Γεωπολιτικό Σκάκι στην Ανατολική Μεσόγειο: Η «Ασπίδα του Αχιλλέα», η Τριμερής της Αιγύπτου και το Τουρκικό «Πρέσινγκ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQCYJOvVCOy8kmR5PH6YAjYXcNzxSGs0H3Ax2QHkVjeQCT9tSt9SX3cdAU&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="414" data-original-width="740" height="112" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQCYJOvVCOy8kmR5PH6YAjYXcNzxSGs0H3Ax2QHkVjeQCT9tSt9SX3cdAU&s=10" width="739" /></a></div><div><br /></div> της <b>Μύρνας Νικολαΐδου</b><br />Σε έναν διπλωματικό μαραθώνιο εξελίσσεται η δραστηριότητα της Αθήνας στην Ανατολική Μεσόγειο, την ώρα που οι περιφερειακές ισορροπίες αναδιατάσσονται βίαια. Στο επίκεντρο της προσοχής βρέθηκε η πρόσφατη, σχεδόν αθόρυβη επίσκεψη του επικεφαλής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών (MIT), Ιμπραήμ Καλίν, στην ελληνική πρωτεύουσα- μια συνάντηση που σχεδόν συνέπεσε χρονικά με την παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Κάιρο, δίπλα στον Αιγύπτιο Πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι και τον Κύπριο Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη, στο πλαίσιο της τριμερούς συνεργασίας των τριών κρατών.<br /><img src="https://platform-cdn.sharethis.com/img/facebook.svg" /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα της φιλοκυβερνητικής τουρκικής εφημερίδας Yeni Safak, ο Ιμπραήμ Καλίν δεν ήρθε στην Αθήνα για φιλοφρονήσεις. Μετέφερε μια αυστηρά περιχαρακωμένη γραμμή της Άγκυρας για το Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο και το status quo των ελληνικών νησιών. Ο επικεφαλής της MIT υπογράμμισε ότι η Τουρκία επιδιώκει μεν μια εποικοδομητική στάση και τη διεύρυνση των πεδίων συνεργασίας, κατέστησε όμως σαφές ότι δεν πρόκειται να ανεχθεί τετελεσμένα μέσω μονομερών ενεργειών. Ιδιαίτερη ένταση παρατηρείται στο ζήτημα της στρατιωτικής παρουσίας στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, με τον Τούρκο αξιωματούχο να επαναφέρει με επίταση την πάγια αξίωση της Άγκυρας περί αποστρατιωτικοποίησής τους. Παράλληλα, ο Καλίν υπέδειξε ευθέως ως «λάθος δρόμο» τη στρατηγική επιλογή της Αθήνας να συγκροτήσει ένα νέο πλέγμα ασφαλείας στην περιοχή μέσω της στενής αμυντικής σύμπραξης με το Ισραήλ, διαμηνύοντας πως, παρότι η Τουρκία δεν συνιστά απειλή, δεν πρόκειται να παρακολουθεί αδρανής εξελίξεις που θίγουν τα ζωτικά της συμφέροντα.<br /><br />Απάντηση <br /><br />Η ουσιαστική απάντηση στους τουρκικούς βρυχηθμούς ήρθε απευθείας από το Κάιρο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξεκαθάρισε ότι η Ελλάδα δεν απειλεί κανέναν, φροντίζοντας ωστόσο να συμπληρώσει με νόημα πως η επιδίωξη της σταθερότητας δεν ταυτίζεται σε καμία περίπτωση με την υποχωρητικότητα ή την ανοχή σε τετελεσμένα. Η χώρα, σημείωσε, ούτε φοβάται να υπερασπιστεί τις θέσεις της με αυτοπεποίθηση ούτε διστάζει να προσέλθει στον διάλογο. Ως έμπρακτη απόδειξη αυτής της περιφερειακής πολιτικής, ο Έλληνας Πρωθυπουργός πρόταξε τη συμφωνία μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ Ελλάδας– Αιγύπτου του 2020, η οποία ακύρωσε στην πράξη τους αυθαίρετους σχεδιασμούς του τουρκολιβυκού μνημονίου. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Αιγύπτιος Πρόεδρος Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι προέβαλε την τριμερή συνεργασία ως υπόδειγμα περιφερειακού συντονισμού, εστιάζοντας στην προώθηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης GREGY, στη διοχέτευση του κυπριακού φυσικού αερίου προς τις ευρωπαϊκές αγορές, αλλά και στη σύγκλιση των τριών πλευρών γύρω από τις κρίσεις στο Παλαιστινιακό, τη Λιβύη και τη Συρία. Από την πλευρά του, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, εξήρε το στρατηγικό βάθος μιας σχέσης που μετρά ήδη πάνω από μία δεκαετία. Μάλιστα, η παρουσία του ως μοναδικού ξένου ηγέτη στην αεροπορική έκθεση του Ελ Αλαμέιν προκάλεσε τον εκνευρισμό της τουρκικής αντιπροσωπείας, η οποία αποχώρησε επιδεικτικά από το περίπτερό της κατά το πέρασμα των δύο Προέδρων.<br /><br />Αυστηρότητα<br /><br />Η κοινή Διακήρυξη της Τριμερούς Συνόδου Κορυφής αποτυπώνει με θεσμική αυστηρότητα την απάντηση των «τριών»: «Επαναλαμβάνουμε εκ νέου ότι οποιεσδήποτε Συμφωνίες ή Μνημόνια Συνεργασίας σχετικά με την οριοθέτηση της θαλάσσιας δικαιοδοσίας θα πρέπει να συμφωνούνται με βάση το διεθνές δίκαιο, περιλαμβανομένης της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS)». Ειδική μνεία έγινε και στο Κυπριακό, με τους ηγέτες να υπογραμμίζουν τη στήριξή τους στις προσπάθειες για μια συνολική διευθέτηση στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών και στη βάση των σχετικών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας.<br /><br />Στο πεδίο της ενέργειας, η διακήρυξη υπήρξε εξίσου σαφής: «Εκφράζουμε τη βούλησή μας να συνεχίσουμε την ανάπτυξη έργων ηλεκτρικής διασύνδεσης, συμπεριλαμβανομένου και του έργου διασύνδεσης GREGY, ούτως ώστε να ενισχύεται η ενεργειακή ασφάλεια και η διασύνδεση της Ανατολικής Μεσογείου με τις ευρωπαϊκές αγορές. Επισημαίνουμε επίσης τη σημασία της ενίσχυσης της συνεργασίας στον τομέα του φυσικού αερίου, στηρίζοντας έτσι την περιφερειακή και ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια. Στο πλαίσιο αυτό, αποδίδουμε ιδιαίτερη σημασία στις πρόσφατες εξελίξεις σχετικά με τη σύνδεση των κυπριακών κοιτασμάτων φυσικού αερίου με τις αιγυπτιακές υποδομές και εγκαταστάσεις φυσικού αερίου και καλούμε για την ολοκλήρωσή τους το συντομότερο δυνατόν».<br /><br />Η πρόδηλη νευρικότητα της Άγκυρας και οι αιχμηρές υποδείξεις Καλίν για τον άξονα Αθήνας-Τελ Αβίβ δεν εκδηλώνονται εν κενώ. Συνδέονται άμεσα με την οριστικοποίηση της διακρατικής συμφωνίας, ύψους 3 δισεκατομμυρίων ευρώ, για την «Ασπίδα του Αχιλλέα». Πρόκειται για τη μεγαλύτερη αμυντική εξαγωγή στην ιστορία του Ισραήλ, η οποία προβλέπει την ανάπτυξη επί ελληνικού εδάφους μιας ολοκληρωμένης, πολυεπίπεδης αρχιτεκτονικής αεροπορικής και αντιβαλλιστικής προστασίας με ισραηλινή τεχνολογία αιχμής, καθώς και τη συμπαραγωγή εξελιγμένων συστημάτων πυροβολικού.<br /><br />Σε αυτό το τοπίο, οι διπλωματικές διαβουλεύσεις στην περιοχή διεξάγονται με εντατικούς ρυθμούς. Η τουρκική ηγεσία παρακολουθεί στενά τις κινήσεις, με τον Χακάν Φιντάν να σπεύδει σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Αιγύπτιο ομόλογό του. Την ίδια στιγμή, η Αθήνα ζυγίζει προσεκτικά τις ανακατατάξεις που επιφέρει η Συμφωνία της Μέκκας και η επιχειρούμενη προσέγγιση Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας. Ο Έλληνας Πρωθυπουργός έχει ήδη τροχιοδρομήσει επίσημη επίσκεψη στο Ριάντ με σκοπό την επαναβεβαίωση της διμερούς στρατηγικής σχέσης, καθιστώντας σαφές ότι η ελληνική διπλωματία συνεχίζει να θωρακίζει αμυντικά τη χώρα και να διευρύνει τις συμμαχίες της, χωρίς να υπολογίζει τις τουρκικές υποδείξεις.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση πάντως η ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο έχει επανέλθει και οι επόμενες κινήσεις στην σκακιέρα θεωρούνται ιδιαιτέρως κρίσιμες. Θα ήταν επικίνδυνο η Αθήνα να υποστηρίζει ότι έχει το απόλυτο προβάδισμα, καθώς η νέα προσέγγιση που επιχειρείται με Κάιρο και Ριαντ έρχεται μετά την ενίσχυση των σχέσεων αμφοτέρων με την Άγκυρα. Και αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει χρόνος ούτε για πανηγυρισμούς, ούτε για εφησυχασμό. Διότι όλες οι συμμαχίες είναι υπό αίρεση.<div><br /></div><div><a href="https://www.energia.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γεωπολιτικό Σκάκι στην Ανατολική Μεσόγειο: Η «Ασπίδα του Αχιλλέα», η Τριμερής της Αιγύπτου και το Τουρκικό «Πρέσινγκ

της Μύρνας Νικολαΐδου Σε έναν διπλωματικό μαραθώνιο εξελίσσεται η δραστηριότητα της Αθήνας στην Ανατολική Μεσόγειο, την ώρα που οι περιφερε...

Διαβάστε την συνέχεια

Με το βλέμμα στραμμένο στην Ανατολική Μεσόγειο και την Τουρκία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2026/05/fidan.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="667" data-original-width="1000" height="133" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2026/05/fidan.jpg" width="762" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Κύπρος προχωρά με τις συμμαχίες της ενώ νέες ισορροπίες δημιουργούνται εν μέσω γεωπολιτικής έντασης</span></h3>Της <b>ΛΟΡΙΑΣ ΜΑΡΚΙΔΗ</b><br />Τα πάντα ρει, όπως και οι ισορροπίες δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο. Η αδιαμφισβήτητη υπεροχή της Τουρκίας στην άκρως ανταγωνιστική περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, λόγω του μεγέθους της χώρας, του ισχυρού στρατού τον οποίο διαθέτει και των επιθετικών εξοπλιστικών της συστημάτων, φαίνεται να δέχεται κάποια δυσμενή επήρεια, εξέλιξη η οποία προκαλεί νευρικότητα και επιθετικότητα στην Άγκυρα.<br /><br />Η διαχρονική εξωτερική πολιτική όλων των Τουρκικών κυβερνήσεων βασίζεται στην ιδέα του νεο-οθωμανισμού, ήτοι της αναβίωσης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, μέσω της ανάκτησης εδαφών που κατείχοντο από την Υψηλή Πύλη ή/και την υπαγωγή κρατών στη σφαίρα επιρροής της Άγκυρας, και στοχεύει στην ανάδειξη της χώρας σε περιφερειακή δύναμη και όχι μόνο. Οι μεθοδεύσεις της Τουρκίας προς επίτευξη του στόχου της οδηγεί τη χώρα σε αντιπαλότητα με άλλους παίχτες στην περιοχή, όπως το Ισραήλ.<br /><br />Η αναβάθμιση του γεωπολιτικού ρόλου της Ελλάδος , με την περαιτέρω εμβάθυνση των σχέσεων της με τις Ηνωμένες Πολιτείες , τη δημιουργία σχημάτων συμμαχίας και συνεργασίας μεταξύ Ελλάδος-Ισραήλ-Κύπρου, με τις ευλογίες της Ουάσιγκτων, αλλά και κυρίως με τη συμφωνία με τη Γαλλία, μόνο ανησυχία προκαλεί στην Άγκυρα.<br /><br />Η οποία εκλαμβάνει τις συμμαχίες αυτές ως στρεφόμενες κατά των δικών της συμφερόντων και σχεδιασμών. Περαιτέρω, η επιστροφή των Ηνωμένων Πολιτειών στην περιοχή με την ενίσχυση της παρουσίας των στην Ελλάδα, όπως και η παρουσία της Γαλλίας λόγω ειδικού ενδιαφέροντος στον Λίβανο και τη Μέση Ανατολή, αύξησαν τον αριθμό των δρώντων και ενέτειναν τον εκνευρισμό της Άγκυρας.<br /><br />Η οποία και κατέφυγε στην προσφιλή της τακτική της προπαγάνδας και των απειλών. Ακόμα και η Ευρωπαϊκή Ένωση βρέθηκε στο στόχαστρο του Τούρκου ΥΠΕΞ, Χακάν Φιντάν , ο οποίος την κατηγόρησε ότι ανέχεται μια μικρή χώρα με μικρότερο του ενός εκατομμυρίου πληθυσμό να παρεμποδίζει την ανάπτυξη των σχέσεων της με την Τουρκία.<br /><br />Στον τομέα της ενέργειας, είναι γνωστός ο στόχος της Άγκυρας να καταστήσει τη χώρα ενεργειακό κόμβο και να εφοδιάζει την Ευρώπη με φυσικό αέριο. Στην προσπάθεια αυτή επιδιώκει να σφετεριστεί τα κοιτάσματα άλλων χωρών όπως αυτά της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επί πλέον, στοχεύει στην συμπερίληψη της στον IMEC ώστε να οδεύσει μέσω Τουρκίας ως, δήθεν, ασφαλέστερης οδού προς την Ευρώπη. Είναι φυσικό στο θέμα αυτό να υπάρχει αντίδραση πολλών εμπλεκομένων χωρών.<br /><br />Σημαντική η δήλωση της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ότι η Ευρωπαϊκή ήπειρος θα πρέπει να ολοκληρωθεί ώστε να μην πέσει υπό ρωσική, τουρκική ή κινεζική επιρροή · η οποία δήλωση προκάλεσε την οργίλη αντίδραση της Άγκυρας.<br /><br />Επί πλέον, εμφανής ήταν και η δυσφορία των Τούρκων αξιωματούχων από την προώθηση της πρωτοβουλίας της Κυπριακής Δημοκρατίας για την αποσαφήνιση του Άρθρου 42.7 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε να διαμορφωθεί πλαίσιο δράσης στο ζήτημα της αμοιβαίας συνδρομής.<br /><br />Ενώ η Τουρκία εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό και επικίνδυνο δρώντα στην περιοχή, το γεγονός ότι σχοινοβατεί μεταξύ Ανατολής και Δύσης την καθιστά πλέον αναξιόπιστο εταίρο. Σημειωτέον ότι και στο θέμα του πολέμου στο Ιράν και των προσπαθειών που καταβάλλονται για επίτευξη τερματισμού του είναι το Πακιστάν που πρωταγωνιστεί και η Άγκυρα έχει ουσιαστικά περιθωριοποιηθεί.<br /><br />Στην πίεση που η χώρα αισθάνεται, αντιδρά με την προβολή της εικόνας της ως του θύματος των συμμαχιών που διαμορφώνονται στην Ανατολική Μεσόγειο. Εν αναμονή της διαμόρφωσης της νέας αρχιτεκτονικής ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή η Κυπριακή Δημοκρατία με σύνεση και μεθοδικά προωθεί συμμαχίες και συνεργασίες με δυνάμεις στην περιοχή , με Ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες με στόχο την ενίσχυση της αμυντικής της θωράκισης και την αποτροπή τυχόν επιθέσεων.<br /><br />Και δεν πέφτει λόγος σε κανένα, ούτε στην επεκτατική Τουρκία ούτε και στον Τουφάν Ερχιουρμάν επί του προκειμένου. Από αρχαιοτάτων χρόνων η γεωπολιτική καθώριζε την μοίρα της νήσου Κύπρου. Κατά τους αποικιοκράτες, όποιος θέλει να ελέγχει την Εγγύς Ανατολή και την Ασία πρέπει να κατέχει την Κύπρο. Κατ´ άλλους η Κύπρος αποτελεί το αβύθιστο αεροπλανοφόρο.<br /><br />Είναι γι αυτό που πολιτικοί αναλυτές χαρακτήριζαν την Κύπρο ως “όμηρο της γεωγραφίας”. Στην ερώτηση κατά πόσον υπάρχει τρόπος κατάργησης της ομηρείας, ο Tim Marshal δίνει την δική του εκδοχή στο βιβλίο του “Αιχμάλωτοι της Γεωγραφίας”: “Πράγματι η τεχνολογία μπορεί να λυγίσει τα σίδερα της γεωγραφικής φυλακής”.<br /><br />Η τεχνολογία σε συνδυασμό με τις πολιτικές δράσεις. Στην παρούσα ιστορική συγκυρία η αναβαθμισμένη Κυπριακή Δημοκρατία με την εξασφάλιση υψηλής τεχνολογίας συστημάτων αμύνης και αποτροπής , με την εμβάθυνση συμμαχιών και συνεργασίας με ισχυρούς δρώντες, την αξιοποίηση του ενεργειακού της πλούτου και την ενότητα του λαού της , έχει τη δυνατότητα να ξεφύγει από τα δεσμά της γεωγραφίας.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Με το βλέμμα στραμμένο στην Ανατολική Μεσόγειο και την Τουρκία.

Η Κύπρος προχωρά με τις συμμαχίες της ενώ νέες ισορροπίες δημιουργούνται εν μέσω γεωπολιτικής έντασης Της ΛΟΡΙΑΣ ΜΑΡΚΙΔΗ Τα πάντα ρει, όπως ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Συρία ξεκινά την ενσωμάτωση των δυνάμεων των SDF στον στρατό: Συγκροτήθηκαν οι πρώτες τέσσερις ταξιαρχίες

<img height="114" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/05/SDF-630x360.jpg" width="721" /><br /><br />Υψηλόβαθμος αξιωματούχος του συριακού Υπουργείου Άμυνας ανακοίνωσε την έναρξη της διαδικασίας ένταξης των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) στις δομές του Υπουργείου, επισημαίνοντας ότι τέσσερις ταξιαρχίες έχουν ήδη ενσωματωθεί επίσημα.<br /><br />Ο Σιπάν Χάμο, βοηθός του Σύρου Υπουργού Άμυνας για θέματα της βορειοανατολικής Συρίας, δήλωσε σε συνέντευξη που παραχώρησε στα Μέσα Ενημέρωσης ότι οι νεοσύστατες ταξιαρχίες εδρεύουν στο Κομπάνι, τη Χασάκα, το Καμισλί και το Ντέρικ.<br /><br />Ο ίδιος σημείωσε ότι οι προσπάθειες για την ενσωμάτωση των υπόλοιπων μονάδων των SDF στον κορμό του συριακού στρατού βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.<br /><br />Ο Χάμο υπογράμμισε ότι στόχος του Υπουργείου είναι η δημιουργία ενός ενιαίου εθνικού στρατού, ο οποίος θα λειτουργεί υπό ένα νέο εσωτερικό πλαίσιο, με σκοπό τον τερματισμό των φατριών εντός των ενόπλων δυνάμεων.<br /><br />Αναφερόμενος στην κατάσταση στο Αφρίν (ή Εφρίν) και τις πληροφορίες περί συγκρότησης «κουρδικής ταξιαρχίας», ο Χάμο δήλωσε ότι υπάρχει πρωτοβουλία που επιτρέπει σε μαχητές με καταγωγή από το Αφρίν -οι οποίοι προηγουμένως υπηρετούσαν στις τάξεις των SDF- να επιστρέψουν στις ιδιαίτερες πατρίδες τους.<br /><br />Πρόσθεσε ότι οι μαχητές αυτοί έχουν την επιλογή είτε να ενταχθούν στους επίσημους στρατιωτικούς θεσμούς της περιοχής τους, είτε να επανενταχθούν στην πολιτική ζωή.<br /><br />Σε άλλο ζήτημα, ο αξιωματούχος εξέφρασε την ανησυχία του για τις καθυστερήσεις στην απελευθέρωση των κρατουμένων των SDF, τονίζοντας ότι όλοι οι φυλακισμένοι πρέπει να αφεθούν ελεύθεροι χωρίς διακρίσεις, ενώ προειδοποίησε κατά της πολιτικοποίησης του θέματος.<br /><br />Σχετικά με τους πεσόντες και τους τραυματίες του πολέμου κατά του Ισλαμικού Κράτους (ISIS), ο Χάμο ανέφερε ότι επετεύχθη συμφωνία για την αναγνώρισή τους ως «μάρτυρες και τραυματίες του συριακού κράτους», διασφαλίζοντας τα πλήρη νόμιμα δικαιώματά τους και την επίσημη τεκμηρίωση.<br /><br />Σχολιάζοντας τις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις, δήλωσε ότι οι τοποθεσίες που εκκενώνονται από τις διεθνείς δυνάμεις παραδίδονται στον συριακό στρατό και αξιοποιούνται για τις ανάγκες της εθνικής άμυνας.<br /><br />Συμπλήρωσε ότι η τρέχουσα πολιτική της Συρίας επικεντρώνεται στην αποφυγή συγκρούσεων με γειτονικές χώρες και στη διατήρηση της σταθερότητας στα σύνορα.<br /><br />Ο Χάμο κατέληξε απευθύνοντας κάλεσμα στις κουρδικές και αραβικές κοινότητες να ενωθούν για την οικοδόμηση μιας νέας Συρίας, όπου τα δικαιώματα όλων των συνιστωσών -και ιδιαίτερα των Κούρδων- θα είναι συνταγματικά κατοχυρωμένα και όπου δεν θα αναδυθούν νέες μορφές καταπίεσης.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Συρία ξεκινά την ενσωμάτωση των δυνάμεων των SDF στον στρατό: Συγκροτήθηκαν οι πρώτες τέσσερις ταξιαρχίες

Υψηλόβαθμος αξιωματούχος του συριακού Υπουργείου Άμυνας ανακοίνωσε την έναρξη της διαδικασίας ένταξης των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SD...

Διαβάστε την συνέχεια

Συρία: Η βάση της Παλμύρας δίνεται δώρο στην Τουρκία… Το Ισραήλ;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ01I76Gls1nSnYDUUwb1MHLXteYYAzEgYXHg&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="188" data-original-width="268" height="140" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ01I76Gls1nSnYDUUwb1MHLXteYYAzEgYXHg&s" width="726" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Η συριακή κυβέρνηση παρέδωσε την στρατιωτική βάση της Παλμύρας στην Τουρκία. Η βάση έχει το μέγεθος της αμερικανικής αεροπορικής βάσης Ράμσταϊν στη Γερμανία.<br /><br />Σύμφωνα με το <a href="https://axar.az/">Axar.az</a> , πληροφορίες σχετικά με αυτό έχουν δημοσιευτεί στο ρωσόφωνο κανάλι Telegram της τουρκικής έκδοσης Yeni Şafak. Το δημοσίευμα σημειώνει ότι η Άγκυρα έχει προειδοποιήσει όλες τις μεγάλες δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Εθνών, και έχει ανακοινώσει ότι οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια εναντίον της θα αντιμετωπιστεί με βία.<br /><br />Αυτές οι εξελίξεις έχουν ανησυχήσει περισσότερο το Ισραήλ. Διάφορα ισραηλινά δημοσιεύματα γράφουν ότι η παρουσία της Τουρκίας στη Συρία αποτελεί απειλή για το Ισραήλ και ότι η Άγκυρα θα μπορούσε να μετακινήσει τις δυνάμεις της από τον βορρά στην Παλμύρα ανά πάσα στιγμή.<br /><br />Έχει τονιστεί η ανάγκη για διαπραγματεύσεις μεταξύ Ισραήλ και Ηνωμένων Πολιτειών για να σταματήσει αυτή η διαδικασία, καθώς και η πιθανότητα χρήσης της Ρωσίας ως αντεπίθεσης κατά της Τουρκίας. Σύμφωνα με δημοσιεύματα από τον Μάρτιο του 2025 η Τουρκία επεδίωκε να αποκτήσει τον έλεγχο του στρατιωτικού αεροδρομίου T-4 κοντά στην ιστορική πόλη Παλμύρα στην επαρχία Χομς της Συρίας. Με τη συμφωνία αυτή η στρατιωτική βάση θεωρείται ως ‘τουρκικό έδαφος’.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συρία: Η βάση της Παλμύρας δίνεται δώρο στην Τουρκία… Το Ισραήλ;

Η συριακή κυβέρνηση παρέδωσε την στρατιωτική βάση της Παλμύρας στην Τουρκία. Η βάση έχει το μέγεθος της αμερικανικής αεροπορικής βάσης Ράμστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Τούρκοι υπό πίεση και η Ανατολική Μεσόγειος «βράζει».

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2015/07/east_med-630x400.jpg" width="729" /><br /> <br />Της <a href="https://x.com/Danale/status/2045733740505120846"><b>Ντάνα Λεβί</b></a><br />Η Τουρκία αντιλαμβάνεται σαφώς ότι ο υπό σύσφιξη άξονας μεταξύ Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου δεν αποτελεί ένα παροδικό διπλωματικό επεισόδιο, αλλά την απαρχή μιας νέας περιφερειακής πραγματικότητας – μιας πραγματικότητας που συνιστά ένα ουσιαστικό αντίβαρο απέναντί της.<br /><br />Συνεπώς, η τουρκική πίεση δεν αποτελεί επιχείρημα κατά της συμμαχίας· είναι μια ακούσια αναγνώριση της σημασίας της.<br /><br />Η εξασθένηση του Ιράν και το κενό που έχει προκύψει μετά τον όρκο του Οκτωβρίου οδήγησαν σε σύγκρουση δύο περιφερειακών δυνάμεων που μάχονται για την ηγεμονία στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η Τουρκία έβλεπε το Ισραήλ να αιμορραγεί και να εξαντλείται σε αμέτρητα μέτωπα, θεωρώντας το απροετοίμαστο για μια αντιπαράθεση με την τουρκική ισχύ, όμως πρόσφατα κάτι άρχισε να κλονίζει την τουρκική αυτοπεποίθηση.<br /><br />Αυτό το «κάτι» είναι η στρατηγική συμμαχία μεταξύ Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου.<br /><br />Αυτό που ξεκίνησε ως ανταλλαγή τεχνογνωσίας και οικονομική και στρατιωτική συνεργασία, εξελίχθηκε τους τελευταίους μήνες σε έναν βαθύ και δεσμευτικό σύνδεσμο – όχι μόνο ως έκφραση μιας αναπτυσσόμενης φιλίας, αλλά και ως μια ενοποίηση απέναντι σε έναν κοινό εχθρό.<br /><br />Οι Τούρκοι, από την πλευρά τους, αναγνωρίζουν την πρόκληση και αντιδρούν αναλόγως.<br /><br />Η στρατηγική τους, όπως φαίνεται, είναι να υπονομεύσουν τη συμμαχία «ανοίγοντας τα μάτια των Ελλήνων» για τον κίνδυνο της σύμπλευσης με το Ισραήλ.<br /><br />Στόχος είναι η απομόνωση του Ισραήλ από τους συμμάχους του και, εν συνεχεία, η κυριαρχία.<br /><br />Την περασμένη εβδομάδα, τα σημάδια αυτής της τακτικής έγιναν ακόμη πιο ξεκάθαρα.<br /><br />Την Τετάρτη, για παράδειγμα, η Γενί Σαφάκ, η εφημερίδα που πρόσκειται στο κόμμα AKP του Ερντογάν, δημοσίευσε ένα άρθρο του Σερνούρ Γιασικάγια, ανώτερου ανταποκριτή διεθνών ειδήσεων της εφημερίδας.<br /><br />Το άρθρο γράφτηκε στα αγγλικά και ισχυριζόταν ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί την Ελλάδα ως «Δούρειο Ίππο» για να εξασθενήσει το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση.<br /><br />Η αναφορά στην ελληνική μυθολογία και το γεγονός ότι το άρθρο συντάχθηκε στα αγγλικά δεν είναι τυχαία, καθώς το κείμενο δεν προοριζόταν για το τουρκικό κοινό.<br /><br />Το άρθρο παραθέτει σοβαρές κατηγορίες. Ο Γιασικάγια ισχυρίζεται ότι το Ισραήλ όχι μόνο παρασύρει την Ευρώπη στο χάος που το ίδιο προκαλεί στη Μέση Ανατολή, αλλά επιχειρεί επίσης να αποδυναμώσει και να διαλύσει το ΝΑΤΟ.<br /><br />Οι επιπτώσεις, γράφει ο ίδιος, είναι ότι η Ελλάδα εμφανίζεται ολοένα και περισσότερο ως το «προβληματικό παιδί της Ευρώπης», ενώ η Κύπρος («Νότια Κύπρος» κατά τη διατύπωσή του) πληρώνει το τίμημα της μετατροπής της σε ισραηλινή στρατιωτική βάση, δεχόμενη επιθέσεις με ιρανικούς πυραύλους και drones από τον Λίβανο.<br /><br />Παράλληλα, ο Χακάν Φιντάν, ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, παραχώρησε συνέντευξη αυτή την εβδομάδα προειδοποιώντας επίσης την Ελλάδα και την Κύπρο κατά της διατήρησης της συμμαχίας.<br /><br />Η προσπάθεια εναντίωσης στην Τουρκία, δήλωσε, είναι μια επικίνδυνη πολιτική, και απείλησε ρητά: «Δεν θα φέρει εμπιστοσύνη, αλλά δυσπιστία, προβλήματα και πόλεμο».<br /><br />Η ανάγκη του Ισραήλ για αυτή τη συμμαχία δεν οφείλεται στο ότι είναι πραγματικός φίλος των Ελλήνων, αλλά στο ότι το Ισραήλ προσπαθεί να στιγματίσει την Τουρκία ως εχθρό, καθώς δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς έναν αντίπαλο.<br /><br />Επιπλέον, ο Φιντάν υποστήριξε ότι ούτε η Ελλάδα ούτε η «Ελληνοκυπριακή διοίκηση» (όρος που αποσκοπεί στην υποβάθμιση της κυπριακής κυριαρχίας στο νησί) χρειάζονται στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ – «η Ελλάδα είναι μέλος του ΝΑΤΟ και η “Ελληνοκυπριακή διοίκηση” έχει την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Δεν υπάρχει ανάγκη ή λογική για αυτή τη συμμαχία, ανέφερε.<br /><br />Εξίσου ενδιαφέρουσα είναι η απάντηση σε αυτά τα μηνύματα.<br /><br />Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, σε μια επίσημη ανακοίνωση που ελάχιστα κρύβει την απόλυτη απόρριψη, δήλωσε:<br /><br />«Η Ελλάδα διαμορφώνει την εξωτερική της πολιτική ανεξάρτητα, δεν δέχεται οδηγίες και δεν οφείλει εξηγήσεις σε κανέναν».<br /><br />Και η Κύπρος απέρριψε τις κατηγορίες. Ο Πρόεδρος της Κύπρου, Χριστοδουλίδης, δήλωσε σε συνέντευξή του στο Bloomberg ότι, αν και εκτοξεύτηκαν πύραυλοι κατά της Κύπρου, αυτοί δεν έπληξαν κυπριακό έδαφος αλλά τις ευρισκόμενες εκεί βρετανικές βάσεις.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Τούρκοι υπό πίεση και η Ανατολική Μεσόγειος «βράζει».

Της Ντάνα Λεβί Η Τουρκία αντιλαμβάνεται σαφώς ότι ο υπό σύσφιξη άξονας μεταξύ Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου δεν αποτελεί ένα παροδικό διπλωματ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία απαιτεί τον αφοπλισμό των δυνάμεων των SDF σε όλη τη Συρία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://vid.alarabiya.net/images/2025/01/20/47f4bea4-2e39-4072-b170-20be59ff49e0/47f4bea4-2e39-4072-b170-20be59ff49e0_16x9_1200x676.JPG?width=555&format=jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="312" data-original-width="555" height="225" src="https://vid.alarabiya.net/images/2025/01/20/47f4bea4-2e39-4072-b170-20be59ff49e0/47f4bea4-2e39-4072-b170-20be59ff49e0_16x9_1200x676.JPG?width=555&format=jpg" width="604" /></a></div><div><br /></div>Ο Υπουργός Άμυνας της Τουρκίας, Γιασάρ Γκιουλέρ, δήλωσε την Τρίτη 06/01 ότι το Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (PKK) και όλες οι συνδεδεμένες με αυτό οργανώσεις πρέπει να παραδώσουν τα όπλα τους στη Συρία. Προέβη σε μια αυστηρή προειδοποίηση, καθώς η χώρα προωθεί την πρωτοβουλία για μια «Τουρκία απαλλαγμένη από την τρομοκρατία».<br /><br />Μιλώντας σε τελετή απονομής μεταλλίων και βραβείων στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ο Γκιουλέρ τόνισε ότι δεν θα επιτραπεί σε καμία «τρομοκρατική» οργάνωση να ριζώσει στην περιοχή, κατονομάζοντας συγκεκριμένα το δίκτυο των PKK/PYD/YPG/SDF.<br /><br />«Το PKK και όλες οι συνδεδεμένες τρομοκρατικές οργανώσεις πρέπει να παραδώσουν τα όπλα τους στη Συρία», δήλωσε ο Γκιουλέρ.<br /><br />«Δεν υπάρχει χώρος για την τρομοκρατία, ειδικά για τις οργανώσεις PKK/PYD/YPG/SDF».<br /><br />Πρόκειται για αναμενόμενη κλιμάκωση από την πλευρά των Τούρκων.<br /><br />Σημειώνεται ότι οι υπό κουρδική ηγεσία Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF), σύμμαχοι των ΗΠΑ, νίκησαν το Ισλαμικό Κράτος που υποστηριζόταν από την Τουρκία.<br />Υπό εξέταση η ενσωμάτωση των SDF<br /><br />Οι δηλώσεις του Υπουργού γίνονται εν μέσω αυξανόμενης προσοχής γύρω από την πολιτοφυλακή των SDF και ερωτημάτων σχετικά με την πιθανή ενσωμάτωσή της στις διοικητικές δομές της Συρίας.<br /><br />Η Τουρκία θεωρεί εδώ και καιρό το YPG, το οποίο αποτελεί τη ραχοκοκαλιά των SDF, ως το συριακό παρακλάδι του PKK, το οποίο διεξάγει ένοπλο αγώνα κατά του τουρκικού κράτους εδώ και δεκαετίες.<br /><br />Ο Γκιουλέρ κατέστησε σαφές ότι η θέση της Τουρκίας εκτείνεται πέρα από τα σύνορά της, απαιτώντας από τις οργανώσεις που κατά την Τουρκία συνδέονται με το PKK να καταθέσουν τα όπλα σε ολόκληρη τη Συρία και σε όλες τις περιοχές όπου δραστηριοποιούνται.<br />Υπό όρους υποστήριξη στην ειρηνευτική διαδικασία<br /><br />Αναγνωρίζοντας τη διαδικασία για μια «Τουρκία απαλλαγμένη από την τρομοκρατία» που ξεκίνησε υπό την ηγεσία του τζιχαντιστή Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο Γκιουλέρ έθεσε αυστηρές προϋποθέσεις για την επιτυχία της.<br /><br />Ανέφερε ότι η Τουρκία επιθυμεί ειλικρινά την ευόδωση της διαδικασίας, αλλά επέμεινε στον πλήρη αφοπλισμό των Κούρδων της Συρίας ως προαπαιτούμενο.<br /><br />«Για να συμβεί αυτό, το PKK και όλες οι συνδεδεμένες ομάδες πρέπει να τερματίσουν αμέσως κάθε τρομοκρατική δραστηριότητα σε όλες τις περιοχές όπου βρίσκονται, συμπεριλαμβανομένης της Συρίας, στο πλαίσιο της απόφασης διάλυσης, και πρέπει να παραδώσουν τα όπλα τους άνευ όρων», σημείωσε ο Υπουργός.<div><br />Έμφαση στη στρατιωτική ετοιμότητα<br /><br />Κατά τη διάρκεια της τελετής προς τιμήν του στρατιωτικού προσωπικού και των μονάδων για την εξαιρετική τους υπηρεσία, ο Γκιουλέρ εξήρε τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις ως τον ισχυρότερο πυλώνα ασφάλειας για το όραμα της χώρας να καταστεί μια «μεγάλη και ισχυρή Τουρκία» [νεο-οθωμανισμός].<br /><br />Περιέγραψε τις επιχειρησιακές ικανότητες του στρατού ως βελτιωμένες και εστιασμένες στην υψηλή τεχνολογία, διατηρώντας την αποτελεσματικότητά τους υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.<br /><br />Ο Υπουργός Άμυνας υπογράμμισε τις συντονισμένες επιχειρήσεις των χερσαίων, ναυτικών και αεροπορικών δυνάμεων της Τουρκίας στις προσπάθειες καταπολέμησης της τρομοκρατίας, στην ασφάλεια των συνόρων και στην προστασία των θαλάσσιων ζωνών δικαιοδοσίας.<br /><br />Πιστώθηκε στους Τούρκους στρατιώτες το γεγονός ότι έφεραν την «τρομοκρατία» στο σημείο της εξάλειψης μέσω των εξαιρετικών τους προσπαθειών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία απαιτεί τον αφοπλισμό των δυνάμεων των SDF σε όλη τη Συρία.

Ο Υπουργός Άμυνας της Τουρκίας, Γιασάρ Γκιουλέρ, δήλωσε την Τρίτη 06/01 ότι το Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (PKK) και όλες οι συνδεδεμένες με α...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία πιέζει για ντιλ με τη Συρία εντός του 2026 για ΑΟΖ και έρευνες στην Αν. Μεσόγειο.

<a href="https://www.kathimerini.gr/world/563373826/syria-kai-galazia-patrida/"><img height="359" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2024/12/sx1-660x370.jpg?v=1734164203" width="726" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Σχέδια που θα μπορούσαν «να αναστατώσουν τους ανταγωνιστές της στην Ανατολική Μεσόγειο», φέρεται να εξυφαίνει η τουρκική ηγεσία</span></h3><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Σχέδια που θα μπορούσαν «να αναστατώσουν τους ανταγωνιστές της στην Ανατολική Μεσόγειο», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά αναλυτές, φέρεται να εξυφαίνει η τουρκική ηγεσία, με το βλέμμα στραμμένο στο 2026 και στις ακτές της Συρίας.<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας, Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ, το δήλωσε ξεκάθαρα, στο πλαίσιο συνέντευξης που παραχώρησε στον τουρκικό ιστοχώρο GDH: Η Αγκυρα θα επιδιώξει μέσα στο 2026 να υπογράψει συμφωνία με τη Δαμασκό που θα ανοίγει τον δρόμο ώστε τουρκικές εταιρείες να προχωρήσουν σε έρευνες για υδρογονάνθρακες στα ανοιχτά των συριακών ακτών στην Ανατολική Μεσόγειο. Σύμφωνα με όσα δήλωσε ο Α. Μπαϊρακτάρ, Αγκυρα και Δαμασκός έχουν ήδη διαμορφώσει μια γενική συμφωνία-πλαίσιο για τη μεταξύ τους ενεργειακή συνεργασία και πλέον ο στόχος είναι να καταλήξουν σύντομα σε μια συγκεκριμένη συμφωνία για υπεράκτιες έρευνες.<br /><br />«Εχουμε μια γενική συμφωνία-πλαίσιο με τη Συρία, αλλά φυσικά θα χρειαστεί να συνάψουμε και μια συγκεκριμένη συμφωνία για υπεράκτιες έρευνες», δήλωσε ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας. «Δεν λέω ότι θα γίνουν γεωτρήσεις το 2026, αλλά ελπίζω ότι θα υπάρξει συμφωνία», διευκρίνισε.<br /><br />Τα νέα δεδομένα<br /><br />Η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιχειρεί πια να διευρύνει την περιφερειακή της επιρροή μέσω Συρίας, αξιοποιώντας μια σειρά από δεδομένα: τις «ευκαιρίες» που γέννησε η πτώση του Μπασάρ αλ Ασαντ μετά τον Δεκέμβριο του 2024, την εγγύτητα που η ίδια έχει παλαιόθεν αποκτήσει με τους ισλαμιστές (πρώην τζιχαντιστές) της κυβέρνησης του μεταβατικού Σύρου προέδρου Αχμεντ αλ Σάρα και τα «κενά» που άφησε πίσω η υποχώρηση της ιρανικής επιρροής έπειτα από τις ήττες των ιρανικών proxies σε Συρία και Λίβανο.<br /><br />Η Συρία είναι μια χώρα με κομβική γεωγραφική θέση: απέναντι από την Κύπρο και δίπλα στο Ισραήλ. Μέσω αυτής, η Τουρκία θα μπορούσε να ασκήσει πρόσθετες πιέσεις στην Κύπρο, στο Ισραήλ, στους Κούρδους, στον Λίβανο καθώς και στους σιίτες του Ιράκ και του Ιράν. Παράλληλα δε, με εφαλτήριο τη Συρία, η πλευρά Ερντογάν δύναται να εργαλειοποιεί το μεταναστευτικό/προσφυγικό, αλλά και τις απειλές της τζιχαντιστικής/ισλαμιστικής τρομοκρατίας, όπως άλλωστε έχει ήδη κάνει στο πρόσφατο παρελθόν.<br /><br />Μέσω Συρίας ωστόσο, η Τουρκία θα επιχειρήσει, όπως όλα δείχνουν, να ανακατέψει εκ νέου την τράπουλα των θαλάσσιων οριοθετήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η συμφωνία για την οριοθέτηση ΑΟΖ που υπέγραψαν τον περασμένο Νοέμβριο ο Λίβανος και η Κυπριακή Δημοκρατία προφανώς δεν άρεσε καθόλου στην τουρκική πλευρά, η οποία αντιμετωπίζει παράλληλα ως δυνητική απειλή και τις εντεινόμενες συγκλίσεις και συμπράξεις που προωθούνται μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ στο πλαίσιο της δικής τους τριμερούς. Υπενθυμίζεται δε, ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει συνάψει πια συμφωνίες οριοθέτησης ΑΟΖ με Ισραήλ, Αίγυπτο και Λίβανο.<br /><br />Οπως παλαιότερα, έτσι και τώρα, Τούρκοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι η χώρα τους απομονώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο και ότι, ως εκ τούτου, θα πρέπει να βρει τρόπο να «αντεπιτεθεί» και να «σπάσει αυτόν τον αποκλεισμό». Εάν άλλοτε το είχε κάνει μέσω Λιβύης, τώρα θα μπορούσε να το επιχειρήσει μέσω Συρίας. Και όπως στην περίπτωση της Λιβύης είχε επιλέξει να αγνοήσει τις θαλάσσιες ζώνες των ελληνικών νησιών, έτσι και στην περίπτωση της Συρίας θα μπορούσε να επιχειρήσει να «σκεπάσει» μέσω Συρίας μεγάλο μέρος της κυπριακής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ εντάσσοντας στο «παιχνίδι» των οριοθετήσεων και τα κατεχόμενα. Σύμφωνα άλλωστε με το τουρκικό αφήγημα της καλούμενης «γαλάζιας πατρίδας», οι ηπειρωτικές ακτές (όπως είναι οι συριακές εν προκειμένω) υπερισχύουν έναντι των νησιωτικών (κυπριακών εν προκειμένω) όταν πρόκειται για τη χάραξη των θαλασσίων ζωνών.<br /><br />Για να γίνουν βέβαια όλα αυτά, η Τουρκία θα πρέπει να καταλήξει σε συμφωνία με τη Δαμασκό για την οριοθέτηση ΑΟΖ.<br /><br />Τα αγκάθια<br /><br />Το εάν θα μπορούσε όντως να γίνει κάτι τέτοιο ωστόσο δεν είναι βέβαιο. Πέρα από την Τουρκία, στη μετά-Ασαντ Συρία δραστηριοποιείται και η Σαουδική Αραβία, μια χώρα η οποία βλέπει ανταγωνιστικά την Αγκυρα, το πολιτικό ισλάμ και τις τουρκικές περιφερειακές βλέψεις. Εάν, με άλλα λόγια, η Συρία ενταχθεί στη σφαίρα της επιρροής του Ριάντ, πράγμα που έχει ήδη γίνει αλλά μερικώς, η ελευθερία των τουρκικών κινήσεων θα περιοριστεί. Παράλληλα δε, μεταξύ Τουρκίας και Συρίας παραμένει και το αγκάθι της παράκτιας Αλεξανδρέττας (στην επαρχία της Αντιόχειας/Hatay) που δόθηκε μεν στην Τουρκία πριν από δεκαετίες από τους Γάλλους χωρίς όμως τη σύμφωνη γνώμη της Δαμασκού, ένα αγκάθι το οποίο θα πρέπει κάπως να διευθετηθεί εάν θέλουν οι δύο πλευρές να καταλήξουν σε συμφωνίες οριοθετήσεων.<br /><br />Ελλάδα και Κύπρος<br /><br />«Ως προς την Ελλάδα και την Κύπρο, θα πρέπει να μας απασχολήσει ο τρόπος με τον οποίον θα προσπαθήσει η Τουρκία να εκμεταλλευθεί το φιλικό προς αυτήν νέο (σ.σ. συριακό) καθεστώς. Εχουμε το κακό προηγούμενο του τουρκολιβυκού μνημονίου […] Θα πρέπει να περιμένουμε ότι οι Τούρκοι θα πιέσουν τη νέα συριακή κυβέρνηση να υπογράψει με αυτούς μια αντίστοιχη (σ.σ. της λιβυκής) συμφωνία θαλάσσιας οριοθετήσεως», έγραφε ο Αγγελος Συρίγος στην «Κ» πριν από ακριβώς έναν χρόνο, υπογραμμίζοντας ότι η Αγκυρα θα εκμεταλλευθεί τα ερείσματα που έχει στη Δαμασκό με στόχο τη δημιουργία τετελεσμένων και στη θάλασσα.<br /><br />Εάν κρίνουμε από τις χθεσινές δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Ενέργειας Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ, το 2026 μπορεί να είναι μια χρονιά εξελίξεων σε αυτό το μέτωπο.<br /><br />Η Τουρκία έχει πάντως εν τω μεταξύ αρχίσει ούτως ή άλλως να ενισχύει τους ενεργειακούς της δεσμούς με τη Συρία.<br /><br />Οι συμφωνίες του 2025<br /><br />Το συριακό υπουργείο Ενέργειας υπέγραψε προ μηνών συμφωνία ύψους 7 δισ. δολ. με κοινοπραξία ξένων εταιρειών, στην οποία συμμετέχουν τουρκικές επιχειρήσεις (Kalyon GES Enerji Yatirimlari και Cengiz Enerji εν προκειμένω), για την κατασκευή νέων μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Παράλληλα, η Τουρκία έχει αρχίσει εδώ και μήνες να τροφοδοτεί τη Συρία με φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν προκειμένου να ενισχυθεί το συριακό δίκτυο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Αξίζει να σημειωθεί δε, ότι αμφότερα τα προαναφερθέντα ντιλ έγιναν πράξη με την στήριξη του Κατάρ (του κολοσσού UCC Holding, μεταξύ άλλων).<br /><br /><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<div><br /></div>

Η Τουρκία πιέζει για ντιλ με τη Συρία εντός του 2026 για ΑΟΖ και έρευνες στην Αν. Μεσόγειο.

Σχέδια που θα μπορούσαν «να αναστατώσουν τους ανταγωνιστές της στην Ανατολική Μεσόγειο», φέρεται να εξυφαίνει η τουρκική ηγεσία Γιώργος Σκαφ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε μια δεκαετία! Από το “φωνή βοώντος” στο “ούτε να το σκέφτεστε” του Νετανιάχου…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQHV0PNU2vYNCtcl8iibEP8CPWN5Y6U06a8Ww&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="159" data-original-width="318" height="320" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQHV0PNU2vYNCtcl8iibEP8CPWN5Y6U06a8Ww&s" width="708" /></a></div><div><br /></div>Γράφει ο <b>Δρ. Σωτήρης Ν. Καμενόπουλος</b><br />«Ούτε να το σκέφτεστε»: Η ηχηρή απάντηση Νετανιάχου στον οθωμανικό αναθεωρητισμό και οι προειδοποιήσεις που αγνοήθηκαν – Η πρόσφατη, κατηγορηματική δήλωση του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου κατά τη διάρκεια της 10ης Τριμερούς Συνόδου Κορυφής Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, δεν ήταν απλώς μια ακόμα διπλωματική αιχμή…<br /><br />Ήταν η κορύφωση μιας πολυετούς γεωπολιτικής ανησυχίας που πλέον εκφράζεται με τον πιο επίσημο τρόπο. «Όσοι πιστεύουν ότι μπορούν να επαναφέρουν την αυτοκρατορία τους και την κυριαρχία τους στις χώρες μας, τους λέμε ότι αυτό δεν θα συμβεί. Ξεχάστε το. Ούτε να το σκέφτεστε. Είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας», δήλωσε ο Νετανιάχου, «φωτογραφίζοντας» ξεκάθαρα την Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τις νεο-οθωμανικές βλέψεις της στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η δικαίωση των «ξεχασμένων» αναλύσεων<div><br />Ωστόσο, η ρητορική αυτή δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Αν ανατρέξει κανείς σε αρθρογραφία περασμένων ετών, θα διαπιστώσει ότι οι «κόκκινες γραμμές» που θέτει σήμερα το Ισραήλ είχαν προβλεφθεί και αναλυθεί σε βάθος εδώ και πάνω από μια δεκαετία. Τα άρθρα που σήμερα φαντάζουν προφητικά, είχαν επισημάνει εγκαίρως ότι η σύγκρουση μεταξύ του ισραηλινού κράτους και του τουρκικού επεκτατισμού ήταν αναπόφευκτη.<br /><br />Ήδη από το 2016, μέσα από αναλύσεις τονιζόταν η ανάγκη για μια «υπέρβαση των συνδρόμων» στις σχέσεις Ελλάδας-Ισραήλ. Η νέα πραγματικότητα που διαμορφωνόταν τότε, βασιζόταν στην κοινή αντίληψη ότι η Τουρκία δεν επιζητούσε απλώς περιφερειακό ρόλο, αλλά μια αναβίωση της οθωμανικής επιρροής που θα απειλούσε άμεσα την κυριαρχία των υπολοίπων κρατών της περιοχής.<br />Φράσεις-Κλειδιά: Από τον «Σινικό» φόβο στην «Οθωμανική Αυτοκρατορία»<br /><br />Ανατρέχοντας στις εκτιμήσεις κινδύνου του παρελθόντος μπορούμε να σταθούμε σε ορισμένες φράσεις-κλειδιά από αρθρογραφία το 2014 και το 2016 οι οποίες μπορούν να χαρακτηρισθούν «προφητικές»:<br /><br />1. «Στη Μεσόγειο, όπως και σε κάθε άλλη περιοχή του πλανήτη συμβαίνουν κοσμογονικές αλλαγές με βασικό διακύβευμα τα ενεργειακά θέματα και τους ορυκτούς πόρους γενικότερα. Η Ελλάδα οφείλει να λειτουργήσει ως «γέφυρα» στα ταραγμένα νερά της Μεσογείου με όλες ανεξαιρέτως τις εμπλεκόμενες χώρες. Εάν τα επόμενα δύο χρόνια επεκταθεί η συνεργασία μεταξύ Ελλάδας–Ισραήλ και στον ιδιωτικό τομέα, τότε αυτός ο δεσμός θα ισχυροποιηθεί ακόμη περισσότερο και θα αποκτήσει βάθος χρόνου πολλών δεκαετιών. Στις αλλαγές πρέπει να είμαστε ευέλικτοι και να τις κατανοούμε/αντιλαμβανόμαστε γρήγορα. Είναι νόμος της φύσης να επιβιώνουν όσοι προσαρμόζονται στο (γεωπολιτικό) τους περιβάλλον. Αυτό όμως θα πρέπει να γίνει με ένα βασικό όρο: πως υπάρχουν διαρκή Ελληνικά συμφέροντα». <br /><br />2. «Η νέα θέση την οποία επιθυμεί να καταλάβει η Τουρκία στη γεωπολιτική τάξη πραγμάτων είναι μία νεο-Οθωμανική Αυτοκρατορία», τότε ευλόγως θα πρέπει να ανατρέξουμε σε παλαιούς χάρτες της εποχής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για να αναζητήσουμε την τότε τάξη πραγμάτων, όσον αφορά το υπό εξέταση τρίγωνο Ισραήλ-Ελλάδας-Τουρκίας. Οι δύο κορυφές του τριγώνου σε εκείνη την τάξη πραγμάτων, εκείνη την περίοδο, δεν υφίστανται ως κρατικές οντότητες: η Ελλάδα και το Ισραήλ. Εμείς οι Έλληνες αυτό το γνωρίζουμε πολύ καλά. Οι φίλοι μας Ισραηλινοί το έχουν αντιληφθεί; Η θεωρία περί αναθεωρητισμού/αναθεωρητικών δυνάμεων δημιουργήθηκε την περίοδο του Μεσοπολέμου (1919-1929). Αν ανατρέξει κάποιος στους χάρτες εκείνης της περιόδου θα διαπιστώσει πως το Ισραήλ επίσης δεν υφίστανται τότε».<br /><br />ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ…<br /><br />3. «Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο πως η Τουρκία επιθυμεί να αναλάβει ηγεμονικό-δεσποτικό ρόλο στην περιοχή της Μεσογείου με την επιβολή της Ισχύος επί του Δικαίου. Η Τουρκία ονειρεύεται την αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και δεν το κρύβει. Μία αυτοκρατορία η οποία είχε φτάσει λίγο έξω από τη Βιέννη… Η Τουρκία επιθυμεί να μετατρέψει τη Μεσόγειο σε κλειστή Τουρκική θάλασσα. Όχημα αυτής της προσπάθειας είναι η Ήπια Ισχύς της θρησκείας. Οι φίλοι μας Ισραηλινοί λένε δικαιωματικά για το Ολοκαύτωμα: «Ποτέ Ξανά». Ομοίως, οι Έλληνες λέμε για την περίοδο της Τουρκοκρατίας: «Ποτέ Ξανά» <br /><br />4. «Τα παίγνια Σινικής θάλασσας και Ανατολικής Μεσογείου είναι σχετικώς παρόμοια, είναι το γεγονός πως η Κίνα στη Σινική θάλασσα προσπαθεί να μετατραπεί σε ηγεμόνα της περιοχής: αυτό καταλογίζουν στην Κίνα τα διάφορα εμπλεκόμενα μέρη πέριξ της Σινικής θάλασσας. Δηλαδή, παρουσιάζεται μία αντίστοιχη συμπεριφορά με την Τουρκία, η οποία προσπαθεί μέσω του δόγματος αναθεωρητισμού να αναβιώσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία και να καταστεί ο ηγεμόνας της Ανατολικής Μεσογείου. Στο σημείο αυτό, ας υπενθυμίσουμε πως κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τα κράτη της Ελλάδος και του Ισραήλ δεν υφίστανται».<br /><br />5. «Αν θεωρήσουμε αυτά που συμβαίνουν γύρω μας ως ένα γεωπολιτικό παίγνιο με διακύβευμα τους ενεργειακούς πόρους (και πράγματι έτσι είναι) τότε θα πρέπει να αντιληφθούμε πως από τους ελάχιστους «παίκτες» στην περιοχή μας οι οποίοι παλεύουν για τον ίδιο ακριβώς σκοπό με εμάς είναι οι Ισραηλινοί (και φυσικά οι Κύπριοι): υπέρ πίστεως, πατρίδας και ελευθερίας. Αν θελήσουμε να αναφερθούμε σε ιερά σύμβολα, με τη δέουσα προσοχή, τότε θα πρέπει να σκεφτούμε πως τα κοινά χρώματα των δύο Σημαιών (γαλανόλευκο) δεν συναπαντώνται πουθενά αλλού στη Μεσόγειο…<br /><br />Σκεφτείτε: ποιες άλλες χώρες στη Μεσόγειο έχουν το γαλανόλευκο χρώμα στη σημαία τους; Καμία. Μόνο η Ελλάδα και το Ισραήλ. Επίσης, οι Σημαίες της Ελλάδας και του Ισραήλ εμπεριέχουν ως σύμβολα το θρησκευτικό σύμβολο των δύο λαών: το Σταυρό της Ορθοδοξίας και το Άστρο του Δαυίδ…<br /><br />Οι Σημαίες λοιπόν Ελλάδας και Ισραήλ έχουν δύο πολύ ισχυρά κοινά σημεία τα οποία δεν συναπαταντώται σε άλλες σημαίες στη Μεσόγειο: και στις δύο περιπτώσεις σχετίζονται με τις δύο πανάρχαιες θρησκείες οι οποίες πήγασαν από τη Μεσόγειο, και το γαλανόλευκο της θάλασσας και του ελεύθερου ουρανού. Και κάτι τελευταίο: ο Εθνικός Ύμνος του Ισραήλ περιέχει ένα πολύ σημαντικό στίχο, ένα στίχο που θυμίζει τον Ελληνικό εθνικό ύμνο: “…To be a free people in our land…”. Είναι και αυτός ένας Ύμνος προς την Ελευθερία» <br /><br />6. «Ρώμη-Αθήνα-Κάιρο-Ιερουσαλήμ… με το αεροπλάνο είναι δυόμισι ώρες δρόμος. Όσο κρατά ένα ελληνικό γεύμα. Τέσσερις πολιτισμοί συναντιούνται εδώ και τρεις χιλιετηρίδες στη Μεσόγειο που δημιούργησε όλους τους υπόλοιπους πολιτισμούς και τις μεγαλύτερες Θρησκείες. Ελλάδα, Αίγυπτος, Ισραήλ, Ιταλία. Αυτοί οι πολιτισμοί ήρθε η ώρα να συναπαντηθούν. Χωρίς αυτούς τους τέσσερις Πολιτισμούς δεν θα υπήρχε σήμερα ούτε Αναγέννηση ούτε Διαφωτισμός. Δεν θα υπήρχε Δημοκρατία.</div><div><br /></div><div> Δεν θα υπήρχε Φιλελευθερισμός.<br /><br />Σήμερα, υπό τις κρατούσες συνθήκες, υπάρχει επιτακτική ανάγκη αυτοί οι τέσσερις Πολιτισμοί να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Η μεγαλύτερη πρόκληση μίας πραγματικής Νέας Τάξης Πραγμάτων; Η χαλαρή συν-ομοσπονδοιοποίηση αυτών των τεσσάρων πολιτισμών… Αυτός ο έρωτας των τεσσάρων πολιτισμών μπορεί να φτερουγίσει χωρίς πληγές για τον Παγκόσμιο Πολιτισμό. Ως υστερόγραφο: Η τρέχουσα οικονομική κρίση των τελευταίων έξι ετών αποτελούν το 0.171% της Ελληνικής Ιστορίας των 3.500 ετών… ας το θυμούνται κάποιοι».<br /><br />7. «Στις 1 Δεκεμβρίου 2016, είχαν παρουσιασθεί υπό τη μορφή παιγνίου ορισμένα σενάρια με συγκεκριμένες πιθανότητες. Σε εκείνο το παίγνιο έγινε η υπόθεση ότι ο κ. Ερντογάν τελικώς επιτίθεται στην Ελλάδα. Δεν έχει σημασία που. Σε αυτή την περίπτωση θεωρήθηκε ότι υπάρχουν δύο πιθανά ενδεχόμενα όσον αφορά τη στάση του Ισραήλ. Το συμπέρασμα το οποίο είχε παρουσιασθεί ήταν ότι αν η Τουρκία επιτεθεί στην Ελλάδα και η Ελλάδα χάσει, τότε το Ισραήλ θα βρεθεί απομονωμένο: Αυτή θα είναι η επόμενη κίνηση του κ. Ερντογάν. Μετά την Ελλάδα, θα έχει σειρά το Ισραήλ. Ο κ. Ερντογάν θεωρεί αυτονόητο δικαίωμα (!) της Τουρκίας να συμπεριφερθεί στη Μεσόγειο όπως συμπεριφέρεται η Κίνα στη Σινική θάλασσα. Σημαντικό: Εκείνα τα σενάρια έχουν συγκεκριμένες μαθηματικές πιθανότητες. Σήμερα, αυτή η προειδοποίηση επαναλαμβάνεται: Μετά την Ελλάδα, ο κ. Ερντογάν θα στοχεύσει το Ισραήλ. Ας το γνωρίζουν οι φίλοι μας οι Ισραηλινοί» </div><div><br />Μια συμμαχία που σφυρηλατήθηκε στην ανάγκη<br /><br />Ο Νετανιάχου σήμερα μιλά για «τρεις μεγάλους πολιτισμούς» (Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ) που αρνούνται να επιστρέψουν στον «Μεσαίωνα» των αυτοκρατοριών. Αυτή η ρητορική περί «ισχύος που φέρνει σταθερότητα» είναι η εξέλιξη των όσων γράφονταν το 2016 για το “Business as usual” στη συνεργασία Αθήνας-Ιερουσαλήμ  Αυτό που τότε ξεκινούσε ως ενεργειακή και αμυντική αναγκαιότητα, σήμερα μετατρέπεται σε έναν υπαρξιακό άξονα κατά του αναθεωρητισμού.</div><div><br />Συμπέρασμα<br /><br />Η προειδοποίηση του Ισραηλινού Πρωθυπουργού δεν είναι απλώς μια αντίδραση της στιγμής. Είναι η επιβεβαίωση όσων πολλοί αρνούνταν να δουν πριν από 11 χρόνια: ότι η σκιά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας δεν έφυγε ποτέ από το μυαλό της τουρκικής ηγεσίας. Τα άρθρα του παρελθόντος, που κάποιοι ίσως χαρακτήριζαν τότε ως «υπερβολικά», αποτελούν σήμερα το εγχειρίδιο κατανόησης της σκληρής γεωπολιτικής πραγματικότητας που βιώνουμε.<br /><br />Η ιστορική μνήμη παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της σημερινής συμμαχίας. Φράσεις όπως «Ποτέ Ξανά» δεν αποτελούν απλώς συνθήματα, αλλά το ιδεολογικό υπόβαθρο της ισραηλινής και ελληνικής αποτροπής. Το Ισραήλ αντιλαμβάνεται πλέον ότι η «αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας» δεν είναι μια θεωρητική ανησυχία, αλλά μια στρατηγική επιδίωξη της Άγκυρας που συγκρούεται με την ίδια την ύπαρξη του εβραϊκού κράτους.<br /><br />Όπως φαίνεται, η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται απλώς, μας προειδοποιεί, αρκεί να ξέρουμε να διαβάζουμε τα σημάδια. Και το Ισραήλ, μαζί με την Ελλάδα και την Κύπρο, δείχνει πλέον ότι έχει διαβάσει το μάθημά του πολύ καλά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σε μια δεκαετία! Από το “φωνή βοώντος” στο “ούτε να το σκέφτεστε” του Νετανιάχου…

Γράφει ο Δρ. Σωτήρης Ν. Καμενόπουλος «Ούτε να το σκέφτεστε»: Η ηχηρή απάντηση Νετανιάχου στον οθωμανικό αναθεωρητισμό και οι προειδοποιήσεις...

Διαβάστε την συνέχεια

Χακάν Φιντάν: “Έλα καλέ μου γείτονα να συζητήσουμε τι θα μου… δώσεις”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.ertnews.gr/wp-content/uploads/2024/01/AP23342641123921-768x512.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="512" data-original-width="768" height="427" src="https://www.ertnews.gr/wp-content/uploads/2024/01/AP23342641123921-768x512.jpg" width="686" /></a></div><div><br /></div><div>Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b></div><div>«Δίκαιη μοιρασιά» στην Ανατολική Μεσόγειο, ζήτησε για μια ακόμη φορά ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν και δεν παρέλειψε να μας υπενθυμίσει, ότι η Τουρκία επιθυμεί «την εξέταση όλων των διαφορών του Αιγαίου ως ένα σύνολο». Αυτονόητη η υπενθύμιση που ήρθε από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών με τη μορφή απάντησης, ότι μοναδική διαφορά είναι «η οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και υφαλοκρηπίδας».</div><br />Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, κάνοντας λόγο για «εξέταση όλων των διαφορών του Αιγαίου ως ένα σύνολο», προκάλεσε την αναφορά του ελληνικού ΥΠΕΞ, ότι «αναθεωρητικές θέσεις και προτάσεις είναι καθολικά απορριπτέες». Δεν είναι μυστικό ότι με τη χρήση του όρου «διαφορές», οι Τούρκοι έχουν έναν κατάλογο που δεν αμφισβητεί μόνο ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και την ελληνική κυριαρχία επί νήσων και νησίδων του ανατολικού Αιγαίου.<br /><br />Και ζητά από την Αθήνα να καθίσει στο τραπέζι με την Άγκυρας σαν… δυο καλοί γείτονες για να τα συζητήσουν. Πού το παράλογο; Έρχεται ένας γείτονας στο σπίτι σου και σου λέει με μειλίχιο κι ευγενικό ύφος, ότι ένα κομμάτι του οικοπέδου που βρίσκεται το σπίτι σου, μαζί με το δώμα στην πυλωτή του ανήκει. Αλλά επειδή είναι πολιτισμένος, σου προτείνει να το συζητήσετε σαν δυο καλοί γείτονες! Στέκει μια τέτοια διαδικασία;<br /><br />Εάν μπορεί να το τεκμηριώσει, προφανώς θα πρέπει να προσκομίσει όλα τα στοιχεία που έχει στη Δικαιοσύνη, διεκδικώντας το δίκιο του. Και εσύ θα είσαι υποχρεωμένος να αποδεχθείς την απόφαση του δικαστηρίου. Αυτό γίνεται όμως στην εσωτερική έννομη τάξη. Όχι στο «άναρχο», υπό την έννοια της έλλειψης αρχής επιβολής του δικαίου, διεθνές περιβάλλον.<br /><br />Το εξοργιστικό όμως είναι, ο πάγιος τουρκικός ισχυρισμός ότι θέλει αυτή τη συζήτηση «στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου»! Στο οποίο όμως αυθαίρετα εντάσσει τον ισχυρισμό του, ότι τα νησιά δεν δικαιούνται θαλάσσιες ζώνες πέραν των χωρικών υδάτων! Αυτό κάνει ζητώντας να συζητήσουμε ακόμα και την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, ένα ΜΟΝΟΜΕΡΕΣ δικαίωμα, πάντα κατά το διεθνές δίκαιο… πλην Ελλάδος που συνιστά «ειδική περίσταση», κατά την Τουρκία! Έχοντας μάλιστα απευθύνει και απειλή πολέμου (casus belli)!<br /><br />Τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου… δικά ΜΑΣ!<br /><br />Αυτό δεν κάνει ακόμα και με την Κύπρο που είναι ανεξάρτητο κράτος! Το πιο «αστείο» όμως είναι πως από τη μια πλευρά στο Κυπριακό, υποτίθεται πως συζητά πλέον μόνο την αναγνώριση των Κατεχομένων ως κράτους (που αυτό, εάν γινόταν, θα όριζε διαφορετικά τις θαλάσσιες ζώνες) και από την άλλη διεκδικεί μερίδιο από τους υδρογονάνθρακες και νοτίως της νήσου!<br /><br />Με επίκληση του «διεθνούς δικαίου αλά Τούρκα» υπέγραψε το τουρολιβυκό Μνημόνιο! Κι ας υπάρχει συμφωνία Ελλάδας – Αιγύπτου για τις ΑΟΖ, που μάλιστα έχει αφήσει ανοικτή την πόρτα εξασφάλισης και της τουρκικής συναίνεσης που απαιτείται -είναι αντικείμενο κράτος- ως προϋπόθεση για να θεωρηθεί νόμιμη χάραξη.<br /><br />Ωστόσο, παρότι η ανακήρυξη ΑΟΖ από ένα κράτος δε σημαίνει αυτομάτως ισχύ των ορίων της, αφού μπορεί να εγερθούν ενστάσεις άλλων χωρών, οι οποίες θα διευθετηθούν με βάση κάποια από τις μεθόδους ειρηνικής επίλυσης που υποδεικνύει ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ, μεταξύ των οποίων και ο διάλογος. Πώς όμως να διεξαχθεί τέτοιος διάλογος που προϋποθέτει σεβασμό του διεθνούς δικαίου, όταν η μία πλευρά προβάλει μια δική της, βολική και αυθαίρετη ερμηνεία;<br /><br /><div>Το μήνυμα που περνούσε διαχρονικά η Τουρκία, ήταν βασισμένο σε ένα και μοναδικό «δίκαιο». Στην καθομιλουμένη αποκαλείται ως «νόμος της ζούγκλας», και πιο ευγενικά, στις διεθνείς σχέσεις, ατύπως, ως «δίκιο του ισχυρού / ισχυρότερου». Το οποίο προφανώς μόνο δίκαιο δεν είναι. Με τέτοιους όρους ζητά ο φανατικός ισλαμιστής, δελφίνος – επίδοξος διάδοχος του Ερντογάν, να δούμε το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο «ως μια περιοχή ευημερίας και σταθερότητας».</div><div><br />Ανοησία vs. Ιδιοτέλειας<br /><br />Αυτή ήταν πάντοτε οι Τουρκία. Μόνο ανόητοι και ιδιοτελείς δεν το κατανοούσαν. Και ήταν πολλοί και στις δυο κατηγορίες. Το «ανόητοι» παραδοσιακά ταυτιζόταν με το «ιδεοληπτικοί», που έτρεφαν πάντα ψευδαισθήσεις ότι κάποιες… σκοτεινές δυνάμεις μας βάζουν να τσακωνόμαστε με την Τουρκία, ενώ θα έπρεπε να υιοθετήσουμε ως «εθνικό ύμνο» και οι δυο, το «εσύ Χριστό κι εγώ Αλλάχ, όμως και οι δυο μας αχ και βαχ»!<br /><br />Οι ιδιοτελείς είναι μια πολύ πιο ύπουλη κατηγορία, που απαριθμεί ουκ ολίγα μέλη. Η τουρκική διείσδυση στην Ελλάδα, προφανώς είχε πάντα ως βασικό στόχο την ελληνική ελίτ. Βασικό ιστορικό δίδαγμα είναι ότι την… Επανάσταση του 1821 δεν την ξεκίνησαν ούτε οι βολεμένοι (πέριξ της εξουσίας), ούτε οι χορτάτοι! Ειδικά οι Τούρκοι το γνωρίζουν καλά αυτό, ως απόγονοι της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, ειδικά όσον αφορά την ελληνική ανεξαρτησία!<br /><br />Όπως και τότε έτσι και τώρα, είναι πολλοί οι οποίοι δεν θα είχαν πρόβλημα να συνδυάσουν το γεμάτο τους πορτοφόλι με μερικούς τεμενάδες παραπάνω. Για να πετύχουν δε τον στόχο τους, υιοθετούν την τουρκική ρητορική περί «ελληνικού μαξιμαλισμού»! Σε άλλες περιπτώσεις, η υιοθέτηση της τουρκικής επιχειρηματολογίας είναι πιο έξυπνη και συγκεκαλυμμένη, ιδίως στον γραπτό -ενίοτε δημοσιογραφικό- λόγο.<br /><br />Είναι αυτή η… συμπαθής κατηγορία που έχει ως αποστολή να στηρίξει την εικόνα ότι η Ελλάδα είναι επισπεύδουσα πλευρά για την όποια λύση στα «προβλήματα» με την Τουρκία. Τρίβουν τα χέρια τους στην προοπτική επιβολής τους από τους Αμερικανούς! Από τη μια ετοιμάζονται να υποστηρίξουν ότι «το ματς ήταν χαμένο από τα αποδυτήρια» λόγω της τοπικής υπερδύναμης Τουρκίας, σε συνδυασμό με το ιδιότυπο bullying του Τραμπ. Από την άλλη κάτι στη λογική «κάλλιο πέντε και στο χέρι»!<br /><br />Είναι οι ίδιοι που λειτούργησαν ως «μουτζαχεντίν» της πράσινης μετάβασης, έχοντας καθυστερήσει την αξιοποίηση τω ελληνικών υδρογονανθράκων για περισσότερο από μια δεκαετία. Τώρα όμως το γύρισαν και υποστηρίζουν ότι μόνο με μια συμφωνία οι δυο λαοί θα απολαύσουν τους εύγευστους καρπούς…</div><div><br /></div><div> Ξεχνούν όμως το «ελληνικούς»!<br /><br />Είναι τέτοιου βάρους -ηθικού κυρίως- που τους μετακινεί ο άνεμος, κατά τη διεύθυνση που φυσάει κάθε φορά. Τώρα, κατέληξαν στην αγκάλη του Τραμπ! Πρώτα ορκίζονταν στο όνομα του Μπάιντεν και της «woke ατζέντας»! Και οι κωλοτούμπες είναι βέβαιο πως θα συνεχιστούν. Είναι μην το μάθεις ως πρακτική…<br /><br />Όλα κινούνται στη λογική των μαγαζατόρων που πληρώνουν τις διάφορες μαφίες «για προστασία». Κάπως έτσι είναι η Τουρκία που λειτουργεί ξεδιάντροπα -αν και δεν υφίσταται προφανώς έννοια… ντροπής στο επίπεδο των διεθνών σχέσεων- ως ο νταβατζής της περιοχής! Και αυτοί επιμένουν να το ξεχνούν και αγωνίζονται για να την βοηθήσουν, σε μια μοναδική γεωπολιτική συγκυρία όπου ο πραγματικός της ρόλος έχει γίνει αντιληπτός, από πολλούς και ισχυρούς…<br /><br />Τι δεν καταλαβαίνετε; Ότι η προσπάθεια έχει αρχίσει και σημειώνονται τα επικοινωνιακά προεόρτια; Με την Τουρκία να μην έχει κάνει ούτε ένα χιλιοστό πίσω από τις παράνομες και αναθεωρητικές της αξιώσεις; Προσδεθείτε, διότι το παιχνίδι μόλις ξεκίνησε και θα είναι συναρπαστικό.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χακάν Φιντάν: “Έλα καλέ μου γείτονα να συζητήσουμε τι θα μου… δώσεις”.

Του  Ζαχαρία Μίχα «Δίκαιη μοιρασιά» στην Ανατολική Μεσόγειο, ζήτησε για μια ακόμη φορά ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν και ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ήττα του «καλωδίου» και τα σοβαρά ερωτήματα.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/11/01-MITS-PAPAST.jpg"><img height="477" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/11/01-MITS-PAPAST.jpg.pagespeed.ce.cHUrtQ4HSu.jpg" width="702" /></a><br /><br /><div><b>Aλέξανδρος Τάρκας</b><br />Η Ελλάδα και η Κύπρος, υπό ομαλές συνθήκες, θα εόρταζαν σε λίγες ημέρες το ορόσημο της 1ης Δεκεμβρίου 2025 το οποίο είχε οριστεί, από την άνοιξη του 2024, ως ημερομηνία ολοκλήρωσης των βυθομετρικών ερευνών για την πόντιση του υποβρυχίου καλωδίου της ηλεκτρικής διασύνδεσης με το Ισραήλ (Great Sea Interconnector-GSI ή το λεγόμενο «καλώδιο»).<br /><br />Όμως, ως γνωστόν, οι εργασίες παρέλυσαν από τα τέλη Ιουλίου 2024, όταν ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανέλαβε προσωπικά, με τη συνδρομή της ηγεσίας του υπουργείου Εξωτερικών, τους χειρισμούς απεμπλοκής από την κρίση που προκάλεσε το πολεμικό ναυτικό της Τουρκίας.<br /><br />Οι τουρκικές φρεγάτες Goksu και Gokova και η κορβέτα Beykoz ανέκοψαν, ανοιχτά της Κάσου, την πορεία του ιταλικού ερευνητικού σκάφους Ievoli Relume (που είχε μισθώσει ο ΑΔΜΗΕ) και, επιπλέον, προέβησαν σε παραβιάσεις των ελληνικών χωρικών υδάτων με συνολική διάρκεια πάνω από 3 ώρες και 15 λεπτά.<br /><br />Στους μήνες που ακολούθησαν, η κυβέρνηση αυτοθαυμαζόταν για τη συμφωνία αποκλιμάκωσης, μέσω των διπλωματικών διαύλων, με την Τουρκία. Χωρίς να συνειδητοποιεί ότι συναίνεσε (άθελά της ασφαλώς) στην εδραίωση ακόμα ενός τετελεσμένου κατά των ελλαδικών και κυπριακών συμφερόντων.<br /><br />Σημειωτέον, ότι οι εργασίες του Ievoli Relume, την περίοδο 2024-2025, θα ήταν απλώς επιβεβαιωτικές των γεωφυσικών ερευνών και ερευνών βυθού του 2014 που είχαν ολοκληρωθεί πλήρως και ανενόχλητα. Δηλαδή, η αδύναμη Ελλάδα της εποχής των μνημονίων αποδείχθηκε ισχυρότερη και ικανότερη της σημερινής ως προς τον GSI.<br /><br />Η λανθασμένη κρίση και οι ανεπιτυχείς χειρισμοί του Πρωθυπουργού αποκαλύφθηκαν, τουλάχιστον τρεις φορές, όταν το Μέγαρο Μαξίμου και το υπουργείο Εξωτερικών, το φθινόπωρο του 2024 και την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2025, ισχυρίζονταν ότι σύντομα θα επαναλαμβάνονταν οι έρευνες.<br /><br />Το ερώτημα που δεν έχει απαντηθεί είναι αν ο κ. Μητσοτάκης και ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, δεν είχαν αντιληφθεί ότι δύσκολα θα αναιρούνταν τα τετελεσμένα της Κάσου ή το γνώριζαν και παραπλανούσαν, εν ψυχρώ, τα μέσα ενημέρωσης και τους πολίτες. Ο κ. Γεραπετρίτης έφτασε μάλιστα στο σημείο (στις 25 Αυγούστου 2025, στο Open) να διαβεβαιώνει πως «η πόντιση θα συνεχιστεί κανονικά, θα συνεχιστούν οι έρευνες το επόμενο διάστημα» και …«θα μετρηθούμε στο πεδίο, ξέρετε»!<br /><br />Tα νέα σοβαρά ζητήματα<br /><br />Το δυσάρεστο στοιχείο είναι ότι η κυβέρνηση όχι μόνον δεν διδάσκεται από τις ως τώρα αποτυχίες της, αλλά συνεχίζει τα διπλωματικά λάθη και τα επικοινωνιακά παίγνια στα εξής σημεία:<br /><br />Πρώτον, σε αντίθεση με την προβαλλόμενη εκδοχή περί ταχείας συνέχισης του έργου GSI, οι προ εβδομάδος ανακοινώσεις του Πρωθυπουργού για «άμεση επικαιροποίηση των οικονομοτεχνικών παραμέτρων» σημαίνουν ότι όλα ξεκινούν από την αρχή. Η επικαιροποίηση θα απαιτήσει, τουλάχιστον, εννέα μήνες. Και όσο λεπτομερείς και αν είναι οι καινούριες παράμετροι, θα πρέπει στη συνέχεια να βρεθούν επενδυτές και χρηματοδότες και να διεξαχθούν έρευνες βυθού που θα χρειαστούν 20 περίπου μήνες, όπως οι ακυρωθείσες που θα έληγαν την 1η Δεκεμβρίου φέτος.<br /><br />Δεύτερον, επισήμως, ο κ. Μητσοτάκης ήταν πολύ προσεκτικός και ακριβολόγος, υποστηρίζοντας μόνον ότι το έργο «μπορεί δυνητικά να ενισχυθεί και με την είσοδο νέων ισχυρών επενδυτών». Αν και δεν εξέφρασε βεβαιότητα, ακολούθησε μια επικοινωνιακή καταιγίδα ανεπίσημων πανηγυρισμών που προδικάζει τη -δήθεν για πρώτη φορά- μελλοντική συμμετοχή της αμερικανικής χρηματοδοτικής υπηρεσίας-εταιρείας DFC.<br /><br />Ωστόσο, το ενδεχόμενο παρουσίας της DFC στο έργο δεν είναι νέα υπόθεση, αφού έχει αποστείλει σχετική «Επιστολή Προθέσεως» από το Μάϊο του 2024 (!), χωρίς η κυβέρνηση να αξιοποιήσει ποτέ αυτό το πλεονέκτημα. Τότε, η DFC είχε ήδη ολοκληρώσει μία έκθεση τεχνικών και οικονομικών εκτιμήσεων και ανέμενε την τελική συμφωνία μεταξύ του ΑΔΜΗΕ και της ομολόγου του, της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας Κύπρου (ΡΑΕΚ), πριν λάβει την τελική απόφαση για την έγκριση δανείου ή παροχή εγγυήσεων ή και απόκτηση μετοχών.<br /><br />Ο υπουργός Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου, φέρεται να έθεσε καθυστερημένα (έναν ολόκληρο χρόνο αργότερα, το Μάιο του 2025 πια) το ζήτημα ουσιώδους συμμετοχής της DFC στον Αμερικανό υπουργό Εσωτερικών και επικεφαλής του Εθνικού Συμβουλίου Ενεργειακής Κυριαρχίας, Νταγκ Μπέργκαμ.<br /><br />Ο Αμερικανός υπουργός, έκτοτε και ως σήμερα, δεν έχει λάβει συγκεκριμένη θέση, ενώ έχει δώσει έμφαση στη στάση της Τουρκίας. Ασφαλώς, η άμεση ή έμμεση συμμετοχή της DFC θα αποτελούσε άριστη εξέλιξη, αλλά -εκτός από τον παράγοντα της Άγκυρας- θα πρέπει προηγουμένως να έχουν επιλυθεί οι διαφωνίες Αθήνας-Λευκωσίας και οι Αμερικανοί ειδικοί να μελετήσουν, εκ νέου, τις επικαιροποιημένες οικονομοτεχνικές μελέτες.<br /><br />Τρίτον, η κυβέρνηση ποντάρει στο ενδεχόμενο αμερικανικής παρέμβασης προς την Τουρκία ή στην ελπίδα πως η Άγκυρα αυτοβούλως θα απέχει από ενέργειες, όπως οι περσινές στην Κάσο, που θα έπλητταν ένα έργο συνδεόμενο με τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Κάτι τέτοιο θα ήταν το ιδανικό σενάριο, αλλά είναι αδύνατον να γίνει η παραμικρή πρόβλεψη.<br /><br />Άλλωστε η «Επιστολή Προθέσεως» της DFC ήταν δημόσια γνωστή και δεν απέτρεψε τη δράση του τουρκικού ναυτικού τον Ιούλιο του 2024. Επιπλέον, η δυσάρεστη πραγματικότητα είναι ότι και τους τελευταίους μήνες της διοίκησης Μπάιντεν και τους πρώτους μήνες της διοίκησης Τραμπ έγιναν παρεμβάσεις της Ουάσιγκτον προς την Άγκυρα (τις οποίες πρόβαλλε με στόμφο στην κυβέρνηση η αναπληρωτής επικεφαλής και αργότερα επιτετραμμένη της Πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα, Μαρία Όλσον), αλλά ο πρόεδρος Ρ.Τ. Ερντογάν και ο υπουργός Εξωτερικών, Χ. Φιντάν, ουδόλως συγκινήθηκαν.<br /><br />Ταυτόχρονα, είναι γνωστό στους παροικούντες το Μαξίμου πως ο κ. Παπασταύρου ισχυρίζεται ότι διαθέτει «εμπιστευτική» ενημέρωση, από Αμερικανούς συνομιλητές του, για την ύπαρξη ειδικής έκθεσης του Στέητ Ντηπάρτμεντ που αναγνωρίζει τα ελληνικά δίκαια στην υπόθεση του «καλωδίου».<br /><br />Ανεξαρτήτως του αν πρόκειται για πραγματική ή ανύπαρκτη έκθεση και του αν ο κ. Παπασταύρου αντελήφθη σωστά ή λανθασμένα τα λεγόμενα των Αμερικανών συνομιλητών του, δεν έχει προκύψει κάποιο πρακτικό αποτέλεσμα.<br /><br />Η νέα πρεσβευτής, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, και το Νο. 2 της Πρεσβείας, Τζόσουα Χακ, έχουν αποφύγει επιμελώς να επιβεβαιώσουν δημόσια την ύπαρξη μίας τέτοιας ειδικής έκθεσης ή ακόμα και να κάνουν οποιαδήποτε δήλωση για το «καλώδιο». Επίσης, επανειλημμένως, έχει αποδειχθεί ότι παρόμοιες εκθέσεις έχουν μικρή αξία και πρόσκαιρη διάρκεια, επειδή οι γενικότερες συνθήκες και οι προτεραιότητες της διπλωματίας των ΗΠΑ αλλάζουν.<br /><br />Χαρακτηριστικό παράδειγμα μία έκθεση της Αμερικανικής Πρεσβείας της Αθήνας, το Μάρτιο του 1992, που δικαίωνε πλήρως τις ελληνικές απόψεις για την ονομασία των Σκοπίων, αλλά αναιρέθηκε εντός λίγων μηνών.<br /><br />Τέταρτον, είναι πολύ νωρίς να προβλεφθεί αν οι καταρχήν θετικές ανακοινώσεις της Κομισιόν για τον GSI ισοδυναμούν και με άξιες λόγου οικονομικές, νομικές και αντι-γραφειοκρατικές διευκολύνσεις προς την Αθήνα. Από το Δεκέμβριο του 2023, ο ΑΔΜΗΕ είναι ο δικαιούχος της επιχορήγησης των € 657 εκατομμυρίων από το Connect Europe Facility και έχει ήδη καταβάλει, από αυτήν, ένα μεγάλο ποσό στη γαλλική εταιρεία κατασκευής του καλωδίου, τη Nexans.<br /><br />Είναι ασαφές τι θα γίνει με τη χρηματοδότηση της Ε.Ε. αν η κυβέρνηση αποφασίσει την έξοδο ή τον περιορισμό του ποσοστού του ΑΔΜΗΕ στο έργο και άγνωστο αν θα επηρεαστεί ενδεχόμενη κεφαλαιακή συμμετοχή ή δανειακή στήριξη εκ μέρους της DFC. Εξάλλου, η DFC έχει νομικούς περιορισμούς ως προς τη συνεργασία της με αναπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες και φορείς τους. Και αν επιλεγεί, όπως φημολογείται, η αντίστροφη επανέναρξη του έργου GSI, από το Ισραήλ προς την Κύπρο (που και αυτό θα ήταν ευχής έργο), είναι αμφίβολη η στάση της Κομισιόν.<br /><br />Πέμπτον, εξίσου πρόωρη είναι η κυβερνητική φημολογία για ένταξη του «καλωδίου» στον IMEC, στο σχεδιαζόμενο διάδρομο μεταφοράς αγαθών, καθαρής ενέργειας και δεδομένων στην τεράστια απόσταση από την Ινδία στη Μέση Ανατολή και, μέσω Ελλάδας, στις χώρες της Ε.Ε. Υπέρ του σχεδίου τάσσονται και οι ΗΠΑ, αλλά η ένταση στη Μέση Ανατολή και η δυσπιστία μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ισραήλ καθυστερούν τα πρώτα βήματα υλοποίησής του.<br /><br />Επιπλέον, σε αντίθεση με την επικρατούσα εντύπωση περί σχεδόν βέβαιης συμμετοχής των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων στον GSI, το ακριβές είναι ότι η Εθνική Εταιρεία Ενέργειας του Αμπού Ντάμπι έχει υπογράψει μόνο μνημόνιο κατανόησης με τον ΑΔΜΗΕ και το κυπριακό υπουργείο Ενέργειας.<br /><br />Παράλληλα, αν και η κυβέρνηση διόρθωσε -εν μέρει και καθυστερημένα- το μέγα λάθος της αντιπαράθεσης με τη Λευκωσία (που είχε αναγκάσει τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, να καταγγείλει τακτική εκφοβισμών και εκβιασμών) παραμένει πάντα η σκιά των ποσών που διεκδικεί ο ΑΔΜΗΕ από τις αρχές της Μεγαλονήσου.<br /><br />Όπως και η σκιά της έρευνας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που οι κύριοι Μητσοτάκης και Γεραπετρίτης έσπευσαν να υπογραμμίσουν πως αφορά μόνον την Κύπρο και μόνον την περίοδο πριν από την ανάληψη του έργου από τον ΑΔΜΗΕ (24 Νοεμβρίου 2023). Ίσως από την εισαγγελική έρευνα προκύψει ότι έχουν δίκιο, αλλά μέχρι τώρα δεν υπάρχει κανένα συγκεκριμένο στοιχείο που να στηρίζει την κατηγορηματικότητά τους.<br /><br />Όλα αυτά εκκρεμούν την ώρα που κανείς από την ελληνική κυβέρνηση δεν μιλά για την τεράστια ζημιά διακοπής των εργασιών του Ievoli Relume. Κάθε ημέρα αναστολής εργασιών σήμαινε χρηματική ποινή $ 149.000 κατά της Ελλάδας και η επιπλέον ποινή για μακρόχρονη αποχώρηση και επιστροφή στη συγκεκριμένη θαλάσσια όδευση ήταν $ 1.400.000. Προφανώς, χρειάζονται απαντήσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η ήττα του «καλωδίου» και τα σοβαρά ερωτήματα.

Aλέξανδρος Τάρκας Η Ελλάδα και η Κύπρος, υπό ομαλές συνθήκες, θα εόρταζαν σε λίγες ημέρες το ορόσημο της 1ης Δεκεμβρίου 2025 το οποίο είχε ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Αναγκαίες οι περιφερειακές συνεργασίες, να δούμε όμως με ποιους και πώς.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/10/W8AAkyt-.jpg"><img height="360" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/10/W8AAkyt-.jpg.pagespeed.ce.T4L7im0lK7.jpg" width="696" /></a><br /><br /><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Χωρίς περιφερειακές συνεργασίες προφανώς δεν γίνεται. Οσο ισχυρός κι αν είναι κανείς, έχει παράλληλα ανάγκη από στηρίγματα, συμμαχίες και εταιρικές σχέσεις αλληλοβοήθειας, άλλες από τις οποίες μπορεί να είναι περιορισμένες σε συγκεκριμένα πρότζεκτ κι άλλες ευρύτερες.<br /><br />Ο Πούτιν αναγκάστηκε, με φόντο το Ουκρανικό, να ζητήσει βοήθεια από το Ιράν, την Κίνα και τη Βόρεια Κορέα, ενώ η Λευκορωσία του Λουκασένκο λειτουργεί ως δορυφόρος του Κρεμλίνου.<br /><br />Και ο Τραμπ όμως από την άλλη πλευρά, το έχει πια ξεκαθαρίσει ότι για να μπορέσει – για παράδειγμα – να επιβιώσει η ειρήνη στη Γάζα, θα πρέπει να αναλάβουν δράση κι άλλοι περιφερειακοί παίκτες, πέρα από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, όπως η Αίγυπτος, το Κατάρ και η Τουρκία, μεταξύ άλλων.<br /><br />Τα «καθιερωμένα» πολυμερή σχήματα συνεργασίας (στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και της ΕΕ) έχουν πια άλλες προτεραιότητες ή άλλες έσωθεν εκπορευόμενες δυσκαμψίες, που δεν τους επιτρέπουν να καλύπτουν όλες τις περιφερειακές εστίες των υπαρκτών ή επαπειλούμενων αναφλέξεων. Οι συνθήκες απαιτούν, με άλλα λόγια, περιφερειακή δράση μέσα από περιφερειακές πρωτοβουλίες.<br /><br />Ειδικά στην περιοχή της Μεσογείου, η Ελλάδα είχε επιχειρήσει, τα τελευταία περίπου δέκα χρόνια, να «τρέξει» μια σειρά τριμερή σχήματα συνεργασίας.<br /><br />Η πρώτη τριμερής σύνοδος κορυφής Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ πραγματοποιήθηκε στη Λευκωσία το 2016 (επί Α. Τσίπρα).<br /><br />Η πρώτη τριμερής σύνοδος κορυφής Ελλάδος-Κύπρου-Αιγύπτου είχε προηγηθεί στο Κάιρο, τον Νοέμβριο του 2014 (επί Α. Σαμαρά), ενώ η πρώτη τριμερής Ελλάδος-Κύπρου-Ιορδανίας θα ακολουθούσε σε επίπεδο αρχηγών κρατών το 2018 στην κυπριακή πρωτεύουσα.<br /><br />Το 2019, η τριμερής Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ θα γινόταν 3+1 με την προσθήκη των ΗΠΑ, ενώ η ομάδα EuroMed 9, γνωστή και ως MED9, «τρέχει» ήδη από το 2014.<br /><br />Εάν ανατρέξουμε στο κείμενο της Διακήρυξης του Καΐρου που είχαν υπογράψει οι κ.κ. Σαμαράς, Σίσι και Αναστασιάδης στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα πριν από ακριβώς έντεκα χρόνια, θα δούμε μια σειρά από ειδησεογραφικά οικείες αναφορές για: «τη συνεχιζόμενη αραβο-ισραηλινή διένεξη» που «παραμένει μια από τις πιο σοβαρές απειλές για την μακροπρόθεσμη ασφάλεια και σταθερότητα», τη «δίκαιη, συνολική και μόνιμη λύση του Κυπριακού ζητήματος που θα επανενώσει τη νήσο σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο», «την εγκαθίδρυση ενός κυρίαρχου, βιώσιμου και με εδαφική συνέχεια Παλαιστινιακού Κράτους […] το οποίο θα συμβιώνει σε συνθήκες ειρήνης και ασφάλειας με όλες τις γειτονικές χώρες», αλλά και την «ανακάλυψη σημαντικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων» που «μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για την περιφερειακή συνεργασία».<br /><br />Παρά τις εκκρεμότητες που παραμένουν… ίδιες, η περίοδος που μεσολάβησε από το 2014 κι έπειτα θα μπορούσε να χωριστεί σε μια σειρά από υποπεριόδους: τη μετά το 2017 (και την ενδοαραβική ρήξη, κατά τη διάρκεια της οποίας η Τουρκία συμπαρατάχθηκε με το Κατάρ), τη μετά το 2019 (και το τουρκολιβυκό μνημόνιο), τη μετά το 2021 (οπότε η Αγκυρα άρχισε να αποκαθιστά τις σχέσεις της με τους Αραβες), τη μετά τον Οκτώβριο του 2023 (και τις επιθέσεις της Χαμάς), τη μετά τον Δεκέμβριο του 2024 (και την πτώση του Μπασάρ αλ Ασαντ) και, πλέον, τη μετά τον Οκτώβριο του 2025 (με φόντο το ειρηνευτικό σχέδιο του Τραμπ για τη Γάζα).<br /><br />Στον απόηχο των προαναφερθέντων, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε την περασμένη εβδομάδα σε ένα νέο μοντέλο περιφερειακής συνεργασίας, αυτήν τη φορά όχι τριμερούς, ούτε τετραμερούς (3+1), αλλά πενταμερούς ή 5 επί 5.<br /><br />«Η πρόταση ενός πολυμερούς σχήματος 5 επί 5 περιλαμβάνει πέντε χώρες και πέντε θεματικές. Συμπεριλαμβάνει από χώρες την Ελλάδα, την Κύπρο, την Αίγυπτο, την Τουρκία και τη Λιβύη, και ως θεματικές το μεταναστευτικό, την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, τη συνδεσιμότητα, τις οριοθετήσεις θαλάσσιων ζωνών και την πολιτική προστασία», θα διευκρίνιζαν διπλωματικές πηγές, υπογραμμίζοντας ότι το ελληνικό ΥΠΕΞ «πρόκειται να αναλάβει να διερευνήσει τη δυνατότητα και τις προοπτικές ενός τέτοιου σχήματος και σε ποιο βαθμό αυτό θα μπορούσε να αποκτήσει μόνιμα χαρακτηριστικά».<br /><br />Όσοι είδαν θετικά την εν λόγω ιδέα, μιλούν για μια ελληνική πρωτοβουλία που θα μπορούσε να κερδίσει τις εντυπώσεις στη διεθνή σκηνή αναδεικνύοντας τον εποικοδομητικό περιφερειακό ρόλο της Ελλάδας και να προλάβει ή να αποτρέψει τετελεσμένα τα οποία υπάρχει κίνδυνος να αποφασιστούν για την Ελλάδα αλλά χωρίς την Ελλάδα.<br /><br />Στο ίδιο πνεύμα, επιλέγουν να βλέπουν μια κίνηση που – με την υποστήριξη των ΗΠΑ – θα μπορούσε να υποχρεώσει την Τουρκία, αλλά και τη Λιβύη, σε πολυμερείς διαπραγματεύσεις για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στη Μεσόγειο. Οι Τούρκοι άλλοτε διεμήνυαν ότι ήταν έτοιμοι να πάρουν μέρος σε πολυμερείς συνομιλίες μεταξύ των παράκτιων κρατών για τις υποθέσεις της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Εάν τώρα που τους προτείνεται κάτι τέτοιο δεν το πράξουν, θα μπορούσαν να εκτεθούν στα μάτια των άμεσα και έμμεσα εμπλεκομένων, κι αυτό σε μια περίοδο κατά την οποία η διοίκηση Τραμπ προσπαθεί – με απεσταλμένο τον Μασάντ Μπούλος – να κλείσει σειρά από νέα ενεργειακά ντιλ στη Μεσόγειο στην οποία άλλωστε ήδη δραστηριοποιούνται αμερικανικοί ενεργειακοί κολοσσοί όπως είναι εκείνοι της Chevron και της ExxonMobil…<br /><br />Όσοι είδαν αρνητικά την εν λόγω ιδέα από την άλλη πλευρά, μιλούν για μια πρωτοβουλία που δεν περιλαμβάνει το Ισραήλ ενώ θα έπρεπε. Μιλούν, επίσης, για μια πρωτοβουλία και που θα μπορούσε να παγιδεύσει την ελληνική κυβέρνηση σε αθέλητους συμβιβασμούς και «λύσεις-εξπρές» ή να οδηγήσει την ελληνική διπλωματία ενώπιον αδιεξόδων (αναφορικά, για παράδειγμα, με τη συμμετοχή της διοίκησης του ψευδοκράτους στις συνομιλίες, μια συμμετοχή την οποία θα απαιτήσει η Αγκυρα, ή τον αποκλεισμό της Κυπριακής Δημοκρατίας από αυτές τις πολυμερείς συνομιλίες που μπορεί να ζητηθεί από την Αθήνα) και να «ξύσει άλλες ανοιχτές πληγές» (βλ. ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου).<br /><br />Η ακινησία δεν μπορεί να αποτελεί πια επιλογή – αυτό είναι σαφές. Από την άλλη πλευρά ωστόσο, θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι οι όποιες κινήσεις γίνουν θα πρέπει να έχουν κάτι παραπάνω από επικοινωνιακό ή εσωτερικής κατανάλωσης χαρακτήρα, ενώ κινήσεις που δεν συνοδεύονται από κανένα ρίσκο απλώς δεν υπάρχουν.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αναγκαίες οι περιφερειακές συνεργασίες, να δούμε όμως με ποιους και πώς.

Γιώργος Σκαφιδάς Χωρίς περιφερειακές συνεργασίες προφανώς δεν γίνεται. Οσο ισχυρός κι αν είναι κανείς, έχει παράλληλα ανάγκη από στηρίγματα,...

Διαβάστε την συνέχεια

Αρχίζει το πόκερ στη Μεσόγειο. Το κουιντέτο και οι σκόπελοι

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/10/d1c9caa7b4e26bddc11427fb7eaf9d8a_4843657-1.jpg"><img height="427" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/10/d1c9caa7b4e26bddc11427fb7eaf9d8a_4843657-1.jpg.pagespeed.ce.94AQziERoo.jpg" width="701" /></a><br /><br />Του ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ<br />Το σχέδιο μιας αμερικανικής διαμεσολάβησης για τη διακεκαυμένη ζώνη από τη Μαύρη Θάλασσα έως τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική και, αναπόφευκτα, την Ανατολική Μεσόγειο δεν γεννήθηκε χθες. Ηδη από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου οι Αμερικανοί ήθελαν να δημιουργήσουν διάφορους «διαδρόμους» συνεργασίας στον κόσμο που αναδυόταν.<br /><br />Τα τελευταία 25 χρόνια, τα δεδομένα στην περιοχή έχουν αλλάξει ραγδαία και τα σχέδια αυτά ήλθαν με διάφορους τρόπους (ανολοκλήρωτα παραδείγματα αυτών έχουν καταγραφεί και πρόσφατα όπως ο EastMed, ο IMEC κ.λπ.) είτε από την Ουάσιγκτον είτε από τις Βρυξέλλες και την Ε.Ε. Σε ανύποπτο χρόνο, σχέδια για τη συνεννόηση ανάμεσα στις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου είχε συνεισφέρει και η τουρκική πλευρά, αν και κάπως απρόθυμα, κυρίως για να αποσείσει την κατηγορία της αδιαλλαξίας έναντι των γειτόνων.<br /><br />Η πρώτη αντίδραση<br /><br />Η ανακίνηση μιας τέτοιας πρωτοβουλίας από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, την περασμένη Πέμπτη, κατά την προ ημερησίας διάταξης συζήτηση στη Βουλή, δεν συμβαίνει σε γεωπολιτικό κενό, αλλά αποτελεί ενεργή προσπάθεια της Αθήνας να διαμορφώσει το πλαίσιο πιθανών διαπραγματεύσεων για τις θαλάσσιες ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Γι’ αυτό, άλλωστε, την Παρασκευή η κυβέρνηση έσπευσε να διευκρινίσει ότι εκείνο που προτείνει η ελληνική πλευρά είναι επί της ουσίας ένα πενταμερές σχήμα με τη συμμετοχή Ελλάδας, Τουρκίας, Αιγύπτου, Λιβύης, αλλά και της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία δεν μπορεί να αποκλειστεί.<br /><br />Οι πρώτες αντιδράσεις της Τουρκίας ήταν, φυσικά, αναμενόμενες, καθώς η Αγκυρα δεν επιθυμεί τη συμμετοχή της Λευκωσίας, αν στο τραπέζι δεν έχει θέση και το ψευδοκράτος.<br /><br />Η άριστη σχέση των προέδρων των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όπως αυτή αποτυπώθηκε και στη συμφωνία που επέτρεψε στην Αγκυρα να επισημοποιήσει την επιρροή και παρουσία της και στη Γάζα, προφανώς προκαλεί ανησυχία στην Αθήνα.<br /><br />Η εκπεφρασμένη βούληση του κ. Τραμπ να αξιοποιήσει τη δεύτερη θητεία για την επίλυση διαφόρων διεθνών διενέξεων, θερμών ή «παγωμένων», είχε από καιρό απασχολήσει την ελληνική διπλωματία, η οποία αντιλαμβανόταν ότι μια μεσολάβηση και στα ελληνοτουρκικά δεν θα πρέπει να αποκλείεται.<br /><br />Η απευθείας γραμμή ανάμεσα στους κ. Τραμπ και Ερντογάν δημιουργεί ερωτήματα και στην ελληνική διπλωματία για το τι ακριβώς μπορεί να συζητούν και, κυρίως, αν ο πρόεδρος της Τουρκίας επιχειρεί να πείσει τον πρόεδρο των ΗΠΑ για την ανάγκη κάποιας διευθέτησης στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Μάλιστα, εντός και εκτός του υπουργείου Εξωτερικών καταγράφονταν διαρκείς συζητήσεις σχετικά με την ανάγκη η Αθήνα να μη βρεθεί ενώπιον τετελεσμένων, εν προκειμένω κάποιας φόρμουλας που θα αντικατοπτρίζει τις απόψεις της Αγκυρας.<br /><br />Η αναφορά του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, την περασμένη Πέμπτη, για «φόρουμ παράκτιων κρατών» και εν συνεχεία η διευκρίνιση ότι πρόκειται για ένα πενταμερές σχήμα με τη συμμετοχή Ελλάδας, Τουρκίας, Αιγύπτου, Λιβύης και της Κυπριακής Δημοκρατίας (και με ηχηρή εξαίρεση το Ισραήλ) με θεματικές την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, το μεταναστευτικό, την πολιτική προστασία, τη συνδεσιμότητα και την προστασία του περιβάλλοντος, αποτελούν μέρος αυτής της προσπάθειας της Αθήνας να τοποθετηθεί εμπροσθοβαρώς, δίχως, όπως όλα δείχνουν, να έχει γίνει κάποια ουσιαστική προετοιμασία σχετικά με την πιθανή μακροπρόθεσμη εξέλιξη ενός τέτοιου εγχειρήματος.<br /><br />Στη κυβέρνηση φαίνεται να εκτιμάται πως με τον τρόπο αυτόν η Αθήνα αποκτά κάποιο στρατηγικό πλεονέκτημα σε μια πιθανή συζήτηση για την ετοιμότητα της Ελλάδας να διαπραγματευθεί, υπάρχει όμως πλήρης αντίληψη για τα όρια του εγχειρήματος υπό τις παρούσες συνθήκες.<br /><br />Ο Γιώργος Γεραπετρίτης θα αναλάβει τις αμέσως επόμενες ημέρες να μιλήσει με τους ομολόγους του των άλλων τεσσάρων χωρών του πενταμερούς σχήματος που προτείνει η Αθήνα. Στο υπουργείο Εξωτερικών αντιλαμβάνονται, πάντως, ότι η πρόταση αυτή εκ των πραγμάτων δύσκολα θα γίνει επί της ουσίας αποδεκτή από τους Τούρκους, λόγω της συμμετοχής της Κυπριακής Δημοκρατίας και μόνον, ωστόσο θα πρέπει να αναλάβει και το κόστος της απόρριψης μιας τέτοιας πρότασης.<br /><br />Αμερικανικοί σύνδεσμοι<br /><br />Αρκετοί στην Αθήνα εκτιμούν ότι παρά την κινητικότητα κάποιων στενών συνεργατών του κ. Τραμπ, οι οποίοι έχουν αναλάβει θέσεις-κλειδιά (όπως ο ανώτερος σύμβουλος για την Αφρική Μασάντ Μπούλος, ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Aγκυρα Τομ Μπάρακ, ο απεσταλμένος για τη Μέση Ανατολή Στιβ Γουίτκοφ), οι ελληνοτουρκικές διαφορές αυτή τη στιγμή περνούν κάτω από το ραντάρ του προέδρου των ΗΠΑ, αφού αυτός έχει, εύλογα, άλλες προτεραιότητες, όπως αυτό φαίνεται άλλωστε και από το πρόγραμμά του, που αυτό το χρονικό διάστημα στρέφεται ξανά προς τον ρωσοουκρανικό πόλεμο.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, οσονούπω φτάνει στην Αθήνα και η νέα πρέσβειρα των ΗΠΑ Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, επίσης πρόσωπο του κύκλου Τραμπ, που διαθέτει απευθείας επικοινωνία με όλους τους παραπάνω φίλους και συνεργάτες του προέδρου, με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό για την ανακίνηση μιας ελληνοτουρκικής ατζέντας στον Λευκό Οίκο.<br /><br />Είναι απολύτως σαφές ότι μέρος της αμερικανικής αντίληψης για την κατάσταση αφορά την εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων που βρίσκονται στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Chevron ήδη έχει ανακοινώσει τη δραστηριοποίησή της σε ελληνικά ύδατα, η Exxon Mobil ερευνά σε περιοχή λιβυκής δικαιοδοσίας, ενώ οι αμερικανικές εταιρείες είναι παρούσες στη Κύπρο, στην Αίγυπτο και στο Ισραήλ.<br /><br />Πληροφορίες από την Ουάσιγκτον έκαναν λόγο για δυσαρέσκεια του ισραηλινού παράγοντα για το γεγονός ότι η πρωτοβουλία περιλαμβάνει την Τουρκία, αλλά όχι το Ισραήλ, που, όπως λέγεται, δεν είχε καν ενημερωθεί, παρ’ ότι έχει ζωτικά συμφέροντα στην περιοχή και στρατηγική σχέση με την Ελλάδα.<br /><br />Eνα σενάριο πάντως που θα δρομολογείτο με την ενεργό εμπλοκή των ΗΠΑ θα οδηγούσε εκ των πραγμάτων σε έναν πρώτο σκόπελο, που δεν είναι άλλος από την εκκρεμότητα του Κυπριακού.<br /><br />Μια επιτάχυνση των διαδικασιών θα μπορούσε να οδηγήσει τη σημερινή Ουάσιγκτον σε θέσεις που θα πρόκριναν μια «λύση-εξπρές» και είναι απολύτως βέβαιο ότι ο κ. Ερντογάν θα προσπαθήσει να πείσει τον κ. Τραμπ ότι, ύστερα από 51 χρόνια, το Κυπριακό μπορεί να επιλυθεί μόνο στη βάση μιας λύσης των δύο κρατών. Ο συγκεκριμένος κίνδυνος απασχολεί έμπειρους διπλωμάτες, οι οποίοι αντιλαμβάνονται ότι ο κ. Ερντογάν ήδη έχει προετοιμάσει το έδαφος προς αυτή τη κατεύθυνση.<br /><br />Το καλώδιο<br /><br />Oλη αυτή η συζήτηση εκ των πραγμάτων φέρνει στην επιφάνεια και εκκρεμότητες που είναι πιο πρόσφατες, όπως η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κυπριακής Δημοκρατίας. Από την Αθήνα έχει αναδειχθεί η περίπτωση των ερευνών του «Πίρι Ρέις» στο Αιγαίο ως μια περίπτωση ευθέως ανάλογη εκείνων που διακόπηκαν στα ανοιχτά της Κάσου, δηλαδή επί στήλης υδάτων, δίχως να επηρεάζεται η υφαλοκρηπίδα κάποιου κράτους.<br /><br />Εφόσον επέλθει η όχι αυτονόητη επίλυση των προβλημάτων ανάμεσα στην Αθήνα και στη Λευκωσία, τότε δεν αποκλείεται να ξεκινήσουν οι έρευνες των πλοίων στα νότια και στα ανατολικά της Κάσου και της Καρπάθου. Κάποιοι στην κυβέρνηση είναι αισιόδοξοι πως αυτή τη φορά η Aγκυρα δεν θα αντιδράσει. Πλην όμως, η διαρκής αλλαγή των δεδομένων, όπως αυτά έχουν καταγραφεί λίγες μόλις εβδομάδες από την ακύρωση του τετ α τετ των κ. Μητσοτάκη – Ερντογάν, δεν δημιουργεί απολύτως καμία βεβαιότητα για την εξέλιξη των πραγμάτων, αντιθέτως αυξάνει τα ερωτήματα για την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων κατά το επόμενο χρονικό διάστημα.<br /><br />Οι πυκνές επαφές του κ. Μπούλος<br /><br />Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ συνηθίζει να αξιοποιεί σε διάφορα πόστα μέλη της ευρύτερης οικογένειάς του ή φίλους του. Ο Μασάντ Μπούλος, γεννημένος στον Λίβανο από ελληνορθόδοξους γονείς, δραστηριοποιείται στις ΗΠΑ και στη Νιγηρία, ωστόσο βρίσκεται στον κύκλο εμπιστοσύνης του κ. Τραμπ ως συμπέθερος. Ο 28χρονος γιος του, Μάικλ Μπούλος, παντρεύτηκε το 2022 την Τίφανι Τραμπ, κόρη του Ντόναλντ Τραμπ από τον γάμο του με τη δεύτερη σύζυγό του Μάρλα Μέιπλς.<br /><br />Πριν από λίγους μήνες είχε έλθει στην επιφάνεια μια περίεργη ιστορία, όπου οι δύο γαμπροί του κ. Τραμπ, ο Μάικλ Μπούλος και ο Τζάρεντ Κούσνερ (σύζυγος της Ιβάνκα Τραμπ) φαίνεται να είχαν σχεδόν παρεξηγηθεί, καθώς ο πρώτος είχε επιχειρήσει να προωθήσει στον δεύτερο ένα γιοτ που ναυπηγείται (ακόμη) στο Πέραμα, αλλά ήταν υπερτιμολογημένο.<br /><br />Τελικά ο κ. Κούσνερ δεν το αγόρασε και έχει ζητήσει τα χρήματα που προκατέβαλε πίσω, όχι από τον υιό Μπούλος, αλλά από έναν μεσάζοντα. Ως προς τον Μασάντ Μπούλος, πολύ πριν διοριστεί από τον κ. Τραμπ αρχικά ως ειδικός σύμβουλος του προέδρου και στη συνέχεια ως ανώτερος σύμβουλος για αφρικανικές υποθέσεις, ανήκε στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα, όπου επί 30 χρόνια είχε υποστηρίξει διάφορες καμπάνιες.<br /><br />Ο κ. Μπούλος ήταν και την περασμένη εβδομάδα στην περιοχή, καθώς την Πέμπτη έγινε δεκτός από τον πρόεδρο της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι. Ο κ. Μπούλος μίλησε με τον κ. Μητσοτάκη στη Νέα Υόρκη στις 27 Σεπτεμβρίου, σε μια συνάντηση που συμμετείχαν ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης και η υφυπουργός Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου.<br /><br />Στη Νέα Υόρκη ο κ. Μπούλος είχε επαφές με τον πρόεδρο της Λιβύης Μοχάμεντ Μένφι, ενώ δύο εβδομάδες νωρίτερα (12 Σεπτεμβρίου) είχε υποδεχθεί στην Ουάσιγκτον αντιπροσωπεία από τη Λιβύη με κύριο θέμα συζήτησης τις επενδύσεις στη χώρα. Στις 8 Αυγούστου ο κ. Μπούλος επισκέφθηκε την Aγκυρα όπου συναντήθηκε με τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας Χακάν Φιντάν, παρουσία και του Αμερικανού πρεσβευτή στη χώρα –επίσης στενού φίλου του προέδρου των ΗΠΑ– Τομ Μπάρακ.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αρχίζει το πόκερ στη Μεσόγειο. Το κουιντέτο και οι σκόπελοι

Του ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ Το σχέδιο μιας αμερικανικής διαμεσολάβησης για τη διακεκαυμένη ζώνη από τη Μαύρη Θάλασσα έως τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο τραπέζι για τις θαλάσσιες ζώνες. Η πρόσκληση της Αθήνας και ο ρόλος των ΗΠΑ.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/10/mnim_1-1.jpg"><img height="360" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/10/mnim_1-1.jpg.pagespeed.ce.P37yrNbscJ.jpg" width="697" /></a><br /><br />Του <b>ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ</b><br />Μια παλιά ιδέα, την οποία αρχικά είχε ανακινήσει η Ε.Ε. και στη συνέχεια ερμήνευσε και ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, σχετικά με την ανάγκη κάποιου είδους φόρουμ ή διάσκεψης των κρατών της Ανατολικής Μεσογείου, προκειμένου να συζητηθούν διαφορές όπως αυτές που αφορούν τη χάραξη θαλασσίων ζωνών, ανακίνησε χθες από το βήμα της Βουλής ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κατά τη διάρκεια της ομιλίας του για την εξωτερική πολιτική.<br /><br />«Η Ελλάδα επιδιώκει τη συνεννόηση με όλους τους γείτονές μας, έχοντας ως πυξίδα τη νομιμότητα και ιδίως το Δίκαιο της Θάλασσας. Και είναι στις προθέσεις μας το επόμενο διάστημα να καλέσουμε όλα τα παράκτια κράτη σε μια κοινή συνάντηση, σε ένα φόρουμ, όπου θα μπορούμε να εξετάσουμε από κοινού όλα όσα μας απασχολούν. Η Ελλάδα δεν έχει να φοβηθεί τίποτε από το να καθίσει στο τραπέζι και να υπερασπιστεί τις θέσεις της, πάντα με σημείο αναφοράς το Δίκαιο της Θάλασσας», σημείωσε χαρακτηριστικά ο κ. Μητσοτάκης στη διάρκεια της πρωτολογίας του χθες το πρωί.<br /><br />Η αναφορά του κ. Μητσοτάκη δεν καταγράφεται σε ουδέτερη χρονική περίοδο, καθώς είναι σε εξέλιξη διάφορες διπλωματικές πρωτοβουλίες με επίκεντρο τις ΗΠΑ και τον Λευκό Οίκο.<br /><br />Σε ανύποπτο χρόνο η «Κ» είχε φέρει στην επιφάνεια συζητήσεις για πιθανή διαμεσολάβηση της Ουάσιγκτον, ώστε να δημιουργηθούν οι συνθήκες για έναν ελληνοτουρκικό διάλογο που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ουσιαστικές συζητήσεις για τις βασικές διαφορές Αθήνας και Αγκυρας.<br /><br />Αν και εκείνες οι πληροφορίες είχαν τότε διαψευσθεί, είναι απολύτως σαφές ότι το ρεπορτάζ της «Κ» δεν ήταν βασισμένο σε απλές φήμες, αλλά σε πληροφορίες εδραιωμένες σε υπαρκτές συζητήσεις.<br /><br />Το σχέδιο<br /><br />Αυτό το σχέδιο έχει αρχίσει να διακρίνεται τις τελευταίες εβδομάδες, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες που καταφθάνουν στην «Κ», ο Μασάντ Μπούλος, συμπέθερος του κ. Τραμπ και διορισμένος από αυτόν ως ειδικός σύμβουλος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για αραβικές και αφρικανικές υποθέσεις, φαίνεται να έχει αναλάβει πρωτοβουλία να φέρει κοντά τις τέσσερις βασικές χώρες με τις κύριες διαφορές στο πεδίο της οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Σύμφωνα με αυτές τις πληροφορίες, ο κ. Μπούλος εμφανίζεται να έχει συνομιλήσει σε διαφορετικές φάσεις με εκπροσώπους της Ελλάδας, της Τουρκίας, της Λιβύης και της Αιγύπτου προκειμένου να ενθαρρύνει τις τέσσερις χώρες να επιλύσουν τις διαφορές τους.<br /><br />Πέρα από τη γεωπολιτική διάσταση του θέματος, η οποία βεβαίως αφορά κατά κύριο λόγο την Ελλάδα, για την Ουάσιγκτον το ζήτημα έχει σημαντική οικονομική διάσταση, καθώς εταιρείες όπως η Chevron και η ExxonMobil επιθυμούν να δραστηριοποιηθούν στην περιοχή.<br /><br />Η λογική αυτής της κινητοποίησης, η οποία εν ολίγοις οδηγεί στην πιθανότητα επίλυσης ή εξομάλυνσης μιας γεωπολιτικής εκκρεμότητας, ενώ παράλληλα δημιουργεί και ευκαιρία προσπορισμού οικονομικών οφελών για τις αμερικανικές εταιρείες, δεν είναι ξένη για τον Λευκό Οίκο, ειδικά στην παρούσα φάση. Αξίζει, πάντως, να σημειωθεί ότι ο κ. Μητσοτάκης συναντήθηκε με τον κ. Μπούλος στις 26 Σεπτεμβρίου, στο περιθώριο της 80ής Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη. Σε κάθε περίπτωση, η πρωτοβουλία που τώρα ανακοινώνει η Αθήνα προδιαγράφει κινητικότητα το προσεχές διάστημα.<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί ότι η αρχική πρόταση περί κάποιου φόρουμ για την επίλυση των διαφορών στην περιοχή είχε γίνει μεσούσης της ελληνοτουρκικής κρίσης, τον Σεπτέμβριο του 2020, από τον τότε πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ, σε μια προσπάθεια να βρει εναλλακτικούς διαύλους για τη μείωση των εντάσεων εκείνης της εποχής.<br /><br />Τότε ο κ. Μισέλ είχε προτείνει μια πολυμερή διάσκεψη με δυνητική ατζέντα συζήτησης τις θαλάσσιες ζώνες, την ενέργεια, την άμυνα και το μεταναστευτικό. Βεβαίως, η σύγκληση μιας τέτοιας διάσκεψης περιλαμβάνει αρκετά ερωτήματα, όπως, για παράδειγμα, πώς θα συμμετάσχουν τα παράκτια κράτη της Ανατολικής Μεσογείου όταν υφίστανται θεμελιώδεις εκκρεμότητες, με κύρια εκείνη του Κυπριακού.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στο τραπέζι για τις θαλάσσιες ζώνες. Η πρόσκληση της Αθήνας και ο ρόλος των ΗΠΑ.

Του ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ Μια παλιά ιδέα, την οποία αρχικά είχε ανακινήσει η Ε.Ε. και στη συνέχεια ερμήνευσε και ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μακελειό στην Α.Μεσόγειο-Ισραηλινοί κομάντος Shayetet 13 θα επιτεθούν στον στολίσκο ελευθερίας ενώ οι Τούρκοι παραμονεύουν.

<img height="372" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2025-09/%CE%B9%CF%83%CF%81%CE%B1%CE%B7%CE%BB_0.jpg?itok=2JNzLAjd" width="698" /><br /><br />Τουρκικά υποβρύχια και drones περιπολούν στην περιοχή ενώ έκτακτη ανακοίνωσε εξέδωσε η Τουρκία για το θέμα αυτό<br /><br />Μια πολύ μεγάλη επιχείρηση των ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων είναι στα σκαριά στην Ανατολική Μεσόγειο με στόχο να σταματήσει ο στολίσκος της Ελευθερίας από το να φτάσει στην Γάζα, ενώ οι Τούρκοι παρακολουθούν τα πάντα.<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 560px; padding: 0px; width: 560px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1972998776370692258" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1972998776370692258&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fmesi-anatoli%2F7330632_makeleio-stin-amesogeio-israilinoi-komantos-shayetet-13-tha-epitethoyn&sessionId=59e909c082ee44c819214190111cffc41e04261e&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 957px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div>Παρόλο που χθες Νετανιάχου και Τραμπ συμφώνησαν καταρχήν σε ένα ειρηνευτικό σχέδιο, οι ακτιβιστές του στολίσκου της Ελευθερίας, όπως ονομάζεται ετοιμάζουν “απόβαση” στην Γάζα, αλλά όπως όλα δείχνουν θα τους προλάβει το ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό και οι κομάντος, της επίλεκτης μονάδας Shayetet 13, θα καταλάβουν τα πλοιάρια, σε ένα νέο Μαβί Μαρμαρά. <br /><br />Εν τω μεταξύ, τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν προετοιμασίες για τον αποκλεισμό των πλοίων.<br /><br />Ο δημόσιος ισραηλινός ραδιοτηλεοπτικός φορέας Kan ανέφερε ότι η ναυτική μονάδα κομάντο του Ισραήλ Shayetet 13,, πραγματοποίησε ειδικές ασκήσεις «για να αναλάβει τον έλεγχο των πλοίων στη θάλασσα», προσθέτοντας ότι η εκπαίδευση στοχεύει στη «μείωση της βλάβης στους συμμετέχοντες».<br /><br />Χθες, η Τουρκία βοήθησε στην απομάκρυνση ακτιβιστών που επέβαιναν σε έναν στολίσκο ανθρωπιστικής βοήθειας με προορισμό τη Γάζα, αφού ένα από τα πλοία υπέστη βλάβη και άρχισε να γεμίζει νερό, ανέφεραν τη Δευτέρα οι διοργανωτές και το τουρκικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu.<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 560px; padding: 0px; width: 560px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1972635881061179611" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1972635881061179611&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fmesi-anatoli%2F7330632_makeleio-stin-amesogeio-israilinoi-komantos-shayetet-13-tha-epitethoyn&sessionId=59e909c082ee44c819214190111cffc41e04261e&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 747px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div><br />Στο πλαίσιο της αποστολής της Προσωρινής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στον Λίβανο (UNIFIL), το τουρκικό ς πλοίοTCG Bafra, πραγματοποίησε εκπαίδευση κάθετης αναπλήρωσης με ελικόπτερο της Λιβανέζικης Πολεμικής Αεροπορίας, και είναι στην περιοχή σε απόσταση αναπνοής.<br /><br />Για δεύτερη συνεχόμενη ημέρα, εντοπίσθηκε UAV Bayraktar Akıncı της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας (με VATOZ-21) που παρακολουθεί την πρόοδο του Στόλου της λευθερίας που κατευθύνεται προς τη Γάζα.<br /><br />Το Bayraktar Akıncı είναι ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος μάχης (UCAV) μεγάλου υψομέτρου και μεγάλης αντοχής (HALE) που αναπτύχθηκε από την Baykar. Είναι ικανό να επιχειρεί σε υψόμετρα άνω των 40.000 ποδιών, μεταφέροντας ωφέλιμο φορτίο έως και 1.500 κιλά, συμπεριλαμβανομένων πυρομαχικών ακριβείας, και να διεξάγει αποστολές πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης (ISR), καθώς και αποστολές κρούσης σε μεγάλες αποστάσεις.<br /><br />Το Τουρκικό Το drone επιχείρησε χθες νοτιοανατολικά της Κρήτης, όπου βρίσκεται σε τροχιά για πάνω από έξι ώρες.<br /><br />Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι το 2010 ένας τουρκικός στολίσκος που κατευθυνόταν προς τη Γάζα για την παράδοση ανθρωπιστικής βοήθειας αναχαιτίστηκε από το Ισραηλινό Ναυτικό, με αποτέλεσμα 10 θανάτους.<br /><br />Ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΕΞ με τίτλο «Δραστηριότητες ανθρωπιστικής βοήθειας στην Ανατολική Μεσόγειο», έχει ως εξής:<br /><br />«Η Τουρκία παρακολουθεί στενά την ασφαλή διεξαγωγή των δραστηριοτήτων ανθρωπιστικής βοήθειας που διεξάγονται από πολιτικά σκάφη που πλέουν αυτή τη στιγμή στην Ανατολική Μεσόγειο, στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπιστικών αξιών. Σε αυτό το πλαίσιο, τα σκάφη μας, τα οποία συνεχίζουν το ρουτίνα τους σε διάφορες εκπαιδεύσεις και δραστηριότητες στην περιοχή, και οι δυνατότητες έρευνας και διάσωσης που διαθέτουμε θα συμβάλουν σε αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας σε συντονισμό με τους αρμόδιους θεσμούς και τα διεθνή μέρη, όπως απαιτείται. Όπως πάντα, η Τουρκία θα συνεχίσει να εκπληρώνει τις ευθύνες της παντού και υπό οποιεσδήποτε συνθήκες για την προστασία των ανθρωπιστικών αξιών και την ασφάλεια των αθώων πολιτών». Ο Παγκόσμιος Στόλος Sumud έχει προγραμματιστεί να φτάσει στη Γάζα εντός τριών ημερών", αναφέρει μεταξύ άλλων.<br /><br />Ο στολίσκος πλησιάζει τη Γάζα καθώς το Ισραήλ προετοιμάζει ναυτική αντίδραση, καθώς τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν στρατιωτικές προετοιμασίες για την αναχαίτιση των πλοίων.<br /><br />Ο στόλος της Ελευθερίας με τα πλοιάρια του με προορισμό τη Γάζα θα φτάσει αύριο στην Γάζα.<br /><br />«Τα κύρια πλοία μας, OHWAYLA και ALL IN, βρίσκονται τώρα μόλις 678 χιλιόμετρα από τη Γάζα, με εκτιμώμενη άφιξη σε 3 ημέρες», δήλωσε ακτιβιστής του Στόλου.<br /><br />«Σε δύο ημέρες, ο στολίσκος θα εισέλθει στη ζώνη υψηλού κινδύνου. Η αποφασιστικότητά μας είναι απόλυτη, αλλά αυτή είναι η στιγμή που η παγκόσμια επαγρύπνηση και η αλληλεγγύη είναι περισσότερο απαραίτητες», πρόσθεσε.<br /><br />Η Διεθνής Επιτροπή για τη Σπάσιμο της Πολιορκίας της Γάζας, η οποία βοηθά στην οργάνωση του στολίσκου, ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να στείλει ένα ξεχωριστό σκάφος που θα μεταφέρει περισσότερους από 100 διεθνείς εργαζόμενους στα μέσα ενημέρωσης και γιατρούς την 1η Οκτωβρίου.<br /><br />«Αναμένουμε ότι οι Σιωνιστές θα διαπράξουν έγκλημα πολέμου εναντίον μας ανά πάσα στιγμή καθώς πλησιάζουμε στη Γάζα», έγραψε η επιτροπή στο X την Κυριακή.<br /><br />Σύμφωνα με το κανάλι Kan, το Ισραήλ αναμένει ότι ο στολίσκος θα φτάσει στις ακτές της Γάζας αύριο, συμπίπτοντας με την έναρξη της εβραϊκής αργίας του Γιομ Κιπούρ το βράδυ της Τετάρτης.<br /><br />Πρόσθεσε ότι το Ισραήλ προσέγγισε πρόσφατα τους διοργανωτές του στολίσκου με προσφορές για μεταφορά βοήθειας μέσω Ασκελόν, Κύπρου ή ακόμα και Βατικανού, αλλά οι προσφορές απορρίφθηκαν.<br /><br />Το Ισραήλ, ανακοίνωσε ότι αυτό το θεωρεί ως «σκόπιμη πρόκληση».<br /><br />Η ειδησεογραφική ιστοσελίδα Walla ανέφερε ότι το Υπουργείο Υγείας του Ισραήλ αύξησε το επίπεδο συναγερμού σε πολλά νοσοκομεία, ενόψει πιθανών τραυματισμών από πιθανές συγκρούσεις με τον στολίσκο, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της αργίας του Γιομ Κιπούρ.<br /><br />Την περασμένη Τετάρτη, τα Ηνωμένα Έθνη ζήτησαν έρευνα για επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στα ανοικτά των ακτών της Ελλάδας εναντίον του στολίσκου, τις οποίες οι ακτιβιστές απέδωσαν στο Ισραήλ.<br /><br />Οποιαδήποτε ισραηλινή δράση εναντίον του τρέχοντος στολίσκου θα αντικατόπτριζε προηγούμενες αναχαιτίσεις των πλοίων Madeleine και Handala τον Ιούνιο και τον Ιούλιο.<br /><br />Ο Στόλος της Ελευθερίας περιλαμβάνει περίπου 50 πλοία που αναχώρησαν από την Ελλάδα, και αφορά την μεγαλύτερη συλλογική προσπάθεια αμφισβήτησης του αποκλεισμού της Γάζας από το Ισραήλ.<br /><br />Συμμετέχουν περισσότεροι από 500 ακτιβιστές από 40 χώρες, εκπροσωπώντας έναν συνασπισμό που περιλαμβάνει τον Συνασπισμό του Στόλου της Ελευθερίας, το Παγκόσμιο Κίνημα της Γάζας και την Συνοδεία Sumud.<br /><br />Η προσέγγιση του στολίσκου έρχεται καθώς ο αυστηρότερος αποκλεισμός του Ισραήλ, που έχει τεθεί σε ισχύ από τον Μάρτιο, έχει σφραγίσει τα περάσματα της Γάζας και έχει μπλοκάρει τρόφιμα και φάρμακα, πυροδοτώντας έναν λιμό που έχει κηρυχθεί από τον ΟΗΕ και έχει σκοτώσει εκατοντάδες Παλαιστίνιους, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 100 παιδιών.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μακελειό στην Α.Μεσόγειο-Ισραηλινοί κομάντος Shayetet 13 θα επιτεθούν στον στολίσκο ελευθερίας ενώ οι Τούρκοι παραμονεύουν.

Τουρκικά υποβρύχια και drones περιπολούν στην περιοχή ενώ έκτακτη ανακοίνωσε εξέδωσε η Τουρκία για το θέμα αυτό Μια πολύ μεγάλη επιχείρηση τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στην πρίζα η Αγκυρα για καλώδιο και έρευνες.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/08/d6f4d212286085fb43cee8e3c14aa3ad_4448083-1-1.jpg"><img height="360" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2025/08/d6f4d212286085fb43cee8e3c14aa3ad_4448083-1-1.jpg.pagespeed.ce.4wOJDE2cX-.jpg" width="708" /></a><br /><br />Της <b>Δώρας Αντωνίου</b><br />Δύο σημαντικά θέματα στα οποία αναμένονται το προσεχές διάστημα εξελίξεις, τα αποτελέσματα του διαγωνισμού για την έναρξη ερευνών για υδρογονάνθρακες στα οικόπεδα που έχει προκηρύξει η Ελλάδα νοτίως της Κρήτης και η επανέναρξη των εργασιών για την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής σύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου, φαίνεται ότι ενεργοποιούν τα αντανακλαστικά της Αγκυρας.<br /><br />Οι προχθεσινές προκλητικές και απειλητικές δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, δεν θεωρούνται τυχαίες, ούτε ασύνδετες με τη χρονική συγκυρία και τις συγκεκριμένες επερχόμενες εξελίξεις. Η Αγκυρα έχει κατ’ επανάληψιν διαμηνύσει και σε ορισμένες περιπτώσεις έχει και με κινήσεις στο πεδίο καταστήσει σαφές, ότι θεωρεί πως πρέπει να έχει λόγο για όλα τα ενεργειακά εγχειρήματα στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Η κυβέρνηση και διά στόματος πρωθυπουργού, έχει προαναγγείλει την πρόθεση για επανάληψη, το προσεχές διάστημα, των εργασιών για το καλώδιο, με την επισήμανση ότι πρόκειται για ένα ευρωπαϊκό πρότζεκτ, που θα υλοποιηθεί. Η τουρκική πλευρά έχει δείξει τη διάθεσή της να αντιδράσει επί του πεδίου για το συγκεκριμένο έργο, ακριβώς στη λογική ότι κανένα εγχείρημα ενεργειακό δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς τη συμμετοχή ή την έγκριση της Αγκυρας, απαίτηση που, βεβαίως, συνδέεται με τις αναθεωρητικές και μαξιμαλιστικές απόψεις της για το καθεστώς στο Αιγαίο.<br /><br />Οσον αφορά τα οικόπεδα νοτίως της Κρήτης, η αυξημένη κινητικότητα το τελευταίο διάστημα προς την πλευρά της Ανατολικής Λιβύης και η πίεση προς τη Βεγγάζη για κύρωση του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου, πιθανότατα συνδέεται με το γεγονός ότι ο χρόνος ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων του διαγωνισμού για τις εταιρείες που θα εκδηλώσουν ενδιαφέρον πλησιάζει. Προφανώς η Αγκυρα επιθυμεί να έχει λυμένα τα χέρια της, όσον αφορά την ολοκλήρωση των διαδικασιών κύρωσης του παράνομου μνημονίου, για να μπορεί να μεταφέρει στο πεδίο τις αξιώσεις που με βάση αυτό προβάλλει. Οπως κάθε άλλο παρά τυχαία και αποκομμένη από τις εξελίξεις είναι η επαναπροσέγγιση του Καΐρου.<br /><br />Η «σκακιέρα»<br /><br />Είναι ενδεικτική προς τούτο η τοποθέτηση Φιντάν. «Σε κάθε ζήτημα, όμως, εμείς ξέρουμε ποιος έχει κάνει τι, με ποιους παίκτες πήγαν να κάνουν τι, πώς επιχείρησαν στο παρελθόν να πολιορκήσουν την Τουρκία. Εμείς τα είδαμε αυτά, λάβαμε τα μέτρα μας και συνεχίζουμε», τόνισε, περιγράφοντας ουσιαστικά τη «σκακιέρα» κινήσεων στη διαμόρφωση συμμαχιών στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Παράλληλα, από τις δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών αναδεικνύονται τα όρια στον ελληνοτουρκικό διάλογο, που σε σημαντικό βαθμό επιβάλλονται από τη διαφορετική αφετηριακή θέση με την οποία οι δύο πλευρές προσέρχονται σε αυτόν, αλλά και από τη μαξιμαλιστική διάθεση με την οποία η Τουρκία κινείται για να μεγιστοποιήσει το «αποτύπωμά» της στη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Βεβαίως, οι δηλώσεις του κ. Φιντάν δεν γίνονται σε τυχαίο χρόνο, ούτε μπορεί να υποτιμηθεί το γεγονός ότι αξιοποιεί τους διαφορετικούς τόνους που υιοθετούνται για τα ελληνοτουρκικά στο εσωτερικό της κυβέρνησης.<br /><br />Κατ’ αρχάς, εκκρεμεί εδώ και αρκετούς μήνες η πραγματοποίηση του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας και η συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Οι διαδοχικές αναβολές δείχνουν ότι το κλίμα δεν ευνοεί την πραγματοποίησή τους και οι πλευρές σιωπηρά συμφωνούν σε διαρκή μετάθεση. Ο κ. Φιντάν με τις δηλώσεις του επιβεβαίωσε, άλλωστε, ότι στο τραπέζι των συνομιλιών η Ελλάδα διατηρεί τις «κόκκινες γραμμές» της για τη μοναδική διαφορά –τις θαλάσσιες ζώνες– μη αποδεχόμενη ένα τσουβάλιασμα ζητημάτων.<br /><br />«Ελπίζουμε πως και η ελληνική πολιτική μπορεί να φτάσει στην ωριμότητα και την αυτοπεποίθηση της τουρκικής πολιτικής και να συζητάει τα θέματα πιο εύκολα», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Η αντίδραση της Αθήνας υπήρξε άμεση. Και δεν θα μπορούσε να μην υπάρξει αντίδραση δεδομένου ότι εισερχόμαστε σε μια κομβική συγκυρία, κατά την οποία αναμένονται κινήσεις και εξελίξεις στο πεδίο και επί της ουσίας η Αγκυρα σπεύδει να προδιαγράψει τις διαθέσεις της έναντι αυτών.<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης δήλωσε κατηγορηματικά ότι «η Ελλάδα ούτε φοβικά σύνδρομα έχει ούτε προσδιορίζεται σε αναφορά με την Τουρκία. Και δεν δεχόμαστε υποδείξεις από κανέναν».<br /><br />Από την πλευρά του, ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Νίκος Δένδιας εξέφρασε τη λύπη του για τις δηλώσεις Φιντάν, που αφορούσαν και τον ίδιο, προσθέτοντας ότι «πέρα από το ότι είναι καθολικά απαράδεκτες και απρεπείς, παραβιάζουν μια αρχή γνωστή ακόμη και στους πρωτοετείς διπλωμάτες: την αρχή της μη ανάμειξης στην εσωτερική πολιτική άλλων χωρών».<br /><br />Τέλος, στη «Γαλάζια Πατρίδα» αναφέρθηκε ο Γιασάρ Γκιουλέρ. «Οπως μπορούμε να κινούμαστε ελεύθερα στα ιερά εδάφη της πατρίδας μας και στην ελεύθερη “πατρίδα των αιθέρων” μας, έτσι το να κυματίζει η σημαία μας στις θάλασσές μας, που είναι κληρονομιά των προγόνων μας, για εμάς είναι τόσο σημαντικό και όλα αυτά για εμάς είναι “Γαλάζια Πατρίδα”», σημείωσε ο Τούρκος υπουργός Αμυνας.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στην πρίζα η Αγκυρα για καλώδιο και έρευνες.

Της Δώρας Αντωνίου Δύο σημαντικά θέματα στα οποία αναμένονται το προσεχές διάστημα εξελίξεις, τα αποτελέσματα του διαγωνισμού για την έναρξη...

Διαβάστε την συνέχεια