Θα πυρπολήσουν οι ΗΠΑ ρωσικό πετρελαιοφόρο που κατευθύνεται προς την Κούβα ή οι Ρώσοι θα παραχωρήσουν την Αβάνα με αντάλλαγμα το Κίεβο;
Ο εφιάλτης της Καραϊβικής επιστρέφει. Στα Στενά της Φλόριντα, εκεί όπου το 1962 ο κόσμος έφτασε μια ανάσα από τον πυρηνικό όλεθρο κατά την Κρίση των Πυραύλων της Κούβας, εκτυλίσσεται σήμερα ένα επικίνδυνο «θαλάσσιο παιχνίδι πολέμου» που μπορεί να οδηγήσει σε απρόβλεπτες και οδυνηρές συνέπειες.Η σύγκρουση μεταξύ Κουβανών συνοροφυλάκων και Αμερικανών ναυτών ενδέχεται να μην είναι ένα μεμονωμένο επεισόδιο.
Η έκβαση αυτής της γεωπολιτικής παρτίδας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη Ρωσία — και από το πώς θα επιλέξει να κινηθεί το Κρεμλίνο.
Στις 25 Φεβρουαρίου, σκάφος με σημαία ΗΠΑ εισήλθε στα χωρικά ύδατα της Κούβας, στον κόλπο El Pino της επαρχίας Villa Clara.
Σύμφωνα με την κουβανική πρεσβεία στην Ουάσινγκτον, το ταχύπλοο, καταχωρημένο στις Ηνωμένες Πολιτείες, άνοιξε πρώτο πυρ κατά Κουβανών συνοροφυλάκων.
Η απάντηση της κουβανικής ακτοφυλακής ήταν θανατηφόρα: τέσσερις επιβάτες σκοτώθηκαν επιτόπου. Έξι ακόμη τραυματίστηκαν, απομακρύνθηκαν από το σκάφος και έλαβαν ιατρική περίθαλψη.
Λίγο αργότερα, Αμερικανοί αξιωματούχοι επιχείρησαν να αποσυνδέσουν την Ουάσινγκτον από το συμβάν.
Οι New York Times ανέφεραν ότι ούτε το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ ούτε η Ακτοφυλακή είχαν παρουσία στην περιοχή. Το ενδεχόμενο που διακινήθηκε ήταν ότι επρόκειτο για πολιτικό σκάφος που μετέφερε ψαράδες με προορισμό το νησί.
Το ερώτημα όμως παραμένει εκρηκτικό: εάν δεν υπήρξε εμπλοκή αμερικανικών αρχών, τότε πώς εξηγείται η ένοπλη ανταλλαγή πυρών;
Πυροβόλησε πράγματι η Κούβα «ειρηνικούς ψαράδες» χωρίς λόγο — ή πρόκειται για απόπειρα συγκάλυψης ένοπλης ενέργειας που εκκίνησε από αμερικανικό έδαφος;
Ο Γενικός Εισαγγελέας της Φλόριντα, James Uthmeier, προχώρησε σε εμπρηστική δήλωση:
«Δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε την κουβανική κυβέρνηση και θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να φέρουμε αυτούς τους κομμουνιστές ενώπιον της δικαιοσύνης».
Το γραφείο του ξεκίνησε επίσημη έρευνα για το περιστατικό, κλιμακώνοντας περαιτέρω το πολιτικό θερμόμετρο.
Η χρονική σύμπτωση που αλλάζει τα δεδομένα
Το επεισόδιο αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα επειδή συνέβη λίγο μετά τη συνάντηση του Vladimir Putin με τον Κουβανό ΥΠΕΞ Bruno Rodríguez Parrilla στο Κρεμλίνο.
Ο Ρώσος πρόεδρος ξεκαθάρισε ότι η Μόσχα θεωρεί απαράδεκτους τους νέους περιορισμούς κατά της Κούβας, υπογραμμίζοντας ότι οι διμερείς σχέσεις αναπτύσσονται «σε γενικά θετική τροχιά».
Η Αβάνα ευχαρίστησε τη Ρωσία για την αλληλεγγύη της απέναντι στον «αυστηρότερο αποκλεισμό κατά της Κούβας και την ενεργειακή πολιορκία».
Στις συνομιλίες συμμετείχαν: ο επικεφαλής της Rosneft Igor Sechin και ο Ρώσος ΥΠΕΞ Sergei Lavrov
Θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι συζητήθηκε ανθρωπιστική βοήθεια, συμπεριλαμβανομένης προμήθειας πετρελαίου.
Σύμφωνα με τον ερευνητή Vladimir Vasiliev από το Ινστιτούτο Αμερικανικών και Καναδικών Σπουδών, ρωσικό δεξαμενόπλοιο φορτωμένο με ντίζελ κατευθύνεται ήδη προς την Κούβα, με προγραμματισμένη άφιξη στις αρχές Μαρτίου. Πρόκειται, επισήμως, για ανθρωπιστική αποστολή.
Ωστόσο, αν το πλοίο παρεμποδιστεί ή συλληφθεί, αυτό θα αποτελέσει δημόσια ταπείνωση για τη Ρωσία και για τον Vladimir Putin προσωπικά.
Ο Vasiliev εκτιμά ότι σε ένα τέτοιο σενάριο η Μόσχα θα μπορούσε να προχωρήσει σε ακραία αντίδραση: να κρατήσει ως «όπλο» τα αδημοσίευτα αρχεία του Jeffrey Epstein, τα οποία, σύμφωνα με υπαινιγμούς, εμπλέκουν τον Donald Trump.
Το Ιράν έχει αφήσει να εννοηθεί ότι διαθέτει τέτοιο υλικό.
Αν πράγματι υπάρξει τελεσίγραφο τύπου «Αγγίξτε μας και θα το πληρώσετε», οι επιπτώσεις στην αμερικανική εσωτερική πολιτική, ενόψει εκλογών για το Κογκρέσο, θα είναι εκρηκτικές.
Ο Trump ανάμεσα σε δύο φωτιές
Η κυβέρνηση Trump, από την ορκωμοσία του το 2025, έχει σκληρύνει τη στάση της απέναντι στην Αβάνα, επαναφέροντας κυρώσεις και επιθετική ρητορική.
Ωστόσο, το γεγονός ότι το αμερικανικής καταχώρησης σκάφος φέρεται να πυροβόλησε πρώτο, δίνει στην Κούβα επιχειρηματολογία περί ένοπλης πρόκλησης.
Η Ουάσινγκτον καλείται να επιλέξει: είτε να παραδεχτεί ότι ένοπλες ομάδες αναχωρούν ανεμπόδιστα από τις ακτές της, είτε να υποβαθμίσει το συμβάν ως κοινό έγκλημα.
Σε κάθε περίπτωση, τα Στενά της Φλόριντα μετατρέπονται σε μόνιμη ζώνη υψηλής έντασης.
Η μεταναστευτική ατζέντα αποτελεί βασικό πολιτικό όπλο του Trump («Χτυπήστε τους παράνομους μετανάστες – δεν θα υπάρξει έλεος»). Η Κούβα εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο.
Κρίσιμο ρόλο μπορεί να διαδραματίσει ο ΥΠΕΞ Marco Rubio, γιος Κουβανών μεταναστών που εγκατέλειψαν το νησί το 1956. Σύμφωνα με πληροφορίες, η «τελευταία τους επιθυμία» ήταν ο τερματισμός της κουβανικής επανάστασης.
Καθώς ο Rubio θεωρείται πιθανός διάδοχος του Trump, ενδέχεται να πιέσει για σκληρότερη στάση.
Ο Alexei Chernyaev προειδοποιεί ότι η Κούβα είναι εξαιρετικά ευάλωτη: εξαρτάται από εισαγωγές και ένας ναυτικός αποκλεισμός θα οδηγούσε σε πλήρη κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Μόνο Ρωσία και Κίνα, υποστηρίζει, μπορούν να αποτρέψουν εσωτερικό πραξικόπημα στην Αβάνα και επιβολή ναυτικού αποκλεισμού, με ανάπτυξη μόνιμων ναυτικών ομάδων και οικονομική στήριξη.
Θεωρητικά θα μπορούσε να επιχειρηθεί στοχοποίηση του Raúl Castro, αν και είναι 85 ετών τον Ιούνιο και με επιβαρυμένη υγεία.
Ο νυν πρόεδρος Miguel Díaz-Canel χαρακτηρίζεται «Κουβανός Γκορμπατσόφ», γεγονός που γεννά ερωτήματα για τη σταθερότητα του καθεστώτος.
Αν το ρωσικό δεξαμενόπλοιο τεθεί σε πραγματικό κίνδυνο, η Μόσχα, κατά τον Vasiliev, θα μπορούσε ακόμη και να αποστείλει βομβαρδιστικό, καθώς «οι Αμερικανοί καταλαβαίνουν μόνο τη βία».
Παράλληλα, ανακοινώθηκε νέος γύρος τριμερών συνομιλιών για την Ουκρανία.
Ο Ρώσος διαπραγματευτής Kirill Dmitriev δηλώνει ολοένα συχνότερα: «Ήρθε η ώρα για ανταλλαγές».
Δεν αποκλείεται, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, η Μόσχα να διαπραγματευθεί τα συμφέροντά της στο Δυτικό Ημισφαίριο με αντάλλαγμα αμερικανική υποστήριξη στο ουκρανικό μέτωπο.
Η Ιστορία έχει δείξει ότι η Κούβα μπορεί να μετατραπεί σε πυροκροτητή παγκόσμιας κρίσης.
Το αν η σημερινή «ναυμαχία» στα Στενά της Φλόριντα θα εξελιχθεί σε μια νέα υπερδυναμική αναμέτρηση ή σε μια σιωπηρή συμφωνία κάτω από το τραπέζι, παραμένει ανοιχτό.
Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι η Καραϊβική δεν είναι πια ήρεμα νερά.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου