Μουντιάλ 2026: Πως ιστορία και πολιτική «έπαιξαν μπάλα»

<img height="150" src="https://i.ytimg.com/vi/hajSEKk3gu4/hqdefault.jpg" width="728" /><br /><br /><div>Η πολιτική λένε δεν πρέπει να έχει σχέση με τον αθλητισμό. Αυτό ισχύει μόνο στα λόγια, γιατί στην πράξη η πολιτική ασκείται και μέσω του αθλητισμού, Ο «βασιλιάς των σπορ», το ποδόσφαιρο είναι το πολυτιμότερο «εργαλείο» αυτής της διαδικασίας. Ο Νότης Μαριάς πρώην ευρωβουλευτής και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης μιλά στο militaire news για την πολιτική που «έπαιξε μπάλα» στα γήπεδα του Μουντιάλ 2026. Η νίκη των αποικιοκρατών, η ήττα του Τραμπ, τα Φόκλαντς που οι Αργεντίνοι δεν ξεχνούν κι άλλα πολλά που έγιναν και αποδεικνύουν ότι πολιτική και γεωπολιτική δεν μπορούν να διαχωριστούν από τον αθλητισμό, όσο κι αν το θέλουμε.</div><div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="337" src="https://www.youtube.com/embed/hajSEKk3gu4" width="679" youtube-src-id="hajSEKk3gu4"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μουντιάλ 2026: Πως ιστορία και πολιτική «έπαιξαν μπάλα»

Η πολιτική λένε δεν πρέπει να έχει σχέση με τον αθλητισμό. Αυτό ισχύει μόνο στα λόγια, γιατί στην πράξη η πολιτική ασκείται και μέσω του αθλ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Άδειασμα» από την Καθημερινή στο Μαξίμου για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. «Μην πανηγυρίζετε ακόμα».

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/5a55ed886c8bdf3c51e4e3baa43a4777_XL.jpg?v=3" width="766" /><br /><br /><div>Η «Καθημερινή της Κυριακής» έβαλε φρένο στους πανηγυρισμούς, επισημαίνοντας ότι οι επιθέσεις κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και οι θριαμβολογίες για τις αρχειοθετήσεις αποτυπώνουν μια αλαζονική αντίληψη που προκαλεί το κοινό αίσθημα.<br /><br />Στην κυβέρνηση πίστεψαν ότι οι αρχειοθετήσεις για εννέα βουλευτές της ΝΔ στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ θα μπορούσαν να αποτελέσουν αφορμή για πολιτική αντεπίθεση.<br />Ωστόσο, ο ενθουσιασμός δεν κράτησε πολύ.</div><div><br />Η «Καθημερινή της Κυριακής», με το κύριο άρθρο της, έβαλε φρένο στους πανηγυρισμούς, επισημαίνοντας ότι οι επιθέσεις κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και οι θριαμβολογίες για τις αρχειοθετήσεις αποτυπώνουν μια αλαζονική αντίληψη που προκαλεί το κοινό αίσθημα.</div><div><br />Δεν ήταν λίγοι εκείνοι στη ΝΔ που διάβασαν πίσω από τις γραμμές μια σαφή προειδοποίηση: όσο η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ παραμένει ανοιχτή πολιτικά και τέσσερα κυβερνητικά στελέχη εξακολουθούν να βρίσκονται αντιμέτωπα με τη Δικαιοσύνη, οι πρόωροι πανηγυρισμοί μόνο κόστος μπορούν να προκαλέσουν.<br />Ή αλλιώς ο Παπαχελάς έστειλε τις προειδοποιήσεις του…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Άδειασμα» από την Καθημερινή στο Μαξίμου για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. «Μην πανηγυρίζετε ακόμα».

Η «Καθημερινή της Κυριακής» έβαλε φρένο στους πανηγυρισμούς, επισημαίνοντας ότι οι επιθέσεις κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και οι θριαμβολ...

Διαβάστε την συνέχεια

Βόμβα Ρούμπιν για τον ρόλο του Τ. Μπάρακ σε Κύπρο και Αιγαίο.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-07/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-07-21_123018722.png?itok=RCUS9A_6" width="766" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Ελληνισμός βάλλεται από παντού και η περίοδος είναι άκρως επικίνδυνη</span></h3>Ελλάδα και Τουρκία κινούνται σε τροχιά πιθανής στρατιωτικής σύγκρουσης μέσω της Κύπρου αποκαλύπτει ειδικός, προκαλώντας μεγάλη ανησυχία για τα σχέδια του Ερντογάν στο Αιγαίο. <br /><br />Ο γνωστός Αμερικανός αναλυτής Μάικλ Ρούμπιν προειδοποιεί έντονα ότι ένας αμφίρροπος διπλωματικός συμβιβασμός στο Κυπριακό κρύβει τεράστιους κινδύνους, καθώς μπορεί να επιτρέψει στην Τουρκία να αποκτήσει προνομιακό έλεγχο στην περιοχή.<br /><br />Επισημαίνει ότι τυχόν αποδυνάμωση της Κυπριακής Δημοκρατίας θα λειτουργήσει ως ντόμινο εις βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, αποσταθεροποιώντας άμεσα το Αιγαίο και ειδικά στα ελληνικά νησιά, αναφέρει <a href="https://www.meforum.org/mef-observer/compromising-with-turkey-on-cyprus-will-lead-to-war-in-the-aegean">ΜΜΕ</a>.<br /><br />Ο Ρούμπιν αποκαλύπτει για πρώτη φορά ότι ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ, Τομ Μπάρακ, έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, της Συρίας και της Τουρκίας, και πιθανόν και στο Αιγαίο.<br /><br />Οι πολιτικές και οι ισορροπίες που προωθούνται μέσω αυτών των διπλωματικών πρωτοβουλιών θεωρεί ότι ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά τα συμφέροντα της Ελλάδας και της Κύπρου, εξυπηρετώντας ευρύτερα σχέδια ανακατανομής ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο, ενισχύοντας υπέρμετρα την τουρκική επιρροή.<br /><br />Ο Ρούμπιν δήλωσε: " Η María Ángela Holguín, προσωπική απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες για την Κύπρο, σύντομα θα αποκαλύψει μια συμφωνία που, όπως ισχυρίζεται, θα λύσει τα προβλήματα με «εποικοδομητική ασάφεια». Αφήστε στην άκρη ότι μια τέτοια ασάφεια είναι κακή πρακτική. Σκοτώνει ανθρώπους και θα σπείρει τους σπόρους για γενιές συγκρούσεων.<br /><br />Το πρόβλημα είναι ότι ο Γκουτέρες και ο Ολγκίν είναι τόσο επικεντρωμένοι στην απομόνωση της Κύπρου που αγνοούν το προηγούμενο που κινδυνεύουν να δημιουργήσουν. Καθώς τα Ηνωμένα Έθνη προτείνουν μια ακόμη λύση που θα νομιμοποιούσε και θα ανταμείβει αναδρομικά την κατοχή της Τουρκίας, ο Ερντογάν απαιτεί αναθεώρηση των θαλάσσιων ορίων, αν όχι του εδαφικού ελέγχου στο Αιγαίο. <br /><br />Εάν το σχέδιο του ΟΗΕ προχωρήσει στην Κύπρο, η Τουρκία θα είχε δίκιο να πιστεύει ότι μπορεί να επιτύχει τους στόχους της στο Αιγαίο στρατιωτικά, κερδίζοντας τη διεθνή έγκριση εάν απλώς περιμένει αρκετά.<br /><br />Αλλά δεν θα χρειαζόταν απαραίτητα η Άγκυρα να περιμένει αρκετά, επειδή οι Τούρκοι διπλωμάτες και ίσως ο Αμερικανός πρέσβης Τομ Μπαράκ θα επικαλούνταν εύκολα και επανειλημμένα το κυπριακό προηγούμενο ( συμφωνία στο νησί μέσω ΟΗΕ) για να παραχωρήσουν στην Τουρκία την κατοχή ελληνικών νησιών εν μέσω εθνοκάθαρσης.<br /><br />Πολύ συχνά, αξιωματούχοι του ΟΗΕ και Ευρωπαίοι διπλωμάτες συνδέουν τον συμβιβασμό με την πολυπλοκότητα. Αυτό που πραγματικά κάνουν, ωστόσο, είναι κακή πρακτική. Δεν θα πρέπει να υπάρχει λύση για την Κύπρο που να μην απαιτεί πρώτα την εκκένωση κάθε τουρκικού στρατεύματος και Τούρκου εποίκου στο νησί και την επανάληψη της πλήρους κυπριακής κυριαρχίας σε ολόκληρη την επικράτεια της χώρας".<br /><br />Η χώρα μας κινδυνεύει σύμφωνα με τον Ρούμπιν, σε οποιαδήποτε "σχέδιο" του ΟΗΕ στην Κύπρο να νομιμοποιήσει την τουρκική κατοχή, και να δώσει "συγχωροχάρτι" στα εγκλήματα του Αττίλα, αφού θα έδινε το " δικαίωμα" στην Τουρκία να πράξει το ίδιο και στο Αιγαίο.<br /><br />Αυτό δηλώνει ένας έμπειρος Αμερικανός ειδικός που έχει περάσει από τους διαδρόμους του αμερικανικού Πενταγώνου, και έχει δει και κατανοήσει βαθιά, το έχει γίνει στην Κύπρο πριν 52 χρόνια από το τότε κράτος των ΗΠΑ, που έδωσε την άδεια για τουρκική εισβολή στο νησί.<br /><br />Οι Τούρκοι δεν θα σταματήσουν στην Κύπρο, και ενδεχωμένος να επιχειρήσουν να πράξουν το ίδιο στο Αιγαίο, κατά ελληνικού νησιού, όπως το Καστελόριζο για παράδειγμα, το οποίο αποτελεί αγκάθι στα μάτια του από το μακρινό 1964, και τις προσπάθειες της τότε τουρκικής κυβέρνησης στις ΗΠΑ, για την κυριαρχία του.<br /><br />Το ακόμα χειρότερο ιστορικά, είναι το γεγονός ότι οι Τούρκοι δεν έχουν αποδεχθεί ντε φάκτο καμία συνθήκη κατάληψης από την χώρα μας των νησιών του Αιγαίου το 1913, ή ακόμη καλύτερα το 1923 στην Λωζάννη, και με την πρώτη ευκαιρία ανακινούν θέμα ελληνικής κυριαρχίας στην περιοχή.<br /><br />Η λύση πιθανότατα θα δοθεί στα ύδατα του Αιγαίου μεταξύ των Ενόπλων Δυνάμεων Ελλάδος και Τουρκίας, όποτε αποφασίσει η Άγκυρα ότι θα πρέπει να " χτυπήσει" την χώρα μας, με την ανοχή όμως των συμμάχων μας, που θα αναμένουν αδρανείς σε κάθε περίπτωση. <div><br /></div><div> <a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βόμβα Ρούμπιν για τον ρόλο του Τ. Μπάρακ σε Κύπρο και Αιγαίο.

Ο Ελληνισμός βάλλεται από παντού και η περίοδος είναι άκρως επικίνδυνη Ελλάδα και Τουρκία κινούνται σε τροχιά πιθανής στρατιωτικής σύγκρουση...

Διαβάστε την συνέχεια

Ταμείο Ανάκαμψης: βούλιαξε στα πελατειακά γρανάζια του Επιτελικού Κράτους.

<img height="117" src="https://omegapress.gr/images/ANAKAMXH.jpg" width="762" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Κόλαφο για την ωραιοποιημένη εικόνα και την καταιγιστική προπαγάνδα του Επιτελικού Κράτους, αποτελούν τα τελευταία στοιχεία της της Eurostat για το Ταμείο Ανάκαμψης. Πρόκειται για ένα ακόμη πολιτικό σκάνδαλο που προδίδει την ανικανότητα, την καθεστωτική νοοτροπία και την εμμονή στην επινόηση της δικής τους πραγματικότητας, μια εικόνα που είναι ιδιαίτερα ανησυχητική για την Ελλάδα. Μια ακόμη ευκαιρία για την ανάκαμψη της Ελλάδας χάθηκε με ευθύνη του Κυριάκου Μητσοτάκη. Που πήγαν λοιπόν δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ; που κατευθύνθηκαν , ποιοι επωφελήθηκαν και ποιοι -ονομαστικά -ευθύνονται γι αυτή την αθλιότητα;<br /><br />Τις τελευταίες ημέρες εξελίσσεται το τελευταίο στάδιο της προπαγάνδας ότι δεν θα χαθεί ούτε ένα ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης, το οποίο όμως λήγει την 31η Αυγούστου! Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, η Ελλάδα κατέχει την 23η θέση μεταξύ των 27 κρατών -μελών της ΕΕ ως προς την αξιοποίηση των συνολικών πόρων, ενώ βρίσκεται στην 17η θέση ως προς τον Δείκτη παραγωγικών επενδύσεων.<br /><br />Το πρόβλημα όμως είναι πρωτίστως πολιτικό και ακολουθεί το οικονομικό. Σίγουρα όταν μετά από λίγους μήνες θα έχουμε την τελική και πλήρη εικόνα, θα αποκαλυφθούν πολλά. Και η Ελλάδα ίσως κληθεί να επιστρέψει πολλά χρήματα. Και ίσως αποδειχθεί το μεγαλύτερο σκάνδαλο που καταγράφηκε ποτέ...<br /><br />Προς επιστροφή χρημάτων;<br /><br />Να σημειωθεί ότι τα επίσημα στοιχεία και με κριτήριο την υλοποίηση των οροσήμων και στόχων, η ελληνική κυβέρνηση έχει υλοποιήσει μόλις το 47% λίγους μήνες πριν ολοκληρωθεί το πρόγραμμα. Επίσης , δεν πρέπει να διαφύγει της προσοχής, ότι αν δεν υλοποιηθούν όλοι οι στόχοι και τα ορόσημα μέχρι τις 31 Αυγούστου, στην τελική εκκαθάριση που θα γίνει με την τελευταία αίτηση πληρωμής θα ζητηθεί ακόμη και επιστροφή πόρων που έχουν ήδη εκταμιευτεί! Μετά θα φταίει η Ευρωπαική Εισαγγελία;<br /><br /> Ειδικότερα, η γενική εικόνα που προκύπτει από τα τελευταία στοιχεία της Eurostat για το Ταμείο Ανάκαμψης, η Ελλάδα, με ευθύνη προφανώς της κυβέρνησης της Ν.Δ., καταγράφει μία από τις χαμηλότερες επιδόσεις στην πραγματική αξιοποίησή τους. <br /><br /> Αναλυτικά: Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων της Eurostat, η Ελλάδα βρίσκεται στην 23η θέση μεταξύ των 27 κρατών-μελών ως προς τη χρήση των συνολικών πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης, των δανείων και των επιχορηγήσεων των 36 δισ. ευρώ. Εχει αξιοποιήσει (χρήση-απορρόφηση) μόλις το 39,1% των πόρων που της αναλογούν, όταν ο μέσος όρος της Ευρωπαϊκής Ενωσης διαμορφώνεται στο 53,7%. Η απόσταση των περίπου 15 ποσοστιαίων μονάδων είναι από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη και κατατάσσει τη χώρα στις τελευταίες θέσεις της σχετικής κατάταξης. Σε απόλυτους αριθμούς από τα περίπου 36 δισ. που προβλέπει το ελληνικό σχέδιο «Ελλάδα 2.0» στην πραγματική οικονομία έχουν περάσει περίπου 14,1 δισ. ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι σχεδόν 22 δισ. ευρώ δεν έχουν ακόμη αξιοποιηθεί, παρά το γεγονός ότι το πρόγραμμα εισέρχεται στους τελευταίους μήνες εφαρμογής του. Η συγκεκριμένη διαφορά αποτελεί βασικό δείκτη της πραγματικής προόδου των έργων και όχι απλώς της λογιστικής εκτέλεσης του προγράμματος.<br /><br />Αντίστοιχη εικόνα προκύπτει και αν εξεταστούν μόνο οι επιχορηγήσεις. Η Ελλάδα έχει χρησιμοποιήσει το 48,8% των διαθέσιμων grants (ήτοι 8,9 δισ.), όταν ο μέσος όρος της Ευρωπαϊκής Ενωσης ανέρχεται στο 63,4%. Με αυτή την επίδοση καταλαμβάνει μόλις την 21η θέση στην Ευρώπη, γεγονός που δείχνει ότι η υστέρηση δεν περιορίζεται στα δάνεια του Ταμείου Ανάκαμψης, αλλά αφορά συνολικά την απορρόφηση των διαθέσιμων πόρων. <br />Τα στοιχεία της Eurostat αναδεικνύουν ακόμη μία κρίσιμη παράμετρο: άλλο πράγμα είναι τα χρήματα που εγκρίνονται ή εκταμιεύονται προς ένα κράτος και άλλο η πραγματική χρήση τους. Η Ελλάδα έχει ήδη λάβει μεγάλο μέρος των διαθέσιμων πόρων, ωστόσο σημαντικό ποσοστό εξακολουθεί να παραμένει εκτός πραγματικής οικονομίας, χωρίς να έχει μετατραπεί σε επενδύσεις, έργα ή ολοκληρωμένες δημόσιες παρεμβάσεις.<br /><br />Η κυβερνητική προπαγάνδα προσπαθεί να αποπροσανατολίσει τον κόσμο ενόψει των εκλογών. Αντίθετα η προοδευτική αντιπολίτευση έχει κάθε λόγο να επικεντρωθεί στο ζήτημα αυτό, καθώς το Ταμείο Ανάκαμψης αποτελούσε μια χρυσή ευκαιρία για την ελληνική οικονομία, την λειτουργία του κράτους και τους θεσμούς, να επωφεληθούν και να αλλάξουν σελίδα.<br />Με απλά λόγια δεν πρέπει να αφεθεί η κυβέρνηση να ψευδολογεί συνεχώς και να μην λογοδοτεί. </div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ταμείο Ανάκαμψης: βούλιαξε στα πελατειακά γρανάζια του Επιτελικού Κράτους.

Του Στράτου Βαλτινού Κόλαφο για την ωραιοποιημένη εικόνα και την καταιγιστική προπαγάνδα του Επιτελικού Κράτους, αποτελούν τα τελευταία στο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ευρώπη ξυπνά στρατιωτικά, αλλά ποιος θα πατήσει τη σκανδάλη; Το στρατηγικό κενό που ανησυχεί το ΝΑΤΟ.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/european-leaders-768x512.jpg" width="762" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η επίδειξη ισχύος στο Παρίσι, η «Συμμαχία των Προθύμων», οι προειδοποιήσεις του Μακρόν και η αβεβαιότητα για τον αμερικανικό ρόλο αποκαλύπτουν τη μεγαλύτερη αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης: διαθέτει περισσότερα όπλα, αλλά όχι ακόμη ενιαία πολιτική βούληση για να τα χρησιμοποιήσει. Η ευρωπαϊκή άμυνα εισέρχεται σε μια νέα εποχή, όμως το κρίσιμο ερώτημα παραμένει αναπάντητο.<br /><br />Η Ευρώπη επανεξοπλίζεται, αλλά δεν έχει ακόμη κοινή στρατηγική εξουσία<br /><br />Οι εορτασμοί της 14ης Ιουλίου στο Παρίσι δεν αποτέλεσαν απλώς μια επίδειξη της γαλλικής στρατιωτικής ισχύος.<br /><br />Ήταν μια προσεκτικά σχεδιασμένη πολιτική δήλωση ότι η Ευρώπη επιδιώκει να μετατραπεί από οικονομική υπερδύναμη σε αυτόνομο γεωπολιτικό και στρατιωτικό παράγοντα.<br /><br />Ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας ενώπιον των γαλλικών ενόπλων δυνάμεων, υποστήριξε ότι η ειρήνη απαιτεί αποτρεπτική ισχύ και ότι η Ευρώπη οφείλει να είναι έτοιμη να υπερασπιστεί την ελευθερία ακόμη και με ανθρώπινες απώλειες.<br /><br />Ωστόσο, πίσω από τη συμβολική εικόνα της παρέλασης και της ευρωπαϊκής ενότητας, αναδείχθηκε ένα βαθύτερο πρόβλημα: η Ευρώπη διαθέτει στρατούς, αλλά δεν διαθέτει ακόμη ενιαία πολιτική αρχή που να μπορεί να αποφασίσει συλλογικά τη χρήση τους.<br /><br />Η “Συμμαχία των Προθύμων” δεν είναι ακόμη ευρωπαϊκή άμυνα<br /><br />Η σύνοδος περισσότερων από τριάντα κυβερνήσεων στο Παρίσι, με τη συμμετοχή του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι και τη συμπροεδρία Γαλλίας, Βρετανίας και Γερμανίας, επιβεβαίωσε ότι υπάρχει κοινή πολιτική βούληση για τη στήριξη της Ουκρανίας.<br /><br />Όμως η ίδια η ονομασία “Coalition of the Willing” (Συμμαχία των Προθύμων) αποκαλύπτει και το βασικό της μειονέκτημα.<br /><br />Πρόκειται για μια ένωση κρατών που συνεργάζονται εθελοντικά, όχι για μια κοινή ευρωπαϊκή αμυντική εξουσία.<br /><br />Κάθε κυβέρνηση εξακολουθεί να διατηρεί αποκλειστικά το δικαίωμα να αποφασίζει αν, πότε και πώς θα χρησιμοποιήσει τις ένοπλες δυνάμεις της.<br /><br />Με άλλα λόγια, υπάρχει κοινός στόχος, αλλά όχι κοινή αλυσίδα λήψης αποφάσεων. <div><br />Το δίλημμα του Μακρόν και η γαλλική πυρηνική αποτροπή<br /><br />Στην καρδιά της συζήτησης βρίσκεται η Γαλλία.<br /><br />Ως η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που διαθέτει ανεξάρτητη πυρηνική αποτρεπτική δύναμη, το Παρίσι επιχειρεί να αναλάβει μεγαλύτερο στρατηγικό ρόλο.<br /><br />Ο Μακρόν έχει επανειλημμένα αφήσει ανοικτό το ενδεχόμενο η γαλλική πυρηνική ομπρέλα να συμβάλει στην ευρωπαϊκή ασφάλεια.<br /><br />Ωστόσο αποφεύγει να προσφέρει μια αυτόματη εγγύηση προς τους εταίρους.<br /><br />Η γαλλική στρατηγική βασίζεται στη λεγόμενη «στρατηγική ασάφεια».<br /><br />Η τελική απόφαση για τη χρήση της πυρηνικής αποτροπής παραμένει αποκλειστικά στα χέρια του Γάλλου Προέδρου.<br /><br />Αυτό ενισχύει την αξιοπιστία της γαλλικής κυριαρχίας, αλλά δεν λύνει το πρόβλημα της ευρωπαϊκής συλλογικής αποτροπής.<br /><br />Η αβεβαιότητα γύρω από τις Ηνωμένες Πολιτείες αλλάζει τα πάντα<br /><br />Η συζήτηση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία λόγω των εξελίξεων στις διατλαντικές σχέσεις.<br /><br />Οι δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με τις οποίες οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να μειώσουν δραστικά τη στρατιωτική τους παρουσία στην Ευρώπη, έχουν προκαλέσει έντονη ανησυχία στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.<br /><br />Παράλληλα, το Πεντάγωνο έχει ήδη ανακοινώσει τη μείωση αμερικανικών στρατευμάτων στη Γερμανία, ενώ συνεχίζεται η επανεξέταση της συνολικής στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στην ευρωπαϊκή ήπειρο.<br /><br />Η αντίφαση είναι εμφανής.<br /><br />Το ΝΑΤΟ εξακολουθεί να επαναβεβαιώνει τη δέσμευσή του στο Άρθρο 5, όμως η Ευρώπη γνωρίζει πλέον ότι οφείλει να προετοιμάζεται για ένα σενάριο όπου η αμερικανική στρατιωτική υποστήριξη δεν θα θεωρείται πλέον δεδομένη. </div><div><br />Η Ρωσία βλέπει το κενό της ευρωπαϊκής αποτροπής<br /><br />Από τη σκοπιά της Μόσχας, η εικόνα είναι διαφορετική.<br /><br />Η Ρωσία γνωρίζει ότι η Ευρώπη αυξάνει θεαματικά τις αμυντικές της δαπάνες και ενισχύει τις στρατιωτικές της δυνατότητες.<br /><br />Εκείνο όμως που εξακολουθεί να απουσιάζει είναι ένας μηχανισμός που θα διασφαλίζει ότι όλες αυτές οι δυνατότητες μπορούν να ενεργοποιηθούν άμεσα και συλλογικά σε περίπτωση κρίσης.<br /><br />Η αποτροπή δεν βασίζεται μόνο στον αριθμό των όπλων.<br /><br />Βασίζεται στην πεποίθηση του αντιπάλου ότι η πολιτική απόφαση χρήσης τους θα ληφθεί γρήγορα και χωρίς εσωτερικές αμφιταλαντεύσεις.<br /><br />Αυτό ακριβώς είναι το στοιχείο που η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να αναζητά. </div><div><br />Η Ουκρανία λειτουργεί ως επιταχυντής της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης<br /><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία επιτάχυνε δραματικά την αμυντική αφύπνιση της Ευρώπης.<br /><br />Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αυξάνουν τους αμυντικούς προϋπολογισμούς, επενδύουν σε νέα οπλικά συστήματα και δημιουργούν κοινά προγράμματα παραγωγής πυραυλικής άμυνας και στρατιωτικού εξοπλισμού.<br /><br />Παράλληλα, αναπτύσσονται νέοι μηχανισμοί συνεργασίας, όπως η πολυεθνική δύναμη που προετοιμάζεται να υποστηρίξει την Ουκρανία σε περίπτωση κατάπαυσης του πυρός.<br /><br />Ωστόσο όλες αυτές οι πρωτοβουλίες παραμένουν εντός των εθνικών συνταγματικών πλαισίων.<br /><br />Η πολιτική κυριαρχία εξακολουθεί να ανήκει στα κράτη-μέλη και όχι σε έναν ενιαίο ευρωπαϊκό αμυντικό θεσμό. </div><div><br />Η μεγάλη πρόκληση της επόμενης δεκαετίας<br /><br />Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι πλέον αν η Ευρώπη θα αυξήσει τις στρατιωτικές της δυνατότητες.<br /><br />Αυτό ήδη συμβαίνει.<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν θα δημιουργήσει και την απαραίτητη πολιτική αρχιτεκτονική ώστε αυτές οι δυνατότητες να λειτουργούν ως ενιαία αποτρεπτική ισχύς.<br /><br />Χωρίς έναν κοινό μηχανισμό λήψης αποφάσεων, η στρατηγική αυτονομία κινδυνεύει να παραμείνει περισσότερο πολιτικό σύνθημα παρά πραγματικότητα.<br /><br />Η ευρωπαϊκή άμυνα στο σταυροδρόμι της ιστορίας<br /><br />Οι δύο ημέρες των εκδηλώσεων στο Παρίσι αποκάλυψαν ότι η Ευρώπη έχει ήδη διανύσει σημαντική απόσταση από την εποχή όπου η άμυνά της βασιζόταν σχεδόν αποκλειστικά στις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Η πολιτική βούληση για μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία είναι πλέον εμφανής.<br /><br />Όμως η μετάβαση από μια ένωση κυρίαρχων κρατών σε μια πραγματική ένωση στρατηγικής ισχύος παραμένει ανολοκλήρωτη.<br /><br />Η ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική εισέρχεται στη σημαντικότερη περίοδο της μεταψυχροπολεμικής ιστορίας της. Η αύξηση των εξοπλισμών, η ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας και οι νέες πρωτοβουλίες συνεργασίας δείχνουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συνειδητοποιήσει το νέο γεωπολιτικό περιβάλλον. Ωστόσο, η πραγματική δοκιμασία δεν αφορά μόνο την παραγωγή περισσότερων όπλων, αλλά τη δημιουργία μιας αξιόπιστης κοινής στρατηγικής βούλησης. Η ισχύς στην άμυνα δεν μετριέται μόνο σε στρατεύματα και εξοπλισμούς· μετριέται κυρίως στην ικανότητα λήψης ενιαίων αποφάσεων όταν η κρίση μετατρέπεται σε πόλεμο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ευρώπη ξυπνά στρατιωτικά, αλλά ποιος θα πατήσει τη σκανδάλη; Το στρατηγικό κενό που ανησυχεί το ΝΑΤΟ.

Βασιλης Διαμαντακος Η επίδειξη ισχύος στο Παρίσι, η «Συμμαχία των Προθύμων», οι προειδοποιήσεις του Μακρόν και η αβεβαιότητα για τον αμερικα...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ, Νετανιάχου και Μαμντάνι: Η νέα γεωπολιτική σύγκρουση που μπορεί να κρίνει τις αμερικανικές εκλογές

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/1536x864_cmsv2_07b23d15-a4cf-5a9c-b758-15cae36dc734-9620312-768x432.jpg" width="770" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />*Η αντιπαράθεση γύρω από τον Μπενιαμίν Νετανιάχου ξεπερνά τα όρια της Μέσης Ανατολής και μετατρέπεται σε πολιτικό όπλο στην Ουάσιγκτον. Ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Ζοχράν Μαμντάνι βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα, ωστόσο η σύγκρουση φαίνεται να εξυπηρετεί και τους δύο, καθώς επανακαθορίζει τις ισορροπίες στο εσωτερικό των Δημοκρατικών και ανοίγει ένα νέο μέτωπο στην αμερικανική πολιτική.<br /><br />Ο Νετανιάχου στο επίκεντρο μιας αμερικανικής πολιτικής μάχης<br /><br />Σε πρώτη ανάγνωση, η δημόσια αντιπαράθεση γύρω από το ενδεχόμενο σύλληψης του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου στις Ηνωμένες Πολιτείες μοιάζει να αφορά αποκλειστικά το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και τις σχέσεις Ουάσιγκτον – Τελ Αβίβ.<br /><br />Στην πραγματικότητα, όμως, η υπόθεση εξελίσσεται σε κάτι πολύ μεγαλύτερο. Μετατρέπεται σε έναν νέο πολιτικό και γεωπολιτικό άξονα σύγκρουσης, ο οποίος μπορεί να επηρεάσει τόσο τις ενδιάμεσες εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και την πορεία προς τις προεδρικές εκλογές του 2028.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκονται δύο εντελώς διαφορετικές προσωπικότητες: ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Ζοχράν Μαμντάνι.<br /><br />Παρότι εκφράζουν δύο αντίθετους πολιτικούς κόσμους, η σύγκρουση γύρω από τον Νετανιάχου φαίνεται να εξυπηρετεί στρατηγικά και τους δύο.<div><br />Η δήλωση Μαμντάνι που άνοιξε νέο πολιτικό μέτωπο<br /><br />Η αφετηρία της αντιπαράθεσης ήταν η προεκλογική δέσμευση του Ζοχράν Μαμντάνι ότι θα εξετάσει τις νομικές δυνατότητες εφαρμογής του εντάλματος σύλληψης που έχει εκδώσει το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο κατά του Μπενιαμίν Νετανιάχου, εφόσον εκείνος επισκεφθεί τη Νέα Υόρκη.<br /><br />Ο Μαμντάνι δήλωσε ότι βρίσκεται σε διαβούλευση με τους νομικούς συμβούλους του, επικαλούμενος το ένταλμα που εξέδωσε το Δικαστήριο τον Νοέμβριο του 2024.<br /><br />Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στο Καταστατικό της Ρώμης και δεν αναγνωρίζουν τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου.<br /><br />Έτσι, η πιθανότητα πραγματικής σύλληψης ενός εν ενεργεία ξένου πρωθυπουργού θεωρείται εξαιρετικά περιορισμένη.<br /><br />Το πολιτικό αποτέλεσμα, όμως, είναι ήδη πραγματικό. </div><div><br />Η άμεση αντίδραση του Τραμπ<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ εκμεταλλεύτηκε αμέσως τη συζήτηση.<br /><br />Δήλωσε δημόσια ότι ο Μπενιαμίν Νετανιάχου “δεν θα συλληφθεί” στις Ηνωμένες Πολιτείες, μετατρέποντας μια περίπλοκη νομική υπόθεση σε μια νέα ιδεολογική αντιπαράθεση με τους Δημοκρατικούς.<br /><br />Η επιλογή αυτή μόνο τυχαία δεν ήταν.<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος επιχειρεί να μεταφέρει τη δημόσια συζήτηση από ζητήματα όπως ο πληθωρισμός, το κόστος ζωής και οι οικονομικές πιέσεις των νοικοκυριών σε θέματα όπου διατηρεί υψηλή πολιτική επιρροή: την εθνική ασφάλεια, την εξωτερική πολιτική, την υποστήριξη προς το Ισραήλ και τις πολιτισμικές συγκρούσεις.<br /><br />Παράλληλα, επιδιώκει να συσπειρώσει τους Ευαγγελικούς ψηφοφόρους, τους παραδοσιακούς Ρεπουμπλικανούς αλλά και ένα μέρος της εβραϊκής κοινότητας που ανησυχεί για την αυξανόμενη αντιισραηλινή ρητορική στο εσωτερικό των Δημοκρατικών.<br />Ο Μαμντάνι γίνεται το νέο πρόσωπο της προοδευτικής Αμερικής<br /><br />Για τον Ζοχράν Μαμντάνι, η αντιπαράθεση έχει διαφορετική πολιτική αξία.<br /><br />Η εκλογική του άνοδος βασίστηκε κυρίως στους νέους ψηφοφόρους, στα προοδευτικά κινήματα και στις ομάδες που θεωρούν ότι η αμερικανική πολιτική απέναντι στο Ισραήλ πρέπει να αλλάξει ριζικά μετά τον πόλεμο στη Γάζα.<br /><br />Μια πιθανή υπαναχώρηση από τις δεσμεύσεις του θα μπορούσε να ερμηνευθεί από τη βάση του ως πολιτική υποχώρηση απέναντι στο κατεστημένο.<br /><br />Αντίθετα, η διατήρηση της σύγκρουσης τον μετατρέπει από δήμαρχο μιας μεγάλης πόλης σε πρόσωπο με εθνική πολιτική εμβέλεια και έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους εκπροσώπους της νέας γενιάς των Δημοκρατικών.<br /><br />Παράλληλα, του επιτρέπει να συνδέσει την εξωτερική πολιτική με την εσωτερική οικονομική ατζέντα, υποστηρίζοντας ότι οι αμερικανικοί πόροι θα πρέπει να κατευθύνονται περισσότερο σε κατοικία, παιδεία και υγεία παρά σε στρατιωτικές δεσμεύσεις στο εξωτερικό.</div><div><br />Το βαθύ ρήγμα μέσα στους Δημοκρατικούς<br /><br />Η υπόθεση Νετανιάχου φέρνει στην επιφάνεια ένα από τα σοβαρότερα εσωτερικά διλήμματα του Δημοκρατικού Κόμματος.<br /><br />Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι νεότερες γενιές και οι προοδευτικοί ψηφοφόροι, που θεωρούν ότι η παραδοσιακή σχεδόν άνευ όρων αμερικανική στήριξη προς το Ισραήλ δεν μπορεί να συνεχιστεί μετά τις εξελίξεις στη Γάζα.<br /><br />Από την άλλη, τα πιο κεντρώα στελέχη του κόμματος εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τη στρατηγική σχέση Ηνωμένων Πολιτειών – Ισραήλ ως θεμελιώδη πυλώνα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν χρειάζεται να επιλύσει αυτή τη διαφωνία.<br /><br />Του αρκεί να την αναδείξει και να τη διευρύνει.<br /><br />Παρουσιάζοντας τον Μαμντάνι ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της νέας φυσιογνωμίας των Δημοκρατικών, επιχειρεί να υποχρεώσει το σύνολο του κόμματος να τοποθετηθεί σε ένα ζήτημα που διχάζει την εκλογική του βάση. </div><div><br />Η γεωπολιτική διάσταση της κρίσης<br /><br />Πέρα από την αμερικανική εσωτερική πολιτική, η αντιπαράθεση αποκτά ιδιαίτερη σημασία και για τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η στενή σχέση του Ντόναλντ Τραμπ με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει διαμορφώσει τα τελευταία χρόνια μια νέα αρχιτεκτονική συνεργασίας μεταξύ Ουάσιγκτον και Ιερουσαλήμ, επηρεάζοντας τις ισορροπίες απέναντι στο Ιράν, στις αραβικές χώρες και στις εξελίξεις στη Γάζα.<br /><br />Παράλληλα, η συζήτηση για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο αναδεικνύει τη διαχρονική απόσταση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και πολλών ευρωπαϊκών κρατών ως προς τον ρόλο και τις αρμοδιότητες των διεθνών δικαιοδοτικών θεσμών.<br /><br />Έτσι, μια υπόθεση που ξεκίνησε ως νομική διαμάχη εξελίσσεται σε πεδίο ευρύτερου γεωπολιτικού ανταγωνισμού.<br /><br />Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ περισσότερο από τον πρωθυπουργό του Ισραήλ. Για τον Ντόναλντ Τραμπ αποτελεί την ευκαιρία να αναδείξει τις ιδεολογικές αντιθέσεις στο εσωτερικό των Δημοκρατικών και να μεταφέρει την πολιτική ατζέντα σε πεδία όπου αισθάνεται ισχυρός. Για τον Ζοχράν Μαμντάνι, η ίδια σύγκρουση αποτελεί δοκιμασία πολιτικής αξιοπιστίας απέναντι στη βάση που τον ανέδειξε και ταυτόχρονα εφαλτήριο εθνικής προβολής. Σε αυτό το σύνθετο σκηνικό, η διαμάχη γύρω από τον Νετανιάχου δεν αφορά μόνο το Ισραήλ ή το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο· αποτελεί έναν καθρέφτη των βαθιών μεταβολών που συντελούνται στην αμερικανική πολιτική, με πιθανές συνέπειες τόσο για τη στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή όσο και για τις ισορροπίες ενόψει των επόμενων εκλογικών αναμετρήσεων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ, Νετανιάχου και Μαμντάνι: Η νέα γεωπολιτική σύγκρουση που μπορεί να κρίνει τις αμερικανικές εκλογές

Βασιλης Διαμαντακος  *Η αντιπαράθεση γύρω από τον Μπενιαμίν Νετανιάχου ξεπερνά τα όρια της Μέσης Ανατολής και μετατρέπεται σε πολιτικό όπλο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν, Τραμπ και Ιράν: Το παρασκήνιο που απέτρεψε έναν νέο πόλεμο με κουρδικό μέτωπο.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/abas-768x512.jpg" width="772" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Οι αποκαλύψεις του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί φέρνουν στο φως μια άγνωστη πτυχή της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή. Η Τουρκία φέρεται να διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην αποτροπή μιας κουρδικής εξέγερσης κατά του Ιράν, αναδεικνύοντας τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε κρίσιμο διαμεσολαβητή μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης. Οι εξελίξεις αποκαλύπτουν τις νέες ισορροπίες ισχύος στη μεταβαλλόμενη γεωπολιτική αρχιτεκτονική της περιοχής.<br /><br />Μια αποκάλυψη που αλλάζει την εικόνα του πολέμου<br /><br />Οι τελευταίες δηλώσεις του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί προσθέτουν ένα νέο κεφάλαιο στη γεωπολιτική αντιπαράθεση μεταξύ Ιράν, Ηνωμένων Πολιτειών και Ισραήλ.<br /><br />Για πρώτη φορά, κορυφαίος Ιρανός αξιωματούχος επιβεβαιώνει δημοσίως ότι η Τουρκία παρενέβη ενεργά ώστε να αποτραπεί η δημιουργία ενός δεύτερου πολεμικού μετώπου εναντίον της Τεχεράνης, μέσω ένοπλων κουρδικών οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στο Βόρειο Ιράκ.<br /><br />Η αποκάλυψη δεν αφορά μόνο ένα περιφερειακό επεισόδιο.<br /><br />Αναδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο οι μεγάλες δυνάμεις και οι περιφερειακοί παίκτες διαμορφώνουν πλέον ένα σύνθετο δίκτυο συνεννοήσεων, όπου ακόμη και ιστορικοί αντίπαλοι συνεργάζονται όταν τα στρατηγικά τους συμφέροντα συμπίπτουν.<br /><br />Η Τουρκία ως παράγοντας αποτροπής και όχι κλιμάκωσης<br /><br />Σύμφωνα με τον Αραγτσί, η Τεχεράνη πληροφορήθηκε ότι εξεταζόταν το ενδεχόμενο ένοπλες ιρανικές κουρδικές οργανώσεις, με ορμητήριο το Ιρακινό Κουρδιστάν, να ανοίξουν νέο μέτωπο εναντίον του Ιράν.<br /><br />Η ιρανική ηγεσία αντέδρασε άμεσα.<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών επικοινώνησε τόσο με την κυβέρνηση της Βαγδάτης όσο και με την Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν, ενώ ήρθε σε επαφή και με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν.<br /><br />Όπως υποστήριξε:<br /><br />«Η Τουρκία μίλησε με τους Αμερικανούς και υιοθέτησε μια πολύ σκληρή στάση. Μια σειρά ενεργειών ματαίωσε αυτό το σχέδιο.»<br /><br />Παρότι η Άγκυρα δεν έχει επιβεβαιώσει επισήμως τις δηλώσεις αυτές, η ιρανική εκδοχή ενισχύει τις πληροφορίες που κυκλοφορούσαν επί εβδομάδες στους διπλωματικούς κύκλους. <div><br />Ο Τραμπ, ο Ερντογάν και το μυστήριο των δηλώσεων<br /><br />Οι δηλώσεις Αραγτσί αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή φαίνεται να εξηγούν μια αμφιλεγόμενη τοποθέτηση του Ντόναλντ Τραμπ, η οποία είχε προκαλέσει απορίες σε διεθνείς αναλυτές.<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος είχε υποστηρίξει ότι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξέταζε σοβαρά το ενδεχόμενο να εμπλακεί στον πόλεμο υπέρ του Ιράν, αλλά τελικά δεν το έκανε ύστερα από προσωπική παρέμβαση του ίδιου.<br /><br />Τότε η δήλωση είχε θεωρηθεί αινιγματική.<br /><br />Σήμερα, υπό το πρίσμα των αποκαλύψεων της Τεχεράνης, αποκτά διαφορετική διάσταση.<br /><br />Δεν φαίνεται να αφορούσε άμεση στρατιωτική εμπλοκή της Τουρκίας, αλλά έναν ευρύτερο διπλωματικό ρόλο αποτροπής μιας εξέλιξης που θα μπορούσε να οδηγήσει σε γενικευμένη ανάφλεξη. ++<br />Το κουρδικό παραμένει η μεγαλύτερη “κόκκινη γραμμή” της Άγκυρας<br /><br />Παρά τις ιστορικές τους αντιπαλότητες, Τουρκία και Ιράν συμμερίζονται μία κοινή στρατηγική ανησυχία: την πιθανότητα δημιουργίας ενός ανεξάρτητου ή ιδιαίτερα ισχυρού κουρδικού πολιτικού και στρατιωτικού σχηματισμού στην περιοχή.<br /><br />Για την Άγκυρα, οποιαδήποτε ενίσχυση οργανώσεων που συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με το PKK θεωρείται υπαρξιακή απειλή.<br /><br />Η ισχυρότερη ιρανική κουρδική ένοπλη οργάνωση, το PJAK, ιδρύθηκε από στελέχη του PKK και παραμένει μία από τις βασικές ανησυχίες της τουρκικής εθνικής ασφάλειας.<br /><br />Υπό αυτό το πρίσμα, η αποτροπή μιας κουρδικής εξέγερσης στο Ιράν δεν εξυπηρετεί μόνο την Τεχεράνη.<br /><br />Εξυπηρετεί και τα στρατηγικά συμφέροντα της ίδιας της Τουρκίας.<br />Το Ιράν στέλνει μήνυμα αποτροπής<br /><br />Η Τεχεράνη δεν φαίνεται διατεθειμένη να αφήσει κανένα περιθώριο επανάληψης αντίστοιχων σεναρίων.<br /><br />Τις τελευταίες ημέρες έχουν ενταθεί οι στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον ένοπλων κουρδικών οργανώσεων στο βόρειο Ιράκ.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, πυραυλικά πλήγματα στην επαρχία Σουλεϊμανίγια προκάλεσαν τον θάνατο μελών της οργάνωσης Komala, στέλνοντας σαφές μήνυμα ότι η Ισλαμική Δημοκρατία θεωρεί οποιαδήποτε διασυνοριακή απειλή ζήτημα εθνικής ασφάλειας.<br /><br />Οι επιχειρήσεις αυτές εντάσσονται στη συνολική στρατηγική του Ιράν να αποτρέψει κάθε προσπάθεια εσωτερικής αποσταθεροποίησης εν μέσω της σύγκρουσής του με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ. </div><div><br />Η νέα τριγωνική ισορροπία: Ουάσιγκτον – Άγκυρα – Τεχεράνη<br /><br />Οι τελευταίες εξελίξεις αποκαλύπτουν ότι η γεωπολιτική της Μέσης Ανατολής δεν καθορίζεται πλέον αποκλειστικά από σταθερές συμμαχίες.<br /><br />Η Τουρκία παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ, διατηρεί στρατηγικές σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά ταυτόχρονα συνομιλεί με το Ιράν και λειτουργεί ως παράγοντας σταθεροποίησης όταν τα δικά της συμφέροντα το επιβάλλουν.<br /><br />Για τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η αποτροπή μιας κουρδικής εξέγερσης αποτελεί προτεραιότητα μεγαλύτερης σημασίας ακόμη και από τις διαφορές του με την Τεχεράνη.<br /><br />Αυτή η πραγματιστική προσέγγιση εξηγεί γιατί η Άγκυρα επιλέγει συχνά να ισορροπεί ανάμεσα σε ανταγωνιστικά στρατόπεδα, επιδιώκοντας να διατηρήσει τον ρόλο της ως αναντικατάστατου περιφερειακού διαμεσολαβητή.<br /><br />Η στρατηγική του Τραμπ και οι συνεχείς αναπροσαρμογές<br /><br />Οι αποκαλύψεις επαναφέρουν στο προσκήνιο και τη στρατηγική του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Στην αρχική φάση της κρίσης, ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανιζόταν θετικός στην προοπτική μιας κουρδικής εξέγερσης κατά της ιρανικής κυβέρνησης.<br /><br />Ωστόσο, σύμφωνα με τις πληροφορίες που πλέον επιβεβαιώνει εμμέσως και η ιρανική πλευρά, η στάση αυτή άλλαξε, πιθανότατα ύστερα από παρεμβάσεις της Άγκυρας και την εκτίμηση ότι μια τέτοια εξέλιξη θα αποσταθεροποιούσε ολόκληρη την περιοχή.<br /><br />Η μεταστροφή αυτή αναδεικνύει τον βαθμό στον οποίο οι αμερικανικές επιλογές προσαρμόζονται στις ισορροπίες των περιφερειακών συμμάχων και στις εξελίξεις επί του πεδίου.<br /><br />Μια αποκάλυψη με ευρύτερες γεωπολιτικές προεκτάσεις<br /><br />Η δημόσια επιβεβαίωση της ιρανικής διπλωματίας ότι η Τουρκία συνέβαλε στην αποτροπή ενός κουρδικού μετώπου αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αποκαλύψεις των τελευταίων μηνών.<br /><br />Δεν αλλάζει μόνο την κατανόηση των γεγονότων.<br /><br />Αναδεικνύει ότι πίσω από τις στρατιωτικές συγκρούσεις εξελίσσεται ένα πολύπλοκο διπλωματικό παιχνίδι, στο οποίο οι περιφερειακές δυνάμεις λειτουργούν άλλοτε ως ανταγωνιστές και άλλοτε ως σιωπηλοί εταίροι.Η Μέση Ανατολή εισέρχεται σε μια νέα περίοδο, όπου οι παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές γίνονται ολοένα και πιο ασαφείς. Οι αποκαλύψεις του Αμπάς Αραγτσί δείχνουν ότι η Τουρκία, παρά τις διαφωνίες της με το Ιράν σε πολλά μέτωπα, επέλεξε να αποτρέψει μια εξέλιξη που θα μπορούσε να πυροδοτήσει ευρύτερη περιφερειακή αποσταθεροποίηση. Την ίδια στιγμή, οι κινήσεις της Ουάσιγκτον, της Τεχεράνης και της Άγκυρας επιβεβαιώνουν ότι η νέα γεωπολιτική πραγματικότητα δεν διαμορφώνεται μόνο από στρατιωτικές επιχειρήσεις, αλλά κυρίως από παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις, ισορροπίες συμφερόντων και ευέλικτες στρατηγικές επιλογές.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ερντογάν, Τραμπ και Ιράν: Το παρασκήνιο που απέτρεψε έναν νέο πόλεμο με κουρδικό μέτωπο.

Βασιλης Διαμαντακος Οι αποκαλύψεις του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί φέρνουν στο φως μια άγνωστη πτυχή της σύγκρουσης στη Μέση Αν...

Διαβάστε την συνέχεια

Κλιμάκωση δίχως τέλος. Το Ιράν «κατέβασε» τους servers της Amazon. «Χωρίς καλές επιλογές» οι ΗΠΑ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Amazon-dwh6WG.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Amazon-dwh6WG-1068x601.jpg" width="762" /></a><br /><br />Σε μια δραματική καμπή που διευρύνει επικίνδυνα το μέτωπο της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, ο Στρατός των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν (<a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Islamic_Revolutionary_Guard_Corps">IRGC</a>) ανακοίνωσε ότι εξαπέλυσε επίθεση στις κεντρικές υποδομές δεδομένων της <a href="https://economico.gr/tag/amazon/">Amazon</a> στο Μπαχρέιν με πυραύλους Κρουζ, προκαλώντας την ολοκληρωτική τους καταστροφή.<br />Σύμφωνα με αναφορά του πρακτορείου Fars, το οποίο συνδέεται με το ιρανικό καθεστώς, στο στόχαστρο βρέθηκαν απευθείας οι αμερικανικοί τεχνολογικοί κολοσσοί, οι οποίοι φαίνεται να αποτελούν πλέον σταθερό στόχο της Τεχεράνης. Ήδη από τον Μάρτιο, επιθέσεις με drones σε κέντρα δεδομένων της Amazon Web Services είχαν προκαλέσει εκτεταμένα προβλήματα σε ψηφιακές υπηρεσίες στα ΗΑΕ και το Μπαχρέιν, ενώ τον Απρίλιο το IRGC είχε απειλήσει ανοιχτά με χτυπήματα εταιρείες όπως η Nvidia, η Apple, η Microsoft και η Google.<br /><br />«Παράλυση» στο Στενό του Ορμούζ<br /><br />Η επανέναρξη των εχθροπραξιών, μετά την απόφαση του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να κηρύξει «λήξασα» τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, έχει προκαλέσει ισχυρούς τριγμούς στην παγκόσμια οικονομία. Παρά το γεγονός ότι η αμερικανική Κεντρική Διοίκηση (CENTCOM) σφυροκοπά το Ιράν για 10 συνεχόμενες νύχτες προκειμένου να προστατεύσει την ναυσιπλοΐα, η κυκλοφορία στο Στενό του Ορμούζ έχει καταρρεύσει.<div><br />Σύμφωνα με αναλυτές της Kpler, μόλις 30 πλοία διέσχισαν το στενό το Σαββατοκύριακο —έναντι περισσότερων από 100 καθημερινά πριν από την επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου— με τα περισσότερα να ταξιδεύουν έχοντας απενεργοποιημένους τους πομποδέκτες τους.<br />Η εξέλιξη αυτή συμπαρέσυρε τις διεθνείς αγορές ενέργειας. Ειδικότερα, το αργό τύπου Brent διέσπασε το όριο των 90 δολαρίων στις 20 Ιουλίου για πρώτη φορά μετά από έναν μήνα.<br />Με δεδομένο ότι από το Ορμούζ διέρχεται το 25% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου (20,3 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως), αναλυτές της Energy Aspects προειδοποιούν ότι τυχόν διαταραχές έως τον Αύγουστο μπορούν να στείλουν τις τιμές ξανά σε τριψήφια επίπεδα.<br /><br />Στο στόχαστρο ελληνικό πλοίο – Νέο εμπάργκο από τους Χούθι<br /><br />Παρά τα αμερικανικά πλήγματα, η Τεχεράνη διατηρεί την ικανότητα να καταφέρει καίρια χτυπήματα. Μεταξύ των τελευταίων θυμάτων στην εμπορική ναυτιλία περιλαμβάνεται σκάφος της ελληνικής ναυτιλιακής εταιρείας Dynacom, το οποίο υπέστη ζημιές και τυλίχθηκε στις φλόγες μετά από χτύπημα από άγνωστο βλήμα στο Στενό του Ορμούζ.<br />Την ίδια ώρα, η κατάσταση επιδεινώνεται περαιτέρω στη Ερυθρά Θάλασσα, καθώς οι αντάρτες Χούθι κήρυξαν ναυτικό εμπάργκο κατά της Σαουδικής Αραβίας. Η απειλή τους να κλείσουν το Στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ απειλεί να μπλοκάρει τις εναλλακτικές οδούς εξαγωγής σαουδαραβικού πετρελαίου μέσω της Μαύρης Θάλασσας, κόβοντας την τελευταία «βαλβίδα αποσυμπίεσης» των αγορών.<br /><br />Διπλωματικό αδιέξοδο και φόβοι για γενίκευση<br /><br />Στο διπλωματικό πεδίο, παρά τις προσπάθειες περιφερειακών διαμεσολαβητών όπως το Κατάρ και το Πακιστάν για πρόταση 10ήμερης εκεχειρίας, η Ουάσινγκτον ετοιμάζεται για το ενδεχόμενο κατάρρευσης των συνομιλιών, ενώ πληροφορίες θέλουν το Ισραήλ να προετοιμάζεται για πλήρους κλίμακας, συντονισμένη εκστρατεία εντός των επομένων ημερών.<br />Όπως επισημαίνει ο Clemens Chay, ανώτερος ερευνητής στο Observer Research Foundation, η Ουάσινγκτον βρίσκεται πλέον «χωρίς καλές επιλογές»:Είτε θα πρέπει να υπομείνει έναν εξαντλητικό ιρανικό πόλεμο φθοράς,<br />Είτε να κλιμακώσει παρά τις περιφερειακές αντιδράσεις,<br />Είτε να προχωρήσει σε υποχωρήσεις.<br /><br />Με το Ιράν να κρατά το πλεονέκτημα πίεσης στο Ορμούζ «σαν έναν διακόπτη που ανοιγοκλείνει», μια ταυτόχρονη διαταραχή στο Ορμούζ και στο Μπαμπ ελ-Μαντέμπ απειλεί να προκαλέσει καταστροφικές συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κλιμάκωση δίχως τέλος. Το Ιράν «κατέβασε» τους servers της Amazon. «Χωρίς καλές επιλογές» οι ΗΠΑ.

Σε μια δραματική καμπή που διευρύνει επικίνδυνα το μέτωπο της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, ο Στρατός των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Περιζήτητοι οι ελληνικοί Patriot: Οι Βούλγαροι ζητούν προστασία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2026/03/Patriot-2-696x463.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="463" data-original-width="696" height="133" src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2026/03/Patriot-2-696x463.jpg" width="776" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αίτημα βουλευτών για προστασία της Βουλγαρίας από ελληνικούς Patriot αν η χώρα τους δεχτεί αεροσκάφη των ΗΠΑ</span></h3><b> Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Τα πυραυλικά συστήματα Patriot που διαθέτει η Ελλάδα έχουν γίνει περιζήτητα! Μετά την Ουκρανία, η οποία μέσω NATO και ΕΕ πιέζει τη χώρα μας να της παραχωρήσει κάποια από τα συστήματα που διαθέτει, έρχεται και η Βουλγαρία με ένα διαφορετικό αίτημα μεν, αλλά με κοινό παρονομαστή τους Patriot.<br /><br />Συγκεκριμένα, Βούλγαροι βουλευτές του συντηρητικού κόμματος «Democratic Bulgaria» δήλωσαν ότι εάν πρόκειται να αναπτυχθούν σε βουλγαρικό έδαφος αμερικανικά αεροσκάφη ανεφοδιασμού KC-135, τότε θα πρέπει να προστατευθεί ο εναέριος χώρος της Βουλγαρίας από ελληνικούς Patriot!<br /><br />Οι βουλευτές και ηγέτες του «Democratic Bulgaria» Ιβάιλο Μίρτσεφ και Μπόζινταρ Μποζάνοφ, τόνισαν ότι μια τέτοια απόφαση (σ.σ. στάθμευση αεροσκαφών των ΗΠΑ) απαιτεί ενδελεχή αξιολόγηση των στρατηγικών και των επιπτώσεών της στην ασφάλεια.<br /><br />Δήλωσαν επίσης, ότι η κοινοβουλευτική τους ομάδα θα αποφασίσει αν θα υποστηρίξει την ανάπτυξή τους στην αεροπορική βάση Μπεζμέρ, μόνο αφού λάβει λεπτομερείς πληροφορίες από την κυβέρνηση και τις βουλγαρικές υπηρεσίες ασφαλείας.<br /><br />Πρώτα εξηγήσεις<br /><br />Ο Μίρτσεφ χαρακτήρισε τις ΗΠΑ ως έναν από τους βασικούς στρατηγικούς εταίρους της Βουλγαρίας, αλλά υποστήριξε ότι οι νομοθέτες χρειάζονται πρώτα μια πλήρη εξήγηση των λόγων πίσω από την προτεινόμενη αναδιάταξη.<br /><br />«Πριν ψηφίσουμε για την πρόταση του πρωθυπουργού Ράντεφ να επιστρέψουν τα αμερικανικά αεροσκάφη στη Βουλγαρία, πρέπει να λάβουμε πλήρεις πληροφορίες από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, από τον Υπουργό Άμυνας και από τις βουλγαρικές υπηρεσίες», είπε χαρακτηριστικά.<br /><br />Σύμφωνα με τον Μίρτσεφ, το Κοινοβούλιο δεν θα πρέπει μόνο να εξετάσει γιατί τα αεροσκάφη αναμένεται να επιστρέψουν στο Μπεζμέρ, αλλά και να συζητήσει τις ευρύτερες συνέπειες για την εθνική ασφάλεια της Βουλγαρίας.<br /><br />Πρόσθεσε ότι η θέση της χώρας σχετικά με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή θα πρέπει να παραμείνει ευθυγραμμισμένη με αυτή των Ευρωπαίων εταίρων της: «Όσον αφορά το Ιράν, όσον αφορά τη Μέση Ανατολή, θα πρέπει να ακολουθούμε την κοινή ευρωπαϊκή θέση ή τουλάχιστον να συμμετέχουμε στη διαμόρφωσή της και όχι να έχουμε ατομική θέση».<div><br />Ιδού η αναφορά στους ελληνικούς Patriot<br /><br />Ο Μίρτσεφ τόνισε ότι η Βουλγαρία θα πρέπει να συμμετάσχει σε μια ευρύτερη ευρωπαϊκή πρωτοβουλία για την πυραυλική άμυνα και σημείωσε ότι εάν οι νομοθέτες εγκρίνουν την επιστροφή των αεροσκαφών των ΗΠΑ (σ.σ. γίνεται λόγος για έως και οκτώ αμερικανικά αεροσκάφη ανεφοδιασμού KC-135), το κόμμα του θα επιμείνει στην ανάπτυξη συστημάτων αεράμυνας Patriot από την Ελλάδα, για την ενίσχυση της προστασίας της Βουλγαρίας!<br /><br />«Θέλουμε όλες τις πληροφορίες από τον Ράντεφ σχετικά με το Μπεζμέρ. Εάν η Εθνοσυνέλευση εγκρίνει την πρότασή του, πρέπει να ζητήσουμε από την Ελλάδα να αναπτύξει Patriot στο έδαφός της, κάτι που θα προστατεύσει και τη Βουλγαρία», επεσήμανε συγκεκριμένα.<br /><br />Όπως μεταδίδει το πρακτορείο Novinite της Σόφιας, η αναφορά αυτή του Μίρτσεφ αναβιώνει ένα παλαιότερο αίτημα της Βουλγαρίας, που είχε υποβάλει (τον περασμένο Ιανουάριο) η υπηρεσιακή κυβέρνηση με επικεφαλής τον Αντρέι Γκιούροφ.<br /><br />«Οι ζητούμενες πληροφορίες είναι απαραίτητες πριν από την υιοθέτηση οποιασδήποτε θέσης. Θα απαιτήσουμε όλες αυτές τις πληροφορίες. Επειδή τόσο σημαντικές στρατηγικές αποφάσεις δεν μπορούν να ληφθούν απλώς με βάση ένα αίτημα», είπε ακόμα ο Μίρτσεφ.</div><div><br />Απαντά ο Βούλγαρος υπουργός Άμυνας: «Δεν είναι απαραίτητη η ανάπτυξη Patriot»<br /><br />«Σε αυτό το σημείο, υπάρχουν κίνδυνοι, αλλά δεν υπάρχει άμεση απειλή για την εθνική ασφάλεια της Βουλγαρίας και δεν υπάρχει ανάγκη ανάπτυξης πρόσθετων αντιαεροπορικών πυραύλων Patriot». Αυτό δήλωσε από την πλευρά του ο υπουργός Άμυνας της Βουλγαρίας Ντίμιταρ Στογιάνοφ, ο οποίος επισκέπτεται την αεροπορική βάση «Γκραφ Ιγκνάτιεβο» μαζί με την πρόεδρο Ιλιάνα Γιότοβα.<br /><br />«Η ανάπτυξη αμερικανικών αεροσκαφών στη χώρα μας δεν σημαίνει ότι η Βουλγαρία συμμετέχει στις στρατιωτικές ενέργειες κατά του Ιράν», διευκρίνισε η Γιότοβα στους δημοσιογράφους και πρόσθεσε ότι η κοινοβουλευτική έγκριση είναι υποχρεωτική και πως η κυβέρνηση συμμορφώνεται με τις νομικές απαιτήσεις, ενώ βουλγαρικά ΜΜΕ προσθέτουν ότι στόχος είναι η «παροχή υποστήριξης στις επιχειρήσεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή».<br /><br />Σχολιάζοντας εκ νέου το αίτημα των ΗΠΑ, η Βουλγάρα πρόεδρος δήλωσε ότι τα KC-135 δεν θα πραγματοποιούσαν καμία επιχείρηση στον εναέριο χώρο της Βουλγαρίας.<br /><br />Το χρονικό<br /><br />Ο Βούλγαρος πρωθυπουργός Ρούμεν Ράντεφ δήλωσε τη Δευτέρα (20/7) ότι το κοινοβούλιο πιθανότατα θα εγκρίνει την παρουσία αμερικανικών αεροσκαφών στη στρατιωτική βάση Μπεζμέρ κοντά στη Σόφια.<br /><br />Η έγκριση είναι πιθανό να επιτρέψει στα αμερικανικά αεροσκάφη που διέρχονται από τη Σόφια να ανεφοδιάζονται σε σχέση με τις αμερικανικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή, αλλά και για να χρησιμοποιήσουν τη βάση μακροπρόθεσμα. Η επιτροπή άμυνας του κοινοβουλίου συνεδριάζει για να ξεκινήσει τη διαδικασία έγκρισης και αυτό είναι που έχει προκαλέσει πολιτικές αντιδράσεις στη γειτονική χώρα.<br /><br />Η βάση Μπέζμερ (Bezmer Air Base) βρίσκεται περίπου 300 χιλιόμετρα μακριά από τη Σόφια, κοντά στην πόλη Γιάμπολ, και χρησιμοποιείται σήμερα από την βουλγαρική Πολεμική Αεροπορία – στην οποία, πριν εισέλθει στην πολιτική, ο Ράντεφ ήταν υποστράτηγος και διοικητής.<br /><br />Η βάση Μπέζμερ είχε χρησιμοποιηθεί προηγουμένως από τον αμερικανικό στρατό σύμφωνα με τη Συμφωνία Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ Βουλγαρίας και ΗΠΑ που υπογράφηκε το 2006.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Περιζήτητοι οι ελληνικοί Patriot: Οι Βούλγαροι ζητούν προστασία.

Αίτημα βουλευτών για προστασία της Βουλγαρίας από ελληνικούς Patriot αν η χώρα τους δεχτεί αεροσκάφη των ΗΠΑ  Ιωάννα Γκορόγια Τα πυραυλικά σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υεμένη: Ναυτικό αποκλεισμό κατά της Σαουδικής Αραβίας κήρυξαν οι Χούτι .

<img src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/HUTHI-630x379.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Φόβοι για νέα ανάφλεξη στην Ερυθρά Θάλασσα.</span></h3>Σε μια κίνηση που απειλεί να πυροδοτήσει εκ νέου την ένταση στη Μέση Ανατολή, οι αντάρτες Χούτι της Υεμένης ανακοίνωσαν την επιβολή άμεσου ναυτικού αποκλεισμού εναντίον της Σαουδικής Αραβίας. Το υποστηριζόμενο από το Ιράν κίνημα επικαλέστηκε τις συνεχιζόμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις και τον πολυετή αποκλεισμό των εδαφών του από το Ριάντ, προειδοποιώντας παράλληλα με «καθολική και σκληρή απάντηση» σε περίπτωση σαουδαραβικής αντιποίνων.<br /><br />Οι ένοπλες δυνάμεις των Χούτι της Υεμένης ανακοίνωσαν άμεση απαγόρευση στη σαουδαραβική θαλάσσια ναυσιπλοΐα τη Δευτέρα 20/07, επικαλούμενες αυτό που περιέγραψαν ως σαουδαραβικό αποκλεισμό και επιθέσεις εναντίον περιοχών υπό τον έλεγχο των Χούτι, και προειδοποίησαν ότι περαιτέρω σαουδαραβική κλιμάκωση θα αντιμετωπιστεί με μια «συνολική και σκληρή» απάντηση.<br /><br />Οι αντάρτες «κηρύσσουν θαλάσσιο εμπάργκο εναντίον του εγκληματικού σαουδαραβικού εχθρού, με βάση την εξίσωση “οφθαλμόν αντί οφθαλμού”, με άμεση ισχύ από την έκδοση αυτής της δήλωσης», δήλωσε ο στρατιωτικός εκπρόσωπος Γιαχία Σαρί.<br /><br />Οι Χούτι καλούν σε επιστράτευση<br /><br />Οι Χούτι εξέδωσαν επίσης κάλεσμα για γενική επιστράτευση:<br /><br />«Καλούμε τους γιους του σπουδαίου λαού μας να συνεχίσουν τη γενική κινητοποίηση και το γενικό προσκλητήριο στα όπλα, και την πλήρη ετοιμότητα για όλα τα σενάρια και τις εξελίξεις, και να υποστηρίξουν τα μέτωπα με μαχητές», ανέφερε η οργάνωση στη δήλωσή της.<br /><br />«Οποιαδήποτε ανοησία διαπράξει ο απερίσκεπτος σαουδαραβικός εχθρός μέσω συνολικής κλιμάκωσης, θα την αντιμετωπίσουμε με συνολική και σκληρή κλιμάκωση».<br /><br />Οι αντάρτες Χούτι της Υεμένης ανακοίνωσαν «θαλάσσια απαγόρευση» στη Σαουδική Αραβία τη Δευτέρα 20/07, λέγοντας ότι το μέτρο ήταν μια απάντηση σε αυτό που περιέγραψαν ως τον μακροχρόνιο αποκλεισμό της Υεμένης από το Ριάντ.<br /><br />Σε δήλωσή του, ο στρατιωτικός εκπρόσωπος των Χούτι, Γιαχία Σαρί, κατηγόρησε τη Σαουδική Αραβία ότι διατηρεί μια «άδικη πολιορκία» στην Υεμένη για σχεδόν 12 χρόνια μέσω περιορισμών σε λιμάνια και αεροδρόμια, υποστηρίζοντας ότι τα μέτρα είχαν επιδεινώσει την ανθρωπιστική δεινοπάθεια.<br /><br />Η οργάνωση δήλωσε ότι η θαλάσσια απαγόρευση θα τεθεί σε ισχύ αμέσως και πλαισίωσε την κίνηση ως μια απάντηση «πολιορκία έναντι πολιορκίας».<br /><br />Δεν διευκρίνισε τι σήμαινε η απαγόρευση ή την περιοχή όπου θα εφαρμοζόταν.<br /><br />«Επιβεβαιώνουμε το δικαίωμα του σπουδαίου λαού μας να απαντήσει στον αποκλεισμό με αποκλεισμό, και να απαντήσει σε κάθε κλιμάκωση με κάθε κλιμάκωση», δήλωσε ο κ. Σαρί.<br /><br />Οι Χούτι προειδοποίησαν επίσης ότι οποιαδήποτε περαιτέρω κλιμάκωση από τη Σαουδική Αραβία θα αντιμετωπιστεί με μια ευρύτερη απάντηση, λέγοντας ότι οι δυνάμεις τους ήταν προετοιμασμένες για «όλες τις επιλογές».<br /><br />«Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Υεμένης επιβεβαιώνουν την πλήρη ετοιμότητά τους για όλες τις επιλογές, και οποιαδήποτε ανόητη πράξη διαπραχθεί από τον απερίσκεπτο σαουδαραβικό εχθρό μέσω κάθε κλιμάκωσης θα αντιμετωπιστεί με μια συνολική και αποφασιστική κλιμάκωση, με τη θέληση και τη δύναμη του Αλλάχ», δήλωσε.<br /><br />Η εξέλιξη της Δευτέρας 20/07 έρχεται εν μέσω αυξημένης έντασης μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και της υποστηριζόμενης από το Ιράν οργάνωσης.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία δέχθηκε πυραυλική επίθεση από τους Χούτι της Υεμένης την περασμένη εβδομάδα, ώρες μετά από μια έκρηξη σε αεροδρόμιο που κατέχουν οι αντάρτες στη Σαναά.<br /><br />Ο υπό τη Σαουδική Αραβία συνασπισμός εναντίον των Χούτι δήλωσε ότι οι αεράμυνες «αντιμετώπισαν μια απειλή από βαλλιστικούς πυραύλους», που εκτοξεύτηκαν από τους αντάρτες εναντίον του νότου του βασιλείου.<br /><br />Αεροπορικές επιδρομές είχαν πλήξει το διεθνές αεροδρόμιο στη Σαναά, την ελεγχόμενη από τους Χούτι πρωτεύουσα της Υεμένης.<br /><br />Σε ανακοίνωσή τους εκείνη την εποχή, οι Χούτι δήλωσαν ότι η επίθεση στο Διεθνές Αεροδρόμιο Άμπχα της Σαουδικής Αραβίας -η οποία περιελάμβανε τη χρήση βαλλιστικών πυραύλων και μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων- ήταν σε απάντηση στην «εγκληματική σαουδαραβική επιθετικότητα».<br /><br />Οι υποστηριζόμενοι από το Ιράν Χούτι κατέλαβαν τη Σαναά το 2014, προκαλώντας την παρέμβαση ενός υπό τη Σαουδική Αραβία συνασπισμού το επόμενο έτος, κατόπιν αιτήματος της κυβέρνησης της Υεμένης.<br /><br />Στις 3 Ιουλίου, οι Χούτι δήλωσαν ότι οι δυνάμεις τους αντιμετώπισαν σαουδαραβικά «πολεμικά αεροσκάφη» που, όπως είπαν, επιχείρησαν να εμποδίσουν ένα ιρανικό πολιτικό αεροσκάφος να προσγειωθεί στο αεροδρόμιο.<br /><br />Οι πτήσεις μεταξύ Σαναά και Τεχεράνης θα συνεχιστούν παρά τις όποιες «πιθανές συνέπειες», πρόσθεσαν.<br /><br />Μια άτυπη εκεχειρία μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και των Χούτι τέθηκε σε ισχύ τον Απρίλιο του 2022 μετά από επιθέσεις των Χούτι σε σαουδαραβικές υποδομές.<br /><br />Η σχετική ηρεμία συνεχίστηκε καθώς το Ομάν ηγήθηκε των προσπαθειών διαμεσολάβησης και διαλόγου, παράλληλα με το έργο του Ειδικού Απεσταλμένου του ΟΗΕ για την Υεμένη, Χανς Γκρούντμπεργκ, για την προώθηση της ειρηνευτικής διαδικασίας.<br />Οι γεωπολιτικές και οικονομικές προεκτάσεις<br /><br />Μια νέα έξαρση της σύγκρουσης κινδυνεύει να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις στη διεθνή σκηνή, εντείνοντας την αντιπαράθεση μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, ενώ απειλεί άμεσα τη διεθνή ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Η περιοχή αποτελεί κομβικό σημείο για τις ενεργειακές εξαγωγές των χωρών του Κόλπου, οι οποίες αναζητούν εναλλακτικές διόδους λόγω των σοβαρών προβλημάτων που καταγράφονται στα Στενά του Ορμούζ, ιδίως μετά τα στρατιωτικά πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν στα τέλη Φεβρουαρίου.<br /><br />Ενδεικτικά, η Σαουδική Αραβία λειτουργεί ήδη σε πλήρη χωρητικότητα (7 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως) τον αγωγό Petroline, μεταφέροντας αργό πετρέλαιο προς το λιμάνι Γιανμπού της Ερυθράς Θάλασσας προκειμένου να παρακάμψει τα φλεγόμενα στενά.<br /><br />Μια νέα εστία πολέμου στην Υεμένη αναμένεται να ασκήσει περαιτέρω πιέσεις στις παγκόσμιες τιμές του πετρελαίου.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Υεμένη: Ναυτικό αποκλεισμό κατά της Σαουδικής Αραβίας κήρυξαν οι Χούτι .

Φόβοι για νέα ανάφλεξη στην Ερυθρά Θάλασσα. Σε μια κίνηση που απειλεί να πυροδοτήσει εκ νέου την ένταση στη Μέση Ανατολή, οι αντάρτες Χούτι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η “αθέατη” πλευρά της σύγκρουσης Ρωσίας και Ουκρανίας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSPYw6sedaugi2dILDyeIJAjTZvZ6IgmfTy87J1X0WBcIhMtdyqN-cbEecL&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="433" data-original-width="709" height="122" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSPYw6sedaugi2dILDyeIJAjTZvZ6IgmfTy87J1X0WBcIhMtdyqN-cbEecL&s=10" width="749" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η προσοχή στα δυο εν εξελίξει πολεμικά μέτωπα, της Ουκρανίας και του Ιράν, είναι εστιασμένη στις επιχειρήσεις, καθώς επίσης και στις διπλωματικές προσπάθειες διευθέτησης των συγκρούσεων. Τουλάχιστον, ως πρώτο βήμα, την κατάπαυση του πυρός και την εν συνεχεία αναζήτηση διά των οδών της διπλωματίας, μιας πιο μόνιμης διευθέτησης. Την ίδια στιγμή όμως, το εσωτερικό πολιτικό τοπίο στις εμπλεκόμενες χώρες, διεκδικεί επάξια τον καθοριστικό του ρόλο, αποδεικνύοντας ότι και οι πόλεμοι επηρεάζονται καθοριστικά από τους νόμους που διέπουν… την ανθρώπινη φύση. Στο πρώτο μέρος θα επικεντρωθούμε στο ουκρανικό μέτωπο.</div><br /><b>ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ</b><br /><br />Η εσωτερική κατάσταση στην Ουκρανία είναι εξαιρετικά πολύπλοκη. Η κοινωνία είναι εμφανώς κουρασμένη, ενώ παράλληλα δεν δείχνει να διατηρεί την ελπίδα δραστικής αλλαγής των επιχειρησιακών δεδομένων επί του πεδίου, πέραν της «καμένης γης» την επόμενη ημέρα. Αυτό προδίδουν τα συνεχή βίαια επεισόδια μεταξύ απλών πολιτών και στρατολόγων, οι οποίοι προσπαθούν να συλλάβουν νεαρούς ανυπότακτους για να τους εκπαιδεύσουν -όσο είναι δυνατό σε τέτοιες συνθήκες- και να τους στείλουν στο μέτωπο.<br /><br />Από τη μια πλευρά η αμυντική πολεμική προσπάθεια έχει στηριχθεί στην ενίσχυση της ουκρανικής εθνικής συνείδησης. Από την άλλη όμως, οι βαριές απώλειες για τους εμπολέμους στα πεδία των συγκρούσεων με το θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων νεαρών, σε έναν πόλεμο που έχει διαρκέσει πλέον περισσότερο από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, εγείρει σοβαρό ζήτημα για την επόμενη ημέρα της Ουκρανίας. Όταν αυτή υπάρξει.<br /><br />Στο πολιτικό επίπεδο, η εξουσία του Βολοντίμιρ Ζελένσκι δεν είναι πλέον σταθερή. Οι ισχυρές ενδείξεις ύπαρξης εκτεταμένης διαφθοράς στον στενό του κύκλο, έχει συμβάλει τα μέγιστα ώστε να πληγεί η δημοφιλία του. Η εσωτερική πολιτική σύγκρουση και τα μεγάλα συμφέροντα που διακυβεύονται, καθιστούν σχεδόν νομοτελειακές σοβαρές νομικές περιπέτειες την επόμενη ημέρα του πολέμου. Αυτό ο Ζελένσκι το γνωρίζει και έχει κάθε λόγο να γαντζωθεί στην εξουσία έως ότου διασφαλίσει την προσωπική του επόμενη ημέρα. Οι μνηστήρες όμως και πληθαίνουν και είναι ισχυροί…<br /><br />Οι επίδοξοι διάδοχοι πληθαίνουν και οι εσωτερικές έριδες υποσκάπτουν τη συνοχή της κυβέρνησής του, όπως άλλωστε έδειξε και η σύγκρουση του νεαρού δημοφιλούς υπουργού Άμυνας, Φεντόροφ, με τον αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων, στρατηγό Σίρσκι. Ο πρώτος αποπέμφθηκε, ενώ κυκλοφορούν φήμες άμεσης αποπομπής κι του αρχηγού… Στην εικόνα θα πρέπει να προστεθεί και η εξόφθαλμη προτίμηση της Ευρώπης να συντηρήσει έναν πόλεμο που φθείρει διαρκώς τη Ρωσία. Η διαφορά είναι ότι σε αυτήν ο πόλεμος κοστίζει χρήματα και στην Ουκρανία φέρετρα. Πόσο καιρό ακόμα θα συνεχιστεί αυτή η κατάσταση; Ουδείς γνωρίζει.<br /><br />Η ΡΩΣΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ<br /><br />Σοβαρές εσωτερικές διαστάσεις όμως έχει ο πόλεμος αυτός και στην πλευρά των Ρώσων. Να σημειωθεί εισαγωγικά, ότι το τελευταίο διάστημα τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο για πόλεμο, καθώς μέχρι στιγμής επικρατούσε η επίσημη περιγραφή της εμπλοκής ως «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης», παραπέμποντας σε κλιμάκωση. Η πραγματικότητα βέβαια, διέψευσε παταγωδώς τις ψευδαισθήσεις που επικρατούσαν σε διάφορους πυλώνες της εξουσίας στη Μόσχα, με αποτέλεσμα να οδηγήσουν σε λάθη την ηγεσία της χώρας.<br /><br />Ως αποτέλεσμα των σφαλμάτων αυτών και παρότι η φύση του ρωσικού καθεστώτος δίνει χώρο για συγκάλυψη της πραγματικής κατάστασης, για κάποιο διάστημα, πλέον οι εσωτερικές τριβές έχουν καταστεί ευκρινείς. Η αδυναμία επίτευξης των αντικειμενικών σκοπών, ακόμα και όταν αυτοί προσαρμόστηκαν επί το ορθολογικότερον μετά την αρχική φάση του πολέμου που επικρατούσε η θεωρία του… περιπάτου, με την προσθήκη της κόπωσης και της ρωσικής κοινωνίας από τον πόλεμο, εντείνει το πρόβλημα κάθε μέρα που περνά.<br /><br />Ένα άκρως ανησυχητικό φαινόμενο που έχει κάνει την εμφάνισή του, είναι ο πολλαπλασιασμός δημοσιευμάτων – αναλύσεων από ειδικούς που δεν χαρακτηρίζονταν από «ακρότητες», όπου επικρατεί η προτροπή στην ηγεσία για «δυναμικό ξεκαθάρισμα» της κατάστασης, ανεξαρτήτων του τι θα μπορούσε να προϋποθέτει αυτό. Μπορεί στις δυτικές πρωτεύουσες να έχει στοχοποιηθεί η εξουσία του Βλαντίμιρ Πούτιν, όμως η νέα τάση που κερδίζει διαρκώς έδαφος, μάλλον τον κατατάσσει στις πιο μετριοπαθείς φωνές που ακούγονται στη Μόσχα!<br /><br />Την ίδια στιγμή και η οικονομία της Ρωσικής Ομοσπονδίας αντιμετωπίζει προβλήματα. Παρότι οι κυρώσεις ουδέποτε οδήγησαν στον «στραγγαλισμό» και την κατάρρευση που διαρκώς προανήγγελλαν δυτικά μέσα ενημέρωσης, έχουν προφανώς προκαλέσει οικονομική αποσταθεροποίηση, η οποία προοδευτικά γίνεται δυσκολότερο να ελεγχθεί. Η δε συντήρηση αυτής της κατάστασης, μεγιστοποιεί την εξάρτηση της Μόσχας από το Πεκίνο, παρά την ομαλή εξέλιξη των διμερών σχέσεων, όπως έδειξε και η σχετικά πρόσφατη επίσημη επίσκεψη Πούτιν στην Κίνα.<br /><br />ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ<br /><br />Η κατάσταση στο εσωτερικό της Ουκρανίας και της Ρωσίας είναι ιδιαίτερα περιπεπλεγμένη. Αυτό είναι από αναπόφευκτο έως αυτονόητο, μετά από τόσα χρόνια πολεμικών συγκρούσεων και το πετυχημένο βραχυκύκλωμα του ποσοτικού τουλάχιστον πλεονεκτήματος των Ρώσων από τους Ουκρανούς, προφανώς με μαζική δυτική τεχνολογική συνδρομή. Η Ουκρανία έχει γίνει ένα «εργαστήριο» όπου δοκιμάζονται νέα όπλα και τακτικές, ενώ τα… πορίσματα δίνουν τη νέα κατεύθυνση στην παγκόσμια αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Ωστόσο, η εσωτερική κατάσταση στις δυο χώρες είναι ο πλέον αστάθμητος παράγοντας που απειλεί αξιόπιστα με εκτροχιασμό τους υπολογισμούς που γίνονται στις πρωτεύουσες του δυτικού κόσμου. Εάν υπάρχει ένα ιστορικό δίδαγμα που θα πρέπει να θυμούνται όλοι σε κάθε βήμα, είναι ότι οι σχεδιασμοί επί χάρτου σπάνια επιβεβαιώνονται επί του πεδίου.Στην καλύτερη των περιπτώσεων προκύπτει κάποια παραλλαγή. Λιγότερο ή περισσότερο κοντά στις υποθέσεις του αρχικού σχεδιασμού. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, το εσωτερικό πολιτικό τοπίο στους -επισήμως- εμπολέμους, κρύβει τη δυναμική συνολικότερης ανατροπής και εμφάνισης «παράπλευρων» προβλημάτων, τα οποία με τη σειρά τους μπορούν να εξελιχθούν στη νέα, πολύ πιο επικίνδυνη σύγκρουση…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν τη θέση του Ellada simera.</div>

Η “αθέατη” πλευρά της σύγκρουσης Ρωσίας και Ουκρανίας.

Η προσοχή στα δυο εν εξελίξει πολεμικά μέτωπα, της Ουκρανίας και του Ιράν, είναι εστιασμένη στις επιχειρήσεις, καθώς επίσης και στις διπλωμα...

Διαβάστε την συνέχεια