«Ή πληρώνετε ή επιστρέφουν». Το ελληνικό μήνυμα στη Σαουδική Αραβία για τους Patriot. Oι τρεις απαιτήσεις της Αθήνας.

<img height="82" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/09/ChatGPT-Image-8-%CE%91%CF%85%CE%B3-2026-02_45_51-%CE%BC.%CE%BC-2-1068x712-1.png" width="749" /><br /><br />Σε μια κρίσιμη διαπραγμάτευση με τη Σαουδική Αραβία εισέρχεται η Ελλάδα για το μέλλον της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot που παραμένει στο βασίλειο, με την Αθήνα να βάζει πλέον στο τραπέζι τρεις σαφείς όρους πριν αποφασίσει αν το σύστημα θα συνεχίσει την αποστολή του ή θα επιστρέψει στην Ελλάδα.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκονται η αναβάθμιση των Patriot, το κόστος της ελληνικής παρουσίας στη Σαουδική Αραβία και η αναπλήρωση των πυραύλων που έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί σε πραγματικές αναχαιτίσεις.<br /><br />Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς η ελληνική πυροβολαρχία δεν βρίσκεται σε μια απλή αποστολή εκπαίδευσης ή επιτήρησης.<br /><br />Έχει εμπλακεί επιχειρησιακά, προστατεύοντας κρίσιμες σαουδαραβικές εγκαταστάσεις από βαλλιστικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη.<br /><br />Και πλέον στην Αθήνα τίθεται το ερώτημα: με ποιους όρους μπορεί να συνεχιστεί αυτή η αποστολή;<br />Πρώτος όρος: Αναβάθμιση Patriot ύψους 350 εκατ. δολαρίων<br /><br />Το πρώτο και ίσως σημαντικότερο ζήτημα αφορά την αναβάθμιση των συστημάτων Patriot.<br /><br />Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, στη συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία υπήρχε πρόβλεψη για αναβάθμιση των ελληνικών Patriot συνολικού κόστους περίπου 350 εκατομμυρίων δολαρίων.<br /><br />Ωστόσο, μέχρι σήμερα το Ριάντ δεν έχει προχωρήσει στην αναβάθμιση ούτε της πυροβολαρχίας που βρίσκεται στη Σαουδική Αραβία ούτε συνολικά των έξι ελληνικών πυροβολαρχιών.<br /><br />Αυτό δημιουργεί πλέον εμφανή δυσαρέσκεια στην ελληνική πλευρά.<br /><br />Η Αθήνα εμφανίζεται να ζητά την εφαρμογή όσων είχαν συμφωνηθεί, καθώς η τεχνολογική αναβάθμιση των Patriot αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα αναδιοργανώνει συνολικά την αεράμυνά της.<div><br />Γιατί η αναβάθμιση είναι στρατηγικό ζήτημα<br /><br />Οι Patriot αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα συστήματα αεράμυνας και αντιβαλλιστικής προστασίας που διαθέτουν οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br /><br />Η αναβάθμισή τους δεν αποτελεί επομένως απλώς τεχνική ή λογιστική παράμετρο.<br /><br />Αποτελεί ζήτημα επιχειρησιακής ισχύος.<br /><br />Σε ένα περιβάλλον όπου οι απειλές εξελίσσονται με τεράστια ταχύτητα —από βαλλιστικούς πυραύλους και cruise missiles μέχρι drones και σύνθετες επιθέσεις κορεσμού— η τεχνολογική αναβάθμιση των Patriot μπορεί να αυξήσει σημαντικά την ικανότητα εντοπισμού, παρακολούθησης και αναχαίτισης στόχων.<br /><br />Για αυτό και η ελληνική πλευρά εμφανίζεται αποφασισμένη να πιέσει για την υλοποίηση της συμφωνίας.<br />Δεύτερος όρος: Ποιος πληρώνει την ελληνική παρουσία<br /><br />Το δεύτερο μεγάλο ζήτημα αφορά το κόστος παραμονής της ελληνικής πυροβολαρχίας στη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Το ποσό υπολογίζεται περίπου στα 6 εκατομμύρια δολάρια ετησίως.<br /><br />Με βάση όσα έχουν γίνει γνωστά, το κόστος αυτό θα έπρεπε να καλύπτεται από τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Ωστόσο, μέχρι σήμερα το οικονομικό βάρος εξακολουθεί να επιβαρύνει το ελληνικό Δημόσιο.<br /><br />Και εδώ ακριβώς βρίσκεται ένα από τα πλέον κρίσιμα σημεία της διαπραγμάτευσης.<br /><br />Η Αθήνα καλείται να αποφασίσει αν είναι διατεθειμένη να συνεχίσει να διατηρεί ένα από τα σημαντικότερα αμυντικά της συστήματα εκτός ελληνικής επικράτειας, πληρώνοντας ταυτόχρονα και το κόστος της αποστολής.<br />Δεν είναι μόνο οικονομικό το ζήτημα<br /><br />Τα 6 εκατ. δολάρια από μόνα τους μπορεί να μην είναι το μεγαλύτερο ποσό σε έναν πολυδισεκατομμυρίων αμυντικό προϋπολογισμό.<br /><br />Το ζήτημα, όμως, είναι βαθύτερο.<br /><br />Η Ελλάδα έχει διαθέσει προσωπικό, ένα πολύτιμο αντιαεροπορικό σύστημα και επιχειρησιακούς πόρους για την προστασία στρατηγικών εγκαταστάσεων τρίτης χώρας.<br /><br />Επομένως, η συνέχιση της αποστολής δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια επ’ αόριστον ελληνική υποχρέωση.<br /><br />Η Αθήνα επιδιώκει πλέον σαφείς και αμοιβαία επωφελείς όρους.<br />Τρίτος όρος: Οι πύραυλοι που χρησιμοποιήθηκαν σε πραγματικές αναχαιτίσεις<br /><br />Το τρίτο και ίσως πιο ευαίσθητο επιχειρησιακά ζήτημα αφορά την αναπλήρωση των πυρομαχικών Patriot που έχουν χρησιμοποιηθεί στη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Η ελληνική πυροβολαρχία φέρεται να έχει χρησιμοποιήσει τουλάχιστον 10 πυραύλους για την κατάρριψη βαλλιστικών πυραύλων και drones που κατευθύνονταν προς εγκαταστάσεις στο Γιανμπού, τις οποίες έχει αναλάβει να προστατεύει.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι ελληνικά αποθέματα στρατηγικών πυρομαχικών έχουν ήδη καταναλωθεί σε πραγματικές πολεμικές επιχειρήσεις.<br /><br />Και αυτό δεν είναι καθόλου αμελητέο.<br />Η παγκόσμια έλλειψη Patriot αλλάζει τα δεδομένα<br /><br />Η αναπλήρωση των πυραύλων δεν είναι μια απλή εμπορική διαδικασία.<br /><br />Η διεθνής ζήτηση για πυραύλους Patriot είναι εξαιρετικά αυξημένη, ενώ οι γραμμές παραγωγής βρίσκονται υπό μεγάλη πίεση.<br /><br />Αυτό μεταφράζεται σε μεγάλους χρόνους αναμονής και περιορισμένη διαθεσιμότητα.<br /><br />Για την Ελλάδα, κάθε πύραυλος Patriot αποτελεί κρίσιμο απόθεμα εθνικής άμυνας.<br /><br />Επομένως, η χρήση ελληνικών πυραύλων στη Σαουδική Αραβία δημιουργεί ανάγκη είτε άμεσης αναπλήρωσης είτε οικονομικής αποζημίωσης που θα επιτρέψει στην Αθήνα να αποκαταστήσει τα αποθέματά της.</div><div><br />Στο τραπέζι ακόμη και αποζημίωση από το Ριάντ<br /><br />Ακριβώς λόγω της δυσκολίας άμεσης αντικατάστασης των πυραύλων, εξετάζεται και το ενδεχόμενο χρηματικής αποζημίωσης από τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ενδιάμεση λύση σε περίπτωση που το Ριάντ δεν μπορεί να εξασφαλίσει άμεσα νέα πυρομαχικά.<br /><br />Ωστόσο, για την ελληνική πλευρά το βασικό ζήτημα παραμένει η επιχειρησιακή επάρκεια.<br /><br />Τα χρήματα δεν αναχαιτίζουν πυραύλους.<br /><br />Για αυτό και το κρίσιμο ζητούμενο είναι η εξασφάλιση ότι η Ελλάδα δεν θα βρεθεί με μειωμένο απόθεμα κρίσιμων πυρομαχικών σε μια περίοδο αυξημένης γεωπολιτικής αστάθειας.<br />Η ελληνική αεράμυνα μπαίνει σε νέα εποχή<br /><br />Η συζήτηση για την επιστροφή των Patriot αποκτά πρόσθετη σημασία επειδή συμπίπτει με τη μεγάλη αναδιοργάνωση της ελληνικής αεράμυνας.<br /><br />Η Αθήνα προχωρά στη δημιουργία ενός νέου πολυστρωματικού πλέγματος αεράμυνας και αντιβαλλιστικής προστασίας.<br /><br />Μέσα σε αυτό το νέο περιβάλλον, κάθε υφιστάμενο σύστημα αποκτά αυξημένη επιχειρησιακή αξία.<br /><br />Οι Patriot μπορούν να αποτελέσουν κρίσιμο κρίκο στη μεταβατική περίοδο μέχρι την πλήρη ανάπτυξη της νέας ελληνικής αντιαεροπορικής αρχιτεκτονικής.<br /><br />Και αυτό ενισχύει το επιχείρημα όσων υποστηρίζουν ότι η παρατεταμένη παραμονή τους στο εξωτερικό πρέπει να επανεξεταστεί.<br />Το κρίσιμο δίλημμα της Αθήνας<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται ουσιαστικά μπροστά σε δύο επιλογές.<br /><br />Η πρώτη είναι να παρατείνει την αποστολή, εφόσον η Σαουδική Αραβία ανταποκριθεί στις ελληνικές απαιτήσεις.<br /><br />Η δεύτερη είναι να δώσει εντολή επιστροφής της πυροβολαρχίας στην Ελλάδα.<br /><br />Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το αν το Ριάντ θα αποδεχθεί τις προϋποθέσεις που θέτει πλέον η Αθήνα.</div><div><br />Στο ΚΥΣΕΑ η τελική απόφαση<br /><br />Το θέμα αναμένεται να φτάσει στο επόμενο Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας, όπου θα ληφθεί η τελική πολιτική και στρατιωτική απόφαση.<br /><br />Στο τραπέζι βρίσκεται τόσο η επιστροφή της πυροβολαρχίας όσο και μια βραχυπρόθεσμη παράταση της αποστολής για ακόμη έναν μήνα.<br /><br />Η επιλογή αυτής της προσωρινής παράτασης θα μπορούσε να δώσει χρόνο στις δύο πλευρές ώστε να ολοκληρώσουν τις διαπραγματεύσεις.<br /><br />Όμως είναι σαφές ότι η ελληνική πλευρά δεν επιθυμεί πλέον να συνεχιστεί το σημερινό καθεστώς χωρίς συγκεκριμένες δεσμεύσεις από το Ριάντ.<br />Η Σαουδική Αραβία χρειάζεται τους ελληνικούς Patriot<br /><br />Η παρουσία της ελληνικής πυροβολαρχίας έχει αποδειχθεί επιχειρησιακά σημαντική για το βασίλειο.<br /><br />Το σύστημα έχει ήδη χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση πραγματικών απειλών.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι η Σαουδική Αραβία έχει ισχυρό λόγο να επιθυμεί τη συνέχιση της ελληνικής παρουσίας.<br /><br />Ακριβώς αυτό ενισχύει και τη διαπραγματευτική θέση της Αθήνας.<br /><br />Η Ελλάδα δεν προσφέρει απλώς πολιτική στήριξη.<br /><br />Προσφέρει πραγματική αντιαεροπορική και αντιβαλλιστική προστασία.<br />Από σύμβολο στρατηγικής σχέσης σε σκληρή διαπραγμάτευση<br /><br />Η αποστολή των ελληνικών Patriot στη Σαουδική Αραβία αποτέλεσε εξαρχής ισχυρό μήνυμα στρατηγικής προσέγγισης Αθήνας και Ριάντ.<br /><br />Τώρα όμως η συνεργασία περνά σε ένα πιο ώριμο στάδιο.<br /><br />Η Ελλάδα εμφανίζεται να ξεκαθαρίζει ότι η στρατηγική σχέση πρέπει να συνοδεύεται και από συγκεκριμένη ανταπόδοση.<br /><br />Αναβάθμιση των συστημάτων.<br /><br />Κάλυψη του κόστους.<br /><br />Αναπλήρωση των πυρομαχικών.<br /><br />Αυτοί είναι οι τρεις άξονες γύρω από τους οποίους θα κριθεί η επόμενη ημέρα.</div><div><br />Το μήνυμα της Αθήνας προς το Ριάντ<br /><br />Η ουσία της ελληνικής θέσης μπορεί να συμπυκνωθεί σε μία φράση:<br /><br />οι Patriot μπορούν να παραμείνουν, αλλά όχι με οποιουσδήποτε όρους.<br /><br />Η Αθήνα θέλει να διατηρήσει τη στρατηγική σχέση με τη Σαουδική Αραβία, χωρίς όμως να επιβαρύνεται οικονομικά και επιχειρησιακά από μια αποστολή που προστατεύει κρίσιμες σαουδαραβικές υποδομές.<br /><br />Το επόμενο ΚΥΣΕΑ αναμένεται έτσι να αποτελέσει κομβικό σημείο.<br /><br />Είτε το Ριάντ θα ικανοποιήσει τις ελληνικές απαιτήσεις είτε η επιστροφή των Patriot θα αποκτήσει πλέον πολύ σοβαρές πιθανότητες.<br /><br />Και σε μια περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα επενδύει δισεκατομμύρια στη νέα αεράμυνά της, κανένα στρατηγικό σύστημα και κανένα κρίσιμο πυρομαχικό δεν θεωρείται πλέον δεδομένο.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Ή πληρώνετε ή επιστρέφουν». Το ελληνικό μήνυμα στη Σαουδική Αραβία για τους Patriot. Oι τρεις απαιτήσεις της Αθήνας.

Σε μια κρίσιμη διαπραγμάτευση με τη Σαουδική Αραβία εισέρχεται η Ελλάδα για το μέλλον της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot που παραμένει στο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο τραπέζι τα 12 ναυτικά μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης.Το ελληνικό σχέδιο που μπορεί να προκαλέσει νέα δεδομένα με την Τουρκία.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/08/ChatGPT-Image-26-%CE%91%CF%85%CE%B3-2026-03_10_09-%CE%BC.%CE%BC-1068x601.png" width="755" /><br /><br />Ιδιαίτερα σοβαρό εμφανίζεται πλέον το ενδεχόμενο η Ελλάδα να προχωρήσει σε επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης, ακόμη και πριν από τις επόμενες εθνικές εκλογές, σύμφωνα με την εκτίμηση του διευθυντή του Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων, Κωνσταντίνου Φίλη.<br /><br />Εφόσον μια τέτοια επιλογή περάσει από το επίπεδο του σχεδιασμού στην πράξη, θα πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες ελληνικές κινήσεις των τελευταίων ετών στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς θα επηρεάσει άμεσα το γεωπολιτικό και νομικό αποτύπωμα της χώρας στις θαλάσσιες ζώνες γύρω από την Κρήτη.<br /><br />Το σημαντικότερο, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο Κωνσταντίνος Φίλης στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ, είναι ότι το συγκεκριμένο σενάριο αποτελεί νέο στοιχείο στους ελληνικούς σχεδιασμούς και δεν βρισκόταν μέχρι πρόσφατα στο τραπέζι με την ίδια ένταση.<br />Η πρώτη κίνηση: 12 μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης<br /><br />Η περιοχή που εμφανίζεται να εξετάζεται σε πρώτο χρόνο αφορά τα νότια και δυτικά της Κρήτης, με ιδιαίτερη σημασία στη θαλάσσια ζώνη μεταξύ Κρήτης και Πελοποννήσου.<br /><br />Ο Κωνσταντίνος Φίλης τόνισε ότι μια τέτοια ενέργεια δεν θα πρέπει να εκληφθεί ως άμεση αντίδραση σε τουρκικές κινήσεις, αλλά ως άσκηση ενός κυριαρχικού δικαιώματος από την ελληνική πλευρά.<br /><br />Όπως επισήμανε, η Αθήνα φαίνεται να εξετάζει ταυτόχρονα και τη διατήρηση ελεύθερης διόδου για τη διεθνή ναυσιπλοΐα, στοιχείο που έχει ιδιαίτερη σημασία τόσο σε επίπεδο εφαρμογής όσο και σε επίπεδο διεθνών εντυπώσεων.<br /><br />Η ουσία είναι ότι η Ελλάδα θα επιχειρούσε να κινηθεί με τρόπο που να ενισχύει το θαλάσσιο αποτύπωμά της, χωρίς να δημιουργεί εμπόδια στις βασικές διεθνείς θαλάσσιες οδούς.<br />Γιατί η Κρήτη έχει τεράστια γεωπολιτική σημασία<br /><br />Η Κρήτη δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη ελληνικό νησί στον χάρτη.<br /><br />Αποτελεί κομβικό γεωστρατηγικό σημείο μεταξύ Αιγαίου, Ανατολικής Μεσογείου και Βόρειας Αφρικής, ενώ βρίσκεται στο επίκεντρο ενεργειακών, στρατιωτικών και γεωπολιτικών σχεδιασμών.<br /><br />Μια επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια στην περιοχή θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά τη θαλάσσια παρουσία της Ελλάδας και να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο αποτυπώνεται η ελληνική κυριαρχία στον συγκεκριμένο χώρο.<br /><br />Δεν πρόκειται επομένως για μία συμβολική κίνηση.<br /><br />Πρόκειται για απόφαση που, εφόσον ληφθεί, θα αποκτήσει σημαντική γεωπολιτική βαρύτητα.<br />Ο δεύτερος γύρος και η στάση της Τουρκίας<br /><br />Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναφορά του Κωνσταντίνου Φίλη σε έναν πιθανό «δεύτερο γύρο» ελληνικών κινήσεων.<br /><br />Αυτός, σύμφωνα με την εκτίμησή του, θα μπορούσε να εξαρτηθεί από τη συμπεριφορά της Τουρκίας το επόμενο διάστημα και ειδικότερα από ενέργειες της Άγκυρας γύρω από τη λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα», καθώς και από εξελίξεις σχετικά με το ηλεκτρικό καλώδιο στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το σενάριο αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή αφορά μια περιοχή πολύ πιο ευαίσθητη στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Τη ζώνη όπου έχει ήδη πραγματοποιηθεί μερική οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου.<br />Ρόδος, Κάσος, Κάρπαθος και Καστελόριζο στο επίκεντρο<br /><br />Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Φίλη, μια δεύτερη φάση επέκτασης θα μπορούσε να αφορά την περιοχή νότια της Ρόδου, της Κάσου, της Καρπάθου και του Καστελόριζου.<br /><br />Εδώ πλέον τα πράγματα αποκτούν διαφορετικό βάρος.<br /><br />Η συγκεκριμένη ζώνη βρίσκεται στην καρδιά της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης για τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες στην Ανατολική Μεσόγειο και συνδέεται άμεσα με τις τουρκικές διεκδικήσεις και τη φιλοσοφία της «Γαλάζιας Πατρίδας».<br /><br />Μία επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων σε αυτή την περιοχή θα προκαλούσε πολύ ισχυρότερες πολιτικές και διπλωματικές αντιδράσεις από την Άγκυρα.<br /><br />Και αυτό διότι δεν θα αφορούσε πλέον μόνο την περιοχή δυτικά της Κρήτης, αλλά θα μεταφερόταν στο πιο ευαίσθητο τμήμα της Ανατολικής Μεσογείου.<br />Το «κλειδί» της ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας<br /><br />Η μερική οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα νομικά και διπλωματικά εργαλεία που διαθέτει η Αθήνα στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Μία μελλοντική επέκταση των χωρικών υδάτων στις περιοχές που καλύπτονται από αυτή τη λογική θα μπορούσε να ενισχύσει περαιτέρω την ελληνική θέση.<br /><br />Η Αθήνα θα επιχειρούσε έτσι να στηρίξει τις κινήσεις της πάνω σε ήδη διαμορφωμένα διπλωματικά και νομικά δεδομένα, αντί να ανοίξει ένα εντελώς νέο μέτωπο χωρίς προηγούμενη βάση.<br />Και υπάρχει τρίτο σενάριο – Η πραγματική έκπληξη<br /><br />Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον προκαλεί η αναφορά του Κωνσταντίνου Φίλη σε ένα τρίτο πιθανό σενάριο, το οποίο δεν αφορά την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ο ίδιος έκανε λόγο για μία επιλογή που θα μπορούσε να αποτελέσει «έκπληξη» και να ενοχλήσει ακόμη περισσότερο την Τουρκία.<br /><br />Δεν προσδιόρισε δημοσίως την περιοχή.<br /><br />Ακριβώς αυτή η ασάφεια, όμως, είναι που προσδίδει ιδιαίτερη σημασία στην τοποθέτησή του.<br /><br />Η αναφορά αυτή δείχνει ότι στην ελληνική στρατηγική σκέψη ενδέχεται να εξετάζονται περισσότερα του ενός γεωγραφικά μέτωπα για πιθανή άσκηση του δικαιώματος επέκτασης των χωρικών υδάτων.<br /><br />Και αυτό αλλάζει τη συνολική εικόνα.<br />Τα 12 ναυτικά μίλια ως εργαλείο στρατηγικής πίεσης<br /><br />Η επέκταση των χωρικών υδάτων δεν αποτελεί μόνο νομική πράξη.<br /><br />Σε μια περιοχή όπως η Ανατολική Μεσόγειος αποτελεί ταυτόχρονα γεωπολιτικό εργαλείο, μήνυμα κυριαρχίας και μέσο στρατηγικής πίεσης.<br /><br />Η Ελλάδα έχει ήδη επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο.<br /><br />Το ερώτημα πλέον είναι αν η ίδια λογική θα αρχίσει να μεταφέρεται σταδιακά και προς την Κρήτη και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Αν αυτό συμβεί, θα δημιουργηθεί μια νέα πραγματικότητα.<br />Η Άγκυρα θα παρακολουθεί κάθε κίνηση<br /><br />Η Τουρκία έχει επανειλημμένα εκφράσει ισχυρές αντιρρήσεις για την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο.<br /><br />Για τον λόγο αυτό, κάθε ελληνική κίνηση που σχετίζεται με τα 12 ναυτικά μίλια παρακολουθείται εξαιρετικά στενά από την Άγκυρα.<br /><br />Ωστόσο, η περιοχή νότια και δυτικά της Κρήτης έχει διαφορετικά γεωγραφικά και επιχειρησιακά χαρακτηριστικά από το Αιγαίο.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι η Αθήνα μπορεί να επιλέξει σταδιακές κινήσεις, οι οποίες θα ενισχύουν τα κυριαρχικά της δικαιώματα χωρίς να μεταφέρει αυτομάτως την αντιπαράθεση στο πιο ευαίσθητο πεδίο.<br />Μια στρατηγική βημάτων και όχι μιας κίνησης<br /><br />Το σημαντικότερο στοιχείο όσων περιέγραψε ο Κωνσταντίνος Φίλης είναι ότι δεν φαίνεται να υπάρχει μόνο μία πιθανή κίνηση.<br /><br />Αντίθετα, διαμορφώνεται η εικόνα μιας στρατηγικής πολλαπλών σταδίων.<br /><br />Πρώτα, δυτικά και νότια της Κρήτης.<br /><br />Στη συνέχεια, ενδεχομένως στη ζώνη της ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας.<br /><br />Και τέλος, ένα τρίτο σενάριο που παραμένει προς το παρόν αδιευκρίνιστο.<br /><br />Αν αυτή η προσέγγιση αποτυπώνει πράγματι τους ελληνικούς σχεδιασμούς, τότε η Αθήνα φαίνεται να εξετάζει μια σταδιακή άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, με διαφορετικό επίπεδο πίεσης σε κάθε φάση.<br />Η επόμενη κίνηση της Ελλάδας μπορεί να αλλάξει τον χάρτη<br /><br />Η επέκταση στα 12 ναυτικά μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί ως ειλημμένη κυβερνητική απόφαση.<br /><br />Ωστόσο, η δημόσια συζήτηση γύρω από ένα τέτοιο ενδεχόμενο δείχνει ότι το ζήτημα εισέρχεται πλέον πολύ πιο δυναμικά στον στρατηγικό διάλογο.<br /><br />Και εφόσον η Αθήνα αποφασίσει να κινηθεί, το αποτέλεσμα δεν θα είναι μόνο νομικό.<br /><br />Θα είναι γεωπολιτικό, στρατηγικό και διπλωματικό.<br /><br />Γιατί τα 12 ναυτικά μίλια γύρω από την Κρήτη θα μπορούσαν να αποτελέσουν το πρώτο βήμα μιας πολύ ευρύτερης ελληνικής στρατηγικής.<br /><br />Και το μεγάλο ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο αν η Ελλάδα θα προχωρήσει.<br /><br />Είναι πού θα βρίσκεται η επόμενη γραμμή στον χάρτη.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στο τραπέζι τα 12 ναυτικά μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης.Το ελληνικό σχέδιο που μπορεί να προκαλέσει νέα δεδομένα με την Τουρκία.

Ιδιαίτερα σοβαρό εμφανίζεται πλέον το ενδεχόμενο η Ελλάδα να προχωρήσει σε επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια νότια και δυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα -ΗΠΑ: Η μυστική αποστολή στην Αθήνα, και η κρίση στο Αιγαίο.

<img height="97" src="https://omegapress.gr/images/LOTON.jpg" width="759" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη </b><br />Ενώ ο Ντόναλντ Τράμπ συνεχίζει να αγνοεί επιδεικτικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, στα κατώτερα επίπεδα του Λευκού Οίκου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ φαίνεται ότι επικρατεί αναταραχή για την κλιμακούμενη ένταση μεταξύ Ελλάδας -Τουρκίας. Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, που δεν έχει πρόσβαση στον Λευκό Οίκο, αναζητά κάποια εκδήλωση ενδιαφέροντος μέσω της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα, που έχει υποβαθμιστεί σε ανησυχητικό βαθμό.<br /><br />Το μόνο που έχουν αποδώσει αυτές οι εκκλήσεις είναι μια δήλωση της αναξιόπιστης Κίμπερλι Γκιλφόϊλ ότι μέχρι το τέλος του χρόνου θα επισκεφθεί την Αθήνα ο ΥΠΕΞ Μαρκ Ρούμπιο, κάτι όμως που αναμένεται εδώ και μήνες καθώς εκκρεμούν συνομιλίες για την επικαιροποίηση της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας. <br /><br />Ωστόσο, την Αθήνα επισκέφθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου, χωρίς να ανακοινωθεί, ο Ντάνιελ Τζ. Λότον Αναπληρωτής Βοηθός Γραμματέας στο Γραφείο Ευρωπαϊκών και Ευρασιατικών Υποθέσεων .<br />Ο Λότον ήρθε για να ανιχνεύσει τις διαθέσεις της Αθήνας έναντι της Τουρκίας καθώς κλιμακώνεται η ένταση και η Διακήρυξη των Αθηνών έχει ολοκληρώσει τη χρησιμότητά της. Από τις εδώ επαφές του με κυβερνητικούς αξιωματούχους και άλλους παράγοντες, προέκυψαν ανησυχητικά στοιχεία..<br /><br />Ο Λότον είναι διπλωμάτης καριέρας. Δεν μετέφερε κάποιο μήνυμα ή κάποια θέση της αμερικανικής κυβέρνησης, γιατί ο Λευκός Οίκος είναι απροσπέλαστος για πολλούς στην Ουάσιγκτον. Ως απεσταλμένος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ήρθε στην Αθήνα για να εκτιμήσει τι τροπή μπορεί να πάρει η υπόθεση του ηλεκτρικού καλωδίου, των θαλάσσιων πάρκων και η ρητορική της έντασης, πόσο κοντά ή πόσο μακριά είμαστε από μια μεγάλη κρίση. Φυσικά συζητήθηκαν και οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις.<br /><br />Οι Αμερικανοί διπλωμάτες γνωρίζουν άλλωστε ότι η χώρα που έχει αυτονομία δράσης έναντι των ΗΠΑ είναι η Τουρκία, ενώ η Ελλάδα είναι προβλέψιμη και υπάκουη. Θέλοντας λοιπόν να υπερβεί την Κίμπερλι Γκιλφόϊλ η οποία εμφανίζεται μόνο όταν κάνει διαλείμματα από την κοσμική ζωή, ούτε έχει γνώσεις ή διπλωματικές ικανότητες, ο Αμερικανός αξιωματούχος διερεύνησε το κλίμα στην Αθήνα. Ωστόσο σε συναντήσεις του με διπλωμάτες και ειδικούς αναλυτές, όταν ρωτήθηκε ποια θα είναι η αντίδραση των ΗΠΑ σε περίπτωση σύγκρουσης Ελλάδας -Τουρκίας, άφησε σαφώς να εννοηθεί πως ούτε γνωρίζει , ούτε μπορεί να προβλέψει πως θα αντιδράσει ο Τραμπ και το επιτελείο του και μάλλον ήταν σχεδόν βέβαιος ότι οι ΗΠΑ θα είναι απούσες. Αλλά και αν υπάρξει εμπλοκή, κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι μορφή θα έχει.<br />Υψηλό ρίσκο<br /><br />Άρα οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις βρίσκονται σε κομβικό σημείο και εξελίσσονται ανησυχητικά για την σταθερότητα στην περιοχή. Προφανώς ο Λότον θα ετοιμάσει την έκθεσή του , παρακινώντας ίσως τους προισταμένους του να στρέψουν το ενδιαφέρον τους στο Αιγαίο. Το ζήτημα είναι αν θα εισακουστεί….<br /><br />Σε αντίθεση με τον -κατώτερο των περιστάσεων- Γιώργο Γεραπετρίτη που αδυνατεί να ιεραρχήσει τις προτεραιότητές του και να μιλήσει ανοιχτά για τις σχέσεις με την Ουάσιγκτον και την ΕΕ, η Τουρκία κινείται όλο και με μεγαλύτερη άνεση και στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς έχει ένα ολόκληρο πλέγμα σχέσεων με όλες τις πλευρές και με τις ΗΠΑ φυσικά, γεγονός που ενισχύει την επιθετικότητά της. Αν όλοι αυτοί οι παράγοντες, δεν αντιδράσουν έγκαιρα και αυτό πρέπει να το επιδιώξει η Αθήνα, η Άγκυρα θα το εκλάβει ως σιωπηλή συναίνεση για ενδεχόμενη επιθετική κίνηση. Όμως είναι νωρίς να προβλέψει κανείς τι θα συμβεί και αν η Τουρκία μπορεί να κάνει τέτοια κίνηση υψηλού ρίσκου.<br /><br />Να σημειωθεί ότι οι ΗΠΑ σε λίγες εβδομάδες θα βρίσκονται σε κατάσταση παροξυσμού ενόψει των εκλογών του Νοεμβρίου για το Κογκρέσο. Αν ο Τραμπ χάσει θα θελήσει να συμπαρασύρει τις ΗΠΑ, μετατρέποντας την δική του ασταθή πλέον θέση σε στρατηγική αστάθεια για όλο τον κόσμο. Φανταζόμαστε λοιπόν ποια θα είναι η επίδραση στο Αιγαίο...<br /><br />Ο Μάρκο Ρούμπιο που όπως προαναφέρθηκε να επισκεφθεί την Αθήνα μέχρι το τέλος του έτους, θα συζητήσει προφανώς όλα τα θέματα και αυτά είναι πολλά. Ουκρανία, patriot, Τουρκία, Ανατολική Μεσόγειος, Ισραήλ και διμερείς σχέσεις φυσικά. Κανείς στην Αθήνα δεν έχει ιδέα τι μπορεί να προκύψει από την επίσκεψη αυτή.<br />Έμπειροι διπλωμάτες επισημαίνουν ότι παρουσιάζεται μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χάσει η Αθήνα. Δηλαδή, επισημαίνουν, είναι η στιγμή που κατά τις συνομιλίες, η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να θέσει ζήτημα εγγυήσεων ασφαλείας, κάτι όμως που ζητά επί δεκαετίες η Ελλάδα, αλλά πάντα εισπράττει γενικότητες, πίεση για χαμήλωμα των τόνων και συστάσεις για διάλογο με την Τουρκία. <br /><br />Από την πλευρά τους όμως οι ΗΠΑ θέλουν και άλλες βάσεις και άλλες διευκολύνσεις και δεν γνωρίζουμε ακόμη πως θα διαμορφωθεί η διμερής ατζέντα.<br />Το γεγονός όμως ότι από ελληνικής πλευράς ηγείται η υφυπουργός Εξωτερικών Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου είναι λόγος σοβαρής ανησυχίας . Το γεγονός επίσης ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται στους τελευταίους μήνες της θητείας του και παραπαίει πολιτικά, είναι επίσης πηγή ανησυχίας. Η Ελλάδα κινείται χωρίς πυξίδα ...</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα -ΗΠΑ: Η μυστική αποστολή στην Αθήνα, και η κρίση στο Αιγαίο.

Του Σωτήρη Σιδέρη Ενώ ο Ντόναλντ Τράμπ συνεχίζει να αγνοεί επιδεικτικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, στα κατώτερα επίπεδα του Λευκού Οίκου και το...

Διαβάστε την συνέχεια

Από το Ελ Αλαμέιν στο Παρίσι: Η Αθήνα ισορροπεί ανάμεσα σε Ισραήλ, Αίγυπτο και ευρωπαϊκή άμυνα.

<img height="101" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/no-room-for-doubt-on-backing-greece-against-threats-says-macron-hinting-turkiye-3218841_20260426103841-1-1200x800.jpg" width="754" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η Ελλάδα επιχειρεί να κρατήσει ταυτόχρονα ανοιχτούς τρεις στρατηγικούς άξονες — Ισραήλ, Αίγυπτο και Γαλλία — όμως η συνάντηση Μητσοτάκη–Μακρόν στο Παρίσι δείχνει ότι το πραγματικό ζητούμενο είναι πλέον η συνοχή ανάμεσα σε άμυνα, Ανατολική Μεσόγειο και ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία.<br /><br />Η επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Παρίσι και η συνάντησή του με τον Εμανουέλ Μακρόν έρχονται σε μια χρονική στιγμή που η ελληνική εξωτερική πολιτική δοκιμάζει στην πράξη τα όρια μιας πολύπλευρης στρατηγικής στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Μόλις μία ημέρα νωρίτερα, στο Ελ Αλαμέιν, ο Έλληνας πρωθυπουργός βρέθηκε με τον Αιγύπτιο πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι και τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη. Η τριμερής επανέλαβε τη στήριξη στη λύση των δύο κρατών για τη Γάζα, στον αφοπλισμό της Χαμάς, στην κυριαρχία του Λιβάνου και στην ενίσχυση των λιβανέζικων ενόπλων δυνάμεων.<br /><br />Λίγες ημέρες νωρίτερα, όμως, η Αθήνα είχε κινηθεί σε διαφορετικό γεωπολιτικό άξονα, επαναβεβαιώνοντας τη στρατηγική συνεργασία Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ σε ασφάλεια, ενέργεια και περιφερειακή σταθερότητα.<br /><br />Ακριβώς εδώ βρίσκεται η ενδιαφέρουσα ελληνική εξίσωση: η Αθήνα δεν επιλέγει ανάμεσα σε Ισραήλ και αραβικό κόσμο. Προσπαθεί να διατηρήσει και τα δύο κανάλια ενεργά.<br /><br />Το αν αυτό αποτελεί στρατηγικό πλεονέκτημα ή αρχίζει να μετατρέπεται σε δύσκολη άσκηση ισορροπίας θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο οι επιμέρους επιλογές μπορούν να ενταχθούν σε μία ενιαία αρχιτεκτονική ασφάλειας. <div><br />Ελ Αλαμέιν: η Αθήνα μιλά περισσότερο τη γλώσσα του Καΐρου<br /><br />Η συνάντηση Ελλάδας–Κύπρου–Αιγύπτου ήταν σαφώς προσανατολισμένη στην αραβική διάσταση της περιφερειακής κρίσης.<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε για δίκαιη ειρήνη στη βάση της λύσης των δύο κρατών, για ανάγκη εφαρμογής της δεύτερης φάσης της εκεχειρίας στη Γάζα και για αφοπλισμό της Χαμάς. Παράλληλα, αναγνώρισε τον αναντικατάστατο ρόλο της Αιγύπτου στην επόμενη ημέρα της Γάζας.<br /><br />Στον Λίβανο, η Αθήνα επανέλαβε ότι στηρίζει την ακεραιότητα και την κυριαρχία της χώρας σε ολόκληρη την επικράτεια και ότι θέλει οι επίσημες λιβανέζικες ένοπλες δυνάμεις να ασκούν κρατική κυριαρχία στον Νότο.<br /><br />Αυτή η γραμμή είναι απολύτως κατανοητή από την οπτική του Καΐρου.<br /><br />Η Αίγυπτος θέλει σταθερότητα στη Γάζα, αποτροπή μαζικών μετακινήσεων πληθυσμών προς το Σινά, ενίσχυση των επίσημων αραβικών κρατικών δομών και περιορισμό της περιφερειακής αστάθειας.<br /><br />Η Ελλάδα, επομένως, στο Ελ Αλαμέιν δεν εμφανίστηκε ως «φιλοϊσραηλινός δορυφόρος». Εμφανίστηκε ως ευρωπαϊκή δύναμη που επιδιώκει να διατηρήσει λειτουργικές σχέσεις με τον αραβικό κόσμο.<br />Ισραήλ: η δεύτερη πλευρά της εξίσωσης<br /><br />Αυτό, όμως, δεν αναιρεί τη βαθιά στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ.<br /><br />Η τριμερής Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ εξακολουθεί να στηρίζεται σε τρεις κρίσιμους πυλώνες: ασφάλεια, ενέργεια και τεχνολογία. Η ισραηλινή πλευρά περιγράφει τη συνεργασία ως εταιρική σχέση που προωθεί σταθερότητα και ευημερία στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Εκεί ακριβώς εμφανίζεται η πραγματική πρόκληση για την Αθήνα.<br /><br />Όσο η σύγκρουση Ισραήλ–παλαιστινιακού ζητήματος και η ένταση στον Λίβανο παραμένουν ελεγχόμενες, η Ελλάδα μπορεί να διατηρεί παράλληλα ανοικτά και τα δύο τριμερή σχήματα.<br /><br />Εάν όμως οι θέσεις Ισραήλ και Αιγύπτου απομακρυνθούν ακόμη περισσότερο, η Αθήνα θα δυσκολευτεί να ακολουθεί ταυτόχρονα δύο διαφορετικές πολιτικές γλώσσες χωρίς να εξηγεί ποια είναι η ιεράρχηση των δικών της συμφερόντων. </div><div><br />Γιατί το Παρίσι συνδέεται με αυτή την εξίσωση<br /><br />Η σημερινή συνάντηση Μητσοτάκη–Μακρόν δεν αποτελεί απλή συνέχεια των δύο τριμερών.<br /><br />Συνδέεται όμως γεωπολιτικά με αυτά σε ένα ανώτερο επίπεδο.<br /><br />Η Διεθνής Σύνοδος για το Διάστημα στο Παρίσι έχει σαφές στρατηγικό και αμυντικό περιεχόμενο. Η γαλλική πλευρά την παρουσιάζει ως σύνοδο που συνδέει διακυβέρνηση, βιομηχανία, επιστήμη και άμυνα, ενώ το Παρίσι επιδιώκει να αναδείξει την Ευρώπη ως αυτόνομη διαστημική δύναμη.<br /><br />Το Διάστημα έχει πλέον άμεση σχέση με:στρατιωτικές επικοινωνίες,<br />επιτήρηση,<br />πληροφορίες,<br />πυραυλική προειδοποίηση,<br />πλοήγηση,<br />κυβερνοάμυνα,<br />και τεχνολογική κυριαρχία.<br /><br />Άρα η συνάντηση Μητσοτάκη–Μακρόν αφορά πολύ περισσότερα από έναν τεχνολογικό διάλογο.<br /><br />Αφορά το πού τοποθετείται η Ελλάδα στη νέα ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας.<br />Η Γαλλία ως τρίτος άξονας<br /><br />Εδώ βρίσκεται η σύνδεση με τα δύο τριμερή.<br /><br />Το Ισραήλ προσφέρει στην Ελλάδα τεχνολογία, συστήματα και περιφερειακή συνεργασία.<br /><br />Η Αίγυπτος προσφέρει γεωπολιτικό βάθος προς τον αραβικό κόσμο, έλεγχο κρίσιμων θαλάσσιων και μεταναστευτικών διαδρομών και συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η Γαλλία, αντίθετα, προσφέρει έναν ευρωπαϊκό στρατηγικό άξονα.<br /><br />Για την Αθήνα, αυτό είναι κρίσιμο.<br /><br />Η Ελλάδα δεν θέλει η αρχιτεκτονική ασφαλείας της να εξαρτάται αποκλειστικά από έναν μη ευρωπαϊκό εταίρο, ακόμη και όταν αυτός είναι το Ισραήλ. Ούτε μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά σε περιφερειακά τριμερή.<br /><br />Η σχέση με τη Γαλλία λειτουργεί ως ευρωπαϊκή «ασφάλεια ασφαλείας»: άμυνα, βιομηχανία, τεχνολογία, κυριαρχία και κοινή αντίληψη για την Ανατολική Μεσόγειο.<br />Από τα Rafale και τις Belharra στο Διάστημα<br /><br />Η ελληνογαλλική σχέση έχει ήδη στρατηγικό υπόβαθρο στην άμυνα.<br /><br />Η μετάβαση του ενδιαφέροντος στο Διάστημα δείχνει ότι ο ανταγωνισμός περνά πλέον σε νέα επίπεδα.<br /><br />Η ίδια η γαλλική διπλωματία τονίζει ότι το Διάστημα δεν αφορά μόνο δορυφόρους ή επιστημονική έρευνα αλλά αποτελεί πλέον πεδίο κρατικού και ιδιωτικού ανταγωνισμού, με άμεσες επιπτώσεις στην άμυνα και στην τεχνολογική κυριαρχία.<br /><br />Για την Ελλάδα αυτό σημαίνει ότι οι επόμενες στρατηγικές συνεργασίες δεν θα κρίνονται μόνο από πλοία, αεροσκάφη και αντιαεροπορικά συστήματα.<br /><br />Θα κρίνονται και από πρόσβαση σε δορυφορικά δεδομένα, ασφαλείς επικοινωνίες, ISR, space-based surveillance και ευρωπαϊκές αμυντικές υποδομές. </div><div><br />Η Αθήνα επιχειρεί να γίνει κόμβος, όχι απλώς «γέφυρα»<br /><br />Εδώ διαφωνώ με το απλουστευτικό επιχείρημα ότι η Ελλάδα λειτουργεί απλώς ως «γέφυρα» χωρίς ιεράρχηση.<br /><br />Η πιο ενδιαφέρουσα ανάγνωση είναι διαφορετική.<br /><br />Η Αθήνα προσπαθεί να οικοδομήσει ένα πολυεπίπεδο σύστημα συμμαχιών:<br /><br />Ισραήλ για ασφάλεια και τεχνολογία.<br /><br />Αίγυπτος για αραβική νομιμοποίηση, Ανατολική Μεσόγειο και περιφερειακή σταθερότητα.<br /><br />Γαλλία για ευρωπαϊκή αποτροπή και στρατηγική αυτονομία.<br /><br />Κύπρος ως γεωγραφικός και πολιτικός συνδετικός κρίκος.<br /><br />Το μοντέλο αυτό μπορεί να λειτουργήσει.<br /><br />Αλλά μόνο υπό μία προϋπόθεση: ότι η Αθήνα θα καταφέρει να εξηγήσει με σαφήνεια στους εταίρους της ποιες είναι οι σταθερές της και ποιες οι κόκκινες γραμμές της.<br />Το πρόβλημα δεν είναι οι διαφορετικές σχέσεις – Είναι η πιθανή σύγκρουσή τους<br /><br />Δεν υπάρχει από μόνο του πρόβλημα στο γεγονός ότι η Ελλάδα συνεργάζεται στενά με Ισραήλ και Αίγυπτο ταυτόχρονα.<br /><br />Οι σοβαρές περιφερειακές δυνάμεις έχουν πολλαπλές σχέσεις.<br /><br />Το πρόβλημα αρχίζει όταν δύο εταίροι ζητούν από την Αθήνα πολιτικές επιλογές που δεν μπορούν να συνυπάρξουν.<br /><br />Αυτό μπορεί να συμβεί αν η κρίση στη Γάζα επιδεινωθεί, αν υπάρξει νέα μεγάλη σύγκρουση στον Λίβανο ή αν το Ισραήλ συγκρουστεί διπλωματικά με ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.<br /><br />Τότε η Ελλάδα θα πρέπει να αποφασίσει όχι ποιον «συμπαθεί» περισσότερο, αλλά ποιο ελληνικό συμφέρον προηγείται.<br /><br />Και αυτό είναι πολύ διαφορετικό πράγμα. </div><div><br />Μακρόν–Μητσοτάκης: η ευρωπαϊκή απάντηση στην αβεβαιότητα<br /><br />Η σημερινή επαφή με τον Μακρόν μπορεί να διαβαστεί ακριβώς μέσα από αυτή τη συγκυρία.<br /><br />Το Παρίσι επιδιώκει να ενισχύσει την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία, ιδιαίτερα σε άμυνα και Διάστημα. Η Σύνοδος στο Grand Palais συγκεντρώνει κράτη, βιομηχανία, στρατιωτικούς και τεχνολογικούς φορείς ακριβώς επειδή το Διάστημα θεωρείται πλέον τμήμα της ισχύος των κρατών.<br /><br />Για την Αθήνα, μια βαθύτερη ευρωπαϊκή αμυντική αρχιτεκτονική προσφέρει κάτι πολύ σημαντικό:<br /><br />μειώνει την ανάγκη να επιλέγει αποκλειστικά ανάμεσα σε περιφερειακές δυνάμεις.<br /><br />Αν η Ελλάδα διαθέτει ισχυρό ευρωπαϊκό πυλώνα με Γαλλία και ΕΕ, μπορεί ευκολότερα να συνεργάζεται ταυτόχρονα με Ισραήλ και Αίγυπτο χωρίς καμία από τις δύο σχέσεις να μετατρέπεται σε απόλυτη εξάρτηση. </div><div><br />Η πραγματική στρατηγική δοκιμασία της Αθήνας<br /><br />Το ερώτημα επομένως δεν είναι αν η Ελλάδα πρέπει να επιλέξει μεταξύ Ισραήλ και Αιγύπτου.<br /><br />Αυτό θα ήταν στρατηγικά περιοριστικό.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα είναι αν μπορεί να μετατρέψει τις παράλληλες σχέσεις της σε ένα συνεκτικό πλέγμα ισχύος.<br /><br />Στο Ελ Αλαμέιν η Αθήνα έδειξε ότι δεν εγκαταλείπει τον αραβικό κόσμο.<br /><br />Στη συνεργασία με το Ισραήλ δείχνει ότι δεν εγκαταλείπει τον άξονα ασφάλειας και τεχνολογίας της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Στο Παρίσι επιχειρεί να δείξει ότι ο τελικός της στρατηγικός ορίζοντας παραμένει ευρωπαϊκός.<br /><br />Αυτή είναι και η πραγματική γεωπολιτική σημασία της αλληλουχίας των τελευταίων ημερών.<br /><br />Όχι μια Αθήνα που «λέει άλλα στον έναν και άλλα στον άλλον», αλλά μια Αθήνα που επιχειρεί να κρατήσει τρεις διαφορετικούς κόσμους μέσα στην ίδια στρατηγική εξίσωση.<br /><br />Το αν θα το καταφέρει, θα κριθεί όταν οι τρεις αυτοί κόσμοι πάψουν να είναι απλώς διαφορετικοί και αρχίσουν να ζητούν από την Ελλάδα αντικρουόμενες επιλογές.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Από το Ελ Αλαμέιν στο Παρίσι: Η Αθήνα ισορροπεί ανάμεσα σε Ισραήλ, Αίγυπτο και ευρωπαϊκή άμυνα.

Βασιλης Διαμαντακος  Η Ελλάδα επιχειρεί να κρατήσει ταυτόχρονα ανοιχτούς τρεις στρατηγικούς άξονες — Ισραήλ, Αίγυπτο και Γαλλία — όμως η συν...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ έτοιμο να προκαλέσει χάος στην Τουρκία.

<img height="104" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/09/NETANYAHOU-ERDOGAN-630x398.jpg" width="753" /><br /><br />Σύμφωνα με ισραηλινές δηλώσεις, εάν η Άγκυρα δεν λάβει υπόψη τις προειδοποιήσεις, το Ισραήλ θα προκαλέσει σύντομα στο εσωτερικό της Τουρκίας μια κατάσταση δυσμενέστερη ακόμη και από εκείνη του Ιράν, καθώς θεωρεί ότι η τουρκική πλευρά επιχειρεί πλέον να εξελιχθεί σε ένα νέο ιρανικό μέτωπο.<br /><br />Απαντώντας στις αιτιάσεις αυτές, ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ερντογάν ξεκαθάρισε ότι η χώρα του δεν αποτελεί ένα νέο Ιράν, προειδοποιώντας παράλληλα να μην εκληφθεί η ειρηνική στάση της Άγκυρας ως αδυναμία.<br /><br />Ο ίδιος υπογράμμισε ότι σε περίπτωση που επιχειρηθεί η υπονόμευση της χώρας, η Τουρκία δεν πρόκειται να αδρανήσει, διαμηνύοντας ότι αυτή τη φορά είναι προετοιμασμένη να καταφέρει ένα συντριπτικό πλήγμα.<div><br />Η ανάρτηση:<br /><br />«Ισραήλ: Αν η Τουρκία δεν μας ακούσει, σύντομα θα δημιουργήσουμε στο εσωτερικό της μια κατάσταση χειρότερη ακόμη και από αυτήν στο Ιράν—επειδή και η Τουρκία επιχειρεί τώρα να μετατραπεί σε ένα νέο Ιράν.<br /><br />»Τουρκία: Απαντώντας σε αυτό, ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ερντογάν δήλωσε:<br /><br />“Δεν είμαστε ένα νέο Ιράν· μην κάνετε το λάθος να ερμηνεύετε την ειρηνική στάση της Τουρκίας ως αδυναμία. Αν κάποιος επιχειρήσει να μας καταβάλει, δεν θα μείνουμε με δεμένα τα χέρια· αυτή τη φορά είμαστε προετοιμασμένοι να καταφέρουμε ένα συντριπτικό χτύπημα”».</div><br /><div><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; color: #333333; display: flex; font-family: Arial, "Helvetica Neue", Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; margin: 10px 0px; max-width: 550px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2097014007626674481" frameborder="0" id="twitter-widget-3" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=https%3A%2F%2Ftwitter.com%2Ftribunegr&dnt=false&embedId=twitter-widget-3&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2097014007626674481&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.tribune.gr%2Fworld%2Fnews%2Farticle%2F955042%2Fto-israil-etoimo-na-prokalesei-chaos-stin-toyrkia.html&sessionId=42d8e7447aa235b27729b0179ce27df71c4c639f&siteScreenName=tribunegr&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; display: block; flex-grow: 1; font-family: inherit; font-style: inherit; height: 722px; margin: 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ισραήλ έτοιμο να προκαλέσει χάος στην Τουρκία.

Σύμφωνα με ισραηλινές δηλώσεις, εάν η Άγκυρα δεν λάβει υπόψη τις προειδοποιήσεις, το Ισραήλ θα προκαλέσει σύντομα στο εσωτερικό της Τουρκίας...

Διαβάστε την συνέχεια

Διαμαρτύρονται οι Τούρκοι επειδή θυμόμαστε τους βιασμούς στην εισβολή του 1974!

<img height="110" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/09/xaralabidis-agnooumenoi-cyrpus-biasmoi-1974-SLpress-825x558.jpg" width="753" /><br /><br /><b>ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ</b><br />Η Άγκυρα ενοχλήθηκε επειδή υπάρχει πρόταση κατασκευής, με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, στη Λευκωσία μνημείου αφιερωμένου στις γυναίκες θύματα σεξουαλικής βίας κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, το καλοκαίρι του 1974. Εξέδωσε επί τούτου ανακοίνωση το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, επειδή σκοπός του μνημείου «είναι η δυσφήμιση των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων»!<br /><br />Η ελληνοκυπριακή πλευρά, σύμφωνα με το τουρκικό ΥΠΕΞ, «πολιτικοποιεί (!) το θέμα, παραποιεί τα ιστορικά γεγονότα» ενώ οι θεσμοί της ΕΕ, «αντί να συμβάλλουν στην επίλυση του Κυπριακού, απομακρύνονται από τις αρχές της ουδετερότητας και της δικαιοσύνης και γίνονται όργανα της προπαγάνδας της ε/κ πλευράς, υπονομεύει ακόμη περισσότερο την εμπιστοσύνη μεταξύ των κοινοτήτων». Τι παραποιείται και γιατί η ανέγερση ενός μνημείου για τις κακοποιημένες στον πόλεμο γυναίκες θα επηρεάσει τις προσπάθειες (;) του Κυπριακού;<br /><br />Οι<a href="https://www.philenews.com/politiki/article/1562867/legalmatters-kostas-venizelos-i-viasmi-ginekon-apo-tous-tourkous-to-1974/"> βιασμοί δεν είναι προπαγάνδα, είναι μια πραγματικότητα, την οποία βίωσαν πέραν των 1.000 ανθρώπω</a>ν. Το γεγονός ότι αυτό το θέμα δεν “κυνήγησε” την κατοχική δύναμη, είναι επειδή ήταν ζήτημα ταμπού και γι’ αυτό και επιβλήθηκε ένα σιωπητήριο. Και από το κράτος και από τα θύματα. Τα θύματα, μετά από όσα βίωσαν στα χέρια των Τούρκων, είχαν να αντιμετωπίσουν και την κοινωνική απαξίωση. Κάποιες γυναίκες εκδιώχθηκαν από το σπίτι τους, τις εγκατέλειψαν οι σύζυγοί τους.<br />Κόλαση για τις γυναίκες της Κύπρου<br /><br />Έπρεπε να περάσουν τόσα χρόνια, να υπάρξουν πρωτοβουλίες και κάποιες γυναίκες-θύματα, να σπάσουν τη σιωπή τους. Αποκορύφωμα των πρωτοβουλιών, το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου. Πρέπει να σημειωθεί πως αμέσως μετά την εισβολή, γυναίκες που έχουν δηλώσει πώς κακοποιήθηκαν σεξουαλικά έτυχαν ψυχολογικής στήριξης (με εμπλοκή του ψυχίατρου Τάκη Ευδόκα). Επίσης, το κράτος βρέθηκε ενώπιον ενός νέου δεδομένου, τρομακτικού και με έντονες κοινωνικές προεκτάσεις.<br /><br />Έπρεπε να βρεθεί τρόπος να αρθούν τα νομικά προσκόμματα για να μπορέσουν γυναίκες που εγκυμονούσαν από βιασμό να προχωρήσουν σε έκτρωση. Αυτό έγινε διά νόμου. Η Βουλή των Αντιπροσώπων κλήθηκε εκτάκτως και εν πολλοίς “ινκόγκνιτο” να τροποποιήσει το σχετικό άρθρο του Ποινικού Κώδικα. Η τροποποίηση δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Δημοκρατίας της 15 Νοεμβρίου του 1974. Η αλλαγή της νομοθεσίας έγινε με τη σιωπηρή συγκατάθεση της Εκκλησίας. Εκτρώσεις γίνονταν και στα κρατικά νοσοκομεία και στο νοσοκομείο των βρετανικών βάσεων Ακρωτηρίου.<br /><br />Το θέμα των βιασμών περιλήφθηκε στην προσφυγή της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που κατατέθηκε μετά την εισβολή. Το περιεχόμενο της έκθεσης οριστικοποιήθηκε στις 10 Ιουλίου 1976 και ήταν καταδικαστική για την Τουρκία. Από τις μαρτυρίες, που αφορούσαν τους βιασμούς, καταγράφονται μερικές πιο κάτω:<br /><br />Ο δρ Χατζηκακού στις χειρό­γραφες σημειώσεις του, που τις υπέβαλε ως μέρος της μαρτυρίας του, ανέφερε τα κατωτέρω επεισόδια βιασμού, που επέσυραν την προσοχή του (63):Ένα διανοητικά καθυστερημένο κορί­τσι βιάστηκε στο σπίτι του από είκο­σι στρατιώτες, τον ένα ύστερα από τον άλλο. Όταν το θύμα άρχισε να ξεφωνίζει, το πέταξαν από το παρά­θυρο του δευτέρου πατώματος: Έπαθε θλάση της ράχης και έμεινε παράλυτη. Ο δρ Χατζηκακού την περιέθαλψε για θλάση της ράχης.<div><br />Βιασμοί: Φρικαλέες μαρτυρίες<br /><br />Μία μέρα ύστερα από την άφιξή τους στη Βώνη, οι Τούρκοι συγκέντρωσαν τα κορίτσια σ’ ένα σπίτι και τα βί­ασαν.<br /><br />Ένα κορίτσι στο Παλαίκυθρο, που διέμενε μαζί με τους γονείς του, το έ­βγαλαν έξω και το βίασαν κάτω από την απειλή όπλου.<br />Στο χωριό Τέμπλος, οι Τούρκοι στρατιώτες προσπάθησαν να βιάσουν 17χρονη μαθήτρια. Αντιστάθηκε και τη σκό­τωσαν.<br />Μία γυναίκα από τη Γύψου του ανέφερε ότι 25 κορίτσια κρατούντο στο Μαραθόβουνο ως πόρνες.<br />Μία άλλη γυναίκα είδε πολλά κορί­τσια να βιάζονται από Τούρκους στρατιώτες.<br />Μία γυναίκα από τη Βώνη βιάστηκε σε τρείς περιπτώσεις από τέσσερα πρόσωπα, τον ένα ύστερα από τον άλλο. Έμεινε έγκυος.<br /><br />Όλα αυτά είναι μαρτυρίες, που ναι μεν κατατέθηκαν, πλην όμως ήταν <a href="https://slpress.gr/ethnika/epezisan-zontanes-nekres-1500-kai-pleon-viastheises-apo-tous-tourkous-ellinokipries/">“κρυμμένες” στις ψυχές των θυμάτων</a> και της ιστορίας. Και η κατοχική Τουρκία; Ατιμώρητη, “ανησυχεί” μήπως και δυσφημιστεί ο στρατός της!<br /><br /><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Διαμαρτύρονται οι Τούρκοι επειδή θυμόμαστε τους βιασμούς στην εισβολή του 1974!

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ Η Άγκυρα ενοχλήθηκε επειδή υπάρχει πρόταση κατασκευής, με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, στη Λευκωσία μνημείου αφιερωμένου στις γ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι είναι τελικά η «κλειδωμένη» Ασπίδα του Αχιλλέα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="404" src="https://www.youtube.com/embed/rIZw9q2rPik" width="735" youtube-src-id="rIZw9q2rPik"></iframe></div><div><br /></div>Τι είναι η «Ασπίδα του Αχιλλέα», ο περιβόητος «θόλος» που αγοράσαμε από το Ισραήλ , με κόστος 3,6 δις και βλέπουμε πόσο θα φθάσει; Ταιριάζει στις ελληνικές αμυντικές ανάγκες; Μήπως αντί για «ασπίδα» αποδειχτεί «αχίλλειος πτέρνα», ειδικά μετά από την επιβεβαίωση ότι η πηγαίος κώδικας δεν θα είναι σε ελληνικά χέρια; <div><br /><div>Τι γίνεται με τις συνεχείς τουρκικές παραβιάσεις που γίνονται με φθηνά uav στο Αιγαίο και αντιμετωπίζονται με μαχητικά αεροσκάφη; Αναχαιτίσεις που κοστίζουν πανάκριβα στην Ελλάδα. Θα περιμένουμε την…Ασπίδα για να τις αντιμετωπίσουμε ή μήπως υπάρχει ήδη λύση; Και γιατί δεν την αξιοποιούμε; Ο Υποπτέραρχος ε.α Δημήτρης Παντελάτος είναι αποκαλυπτικός και αναλυτικός στη συνέντευξη του στο militaire news.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Τι είναι τελικά η «κλειδωμένη» Ασπίδα του Αχιλλέα;

Τι είναι η «Ασπίδα του Αχιλλέα», ο περιβόητος «θόλος» που αγοράσαμε από το Ισραήλ , με κόστος 3,6 δις και βλέπουμε πόσο θα φθάσει; Ταιριάζει...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ανάλυση του Δημήτρη Σταθακόπουλου που θορύβησε τους Τούρκους.

<img height="118" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/09/stathakopoulod-930x550.png" width="739" /><br /><br />Μεγάλη εντύπωση προκάλεσε στην Τουρκία <a href="https://www.militaire.gr/poso-makria-mporei-na-ftasei-mia-sygkroysi-israil-toyrkias-kai-ti-tha-kanei-to-nato-dim-stathakopoylos/">η ανάλυση του Δρ Δημήτρη Σταθακόπουλου</a> για τις εξελίξεις στις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ.<br /><br />Η εφημερίδα Milliyet, αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ύλης της για το άρθρο-ανάλυση του κ. Σταθακόπουλου που δημοσιεύθηκε στο militaire.gr<br /><br />Τι γράφει η τουρκική εφημερίδα:<br /><br />Το σενάριο «Τουρκία-Ισραήλ» αντηχεί στους ελληνικούς πολιτικούς κύκλους! Ομολογία «αλυσίδας κινδύνου»: «Το πιο πιθανό σημείο»<br /><br />Μια εντυπωσιακή ανάλυση που δημοσιεύτηκε στον ελληνικό τύπο κάνει συγκλονιστικούς ισχυρισμούς για μια πιθανή σύγκρουση μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, εφιστώντας την προσοχή σε μια «αλυσίδα κινδύνων» και στο «πιθανότερο σημείο». Ακολουθούν οι λεπτομέρειες…<br /><br />Η ιστοσελίδα Militaire, με έδρα την Αθήνα, σε ανάλυση του Δρα Δημ. Σταθακόπουλου, έγραψε ότι ακόμη και χωρίς άμεση απόφαση των δύο χωρών να προχωρήσουν σε πόλεμο, ένα μόνο στρατιωτικό περιστατικό επί τόπου θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια αυξανόμενη κρίση.<br /><br />Σύμφωνα με την ανάλυση, οι εντάσεις μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας θα μπορούσαν να κλιμακωθούν σε μια έντονη σύγκρουση όχι μέσω επίσημης κήρυξης πολέμου, αλλά μάλλον εάν οι αμοιβαίες στρατιωτικές ενέργειες καταστούν ανεξέλεγκτες.<br /><br />«Η ΑΛΥΣΙΔΑ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ»<br /><br />To militaire κατέταξε τη στόχευση ενός τουρκικού αεροσκάφους ή στρατιωτικής εγκατάστασης από το Ισραήλ ως μία από τις εξελίξεις που θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια «αλυσίδα κινδύνου», δηλώνοντας ότι «μια διαδικασία αντιποίνων, ξεκινώντας με την απάντηση της Τουρκίας, θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες ισραηλινές επιθέσεις και στη συνέχεια σε νέες τουρκικές απαντήσεις, προκαλώντας σταδιακή επέκταση της σύγκρουσης».<br /><br />Σύμφωνα με την ελληνική έκδοση, το κρίσιμο σημείο δεν είναι μόνο το πού μπορεί να ξεκινήσει αυτή η σύγκρουση, αλλά και σε ποιες περιοχές θα μπορούσε να εξαπλωθεί μόλις ξεκινήσει. Η εκτίμηση του Militaire υποδεικνύει συγκεκριμένα μια περιοχή ως το πρώτο και πιο πιθανό σημείο επαφής.<br /><br />«ΤΟ ΠΙΟ ΠΙΘΑΝΟ ΣΗΜΕΙΟ»<br /><br />Σύμφωνα με το Militaire , το πρώτο και πιθανότερο σημείο άμεσης σύγκρουσης μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας θα μπορούσε να είναι η Συρία. Η ανάλυση σημειώνει ότι η Τουρκία διατηρεί στρατιωτική παρουσία στη Συρία και θεωρεί τη χώρα κρίσιμη περιοχή ασφαλείας, ενώ το Ισραήλ, θεωρώντας τη στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στη Συρία ως απειλή για την ασφάλειά του, δεν επιθυμεί αυτήν την παρουσία.<br /><br />Το σενάριο «Τουρκία-Ισραήλ» αντηχεί στους ελληνικούς πολιτικούς κύκλους! Ομολογία «αλυσίδας κινδύνου»: «Το πιο πιθανό σημείο»<br /><br />Μια εντυπωσιακή ανάλυση που δημοσιεύτηκε στον ελληνικό τύπο κάνει συγκλονιστικούς ισχυρισμούς για μια πιθανή σύγκρουση μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, εφιστώντας την προσοχή σε μια «αλυσίδα κινδύνων» και στο «πιθανότερο σημείο». Ακολουθούν οι λεπτομέρειες…<br /><br />Μείνετε ενημερωμένοι για τις τελευταίες εξελίξεις.<br /><br />Το σενάριο Τουρκίας-Ισραήλ που αντηχεί σε ελληνικούς κύκλους: Παραδοχή μιας αλυσίδας κινδύνων: Το πιο πιθανό σημείο.<br /><br /> Ενώ η ένταση μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ υποδηλώνει μια νέα εξίσωση ασφαλείας σε μια τεράστια γεωγραφική περιοχή που εκτείνεται από τη Συρία έως την Ανατολική Μεσόγειο , ένα αξιοσημείωτο σενάριο σχετικά με το πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί μια πιθανή σύγκρουση έχει παρουσιαστεί στον ελληνικό τύπο.<br /><br />Η εφημερίδα Militaire, με έδρα την Αθήνα, σε ανάλυση του Δρα Δημ. Σταθακόπουλου, έγραψε ότι ακόμη και χωρίς άμεση απόφαση των δύο χωρών να προχωρήσουν σε πόλεμο, ένα μόνο στρατιωτικό περιστατικό επί τόπου θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια αυξανόμενη κρίση.<br /><br />Σύμφωνα με την ανάλυση, οι εντάσεις μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας θα μπορούσαν να κλιμακωθούν σε μια έντονη σύγκρουση όχι μέσω επίσημης κήρυξης πολέμου, αλλά μάλλον εάν οι αμοιβαίες στρατιωτικές ενέργειες καταστούν ανεξέλεγκτες. <a href="https://www.militaire.gr/i-analysi-toy-dimitri-stathakopoyloy-poy-thoryvise-toys-toyrkoys/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><br /><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η ανάλυση του Δημήτρη Σταθακόπουλου που θορύβησε τους Τούρκους.

Μεγάλη εντύπωση προκάλεσε στην Τουρκία η ανάλυση του Δρ Δημήτρη Σταθακόπουλου για τις εξελίξεις στις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ. Η εφημερίδα M...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει μια σύγκρουση Ισραήλ–Τουρκίας και τι θα κάνει το ΝΑΤΟ;

<img height="100" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/08/israel_turkey.jpg" width="745" /><br /><br />Του Δρα <b>Δημ. Σταθακόπουλου </b><br />Από τη Συρία στα κατεχόμενα. Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει μια σύγκρουση Ισραήλ–Τουρκίας και τι θα κάνει το ΝΑΤΟ;<br /><br />Το σενάριο που μπορεί να φέρει την Ελλάδα μπροστά στο πιο δύσκολο στρατηγικό δίλημμα.<br /><br />Μπορεί η σημερινή ένταση Ισραήλ–Τουρκίας να οδηγήσει σε απευθείας στρατιωτική σύγκρουση;<br />Και εάν αυτό συμβεί, θα μπορούσε η κρίση να φτάσει μέχρι την Κύπρο ή ακόμη και στο τουρκικό έδαφος;<br /><br />Δεν πρόκειται πλέον για ένα εντελώς θεωρητικό ερώτημα.<br /><br />Το πρώτο και πιθανότερο σημείο σύγκρουσης είναι η Συρία.<br /><br />Η Τουρκία διατηρεί στρατιωτική παρουσία στη Συρία και εξακολουθεί να θεωρεί τη χώρα κρίσιμο χώρο ασφαλείας. Το Ισραήλ, από την άλλη, έχει καταστήσει σαφές ότι δεν επιθυμεί τη δημιουργία μιας στρατιωτικής πραγματικότητας στη Συρία που θα θεωρεί απειλητική για την ασφάλειά του. Οι δύο χώρες, επομένως, μπορούν να βρεθούν αντιμέτωπες χωρίς καμία από τις δύο να έχει αποφασίσει εξαρχής να ξεκινήσει πόλεμο.<br /><br />Ένα επεισόδιο αρκεί.<br /><br />Ένα τουρκικό αεροσκάφος, μια τουρκική στρατιωτική εγκατάσταση, μια ισραηλινή επιχείρηση που προκαλεί τουρκικές απώλειες και στη συνέχεια τουρκικά αντίποινα.<br /><br />Από εκεί και πέρα αρχίζει η δυναμική της κλιμάκωσης.<br /><br />Από τη Συρία στην Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Το επόμενο ερώτημα είναι εάν μια τέτοια σύγκρουση θα μπορούσε να μεταφερθεί στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Εδώ εμφανίζεται η Κύπρος.<br /><br />Στα κατεχόμενα υπάρχει σημαντική τουρκική στρατιωτική παρουσία. Εάν, σε μια υποθετική ισραηλινοτουρκική σύγκρουση, κάποια εγκατάσταση ή στρατιωτικό μέσο στα κατεχόμενα χρησιμοποιούνταν άμεσα για επιχειρήσεις εναντίον του Ισραήλ, τότε η εγκατάσταση αυτή θα αποκτούσε διαφορετική επιχειρησιακή σημασία.<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα δεν θα ήταν «υπάρχουν Τούρκοι στρατιώτες στα κατεχόμενα;».<br /><br />Θα ήταν:<br /><br />«Χρησιμοποιείται η συγκεκριμένη υποδομή για στρατιωτική επιχείρηση εναντίον του Ισραήλ;»<br /><br />Εάν η απάντηση είναι καταφατική, ένα ισραηλινό πλήγμα δεν θα ήταν πλέον αδιανόητο.<br /><br />Θα ήταν όμως εξαιρετικά επικίνδυνο πολιτικά.<br /><br />Γιατί δεν μιλάμε απλώς για τουρκικό έδαφος ή τουρκική εγκατάσταση. Μιλάμε για περιοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας που βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή.<br /><br />Ένα ισραηλινό πλήγμα εκεί θα δημιουργούσε αμέσως ένα εξαιρετικά σύνθετο τρίγωνο:<br /><br />Ισραήλ – Τουρκία – Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Και στο βάθος θα υπήρχε η Ελλάδα.<br /><br />Και τότε εμφανίζεται το ΝΑΤΟ<br /><br />Το μεγάλο ερώτημα είναι τι θα κάνει η Τουρκία εάν δεχθεί ισραηλινό πλήγμα ;<br /><br />Το Άρθρο 4 θα μπορούσε να αποτελέσει το πρώτο βήμα: διαβουλεύσεις μεταξύ των Συμμάχων όταν η ασφάλεια, η εδαφική ακεραιότητα ή η πολιτική ανεξαρτησία ενός μέλους θεωρείται ότι απειλείται.<br /><br />Εάν όμως η σύγκρουση εξελιχθεί σε πραγματική ένοπλη επίθεση κατά της Τουρκίας, τότε η Άγκυρα θα μπορούσε να θέσει ζήτημα Άρθρου 5.<br /><br />Εδώ όμως υπάρχει μια κρίσιμη παρεξήγηση.<br /><br />Άρθρο 5 δεν σημαίνει αυτομάτως «ΝΑΤΟ εναντίον Ισραήλ».<br /><br />Η Συνθήκη προβλέπει συλλογική άμυνα, αλλά κάθε Σύμμαχος λαμβάνει τα μέτρα που θεωρεί αναγκαία. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν στρατιωτική δύναμη, αλλά δεν υπάρχει αυτόματος μηχανισμός που υποχρεώνει κάθε χώρα να συμμετάσχει σε κοινή πολεμική επιχείρηση.<br /><br />Το ίδιο το ΝΑΤΟ υπογραμμίζει ότι η συνδρομή βάσει του Άρθρου 5 μπορεί να περιλαμβάνει ή να μην περιλαμβάνει χρήση ένοπλης βίας.<br /><br />Και στη Σύνοδο της Άγκυρας, τον Ιούλιο του 2026, οι ηγέτες των Συμμάχων επανεπιβεβαίωσαν τη «σιδηρά» δέσμευσή τους στη συλλογική άμυνα.<br /><br />Το ελληνικό δίλημμα:<br /><br />Και εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της υπόθεσης.<br /><br />Η Ελλάδα είναι σύμμαχος της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Ταυτόχρονα, η στρατηγική σχέση Ελλάδας–Ισραήλ έχει αναβαθμιστεί σημαντικά. Η συμφωνία της 31ης Αυγούστου 2026 για την Ασπίδα του Αχιλλέα/Achilles Shield, ύψους περίπου €3 δισ., αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του βάθους αυτής της αμυντικής συνεργασίας.<br /><br />Εάν λοιπόν το Ισραήλ επιτεθεί στην Τουρκία και η Άγκυρα ζητήσει ενεργοποίηση του Άρθρου 5, η Αθήνα θα βρεθεί μπροστά σ’ ένα πρωτοφανές δίλημμα.<br /><br />Να στηρίξει τη σύμμαχο Τουρκία ή να αποφύγει οποιαδήποτε εμπλοκή σε στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον του Ισραήλ;<br /><br />Η απάντηση δεν είναι υποχρεωτικά «το ένα ή το άλλο».<br /><br />Η Ελλάδα θα μπορούσε να συμμετάσχει σε μορφές συλλογικής άμυνας χωρίς να συμμετάσχει σε επιθετικές επιχειρήσεις κατά του Ισραήλ.<br /><br />Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει επιτήρηση, πληροφορίες, προστασία υποδομών, αεράμυνα ή άλλες αμυντικές αποστολές, ανάλογα με την απόφαση των Συμμάχων.<br /><br />Το εφιαλτικό ντόμινο:<br />Το πραγματικά επικίνδυνο σενάριο θα μπορούσε να εξελιχθεί ως εξής:<br /><br />Σύγκρουση Ισραήλ–Τουρκίας στη Συρία.<br /><br />Τουρκικά αντίποινα.<br /><br />Επέκταση της αντιπαράθεσης στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Χρήση τουρκικών στρατιωτικών υποδομών στα κατεχόμενα.<br /><br />Ισραηλινό πλήγμα σε συγκεκριμένο τουρκικό στρατιωτικό στόχο στην Κύπρο.<br /><br />Τουρκική επίκληση του Άρθρου 5.<br /><br />Κρίση μέσα στο ίδιο το ΝΑΤΟ.<br /><br />Και τότε η Ελλάδα θα βρεθεί στο κέντρο της κρίσης.<br />Όχι μόνο επειδή είναι ΝΑΤΟϊκός σύμμαχος της Τουρκίας και στρατηγικός εταίρος του Ισραήλ.<br /><br />Αλλά επειδή είναι ταυτόχρονα εγγυήτρια δύναμη της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Αυτό είναι που κάνει την Ανατολική Μεσόγειο τόσο ευαίσθητη.<br /><br />Δεν χρειάζεται να υπάρξει απόφαση Ισραήλ ή Τουρκίας για γενικευμένο πόλεμο.<br /><br />Μπορεί να αρκεί μια αλυσίδα στρατιωτικών ενεργειών και αντιποίνων.<br /><br />Η Συρία είναι σήμερα το πιθανότερο σημείο ανάφλεξης.<br /><br />Τα κατεχόμενα θα μπορούσαν να αποτελέσουν τον μεγάλο πολλαπλασιαστή της κρίσης.<br /><br />Η Τουρκία θα μπορούσε να μεταφέρει το ζήτημα στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Και τότε η Ελλάδα θα βρεθεί μπροστά σ’ ένα από τα πιο δύσκολα στρατηγικά διλήμματα που μπορεί να αντιμετωπίσει ένα κράτος-μέλος της Συμμαχίας:<br />πώς υπερασπίζεσαι τη συμμαχική σου υποχρέωση χωρίς να βρεθείς σε πόλεμο με έναν άλλο στρατηγικό σου εταίρο;<br /><br />Το ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο θεωρητικό.<br />Είναι ένα σενάριο για το οποίο η Αθήνα οφείλει να έχει ήδη κάνει τους υπολογισμούς της.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει μια σύγκρουση Ισραήλ–Τουρκίας και τι θα κάνει το ΝΑΤΟ;

Του Δρα Δημ. Σταθακόπουλου Από τη Συρία στα κατεχόμενα. Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει μια σύγκρουση Ισραήλ–Τουρκίας και τι θα κάνει το ΝΑΤΟ; ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πολλαπλά μηνύματα από την Αίγυπτο προς την Τουρκία. ΔΕΝ της άρεσαν

<a href="https://www.ertnews.gr/wp-content/uploads/2026/09/7079754-1024x683.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="683" data-original-width="1024" height="111" src="https://www.ertnews.gr/wp-content/uploads/2026/09/7079754-1024x683.jpg" width="721" /></a><br /><br /><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Πολλαπλό μήνυμα από το Ελ Αλαμέιν, με παραλήπτη και την Άγκυρα, στάλθηκε χθες από την Άτυπη Συνάντηση Κορυφής της Τριμερούς Ελλάδας-Αιγύπτου-Κύπρου.<br /><br />Την ώρα που η Τουρκία εντείνει κάθε λογής πιέσεις για πλήρη αποκατάσταση των σχέσεων με την Αίγυπτο και ένταξή της στη Συμμαχία της Μέκκας, και ο Τ. Ερντογάν ακόμη και την παραμονή της σύγκλησης της Τριμερούς έβλεπε προσπάθειες περικύκλωσης της Τουρκίας, εξαπολύοντας απειλές, Ελλάδα-Αίγυπτος και Κύπρος έστειλαν μήνυμα σταθερότητας, ειρηνικής συνεργασίας και κοινής προοπτικής για την περιοχή της Αν. Μεσογείου, με γνώμονα τον σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου και τον σεβασμό της ακεραιότητας των κρατών.<br /><br />Ο Κυρ. Μητσοτάκης επέλεξε το βήμα αυτό για να δηλώσει, παρουσία των Αλ Σίσι και Ν. Χριστοδουλίδη, ότι η οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών μπορεί να επιτυγχάνεται με διάλογο και τελικά με σεβασμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών, φέρνοντας ως παράδειγμα την τμηματική οριοθέτηση Ελλάδας-Αιγύπτου. Και τόνισε ότι η «Ελλάδα δεν απειλεί κανέναν, επιδιώκει τη σταθερότητα μέσα από λειτουργικές σχέσεις καλής γειτονίας, πάντα με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Σταθερότητα, ωστόσο, δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση υποχωρητικότητα ούτε ανοχή σε τετελεσμένα. Συνεπώς, η Ελλάδα δεν φοβάται ούτε να υπερασπιστεί τις θέσεις της με αυτοπεποίθηση ούτε και να συνομιλήσει. Είναι οι δύο όψεις μιας υπεύθυνης εξωτερικής πολιτικής».<br /><br />Η κοινή στάση των τριών χωρών στο θέμα των οριοθετήσεων διατυπώθηκε και στο Κοινό Ανακοινωθέν, όπου επαναλαμβάνεται ότι «οποιεσδήποτε Συμφωνίες ή Μνημόνια Συνεργασίας σχετικά με την οριοθέτηση της θαλάσσιας δικαιοδοσίας θα πρέπει να συμφωνούνται με βάση το διεθνές δίκαιο, περιλαμβανομένης της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS)».<br /><br />Στο ίδιο Ανακοινωθέν υπάρχει ρητή αναφορά και στο Κυπριακό, καθώς οι τρεις χώρες υποστηρίζουν τις προσπάθειες για την «επίτευξη μιας συνολικής διευθέτησης του Κυπριακού προβλήματος στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών, βασισμένη στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας».<br /><br />Ιδιαίτερα ισχυρό, όμως, ήταν και το μήνυμα για την ανθεκτικότητα και την προοπτική του τριμερούς σχήματος συνεργασίας Ελλάδας-Αιγύπτου-Κύπρου σε ένα μεταβαλλόμενο και με μεγάλες ανατροπές γεωπολιτικό περιβάλλον.<br /><br />Για την Αθήνα και τη Λευκωσία ήταν σημαντικό να διερευνηθούν και σε ανώτατο επίπεδο οι προθέσεις της αιγυπτιακής ηγεσίας, μετά από μια περίοδο διαρκούς και θεαματικής βελτίωσης των σχέσεων της χώρας με την Τουρκία και τη διαμόρφωση νέων ισορροπιών στον μουσουλμανικό κόσμο και στη Μ. Ανατολή, μετά την υπογραφή της Συμφωνίας της Μέκκας (Τουρκία-Σ. Αραβία-Πακιστάν) και τις πιέσεις που δέχεται το Κάιρο προκειμένου να συμμετάσχει σε αυτό που ονομάστηκε «σουνιτικό ΝΑΤΟ».<br /><br />Αντιθέτως, ο πρόεδρος Αλ Σίσι δεν έδωσε το πράσινο φως για την ένταξη της Αιγύπτου σε αυτό το τριμερές σχήμα, θέλοντας να διαφυλάξει την αυτονομία της Αιγύπτου και αποφεύγοντας μια σοβαρή ρήξη στις σχέσεις της με το Ισραήλ και διατάραξη των σχέσεων με τα ΗΑΕ, την Ινδία, αλλά και την Ελλάδα και την Κύπρο.<br /><br />Μέχρι τώρα, μέσω διπλωματικών επαφών, δίνονταν διαβεβαιώσεις ότι οι κινήσεις και οι πρωτοβουλίες της αιγυπτιακής κυβέρνησης δεν επηρεάζουν τη βούλησή της για συνέχιση και ενίσχυση της Τριμερούς συνεργασίας με την Ελλάδα και την Κύπρο, κάτι που επιβεβαίωσε και ο ίδιος ο πρόεδρος Αλ Σίσι στις χθεσινές συναντήσεις.<br /><br />Η Αθήνα κατανοεί πλήρως τη στάση της αιγυπτιακής πλευράς, αλλά και την ανάγκη να ελιχθεί σε αυτό το εξαιρετικά δύσκολο και ρευστό περιβάλλον, και ο στόχος είναι ακριβώς να μην διαταραχθεί και, πολύ περισσότερο, να μην απειληθεί αυτή η υψηλού επιπέδου στρατηγική σχέση μεταξύ των δύο χωρών, που έχει επιτευχθεί την τελευταία τουλάχιστον δεκαετία.<br /><br />Και από αιγυπτιακής πλευράς υπάρχει αντίστοιχη κατανόηση για τις σχέσεις της Αθήνας και της Λευκωσίας με το Ισραήλ, καθώς υπάρχει επίσης σαφής διαφοροποίηση από τις αμφιλεγόμενες επιλογές του Ισραήλ τόσο στη Γάζα όσο και στη Δ. Όχθη και στον Λίβανο, όπου η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν αναπτύξει πρωτοβουλίες για τη σταθεροποίηση και την ασφάλεια της χώρας. Εξάλλου, η Αίγυπτος είναι η χώρα που γειτνιάζει με το Ισραήλ (στη Γάζα) και, παρά τα όσα έχουν συμβεί τα τελευταία τρία χρόνια, δεν έχει διακόψει τις διπλωματικές σχέσεις με το Τελ Αβίβ, θέλοντας να διατηρεί σε κάθε περίπτωση ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας.<br /><br />Η Αίγυπτος παραμένει η μεγαλύτερη αραβική χώρα, σε κρίσιμη γεωπολιτική θέση, έχοντας σημαντικό ρόλο στη Μ. Ανατολή, στον Κόλπο, στην Ερυθρά Θάλασσα, αλλά και στη Βόρεια και Ανατολική Αφρική. Επίσης, έχει βαρύνουσα θέση σε σχήματα όπως ο Οργανισμός Αφρικανικών Κρατών, η Ισλαμική Διάσκεψη και ο Αραβικός Σύνδεσμος και, φυσικά, με την ολοένα αυξανόμενη στρατιωτική ισχύ μετατρέπεται σε ισχυρό σταθεροποιητικό παράγοντα στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Η Τριμερής συνεργασία Ελλάδας-Αιγύπτου-Κύπρου έχει επιδείξει ισχυρή ανθεκτικότητα και η συνάντηση στο Ελ Αλαμέιν έδειξε ότι οι τρεις χώρες επιδιώκουν να έχουν σταθερή και σε ανώτατο επίπεδο συνεννόηση για μείζονες εξελίξεις στην περιοχή. Η 11η Τριμερής Συνάντηση Κορυφής προγραμματίζεται για το επόμενο διάστημα στην Κύπρο, ενώ στις 21 και 22 Σεπτεμβρίου θα πραγματοποιηθεί στο Κάιρο η 6η Τριμερής Συνάντηση υπουργών Άμυνας Κύπρου, Ελλάδας και Αιγύπτου, η πρώτη μετά το 2022.<br /><br />Η συνάντηση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς θα αποτελέσει βήμα για την επίσπευση της συνεργασίας, με προγραμματισμό κοινών ασκήσεων, συνεκπαίδευσης, θαλάσσιας ασφάλειας και αντιμετώπισης συμβατικών και υβριδικών απειλών.<br /><br />Στις 25 Σεπτεμβρίου προγραμματίζεται επίσης τριμερής συνάντηση των τριών υπουργών Εξωτερικών στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη.<br /><br />Για την Ελλάδα δεν είναι σημαντική μόνο η συνεργασία με την Αίγυπτο στην Αν. Μεσόγειο έναντι αναθεωρητισμών που αναβιώνουν νεοοθωμανικά οράματα, αλλά και στη Λιβύη, όπου υπάρχει κοινή προσέγγιση για την επίλυση του πολιτικού προβλήματος της χώρας, την αποκατάσταση της ενότητάς της και την αποφυγή ξένων παρεμβάσεων.<br /><br />Επίσης, στο μεταναστευτικό είναι κρίσιμος ο ρόλος της Αιγύπτου, καθώς οι ροές που διακινούνται μέσω των ανατολικών λιμανιών της Λιβύης προέρχονται κυρίως από την Αίγυπτο.<br /><br />Εξαιρετικά σημαντικό στοιχείο της Τριμερούς Συνεργασίας είναι ο τομέας της ενέργειας. Ήδη η Κύπρος έχει υπογράψει συμφωνία για μεταφορά του φυσικού αερίου από το κοίτασμα Κρόνος στην Αίγυπτο, όπου, μετά την υγροποίησή του, το αέριο θα εξάγεται προς την Ευρώπη, πιθανότατα με πρώτο σταθμό την Ελλάδα, προσφέροντας μια εναλλακτική πηγή για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης.<br /><br />Έργο υψηλής προτεραιότητας, με την προσωπική στήριξη και του προέδρου Αλ Σίσι, είναι και η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Αιγύπτου με το καλώδιο GREGY, που υλοποιεί ο Όμιλος Κοπελούζου και, με ορίζοντα το 2031, φιλοδοξεί να μεταφέρει στην Ελλάδα 5 GW καθαρής ηλεκτρικής ενέργειας, που θα παράγεται με αιολική και ηλιακή ενέργεια στην Αίγυπτο.<br /><br />Δύο έργα υψηλής σημασίας και με γεωπολιτικό αποτύπωμα, καθώς θα πρόκειται για την πρώτη εμπορική εκμετάλλευση κοιτασμάτων στην Κυπριακή ΑΟΖ, την οποία αμφισβητεί και μέρος της διεκδικεί παράνομα η Τουρκία, αλλά και για την πρώτη μεγάλη διασύνδεση της Ελλάδας απευθείας με τη Β. Αφρική, κάτι που θα ενισχύσει και πολιτικά αντίστοιχα έργα διασυνδεσιμότητας, όπως ο GSI, τον οποίο μέχρι τώρα εμποδίζει η Τουρκία, βάσει του δόγματος ότι «κανένα ενεργειακό έργο δεν γίνεται στην Αν. Μεσόγειο χωρίς την έγκριση ή την ανοχή της Τουρκίας».<br /><br />Σε ό,τι αφορά και στη Λιβύη, όπου και οι τρεις χώρες έχουν συγκλίνουσες θέσεις, ο ίδιος ο πρόεδρος Αλ Σίσι τόνισε κατηγορηματικά ότι πρέπει να υπάρξει πλήρης αποχώρηση ξένων στρατιωτικών δυνάμεων και μισθοφόρων, αναφορά που παραπέμπει στην αποχώρηση και των τουρκικών δυνάμεων που επιχειρούν με την παρουσία τους, να επηρεάσουν τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα της Β. Αφρικής.<br /><br />Σε ένα τόσο περίπλοκο και ευμετάβλητο γεωπολιτικό περιβάλλον, ποτέ δεν αποκλείονται οι δυσάρεστες εκπλήξεις και οι ανατροπές. Όμως, τουλάχιστον για το ορατό μέλλον, είναι σαφές ότι η Αίγυπτος, παρά τις πιέσεις αλλά και τον πειρασμό που ίσως δημιουργούν σε μια ελίτ του Καΐρου οι προτάσεις της Άγκυρας για «διαμοιρασμό» της Ανατολικής Μεσογείου, αποκλείοντας την Ελλάδα και την Κύπρο, παραμένει συνεπής στη στρατηγική σχέση η οποία έχει αναπτυχθεί με την Ελλάδα και την Κύπρο.<br /><br />Η οποία δεν στρέφεται εναντίον άλλων χωρών, όμως προβάλλει ένα συγκεκριμένο υπόδειγμα για το μέλλον της περιοχής…<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><br /><br />

Πολλαπλά μηνύματα από την Αίγυπτο προς την Τουρκία. ΔΕΝ της άρεσαν

Νίκος Μελέτης Πολλαπλό μήνυμα από το Ελ Αλαμέιν, με παραλήπτη και την Άγκυρα, στάλθηκε χθες από την Άτυπη Συνάντηση Κορυφής της Τριμερούς Ελ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επίσημη τοποθέτηση του ισραηλινού ΥΠΑΜ για τους “source codes”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSpqO-LlwlBL6a_HPxDbJooqK8FHt9sdp0FQCDnYSfP_mefZDjbPwZt4R3Z&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="678" height="102" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSpqO-LlwlBL6a_HPxDbJooqK8FHt9sdp0FQCDnYSfP_mefZDjbPwZt4R3Z&s=10" width="734" /></a></div><div><br /></div>Προσπάθεια να διευκρινίσει τις πραγματικές διαστάσεις στο θέμα της παραχώρησης ή μη στην Ελλάδα του πηγαίου κώδικα των ισραηλινών συστημάτων που θα αποτελέσουν την «Ασπίδα του Αχιλλέα» (“Achilles Shield”, όπως αναφέρεται), καταβάλλει το ισραηλινό υπουργείο Άμυνας, μέσω δήλωσης «προς τα διεθνή μίντια» της εκπροσώπου του, Νίνας Ζάιντενμπεργκ.<br /><br />Σύμφωνα με την επίσημη δήλωση, τα βασικά σημεία της διμερούς συμφωνίας Ελλάδας και Ισραήλ έχουν ως ακολούθως:<br /><br />Θα υπάρξει μεταφορά ισραηλινής τεχνογνωσίας σε ελληνικές εταιρείες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα. Αυτό περιλαμβάνει επιχειρησιακή εμπειρία που συσσωρεύθηκε τις δεκαετίες ανάπτυξης και επιχειρησιακής αξιοποίησης του συστήματος, καθώς επίσης και την τεχνολογική υποστήριξη που θα επιτρέψει στις ελληνικές εταιρίες την ανάπτυξη λογισμικού διοίκησης και ελέγχου, ώστε ο καινούργιος ελληνικός πηγαίος κώδικας που θα αναπτυχθεί στο πλαίσιο του προγράμματος, μαζί με ενδεχόμενες προσθήκες και τροποποιήσεις, να παραμείνει υπό τον αποκλειστικό ελληνικό έλεγχο και να είναι προσαρμοσμένος στις ελληνικές επιχειρησιακές απαιτήσεις.<br /><br />Επιπρόσθετα, θα πρέπει να τονιστεί, ότι τα τελευταία χρόνια, στο πλαίσιο της διαμόρφωσης της συμφωνίας, υπήρξε συστηματική προσπάθεια να προωθηθεί η μεταφορά τεχνογνωσίας και δεξιότητες σε κατάλληλες ελληνικές εταιρίες, οι οποίες θα ενσωματωθούν στην παραγωγή της αρχιτεκτονικής που θα παραδοθεί στην Ελλάδα.<br /><br />Οι ισχυρισμοί που εγέρθηκαν τις τελευταίες ημέρες και αφορούν τον πηγαίο κώδικα που αφορά τα συστήματα που επιχειρούν με τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις, δεν σχετίζονται με τη συμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα», στο πλαίσιο της οποίας θα αναπτυχθεί αποκλειστικά ελληνικός πηγαίος κώδικας με ισραηλινή υποστήριξη.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η επίσημη τοποθέτηση του ισραηλινού ΥΠΑΜ για τους “source codes”

Προσπάθεια να διευκρινίσει τις πραγματικές διαστάσεις στο θέμα της παραχώρησης ή μη στην Ελλάδα του πηγαίου κώδικα των ισραηλινών συστημάτων...

Διαβάστε την συνέχεια

“Αφού η Άγκυρα μας κουνά το δάχτυλο είμαστε σε καλό δρόμο”…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRH_Wh3q08W1sbN46eE9WaoJqIrsXYf0BpjOQX1_sH3MLHygcEPrtQoyf0&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="106" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRH_Wh3q08W1sbN46eE9WaoJqIrsXYf0BpjOQX1_sH3MLHygcEPrtQoyf0&s=10" width="751" /></a></div><div><br /></div>Ο Τούρκος Πρόεδρος με επιθετική δήλωση χθές, απάντησε στον Έλληνα Πρωθυπουργό ο οποίος πριν μερικές ημέρες επανέλαβε το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα Χωρικά Ύδατα στα 12 ν.μ.<br /><br />ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΚΑΜΠΟΥΡΙΔΗ<br /><br />Ακολούθησε ομαδική αντίδραση στην δήλωση αυτή του Έλληνα Πρωθυπουργού από φιλοερντογανικα ΜΜΕ, τα οποία ανέβασαν τους τόνους προβάλλοντας πολεμικά σενάρια εναντίον της Ελλάδας. Ο Ερντογάν μετά την χθεσινή συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ανέφερε ότι η Τουρκία δεν θα δεχθεί την περικύκλωση της στοχοποιώντας την Ελλάδα και το Ισραήλ…<br /><br />Η Τουρκία έχει επαναφέρει την επιθετική ρητορική της περιόδου 2020 – 2022. Τότε η Ελλάδα κάτω από την τουρκική πίεση ζήτησε συζητήσεις με την Τουρκία και φτάσαμε στην Διακήρυξη Φιλίας των Αθηνών. Τώρα η Τουρκία πιέζει στην ίδια λογική.<br /><br />Να ζητήσει η Ελλάδα συνομιλίες και άρση της τουρκικής πίεσης με την Άγκυρα να θέτει δύο όρους:<br /><br />1. Δέσμευση της Αθήνας για ακύρωση του προγράμματος εξοπλισμού των νησιών μας με νέα συστήματα ισραηλινής κατασκευής και διάρρηξη του άξονα με το Ισραήλ.<br /><br />2. Δέσμευση της Αθήνας για μη επέκταση των Χωρικών μας Υδάτων στα 12 ν.μ.<br /><br />Σε αυτή τη λογική πραγματοποιήθηκε και η επίσκεψη του Διοικητή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών της Τουρκίας (ΜΙΤ), Ι. Καλιν στην Αθήνα. Πρέπει να συνεχίσουμε αταλάντευτα την στρατηγική μας στη βάση του άξονα Ελλάδα – Κύπρος – Ισραήλ και τον εξοπλισμό των νησιών μας.<br /><br />Η Τουρκία υψώνει την ένταση γιατί η Ελλάδα ενισχύεται. Αφού η Άγκυρα “μας κουνάει το δάχτυλο” σημαίνει ότι είμαστε σε καλό δρόμο…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Αφού η Άγκυρα μας κουνά το δάχτυλο είμαστε σε καλό δρόμο”…

Ο Τούρκος Πρόεδρος με επιθετική δήλωση χθές, απάντησε στον Έλληνα Πρωθυπουργό ο οποίος πριν μερικές ημέρες επανέλαβε το δικαίωμα της Ελλάδας...

Διαβάστε την συνέχεια