Ο Μητσοτάκης, μοίρασε…συγχαρητήρια για τα σκάνδαλα και τους κατεβάζει όλους στις εκλογές!

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/3e961c055a5cd69fa89fda9fabcc4b39_XL.jpg?v=3" width="709" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Μια γροθιά» η ΝΔ παρά... τα σκάνδαλα και τις δημοσκοπικές απώλειες</span></h3>Τα έδωσε όλα ο Κυριάκος Μητσοτάκης στους βουλευτές του. Όχι μόνο δεν πήρε το μήνυμα της κοινωνίας για τα σκάνδαλα, αλλά τους επιβράβευσε για τον τρόπο που χειρίστηκαν οι βουλευτές του τα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ, ενώ, όπως είχαμε αποκαλύψει, τους κάλυψε και ως… μπόνους τους κατεβάζει και όλους βουλευτές.<br />Ο Μητσοτάκης δεν τόλμησε τη σύγκρουση, σε μια προσπάθεια να κλείσει τις μαύρες τρύπες που έχει στις δημοσκοπήσεις, αλλά και τις αναταράξεις που έχουν προκληθεί με το επιτελικό κράτος.<br /><br />Όχι σε ένα διαρκές δικαστήριο<br /><br />Με αφορμή την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε ότι «δεν θα αφήσουμε τη Βουλή να μετατραπεί σε ένα διαρκές δικαστήριο και η καθημερινότητα δεν θα υποταχθεί στους αυτόκλητους δικαστές». Ζήτησε, επίσης, να είναι «ταχύτατος, σαφής, απρόσκοπτος» ο δρόμος για τη δικαίωση των εμπλεκόμενων βουλευτών, καλώντας την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία «να διαψεύσει την εντύπωση ότι εμπλέκεται στην πολιτική διαπάλη».<br /><br />Μοίρασε συγχαρητήρια<br /><br />Ο πρωθυπουργός συνεχάρη την ΚΟ της ΝΔ «για τη στάση της με τις δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Απέδειξαν οι βουλευτές μας ότι καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται. Οι βουλευτές άνοιξαν τον δρόμο της δικαίωσης. Αυτός ο δρόμος πρέπει να είναι ταχύτατος, σαφής, απρόσκοπτος», προσθέτοντας πως «οι βουλευτές αντέδρασαν με θάρρος και όποιος παρακολούθησε τη συζήτηση για την άρση ασυλίας είδε τη δικαιολογημένη πίκρα που βρέθηκαν σε αυτή την κατάσταση, αλλά έκαναν το σωστό. Το ίδιο πρέπει να κάνει και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, διαψεύδοντας την εντύπωση ότι εμπλέκεται στην πολιτική διαπάλη».<br /><br />Ιδρώστε τη φανέλα<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, ο πρωθυπουργός διεμήνυσε προς τους βουλευτές ότι «για να κερδίσουμε τρίτες συνεχόμενες εκλογές πρέπει να ιδρώσουμε τη φανέλα και θα το κάνουμε όλοι μαζί», ενώ ξεκαθάρισε ότι για τον ίδιο κόκκινη γραμμή είναι να μην γίνεται εσωστρέφεια.<br />Παράλληλα ανακοίνωσε ότι «όλοι οι βουλευτές της ΝΔ θα βρίσκονται στα ψηφοδέλτια εφόσον το επιθυμούν. Χωρίς τελεσίδικες αποφάσεις ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας. Είμαστε μια γροθιά και προχωράμε σαν γροθιά». Συνέχισε υψώνοντας τείχος προστασίας, λέγοντας ότι: «Στο εξής δεν θα αφήσουμε τη Βουλή να μετατραπεί σε διαρκές πεδίο εντυπώσεων. Δεν είναι μόνο η ανεπάρκεια των άλλων κομμάτων, αλλά και το χυδαίο δηλητήριο περί μαφίας, συμμορίας και εγκληματικής οργάνωσης. Το ποιος είναι ο αδίστακτος ένοχος το μαρτυρεί η μάχη ζωής που δίνει ο Γιώργος Μυλωνάκης και του ευχόμαστε να είναι σύντομα κοντά μας. Όποιος δεν έχει επιχειρήματα, του περισσεύει το θράσος», συνέχισε σε υψηλούς τόνους ο πρωθυπουργός.<br />Αφού, δε, σημείωσε ότι «πολλά από αυτά που κάνουμε και με δική μας ευθύνη δεν φτάνουν στους πολίτες με τον τρόπο που θα έπρεπε», τόνισε ότι «έχουμε χρέος ως ΚΟ να μην κλείσουμε τα μάτια ούτε στις αδυναμίες. Η ΚΟ καλείται να κινηθεί με 3 αρχές:<br /><br />Μόνο μαζί μου θα υπάρχετεΣε ένα κόμμα όλοι θα πρέπει να είναι έτοιμοι να το υπηρετήσουν από οποιαδήποτε θέση.<br />Η προσωπική επιτυχία του καθενός περνάει μόνο από την επιτυχία της ΝΔ».<br /><br />Απευθυνόμενος στους βουλευτές, ζήτησε ακόμη «να μην κρύψουμε λάθη, να διαπιστώσουμε ενστάσεις, αλλά πάντα, παρακαλώ, να συνοδεύονται από χρήσιμες εναλλακτικές προτάσεις. Είναι λεπτή η γραμμή του προβληματισμού από την εσωστρέφεια και αυτή είναι κόκκινη γραμμή. Δεν νομίζω να έχετε δυσκολία να επικοινωνήσετε με το πρωθυπουργικό γραφείο. Μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι με την παρακολούθηση του κυβερνητικού έργου όχι μόνο χρονικά αλλά και γεωγραφικά».<br /><br />Λογικό να σκέφτεστε την επανεκλογή<br /><br />«Νομίζω ότι με τη σειρά τους οι βουλευτές θα πρέπει να προτάσσουν όχι μόνο τι ζητούν αλλά και τι οφείλουν στη ΝΔ, με παρουσία στις επιτροπές, στις εκλογικές περιφέρειες. Για να κερδίσουμε τρίτες συνεχόμενες εκλογές δεν είναι εύκολο, θα πρέπει να ιδρώσουμε τη φανέλα και να το κάνουμε όλοι μαζί. Είμαστε παρόντες στη Βουλή, έστω και αν όλων το βλέμμα λογικά στρέφεται στην επανεκλογή τους», συνέχισε για τη «γαλάζια» ΚΟ ο κ. Μητσοτάκης.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Ο Μητσοτάκης, μοίρασε…συγχαρητήρια για τα σκάνδαλα και τους κατεβάζει όλους στις εκλογές!

«Μια γροθιά» η ΝΔ παρά... τα σκάνδαλα και τις δημοσκοπικές απώλειες Τα έδωσε όλα ο Κυριάκος Μητσοτάκης στους βουλευτές του. Όχι μόνο δεν πήρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σχέδιο για το πάγωμα του πολέμου!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="353" src="https://www.youtube.com/embed/ATmFuMnKTiQ" width="659" youtube-src-id="ATmFuMnKTiQ"></iframe></div><div><br /></div><div>Ο πρέσβης ε.τ. Γιώργος Αϋφαντής αναλύει στη “Ναυτεμπορική” τις καταιγιστικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.</div>«Το Ιράν χρησιμοποιεί το πυρηνικό του πρόγραμμα ως “αντάλλαγμα” για την άρση των κυρώσεων»<br /><br />Σε μια βαθιά ανατομία της γεωπολιτικής κρίσης στη Μέση Ανατολή προχώρησε ο πρέσβης επί τιμή, Γιώργος Αϋφαντής, μιλώντας στη «Ναυτεμπορική». Ο έμπειρος διπλωμάτης ανίχνευσε τα αίτια της έντασης, αποκαλύπτοντας τη στρατηγική πίσω από τις κινήσεις της Τεχεράνης και τις εσωτερικές συγκρούσεις στην Ουάσιγκτον.<br /><br />Η «Μάχη» των Διαρροών στις ΗΠΑ<br /><br />Ο κ. Αϋφαντής επεσήμανε την ύπαρξη αντιμαχόμενων στρατοπέδων εντός της αμερικανικής κυβέρνησης. Από τη μία πλευρά, υπάρχουν φωνές που ωθούν προς έναν «πόλεμο μέχρι εσχάτων» υιοθετώντας την ισραηλινή γραμμή, και από την άλλη, ρεαλιστές όπως ο Μάρκο Ρούμπιο, που θεωρούν ότι η στρατιωτική πίεση πέτυχε τον σκοπό της και πλέον είναι η ώρα της διπλωματίας.<br /><br />Το Πυρηνικό Πρόγραμμα ως Διαπραγματευτικό Χαρτί<br /><br />Σύμφωνα με τον πρέσβη, το Ιράν δεν επιδιώκει την κατασκευή πυρηνικής βόμβας για να καταστρέψει το Ισραήλ –κάτι που θα σήμαινε τον αφανισμό του από τον χάρτη– αλλά ως το απόλυτο διαπραγματευτικό χαρτί. Στόχος της Τεχεράνης είναι η ανταλλαγή του παγώματος του πυρηνικού προγράμματος με την άρση των εξοντωτικών οικονομικών κυρώσεων που επιβλήθηκαν από το 1979. «Το Ιράν έσπασε τον αποκλεισμό χρησιμοποιώντας το υπερόπλο που λέγεται στραγγαλισμός της παγκόσμιας οικονομίας στα Στενά του Ορμούζ», τόνισε χαρακτηριστικά.<br /><br />Η Διέξοδος μέσω της Οικονομίας<br /><br />Ο κ. Αϋφαντής υποστήριξε ότι η Δύση έχει μια ιστορική ευκαιρία: Αντί για βόμβες, να χρησιμοποιήσει την οικονομική διείσδυση. Όπως ανέφερε, αν αρθούν οι κυρώσεις, η ιρανική κοινωνία θα στραφεί προς τις δυτικές αξίες και το εμπόριο, επιτυγχάνοντας όσα δεν κατάφεραν τα όπλα. Κατέληξε δε με την εκτίμηση ότι το Ιράν είναι μια χώρα όπου οι δυτικές αξίες θα μπορούσαν να διεισδύσουν πολύ βαθύτερα απ’ ό,τι στην Τουρκία.<div><br /></div><div><a href="https://geopolitico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σχέδιο για το πάγωμα του πολέμου!

Ο πρέσβης ε.τ. Γιώργος Αϋφαντής αναλύει στη “Ναυτεμπορική” τις καταιγιστικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. «Το Ιράν χρησιμοποιεί το πυρηνικό τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι τέσσερις κύριοι άξονες της νέας Στρατιωτικής Στρατηγικής της Τουρκίας- Στο "Κόκκινο Βιβλίο" Ισραήλ-Κύπρος-Ελλάδα.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-05/210052.jpeg?itok=kvlbz1EM" width="742" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η προτεραιότητα εθνικής ασφάλειας της Άγκυρας δεν είναι πλέον οι Κούρδοι ή οι Γκιουλενιστές, αλλά το Ισραήλ, η Κύπρος και η Ελλάδα.</span></h3>Είναι αληθές ότι οι Τούρκοι επιτελείς των Ενόπλων Δυνάμεων έχουν περάσει εβδομάδες ολόκληρες παρακολουθώντας και αναλύοντας τις τελευταίες Ισραηλινές επιθέσεις κατά του Ιράν, "σκανάροντας" την ακουθητέα τακτική και το Δόγμα διεξαγωγής επιχειρήσεων των IDF.<br /><br />Εντατική ήταν επίσης η παρακολούθηση των "γειτόνων" σε σχέση με την απόδοση αλλά και τα κενά της Ισραηλινής αεράμυνας, έναντι των πυραύλων -drones Ιράν-Χεζμπολάχ και νωρίτερα των επιθέσεων της Χαμάς και των Χούθι της Υεμένης. <br /><br />Έχοντας εξάγει σημαντικά συμπεράσματα από τα παραπάνω η Τουρκία φαίνεται ότι πλέον επανεκτιμά ριζικά τις υποθέσεις και τα σχέδιά της για την ασφάλεια.<br /><br />Ο Χαλούκ Γκιόργκιουν, ο οποίος κατέχει ανώτερη κυβερνητική θέση επιβλέποντας τις αμυντικές βιομηχανίες της Τουρκίας, έδωσε κάποιες ενδείξεις για το πώς και πότε, μιλώντας πρόσφατα στη Διεθνή Σύνοδο Κορυφής Στρατηγικής Επικοινωνίας, αναφέρει Διεθνές ΜΜΕ, επισημαίνοντας:<br /><br />Οι τέσσερις (4) κύριοι άξονες της νέας Στρατιωτικής Στρατηγικής της Τουρκίας<br /><br />Η στρατιωτική στρατηγική της χώρας τώρα κινείται σε τέσσερις κύριους άξονες, εξήγησε.<br /><br />Πρώτον, οι πληροφορίες έπρεπε να αντιμετωπίζονται ως στρατηγικό όπλο, μια απόφαση που συγχωνεύει την άμυνα και τις επικοινωνίες σε ένα ενιαίο σύστημα.<br /><br />Δεύτερον, οι αλυσίδες εφοδιασμού, οι γραμμές παραγωγής και τα αποθέματα θα αποκτήσουν πλέον ύψιστη σημασία.<br /><br />Τρίτον, θα δοθεί έμφαση σε μικρές, γρήγορες και αποτελεσματικές πλατφόρμες του είδους που έχουν σπάσει την κυριαρχία των βαρέων συμβατικών δυνάμεων.<br /><br />Τέλος, η συνεχής επικοινωνία μεταξύ του πεδίου της μάχης και της αμυντικής βιομηχανίας θεωρείται πλέον αναγκαιότητα.<br /><br />Στη σύνοδο κορυφής, ο Γκιόργκιουν παρουσίασε στοιχεία που αποκάλυψαν ένα ποιοτικό άλμα στην αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας. Τα εγχώρια προϊόντα αντιπροσωπεύουν πλέον περισσότερο από το 80% του συνόλου, σε σύγκριση με μόλις 20% πριν από 25 χρόνια.<br /><br />Υπάρχουν πλέον περισσότερες από 4.000 τουρκικές αμυντικές εταιρείες που απασχολούν περισσότερους από 100.000 ανθρώπους, είπε.<br /><br />Οι στρατιωτικές πωλήσεις έχουν αυξηθεί στα 20 δισεκατομμύρια δολάρια, εκ των οποίων περισσότερο από το ήμισυ είναι εξαγωγές.<br />Αν γίνουν πιστευτές οι προειδοποιήσεις, η Τουρκία μπορεί να χρειαστεί αυτά τα όπλα και αυτή τη γνώση.<div><br />Νέα εστίαση<br /><br />Για χρόνια, οι παραδοσιακές συζητήσεις για την άμυνα και την ασφάλεια της χώρας επικεντρώνονταν σε θέματα όπως οι ένοπλοι Κούρδοι μαχητές ή το κίνημα Γκιουλέν, αλλά τον τελευταίο χρόνο περίπου, οι πηγές ανησυχίας έχουν μετατοπιστεί σημαντικά, με το Ισραήλ να καταλαμβάνει πλέον πολύ περισσότερο χρόνο και προσοχή.<br /><br />Εν μέρει, αυτή είναι μια απάντηση σε μια αντιληπτή απειλή.<br /><br />Υψηλόβαθμες ισραηλινές φωνές, όπως ο πρώην πρωθυπουργός Ναφτάλι Μπένετ, άρχισαν να κατονομάζουν την Τουρκία ως πιθανό μελλοντικό εχθρό λίγο μετά την επίθεση της Χαμάς στο νότιο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023.<br /><br />Οι Ισραηλινοί πολιτικοί και τα κέντρα στρατηγικής έρευνας έχουν θέσει όλο και περισσότερο την Τουρκία στην πρώτη γραμμή των μελλοντικών προκλήσεων ασφαλείας του Ισραήλ.<br /><br />Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής στην Άγκυρα ερμηνεύουν αυτό ως μια συστηματική προσπάθεια προετοιμασίας του ισραηλινού κοινού για μια πιθανή αντιπαράθεση. Ο πόλεμος του Ισραήλ στη Γάζα έδειξε ότι η προηγούμενη στρατιωτική προσέγγιση του Ισραήλ ήταν πλέον ριζικά διαφορετική. Στο παρελθόν, το Ισραήλ κέρδιζε γρήγορα και στη συνέχεια το μετέτρεπε γρήγορα σε μια πολιτική συμφωνία υπέρ του. Ωστόσο, από το 2023, αυτή η προσέγγιση φαίνεται να έχει απορριφθεί.<br /><br />Ένας άλλος παράγοντας στις σκέψεις της Άγκυρας είναι η επέκταση των ισραηλινών επιχειρήσεων πέρα ​​από τα παραδοσιακά τους όρια, μεταξύ άλλων εναντίον των Χούθι στην Υεμένη, εναντίον της Χεζμπολάχ στον Λίβανο και εναντίον της νέας κυβέρνησης της Δαμασκού στη Συρία, όπου το Ισραήλ και η Τουρκία έχουν στρατηγικά συμφέροντα.<br /><br />Ωστόσο, ο πόλεμος του Ισραήλ εναντίον του Ιράν από τις 28 Φεβρουαρίου 2026 - που προηγήθηκε του 12ήμερου πολέμου του εναντίον του Ιράν πέρυσι - ήταν αυτό που σηματοδότησε μια καμπή στην τουρκική πολιτική συζήτηση.<br /><br />Στους τουρκικούς πολιτικούς κύκλους, οι απόψεις διίστανται. Εθνικιστές και συντηρητικοί κοντά στο κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) βλέπουν τον πόλεμο ως απόδειξη της φιλοδοξίας του Ισραήλ για περιφερειακή ηγεμονία, προειδοποιώντας ότι η Τουρκία δεν θα γλιτώσει τις συνέπειές του. Οι υποστηρικτές του αντιπολιτευόμενου Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος, ωστόσο, το ερμηνεύουν διαφορετικά. Βλέπουν τη σχετική αυτοσυγκράτηση της Ουάσινγκτον - και τη φύση της διαφωνίας ΗΠΑ-Ισραήλ σχετικά με τους πολεμικούς στόχους - ως απόδειξη ότι η ικανότητα δράσης του Ισραήλ έχει τα όριά της, ενισχύοντας τη σημασία των τουρκικών σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ.</div><div><br />Ισραηλινές ανησυχίες<br /><br />Ο Walid Jalili, ερευνητής που ειδικεύεται σε θέματα ασφάλειας στο Κέντρο Μελετών του Ευφράτη, πιστεύει ότι μπορεί να αναδύεται μια διαρκής αποξένωση μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, η οποία θα μπορούσε μια μέρα να οδηγήσει σε στρατιωτική σύγκρουση.<br /><br />Την εντοπίζει στο 2002, όταν το ΑΚΡ εξελέγη για πρώτη φορά, και στις αλλαγές που στη συνέχεια αναμόρφωσαν την πολιτική δομή της Τουρκίας. «Μέχρι τότε, το ισραηλινό δόγμα εμπιστευόταν την Τουρκία ως κράτος με ένα ασφαλές πολιτικό σύστημα που ελέγχεται από τον στρατό και από το κεμαλικό δόγμα, το οποίο απέρριπτε πολιτικές οργανώσεις και ιδεολογίες εχθρικές προς το Ισραήλ», λέει.<br /><br />«Η έλευση του ΑΚΡ και η επιτυχία του Ερντογάν στην αναδιάρθρωση των κρατικών θεσμών, συμπεριλαμβανομένου του στρατού, της δικαστικής εξουσίας και του συντάγματος, άνοιξαν την πόρτα σε έναν πολιτικό λαϊκισμό που θεωρεί την εχθρότητα προς το Ισραήλ ως ένα νικηφόρο μέσο για την κινητοποίηση συντηρητικών και εθνικιστικών κοινωνικών βάσεων. Αυτό έδιωξε την Τουρκία από τη ζώνη ασφαλείας στο μυαλό του Ισραήλ».<br /><br />Οι φιλοδοξίες του Ερντογάν -μαζί με τις τουρκικές σχέσεις με κινήματα που εκπροσωπούν το πολιτικό Ισλάμ σε μέρη όπως η Συρία, η Λιβύη, η Υεμένη, η Σομαλία, το Αζερμπαϊτζάν και τα Βαλκάνια- οδήγησαν τους Ισραηλινούς να βλέπουν την Τουρκία με παρόμοιο τρόπο με το Ιράν, λέει ο Τζαλίλι.<br /><br />Αυτές οι ανησυχίες οξύνθηκαν περαιτέρω από τις προσπάθειες της Άγκυρας να οικοδομήσει μια σουνιτική περιφερειακή συμμαχία. Για τον Τζαλίλι, αυτός ο μετασχηματισμός στο τουρκικό δόγμα ασφάλειας οδήγησε σε μια αλλαγή στους ισραηλινούς στρατηγικούς υπολογισμούς.<br /><br />Το «Κόκκινο Βιβλίο» της Τουρκίας -ένα μυστικό και εξαιρετικά ισχυρό έγγραφο που εκδόθηκε από το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας- πιστεύεται τώρα ότι θεωρεί την ισραηλινή επέκταση ως την κύρια απειλή για την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας.<br /><br />Από την επίθεση των Ισραηλινών σε τουρκικό στολίσκο με προορισμό τη Γάζα το 2010, το Ισραήλ έχει αποτελέσει πηγή ανησυχίας, αλλά ποτέ πριν ως κορυφαία προτεραιότητα.<br />Ο πόλεμος Ισραήλ-Τουρκίας συμπαρασύρει σε αυτόν Κύπρο-Ελλάδα;<br /><br />Οι υπολογισμοί πλέον ξεπερνούν κατά πολύ τα σενάρια άμεσης στρατιωτικής αντιπαράθεσης με το Ισραήλ.<br /><br />Κυμαίνονται από τη σύγκρουση στο νησί της Κύπρου, το βόρειο μισό του οποίου διεκδικείται από την Τουρκία, έως άλλα ζητήματα.<br /><br />Ο Χουλουσί Ακάρ, πρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής άμυνας της Τουρκίας, χαρακτήρισε τις πρόσφατες ενισχύσεις στην Κύπρο ως «θέτουσες σοβαρούς κινδύνους για ολόκληρο το νησί και μετατρέποντάς το σε μέρος των ευρύτερων εντάσεων στη Μέση Ανατολή».<br /><br />Άλλοι τουρκικοί φόβοι περιλαμβάνουν τις εθνοτικές και θρησκευτικές συγκρούσεις που μπορεί να προκαλέσει η ισραηλινή δράση στη Συρία, το Ιράν και το Ιράκ, και τον αντίκτυπο που θα μπορούσαν να έχουν στην Τουρκία. Για αυτούς και άλλους λόγους, η Άγκυρα έχει πλέον δύο μάτια στο Ισραήλ, όχι μόνο ένα."<br /><br />Εκτίμησή μας είναι ότι στο "Κόκκινο Βιβλίο" της Τουρκίας έχουν μπεί μαζί με το Ισραήλ, η Κύπρος και η Ελλάδα.<br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι τέσσερις κύριοι άξονες της νέας Στρατιωτικής Στρατηγικής της Τουρκίας- Στο "Κόκκινο Βιβλίο" Ισραήλ-Κύπρος-Ελλάδα.

Η προτεραιότητα εθνικής ασφάλειας της Άγκυρας δεν είναι πλέον οι Κούρδοι ή οι Γκιουλενιστές, αλλά το Ισραήλ, η Κύπρος και η Ελλάδα. Είναι αλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι ζητούν από την Ελλάδα για το Ορμούζ Γαλλία και ΗΠΑ.

<img height="135" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/05/xormouz-fregata-nautiko-epixeirisi-amyna-mitsotakis-SLpress-825x556.jpg" width="727" /><br /><br /><b>ΤΑΡΚΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ</b><br />Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αποφύγει, μέχρι τώρα τουλάχιστον, κάποιο μεγάλο λάθος στη χάραξη και υλοποίηση της ελληνικής πολιτικής ως προς τον πόλεμο του Ιράν, τις ισορροπίες ΗΠΑ-Ευρώπης και τα σχέδια αποκατάστασης της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στο Ορμούζ.<br /><br />Ο Μητσοτάκης, αντιγράφοντας (ορθώς) την πολιτική όλων των προκατόχων του για τη μικρότερη δυνατή ανάμιξη σε ανάλογες διεθνείς κρίσεις, στηρίζει τους συμμάχους, χωρίς υπερέκθεση της χώρας σε μεγαλύτερους κινδύνους. Αν και συνεχίζει την απαράδεκτη πρακτική της προσωπικής διπλωματίας, χωρίς (ευτυχώς) μεγάλη ανάμιξη του υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, και χωρίς (ατυχώς, ατυχέστατα) ουσιώδη συμμετοχή των υπηρεσιακών παραγόντων, φαίνεται πως διδάχθηκε από τη σωρεία των παλαιότερων λαθών του.<br /><br />Όπως, μεταξύ άλλων, στο τουρκολιβυκό μνημόνιο (πλήρης αδιαφορία παρά τις έγκαιρες κυπριακές και αιγυπτιακές προειδοποιήσεις), στην ελληνοτουρκική κρίση του 2020 (μνημειώδης δήλωση Γεραπετρίτη για αυτοπεριορισμό στα 6 ναυτικά μίλια), στον πόλεμο της Ουκρανίας (“κατάφερε” να είναι δυσαρεστημένο και το Κίεβο και η Μόσχα) και στο λεγόμενο “καλώδιο” GSI (ακύρωση σε 44 μέρες των βυθομετρικών ερευνών, που θα κρατούσαν 17 μήνες, και έκτοτε βέτο της Άγκυρας σε όλα τα ενεργειακά σχέδια στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο).<br /><br />Στην παρούσα φάση – και ενώ ουδείς μπορεί να προβλέψει τις εναλλαγές εχθροπραξιών και εκεχειριών στη Μέση Ανατολή – τρία είναι τα κύρια ζητήματα ελληνικού ενδιαφέροντος: Η συμμετοχή στη γαλλο-βρετανική πρωτοβουλία συγκρότησης ευρωπαϊκής δύναμης για “αμυντικές” επιχειρήσεις στο Ορμούζ. Λίγες ημέρες πριν από την πρόσφατη επίσκεψη του προέδρου Μακρόν, η κυβέρνηση ενημέρωσε το Παρίσι για την οριστική απόφαση ελληνικής συμμετοχής.<br /><br />H επιχείρηση στο Ορμούζ<br /><br />Λίγο-πολύ, η στάση της Αθήνας, όπως είχε επισημάνει η στήλη από τις 18 Μαρτίου, είχε σχεδόν προεξοφληθεί από το Παρίσι μετά τις πρώτες άτυπες συζητήσεις για τη συνεισφορά της ελληνικής φρεγάτας, που τώρα ηγείται στην ευρωπαϊκή ναυτική επιχείρηση Aspides στην Ερυθρά Θάλασσα, στη νέα διευρυμένη αποστολή.<br /><br />Ωστόσο, παραμένουν σε ισχύ οι ελληνικές προϋποθέσεις αφενός του “λελογισμένου” – και όχι μεγάλου – κινδύνου για το πλοίο και το πλήρωμά του και αφετέρου η συμμετοχή ικανού αριθμού άλλων χωρών και επαρκών δυνάμεών τους. Οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας και των δύο κεντρικών συντονιστών της “Επιχείρησης Ορμούζ” (Βρετανία και Γαλλία), δέσμευση συμμετοχής έχουν αναλάβει συνολικά 19 χώρες.<br /><br />Αν και μόνον οι τρεις-τέσσερις χώρες, εκ των 19, έχουν διευκρινίσει τον αριθμό και τον τύπο των στρατιωτικών μέσων που θα διαθέσουν, ξένοι διπλωμάτες εκτιμούν πως η Αθήνα δεν θα μεταβάλει στάση με την επίκληση του, ούτως ή άλλως, ασαφούς όρου της περί “επαρκών δυνάμεων” των άλλων.<div><br />Η επιχείρηση MFC<br /><br />Οι σχέσεις Αθήνας-Ουάσιγκτον αποτελούν το δεύτερο θέμα προβληματισμού της κυβέρνησης μετά από παραστάσεις της πρέσβεως Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και του Πολιτικού-Στρατιωτικού Τμήματος της Πρεσβείας των ΗΠΑ για την ελληνική παρουσία στην επιχείρηση Maritime Freedom Construct (MFC). H MFC ομοιάζει, σε πολλά, με τη γαλλο-βρετανική πρωτοβουλία, καθώς αποσκοπεί, επίσης, στην αποκατάσταση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στα Στενά και στηρίζεται (και αυτή) σε δύο σκέλη: Το επιχειρησιακό και το διπλωματικό.<br /><br />Η ελληνική ερμηνεία της MFC είναι ότι πρόκειται για πρωτοβουλία “συμπληρωματική” της ευρωπαϊκής, αλλά η αμερικανική περιγραφή είναι εντελώς διαφορετική και την παρουσιάζει ως εντελώς ανεξάρτητη από τα σχέδια του Παρισιού και του Λονδίνου – σημειώνεται ότι η MFC δεν συνδέεται με την εξελισσόμενη “Επιχείρηση Ελευθερία” για τον απεγκλωβισμό πλοίων (την οποία ο Τραμπ ανέβαλε). Τελικά, η κυβέρνηση απάντησε πως θα συμμετάσχει μόνον στο διπλωματικό μέλος της MFC και όχι στο επιχειρησιακό. Άλλωστε, θα ήταν πρακτικά αδύνατο η ελληνική φρεγάτα – της σημερινής Aspides – να τεθεί υπό αμερικανική διοίκηση, αντί της ευρωπαϊκής.<br /><br />Η εναλλακτική λύση θα ήταν να προσφερθεί άλλο πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού στην MFC, αλλά μία τέτοια απόφαση θα είχε τεράστιο οικονομικό κόστος και θα αποδεικνυόταν δύσκολα διαχειρίσιμη στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο. Τις προσεχείς ημέρες, θα πρέπει να οριστεί επίσημος διπλωματικός εκπρόσωπος της Ελλάδας στην MFC, ενώ – παρά τη μη επιχειρησιακή συμμετοχή – είναι πιθανόν να χρειαστεί και ορισμός στρατιωτικού συνδέσμου, ή παρατηρητή, για λόγους ενημέρωσης και γενικότερου συντονισμού.<br /><br />Προς απόλυτη έκπληξη της ελληνικής κυβέρνησης, που ήλπιζε ότι η έναρξη της ευρωπαϊκής επιχείρησης θα αργήσει για πολλές εβδομάδες ή και μήνες, το τρίτο σημείο ανησυχίας είναι ότι οι εξελίξεις ίσως επισπευσθούν εντυπωσιακά. Ο λόγος είναι ότι -ευθέως- η ηγεσία του ΝΑΤΟ και -εμμέσως- η Ουάσιγκτον αποστέλλουν το σαφές μήνυμα πως είναι επιχειρησιακά αυτονόητη η ανάγκη έγκαιρης προ-ανάπτυξης (“pre-deployment” και “pre-positioning”) των ευρωπαϊκών ναυτικών δυνάμεων σε μικρή απόσταση από τα Στενά.<br /><br />Μαζί, μάλιστα, με τον εξοπλισμό και τα εφόδια στο εγγύς χερσαίο στρατηγείο (μάλλον στο Ομάν), ώστε να μη χαθεί πολύτιμος χρόνος. Επομένως, πέραν των αποφάσεων του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και του ΓΕΕΘΑ, θα απαιτηθεί σύντομα σύγκληση του ΚΥΣΕΑ, ενώ σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες προβλέπεται και κοινοβουλευτική έγκριση.<br /><br />Παράλληλα, μεγάλος θα είναι ο αντίκτυπος στην ελληνική οικονομία των αποφάσεων που θα λάβει η ΕΕ – όποτε τις λάβει – για την ενεργειακή ασφάλεια και τη στήριξη των εθνικών προϋπολογισμών και των πολιτών. Στις αρχές του πολέμου, υπήρχε η εκτίμηση ότι οι βασικές αρχές θα συμφωνούνταν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 19ης Μαρτίου. Κατόπιν, όλοι στράφηκαν στην άτυπη σύνοδο κορυφής της Λευκωσίας της 24ης Απριλίου, ελπίζοντας σε ανεπίσημες κατευθύνσεις της, αλλά αποφασίστηκε απλώς η παραπομπή στο ECOFIN της 5ης Μαΐου και στις αοριστίες του.</div><div><br /></div><div>πηγή <br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Τι ζητούν από την Ελλάδα για το Ορμούζ Γαλλία και ΗΠΑ.

ΤΑΡΚΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αποφύγει, μέχρι τώρα τουλάχιστον, κάποιο μεγάλο λάθος στη χάραξη και υλοποίηση της...

Διαβάστε την συνέχεια

Στενά του Ορμούζ: Γιατί η επιστροφή στην κανονικότητα αποτελεί «γρίφο» για τη ναυτιλία.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/06/hormuz.avif"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/06/hormuz-696x392.avif" width="734" /></a><br /><br />Ενώ οι διεθνείς αγορές αντιδρούν με ευφορία στις ελπίδες για μια συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, η πραγματικότητα στο πεδίο παραμένει καθηλωμένη. Στα Στενά του Ορμούζ, το στρατηγικότερο πέρασμα των παγκόσμιων ενεργειακών ροών, η ναυσιπλοΐα παραμένει ουσιαστικά υπό αναστολή, με τους πλοιοκτήτες να αρνούνται να ρισκάρουν μέχρι να υπάρξει πραγματική σταθερότητα.<br /><br />Το τέλος της «Επιχείρησης Ελευθερία» και το «Trust me bro»<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ σταμάτησε απότομα την «Επιχείρηση Ελευθερία» — το σχέδιο στρατιωτικής συνοδείας πλοίων — μόλις 48 ώρες μετά την έναρξή της, επικαλούμενος πρόοδο στις ειρηνευτικές συνομιλίες. Η κίνηση αυτή προκάλεσε την ειρωνική αντίδραση της Τεχεράνης. Ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, χλεύασε την αμερικανική πρωτοβουλία με ανάρτησή του στο «X», γράφοντας στα αγγλικά: «Η επιχείρηση “Trust Me Bro” (Εμπιστεύσου με, αδελφέ) απέτυχε».<br /><br />Παρά το κλίμα αισιοδοξίας στην Ουάσιγκτον και τις αναφορές για μια επικείμενη συμφωνία «μίας σελίδας» που θα τερματίσει τον πόλεμο, οι άνθρωποι της ναυτιλίας παραμένουν εξαιρετικά επιφυλακτικοί.<br /><br />Ανθρωπιστική κρίση εν πλω: 22.500 ναυτικοί σε ομηρία<br /><br />Η κατάσταση στο Ορμούζ έχει λάβει διαστάσεις ανθρωπιστικής τραγωδίας. Σύμφωνα με τον στρατηγό Νταν Κέιν, επικεφαλής του Γενικού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ:<br /><br />1.550 εμπορικά πλοία παραμένουν εγκλωβισμένα.<br /><br />22.500 ναυτικοί βρίσκονται παγιδευμένοι εντός της ζώνης κινδύνου.<br /><br />10 θάνατοι ναυτικών έχουν καταγραφεί από την έναρξη των εχθροπραξιών.<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, χαρακτήρισε τους ναυτικούς «εύκολους στόχους» (sitting ducks), τονίζοντας ότι πολλοί από αυτούς αντιμετωπίζουν ελλείψεις σε τρόφιμα και εφόδια.<div><br />Η δυσπιστία της αγοράς<br /><br />«Η μόνη βεβαιότητα είναι η αβεβαιότητα», δήλωσε χαρακτηριστικά εκπρόσωπος του ναυτιλιακού κολοσσού Hapag-Lloyd, επιβεβαιώνοντας ότι τα πλοία της εταιρείας δεν διέρχονται από το Ορμούζ. Οι πλοιοκτήτες επισημαίνουν ότι οι αποφάσεις τους βασίζονται στις πραγματικές συνθήκες στο νερό και όχι στα «πολιτικά μηνύματα».<br /><br />Για να ανοίξουν ξανά πλήρως τα Στενά, οι αναλυτές επισημαίνουν ότι απαιτούνται:<br /><br />Επίσημες εγγυήσεις από την Τεχεράνη ότι δεν θα επιτεθεί σε πολιτικά πλοία.<br /><br />Εκκαθάριση ναρκών και διασφάλιση της θαλάσσιας οδού.<br /><br />Μακροπρόθεσμος μηχανισμός προστασίας που θα αποτρέπει μελλοντικές κρίσεις.</div><div><br />Νέα ένταση: </div><div><br /></div><div>Το χτύπημα της CENTCOM σε τάνκερ<br /><br />Παρά τη διπλωματική κινητικότητα, η ένταση παραμένει στα ύψη. Την Τετάρτη, η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM) ανακοίνωσε ότι κατέστρεψε το πηδάλιο του ιρανικού δεξαμενόπλοιου Hasna. Το πλοίο αγνόησε τις προειδοποιήσεις για παραβίαση του αμερικανικού αποκλεισμού και δέχθηκε πυρά από πυροβόλο 20mm αεροσκάφους F/A-18 Super Hornet, με αποτέλεσμα να ακινητοποιηθεί.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στενά του Ορμούζ: Γιατί η επιστροφή στην κανονικότητα αποτελεί «γρίφο» για τη ναυτιλία.

Ενώ οι διεθνείς αγορές αντιδρούν με ευφορία στις ελπίδες για μια συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, η πραγματικότητα στο πεδίο παραμένει καθηλωμέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μέση Ανατολή: Πώς η Κίνα θα μπορούσε να βοηθήσει τις ΗΠΑ να λύσουν τον «γόρδιο δεσμό» του Ιράν και τι θα ζητήσει ως αντάλλαγμα.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/iran_us_china.jpg"><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/iran_us_china-696x394.jpg" /></a><br /><br />Η επίσκεψη του Ιρανού ΥΠΕΞ στο Πεκίνο – λίγες ημέρες πριν από την προγραμματισμένη επίσκεψη του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στην κινεζική πρωτεύουσα – έφερε στο προσκήνιο ένα βασικό ερώτημα: Μπορεί η Κίνα να αναλάβει το ρόλο του μεσολαβητή για την ειρήνη στη σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν;<br /><br />Με μια ασταθή εκεχειρία και μια διπλωματία που προχωρά με διακοπές και επανεκκινήσεις, η οποία μέχρι στιγμής δεν έχει καταφέρει να φέρει ένα διαρκές τέλος σε έναν πόλεμο που απειλεί να βυθίσει την παγκόσμια οικονομία, τόσο η Τεχεράνη όσο και η Ουάσιγκτον αναζητούν μια διέξοδο. Και το Πεκίνο, τουλάχιστον στα χαρτιά, είναι ένας προφανής υποψήφιος για να αναλάβει αυτόν τον ρόλο.<div><br />Συμμαχίες<br /><br />Η Κίνα αποτελεί από καιρό στενό διπλωματικό και οικονομικό σύμμαχο του Ιράν – μια συμμαχία που βασίζεται στις κοινές τους τριβές με τις ΗΠΑ και στη δίψα για φθηνό πετρέλαιο. Διαθέτει επίσης ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας με την Ουάσιγκτον – και την άμεση προσοχή του Τραμπ κατά τη συνάντησή του με τον ηγέτη Σι Τζινπίνγκ την επόμενη εβδομάδα.<br /><br />Ήταν αυτή η συγκυρία που πιθανώς οδήγησε τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί στο Πεκίνο, όπου εξέφρασε μεγάλες ελπίδες ότι το Πεκίνο θα μπορούσε να αποτρέψει «παραβιάσεις της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας» σε συνάντηση με τον Κινέζο ομόλογό του Γουάνγκ Γι, σύμφωνα με ιρανική ανακοίνωση.<br /><br />Και ο Τραμπ, επίσης, είναι πιθανό να θέσει το ζήτημα της σύγκρουσης με τον Σι κατά την αναμενόμενη επίσκεψή του – η οποία αρχικά επρόκειτο να επικεντρωθεί στον οικονομικό ανταγωνισμό μεταξύ των δύο δυνάμεων και τώρα επισκιάζεται από τον πόλεμο με το Ιράν.</div><div><br />Μεσολάβηση<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο το υπαινίχθηκε αυτό την Τρίτη, όταν δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι ελπίζει η Κίνα να πιέσει το Ιράν να χαλαρώσει τον ασφυκτικό έλεγχο που ασκεί στο Στενό του Ορμούζ. Κινέζοι αξιωματούχοι ζητούν εδώ και εβδομάδες κατάπαυση του πυρός και έχουν τοποθετήσει το Πεκίνο ως πιθανό μεσολαβητή για την ειρήνη, με την ανακοίνωση από τον Σι μιας γενικής πρότασης τεσσάρων σημείων για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Ο Γουάνγκ, ο Κινέζος υπουργός Εξωτερικών, επανέλαβε τη θέση του Πεκίνου κατά τη συνάντησή του με τον Αραγτσί, δεσμευόμενος να συνεχίσει να συνδράμει στην έναρξη ειρηνευτικών συνομιλιών και να «διαδραματίσει σημαντικότερο ρόλο στην αποκατάσταση της ειρήνης και της ηρεμίας στη Μέση Ανατολή», σύμφωνα με κινεζική ανακοίνωση.<br /><br />Ήδη, το γεγονός ότι κατάφερε να φέρει και τις δύο πλευρές στην αυλή του μέσα σε μια εβδομάδα αποτελεί νίκη για τον Σι, ο οποίος στοχεύει να εδραιώσει τον ρόλο της Κίνας ως παγκόσμιας δύναμης. Η διαπραγμάτευση με έναν όλο και πιο αντιδημοφιλή ηγέτη των ΗΠΑ, ο οποίος έχει εμπλακεί σε έναν δαπανηρό πόλεμο και αναζητά εύκολες νίκες, πιθανότατα δεν αποτελεί ανεπιθύμητη θέση στα μάτια του Σι.</div><div><br />Ασκήσεις ισορροπίας<br /><br />Κινέζικες πηγές ανέφεραν ότι το Πεκίνο θεωρεί τη διαμάχη των ΗΠΑ με το Ιράν ως κάτι που ενδεχομένως ενίσχυσε τη διαπραγματευτική του θέση. Σύμφωνα με αυτές τις πηγές, η κατάσταση θα μπορούσε τώρα να προσφέρει στην Κίνα μια μοναδική ευκαιρία να εκμεταλλευτεί την αντιπαράθεση εν όψει των δύσκολων ενδιάμεσων εκλογών για τον Τραμπ, ο οποίος θέλει να παρουσιάσει απτά επιτεύγματα στους Αμερικανούς ψηφοφόρους, όπως αγορές αγροτικών προϊόντων και αεροσκαφών Boeing από την Κίνα.<br /><br />Ωστόσο, το κατά πόσο το Πεκίνο είναι διατεθειμένο να ασκήσει πίεση για να οδηγήσει τις πλευρές προς την ειρήνη είναι ένα άλλο ζήτημα – καθώς ο Σι προσπαθεί να εξισορροπήσει τους αυξανόμενους οικονομικούς κινδύνους που προκύπτουν από τον πόλεμο με τις μακροπρόθεσμες φιλοδοξίες της Κίνας να αναδειχθεί ως εναλλακτική παγκόσμια δύναμη έναντι των ΗΠΑ. Ακόμα κι αν η Δύση θεωρεί ότι το Πεκίνο χαίρεται αυτόματα κάθε φορά που ο αμερικανικός στρατός δεσμεύεται αλλού στον κόσμο, υπάρχουν λόγοι για τους οποίους η Κίνα επιθυμεί να δει τον πόλεμο να τελειώνει.</div><div><br />Ενεργειακό παζλ<br /><br />Η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου έχει μείνει σχετικά ανεπηρέαστη από την ιστορική παγκόσμια πετρελαϊκή κρίση που πλήττει τους γείτονές της – συμπεριλαμβανομένων βασικών περιφερειακών συμμάχων των ΗΠΑ – χάρη στα τεράστια αποθέματα πετρελαίου της Κίνας, το υψηλό επίπεδο ενεργειακής αυτάρκειας της χώρας και την έγκαιρη στροφή της προς την πράσινη ενέργεια. Ωστόσο, καθώς ο πόλεμος συνεχίζεται, αυτά τα αποθέματα εξαντλούνται — μαζί με την ενεργειακή ασφάλεια που αποτελεί προτεραιότητα για την κυβέρνηση του Σι.<br /><br />Και παρότι δεν υπάρχει έλλειψη εφοδιασμού, προς το παρόν, η κινεζική οικονομία εξακολουθεί να υπόκειται σε αυξημένα κόστη καυσίμων, μέρος των οποίων η κυβέρνηση έχει ζητήσει από τις εθνικές εταιρείες πετρελαίου να αντισταθμίσουν. Μια παγκόσμια οικονομική ύφεση λόγω του πολέμου θα πλήξει επίσης την οικονομία της Κίνας, η οποία βασίζεται στις εξαγωγές. Υπάρχει επίσης ανησυχία για την επίδραση του πολέμου στις σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας, μια σχέση που το Πεκίνο θέλει να διατηρήσει σταθερή προκειμένου να μειώσει τις τριβές στις δικές του παγκόσμιες φιλοδοξίες.</div><div><br />Το ιρανικό πετρέλαιο<br /><br />Η Κίνα συνέχισε να αγοράζει ιρανικό πετρέλαιο κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, σύμφωνα με αναλυτές, εισάγοντας και τον περασμένο μήνα πάνω από ένα εκατομμύριο βαρέλια την ημέρα – αντλώντας αποθέματα από πλωτές δεξαμενές που βρίσκονται ήδη στην Ασία και δεν επηρεάζονται από τον ναυτικό αποκλεισμό του Ορμούζ από τις ΗΠΑ. Τις τελευταίες εβδομάδες, οι ΗΠΑ ενέτειναν την πίεση στις κινεζικές αγορές, οι οποίες πέρυσι αντιπροσώπευαν πάνω από το 90% των εξαγωγών του Ιράν – και παρέχουν στο Πεκίνο σημαντική οικονομική επιρροή επί του Ιράν.<br /><br />Τον περασμένο μήνα, η Ουάσιγκτον έβαλε στη μαύρη λίστα μια μεγάλη κινεζική εταιρεία πετροχημικών, την οποία χαρακτήρισε ως σημαντικό αγοραστή ιρανικού αργού πετρελαίου, το μεγαλύτερο κινεζικό διυλιστήριο που έχει δεχτεί μέχρι στιγμής αυτό το πλήγμα. Σε μια σπάνια κίνηση, το Πεκίνο διέταξε τις εταιρείες της χώρας να μην συμμορφωθούν με τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν σε αυτή την επιχείρηση και σε τέσσερα άλλα εγχώρια διυλιστήρια που έχουν μπει στη μαύρη λίστα των ΗΠΑ.</div><div><br />Προβληματισμός<br /><br />Η Κίνα μπορεί να είναι πρόθυμη να αποτρέψει αυτές τις τριβές και να κερδίσει την εύνοια του Τραμπ, παρουσιάζοντας την πρόσφατη διπλωματία της με το Ιράν ως μέρος μιας προσπάθειας καλής πίστης να βοηθήσει την Ουάσιγκτον να τερματίσει τον πόλεμο. Ωστόσο, οι αναλυτές είναι προβληματισμένοι ως προς το ενδεχόμενο το Πεκίνο να χρησιμοποιήσει την επιρροή του για να πιέσει υπερβολικά το Ιράν να υποκύψει στις απαιτήσεις των ΗΠΑ, ειδικά χωρίς σαφή κίνητρα από την Ουάσιγκτον.<br /><br />Αφενός, το Πεκίνο δεν έχει πλήρη εμπιστοσύνη στην επιρροή του επί της Τεχεράνης, παρά τη διπλωματική συμμαχία τους. Και παρόλο που η Κίνα έχει δείξει αυτοσυγκράτηση στις επικρίσεις της προς τις ΗΠΑ, υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι ο πόλεμος με το Ιράν είναι ένα χάος που πρέπει να διορθώσει η Ουάσιγκτον. Επίσης, παρόλο που η Κίνα μπορεί να ασκεί σημαντική οικονομική επιρροή στο Ιράν μέσω των αγορών πετρελαίου, εν μέσω μιας παγκόσμιας πετρελαϊκής κρίσης, η Κίνα χρειάζεται κι αυτή τα βαρέλια αυτά.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μέση Ανατολή: Πώς η Κίνα θα μπορούσε να βοηθήσει τις ΗΠΑ να λύσουν τον «γόρδιο δεσμό» του Ιράν και τι θα ζητήσει ως αντάλλαγμα.

Η επίσκεψη του Ιρανού ΥΠΕΞ στο Πεκίνο – λίγες ημέρες πριν από την προγραμματισμένη επίσκεψη του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στην κινε...

Διαβάστε την συνέχεια

Προπαγάνδα μέσω της μεγάλης οθόνης: Η νέα τουρκική παραγωγή «Κύπριος Τούρκος»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1331416/aikskksee.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="470" data-original-width="709" height="133" src="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1331416/aikskksee.jpg" width="720" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ηρωοποιείται η δράση της τουρκοκυπριακής τρομοκρατικής οργάνωσης ΤΜΤ.</span></h3>Σε μια προσπάθεια περαιτέρω προπαγάνδας πάνω στην ιστορία, η Άγκυρα επιστρατεύει για ακόμη μια φορά την έβδομη τέχνη. Με στόχο την παγίωση του αφηγήματος περί «εθνικής αντίστασης» στην Κύπρο, η νέα κινηματογραφική παραγωγή υπό τον τίτλο “Kıbrıs Türküsü” (Ο Κύπριος Τούρκος) επιχειρεί να αναδιαμορφώσει την ιστορική πραγματικότητα της περιόδου 1957-1974.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin: 10px auto; max-width: 560px; width: 560px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2016466621775192137" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2016466621775192137&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fgeopolitiki-amyna%2F968752%2Fpropaganda-meso-tis-megalis-othonis-i-nea-toyrkiki-paragogi-kyprios-toyrkos%2F&sessionId=25496694c06aeaa7eca99bea98895356c5d6fc8e&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 316px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 560px;" title="X Post"></iframe></div>Το σενάριο: Ηρωοποίηση της ΤΜΤ και αποσιώπηση της αλήθειας<br /><br />Υπό τις οδηγίες του σκηνοθέτη Özer Feyzioğlu και του παραγωγού Coşkun Özer, η ταινία εστιάζει στη ζωή του «Αλί», ενός δασκάλου που εγκαταλείπει την έδρα για να ενταχθεί στις τάξεις της -τρομοκρατικής- Τουρκικής Οργάνωσης Αντίστασης (TMT).<br /><br />Το έργο υιοθετεί μια ξεκάθαρα μονοδιάστατη οπτική:<br /><br />Προβολή θυματοποίησης: Η ΤΜΤ παρουσιάζεται ως ο «φύλακας άγγελος» των Τουρκοκυπρίων απέναντι σε μια γενικευμένη και αναίτια ελληνοκυπριακή βία.<br /><br />Ιστορικό «κενό»: Στο σενάριο απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά στις τρομοκρατικές επιθέσεις της ΤΜΤ, με δολοφονίες Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων προοδευτικών, αλλά και στην κατάληξη της περιόδου: την παράνομη τουρκική εισβολή και τη συνεχιζόμενη κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Κινηματογράφος στην υπηρεσία του εθνικισμού<br /><br />Ο Feyzioğlu, έχοντας ήδη εμπειρία σε βιογραφίες εθνικού περιεχομένου (όπως το “Cep Herkülü”), φαίνεται να λειτουργεί ως εκφραστής μιας κρατικής γραμμής που χρησιμοποιεί το συναίσθημα για να δικαιολογήσει πολιτικές επιλογές.<br /><br />Στις δημόσιες τοποθετήσεις του, ο σκηνοθέτης δεν κρύβει τον ιδεολογικό χαρακτήρα του έργου, κάνοντας λόγο για μια «κραυγή ενάντια στην εξόντωση». Η χρήση όρων όπως «άσβεστη φλόγα ελευθερίας» και «μεγάλη αδικία» επιβεβαιώνει ότι η ταινία δεν στοχεύει στην ιστορική αναζήτηση, αλλά στην ενίσχυση του εθνικιστικού φρονήματος και της διχοτομικής ρητορικής.<br />Η «Soft Power» της Άγκυρας<br /><br />Η παραγωγή αυτή δεν αποτελεί μεμονωμένο καλλιτεχνικό γεγονός, αλλά εντάσσεται στη στρατηγική «ήπιας ισχύος» (soft power) της Τουρκίας. Μέσω της δραματοποίησης και της υψηλής ποιότητας παραγωγής, επιχειρείται η διεθνής και εσωτερική νομιμοποίηση των τουρκικών εγκλημάτων στην Κύπρο, μετατρέποντας την κατοχή σε «αγώνα επιβίωσης».<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Προπαγάνδα μέσω της μεγάλης οθόνης: Η νέα τουρκική παραγωγή «Κύπριος Τούρκος»

Ηρωοποιείται η δράση της τουρκοκυπριακής τρομοκρατικής οργάνωσης ΤΜΤ. Σε μια προσπάθεια περαιτέρω προπαγάνδας πάνω στην ιστορία, η Άγκυρα επ...

Διαβάστε την συνέχεια

Washington Post: Το Ιράν χτύπησε πολύ περισσότερες βάσεις των ΗΠΑ από ό,τι έχει αναφερθεί.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/05/USA-BASE3-1536x1232-1-630x400.jpg" width="705" /><br /><br />Μια αποκαλυπτική έρευνα της Washington Post, βασισμένη σε ανάλυση δορυφορικών δεδομένων, φέρνει στο φως της δημοσιότητας το πραγματικό μέγεθος των ζημιών που έχουν υποστεί οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή από ιρανικές αεροπορικές επιδρομές.<br /><br />Σύμφωνα με τα ευρήματα, οι επιθέσεις υπήρξαν πολύ πιο εκτεταμένες και ακριβείς από όσα έχουν παραδεχθεί επίσημα οι ΗΠΑ.<div><br />Τα κύρια ευρήματα της έρευνας<br /><br />228 πλήγματα: Τουλάχιστον 217 κτιριακές κατασκευές και 11 κομμάτια στρατιωτικού εξοπλισμού έχουν καταστραφεί ή υποστεί ζημιές σε 15 αμερικανικές βάσεις.<br /><br />Στόχοι υψηλής σημασίας: Οι επιθέσεις έπληξαν υπόστεγα αεροσκαφών, στρατώνες, αποθήκες καυσίμων, καθώς και κρίσιμα συστήματα ραντάρ, επικοινωνιών και αντιπυραυλικής άμυνας (Patriot και THAAD).<br /><br />Ανθρώπινες απώλειες: Από την έναρξη του πολέμου στις 28 Φεβρουαρίου 2026, επτά Αμερικανοί στρατιωτικοί έχουν χάσει τη ζωή τους (6 στο Κουβέιτ, 1 στη Σαουδική Αραβία), ενώ οι τραυματίες ξεπερνούν τους 400.</div><div><br />Η «μάχη» των δορυφορικών εικόνων<br /><br />Η έρευνα αναδεικνύει μια πρωτοφανή δυσκολία στην πρόσβαση σε δεδομένα, καθώς εμπορικοί πάροχοι (Vantor, Planet) περιόρισαν τη δημοσίευση εικόνων μετά από αίτημα της Ουάσιγκτον.<br /><br />Ωστόσο, η Washington Post επαλήθευσε 109 δορυφορικές εικόνες υψηλής ανάλυσης που δημοσίευσαν ιρανικά πρακτορεία, συγκρίνοντάς τις με το ευρωπαϊκό σύστημα Copernicus.<br /><br />Η ανάλυση δεν εντόπισε καμία παραποιημένη εικόνα από την πλευρά του Ιράν, επιβεβαιώνοντας την εγκυρότητα των καταγραφών.</div><div><br />Οι βάσεις που επλήγησαν περισσότερο<br /><br />Οι περισσότερες ζημιές εντοπίζονται στο Κουβέιτ και το Μπαχρέιν, χώρες που επέτρεψαν στις ΗΠΑ να διεξάγουν επιθετικές επιχειρήσεις (χρήση HIMARS) από το έδαφός τους.<br /><br />Αρχηγείο 5ου Στόλου (Μπαχρέιν): Οι ζημιές χαρακτηρίζονται ως «εκτεταμένες», με το αρχηγείο να έχει ήδη μεταφερθεί προσωρινά στη Φλόριντα των ΗΠΑ.<br /><br />Βάσεις στο Κουβέιτ (Ali al-Salem, Camp Arifjan, Camp Buehring): Σοβαρά πλήγματα σε υποδομές και επικοινωνίες.<br /><br />Al-Udeid (Κατάρ): Χτυπήθηκαν βάσεις δορυφορικών επικοινωνιών.<br /><br />Prince Sultan (Σαουδική Αραβία): Καταστροφή αεροσκάφους διοίκησης E-3 Sentry και δεξαμενόπλοιου ανεφοδιασμού.<br />Στρατιωτικό «φιάσκο» και εξάντληση αποθεμάτων<br /><br />Στρατιωτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι ο αμερικανικός στρατός «πιάστηκε στον ύπνο», υποτιμώντας την ακρίβεια των ιρανικών drones και πυραύλων.<br /><br />Εξάντληση αεράμυνας: Μέσα σε λίγες εβδομάδες (28 Φεβρουαρίου – 8 Απριλίου), οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν το 53% των αποθεμάτων THAAD και το 43% των Patriot, με τεράστιο οικονομικό και επιχειρησιακό κόστος.<br /><br />Έλλειψη προστασίας: Πολλές βάσεις δεν διέθεταν οχυρωμένα καταφύγια, αφήνοντας εκτεθειμένο το προσωπικό ακόμη και σε κοινόχρηστους χώρους (γυμναστήρια, εστιατόρια).</div><div><br />Η επόμενη μέρα<br /><br />Το μέλλον της αμερικανικής παρουσίας στην περιοχή κρίνεται αβέβαιο. Αξιωματούχοι δήλωσαν στην εφημερίδα ότι οι αμερικανικές δυνάμεις ενδέχεται να μην επιστρέψουν ποτέ σε ορισμένες από αυτές τις βάσεις σε μεγάλους αριθμούς, καθώς ο χώρος της μάχης έχει γίνει πλέον «διαφανής» και οι σταθερές εγκαταστάσεις είναι εξαιρετικά ευάλωτες.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Washington Post: Το Ιράν χτύπησε πολύ περισσότερες βάσεις των ΗΠΑ από ό,τι έχει αναφερθεί.

Μια αποκαλυπτική έρευνα της Washington Post, βασισμένη σε ανάλυση δορυφορικών δεδομένων, φέρνει στο φως της δημοσιότητας το πραγματικό μέγεθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο φόβος των ΜΙΚΡΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/05/ellinakos-2-630x400.jpg" width="721" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο μικρός Έλληνας φοβάται. Φοβάται να θέσει τις ερωτήσεις για τα ουσιώδη, φοβάται να αμφισβητήσει. Δε ρωτά αναλυτικά τι θα γίνει με τα ζητήματα της καθημερινής του επιβίωσης.</span></h3><b>Ειρήνη Καλτσά</b><br />Εκπαιδευτικός<br /><br />Αντ’ αυτών και δεδομένου ότι κάποιο θήραμα πρέπει να φέρει στο τραπέζι της συνείδησής του ως άλλοθι το μεσημέρι, φέρνει τις ερωτήσεις για τη σόουμπιζ και για τα γκομενικά του γείτονα.<br /><br />Ο μικρός Έλληνας φοβάται να παρακάμψει τον λόγο της εξουσίας και της πολιτικής και της ποικιλώνυμης εξουσίας εν γένει.<br /><br />Ειδικά, σε συγκυρίες, όπως η τωρινή, φοβάται να απελευθερωθεί από τους μπαμπούλες που κατασκευάζουν τα κόμματα, ιδιαίτερα το κυβερνών. «Μη φύγεις από το ποιμνιοστάσιο •έξω παραφυλάει ο όλεθρος. Αν δε μας ψηφίσεις, θα φταις εσύ για την μελλοντική κατάντια σου».<br /><br />Ενώ γνωρίζει ότι στην κοινοβουλευτική ολιγαρχία που έχουμε (ούτε λόγος για δημοκρατία) αποφασίζουν ερήμην του τα κόμματα εξυπηρετώντας ποικίλα συμφέροντα διαπλεκόμενων παραγόντων, ταυτόχρονα βαυκαλίζεται νοσηρά με την αυταπάτη τού ότι τα μπλιμπλίκια και οι ψευτόχαντρες που του κουνάνε μες στα μούτρα τα κόμματα, θα αποτελέσουν κάποιου είδους λύση.<br /><br />Κατ’ ουσίαν, έχει βουλιάξει στον βόθρο ενός εκβιαστικού φόβου, αριστοτεχνικά χτισμένου από την κυβέρνηση -κατά κύριο λόγο- και τα άλλα κόμματα εξουσίας και είναι πεπεισμένος ότι παρά τις καταστροφικές για τον ίδιο πολιτικές αποφάσεις των κυβερνητικών κομμάτων των τελευταίων χρόνων, αυτά τα ίδια κόμματα θα του φέρουν τις σωτήριες λύσεις. Μεσσιανισμός του υποτελούς.<br /><br />Έτσι, φιμώνει τις μνήμες για τις υποκλοπές, για την απώλεια αγοραστικής δύναμης, ακόμα και για την τραγωδία των Τεμπών (και άλλα πολλά) και περιμένει εναγωνίως τα κέρματα ελεημοσύνης που του πετάει σταδιακά, μέρα τη μέρα η κυβέρνηση.<br /><br />Τα έχει ανάγκη ο επαίτης Έλληνας, για να δικαιολογήσει την αυτόβουλη απέκδυσή του από το ένδυμα του πολίτη.<br /><br />Επειδή, όπως σε κάθε στερητικό της ελευθερίας κοινωνικό μόρφωμα, όπως για παράδειγμα οι φυλακές, επιβάλλεται η ισοπεδωτική ομοιόμορφη στολή, έτσι και στην ελληνική κοινωνία επιχειρείται η επιβολή της ομοιόμορφης ένδυσης του ρόλου του υπηκόου που αφήνεται να πειστεί ότι η μόνη λύση είναι το να ψηφίσει αυτούς που έφεραν τον τόπο στα σημερινά χάλια.<br /><br />Να τους επιβραβεύσει, με άλλα λόγια και ακόμη χειρότερα να τους δώσει την ευκαιρία να συνεχίσουν το φαύλο έργο τους ακόμη πιο αναίσχυντα και ασύδοτα.<br /><br />Διότι, αν δεν εκλεγεί ο εσμός των ολιγαρχών που λυμαίνεται τα δημόσια αγαθά, τότε θα επέλθει η πλήρης, αν και τεχνηέντως απροσδιόριστη, καταστροφή!<br /><br />Αυτά συλλογίζεται ο μικρός φοβισμένος υπήκοος Έλληνας.<br /><br />Αλλά ένας λαός που ζει με τον φόβο και όχι με όραμα, ποιο μέλλον μπορεί να έχει;<br /><br />Ας θυμηθούμε εδώ, όμως, τι έγραφε ο Ξενοφώντας στα «Ελληνικά» (Βιβλίο 2, κεφ.4: §21):<br /><br />(«αἰδούμενοι καὶ θεοὺς καὶ ἀνθρώπους παύσασθε ἁμαρτάνοντες εἰς τὴν πατρίδα, καὶ μὴ πείθεσθε τοῖς ἀνοσιωτάτοις τριάκοντα, οἳ ἰδίων κερδέων ἕνεκα…»)<br /><br />«σεβόμενοι και θεούς και ανθρώπους, σταματήστε να προξενείτε ζημιά στην πατρίδα και μην υπακούτε στους ανοσιότατους Τριάκοντα, οι οποίοι λόγω προσωπικών συμφερόντων…»<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο φόβος των ΜΙΚΡΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Ο μικρός Έλληνας φοβάται. Φοβάται να θέσει τις ερωτήσεις για τα ουσιώδη, φοβάται να αμφισβητήσει. Δε ρωτά αναλυτικά τι θα γίνει με τα ζητήμα...

Διαβάστε την συνέχεια

Handelsblatt: “Φόβος ανάφλεξης στη Μεσόγειο”. Τουρκία vs. Ελλάδας-Ισραήλ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2024/11/Erdogan_worried_Reuters.jpg?v=1732531388" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1081" data-original-width="1920" height="113" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2024/11/Erdogan_worried_Reuters.jpg?v=1732531388" width="697" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Ο πόλεμος στο Ιράν επιταχύνει την κούρσα των εξοπλισμών στη Μεσόγειο επισημαίνει δημοσίευμα της Handelsblatt που στέκεται στις αντιδράσεις της Τουρκίας απέναντι στην αμυντική συνεργασία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Συγκεκριμένα υπογραμμίζεται ότι «η Κύπρος, ειδικότερα, έρχεται όλο και περισσότερο στο προσκήνιο λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης κοντά στη Μέση Ανατολή.</div><br />Η συνεχιζόμενη σύγκρουση με το Ιράν έχει αναδείξει για άλλη μια φορά τη στρατηγική σημασία του νησιού ως „αβύθιστο αεροπλανοφόρο”. Η τουρκική κυβέρνηση παρακολουθεί αυτή την εξέλιξη με αυξανόμενη ανησυχία. Η Τουρκία κατέχει τo βόρειο κομμάτι της Κύπρου από το 1974. Η ανεπίλυτη σύγκρουση επιδεινώνει τις σχέσεις με την ΕΕ και αποδυναμώνει τη νοτιοανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ. Τώρα, αυτό το χρόνιο σημείο ανάφλεξης επανέρχεται για άλλη μια φορά στο προσκήνιο».<br /><br />Το δημοσίευμα κάνει λόγο για μια «κούρσα εξοπλισμών στο νησί» με την αποστολή δύο ελληνικών φρεγατών και μαχητικών F16 από την Ελλάδα καθώς και του αντιαεροπορικού συστήματος Barak MX από το Ισραήλ, ενώ αναφορά γίνεται και στα κοινά στρατιωτικά γυμνάσια των τριών κρατών.<br /><br />Το δημοσίευμα επισημαίνει τις δηλώσεις του Τούρκου ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν, ο οποίος προειδοποίησε για περαιτέρω κλιμάκωση. Δήλωσε ότι η συνεργασία μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ οδηγεί «όχι σε περισσότερη εμπιστοσύνη, αλλά σε δυσπιστία» και φέρνει «περισσότερα προβλήματα και πόλεμο».<br /><br />Κατηγόρησε το Ισραήλ ότι σχηματίζει συμμαχία με τους εταίρους του εναντίον μουσουλμανικών κρατών. Αυτή η εξέλιξη προκαλεί ανησυχία όχι μόνο στην Τουρκία, αλλά σε ολόκληρο τον μουσουλμανικό κόσμο, δήλωσε ο Φιντάν σε φόρουμ στην Αττάλεια.<br /><br />«Η τουρκική κυβέρνηση κατηγορεί επίσης την Ελλάδα ότι εκμεταλλεύεται τον πόλεμο με το Ιράν για να μετατοπίσει την στρατιωτική ισορροπία δυνάμεων στην ανατολική Μεσόγειο προς όφελός της. Για παράδειγμα, στα τέλη Μαρτίου, η Αθήνα ανέπτυξε πυραύλους αεράμυνας Patriot στο νησί της Καρπάθου – για να προστατεύσει το νότιο Αιγαίο Πέλαγος και τη ναυτική βάση που χρησιμοποιούν οι ΗΠΑ στον κόλπο της Σούδας στην Κρήτη από πιθανές επιθέσεις του Ιράν και συμμαχικών πολιτοφυλακών, σύμφωνα με την Αθήνα» εξηγεί το δημοσίευμα.<br /><br />Επιπρόσθετα, όπως αναφέρεται, η Άγκυρα ενοχλείται τόσο από τη συνεργασία των τριών χωρών με τις ΗΠΑ, όσο και από την ενισχυμένη παρουσία της Γαλλίας στην περιοχή. Γράφει χαρακτηριστικά: «Στα τέλη Απριλίου, ο Πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν έγινε ο πρώτος Γάλλος αρχηγός κράτους που επισκέφθηκε το νησί από την ανεξαρτησία του το 1960.<br /><br />Τον Ιούνιο, οι δύο χώρες σχεδιάζουν να υπογράψουν μια στρατιωτική συμφωνία που θα επιτρέψει την εγκατάσταση γαλλικών δυνάμεων στο νησί και την εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας. Η συμφωνία περιλαμβάνει σχέδια για την επέκταση της ναυτικής βάσης του Ευάγγελου Φλωράκη σε βάση για το Γαλλικό Ναυτικό».<br /><br />Επικοινωνιακή στρατηγική της Άγκυρας<br /><br />Ανάλογο δημοσίευμα φιλοξενεί και η εφημερίδα Tagesspiegel από το Βερολίνο με τίτλο «Η Τουρκία προειδοποιεί για πόλεμο στο Αιγαίο». Επισημαίνει ότι η συνεργασία των τριών κάνει την Άγκυρα να αισθάνεται πιεσμένη. «Η συνάντηση του προέδρου Ερντογάν με τον πρωθυπουργό Μητσοτάκη δεν κατάφερε να παραμερίσει τις διαφωνίες».<br /><br />Ειδικά η στρατιωτική ενίσχυση της Κύπρου από το Ισραήλ αποτελεί εξαιρετικά ευαίσθητο θέμα για την Τουρκία σύμφωνα με την πολιτική επιστήμονα Εμπρού Τουρχάν από την Κωνσταντινούπολη. Η ίδια πάντως θεωρεί ότι «η πολεμική ρητορική της Άγκυρας είναι περισσότερο επικοινωνιακή στρατηγική, παρά συγκεκριμένη προαναγγελία κλιμάκωσης». Μια στρατιωτική σύγκρουση των δύο χωρών είναι κατά τη γνώμη της «λιγότερο πιθανή».<br /><br />O Μάριαν Βεντ από το Ινστιτούτο Κονραντ Άντεναουερ στην Αθήνα εξηγεί ταυτόχρονα ότι η συνεργασία των τριων δεν αποτελεί κάποιου είδους «επιθετική συμμαχία», αλλά περισσότερο «τον συντονισμό των προτεραιοτήτων τους ασφαλείας».<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Handelsblatt: “Φόβος ανάφλεξης στη Μεσόγειο”. Τουρκία vs. Ελλάδας-Ισραήλ.

Ο πόλεμος στο Ιράν επιταχύνει την κούρσα των εξοπλισμών στη Μεσόγειο επισημαίνει δημοσίευμα της Handelsblatt που στέκεται στις αντιδράσεις τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η οργή της Σαουδικής Αραβίας που έφερε την «κωλοτούμπα» Τραμπ για το Ορμούζ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.news247.gr/wp-content/uploads/2026/05/trump-saudi-full.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1067" data-original-width="1600" height="133" src="https://www.news247.gr/wp-content/uploads/2026/05/trump-saudi-full.jpg" width="704" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Η απότομη αλλαγή στάσης του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στο σχέδιό του να συνοδεύει τα πλοία να διέλθουν από τα Στενά του Ορμούζ, δεν ήταν τυχαία, αλλά είχε να κάνει με τις αντιδράσεις που αυτό προκάλεσε στους βασικούς σύμμαχος των ΗΠΑ στον Κόλπο, με πρώτη τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Σύμφωνα με δύο Αμερικανούς αξιωματούχους που μίλησαν στο NBC, η απόφαση αυτή ήρθε μετά την αναστολή της δυνατότητας του αμερικανικού στρατού να χρησιμοποιεί τις βάσεις και τον εναέριο χώρο του για την εκτέλεση της επιχείρησης από το κράτος του Κόλπου.<br /><br />Ο Τραμπ εξέπληξε τους συμμάχους του Κόλπου ανακοινώνοντας το «Σχέδιο Ελευθερία» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την Κυριακή (4/5) το απόγευμα, δήλωσαν αξιωματούχοι, προκαλώντας την οργή της ηγεσίας στη Σαουδική Αραβία. Σε απάντηση, το Βασίλειο ενημέρωσε τις ΗΠΑ ότι δεν θα επιτρέψει στον αμερικανικό στρατό να πετάξει αεροσκάφη από την αεροπορική βάση Prince Sultan νοτιοανατολικά του Ριάντ ή να πετάξει μέσω του σαουδαραβικού εναέριου χώρου για να υποστηρίξει την προσπάθεια, δήλωσαν αξιωματούχοι.<br /><br />Μια τηλεφωνική συνομιλία μεταξύ του Τραμπ και του Σαουδάραβα πρίγκιπα διαδόχου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν δεν έλυσε το ζήτημα, δήλωσαν οι δύο Αμερικανοί αξιωματούχοι, αναγκάζοντας τον πρόεδρο να διακόψει προσωρινά την επιχείρηση, προκειμένου να αποκαταστήσει την πρόσβαση του αμερικανικού στρατού στον κρίσιμο εναέριο χώρο.<br /><br />Άλλοι στενοί σύμμαχοι του Κόλπου επίσης αιφνιδιάστηκαν. Ο πρόεδρος μίλησε με ηγέτες στο Κατάρ αφότου η προσπάθεια είχε ήδη ξεκινήσει.<br /><br />Μια σαουδαραβική πηγή δήλωσε στο NBC News ότι ο Τραμπ και ο πρίγκιπας διάδοχος «είχαν τακτική επαφή». Σαουδάραβες αξιωματούχοι ήταν επίσης σε επαφή με τον Τραμπ, τον αντιπρόεδρο Τζ. Ντ. Βανς, την Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ και τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, πρόσθεσε η πηγή.<br /><br />Ερωτηθείσα αν η ανακοίνωση του Σχεδίου Ελευθερία εξέπληξε τους Σαουδάραβες ηγέτες, η σαουδαραβική πηγή απάντησε: «Το πρόβλημα με αυτή την υπόθεση είναι ότι τα πράγματα συμβαίνουν γρήγορα σε πραγματικό χρόνο». Η πηγή ανέφερε ότι η Σαουδική Αραβία «υποστήριζε έντονα τις διπλωματικές προσπάθειες» του Πακιστάν να μεσολαβήσει σε μια συμφωνία μεταξύ του Ιράν και των ΗΠΑ για τον τερματισμό του πολέμου.<br /><br />Ένας αξιωματούχος του Λευκού Οίκου δήλωσε σε ανακοίνωσή του, όταν ρωτήθηκε για το αν ορισμένοι ηγέτες κρατών του Κόλπου αιφνιδιάστηκαν από την ανακοίνωση της προσπάθειας των ΗΠΑ να βοηθήσουν τα πλοία να διέλθουν από τα Στενά του Ορμούζ, ότι «οι περιφερειακοί σύμμαχοι είχαν ειδοποιηθεί εκ των προτέρων».<br /><br />Ένας διπλωμάτης από τη Μέση Ανατολή δήλωσε ότι οι ΗΠΑ δεν ήταν σε συντονισμό με το Ομάν για το Σχέδιο Ελευθερία, μέχρι μετά την ανακοίνωση του Τραμπ. «Οι ΗΠΑ έκαναν μια ανακοίνωση και στη συνέχεια συντονίστηκαν μαζί μας», είπε ο διπλωμάτης, προσθέτοντας, «δεν ήμασταν αναστατωμένοι ούτε θυμωμένοι».<br /><br />Ο Τραμπ είχε ανακοινώσει την επιχείρηση το Σαββατοκύριακο ως έναν τρόπο να σπάσει τον αποκλεισμό του Ιράν στο Ορμούζ, και οι κορυφαίοι ηγέτες εθνικής ασφάλειας αφιέρωσαν μεγάλο μέρος της Τρίτης μιλώντας υπέρ της προσπάθειας σε δημόσιες ενημερώσεις στο Πεντάγωνο και στον Λευκό Οίκο, μόνο και μόνο για να σταματήσει ξαφνικά ο πρόεδρος την επιχείρηση.<br /><br />Ο αμερικανικός στρατός είχε παρατάξει έναν αριθμό επιπλέον πλοίων στον Κόλπο για διέλευση από το στενό όταν σταμάτησε η επιχείρηση, δήλωσε Αμερικανός αξιωματούχος. Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ είχε ανακοινώσει νωρίτερα ότι δύο πλοία με αμερικανική σημαία είχαν διασχίσει το στενό στο πλαίσιο της επιχείρησης.<br /><br />Στην ανάρτησή του, ο Τραμπ δήλωσε ότι το Σχέδιο Ελευθερία θα «παύσει για σύντομο χρονικό διάστημα για να διαπιστωθεί εάν» μια συμφωνία για την επίλυση του πολέμου «μπορεί να οριστικοποιηθεί και να υπογραφεί».<div><br />Πώς ο αμερικανικός στρατός χρησιμοποιεί τις χώρες του Κόλπου<br /><br />Ο αμερικανικός στρατός διατηρεί μαχητικά αεροσκάφη, ανεφοδιάζει τα δεξαμενόπλοια και διαθέτει συστήματα αεράμυνας στην αεροπορική βάση Prince Sultan στη Σαουδική Αραβία. Οι Σαουδάραβες επέτρεψαν στις ΗΠΑ να πετούν αεροσκάφη από εκεί για να υποστηρίξουν τον πόλεμο στο Ιράν, καθώς και να πετούν από πάνω αεροσκάφη που εδρεύουν σε κοντινές χώρες.<br /><br />«Λόγω γεωγραφίας, χρειάζεται συνεργασία από τους περιφερειακούς εταίρους για να αξιοποιηθεί ο εναέριος χώρος τους κατά μήκος των συνόρων τους», δήλωσε ένας Αμερικανός αξιωματούχος. Σε ορισμένες περιπτώσεις δεν υπάρχει άλλος τρόπος, εξήγησε ο αξιωματούχος. Τα στρατιωτικά αεροσκάφη ήταν κρίσιμα για την προστασία των πλοίων κατά τη διάρκεια του Σχεδίου Ελευθερία, παρέχοντας ουσιαστικά μια αμυντική ομπρέλα.<br /><br />Ο αμερικανικός στρατός αναφέρεται στην άδεια χρήσης εδάφους άλλης χώρας ως ABO, που σημαίνει πρόσβαση, βάση και υπερπτήση. Τα μαχητικά αεροσκάφη, τα ανεφοδιαστικά δεξαμενόπλοια και τα αεροσκάφη υποστήριξης χρειάζονται άδεια για να πετάξουν από βασικούς περιφερειακούς συμμάχους. Η Σαουδική Αραβία και η Ιορδανία είναι κρίσιμες για να επιτρέψουν σε αεροσκάφη να έχουν εκεί βάση, το Κουβέιτ είναι κρίσιμο για την υπερπτήση και το Ομάν τόσο για την υπερπτήση όσο και για το ναυτικό εφοδιασμό.<br /><br />Ο Τραμπ τηλεφώνησε στον Εμίρη του Κατάρ μετά την έναρξη του Σχεδίου Ελευθερία και ένας αξιωματούχος του Κατάρ ανέφερε σε ανακοίνωσή του ότι συζήτησαν τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός και τις «επιπτώσεις για την ασφάλεια στη θάλασσα και τις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού». Η δήλωση ανέφερε ότι ο Εμίρης τόνισε τη σημασία της αποκλιμάκωσης.<br /><br />Ο αμερικανικός στρατός συνεχίζει να διατηρεί παρουσία εντός και γύρω από τον Κόλπο. Έχει μεγαλύτερο αποτύπωμα στην περιοχή από ό,τι στις 28 Φεβρουαρίου, όταν ξεκίνησε ο πόλεμος. Υπάρχουν δύο ομάδες κρούσης αεροπλανοφόρων στην περιοχή και το Πεντάγωνο έχει φέρει επιπλέον υλικοτεχνική υποστήριξη και έχει αναπληρώσει τα αποθέματά του.<div><br /></div><div><a href="https://www.news247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Η οργή της Σαουδικής Αραβίας που έφερε την «κωλοτούμπα» Τραμπ για το Ορμούζ.

Η απότομη αλλαγή στάσης του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στο σχέδιό του να συνοδεύει τα πλοία να διέλθουν από τα Στενά του Ορμούζ, δεν...

Διαβάστε την συνέχεια