Το “ισλαμικό ΝΑΤΟ”: Η αμυντική συμφωνία Σαουδαραβίας-Τουρκίας-Πακιστάν.

<img height="233" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/01/saudiki-arabia-tourkia-pakistan-riad-islamiko-nato-SLpress-825x600.jpg" width="757" /><br /><br /><b>ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ</b><br />Το Πακιστάν άναψε το φιτίλι στις 15 Ιανουαρίου, αποκαλύπτοντας ότι βρίσκεται ένα βήμα πριν από τη σύναψη τριμερούς στρατιωτικής συμμαχίας με την Τουρκία και τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Το λεγόμενο «Ισλαμικό ΝΑΤΟ» δεν αποτελεί μια ακόμη περιφερειακή διευθέτηση ασφαλείας, αλλά τη πιο φιλόδοξη – και δυνητικά ανατρεπτική – απόπειρα του Ριάντ να οικοδομήσει μια εναλλακτική αρχιτεκτονική ισχύος, εκτός δυτικών πλαισίων, από την Ερυθρά Θάλασσα έως τη Νότια Ασία, την ώρα που οι ΗΠΑ δείχνουν να αποσύρονται στρατηγικά από τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η υπό διαμόρφωση συμμαχία συνδυάζει την οικονομική ισχύ της Σαουδικής Αραβίας, το πυρηνικό οπλοστάσιο και το εκτεταμένο στρατιωτικό δυναμικό του Πακιστάν, καθώς και τις μαχητικές δυνάμεις της Τουρκίας μαζί με την προηγμένη αμυντική της τεχνολογία. Συγκεκριμένα, η Σαουδική Αραβία αναλαμβάνει τον ρόλο του βασικού χρηματοδότη, το Πακιστάν φέρνει στο τραπέζι περίπου 170 πυρηνικές κεφαλές (σύμφωνα με το SIPRI 2025) και 650.000 εν ενεργεία στρατιωτικό προσωπικό, ενώ η Τουρκία προσθέτει πολύτιμη επιχειρησιακή εμπειρία από τις επιχειρήσεις της σε Συρία και Λιβύη, καθώς και προηγμένα μη επανδρωμένα συστήματα, όπως τα Bayraktar TB2, με εξαγωγές που ξεπέρασαν τα 5 δισ. δολάρια το 2025.<br /><br />Παράλληλα, το Ριάντ προωθεί μια δεύτερη τριμερή στρατιωτική συνεργασία με Αίγυπτο και Σομαλία, με επίκεντρο την ασφάλεια της Ερυθράς Θάλασσας, τον έλεγχο του στρατηγικού στενού Bab al-Mandeb και την ενεργότερη εμπλοκή στον εμφύλιο πόλεμο του Σουδάν.<br /><br />Ο πόλεμος στο Σουδάν ως καταλύτης<br /><br />Καταλύτης για αυτή τη στρατηγική στροφή φαίνεται να είναι η συμφωνία όπλων ύψους 1,5 δισ. δολαρίων που μεσολάβησε η Σαουδική Αραβία για τις Ένοπλες Δυνάμεις του Σουδάν (SAF), οι οποίες διατηρούν δεσμούς με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα. Η συμφωνία προβλέπει την προμήθεια:10 επιθετικών αεροσκαφών Karakorum-8<br />εκπαιδευτικών αεροσκαφών Super Mushshak<br />200 μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones)<br />συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας<br />μαχητικών αεροσκαφών JF-17<br /><br />Οι SAF αντιμετωπίζουν αυξανόμενες δυσκολίες απέναντι στις νέες δυνατότητες μη επανδρωμένων συστημάτων των αντιπάλων τους, των παραστρατιωτικών Δυνάμεων Ταχείας Υποστήριξης (RSF) με τον αριθμό των νεκρών στον εμφύλιο πόλεμο να ξεπερνά τους 20.000, σύμφωνα με στοιχεία του ACLED (Ιανουάριος 2026).<br /><br />Ανησυχία σε Ουάσινγκτον και Τελ Αβίβ<br /><br />Οι εξελίξεις αυτές έχουν σημάνει συναγερμό σε ΗΠΑ και Ισραήλ. Σύμφωνα με δημοσιεύματα των Reuters και Washington Post, Ουάσινγκτον και Τελ Αβίβ φοβούνται ότι η Σαουδική Αραβία απομακρύνεται σταδιακά από τη Δύση, ιδίως μετά την αυξημένη εμπλοκή της στο Σουδάν και τη γεωγραφική επέκταση των στρατηγικών φιλοδοξιών του Vision 2030 – από τη Σομαλία, την Υεμένη και το Ιράκ έως το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές.<br /><br />Αν και δεν έχει υπάρξει ακόμη επίσημη υπογραφή της τριμερούς συμφωνίας, οι συνομιλίες βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο, σύμφωνα με δηλώσεις του Πακιστανού υπουργού Εξωτερικών στις 15 Ιανουαρίου.<br /><br />Το “ισλαμικό ΝΑΤΟ”<br /><br />Όλα αυτά δεν συνιστούν απλώς μια αναδιάταξη περιφερειακής ασφάλειας. Το Ριάντ φαίνεται να επιχειρεί μια συνολική αναμόρφωση της αρχιτεκτονικής ασφαλείας της Μέσης Ανατολής, συσπειρώνοντας σουνιτικές δυνάμεις απέναντι στο Ιράν και τις σιιτικές του συμμαχίες, ενώ ταυτόχρονα περιθωριοποιεί τις συμφωνίες υπό αμερικανική ηγεσία.<br /><br />Η χρονική συγκυρία δεν είναι τυχαία: Ο Ντόναλντ Τραμπ προωθεί το σχέδιο “Board of Peace” και προετοιμάζει αποχώρηση αμερικανικών δυνάμεων από το Ιράκ. Οι νέες συμμαχίες της Σαουδικής Αραβίας αποκαλύπτουν μια σαφή αντιστροφή της έως τώρα δυτικής πορείας της, επιταχύνοντας ροές όπλων προς δυνάμεις με ιδεολογικούς δεσμούς με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και εξασφαλίζοντας τον έλεγχο κρίσιμων θαλάσσιων οδών της Ερυθράς Θάλασσας ταχύτερα απ’ ό,τι θα μπορούσαν να το πετύχουν ακόμη και οι Χούτι.<br /><br />Με τον Τραμπ να απομακρύνεται από τη Μέση Ανατολή, η Σαουδική Αραβία χτίζει το δικό της “Ισλαμικό ΝΑΤΟ”. Πόσα ακόμη σουνιτικά κράτη θα ενταχθούν πριν η δυτική επιρροή επισκιαστεί πλήρως, ή πριν το εγχείρημα καταρρεύσει υπό το βάρος των ίδιων του των αντιφάσεων;<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το “ισλαμικό ΝΑΤΟ”: Η αμυντική συμφωνία Σαουδαραβίας-Τουρκίας-Πακιστάν.

ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ Το Πακιστάν άναψε το φιτίλι στις 15 Ιανουαρίου, αποκαλύπτοντας ότι βρίσκεται ένα βήμα πριν από τη σύναψη τριμερούς στρατιωτικής...

Διαβάστε την συνέχεια

Δεν είναι χάος, είναι σχέδιο: Ο Trump διαλύει εκ των έσω το ΝΑΤΟ, χωρίς να ρίξει σφαίρα, θεατής η Ευρώπη... περιμένει τη σειρά της.

<img height="180" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/85c087c3ee7d54a4d79335f59932b46d_XL.jpg?v=2" width="744" /><br /><br /><div>Ο Trump τα αλλάζει όλα: τη διεθνή τάξη: Το σχέδιο διάλυσης ΝΑΤΟ, ΕΕ - Μας πρόδωσε λένε οι Ευρωπαίοι<br /><br />Ένας χρόνος και κάτι ημέρες έχει συμπληρωθεί από τη συμπλήρωση του δεύτερου έτους της προεδρικής θητείας του Donald Trump.<br />Και είναι πλέον προφανές σε όλους πως ο Αμερικανός πρόεδρος, μετά και την εμφάνιση του στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Davos, δεν επιχειρεί απλώς να αλλάξει την πολιτική των ΗΠΑ.<br />Αλλά έχει βάλει σε εφαρμογή ένα σχέδιο συνολικής ανατροπής της μεταπολεμικής διεθνούς τάξης, όπως αυτή οικοδομήθηκε γύρω από συμμαχίες, κανόνες και θεσμούς μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.<br />Με αιχμή την ωμή ισχύ, τον οικονομικό εκβιασμό και την αμφισβήτηση ακόμη και των πιο στενών συμμάχων των ΗΠΑ, ο Αμερικανός πρόεδρος δείχνει αποφασισμένος να αντικαταστήσει το σύστημα της συνεργασίας με ένα μοντέλο «όποιος αντέξει».<br />Από τους δασμούς και την εργαλειοποίηση της ενέργειας μέχρι τη Γροιλανδία και την ανοιχτή απαξίωση του ΝΑΤΟ, η Ουάσινγκτον εξελίσσεται στα μάτια των πιο πιστών συμμάχων των ΗΠΑ, των Ευρωπαίων - όπως αναφέρει και το Politico - στον «κακό».<br />Πίσω από αυτή την επιθετική τακτική δεν υπάρχει παρορμητισμός, αλλά μια ξεκάθαρη στρατηγική: η επιβολή αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας χωρίς δεσμεύσεις, χωρίς κόστος και χωρίς «βάρη συμμάχων».<br />Ο Trump επενδύει στη σύγχυση, δοκιμάζει αντοχές και μετατρέπει κάθε κρίση σε διαπραγματευτικό όπλο, ακόμη κι αν αυτό διαλύει την ίδια τη συνοχή της Δύσης.<br />Το μήνυμα είναι σαφές: οι παλιοί κανόνες δεν ισχύουν πια και όποιος δεν προσαρμοστεί, θα συνθλιβεί.<br />Το ερώτημα που μένει ανοιχτό δεν είναι αν ο κόσμος αλλάζει, αλλά αν οι υπόλοιποι παίκτες είναι έτοιμοι να ζήσουν με τις συνέπειες του «δόγματος Trump».<br />Ήδη πάντως οι Ευρωπαίοι αντιλαμβάνονται ότι ο Trump δεν είναι με το μέρος τους και ότι… «το Αμερικανικό τους Όνειρο είναι νεκρό».<br /><br />Τι έχει ήδη πετύχει ο Donald Trump<br /><br />Στις 20 Ιανουαρίου του 2025, ο Donald Trump ανέλαβε για δεύτερη φορά την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών.<br />Μέσα σε μόλις ένα τέταρτο της νέας του θητείας, κατάφερε να ανατρέψει συθέμελα την διεθνή πολιτική σκηνή, να αποξενώσει συμμάχους και, ταυτόχρονα, να απογοητεύσει ένα μέρος της ίδιας του της εκλογικής βάσης.<br />Έπειτα από έναν χρόνο διακυβέρνησης, καθίσταται σαφές ότι ο Trump επιχειρεί να ωθήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες προς ένα πιο αυταρχικό μοντέλο εξουσίας.<br />Η κατεύθυνση αυτή αποτελεί άμεση απόρροια της νέας στρατηγικής εθνικής ασφάλειας και της επιθετικής εξωτερικής πολιτικής που υιοθετεί.<br />Όπως έχει σχολιάσει ο Ρώσος αναλυτής Mikhail Leontyev, η πολιτική αυτή μπορεί να είναι ωμή, αλλά δεν στερείται υπολογισμού.<br />Ο Trump εμφανίζεται ως πολιτικός «σερίφης», έτοιμος να διαπραγματευτεί με οποιονδήποτε –ακόμη και με τον «διάβολο»– εφόσον το κρίνει συμφέρον για τις ΗΠΑ.<br />Σε αντίθεση με τον Joe Biden, ο Trump φαίνεται να ασπάζεται μια ακραία εκδοχή του «νόμου της ζούγκλας»: ο καθένας για τον εαυτό του.<br />Οι συμμαχίες δεν είναι αξίες, αλλά εργαλεία, που εγκαταλείπονται ή επαναφέρονται ανάλογα με το εκάστοτε όφελος.<br /><br />Ανατροπή του μεταπολεμικού μοντέλου<br /><br />Αυτό που διαμορφώνεται σήμερα στις ΗΠΑ δεν έχει προηγούμενο στη σύγχρονη ιστορία τους.<br />Αν και υπήρξαν εξαιρέσεις ισχυρής κεντρικής εξουσίας – όπως επί Abraham Lincoln στον Εμφύλιο Πόλεμο ή επί Franklin D. Roosevelt στη Μεγάλη Ύφεση και τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο – η σημερινή κατάσταση θεωρείται μοναδική.<br />Ο Trump αποδόμησε χωρίς εμφανή λόγο ένα διεθνές σύστημα που λειτουργούσε σχεδόν αυτόματα επί 80 χρόνια.<br />Επανέφερε μια λογική «κατάκτησης» και ωμής ισχύος, θυμίζοντας την εποχή της επέκτασης προς τη Δύση.<br />Στο πλαίσιο αυτό, αναδύεται αυτό που αναλυτές περιγράφουν ως άσκηση εξουσίας μέσω πίεσης, απειλών και οικονομικού εκβιασμού.<br />Παρά ταύτα, στο εσωτερικό των ΗΠΑ, ο Trump δεν έχει καταγράψει σημαντικές επιτυχίες.<br />Εξαίρεση αποτελεί η αυστηρή μεταναστευτική πολιτική, αν και συνοδεύεται από αντιδράσεις, καθώς έχουν περικοπεί χιλιάδες θέσεις σε ομοσπονδιακές υπηρεσίες, από δασοφύλακες έως προσωπικό ασφαλείας κρίσιμων υποδομών.<br /><br />«Η Αμερική δεν χρειάζεται συμμάχους»<br /><br />Στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, το State Department προβάλλει τον Trump ως επιτυχημένο ειρηνοποιό.<br />Ωστόσο, οι πραγματικές διπλωματικές επιτυχίες είναι περιορισμένες.<br />Αντίθετα, παρατηρείται επιδείνωση των σχέσεων με βασικούς συμμάχους, χωρίς ουσιαστική πρόοδο ούτε με τη Μόσχα ούτε με το Πεκίνο.<br />Το παραδοσιακό αμερικανικό πλεονέκτημα –η ισχύς μέσω συμμαχιών– φαίνεται να υπονομεύεται.<br />Η Ευρώπη, που μέχρι πρότινος επέλεγε τη μετριοπάθεια για χάρη της διατήρησης του ΝΑΤΟ, αρχίζει να επανεξετάζει τη στάση της. Το ζήτημα της Greenland ενδέχεται να αποτελέσει σημείο καμπής.<br /><br />Ο «ουκρανικός δείκτης»<br /><br />Η στάση του Trump απέναντι στην Ουκρανία δύσκολα θα αλλάξει.<br />Δεν τάσσεται ανοιχτά υπέρ του Κιέβου, αλλά ούτε και υπέρ της Ρωσίας.<br />Συνεχίζει να στηρίζει τον Volodymyr Zelensky περισσότερο από πολιτικό πείσμα, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί προσωπικούς διαύλους επικοινωνίας με τον Vladimir Putin.<br />Ακόμη και αν το Κογκρέσο εγκρίνει νέα πακέτα στήριξης προς την Ουκρανία, η εφαρμογή τους εξαρτάται από τον ίδιο τον πρόεδρο.<br />Και ο Trump έχει αποδείξει ότι δεν διστάζει να αγνοήσει το πολιτικό κόστος ή πτώση δημοτικότητας.<br /><br />Η δοκιμασία του MAGA<br /><br />Η εξωτερική πολιτική Trump έχει προκαλέσει ρωγμές ακόμη και στο εσωτερικό του κινήματος MAGA.<br />Ενώ είχε υποσχεθεί «τέλος στους πολέμους», οι ΗΠΑ εμπλέκονται ξανά σε εντάσεις γύρω από τη Βενεζουέλα, τη Γροιλανδία, την Κούβα και το Μεξικό.<br />Οι πιο σκληροπυρηνικοί υποστηρικτές του βλέπουν σε αυτές τις κινήσεις απόδειξη αμερικανικής ισχύος.<br />Όμως η ιδέα προσάρτησης της Γροιλανδίας δεν βρίσκει ευρεία υποστήριξη ούτε στο Κογκρέσο ούτε στο πολιτικό κατεστημένο.<br /><br />Το δίλημμα των Ευρωπαίων<br /><br />Μιλώντας σε πάνελ συζήτησης στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Davos, ο πρωθυπουργός του Βελγίου Bart de Wever, ο οποίος πρόσφατα υπερασπίστηκε την εθνική κυριαρχία της χώρας του απέναντι στις πιέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για κατάσχεση ρωσικών συναλλαγματικών αποθεμάτων, έθεσε τους Ευρωπαίους μπροστά σε ένα αμφιλεγόμενο και σκληρό δίλημμα: ανάμεσα στον ρόλο του «ευτυχισμένου υποτελούς» των Ηνωμένων Πολιτειών και εκείνον του «δυστυχισμένου σκλάβου» των ίδιων δυνάμεων, χωρίς δικαιώματα και ελευθερίες.<br />«Πιστεύω ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι και πρέπει να πάρει μια απόφαση.<br />Μέχρι σήμερα προσπαθούσαμε να καλοπιάσουμε τον νέο πρόεδρο στον Λευκό Οίκο.<br />Ήμασταν πολύ επιεικείς, ακόμη και στο θέμα των δασμών.<br />Δείξαμε ανοχή, ελπίζοντας να εξασφαλίσουμε τη στήριξή του στον πόλεμο στην Ουκρανία. Τώρα βρισκόμαστε σε πολύ κακή θέση.<br />Εξαρτόμαστε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και γι’ αυτό επιλέξαμε την επιείκεια.<br />Όμως πλέον παραβιάζονται τόσες κόκκινες γραμμές, που το δίλημμα είναι ζήτημα αυτοσεβασμού.<br />Άλλο να είσαι ευτυχισμένος υποτελής και άλλο δυστυχισμένος σκλάβος. Αν υποχωρήσετε τώρα, θα χάσετε την αξιοπρέπειά σας.<br />Και αυτό είναι ίσως το πολυτιμότερο στοιχείο μιας δημοκρατίας», τόνισε ο Βέλγος πρωθυπουργός.<br />Όπως φάνηκε, ελάχιστοι εντός και εκτός της αίθουσας αντιλήφθηκαν την ειρωνεία των λόγων του de Wever, θεωρώντας αυτονόητο ότι η θέση του «υποτελούς» είναι προτιμότερη.<br />Ωστόσο, ο Βέλγος πρωθυπουργός επεδίωκε να αναδείξει κάτι βαθύτερο: ότι η Ευρώπη έχει ξεχάσει τι σημαίνει πραγματική αξιοπρέπεια και αυτοσεβασμός, ανταλλάσσοντάς τα με μια άνετη ζωή κάτω από την αμερικανική ομπρέλα.<br />Σύμφωνα με αυτή τη λογική, η Ευρώπη έχει μετατραπεί εδώ και χρόνια σε υπηρέτη της Αμερικής.<br />Απλώς στο παρελθόν ο «κύριος» φερόταν με καλοσύνη και την τάιζε πλουσιοπάροχα, ενώ σήμερα, ακολουθώντας τα δικά του γεωπολιτικά συμφέροντα, επέλεξε να χρησιμοποιήσει το ραβδί και να αφαιρέσει μέρος της περιουσίας του «υποτελούς».<br /><br />Η παγίδα<br /><br />Το πρόβλημα, όπως επισημαίνεται, είναι ότι αυτή η κατάσταση δεν θα έπρεπε καν να έχει προκύψει, αν οι Ευρωπαίοι δεν είχαν παγιδευτεί σε μια νοοτροπία εξάρτησης, τρέφοντας παράλληλα την αυταπάτη ότι ο υπερατλαντικός «προστάτης» τους θεωρούσε περίπου ίσους.<br />Δεν τους θεωρεί, ούτε τους αντιμετωπίζει ως τέτοιους.<br />Αυτό αποτυπώθηκε με ωμή ειλικρίνεια στη δήλωση του υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ Scott Bessent, ο οποίος υποστήριξε ότι το καλύτερο που μπορούν να κάνουν σήμερα οι Ευρωπαίοι είναι να χαλαρώσουν και να μην προβάλλουν καμία αντίσταση.<br />«Κάντε τη Γροιλανδία μέρος των Ηνωμένων Πολιτειών και δεν θα υπάρξει σύγκρουση, γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι σήμερα η πιο «καυτή» χώρα στον κόσμο, είμαστε η ισχυρότερη χώρα στον κόσμο.<br />Οι Ευρωπαίοι δείχνουν αδυναμία, οι ΗΠΑ δείχνουν δύναμη», δήλωσε χαρακτηριστικά.<br />Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν η Ευρώπη μπορεί πράγματι να αντισταθεί στον Donald Trump – και αν ναι, με ποιον τρόπο.<br />Ακραίες ιδέες, όπως η δημιουργία νέας στρατιωτικής συμμαχίας χωρίς τις ΗΠΑ ή η απόκτηση πυρηνικών όπλων από τη Γερμανία, απορρίπτονται ως μη ρεαλιστικές.<br /><br />Ο ρόλος της Γροιλανδίας<br /><br />Πριν εξεταστούν πιο ρεαλιστικά σενάρια, αξίζει να διευκρινιστεί γιατί η Γροιλανδία έχει αποκτήσει τόσο αιφνιδίως κομβική σημασία για την Ουάσινγκτον.<br />Από καθαρά στρατιωτική σκοπιά, «δεν έχει ουσιαστική σημασία», σύμφωνα με τη Neue Zürcher Zeitung, η οποία σημειώνει ότι η αξία της Γροιλανδίας για τις ΗΠΑ είναι κυρίως συμβολική: δεν προσφέρει στρατιωτικό πλεονέκτημα, αλλά λειτουργεί ως επίδειξη ελέγχου, καθορισμού πολιτικών ορίων και προβολής ισχύος προς συμμάχους και αντιπάλους.<br />Όπως επισημαίνει η εφημερίδα, η πρωτοβουλία Trump δεν αποτελεί στρατιωτικό υπολογισμό, αλλά προσπάθεια επιβολής νέων κανόνων μέσω επιδεικτικής πίεσης.<br />Για την Ευρώπη, το μήνυμα είναι ανησυχητικό: δεν πρόκειται για τη Γροιλανδία καθαυτή, αλλά για το γεγονός ότι οι ισορροπίες και οι δεσμεύσεις στο εσωτερικό της Δύσης δεν θεωρούνται πλέον δεδομένες, ακόμη και μεταξύ συμμάχων.<br /><br />Το τέλος του αμερικανικού ονείρου<br /><br />Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν καταλήξει σε ένα δύσκολο συμπέρασμα: οι Αμερικανοί είναι πλέον οι «κακοί».<br />Σύμφωνα με το Politico, καθώς οι ηγέτες των 27 χωρών της ΕΕ συγκεντρώνονται στις Βρυξέλλες για μια έκτακτη σύνοδο κορυφής σήμερα Πέμπτη 22/1, αυτή η εκτίμηση κυριαρχεί σχεδόν σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.<br />Το αίσθημα φόβου και σκεπτικισμού παραμένει και η σύνοδος θα πραγματοποιηθεί κανονικά, παρά το γεγονός ότι ο Donald Trump δήλωσε αργά το βράδυ της Τετάρτης πως κατέληξε σε συμφωνία για τη Γροιλανδία και ότι τελικά δεν θα επιβάλει δασμούς στις ευρωπαϊκές χώρες — υπογραμμίζοντας ότι η συνάντηση αυτή έχει πλέον ξεπεράσει κατά πολύ την τελευταία κρίση.<br />Οι βλέψεις του προέδρου των ΗΠΑ στη Γροιλανδία, τις οποίες παρουσίασε νωρίτερα την ίδια ημέρα στην Ελβετία, απαιτώντας «άμεσες διαπραγματεύσεις» για την απόκτηση του νησιού, αποτέλεσαν την τελευταία σταγόνα για πολλούς Ευρωπαίους ηγέτες.<br />Καθ’ όλη τη διάρκεια του πρώτου έτους της δεύτερης θητείας του, είχαν προσκολληθεί στην ελπίδα ότι οι χειρότεροι φόβοι τους για τη χώρα που στήριξε την ευρωπαϊκή ασφάλεια από το 1945 δεν θα επαληθεύονταν.<br />Όμως η στιγμή για ευγένειες «έχει τελειώσει» και «ήρθε η ώρα να σταθούμε απέναντι στον Trump», δήλωσε στο BBC ο Anders Fogh Rasmussen, πρώην γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ και πρώην πρωθυπουργός της Δανίας.<br />Οι Ευρωπαίοι ανέφεραν ότι αισθάνονται προσωπικά προδομένοι, μερικοί από αυτούς έχοντας σπουδάσει ή εργαστεί στις ΗΠΑ ή έχοντας υποστηρίξει στενότερους διατλαντικούς δεσμούς.<br />«Το Αμερικανικό μας Όνειρο πέθανε», δήλωσε διπλωμάτης της ΕΕ από χώρα που συγκαταλεγόταν στους πιο ένθερμους υποστηρικτές της διατλαντικής σχέσης.<br />«Ο Donald Trump το δολοφόνησε».<br />Η συλλογική αυτή αφύπνιση της Ευρώπης αναμένεται να φανεί στη σύνοδο — όχι μόνο σε ενδεχόμενες αποφάσεις για προετοιμασία εμπορικών αντιμέτρων κατά των ΗΠΑ, αν ο Trump αλλάξει ξανά πορεία και επανέλθει στις αξιώσεις του για τη Γροιλανδία.<br />Θα αποτυπωθεί επίσης στις δηλώσεις που θα ανταλλάξουν οι ηγέτες τόσο κατ’ ιδίαν όσο και δημόσια. Ο Γάλλος πρόεδρος Emmanuel Macron προανήγγειλε αυτή τη στάση στην ομιλία του στο Davos, δηλώνοντας ότι η Ευρώπη διαθέτει «πολύ ισχυρά εργαλεία» και ότι «πρέπει να τα χρησιμοποιεί όταν δεν γίνεται σεβαστή και όταν δεν τηρούνται οι κανόνες του παιχνιδιού».<br /><br />Περιορισμένη ανακούφιση<br /><br />Η ομιλία του Trump στο Davos, κατά την οποία χαρακτήρισε την αυτόνομη περιοχή της Δανίας «δικό μας έδαφος», δεν βοήθησε να πέσουν οι τόνοι, μόλις 24 ώρες πριν από τη βεβιασμένα οργανωμένη σύνοδο στις Βρυξέλλες για την απάντηση στην αποσύνθεση της μεταπολεμικής τάξης.<br />Παρότι ο Trump απέκλεισε τη χρήση στρατιωτικής βίας για την κατάληψη της Γροιλανδίας, οι κυβερνήσεις της ΕΕ δεν το εξέλαβαν ως υποχώρηση, λόγω της σκληρότητας της ρητορικής του απέναντι στην Ευρώπη και της ξεκάθαρης επιβεβαίωσης των προθέσεών του, σύμφωνα με δύο διπλωμάτες της ΕΕ.<br />Ο Trump τελικά ανακάλεσε την απειλή επιβολής δασμών σε οκτώ ευρωπαϊκές χώρες που θεωρούσε εμπόδιο στα σχέδιά του για τη Γροιλανδία, αλλά εκείνο το σημείο τα πράγματα είχαν ήδη ξεφύγει.<br />«Μετά τα μπρος-πίσω των τελευταίων ημερών, πρέπει τώρα να περιμένουμε να δούμε ποιες ουσιαστικές συμφωνίες θα επιτευχθούν μεταξύ του Mark Rutte και του Trump», δήλωσε ο αντικαγκελάριος της Γερμανίας Lars Klingbeil στο ZDF.<br /><br />Καμία χαλάρωση<br /><br />«Όποια κι αν είναι η λύση για τη Γροιλανδία, κανείς δεν πρέπει να πιστεύει ότι μπορούμε απλώς να χαλαρώσουμε».<br />Η στιγμή που ο πρόεδρος των ΗΠΑ απείλησε με δασμούς, το περασμένο Σάββατο, ήταν εκείνη που το ρήγμα «έγινε πραγματικό», δήλωσε διπλωμάτης της ΕΕ.<br />Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ursula von der Leyen συνόψισε το κλίμα στην ομιλία της στο Νταβός:<br />«Ο κόσμος έχει αλλάξει μόνιμα. Πρέπει να αλλάξουμε κι εμείς μαζί του».<br />Στη σύνοδο, οι ηγέτες της ΕΕ θα συζητήσουν την κατάσταση της διατλαντικής σχέσης. Πριν από την υπαναχώρηση του Trump στο θέμα των δασμών, προετοίμαζαν αίτημα προς την Κομισιόν να ενεργοποιήσει το ισχυρότερο εμπορικό της όπλο απέναντι στις ΗΠΑ: τον Μηχανισμό Αντι-Εξαναγκασμού (ACI).<br />Η ΕΕ δημιούργησε αυτό το «εμπορικό μπαζούκα» το 2023 για να αντιμετωπίσει απειλές από χώρες που θεωρούσε εχθρικές, κυρίως την Κίνα. Η ιδέα να χρησιμοποιηθεί εναντίον των ΗΠΑ θεωρούνταν μέχρι πρότινος αδιανόητη.<br />«Βιώνουμε μια μεγάλη ρήξη της παγκόσμιας τάξης», δήλωσε ανώτερος απεσταλμένος χώρας που θεωρούνταν βασικός σύμμαχος των ΗΠΑ. Οι ηγέτες θα συζητήσουν την «απομείωση ρίσκου» από τις ΗΠΑ — όρος που μέχρι τώρα χρησιμοποιούνταν μόνο για την Κίνα. «Η εμπιστοσύνη έχει χαθεί», είπε.<br /><br />«Σύνοδος ψυχοθεραπείας»<br /><br />Η σύνοδος θα μοιάζει με «ψυχοθεραπεία», σύμφωνα με αξιωματούχο της ΕΕ που γνωρίζει τις προετοιμασίες.<br />Θα αποτελέσει ευκαιρία για μια συγκεκριμένη απάντηση στην ομιλία του Trump στο Davos και στον ισχυρισμό του ότι υπάρχει συμφωνία.<br />Η αίσθηση ότι οι ΗΠΑ δεν είναι πλέον αξιόπιστος σύμμαχος διαμορφώθηκε σταδιακά. Η πρώτη ρωγμή εμφανίστηκε όταν η κυβέρνηση Trump δημοσίευσε τη Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας τον Δεκέμβριο, δεσμευόμενη να ενισχύσει «πατριωτικά ευρωπαϊκά κόμματα» εις βάρος της ΕΕ.<br />Δύο ανώτεροι διπλωμάτες παρομοίασαν τη σημερινή κατάσταση των ΗΠΑ με την περίοδο πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.<br />«Νομίζω ότι έχουμε ξεπεράσει πλέον το Μόναχο», είπε ένας, αναφερόμενος στη συμφωνία του 1938. «Καταλαβαίνουμε ότι ο κατευνασμός δεν είναι πια σωστή πολιτική».<br />Η απότομη πτώση του κύρους των ΗΠΑ ήταν ιδιαίτερα οδυνηρή για τη Δανία, την οποία ο Trump χαρακτήρισε «αγνώμονη» στο Νταβός.<br />Η Κοπεγχάγη έχει σοκαριστεί από τη συμπεριφορά του, έχοντας επί δεκαετίες υπάρξει από τους πιο πιστούς συμμάχους της Ουάσιγκτον, με αποστολές σε επικίνδυνες ζώνες, όπως το Αφγανιστάν.<br />«Πολλοί από εμάς σπουδάσαμε στις ΗΠΑ, όλοι θέλαμε να δουλέψουμε εκεί», είπε Δανός αξιωματούχος. «Αυτό είναι απλή προδοσία».<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δεν είναι χάος, είναι σχέδιο: Ο Trump διαλύει εκ των έσω το ΝΑΤΟ, χωρίς να ρίξει σφαίρα, θεατής η Ευρώπη... περιμένει τη σειρά της.

Ο Trump τα αλλάζει όλα: τη διεθνή τάξη: Το σχέδιο διάλυσης ΝΑΤΟ, ΕΕ - Μας πρόδωσε λένε οι Ευρωπαίοι Ένας χρόνος και κάτι ημέρες έχει συμπληρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κογκρέσο: Eλλάδα-Κύπρος-Ισραήλ βασικοί πυλώνες για IMEC-Εξελίξεις με ηλεκτρική διασύνδεση.

<img height="200" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/01/shutterstock_2443980397-1-960x600-1.jpg" width="735" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το αμερικανικό νομοσχέδιο στηρίζει ελληνοϊσραηλινή συνεργασία & Συμφωνίες του Αβραάμ.</span></h3>Το «Eastern Mediterranean Gateway Act» αναβαθμίζει θεσμικά την Ελλάδα και το σχήμα 3+1 (Ελλάδα–Κύπρος–Ισραήλ–ΗΠΑ) ως βασικούς πυλώνες του Οικονομικού Διαδρόμου Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης, με έμφαση στην ενέργεια, την ασφάλεια και τη διασυνδεσιμότητα<br /><br />Κεντρικό ρόλο για την Ελλάδα και το περιφερειακό σχήμα συνεργασίας 3+1 με Κύπρο, Ισραήλ και τις ΗΠΑ προβλέπει το νομοσχέδιο «Eastern Mediterranean Gateway Act», το οποίο προωθείται στο αμερικανικό Κογκρέσο στο πλαίσιο της ευρύτερης στρατηγικής για τον Οικονομικό Διάδρομο Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC).<br /><br />Το κείμενο του νόμου καλεί την αμερικανική διπλωματία να αναβαθμίσει την Ανατολική Μεσόγειο σε σταθερή προτεραιότητα εξωτερικής πολιτικής, αναγνωρίζοντας την Ελλάδα ως βασική πύλη εισόδου του διαδρόμου στην ευρωπαϊκή ήπειρο και το σχήμα 3+1 ως θεμέλιο ασφάλειας, ενεργειακής συνεργασίας και γεωπολιτικής σταθερότητας στην περιοχή.<br /><br />Ειδικότερα, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο με τίτλο «Eastern Mediterranean Gateway Act» φιλοδοξεί να κατοχυρώσει θεσμικά την Ανατολική Μεσόγειο ως στρατηγική πύλη εισόδου στον υπό διαμόρφωση διάδρομο IMEC μέσω της ένταξης της περιοχής στον αμερικανικό σχεδιασμό διασυνδεσιμότητας και ασφάλειας.<br /><br />Η ψηφοφορία που πραγματοποιήθηκε στην Επιτροπή Διεθνών Υποθέσεων δίνει πλέον νέα ώθηση στο νομοσχέδιο, καθώς ανοίγει τον δρόμο για την κατάθεση του στην Ολομέλεια της Βουλής.<br /><br />Ωστόσο, με δεδομένο ότι το 2026 είναι το έτος των ενδιάμεσων εκλογών, θεωρείται ότι η Βουλή θα ασχοληθεί σχεδόν αποκλειστικά με νομοσχέδια που σχετίζονται με τον προϋπολογισμό της γενικής κυβέρνησης και του Πενταγώνου.<br /><br />Ως εκ τούτου, εκτιμάται ότι το νομοσχέδιο θα ενσωματωθεί τελικά ως τροπολογία σε ένα από τα δύο βασικά νομοσχέδια που σχετίζονται με την χρηματοδότηση της κυβέρνησης.<div><br />Τι Προβλέπει το «Eastern Mediterranean Gateway Act»<br /><br />Η διακομματική πρόταση του Δημοκρατικού βουλευτή Μπραντ Σνάιντερ και του Ρεπουμπλικάνου Γκας Μπιλιράκη εστιάζει στην εμβάθυνση της ενεργειακής και αμυντικής συνεργασίας των ΗΠΑ με χώρες κλειδιά, μεταξύ των οποίων η Ινδία, η Ελλάδα, η Κύπρος, το Ισραήλ και η Αίγυπτος, και στη σύνδεση κρίσιμων υποδομών τους με τον ευρύτερο άξονα του IMEC.<br /><br />Στο επίκεντρο του νομοσχεδίου βρίσκονται συγκεκριμένα έργα ενέργειας που χαρακτηρίζονται στρατηγικής σημασίας. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται ο «Great Sea Interconnector», η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Αιγύπτου (GREGY), ο αγωγός φυσικού αερίου Ελλάδας-Βουλγαρίας, καθώς και οι νέοι τερματικοί σταθμοί LNG.<br /><br />Τα έργα αυτά παρουσιάζονται ως κρίσιμοι πυλώνες τόσο για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης όσο και για τη λειτουργικότητα του διαδρόμου που φιλοδοξεί να ενώσει την Ινδία, τον Κόλπο και την ευρωπαϊκή ήπειρο.<br /><br />Το κείμενο του νόμου καλεί τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ να αναβαθμίσει την Ανατολική Μεσόγειο σε σταθερή προτεραιότητα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, να στηρίξει ενεργά τα υφιστάμενα σχήματα συνεργασίας με έμφαση στο 3+1 (Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ και ΗΠΑ) και να ενισχύσει τον ρόλο του East Mediterranean Gas Forum.<br /><br />Παράλληλα, το νομοσχέδιο κινείται στο ίδιο πνεύμα με τον νόμο του 2022 για την Ομαλοποίηση των Σχέσεων με το Ισραήλ και προωθεί την περιφερειακή σύγκλιση μέσω της ενίσχυσης διπλωματικών και οικονομικών δεσμών, συμπεριλαμβανομένων των Συμφωνιών του Αβραάμ.<br /><br />Προβλέπεται επίσης η υποβολή ετήσιων εκθέσεων προς το Κογκρέσο, με αντικείμενο την εφαρμογή του νόμου, την εξέλιξη των πολυμερών πρωτοβουλιών και την πρόοδο έργων στους τομείς της ενέργειας και της άμυνας.<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο ζητείται η εκπόνηση μελέτης βιωσιμότητας για τη δημιουργία διμερών προγραμμάτων συνεργασίας με χώρες της Ανατολικής Μεσογείου, βασισμένων στο μοντέλο των υφιστάμενων ελληνοϊσραηλινών σχημάτων σε τομείς όπως η γεωργία, η τεχνολογία, η ασφάλεια και η επιστήμη, με ανοιχτό το ενδεχόμενο επέκτασής τους και σε άλλες χώρες που συμμετέχουν στον IMEC.<br /><br />Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στο κυπριακό κέντρο ασφάλειας CYCLOPS, το οποίο προτείνεται ως παράδειγμα περιφερειακής συνεργασίας, καθώς και στο πρόσφατο προεδρικό διάταγμα με το οποίο η Κύπρος εντάσσεται σε αμερικανικά προγράμματα αμυντικού εξοπλισμού.<br /><br />Τέλος, το νομοσχέδιο ορίζει ότι εντός ενός έτους από τη θέσπισή του ο υπουργός Εξωτερικών οφείλει να ενημερώσει τις αρμόδιες επιτροπές του Κογκρέσου για κάθε πολυμερή πρωτοβουλία μεταξύ των ΗΠΑ και των χωρών του IMEC. Στο ίδιο χρονικό διάστημα, και σε συντονισμό με το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας, θα πρέπει να παρουσιαστεί αποτίμηση της λειτουργίας του CYCLOPS ως ενδεχόμενου μοντέλου για ευρύτερες πολυμερείς συνεργασίες.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κογκρέσο: Eλλάδα-Κύπρος-Ισραήλ βασικοί πυλώνες για IMEC-Εξελίξεις με ηλεκτρική διασύνδεση.

Το αμερικανικό νομοσχέδιο στηρίζει ελληνοϊσραηλινή συνεργασία & Συμφωνίες του Αβραάμ. Το «Eastern Mediterranean Gateway Act» αναβαθμίζει...

Διαβάστε την συνέχεια

Από τη συμμαχία στη σύγκρουση: Η Ευρώπη απέναντι σε μια Αμερική που δεν αναγνωρίζει.

<img height="169" src="https://www.anatropinews.gr/wp-content/uploads/2026/01/eurous-2.webp" width="734" /><br /><br /><b>Κώστας Χριστοδούλου</b><br />Η έκτακτη σύνοδος κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες είναι αντιμέτωπη με μία κρίσιμη πραγματικότητα την οποία καλείται να διαχειριστεί.<br /><br />Για πρώτη φορά μετά το 1945, σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες διατυπώνεται ανοιχτά –έστω και κατ’ ιδίαν– η εκτίμηση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν λειτουργούν πλέον ως εγγυητής της ευρωπαϊκής ασφάλειας, αλλά ως παράγοντας αποσταθεροποίησης. Η ρητορική και οι κινήσεις του Ντόναλντ Τραμπ, με αιχμή τις αξιώσεις του για τη Γροιλανδία, φαίνεται να επιταχύνουν μια συλλογική συνειδητοποίηση που ωρίμαζε εδώ και μήνες.<br />Η Γροιλανδία ως καταλύτης και όχι ως εξαίρεση<br /><br />Οι απαιτήσεις του Αμερικανού προέδρου για «άμεσες διαπραγματεύσεις» με στόχο την απόκτηση της Γροιλανδίας λειτούργησαν ως σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Όχι τόσο για το ίδιο το νησί, όσο για το προηγούμενο που δημιουργείται: μια πυρηνική δύναμη και ηγέτιδα χώρα του ΝΑΤΟ αμφισβητεί ανοιχτά την εδαφική ακεραιότητα κράτους-μέλους της ΕΕ, χρησιμοποιώντας οικονομική πίεση και πολιτικό εκβιασμό. Η προσωρινή υπαναχώρηση του Τραμπ στο θέμα των δασμών προσέφερε μόνο περιορισμένη ανακούφιση, χωρίς να αναιρέσει την ουσία του προβλήματος.<br /><br />Από τον σκεπτικισμό στην ανοιχτή ρήξη<br /><br />Σύμφωνα με Ευρωπαίους διπλωμάτες, η αίσθηση της «προσωπικής προδοσίας» είναι έντονη, ιδιαίτερα σε χώρες με παραδοσιακά στενούς δεσμούς με την Ουάσιγκτον. Δεν πρόκειται απλώς για πολιτική διαφωνία, αλλά για διάρρηξη ενός πολιτισμικού και ιδεολογικού δεσμού. Η φράση «το αμερικανικό μας όνειρο πέθανε» συνοψίζει το συναισθηματικό φορτίο αυτής της μετάβασης. Ωστόσο, οφείλει να σημειωθεί ότι αυτή η αντίληψη δεν είναι καθολική: η Ουγγαρία και ορισμένες ακόμη κυβερνήσεις εξακολουθούν να βλέπουν στον Τραμπ έναν χρήσιμο σύμμαχο απέναντι στις Βρυξέλλες.<br />Το δίλημμα της απάντησης: αντίσταση ή προσαρμογή<br /><br />Η ΕΕ βρίσκεται ενώπιον ενός στρατηγικού διλήμματος. Από τη μία, διατυπώνεται η ανάγκη «να αντισταθούμε», όπως δήλωσε ο Άντερς Φογκ Ράσμουσεν, και να χρησιμοποιηθούν τα «πολύ ισχυρά εργαλεία» που διαθέτει η Ένωση, κατά τον Εμανουέλ Μακρόν. Από την άλλη, υπάρχει ο φόβος ότι μια μετωπική σύγκρουση με τις ΗΠΑ θα μπορούσε να αποδυναμώσει περαιτέρω τη δυτική συμμαχία σε μια περίοδο παγκόσμιας αστάθειας, με την Κίνα και τη Ρωσία να παρακολουθούν στενά.<br /><br />Το «εμπορικό μπαζούκα» και το αδιανόητο που γίνεται πιθανό<br /><br />Η συζήτηση για την ενεργοποίηση του Μηχανισμού κατά του Οικονομικού Εξαναγκασμού αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό σύμπτωμα της αλλαγής εποχής. Ένα εργαλείο που σχεδιάστηκε πρωτίστως για την Κίνα εξετάζεται πλέον, έστω θεωρητικά, ως μέσο πίεσης κατά των ΗΠΑ. Για πολλούς Ευρωπαίους αξιωματούχους, αυτό και μόνο συνιστά απόδειξη ότι η μεταπολεμική τάξη πραγμάτων έχει υποστεί βαθιά ρωγμή.<div><br />Η «σύνοδος της θεραπείας» και η αναζήτηση νέας ισορροπίας<br /><br />Η έκτακτη σύνοδος περιγράφεται από insiders ως μια «συνεδρία θεραπείας». Οι ηγέτες καλούνται όχι μόνο να αποφασίσουν πρακτικά μέτρα, αλλά και να διαχειριστούν το συλλογικό σοκ από την απώλεια ενός δεδομένου: ότι οι ΗΠΑ είναι ο σταθερός, προβλέψιμος πυλώνας της ευρωπαϊκής ασφάλειας. Η συζήτηση για «απεξάρτηση» από την Ουάσιγκτον, όρος μέχρι πρότινος αφιερωμένος στο Πεκίνο, δείχνει το βάθος της κρίσης εμπιστοσύνης.</div><div><br />Η δανική τραυματική εμπειρία και το τέλος της αφέλειας<br /><br />Για τη Δανία, η κρίση έχει υπαρξιακή διάσταση. Μια χώρα που πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος σε αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις αισθάνεται σήμερα στοχοποιημένη και υποτιμημένη. Η αίσθηση προδοσίας δεν είναι μόνο πολιτική, αλλά και ιστορική. Ταυτόχρονα, όμως, αυτή η εμπειρία λειτουργεί ως αφύπνιση για ολόκληρη την Ευρώπη: ο κατευνασμός και η προσδοκία ότι «θα περάσει» δεν θεωρούνται πλέον βιώσιμες στρατηγικές.</div><div><br />Μεταξύ ρήξης και ρεαλισμού<br /><br />Η ευρωπαϊκή ανάγνωση των εξελίξεων είναι σαφώς επικριτική και, σε μεγάλο βαθμό, δικαιολογημένη. Ωστόσο, μια πλήρης δαιμονοποίηση των ΗΠΑ ενέχει κινδύνους υπεραπλούστευσης. Η αμερικανική κοινωνία και το πολιτικό της σύστημα παραμένουν βαθιά διχασμένα, ενώ η επόμενη αλλαγή εξουσίας θα μπορούσε να ανατρέψει εκ νέου τις ισορροπίες. Το ερώτημα για την Ευρώπη δεν είναι αν οι ΗΠΑ είναι πλέον «οι κακοί», αλλά πώς μπορεί να οικοδομήσει στρατηγική αυτονομία χωρίς να οδηγηθεί σε αυτοκαταστροφική απομόνωση.<br /><br />Όπως το έθεσε η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, «ο κόσμος έχει αλλάξει οριστικά». Το αν η Ευρώπη θα αλλάξει με όρους αυτοπεποίθησης ή αμηχανίας θα κριθεί όχι μόνο στη σημερινή σύνοδο, αλλά στις επιλογές που θα ακολουθήσουν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.anatropinews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Από τη συμμαχία στη σύγκρουση: Η Ευρώπη απέναντι σε μια Αμερική που δεν αναγνωρίζει.

Κώστας Χριστοδούλου Η έκτακτη σύνοδος κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες είναι αντιμέτωπη με μία κρίσιμη πραγματικότητα την οποία καλείται να δια...

Διαβάστε την συνέχεια

Συμβούλιο Ειρήνης Τραμπ: ο επικήδειος του διεθνούς δικαίου.

<img height="180" src="https://omegapress.gr/images/TRAMP.jpg" width="707" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />«Νομίζω ότι ο Θεός είναι πολύ περήφανος για το έργο μου», δήλωσε ο Ντόναλντ Τραμπ , απαντώντας σε ερώτηση μετά την ομιλία του για τον έναν χρόνο στον Λευκό Οίκο. Βέβαια, αν υπάρχει Θεός και επιτρέπει γενοκτονίες , απειλές, επεκτατισμό , απαγωγές και ληστείες πόρων από άλλες χώρες και είναι υπερήφανος για τον Τραμπ, μάλλον ο Αμερικανός πρόεδρος θα διεκδικήσει και τον θεϊκό θρόνο. Αλλά εκεί που τελειώνει η μεταφυσική θεώρηση των πραγμάτων , αρχίζει η ανθρώπινη τραγωδία.<br /><br />Το Συμβούλιο Ειρήνης που ετοιμάζει ο πρόεδρος των ΗΠΑ είναι το πρόπλασμα ενός νέου ιδιωτικού , κερδοσκοπικού διεθνούς οργανισμού με επικεφαλής τον ίδιο, που θα δοκιμάσει την τύχη του πάνω στα ερείπια και στο απέραντο νεκροταφείο της Γάζας. Η Γαλλία και η Γερμανία αρνούνται την συμμετοχή τους, απλά γιατί θα ακυρωθούν ως διεθνείς παίχτες προσφέροντας γη και και ύδωρ σε έναν ηγέτη που φαντασιώνεται ότι είναι απεσταλμένος του Θεού. Η Ελλάδα οφείλει επίσης να αρνηθεί. Γιατί αν δεχθεί θα πρέπει ταυτόχρονα να αποδεχθεί έναν νέο ρόλο υπό έναν τυχοδιώκτη ηγέτη. Και κυρίως να έρθει σε σύγκρουση με την εθνική της ταυτότητα, με τον θεσμικό και αξιακό προσανατολισμό της Ελλάδας. <br /><br />Τι θα εκφράσει το Συμβούλιο Ειρήνης; την απόλυτη εξουσία θα έχει ο ίδιος ο Τραμπ, ακόμη και αν φύγει από τον Λευκό Οίκο. Αλλά αν φύγει από τον Λευκό Οίκο και το Συμβούλιο Ειρήνης διαλυθεί, ο κόσμος θα είναι ακόμη χειρότερος, γιατί θα είναι ήδη διχασμένος και θα απαιτηθούν τεράστιες προσπάθειες να αναγεννηθούν οι διεθνείς οργανισμοί, με πρώτο τον ΟΗΕ. <br /><br />Προς το παρόν, οι χώρες που έχουν συμφωνήσει να συμμετάσχουν είναι: Ισραήλ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Μαρόκο, Βιετνάμ, Καζακστάν, Ουγγαρία, Αργεντινή , Αλβανία και Λευκορωσία. Προσκλήσεις έχουν επίσης αποσταλεί σε πολλές χώρες μεταξύ των οποίων η Τουρκία, η Αίγυπτος, η Ρωσία, η Ινδία, η Κίνα που δεν έχουν απαντήσει. Οι μεγάλες χώρες αν θελήσουν να είναι μέλη, προφανώς θα το κάνουν γιατί θα θέλουν να έχουν μερίδιο στον έλεγχο λειτουργίας του Συμβουλίου και όχι επειδή θέλουν να επενδύσουν στη Γάζα. Γιατί είναι προφανές ότι ο Τραμπ επιδιώκει σταδιακά την περιθωριοποίηση του ΟΗΕ.<br /><br />Αλλά το πως θα λειτουργήσει το σχήμα με τον Τραμπ ισόβιο πρόεδρο που μάλιστα θα εισπράττει και θα αξιοποιεί την θέση του για προσωπικό του όφελος και προς όφελος των ΗΠΑ, κόντρα τον ΟΗΕ, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, τον ΟΑΣΕ κλπ είναι ιδιαίτερα προβληματικό. Είναι βέβαιο ότι η άρνηση κάποιων μικρών ή μεσαίων χωρών να απαντήσουν θετικά θα προκαλέσει την αντίδραση του Τραμπ. Η αναταραχή που έτσι κι αλλιώς προκαλούν οι αποφάσεις του, είναι πλέον το κυρίαρχο στοιχείο . Γι αυτό και το μείζον ζήτημα είναι πως θα αναχαιτιστεί αυτή η πορεία προς την παράνοια, τον τυχοδιωκτισμό και την επώδυνη αναταραχή του κόσμου. <br /><br />Υπό αυτή την οπτική η Ελλάδα μάλλον περιμένει την απάντηση της Τουρκίας και η Τουρκία της Ελλάδας για να αποφασίσουν. Θεωρητικά και στο παρασκήνιο η ελληνική κυβέρνηση απορρίπτει το ενδεχόμενο συμμετοχής , αλλά αν δεν τοποθετηθεί επίσημα, δεν ισχύει τίποτα. Προφανώς η έκτακτη σύνοδος κορυφής της ΕΕ την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου να ξεκαθαρίσει την εικόνα. Είναι όμως ερώτημα, η τα κράτη -μέλη της ΕΕ αποφασίσουν μόνα τους ή θα υπάρξει κοινή θέση, που μάλλον έχει υπονομευθεί καθώς η Ουγγαρία απάντησε θετικά, η Ιταλία γέρνει προς το ναι και ίσως υπάρξουν και άλλες χώρες. Στο Νταβός όπου θα βρεθούν πολλοί ηγέτες μεταξύ των οποίων και ο Τραμπ ο οποίος κατά τα φαινόμενα θα μιλήσει και για την Γροιλανδία, θα κριθούν πολλά. </div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συμβούλιο Ειρήνης Τραμπ: ο επικήδειος του διεθνούς δικαίου.

Του Στράτου Βαλτινού «Νομίζω ότι ο Θεός είναι πολύ περήφανος για το έργο μου», δήλωσε ο Ντόναλντ Τραμπ , απαντώντας σε ερώτηση μετά την ομιλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Από το Νταβός στις Βρυξέλλες: Ο Μητσοτάκης ισορροπεί ανάμεσα στην ευρωπαϊκή γραμμή και τη σχέση με την Ουάσιγκτον.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/mitsotakis-sinodos.webp"><img height="180" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/mitsotakis-sinodos-696x391.webp" width="737" /></a><br /><br />Η απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να μην μεταβεί τελικά στο Νταβός, αλλά να κατευθυνθεί απευθείας στις Βρυξέλλες για την έκτακτη Σύνοδο Κορυφής, αποτυπώνει εύγλωττα το βάρος που έχει αποκτήσει για την ελληνική διπλωματία η νέα φάση έντασης στις σχέσεις Ευρώπης – Ηνωμένων Πολιτειών με αφορμή τη Γροιλανδία.<br /><br />Η ακύρωση του ταξιδιού στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, αρχικά λόγω καιρικών συνθηκών και στη συνέχεια λόγω ασφυκτικού χρονοδιαγράμματος, συμπίπτει με μια συγκυρία όπου το Νταβός μετατράπηκε σε πεδίο γεωπολιτικών μηνυμάτων από τον Ντόναλντ Τραμπ και όχι απλώς σε οικονομικό φόρουμ. Το απόγευμα της Πέμπτης, ο Έλληνας πρωθυπουργός θα βρίσκεται στις Βρυξέλλες για μια κρίσιμη σύνοδο, με αντικείμενο τόσο τη στάση της Ε.Ε. απέναντι στις αμερικανικές πιέσεις όσο και τη διαχείριση της κρίσης γύρω από το καθεστώς της Γροιλανδίας.<div><br />Η «διπλή γραμμή» της Αθήνας<br /><br />Η ελληνική στρατηγική κινείται εμφανώς σε δύο παράλληλους άξονες:<br />α) πλήρης ευθυγράμμιση με την ευρωπαϊκή γραμμή και<br />β) διατήρηση ανοικτών και λειτουργικών διαύλων με την Ουάσιγκτον.<br /><br />Η Αθήνα έχει αποφασίσει να συνταχθεί απολύτως με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, απορρίπτοντας την πρόσκληση Τραμπ για συμμετοχή στο λεγόμενο «Συμβούλιο Ειρήνης». Όπως επιβεβαίωσε ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, η θέση της Ελλάδας είναι «ταυτόσημη» με αυτή των εταίρων, με κεντρικό επιχείρημα ότι υπάρχουν αξίες «αδιαπραγμάτευτες», πάνω στις οποίες δεν χωρούν εκπτώσεις.<br /><br />Την ίδια στιγμή, ωστόσο, η κυβέρνηση αποφεύγει κάθε κίνηση που θα μπορούσε να εκληφθεί ως μετωπική σύγκρουση με την Ουάσιγκτον. Η επιθετική ρητορική Τραμπ για τη Γροιλανδία —παρά την κατοπινή αποκλιμάκωση, με αποκλεισμό της στρατιωτικής λύσης και προσωρινή αναστολή δασμών σε οκτώ ευρωπαϊκές χώρες— έχει δημιουργήσει ένα περιβάλλον υψηλής αβεβαιότητας.</div><div><br />Στόχος: να μη «κλείσει» η πόρτα του Λευκού Οίκου<br /><br />Στο παρασκήνιο, η Αθήνα επιδιώκει να διατηρήσει ακέραιη τη στρατηγική σχέση με τις ΗΠΑ. Ο κ. Γεραπετρίτης μίλησε ανοιχτά για «εξαιρετικά καλή στρατηγική σχέση» που πρέπει όχι απλώς να διατηρηθεί, αλλά να ενισχυθεί. Η επιλογή των διατυπώσεων είναι προσεκτική: σαφής ευρωπαϊκή τοποθέτηση, αλλά χωρίς δημόσια ρητορική που θα μπορούσε να προκαλέσει προσωπική αντίδραση του Αμερικανού προέδρου.<br /><br />Η βασική επιδίωξη του Μεγάρου Μαξίμου παραμένει σταθερή: να μείνει ανοικτή η προοπτική στενότερης συνεργασίας με την Ουάσιγκτον και να μη χαθεί το πολιτικό κεφάλαιο των τελευταίων ετών στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις. Σε ένα περιβάλλον όπου οι διατλαντικές ισορροπίες μεταβάλλονται ταχύτατα, η Αθήνα επιχειρεί να κινηθεί ως «γέφυρα» και όχι ως μέρος της σύγκρουσης.</div><div><br />Το επίκεντρο της ευρωπαϊκής αντίδρασης<br /><br />Στις Βρυξέλλες μεταφέρεται σήμερα το επίκεντρο της ευρωπαϊκής αντίδρασης στην κρίση της Γροιλανδίας και στις πιέσεις της Ουάσιγκτον. Η έκτακτη Σύνοδος Κορυφής καλείται να διαμορφώσει κοινή γραμμή απέναντι στη ρητορική και τις κινήσεις Τραμπ, τόσο στο γεωπολιτικό όσο και στο εμπορικό πεδίο. Η Ελλάδα προσέρχεται πλήρως ευθυγραμμισμένη με τους εταίρους, στηρίζοντας τη θέση απόρριψης του «Συμβουλίου Ειρήνης» και υπερασπιζόμενη την ευρωπαϊκή συνοχή. Το ζητούμενο για τους «27» είναι να αποφευχθεί μια ανοιχτή ρήξη με τις ΗΠΑ, χωρίς όμως υποχώρηση σε ζητήματα κυριαρχίας, διεθνούς δικαίου και θεσμικών αξιών.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Από το Νταβός στις Βρυξέλλες: Ο Μητσοτάκης ισορροπεί ανάμεσα στην ευρωπαϊκή γραμμή και τη σχέση με την Ουάσιγκτον.

Η απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να μην μεταβεί τελικά στο Νταβός, αλλά να κατευθυνθεί απευθείας στις Βρυξέλλες για την έκτακτη Σύνοδο Κορυφ...

Διαβάστε την συνέχεια

Hürriyet: «Η Αθήνα λειτουργεί ως ασπίδα και ως σπαθί κατά της Άγκυρας».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/01/Untitled-design-7-5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="180" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/01/Untitled-design-7-5.jpg" width="673" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Το Ισραήλ στην Αθήνα με σχέδια κατά της Τουρκίας», αναφέρει η τουρκική εφημερίδα</span></h3>Σε τροχιά πλήρους στρατηγικής ευθυγράμμισης εισέρχονται Ελλάδα και Ισραήλ, με φόντο την ανάγκη εξισορρόπησης της αυξανόμενης στρατιωτικής και τεχνολογικής ισχύος της Τουρκίας, αναφέρει η τουρκική εφημερίδα Hürriyet. Η πρόσφατη συνάντηση του Έλληνα Υπουργού Άμυνας, Νίκου Δένδια, με τον Ισραηλινό ομόλογό του, Ισραέλ Κατς, στην Αθήνα, δεν είχε μόνο εθιμοτυπικό χαρακτήρα, αλλά αποτέλεσε την πλατφόρμα για την κατάθεση μιας «ολοκληρωμένης στρατηγικής πρότασης» από πλευράς Τελ Αβίβ.<div><br />Η «στρατηγική πρόταση» και το βλέμμα στην Τουρκία<br /><br />Το ενδιαφέρον της τουρκικής εφημερίδας Hürriyet, επικεντρώνεται στο γεγονός ότι οι δύο χώρες εξετάζουν μέτρα κατά της «αυξανόμενης αποτροπής της Άγκυρας». Η ισραηλινή πλευρά φέρεται να έφτασε στην Αθήνα με σχέδια που στοχεύουν απευθείας στην ενίσχυση της ελληνικής αποτρεπτικής ικανότητας, με χαρακτηριστικούς τίτλους όπως «Το Ισραήλ φτάνει στην Αθήνα με σχέδια κατά της Τουρκίας».</div><div><br />Τεχνολογία αιχμής για τα ελληνικά F-35<br /><br />Μία από τις πλέον κρίσιμες πτυχές της συνεργασίας αφορά τη μεταφορά τεχνογνωσίας που το Ισραήλ έχει ήδη χρησιμοποιήσει σε επιχειρήσεις υψηλής δυσκολίας. Η πρόταση, σύμφωνα με τη Hürriyet, περιλαμβάνει:<br /><br />Ενσωμάτωση τεχνολογιών στα F-35: Στόχος είναι η αναβάθμιση των επιθετικών ικανοτήτων και της συλλογής πληροφοριών των μαχητικών.<br /><br />Επιβιωσιμότητα: Ενίσχυση των αεροσκαφών έναντι ηλεκτρομαγνητικών απειλών.<br /><br />Προηγμένα όπλα: Εξετάζεται η προμήθεια των πυραύλων RAMPAGE και των κιτ καθοδήγησης SPICE.<br />Βαλλιστικοί πύραυλοι LORA: Η απάντηση στο πρόγραμμα «Tayfun»<br /><br />Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρέθηκαν οι βαλλιστικοί πύραυλοι LORA, οι οποίοι θεωρούνται το «αντίδοτο» στις τουρκικές πυραυλικές δυνατότητες, σύμφωνα με την εφημερίδα:<br /><br />«Αυτοί οι πύραυλοι προσφέρουν τη δυνατότητα να πλήττουν με υψηλή ακρίβεια σε στρατηγικό βάθος και θεωρούνται ως άμεσο αντίδοτο στο αναπτυσσόμενο πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων της Τουρκίας. Το Ισραήλ φαίνεται πρόθυμο να συζητήσει όλες τις επιλογές, συμπεριλαμβανομένης της κοινής παραγωγής, σε πρώτη φάση, σε περίπτωση που η Ελλάδα εκφράσει ενδιαφέρον για επαρκή αριθμό πυραύλων».</div><div><br />Πολυεπίπεδη αεράμυνα και το «τέλος» των Drones<br /><br />Η ατζέντα, αναφέρει το ρεπορτάζ, περιλαμβάνει τη δημιουργία μιας αδιαπέραστης αντιπυραυλικής ασπίδας που θα καλύπτει κάθε είδους απειλή. Το πακέτο περιλαμβάνει τα συστήματα David’s Sling, Barak MX και Spyder, ενώ στο τραπέζι βρίσκονται και τα μελλοντικά συστήματα Arrow.<br /><br />Ειδική μνεία γίνεται στη συνεργασία για την εξουδετέρωση των τουρκικών UAV. Αναφέρεται η «πιθανή ενσωμάτωση ισραηλινών τεχνολογιών κατά των drones σε εγχώριες ελληνικές λύσεις (όπως το KENTAVROS) που αποσκοπούν στην αντιμετώπιση τουρκικών UAV και σμηνών μη επανδρωμένων πλατφορμών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Σε αυτό το πλαίσιο, παρατηρείται στενή συνεργασία μεταξύ Τελ Αβίβ και Αθήνας».</div><div><br />«Η Αθήνα λειτουργεί ως ασπίδα και ως σπαθί κατά της Άγκυρας»<br /><br />Η συνεργασία αυτή μετασχηματίζει τον ρόλο της Ελλάδας στην περιοχή. Όπως χαρακτηριστικά σχολιάζεται:<br /><br />«Η Ελλάδα και το Ισραήλ αναπόφευκτα λαμβάνουν προφυλάξεις κατά της αυξανόμενης επιρροής της Τουρκίας στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο. Μαζί με το Τελ Αβίβ, η Αθήνα λειτουργεί ως ασπίδα και ως σπαθί κατά της Άγκυρας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Hürriyet: «Η Αθήνα λειτουργεί ως ασπίδα και ως σπαθί κατά της Άγκυρας».

«Το Ισραήλ στην Αθήνα με σχέδια κατά της Τουρκίας», αναφέρει η τουρκική εφημερίδα Σε τροχιά πλήρους στρατηγικής ευθυγράμμισης εισέρχονται Ελ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τεντ Κρουζ προβλέπει «ιστορική» κατάρρευση του ιρανικού καθεστώτος εντός 6 μηνών.

<img height="203" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/01/TED-KRUZ-630x399.jpg" width="757" /><br /><br />Ο Γερουσιαστής του Τέξας υποστηρίζει ότι το τέλος της κυριαρχίας των Αγιατολάχ είναι προ των πυλών. Μια εξέλιξη που θα έκοβε άμεσα το 90% της χρηματοδότησης της Χαμάς και της Χεζμπολάχ.<br /><br />Ο κόσμος ενδέχεται να βρίσκεται στο κατώφλι μιας γεωπολιτικής μεταβολής τόσο σημαντικής όσο η πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, σύμφωνα με τον Γερουσιαστή Τεντ Κρουζ (Ρεπουμπλικάνος, Τέξας).<br /><br />Σε μια εντυπωσιακή πρόβλεψη στην εκπομπή Sunday Morning Futures με τη Μαρία Μπαρτιρόμο, ο Κρουζ δήλωσε ότι το ιρανικό καθεστώς, ο κορυφαίος κρατικός χορηγός της τρομοκρατίας παγκοσμίως, θα μπορούσε να καταρρεύσει μέσα στους επόμενους έξι μήνες.<div><br />«Εποχές εκτός ορίων»<br /><br />Ο Κρουζ υποστήριξε ότι η αναταραχή που συγκλονίζει αυτή τη στιγμή το Ιράν δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά μέρος ενός κύματος παγκόσμιων αλλαγών που θα μπορούσε να οδηγήσει στην πτώση τριών σημαντικών αντιαμερικανικών καθεστώτων σε ταχεία διαδοχή: του Ιράν, της Βενεζουέλας και της Κούβας.<br /><br />«Υπάρχει μια πολύ πραγματική πιθανότητα στους επόμενους έξι μήνες τα καθεστώτα στο Ιράν, στη Βενεζουέλα και στην Κούβα να πέσουν όλα», δήλωσε ο Κρουζ.<br /><br />Άφησε να εννοηθεί ότι αντί να υποθάλπουν τη βία και να κραυγάζουν «Θάνατος στην Αμερική», τα έθνη αυτά θα μπορούσαν σύντομα να «εκλέξουν δημοκρατικά νέους ηγέτες που ασπάζονται την ελευθερία».</div><div><br />Στραγγαλισμός της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας<br /><br />Για το Ισραήλ και τη Μέση Ανατολή, οι επιπτώσεις θα ήταν άμεσες και κολοσσιαίες.<br /><br />Ο Κρουζ υπενθύμισε στους τηλεθεατές ότι η Τεχεράνη είναι η οικονομική μηχανή πίσω από τις πιο φονικές τρομοκρατικές οργανώσεις της περιοχής.<br /><br />«Το 90% της χρηματοδότησης της Χαμάς προέρχεται από το Ιράν, το 90% της χρηματοδότησης της Χεζμπολάχ προέρχεται από το Ιράν», σημείωσε ο Κρουζ.<br /><br />Εάν το καθεστώς του Αγιατολάχ καταρρεύσει, ο αγωγός χρήματος που τροφοδοτεί τις επιθέσεις κατά του Ισραήλ θα κοπεί οριστικά.</div><div><br />Η «Μέγιστη Πίεση» του Τραμπ<br /><br />Ο Γερουσιαστής Κρουζ απέδωσε στην εντατική εκστρατεία πίεσης του Προέδρου Τραμπ το γεγονός ότι το ιρανικό καθεστώς έφτασε στο σημείο θραύσης του.<br /><br />Υπογράμμισε την πρόσφατη απερίφραστη έκκληση του Τραμπ για το τέλος της «θρησκευτικής δικτατορίας» του Αγιατολάχ, καθώς και την απόφασή του να πλήξει τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν – μια κίνηση που ο Κρουζ χαρακτήρισε ως την «πιο σημαντική κίνηση εξωτερικής πολιτικής» της δεύτερης θητείας του Τραμπ.<br /><br />Ο Κρουζ αντιπαρέβαλε αυτή τη στάση με την αντίδραση της κυβέρνησης Ομπάμα στην «Πράσινη Επανάσταση» του 2009, υποστηρίζοντας ότι οι ΗΠΑ έχασαν τότε την ευκαιρία να στηρίξουν τον ιρανικό λαό.<br /><br />Αυτή τη φορά, λέει ο Κρουζ, το μήνυμα είναι σαφές: οι ΗΠΑ δεν θα ανεχθούν μια θεοκρατία με πυρηνικά όπλα.<br />Μια στιγμή αντίστοιχη με το «Τείχος του Βερολίνου»;<br /><br />Εάν η πρόβλεψη του Κρουζ επαληθευτεί, ο ίδιος πιστεύει ότι ο αντίκτυπος θα είναι συγκρίσιμος με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.<br /><br />«Είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς κάτι πιο βαρυσήμαντο», δήλωσε ο Κρουζ, οραματιζόμενος ένα εγγύς μέλλον όπου οι κύριοι υποκινητές της παγκόσμιας τρομοκρατίας θα αντικατασταθούν από συμμάχους του ελεύθερου κόσμου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Τεντ Κρουζ προβλέπει «ιστορική» κατάρρευση του ιρανικού καθεστώτος εντός 6 μηνών.

Ο Γερουσιαστής του Τέξας υποστηρίζει ότι το τέλος της κυριαρχίας των Αγιατολάχ είναι προ των πυλών. Μια εξέλιξη που θα έκοβε άμεσα το 90% τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Βλ. Πούτιν: Η ιδιοκτησία της Γροιλανδίας ΔΕΝ ενδιαφέρει τη Ρωσία.

<img height="203" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2024/05/putin-1-630x400.jpg" width="723" /><br /><br />Ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε την Πέμπτη 22/01 ότι η ιδιοκτησία της Γροιλανδίας δεν είναι κάτι που ενδιαφέρει τη Ρωσία και ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Δανία θα πρέπει να διευθετήσουν το ζήτημα μεταξύ τους.<br /><br />Η Μόσχα απλώς παρακολουθεί την ώρα που η προσπάθεια του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να αποκτήσει τη Γροιλανδία έχει διευρύνει μια ρωγμή με την Ευρώπη, παρόλο που οι κινήσεις του μπορεί να έχουν επιπτώσεις για τη Ρωσία, η οποία έχει ήδη ισχυρή παρουσία στην Αρκτική.<br /><br />Μιλώντας στο Νταβός, ο Τραμπ υπαναχώρησε την Τετάρτη 21/01, όσον αφορά τις απειλές του να επιβάλει δασμούς ως μοχλό για να πάρει τη Γροιλανδία και απέκλεισε το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσει για το σκοπό αυτό στρατιωτική ισχύ.<br /><br />Έκανε λόγο για πρόοδο προς μια συμφωνία για τον τερματισμό της διένεξης για το ημιαυτόνομο δανικό έδαφος, που κινδύνευσε να προκαλέσει το βαθύτερο εδώ και δεκαετίες ρήγμα στις διατλαντικές σχέσεις.<br /><br />Ο Πούτιν, μιλώντας για πρώτη φορά δημόσια για το θέμα, έδειξε ότι η Ρωσία δεν θα φέρει αντίρρηση στην προσπάθεια του Τραμπ να ελέγξει τη Γροιλανδία, για την οποία διατύπωσε την εικασία ότι μπορεί να αξίζει σχεδόν 1 δισεκατομμύριο δολάρια.<br /><br />«Αυτό που συμβαίνει στη Γροιλανδία δεν μας αφορά καθόλου», δήλωσε ο Πούτιν σε συνεδρίαση του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας.<br /><br />«Παρεμπιπτόντως, η Δανία ανέκαθεν μεταχειριζόταν τη Γροιλανδία σαν αποικία και ήταν πολύ σκληρή, αν όχι απάνθρωπη, απέναντί της.<br /><br />»Αλλά αυτό είναι εντελώς διαφορετικό θέμα και σχεδόν κανένας δεν ενδιαφέρεται τώρα γι’ αυτό», πρόσθεσε ο Πούτιν.<br /><br />Ο Ρώσος πρόεδρος υπενθύμισε ότι το 1867 η Ρωσία πούλησε την Αλάσκα στις Ηνωμένες Πολιτείες έναντι 7,2 εκατομμυρίων δολαρίων και ότι <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82_%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%B8%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CE%B9_%CE%9D%CE%AE%CF%83%CE%BF%CE%B9">το 1917 η Δανία πούλησε τις Παρθένες Νήσους στην Ουάσιγκτον</a>, δημιουργώντας προηγούμενα για τέτοιου είδους εδαφικές συναλλαγές.<br /><br />Χρησιμοποιώντας το τίμημα για την Αλάσκα, προσαρμοσμένο σε σχέση με τον πληθωρισμό και συνυπολογίζοντας το μεγαλύτερο μέγεθος της Γροιλανδίας και τις αλλαγές στην τιμή του χρυσού, ο Πούτιν είπε ότι η αγορά της Γροιλανδίας από τη Δανία θα μπορούσε να κοστίσει γύρω στο 1 δισεκατομμύριο δολάρια, τα οποία είπε πως πιστεύει ότι η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να διαθέσει.<br /><br />«Πιστεύω ότι θα τα βρουν μεταξύ τους», πρόσθεσε ο Πούτιν.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βλ. Πούτιν: Η ιδιοκτησία της Γροιλανδίας ΔΕΝ ενδιαφέρει τη Ρωσία.

Ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε την Πέμπτη 22/01 ότι η ιδιοκτησία της Γροιλανδίας δεν είναι κάτι που ενδιαφέρει τη Ρωσία και ότι οι Ηνωμέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Δόγμα “Donroe”, πλήρης ανατροπή της Παγκόσμιας Τάξης.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR3xC3IR7cp8tu4J2AtfCJ_LaTi_Q88boNcOA&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="162" data-original-width="311" height="162" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR3xC3IR7cp8tu4J2AtfCJ_LaTi_Q88boNcOA&s" width="657" /></a></div><div><br /></div><div>ΤΟΥ Κ.Ν. ΣΤΑΜΠΟΛΗ</div>Οι πρώτες εβδομάδες του 2026 έχουν ήδη κλονίσει την σταθερότητα του παγκόσμιου συστήματος. Σε μια κίνηση που αιφνιδίασε συμμάχους και αντιπάλους, ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ απήγαγαν τον πρόεδρο της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, και τον μετέφεραν στις Ηνωμένες Πολιτείες για να δικαστεί με κατηγορίες που σχετίζονται με τη διακίνηση ναρκωτικών.<br /><br />Ενώ η Ουάσιγκτον παρουσίασε την επιχείρηση ως αναγκαιότητα επιβολής του νόμου, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ υπήρξε ασυνήθιστα κυνικός ως προς το πραγματικό κίνητρο: την εξασφάλιση ελέγχου πάνω στον τεράστιο πετρελαϊκό πλούτο της Βενεζουέλας. Με αποδεδειγμένα αποθέματα που εκτιμώνται σε περίπου 303 δισ. βαρέλια —περίπου το 17,5% των παγκόσμιων αποθεμάτων— η Βενεζουέλα αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο ανεκμετάλλευτο πετρελαϊκό «έπαθλο» στον κόσμο.<br /><br />Ο Τραμπ κάλεσε ανοιχτά τις μεγάλες αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες να επιστρέψουν και να εκμεταλλευτούν αυτά τα κοιτάσματα, παρουσιάζοντας την επέμβαση τόσο ως οικονομική ευκαιρία όσο και ως στρατηγική επιταγή. Ωστόσο, ο υποσχόμενος πακτωλός πετρελαίου δεν έχει προκαλέσει την επέλαση ενεργειακών εταιρειών που ανέμενε ο Λευκός Οίκος. Εταιρείες όπως η ExxonMobil και η ConocoPhillips, οι οποίες εκδιώχθηκαν από τη Βενεζουέλα επί Ούγκο Τσάβες στις αρχές της δεκαετίας του 2000, παραμένουν βαθιά επιφυλακτικές.<br /><br />Στελέχη του κλάδου υποστηρίζουν ότι η αναβίωση του πετρελαϊκού τομέα της Βενεζουέλας θα απαιτούσε επενδύσεις έως και 100 δισ. δολάρια σε βάθος πενταετίας, καθώς και πολιτική σταθερότητα, ξεκάθαρο νομικό πλαίσιο και σαφείς εγγυήσεις από την κυβέρνηση των ΗΠΑ.<br /><br />Σε μια περίοδο κατά την οποία παρατηρείται υπερπροσφορά πετρελαίου στην παγκόσμιο αγορά και οι τιμές του κινούνται πτωτικά, και εναλλακτικές επενδύσεις προσφέρουν καλύτερες αποδόσεις προσαρμοσμένες στον κίνδυνο, η Βενεζουέλα μοιάζει λιγότερο με ευκαιρία και περισσότερο με βάρος που αντιπροσωπεύει υψηλό ρίσκο. <a href="https://www.energia.gr/article/240100/to-dogma-donroe-kai-h-anatroph-ths-pagkosmias-taxhs"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.energia.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δόγμα “Donroe”, πλήρης ανατροπή της Παγκόσμιας Τάξης.

ΤΟΥ Κ.Ν. ΣΤΑΜΠΟΛΗ Οι πρώτες εβδομάδες του 2026 έχουν ήδη κλονίσει την σταθερότητα του παγκόσμιου συστήματος. Σε μια κίνηση που αιφνιδίασε συ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία – CHP: “Οι Έλληνες θα επεκτείνουν τα χωρικά τους ύδατα”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSQMaskNZ0IiEEFThWBuAyNV8IOB9C1W9NwYA&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="163" data-original-width="309" height="163" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSQMaskNZ0IiEEFThWBuAyNV8IOB9C1W9NwYA&s" width="656" /></a></div><div><br /></div>Ο αναπληρωτής πρόεδρος του CHP, Γιανκί Μπαγτζίογλου, αντέδρασε στις δηλώσεις “ορισμένων Ελλήνων πολιτικών”, όπως είπε σε ανάρτησή του στο X, αναπαράγοντας όμως ανάρτηση του υπουργού Άμυνας, Νίκου Δένδια.<br /><br />“Ορισμένοι Έλληνες πολιτικοί εκφράζουν ανοιχτά την πρόθεσή τους να επεκτείνουν τα χωρικά ύδατα στο Αιγαίο, παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο. Η στάση της Τουρκίας είναι σαφής από το 1995 και αποτελεί κρατική πολιτική”, έγραψε ο Μπαγτζίογλου.<br /><br />Στην υπόλοιπη ανάρτησή του ο Μπαγτζίογλου γράφει: “Η τουρκική κυβέρνηση μπορεί να θυμάται τη Γαλάζια Πατρίδα κατά τη διάρκεια των προεκλογικών περιόδων, ωστόσο, ο τουρκικός λαός είναι αποφασισμένος να προστατεύσει τα δικαιώματα και τα συμφέροντά του στη θάλασσα υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.<br /><br />Εάν ο λόγος για αυτή την αυτοπεποίθηση είναι η παράδοση της πρώτης φρεγάτας της κλάσης Belharra, ας θυμηθούμε: ‘Ένα χελιδόνι δεν φέρνει την άνοιξη’ Αναμένουμε αυτές οι δηλώσεις, οι οποίες είναι ασύμβατες με τις σχέσεις καλής γειτονίας και απειλούν τα κυριαρχικά δικαιώματα της Τουρκίας, να τεθούν ενώπιον των ελληνικών αρχών.<br /><br />“Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σε αυτήν τη γεωγραφική περιοχή, η ειρήνη εξασφαλίζεται μέσω της αποτρεπτικής ισχύος. Για το λόγο αυτό, τα έργα που αφορούν τις τουρκικές ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις μας πρέπει να υλοποιηθούν γρήγορα.<br /><br />“Δεν υπάρχει ούτε ο χρόνος, ούτε οι πόροι για χρονοτριβή στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας, για εύνοια σε εταιρείες βάσει πολιτικών προτιμήσεων, για έλλειψη αξιοκρατίας, για τοποθέτηση κομματικών στελεχών, για αθέμιτο ανταγωνισμό, για σπατάλη πόρων, αναθέτοντας την ίδια εργασία σε διαφορετικές εταιρείες, ή για προεκλογικές επενδύσεις.<br /><br />“Πάνω από 3.000 προγράμματα πρέπει να τεθούν επειγόντως σε προτεραιότητα. Ακόμα περισσότεροι οικονομικοί και ανθρώπινοι πόροι πρέπει να διατεθούν για επείγοντα και κρίσιμα έργα”.<div><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: Roboto, sans-serif; font-feature-settings: inherit; font-kerning: inherit; font-language-override: inherit; font-optical-sizing: inherit; font-size-adjust: inherit; font-size: 16px; font-stretch: inherit; font-variant-alternates: inherit; font-variant-east-asian: inherit; font-variant-emoji: inherit; font-variant-numeric: inherit; font-variant-position: inherit; font-variation-settings: inherit; line-height: inherit; margin: 10px auto; max-width: 550px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2013662258513993979" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2013662258513993979&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.capital.gr%2Fdiethni%2F3969479%2Foi-kemalistes-se-paniko-oi-ellines-tha-epekteinoun-xorika-udata-na-ulopoiithoun-taxista-ta-erga-nautikou-kai-aeroporias%2F&sessionId=983ad212c07837e577ee6e9c9e172db15b31d86e&siteScreenName=capitalgr&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; font: inherit; height: 1164px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div><div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία – CHP: “Οι Έλληνες θα επεκτείνουν τα χωρικά τους ύδατα”.

Ο αναπληρωτής πρόεδρος του CHP, Γιανκί Μπαγτζίογλου, αντέδρασε στις δηλώσεις “ορισμένων Ελλήνων πολιτικών”, όπως είπε σε ανάρτησή του στο X,...

Διαβάστε την συνέχεια

“Η Ελλάδα και η Κύπρος να ετοιμάζονται για όλα”. Ο παράγων Ισραήλ (vid.)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQLUp6f24Z87GQ1a2pHaDmruS6I0barRQJsGQ&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="183" data-original-width="275" height="183" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQLUp6f24Z87GQ1a2pHaDmruS6I0barRQJsGQ&s" width="686" /></a></div><div><br /></div>O πρέσβης ε.τ. Μιχάλης Σταυρινός σχολιάζει τις πρόσφατες ανατρεπτικές και συνεχιζόμενες εξελίξεις στην Μέση Ανατολή αλλά και ευρύτερα και σημειώνει ότι η Ελλάδα και η Κύπρος πρέπει να προετοιμάζονται για όλα τα σενάρια και να συνεχίσουν να προωθούν την σχέση με το Ισραήλ στον αμυντικό τομέα και γενικότερα.<div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="401" src="https://www.youtube.com/embed/TWZSS9uY-IQ" width="683" youtube-src-id="TWZSS9uY-IQ"></iframe></div><br /><div><br /></div><div><a href="https://www.youtube.com/watch?v=TWZSS9uY-IQ">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Η Ελλάδα και η Κύπρος να ετοιμάζονται για όλα”. Ο παράγων Ισραήλ (vid.)

O πρέσβης ε.τ. Μιχάλης Σταυρινός σχολιάζει τις πρόσφατες ανατρεπτικές και συνεχιζόμενες εξελίξεις στην Μέση Ανατολή αλλά και ευρύτερα και ση...

Διαβάστε την συνέχεια