«Το χειρότερο σενάριο». Ο ΠΟΥ προειδοποιεί για πυρηνικό όλεθρο δεκαετιών.Εντείνεται ο φόβος για τη Μέση Ανατολή.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Nukes.jpg"><img height="114" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Nukes-696x397.jpg" width="759" /></a><br /><br />«Το χειρότερο σενάριο είναι ένα πυρηνικό περιστατικό, και αυτό είναι που μας ανησυχεί περισσότερο». Με αυτή τη δραματική προειδοποίηση, η Hanan Balkhy, περιφερειακή διευθύντρια του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για την Ανατολική Μεσόγειο, περιγράφει στο POLITICO την απειλή που επικρέμεται πάνω από την περιοχή, καθώς ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ με το Ιράν κλιμακώνεται.<br />Σύμφωνα με την Balkhy, οι συνέπειες ενός τέτοιου ενδεχομένου θα είναι ολέθριες και θα διαρκέσουν για δεκαετίες. Το προσωπικό του ΟΗΕ παραμένει σε κατάσταση εγρήγορσης, παρακολουθώντας στενά τις επιπτώσεις των επιθέσεων σε ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις στο Φορντό, το Ισφαχάν και τη Νατάνζ, ενώ προετοιμάζεται για κάθε είδους πυρηνική απειλή — από επίθεση σε εγκατάσταση έως τη χρήση όπλου.<br /><br />Η σκιά του παρελθόντος και οι κίνδυνοι για την υγεία<br /><br />Ο ΠΟΥ υπενθυμίζει ότι η ιστορία έχει δείξει το μέγεθος της καταστροφής: από τους 30 άμεσους θανάτους και τους χιλιάδες καρκίνους του θυρεοειδούς μετά το ατύχημα στο Τσερνόμπιλ το 1986, μέχρι τους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι το 1945.<br />Σε περίπτωση νέου πυρηνικού περιστατικού, οι κίνδυνοι περιλαμβάνουν:<br />Άμεσα τραύματα: Σοβαρές βλάβες στους πνεύμονες και το δέρμα από την ακτινοβολία.<br />Μακροπρόθεσμα προβλήματα: Αυξημένος κίνδυνος καρκίνου και σοβαρά ζητήματα ψυχικής υγείας.<br />Περιβαλλοντική επιβάρυνση: Ήδη, οι επιθέσεις σε ιρανικές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις έχουν καλύψει την Τεχεράνη με καπνό, προκαλώντας αναπνευστικές νόσους.<div><br />Συστήματα υγείας υπό κατάρρευση<br /><br />Η ανθρωπιστική κρίση επιδεινώνεται καθημερινά. Ο ΠΟΥ καταγγέλλει τις συνεχιζόμενες επιθέσεις σε υποδομές υγείας, καταγράφοντας 46 επιθέσεις σε εργαζόμενους στον τομέα της υγείας σε Ιράν και Λίβανο, με 38 νεκρούς από τις 28 Φεβρουαρίου.<br />Η κατάσταση στις πληγείσες περιοχές είναι οριακή. Ειδικότερα, στη Γάζα, το 94% των νοσοκομείων έχει υποστεί ζημιές ή έχει καταστραφεί, ενώ το 46% των βασικών φαρμάκων έχει εξαντληθεί.<br />Στον Λίβανο, το σύστημα υγείας πασχίζει να διαχειριστεί σχεδόν 1 εκατομμύριο εκτοπισμένους, με σοβαρές ελλείψεις σε εμβόλια και φροντίδα για καρκινοπαθείς και νεφροπαθείς.<br />Τέλος στο Ιράν, μεταξύ 600.000 και 1 εκατομμυρίου νοικοκυριών έχουν εκτοπιστεί προσωρινά.<br /><br />Πολιτική ένταση και αβεβαιότητα<br /><br />Ενώ ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δεσμεύεται για την εξάλειψη της «επικείμενης πυρηνικής απειλής» από το Ιράν, ανώτερα στελέχη, όπως ο σύμβουλος AI David Sacks, εκφράζουν ανησυχίες για το ενδεχόμενο χρήσης πυρηνικών από το Ισραήλ — έναν ισχυρισμό που ο Τραμπ απέρριψε. Παράλληλα, το Ισραήλ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα διαθέτουν επίσης εγκαταστάσεις εντός της εμβέλειας των ιρανικών πυραύλων.<br />Καθώς οι μάχες συνεχίζονται, ο ΠΟΥ επικαιροποιεί τις οδηγίες του προς το προσωπικό και τους αξιωματούχους, σε μια προσπάθεια να προστατευτεί η δημόσια υγεία απέναντι σε ένα μέλλον που η Balkhy περιγράφει ως «τραγικό και απαράδεκτο».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Το χειρότερο σενάριο». Ο ΠΟΥ προειδοποιεί για πυρηνικό όλεθρο δεκαετιών.Εντείνεται ο φόβος για τη Μέση Ανατολή.

«Το χειρότερο σενάριο είναι ένα πυρηνικό περιστατικό, και αυτό είναι που μας ανησυχεί περισσότερο». Με αυτή τη δραματική προειδοποίηση, η Ha...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Σε τι ελπίζει και τι φοβάται η Τουρκία. Τι θέλει ο Ερντογάν.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/12/Erdogan.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/12/Erdogan-696x464.jpg" width="755" /></a><br /><br />Τρεις εβδομάδες μετά την έναρξη του πολέμου με το Ιράν, οι τουρκικές αρχές εντόπισαν δύο ιρανικούς πυραύλους να εισέρχονται στον εναέριο χώρο τους, προτού οι αμυντικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ τους αναχαιτίσουν. Ενώ στοιχεία του ιρανικού καθεστώτος φαίνονται αποφασισμένα να συνεχίσουν να στοχεύουν βασικά περιουσιακά στοιχεία του ΝΑΤΟ στην Τουρκία, η κατάσταση δημιουργεί ένα σοβαρό δίλημμα που θα μπορούσε να επηρεάσει το πολιτικό μέλλον της Τουρκίας στο εσωτερικό της χώρας και την αξιοπιστία της στο εξωτερικό.<br /><br />Αναχαιτίσεις<br /><br />Στις 9 Μαρτίου, δυνάμεις του ΝΑΤΟ κατέρριψαν έναν ιρανικό βαλλιστικό πύραυλο που εισέρχονταν στον τουρκικό εναέριο χώρο πάνω από το Γκαζιαντέπ, στη νοτιοανατολική πλευρά της χώρας. Προηγουμένως, στις 4 Μαρτίου, το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν (<a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Islamic_Revolutionary_Guard_Corps">IRGC</a>) είχε εκτοξεύσει έναν βαλλιστικό πύραυλο προς τη νότια Τουρκία, προκαλώντας την οργή του ΝΑΤΟ.<br /><br />Οι επίσημες αντιδράσεις της Τουρκίας στις απόπειρες επιθέσεων του Ιράν υποδηλώνουν ότι, ενώ η Άγκυρα δεν επιδιώκει να εμπλακεί στον πόλεμο, η υπομονή της απέναντι στο Ιράν εξαντλείται. Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξέφρασε την αποφασιστικότητα της Τουρκίας να παραμείνει εκτός της σύγκρουσης, προειδοποιώντας παράλληλα το Ιράν να μην επιμείνει «με εμμονή και πείσμα στο λάθος».<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο οποίος έχει αναλάβει τις τουρκικές προσπάθειες για την εξασφάλιση ενός τραπεζιού διαπραγματεύσεων για την Τεχεράνη, προέτρεψε την Ισλαμική Δημοκρατία στις 7 Μαρτίου να «είναι προσεκτική» και να αποφύγει περαιτέρω εκτοξεύσεις προς την Τουρκία.<div><br />Ανοχή<br /><br />Ο τουρκικός στρατός διαθέτει ένα ευρύ φάσμα δυνατοτήτων για να ανταποκριθεί σε ιρανικές επιθέσεις, αλλά οι επιλογές δράσης του εξαρτώνται από το βαθμό ανοχής του τουρκικού εκλογικού σώματος όσον αφορά την εμπλοκή της χώρας. Με τις πρώτες προεδρικές εκλογές της χώρας μετά την εποχή του Ερντογάν να αναμένονται σε δύο χρόνια ή και νωρίτερα, η κύρια ανησυχία του προέδρου είναι να διασφαλίσει τη συνέχιση του πολιτικού του κινήματος.<br /><br />Εάν η Τεχεράνη πιέσει υπερβολικά την Άγκυρα, ο Ερντογάν θα βρεθεί αντιμέτωπος με την πρόκληση να αποκαταστήσει την αποτρεπτική δύναμη έναντι του Ιράν, αποφεύγοντας παράλληλα μια πολιτικά επιζήμια κλιμάκωση. Ο στόχος και των δύο αποτυχημένων ιρανικών επιθέσεων ήταν πιθανότατα η αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ, μια σημαντική στρατιωτική εγκατάσταση στη νότια Τουρκία, ακριβώς έξω από την πόλη της Αδάνα.<br /><br />Ως αποτέλεσμα, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ διέταξε όλους τους μη επείγοντες υπαλλήλους και τις οικογένειές τους να εκκενώσουν το προξενείο στην Αδάνα. Σε επιφανειακό επίπεδο, το Ιντσιρλίκ είναι ένας πολύτιμος στρατιωτικός στόχος που πιθανότατα θα προκαλούσε σοκ στις δυνάμεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ εάν η Ισλαμική Δημοκρατία πραγματοποιούσε μια επιτυχημένη επίθεση.</div><div><br />Το κρίσιμο Ιντσιρλίκ<br /><br />Το Ιντσιρλίκ αποτελεί ζωτικής σημασίας βάση για την Τουρκία και το ΝΑΤΟ συνολικά, για διάφορους λόγους. Είναι η σημαντικότερη στρατιωτική βάση της Τουρκίας, λειτουργεί ως κόμβος εφοδιαστικής για τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ στη Μέση Ανατολή και φιλοξενεί περίπου 1.800 Αμερικανούς στρατιώτες και πολίτες, παράλληλα με Τούρκους και άλλους στρατιώτες του ΝΑΤΟ.<br /><br />Λόγω της γεωγραφικής του θέσης, είναι ζωτικής σημασίας για επιχειρήσεις αναγνώρισης και αεροπορικές επιχειρήσεις κατά των απειλών στο Ιράκ και τη Συρία, και συγκεκριμένα κατά του Ισλαμικού Κράτους. Επιπλέον, αποτελεί χώρο αποθήκευσης αμερικανικών πυρηνικών όπλων, φιλοξενώντας μεταξύ 20 και 50 ατομικές βόμβες τύπου B-61. Όλοι αυτοί οι παράγοντες καθιστούν το Ιντσιρλίκ ελκυστικό στόχο, τον οποίο το Ιράν θα μπορούσε να χτυπήσει για να καταφέρει σημαντικό πλήγμα στο ηθικό των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ωστόσο, το ιρανικό καθεστώς δεν είναι συνετό να επιμένει στην προσπάθεια να χτυπήσει το Ιντσιρλίκ ή άλλα στρατιωτικά περιουσιακά στοιχεία σε τουρκικό έδαφος, ακόμη και αν ο στόχος του είναι να αποδυναμώσει την αποφασιστικότητα των ΗΠΑ διευρύνοντας τον πόλεμο και αυξάνοντας το κόστος για τρίτα κράτη. Σε αντίθεση με τις μοναρχίες του Κόλπου που υφίστανται έντονο βομβαρδισμό από ιρανικά drones και πυραύλους, η Τουρκία διαθέτει έναν μεγάλο συμβατικό στρατό με μια ισχυρή εγχώρια αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Η Άγκυρα αντλεί την αεροπορική της ισχύ τόσο από τα προηγμένα, αν και παλαιά, αεροσκάφη του ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένων πάνω από 200 μαχητικών αεροσκαφών F-16 αμερικανικής κατασκευής, όσο και από τα εγχώρια κατασκευασμένα μαχητικά drones. Το ΝΑΤΟ έχει επίσης εξοργιστεί από τις επιθέσεις του Ιράν κατά της Τουρκίας, και μια επιτυχημένη επίθεση σε τουρκικό έδαφος θα μπορούσε να ωθήσει τα μέλη της Συνθήκης να αρχίσουν να συζητούν συλλογική στρατιωτική δράση βάσει του Άρθρου 5.</div><div><br />Άσκοπη πρόκληση<br /><br />Ίσως το πιο σημαντικό είναι ότι οι πυραυλικές επιθέσεις του IRGC προκαλούν άσκοπα την Τουρκία, δεδομένων των προσπαθειών που κατέβαλε η κυβέρνηση της Άγκυρας για να υποστηρίξει την Τεχεράνη και να αποτρέψει αμερικανικές επιθέσεις πριν από τις 28 Φεβρουαρίου. Από την έναρξη του πολέμου, ο Ερντογάν εξακολουθεί να αρνείται την πρόσβαση αμερικανικών πολεμικών αεροσκαφών στον τουρκικό εναέριο χώρο, καθώς δεν επιθυμεί να συμμετάσχει σε επιθετικές επιχειρήσεις κατά του ιρανικού καθεστώτος.<br /><br />Οι επαναλαμβανόμενες επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους δεν θα εξαναγκάσουν τους Τούρκους ηγέτες να ζητήσουν ειρήνη, αλλά αντίθετα θα αποξενώσουν όσους υποστήριξαν την Τεχεράνη στο παρελθόν. Αυτό υποδηλώνει ότι η εναπομένουσα ηγετική ομάδα της Ισλαμικής Δημοκρατίας είναι απίθανο να εγκρίνει επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους στο τουρκικό έδαφος.<br /><br />Αντίθετα, η δογματική «μωσαϊκή άμυνα» του IRGC, η οποία επιτρέπει στους τοπικούς διοικητές να λαμβάνουν αποφάσεις χωρίς την έγκριση της Τεχεράνης σε περιπτώσεις αποκεφαλισμού του καθεστώτος, έχει πιθανώς αφήσει την απόφαση για την εκτόξευση πυραύλων κατά της Τουρκίας στα χέρια των επαρχιακών αξιωματικών. Η διάσπαση εντός της πληγωμένης ανώτατης διοίκησης του Ιράν υποδηλώνει αυτή την πιθανότητα.</div><div><br />Τρία σενάρια εμπλοκής<br /><br />Ενώ ο Πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν ζήτησε συγγνώμη για τις επιθέσεις εναντίον των γειτόνων του Ιράν, ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών Εσμέιλ Μπαγκάι αρνήθηκε κάθε μεταμέλεια, λέγοντας ότι «δεν έχει νόημα να μιλάμε για οτιδήποτε άλλο εκτός από την άμυνα και τις συντριπτικές αντιποίνες εναντίον των εχθρών». Υπό αυτή την έννοια, διάφορα σενάρια θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια στρατιωτική αντίδραση της Τουρκίας και κάποιο βαθμό εμπλοκής στον πόλεμο του Ιράν.Πρώτον, μια επιτυχημένη πυραυλική επίθεση του IRGC σε τουρκικό έδαφος. Είτε ο πύραυλος φτάσει στον προορισμό του —ίσως σε μία από τις βασικές αεροπορικές βάσεις ή σταθμούς ραντάρ της Τουρκίας— είτε αστοχήσει και χτυπήσει μια περιοχή με πολιτικό πληθυσμό, το υπουργικό συμβούλιο του Ερντογάν ενδέχεται να αναγκαστεί να εντοπίσει και να επιτεθεί στις μονάδες ή τις εγκαταστάσεις που ευθύνονται.</div><div><br />Δεύτερον, η αυξανόμενη πίεση από τους συμμάχους και τους εταίρους της Τουρκίας να εμπλακούν στη σύγκρουση, καθώς αντιμετωπίζουν επαναλαμβανόμενες επιθέσεις από την Τεχεράνη και τους πληρεξούσιους της. Ακόμη και πέρα από τις ανησυχίες του ΝΑΤΟ, το Ιράν και ο εταίρος-αντιπρόσωπός του, η Χεζμπολάχ του Λιβάνου, έχουν επιτεθεί σε στρατηγικούς φίλους και συμφέροντα της Άγκυρας: το Αζερμπαϊτζάν και την Κύπρο.<br /><br />Με το πρόσχημα της προστασίας των κατεχομένων στη Βόρεια Κύπρο, η Τουρκία έχει ήδη αποστείλει έξι μαχητικά αεροσκάφη F-16 στο νησί, παρόλο που η κυπριακή κυβέρνηση δεν επιθυμεί καθόλου την στρατιωτική ενίσχυση της Τουρκίας. Οι σειρήνες αεροπορικών επιδρομών που ηχούν πάνω από βασικούς εταίρους και πιθανές εκκλήσεις από το ΝΑΤΟ για υλικοτεχνική βοήθεια θα οδηγούσαν σε μια επικίνδυνη κατάσταση που θα οδηγούσε στην εμπλοκή της Τουρκίας.Τρίτον, και σε κάποιο βαθμό ξεχωριστά, είναι το κουρδικό ζήτημα. Παγκόσμια μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν φήμες για επιχειρήσεις των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ και του Ισραήλ με σκοπό τον εξοπλισμό και την προετοιμασία ιρανών κουρδικών ανταρτών, ώστε να ξεκινήσουν μια εξέγερση εναντίον του καθεστώτος στις 3 Μαρτίου.<br /><br />Αυτοί οι αντάρτες, συμπεριλαμβανομένου του Κόμματος Ελεύθερης Ζωής του Κουρδιστάν (PJAK) — ενός ιρανικού παρακλαδιού του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) που η Άγκυρα απεχθάνεται — θα ξεκινούσαν έναν παρατεταμένο αγώνα για την κουρδική αυτονομία κατά μήκος των νοτιοανατολικών συνόρων της Τουρκίας. Δεδομένου του ιστορικού της Άγκυρας στην αντιμετώπιση των κουρδικών δυνάμεων στη Συρία, μια εξέγερση του PJAK θα πυροδοτούσε πιθανώς τουρκικές διασυνοριακές αεροπορικές και/ή χερσαίες επιθέσεις.<br /><br />Η Τουρκία παρακολουθεί τον πόλεμο στο Ιράν με βαθιά ανησυχία — αλλά όχι απαραίτητα για τους λόγους που υποθέτουν πολλοί στην Ουάσιγκτον. Δημοσίως, ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν καλεί σε αυτοσυγκράτηση και προειδοποιεί ότι η σύγκρουση θα μπορούσε να κατακλύσει ολόκληρη την περιοχή. Ωστόσο, πίσω από αυτή τη ρητορική κρύβεται μια πιο υπολογισμένη στρατηγική.</div><div><br />Το παράδοξο<br /><br />Για τον Ερντογάν, η επιβίωση της Ισλαμικής Δημοκρατίας εξυπηρετεί από καιρό έναν γεωπολιτικό σκοπό. Το δίκτυο των ομάδων-αντιπροσώπων του Ιράν — από τη Χεζμπολάχ έως τη Χαμάς — ασκεί πίεση στο Ισραήλ και κατακερματίζει την περιφερειακή ισορροπία δυνάμεων. Αυτή η κατακερματισμένη κατάσταση δημιουργεί στρατηγικό χώρο για την Τουρκία να επεκτείνει τη δική της επιρροή σε όλη τη Μέση Ανατολή, τον Καύκασο και την Αφρική. Ωστόσο, ο κίνδυνος η Τουρκία να καταστεί ένα ακούσιο πεδίο μάχης υπονομεύει τη διαμεσολαβητική της στάση και περιορίζει τις μακροπρόθεσμες ελιγμούς της Άγκυρας.<br /><br />Αυτό είναι το δίλημμα που αντιμετωπίζει η Άγκυρα. Η Τουρκία επιθυμεί την αποδυνάμωση του Ιράν — αλλά όχι την αντικατάστασή του από μια δημοκρατική, φιλοδυτική κυβέρνηση που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ισχυρό περιφερειακό ανταγωνιστή και σύμμαχο του Ισραήλ. Ένα αποδυναμωμένο ιρανικό καθεστώς που εξακολουθεί να είναι σε θέση να ασκεί αντι-ισραηλινή πίεση μέσω τρίτων συμβάλλει στον περιορισμό της περιφερειακής κυριαρχίας του Ισραήλ, κάτι που ο Ερντογάν θεωρεί ουσιώδες για τις δικές της φιλοδοξίες της Τουρκίας.<br /><br />Από την οπτική γωνία της Άγκυρας, το ιδανικό αποτέλεσμα αυτού του πολέμου είναι παράδοξο: ένα αποδυναμωμένο Ιράν, ένα Ισραήλ που εξακολουθεί να βρίσκεται υπό πίεση και μια Τουρκία σε θέση να αναδειχθεί ως η κεντρική δύναμη της περιοχής. Εκτός από το στρατηγικό δίλημμα, το εσωτερικό αντιπολεμικό κλίμα πιθανότατα θα λειτουργήσει περισσότερο για να περιορίσει το εύρος των στρατιωτικών επιλογών που μπορεί να εξετάσει ο Ερντογάν, παρά για να μετατοπίσει τα όρια της Τουρκίας ή να αυξήσει την ανοχή της Άγκυρας απέναντι στις απειλές από το Ιράν.<br />Κόκκινες γραμμές<br /><br />Κατά την τελευταία δεκαετία, ο Τούρκος πρόεδρος έχει δείξει την ετοιμότητά του να διατάξει στρατιωτικές επιχειρήσεις εντός της Τουρκίας και στο εξωτερικό, από το Ιράκ και τη Συρία έως τη Λιβύη και τη Σομαλία. Εάν το Ιράν υπερβεί μια κόκκινη γραμμή, πολλοί Τούρκοι ενδέχεται να εγκρίνουν κάποια περιορισμένη αντίδραση. Ωστόσο, το αντιπολιτευόμενο Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) έχει ήδη αρχίσει να κινητοποιεί τους ψηφοφόρους εναντίον του Ερντογάν και της πολιτικής του έναντι του Ιράν, υποστηρίζοντας ότι είναι ήδη υπερβολικά δεκτικός σε στρατιωτική δράση.<br /><br />Η εσωτερική αποδοχή αποτελεί ιδιαίτερα ευαίσθητο ζήτημα, καθώς ο Ερντογάν ετοιμάζεται να ολοκληρώσει τη θητεία του ως προέδρου, ανοίγοντας τον δρόμο για τις πιο κρίσιμες εκλογές που έχει γνωρίσει η χώρα τα τελευταία είκοσι χρόνια. Από τις τελευταίες εκλογές της Τουρκίας το 2023, η κυβέρνηση Ερντογάν έχει γίνει όλο και πιο αντιδημοφιλής λόγω της υπονόμευσης της δημοκρατίας, κυρίως εξαιτίας της σύλληψης του υποψηφίου προέδρου του CHP, Εκρέμ Ιμαμογλού, τον Μάρτιο του 2025.<br /><br />Αυτό, σε συνδυασμό με το προφανές σχέδιο του Ερντογάν να προωθήσει τον γιο του Μπιλάλ ως τον επόμενο ηγέτη του AKP και υποψήφιο για την προεδρία, έχει αποξενώσει μεγάλο μέρος της Τουρκίας, πέρα από τους πιο πιστούς ψηφοφόρους του προέδρου. Εάν ο Ερντογάν κρίνει απαραίτητη μια στρατιωτική απάντηση στις ιρανικές επιθέσεις ή στους κουρδικούς αντάρτες, θα δυσκολευτεί να καθορίσει έναν σαφή στόχο, να θέσει όρια και να προετοιμάσει μια έξοδο.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Σε τι ελπίζει και τι φοβάται η Τουρκία. Τι θέλει ο Ερντογάν.

Τρεις εβδομάδες μετά την έναρξη του πολέμου με το Ιράν, οι τουρκικές αρχές εντόπισαν δύο ιρανικούς πυραύλους να εισέρχονται στον εναέριο χώρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κώστας Κληρίδης: «Ώρα να διεκδικήσουμε αλλαγή καθεστώτος στις Βρετανικές Βάσεις»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://difernews.gr/wp-content/uploads/2026/03/%CE%B2%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B7-696x418.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="418" data-original-width="696" height="120" src="https://difernews.gr/wp-content/uploads/2026/03/%CE%B2%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B7-696x418.jpg" width="692" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το διεθνές δεδικασμένο του Μαυρίκιου που πέτυχε την απομάκρυνση των Βρετανών</span></h3>Το ζήτημα της αλλαγής του καθεστώτος στις Βρετανικές Βάσεις στην Κύπρο έθεσε με έμφαση ο τέως Γενικός Εισαγγελέας, Κώστας Κληρίδης, κατά τη διάρκεια της συμμετοχής του στο podcast «Τσουρούλλης Uncensored». Ο κ. Κληρίδης υπογράμμισε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία διατηρεί το αναφαίρετο δικαίωμα να εγείρει το θέμα της κυριαρχίας αυτών των περιοχών, σημειώνοντας πως απαιτείται το απαραίτητο πολιτικό θάρρος για την ανάδειξη ενός ζητήματος που παρέμενε στάσιμο επί δεκαετίες.<div><br />Το διεθνές δεδικασμένο του Μαυρίκιου ως πρότυπο<br /><br />Ως κεντρικό παράδειγμα για την πιθανή νομική και διπλωματική πορεία της Κύπρου, ο κ. Κληρίδης παρέπεμψε στην περίπτωση του Μαυρίκιου. Το νησιωτικό κράτος του Ινδικού Ωκεανού πέτυχε μια ιστορική ανατροπή το 2018, όταν μετά από προσφυγή στα Ηνωμένα Έθνη και γνωμοδότηση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, υποχρέωσε τη Μεγάλη Βρετανία σε διαπραγματεύσεις. Η διαδικασία αυτή κατέληξε στην επιστροφή της κυριαρχίας των εδαφών στον Μαυρίκιο, αποδεικνύοντας πως το αποικιακό καθεστώς των βάσεων μπορεί να αμφισβητηθεί αποτελεσματικά σε διεθνές επίπεδο.<br /><br />Νομικά εμπόδια και η Συνθήκη Εγκαθίδρυσης<br /><br />Ο τέως Γενικός Εισαγγελέας δεν παρέλειψε να αναφερθεί στις διαχρονικές επιφυλάξεις που έχουν προβληθεί κατά καιρούς για τη μη προώθηση του θέματος, αναλύοντας παράλληλα τις νομικές πτυχές που απορρέουν από τη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εστίασε ιδιαίτερα στο λεπτό ζήτημα της κυριαρχίας, το οποίο παραμένει ακανθώδες από την ίδρυση του κράτους, επισημαίνοντας την ανάγκη για επανεξέταση των δεσμεύσεων που ανέλαβε η Κύπρος υπό διαφορετικές ιστορικές συνθήκες.</div><div><br />Γεωπολιτική ισορροπία μεταξύ ασφάλειας και ευαλωτότητας<br /><br />Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο κ. Κληρίδης αναγνώρισε τη διττή φύση της παρουσίας των Βρετανικών Βάσεων στο νησί. Παραδέχθηκε ότι, ενώ μπορούν να θεωρηθούν υπό προϋποθέσεις ως ασπίδα ασφάλειας, ταυτόχρονα αποτελούν πηγή γεωπολιτικής ευαλωτότητας για την Κύπρο. Σε κάθε περίπτωση, τόνισε ως πρωταρχικής σημασίας το να έχει η Κυπριακή Δημοκρατία καθοριστικό λόγο και έλεγχο επί των δραστηριοτήτων που λαμβάνουν χώρα στο έδαφός της.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κώστας Κληρίδης: «Ώρα να διεκδικήσουμε αλλαγή καθεστώτος στις Βρετανικές Βάσεις»

Το διεθνές δεδικασμένο του Μαυρίκιου που πέτυχε την απομάκρυνση των Βρετανών Το ζήτημα της αλλαγής του καθεστώτος στις Βρετανικές Βάσεις στη...

Διαβάστε την συνέχεια

Έξαλλος με τους «συμμάχους» ο Τραμπ: Ούτε χρειαζόμαστε, ούτε θέλουμε τη βοήθεια του ΝΑΤΟ.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2020/12/tramp-630x400.jpg" width="758" /><br /><br />Με μία ανάρτηση στο Truth, o Ντόναλντ Τραμπ εξαπολύει επίθεση κατά του ΝΑΤΟ στον απόηχο των αρνητικών απαντήσεων που έχει μέχρι στιγμής εισπράξει για πολυεθνική ναυτική αποστολή στα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ αναφέρει:<br /><br />«Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ενημερωθεί από τους περισσότερους ”Συμμάχους” μας στο ΝΑΤΟ ότι δεν θέλουν να εμπλακούν στη στρατιωτική μας επιχείρηση εναντίον του Τρομοκρατικού Καθεστώτος του Ιράν, στη Μέση Ανατολή.<br /><br />»Και αυτό παρότι σχεδόν κάθε μάι από τις χώρες αυτές συμφώνησε απολύτως με ό,τι κάνουμε καθώς και με το γεγονός ότι το Ιράν δεν μπορεί, με κανέναν τρόπο, σχήμα και μορφή να αποκτήσει Πυρηνικό Όπλο.<br /><br />»Δεν εκπλήσσομαι από τη στάση τους, ωστόσο, γιατί πάντα θεωρούσα το ΝΑΤΟ, όπου ξοδεύουμε Εκατοντάδες Δισεκατομμύρια Δολάρια τον χρόνο για να προστατεύουμε αυτές τις Χώρες, ως μονόδρομο: Εμείς θα τους προστατεύουμε, αλλά αυτοί δεν θα κάνουν τίποτα για εμάς, ιδιαίτερα σε μια στιγμή ανάγκης.<br /><br />»Ευτυχώς, έχουμε συντρίψει τον Στρατό του Ιράν, το Ναυτικό τους έχει εξαφανιστεί, η Αεροπορία τους έχει εξαφανιστεί, η Αντιαεροπορική τους Άμυνα και τα Ραντάρ τους έχουν εξαφανιστεί και, ίσως το πιο σημαντικό, οι Ηγέτες τους, σχεδόν σε κάθε επίπεδο, έχουν εξαφανιστεί, για να μην απειλήσουν ποτέ ξανά εμάς, τους Συμμάχους μας στη Μέση Ανατολή ή τον Κόσμο.<br /><br />»Λόγω του ότι είχαμε τέτοια Στρατιωτική Επιτυχία, δεν “χρειαζόμαστε” πλέον, ούτε επιθυμούμε, τη βοήθεια των Χωρών του ΝΑΤΟ — ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΗ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΑΝ! Ομοίως, ούτε της Ιαπωνίας, της Αυστραλίας ή της Νότιας Κορέας.<br /><br />»Στην πραγματικότητα, μιλώντας ως Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, της μακράν Πιο Ισχυρής Χώρας Οπουδήποτε στον Κόσμο, ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΑΝΕΝΟΣ!».<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Έξαλλος με τους «συμμάχους» ο Τραμπ: Ούτε χρειαζόμαστε, ούτε θέλουμε τη βοήθεια του ΝΑΤΟ.

Με μία ανάρτηση στο Truth, o Ντόναλντ Τραμπ εξαπολύει επίθεση κατά του ΝΑΤΟ στον απόηχο των αρνητικών απαντήσεων που έχει μέχρι στιγμής εισπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η συνέχεια μιας χιλιετούς αναμέτρησης ανάμεσα στην Ανατολή (Περσία) και τη Δύση (Ελληνορωμαϊκός κόσμος).

<img height="111" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/SASANIDES-1-630x349.jpg" width="758" /><br /><br />Η θεωρία περί «ανασύστασης της Περσικής Αυτοκρατορίας» αποτελεί ένα από τα πιο συζητημένα και αμφιλεγόμενα ζητήματα της σύγχρονης γεωπολιτικής ανάλυσης. Αν και το ίδιο το Ιράν επίσημα δεν χρησιμοποιεί αυτόν τον όρο -καθώς το καθεστώς είναι ισλαμοκεντρικό και όχι εθνικιστικό-μοναρχικό- οι επικριτές του και αρκετοί αναλυτές θεωρούν ότι οι πράξεις του υποδηλώνουν μια μορφή νεο-αυτοκρατορικού επεκτατισμού.<br /><br />Ας δούμε τα δεδομένα με τη ματιά της διπλωματικής και ιστορικής ανάλυσης:<br />Η στρατηγική του «Άξονα της Αντίστασης»<br /><br />Αντί για την αναβίωση των συνόρων των Αχαιμενιδών ή των Σασσανιδών, η Τεχεράνη εφαρμόζει το δόγμα του «Στρατηγικού Βάθους» (Strategic Depth).<br /><br />Στόχος: Η δημιουργία ενός συνεχούς γεωγραφικού τόξου επιρροής που ξεκινά από το Ιράν, διασχίζει το Ιράκ και τη Συρία (παρά την πρόσφατη πτώση του Άσαντ το 2024, το Ιράν προσπαθεί να διατηρήσει δίκτυα επιρροής) και καταλήγει στον Λίβανο και τη Μεσόγειο.<br /><br />Μέσα: Η χρήση πληρεξουσίων (proxies) όπως η Χεζμπολάχ, οι Χούτι στην Υεμένη και οι σιιτικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ.<div><br />Ιδεολογία: Ισλαμική Επανάσταση vs. Περσική Δόξα<br /><br />Υπάρχει μια εσωτερική αντίφαση στην ιρανική στρατηγική:<br />Το καθεστώς: Προωθεί την εξαγωγή της Ισλαμικής Επανάστασης και την ηγεσία του μουσουλμανικού κόσμου (Παναραβισμός/Πανισλαμισμός υπό σιιτική σκοπιά).<br /><br />Η ιστορική μνήμη: Η περσική ταυτότητα είναι πανίσχυρη. Αναλυτές σημειώνουν ότι η Τεχεράνη συχνά συμπεριφέρεται ως «φυσικός ηγεμόνας» της περιοχής, θεωρώντας ότι η ιστορική της κληρονομιά τής δίνει το δικαίωμα να ελέγχει τα στρατηγικά περάσματα (Στενά του Ορμούζ, Μπαμπ ελ-Μαντέμπ).<br />Η γεωπολιτική πραγματικότητα του 2026<br /><br />Οι πρόσφατες εξελίξεις έχουν αλλάξει τα δεδομένα:<br /><br />Σύγκρουση με ΗΠΑ/Ισραήλ: Οι σφοδρές επιθέσεις (όπως αυτές με τις βόμβες 5.000 λιβρών) στοχεύουν ακριβώς στην αποδόμηση αυτής της «αυτοκρατορικής» υποδομής.<br /><br />Περιφερειακή Αντίσταση: Οι αραβικές μοναρχίες του Κόλπου (Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ) βλέπουν την ιρανική διείσδυση ως απειλή για την κυριαρχία τους, χαρακτηρίζοντάς την συχνά ως «περσικό επεκτατισμό».<br /><br />Το Ιράν δεν επιδιώκει την ανασύσταση μιας αυτοκρατορίας με την κλασική έννοια των συνόρων και των θρόνων. Επιδιώκει μια «άυλη αυτοκρατορία» επιρροής, όπου οι αποφάσεις στη Βαγδάτη, τη Βηρυτό και τη Σαναά θα περνούν από την έγκριση της Τεχεράνης, διασφαλίζοντας έτσι την επιβίωση του καθεστώτος και την ανάδειξή του σε κυρίαρχη δύναμη της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Η ιστορική μνήμη των Ιρανών για τον Μέγα Αλέξανδρο και τους Έλληνες είναι μια από τις πιο σύνθετες και αμφίσημες περιπτώσεις στην παγκόσμια ιστορία.<br /><br />Ενώ για τη Δύση ο Αλέξανδρος είναι ο «Μέγας» εκπολιτιστής, για την περσική παράδοση το πρόσωπό του ακροβατεί ανάμεσα στον δαίμονα-καταστροφέα και τον σοφό ηγεμόνα.</div><div><b><a href="https://www.tribune.gr/history/news/article/941909/i-synecheia-mias-chilietoys-anametrisis-anamesa-stin-anatoli-persia-kai-ti-dysi-ellinoromaikos-kosmos.html">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η συνέχεια μιας χιλιετούς αναμέτρησης ανάμεσα στην Ανατολή (Περσία) και τη Δύση (Ελληνορωμαϊκός κόσμος).

Η θεωρία περί «ανασύστασης της Περσικής Αυτοκρατορίας» αποτελεί ένα από τα πιο συζητημένα και αμφιλεγόμενα ζητήματα της σύγχρονης γεωπολιτικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Mossad στο Ιράν εν μέσω πολέμου… δύναμη κατά του καθεστώτος.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i1.prth.gr/images/1168x656/2/jpg/files/2023-10-14/mossad_arthro.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="656" data-original-width="1168" height="112" src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/2/jpg/files/2023-10-14/mossad_arthro.jpg" width="661" /></a></div><div><br /></div>«Ήρθε η ώρα για δράση», «μία σύντομη συνομιλία μπορεί να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο για σας. Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω μίας ασφαλούς γραμμής»: εν μέσω του πολέμου με το Ιράν, η Μοσάντ εντείνει τις προσπάθειες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να φτάσει στον ιρανικό πληθυσμό και να στρατολογήσει ανθρώπους κατά του καθεστώτος.<br /><br />Την ώρα που ο Νετανιάχου δεν χάνει ευκαιρία για να καλέσει τους Ιρανούς «να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους» και να εξεγερθούν, στο Ιντερνετ πραγματοποιείται εδώ και μήνες μία πιο διακριτική επιχείρηση. Ένα κανάλι της Μοσάντ, των ισραηλινών εξωτερικών υπηρεσιών Πληροφοριών, έχει ανοίξει διακριτικά στην πλατφόρμα Telegram από τα τέλη του Δεκεμβρίου.<br /><br />Σύνδεσμος (link) προς το κανάλι αυτό εμφανίζεται στην επίσημη ιστοσελίδα της Μοσάντ, επιβεβαιώνοντας έτσι την αυθεντικότητά του, μαζί με τα άλλα link προς λογαριασμούς στρατολόγησης στο Instagram, το Facebook και το LinkedIn στα εβραϊκά, τα αγγλικά και τα αραβικά.<br /><br />«Mossad Official»<br /><br />Ένας λογαριασμός στο Telegram στα περσικά άνοιξε στις 24 Δεκεμβρίου, τέσσερις ημέρες πριν από τις μαζικές διαδηλώσεις στο Ιράν που πνίγηκαν στο αίμα. Μήνυμα στο επάνω μέρος της σελίδας γράφει: «Καλωσήρθατε! Αν φθάσατε μέχρι εδώ είναι γιατί πιθανότατα θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Είμαστε ενθουσιασμένοι».<br /><br />Το μήνυμα συνοδεύεται από λεπτομερείς οδηγίες για τον τρόπο επικοινωνίας με το Ινστιτούτο (Μοσάντ στα εβραϊκά σημαίνει Ινστιτούτο) με απόλυτη ασφάλεια, μέσω ενός αυτόματου συνομιλητή ή μέσω της ιστοσελίδας του. Στις 6 Μαρτίου, το κανάλι, που έχει αποκτήσει μέχρι σήμερα 48.000 συνδρομητές, δημοσίευσε μήνυμα που ενθάρρυνε τους Ιρανούς να διαβιβάσουν πληροφορίες από το εσωτερικό της χώρας τους: «Συνεχίστε να στέλνετε τις επιτόπιες αναφορές σας. Είστε οι μάρτυρες της αλήθειας. Θα επιμείνουμε μέχρι την νίκη!».<br /><br />Στις αρχές του Μαρτίου, εμφανίσθηκε στο Χ νέος λογαριασμό υπό την ονομασία «Mossad Official», μετά την έναρξη των αμερικανοϊσραηλινών βομβαρδισμών στις 28 Φεβρουαρίου, όπου πληθύνθηκαν επίσης οι παρακινήσεις υποστηριζόμενες από ελκυστικά βίντεο, προϊόντα της Τεχνητής Νοημοσύνης.<br /><br />Ένα από τα βίντεο δείχνει μία ομάδα «μπασιτζί» να σηκώνουν τα μάτια προς τον ουρανό, εμφανώς τρομοκρατημένοι από επερχόμενο αεροπορικό πλήγμα, με υπότιτλο που υπόσχεται ότι αυτοί οι ισλαμιστές παραστρατιωτικοί, που είναι επιφορτισμένοι με την τήρηση της τάξης και την καταστολή, «δεν θα μπορούν να κρύβονται για πολύ». Ένα άλλο δείχνει ένα άνθρωπο να παίρνει διακριτικά φωτογραφίες από το παράθυρό του με το κινητό του.<div><br />«Mossad Farsi»<br /><br />Η Μοσάντ ειδικεύεται σε αυτό το είδος των ενεργειών εδώ και δεκαετίες, ανάλογα με τα διαθέσιμα εργαλεία και τεχνολογίες», εξηγεί ο Γιόσι Μέλμαν, ισραηλινός δημοσιογράφος και ειδικός σε θέματα Άμυνας και Πληροφοριών. «Όπως και άλλες ξένες υπηρεσίες, η υπηρεσία έχει χρηματοδοτήσει έντυπα και ραδιοφωνικούς σταθμούς σε εχθρικές χώρες. Η Μοσάντ δεν έχει εφεύρει τον τροχό. Η CIA κάνει το ίδιο εδώ και πολλά χρόνια».<br /><br />Έξι μήνες πριν από το άνοιγμα του καναλιού στο Telegram, ένας άλλο λογαριασμός, ο «Mossad Farsi», εμφανίσθηκε στο Χ. Το πρώτο του μήνυμα αναρτήθηκε στις 25 Ιουνίου, αμέσως μετά τον 12ήμερο πόλεμο ανάμεσα στο Ισραήλ και το Ιράν. Σήμερα μετρά πάνω από 60.000 συνδρομητές.<br /><br />Οι πρώτες αναρτήσεις ήταν μία σειρά από βίντεο του Μενασέ Αμίρ, διάσημου ισραηλινού ραδιοφωνικού παρουσιαστή, γεννημένου στην Τεχεράνη, που πέρασε περισσότερες από έξι δεκαετίες απευθυνόμενος στα φαρσί στους Ιρανούς. Ο Amir επιβεβαίωσε στο AFP ότι τον λογαριασμό αυτόν διαχειρίζεται η Μοσάντ, αν και δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο που δημοσίευσε χθες η υπηρεσία.<br />«Make Iran great again»<br /><br />«Το πρώτο μήνυμα (βίντεο) που δημοσίευσαν μαζί μου είχε 2.200.000 views», σχολιάζει με υπερηφάνεια. Η αυθεντικότητα του λογαριασμού δεν έχει πιστοποιηθεί από τις ισραηλινές αρχές, αλλά τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης τον θεωρούν επίσημο λογαριασμό.<br /><br />Ο λογαριασμός «Mossad Farsi» έχει δημοσιεύσει σειρά σαρκαστικών κριτικών σχολίων κατά των μελών της ιρανικής ηγεσίας, αλλά επίσης και άλλο περιεχόμενο: προσφορά εξ αποστάσεως ιατρικών συμβουλευτικών υπηρεσιών για του Ιρανούς, μία αινιγματική αριθμητική ακολουθία, δημοσκόπηση που ρωτά ποιος θα έπρεπε να έχει την ηγεσία του Ιράν για την επίλυση της χρόνιας κρίσης του νερού, ένα βίντεο με την υπόσχεση «Make Iran great again»…<br /><br />Ο τόνος έγινε πιο πιεστικός κατά την διάρκεια των μαζικών διαδηλώσεων που ξεκίνησαν στα τέλη του Δεκεμβρίου και γνώρισαν άγρια καταστολή. «Κατεβείτε μαζί στον δρόμο. Ηρθε η ώρα. Είμαστε μαζί σας». «Οχι μόνο εξ αποστάσεως και με τα λόγια. Είμαστε μαζί σας επιτόπου», διαβεβαίωνε ένα από τα μηνύματα.<br /><br />Χθες, λίγες ώρες μετά τον θάνατο του Αλί Λαριτζανί και του διοικητή των μπασιτζί, ο λογαριασμός ανάρτησε ένα λακωνικό σχόλιο: «Οι βάναυσοι άνθρωποι καταλήγουν στον θάνατο».<div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Η Mossad στο Ιράν εν μέσω πολέμου… δύναμη κατά του καθεστώτος.

«Ήρθε η ώρα για δράση», «μία σύντομη συνομιλία μπορεί να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο για σας. Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω μίας ασφαλούς γραμμής...

Διαβάστε την συνέχεια

Χαλκός: Η πρώτη ύλη που επανατοποθετεί την Ελλάδα στον ευρωπαϊκό χάρτη μετάλλων.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQEhxgPPEnlx_3iBTVTKc1xYSWCn6haeCyiqw&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQEhxgPPEnlx_3iBTVTKc1xYSWCn6haeCyiqw&s" width="671" /></a></div><div><br /></div>Για χρόνια, ο χαλκός θεωρούνταν ένα σχετικά «παραδοσιακό» μέταλλο για τις κατασκευές και τη βιομηχανία, απαραίτητο για καλώδια, σωληνώσεις και ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις. Σήμερα, ωστόσο, έχει μετατραπεί σε έναν από τους πλέον στρατηγικούς πόρους της παγκόσμιας οικονομίας. Τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, οι ανανεώσιμες πηγές, τα ηλεκτρικά οχήματα και τα data centers που αναπτύσσονται ραγδαία λόγω της τεχνητής νοημοσύνης, στηρίζονται σε τεράστιες ποσότητες του μετάλλου, ενώ η γεωπολιτική διάσταση της διαθεσιμότητάς του επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο.<br /><br />Η διεθνής συζήτηση γύρω από τις κρίσιμες πρώτες ύλες εντάθηκε τους τελευταίους μήνες, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις εξελίξεις στην Ουκρανία και τη Γροιλανδία, όπου το ενδιαφέρον μεγάλων δυνάμεων για τον υπόγειο πλούτο των εν λόγω περιοχών, ανέδειξε πόσο καθοριστικός έχει γίνει ο έλεγχος των μεταλλευτικών πόρων στον παγκόσμιο ανταγωνισμό.<br /><br />Σε αυτό το περιβάλλον, η Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρεί να ενισχύσει την ασφάλεια εφοδιασμού της, στρέφοντας το βλέμμα στην αξιοποίηση κοιτασμάτων εντός των συνόρων της και θεσπίζοντας τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό για τις Κρίσιμες Πρώτες Ύλες (Critical Raw Materials Act), ένα κανονιστικό πλαίσιο που θέτει στόχους για την αύξηση της ευρωπαϊκής παραγωγής και επεξεργασίας στρατηγικών μετάλλων και προβλέπει ταχύτερες διαδικασίες αδειοδότησης για έργα που χαρακτηρίζονται στρατηγικής σημασίας.<br /><br />Σε επόμενο στάδιο, η Κομισιόν παρουσίασε και την πρωτοβουλία RESourceEU, η οποία μεταφράζει αυτή τη στρατηγική σε πιο συγκεκριμένα εργαλεία εφαρμογής, χρηματοδότησης και επενδυτικής στήριξης, ανοίγοντας την πρόσβαση του εξορυκτικού κλάδου σε ευρωπαϊκά κεφάλαια στα οποία μέχρι τώρα δεν είχε πρόσβαση.<br /><br />Ο χαλκός περιλαμβάνεται στο ευρύτερο σύνολο των μετάλλων που βρίσκονται στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής στρατηγικής για την ενεργειακή μετάβαση και τον ψηφιακό μετασχηματισμό. Η S&P Global εκτιμά ότι η παγκόσμια ζήτηση για χαλκό θα αυξηθεί αισθητά μέσα στα επόμενα δεκαπέντε χρόνια, από περίπου 28 εκατ. τόνους το 2025 σε σχεδόν 42 εκατ. τόνους έως το 2040. Την ίδια στιγμή, η παραγωγή του παραμένει γεωγραφικά συγκεντρωμένη, με μεγάλο μέρος των αποθεμάτων να βρίσκεται σε περιοχές του πλανήτη, πολιτικά ασταθείς ή γεωπολιτικά ευαίσθητες, γεγονός που ενισχύει τις ανησυχίες για την ανθεκτικότητα των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού.<br /><br />Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις ευρωπαϊκές χώρες με καταγεγραμμένο μεταλλευτικό δυναμικό σε χαλκό, χρυσό και άλλα μέταλλα στρατηγικής σημασίας. Στη χώρα μας έχουν δρομολογηθεί ορισμένα μεγάλης κλίμακας έργα που στοχεύουν στην αξιοποίηση αυτού του δυναμικού. Το υπό κατασκευή μεταλλείο της Ελληνικός Χρυσός, θυγατρικής της Eldorado Gold, στις Σκουριές στη Χαλκιδική που θα τεθεί σε λειτουργία μέσα στο 2026, συγκαταλέγεται μεταξύ των μεγαλύτερων μεταλλευτικών επενδύσεων που υλοποιούνται σήμερα στη χώρα.<br /><br />Παράλληλα, η Eldorado Gold ανακοίνωσε πριν λίγες ημέρες την ανακάλυψη νέων κοιτασμάτων χρυσού, αργύρου και χαλκού στη Χαλκιδική, ως αποτέλεσμα του ερευνητικού της προγράμματος, εξέλιξη που δημιουργεί προοπτικές για μελλοντικά έργα σε ευρωπαϊκό έδαφος.<br /><br />Το έργο στις Σκουριές εντάσσεται στο ευρύτερο χαρτοφυλάκιο δραστηριοτήτων της Ελληνικός Χρυσός στα Μεταλλεία Κασσάνδρας, που περιλαμβάνει και το ενεργό μεταλλείο της Ολυμπιάδας, ενώ στα σχέδια της Μεταλλεία Θράκης, επίσης θυγατρικής της Eldorado Gold, σχεδιάζεται το μεταλλευτικό έργο στο Πέραμα Έβρου. Συνολικά, οι επενδύσεις του ομίλου στη χώρα αποκτούν σημασία που υπερβαίνει τα όρια μιας εταιρικής στρατηγικής και τοποθετούνται χρονικά σε μια συγκυρία κατά την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδιώκει να ενισχύσει την εγχώρια παραγωγή στρατηγικών μετάλλων.<br /><br />Στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης βρίσκεται και το ρυθμιστικό πλαίσιο που διέπει την ανάπτυξη τέτοιου είδους έργων. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι διαδικασίες αδειοδότησης παραμένουν πολύπλοκες και χρονοβόρες, δημιουργώντας εμπόδια στην υλοποίηση σύγχρονων μεταλλευτικών επενδύσεων, οι οποίες καλούνται πλέον να συμμορφώνονται με αυστηρά περιβαλλοντικά και κοινωνικά πρότυπα. Παράλληλα, η ανάγκη προσέλκυσης κεφαλαίων για μεγάλης κλίμακας projects καθιστά κρίσιμη τη διαθεσιμότητα ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων που θα μπορούσαν να στηρίξουν έργα στρατηγικής σημασίας.<br /><br />Τα έργα της Eldorado Gold στην Ελλάδα έχουν θέσει τις βάσεις για ένα νέο πρότυπο ρυθμιστικής και επενδυτικής ωριμότητας, αναβαθμίζοντας συνολικά την εμπειρία της χώρας στον συγκεκριμένο τομέα και δημιουργώντας προϋποθέσεις, ώστε αυτή η εμπειρία να αξιοποιηθεί και σε μελλοντικές μεταλλευτικές επενδύσεις, στο πλαίσιο της ενίσχυσης της πρόσβασης σε κρίσιμες πρώτες ύλες.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χαλκός: Η πρώτη ύλη που επανατοποθετεί την Ελλάδα στον ευρωπαϊκό χάρτη μετάλλων.

Για χρόνια, ο χαλκός θεωρούνταν ένα σχετικά «παραδοσιακό» μέταλλο για τις κατασκευές και τη βιομηχανία, απαραίτητο για καλώδια, σωληνώσεις κ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Another perfect day”! Η ανωμαλία μιας μέρας εντός κι εκτός χώρας…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTepIgeFpa6TsFROumCl-xgpCfRf7xpdXu6AA&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="112" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTepIgeFpa6TsFROumCl-xgpCfRf7xpdXu6AA&s" width="672" /></a></div><div><br /></div>Άνθρωποι είμαστε κι εμείς και είπαμε να δούμε δυο καλούς φίλους το βραδάκι να πιούμε ένα κρασάκι. Έτσι λένε, διότι τελικά με μπυρίτσα την έβγαλα. Γύρισα σπίτι με καλή διάθεση. Από επαγγελματική διαστροφή είπα να ρίξω μια ματιά στην ειδησεογραφία πριν πάω να κλείσω τα ματάκια μου. Κάπως έτσι προσγειώθηκα στην πεζή πραγματικότητα και βρέθηκα -ω τι έκπληξη- να «παίζω πιάνο» στον υπολογιστή, προσπαθώντας να καταγράψω όσα μου έβγαλαν τον ύπνο… Η ανωμαλία μια μέρας… πώς λέγαμε «τα απομεινάρια» στη γνωστή κινηματογραφική ταινία;<br /><br />Για λόγους καλύτερης κατανόησης, θα χωρίσω τις ειδήσεις σε δυο κατηγορίες. Αυτές που αφορούν το εσωτερικό της χώρας και αυτές που αφορούν το διεθνές περιβάλλον. Όσο και να θέλεις να ομφαλοσκοπήσεις, οι διεθνείς εξελίξεις και το αίμα που χύνεται στον πλανήτη, έχοντας αποσταθεροποιήσει τα πάντα, δεν μπορεί να σε αφήσει ασυγκίνητο. Άσε που δεν κρύβεται η ανησυχία, ότι με τον άλφα βήτα τρόπο θα βρεθούμε μπλεγμένοι από το πουθενά. Ίσως αυτό να εξηγεί την ομερτά με την αποκάλυψη των πληροφοριών για τους πυραύλους αναχαίτισης των ελληνικών συστημάτων PATRIOT που φορτώθηκαν σε C-17 Globemaster του Κατάρ και κατέληξαν στην αεροπορική βάση Al Udeid.<br /><br />Με την ευκαιρία, από την ευρύτερη περιοχή που βρίσκεται η ελληνική πυροβολαρχία στη Σαουδική Αραβία, στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας, αναφέρουν, ότι εξαπολύθηκαν 55 πύραυλοι προς αναχαίτιση εισερχομένων πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροχημάτων αυτοκτονίας. Ήρεμα ρωτάω, διότι δεν ξέρω και ζητάω να μάθω: Έχει επιχειρήσει αναχαίτιση στόχου η ελληνική πυροβολαρχία στη Σαουδική Αραβία; Ή κι αυτό είναι… απόρρητο όπως και η εν κρυπτώ και παραβύστω αναχώρηση του 20-25% των ελληνικών πυραύλων Patriot για τον Κόλπο;<br /><br />Και μια που πιάσαμε τον πόλεμο, από χθες μεγιστοποιήθηκαν οι φόβοι μου ότι δεν αποκλείεται να σπάσει το ταμπού της χρήσης των πυρηνικών οπλοστασίων στον πόλεμο κατά του Ιράν. Γιατί; Μα διότι ο πρόεδρος Τραμπ δήλωσε ότι «το Ισραήλ δεν θα χρησιμοποιούσε ποτέ πυρηνικό όπλο εναντίον του Ιράν … Το Ισραήλ δεν θα το έκανε αυτό. Το Ισραήλ δεν θα το έκανε ποτέ αυτό». Είναι να μην τρομάζεις όταν ένας ολόκληρος «πλανητάρχης» αισθάνεται την ανάγκη να το σχολιάσει;<br /><br />Δεν ξέρω εσείς, εγώ πάντως τρόμαξα… Λίγο νωρίτερα, ο ίδιος, είχε πει ότι αποτέλεσαν έκπληξη και τον σόκαραν τα πλήγματα που εξαπολύει το Ιράν εναντίον των χωρών του Κόλπου (Κατάρ, Σαουδικής Αραβίας, Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Μπαχρέιν και Κουβέιτ). Η φράση «παθαίνω σοκ» δεν συνηθίζεται από πρόσωπα με υπερτροφικό «εγώ» σαν κι αυτό του Τραμπ.<br /><br />Επειδή αποκλείεται λοιπόν αυτό που θεωρούσε ενδεχόμενη εξέλιξη σχεδόν το σύνολο των αναλυτών προ της έναρξης του πολέμου να μην το συμμεριζόταν η υπερδύναμη, κάποιον λόγο είχε ο Τραμπ που το ξεστόμισε. Έχει γραφτεί ότι οι Ισραηλινοί του έχουν ξεκαθαρίσει ότι εάν μείνουν μόνοι τους στον πόλεμο, δεν θα διστάσουν να χρησιμοποιήσουν οποιοδήποτε όπλο διαθέτουν στο οπλοστάσιο. Πού αλλού να πάει το μυαλό σου; Στο Iron Dome;<br /><br />Το ίδιο λαλίστατο πρόσωπο, φέρεται να ζήτησε από τη… Συρία του Ισλαμιστή Τζολάνι (!) να στείλει στρατεύματα στο Λίβανο για να πολεμήσει τη Χεζμπολάχ! Αν και πολλοί… ξενίστηκαν βλέποντας την άνεση με την οποία συμπεριφερόταν ο αιμοσταγής πολέμαρχος της Αλ Νούσρα, παρακλαδιού της Αλ Κάιντα για όσους το ξέχασαν, το να ζητήσει από Σουνίτες ένας Αμερικανός πρόεδρος να στείλουν τα στρατά τους εναντίον Σιιτών, όσο να ‘ναι δεν το λες και κάτι φυσιολογικό.<br /><br />Βέβαια, μετά τα ιρανικά πλήγματα, οι σουνιτικές μοναρχίες φέρονται να πιέζουν την Ουάσινγκτον να συνεχίσει τον πόλεμο με την Τεχεράνη για να ξεμπερδεύουν με αυτή την απειλή. Μπορεί οι Ιρανοί να πέτυχαν τη διάχυση του κόστους σε όλη τη Μέση Ανατολή και οικονομικά σε ολόκληρη την υφήλιο, όλες οι εξελίξεις έχουν όμως δύο όψεις. Η αντισυσπείρωση των Σουνιτών ίσως δεν είχε προβλεφθεί ή εκτιμηθεί σωστά από τους μουλάδες.<br /><br />Και για κερασάκι στην τούρτα, ο Τραμπ δήλωσε πως θα αποφασίσει μόνος του… την αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ, επειδή δεν βοηθά τις ΗΠΑ στα Στενά του Ορμούζ! Ό,τι παλαβομάρα του έρθει στο κεφάλι! Κάποιος να τον συγκρατήσει! Κάποιος να του θυμίσει ότι το ΝΑΤΟ αλλιώς λέγεται «Ατλαντική Συμμαχία»! Δηλαδή αφορά τον ευρωατλαντικό χώρο! Όχι τη Μέση Ανατολή!<br /><br />Και για να μην υπάρχει αμφιβολία, ας πάμε στον διαδικτυακό κόμβο του ΝΑΤΟ, όπου αναφέρεται σε «μια σύντομη ιστορία» της Ατλαντικής Συμμαχίας: «…[Ι]δρύθηκε ως απάντηση στην απειλή που αποτελούσε η Σοβιετική Ένωση. Αυτό ισχύει μόνο εν μέρει. Στην πραγματικότητα, η δημιουργία της Συμμαχίας ήταν μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας που εξυπηρετούσε τρεις σκοπούς: την αποτροπή του σοβιετικού επεκτατισμού, την απαγόρευση της αναβίωσης του εθνικιστικού μιλιταρισμού στην Ευρώπη μέσω μιας ισχυρής βορειοαμερικανικής παρουσίας στην ήπειρο και την ενθάρρυνση της ευρωπαϊκής πολιτικής ολοκλήρωσης».<br /><br />Από ποιον περιμένεις να του πει όμως «ΟΚ Mr. President, εάν το αποφασίσεις θα διαπραγματευτώ με το Κρεμλίνο τα της ασφάλειάς μου και ίσως η νέα διευθέτηση να αλλάξει τα δεδομένα της πρόσβασής σου στην Ευρώπη. Από την φον ντερ Λέιεν των… «στρατηγικών σφαλμάτων»; Λέγεται ότι θα αποσύρει το ΝΑΤΟ. Καλά που υπάρχει ο Καναδάς για να εκπροσωπεί τον… βόρειο Ατλαντικό. Θα ισοδυναμούσε με κατάργηση.<div><br />ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΡΕΛΟΚΟΜΕΙΟ<br /><br />Έχοντας χάσει λοιπόν μεγάλο μέρος από την ευφορία που μου προκάλεσε η νυχτερινή έξοδος μετά φίλων, στα της εσωτερική επικαιρότητας έπεσα πάνω σε εκτεταμένο άρθρο που ανέλυε το πως στο σύγχρονο σχολείο, μαθητές, γονείς και καθηγητές, δέρνονται -ενίοτε κυριολεκτικά- σε όλους τους δυνατούς συνδυασμούς. Ακόμα και καθεμιά κατηγορία στο εσωτερικό της. Έχει χαθεί το τόπι που λένε και η υπουργός Σοφία, φαίνεται πως αντιμετωπίζει την κατάσταση… με αισιοδοξία και γοητευτικά χαμόγελα. «Καλά θα πάει κι αυτό», σκέφτηκα.<br /><br />Άλλο ήταν όμως που με έκανε να κλείσω τον υπολογιστή με οργή, θεωρώντας ότι με την πάροδο των ετών φυραίνει το μυαλό μου, με αποτέλεσμα να μην έχω την καθαρή σκέψη και τη δυνατότητα κατανόησης παλαιοτέρων εποχών. Αυτή η υπόθεση με τον 58χρονο Πολωνό, φερόμενο ως κατάσκοπο που προφυλακίστηκε.<br /><br />Με έκπληξη διαπίστωσα ότι αναπαραγόταν το αποκλειστικό τηλεοπτικού σταθμού, που παρουσίαζε φωτογραφίες από αυτές που είχε στην κατοχή του ο Πολωνός! Ρε πόσα θέλετε να μας τρελάνετε; Αποφασίστε! Αν η κατοχή του υλικού ήταν παράνομη και συνιστούσε κατασκοπεία, η τηλεοπτική του μετάδοση, που τις καθιστά πλέον διαθέσιμες… σε ολόκληρη την ανθρωπότητα μέσω διαδικτύου, τι ακριβώς είναι;<br /><br />Εάν δεν η δημοσιοποίηση των φωτογραφιών δεν προδίδει… μυστικά, τότε για ποιον λόγο φυλακίστηκε ο Πολωνός; Για παραδειγματισμό και για να τρομάξουν όσους επιχειρήσουν να τον μιμηθούν; Διότι στη χώρα που ζούμε με τον χειρισμό τέτοιων υποθέσεων που επιλέγουμε, μάλλον η ταρίφα των πραγματικών κατασκόπων θα ανέβει!<br /><br />Βέβαια, να μην ξεχάσω ότι οι φωτογραφίες έδειχναν το αεροπλανοφόρο USS Gerald R. Ford (CVN-78). Ίσως το ενδιαφέρον των φωτογράφων να μην οφειλόταν σε διατεταγμένη αποστολή κατασκοπείας. Εξάλλου, λίγο πολύ, το που βρίσκονται τα πλοία του US Navy το μαθαίνεις από ανοικτές πηγές.<br /><br />Ίσως λοιπόν οφειλόταν στην απορία, πώς είναι δυνατόν σε ένα τέτοιο αεροπλανοφόρο που κόστισε πάνω από 17 δισ. δολ., να έγινε γνωστό όχι για τις επιχειρησιακές αρετές του, αλλά για το πρόβλημα στην αποχέτευση και αμέσως μετά τη φωτιά 30 ωρών… «Another perfect day» σκέφτηκα γι’ αυτή που πέρασε και την επόμενη που ξημέρωνε… The truth is only black and white – No shades of gray – It’s easy answers, babe – There’s a Hell to pay. Καλημέρα σε όλους.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Another perfect day”! Η ανωμαλία μιας μέρας εντός κι εκτός χώρας…

Άνθρωποι είμαστε κι εμείς και είπαμε να δούμε δυο καλούς φίλους το βραδάκι να πιούμε ένα κρασάκι. Έτσι λένε, διότι τελικά με μπυρίτσα την έβ...

Διαβάστε την συνέχεια