Ετοιμαστείτε για πολιτικό σοκ. Βασικό σενάριο η κυβέρνηση ειδικού σκοπού το 2027, ΝΔ + ΠΑΣΟΚ δεν βγάζουν 151 βουλευτές.

<img height="114" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/7385f3d93e05f13f59725339dd954464_XL.jpg?v=3" width="724" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ακόμα και αν ο ίδιος ο Μητσοτάκης πει ότι αποχωρεί από την Πρωθυπουργία, είναι πολύ δύσκολο να ενωθούν οι σημερινές πολιτικές δυνάμεις</span></h3>Η πρώτη δημοσκόπηση μετά την δημοσίευση της δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και την εμπλοκή υπουργών και βουλευτών της ΝΔ, είναι χαρακτηριστική και δεν σηκώνει δεύτερες αναλύσεις.<br />Η ΝΔ χάνει σχεδόν 2 μονάδες, μόνο από αυτή την δικογραφία (που αφορά το 2021) και το σπιράλ καθόδου θα συνεχιστεί όσο θα βγαίνουν νέα ονόματα, όσο θα αποκρυσταλλώνεται στην ελληνική κοινωνία ότι η ΝΔ συνέχισε να υπηρετεί απόλυτα το ίδιο διεφθαρμένο σύστημα.<br />Η ΝΔ είναι χωρίς πλέον ηθικό αφήγημα (τα περί επιτελικού κράτους είναι ένα σύντομο ανέκδοτο), δυνητικά θα κατηγορηθούν τουλάχιστον 40 πρόσωπα από το κόμμα και όλα αυτά χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι αποκαλύψεις στο θέμα των υποκλοπών (που θα έρθουν σε δεύτερο χρόνο), οι ευθύνες του κράτους για τα Τέμπη και η παντελώς αποτυχημένη συνταγή για την καταπολέμηση της τεράστιας ακρίβειας που έχει φέρει την Ελλάδα πρωταθλήτρια στην εισοδηματική ανισότητα σε σχέση με την Ε.Ε.<br /><br />Τα 2 εφιαλτικά σενάρια<br /><br />Όλα τα παραπάνω, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε 2 εφιαλτικά σενάρια.<br />Πρώτον και πιο κατανοητό είναι ότι αν τώρα η ΝΔ πέφτει κάτω από το 25% (στην δημοσκόπηση της Alco φτάνει το 23,8%) μετά από λίγο καιρό μπορεί να αγγίξει το 22%, όταν η σωρευτική φθορά θα είναι μη αναστρέψιμη. Υπό αυτό το πρίσμα, η ΝΔ δεν μπορεί όχι μόνο να αποκτήσει αυτοδυναμία ούτε όμως, μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση με έναν εταίρο.<br />Με λίγα λόγια, ακόμα και αν βρισκόταν πρόθυμο το ΠΑΣΟΚ να μπει σε μία τέτοια κυβέρνηση, δεν θα έφτανε για να σχηματιστεί συγκυβέρνηση. Η ΝΔ αν πιάσει ένα ποσοστό κάτω από το 25%, θα βγάλει το πολύ 78-80 βουλευτές.<br /><br />Κανένας δεν θέλει να συνεργαστεί με ΝΔ<br /><br />Το ΠΑΣΟΚ ακόμα και στο καλύτερο σενάριο να πάει στο 13-14% (το κόμμα Τσίπρα δεν θα αφήσει τέτοια περιθώρια) θα βγάλει το πολύ 41 βουλευτές. Δεν υπάρχει πλειοψηφία.<br />Αν η ΝΔ ξεπεράσει το 25% θα πάρει ένα μπόνους εδρών 20 εδρών και για κάθε 0,5% που θα λαμβάνει θα παίρνει περίπου 1 έδρα. Οπότε αν πάρει ένα 28% (σε περίπτωση 9κομματικής βουλής), θα πάρει 80+20+6 έδρες= 106 έδρες πάνω κάτω. Οπότε ακόμα και τότε οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν θα φτάνουν για να υπάρξει συγκυβέρνηση, θα χρειαστεί και τρίτος εταίρος που δεν υπάρχει.<br />Ούτε ο Τσίπρας θα ενδώσει, ούτε ο Βελοπουλος, ούτε η Κωνσταντοπούλου, ούτε φυσικά η Καρυστιανού. Η Λατινοπούλου δεν φαίνεται ακόμα ικανή να μπει στην Βουλή.<br />Ακόμα και αν ο ίδιος ο Μητσοτάκης, πει ότι αποχωρεί από την Πρωθυπουργία, είναι πολύ δύσκολο να ενωθούν οι σημερινές πολιτικές δυνάμεις. Το ΠΑΣΟΚ και ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν μπορεί να συνθηκολογήσει με μία κυβέρνηση που τον παρακολουθούσε. Όσοι μπουν, θα χάσουν τις δυνάμεις τους, όπως έγινε διαχρονικά με όλους τους εταίρους! Ο Συνασπισμός διαλύθηκε, το ΛΑΟΣ διαλύθηκε, η ΔΗΜΑΡ διαλύθηκε, το ίδιο και οι ΑΝΕΛ του Καμένου.<br /><br />Πιο εύκολη η κυβέρνηση ειδικού σκοπού<br /><br />Οπότε, βάσει αυτού του λογικού σεναρίου, είναι πολύ πιο εύκολο να υπάρξει μία συνεργασία διαφορετικών κομμάτων με μόνο σκοπό την κάθαρση στο ελληνικό πολιτικό σύστημα. Την απόλυτη Δικαιοσύνη και την διαλεύκανση όλων των σοβαρών σκανδάλων που ταλανίζουν την θεσμική αξιοπιστία της χώρας.<br />Το ζήτημα της κυβέρνησης ειδικού σκοπού με συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα έχει απασχολήσει αρκετά πολιτικά γραφεία.<br />Η Μ. Καρυστιανού, που διατηρεί ευρύτερες συναινέσεις έχει αναφερθεί σε αυτό. Εάν συνεχιστεί αυτή η κατρακύλα της ΝΔ, αν αυτή η εικόνα της απόλυτης σήψης και της αδικίας ευαισθητοποιήσει τους ψηφοφόρους, τότε να είστε έτοιμοι για ισχυρά πολιτικά σοκ την επόμενη χρονιά.<br />Τίποτα δεν θα είναι ίδιο!<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Ετοιμαστείτε για πολιτικό σοκ. Βασικό σενάριο η κυβέρνηση ειδικού σκοπού το 2027, ΝΔ + ΠΑΣΟΚ δεν βγάζουν 151 βουλευτές.

Ακόμα και αν ο ίδιος ο Μητσοτάκης πει ότι αποχωρεί από την Πρωθυπουργία, είναι πολύ δύσκολο να ενωθούν οι σημερινές πολιτικές δυνάμεις Η πρώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Είναι η Τουρκία το νέο Ιράν; Ανησυχία στη Δύση για το ρόλο της Άγκυρας στην αποσταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής.

<br /><img height="133" src="https://geopolitico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Geopolitico-jerusalem-post-cinan-ciddi.jpg" width="724" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μπορεί η Τουρκία να αποτελέσει τον επόμενο «πονοκέφαλο» για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, την ώρα που το Ιράν δέχεται ισχυρά πλήγματα; Η απάντηση, σύμφωνα με το άρθρο, είναι θετική – όχι ως αντίγραφο της Τεχεράνης, αλλά ως μια διαφορετική, πιο σύνθετη εκδοχή αναθεωρητικής δύναμης.</span></h3><b>Χρήστος Κωνσταντινίδης</b><br />Σοβαρές ανησυχίες για τον ρόλο της Τουρκίας στο νέο γεωπολιτικό τοπίο της Μέσης Ανατολής διατυπώνονται σε ανάλυση που φιλοξενεί η <a href="https://www.jpost.com/opinion/article-892113">The Jerusalem Post</a>, με τους αναλυτές Sinan Ciddi και Natalie Ecanow να υποστηρίζουν ότι η Άγκυρα εξελίσσεται σταδιακά σε έναν νέο, ιδιότυπο «αντίπαλο» της Δύσης.<br /><br />Το ερώτημα που τίθεται είναι σαφές! Μπορεί η Τουρκία να αποτελέσει τον επόμενο «πονοκέφαλο» για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, την ώρα που το Ιράν δέχεται ισχυρά πλήγματα; Η απάντηση, σύμφωνα με το άρθρο, είναι θετική – όχι ως αντίγραφο της Τεχεράνης, αλλά ως μια διαφορετική, πιο σύνθετη εκδοχή αναθεωρητικής δύναμης.<br /><br />Οι συγγραφείς τονίζουν ότι το βασικό ζήτημα δεν είναι ιδεολογικό – καθώς η Τουρκία δεν διαθέτει ούτε το θεοκρατικό μοντέλο ούτε τις πυρηνικές φιλοδοξίες του Ιράν – αλλά στρατηγικό. Το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο η Άγκυρα υπονομεύει ενεργά τα συμφέροντα των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και των συμμάχων τους στην περιοχή. Και, σύμφωνα με την ανάλυση, η απάντηση είναι πως αυτό συμβαίνει ολοένα και πιο ανοιχτά.<br /><br />Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη ανάπτυξη έξι αμερικανικής κατασκευής μαχητικών F-16 στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου, μια κίνηση που χαρακτηρίζεται ως κλιμάκωση της στρατιωτικοποίησης και ταυτόχρονα μήνυμα ισχύος προς την ευρύτερη περιοχή – συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ.<br /><br />Παράλληλα, η Τουρκία εμφανίζεται να αξιοποιεί τη γεωπολιτική συγκυρία προς όφελός της. Αν και προωθεί πρωτοβουλίες για κατάπαυση του πυρός στον πόλεμο με το Ιράν, η στάση αυτή ερμηνεύεται όχι ως προσπάθεια ειρήνευσης, αλλά ως κίνηση που εξυπηρετεί τη φιλοδοξία της Άγκυρας να καλύψει το κενό ισχύος που θα αφήσει μια αποδυναμωμένη Τεχεράνη.<br /><br />Κεντρικό σημείο κριτικής αποτελεί η σχέση της Τουρκίας με τη Hamas, την οποία οι ΗΠΑ χαρακτηρίζουν τρομοκρατική οργάνωση. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η υποστήριξη της Άγκυρας προς τη Χαμάς δεν περιορίζεται σε ρητορικό επίπεδο, αλλά περιλαμβάνει φιλοξενία στελεχών, παροχή διευκολύνσεων και αξιοποίηση του χρηματοπιστωτικού της συστήματος.<br /><br />Η παρουσία της Χαμάς στην Τουρκία χρονολογείται από το 2011, ενώ, όπως σημειώνεται, έχουν δοθεί ακόμη και υπηκοότητες σε ηγετικά στελέχη της οργάνωσης. Οι συγγραφείς εκτιμούν ότι αυτή η σχέση δεν αποτελεί απλώς διαφωνία με τη Δύση, αλλά συνιστά ευθεία υπονόμευση των συμφερόντων της διατλαντικής συμμαχίας.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Τουρκία διατηρεί μια διπλή στάση απέναντι στη Ρωσία. Αν και έχει προμηθεύσει την Ουκρανία με drones, κατηγορείται ότι επιτρέπει τη διακίνηση αγαθών διπλής χρήσης προς τη ρωσική αμυντική βιομηχανία και λειτουργεί ως κόμβος οικονομικών ροών που παρακάμπτουν τις κυρώσεις. Επιπλέον, αρνείται να ευθυγραμμιστεί πλήρως με το καθεστώς κυρώσεων της Δύσης.<br /><br />Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στην αγορά του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400, η οποία οδήγησε στον αποκλεισμό της Τουρκίας από το πρόγραμμα των F-35 Lightning II. Σύμφωνα με την ανάλυση, η συνύπαρξη των δύο συστημάτων θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο κρίσιμα τεχνολογικά δεδομένα των ΗΠΑ.<br /><br />Παράλληλα, η Άγκυρα κατηγορείται ότι αξιοποίησε τη διαδικασία ένταξης της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ για να αποσπάσει ανταλλάγματα από την Ουάσιγκτον, καθυστερώντας την επέκταση της Συμμαχίας για σχεδόν ενάμιση χρόνο.<br /><br />Στο ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο, η Τουρκία εμφανίζεται να ενισχύει την παρουσία της σε κρίσιμες περιοχές όπως η Συρία, το Κέρας της Αφρικής και το Κατάρ, ενώ επιδιώκει να επανακαθορίσει θαλάσσια σύνορα στην Ανατολική Μεσόγειο, αμφισβητώντας ευθέως την Κύπρο και την Ελλάδα.<br /><br />Το συμπέρασμα των αναλυτών είναι σαφές: η Τουρκία δεν είναι «το νέο Ιράν» με την κυριολεκτική έννοια, αλλά εξελίσσεται σε έναν αναθεωρητικό παίκτη με δική του δυναμική, ο οποίος εκμεταλλεύεται τη θέση του εντός της Δύσης για να προωθήσει αντικρουόμενα συμφέροντα.<br /><br />Ο μεγαλύτερος κίνδυνος, σύμφωνα με την ανάλυση, δεν είναι η υπερεκτίμηση της τουρκικής απειλής, αλλά η υποτίμησή της. Δηλαδή η συνέχιση της αντιμετώπισης της Τουρκίας ως «δύσκολου συμμάχου», τη στιγμή που –όπως υποστηρίζεται– η συμπεριφορά της απομακρύνεται όλο και περισσότερο από τα πρότυπα της συμμαχικής συνοχής.<br /><br />Σε μια περίοδο όπου οι ισορροπίες στη Μέση Ανατολή αναδιαμορφώνονται, η στάση της Άγκυρας φαίνεται να αποκτά όλο και μεγαλύτερη βαρύτητα – όχι μόνο για την περιοχή, αλλά και για το ίδιο το μέλλον του ΝΑΤΟ.<div><br /></div><div><a href="https://geopolitico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Είναι η Τουρκία το νέο Ιράν; Ανησυχία στη Δύση για το ρόλο της Άγκυρας στην αποσταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής.

Μπορεί η Τουρκία να αποτελέσει τον επόμενο «πονοκέφαλο» για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, την ώρα που το Ιράν δέχεται ισχυρά πλήγματα; Η απάντηση, σύ...

Διαβάστε την συνέχεια

NY Times: Ο πόλεμος μετατρέπει το Ιράν σε μια μεγάλη παγκόσμια δύναμη.

<a href="https://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2026/04/06pape-fczt-superJumbo.webp"><img height="200" src="https://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2026/04/06pape-fczt-superJumbo-696x870.webp" width="733" /></a><br /><br /><div>Του <b>Robert A. Pape</b><div>Τα τελευταία χρόνια, η συμβατική γεωπολιτική σοφία υποστήριζε ότι η παγκόσμια τάξη πραγμάτων κινούνταν προς τρία κέντρα ισχύος: τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κίνα και τη Ρωσία. Η άποψη αυτή βασιζόταν στην παραδοχή ότι η ισχύς προερχόταν κυρίως από το οικονομικό μέγεθος και τη στρατιωτική ικανότητα.<br /><br />Αυτή η παραδοχή δεν ισχύει πλέον. Ένα τέταρτο κέντρο παγκόσμιας ισχύος αναδύεται γρήγορα — το Ιράν — το οποίο δεν ανταγωνίζεται αυτές τις τρεις χώρες ούτε οικονομικά ούτε στρατιωτικά. Αντίθετα, η νέα του ισχύς προέρχεται από τον έλεγχό του στο σημαντικότερο ενεργειακό σημείο ασφυξίας της παγκόσμιας οικονομίας, τα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Τα Στενά επί μακρόν αποτελούσαν διεθνή θαλάσσια οδό, μέσω της οποίας πλοία από όλες τις χώρες μπορούσαν να διέρχονται. Όμως, η κοινή στρατιωτική εκστρατεία που ξεκίνησαν φέτος οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν οδήγησε την Τεχεράνη στη δημιουργία ενός επιλεκτικού στρατιωτικού αποκλεισμού των Στενών.<br /><br />Περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου διέρχεται από αυτά τα Στενά. Δεν υπάρχουν ουσιαστικές εναλλακτικές για αυτές τις διαδρομές εφοδιασμού στο άμεσο μέλλον. Αν ο ιρανικός έλεγχος στα Στενά διατηρηθεί για μήνες ή και χρόνια, όπως πιστεύω ότι μπορεί να συμβεί, θα αναδιαμορφώσει δραστικά την παγκόσμια τάξη εις βάρος των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Πολλοί αναλυτές πιστεύουν ότι ο έλεγχος του Ιράν στα Στενά του Ορμούζ είναι μόνο προσωρινός. Υπάρχει ευρέως η προσδοκία ότι οι αμερικανικές και συμμαχικές ναυτικές δυνάμεις σύντομα θα σταθεροποιήσουν την κατάσταση και ότι οι ροές πετρελαίου θα επανέλθουν στις γνώριμες γραμμές.<br /><br />Αυτή η προσδοκία είναι εσφαλμένη. Υποθέτει ότι, για να συνεχίσει να ελέγχει τα Στενά, το Ιράν πρέπει να τα κλείσει φυσικά. Όμως, όπως έχουμε ήδη δει, μπορείς να ελέγχεις τα Στενά χωρίς να τα κλείνεις. Σήμερα, τα Στενά παραμένουν ανοικτά για τα δεξαμενόπλοια. Ωστόσο, η κίνηση έχει μειωθεί πάνω από 90% από την έναρξη του πολέμου, όχι επειδή το Ιράν βύθισε κάθε πλοίο που εισήλθε στα Στενά, αλλά επειδή, υπό την αξιόπιστη απειλή επίθεσης, οι ασφαλιστικές εταιρείες απέσυραν ή ανατιμολόγησαν την ασφαλιστική κάλυψη πολεμικού κινδύνου. Το να πλήττεται ένα φορτηγό πλοίο κάθε λίγες ημέρες ήταν υπεραρκετό για να καταστήσει τον κίνδυνο μη αποδεκτό.<br /><br />Οι σύγχρονες οικονομίες δεν χρειάζονται απλώς πετρέλαιο. Χρειάζονται επίσης πετρέλαιο που να παραδίδεται στην ώρα του, σε μεγάλη κλίμακα και με προβλέψιμο ρίσκο. Όταν αυτή η αξιοπιστία καταρρέει, οι ασφαλιστικές αγορές σφίγγουν, τα ναύλα εκτοξεύονται και οι κυβερνήσεις αρχίζουν να βλέπουν την ενεργειακή πρόσβαση ως μια σύνθετη στρατηγική πρόκληση και όχι ως μια απλή συναλλαγή της αγοράς.<br /><br />Το πρόβλημα για τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι ζήτημα ασυμμετρίας. Η προστασία κάθε πετρελαϊκής αποστολής που διέρχεται από τα Στενά του Ορμούζ απέναντι σε πιθανές επιθέσεις — νάρκες, drones, πυραυλικά πλήγματα — είναι μια επιχείρηση πλήρους απασχόλησης. Απαιτεί συνεχή στρατιωτική παρουσία. Το Ιράν χρειάζεται μόνο να πλήττει ένα πετρελαιοφόρο πού και πού για να θέτει υπό αμφισβήτηση την αξιοπιστία των παγκόσμιων αποστολών πετρελαίου.<br /><br />Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν το είπε ξεκάθαρα την Πέμπτη, όταν δήλωσε ότι ήταν «μη ρεαλιστικό» να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ διά της βίας και ότι «αυτό μπορεί να γίνει μόνο σε συνεννόηση με το Ιράν». Ουσιαστικά παραδεχόταν ότι η ροή πετρελαίου δεν μπορεί να εξασφαλιστεί χωρίς τη συμφωνία της Τεχεράνης.<br /><br />Για δεκαετίες, ο Περσικός Κόλπος λειτουργούσε με μια απλή διευθέτηση: οι πετρελαιοπαραγωγοί εξήγαν, οι αγορές τιμολογούσαν και οι Ηνωμένες Πολιτείες διασφάλιζαν τη διαδρομή. Το σύστημα αυτό επέτρεπε τον ανταγωνισμό χωρίς αστάθεια. Τώρα, όμως, καταρρέει.<br /><br />Τα κράτη του Κόλπου εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις εξαγωγές ενέργειας για τα κρατικά τους έσοδα. Όταν τα ασφάλιστρα εκτοξεύονται και η ναυσιπλοΐα γίνεται αβέβαιη, οι δημοσιονομικές επιπτώσεις είναι άμεσες. Οι κυβερνήσεις προσαρμόζονται. Τα φορτία ανακατευθύνονται. Τα συμβόλαια επαναδιαπραγματεύονται.<br /><br />Αν αυτή η αβεβαιότητα επιμείνει, η διευθέτηση στον Κόλπο θα αλλάξει αναπόφευκτα, δίνοντας τη θέση της σε μια διαφορετική περιφερειακή τάξη — μια τάξη στην οποία τα κράτη του Κόλπου θα προσαρμόζονται ολοένα περισσότερο στον δρώντα που μπορεί να επηρεάζει πιο άμεσα την αξιοπιστία των εξαγωγών τους. Και αυτός ο δρών είναι πλέον το Ιράν.<br /><br />Οι παγκόσμιες συνέπειες θα είναι πιο έντονες στην Ασία. Η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και η Ινδία εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την ενέργεια του Κόλπου. Η Κίνα, αν και πιο διαφοροποιημένη, επίσης εξαρτάται από την περιοχή για μεγάλο μέρος των ενεργειακών της εισαγωγών. Αυτές οι εξαρτήσεις είναι ενσωματωμένες σε υποδομές — διυλιστήρια, θαλάσσιες διαδρομές και συστήματα αποθήκευσης — που δεν μπορούν να αναδιαμορφωθούν γρήγορα.<br /><br />Αν η διαταραχή στον ενεργειακό εφοδιασμό συνεχιστεί, οι επιπτώσεις θα είναι εκτεταμένες. Το υψηλότερο κόστος ασφάλισης και μεταφοράς θα αυξήσει τις τιμές. Τα εμπορικά ισοζύγια θα επιδεινωθούν. Τα νομίσματα θα αποδυναμωθούν. Ο πληθωρισμός θα αυξηθεί. Η ενεργειακή εξάρτηση θα αρχίσει να διαμορφώνει την πολιτική. Οι κυβερνήσεις θα δίνουν προτεραιότητα στην πρόσβαση στην ενέργεια. Οι διπλωματικές επιλογές θα περιοριστούν. Οι ενέργειες που ενέχουν κίνδυνο περαιτέρω αστάθειας θα γίνουν δυσκολότερο να διατηρηθούν. Ένας κόσμος σαν εκείνον της δεκαετίας του 1970, όπου τα πετρελαϊκά σοκ οδήγησαν σε χρόνια στασιμοπληθωρισμού, δεν θα είναι πλέον μια μακρινή ανάμνηση αλλά μια πραγματικότητα που πλησιάζει.<br /><br />Και πάλι, το Ιράν θα είναι ο ωφελημένος.<br /><br />Η Κίνα εξαρτάται από την ενέργεια του Κόλπου για να διατηρήσει την ανάπτυξή της. Η Ρωσία ωφελείται από τις υψηλότερες και πιο ασταθείς τιμές της ενέργειας. Το Ιράν αποκτά διαπραγματευτική ισχύ χάρη στη θέση του στο στρατηγικό σημείο ασφυξίας του Ορμούζ. Καθεμία από αυτές τις τρεις χώρες έχει κίνητρα που στρέφονται ενάντια στην οικονομική σταθερότητα των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους. Οι τρεις αυτές χώρες δεν χρειάζεται να συντονιστούν με τυπικό τρόπο. Η ίδια η δομή του συστήματος τις ωθεί προς την ίδια κατεύθυνση. Έτσι αναδύεται μια νέα τάξη πραγμάτων — όχι μέσω μιας επίσημης συμμαχίας, τουλάχιστον όχι στην αρχή, αλλά μέσω συγκλινόντων κινήτρων που με τον χρόνο αλληλοενισχύονται.<br /><br />Άλλα πιθανά σενάρια στη διαμόρφωση της νέας παγκόσμιας τάξης είναι ακόμη πιο σκοτεινά. Φανταστείτε το Ιράν να ελέγχει περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου, τη Ρωσία περίπου το 11% και την Κίνα να μπορεί να απορροφήσει μεγάλο μέρος αυτής της προσφοράς. Θα μπορούσαν να σχηματίσουν ένα καρτέλ που θα στερούσε από τη Δύση το 30% του παγκόσμιου πετρελαίου. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερα σύνθετη ανάλυση για να αντιληφθεί κανείς τις καταστροφικές συνέπειες: απότομη υποχώρηση της ισχύος των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης και μια παγκόσμια μετατόπιση προς την Κίνα, τη Ρωσία και το Ιράν.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται μπροστά σε μια δύσκολη επιλογή: είτε να δεσμευθούν σε μια μακροπρόθεσμη προσπάθεια επαναφοράς του ελέγχου στα Στενά του Ορμούζ, είτε να αποδεχθούν μια νέα παγκόσμια ενεργειακή διευθέτηση στην οποία ο αμερικανικός έλεγχος δεν θα είναι πλέον διασφαλισμένος.<br /><br />Αν επιλέξουν την αποδοχή, το αποτέλεσμα είναι σαφές: το διεθνές σύστημα θα αναδιοργανωθεί με το Ιράν ως τέταρτο κέντρο παγκόσμιας ισχύος. Αν όμως οι Ηνωμένες Πολιτείες επιλέξουν να επαναφέρουν τον στρατιωτικό έλεγχο, τότε τις περιμένει μια μακρά σύγκρουση, την οποία είναι πολύ πιθανό να χάσουν.<br /><br />Ο πόλεμος με το Ιράν δεν είναι μια στρατιωτική σύγκρουση από την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν απλώς να αποχωρήσουν, με τα πράγματα να επιστρέφουν στην προηγούμενη κατάσταση. Το Ιράν ασφαλώς θα απαιτήσει βαρύ τίμημα σε μια νέα συνεννόηση με τις Ηνωμένες Πολιτείες — όμως αυτό το τίμημα θα είναι σίγουρα μικρότερο από εκείνο του εναλλακτικού μέλλοντος. Πρόκειται για έναν πόλεμο που μετασχηματίζει τα πάντα και, αν αυτές οι αλλαγές συνεχιστούν έστω και για λίγα χρόνια, η παγκόσμια τάξη θα αλλάξει αμετάκλητα.<br /><br /><a href="https://www.anixneuseis.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div><div><br /></div>

NY Times: Ο πόλεμος μετατρέπει το Ιράν σε μια μεγάλη παγκόσμια δύναμη.

Του Robert A. Pape Τα τελευταία χρόνια, η συμβατική γεωπολιτική σοφία υποστήριζε ότι η παγκόσμια τάξη πραγμάτων κινούνταν προς τρία κέντρα ι...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι θα γίνει όταν εκπνεύσει το τελεσίγραφο Τραμπ στο Ιράν; Τα 3 σενάρια.

<img height="133" src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2026/04/trab-696x464.jpg" width="727" /><br /><br />Η εμπειρία των τελευταίων μηνών δείχνει ότι ο Τραμπ χρησιμοποιεί τα τελεσίγραφα ως εργαλείο πίεσης, αλλά όχι πάντα με προβλέψιμη κατάληξη<br /><br />Με το ρολόι να μετρά αντίστροφα προς τις 03:00 πμ της Τετάρτης, ο Ντόναλντ Τραμπ διαμηνύει στην Τεχεράνη: αν δεν ανοίξει το Στενό του Ορμούζ «ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει». <br /><br />Πρόκειται για μία από τις πιο επικίνδυνες στιγμές της κρίσης που ξεκίνησε στα τέλη Φεβρουαρίου, με την αγορά και τη διεθνή κοινότητα να προσπαθούν να αποκωδικοποιήσουν τις επόμενες κινήσεις της Ουάσιγκτον.<br /><br />Η Wall Street Journal συγκεντρώνει 3 βασικά σενάρια:<div><br />1. Καμία άμεση ενέργεια (χαμηλή πιθανότητα)<br /><br />Το ενδεχόμενο να μην υπάρξει στρατιωτική δράση θεωρείται το λιγότερο πιθανό. Ο Τραμπ έχει επενδύσει πολιτικά στο τελεσίγραφο και μια υπαναχώρηση θα μπορούσε να υπονομεύσει την αξιοπιστία του.<br /><br />Ωστόσο, έχει αφήσει ανοιχτά «παράθυρα», όπως η ιδέα επιβολής διοδίων στα πλοία που διέρχονται από το Στενό του Ορμούζ – ένα πιθανό εργαλείο αποκλιμάκωσης χωρίς άμεση στρατιωτική σύγκρουση.<br /><br />2. «Συμφωνία» ή παράταση μέσω διαπραγματεύσεων<br /><br />Ένα δεύτερο σενάριο είναι η ανακοίνωση προόδου στις συνομιλίες. Ο Τραμπ θα μπορούσε να επικαλεστεί εξελίξεις στις διαπραγματεύσεις για να μεταθέσει την προθεσμία κατά λίγες ημέρες ή να μειώσει την ένταση των απειλών.<br /><br />Διπλωματικές πρωτοβουλίες βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, αν και –όπως έχει δηλώσει– οι μέχρι τώρα προτάσεις της Τεχεράνης «δεν είναι αρκετές».</div><div><br />3. Σφοδρά πλήγματα<br /><br />Το πιο δραματικό σενάριο παραμένει στο τραπέζι. Αν η Ουάσιγκτον κρίνει ότι η Τεχεράνη καθυστερεί σκόπιμα τις διαπραγματεύσεις, δεν αποκλείεται να δοθεί εντολή για σφοδρές επιθέσεις αμέσως μετά τη λήξη της διορίας. Αυτές θα μπορούσαν να είναι είτε μαζικές –όπως έχει απειλήσει ο Τραμπ– είτε κλιμακωτές, με στόχο την αύξηση της πίεσης και την εξαναγκαστική επιστροφή του Ιράν στο τραπέζι των συνομιλιών.<br /><br />Η εμπειρία των τελευταίων μηνών δείχνει ότι ο Τραμπ χρησιμοποιεί τα τελεσίγραφα ως εργαλείο πίεσης, αλλά όχι πάντα με προβλέψιμη κατάληξη. Αυτό καθιστά τη σημερινή διορία ένα κρίσιμο –και εξαιρετικά ρευστό– σημείο καμπής, με τις αγορές ενέργειας και τη γεωπολιτική ισορροπία να εξαρτώνται από τις αποφάσεις των επόμενων ωρών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.naftemporiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι θα γίνει όταν εκπνεύσει το τελεσίγραφο Τραμπ στο Ιράν; Τα 3 σενάρια.

Η εμπειρία των τελευταίων μηνών δείχνει ότι ο Τραμπ χρησιμοποιεί τα τελεσίγραφα ως εργαλείο πίεσης, αλλά όχι πάντα με προβλέψιμη κατάληξη Με...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «χρυσό» μπλόκο στα Στενά του Ορμούζ. Γιατί η Ρωσία ευνοείται από τον αποκλεισμό.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/11/Russian-currency.webp"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/11/Russian-currency-696x464.webp" width="719" /></a><br /><br />Ενώ η παγκόσμια οικονομία παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα την κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή, η Μόσχα φαίνεται να βρίσκει στο κλείσιμο των θαλάσσιων διόδων μια απρόσμενη πηγή πλούτου. Ο αποκλεισμός των στενών του Ορμούζ, που παραδοσιακά αποτελούν την «αρτηρία» του παγκόσμιου εμπορίου ενέργειας, έχει δημιουργήσει ένα ντόμινο εξελίξεων που μετατρέπει τη Ρωσία στον μεγάλο κερδισμένο της νέας κρίσης.<br />Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Γερμανορωσικού Εμπορικού Επιμελητηρίου, η Ρωσία αποκομίζει πλέον δισεκατομμύρια ευρώ από τις εξαγωγές εμπορευμάτων, εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι οι δικές της οδοί εξαγωγής παραμένουν ανοιχτές και ανεπηρέαστες από τις ταραχές στην περιοχή του Κόλπου.<br /><br />Ιστορικά κέρδη σε περιβάλλον πολέμου<br /><br />«Η Ρωσία είναι ο μεγάλος κερδισμένος του νέου πολέμου στη Μέση Ανατολή», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ματίας Σεπ, πρόεδρος του Επιμελητηρίου, επισημαίνοντας πως η κατάσταση αυτή μπορεί να αποφέρει στη χώρα ένα απροσδόκητο κέρδος ιστορικής κλίμακας.<br />Τα νούμερα που παρουσίασε το Επιμελητήριο από τη Μόσχα είναι αποκαλυπτικά:<br />Μηνιαία έσοδα: Οι εξαγωγές πετρελαίου, φυσικού αερίου και λιπασμάτων ξεπερνούν πλέον τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ (11,54 δισ. δολάρια).<br />Ετήσια αύξηση: Με την τιμή του αργού να σταθεροποιείται γύρω στα 100 δολάρια το βαρέλι, ο ρωσικός προϋπολογισμός αναμένεται να ενισχυθεί κατά 71,8 δισεκατομμύρια δολάρια επιπλέον των αρχικών προβλέψεων.<div><br />Η «ανάσα» του ρωσικού προϋπολογισμού<br /><br />Πριν από το ξέσπασμα των συγκρούσεων που οδήγησαν στον αποκλεισμό των στενών, ο ρωσικός προϋπολογισμός αντιμετώπιζε πιέσεις, καθώς είχε σχεδιαστεί με βάση μια τιμή πετρελαίου στα 59 δολάρια το βαρέλι. Η εκτόξευση της τιμής του Brent, η οποία στην αρχή της εβδομάδας ξεπέρασε τα 111 δολάρια, ανατρέπει πλήρως το σκηνικό.<br />Η Μόσχα χρησιμοποιεί αυτό το «ενεργειακό μέρισμα» για να θωρακίσει την οικονομία της και να συνεχίσει τη χρηματοδότηση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στην Ουκρανία, ελπίζοντας ταυτόχρονα πως η νέα γεωπολιτική πραγματικότητα θα αναγκάσει τη Δύση να αναθεωρήσει τις κυρώσεις.<br /><br />Το σενάριο των 200 δολαρίων<br /><br />Παρόλο που η τρέχουσα κατάσταση κρίνεται ήδη εξαιρετικά κερδοφόρα, ορισμένοι κύκλοι στη ρωσική πρωτεύουσα βλέπουν ακόμα πιο ψηλά. Αν η τιμή του πετρελαίου αγγίξει τα 200 δολάρια, τα συνολικά έσοδα θα μπορούσαν να φτάσουν τα 350,4 δισεκατομμύρια δολάρια – ένα ποσό που θα πρόσθετε 247 δισεκατομμύρια δολάρια πάνω από τις προβλέψεις, αλλάζοντας άρδην τους παγκόσμιους οικονομικούς συσχετισμούς.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το «χρυσό» μπλόκο στα Στενά του Ορμούζ. Γιατί η Ρωσία ευνοείται από τον αποκλεισμό.

Ενώ η παγκόσμια οικονομία παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα την κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή, η Μόσχα φαίνεται να βρίσκει στο κλείσιμο των θαλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Καύσιμα… με το δελτίο στα ευρωπαϊκά αεροδρόμια. Στα όριά του οι αερομεταφορές.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/airplanes.jpg"><img height="86" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/airplanes-696x298.jpg" width="723" /></a><br /><br />Περιορισμοί στα διαθέσιμα καύσιμα καταγράφονται στα ιταλικά αεροδρόμια του Μπρίντιζι, της Πεσκάρα και του Ρέτζο Καλάμπρια. Πριν από δύο ημέρες, ανάλογα προβλήματα είχαν προκύψει στα αεροδρόμια Μιλάνο-Λινάτε, της Βενετίας, του Τρεβίζο και της Μπολόνια.<br /><br />Σε ό,τι αφορά το Μπρίντιζι, έγινε γνωστό ότι τουλάχιστον μέχρι αύριο το μεσημέρι τα αεροσκάφη δεν θα μπορούν να ανεφοδιάζονται με καύσιμα στο συγκεκριμένο αεροδρόμιο. Εξαιρούνται από το έκτακτο αυτό μέτρο κυβερνητικά αεροσκάφη και πτήσεις για παροχή βοήθειας σε περίπτωση ναυαγίων και οι οποίες εξυπηρετούν υγειονομικές ανάγκες. Στο Ρέτζο Καλάμπρια, παράλληλα, μέχρι αύριο κάθε αεροσκάφος θα μπορεί να ανεφοδιάζεται το πολύ με 3.000 λίτρα καυσίμων, ενώ στην Πεσκάρα της κεντρικής Ιταλίας, μέχρι και την Τετάρτη είναι διαθέσιμο μόνον ένα βυτιοφόρο καυσίμων με 20.000 λίτρα.<div><br />Στα «κόκκινα» Βρετανία και Γαλλία<br /><br />Η κατάσταση δεν περιορίζεται στην Ιταλία: τα ευρωπαϊκά αεροδρόμια αντιμετωπίζουν κίνδυνο έλλειψης καυσίμων, καθώς οι επιπτώσεις του κλεισίματος του Στενού του Ορμούζ από το Ιράν για τις περισσότερες μεταφορές πετρελαίου πλήττουν την ήπειρο. Το αεροδρόμιο Heathrow του Λονδίνου και άλλα αεροδρόμια της Βρετανίας είναι τα πιο ευάλωτα, με ακυρώσεις πτήσεων λόγω καυσίμων να έχουν ήδη αρχίσει. Η περιφερειακή αεροπορική εταιρεία Skybus διέκοψε ένα δρομολόγιο λόγω των τιμών των καυσίμων.<br /><br />Τα γαλλικά αεροδρόμια ενδέχεται να είναι τα επόμενα, σύμφωνα με εκτιμήσεις της εταιρείας ενεργειακής ανάλυσης Kpler. «Η Γαλλία έχει το δεύτερο μεγαλύτερο έλλειμμα μεταξύ προσφοράς και ζήτησης στις εκτιμήσεις μας, μετά τη Βρετανία», δήλωσε ο Τζορτζ Σο, ανώτερος αναλυτής πετρελαίου στην Kpler, σημειώνοντας παράλληλα ότι η Γαλλία βρίσκεται σε καλή θέση για να προμηθευτεί επιπλέον καύσιμα από πηγές εκτός του Κόλπου.<br /><br />Ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν ώθησε την Τεχεράνη να κλείσει το Στενό του Ορμούζ για το μεγαλύτερο μέρος της ναυτιλίας, διαταράσσοντας τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας. Περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων προμηθειών αργού πετρελαίου διέρχονταν μέχρι πρόσφατα από τη θαλάσσια οδό. Οι ευρωπαϊκές τιμές καυσίμων αεροσκαφών έφτασαν το ρεκόρ των 1.900 δολαρίων ανά μετρικό τόνο, σύμφωνα με το εξειδικευμένο περιοδικό Argus.<br /><br />Μέχρι στιγμής, τα αεροδρόμια της ηπείρου διαθέτουν αρκετό καύσιμο για να συνεχίσουν να πετούν τα αεροσκάφη, αλλά το Argus προειδοποίησε για πιθανές ελλείψεις. Η Πορτογαλία ενδέχεται να εξαντλήσει τα αποθέματα καυσίμων αεροσκαφών σε τέσσερις μήνες, σύμφωνα με τις προβλέψεις του περιοδικού, ενώ η Ουγγαρία σε πέντε, η Δανία σε έξι, η Ιταλία και η Γερμανία σε επτά, και η Γαλλία και η Ιρλανδία σε οκτώ. Η Πολωνία είναι σχεδόν αυτάρκης σε καύσιμα αεροσκαφών, οπότε είναι απίθανο να αντιμετωπίσει κρίση.</div><div><br />Ανησυχίες<br /><br />«Η τρέχουσα κατάσταση στη Μέση Ανατολή και η αβεβαιότητα σχετικά με τη διάρκειά της προκαλούν πράγματι ανησυχίες όσον αφορά τη διαθεσιμότητα καυσίμων αεροσκαφών στην Ευρώπη τις επόμενες εβδομάδες και μήνες», δήλωσε η Ουρανία Γεωργουτσάκου, διευθύνουσα σύμβουλος της ομάδας πίεσης Airlines for Europe. Ο CEO της Ryanair, Michael O’Leary, δήλωσε ότι η εταιρεία του εξετάζει το ενδεχόμενο να ακυρώσει «το 5-10% των πτήσεων κατά τους μήνες Μάιο, Ιούνιο και Ιούλιο» σε περίπτωση που «ο πόλεμος συνεχιστεί μέχρι τον Μάιο ή τον Ιούνιο».<br /><br />Ο επικεφαλής της αεροπορικής εταιρείας χαμηλού κόστους προειδοποίησε ότι «οι αεροπορικές εταιρείες δεν θα έχουν την ευελιξία να επιλέξουν τις διαδρομές» που θα θυσιάσουν. «Θα πρέπει να ακυρώσουμε δρομολόγια σε όποιο αεροδρόμιο μας συμβουλεύσουν οι εταιρείες καυσίμων… και νομίζω ότι θα μας ενημερώσουν με προειδοποίηση πέντε ή επτά ημερών», πρόσθεσε.<br /><br />Ακόμη και πριν από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, οι αεροπορικές εταιρείες είχαν επισημάνει ότι η ΕΕ αντιμετώπιζε διαρθρωτικό έλλειμμα κηροζίνης, που οφειλόταν εν μέρει στις κυρώσεις κατά του ρωσικού πετρελαίου και στη μείωση της ευρωπαϊκής διυλιστικής ικανότητας. Η ευρωπαϊκή παραγωγή καυσίμων αεροσκαφών βασίζεται στις εισαγωγές αργού πετρελαίου, κυρίως από τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Καθαρός εισαγωγέας<br /><br />«Η Ευρώπη αποτελεί από καιρό καθαρό εισαγωγέα καυσίμων αεροσκαφών, με τις εισαγωγές να αντιπροσωπεύουν περίπου το 30% της περιφερειακής ζήτησης», προειδοποίησε πέρυσι η ένωση αεροπορικών εταιρειών IATA. «Αυτή η αυξανόμενη εξάρτηση από τις εισαγωγές, σε συνδυασμό με την άνιση ανάπτυξη των υποδομών, υπογραμμίζει τον κίνδυνο τοπικών ελλείψεων και διακυμάνσεων των τιμών, ιδίως εάν γεωπολιτικές αναταράξεις ή κυρώσεις περιορίσουν περαιτέρω τη διαθεσιμότητα καυσίμων αεροσκαφών σε παγκόσμιο επίπεδο», έγραψε η IATA στην ανάλυσή της για το 2025.<br /><br />Αν και χαρακτήρισε τη Γαλλία ως τη δεύτερη πιο ευάλωτη χώρα στην Ευρώπη σε περίπτωση πιθανής έλλειψης καυσίμων αεροσκαφών, ο Σο της Kpler δήλωσε ότι πιστεύει ότι το Παρίσι θα αντιμετωπίσει λιγότερα προβλήματα από το Λονδίνο, ακόμη και αν οι προμήθειες από τον Κόλπο παραμείνουν μπλοκαρισμένες. «Μπορεί να προμηθευτεί ποσότητες μέσω ξηράς από τις Κάτω Χώρες ή το Βέλγιο», οι οποίες λειτουργούν ως «κέντρα διακίνησης πετρελαίου της Ευρώπης», δεδομένου ότι αποτελούν το κύριο σημείο εισόδου για το πετρέλαιο που μεταφέρεται δια θαλάσσης, ανέφερε.</div><div><br />Δυσκολίες εξοικονόμησης<br /><br />Παρά την επικείμενη κρίση καυσίμων, οι αεροπορικές εταιρείες δυσκολεύονται να εξοικονομήσουν καύσιμα. Από την αρχή του πολέμου στο Ιράν, οι αερομεταφορείς έχουν αναγκαστεί να πετούν σε μακρύτερες διαδρομές για να αποφύγουν τον Κόλπο, καταναλώνοντας έτσι περισσότερο κηροζίνη. Σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό οργανισμό εναέριας κυκλοφορίας Eurocontrol, «1.150 πτήσεις είναι πιθανό να συνεχίσουν να επηρεάζονται από αλλαγές δρομολογίων κάθε μέρα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, όσο διαρκεί η σύγκρουση στη σημερινή της μορφή».<br /><br />Μια γρήγορη λήξη του πολέμου φαίνεται απίθανη, αφού ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ συνεχίζει τις απειλές προς το Ιράν Αυτό κάνει τα αεροδρόμια και τις αεροπορικές εταιρείες να ανησυχούν όλο και περισσότερο για την πρόσβασή τους στα καύσιμα. «Όσο περισσότερο συνεχίζονται οι εχθροπραξίες, τόσο μεγαλύτερος είναι ο αντίκτυπος στη ζήτηση, όσον αφορά την αύξηση των τιμών των καυσίμων και την πιθανή αύξηση της έλλειψης καυσίμων σε πολλά μέρη του κόσμου, κάτι που θα μπορούσε επίσης να επηρεάσει τον όγκο των πτήσεων καθώς και τις τιμές των εισιτηρίων», δήλωσε το Eurocontrol.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Καύσιμα… με το δελτίο στα ευρωπαϊκά αεροδρόμια. Στα όριά του οι αερομεταφορές.

Περιορισμοί στα διαθέσιμα καύσιμα καταγράφονται στα ιταλικά αεροδρόμια του Μπρίντιζι, της Πεσκάρα και του Ρέτζο Καλάμπρια. Πριν από δύο ημέρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Πώς το Ιράκ μπορεί να… “σώσει την παρτίδα”, όταν τελειώσει η σύρραξη στο Ιράν.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/iraqi_oil.jpg"><img height="132" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/iraqi_oil-696x459.jpg" width="719" /></a><br /><br />Το Ιράκ μπορεί να επαναφέρει τις εξαγωγές αργού πετρελαίου σε περίπου 3,4 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως μέσα σε μία εβδομάδα, εφόσον τερματιστεί ο πόλεμος με το Ιράν και αποκατασταθεί η ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ, δήλωσε ο επικεφαλής της κρατικής Basra Oil Company, επισημαίνοντας τη μεγάλη πτώση της παραγωγής λόγω της κρίσης.<br /><br />Αποκατάσταση σε μια εβδομάδα<br /><br />Όπως αναφέρει το Reuters, το Ιράκ θα μπορούσε να αποκαταστήσει τις εξαγωγές αργού πετρελαίου σε περίπου 3,4 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως μέσα σε μία εβδομάδα, υπό την προϋπόθεση ότι θα τερματιστεί ο πόλεμος με το Ιράν και θα ανοίξει εκ νέου τα Στενά του Ορμούζ, σύμφωνα με τον επικεφαλής της κρατικής Basra Oil Company.<br /><br />Σύμφωνα με ανάλυση του Reuters, μεταξύ των παραγωγών πετρελαίου του Κόλπου, το Ιράκ έχει υποστεί τη μεγαλύτερη απώλεια εσόδων από το πετρέλαιο λόγω του ουσιαστικού αποκλεισμού του Στενού, καθώς δεν διαθέτει εναλλακτικές διαδρομές εξαγωγής.<br /><br />Η χώρα, η οποία αποτελεί τον δεύτερο μεγαλύτερο παραγωγό στον Οργανισμό Πετρελαιοεξαγωγικών Κρατών (ΟΠΕΚ), μπορεί να επαναφέρει γρήγορα την παραγωγή στα επίπεδα πριν από τις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις στο Ιράν στα τέλη Φεβρουαρίου, οι οποίες οδήγησαν ουσιαστικά στο κλείσιμο της στρατηγικής θαλάσσιας οδού. Περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας ροής πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου διέρχεται συνήθως από το Στενό του Ορμούζ.<div><br />Το πρόβλημα του Ορμούζ<br /><br />Ο Μπάσεμ Αμπντούλ Καρίμ δήλωσε ότι μέχρι στιγμής το Ιράν έχει παράσχει μόνο προφορικές διαβεβαιώσεις που θα επέτρεπαν στα ιρακινά δεξαμενόπλοια να διέλθουν από το Στενό. «Δεν έχουμε λάβει κανένα επίσημο έγγραφο σχετικά με την άδεια διέλευσης ιρακινών δεξαμενόπλοιων», δήλωσε σε συνέντευξή του στο Reuters.<br /><br />Όπως ανέφερε, η παραγωγή από τα νότια πετρελαϊκά πεδία του Ιράκ ανέρχεται περίπου σε 900.000 βαρέλια ημερησίως, ωστόσο εάν λήξει ο πόλεμος και διασφαλιστεί η ασφαλής διέλευση από το Στενό, οι εξαγωγές θα μπορούσαν να φτάσουν τα 3,4 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως μέσα σε μία εβδομάδα.<br /><br />Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει απειλήσει ότι θα «εξαπολύσει κόλαση» στην Τεχεράνη εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία έως το τέλος της Τρίτης, που θα επιτρέψει την αποκατάσταση της κυκλοφορίας στο Στενό του Ορμούζ. Τον περασμένο μήνα, η παραγωγή πετρελαίου του Ιράκ μειώθηκε περίπου κατά 80%, φτάνοντας τα 800.000 βαρέλια ημερησίως, καθώς ο πόλεμος εμπόδισε τις εξαγωγές και οι δεξαμενές αποθήκευσης γέμισαν, σύμφωνα με αξιωματούχους του ενεργειακού τομέα που μίλησαν στο Reuters.</div><div><br />Μειωμένη παραγωγή<br /><br />Με περιορισμένες δυνατότητες εξαγωγής, η παραγωγή στο κοίτασμα Rumaila μειώθηκε σε περίπου 400.000 βαρέλια ημερησίως, από περίπου 1,35 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως πριν από τη σύγκρουση, ενώ στο κοίτασμα Zubair η παραγωγή διαμορφώθηκε περίπου στα 300.000 βαρέλια ημερησίως, μειωμένη κατά 340.000 βαρέλια ημερησίως σε σχέση με τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο, σύμφωνα με τον Αμπντούλ Καρίμ.<br /><br />Αρκετά μικρότερα πεδία λειτουργούν σε περιορισμένο επίπεδο, ώστε να συνεχιστεί η παραγωγή συνοδευτικού φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται για την εγχώρια παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, ενώ σε άλλες εγκαταστάσεις η διακοπή λειτουργίας αξιοποιήθηκε για την πραγματοποίηση εργασιών συντήρησης.<br /><br />Πριν από την έναρξη του πολέμου, η συνολική παραγωγή πετρελαίου του Ιράκ ανερχόταν σε περίπου 4,3 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, επίπεδο που επιτρέπει την εξαγωγή 3,4 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως ακόμη και λαμβάνοντας υπόψη ζημιές που σχετίζονται με τη σύγκρουση.<br /><br />Η παραγωγή φυσικού αερίου από τα κοιτάσματα της Βασόρας μειώθηκε σε περίπου 700 εκατομμύρια standard κυβικά πόδια ημερησίως, έναντι περίπου 1,1 δισεκατομμυρίων standard κυβικών ποδιών ημερησίως πριν από τον πόλεμο, κυρίως λόγω της μειωμένης παραγωγής πετρελαίου.</div><div><br />Απώλειες λόγω πληγμάτων<br /><br />Για την κάλυψη της εγχώριας ζήτησης, η Basra Oil Company διοχετεύει περίπου 400.000 βαρέλια ημερησίως αργού πετρελαίου στο βόρειο Ιράκ. Από αυτά, περίπου 150.000 βαρέλια ημερησίως μεταφέρονται με φορτηγά και περίπου 250.000 βαρέλια ημερησίως μέσω εγχώριου αγωγού, προκειμένου να τροφοδοτηθούν διυλιστήρια με ζήτηση περίπου 500.000 βαρελιών ημερησίως.<br /><br />Η παραγωγή από τα βόρεια κοιτάσματα του Κιρκούκ ανέρχεται περίπου σε 380.000 βαρέλια ημερησίως, σύμφωνα με τον Αμπντούλ Καρίμ. Ερωτηθείς για τις επιπτώσεις επιθέσεων με drones, ο Αμπντούλ Καρίμ δήλωσε ότι τα πλήγματα σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις προκάλεσαν «σημαντικές απώλειες στη συνέχεια της παραγωγής και των πετρελαϊκών δραστηριοτήτων», προσθέτοντας ότι στο στόχαστρο βρέθηκαν τόσο ξένες όσο και ιρακινές εταιρείες παροχής υπηρεσιών.<br /><br />Σημειώνεται ότι επίθεση με δύο drones που στόχευσε το κοίτασμα Rumaila το Σάββατο τραυμάτισε τρεις Ιρακινούς εργαζομένους, σύμφωνα με πηγές ασφαλείας και ενέργειας που μίλησαν στο Reuters. Ο Αμπντούλ Καρίμ ανέφερε ότι η επίθεση στο βόρειο τμήμα του κοιτάσματος Rumaila έπληξε εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούνται από τις αμερικανικές εταιρείες υπηρεσιών πετρελαϊκών πεδίων Schlumberger και Baker Hughes, προκαλώντας πυρκαγιά η οποία τέθηκε υπό έλεγχο.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Πώς το Ιράκ μπορεί να… “σώσει την παρτίδα”, όταν τελειώσει η σύρραξη στο Ιράν.

Το Ιράκ μπορεί να επαναφέρει τις εξαγωγές αργού πετρελαίου σε περίπου 3,4 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως μέσα σε μία εβδομάδα, εφόσον τερματι...

Διαβάστε την συνέχεια

Θράκη: Παραθρησκευτική προπαγάνδα απο τη ψευδομουφτεία- Στόχος της τα παιδιά 40 «παιδικά ιφτάρ» σε Πομακοχώρια.

<a href="https://rodopipress.gr/wp-content/uploads/2025/03/DSC_0479.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="598" height="134" src="https://rodopipress.gr/wp-content/uploads/2025/03/DSC_0479.jpg" width="726" /></a><br /><img src="https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg" /><br /><div><b>Γιάννης Κολεΐδης</b></div><div>Σε μια απροκάλυπτη επίδειξη ισχύος και επιχειρησιακής ετοιμότητας, η ψευδομουφτεία Ξάνθης, υπό την καθοδήγηση του Μουσταφά Τράμπα και με την πλήρη κάλυψη των φιλοπροξενικών μηχανισμών, ολοκλήρωσε έναν κύκλο 40 και πλέον «δράσεων» κατά τη διάρκεια του φετινού Ραμαζανιού.<br /><br />Με πρόσχημα τη θρησκευτική κατάνυξη, ο παραθρησκευτικός μηχανισμός στόχευσε ευθέως στη νέα γενιά της μειονότητας, οργανώνοντας «παιδικά ιφτάρ» σε δεκάδες οικισμούς του νομού, από την πόλη της Ξάνθης έως τα πιο απομακρυσμένα χωριά των Πομάκων.<br /><br /><img height="480" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/04/thraki1.jpg" width="640" /><br /><br /><div>Η εργαλειοποίηση της παιδικής αθωότητας<br /><br />Το RodopiPress προχώρησε σε ενδελεχή ανάλυση του φωτογραφικού υλικού που διακίνησε η ψευδομουφτεία, αποκαλύπτοντας ένα καλοστημένο επικοινωνιακό παιχνίδι. Σε όλες σχεδόν τις λήψεις, το επίκεντρο είναι τα παιδιά.<br /><br />Η ψευδομουφτεία χρησιμοποιεί τους ανηλίκους ως «ανθρώπινη ασπίδα» και ελκυστικό περιτύλιγμα για να νομιμοποιήσει τις παράνομες δομές των «Κορανικών Σχολείων». Η θρησκεία μετατρέπεται σε όχημα για εμπέδωση ιδεολογικών κατευθύνσεων σε ηλικίες που στερούνται κριτικής ικανότητας.<br /><br /><img height="480" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/04/thraki2.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Στημένα πλάνα, επανάληψη προσώπων και περιορισμένη απήχηση<br /><br />Παρά τις διθυραμβικές ανακοινώσεις για «εκατοντάδες συμμετέχοντες», ο φακός προδίδει την αλήθεια. Οι φωτογραφίες αποκαλύπτουν στημένα πλάνα με χρήση κοντινών λήψεων για να κρυφτούν τα άδεια τραπέζια και οι περιορισμένοι χώροι. Συγκεκριμένες ομάδες ατόμων και παιδιών εμφανίζονται να μετακινούνται από οικισμό σε οικισμό, δημιουργώντας ψευδαίσθηση γενικευμένης κινητοποίησης. Η συμμετοχή της ευρύτερης τοπικής κοινωνίας φαίνεται ισχνή, με τις εκδηλώσεις να θυμίζουν «κλειστές» συγκεντρώσεις του μηχανισμού.<br /><br /><img height="480" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/04/thraki3.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Ο ρόλος των «γκρίζων» μηχανισμών<br /><br />Οι εικόνες βρίθουν από πανό και σημαίες μη αναγνωρισμένων σωματείων. Δεν πρόκειται για αθώες γιορτές, αλλά για οργανωμένη προσπάθεια επιβολής παραθεσμικών συμβόλων στον δημόσιο χώρο, με στόχο τη διεθνή κατανάλωση και την προβολή μιας «παράλληλης» διοικητικής δομής.<br /><br />Η κινητοποίηση συντονίστηκε από το λεγόμενο «Συμβουλευτικό Όργανο» (BTTADK), επιβεβαιώνοντας τον απόλυτο έλεγχο των φιλοπροξενικών κύκλων. Η επιμονή σε ευαίσθητους οικισμούς όπως ο Εχίνος, η Πάχνη και η Γλαύκη αποκαλύπτει την πρόθεση του μηχανισμού να ελέγξει πλήρως την κοινωνική ζωή της ορεινής περιοχής, χρησιμοποιώντας τον Μουσταφά Τράμπα ως τον απόλυτο τοποτηρητή ξένων συμφερόντων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div></div>

Θράκη: Παραθρησκευτική προπαγάνδα απο τη ψευδομουφτεία- Στόχος της τα παιδιά 40 «παιδικά ιφτάρ» σε Πομακοχώρια.

Γιάννης Κολεΐδης Σε μια απροκάλυπτη επίδειξη ισχύος και επιχειρησιακής ετοιμότητας, η ψευδομουφτεία Ξάνθης, υπό την καθοδήγηση του Μουσταφά ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η 25η Τροπολογία: Εκκλήσεις για χρήση της και απομάκρυνση του Τραμπ.

<a href="https://www.athens24.gr/custom/domain_1/image_files/o-tramp-gia-toys-eortasmoys-tis-25is-martioy-stin-ellada_photo_63524.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="405" data-original-width="720" height="113" src="https://www.athens24.gr/custom/domain_1/image_files/o-tramp-gia-toys-eortasmoys-tis-25is-martioy-stin-ellada_photo_63524.jpg" width="705" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Συζητήσεις αποπομπής λόγω των απειλών του Αμερικανού Προέδρου να επιτεθεί σε πολιτικές υποδομές στο Ιράν</span></h3><b>Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Όλο και περισσότεροι Αμερικανοί πολιτικοί καλούν την κυβέρνηση να εξετάσει το ενδεχόμενο επίκλησης της 25ης Τροπολογίας του Συντάγματος των ΗΠΑ για την απομάκρυνση του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ από το αξίωμα, επικαλούμενοι ισχυρισμούς ότι έχει κλιμακώσει έναν «παράνομο» πόλεμο με το Ιράν.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή έρχεται εν μέσω απειλών του Αμερικανού Προέδρου να επιτεθεί σε πολιτικές υποδομές στο Ιράν, κάτι που θα συνιστούσε έγκλημα πολέμου σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Απαραίτητα για την επιβίωση ενός πληθυσμού αντικείμενα -συμπεριλαμβανομένων των μονάδων επεξεργασίας νερού- απαγορεύονται ως στρατιωτικοί στόχοι βάσει των Συμβάσεων της Γενεύης.<div><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="320" src="https://www.youtube.com/embed/-Md60rOPPl4" width="630" youtube-src-id="-Md60rOPPl4"></iframe><br /><br />Οι υποδομές θα μπορούσαν να θεωρηθούν έγκυρος στόχος μόνο εάν έχουν διπλή χρήση για τον στρατό του Ιράν. Ωστόσο, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει απειλήσει όχι μόνο να ανατινάξει ορισμένους από τους σταθμούς παραγωγής ενέργειας του Ιράν, αλλά να τους ανατινάξει όλους.<br /><br />Όταν πιέστηκε από δημοσιογράφους να απαντήσει για το θέμα αυτό, ο Τραμπ έγινε επιθετικός και είπε ότι δεν ανησυχεί και ότι «το πραγματικό έγκλημα πολέμου» θα είναι «να επιτραπεί στο Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα».<br /><br /><div class="embed-twitter" style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin-left: auto; margin-right: auto;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2041219324959166850" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=true&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2041219324959166850&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fkosmos%2F996733%2Ftropologia-apomakrynsi-tramp%2F&sessionId=bb83c852bd27565e6d3dc2f555b9d10db37008f0&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 768px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="box-sizing: border-box; margin-bottom: 26px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word;"></p></div><div class="embed-twitter" style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin-left: auto; margin-right: auto;"></div>Η ανάρτηση που έριξε λάδι στη φωτιά<br /><br />Οι Δημοκρατικοί κάλεσαν το υπουργικό του συμβούλιο του Αμερικανού Προέδρου να επικαλεστεί την 25η Τροπολογία, ιδιαίτερα μετά την ανάρτησή του στο Truth Social το Πάσχα των Καθολικών.<br /><br />«Η Τρίτη (07/04) θα είναι ημέρα ηλεκτροπαραγωγικού σταθμού και ημέρα γέφυρας, όλα τυλιγμένα σε ένα, στο Ιράν. … Ανοίξτε το γ@μ@μ@νο Στενό (σ.σ. Ορμούζ), τρελοί μπάσταρδοι, αλλιώς θα ζείτε στην κόλαση», έγραψε μεταξύ άλλων.<br /><br />Ο σκληρός τόνος του Τραμπ αντιμετωπίστηκε με επικρίσεις από νομοθέτες και αρκετό κόσμο σε όλη τη χώρα, με πολλούς να ζητούν την απομάκρυνσή του από τον Λευκό Οίκο μέσω.<br />Τι είναι η 25η ΤροπολογίαΧωρίζεται σε τέσσερα άρθρα και το Άρθρο 4 ασχολείται συγκεκριμένα με καταστάσεις όπου ένας Πρόεδρος αδυνατεί να εκτελέσει τη δουλειά του, αλλά δεν παραιτείται οικειοθελώς.<br />Σύμφωνα με το Άρθρο 4, ο νυν Αντιπρόεδρος και η πλειοψηφία του υπουργικού συμβουλίου του Τραμπ θα πρέπει να τον κηρύξουν ανίκανο να εκτελέσει τα καθήκοντά του ως Πρόεδρος και να τον απομακρύνουν. Ο Αντιπρόεδρος στη συνέχεια γίνεται υπηρεσιακός Πρόεδρος.<br />Πώς λειτουργεί: Για να μεταβιβάσει προσωρινά την εξουσία στον Αντιπρόεδρο, ένας Πρόεδρος στέλνει επιστολή στον Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων και στον προσωρινό Πρόεδρο της Γερουσίας. Η επιστολή αναφέρει ότι ο πρόεδρος «αδυνατεί να ασκήσει τις εξουσίες και τα καθήκοντα του αξιώματός του».</div><div><br />Η 25η Τροπολογία προστέθηκε στο αμερικανικό Σύνταγμα μετά τη δολοφονία του Προέδρου Τζον Φ. Κένεντι το 1963, για να διευκρινίσει τους κανόνες για την αντικατάσταση ενός αποβιώσαντος ή ανίκανου Προέδρου, και τελικά επικυρώθηκε το 1967, προς διασφάλιση της «άμεσης, ομαλής και δημοκρατικής μεταβίβασης της εκτελεστικής εξουσίας», ώστε να διασφαλιστεί ότι οι ΗΠΑ έχουν έναν Πρόεδρο και έναν Αντιπρόεδρο που λειτουργούν συνεχώς.<br /><br />Υπήρξαν εκκλήσεις για την απομάκρυνση του Τραμπ από το αξίωμα βάσει της τροποποίησης και κατά τη διάρκεια της πρώτης του θητείας ως Προέδρου, όταν δεν καταδίκασε τους υποστηρικτές του για την εισβολή στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ το 2021.<br />«Ο αυτοκράτορας είναι γυμνός. Ώρα για την 25η Τροπολογία»<br /><br />Η βουλευτής Αριζόνα Γιασαμίν Ανσάρι (Δημοκρατική) ήταν μία από τις πολιτικούς που έκανε έκκληση να αποπεμφθεί ο Τραμπ, καθώς πιστεύει ότι αποτελεί απειλή για την εθνική ασφάλεια.<br /><br />«Η 25η Τροπολογία υπάρχει για κάποιο λόγο. Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών είναι ένας διαταραγμένος τρελός και αποτελεί απειλή για την εθνική ασφάλεια της χώρας μας και του υπόλοιπου κόσμου», έγραψε συγκεκριμένα στο X.<br /><br />Ο Άντονι Σκαραμούτσι, χρηματοδότης και πρώην Διευθυντής Επικοινωνίας του Λευκού Οίκου για σύντομο χρονικό διάστημα με τον Τραμπ κατά τη διάρκεια της πρώτης Προεδρίας του, ήταν επίσης επικριτικός.<br /><br />«Ήταν γι’ αυτό ακριβώς που οι Ιδρυτές μας σκέφτηκαν ότι το καλύτερο που είχαν να κάνουν θα ήταν να απομακρύνουν έναν τρελό που κατέχει το εκτελεστικό αξίωμα. Έγινε πιο επίσημο με την 25η τροπολογία, αλλά περισσότεροι άνθρωποι τώρα θα έπρεπε να ζητούν την απομάκρυνση αυτού του ανθρώπου».<br /><br />Η βουλευτής Μέλανι Στάνσμπερι (Δημοκρατικοί) κάλεσε το Κογκρέσο και το Υπουργικό Συμβούλιο να δράσουν: «Ο αυτοκράτορας είναι γυμνός. Ώρα για την 25η Τροπολογία. Το Κογκρέσο και το Υπουργικό Συμβούλιο πρέπει να δράσουν».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Η 25η Τροπολογία: Εκκλήσεις για χρήση της και απομάκρυνση του Τραμπ.

Συζητήσεις αποπομπής λόγω των απειλών του Αμερικανού Προέδρου να επιτεθεί σε πολιτικές υποδομές στο Ιράν Ιωάννα Γκορόγια Όλο και περισσότερο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινή Πηγή: Ο Ερντογάν ηττημένος του πολέμου. Η τουρκική οικονομική ψευδαίσθηση καταρρέει.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/ERDOGAN-630x400.jpg" width="731" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ενώ ο Τραμπ και ο Νετανιάχου βρίσκονται επί τω έργω, ο Ερντογάν εξαφανίζεται.</span></h3><b>Γιόρεμ Άντρι</b><br />Υπάρχουν και ηττημένοι σε αυτόν τον πόλεμο. Και ένας από τους μεγαλύτερους εξ αυτών είναι ο Ερντογάν. Ο άνθρωπος που επιχείρησε να ανακόψει το ρεύμα των εξελίξεων, βρέθηκε τελικά παρασυρμένος από αυτό.<br /><br />Αντιληφθείτε την εικόνα: Ο άνθρωπος αυτός αναστάτωσε την υφήλιο για να αποτρέψει μια επίθεση κατά του Ιράν. Προσπάθησε να μεσολαβήσει. Προσπάθησε να ασκήσει επιρροή. Προσπάθησε να είναι ο κεντρικός παίκτης.<br /><br />Η πραγματικότητα όμως; Τον πέταξε εκτός παιχνιδιού. Οι Ιρανοί τον απέρριψαν. Και ο ίδιος παρέμεινε στο περιθώριο, σε ρόλο θεατή. Και στο μεταξύ; Ο άξονας που σχηματίστηκε μεταξύ Τραμπ και Νετανιάχου ηγείται μιας ιστορικής στρατιωτικής κίνησης, χωρίς να τον ρωτήσει και χωρίς καν να τον ενημερώσει.<br /><br />Και δεν σταματά εκεί. Η οικονομική αναταραχή χτυπά ήδη την πόρτα της Τουρκίας: Οι τιμές της ενέργειας εκτοξεύονται, οι αγορές κλυδωνίζονται και η οικονομική ψευδαίσθηση αρχίζει να καταρρέει.<br /><br />Αυτό που κάποτε φάνταζε ως μια αναδυόμενη περιφερειακή δύναμη, μοιάζει πλέον με μια απογοητευμένη ηγεσία, η οποία αντιλαμβάνεται ότι το παιχνίδι έχει μεταφερθεί σε άλλο γήπεδο.<br /><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραηλινή Πηγή: Ο Ερντογάν ηττημένος του πολέμου. Η τουρκική οικονομική ψευδαίσθηση καταρρέει.

Ενώ ο Τραμπ και ο Νετανιάχου βρίσκονται επί τω έργω, ο Ερντογάν εξαφανίζεται. Γιόρεμ Άντρι Υπάρχουν και ηττημένοι σε αυτόν τον πόλεμο. Και έ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η διορία Τραμπ σε Ιράν λήγει ξημερώματα Τετάρτης… μετά “λίθινη εποχή”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.focusfm.gr/wp-content/uploads/2026/04/ipa.jpg.webp" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="700" data-original-width="1100" height="127" src="https://www.focusfm.gr/wp-content/uploads/2026/04/ipa.jpg.webp" width="736" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Εκτοξεύοντας νέες απειλές εναντίον του ιρανικού καθεστώτος, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ τόνισε στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε στον Λευκό Οίκο ότι θα καταστρέψει «κάθε σταθμό παραγωγής ενέργειας» και «κάθε γέφυρα» στο Ιράν εντός 4 ωρών από την εκπνοή του τελεσιγράφου, εφόσον η Τεχεράνη δεν αποδεχθεί τους όρους της Ουάσιγκτον για τον τερματισμό της σύγκρουσης.<br /><br />Η διορία που έδωσε ο Τραμπ στο ιρανικό καθεστώς εκπνέει στις 8 το βράδυ της Τρίτης (ώρα Ανατολικής Ακτής στις ΗΠΑ, 3 τα ξημερώματα της Τετάρτης στην Ελλάδα).<br /><br />«Όλες οι γέφυρες του Ιράν θα καταστραφούν μέχρι τα μεσάνυχτα αύριο, όλοι οι σταθμοί παραγωγής ενέργειας θα τεθούν εκτός λειτουργίας (…) και δεν θα είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν ξανά», δήλωσε εμφατικά ο πρόεδρος Τραμπ. «Και θα γίνει εντός τεσσάρων ωρών, εάν το θελήσουμε», συμπλήρωσε.<br /><br />Υποστηρίζοντας ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν ακόμη και να εμπλακούν στην ανοικοδόμηση της χώρας, ο Τραμπ είπε πως θα προτιμούσε να μην καταστραφούν υποδομές ζωτικής σημασίας. Το Ιράν θα μπορούσε να εξουδετερωθεί «εν μία νυκτί», τόνισε ο πρόεδρος Τραμπ, συμπληρώνοντας πως «αυτή η νύχτα ενδέχεται να είναι η αυριανή».<div><br />Οι Ιρανοί είναι «διατεθειμένοι να υποφέρουν προκειμένου να αποκτήσουν την ελευθερία τους»<br /><br />Οι Ιρανοί είναι «διατεθειμένοι να υποφέρουν» προκειμένου να ανατραπεί το καθεστώς στην Τεχεράνη, υποστήριξε ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Ερωτηθείς σχετικά με την απειλή βομβαρδισμών κατά ενεργειακών υποδομών στο Ιράν και τον αντίκτυπο που θα είχαν αυτοί στον ιρανικό λαό, ο Τραμπ ισχυρίστηκε πως «οι Ιρανοί είναι διατεθειμένοι να υποφέρουν προκειμένου να αποκτήσουν την ελευθερία τους». Ανέφερε επίσης πως η Ουάσιγκτον έχει πληροφορίες που υποδηλώνουν ότι οι πολλοί Ιρανοί τάσσονται υπέρ της συνέχισης των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε βάρος του ιρανικού καθεστώτος.<div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Η διορία Τραμπ σε Ιράν λήγει ξημερώματα Τετάρτης… μετά “λίθινη εποχή”.

Εκτοξεύοντας νέες απειλές εναντίον του ιρανικού καθεστώτος, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ τόνισε στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παρα...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: το νέο Ιράν; Η αυξανόμενη πρόκληση της Άγκυρας για τα δυτικά συμφέροντα .

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://enimerosi-news.gr/wp-content/uploads/2016/07/tourkiki-simaia.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="630" data-original-width="1000" height="126" src="https://enimerosi-news.gr/wp-content/uploads/2016/07/tourkiki-simaia.jpg" width="732" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Καθώς το Ιράν και οι πληρεξούσιοί του δέχονται χτυπήματα από τις αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις, η Τουρκία θα μπορούσε να αναδειχθεί ως ο επόμενος «μπαμπούλας» της περιοχής; Η απάντηση είναι πιθανώς ναι, αν και με ιδιαίτερη μορφή.</div><br /><b>ΤΩΝ <a href="https://www.jpost.com/">SINAN CIDDI, NATALIE ECANOW</a></b><br />Η Τουρκία δεν είναι Ιράν, αλλά η απεικόνιση της Τουρκίας ως ενοχλητικής ή απλώς «περίπλοκης» χώρας ενδυναμώνει ένα ώριμο αντίπαλο καθεστώς με καθιερωμένο ιστορικό υπονόμευσης των δυτικών συμμάχων του. Ο ισχυρισμός ότι η Τουρκία δεν έχει την ιδεολογική ακαμψία ή την πυρηνική φιλοδοξία του Ιράν είναι αληθής, αλλά σε μεγάλο βαθμό άσχετος.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η Τουρκία υπονομεύει ενεργά τα συμφέροντα ασφαλείας των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Άγκυρα κάνει ακριβώς αυτό, και το κάνει περισσότερο θράσος με το πέρασμα του χρόνου.<br /><br /><div>Δεν χρειάζεται να ψάξει κανείς πολύ στο παρελθόν για να βρει παραδείγματα. Μόλις στις 9 Μαρτίου, η Τουρκία ανέπτυξε έξι αμερικανικής κατασκευής μαχητικά αεροσκάφη F-16 στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου. Η κίνηση αυτή ήταν μια σημαντική κλιμάκωση για να μην αναφέρουμε την πιθανή παραβίαση του αμερικανικού δικαίου. Τα έξι μαχητικά ήταν επίσης μια ορατή πράξη εκφοβισμού που απευθύνεται στο Ισραήλ, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη των 300 μιλίων από την Κύπρο.<br /><br />Η Τουρκία αξιοποιεί την περιφερειακή της θέση όχι για να ενισχύσει τις δυτικές συμμαχίες της, αλλά για να προκαλέσει τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους εταίρους της. Η Τουρκία ηγείται των προσπαθειών για την επίτευξη εκεχειρίας στον πόλεμο κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, όχι επειδή επιθυμεί πρωτίστως να φέρει ειρήνη στην περιοχή, αλλά επειδή ένα αποδυναμωμένο ιρανικό καθεστώς θα εξυπηρετήσει τη φιλοδοξία της Άγκυρας να αναδειχθεί σε περιφερειακό ηγεμόνα.<br /><br />Αυτό δεν είναι ασυνήθιστο. Πουθενά αυτή η τάση δεν είναι πιο ξεκάθαρη από ό,τι στη σχέση της Τουρκίας με τη Χαμάς, η οποία προηγείται της τρέχουσας σύγκρουσης. Η υποστήριξη της Άγκυρας προς τη Χαμάς δεν περιορίζεται απλώς σε ρητορικούς επαίνους.<br /><br />Η υποστήριξη της Τουρκίας προς τη Χαμάς δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως ζήτημα διαφωνίας με τη Δύση ή ως μια κατανοητή σχέση μιας χώρας με μουσουλμανική πλειοψηφία με την «παλαιστινιακή υπόθεση». Θα πρέπει να θεωρείται ως αυτό που είναι: μια χώρα του ΝΑΤΟ που υποστηρίζει μια οργάνωσης που έχει χαρακτηριστεί ως τρομοκρατική από τις ΗΠΑ και υπονομεύει τα συμφέροντα ασφαλείας της διατλαντικής συμμαχίας.</div><div><br />Η σχέση της Τουρκίας με τη Χαμάς<br /><br />Η Χαμάς, ως πληρεξούσιος του Ιράν, έχει εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της Άγκυρας υπονομεύοντας τα συμφέροντα ασφαλείας του Ισραήλ, κάτι που η Τουρκία δεν θα ήθελε να αλλάξει μετά το τέλος του τρέχοντος πολέμου.<br /><br />Το 2011, η Χαμάς εγκαθίδρυσε παρουσία στην Τουρκία κατόπιν πρόσκλησης της τουρκικής κυβέρνησης. Στα χρόνια που ακολούθησαν, η Άγκυρα συνεργάστηκε ανοιχτά με αξιωματούχους της Χαμάς και χορήγησε υπηκοότητα στον εκλιπόντα πολιτικό επικεφαλής της ομάδας, Ισμαήλ Χανίγιε, και στον αναπληρωτή του, Σαλέχ αλ-Αρούρι. Η Τουρκία διευκόλυνε τη ροή χρημάτων και υλικού μέσω της οικονομικής υποδομής της χώρας, ενθαρρύνοντας τη Χαμάς να πραγματοποιήσει τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου.<br /><br />Η Τουρκία παραχωρεί ανοιχτά τη χρήση του εδάφους της στη Χαμάς, επιτρέποντας στην οντότητα να σχεδιάζει τρομοκρατικές επιθέσεις, να στρατολογεί και να συγκεντρώνει κεφάλαια. Μέχρι σήμερα, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν θεωρεί τη Χαμάς τρομοκρατική οργάνωση. Αυτή δεν είναι η συμπεριφορά ενός «δύσκολου συμμάχου» με τον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες απλώς έχουν τις διαφωνίες τους. Οι αναφορές που υποβαθμίζουν την υποστήριξη της Τουρκίας προς τη Χαμάς σε μια υποσημείωση υποτιμούν πόσο εδραιωμένη είναι αυτή η υποστήριξη και πόσο μπορεί να αυξηθεί στο μέλλον.<br /><br />Είναι αλήθεια, όπως παρατηρούν οι αναλυτές, ότι η Τουρκία και το Ιράν δεν είναι ίδιες σε καμία άμεση σύγκριση. Η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ και υποψήφια για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η υποστήριξή της προς τη Χαμάς είναι ίσως το μόνο σημείο σαφούς επικάλυψης με το Ιράν. Ωστόσο, είναι επίσης αλήθεια ότι δεν υπάρχουν δύο αντίπαλοι που να μοιάζουν μεταξύ τους. Είναι ακριβώς η θέση της Τουρκίας στη Δύση που την καθιστά πιο ισχυρή αντίπαλο των δυτικών.<br /><br />Κανένας άλλος σύμμαχος του ΝΑΤΟ δεν απαιτεί ταυτόχρονα την αμυντική ολοκλήρωση της Δύσης, ενώ παράλληλα βοηθά τους αντιπάλους της ίδιας συμμαχίας. Η αγορά του ρωσικού συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας S-400 από την Τουρκία συνοψίζει τέλεια αυτή την προοπτική.<br /><br />Ο λόγος που η κατοχή των S-400 όσο και F-35 από την Τουρκία θα ήταν επικίνδυνη είναι ότι τα δύο συστήματα, που λειτουργούν σε τακτική εγγύτητα μεταξύ τους ή δικτυωμένα μεταξύ τους, θα επέτρεπαν στη Μόσχα να αποκτήσει πολύτιμες πληροφορίες χρήσιμες για την κατάρριψη F-35 που πετούσαν Αμερικανοί ή σύμμαχοι των ΗΠΑ.<br /><br />Η απομάκρυνση της Τουρκίας από το πρόγραμμα F-35 και η επιβολή κυρώσεων από τις ΗΠΑ εμπόδισαν την πραγματοποίηση τέτοιων σεναρίων. Ωστόσο, ο Ερντογάν δεν έκανε πίσω μετά από αυτό το φιάσκο. Καθυστέρησε ενεργά την επέκταση του ΝΑΤΟ, καθυστερώντας την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας κατά σχεδόν 18 μήνες για να αποσπάσει μαχητικά αεροσκάφη F-16 από την Ουάσινγκτον.<br /><br />Καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία, η Τουρκία πούλησε όπλα στην Ουκρανία, αλλά μόνο ενώ παράλληλα αγνοούσε την πώληση αγαθών διπλής χρήσης που ωφελούν την αμυντική βιομηχανική βάση της Ρωσίας. Η Άγκυρα παρείχε επίσης ένα επιτρεπτικό περιβάλλον για παράνομες ρωσικές χρηματοοικονομικές ροές και, μέχρι σήμερα, αρνήθηκε να συμμετάσχει στην εφαρμογή διεθνών κυρώσεων κατά της Μόσχας.<br /><br />Τέτοιες ενέργειες αποτελούν ενεργή υπονόμευση της συλλογικής άμυνας του ΝΑΤΟ, ενώ παράλληλα η ίδια επωφελείται από τις συναλλαγές με τον Ρώσο αντίπαλό του. Η ρητορική που χαρακτηρίζει την Τουρκία ως το νέο Ιράν δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως μια σύγκριση όλων όσων αντιπροσωπεύει η Τουρκία. Είναι μια έκφραση που αποσκοπεί στο να μεταδώσει την ανάδειξη της Άγκυρας ως αντιπαλό “ηγεμόνα” που θα διαδεχθεί το Ιράν.<br /><br />Βεβαίως η “δημιουργία” ενός νέου περιφερειακού ηγεμόνα μπορεί να έχει εκλογικά οφέλη, ιδιαίτερα για τους Ισραηλινούς ηγέτες. Οι πολιτικοί συχνά ευδοκιμούν όταν υπάρχει ένας εχθρός γύρω από τον οποίο μπορούν να συσπειρωθούν. Ωστόσο, οι πολιτικοί μπορούν εξίσου εύκολα να εδραιώσουν την κληρονομιά τους αξιοποιώντας θετικές ευκαιρίες. Για παράδειγμα, οι Συμφωνίες του Αβραάμ θα μείνουν στην ιστορία ως ένα από τα καθοριστικά επιτεύγματα του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου – και του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Οι Συμφωνίες δεν καθοδηγήθηκαν από τον φόβο ενός περιφερειακού μπαμπούλα, αλλά από οικονομικές ευκαιρίες και μια γνήσια επιθυμία για ευημερία στη Μέση Ανατολή. Το εμπόριο και οι επενδύσεις μεταξύ του Ισραήλ και των εταίρων του στον Κόλπο αυξήθηκαν σημαντικά μετά την υπογραφή των Συμφωνιών.<br /><br />Με άλλα λόγια, οι καριέρες των Ισραηλινών ηγετών δεν εξαρτώνται από την άνοδο ενός νέου Ιράν. Υπάρχουν και άλλες τάσεις που πρέπει να αξιοποιηθούν, πράγμα που σημαίνει ότι οι προειδοποιήσεις για την Τουρκία πρέπει να εκληφθούν ως κάτι περισσότερο από απλή έπαρση. Επιπλέον, ενώ οι αναλυτές προσδιορίζουν σωστά την ιδεολογική πρόθεση της Τουρκίας ως ανόμοια με του Ιράν, αγνοούν τα λογικά αποτελέσματα της συμπεριφοράς της Τουρκίας.<br /><br />Η Τουρκία δεν διαθέτει δύναμη Quds και πυρηνικό πρόγραμμα, αλλά διατηρεί αυξανόμενη στρατιωτική παρουσία στο Κέρας της Αφρικής, τη Συρία και το Κατάρ. Η Άγκυρα επιδιώκει να επεκτείνει την επιρροή της και ενδεχομένως να επιβάλει νέα κυρίαρχα θαλάσσια σύνορα στην ανατολική Μεσόγειο, αμφισβητώντας τα καθιερωμένα σύνορα της Κύπρου και της Ελλάδας.<br /><br />Η σύγκριση του Ιράν και της Τουρκίας δεν πρέπει να είναι θεολογική – πρέπει να είναι στρατηγική. Και στρατηγικά, η Τουρκία είναι ολοένα και πιο αναθεωρητική. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι η λανθασμένη ταυτοποίηση της Τουρκίας με το Ιράν.<br /><br />Συνεχίζει να αντιμετωπίζει την Τουρκία ως έναν κανονικό σύμμαχο όταν δεν συμπεριφέρεται πλέον ως τέτοιος. Η Τουρκία δεν είναι το «νέο Ιράν» με την κυριολεκτική έννοια – αλλά δεν είναι πλέον αξιόπιστος σύμμαχος του ΝΑΤΟ. Ο κίνδυνος δεν έγκειται στην υπερβολή των φιλοδοξιών της Άγκυρας, αλλά στη συνέχιση της δικαιολογίας της, ενώ διαβρώνει τις ίδιες τις δομές συμμαχίας που εδώ και καιρό στηρίζουν τη δυτική ασφάλεια.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: το νέο Ιράν; Η αυξανόμενη πρόκληση της Άγκυρας για τα δυτικά συμφέροντα .

Καθώς το Ιράν και οι πληρεξούσιοί του δέχονται χτυπήματα από τις αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις, η Τουρκία θα μπορούσε να αναδειχθεί ω...

Διαβάστε την συνέχεια