Φιλότουρκος Ζελένσκι: Δεν σταματά τις προκλήσεις κατά της Ελλάδας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/zelenski_simaia_turkey1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1257" data-original-width="1900" height="132" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/zelenski_simaia_turkey1.jpg" width="200" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Ουκρανός θέλει ρήτρα βέτο στην ελληνική χρήση των θαλάσσιων drones MAGURA 5</span></h3><b>Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Η ελληνική κυβέρνηση έχει κάνει τα πάντα για χάρη του Βολοντιμίρ Ζελένσκι, υπακούοντας τυφλά στις συμμαχικές οδηγίες (ακόμα και σε βάρος των συμφερόντων της χώρα μας πολλές φορές), αλλά ο Ουκρανός Πρόεδρος δεν χάνει ευκαιρία να αποδεικνύει συχνά πυκνά ότι εκτός από αχάριστος, θρασύς και ξεδιάντροπος, είναι και φιλότουρκος.<br /><br />Η τελευταία πρόκληση του Ζελένσκι αφορά την συμφωνία αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας–Ουκρανίας στον τομέα των θαλάσσιων drones, η οποία προβλέπει τη δημιουργία τοπικής παραγωγής σε ελληνικές επιχειρήσεις, για την επακόλουθη προμήθειά τους στις ελληνικές και ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br />Θέλει να κάνει κουμάντο στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις!<br /><br />Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας διεμήνυσε ότι θέλει να έχει το δικαίωμα βέτο ως προς το πώς θα χρησιμοποιεί η Ελλάδα αυτά τα θαλάσσια drones (σ.σ. τα MAGURA 5 συγκεκριμένα), προκαλώντας… μπλακ άουτ στις διαπραγματεύσεις!<br /><br />Με λίγα λόγια, ο Ζελένσκι θέλει να μπορεί να εμποδίσει τη χρήση συστημάτων που δημιουργήθηκαν στην Ουκρανία ή εκείνων που περιλαμβάνουν ουκρανικές τεχνολογίες, από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br /><br />Έλληνες αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι η Αθήνα δεν δέχεται αυτόν τον όρο και υποστηρίζουν ότι τα οπλικά συστήματα δεν μπορούν να λειτουργούν υπό περιορισμούς που επιβάλλονται από άλλη χώρα, ιδίως κατά τη διάρκεια στρατιωτικής εμπλοκής<div><br />Η ουσία: Ο Ζελένσκι και η Τουρκία<br /><br />Αν και ευθέως δεν έχει ειπωθεί συγκεκριμένος λόγος για την θρασύτατη ουκρανική απαίτηση, πολλές ουκρανικές και ελληνικές πηγές μεταφέρουν ότι ο Ζελένσκι δεν θα ήθελε την ελεύθερη χρήση αυτών των ουκρανικών θαλάσσιων drones εναντίον της Τουρκίας, η οποία είναι σημαντικός εταίρος για την Ουκρανία.<br /><br />Σύμφωνα με το Defense Express, η αρχική συμφωνία Ελλάδας-Ουκρανίας προέβλεπε τη χρήση ελληνικών ηλεκτρονικών συστημάτων, οπτικού εξοπλισμού και άλλων αισθητήρων σε drones που παράγονται στην Ελλάδα, καθώς και πολεμικές κεφαλές (προαιρετικά).<br /><br />Ταυτόχρονα, η συμμετοχή της Ουκρανίας φαίνεται να αφορούσε όχι μόνο την προμήθεια κύτους θαλάσσιας πλατφόρμας με κινητήρα και σύστημα καυσίμου, αλλά και συστήματος ελέγχου και λογισμικού, με σήμανση αποδεδειγμένης αποτελεσματικότητας σε μάχη.<br /><br />«Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η Ελλάδα χρειάζεται έτοιμη λύση, καθώς στο ζήτημα των ναυτικών drones, σε σύγκριση με την Τουρκία, υστερεί», σχολιάζει ακόμα το Defense Express.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Φιλότουρκος Ζελένσκι: Δεν σταματά τις προκλήσεις κατά της Ελλάδας

Ο Ουκρανός θέλει ρήτρα βέτο στην ελληνική χρήση των θαλάσσιων drones MAGURA 5 Ιωάννα Γκορόγια Η ελληνική κυβέρνηση έχει κάνει τα πάντα για χ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Συρία ξεκινά την ενσωμάτωση των δυνάμεων των SDF στον στρατό: Συγκροτήθηκαν οι πρώτες τέσσερις ταξιαρχίες

<img height="114" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/05/SDF-630x360.jpg" width="721" /><br /><br />Υψηλόβαθμος αξιωματούχος του συριακού Υπουργείου Άμυνας ανακοίνωσε την έναρξη της διαδικασίας ένταξης των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) στις δομές του Υπουργείου, επισημαίνοντας ότι τέσσερις ταξιαρχίες έχουν ήδη ενσωματωθεί επίσημα.<br /><br />Ο Σιπάν Χάμο, βοηθός του Σύρου Υπουργού Άμυνας για θέματα της βορειοανατολικής Συρίας, δήλωσε σε συνέντευξη που παραχώρησε στα Μέσα Ενημέρωσης ότι οι νεοσύστατες ταξιαρχίες εδρεύουν στο Κομπάνι, τη Χασάκα, το Καμισλί και το Ντέρικ.<br /><br />Ο ίδιος σημείωσε ότι οι προσπάθειες για την ενσωμάτωση των υπόλοιπων μονάδων των SDF στον κορμό του συριακού στρατού βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.<br /><br />Ο Χάμο υπογράμμισε ότι στόχος του Υπουργείου είναι η δημιουργία ενός ενιαίου εθνικού στρατού, ο οποίος θα λειτουργεί υπό ένα νέο εσωτερικό πλαίσιο, με σκοπό τον τερματισμό των φατριών εντός των ενόπλων δυνάμεων.<br /><br />Αναφερόμενος στην κατάσταση στο Αφρίν (ή Εφρίν) και τις πληροφορίες περί συγκρότησης «κουρδικής ταξιαρχίας», ο Χάμο δήλωσε ότι υπάρχει πρωτοβουλία που επιτρέπει σε μαχητές με καταγωγή από το Αφρίν -οι οποίοι προηγουμένως υπηρετούσαν στις τάξεις των SDF- να επιστρέψουν στις ιδιαίτερες πατρίδες τους.<br /><br />Πρόσθεσε ότι οι μαχητές αυτοί έχουν την επιλογή είτε να ενταχθούν στους επίσημους στρατιωτικούς θεσμούς της περιοχής τους, είτε να επανενταχθούν στην πολιτική ζωή.<br /><br />Σε άλλο ζήτημα, ο αξιωματούχος εξέφρασε την ανησυχία του για τις καθυστερήσεις στην απελευθέρωση των κρατουμένων των SDF, τονίζοντας ότι όλοι οι φυλακισμένοι πρέπει να αφεθούν ελεύθεροι χωρίς διακρίσεις, ενώ προειδοποίησε κατά της πολιτικοποίησης του θέματος.<br /><br />Σχετικά με τους πεσόντες και τους τραυματίες του πολέμου κατά του Ισλαμικού Κράτους (ISIS), ο Χάμο ανέφερε ότι επετεύχθη συμφωνία για την αναγνώρισή τους ως «μάρτυρες και τραυματίες του συριακού κράτους», διασφαλίζοντας τα πλήρη νόμιμα δικαιώματά τους και την επίσημη τεκμηρίωση.<br /><br />Σχολιάζοντας τις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις, δήλωσε ότι οι τοποθεσίες που εκκενώνονται από τις διεθνείς δυνάμεις παραδίδονται στον συριακό στρατό και αξιοποιούνται για τις ανάγκες της εθνικής άμυνας.<br /><br />Συμπλήρωσε ότι η τρέχουσα πολιτική της Συρίας επικεντρώνεται στην αποφυγή συγκρούσεων με γειτονικές χώρες και στη διατήρηση της σταθερότητας στα σύνορα.<br /><br />Ο Χάμο κατέληξε απευθύνοντας κάλεσμα στις κουρδικές και αραβικές κοινότητες να ενωθούν για την οικοδόμηση μιας νέας Συρίας, όπου τα δικαιώματα όλων των συνιστωσών -και ιδιαίτερα των Κούρδων- θα είναι συνταγματικά κατοχυρωμένα και όπου δεν θα αναδυθούν νέες μορφές καταπίεσης.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Συρία ξεκινά την ενσωμάτωση των δυνάμεων των SDF στον στρατό: Συγκροτήθηκαν οι πρώτες τέσσερις ταξιαρχίες

Υψηλόβαθμος αξιωματούχος του συριακού Υπουργείου Άμυνας ανακοίνωσε την έναρξη της διαδικασίας ένταξης των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SD...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: Ο Πεζεσκιάν κήρυξε τον πόλεμο στο «Παρακράτος» των Φρουρών της Επανάστασης.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/05/PEZESKIAN-630x400.jpg" width="723" /><br /> <br />Αυτή η εσωτερική ρήξη αποκαλύπτει το βαθαίνον χάσμα μεταξύ της πολιτικής κυβέρνησης του Ιράν και του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), καθώς ο Τραμπ κλιμακώνει την αμερικανική πίεση κατά του ιρανικού καθεστώτος.<br /><br />Μια σφοδρή σύγκρουση εξουσίας έχει ξεσπάσει στα υψηλότερα κλιμάκια του ιρανικού καθεστώτος, με τον Πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν και τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου Μοχαμάντ Μπακέρ Καλιμπάφ να ενώνονται σε μια σπάνια συμμαχία, απαιτώντας την άμεση αποπομπή του Υπουργού Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί.<br /><br />Οι τριγμοί οφείλονται σε εκρηκτικές καταγγελίες, σύμφωνα με τις οποίες ο Αραγτσί παρέκαμψε την πολιτική εξουσία για να λειτουργήσει ως άμεσος εντολοδόχος του Διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης, Αχμάντ Βαχιντί, συντονίζοντας τις πυρηνικές διαπραγματεύσεις εν αγνοία του Προέδρου.<div><br />Η κρίση της «σκιώδους» διπλωματίας<br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ του δικτύου Iran International και πηγές από το νομοθετικό σώμα, η κίνηση για την απόλυση του Αραγτσί τροφοδοτείται από την πλήρη κατάρρευση της εμπιστοσύνης:<br /><br />Παράκαμψη του Προέδρου: Ο Αραγτσί κατηγορείται ότι εγκατέλειψε τον ρόλο του ως υπουργός του υπουργικού συμβουλίου για να λειτουργήσει ως προσωπικός βοηθός του Αχμάντ Βαχιντί.<br /><br />Πηγές υποστηρίζουν ότι οι πρόσφατοι διπλωματικοί ελιγμοί του Αραγτσί στις πυρηνικές συνομιλίες υπαγορεύτηκαν αποκλειστικά από τον Βαχιντί, αφήνοντας τον Πρόεδρο Πεζεσκιάν σε πλήρη άγνοια.<br /><br />Η αποτυχία του Ισλαμαμπάντ: Η ένταση κορυφώθηκε στις 24 Απριλίου 2026, όταν ο Αραγτσί ταξίδεψε μόνος του στο Ισλαμαμπάντ του Πακιστάν για να παρουσιάσει μια πυρηνική πρόταση.<br /><br />Η συμφωνία απορρίφθηκε στη συνέχεια από τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, μια αποτυχία την οποία το περιβάλλον του Πεζεσκιάν θεωρεί αποτέλεσμα της «μυστικής και άκαμπτης» παρέμβασης των Φρουρών της Επανάστασης στη διπλωματία.<br /><br />Αφαίρεση αρμοδιοτήτων: Η κρίση αυτή ακολουθεί αναφορές του Μαρτίου, οι οποίες υποδεικνύουν ότι ο Βαχιντί έχει αφαιρέσει συστηματικά τις εξουσίες του Προέδρου, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας διορισμού βασικών αξιωματούχων, επικαλούμενος την «κρίσιμη κατάσταση πολέμου» ως δικαιολογία για τον πλήρη έλεγχο από πλευράς των Φρουρών.<br />Ένα διχασμένο καθεστώς<br /><br />Ο πολιτικός σεισμός στην Τεχεράνη δεν αφορά μόνο τον Αραγτσί· αντιπροσωπεύει μια απέλπιδα προσπάθεια της πολιτικής ηγεσίας ενάντια σε μια στρατιωτική κατάληψη της εξουσίας.<br /><br />Ενώ 261 μέλη του Κοινοβουλίου υπέγραψαν διακήρυξη στήριξης προς την αρχική διαπραγματευτική ομάδα, οι σκληροπυρηνικοί που συντάσσονται με τον Σαΐντ Τζαλιλί απέχουν από τις προσπάθειες, παραλύοντας περαιτέρω την ικανότητα του καθεστώτος να παρουσιάσει ένα ενιαίο μέτωπο προς τη Δύση.<br /><br />Καθώς η αμερικανική εκστρατεία «Μέγιστης Πίεσης» εντείνεται, το ερώτημα για το ποιος κρατά πραγματικά τα κλειδιά της Τεχεράνης -η εκλεγμένη προεδρία ή η ανώτατη διοίκηση των Φρουρών της Επανάστασης- έχει φτάσει σε σημείο οριακής θραύσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν: Ο Πεζεσκιάν κήρυξε τον πόλεμο στο «Παρακράτος» των Φρουρών της Επανάστασης.

Αυτή η εσωτερική ρήξη αποκαλύπτει το βαθαίνον χάσμα μεταξύ της πολιτικής κυβέρνησης του Ιράν και του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επαν...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι τρομάζει την Τουρκία

<img height="133" src="https://static.liberal.gr/styles/liberal_article_image/s3/2026-05/1777648002474_shutterstock2594400535.jpg.webp?VersionId=wVfskX.nQqz0olystbiviXzx3OUK_JC.&itok=8qe7rkhs" width="731" /><br /><br /><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Η κρίση με τον πόλεμο στο Ιράν, ίσως θεωρήθηκε στην Άγκυρα μια ακόμη ευκαιρία, προκειμένου να αναλάβει ρόλο, καλύπτοντας το γεωπολιτικό κενό που θα άφηνε πίσω του το Ιράν και συγχρόνως θα της έδινε την ευκαιρία να αναπτύξει ένα νέο πλαίσιο συμμαχιών που θα συνέβαλλαν στην προσπάθειά της να αναδειχθεί σε περιφερειακή ηγετική δύναμη.<br /><br />Δύο μήνες μετά, «κάνοντας ταμείο», η τουρκική ηγεσία διαπιστώνει ότι τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως ίσως τα είχε σχεδιάσει. Ο τρόπος με τον οποίο εξελίσσεται η αντιπαράθεση στον Περσικό Κόλπο πλήττει και τη δική της οικονομία, όπως συμβαίνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /><br />Οι Αμερικανοί και ο πρόεδρος Τραμπ αγνόησαν την προσφορά της για μεσολάβηση, επιλέγοντας για τον ρόλο αυτό το Πακιστάν, ενώ η δαιμονοποίηση του Ισραήλ από τον Ερντογάν αγγίζει ίσως τον μουσουλμανικό κόσμο και κάποιες ελίτ στην Ευρώπη, όμως αναβιώνει την παραδοσιακή καχυποψία προς το πρόσωπό του από το κατεστημένο της Ουάσιγκτον.<br /><br />Και μάλιστα σε μια στιγμή που και ο πρόεδρος Τραμπ έχει κάνει μια καθαρή επιλογή και έχει ταυτιστεί με το Ισραήλ στον πόλεμο του Ιράν αλλά και σε άλλα ζητήματα, όπως η Γάζα.<br /><br /> Για την Άγκυρα επίσης αποδεικνύεται δύσκολη εξίσωση η επιδίωξη να παίξει έναν ρόλο «αφυπνιστή» του αραβικού κόσμου, καθώς η καχυποψία των Αράβων για την εμπλοκή της Τουρκίας σε ενδοαραβικές υποθέσεις παραμένει μεγάλη, ενώ χώρες του Κόλπου όπως το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία, που έχουν άριστες σχέσεις με την Άγκυρα, αλλά και τα ΗΑΕ, τα οποία έχουν επενδύσει μεγάλα κεφάλαια στην τουρκική οικονομία, είδαν ότι στη δύσκολη στιγμή που δέχονταν επίθεση η «φιλία» με την Τουρκία αποδείχθηκε κενή περιεχομένου.<br /><br />Η Άγκυρα δεν μπόρεσε να προστατεύσει τα ίδια της τα σύνορα και αναγκάστηκε να προστρέξει σε βοήθεια από το ΝΑΤΟ, πόσο μάλλον να βοηθήσει τους Άραβες «φίλους» της. Ακόμη και οι προσπάθειές της να συγκροτήσει ένα «μουσουλμανικό ΝΑΤΟ», με την Αίγυπτο, τη Σαουδική Αραβία αλλά και το Πακιστάν, δεν μπορούν να καρποφορήσουν λόγω των σοβαρών βαθύτερων αντιθέσεων, ιδεολογικών, οικονομικών και γεωστρατηγικών, κυρίως με το Κάιρο και το Ριάντ.<br /><br /> Τη στιγμή μάλιστα που έχει αναλάβει εργολαβικά ο Τ. Ερντογάν τον «ιερό πόλεμο» εναντίον του Ισραήλ, διαπιστώνει ότι τα ΗΑΕ όχι μόνο διατηρούν το πνεύμα των «Συμφωνιών του Αβραάμ», αλλά προχωρούν σε ένα βήμα παραπέρα που οδηγεί σε μια στρατηγική σχέση με βάθος.<br /><br />Τα Εμιράτα, όπως αποκαλύφθηκε τις τελευταίες ημέρες, δέχθηκαν βοήθεια από το Ισραήλ κρίσιμη για την άμυνά τους έναντι των ιρανικών επιθέσεων, που περιλαμβάνει Iron Dome και ένα προηγμένο σύστημα ανίχνευσης drones με την ονομασία «Spectro», ενώ με την παρουσία Ισραηλινών αναπτύχθηκε στο έδαφός τους και το νέο ισραηλινό σύστημα αεράμυνας με λέιζερ Iron Beam.<br /><br /> Σε αυτό το περιβάλλον η Τουρκία παρακολουθεί συγχρόνως τις κινήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο, όπου διαπιστώνει ότι με αφορμή τον πόλεμο στο Ιράν διαμορφώνεται ένα νέο πλαίσιο συνεργασιών που μπορεί να δημιουργήσει αυτό που θεωρεί ως επιβολή τετελεσμένων εις βάρος της.<br /><br />Και μέσα από αυτό το πρίσμα πλέον βλέπει και τις σχέσεις της με την Ελλάδα και την Κύπρο. <br />Η αναδιάταξη των ελληνικών αμυντικών δυνατοτήτων, με τη χρήση της Καρπάθου και της Λήμνου, η αναβάθμιση του ρόλου της Σούδας στον αμερικανικό σχεδιασμό, η παρουσία ελληνικών δυνάμεων στην Κύπρο, είναι κινήσεις οι οποίες, αντιλαμβάνονται στην Άγκυρα ,ότι δεν θα ανακληθούν όσο τουλάχιστον διαρκεί η αναταραχή στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Οι συμφωνίες της Αθήνας με τη Γαλλία για ενδυνάμωση της συμμαχικής σχέσης, με την επίσημη και δημόσια επαναβεβαίωση της ρήτρας περί αμοιβαίας συνδρομής, προκαλούν ανησυχία στην Άγκυρα.<br /><br />Επίσης, στην Κύπρο, η αναμενόμενη τον επόμενο μήνα υπογραφή συμφωνίας SOFA με το Παρίσι προβλέπει τη δυνατότητα παρουσίας στο νησί γαλλικών δυνάμεων (για ανθρωπιστικούς λόγους), ενώ ήδη γίνονται κινήσεις από τις ΗΠΑ και από τη Γαλλία για εξασφάλιση υποδομών που θα επιτρέπουν την παρουσία δυνάμεών τους στο νησί. <br /><br />Οι επικλήσεις της Τουρκίας, άλλοτε σε υστερικούς τόνους και άλλοτε με την επίκληση της υποχρέωσης δήθεν αποστρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών ή των Συνθηκών Εγγυήσεων στην Κύπρο, δεν δείχνουν να πτοούν δυνάμεις όπως η Γαλλία αλλά και οι ΗΠΑ.<br /><br />Επίσης, η Άγκυρα διαπιστώνει ότι παρά τις προσπάθειες να υπονομεύσει τη σχέση της Ελλάδας με τους Άραβες, προβάλλοντας τη σχέση της χώρας με το Ισραήλ, οι σχέσεις αυτές παραμένουν ισχυρές, με το Κατάρ αλλά και τη Σαουδική Αραβία να εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους για τη βοήθεια που προσέφερε η Ελλάδα για την άμυνά τους έναντι των επιθέσεων του Ιράν, αλλά και με τη στήριξη στο ΣΑ του ΟΗΕ, όπου η Ελλάδα είναι μη μόνιμο μέλος.<br /><br /> Σε ό,τι αφορά το Ισραήλ, οι προσπάθειες υπονόμευσης της Τριμερούς Συνεργασίας Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ δεν φέρνουν αποτελέσματα. Αντιθέτως, στην Άγκυρα βλέπουν ότι η συνεργασία αυτή αποκτά και βάθος σε ό,τι αφορά το κεφάλαιο «Άμυνα», με την προμήθεια ισραηλινών εξελιγμένων πυραυλικών συστημάτων από την Ελλάδα και την Κύπρο.<br /><br />Η κατάσταση αυτή δημιουργεί πίεση στην Άγκυρα, η οποία, αν και προσεκτική μέχρι τώρα, περιοριζόμενη σε ρητορικές αντιδράσεις, εκτιμάται ότι μελετά τις επόμενες κινήσεις της ώστε να επιχειρήσει να ανατρέψει τα δήθεν «τετελεσμένα» και να επανατοποθετηθεί στο νέο σκηνικό που διαμορφώνεται μετά τον πόλεμο στο Ιράν. Και ο πειρασμός πάντοτε είναι μεγάλος για την Τουρκία να στραφεί εκεί όπου θεωρεί ότι βρίσκεται ο πιο «ευαίσθητος κρίκος». <div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι τρομάζει την Τουρκία

Νίκος Μελέτης Η κρίση με τον πόλεμο στο Ιράν, ίσως θεωρήθηκε στην Άγκυρα μια ακόμη ευκαιρία, προκειμένου να αναλάβει ρόλο, καλύπτοντας το γε...

Διαβάστε την συνέχεια

“Η Τουρκία να επικεντρωθεί στην Κύπρο”. Νουθεσίες διαπιστωμένων προθέσεων

<div><a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/05/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BD%CF%89asdrwe35r78.jpg?resize=960%2C540&ssl=1" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="540" data-original-width="960" height="113" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/05/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BD%CF%89asdrwe35r78.jpg?resize=960%2C540&ssl=1" width="706" /></a></div><div><br /></div><div>Το ζήτημα στο οποίο η Άγκυρα ίσως θα έπρεπε να καταβάλει τη μεγαλύτερη ενέργεια είναι η Κύπρος, γράφει Τούρκος αρθρογράφος στη Γενί Σαφάκ. Η Γαλλία έχει παραγκωνιστεί στη Συρία και τον Λίβανο. Η επιρροή της στην Ανατολική Μεσόγειο έχει μειωθεί. Προσπαθεί να διατηρήσει την παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Κύπρου.</div><br />Μία από τις πηγές μου, αναφερόμενη στην προηγούμενη κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο το 2020, είπε: «Βιώνουμε ένα déjà vu». Προσθέτοντας: «Είχαν δει από πριν ότι το παιχνίδι δεν μπορούσε να παιχτεί στην περιοχή χωρίς την Τουρκία, και θα το ξαναδούν.») Η προετοιμασία της Γαλλίας να αναπτύξει στρατεύματα στην Κυπριακή Δημοκρατία είναι αντίθετη με τη Συμφωνία Εγγύησης του 1960. Εάν συμβεί αυτό, το status quo που διαρκεί εδώ και δεκαετίες στην Κύπρο θα αλλάξει. Θα είναι ένα σημείο χωρίς επιστροφή. Στην πραγματικότητα, η πορεία των γεγονότων ήταν σαφής. Με την ασυμβίβαστη στάση της ελληνοκυπριακής πλευράς, η πιθανότητα ενός ισότιμου κράτους δύο κοινοτήτων στο νησί έχει εξαφανιστεί.<br /><br />Η εκλογή του Τουφάν Ερχιουρμάν ως Προέδρου δημιούργησε προσδοκίες για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, αλλά οι Ελληνοκύπριοι αντέδρασαν στη δήλωση του Ερχιουρμάν, «Αν πρόκειται να διαπραγματευτούμε, ας υπάρξει εγγύηση ότι το παλιό status quo δεν θα πειραχθεί εάν δεν μπορέσουμε να καταλήξουμε σε συμφωνία», χωρίς καμία απάντηση από τους Ελληνοκύπριους.<br /><br />Αντιθέτως, προσκάλεσαν γαλλικά στρατεύματα στην Κύπρο. Μια νέα πενταμερής συνάντηση συζητείται για τον Ιούλιο, αλλά όπως έχουν τα πράγματα, οι επιλογές που αντιμετωπίζουν η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι γίνονται πιο σαφείς. Τουρκικές ειδήσεις<div><br />Πρώτα νερό, τώρα φυσικό αέριο<br /><br />Τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων είναι ζωτικής σημασίας για την Άγκυρα. Η αύξηση της στρατιωτικής παρουσίας της Τουρκίας στην Κύπρο καθίσταται απαραίτητη για την προστασία αυτών των δικαιωμάτων. Αλλά και έργα που υπερβαίνουν αυτό πρέπει να βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη.<br /><br />Όπως γνωρίζετε, η Τουρκία έχει υπογράψει ένα έργο ζωτικής σημασίας για τους Τουρκοκύπριους με το Έργο Υδρευσης προς το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου. Σε πρόσφατη δήλωση του Υπουργού Ενέργειας Μπαϊρακτάρ, μια μόνο πρόταση τράβηξε την προσοχή μου.<br /><br />Ο Υπουργός Μπαϊρακτάρ λέει ότι θα μπορούσε να κατασκευαστεί αγωγός φυσικού αερίου που θα συνδέεται με το κατεχόμενο από τον τουρκικό στρατό τμήμα της Κύπρου. Πρώτα νερό, τώρα φυσικό αέριο. Όποιος μπορεί να διαβάσει τις μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες των ανεξάρτητων εξελίξεων γνωρίζει καλά τι σημαίνει αυτό…, καταλήγει ο αρθρογράφος.</div><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><br /><br />

“Η Τουρκία να επικεντρωθεί στην Κύπρο”. Νουθεσίες διαπιστωμένων προθέσεων

Το ζήτημα στο οποίο η Άγκυρα ίσως θα έπρεπε να καταβάλει τη μεγαλύτερη ενέργεια είναι η Κύπρος, γράφει Τούρκος αρθρογράφος στη Γενί Σαφάκ. Η...

Διαβάστε την συνέχεια