Υπάρχει ελληνική στρατηγική για το αμυντικό σύμφωνο των τριών;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQutJUeJStQoqOKZKGb3Y28jS2Bv5y-UjCqP_tvoBlPWJceTnTdLCq1Nz0p&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="415" data-original-width="739" height="89" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQutJUeJStQoqOKZKGb3Y28jS2Bv5y-UjCqP_tvoBlPWJceTnTdLCq1Nz0p&s=10" width="745" /></a></div><div><br /></div>Που βρίσκεται η ελληνική στρατηγική απέναντι στην αμυντική συμφωνία Σαουδικής Αραβίας-Τουρκίας-Πακιστάν; – Η υπογραφή της Συμφωνίας Κοινής Άμυνας της Μέκκας μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν, στο πλαίσιο μιας ήδη εξελισσόμενης στρατηγικής σύγκλισης, αποτελεί εξέλιξη ιδιαίτερης γεωπολιτικής σημασίας.<br /><br /><b>Θωμάς Χατζηαθανασίου</b><br /> αντιπτέραρχος ε.α. <br /><br />Η συμφωνία προβλέπει ότι ένοπλη επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων, ενισχύοντας τη μεταξύ τους αμυντική συνεργασία και την αρχή της συλλογικής αποτροπής. Οι ακριβείς στρατιωτικές υποχρεώσεις που θα προκύπτουν σε περίπτωση επίθεσης δεν έχουν ακόμη εξειδικευθεί, γεγονός που δεν μειώνει τη συμβολική και στρατηγική σημασία της συμφωνίας.<br /><br />Η εξέλιξη εντάσσεται σε μια ήδη εξελισσόμενη στρατηγική σύγκλιση και συμβάλλει στη διαμόρφωση μιας νέας περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφάλειας από τον Κόλπο έως τη Νότια Ασία. Για την Ελλάδα δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για τη θέση και την επιρροή της στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα έχει το ενδεχόμενο διεύρυνσης του σχήματος. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν δήλωσε ότι η Αίγυπτος θα μπορούσε να ενταχθεί στη νέα συμφωνία, εφόσον επιλυθούν ορισμένα τεχνικά ζητήματα. Η δήλωση αυτή αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς Αίγυπτος, Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Πακιστάν συμμετέχουν ήδη στο τετραμερές σχήμα R4, του οποίου η τέταρτη υπουργική συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο στις 21 Ιουνίου 2026.<br /><br />Η Αίγυπτος δεν έχει μέχρι σήμερα προσχωρήσει στη Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας. Εάν όμως το πράξει, η εξέλιξη θα αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα. Θα συνδέσει ακόμη στενότερα την Τουρκία με έναν ευρύτερο περιφερειακό μηχανισμό στον οποίο θα συμμετέχει και η Αίγυπτος, επηρεάζοντας άμεσα τις ισορροπίες από την Ανατολική Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα έως τον Κόλπο.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι η Αίγυπτος θα καταστεί αντίπαλος της Ελλάδας ή ότι θα εγκαταλείψει τις στρατηγικές σχέσεις της με την Αθήνα. Η διεθνής πολιτική δεν λειτουργεί με όρους μηδενικού αθροίσματος. Σημαίνει, όμως, ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένες τις σημερινές ισορροπίες ούτε να αντιμετωπίζει τις εξελίξεις στην περιοχή αποσπασματικά.<br /><br />Από το 2021, ελληνική πυροβολαρχία Patriot και ελληνικό προσωπικό συμβάλλουν στην προστασία κρίσιμων υποδομών που συνδέονται με την ασφάλεια εφοδιασμού καυσίμων στη Σαουδική Αραβία, στο πλαίσιο της ελληνοσαουδαραβικής αμυντικής συνεργασίας.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Σαουδική Αραβία συνάπτει με την Τουρκία και το Πακιστάν έναν μηχανισμό αμοιβαίας αμυντικής δέσμευσης, με την Τουρκία να διατηρεί απέναντι στην Ελλάδα την απειλή πολέμου σε περίπτωση επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων, να αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και να θέτει ζητήματα ελληνικής κυριαρχίας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />Η εξέλιξη αυτή δεν ακυρώνει τη στρατηγική σχέση Ελλάδας–Σαουδικής Αραβίας. Αναδεικνύει, όμως, ένα ευρύτερο ερώτημα: κατά πόσο οι ελληνικές διμερείς σχέσεις μεταφράζονται σε πραγματικό στρατηγικό αποτέλεσμα.<br /><br />Το ίδιο ερώτημα αφορά ακόμη περισσότερο την Αίγυπτο. Η Ελλάδα έχει επενδύσει σημαντικά στην ελληνοαιγυπτιακή στρατηγική σχέση και στην τριμερή συνεργασία Ελλάδας–Κύπρου–Αιγύπτου. Το Κάιρο αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου, ενώ η γεωγραφική του θέση το καθιστά σημαντικό παράγοντα για τη Λιβύη, την Ερυθρά Θάλασσα και την ευρύτερη Μέση Ανατολή.<br /><br />Εάν η Αίγυπτος ενταχθεί τελικά στη Συμφωνία της Μέκκας, η εξέλιξη δεν θα αφορά πλέον μόνο τον Κόλπο και τη Νότια Ασία. Θα αποκτήσει άμεση διάσταση για την Ανατολική Μεσόγειο και θα ενισχύσει την εκτίμηση ότι η Τουρκία επιδιώκει να διευρύνει το στρατηγικό της αποτύπωμα πολύ πέρα από το άμεσο γεωγραφικό της περιβάλλον.<br /><br />Η Ελλάδα διαθέτει ένα σημαντικό δίκτυο σχέσεων με την Αίγυπτο, τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τη Γαλλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κύπρο, το Ισραήλ και άλλους περιφερειακούς εταίρους. Είναι ταυτόχρονα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι αν η Ελλάδα έχει εταίρους.<br /><br />Το ερώτημα είναι αν διαθέτει συνεκτική στρατηγική που να συνδέει αυτές τις σχέσεις σε μια ενιαία αντίληψη για την περιφερειακή ασφάλεια. Η νέα Συμφωνία της Μέκκας δείχνει ότι το περιβάλλον ασφαλείας στην ευρύτερη περιοχή μεταβάλλεται γρήγορα. Η Τουρκία ενισχύει τις σχέσεις της με σημαντικές αραβικές και μουσουλμανικές χώρες και επιδιώκει να διευρύνει το περιφερειακό στρατηγικό της αποτύπωμα.<br /><br />Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια μιας εξωτερικής πολιτικής που απλώς αντιδρά εκ των υστέρων στις εξελίξεις. Δεν χρειάζεται να δημιουργήσει έναν «αντιτουρκικό άξονα». Χρειάζεται, όμως, να γνωρίζει ποια θέση θέλει να καταλαμβάνει στην αναδυόμενη αρχιτεκτονική ασφάλειας της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο «πού βρίσκεται η ελληνική στρατηγική;». Είναι εάν η Ελλάδα διαμορφώνει τις περιφερειακές εξελίξεις ή απλώς προσαρμόζεται σε αυτές.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Υπάρχει ελληνική στρατηγική για το αμυντικό σύμφωνο των τριών;

Που βρίσκεται η ελληνική στρατηγική απέναντι στην αμυντική συμφωνία Σαουδικής Αραβίας-Τουρκίας-Πακιστάν; – Η υπογραφή της Συμφωνίας Κοινής Ά...

Διαβάστε την συνέχεια

Κακό στην άμμο να χτίζεις παλάτια! Οι Χούθι καταλύτης, η Τουρκία έκθετη.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQDc10pt64lICnMiYZqKPyDBc7m4Vq8cMyOtrTBdU8VY_-GXQTpiQE50n8&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="393" data-original-width="780" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQDc10pt64lICnMiYZqKPyDBc7m4Vq8cMyOtrTBdU8VY_-GXQTpiQE50n8&s=10" width="758" /></a></div><div><br /></div>Τα προβλήματα για την Συμφωνία της Μέκκα άρχισαν ήδη πριν καλά-καλά στεγνώσει το μελάνι από την υπογραφή της… Εκτός κι αν η Τουρκία εμπλακεί στρατιωτικά με τους Χούθι, τους στενούς συμμάχους του Ιράν!<br /><br /><div>Εν μέσω του αδιεξόδου στο Ορμούζ, οι Χούθι κλιμακώνουν κατά της Σαουδικής Αραβίας και απειλούν να επεκτείνουν την ενεργειακή «ασφυξία» στην Ερυθρά Θάλασσα, με το βλέμμα να στρέφεται αναπόφευκτα στο νεοσύστατο Σύμφωνο της Μέκκας και την ασάφεια που περιβάλλει τη ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής μεταξύ τριών εκ των τεσσάρων μεγάλων σουνιτικών δυνάμεων – της Σαουδικής Αραβίας, της Τουρκίας και του Πακιστάν, με την Αίγυπτο να παραμένει, τουλάχιστον επί του παρόντος, εκτός, γράφει η Ευαγγελία Μπίφη στο <a href="https://www.liberal.gr/diethni-themata/hoythi-kata-saoydikis-arabias-ypo-dokimasia-symfono-tis-mekkas?shem=dsdf,sharefoc,agadiscoversdl,,sh/x/discover/m1/4">Liberal.gr</a><br /><br />Το Σύμφωνο, «προϊόν» του μετασχηματισμού της περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφαλείας που έθεσε σε κίνηση η σφαγή της 7η Οκτωβρίου και επιτάχυνε ο πόλεμος ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν, κινείται στο πνεύμα του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ «όλοι για έναν και ένας για όλους»· δεν αποσαφηνίζει, ωστόσο, τόσο τους όρους ενεργοποίησης της ρήτρας ούτε τη μορφή της συνδρομής που θα καλούνταν να παράσχουν Τουρκία και Πακιστάν – εάν και εφόσον αυτή ζητούνταν επισήμως από το Ριάντ.<br /><br />Προτού ακόμη στεγνώσει το μελάνι της υπογραφής του συμφώνου από τον ντε φάκτο ηγέτη και διάδοχο του σαουδαραβικού θρόνου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον Πακιστανό πρωθυπουργό Σεχμπάζ Σαρίφ, οι υποστηριζόμενοι πό την Τεχεράνη Χούθι της Υεμένης έπληξαν με drone το διυλιστήριο της Saudi Aramco στην Τζαζάν της Σαουδικής Αραβίας για να ακολουθήσουν πολύνεκρες επιθέσεις στο λιμάνι Μόχα της Υεμένης, το οποίο ελέγχεται από δυνάμεις που πρόσκεινται στη διεθνώς αναγνωρισμένη και υποστηριζόμενη από το Ριάντ κυβέρνηση της χώρας<b>. <a href="https://www.liberal.gr/diethni-themata/hoythi-kata-saoydikis-arabias-ypo-dokimasia-symfono-tis-mekkas?shem=dsdf,sharefoc,agadiscoversdl,,sh/x/discover/m1/4">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κακό στην άμμο να χτίζεις παλάτια! Οι Χούθι καταλύτης, η Τουρκία έκθετη.

Τα προβλήματα για την Συμφωνία της Μέκκα άρχισαν ήδη πριν καλά-καλά στεγνώσει το μελάνι από την υπογραφή της… Εκτός κι αν η Τουρκία εμπλακεί...

Διαβάστε την συνέχεια

Το “Σύμφωνο της Άμμου” (Μέκκας) σύνδεσε τρεις “υστερόβουλες” δυνάμεις.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQmdrvuPkqUY3TG4bJsUy6Qe1JhAoLn1j46wKB3-1hzQQ&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="365" data-original-width="547" height="89" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQmdrvuPkqUY3TG4bJsUy6Qe1JhAoLn1j46wKB3-1hzQQ&s=10" width="755" /></a></div><div><br /></div>Το τριμερές ισλαμικό (σουνιτικό) αμυντικό σύμφωνο Σαουδικής Αραβίας με το Πακιστάν αρχικώς και στην συνέχεια με την Τουρκία, δεν αποτελεί στρατηγική πανάκεια έναντι του Ιράν, αλλά καλύπτει διαφορετικές γεωστρατηγικές και σχεδιασμούς. Επίσης δεν στρέφεται κατά των ΗΠΑ και του βασικότερου συμμάχου στην Μέση Ανατολή του Ισραήλ, αφήνοντας ωστόσο πεδίο σε συνομωσιολογικές ισλαμιστικές ερμηνείες για το τι μπορεί να προκύψει στο μέλλον.<br /><br />Γράφει ο <b>Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος</b><br />(Δημοσιογράφος / αμυντικός αναλυτής)<br /><br />Επίκεντρο είναι το Ριάντ, το οποίο δεν έχει υπογράψει ακόμη τις Συμφωνίες του Αβραάμ (ίσως έτσι «διασκεδαστούν» οι ανησυχίες και τελικώς γίνει μέλος αυτών) το οποίο διαθέτει οικονομική, ενεργειακή ισχύ και γεωγραφική θέση ελέγχου δύο κρίσιμων εμπορικών οδών. Τι ζητά το βασίλειο που δεν μπορεί να έχει εξ ιδίων πόρων και δυνατοτήτων; Μισθοφορικές υπηρεσίες, στρατιωτική προστασία από τρίτες χώρες για να συντηρήσει μια γεωστρατηγική ψευδαίσθηση. Ότι με τα χρήματα «αγοράζει ασφάλεια» και μέσω του συμφώνου οι άλλοι δυο συνυπογράφοντες θα προστρέξουν να το προστατέψουν ωσάν να είναι επίθεση στο εδάφους τους.<br /><br />Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι και η ισχύς των υπογραφών και των δεσμεύσεων -δεν έχει δημοσιοποιηθεί το ακριβές κείμενο της συμφωνίας- δοκιμάστηκε και απέδειξε το πρόβλημα της εφαρμογής. Από ποιους και από τι πρακτικά κινδυνεύει το βασίλειο; Από τους proxy του Ιράν τους Χούθι, οι οποίοι συνεχίζουν τα σοβαρά πλήγματα στην ενεργειακή υποδομή της χώρας.<br /><br />Οι «ξυπόλητοι» απειλούν να διαταράξουν ή και να διακόψουν τις οδούς διακομιδής ενεργειακών αγαθών και εν τέλει να καταδείξουν την επιχειρησιακή αδυναμία του Ριάντ θέτοντας σε πλήρη αμφιβολία την έννοια της όποιας αποτροπής. Το βασίλειο δεν προστάτεψαν αποτελεσματικά ούτε οι ΗΠΑ ούτε κάποια άλλη δύναμη.<br /><br />Η Ελλάδα με την συστοιχία Patriot παρήγαγε και συνεχίζει ένα δυσανάλογα μεγάλο επιχειρησιακό αποτέλεσμα, προστατεύοντας στρατηγικές υποδομές στα δυτικά της χώρας. Όμως ο Σαουδάραβας ηγέτης MBS (Mohamed Bin Salman) αποκάλυψε τον εκνευρισμό αλλά και τον φόβο του, όταν διαπίστωσε ότι καμία δύναμις δεν μπορεί να του εγγυηθεί το απυρόβλητο…<br /><br />Το Ριάντ απευθύνθηκε στο Πακιστάν, το οποίο ανέπτυξε δύναμη 8.000 ανδρών, απέστειλε τον περασμένο Απρίλιο μοίρα μαχητικών JF-17 Thunder (16 αεροσκάφη) και ένα αντιαεροπορικό αντιβαλλιστικό σύστημα HQ-9 (αμφότερα κινεζικής κατασκευής) συν αριθμό συστημάτων drones. Η συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών προβλέπει την ανάπτυξη έως 80.000 Πακιστανών στρατιωτών στο βασίλειο. Το αντάλλαγμα είναι πετροδολάρια, οικονομική στήριξη, ενεργειακή υποστήριξη και άλλα συναφή.<br /><br />Να θυμίσουμε ότι το 1998 όταν το Πακιστάν υπέστη κυρώσεις λόγω των πυρηνικών του δοκιμών, δύο μόλις εβδομάδες μετά τις ινδικές, το βασίλειο παρείχε σε ημερήσια βάση 50.000 βαρέλια πετρελαίου δωρεάν. Αξίζει να σημειωθεί ότι το Ριάντ διαθέτει μερικές δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους υγρού καυσίμου DF-3A (εμβελείας 2.500 km) κινεζικής κατασκευής (μυστική προμήθεια το 1988).<br /><br />Το 2007 απέκτησε την νεότερη έκδοση ακριβείας DF-21. Οι επίγειες και υπόγειες εγκαταστάσεις των πυραύλων έχουν καταγραφεί από δορυφόρους. Συνεπώς για την στρατηγική ασφάλεια του το Ριάντ βασίζεται και σε κινεζικά συστήματα, η χώρα παραγωγής διαθέσεως των οποίων αποτελεί το βασικό γεωπολιτικό στόχο της αεροναυτικής επιχειρήσεως των ΗΠΑ κατά του Ιράν. Οι Χούθι προκάλεσαν την ισχύ των υπογραφών και τώρα απομένει να διαπιστώσουμε εάν πρόκειται περί λεκτικής διασφαλίσεως, δηλαδή έπεα πτερόεντα ή περί πρακτικής εφαρμογής.<br /><br />Το βασίλειο απέτυχε το 2015 να περιορίσει τους αντιπροσώπους της Τεχεράνης και απεσύρθη ντροπιασμένο. Ας σημειωθεί ότι και τότε είχε ζητηθεί η στρατιωτική βοήθεια και εμπλοκή του Ισλαμαμπάντ, λαμβάνοντας αρνητική απάντηση. Μάλιστα το κοινοβούλιο (10/04/2015) υποστήριξε ότι παρά την παρουσία Πακιστανικών δυνάμεων στο βασίλειο, δεν θα εμπλέκετο στον Πόλεμο της Υεμένης, αλλά θα υποστήριζε την ακεραιότητα της χώρας εάν δεχόταν επίθεση.<br /><br />Τι έχει άραγε μεταβληθεί έκτοτε έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε, όπως και εάν το βρυχώμενο ποντίκι (Χούθι) έχει τόσο τρομοκρατήσει τον αραβικό λέοντα, που να ζήτησε την σύσταση συμμαχίας ενός «Συμφώνου της Άμμου» (Μέκκας) με σαθρά θεμέλια από την υπογραφή του. Αλλά αυτή είναι μια μόλις πλευρά (της Σαουδαραβικής) και όχι η πλήρης μιας καθόλα εντυπωσιακής σκηνικής παρουσίας τριών υστερόβουλων δυνάμεων με διαφορετικές στοχεύσεις. Θα επανέλθουμε.<br />Δύο υποσημειώσεις<br /><br />1. Οι Χούθι αναλαμβάνουν την ευθύνη για επίθεση με UAV στο διυλιστήριο της Aramco στο Jazan.<br /><br />2. Ο ⁠Τούρκος ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν διευκρίνισε, ότι παρότι η λογική του συμφώνου αντιστοιχεί «τεχνικά» στο Άρθρο 5, η φύση και η έκταση της βοήθειας εξετάζονται κατά περίπτωση.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το “Σύμφωνο της Άμμου” (Μέκκας) σύνδεσε τρεις “υστερόβουλες” δυνάμεις.

Το τριμερές ισλαμικό (σουνιτικό) αμυντικό σύμφωνο Σαουδικής Αραβίας με το Πακιστάν αρχικώς και στην συνέχεια με την Τουρκία, δεν αποτελεί στ...

Διαβάστε την συνέχεια