Ανατροπή στο πετρέλαιο. Από το σοκ της προσφοράς στο «κραχ» της ζήτησης. Οι προβλέψεις μετά τη συμφωνία ΗΠΑ με Ιράν.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Petrelaio.jpg"><img height="134" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Petrelaio-696x465.jpg" width="754" /></a><br /><br />Ανατροπή σκηνικού που δημιουργεί νέα δεδομένα στην ενεργειακή αγορά φέρνει η επικείμενη συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν για τον τερματισμό της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή. Σύμφωνα με την τελευταία μηνιαία έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (International Energy Agency), η αγορά πετρελαίου βρίσκεται πλέον μπροστά σε μια παράδοξη πραγματικότητα, καθώς το αρχικό «σοκ προσφοράς» που προκάλεσε ο πόλεμος δίνει τη θέση του σε ένα βίαιο «κραχ» της ζήτησης, απειλώντας να πνίξει την αγορά στο πλεόνασμα αργού από το επόμενο έτος.<div><br />Οι αριθμοί του ΙΕΑ αποτυπώνουν το μέγεθος της οικονομικής ζημιάς που έχει ήδη συντελεστεί. Ο Οργανισμός προχώρησε σε μια δραματική υποβάθμιση των προβλέψεών του για το 2026, μειώνοντας την αναμενόμενη ζήτηση στα 1,1 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα (σε ετήσια βάση). Πρόκειται για μια «αιφνιδιαστική» περικοπή κατά 700.000 βαρέλια την ημέρα σε σχέση με τις εκτιμήσεις του περασμένου μήνα, η οποία πυροδοτήθηκε από τη βουτιά των παραδόσεων κατά 5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως κατά το δεύτερο τρίμηνο.</div><div><br />Όπως επισημαίνει ο ΙΕΑ, η υποχώρηση αυτή δεν είναι τυχαία. Αντανακλά τη συνδυασμένη και ασφυκτική πίεση των σταθερά υψηλών τιμών των καυσίμων και των διεθνών ελλείψεων σε διυλισμένα προϊόντα. Η σύγκρουση, δηλαδή, ξεπέρασε προ πολλού τα όρια μιας απλής γεωπολιτικής αναταραχής στην προσφορά, «χτυπώντας» άμεσα την ίδια την κατανάλωση.<br /><br />Η «πλημμύρα» του 2027 και το ιστορικό πλεόνασμα<br /><br />Την ίδια ώρα, η παραγωγή βρίσκεται προσωρινά σε ιστορικά χαμηλά. Τον Μάιο, η παγκόσμια προσφορά υποχώρησε στα 94,5 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα (μείωση 600.000 βαρελιών σε μηνιαία βάση), σέρνοντας την παραγωγή του Κόλπου στα 13,6 εκατ. βαρέλια/ημέρα — πολύ κάτω από τα προπολεμικά επίπεδα. Για το σύνολο του 2026, ο ΙΕΑ περιμένει συνολική βουτιά της παγκόσμιας προσφοράς κατά 3,9 εκατ. βαρέλια/ημέρα.<br />Ωστόσο, η επόμενη ημέρα της συμφωνίας στη Γενεύη κρύβει μια τεράστια ανατροπή. Με την άρση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού και την πλήρη επιστροφή του ιρανικού πετρελαίου, η προσφορά αναμένεται να εκτοξευθεί κατά 8 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα το επόμενο έτος, αγγίζοντας τα 110 εκατ. βαρέλια/ημέρα.<br />«Η πρώτη μας ματιά στα ισοζύγια δείχνει την εμφάνιση ενός σημαντικού πλεονάσματος (significant overhang) το επόμενο έτος», προειδοποιεί ο ΙΕΑ.<br />Η τεράστια αυτή ένεση ρευστότητας στην αγορά θα υπερκαλύψει πλήρως τη συγκρατημένη ανάκαμψη της παγκόσμιας ζήτησης, η οποία το 2027 ζήτημα είναι αν θα αυξηθεί κατά 2 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα.<br /><br />Το βλέμμα στις νάρκες του Ορμούζ<br /><br />Οι αγορές έχουν ήδη αρχίσει να τιμολογούν το τέλος του πολέμου. Ενόψει των αυριανών υπογραφών στη Γενεύη, οι τιμές του πετρελαίου κατέγραψαν χαμηλό τριών μηνών. Το αργό τύπου Brent υποχώρησε στα 78,44 δολάρια το βαρέλι, ενώ το αμερικανικό WTI παράδοσης Ιουλίου διολίσθησε στα 75,18 δολάρια. Η νευρικότητα είναι έκδηλη, καθώς ήδη τρία ιρανικά δεξαμενόπλοια με 5 εκατομμύρια βαρέλια αργού πέρασαν τον αμερικανικό αποκλεισμό στα Στενά του Ορμούζ</div><div>.<br />Παρ’ όλα αυτά, ο ΙΕΑ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για δύο βασικούς παράγοντες. Πρώτον το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ δεν θα γίνει από τη μια μέρα στην άλλη. «Θα πρέπει να απομακρυνθούν θαλάσσιες νάρκες από τις κύριες ναυτιλιακές λωρίδες και οι εφοδιαστικές αλυσίδες θα χρειαστούν χρόνο», σημειώνει η έκθεση. Δεύτερον, μέχρι να εξισορροπηθεί η αγορά προς το τέλος του έτους, τα παγκόσμια αποθέματα ασφαλείας αδειάζουν με ρυθμούς ρεκόρ (μείωση 143 εκατ. βαρελιών μόνο τον Μάιο).</div><div><br />Σύμφωνα με τον Tamas Varga, αναλυτή της PVM Oil Associates, οι τιμές βρίσκονται πλέον σε απόσταση αναπνοής από τα προπολεμικά επίπεδα του Φεβρουαρίου. «Το βασικό ερώτημα πλέον», καταλήγει, «δεν είναι το αν θα επανέλθει η σταδιακή ροή πετρελαίου από αυτό το κρίσιμο πέρασμα, αλλά το πόσο υλική και βαθιά θα είναι η επίδρασή της στο τελικό ισοζύγιο».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ανατροπή στο πετρέλαιο. Από το σοκ της προσφοράς στο «κραχ» της ζήτησης. Οι προβλέψεις μετά τη συμφωνία ΗΠΑ με Ιράν.

Ανατροπή σκηνικού που δημιουργεί νέα δεδομένα στην ενεργειακή αγορά φέρνει η επικείμενη συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν για τον τερματισμό της σύγκρουσης ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα πετρέλαια της Λιβύης «στο μάτι» των ΗΠΑ. Ο ρόλος του Σαντάμ Χαφτάρ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/libya_rafinery_army.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1252" data-original-width="1900" height="132" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/libya_rafinery_army.jpg" width="755" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι ΗΠΑ πιέζουν για συμφωνία ενότητας ανατολικής και δυτικής Λιβύης που θα «ξεκλειδώσει» τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου της Αφρικής</span></h3> <b>Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Με το βλέμμα στα πετρέλαια της Λιβύης οι ΗΠΑ προωθούν μια συμφωνία συνεργασίας και κατανομής εξουσιών για την τρόπον τινά «επανένωση» της αφρικανικής χώρας, με τον Μασάντ Μπούλος, ανώτερο σύμβουλο του Ντόναλντ Τραμπ για αραβικές και αφρικανικές υποθέσεις, να επιδιώκει να «συγχωνεύσει» τις αντίπαλες ανατολικές και δυτικές κυβερνήσεις, υπό μία αρχή.<br /><br />Η αμερικανική πρόταση, όπως αποκαλύπτουν οι Financial Times, θα έδινε (χωρίς εκλογές) στον Σαντάμ Χαφτάρ (ο οποίος βρισκόταν στην Ελλάδα τα προηγούμενα 24ωρα) ηγετικό ρόλο, διατηρώντας παράλληλα τον μεταβατικό Πρωθυπουργό-μαριονέτα της Τουρκίας, Αμπντουλχαμίντ Ντμπέιμπαστο αξίωμα.<div><br /></div><div>Συγκεκριμένα, το σχέδιο προβλέπει την τοποθέτηση του γιου του de facto ηγέτη της ανατολικής Λιβύης, Χαλίφα Χαφτάρ, στην ηγεσία ενός προεδρικού συμβουλίου με εκτελεστικές εξουσίες. Να θυμίσουμε ότι ο Σαντάμ Χαφτάρ είναι διοικητής των χερσαίων δυνάμεων του Λιβυκού Εθνικού Στρατού, υπό τη διοίκηση του πατέρα του.<br /><br />Οι ίδιες πηγές ανέφεραν στους FT ότι ο Ντιμπέιμπα, Τουρκόφιλος Πρωθυπουργός της κυβέρνησης της Τρίπολης, θα διατηρήσει τη θέση του και ένας στενός συνεργάτης του θα διοριστεί σε βασικό ρόλο εθνικής ασφάλειας.<br /><br />Διπλωμάτες και αναλυτές είναι επιφυλακτικοί σχετικά με την εφαρμογή μιας τέτοιας συμφωνίας. λόγω της έλλειψης εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο πλευρών, ενώ οι επικριτές της πρότασης λένε ότι η διατήρηση και των δύο κέντρων εξουσίας, ενέχει τον κίνδυνο να παγώσει τη διαίρεση της χώρας, με το Ανώτατο Συμβούλιο της Επικρατείας της Λιβύης να έχει ήδη απορρίψει την ιδέα.<br /><br />Το αμερικανικό σχέδιο για τη Λιβύη… και τα πετρέλαιά της<br /><br />Στόχος των ΗΠΑ είναι η εγκαθίδρυση μιας ενιαίας κυβέρνησης και η ενσωμάτωση των κρατικών θεσμών, για τη σταθεροποίηση της Λιβύης και την προσέλκυση αμερικανικών ενεργειακών επενδύσεων, αλλά και η ενίσχυση της παραγωγής πετρελαίου. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, η Λιβύη εξάγει -επί του παρόντος- περίπου 1 εκατομμύριο βαρέλια πετρελαίου την ημέρα στην Ευρώπη.<br /><br />Όμως, οι πολιτικές διαιρέσεις και οι ένοπλες ομάδες που σχηματίστηκαν μετά τον εμφύλιο, συνεχίζουν να θέτουν σε κίνδυνο την παραγωγή πετρελαίου. Γι’ αυτό και έχει ιδιαίτερη σημασία η κίνηση Τραμπ με τον Μπούλος, ειδικά τη στιγμή που πετρελαϊκοί κολοσσοί έχουν προσεγγίσει τη Λιβύη.<br />Η Chevron κέρδισε ένα νέο πεδίο εξερεύνησης στη λεκάνη της Σύρτης, στον πρώτο διαγωνισμό αδειοδότησης από το 2007.<br />Η ExxonMobil, η ιταλική Eni, η QatarEnergy και η Repsol, δείχνουν επίσης ενδιαφέρον για νέα έργα πετρελαίου και φυσικού αερίου στη Λιβύη.<br /><br />Η βορειοαφρικανική χώρα στοχεύει να αυξήσει την παραγωγή πετρελαίου της, από περίπου 1,3 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, σε 2 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα. Εκτιμάται ότι η αύξηση της παραγωγής πετρελαίου κατά 40%, θα απαιτούσε επένδυση περίπου 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων.<br /><br />Η Λιβύη, άλλωστε, έχει τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου της Αφρικής και η Ουάσινγκτον δεν είναι διατεθειμένη να τα αφήσει σε άλλους «μνηστήρες»…</div><div><br />Ενεργειακή κυριαρχία<br /><br />Σχολιάζοντας το θέμα στους Financial Times, ο Μπούλος είπε χαρακτηριστικά: «Ο σχεδιασμός των Ηνωμένων Πολιτειών είναι η διαμόρφωση μιας ενιαίας κυβέρνησης στη Λιβύη και η ενοποίηση όλων των διαιρεμένων κρατικών θεσμών υπό μία ενιαία εξουσία. Η Ουάσινγκτον ενθαρρύνει τις μεγάλες αμερικανικές εταιρείες πετρελαίου να επενδύσουν στη Λιβύη».<br /><br />Υποστήριξε ακόμα ότι είχε σημειωθεί κάποια «πρόοδος στο πλαίσιο του οδικού χάρτη». Οι διοικήσεις της ανατολικής και της δυτικής Λιβύης κατέληξαν σε συμφωνία τον περασμένο Νοέμβριο σχετικά με την κατανομή των αναπτυξιακών κονδυλίων, ενώ τον περασμένο Απρίλιο, τα μέρη υπέγραψαν έναν κοινό εθνικό προϋπολογισμό, για πρώτη φορά μετά από μια δεκαετία.<br /><br />Ο Μπούλος σημείωσε επίσης ότι και οι δύο πλευρές συμμετείχαν στην στρατιωτική άσκηση «Flintlock» που πραγματοποιήθηκε στη Λιβύη τον Απρίλιο, με επικεφαλής την Αφρικανική Διοίκηση των ΗΠΑ (AFRICOM).<br /><br />Δεν είναι τυχαία η χρονική στιγμή αυτής της αμερικανικής παρέμβασης, καθώς, όπως σχολιάζει το Bloomberg, ένα από τα πλέον ξεκάθαρα στοιχεία που διατρέχουν την -συχνά απρόβλεπτη- εξωτερική πολιτική του Τραμπ είναι η προσπάθεια για ενεργειακή κυριαρχία:επέκταση της παραγωγής πετρελαίου,<br />όσο το δυνατόν μεγαλύτερη προσφορά υπό αμερικανική επιρροή<br />και στροφή των επιχειρήσεων προς τις αμερικανικές εταιρείες.</div><div><br />Περισσότερο λιβυκό πετρέλαιο, περισσότερα κέρδη για τις ΗΠΑ.<br /><br />Σύμφωνα με τους Financial Times, η Ιταλία έχει επίσης ενημερωθεί για το σχέδιο και υποστηρίζει την πρωτοβουλία. Ωστόσο, η Ρώμη φέρεται να πιστεύει ότι η διαδικασία εφαρμογής της θα είναι αρκετά δύσκολη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα πετρέλαια της Λιβύης «στο μάτι» των ΗΠΑ. Ο ρόλος του Σαντάμ Χαφτάρ.

Οι ΗΠΑ πιέζουν για συμφωνία ενότητας ανατολικής και δυτικής Λιβύης που θα «ξεκλειδώσει» τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου της Αφρικής   Ιωά...

Διαβάστε την συνέχεια

Βαθύ ρήγμα στον Λευκό Οίκο: Προς «καρατόμηση» Χέγκσεθ και Ράτκλιφ λόγω της συμφωνίας με το Ιράν.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/TRUMP-14-630x400.jpg" width="757" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης βρίσκεται ο Ντόναλντ Τραμπ με κορυφαία στελέχη της εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ.</span></h3>Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες που μετέδωσε η εφημερίδα Israel Hayom, ο Αμερικανός πρόεδρος εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να αποπέμψει τον Υπουργό Πολέμου, Πιτ Χέγκσεθ, και τον Διευθυντή της CIA, Τζον Ράτκλιφ.<br /><br />Αιτία της επικείμενης «εκκαθάρισης» είναι η έντονη εσωτερική τους διαφωνία σχετικά με το προσχέδιο συμφωνίας (MOU) που επετεύχθη με την Τεχεράνη.<br /><br />Το παρασκήνιο αποκαλύπτει έναν βαθύ διχασμό στους κόλπους της αμερικανικής κυβέρνησης, ο οποίος φέρνει σε πλήρη ρήξη τους επικεφαλής της άμυνας και των μυστικών υπηρεσιών με τη διπλωματική ομάδα που ηγήθηκε των διαπραγματεύσεων.<br />Το σήμα κινδύνου από τη CIA<br /><br />Όπως επιβεβαιώνει και το δίκτυο Axios, ο Διευθυντής της CIA, Τζον Ράτκλιφ, παρουσίασε στον Τραμπ απόρρητα δεδομένα που εγείρουν σοβαρές αμφιβολίες για τις πραγματικές προθέσεις του Ιράν.<br /><br />Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών κατέγραψαν Ιρανούς αξιωματούχους να συζητούν μεταξύ τους σε ύφος που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις δεσμεύσεις που έδιναν στους Αμερικανούς μεσολαβητές.<br /><br />Παρά την ξεκάθαρη προειδοποίηση του Ράτκλιφ ότι η Τεχεράνη κινείται με όρους διπλωματικής κακοπιστίας, ο Λευκός Οίκος επέλεξε να προχωρήσει.<br /><br />Στο στρατόπεδο των σκεπτικιστών, εκτός από τον Ράτκλιφ και τον Χέγκσεθ, συντάχθηκε αρχικά και ο Υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο.<br /><br />Οι τρεις τους, έχοντας την πλήρη στήριξη ανώτατων αξιωματούχων του Πενταγώνου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, υποστήριξαν σθεναρά ότι η ιρανική οικονομία πνέει τα λοίσθια λόγω των κυρώσεων.<br /><br />Η στρατηγική τους εισήγηση ήταν σαφής: περαιτέρω κλιμάκωση της οικονομικής πίεσης μέχρι την πλήρη συνθηκολόγηση ή την κατάρρευση του καθεστώτος, αντί για παροχή οικονομικών ελαφρύνσεων.<br />Οι «αρχιτέκτονες» της συμφωνίας και η πίεση του Κόλπου<br /><br />Στην αντίπερα όχθη, η ομάδα που πίεσε για την ολοκλήρωση του deal αποτελείται από τον Αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς, τον ειδικό απεσταλμένο Στιβ Γουίτκοφ και τον γαμπρό του πρώην προέδρου, Τζάρεντ Κούσνερ.<br /><br />Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο Βανς έχει σφυρηλατήσει στενούς δεσμούς με την ηγεσία του Κατάρ, με την Ντόχα να ασκεί καταλυτική πίεση για την επίτευξη συμβιβασμού.<br /><br />Οι ισορροπίες ανατράπηκαν υπέρ της διπλωματικής οδού μετά από μια θυελλώδη σύσκεψη πριν από λίγες εβδομάδες, όπου υπήρξε έντονη φραστική αντιπαράθεση, ακόμη και ανάμεσα στον ίδιο τον Τραμπ και τον Αντιπρόεδρό του.<br /><br />Ο Τραμπ πήρε την τελική απόφαση να στηρίξει τη συμφωνία, και πλέον κινείται για την εξάλειψη κάθε εσωτερικής παραφωνίας.<br /><br />Από το κύμα των απολύσεων φαίνεται να διασώζεται -προς το παρόν- ο Μάρκο Ρούμπιο.<br /><br />Παρότι εξέφρασε επιφυλάξεις κεκλεισμένων των θυρών, ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας επέδειξε απόλυτη κομματική πειθαρχία δημόσια, υπερασπιζόμενος τη συμφωνία ενώπιον του Κογκρέσου.<div><br />Αντανακλάσεις στην ασφάλεια του Ισραήλ<br /><br />Οι εξελίξεις αυτές προκαλούν έντονη ανησυχία στην Ιερουσαλήμ.<br /><br />Η απομάκρυνση των Χέγκσεθ και Ράτκλιφ -των δύο στελεχών που αντιμετώπιζαν με τη μεγαλύτερη καχυποψία τη βιωσιμότητα της συμφωνίας- αφήνει τη διαχείριση της αμερικανικής πολιτικής για το Ιράν αποκλειστικά στα χέρια των πιο ένθερμων υποστηρικτών της.<br /><br />Ενδεικτική του κλίματος είναι η δήλωση ανώτερου Αμερικανού αξιωματούχου στην Israel Hayom.<br /><br />Όταν ρωτήθηκε αν θεωρεί πιθανή την οριστικοποίηση της συμφωνίας, απάντησε με αιχμηρό τρόπο:<br /><br />«Με τον τρόπο που έχουν διεξαχθεί οι διαπραγματεύσεις μέχρι στιγμής, η εκτίμηση είναι πως ναι, θα επιτευχθεί».<br /><br />Το τρέχον μνημόνιο θέτει τις βάσεις για μια λεπτομερή συμφωνία, η οποία θα εξειδικευτεί τις επόμενες 60 ημέρες.<br /><br />Μάλιστα, την προσεχή Παρασκευή 19/06, οι Βανς, Γουίτκοφ και Κούσνερ αναμένεται να μεταβούν στην Ελβετία για την επίσημη τελετή υπογραφής, παρουσία μεσολαβητών από το Κατάρ και το Πακιστάν.<br /><br />Μπροστά στα νέα δεδομένα, το κυβερνητικό συμβούλιο ασφαλείας του Ισραήλ αναμένεται να συνεδριάσει εκτάκτως εντός των επόμενων ωρών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βαθύ ρήγμα στον Λευκό Οίκο: Προς «καρατόμηση» Χέγκσεθ και Ράτκλιφ λόγω της συμφωνίας με το Ιράν.

Σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης βρίσκεται ο Ντόναλντ Τραμπ με κορυφαία στελέχη της εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφ...

Διαβάστε την συνέχεια

Διαρροή-σοκ για συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν: Πληροφορίες για σαρωτικές υποχωρήσεις της Ουάσιγκτον μεταδίδουν τα αραβικά Μέσα.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/IRAN-USA-630x400.jpg" width="758" /><br /><br />Σφοδρές αντιδράσεις και προβληματισμό στους αμυντικούς αναλυτές της Μέσης Ανατολής προκαλεί το προσχέδιο μνημονίου συναντίληψης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, το οποίο έφερε στο φως της δημοσιότητας ο σαουδαραβικός ειδησεογραφικός κολοσσός Al Arabiya.<br /><br />Το έγγραφο, το οποίο αποτυπώνει το παρασκήνιο των διαπραγματεύσεων ενόψει της επίσημης υπογραφής στην Ελβετία την ερχόμενη Παρασκευή 19/06, κάνει λόγο για πρωτοφανείς υποχωρήσεις της Δύσης, οι οποίες αγγίζουν τα όρια της συνθηκολόγησης, καθώς περιλαμβάνουν τη χορήγηση τεράστιων οικονομικών πακέτων και την πλήρη στρατιωτική αποχώρηση των ΗΠΑ από την περιοχή.<br /><br />Σύμφωνα με το κείμενο της διαρροής, η Ουάσιγκτον φαίνεται να απεμπολεί στρατηγικά πλεονεκτήματα δεκαετιών, προσφέροντας στην Τεχεράνη άμεση οικονομική ανάσα και άρση της διεθνούς απομόνωσης, χωρίς ωστόσο να εξασφαλίζει την επαληθεύσιμη διάλυση του προηγμένου πυρηνικού της προγράμματος.<div><br />Άμεση κατάπαυση του πυρός και ανασύνταξη δυνάμεων<br /><br />Το προσχέδιο προβλέπει την άμεση και μόνιμη παύση των εχθροπραξιών σε όλα τα πολεμικά μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου, δεσμεύοντας τόσο τις δύο δυνάμεις όσο και τις συμμαχίες τους στην περιοχή.<br /><br />Οι δύο πλευρές υποχρεούνται να απέχουν από κάθε εχθροπραξία, χρήση ή απειλή βίας, με τις προβλέψεις αυτές να ενσωματώνονται στην τελική δεσμευτική συμφωνία.<br /><br />Αναλυτές επισημαίνουν ότι η εξέλιξη αυτή ουσιαστικά «παγώνει» τις αμυντικές πρωτοβουλίες της Δύσης, προσφέροντας στις φιλοϊρανικές οργανώσεις το απαραίτητο χρονικό περιθώριο για την αναδιοργάνωση των κατεστραμμένων διοικητικών τους δομών.<br />Το χρονοδιάγραμμα της αποχώρησης και το πακέτο των 300 δισ. δολαρίων<br /><br />Η προκαταρκτική συμφωνία θέτει ένα αυστηρό πλαίσιο 60 ημερών για την οριστικοποίηση της τελικής συνθήκης, με δυνατότητα παράτασης κατόπιν διπλωματικής συνεννόησης.<br /><br />Στο πεδίο της ναυσιπλοΐας, προβλέπεται αμοιβαία άρση των αποκλεισμών εντός 30 ημερών: οι ΗΠΑ οφείλουν να τερματίσουν τον ναυτικό αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών και το Ιράν να αποκαταστήσει την ελεύθερη διέλευση στα στρατηγικής σημασίας Στενά του Ορμούζ, ανοίγοντας τον δρόμο για την επιστροφή του ιρανικού πετρελαίου στις διεθνείς αγορές.<br /><br />Το μεγαλύτερο ωστόσο πλήγμα για τη γεωπολιτική επιρροή της Δύσης εντοπίζεται στο στρατιωτικό σκέλος, καθώς το έγγραφο επιτάσσει:<br /><br />Πλήρη εκκένωση όλων των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων από την ευρύτερη περιοχή του Ιράν εντός ενός μηνός από την υπογραφή της οριστικής συνθήκης.<br /><br />Συνδιοργάνωση σχεδίου ανοικοδόμησης από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους για την οικονομική και αναπτυξιακή στήριξη του Ιράν, με εγγυημένη χρηματοδότηση που θα αγγίζει τουλάχιστον τα 300 δισεκατομμύρια δολάρια.</div><div><br />Κατάργηση κυρώσεων και το «αγκάθι» του ουρανίου<br /><br />Εφόσον υπογραφεί η τελική συμφωνία, οι ΗΠΑ δεσμεύονται για την πλήρη κατάργηση κάθε είδους κυρώσεων (πρωτογενών και δευτερογενών), συμπεριλαμβανομένων των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (IAEA).<br /><br />Παράλληλα, ενεργοποιούνται άμεσα οι εξαιρέσεις για τις εξαγωγές ιρανικού πετρελαίου και αποδεσμεύονται τα κρατικά περιουσιακά στοιχεία του Ιράν ανά τον κόσμο.<br /><br />Στον αντίποδα αυτών των σαρωτικών παραχωρήσεων, η Τεχεράνη περιορίζεται σε μια απλή ρητορική δέσμευση ότι «δεν θα κατασκευάσει ποτέ πυρηνικά όπλα».<br /><br />Το κείμενο αποφεύγει σκοπίμως να επιβάλει την άμεση παράδοση ή καταστροφή των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου.<br /><br />Αντίθετα, μεταθέτει την επίλυση του ζητήματος για την τελική συμφωνία, διατηρώντας προς το παρόν το υφιστάμενο καθεστώς (status quo) και αφήνοντας ανέγγιχτα τα ιρανικά αποθέματα ουρανίου που έχουν εμπλουτιστεί σε ποσοστό 60%.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Διαρροή-σοκ για συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν: Πληροφορίες για σαρωτικές υποχωρήσεις της Ουάσιγκτον μεταδίδουν τα αραβικά Μέσα.

Σφοδρές αντιδράσεις και προβληματισμό στους αμυντικούς αναλυτές της Μέσης Ανατολής προκαλεί το προσχέδιο μνημονίου συναντίληψης μεταξύ ΗΠΑ κ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Αν ισχύουν οι όροι που διαρρέει το Ιράν, οι ΗΠΑ έχουν πρόβλημα” (vid.)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://images.axios.com/gUwwUr2KnVmaVjAAl0aUIAgjOX4=/2026/04/07/1775583628276.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="113" src="https://images.axios.com/gUwwUr2KnVmaVjAAl0aUIAgjOX4=/2026/04/07/1775583628276.jpeg" width="748" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Ο διευθυντής Διεθνών Σχέσεων του ΑΔΜΗΕ, καθηγητής Γεωπολιτικής και Ενεργειακής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας Δρ. Θεόδωρος Τσακίρης σχολιάζει την κατ’ αρχήν συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν στο πλαίσιο συνεντεύξεων instant analysis για τις εξελίξεις με σειρά καλεσμένων από διάφορους τομείς.<div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="397" src="https://www.youtube.com/embed/N3o9ePX_NVg" width="710" youtube-src-id="N3o9ePX_NVg"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://www.youtube.com/watch?v=N3o9ePX_NVg">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

“Αν ισχύουν οι όροι που διαρρέει το Ιράν, οι ΗΠΑ έχουν πρόβλημα” (vid.)

Ο διευθυντής Διεθνών Σχέσεων του ΑΔΜΗΕ, καθηγητής Γεωπολιτικής και Ενεργειακής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας Δρ. Θεόδωρος Τσακίρης σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πέτυχε ο Τραμπ τους στόχους του στον πόλεμο με το Ιράν;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://vouli.tv/wp-content/uploads/2026/06/180508175155-cnnmoney-trump-iran-sanctions.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1280" height="113" src="https://vouli.tv/wp-content/uploads/2026/06/180508175155-cnnmoney-trump-iran-sanctions.jpg" width="762" /></a></div><div><br /></div>Λίγο μετά τις 28 Φεβρουαρίου που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξαπέλυσαν αεροπορικά πλήγματα εναντίον του Ιράν, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ παρουσίασε μια σειρά από στόχους, από την καταστροφή των ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων μέχρι την εξασφάλιση ότι η Τεχεράνη δεν θα μπορέσει ποτέ να αποκτήσει πυρηνικό όπλο.<br /><br />Πάνω από τρεις μήνες μετά, με μια προκαταρκτική ειρηνευτική συμφωνία σε ισχύ, τι έχει πετύχει άραγε ο Τραμπ;<div><br />Πύραυλοι και μη επανδρωμένα αεροσκάφη<br /><br />Πριν από τον πόλεμο, το Ιράν είχε το μεγαλύτερο απόθεμα βαλλιστικών πυραύλων στη Μέση Ανατολή, από 2.500 ως 6.000 πυραύλους διαφόρων τύπων. Μερικοί ήταν ικανοί να φθάσουν το Ισραήλ, με βεληνεκές έως 2.000 χιλιομέτρων, και μερικοί έφεραν κεφαλές με πυρομαχικά διασποράς, που είναι δυσκολότερο να αναχαιτισθούν.<br /><br />Το Ιράν είναι επίσης μείζων κατασκευαστής μη επανδρωμένων αεροσκαφών μεγάλου βεληνεκούς – ιδιαίτερα τα drone μιας κατεύθυνσης (καμικάζι) Σαχίντ, τα οποία χρησιμοποιεί η Ρωσία εναντίον της Ουκρανίας, καθώς και η Τεχεράνη. Ένα μήνα μετά την έναρξη του πολέμου, αμερικανικές πηγές έλεγαν στο Ρόιτερς ότι το ένα τρίτο αυτού του οπλοστασίου έχει καταστραφεί, ενώ άλλο ένα τρίτο είναι πιθανό να έχει υποστεί ζημιές, να έχει καταστραφεί ή να έχει θαφτεί.<br /><br />Ο αμερικανός ναύαρχος Μπραντ Κούπερ είπε στις 14 Μαΐου στο Κογκρέσο ότι η ικανότητα του Ιράν να κατασκευάζει και να αποθηκεύει πυραύλους και drone μεγάλου βεληνεκούς έχει πάει χρόνια πίσω. Δήλωσε πως περισσότεροι από 1.500 πύραυλοι και 6.000 μη επανδρωμένα αεροσκάφη αναχαιτίσθηκαν από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους στη διάρκεια της σύγκρουσης.<br /><br />Σήμερα δεν είναι σαφές πόσοι πύραυλοι έχουν απομείνει στο Ιράν, όμως η χώρα εξακολουθεί να έχει την ικανότητα να πλήττει συμμάχους των ΗΠΑ -το έκανε πιο πρόσφατα στις 6 Ιουνίου, όταν εξαπέλυσε ομοβροντίες εναντίον του Κουβέιτ και του Μπαχρέιν, και στις 7 Ιουνίου, όταν εκτόξευσε πυραύλους εναντίον του Ισραήλ. Οι χώρες αυτές είπαν ότι οι επιθέσεις δεν προκάλεσαν σημαντικές ζημιές.<div><br />Συμβατικές δυνάμεις<br /><br />Οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις ανακοίνωσαν ότι έχουν μειώσει τη στρατιωτική ικανότητα του Ιράν να προβάλλει ισχύ στην περιοχή ή να απειλεί επιχειρήσεις των ΗΠΑ.<br /><br />Ο ναύαρχος Κούπερ είπε στο Κογκρέσο ότι οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις κατέστρεψαν 161 ιρανικά πολεμικά πλοία και εξάλειψαν το 82% των ιρανικών συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας. Δήλωσε πως η ιρανική Πολεμική Αεροπορία, η οποία πραγματοποιούσε έως 100 εξόδους την ημέρα πριν από τον πόλεμο, τώρα δεν πραγματοποιεί καμιά αποστολή.<br /><br />Εντούτοις το Ιράν εξακολουθούσε να είναι ικανό να κλείνει αποτελεσματικά τα στενά του Ορμούζ σε όλη τη διάρκεια της σύγκρουσης και να προκαλεί μποτιλιάρισμα στα εμπορικά πλοία που μεταφέρουν το ένα πέμπτο των παγκόσμιων προμηθειών πετρελαίου και φυσικού αερίου, χρησιμοποιώντας ταχύπλοα, νάρκες, μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραυλακάτους.</div><div><br /> Πυρηνικό πρόγραμμα<br /><br />Ο Τραμπ έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι ο κύριος στόχος του είναι να εμποδίσει το Ιράν να αναπτύξει πυρηνικό όπλο. Η Τεχεράνη δηλώνει σταθερά ότι δεν έχει πρόθεση να κατασκευάσει βόμβα και ότι το πυρηνικό πρόγραμμά της είναι για ειρηνικούς σκοπούς.<br /><br />Όμως ο πόλεμος δεν άλλαξε σημαντικά την πυρηνική ικανότητα του Ιράν. Αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών εκτιμούσαν τον περασμένο μήνα ότι το Ιράν θα χρειαζόταν λιγότερο από ένα χρόνο για να παραγάγει ένα πυρηνικό όπλο – το ίδιο χρονοδιάγραμμα που είχε αναφέρει μετά τα πλήγματα του Ιουνίου 2025 σε ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις.<br /><br />Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν θα είναι κεντρικό ζήτημα για τους διαπραγματευτές μόλις υπογραφεί επισήμως μεθαύριο, Παρασκευή, η συμφωνία πλαίσιο. Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι το εμπλουτισμένο ουράνιο του Ιράν πρέπει να αφαιρεθεί από τη χώρα, ενώ ο ιρανός ανώτατος ηγέτης αγιατολάχ Μοτζταμπά Χαμενεΐ λέει πως δεν πρέπει να σταλεί στο εξωτερικό, σύμφωνα με πηγές.</div><div><br /> Οι «πληρεξούσιοι» του Ιράν<br /><br />Ο Τραμπ δήλωσε στις 2 Μαρτίου στον Λευκό Οίκο ότι δεν μπορεί να επιτραπεί στην Τεχεράνη να συνεχίσει να εξοπλίζει και να χρηματοδοτεί τις ένοπλες οργανώσεις που χρησιμοποιεί ως «πληρεξουσίους» της στο Ιράκ, το Λίβανο, τη Γάζα και την Υεμένη και στις οποίες βασίζεται εδώ και δεκαετίες για να προβάλλει ισχύ και να παρενοχλεί εχθρούς.<br /><br />Από την αρχή του πολέμου, το Ιράν δεν έχει δείξει προθυμία να σταματήσει την υποστήριξή του προς τις οργανώσεις αυτές, όμως οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις και ανεξάρτητες εκτιμήσεις διαπιστώνουν ότι το δίκτυο των πληρεξουσίων του Ιράν είναι πολύ λιγότερο αποτελεσματικό απ’ ό,τι ήταν.<br /><br />Από την άλλη, αυτό συνέβαινε εν πολλοίς ήδη πριν αρχίσει ο πόλεμος. Το Ισραήλ σκότωσε πολλούς από τους κορυφαίους ηγέτες της Χαμάς και χιλιάδες από τους μαχητές της στη Γάζα μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023 στο έδαφός του, ενώ σκότωσε επίσης πολλά μέλη της ηγεσίας της Χεζμπολάχ στον Λίβανο.<br /><br />Το Ιράν είχε χάσει επίσης ένα σημαντικό αγωγό για τον ανεφοδιασμό της Χεζμπολάχ μετά την κατάρρευση, το 2024, της εξουσίας του πρώην προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ στη Συρία. Οι κυρώσεις και τα οικονομικά προβλήματα του Ιράν είχαν επίσης μειώσει την ικανότητά του να χρηματοδοτεί αυτές τις οργανώσεις.<br /><br />Οι εν λόγω οργανώσεις δεν έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στον πόλεμο. Η Χαμάς δεν επιτέθηκε στο Ισραήλ από το θύλακό της στη Γάζα, ενώ οι Χούθι δεν διατάραξαν σημαντικά από την Υεμένη τη ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Η Χεζμπολάχ εισήλθε στον πόλεμο στις 2 Μαρτίου, όταν εξαπέλυσε πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον του Ισραήλ, με αποτέλεσμα το Ισραήλ να απαντήσει με αεροπορικά πλήγματα και χερσαία εισβολή που στοίχισαν τη ζωή σε σχεδόν 3.700 ανθρώπους και προκάλεσαν τον εκτοπισμό 1,2 εκατομμυρίου ανθρώπων στον Λίβανο.<br /><br />Είκοσι οκτώ ισραηλινοί στρατιώτες και τέσσερις άμαχοι έχουν χάσει μέχρι στιγμής τη ζωή τους στη σύγκρουση. Ο ναύαρχος Κούπερ δήλωσε τον Μάιο στο Κογκρέσο ότι το Ιράν δεν έχει πλέον την ικανότητα να ανεφοδιάζει αξιόπιστα αυτές τις οργανώσεις με προηγμένα όπλα, αν και δεν συγκεκριμενοποίησε τι σημαίνει αυτό.</div><div><br /> Αλλαγή καθεστώτος<br /><br />Πριν αρχίσει ο πόλεμος, ο Τραμπ είχε ενθαρρύνει ιρανούς διαδηλωτές να ανατρέψουν την ηγεσία της χώρας τους και δήλωσε ότι ο φόνος του ανώτατου ηγέτη αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ στις 28 Φεβρουρίου είναι «η μεγαλύτερη ευκαιρία τους» για να καταλάβουν την κυβέρνηση. Στις 6 Μαρτίου δήλωσε ότι ο πόλεμος θα μπορούσε να τελειώσει μόνο με την «ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ» του Ιράν, σε συνδυασμό με την ανάδειξη στην εξουσία ενός νέου, «αποδεκτού» ηγέτη.<br /><br />Αν και ο πόλεμος δεν πέτυχε να ανατρέψει τη θεοκρατική κυβέρνηση του Ιράν, ο Τραμπ έχει ισχυρισθεί πως πέτυχε τον στόχο του επειδή ο Χαμενεΐ αντικαταστάθηκε από τον γιο του, τον αγιατολάχ Μοτζταμπά Χαμενεΐ. Στις 29 Μαρτίου ο Τραμπ χαρακτήρισε τη νέα ηγεσία «νέο και πιο λογικό καθεστώς». Τις τελευταίες εβδομάδες ο Τραμπ έχει αποφύγει να επαναλάβει τις εκκλήσεις του για ανατροπή των ιρανών ηγετών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Πέτυχε ο Τραμπ τους στόχους του στον πόλεμο με το Ιράν;

Λίγο μετά τις 28 Φεβρουαρίου που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξαπέλυσαν αεροπορικά πλήγματα εναντίον του Ιράν, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ πα...

Διαβάστε την συνέχεια

Μήπως η Ελλάδα σέρνει την Τουρκία σε πόλεμο; (τουρκική αρθρογραφία).

<br /><a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/06/%CF%86%CE%BE%CE%B1%CE%BB%CF%83%CE%B4%CE%BE%CF%81%CE%BF%CF%82%CE%B53333.jpg?ssl=1"><img height="121" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/06/%CF%86%CE%BE%CE%B1%CE%BB%CF%83%CE%B4%CE%BE%CF%81%CE%BF%CF%82%CE%B53333.jpg?resize=720%2C437&ssl=1" width="764" /></a><br /><br />Η Ελλάδα συνεχίζει να εξοπλίζει τα νησιά της και να λαμβάνει μέτρα που αγνοούν το διεθνές δίκαιο, παραβιάζοντας τη Συνθήκη της Λωζάνης στο Αιγαίο Πέλαγος και την Ανατολική Μεσόγειο, γράφει σήμερα τουρκικό δημοσίευμα.<br /><br />Υποστηριζόμενη από τη στρατιωτική υποστήριξη της Γαλλίας, του Ισραήλ και των ΗΠΑ, η κυβέρνηση της Αθήνας επιχειρεί να εμπλέξει την Τουρκία σε μια έντονη σύγκρουση με τις πτήσεις της πάνω από το νησί Καστελόριζο και την επιμονή της στα χωρικά ύδατα των 12 μιλίων.<br /><br />Η Άγκυρα, ωστόσο, διατηρεί τη στρατηγική της αποτροπή έναντι αυτών των ασύμμετρων κινήσεων με τα εγχώρια παραγόμενα αμυντικά της συστήματα, όπως σημειώνεται.<br /><br />Οι στρατιωτικές εντάσεις στο Αιγαίο Πέλαγος, οι οποίες έχουν κλιμακωθεί τα τελευταία χρόνια, έχουν λάβει νέα διάσταση, καθώς η Ελλάδα περνάει από τις διπλωματικές δηλώσεις σε πραγματικές προκλήσεις.<br /><br />Η αλλαγή στο έμβλημα της 29ης Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας Πεζικού, που σταθμεύει κοντά στα τουρκικά σύνορα, ώστε να στοχεύει άμεσα τα τουρκικά σύνορα και να περιλαμβάνει το μη στρατιωτικό νησί της Σαμοθράκης, αποκαλύπτει ξεκάθαρα τις προθέσεις της Αθήνας.<br /><br />Οι πτήσεις πολεμικών αεροσκαφών σε χαμηλό υψόμετρο πάνω από το Καστελόριζο, μόλις δύο χιλιόμετρα από την ηπειρωτική Τουρκία, αποτελούν επίσης μέρος αυτής της στρατηγικής. Ο κύριος στόχος είναι να προκληθεί η Τουρκία να κάνει το πρώτο βήμα, παρασύροντας έτσι τους συμμάχους της, κυρίως τη Γαλλία και το Ισραήλ, στη σύγκρουση και δημιουργώντας μια διεθνή κρίση.<br /><br />Παραβίαση της Συνθήκης της Λωζάνης και αποστολές όπλων στα νησιά<br /><br />Στην καρδιά του νομικού και ιστορικού ζητήματος βρίσκεται ο εξοπλισμός των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου με βαρέα όπλα, νησιά που, σύμφωνα με τις Συνθήκες Ειρήνης της Λωζάνης του 1923 και του Παρισιού του 1947, θα έπρεπε να αποστρατιωτικοποιηθούν.<br /><br /> Κατά παραβίαση διεθνών συμφωνιών, η Ελλάδα αναπτύσσει σε αυτά τα νησιά πυραύλους Spike NLOS και συστήματα εκτοξευτών πυραύλων πολλαπλών κάννων PULS με βεληνεκές 300 χιλιομέτρων, που προμηθεύτηκε από το Ισραήλ. Η ανάπτυξη βαλλιστικών πυραύλων LORA με βεληνεκές 430 χιλιομέτρων, και των συστημάτων αεράμυνας Barak MX και Spyder, γνωστών ως «Αχίλλειος Ασπίδα», κατά μήκος των συνόρων, ξεχωρίζει ως μια απόπειρα περικύκλωσης που απειλεί άμεσα την τουρκική πολιτική και στρατιωτική αεροπορία.<br /><br />Η διαμάχη για τα χωρικά ύδατα των 12 μιλίων και η κρίση στον εναέριο χώρο στο Αιγαίο<br /><br />Η κούρσα των εξοπλισμών στο έδαφος συνοδεύεται από τους αβάσιμους ισχυρισμούς της Αθήνας σχετικά με τη θάλασσα και τον εναέριο χώρο.<br /><br />Η Ελλάδα, με στόχο την επέκταση των χωρικών της υδάτων από 6 ναυτικά μίλια (περίπου 11 χιλιόμετρα) σε 12 μίλια, σχεδιάζει να θέσει υπό την κυριαρχία της περισσότερο από το πενήντα τοις εκατό του Αιγαίου Πελάγους, αποκλείοντας έτσι τα τουρκικά πλοία από την ανοιχτή θάλασσα.<br /><br />Αυτή η κατάσταση, την οποία η Άγκυρα κήρυξε σαφή «casus belli» πριν από χρόνια, συνοδεύεται από ένα παρόμοιο αδιέξοδο στον εναέριο χώρο. Παρά την εφαρμογή ορίου 6 μιλίων στα χωρικά ύδατα, η απαίτηση της Αθήνας για 10 ναυτικά μίλια για εναέριο χώρο είναι αντίθετη με τους διεθνείς κανόνες πολιτικής αεροπορίας και δημιουργεί μια επικίνδυνη ζώνη συγκρούσεων όπου πολεμικά αεροσκάφη συγκρούονται συνεχώς.<br /><br />Στρατιωτική πολιορκία με την υποστήριξη της Γαλλίας και του Ισραήλ<br /><br />Η τόλμη της Ελλάδας στο Αιγαίο δεν πηγάζει από μια μονομερή στρατηγική, αλλά από εξωτερικά εξαρτώμενες στρατιωτικές συμμαχίες.<br /><br /> Τα Rafale και οι φρεγάτες κλάσης Kimon που αποκτήθηκαν στο πλαίσιο της αμυντικής συμφωνίας με τη Γαλλία, καθώς και η Συμφωνία για το Καθεστώς των Δυνάμεων (SOFA) που υπογράφηκε με την ελληνοκυπριακή διοίκηση, τροφοδοτούν τις εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Παράλληλα με αυτή τη συμφωνία, η οποία άνοιξε το δρόμο για την ανάπτυξη του γαλλικού στρατού στην αεροπορική βάση της Πάφου, τα κοινά εκπαιδευτικά προγράμματα με το Ισραήλ και οι ασκήσεις που έχουν προγραμματιστεί για το 2026 αποτελούν τα πιο συγκεκριμένα βήματα στην πολιτική περικύκλωσης της Τουρκίας.<br /><br /><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Μήπως η Ελλάδα σέρνει την Τουρκία σε πόλεμο; (τουρκική αρθρογραφία).

Η Ελλάδα συνεχίζει να εξοπλίζει τα νησιά της και να λαμβάνει μέτρα που αγνοούν το διεθνές δίκαιο, παραβιάζοντας τη Συνθήκη της Λωζάνης στο Α...

Διαβάστε την συνέχεια