FDD: Ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία υπονομεύει τα αμερικανικά συμφέροντα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://img.cnngreece.gr/img/780/max/70/2026/01/19/2f804b86-ap25267744564437.jpg?t=P3FUH0VnWHpAoMTaHjGJMA" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="439" data-original-width="780" height="113" src="https://img.cnngreece.gr/img/780/max/70/2026/01/19/2f804b86-ap25267744564437.jpg?t=P3FUH0VnWHpAoMTaHjGJMA" width="736" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ανάλυση - κόλαφος για την προώθηση των τουρκικών θέσεων από τον Τομ Μπαράκ</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Σε πρόσφατη ανάλυση που <a href="https://www.fdd.org/analysis/2026/04/24/americas-ambassador-to-turkey-is-undermining-u-s-interests/">δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος για την Υπεράσπιση των Δημοκρατιών (FDD)</a>, οι ανώτεροι ερευνητές Sinan Ciddi και Jonathan Schanzer ασκούν δριμεία κριτική στον Αμερικανό πρέσβη στην Τουρκία, Τομ Μπαράκ, αναφορικά με τις τοποθετήσεις του στο Διπλωματικό Φόρουμ της Αττάλειας.<br /><br />Σύμφωνα με τους αναλυτές, ο πρέσβης προκάλεσε έντονες αντιδράσεις όταν επιχείρησε να αποδώσει στο Ισραήλ την ευθύνη για την κλιμάκωση της έντασης με την Άγκυρα, δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι «η Τουρκία δεν είναι μια χώρα που πρέπει να την ενοχλείς». Η δυσαρέσκεια εντάθηκε καθώς ο κ. Μπαράκ προέβη σε μια εξίσωση της Χεζμπολάχ με το Ισραήλ, ισχυριζόμενος ότι και οι δύο πλευρές είναι «εξίσου αναξιόπιστες».<br /><br />Οι ερευνητές του FDD σημειώνουν με νόημα ότι, την ίδια στιγμή, η Τουρκία υποστηρίζει ανοιχτά τη Χαμάς και συνεχίζει να διευκολύνει οικονομικά το ιρανικό καθεστώς, θέτοντας το ερώτημα για ποιον λόγο ο Αμερικανός εκπρόσωπος φαίνεται να ενθαρρύνει τέτοιου είδους συμπεριφορές αντί να προασπίζεται τα αμερικανικά συμφέροντα.<div><br />Η Τουρκία ως προστατευτικό καταφύγιο της Χαμάς<br /><br />Η ανάλυση υπογραμμίζει πως η Κωνσταντινούπολη εξακολουθεί να αποτελεί το κύριο οικονομικό κέντρο της Χαμάς, παρά τις σφαγές της 7ης Οκτωβρίου 2023, με την τουρκική κυβέρνηση να διατηρεί τον ρόλο του προστάτη για την οργάνωση. Οι ερευνητές επικρίνουν τον Μπαράκ για το γεγονός ότι, αντί να πιέσει για διακοπή των δεσμών της Τουρκίας με τη Χαμάς, πρότεινε στο Ισραήλ να επιτρέψει την ανάπτυξη τουρκικών στρατευμάτων στη Γάζα, υποστηρίζοντας πως, επειδή η Άγκυρα έχει «διάλογο με τη Χαμάς… αυτό θα ήταν ωφέλιμο… για να μειώσει την ένταση».</div><div><br />Οι γεωπολιτικές σχέσεις με το Ιράν και η κρίση στη Συρία<br /><br />Οι συγγραφείς του FDD αναδεικνύουν τη στρατηγική σύμπλευση της κυβέρνησης Ερντογάν με την Τεχεράνη, αναφέροντας ως παράδειγμα τη στήριξη του Τούρκου προέδρου προς το ιρανικό καθεστώς κατά τις λαϊκές διαμαρτυρίες του 2025, όταν μάλιστα το συνεχάρη για τον «χειρισμό» των κινητοποιήσεων. Επιπλέον, σημειώνουν ότι η Άγκυρα εγκατέστησε ραντάρ στη Δαμασκό για να προειδοποιεί το Ιράν για ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές, ενώ συνεχίζει να διευκολύνει οικονομικά το καθεστώς των μουλάδων.<br /><br />Στο συριακό μέτωπο, οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι ο Μπαράκ, παρόλο που ο Τραμπ επιδιώκει μια σταθερή Συρία, επέκρινε τις ισραηλινές αμυντικές επιχειρήσεις στη χώρα χαρακτηρίζοντάς τις ως «κακή χρονική στιγμή» και ισχυρίστηκε ότι το Ισραήλ θα προτιμούσε να δει τη Συρία «κατακερματισμένη και διαιρεμένη παρά ένα ισχυρό κεντρικό κράτος». Σύμφωνα με το FDD, η Τουρκία εκμεταλλεύεται την κατάσταση για να μεταφέρει όπλα στη Συρία και να δημιουργήσει πλατφόρμες επιθετικότητας, χωρίς ο Αμερικανός πρέσβης να προβαίνει σε σχετικές επικρίσεις.</div><div><br />Το ζήτημα των S-400 και το αίτημα για ένταξη στα F-35<br /><br />Το ζήτημα της αγοράς των ρωσικών S-400 από την Τουρκία, που οδήγησε στην αποβολή της από το πρόγραμμα F-35, παραμένει κομβικό. Παρά την επιβολή κυρώσεων, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι ο πρέσβης Μπαράκ καταβάλλει προσπάθειες για να ανατρέψει τις κυρώσεις αυτές και να επανεντάξει την Τουρκία στο πρόγραμμα των F-35. Κατά τη διάρκεια του φόρουμ στην Αττάλεια, ο ίδιος εκτίμησε ότι «σύντομα θα δείτε ότι το ζήτημα των S-400 έχει επιλυθεί. Από την οπτική γωνία του προϊσταμένου μου, η αποδοχή [της Τουρκίας] στο πρόγραμμα F-35 δεν αποτελεί πρόβλημα», παρά το γεγονός ότι ο ίδιος είχε υποστηρίξει παλαιότερα πως ήρθε η ώρα να «κάνουν ένα τολμηρό βήμα και να δώσουν στον Ερντογάν αυτό που χρειάζεται»..</div><div><br />Η ανάγκη για επαναπροσδιορισμό της αμερικανικής πολιτικής<br /><br />Καταλήγοντας, η ανάλυση των Ciddi και Schanzer υπογραμμίζει ότι ακόμη και τμήματα της τουρκικής αντιπολίτευσης, όπως το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP), έχουν ζητήσει την αποχώρηση του Μπαράκ. Οι ερευνητές τονίζουν ότι η χορήγηση πρόσβασης στην Τουρκία στο πρόγραμμα F-35 εν μέσω της κλιμακούμενης έντασης με το Ισραήλ θα αποτελούσε επικίνδυνη επιλογή. Η παρέμβαση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Πρόεδρος Τραμπ οφείλει να δώσει ένα σαφές μήνυμα στον πρέσβη του, υπογραμμίζοντας ότι προτεραιότητα είναι η υπεράσπιση των αμερικανικών συμφερόντων και η διατήρηση των συμμαχιών, περιορίζοντας παράλληλα την τουρκική επιθετικότητα που ενισχύει τους αντιπάλους των Ηνωμένων Πολιτειών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

FDD: Ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία υπονομεύει τα αμερικανικά συμφέροντα.

Ανάλυση - κόλαφος για την προώθηση των τουρκικών θέσεων από τον Τομ Μπαράκ Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Σε πρόσφατη ανάλυση που δημοσιεύθηκε στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία σε «τροχιά Ιράν»: Αποκεντρωμένη μαζική παραγωγή drones σε 81 επαρχίες.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/03/Untitled-design-13-43.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="113" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/03/Untitled-design-13-43.jpg" width="756" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Άγκυρα σχεδιάζει μια πρωτόγνωρη αποκεντρωμένη αμυντική παραγωγή που θα έπρεπε να θέσει σε συναγερμό την Αθήνα</span></h3>Η Τουρκία εγκαινιάζει μια νέα εποχή στην αμυντική της βιομηχανία, θέτοντας στο επίκεντρο των σχεδιασμών της μια πρωτόγνωρη μαζική παραγωγή drones. Ο Χαλούκ Μπαϊρακτάρ, επικεφαλής της Baykar και πρόεδρος της SAHA, παρουσίασε ένα φιλόδοξο σχέδιο που προβλέπει τη δημιουργία δικτύου κέντρων εκπαίδευσης και κατασκευής drones σε καθεμία από τις 81 επαρχίες της τουρκικής επικράτειας.<br /><br />Στόχος της Άγκυρας είναι να διαθέτει τη δυνατότητα παραγωγής εκατομμυρίων συστημάτων ανά πάσα στιγμή, ειδικά σε περιπτώσεις κρίσης ή πολεμικών αναμετρήσεων. Αυτή η στρατηγική αποτελεί αντιγραφή του ιρανικού αποκεντρωμένου συστήματος «μωσαϊκής άμυνας», που μέχρι στιγμής έχει αποδειχθεί αρκετά αποτελεσματικό στη σύγκρουσή του με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.<br /><br />Οι ανακοινώσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν ενόψει της διεθνούς αμυντικής έκθεσης SAHA EXPO 2026 στην Κωνσταντινούπολη, με τον κ. Μπαϊρακτάρ να δεσμεύεται πως τα έσοδα της διοργάνωσης θα επενδυθούν απευθείας στην ενίσχυση αυτής της παραγωγικής υποδομής, η οποία αποτελεί πλέον κεντρικό πυλώνα της τουρκικής στρατηγικής αυτονομίας.<div><br />Η μετάβαση από τα κεντρικά εργοστάσια στο κατανεμημένο μοντέλο<br /><br />Το σχέδιο αυτό σηματοδοτεί μια ριζική αλλαγή φιλοσοφίας για την τουρκική αμυντική βιομηχανία, η οποία απομακρύνεται από το παραδοσιακό μοντέλο συγκέντρωσης των παραγωγικών διαδικασιών σε λίγες, μεγάλες βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Η λογική πίσω από την αποκέντρωση είναι καθαρά επιχειρησιακή και αμυντική, καθώς οι κεντρικές υποδομές αποτελούν ευάλωτους στόχους σε ενδεχόμενες πολεμικές επιχειρήσεις.<br /><br />Αντίθετα, ένα διάσπαρτο δίκτυο μικρότερων μονάδων παραγωγής, που θα εκτείνεται σε ολόκληρη τη χώρα, προσφέρει υψηλά επίπεδα ανθεκτικότητας, καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολη την εξουδετέρωση του συνόλου της βιομηχανικής ικανότητας της χώρας. Με τον τρόπο αυτό, η Άγκυρα επιδιώκει να διασφαλίσει τη συνέχεια της παραγωγής ακόμη και κάτω από συνθήκες έντονης πίεσης ή στοχευμένων πληγμάτων.</div><div><br />Τα διδάγματα από την Ουκρανία και η σημασία της μαζικότητας<br /><br />Η στρατηγική αυτή έχει επηρεαστεί άμεσα από τις εξελίξεις στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας, όπου η χρήση των drones έχει αποδειχθεί καθοριστική. Η εμπειρία από το πεδίο ανέδειξε ότι η επιτυχία δεν κρίνεται αποκλειστικά από τα σύνθετα και ακριβά οπλικά συστήματα, αλλά από την ικανότητα μαζικής, γρήγορης και οικονομικής παραγωγής αναλώσιμων πλατφορμών.<br /><br />Ο Χαλούκ Μπαϊρακτάρ επεσήμανε την ευελιξία που προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες, τονίζοντας πως «η παραγωγή πραγματοποιείται σε σπίτια, μικρά εργαστήρια, με τρισδιάστατους εκτυπωτές και απλά συστήματα πρωτοτύπων», υπογραμμίζοντας ότι αυτό το μοντέλο αποδεικνύεται εξαιρετικά αποτελεσματικό. Η Τουρκία στοχεύει πλέον σε ένα δόγμα που δίνει προτεραιότητα στον αριθμό και το χαμηλό κόστος, καθιστώντας τα drones εργαλεία για κάθε είδους αποστολή, από την αναγνώριση έως τον κορεσμό των εχθρικών αντιαεροπορικών συστημάτων.</div><div><br />Η δημιουργία ενός εθνικού οικοσυστήματος τεχνολογίας<br /><br />Το σχέδιο της Baykar δεν εξαντλείται στην καθαρή κατασκευή, αλλά επεκτείνεται στη δημιουργία ενός ευρύτερου υποστηρικτικού πλαισίου. Τα νέα κέντρα που σχεδιάζονται θα λειτουργούν ως κόμβοι εκπαίδευσης προσωπικού, δοκιμών, ανάπτυξης νέων τεχνολογιών και διάχυσης της τεχνογνωσίας σε τοπικό επίπεδο. Επιδίωξη της Άγκυρας είναι η οικοδόμηση μιας τεράστιας δεξαμενής μηχανικών, τεχνικών και χειριστών, οι οποίοι θα έχουν τη δυνατότητα να σχεδιάζουν, να προσαρμόζουν και να χρησιμοποιούν τα συστήματα αυτά κατά βούληση.<br /><br />Η κίνηση αυτή αναδεικνύει την αμυντική παραγωγή σε υπόθεση εθνικής κινητοποίησης, όπου η τεχνολογική υπεροχή συνδυάζεται με τη γεωπολιτική επιρροή και την εξαγωγική δυναμική της χώρας.<br />Οι προκλήσεις για το περιβάλλον ασφαλείας στην περιοχή<br /><br />Η τουρκική απόφαση για επένδυση σε μαζικά, ευέλικτα και δικτυωμένα μέσα δεν αποτελεί απλώς μια εσωτερική βιομηχανική εξέλιξη, αλλά δημιουργεί νέα δεδομένα για την ασφάλεια στην ευρύτερη περιοχή, συμπεριλαμβανομένου του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου. Η ικανότητα της Τουρκίας να παράγει συνεχώς και σε μεγάλους αριθμούς φθηνότερα UAV προσδίδει στην Άγκυρα τη δυνατότητα να διατηρεί μια συνεχή πίεση, προκαλώντας ζητήματα επιτήρησης και κορεσμού για τον αντίπαλο.<br /><br />Η μετάβαση από προγράμματα υψηλού προφίλ σε ένα μοντέλο βιομηχανικής ανθεκτικότητας και μαζικής παραγωγής υποδεικνύει μια Τουρκία που προετοιμάζεται για σύγχρονες συγκρούσεις όπου ο όγκος και η ταχύτητα αναπλήρωσης των μέσων θα διαδραματίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο.<br /><br />Γεγονός που θα έπρεπε να θέτει νέες παραμέτρους για τον στρατηγικό σχεδιασμό της Ελλάδας, η οποία και κατάλληλες ιδιωτικές αμυντικές βιομηχανίες έχει και δυνατότητες μαζικής παραγωγής μπορεί να υποστηρίξει. Αρκεί να υπάρξει επιτέλους η πολιτική βούληση μεταφρασμένη σε πολιτική πράξη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία σε «τροχιά Ιράν»: Αποκεντρωμένη μαζική παραγωγή drones σε 81 επαρχίες.

Η Άγκυρα σχεδιάζει μια πρωτόγνωρη αποκεντρωμένη αμυντική παραγωγή που θα έπρεπε να θέσει σε συναγερμό την Αθήνα Η Τουρκία εγκαινιάζει μια νέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μερτς κατά Τραμπ: «Υποτίμησε τους Ιρανούς, η Τεχεράνη έχει ταπεινώσει τις ΗΠΑ».

<img height="125" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/merz_trump-e1772546046253-1536x1263-1-630x393.jpg" width="741" /><br /> <br />Λάβρος κατά του Ντόναλντ Τραμπ εμφανίστηκε ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς σχετικά με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, υποστηρίζοντας πως «ένα ολόκληρο έθνος ταπεινώνεται από την ιρανική ηγεσία».<br /><br />Μιλώντας κατά τη διάρκεια επίσκεψης σε σχολείο στο Μάρσμπεργκ της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, ο Μερτς δήλωσε ότι οι ΗΠΑ υποτίμησαν το ιρανικό καθεστώς και μπήκαν στον πόλεμο χωρίς ξεκάθαρο σχέδιο εξόδου.<br /><br />«Οι Αμερικανοί προφανώς δεν έχουν στρατηγική.<br /><br />»Δεν διακρίνω αυτή τη στιγμή ποια στρατηγική εξόδου σκοπεύουν να επιλέξουν, ιδίως καθώς οι Ιρανοί διαπραγματεύονται προφανώς πολύ επιδέξια – ή απλώς πολύ επιδέξια δεν διαπραγματεύονται καθόλου.<br /><br />»Έτσι, ένα ολόκληρο έθνος ταπεινώνεται από την ιρανική κρατική ηγεσία, ιδιαίτερα από τους λεγόμενους Φρουρούς της Επανάστασης», δήλωσε ο Μερτς.<br /><br />Όπως είπε ο κ. Μερτς, έχει εκφράσει τις επιφυλάξεις του ήδη δύο φορές απευθείας στον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />«Ο πόλεμος κατά του Ιράν ήταν απερίσκεπτος (…) Αν γνώριζα ότι αυτό θα συνεχιζόταν έτσι για πέντε ή έξι εβδομάδες και θα γινόταν όλο και χειρότερο, θα το είχα πει ακόμη πιο έντονα.<br /><br />»Η κατάσταση είναι αρκετά περίπλοκη και αυτό έχει συνέπειες και για τη Γερμανία.<br /><br />»Έχει άμεσες επιπτώσεις στην οικονομία μας και γι’ αυτό πρέπει να τερματιστεί το συντομότερο δυνατό», είπε ο καγκελάριος και επανέφερε την πρότασή του για συμμετοχή της Bundeswehr στην διασφάλιση των Στενών του Ορμούζ με ναρκαλιευτικά πλοία.<br /><br />Προϋπόθεση, ωστόσο, είναι να έχουν προηγουμένως σταματήσει οι εχθροπραξίες, υπογράμμισε.<br /><br />Ο καγκελάριος ανέφερε επίσης το Αφγανιστάν ως προειδοποιητικό παράδειγμα:<br /><br />«Το πρόβλημα με τέτοιες συγκρούσεις είναι πάντα ότι δεν αρκεί να μπεις σε αυτές, πρέπει και να μπορέσεις να βγεις.<br /><br />»Αυτό το βιώσαμε με πολύ οδυνηρό τρόπο στο Αφγανιστάν, επί 20 χρόνια», τόνισε.<br /><br />Τα σχόλια αυτά αποτελούν από τις πιο έντονες επικρίσεις του Γερμανού καγκελάριου μέχρι σήμερα για τον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ με το Ιράν.<br /><br />Στην αρχή της σύγκρουσης, ο Μερτς εμφανιζόταν σχετικά υποστηρικτικός προς την αμερικανική προσπάθεια, λέγοντας ότι η Γερμανία συμμερίζεται τον στόχο αλλαγής καθεστώτος στο Ιράν, παρά τις επιφυλάξεις για τις μεθόδους της κυβέρνησης Τραμπ.<br /><br />Ωστόσο, καθώς η σύγκρουση παρατείνεται και το οικονομικό κόστος αυξάνεται για την ήδη πιεσμένη γερμανική οικονομία εν μέσω ενεργειακής κρίσης, ο Μέρτς έχει γίνει όλο και πιο επικριτικός τόσο για τον πόλεμο όσο και για αυτό που περιγράφει ως έλλειψη στρατηγικής των ΗΠΑ για τον τερματισμό του.<br /><br />Στην αλλαγή στάσης του Μερτς, πάντως, ενδεχομένως να συνέβαλε και το γεγονός πως οι δημοσκοπήσεις στη Γερμανία δείχνουν πως πάνω από το 70% των πολιτών δεν συμφωνούν με τον πόλεμο στο Ιράν.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μερτς κατά Τραμπ: «Υποτίμησε τους Ιρανούς, η Τεχεράνη έχει ταπεινώσει τις ΗΠΑ».

Λάβρος κατά του Ντόναλντ Τραμπ εμφανίστηκε ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς σχετικά με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, υποστηρίζοντας πως...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποκάλυψη: Η Μοσάντ φέρεται να κατασκεύασε μυστικό διάδρομο προσγείωσης στην καρδιά του Ιράν.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2020/12/mossad-630x400.jpg" width="736" /><br /> <br />Νέες πληροφορίες φέρνουν στο φως τη δράση πρακτόρων της Μοσάντ, οι οποίοι φέρονται να ολοκλήρωσαν την κατασκευή ενός απομακρυσμένου διαδρόμου προσγείωσης κοντά στην Ισφαχάν, με σκοπό τη διευκόλυνση απόρρητων αμερικανικών στρατιωτικών επιχειρήσεων βαθιά εντός της ιρανικής επικράτειας.<br /><br />Διείσδυση κάτω από το ραντάρ της Τεχεράνης<br /><br />Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει την ένταση του «σκιώδους πολέμου» που μαίνεται στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Εάν οι καταγγελίες επιβεβαιωθούν, το εγχείρημα υποδηλώνει ένα πρωτοφανές επίπεδο διείσδυσης των ξένων υπηρεσιών πληροφοριών.<br /><br />Το γεγονός ότι κατάφεραν να κατασκευάσουν έναν λειτουργικό διάδρομο, ικανό να υποδεχθεί αεροσκάφη και ελικόπτερα χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τις ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας, εκθέτει σοβαρά κενά στην εγχώρια επιτήρηση.<br /><br />Η επιλογή της τοποθεσίας στο εσωτερικό του Ιράν εγείρει κρίσιμα ερωτήματα για την επιχειρησιακή εμβέλεια των μυστικών υπηρεσιών και την ευαλωτότητα της χώρας σε εξελιγμένες επιχειρήσεις δολιοφθοράς και εφοδιαστικής υποστήριξης (logistics).<br />Υποδομές υψηλής τακτικής αξίας<br /><br />Σύμφωνα με τις αναφορές, το έργο περιελάμβανε την ασφαλτόστρωση ενός απομονωμένου τμήματος δρόμου, σχεδιασμένου ειδικά για να λειτουργεί ως τακτική ζώνη προσγείωσης για αμερικανικά αεροσκάφη σταθερών πτερύγων και ελικόπτερα.<br /><br />Η ολοκλήρωση μιας τέτοιας υποδομής, χωρίς την άμεση αντίδραση των Φρουρών της Επανάστασης ή των τοπικών μονάδων πληροφοριών, υπογραμμίζει τις σοβαρές αδυναμίες του Ιράν στον έλεγχο της περιφέρειας.<br /><br />Η Ισφαχάν αποτελεί εδώ και καιρό κομβικό σημείο για την πυρηνική έρευνα και τη στρατιωτική παραγωγή του Ιράν, αποτελώντας μία από τις πιο ευαίσθητες περιοχές της χώρας.<br /><br />Η δημιουργία ενός αποκλειστικού σημείου προσγείωσης στην ευρύτερη περιοχή παρέχει τη δυνατότητα:<br /><br />◾Ταχείας διείσδυσης ή διαφυγής προσωπικού.<br /><br />◾Μεταφοράς εξειδικευμένου εξοπλισμού με τον ελάχιστο δυνατό χρόνο διαμετακόμισης.<br /><br />◾Διεξαγωγής άμεσων αναγνωριστικών αποστολών.<br /><br />Η μεταφορά μηχανημάτων, υλικών και ειδικευμένου εργατικού δυναμικού σε μια τέτοια τοποθεσία υποδηλώνει βαθύ σχεδιασμό και πιθανή συνεργασία με τοπικά, μη κρατικά δίκτυα.<br />Στρατηγική μετατόπιση στο πεδίο των επιχειρήσεων<br /><br />Η επιχείρηση αυτή εντάσσεται σε μια σειρά επιτυχημένων πληγμάτων κατά των ιρανικών υποδομών, από την εξουδετέρωση δικτύων αεράμυνας και βάσεων πυραύλων έως τον διαρκή αγώνα για τον έλεγχο των θαλάσσιων οδών.<br /><br />Το τακτικό περιβάλλον εντός του Ιράν γίνεται όλο και πιο επισφαλές για το καθεστώς.<br /><br />Ενώ το Πεντάγωνο και οι επίσημοι ισραηλινοί δίαυλοι τηρούν τη συνήθη σιγή ιχθύος, η ύπαρξη ενός τέτοιου διαδρόμου σηματοδοτεί μια θεμελιώδη αλλαγή στη διεξαγωγή του πολέμου: τη μετάβαση από τα περιστασιακά πλήγματα στη δημιουργία μόνιμων εφοδιαστικών αποτυπωμάτων σε εχθρικό έδαφος.<br /><br />Καθώς η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ σταθμίζει τις επιλογές της για την επόμενη φάση των συγκρούσεων, η παρουσία μιας τέτοιας εγκατάστασης προσφέρει ένα σημαντικό, αν και αθόρυβο, πλεονέκτημα για τις μελλοντικές επιχειρήσεις που στοχεύουν στην αναχαίτιση της ιρανικής επιθετικότητας<div><br /></div><div>.<a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αποκάλυψη: Η Μοσάντ φέρεται να κατασκεύασε μυστικό διάδρομο προσγείωσης στην καρδιά του Ιράν.

Νέες πληροφορίες φέρνουν στο φως τη δράση πρακτόρων της Μοσάντ, οι οποίοι φέρονται να ολοκλήρωσαν την κατασκευή ενός απομακρυσμένου διαδρόμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γαλλική πυρηνική “ομπρέλα”… Τι μπορεί να προσφέρει στην Άμυνα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/4dc449c41fe578fe85b2c8500ecdb379_XL.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="525" data-original-width="900" height="117" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/4dc449c41fe578fe85b2c8500ecdb379_XL.jpg" width="741" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πόσο ρεαλιστική είναι και τι μπορεί να προσφέρει στην ευρωπαϊκή άμυνα η «προσφορά» της γαλλικής πυρηνικής ομπρέλας.Τι συζητούν στις ευρωπαϊκές χώρες. Οι θετικές πλευρές και οι επιφυλάξεις.</span></h3><b>Μανώλης Σπινθουράκης</b><br />«Για να είμαστε ελεύθεροι πρέπει να μας φοβούνται, για να μας φοβούνται πρέπει να είμαστε ισχυροί, για να είμαστε ισχυροί πρέπει να είμαστε ενωμένοι». Με αυτές τις τρεις προτάσεις παρουσίασε ο Εμανουέλ Μακρόν, στις 2 Μαρτίου του 2026, από τη βάση των πυρηνικών υποβρύχιων της Γαλλίας στη Βρέστη, το νέο πυρηνικό δόγμα της χώρας του. Τις δύο πρώτες προτάσεις θα μπορούσε να τις είχε πει και ο στρατηγός Ντε Γκωλ πριν από 66 χρόνια, όταν με την ιδιότητα του προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας – και χωρίς φυσικά να ζητήσει τη γνώμη των Βεδουίνων – «πατούσε το κουμπί» της πρώτης πυρηνικής δοκιμής της Γαλλίας στη Σαχάρα. Η τρίτη πρόταση, δηλαδή «να είμαστε ενωμένοι», είναι του Μακρόν.<br /><br />Αρχισε να την υποτονθορύζει όταν ο Βλαντίμιρ Πούτιν εισέβαλε στην Ουκρανία και την είπε με στεντόρεια φωνή όταν ο Ντόναλντ Τραμπ επανήλθε στην Ουάσιγκτον και άρχισε να υπονοεί ότι η πυρηνική ομπρέλα των ΗΠΑ ίσως δεν φτάνει για να καλύψει και την Ευρώπη. Ετσι στις 2 Μαρτίου ο γάλλος πρόεδρος ανακοίνωσε πως – σε συνεργασία με τη Βρετανία – η χώρα του διατίθεται να «προωθήσει» την πυρηνική της «αποτροπή» σε όλη την Ευρώπη, δηλαδή στην Κεντρική (Γερμανία, Βέλγιο, Ολλανδία), τη Βόρεια (Δανία, Σουηδία), την Ανατολική (Πολωνία) και τη Νότια (Ελλάδα).<br /><br />Στην πράξη, όπως εξήγησε ο Μακρόν, αυτό σημαίνει «κοινές στρατιωτικές ασκήσεις» και «στρατηγικές δυνάμεις» της πολεμικής αεροπορίας ικανές «να εξαπλωθούν στα βάθη της ευρωπαϊκής ηπείρου». Με άλλα λόγια, για πρώτη φορά από το 1960, οπότε ο Ντε Γκωλ φρόντισε να γίνει η Γαλλία η τέταρτη πυρηνική δύναμη στον κόσμο (μετά τις ΗΠΑ, τη Σοβιετική Ενωση και το Ηνωμένο Βασίλειο), το Παρίσι πρότεινε, τρόπον τινά, τη στάθμευση των δικών του πυρηνικών όπλων σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η Γαλλία εκτιμάται ότι διαθέτει σήμερα περίπου 290 πυρηνικές κεφαλές, το δε πυρηνικό της οπλοστάσιο περιλαμβάνει τέσσερα πυρηνικά υποβρύχια που μπορούν να μεταφέρουν έως και 64 πυρηνικές κεφαλές έκαστο και δύο μοίρες (40 αεροσκαφών Rafale συνολικά) πυρηνικής ικανότητας.<br /><img src="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2026/04/26/Screenshot-2026-04-26-175652.jpg" /><br /><br />Επί της ουσίας πρόκειται για ένα πυρηνικό οπλοστάσιο σαφώς μικρότερο από αυτό τον άλλων πυρηνικών δυνάμεων (βλ. ΗΠΑ, Ρωσία), πλην όμως ικανό, κατά την άποψη των Γάλλων, να αποτρέψει οποιαδήποτε σκέψη επίθεσης τρίτης χώρας κατά της Γαλλίας. Σε ό,τι αφορά δε τον όρο «προωθημένη αποτροπή», τον οποίο χρησιμοποίησε κατά κόρον ο γάλλος πρόεδρος στις 2 Μαρτίου, σημαίνει, πέραν των κοινών δραστηριοτήτων και ασκήσεων με τις σύμμαχες χώρες, και την προώθηση της συνεργασίας τους για τη συμβατική υποστήριξη των όποιων πυρηνικών επιχειρήσεων, όπως άλλωστε συμβαίνει στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Σημαίνει δηλαδή τη δημιουργία δυνατοτήτων έγκαιρης προειδοποίησης, κοινή αντιαεροπορική και αντιπυραυλική άμυνα, ανταλλαγή γνώσεων, εμπειριών και πληροφοριών και γενικότερα ενίσχυση της διασυνδεσιμότητας και της διαλειτουργικότητας των οπλικών συστημάτων.<br /><br />Την ίδια στιγμή ωστόσο ο Εμανουέλ Μακρόν ξεκαθάρισε πως τον τελευταίο λόγο στα θέματα που άπτονται της πυρηνικής αποτροπής θα τον έχει πάντοτε ο εκάστοτε πρόεδρος της Γαλλίας με βασικό κριτήριο το αν και κατά πόσο απειλούνται τα «ζωτικά συμφέροντα» του γαλλικού έθνους. Επανέλαβε βεβαίως την πάγια γαλλική θέση ότι οποιαδήποτε απειλή κατά της Ευρώπης συνιστά απειλή κατά των ζωτικών συμφερόντων της Γαλλίας, αυτό ωστόσο δεν στάθηκε ικανό να διαλύσει τις διόλου αβάσιμες ανησυχίες ως προς τη στάση της Γαλλίας στη μετά Μακρόν εποχή.<br /><br />Στο Βερολίνο, ανεξάρτητα από τη στήριξη της Καγκελαρίας στις ιδέες Μακρόν, Τύπος και αναλυτές αναρωτιούνται αν ο όρος «προωθημένη αποτροπή» είναι μεταφράσιμος στη γλώσσα του Γκαίτε. Αναγνωρίζουν βεβαίως την έφεση της Γαλλίας να καταστεί προστάτιδα δύναμη της Ευρώπης, αντιλαμβάνονται πως το Παρίσι θα ήθελε να συγχρηματοδοτηθεί το εγχείρημα από τον γερμανικό κρατικό κορβανά, αναρωτιούνται ωστόσο αν η Μπούντεσταγκ θα ενέκρινε ποτέ δαπάνες χωρίς να γνωρίζει πώς και πού ακριβώς θα χρησιμοποιηθούν. Αμφιβολίες εκφράζονται επίσης ως προς το αν η γαλλική πρόταση είναι συμβατή προς τις διατάξεις της Συνθήκης περί μη διάδοσης πυρηνικών όπλων του 1970, την οποία η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία είχε συνυπογράψει, ενώ δεν είναι λίγοι αυτοί που επισημαίνουν ότι ο Μακρόν «σήμερα είναι και αύριο δεν είναι» και ότι η θέση της γαλλικής Ακροδεξιάς, που προηγείται σε όλες τις δημοσκοπήσεις, είναι ότι η «πυρηνική αποτροπή» της Γαλλίας δεν τεμαχίζεται.<br /><br />Στο Βέλγιο, ο ακροδεξιός πρωθυπουργός Μπαρτ Ντε Βίβερ θεωρεί την ικανότητα πυρηνικής αποτροπής της Γαλλίας περιορισμένη και θα την ήθελε πανευρωπαϊκής εμβέλειας, ενώ στη Σουηδία, μια χώρα όπου η ιδέα της ουδετερότητας είναι βαθιά ριζωμένη και η οποία, θέλοντας και μη, εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ το 2024, ο συντηρητικός πρωθυπουργός της Ουλφ Κρίστερσον αρκέστηκε σε μία ανακοίνωση στο Χ λέγοντας ότι η χώρα του θα συμμετάσχει σε διαβουλεύσεις σχετικές με το πώς το πυρηνικό οπλοστάσιο της Γαλλίας θα μπορούσε να φανεί χρήσιμο, ούτως ώστε καμία χώρα να μη διανοηθεί ποτέ να επιτεθεί κατά της Σουηδίας. Στην Πολωνία κυριαρχεί η αντίληψη ότι με τις προτάσεις Μακρόν η Γαλλία αποφάσισε να επεκτείνει την «ασφάλεια ζωής» που της δίνει το πυρηνικό της οπλοστάσιο κατά τρόπο που να καλύπτει και τη Βαρσοβία, ενώ στη Δανία, η οποία δεν έχει ακόμη συνέλθει από το σοκ των δηλώσεων του Τραμπ για τη Γροιλανδία, οι διαθέσεις έναντι των γαλλικών πρωτοβουλιών είναι επίσης λίγο-πολύ θετικές.<br /><br />Λιγότερο θετικές αναμένεται ότι θα είναι, τέλος, οι διαθέσεις έναντι του νέου πυρηνικού δόγματος της Γαλλίας στη διεθνή Συνάντηση της Συνθήκης Μη Διάδοσης των Πυρηνικών, που θα διεξαχθεί από τις 27 Απριλίου έως τις 22 Μαΐου στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη. Διπλωματικοί παρατηρητές εκτιμούν ότι κατά τη διάρκεια αυτής της συνάντησης οι χώρες του λεγόμενου Παγκόσμιου Νότου θα στραφούν κατά της Γαλλίας κατηγορώντας την ότι με το νέο δόγμα παραβιάζει τη Συνθήκη. Στον ίδιο χώρο άλλωστε φέρεται να είπε πριν από 70 και βάλε χρόνια ο σοβιετικός ηγέτης Νικίτα Χρουστσόφ το δυστοπικό «αν ποτέ γίνει πυρηνικός πόλεμος, οι ζωντανοί θα ζηλεύουν τους νεκρούς».<div><br /></div><div><a href="https://www.tovima.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γαλλική πυρηνική “ομπρέλα”… Τι μπορεί να προσφέρει στην Άμυνα;

Πόσο ρεαλιστική είναι και τι μπορεί να προσφέρει στην ευρωπαϊκή άμυνα η «προσφορά» της γαλλικής πυρηνικής ομπρέλας.Τι συζητούν στις ευρωπαϊκ...

Διαβάστε την συνέχεια