Περσικός Κόλπος: Τρεις μεγάλοι σκόπελοι για την Ουάσιγκτον.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/03/doc-20260327th.jpg"><img height="41" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/03/doc-20260327th.jpg.pagespeed.ce.R4vqXykROg.jpg" width="754" /></a><br /><br />Του <b>ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ</b><br />Με ανησυχία αντιμετωπίζει η Αθήνα το ενδεχόμενο ραγδαίας κλιμάκωσης της έντασης στον Περσικό Κόλπο, ιδιαίτερα καθώς φαίνεται ότι η Ουάσιγκτον προετοιμάζεται για παν ενδεχόμενο, με κύριο σενάριο κλιμάκωσης αυτό μιας περιορισμένης γεωγραφικής έκτασης χερσαίας επιχείρησης. Eνα τέτοιο ενδεχόμενο θα οδηγούσε σε πιθανή πλήρη απώλεια του ελέγχου του βαθμού κλιμάκωσης στη σύγκρουση που μαίνεται και θα ανάγκαζε τις ΗΠΑ είτε να επιμείνουν σε έναν πόλεμο με ολοένα αυξανόμενες απώλειες είτε σε μια απότομη αλλαγή πορείας, εκ των πραγμάτων προβληματική και για λόγους πολιτικούς για την ίδια την Ουάσιγκτον.<br /><br />Επί της ουσίας οι Αμερικανοί αντιμετωπίζουν προβλήματα –κάποια ήδη, άλλα σε περίπτωση που οι επιχειρήσεις στην ξηρά ξεκινήσουν– σε τρεις τομείς:<br /><br />Πρώτον, αν και αεροπορικές δυνάμεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ ελέγχουν κατά τρόπο συντριπτικό τον εναέριο χώρο πάνω και γύρω από το Ιράν –γεγονός το οποίο αποτελεί πάντα προϋπόθεση κάθε πιθανής χερσαίας επιχείρησης–, δεν έχουν κατορθώσει να καταστρέψουν τις υποδομές εκτόξευσης βαλλιστικών πυραύλων και drones ανά την επικράτεια της χώρας. Φαίνεται ότι η άμυνα της Τεχεράνης, που είναι οργανωμένη ως «μωσαϊκό», δηλαδή αποκεντρωμένη σε 32 εδαφικές μονάδες (31 για κάθε επαρχία του Ιράν, με την Τεχεράνη να έχει δύο ως πρωτεύουσα), είναι αρκετά ανθεκτική και ικανή να λειτουργεί ακόμα και με ελάχιστες έως καθόλου κατευθύνσεις από το πολιτικό κέντρο. Και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι το Ιράν εξακολουθεί να πλήττει το Ισραήλ, σε βαθμό μάλιστα που έχουν δοθεί στους κατοίκους των μεγάλων αστικών κέντρων οδηγίες για μέτρα επιβίωσης σε περίπτωση μακροχρόνιων διακοπών ρεύματος.<br /><br />Δεύτερον, στη θάλασσα η κατάσταση είναι αρκετά πιο επικίνδυνη. Οι αντιπλοϊκές δυνατότητες που έχει αναπτύξει το ναυτικό των ΗΠΑ, είτε με μονάδες επιφανείας είτε με μη επανδρωμένα σκάφη (USV), αποτελούν ένα επαρκές όπλο εναντίον των μικρών πλοιαρίων που διαθέτουν οι Φρουροί της Επανάστασης, ωστόσο σε ένα επιβαρυμένο μέτωπο θα βρίσκονται ενταγμένες και δυνάμεις των Ιρανών από ξηράς, που θα μπορούν να επιφέρουν πλήγματα σε ναυτικές μονάδες. Εν ολίγοις σε περίπτωση κινητοποίησης πλοίων από τις ΗΠΑ για την υποστήριξη χερσαίων επιχειρήσεων, εκ των πραγμάτων κάποιες από τις ναυτικές μονάδες θα πλεύσουν εγγύτερα στα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Τρίτον, μια επιχείρηση στην ξηρά θα πρέπει να έχει κάποιον ορατό στρατηγικό στόχο, έως τώρα μάλλον δυσδιάκριτο: Το νησί Χαργκ, όπου βρίσκονται ενεργειακές υποδομές, είναι εδώ και αρκετό καιρό στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος ως πιθανός στόχος. Παράλληλα, μια χερσαία επιχείρηση με σκοπό τη δημιουργία σημείων ελέγχου των Στενών του Ορμούζ, προκειμένου να εξομαλυνθεί η πρόσβαση των δεξαμενοπλοίων στις ενεργειακές υποδομές των συμμαχικών των ΗΠΑ κρατών του Περσικού Κόλπου, δεν είναι εκτός συζήτησης. Αυτή τη στιγμή κατευθύνονται προς την περιοχή μία ταξιαρχία αλεξιπτωτιστών της 82ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας του στρατού των ΗΠΑ (περίπου 3.000 άτομα), μία ακόμα ταξιαρχία (3.000 άτομα) της 10ης Ορεινής Μεραρχίας, ενώ οποιαδήποτε επιχείρηση με τέτοια χαρακτηριστικά πάντα υποστηρίζεται από άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων του αμερικανικού στρατού, εν προκειμένω ο αριθμός αυτός υπολογίζεται σε περίπου 1.000 άτομα. Στις δυνάμεις αυτές υπολογίζονται επιπλέον 4.000 άνδρες του Σώματος των πεζοναυτών των ΗΠΑ, που επίσης πλέουν προς την περιοχή κοντά στον Κόλπο.<br /><br />Τα Α-10 Warthog<br /><br />Η κινητοποίηση των τελευταίων ημερών εξηγεί, πάντως, για ποιο λόγο οι Αμερικανοί ανέπτυξαν κάποια οπλικά συστήματα, όπως για παράδειγμα τα αεροσκάφη Α-10 Warthog που είναι σχεδιασμένα για να παρέχουν εγγύς αεροπορική υποστήριξη σε χερσαία τμήματα, καταστρέφοντας άρματα μάχης, τεθωρακισμένα οχήματα παντός είδους και εχθρικές μονάδες στο έδαφος.<br /><br />Αυτά τα αεροσκάφη χρησιμοποιούνται ήδη για να καταστρέψουν στα Στενά του Ορμούζ ακτοφυλακίδες ή μικρότερα περιπολικά των Φρουρών της Επανάστασης. Επίσης, η αξιοποίηση USV στα Στενά του Ορμούζ, παρόμοια με εκείνα που πριν από λίγες εβδομάδες εκτελούσαν περιπολίες στη Σούδα, αναδεικνύει ότι το σενάριο της εκτεταμένης επιχείρησης στην περιοχή δεν είναι καθόλου θεωρητικό.<br /><br />Για τους Αμερικανούς η κατάσταση στο έδαφος θα είναι εξαιρετικά δύσκολη, δεδομένου ότι στα στρατιωτικά εγχειρίδια ο επιτιθέμενος πρέπει να έχει αναλογία μεγαλύτερη του 5 προς 1 προκειμένου να ευελπιστεί ότι θα κάμψει οχυρές θέσεις. Κάτι τέτοιο όχι απλώς δεν ισχύει, αλλά αντιθέτως στο Ιράν υπάρχει ένας τεράστιος οργανισμός που υποστηρίζει το καθεστώς.<br /><br />Οι Φρουροί της Επανάστασης διαθέτουν περί τους 200.000 άνδρες εν ενεργεία και μια δεξαμενή περίπου 600.000 εφέδρων, μέρος της οποίας ίσως ήδη έχει κινητοποιηθεί. Επιπλέον, υπάρχουν και οι παραστρατιωτικές πολιτοφυλακές Μπασίτζ, πυλώνας του καθεστώτος, που σε κατάσταση ανάγκης θα μπορούσαν να φθάσουν ακόμα και τους 1,5 εκατ. άνδρες.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Περσικός Κόλπος: Τρεις μεγάλοι σκόπελοι για την Ουάσιγκτον.

Του ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ Με ανησυχία αντιμετωπίζει η Αθήνα το ενδεχόμενο ραγδαίας κλιμάκωσης της έντασης στον Περσικό Κόλπο, ιδιαίτερα καθώς φαίνετα...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα «έψαλλε» στον Νετανιάχου ο Βανς: «Παρέσυρες τον Τραμπ στον πόλεμο».

<img height="118" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/03/vance-930x550.png" width="744" /><br /><br /><div>Ο αμερικανός αντιπρόεδρος Τζ.Ντ. Βανς φέρεται να τα «έψαλλε» στον ισραηλινό πρωθυπουργό Νετανιάχου, κατηγορώντας τον ότι τον παρέσυρε στον πόλεμο κατά του Ιράν, διαβεβαιώνοντας τον ότι θα ήταν μια απλή υπόθεση. Οι Αμερικανοί έχουν εγκλωβιστεί , ο Νετανιάχου ούτε που συζητά λήξη του πολέμου και το αδιέξοδο παραμένει. Παρόλα αυτά ο Τραμπ φαίνεται ότι δεν είναι ακόμη διατεθειμένος να ακολουθήσει τη λογική του αντιπροέδρου του . Κι αυτή η εμμονή προκαλεί πολλά ερωτήματα και καχυποψία…<br /><br />Ο Λευκός Οίκος και το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας εξετάζουν την αποστολή τουλάχιστον 10.000 επιπλέον στρατιωτών στη Μέση Ανατολή τις επόμενες ημέρες, ανέφερε σήμερα η εφημερίδα Wall Street Journal και ο ειδησεογραφικός ιστότοπος Axios.<br /><br />Στόχος είναι να διαθέτει ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ περισσότερες στρατιωτικές επιλογές, σημείωσε η WSJ επικαλούμενη αξιωματούχους του υπουργείου Άμυνας, την ώρα που ο Ρεπουμπλικάνος παρέτεινε κατά 10 ημέρες το τελεσίγραφο που έχει απευθύνει στο Ιράν προκειμένου να ανοίξει το Στενό του Χορμούζ.<br /><br />Αυτή η δύναμη, η οποία πιθανότατα θα περιλαμβάνει πεζικό και τεθωρακισμένα οχήματα, θα προστεθεί στους περίπου 5.000 πεζοναύτες και τους χιλιάδες αλεξιπτωτιστές της 82ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας που έχουν ήδη αναπτυχθεί στην περιοχή, ανέφερε η WSJ.<br /><br />«Δεν γνωρίζουμε πού ακριβώς θα αναπτυχθούν οι δυνάμεις στη Μέση Ανατολή, αλλά προφανώς θα βρεθούν σε απόσταση βολής από το Ιράν και το νησί Χαργκ, ένα νευραλγικό κέντρο για τις εξαγωγές πετρελαίου στα ανοικτά των ιρανικών ακτών», σημείωσε η εφημερίδα.<br /><br />«Πρόκειται για μία νέα ένδειξη ότι γίνονται σοβαρές προετοιμασίες για μια χερσαία αμερικανική επιχείρηση στο Ιράν», επεσήμανε από την πλευρά του ο Axios.<br /><br />Υψηλόβαθμος αξιωματούχος της αμερικανικής άμυνας, τον οποίο επικαλείται ο Axios, αναμένει ότι η απόφαση για την αποστολή επιπλέον στρατιωτών θα ληφθεί την επόμενη εβδομάδα, ενώ σημείωσε ότι αυτά τα στρατεύματα θα είναι από διαφορετικές μονάδες μάχης από αυτές που έχουν ήδη αναπτυχθεί στην περιοχή.<br /><br />Σύμφωνα με τον Axios, το Πεντάγωνο αναπτύσσει στρατιωτικές επιλογές για ένα «τελικό πλήγμα» στο Ιράν, το οποίο ενδέχεται να περιλαμβάνει τη χρήση χερσαίων δυνάμεων και μια εκστρατεία μαζικών βομβαρδισμών.<br /><br />Ο Τραμπ δεν έχει αποφασίσει ακόμη αν θα ακολουθήσει κάποιο από αυτά τα σενάρια, σημειώνει ο ειδησεογραφικός ιστότοπος, όμως πηγές αναφέρουν ότι είναι έτοιμος για κλιμάκωση αν οι συνομιλίες με το Ιράν δεν αποφέρουν σύντομα απτά αποτελέσματα.<br /><br />Ο Ντ. Τραμπ παρέτεινε τη διάρκεια του τελεσιγράφου του στο Ιράν – Το στενό του Χορμούζ στο μενού της G7<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ παρέτεινε για άλλες έξι ημέρες τη διάρκεια του τελεσιγράφου του στο Ιράν προκειμένου να ανοίξει το στενό του Χορμούζ διότι σε διαφορετική περίπτωση θα διατάξει να βομβαρδιστούν ενεργειακές υποδομές του, διαβεβαιώνοντας πως οι συνομιλίες με την Τεχεράνη -που υπέστη νωρίς το πρωί νέους βομβαρδισμούς από την αεροπορία του Ισραήλ- «πάνε πολύ καλά».<br /><br />Ο επικεφαλής της διπλωματίας της κυβέρνησής του Μάρκο Ρούμπιο έφθασε σήμερα στο Γαλλία, διαπίστωσε δημοσιογράφος του AFP, για τη δεύτερη ημέρα της G7, κατά τη διάρκεια της οποίας αναμένεται να ασκήσει πίεση στους ομολόγους του να βοηθήσουν να ανοίξει το στενό του Χορμούζ, εν μέσω του πολέμου.<br /><br />Για να εξασφαλίσει την απρόσκοπτη διέλευση από αυτή τη νευραλγική θαλάσσια οδό για το παγκόσμιο εμπόριο υδρογονανθράκων ο ρεπουμπλικάνος πρόεδρος απείλησε να καταστρέψει ηλεκτροπαραγωγικά εργοστάσια στο Ιράν «ξεκινώντας από το μεγαλύτερο».<br /><br />Αλλά «κατόπιν αιτήματος της ιρανικής κυβέρνησης», κατ’ αυτόν, παρέτεινε τη διάρκειά του τελεσιγράφου του «ως τη Δευτέρα 6η Απριλίου ως τις 20:00» (σ.σ. ώρα Ουάσιγκτον· 03:00 της Τρίτης 7ης Απριλίου ώρα Ελλάδας) προτού διατάξει την καταστροφή ηλεκτροπαραγωγικών εργοστασίων στο Ιράν, όπως ανακοίνωσε χθες.<br /><br />Η νέα αναβολή σταθεροποίησε κάπως τις τιμές του πετρελαίου, που υποχώρησαν ελαφρά σήμερα. Η τιμή του βαρελιού του Μπρεντ Βόρειας Θάλασσας, ποικιλίας αναφοράς στις διεθνείς αγορές, υποχώρησε περί τα 107 δολάρια — παραμένοντας πάντως πάνω από 40% ακριβότερη από ό,τι την παραμονή του πολέμου.<br /><br />Προς μεγάλη ικανοποίηση του αμερικανού προέδρου Τραμπ, το Ιράν αφήνει, κατ’ αυτόν να περνούν «δέκα πλοία» την ημέρα από το στενό του Χορμούζ.<br /><br />Εδώ και μέρες, ο πρόεδρος των ΗΠΑ μοιάζει να κινείται σε εκκρεμές, από τη μια απειλώντας να πλήξει πιο σκληρά «παρά ποτέ» την Ισλαμική Δημοκρατία, από την άλλη διαβεβαιώνοντας πως η ένοπλη σύρραξη θα τερματιστεί πολύ σύντομα.<br /><br />«Οι συνομιλίες (με το Ιράν) συνεχίζονται και, παρ’ όλα όσα λένε τα μέσα ενημέρωσης των ψευδών ειδήσεων (…) πάνε πολύ καλά», υποστήριξε ο Ντόναλντ Τραμπ μέσω Truth Social, επιμένοντας ακόμη να λέει πως η Τεχεράνη θέλει περισσότερα από τον ίδιο να γίνει διαπραγμάτευση για να τελειώσει ο πόλεμος.<br /><br />Η Τεχεράνη από την άλλη συνεχίζει να αρνείται να χρησιμοποιήσει τον όρο «συνομιλίες». Σύμφωνα πηγή του πρακτορείου ειδήσεων Tasnim που δεν κατονομάστηκε, το Ιράν διαβίβασε «επίσημα» και «μέσω ενδιάμεσων» απάντηση στο σχέδιο 15 σημείων που πρότειναν οι ΗΠΑ.<br /><br />Έθεσε τους δικούς της όρους για να σιγήσουν τα όπλα και περιμένει πλέον «ανταπάντηση από την άλλη πλευρά».<br /><br />Εν αναμονή, οι Φρουροί της Επανάστασης ανακοίνωσαν τις πρώτες πρωινές ώρες ότι επιτέθηκαν με πυραύλους και μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα εναντίον στρατιωτικών κι ενεργειακών στόχων στο Ισραήλ και σε κράτη του Κόλπου, σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων FARS.<br /><br />«Στην καρδιά της Τεχεράνης»<br /><br />Αύριο Σάββατο ο πόλεμος συμπληρώνει τον πρώτο του μήνα· ξέσπασε με την κοινή επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν την 28η Φεβρουαρίου, προτού εξαπλωθεί σε όλη τη Μέση Ανατολή, επιτείνοντας την ατμόσφαιρα ανησυχίας για τις συνέπειες στην παγκόσμια οικονομία και για τον εφοδιασμό με πετρέλαιο και αέριο.<br /><br />Ενώ η Ουάσιγκτον μοιάζει να ψάχνει διπλωματική πόρτα εξόδου από τον πόλεμο, το Ισραήλ δεν σταματά να διατρανώνει την αποφασιστικότητά του να εντατικοποιήσει τις επιχειρήσεις του — σήμερα βομβάρδισε ξανά, σχεδόν ταυτόχρονα, τις πρωτεύουσες του Ιράν και του Λιβάνου.<br /><br />Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε τις πρώτες πρωινές ώρες ότι εξαπέλυσε «κύμα ευρείας κλίμακας πληγμάτων που είχαν στο στόχαστρο υποδομές του ιρανικού τρομοκρατικού καθεστώτος στην καρδιά της Τεχεράνης», ενώ λίγο νωρίτερα ακούστηκαν ισχυρές εκρήξεις στο νότιο τμήμα της Βηρυτού, της πρωτεύουσας του Λιβάνου, περιοχή που το Ισραήλ θεωρεί προπύργιο του σιιτικού κινήματος Χεζμπολά, το οποίο πρόσκειται στο Ιράν.<br /><br />Ο Λίβανος σύρθηκε τη 2η Μαρτίου στον πόλεμο με την επίθεση της Χεζμπολά σε αντίποινα για τη δολοφονία του ιρανού ανώτατου ηγέτη Αλί Χαμενεΐ και πληρώνει πολύ βαρύ τίμημα, με πάνω από 1.100 νεκρούς και πάνω από ένα εκατομμύριο ξεριζωμένους, σύμφωνα με επίσημους αριθμούς.<br /><br />Το Ισραήλ μέχρι σήμερα σιωπά για τις συνομιλίες που φέρονται να διεξάγονται ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν, μέσω Πακιστάν, για τον τερματισμό του πολέμου.<br /><br />Η απόφαση του ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου ο στρατός του να διεξάγει ταυτόχρονους πολέμους στο Ιράν και στον Λίβανο δεν έχει πλέον εξασφαλισμένη τη συναίνεση της αντιπολίτευσης, με τον επικεφαλής της αντιπολίτευσης Γιαΐρ Λαπίντ να επικρίνει επιχειρήσεις «χωρίς στρατηγική, χωρίς τα απαραίτητα μέσα και με πολύ λίγους στρατιώτες».<br /><br />Ο εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού Έφι Ντεφρίν αναγνώρισε χθες βράδυ πως οι μονάδες χρειάζονται «επιπρόσθετες δυνάμεις».<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

Τα «έψαλλε» στον Νετανιάχου ο Βανς: «Παρέσυρες τον Τραμπ στον πόλεμο».

Ο αμερικανός αντιπρόεδρος Τζ.Ντ. Βανς φέρεται να τα «έψαλλε» στον ισραηλινό πρωθυπουργό Νετανιάχου, κατηγορώντας τον ότι τον παρέσυρε στον π...

Διαβάστε την συνέχεια

«Χαργκ: Το νησί που μπορεί να ανάψει φωτιά σε παγκόσμιο πόλεμο. και η ακριβή «παρτίδα» του Τραμπ».

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/iran-1-6-768x512.jpg" width="759" /><br /><br />Στρατηγική σύγκρουση ΗΠΑ–Ιράν για τον έλεγχο της ενέργειας και των θαλάσσιων περασμάτων αναζωπυρώνει φόβους παγκόσμιας κρίσης.<br /><br />Το μικρό αλλά γεωστρατηγικά κομβικό <a href="https://www.pagenews.gr/tags/nisos-xargk/">νησί Χαργκ</a> στον Περσικό Κόλπο, που φιλοξενεί τον κύριο τερματικό σταθμό εξαγωγής πετρελαίου του Ιράν και αποτελεί πηγή περίπου 90 % των ιρανικών εξαγωγών ενέργειας, έχει μετατραπεί σε επίκεντρο μιας επικίνδυνης κλιμάκωσης ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Τεχεράνη.<br /><br />Στις 13 Μαρτίου 2026, οι αμερικανικές δυνάμεις εξαπέλυσαν εκτεταμένο αεροπορικό πλήγμα εναντίον του Χαργκ, στο πλαίσιο του συνεχιζόμενου πολέμου μεταξύ ΗΠΑ/Ισραήλ και Ιράν. Σύμφωνα με επίσημες δηλώσεις, οι στόχοι ήταν στρατιωτικές εγκαταστάσεις και αμυντικές υποδομές, ενώ η πετρελαϊκή υποδομή διατηρήθηκε σκόπιμα ανέπαφη ώστε να αποφευχθεί άμεσο σοκ στην παγκόσμια αγορά ενέργειας.<div><br />Οι ΗΠΑ επιμένουν: Απομόνωση ή έλεγχος;<br /><br />«Εξαλείψαμε κάθε στρατιωτικό στόχο στο Χαργκ», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, περιγράφοντας την επιδρομή ως «μία από τις πιο ισχυρές στη Μέση Ανατολή». «Δεν έχουμε χτυπήσει την ενεργειακή υποδομή… για λόγους decency», πρόσθεσε, αφήνοντας ωστόσο ανοιχτό το ενδεχόμενο μελλοντικών πλήξεων αν το Ιράν **παρεμποδίσει τη διέλευση πλοίων μέσω του Στενού του Χορμούζ».<br /><br />Η στρατηγική λογική πίσω από την επιλογή του Χαργκ είναι σαφής στους αναλυτές: επιβολή οικονομικής πίεσης στο Ιράν χωρίς άμεση καταστροφή ενεργειακής παραγωγής που θα μπορούσε να βυθίσει τις διεθνείς αγορές.<br /> Αντίδραση της Τεχεράνης<br /><br />Από την πλευρά του, το Ιράν έχει καλέσει σε εκδίωξη των αμερικανικών δυνάμεων από την περιοχή, καταγγέλλοντας ότι οι επιθέσεις αποτελούν άμεση απειλή για την εθνική οικονομία του και για τις ενεργειακές του γραμμές.<br /><br />«Η Χαργκ είναι το ενεργειακό μας στήριγμα — απειλή εναντίον του οδηγεί σε συνέπειες για όλους», σχολιάζουν αξιωματούχοι της Τεχεράνης αναφερόμενοι στο ενδεχόμενο χτυπήματος στις εξαγωγές.</div><div><br /></div><div>  <img height="375" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/iran-xargk.jpg" width="640" /><br /> Παγκόσμιες επιπτώσεις<br /><br />Η απειλή στο Χαργκ έχει ήδη αντιδραστήρια στις διεθνείς αγορές: οι τιμές του πετρελαίου εκτοξεύτηκαν με τον δείκτη Brent να ξεπερνά τα 106 δολάρια ανά βαρέλι, καθώς οι επενδυτές τιμολογούν το γεωπολιτικό ρίσκο.<br /><br />Ακόμη και αν οι ΗΠΑ επιλέξουν να μην καταστρέψουν την ενεργειακή υποδομή άμεσα, η πιθανότητα χέρια‑επί έδαφος επιχείρησης για την κατάληψη του νησιού εξετάζεται σοβαρά από το Πεντάγωνο — με τον κίνδυνο να μετατραπεί σε μια σύνθετη χερσαία επιχείρηση εν μέσω πυραύλων, drones και απρόβλεπτων αντιποίνων.<br /> Κρίσιμες γεωπολιτικές διαστάσεις<br /><br />Η τοποθεσία του Χαργκ, μόλις 25 km από την ηπειρωτική ακτή του Ιράν και σε σχέση με το Στενό του Χορμούζ, το οποίο μεταφέρει περίπου 20 % του παγκόσμιου πετρελαίου, καθιστούν το νησί στρατηγικό σημείο ενδιαφέροντος για κάθε μεγάλη δύναμη που θέλει να επηρεάσει τις ενεργειακές ροές.<br /><br />Αναλυτές εξηγούν ότι οι ΗΠΑ μπορεί να αναζητούν τρόπο να σπάσουν τον έλεγχο του Ιράν πάνω στις ενεργειακές εξαγωγές χωρίς να προκαλέσουν παγκόσμιο ενεργειακό κραχ, τροφοδοτώντας μια «παρτίδα» γεωπολιτικού πόκερ με τεράστιο κόστος σε ανθρώπους και κεφάλαια.<br /><br />Το νησί Χαργκ δεν είναι απλώς ένας ενεργειακός κόμβος — είναι η καρδιά μιας γεωπολιτικής αναμέτρησης που απειλεί να διαμορφώσει εκ νέου το τοπίο ισχύος στη Μέση Ανατολή, με παγκόσμια συνέπεια στην ενέργεια, στις αγορές και στην ασφάλεια διεθνώς.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Χαργκ: Το νησί που μπορεί να ανάψει φωτιά σε παγκόσμιο πόλεμο. και η ακριβή «παρτίδα» του Τραμπ».

Στρατηγική σύγκρουση ΗΠΑ–Ιράν για τον έλεγχο της ενέργειας και των θαλάσσιων περασμάτων αναζωπυρώνει φόβους παγκόσμιας κρίσης. Το μικρό αλλά...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ινδία σοκάρει τη Δύση: Προχωρά σε αγόρες οπλικών συστημάτων ύψους 25 δισ. δολαρίων από τη Ρωσία.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2021/05/s-400.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2021/05/s-400-696x464.jpg" width="750" /></a><br /><br />Σε μία κίνηση που σόκαρε τη Δύση, η Ινδία ενέκρινε την Παρασκευή προτάσεις συνολικής αξίας 25 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την αγορά μεταγωγικών αεροσκαφών, ρωσικών πυραυλικών συστημάτων S-400 και τηλεκατευθυνόμενων αεροσκαφών κρούσης, στο πλαίσιο της προσπάθειάς της να προωθήσει τον εκσυγχρονισμό των ενόπλων δυνάμεών της και να ανανεώσει τον εξοπλισμό της μετά τη σύγκρουση με το Πακιστάν.<br /><br />Η απόφαση αυτή έρχεται σε συνέχεια μιας άλλης σημαντικής έγκρισης τον περασμένο μήνα, αξίας 40 δισεκατομμυρίων δολαρίων, για την αγορά περισσότερων γαλλικών μαχητικών αεροσκαφών Rafale για την πολεμική αεροπορία και αεροσκαφών αναγνώρισης Boeing P-8I για το πολεμικό ναυτικό.<br /><br />Τεράστιες συμφωνίες<br /><br />Οι εγκρίσεις της Παρασκευής κάλυψαν επίσης αγορές πυρομαχικών για άρματα μάχης, συστήματα πυροβόλων και συστήματα εναέριας επιτήρησης για τον στρατό, την παράταση της διάρκειας ζωής των μαχητικών αεροσκαφών Sukhoi-30 που χρησιμοποιεί η πολεμική αεροπορία, καθώς και χόβερκραφτ για την ακτοφυλακή, σύμφωνα με δήλωση του υπουργείου Άμυνας.<br /><br />Ξεχωριστά, το υπουργείο υπέγραψε επίσης την Παρασκευή σύμβαση ύψους 47 εκατ. δολαρίων με τη ρωσική JSC Rosoboronexport για την απόκτηση συστημάτων πυραύλων αεράμυνας Tunguska για τον στρατό. Συνολικά, η Ινδία ενέκρινε 55 προτάσεις αξίας 71 δισ. δολαρίων και υπέγραψε συμβάσεις για άλλες 503 προτάσεις συνολικής αξίας 2,28 τρισεκατομμυρίων ρουπιών κατά το οικονομικό έτος που έληξε στις 31 Μαρτίου.<br /><br />Η Ινδία είναι η πέμπτη χώρα στον κόσμο σε στρατιωτικές δαπάνες και η δεύτερη μεγαλύτερη εισαγωγέας όπλων μετά την Ουκρανία, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Διεθνούς Ινστιτούτου Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης. Εδώ και δεκαετίες εκσυγχρονίζει τον εξοπλισμό της, ο οποίος κατά κύριο λόγο χρονολογείται από τη σοβιετική εποχή, και στρέφεται όλο και περισσότερο προς νέες πηγές, όπως η Γαλλία, το Ισραήλ, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Γερμανία.<div><br />Η κρίση με το Πακιστάν<br /><br />Τα τελευταία χρόνια, έχει προωθήσει την εγχώρια κατασκευή όλων των ειδών, από όπλα και drones έως μαχητικά αεροσκάφη και υποβρύχια, είτε μόνη της είτε σε συνεργασία με ξένους εταίρους. Πέρυσι, η Ινδία και το Πακιστάν ενεπλάκησαν σε μια σφοδρή τετραήμερη στρατιωτική σύγκρουση, τη χειρότερη των τελευταίων δεκαετιών, μετά από επίθεση εναντίον ινδουιστών τουριστών στο ινδικό Κασμίρ.<br /><br />Το Νέο Δελχί δήλωσε ότι οι μαχητές που πραγματοποίησαν την επίθεση προέρχονταν από το Πακιστάν. Το Πακιστάν αρνήθηκε τις κατηγορίες.Οι σχέσεις της Ινδίας με την Κίνα ήταν επίσης τεταμένες και οι δύο χώρες βρέθηκαν σε στρατιωτική αντιπαράθεση στα Ιμαλάια για περισσότερα από τέσσερα χρόνια, προτού συμφωνήσουν να αποσυρθούν το 2024 και να αποκαταστήσουν τις σχέσεις τους.<br /><br />Σημειώνεται ότι οι ΗΠΑ πριν από μερικά χρόνια είχαν εγκρίνει την αγορά από την Ινδία του ρωσικού αντιαεροπορικού/αντιπυραυλικού συστήματος S-400 -σε αντίθεση με την Τουρκία, η οποία παραμένει υπό αμερικανικές κυρώσεις για αγορά του ίδιου συστήματος, και αποβολή της χώρας από το πρόγραμμα JSF το οποίο αναπτύσσει και παράγει τα μαχητικά 5ης γενιάς F-35. Mάλιστα, η Τουρκία δεν είχε κρύψει τη δυσφορία της για αυτό που θεωρεί ως διάκριση από την πλευρά της Ουάσινγκτον.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ινδία σοκάρει τη Δύση: Προχωρά σε αγόρες οπλικών συστημάτων ύψους 25 δισ. δολαρίων από τη Ρωσία.

Σε μία κίνηση που σόκαρε τη Δύση, η Ινδία ενέκρινε την Παρασκευή προτάσεις συνολικής αξίας 25 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την αγορά μεταγωγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος με το Ιράν: Αναζητείται στρατηγική εξόδου. Ενεργειακό σοκ και παγκόσμιες παρενέργειες.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/IRAN-NUCLEAR-ISRAEL-MISSILES.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/IRAN-NUCLEAR-ISRAEL-MISSILES.jpg" width="748" /></a><br /><br />Τις πρωινές ώρες του Σαββάτου, η εικόνα που μεταφέρουν τα μεγάλα διεθνή μέσα – από τη Reuters και το Bloomberg έως τους Financial Times και τη The Wall Street Journal – συγκλίνει σε ένα βασικό συμπέρασμα: ο πόλεμος με το Ιράν έχει εισέλθει σε μια φάση παρατεταμένης σύγκρουσης χωρίς σαφή στρατηγική εξόδου, ενώ οι επιπτώσεις του έχουν ήδη περάσει από το πεδίο της μάχης στην παγκόσμια οικονομία.<br /><br />Στο στρατιωτικό επίπεδο, η εικόνα είναι αυτή μιας ισορροπίας χωρίς νικητή. Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ διατηρούν σαφή επιχειρησιακή υπεροχή και συνεχίζουν τα πλήγματα σε πυρηνικές και στρατιωτικές υποδομές, ωστόσο το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει την ικανότητα ασύμμετρων αντιποίνων – με drones, πυραύλους και παρεμβάσεις σε ενεργειακές ροές. Το αποτέλεσμα είναι μια σύγκρουση που δεν κλιμακώνεται ανεξέλεγκτα, αλλά ούτε και αποκλιμακώνεται: παραμένει «ανοιχτή», με υψηλή ένταση και γεωγραφική διάχυση.<div><br />Τα Στενά του Ορμούζ<br /><br />Το κρίσιμο σημείο αυτής της φάσης είναι τα Στενά του Ορμούζ. Η μερική παρεμπόδιση της ναυσιπλοΐας από το Ιράν, σε συνδυασμό με τις συζητήσεις για συγκρότηση διεθνούς ναυτικής δύναμης, μετατρέπει το ενεργειακό πέρασμα σε στρατηγικό choke point της παγκόσμιας οικονομίας. Δεν πρόκειται πλέον μόνο για μια περιφερειακή κρίση, αλλά για έναν μηχανισμό μετάδοσης σοκ στις αγορές ενέργειας, στο εμπόριο και στην εφοδιαστική αλυσίδα.<br /><br />Παράλληλα, η διπλωματία παραμένει ενεργή αλλά αδύναμη. Υπάρχουν διαβουλεύσεις, προτάσεις και παρασκηνιακές επαφές, ωστόσο καμία πλευρά δεν δείχνει έτοιμη να κάνει τις παραχωρήσεις που απαιτούνται για ουσιαστική αποκλιμάκωση. Η σύγκρουση μοιάζει να κινείται σε ένα ενδιάμεσο καθεστώς: ούτε πόλεμος πλήρους κλίμακας, ούτε διαδικασία ειρήνευσης.</div><div><br />Προβληματισμός στην Ευρώπη<br /><br />Στο πολιτικό επίπεδο, καταγράφεται ήδη μια εμφανής διατλαντική απόσταση. Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, με προεξάρχουσα τη Γερμανία, αποφεύγουν την πλήρη ταύτιση με τη στρατηγική της Ουάσιγκτον, εκφράζοντας επιφυλάξεις τόσο για τη διάρκεια όσο και για τους στόχους του πολέμου. Η διαφοροποίηση αυτή δεν είναι μόνο πολιτική: αντανακλά και την αυξημένη ευαλωτότητα της Ευρώπης σε ένα παρατεταμένο ενεργειακό σοκ.Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία της παρούσας φάσης. Οι τιμές του πετρελαίου κινούνται σε υψηλά επίπεδα, οι αγορές έχουν ήδη προσαρμοστεί σε καθεστώς αυξημένου γεωπολιτικού ρίσκου και οι πληθωριστικές πιέσεις επανέρχονται δυναμικά. Όπως επισημαίνουν τα διεθνή μέσα, ο πόλεμος δεν επηρεάζει απλώς τις αγορές – έχει ήδη αρχίσει να επηρεάζει την πραγματική οικονομία, από το κόστος παραγωγής έως την καταναλωτική εμπιστοσύνη.<br /><br />Το βασικό συμπέρασμα που προκύπτει από τις εκτιμήσεις των διεθνών μέσων, είναι ότι η σύγκρουση με το Ιράν δεν εξελίσσεται ως μια σύντομη κρίση. Πρόκειται για μια μετάβαση σε έναν κόσμο όπου η ενέργεια, η γεωπολιτική και η ασφάλεια των ροών επανέρχονται στο κέντρο της οικονομικής και πολιτικής εξίσωσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόλεμος με το Ιράν: Αναζητείται στρατηγική εξόδου. Ενεργειακό σοκ και παγκόσμιες παρενέργειες.

Τις πρωινές ώρες του Σαββάτου, η εικόνα που μεταφέρουν τα μεγάλα διεθνή μέσα – από τη Reuters και το Bloomberg έως τους Financial Times και ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι ελληνικοί Patriot θα προστατεύουν και τη «γυμνή» από αεράμυνα Τουρκία;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/03/Untitled-design-13-58.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="113" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/03/Untitled-design-13-58.jpg" width="670" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η ελληνική αεράμυνα ως περιφερειακός πυλώνας ασφαλείας του ΝΑΤΟ</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Το ζήτημα του ρόλου των ελληνικών συστοιχιών Patriot αναδεικνύεται πλέον σε κεντρικό άξονα των γεωπολιτικών εξελίξεων, καθώς η ελληνική αμυντική θωράκιση υπερβαίνει τα στενά εθνικά όρια και αποκτά στρατηγικό αποτύπωμα σε ολόκληρη την περιοχή. Σύμφωνα με πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ της εφημερίδας “Τα Νέα”, η Αθήνα δεν περιορίζεται πλέον σε μια παθητική στάση προάσπισης των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, αλλά διαμορφώνει μια ευρύτερη ομπρέλα αποτροπής που επηρεάζει άμεσα τις ισορροπίες με την Τουρκία.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή συνδέεται άρρηκτα με την ανάπτυξη συστοιχίας στην Κάρπαθο, μια κίνηση που προκάλεσε την επίσημη αντίδραση του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών, επιβεβαιώνοντας τη νευρικότητα της Άγκυρας απέναντι στην ενίσχυση της ελληνικής παρουσίας στο Αιγαίο.<div><br />Η κατάρρευση του αφηγήματος της τουρκικής αμυντικής υπεροχής<br /><br />Η πραγματικότητα του πολεμικού πεδίου ήρθε να αμφισβητήσει έμπρακτα την αποτελεσματικότητα της τουρκικής αεράμυνας, εκθέτοντας τα κενά της παρά τη ραγδαία ανάπτυξη της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας. Στις αρχές Μαρτίου 2026, η αναχαίτιση ιρανικών πυραύλων από νατοϊκά συστήματα πριν αυτοί πλήξουν τον τουρκικό εναέριο χώρο, ή ακόμη και μετά την είσοδό τους σε αυτόν, κατέδειξε ότι η Άγκυρα παραμένει εξαρτημένη από τη συμμαχική συνδρομή για την αντιμετώπιση σοβαρών απειλών.<br /><br />Το γεγονός ότι μια χώρα που προβάλλεται ως περιφερειακή υπερδύναμη αδυνατεί να εγγυηθεί αυτόνομα την ασφάλεια του ουρανού της, οδήγησε σε επείγουσα ενίσχυση της βάσης του Ιντσιρλίκ με πρόσθετα συστήματα Patriot από το ΝΑΤΟ, υπογραμμίζοντας την πίεση που δέχεται η Τουρκία από το ιρανικό πυραυλικό οπλοστάσιο.<div><br />Το κλίμα αμηχανίας και τα σενάρια για ελληνική συνδρομή<br /><br />Μέσα σε αυτό το περιβάλλον ανασφάλειας, ο τουρκικός δημόσιος λόγος φαίνεται να διολισθαίνει σε τοποθετήσεις που άλλοτε θα θεωρούνταν αδιανόητες. Αν και δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση, δευτερογενείς αναφορές και αναλύσεις στην Τουρκία απέδωσαν στον Τζιχάτ Γιαϊτζί, εκ των αρχιτεκτόνων της «Γαλάζιας Πατρίδας», την εκτίμηση ότι η Ελλάδα θα μπορούσε ακόμη και να αναπτύξει Patriot σε τουρκικό έδαφος για την ενίσχυση της νατοϊκής άμυνας.<br /><br />Παράλληλα, έντονη παρασκηνιακή συζήτηση προκαλεί η πληροφορία για προσγείωση ελληνικού μεταγωγικού αεροσκάφους C-27J στη βάση του Ιντσιρλίκ. Η παρουσία ελληνικού στρατιωτικού μέσου σε έναν τόσο κρίσιμο νατοϊκό κόμβο, χωρίς επίσημες εξηγήσεις, εντείνει τα ερωτήματα για το επίπεδο της διασυμμαχικής συνεννόησης και τον αναβαθμισμένο ρόλο που καλείται να παίξει η Αθήνα.</div><div><br />Η νέα ισορροπία ισχύος στο νότιο μέτωπο του ΝΑΤΟ<br /><br />Η τρέχουσα συγκυρία μετατρέπει την αεράμυνα από τεχνικό ζήτημα σε ένα ισχυρό πολιτικό μήνυμα κυριαρχίας και σταθερότητας. Ενώ η Ελλάδα οχυρώνει αποτελεσματικά τον χώρο της, η Τουρκία έρχεται αντιμέτωπη με τα όρια των δυνατοτήτων της, αναγκάζοντας το ΝΑΤΟ να παρέμβει για να καλύψει τα κενά στο νότιο μέτωπο. Σε αυτό το πλαίσιο, η ελληνική παρουσία με συστήματα Patriot σε στρατηγικά σημεία όπως η Κάρπαθος και η Σαμοθράκη, φαίνεται να λειτουργεί ως μια άτυπη εγγύηση ασφαλείας που καλύπτει ευρύτερα τον εναέριο χώρο της περιοχής, τοποθετώντας την Ελλάδα σε ρόλο κεντρικού υπερασπιστή απέναντι στις σύγχρονες βαλλιστικές απειλές.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Οι ελληνικοί Patriot θα προστατεύουν και τη «γυμνή» από αεράμυνα Τουρκία;

Η ελληνική αεράμυνα ως περιφερειακός πυλώνας ασφαλείας του ΝΑΤΟ Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Το ζήτημα του ρόλου των ελληνικών συστοιχιών Patri...

Διαβάστε την συνέχεια

ΥΠΕΞ ΞΥΠΝΑ! Τζιχαντιστές στη Συρία επιτίθενται σε Ελληνορθόδοξους στη Σελεύκεια (Σκελεμπίγια).

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/SELEFKEIA-630x400.jpg" width="744" /><br /><br />Στην Ελληνορθόδοξη συριακή πόλη Σελεύκεια η προς Βήλω (Σελευκόβηλος ή Σκελεμπίγια σε αραβική προφορά), η ισλαμιστική νεο-οθωμανική συριακή κυβέρνηση προχώρησε στην ίδρυση κέντρου κορανικών σπουδών εντός της ελληνορωμαϊκής χριστιανικής κοινότητας.<br /><br />Η κίνηση αυτή προκάλεσε τις έντονες διαμαρτυρίες των Ελληνορθόδοξων χριστιανών κατοίκων, οι οποίοι αντέδρασαν κλείνοντας το κέντρο.<br /><br />Σε απάντηση, ο κυβερνήτης της Χάμα και οι δυνάμεις εσωτερικής ασφαλείας απέστειλαν τζιχαντιστικές παρακρατικές ομάδες του καθεστώτος, επιτρέποντάς τους να επιτεθούν σε σπίτια και επιχειρήσεις Ελληνορθόδοξων χριστιανών, υιοθετώντας πρακτικές που παραπέμπουν στη δράση του Ισλαμικού Κράτους. Παράλληλα, εκτοξεύονται απειλές για περαιτέρω κλιμάκωση των ενεργειών τους.<br />Χάμα: Πογκρόμ στη χριστιανική πόλη Σκελεμπίγια ή Σουκαϊλαμπίγια<br /><br />Ένοπλοι ισλαμιστές που επιβαίνουν σε μοτοσικλέτες εμφανίζονται να κομπάζουν για την εισβολή τους στην Ελληνορθόδοξη χριστιανική πόλη Αλ-Σουκαϊλαμπίγια.<br /><br />Στα σχετικά ντοκουμέντα, οι ένοπλοι φαίνονται να χαιρετούν διερχόμενα οχήματα της Γενικής Ασφάλειας, τα οποία παρέμειναν αμέτοχα χωρίς να παρέμβουν.<br /><br />Συμμορίες Σαλαφιστών, υποστηρικτών του αυτοανακηρυγμένου προέδρου Τζουλάνι/Γκολάνι, εξαπέλυσαν επιθέσεις και λεηλάτησαν επιχειρήσεις, κατοικίες και οχήματα Ελληνορθόδοξων Ρωμιών.<br /><br />Τα επεισόδια αυτά ακολουθούν την εκστρατεία καταστολής που εξαπέλυσε ο κυβερνήτης της Δαμασκού εναντίον των χριστιανών, ενώ στη συνέχεια οι σαλαφιστικές ομάδες προχώρησαν σε κήρυξη των χριστιανών ως «απίστων».<br /><br />Η κλιμάκωση της βίας στη Συρία, με επίκεντρο τη στοχοποίηση της χριστιανικής Ελληνορθόδοξης κοινότητας στη Σελεύκεια, επιβάλλει την άμεση και δυναμική παρέμβαση της ελληνικής διπλωματίας.<br /><br />Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών και η Πρεσβεία της Ελλάδος στη Δαμασκό δεν επιτρέπεται να παραμένουν απλοί παρατηρητές μπροστά σε ένα εν εξελίξει πογκρόμ που φέρει τη σφραγίδα θρησκευτικού φανατισμού.<div><br />Επιτακτική ανάγκη διπλωματικής παρέμβασης<br /><br />Η ανοχή που επιδεικνύουν οι δυνάμεις ασφαλείας του νέου καθεστώτος απέναντι στις λεηλασίες και τις επιθέσεις των σαλαφιστικών ομάδων, συνιστά κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και απειλή για την επιβίωση των χριστιανικών πληθυσμών στην περιοχή.<br /><br />Άμεση κινητοποίηση: Η Αθήνα οφείλει να απαιτήσει εξηγήσεις από τις μεταβατικές Αρχές στη Δαμασκό για τη δράση των ενόπλων ισλαμιστών και την προκλητική αδράνεια των κρατικών οργάνων.<br /><br />Προστασία των μειονοτήτων: Είναι χρέος της ελληνικής πλευράς να αναδείξει το ζήτημα στους διεθνείς οργανισμούς και την Ευρωπαϊκή Ένωση, ζητώντας εγγυήσεις για την ασφάλεια των χριστιανών που χαρακτηρίζονται πλέον ως «άπιστοι» από τις εξτρεμιστικές συμμορίες.<br /><br />Ρόλος της Πρεσβείας: Η ελληνική διπλωματική αποστολή στη Δαμασκό πρέπει να λειτουργήσει ως ανάχωμα στην αυθαιρεσία, καταγράφοντας τις επιθέσεις σε σπίτια και επιχειρήσεις και ασκώντας κάθε δυνατή πίεση για την παύση της τρομοκρατίας.<br /><br />Η σιωπή σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές ισοδυναμεί με συνενοχή. Η προάσπιση των Ελληνορθόδοξων κι άλλων χριστιανικών πληθυσμών στη Μέση Ανατολή αποτελεί διαχρονική εθνική υποχρέωση που δεν επιτρέπεται να εγκαταλειφθεί.<br /><br />Η δραματική επιδείνωση της κατάστασης στη Συρία, με τις συνεχιζόμενες επιθέσεις εναντίον της ελληνορθόδοξης κοινότητας στη Σουκαϊλαμπίγια, επιβάλλει την άμεση αφύπνιση των δύο πυλώνων του Ελληνισμού στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία ασκεί την Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οφείλει να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανάδειξη του πογκρόμ που εξελίσσεται εις βάρος των αδελφών μας στη Συρία.<br />Σημειώνεται ότι οι Έλληνες της Δαμασκού προχώρησαν σε διαδήλωση διαμαρτυρίας.</div><div><br />Επιστολή προς τον Μητσοτάκη<br /><br />Η επιστολή του Γιώργου Μ. από την αρχαία Σελεύκεια (σημερινή Σουκαϊλαμπίγια) αποτελεί μια δραματική έκκληση που υπερβαίνει τα όρια μιας απλής διαμαρτυρίας· είναι μια κραυγή αγωνίας του Αντιοχειανού Ελληνισμού που δοκιμάζεται σκληρά το 2026.<br />Προς τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος, κ. Κυριάκο Μητσοτάκη<br /><br />«Κύριε Κυριάκο Μητσοτάκη,<br /><br />»Σας γράφω από την πόλη της αρχαίας Σελεύκειας, τη σημερινή Σουκαϊλαμπίγια.<br /><br />»Μην μας αφήσετε μόνους απέναντι σε αυτές τις υποστηριζόμενες από την Τουρκία ένοπλες ομάδες. Εμείς, όπως και οι γενιές πριν από εμάς, δεν εγκαταλείψαμε ποτέ την Αντιοχειανή ελληνική μας κληρονομιά.<br /><br />»Για αυτήν ακριβώς την ταυτότητα έχουμε πληρώσει βαρύ τίμημα – χιλιάδες ζωές χάθηκαν στο πέρασμα των χρόνων.<br /><br />»Σήμερα, εν έτει 2026, οι δρόμοι μας γεμίζουν και πάλι με τη μυρωδιά του αίματος, ξυπνώντας μνήμες από τα δεινά που υπέστησαν οι παππούδες μας. Η ιστορία επαναλαμβάνεται μπροστά στα μάτια μας.<br /><br />»Υπήρξε μια εποχή που ο κόσμος δεν έβλεπε τι μας συνέβαινε. Σήμερα όμως δεν υπάρχει καμία δικαιολογία. Μπορείτε να το δείτε με τα ίδια σας τα μάτια.<br /><br />»Σας ζητούμε: Μην μας εγκαταλείψετε.<br /><br />»Γιώργος Μ.»</div><div><br />Η ιστορική ευθύνη της Αθήνας<br /><br />Η επιστολή αυτή αναδεικνύει το μέγεθος της ανθρωπιστικής και εθνικής κρίσης στη Συρία.<br /><br />Όταν ένας κάτοικος της Σελεύκειας επικαλείται την Αντιοχειανή ελληνική κληρονομιά και τη γενοκτονική επανάληψη της ιστορίας, η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει με πράξεις και όχι με τυπικές διπλωματικές ευγένειες.<br /><br />Απόδοση ευθυνών: Η επισήμανση για τον ρόλο των τουρκοκίνητων ομάδων πρέπει να αποτελέσει τη βάση για έντονα διαβήματα σε ΝΑΤΟ και Ε.Ε.<br /><br />Ιστορική συνέχεια: Η αναφορά στις θυσίες των προγόνων των Ελληνορθοδόξων της Συρίας καθιστά την προστασία τους ζήτημα τιμής για το ελληνικό κράτος.</div><br /><div><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; color: #333333; display: flex; font-family: Arial, "Helvetica Neue", Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; margin: 10px 0px; max-width: 550px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2037621208552759555" frameborder="0" id="twitter-widget-3" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=https%3A%2F%2Ftwitter.com%2Ftribunegr&dnt=false&embedId=twitter-widget-3&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2037621208552759555&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.tribune.gr%2Fworld%2Fnews%2Farticle%2F942930%2Fypex-xypna-tzichantistes-sti-syria-epitithentai-se-ellinorthodoxoys-sti-seleykeia-skelempigia.html&sessionId=59f9c3e3b092f3b53fe3605da05182638d76b809&siteScreenName=tribunegr&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; display: block; flex-grow: 1; font-family: inherit; font-style: inherit; height: 668px; margin: 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="background-color: white; border: 0px; color: #333333; font-family: "Open Sans", sans-serif; font-feature-settings: normal; font-kerning: auto; font-language-override: normal; font-optical-sizing: auto; font-size-adjust: none; font-size: 16px; font-stretch: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-emoji: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-position: normal; font-variation-settings: normal; line-height: 24px; margin: 10px 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></p><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; color: #333333; display: flex; font-family: Arial, "Helvetica Neue", Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; margin: 10px 0px; max-width: 550px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2037621930207891917" frameborder="0" id="twitter-widget-4" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=https%3A%2F%2Ftwitter.com%2Ftribunegr&dnt=false&embedId=twitter-widget-4&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2037621930207891917&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.tribune.gr%2Fworld%2Fnews%2Farticle%2F942930%2Fypex-xypna-tzichantistes-sti-syria-epitithentai-se-ellinorthodoxoys-sti-seleykeia-skelempigia.html&sessionId=59f9c3e3b092f3b53fe3605da05182638d76b809&siteScreenName=tribunegr&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; display: block; flex-grow: 1; font-family: inherit; font-style: inherit; height: 801px; margin: 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="background-color: white; border: 0px; color: #333333; font-family: "Open Sans", sans-serif; font-feature-settings: normal; font-kerning: auto; font-language-override: normal; font-optical-sizing: auto; font-size-adjust: none; font-size: 16px; font-stretch: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-emoji: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-position: normal; font-variation-settings: normal; line-height: 24px; margin: 10px 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></p></div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΥΠΕΞ ΞΥΠΝΑ! Τζιχαντιστές στη Συρία επιτίθενται σε Ελληνορθόδοξους στη Σελεύκεια (Σκελεμπίγια).

Στην Ελληνορθόδοξη συριακή πόλη Σελεύκεια η προς Βήλω (Σελευκόβηλος ή Σκελεμπίγια σε αραβική προφορά), η ισλαμιστική νεο-οθωμανική συριακή κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ενας μήνα πολέμου στη Μέση Ανατολή. Αποδυναμωμένο αλλά σταθερό το καθεστώς στο Ιράν, μαζί αλλά χώρια οι ΗΠΑ και το Ισραήλ.

<img height="121" src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2026/03/iran-19-696x420.jpg" width="744" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πώς συνοψίζουν την κατάσταση οι αναλυτές του Atlantic Council</span></h3><b>Ιωάννα Βαρδαλαχάκη</b><br />Πριν από ένα μήνα ξεκίνησαν οι αμερικανικές και ισραηλινές επιθέσεις εναντίον του Ιράν σε μια εκστρατεία που σήμερα έχει λάβει διαστάσεις περιφερειακού πολέμου στη Μέση Ανατολή, οι συνέπειες του οποίου «καίνε» ολόκληρο τον πλανήτη.<br /><br />Μπαίνοντας στην πέμπτη εβδομάδα του πολέμου, βλέπουμε ότι οι αντάρτες Χούθι απειλούν να ανοίξουν ένα νέο μέτωπο στον πόλεμο και τις ΗΠΑ να δηλώνουν πως το τέλος του πολέμου είναι ζήτημα εβδομάδων, κι όχι μηνών. Οι προσπάθειες διαμεσολάβησης πάντως παραμένουν σε θολό τοπίο, ενώ «πυκνώνουν» οι αναφορές ότι ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ θα δώσει το «πράσινο φως» για περιορισμένη χερσαία επέμβαση.<br /><br />Ποια είναι όμως τα σημαντικότερα συμπεράσματα μετά από ένα μήνα πολέμου; Οι αναλυτές του Atlantic Council τα συνοψίζουν ως εξής:<br />Το καθεστώς στο Ιράν<br /><br />Έναν μήνα μετά την έναρξη του πολέμου στο Ιράν, το ιρανικό καθεστώς είναι πληγωμένο, χτυπημένο αλλά αισιόδοξο για το μέλλον του. Ο μηχανισμός του καθεστώτος έχει αντέξει τον «αποκεφαλισμό» της ηγεσίας του και τις πάνω από 15.000 επιθέσεις στις δυνατότητες και τις υποδομές του.<br /><br />Ταυτόχρονα, το καθεστώς έχει προχωρήσει σε μια μελετημένη και αποτελεσματική απάντηση που έχει επιφέρει σημαντικό κόστος στους συμμάχους των ΗΠΑ στον Κόλπο και στις ενεργειακές υποδομές.<br /><br />Ο de facto έλεγχος των Στενών του Ορμούζ από το σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης είναι το πιο ισχυρό όπλο της Τεχεράνης, με τα σκάγια να παίρνουν την παγκόσμια οικονομία, κάτι που έχει εξασφαλίσει στο καθεστώς μονομερείς παραχωρήσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες για την ανακούφιση της πίεσης στις χρηματοπιστωτικές αγορές.<br /><br />Εσωτερικά, το καθεστώς φαίνεται σταθερό. Η Ισλαμική Δημοκρατία έχει αποδειχθεί πολύ μεγαλύτερη από οποιοδήποτε μεμονωμένη προσωπικότητα. Μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει καμία σημαντική εξέγερση στο εσωτερικό της χώρας.<br /><br />Πιο συγκεκριμένα, δεν έχουν υπάρξει σημαντικές αποστασίες μεταξύ των πολιτικών ελίτ και των ελίτ ασφαλείας ενώ έχουν ενδυναμωθεί οι πιο σκληροπυρηνικές φωνές εντός του συστήματος.<br /><br />Όλοι αυτοί οι παράγοντες έχουν οδηγήσει πολλούς εντός του καθεστώτος να πιστεύουν ότι κερδίζει τον πόλεμο παρά τις συνθήκες του πεδίου της μάχης.<br /><br />Ωστόσο, υπάρχουν σημαντικές προκλήσεις για το καθεστώς:Το Ιράν δεν έχει σαφές σχέδιο για το τι θα ακολουθήσει. Η φερόμενη απόρριψη της πρότασης των ΗΠΑ, που αν και δεν ήταν ούτε κατά διάνοια βιώσιμη, αυξάνει την πιθανότητα αμερικανικής χερσαίας επιχείρησης στο ιρανικό έδαφος.<br />Εάν καταφέρει να επιβιώσει το ιρανικό καθεστώς, εξακολουθεί να αντιμετωπίζει μια υπαρξιακή κρίση σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Το καθεστώς δεν μπορεί να παράσχει τις οικονομικές ή πολιτικές ευκαιρίες που λαχταρά ο πληθυσμός του. Για να παραμείνει στην εξουσία, το Ιράν θα χρειαστεί είτε να καταστέλλει με συνέπεια και συστηματικά τις φωνές διαφωνίας είτε να κάνει σημαντικές αλλαγές στις βασικές ιδεολογίες της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Αυτές οι αλλαγές φαίνεται απίθανο να συμβούν σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα. Επομένως, η επιβίωση από τον πόλεμο απλώς θα καθυστερήσει την επόμενη κρίση.<div><br />Οι ΗΠΑ<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να πραγματοποιούν γρήγορες, ακριβείς και ολοκληρωμένες επιχειρήσεις πολλαπλών τομέων σε μεγάλη κλίμακα, αλλά δεν μπορούν να διατηρήσουν αυτό το είδος υψηλού επιχειρησιακού ρυθμού για πολύ καιρό.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιούν συντονισμένες επιθέσεις ταχύτερα από ποτέ, ενώ ταυτόχρονα συνεργάζονται με συμμάχους και εταίρους για την αποτελεσματική άμυνα κατά των ιρανικών επιθέσεων. Κανένας άλλος στρατός στον κόσμο δεν έχει επιδείξει αυτό το επίπεδο ικανότητας. Οι αντίπαλοι μπορούν να αποκτήσουν νέες τεχνολογίες, αλλά δεν μπορούν να αγοράσουν ταλέντα και το είδος της κουλτούρας διοίκησης και ελέγχου που δίνει τη δυνατότητα στους Αμερικανούς στρατιώτες να ενεργούν με τον ίδιο τρόπο απρόσκοπτα.<br /><br />Η διατήρηση αυτών των δυνατοτήτων, ωστόσο, αποτελεί μια διαχρονική πρόκληση. Η ζήτηση για πυρομαχικά υπερβαίνει την διαθέσιμη προσφορά και, όπως σημείωσε η Νταϊάνα Μάουρερ του Γραφείου Λογοδοσίας της Κυβέρνησης των ΗΠΑ στην κατάθεσή της αυτόν τον μήνα: «Το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ δεν μπόρεσε να διατηρήσει τα οπλικά του συστήματα για να επιτύχει τους στόχους του σε όλους τους τομείς και αντιμετωπίζει προκλήσεις στην παροχή υλικοτεχνικής υποστήριξης στις δυνάμεις των ΗΠΑ, ειδικά σε αμφισβητούμενα περιβάλλοντα».</div><div><br />Το Ισραήλ<br /><br />Ενώ οι αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις συμμετέχουν σε μια άνευ προηγουμένου, κοινή στρατιωτική εκστρατεία στο Ιράν με σημαντικά επιχειρησιακά επιτεύγματα, βλέπουν αξιοσημείωτα διαφορετικά τη σύγκρουση- και τους στόχους της.<br /><br />Σε αντίθεση με τις δημοσκοπήσεις στις ΗΠΑ που δείχνουν περίπου 60% αντίθεση στον πόλεμο, η υποστήριξη για την πολεμική προσπάθεια ξεκίνησε και παραμένει υψηλή στο Ισραήλ, με τις αρχικές δημοσκοπήσεις να δείχνουν πολύ πάνω από 80% να είναι υπέρ. Πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις υποδηλώνουν μια κούραση στον πληθυσμό, καθώς επί τέσσερις εβδομάδες οι Ισραηλινοί καταφέρουν στα καταφύγια αλλά η συντριπτική πλειοψηφία εξακολουθεί να υποστηρίζει τη συνέχιση του πολέμου. Αυτή η σταθερή υποστήριξη είναι κατανοητή, δεδομένης της μακροχρόνιας και συχνά δηλωμένης δέσμευσης του ιρανικού καθεστώτος για την καταστροφή του Ισραήλ, της χρηματοδότησης ένοπλων οργανώσεων και της επιδίωξης ενός πυρηνικού προγράμματος που θα μπορούσε να επιτρέψει στο Ιράν να κατέχει πυρηνικά όπλα.<br /><br />Ό,τι λαμβάνουν υπόψη οι Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με τον πόλεμο και την συνέχισή του, όπως ο φόβος μιας παρατεταμένης σύγκρουσης, , το παγκόσμιο οικονομικό σοκ που προκλήθηκε από το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ και ο αντίκτυπος στον στρατηγικό ανταγωνισμό με την Κίνα και τη Ρωσία, δεν φαίνεται να έχουν το ίδιο «βάρος» στον ισραηλινό διάλογο.<br /><br />Αν και ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου παραμένει μια διχαστική προσωπικότητα στην ισραηλινή πολιτική, οι πολιτικοί του αντίπαλοι έχουν σχεδόν καθολικά εκφράσει την υποστήριξή του στην εκστρατεία του στο Ιράν, ελπίζοντας ότι θα αποδυναμώσει το καθεστώς σε σημείο που ο ιρανικός λαός θα το ανατρέψει.<br /><br />Αλλά αυτή η συναίνεση δεν έχει μεταφραστεί σε ουσιαστική ώθηση για τον πρωθυπουργό στις δημοσκοπήσεις ενόψει των κρίσιμων εκλογών που αναμένονται να διεξαχθούν αργότερα φέτος.<br /><br />Κατά μία έννοια, η ισραηλινή συναίνεση, γύρω από την ανάγκη να χτυπηθεί ένας επικίνδυνος εχθρός στο πιο αδύναμο σημείο του και να αξιοποιηθεί η ευκαιρία που παρουσιάζεται από την προθυμία του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να συμμετάσχει στον αγώνα, υπάρχει παράλληλα και ξεχωριστά από την σταθερά πολωμένη πολιτική σκηνή του Ισραήλ.</div><div><br />Οι χώρες του Κόλπου<br /><br />Όπως και να τελειώσει ο πόλεμος στο Ιράν, δεν θα εξαλείψει όλες τις επιθετικές δυνατότητες του Ιράν. Η φαινομενική ανθεκτικότητα και αποφασιστικότητα του ιρανικού καθεστώτος υποδηλώνουν ότι ο πόλεμος δεν θα αλλάξει ούτε την πρόθεση του Ιράν να εξαπολύει επιθέσεις στην περιοχή και να ασκήσει πίεση στο Στενό του Ορμούζ. Έτσι, αναμένεται πως θα παραμείνει η απειλή του για τις χώρες του Κόλπου.<br /><br />Οι επιθέσεις του Ιράν εναντίον και των έξι μελών του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου προσφέρουν μια ευκαιρία στις χώρες αυτές του να εμβαθύνουν τους δεσμούς τους σε διπλωματικό, οικονομικό και αμυντικό επίπεδο.<br /><br />Παράλληλα, ωστόσο, μετά από ένα μήνα πολέμου, επανεμφανίζονται ρωγμές στις σχέσεις τους, την ώρα μάλιστα που εξακολουθεί να υπάρχει το ρήγμα μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων που θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την ενότητα του Κόλπου στο μέλλον.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.naftemporiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ενας μήνα πολέμου στη Μέση Ανατολή. Αποδυναμωμένο αλλά σταθερό το καθεστώς στο Ιράν, μαζί αλλά χώρια οι ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Πώς συνοψίζουν την κατάσταση οι αναλυτές του Atlantic Council Ιωάννα Βαρδαλαχάκη Πριν από ένα μήνα ξεκίνησαν οι αμερικανικές και ισραηλινές ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σ. Αραβία και ΗΑΕ στο στόχαστρο του Ιράν, Αμερικάνοι τραυματίες.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRSBidR6dxXr_lUDqDSZniK6Ljp1-wCfBS6Yg&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRSBidR6dxXr_lUDqDSZniK6Ljp1-wCfBS6Yg&s" width="672" /></a></div><div><br /></div>Ένας πύραυλος προερχόμενος από το Ιράν έπληξε την αεροπορική βάση «Prince Sultan» στη Σαουδική Αραβία, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν πολλοί Αμερικανοί στρατιώτες και να προκληθούν ζημιές σε αεροσκάφη ανεφοδιασμού, γράφει η εφημερίδα Wall Street Journal. Η εφημερίδα επικαλείται Αμερικανούς και Σαουδάραβες αξιωματούχους. Αυτό είναι το δεύτερο, τουλάχιστον, πλήγμα στη βάση αυτή από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν. Σε προηγούμενη επίθεση είχαν υποστεί ζημιές πέντε αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού (KC-135).<br /><br />Εξ όσων είναι γνωστά, πάνω από 300 μέλη του στρατιωτικού προσωπικού των ΗΠΑ τραυματίστηκαν σε χώρες της περιοχής αφότου άρχισε ο αμερικανοϊσραηλινός πόλεμος εναντίον του Ιράν την 28η Φεβρουαρίου. Η Ουάσιγκτον διαβεβαιώνει πως 273 από αυτά επέστρεψαν στα καθήκοντά τους. Δεκατρείς στρατιωτικοί έχουν σκοτωθεί, πάντα κατά τα επίσημα δεδομένα.<br /><br />Σύμφωνα με τους αξιωματούχους, στην επίθεση συμμετείχαν και μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Δημοσιογράφος του Γαλλικού Πρακτορείου ανέφερε εξάλλου ότι ακούστηκαν καμιά δεκαριά εκρήξεις στην Τεχεράνη. Το υπουργείο Άμυνας της Σαουδικής Αραβίας ανακοίνωσε μέσω της πλατφόρμας Χ ότι ο στρατός αναχαίτισε και κατέστρεψε έναν βαλλιστικό πύραυλο που κατευθυνόταν στην περιοχή του Ριάντ.<br /><br />Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αντιμετωπίζουν τις πρώτες πρωινές ώρες νέα επίθεση με πυραύλους κρουζ και μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα του Ιράν, ανακοίνωσε το υπουργείο Άμυνας. «Η αντιαεροπορική άμυνα και μαχητικά (αεροσκάφη) των ΗΑΕ επιχειρούν για να αναχαιτίσουν πυραύλους και drones του Ιράν», ανέφερε το υπουργείο Άμυνας των εμιράτων μέσω X.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σ. Αραβία και ΗΑΕ στο στόχαστρο του Ιράν, Αμερικάνοι τραυματίες.

Ένας πύραυλος προερχόμενος από το Ιράν έπληξε την αεροπορική βάση «Prince Sultan» στη Σαουδική Αραβία, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν πολλοί...

Διαβάστε την συνέχεια

Με παγκόσμιο έμφραγμα απειλεί ροές πετρελαίου και διεθνές εμπόριο πιθανό μπλόκο των Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα.

<img height="91" src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2026/03/hormuz-9-696x315.jpg" width="756" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αν οι Χούθι επιτεθούν ξανά σε εμπορικά πλοία και κλείσουν ξανά το Μπαμπ Ελ Μαντέμπ, τα δεξαμενόπλοια θα αναγκαστούν να επιστρέφουν στη Μεσόγειο να βγαίνουν στον Ατλαντικό και μέσω του γύρου της Αφρικής να συνεχίζουν προς Ασία</span></h3><b>Αντώνης Τσιμπλάκης</b><br />Εφιαλτικά σενάρια για την παγκόσμια οικονομία και ιδιαίτερα για την ενεργειακή ασφάλεια της Ασίας φέρνει στο προσκήνιο η εμπλοκή των Χούθι στο πλευρό του Ιράν απέναντι σε ΗΠΑ και Ισραήλ.<br /><br />Ο πύραυλος που εκτοξεύτηκε από την Υεμένη εναντίον του Ισραήλ έχει σημάνει κόκκινος συναγερμός για τη ναυτιλία. Οι Χουθι που ελέγχουν το στενό Μπαμπ Ελ Μαντέμπ εκεί που η Ερυθρά Θάλασσα συνορεύει με τον Ινδικό Ωκεανό έχουν χτυπήσει με πυραύλους αλλά και drones εμπορικά πλοία τα προηγούμενα χρόνια. Χάθηκαν ζωές ναυτικών και βυθίστηκαν πλοία. Η Ερυθρά που ενώνει τη διώρυγα του Σουέζ με τον Ινδικό Ωκεανό είχε «κλείσει» για τα περισσότερα πλοία τα οποία έκαναν τον γύρο της Αφρικής από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας.<br /><br />Ωστόσο τώρα η κατασταση είναι χειρότερη. Γιατί ήδη το Ιράν έχει κλείσει de facto και το Στενό του Ορμούζ από όπου πλέουν όσα πλοία θέλουν να εισέλθουν η να εξέλθουν από τον Περσικό Κόλπο. Περιοχή από όπου εξάγεται περίπου το 20% του αργού πετρελαίου.<br /><br />Αυτο είχε σαν αποτέλεσμα η Σαουδική Αραβία να εκτρέψει μεσω αγωγού περίπου 5 εκατ βαρέλια από τα 7 εκατ που εξάγει καθημερινά στο Γιανμπου που βρίσκεται στην Ερυθρά.<br /><br />Όπως επεσήμαναν στελέχη της ελληνικής ναυτιλίας στη «Ν» αν οι Χούθι επιτεθούν ξανά σε εμπορικά πλοία και κλείσουν ξανά το Μπαμπ Ελ Μαντέμπ, τα δεξαμενόπλοια αντί να βγαίνουν στον Ινδικό μέσω της Ερυθράς θα αναγκαστούν να επιστρέφουν στη Μεσόγειο να βγαίνουν στον Ατλαντικό και μέσω του γύρου της Αφρικής να συνεχίζουν το ταξίδι τους προς την Ασία.<br /><br />Ωστόσο μια τέτοια εξέλιξη αυξάνει κατακόρυφα τα τονομιλια και τις ημέρες του ταξιδιού δημιουργώντας μεγάλη έλλειψη διαθέσιμης μεταφορικής ικανότητας.<br /><br />Ενδεικτικό δε της έλλειψης που υπάρχει ήδη σε διαθέσιμη χωρητικότητα είναι το χθεσινό κλείσιμο ενός τάνκερ από τον Κόλπο Αμερικής προς το Ηνωμένο Βασίλειο έναντι του ποσού ρεκόρ των 300.000 δολαρίων την ημέρα.<br /><br />Ερωτηματικό είναι εοθση και εφόσον οι Χουθι επιτεθούν ξανά κατά εμπορικών πλοίων κατά πόσο χώρες όπως οι ΗΠΑ ο Καναδάς και της Λατινικής Αμερικής θα μπορούν να καλύψουν τη υπερβάλλουσα ζήτηση για πετρέλαιο από τις χώρες της Ασίας και της Άπω Ανατολής.<br />Διαβεβαιώσεις…<br /><br />Τις τελευταίες ημέρες είχαν δημιουργηθεί έντονες ανησυχίες για την κατάσταση και στην Ερυθρά Θάλασσα, μετά τις προειδοποιήσεις τόσο των Χούθι της Υεμένης όσο και Ιρανών αξιωματούχων ότι ενδέχεται οι πρώτοι να εμπλακούν στον πόλεμο στο πλευρό του Ιράν, κλείνοντας ουσιαστικά, μετά τα Στενά του Ορμούζ, και το στενό του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ. Μια τέτοια εξέλιξη θα προκαλούσε έμφραγμα στις ροές του αργού πετρελαίου και θα εκτόξευε τις τιμές.<br /><br />Ωστόσο, το Κέντρο Συντονισμού Ανθρωπιστικών Επιχειρήσεων (Humanitarian Operations Coordination Center-HOCC) που ίδρυσαν οι αντάρτες Χούθι της Υεμένης, το οποίο ασχολείται με την ασφάλεια στην Ερυθρά Θάλασσα, δήλωσε στη Lloyd’s List ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας σχετικά με τα δεξαμενόπλοια που διέρχονται από την πλωτή οδό μέσω του στενού Μπαμπ ελ-Μαντέμπ.<br /><br />«Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας ως προς αυτό και προς το παρόν δεν υπάρχει λόγος να αποτραπεί η συνέχιση του εμπορίου», ανέφερε το HOCC.<br /><br />«Όπως μπορείτε να δείτε, δεκάδες πλοία, συμπεριλαμβανομένων πετρελαιοφόρων, διέρχονται από το στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ κάθε μέρα. Σε αυτό το πλαίσιο, η Δημοκρατία της Υεμένης παραμένει προσηλωμένη στη διασφάλιση της ναυσιπλοΐας στην Ερυθρά Θάλασσα και στο στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, καθώς και στη διασφάλιση της ελεύθερης ροής του εμπορίου», ανέφερε<br /><br />Πρόκειται για το νοτιότερο αλλά το πλέον στενό σημείο της Ερυθράς Θάλασσας. Το στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, το οποίο συνδέει την Ερυθρά Θάλασσα με τον Κόλπο του Άντεν (Ινδικός Ωκεανός), έχει πλάτος περίπου 30 χιλιόμετρα στο στενότερο σημείο του μεταξύ των ακτών της Υεμένης στην Αραβική Χερσόνησο και του Τζιμπουτί στην Αφρική.<br /><br />Χωρίζεται από το νησί Περίμ (Perim) σε δύο κανάλια, εκ των οποίων το ανατολικό (Bab Iskender) είναι το κύριο ναυτιλιακό πέρασμα, με πλάτος περίπου 4 χλμ., ενώ το δυτικό είναι ευρύτερο (περίπου 25 χλμ.). Πρόκειται για την περιοχή που στη φάση του πολέμου του Ισραήλ εναντίον της Χαμάς στην Παλαιστίνη οι Χούθι είχαν επιτεθεί σε δεκάδες πλοία, με αποτέλεσμα να υπάρξουν απώλειες ναυτικών αλλά και βυθίσεις πλοίων.<br /><br />Τότε μάλιστα, πολλές ναυτιλιακές εταιρείες, κυρίως δεξαμενόπλοιων και containerships, είχαν σταματήσει να πλέουν από και προς το Σουέζ, προτιμώντας για λόγους ασφαλείας να κάνουν τον γύρο της Αφρικής από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας.<div><br /></div><div><a href="https://www.naftemporiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Με παγκόσμιο έμφραγμα απειλεί ροές πετρελαίου και διεθνές εμπόριο πιθανό μπλόκο των Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα.

Αν οι Χούθι επιτεθούν ξανά σε εμπορικά πλοία και κλείσουν ξανά το Μπαμπ Ελ Μαντέμπ, τα δεξαμενόπλοια θα αναγκαστούν να επιστρέφουν στη Μεσό...

Διαβάστε την συνέχεια

Το αθέατο παίγνιο του πολέμου. Η Ελλάδα όμηρος των τιμών του LNG.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSGW_gr756lwUMQ-wELU5krRJrbwx37ZnbbXQ&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSGW_gr756lwUMQ-wELU5krRJrbwx37ZnbbXQ&s" width="656" /></a></div><div><br /></div> <b>Γιάννης Μπασιάς</b><br />Στα τέλη Μαρτίου του 2026, ο ενεργειακός χάρτης της Μέσης Ανατολής θυμίζει σκακιέρα μέσα σε φλεγόμενο δωμάτιο. Η παγκόσμια επενδυτική κοινότητα παρακολουθεί μια εντυπωσιακή απόκλιση ανάμεσα σε δύο γείτονες, που κινούνται σε αντίθετες τροχιές. Το νέο δόγμα της εποχής είναι σαφές: ασφάλεια πρώτα, πράσινο μετά. Το Κατάρ εξελίσσεται στον βασικό πνεύμονα φυσικού αερίου της Δύσης, ενώ το Ιράν προσπαθεί να κρατήσει όρθιες τις υποδομές του μέσα σε κυρώσεις και πολεμικές συγκρούσεις.<br /><br />Η κλιμάκωση των εντάσεων και το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ έχουν εκτινάξει το γεωπολιτικό πριμ στα τριάντα δολάρια ανά βαρέλι, και η τιμή του Brent κινείται, κατά μέσο όρο, πάνω από τα εκατόν επτά δολάρια. Το κόστος άντλησης στη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ παραμένει κάτω από τα είκοσι δολάρια, και οι εταιρείες πουλάνε σε επίπεδα που δημιουργούν πρωτοφανή πλεονάσματα. Η ρευστότητα αυτή διοχετεύεται επιθετικά στην επόμενη μέρα της ενέργειας, μέσα από ένα μείγμα κρατικών και ιδιωτικών κεφαλαίων.<br /><br />Σε αυτό το περιβάλλον, η ενεργειακή πολιτική των ΗΠΑ αξιοποιεί την κρίση για να επιβάλει μια νέα τάξη πραγμάτων, προωθώντας τα αμερικανικά φορτία LNG ως το μοναδικό σταθερό καταφύγιο απέναντι στην αστάθεια του Κόλπου. Οι αμερικανικοί κολοσσοί ExxonMobil και ConocoPhillips, αλλά και η ευρωπαϊκή TotalEnergies, αποτελούν τους επιχειρησιακούς βραχίονες αυτής της στρατηγικής στο Κατάρ.<br /><br />Συμμετέχουν στα νέα έργα του North Field και εξασφαλίζουν ότι η ενεργειακή ροή προς την Ευρώπη παραμένει υπό δυτικό έλεγχο. Το πριμ ρίσκου μετατρέπεται σε μηχανή παραγωγής μετρητών. Η Aramco εισπράττει καθημερινά επιπλέον τριακόσια είκοσι τέσσερα εκατομμύρια δολάρια, η ExxonMobil εκατόν τριάντα οκτώ εκατομμύρια, και η TotalEnergies περίπου ενενήντα εκατομμύρια. Οι καταναλωτές παγκοσμίως πληρώνουν σχεδόν τρία δισεκατομμύρια δολάρια την ημέρα, εξαιτίας αυτού του πρόσθετου κόστους ασφάλειας.<br /><br />Το Κατάρ κινείται με μαθηματική ακρίβεια, επενδύοντας πενήντα δισεκατομμύρια δολάρια όχι μόνο στο φυσικό αέριο, αλλά και στην παραγωγή μπλε υδρογόνου. Με την Ευρώπη να αναζητά καθαρή ενέργεια, το εμιράτο χτίζει τις υποδομές που θα το καταστήσουν παγκόσμιο πάροχο αμμωνίας. Πρόκειται για μια επιλογή όχι οικολογική, αλλά σήμερα.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία διοχετεύει πάνω από εκατόν δέκα δισεκατομμύρια δολάρια στο κοίτασμα Jafurah και στο φουτουριστικό σύμπλεγμα NEOM, που αποτελεί την καρδιά του οράματος Saudi Vision 2030.<br /><br /><div>Στον αντίποδα, το Ιράν διαθέτει τεράστια αποθέματα, όμως η ποιότητα του αργού του και το υψηλό θείο στο αέριό του απαιτούν τεχνολογία που παραμένει απρόσιτη λόγω των κυρώσεων. Πρόκειται για τεχνολογία που το Κατάρ εφαρμόζει άπλετα, αξιοποιώντας την πλήρη πρόσβαση σε δυτικές εταιρείες και εξοπλισμό. Το αποτέλεσμα είναι ότι το Ιράν μένει καθηλωμένο σε ένα ενεργειακό δυναμικό που δεν μπορεί να αξιοποιήσει, ενώ το Κατάρ μετατρέπει την ίδια τεχνογνωσία σε μοχλό παγκόσμιας επιρροής.<br /><br />Τα περιουσιακά στοιχεία του Ιράν είναι υποτιμημένα, όμως η απουσία δυτικού ιδιωτικού κεφαλαίου οδηγεί τη χώρα σε ενεργειακή απομόνωση, που στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε κινεζικές κρατικές επενδύσεις. Η Κίνα, μέσω της εικοσιπενταετούς συμφωνίας στρατηγικής συνεργασίας, λειτουργεί ως σανίδα σωτηρίας, με χρηματοδότηση που ρέει αργά μέσα από ανταλλαγές πετρελαίου με υποδομές.<br /><br />Αυτή η εξάρτηση από την Ανατολή εξηγεί την αυξανόμενη αμερικανική παρουσία στην περιοχή. Το ιρανικό ενεργειακό δυναμικό ενδιαφέρει νομοτελειακά τις ΗΠΑ, που επιδιώκουν να περιορίσουν την κινεζική επιρροή στους ενεργειακούς διαδρόμους και να αποτρέψουν τη δημιουργία μονοπωλιακής πρόσβασης της Κίνας στα τεράστια αποθέματα του Ιράν. Ο έλεγχος της ιρανικής ενέργειας αποτελεί κλειδί για τη μελλοντική παγκόσμια ισχύ.<br /><br />Οι μεγάλες ιδιωτικές εταιρείες Shell, Eni και TotalEnergies υιοθετούν υβριδική στρατηγική. Θωρακίζουν τις θέσεις τους στο Κατάρ, αποδέχονται το υψηλό κόστος ασφάλισης και αξιοποιούν τα καθημερινά κέρδη τους για να χρηματοδοτήσουν εργοστάσια μπλε υδρογόνου. Διαμορφώνεται μια νέα ενεργειακή Μέση Ανατολή, όπου το μέλλον δεν καθορίζεται μόνο από τις ποσότητες, αλλά από την ασφάλεια και το χαμηλό περιβαλλοντικό αποτύπωμα.<br /><br />Σε αυτόν τον αγώνα, το Κατάρ και οι δυτικοί εταίροι του προηγούνται καθαρά, ενώ το Ιράν παραμένει εγκλωβισμένο σε κρατικά κεφάλαια της Ανατολής και αναμένει γεωπολιτικές αλλαγές για να ξεκλειδώσει τη δυναμική του. Γι’ αυτό, οι ΗΠΑ εντείνουν τη στρατηγική τους παρουσία στην περιοχή, επιδιώκοντας να διαμορφώσουν οι ίδιες το ενεργειακό ισοζύγιο της επόμενης δεκαετίας.<br /><br />Καθώς η ενεργειακή σκακιέρα της Μέσης Ανατολής αναδιατάσσεται με βίαιο τρόπο, οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται στα σύνορα του Κόλπου, αλλά μεταφέρονται με ταχύτητα στην ευρωπαϊκή αγορά και, ιδιαίτερα, στις χώρες που εξαρτώνται από το LNG για την ηλεκτροπαραγωγή τους. Η Ελλάδα βρίσκεται ακριβώς σε αυτή τη θέση, επειδή για δεκαετίες υποτίμησε την ανάγκη ενεργειακής ανεξαρτησίας και σήμερα πληρώνει το τίμημα αυτής της στρατηγικής αδράνειας.<br /><br />Οι τιμές του TTF έχουν ξεπεράσει τα εβδομήντα ευρώ ανά μεγαβατώρα, λόγω των ζημιών στις υποδομές του Κατάρ, και η χώρα, που στηρίζεται στο LNG για την ηλεκτροπαραγωγή της, αντιμετωπίζει κύμα ανατιμήσεων που απειλεί τον οικογενειακό προϋπολογισμό. Το κόστος ενός φορτίου LNG έχει ανέβει από τα σαράντα πέντε στα ενενήντα πέντε εκατομμύρια δολάρια, και η Ελλάδα χάνει καθημερινά περίπου δώδεκα εκατομμύρια ευρώ μόνο για την κάλυψη του πριμ ρίσκου. Το ποσό αυτό ισοδυναμεί με το κόστος ενός μεγάλου κοινωνικού επιδόματος ή μιας ουσιαστικής φορολογικής ελάφρυνσης, που όμως εξαϋλώνεται στις πλατφόρμες υγροποίησης του Κόλπου και στις διεθνείς αγορές ενέργειας.</div><div><br />Η πραγματικότητα είναι ότι η χώρα παραμένει όμηρος των τιμών του LNG, και όσο το Κατάρ δέχεται επιθέσεις και τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν κλειστά, ο Έλληνας καταναλωτής πληρώνει το κόστος της γεωπολιτικής αστάθειας με άμεση επιβάρυνση στα νοικοκυριά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.naftemporiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το αθέατο παίγνιο του πολέμου. Η Ελλάδα όμηρος των τιμών του LNG.

  Γιάννης Μπασιάς Στα τέλη Μαρτίου του 2026, ο ενεργειακός χάρτης της Μέσης Ανατολής θυμίζει σκακιέρα μέσα σε φλεγόμενο δωμάτιο. Η παγκόσμια...

Διαβάστε την συνέχεια