Αιγαίο: Oχυρώνουμε τα νησιά μας ενόψει πιθανής πολεμικής κρίσης με την Τουρκία.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-07/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-07-02_112148706.png?itok=n7DQASkn" width="754" /><br /><br />Ο τουρκικός στόλος επιθετικών drones αποτελεί τον υπ' αριθμόν ένα εχθρό στα νησιά μας. Τι πρέπει να κάνουμε ως απάντηση<br /><br />Στο πλαίσιο του σχεδίου «Ασπίδα του Αχιλλέα», η στρατηγική απάντηση της Ελλάδας στην ανερχόμενη απειλή των τουρκικών drones και των περιφερόμενων πυρομαχικών (loitering munitions), είναι καλύτερη οχύρωση των υποδομών μας στα μεγαλύτερα νησιά του Αιγαίου.<br /><br />Ο σχεδιασμός αυτός περιλαμβάνει τα εξής:<br /><br /><div>Υπογειοποίηση Εγκαταστάσεων: Σημαντικά στρατιωτικά έργα, κέντρα διοίκησης και οπλικά συστήματα μεταφέρονται ή οχυρώνονται βαθιά υπόγεια.<br /><br />Η τακτική αυτή στοχεύει στην αποφυγή του εντοπισμού τους από εχθρικά drones, εξασφαλίζοντας υψηλό βαθμό προστασίας.<br /><br />Τα Διδάγματα από Ουκρανία και Μέση Ανατολή: Η εκτεταμένη χρήση φθηνών αλλά ακριβών πληγμάτων από drones απέδειξε ότι οι ανοιχτές και στατικές βάσεις είναι εξαιρετικά ευάλωτες.<br /><br />Η στρατιωτική τεχνολογία εξελίσσεται ταχύτερα από την ικανότητα αντιμετώπισής της, καθιστώντας την υπογειοποίηση μονόδρομο για την επιβίωση κρίσιμων υποδομών.<br /><br />Σημαντικά οπλικά συστήματα καια κέντρα διοίκησης μεταφέρονται υπόγεια, ενώ η τακτική τους βασίζεται σε παλαιότερες υποδομές, που αναπτύχθηκαν ιστορικά, προσαρμοσμένες σήμερα στη σύγχρονη εποχή για την αντιμετώπιση σύγχρονων απειλών.<br /><br />Στο πλαίσιο του δόγματος «αυτόνομα νησιά», οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις εστιάζουν στην αμυντική θωράκιση των ακριτικών περιοχών.<br /><br />Κρίσιμα οπλικά συστήματα, σταθμοί ραντάρ και διοικητικοί κόμβοι οχυρώνονται ή κατασκευάζονται βαθιά σε βραχώδεις σχηματισμούς των νησιών, αξιοποιώντας φυσική και τεχνητή κάλυψη για προστασία από εχθρικά πυρά και drones.</div><div><br />Ηλεκτρονικός Πόλεμος (Anti-drones)<br /><br />Τα νησιά εξοπλίζονται με φορητά και σταθερά συστήματα (π.χ. σύστημα «ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ») για τον εντοπισμό, την παρεμβολή και την εξουδετέρωση των εχθρικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών προτού πλησιάσουν τις κρίσιμες υποδομές.<br /><br />Παράλληλα, στις βάσεις πρώτης γραμμής λειτουργούν παραρτήματα κατασκευής και συντήρησης drones που δίνουν τη δυνατότητα άμεσης αμυντικής αντίδρασης, δρώντας αποτρεπτικά.Η αποστολή αυτών των εγκαταστάσεων είναι η διασφάλιση της επιχειρησιακής συνέχειας και ο περιορισμός του γεωγραφικού μειονεκτήματος των νησιών του Αιγαίου έναντι εχθρικών επιτηρήσεων.<br /><br />Οι εξελίξεις στην χώρα μας θα τρέχουν πλέον με ιλιγγιώδη ταχύτητα ενώ ο χρόνος που οι Τούρκοι θα είναι απασχολημένοι λιγοστεύει επικίνδυνα λόγω αντιδράσεων στο εσωτερικό.<br /><br />Είναι επιτακτική ανάγκη λόγω του άγριου και ανελέητου πολέμου στην Ουκρανία, να εφαρμόσουμε ταχύτατα τα διδάγματα που μας δίνει αυτός, μέσα από τα χιλιάδες θύματα του καθημερινά.<br /><br />Οι Έλληνες Καταδρομείς θα διαθέτουν «περιπλανώμενα πυρομαχικά» <br /><br />Ένα από αυτά τα διδάγματα, σύμφωνα με πηγές ουκρανικές πηγές, αφορούν την ευρεία πλέον χρήση αιωρούμενων πυρομαχικών, που μεταβάλλουν το σύγχρονο πεδίο μάχης.<br /><br />Κάποιοι τα ονομάζουν kamikaze-drone και θα αποτελέσουν ένα τρομερό όπλο στα χέρια του Έλληνα στρατιώτη σε κάθε κρίση από Έβρο και νησιά.<br /><br />Πρόκειται για τα αιωρούμενα πυρομαχικά (loitering munition)<br /><br />Τα περιπλανώμενα πυρομαχικά (γνωστά και ως drone αυτοκτονίας ή drone καμικάζι) είναι μια κατηγορία εναέριων οπλικών συστημάτων στην οποία τα πυρομαχικά περιφέρονται (περιμένουν παθητικά) γύρω από την περιοχή στόχο για κάποιο χρονικό διάστημα και επιτίθενται μόνο όταν εντοπιστεί ένας στόχος.<br /><br />Νέες τεχνικές, και νέες μέθοδοι αναδύονται από έναν σκληρό και ανελέητο πόλεμο ανάμεσα στην Ουκρανία, σε συνδυασμό με τον “οργασμό” στην τουρκική αμυντική βιομηχανία αλλά και τις ωμές απειλές που δεχόμαστε από την Άγκυρα, τουλάχιστον εδώ και Δύο χρόνια.<br /><br />Τα πρώιμα διδάγματα του πολέμου αυτού φέρνουν ξανά στο προσκήνιο το “ξεχασμένο” και παραμελημένο ελληνικό πεζικό, το οποίο όπως όλα δείχνουν, θα αναβαθμιστεί ως προς τις δυνατότητες του άμεσα.<br /><br />Το νέο δόγμα θέλει τους μελλοντικούς Έλληνες "πεζικάριους", να λειτουργούν σε μικρές ομάδες στα πρότυπα εξολοθρευτών αρμάτων μάχης, σταθμών διοικήσεως, φαλαγγών εφοδιασμού και συστοιχιών πυραύλων.<br /><br />Εφοδιασμένοι με αιωρούμενα πυρομαχικά, οι άνδρες μας θα μπορούν να εξουδετερώνουν μια ολόκληρη γκάμα στόχων, από αρχηγεία και συγκεντρώσεις οπλικών συστημάτων, μέχρι αποθήκες πυρομαχικών και αντιαεροπορικά συστήματα μεγάλου μάλιστα βεληνεκούς.<br /><br />Προσαρμοσμένα όλα αυτά στα νησιά μας, θα φέρουν σχεδόν σίγουρα αλλαγές, σε συνδυασμό με τα νέα οπλικά συστήματα ( αιωρούμενα πυρομαχικά -drones-συστήματα επικοινωνιών και ΤΟΜΑ). </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αιγαίο: Oχυρώνουμε τα νησιά μας ενόψει πιθανής πολεμικής κρίσης με την Τουρκία.

Ο τουρκικός στόλος επιθετικών drones αποτελεί τον υπ' αριθμόν ένα εχθρό στα νησιά μας. Τι πρέπει να κάνουμε ως απάντηση Στο πλαίσιο του ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία επιστρέφει στο επίκεντρο της δυτικής άμυνας: Τι σηματοδοτεί το μήνυμα Ρούτε για το ΝΑΤΟ.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/Frx_L1MEbFO4VH89TW6jS3nzABVh8Cf4hG-O52oVyCkbqcogHoiA9nB-16BZ72ie3FURWR3PmfpUj9iXTPWDNtQewyP-kTABXF8nN-jdlrk_JJ20ZTDv8MPjUEFO0dRJwqB0L0QNX6_6BYtqe4rVXrc3bZpL6pb-fMV3JAYr9EF_1MIOwVRo9IbUTu5zPBa2-1-768x510.jpg" width="765" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Οι δηλώσεις του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ υπέρ της Τουρκίας δεν αποτελούν μια απλή διπλωματική φιλοφρόνηση. Αντανακλούν τη νέα στρατηγική πραγματικότητα της Συμμαχίας, όπου η επιχειρησιακή ισχύς, η αμυντική βιομηχανία και η γεωγραφία υπερισχύουν ολοένα περισσότερο των πολιτικών επιφυλάξεων.<br /><br />Η δημόσια αναγνώριση της Τουρκίας από τον Μαρκ Ρούτε ως «ζωτικής σημασίας συμμάχου» και ως βασικού πυλώνα της αμυντικής βιομηχανικής βάσης του ΝΑΤΟ αποτελεί σαφές πολιτικό μήνυμα προς όλες τις πρωτεύουσες της Συμμαχίας.<br /><br />Δεν πρόκειται μόνο για μια αποτίμηση των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Άγκυρας. Πρόκειται για την αποτύπωση μιας νέας ισορροπίας στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ, όπου η στρατηγική αξία ενός κράτους αξιολογείται ολοένα περισσότερο με όρους παραγωγικής ικανότητας, βιομηχανικής επάρκειας και γεωπολιτικής χρησιμότητας.<br /><br />Η Συμμαχία εισέρχεται σε μια περίοδο ταχείας στρατιωτικής αναβάθμισης. Οι αποφάσεις της Συνόδου της Χάγης για σημαντική αύξηση των αμυντικών δαπανών δημιουργούν μια πρωτοφανή ζήτηση για οπλικά συστήματα, πυρομαχικά, μη επανδρωμένα συστήματα, ναυπηγικά προγράμματα και τεχνολογίες διττής χρήσης. Το βασικό ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο ποιος δαπανά περισσότερα, αλλά ποιος μπορεί να παράγει περισσότερα. <br /><br />Σε αυτό το περιβάλλον, η Τουρκία εμφανίζεται ως ένας από τους λίγους συμμάχους που διαθέτουν ολοκληρωμένη αμυντική βιομηχανική βάση με αυξανόμενη εξαγωγική δυναμική. Η ανάπτυξη μη επανδρωμένων αεροσκαφών, τεθωρακισμένων οχημάτων, ναυτικών προγραμμάτων και ηλεκτρονικών συστημάτων έχει ενισχύσει τη θέση της ως σημαντικού προμηθευτή τόσο για χώρες του ΝΑΤΟ όσο και για τρίτες αγορές.<div><br />Από την πολιτική επιφύλαξη στον στρατηγικό πραγματισμό<br /><br />Τα τελευταία χρόνια, οι σχέσεις της Τουρκίας με αρκετές ευρωπαϊκές χώρες χαρακτηρίστηκαν από έντονες πολιτικές διαφωνίες. Ζητήματα κράτους δικαίου, Ανατολικής Μεσογείου, Συρίας και σχέσεων με τη Ρωσία δημιούργησαν περιόδους βαθιάς δυσπιστίας.<br /><br />Ωστόσο, ο πόλεμος στην Ουκρανία και η συνολική επιδείνωση του διεθνούς περιβάλλοντος ασφαλείας έχουν μεταβάλει τις προτεραιότητες της Δύσης.<br /><br />Η στρατηγική λογική που φαίνεται να επικρατεί σήμερα είναι διαφορετική: όταν η Ευρώπη καλείται να αυξήσει δραστικά την αμυντική της παραγωγή, οι διαθέσιμες βιομηχανικές δυνατότητες αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από τις πολιτικές διαφωνίες που εξακολουθούν να υφίστανται.<br /><br />Δεν σημαίνει ότι οι διαφορές εξαφανίζονται. Σημαίνει ότι η Συμμαχία επιχειρεί να τις διαχειριστεί χωρίς να υπονομεύσει τη συνολική επιχειρησιακή της ετοιμότητα. </div><div><br />Η νέα ευρωπαϊκή εξίσωση<br /><br />Οι δηλώσεις Ρούτε συμπίπτουν χρονικά με μια ευρύτερη μετατόπιση της ευρωπαϊκής πολιτικής ασφάλειας.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδιώκει να ενισχύσει τη δική της αμυντική βιομηχανία μέσω νέων χρηματοδοτικών εργαλείων και κοινών εξοπλιστικών προγραμμάτων. Παράλληλα, το ΝΑΤΟ ζητά ταχύτερη αύξηση της παραγωγικής ικανότητας των συμμάχων για να καλυφθούν οι επιχειρησιακές ανάγκες της Συμμαχίας.<br /><br />Αυτή η διπλή διαδικασία δημιουργεί ένα σύνθετο ερώτημα πολιτικής: πώς μπορεί να ενισχυθεί η ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία, χωρίς να αποκλείονται σύμμαχοι του ΝΑΤΟ που δεν είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά διαθέτουν κρίσιμες βιομηχανικές δυνατότητες;<br />Η Τουρκία βρίσκεται ακριβώς στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης.</div><div><br />Η γεωοικονομία της άμυνας<br /><br />Η άμυνα εξελίσσεται πλέον σε βασικό πυλώνα της βιομηχανικής πολιτικής.<br /><br />Οι επενδύσεις που προγραμματίζονται τα επόμενα χρόνια δεν αφορούν μόνο την ασφάλεια. Αφορούν την τεχνολογία, την καινοτομία, τις εφοδιαστικές αλυσίδες, τις θέσεις εργασίας και τη βιομηχανική ανταγωνιστικότητα.<br /><br />Για τον λόγο αυτό, η συμμετοχή μιας χώρας στην αμυντική παραγωγή αποκτά γεωπολιτική αλλά και οικονομική διάσταση. Όσο μεγαλύτερη είναι η συμβολή της στην παραγωγή κρίσιμων συστημάτων, τόσο ισχυρότερη γίνεται η θέση της στις στρατηγικές διαπραγματεύσεις. </div><div><br />Οι επιπτώσεις για την Ελλάδα<br /><br />Για την Ελλάδα, οι δηλώσεις του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ δεν συνιστούν αλλαγή της συμμαχικής πολιτικής έναντι των ελληνοτουρκικών διαφορών. Αντανακλούν, όμως, μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να αγνοηθεί: η Τουρκία αξιολογείται από τη Συμμαχία ως κράτος με σημαντική στρατιωτική και βιομηχανική συνεισφορά.<br /><br />Αυτό καθιστά ακόμη πιο κρίσιμη την ανάγκη η Ελλάδα να επενδύσει όχι μόνο στην επιχειρησιακή ισχύ των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και στην ανάπτυξη της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, στην καινοτομία και στη συμμετοχή σε ευρωπαϊκά και συμμαχικά προγράμματα υψηλής τεχνολογίας.<br /><br />Στη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας, η επιρροή δεν θα εξαρτάται μόνο από το ύψος των αμυντικών δαπανών, αλλά και από την ικανότητα μιας χώρας να παράγει τεχνολογία, να συμμετέχει στις αλυσίδες εφοδιασμού και να αποτελεί αναγκαίο εταίρο για τη συλλογική άμυνα.<br />Η στρατηγική εικόνα<br /><br />Το μήνυμα του Μαρκ Ρούτε είναι ενδεικτικό της κατεύθυνσης που ακολουθεί το ΝΑΤΟ: η Συμμαχία μετατοπίζει το κέντρο βάρους από τη διαχείριση κρίσεων στη μακροπρόθεσμη ενίσχυση της αμυντικής της βάσης.<br /><br />Σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, η γεωγραφία, η στρατιωτική ισχύς και η βιομηχανική ικανότητα αποκτούν αυξημένη πολιτική αξία. Η Τουρκία επιχειρεί να κεφαλαιοποιήσει αυτά τα πλεονεκτήματα. Η Ευρώπη καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάγκη για μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία και στην πραγματικότητα μιας Συμμαχίας που παραμένει αλληλεξαρτώμενη.<br /><br />Το ερώτημα για τα επόμενα χρόνια δεν είναι αν η Τουρκία θα συνεχίσει να αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για το ΝΑΤΟ. Το πραγματικό ερώτημα είναι πώς η Ευρωπαϊκή Ένωση θα διαμορφώσει την αμυντική της πολιτική, αξιοποιώντας τις δυνατότητες της Συμμαχίας χωρίς να υπονομεύσει τον στόχο της για ισχυρότερη ευρωπαϊκή αμυντική και βιομηχανική βάση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία επιστρέφει στο επίκεντρο της δυτικής άμυνας: Τι σηματοδοτεί το μήνυμα Ρούτε για το ΝΑΤΟ.

Βασιλης Διαμαντακος Οι δηλώσεις του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ υπέρ της Τουρκίας δεν αποτελούν μια απλή διπλωματική φιλοφρόνηση. Αντανακλούν...

Διαβάστε την συνέχεια

«Αν το Ισραήλ ξαναχτυπήσει,θα απαντήσουμε»: Η Τεχεράνη επιστρέφει σε συνομιλίες,κρατά το δάχτυλο στη σκανδάλη.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/aragtsi-768x432.jpg" width="768" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Το Κατάρ φιλοξενεί νέο γύρο τεχνικών διαπραγματεύσεων μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, ενώ ο Αμπάς Αραγτσί προειδοποιεί το Ισραήλ ότι οποιαδήποτε νέα στρατιωτική ενέργεια θα πυροδοτήσει άμεση απάντηση. Η διπλωματία επιστρέφει, όμως η Μέση Ανατολή εξακολουθεί να ισορροπεί πάνω σε μια εύθραυστη εκεχειρία.<br /><br />«Η Τεχεράνη προειδοποιεί το Ισραήλ, ενώ ΗΠΑ και Ιράν παζαρεύουν στην Ντόχα»<br /><br />Η Μέση Ανατολή βρίσκεται ξανά σε μια γνώριμη αλλά εξαιρετικά επικίνδυνη ισορροπία: οι διπλωμάτες συνομιλούν, ενώ οι στρατοί παραμένουν σε επιφυλακή.<br /><br />Στην Ντόχα, Αμερικανοί και Ιρανοί αξιωματούχοι πραγματοποίησαν νέο γύρο τεχνικών επαφών με τη διαμεσολάβηση του Κατάρ, επιχειρώντας να διατηρήσουν ζωντανή τη διαδικασία εφαρμογής της συμφωνίας αποκλιμάκωσης που επιτεύχθηκε μετά τη σύγκρουση Ισραήλ–Ιράν. Παράλληλα όμως, ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, έστειλε αυστηρό μήνυμα προς το Τελ Αβίβ, προειδοποιώντας ότι οποιαδήποτε νέα ισραηλινή επίθεση θα αντιμετωπιστεί με «αποφασιστική και άμεση απάντηση».<br /><br />Το μήνυμα αποτυπώνει τη διττή στρατηγική της Τεχεράνης: συνέχιση της διαπραγμάτευσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες, χωρίς όμως εγκατάλειψη της στρατηγικής αποτροπής έναντι του Ισραήλ.<br />Η Ντόχα γίνεται το νέο διπλωματικό κέντρο της Μέσης Ανατολής<br /><br />Οι συνομιλίες δεν αφορούν πλέον αποκλειστικά το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.<br /><br />Στο τραπέζι βρίσκονται η ασφάλεια των θαλάσσιων οδών στον Περσικό Κόλπο, η λειτουργία των Στενών του Ορμούζ, η αποδέσμευση παγωμένων ιρανικών κεφαλαίων, η σταδιακή άρση ορισμένων κυρώσεων, καθώς και οι μηχανισμοί αποτροπής μιας νέας στρατιωτικής σύγκρουσης στην περιοχή.<br /><br />Η επιλογή του Κατάρ μόνο τυχαία δεν είναι.<br /><br />Η Ντόχα εξελίσσεται στον βασικό διαμεσολαβητή μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο της ως της σημαντικότερης διπλωματικής πλατφόρμας της Μέσης Ανατολής, από τη Γάζα έως το Ιράν. <div><br />Το Ισραήλ παραμένει ο μεγάλος παράγοντας αβεβαιότητας<br /><br />Παρότι το Ισραήλ δεν συμμετέχει στις συνομιλίες, αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα που επηρεάζει κάθε εξέλιξη.<br /><br />Η Τεχεράνη θεωρεί ότι οποιαδήποτε νέα ισραηλινή στρατιωτική ενέργεια μπορεί να ακυρώσει μέσα σε λίγες ώρες όλη τη διπλωματική πρόοδο που έχει σημειωθεί.<br /><br />Ο Αμπάς Αραγτσί κατέστησε σαφές ότι το Ιράν δεν πρόκειται να ανεχθεί νέα επίθεση εναντίον των πυρηνικών ή στρατηγικών του εγκαταστάσεων, αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις βρίσκονται σε διαρκή επιχειρησιακή ετοιμότητα.<br /><br />Η προειδοποίηση απευθύνεται εξίσου προς την Ουάσιγκτον.<br /><br />Η ιρανική ηγεσία επιδιώκει να καταστήσει σαφές ότι η επιτυχία των διαπραγματεύσεων εξαρτάται και από την ικανότητα των Ηνωμένων Πολιτειών να συγκρατήσουν τον στενότερο περιφερειακό τους σύμμαχο.<br />Η δύσκολη θέση της Ουάσιγκτον<br /><br />Η κυβέρνηση Τραμπ βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ιδιαίτερα περίπλοκη στρατηγική εξίσωση.<br /><br />Από τη μία πλευρά επιδιώκει μια συμφωνία που θα περιορίζει τις πυρηνικές φιλοδοξίες της Τεχεράνης και θα διασφαλίζει την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Από την άλλη, καλείται να καθησυχάσει το Ισραήλ, το οποίο αντιμετωπίζει με έντονη καχυποψία κάθε ενδεχόμενο χαλάρωσης των κυρώσεων ή οικονομικής ενίσχυσης του Ιράν.<br /><br />Η Ουάσιγκτον θεωρεί ότι μια συνολική συμφωνία θα αποφέρει στην Τεχεράνη πολύ μεγαλύτερα οικονομικά οφέλη από οποιαδήποτε προσπάθεια άσκησης πίεσης μέσω των Στενών του Ορμούζ, απορρίπτοντας τις ιρανικές ιδέες περί ειδικών τελών ή ελέγχου της ναυσιπλοΐας στην περιοχή.<br />Το πυρηνικό πρόγραμμα παραμένει η μεγαλύτερη εκκρεμότητα<br /><br />Παρά το θετικό κλίμα των τεχνικών επαφών, το πιο δύσκολο ζήτημα παραμένει ανοιχτό.<br /><br />Η Τεχεράνη εξακολουθεί να επιμένει ότι οι διαπραγματεύσεις αφορούν αποκλειστικά το πυρηνικό πρόγραμμα και τις οικονομικές κυρώσεις, απορρίπτοντας κάθε προσπάθεια να ενταχθούν στην ατζέντα οι βαλλιστικοί πύραυλοι ή το περιφερειακό δίκτυο συμμάχων της.<br /><br />Παράλληλα, οι σχέσεις του Ιράν με τη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (IAEA) παραμένουν ιδιαίτερα τεταμένες, με την Τεχεράνη να περιορίζει την πρόσβαση των επιθεωρητών στις πυρηνικές εγκαταστάσεις μετά τις επιθέσεις που δέχθηκε, γεγονός που εξακολουθεί να προκαλεί ανησυχία στις δυτικές πρωτεύουσες.</div><div><br />Η γεωπολιτική εικόνα αλλάζει<br /><br />Οι συνομιλίες της Ντόχα αποκαλύπτουν μια σημαντική μετατόπιση στην αρχιτεκτονική ασφαλείας της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Το Κατάρ και το Πακιστάν λειτουργούν ως βασικοί διαμεσολαβητές, οι Ηνωμένες Πολιτείες επιχειρούν να συνδυάσουν αποτροπή και διπλωματία, ενώ το Ιράν προσπαθεί να μετατρέψει την επιβίωσή του μετά τη σύγκρουση σε πολιτικό και οικονομικό πλεονέκτημα.<br /><br />Ταυτόχρονα, το Ισραήλ παρακολουθεί με αυξανόμενη ανησυχία μια διαδικασία στην οποία δεν συμμετέχει άμεσα, αλλά η οποία μπορεί να επηρεάσει καθοριστικά το στρατηγικό του περιβάλλον.<br />Το πραγματικό διακύβευμα<br /><br />Οι συνομιλίες στην Ντόχα δεν αποτελούν απλώς ακόμη έναν γύρο διαπραγματεύσεων για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.<br /><br />Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια προσπάθεια οικοδόμησης ενός νέου μηχανισμού ισορροπίας στη Μέση Ανατολή, όπου η οικονομική αποκλιμάκωση, η ενεργειακή ασφάλεια και η αποτροπή μιας νέας περιφερειακής σύγκρουσης επιχειρούν να συνυπάρξουν με βαθιές στρατηγικές καχυποψίες.<br /><br />Το εάν αυτή η εύθραυστη διαδικασία θα οδηγήσει σε μια πιο σταθερή περιφερειακή τάξη ή θα καταρρεύσει υπό το βάρος μιας νέας στρατιωτικής κρίσης θα εξαρτηθεί όχι μόνο από την Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη, αλλά και από τις αποφάσεις που θα ληφθούν στο Τελ Αβίβ τους επόμενους μήνες.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Αν το Ισραήλ ξαναχτυπήσει,θα απαντήσουμε»: Η Τεχεράνη επιστρέφει σε συνομιλίες,κρατά το δάχτυλο στη σκανδάλη.

Βασιλης Διαμαντακος Το Κατάρ φιλοξενεί νέο γύρο τεχνικών διαπραγματεύσεων μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, ενώ ο Αμπάς Αραγτσί προειδοποιεί ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο «ανένδοτος» του Σαμαρά: Πατριωτική γραμμή ή σχέδιο πολιτικής αναδιάταξης;

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/samaras-2-768x512.jpg" width="776" /><br /><br /><b>Αφροδιτη Πανου </b><br />Οι διαδοχικές παρεμβάσεις του πρώην πρωθυπουργού, οι αιχμές κατά της κυβερνητικής στρατηγικής στα ελληνοτουρκικά, οι συναντήσεις με βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και η διαρκής πολιτική πίεση προς το Μέγαρο Μαξίμου συνθέτουν μια νέα φάση εσωτερικής κινητικότητας στην Κεντροδεξιά.<div><br /></div><div> Πρόκειται για ιδεολογική παρέμβαση ή για προετοιμασία της «επόμενης ημέρας»;<br /><br />Στην πολιτική, οι συμπτώσεις σπάνια είναι πραγματικά συμπτώσεις.<br /><br />Ο Αντώνης Σαμαράς δεν επιλέγει ποτέ τυχαία ούτε τον χρόνο ούτε το περιεχόμενο των δημόσιων παρεμβάσεών του. Κάθε δήλωση, κάθε άρθρο, κάθε δημόσια τοποθέτηση, κάθε συνάντηση με βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας εντάσσεται σε ένα σταθερό πολιτικό μοτίβο που εξελίσσεται εδώ και αρκετά χρόνια.<br /><br />Η τελευταία του παρέμβαση, με την αιχμηρή φράση ότι «τα μόνα ήρεμα νερά στην περιοχή είναι αυτά μεταξύ Μητσοτάκη και Τσίπρα», δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο επεισόδιο. Αντίθετα, έρχεται να προστεθεί σε μια αλυσίδα συνεχών παρεμβάσεων που έχουν κοινό παρονομαστή: τη δημόσια αμφισβήτηση της κυβερνητικής στρατηγικής στα εθνικά θέματα.<br /><br />Λίγες ώρες νωρίτερα είχε προηγηθεί συνάντησή του με βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, γεγονός που προκάλεσε νέο κύκλο πολιτικών σχολίων γύρω από τον ρόλο που επιδιώκει να διαδραματίσει στο εσωτερικό της παράταξης. Το ίδιο το γεύμα αποτελεί γεγονός. Το πολιτικό του νόημα αποτελεί αντικείμενο διαφορετικών ερμηνειών.</div><div><br />Μια γραμμή με απόλυτη συνέπεια<br /><br />Από την αποχώρησή του από την ενεργό κομματική ηγεσία μέχρι σήμερα, ο πρώην πρωθυπουργός έχει επιλέξει να παρεμβαίνει σχεδόν αποκλειστικά σε ζητήματα υψηλής στρατηγικής.<br /><br />Ελληνοτουρκικά.<br /><br />Κυπριακό.<br /><br />Συμφωνία των Πρεσπών.<br /><br />Μεταναστευτικό.<br /><br />Ευρωπαϊκή στρατηγική.<br /><br />Διεθνείς ισορροπίες.<br /><br />Σπάνια ασχολείται με την καθημερινότητα ή την οικονομική πολιτική. Αντίθετα, επιχειρεί να εμφανιστεί ως εκφραστής μιας συγκεκριμένης αντίληψης περί εθνικής στρατηγικής, η οποία δίνει έμφαση στην αποτροπή, την ισχυρή διαπραγματευτική θέση και την αποφυγή πολιτικών που, κατά την εκτίμησή του, θα μπορούσαν να εκληφθούν ως υποχωρητικές.<br /><br />Η συνέπεια αυτής της γραμμής είναι ίσως το σημαντικότερο πολιτικό του χαρακτηριστικό.<br />Η νέα επίθεση<br /><br />Η πρόσφατη δήλωσή του δεν περιορίστηκε στον Αλέξη Τσίπρα.<br /><br />Με αφορμή τις τοποθετήσεις των Νίκου Μπίστη και Γιώργου Σιακαντάρη για την ηλεκτρική διασύνδεση στην Κάσο, ο Αντώνης Σαμαράς υποστήριξε ότι τέτοιες θέσεις συνιστούν «κατευνασμό» και όχι «νέο πατριωτισμό».<br /><br />Παράλληλα, επέκρινε τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη, σημειώνοντας ότι δεν αποδοκίμασε δημόσια αυτές τις απόψεις.<br /><br />Η κορύφωση της παρέμβασης ήταν η φράση:«Τα μόνα “ήρεμα νερά” στην περιοχή είναι αυτά μεταξύ Μητσοτάκη και Τσίπρα.»<br /><br />Πρόκειται για μια πολιτική διατύπωση που επιχειρεί να συνδέσει δύο διαφορετικούς πολιτικούς χώρους μέσω της κοινής στάσης τους απέναντι στα ελληνοτουρκικά, σύμφωνα με την οπτική του πρώην πρωθυπουργού.<br /><br />Δεν είναι η πρώτη φορά<br /><br />Για όσους παρακολουθούν διαχρονικά τη διαδρομή του Αντώνη Σαμαρά, οι δημόσιες συγκρούσεις με την ηγεσία της παράταξης δεν αποτελούν πρωτόγνωρο φαινόμενο.<br /><br />Η πολιτική του πορεία περιλαμβάνει δύο μεγάλες ιστορικές καμπές.<br /><br />Η πρώτη ήταν το 1993, όταν η ρήξη με τον τότε πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη οδήγησε στην αποχώρησή του από τη Νέα Δημοκρατία και στη δημιουργία της Πολιτικής Άνοιξης.<br /><br />Η δεύτερη ήταν το 2009, όταν, μετά την εκλογική ήττα της ΝΔ, επέστρεψε στο επίκεντρο, διεκδίκησε την ηγεσία του κόμματος και εξελέγη πρόεδρος, οδηγώντας λίγα χρόνια αργότερα την παράταξη στην κυβέρνηση.<br /><br />Τα δύο αυτά γεγονότα είναι διαφορετικά ως προς τις συνθήκες και τα πολιτικά τους χαρακτηριστικά. Ωστόσο, αποτελούν ιστορικά παραδείγματα που δείχνουν ότι ο Σαμαράς έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο σε κρίσιμες μεταβατικές περιόδους της Κεντροδεξιάς.<br />Τι επιδιώκει σήμερα;<br /><br />Εδώ αρχίζει η πολιτική ανάλυση.<br /><br />Δεν υπάρχουν δημόσια στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι ο πρώην πρωθυπουργός σχεδιάζει συγκεκριμένη οργανωμένη πολιτική πρωτοβουλία ή νέα κομματική κίνηση.<br /><br />Ωστόσο, οι διαδοχικές παρεμβάσεις του έχουν οδηγήσει πολλούς πολιτικούς αναλυτές να εξετάζουν διαφορετικά ενδεχόμενα.<br /><br />Το πρώτο είναι ότι επιδιώκει αποκλειστικά να επηρεάσει την κυβερνητική πολιτική στα εθνικά θέματα, θεωρώντας ότι η δημόσια πίεση αποτελεί τον αποτελεσματικότερο τρόπο παρέμβασης.<br /><br />Το δεύτερο είναι ότι επιχειρεί να διατηρήσει ενεργό έναν συγκεκριμένο ιδεολογικό πόλο μέσα στην ευρύτερη Κεντροδεξιά, εκφράζοντας ψηφοφόρους και στελέχη που θεωρούν πως η σημερινή κυβέρνηση ακολουθεί υπερβολικά ήπια γραμμή στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Ένα τρίτο σενάριο, που επίσης συζητείται στον δημόσιο διάλογο, είναι ότι οι κινήσεις του ενδέχεται να αποσκοπούν στη διαμόρφωση πολιτικών συσχετισμών για την επόμενη ημέρα στη Νέα Δημοκρατία ή ευρύτερα στην Κεντροδεξιά. Πρόκειται, όμως, για πολιτική εκτίμηση και όχι για τεκμηριωμένο γεγονός. </div><div><br />Το timing δεν περνά απαρατήρητο<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο χρόνος των παρεμβάσεων.<br /><br />Συμπίπτουν με:τη συζήτηση για πιθανές πολιτικές ανακατατάξεις στον χώρο της Κεντροδεξιάς,<br />τις δημοσκοπήσεις που καταγράφουν κινητικότητα στα δεξιά της ΝΔ,<br />τη δημόσια συζήτηση για την επόμενη εκλογική αναμέτρηση,<br />τις αυξημένες γεωπολιτικές εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η χρονική αυτή συγκυρία ενισχύει τις ερμηνείες όσων θεωρούν ότι ο πρώην πρωθυπουργός επιδιώκει να διατηρεί ισχυρή πολιτική παρουσία στον δημόσιο διάλογο.<br />Ο «ανένδοτος» ως πολιτική στρατηγική<br /><br />Από πολιτική σκοπιά, ο Αντώνης Σαμαράς φαίνεται να ακολουθεί μια στρατηγική διαρκούς θεσμικής διαφοροποίησης. Δεν αμφισβητεί συνολικά την κυβέρνηση, αλλά επιλέγει συγκεκριμένα πεδία —κυρίως τα εθνικά θέματα— όπου προβάλλει μια σαφώς διαφορετική προσέγγιση.<br /><br />Το εάν αυτή η τακτική αποσκοπεί αποκλειστικά στην ιδεολογική επιρροή ή αποτελεί προετοιμασία για μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις παραμένει ανοιχτό ερώτημα.<br /><br />Το βέβαιο είναι ότι ο πρώην πρωθυπουργός εξακολουθεί να διαθέτει πολιτικό βάρος και ότι κάθε δημόσια παρέμβασή του πυροδοτεί συζήτηση πολύ ευρύτερη από το περιεχόμενο της ίδιας της δήλωσης.<br /><br />Σε μια περίοδο όπου η Κεντροδεξιά αναζητά τη θέση της απέναντι στις νέες γεωπολιτικές προκλήσεις και στις εσωτερικές πολιτικές πιέσεις, ο «ανένδοτος» του Αντώνη Σαμαρά δεν αποτελεί απλώς προσωπική πολιτική στάση. Αποτελεί έναν σταθερό παράγοντα του εσωκομματικού διαλόγου, του οποίου η μελλοντική επίδραση θα εξαρτηθεί τόσο από τις εξελίξεις στην κυβερνητική πολιτική όσο και από τις ευρύτερες ισορροπίες στο ελληνικό πολιτικό σύστημα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο «ανένδοτος» του Σαμαρά: Πατριωτική γραμμή ή σχέδιο πολιτικής αναδιάταξης;

Αφροδιτη Πανου  Οι διαδοχικές παρεμβάσεις του πρώην πρωθυπουργού, οι αιχμές κατά της κυβερνητικής στρατηγικής στα ελληνοτουρκικά, οι συναντή...

Διαβάστε την συνέχεια

«Χιούστον, έχουμε πρόβλημα». Οι Βρυξέλλες χωρίς πυξίδα στην εξωτερική πολιτική.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/Kallas-Ursula.jpg"><img height="134" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/Kallas-Ursula-696x465.jpg" width="769" /></a><br /><br />Οι σπόροι της σημερινής κρίσης στο διπλωματικό σώμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης φυτεύτηκαν πριν από δύο δεκαετίες. Σήμερα, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) περιγράφεται από νυν και πρώην στελέχη ως ένας θεσμός που μαστίζεται από βαθιές εσωτερικές εντάσεις, καταρρακωμένο ηθικό, έντονη κριτική για την αποτελεσματικότητά του και, κυρίως, έναν ανοιχτό «πόλεμο επικράτειας» (turf war) ανάμεσα στην επικεφαλής της, Κάγια Κάλλας, και την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.<div><br />«Αφήνοντας στην άκρη την Κάλλας, τη φον ντερ Λάιεν και τους υπόλοιπους, βρισκόμαστε ουσιαστικά σε μια κατάσταση τύπου “Χιούστον, έχουμε πρόβλημα”», επισημαίνει χαρακτηριστικά η Ναταλί Τότσι, πρώην ειδική σύμβουλος των Φεντερίκα Μογκερίνι και Ζοζέπ Μπορέλ, παραπέμποντας στην ιστορική, καταστροφική αποτυχία των συστημάτων της αποστολής Απόλλων 13.<br />Τα προβλήματα αυτά δεν είναι τωρινά. Η ΕΥΕΔ, η οποία γεννήθηκε μέσα από τη Συνθήκη της Λισαβόνας το 2009, κουβαλά από τη γέννησή της μια δομική αντίφαση. Σχεδιάστηκε για να δώσει στην Ευρώπη μια ισχυρή και συνεκτική φωνή στη διεθνή σκηνή, όμως το τελικό αποτέλεσμα ήταν προϊόν ενός χαοτικού πολιτικού συμβιβασμού της τελευταίας στιγμής.</div><div><br />Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ήθελαν η ΕΕ να παρεμβαίνει δυναμικά στο εξωτερικό, αλλά δεν ήταν διατεθειμένες να εκχωρήσουν την εθνική τους κυριαρχία ώστε να δημιουργηθεί ένα πραγματικό, πλήρες Υπουργείο Εξωτερικών της ΕΕ. Έτσι, η υπηρεσία εγκλωβίστηκε σε μια «δημιουργική ασάφεια», ακροβατώντας ανάμεσα στην Κομισιόν, το Συμβούλιο και τα 27 κράτη-μέλη.<br />«Δεν χρειάζεται να είναι κανείς καθηγητής πανεπιστημίου για να δει ότι η ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική αντιμετωπίζει προβλήματα και δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε», δηλώνει ο Χίλκε Ντάικστρα, καθηγητής διεθνούς ασφάλειας στο Πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ, χαρακτηρίζοντας τη δομή των Βρυξελλών «ανεπαρκή» (suboptimal).<br /><br />Κρίση στην κορυφή και «εμμονές»<br /><br />Η ασάφεια αυτή επηρεάζει διαχρονικά την ηγεσία της υπηρεσίας. Από την Κάθριν Άστον (2009-2014), που επικρίθηκε έντονα ότι ήταν «έξω από τα νερά της», μέχρι τη Φεντερίκα Μογκερίνι (που κατηγορήθηκε για ήπια στάση έναντι της Μόσχας) και τον Ζοζέπ Μπορέλ (που η θητεία του σημαδεύτηκε από διπλωματικές γκάφες), η κορυφή της ΕΥΕΔ βρισκόταν μόνιμα στο στόχαστρο.<br />Σήμερα, υπό την Κάγια Κάλλας, οι θεσμικές ισορροπίες δοκιμάζονται ακόμη περισσότερο. Η πρώην πρωθυπουργός της Εσθονίας αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό από ορισμένους διπλωμάτες, οι οποίοι φοβούνταν εξαρχής μια μονοθεματική εστίαση και «εμμονή» με τη Ρωσία. «Αν ρωτήσεις την Κάλλας πού είναι η Αφρική, μπορεί να σου πει ότι είναι νότια της Ρωσίας», σχολίασε σκωπτικά Ευρωπαίος διπλωμάτης. Παράλληλα, η Κάλλας έχει προκαλέσει εκνευρισμό στις Βρυξέλλες με τις δημόσιες τοποθετήσεις της, παρομοιάζοντας τις εμπορικές πρακτικές της Κίνας με «καρκίνο» και τη μεταχείριση των Παλαιστινίων από το Ισραήλ με «απαρτχάιντ».<br /><br />Χαμηλό ηθικό, ευνοιοκρατία και οικονομική ασφυξία<br /><br />Στη βάση της υπηρεσίας, η κατάσταση περιγράφεται εξίσου μελανή. Στελέχη κάνουν λόγο για μια κουλτούρα ευνοιοκρατίας στους διορισμούς και τις μεταθέσεις, όπου άπειροι αξιωματούχοι αναβαθμίζονται σε διευθυντικές θέσεις. Η αποστολή στην ΕΥΕΔ δεν θεωρείται πλέον καλή κίνηση για την καριέρα ενός διπλωμάτη, ενώ το κλίμα είναι τόσο βαρύ που υπάρχουν ισχυρισμοί (τους οποίους διαψεύδει η Κομισιόν) ότι το 8% του προσωπικού βρίσκεται σε άδεια λόγω εργασιακού άγχους (burnout).</div><div><br />Την ίδια στιγμή, η υπηρεσία αντιμετωπίζει σοβαρά δημοσιονομικά ελλείμματα. Η ίδια η Κάλλας προειδοποίησε για μια «σημαντική τρύπα» στον προϋπολογισμό του 1 δισεκατομμυρίου ευρώ, επιβάλλοντας αυστηρή λιτότητα. Η οικονομική στενότητα έφτασε σε τέτοιο σημείο ώστε, σύμφωνα με καταγγελίες ανώτερου αξιωματούχου, τον χειμώνα του 2023 η υπηρεσία αδυνατούσε να θερμάνει τα κεντρικά της γραφεία στις Βρυξέλλες – ισχυρισμό που η Κομισιόν αντέκρουσε, κάνοντας λόγο για προγραμματισμένα μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας με τη θερμοκρασία στους 19°C.</div><div><br />Η μεγαλύτερη αποτυχία της ΕΥΕΔ, ωστόσο, εντοπίζεται στην αδυναμία της να προσαρμοστεί στον σύγχρονο, μεταβαλλόμενο κόσμο. Όπως αποκαλύπτει πρώην ανώτερος αξιωματούχος, την ώρα που οι ξένοι ηγέτες (π.χ. από την Κίνα ή το Βιετνάμ) προσέρχονται στις διαπραγματεύσεις με συγκεκριμένα, χειροπιαστά αιτήματα και συμφέροντα, οι Ευρωπαίοι διπλωμάτες εμφανίζονται με γενικόλογες, αφηρημένες διακηρύξεις για τη «βελτίωση της δημοκρατίας» και τις αξίες, χάνοντας την αξιοπιστία τους.<br />Επιπλέον, σε αντίθεση με άλλες υπηρεσίες της Κομισιόν, η ΕΥΕΔ χαρακτηρίζεται από παντελή έλλειψη σαφών στόχων και λογοδοσίας, καθιστώντας αδύνατη την αξιολόγηση του έργου της.<br />Μέσα σε αυτό το κλίμα, η συζήτηση για ριζική αναδιάρθρωση φουντώνει. Καθώς η μεταρρύθμιση της υπηρεσίας απαιτεί μια απλή, ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου χωρίς την ανάγκη αλλαγής των Ευρωπαϊκών Συνθηκών, αρκετά στελέχη προτείνουν πλέον το πιο ριζοσπαστικό σενάριο: την πλήρη κατάργηση της ΕΥΕΔ με τη σημερινή της μορφή και τη συγχώνευσή της με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Χιούστον, έχουμε πρόβλημα». Οι Βρυξέλλες χωρίς πυξίδα στην εξωτερική πολιτική.

Οι σπόροι της σημερινής κρίσης στο διπλωματικό σώμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης φυτεύτηκαν πριν από δύο δεκαετίες. Σήμερα, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξ...

Διαβάστε την συνέχεια

Έκθεση-σοκ: Ρωσικά drones «τρύπησαν» την ευρωπαϊκή αεράμυνα .Ο ρόλος του σκιώδους στόλου.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/Rosia-Drones.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/Rosia-Drones-696x392.jpg" width="768" /></a><br /><br />Μια άκρως ανησυχητική διάσταση για την ασφάλεια της Γηραιάς Ηπείρου αποκαλύπτει νέα μελέτη του Διεθνούς Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (<a href="https://www.iiss.org/">IISS</a>) του Λονδίνου, σύμφωνα με την οποία η Ρωσία κατάφερε να χαρτογραφήσει με επιτυχία τα κενά στην αεράμυνα του ΝΑΤΟ, πραγματοποιώντας συστηματικές παραβιάσεις του ευρωπαϊκού εναέριου χώρου.<div><br />Σύμφωνα με τα ευρήματα της έκθεσης, η Ρωσία εξαπέλυσε μια συντονισμένη εκστρατεία με σχεδόν 150 εξόδους drones σε διάστημα 19 μηνών. Η επιχείρηση αυτή εξελίχθηκε σε περισσότερες από δώδεκα χώρες της στρατιωτικής συμμαχίας, καθώς και στην Ιρλανδία, «προχωρώντας χωρίς να υπάρξει μια συλλογική συμμαχική απάντηση».</div><div><br />Το πλέον εντυπωσιακό στοιχείο της μελέτης αφορά τον τρόπο δράσης των ρωσικών δυνάμεων. Η έκθεση υπογραμμίζει ότι για τις εκτοξεύσεις των drones χρησιμοποιήθηκαν, κατά πάσα πιθανότητα, δεξαμενόπλοια του «σκιώδους στόλου» (shadow fleet) καθώς και άλλα ρωσικά εμπορικά σκάφη που έπλεαν σε κοντινή απόσταση. Τα πλοία αυτά λειτούργησαν ως πλατφόρμες εκτόξευσης, σημεία περισυλλογής ή σταθμοί αναμετάδοσης επικοινωνιών.</div><div><br />Μάλιστα, αποκαλύπτεται ότι το 2025 οι γαλλικές αρχές πραγματοποίησαν νηοψία σε σκιώδες δεξαμενόπλοιο ως ύποπτο για ανάλογη δραστηριότητα, ωστόσο το Παρίσι επέλεξε να μην δημοσιοποιήσει τα ευρήματά του. Όπως εξήγησε ο συντάκτης της έκθεσης, Τσάρλι Έντουαρντς, η απόδοση ευθυνών παραμένει ένα εξαιρετικά δύσκολο παζλ, καθώς κανένα από τα drones που απογειώθηκαν από τη θάλασσα δεν έχει συντριβεί.<br /><br />Στο στόχαστρο κρίσιμες υποδομές και πυρηνικά<br /><br />Οι θεάσεις των μη επανδρωμένων αεροσκαφών δεν ήταν τυχαίες, καθώς εντοπίστηκαν κοντά σε ευαίσθητες πυρηνικές και στρατιωτικές εγκαταστάσεις, όπως η γαλλική βάση πυρηνικών υποβρυχίων Île Longue, αλλά και αεροπορικές βάσεις στη Βρετανία, τη Γερμανία, το Βέλγιο και την Ολλανδία.<br />Πολλά από τα περιστατικά αυτά προκάλεσαν σοβαρά προβλήματα. Ενδεικτικά, τον Σεπτέμβριο του 2025, drones οδήγησαν στο πολύωρο κλείσιμο του αεροδρομίου της Κοπεγχάγης, ενώ τον περασμένο Δεκέμβριο ολλανδικά μαχητικά αεροσκάφη απογειώθηκαν εσπευσμένα για να καταδιώξουν drones πάνω από την αεροπορική βάση Φόλκελ. Σε άλλες περιπτώσεις, όπως στην Πολωνία τον Σεπτέμβριο του 2025, το ΝΑΤΟ προχώρησε σε καταρρίψεις ορισμένων εκ των 24 drones που εισέβαλαν στον εναέριο χώρο της χώρας.<br /><br />Γιατί παρέλυσε η Ευρώπη<br /><br />Η ρωσική πλευρά εκμεταλλεύτηκε με απόλυτο τρόπο τη «συστημική ευθραυστότητα» της Ευρώπης. Τα ευρωπαϊκά συστήματα αεράμυνας είναι σχεδιασμένα για την αντιμετώπιση συμβατικών αεροσκαφών και πυραύλων, με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται να εντοπίσουν και να διαχωρίσουν τα φθηνά και αργά κινούμενα drones από τα παράσιτα στις οθόνες των ραντάρ.<br />Παράλληλα, υπήρξε πλήρης παράλυση σε νομικό επίπεδο. Οι αυστηροί κανόνες εμπλοκής απαγόρευαν τη λήψη μέτρων αν τα drones πετούσαν πάνω από κατοικημένες περιοχές, ενώ οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αντιμετώπιζαν τα περιστατικά ως μεμονωμένα εθνικά ζητήματα, αποφεύγοντας να κατηγορήσουν ευθέως το Κρεμλίνο.</div><div><br />Σύμφωνα με τους ερευνητές του IISS, η Ρωσία επεδίωξε τέσσερις συγκεκριμένους στόχους μέσω αυτής της εκστρατείας:<br />Την επιτήρηση της πυρηνικής αποτροπής και των στρατιωτικών υποδομών του ΝΑΤΟ.<br />Τη δοκιμή των χρόνων αντίδρασης των συμμάχων (μια μορφή «αναγνώρισης μέσω μάχης»).<br />Τη χαρτογράφηση της στρατιωτικής εφοδιαστικής αλυσίδας και των διαδρομών ανεφοδιασμού.<br />Την πρόκληση οικονομικού κόστους και ψυχολογικής πίεσης στη Δύση.<br /><br />Από την πλευρά του, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, απέρριψε τα συμπεράσματα της έκθεσης, δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Τι σχέση έχει αυτό με εμάς;». Ωστόσο, η έκθεση του λονδρέζικου think tank κλείνει με μια ξεκάθαρη προειδοποίηση προς το ΝΑΤΟ και την ΕΕ για άμεση αναθεώρηση της νομοθεσίας και των κανόνων εμπλοκής, τονίζοντας με νόημα πως «η ανθεκτικότητα από μόνη της δεν αρκεί».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Έκθεση-σοκ: Ρωσικά drones «τρύπησαν» την ευρωπαϊκή αεράμυνα .Ο ρόλος του σκιώδους στόλου.

Μια άκρως ανησυχητική διάσταση για την ασφάλεια της Γηραιάς Ηπείρου αποκαλύπτει νέα μελέτη του Διεθνούς Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών ( II...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικά ΜΜΕ: «Η Ελλάδα θάβει όπλα στα νησιά και δημιουργεί φρούρια με ισραηλινό εξοπλισμό…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/amp_image/public/polemika_ploia_stolos_ageetha_photo_3287694.jpg?itok=4YdbcYgY" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="440" data-original-width="680" height="129" src="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/amp_image/public/polemika_ploia_stolos_ageetha_photo_3287694.jpg?itok=4YdbcYgY" width="766" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Νέους ισχυρισμούς περί στρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών προβάλλουν τουρκικά μέσα ενημέρωσης, συνδέοντας μάλιστα τις ελληνικές αμυντικές κινήσεις με τη χρήση ισραηλινών οπλικών συστημάτων.<br /><br />Όπως μεταδίδει από την Κωνσταντινούπολη ο ανταποκριτής του ΣΚΑΪ Μανώλης Κωστίδης, σε τηλεοπτική εκπομπή, η δημοσιογράφος Μπουσρά Αρσλαντάς υποστήριξε ότι η Ελλάδα επιχειρεί να δημιουργήσει μια αντίληψη «νησιών-φρουρίων», εγκαθιστώντας υπόγεια αμυντικά συστήματα και διερωτήθηκε εάν πρόκειται για προετοιμασία απέναντι στην Τουρκία.<br /><br />Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Οσμανίγιε, Φατμά Γεσιλκούς, η οποία υποστήριξε ότι «ο βασικότερος λόγος είναι, αναμφίβολα, η Τουρκία».<br /><br />Η ίδια επανέφερε τις πάγιες τουρκικές θέσεις περί αποστρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών, επικαλούμενη τη Συνθήκη της Λωζάνης και τη Συνθήκη των Παρισίων, υποστηρίζοντας ότι προβλέπουν τη διοίκηση συγκεκριμένων νησιών χωρίς στρατιωτική παρουσία.<br /><br />Σύμφωνα με την ίδια, το άρθρο 14 της Συνθήκης των Παρισίων «περιέχει μια πολύ σαφή διατύπωση, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να μεταφέρει στρατιωτικό υλικό στα νησιά αυτά».<br /><br />Η καθηγήτρια παραδέχθηκε πάντως ότι δεν είναι γνωστό σε ποια νησιά αναφέρεται το σχετικό δημοσίευμα, ωστόσο υποστήριξε ότι, κατά την άποψη της Άγκυρας, οι ελληνικές ενέργειες αντίκεινται στο πνεύμα των συγκεκριμένων διεθνών συνθηκών.<br /><br />Παράλληλα, ισχυρίστηκε ότι η Ελλάδα επιχειρεί να ενισχύσει περαιτέρω τις αμυντικές της δυνατότητες, ακολουθώντας – όπως ανέφερε – την ίδια πορεία με το Ισραήλ, παρά τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.<br /><br />«Η Ελλάδα θάβει όπλα στα νησιά – Η Τουρκία μπορεί να τα καταστρέψει»<br /><br />Νέες προκλητικές δηλώσεις με επίκεντρο τα ελληνικά νησιά διατυπώθηκαν στην ίδια εκπομπή, όπου πανεπιστημιακός αναφέρθηκε και στις στρατιωτικές δυνατότητες της Τουρκίας.<br /><br />Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Γκαζιαντέπ, Αλί Φουάτ Γκιόκτσε, υποστήριξε ότι η γεωγραφική εγγύτητα των ελληνικών νησιών με τα τουρκικά παράλια καθιστά περιττή τη χρήση πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς.<br /><br />Όπως ανέφερε, η Τουρκία διαθέτει μη επανδρωμένα αεροσκάφη, οπλισμένα drones (SİHA) και οπλικά συστήματα που, κατά τον ίδιο, θα μπορούσαν να πλήξουν στρατιωτικές εγκαταστάσεις στα ελληνικά νησιά.<br /><br />«Λέγεται ότι αυτά τα όπλα τους είναι θαμμένα κάτω από το έδαφος. Εμείς διαθέτουμε βόμβες, όπως η Gazap, καθώς και τις σειρές Hayalet 1 και Hayalet 2», υποστήριξε χαρακτηριστικά.<br />Σε άλλο σημείο της τοποθέτησής του, ο Τούρκος πανεπιστημιακός ισχυρίστηκε ότι η Ελλάδα δεν αποτελεί απειλή για την Τουρκία, αλλά κατηγόρησε την Αθήνα ότι μέσω της πολιτικής της επιχειρεί να περιορίσει τον ρόλο της Άγκυρας στην περιοχή.<br /><br />Παράλληλα, επανέλαβε τον τουρκικό ισχυρισμό ότι η Ελλάδα επιδιώκει να ασκήσει κυριαρχικά δικαιώματα σε νησιά «που δεν της ανήκουν», ενώ υποστήριξε ότι στις διαφορές που αφορούν τα χωρικά ύδατα και την υφαλοκρηπίδα δεν συμμορφώνεται με το διεθνές δίκαιο και την αρχή της ευθυδικίας.<br /><br />«Αν ενεργείτε με αυτόν τον τρόπο, τότε και η άλλη πλευρά θα λάβει ορισμένα μέτρα», ανέφερε.<br />«Γενίτσαροι σε Σεράγεβο και Μόσταρ υπενθυμίζουν την οθωμανική κληρονομιά»<br /><br />Στο μεταξύ, εκδηλώσεις στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, στις οποίες συμμετείχαν άτομα ντυμένα με παραδοσιακές στολές γενιτσάρων, προέβαλαν τουρκικά μέσα ενημέρωσης, συνδέοντάς τες με την οθωμανική κληρονομιά στα Βαλκάνια.<br /><br />Σύμφωνα με το σχετικό τηλεοπτικό ρεπορτάζ, πραγματοποιήθηκαν συναυλίες και πολιτιστικές εκδηλώσεις στο Σεράγεβο και το Μόσταρ, με τη συμμετοχή μουσικών σχημάτων και ομάδων που εμφανίστηκαν με ενδυμασίες οθωμανικής εποχής, μεταξύ αυτών και γενιτσάρων.<br /><br />Το τουρκικό δίκτυο παρουσίασε τις εικόνες ως εκδηλώσεις που «υπενθυμίζουν την οθωμανική κληρονομιά» στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, δίνοντας έμφαση στους ιστορικούς δεσμούς της περιοχής με την Οθωμανική Αυτοκρατορία.<br /><br />Στο ρεπορτάζ προβάλλονται στιγμιότυπα από τις εκδηλώσεις και τις μουσικές εμφανίσεις, με το σχετικό σχόλιο να εστιάζει στη διατήρηση της οθωμανικής πολιτιστικής παράδοσης στα Βαλκάνια.<br />Hürriyet: Στρατηγικό πλεονέκτημα για Ελλάδα και Ισραήλ τα F-35<br /><br />Στη σημασία που αποδίδουν η Ελλάδα και το Ισραήλ στα μαχητικά πέμπτης γενιάς F-35 αναφέρθηκε ο ανταποκριτής της Hürriyet στην Ουάσιγκτον, Γιουνούς Πακσόι, σχολιάζοντας τις τελευταίες εξελίξεις γύρω από το ενδεχόμενο επανένταξης της Τουρκίας στο πρόγραμμα.<br /><br />Ο Τούρκος δημοσιογράφος υποστήριξε ότι η συζήτηση αναζωπυρώθηκε μετά τις δηλώσεις του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος – κατά την εκτίμησή του – έστειλε δημόσια θετικό μήνυμα προς την Άγκυρα για το ζήτημα των F-35.<br /><br />«Ο λόγος που κηρύχθηκε ξαφνικά κατάσταση έκτακτης ανάγκης στο Κογκρέσο και σε ολόκληρη τη χώρα ήταν ότι ο Τραμπ, μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου, έδωσε τόσο ξεκάθαρα το “πράσινο φως” σε έναν Τούρκο δημοσιογράφο σχετικά με τα F-35», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, «τα F-35 θεωρούνται από το Ισραήλ και την Ελλάδα ως τεχνολογικό και στρατηγικό πλεονέκτημα για την περιοχή για τα επόμενα περίπου 10 χρόνια», ενώ πρόσθεσε ότι, κατά την άποψή του, «τα F-35 αποτελούν για αυτές τις δύο χώρες το τελευταίο στήριγμά τους».<br /><br />Ο Πακσόι εκτίμησε, πάντως, ότι η προσπάθεια της Τουρκίας να επιστρέψει στο πρόγραμμα δεν θα είναι εύκολη.<br /><br />«Δεν θα είναι εύκολο να ξαναπάρουμε τα F-35· στο Κογκρέσο θα δοθεί κυριολεκτικά μια σκληρή πολιτική μάχη», υποστήριξε, προβλέποντας ότι το ζήτημα θα αποτελέσει αντικείμενο έντονων πολιτικών αντιπαραθέσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκικά ΜΜΕ: «Η Ελλάδα θάβει όπλα στα νησιά και δημιουργεί φρούρια με ισραηλινό εξοπλισμό…

Νέους ισχυρισμούς περί στρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών προβάλλουν τουρκικά μέσα ενημέρωσης, συνδέοντας μάλιστα τις ελληνικές αμυντικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Με S-400, η Τουρκία δεν μπορεί να πάρει… νόμιμα τα F-35.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/2025-12/f35-s400.jpg.webp?itok=jw_jzzAD" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="800" height="150" src="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/2025-12/f35-s400.jpg.webp?itok=jw_jzzAD" width="754" /></a></div><div><br /></div>Ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ έκανε την πρώτη δήλωση -μετά την ανακίνηση του θέματος από τον Λευκό Οίκο- για την υπόθεση των αμερικανικών μαχητικών F-35, που απαιτεί να αγοράσει η Τουρκία.<br /><br />Μιλώντας στην ιστοσελίδα μας Hellas Journal και στην τηλεόραση του Σκάι, εκπρόσωπος του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών αναγνωρίζει και ξεκαθαρίζει ότι υπάρχουν νομικοί περιορισμοί για την απόκτηση των F-35 από την Τουρκία, η οποία πρέπει να ξεφορτωθεί πρώτα και πριν απ’ όλα το ρωσικό σύστημα S-400. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο:<br /><br />“Ο Πρόεδρος Τραμπ αναγνωρίζει τη στρατηγική σημασία της Τουρκίας και η κυβέρνησή του ενθαρρύνει την Τουρκία να επιλύσει τα εκκρεμή ζητήματα. Η Τουρκία είναι ένας πολύτιμος σύμμαχος του ΝΑΤΟ και συνεχίζουμε να ασχολούμαστε με όλες τις πτυχές της σημαντικής και πολύπλευρης σχέσης μας. Οι λεπτομέρειες των νομικών μας περιορισμών είναι διαθέσιμες δημόσια. Δεν έχουμε τίποτα νέο να αναφέρουμε για αυτό το θέμα”.<br /><br />Άρα δεν υπάρχει καμία θετική εξέλιξη για την Τουρκία μέχρι σήμερα. Όσον αφορά τους νομικούς περιορισμούς, η αναφορά γίνεται για τις δηλώσεις του Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος εξήγησε στο Κογκρέσο τα αυτονόητα: Όσο επιμένει η Τουρκία να μην επιστρέφει στους S-400 στη Μόσχα ή σε κάποια άλλη χώρα σε συνεννόηση φυσικά με τη Ρωσία, τα αμερικανικά F-35 θα παραμένουν όνειρο.<br /><br />Ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών κατέστησε σαφές σε πρόσφατη κατάθεσή του στο Κογκρέσο ότι η πόρτα παραμένει κλειστή για την απόκτηση του F-35 Lightning II από την Τουρκία, παρά τα προηγούμενα ανάμεικτα μηνύματα από την κυβέρνηση του Προέδρου Τράμπ. Κατά τη διάρκεια κατάθεσης ενώπιον της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, ο Ρούμπιο υποστήριξε ότι σύμφωνα με το αμερικανικό δίκαιο, η Τουρκία δεν μπορεί να επανενταχθεί νόμιμα στο πρόγραμμα υπό τις παρούσες συνθήκες.<br /><br />Ο κ. Ρούμπιο βρέθηκε υπό πίεση για το θέμα από την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής. Ρωτήθηκε συγκεκριμένα από την βουλευτή Ντίνα Τάιτους (Δημοκρατική από τη Νεβάδα): «Ο Τομ Μπαράκ είπε ότι η Τουρκία πρέπει να ενταχθεί στο πρόγραμμα F-35. Αυτά τα σχόλια είναι ασυμβίβαστα με το νόμο και την μακροχρόνια πολιτική, και αναρωτιέμαι ποια είναι η θέση σας ως Υπουργός Εξωτερικών. Μπορεί η Τουρκία να αποκτήσει F-35 ή όχι;»<br /><br />Ο Ρούμπιο απάντησε ως εξής: «Ο λόγος για τον οποίο δεν μπορούν να τα αποκτήσουν είναι επειδή αγόρασαν το σύστημα S-400 από τους Ρώσους… Αυτή τη στιγμή, δεν έχουμε αυτή την επιλογή, επειδή διέπεται από το νόμο, τόσο από τις διατάξεις της NDAA (του προϋπολογισμού του αμερικανικού Πενταγώνου) όσο και τους νόμους».<br />Τα σχόλια του Ρούμπιο έχουν χαράξει μία σαφή γραμμή στο θέμα. μια γραμμή που δεν μπορεί να παραβιαστεί, τουλάχιστον όχι μέχρι να επιλυθεί το ζήτημα των S-400.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Με S-400, η Τουρκία δεν μπορεί να πάρει… νόμιμα τα F-35.

Ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ έκανε την πρώτη δήλωση -μετά την ανακίνηση του θέματος από τον Λευκό Οίκο- για την υπόθεση των αμερικανικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τεχεράνη προς Ουάσιγκτον: «Συγκρατήστε το Ισραήλ»

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/US-IRAN-ISRAEL-630x400.jpg" width="746" /><br /> <br />Σε τροχιά επικίνδυνης κλιμάκωσης παραμένουν οι σχέσεις στην Μέση Ανατολή, με τον Ιρανό Υπουργό Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, να εξαπολύει δριμεία επίθεση κατά του Ισραήλ και να καλεί τον Αμερικανό Πρόεδρο, Ντόναλντ Τραμπ, να επιβάλει την τάξη.<br /><br />Ο Ιρανός Υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί προειδοποίησε ότι το μνημόνιο συνεννόησης ΗΠΑ-Ιράν υποχρεώνει τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να «φιμώσει» το Ισραήλ και να το εμποδίσει από το να απειλεί στρατιωτικά το Ιράν, σε απάντηση στις δηλώσεις του Υπουργού Άμυνας Ισραήλ Κατζ.<br /><br />«Οι όροι του Μνημονίου Συνεννόησης του Ισλαμαμπάντ είναι απολύτως ξεκάθαροι και δημόσιοι για να τους δουν όλοι.<br /><br />»Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ έχει δεσμεύσει τις ΗΠΑ να φιμώσουν τα κατοικίδιά τους στο Τελ Αβίβ.<br /><br />»Εάν αγνοήσουν το αφεντικό τους, το Ιράν θα τους δώσει ένα μάθημα.<br /><br />»Οποιαδήποτε απειλή εναντίον του Λαού και της Ηγεσίας μας θα λάβει Άμεση Ισχυρή Απάντηση», προειδοποίησε ο Αραγτσί σε μια ανάρτηση στο «X».<br /><br />Τα σχόλια έρχονται σε απάντηση στις δηλώσεις που έκανε ο Κατζ σε μια ενημέρωση με Ισραηλινούς στρατιωτικούς συντάκτες τη Δευτέρα 29/06, προειδοποιώντας ότι ο εκλεγμένος σε καιρό πολέμου ανώτατος ηγέτης του Ιράν Μοτζτάμπα Χαμενεΐ ήταν «σημαδεμένος για θάνατο», και ότι ενώ η Τεχεράνη προσπαθεί να «αποσπάσει παραχωρήσεις» στις συνομιλίες της με την Ουάσιγκτον, το Ισραήλ «δεν θα επιτρέψει στο Ιράν να αναπτύξει πυρηνικά όπλα. Εάν μια συμφωνία το επιτύχει αυτό, τόσο το καλύτερο».<br /><br />Το Μνημόνιο Συνεννόησης διακήρυξε ότι οι ΗΠΑ, το Ιράν, «και οι σύμμαχοί τους» θα έπαυαν τις εχθροπραξίες «σε όλα τα μέτωπα», αλλά Ισραηλινοί αξιωματούχοι έχουν τονίσει ότι η Ιερουσαλήμ δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στη συμφωνία και έχουν ορκιστεί να συνεχίσουν να ενεργούν για να εμποδίσουν το Ιράν από το να αποκτήσει πυρηνικό όπλο, ακόμη και καθώς η Ουάσιγκτον τονίζει την επιδίωξή της για μια «περιφερειακή κατάπαυση του πυρός» και την προτίμησή της για μια διπλωματική λύση στη σύγκρουση.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τεχεράνη προς Ουάσιγκτον: «Συγκρατήστε το Ισραήλ»

Σε τροχιά επικίνδυνης κλιμάκωσης παραμένουν οι σχέσεις στην Μέση Ανατολή, με τον Ιρανό Υπουργό Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, να εξαπολύει δριμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τρεις λόγοι υπαγορεύουν ανησυχία για τις αναφορές Ερντογάν…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRzpQCC2QkpvOBZHMtnegeE6ZrzZddq7AuWSVf-0YMriuwh9RE4tOzUffQ&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="459" data-original-width="668" height="137" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRzpQCC2QkpvOBZHMtnegeE6ZrzZddq7AuWSVf-0YMriuwh9RE4tOzUffQ&s=10" width="754" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Καθώς αρχίζει νέος γύρος συνομιλιών για το Κυπριακό με τη μεσολάβηση της κυρίας Ολγκίν, εκπροσώπου του γ.γ. του ΟΗΕ, είναι φανερό ότι η Τουρκία προωθεί την ιδέα της Συνομοσπονδίας ή χαλαρής Ομοσπονδίας δύο κρατών.</div><br />Του <b>ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΟΛΕΒΑ</b><div> (Πολιτικός Επιστήμων)<br /><br />Όταν ο Τούρκος πρόεδρος, Ταγίπ Ερντογάν, εντάσσει τη Λευκωσία της Κύπρου στα «σύνορα της καρδιάς του», πρέπει να ανησυχούμε. Όταν μιλά έστω και σε κομματικό ακροατήριο για το νεοοθωμανικό όραμά του οφείλουμε να ανησυχούμε. Όταν η χώρα του έχει εισβάλει από το 1974 στην Κύπρο και έχει στρατιωτική παρουσία στη Συρία, στη Λιβύη, στη Σομαλία και σε άλλα σημεία της Ασίας και της Αφρικής είναι απαραίτητο να λαμβάνουμε τα κατάλληλα μέτρα.<br /><br />Είπε, λοιπόν, ο Ερντογάν στα μέλη του Κόμματος ΑΚΡ που ο ίδιος ίδρυσε: «Εσείς είστε η ελπίδα του Μογκαντίσου, του Χαρτούμ, της Βηρυτού, της Τρίπολης της Συρίας και της Τρίπολης της Λιβύης. Μην ξεχνάτε, η Λευκωσία κοιτάζει σε εσάς. Το Μπακού κοιτάζει σε εσάς. Το Σαράγεβο, τα Σκόπια, η Πρίζρεν, η Βαγδάτη και η Βασόρα κοιτάζουν σε εσάς. Μην ξεχνάτε, εμείς είμαστε ένα κίνημα που δεν έχει μόνο τις προσευχές και τη στήριξη του δικού μας λαού, αλλά και εκατοντάδων εκατομμυρίων αδελφών μας στη γεωγραφία της καρδιάς μας».<br /><br />Άκουσα κάποιες φωνές στην ελληνική τηλεόραση να μας καλούν να αδιαφορήσουμε. Να μη δίνουμε σημασία σε όλα αυτά, διότι δήθεν είναι για εσωτερική κατανάλωση. Ότι απευθύνονται μόνο στα μέλη του κόμματος. Διαφωνώ απολύτως. Πρέπει να ανησυχούμε. Οι λόγοι είναι αρκετοί:<br /><br />Θυμίζω ότι και ο Χίτλερ τη θεωρία του ζωτικού χώρου πρώτα στα μέλη του ναζιστικού κόμματος την ανέπτυξε. Όμως οι απόψεις του εφαρμόσθηκαν με τρόπο οδυνηρό για την ανθρωπότητα. Όσοι δεν έδιναν σημασία διαψεύσθηκαν.<br /><br />Μία χώρα γειτονική προς την Τουρκία, το Ισραήλ, αποδίδει μεγάλη σημασία σε όσα λέγουν ο Ερντογάν και οι συνεργάτες του περί νέου Οθωμανισμού, Ιερουσαλήμ κ.λπ. Ο πρωθυπουργός Νετανιάχου δήλωσε προσφάτως ότι η χώρα του ανησυχεί όταν η Τουρκία διεκδικεί την Ιερουσαλήμ.<br /><br />Στη δεκαετία 1964-1974 η τότε ηγεσία της Τουρκίας δεν έκρυβε τις απειλές της για την Κύπρο. Τελικά τις υλοποίησε με τον διπλό «Αττίλα» του 1974. Είναι λοιπόν επικίνδυνη αφέλεια να ισχυρίζονται ορισμένοι ότι δεν πρέπει να δίνουμε σημασία στις ομιλίες του Ερντογάν περί συνόρων της καρδιάς του.<br />Και μάλιστα όταν για πρώτη φορά αναφέρει εμφατικά και τη Λευκωσία, απειλώντας έτσι τον Ελληνισμό της Κύπρου.<br /><br />Καθώς αρχίζει νέος γύρος συνομιλιών για το Κυπριακό με τη μεσολάβηση της κυρίας Ολγκίν, εκπροσώπου του γ.γ. του ΟΗΕ, είναι φανερό ότι η Τουρκία προωθεί την ιδέα της Συνομοσπονδίας ή χαλαρής Ομοσπονδίας δύο κρατών. Επιδιώκει με αυτή τη ρύθμιση τον πλήρη έλεγχο στον Βορρά και τον μερικό έλεγχο στον Νότο.<br /><br />Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, είναι έμπειρος διπλωμάτης και έχει δίπλα του συμβούλους που είχαν αντιτεθεί το 2004 στο διχοτομικό Σχέδιο Ανάν. Πρέπει να στηριχθεί από την Αθήνα για να αντισταθεί στα σχέδια διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ναι, ανησυχούμε όταν ο Ερντογάν αναφέρεται στην Κύπρο!</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τρεις λόγοι υπαγορεύουν ανησυχία για τις αναφορές Ερντογάν…

Καθώς αρχίζει νέος γύρος συνομιλιών για το Κυπριακό με τη μεσολάβηση της κυρίας Ολγκίν, εκπροσώπου του γ.γ. του ΟΗΕ, είναι φανερό ότι η Τουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: Ο επικεφαλής διαπραγματευτής καλεί σε “εκδίκηση”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://athina984.gr/wp-content/uploads/2026/06/32035730-1.webp" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="614" data-original-width="900" height="136" src="https://athina984.gr/wp-content/uploads/2026/06/32035730-1.webp" width="749" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Ο επικεφαλής της ιρανικής διαπραγματευτικής ομάδας Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ ζήτησε σήμερα «εκδίκηση» για τον θάνατο του ανώτατου ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, που σκοτώθηκε από ισραηλινοαμερικανικά πλήγματα στα τέλη Φεβρουαρίου, καλώντας τους πολίτες να συμμετάσχουν μαζικά στις επιμνημόσυνες τελετές που ξεκινούν το Σάββατο στην Τεχεράνη.</div><br />«Καλώ όλο τον ιρανικό λαό…να γράψει μια ένδοξη σελίδα στην ιστορία του Ισλαμικού Ιράν με την παρουσία του», δήλωσε σε ανακοίνωση ο Γαλιμπάφ, που είναι επίσης πρόεδρος του κοινοβουλίου.<br /><br />«Το κάλεσμα του έθνους για εκδίκηση πρέπει να ηχήσει στα αυτιά όλου του κόσμου», πρόσθεσε.<br /><br />Η σορός του ανθρώπου που ηγήθηκε της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν για σχεδόν 37 χρόνια θα εκτεθεί σε λαϊκό προσκύνημα από το Σάββατο στο τέμενος Μοσάλα της Τεχεράνης. Αυτό το μεγάλο συγκρότημα είναι γνωστό για τις προσευχές της Παρασκευής, τις επίσημες τελετές και τις θρησκευτικές συγκεντρώσεις.<br /><br />Οι αρχές αναμένουν από 15 έως 20 εκατ. ανθρώπους να συρρεύσουν μόνο στην Τεχεράνη, για τις τριήμερες τελετές στην πρωτεύουσα, από τους δρόμους της οποίας τη Δευτέρα θα περάσει η νεκρώσιμη πομπή.<br /><br />«Το Ιράν…ετοιμάζεται να ζήσει μια από τις πιο σημαντικές στιγμές στην ιστορία του», δήλωσε στο μήνυμά του ο Γαλιμπάφ.<br /><br />Οι τελετές αυτές είναι ήδη εκτός των συνηθισμένων λόγω του μεγέθους και του συμβολισμού τους: ο Αλί Χαμενεΐ ήταν ο μακροβιότερος αρχηγός του Κράτους στην ιστορία της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Πνευματικός ηγέτης, ήταν επίσης ο μοναδικός Ιρανός αξιωματούχος στη σύγχρονη ιστορία που δολοφονήθηκε ενώ βρισκόταν στην εξουσία, σε ηλικία 86 ετών.<br /><br />Στους δρόμους της Τεχεράνης, έχουν αναρτηθεί αφίσες και πορτρέτα με τον «μάρτυρα» Χαμενεΐ.<br /><br />Σημαντικοί περιορισμοί στην κίνηση των οχημάτων θα τεθούν σε ισχύ από αύριο, Παρασκευή, στην πρωτεύουσα, που είναι γνωστή για την κυκλοφοριακή της συμφόρηση, με μια τεράστια περιοχή στο κέντρο της πόλης να μένει κλειστή για τα αυτοκίνητα.<br /><br />Κανένα όχημα δεν θα μπορεί να πλησιάσει στη Μοσάλα σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου.<br /><br />Ο εναέριος χώρος πάνω από την Τεχεράνη θα είναι μερικώς κλειστός από αύριο και εντελώς κλειστός τη Δευτέρα.<br /><br />Η κηδεία, που αρχικά είχε προγραμματιστεί για τον Μάρτιο αλλά αναβλήθηκε λόγω του πολέμου, θα πραγματοποιηθεί μέσα σε διάστημα έξι ημερών. Η σορός του Χαμενεΐ θα μεταφερθεί πριν από την ταφή και σε δύο ιερές πόλεις του γειτονικού Ιράκ.<br /><br />Ο Αλί Χαμενεΐ θα ενταφιαστεί στις 9 Ιουλίου στην ιερή πόλη Μασχάντ (βορειοανατολικό Ιράν), τη γενέτειρά του.<br /><br />Ηγέτες και αξιωματούχοι από περίπου 30 χώρες αναμένονται στην Τεχεράνη από αύριο, μεταξύ των οποίων ο πρώην πρόεδρος της Ρωσίας Ντμίτρι Μεντβέντεφ και ο πρωθυπουργός του Πακιστάν Σεχμπάζ Σαρίφ.<br /><br />Εξέχων Κινέζος κοινοβουλευτικός, ο Χε Ουέι, θα παραστεί στην κηδεία του Αλί Χαμενεΐ, όπως ανακοίνωσε σήμερα το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών. Η τελετή στην οποία θα παραστεί ο εν λόγω κοινοβουλευτικός θα πραγματοποιηθεί στις 3 Ιουλίου, δήλωσε εκπρόσωπος του υπουργείου στην καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου.<br /><br />Ο γιος του Αλί Χαμενεΐ, ο Μοτζτάμπα, τον διαδέχθηκε στις αρχές Μαρτίου αλλά δεν έχει εμφανιστεί δημοσίως μετά την ανάδειξή του ως ανώτατου ηγέτη.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν: Ο επικεφαλής διαπραγματευτής καλεί σε “εκδίκηση”

Ο επικεφαλής της ιρανικής διαπραγματευτικής ομάδας Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ ζήτησε σήμερα «εκδίκηση» για τον θάνατο του ανώτατου ηγέτη Αλί Χ...

Διαβάστε την συνέχεια