Τέμπη: Η δίκη που θα δοκιμάσει τα όρια της Δικαιοσύνης και της κοινωνίας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTanUS6WhAej_Pr0UYyr9gY5TFgncqIw5soiA&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="112" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTanUS6WhAej_Pr0UYyr9gY5TFgncqIw5soiA&s" width="661" /></a></div><div><br /></div>Η έναρξη της δίκης για την τραγωδία των Τεμπών τη Δευτέρα 23 Μαρτίου ανοίγει ένα από τα πιο κρίσιμα και φορτισμένα κεφάλαια της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Τρία χρόνια μετά το δυστύχημα που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους, η Δικαιοσύνη καλείται να αποδώσει ευθύνες σε μια υπόθεση που ξεπερνά τα στενά όρια μιας ποινικής διαδικασίας και αγγίζει βαθιά τις παθογένειες του κράτους, των υποδομών και της πολιτικής διαχείρισης.<br /><br />Στο εδώλιο θα καθίσουν 36 κατηγορούμενοι, όλοι μη πολιτικά πρόσωπα, αντιμέτωποι με βαριές κατηγορίες που περιλαμβάνουν το κακούργημα της διατάραξης ασφάλειας συγκοινωνιών και τα πλημμελήματα της ανθρωποκτονίας από αμέλεια και της πρόκλησης σωματικών βλαβών. Η δίκη εκτιμάται ότι θα διαρκέσει πάνω από δύο χρόνια, με περισσότερους από 350 μάρτυρες να καλούνται να καταθέσουν.<div><br />Ένα δικαστήριο-μαραθώνιος με αυστηρά μέτρα ασφαλείας<br /><br />Η διαδικασία θα διεξαχθεί σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο του Πανεπιστημίου στη Λάρισα, μια επιλογή που αποτυπώνει τόσο το μέγεθος της υπόθεσης όσο και την ανάγκη για αυξημένα μέτρα ασφαλείας. Η παρουσία εκατοντάδων μαρτύρων, συγγενών θυμάτων, νομικών και δημοσιογράφων καθιστά τη δίκη μια πρωτοφανή σε όγκο και ένταση διαδικασία για τα ελληνικά δικαστικά δεδομένα.<br /><br />Το πρώτο βήμα, τη Δευτέρα, θα είναι η δήλωση παράστασης προς υποστήριξη της κατηγορίας από τους συγγενείς των θυμάτων και τους επιζώντες. Μια πράξη με ισχυρό συμβολικό και ουσιαστικό φορτίο, καθώς οι οικογένειες των θυμάτων διεκδικούν όχι μόνο την τιμωρία των υπευθύνων αλλά και την πλήρη αποκάλυψη της αλήθειας.</div><div><br />Πολιτική ένταση και καταγγελίες πριν την έναρξη<br /><br />Το ήδη τεταμένο κλίμα επιβαρύνθηκε περαιτέρω από την παρέμβαση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, η οποία με ανακοίνωσή της εξαπέλυσε βαριές κατηγορίες κατά της Μαρίας Καρυστιανού και της Ζωής Κωνσταντοπούλου.<br /><br /></div><div>Η Ένωση κάνει λόγο για «σκηνές άγριας Δύσης» εντός του δικαστηρίου της Λάρισας, καταγγέλλοντας τραμπουκισμούς, παρεμπόδιση της διαδικασίας και πρακτικές που, όπως υποστηρίζει, στοχεύουν στη ματαίωση της δίκης. Παράλληλα, αφήνει αιχμές για πολιτική εκμετάλλευση της υπόθεσης και ζητά την άμεση ενεργοποίηση θεσμικών και πειθαρχικών μηχανισμών.<br /><br />Οι καταγγελίες αυτές προσθέτουν ένα ακόμη επίπεδο σύγκρουσης σε μια ήδη φορτισμένη υπόθεση, όπου η γραμμή ανάμεσα στη δικαστική διεκδίκηση και την πολιτική αντιπαράθεση εμφανίζεται συχνά θολή.</div><div><br />Η κοινωνία στους δρόμους: Συγκεντρώσεις και συλλογική πίεση<br /><br />Παράλληλα με τη δικαστική διαδικασία, η κοινωνική διάσταση της υπόθεσης παραμένει εξαιρετικά ισχυρή. Δεκάδες φορείς και σύλλογοι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών για συγκέντρωση στη «Γαιόπολις» στη Λάρισα, το πρωί της Δευτέρας.<br /><br />Εργατικά κέντρα, επαγγελματικοί σύλλογοι, φοιτητικές οργανώσεις και αγροτικοί φορείς συνθέτουν ένα ευρύ μέτωπο κοινωνικής κινητοποίησης, επιβεβαιώνοντας ότι η τραγωδία των Τεμπών εξακολουθεί να λειτουργεί ως σημείο αναφοράς για την κοινωνική διαμαρτυρία και τη συλλογική διεκδίκηση.<br /><br />Στο κάλεσμά τους, οι συγγενείς των θυμάτων υπογραμμίζουν ότι ο αγώνας για την αποκάλυψη της αλήθειας δεν περιορίζεται στην αίθουσα του δικαστηρίου. Αντιθέτως, τονίζουν τη σημασία της διαρκούς κοινωνικής πίεσης για την απόδοση ευθυνών «όσο ψηλά κι αν φτάνουν», συνδέοντας το δυστύχημα με βαθύτερες διαρθρωτικές αιτίες, όπως η υποβάθμιση των υποδομών και η προτεραιοποίηση του κέρδους έναντι της ανθρώπινης ζωής.</div><div><br />Δικαιοσύνη, ευθύνες και το αίτημα της κάθαρσης<br /><br />Η δίκη για τα Τέμπη δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη ποινική διαδικασία μεγάλης κλίμακας. Αποτελεί μια δοκιμασία για την αξιοπιστία της Δικαιοσύνης και την ικανότητα του κράτους να αντιμετωπίζει τις συνέπειες των δικών του αποτυχιών.<br /><br />Η απουσία πολιτικών προσώπων από το εδώλιο έχει ήδη τροφοδοτήσει συζητήσεις για τα όρια της λογοδοσίας και την πληρότητα της δικαστικής διερεύνησης. Την ίδια στιγμή, η διάρκεια της δίκης και η πολυπλοκότητα της υπόθεσης δημιουργούν τον κίνδυνο κόπωσης της κοινής γνώμης και αποδυνάμωσης της πίεσης για ουσιαστική κάθαρση.<br /><br />Ωστόσο, για τις οικογένειες των θυμάτων και ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, η υπόθεση των Τεμπών παραμένει ανοιχτή πληγή. Η έναρξη της δίκης σηματοδοτεί την αρχή μιας μακράς πορείας προς τη δικαίωση, σε ένα περιβάλλον όπου η εμπιστοσύνη στους θεσμούς θα κριθεί καθημερινά.<br /><br />Το διακύβευμα είναι σαφές: η απόδοση ευθυνών για μια τραγωδία που σημάδεψε τη χώρα και η διασφάλιση ότι δεν θα υπάρξουν ξανά «Τέμπη».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.anatropinews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τέμπη: Η δίκη που θα δοκιμάσει τα όρια της Δικαιοσύνης και της κοινωνίας.

Η έναρξη της δίκης για την τραγωδία των Τεμπών τη Δευτέρα 23 Μαρτίου ανοίγει ένα από τα πιο κρίσιμα και φορτισμένα κεφάλαια της σύγχρονης ελ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νευρικότητα στην Άγκυρα, σε σημείο καμπής οι σχέσεις Ελλάδας -Τουρκίας.

<img height="213" src="https://omegapress.gr/images/PATRIO.jpg" width="763" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη </b><br />Η Τουρκία περιμένει την εξέλιξη του πολέμου ΗΠΑ -Ισραήλ κατά του Ιράν, προκειμένου να επιλέξει στρατόπεδο και κυρίως να ζυγίσει τα επόμενα βήματα στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο. Ο επεκτατικός πόλεμος του Νετανιάχου ανησυχεί την Άγκυρα, το Κάιρο και άλλες χώρες που συνομιλούν μεταξύ τους. Προς το παρόν, σε σχέση με την Ελλάδα και την Κύπρο,η Τουρκία ,καταγράφει την πολιτική αμφισβήτησης του νομικού καθεστώτος του Αιγαίου και επαναδιατυπώνει τις απειλές για χρήση βίας.<br /><br />Ως πρώτη κίνηση η Άγκυρα έχει θέσει στο ΝΑΤΟ το ζήτημα της εγκατάστασης Πάτριοτ στην Κάρπαθο και ταυτόχρονα αφήνει να εννοηθεί ότι θα κλιμακώσει την εκστρατεία της. Υπό αυτή την οπτική, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις , ίσως βρίσκονται σε σημείο καμπής.Ως προς την Κύπρο , η Τουρκία ανησυχεί από την συσσώρευση δυνάμεων και οπλικών συστημάτων και φοβάται ότι θα χάσει τον έλεγχο .Προκαλεί εύλογο προβληματισμό η διατύπωση απειλών με κάθε ευκαιρία , όπως η αντίδραση σε κυπριακή Navtex για την πραγματοποίηση άσκησης, αλλά δεν κλιμακώνει γιατί οι συνθήκες είναι απαγορευτικές καθώς όλη η ΕΕ και οι ΗΠΑ στηρίζουν την Λευκωσία.</div><div><br />Οι Κούρδοι, η Κάρπαθος, το ΝΑΤΟ και τα νεύρα...<br /><br />Στην πρώτη γραμμή αυτής της πολιτικής είναι ο ναύαρχος εν αποστρατεία και σύμβουλος της τουρκικής κυβέρνησης Τζιχάτ Γιαϊτζί , αυτός που επινόησε το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Σε δηλώσεις του για την Κάρπαθο, ο Γιαϊτζί είπε ότι «η Ελλάδα δεν έχει καμία νομιμοποίηση να διατηρεί στρατιωτική παρουσία στα νησιά αυτά. Αν συνεχίσουν να επιμένουν, τότε η Τουρκία θα αναγκαστεί να δράσει». Δηλαδή τι θα κάνει; θα επιτεθεί στην Κάρπαθο; φυσικά όχι. Θα περιμένει την κατάλληλη στιγμή και αφού πρώτα αναζητήσει στηρίγματα, που προς το παρόν δεν έχει.</div><div><br />Η Τουρκία ανησυχεί πολύ για το κουρδικό και αυτό είναι η πρώτη της προτεραιότητα.<br /><br />Οι απειλές είναι μέρος της στρατηγικής της έναντι της Ελλάδας, αλλά δεν είναι το κυρίαρχο πρόβλημά της. Αν οι ΗΠΑ για μια ακόμη φορά, ωθήσουν τους Κούρδους να πολεμήσουν το καθεστώς των μουλάδων για να κερδίσουν αυτονομία, μόνο οι Κούρδοι της Τουρκίας θα έχουν μείνει χωρίς γεωγραφικό σημείο αναφοράς. Οπότε αυτό που την κάνει να ανησυχεί είναι η πορεία του κουρδικού σε Ιράν, Συρία και Ιράκ, όπου επίσης επικρατεί μεγάλη αναταραχή, δεδομένου ότι τον έλεγχο μεγάλου μέρους του Ιράκ τον έχουν οι σιίτες που επηρεάζονται από τους Φρουρούς της Επανάστασης του Ιράν.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο Τούρκο αξιωματούχο, «η Τουρκία έχει τη δύναμη να προστατεύσει τα συμφέροντά της στην περιοχή και δεν θα διστάσει να το κάνει. Η Ελλάδα δεν μπορεί να παραβιάζει τις στρατηγικές γραμμές της Τουρκίας χωρίς συνέπειες», δήλωσε και πρόσθεσε:<br />«Εάν η Ελλάδα συνεχίσει να επεκτείνει τη στρατιωτική της παρουσία στα νησιά, τότε η Τουρκία θα πρέπει να αντιδράσει. Το γεγονός ότι χρησιμοποιούμε τα ΝΑΤΟϊκά συστήματα σημαίνει ότι αυτό είναι πια θέμα ΝΑΤΟ. Αν η Ελλάδα δεν το καταλάβει, θα το δούμε να συμβαίνει με πολύ χειρότερο τρόπο».<br /><br />Πρόκειται για ωμές απειλές που διατυπώνονται εν μέσω πολεμικής κόλασης, προφανώς γιατί η Άγκυρα φοβάται τη ΝΑΤΟποίηση των νησιών του Αιγαίου. Κάτι που πολύ θα ήθελε η Ελλάδα, αλλά δεν θέλει η Τουρκία που φυσικά διαθέτει τεράστιο αποβατικό στόλο απέναντι από τα νησιά. Για τον λόγο αυτό, η Άγκυρα έχει καταθέσει τις ανησυχίες της στο ΝΑΤΟ , το οποίο σιωπά. Το ΝΑΤΟ έχει αποδεχθεί εδώ και δεκαετίες τις ενστάσεις της Τουρκίας και δεν περιλαμβάνει σε δράσεις τα νησιά που η Τουρκία θέλει να είναι αποστρατιωτικοποιημένα.<br /><br />Η Τουρκία ενδέχεται να καταστεί πολύ μεγαλύτερη απειλή για την Ελλάδα αν θεωρήσει ότι η Δύση ευνοήσει τους Κούρδους που ζουν στην επικράτειά της. Όπως και το Ιράν, αν συμβεί κάτι τέτοιο, η Άγκυρα θα επιδιώξει να προκαλέσει ντόμινο κρίσης, αλλά θα είναι πολύ προσεκτική, όσο στον Λευκό Οίκο είναι ο Τραμπ.<br /><br />Εν κατακλείδι, παρατηρούμε μια αυξανόμενη νευρικότητα εκ μέρους της Τουρκίας , η οποία παρατηρεί, αναλύει και προβληματίζεται για τις εξελίξεις, αλλά επαναδιατυπώνει τις απειλές της προς την Ελλάδα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θεωρεί ότι έχει την συγκατάθεση των μεγάλων χωρών και για την Κύπρο , την Ανατολική Μεσόγειο , αλλά και το Αιγαίο, καθώς εναρμονίζεται με τη Δύση, αλλά αυτό ισχύει όσο δεν εμπλέκονται οι ελληνοτουρκικές σχέσεις. Γιατί αν υπάρξει εμπλοκή, τίποτα δεν θα είναι ίδιο.</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νευρικότητα στην Άγκυρα, σε σημείο καμπής οι σχέσεις Ελλάδας -Τουρκίας.

Του Σωτήρη Σιδέρη Η Τουρκία περιμένει την εξέλιξη του πολέμου ΗΠΑ -Ισραήλ κατά του Ιράν, προκειμένου να επιλέξει στρατόπεδο και κυρίως να ζυ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΥπΕξ Ρωσίας: Οι «σοβαρές συνέπειες» της αμερικανοϊσραηλινής φάρσας στο Ιράν θα αντηχούν για πολύ καιρό.

<img height="112" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/03/%CE%BB%CE%B1%CF%86%CE%B4%CF%81%CE%BF3%CE%B5%CF%821.jpg?resize=1075%2C600&ssl=1" width="753" /><br /><br />Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε ότι οι «σοβαρές συνέπειες» των ενεργειών των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ στο Ιράν είναι ολέθριες και θα αντηχούν για πολύ καιρό.<br /><br />Ο Λαβρόφ δήλωσε κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής συνέντευξης: «Παρά όλες τις εξωτερικές όψεις της φάρσας, και νομίζω ότι πολλοί γνωρίζουν την ύπαρξή της, οι συνέπειες αυτών που κάνουν οι Αμερικανοί συνάδελφοί μας, στην προκειμένη περίπτωση σε συνεργασία με τους Ισραηλινούς, είναι πολύ σοβαρές και θα έχουν απήχηση για πολύ καιρό».<br /><br />Πρόσθεσε: «Μας αποκλείουν από όλες τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας. Μετά από αυτό, θα έχουμε μόνο τη δική μας γη. Οι Αμερικανοί θα έρθουν σε εμάς και θα πουν ότι θέλουν να συνεργαστούν μαζί μας. Αλλά αν είμαστε διατεθειμένοι να υλοποιήσουμε αμοιβαία επωφελή έργα στη γη μας και να παρέχουμε στους Αμερικανούς ό,τι χρειάζονται λαμβάνοντας υπόψη τα συμφέροντά μας, τότε πρέπει να τα λάβουν υπόψη και εκείνοι. Μέχρι στιγμής, δεν το έχουμε δει αυτό».<br /><br />Διεκδίκηση ενεργειακή κυριαρχίας<br /><br />Σημείωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες «χαιρέτησαν και συνεχίζουν να χαιρετίζουν την περιθωριοποίηση της Ρωσίας στις ευρωπαϊκές αγορές ενέργειας», την οποία χαρακτήρισε ως «ανοιχτή διεκδίκηση ενεργειακής κυριαρχίας παγκοσμίως, σε όλες τις περιοχές».<br /><br />Ο υπουργός Λαβρόφ κατέληξε λέγοντας: «Πρόκειται για μια ασυνήθιστη κατάσταση, μια επιστροφή σε μια εποχή που δεν υπήρχε πλαίσιο για τις διεθνείς σχέσεις. Δηλώθηκε ευθέως ότι τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών υπερισχύουν οποιωνδήποτε διεθνών συμφωνιών».<br /><br />Στις 28 Φεβρουαρίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ άρχισαν να βομβαρδίζουν στόχους στο Ιράν, συμπεριλαμβανομένης της Τεχεράνης, προκαλώντας ζημιές και θύματα μεταξύ των αμάχων. Το Ιράν, με τη σειρά του, εξαπέλυσε αντίποινα σε ισραηλινό έδαφος και στόχευσε στρατιωτικές εγκαταστάσεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, σημειώνουν τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΥπΕξ Ρωσίας: Οι «σοβαρές συνέπειες» της αμερικανοϊσραηλινής φάρσας στο Ιράν θα αντηχούν για πολύ καιρό.

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε ότι οι «σοβαρές συνέπειες» των ενεργειών των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ στο Ιράν εί...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ιράν πιστεύει ότι … κερδίζει και παίρνει το ρίσκο της λανθασμένης ανάγνωσης.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.fortunegreece.com/wp-content/uploads/2026/03/000_A28K7KN-scaled.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1365" data-original-width="2048" height="133" src="https://www.fortunegreece.com/wp-content/uploads/2026/03/000_A28K7KN-scaled.jpg" width="676" /></a></div><div><br /></div>Τρεις εβδομάδες μετά την έναρξη του πολέμου, ένα νέο – και ιδιαίτερα κρίσιμο – στοιχείο αναδεικνύεται από την ανάλυση της <a href="https://www.wsj.com/world/middle-east/iran-war-negotiations-demands-85555522?mod=WSJ_home_mediumtopper_pos_1">The Wall Street Journal</a>: η Τεχεράνη φαίνεται να πιστεύει ότι βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση και ότι μπορεί να επιβάλει τους όρους της σε μια ενδεχόμενη διαπραγμάτευση με τις ΗΠΑ.<br /><br />Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Yaroslav Trofimov, η ιρανική ηγεσία εκτιμά ότι έχει αντέξει το αρχικό σοκ των ισραηλινών και αμερικανικών πληγμάτων και ότι ο χρόνος λειτουργεί υπέρ της. Στη λογική αυτή, η στρατηγική της δεν είναι η άμεση αποκλιμάκωση, αλλά η παράταση της σύγκρουσης, έως ότου η Ουάσιγκτον αναγκαστεί να δεχθεί έναν συμβιβασμό πιο κοντά στα ιρανικά συμφέροντα.<br />Η μεγάλη φιλοδοξία: έλεγχος της ενέργειας<br /><br />Στον πυρήνα αυτής της αντίληψης βρίσκεται κάτι πολύ βαθύτερο από μια απλή στρατιωτική αντιπαράθεση. Η Τεχεράνη φαίνεται να θεωρεί ότι μπορεί να αξιοποιήσει τη συγκυρία για να εδραιώσει μια μακροπρόθεσμη επιρροή στις ενεργειακές ροές της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Η στρατηγική αυτή συνδέεται άμεσα με:<div><br />τον έλεγχο ή την απειλή ελέγχου του Στενού του Ορμούζ<br />την αποσταθεροποίηση ενεργειακών υποδομών στον Κόλπο<br />τη χρήση proxy δυνάμεων για πίεση σε πολλαπλά μέτωπα<br /><br />Με άλλα λόγια, το Ιράν επιχειρεί να μετατρέψει τον πόλεμο σε γεωοικονομικό εργαλείο ισχύος.</div><div><br />Η λογική της «αντοχής»<br /><br />Η ιρανική στρατηγική βασίζεται σε μια κλασική παραδοχή: ότι μπορεί να αντέξει περισσότερο από τον αντίπαλο. Η εκτίμηση αυτή εδράζεται σε τρεις παράγοντες:</div><div><br /></div><div>Πολιτική ανθεκτικότητα του καθεστώτος<br />Αποκεντρωμένη στρατιωτική ισχύς (proxies, drones, ασύμμετρος πόλεμος)<br />Διεθνείς ρωγμές στο δυτικό μέτωπο, κυρίως λόγω ενεργειακού κόστους<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η Τεχεράνη φαίνεται να ποντάρει ότι ο Ντόναλντ Τραμπ δεν θα έχει την πολιτική αντοχή να διατηρήσει έναν παρατεταμένο πόλεμο υψηλού κόστους – ιδιαίτερα εάν αυτός αρχίσει να πλήττει τις αγορές και την αμερικανική οικονομία.</div><div><br />Το ρίσκο της λανθασμένης ανάγνωσης<br /><br />Ωστόσο, εδώ ακριβώς εντοπίζεται και ο μεγαλύτερος κίνδυνος. Η εκτίμηση της Τεχεράνης ότι το Ιράν «κερδίζει» μπορεί να αποδειχθεί στρατηγική υπερεκτίμηση.<br /><br />Όπως επισημαίνει η Wall Street Journal, η Τεχεράνη ενδέχεται να υποτιμά δύο κρίσιμους παράγοντες:<br />την αποφασιστικότητα της Ουάσιγκτον να μην επιτρέψει μια αλλαγή ισορροπίας ισχύος στην ενέργεια<br />την ικανότητα του Ισραήλ να πλήξει καίρια τη στρατιωτική και πολιτική ηγεσία του καθεστώτος<br /><br />Με άλλα λόγια, η παράταση της σύγκρουσης – αντί να οδηγήσει σε καλύτερους όρους – μπορεί να αυξήσει το κόστος για το ίδιο το Ιράν.</div><div><br />Η σύγκρουση ως παιχνίδι διάρκειας<br /><br />Το στοιχείο που αναδεικνύεται όλο και πιο καθαρά είναι ότι η σύγκρουση έχει μετατραπεί σε πόλεμο φθοράς με γεωοικονομικό υπόβαθρο. Δεν κρίνεται μόνο στο πεδίο των επιχειρήσεων, αλλά:στις αγορές ενέργειας<br />στην πολιτική αντοχή των κοινωνιών<br />στη διάρκεια της σύγκρουσης<br /><br />Και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο σημείο: και οι δύο πλευρές φαίνεται να πιστεύουν ότι ο χρόνος λειτουργεί υπέρ τους. Και αυτό καθιστά την επόμενη φάση της κρίσης ακόμη πιο απρόβλεπτη.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ιράν πιστεύει ότι … κερδίζει και παίρνει το ρίσκο της λανθασμένης ανάγνωσης.

Τρεις εβδομάδες μετά την έναρξη του πολέμου, ένα νέο – και ιδιαίτερα κρίσιμο – στοιχείο αναδεικνύεται από την ανάλυση της The Wall Street Jo...

Διαβάστε την συνέχεια

Σκληρές επιθέσεις- και ταυτόχρονα “τελεσίγραφο ειρήνης”: το διπλό παιχνίδι της Ουάσιγκτον απέναντι στο Ιράν.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/trump.webp"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/trump-696x464.webp" width="771" /></a><br /><br />Την ώρα που ο πόλεμος ΗΠΑ – Ισραήλ με το Ιράν εισέρχεται στην τρίτη εβδομάδα του, στο παρασκήνιο διαμορφώνεται ήδη η επόμενη φάση: οι όροι μιας πιθανής διαπραγμάτευσης. Σύμφωνα με το <a href="https://www.axios.com/2026/03/21/trump-peace-deal-iran-kushner-witkoff">Axios</a>, η διοίκηση του Ντόναλντ Τραμπ έχει ξεκινήσει εσωτερικές συζητήσεις για το πώς θα μπορούσε να μοιάζει ένα πλαίσιο ειρήνης – ακόμη κι αν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις αναμένεται να συνεχιστούν για τουλάχιστον δύο έως τρεις εβδομάδες.<br /><br />Η εικόνα αυτή αποτυπώνει τη βασική αντίφαση της αμερικανικής στρατηγικής: πόλεμος στο πεδίο, αλλά ταυτόχρονη προετοιμασία για διπλωματική έξοδο. Ο ίδιος ο Τραμπ αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο «winding down» («σταδιακή αποκλιμάκωση») της σύγκρουσης, χωρίς όμως να μεταβάλλεται η επιχειρησιακή δυναμική.<div><br />Οι όροι της Ουάσιγκτον: μια «σκληρή ειρήνη»<br /><br />Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Axios, οι βασικοί άξονες που επεξεργάζεται η αμερικανική πλευρά παραπέμπουν σε ένα εξαιρετικά απαιτητικό πλαίσιο για την Τεχεράνη:<br />πλήρης παύση του πυραυλικού προγράμματος για πέντε χρόνια<br />μηδενικός εμπλουτισμός ουρανίου<br />αποξήλωση κρίσιμων πυρηνικών εγκαταστάσεων (Natanz, Fordow, Isfahan)<br />αυστηρή διεθνής επιτήρηση<br />περιορισμός εξοπλισμών στην περιοχή<br />διακοπή χρηματοδότησης proxy οργανώσεων (Χεζμπολάχ, Χούθι, Χαμάς)<br /><br />Στην ουσία, πρόκειται για ένα σχέδιο που υπερβαίνει κατά πολύ την παλαιά συμφωνία για τα πυρηνικά (JCPOA) και αγγίζει τον πυρήνα της ιρανικής στρατηγικής ισχύος.<br />Η ιρανική γραμμή: εκεχειρία, εγγυήσεις, αποζημιώσεις<br /><br />Από την άλλη πλευρά, μέσω διαύλων όπως η Αίγυπτος, το Κατάρ και το Ηνωμένο Βασίλειο, η Τεχεράνη στέλνει το δικό της μήνυμα: είναι διατεθειμένη να διαπραγματευτεί, αλλά υπό σκληρούς όρους.<br /><br />Οι βασικές ιρανικές απαιτήσεις περιλαμβάνουν:άμεση κατάπαυση του πυρός<br />δεσμεύσεις ότι οι επιθέσεις δεν θα επαναληφθούν<br />οικονομική αποζημίωση για τις ζημιές<br /><br />Εδώ βρίσκεται και το πρώτο μεγάλο αδιέξοδο. Η Ουάσιγκτον απορρίπτει τις αποζημιώσεις ως «non-starter», αν και αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας πιο «δημιουργικής» λύσης, όπως η επιστροφή δεσμευμένων ιρανικών κεφαλαίων.</div><div><br />Το παρασκήνιο: ποιος διαπραγματεύεται και με ποιον<br /><br />Ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα που αναδεικνύει το Axios είναι ότι οι ΗΠΑ δεν είναι καν βέβαιες με ποιον πρέπει να μιλήσουν στο ιρανικό σύστημα εξουσίας. Ο υπουργός Εξωτερικών Abbas Araghchi θεωρείται χρήσιμος ως δίαυλος, αλλά όχι ως πραγματικός decision-maker.<br /><br />Ταυτόχρονα, η Ουάσιγκτον αναζητά νέο μεσολαβητή. Το Ομάν, που είχε διαδραματίσει ρόλο στο παρελθόν, φαίνεται να υποχωρεί, με το Κατάρ να προβάλλει ως πιθανός – αν και διστακτικός – διαμεσολαβητής.<br /><br />Στο εσωτερικό της αμερικανικής πλευράς, ρόλο στις προετοιμασίες παίζουν στενοί συνεργάτες του Τραμπ, όπως Κούσνερ και Γουίτκωφ, γεγονός που υποδηλώνει ότι η διαδικασία παραμένει έντονα προσωποκεντρική.</div><div><br />Η στρατηγική εικόνα: πρώτα πίεση, μετά διαπραγμάτευση<br /><br />Η λογική της Ουάσιγκτον φαίνεται σαφής: πρώτα στρατιωτική πίεση για να «κάμψει» την ιρανική θέση και στη συνέχεια διαπραγμάτευση από θέση ισχύος.<br /><br />Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά Αμερικανός αξιωματούχος, η εκτίμηση είναι ότι «έχουμε ανακόψει την ανάπτυξη του Ιράν» και ότι αυτό θα το οδηγήσει στο τραπέζι.<br /><br />Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Η Τεχεράνη έχει επανειλημμένα απορρίψει παρόμοιους όρους στο παρελθόν και εμφανίζεται εξαιρετικά επιφυλακτική απέναντι σε μια αμερικανική ηγεσία που, όπως επισημαίνουν Ιρανοί αξιωματούχοι, έχει στο παρελθόν συνδυάσει διαπραγματεύσεις με αιφνίδιες στρατιωτικές ενέργειες.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σκληρές επιθέσεις- και ταυτόχρονα “τελεσίγραφο ειρήνης”: το διπλό παιχνίδι της Ουάσιγκτον απέναντι στο Ιράν.

Την ώρα που ο πόλεμος ΗΠΑ – Ισραήλ με το Ιράν εισέρχεται στην τρίτη εβδομάδα του, στο παρασκήνιο διαμορφώνεται ήδη η επόμενη φάση: οι όροι μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος με το Ιράν: από περιφερειακή σύγκρουση σε συστημικό ρίσκο. Ανησυχίες για την ευρωπαϊκή ασφάλεια.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/AP-Iran-war.webp"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/AP-Iran-war-696x392.webp" width="760" /></a><br /><br />Η σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν εισέρχεται σε μια νέα, πιο επικίνδυνη φάση, με χαρακτηριστικά που υπερβαίνουν σαφώς τα όρια μιας περιφερειακής κρίσης. Τα τελευταία 24ωρα, οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν αυτό που αρκετοί αναλυτές προειδοποιούσαν: η σύγκρουση μετατρέπεται σε πολυεπίπεδο γεωπολιτικό γεγονός με άμεσες επιπτώσεις στην παγκόσμια ασφάλεια και την οικονομία.<br /><br />Η εκτόξευση ιρανικών πυραύλων με στόχο αμερικανοβρετανικές βάσεις στον Ινδικό Ωκεανό σηματοδοτεί σαφή διεύρυνση του θεάτρου επιχειρήσεων, πολύ πέρα από τον άξονα Ισραήλ-Ιράν. Την ίδια στιγμή, ισραηλινές επιθέσεις εντείνονται σε πολλαπλά μέτωπα, συμπεριλαμβανομένων στόχων κοντά σε κρίσιμες πυρηνικές υποδομές του Ιράν, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης . Παράλληλα, επιθέσεις σε ενεργειακές και στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε όλη τη Μέση Ανατολή ενισχύουν την εικόνα ενός πολέμου που δεν περιορίζεται πλέον γεωγραφικά.<br /><br />Η ουσία είναι ότι δεν πρόκειται πλέον για μια διμερή αντιπαράθεση, αλλά για έναν περιφερειακό πόλεμο με παγκόσμιες προεκτάσεις, όπου εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα μεγάλες δυνάμεις και κρίσιμες ενεργειακές ροές.<br /><br />Από την περιφέρεια στην ευρωπαϊκή ασφάλεια<br /><br />Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η μετατόπιση του κινδύνου προς την Ευρώπη. Ισραηλινές εκτιμήσεις αναφέρουν ότι οι ιρανικές δυνατότητες βαλλιστικών πυραύλων και drones έχουν επεκταθεί σε εμβέλεια που δυνητικά αγγίζει ευρωπαϊκές πρωτεύουσες . Παράλληλα, η μαζική χρήση drones και πυραύλων – πολλοί εκ των οποίων αναχαιτίζονται σε χώρες του Κόλπου – αποκαλύπτει τη μετάβαση σε ένα μοντέλο «κορεσμού» αεράμυνας, που μπορεί να επαναληφθεί και σε άλλα θέατρα.<br /><br />Αυτό μεταβάλλει ριζικά το αφήγημα: η σύγκρουση δεν είναι πλέον μόνο ενεργειακή ή γεωπολιτική κρίση της Μέσης Ανατολής, αλλά εν δυνάμει απειλή για την ευρωπαϊκή ασφάλεια και το ΝΑΤΟϊκό σύστημα αποτροπής.<div><br />Ενέργεια: ο πολλαπλασιαστής της κρίσης<br /><br />Το πιο άμεσο και μετρήσιμο αποτύπωμα της κρίσης εντοπίζεται στην ενέργεια. Επιθέσεις σε υποδομές -συμπεριλαμβανομένων εγκαταστάσεων LNG στον Κόλπο- και οι περιορισμοί στη ναυσιπλοΐα στο Στενό του Ορμούζ επιβαρύνουν δραματικά τις παγκόσμιες ροές πετρελαίου και φυσικού αερίου.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση ήδη προειδοποιεί για ανάγκη εξοικονόμησης ενέργειας, ενώ οι τιμές καυσίμων κινούνται ανοδικά, ενσωματώνοντας ένα «γεωπολιτικό premium» . Οι αγορές έχουν περάσει σε αυτό που οι αναλυτές αποκαλούν “war pricing mode”: η ενέργεια μετατρέπεται στον βασικό φορέα συστημικού κινδύνου, με άμεσες επιπτώσεις στον πληθωρισμό, τη νομισματική πολιτική και την ανάπτυξη.</div><div><br />Η στρατηγική αντίφαση της Ουάσιγκτον<br /><br />Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η στάση του Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζει έντονη αντίφαση. Από τη μία πλευρά, ο Αμερικανός πρόεδρος δηλώνει ότι εξετάζει σενάρια αποκλιμάκωσης και «σταδιακής απεμπλοκής» από τη σύγκρουση . Από την άλλη, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις συνεχίζονται με αμείωτη ένταση, ενώ ενισχύονται οι δυνάμεις στην περιοχή.<br /><br />Η διπλή αυτή εικόνα αντανακλά ένα βαθύτερο στρατηγικό δίλημμα: οι ΗΠΑ επιδιώκουν να περιορίσουν το κόστος και τη διάρκεια της σύγκρουσης, χωρίς όμως να απεμπολήσουν τον έλεγχο των ενεργειακών ροών και της γεωπολιτικής ισορροπίας στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η κρίσιμη μεταβλητή: ο χρόνος<br /><br />Σε αυτό το στάδιο, το καθοριστικό μέγεθος δεν είναι τόσο η ένταση – η οποία ήδη βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα – όσο η διάρκεια. Ένα σύντομο επεισόδιο μπορεί να απορροφηθεί από το διεθνές σύστημα. Μια παρατεταμένη σύγκρουση, όμως, θα μετατρέψει το ενεργειακό σοκ σε δομική κρίση, με συνέπειες για τις αγορές, τις οικονομίες και τη διεθνή σταθερότητα.<br /><br />Η ιστορία δείχνει ότι τέτοιες κρίσεις δεν κλιμακώνονται γραμμικά. Και αυτή τη στιγμή, όλα τα στοιχεία – στρατιωτικά, ενεργειακά και γεωπολιτικά – δείχνουν ότι το σύστημα πλησιάζει ένα σημείο καμπής.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόλεμος με το Ιράν: από περιφερειακή σύγκρουση σε συστημικό ρίσκο. Ανησυχίες για την ευρωπαϊκή ασφάλεια.

Η σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν εισέρχεται σε μια νέα, πιο επικίνδυνη φάση, με χαρακτηριστικά που υπερβαίνουν σαφώς τα όρια μιας περ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ίχνη» των Φρουρών της Επανάστασης στην Ελλάδα: Η οικονομική δραστηριότητα της εγκληματικής οργάνωσης στη χώρα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/ap_frouroi_tis_epanastaseis_iran.jpg.webp?itok=Za9I3AFn" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="800" height="150" src="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/ap_frouroi_tis_epanastaseis_iran.jpg.webp?itok=Za9I3AFn" width="672" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ρεπορτάζ του ΣΚΑΪ αποκαλύπτει οικονομική δραστηριότητα των Φρουρών της Επανάστασης στην Ελλάδα με ροές χρήματος μέσω real estate και ναυτιλιακής.</span></h3>Αποκαλυπτικά στοιχεία για το οικονομικό αποτύπωμα των Φρουρών της Επανάστασης στη χώρα μας, «φέρνει στο φως» το ρεπορτάζ του Γιάννη Σουλιώτη στον ΣΚΑΪ, που αποτυπώνει πλούσια και πολυεπίπεδη δραστηριότητα.<br /><br />Ενδεικτικά, οι Φρουροί της Επανάστασης φαίνεται να έχουν προσπαθήσει να διακινήσουν μέσω του λιμανιού του Πειραιά, φορτία- υλικά διττής στρατιωτικής και εμπορικής χρήσης, καθώς έχουν γίνει τρεις κατασχέσεις τέτοιων φορτίων στο διάστημα από το 2023 μέχρι και το 2025.<br /><br />Το πρώτο φορτίο ήταν ένα κοντέινερ προερχόμενο από την Κίνα, μέσα στο οποίο υπήρχαν ράβδοι τιτανίου με έναν ειδικό τόρνο για την επεξεργασία τους.<br /><br />Σύμφωνα με τα στοιχεία του ρεπορτάζ και ειδικότερα, όσα αναφέρονται στις εκθέσεις κατάσχεσης, τα συγκεκριμένα υλικά επρόκειτο να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή βαλλιστικών και πυρηνικών όπλων από το Ιράν.<br /><br />Η επόμενη κατάσχεση έγινε το 2024 κι αφορούσε 23 τόνους ρητίνης και πάλι από την Κίνα με προορισμό μια εταιρία στον Λίβανο.<br /><br />Όπως προέκυψε από την έρευνα, η συγκεκριμένη εταιρεία συνδέεται με την Χεζμπολάχ και μάλιστα σε μια ενδιαφέρουσα σύμπτωση, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας σκοτώθηκε προ ημερών σε ισραηλινό βομβαρδισμό στο τηλεοπτικό δίκτυο Αλ Μανάρ του Λιβάνου.<br /><br />Η τρίτη κατάσχεση το 2025 αφορά και πάλι σε έναν ειδικό τόρνο για την επεξεργασία ράβδων τιτανίου, ο οποίος είχε ξεκινήσει το δρομολόγιο από την Βουλγαρία με δηλωμένο προορισμό το Πακιστάν, αλλά πραγματικό προορισμό το Ιράν.<br /><br />Τα κοντέινερ, παραμένουν δεσμευμένα στο λιμάνι του Πειραιά έως ότου τελεσιδικήσουν οι υποθέσεις και αποφασιστεί τι θα γίνει με αυτά.<div><br />«Το πλοίο των Φρουρών»<br /><br />Σημαντική διάσταση των αποκαλύψεων αποτελεί το ότι πλοιοκτήτρια εταιρεία με έδρα τον Πειραιά φαίνεται να χρηματοδοτεί την τρομοκρατική οργάνωση.<br /><br />Υπενθυμίζεται πως 18 μέρες πριν από την έναρξη του πολέμου, η Αμερική και συγκεκριμένα το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε νέο γύρο κυρώσεων κατά φυσικών και νομικών προσώπων που συνδέονται με το Ιράν.<br /><br />Ένα από αυτά τα νομικά πρόσωπα είναι το πλοίο «Brilliance» και η ναυτιλιακή εταιρεί στην οποία ανήκει.<br /><br />Το πλοίο είχε καταληφθεί για να μεταφέρει λιπάσματα από το Ιράν στην Τουρκία.<br /><br />Σύμφωνα με τα δεδομένα που έχουν προκύψει, η πλοιοκτήτρια εταιρεία χρηματοδοτεί τους Φρουρούς της Επανάστασης με τον ιδιοκτήτη της να είναι συριακής καταγωγής και την ναυτιλιακή να έχει έδρα την οδό Χαριλάου Τρικούπη στον Πειραιά.<br />Ιρανική τράπεζα στην οδό Πανεπιστημίου <br /><br />Το τρίτο «κομβικό σημείο» των ευρημάτων είναι η ύπαρξη ιρανικής τράπεζας στο κέντρο της Αθήνας που φέρεται να χρηματοδοτεί έμμεσα τους Φρουρούς της Επανάστασης.<br /><br />Ενδεικτικά, στις 29 Σεπτεμβρίου του 2025, η «Αρχή για το Ξέπλυμα», εφαρμόζοντας απόφαση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, προχώρησε στη δέσμευση όλων των περιουσιακών στοιχείων μίας τράπεζας ιρανικής που έχει έδρα «στην καρδιά της Αθήνας», στην οδό Πανεπιστημίου, με τη σχετική απόφαση να αναφέρει χαρακτηριστικά ότι παρέχει χρηματοδοτική υποστήριξη σε οντότητες που συνδέονται με τους Φρουρούς της Επανάστασης.</div><div><br />Ξέπλυμα μέσω Real Estate<br /><br />Τέλος, εταιρείες ερευνώνται τόσο από την αστυνομία όσο και από υπηρεσία που ασχολείται με το οικονομικό έγκλημα, σχετικά με ξέπλυμα χρήματος από το Ιράν και τους Φρουρούς της Επανάστασης μέσω επένδυσης σε «real estate» τόσο στην Αττική όσο και στην Κρήτη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.skai.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Ίχνη» των Φρουρών της Επανάστασης στην Ελλάδα: Η οικονομική δραστηριότητα της εγκληματικής οργάνωσης στη χώρα.

Ρεπορτάζ του ΣΚΑΪ αποκαλύπτει οικονομική δραστηριότητα των Φρουρών της Επανάστασης στην Ελλάδα με ροές χρήματος μέσω real estate και ναυτιλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι αθέατες θρησκευτικές ρίζες της υποστήριξης των ΗΠΑ στο Ισραήλ!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT3HDtJdH62Hg6lfnfaaxaYysvdQIyTUOY0Rw&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT3HDtJdH62Hg6lfnfaaxaYysvdQIyTUOY0Rw&s" width="681" /></a></div><br /><div>Οι θρησκευτικές ρίζες της υποστήριξης των ΗΠΑ προς το Εβραϊκό Κράτος – «Και θα είμαστε το Νέο Ισραήλ» – Με φόντο τον πόλεμο κατά του Ιράν, μια συζήτηση αναθερμαίνεται στις ΗΠΑ σχετικά με τον ρόλο του Ισραήλ και των υποστηρικτών του στο αμερικανικό κατεστημένο στη διαμόρφωση της εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής της Ουάσιγκτον.</div><br /><br />Του <a href="https://www.kommersant.ru/"><b>Georgy Asatryan</b></a><br />ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Σωτήρης Δημόπουλος blog<br /><br />Ορισμένοι επικριτές των ενεργειών του Ντόναλντ Τραμπ, όπως ο Τζο Κεντ, ο οποίος παραιτήθηκε από επικεφαλής του Κέντρου Αντιτρομοκρατίας στο Γραφείο του Διευθυντή Εθνικών Πληροφοριών, δηλώνουν ευθέως ότι η απόφαση της κυβέρνησης των ΗΠΑ να ξεκινήσει τον πόλεμο ελήφθη υπό ισραηλινή πίεση και βασίστηκε σε ισραηλινούς ισχυρισμούς, οι οποίοι συχνά συγκρούονταν με τις αμερικανικές πληροφορίες. Άλλοι αξιωματούχοι, συμπεριλαμβανομένου του υπουργού του Πενταγώνου Πιτ Χέγκσεθ και πολλών άλλων εξέχοντων μελών της ομάδας του νυν προέδρου των ΗΠΑ, που ασπάζονται τον λεγόμενο Χριστιανικό Σιωνισμό, επιμένουν ότι οι ΗΠΑ είναι υποχρεωμένες να υποστηρίξουν πλήρως το Ισραήλ και θεωρούν τον πόλεμο κατά του Ιράν μέρος της βιβλικής προφητείας.<br /><br />Για να κατανοήσει κανείς τις Ηνωμένες Πολιτείες, πρέπει να κατανοήσει τους Πουριτανούς. Ένα κρίσιμο στρώμα της αμερικανικής ιστορίας συνδέεται με την άνοδο του Πουριτανισμού τον δέκατο έκτο αιώνα ως διαμαρτυρία ενάντια στην «ατελή Μεταρρύθμιση» και την «ατελώς ηττημένη παποσύνη». Και για να κατανοήσει κανείς τους Πουριτανούς, πρέπει να κατανοήσει τη Βίβλο. Ο Μαρτίνος Λούθηρος δίδασκε ότι κάθε Χριστιανός είναι ιερέας. Αυτό οδηγεί σε πολυάριθμες ερμηνείες και προβλήματα.<br /><br />Το πλοίο [Arbella] έπλεε για περίπου τρεις μήνες από τις ακτές της Αγγλίας προς τις ανατολικές ακτές του Νέου Κόσμου. Κατά τη διάρκεια αυτών των ημερών, ο Πουριτανός John Winthrop (1588-1649) εκφώνησε το κήρυγμά του, «Ένα Πρότυπο Χριστιανικής Φιλανθρωπίας», το οποίο περιελάμβανε μια φράση που έγινε ο ιδεολογικός πυρήνας των Ηνωμένων Πολιτειών:<br /><br />«Και θα είμαστε σαν μια πόλη πάνω σε έναν λόφο, τα μάτια όλων των εθνών θα είναι πάνω μας· και αν αποτύχουμε στον Κύριό μας στο έργο που έχουμε αναλάβει και Τον κάνουμε να μας αρνηθεί τη βοήθεια που μας δίνει τώρα, θα γίνουμε περίγελος [σύμφωνα με το Δευτερονόμιο 28:37]». «Θα δούμε ότι ο Θεός του Ισραήλ είναι ανάμεσά μας. Λέει στον λαό του Ισραήλ: “Εσάς μόνον έχω διαλέξει από όλες τις οικογένειες της γης”», είπε ο John Winthrop.<br /><br />Οι Πουριτανοί δεν δημιούργησαν επίσημες θεοκρατικές κοινωνίες, αλλά η θρησκεία έπαιξε βασικό ρόλο στην πολιτική τους και, σε ορισμένες περιπτώσεις, η διαφωνία τιμωρούνταν. Οι κοινότητές τους κυβερνούνταν από πολίτες, όχι από ιεροκήρυκες. Παρ’ όλα αυτά, οι Αμερικανοί Πουριτανοί πίστευαν ότι η κυβέρνηση έπρεπε να ενεργεί σύμφωνα με τον Νόμο του Θεού. Η πεποίθηση ότι η γη της επαγγελίας τους θα ήταν φως για τα έθνη έγινε η ιδεολογία των επόμενων γενεών.<br /><br />Οι Πουριτανοί θεωρούσαν τους εαυτούς τους εκλεκτό λαό. «Έχουμε συνάψει μια Διαθήκη με τον Κύριο για αυτόν τον σκοπό», έγραψε ο John Winthrop. Ο Πουριτανισμός έπαιξε σημαντικό ρόλο στη μετέπειτα διαμόρφωση του αμερικανικού ή χριστιανικού σιωνισμού. Πιο συγκεκριμένα, η ερμηνεία της κληρονομιάς τους έγινε η βάση για την επακόλουθη ιδεολογία. Οι συχνές αναφορές και παραπομπές στις Γραφές, καθώς και η εικόνα του «Ισραήλ», άνοιξαν το δρόμο για περαιτέρω ερμηνείες.<br /><br />Για παράδειγμα, το μοτίβο της Εξόδου στη Γη της Επαγγελίας διαπερνά πολλά πουριτανικά γραπτά. Φεύγοντας από την Αγγλία, αντιλήφθηκαν τη μετανάστευσή τους ως βιβλική έξοδο. Ο ιεροκήρυκας της Νέας Αγγλίας Cotton Mather ερμήνευσε τη διάσχιση του Ατλαντικού με αυτούς τους όρους, προσδίδοντάς της ένα ανώτερο βιβλικό νόημα: «Εμείς, οι καταπιεσμένοι, εγκαταλείψαμε την Αγγλία, όπως οι διωκόμενοι Εβραίοι της Παλαιάς Διαθήκης εγκατέλειψαν την Αίγυπτο».<br /><br />Με την πάροδο του χρόνου, ο αριθμός των ερμηνευτών αυξήθηκε, όπως και ο αριθμός των ερμηνειών – ένα χαρακτηριστικό των προτεσταντικών κοινωνιών και εκκλησιών. «Η θρησκεία έγινε ένα ιδιαίτερο φαινόμενο», έγραψε ο Jean Baudrillard. Από την πλούσια ιουδαιοχριστιανική κληρονομιά, αναδύθηκαν νέες σημασιολογικές κατασκευές, ανταποκρινόμενες στο πνεύμα της εποχής.<br /><br />Ο σύγχρονος χριστιανικός σιωνισμός δεν δημιουργήθηκε από το κράτος του Ισραήλ ή τις εβραϊκές κοινότητες. Αναπτύχθηκε χωρίς τη συμμετοχή τους και άρχισε να διαμορφώνεται ακόμη και πριν από την εμφάνιση του Ισραήλ. Σε κάποιο βαθμό, προέκυψε «από μόνος του», χωρίς σαφείς στόχους ή σκοπούς.<br /><br />Οι πάστορες και οι ιεροκήρυκες απλώς παρέθεταν γραφές και δεν μπορούσαν να αποφύγουν τη λέξη «Ισραήλ», ερμηνεύοντας κυριολεκτικά τα κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης. Είναι γενικά αποδεκτό ότι αυτό το κίνημα διαμορφώθηκε τον 19ο αιώνα, με τον John Darby να γίνεται ένας από τους βασικούς υποστηρικτές του.<br /><br />Με άλλα λόγια, ούτε το Κράτος του Ισραήλ ούτε οργανισμοί όπως η AIPAC (η Αμερικανοϊσραηλινή Επιτροπή Δημοσίων Υποθέσεων) βρίσκονται πίσω από την προέλευση σύγχρονων φαινομένων και διαδικασιών των οποίων οι ρίζες βρίσκονται σε παλαιότερες περιόδους, αν και εύλογα τα υποστηρίζουν ενεργά. Όταν μιλούσαν για το Ισραήλ, οι Πουριτανοί δεν αναφέρονταν σε ένα σύγχρονο κράτος, αλλά στον Λαό της Παλαιάς Διαθήκης.<br /><br />Αντιλαμβάνονταν την κοινότητά τους ως ένα «νέο Ισραήλ», κάνοντας παραλληλισμούς μεταξύ της βιβλικής ιστορίας και της δικής τους μετανάστευσης στον Νέο Κόσμο. Με άλλα λόγια, δεν στράφηκαν στις σύγχρονες γεωπολιτικές πραγματικότητες ή στον τόπο γέννησης του Χριστιανισμού, αλλά στην εικόνα του Λαού της Διαθήκης ως σύμβολο και καθρέφτη της δικής τους κοινότητας.<div><br />Ο Ντέιβιντ Γκάλεντερ<br /><br />Λίγο γνωστός στη χώρα μας (σ.σ. DP: Ρωσία) αλλά πολύ γνωστός στους κύκλους των αμερικανικών πανεπιστημίων στη Νέα Αγγλία, ο David Gelentner είναι Νεοϋορκέζος, γιος φυσικού και εγγονός ραβίνου. Είναι καθηγητής και πρώην ειδικός στο συντηρητικό American Enterprise Institute. Ήταν επίσης μέλος του Ινστιτούτου Shalem στην Ιερουσαλήμ, το οποίο ερευνά την ιστορία του Σιωνισμού, της Βίβλου και του Ταλμούδ. Ως πιστός μεταξύ των κοσμικών πληροφορικών, έχει λάβει ευρεία δημοσιότητα. Το 2020, υπέγραψε μια επιστολή υποστήριξης του Ντόναλντ Τραμπ και κυκλοφόρησαν φήμες ότι είχε κανονιστεί ακόμη και μια συνάντηση μαζί του.<br /><br />Ο Gelentner είναι ο συγγραφέας του βιβλίου “Αμερικανισμός: Η Τέταρτη Μεγάλη Θρησκεία της Δύσης”, στο οποίο υποστηρίζει ότι «ο αμερικανικός σιωνισμός είναι το πνευματικό θεμέλιο του αμερικανισμού». Οι πρώτοι άποικοι έβλεπαν τους εαυτούς τους ως έναν νέο εκλεκτό λαό, που εισερχόταν σε μια νέα γη της επαγγελίας, παρόμοια με το αρχαίο Ισραήλ. Αυτή η έννοια, σύμφωνα με τον συγγραφέα, όχι μόνο διαμόρφωσε την κατανόηση της θεϊκής αποστολής της Αμερικής, αλλά δημιούργησε και ένα στέρεο θεολογικό και πολιτικό πλαίσιο.<br /><br />Ο Gelentner ορίζει τους Πουριτανούς ως τους ιδεολογικούς και πνευματικούς πατέρες του αμερικανισμού. Ερμήνευσαν τη ζωή τους μέσα από βιβλικές παραλληλίες. Ο συγγραφέας αναφέρει πολλά παραδείγματα για το πώς οι Πουριτανοί έκαναν αναλογίες μεταξύ των ιδίων και των αρχαίων Ισραηλιτών. Αυτή η έννοια βοήθησε να δικαιολογηθεί ο αποικισμός της ηπείρου και έγινε μέρος μιας ευρύτερης αφήγησης της αμερικανικής ιδιαιτερότητας και ενός προκαθορισμένου πεπρωμένου.<br /><br />Η γραμμή μεταξύ θεολογίας και πολιτικής σταδιακά θόλωσε. Αφού έφυγε από το αξίωμα του Προέδρου, ο Χάρι Τρούμαν συνέκρινε τον εαυτό του με τον Πέρση βασιλιά Κύρο.[Ο Κύρος απελευθέρωσε τους Εβραίους από τη Βαβυλώνια Αιχμαλωσία το 538 π.Χ., ενώ επί Τρούμαν ιδρύθηκε το κράτος του Ισραήλ]<br /><br />Σύμφωνα με τον Ζακ Σιράκ, ο Τζορτζ Μπους επικαλέστηκε επίσης βιβλικές εικόνες κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράκ, αναφέροντας τον Γωγ και τον Μαγώγ [ο Μαγώγ ήταν ο εγγονός του Νώε (Γένεση 10:2). Οι απόγονοι τού Μαγώγ εγκαταστάθηκαν μακράν βορείως του Ισραήλ, στην Ευρώπη και στη βόρεια Ασία (Ιεζεκιήλ 38:15). Μαγώγ ονομάστηκε και η χώρα στην οποία εγκαταστάθηκαν οι απόγονοι τού Μαγώγ. Γωγ είναι το όνομα ενός μελλοντικού ηγέτη τής Μαγώγ, ο οποίος θα οδηγήσει τον στρατό της ενάντια στον Ισραήλ. Ο Κύριος προλέγει την καταστροφή τού Γωγ: «Γιε ανθρώπου, στήριξε το πρόσωπό σου ενάντια στον Γωγ, τη γη τού Μαγώγ, … και προφήτευσε εναντίον του.» (Ιεζεκιήλ 38:2)] πιστεύοντας ότι οι προφητείες πραγματοποιούνταν.<br /><br />Έτσι, η Αμερική έχει από καιρό ένα σύστημα που συνήθως αναφέρεται ως Χριστιανικός Σιωνισμός ή αυτό που ο Gelentner, με απλούστερο τρόπο, ονόμασε Αμερικανισμό. Με απλά λόγια, η σημασία του έγκειται στη σύνθεση μεμονωμένων κειμένων και διδασκαλιών σε έναν ενιαίο θρησκευτικό και πολιτιστικό χώρο.<br /><br />Εδώ ακολουθούν οι παραλληλισμοί. Αυτό είναι, στην πραγματικότητα, το θέμα. Οι σύγχρονοί μας δεν δημιούργησαν αυτό το σύστημα, αλλά σίγουρα το χρησιμοποιούν. Αυτή, μεταξύ άλλων, είναι σε μεγάλο βαθμό η πηγή της ακλόνητης υποστήριξης προς το Ισραήλ μεταξύ των θρησκευτικά συντηρητικών κύκλων στις Ηνωμένες Πολιτείες, ιδίως των ευαγγελικών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι αθέατες θρησκευτικές ρίζες της υποστήριξης των ΗΠΑ στο Ισραήλ!

Οι θρησκευτικές ρίζες της υποστήριξης των ΗΠΑ προς το Εβραϊκό Κράτος – «Και θα είμαστε το Νέο Ισραήλ» – Με φόντο τον πόλεμο κατά του Ιράν, μ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΟ ΜΑΤΙ… σε ΗΠΑ και Ισραήλ ο “ιδεολόγος” και “αντι-σιωνιστης” Ρ.Τ. Ερντογάν!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.reuters.com/resizer/v2/UYVNMOJSDVIFJGOBJFMJ6PESTI.jpg?auth=3052d05f0e9a97787c4ddef4a039adcbe0eb07f7769bb1791cc7c868a85d18ac&width=1920&quality=80" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1280" data-original-width="1920" height="133" src="https://www.reuters.com/resizer/v2/UYVNMOJSDVIFJGOBJFMJ6PESTI.jpg?auth=3052d05f0e9a97787c4ddef4a039adcbe0eb07f7769bb1791cc7c868a85d18ac&width=1920&quality=80" width="673" /></a></div><br /><div>Ο Ερντογάν κόβει τη ροή όπλων προς το Ιράν – Καίριο πλήγμα της Άγκυρας στο μυστικό δίκτυο διακίνησης οπλισμού & απαρτίων κατασκευής οπλικών συστημάτων του Ιράν – Σε μία περίοδο που ο Τραμπ μετράει φίλους και εχθρούς με αφορμή τον πόλεμο στο Ιράν και είναι σε εξέλιξη η προσπάθειά του να πείσει άλλες χώρες για κοινή προσπάθεια τήρησης ανοιχτών των στενών του Ορμούζ, εντύπωση προκάλεσε η απόφαση του Ερντογάν να στραφεί εναντίον του Ιράν και να ικανοποιήσει ΗΠΑ και Ισραήλ αναφορικά με τις δυνατότητες των ενόπλων δυνάμεων της Τεχεράνης να αποκτήσουν ή να ανανεώσουν τον στρατιωτικό τους εξοπλισμό.</div><br /><b>Λάζαρος Καμπουρίδης</b><br />αντιστράτηγος ε.α. <div><br />Σύμφωνα με την απόφαση υπ’ αρ. 11068 της 16ης Μαρτίου 2026 της Προεδρίας της Δημοκρατίας με υπογραφή Ρ.Τ. Ερντογάν η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της κυβέρνησης, αποφασίσθηκε η απαγόρευση της διακίνησης οπλικών συστημάτων αλλά και της σχετικής τεχνολογίας για την κατασκευή τους διαμέσου της Τουρκίας με προορισμό άλλες χώρες. Ειδικότερα αναφέρεται, ότι οπλικά συστήματα, μέσα μάχης, πυρομαχικά, εκρηκτικά και ανταλλακτικά αυτών καθώς και άλλα υλικά τα οποία μπορεί να θεωρηθεί ότι δύναται να χρησιμοποιηθούν για κατασκευή πολεμικού υλικού προερχόμενα από άλλη χώρα με προορισμό τρίτη χώρα δια μέσου της τουρκικής επικράτειας, τίθενται υπό τον έλεγχο των τουρκικών αρχών.<br /><br />Για το θέμα αυτό υπεύθυνοι φορείς υλοποίησης της απόφασης καθίσταται το Υπουργείο Εμπορίου της Τουρκίας σε συνεργασία με την ΜΙΤ (Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών) ως αρχές ελέγχου των τελωνείων της χώρας. Η απόφαση αυτή του Ερντογάν στρέφεται εναντίον του Ιράν και ταυτίζεται με τις επιδιώξεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ με σκοπό τον αποκλεισμό της δυνατότητας της Τεχεράνης να εισάγει από Κίνα, Ρωσία και άλλες χώρες δια μέσου της Τουρκίας απάρτια κατασκευής πυραύλων και εξοπλισμένων drones τα οποία αποτελούν την αιχμή του δόρατος της πολεμικής μηχανής του Ιράν εναντίον του Ισραήλ, των ΗΠΑ και άλλων χωρών της περιοχής.<br /><br />Το Ιράν για το θέμα αυτό έχει ιδρύσει και λειτουργούν για το σκοπό αυτό σε διάφορες πόλεις της Τουρκίας πολλές εταιρίες με ονομασία κάλυμμα με σκοπό τη μυστική διακίνηση οπλικών συστημάτων και άλλων ανταλλακτικών για την κατασκευή πυραύλων, επιθετικών drones και άλλων όπλων με υπεύθυνο φορέα διαχείρισης αυτών τους Φρουρούς της Επανάστασης.<br /><br />Ο ίδιος ο Τράμπ σε δημόσια ομιλία του πριν από μερικές ημέρες αναφέρθηκε στο μεγάλο ιρανικό οπλοστάσιο σε πυραύλους και drones τονίζοντας την ανάγκη για άμεση αντιμετώπισή τους. Επίσης, ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η ταχύτητα με την οποία το Ιράν αναπλήρωσε τον αριθμό του πυραυλικού του οπλοστασίου από τον πόλεμο των 12 ημερών του περασμένου Ιουνίου με το Ισραήλ. Τούρκοι αναλυτές θεωρούν την απόφαση αυτή του Ερντογάν ως αντίδωρο προς τον Τραμπ αφού ικανοποιήθηκε το αίτημα του Τούρκου Προέδρου με απόφαση της Δικαιοσύνης των ΗΠΑ για πάγωμα της ποινικής δίωξης της τουρκικής Τράπεζας HalkBank.<br /><br />Επιπλέον, πιθανότατα με τον τρόπο αυτό, ο Ερντογάν απαλλάσσεται από την πίεση του Τραμπ να ταχθεί η Τουρκία με ΗΠΑ και Ισραήλ και να εισέλθει ενεργά στον πόλεμο εναντίον του Ιράν. Δεν είναι λίγοι οι Τούρκοι αναλυτές οι οποίοι υποστηρίζουν ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος το τελευταίο διάστημα ασκεί αφόρητη πίεση στον «φίλο του» Ερντογάν για το θέμα αυτό όχι μόνο για διευκολύνσεις στις αμερικανικές δυνάμεις αλλά και για ουσιαστική τουρκική υποστήριξη σε μία πιθανή χερσαία επιχείρηση στο Ιράν με σκοπό την ανατροπή του καθεστώτος.<br /><br />Η απόφαση αυτή του Ερντογάν έρχεται επίσης σε μία περίοδο όπου ο Τούρκος Πρόεδρος ασκεί στο δημόσιο λόγο του δριμεία κριτική στο Ισραήλ και λαμβάνει θέση υπέρ του Ιράν αν και η επίσημη θέση της Άγκυρας είναι αυτή της γνωστής «επιτήδειας ουδετερότητας».<br /><br />Η αποκάλυψη του θέματος θα προκαλέσει την αντίδραση της Τεχεράνης, καθώς η απόφαση αυτή στραγγαλίζει τις ιρανικές εταιρίες που εδρεύουν και λειτουργούν στην Τουρκία και αποκόπτει κάθε δυνατότητα της Τεχεράνης να ανανεώσει το βαλλιστικό της οπλοστάσιο και τον στόλο της σε drones, επηρεάζοντας έτσι πολύ αρνητικά τις ιρανικές δυνατότητες για πλήγματα εναντίον του Ισραήλ, των ΗΠΑ και χωρών της περιοχής.<br /><br />Επιπρόσθετα, η κίνηση αυτή του Τούρκου Πρόεδρου θα αποκαλύψει την υποκριτική, τυχοδιωκτική και διπλοπρόσωπη στάση της Τουρκίας σε μία εποχή που ο Ερντογάν μιλάει για ανάγκη ενότητας όλου του ισλαμικού κόσμου, σουνιτικού και σιιτικού, στοχοποιώντας παράλληλα το Ισραήλ. Το ερώτημα που προκύπτει είναι, εάν ο Τούρκος Πρόεδρος για το δώρο αυτό προς τον Τραμπ και τον Νετανιάχου έχει λάβει κάποιο επιπλέον αντίδωρο πέραν της υπόθεσης HalkBank.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΟ ΜΑΤΙ… σε ΗΠΑ και Ισραήλ ο “ιδεολόγος” και “αντι-σιωνιστης” Ρ.Τ. Ερντογάν!

Ο Ερντογάν κόβει τη ροή όπλων προς το Ιράν – Καίριο πλήγμα της Άγκυρας στο μυστικό δίκτυο διακίνησης οπλισμού & απαρτίων κατασκευής οπλι...

Διαβάστε την συνέχεια