Το νέο ελληνικό δόγμα αλλάζει τα δεδομένα: Η ενεργητική αποτροπή, τα πλήγματα βάθους και η «ώρα μηδέν».

<img height="93" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/09/images-17.jpeg" width="738" /><br /><br />Μία από τις σημαντικότερες αλλαγές στην ελληνική στρατηγική αντίληψη των τελευταίων ετών αποτυπώθηκε με ιδιαίτερη σαφήνεια όταν ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Στρατηγός Δημήτριος Χούπης, αναφέρθηκε δημόσια στη δυνατότητα πραγματοποίησης «προληπτικών χτυπημάτων στρατηγικού πλήγματος σε μεγάλο βάθος».<br /><br />Η συγκεκριμένη τοποθέτηση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μία ακόμη γενική αναφορά στην αποτρεπτική ισχύ των Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Αγγίζει τον ίδιο τον πυρήνα ενός νέου στρατιωτικού δόγματος, σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα δεν αρκείται πλέον στην αντίληψη ότι θα περιμένει παθητικά την εκδήλωση μιας επίθεσης για να αντιδράσει.<br /><br />Η νέα φιλοσοφία είναι πολύ πιο σύνθετη: έγκαιρη προειδοποίηση, ταχεία λήψη αποφάσεων, δυνατότητα στρατηγικού πλήγματος, επιβίωση από τα αντίποινα και διατήρηση της πρωτοβουλίας.<br /><br />Αυτό ακριβώς μετατρέπει την έννοια της αποτροπής από θεωρία σε πραγματική στρατιωτική δυνατότητα.<br /><br />Από την παθητική άμυνα στην ενεργητική αποτροπή<br /><br />Για δεκαετίες, η ελληνική στρατηγική σκέψη ήταν προσανατολισμένη κυρίως στην άμυνα του εθνικού χώρου.<br /><br />Η βασική λογική ήταν ότι οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις θα αναχαιτίσουν τον αντίπαλο όταν και εφόσον επιχειρήσει να παραβιάσει την ελληνική κυριαρχία.<br /><br />Όμως το σύγχρονο πεδίο μάχης έχει αλλάξει δραματικά.<br /><br />Οι βαλλιστικοί πύραυλοι, τα drones, τα όπλα μεγάλου βεληνεκούς, οι δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου και η δυνατότητα συγκέντρωσης στρατιωτικής ισχύος σε ελάχιστο χρόνο σημαίνουν ότι η αναμονή του πρώτου εχθρικού πλήγματος μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική.<br /><br />Γι’ αυτό και η έννοια της ενεργητικής αποτροπής αποκτά ιδιαίτερη σημασία.<br /><br />Δεν σημαίνει ότι μια χώρα επιτίθεται χωρίς λόγο.<br /><br />Σημαίνει ότι εφόσον υπάρχουν σαφείς, επιβεβαιωμένες και αδιαμφισβήτητες ενδείξεις μιας επικείμενης επίθεσης, η στρατιωτική ηγεσία πρέπει να έχει τη δυνατότητα να προστατεύσει τη χώρα προτού ο αντίπαλος αποκτήσει το πλεονέκτημα της πρώτης κίνησης.<br />Η πραγματική «ώρα μηδέν» ξεκινά από τις πληροφορίες<br /><br />Σε ένα τέτοιο υποθετικό σενάριο, το σημαντικότερο όπλο δεν είναι ο πύραυλος ούτε το μαχητικό αεροσκάφος.<br /><br />Είναι η πληροφορία.<br /><br />Μια μεγάλη στρατιωτική κρίση στο Αιγαίο ή στην Ανατολική Μεσόγειο θα συνοδευόταν αναπόφευκτα από σειρά ενδείξεων: μετακινήσεις μονάδων, αυξημένη δραστηριότητα αεροπορικών και ναυτικών δυνάμεων, ενεργοποίηση πυραυλικών συστημάτων, μεταβολές στις επικοινωνίες και αυξημένη επιχειρησιακή ετοιμότητα.<br /><br />Η Ελλάδα θα έπρεπε να είναι σε θέση να σχηματίσει μία ενιαία εικόνα της κατάστασης μέσω στρατιωτικών πληροφοριών, συμμαχικών δεδομένων, δορυφορικής επιτήρησης, ηλεκτρονικών αισθητήρων και UAV.<br /><br />Εδώ βρίσκεται και η τεράστια δυσκολία.<br /><br />Ένα προληπτικό στρατηγικό πλήγμα μπορεί να είναι στρατιωτικά αποτελεσματικό μόνο εφόσον η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία γνωρίζει με εξαιρετικά υψηλή βεβαιότητα ότι η αντίπαλη επίθεση είναι άμεση και ουσιαστικά αναπόφευκτη.<br /><br />Διαφορετικά, το πολιτικό, νομικό και διπλωματικό κόστος μπορεί να γίνει τεράστιο.<br />Το «πρώτο λεπτό» ενός σύγχρονου πολέμου<br /><br />Οι σύγχρονες συγκρούσεις δείχνουν ότι η πρώτη φάση μιας αναμέτρησης μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική.<br /><br />Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να καταστραφούν στρατιωτικά μέσα.<br /><br />Είναι να αποδιοργανωθεί ο μηχανισμός που επιτρέπει στον αντίπαλο να διεξάγει συντονισμένες επιχειρήσεις.<br /><br />Ραντάρ, δίκτυα διοίκησης και ελέγχου, επικοινωνίες, αισθητήρες, αεροπορικές υποδομές και εγκαταστάσεις υποστήριξης αποκτούν τεράστια σημασία.<br /><br />Σε αυτό το περιβάλλον, η Ελλάδα έχει επενδύσει σημαντικά στην ενίσχυση των δυνατοτήτων της.<br /><br />Τα Rafale, τα αναβαθμισμένα F-16 Viper, τα νέα όπλα ακριβείας και οι δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου διαμορφώνουν ένα διαφορετικό επιχειρησιακό τοπίο σε σχέση με εκείνο που υπήρχε πριν από μία δεκαετία.<br /><br />Η αξία τους όμως δεν βρίσκεται μόνο στο ίδιο το όπλο.<br /><br />Βρίσκεται κυρίως στην ικανότητα να ενταχθούν σε ένα δικτυοκεντρικό σύστημα μάχης, όπου πληροφορίες από διαφορετικούς αισθητήρες μετατρέπονται ταχύτατα σε επιχειρησιακή εικόνα και απόφαση.<br />Τα Rafale και τα Viper ως φορείς στρατηγικής αποτροπής<br /><br />Η απόκτηση των Rafale και η μετάβαση μεγάλου μέρους του ελληνικού στόλου F-16 στο επίπεδο Viper δεν αφορά μόνο την αεροπορική υπεροχή.<br /><br />Αλλάζει και την ποιότητα της αποτροπής.<br /><br />Ένα σύγχρονο μαχητικό δεν αξιολογείται μόνο από την ταχύτητα ή την ευελιξία του.<br /><br />Αξιολογείται από το πόσο μακριά μπορεί να εντοπίσει, πόσο γρήγορα μπορεί να ανταλλάξει δεδομένα και πόσο αποτελεσματικά μπορεί να προσβάλει έναν κρίσιμο στόχο χωρίς να εκθέσει υπερβολικά το ίδιο το αεροσκάφος.<br /><br />Αυτή η δυνατότητα είναι που προσδίδει στρατηγικό βάθος στην ελληνική Πολεμική Αεροπορία.<br /><br />Και στο μέλλον, η είσοδος των F-35 αναμένεται να προσθέσει ακόμη μία διάσταση, κυρίως λόγω της χαμηλής παρατηρησιμότητας, της συλλογής πληροφοριών και της διασύνδεσης με άλλες πλατφόρμες.<br />Η νέα μάχη δεν διεξάγεται μόνο στον αέρα<br /><br />Ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά του νέου δόγματος είναι ότι η αποτροπή δεν περιορίζεται πλέον σε έναν Κλάδο των Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Η Πολεμική Αεροπορία, το Πολεμικό Ναυτικό και ο Στρατός Ξηράς πρέπει να λειτουργούν ως ενιαίος μηχανισμός πυρός και πληροφοριών.<br /><br />Τα σύγχρονα κατευθυνόμενα όπλα, τα πυραυλικά συστήματα, οι φρεγάτες νέας γενιάς, τα drones και τα δίκτυα αισθητήρων μπορούν να δημιουργήσουν μία περιοχή στην οποία ο αντίπαλος γνωρίζει ότι οποιαδήποτε απόπειρα συγκένρωσης δυνάμεων συνεπάγεται σημαντικό κίνδυνο.<br /><br />Αυτό είναι το πραγματικό νόημα της αποτροπής.<br /><br />Να γνωρίζει ο αντίπαλος πριν από την κρίση ότι η στρατιωτική του κίνηση μπορεί να εξουδετερωθεί πριν αποδώσει επιχειρησιακά αποτελέσματα.<div><br />Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» και το δεύτερο μισό της εξίσωσης<br /><br />Υπάρχει όμως και μία κρίσιμη παράμετρος.<br /><br />Κανένα πρώτο πλήγμα, όσο αποτελεσματικό και αν είναι, δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι ο αντίπαλος δεν θα μπορέσει να απαντήσει.<br /><br />Ακριβώς γι’ αυτό η ενεργητική αποτροπή πρέπει να συνδυάζεται με ισχυρή αεράμυνα και αντιπυραυλική προστασία.<br /><br />Εδώ εντάσσεται και η φιλοσοφία της νέας πολυεπίπεδης ελληνικής αεράμυνας.<br /><br />Το ζητούμενο είναι να δημιουργηθεί ένα δίκτυο αισθητήρων και αναχαιτιστικών συστημάτων το οποίο θα μπορεί να αντιμετωπίζει διαφορετικές κατηγορίες απειλών, από drones και πυραύλους cruise έως βαλλιστικά όπλα.<br /><br />Οι νέες φρεγάτες FDI, τα ραντάρ SeaFire, τα Patriot και τα επόμενα συστήματα αεράμυνας αποτελούν διαφορετικούς κρίκους της ίδιας αλυσίδας.<br /><br />Το στρατηγικό πλήγμα χωρίς αντιπυραυλική άμυνα είναι μισό δόγμα.<br /><br />Η Ελλάδα χρειάζεται τόσο το «ξίφος» όσο και την «ασπίδα».<br />Το μεγαλύτερο στοίχημα είναι ο χρόνος<br /><br />Στον σύγχρονο πόλεμο, η πραγματική πολυτέλεια δεν είναι τα όπλα.<br /><br />Είναι ο χρόνος.<br /><br />Από τη στιγμή που οι αισθητήρες εντοπίζουν μία απειλή μέχρι τη στιγμή που η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία αποφασίζει τι θα κάνει, μπορεί να υπάρχουν μόνο λίγα λεπτά.<br /><br />Γι’ αυτό το νέο μοντέλο άμυνας απαιτεί ταχύτατη αλυσίδα διοίκησης, ασφαλείς επικοινωνίες, κοινή επιχειρησιακή εικόνα και προσχεδιασμένες επιλογές αντίδρασης.<br /><br />Η τεχνολογία μπορεί να προσφέρει πληροφορίες.<br /><br />Δεν μπορεί όμως να αντικαταστήσει την πολιτική απόφαση.<br /><br />Και αυτό είναι ίσως το δυσκολότερο κομμάτι ενός δόγματος ενεργητικής αποτροπής.<br />Η διπλωματία παραμένει αναπόσπαστο κομμάτι της αποτροπής<br /><br />Ακόμη και σε ένα ακραίο σενάριο στρατιωτικής κλιμάκωσης, ο τελικός στόχος δεν μπορεί να είναι ένας πόλεμος χωρίς τέλος.<br /><br />Ο στόχος της στρατηγικής αποτροπής είναι ακριβώς ο αντίθετος:<br /><br />να πείσει τον αντίπαλο ότι το κόστος μιας επίθεσης θα είναι τόσο υψηλό ώστε να μην επιχειρήσει ποτέ να την πραγματοποιήσει.<br /><br />Και εάν η αποτροπή αποτύχει, το στρατιωτικό αποτέλεσμα πρέπει να δημιουργήσει τις συνθήκες για την ταχύτερη δυνατή αποκλιμάκωση, χωρίς απώλεια κυριαρχίας ή στρατηγικής θέσης.<br /><br />Εδώ συναντώνται στρατιωτική ισχύς και διπλωματία.<br />Η Ελλάδα χτίζει πλέον αποτροπή διαφορετικού επιπέδου<br /><br />Η πραγματική σημασία της δημόσιας αναφοράς του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ δεν βρίσκεται σε ένα συγκεκριμένο υποθετικό σενάριο.<br /><br />Βρίσκεται στο μήνυμα που εκπέμπεται:<br /><br />η Ελλάδα θέλει να διαθέτει τη δυνατότητα να επιβάλει στον αντίπαλο ένα εξαιρετικά υψηλό κόστος πριν εκείνος προλάβει να δημιουργήσει τετελεσμένα.<br /><br />Αυτό είναι το θεμέλιο της σύγχρονης ενεργητικής αποτροπής.<br /><br />Δεν πρόκειται απλώς για περισσότερα αεροσκάφη, περισσότερους πυραύλους ή περισσότερα πλοία.<br /><br />Πρόκειται για μία εντελώς διαφορετική αρχιτεκτονική πολέμου: αισθητήρες, πληροφορίες, δίκτυα, όπλα μεγάλου βεληνεκούς, πολυεπίπεδη αεράμυνα και δυνατότητα άμεσης λήψης αποφάσεων.<br /><br />Και αυτό είναι που αλλάζει τα δεδομένα.<br /><br />Γιατί στη σύγχρονη στρατηγική πραγματικότητα, η ισχυρότερη αποτροπή δεν είναι να δηλώνεις ότι μπορείς να αντέξεις το πρώτο χτύπημα.<br /><br />Είναι να κάνεις τον αντίπαλο να γνωρίζει ότι ίσως δεν προλάβει ποτέ να το εξαπολύσει.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το νέο ελληνικό δόγμα αλλάζει τα δεδομένα: Η ενεργητική αποτροπή, τα πλήγματα βάθους και η «ώρα μηδέν».

Μία από τις σημαντικότερες αλλαγές στην ελληνική στρατηγική αντίληψη των τελευταίων ετών αποτυπώθηκε με ιδιαίτερη σαφήνεια όταν ο Αρχηγός ΓΕ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κίμπερλι Γκιλφόϊλ: η υστερία, οι απειλές για χούντα και οι υπόνοιες για μπίζνες.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.ekirikas.com/wp-content/uploads/2025/11/6720656-scaled.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1366" data-original-width="2048" height="100" src="https://www.ekirikas.com/wp-content/uploads/2025/11/6720656-scaled.jpg" width="758" /></a></div><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b></div><div>Σοβαρές υπόνοιες για διαπλεκόμενες σχέσεις με συγκεκριμένη επιχείρηση, αλλά και μια αποκάλυψη που είναι εξευτελιστική για την Ελλάδα και παραπέμπει σε σκοτεινές εποχές, ότι λίγο πολύ, όποτε θέλουν οι ΗΠΑ ανατρέπουν κυβερνήσεις, ακόμη και την ελληνική, αφήνει μακροσκελές δημοσίευμα της εφημερίδας Wall Street Journal , για την πρέσβειρα Κίμπερλι Γκιλφόϊλ. Το δημοσίευμα είναι καταπέλτης για τις κινήσεις της στα βαλκάνια στο όνομα της προώθησης συμφωνιών για την πώληση αμερικανικού LNG, μέσω θυγατρικής εταιρείας της Aktor, με την βοήθεια ενός ελληνοαμερικανού λομπίστα,του Χρήστου Μαραφάτσου, που είναι μονίμως δίπλα της.<br /><br />Το γεγονός ότι για το πολιτικό σκέλος δεν υπήρξε καμία ουσιαστικά αντίδραση εκ μέρους της κυβέρνησης, δείχνει και τα όρια του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Που στο όνομα του υπάκουου πρωθυπουργού αρνείται να υπερασπιστεί την εθνική αξιοπρέπεια και επιλέγει τη σιωπή. Το δημοσίευμα αναφέρει ότι οι συγκεκριμένες φράσεις δεν ειπώθηκαν από την πρέσβειρα, αλλά δεν απαντά η ίδια σε ένα τέτοιο δημοσίευα.</div><div><br />Υστερία ενώπιον Παπασταύρου<br /><br /></div><div>Το μεγαλύτερο μέρος του δημοσιεύματος είναι αφιερωμένο στον “μυστηριώδη” άνθρωπο που είναι πάντα δίπλα στην πρέσβειρα , τον Χρήστο Μαραφάτσο. Ενδεικτικά αναφέρει:<br />“Δίπλα στην 57χρονη πρέσβη, κατά τη συνάντησή της με τον πρόεδρο της Βουλγαρίας, καθόταν ένας 39χρονος άνδρας, ο Χρήστος Μαραφάτσος. Έχει παρευρεθεί σε τόσο πολλές συναντήσεις της, που ορισμένοι ξένοι αξιωματούχοι τον πέρασαν για προσωπάρχη της. Στην πραγματικότητα, είναι κορυφαίο στέλεχος λόμπινγκ για την Aktor, ο διευθύνων σύμβουλος της οποίας είχε μεταφέρει την Γκίλφοϊλ στη χώρα με ιδιωτικό αεροσκάφος...”. <br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, «ορισμένοι Έλληνες αξιωματούχοι δηλώνουν ικανοποιημένοι που η χώρα τους —η οποία συχνά παραβλέπεται στην Ουάσιγκτον— τυγχάνει της προσοχής μιας πρέσβειρας που έχει άμεση πρόσβαση στον Αμερικανό πρόεδρο. Ταυτόχρονα, όμως, φοβούνται μήπως προκαλέσουν τη δυσαρέσκειά της.<br />»Τον Μάρτιο, κατά τη διάρκεια δείπνου στην Αθήνα με τη συμμετοχή Ελλήνων και Αμερικανών αξιωματούχων, η Γκίλφοιλ ήρθε σε αντιπαράθεση με τον Έλληνα υπουργό Ενέργειας, Σταύρο Παπασταύρου, μπροστά στους υπόλοιπους παρευρισκόμενους.<br /><br />Αναφερόμενη στην επικείμενη κατάρρευση της ρουμανικής κυβέρνησης, η Γκίλφοιλ είπε στην παρέα: «Μπορούμε να το κάνουμε αυτό σε όποια χώρα θέλουμε. Μπορούμε να το κάνουμε και εδώ», σύμφωνα με άτομο που παρευρέθηκε στο δείπνο καθώς και με άλλους που ενημερώθηκαν σχετικά. Η συζήτηση πήρε έντονη τροπή, με τον Παπασταύρου να απαντά ότι οι ΗΠΑ δεν θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν την ελληνική κυβέρνηση, η οποία είχε εκλεγεί από τον λαό. Ο δικηγόρος της Γκίλφοιλ αμφισβήτησε την περιγραφή του συγκεκριμένου διαλόγου».<br /><br />Η αντίδραση του Παπασταύρου ήταν κατώτερη της περίστασης. Όλες οι κυβερνήσεις εκλεγμένες είναι, αλλά αυτό δεν εμποδίζει τις ΗΠΑ να απειλούν τους πάντες και τα πάντα, στο όνομα των δικών τους συμφερόντων. Ο Έλληνας υπουργός θα μπορούσε να αποχωρήσει , να συνεννοηθεί με τον πρωθυπουργό και να ζητήσουν την άμεση αποχώρηση της Γκιλφόϊλ από την Αθήνα. Ως ανεπιθύμητο πρόσωπο. Αυτό επιβάλλει η στοιχειώδης επίδειξη αξιοπρέπειας και ανεξαρτησίας. Επειδή προφανώς δεν ήθελε ο Μητσοτάκης να προκαλέσει τον Τραμπ, επέλεξε την ταπεινωτική σιωπή. Ανάξιος…<br /><br />Το δημοσίευμα υπενθυμίζει ότι “η Γκίλφοϊλ, ως συμπαρουσιάστρια του Fox News, είχε δηλώσει το 2015, εν μέσω της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους, ότι οι Έλληνες χρειάζονταν «εκπαίδευση», όπως όταν ένα «σκυλί κατουράει στο χαλί». «Δεν έχει σημασία αν φτιάχνετε εξαιρετικό γιαούρτι», είχε πει. «Δεν με ενδιαφέρει».<br />Ο πρόεδρος Τραμπ φέρεται να είπε σε συνεργάτες του ότι πρότεινε στην Γκίλφοϊλ τη θέση της πρέσβη για χάρη του γιου του, λέγοντας: «Έπρεπε να την απομακρύνω από εδώ». Αξιωματούχος του Λευκού Οίκου διέψευσε ότι ο πρόεδρος έκανε αυτή τη δήλωση”.<br /><br />Ωστόσο η Γκιλφόϊλ, όπως ήδη έχουμε αναφέρει σε δημοσιεύματά μας έχει ταπεινώσει και στο παρελθόν την ελληνική κυβέρνηση,όταν σε συνέντευξή της είχε δηλώσει ότι επικοινωνεί με τους υπουργούς και μπαίνει το Μέγαρο Μαξίμου όποτε θέλει και σημειώνει πόσο υπάκουοι είναι όλοι τους. Ούτε τότε υπήρξε η παραμικρή αντίδραση από την κυβέρνηση.<br />Τα πράγματα έχουν γίνει επικίνδυνα. Μια πρεσβεία τόσο υποβαθμισμένη που δεν έχει εμφανιστεί καν στα μεγάλα πολιτικά και γεωπολιτικά ζητήματα της περιοχής, ούτε έχει πει την παραμικρή λέξη για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, για τα βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο. Η Γκιλφόιλ ασχολείται αποκλειστικά με επιχειρήσεις, επιχειρηματίες και μπίζνες, είτε όπως αναφέρει η εφημερίδα με συγκεκριμένες επιχειρήσεις, είτε εμφανίζεται συχνά να διασκεδάζει ανέμελη .</div><div><br />Ένα απόσπασμα από το εκτενές άρθρο της WSJ, αναφέρει:<br /><br />“Τον Μάρτιο, σε δείπνο στην Αθήνα, στο οποίο παρευρίσκονταν Έλληνες και Αμερικανοί αξιωματούχοι, η Γκίλφοϊλ φέρεται να διαπληκτίστηκε μπροστά στους υπόλοιπους καλεσμένους με τον υπουργό Ενέργειας της Ελλάδας, Σταύρο Παπασταύρου. Με αφορμή την επικείμενη κατάρρευση της ρουμανικής κυβέρνησης, η Γκίλφοϊλ φέρεται να είπε στους παρευρισκόμενους: «Μπορούμε να το κάνουμε αυτό σε όποια χώρα θέλουμε. Μπορούμε να το κάνουμε και εδώ», σύμφωνα τη WSJ που επικαλείται άτομο που ήταν παρόν στο δείπνο, καθώς και άλλους που ενημερώθηκαν σχετικά. Η συζήτηση ανέβηκε σε ένταση, με τον Παπασταύρου να απαντά ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την ελληνική κυβέρνηση, η οποία έχει εκλεγεί από τον λαό. Ο δικηγόρος της Γκίλφοϊλ αμφισβήτησε αυτή την περιγραφή της συζήτησης....¨”<br /><br />Άφιξη στην Αθήνα<br /><br />“...Οι δικηγόροι της Aktor δήλωσαν ότι η εταιρεία άρχισε να συνεργάζεται με τον Μαραφάτσο μετά από γεύμα τον Σεπτέμβριο του 2025, στο οποίο συμμετείχαν κορυφαία στελέχη του ελληνικού ενεργειακού κλάδου και ο υπουργός Εσωτερικών των ΗΠΑ, Νταγκ Μπέργκαμ. Σϋμφωνα με τη WSJ, στο γεύμα συζητήθηκε και ο «κάθετος διάδρομος». Μετά το γεύμα, ο Εξάρχου επικοινώνησε με τη ΔΕΠΑ,, και πρότεινε τη δημιουργία κοινοπραξίας που θα «ηγηθεί της προσπάθειας για την προμήθεια LNG που δεν προέρχεται από τη Ρωσία σε ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ευρώπη», ανέφεραν οι δικηγόροι.<br /><br />Στη συνέχεια, τονίζει η WSJ, ο Μαραφάτσος πρόσθεσε άλλες τρεις εταιρείες με δραστηριότητα ή συμφέροντα στην Ελλάδα στο πελατολόγιό του, μεταξύ των οποίων μια ενεργειακή εταιρεία και μια εταιρεία στον τομέα της ναυτιλίας και των υποδομών. Μέσα σε μόλις εννέα μήνες, δήλωσε έσοδα άνω των 440.000 δολαρίων από δραστηριότητες λόμπινγκ στις ΗΠΑ.<br />Ένας επενδυτής συναντήθηκε με την Γκίλφοϊλ και τον Μαραφάτσο, αναζητώντας τη βοήθεια της πρέσβη για επενδυτικές ευκαιρίες στον ενεργειακό τομέα, μεταξύ άλλων και ενδεχομένως στην Aktor, σύμφωνα με τη WSJ. Στο τέλος της συνάντησης, του είπαν να επικοινωνήσει στη συνέχεια με τον Μαραφάτσο.<br /><br />Σε διάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα τον Νοέμβριο, με τη συμμετοχή κυβερνητικών αξιωματούχων, μεταξύ των οποίων ο Μπέργκαμ και ο υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ Κρις Ράιτ, η κοινοπραξία της Aktor με τη ΔΕΠΑ ανακοίνωσε ότι υπέγραψε 20ετή συμφωνία με την αμερικανική εταιρεία Venture Global για την αγορά αμερικανικού LNG, με τις παραδόσεις να ξεκινούν το 2030.<br />Εκπρόσωπος της Venture Global δήλωσε ότι η εταιρεία συναντήθηκε με την Aktor και τη ΔΕΠΑ για να συζητήσει μια πιθανή συμφωνία προμήθειας, μετά τη συνάντησή της με την Γκίλφοϊλ για τον «κάθετο διάδρομο». Πρόσθεσε ότι η Venture Global συνεργάζεται εμπορικά με τη ΔΕΠΑ εδώ και χρόνια.<br />Άλλες αμερικανικές εταιρείες LNG που δεν έχουν συνάψει συμφωνίες με την Aktor ισχυρίζονται, σύμφωνα με τη WSJ, ότι δυσκολεύονται να τραβήξουν την προσοχή της Γκίλφοϊλ. Ο Τζόναθαν Μπας, διευθύνων σύμβουλος της Argent LNG, με έδρα τη Λουιζιάνα και ανταγωνίστρια της Venture Global, δήλωσε ότι η εταιρεία έχει αγνοηθεί από την Γκίλφοϊλ. Όταν ρωτήθηκε αν η Γκίλφοϊλ έχει προωθήσει την Argent σε κάποια από τις συζητήσεις της, απάντησε: «Όχι. Έχει τους δικούς της εκλεκτούς». Ο δικηγόρος της Γκίλφοϊλ διέψευσε ότι η αμερικανική πρεσβεία είχε αγνοήσει την Argent.<br /><br />Μυστικά ταξίδια<br /><br />Τον Μάρτιο, η Γκίλφοϊλ πραγματοποίησε μια μη δημοσιοποιημένη επίσκεψη στην πρωτεύουσα της Αλβανίας, η κυβέρνηση της οποίας προσπαθούσε να ενισχύσει τις σχέσεις της με τον Λευκό Οίκο, σύμφωνα με τη WSJ.<br /><br />Δεν συνοδευόταν από κανέναν υπάλληλο της πρεσβείας και σύμφωνα με τη WSJ έφτασε στην Αλβανία μετά τη δύση του ήλιου, με ένα μαύρο SUV, μαζί με τον Μαραφάτσο και τον Εξάρχου, οι οποίοι τη συνόδευσαν σε συνάντηση με τον πρωθυπουργό της Αλβανίας, Έντι Ράμα. Εκεί, πρότεινε στην αλβανική πλευρά συνεργασία στον τομέα της ενέργειας.</div><div><br />Λίγες εβδομάδες αργότερα, η αλβανική κυβέρνηση έλαβε email από το Εθνικό Συμβούλιο Ενεργειακής Κυριαρχίας της κυβέρνησης Τραμπ, στο οποίο προτείνονταν εταιρείες που θα ενδιαφέρονταν να συνεργαστούν με την Αλβανία για την αγορά αμερικανικού φυσικού αερίου, σημειώνει η WSJ. Ωστόσο, η μόνη συμφωνία που προτάθηκε αφορούσε τη Venture Global, την αμερικανική εταιρεία προμήθειας LNG που είχε υπογράψει συμφωνία με την Aktor λίγους μήνες νωρίτερα, δήλωσε ο υπουργός Ενέργειας της Αλβανίας, Ένεα Καρακάτσι. «Κοιτάξτε, δεν νομίζω ότι υπήρχαν, ας πούμε, πολλές εταιρείες σε εκείνο το email», ανέφερε.<br /><br />Τον Απρίλιο, η Γκίλφοϊλ επέστρεψε στην Αλβανία, αυτή τη φορά για την τελετή υπογραφής μιας συμφωνίας ύψους 6 δισ. δολαρίων και διάρκειας 20 ετών. Η συμφωνία προβλέπει ότι η κρατική εταιρεία φυσικού αερίου της χώρας θα αγοράζει ένα δισεκατομμύριο κυβικά μέτρα φυσικού αερίου τον χρόνο από τη Venture Global, μέσω αμερικανικής θυγατρικής που η Aktor είχε ιδρύσει μόλις λίγες εβδομάδες νωρίτερα, σύμφωνα με τη WSJ. Οι δικηγόροι της Aktor δήλωσαν ότι η Atlantic-SEE είναι η εταιρεία μέσω της οποίας υλοποιούνται όλες οι συμφωνίες της Aktor για LNG.<br />Τον Ιούνιο, συνεχίζει η WSJ, η Atlantic-SEE ανακοίνωσε ότι θα διπλασιάσει τις ποσότητες φυσικού αερίου που θα αγοράζει από τη Venture Global.<br /><br />Όπως σημειώνει ακόμη η WSH, η Aktor εκτιμά ότι τα προ φόρων κέρδη από τις συμφωνίες LNG που έχει ήδη υπογράψει ή βρίσκονται «σε διαδικασία υπογραφής» θα ανέλθουν σε 1,8 δισ. ευρώ σε βάθος 20 ετών.<br />Καθώς η Γκίλφοϊλ ετοιμαζόταν να μιλήσει σε μια αίθουσα στο περιθώριο της ΔΕΘ στη Θεσσαλονίκη νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ο Μαραφάτσος βγήκε για λίγο από την αίθουσα και έπιασε κουβέντα με τους συνέδρους. Πριν ανέβει στη σκηνή για να συμμετάσχει σε πάνελ με θέμα «Ενεργειακή ασφάλεια, περιφερειακή συνεργασία και στρατηγικές συνεργασίες», έδωσε - σύμφωνα με τη WSH - το κινητό της στον Μαραφάτσο. (Ο δικηγόρος της Γκίλφοϊλ δήλωσε ότι του το έδωσε επειδή το φόρεμά της δεν είχε τσέπες)…</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κίμπερλι Γκιλφόϊλ: η υστερία, οι απειλές για χούντα και οι υπόνοιες για μπίζνες.

Του Στράτου Βαλτινού Σοβαρές υπόνοιες για διαπλεκόμενες σχέσεις με συγκεκριμένη επιχείρηση, αλλά και μια αποκάλυψη που είναι εξευτελιστική γ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν για Ελλάδα–Ισραήλ: «Δεν είναι κάθε συνεργασία απειλή», αλλά κρατά ανοιχτή την προειδοποίηση.

<img height="112" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/erdogan-22-1200x812.jpg" width="734" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Ο Τούρκος πρόεδρος αποφεύγει τη ρητορική στρατιωτικής σύγκρουσης και αναγνωρίζει ότι η Αθήνα επιλέγει μόνη της τους εταίρους της. Την ίδια στιγμή, επιμένει ότι η Άγκυρα θα παρακολουθεί όσα θεωρεί ότι θίγουν την ασφάλεια και τα συμφέροντά της.<br /><br />Μια προσεκτικά ζυγισμένη απάντηση έδωσε ο Ταγίπ Ερντογάν όταν ρωτήθηκε από το Newsweek για την αμυντική συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ και το ενδεχόμενο οι εντάσεις ανάμεσα σε Άγκυρα και Τελ Αβίβ να οδηγήσουν σε ευρύτερη σύγκρουση.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος απέφυγε να παρουσιάσει την ελληνοϊσραηλινή συνεργασία ως εχθρική πράξη. «Οι σχέσεις που αναπτύσσει η Ελλάδα ή οποιαδήποτε άλλη χώρα με τρίτες χώρες είναι δική της επιλογή», ανέφερε, προσθέτοντας ότι η Τουρκία δεν αντιμετωπίζει κάθε διμερή σχέση ως απειλή εναντίον της.<br /><br />Η φράση έχει σημασία για την Αθήνα: αναγνωρίζει δημόσια το αυτονόητο δικαίωμά της να οικοδομεί τις αμυντικές της συνεργασίες. Δεν συνιστά, ωστόσο, εγκατάλειψη των τουρκικών επιφυλάξεων. Στην ίδια απάντηση, ο Ερντογάν είπε ότι η Άγκυρα παρακολουθεί στενά ενέργειες που, κατά την κρίση της, επηρεάζουν την εθνική ασφάλεια, τα δικαιώματα και τα συμφέροντά της.<div><br />Χαμηλοί τόνοι, σταθερές θέσεις<br /><br />Ο Ερντογάν δήλωσε ακόμη ότι η Τουρκία δεν χαράσσει εξωτερική πολιτική με βάση σενάρια αναπόφευκτου πολέμου. Πρότεινε να δοθεί βάρος στη διπλωματία και σε μια περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφάλειας που θα μειώνει τις εντάσεις.<br /><br />Το μήνυμα προς το διεθνές ακροατήριο είναι αποκλιμακωτικό. Για την Ελλάδα, όμως, η πρακτική του αξία θα φανεί στα ανοιχτά ζητήματα της Ανατολικής Μεσογείου. Η τουρκική θέση για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου και οι διαφωνίες για τις θαλάσσιες ζώνες δεν εξαφανίζονται επειδή η προεδρική ρητορική γίνεται ηπιότερη.<br /><br />Εκεί βρίσκεται η βασική αντίφαση: ο Ερντογάν λέει ότι η συνεργασία της Ελλάδας με το Ισραήλ είναι δική της επιλογή, διατηρεί όμως για την Άγκυρα το περιθώριο να κρίνει πότε μια περιφερειακή κίνηση αγγίζει τα τουρκικά συμφέροντα. </div><div><br />Η Τουρκία ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή<br /><br />Η απάντηση για την Ελλάδα εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική που περιέγραψε στη συνέντευξη. Ο Ερντογάν υποστήριξε ότι η χώρα του δεν πρόκειται να επιλέξει ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή: θέλει να διατηρεί ισχυρή θέση στο ΝΑΤΟ, να συνομιλεί με τη Ρωσία και το Ιράν και να αναπτύσσει παράλληλα δεσμούς με άλλα κέντρα ισχύος.<br /><br />Για την Άγκυρα, αυτή είναι πολιτική αυτονομίας. Για τους γείτονές της, το κρίσιμο ερώτημα είναι πώς μεταφράζεται σε πράξεις όταν τα συμφέροντα συγκρούονται.<br /><br />Η συνέντευξη δεν προαναγγέλλει σύγκρουση γύρω από την Ελλάδα και το Ισραήλ. Ούτε κλείνει τις διαφορές στην Ανατολική Μεσόγειο. Καταγράφει μια επιλογή χαμηλότερων τόνων από τον Ερντογάν, ενώ αφήνει ανοιχτή τη δοκιμασία που θα κρίνει τη συνέχεια: αν η τουρκική στάση στο πεδίο θα συμβαδίσει με τη γλώσσα της διπλωματίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ερντογάν για Ελλάδα–Ισραήλ: «Δεν είναι κάθε συνεργασία απειλή», αλλά κρατά ανοιχτή την προειδοποίηση.

Βασιλης Διαμαντακος  Ο Τούρκος πρόεδρος αποφεύγει τη ρητορική στρατιωτικής σύγκρουσης και αναγνωρίζει ότι η Αθήνα επιλέγει μόνη της τους ετα...

Διαβάστε την συνέχεια

«Σύμμαχοι» στη Νέα Υόρκη, εμπόδιο στο καλώδιο: Η Αθήνα χαράζει κόκκινη γραμμή στην Άγκυρα.

<img height="92" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/ypex-1.jpg" width="747" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Ο Ερντογάν χαμηλώνει τους τόνους απέναντι στην Ελλάδα, αλλά η τουρκική θέση για την ηλεκτρική διασύνδεση παραμένει. Η Αθήνα συνδέει τη συμμετοχή της Τουρκίας σε ευρωπαϊκούς αμυντικούς μηχανισμούς με την άρση του casus belli, ενώ αναλαμβάνει την προεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ σε έναν ιδιαίτερα δύσκολο Οκτώβριο.<br /><br />Στη Νέα Υόρκη, η γλώσσα της διπλωματίας ήταν προσεκτική. Ο Ταγίπ Ερντογάν περιέγραψε την Ελλάδα ως γείτονα και σύμμαχο στο ΝΑΤΟ, ενώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης, από το βήμα του ΟΗΕ, επέμεινε στην ανάγκη ειρηνικής διαχείρισης των διαφορών. Λίγο πιο κάτω από την επιφάνεια, όμως, βρίσκεται το ερώτημα που θα δοκιμάσει στην πράξη αυτό το κλίμα: τι θα συμβεί όταν προχωρήσουν οι εργασίες για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας και Κύπρου, με προοπτική επέκτασης στο Ισραήλ;<br /><br />Η Άγκυρα ζητεί προηγούμενο συντονισμό για εργασίες σε θαλάσσιες περιοχές όπου προβάλλει διεκδικήσεις. Η Αθήνα απορρίπτει την ιδέα ότι η Τουρκία μπορεί να αποκτήσει δικαίωμα έγκρισης του έργου. Έτσι, η αποκλιμάκωση των δηλώσεων δεν λύνει τη διαφορά: απλώς μεταφέρει την κρίσιμη δοκιμασία από τα μικρόφωνα στη θάλασσα.<div><br />Το καλώδιο ως τεστ προθέσεων<br /><br />Η τουρκική παρέμβαση αφορά ένα έργο με ενεργειακή και γεωπολιτική σημασία για την Ανατολική Μεσόγειο. Το Δίκαιο της Θάλασσας αναγνωρίζει την ελευθερία πόντισης υποθαλάσσιων καλωδίων στην υφαλοκρηπίδα, χωρίς να θεμελιώνει γενικό δικαίωμα ενός παράκτιου κράτους να εγκρίνει την όδευσή τους. Οι επιμέρους ερευνητικές εργασίες, ωστόσο, έχουν δικές τους τεχνικές και νομικές παραμέτρους. Γι’ αυτό η επόμενη φάση του έργου θα κριθεί τόσο από τον σχεδιασμό του όσο και από τη συμπεριφορά των εμπλεκόμενων πλευρών.<br /><br />Μια πρακτική διευθέτηση που θα επιτρέψει να συνεχιστούν οι εργασίες χωρίς ένταση θα είχε αξία. Για την ελληνική πλευρά, το όριό της είναι σαφές: η επιχειρησιακή ενημέρωση δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως αναγνώριση τουρκικού δικαιώματος άδειας. </div><div><br />Η κόκκινη γραμμή για την ευρωπαϊκή άμυνα<br /><br />Το μήνυμα της Αθήνας δεν περιορίζεται στο καλώδιο. Σύμφωνα με ανώτατη διπλωματική πηγή, η συμμετοχή της Τουρκίας σε ευρύτερους ευρωπαϊκούς αμυντικούς μηχανισμούς «δεν μπορεί να προχωρήσει όσο υφίσταται απειλή πολέμου» κατά της Ελλάδας.<br /><br />Πρόκειται για ελληνική πολιτική θέση με βαρύτητα στις ευρωπαϊκές συζητήσεις, όχι για ήδη ειλημμένη απόφαση όλων των εταίρων. Αποτυπώνει, όμως, την αντίφαση που η Αθήνα θέλει να αναδείξει: μια χώρα δεν μπορεί να ζητεί στενότερη θέση στην ευρωπαϊκή άμυνα και ταυτόχρονα να διατηρεί σε ισχύ το casus belli απέναντι σε κράτος μέλος της ΕΕ.<br /><br />Οι δίαυλοι του ελληνοτουρκικού διαλόγου παραμένουν ανοιχτοί. Αυτό επιτρέπει τη διαχείριση εντάσεων, χωρίς να σημαίνει ότι έχουν αλλάξει οι βασικές θέσεις των δύο χωρών. </div><div><br />Ένας Οκτώβριος με πολλά ανοιχτά μέτωπα<br /><br />Η Ελλάδα αναλαμβάνει τον Οκτώβριο την προεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, σε περίοδο κατά την οποία προχωρεί και η διαδικασία επιλογής του επόμενου Γενικού Γραμματέα. Ο ρόλος της προεδρίας είναι να οργανώνει και να διευκολύνει τις εργασίες του Συμβουλίου· δεν δίνει στην Αθήνα τη δυνατότητα να επιβάλει μόνη της αποτέλεσμα.<br /><br />Στην ατζέντα βρίσκονται επίσης το Κυπριακό, η κρίση στη Μέση Ανατολή, η ελευθερία της ναυσιπλοΐας και η ενεργειακή ασφάλεια. Για το Κυπριακό, η ελληνική διπλωματική εκτίμηση δεν δείχνει προσδοκία άμεσης λύσης. Στόχος είναι να διαμορφωθούν καλύτερες συνθήκες για την επόμενη προσπάθεια.<br /><br />Το συμπέρασμα της εβδομάδας είναι απλό: οι ηπιότερες κουβέντες ανάμεσα σε Αθήνα και Άγκυρα έχουν σημασία, αλλά το πραγματικό μέτρο της αποκλιμάκωσης θα είναι οι πράξεις. Το καλώδιο είναι το πιο κοντινό τεστ</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Σύμμαχοι» στη Νέα Υόρκη, εμπόδιο στο καλώδιο: Η Αθήνα χαράζει κόκκινη γραμμή στην Άγκυρα.

Βασιλης Διαμαντακος Ο Ερντογάν χαμηλώνει τους τόνους απέναντι στην Ελλάδα, αλλά η τουρκική θέση για την ηλεκτρική διασύνδεση παραμένει. Η Αθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Βερολίνο–Μόσχα ξανά στο ίδιο τραπέζι: Το μυστήριο με Λαβρόφ και η προειδοποίηση «μπορούμε να απαντήσουμε».

<img height="115" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/lavrov.jpg" width="756" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Αιφνιδιαστική συνάντηση Βάντεφουλ–Λαβρόφ στη Νέα Υόρκη, η πρώτη αυτού του είδους μετά τη ρωσική εισβολή του 2022. Το Βερολίνο προειδοποιεί τη Μόσχα μετά την απόπειρα επίθεσης με drone στη Λειψία, αλλά ταυτόχρονα βλέπει στο G20 ένα πιθανό παράθυρο για να δοκιμαστεί η διάθεση του Πούτιν για διαπραγμάτευση.<br /><br />Έπειτα από χρόνια παγωμένων σχέσεων, Γερμανία και Ρωσία βρέθηκαν ξανά πρόσωπο με πρόσωπο.<br /><br />Και η συνάντηση μόνο τυπική δεν ήταν.<br /><br />Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ είχε στη Νέα Υόρκη αιφνιδιαστική συνάντηση περίπου 30 λεπτών με τον Ρώσο ομόλογό του Σεργκέι Λαβρόφ, στο περιθώριο των εργασιών του ΟΗΕ.<br /><br />Ήταν η πρώτη συνάντηση αυτού του είδους μεταξύ των δύο πλευρών μετά την έναρξη της πλήρους κλίμακας ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το 2022.<br /><br />Και πραγματοποιήθηκε σε μία από τις πιο τεταμένες στιγμές των γερμανορωσικών σχέσεων.<br />Βάντεφουλ σε Λαβρόφ: «Μπορούμε να αμυνθούμε, μπορούμε να απαντήσουμε»<br /><br />Ο Γερμανός υπουργός χαρακτήρισε τη συνομιλία «έντονη» και ξεκαθάρισε ότι δεν υπήρξε σύγκλιση στα βασικά ζητήματα.<br /><br />Το μήνυμα που μετέφερε στον Λαβρόφ ήταν σαφές.<br /><br />«Ήταν σημαντικό για μένα να καταστήσω σαφές ότι η Γερμανία δεν αποδέχεται περιστατικά όπως η επίθεση με drone στη Λειψία και ότι πρόκειται για μια απαράδεκτη κλιμάκωση.»<br /><br />Και ακολούθησε η προειδοποίηση:<br /><br />«Προειδοποίησα ξεκάθαρα τη Ρωσία να μη συνεχίσει σε αυτόν τον δρόμο. Μπορούμε να αμυνθούμε, μπορούμε να απαντήσουμε. Και αυτό ακριβώς θα κάνουμε.»<br /><br />Πρόκειται για ασυνήθιστα σκληρή γλώσσα σε μια απευθείας επαφή μεταξύ των δύο υπουργών Εξωτερικών.<br />Η Λειψία στο κέντρο της σύγκρουσης<br /><br />Πίσω από την προειδοποίηση βρίσκεται η υπόθεση του αεροδρομίου της Λειψίας.<br /><br />Η γερμανική κυβέρνηση έχει κατηγορήσει επισήμως τη Ρωσία ότι στις 4 Αυγούστου επιχείρησε να καταστρέψει δύο ουκρανικά εμπορευματικά αεροσκάφη στο αεροδρόμιο με drone που έφερε εκρηκτικά.<br /><br />Το Βερολίνο αντιμετωπίζει το περιστατικό ως μέρος μιας ευρύτερης ρωσικής εκστρατείας υβριδικών ενεργειών στην Ευρώπη.<br /><br />Η γερμανική αντίδραση περιέλαβε κυρώσεις και το κλείσιμο του ρωσικού προξενείου στη Βόννη, με τη Μόσχα να απαντά με αντίστοιχα μέτρα, μεταξύ των οποίων το κλείσιμο του γερμανικού προξενείου στην Αγία Πετρούπολη. <br />«Επικίνδυνη πορεία κλιμάκωσης απέναντι σε Γερμανία, Ευρώπη και NATO»<br /><br />Σύμφωνα με Γερμανό αξιωματούχο που επικαλείται το Politico, ο Βάντεφουλ κάλεσε τη Ρωσία να εγκαταλείψει την:<br /><br />«επικίνδυνη πορεία κλιμάκωσης απέναντι στη Γερμανία, την Ευρώπη και το NATO».<br /><br />Το Βερολίνο υποστηρίζει ότι οι υβριδικές επιχειρήσεις δεν πρόκειται να αλλάξουν τη γερμανική στήριξη προς την Ουκρανία.<br /><br />Αντίθετα, προειδοποιεί ότι τέτοιες ενέργειες θα επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο τις ήδη εξαιρετικά δύσκολες διμερείς σχέσεις.<br /><br />Ποιος ζήτησε τη συνάντηση; Μόσχα και Βερολίνο δίνουν διαφορετικές εκδοχές<br /><br />Υπάρχει όμως και ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον παρασκήνιο.<br /><br />Οι δύο πλευρές διαφωνούν ακόμη και για το ποιος ζήτησε να γίνει η συνάντηση.<br /><br />Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα υποστήριξε ότι το αίτημα προήλθε από τον Βάντεφουλ.<br /><br />Ο Γερμανός υπουργός παρουσίασε διαφορετική εκδοχή.<br /><br />Σύμφωνα με όσα είπε στο ZDF, αποδέχθηκε τη συνάντηση αφού ο Λαβρόφ, μέσω τρίτων μεσολαβητών, έστειλε μήνυμα ότι ήταν διατεθειμένος να συνομιλήσει.<br /><br />Μια λεπτομέρεια με διπλωματική σημασία, καθώς καμία από τις δύο πλευρές δεν θέλει να εμφανιστεί ότι επιδίωξε πρώτη την επαναπροσέγγιση.<br /><br />Και ξαφνικά… Πούτιν στο G20<br /><br />Η συνάντηση αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον λόγω του timing.<br /><br />Μόλις μία ημέρα νωρίτερα, ο Βάντεφουλ είχε ταχθεί θετικά απέναντι στην αμερικανική πρόσκληση προς τον Βλαντίμιρ Πούτιν να συμμετάσχει στη σύνοδο της G20 στο Μαϊάμι τον Δεκέμβριο.<br /><br />Άλλοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι έχουν επικρίνει την πρόσκληση.<br /><br />Ο Βάντεφουλ, αντίθετα, την περιέγραψε ως πιθανή ευκαιρία.<br /><br />«Ευκαιρίες όπως αυτή πρέπει να αξιοποιούνται.»<br /><br />Για τον Γερμανό υπουργό, η πρόσκληση μπορεί να λειτουργήσει ως «τεστ» για τον Πούτιν.<br /><br />Έθεσε όμως μία κρίσιμη προϋπόθεση:<br /><br />«Κατά την άποψή μου, είναι επίσης αναγκαία μια κατάπαυση του πυρός ώστε να μπορούν να πραγματοποιηθούν σοβαρές διαπραγματεύσεις.»<br /><br />Το διπλό μήνυμα του Βερολίνου<br /><br />Εδώ βρίσκεται και το πραγματικό γεωπολιτικό ενδιαφέρον της συνάντησης.<br /><br />Η Γερμανία δεν δείχνει να μετακινείται από τη στήριξή της προς την Ουκρανία.<br /><br />Ούτε υποβαθμίζει τις κατηγορίες περί ρωσικών υβριδικών επιχειρήσεων.<br /><br />Αντίθετα, η επίσημη γερμανική γραμμή έχει σκληρύνει σημαντικά. Το Βερολίνο μιλά πλέον ανοιχτά για ρωσική «επικίνδυνη κλιμάκωση» στην Ευρώπη.<br /><br />Ταυτόχρονα όμως δεν κλείνει την πόρτα της διπλωματίας.<br /><br />Πίεση και αποτροπή από τη μία.<br /><br />Ανοιχτός δίαυλος προς τη Μόσχα από την άλλη.<br />Το παράθυρο του Μαϊάμι<br /><br />Στο βάθος βρίσκεται πλέον η G20 του Δεκεμβρίου.<br /><br />Η αμερικανική πρόσκληση στον Πούτιν δημιουργεί την πιθανότητα νέων υψηλού επιπέδου επαφών γύρω από τον πόλεμο στην Ουκρανία.<br /><br />Δεν υπάρχει, στο υλικό του Politico, συμφωνημένη συνάντηση Πούτιν–Ζελένσκι ούτε εγγύηση ότι θα επανεκκινήσουν ουσιαστικές ειρηνευτικές συνομιλίες.<br /><br />Υπάρχει όμως ένα νέο διπλωματικό παράθυρο.<br /><br />Και η συνάντηση Βάντεφουλ–Λαβρόφ δείχνει ότι ακόμη και το Βερολίνο —παρά τη σκληρή σύγκρουσή του με τη Μόσχα— θέλει να διατηρήσει έναν δίαυλο ανοιχτό.<br /><br />Το παράδοξο της στιγμής είναι χαρακτηριστικό:<br /><br />Γερμανία και Ρωσία βρίσκονται σε μία από τις βαθύτερες κρίσεις των σχέσεών τους εδώ και δεκαετίες.<br /><br />Και όμως, ύστερα από τέσσερα χρόνια πολέμου, οι υπουργοί Εξωτερικών τους κάθισαν ξανά στο ίδιο τραπέζι<div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βερολίνο–Μόσχα ξανά στο ίδιο τραπέζι: Το μυστήριο με Λαβρόφ και η προειδοποίηση «μπορούμε να απαντήσουμε».

Βασιλης Διαμαντακος Αιφνιδιαστική συνάντηση Βάντεφουλ–Λαβρόφ στη Νέα Υόρκη, η πρώτη αυτού του είδους μετά τη ρωσική εισβολή του 2022. Το Βερ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Χούθι της Υεμένης απειλούν την Τουρκία αν συνεργαστούν με τους Σαουδάραβες εναντίον τους.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1361620/khouthi_2345_5_photo_by_abdallah_adel_afpwidth_1200.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="800" data-original-width="1200" height="133" src="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1361620/khouthi_2345_5_photo_by_abdallah_adel_afpwidth_1200.jpg" width="749" /></a></div><br /><div>Ο Μοχάμεντ αλ-Μπουχάιτι, μέλος του πολιτικού γραφείου της υποστηριζόμενης από το Ιράν ομάδας Χούθι, η οποία κατέλαβε τον έλεγχο της πρωτεύουσας της Υεμένης, Σαναά, το 2014, δήλωσε τις τελευταίες ημέρες, αναφερόμενος στον συνασπισμό της Μέκκας, ότι η Τουρκία και το Πακιστάν θα στοχοποιηθούν εάν σταθούν στο πλευρό της Σαουδικής Αραβίας και έκανε αμφιλεγόμενες δηλώσεις λέγοντας: «Όπως ακριβώς πειθαρχούμε τη Σαουδική Αραβία σήμερα, θα τις πειθαρχήσουμε με τον ίδιο τρόπο».</div><br />Αντίθετα, η Τουρκία δεν έχει λάβει κανένα μέτρο για να ξεκινήσει στρατιωτική επιχείρηση στην Υεμένη, να βομβαρδίσει θέσεις των Χούθι ή να αποφασίσει να στείλει στρατεύματα. Παρ’ όλα αυτά, οι απειλές προς την Άγκυρα αποτελούν μια πρόκληση αποκομμένη από την πολιτική και στρατιωτική πραγματικότητα, επισημαίνει τουρκικό δημοσίευμα στην αραβική.<br /><br />Οι Χούθι κατέληξαν σε συμφωνία με τους Αμερικανούς<br /><br />Η ιστορία των Χούθι, οι οποίοι φωνάζουν το σύνθημα «Θάνατος στην Αμερική» σε κάθε συνάντηση και κατηγορούν χώρες της περιοχής ότι έχουν σχέσεις με την Ουάσιγκτον, δεν ταιριάζει με την προπαγανδιστική τους ρητορική.<br /><br />Ας επιστρέψουμε στις 6 Μαΐου 2025. Το Υπουργείο Εξωτερικών του Ομάν ανακοίνωσε μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που επιτεύχθηκε ως αποτέλεσμα επικοινωνιών μεταξύ της Ουάσινγκτον και της κυβέρνησης των Χούθι στη Σαναά. Οι δύο πλευρές έπρεπε να σταματήσουν να στοχεύουν η μία την άλλη, συμπεριλαμβανομένων των αμερικανικών πλοίων στην Ερυθρά Θάλασσα και στο Στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ.<br /><br />Ο Αλ-Μπουχάιτι επιβεβαίωσε επίσης ότι είχαν δώσει διαβεβαιώσεις στην κυβέρνηση Τραμπ ότι δεν θα στοχοποιούσαν αμερικανικά πλοία μετά την πρόσφατη επιχείρηση. Αυτό σημαίνει ότι οι Χούθι, ενώ επικρίνουν την αμερικανική παρουσία από αντιιμπεριαλιστική οπτική γωνία, είναι ικανοί να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την Ουάσινγκτον όταν αυτό τους εξυπηρετεί.<br /><br />«Η Τουρκία δεν υποστήριξε βομβαρδισμούς στην Υεμένη»<br /><br />Επιπλέον, η Τουρκία δεν υποστήριξε τις βομβαρδιστικές επιχειρήσεις στην Υεμένη. Όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Βρετανία άρχισαν να βομβαρδίζουν στόχους των Χούθι στις 12 Ιανουαρίου 2024, ο Πρόεδρος Ερντογάν χαρακτήρισε τις επιθέσεις ως «δυσανάλογη χρήση βίας».<br /><br />Ένας λάθος υπολογισμός θα είναι πολύ δαπανηρός<br /><br />Οι δηλώσεις των Χούθι που στοχεύουν την Τουρκία αποτελούν μια προσπάθεια να επηρεαστεί, μέσω απειλών, η θέση της Άγκυρας στις περιφερειακές εξελίξεις, όπως σημειώνεται.<br /><br />Επιπλέον, ο δηλωμένος στόχος της Τουρκίας με την ίδρυση της Συμμαχίας Άμυνας της Μέκκας δεν είναι η δημιουργία ενός μηχανισμού επιθετικού πολέμου.<br /><br />Ο Υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν έχει δηλώσει σαφώς ότι η συμμαχία βασίζεται σε αμυντικές αρχές, σέβεται την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα των κρατών και δεν ιδρύθηκε εναντίον οποιασδήποτε χώρας.<br /><br />Επιπλέον, οι επιθέσεις των Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα δεν περιορίστηκαν στα εμπόλεμα μέρη.<br /><br />Το διεθνές εμπόριο και οι πολιτικές θαλάσσιες μεταφορές έχουν επηρεαστεί. Καθώς εμπορικά πλοία από διάφορες χώρες έχουν γίνει στόχοι επιθέσεων, ναύτες έχουν σκοτωθεί και ορισμένα μέλη του πληρώματος έχουν κρατηθεί όμηροι για μεγάλα χρονικά διαστήματα.<br /><br />Οι Χούθι έχουν επίσης τις συμμαχίες τους<br /><br />Οι Χούθι δεν πολεμούν επειδή αντιτίθενται σε περιφερειακές συμμαχίες. Κι αυτοί έχουν ένα δίκτυο υποστήριξης που συνδέεται με το Ιράν, τη Χεζμπολάχ και ένοπλες ομάδες στο Ιράκ. Οι εκθέσεις του ΟΗΕ περιλαμβάνουν δεδομένα για τεχνική βοήθεια, εκπαίδευση και αποστολές όπλων.<br /><br />Επιπλέον, οι Χούθι διαπραγματεύτηκαν επίσης με τη Σαουδική Αραβία όταν ήταν απαραίτητο. Τον Σεπτέμβριο του 2023, μια αντιπροσωπεία των Χούθι ταξίδεψε στο Ριάντ και πραγματοποιήθηκαν επαφές μέσω της μεσολάβησης του Ομάν.<br /><br />Επομένως, η μετατροπή ενός κινήματος ικανού να κάνει ανακωχή με την Ουάσινγκτον και να διαπραγματευτεί με το Ριάντ σε απειλή για τις περιφερειακές συνεργασίες της Τουρκίας αποτελεί από μόνη της μια αντίφαση.<br /><br />Επιπλέον, η υποστήριξη της Παλαιστίνης δεν παρέχει σε κανένα κόμμα απεριόριστη εξουσία. Σοβαρές παραβιάσεις, όπως η στρατολόγηση παιδιών σε περιοχές που ελέγχονται από τους Χούθι, οι αυθαίρετες συλλήψεις, η χρήση ναρκών και οι θανατικές ποινές που εκδόθηκαν εναντίον δημοσιογράφων, είναι καλά τεκμηριωμένες. Δεν υπάρχει εγγενής σύνδεση μεταξύ της υπεράσπισης των παλαιστινιακών δικαιωμάτων και της νομιμοποίησης όλων των ενεργειών των Χούθι.<br /><br />Η Άγκυρα δεν θα ενδώσει στις απειλές<br /><br />Η απροθυμία της Τουρκίας να εμπλακεί στον πόλεμο της Υεμένης, η υποστήριξή της για μια διπλωματική λύση και η αποφυγή ανοίγματος ενός νέου μετώπου αποτελούν δικές της πολιτικές επιλογές. Ωστόσο, ο ορισμός αυτών των επιλογών απειλώντας μια ένοπλη ομάδα είναι απαράδεκτος.<br /><br />Η Άγκυρα δεν έχει κανένα λόγο να κηρύξει πόλεμο εναντίον των Χούθι. Ούτε έχει πρόβλημα με τον λαό της Υεμένης. Το συμφέρον της Τουρκίας έγκειται στην κατάσβεση της φωτιάς που εκτείνεται από την Ερυθρά Θάλασσα μέχρι τον Κόλπο.<br /><br />Οι Χούθι δεν θα πρέπει να ερμηνεύσουν αυτή την τουρκική θέση ως αδυναμία, επειδή η επιδίωξη ειρήνης δεν σημαίνει υποχώρηση και η απαίτηση για διπλωματική λύση δεν σημαίνει υποταγή.<br /><br />Η Τουρκία μπορεί να επιθυμεί να αποφύγει την κλιμάκωση των περιφερειακών εντάσεων και μπορεί να υποστηρίξει τον τερματισμό του πολέμου στην Υεμένη μέσω της διπλωματίας, αλλά οι απειλές που προέρχονται από τη Σαναά δεν μπορούν να υπαγορεύσουν τη θέση της Τουρκίας, καταλήγει το δημοσίευμα.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Χούθι της Υεμένης απειλούν την Τουρκία αν συνεργαστούν με τους Σαουδάραβες εναντίον τους.

Ο Μοχάμεντ αλ-Μπουχάιτι, μέλος του πολιτικού γραφείου της υποστηριζόμενης από το Ιράν ομάδας Χούθι, η οποία κατέλαβε τον έλεγχο της πρωτεύου...

Διαβάστε την συνέχεια

Επιμένει το Ιράν στους όρους για το Στενό του Ορμούζ .Απέρριψε την πρόταση ο Τραμπ

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/Hormuz-1-1.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/Hormuz-1-1-1068x601.jpg" width="746" /></a><br /><br />Στα άκρα παραμένει η διπλωματική και στρατιωτική αντιπαράθεση στη Μέση Ανατολή, με την Τεχεράνη να ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται να υπαναχωρήσει από τους όρους που έχει θέσει για την επαναλειτουργία του Στενού του Ορμούζ. Η δήλωση αυτή έρχεται ως απάντηση στην άμεση απόρριψη από τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ του ιρανικού σχεδίου που είχε υποβληθεί στην Ουάσινγκτον.<br /><br />«Οι όροι μας είναι σαφείς και οποιαδήποτε κίνηση προς τα εμπρός εξαρτάται από την ικανοποίησή τους. Δεν υπαναχωρούμε», δήλωσε ο Υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, σημειώνοντας πάντως ότι η Τεχεράνη αναμένει την επίσημη ενημέρωση από τους μεσολαβητές προτού λάβει τις τελικές της αποφάσεις.<br /><br />Το μπλόκο στο Στενό του Ορμούζ και οι αμερικανικές προειδοποιήσεις<br /><br />Το Στενό του Ορμούζ, από το οποίο διέρχεται περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου, παραμένει de facto κλειστό από τις 28 Φεβρουαρίου, όταν ξέσπασαν οι εχθροπραξίες μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν.<br /><br />Η πρόταση του Ιράν: Προέβλεπε το άνοιγμα του θαλάσσιου περάσματος εντός επτά ημερών, με τη σύμφωνη γνώμη του Ανώτατου Ηγέτη Μοτζταμπά Χαμενεΐ.<br /><br />Η αντίδραση Τραμπ: Ο Αμερικανός Πρόεδρος απέρριψε το σχέδιο δηλώνοντας ότι οι Ιρανοί «οδεύουν να χάσουν», ενώ παράλληλα δημοσιοποίησε χάρτη στο Truth Social αποκαλώντας την περιοχή «Στενό Τραμπ».<br /><br />Στρατιωτικές εκτιμήσεις: Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Ουάσινγκτον εξετάζει την επανέναρξη των βομβαρδισμών μετά τις αμερικανικές ενδιάμεσες βουλευτικές εκλογές της 3ης Νοεμβρίου, καθώς το αυξημένο κόστος των καυσίμων πιέζει την εσωτερική πολιτική σκηνή των ΗΠΑ.<br />Οι απαιτήσεις της Τεχεράνης και η εξάπλωση της κρίσης<br /><br />Η ιρανική πλευρά υποστηρίζει ότι οι αξιώσεις της βασίζονται στο αρχικό μνημόνιο κατανόησης του Ιουνίου, ζητώντας παράλληλα ευρύτερες παραχωρήσεις για την αποκατάσταση της σταθερότητας:<br /><br />Άρση κυρώσεων και Αποδέσμευση πόρων: Άμεση πρόσβαση στα παγωμένα ιρανικά κεφάλαια στο εξωτερικό για την αντιμετώπιση του οξυμένου πληθωρισμού στο εσωτερικό της χώρας.<br /><br />Κατάπαυση του πυρός: Τερματισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου.<br /><br />Εμπλοκή στην Υεμένη: Τερματισμό των εχθροπραξιών στην Υεμένη, όπου οι αντάρτες Ανσαραλά (Χούθι) έχουν καταλάβει το στρατηγικό στενό Μπαμπ ελ Μάντεμπ στην Ερυθρά Θάλασσα.<br />Ανησυχία για την παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια<br /><br />Την έντονη ανησυχία της διεθνούς κοινότητας εξέφρασε από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ ο Υπουργός Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας, Φάισαλ μπιν Φαρχάν.<br /><br />Γεωπολιτική και οικονομική διάσταση: Το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ, από όπου διέρχεται το 20% των υδρογονανθράκων παγκοσμίως, προκαλεί διεθνή ανησυχία για την ενεργειακή ασφάλεια. Η Σαουδική Αραβία ζητά την προστασία της ελεύθερης ναυσιπλοΐας.<br /><br />Πολιτικό πλαίσιο στις ΗΠΑ: Ο Τραμπ αντιμετωπίζει εσωτερικές πιέσεις και πτώση της δημοτικότητάς του λόγω του αυξημένου κόστους ζωής και των τιμών των καυσίμων, ενόψει των ενδιάμεσων βουλευτικών εκλογών της 3ης Νοεμβρίου. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί ενδέχεται να επαναληφθούν μετά τις εκλογές.<br /><br />Επέκταση των μετώπων: Η κρίση επηρεάζει ευρύτερα τη Μέση Ανατολή, με εχθροπραξίες στον Λίβανο (Ισραήλ – Χεζμπολάχ) και την Υεμένη, όπου οι αντάρτες Χούθι έχουν καταλάβει το στρατηγικό Στενό Μπαμπ ελ Μάντεμπ.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Επιμένει το Ιράν στους όρους για το Στενό του Ορμούζ .Απέρριψε την πρόταση ο Τραμπ

Στα άκρα παραμένει η διπλωματική και στρατιωτική αντιπαράθεση στη Μέση Ανατολή, με την Τεχεράνη να ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται να υπαναχωρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι συμβαίνει στο τρίγωνο Ουάσινγκτον, Αθήνα, Άγκυρα: Η Ελλάδα αναβαθμίζεται, αλλά η Τουρκία δεν «αντικαθίσταται».

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/Greece-Turkey-1.jpg"><img height="95" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/Greece-Turkey-1-1068x763.jpg" width="719" /></a><br /><br />Του <b>Θοδωρή Καλούδη</b><br />Στη δημόσια συζήτηση τίθεται εδώ και καιρό ένα ελκυστικό ερώτημα: μήπως η Ουάσιγκτον μεταφέρει από την Τουρκία στην Ελλάδα το στρατηγικό της βάρος στην περιοχή; Όσοι θεωρούν ότι αυτή είναι μια σταθερή εξέλιξη στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο επικαλούνται τις αμερικανικές βάσεις, τα λιμάνια και τις υποδομές φυσικού αερίου για να υποστηρίξει ότι η Αθήνα γίνεται ο νέος στρατιωτικός και ενεργειακός κόμβος των ΗΠΑ. Πρόκειται για μια θεμιτή ερμηνεία. Τα διαθέσιμα στοιχεία στηρίζουν τη εκτίμηση αναβάθμισης της Ελλάδας. Αλλά αυτό δεν σημαίνει αυτόματα και κυριολεκτικά «αντικατάσταση» της Τουρκίας στις Αμερικανικές προτεραιότητες.<br /><br />Η ελληνική αναβάθμιση έχει πράγματι υλική βάση. Η Σούδα αποτελεί εγκατάσταση του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού. Η Αλεξανδρούπολη έχει χρησιμοποιηθεί για τη μετακίνηση αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων και εξοπλισμού προς την Ευρώπη. Στην ενέργεια, οι ελληνικές υποδομές εισαγωγής LNG και οι διασυνδέσεις προς τον Βορρά προσφέρουν μια διαδρομή κρίσιμης τροφοδοσίας για χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Δεν πρόκειται, επομένως, μόνο για μια διπλωματική διακήρυξη (στις Ελληνοαμερικανικές σχέσεις) περί «στρατηγικού εταίρου». Υπάρχουν λιμάνια, εγκαταστάσεις και δίκτυα που δίνουν πρακτικό περιεχόμενο στη σχέση.<br /><br />Από εδώ, όμως, ως το συμπέρασμα ότι η Αμερική «εγκαταλείπει» την Τουρκία υπάρχει μεγάλη απόσταση. Η γεωγραφική θέση της Άγκυρας, η στρατιωτική της ισχύς και ο ρόλος της στο ΝΑΤΟ δεν μεταφέρονται στην Ελλάδα. Το ΝΑΤΟ εξακολουθεί να υπογραμμίζει τη στρατηγική σημασία της Τουρκίας και το μέγεθος των ενόπλων δυνάμεών της. Η Ουάσιγκτον διατηρεί, επίσης, ξεχωριστό στρατηγικό διάλογο μαζί της, παρά τις γνωστές διαφωνίες τους. (δείτε σχετικό video του <a href="https://www.nato.int/en/multimedia/multimedia/videos/2026/07/06/welcome-to-ankara?utm_source=chatgpt.com">NATO</a>)<br /><br />Τι αλλάζει πραγματικά στο τρίγωνο ΗΠΑ – Ελλάδα – Τουρκία<br /><br />Αυτό που φαίνεται να αλλάζει είναι ο βαθμός εξάρτησης των ΗΠΑ από μία μόνο χώρα για κάθε αποστολή στην περιοχή.Η Ελλάδα προσφέρει αξιόπιστες δυνατότητες πρόσβασης, μεταφοράς δυνάμεων και ενεργειακής διασύνδεσης.<br />Η Τουρκία παραμένει αναγκαία για άλλους υπολογισμούς της αμερικανικής πολιτικής.<br /><br />Οι δύο σχέσεις δεν είναι ίδιες, ούτε όμως λειτουργούν και σαν μια θέση που αδειάζει για να την καταλάβει ο επόμενος.<br /><br />Για την Αθήνα, αυτή η διάκριση έχει πολιτική σημασία. Αν εκλάβει την ενίσχυση της ελληνοαμερικανικής συνεργασίας ως απόδειξη ότι η Ουάσιγκτον θα πάρει αυτομάτως ελληνική θέση σε κάθε ελληνοτουρκική διαφορά, κινδυνεύει να διαβάσει λάθος τις αμερικανικές προτεραιότητες. Η Ουάσιγκτον θέλει μεγαλύτερη ασφάλεια και περισσότερες επιλογές στην Ανατολική Μεσόγειο. Δεν προκύπτει πως δίνοντας βάρος και σημασία στις ελληνικές υποδομές, ότι εγκαταλείπει την προσπάθεια να διατηρήσει λειτουργική σχέση και με την Άγκυρα. Αυτή είναι εκτίμηση που προκύπτει από την ταυτόχρονη αμερικανική συνεργασία με τις δύο χώρες, όπως προκύπτει από τα επίσημα δημοσιευμένα έγγραφα του State Department.<br /><br />Το ουσιώδες ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν η Ελλάδα «παίρνει τη θέση» της Τουρκίας. Είναι πώς θα μετατρέψει την αυξημένη χρησιμότητά της σε σταθερό στρατηγικό όφελος: με ισχυρές δικές της δυνατότητες, ενεργειακές και μεταφορικές υποδομές που πράγματι λειτουργούν σε επίπεδο επιρροής – και, βέβαια, καθαρή διπλωματική γραμμή.<br /><br />Δεν έχουν άδικο όσοι αναλυτές διαπιστώνουν μια πραγματική μετατόπιση της Ουάσινγκτον προς την Ελλάδα. Αλλά η εξέλιξη αυτή απέχει από το να αποτελεί τελειωμένη ανατροπή. Η ελληνική θέση έχει πράγματι ενισχυθεί. Το ζήτημα είναι να αξιοποιηθεί χωρίς αυταπάτες για τα όρια της αμερικανικής στήριξης.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι συμβαίνει στο τρίγωνο Ουάσινγκτον, Αθήνα, Άγκυρα: Η Ελλάδα αναβαθμίζεται, αλλά η Τουρκία δεν «αντικαθίσταται».

Του Θοδωρή Καλούδη Στη δημόσια συζήτηση τίθεται εδώ και καιρό ένα ελκυστικό ερώτημα: μήπως η Ουάσιγκτον μεταφέρει από την Τουρκία στην Ελλάδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Δίκοπο μαχαίρι η όποια βοήθεια Τουρκίας σε Σαουδική Αραβία .

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSBvvZOeTysBNgWpaIUbIZPopOFdADaVu18n4qnYrT-_2X8ib3GgMi-KDY&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="418" data-original-width="733" height="91" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSBvvZOeTysBNgWpaIUbIZPopOFdADaVu18n4qnYrT-_2X8ib3GgMi-KDY&s=10" width="760" /></a></div><br /><div>Στην συνάντηση των Αρχηγών των Ενόπλων Δυνάμεων της Τουρκίας, της Σαουδικής Αραβίας και του Πακιστάν στη βάση της Συμφωνίας της Μέκκας, η Άγκυρα δεσμεύθηκε να στείλει στρατιωτικό εξοπλισμό στη Σαουδική Αραβία για την αντιμετώπιση της απειλής των Χούθι.</div><br />ΤΟΥ  <b>ΛΑΖΑΡΟΥ ΚΑΜΠΟΥΡΙΔΗ</b><br />ΑΝΓΟΥ ε.α.<div><br />Η Συμφωνία της Μέκκας μεταξύ της Τουρκίας, του Πακιστάν και της Σαουδικής Αραβίας υπεγράφη στις 07 Αυγούστου ενώ στις 31 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη η συνάντηση επιτροπών Άμυνας και Διπλωματίας των τριών χωρών.<br /><br />Στην συνάντηση των Αρχηγών των Ενόπλων Δυνάμεων των τριών χωρών, αποφασίσθηκε η τοποθέτηση Πακιστανού αξιωματούχου ως Γραμματέα της Συμφωνίας με έδρα το Ριάντ.<br /><br />Σύμφωνα με τουρκικές πηγές, ο Αρχηγός του τουρκικού Γενικού Επιτελείου δεσμεύθηκε η Τουρκία να στείλει στη Σαουδική Αραβία αντιαεροπορικά συστήματα, συστήματα παρεμβολών – Ηλεκτρονικού Πολέμου, ραντάρ, συστήματα επιτήρησης κ.α. για την αντιμετώπιση των επιθέσεων των Χούθι.<br /><br />Φιλιερντογανικες πηγές ανέφεραν σήμερα ότι πολλά από τα συστήματα αυτά είχαν δοθεί από την Τουρκία στο Πακιστάν τα οποία χρησιμοποιήθηκαν στην τελευταία στρατιωτική σύγκρουση με την Ινδία. Με την κίνηση αυτή η Τουρκία ανοίγει περισσότερα το χάσμα στις σχέσεις με το Ιράν και ανοίγει μέτωπο με τους Χούθι αλλά και την Τεχεράνη!<br /><br /></div><div>Θυμίζω ότι εκπρόσωπος των Χούθι την περασμένη εβδομάδα είχε απειλήσει Τουρκία και Πακιστάν με στρατιωτική απάντηση σε περίπτωση που συνδράμουν στρατιωτικά τη Σαουδική Αραβία. Συμπερασματικά, η Τουρκία ήδη άνοιξε δύο νέα μέτωπα…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δίκοπο μαχαίρι η όποια βοήθεια Τουρκίας σε Σαουδική Αραβία .

Στην συνάντηση των Αρχηγών των Ενόπλων Δυνάμεων της Τουρκίας, της Σαουδικής Αραβίας και του Πακιστάν στη βάση της Συμφωνίας της Μέκκας, η Άγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Λαβρόφ “σκοτώνει” τουρκικά όνειρα εύκολου “ξεφορτώματος” των S-400.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSwc6xgl7y-pVNlMKktQ6dIDsnSG8jJ_L116mSZ4LlMBAR6QM593fnJ65Q&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="410" data-original-width="748" height="110" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSwc6xgl7y-pVNlMKktQ6dIDsnSG8jJ_L116mSZ4LlMBAR6QM593fnJ65Q&s=10" width="736" /></a></div><div><br /></div>Ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ άδειασε κυριολεκτικά την Τουρκία για το θέμα του ρωσικού συστήματος S-400 στέλνοντας το μήνυμα ότι απαιτείται η έγκριση της Μόσχας για να πουληθεί σε άλλη χώρα.<br /><br />Ο Λαβρόφ ήταν απόλυτος, απαντώντας σε ερώτηση της τουρκικής καταγωγής δημοσιογράφου, Bahar Feyzan για το καθεστώς των S-400 και των συζητήσεων για την μεταφορά τους εκτός της Τουρκίας, ώστε να μπορέσει η κατοχική χώρα να αγοράσει τα αμερικανικά μαχητικά F-35.<br /><br />Δήλωσε σχετικά: «Οι Τούρκοι φίλοι μας γνωρίζουν πολύ καλά ότι τα συστήματα S-400 παραδόθηκαν βάσει σύμβασης. Η σύμβαση αυτή προβλέπει την πλήρη συμμόρφωση με τα πιστοποιητικά τελικού χρήστη. Γνωρίζουν επίσης πολύ καλά ότι, αν αποφασίσουν κάποια στιγμή να μεταφέρουν τα συστήματα εκτός Τουρκίας, δεν μπορούν να το πράξουν χωρίς την επίσημη έγκρισή μας».<div><br />Ο Ρώσος υπυργός ρωτήθηκε: «Άρα, δίνετε την έγκρισή σας;»<br /><br />Απάντησε ως εξής «Δεν έχουμε λάβει τέτοιο αίτημα. Δεν έχουμε δεχτεί τέτοια απαίτηση. Κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί». Αμέσως μετά, η Betül Yürük του CNBC-e ρώτησε σχετικά με τη μεταφορά των S-400 στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ):</div><div><br />Ο υπουργός απάνησε ως εξής:<br /><br />«Εξετάζουμε κάθε είδους πρόταση. Δεν θα προβώ σε σχόλια αυτή τη στιγμή, αλλά ναι, αυτό θα μπορούσε να είναι εφικτό· ωστόσο, μόνο με τη ρητή μας έγκριση. Επιπλέον, η χώρα στην οποία θα αποσταλούν τα συστήματα πρέπει να επιδεικνύει υπεύθυνη στάση και να διατηρεί φιλικές σχέσεις με τη Ρωσική Ομοσπονδία.<br /><br />“Πρέπει να είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι τα συστήματα δεν θα μεταφερθούν από τη χώρα αυτή οπουδήποτε αλλού. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Διότι υπάρχουν πολλά σαφή παραδείγματα ευρωπαϊκών χωρών που αγόρασαν όπλα από χώρες της Αφρικής, της Ασίας, της Λατινικής Αμερικής και του αραβικού κόσμου, παρέχοντας διαβεβαιώσεις ότι δεν θα μεταφέρονταν αλλού, και παρ’ όλα αυτά μετέφεραν τα όπλα αυτά στην Ουκρανία.<br /><br />“Εάν υποβληθεί αίτημα και λάβουμε διαβεβαιώσεις ότι δεν θα υπάρξει τέτοια παραβίαση, είμαστε έτοιμοι να εγκρίνουμε τη μεταφορά συστημάτων S-400 σε κάποια χώρα».<br /><br />Ερώτηση: Αποτελούν τα ΗΑΕ επιλογή;<br /><br />Λαβρόφ: «Δεν αξιολογούμε επιλογές αυτή τη στιγμή. Όταν υποβληθεί αίτημα, θα μπορέσουμε να εξετάσουμε τι ακριβώς θέλουν να κάνουν οι Τούρκοι συνάδελφοί μας. Μπορεί να μην έχουν καν κάποιο σχέδιο ακόμα».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Λαβρόφ “σκοτώνει” τουρκικά όνειρα εύκολου “ξεφορτώματος” των S-400.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ άδειασε κυριολεκτικά την Τουρκία για το θέμα του ρωσικού συστήματος S-400 στέλνοντας το μήν...

Διαβάστε την συνέχεια