Τρομερή αποκάλυψη. Η Κίνα με δορυφόρους αποτρέπει χτύπημα ΗΠΑ στο Ιράν: Είδαμε τα 16 ιπτάμενα τάνκερ, χάθηκε ο αιφνιδιασμός.

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/91cdb6b622cb0c01dcc38d344e48d4af_XL.jpg?v=3" width="735" /><br /><br /><div>Κινεζικές δορυφορικές πλατφόρμες επιβεβαίωσαν σημαντική αύξηση της παρουσίας αμερικανικών ιπτάμενων τάνκερ KC-135 στην αεροπορική βάση Al Udeid στο Κατάρ - Μήνυμα Πεκίνου σε ΗΠΑ: Χάσατε το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού <br /><br />Η δημοσίευση κινεζικών δορυφορικών εικόνων που αποκαλύπτουν μαζική συγκέντρωση ιπτάμενων τάνκερ της αμερικανικής αεροπορίας σε βάσεις της Μέσης Ανατολής δεν αποτελεί απλώς μια τεχνική είδηση στρατιωτικής παρατήρησης.<br />Αντίθετα, συνιστά γεωπολιτικό μήνυμα υψηλής έντασης, με πολλαπλούς αποδέκτες: την Ουάσιγκτον, την Τεχεράνη, αλλά και το παγκόσμιο σύστημα ισορροπίας ισχύος.<br />Είναι ξεκάθαρο ότι οι αποκαλύψεις αυτές δεν δείχνουν «αμυντική προετοιμασία», αλλά σαφή προδιάταξη επιθετικής υποδομής — και ταυτόχρονα την είσοδο της Κίνας σε ρόλο στρατηγικού παρατηρητή που επηρεάζει άμεσα την αποτροπή.<br />Εξάλλου ο Αμερικανός πρόεδρος Donald Trump εμφανίστηκε εκ νέου απειλητικός, λέγοντας πως το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσε να συμβεί στην παρούσα φάση, είναι η αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν. <br /><br /><img height="372" src="https://www.bankingnews.gr/image/china_1_3.png" width="640" /><br /><br /></div><div>Δορυφορικές εικόνες από την Κίνα και στρατηγικό μήνυμα προς την Ουάσιγκτον<br /><br />Κινεζικές δορυφορικές πλατφόρμες επιβεβαίωσαν σημαντική αύξηση της παρουσίας αμερικανικών ιπτάμενων τάνκερ KC-135 στην αεροπορική βάση Al Udeid στο Κατάρ.<br />Τουλάχιστον 16 αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού καταγράφηκαν στους διαδρόμους και στους χώρους στάθμευσης της βάσης — αριθμός που θεωρείται εξαιρετικά υψηλός για μία μόνο εγκατάσταση.<br />Η βάση Al Udeid Air Base αποτελεί τον σημαντικότερο κόμβο αεροπορικών επιχειρήσεων των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή.<br />Η συγκέντρωση τόσο μεγάλου αριθμού τάνκερ δεν έχει νόημα χωρίς σχεδιασμό εκτεταμένων αεροπορικών επιχειρήσεων μεγάλης εμβέλειας.<br />Η δημοσιοποίηση των εικόνων συνέπεσε χρονικά με διαρροή των ακριβών θέσεων συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας Patriot στην ίδια βάση, καθώς και με προηγούμενες κινεζικές δορυφορικές αποκαλύψεις για ανάπτυξη συστημάτων THAAD σε βάση της Ιορδανίας, συγκεκριμένα στη Muwaffaq Salti Air Base.</div><div><br />Η σύμπτωση δεν θεωρείται τυχαία.<br />Σε κύκλους αναλυτών που βλέπουν τη διεθνή σκηνή έξω από το δυτικό πλαίσιο αφήγησης, εκτιμάται ότι η Κίνα στέλνει σήμα: οι αμερικανικές προετοιμασίες δεν είναι αόρατες — και δεν θα είναι επιχειρησιακά ασφαλείς.<br />Σχολιάζοντας την πρόσφατη ανάπτυξη των THAAD, ανώτερη πηγή του Πενταγώνου σημείωσε: «Πριν από οποιαδήποτε πιθανή δράση κατά του Ιράν, πρέπει να ενισχύσουμε τις άμυνές μας».<br /><br />Κίνα και Ιράν αναπτύσσουν σοβαρά αντίμετρα ηλεκτρονικού πολέμου<br /><br />Παραμένει αβέβαιο αν οι αναγνωριστικές δυνάμεις των ενόπλων δυνάμεων του Ιράν είχαν εντοπίσει την ανάπτυξη των THAAD στην Ιορδανία, αν ενημερώθηκαν από την Κίνα ή αν ανακάλυψαν την ανάπτυξη μόνο μετά τη δημοσιοποίηση των εμπορικών δορυφορικών εικόνων.<br />Ενδέχεται ωστόσο η Κίνα να επιδίωξε να στείλει μήνυμα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τους στρατηγικούς τους εταίρους ότι θα παράσχει υποστήριξη πληροφοριών για ιρανικά αντίποινα, ενισχύοντας έτσι τις αποτρεπτικές ικανότητες της χώρας και βοηθώντας ενδεχομένως στην αποτροπή μιας επίθεσης υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.<br />Οι βελτιώσεις στην τροχιακή αναγνώριση έχουν καταστήσει ορατές ακόμη και τις πιο ευαίσθητες υπέργειες αναπτύξεις, αν και κατά καιρούς έχουν ληφθεί ακραία μέτρα, όπως η παρεμβολή δορυφόρων (jamming), με παράδειγμα την παρεμβολή του Ισραήλ στη δορυφορική κάλυψη των αεροπορικών του βάσεων μετά από ιρανικές πυραυλικές επιθέσεις, ώστε να εμποδιστεί η αξιολόγηση των ζημιών μάχης.<br /><br />Ο ρόλος της κινεζικής εμπορικής δορυφορικής βιομηχανίας<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι οι εικόνες δεν προήλθαν από κρατική στρατιωτική υπηρεσία, αλλά από εμπορική εταιρεία — την MizarVision. Αυτό δείχνει δύο κρίσιμα πράγματα:<br /><br />1. Η κινεζική εμπορική διαστημική τεχνολογία έχει φτάσει επίπεδο που ανταγωνίζεται κρατικές υποδομές πληροφοριών.<br />2. Η διάχυση δορυφορικής πληροφορίας καθιστά όλο και δυσκολότερη τη μυστική προετοιμασία μεγάλων στρατιωτικών επιχειρήσεων.<br /><br />Υπάρχουν μη επιβεβαιωμένες — αλλά έντονα διακινούμενες — αναφορές ότι κινεζικά δίκτυα δορυφορικής παρατήρησης και επικοινωνιών ενισχύουν τις δυνατότητες έγκαιρης προειδοποίησης του Ιράν.<br />Αν αυτό ισχύει, τότε μεταβάλλεται ουσιαστικά η ισορροπία στο πεδίο στοχοποίησης: μια πιθανή αμερικανική επίθεση δεν θα αντιμετωπίσει «τυφλό» αντίπαλο, αλλά δίκτυο με πολυεθνική υποστήριξη αισθητήρων, όπως επισημαίνει το Military Watch Magazine.<br /><br />Γιατί τα ιπτάμενα τάνκερ δείχνουν πρόθεση επίθεσης και όχι άμυνας<br /><br />Η πολεμική αεροπορία των ΗΠΑ διαθέτει τον μεγαλύτερο στόλο ιπτάμενων τάνκερ στον κόσμο.<br />Τα αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού δεν έχουν ουσιαστικό ρόλο στην άμυνα βάσης.<br />Ο ρόλος τους είναι ένας: να επεκτείνουν την ακτίνα κρούσης επιθετικών αεροσκαφών.<br />Τα περισσότερα δυτικά μαχητικά έχουν σημαντικά μικρότερη εμβέλεια από αντίστοιχα ρωσικά και κινεζικά.<br />Αυτό σημαίνει ότι χωρίς εναέριο ανεφοδιασμό, η επιχειρησιακή τους αξία σε μεγάλα θέατρα πολέμου μειώνεται δραστικά.<br />Ειδικά τα μαχητικά stealth — που αποτελούν βασικό στοιχείο του αμερικανικού δόγματος — δεν μπορούν να φέρουν εξωτερικές δεξαμενές καυσίμου χωρίς να καταστρέψουν το χαμηλό ραντάρ ίχνος τους.<br />Άρα εξαρτώνται σχεδόν πλήρως από τα τάνκερ.<br />Από στρατιωτική άποψη, η μαζική συγκέντρωση τάνκερ σημαίνει προετοιμασία για:<br /><br />• παρατεταμένες εξόδους μαχητικών<br />• επαναλαμβανόμενα κύματα κρούσης<br />• βαθιά διείσδυση σε εχθρικό εναέριο χώρο<br />• επιχειρήσεις μεγάλης διάρκειας<br /><br />Με απλά λόγια: είναι υποδομή πολέμου, όχι αποτροπής.<br /><br />Προηγούμενο μοτίβο πριν από συγκρούσεις<br /><br />Αναφέρεται ότι πριν από την περιορισμένη αμερικανική εμπλοκή εναντίον του Ιράν τον Ιούνιο του 2025, είχε προηγηθεί μαζική μεταφορά τάνκερ KC-135 και KC-46 διαμέσου Ατλαντικού. Το μοτίβο επαναλαμβάνεται: πρώτα έρχονται τα τάνκερ — μετά οι επιχειρήσεις.<br />Αυτό επιβεβαιώνει μια παλαιά ρωσική στρατιωτική εκτίμηση: η εφοδιαστική προδιάταξη αποκαλύπτει την πραγματική πρόθεση περισσότερο από τις δηλώσεις.<br /><br />Η ανατροπή της Συρίας και η στρατηγική περικύκλωση<br /><br />Oι εξελίξεις δεν εξετάζονται αποσπασματικά.<br />Η ανατροπή της κυβέρνησης της Συρία τον Δεκέμβριο 2024 από ισλαμιστικές παραστρατιωτικές ομάδες που υποστηρίχθηκαν από δυτικές, τουρκικές, καταριανές και ισραηλινές δομές, θεωρείται κομβικό βήμα για την αναδιαμόρφωση του θεάτρου επιχειρήσεων.<br /><br />Η πτώση της Δαμασκού αποσύνδεσε έναν βασικό κρίκο της περιφερειακής αλυσίδας συνεργασίας με το Ιράν και τη Ρωσία. Το αποτέλεσμα ήταν:<br />• απώλεια στρατηγικού βάθους<br />• περιορισμός διαδρόμων υποστήριξης<br />• αύξηση πίεσης στην ιρανική περιφέρεια<br />Σύμφωνα με αυτή την ανάλυση, ο τελικός στόχος δεν είναι απλώς ο περιορισμός, αλλά η αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη.<br /><br />Ο ιρανικός πυραυλικός παράγοντας ως βασική αποτροπή<br /><br />Ο κύριος παράγοντας που — κατά πολλούς μη δυτικούς αναλυτές — αποτρέπει πλήρη επίθεση είναι το ιρανικό βαλλιστικό οπλοστάσιο.<br />Οι επιδόσεις του σε προηγούμενες συγκρούσεις έδειξαν ικανότητα μαζικού κορεσμού αεράμυνας και πλήγματος σε κρίσιμες εγκαταστάσεις.<br />Η ύπαρξη συστημάτων Patriot και THAAD σε βάσεις της περιοχής δείχνει ότι οι ΗΠΑ δεν φοβούνται μόνο επιθέσεις «αντιποίνων», αλλά μαζικά αντίποινα.<br />Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα των Patriot έχει αμφισβητηθεί επανειλημμένα σε πραγματικές συνθήκες κορεσμού.<br />Τα συστήματα αυτά έχουν παρουσιάσει σοβαρούς περιορισμούς έναντι συνδυασμένων επιθέσεων πυραύλων και drones.<br /><br />Τα προβλήματα του KC-46 και η εξάρτηση από παλαιότερα μέσα<br /><br />Παρά την ανάπτυξη νεότερων τάνκερ KC-46, η αμερικανική αεροπορία εξακολουθεί να βασίζεται βαριά στο παλαιότερο KC-135. Ο λόγος είναι οι επίμονες τεχνικές δυσλειτουργίες του KC-46:<br /><br />• προβλήματα στο σύστημα οπτικής καθοδήγησης ανεφοδιασμού<br />• δυσλειτουργίες στον βραχίονα μεταφοράς καυσίμου<br />• διαρροές στο σύστημα καυσίμων<br />• χαμηλή διαθεσιμότητα αποστολής<br /><br />Αυτό δημιουργεί — κατά ρωσικές και κινεζικές στρατιωτικές αναλύσεις — ευάλωτο σημείο στην αμερικανική αεροπορική αλυσίδα επιχειρήσεων. Τα τάνκερ είναι μεγάλοι, μη ελιγμοί στόχοι υψηλής αξίας. Αν απειληθούν, ολόκληρη η αεροπορική εκστρατεία περιορίζεται.<br /><br />Η κινεζική διάσταση: H πληροφορία ως όπλο αποτροπής<br /><br />Η δημοσίευση δορυφορικών εικόνων με σαφείς θέσεις βάσεων και συστημάτων δεν είναι ουδέτερη πράξη.<br />Είναι μορφή στρατηγικής επικοινωνίας.<br />Το μήνυμα μπορεί να συνοψιστεί ως εξής:«Βλέπουμε τη διάταξή σας και δεν θα είναι αιφνιδιασμός»<br />Σε ένα σύγχρονο πόλεμο, η πληροφορία στοχοποίησης είναι εξίσου σημαντική με το ίδιο το όπλο.<br />Αν το Ιράν έχει πρόσβαση — άμεσα ή έμμεσα — σε κινεζική δορυφορική επίγνωση, τότε η ικανότητα ανταπόδοσης αυξάνεται δραματικά.<br />Αυτό μετατρέπει την Κίνα σε σιωπηρό πολλαπλασιαστή αποτροπής, χωρίς να ρίχνει ούτε μία βολή.<br /><br />Κλιμάκωση και όχι απλή παρουσία<br /><br />Η συγκέντρωση ιπτάμενων τάνκερ, η ανάπτυξη αντιπυραυλικών συστημάτων, η προώθηση υλικού σε βάσεις του Κατάρ και της Ιορδανίας, και η ταυτόχρονη κινεζική δορυφορική έκθεση των θέσεων συνθέτουν εικόνα προετοιμασίας μεγάλου θεάτρου επιχειρήσεων.<br />Δεν πρόκειται για σταθεροποίηση αλλά για κλιμάκωση.<br />Και το γεγονός ότι τρίτες δυνάμεις — όπως η Κίνα — μπορούν πλέον να «φωτίζουν» σε πραγματικό χρόνο αυτές τις κινήσεις, αλλάζει τους κανόνες του παιχνιδιού.<br />Η εποχή όπου οι μεγάλες στρατιωτικές συγκεντρώσεις μπορούσαν να γίνουν αθόρυβα έχει περάσει.<br />Τώρα, ακόμη και η προετοιμασία πολέμου γίνεται πεδίο γεωπολιτικής αντιπαράθεσης.<br />Και αυτό από μόνο του λειτουργεί ως νέος μηχανισμός αποτροπής.<br /><br />Βαλλιστικό μακελειό τρέμουν οι ΗΠΑ, ξοδεύουν υπέρογκα κόστη για τον πόλεμο κατά του Ιράν<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί ότι ο αμερικανικός στρατός ξόδεψε πάνω από 150 αντιβαλλιστικούς πυραύλους αναχαίτισης από το σύστημα THAAD, μέγεθος που αντιπροσωπεύει πάνω από το 25% του συνολικού οπλοστασίου του στρατού που είναι ανεπτυγμένο σε όλο τον κόσμο.<br />Κάθε εκτόξευση αναχαιτιστή THAAD κοστίζει περίπου 15,5 εκατομμύρια δολάρια, με την άμυνα του ισραηλινού εναέριου χώρου μέσω αυτών των συστημάτων για 11 ημέρες να εκτιμάται συντηρητικά ότι κόστισε πάνω από 2,35 δισεκατομμύρια δολάρια.<br />Αυτό εκτιμάται ότι είναι μόνο ένα κλάσμα των ποσών που δαπανήθηκαν για την αντιπυραυλική άμυνα, καθώς το Ισραήλ χρησιμοποίησε το δικό του πολυεπίπεδο αντιπυραυλικό δίκτυο, ενώ τα αντιτορπιλικά του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ κατανάλωσαν σημαντικές ποσότητες αντιβαλλιστικών πυραύλων SM-3 και SM-6.<br /><br />Το Ιράν έχει απαντήσεις απέναντι στην αμερικανική αεράμυνα<br /><br />Το Ιράν τον Ιούνιο έκανε περιορισμένη χρήση του νέου βαλλιστικού πυραύλου Fattah, ο οποίος είναι ο πρώτος που ενσωματώνει υπερηχητικό όχημα ολίσθησης (hypersonic glide vehicle), προκαλώντας έντονη ανησυχία στην ισραηλινή στρατιωτική ηγεσία και τροφοδοτώντας εκκλήσεις για ριζική αναθεώρηση των σχεδίων αντιπυραυλικής άμυνας του Ισραήλ.<br />Το THAAD δεν αναμένεται να είναι ικανό να αναχαιτίσει τέτοιες επιθέσεις, γεγονός που επιτείνει το πρόβλημα της υψηλής ευαλωτότητας του συστήματος σε περίπτωση κορεσμού.<br />Η πιθανότητα χρήσης του Fattah και άλλων προηγμένων πυραύλων για το πλήγμα των πυροβολαρχιών THAAD στο έδαφος, καταστρέφοντας έτσι έναν στόχο πολύ υψηλής αξίας και λειτουργώντας ως πολλαπλασιαστής ισχύος για το υπόλοιπο οπλοστάσιο, παραμένει σημαντική.<br /><br />Στο «παιχνίδι» και η Ρωσία, προμηθεύει την Τεχεράνη με τα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου Tirada 2-S<br /><br />Εν τω μεταξύ,το πλέγμα ηλεκτρονικού πολέμου του Ιράν, θωρακίζεται θεαματικά, καθώς η Ισλαμική Δημοκρατία προμηθεύεται εσπευσμένα τα ρωσικά συστήματα EW Tirada-2S από τη Ρωσία, εν μέσω απειλών από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ για μία σαρωτική επίθεση.<br />Παράλληλα, η Τεχεράνη απευθύνθηκε στη Μόσχα για την προμήθεια των πανίσχυρων μαχητικών αεροσκαφών Su-57, σύμφωνα με πρόσφατες αποκαλύψεις του περιοδικού Military Watch Magazine.<br />Νωρίτερα, έγινε γνωστό, ότι η Ρωσία παρέδωσε στο Ιράν συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου Tirada-2S για να προστατευτεί από ενδεχόμενες αμερικανικές επιθέσεις, σύμφωνα με το κανάλι Telegram Military Chronicle.<br />Η δημοσίευση αναφέρει ότι το σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου είναι ικανό να παρεμβάλλει σύγχρονα δορυφορικά συστήματα, περιλαμβανομένων αυτών στις ζώνες Ka και Ku, και είναι αποτελεσματικό κατά των σημάτων από τους δορυφόρους Starlink.<br />Τον Οκτώβριο του 2018, πηγή από το στρατιωτικο-βιομηχανικό συγκρότημα δήλωσε στο Interfax ότι η Ρωσία είχε δοκιμάσει το σύστημα Tirada-2S, το οποίο είναι ικανό να αδρανοποιεί τους δορυφόρους επικοινωνίας ενός πιθανού εχθρού.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τρομερή αποκάλυψη. Η Κίνα με δορυφόρους αποτρέπει χτύπημα ΗΠΑ στο Ιράν: Είδαμε τα 16 ιπτάμενα τάνκερ, χάθηκε ο αιφνιδιασμός.

Κινεζικές δορυφορικές πλατφόρμες επιβεβαίωσαν σημαντική αύξηση της παρουσίας αμερικανικών ιπτάμενων τάνκερ KC-135 στην αεροπορική βάση Al Ud...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρωσικός ελιγμός για να τσακίσει Ουκρανικές εφεδρείες σε Zaporizhia. Σοκάρει ο Wolfgang Ischinger. ΗΠΑ: Νέο μυστικό σύστημα λέιζερ

<img height="117" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/e68647c7836186f16b7967c2a00128fc_XL.jpg?v=3" width="739" /><br /><br /><div>Ρωσικός ελιγμός στην Zaporizhia για να τσακίσουν τις Ουκρανικές εφεδρείες… - Matthew Whitaker (ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ): Η Ρωσία σημειώνει καθημερινή πρόοδο στη σύγκρουση στην Ουκρανία - Σοκάρει ο Wolfgang Ischinger: Η Ευρώπη έχει ξεθωριάσει δεν συμμετέχει στην λύση του Ουκρανικού... έχουν ήδη αποφασιστεί όλα χωρίς εμάς...<br /><br /> Οι Ρωσικές δυνάμεις προέβησαν σε ένα ομολογουμένως υψηλής στρατιωτικής τεχνικής… ελιγμό…<br />Βλέποντας ότι στην Zaporizhia προελαύνουν οι Ρώσοι με μεγάλη ταχύτητα… έφεραν εφεδρείες οι Ουκρανοί από άλλες περιοχές αδυνατίζοντας την άμυνα τους…<br />Οι Ρώσοι τους άφησαν να προχωρήσουν και τώρα θα τους τελειώσουν, ορισμένοι Ουκρανοί ειδικοί προειδοποιούν ότι στην Zaporizhia θα σημειωθεί σφαγή…<br />Την ίδια στιγμή το μέτωπο της πόλης – φρούριο Slovyansk έχει ραγίσει, η πτώση της πόλης που αναμένεται Μάιο 2026… θα σηματοδοτήσει την αρχή του τέλους της Ουκρανίας στο Donbass.<br />Πάντως και επίσημα οι Αμερικανοί στο ΝΑΤΟ αναγνώρισαν ότι οι Ρωσικές δυνάμεις προελαύνουν….<br />Σε διπλωματικό επίπεδο και στην Διάσκεψη του Μονάχου που βρίσκεται σε εξέλιξη… οι πικρές αλήθειες για την Δύση δεν μπορούν να αποκρυβούν…<br />Ως προς τα οπλικά συστήματα οι Αμερικανοί αποκάλυψαν ένα νέο μυστικό όπλο λέιζερ...<br /><br />Ρωσικός ελιγμός στην Zaporizhia για να τσακίσουν τις Ουκρανικές εφεδρείες…<br /><br />Τα ρωσικά στρατιωτικά κανάλια του Telegram αναφέρουν ότι ο ρωσικός στρατός ανασυντάσσεται αυτή τη στιγμή για να αποκρούσει μια αντεπίθεση των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων και να προκαλέσει βαριές απώλειες στα ουκρανικά στρατεύματα, τα οποία, σύμφωνα με ρωσικές δημόσιες αναφορές, έχουν μεταφέρει εφεδρείες από άλλες κατευθύνσεις στην περιοχή Zaporizhia, ενώ ταυτόχρονα εντείνουν την επίθεσή τους σε άλλα τμήματα του μετώπου, εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι οι ουκρανικές δυνάμεις κινούνται έχουν εμπλακεί στο μέτωπο της Zaporizhia.<br />Ο Ουκρανός στρατιωτικός παρατηρητής Kostyantyn Mashovets ανέφερε στις 12 Φεβρουαρίου ότι οι ουκρανικές δυνάμεις απελευθέρωσαν πρόσφατα την Dobropillya (βόρεια του Hulyaipole), το Pryluky και την Olenokostyantynivka (και οι δύο βορειοδυτικά του Hulyaipole), αναγκάζοντας τις ρωσικές δυνάμεις να υποχωρήσουν ανατολικά διασχίζοντας τον αυτοκινητόδρομο T-0401 Pokrovske-Hulyaipole…<br />Ωστόσο οι Ρωσικές δυνάμεις… έχουν πλήρως ανασυνταχθεί και περιμένουν τους Ουκρανούς στην παγίδα.<br /><br />Η μεγάλη σφαγή της Dobropillya - Χάθηκαν 8 ουκρανικές ταξιαρχίες σε 24 ώρες, ο Syrsky θυσίασε τα τελευταία Abrahms, Caesar, HIMARS<br /><br />Μια ουκρανική αντεπίθεση δέκα ημερών στην περιοχή της Dobropillya εξελίχθηκε σε απόλυτο στρατιωτικό όλεθρο για την Ουκρανία.<br />Σε μια κίνηση απελπισίας, ο Oleksandr Syrsky απελευθέρωσε τις τελευταίες στρατηγικές εφεδρείες της χώρας —εξοπλισμό και μονάδες που προορίζονταν για την άμυνα των μετόπισθεν— ρίχνοντας τες στην «κρεατομηχανή» του Donbass για να αποτρέψει την κατάρρευση του μετώπου στο Pokrovsk.<br />Αυτό που κατάφερε, ήταν:<br />Αποδεκατισμός 8 ταξιαρχιών: Μέσα σε ένα μόλις εικοσιτετράωρο, ο Syrsky ενέπλεξε έως και 8 ταξιαρχίες, οι οποίες κυριολεκτικά εξαυλώθηκαν από το ρωσικό σφυροκόπημα χωρίς να ανακαταλάβουν ούτε έναν οικισμό.<br />Καταστροφή νατοϊκών όπλων: Πολύτιμα δυτικά όπλα, όπως τα άρματα Abrams και Leopard, οι μονάδες HIMARS και τα γαλλικά πυροβόλα CAESAR, εντοπίστηκαν και διαλύθηκαν «εν κινήσει» από τη ρωσική ομάδα Vostok, προτού καν προλάβουν να πάρουν θέσεις μάχης.<br />Στρατηγικό αδιέξοδο: Η Dobropillya αποτελεί τον κρίσιμο κόμβο για τον εφοδιασμό του Pokrovsk και της Konstantinovka.<br />Η απώλεια των εφεδρειών σε αυτό το σημείο αφήνει την Ουκρανία «στρατιωτικά γυμνή» και αντιμέτωπη με το φάσμα μιας μαζικής περικύκλωσης.<br />Η τακτική του Syrsky παρομοιάζεται με μια «ηλεκτρική μηχανή κιμά» που καταβροχθίζει το μέλλον του ουκρανικού στρατού.<br />Με τις απώλειες σε έμψυχο δυναμικό και τεχνολογία να είναι ανυπολόγιστες και τον Donald Trump να πιέζει για εκεχειρία, η θυσία της «σιδερένιας γροθιάς» του ΝΑΤΟ στη Dobropillya φαίνεται να είναι η τελευταία πράξη ενός δράματος που οδηγεί το Κίεβο σε απόλυτο στρατιωτικό και πολιτικό αδιέξοδο.<br /><br />Οι ΗΠΑ αποδέχονται πλήρως τα αιτήματα της Ρωσίας στο Ουκρανικό<br /><br />Δυτικές αναφορές υποδηλώνουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αποδεχτεί τα μέτρα που προτείνουν οι Ρώσοι για την παραχώρηση εδαφών από την Ουκρανία στη Ρωσία πριν από την λήψη επίσημων δεσμεύσεων εγγύησης ασφάλειας από τις ΗΠΑ ή την Ευρώπη.<br />Δυτικές μέσα αναφέρουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα οριστικοποιήσουν μια συμφωνία ασφάλειας με την Ουκρανία μέχρι να καταλήξουν η Ουκρανία και η Ρωσία σε ειρηνευτική συμφωνία και ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πιέζουν την Ουκρανία να κάνει παραχωρήσεις προκειμένου να συνάψει μια ειρηνευτική συμφωνία έως το καλοκαίρι του 2026.<br />Η ακολουθία συμφωνιών στις οποίες επιμένει η Ρωσία και που οι Ηνωμένες Πολιτείες φέρεται να έχουν αποδεχτεί συνεπάγεται την παράδοση κρίσιμων εδαφών από την Ουκρανία χωρίς διαβεβαίωση ότι θα λάβει τις απαραίτητες εγγυήσεις.<br />Κατά ορισμένα δυτικά μέσα μια ουκρανική αποχώρηση από την υπόλοιπη μη κατεχόμενη Περιφέρεια Donetsk – το 20% του εδάφους του Donetsk - θα είχε ως αποτέλεσμα η Ουκρανία να παραχωρήσει τη Ζώνη των πόλεων Φρουρίων της, την οχυρωμένη αμυντική γραμμή στην Περιφέρεια Donetsk που έχει χρησιμεύσει ως η ραχοκοκαλιά της άμυνας της Ουκρανίας στην περιφέρεια από το 2014.<br />Μια παραχώρηση της Ουκρανίας στην πιο πολύτιμη αμυντική της γραμμή στο Κρεμλίνο θα παρείχε στη Ρωσία πιο πλεονεκτικές θέσεις για να ανανεώσει την επιθετικότητα κατά της νοτιοδυτικής και κεντρικής Ουκρανίας στο μέλλον, στερώντας παράλληλα από την Ουκρανία εκτεταμένες οχυρωμένες θέσεις που θα χρειαζόταν για να αμυνθεί…<br /><br />Σοκάρει ο Wolfgang Ischinger: Η Ευρώπη έχει ξεθωριάσει δεν συμμετέχει στην λύση του Ουκρανικού... έχουν ήδη αποφασιστεί όλα χωρίς εμάς...<br /><br />Η Ευρώπη έχει αποσυρθεί πλήρως από τη διαδικασία επίλυσης της ουκρανικής σύγκρουσης, δήλωσε ο πρόεδρος της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, Wolfgang Ischinger, σε συνέντευξή του στο CNBC .<br />«Δεν έχουμε καμία σχέση με αυτό. Όλα έχουν ήδη αποφασιστεί από άλλους.<br />Όταν κοιτάζω τον πόλεμο στην Ουκρανία, η Ευρώπη δεν έχει θέση εδώ», είπε ο Wolfgang Ischinger.<br />Σύμφωνα με τον Wolfgang Ischinger, η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες δίνουν τον τόνο στις συζητήσεις για το θέμα αυτό, ενώ η Ευρώπη έχει ξεθωριάσει εντελώς λόγω των δικών της πολιτικών.<br />«Η απάντηση είναι ότι δεν μπορούσαμε να μιλήσουμε με μία φωνή», παραδέχτηκε ο Wolfgang Ischinger.<br />Ο γραμματέας Τύπου του Ρώσου προέδρου Peskov δήλωσε επίσης ότι το καθεστώς του Κιέβου πρέπει να λάβει μια απόφαση και να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις.<br />Η ελευθερία λήψης αποφάσεων του Κιέβου συρρικνώνεται ως αποτέλεσμα της επίθεσης του ρωσικού στρατού και αυτό είναι ακριβώς ένα μέσο για να αναγκαστεί το καθεστώς του Κιέβου να επιλύσει το ζήτημα ειρηνικά και ότι η συνέχιση αυτής της κατάστασης είναι άσκοπη και επικίνδυνη για την Ουκρανία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ρωσικός ελιγμός για να τσακίσει Ουκρανικές εφεδρείες σε Zaporizhia. Σοκάρει ο Wolfgang Ischinger. ΗΠΑ: Νέο μυστικό σύστημα λέιζερ

Ρωσικός ελιγμός στην Zaporizhia για να τσακίσουν τις Ουκρανικές εφεδρείες… - Matthew Whitaker (ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ): Η Ρωσία σημειώνει καθημερινή ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως η αντιπαλότητα Τουρκίας-Ισραήλ για Σομαλία και Σομαλιλάνδη επιδρά στη συμμαχία Ινδίας-Ελλάδας;

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-02/5b41e2212296c0b4f3b09ec1e1b9a804.jpg?itok=xzL8OVrG" width="744" /><br /><br />Η Τουρκία παρέδωσε εσπευσμένα άρματα μάχης M48 και M60 Patton στον στρατό της Σομαλίας<br /><br />Είναι γνωστό ότι η Τουρκία διατηρεί στρατιωτική βάση στη Σομαλία , εκπαιδεύει τον στρατό της χώρας, ενώ πρόκειται να πραγματοποιήσει κατόπιν συμφωνίας με την κυβέρνηση αυτής έρευνα -εξόρυξη υδρογονανθράκων εντός της ΑΟΖ της χώρας το προσεχές διάστημα.<br /><br />Βασική προϋπόθεση είναι η επικράτηση ηρεμίας στην περιοχή την οποία "διαταράσσει" η απόσχιση της Σομαλιλάνδης στα Βόρεια της Σομαλίας, την οποία έχει αναγνωρίσει το Ισραήλ .<br />Η Τουρκία παρέδωσε εσπευσμένα άρματα μάχης M48 και M60 Patton στον στρατό της Σομαλίας<br /><br />Για τον λόγο αυτό ο Ερντογάν προέβη σε άμεση ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων της Σομαλίας, προβαίνοντας στην παράδοση αρμάτων μάχης σε αυτές.<br /><br />Συγκεκριμένα η Τουρκία παρέδωσε κύρια άρματα μάχης της M48 και M60 Patton στη Σομαλία, με πλάνα που δημοσιεύθηκαν στις 14 Φεβρουαρίου από το "Clash Report" να δείχνουν τα εν λόγω άρματα να κινούνται σε κομβόι μέσω του Μογκαντίσου, αφού εκφορτώθηκαν από τουρκικό σκάφος.<br /><br />Το "Clash Report" ανέφερε ότι τα άρματα μεταφέρθηκαν με το αποβατικό πλοίο TCG Sancaktar του τουρκικού ναυτικού και εκφορτώθηκαν στο λιμάνι του Μογκαντίσου πριν παραδοθούν σε μονάδες του σομαλικού στρατού.<br /><br />Εικόνες που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο δείχνουν τα οχήματα να αναχωρούν από την περιοχή του λιμανιού υπό τη συνοδεία τεθωρακισμένων οχημάτων "Kipri" ​​και να κινούνται μέσα στην πόλη σε οργανωμένο σχηματισμό φάλλαγος οχημάτων<br /><br />Σύμφωνα με το πλάνο και τις συνοδευτικές αναφορές, πολλά τεθωρακισμένα οχήματα μεταφέρθηκαν κατά την παράδοση.<br /><br />Οι σομαλικές δυνάμεις εθεάθησαν να παραλαμβάνουν τα άρματα μάχης απευθείας στο λιμάνι μετά την άφιξή τους δια θαλάσσης, υποδεικνύοντας άμεση επιχειρησιακή μεταφορά και όχι ανάπτυξη μόνο για εκπαίδευση.<div><br />Tα τουρκικά άρματα M48 και M60<br /><br />Τα παραδοθέντα οχήματα περιλαμβάνουν άρματα μάχης M48 που προηγουμένως λειτουργούσαν από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις. Η Τουρκία διατηρεί ένα απόθεμα περίπου 1.500 αρμάτων μάχης M48.<br /><br />Ένα μέρος αυτών των οχημάτων εκσυγχρονίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και ονομάστηκε M48A5T1, ενώ σχεδόν τα μισά υποβλήθηκαν σε περαιτέρω αναβαθμίσεις και έλαβαν την ονομασία M48A5T2.<br /><br />Οι σειρές M48 και M60 Patton είναι κύρια άρματα μάχης που αναπτύχθηκαν αρχικά κατά την εποχή του Ψυχρού Πολέμου και αργότερα αναβαθμίστηκαν από πολλαπλούς χειριστές.<br /><br />Οι εκσυγχρονισμένες παραλλαγές συνήθως διαθέτουν βελτιωμένα συστήματα ελέγχου πυρός και ενημερωμένα εξαρτήματα κατάλληλα για επίγεια υποστήριξη και τεθωρακισμένες αποστολές ασφαλείας. <br /><br />Τέτοιες πλατφόρμες εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται ευρέως σε περιβάλλοντα όπου η ανθεκτικότητα και η συντηρησιμότητα έχουν προτεραιότητα έναντι της προηγμένης τεχνολογίας τεθωρακισμένων.</div><div><br />Οι τουρκικές στρατιωτικές αναπτύξεις στη Σομαλία<br /><br />Η παράδοση των αρμάτων μάχης έρχεται μετά από προηγούμενες τουρκικές στρατιωτικές αναπτύξεις στη Σομαλία.<br /><br />Στα τέλη Ιανουαρίου 2026, αναφορές επιβεβαίωσαν ότι τα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη F-16 προσγειώθηκαν στο Διεθνές Αεροδρόμιο Aden Adde στο Μογκαντίσου.<br /><br />Η ανάπτυξη αντιπροσώπευε την πρώτη προωθημένη στάθμευση επανδρωμένων μαχητικών αεροσκαφών της Τουρκίας στη Σομαλία, σύμφωνα με περιφερειακές αμυντικές αναφορές.<br /><br />Πριν από την ανάπτυξη των αεροσκαφών, η Τουρκία μετέφερε τρία επιθετικά ελικόπτερα T129 ATAK στη Σομαλία κατά τη διάρκεια του 2024 και του 2025 στο πλαίσιο μιας διευρυμένης συμφωνίας αμυντικής συνεργασίας.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, οι Σομαλοί πιλότοι ολοκλήρωσαν προγράμματα εκπαίδευσης πριν από τη μεταφορά, επιτρέποντας την επιχειρησιακή χρήση των ελικοπτέρων για εγγύς αεροπορική υποστήριξη και αποστολές αντιμετώπισης εξεγέρσεων.<br /><br />Η Τουρκία διατηρεί μια μακροπρόθεσμη αμυντική συνεργασία με τη Σομαλία, η οποία περιλαμβάνει στρατιωτική εκπαίδευση, μεταφορές εξοπλισμού και συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας.<br /><br />Η προσθήκη αρμάτων μάχης επεκτείνει τις δυνατότητες των σομαλικών χερσαίων δυνάμεων.<br /><br />Η αποσχισθείσα περιοχή της Σομαλιλάνδης και η αναγνώριση από το Ισραήλ<br /><br />Πρόσφατα το Συμβούλιο Ειρήνης και Ασφάλειας της Αφρικανικής Ένωσης απέρριψε την αναγνώριση της αποσχισθείσας περιοχής Σομαλιλάνδης από το Ισραήλ και κάλεσε το Τελ Αβίβ να ανακαλέσει την απόφασή του, προτρέποντας τους διεθνείς εταίρους να επιβεβαιώσουν την κυριαρχία, την ενότητα και την εδαφική ακεραιότητα της Σομαλίας.<br /><br />Τόνισε επίσης ότι αντιτίθεται σε κάθε μορφή παρέμβασης που απειλεί τη σταθερότητα της χώρας.<br /><br />Η δήλωση προήλθε από το Συμβούλιο Ειρήνης και Ασφάλειας της Αφρικανικής Ένωσης μετά από συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών στην Αντίς Αμπέμπα της Αιθιοπίας.<br /><br />Η συνάντηση επικεντρώθηκε στην κατάσταση στη Σομαλία και στις επιχειρήσεις της Αποστολής Υποστήριξης και Σταθερότητας της Αφρικανικής Ένωσης (AUSSOM).<br /><br />Στη δήλωσή του, το συμβούλιο ανέφερε: «Απορρίπτουμε κάθε μορφή εξωτερικής παρέμβασης που στοχεύει στη διαίρεση της Σομαλίας και καταδικάζουμε κάθε ενέργεια που υπονομεύει την κυριαρχία, την ενότητα και την εδαφική της ακεραιότητα».<br /><br />Πρόσθεσε: «Καταδικάζουμε και απορρίπτουμε έντονα τη μονομερή αναγνώριση της λεγόμενης Δημοκρατίας της Σομαλιλάνδης από το Ισραήλ και το καλούμε να αποσύρει αμέσως αυτήν την αναγνώριση».<br /><br />Η κίνηση αυτή έρχεται μετά την αναγνώριση της αποσχισθείσας περιοχής Σομαλιλάνδης ως κυρίαρχου κράτους από το Ισραήλ στις 26 Δεκεμβρίου πέρυσι, ένα βήμα που απορρίφθηκε ευρέως σε όλη την περιοχή.<br /><br />Από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της από τη Σομαλία το 1991, η περιοχή λειτουργεί ως ανεξάρτητη διοικητική, πολιτική και οντότητα ασφαλείας, ενώ η κεντρική κυβέρνηση δεν μπόρεσε να ασκήσει τον έλεγχο ή να εξασφαλίσει επίσημη αναγνώριση για την ανεξαρτησία της.<br /><br />Το συμβούλιο επαίνεσε επίσης τις πρόσφατες στρατιωτικές επιτυχίες εναντίον της ένοπλης ομάδας αλ-Σαμπάμπ, η οποία συνδέεται με την Αλ Κάιντα.<br /><br />Κάλεσε την κυβέρνηση της Σομαλίας να ενισχύσει τον εσωτερικό διάλογο με τα ομοσπονδιακά κρατίδια για να ξεπεραστούν οι διαιρέσεις που εμποδίζουν τις προσπάθειες σταθερότητας.<br />Η στρατηγική σημασία της Σομαλίας για την Τουρκία<br /><br />Φυσικά οι Τούρκοι δεν κόπτονται ξαφνικά για την εδαφική ακεραιότητα της Σομαλίας και σπεύδουν να την ενισχύσουν στρατιωτικά, ούτε δημιούργησαν στη χώρα στρατιωτική βάση για την υπερασπιστούν.<br /><br />Η στρατηγική θέση της Σομαλίας που εξυπηρετεί τα μεγαλεπήβολα σχέδια του Ερντογάν είναι οι πραγματικοί λόγοι για τις τουρκικές παρεμβάσεις.<br /><br />Η χώρα λόγω θέσης στον μυχό του κόλπου του Άντεν ελέγχει την είσοδο και έξοδο στην Ερυθρά θάλασσα και μέσω αυτής και της Διώρυγας του Σουέζ προς την Μεσόγειο.<br /><br />Συνεπώς η ύπαρξη μιας χώρα όπως αυτή της Σομαλίας που θα λειτουργεί ως τουρκικό προτεκτοράτο , δίνει το δικαίωμα στην Τουρκία, ελέγχου του παγκόσμιας σημασίας θαλάσσιου εμπορικού και στρατιωτικού διαύλου, που άγει από τον Περσικό κόλπο στην Μεσόγειο, μεγεθύνοντας το αποτύπωμα του Ερντογάν στην παγκόσμια σκακιέρα.</div><div><br />Η επίδραση στη συμμαχία Ινδίας-Ελλάδας και οι βάσεις...<br /><br />Η Ελλάδα αλλά και η Ινδία έχουν κάθε συμφέρον από τυχόν δημιουργία ενός κράτους προτεκτοράτου των Ισραήλ-ΗΠΑ στα βόρεια της Σομαλίας, αυτού της αποσχισθείσης Σομαλιλάνδης, που δεν θα τελεί υπό τουρκική κηδεμονία.<br /><br />Ο λόγος είναι ότι οι δύο χώρες προσβλέπουν σε εμβάθυνση της στρατιωτικής συνεργασίας τους, με την χώρα μας να επιδιώκει την Ινδική ναυτική παρουσία σε Αιγαίο και ΝΑ Μεσόγειο για μεγάλα χρονικά διαστήματα, ως αντίβαρο της Πακιστανικής παρουσίας σε αυτές, μέσω Τουρκίας.<br /><br />Αντιλαμβανόμαστε ότι ένα κράτος προτεκτοράτο της Τουρκίας στην μέση του θαλάσσιου διαύλου Ινδικός Ωκεανός-Ερυθρά θάλασσα-Μεσόγειος -Αιγαίο δεν θα είναι ότι καλύτερο σε περίπτωση στρατιωτικής αναμέτρησής μας με την Τουρκία.<br /><br />Η χώρα μας όσο και αν από αρκετούς φανεί τραβηγμένο, θα πρέπει κατά την άποψή μας να προβεί σε περαιτέρω εμβάθυνση της στρατιωτικής της συνεργασίας με Ινδία-Ισραήλ με την εξέταση δημιουργίας στρατιωτικών βάσεων των εν λόγω χωρών σε περιοχές σε νησιά Αιγαίου-Κρήτη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πως η αντιπαλότητα Τουρκίας-Ισραήλ για Σομαλία και Σομαλιλάνδη επιδρά στη συμμαχία Ινδίας-Ελλάδας;

Η Τουρκία παρέδωσε εσπευσμένα άρματα μάχης M48 και M60 Patton στον στρατό της Σομαλίας Είναι γνωστό ότι η Τουρκία διατηρεί στρατιωτική βάση ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κολλημένη στο παρελθόν η ελληνική εξωτερική πολιτική…

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/02/31424648-825x600.jpg" width="735" /><br /><br /><b>ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ</b><br />Μητσοτάκης και Ερντογάν έδωσαν την εντύπωση ότι άγγιξαν τα πάντα, αλλά δεν συμφώνησαν σε τίποτα. Τζάμπα ταξίδι, δηλαδή. Να μην εκπλαγούμε, όμως, αν προσεχώς μάθουμε για “απροσδόκητες” προσεγγίσεις και συμφωνίες του είδους ότι η Τουρκία σβήνει το casus belli και η Ελλάδα “αίρει τις ενστάσεις της για το Αιγαίο”. Δεν πρόκειται για κάποιο αποκλειστικό ρεπορτάζ, αλλά για κοινή λογική.<br /><br />Ο Τραμπ έρχεται στην Αθήνα και, ως αφανής μαέστρος, θα είναι ευχαριστημένος όταν τον υποδεχτούμε. Αλλιώς ποιος θα αναλάβει το κόστος της δυσαρέσκειάς του; Ο Μητσοτάκης ευχαριστημένος, ως ειρηνοποιός. Και ο Ερντογάν ευτυχής ως τζάμπα κατακτητής. Εγώ θα είμαι ευτυχής, αν έχω πέσει εντελώς έξω, καθώς γράφω, Τετάρτη βράδυ, το Σαββατιάτικο προς δημοσίευση κείμενο, χωρίς πληροφορίες. Πιθανολογώ ότι δεν θα περιμένω πολύ για επιβεβαίωση – ή για διάψευση. Θα εξαρτηθεί από το πόσο ανάγκη έχουν Τραμπ, Μητσοτάκης, αλλά και Ερντογάν να εμφανίσουν μια επιτυχία.<br /><br />Μια τέτοια εξέλιξη ταιριάζει με την αλλαγή στάσης του υποτίθεται πιο ανένδοτου Αντιρώσου στη Δυτ. Ευρώπη, του Γάλλου Μακρόν, που εγκατέλειψε ξαφνικά την σκληρή γραμμή και πρότεινε να ξαναπιάσουν οι Δυτικοευρωπαίοι το νήμα των συζητήσεων με τον Πούτιν. Το νόημα είναι διπλό: Το Παρίσι αναγνωρίζει ότι η Μόσχα νίκησε οριστικά στην Ουκρανία. Και ταυτόχρονα νίκησε και η πολιτική Τραμπ προσέγγισης-συνεργασίας με τον Πούτιν. Προσέγγιση σε δρόμους κακοτράχαλους, είναι η αλήθεια. Ο πόλεμος, τυπικά, δεν τέλειωσε, αλλά η Δυτική Ευρώπη δεν έχει πια τίποτα να κερδίσει, αν συνεχίσει να παριστάνει τον “σκληρό”. Η μπαρούφα ότι η Ρωσία θα επιτεθεί στην Δυτική Ευρώπη εξέπνευσε. Ο Ζελένσκι εγγράφεται πλέον στις ζημίες, που θα διευθετηθούν αργότερα.<br /><br />Η Αθήνα ούτε αυτό δεν αξιώνεται να κάνει: να αλλάξει, έστω καθυστερημένα, τη φορεσιά του ανένδοτου φιλοπόλεμου (αντι-Τραμπ) με μια “στοχαστική προσαρμογή” στον ρεαλισμό. Αφού έτσι κι αλλιώς δεν θα πει όχι στα “αιτήματα” (λέγε με προσταγές) του “υψηλού επισκέπτη” (όπως θα έκανε και κάθε άλλος στη θέση του) τουλάχιστον ας δώσει την απατηλή αίσθηση της αξιοπρεπούς αποδοχής των εντολών.<br /><br />Αλλά είπαμε, η Αθήνα μετά τον Σημίτη έχει προσαρτηθεί στα διεθνή παιχνίδια του Βερολίνου. Ο Φιντάν βάζει φυτιλιές ότι οι Μητσοτάκης-Γεραπετρίτης θέλουν να τα βρουν με τους Τούρκους, αλλά τους εμποδίζει ο Δένδιας. Σιγά το εμπόδιο. Η Τεχεράνη από την πλευρά της καλά τα πάει, τουλάχιστον για την ώρα. Ο Τραμπ αφού “άστραψε και βρόντηξε” έδειξε για μια ακόμα φορά ότι “ο Δίας φωνάζει, αλλά δεν δαγκώνει” όταν δεν τον παίρνει.<div><br />ΗΠΑ και Ιράν <br /><br />Οι ΗΠΑ έχουν χάσει όλες τις τελευταίες συγκρούσεις, όταν χρειάστηκε να βάλει “μπότες” στο εχθρικό έδαφος, στο Ιράκ ή στο Αφγανιστάν. Γιατί να προσθέσουν και το Ιράν; Το Ισραήλ ούτε να το σκεφτεί. Πολύ μικρό για τόσο μεγάλη μπουκιά. Ο Τραμπ, προσεκτικός, δήλωσε ότι αν οι διαπραγματεύσεις με το Ιράν δεν ευοδωθούν, θα στείλει και δεύτερο αεροπλανοφόρο. Σε μια χώρα που υποτίθεται την κυβερνούν φανατικοί μουλάδες, αλλά δεν είναι ούτε αγράμματοι, ούτε προδότες, ούτε ηγέτες τύπου Μαδούρο να τους τυλίξεις πακέτο για το σπίτι. Επίθεση στο Ιράν θα ανάγκαζε την Μόσχα, αλλά και το Πεκίνο να παρέμβουν άμεσα και έμπρακτα υπέρ της Τεχεράνης, έστω για να δείξουν ότι δεν εγκαταλείπουν τους φίλους στα δύσκολα. Αλλιώς θα έχαναν τους φίλους.<br /><br />Άλλωστε οι Μεγάλες Δυνάμεις δεν γυρεύουν την αλληλοκαταστροφή, αλλά μόνο την καταστροφή του αντίπαλου. Ο Ρούσβελτ μπήκε στον Παγκόσμιο Πόλεμο μόνο όταν η παρουσία του εξασφάλιζε τη νίκη επί του Χίτλερ, σιγουρατζής. Ο Χίτλερ κατάστρεψε την Ευρώπη και την πρόσφερε στους Αμερικάνους στο πιάτο έτοιμη να τους υπηρετήσει. Ο πολιτικός κόσμος, όλοι όσοι, αρχηγοί και αρχηγίσκοι, κατέχουν θέση και ρόλο στα “Εθνικά” θα κληθούν να τοποθετηθούν δημοσίως και σαφώς για το Αιγαίο. Θα τα ξαναπούμε λοιπόν.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κολλημένη στο παρελθόν η ελληνική εξωτερική πολιτική…

ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Μητσοτάκης και Ερντογάν έδωσαν την εντύπωση ότι άγγιξαν τα πάντα, αλλά δεν συμφώνησαν σε τίποτα. Τζάμπα ταξίδι, δηλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αναθεωρητική Τουρκία και η γεωπολιτική σκακιέρα ,σε ρυθμό παγκόσμιας αναδιάταξης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="398" src="https://www.youtube.com/embed/aoShrZg3VoA" width="676" youtube-src-id="aoShrZg3VoA"></iframe></div><br /><div>Στις "Αντιθέσεις" μια μεγάλη συζήτηση πάνω στην γεωπολιτική σκακιέρα των μεγάλων αναδιατάξεων με επίκεντρο την Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο, τις εξελίξεις στην Ευρασία και τον παγκόσμιο χάρτη ισχύος</div><br />Η αναθεωρητική Τουρκία ως περιφερειακός παίκτης και οι πραγματικές διαστάσεις των εξελίξεων για Ελλάδα και Κύπρο δύο ημέρες μετά την συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν στην Άγκυρα<br /><br />Τα "ήρεμα νερά" , η "Διακήρυξη των Αθηνών" δύο χρόνια μετά και οι πραγματικότητες της στο πεδίο , το σκηνικό μίας χορογραφίας «Ελεγχόμενης Κλιμάκωσης» στο Αιγαίο , το παχνίδι των Navtex και Notam<br /><br />Διάλογος «ανάγκης» υπό τη σκιά Τραμπ και ο γρίφος των χωρικών υδάτων;<br /><br />Το συστηματικό τουρκικό "παίγνιο" ανατολικά του 25ου μεσημβρινού και το κλειδί του συμπλέγματος του Καστελλορίζου<br /><br />Πως μπορεί να ανασχεθεί ο τουρκικός αναθεωρητισμός<br /><br />Τι συμβαίνει με τους όρους συνδιαχείρισης σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο , που η στρατηγική της αναθεωρητικής Τουρκίας προωθεί , ποια η στάση της Ελλάδας ;<br /><br />Η παραμέτρος του Κυπριακού και οι εξελίξεις που συνδέονται με το στρατηγικό βάθος του Ελληνισμού<br /><br /><a href="https://www.cretetv.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Η αναθεωρητική Τουρκία και η γεωπολιτική σκακιέρα ,σε ρυθμό παγκόσμιας αναδιάταξης

Στις "Αντιθέσεις" μια μεγάλη συζήτηση πάνω στην γεωπολιτική σκακιέρα των μεγάλων αναδιατάξεων με επίκεντρο την Ανατολική Μεσόγειο ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Πώς τροφοδοτείται ο φόβος για την κατάργηση των μετρητών».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2023/05/metrita_kartes.jpg?v=1684329479" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="960" height="125" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2023/05/metrita_kartes.jpg?v=1684329479" width="691" /></a></div><div><br /></div>«Τα μετρητά είναι ελευθερία»: Αυτό είναι ένα σύνθημα των υποστηρικτών των μετρητών. Δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε ότι τα μετρητά θα μπορούσαν σύντομα να καταργηθούν, σύμφωνα με γερμανικό δημοσίευμα.<br /><br />Οι ψηφιακές πληρωμές γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλείς και οι κυβερνήσεις και οι τράπεζες τις προωθούν. Οι θεωρίες συνωμοσίας βλέπουν σχέδια για την κατάργηση των μετρητών.<br /><br /> Γιατί δεν υπάρχει προς το παρόν καμία βάση για αυτό.<br /><br />Σε σύγκριση με άλλες χώρες, η Γερμανία παραμένει μια κοινωνία που βασίζεται στα μετρητά. Ωστόσο, οι ψηφιακές πληρωμές αυξάνονται και εδώ: είτε επειδή οι πελάτες επιλέγουν την ευκολία αντί για κέρματα και χαρτονομίσματα, είτε επειδή οι νομοθέτες εισάγουν νέους κανονισμούς.<br /><br />Το τελευταίο προκαλεί ανησυχία σε ορισμένους πολίτες σχετικά με την επικείμενη κατάργηση των μετρητών.<br /><br />Τέτοιοι φόβοι τροφοδοτούνται από θεωρίες συνωμοσίας στο διαδίκτυο που μιλούν για παρακολούθηση και απαλλοτρίωση, συχνά διαστρεβλώνοντας τα γεγονότα ή παρουσιάζοντας αποκαλυπτικά σενάρια για τα οποία δεν υπάρχουν πραγματικά στοιχεία.<br /><br />Ποια είναι η πραγματική ιστορία με τα μετρητά; Τι επικρίνεται<br /><br />Ένας από τους πιο ένθερμους αντιπάλους των μετρητών είναι ο έμπορος πολύτιμων μετάλλων Kettner, ο οποίος δραστηριοποιείται σε διάφορες διαδικτυακές πλατφόρμες.<br /><br /> Ο ιστότοπός τους αναφέρει, για παράδειγμα: «Η υφέρπουσα κατάργηση των μετρητών αποτελεί άμεση επίθεση στις ελευθερίες των πολιτών. Υπό το πρόσχημα του εκσυγχρονισμού, προετοιμάζεται ένα σύστημα πλήρους οικονομικής επιτήρησης».<br /><br />Δύο συγκεκριμένα έργα βρίσκονται στο επίκεντρο του ενθουσιασμού: ένα όριο μετρητών που αποφασίζεται από την ΕΕ και η προγραμματισμένη εισαγωγή του ψηφιακού ευρώ.<br /><br />Τι σημαίνει το επερχόμενο όριο μετρητών;<br /><br />Από την 1η Ιανουαρίου 2027, οι συναλλαγές με μετρητά σε ολόκληρη την ΕΕ θα περιορίζονται σε μέγιστο ποσό 10.000 ευρώ.<br /><br />Το μέτρο αυτό στοχεύει στην καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, δηλαδή της απόκρυψης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες.<br /><br />Ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν ήδη παρόμοια, ενίοτε σημαντικά αυστηρότερα, όρια. Οι ιδιωτικές πωλήσεις μεταξύ ιδιωτών θα συνεχίσουν να εξαιρούνται.<br /><br />Οποιαδήποτε μεταφορά μεγαλύτερης αξίας πρέπει να γίνεται ηλεκτρονικά και, ως εκ τούτου, να υπόκειται στα συστήματα ελέγχου οικονομικού εγκλήματος των εμπλεκομένων τραπεζών.<br /><br />Αυτό που ορισμένοι θεωρούν ως βασικό πλεονέκτημα των μετρητών -ότι κανένα τρίτο μέρος δεν γνωρίζει τη συναλλαγή- περιπλέκει την καταπολέμηση του εγκλήματος και είναι ένας λόγος για τον οποίο, σύμφωνα με τους ειδικούς, η Γερμανία αποτελεί προτιμώμενο στόχο για το οργανωμένο έγκλημα.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) χρησιμοποίησε παρόμοια δικαιολογία για να διακόψει την παραγωγή του χαρτονομίσματος των 500 ευρώ στα τέλη του 2018, αν και η θετική επίδραση αυτού του μέτρου αμφισβητείται.<br /><br />Ως αποτέλεσμα, οι απαιτήσεις ελέγχου για τις τράπεζες δεν έχουν αυστηροποιηθεί – αυτό που είναι παράνομο τώρα ήταν παράνομο στο παρελθόν.<br /><br />Τι συμβαίνει με το ψηφιακό ευρώ;<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ετοιμάζεται να εισαγάγει ένα ψηφιακό ευρώ ως εναλλακτική λύση στα παραδοσιακά τραπεζογραμμάτια.<br /><br />Ένα πιλοτικό έργο έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει το 2027, αλλά πολλές λεπτομέρειες σχετικά με την εφαρμογή του παραμένουν αναπάντητες.<br /><br />Σύμφωνα με την ΕΚΤ, θα είναι ηλεκτρονικό αλλά και χρησιμοποιήσιμο εκτός σύνδεσης χωρίς σύνδεση στο διαδίκτυο και θα είναι παρόμοια ανώνυμο με τα μετρητά.<br /><br />Το ψηφιακό πορτοφόλι που απαιτείται για αυτό δεν θα είναι απαραίτητα συνδεδεμένο με τραπεζικό λογαριασμό.<br /><br />Το σχέδιο έχει προκαλέσει ιδιαίτερα έντονη κριτική από το AfD . Η ηγέτης του AfD, Άλις Βάιντελ, δήλωσε στο εναλλακτικό μέσο ενημέρωσης Auf1:<br /><br />«Το ψηφιακό ευρώ δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα εργαλείο πολιτικής καταστολής»- Άλις Βάιντελ, πρόεδρος της AfD<br /><br />Οι παρουσιαστές του Auf1 εικάζουν επανειλημμένα ότι η ΕΕ θα χρησιμοποιήσει το ψηφιακό ευρώ για να εισαγάγει ένα σύστημα κοινωνικής πίστωσης όπως αυτό της Κίνας , προκειμένου να εμποδίσει την πρόσβαση σε χρήματα για άτομα με συγκεκριμένες πολιτικές απόψεις.<br /><br />Προς το παρόν, δεν υπάρχει ούτε νομική ούτε τεχνολογική βάση για αυτό – πρόκειται για εικασίες χωρίς καμία πραγματική βάση.<br /><br />Πάνω απ’ όλα, αυτή η μέθοδος ψηφιακής πληρωμής έχει ως στόχο να κάνει την Ευρώπη λιγότερο εξαρτημένη από τα συστήματα πληρωμών με έδρα τις ΗΠΑ και τους παρόχους καρτών όπως η Visa ή η Mastercard.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Πώς τροφοδοτείται ο φόβος για την κατάργηση των μετρητών».

«Τα μετρητά είναι ελευθερία»: Αυτό είναι ένα σύνθημα των υποστηρικτών των μετρητών. Δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε ότι τα μετρητά θα μπορούσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέος γύρος συνομιλιών για την Ουκρανία στη Γενεύη στις 17-18 Φεβρουαρίου. Το «αγκάθι» του Ντονέτσκ και η πρόταση των ΗΠΑ για οικονομική ζώνη.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/04/ukraine-1000x500-1.jpg"><img height="100" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/04/ukraine-1000x500-1-696x348.jpg" width="732" /></a><br /><br />Η Ρωσία και η Ουκρανία ανακοίνωσαν ότι ένας νέος γύρος ειρηνευτικών συνομιλιών υπό την ηγεσία των ΗΠΑ θα πραγματοποιηθεί στη Γενεύη την επόμενη εβδομάδα.<br />Ο σύμβουλος του Ρώσου προέδρου, Βλαντίμιρ Μεντίνσκι, θα ηγηθεί της αντιπροσωπείας της Μόσχας στις διαπραγματεύσεις που έχουν προγραμματιστεί για τις 17 και 18 Φεβρουαρίου, δήλωσε την Παρασκευή ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ. Παράλληλα, η διαπραγματευτική ομάδα της Ουκρανίας προετοιμάζεται επίσης για τις συνομιλίες με τη Ρωσία και τις ΗΠΑ, όπως ανέφερε σε σημείωμά του προς τους δημοσιογράφους μέσω WhatsApp ο Ντμίτρο Λιτβίν, σύμβουλος του Προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι.<br /><br />Το ιστορικό των διαπραγματεύσεων<br /><br />Η συνάντηση αυτή ακολουθεί δύο γύρους συνομιλιών που πραγματοποιήθηκαν μετά την Πρωτοχρονιά στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, με τη συμμετοχή στρατιωτικών αξιωματούχων από την Ουκρανία και τη Ρωσία, καθώς και του Αμερικανού απεσταλμένου Στιβ Γουίτκοφ και του Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρού του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.<br />Οι δύο πλευρές συζήτησαν τις στρατιωτικές παραμέτρους για μια πιθανή κατάπαυση του πυρός στον πόλεμο, ο οποίος αναμένεται να εισέλθει στο πέμπτο έτος του αυτόν τον μήνα. Ωστόσο, παραμένει σημαντική απόσταση μεταξύ τους στο κρίσιμο ζήτημα των εδαφών.<br /><br />Τα σημεία τριβής<br /><br />Ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν, απαιτεί από την Ουκρανία να παραδώσει εδάφη στην ανατολική περιοχή του Ντονέτσκ, τα οποία η Μόσχα δεν κατάφερε να κατακτήσει σε μάχες που χρονολογούνται από το 2014. Από την άλλη πλευρά, οι ΗΠΑ προτείνουν τη δημιουργία μιας ελεύθερης οικονομικής ζώνης στην περιοχή, μαζί με συνολικές εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία έναντι οποιασδήποτε μελλοντικής ρωσικής επίθεσης.<br />«Καμία από τις δύο πλευρές δεν είναι ενθουσιασμένη με την ιδέα της ελεύθερης οικονομικής ζώνης — ούτε οι Ρώσοι, ούτε εμείς», δήλωσε ο Ζελένσκι σε τηλεφωνική συνέντευξη στο Κίεβο την Τρίτη, αν και απέφυγε να αποκλείσει το ενδεχόμενο. «Έχουμε διαφορετικές απόψεις γι’ αυτό. Οι συμφωνίες ήταν οι εξής: ας επανέλθουμε στην επόμενη συνάντηση με το όραμα για το πώς μπορεί να μοιάζει αυτό».<br />Ο Μεντίνσκι είχε ηγηθεί της ρωσικής αντιπροσωπείας στις συνομιλίες με την Ουκρανία στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ Μαΐου και Ιουλίου του περασμένου έτους. Ήταν επίσης μέλος της ρωσικής ομάδας που διεξήγαγε ειρηνευτικές συνομιλίες με Ουκρανούς αξιωματούχους στην Κωνσταντινούπολη λίγες εβδομάδες μετά την έναρξη της εισβολής τον Φεβρουάριο του 2022.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέος γύρος συνομιλιών για την Ουκρανία στη Γενεύη στις 17-18 Φεβρουαρίου. Το «αγκάθι» του Ντονέτσκ και η πρόταση των ΗΠΑ για οικονομική ζώνη.

Η Ρωσία και η Ουκρανία ανακοίνωσαν ότι ένας νέος γύρος ειρηνευτικών συνομιλιών υπό την ηγεσία των ΗΠΑ θα πραγματοποιηθεί στη Γενεύη την επόμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η «mega συμφωνία» ΗΠΑ Ρωσίας: οι γεωπολιτικές συνέπειες και τα ρήγματα στη Δυτική Συμμαχία.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/trump-putin-1024x672-1.jpg"><img height="131" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/trump-putin-1024x672-1-696x457.jpg" width="737" /></a><br /><br />Ένα σχέδιο στρατηγικού «mega deal» μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας που αποκάλυψε το Bloomberg – παρά τις έντονες αμφιβολίες για την ακρίβεια των πληροφοριών του – ταράζει τα νερά της διεθνούς γεωπολιτικής σκηνής και προκαλεί ρήγματα στις δυτικές συμμαχίες. Στόχος του Σχεδίου αυτού είναι η επανεκκίνηση της οικονομικής συνεργασίας μετά το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία. Το Bloomberg περιγράφει μια πρόταση με επτά βασικούς άξονες σε τομείς όπως ενέργεια, καύσιμα, μέταλλα σπάνιων γαιών και χρηματοπιστωτική ενοποίηση – και έχει ήδη προκαλέσει αντιδράσεις στην Ευρώπη και στο Κίεβο.<br /><br />Παράλληλα, η Washington Post ανέφερε δηλώσεις του Ουκρανού Προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι που κάνουν λόγο για διμερείς οικονομικές συνομιλίες ύψους περίπου 12 τρισεκατομμυρίων δολαρίων — ένα πλαίσιο που ο ίδιος χαρακτήρισε «Πακέτο Ντμίτριεφ» και για το οποίο εκφράζει έντονες αντιρρήσεις καθώς, όπως λέει, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ουκρανική κυριαρχία και ασφάλεια.<div><br />Τι προβλέπει το σχέδιο – Κεντρικοί άξονες<br /><br />Σύμφωνα με τις αναφορές, το σχέδιο περιλαμβάνει:<br />Μεγάλης διάρκειας συμβόλαια αεροπορικής συνεργασίας για τον εκσυγχρονισμό του ρωσικού στόλου, με πιθανή συμμετοχή αμερικανικών βιομηχανιών.<br />Κοινές επενδύσεις σε πετρέλαιο και LNG, συμπεριλαμβανομένων υπεράκτιων και δύσκολων κοιτασμάτων.<br />Επαναφορά αμερικανικών εταιρειών στις ρωσικές αγορές με προνομιακούς όρους.<br />Συνεργασία στην πυρηνική ενέργεια και σχετικές τεχνολογίες AI.<br />Επιστροφή της Ρωσίας στο σύστημα διακανονισμών σε δολάριο, πράγμα που θα ενίσχυε την κυριαρχία του αμερικανικού νομίσματος.<br />Συνεργασία σε κρίσιμες πρώτες ύλες (λίθιο, χαλκό, νικέλιο, πλατίνα).<br />Προώθηση ορυκτών καυσίμων αντί της πολιτικής υπέρ της κλιματικής μετάβασης — μια στάση που ευνοεί Ρωσία και, έμμεσα, την Κίνα.<br /><br />Κρίσιμο στοιχείο είναι η προβλεπόμενη επιστροφή της Ρωσίας στο σύστημα διακανονισμών στο δολάριο. Αυτή σηματοδοτεί μια πιθανή στροφή από προηγούμενη ρωσική στρατηγική αναζήτησης εναλλακτικών νομισμάτων, ιδιαιτέρως μετά την προσπάθεια αποδολαριοποίησης μέσα από πλατφόρμες όπως οι BRICS με εμπλοκή Κίνας–Ρωσίας.<br /><br />Αντιδράσεις και πολιτικές επιπτώσειςΕυρωπαϊκές αμφιβολίες<br /><br />Ευρωπαϊκές πηγές εκφράζουν επιφυλάξεις θεωρώντας το σχέδιο περισσότερο ως παγίδα διαίρεσης ΗΠΑ–ΕΕ, παρά ως σοβαρή πρόταση συνεργασίας. Στόχος — σύμφωνα με αυτές — είναι να εξασθενίσει η ενότητα της Δύσης γύρω από την Ουκρανία και να ασκηθούν πιέσεις στο Κίεβο για συμβιβαστική λύση στο τραπέζι.Προειδοποίηση Κιέβου<br /><br />Ο Ζελένσκι έχει εγκαλέσει τη διεθνή κοινότητα ότι οι δημοσιογραφικές πληροφορίες υποδεικνύουν σημαντικό περιεχόμενο διαπραγματεύσεων μεταξύ Ρωσίας–ΗΠΑ χωρίς ουκρανική συμμετοχή — κάτι που θα μπορούσε να πλήξει την ουκρανική θέση και ασφάλεια, ειδικά αν συμπεριληφθεί και άρση ή χαλάρωση κυρώσεων.</div><div><br />Κρίσιμες παράμετροι για την αμερικανική πλευρά<br /><br />Παρά το… «δότη-δόλωμα», η αμερικανική πλευρά έχει παράλληλες κινήσεις που δείχνουν αυξημένο ενδιαφέρον για στρατηγικά υλικά: οι ΗΠΑ έχουν αναλάβει πρόσφατα συμμετοχή σε παραγωγή κρίσιμων σπάνιων γαιών (π.χ. μετοχές σε αμερικανικές εταιρείες rare-earths) ως μέρος ευρύτερης πολιτικής εξασφάλισης εφοδιαστικών αλυσίδων απέναντι στην Κίνα.<br /><br />Αυτή η πολιτική συνδέεται επίσης με πρωτοβουλίες για κοινές συμφωνίες τιμών και αποθεμάτων με συμμάχους ώστε να περιοριστεί η εξάρτηση από κινεζικές αλυσίδες.<br />Τι σημαίνει αυτό για τις διεθνείς αγορές<br /><br />Ενέργεια: Πιθανή συνεργασία Ρωσίας–ΗΠΑ θα μπορούσε να επηρεάσει τις τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου — ειδικά αν συνδέεται με άρση κυρώσεων και επανενεργοποίηση εξαγωγών.<br />Kρίσιμες πρώτες ύλες: Η νέα γεωστρατηγική ζήτηση για λίθιο, νικέλιο, και άλλες σπάνιες γαίες ενισχύει την αξία τέτοιων πόρων σε παγκόσμιο επίπεδο — καθώς η ενεργειακή μετάβαση και η τεχνολογική βιομηχανία βασίζονται στις προσβάσεις αυτές.<br />Δολάριο & νομισματικές ροές: Η πιθανότητα επιστροφής της Ρωσίας σε συναλλαγές σε δολάριο ανοίγει συζητήσεις για την κανονιστική και νομισματική επιρροή της Ουάσινγκτον στην παγκόσμια αγορά.<br /><br />Σύμπλεγμα ευκαιριών και κινδύνων<br /><br />Το περιγραφόμενο «mega deal» μοιάζει σύμπλεγμα ευκαιριών και κινδύνων: ενδέχεται να ανοίγει ένα μονοπάτι οικονομικής εξομάλυνσης μετά από μακρά περίοδο έντασης, αλλά ταυτόχρονα είναι πιθανό να λειτουργήσει ως μηχανισμός διπλωματικής πίεσης – ειδικά για την ΕΕ και την Ουκρανία – εφόσον ενσωματωθεί στο ευρύτερο γεωπολιτικό παιχνίδι συναλλαγών, κυρώσεων και ενεργειακών στρατηγικών.<br /><br />Τελικά:<br />– Το σχέδιο δεν είναι απλά οικονομικό, αλλά βαθιά γεωπολιτικό.<br /> – Προκαλεί ρήγματα στις δυτικές συμμαχίες.<br /> – Στην πράξη, η υλοποίησή του θα εξαρτηθεί από πολλαπλούς πολιτικούς παράγοντες — συμπεριλαμβανομένης της στάσης της ΕΕ και των ΗΠΑ έναντι των κυρώσεων και της ενεργειακής στρατηγικής στην εποχή μετά τον πόλεμο.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η «mega συμφωνία» ΗΠΑ Ρωσίας: οι γεωπολιτικές συνέπειες και τα ρήγματα στη Δυτική Συμμαχία.

Ένα σχέδιο στρατηγικού «mega deal» μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας που αποκάλυψε το Bloomberg – παρά τις έντονες αμφιβολίες για την ακρίβεια των πληρο...

Διαβάστε την συνέχεια

Στάρμερ: Η Ευρώπη πρέπει να είναι έτοιμη για σύγκρουση με τη Ρωσία – «Τα προειδοποιητικά σημάδια είναι εδώ»

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/02/STARMER-630x400.jpg" width="750" /><br /><br />Η Ρωσία έχει επιδείξει «όρεξη για επιθετικότητα» και δείχνει το πιθανό μονοπάτι για το μέλλον της Ευρώπης, δηλώνει ο Βρετανός Πρωθυπουργός.<br /><br />Σε μια ομιλία ευρείας θεματολογίας, η οποία συνοδεύτηκε από συνεδρία ερωταπαντήσεων στο πλαίσιο της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, ο Κιρ Στάρμερ αναφέρθηκε σε πλήθος ζητημάτων: από την ανάπτυξη βρετανικών πολεμικών πλοίων μέχρι τις προσπάθειες ανατροπής του από την πρωθυπουργία την περασμένη εβδομάδα, αλλά και το Brexit.<br />Ακολουθούν τα κυριότερα σημεία των δηλώσεών του:<br /><br />◾Η Ευρώπη «πρέπει να είναι έτοιμη για πόλεμο», καθώς αντιμετωπίζει μια αυξανόμενη απειλή από τη Ρωσία.<br /><br />◾Ο Τραμπ δεν πρέπει να έχει «καμία αμφιβολία – εάν μας ζητηθεί, το Ηνωμένο Βασίλειο θα έσπευδε σε βοήθειά σας σήμερα».<br /><br />◾Μια ομάδα βρετανικών πολεμικών πλοίων θα περιπολεί στην Αρκτική, μετά τις απειλές του Τραμπ για προσάρτηση της Γροιλανδίας.<br /><br />◾Το Ηνωμένο Βασίλειο θα πρέπει να ευθυγραμμιστεί οικονομικά στενότερα με την ΕΕ.<br /><br />◾«Δεν είμαστε πλέον η Βρετανία των χρόνων του Brexit»· πρέπει να συνεργαστούμε περισσότερο με την Ευρώπη και να βασιζόμαστε λιγότερο στις ΗΠΑ όσον αφορά την άμυνα.<br /><br />◾Επιτέθηκε στο κόμμα Reform χαρακτηρίζοντάς το «φιλοπουτινικό», ενώ κατηγόρησε το κόμμα του Φάρατζ και τους Πράσινους για «διχασμό και στη συνέχεια συνθηκολόγηση», που θα είχε ως αποτέλεσμα «να σβήσουν ξανά τα φώτα σε ολόκληρη την Ευρώπη».<br /><br />◾Διέψευσε ότι «παρά τρίχα γλίτωσε» την ανατροπή του, δηλώνοντας ότι ολοκλήρωσε την εβδομάδα «πολύ ισχυρότερος από ό,τι την ξεκίνησε, και αυτό είναι ένα πολύ καλό σημείο για να βρίσκεται κανείς».<br />Στάρμερ: Η Ευρώπη πρέπει να είναι έτοιμη για μάχη<br /><br />Η Ευρώπη δεν επιζητά τη σύγκρουση, αλλά πρέπει να είναι έτοιμη να πολεμήσει καθώς αντιμετωπίζει μια αυξανόμενη απειλή από τη Ρωσία, δήλωσε ο Σερ Κιρ Στάρμερ κατά τη διάρκεια της διάσκεψης.<br /><br />Συγκεκριμένα ανέφερε: «Αυτή τη στιγμή νιώθουμε τη σταθερότητα της ειρήνης, το ίδιο το έδαφος πάνω στο οποίο πατάμε, να υποχωρεί κάτω από τα πόδια μας».<br /><br />«Είναι καθήκον των ηγετών να προηγούνται αυτών των σεισμικών αλλαγών, κι όμως αυτό αντιτίθεται στη ροή της ιστορίας».<br /><br />Σημείωσε, επίσης, ότι οι ηγέτες δεν πρέπει να αμφιταλαντεύονται, καθώς «η Ρωσία έχει αποδείξει την όρεξή της για επιθετικότητα».<br /><br />Συνέχισε λέγοντας ότι, μετά από μια ειρηνευτική συμφωνία για την Ουκρανία, «ο επανεξοπλισμός της Ρωσίας θα επιταχυνόταν» και «πρέπει να απαντήσουμε σε αυτή την απειλή στο ακέραιο».<br /><br />«Για να σπάσω τη σύμβαση των χιλιάδων λόγων που έχουν εκφωνηθεί, δεν βρισκόμαστε σε σταυροδρόμι.<br /><br />»Ο δρόμος μπροστά μας είναι ευθύς και ξεκάθαρος.<br /><br />»Πρέπει να οικοδομήσουμε τη σκληρή ισχύ μας, γιατί αυτή είναι το νόμισμα της εποχής μας».<br /><br />«Πρέπει να είμαστε σε θέση να αποτρέψουμε την επιθετικότητα και, ναι, εάν χρειαστεί, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να πολεμήσουμε».<div><br />Δεσμευμένη η Βρετανία στο ΝΑΤΟ<br /><br />Ο Βρετανός Πρωθυπουργός διαβεβαίωσε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα τιμήσει τη δέσμευση του ΝΑΤΟ για την προστασία των συμμάχων του, επιμένοντας παράλληλα ότι η Βρετανία «δεν είναι πλέον η Βρετανία των ετών του Brexit».<br /><br />Από το βήμα της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, ο Σερ Κιρ Στάρμερ διαβεβαίωσε ότι η χώρα του θα τηρήσει τις νατοϊκές της υποχρεώσεις για την υπεράσπιση των συμμάχων της εφόσον κληθεί, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα προς τον Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει θέσει υπό αμφισβήτηση το κατά πόσο οι Ευρωπαίοι εταίροι των Ηνωμένων Πολιτειών θα ανταποκρίνονταν σήμερα σε μια επίκληση του Άρθρου 5.<br /><br />Ο Βρετανός πρωθυπουργός επιχείρησε να διασκεδάσει αυτές τις αμφιβολίες, δηλώνοντας:<br /><br />«Προς όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ: η δέσμευσή μας στο Άρθρο 5 παραμένει σήμερα εξίσου βαθιά όσο ποτέ.<br /><br />»Μην έχετε καμία αμφιβολία, αν κληθεί, το Ηνωμένο Βασίλειο θα σπεύσει σε βοήθειά σας σήμερα».<br /><br />Η ομιλία του Κιρ Στάρμερ ήταν έντονα φιλοευρωπαϊκή, θυμίζοντας ανά στιγμές τη χθεσινή τοποθέτηση του Μακρόν – αν και εξίσου υπονομευμένη από σοβαρές αμφιβολίες για την αξιοπιστία του οράματός του, δεδομένου του αβέβαιου πολιτικού του μέλλοντος.<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασαν οι επανειλημμένες αναφορές του στα «10 χρόνια από το Brexit» και στην «επείγουσα ανάγκη» για επανεκκίνηση των σχέσεων.<br /><br />Ενδεχομένως αυτό να αποτελεί προμήνυμα μιας περαιτέρω προσέγγισης, καθώς πλησιάζουμε στη δέκατη επέτειο του δημοψηφίσματος τον προσεχή Ιούνιο.<br /><br />Μιλώντας στο πλευρό της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής -γεγονός σημειολογικά ισχυρό- ο Στάρμερ κατέστησε σαφές ότι η κυβέρνησή του ενδιαφέρεται ζωηρά για στενότερη αμυντική συνεργασία υπό τη σκιά της ρωσικής απειλής, καθώς και για την αναζωογόνηση των εμπορικών δεσμών.<br /><br />Η στρατηγική του περιλαμβάνει μια μορφή ευθυγράμμισης με την ενιαία αγορά της ΕΕ, χωρίς όμως πλήρη ένταξη σε αυτήν.<br />Αν και υπάρχει σχετική διάθεση και από την πλευρά των Βρυξελλών, το άνοιγμα αυτής της συζήτησης επαναφέρει τα γνωστά διλήμματα για το πολιτικό κόστος, τα οποία είναι δυσεπίλυτα για κάθε βρετανική κυβέρνηση.</div><div><br />Η εσωτερική πολιτική σκακιέρα<br /><br />Η προσέγγιση με την Ευρώπη δεν είναι τυχαία, καθώς αναμένεται να αποτελέσει την κύρια διαχωριστική γραμμή που επιδιώκουν να χαράξουν οι Εργατικοί έναντι του κόμματος Reform.<br /><br />Ο Στάρμερ προειδοποίησε μάλιστα κατά των «εμπόρων εύκολων λύσεων» στα άκρα του πολιτικού φάσματος.<br /><br />Στην πιο ξεκάθαρη μέχρι τώρα ένδειξη για εμβάθυνση των δεσμών με τις Βρυξέλλες, ο Στάρμερ δήλωσε ότι η στενότερη επαφή με την ενιαία αγορά είναι προτιμότερη από μια τελωνειακή ένωση.<br /><br />Μιλώντας στη Λόρα Κούνσμπεργκ του BBC, τόνισε: «Αν είναι προς το εθνικό μας συμφέρον… τότε πρέπει να το εξετάσουμε, πρέπει να φτάσουμε ως εκεί».<br /><br />Απαντώντας σε υπουργούς του που πρότειναν τελωνειακή ένωση, ο Στάρμερ εμφανίστηκε αρνητικός.<br /><br />Παρά το γεγονός ότι ο Υπουργός Υγείας, Γουές Στρίτινγκ, ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Ντέιβιντ Λάμι, και ο Γενικός Γραμματέας της Συνομοσπονδίας Συνδικάτων (TUC), Πολ Νόουακ, έχουν αναφερθεί στα οικονομικά οφέλη μιας τέτοιας συμφωνίας, ο Πρωθυπουργός επιμένει στην «δυναμική ευθυγράμμιση» σε συγκεκριμένους τομείς.</div><div><br />Αντιδράσεις από τη Δεξιά και το Brexit<br /><br />Οι δηλώσεις του προκάλεσαν την άμεση οργή των Συντηρητικών και του κόμματος Reform.<br /><br />Η σκιώδης Υπουργός Εξωτερικών, Πρίτι Πατέλ, έκανε λόγο για «προδοσία του Brexit», ενώ ο ηγέτης του Reform, Νάιτζελ Φάρατζ, κατηγόρησε τον Στάρμερ για αθέτηση της εμπιστοσύνης των ψηφοφόρων, επικρίνοντας τη συνεργασία στις αγορές ενέργειας που θα δέσει το Ηνωμένο Βασίλειο με τις «παράλογες πολιτικές της ΕΕ για το καθαρό μηδέν (net zero)».<br /><br />Πηγές των Εργατικών αντεπιτέθηκαν, υποστηρίζοντας ότι η «μαχητική αντίθεση» του Φάρατζ σε οποιαδήποτε σχέση με την Ευρώπη είναι η μεγαλύτερη αδυναμία του, καθώς εμποδίζει την ελάφρυνση των βρετανικών επιχειρήσεων και τη μείωση των λογαριασμών.<br />Εσωκομματικές πιέσεις και το βλέμμα στις εκλογές<br /><br />Παρά τις εσωτερικές πιέσεις από βουλευτές των Εργατικών και την οικονομική του σύμβουλο, Μινούς Σαφίκ, για επιστροφή στην τελωνειακή ένωση, ο Στάρμερ παραμένει επιφυλακτικός, προβάλλοντας ως επιτυχίες τις εμπορικές συμφωνίες που υπέγραψε με την Ινδία και τις ΗΠΑ.<br /><br />Ο Στάρμερ έστειλε μήνυμα στους εσωκομματικούς του αντιπάλους, προειδοποιώντας ότι η αναπαραγωγή του «χάους» των Συντηρητικών θα αποτελούσε «δώρο» για τον Νάιτζελ Φάρατζ.<br /><br />Προέβλεψε ότι οι επόμενες εκλογές θα είναι μια ιστορική αναμέτρηση μεταξύ των Εργατικών και μιας «τοξικής, ακροδεξιάς πρότασης» από το Reform, θέτοντας το δίλημμα για την ταυτότητα της χώρας:<br /><br />«Το να είσαι Βρετανός σημαίνει να δείχνεις συμπόνια, λογική και σεβασμό στη διαφορετικότητα».<br />Ο Κιρ Στάρμερ στέλνει βρετανικά πολεμικά πλοία στην Αρκτική μετά τις απειλές Τραμπ για τη Γροιλανδία<br /><br />Βρετανικά πολεμικά πλοία πρόκειται να περιπολούν στην Αρκτική, όπως ανακοίνωσε ο Σερ Κιρ Στάρμερ, σε μια κίνηση που πυροδοτήθηκε από τις παλαιότερες απειλές του Ντόναλντ Τραμπ περί προσάρτησης της Γροιλανδίας για λόγους ασφαλείας.<br /><br />Ο ηγέτης των Εργατικών αποκάλυψε την πρωτοβουλία κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, δηλώνοντας ότι οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και άλλοι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ θα ενώσουν τις δυνάμεις τους με τη Βρετανία για την ενίσχυση της ασφάλειας στον «Βαθύ Βορρά».<br /><br />Κατά την ομιλία του, ο Σερ Κιρ περιέγραψε επίσης το σχέδιο της Βρετανίας για μια «βαθύτερη οικονομική ολοκλήρωση» με την Ευρωπαϊκή Ένωση, στοχεύοντας στην «προσέγγιση με την ενιαία αγορά» σε διάφορους τομείς.<br /><br />Ο ίδιος υποστήριξε ότι το υφιστάμενο καθεστώς στις σχέσεις ΕΕ-Βρετανίας «δεν ανταποκρίνεται πλέον στον σκοπό του», αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι μια τέτοια μεταστροφή θα συνεπάγεται και ορισμένους «συμβιβασμούς».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στάρμερ: Η Ευρώπη πρέπει να είναι έτοιμη για σύγκρουση με τη Ρωσία – «Τα προειδοποιητικά σημάδια είναι εδώ»

Η Ρωσία έχει επιδείξει «όρεξη για επιθετικότητα» και δείχνει το πιθανό μονοπάτι για το μέλλον της Ευρώπης, δηλώνει ο Βρετανός Πρωθυπουργός. ...

Διαβάστε την συνέχεια

8 κόκκινες κάρτες στον Μητσοτάκη! Γιατί η επίσκεψη στην Άγκυρα έβλαψε τα εθνικά συμφέροντα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://scontent.fath3-4.fna.fbcdn.net/v/t39.30808-6/632036579_2361375987662799_1729091255039044846_n.jpg?stp=dst-jpg_p180x540_tt6&_nc_cat=108&ccb=1-7&_nc_sid=aa7b47&_nc_ohc=45qOSLp-iP4Q7kNvwHcGXfW&_nc_oc=AdnyUNb6cI50Pa3jcI-ZIYPXGd-1wyVPf1bnBGQTuzJaNHd8PrhRnlDacPy5oPmeY-7Q6kXx_wgcmhPN2SOsNiFs&_nc_zt=23&_nc_ht=scontent.fath3-4.fna&_nc_gid=BFUVaTB25UT6Bq3vguCIow&oh=00_AftqEBe70suYTfqoz2vqU9Qm4_RoXrercb8woyUpH0bXxg&oe=699633D0" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="540" data-original-width="694" height="156" src="https://scontent.fath3-4.fna.fbcdn.net/v/t39.30808-6/632036579_2361375987662799_1729091255039044846_n.jpg?stp=dst-jpg_p180x540_tt6&_nc_cat=108&ccb=1-7&_nc_sid=aa7b47&_nc_ohc=45qOSLp-iP4Q7kNvwHcGXfW&_nc_oc=AdnyUNb6cI50Pa3jcI-ZIYPXGd-1wyVPf1bnBGQTuzJaNHd8PrhRnlDacPy5oPmeY-7Q6kXx_wgcmhPN2SOsNiFs&_nc_zt=23&_nc_ht=scontent.fath3-4.fna&_nc_gid=BFUVaTB25UT6Bq3vguCIow&oh=00_AftqEBe70suYTfqoz2vqU9Qm4_RoXrercb8woyUpH0bXxg&oe=699633D0" width="690" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Επιβεβαιώθηκε η «μυστική» ατζέντα, η οποία υλοποιήθηκε πλήρως και αποτυπώθηκε πολλάκις από τον Τούρκο πρόεδρο</span></h3><div>Από τον <b>Κώστα Καββαδία</b></div>Στον απόηχο της συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν στην Αγκυρα, όπου επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί από τo Mέγαρο Μαξίμου ως ακόμα μία «ήρεμη» και ανέμελη σελίδα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, τα συμπεράσματα που προκύπτουν έρχονται να επιβεβαιώσουν το ακριβώς αντίθετο και εκθέτουν ανεπανόρθωτα τον Ελληνα πρωθυπουργό και τα κυβερνητικά στελέχη.<br /><br />Πίσω από το επικοινωνιακό σκηνικό των χαμόγελων, των εναγκαλισμών, των τραγουδιών και των… δώρων, ο απολογισμός που προκύπτει γεννά σοβαρά ερωτήματα για τον ερασιτεχνικά επικίνδυνο τρόπο με τον οποίο ασκείται η εξωτερική μας πολιτική στα χρόνια της διακυβέρνησης Μητσοτάκη και για το ποια ζητήματα συζητήθηκαν τελικά πίσω από τις κλειστές πόρτες.<br /><br />Επιπλέον έκδηλη είναι η ανησυχία και για τη διπλωματική ευθυγράμμιση με την Αγκυρα σε ζητήματα γεωπολιτικής στρατηγικής, η οποία έρχεται σε σύγκρουση με παραδοσιακές συμμαχικές δυνάμεις. Ειδικότερα, το πρώτο συμπέρασμα που αναδεικνύεται είναι η ύπαρξη μιας μεγαλοπρεπούς «μυστικής» ατζέντας, η οποία υλοποιήθηκε πλήρως και αποτυπώθηκε πολλάκις και από τον Τούρκο πρόεδρο, ο οποίος επανέλαβε αρκετές φορές ότι η εκτενής συζήτηση που είχε με τον Κυριάκο Μητσοτάκη ήταν εφ’ όλης της ύλης και όχι επί συγκεκριμένων θεμάτων, όπως τόνιζε η ελληνική πλευρά πριν από το ραντεβού.<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε την οδό μιας διπλωματίας που κινήθηκε σε μεγάλο βαθμό μακριά από τη λογοδοσία, καθώς, παρότι η συνάντηση παρουσιάστηκε παραπλανητικά τις προηγούμενες μέρες ως περιορισμένης ατζέντας και ήσσονος σημασίας, το εύρος των θεμάτων που βρέθηκαν στο τραπέζι δείχνει μια συνολική συζήτηση, με κρίσιμα ζητήματα να εξετάζονται χωρίς να έχει προηγηθεί σαφής ενημέρωση της κοινής γνώμης ή των πολιτικών δυνάμεων. Παράλληλα, μετά τη συνάντηση τα κυβερνητικά στελέχη, συντεταγμένα, επιχείρησαν να προβάλουν προς τα έξω μια σχεδόν ειδυλλιακή εικόνα που όλα είναι καλώς καμωμένα, με δημόσιες αναφορές για κοινά συμφέροντα και αγαστή συνεργασία.<br /><br />Ωστόσο, το σκηνικό αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις εμπρηστικές κινήσεις της Αγκυρας τις προηγούμενες ημέρες, που περιελάμβαναν ωμή παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας, νέες NAVTEX και NOTAM που «γκριζάρουν» το Αιγαίο -και για τις οποίες δεν είπε κουβέντα ο Μητσοτάκης- και συνέχιση των γνωστών πρακτικών αμφισβήτησης και αναθεωρητισμού. Ιδιαίτερη συζήτηση προκαλούν και οι συμφωνίες που είχαν συμφωνηθεί, όπως προκύπτει εδώ και αρκετές ημέρες, και απλώς αναγνώστηκαν και ανακοινώθηκαν τυπικά στο ραντεβού των δύο.<br /><br />Η υπογραφή ενεργειακών και άλλων συνεργασιών παρουσιάστηκε ως θετικό βήμα, ωστόσο η απουσία αναλυτικής ενημέρωσης για το περιεχόμενό τους και για τον τρόπο με τον οποίο εντάσσονται στη συνολική στρατηγική της χώρας δημιουργεί ερωτήματα για τη διαδικασία λήψης αποφάσεων και για το επίπεδο λογοδοσίας και ελέγχου που συνοδεύει τέτοιες κινήσεις. Το χειρότερο είναι ότι αυτές οι συμφωνίες συνδιαμορφώνονταν την ίδια ώρα που η Αγκυρα εξαπέλυε ευθεία και προσβλητική επίθεση κατά του υπουργού Εθνικής Αμυνας Νίκου Δένδια, με την ελληνική κυβέρνηση να αδιαφορεί επιδεικτικά, έχοντας προφανώς τους δικούς της λόγους.<br /><br />Την ίδια στιγμή, επίσης, κομβικά ζητήματα που θεωρούνται κρίσιμα για τα εθνικά μας συμφέροντα χάθηκαν στη μετάφραση και δεν βρέθηκαν ούτε ως υπόνοια στο επίκεντρο των δημόσιων δηλώσεων. Το θέμα του καλωδίου διασύνδεσης στο Αιγαίο παραμένει ασαφές ως προς το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης, με τον πρωθυπουργό να μην ψελλίζει ούτε λέξη, ενώ αφωνία υπήρξε και για το δικαίωμα της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια. Ακρως ανησυχητική ήταν και η ρητορική του πρωθυπουργού στο ζήτημα των μειονοτήτων.<br /><br />Οι αναφορές του πρωθυπουργού για την ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης προκάλεσαν εύλογες αντιδράσεις, καθώς η εικόνα που παρουσιάστηκε και περιέγραφε μια ακμάζουσα κοινότητα παρά τη συρρίκνωσή της δεν συμβαδίζει με τη ζοφερή πραγματικότητα μιας μειονότητας που κινδυνεύει πια με εξαφάνιση. Την ίδια στιγμή, η μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη διαρκώς αυξάνεται, απολαμβάνοντας μάλιστα ένα πλαίσιο… παχυλών δικαιωμάτων και ασυλίας που δεν συναντούν ούτε εντός των τειχών της Αγκυρας.<br /><br />Εξοργιστικοί ήταν και οι πανηγυρικοί τόνοι της κυβέρνησης που επιχείρησε υποκριτικά να παρουσιάσει ως τεράστιας σημασίας γεγονός την άρση του casus belli που υπαινίχθηκε ο πρωθυπουργός κατά τη διάρκεια των κοινών δηλώσεων με τον Ταγίπ Ερντογάν. Στο κυβερνών κόμμα εγκλωβισμένοι στα επικοινωνιακά τους τεχνάσματα αδυνατούν να αντιληφθούν ότι η ουσία δεν βρίσκεται στις διατυπώσεις αλλά στη συνολική συμπεριφορά της Αγκυρας, που παραμένει αμείωτα προκλητική και επιθετική.<br />Επικοινωνιακό μήνυμα «όλα καλά, όλα ήρεμα»<br /><br />Με την ορχήστρα να παίζει γνωστά ελληνικά και τουρκικά σουξέ, ανταλλαγή συμβολικών δώρων αλλά και γαστρονομικών απόψεων για την ελληνική και την τουρκική κουζίνα και ένα επιβλητικό video wall στο κέντρο της Αγκυρας που ανέφερε στα ελληνικά το μήνυμα «Καλώς ήρθατε στην Τουρκία, αξιότιμε πρωθυπουργέ», Μητσοτάκης και Ερντογάν φρόντισαν ακόμη και στο δείπνο τους να στείλουν το επικοινωνιακό μήνυμα «όλα καλά, όλα ήρεμα», σε πείσμα όσων διαφωνούν αλλά και σε πείσμα της ίδιας της πραγματικότητας.<br /><br />Αναγνώρισε την Άγκυρα ως περιφερειακή δύναμη<br /><br />Οι τραγικές διαστάσεις, όμως, της συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν εκτείνονται και σε ευρύτερο γεωπολιτικό επίπεδο, καθώς με ακατανόητο τρόπο και χωρίς να νιώσει την ανάγκη να δώσει λόγο σε κανέναν η στάση της Αθήνας απέναντι στον ρόλο της Τουρκίας ως περιφερειακού παίκτη άλλαξε άρδην, με την Αθήνα να παραβλέπει όσα δεν τη συμφέρουν και να αναγνωρίζει την Αγκυρα ως ευρύτερη περιφερειακή δύναμη, εγκρίνοντας μάλιστα την καταστροφική στρατηγική της Τουρκίας στη Συρία, εκεί όπου με τις ευλογίες του Ταγίπ Ερντογάν σφαγιάζονται καθημερινά οι σύμμαχοι Κούρδοι αλλά και μειονοτικές ομάδες χριστιανών, που ζουν διαρκώς με τον φόβο του αφανισμού από τα εγκληματικά σχέδια του τζιχαντιστή Τζολάνι.<div><br />Ισες αποστάσεις<br /><br />Εξίσου ακατανόητα επικίνδυνη ήταν και η επιλογή του πρωθυπουργού να διατηρηθούν ίσες αποστάσεις με την Τουρκία και το Ισραήλ στο ζήτημα του Παλαιστινιακού και ιδίως σε σχέση με όσα εκτυλίσσονται στη Δυτική Οχθη, με τη διπλωματική γραμμή της χώρας να ευθυγραμμίζεται πλήρως -για τις ανάγκες προφανώς της διατήρησης των ήρεμων νερών- με την τουρκική πλευρά, σε σύγκρουση με τον παραδοσιακό σύμμαχο της χώρας το Ισραήλ. Σε ένα περιβάλλον όπου οι ελληνοτουρκικές σχέσεις παραμένουν εύθραυστες, η ανάγκη για σαφή ενημέρωση και για καθαρές κόκκινες γραμμές εμφανίζεται πιο επιτακτική από ποτέ.<br /><br />Οι κινήσεις της κυβέρνησης, όπως αποτυπώνονται στον απόηχο της συνάντησης, δείχνουν μια προσπάθεια διατήρησης ισορροπιών, αλλά ταυτόχρονα αφήνουν ανοιχτό το ερώτημα για το αν η επιδίωξη του κλίματος ηρεμίας συνοδεύεται από την απαιτούμενη διαφάνεια και πολιτική λογοδοσία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.dimokratia.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

8 κόκκινες κάρτες στον Μητσοτάκη! Γιατί η επίσκεψη στην Άγκυρα έβλαψε τα εθνικά συμφέροντα.

Επιβεβαιώθηκε η «μυστική» ατζέντα, η οποία υλοποιήθηκε πλήρως και αποτυπώθηκε πολλάκις από τον Τούρκο πρόεδρο Από τον Κώστα Καββαδία Στον απ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέο υποβρύχιο ΠΝ: Οι “μονομάχοι” και τα κριτήρια που θα κρίνουν…

<a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRoS5il4wWYRK-ryA838KwrZ-FEG1hifvcTBQ&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="159" data-original-width="318" height="100" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRoS5il4wWYRK-ryA838KwrZ-FEG1hifvcTBQ&s" width="735" /></a><br /><br />Του <b>Περικλή Ζορζοβίλη</b><br />Μετά την αναφορά στο ασφυκτικό χρονικό πλαίσιο εντός του οποίου κινείται το Πολεμικό Ναυτικό στο ζήτημα της ανανέωσης του υποβρυχιακού του στόλου (“Εκσυγχρονισμός Type 214 – νέα υποβρύχια… Ασφυκτικές προθεσμίες“), περνάμε στο δεύτερο μέρος και τους φερόμενους ως υποψήφιους για το νέο υποβρύχιο του ελληνικού Στόλου – Με βάση τις ανακοινώσεις του υπουργείου Εθνικής Άμυνας αλλά και πληροφορίες, ενδιαφέρον για το πρόγραμμα έχουν εκφράσει έξι κατασκευαστές από πέντε χώρες:<br /><br />>Fincantieri S.p.A. (Ιταλία), κατασκευάστρια των φρεγατών τύπου Bergamini, της ιταλικής έκδοσης της FREMM. Όπως είναι γνωστό το ΠΝ έχει επίσημα εκφράσει την πρόθεση του για την προμήθεια τεσσάρων (δύο με δικαίωμα προαίρεσης επιπλέον δύο) μεταχειρισμένων φρεγατών του τύπου από τα αποθέματα του Ναυτικού της Ιταλίας. Η Fincantieri την παρούσα περίοδο ναυπηγεία τέσσερα υποβρύχια τύπου U212 NFS (Near Future Submarine: υποβρύχιο εγγύς μέλλοντος), που αποτελεί έκδοχο του γερμανικού U212 και αναπτύσσει τον πλήρους ιταλικής σχεδίασης και μεγαλύτερου εκτοπίσματος, σε σχέση με το U212NFS, τύπο U212 NFS EVO (Evolved: εξελιγμένο), δύο μονάδες του οποίου προτίθεται να προμηθευτεί το Ναυτικό της Ιταλίας.<br /><br />>Hanwha Ocean και HD Hyundai Heavy Industries – HHI (Νότια Κορέα). Πρόκειται για δύο από τους μεγαλύτερους ναυπηγικούς ομίλους της ασιατικής χώρας η οποία διαθέτει μία από τις πιο ακμάζουσες ναυπηγικές βιομηχανίες παγκοσμίως στον εμπορικό και πλέον στον στρατιωτικό τομέα. Η κοινοπραξία που έχουν συστήσει οι δύο όμιλοι σχεδίασε και παράγει τον τύπο KSS-III Batch-I (Dosan Ahn Changho), που αποτελεί το πρώτο από τα συνολικά τρία στάδια του προγράμματος του κορεατικού υποβρυχίου κρούσης.<br /><br />Ο συγκεκριμένος τύπος αποτελεί και το πρώτο παγκοσμίως υποβρύχιο με σύστημα αναερόβιας πρόωσης (AIP: Air Independent Propulsion) που με χρήση συστήματος κάθετης εκτόξευσης έξι κελιών έχει δυνατότητα εκτόξευσης βαλλιστικών πυραύλων.<br /><br />Το δεύτερο στάδιο του προγράμματος αποτελεί ο τύπος KSS-III Batch-IΙ (Jang Yeongsil) με σύστημα κάθετης εκτόξευσης 10 κελιών, τρία υποβρύχια του οποίου βρίσκονται υπό ναυπήγηση. Σημειώνεται ότι τον Σεπτέμβριο του 2025, ο τύπος KSS-III Batch-IΙ επιλέχθηκε μαζί με το Type 212CD για ένταξη στον κατάλογο προεπιλογής του καναδικού προγράμματος που αφορά την προμήθεια 12 υποβρυχίων. Σύμφωνα με ανοικτές πηγές η ΗΗI, που νωρίτερα φέτος επιλέχθηκε από το Περού για τη σχεδίαση του νέου υποβρυχίου της χώρας, παρουσίασε στο ΓΕΝ και δικές της προτάσεις που βασίζονται στην εμπειρία της από το πρόγραμμα των υποβρυχίων KSS-II για το Ναυτικό της Νότιας Κορέας, στο πλαίσιο του οποίου κατασκεύασε τις έξι από τις εννέα συνολικά μονάδες.<div><br />Οι ευρωπαϊκές προτάσεις<br /><br />>Naval Group (Γαλλία), κατασκευάστρια των φρεγατών τύπου FDI-HN. Σύμφωνα με πληροφορίες, καθώς επίσημες ανακοινώσεις δεν έχουν γίνει, ο γαλλικός όμιλος προτείνει δύο σχεδιάσεις. Το Barracuda Shortfin, που αποτελεί συμβατικής πρόωσης έκδοχο του ομώνυμου πυρηνοκίνητου υποβρυχίου κρούσης (SSN), και το οποίο επικράτησε στον διαγωνισμό του Ναυτικού της Ολλανδίας με ανταγωνιστές τη σουηδική Saab Kockums η οποία προσέφερε το C-718, μεγεθυμένη «εκστρατευτική» έκδοση του τύπου Α26 Blekinge και τη γερμανική TKMS που προσέφερε μεγεθυμένη «εκστρατευτική» έκδοση του Type 212CD.<br /><br />Το ολλανδικό πρόγραμμα αφορά τέσσερα υποβρύχια Barracuda Shortfin που σε ολλανδική υπηρεσία έχουν τυποποιηθεί ως τύπου Orka και τα οποία στο σύνολο τους θα ναυπηγηθούν στα ναυπηγεία της Naval Group. Εναλλακτικά προσφέρεται η οικογένεια Scorpene, που περιλαμβάνει και την έκδοση Scorpene Evolved, η οποία για την πλεύση σε κατάδυση δεν χρησιμοποιεί σύστημα αναερόβιας πρόωσης αλλά αποκλειστικά συστοιχίες συσσωρευτών ιόντων λιθίου (LIB: lithium-ion battery).<br /><br />>Saab Kockums AB (Σουηδία). Προτείνει τον τύπο A26 Blekinge που αναπτύχθηκε για το Ναυτικό της Σουηδίας, για λογαριασμό του οποίου βρίσκονται υπό κατασκευή δύο μονάδες. Ο τύπος έχει επιλεχθεί επίσης από την Πολωνία στο πλαίσιο του προγράμματος Orka (απλή συνωνυμία με τον ολλανδικό τύπο των νέων υποβρυχίων) που αφορά την προμήθεια τριών υποβρυχίων.<br /><br />>TKMS (Γερμανία), κατασκευάστρια, ως διάδοχος της HDW, όλων των υποβρυχίων που σήμερα διαθέτει σε υπηρεσία το ΠΝ. Σύμφωνα με πληροφορίες, καθώς επίσημες ανακοινώσεις δεν έχουν γίνει, προτείνονται τα Type 214NG (New Generation: νέας γενεάς), προφανώς ως μετεξέλιξη των τύπου 214 που σήμερα βρίσκονται σε ελληνική υπηρεσία και Type 212CD (Common Design: κοινής σχεδίασης). Το Type 212CD έχει επιλεγεί από τη Γερμανία (6 μονάδες με πιθανές επιπλέον τρεις) και τη Νορβηγία (έξι μονάδες). Ας σημειωθεί ότι τα νορβηγικά υποβρύχια πρόκειται να ναυπηγηθούν στα ναυπηγεία της TKMS στη Γερμανία.<br /><br />Την παρούσα περίοδο, οι υποψήφιοι ανάδοχοι έχουν καταθέσει τις προτάσεις τους στη ΓΕΝ/ΔΕΞ και βρίσκονται στη διαδικασία υποβολής πρόσθετων στοιχείων και παροχής διευκρινήσεων. Σύμφωνα με πληροφορίες, η ΓΕΝ/ΔΕΞ έχει καταρτίσει τη λίστα με τα κριτήρια αξιολόγησης και τη βαρύτητα τους και εκτιμάται ότι μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους θα έχει ολοκληρώσει σε μεγάλο βαθμό τη διαδικασία αξιολόγησης των επιχειρησιακών και τεχνικών χαρακτηριστικών των προτάσεων που έχουν κατατεθεί.<br /><br />Σε ό,τι αφορά τις επιχειρησιακές και τεχνικές απαιτήσεις του ΠΝ, δεν υπάρχουν, για ευνόητους λόγους, διαθέσιμες πληροφορίες. Όμως θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι οι αυξημένες επιδόσεις (π.χ. ταχύτητα, εμβέλεια και αυτονομία σε κατάδυση), η δυνατότητα εκτέλεσης πολλαπλών αποστολών (προσβολή στόχων υποβρύχιων, επιφανείας, ξηράς, συλλογή πληροφοριών, ειδικών επιχειρήσεων), η δυνατότερη χαμηλή ακουστική υπογραφή ώστε να διασφαλιστεί η μέγιστη επιβιωσιμότητα σε περιβάλλον υψηλής απειλής, οι υψηλής ευαισθησίας και ακρίβειας εντοπισμού αισθητήρες (π.χ. σόναρ), το προηγμένο σύστημα πρόωσης (τελευταίας γενεάς συστήματα αναερόβιας, συσσωρευτές ιόντων λιθίου), η συνδεσιμότητα (κρυπτασφαλισμένα συστήματα επικοινωνιών με δυνατότητα ταχείας μετάδοσης μεγάλου όγκου δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων δορυφορικών), ο όσο το δυνατόν μεγαλύτερος φόρτος ύφαλων όπλων (τορπίλες, νάρκες) και πυραύλων για προσβολή στόχων ξηράς / επιφανείας (απαίτηση που έχει εκφραστεί δημόσια από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας), η ολοκλήρωση στο οπλικό σύστημα μη επανδρωμένων οχημάτων επιφανείας, υποβρυχίων, εναέριων, οργανικών ή μη), το αυξημένο επίπεδο αυτοματισμού και εργονομίας, και η επεκτασιμότητα, δηλαδή η δυνατότητα εύκολης εφαρμογής αναβαθμίσεων και ολοκλήρωσης μελλοντικών συστημάτων, η δυνατότητα υποστήριξης και οι αναγκαίες εκπαιδευτικές υποδομές, περιλαμβάνονται μεταξύ αυτών.<br /><br />Η ικανοποίηση των επιχειρησιακών και τεχνικών απαιτήσεων του ΠΝ δεν αποτελεί τη μοναδική παράμετρο της διαδικασίας αξιολόγησης και επιλογής. Το ύψος των διαθέσιμων πιστώσεων αποτελεί σοβαρό περιοριστικό παράγοντα, ενώ δεδομένη θα πρέπει να θεωρείται η μεγάλη βαρύτητα του γεωπολιτικού παράγοντα, βάση της μέχρι σήμερα εμπειρίας σε όλες τις μείζονες προμήθειες οπλικών συστημάτων από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 μέχρι σήμερα.<br /><br />Η εγχώρια βιομηχανική βάση<br /><br />Επίσης, μεγάλη βαρύτητα θα πρέπει να αποδοθεί στον βαθμό συμμετοχής της εγχώριας βιομηχανικής και τεχνολογικής βάσης, που δεν θα πρέπει να καθοριστεί μονοσήμαντα ποσοτικά (ως ποσοστό επί της αξίας της σύμβασης), αλλά και ποιοτικά (π.χ. καθορισμός επιθυμητών τομέων για ανάληψη έργου και για μεταφορά τεχνογνωσίας, δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας).<br /><br />Στην προκειμένη περίπτωση διδακτικό παράδειγμα αποτελούν τα προγράμματα υποβρυχίων των αρχών της δεκαετίας του 2000 («Αρχιμήδης» και «Ποσειδών ΙΙ»), όπου το 30% των πληρωμών καταβάλλονταν στην τότε ΕΝΑΕ, που ήταν ο κύριος ανάδοχος και το 70% στον κύριο υποκατασκευαστή (τότε HDW) και πάροχο τεχνογνωσίας και των συλλογών υλικών (packages materials) που περιλάμβαναν υλισμικό (hardware), λογισμικό (software) και δεδομένα (data).<br /><br />Θα πρέπει επίσης να αποφευχθούν και «συστημικά» σφάλματα του παρελθόντος. Έχοντας υπόψη ότι σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει ήδη αρχίσει η πορεία προς κοινά προγράμματα αμυντικών προμηθειών (το SAFE αποτελεί τον προπομπό), πρακτικά δηλαδή κοινών πλατφορμών, η καταγεγραμμένη ελληνική τάση για τροποποιήσεις, μικρότερης ή μεγαλύτερης κλίμακας, θα προκαλέσει αύξηση του κόστους και σε βάθος χρόνου θα δυσχεραίνει τη δυνατότητα υποστήριξης, συντήρησης και επισκευής.<br /><br />Διότι θα πρέπει να θεωρείται ως δεδομένο, ότι το κοινό πρόγραμμα δεν θα περιοριστεί στη φάση της προμήθειας αλλά σε όλο τον κύκλο ζωής της πλατφόρμας, συμπεριλαμβάνοντας κοινό απόθεμα ανταλλακτικών και πολύ πιθανά όπλων, κοινό σύστημα υποστήριξης και εκπαίδευσης και φυσικά κοινά προγράμματα αναβαθμίσεων / εκσυγχρονισμού. Η διαπίστωση αυτή υποδεικνύει τομείς στους οποίους πρέπει να επιδιωχθεί η εγχώρια συμμετοχή αλλά ταυτόχρονα και την ανάγκη συγκρότησης ελληνικής βιομηχανικής ομάδας με υποκατασκευαστές διαφόρων επιπέδων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.dimokratia.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Νέο υποβρύχιο ΠΝ: Οι “μονομάχοι” και τα κριτήρια που θα κρίνουν…

Του Περικλή Ζορζοβίλη Μετά την αναφορά στο ασφυκτικό χρονικό πλαίσιο εντός του οποίου κινείται το Πολεμικό Ναυτικό στο ζήτημα της ανανέωσης ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπάρχουν άραγε… “φαντάσματα” στον κώδικα των F-35, των FDI-HN κ.λπ;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i1.prth.gr/images/1168x656/2/jpg/files/2024-01-07/230126151111_F-35.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="656" data-original-width="1168" height="112" src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/2/jpg/files/2024-01-07/230126151111_F-35.jpg" width="722" /></a></div><div><br /></div><b>ΣΩΖΩΝ Α. ΛΕΒΕΝΤΟΠΟΥΛΟΣ</b><br />“Το μόνο πράγμα που μπορείς να κάνεις με ένα F-22 χωρίς το λογισμικό του, είναι να το βγάλεις φωτογραφία” – Το πρόγραμμα του μαχητικού F-35 Lighting II αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα και περιπλοκότερα προγράμματα στρατιωτικού υλικού που έχουν υλοποιηθεί τα τελευταία χρόνια, τόσο από άποψης οικονομικών μεγεθών όσο και από την πλευρά των τεχνολογιών και προσεγγίσεων που έχουν αναπτυχθεί και ενσωματωθεί σε αυτό. Πλέον δεν μιλάμε για μια ακόμα αεροπορική πλατφόρμα, αλλά για ένα «σύστημα συστημάτων» (system of systems) το οποίο έχει πρωτόγνωρες δυνατότητες συλλογής και σύντηξης (fusion) δεδομένων. Πολλοί είναι εκείνοι που περιορίζουν την ανάλυσή τους στο αν το F-35 είναι «πολύ ή λίγο stealth», παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι αυτή η ερώτηση έχει λίγη σημασία, όταν μπορείς να αξιολογείς, σε πραγματικό χρόνο, την απειλή των επίγειων συστημάτων αεράμυνας.<br /><br />Αυτή η μετεξέλιξη του αεροσκάφους σε ένα σύστημα ανάλυσης και αξιολόγησης πολλαπλών και εν πολλοίς ετερογενών δεδομένων δεν θα ήταν δυνατή χωρίς την ανάπτυξη των πληροφοριακών συστημάτων αλλά κυρίως του λογισμικού… και εδώ είναι το πρόβλημα. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια μεταστροφή από τις «παραδοσιακές» προσεγγίσεις αντιμετώπισης μιας «πρόκλησης» σε υλοποιήσεις που αφορούν αποκλειστικά σε λογισμικό (τυπικά ένα πρόγραμμα έρχεται για να λύσει ένα πρόβλημα ή να υλοποιήσει μια ιδέα, ως απάντηση σε μια έλλειψη ή μια πρόκληση).<br /><br />Αυτή η μεταστροφή παρατηρείται από την αυτοκινητοβιομηχανία (software-defined vehicles), όπου οι περισσότερες λειτουργίες παρακολουθούνται πλέον από λογισμικό, μέχρι την οικονομία και φυσικά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις (software-defined warfare). Πλέον, οι στρατιωτικές πλατφόρμες, ειδικά οι αεροπορικές, δεν βασίζονται σε σχεδιαστικές αλλαγές για την επαύξηση των δυνατοτήτων τους αλλά σε νέες εκδόσεις λογισμικού, ή στην ενσωμάτωση συστημάτων που υποστηρίζονται ψηφιακά.<br /><br />Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το βομβαρδιστικό B-52 Stratofortress, το οποίο σχεδιαστικά πηγαίνει πολλές δεκαετίες πίσω. Όμως, οι συνεχείς αναβαθμίσεις λογισμικού και συστημάτων, διατηρούν μια, κατά τα άλλα, απόλυτα συμβατική σχεδίαση, επίκαιρη και αναγκαία. Ακόμα και πιο «σύγχρονα» αεροσκάφη, όπως το F-16 Fighting Falcon ή το F-15 Eagle, αποτελούν σχεδιάσεις της δεκαετίας του 70! Είναι το λογισμικό αυτό που κυριαρχεί στην ανάπτυξη των δυνατοτήτων και στην επαύξηση των επιδόσεων. Όμως το λογισμικό έχει και τα «φαντάσματά» του.<br /><br />Πίσω στις αρχές του 1980, o Ken Thompson (σ.σ. ο άνθρωπος πίσω από το Unix και γλώσσες προγραμματισμού όπως η C) έδωσε μια διάλεξη (σ.σ. Reflections on Trusting Trust) στο πλαίσιο της βράβευσής του με το Turing Award. Σε αυτήν την πλέον θρυλική ομιλία περιέγραψε ένα εξαιρετικά ανησυχητικό ενδεχόμενο. Έδειξε ότι είναι θεωρητικά δυνατόν να εισαχθεί κακόβουλη λειτουργία σε ένα κρίσιμο πρόγραμμα, όπως εκείνο που ελέγχει ποιος επιτρέπεται να συνδεθεί σε έναν υπολογιστή, με τρόπο ώστε το ίδιο το «εργαλείο» που δημιουργεί τα προγράμματα να επανεισάγει αυτή την κρυφή, και ουσιαστικά μη επιθυμητή λειτουργικότητα, ξανά και ξανά.<br /><br />Με αυτόν τον τρόπο, ακόμα και αν κάποιος εξέταζε τον κώδικα γραμμή – γραμμή, θα τον έβρισκε απόλυτα «καθαρό». Το πρόγραμμα όμως θα παρέμενε «μολυσμένο». Το ανησυχητικό συμπέρασμα της ομιλίας του Thompson ήταν ότι η εμπιστοσύνη μας στα ψηφιακά συστήματα στηρίζεται τελικά σε μια αλυσίδα εργαλείων που, στην πραγματικότητα, δεν μπορεί να ελέγχει.<br /><br />Βασιζόμενος στην ιδέα του Thompson, o James R. Gosler (τότε υπάλληλος στα Sandia Labs) αναρωτιέται κάτι βασικό αλλά εξαιρετικά σημαντικό, «μπορεί κάποιος να αναπτύξει μια ασφαλή εφαρμογή;» Το ερώτημά του οδήγησε σε δυο εργαστήρια, τα CHAPERON 1 και 2, και η εφαρμογή εξαιρετικά απλή. Ο Gosler ανέπτυξε δυο τρωτότητες τις οποίες τις ενσωμάτωσε σε ένα τυπικό πρόγραμμα. Η μια από τις τρωτότητες βασιζόταν στο δημοφιλές -τότε- παιχνίδι Zork. Οι αξιολογητές είχαν όλο το χρόνο στη διάθεσή τους και όλα τα τεχνικά στοιχεία ώστε να ανακαλύψουν τις τρωτότητες.<br /><br />Περιττό να αναφερθεί ότι καμία από τις τρωτότητες δεν ανακαλύφθηκε από τους αξιολογητές, ακόμα και όταν (στο πλαίσιο του CHAPERON 2) η έκταση της υπονόμευσης μειώθηκε αισθητά. Τα εργαστήρια έγιναν γρήγορα γνωστά στην NSA και στους δυο κύριους επικεφαλής της, τον Rick Proto και τον Robert Morris Sr. Ειδικότερα ο Morris ήταν απόλυτα σίγουρος ότι θα μπορούσε να ανακαλύψει κακόβουλο κώδικα, αν το πρόγραμμα περιοριζόταν σε 10.000 εντολές επιπέδου μηχανής (machine level instructions). Το πρόγραμμα του Gosler είχε μόλις 3.000, και κανείς δεν κατάφερε να ανακαλύψει τις τρωτότητες.<br /><br />Με τα σύγχρονες στρατιωτικές πλατφόρμες να βασίζονται ολοένα και περισσότερο στο λογισμικό (είναι χαρακτηριστική η διαφήμιση των νέων φρεγατών FDI του Πολεμικού Ναυτικού ως «ψηφιακές»), όχι μόνο για τη λειτουργία, αλλά και τη συντήρηση και εκσυγχρονισμό τους, οι τρωτότητες και οι επιθέσεις που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν ενδέχεται να μην αφορούν σε πυραύλους ή βόμβες, αλλά σε ελάχιστες γραμμές κακόβουλου κώδικα, χαμένες μέσα σε εκατομμύρια άλλες.<br /><br />Τα τελευταία χρόνια ένας μεγάλος αριθμός επιθέσεων εφοδιαστικής αλυσίδας (supply chain attacks), υπογραμμίζει τους κινδύνους που απορρέουν τόσο από την υπερβολική εξάρτηση στον κώδικα (πολλές φορές χωρίς καμία εναλλακτική) όσο και από τις αλληλεξαρτήσεις μεταξύ προγραμμάτων, βιβλιοθηκών, και προσεγγίσεων.<br /><br />Επιθέσεις όπως η SolarWinds αλλά και η XZ Utils κατέδειξαν ότι, όχι μόνο οι κακόβουλοι χρήστες θα ξοδεύουν μήνες ή και χρόνια για να επιτύχουν το σκοπό τους, αλλά και πολλές φορές η ανακάλυψη τους γίνεται τυχαία ή αφού έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα. Η συνεχής ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης (TN) και η μεταστροφή και χρησιμοποίηση προγραμμάτων που προσφέρουν έτοιμο κώδικα ή λειτουργικότητες (DeepSeek, Codex, κ.λπ.) περιπλέκουν ακόμη περισσότερο την πραγματικότητα.<div><br />Ο πραγματικός θανάσιμος κίνδυνος<br /><br />Το ερώτημα λοιπόν που θα πρέπει να προβληματίζει δεν είναι αν το F-35 ή οποιοδήποτε σύγχρονης τεχνολογίας οπλικό σύστημα (ή ακόμα και απλό λογισμικό όπως τα Windows) έχει ή δεν έχει ενσωματωμένο “kill switch”. Είναι το πόσο εύκολα μπορεί να ενσωματωθεί κάτι αντίστοιχο, και εφόσον ενσωματωθεί αν θα μπορεί να ανιχνευθεί πριν να είναι αργά. Πλέον οι στρατιωτικές πλατφόρμες έχουν ξεφύγει από τη λογική του ατσαλιού και του καυσίμου. Είναι εκείνες οι εκατομμύρια γραμμές κώδικα που καθορίζουν τις δυνατότητες αλλά και τις αδυναμίες τους.<br /><br />Σήμερα, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις δεν αφορούν μόνο σε άρματα, αεροσκάφη, ή πλοία, αλλά στον αόρατο συνδετικό κρίκο που καθορίζει τη λειτουργικότητα και τις επιχειρησιακές τους δυνατότητες. Το ερώτημα είναι απλό. Αν το λογισμικό καθορίζει το οπλικό σύστημα, ποιος κρατάει τα «κλειδιά» του λογισμικού;</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Υπάρχουν άραγε… “φαντάσματα” στον κώδικα των F-35, των FDI-HN κ.λπ;

ΣΩΖΩΝ Α. ΛΕΒΕΝΤΟΠΟΥΛΟΣ “Το μόνο πράγμα που μπορείς να κάνεις με ένα F-22 χωρίς το λογισμικό του, είναι να το βγάλεις φωτογραφία” – Το πρόγρα...

Διαβάστε την συνέχεια