Ισραηλινοί: ”Ο Ερντογάν αναδεικνύεται ως η επόμενη στρατηγική απειλή για την Ιερουσαλήμ”.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2025/12/trump-ve-sisi-davet-etti-cumhurbaskani-erdogan-gazze-zirvesi-icin-yarin-misira-gidecek-17603489368510-1068x601.jpg" width="758" /><br /><br />Τι αναφέρει ο Ισραηλινός αναλυτής Amit Shegal για την Israel Hayom<br /><br />Να ξεκινήσουμε με τα καλά ή τα κακά νέα; Καθώς σύννεφα πολέμου μαζεύονται για άλλη μια φορά πάνω από την Τεχεράνη, ανώτεροι αξιωματούχοι στην περιοχή αξιολόγησαν αυτή την εβδομάδα τις πιθανότητες επιβίωσης του ιρανικού καθεστώτος ως «πολύ υψηλές». Εάν δεν υπάρξει πραγματική στρατιωτική επέμβαση, δήλωσαν οι αξιωματούχοι, σταυρώνοντας τα πόδια τους και γέρνοντας προς τα πίσω, ο Χαμενεΐ θα μπορούσε να φτάσει στις 20 Ιανουαρίου 2029, την ημερομηνία ορκωμοσίας του 48ου προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, εξακολουθώντας να κυβερνά την Ισλαμική Δημοκρατία. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανατραπεί ένα καθεστώς που είναι έτοιμο να σκοτώσει ακόμη και τριακόσιες χιλιάδες από τους δικούς του ανθρώπους εάν χρειαστεί, εξήγησαν.<br /><br />Ακόμα κι αν το καθεστώς έπεφτε, δεν υπάρχει λόγος να ελπίζουμε σε ένα κοσμικό, φιλελεύθερο Ιράν. Κατά την εκτίμησή τους, το καθεστώς που θα προέκυπτε θα ήταν μια περσική εκδοχή του Πακιστάν: ένα συγκεντρωτικό, μουσουλμανικό, εχθρικό και κάθε άλλο παρά δημοκρατικό σύστημα· το προϊόν ενός «πραξικοπήματος στο παλάτι» εντός των Φρουρών της Επανάστασης και όχι μιας λαϊκής εξέγερσης από τα κάτω, της οποίας οι ακτιβιστές σκοτώθηκαν μαζικά στους δρόμους. Γι’ αυτό δεν υπάρχει πολύς ενθουσιασμός στην περιοχή για μια αμερικανική επίθεση – αν, κατά την άποψή τους, δεν πρόκειται να προκύψει τίποτα καλό από αυτήν ούτως ή άλλως.<br /><br />Και τώρα τα καλά νέα: ακόμη και αν το καθεστώς δεν πέσει, πιστεύουν ότι η ιρανική απειλή όπως την ξέραμε δεν υπάρχει πια. Η εποχή στην οποία το Ιράν μπορούσε ήρεμα και χωρίς παρεμβάσεις να καλλιεργήσει έναν τρομερό στρατό δι’ αντιπροσώπων σε όλη τη Μέση Ανατολή, ενώ παράλληλα προχωρούσε βήμα βήμα προς μια πυρηνική βόμβα, έχει τελειώσει. Είναι «αυτοί που ήταν» και είναι προτιμότερο να επικεντρωθούν στην εξάλειψη των Χούθι και των υπολειμμάτων της Χεζμπολάχ, των τελευταίων εναπομεινάντων όπλων. Η Μέση Ανατολή έχει ήδη εσωτερικεύσει την «επόμενη μέρα» του Ιράν. Εντελώς διαφορετικά πράγματα την απασχολούν τώρα.<br /><br />Στην κορυφή της λίστας: Η Τουρκία. Μέσα σε δέκα χρόνια, ίσως και λιγότερο, το σουνιτικό, υποστηρικτικό της τρομοκρατίας καθεστώς στην Άγκυρα θα προσπαθήσει να πάρει τον έλεγχο της Μέσης Ανατολής. Κι αυτό θα έχει δι’ αντιπροσώπων, και κι αυτό θα προσπαθήσει να περικυκλώσει το Ισραήλ και να του κάνει τη ζωή άθλια. Ανώτεροι αξιωματούχοι στην περιοχή δεν ανησυχούν ιδιαίτερα για την ενσωμάτωση της Τουρκίας και του Κατάρ στο «εκτελεστικό συμβούλιο» της Γάζας, την οποία θεωρούν σε μεγάλο βαθμό συμβολική. Κατά την άποψή τους, το Κατάρ επίσης βρίσκεται σε μια αργή διαδικασία στροφής προς τη σωστή κατεύθυνση μετά από χρόνια θυελλώδους ρομαντισμού με τον τρόμο και την υποκίνηση. Αλλά τι θα συμβεί αν η Ιορδανία -ήδη ένα κράτος με παλαιστινιακή πλειοψηφία- πέσει στη σφαίρα επιρροής της Τουρκίας; Τι θα συμβεί αν πέσει η Αίγυπτος; Ή ο Λίβανος; Πρέπει επίσης να δοθεί προσοχή στις ανησυχητικές διαδικασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη στη Συρία και στον αποτελεσματικό μετασχηματισμό της σε δολοφονικό κράτος-πελάτη του Ερντογάν. Δεν είναι ακόμα πολύ αργά για δράση, πριν η Μουσουλμανική Αδελφότητα και ο προστάτης της ξεχυθούν στην περιοχή.<br /><br />Η αντιστροφή της Σαουδικής Αραβίας<div><br />Μιλώντας για αλλαγές, ιδού η ενημερωμένη αξιολόγηση που ακούγεται τώρα σε σημαντικές πρωτεύουσες της περιοχής: η ομαλοποίηση με τη Σαουδική Αραβία είναι νεκρή, τουλάχιστον για το άμεσο μέλλον. Η στρατηγική απόφαση για την επιδίωξη της συμφιλίωσης με το Ισραήλ έχει αντικατασταθεί από μια άγρια ​​εκστρατεία υποκίνησης, της οποίας το βάθος και η ζημιά είναι αμφισβητήσιμα από άποψη επίγνωσης. Όταν η «πλαστική αυτοκρατορία» του Κατάρ επιτίθεται στο Ισραήλ μέσω του Al Jazeera, είναι πολύ επιβλαβές – αλλά όταν ο ιεροκήρυκας στη Μέκκα δηλητηριάζει ολόκληρο τον σουνιτικό κόσμο εναντίον των Ισραηλινών, αυτό είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.<br /><br />Τον τελευταίο μήνα, το Al Arabiya ήταν χειρότερο από το Al Jazeera στα μηνύματα που μεταδίδονται κατά οποιασδήποτε ομαλοποίησης με το Ισραήλ. Σαουδάραβες podcasters που ειδικεύονται σε πολυτελή αυτοκίνητα ή αθλήματα ξαφνικά καταριούνται τον Σιωνισμό και τις Συμφωνίες του Αβραάμ. Το ευρύτερο πλαίσιο είναι η στρατιωτική αντιπαράθεση Σαουδικής Αραβίας-Εμιρατών στην Υεμένη – μια επίθεση που θα πρέπει να ανησυχεί πολύ το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, και που ενθουσιάζει τους Χούθι, οι οποίοι παρακολουθούν τους εχθρούς τους να πολεμούν ο ένας τον άλλον.<br /><br />Γιατί συμβαίνει αυτό; Παραδόξως, το Ισραήλ έχει πέσει θύμα της ιστορικής του επιτυχίας στην σοβαρή ζημιά του πυρηνικού έργου του Ιράν και του δικτύου πληρεξουσίων του. Το 2015, ο Σαουδάραβας βασιλιάς έστειλε στον Νετανιάχου ένα σημείωμα συγχαίροντάς τον για την ομιλία του στο Κογκρέσο κατά της πυρηνικής συμφωνίας. Εκεί σπάρθηκαν οι σπόροι της συνεργασίας με τα μετριοπαθή σουνιτικά κράτη, που κορυφώθηκαν με τις Συμφωνίες του Αβραάμ. Όταν η ανησυχία για το Ιράν έφτασε στο αποκορύφωμά της και το ενδιαφέρον για το παλαιστινιακό ζήτημα έφτασε στο ναδίρ, ο de facto ηγεμόνας, Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, ξεκίνησε μια εκστρατεία για να προετοιμάσει τις καρδιές για ειρήνη με το Ισραήλ. Η ημερομηνία ήταν τέλη Σεπτεμβρίου 2023.<br /><br />Η 7η Οκτωβρίου άλλαξε τα πάντα: αναζωπύρωσε το αραβικό ενδιαφέρον για το παλαιστινιακό ζήτημα και οδήγησε σε έναν πόλεμο Ισραήλ-Ιράν σε επτά μέτωπα. Η Σαουδική Αραβία έλαβε, δωρεάν, τα αγαθά που ήθελε στην Τεχεράνη, και η τιμή που απαιτούσε για το παλαιστινιακό ζήτημα αυξήθηκε απότομα. Σε αντίθεση με την εντύπωση που δημιουργήθηκε, ο Νετανιάχου και ο Ντέρμερ δεν ήταν ιδιαίτερα πρόθυμοι να πληρώσουν κανένα τίμημα ούτε στους Σαουδάραβες. «Αν όχι, τότε όχι – καμία βία», είπε ο Νετανιάχου σε μια συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου.<br /><br />Τώρα, με τους Σαουδάραβες να μην γιορτάζουν πλέον τις Συμφωνίες του Αβραάμ, προσπαθούν να υπονομεύσουν τα θεμέλια υποστήριξής τους, από το Μαρόκο μέχρι τα Εμιράτα. Κάποιος με τον οποίο μίλησα αυτή την εβδομάδα χρησιμοποίησε μια αραβική παροιμία για να την εξηγήσει: «Όποιος δεν μπορεί να φτάσει τα σταφύλια λέει ότι είναι ξινά». Πρότεινα μια ισραηλινή εκδοχή, κατευθείαν από την παράδοση της μάχης της αεράμυνας: «Αν δεν πετάξω, κανείς δεν πετάει».<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει μια ή δύο διαθέσιμες κινήσεις στο Ριάντ. Το Ισραήλ και οι φίλοι του στην περιοχή θα πρέπει να του ζητήσουν να χρησιμοποιήσει την επιρροή του για να σταματήσει την τοξική εκστρατεία κατά της κύριας διεθνούς κληρονομιάς του και να καταστήσει σαφές ότι μια επίθεση στις συμφωνίες είναι μια επίθεση εναντίον του.<br /><br />Η ιστοσελίδα στοιχημάτων Polymarket δεν εντυπωσιάζεται ιδιαίτερα από τις περισσότερες δημοσκοπήσεις που δημοσιεύθηκαν στο Ισραήλ. Όταν άνοιξε η γραμμή για την ταυτότητα του πρωθυπουργού μετά τις εκλογές του 2026, ο Μπένετ ηγήθηκε – αλλά μέσα σε λίγες μέρες η τάση αντιστράφηκε. Για δύο μήνες τώρα ο Νετανιάχου προηγείται με σιγουριά. Αυτή την εβδομάδα διεύρυνε το χάσμα: μια πιθανότητα 54% να γίνει πρωθυπουργός. Το ποσοστό του Μπένετ βρίσκεται στο 19% (σημαντική πτώση από την προηγούμενη εβδομάδα), ακολουθούμενο, κατά σειρά, από τους Άιζενκοτ, Λαπίντ και Γκολάν, όλοι σε μονοψήφιο ποσοστό. Φυσικά, πρέπει να θυμόμαστε ότι η επιλογή Νετανιάχου περιλαμβάνει και την πιθανότητα να παραμείνει στο αξίωμα, αλλά ως επικεφαλής μιας υπηρεσιακής κυβέρνησης. Ωστόσο, αυτό είναι εντελώς διαφορετικό από την εντύπωση που δημιουργούν οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων δύο ετών.<br /><br />Τι συμβαίνει εδώ; Είναι η πικρή εμπειρία των οπαδών της Χάποελ, που έχουν συνηθίσει στις ήττες και δεν μπορούν να αποδεχτούν το προβάδισμα σε κανένα πρωτάθλημα; Ή μήπως είναι η δυναμική που θα έπρεπε να ανησυχεί την αντιπολίτευση: ο Νετανιάχου εναντίον της αντιπολίτευσης και η αντιπολίτευση εναντίον του εαυτού της;<br /><br />Υπάρχει αρκετή ευθύνη για να την αποδώσουμε, και αξίζει να ξεκινήσουμε από την αρχή. Το μπλοκάρισμα δρόμων είναι μια βίαιη και τραμπούκικη πράξη, όχι μια αποτελεσματική διαμαρτυρία χωρίς διατάραξη της δημόσιας τάξης (και αν είναι, τότε ήρθε η ώρα να μπλοκάρουμε τον δρόμο που οδηγεί στο σπίτι του Γενικού Εισαγγελέα κάθε πρωί. Θα δούμε πόσο καιρό θα χρειαστεί για να αλλάξει η οδηγία). Οι οδηγίες του Εισαγγελέα του Κράτους από τον Αύγουστο του 2020 αναφέρουν ότι η υποκίνηση των παρευρισκομένων να μπλοκάρουν δρόμους μπορεί να θεωρηθεί επιβαρυντική περίσταση που δικαιολογεί δίωξη. Το ίδιο ισχύει και για την οργάνωση μιας τέτοιας διαδήλωσης. Η Gali Baharav-Miara και ο προκάτοχός της Amit Isman πήραν μια συνειδητή απόφαση το 2023 να απαλλάξουν τους διοργανωτές μαζικών μπλοκαρισμάτων δρόμων από κάθε ευθύνη, προκειμένου να προστατεύσουν τους εαυτούς τους και τους ομολόγους τους στο νομικό σύστημα. Ήταν ένα «πράσινο φως» για την ομαλοποίηση της βίας και ένα προοίμιο για να κάνουν τη ζωή των Ισραηλινών άθλια.<br /><br />Προς τιμήν των διαδηλωτών Kaplan, τόσο από την πλευρά της επιβολής όσο και από την πλευρά της μη επιβολής, μια παρόμοια ντροπή χαρακτήρισε επίσης τις διαμαρτυρίες των ατόμων με αναπηρία. Και προς δυσφήμιση των ακραίων υπερορθόδοξων που μπλόκαραν μαζικά δρόμους, θα πρέπει να ειπωθεί ότι το έκαναν ακόμη και πριν η παράλυση του Ayalon γίνει της μόδας. Αλλά μόλις η παράνομη περιφρόνηση των δικών τους κατευθυντήριων γραμμών από τις αρχές επιβολής του νόμου ομαλοποιήθηκε, το τρένο έφυγε από τον σταθμό (και στη συνέχεια μπλοκαρίστηκε από διαδηλωτές).<br /><br />Αν δεν υπάρχει κανένα τίμημα για το μπλοκάρισμα ενός δρόμου, πώς υποτίθεται ότι θα τελειώσει αυτό το φαινόμενο; Τι υποτίθεται ότι πρέπει να κάνει ένας οδηγός όταν ένας διαδηλωτής σταματά μπροστά στο αυτοκίνητό του; Η απάντηση σίγουρα δεν είναι να τον πατήσουν. Αλλά ο διαδηλωτής και ο μπλοκαριστής φέρουν επίσης την ευθύνη και την ευθύνη για τα τραγικά αποτελέσματα. Όχι όλη την ευθύνη και όχι όλη την ενοχή, φυσικά, αλλά μια καθοριστική συμβολή: χωρίς μπλοκάρισμα, δεν θα υπήρχε πατημασιά. Αξίζει να το θυμόμαστε αυτό, όχι μόνο στην οδό Romema, αλλά και την επόμενη φορά που οι διαδηλωτές του Kaplan θα σοκαριστούν από έναν οδηγό που τους χτύπησε στο δρόμο. Υπάρχει ένα τίμημα για την ανομία. Εάν το δικαστικό σύστημα δεν το εισπράξει, μπορεί, τραγικά, να το εισπράξουν οι περαστικοί.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραηλινοί: ”Ο Ερντογάν αναδεικνύεται ως η επόμενη στρατηγική απειλή για την Ιερουσαλήμ”.

Τι αναφέρει ο Ισραηλινός αναλυτής Amit Shegal για την Israel Hayom Να ξεκινήσουμε με τα καλά ή τα κακά νέα; Καθώς σύννεφα πολέμου μαζεύονται...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Καρυστιανού συναντάει Guilfoyle, θα παίξει το χαρτί Trump στην Ελλάδα. Έχει δυναμική πατριωτικού, αντι-ευρωπαϊκού κόμματος.

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/f8e333c4ce02c2793d22f7460db04425_XL.jpg?v=2" width="729" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Γύρω της συνασπίζονται ευρωβουλευτές, σημερινοί βουλευτές καθώς και πρόσωπα από την πατριωτική Δεξιά, αφού ο λόγος της τους καλύπτει.</span></h3>Όσο δυναμώνει η φωνή της Μαρίας Καρυστιανού προς την κοινωνία, τόσο η δημοφιλία της μεγαλώνει, γι’ αυτό και στις μετρήσεις που βγαίνουν στην επικαιρότητα είναι σχεδόν διπλάσια από αυτήν του Πρωθυπουργού.<br />Ο κόσμος ζητούσε εδώ και πολύ καιρό αντιπολίτευση απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη και φαίνεται ότι την βρίσκει, αφού η Καρυστιανού έχει καταφέρει να πάρει ποσοστά από όλα τα κόμματα και, το κυριότερο, να κινητοποιήσει και ομάδες στον πληθυσμό που είναι στην αποχή.<br />Το κυριότερο, που σημειώνουν και πολιτικοί αναλυτές, είναι ότι ολοένα στο κόμμα Καρυστιανού θέλουν να εμπλακούν πρόσωπα από όλες τις πολιτικές δυνάμεις: αριστεροί, δεξιοί, αντισυστημικοί. Δεν είναι τυχαίο που γύρω της συνασπίζονται ευρωβουλευτές, σημερινοί βουλευτές καθώς και πρόσωπα από την πατριωτική Δεξιά, αφού ο λόγος της τους καλύπτει.<br />Μάλιστα, συγκεκριμένοι θεωρούν ότι η Μαρία Καρυστιανού μπορεί να παίξει έναν ρόλο πολιτικού που θα εκφράσει το «κόμμα Trump» στην Ελλάδα.<br /><br />Κατά των αμβλώσεων και ο Trump<br /><br />Θυμίζουμε ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος είχε απαγορεύσει τη χρηματοδότηση ομάδων αμβλώσεων και δεν είναι τυχαίο που η Μ. Καρυστιανού ανέφερε το συγκεκριμένο θέμα, αφού αποτελεί βασικό αίτημα και των δεξιών κομμάτων στην Ευρώπη.<br />Ενώ στελέχη που μιλούν μαζί της λένε ότι το θέμα των αμβλώσεων πέφτει στο τραπέζι σε όλη την Ε.Ε., διότι υπάρχει γενικό πρόβλημα υπογεννητικότητας στην Ευρώπη, αλλά τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα στην Ελλάδα.<br /><br />Ευρωσκεπτικιστές θα πάνε στο κόμμα της<br /><br />Επίσης, είναι προφανές ότι η Μαρία Καρυστιανού συγκεντρώνει υποστηρικτικά στελέχη τα οποία ανήκουν στο ρεύμα του ευρωσκεπτικισμού.<br />Η Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη έχει επικρίνει το ευρωσύστημα, είχε ταχθεί παλαιότερα και υπέρ της δραχμής.<br />Θυμίζουμε, επίσης, ότι η Μ. Καρυστιανού έχει επικρίνει με υπόμνημα την Ευρωπαία Εισαγγελέα Kovesi, γιατί δεν προχώρησε κατευθείαν σε διώξεις κατά ελληνικών πολιτικών και έδωσε απλά τον φάκελο στη Βουλή.<br />Και φυσικά έχει αναδείξει –και θα το κάνει και στο μέλλον– το πρόβλημα της Δικαιοσύνης και του κράτους δικαίου στην Ελλάδα.<br /><br />Πιθανή πλέον μία συνάντηση με Guilfoyle<br /><br />Τέλος, δεν είναι τυχαίο που η πρέσβης των ΗΠΑ Kimberly Guilfoyle, την είχε βάλει στη λίστα για να τη συναντήσει.<br />Τώρα που ως πολιτικός εκφράζει περισσότερο τη δεξιά ατζέντα του Trump και αφού οι δημοσκοπήσεις τη φέρνουν ουσιαστικά δεύτερο κόμμα –χωρίς καν να έχει σχηματίσει κόμμα– είναι σίγουρο ότι θα υπάρξει ραντεβού των δύο.<br />Άλλωστε, η διοίκηση Trump δεν θεωρεί αξιόπιστο συνομιλητή την κυβέρνηση Μητσοτάκη, συνεργάζεται όμως μαζί της. Και θα ήθελε ένα πρόσωπο που να προωθεί τη δεξιά ατζέντα και των υπόλοιπων πατριωτικών κομμάτων στην Ευρώπη.<br /><br />Με άλλα λόγια, η δυναμική που καταγράφει η Μαρία Καρυστιανού, με τον καιρό, θα μεγαλώσει τόσο που θα συνασπίσει ετερόκλητες δεξιές ομάδες, λιγότερο ή περισσότερο συντηρητικές και απέναντι στο σαθρό σύστημα των Βρυξελλών.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Η Καρυστιανού συναντάει Guilfoyle, θα παίξει το χαρτί Trump στην Ελλάδα. Έχει δυναμική πατριωτικού, αντι-ευρωπαϊκού κόμματος.

Γύρω της συνασπίζονται ευρωβουλευτές, σημερινοί βουλευτές καθώς και πρόσωπα από την πατριωτική Δεξιά, αφού ο λόγος της τους καλύπτει. Όσο δυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μερτς – Μελόνι: Αναβιώνει ο γερμανοϊταλικός άξονας στην Ευρώπη.

<img height="150" src="https://www.anatropinews.gr/wp-content/uploads/2026/01/merz-meloni.webp" width="724" /><br /><br />Νέα ισορροπία δυνάμεων καθώς εξασθενεί ο παραδοσιακός άξονας Παρισιού–Βερολίνου<br /><br />Μια σαφή αναδιάταξη συμμαχιών στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης σηματοδοτεί η ενίσχυση των σχέσεων μεταξύ του Γερμανού καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς και της Ιταλίδας πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι. Καθώς η άλλοτε κυρίαρχη γαλλογερμανική συνεργασία εμφανίζει σημάδια κόπωσης, το Βερολίνο στρέφεται ολοένα και περισσότερο προς τη Ρώμη, αναζητώντας έναν νέο, αξιόπιστο εταίρο για την προώθηση κρίσιμων ευρωπαϊκών προτεραιοτήτων.<br /><br />Η συνάντηση των δύο ηγετών την Παρασκευή στη Villa Doria Pamphilj στη Ρώμη έρχεται να επισφραγίσει αυτή τη στρατηγική προσέγγιση, με φόντο τόσο τις ενδοευρωπαϊκές τριβές όσο και τις εύθραυστες διατλαντικές σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.<br />Από τον άξονα Παρισιού–Βερολίνου στη σύμπραξη Βερολίνου–Ρώμης<br /><br />Για δεκαετίες, η Γερμανία συντόνιζε τη στάση της στην ΕΕ σε στενή συνεργασία με τη Γαλλία. Ωστόσο, οι πρόσφατες διαφωνίες με το Παρίσι, ιδίως σε ζητήματα εμπορίου και βιομηχανικής πολιτικής, έχουν οδηγήσει τον Μερτς σε αναζήτηση εναλλακτικών συμμαχιών. Η Ιταλία της Μελόνι, με σταθερή κυβέρνηση και συγκρίσιμες προτεραιότητες, προσφέρει μια πειστική λύση.<br /><br />Σύμφωνα με το Politico, η γερμανική ενόχληση κορυφώθηκε όταν η Γαλλία επιχείρησε να υπονομεύσει τη συμφωνία Mercosur με τις χώρες της Νότιας Αμερικής, την οποία το Βερολίνο θεωρεί κομβικής σημασίας για την ενίσχυση των εξαγωγών του. Παράλληλα, εξετάζεται ακόμη και η αποχώρηση της Γερμανίας από το κοινό γαλλογερμανικό πρόγραμμα μαχητικών αεροσκαφών, ύψους περίπου 100 δισ. ευρώ, λόγω αγεφύρωτων διαφωνιών.<div><br />Άμυνα, βιομηχανία και εξαγωγές στο επίκεντρο<br /><br />Η σύνοδος κορυφής στη Ρώμη αναμένεται να έχει έντονο πρακτικό αποτύπωμα. Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι Μερτς και Μελόνι θα υπογράψουν συμφωνία συνεργασίας στον τομέα της άμυνας, χωρίς ακόμη να έχουν αποσαφηνιστεί όλες οι λεπτομέρειες. Ήδη, πάντως, η γερμανική Rheinmetall και η ιταλική Leonardo έχουν προχωρήσει στη δημιουργία κοινοπραξίας για την κατασκευή αρμάτων μάχης και στρατιωτικών οχημάτων.<br /><br />Συνολικά, στις εργασίες θα συμμετάσχουν 21 υπουργοί από τις δύο χώρες, με στόχο την υπογραφή περίπου δέκα διμερών συμφωνιών. Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδίδεται στη συνεργασία για τη σύνταξη ενός νέου ευρωπαϊκού σχεδίου δράσης, με στόχο την αναβίωση της βιομηχανίας της ΕΕ και την ενίσχυση των εξαγωγών, το οποίο αναμένεται να παρουσιαστεί στη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 12 Φεβρουαρίου.</div><div><br />Μακροπρόθεσμος ορίζοντας και πολιτική σταθερότητα<br /><br />Για τον Τζιαντζάκομο Καλoβίνι, βουλευτή του κόμματος της Μελόνι και επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας φιλίας Ιταλίας–Γερμανίας, η νέα συμμαχία έχει σαφή στρατηγική λογική. Όπως επισημαίνει, τόσο η Ρώμη όσο και το Βερολίνο διαθέτουν σήμερα σταθερές κυβερνήσεις, σε αντίθεση με τη Γαλλία, όπου η πολιτική αβεβαιότητα εντείνεται ενόψει των εκλογών του επόμενου έτους.<br /><br />Κατά την εκτίμησή του, η επικείμενη αποχώρηση του Εμανουέλ Μακρόν από το ευρωπαϊκό προσκήνιο καθιστά ακόμη πιο ελκυστική τη συνεργασία Μελόνι–Μερτς, καθώς οι δύο ηγέτες έχουν μπροστά τους έναν μακρύτερο χρονικό ορίζοντα κοινής δράσης.</div><div><br />Διατλαντικές ισορροπίες και στάση απέναντι στον Τραμπ<br /><br />Κοινός παρονομαστής των δύο κυβερνήσεων είναι και η προσπάθεια διατήρησης λειτουργικών σχέσεων με την Ουάσινγκτον. Τόσο ο Μερτς όσο και η Μελόνι επιδιώκουν να αποφύγουν ανοιχτές συγκρούσεις με τον Ντόναλντ Τραμπ, υιοθετώντας μια πιο διαλλακτική προσέγγιση, την οποία στηρίζουν ενεργά και οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών, Γιόχαν Βάντεφουλ και Αντόνιο Ταγιάνι.<br /><br />Ο πρώην πρέσβης της Ιταλίας στο Βερολίνο και στην ΕΕ, Πιέτρο Μπενάσι, σημειώνει ότι οι δύο ηγέτες εκπροσωπούν την ευρωπαϊκή πτέρυγα που είναι περισσότερο ανοιχτή στον διάλογο με τον Αμερικανό πρόεδρο, σε αντίθεση με τη συχνά αντιφατική στάση του Μακρόν, όπως τη χαρακτηρίζουν Ιταλοί αξιωματούχοι.</div><div><br />Καλή χημεία και πολιτική σύγκλιση<br /><br />Πέρα από τα θεσμικά και στρατηγικά ζητήματα, καθοριστικό ρόλο φαίνεται να παίζει και η προσωπική χημεία μεταξύ Μερτς και Μελόνι. Αξιωματούχοι στο Βερολίνο περιγράφουν τη Ρώμη ως αξιόπιστο εταίρο, ενώ από ιταλικής πλευράς γίνεται λόγος για ουσιαστική σύγκλιση απόψεων σε όλα τα μεγάλα ευρωπαϊκά θέματα.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι κατά την πρώτη του επίσκεψη στη Ρώμη ως καγκελάριος, ο Μερτς έκανε λόγο για σχεδόν πλήρη συμφωνία Γερμανίας και Ιταλίας στην ευρωπαϊκή πολιτική, με τη Μελόνι να δηλώνει ότι η σχέση των δύο χωρών είναι αδιαμφισβήτητη.<br /><br />Σε μια Ευρώπη που αναζητά νέα κέντρα βάρους και σταθερότητας, ο αναδυόμενος γερμανοϊταλικός άξονας ενδέχεται να διαμορφώσει τις ισορροπίες της επόμενης περιόδου, προκαλώντας αναπόφευκτα και νέες εντάσεις στο εσωτερικό της Ένωσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.anatropinews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μερτς – Μελόνι: Αναβιώνει ο γερμανοϊταλικός άξονας στην Ευρώπη.

Νέα ισορροπία δυνάμεων καθώς εξασθενεί ο παραδοσιακός άξονας Παρισιού–Βερολίνου Μια σαφή αναδιάταξη συμμαχιών στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Έ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ : Ο νέος “προστάτης” του Αιγαίου και οι επικίνδυνοι πειρασμοί της Αθήνας .

<img height="113" src="https://omegapress.gr/images/DENKATS.jpg" width="752" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Η κλιμάκωση της ρητορικής της έντασης του Ισραήλ κατά της Τουρκίας στην οποία εμπλέκει και την Ελλάδα, δεν επικεντρώνεται σε κάποιο διμερές πρόβλημα μεταξύ των δύο χωρών, αλλά έχει σαφέστατα χαρακτηριστικά ανταγωνιστικών κρατών για κυριαρχία στην περιοχή. Οι δηλώσεις του ισραηλινού υπουργού Άμυνας Ισραέλ Κατς στην Αθήνα, ενώπιον του ομολόγου του Νίκου Δένδια ότι, λίγο πολύ η Άγκυρα θέλει να “αποκαταστήσει” την οθωμανική αυτοκρατορία εξισώνοντας μάλιστα κατά τρόπο αυθαίρετο και επικίνδυνο την Γάζα και την Συρία με το Αιγαίο, αποτελεί μείζονα πρόκληση για την ασφάλεια της Ελλάδας. <br /><br />Οι ελληνοτουρκικές διαφορές στο Αιγαίο είναι ζήτημα διεθνούς δικαίου και σεβασμού της συνθήκης της Λωζάννης και όχι ζήτημα τρομοκρατίας όπως το έθεσε ο ισραηλινός υπουργός. Το Ισραήλ δεν μπορεί να εμφανίζεται ως ο νέος προστάτης της κυριαρχίας των κρατών, ενώ κατηγορείται για εγκλήματα, όχι μόνο στη Γάζα, αλλά και στην Συρία, το Ιράν και τον Λίβανο . Εννοείται ότι και η Τουρκία έχει τους δικούς της επικίνδυνους στόχους.. Δυστυχώς, η κυβέρνηση Μητσοτάκη μοιάζει ανίκανη να οριοθετήσει τις σχέσεις με το Ισραήλ και έτσι, οι κίνδυνοι να χρησιμοποιηθεί ως Ιφιγένεια όλο και αυξάνονται.<br /><br /> Η ένταση και η στρατιωτικοποίηση του Αιγαίου<br /><br />Ο Κατς πραγματοποίησε επίσκεψη στην Αθήνα στις 19-21 Ιανουαρίου. Στις δηλώσεις του είπε μεταξύ άλλων ότι το Ισραήλ «δεν θα επιτρέψει σε στοιχεία που επιδιώκουν να υπονομεύσουν την περιφερειακή σταθερότητα και να εδραιώσουν τη θέση τους μέσω της τρομοκρατίας, της επιθετικότητας ή των στρατιωτικών παραφυάδων τους στη Συρία, στη Γάζα, στο Αιγαίο Πέλαγος ή οπουδήποτε αλλού, προκειμένου να πραγματώσουν τις επικίνδυνες φιλοδοξίες τους, θέλοντας να αποκαταστήσουν αυτοκρατορίες εις βάρος κυρίαρχων κρατών». <br /><br />Η αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας στο Αιγαίο προυπάρχει του Κατς και διαρκεί δεκαετίες και μάλιστα το Ισραήλ έμενε σιωπηλό μέχρι το 2010 , όταν επιτέθηκε στο τουρκικό πλοίο Μαβί Μαρμαρά που μετέφερε βοήθεια στους Παλαιστινίους. Μέχρι τότε , υπήρχε στρατηγική σχέση Ισραήλ -Τουρκίας που ήταν υπό τον έλεγχο των Κεμαλιστών. Τώρα που οι ισορροπίες έχουν αλλάξει , το Τελ Αβίβ οξύνει την επιθετική ρητορική κατά της Άγκυρας με την Ελλάδα στη μέση. Άλλωστε στην Αθήνα, τουλάχιστον κάποιοι αξιωματούχοι, στρατιωτικοί και διπλωμάτες, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι το Ισραήλ πολεμά μόνο για τον εαυτό του, αυτό είναι το δόγμα του και για κανέναν άλλον. <br /><br />Η ειρήνη και η σταθερότητα στο Αιγαίο θα διασφαλιστούν μόνο με την επίλυση των διμερών προβλημάτων Ελλάδας -Τουρκίας και όχι με την κλιμάκωση των προκλήσεων με την εμπλοκή τρίτης χώρας, του Ισραήλ εν προκειμένω. Κατά συνέπεια, η Αθήνα θα πρέπει να ζητήσει από το Τελ Αβίβ, να περιορίσει την ρητορική του σχετικά με το Αιγαίο και να μην ωθεί την Ελλάδα να στρατιωτικοποιήσει τις σχέσεις της με την Τουρκία.<br /><br />Η δήλωση Δένδια την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου ότι η Ελλάδα είναι ανοιχτή στον διάλογο στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου, κάθε άλλο παρά διορθώνει την εικόνα της προβληματικής σιωπής του ενώπιον του Κατς. Η αναφορά του επίσης στο δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα προκαλούν , καθώς πρόκειται για θέατρο δεκαετιών. Μόλις προ δύο ημερών, στις 20 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε ο πέμπτος γύρος διαλόγου μεταξύ Ελλάδας -Τουρκίας. Αν ο Δένδιας ή συνολικά η κυβέρνηση είναι σε θέση να πάρουν αποφάσεις για τα χωρικά ύδατα, θα μπορούσαν να το ανακοινώσουν στην τουρκική αντιπροσωπεία, αλλά δεν το έκαναν. Το κάνει συχνά ο Δένδιας σε ασφαλές περιβάλλον πάντα για λόγους εντυπώσεων και για να προβάλλει ως δελφίνος και πατριώτης. Γι αυτό πρόκειται για θέατρο. Οι Έλληνες αξιωματούχοι πρέπει να μιλούν με μια φωνή , υπερασπιζόμενοι τις θέσεις της χώρας, είτε κάνουν δηλώσεις με ισραηλινούς, είτε με Τούρκους, είτε με Αμερικανούς.</div><div>  <br />Το Αιγαίο και οι προστάτες του<br /><br />Οι διαφορές Ελλάδας -Τουρκίας άπτονται του διεθνούς δικαίου και μπορούν να επιλυθούν μόνο με την επίκλησή του, τον διάλογο και την καλή θέληση. Είναι χαρακτηριστικό ότι το Ισραήλ δεν αναφέρεται ποτέ στο διεθνές δίκαιο, άλλωστε είναι ντροπή, ούτε στις συνθήκες και συμφωνίες που διέπουν το καθεστώς του Αιγίου. Δεν είναι πειστικό το Ισραήλ όταν κατηγορεί την Άγκυρα για επιθετικότητα στο Αιγαίο , όταν το ίδιο κάνει πολέμους και όχι απλά δηλώσεις. <br /><br />Κατά συνέπεια, το Αιγαίο δεν είναι η διαφορά μεταξύ ενός κράτους που στηρίζει την τρομοκρατία (η Τουρκία) και ενός κράτους που αμύνεται στην τρομοκρατία (η Ελλάδα). Είναι ζήτημα σεβασμού του διεθνούς δικαίου και της συνθήκης της Λωζάννης. Καλό θα είναι, υπό αυτή την οπτική, η ελληνική κυβέρνηση να διαβάσει καλύτερα το σχέδιο του Ισραήλ και να πάψει να υποτάσσεται σε αυτό, άνευ όρων. Πέραν των άλλων, είναι και θέμα εθνικής αξιοπρέπειας. <br /><br />Η σιωπή της ελληνικής κυβέρνησης και ιδιαίτερα του τριγώνου, Μέγαρο Μαξίμου, υπουργείο Άμυνας και υπουργείο Εξωτερικών, στις αθλιότητες του Κατς προβληματίζει έντονα. Δεν υπάρχει κάποιο αμυντικό, στρατιωτικό σύμφωνο αμοιβαίας συνδρομής μεταξύ Ελλάδας -Ισραήλ, ώστε να δικαιολογηθεί όλη αυτή την ρητορική. Οι δηλώσεις του Κατς προβλήθηκαν ιδιαίτερα στον φιλοκυβερνητικό Τύπο , αλλά η πραγματικότητα δεν έχει καμία σχέση με την τάση της κυβέρνησης να αναζητά συνεχώς προστάτες και να έχει μπλέξει έτσι σε πλήθος αντικρουόμενων συμφερόντων μεταξύ ΗΠΑ -Ισραήλ -ΕΕ, οδηγώντας την στην παράλυση. Φυσικά ο Κατς , όπως και ο Δένδιας γνωρίζουν ότι το Ισραήλ έχει κατηγορηθεί για γενοκτονία στη Γάζα και μάλιστα από τον ΟΗΕ και για τρομοκρατικές επιθέσεις στη Συρία , για κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και άλλα εγκλήματα και όχι η Τουρκία. <br /><br />Η Τουρκία εφαρμόζει επεκτατική πολιτική με τις πλάτες της Δύσης, ιδιαίτερα των ΗΠΑ και μέσω συμφωνιών, όπως στη Γάζα, την Συρία και το Ιράκ, αυξάνει την επιρροή της. Αυτός ο επεκτατισμός προβληματίζει φυσικά το Ισραήλ και ήδη οι δύο χώρες “συνορεύουν” στην Συρία, ενώ η αποδοχή από τον Ερντογάν της πρόσκλησης Τραμπ για συμμετοχή στο Συμβούλιο Ειρήνης , φέρνει την Άγκυρα σε νέο ρόλο στη Γάζα και αφού και εκείνη “πούλησε” τη Χαμάς. <br /><br />Η εξίσωση λοιπόν των πολιτικών προβλημάτων του Αιγαίου με την Γάζα και την Συρία, μοναδικό σκοπό έχει να προκαλέσει ένταση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και δεν αποτελεί πολιτική ασφάλειας. . Εμφανιζόμενη ως προστάτιδα δύναμη της Ελλάδας το Ισραήλ, με την Αθήνα να σιωπά, κάθε άλλο παρά δημιουργεί ένα πλέγμα ασφάλειας. Αντίθετα ωθεί την Αθήνα σε πιο σκληρή γραμμή, ενώ αυτό που πρέπει να κάνει η ελληνική κυβέρνηση, είναι να ασκήσει πιο αποτελεσματική διπλωματία. Είναι άλλο πράγμα η δημιουργία ενός συμμαχικού σχήματος και άλλο πράγμα να χρησιμοποιείται η Ελλάδα ως όχημα για μια αντιπαράθεση με την Τουρκία προς όφελος του Τελ Αβίβ. <br /><br />Πως άραγε θα αντιμετωπίσει η Ελλάδα τον υπό διαμόρφωση άξονα μεταξύ Τουρκίας -Πακιστάν -Σαουδικής Αραβίας; αν π.χ. το Πακιστάν προβεί σε δηλώσεις κατά του Ισραήλ και της Ελλάδας και υπέρ της Τουρκίας, ακριβώς όπως κάνει το Ισραήλ, πως θα αντιδράσει η Αθήνα; η εμβάθυνση της εμπλοκής της Ελλάδας σε μείζονες κρίσεις δίπλα στο Ισραήλ είναι το σχέδιο του Τελ Αβίβ, ας γίνει κατανοητό, μπορεί να προκαλέσει εθνικές περιπέτειες. <br />Η ώρα της αποσαφήνισης της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής είναι αυτή. Πολλοί προστάτες μαζεύονται πάνω από την επικράτεια της χώρας , αλλά προστασία δεν υπάρχει. Αντίθετα οι απειλές αυξάνονται και πληθύνονται ...</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ : Ο νέος “προστάτης” του Αιγαίου και οι επικίνδυνοι πειρασμοί της Αθήνας .

Του Σωτήρη Σιδέρη Η κλιμάκωση της ρητορικής της έντασης του Ισραήλ κατά της Τουρκίας στην οποία εμπλέκει και την Ελλάδα, δεν επικεντρώνεται ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Έρχεται η Αυτοκρατορία της Τουρκίας.Το μέτωπο Ισραήλ – Ελλάδας θα καταρρεύσει!» (Τουρκικό δημοσίευμα).

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/01/%CF%84%CE%B4%CE%BF%CF%81%CE%B7%CE%B5%CF%82%CE%BC%CE%BD%CF%81%CF%82%CE%BF%CF%80%CE%B8%CF%812%CE%BA%CF%8034%CE%B921-1.jpg?ssl=1"><img height="112" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/01/%CF%84%CE%B4%CE%BF%CF%81%CE%B7%CE%B5%CF%82%CE%BC%CE%BD%CF%81%CF%82%CE%BF%CF%80%CE%B8%CF%812%CE%BA%CF%8034%CE%B921-1.jpg?resize=640%2C357&ssl=1" width="740" /></a><br /><br />Μετά τη δήλωση του Αμερικανού Πρέσβη Τομ Μπαράκ ότι «Δεν χρειαζόμαστε πλέον το YPG» και τις επακόλουθες δηλώσεις του Τραμπ του τύπου «Τους βοηθήσαμε πολύ, αλλά ήταν άχρηστοι», το PKK/YPG ουσιαστικά τελείωσε και έγινε παρελθόν, γράφει η τουρκική εφημερίδα Yeni Şafak.<br /><br />Η οργάνωση που απασχολούσε την Τουρκία εδώ και δεκαετίες, ήταν ηγετική δύναμη στον κατακερματισμό της Συρίας, έδρασε ως ένοπλος βοηθός των ΗΠΑ και του Ισραήλ στην περιοχή και ήταν ένα από τα κύρια στοιχεία της περιφερειακής αστάθειας, έχει γίνει πλέον παρελθόν.<br /><br />Τι απέγιναν τα αμερικανικά όπλα εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων; Μήπως πρέπει οι ΗΠΑ να ξεκινήσουν έρευνα για διαφθορά;<br /><br />Είχαν ήδη ολοκληρωθεί στην Τουρκία. Μια νέα εποχή είχε ξεκινήσει με το έργο «Τουρκία Χωρίς Τρομοκρατία». Τώρα, το έργο «Ζώνη Χωρίς Τρομοκρατία» ξεκινά με την εξάλειψη του YPG με αυτόν τον τρόπο.<br /><br />Ο συριακός στρατός έχει ήδη απελευθερώσει σχεδόν κάθε περιοχή υπό κατοχή του PKK/YPG (SDF) σε λίγες μόνο ημέρες. Απομένουν δύο μικρές περιοχές και το YPG δεν θα έχει καμία απολύτως παρουσία εκεί.<br /><br />Για χρόνια, δεν έχουμε δει κανένα από τα χιλιάδες φορτία με όπλα, συστήματα αεράμυνας ή εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια οικονομικής βοήθειας που έστειλαν οι ΗΠΑ στην οργάνωση. Έχει καταστεί σαφές ότι το YPG δεν είναι τίποτα από άποψη στρατιωτικών δυνατοτήτων.<br /><br />Δεν μπορούσαν να αντισταθούν ή να κρατήσουν τη θέση τους πουθενά. Δεν υπήρχε στρατιωτική παρουσία· η ρητορική ήταν απλώς κενά περιεχομένου.<br /><br />Πού πήγαν, λοιπόν, τα όπλα που έστειλαν οι ΗΠΑ; Ποιος έλαβε τα εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια;<br /><br />Τώρα, οι ΗΠΑ πιθανότατα θα αναζητήσουν την απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Ίσως ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα διαφθοράς στην ιστορία διαπράχθηκε μέσω του PKK/YPG.<br /><br />Ξεκινά έρευνα και ο αμερικανικός στρατός και οι μυστικές υπηρεσίες που λειτουργούν παράλληλα με το YPG στη Συρία γίνονται ο στόχος αυτής της έρευνας.<br /><br />Γιατί οι ΗΠΑ και το Ισραήλ πρόδωσαν το PKK;<br /><br />Υπάρχει μεγάλη απογοήτευση στους κύκλους του PKK. Εμπιστεύτηκαν τις ΗΠΑ, ανάρτησαν αμερικανικές σημαίες. Με την πρώτη ευκαιρία, προδόθηκαν, παραμερίστηκαν.<br /><br />Εμπιστεύτηκαν το Ισραήλ. Παρέλασαν με ισραηλινές σημαίες. Στην πρώτη κρίση, το Ισραήλ τους πρόδωσε, δεν έκανε τίποτα, ή μάλλον, δεν μπορούσε να κάνει τίποτα. Ακόμα και σε αυτές τις τελευταίες στιγμές, παρακάλεσαν το Ισραήλ, ελπίζοντας για βοήθεια. Αλλά αυτή η βοήθεια δεν θα ερχόταν ποτέ.<br /><br />Δεν είναι πλέον δυνατό για το Ισραήλ να διαλύσει το Ιράν, να χρησιμοποιήσει το ΡΚΚ ως ένοπλη δύναμη στα τουρκικά σύνορα ή να εκβιάζει τις χώρες της περιοχής μέσω της τρομοκρατίας. Η ισχύς του Ισραήλ έχει περιοριστεί και το περιθώριο ελιγμών του έχει στενέψει.<br /><br />Το μέτωπο Ισραήλ – Ελλάδας θα καταρρεύσει!<br /><br />Είναι σαφές ότι το Ισραήλ βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε πανικό. Ενώ συνέβαιναν όλα αυτά, το Ισραήλ έσπευσε απεγνωσμένα στην Ελλάδα, προσπαθώντας να ενισχύσει το μέτωπό του εκεί.<br /><br />Αλλά και αυτό το μέτωπο θα καταρρεύσει, και η Ελλάδα και οι Ελληνοκύπριοι θα θαφτούν κάτω από τα ερείπια.<br /><br /> Όταν ολοκληρωθεί η ακεραιότητα της Συρίας, η ιστορία θα έχει τελειώσει εντελώς για τις δυνάμεις πληρεξουσίων του Ισραήλ.<br /><br />Προσοχή, όλα όσα κάνει στην Υεμένη και το Σουδάν, μαζί με τον πιο σημαντικό εταίρο του, τα ΗΑΕ, καταρρέουν. Κάθε μέτωπο που έχει ανοίξει διαλύεται. Προκαλούσε την Τουρκία μέσω του YPG μαζί με τα ΗΑΕ, αλλά αυτό το όπλο γύρισε μπούμερανγκ.<br /><br />Μόλις επιλυθούν τα προβλήματα στο νότιο μέτωπο, θα έρθει η σειρά του μετώπου που έχει δημιουργήσει με την Ελλάδα.<br /><br />Τότε θα δούμε τι θα συμβεί με τα «νησιά» και ποιος θα πληρώσει το τίμημα.<br /><br />Αν ο Τραμπ κατασχέσει τη Γροιλανδία, τότε και η Τουρκία θα ανοίξει τις πόρτες για την επιστροφή των νησιών, τα οποία αποτελούν φυσική προέκταση της Ανατολίας και κατασχέθηκαν άδικα, στην πατρίδα. Μην εκπλαγείτε, μην ξαφνιαστείτε, αυτά τα πράγματα θα συμβούν.<br /><br />Ό, τι δήποτε συνέβη με το PKK θα συμβεί με την ‘πολιτική τρομοκρατία’<br /><br />Το τραγικό τέλος του PKK/YPG δεν αφορά μόνο αυτούς. Είναι το πρώτο βήμα σε έναν γεωγραφικό μετασχηματισμό. Έχει ανοίξει τις πόρτες σε μια πολύ ευρύτερη εποχή με περιφερειακές επιπτώσεις. Αφορά όλους όσους διεξάγουν πολέμους δι’ αντιπροσώπων για λογαριασμό των ΗΠΑ και του Ισραήλ.<br /><br />Αυτό το αποτέλεσμα θα τους βρει όλους, είτε πρόκειται για τρομοκρατικές οργανώσεις είτε για πολιτικά κόμματα. Όσοι δημιουργήσουν ένα μέτωπο «πολιτικής τρομοκρατίας» εντός της χώρας δεν θα έχουν την Ευρώπη και τις ΗΠΑ στο πλευρό τους. Ούτε το Ισραήλ θα είναι εκεί. Θα έρθει η ώρα για την εξάλειψη όσων χτυπούν την Τουρκία, την πατρίδα, από μέσα. <a href="https://echedoros.blog/?p=73452">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a><div><br /><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

«Έρχεται η Αυτοκρατορία της Τουρκίας.Το μέτωπο Ισραήλ – Ελλάδας θα καταρρεύσει!» (Τουρκικό δημοσίευμα).

Μετά τη δήλωση του Αμερικανού Πρέσβη Τομ Μπαράκ ότι «Δεν χρειαζόμαστε πλέον το YPG» και τις επακόλουθες δηλώσεις του Τραμπ του τύπου «Τους β...

Διαβάστε την συνέχεια

Δεν υπάρχει επιστροφή: Η στιγμή που η Ευρώπη αποφάσισε να ενηλικιωθεί. Το τέλος της μεταπολεμικής τάξης πραγμάτων.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/Synodos-Korifis.webp"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/Synodos-Korifis-696x464.webp" width="733" /></a><br /><br />Για περισσότερες από οκτώ δεκαετίες, η Ευρώπη λειτουργούσε υπό την ασφαλή, αλλά συχνά περιοριστική, κηδεμονία των Ηνωμένων Πολιτειών. Η μεταπολεμική τάξη πραγμάτων, που οικοδομήθηκε πάνω στα ερείπια του 1945, βασιζόταν σε μια σιωπηρή συμφωνία: η Ουάσιγκτον θα παρείχε την αμυντική ομπρέλα και τους κανόνες του εμπορίου, και η Ευρώπη θα αναπτυσσόταν εντός αυτού του πλαισίου. Όμως, τον Ιανουάριο του 2026, αυτή η ιστορική σταθερά φαίνεται να διαλύεται οριστικά.<div><br />Η πρόσφατη κρίση με φόντο τις απειλές για τη Γροιλανδία δεν ήταν απλώς ένα διπλωματικό επεισόδιο, αλλά το έναυσμα για μια επώδυνη, πλην αναγκαία, διαδικασία «ενηλικίωσης».<br />Το μήνυμα των Ευρωπαίων ηγετών που συγκεντρώθηκαν στις Βρυξέλλες την Πέμπτη ήταν σαφές: Δεν υπάρχει πλέον επιστροφή. Και παρόλο που αυτή η έκτακτη σύνοδος κορυφής -που συγκλήθηκε ως απάντηση στις απειλές του Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, για κατάληψη της Γροιλανδίας- εξελίχθηκε σε κάτι πολύ λιγότερο δραματικό επειδή ο ίδιος υπαναχώρησε 24 ώρες νωρίτερα, η σιωπηρή συνειδητοποίηση ότι ο ευρωπαϊκός «Ρουβίκωνας» της μετα-1945 εποχής είχε πλέον διαβεί, ήταν, αν μη τι άλλο, ακόμα πιο εντυπωσιακή εξαιτίας αυτού.</div><div><br />Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν και ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, οι δύο ισχυρότεροι ηγέτες της ΕΕ που το τελευταίο διάστημα δεν είχαν ταυτιστεί απόψεις, εμφανίστηκαν ενωμένοι προειδοποιώντας ότι η διατλαντική κρίση εκτόξευσε το μπλοκ σε μια σκληρή νέα πραγματικότητα — μια πραγματικότητα στην οποία πρέπει να αγκαλιάσει την ανεξαρτησία του. «Γνωρίζουμε ότι πρέπει να εργαστούμε ως μια ανεξάρτητη Ευρώπη», δήλωσε στους δημοσιογράφους η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στο τέλος της πεντάωρης συνάντησης.<br /><br />Η ρήξη της παλιάς και της νέας τάξης πραγμάτων<br /><br />Και ενώ, σε αντίθεση με πρόσφατες συνόδους κορυφής της ΕΕ, δεν υπήρξαν εξάρσεις, διαπληκτισμοί ή έστω αποφάσεις που έπρεπε να ληφθούν, η συγκέντρωση σηματοδότησε σιωπηρά μια κοινή παραδοχή —σύμφωνα με τέσσερις διπλωμάτες της ΕΕ και έναν αξιωματούχο με γνώση των συζητήσεων των ηγετών— ότι υπάρχει μια μοιραία ρήξη μεταξύ της παλιάς και της νέας τάξης πραγμάτων, του τρόπου με τον οποίο λειτουργούσε η Δύση μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και όσων έπονται.<br />Αν και η ψυχολογική στροφή προς την ανεξαρτησία κυοφορούνταν εδώ και χρόνια -από τότε που ο Τραμπ μπήκε για πρώτη φορά στον Λευκό Οίκο το 2017- οι πρωτοφανείς απειλές του για τη Γροιλανδία λειτούργησαν ως μια ξαφνική προειδοποίηση, αναγκάζοντάς τους να λάβουν μέτρα που θα ήταν αδιανόητα ακόμη και πριν από λίγους μήνες, ανέφεραν οι ίδιες πηγές.<br /><br />Θεραπεία… σοκ<br /><br />«Αυτή είναι η στιγμή του Ρουβίκωνα», δήλωσε στο Politico ένας διπλωμάτης της ΕΕ από χώρα της ανατολικής πτέρυγας, με γνώση των συζητήσεων. «Είναι μια θεραπεία σοκ. Η Ευρώπη δεν μπορεί να επιστρέψει στον τρόπο που ήταν πριν. Οι ηγέτες το λένε αυτό εδώ και μέρες». Το πώς θα μοιάζει αυτός ο νέος δρόμος είναι -ως συνήθως- μια συζήτηση για μια άλλη μέρα.<br />Ωστόσο, υπήρξαν ενδείξεις αυτή την εβδομάδα. Η αρχική αντίδραση των ηγετών της ΕΕ στην κρίση της Γροιλανδίας -αναστολή μιας εμπορικής συμφωνίας ΕΕ-ΗΠΑ, αποστολή στρατευμάτων στη Γροιλανδία, απειλές για εφαρμογή σαρωτικών εμπορικών αντιποίνων κατά των ΗΠΑ- λειτούργησε ως μια πρόγευση του τι μπορεί να ακολουθήσει.</div><div><br />Το μάθημα που πήραν οι Βρυξέλλες τις τελευταίες εβδομάδες είναι σαφές: η ασφάλεια και η ευημερία της ηπείρου δεν μπορούν πλέον να επαφίενται στις διαθέσεις ενός εξωτερικού εταίρου, όσο ιστορικός κι αν είναι αυτός. Η Ευρώπη καλείται πλέον να «οικειοποιηθεί» την ατζέντα της -από την παραγωγικότητα μέχρι την άμυνα- αποδεικνύοντας ότι η ενότητα δεν είναι απλώς μια λέξη για τα ανακοινωθέντα, αλλά το μοναδικό εργαλείο επιβίωσης σε έναν κόσμο που αλλάζει βίαια. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ένας από τους διπλωμάτες της Συνόδου, η επιλογή είναι πλέον μονόδρομος: Ή θα σταθούμε όλοι μαζί, ή θα γίνουμε θεατές των εξελίξεων που μας αφορούν. Ακολουθεί η πλήρης ανάλυση των συζητήσεων που άλλαξαν την πορεία της ΕΕ.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δεν υπάρχει επιστροφή: Η στιγμή που η Ευρώπη αποφάσισε να ενηλικιωθεί. Το τέλος της μεταπολεμικής τάξης πραγμάτων.

Για περισσότερες από οκτώ δεκαετίες, η Ευρώπη λειτουργούσε υπό την ασφαλή, αλλά συχνά περιοριστική, κηδεμονία των Ηνωμένων Πολιτειών. Η μετα...

Διαβάστε την συνέχεια

Γροιλανδία: Τι περιλαμβάνει η «συμφωνία πλαίσιο» για την οποία μιλάει ο Τραμπ και γιατί μοιάζει με ήττα για τον ίδιο.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/greenland-3.avif"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/greenland-3-696x463.avif" width="755" /></a><br /><br />Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την Τετάρτη ότι κατέληξε σε «πλαίσιο μελλοντικής συμφωνίας» για τη Γροιλανδία με τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε.<br /><br />Ανακάλεσε επίσης την απειλή του να επιβάλει δασμούς 10% σε οκτώ ευρωπαϊκές χώρες που αντιτίθενται στην πώληση της Γροιλανδίας στις ΗΠΑ – οι οποίοι θα ανέρχονταν σε 25% αργότερα μέσα στο έτος, εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία. Η Γροιλανδία είναι ένα αυτόνομο έδαφος που ανήκει στο Βασίλειο της Δανίας. Τόσο η Δανία όσο και η Γροιλανδία έχουν επανειλημμένα δηλώσει ότι το νησί δεν είναι προς πώληση.<br /><br />Σε μια προσπάθεια να εκτονώσει τις αυξανόμενες διατλαντικές εντάσεις, ο Ρούτε συναντήθηκε με τον Τραμπ στο Νταβός της Ελβετίας, κατά τη διάρκεια της ετήσιας συνόδου κορυφής του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο Νταβός την Τετάρτη, ο Τραμπ επανέλαβε ότι θέλει να αποκτήσει τη Γροιλανδία, αλλά απέκλεισε το ενδεχόμενο να καταλάβει το νησί της Αρκτικής με τη βία.<br /><br />Το βλέμμα στην Αρκτική<br /><br />Την Πέμπτη, ο Ρούτε δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι οι χώρες του ΝΑΤΟ θα ενισχύσουν την ασφάλεια στην Αρκτική ως μέρος της συμφωνίας. Σε ανάρτηση στο Truth Social την Τετάρτη, ο Τραμπ δήλωσε ότι μετά από μια «πολύ παραγωγική» συνάντηση με τον Ρούτε, είχε διαμορφώσει το «πλαίσιο μιας μελλοντικής συμφωνίας σχετικά με τη Γροιλανδία και, στην πραγματικότητα, ολόκληρη την περιοχή της Αρκτικής».<br /><br />Ο Τραμπ πρόσθεσε ότι, στο πλαίσιο αυτής της συμφωνίας, δεν θα επιβάλει δασμούς στις οκτώ ευρωπαϊκές χώρες που αντιτάχθηκαν στην προσπάθειά του να αποκτήσει τη Γροιλανδία. Πρόσθεσε ότι διεξάγονται περαιτέρω συζητήσεις σχετικά με το «Χρυσό Θόλο, καθώς αφορά τη Γροιλανδία».<br /><br />Ωστόσο, σύμφωνα με βρετανικά ΜΜΕ, η συμφωνία δεν δίνει και πολλά στις ΗΠΑ: αυτό που προβλέπει το προσχέδιο της πρότασης συμφωνίας είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες να ελέγχουν τμήματα της Γροιλανδίας, ορίζοντάς τα ως κυρίαρχες βάσεις. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, ο Τραμπ παρουσίασε τους λόγους για τους οποίους οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να κατέχουν αυτό το «μεγάλο, όμορφο κομμάτι πάγου» – το οποίο φαινόταν να συγχέει επανειλημμένα με την Ισλανδία.<div><br />Γροιλανδία όπως… Κύπρος<br /><br />Ωστόσο, η νέα συμφωνία για τη Γροιλανδία σημαίνει ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται τελικά να μην προσαρτήσουν το αυτόνομο έδαφος της Δανίας, όπως είχε απειλήσει προηγουμένως ο Τραμπ. Σύμφωνα με τα ίδια ΜΜΕ, οι αμερικανικές βάσεις θα θεωρούνται έδαφος των ΗΠΑ στην περιοχή της Αρκτικής, σύμφωνα με το σχέδιο πλαισίου που μοιάζει να μιμείται τη συμφωνία της Βρετανίας με την Κύπρο.<br /><br />Το Ηνωμένο Βασίλειο διατηρεί στρατιωτική παρουσία και έχει κυριαρχία σε δύο στρατιωτικές βάσεις στην Κύπρο, προκειμένου να διατηρήσει μια στρατηγική θέση και να τις χρησιμοποιήσει ως ορμητήριο για τις δυνάμεις που αποστέλλονται σε τοποθεσίες στη Μέση Ανατολή και την Ασία. Το πλαίσιο για τη Γροιλανδία συμφωνήθηκε την Τετάρτη το βράδυ από τον πρόεδρο των ΗΠΑ και τον Μαρκ Ρούτε, γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ.</div><div><br />«Λίγο περίπλοκο»<br /><br />Οι όροι της συμφωνίας δεν αναλύθηκαν από τον Τραμπ σε συνεντεύξεις, ωστόσο το ζήτημα της ιδιοκτησίας ήταν «λίγο περίπλοκο», σύμφωνα με τον Αμερικανό ηγέτη. «Είναι μια συμφωνία που οι άνθρωποι δέχτηκαν με ενθουσιασμό, πραγματικά φανταστική για τις ΗΠΑ, που μας δίνει όλα όσα θέλαμε, συμπεριλαμβανομένης ειδικά της πραγματικής εθνικής ασφάλειας και της διεθνούς ασφάλειας», δήλωσε ο Τραμπ, μιλώντας στους δημοσιογράφους.<br /><br />Σύμφωνα με το πλαίσιο αυτό, οι ΗΠΑ μπορούν να διεξάγουν στρατιωτικές επιχειρήσεις, να συλλέγουν πληροφορίες και να παρέχουν εκπαίδευση, ενώ παράλληλα να διευκολύνουν ορισμένες τοπικές αναπτυξιακές δραστηριότητες, όπως ενδεχομένως την εξόρυξη σπάνιων γαιών, χωρίς να ζητήσουν την άδεια της Δανίας. Ωστόσο, πολλοί έχουν επισημάνει ότι αυτό είναι σχεδόν πανομοιότυπο με τη συμφωνία που είχε ήδη συνάψει η Αμερική σχετικά με τη Γροιλανδία.</div><div><br />Καμία ειδική αναφορά από τον Ρούτε<br /><br />Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι θεωρεί τη Γροιλανδία στρατηγικά σημαντική για την άμυνα των ΗΠΑ, ενώ το σχέδιο τύπου Κύπρου-Ηνωμένου Βασιλείου θεωρείται ως μια δημιουργική λύση για τις απαιτήσεις του για την ιδιοκτησία του νησιού. Διπλωματικές πηγές δήλωσαν στο CBS ότι δεν υπήρχε συμφωνία για τον αμερικανικό έλεγχο ή την ιδιοκτησία του εδάφους, και ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, δήλωσε ότι δεν συζήτησε τη δανική κυριαρχία επί της Γροιλανδίας στη συνάντησή του με τον Τραμπ.<br /><br />Αξίζει δε να σημειωθεί ότι στις δηλώσεις του σχετικά με τη συμφωνία ο Ρούτε δεν αναφέρθηκε ποτέ ειδικά στη Γροιλανδία, αλλά συνολικά στο ζήτημα της ασφάλειας της αρκτικής – κάτι που, προφανώς δείχνει προς τα πού πηγαίνουν τα πράγματα. Η μόνη συμπληρωματική επισήμανση είναι ότι ουδείς θεωρεί τη συμφωνία ως fait accompli, καθώς ακόμα δεν έχουν εκφράσει τις θέσεις τους οι Γροιλανδοί, η ΕΕ – ενώ δεν αποκλείεται ο Τραμπ να αλλάξει γνώμη.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γροιλανδία: Τι περιλαμβάνει η «συμφωνία πλαίσιο» για την οποία μιλάει ο Τραμπ και γιατί μοιάζει με ήττα για τον ίδιο.

Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την Τετάρτη ότι κατέληξε σε «πλαίσιο μελλοντικής συμφωνίας» για τη Γροιλανδία με...

Διαβάστε την συνέχεια

Πρωτοφανής πρόκληση από τη Τουρκία: Δεσμεύει περιοχές στο Αιγαίο με διετή NAVTEX.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/01/Turkey.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1200" data-original-width="1900" height="202" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/01/Turkey.jpg" width="695" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το Διεθνές Δίκαιο επιμένει να επικαλείται η Αθήνα</span></h3>Σε μία πραγματικά απίστευτη πρόκληση προχώρησε η Τουρκία, καθώς εξέδωσε NAVTEX διάρκειας δύο ολόκληρων χρόνων. Η συγκεκριμένη κίνηση, θα μπορούσε να πει κανείς, πως ταράζει τα «ήρεμα νερά» του Αιγαίου, καθώς προσπαθεί να ελέγξει τη ναυσιπλοΐα στην περιοχή. Το πλέον ανησυχητικό είναι πως εκτός από διεθνή ύδατα, στη συγκεκριμένη οδηγία προς ναυτιλλομένους, περιλαμβάνονται και περιοχές που άπτονται της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.<div><br />Απόπειρα να «γκριζάρει» το Αιγαίο<br /><br />Με τη συγκεκριμένη NAVTEX η Τουρκία «κλειδώνει» περιοχές στο κέντρο του Αιγαίου, προσπαθώντας ουσιαστικά να «γκριζάρει» την περιοχή. Οι Τούρκοι αναφέρουν πως σκοπός είναι οι «επιστημονικές έρευνες» και «ασκήσεις». Πρακτικά πρόκειται για μία ευθεία αμφισβήτηση της ελληνικής αρμοδιότητας να εκδίδει η ίδια τις αντίστοιχες οδηγίες ασφαλείας για τις περιοχές που υπάγονται στην αρμοδιότητά της, δηλαδή για το FIR Αθηνών και τις ζώνες έρευνας και διάσωσης.</div><div><br />Στο στόχαστρο 23 ελληνικά νησιά<br /><br />Η χρονική διάρκεια της NAVTEX φανερώνει πως η Τουρκία προσπαθεί, σε πρώτο χρόνο, να προωθήσει την άποψή της περί αποστρατιωτικοποίησης 23 ελληνικών νησιών, και, σε δεύτερο χρόνο, να αμφισβητήσει την κυριαρχία της Ελλάδας στη συγκεκριμένη περιοχή. Από τη Θάσο έως το Καστελόριζο, όσα νησιά βρίσκονται στη δεξιά πλευρά του Αιγαίου βρίσκονται στο τουρκικό στόχαστρο.</div><div><br />Ελληνική αντίδραση<br /><br />Άμεσα κινητοποιήθηκαν το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών και το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, με την Αθήνα να προχωρά σε όλα τα αναγκαία διπλωματικά διαβήματα. Παράλληλα, η Υδρογραφική Υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού αναμένεται να εκδώσει αντι-NAVTEX, χαρακτηρίζοντας την τουρκική οδηγία παράτυπη και παράνομη και ακυρώνοντάς την.<br /><br />Η ελληνική πλευρά επισημαίνει ότι τέτοιου είδους ενέργειες παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο, υπονομεύουν τη σταθερότητα στην περιοχή και δυσχεραίνουν τον διάλογο, ενόψει και των προγραμματισμένων επαφών ανάμεσα στις δύο χώρες, όπως το επικείμενο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πρωτοφανής πρόκληση από τη Τουρκία: Δεσμεύει περιοχές στο Αιγαίο με διετή NAVTEX.

Το Διεθνές Δίκαιο επιμένει να επικαλείται η Αθήνα Σε μία πραγματικά απίστευτη πρόκληση προχώρησε η Τουρκία, καθώς εξέδωσε NAVTEX διάρκειας δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Έναρξη της τριμερής στο Άμπου Ντάμπι: Εδαφικό και παγωμένα ρωσικά κεφάλαια στο τραπέζι.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.businessdaily.gr/sites/default/files/styles/main_full/public/2022-03/Businessdaily-Ukraine-Russia-negotiations.jpg?itok=rRzI0aSD" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="585" data-original-width="1045" height="179" src="https://www.businessdaily.gr/sites/default/files/styles/main_full/public/2022-03/Businessdaily-Ukraine-Russia-negotiations.jpg?itok=rRzI0aSD" width="699" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Βασική προϋπόθεση ειρήνης η απομάκρυνση των Ουκρανών από το Ντονμπάς</span></h3>Ξεκίνησε πριν λίγο η τριμερής συνάντηση μεταξύ Ουκρανίας, ΗΠΑ και Ρωσίας. Είναι η πρώτη που πραγματοποιείται από την έναρξη του πολέμου. Με «ξεκάθαρες και αμετακίνητες θέσεις» έφτασε στη συνάντηση η Ρωσία, όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ. Όλα τα παγωμένα ρωσικά κεφάλαια θέλει να κρατήσει ο Ζελένσκι με σκοπό την αποκατάσταση της Ουκρανίας.<br />«Κόκκινη γραμμή» το Ντονμπάς<br /><br />Το Κρεμλίνο επιμένει στην απαίτησή του για πλήρη αποχώρηση των ουκρανικών στρατιωτικών δυνάμεων από το Ντονμπάς στην ανατολική Ουκρανία, τονίζοντας ότι πρόκειται για βασική προϋπόθεση προκειμένου να υπάρξει λύση. «Οι ουκρανικές στρατιωτικές δυνάμεις οφείλουν να αποχωρήσουν από το Ντονμπάς. Οφείλουν να αποσυρθούν. Είναι ένας πολύ σημαντικός όρος», δήλωσε στους δημοσιογράφους ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, προσθέτοντας ότι «χωρίς τη διευθέτηση του εδαφικού ζητήματος (…) δεν έχει νόημα να ελπίζουμε για την επίτευξη μακροπρόθεσμης συμφωνίας».<br /><br />Παράλληλα, ο Πεσκόφ ανέφερε ότι τη Ρωσία εκπροσωπεί αποκλειστικά στρατιωτική αντιπροσωπεία, αποτελούμενη από αξιωματικούς του υπουργείου Άμυνας, χωρίς πολιτική συμμετοχή. Επικεφαλής της αποστολής είναι ο ναύαρχος Ιγκόρ Κοστιούκοφ, ενώ τα ονόματα των υπόλοιπων μελών δεν έχουν δημοσιοποιηθεί. Όπως δήλωσε, πρόκειται για «ομάδα εργασίας σε θέματα ασφάλειας», στις πρώτες αυτές διαπραγματεύσεις, με τους συμμετέχοντες να έχουν λάβει οδηγίες απευθείας από τον αρχηγό του κράτους.<div><br />Τα ρωσικά κεφάλαια έχει βάλει στο μάτι ο Ζελένσκι<br /><br />Το ζήτημα των εδαφών στην ανατολική Ουκρανία θα βρεθεί στο επίκεντρο της τριμερούς συνάντησης αντιπροσωπειών Ουκρανίας, Ρωσίας και ΗΠΑ που πραγματοποιείται σήμερα στο Αμπού Ντάμπι, όπως ανακοίνωσε ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Σε online συνέντευξη Τύπου, ο Ζελένσκι χαρακτήρισε το Ντονμπάς ως «θέμα κλειδί», διευκρινίζοντας ότι θα τεθεί προς συζήτηση «στο Αμπού Ντάμπι σήμερα και αύριο», ενώ πρόσθεσε ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι της Ουκρανίας θα ενημερωθούν για τα αποτελέσματα των συνομιλιών.<br /><br />Παράλληλα, μιλώντας σε δημοσιογράφους μέσω της πλατφόρμας WhatsApp, ο Ζελένσκι απέρριψε την πρόταση της Μόσχας να χρησιμοποιηθούν παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία για την ανοικοδόμηση ρωσικών εδαφών, κυρίως της περιοχής του Κουρσκ, χαρακτηρίζοντάς τη «βλακείες». Τόνισε ακόμη ότι το Κίεβο θα επιδιώξει να αξιοποιηθούν όλα τα δεσμευμένα ρωσικά κεφάλαια για να χρηματοδοτηθεί η ανάκαμψη της ίδιας της Ουκρανίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Έναρξη της τριμερής στο Άμπου Ντάμπι: Εδαφικό και παγωμένα ρωσικά κεφάλαια στο τραπέζι.

Βασική προϋπόθεση ειρήνης η απομάκρυνση των Ουκρανών από το Ντονμπάς Ξεκίνησε πριν λίγο η τριμερής συνάντηση μεταξύ Ουκρανίας, ΗΠΑ και Ρωσία...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ: Τεράστια ισχύς πυρός. Πάνω από 800 πύραυλοι Tomahawk στη Μέση Ανατολή.

<img height="190" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/01/Tomahawk-630x374.jpg" width="765" /><br /><br />Καθώς η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις, αναμένοντας να διαπιστώσει αν ο Πρόεδρος Τραμπ θα προχωρήσει τελικά σε επίθεση κατά του Ιράν, επιπλέον αμερικανικές δυνάμεις λαμβάνουν θέσεις μάχης στην Αραβική Θάλασσα και στην ευρύτερη περιοχή ευθύνης της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM).<br /><br />Ενώ οι εντάσεις παραμένουν στο κόκκινο σε όλη την περιοχή, νέα στοιχεία αποκαλύπτουν την κλίμακα της εντυπωσιακής παρουσίας των αμερικανικών δυνάμεων.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μεταφέρει στο θέατρο των επιχειρήσεων μια ισχυρότατη, «ακλόνητη» δύναμη, με στόχο την αποτροπή μιας περιφερειακής κλιμάκωσης.<br /><br />Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ διαθέτει αυτή τη στιγμή στην περιοχή μια τρομακτική παράταξη μέσων με δυνατότητα εκτόξευσης πυραύλων Tomahawk.<br /><br />Σύμφωνα με αναφορές του διπλωματικού ανταποκριτή Αμιχάι Στάιν, ο συνολικός αριθμός των πυραύλων Tomahawk που είναι διαθέσιμοι για άμεση χρήση ανέρχεται σε 812, κατανεμημένοι μεταξύ ανεξάρτητων ναυτικών μονάδων και της Ομάδας Κρούσης του αεροπλανοφόρου Λίνκολν.<br />Κύριες Ναυτικές Μονάδες:<br /><br />USS Μίτσερ (USS Mitscher)<br /><br />USS ΜακΦόλ (USS McFaul)<br /><br />USS Όσκαρ Όστιν (USS Oscar Austin)<br /><br />USS Ρούζβελτ (USS Roosevelt)<br /><br />USS Μπάλκελι (USS Bulkeley)<br /><br />USS Πολ Ιγκνάτιους (USS Paul Ignatius)<br />Υποβρύχιες Δυνατότητες:<br /><br />USS Νότια Ντακότα (USS South Dakota) και USS Τζόρτζια (USS Georgia).<br />Ομάδα Κρούσης του Αεροπλανοφόρου Άμπραχαμ Λίνκολν (CSG):<br /><br />Περιλαμβάνει το αεροπλανοφόρο USS Άμπραχαμ Λίνκολν και τα αντιτορπιλικά συνοδείας USS Φρανκ Ε. Πίτερσεν, USS Σπρούανς και USS Μάικλ Μέρφι.<br /><br />Η αεροπορική συνιστώσα περιλαμβάνει εννέα μοίρες μαχητικών αεροσκαφών που σταθμεύουν αυτή τη στιγμή στο αεροπλανοφόρο, συνεπικουρούμενες από αρκετές μοίρες που εδρεύουν ήδη σε χερσαίες βάσεις της περιοχής:<br /><br />2 Μοίρες F-35 Lightning II.<br /><br />3 Μοίρες F-15E Strike Eagle.<br /><br />1 Μοίρα F-16 Fighting Falcon.<br /><br />1 Μοίρα A-10 Thunderbolt II (γνωστά ως “Warthogs”).<br /><br />Η επιμελητεία και η συλλογή πληροφοριών ενισχύονται από αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας P-8A Poseidon και μεταγωγικά αεροσκάφη C-17A.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ: Τεράστια ισχύς πυρός. Πάνω από 800 πύραυλοι Tomahawk στη Μέση Ανατολή.

Καθώς η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις, αναμένοντας να διαπιστώσει αν ο Πρόεδρος Τραμπ θα προχωρήσει τελι...

Διαβάστε την συνέχεια

Προϊόν συνεννόησης η απομάκρυνση Μαδούρο; Στημένο παιχνίδι;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQSE3JHjGHhWntPv50t1ASww058NWaRbwU2xA&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="198" data-original-width="254" height="198" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQSE3JHjGHhWntPv50t1ASww058NWaRbwU2xA&s" width="683" /></a></div><br /><div>ΤΗΣ <b>ΦΡΟΣΩΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ</b></div>Σοβαρές αποκαλύψεις για ένα εκτεταμένο παρασκήνιο μυστικών διαβουλεύσεων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, του Κατάρ και κορυφαίων στελεχών της κυβέρνησης της Βενεζουέλας έρχονται στο φως, αποκαλύπτοντας τις συνθήκες υπό τις οποίες πραγματοποιήθηκε η επιχείρηση σύλληψης και μεταφοράς του Προέδρου Νικολάς Μαδούρο στις ΗΠΑ στις αρχές αυτού του μήνα.<br /><br />Σύμφωνα με αποκλειστικό ρεπορτάζ της βρετανικής Guardian, που επικαλείται τουλάχιστον τέσσερις ανεξάρτητες πηγές με άμεση γνώση των γεγονότων, η τότε αντιπρόεδρος και νυν μεταβατική πρόεδρος της χώρας Ντέλσι Ροντρίγκεζ, καθώς και ο αδελφός της Χόρχε Ροντρίγκεζ, επικεφαλής της Εθνοσυνέλευσης, είχαν εμπλακεί σε μυστικές συνομιλίες με Αμερικανούς αξιωματούχους και μεσάζοντες του Κατάρ ήδη από το φθινόπωρο του 2025.<br /><br />Κατά τις ίδιες πληροφορίες, οι Ροντρίγκεζ είχαν διαβεβαιώσει κεκλεισμένων των θυρών την Ουάσινγκτον ότι δεν θα αντιδρούσαν εχθρικά σε μια αποχώρηση του Μαδούρο από την εξουσία και ότι θα ήταν διατεθειμένοι να συνεργαστούν σε μια μεταβατική φάση μετά την απομάκρυνσή του, με στόχο τη σταθεροποίηση της χώρας και την αποκατάσταση των διεθνών σχέσεων.<br /><br />Οι επαφές αυτές δεν φαίνεται να αφορούσαν άμεση συμμετοχή στο επιχειρησιακό σκέλος της σύλληψης, ωστόσο δημιούργησαν στην αμερικανική πλευρά την πεποίθηση ότι υπήρχε εσωτερική ανοχή, αν όχι σιωπηρή συναίνεση σε μια τέτοια εξέλιξη.<br /><br />Πρωταγωνιστικό ρόλο στις διαβουλεύσεις διαδραμάτισε το Κατάρ, το οποίο λειτούργησε ως βασικός διαμεσολαβητής, αξιοποιώντας τους διαύλους που διατηρεί τόσο με την Ουάσινγκτον όσο και με το Καράκας. Ήδη από τον Οκτώβριο του 2025, αμερικανικά μέσα όπως η Miami Herald είχαν αναφερθεί σε πρόταση του Κατάρ προς τη Ντέλσι Ροντρίγκεζ να ηγηθεί μεταβατικής κυβέρνησης σε περίπτωση παραίτησης ή απομάκρυνσης του Μαδούρο, στοιχείο που πλέον αποκτά νέο βάρος υπό το φως των πρόσφατων αποκαλύψεων.<br /><br />Παράλληλα, σύμφωνα με πληροφορίες του πρακτορείου Reuters, οι ΗΠΑ είχαν ανοίξει δίαυλο επικοινωνίας και με άλλες ισχυρές φιγούρες του καθεστώτος, ανάμεσά τους και ο υπουργός Εσωτερικών Ντιοσδάδο Καμπέλιο, ο οποίος ελέγχει την αστυνομία και τις δυνάμεις ασφαλείας.<br /><br />Οι συνομιλίες αυτές, που είχαν ξεκινήσει μήνες πριν από την επιχείρηση κατά του Μαδούρο, φέρονται να είχαν ως στόχο τη διασφάλιση ότι δεν θα ακολουθούσε ανεξέλεγκτη αποσταθεροποίηση ή εσωτερική σύγκρουση μετά την απομάκρυνση του προέδρου.<br /><br />Το παρασκήνιο αυτό ρίχνει φως και στο θετικό κλίμα της συνάντησης που πραγματοποιήθηκε στο Καράκας λίγες ημέρες μετά την επιχείρηση, όταν ο διευθυντής της CIA Τζον Ράτκλιφ συναντήθηκε με τη Ντέλσι Ροντρίγκεζ, κατόπιν εντολής του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, για να μεταφέρει το μήνυμα ότι η Ουάσινγκτον «προσβλέπει σε βελτιωμένη συνεργασία».<br /><br />Η επίσκεψη αυτή, που αρχικά παρουσιάστηκε ως μια πρώτη διερευνητική επαφή, φαίνεται πλέον να αποτελεί συνέχεια ενός διαλόγου που είχε ξεκινήσει πολύ πριν από τη σύλληψη του Μαδούρο. Πρόκειται για την πρώτη φορά που τεκμηριώνονται τόσο καθαρά πληροφορίες περί συντονισμένων, μυστικών διαβουλεύσεων μεταξύ των ΗΠΑ και υψηλόβαθμων στελεχών της κυβέρνησης Μαδούρο με αντικείμενο το ενδεχόμενο απομάκρυνσής του και τη διαχείριση της επόμενης ημέρας.<br />Το γεγονός αυτό ενισχύει την εκτίμηση ότι η επιχείρηση των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων δεν ήταν ένα απομονωμένο στρατιωτικό εγχείρημα, αλλά το αποκορύφωμα μιας μακράς πολιτικής και διπλωματικής διεργασίας, στην οποία πρωταγωνίστησαν τόσο εξωτερικοί όσο και εσωτερικοί παράγοντες του βενεζουελάνικου συστήματος εξουσίας.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Προϊόν συνεννόησης η απομάκρυνση Μαδούρο; Στημένο παιχνίδι;

ΤΗΣ ΦΡΟΣΩΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Σοβαρές αποκαλύψεις για ένα εκτεταμένο παρασκήνιο μυστικών διαβουλεύσεων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, του Κατάρ και κ...

Διαβάστε την συνέχεια