Αυστηρή προειδοποίηση Ρωσίας σε Γερμανία: Γνωρίζουμε που είναι τα εργοστάσια Taurus, θα τα χτυπήσουμε.

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/cbf7f7f17d7f864d41876f281afd3349_XL.jpg" width="695" /><br /><br /><div>Ο πρώην πρωθυπουργός της Ρωσίας Sergei Stepashin συμβούλεψε τη Γερμανία να «σκεφτεί» την απόφασή της και να θυμηθεί τις συνέπειες των πράξεών της.<br /><br />Ο πρώην πρωθυπουργός της Ρωσίας Sergei Stepashin απηύθυνε προειδοποίηση προς τον Γερμανό καγκελάριο Friedrich Merz, μετά την ανακοίνωση των σχεδίων για την προμήθεια της Ουκρανίας με πυραύλους cruise Taurus.<br />Ο Ρώσος πολιτικός υπενθύμισε στη γερμανική πλευρά ότι η Μόσχα γνωρίζει πού βρίσκονται τα εργοστάσια που παράγουν αυτούς τους πυραύλους.<br />«Θέλω ο Merz να μας ακούσει... Η Ρωσία, εάν τέτοιοι πύραυλοι μεταφερθούν στο Κίεβο και πετάξουν προς τη χώρα μας, θα το θεωρήσει ως συμμετοχή της Γερμανίας σε ενεργές στρατιωτικές επιχειρήσεις», δήλωσε ο Stepashin σε συνομιλία του με δημοσιογράφους του RIA Novosti.<br />Παράλληλα, συμβούλεψε τη Γερμανία να «σκεφτεί» την απόφασή της και να θυμηθεί τις συνέπειες των πράξεών της.<br /><br />Παράδοση έως το τέλος Ιουλίου <br /><br />Η απόφαση του Βερολίνου για αποστολή όπλων μεγάλου διαμετρήματος στην Ουκρανία αυξάνει την ένταση με τη Ρωσία.<br />Στο τέλος Ιουλίου, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας αναμένεται να παραλάβουν τα πρώτα συστήματα μακρού πλήγματος, τα οποία παράγονται με δαπάνες της Γερμανίας.<br />Αυτό ανακοίνωσε ο υποστράτηγος του Bundeswehr, Christian Freuding, υπεύθυνος για τη στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία.<br />Ο Freuding διευκρίνισε ότι, παρόλο που δεν κατονόμασε ρητά τα πυραυλικά συστήματα Taurus, η συμφωνία που υπογράφηκε πρόσφατα μεταξύ της ουκρανικής αμυντικής βιομηχανίας και του Υπουργείου Άμυνας της Ουκρανίας, χρηματοδοτούμενη από τη Γερμανία, προβλέπει την παράδοση τέτοιων συστημάτων έως τα τέλη Ιουλίου. «Στη συνέχεια θα ακολουθήσει μια μεγάλη - τριψήφια - ποσότητα. Αυτό θα ενισχύσει σημαντικά την αντιαεροπορική άμυνα και τις στρατιωτικές δυνατότητες της Ουκρανίας», τόνισε.<br /><br />Ωστόσο, η απόφαση του Βερολίνου έχει προκαλέσει ανησυχίες για περαιτέρω επιδείνωση των σχέσεων με τη Μόσχα.<br />Ο απόστρατος υπολοχαγός του αμερικανικού στρατού Daniel Davis, μιλώντας στο κανάλι Deep Dive στο YouTube, προειδοποίησε ότι η κίνηση αυτή θα οδηγήσει σε κλιμάκωση της έντασης με τη Ρωσία<br />«Εμείς, στη Δύση, λαμβάνουμε όλο και πιο προκλητικά μέτρα που αυξάνουν την πιθανότητα να εξαπλωθεί ο πόλεμος πέρα από τα ουκρανικά σύνορα.<br />Οι Γερμανοί πλέον παίρνουν την πρωτοβουλία στα χέρια τους», υπογράμμισε ο Davis.<br /><br />Κλιμάκωση με τη Μόσχα<br /><br />Προηγουμένως, ο Ρώσος πρέσβης στη Γερμανία Sergey Nechayev είχε εκφράσει ανησυχία για την πιθανότητα μεταφοράς πυραύλων Taurus στο Κίεβο, τονίζοντας ότι η γερμανική κυβέρνηση έχει επιλέξει να κρατήσει μυστικές τις λεπτομέρειες σχετικά με τις αποστολές όπλων προς την Ουκρανία.<br />Η ενίσχυση της ουκρανικής πολεμικής ικανότητας με όπλα μεγάλου βεληνεκούς θεωρείται από την πλευρά της Ρωσίας ως άμεση απειλή, ενώ στην Ευρώπη υπάρχουν φωνές που προειδοποιούν για τον κίνδυνο διεύρυνσης της σύγκρουσης.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αυστηρή προειδοποίηση Ρωσίας σε Γερμανία: Γνωρίζουμε που είναι τα εργοστάσια Taurus, θα τα χτυπήσουμε.

Ο πρώην πρωθυπουργός της Ρωσίας Sergei Stepashin συμβούλεψε τη Γερμανία να «σκεφτεί» την απόφασή της και να θυμηθεί τις συνέπειες των πράξεώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κάτι πολύ σημαντικό θα συμβεί για Ουκρανία 14/7. Οι ΗΠΑ προμηνύουν μεγάλες εξελίξεις, η Ρωσία υπόσχεται τρομερές εκπλήξεις.

<img height="427" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/ef6a9825cefa30a4a5012e89f3ee5946_XL.jpg" width="718" /><br /><br /><div>Τα σχόλια του Trump και οι αντιδράσεις από τη Μόσχα εντείνουν το κλίμα προσμονής αλλά και αβεβαιότητας, καθώς πλησιάζει η ημερομηνία της υποσχόμενης «μεγάλης ανακοίνωσης» στις 14 Ιουλίου<br /><br />Η προαναγγελία του Αμερικανού προέδρου Donald Trump για επικείμενες εξελίξεις στο μέτωπο του πολέμου στην Ουκρανία, δημιουργεί αίσθηση πολιτικής και διπλωματικής έντασης, ενώ ταυτόχρονα η Ρωσία φέρεται να καταθέτει νέα πρόταση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br />Τα σχόλια του Trump και οι αντιδράσεις από τη Μόσχα εντείνουν το κλίμα προσμονής αλλά και αβεβαιότητας, καθώς πλησιάζει η ημερομηνία της υποσχόμενης «μεγάλης ανακοίνωσης» στις 14 Ιουλίου.<br />Σε δηλώσεις του στις 11 Ιουλίου, ο Trump, ερωτώμενος για τις ρωσικές επιθέσεις στην Ουκρανία, αρκέστηκε να πει «Ξέρω. Θα δείτε τι πρόκειται να συμβεί», αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να παρέμβουν ξανά ενεργά στη διαμόρφωση των εξελίξεων.<br />Η δήλωση αυτή ήρθε μία μόλις ημέρα μετά από συνέντευξή του στο NBC, όπου έκανε λόγο για μια επερχόμενη σημαντική ανακοίνωση σχετικά με τη Ρωσία, χωρίς να αποκαλύψει περαιτέρω λεπτομέρειες.<br />Παράλληλα, επανέλαβε την απογοήτευσή του για την πορεία των ειρηνευτικών προσπαθειών.<br /><br />Μυστική Ρωσο-Αμερικανική επαφή στη Μαλαισία - Lavrov: Περιμένετε μεγάλες εκπλήξεις <br /><br />Στο παρασκήνιο, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών συναντήθηκε με τον Αμερικανό ομόλογό του Marco Rubio στις 10 Ιουλίου, στο περιθώριο της συνόδου της ASEAN στην Kuala Lumpur.<br />Η συνάντηση, που κράτησε λιγότερο από μία ώρα, περιλάμβανε νέα ρωσική πρόταση για την Ουκρανία — το περιεχόμενο της οποίας παραμένει μυστικό.<br />Ο Lavrov απέφυγε να δώσει λεπτομέρειες στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε, αλλά απάντησε σκωπτικά στις δηλώσεις Trump: «Θα απαντήσω με τα λόγια του προέδρου των ΗΠΑ: περιμένετε για μεγάλες εκπλήξεις.»<br /><br />Αντίστοιχα, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Dmitry Peskov δήλωσε ότι η Μόσχα «περιμένει με ενδιαφέρον» την ανακοίνωση του Trump ενώ επιβεβαίωσε ότι η νέα πρόταση υπάρχει, αλλά «δεν μπορεί να αποκαλυφθεί για προφανείς λόγους».<br /><br />Οι διαφορές παραμένουν βαθιές<br /><br />Παρά τις προσπάθειες διαλόγου, το χάσμα μεταξύ Μόσχας και Κιέβου παραμένει βαθύ.<br />Η Ρωσία ζητά μια συνολική συμφωνία που θα αντιμετωπίζει τις «βαθύτερες αιτίες» της κρίσης, κάτι που συνεπάγεται εδαφικές παραχωρήσεις και ουδετερότητα της Ουκρανίας.<br />Αντιθέτως, το Κίεβο ενδιαφέρεται για μια προσωρινή εκεχειρία, με σκοπό να ανασυγκροτήσει τις δυνάμεις του.<br />Ο ίδιος ο Trump, από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε την προεδρία για δεύτερη φορά, επιδιώκει να κλείσει το μέτωπο της Ουκρανίας, με οποιοδήποτε τρόπο. Έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι «θα σταματήσει τον πόλεμο μέσα σε 24 ώρες», θέτοντας ως στόχο μια συμφωνία που μπορεί να εξυπηρετεί περισσότερο τον τακτικό τερματισμό των εχθροπραξιών, παρά την επίλυση του προβλήματος.<br /><br />Σενάρια εν όψει της 14ης Ιουλίου<br /><br />Οι φήμες γύρω από την ανακοίνωση του Trump δίνουν και παίρνουν:<br /><br />• Σενάριο 1: Πρόταση moratorium στις εχθροπραξίες με διεθνή εποπτεία.<br /><br />• Σενάριο 2: Αναγνώριση de facto των εδαφών υπό ρωσικό έλεγχο, με αντάλλαγμα παύση των επιθέσεων.<br /><br />• Σενάριο 3: Απειλή αποχώρησης αμερικανικής στήριξης προς το Κίεβο αν δεν υπάρξει πρόοδος σε διαπραγματεύσεις.<br /><br />Καμία από τις παραπάνω επιλογές δεν είναι πολιτικά ουδέτερη — όλες ενδέχεται να προκαλέσουν εσωτερική και διεθνή αναταραχή.<br /><br />Η επόμενη μέρα - Διάλογος ή ανατροπή παιχνιδιού;<br /><br />Η διπλωματική κινητικότητα υποδηλώνει πως βρισκόμαστε σε ένα κομβικό σημείο της σύγκρουσης.<br />Η εμπλοκή του ίδιου του Trump, σε συνδυασμό με τις σκιώδεις ρωσο-αμερικανικές επαφές, μπορεί είτε να ανοίξει τον δρόμο για σοβαρή αποκλιμάκωση είτε να φέρει στο φως μια συμφωνία-έκπληξη που θα αλλάξει τους γεωπολιτικούς συσχετισμούς.<br />Όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στην 14η Ιουλίου.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κάτι πολύ σημαντικό θα συμβεί για Ουκρανία 14/7. Οι ΗΠΑ προμηνύουν μεγάλες εξελίξεις, η Ρωσία υπόσχεται τρομερές εκπλήξεις.

Τα σχόλια του Trump και οι αντιδράσεις από τη Μόσχα εντείνουν το κλίμα προσμονής αλλά και αβεβαιότητας, καθώς πλησιάζει η ημερομηνία της υπο...

Διαβάστε την συνέχεια

Απόπειρα δολοφονίας του προέδρου του Ιράν από το Ισραήλ. Αεροπορική επίθεση με 6 πυραύλους στην Τεχεράνη.

<img height="427" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/776be047cffb6906501d3bdbad356975_XL.jpg" width="709" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Ιρανός πρόεδρος Masoud Pezeshkian τραυματίστηκε στο πόδι κατά τη διάρκεια ισραηλινής αεροπορικής επίθεσης στην Τεχεράνη.</span></h3>Παγκόσμιο σοκ προκαλεί η είδηση που έγινε γνωστή την Κυριακή 13 Ιουλίου 2025.<br />Ο Ιρανός πρόεδρος Masoud Pezeshkian τραυματίστηκε στο πόδι κατά τη διάρκεια ισραηλινής αεροπορικής επίθεσης στην Τεχεράνη τον Ιούνιο όπως αποκάλυψε το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Fars.<br />Η επίθεση στόχευσε συνάντηση της Ανώτατης Εθνικής Ασφαλείας της Ισλαμικής Δημοκρατίας, παρουσία κορυφαίων πολιτικών και στρατιωτικών αξιωματούχων.<br />Το πλήγμα σημειώθηκε στις 16 Ιουνίου, μόλις τρεις ημέρες μετά την έναρξη της ισραηλινής στρατιωτικής εκστρατείας εναντίον του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος.<br />Σύμφωνα με το Fars, η επίθεση έπληξε τα κατώτερα επίπεδα κτιρίου στα δυτικά της Τεχεράνης, με στόχο να εμποδίσει την έξοδο των παρευρισκομένων αλλά και την κυκλοφορία αέρα εντός του χώρου.<br /><br />Έξι βόμβες ή πύραυλοι φέρονται να χτύπησαν τα σημεία πρόσβασης και εισόδου του κτιρίου.<br />Στη συνάντηση συμμετείχαν, εκτός του προέδρου Pezeshkian, ο πρόεδρος της Βουλής Mohammad Bagher Ghalibaf και ο υπουργός Δικαιοσύνης Gholam-Hossein Mohseni-Eje’i, μεταξύ άλλων.<br />Οι παρευρισκόμενοι κατάφεραν να διαφύγουν μέσω μυστικής εξόδου, παρά τη διακοπή ρεύματος που προκάλεσε η επίθεση.<br /><br /><img height="426" src="https://www.bankingnews.gr/image/tehran1.webp" width="640" /><br /><br />Διαρροή εκ των έσω<br /><br />Ο πρόεδρος και αρκετοί άλλοι αξιωματούχοι υπέστησαν τραυματισμούς στα πόδια κατά τη διαφυγή τους.<br />Η ακρίβεια της επίθεσης έχει οδηγήσει τις ιρανικές αρχές να διερευνούν ενδεχόμενο διαρροής πληροφοριών από εσωτερικές πηγές προς τις ισραηλινές υπηρεσίες.<br /><br />Ο Masoud Pezeshkian σε πρόσφατη συνέντευξή του στον Αμερικανό δημοσιογράφο Tucker Carlson, κατηγόρησε ανοιχτά το Ισραήλ ότι επιχείρησε να τον δολοφονήσει.<br />«Χάρη στις πληροφορίες που είχαν οι κατάσκοποί τους, προσπάθησαν να βομβαρδίσουν το σημείο όπου βρισκόμασταν», δήλωσε χαρακτηριστικά.<br />Κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου, το Ισραήλ φέρεται να εξόντωσε περισσότερους από 30 υψηλόβαθμους Ιρανούς στρατιωτικούς, μεταξύ των οποίων τον αρχηγό των Φρουρών της Επανάστασης Hossein Salami τον επικεφαλής του προγράμματος βαλλιστικών πυραύλων Amir Ali Hajizadeh και τον στρατηγό Mohammad Bagheri, δεύτερο στην ιεραρχία των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων.<br />Επιπλέον, τουλάχιστον 11 κορυφαίοι πυρηνικοί επιστήμονες δολοφονήθηκαν από τις ισραηλινές δυνάμεις.<br /><br />Στόχος και ο Khamenei<br /><br />Αν και το Ισραήλ δήλωσε ότι δεν επεδίωκε «αλλαγή καθεστώτος», ο υπουργός Άμυνας Israel Katz αποκάλυψε μετά την εκεχειρία ότι στόχος ήταν και ο ίδιος ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Ayatollah Ali Khamenei χωρίς όμως να δοθεί η ευκαιρία να πραγματοποιηθεί η επίθεση.<br />Τα γεγονότα υποδεικνύουν πως, παρά τις επίσημες δηλώσεις, το Τελ Αβίβ επιδίωξε την εξουδετέρωση της πολιτικής ηγεσίας του Ιράν, γεγονός που ενδέχεται να επηρεάσει δραματικά τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή το προσεχές διάστημα.<br /><br />Ισορροπία τρόμου<br /><br />Η απόπειρα δολοφονίας του Ιρανού προέδρου Masoud Pezeshkian σε ισραηλινή επίθεση, και η επιβεβαιωμένη εξόντωση δεκάδων ανώτατων στρατιωτικών και πυρηνικών στελεχών του Ιράν, σηματοδοτεί μια ποιοτική αναβάθμιση της σύγκρουσης Τελ Αβίβ – Τεχεράνης.<br />Η μέχρι πρότινος έμμεση αντιπαράθεση μέσω πληρεξουσίων ή στοχευμένων επιχειρήσεων φτάνει πλέον κοντά στα ανώτατα επίπεδα πολιτικής εξουσίας.<br />Παρά τις διαβεβαιώσεις του Ισραήλ ότι δεν επιδιώκει αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη, η αποκάλυψη πως στόχος ήταν και ο ίδιος ο Khamenei, αποδομεί πλήρως αυτή τη ρητορική.<br />Η δολοφονία του στρατιωτικού και πυρηνικού πυρήνα του ιρανικού καθεστώτος συνιστά στρατηγικό πλήγμα, όχι απλώς σε υποδομές ή επιχειρησιακή ικανότητα, αλλά στην ίδια τη σταθερότητα της Ισλαμικής Δημοκρατίας.<br />Η ανοιχτή στοχοποίηση της πολιτικής ηγεσίας (όπως ο Pezeshkian) παραβιάζει τα παραδοσιακά όρια «σκιώδους πολέμου», καθιστώντας τις επιθέσεις καθαρά πολιτικού χαρακτήρα.<br /><img height="426" src="https://www.bankingnews.gr/image/tehran_4.jpg" width="640" /><br /><br /><div>Ιράν: Εσωτερικές ρωγμές και κρίσιμο τεστ σταθερότητας<br /><br />Το Ιράν εμφανίζεται τραυματισμένο αλλά όχι αποδυναμωμένο.<br />Ο τραυματισμός του νεοεκλεγέντα προέδρου σε μια από τις πρώτες σημαντικές συνεδριάσεις του — και η ταυτόχρονη παρουσία κορυφαίων στελεχών της κυβέρνησης και της δικαστικής εξουσίας — υποδεικνύει ακάλυπτες αδυναμίες ασφαλείας.<br />Η φημολογούμενη ύπαρξη «εσωτερικής διαρροής» ενισχύει τα σενάρια ενδοκρατικής διάβρωσης ή ρήγματος.<br />Παράλληλα, ο Pezeshkian ως σχετικά μετριοπαθής σε σύγκριση με άλλους θεσμικούς παράγοντες, βρίσκεται τώρα ενώπιον μιας δύσκολης εξίσωσης: εθνικής ενότητας ή κλιμάκωσης. Αντί να επιδιώξει αποκλιμάκωση, ενδέχεται να εξαναγκαστεί σε σκληρή ρητορική ή πράξεις αντεκδίκησης, ώστε να εδραιώσει τη θέση του εσωτερικά.<br /><br /><img height="438" src="https://www.bankingnews.gr/image/tehran_2_1.jpg" width="640" /><br /><br />ΗΠΑ: Επικίνδυνη εμπλοκή, ασαφής στρατηγική<br /><br />Η συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών με στοχευμένες επιθέσεις σε ιρανικά πυρηνικά κέντρα στις 22 Ιουνίου, μόλις δύο ημέρες πριν από την εκεχειρία, επανέφερε τις ΗΠΑ στο επίκεντρο της σύγκρουσης με τρόπο ενεργό και όχι απλώς υποστηρικτικό προς το Ισραήλ.<br />Η Ουάσινγκτον φαίνεται να προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη στήριξη του Ισραήλ και στον περιορισμό μιας πλήρους περιφερειακής ανάφλεξης που θα μπορούσε να συμπαρασύρει το Ιράκ, τον Λίβανο και τη Συρία.<br />Ωστόσο, η στοχευμένη εμπλοκή — σε συνδυασμό με την ανεπίσημη στήριξη της απόπειρας κατά ηγετικών προσώπων — ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρή αποσταθεροποίηση στην περιοχή και να ενισχύσει τον ρόλο της Κίνας και της Ρωσίας ως εναλλακτικών διπλωματικών πόλων στο Ιράν.<br />Η απόπειρα κατά του Ιρανού προέδρου και η φθορά του πυρήνα εξουσίας της Τεχεράνης, ανοίγουν τον δρόμο για μια νέα εποχή ασύμμετρης, πολιτικά στοχευμένης αντιπαράθεσης.<br />Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα συνεχιστεί η σύγκρουση, αλλά πόσο θεσμικά θα επηρεάσει τη δομή του Ιράν και πώς θα επανεξετάσουν οι ΗΠΑ τη στρατηγική τους εμπλοκή σε μια περιοχή που φλέγεται.<br /><br />Οι ΗΠΑ έχουν ανάψει το πράσινο φως στο Ισραήλ για νέο χτύπημα στο Ιράν<br /><br />Τη διεθνή ανησυχία εντείνουν τα δημοσιεύματα περί άδειας του Αμερικανού προέδρου Donald Trump στον Ισραηλινό πρωθυπουργό Benjamin Netanyahu να χτυπήσει εκ νέου το Ιράν.<br />Το Ισραήλ διατηρεί το «ελεύθερο» να πλήξει ξανά το Ιράν, αν κρίνει ότι η Ισλαμική Δημοκρατία επανεκκινεί το πυρηνικό της πρόγραμμα, δήλωσε ο Netanyahu.<br />Σύμφωνα με την Wall Street Journal, ο Trump όχι μόνο δεν αντέδρασε σε αυτή τη δήλωση, αλλά φάνηκε διατεθειμένος να ενθαρρύνει μια στρατηγική που συνδυάζει την απειλή ισχύος με τη διπλωματία.<br />Η σιωπηρή αποδοχή αυτή σηματοδοτεί πολλά —και στέλνει ισχυρό μήνυμα προς την Τεχεράνη: η Ουάσινγκτον, υπό την ηγεσία Trump, δεν διαφωνεί ουσιαστικά με την επιθετική προσέγγιση του Ισραήλ, ακόμα κι αν διατηρεί τη ρητορική περί «διπλωματικής λύσης».<br />Η συνάντηση των δύο ηγετών ήρθε σε συνέχεια της 12ήμερης επιχείρησης κατά του Ιράν τον Ιούνιο, όπου το Ισραήλ —με την υποστήριξη των ΗΠΑ— έπληξε τρεις βασικούς πυρηνικούς στόχους της Τεχεράνης: Natanz, Fordow και Isfahan.<br /><br />Ενεργά συμμετέχουν οι Αμερικανοί σε επιθετικές επιχειρήσεις<br /><br />Η αμερικανική εμπλοκή δεν ήταν περιφερειακή —συμμετείχε ενεργά σε κλιμακωμένα χτυπήματα δύο ημέρες πριν την κατάπαυση πυρός της 24ης Ιουνίου.<br />Σύμφωνα με την αμερικανική εκτίμηση, η επίθεση καθυστέρησε το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα κατά 1 έως 2 έτη.<br />Το τι απέγινε, ωστόσο, το ήδη εμπλουτισμένο ουράνιο (έως και 60%) παραμένει άγνωστο.<br />Υπάρχουν πληροφορίες ότι τμήμα του έχει θαφτεί στα ερείπια των εγκαταστάσεων —αλλά ακόμα και έτσι, μπορεί να εξαχθεί και να χρησιμοποιηθεί.<br />Εδώ αναδεικνύεται μια κρίσιμη τεχνική αλλά πολιτικά φορτισμένη λεπτομέρεια: η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ) θεωρεί το ουράνιο εμπλουτισμένο άνω του 20% ως «άμεσα αξιοποιήσιμο» για πυρηνικά όπλα, χωρίς να απαιτείται περαιτέρω μετατροπή.<br />Επομένως, η ιρανική ικανότητα να παράγει πυρηνικό όπλο δεν έχει εξαλειφθεί —απλώς έχει επιβραδυνθεί.<br /><br />Διπλωματία υπό όρους - Το νέο δόγμα Trump για Ιράν<br /><br />Ο Trump όπως αναφέρει η WSJ, φέρεται να προτιμά μια «ειρηνική» επίλυση της διαμάχης, αλλά μέσω της απειλής στρατιωτικής ισχύος.<br />Θέλει, όπως λέει, να «πιέσει» την Τεχεράνη να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, με τελικό στόχο μια νέα συμφωνία που θα απαγορεύει πλήρως την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων.<br />Ωστόσο, η πρακτική εφαρμογή αυτής της στρατηγικής φανερώνει έναν επικίνδυνο συνδυασμό: διπλωματία υπό την απειλή επαναλαμβανόμενων επιθέσεων. Ουσιαστικά, η Ουάσιγκτον λέει στο Ιράν: «Υπέγραψε ή βομβαρδίζουμε ξανά».<br />Από τη μεριά του, το Ισραήλ διατηρεί την αυτονομία του. Ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος ξεκαθάρισε ότι το Τελ Αβίβ δεν χρειάζεται «ξεκάθαρο πράσινο φως» από τις ΗΠΑ για να προχωρήσει σε νέα επίθεση. Η δήλωση αυτή φανερώνει ότι το επόμενο πλήγμα είναι θέμα χρόνου —και συγκυρίας.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Απόπειρα δολοφονίας του προέδρου του Ιράν από το Ισραήλ. Αεροπορική επίθεση με 6 πυραύλους στην Τεχεράνη.

Ο Ιρανός πρόεδρος Masoud Pezeshkian τραυματίστηκε στο πόδι κατά τη διάρκεια ισραηλινής αεροπορικής επίθεσης στην Τεχεράνη. Παγκόσμιο σοκ προ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συμπαιγνία Μελόνι-Ερντογάν; Γιατί οι Λίβυοι δεν αναγνωρίζουν επήρεια ΑΟΖ στην Κρήτη αλλά δεν κάνουν το ίδιο με την Σικελία.

<img height="341" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2025-07/%CE%BB%CE%B9%CE%B2%CF%85%CE%B7.jpg?itok=gOAjPx0p" width="712" /><br /><br />Παιχνίδι παγκόσμιων κολοσσών στην Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />ΗΛιβύη με την ρηματική διακοίνωση της στον ΟΗΕ, αμφισβήτησε επίσημα με προκλητικό τρόπο την μέση γραμμή που έχει ορίσει η Ελλάδα, και βάσει της οποίας έχουν χαραχθεί τα Οικόπεδα, δυτικά αλλά και νότια της Κρήτης, αλλά δεν κάνει το ίδιο με την Σικελία και την Ιταλία.<br /><br />Φυσικά στον ίδιο χάρτη η οριοθέτηση του ορίου της ΑΟΖ μεταξύ αυτών και της Ιταλίας λαμβάνει υπόψη την Σικελία, αλλά όχι την Κρήτη.<br /><br />Το παιχνίδι στην Ανατολική Μεσόγειο είναι τεράστιο και όπως όλα δείχνουν πίσω από όλα κρύβεται συμπαιγνία Ιταλίας και Τουρκίας κατά της Ελλάδος με στόχο την Κρήτη.<br /><br />Από δείχνουν τα πράγματα έχουμε ως Ελλάδα να αντιμετωπίσουμε μια συμμαχία από τα παλιά ( 1919) των Ιταλών και των Τούρκων εις βάρος μας.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι αυτήν την περίοδο στην Ανατολική Μεσόγειο παίζεται ένα παιχνίδι με τα κοιτάσματα της Λιβύης, γεγονός που απορρέει από κινήσεις παγκόσμιων ενεργειακών κολοσσών. <br /><br />Η διεθνής πετρελαϊκή εταιρεία BP επιβεβαίωσε την πρόθεσή της να επαναλάβει τις δραστηριότητές της στη Λιβύη και να ανοίξει ξανά το γραφείο της στην Τρίπολη εντός του τελευταίου τριμήνου του 2025 για να διαχειρίζεται τα έργα της και να επιβλέπει στενά την πρόοδό τους στη χώρα.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της τελετής υπογραφής του Μνημονίου Συνεργασίας στο Λονδίνο, το οποίο υπέγραψε ο Πρόεδρος της Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου (NOC), Μασούντ Σουλεμάν, με την BP για την επιστροφή των δραστηριοτήτων της στη Λιβύη και την επέκταση της συνεργασίας μεταξύ των δύο μερών.<br /><br />Το Μνημόνιο Συνεργασίας που υπογράφηκε με την BP ορίζει ότι η εταιρεία θα διεξάγει μελέτες για την αξιολόγηση των δυνατοτήτων εξερεύνησης και παραγωγής υδρογονανθράκων στα πεδία Messla και Sarir, καθώς και σε ορισμένες γύρω περιοχές εξερεύνησης.<br /><br />Στην ομιλία του στην τελετή, ο Σουλεμάν ζήτησε η συνεργασία μεταξύ της λιβυκής NOC και της BP να περιλαμβάνει την εκπαίδευση τεχνικού και ηγετικού προσωπικού στον πετρελαϊκό τομέα της Λιβύης, εκφράζοντας τις φιλοδοξίες της NOC για την αποτελεσματική συμμετοχή της εταιρείας σύντομα στη Λιβύη και την ανάληψη μεγαλύτερου και πιο σημαντικού ρόλου στην ανάπτυξη του πετρελαϊκού τομέα της χώρας.<br /><br />Ο Σουλεμάν επαίνεσε επίσης τις τεχνικές ομάδες και από τις δύο πλευρές για τις συνεχείς προσπάθειές τους στην προετοιμασία των όρων και των εγγράφων του υπογεγραμμένου Μνημονίου Συνεργασίας.<br /><br />Σε ξεχωριστή συνάντηση, η NOC κατέληξε σε συμφωνία με τη Shell για την αξιολόγηση των προοπτικών υδρογονανθράκων από την εταιρεία και τη διεξαγωγή μιας ολοκληρωμένης μελέτης τεχνικής και οικονομικής σκοπιμότητας για την ανάπτυξη του κοιτάσματος al-Atshan και άλλων κοιτασμάτων που ανήκουν εξ ολοκλήρου στην NOC, εξαιρουμένων τυχόν περιοχών όπου τρίτοι, εκτός από την NOC και τη Shell, έχουν δικαιώματα.<br /><br />Η μάχη για την Ανατολική Μεσόγειο μόλις άρχισε και η Ελλάδα οφείλει να χρησιμοποιήσει όλα τα όπλα της.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συμπαιγνία Μελόνι-Ερντογάν; Γιατί οι Λίβυοι δεν αναγνωρίζουν επήρεια ΑΟΖ στην Κρήτη αλλά δεν κάνουν το ίδιο με την Σικελία.

Παιχνίδι παγκόσμιων κολοσσών στην Ανατολική Μεσόγειο ΗΛιβύη με την ρηματική διακοίνωση της στον ΟΗΕ, αμφισβήτησε επίσημα με προκλητικό τρόπο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Πατριάρχης Αθηναγόρας Α΄ και ο Τρούμαν, ιστορίες θρησκευτικής διπλωματίας.

<img height="465" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/07/athinagoras-xari-truman-ipa-masonia-SLpress-825x600.jpg" width="715" /><div><br /></div><div><b>ΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ</b><br />Τον Ιανουάριο του 1949, ο νέος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Αθηναγόρας Α΄(υπήκοος των ΗΠΑ) έφθασε στην Κωνσταντινούπολη με το προεδρικό αεροπλάνο του προέδρου των ΗΠΑ, το οποίο του διέθεσε ο πρόεδρος Χάρι Τρούμαν (μάλιστα, τότε, το προεδρικό αεροπλάνο του προέδρου των ΗΠΑ δεν λεγόταν “Air Force One”, αλλά “Sacred Cow” (Ιερή Αγελάδα).<br /><br />Τόσο ο Τρούμαν όσο και ο Αθηναγόρας Α΄ ήταν ανώτερα μέλη του Τεκτονισμού των ΗΠΑ και κάτοχοι του 33ου βαθμού του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου . Ο αμερικανικός Τεκτονισμός διαφέρει σημαντικά από τους παραδοσιακούς ευρωπαϊκούς Τεκτονισμούς (ιδιαιτέρως εκείνων της Αγγλίας, της Γαλλίας, και της Γερμανίας), συνδέεται με τις ιδιαιτερότητες της αμερικανικής κουλτούρας και κοινωνίας, και, ιδιαιτέρως στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, αναπτύχθηκε σε στενή συνεργασία με το βαθύ κράτος των ΗΠΑ και τις ανάγκες της δημόσιας διπλωματίας και της προπαγάνδας των ΗΠΑ.<br /><br />Μυστικό σχέδιο Αθηναγόρα<br /><br />Ο Τρούμαν ανέθεσε στον Αθηναγόρα να ενσωματώσει την εκκλησιαστική πολιτική του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στην πολιτική του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών και να χρησιμοποιήσει την Ορθόδοξη Εκκλησία ως μέσο υπονόμευσης του σοβιετικού καθεστώτος. Συγκεκριμένα, ο Δρ. Αλέξανδρος Κ. Κύρου (Alexandros K. Kyrou), καθηγητής Ιστορίας στο Salem State University, έχει γράψει τα εξής:<br /><br />«Προσφάτως αποχαρακτηρισμένα έγγραφα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ αποκαλύπτουν μια συναρπαστική ιστορία. Επειδή η κυρίαρχη θρησκεία στη Σοβιετική Ένωση και σε μεγάλο μέρος του Ανατολικού Μπλοκ ήταν ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός, το αμερικανικό κατεστημένο της εξωτερικής πολιτικής ανέπτυξε για πρώτη φορά ενεργό ενδιαφέρον για τις Ορθόδοξες Εκκλησίες της Ευρώπης και της Ανατολικής Μεσογείου…Είναι αξιοσημείωτο, και ίσως ενδιαφέρον, ότι τη στιγμή που το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης έγινε το επίκεντρο του σχεδίου του Τρούμαν να φέρει τον ορθόδοξο κόσμο στον πανθρησκευτικό συνασπισμό του, ένας Αμερικανός πολίτης έγινε Πατριάρχης.<br /><br />Την 1η Νοεμβρίου 1948, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας στην Κωνσταντινούπολη εξέλεξε τον Αθηναγόρα, Αρχιεπίσκοπο της τότε Ελληνορθόδοξης Αρχιεπισκοπής Βορείου και Νοτίου Αμερικής, για να γίνει Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως… Η εξωτερική πολιτική του Τρούμαν εκτιμούσε και σκόπιμα τόνιζε το οικουμενικό καθεστώς του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως – ως την πρώτη Πατριαρχική Έδρα μεταξύ ίσων, που απολάμβανε πνευματική αιγίδα επί όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών – ως μέσο για να ματαιωθούν οι πολιτικά καθοδηγούμενες προσπάθειες της Μόσχας να προβάλει την Εκκλησία της Ρωσίας ως παγκόσμιο αντίπαλο της Κωνσταντινούπολης».<br /><br />Τα ανωτέρω δημοσιεύματα του καθηγητή Κύρου περί της στρατολόγησης του Πατριάρχη Αθηναγόρα Α΄ από το πολιτικό κατεστημένο των ΗΠΑ έχουν λάβει ιδιαίτερη <a href="https://avim.org.tr/tr/Analiz/FENER-RUM-PATRIKHANESININ-STATU-ILERLETME-CABASI-VE-YARATTIGI-DUGUMLER">δημοσιότητα</a> στην Τουρκία.<br /><br />Η ρωσική αντίδραση<br /><br />Το σοβιετικό σύστημα πληροφοριών ενημέρωσε τον τότε σοβιετικό ηγέτη, Ιωσήφ Στάλιν, για το σχέδιο των ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν το ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης, με τη μεγάλη επιρροή του στους ορθόδοξους χριστιανούς σε όλη την Ανατολική Ευρώπη, για να υπονομεύσουν τη Σοβιετική Ένωση και τον σοσιαλισμό μέσω της θρησκευτικής διπλωματίας και της Εκκλησίας. Σε απάντηση, η κυβέρνηση του Στάλιν έλαβε έγκαιρα και με επιτυχία αντίμετρα και προώθησε την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ της σοβιετικής κυβέρνησης και της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.<br /><br />Ως απάντηση στις αμερικανικές συγκαλυμμένες επιχειρήσεις μέσω της θρησκείας, το Πατριαρχείο της Μόσχας τέθηκε πλέον υπό την προστασία (και συνεργασία) του σοβιετικού συστήματος. Μάλιστα, τόσο αυτό το ζήτημα όσο και οι ιδιαίτερες ιδεολογικές ανάγκες που γεννήθηκαν στο πλαίσιο του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου οδήγησαν τον Στάλιν σε μια ιδιόμορφη σύνθεση του σοσιαλισμού της Σοβιετικής Ένωσης με την παραδοσιακή πολιτιστική-θρησκευτική ταυτότητα των Ρώσων (ας θυμηθούμε και τη σοβιετική, ιστορική δραματική κινηματογραφική ταινία “Αλέξανδρος Νιέφσκι” του 1938 σε σκηνοθεσία Σεργκέι Αϊζενστάιν).<br /><br />Έτσι, σε μεγάλο βαθμό, ο Πατριάρχης Αθηναγόρας Α’ απέτυχε σε αυτή τη μυστική αποστολή, και, στη συνέχεια, οι ΗΠΑ του ανέθεσαν μια άλλη αποστολή: να εξομαλύνει τις σχέσεις του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως με το Βατικανό και να δημιουργήσει έναν αντισοβιετικό (και ευρύτερα αντιρωσικό) άξονα βασισμένο σε μια θρησκευτική και γεωστρατηγική συμμαχία μεταξύ του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και του Βατικανού. Σε αυτή τη δεύτερη αποστολή, ο Πατριάρχης Αθηναγόρας Α΄ αποδείχθηκε πιο αποτελεσματικός και επιτυχημένος. Σε αυτό το πλαίσιο, η Κοινή Διακήρυξη Καθολικών-Ορθοδόξων του 1965 διαβάστηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1965, ταυτόχρονα σε δημόσια συνεδρίαση της Β΄ Βατικανής Συνόδου στη Ρώμη και σε ειδική τελετή στην Κωνσταντινούπολη.<br /><br />Στον εικοστό αιώνα, ακόμα και τα ευγενέστερα ιδανικά για την τελειοποίηση της ανθρωπότητας υποτάχθηκαν στην Realpolitik και τον καπιταλισμό. Για παράδειγμα, ανώτερα μέλη του πολιτικού κατεστημένου των ΗΠΑ, σε συνεργασία με τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, εργαλειοποίησαν μεθοδικά τη θρησκεία προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους δικούς τους πολιτικούς και οικονομικούς στόχους.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Πατριάρχης Αθηναγόρας Α΄ και ο Τρούμαν, ιστορίες θρησκευτικής διπλωματίας.

ΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Τον Ιανουάριο του 1949, ο νέος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Αθηναγόρας Α΄(υπήκοος των ΗΠΑ) έφθασε στην Κωνσταντινούπολη με το...

Διαβάστε την συνέχεια

Στην Αίγυπτο φοβούνται για «μεγάλη συνωμοσία» με στόχο τον Σίσι

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://media.cnn.com/api/v1/images/stellar/prod/180819032827-el-sisi-1.jpg?q=w_4264,h_2856,x_0,y_0,c_fill" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1372" data-original-width="2048" height="429" src="https://media.cnn.com/api/v1/images/stellar/prod/180819032827-el-sisi-1.jpg?q=w_4264,h_2856,x_0,y_0,c_fill" width="696" /></a></div><br /><div>«Αιγυπτιακή προειδοποίηση για «μεγάλη συνωμοσία» με στόχο τον Σίσι», γράφει το αιγυπτιακό δημοσίευμα</div><br />Κάιρο<br />Ο Αιγύπτιος βουλευτής και προσωπικότητα των μέσων ενημέρωσης Μουσταφά Μπακρί προειδοποίησε για αυτό που χαρακτήρισε ως «συνωμοσία» που στοχεύει την Αίγυπτο, επισημαίνοντας προσπάθειες «διαστρέβλωσης της εικόνας του έθνους και αύξησης της εσωτερικής έντασης.»<br /><br />Σε τηλεοπτικές δηλώσεις στο κανάλι Sada El Balad την Παρασκευή, ο Μπακρί δήλωσε: «Υπάρχει μια συνωμοσία που στοχεύει το έθνος και υπάρχουν άτομα που παίζουν ρόλο εδώ κι εκεί, επιδιώκοντας με όλη τους τη δύναμη να διαστρεβλώσουν την εικόνα του έθνους και να αυξήσουν τις εντάσεις».<br /><br />Θεώρησε ότι «η Αίγυπτος στοχοποιείται και πρέπει να ανατραπεί»<br /><br />Συνέχισε, «Ο πόλεμος κατά της Αιγύπτου έχει ξεκινήσει και ο πόλεμος στοχεύει τον Πρόεδρο (Σίσι), ο οποίος αποτελεί εμπόδιο και έχει ματαιώσει το νέο σχέδιο για τη Μέση Ανατολή.»<br /><br />Αναφέρθηκε στην προειδοποίηση του Αιγύπτιου προέδρου Άμπντελ Φατάχ ελ Σίσι για «πόλεμο τέταρτης γενιάς» με στόχο την παρεμπόδιση του «εθνικού κράτους» και στη συνέχεια την προσπάθεια ανατροπής του.<br /><br /> Θεώρησε ότι αυτό που συνέβη στις «25 Ιανουαρίου 2011 είχε ως στόχο την ανατροπή του κράτους, όχι τη μεταρρύθμιση ή την αλλαγή», αναφερόμενος σε αυτό που θεώρησε «μια προσπάθεια ανατροπής της αστυνομίας και στη συνέχεια μια προσπάθεια ανατροπής του στρατού».<br /><br />Ο Μπακρί πρόσθεσε ότι «οι προσπάθειες του στρατού, της αστυνομίας και των ευαισθητοποιημένων ανθρώπων ματαίωσαν το σχέδιο», συνεχίζοντας:<br /><br />«Αυτό είναι το ίδιο σχέδιο για το οποίο μίλησαν η Χίλαρι Κλίντον (πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ) και ο Μπαράκ Ομπάμα (πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ) και ζήτησαν τη βοήθεια της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και των αναρχικών για να καταστρέψουν τη χώρα», είπε.<br /><br />Σύμφωνα με τον Μπακρί, αυτό που συμβαίνει τώρα είναι «απόπειρες έκρηξης της (αιγυπτιακής) κοινωνίας από μέσα, μια προσπάθεια ανάφλεξης της χώρας, υπονόμευσης της εθνικής ενότητας και διατήρησης μιας κατάστασης συνεχούς έντασης για να ωθηθούν οι πολίτες στους δρόμους», υποδεικνύοντας μια προσπάθεια «κατάληψης του κράτους προς όλες τις κατευθύνσεις, βόρεια, νότια, ανατολικά και δυτικά, και οικονομικής πολιορκίας.»<br /><br />Έδωσε έμφαση στην άρνηση της αιγυπτιακής ηγεσίας στον εκτοπισμό των Παλαιστινίων, την άρνησή της να εγκαταλείψει την παλαιστινιακή υπόθεση, την άρνησή της να εγκαταστήσει ξένες στρατιωτικές βάσεις και την άρνησή της να περιορίσει τον οπλισμό του αιγυπτιακού στρατού, είπε.<br /><br />Επεσήμανε την απειλή απομόνωσης της Αιγύπτου στην περιοχή, εμποδίζοντας τους επενδυτές και στοχεύοντας τις υποδομές της, προσθέτοντας: «Υπάρχει ένα ξένο σχέδιο για τη δημιουργία χάους και τη συνωμοσία εναντίον του κράτους και του κυβερνώντος συστήματος.<br /><br />Ο Μπακρί πιστεύει ότι υπάρχει ένα «νέο σχέδιο ως εναλλακτική λύση σε αυτό που ματαιώθηκε», λέγοντας ότι στοχεύει να «εξαντλήσει το κράτος με τρομοκρατικές επιχειρήσεις, πυρκαγιές και προπαγάνδα».<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στην Αίγυπτο φοβούνται για «μεγάλη συνωμοσία» με στόχο τον Σίσι

«Αιγυπτιακή προειδοποίηση για «μεγάλη συνωμοσία» με στόχο τον Σίσι», γράφει το αιγυπτιακό δημοσίευμα Κάιρο Ο Αιγύπτιος βουλευτής και προσωπι...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι καλές σχέσεις Τραμπ – Ερντογάν ανησυχούν το Ισραήλ.

<img height="438" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2025/07/iarae33wrqwasjoie4qey32656.jpg?resize=640%2C504&ssl=1" width="703" /><br /><br />Οι δηλωμένες φιλοδοξίες της Άγκυρας να αναβιώσει μια «νεοοθωμανική αυτοκρατορία» και η προσπάθειά της να κυριαρχήσει στην Ιερουσαλήμ θέτουν σε άμεσο κίνδυνο την ασφάλεια του Ισραήλ, αναφέρει Ισραηλινός αξιωματούχος στο Breitbart News, όπως σημειώνει αραβικός ιστότοπος.<br /><br />Η Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ, ήταν ένας από τους σημαντικότερους συμμάχους του Ισραήλ στον μουσουλμανικό κόσμο μέχρι τα πρόσφατα χρόνια, όταν ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υιοθέτησε μια ανταγωνιστική στάση απέναντι στο εβραϊκό κράτος.<br /><br />Ο Ερντογάν συγκρίνει συστηματικά τον Νετανιάχου με τον Χίτλερ και τον Στάλιν και παρέχει ασφαλές καταφύγιο στους ηγέτες της Χαμάς στην Τουρκία.<br /><br />Πέρυσι, η Τουρκία βοήθησε στην εκδίωξη του συριακού καθεστώτος του Μπασάρ αλ-Άσαντ — του οποίου την αποχώρηση χαιρόταν επίσης το Ισραήλ, καθώς είχε γίνει βραχίονας του ιρανικού καθεστώτος.<br /><br />Στη συνέχεια, η Τουρκία ενδιαφέρθηκε για την ανάπτυξη στρατιωτικών βάσεων σε συριακό έδαφος. Αν και ο δηλωμένος σκοπός αυτών των βάσεων ήταν η καταπολέμηση του λεγόμενου «Ισλαμικού Κράτους» ή ISIS, ο Ισραηλινός αξιωματούχος είπε ότι ο πραγματικός λόγος ήταν η αντιμετώπιση του Ισραήλ.<br /><br />Το γεγονός ότι η Τουρκία είναι στενός σύμμαχος των ΗΠΑ έκανε την κατάσταση ακόμη πιο περίπλοκη, δήλωσε ο αξιωματούχος, τονίζοντας την ανάγκη να αποτραπούν οι πωλήσεις F-35 στον Ερντογάν.<br /><br />Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ λέγεται ότι έχει καλή σχέση με τον Ερντογάν, γεγονός που υποδηλώνει ένα πιθανό σημείο τριβής στη στενή συμμαχία ΗΠΑ-Ισραήλ.<br /><br />Ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Τουρκία, Τομ Μπαράκ, δήλωσε ότι το ζήτημα του εμπάργκο των αεροσκαφών F-35 πλησιάζει στην επίλυση του.<br /><br />Όπως σημειώνει το Breitbart News, το αμερικανικό αεροσκάφος F-35, που είναι γνωστό στο Ισραήλ ως Adir έπαιξε καθοριστικό ρόλο στον πρόσφατο 12ήμερο πόλεμο Ισραήλ – Ιράν.<br /><br />Το Ισραήλ είναι ήδη κουρασμένο από τους συνεχείς πολέμους και προσπαθεί να αποτρέψει την αποσταθεροποίηση της περιοχής που ενδεχομένως θα μπορούσε να γίνει με την παραλαβή των αμερικανικών μαχητικών αεροσκαφών F-35.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι καλές σχέσεις Τραμπ – Ερντογάν ανησυχούν το Ισραήλ.

Οι δηλωμένες φιλοδοξίες της Άγκυρας να αναβιώσει μια «νεοοθωμανική αυτοκρατορία» και η προσπάθειά της να κυριαρχήσει στην Ιερουσαλήμ θέτουν ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα ενεργειακή πύλη των ΗΠΑ στην Ευρώπη: Το σχέδιο Γκίλφοϊλ με FSRU και κάθετο διάδρομο.

<img height="360" src="https://greentoday.gr/wp-content/uploads/2025/07/guilfoyle-ape-1200x675-1.webp" width="705" /><br /><br />hleΗ υποψήφια πρέσβης των ΗΠΑ δίνει απόλυτη προτεραιότητα στα έργα φυσικού αερίου και ηλεκτρικών διασυνδέσεων – Η Αλεξανδρούπολη κρίσιμος κόμβος στον ενεργειακό χάρτη της Ουάσινγκτον<div><br />Ενεργειακή στρατηγική: Η Ελλάδα στο κέντρο του χάρτη των ΗΠΑ<br /><br />Ιδιαίτερο βάρος έδωσε η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ στα ενεργειακά κατά την ακρόασή της στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της αμερικανικής Γερουσίας, ενόψει του διορισμού της ως πρέσβης στην Αθήνα. Τόσο η πλωτή μονάδα FSRU στην Αλεξανδρούπολη όσο και ο κάθετος διάδρομος φυσικού αερίου προς την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη βρέθηκαν στο επίκεντρο της παρέμβασής της.<br /><br />Όπως δήλωσε, οι ενεργειακές υποδομές που αναπτύσσει η Ελλάδα προσφέρουν στις ΗΠΑ τη δυνατότητα να αυξήσουν θεαματικά τις εξαγωγές LNG προς τη Βαλκανική, την Ουκρανία και την ΕΕ, περιορίζοντας την ενεργειακή εξάρτηση των Ευρωπαίων από τη Ρωσία.<br /><br />FSRU Αλεξανδρούπολης και Ρεβυθούσα: Οι δύο αιχμές του δόρατος<br /><br />Η Γκίλφοϊλ τόνισε τον κομβικό ρόλο της Ρεβυθούσας και του FSRU Αλεξανδρούπολης, τα οποία χαρακτήρισε ως «κρίσιμες υποδομές» για την αμερικανική στρατηγική στην περιοχή. Όπως είπε χαρακτηριστικά:<br /><br />«Το αμερικανικό φυσικό αέριο καλύπτει ήδη το 20% της κατανάλωσης στην Ελλάδα, έναντι μόλις 2% πριν πέντε χρόνια. Η τάση αυτή είναι μόνο η αρχή».<br /><br />Η ίδια δεσμεύτηκε πως, εφόσον εγκριθεί ο διορισμός της, θα εργαστεί για την περαιτέρω ενίσχυση της ενεργειακής συνεργασίας, με νέα έργα και επενδύσεις στους σταθμούς LNG, ώστε η Ελλάδα να αποτελέσει σταθερό περιφερειακό κόμβο διανομής αμερικανικού φυσικού αερίου.<br />Ο κάθετος ενεργειακός διάδρομος και οι ηλεκτρικές διασυνδέσεις<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία απέδωσε η Γκίλφοϊλ και στον λεγόμενο Κάθετο Διάδρομο, δηλαδή στη στρατηγική διασύνδεση των αγωγών Ελλάδας, Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Μολδαβίας και Ουκρανίας με την Κεντρική Ευρώπη. Πρόκειται για έναν αγωγό-κλειδί στον σχεδιασμό της Ουάσινγκτον για την «ενεργειακή απεξάρτηση» της Ευρώπης από τη Ρωσία.<br /><br />Στο ίδιο πνεύμα, μίλησε και για τις ηλεκτρικές διασυνδέσεις που προωθούνται μεταξύ Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ και Ελλάδας–Αιγύπτου, τονίζοντας πως:<br /><br />«Αυτά τα έργα διαφοροποιούν τις πηγές και ενισχύουν τη σταθερότητα του ενεργειακού εφοδιασμού στη Μεσόγειο».<br />Η ενεργειακή γεωπολιτική ως αντίβαρο σε Ρωσία και Κίνα<br /><br />Η Γκίλφοϊλ συνδύασε τα ενεργειακά με τη γεωπολιτική ασφάλεια, περιγράφοντας την Ελλάδα ως «φυσικό ανάχωμα στην επέκταση της Ρωσίας και της Κίνας». Η Αλεξανδρούπολη, σύμφωνα με την υποψήφια πρέσβη, αποτελεί κρίσιμο σημείο για την ενεργειακή και στρατιωτική στρατηγική των ΗΠΑ.<br /><br />Η ίδια επισήμανε πως η Ουάσινγκτον δίνει «ιδιαίτερη βαρύτητα» στο έργο της Αλεξανδρούπολης, όχι μόνο ως κόμβου για LNG, αλλά και για τη γενικότερη στρατιωτική παρουσία και επιμελητεία στην περιοχή.<br /><br />Προώθηση επενδύσεων και μετατροπή της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο<br /><br />Στο οικονομικό σκέλος, η Γκίλφοϊλ δήλωσε πως οι ενεργειακές επενδύσεις θα βρεθούν στο επίκεντρο της διμερούς σχέσης. Προανήγγειλε ότι θα ενθαρρύνει επενδύσεις αμερικανικών εταιρειών σε φυσικό αέριο, υποδομές, αλλά και νέες τεχνολογίες, όπως τεχνητή νοημοσύνη στον τομέα της ενέργειας.<br /><br />«Η Ελλάδα διαθέτει τις υποδομές, τη γεωγραφική θέση και τη στρατηγική βούληση να καταστεί ενεργειακή πύλη για την Ευρώπη. Εμείς θα την υποστηρίξουμε σε αυτήν την πορεία», δήλωσε χαρακτηριστικά.</div><div><br />Κλείσιμο: Η ενεργειακή συνεργασία οδηγός για το μέλλον<br /><br />Με φόντο τον πόλεμο στην Ουκρανία και την ενεργειακή αβεβαιότητα στην Ευρώπη, οι δηλώσεις της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ δείχνουν ξεκάθαρα τη βαρύτητα που αποδίδουν οι ΗΠΑ στη στρατηγική συνεργασία με την Ελλάδα στον ενεργειακό τομέα.<br /><br />Οι υποδομές που ήδη λειτουργούν και όσα σχεδιάζονται —όπως ο κάθετος διάδρομος και οι ηλεκτρικές διασυνδέσεις— αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου με γεωπολιτικό βάθος και οικονομικές προεκτάσεις. Η Ελλάδα, από περιφερειακή χώρα της νοτιοανατολικής Ευρώπης, μετατρέπεται σταδιακά σε πυλώνα ενεργειακής ασφάλειας για τη Δύση.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ελλάδα ενεργειακή πύλη των ΗΠΑ στην Ευρώπη: Το σχέδιο Γκίλφοϊλ με FSRU και κάθετο διάδρομο.

hleΗ υποψήφια πρέσβης των ΗΠΑ δίνει απόλυτη προτεραιότητα στα έργα φυσικού αερίου και ηλεκτρικών διασυνδέσεων – Η Αλεξανδρούπολη κρίσιμος κό...

Διαβάστε την συνέχεια

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/07/Europe.webp"><img height="360" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/07/Europe-696x391.webp" width="700" /></a><br /><br />Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat που δημοσιεύθηκαν την Παρασκευή, 450,4 εκατομ. άνθρωποι ζούσαν στα κράτη – μέλη του μπλοκ το 2024.<br /><br />Η ΕΕ καταγράφει περισσότερους θανάτους από γεννήσεις ετησίως από το 2012, πράγμα που σημαίνει ότι η μετανάστευση αποτελεί τον μοναδικό παράγοντα αύξησης του πληθυσμού.<br /><br />“Η παρατηρούμενη αύξηση του πληθυσμού μπορεί να αποδοθεί σε μεγάλο βαθμό στις αυξημένες μεταναστευτικές κινήσεις μετά την πανδημία του COVID-19”, αναφέρει συμπερασματικά η Eurostat.<br /><br />Το 2024, στην ΕΕ προστέθηκαν 1,07 εκατομμύρια νέοι κάτοικοι, με την μετανάστευση 2,3 εκατομμυρίων ατόμων να αντισταθμίζει τη φυσική μείωση του πληθυσμού κατά 1,3 εκατομμύρια.<br /><br />Πέρυσι καταγράφηκαν 4,82 εκατομμύρια θάνατοι και συνέχισαν να υπερτερούν του ρυθμού γεννήσεων (3,56 εκατομμύρια).<div><br />Οι δημογραφικές προκλήσεις<br /><br />Η τάση αυτή θέτει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τις δημογραφικές προκλήσεις με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπη η Ευρώπη, καθώς η γήρανση του πληθυσμού της ηπείρου και τα χαμηλά ποσοστά γεννήσεων επιβαρύνουν τα συστήματα κοινωνικής πρόνοιας και ασφάλεισης και δημιουργούν σταθερά ελλείψεις εργατικού δυναμικού.<br /><br />Η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιταλία διατηρούν τις θέσεις τους ως οι πολυπληθέστερες χώρες της ΕΕ, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν το ήμισυ του συνόλου, με ποσοστό 47%.<br /><br />Ενώ 19 χώρες κατέγραψαν αύξηση του πληθυσμού τους πέρυσι, οκτώ χώρες παρουσίασαν μείωση.<br /><br />Η Μάλτα κατέγραψε τον υψηλότερο ρυθμό αύξησης με 19,0 ανά 1.000 κατοίκους, ακολουθούμενη από την Ιρλανδία με 16,3 και το Λουξεμβούργο με 14,7.<br /><br />H Ελλάδα το 2024 κατέγραψε οριακή αύξηση 0,8 ατόμων ανά 1.000 κατοίκους, που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη μετανάστευση (+6,4), η οποία αντισταθμίζει τη μείωση του πληθυσμού από φυσικά αίτια (-5,5)<br /><br />Στην Κύπρο καταγράφεται σημαντική αύξηση 13,9 νέων κατοίκων ανά 1.000 κατοίκους. Αποδίδεται κατά 3,3 στις αυξημένες γεννήσεις σε σχέση με τους θανάτους και κατά 10,6 σε νέους μετανάστες.<br /><br />Μεταξύ των χωρών που ανέφεραν μείωση του πληθυσμού, η Λετονία κατέγραψε την πιο απότομη πτώση με -9,9, ακολουθούμενη από την Ουγγαρία (-4,7) και την Πολωνία και την Εσθονία που ισοβάθμησαν στην τρίτη θέση με -3,4.<br /><br />Ο πληθυσμός της ΕΕ ανερχόταν σε 354,5 εκατομμύρια το 1960.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat που δημοσιεύθηκαν την Παρασκευή, 450,4 εκατομ. άνθρωποι ζούσαν στα κράτη – μέλη του μπλοκ το 2024. Η ΕΕ ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνικές διπλωματικές πηγές για τη Ρηματική Διακοίνωση της έκπτωτης κυβέρνησης της Δυτ. Λιβύης στον ΟΗΕ.

<img height="400" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2021/04/eez-630x400.jpg" width="701" /><br /><br />Ελληνικές διπλωματικές πηγές διευκρινίζουν τη θέση της Ελλάδας αναφορικά με τη Ρηματική Διακοίνωση που απέστειλε η έκπτωτη προσωρινή Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας της Λιβύης -που εδρεύει στην Τρίπολη- στον ΟΗΕ στις 20 Ιουνίου 2025.<br /><br />Σύμφωνα με τις πηγές, «η Ρηματική Διακοίνωση της 20ής Ιουνίου της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας της Λιβύης προς τον ΟΗΕ, σχετικά με την προκήρυξη οικοπέδων από την Ελλάδα, νοτίως της Κρήτης [σ.σ Νότιο Κρητικό Πέλαγος], δεν προσθέτει κάτι στην ήδη διατυπωθείσα επιχειρηματολογία. Θα υπάρξει επίσημη απάντηση στον ΟΗΕ εκ μέρους της Ελλάδας».<br /><br />Η Ελλάδα απορρίπτει κατηγορηματικά κάθε ενέργεια ή πρωτοβουλία που στηρίζεται σε άκυρες και ανυπόστατες συμφωνίες, οι οποίες δεν έχουν καμία βάση στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.<br /><br />Όσον αφορά το εκκρεμές ζήτημα της οριοθέτησης της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης με τη Λιβύη, η Ελλάδα, ως γειτονική χώρα, έχει εκφράσει την ετοιμότητά της να συνεχίσει τις διαβουλεύσεις, με βάση το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, όπως συμφωνεί και η λιβυκή πλευρά, όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν.<br /><br />«Καμία αντίδραση δεν πρόκειται να αποθαρρύνει την ελληνική κυβέρνηση από το να ασκεί, με υπευθυνότητα και έμπρακτα, τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας», τονίζουν οι πηγές.<br /><br />Σημειώνεται ότι, καμία λιβυκή Αρχή δεν έχει δικαίωμα να συνάπτει διεθνείς συμφωνίες.<br /><br />Η ενδο-λιβυκή συμφωνία για τη συγκρότηση της κυβέρνησης Σάρατζ -δηλαδή της κυβέρνησης που υπέγραψε «οριοθέτηση ΑΟΖ» με την Τουρκία- απαγορεύει ρητά τη σύναψη διεθνών συμφωνιών. Συνεπώς, πέρα από το παράλογο του ανυπόστατου μνημονίου, δεν υπάρχει στη Λιβύη εξουσιοδοτημένη Αρχή για τη σύναψη διεθνών συμφωνιών.<br /><br />Επί της αρχής όλα αυτά τα «λιβυκά» είναι ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΑ και ΠΑΡΑΝΟΜΑ, πέρα ότι είναι αυταπόδεικτα ανυπόστατα βάσει γεωγραφίας και διεθνούς δικαίου.<br /><br />Η ισλαμιστική κυβέρνηση Σάρατζ δεν είχε ποτέ καμία εξουσιοδότηση να συνάπτει συμφωνίες είτε με την Τουρκία, είτε με την Ελλάδα, είτε με τη… Γκουανταλαχάρα για οποιοδήποτε ζήτημα.<br /><br />Θυμίζουμε ότι το 2019 η ισλαμιστική κυβέρνηση Σάρατζ της Τρίπολης, εκτός από την «οριοθέτηση ΑΟΖ» είχε συνάψει και μνημόνιο στρατιωτικής συνεργασίας με την Τουρκία.<br /><br />Άρα, ανεξάρτητα από το αυταπόδεικτα παράλογο του ανυπόστατου μνημονίου, πριν φτάσουμε στο διεθνές δίκαιο δηλαδή, δεν υπάρχει στη Λιβύη εξουσιοδοτομημένη Αρχή για να συνάπτει διεθνείς συμφωνίες.<br /><br />Δικαιολογημένα απορούμε: Η Ελληνική κυβέρνηση της «αυλής του Μαξίμου» πότε επιτέλους θα κάνει γνωστό σε όλους με τρόπο ρητό και σαφές ότι οι Λίβυοι δεν μπορούν να συνάπτουν διεθνείς συμφωνίες; Τόσο δύσκολο είναι να το συνειδητοποιήσουν αυτό ορισμένοι μικρονοϊκοί χαρτογιακάδες του ΥΠΕΞ και να υπερασπιστούν ορθά τα εθνικά μας συμφέροντα;<br /><br />Ο Νίκος Δένδιας, ως υπουργός Εξωτερικών, πάντα το επεσήμανε. Ο «φιλέλληνας» Γιώργος Γεραπετρίτης γιατί δεν το λέει; Δεν βρίσκει τις λέξεις; Δεν γνωρίζει; Μήπως φταίει η ζέστη; Ή μήπως απλά ΔΕΝ καταλαβαίνει τι του γίνεται;<br /><br />Σημείωση: Ο Φαγιέζ Αλ Σαράτζ, ο πρώην πρωθυπουργός της Τρίπολης, είναι τουρκο-λίβυος, δηλαδή οθωμανικής καταγωγής, από οικογένεια Οθωμανών εποίκων στη Λιβύη όταν η βορειοαφρικανική χώρα ήταν οθωμανικό έδαφος και μάλιστα είναι τουρκοκρητικός. <div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελληνικές διπλωματικές πηγές για τη Ρηματική Διακοίνωση της έκπτωτης κυβέρνησης της Δυτ. Λιβύης στον ΟΗΕ.

Ελληνικές διπλωματικές πηγές διευκρινίζουν τη θέση της Ελλάδας αναφορικά με τη Ρηματική Διακοίνωση που απέστειλε η έκπτωτη προσωρινή Κυβέρνη...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Κίμπερλι πετά τη μπάλα στην κυβέρνηση! To Μαξίμου προτιμά ΗΠΑ ή Ερντογάν;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://businessvoice.gr/wp-content/uploads/2025/07/guilfoyle.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="809" data-original-width="1440" height="360" src="https://businessvoice.gr/wp-content/uploads/2025/07/guilfoyle.webp" width="690" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η νέα πρέσβειρα πέταξε το μπαλάκι στην κυβέρνηση</span></h3><b>Σάκης Μουμτζής</b><br />Οενημερωμένος αναγνώστης ήδη γνωρίζει τα όσα είπε η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ κατά την ακρόασή της στην επιτροπή της Γερουσίας που θα εγκρίνει τον διορισμό της ως επικεφαλής της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Ελλάδα. ‘Ήταν όλα ιδιαίτερα ενθαρρυντικά για την πατρίδα μας, διαλύοντας τους φόβους για τις προθέσεις του Τραμπ κυρίως απέναντι στα ελληνοτουρκικά. Διότι στην Αθήνα, με την εκλογή του νέου Αμερικανού προέδρου, επικρατούσε μια παγωμάρα και μια ανησυχία, λόγω των θερμών σχέσεων του Έλληνα πρωθυπουργού με τον Τζο Μπάιντεν. Και ο Τραμπ δεν ξεχνά. Οπότε μπορούμε τώρα να πάμε παρακάτω.<br /><br />Αν τελικά ισχύσουν τα όσα είπε η υποψήφια πρέσβειρα, η Αθήνα θα κληθεί σύντομα να λάβει κρίσιμες, στρατηγικής σημασίας αποφάσεις. Το ερώτημα είναι αν είναι προετοιμασμένη η κυβέρνηση για να ταράξει τα νερά του Αιγαίου και της Ν.Α. Μεσογείου. Ή να το θέσω πιο απλά: θέλει το Μέγαρο Μαξίμου να βάλει στην άκρη τη Διακήρυξη των Αθηνών; Να κρίνει πως μέσα στο νέο περιβάλλον έφτασε στα όριά της; Διότι τελικά η ουσία της Διακήρυξης ήταν πως και οι δύο πλευρές απέχουν από πράξεις που προκαλούν την άλλη πλευρά. Και ως γνωστόν την Τουρκία ενοχλεί η άσκηση από την Ελλάδα των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.<br /><br />Η Κ. Γκιλφόιλ προχθές, μεταξύ των άλλων, έδωσε και το πράσινο φως για την ηλεκτρική διασύνδεση της Ελλάδας με την Κύπρο και το Ισραήλ, ένα έργο με πολλές τεχνικές και οικονομικές δυσκολίες, αλλά και πολιτικά προβλήματα που τα δημιουργεί η Τουρκία. Τα όσα είπε επί του θέματος καλύπτουν το πολιτικό κομμάτι του προβλήματος, το οποίο είναι και το πιο κρίσιμο, βλ. Κάσος. Συνεπώς, όταν έχεις την έγκριση των ΗΠΑ που προφανώς γνωρίζουν τις αντιδράσεις της Άγκυρας, τότε είναι στο χέρι σου να αποφασίσεις πώς θα κινηθείς. Το διεθνές περιβάλλον είναι ευνοϊκό. <br /><br />Δεν γνωρίζω ούτε τις προθέσεις ούτε τις αντοχές της κυβέρνησης για το επόμενο βήμα. Ούτως ή άλλως τα «ήρεμα νερά» ήταν γνωστόν εξαρχής πως είχαν ημερομηνία λήξεως. Το θέμα είναι πλέον αν η κυβέρνηση θα προχωρήσει με λελογισμένα βήματα σε κινήσεις και μέτρα που η Τουρκία θεωρεί ότι την προκαλούν και την απειλούν. Ουδείς θέλει τις ρήξεις και τα επεισόδια, αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να σταματήσουμε να επικαλούμαστε τα αναφαίρετα δικαιώματά μας τα οποία θα ασκήσουμε άγνωστον πότε. Αυτή την κασέτα την ακούω επί μισόν αιώνα. <br /><br />Συνεπώς, ας έρθει με το καλό στην Ελλάδα η νέα πρέσβειρα –με στενούς δεσμούς με τον Τραμπ– ας επιβεβαιώσει τα όσα είπε προχθές στη Γερουσία και η κυβέρνηση θα έχει ένα ισχυρό όπλο και κίνητρο να τοποθετήσει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις σε ένα άλλο επίπεδο, μακριά από τη Διακήρυξη των Αθηνών. Ζυγίζει τις δυνάμεις της και αποφασίζει. <div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Κίμπερλι πετά τη μπάλα στην κυβέρνηση! To Μαξίμου προτιμά ΗΠΑ ή Ερντογάν;

Η νέα πρέσβειρα πέταξε το μπαλάκι στην κυβέρνηση Σάκης Μουμτζής Οενημερωμένος αναγνώστης ήδη γνωρίζει τα όσα είπε η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ κατά τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Βουλγαρία στριμώχνει άγρια τα Σκόπια, ας διδαχθούμε κι εμείς.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ-z4LwhzNXIgOr4W6fF_HPNLBl7tKVvxM-YA&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="358" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ-z4LwhzNXIgOr4W6fF_HPNLBl7tKVvxM-YA&s" width="691" /></a></div><div><br /></div>ΤΟΥ <b>ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΟΛΕΒΑ</b><br />Ένα από τα μεγαλύτερα ολισθήματα της κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ήταν η Συμφωνία των Πρεσπών. Από την πρώτη στιγμή η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων φώναζε ότι πρόκειται για κείμενο ιστορικώς ατεκμηρίωτο και εθνικώς επιζήμιο.<br /><br />Άλλωστε μετά από εξήμισυ χρόνια εφαρμογής βλέπουμε ότι η Συμφωνία παραβιάσθηκε και παραβιάζεται συστηματικά από την άλλη πλευρά και επί κυβερνήσεως Ζόραν Ζάεφ και σήμερα από την κυβέρνηση του Χρίστιαν Μίτσκοσκι.<br /><br />Η Βουλγαρία από το 2022 αποφάσισε να δώσει αγώνα κατά του σκοπιανού εθνικισμού για να υποστηρίξει τη δική της ερμηνεία της ιστορίας και για να προστατεύσει τα δικά της εθνικά συμφέροντα. Διαφωνεί σε πολλά σημεία η βουλγαρική από την ελληνική ερμηνεία της ιστορίας του Μακεδονικού.<br /><br />Όμως στην πρόσφατη ψηφοφορία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την ευρωπαϊκή πορεία των Σκοπίων η βουλγαρική επιμονή είχε αποτελέσματα που δεν μας αφήνουν αδιάφορους. Συγκεκριμένα η Ολομέλεια των Ευρωβουλευτών στο Στρασβούργο υπερψήφισε την έκθεση του Αυστριακού εισηγητή Waitz για την πορεία προόδου των Σκοπίων με ψήφους 461 υπέρ, 121 κατά και 107 αποχές.<br /><br />Κατόπιν προτάσεως του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, των Σοσιαλιστών και των Φιλελευθέρων αφαιρέθηκαν από το τελικό κείμενο οι αναφορές σε «μακεδονική γλώσσα και ταυτότητα». Διεγράφησαν επίσης αναφορές που συνέδεαν τη γλώσσα και ταυτότητα με την κληρονομιά και το Σύνταγμα της χώρας, καθώς και μία αναφορά που συνέδεε τη γλώσσα και την ταυτότητα με τη Συμφωνία των Πρεσπών.<br /><br />Δηλαδή το Ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου αμφισβητεί ουσιώδη σημεία της Συμφωνίας των Πρεσπών και συγκεκριμένα την απαράδεκτη παραχώρηση που έκανε η τότε ελληνική κυβέρνηση αναγνωρίζοντας στα Σκόπια «μακεδονική γλώσσα, κουλτούρα και ταυτότητα».<br /><br />Υπέρ των Σκοπίων τάχθηκε το κόμμα του Ούγγρου Πρωθυπουργού Ορμπάν, ο οποίος αποδεικνύεται μέγας αντίπαλος του Ελληνισμού. Ως φιλότουρκος έχει κάνει προσπάθειες να αναγνωρισθεί το ψευδοκράτος των Τουρκοκυπρίων από μέλη του Οργανισμού Τουρκογενών Κρατών. Τώρα βλέπουμε να στηρίζει τον ψευδομακεδονισμό των Σκοπίων. Άλλωστε είναι γνωστό ότι η Ουγγρική Κυβέρνηση ενισχύει οικονομικά την εθνικιστική κυβέρνηση του ΒΜΡΟ και του Μίτσκοσκι.<br /><br />Θυμίζω ότι στις 19.7.2022, με τη μεσολάβηση της Γαλλίας, τα Σκόπια άρχισαν να συζητούν τους δύο βουλγαρικούς όρους για να αποσυρθεί το Βέτο της Σόφιας. Ο πρώτος όρος ήταν να κάνουν μια δήλωση για την προέλευση της γλώσσας τους. Κατέθεσαν επίσημη δήλωση ότι η σημερινή γλώσσα τους δημιουργήθηκε (ουσιαστικά κατασκευάσθηκε) το 1945, δηλαδή επί κομμουνιστικού καθεστώτος του Τίτο και ότι προέρχεται μόνο από διαλέκτους που ομιλούνται εντός των ορίων του σημερινού κράτους. Άρα παραδέχονται ότι η γλώσσα τους δεν έχει δεσμούς με γλωσσικά ιδιώματα που ομιλούν ολιγάριθμοι κάτοικοι της Βορείου Ελλάδος, απόγονοι των ηρωικών Γραικομάνων Μακεδονομάχων.<br /><br />Η δεύτερη δέσμευση, η οποία δεν έχει εκπληρωθεί, είναι η τροποποίηση του κανονιστικού μέρους του Συντάγματος των Σκοπίων ούτως ώστε να αναγράφει τους Βουλγάρους ως συνιστώσα εθνότητα του κράτους μαζί με τους «Μακεδόνες», τους Αλβανούς κ.ά. Η τροποποίηση απαιτεί τα 2/3 των βουλευτών, πράγμα αδύνατον λόγω της αρνήσεως του κυβερνώντος κόμματος.<br /><br />Η Συμφωνία των Πρεσπών καταρρέει ακόμη και μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο. Μήπως πρέπει να αξιοποιήσουμε όλα τα μέσα που μας παρέχει το Διεθνές Δίκαιο για να προστατεύσουμε την Ιστορία μας και την εθνική αξιοπρέπειά μας;<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Βουλγαρία στριμώχνει άγρια τα Σκόπια, ας διδαχθούμε κι εμείς.

ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΟΛΕΒΑ Ένα από τα μεγαλύτερα ολισθήματα της κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ήταν η Συμφωνία των Πρεσπών. Από την πρώτη στιγμή η συν...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα: Άμυνα, οικονομία και “Ρήτρα Διαφυγής”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.formedia.gr/wp-content/uploads/2025/07/202507131111035596.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1024" height="338" src="https://www.formedia.gr/wp-content/uploads/2025/07/202507131111035596.jpg" width="692" /></a></div><div><br /></div>«Παράθυρο ευελιξίας» για την Ελλάδα (όπως και για 16 κράτη- μέλη της ΕΕ συνολικά), ανοίγει η έγκριση από το τελευταίο Ecofin της ρήτρας διαφυγής για τις αμυντικές δαπάνες.<br /><br />Επιτρέπει τη δημιουργία πρόσθετων εξοπλιστικών δαπανών έως 1,5% του ΑΕΠ, οι οποίες δεν θα επιβαρύνουν το έλλειμμα της χώρας (ωστόσο, θα καταγράφονται στο δημόσιο χρέος). Το πλέον σημαντικό είναι η αλλαγή του έτους βάσης για τις στρατιωτικές δαπάνες, το οποίο από το 2021 μεταφέρεται στο 2024. Εάν είχε διατηρηθεί ως έτος βάσης το 2021- με τις ελληνικές αμυντικές δαπάνες να υπερβαίνουν τότε το 3% του ΑΕΠ- δεν θα υπήρχε περιθώριο ευελιξίας.<br /><br />Με τη νέα βάση, η αύξηση κατά 0,3 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ δημιουργεί δημοσιονομικό χώρο περίπου 500 εκατ. ευρώ. Ποσό, το οποίο αναμένεται να οδεύσει στον «κουμπαρά» του 1 δισ. ευρώ που έχει δημιουργηθεί από τη συγκράτηση των πρωτογενών δαπανών και των πρόσθετων εσόδων από τα μέτρα αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής. Διαμορφώνεται έτσι ένα «πακέτο» ελαφρύνσεων συνολικού ύψους 1,5 δισ. ευρώ, που θα έχει στη «βαλίτσα» του ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ τον προσεχή Σεπτέμβριο.<br /><br />Μετά την απόφαση του Ecofin, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης έκανε λόγο για «μια στρατηγική νίκη για την Ελλάδα», η οποία «εκτός από την κυριαρχία της, υπερασπίζεται και τα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και χρειάζεται τα εργαλεία για να το πράττει αποτελεσματικά».<br /><br />Επισημαίνοντας ότι «η χώρα μας ήταν ένα από τα κράτη- μέλη που πήραν την πρωτοβουλία για την εξαίρεση μέρους των αμυντικών δαπανών από τους δημοσιονομικούς κανόνες. Ήμασταν από τους πρώτους που υποβάλαμε το σχετικό αίτημα και πλέον έχουμε στη διάθεσή μας επιπλέον 500 εκατ. ευρώ για να ενισχύσουμε την άμυνα το 2026 και να στηρίξουμε τους Έλληνες πολίτες, αφού έτσι ανοίγει δημοσιονομικός χώρος».<br /><br />Σύμφωνα με την Κομισιόν, η ρήτρα διαφυγής θα ισχύσει από το 2025 έως το 2028, με δυνατότητα παράτασης για ένα ακόμη έτος, και θα συνοδεύεται από ετήσιο έλεγχο εφαρμογής. Για την Ελλάδα, η πρόβλεψη «δένει» με το νέο 12ετές Μακροπρόθεσμο Πρόγραμμα Αμυντικού Εξοπλισμού (2025- 2036), που προβλέπει αύξηση των δαπανών από 2,2% του ΑΕΠ το 2024, σε 2,3% του ΑΕΠ το 2025 και σε 2,5% του ΑΕΠ το 2026.<br /><br />Επίσης για τη χώρα μας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκτιμά ότι η επίπτωση από την αξιοποίηση της ρήτρας διαφυγής θα είναι 1,2% του ΑΕΠ στο έλλειμμα και 1,8% του ΑΕΠ στο χρέος έως το 2028. Σύμφωνα δε με τις συστάσεις της Κομισιόν, η Ελλάδα θα πρέπει να προχωρήσει σε ετήσιες δημοσιονομικές παρεμβάσεις ύψους 0,2% του ΑΕΠ (500 εκατ. ευρώ) για τέσσερα έτη, ή εναλλακτικά, 0,1% για επτά έτη, εφόσον επιλεγεί μεγαλύτερος χρονικός ορίζοντας στο επόμενο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα.<br /><br />Σημειώνεται ότι η αξιολόγηση των σχεδίων των κρατών- μελών έγινε σε δύο κύκλους: Ο πρώτος, που καλύπτει την περίοδο 2025- 2028, αφορά στην ενεργοποίηση της ρήτρας και στην προσωρινή χαλάρωση. Ο δεύτερος, που ξεκινά από το 2029, εστιάζει στην αποκατάσταση των δημοσιονομικών ισορροπιών, με αυστηρότερους στόχους για το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος.<br /><br />Μάλιστα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προειδοποιεί ότι η ρήτρα διαφυγής δεν αποτελεί «λευκή επιταγή». Επισημαίνει ότι πρόκειται για προσωρινή χαλάρωση, εμμένοντας στη διατήρηση της δημοσιονομικής βιωσιμότητας, ώστε να αποφευχθεί εκτροχιασμός ελλείμματος και χρέους από το 2029 και μετέπειτα. Και κρούει τον «κώδωνα του κινδύνου» στα κράτη- μέλη να είναι έτοιμα, εάν απαιτηθεί, για τις αναγκαίες προσαρμογές, προκειμένου να μην κλονιστεί η μακροπρόθεσμη δημοσιονομική σταθερότητα μετά το τέλος της περιόδου ευελιξίας.<div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα: Άμυνα, οικονομία και “Ρήτρα Διαφυγής”

«Παράθυρο ευελιξίας» για την Ελλάδα (όπως και για 16 κράτη- μέλη της ΕΕ συνολικά), ανοίγει η έγκριση από το τελευταίο Ecofin της ρήτρας διαφ...

Διαβάστε την συνέχεια