Θεωρίες συνωμοσίας στην Τουρκία! Τελευταία στιγμή εγκατέλειψε το F-16 ο πιλότος.

<img height="143" src="https://geopolitico.gr/wp-content/uploads/2026/02/f-16-turk-israel-shay-gal.jpg" width="758" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"> Σενάρια εμπλοκής Ισραηλινών. Αναφορά σε άρθρο του Σάι Γκαλ</span></h3><div><b>Χρήστος Κωνσταντινίδης</b><br />Ακόμα και για «στρατηγικό μήνυμα» των ΗΠΑ και του Ισραήλ προς την Άγκυρα, εν μέσω της αυξανόμενης έντασης στη Μέση Ανατολή, κάνουν λόγο οι Τούρκοι.<br />Θεωρίες συνωμοσίας έχει πυροδοτήσει στην Τουρκία η πτώση ενός του μαχητικού F-16 στο Μπαλικεσίρ στις 25 Φεβρουαρίου 2026, που οδήγησε στον θάνατο του έμπειρου πιλότου, Αντισμήναρχου Ιμπραήμ Μπολάτ.<br /><br />Στον Τουρκικό Τύπο και Μέσα Κοινωικής Δικτύωσης έχουν εντοπιστεί οργισμένες αντιδράσεις και σενάρια «εξωτερικής παρέμβασης». Στο επίκεντρο της τουρκικής καχυποψίας βρίσκεται το Ισραήλ και ένα πρόσφατο, άρθρο του Ισραηλινού αναλυτή, Σάι Γκαλ, πρώην στελέχους της Israel Aerospace Industries (IAI), που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Israel Hayom στις 2 Ιανουαρίου 2026 με αφορμή την προσγείωση τουρκικού F-16 στο Μογκαντίσου της Σομαλίας, την οποία χαρακτήρισε «παραβίαση της συμμαχικής πειθαρχίας» από πλευράς Άγκυρας.<br /><br />Haber 7: «Βαθιές υποψίες για εξωτερική παρέμβαση»<br /><br />Το ειδησεογραφικό δίκτυο Haber 7, σε ρεπορτάζ του του, διερωτάται αν πρόκειται για τεχνική βλάβη ή για κάτι πολύ πιο σκοτεινό. Το συγκεκριμένο δημοσίευμα υποστηρίζει, ότι ο Σάι Γκαλ είχε κάνει αναφορά περί «σταματήματος των τουρκικών F-16 μέσω λογισμικού», συνδέοντας τον θάνατο του πιλότου Μπολάτ —ο οποίος δεν εγκατέλειψε το αεροσκάφος μέχρι την τελευταία στιγμή— με μια προσπάθεια στρατηγικής αποδυνάμωσης της Τουρκίας.</div><div><br />Abdulhalim Meşe (TV5): «Τυχαίο περιστατικό ή στρατηγικό τελεσίγραφο;»<br /><br />Ο γνωστός δημοσιογράφος του σταθμού TV5, Abdulhalim Meşe, εμφανίστηκε ακόμα πιο κατηγορηματικός. «Είναι δυνατόν να είναι σύμπτωση η πτώση τεσσάρων στρατιωτικών αεροσκαφών στην περιοχή (συμπεριλαμβανομένου ενός ιρανικού ελικοπτέρου) τις τελευταίες 48 ώρες;», διερωτήθηκε.<br /><br />Ο Meşe συνέδεσε άμεσα το συμβάν με φερόμενη τοποθέτηση του Σάι Γκαλ για «αχρήστευση του τουρκικού στόλου F-16», υποστηρίζοντας ότι ίσως δεν πρόκειται για ατύχημα, αλλά για ένα «στρατηγικό μήνυμα» των ΗΠΑ και του Ισραήλ προς την Άγκυρα, εν μέσω της αυξανόμενης έντασης στη Μέση Ανατολή.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; color: #2a2a2b; display: flex; font-family: "Fira Sans"; font-size: 19px; margin: 10px 0px; max-width: 560px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 560px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2026732731951145282" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2026732731951145282&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fgeopolitico.gr%2F2026%2F02%2Ftragodia-sto-balikesir-theories-synomosias-stin-tourkia-teleftaia-stigmi-egkateleipse-to-f-16-o-pilotos-senaria-eblokis-israilinon-anafora-se-arthro-tou-sai-gkal%2F&sessionId=6e0fac1b045ba0abbca86ea53246e4b2567e8155&siteScreenName=Infognomon&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; display: block; flex-grow: 1; height: 672px; margin: 0px; max-width: 100%; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="background-color: white; border: 0px; color: #2a2a2b; font-family: "Fira Sans"; font-size: 19px; line-height: 1.3; margin: 0px 0px 20px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></p>Mustafa Uzun (Κέντρο Εβραϊκών Ερευνών): «Το λογισμικό ως όπλο»<br /><br />Ο ερευνητής Μουσταφά Ουζούν τόνισε ότι το άρθρο του Γκαλ στην Israel Hayom (2 Ιανουαρίου 2026) δεν ήταν απλώς μια ανάλυση, αλλά ένας οδικός χάρτης. Σύμφωνα με τον Ουζούν, το Ισραήλ υποστηρίζει ότι η αποπομπή της Τουρκίας από το πρόγραμμα των F-35 δεν είναι αρκετή και ότι το επόμενο βήμα πρέπει να είναι η «επιχειρησιακή αχρήστευση» των F-16 μέσω του ελέγχου του λογισμικού και της συντήρησης. «Όταν συμβαίνει ένα τέτοιο ατύχημα σε ένα τέτοιο κλίμα, η υπομονή μας εξαντλείται», δήλωσε χαρακτηριστικά.<br /><br />Το άρθρο-φωτιά του Σάι Γκαλ: Η «αυτοϋπονόμευση» της Δύσης<br /><br />Το άρθρο του Σάι Γκαλ που προκάλεσε την οργή των Τούρκων αναλυτών είχε τίτλο “Τα F-16 της Τουρκίας: Ένα συμμαχικό παράδοξο που αγγίζει την αυτοϋπονόμευση”. Σε αυτό, ο Γκαλ κατηγορεί την Άγκυρα ότι χρησιμοποιεί αμερικανική τεχνολογία για να υπονομεύσει τα συμφέροντα των συμμάχων της:<br /><br />Αιγαίο και Κύπρος: Ο Γκαλ υποστηρίζει ότι η Τουρκία χρησιμοποιεί τα F-16 για τη «συστηματική διάβρωση της εναέριας κυριαρχίας» Ελλάδας και Κύπρου, παραβιάζοντας τους κανόνες του ΟΗΕ και του ΝΑΤΟ.<br /><br />Κούρδοι και Λιβύη: Καταγγέλλει τη χρήση των αεροσκαφών για «αεροπορικό εκφοβισμό» κουρδικών πληθυσμών και την παράκαμψη του εμπάργκο όπλων στη Λιβύη.<br /><br />Σομαλία: Αναφέρει ότι η πρόσφατη εμφάνιση τουρκικών F-16 στο Μογκαντίσου αποτελεί την «απόδειξη» ότι η Άγκυρα δεν δρα ως σύμμαχος, αλλά ως ανεξάρτητος παίκτης που «ξεπλένει» την ισχύ του μέσω της κατοχής εδαφών.<br /><br />Το πιο κρίσιμο σημείο του άρθρου, που εκλαμβάνεται από την Άγκυρα ως «ομολογία σαμποτάζ», είναι η αναφορά του Γκαλ ότι «το ζήτημα δεν είναι πλέον η πρόσβαση στα F-35, αλλά το πόσο γρήγορα θα στερηθεί η επιχειρησιακή βιωσιμότητα των τουρκικών F-16. Οι σχετικές προετοιμασίες βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη».<br /><br />Ο Γκαλ στην ουσία όμως αναφέρεται στις κυρώσεις που έχουν επιβληθεί από τις ΗΠΑ στην Τουρκία εξαιτίας της αγοράς του ρωσικού αντιπυραυλικού συστήματος S-400, οι οποίες οδήγησαν την Άγκυρα με τον νόμο CAATSA εκτός του προγράμματος F-35 και δυνατότητας απόκτησης ανταλλακτικών ή αναβάθμισης των F-16.<br /><br />Ενώ οι επίσημες έρευνες για τα αίτια της πτώσης του μαχητικού συνεχίζονται, η τουρκική κοινή γνώμη φαίνεται να δηλητηριάζεται για μια ακόμα φορά με θεωρίες συνωμοσίας δαιμονοποιώντας εξωτερικές δυνάμεις. Η πτώση του F-16 δεν αντιμετωπίζεται ως ένα απλό μηχανικό πρόβλημα, αλλά ως η πρώτη πράξη μιας «ψηφιακής και στρατηγικής πολιορκίας» της τουρκικής αεροπορίας από το Ισραήλ και τους συμμάχους του.</div><div><br /></div><div><a href="https://geopolitico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θεωρίες συνωμοσίας στην Τουρκία! Τελευταία στιγμή εγκατέλειψε το F-16 ο πιλότος.

 Σενάρια εμπλοκής Ισραηλινών. Αναφορά σε άρθρο του Σάι Γκαλ Χρήστος Κωνσταντινίδης Ακόμα και για «στρατηγικό μήνυμα» των ΗΠΑ και του Ισραήλ ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης έχουν βαλτώσει.

<img height="123" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/02/rashit_1702_new_autoOrient_i.jpg" width="742" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Τραμπ μπορεί να νιώσει ότι «δεν έχει άλλη επιλογή» από το να εγκρίνει μια επίθεση. Οι 3 απαιτήσεις των ΗΠΑ</span></h3>Σύμφωνα με την Wall Street Journal, οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης έχουν βαλτώσει.<br />Οι ΗΠΑ απαιτούν:<br />✔ Αποστρατιωτικοποίηση των βασικών πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν στο Νατάνζ, το Φορντό και το Ισφαχάν<br />✔ Μεταφορά των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν στις Ηνωμένες Πολιτείες<br /><br />Το Ιράν, προς το παρόν, αρνείται.<br /><br /><figure class="wp-block-embed is-type-rich is-provider-twitter wp-block-embed-twitter" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; font-family: Roboto; font-size: 16px; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;"><div class="wp-block-embed__wrapper" style="box-sizing: border-box; position: relative;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2027013496370602215" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=true&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2027013496370602215&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fdirectus.gr%2Foi-diapragmatefseis-metaxy-ouasingkton-kai-techeranis-echoun-valtosei-o-trab-borei-na-niosei-oti-den-echei-alli-epilogi-apo-to-na-egkrinei-mia-epithesi-oi-3-apaitiseis-ton-ipa%2F&sessionId=0f76ed97279e12a6f0e227c82a6f51ae1df5de36&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 899px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div></figure>Ισραηλινοί αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι χωρίς ταχεία πρόοδο μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, ο Τραμπ μπορεί να νιώσει ότι «δεν έχει άλλη επιλογή» από το να εγκρίνει μια επίθεση<br /><br />Διάλειμμα για διαβουλεύσεις στις συζητήσεις ΗΠΑ και Ιράν στη Γενεύη: «Ανταλλάξαμε θετικές και δημιουργικές ιδέες»<br /><br />Σε παύση για «διαβουλεύσεις μεταξύ των αντιπροσωπειών» τέθηκαν μετά από περίπου τρεις ώρες την Πέμπτη οι έμμεσες συνομιλίες μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν στη Γενεύη, σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο Tasnim, ενώ αναμένεται να επαναληφθούν το απόγευμα με τη διαμεσολάβηση του Ομάν.<br /><br />Την πληροφορία αυτή επαλήθευσε και ο μεσολαβητής υπουργός Εξωτερικών του Ομάν, Μπαντρ Αλμπουσαΐντι, λέγοντας πως «σήμερα ανταλλάξαμε δημιουργικές και θετικές ιδέες στη Γενεύη και τώρα οι διαπραγματευτές των ΗΠΑ και του Ιράν έχουν διακόψει τις συνομιλίες για ένα διάλειμμα. Θα συνεχίσουμε αργότερα σήμερα. Ελπίζουμε να σημειώσουμε περισσότερη πρόοδο».<br /><br />Στο μεταξύ, τηλεοπτικά συνεργεία που βρίσκονται επί τόπου κατέγραψαν την αποχώρηση της αμερικανικής αντιπροσωπείας (αποτελείται από τους Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ) από την κατοικία του πρέσβη του Ομάν στη Γενεύη, όπου διεξάγονται οι επαφές.<br /><br />Οι διαπραγματεύσεις πραγματοποιούνται με τη διαμεσολάβηση του Ομάν και, σύμφωνα με τον Αλμπουσαΐντι, πριν από την έναρξη του τελευταίου γύρου επαφών, επισημάνθηκε ότι οι διαπραγματευτές επιδεικνύουν «πρωτοφανή διάθεση για νέες και δημιουργικές ιδέες», με στόχο «την επίτευξη μιας δίκαιης συμφωνίας με βιώσιμες εγγυήσεις».<br /><br />Από την Τεχεράνη, βασικός σύμβουλος του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο άμεσης συμφωνίας, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Ο Αλί Σαμχανί ανέφερε σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ ότι μια «άμεση συμφωνία» θα μπορούσε να επιτευχθεί, εφόσον το αντικείμενο των συνομιλιών περιοριστεί στη «μη παραγωγή πυρηνικών όπλων» από το Ιράν.<br /><br />«Εάν το βασικό ζήτημα των διαπραγματεύσεων είναι η μη παραγωγή πυρηνικών όπλων από το Ιράν, αυτό συνάδει με τη φετφά του Ηγέτη και το αμυντικό δόγμα της χώρας, και μια άμεση συμφωνία είναι εφικτή», έγραψε χαρακτηριστικά. Ο Σαμχανί, πρώην διοικητής των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, πρόσθεσε ότι ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, ο οποίος βρίσκεται στη Γενεύη, διαθέτει «επαρκή στήριξη και εξουσιοδότηση για να ολοκληρώσει μια τέτοια συμφωνία».<br /><br />Ο πρόεδρος της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας και Εξωτερικής Πολιτικής του ιρανικού Κοινοβουλίου (αποτελεί και βουλευτή της Σιράζ), υπογραμμίζοντας «τη συνέχιση των ειρηνικών πυρηνικών δραστηριοτήτων της χώρας», δήλωσε ότι η αρχή της πυρηνικής βιομηχανίας και η διατήρησή της αποτελούν πάγια θέση του καθεστώτος και ότι δεν έχει ληφθεί καμία απόφαση για τη διακοπή του εμπλουτισμού.<br /><br />Αναφερόμενος στην πορεία των διαπραγματεύσεων και στις σχετικές εξελίξεις, πρόσθεσε ότι, παρότι τίθενται ερωτήματα από ορισμένους φορείς και πρόσωπα σχετικά με τις συνομιλίες, κάθε θεσμός οφείλει να ενεργεί στο πλαίσιο των νομικών του αρμοδιοτήτων και ευθυνών.<br /><br />Ο Αζιζί, τονίζοντας τον ρόλο του Υπουργείου Εξωτερικών στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων, ανέφερε ότι η ευθύνη των συνομιλιών αποτελεί μέρος των ευρύτερων αποστολών του Υπουργείου και ότι η διαχείριση της διαδικασίας γίνεται βάσει των κεντρικών αποφάσεων του καθεστώτος. Η Επιτροπή Εθνικής Ασφάλειας του Κοινοβουλίου, όπως είπε, έχει επανειλημμένα επισημάνει το θέμα σε συνεδριάσεις της και παρακολουθεί συστηματικά τις εξελίξεις.<br /><br />Ο Ιρανός βουλευτής σημείωσε ακόμα ότι οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε εξέλιξη και υπογράμμισε πως η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, για να άρει προσχήματα και να εξαντλήσει κάθε περιθώριο, έχει καταθέσει εποικοδομητικές προτάσεις σε όλους τους τομείς. «Ένα ολοκληρωμένο πακέτο, που παρουσιάστηκε από τον Υπουργό Εξωτερικών στη Γενεύη, μπορεί να αποτελέσει μια σοβαρή ευκαιρία για την άλλη πλευρά ώστε να εισέλθει σε πραγματικό διάλογο χωρίς την επανάληψη προηγούμενων προσχημάτων» επισήμανε.<br /><br />Χαρακτήρισε, ακόμα, την πυρηνική βιομηχανία «βιομηχανία ζωής», επισημαίνοντας ότι διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο σε τομείς όπως η γεωργία, οι υδάτινοι πόροι, η ενέργεια, η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και τα φάρμακα, ενώ τα επιτεύγματά της είναι ιδιαίτερα σημαντικά για την ανάπτυξη και την πρόοδο της χώρας.<br /><br />Αναφερόμενος επίσης στο ζήτημα των κυρώσεων, ο Αζιζί σημείωσε ότι στο προτεινόμενο πακέτο προβλέπονται η άρση των κυρώσεων, η δημιουργία επενδυτικών ευκαιριών, η οικονομική συνεργασία και η αξιοποίηση των οικονομικών δυνατοτήτων της χώρας, με τρόπο που να διασφαλίζονται τα οικονομικά οφέλη του ιρανικού λαού.<br /><br />Ο πρόεδρος της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας και Εξωτερικής Πολιτικής τόνισε ότι, εφόσον η άλλη πλευρά επιδείξει ορθολογική προσέγγιση με γνώμονα τα συμφέροντα των λαών των δύο χωρών, το πακέτο αυτό «μπορεί να αποτελέσει βάση για την επίτευξη μιας συνολικής συμφωνίας». Ωστόσο, εάν οι συνομιλίες «μετατραπούν σε εργαλείο πίεσης ή σε μέσο επιβλαβών ενεργειών, η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν θα συνεχίσει την πορεία της με πλήρη επαγρύπνηση».<br /><br />Καταλήγοντας, υπογράμμισε ότι οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας βρίσκονται σε πλήρη ετοιμότητα και ότι οποιαδήποτε ενέργεια κατά της εθνικής ασφάλειας και της εδαφικής ακεραιότητας του Ιράν «θα αντιμετωπιστεί με αποφασιστική απάντηση».<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης έχουν βαλτώσει.

Ο Τραμπ μπορεί να νιώσει ότι «δεν έχει άλλη επιλογή» από το να εγκρίνει μια επίθεση. Οι 3 απαιτήσεις των ΗΠΑ Σύμφωνα με την Wall Street Jour...

Διαβάστε την συνέχεια

Παγκόσμιος τρόμος για τη νέα Κρίση των Πυραύλων. Η Ρωσία εισβάλλει στην πίσω αυλή των ΗΠΑ για να σώσει την Κούβα.

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/7bc452dcd8f7b38eed847d1c23e70821_XL.jpg?v=3" width="754" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Θα πυρπολήσουν οι ΗΠΑ ρωσικό πετρελαιοφόρο που κατευθύνεται προς την Κούβα ή οι Ρώσοι θα παραχωρήσουν την Αβάνα με αντάλλαγμα το Κίεβο;</span></h3>Ο εφιάλτης της Καραϊβικής επιστρέφει. Στα Στενά της Φλόριντα, εκεί όπου το 1962 ο κόσμος έφτασε μια ανάσα από τον πυρηνικό όλεθρο κατά την Κρίση των Πυραύλων της Κούβας, εκτυλίσσεται σήμερα ένα επικίνδυνο «θαλάσσιο παιχνίδι πολέμου» που μπορεί να οδηγήσει σε απρόβλεπτες και οδυνηρές συνέπειες.<br />Η σύγκρουση μεταξύ Κουβανών συνοροφυλάκων και Αμερικανών ναυτών ενδέχεται να μην είναι ένα μεμονωμένο επεισόδιο.<br />Η έκβαση αυτής της γεωπολιτικής παρτίδας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη Ρωσία — και από το πώς θα επιλέξει να κινηθεί το Κρεμλίνο.<br />Στις 25 Φεβρουαρίου, σκάφος με σημαία ΗΠΑ εισήλθε στα χωρικά ύδατα της Κούβας, στον κόλπο El Pino της επαρχίας Villa Clara.<br />Σύμφωνα με την κουβανική πρεσβεία στην Ουάσινγκτον, το ταχύπλοο, καταχωρημένο στις Ηνωμένες Πολιτείες, άνοιξε πρώτο πυρ κατά Κουβανών συνοροφυλάκων.<br />Η απάντηση της κουβανικής ακτοφυλακής ήταν θανατηφόρα: τέσσερις επιβάτες σκοτώθηκαν επιτόπου. Έξι ακόμη τραυματίστηκαν, απομακρύνθηκαν από το σκάφος και έλαβαν ιατρική περίθαλψη.<br />Λίγο αργότερα, Αμερικανοί αξιωματούχοι επιχείρησαν να αποσυνδέσουν την Ουάσινγκτον από το συμβάν.<div><br />Οι New York Times ανέφεραν ότι ούτε το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ ούτε η Ακτοφυλακή είχαν παρουσία στην περιοχή. Το ενδεχόμενο που διακινήθηκε ήταν ότι επρόκειτο για πολιτικό σκάφος που μετέφερε ψαράδες με προορισμό το νησί.<br />Το ερώτημα όμως παραμένει εκρηκτικό: εάν δεν υπήρξε εμπλοκή αμερικανικών αρχών, τότε πώς εξηγείται η ένοπλη ανταλλαγή πυρών;<br />Πυροβόλησε πράγματι η Κούβα «ειρηνικούς ψαράδες» χωρίς λόγο — ή πρόκειται για απόπειρα συγκάλυψης ένοπλης ενέργειας που εκκίνησε από αμερικανικό έδαφος;<br />Ο Γενικός Εισαγγελέας της Φλόριντα, James Uthmeier, προχώρησε σε εμπρηστική δήλωση:<br />«Δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε την κουβανική κυβέρνηση και θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να φέρουμε αυτούς τους κομμουνιστές ενώπιον της δικαιοσύνης».<br />Το γραφείο του ξεκίνησε επίσημη έρευνα για το περιστατικό, κλιμακώνοντας περαιτέρω το πολιτικό θερμόμετρο.<br /><br />Η χρονική σύμπτωση που αλλάζει τα δεδομένα<br /><br />Το επεισόδιο αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα επειδή συνέβη λίγο μετά τη συνάντηση του Vladimir Putin με τον Κουβανό ΥΠΕΞ Bruno Rodríguez Parrilla στο Κρεμλίνο.<br />Ο Ρώσος πρόεδρος ξεκαθάρισε ότι η Μόσχα θεωρεί απαράδεκτους τους νέους περιορισμούς κατά της Κούβας, υπογραμμίζοντας ότι οι διμερείς σχέσεις αναπτύσσονται «σε γενικά θετική τροχιά».<br />Η Αβάνα ευχαρίστησε τη Ρωσία για την αλληλεγγύη της απέναντι στον «αυστηρότερο αποκλεισμό κατά της Κούβας και την ενεργειακή πολιορκία».<br />Στις συνομιλίες συμμετείχαν: ο επικεφαλής της Rosneft Igor Sechin και ο Ρώσος ΥΠΕΞ Sergei Lavrov<br />Θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι συζητήθηκε ανθρωπιστική βοήθεια, συμπεριλαμβανομένης προμήθειας πετρελαίου.<br />Σύμφωνα με τον ερευνητή Vladimir Vasiliev από το Ινστιτούτο Αμερικανικών και Καναδικών Σπουδών, ρωσικό δεξαμενόπλοιο φορτωμένο με ντίζελ κατευθύνεται ήδη προς την Κούβα, με προγραμματισμένη άφιξη στις αρχές Μαρτίου. Πρόκειται, επισήμως, για ανθρωπιστική αποστολή.<br />Ωστόσο, αν το πλοίο παρεμποδιστεί ή συλληφθεί, αυτό θα αποτελέσει δημόσια ταπείνωση για τη Ρωσία και για τον Vladimir Putin προσωπικά.<br />Ο Vasiliev εκτιμά ότι σε ένα τέτοιο σενάριο η Μόσχα θα μπορούσε να προχωρήσει σε ακραία αντίδραση: να κρατήσει ως «όπλο» τα αδημοσίευτα αρχεία του Jeffrey Epstein, τα οποία, σύμφωνα με υπαινιγμούς, εμπλέκουν τον Donald Trump.<br />Το Ιράν έχει αφήσει να εννοηθεί ότι διαθέτει τέτοιο υλικό.<br />Αν πράγματι υπάρξει τελεσίγραφο τύπου «Αγγίξτε μας και θα το πληρώσετε», οι επιπτώσεις στην αμερικανική εσωτερική πολιτική, ενόψει εκλογών για το Κογκρέσο, θα είναι εκρηκτικές.<br /><br />Ο Trump ανάμεσα σε δύο φωτιές<br /><br />Η κυβέρνηση Trump, από την ορκωμοσία του το 2025, έχει σκληρύνει τη στάση της απέναντι στην Αβάνα, επαναφέροντας κυρώσεις και επιθετική ρητορική.<br />Ωστόσο, το γεγονός ότι το αμερικανικής καταχώρησης σκάφος φέρεται να πυροβόλησε πρώτο, δίνει στην Κούβα επιχειρηματολογία περί ένοπλης πρόκλησης.<br />Η Ουάσινγκτον καλείται να επιλέξει: είτε να παραδεχτεί ότι ένοπλες ομάδες αναχωρούν ανεμπόδιστα από τις ακτές της, είτε να υποβαθμίσει το συμβάν ως κοινό έγκλημα.<br />Σε κάθε περίπτωση, τα Στενά της Φλόριντα μετατρέπονται σε μόνιμη ζώνη υψηλής έντασης.<br />Η μεταναστευτική ατζέντα αποτελεί βασικό πολιτικό όπλο του Trump («Χτυπήστε τους παράνομους μετανάστες – δεν θα υπάρξει έλεος»). Η Κούβα εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο.<br />Κρίσιμο ρόλο μπορεί να διαδραματίσει ο ΥΠΕΞ Marco Rubio, γιος Κουβανών μεταναστών που εγκατέλειψαν το νησί το 1956. Σύμφωνα με πληροφορίες, η «τελευταία τους επιθυμία» ήταν ο τερματισμός της κουβανικής επανάστασης.<br />Καθώς ο Rubio θεωρείται πιθανός διάδοχος του Trump, ενδέχεται να πιέσει για σκληρότερη στάση.<br />Ο Alexei Chernyaev προειδοποιεί ότι η Κούβα είναι εξαιρετικά ευάλωτη: εξαρτάται από εισαγωγές και ένας ναυτικός αποκλεισμός θα οδηγούσε σε πλήρη κατάσταση έκτακτης ανάγκης.<br />Μόνο Ρωσία και Κίνα, υποστηρίζει, μπορούν να αποτρέψουν εσωτερικό πραξικόπημα στην Αβάνα και επιβολή ναυτικού αποκλεισμού, με ανάπτυξη μόνιμων ναυτικών ομάδων και οικονομική στήριξη.<br />Θεωρητικά θα μπορούσε να επιχειρηθεί στοχοποίηση του Raúl Castro, αν και είναι 85 ετών τον Ιούνιο και με επιβαρυμένη υγεία.</div><div><br />Ο νυν πρόεδρος Miguel Díaz-Canel χαρακτηρίζεται «Κουβανός Γκορμπατσόφ», γεγονός που γεννά ερωτήματα για τη σταθερότητα του καθεστώτος.<br />Αν το ρωσικό δεξαμενόπλοιο τεθεί σε πραγματικό κίνδυνο, η Μόσχα, κατά τον Vasiliev, θα μπορούσε ακόμη και να αποστείλει βομβαρδιστικό, καθώς «οι Αμερικανοί καταλαβαίνουν μόνο τη βία».<br />Παράλληλα, ανακοινώθηκε νέος γύρος τριμερών συνομιλιών για την Ουκρανία.<br />Ο Ρώσος διαπραγματευτής Kirill Dmitriev δηλώνει ολοένα συχνότερα: «Ήρθε η ώρα για ανταλλαγές».<br />Δεν αποκλείεται, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, η Μόσχα να διαπραγματευθεί τα συμφέροντά της στο Δυτικό Ημισφαίριο με αντάλλαγμα αμερικανική υποστήριξη στο ουκρανικό μέτωπο.<br />Η Ιστορία έχει δείξει ότι η Κούβα μπορεί να μετατραπεί σε πυροκροτητή παγκόσμιας κρίσης.<br />Το αν η σημερινή «ναυμαχία» στα Στενά της Φλόριντα θα εξελιχθεί σε μια νέα υπερδυναμική αναμέτρηση ή σε μια σιωπηρή συμφωνία κάτω από το τραπέζι, παραμένει ανοιχτό.<br />Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι η Καραϊβική δεν είναι πια ήρεμα νερά.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Παγκόσμιος τρόμος για τη νέα Κρίση των Πυραύλων. Η Ρωσία εισβάλλει στην πίσω αυλή των ΗΠΑ για να σώσει την Κούβα.

Θα πυρπολήσουν οι ΗΠΑ ρωσικό πετρελαιοφόρο που κατευθύνεται προς την Κούβα ή οι Ρώσοι θα παραχωρήσουν την Αβάνα με αντάλλαγμα το Κίεβο; Ο εφ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιες χώρες χώρες της Μ. Ανατολής δεν επιτρέπουν στον Τραμπ να πλήξει το Ιράν από την επικράτεια τους.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-02/%CE%A4%CF%81%CE%B1%CE%BC%CF%80%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CE%9C%CE%AD%CF%83%CE%B7%20%CE%91%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE%201.png?itok=QVimAuDE" width="754" /><br /><br />Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή ανακοίνωσαν τα όριά τους όσον αφορά την επικείμενη επίθεση του Τραμπ κατά του Ιράν<br /><br />Όσοι οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις βρίσκονται παραταγμένες σε διάφορα σημεία της Μέσης Ανατολής και περιμένουν ανά πάσα στιγμή διαταγή επίθεσης από το Πεντάγωνο, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ μελετά τις διπλωματικές συνέπειες μίας νέας επιθετικής επιχείρησης κατά του Ιράν.<br /><br />Βλέπετε, πολλά έχουν αλλάξει από την προηγούμενη φορά που οι δύο χώρες είχαν βρεθεί αντιμέτωπες το καλοκαίρι του 2025.<br /><br />Οι Σύμμαχοι που Γυρνάνε την Πλάτη στον Τραμπ<br /><br />Αναλυτικότερα και σύμφωνα με πληροφορίες που συγκέντρωσαν μεγάλα ειδησεογραφικά πρακτορεία της Ευρώπης, κάποιες χώρες στην Μέση Ανατολή, στις οποίε σήμερα οι ΗΠΑς διατηρούν βάσεις και στρατό, έχουν καταστήσει σαφές στον πρόεδρο Τραμπ ότι δεν θα επιτρέψουν στην Ουάσιγκτον την εκμετάλλευση αυτών των εγκαταστάσεων για την εξαπόλυση νέων επιθέσεων στο Ιράν.<br /><br />Μία από αυτές τις χώρες είναι η Ιορδανία, στην αεροπορική βάση Muwaffaq Salti της οποίας οι ΗΠΑ διαθέτουν σήμερα ανεπτυγμένα διάφορα μαχητικά, αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου και μεταγωγικά.<br /><br />«Η Ιορδανία έχει επισυνάψει αμυντική συμφωνία με τις ΗΠΑ και η παρουσία αμερικανικών αεροσκαφών και δυνάμεων στην χώρα υπάγεται στο πλαίσιο της συμφωνίας αυτής, ωστόσο επαναλαμβάνουμε πως δεν πρόκειται να επιτρέψουμε την μετατροπή της χώρας μας σε εφαλτήριο για επιθέσεις έναντι του Ιράν» διεμήνυσε η ιορδανική κυβέρνηση, σύμφωνα με το Newsweek.<br /><br />Το Αμμάν έστειλε μήνυμα και στο Ιράν, προειδοποιώντας την Τεχεράνη πως στο ενδεχόμενο ξεσπάσματος πολέμου δεν θα επιτρέψει την παραβίαση του ιορδανικού εναέριου χώρου από ιρανικά αεροσκάφη.<br /><br />Σε παρόμοια ανακοίνωση λέγεται πως προέβη και ο διάδοχος του θρόνου της Σαουδικής Αραβίας, Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν. Ο Σαουδάραβας ηγέτης, ο οποίος διατηρεί εξαιρετικές προσωπικές σχέσεις με τον πρόεδρο Τραμπ, τόνισε πως δεν θα επιτρέψει στις ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν τον εναέριο χώρο του κράτους του για να διεξάγουν στρατιωτικές επιχειρήσεις έναντι του Ιράν ή οποιοδήποτε άλλου στόχου.<br /><br />Σήμερα, οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις διατηρούν διάφορα στρατιωτικά αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένων εναέριας προειδοποίησης (AWACS) και εναέριου ανεφοδιασμού, στην αεροπορική βάση Prince Sultan στην κεντροανατολική Σαουδική Αραβία.<br /><br />Αντίστοιχες δηλώσεις έγιναν τις τελευταίες ημέρες από τις κυβερνήσεις και τους ηγέτες του Κατάρ, του Κουβέιτ, του Μπαχρέιν και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Η εν λόγω στάση όλων αυτών των χωρών καταδεικνύει πως ο πρόεδρος Τραμπ πρέπει να συνυπολογίσει και τις δυσμενείς διπλωματικές συνέπειες που θα προκαλούσε μία νέα επίθεση στο Ιράν στις σχέσεις των ΗΠΑ με τα παραπάνω κράτη.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ποιες χώρες χώρες της Μ. Ανατολής δεν επιτρέπουν στον Τραμπ να πλήξει το Ιράν από την επικράτεια τους.

Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή ανακοίνωσαν τα όριά τους όσον αφορά την επικείμενη επίθεση του Τραμπ κατά του Ιράν Όσοι οι αμερικανικέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υποκλοπές -καταδίκες: η μεγάλη ήττα του παρακράτους..

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.sofokleousin.gr/sites/default/files/styles/node_full/public/2022-08/ypoklop-til-praktor.jpg?itok=jd1NTKOa" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="468" data-original-width="740" height="126" src="https://cdn.sofokleousin.gr/sites/default/files/styles/node_full/public/2022-08/ypoklop-til-praktor.jpg?itok=jd1NTKOa" width="660" /></a></div><div><br /></div>Η πρώτη, αλλά εκκωφαντική ήττα του παρακράτους που εκθέτει και τον Άρειο Πάγο, καταγράφηκε την Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου με την απόφαση του Δικαστηρίου που επέβαλλε συνολικά ποινή 126 ετών και 8 μηνών στους επιχειρηματίες , Μπίτζιο, Λαβράνο, Ντίλιαν και Χάμου, χωρίς κανένα ελαφρυντικό, για την υπόθεση του Predator και των παράνομων παρακολουθήσεων. Ο εισαγγελέας πρότεινε και το Δικαστήριο αποδέχθηκε την διαβίβαση αντιγράφων της δικογραφίας για διερεύνηση ποινικών ευθυνών των κατηγορουμένων και άλλων προσώπων. <br /><br />Σε πολιτικό επίπεδο η απόφαση του Πλημμελειοδικείου αποτελεί κόλαφο για την κυβέρνηση και τον ίδιο τον πρωθυπουργό, καθώς στο Δικαστήριο καταδείχθηκε η διασύνδεση Predator -ΕΥΠ, της οποίας ηγείται με νόμο ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Τώρα η κυβέρνηση δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι πρόκειται για μια υπόθεση ιδιωτών. Το χειρότερο για τον πρωθυπουργό και τη ΝΔ είναι ότι η υπόθεση παραμένει ανοιχτή και το πολιτικό κόστος είναι μεγάλο. Πρόκειται, πέραν των άλλων και για μια μεγάλη ηθική ήττα του Κυριάκου Μητσοτάκη. Να σημειωθεί ότι το Δικαστήριο διέταξε την έκτιση όλης της ποινής δίνοντας όμως αναστολή μέχρι την εκδίκαση σε δεύτερο βαθμό.<br /><br />Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ν. Ανδρουλάκης δήλωσε δικαιωμένος ,καθώς η δίκη ήρθε μετά από δική του μήνυση κάνοντας λόγο για μεγάλη ήττα του παρακράτους, που οργάνωσε το σύστημα Μαξίμου και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης”. Προσθέτει ότι η απόφαση του Δικαστηρίου, “εκθέτει και τους χειρισμούς της ηγεσίας της δικαιοσύνης που αρχειοθέτησε σοβαρές πτυχές της δυσώδους αυτής υπόθεσης, η οποία όχι μόνο παραβίασε κατάφωρα τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου αλλά διακυβεύτηκε και η ασφάλεια της χώρας όταν ανενδοίαστα τέθηκε υπό παρακολούθηση η ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων επιτρέποντας να κατέχουν αυτό το υλικό άγνωστοι τρίτοι», αναφέρει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ - θύμα παρακολούθησης. <br /><br />Διαβίβαση πρακτικών ζητά ο εισαγγελέας<br /><br />Σύμφωνα με τον εισαγγελέα της έδρας, «από τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στη διαδικασία προτείνω τη διαβίβαση αντιγράφων της δικογραφίας για διερεύνηση ποινικών ευθυνών των παρόντων κατηγορούμενων και άλλων προσώπων». Δηλαδή<div><br /> • Διαβίβαση για Αιμίλιο Κοσμίδη για συνεργία στις πράξεις του κατηγορητηρίου. «Δεν έδωσε πειστικές εξηγήσεις για χρήση κάρτας και έπεσε σε αντιφάσεις. Ισως πρέπει να συσχετίσουν μηνύσεις Ανδρουλάκη και Κουκάκη»</div><div>  <br />• Να ερευνηθεί το αδίκημα της ψευδούς κατάθεσης στο ακροατήριο για τους Κοσμίδη και Ντάλα.</div><div>  <br />• Αξιολόγηση ποινικών ευθυνών προσώπων που είχαν πλήρη εικόνα όσων συνέβαιναν. «Ρότεμ Φάρκας, Μερόν Χαρπάζ, Εϊνάτ Σεμάνα, Σωτήρη Ντάλα, Ιωάννη Μπόλιαρη, Δημήτρης Ξυπτεράς, Ιωάννης Τουμπής). Από την έκταση και την ποικιλία των παρακολουθούμενων προσώπων, αλλά και του γεγονότος ότι δεν κλήθηκαν να καταθέσουν, λόγω της οργάνωσης, της εκπαίδευσης και το ενδεχόμενο συνεργίας ξένων δυνάμεων και δη Ισραηλινών προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις για τους κατηγορουμένους και τα παραπάνω πρόσωπα για το 148 ΠΚ και την πλημμεληματική μορφή του αδικήματος της κατασκοπείας.</div><div>  <br />• Διαβίβαση για διεύρυνση σχετικά με όσα κατέθεσε ο Σταμάτης Τριμπαλης για τη διαδικασία στην ε</div><div>  <br />• Για το αδίκημα του ΠΚ 370 ΣΤ (απαγόρευση διακίνησης λογισμικών). Οπως προκύπτει από την κατάθεση το Π. Κούτσιου στο ακροατήριο συνεχιζόταν η λειτουργία της Ιντελλέξα στη χώρα το 2023-2024. Πρέπει να ερευνηθεί εάν η λειτουργία της εμπίπτει στην αντικειμενική υπόσταση του συγκεκριμένου άρθρου.</div><div>  <br />Ο ΣΥΡΙΖΑ σημειώνει ότι “τώρα λοιπόν, που με τη βούλα της Δικαιοσύνης άρχισαν να αποδίδονται ποινικές ευθύνες γι' αυτή την υπόθεση – πληγή στο σώμα της Δημοκρατίας, η κυβέρνηση δεν μπορεί πλέον να υπεκφεύγει και οφείλει να απαντήσει για τις σχέσεις στελεχών της και του ίδιου του κ. Μητσοτάκη με τους καταδικασθέντες.<br /> <br />Η κυβέρνηση οφείλει απαντήσεις για τις παρακολουθήσεις υπουργών, πολιτικών αντιπάλων, δημοσιογράφων, ακόμη και ανώτατων στρατιωτικών. Και όσοι δεν κινήθηκαν νομικά απέναντι σ’ αυτή την άθλια πρακτική οφείλουν απαντήσεις. Το έλλειμμα αξιοπρέπειας και αξιοπιστίας αυτών των προσώπων είναι κραυγαλέο”.<br /> <br />Οφείλει η κυβέρνηση και ο κ. Μητσοτάκης απαντήσεις για το πασιφανές κοινό κέντρο παρακολουθήσεων ΕΥΠ-Predator. Υπενθυμίζουμε τη φράση κλειδί του εισαγγελέα της δίκης, πως η συσχέτιση των στόχων της ΕΥΠ με αυτούς του Predator, είναι «σύμπτωση που έχει σημασία».<br /> <br />Οφείλει απαντήσεις για την ενορχηστρωμένη από το Μαξίμου απόπειρα συγκάλυψης.<br /> <br />Η κυβέρνηση και ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν μπορούν πλέον να κρύβονται.<br /> <br />Το σημαντικό είναι ότι η υπόθεση ανοίγει ξανά. Ξεκινά ξανά η διερεύνηση ποινικών ευθυνών και αναβάθμιση του κατηγορητηρίου. Μια πρώτη δικαίωση για όσους επέμειναν στη διερεύνηση και στη διαλεύκανση αυτής της σκοτεινής υπόθεσης".</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Υποκλοπές -καταδίκες: η μεγάλη ήττα του παρακράτους..

Η πρώτη, αλλά εκκωφαντική ήττα του παρακράτους που εκθέτει και τον Άρειο Πάγο, καταγράφηκε την Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου με την απόφαση του Δικα...

Διαβάστε την συνέχεια

Σοβαρές οι επιπτώσεις του αμερικανικού κάθετου διαδρόμου στις Ρωσοτουρκικές σχέσεις.

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CE%B2%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B4%CF%83%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BA%CE%B1%CF%84%CF%82.jpg?ssl=1"><img height="142" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CE%B2%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B4%CF%83%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BA%CE%B1%CF%84%CF%82.jpg?resize=640%2C455&ssl=1" width="756" /></a><br /><br />Η Ρωσία δεν θα χάσει μόνο δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια από ετήσια έσοδα εάν τα σχέδια των ΗΠΑ επιτύχουν, αλλά οι εντάσεις με την Τουρκία ενδέχεται να καταστούν μη διαχειρίσιμες εάν σπάσει η περίπλοκη ενεργειακή αλληλεξάρτηση που τις έδενε μέχρι τώρα, κάτι που θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει τον Νότιο Καύκασο και την Κεντρική Ασία.<br /><br />Ο Ζελένσκι ανακοίνωσε τον περασμένο μήνα ότι η Ουκρανία θα εισάγει αμερικανικό LNG από την Ελλάδα μέσω του αγωγού « <a href="https://tsoua.com/en/news/cooperation-for-the-vertical-corridor-is-strengthened-with-the-signing-of-a-memorandum-of-understanding-for-the-participation-of-slovakia-moldova-and-ukraine/">Κάθετου Διαδρόμου Φυσικού Αερίου </a>».<br /><br /> Το έργο αυτό συμπληρώνει τα κοινά σχέδια LNG της Πολωνίας με τις ΗΠΑ και, σε μικρότερο βαθμό, με αυτά της Κροατίας, για να θέσουν τις βάσεις για την πλήρη αντικατάσταση του ρωσικού φυσικού αερίου από το αμερικανικό LNG κάποια μέρα στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη (ΚΑΕ).<br /><br />Αν και είναι πολύ πιο ακριβό, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής στην ήπειρο συμφωνούν με αυτό με πρόσχημα την ενεργειακή ασφάλεια, αλλά η πίεση των ΗΠΑ εναντίον τους πιθανότατα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην απόφασή τους.<br /><br />Τέλος στον τουρκικό κόμβο αερίου;<br /><br />Το τελευταίο ενεργειακό παιχνίδι ισχύος των ΗΠΑ θα μπορούσε επίσης να θέσει τέλος στα σχέδια της Ρωσίας για τον τουρκικό κόμβο φυσικού αερίου.<br /><br /> Αυτά ανακοινώθηκαν στα τέλη του 2022 μετά από συνομιλίες μεταξύ Πούτιν και Ερντογάν, αλλά το Bloomberg ανέφερε τον περασμένο Ιούνιο ότι είχαν αναβληθεί λόγω τεχνικών δυσκολιών στην προμήθεια ΚΑΕ από την Τουρκία, καθώς και διαφωνιών μεταξύ αυτής και της Ρωσίας. Κανένα από τα δύο μέρη δεν επιβεβαίωσε την αναφορά του, αλλά τώρα που οι ΗΠΑ κατέλαβαν μεγαλύτερο μέρος της αγοράς ΚΑΕ μέσω του αγωγού «Κάθετου Διαδρόμου Φυσικού Αερίου», οι πιθανότητες κατασκευής αυτού του κόμβου έχουν μειωθεί.<br /><br />Ο Άλεξ Χριστοφόρου των Duran έγραψε μια διορατική ανάρτηση στο X σχετικά με αυτό, η οποία σημείωσε σημαντικά ότι «η Ανατολική Μεσόγειος (Ισραήλ και Κύπρος) παρακολουθεί στενά την έναρξη αυτού του κάθετου διαδρόμου, καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πώληση μελλοντικού φυσικού αερίου EastMed στην Ευρώπη».<br /><br />Ο « EastMed » αναφέρεται στον προτεινόμενο υποθαλάσσιο αγωγό με το ίδιο όνομα για την εξαγωγή των τεράστιων υπεράκτιων αποθεμάτων φυσικού αερίου του Ισραήλ στην ΕΕ.<br /><br /> Η ολοκλήρωσή του πιθανότατα θα εξαλείψει οριστικά την ανάγκη για ρωσικό φυσικό αέριο στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, όταν συνδυαστεί με αμερικανικό LNG.<br /><br />Για να γίνουν τα πράγματα ακόμη πιο ανησυχητικά για τη Ρωσία, το Reuters ανέφερε τον περασμένο μήνα ότι « η μετατόπιση της Τουρκίας στο φυσικό αέριο απειλεί την τελευταία μεγάλη ευρωπαϊκή αγορά της Ρωσίας και του Ιράν », το οποίο επέστησε την προσοχή στο πώς η αυξημένη εγχώρια παραγωγή και οι εισαγωγές LNG θα μπορούσαν να μειώσουν σημαντικά τις μελλοντικές ανάγκες της Τουρκίας για ρωσικό φυσικό αέριο μέσω του TurkStream.<br /><br />Οι απειλές του Τραμπ για κυρώσεις σε όλους όσους συνεχίζουν να εισάγουν ρωσική ενέργεια χωρίς να απομακρυνθούν αποδεδειγμένα από αυτήν, οι οποίες θα μπορούσαν να λάβουν τη μορφή δασμών έως και 500%, θα μπορούσαν να επιταχύνουν αυτή την τάση.<br /><br />Σε πίεση η νότια περιφέρεια της Ρωσίας<br /><br />Η Ρωσία δεν θα έχανε μόνο δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια σε ετήσια έσοδα εάν όλα τα προαναφερθέντα αμερικανικά σχέδια επιτύχουν, αλλά οι εντάσεις με την Τουρκία ενδέχεται να καταστούν μη διαχειρίσιμες εάν σπάσει η περίπλοκη ενεργειακή αλληλεξάρτηση που τους έδενε μέχρι τώρα.<br /><br />Αναμένεται ήδη ότι η Τουρκία θα ασκήσει δυτική επιρροή στην Κεντρική Ασία μέσω του νέου διαδρόμου TRIPP , θέτοντας έτσι προκλήσεις σε ολόκληρη τη νότια περιφέρεια της Ρωσίας , γεγονός που θα περιπλέξει περαιτέρω τους τουρκο-ρωσικούς δεσμούς.<br /><br />Εάν η σύνθετη ενεργειακή τους αλληλεξάρτηση αποδυναμωθεί μέχρι τότε, όπως για παράδειγμα εάν τα σχέδιά τους για τον κόμβο φυσικού αερίου παραμείνουν ουσιαστικά παγωμένα ή ακυρωθούν επίσημα και η Τουρκία αρχίσει να εισάγει λιγότερο ρωσικό φυσικό αέριο από τον TurkStream, τότε η Τουρκία μπορεί να ενθαρρυνθεί να αμφισβητήσει πιο επιθετικά τη Ρωσία σε αυτό το μέτωπο.<br /><br />Άλλωστε, το σενάριο της Ρωσίας να διακόψει τις εξαγωγές φυσικού αερίου προκειμένου να εξαναγκάσει την Τουρκία σε παραχωρήσεις κατά τη διάρκεια μιας κρίσης θα ήταν λιγότερο αποτελεσματικό, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε πιο σκληροπυρηνικές τουρκικές θέσεις που αυξάνουν τον κίνδυνο πολέμου.<br /><br />Συμφωνία Ρωσίας με τις ΗΠΑ για την ενέργεια<br /><br />Η Ρωσία θα πρέπει επομένως να επιδιώξει να αναβιώσει τα σχέδιά της για κόμβο φυσικού αερίου και να καταλήξει σε συμφωνία με τις ΗΠΑ, ίσως ως μέρος της μεγάλης συμφωνίας που προσπαθούν να διαπραγματευτούν αυτή τη στιγμή, για να εξασφαλίσουν το μερίδιο αγοράς φυσικού αερίου της Ρωσίας στην Τουρκία και ενδεχομένως να αποκαταστήσουν μέρος αυτού στην ΚΑΕ.<br /><br /> Αυτό σχεδόν σίγουρα θα απαιτούσε από τη Ρωσία να κάνει συμβιβασμούς σε ορισμένους από τους μαξιμαλιστικούς της στόχους στην Ουκρανία, και ο λόγος των ΗΠΑ δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένος, καθώς οι μελλοντικοί πρόεδροι θα μπορούσαν να απορρίψουν οποιαδήποτε συμφωνία, αλλά η Ρωσία θα πρέπει να εξετάσει και αυτή την πιθανότητα αντί να την αποκλείσει.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σοβαρές οι επιπτώσεις του αμερικανικού κάθετου διαδρόμου στις Ρωσοτουρκικές σχέσεις.

Η Ρωσία δεν θα χάσει μόνο δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια από ετήσια έσοδα εάν τα σχέδια των ΗΠΑ επιτύχουν, αλλά οι εντάσεις με την Τουρκία ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο Τραμπ ρισκάρει ένα νέο Ιράκ αν προχωρήσει σε στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν 26 Φεβρουαρίου 2026.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/f-15.jpg"><img height="112" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/f-15-696x390.jpg" width="749" /></a><br /><br />Για άλλη μια φορά, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ απειλεί να βομβαρδίσει το Ιράν. Αυτή τη φορά, όμως, φαίνεται πιθανό να συμβεί πραγματικά. Με τις συνομιλίες για το πυρηνικό πρόγραμμα να παραπαίουν και την αποστολή δύο αεροπλανοφόρων στην περιοχή, μια επίθεση εναντίον του Ιράν φαίνεται πλέον να είναι θέμα χρόνου και όχι πιθανότητας.<br /><br />Ο στόχος της κυβέρνησης φαίνεται να είναι η διακοπή του εμπλουτισμού ουρανίου από το Ιράν και, σε περίπτωση αποτυχίας, η αλλαγή του καθεστώτος. Αν και ο υποψήφιος Τραμπ καταδίκασε την αλλαγή καθεστώτος κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, ο Πρόεδρος Τραμπ φαίνεται να την υποστηρίζει.<br /><br />Ουσιαστικά, φαίνεται ότι ο Τραμπ ελπίζει να επιδείξει τη στρατιωτική δύναμη της Αμερικής για να εκφοβίσει το Ιράν και να το αναγκάσει να δεχτεί πυρηνικές παραχωρήσεις. Αν αυτό δεν λειτουργήσει, οι ΗΠΑ πιθανότατα θα επιδιώξουν να ανατρέψουν το ιρανικό καθεστώς χωρίς να εμπλακούν σε έναν άλλο πόλεμο στο έδαφος της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Αυταπάτη<br /><br />Αυτή η λογική είναι, στην καλύτερη περίπτωση, αισιόδοξη και, στη χειρότερη, αυταπάτη. Η απειλή να εξαναγκαστεί το Ιράν να συμφωνήσει με τις πυρηνικές απαιτήσεις των ΗΠΑ είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα αποτύχει. Αντίθετα, η από αέρος επίθεση στο Ιράν είναι απίθανο να ανατρέψει την τρέχουσα κυβέρνηση, η οποία έχει αγνοήσει προηγούμενες βομβιστικές επιθέσεις και έχει σχέδια έκτακτης ανάγκης για μελλοντικές.<br /><br />Ακόμα και αν με κάποιο θαύμα η Ισλαμική Δημοκρατία πέσει, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι ό,τι την διαδεχθεί θα είναι σταθερό ή πιο φιλικό προς τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Η χρήση στρατιωτικής δύναμης για να αλλάξει η συμπεριφορά μιας χώρας σπάνια αποδίδει. Η νομιμότητα είναι ζωτικής σημασίας για όλες τις κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένων και των μη δημοκρατικών.<br /><br />Οι ηγέτες δεν θέλουν ποτέ να θεωρούνται αδύναμοι ή να υποχωρούν στον εχθρό, καθώς όλα αυτά μπορούν να υπονομεύσουν τη νομιμότητά τους. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τους σημερινούς ηγέτες του Ιράν, οι οποίοι πρόσφατα αντιμετώπισαν διαμαρτυρίες και συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν μαζική δυσαρέσκεια μεταξύ του πληθυσμού. Σε μια τόσο επισφαλή στιγμή, το τελευταίο πράγμα που επιθυμούν οι ηγέτες του Ιράν είναι να φαίνονται αδύναμοι έναντι ενός από τους μεγαλύτερους εχθρούς τους.<br /><br />Κακή στατιστική<br /><br />Με άλλα λόγια, ο εκβιασμός της ιρανικής κυβέρνησης να εγκαταλείψει τα πυρηνικά της όπλα ενθαρρύνει περαιτέρω την Τεχεράνη να επιμείνει στη θέση της. Σύμφωνα με τους πολιτικούς επιστήμονες Kelly Greenhill και Peter Krause, η χρήση βίας για να αναγκαστεί μια χώρα να σταματήσει μια συγκεκριμένη ενέργεια έχει επιτύχει μόνο σε περίπου 35% των ιστορικών περιπτώσεων.<br /><br />Αυτή η στατιστική από μόνη της θα πρέπει να αποτρέψει την κυβέρνηση από το να επιχειρήσει να χρησιμοποιήσει βία για να εξαναγκάσει το Ιράν σε μια πυρηνική συμφωνία. Με τα περιορισμένα συμφέροντα των ΗΠΑ να διακυβεύονται, η κυβέρνηση Τραμπ θα πρέπει να αποφύγει τον κίνδυνο να αποτύχει να εξαναγκάσει το Ιράν σε μια πυρηνική συμφωνία.<br /><br />Δεδομένου ότι είναι απίθανο οι Ηνωμένες Πολιτείες να αναγκάσουν το Ιράν να παραδώσει το πυρηνικό του απόθεμα, η κυβέρνηση Τραμπ φαίνεται πιθανό να βομβαρδίσει την ιρανική κυβέρνηση για να την ανατρέψει — ή, σύμφωνα με αυτή τη λογική, τουλάχιστον να την πιέσει να δεχτεί ευνοϊκούς όρους στις διαπραγματεύσεις. Ούτε αυτό θα λειτουργήσει. Ο στρατηγικός βομβαρδισμός χωρών για να επιβληθεί μια πολιτική λύση σχεδόν ποτέ δεν αποδίδει: αντίθετα, ενισχύει την αποφασιστικότητα του εχθρού να αντισταθεί.<br /><br />Παραδείγματα αυτού είναι το blitz κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Επιχείρηση Linebacker κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Βιετνάμ, και ακόμη και η ρωσική εκστρατεία βομβαρδισμών κατά τη διάρκεια του συνεχιζόμενου πολέμου στην Ουκρανία, όπου οι ρωσικές επιθέσεις με πυραύλους και drones στο Κίεβο δεν κατάφεραν να εξαναγκάσουν τους Ουκρανούς ηγέτες να συμφωνήσουν σε μια δυσμενή πολιτική λύση.<div><br />Στρατός στο έδαφος<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι η αεροπορική δύναμη δεν έχει καμία χρησιμότητα στον πόλεμο. Είναι χρήσιμη για την καταστροφή των στρατιωτικών δυνατοτήτων του εχθρού και βοηθά στην προστασία των χερσαίων δυνάμεων από τις αεροπορικές επιθέσεις του εχθρού. Ως μέσο εξαναγκασμού, όμως, είναι άχρηστη. Αυτή η λανθασμένη σκέψη χρονολογείται αμέσως μετά τον Πόλεμο του Κόλπου, όπου οι αναλυτές άμυνας της εποχής πίστευαν ότι η νέα τεχνολογία της Αμερικής άλλαξε τη φύση του πολέμου και ότι ο πόλεμος μπορούσε να κερδηθεί με χαμηλό κόστος.<br /><br />Ωστόσο, οι βομβαρδισμοί των ιρακινών στρατιωτών στο Κουβέιτ το 1991 και στη συνέχεια στο Ιράκ το 2003 δεν κέρδισαν αυτούς τους πολέμους για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το έκαναν οι στρατιώτες στο έδαφος. Δεδομένου ότι η αεροπορική δύναμη από μόνη της δεν είναι ικανή να ανατρέψει το ιρανικό καθεστώς, πρέπει να χρησιμοποιηθούν χερσαίες δυνάμεις. Αυτό σημαίνει ότι ο βομβαρδισμός του Ιράν πιθανότατα θα οδηγήσει σε χερσαία εισβολή στη χώρα.<br /><br />Αν δεν υπάρχουν αμερικανικές δυνάμεις στο έδαφος, δεν υπάρχει τρόπος να επαληθευτεί ότι οι ιρανικές κυβερνητικές δυνάμεις έχουν ηττηθεί και ότι οι αντάρτες ή χειρότεροι παράγοντες δεν θα καταλάβουν το κενό.Δεδομένης αυτής της πιθανής κλιμάκωσης με την αποστολή αμερικανικών στρατευμάτων στο έδαφος, η κυβέρνηση θα πρέπει να αποφύγει εξαρχής τον βομβαρδισμό του Ιράν.</div><div><br />Το «λάθος» του Ιράκ<br /><br />Η ιστορία έχει δείξει επανειλημμένα ότι οι πολιτικοί που πιστεύουν ότι μπορούν να ελέγξουν τα παγκόσμια γεγονότα και την κλιμάκωση των στρατιωτικών εντάσεων, τελικά ελέγχονται από τις ίδιες αυτές δυνάμεις. Για παράδειγμα, η κυβέρνηση του Τζορτζ Μπους, την οποία ο πρόεδρος Τραμπ επικρίνει συνεχώς για τους ατελείωτους πολέμους της, αρχικά αντιτάχθηκε στην οικοδόμηση του έθνους και επεδίωξε να χρησιμοποιήσει ελάχιστη δύναμη για να ανατρέψει το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν.<br /><br />Αντ’ αυτού, η κυβέρνηση Μπους κατέληξε να οικοδομήσει το έθνος στο Ιράκ και να βυθιστεί σε ένα τέλμα. Η κυβέρνηση Τραμπ θα μπορούσε εύκολα να βρεθεί σε παρόμοια κατάσταση με το Ιράν.Ο Αλεξάντερ Χάμιλτον, ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της εκτελεστικής εξουσίας, υποστήριξε ότι ο πρόεδρος έχει το καθήκον να «διατηρήσει την ειρήνη έως ότου κηρυχθεί πόλεμος», ενώ μόνο το Κογκρέσο έχει την εξουσία να κηρύξει πόλεμο.<br /><br />Αυτή η λογική θα πρέπει να ισχύει και για τον σημερινό αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ. Ο Τραμπ έχει το καθήκον να διατηρήσει την ειρήνη. Η βομβιστική επίθεση κατά του Ιράν θα διαταράξει αυτή την ειρήνη. Η ευθύνη βαρύνει αποκλειστικά και μόνο τον ίδιο. Όποιες και αν είναι οι συνέπειες αυτού του ενδεχομένως αντισυνταγματικού και ανόητου βομβαρδισμού του Ιράν, ο Τραμπ θα είναι ο μόνος υπεύθυνος. Η κυβέρνηση πρέπει να σκεφτεί καλά και προσεκτικά την επόμενη κίνησή της.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί ο Τραμπ ρισκάρει ένα νέο Ιράκ αν προχωρήσει σε στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν 26 Φεβρουαρίου 2026.

Για άλλη μια φορά, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ απειλεί να βομβαρδίσει το Ιράν. Αυτή τη φορά, όμως, φαίνεται πιθανό να συμβεί πραγματικ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Τελευταία ευκαιρία πριν τους πυραύλους»: Το θρίλερ της Γενεύης και η απειλή των ΗΠΑ για στρατιωτική ισοπέδωση του Ιράν.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/usa-iran-war.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/usa-iran-war-696x464.jpg" width="736" /></a><br /><br />Σε ένα κλίμα που θυμίζει παραμονές πολεμικής σύρραξης, οι Αμερικανοί απεσταλμένοι Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ προσέρχονται σήμερα στον κρίσιμο γύρο συνομιλιών για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Με τη σκιά των αμερικανικών αεροπλανοφόρων να πέφτει βαριά πάνω από την Τεχεράνη, η Ουάσινγκτον καταθέτει ένα πακέτο απαιτήσεων που πολλοί αναλυτές θεωρούν «εξωπραγματικό», μετατρέποντας τη διπλωματία σε ένα τελεσίγραφο επιβίωσης για το ιρανικό καθεστώς.<div><br />Σύμφωνα με αξιωματούχους, οι διαπραγματευτές των ΗΠΑ έχουν σαφή εντολή να απαιτήσουν την πλήρη και οριστική διάλυση των τριών κύριων πυρηνικών εγκαταστάσεων της χώρας σε Φορντό, Νατάνζ και Ισφαχάν. Παράλληλα, η Τεχεράνη καλείται να παραδώσει στις ΗΠΑ το σύνολο του εμπλουτισμένου ουρανίου. Πρόκειται για όρους που, στην πράξη, ζητούν την πλήρη απογύμνωση του Ιράν από κάθε πυρηνική δυνατότητα, κάτι που θεωρείται σχεδόν αδύνατο να γίνει αποδεκτό από την ηγεσία της χώρας.</div><div><br />Η κυβέρνηση Τραμπ, δεχόμενη ασφυκτικές πιέσεις από τους «σκληροπυρηνικούς» του Κογκρέσου, ξεκαθαρίζει πως η νέα συμφωνία δεν θα έχει ημερομηνία λήξης. Σε αντίθεση με το παρελθόν, οι περιορισμοί θα είναι «παντοτινοί», αποκλείοντας κάθε δυνατότητα του Ιράν να επανέλθει στο μέλλον σε τροχιά εμπλουτισμού.<br /><br />Στη σκιά των αεροπλανοφόρων<br /><br />Η στρατηγική των ΗΠΑ δεν περιορίζεται στις αίθουσες των συσκέψεων. Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη συγκεντρώσει μια τρομακτική στρατιωτική ισχύ κοντά στο Ιράν, η οποία περιλαμβάνει:<br />Δύο αεροπλανοφόρα σε πλήρη ετοιμότητα.<br />Σμήνη προηγμένων μαχητικών αεροσκαφών και αντιτορπιλικών.<br />Συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας τελευταίας τεχνολογίας.<br /><br />«Αυτή μπορεί να είναι η τελευταία ευκαιρία για συμφωνία», προειδοποιεί ο Saeid Golkar, ειδικός σε θέματα του ιρανικού στρατού. «Αν η διπλωματία αποτύχει, οι ΗΠΑ θα λύσουν με στρατιωτικά μέσα ό,τι δεν λύνεται στο τραπέζι».<br /><br />Ένα χάσμα που δύσκολα γεφυρώνεται<br /><br />Παρά την προσπάθεια της Τεχεράνης να κατευνάσει την Ουάσινγκτον, προτείνοντας μείωση του εμπλουτισμού στο 1,5% ή έλεγχο από διεθνείς κοινοπραξίες, η αμερικανική πλευρά παραμένει ανένδοτη στον «μηδενικό εμπλουτισμό». Το κλίμα δυναμιτίζεται περαιτέρω από τις δηλώσεις του γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκράχαμ, ο οποίος απέρριψε κάθε ενδεχόμενο παραχώρησης, ενώ ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο κατέστησε σαφές ότι η άρνηση του Ιράν να συζητήσει για το βαλλιστικό του πρόγραμμα αποτελεί «κόκκινη γραμμή».</div><div><br />Με την ιρανική οικονομία να βρίσκεται σε κατάρρευση και το καθεστώς να κλονίζεται από εσωτερικές διαμαρτυρίες, η πίεση είναι ασφυκτική. Ωστόσο, η απαίτηση για αυτοχειρία του πυρηνικού του προγράμματος φέρνει την περιοχή πιο κοντά από ποτέ στην «ώρα μηδέν». Αν η Γενεύη αποτύχει, ο λόγος θα περάσει αναπόφευκτα στα όπλα.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Τελευταία ευκαιρία πριν τους πυραύλους»: Το θρίλερ της Γενεύης και η απειλή των ΗΠΑ για στρατιωτική ισοπέδωση του Ιράν.

Σε ένα κλίμα που θυμίζει παραμονές πολεμικής σύρραξης, οι Αμερικανοί απεσταλμένοι Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ προσέρχονται σήμερα στον...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «λιμάνι-φάντασμα» του Μπαχρέιν: Ο 5ος Στόλος εγκαταλείπει τη βάση του σε ελιγμό «προληπτικής διάταξης».

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/02/BAHREIN-630x400.jpg" width="757" /><br /><br />Δορυφορικές εικόνες επιβεβαιώνουν ότι η κεντρική βάση του Ναυτικού των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή είναι άδεια, γεγονός που σηματοδοτεί ότι το στρατιωτικό πλήγμα «Σχέδιο Β» κατά του Ιράν ενδέχεται να είναι προ των πυλών.<br /><br />Σε μια ανατριχιαστική επανάληψη των ελιγμών που προηγήθηκαν του πολέμου τον Ιούνιο του 2025, ο 5ος Στόλος του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ «εξαφανίστηκε» από το λιμάνι της έδρας του.<br /><br />Δορυφορικές φωτογραφίες που ελήφθησαν την Τρίτη 24/02 από την Planet Labs PBC και αναλύθηκαν από το Associated Press (AP) αποκαλύπτουν ότι τα αμερικανικά σκάφη που ελλιμενίζονται συνήθως στο Μπαχρέιν -το προκεχωρημένο κέντρο επιχειρήσεων της ναυτικής ισχύος των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή- βρίσκονται όλα στην ανοιχτή θάλασσα.<br /><br />Οι προβλήτες, οι οποίες συνήθως φιλοξενούν το μεγαλύτερο μέρος της μαχητικής ισχύος του στόλου στον Περσικό Κόλπο, εμφανίζονται εντελώς έρημες.<br /><br />Όταν ζητήθηκε σχόλιο, ο 5ος Στόλος παρέπεμψε όλες τις ερωτήσεις στην Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM), η οποία αρνήθηκε να παράσχει λεπτομέρειες σχετικά με την τρέχουσα τοποθεσία ή τους στόχους του στόλου.<br /><br />Στρατιωτικοί αναλυτές αναγνωρίζουν αυτή τη «διασπορά» ως ένα κλασικό πρωτόκολλο προστασίας, σχεδιασμένο για να στερήσει από τον εχθρό έναν στόχο-«εύκολη λεία».<br /><br />Μετακινούμενα στα ανοιχτά ύδατα της Αραβικής Θάλασσας και του Ινδικού Ωκεανού, τα πλοία γίνονται σημαντικά πιο δύσκολο να πληγούν από τους βαλλιστικούς πυραύλους και τα σμήνη drones που το Ιράν έχει χαρακτηρίσει ως την πρωταρχική του απάντηση στην αμερικανική πίεση.<br /><br />Πρόκειται για την ίδια ακριβώς αμυντική κίνηση που εκτέλεσε ο στόλος μόλις λίγες ώρες πριν από την καταστροφική επίθεση του Ιράν στο Κατάρ τον Ιούνιο του περασμένου έτους.<br /><br />Η χρονική στιγμή της αναχώρησης του στόλου δεν είναι τυχαία. Το «Λιμάνι-Φάντασμα» στο Μπαχρέιν προκύπτει καθώς:<br /><br />Η προθεσμία της Γενεύης: Την Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου, διεξάγεται η κρίσιμη σύνοδος κορυφής για τα πυρηνικά στη Γενεύη.<br /><br />Ο Πρόεδρος Τραμπ έχει προειδοποιήσει επανειλημμένα για «καθολική στρατιωτική δράση» εάν το Ιράν δεν επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με μια συγκεκριμένη πρόταση.<br /><br />Ιρανικές απειλές: Η Τεχεράνη έχει χαρακτηρίσει επίσημα όλες τις αμερικανικές βάσεις στην περιοχή ως «νόμιμους στόχους», αναφέροντας ειδικά την παρουσία του 5ου Στόλου στο Μπαχρέιν ως πρόκληση.<br /><br />Η μαζική συγκέντρωση δυνάμεων: Οι ΗΠΑ έχουν ήδη μετακινήσει τις ομάδες κρούσης των αεροπλανοφόρων «USS Abraham Lincoln» και «USS Gerald R. Ford» σε απόσταση βολής, δημιουργώντας τη μεγαλύτερη ναυτική συγκέντρωση στην περιοχή εδώ και δεκαετίες.<br /><br />Καθώς ο 5ος Στόλος λαμβάνει σχηματισμούς επίθεσης ή άμυνας στα βαθιά ύδατα, το διπλωματικό παράθυρο στη Γενεύη έχει σχεδόν κλείσει.<br /><br />Με τις προβλήτες στο Μπαχρέιν άδειες, το μήνυμα από την Ουάσιγκτον είναι σαφές: οι ΗΠΑ δεν περιμένουν πλέον ένα πλήγμα· είναι τοποθετημένες έτσι ώστε να επιβιώσουν από αυτό και να δώσουν μια αποφασιστική απάντηση.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το «λιμάνι-φάντασμα» του Μπαχρέιν: Ο 5ος Στόλος εγκαταλείπει τη βάση του σε ελιγμό «προληπτικής διάταξης».

Δορυφορικές εικόνες επιβεβαιώνουν ότι η κεντρική βάση του Ναυτικού των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή είναι άδεια, γεγονός που σηματοδοτεί ότι το στρα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: Ο Χαμενεΐ κρύβεται σε «ελίτ» υπόγειο καταφύγιο με τους γιους του.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/02/MOULADES-630x400.jpg" width="747" /><br /><br />Αποκλειστικές πληροφορίες αποκαλύπτουν ότι ο Αλί Χαμενεΐ έχει διαφύγει σε ένα απόρρητο υπόγειο συγκρότημα στην Τεχεράνη. Με τους γιους του, Μασούντ και Μοτζτάμπα, να κρατούν τα ηνία του καθεστώτος και τους αξιωματούχους να προσέρχονται σε μυστικές συναντήσεις με δεμένα μάτια, το Ιράν εισέρχεται σε «κατάσταση καταφυγίου» (bunker mode) υπό την απειλή πιθανού αμερικανικού πλήγματος.<br /><br />Σύμφωνα με πρόσφατες ερευνητικές εκθέσεις του δικτύου Iran International, η Ισλαμική Δημοκρατία έχει υιοθετήσει μια «νοοτροπία οχυρού» λόγω της αξιόπιστης απειλής αεροπορικών επιθέσεων από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.<br /><br />Αναφέρεται ότι ο Αλί Χαμενεΐ έχει μεταφερθεί σε ένα εξαιρετικά οχυρωμένο υπόγειο συγκρότημα κάτω από την Τεχεράνη.<br /><br />Η εγκατάσταση αυτή αποτελεί μέρος ενός θωρακισμένου δικτύου διασυνδεδεμένων σηράγγων, σχεδιασμένων να αντέχουν σε πυρομαχικά βαθιάς διείσδυσης.<br /><br />Προκειμένου να αποτραπεί η διαρροή της ακριβούς τοποθεσίας ή η στοχοποίηση μέσω υποκλοπής σημάτων, υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι που καλούνται να συναντήσουν τον Χαμενεΐ μεταφέρονται, κατά πληροφορίες, με οχήματα που διαθέτουν φιμέ κρύσταλλα πλήρους συσκότισης, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις τούς δένονται τα μάτια για το τελευταίο σκέλος της διαδρομής εντός των σηράγγων.<br /><br />Πρόσφατες εμπορικές δορυφορικές εικόνες (από τις αρχές Φεβρουαρίου 2026) έδειξαν ότι πολλαπλές είσοδοι σε γνωστές υπόγειες εγκαταστάσεις, σε τοποθεσίες όπως το Ισφαχάν και η Τεχεράνη, έχουν καλυφθεί ή θαφτεί, ώστε να δυσχεραίνεται η πρόσβαση των επίγειων δυνάμεων ή η στοχοποίηση από αεροπορικές βόμβες «καταστροφής οχυρών» (bunker-busters).<br />Η «μυστική» ενημέρωση του Αλί Λαριτζανί<br /><br />Ο Αλί Λαριτζανί, ανώτατος σύμβουλος του Ανώτατου Ηγέτη, ταξίδεψε στο Μουσκάτ του Ομάν στις 10 Φεβρουαρίου 2026.<br /><br />Η επίσκεψη αυτή θεωρήθηκε ευρέως ως μια διπλωματική συνέχεια «υψηλού επιπέδου» των έμμεσων πυρηνικών συνομιλιών μεταξύ της Τεχεράνης και της κυβέρνησης Τραμπ.<br /><br />Οι αναφορές υποδηλώνουν ότι ο Λαριτζανί ήταν μεταξύ των ελάχιστων αξιωματούχων που έλαβαν έγκριση να συναντηθούν με τον Χαμενεΐ στο καταφύγιο πριν από την αναχώρησή του.<br /><br />Ο ρόλος του έχει αναβαθμιστεί σε Γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, γεγονός που σηματοδοτεί ότι ο Χαμενεΐ παρακάμπτει τους παραδοσιακούς διαύλους του Υπουργείου Εξωτερικών για να συναλλαχθεί απευθείας με την Ουάσιγκτον μέσω έμπιστων βετεράνων της διπλωματίας.<br /><br />Η έκθεση υπογραμμίζει επίσης μια «σκιώδη μετάβαση», καθώς οι γιοι του Χαμενεΐ έχουν αναλάβει τον κρατικό μηχανισμό:<br /><br />Μασούντ Χαμενεΐ: Φέρεται να έχει αναλάβει την καθημερινή διαχείριση του γραφείου του Ανώτατου Ηγέτη. Λειτουργεί ως ο βασικός δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ του καταφυγίου και της εκτελεστικής εξουσίας (το γραφείο του Προέδρου Πεζεσκιάν).<br /><br />Μοτζτάμπα Χαμενεΐ: Παραμένει ο «πολιτικός εγκέφαλος» και θεωρείται ο επικρατέστερος διάδοχος. Διατηρεί απευθείας επαφή με την ηγεσία των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) και επιβλέπει τα στρατηγικά και οικονομικά δίκτυα του καθεστώτος.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν: Ο Χαμενεΐ κρύβεται σε «ελίτ» υπόγειο καταφύγιο με τους γιους του.

Αποκλειστικές πληροφορίες αποκαλύπτουν ότι ο Αλί Χαμενεΐ έχει διαφύγει σε ένα απόρρητο υπόγειο συγκρότημα στην Τεχεράνη. Με τους γιους του, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Bloomberg: Γιατί η Τουρκία εξετάζει σενάρια εισόδου σε έδαφος του Ιράν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1334708/tukrsholkds.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="711" data-original-width="1096" height="130" src="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1334708/tukrsholkds.jpg" width="719" /></a></div><div><br /></div>Σε κατάσταση αυξημένης επιφυλακής βρίσκεται η Τουρκία, καθώς, σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg, ενώ το ΝΑΤΟ εντείνει τις αποστολές επιτήρησης. ενώ η Άγκυρα προετοιμάζεται για ενδεχόμενο αμερικανικό πλήγμα που θα μπορούσε να πυροδοτήσει αλυσιδωτές εξελίξεις στην περιοχή.<br /><br />Προετοιμασίες για ενδεχόμενο αμερικανικό χτύπημα<br /><br />Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Bloomberg (24/02/26), η Τουρκία εξετάζει σενάρια έκτακτης ανάγκης σε περίπτωση στρατιωτικής κλιμάκωσης μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης. Πηγές με γνώση των διαβουλεύσεων αναφέρουν ότι η Άγκυρα έχει επεξεργαστεί σχέδια για τη διαχείριση πιθανών προσφυγικών ροών από το Ιράν. Μεταξύ των επιλογών που συζητούνται περιλαμβάνονται:<br /><br />-Η δημιουργία προσωρινών καταυλισμών κοντά στα σύνορα.<div><br />-Η λήψη μέτρων για αποτροπή μαζικής εισόδου εκτοπισμένων.<br />Ακόμη και περιορισμένη είσοδος σε ιρανικό έδαφος, εφόσον απαιτηθεί, ώστε να αποτραπεί ανεξέλεγκτη μετακίνηση πληθυσμών προς την Τουρκία. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το ενδεχόμενο μετακίνησης μεγάλου αριθμού Αφγανών και Πακιστανών που διαμένουν σήμερα στο Ιράν, σε περίπτωση που η σύγκρουση δημιουργήσει κενό εξουσίας ή εσωτερική αποσταθεροποίηση.</div><div><br />Αυξημένες πτήσεις AWACS από το Ικόνιο<br /><br />Το ίδιο δημοσίευμα σημειώνει ότι το NATO έχει αυξήσει τις αποστολές αεροσκαφών έγκαιρης προειδοποίησης AWACS που επιχειρούν από την αεροπορική βάση του Ικονίου (Konya), με επίκεντρο πλέον την επιτήρηση του Ιράν – και όχι της Ρωσίας, όπως συνέβαινε κατά προτεραιότητα το προηγούμενο διάστημα. Η ενίσχυση των πτήσεων επιτήρησης αποδίδεται στην αυξημένη πιθανότητα στρατιωτικής κλιμάκωσης, την ώρα που οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν στρατιωτική κινητικότητα στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.<br /><br />Κάλεσμα Άγκυρας για αυτοσυγκράτηση<br /><br />Παρά τις στρατιωτικές προετοιμασίες, Τούρκοι αξιωματούχοι – σύμφωνα με τις ίδιες πηγές – απευθύνουν έκκληση τόσο προς τις ΗΠΑ όσο και προς το Ιράν να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση, προκειμένου να αποφευχθεί μια ευρείας κλίμακας σύγκρουση. Η Τουρκία, που συνορεύει άμεσα με το Ιράν και φιλοξενεί ήδη εκατομμύρια πρόσφυγες από προηγούμενες περιφερειακές κρίσεις, θεωρεί ότι μια πολεμική ανάφλεξη θα μπορούσε να έχει σοβαρές ανθρωπιστικές και γεωπολιτικές επιπτώσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.sigmalive.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Bloomberg: Γιατί η Τουρκία εξετάζει σενάρια εισόδου σε έδαφος του Ιράν

Σε κατάσταση αυξημένης επιφυλακής βρίσκεται η Τουρκία, καθώς, σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg, ενώ το ΝΑΤΟ εντείνει τις αποστολές επιτήρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νίκος Μελέτης: Θέμα χρόνου το νέο ελληνοτουρκικό “τεστ” στο Αιγαίο (vid.)

<div><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="384" src="https://www.youtube.com/embed/NRD_-_yvvBg" width="740" youtube-src-id="NRD_-_yvvBg"></iframe></div><div><br /></div>Ο γνωστός διπλωματικός συντάκτης Νίκος Μελέτης σχολιάζει και αναλύει την εξέλιξη του κλίματος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις στον απόηχο της συνάντησης κορυφής η οποία δεν μετέβαλε τις θέσεις καμίας από τις δύο χώρες, αλλά παρέτεινε ένα ιδιότυπο πάγωμα ελληνικών δραστηριοτήτων το οποίο δεν μπορεί να συνεχιστεί εσαεί καθώς εκκρεμούν έργα τα οποία θα πρέπει να προχωρήσουν, οπότε είναι θέμα χρόνου μέχρι να υπάρξει το επόμενο τεστ εκατέρωθεν προθέσεων και ορίων.<br /><br /><a href="https://www.youtube.com/watch?v=NRD_-_yvvBg">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Νίκος Μελέτης: Θέμα χρόνου το νέο ελληνοτουρκικό “τεστ” στο Αιγαίο (vid.)

Ο γνωστός διπλωματικός συντάκτης Νίκος Μελέτης σχολιάζει και αναλύει την εξέλιξη του κλίματος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις στον απόηχο της σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το συγκεκαλυμμένο μήνυμα που στέλνει το Ιράν για την ελληνική άμυνα.

<img height="101" src="https://www.defence-point.gr/wp-content/uploads/2026/02/RUSSIA-CHINA-IRAN-NAVAL-DRILLS-790x400.webp" width="751" /><br /><br /><b>ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ</b><br />Οι στρατηγικές συνεργασίες και συμμαχίες της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν δεν φαίνονται ικανές να αποτρέψουν ένα στρατιωτικό πλήγμα σε περίπτωση που αυτό αποφασιστεί στην Ουάσινγκτον. Όλα δείχνουν ότι είμαστε κοντά. Παρότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές, το γενικό συμπέρασμα δείχνει ενδιαφέρον και για την Ελλάδα: Η ανάπτυξη πλέγματος κοινών συμφερόντων και συμμαχιών, προφανώς συμβάλλει στην ασφάλεια ενός κράτους, ενισχύοντας την αποτροπή. Η χρησιμότητά τους όμως είναι πεπερασμένη.<br /><br />Απόλυτη προτεραιότητα παραμένει το στρατηγικό επίπεδο για κάθε κράτος. Κι όπως έχει αναφερθεί στο παρελθόν, το ελληνικό στρατηγικό επίπεδο, είναι τακτικό για μια μεγάλη δύναμη που δραστηριοποιείται στη γειτονιά μας… Κάτι παρόμοιο δείχνει να συμβαίνει και στο Ιράν. Παρά τις διαφορές και στις γεωπολιτικές περιφέρειες και στα μεγέθη. Η παρέμβαση Ρώσων και Κινέζων είναι «τόσο όσο». Μέχρι του σημείου να μην διακινδυνευτεί στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ των «μεγάλων», που θα μπορούσε να κλιμακωθεί, ξεφεύγοντας γεωγραφικά, οπότε θα έχουμε μια εντελώς διαφορετική κατάσταση.<br /><br />Βασική προτεραιότητα, λοιπόν, είναι να παραμείνει υπό έλεγχο η ισορροπία στο δικό τους στρατηγικό επίπεδο, όπου συνυπάρχουν με τις ΗΠΑ. Το Ιράν έχει αμυντικό δυναμικό για να αντιμετωπίσει το Ισραήλ όχι τις ΗΠΑ. Η Ελλάδα -υποτίθεται- την Τουρκία. Ο καθένας «στα κυβικά του». Η Τουρκία, στηριζόμενη στα ποσοτικά της χαρακτηριστικά πιστεύει πως ανήκει σε άλλη κατηγορία. Εκτός κι αν μια χώρα διαθέτει πυρηνικά. Σε αυτή την περίπτωση, η εξίσωση περιπλέκεται. Παρότι υπάρχουν διαφορές κατά περίπτωση, ένα παράδειγμα είναι η Βόρεια Κορέα.<br /><br />Μπορεί η προοπτική επίθεσης των ΗΠΑ στο Ιράν να αφορά την περιφερειακή ισορροπία δυνάμεων, ιδίως της Μέσης Ανατολής, όμως τέτοιες πολεμικές περιπέτειες δεν αφήνουν ανεπηρέαστο το επίπεδο του πλανητικού ανταγωνισμού μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων. Παρότι το διεθνές σύστημα κινείται με ταχείς ρυθμούς σε τροχιά μετασχηματισμού σε πολυπολικό, προς το παρόν η στρατιωτική ισχύς των ΗΠΑ δεν είναι αντιμετωπίσιμη. Η ικανότητα προβολής συντριπτικής στρατιωτικής ισχύος.<br /><br />Μέσω αυτής επιδιώκεται η διαμόρφωση ευνοϊκών όρων για την επόμενη ημέρα. Οπότε, εξ ορισμού, το ζήτημα που τίθεται όσον αφορά την εμπλοκή των ισχυρών σε άλλες γεωπολιτικές περιφέρειες προς υπεράσπιση των συμφερόντων τους, έχει δυο διαστάσεις. Η πρώτη είναι εάν μπορούν να εμπλακούν στρατιωτικά με επιτυχία και το δεύτερο εάν θέλουν. Η στρατιωτική εμπλοκή έχει βέβαια πολλά επίπεδα. Η επιθυμία όμως, το αν θέλουν δηλαδή, παρότι σχετίζεται και με την ικανότητα, καθορίζεται πάντα από τον αντίκτυπο που θα έχει η παρέμβαση στα συμφέροντα του παρεμβαίνοντα…<div><br />Γιατί δεν υπερασπίζουν ευθέως το Ιράν;<br /><br />Η παρατήρηση αυτή απαντά στο ερώτημα που δικαίως θέτουν πολλοί: Για ποιον λόγο, μεγάλες δυνάμεις όπως η Κίνα και η Ρωσία που έχουν ουκ ολίγα στρατηγικά συμφέροντα στο Ιράν, δεν επιχειρούν να αποτρέψουν ένα αμερικανικό πλήγμα που θα μπορούσε να οδηγήσει στην κατάρρευση του θεοκρατικού καθεστώτος; Η απάντηση είναι ότι κινήσεις στήριξης γίνονται, με τρόπο όμως που διασφαλίζει ότι Πεκίνο και Μόσχα δεν θα βρεθούν μπλεγμένες με δυνάμεις τους σε μια απευθείας στρατιωτική σύγκρουση με αμερικανικά στρατεύματα.<br /><br /><br />Οι χειρισμοί πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί. Σε τελική ανάλυση, η βασική ευθύνη για την προστασία ενός κράτους ανήκει στο ίδιο και η όποια εξωτερική βοήθεια είναι εξ ορισμού πεπερασμένη. Όπως αναφέρθηκε εξ αρχής, αυτό είναι ένα χρήσιμο μάθημα και για πολλούς στην Αθήνα που έχουν μια… έμφυτη τάση να καλλιεργούν υπερβολικές προσδοκίες με βάση τις «στρατηγικές συμμαχίες», οι οποίες φέρνουν στο τέλος και τις μεγάλες απογοητεύσεις.<br /><br />Μια γρήγορη ανασκόπηση των βασικότερων ζωτικών συμφερόντων της Ρωσίας και της Κίνας στο Ιράν είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική. Για τη Μόσχα, το σιιτικό Ιράν είναι σύμμαχος στη Μέση Ανατολή και σε κομβικά διεθνή ζητήματα στα διεθνή φόρα. Βέβαια, σχέσεις με βάση το κοινό συμφέρον καλλιεργούνται με όλους τους βασικούς δρώντες του σουνιτικού «μπλοκ». Απώλεια του Ιράν θα μπορούσε να δημιουργήσει έναν ακόμα ενεργειακό ανταγωνιστή, σε μια μεταβατική περίοδο όπου κρίνονται οι νέες ισορροπίες..<br /><br />Η Ρωσία εξοπλίζει το Ιράν, αν και πάντα ήταν ιδιαίτερα προσεκτική να μην προσφέρει αφειδώς οπλικά συστήματα «game changers», με στόχο να μη διαταράξει την ισορροπία στις σχέσεις με τις ΗΠΑ. Στον πόλεμο της Ουκρανίας, η Μόσχα στηρίχθηκε στην ιρανική τεχνολογία στον τομέα των μη επανδρωμένων (Shahed), η μαζική παραγωγή των οποίων επέτρεψε στους Ρώσους να προσαρμοστούν στον ουκρανικό αιφνιδιασμό σε αυτό τον τομέα.<br /><br />Εν ολίγοις, απώλεια του καθεστώτος στο Ιράν θα πρόσθετε μια ακόμη χώρα που θα έχει χαθεί, μετά τη Συρία και τη Βενεζουέλα. Ένα αντίπαλο καθεστώς στην Τεχεράνη θα περιέπλεκε την εξίσωση ασφαλείας στο μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας, από την περιοχή της Κασπίας μέχρι την Κεντρική Ασία. Βέβαια, το Ιράν και γνωρίζει και κατανοεί τη θέση Μόσχας και Πεκίνου. Το πρόβλημα είναι ότι το χρυσοφόρο δέλεαρ προς τον Τραμπ για να αποφύγουν την επίθεση, σκοντάφτει αλλού…<div><br />Η εντυπωσιακή κινεζική εμπλοκή<br /><br />Η Κίνα από την πλευρά της, στηρίζει σε μεγάλο βαθμό αυτή καθαυτή την πρόσβασή της στη Μέση Ανατολή στη σχέση που έχει καλλιεργήσει με το Ιράν. Έχει επενδύσει μαζικά στις ιρανικές ενεργειακές υποδομές και τα λιμάνια, στο πλαίσιο στρατηγικής συμφωνίας ύψους 400 δισεκατομμυρίων δολαρίων, διαρκείας 25 ετών που υπογράφηκε το 2021.<br /><br />Το Πεκίνο προμηθεύεται το 80-90% του πετρελαίου που εξάγει η Τεχεράνη, καλύπτοντας το 10-15% του πετρελαίου που εισάγει ανά μήνα. Το ότι η εξάρτηση είναι μικρή ως ποσοστό, αποτελεί μια εξήγηση της κινεζικής αυτοσυγκράτησης. Ο ίδιος ο Τραμπ έχει αναφερθεί στην προοπτική επανάληψης των πωλήσεων πετρελαίου της Βενεζουέλας στους Κινέζους.<br /><br />Στο στρατιωτικό επίπεδο, η Κίνα έχει δώσει στην Τεχεράνη το ραντάρ τύπου YLC 8B, το οποίο φέρεται να έχει δυνατότητες αποκάλυψης αεροσκαφών μειωμένης παρατηρησιμότητας (stealth) όπως τα μαχητικά F 35 Lightning II και F-22 Raptor, ή τα βομβαρδιστικά B 2, σε αποστάσεις έως 700 χιλιόμετρα.<br /><br />Διόλου ευκαταφρόνητη συνεισφορά. Το τελευταίο διάστημα κυκλοφόρησαν πληροφορίες, ότι Ιράν και Κίνα συζητούν την πώληση του υπερηχητικού αντιπλοϊκού πυραύλου CM 302, ενός οπλικού συστήματος που θα μπορούσε να απειλήσει αμερικανικά αεροπλανοφόρα. Παρότι οι συζητήσεις φέρονται να είναι προχωρημένες και με δεδομένη την επείγουσα φύση του ζητήματος για το Ιράν, συμφωνία δεν υπάρχει ακόμα. Αυτό έχει γίνει γνωστό και αν ισχύει, μπορεί να οφείλεται και σε συγκεκαλυμμένη απροθυμία του Πεκίνου για να μη διαταράξει τις σχέσεις με την Ουάσινγκτον.<br /><br />Στρατηγικά συμφέροντα<br /><br />Καταληκτικά, παρόλα τα στρατηγικά συμφέροντα Μόσχας και Πεκίνου στο Ιράν που θα κινδυνεύσουν σε περίπτωση που καταρρεύσει το θεοκρατικό καθεστώς, οι δυο χώρες δεν εξετάζουν καν την προοπτική δέσμευσης στρατευμάτων για να επιχειρήσουν να αποτρέψουν αμερικανική επίθεση. Μπορεί να προμηθεύουν την Τεχεράνη με κρίσιμα οπλικά συστήματα, αλλά μέχρι εκεί.<br /><br />Φαίνεται πως αποφεύγουν επιμελώς να προμηθεύσουν «game changing» οπλικά συστήματα που θα μπορούσαν να προκαλέσουν προβλήματα στις αμερικανικές δυνάμεις. Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει και ότι η προοπτική παραχώρησης αντίστοιχων αμερικανικών συστημάτων σε Ουκρανία και Ταϊβάν, ασκεί αποτελεσματική αποτροπή.<br /><br />Με απλά λόγια λοιπόν. Η δυνητική ζημιά στα συμφέροντά τους αποτρέπει το να καταστεί το μέλλον του Ιράν ως ένα από τα ζητήματα στις σχέσεις της Ρωσίας και της Κίνας με τις ΗΠΑ. Υπογραμμίζοντας για μια ακόμη φορά ότι οι διαφορές είναι και πολλές και σημαντικές, δεν μπορούμε να μην υπενθυμίσουμε την ευαίσθητη ισορροπία που κρατά η Ουάσινγκτον ανάμεσα στην Αθήνα και την Άγκυρα.<br /><br />Κάθε χώρα εξυπηρετεί τα συμφέροντά της και έχει την βασική ευθύνη κατοχύρωσης της εθνικής ασφάλειας. Στο πλαίσιο αυτό, η εμπειρία αποδεικνύει ότι χώρος για «απόλυτες ταυτίσεις» απλά δεν υπάρχει. Οι χώρες προχωρούν μαζί όσο αυτό επιτάσσει το συμφέρον τους, αλλά φροντίζουν και χαράσσουν ξεκάθαρες κόκκινες γραμμές όσον αφορά την κυριαρχία τους και τα δικαιώματα που εκπηγάζουν από αυτήν.<br /><br />Ας μην το ξεχνάμε… Διότι μπορεί να λένε πολλοί «σε περίπτωση πολέμου θα είμαστε μόνοι μας», όμως, η πραγματικότητα που καταγράφεται δεν μοιάζει να συμπλέει με τη ρητορική. Βασικότερο δίδαγμα όμως είναι, ότι η πιθανότητα να βρεις κάποιον στο πλευρό σου την κρίσιμη στιγμή, προϋποθέτει το να μοιράζεσαι την ίδια απειλή. Όχι θεωρητικά και αφηρημένα, αλλά στην πράξη.<br /><br />Πολλώ δε μάλλον όταν η οξύτητα της απειλής για τον καθένα, είναι ευθέως ανάλογη της πίεσης που αισθάνεται σε κάθε τακτική συγκυρία ο άλλος. Και ο νοών νοείτω.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div></div>

Το συγκεκαλυμμένο μήνυμα που στέλνει το Ιράν για την ελληνική άμυνα.

ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Οι στρατηγικές συνεργασίες και συμμαχίες της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν δεν φαίνονται ικανές να αποτρέψουν ένα στρατιωτ...

Διαβάστε την συνέχεια