Ο Τραμπ αφήνει τους Χούτι να κρατούν το Μπαμπ ελ Μαντέμπ. Το επικίνδυνο στοίχημα της Ουάσιγκτον.

<img height="112" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/tramp-2.jpg" width="760" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η κατάληψη της Μόκα και του στρατηγικού νησιού Περίμ έφερε τους Χούτι στην καρδιά μιας από τις σημαντικότερες θαλάσσιες αρτηρίες του πλανήτη. Κι όμως, σύμφωνα με το Al-Monitor, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν βιάζεται να ανοίξει νέο αμερικανικό μέτωπο στην Υεμένη: όσο οι αντάρτες δεν επεκτείνουν τις επιθέσεις τους στη διεθνή εμπορική ναυτιλία, η Ουάσιγκτον προτιμά να κρατά το δάχτυλο μακριά από τη σκανδάλη. Το ρίσκο είναι τεράστιο: το Ιράν αποκτά έναν ακόμη μοχλό πίεσης, ενώ η Σαουδική Αραβία βρίσκεται πλέον στριμωγμένη ανάμεσα σε Ορμούζ και Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Η Μέση Ανατολή απέκτησε μέσα σε λίγες ημέρες ένα ακόμη γεωπολιτικό σημείο ανάφλεξης.<br /><br />Οι υποστηριζόμενοι από το Ιράν Χούτι πραγματοποίησαν τη μεγαλύτερη εδαφική τους προέλαση εδώ και χρόνια στη δυτική Υεμένη, καταλαμβάνοντας τη Μόκα και στη συνέχεια το μικρό αλλά εξαιρετικά στρατηγικό νησί Μαϊούν, γνωστό και ως Περίμ, μέσα στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ.<br /><br />Δεν πρόκειται απλώς για ακόμη μία μεταβολή στον χάρτη του εμφυλίου της Υεμένης.<br /><br />Πρόκειται για μεταβολή του συσχετισμού ισχύος δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους θαλάσσιους διαδρόμους του κόσμου.<br /><br />Η Μόκα βρίσκεται περίπου 80 χιλιόμετρα από το στενό, ενώ το Περίμ βρίσκεται μέσα στην ίδια τη θαλάσσια δίοδο. Το Μπαμπ ελ Μαντέμπ συνδέει την Ερυθρά Θάλασσα με τον Κόλπο του Άντεν και, υπό κανονικές συνθήκες, από εκεί περνά περίπου το 12% του παγκόσμιου εμπορίου.<br />Οι Χούτι δεν χρειάζεται να «κλείσουν» το στενό για να κερδίσουν<br /><br />Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο σημείο της νέας πραγματικότητας.<br /><br />Οι Χούτι δεν έχουν κλείσει ούτε ελέγχουν πλήρως το Μπαμπ ελ Μαντέμπ.<br /><br />Έχουν όμως πλέον πολύ ισχυρότερη γεωγραφική θέση από την οποία μπορούν να απειλήσουν τη ναυσιπλοΐα.<br /><br />Η κατάληψη της Μόκα τους δίνει πρόσβαση στην κρίσιμη δυτική ακτή της Υεμένης. Το Περίμ, ακόμη σημαντικότερο, βρίσκεται μέσα στο στενό.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι πύραυλοι, drones, θαλάσσια μη επανδρωμένα συστήματα ή ακόμη και νάρκες αποκτούν διαφορετική στρατηγική σημασία.<br /><br />Το Al-Monitor επισημαίνει ακριβώς αυτή τη νέα δυνατότητα: οι Χούτι απέκτησαν ουσιαστικά καθαρότερο πεδίο για να απειλήσουν μία από τις σημαντικότερες ναυτικές αρτηρίες της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Και αυτό από μόνο του μπορεί να αρκεί.<br /><br />Για τις ναυτιλιακές εταιρείες και τις ασφαλιστικές δεν χρειάζεται να κλείσει ένα στενό για να γίνει απαγορευτικά επικίνδυνο.<br /><br />Αρκεί να αυξηθεί δραματικά το ρίσκο. <div><br />Γιατί ο Τραμπ δεν πατά ακόμη τη σκανδάλη<br /><br />Και εδώ βρίσκεται το παράδοξο.<br /><br />Παρά τη θεαματική ενίσχυση των Χούτι, η κυβέρνηση Τραμπ εμφανίζεται απρόθυμη να εμπλακεί άμεσα σε έναν νέο πόλεμο στην Υεμένη .<a href="https://www.pagenews.gr/2026/09/13/geopolitika/o-tramp-afinei-tous-xouti-na-kratoun-to-mpamp-el-mantemp-to-epikindyno-stoixima-tis-ouasigkton/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><br /><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Τραμπ αφήνει τους Χούτι να κρατούν το Μπαμπ ελ Μαντέμπ. Το επικίνδυνο στοίχημα της Ουάσιγκτον.

Βασιλης Διαμαντακος Η κατάληψη της Μόκα και του στρατηγικού νησιού Περίμ έφερε τους Χούτι στην καρδιά μιας από τις σημαντικότερες θαλάσσιες ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ προς Τουρκία: «Η απόσταση δεν προσφέρει ασυλία». Η Μεσόγειος μπαίνει σε νέα εποχή ισχύος.

<img height="116" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/hellas-israel.jpg" width="760" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Ο αρχηγός του ισραηλινού Ναυτικού Eyal Harel προειδοποιεί όσους επιχειρούν να αλλάξουν την ισορροπία δυνάμεων σε Μεσόγειο και Ερυθρά Θάλασσα. Δεν κατονομάζει την Άγκυρα, όμως ισραηλινά μέσα διαβάζουν το μήνυμα ως σαφή προειδοποίηση προς την Τουρκία – σε μια στιγμή που Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ οικοδομούν όλο και πυκνότερη αρχιτεκτονική ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η προειδοποίηση ήταν διατυπωμένη χωρίς ονόματα, αλλά δύσκολα περνά απαρατήρητος ο αποδέκτης της.<br /><br />Ο διοικητής του Ισραηλινού Ναυτικού, αντιναύαρχος Eyal Harel, χρησιμοποίησε την τελετή αποφοίτησης αξιωματικών στη Χάιφα για να στείλει ένα από τα πλέον καθαρά μηνύματα των τελευταίων μηνών σχετικά με τη νέα ισορροπία ισχύος στη Μεσόγειο.<br /><br />«Σε όποιον επιδιώκει να αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων στη Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα, λέω: βλέπουμε τις ενέργειες, τις παρακολουθούμε και προετοιμαζόμαστε γι’ αυτές», δήλωσε.<br /><br />Και πρόσθεσε ότι το ισραηλινό Ναυτικό δεν πρόκειται να αποδεχθεί κατάσταση στην οποία θα απειλείται η ελευθερία δράσης του Ισραήλ ή τα στρατηγικά του συμφέροντα στη θάλασσα.<br />«Δεν υπάρχει πλέον μακρινό μέτωπο»<br /><br />Η πιο βαριά φράση του Harel ήταν ίσως άλλη:<br /><br />«Στο νέο θαλάσσιο πεδίο δεν υπάρχει πλέον μακρινό μέτωπο».<br /><br />Συμπλήρωσε ότι η γεωγραφική απόσταση δεν παρέχει προστασία σε οποιονδήποτε επιχειρήσει να πλήξει το Ισραήλ και ότι το Πολεμικό Ναυτικό έχει ως αποστολή να μεταφέρει την ισχύ του Ισραήλ ακόμη και σε αποστάσεις χιλιάδων μιλίων.<br /><br />Το Times of Israel χαρακτήρισε τις δηλώσεις ως προειδοποίηση που φαίνεται να απευθύνεται τόσο στην Τουρκία όσο και στους Χούθι. Αυτό είναι σημαντικό: ο ίδιος ο Harel δεν κατονόμασε την Τουρκία. Η σύνδεση με την Άγκυρα αποτελεί ερμηνεία του ισραηλινού Τύπου και πρέπει να μείνει έτσι και στο δημοσίευμα. <div><br />Η Τουρκία μπαίνει όλο και περισσότερο στο ισραηλινό ραντάρ<br /><br />Η συγκεκριμένη τοποθέτηση αποκτά ιδιαίτερο βάρος επειδή έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στη Συρία, η ανάπτυξη του τουρκικού Ναυτικού και η στρατηγική του «Mavi Vatan» παρακολουθούνται ολοένα στενότερα από το Ισραήλ.<br /><br />Ισραηλινές αναλύσεις συνδέουν πλέον ανοιχτά τη ναυτική εξίσωση με την Τουρκία. Η ισραηλινή πλευρά θεωρεί ότι η Ανατολική Μεσόγειος δεν είναι πλέον απλώς πεδίο ενεργειακής και διπλωματικής αντιπαράθεσης, αλλά περιοχή στην οποία μπορεί να δημιουργηθούν πραγματικά επιχειρησιακά ζητήματα για τον ισραηλινό στόλο.<br /><br />Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η ισραηλινή δημοσιογραφική αναφορά που ακολούθησε τις δηλώσεις Harel: σύμφωνα με ρεπορτάζ που αναπαρήγαγαν περιφερειακά μέσα, πρόσφατη προσέγγιση τουρκικών πολεμικών πλοίων σε ισραηλινό πλοίο κοντά στην Κύπρο ενίσχυσε στο Ισραήλ την αντίληψη ότι η Άγκυρα μπορεί σταδιακά να εξελιχθεί από πολιτικό ανταγωνιστή σε δυνητικό στρατιωτικό αντίπαλο στη θάλασσα. Η συγκεκριμένη περιγραφή προέρχεται από ισραηλινό δημοσιογραφικό ρεπορτάζ και όχι από επίσημη ανακοίνωση των IDF.</div><div><br />Ο ελληνικός παράγοντας αλλάζει την εξίσωση<br /><br />Εδώ ακριβώς αποκτά ελληνικό ενδιαφέρον το μήνυμα Harel.<br /><br />Μόλις στις 31 Αυγούστου, Αθήνα και Τελ Αβίβ υπέγραψαν τη διακρατική συμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα», συνολικού προϋπολογισμού 3,035 δισ. ευρώ. Το ελληνικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας επιβεβαίωσε ότι πρόκειται για ολοκληρωμένο αντιαεροπορικό, αντιβαλλιστικό και anti-drone πλέγμα με ενιαίο σύστημα διοίκησης και ελέγχου.<br /><br />Η συμφωνία είναι η μεγαλύτερη αμυντική συμφωνία που έχει υπογραφεί ποτέ μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ και προβλέπει συμμετοχή ελληνικών εταιρειών άνω του 25%, συνολικής αξίας περίπου 750 εκατ. ευρώ.<br /><br />Το νέο ελληνικό δίκτυο θα στηρίζεται μεταξύ άλλων σε ισραηλινά συστήματα όπως David’s Sling, SPYDER και BARAK MX, μαζί με ραντάρ και ολοκληρωμένο command-and-control.<br /><br />Άρα η στρατηγική σχέση Αθήνας–Ιερουσαλήμ περνά πλέον από τη διπλωματική συνεργασία σε κάτι πολύ βαθύτερο: σε διασύνδεση αμυντικών δυνατοτήτων, τεχνολογίας και επιχειρησιακής αρχιτεκτονικής. </div><div><br />Ελλάδα–Κύπρος–Ισραήλ: μια νέα θαλάσσια γεωμετρία<br /><br />Η εξέλιξη δεν σημαίνει ότι δημιουργείται κάποια επίσημη «αντιτουρκική συμμαχία». Αυτό θα ήταν υπερβολή.<br /><br />Δείχνει όμως κάτι άλλο: Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ έχουν ολοένα περισσότερα συγκλίνοντα συμφέροντα σε τρία κρίσιμα πεδία:ασφάλεια θαλάσσιων οδών,<br />προστασία κρίσιμων ενεργειακών και στρατιωτικών υποδομών,<br />ανάσχεση μονομερών μεταβολών της ισορροπίας ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η ίδια η συμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» περιγράφεται ήδη από ελληνικές αναλύσεις ως κρίσιμος κρίκος της υπό διαμόρφωση αρχιτεκτονικής ασφαλείας Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ.<br /><br />Και εδώ το μήνυμα Harel αποκτά διαφορετική βαρύτητα.<br /><br />Δεν πρόκειται απλώς για μια λεκτική αντιπαράθεση Ισραήλ–Τουρκίας. Πρόκειται για ένδειξη ότι η Ανατολική Μεσόγειος μετατρέπεται σταδιακά σε χώρο ανταγωνισμού πραγματικής στρατιωτικής ισχύος.<br />Το INS Drakon και η νέα ισραηλινή ναυτική ισχύς<br /><br />Το Ισραήλ ταυτόχρονα ενισχύει σημαντικά τον υποθαλάσσιο βραχίονά του.<br /><br />Ο αρχηγός του ισραηλινού Γενικού Επιτελείου Eyal Zamir επιβεβαίωσε στην ίδια τελετή ότι το έκτο ισραηλινό υποβρύχιο, το INS Drakon, βρίσκεται καθ’ οδόν από τη Γερμανία προς το Ισραήλ.<br /><br />Η πληροφορία επιβεβαιώνεται τόσο από τους IDF όσο και από την κατασκευάστρια TKMS: το Drakon αναχώρησε από το Κίελο στις αρχές Σεπτεμβρίου και αποτελεί το τρίτο και τελευταίο υποβρύχιο Dolphin με σύστημα AIP του συγκεκριμένου προγράμματος.<br /><br />Ο Zamir παρουσίασε το υποβρύχιο ως τμήμα μιας πολύ ευρύτερης αναβάθμισης της ισραηλινής θαλάσσιας ισχύος και προανήγγειλε νέες δυνατότητες μεγαλύτερης ακτίνας δράσης.<br />Από τον περιορισμό στην προληπτική ισχύ<br /><br />Το στρατηγικό μήνυμα είναι ακόμη ευρύτερο.<br /><br />Μετά την 7η Οκτωβρίου, το ισραηλινό στρατιωτικό δόγμα κινείται σταδιακά από τη λογική της διαχείρισης των απειλών στη λογική της πρόληψης της δημιουργίας τους.<br /><br />Στη θάλασσα αυτό σημαίνει ότι το Ισραήλ δεν θέλει απλώς να προστατεύει τα λιμάνια του ή τις ακτές του. Θέλει δυνατότητα παρουσίας και πλήγματος πολύ μακρύτερα από αυτές.<br /><br />Το INS Drakon, οι νέες πυραυλάκατοι, τα αυτόνομα συστήματα, τα drones επιφανείας και υποεπιφανείας και η στενότερη συνεργασία με Ελλάδα και Κύπρο εντάσσονται στην ίδια λογική.<br /><br />Και έτσι η φράση Harel ότι «η απόσταση δεν θα προσφέρει ασυλία» δεν αφορά μόνο έναν συγκεκριμένο αντίπαλο.<br /><br />Είναι ουσιαστικά η διακήρυξη ενός νέου ισραηλινού θαλάσσιου δόγματος.<br />Το μήνυμα προς την Άγκυρα<br /><br />Για την Τουρκία το πρόβλημα είναι διπλό.<br /><br />Από τη μία, η Άγκυρα επενδύει τεράστιους πόρους στην ανάπτυξη του δικού της ναυτικού και φιλοδοξεί να αποτελεί την κυρίαρχη ναυτική δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Από την άλλη, απέναντί της διαμορφώνεται ένα πολύ πιο πυκνό πλέγμα στρατιωτικών και τεχνολογικών σχέσεων ανάμεσα σε Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ.<br /><br />Δεν πρόκειται ακόμη για ενιαίο στρατιωτικό μέτωπο.<br /><br />Αλλά η κατεύθυνση είναι σαφής: η Ανατολική Μεσόγειος περνά από την εποχή των διπλωματικών χαρτών στην εποχή των υποβρυχίων, των πυραυλικών ασπίδων, των drones και της μόνιμης ναυτικής επιτήρησης.<br /><br />Και όταν ο αρχηγός του ισραηλινού Ναυτικού δηλώνει δημόσια ότι παρακολουθεί όσους επιχειρούν να μεταβάλουν την ισορροπία δυνάμεων και ότι το Ισραήλ θα ενεργήσει «φανερά και κρυφά», η Άγκυρα δύσκολα μπορεί να θεωρήσει ότι το μήνυμα δεν την αφορά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ προς Τουρκία: «Η απόσταση δεν προσφέρει ασυλία». Η Μεσόγειος μπαίνει σε νέα εποχή ισχύος.

Βασιλης Διαμαντακος  Ο αρχηγός του ισραηλινού Ναυτικού Eyal Harel προειδοποιεί όσους επιχειρούν να αλλάξουν την ισορροπία δυνάμεων σε Μεσόγε...

Διαβάστε την συνέχεια

Δορυφορικές φωτογραφίες αποκαλύπτουν το μέγεθος της καταστροφής στον πετρελαιαγωγό της Σαουδικής Αραβίας. Σοβαρές ζημιές

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/Saoudiki-Arabia.jpg"><img height="92" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/Saoudiki-Arabia-1068x712.jpg" width="739" /></a><br /><br />Το μέγεθος της καταστροφής από την επίθεση με drone στον στρατηγικής σημασίας αγωγό Ανατολής – Δύσης της Σαουδικής Αραβίας αποκαλύπτουν νέες δορυφορικές φωτογραφίες, την ώρα που οι διεθνείς αγορές ενέργειας βρίσκονται σε βαθύ συναγερμό και οι τιμές του «μαύρου χρυσού» καλπάζουν.<br />Οι εικόνες, τις οποίες έδωσε στη δημοσιότητα η εταιρεία Vantor και μεταδόθηκαν μέσω του πρακτορείου Getty Images, αποτυπώνουν από ψηλά εκτεταμένες καμένες εκτάσεις και σοβαρές ζημιές εντός και πέριξ αντλιοστασίου του αγωγού.<br /><br /><img height="360" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/Saoudiki-Arabia1.webp" width="640" /><br /><br /><img height="360" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/Saoudiki-Arabia2.webp" width="640" /><br /><br /><img height="360" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/Saoudiki-Arabia3.webp" width="640" /><br /><br />Η κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας προχώρησε την Παρασκευή σε προσωρινό κλείσιμο του συστήματος, μήκους περίπου επτακοσίων πενήντα μιλίων, γνωστού ως Petroline, ως προληπτικό μέτρο μετά από πολλαπλές επιθέσεις με drones που εξαπολύθηκαν από το Ιράκ. Σύμφωνα με τις αρχές του Ριάντ, από τα χτυπήματα σε κρίσιμα τμήματα του αγωγού στις περιοχές του Ριάντ και της Μεδίνας τραυματίστηκαν αρκε Lόs άνθρωποι.<div><br />Ο αγωγός Ανατολής – Δύσης αποτελεί βασικό πυλώνα για το Ριάντ, καθώς μεταφέρει αργό πετρέλαιο από την περιοχή Abqaiq στις ανατολικές ακτές του Περσικού Κόλπου προς το λιμάνι Yanbu στην Ερυθρά Θάλασσα. Η Σαουδική Αραβία βασίζεται σε αυτό το δίκτυο για να παρακάμπτει τα Στενά του Ορμούζ, εν μέσω των συνεχιζόμενων συγκρούσεων μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν. Μετά τις πρόσφατες επεκτάσεις του, η συνολική σχεδιαστική του χωρητικότητα εκτιμάται σε επτά εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως.<br /><br />Απειλές στη ναυσιπλοΐα<br /><br />Το κλείσιμο του αγωγού συμπίπτει με την κλιμάκωση των επιθέσεων από τους Χούθι της Υεμένης, οι οποίοι υποστηρίζονται από το Ιράν, τόσο εναντίον στόχων στη Σαουδική Αραβία όσο και με μια αστραπιαία χερσαία επίθεση για τον έλεγχο ενός ακόμη κρίσιμου σημείου διέλευσης πετρελαίου στην άλλη πλευρά της Αραβικής Χερσονήσου, των Στενών Μπαμπ αλ-Μαντάμπ.<br />Οι εξελίξεις αυτές εντείνουν τους φόβους ότι η προέλαση των Χούθι προς τα Στενά Μباب αλ-Μαντέμπ θα έχει σοβαρές συνέπειες για τις αγορές ενέργειας και το παγκόσμιο εμπόριο, ειδικά αν η μαχητική οργάνωση κλιμακώσει τις απειλές ή τις επιθέσεις της στη ναυσιπλοΐα της Ερυθράς Θάλασσας.</div><div><br />Ράλι ανόδου στις τιμές του πετρελαίου<br /><br />Οι ανησυχίες για την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού στη Μέση Ανατολή έχουν πυροδοτήσει νέο κύμα ανόδου στις τιμές του πετρελαίου.<br />Τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης για το διεθνές σημείο αναφοράς του πετρελαίου Brent, παράδοσης Νοεμβρίου, ενισχύθηκαν κατά τρεισήμισι τοις εκατό στα εκατόν οκτώ δολάρια και δέκα επτά σεντς ανά βαρέλι το πρωί της Δευτέρας. Με την εξέλιξη αυτή διευρύνονται τα κέρδη, καθώς το Brent έχει καταγράψει άλμα άνω του είκοσι τοις εκατό τον τελευταίο μήνα.<br />Την ίδια στιγμή, τα αμερικανικά συμβόλαια West Texas Intermediate για παράδοση Οκτωβρίου κατέγραψαν άνοδο τριών τοις εκατό, διαπραγματευόμενα στα εκατόν τρία δολάρια και επτά σεντς. Το αμερικανικό αργό, το οποίο σημειώνει άνοδο σχεδόν είκοσι πέντε τοις εκατόν τον τελευταίο μήνα, υπερέβη το φράγμα των εκατό δολαρίων για πρώτη φορά από τον περασμένο Μάιο.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δορυφορικές φωτογραφίες αποκαλύπτουν το μέγεθος της καταστροφής στον πετρελαιαγωγό της Σαουδικής Αραβίας. Σοβαρές ζημιές

Το μέγεθος της καταστροφής από την επίθεση με drone στον στρατηγικής σημασίας αγωγό Ανατολής – Δύσης της Σαουδικής Αραβίας αποκαλύπτουν νέες...

Διαβάστε την συνέχεια

Έλλειμμα ηγεσίας στην Ευρώπη; Ναι, αλλά θα θέλαμε έναν Γερμανό Ερντογάν;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2023/11/345724357an-768x432.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="432" data-original-width="768" height="113" src="https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2023/11/345724357an-768x432.jpg" width="755" /></a></div><br /><div>Όσοι θέλουν μια ισχυρή Ευρώπη, που θα έχει ισότιμη θέση στο παγκόσμιο γεωπολιτικό τραπέζι, έχουν να αντιμετωπίσουν ένα σοβαρό δίλημμα. Ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό είναι αν η Γερμανία διαδραματίσει τον κεντρικό ρόλο.</div><br />ΤΟΥ <b>ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ</b><br /><br />Είναι η μόνη χώρα που διαθέτει την οικονομική και βιομηχανική ισχύ για να τραβήξει την υπόλοιπη Ευρώπη μπροστά. Το θέλουμε όμως αυτό εμείς οι Ευρωπαίοι; Eίμαστε έτοιμοι να δεχθούμε το Βερολίνο σε αυτόν τον ρόλο με ισχυρό γερμανικό στρατό και στιβαρή πολεμική βιομηχανία;<br /><br />Εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα και τα διλήμματα. Πρώτα απ’ όλα για την ίδια τη Γερμανία, η οποία έκτισε το μεταπολεμικό πολιτικό της σύστημα, αλλά και την κουλτούρα της, για να διασφαλίσει ότι δεν θα ξανακυλήσει σε σκοτεινές ατραπούς, όπως συνέβη στο παρελθόν.<br /><br />Η Γερμανία εσκεμμένα δεν απέκτησε ισχυρές ένοπλες δυνάμεις και δημιούργησε ένα αυστηρό πλαίσιο, που επέβαλλε την άδεια του κοινοβουλίου της για τη μετακίνηση ενός λόχου στο Αφγανιστάν. Οσο και αν ένιωθε ότι κατείχε την οικονομική πρωτοκαθεδρία, όσο και αν ήλεγχε την Ευρωπαϊκή Ενωση, η Γερμανία ήταν πάντοτε ο «αμφίθυμος ηγεμόνας» της Ευρώπης.<br /><br />Καθώς ο κόσμος γίνεται πιο απρόβλεπτος και επικίνδυνος, η Γερμανία θα νιώθει την ανάγκη να ξεφύγει από τα ενοχικά δεσμά της, να επανεξοπλιστεί πλήρως και να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στη δημιουργία μιας Ευρώπης «με δόντια».<br /><br />Ειδικά μάλιστα σε μια περίοδο κατά την οποία καταρρέει με πάταγο η βεβαιότητα που είχαν όλοι οι Ευρωπαίοι, με πρώτους τους Γερμανούς, πως ό,τι και να γίνει θα καθάριζαν το παιχνίδι οι Αμερικανοί. Ο Τραμπ γκρέμισε αυτήν τη βεβαιότητα και η Ευρώπη καλείται να ενηλικιωθεί βίαια και γρήγορα.<br /><br />Γκρινιάζουμε εδώ και χρόνια και επαναλαμβάνουμε το κλισέ πως «η Ευρώπη δεν έχει ηγέτες». Το ερώτημα είναι τι εννοούμε και τι σημαίνει αυτό στην περίπτωση της Γερμανίας. Ναι, ούτε η Μέρκελ, ούτε ο Σολτς, ούτε ο Μερτς είναι «ισχυροί» ηγέτες, που να ανταποκρίνονται στις φαντασιακές προσδοκίες μας. Όλοι τους περιμένουν τις επόμενες τοπικές εκλογές κάποιου γερμανικού κρατιδίου για να λάβουν τις αποφάσεις τους και είναι δέσμιοι ασφυκτικών όρων που τους επιβάλλουν οι κυβερνητικές συμμαχίες.<br /><br />Θα θέλαμε όμως έναν Γερμανό Πούτιν, ή Ερντογάν, ή και Τραμπ; Και τι θα σήμαινε για την Ευρώπη και το μέλλον της εάν η Γερμανία, μετά τον επανεξοπλισμό της, αποκτούσε έναν ακροδεξιό ισχυρό ηγέτη; Ένα σενάριο που δεν είναι τόσο εξωπραγματικό μετά τα αποτελέσματα των εκλογών στη Σαξονία-Ανχαλτ.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Έλλειμμα ηγεσίας στην Ευρώπη; Ναι, αλλά θα θέλαμε έναν Γερμανό Ερντογάν;

Όσοι θέλουν μια ισχυρή Ευρώπη, που θα έχει ισότιμη θέση στο παγκόσμιο γεωπολιτικό τραπέζι, έχουν να αντιμετωπίσουν ένα σοβαρό δίλημμα. Ο μόν...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ισραηλινός Α/ΓΕΝ τρίζει τα δόντια σε Τουρκία, ο Α/ΓΕΕΘΑ “δείχνει” Drakon.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ8pK-ev46bXCUu3IfMEaCSNyZdXZHKYA5vdn_0aRtFjA&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="183" data-original-width="275" height="133" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ8pK-ev46bXCUu3IfMEaCSNyZdXZHKYA5vdn_0aRtFjA&s" width="755" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Ο Διοικητής του Ισραηλινού Ναυτικού, Αντιναύαρχος Eyal Harel, απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση προς τις χώρες που επιδιώκουν να μεταβάλουν την ισορροπία δυνάμεων στη Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Δήλωσε ότι το Ισραήλ παρακολουθεί τις ενέργειές τους και θα υπερασπιστεί την ελευθερία των δικών του επιχειρήσεών -δηλώσεις που φάνηκε να στρέφονται εν μέρει κατά της Τουρκίας, εν μέσω της ραγδαίας κλιμάκωσης των περιφερειακών εντάσεων.<br /><br />Ο Harel δεν κατονόμασε την Τουρκία κατά την ομιλία του στην τελετή αποφοίτησης αξιωματικών του ναυτικού στη ναυτική βάση της Χάιφα. Ωστόσο, οι αναφορές του σε προσπάθειες αλλαγής της ισορροπίας δυνάμεων στη Μεσόγειο έγιναν σε μια συγκυρία κατά την οποία το Ισραήλ αντιμετωπίζει όλο και περισσότερο τη στρατιωτική επέκταση και τη ναυτική δραστηριότητα της Άγκυρας ως στρατηγική πρόκληση, γράφει ο ιστότοπος Ynet News.<br /><br />«Στο νέο θαλάσσιο πεδίο, δεν υφίσταται πλέον η έννοια του “μακρινού μετώπου”», δήλωσε ο Harel. «Σε όποιον επιδιώκει να αμφισβητήσει το Κράτος του Ισραήλ από το θαλάσσιο πεδίο και από μακριά, λέω το εξής: Η απόσταση δεν θα παρέχει ασυλία σε κανέναν που επιδιώκει να μας βλάψει».<br /><br />«Το Ισραηλινό Ναυτικό δημιουργήθηκε για να προβάλλει την ισχύ του Κράτους του Ισραήλ και των IDF (Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων) ακόμη και απέναντι σε εκείνους που επιδιώκουν να το αμφισβητήσουν από απόσταση χιλιάδων μιλίων», πρόσθεσε.<br /><br />Ο Harel ενίσχυσε την προειδοποίησή του αναφερόμενος ρητά στις προσπάθειες αλλαγής της περιφερειακής ισορροπίας δυνάμεων. «Σε όποιον επιδιώκει να αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων στη Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα, λέω: Βλέπουμε τις ενέργειες, τις παρακολουθούμε και προετοιμαζόμαστε για αυτές», δήλωσε.<br /><br />«Το Ισραηλινό Ναυτικό δεν θα αποδεχθεί μια πραγματικότητα στην οποία απειλείται η ελευθερία δράσης του Κράτους του Ισραήλ ή τα στρατηγικά του συμφέροντα στον εθνικό θαλάσσιο χώρο», πρόσθεσε ο Harel. «Θα είμαστε εκεί, και παντού αλλού, φανερά και κρυφά, για να εκπληρώσουμε την ευθύνη και την αποστολή μας με κάθε μέσο».<br /><br />Οι δηλώσεις αυτές γίνονται εν μέσω μιας διευρυνόμενης στρατηγικής αντιπαράθεσης μεταξύ του Ισραήλ και της Τουρκίας, η οποία έχει επεκταθεί όλο και περισσότερο στη Συρία και την Ανατολική Μεσόγειο. Το Ισραήλ ανησυχεί έντονα για τη διευρυνόμενη στρατιωτική επιρροή της Τουρκίας στη Συρία, μετά την πτώση της κυβέρνησης του Μπασάρ αλ Άσαντ στα τέλη του 2024 και την άνοδο της κυβέρνησης του Προέδρου Αχμάντ αλ Σαρά στη Δαμασκό.<br /><br />Η Τουρκία, η οποία διατηρεί στενούς δεσμούς με τη νέα συριακή ηγεσία, επιδιώκει την εμβάθυνση της στρατιωτικής συνεργασίας με τη Δαμασκό. Τον περασμένο μήνα, ισραηλινά αεροσκάφη έπληξαν την αεροπορική βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ στη βόρεια Συρία, σε απόσταση περίπου 45 μιλίων (70 χιλιομέτρων) από τα τουρκικά σύνορα.<br /><br />Ισραηλινοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι το πλήγμα αποσκοπούσε στην αποτροπή της τουρκικής στρατιωτικής ενίσχυσης στη συγκεκριμένη εγκατάσταση, ενώ η Τουρκία διέψευσε ότι σχεδίαζε τη δημιουργία μόνιμης βάσης εκεί. Η Άγκυρα καταδίκασε το ισραηλινό πλήγμα χαρακτηρίζοντάς το απερίσκεπτο, ενώ το Ισραήλ κατηγόρησε την Τουρκία ότι επιδιώκει «επικίνδυνες περιπέτειες» στη Συρία.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιδιώξει να αποτρέψουν την κλιμάκωση της αντιπαράθεσης σε άμεση στρατιωτική σύγκρουση, μεταξύ άλλων μέσω προσπαθειών για τη θέσπιση ρυθμίσεων αποφυγής συγκρούσεων (deconfliction) μεταξύ του Ισραήλ, της Τουρκίας και της Συρίας.<br /><br />Η θαλάσσια διάσταση έχει επίσης αποκτήσει αυξανόμενη σημασία. Ισραηλινοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι παρακολουθούν στενά τις κινήσεις του τουρκικού ναυτικού στην Ανατολική Μεσόγειο -συμπεριλαμβανομένων περιοχών κοντά στην Κύπρο, την Ελλάδα και τη Συρία- εν μέσω ανησυχιών ότι η Άγκυρα επιδιώκει να διευρύνει την περιφερειακή της εμβέλεια.<br /><br />Παράλληλα, το Ισραήλ έχει έρθει στρατηγικά πιο κοντά στην Ελλάδα και την Κύπρο, οι οποίες έχουν μακροχρόνιες διαφορές με την Τουρκία σχετικά με τα θαλάσσια σύνορα και τους ενεργειακούς πόρους στην Ανατολική Μεσόγειο. Την περασμένη εβδομάδα, το Ισραήλ και η Ελλάδα υπέγραψαν μια συμφωνία-ορόσημο ύψους 3 δισεκατομμυρίων ευρώ (3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων), βάσει της οποίας ισραηλινές εταιρείες θα συμβάλουν στην κατασκευή του πολυεπίπεδου ελληνικού δικτύου αεράμυνας «Ασπίδα του Αχιλλέα» (Achilles Shield).<br /><br />Η συμφωνία αυτή -η μεγαλύτερη στον τομέα της άμυνας μεταξύ των δύο χωρών- πραγματοποιείται τη στιγμή που η Αθήνα εκσυγχρονίζει τις ένοπλες δυνάμεις της εν μέσω συνεχιζόμενων εντάσεων με την Άγκυρα. Η απειλητική και παραβατική Τουρκία και η Ελλάδα -η οποία είναι απόλυτα νόμιμη- αμφότερες μέλη του ΝΑΤΟ, παραμένουν διχασμένες όσον αφορά τα χωρικά ύδατα, τον εναέριο χώρο και τη θαλάσσια δικαιοδοσία στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Η Άγκυρα έχει επαναλάβει πρόσφατα τις απειλές της σχετικά με τη στρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών, ενώ η Ελλάδα έχει απορρίψει τις τουρκικές θαλάσσιες διεκδικήσεις.<br />Ο Zamir εξάρει τη διευρυνόμενη στρατηγική εμβέλεια του Πολεμικού Ναυτικού<br /><br />Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των IDF, Αντιστράτηγος Eyal Zamir, μιλώντας επίσης στην τελετή, εστίασε στον αυξανόμενο ρόλο του Πολεμικού Ναυτικού στη στρατιωτική στρατηγική του Ισραήλ και ανακοίνωσε ότι το έκτο υποβρύχιο της χώρας, το INS Drakon, βρισκόταν καθ’ οδόν από τη Γερμανία προς τη Χάιφα.<br /><br />«Αυτή ακριβώς τη στιγμή, στα βάθη της Μεσογείου, το INS Drakon, το έκτο υποβρύχιο του Κράτους του Ισραήλ, κατευθύνεται προς το Ισραήλ», δήλωσε ο Zamir. Περιέγραψε το υποβρύχιο ως σύμβολο της μεταμόρφωσης του Ναυτικού σε έναν «ισχυρό στρατηγικό βραχίονα», ικανό να επιχειρεί σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και πέρα ​​από αυτήν.<br /><br />Ο Zamir δήλωσε ότι η εμπειρία του Ισραήλ μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023, υπό την ηγεσία της Χαμάς, άλλαξε ριζικά το δόγμα ασφαλείας της χώρας: από τον περιορισμό των απειλών στη λήψη προληπτικών μέτρων εναντίον τους.<br /><br />«Δεν θα επιτρέψουμε να αναπτυχθούν υπαρξιακές απειλές από ριζοσπαστικούς εχθρούς, ούτε θα επιτρέψουμε σε τρομοκρατικές οργανώσεις να εδραιωθούν στα σύνορά μας», είπε. Ο Zamir ανέφερε ότι το Ναυτικό διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο σε διάφορα μέτωπα κατά τη διάρκεια του πολέμου, κάνοντας μνεία σε επιχειρήσεις κοντά στη Γάζα, τον Λίβανο και το στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ.<br /><br />Το Ισραήλ, όπως είπε, λειτουργεί ουσιαστικά ως «νησιωτικό κράτος», καθώς η κύρια οικονομική του σύνδεση με τον έξω κόσμο πραγματοποιείται μέσω του θαλάσσιου εμπορίου, καθιστώντας την προστασία των ναυτιλιακών οδών, των λιμένων και των θαλάσσιων υποδομών στρατηγική αναγκαιότητα.<br /><br />Ως εκ τούτου, το πολυετές σχέδιο εκσυγχρονισμού του στρατού, με την ονομασία «Hoshen», δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη ναυτική ισχύ, δήλωσε ο Zamir. Το INS Drakon θα ακολουθηθεί από επιπλέον προηγμένα συστήματα, συμπεριλαμβανομένων πυραυλακάτων κλάσης Reshef, οι οποίες έχουν σχεδιαστεί για να επιχειρούν σε μεγαλύτερες αποστάσεις και για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα, διαθέτοντας αυξημένη ισχύ πυρός.<br /><br />Ο Zamir δήλωσε επίσης ότι οι IDF προετοιμάζονται για μια σημαντική επέκταση του τομέα του αυτόνομου πολέμου. Ανέφερε ότι ενέκρινε τη δημιουργία ενός νέου στρατιωτικού κλάδου αφιερωμένου στα μη επανδρωμένα συστήματα και την τεχνητή νοημοσύνη, ο οποίος προγραμματίζεται να εγκαινιαστεί κατά τη διάρκεια της γιορτής Χανουκά, αργότερα φέτος.<br /><br />Ο κλάδος αυτός θα επιβλέπει την ανάπτυξη ρομποτικών και αυτόνομων συστημάτων για επιχειρήσεις στη θάλασσα, στην ξηρά και στον αέρα, δήλωσε ο Zamir. Τα συστήματα αυτά θα επιχειρούν παράλληλα με ανθρώπινες δυνάμεις ή ανεξάρτητα, με στόχο την αύξηση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων και παράλληλα τη μείωση των κινδύνων για τους στρατιώτες.<br /><br />Το Ναυτικό θα παραλάβει αυτόνομα συστήματα σχεδιασμένα να επιχειρούν τόσο στην επιφάνεια όσο και κάτω από αυτήν. Ο Ζαμίρ δήλωσε ότι το Ιράν και οι περιφερειακοί σύμμαχοί του έχουν αποδυναμωθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου, αλλά εξακολουθούν να αποτελούν απειλή, προσθέτοντας ότι η αναμέτρηση για τις στρατηγικές θαλάσσιες οδούς και τη ναυτική υπεροχή συνεχίζεται.<br /><br />«Οι θαλάσσιες οδοί αποτελούν στόχο και η μάχη για την υπεροχή στη θάλασσα δεν σταματά ούτε στιγμή», δήλωσε ο Ζαμίρ. «Παραμένουμε σε εγρήγορση και προετοιμασμένοι για κάθε εξέλιξη, σε κάθε μέτωπο».<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ισραηλινός Α/ΓΕΝ τρίζει τα δόντια σε Τουρκία, ο Α/ΓΕΕΘΑ “δείχνει” Drakon.

Ο Διοικητής του Ισραηλινού Ναυτικού, Αντιναύαρχος Eyal Harel, απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση προς τις χώρες που επιδιώκουν να μεταβάλουν την...

Διαβάστε την συνέχεια

Περίεργη “φημολογία”: Ελληνικά βλήματα Patriot στην Ουκρανία έναντι…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSgRCLvd05BUz8QGxUUvuKP2wuelnOCGuamj4SL3Y1I5gqF0r4OyUi8aPr5&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="419" data-original-width="732" height="114" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSgRCLvd05BUz8QGxUUvuKP2wuelnOCGuamj4SL3Y1I5gqF0r4OyUi8aPr5&s=10" width="747" /></a></div><br /><div>Ο ισχυρισμός εντοπίσθηκε αρχικά στα ουκρανικά κοινωνικά δίκτυα. Από αυτό ασφαλώς δεν τεκμαίρεται αυτομάτως ότι το πρόσωπο που το διακίνησε είναι Ουκρανός! Για να εξηγούμαστε. Σε κάθε περίπτωση όμως, επειδή όπως θα διαπιστωθεί αμέσως αφορά την Ελλάδα, μας εμπλέκει ευθέως και χρήζει διαλεύκανσης. Είτε ισχύει ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με… καραμπινάτο fake news είτε ισχύει το «όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά».</div><br />Σύμφωνα με όσα διακινήθηκαν λοιπόν, η Ελλάδα, προφανώς διά της κυβέρνησής της, φέρεται να έχει ζητήσει από τους Ουκρανούς να σταματήσουν τα πλήγματα εναντίον πλοίων ελληνικών συμφερόντων σε ρωσικά λιμάνια, ώστε σε αντάλλαγμα να λάβουν βλήματα αναχαίτισης των αντιαεροπορικών και αντιπυραυλικών συστημάτων Patriot! Και μάλιστα, μέλος του ουκρανικού Κοινοβουλίου (Verkhovna Rada), ονόματι Ρουσλάν Χορμπένκο, φέρεται αν δήλωσε ότι η συμφωνία αυτή απορρίπτεται από την πλευρά του Κιέβου!<br /><br />Δεν εκπλήσσει ασφαλώς, ότι ο ισχυρισμός αυτός <a href="https://rusvesna.su/news/1789309171">αναπαράγεται από ρωσικά μέσα ενημέρωσης όπως το RUSVESNA</a> που μάλιστα επικαλείται το ουκρανικό «<a href="https://ctrana.one/">Strana.ua</a>», κάνοντας λόγο για «ουκρανικό τελεσίγραφο στην Ελλάδα»! Το δημοσίευμα θα παρατεθεί αναλυτικά στο τέλος. Προς το παρόν, θα περιοριστούμε στο να σχολιάσουμε τον ισχυρισμό, σε μια προσπάθεια τεκμηρίωσης του γιατί η ελληνική πλευρά πρέπει να εγκαταλείψει την αφωνία και να διευκρινίσει τι ισχύει και τι όχι.<br /><br />Εάν υποτεθεί πως το δημοσίευμα – ισχυρισμός αποτυπώνει την πραγματικότητα, η πρώτη σκέψη που γεννιέται στο μυαλό, είναι ότι η εικόνα της χώρας στο διεθνές περιβάλλον… έχει ένα πρόβλημα. Ασχέτως εάν κομπορρημονούμε και επαιρόμαστε για την «πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική μας» και άλλα παρόμοια, το δημοσίευμα παραπέμπει σε ανυποληψία.<br /><br />Διότι δε νομίζουμε το Κίεβο να τολμούσε να εκφραστεί με τόσο προσβλητικό, θρασύ και απαξιωτικό τρόπο για μια χώρα -μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ- που το έχει ολόθερμα υποστηρίξει απέναντι στη Μόσχα. Υποβαθμίζοντας μάλιστα, «για το κοινό καλό» παραδοσιακά συμφέροντα και προσβάσεις στην περιοχή.<br /><br />Προφανώς χρήζει διευκρίνισης εάν υφίσταται τέτοια πρόταση στο τραπέζι από ελληνικής πλευράς. Πρόταση η οποία επιδιώκει την προστασία ελληνικών εφοπλιστικών συμφερόντων, για τα οποία η Αθήνα φέρεται διατεθειμένη να μεταβιβάσει στο Κίεβο αδιευκρίνιστο μέρος βλημάτων εκ του αποθέματος των συστημάτων Patriot.<br /><br />Μπορεί βέβαια κανείς να ισχυριστεί είτε ότι τέτοια πρόταση δεν υφίσταται, με κίνδυνο να προκύψουν νέα στοιχεία από την Ουκρανία και να διαψευστεί, είτε να ισχυριστεί πως έγινε, γνωρίζοντας πως θα απορριφθεί. Ο αντίλογος επικεντρώνεται στο αν είναι λογικά τέτοια «πονταρίσματα» στα θέματα εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Το απόθεμα…<br /><br />Κι επί της ουσίας όμως έχει ενδιαφέρον, στο μέτρο που αφορά το ελληνικό απόθεμα. Εάν αναλογιστεί κανείς την -ουδέποτε ανακοινωθείσα και αναγνωρισθείσα- <a href="https://www.defence-point.gr/fortothike-se-c-17-globemaster-gia-ton-kolpo-20-25-ton-ellinikon-pyraylon-patriot">μεταφορά 40 βλημάτων των Patriot</a>, εν μέσω του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ με το Ιράν στο Κατάρ, με <a href="https://www.defence-point.gr/?s=C-17+Globemaster+%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%81">C-17 Globemaster</a> της Αεροπορίας του Εμιράτου, έχουμε την πρώτη καταγεγραμμένη απώλεια.<br /><br />Εάν σε αυτά τα 40 βλήματα αθροίσει 10 έως 15 επιπλέον που έχουν καταναλωθεί από την ελληνική πυροβολαρχία στο Γιανμπού της Σαουδικής Αραβίας, η εικόνα ξεκαθαρίζει έτι περαιτέρω. Προκύπτει, ότι από το απόθεμα των 200 βλημάτων που είχαμε προμηθευτεί, έχει καταναλωθεί περισσότερο από το 25%.<br /><br />Κατά συνέπεια, το ερώτημα που εγείρεται και μπορεί να απαντηθεί μόνο εάν η ελληνική κυβέρνηση εγκαταλείψει την πρακτική της πλήρους συγκάλυψης των χειρισμών της απέναντι στην ελληνική κοινωνία. Και φυσικά, θα πρέπει να σχολιαστεί και η ουσία της φερόμενης ως πρότασης για συμφωνία. Βλήματα Patriot για ελληνόκτητα εμπορικά πλοία. Θεωρητικά μιλώντας πάντα.<br />Κι αν συμφωνήσουμε και μεταφέρουμε αριθμό πυραύλων, αλλά εν συνεχεία η συμφωνία καταπατηθεί; Ας δούμε το άρθρο σε ρωσικό μέσο ενημέρωσης, στο οποίο αναφερθήκαμε παραπάνω…<br /><br />“Η Ελλάδα έδωσε στην Ουκρανία τελεσίγραφο για πυραύλους για συγκροτήματα Patriot, γράφει το Strana.ua αναφερόμενο στον βουλευτή της Βερχόβνα Ράντα Ρουσλάν Γκορμπένκο.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, η Αθήνα απαιτεί από το Κίεβο να μην επιτεθεί στα τάνκερ της στα ρωσικά λιμάνια με αντάλλαγμα τη μεταφορά στην Ουκρανία πυραύλων για συστήματα Patriot, των οποίων η διάρκεια ζωής λήγει. Το άρθρο σημειώνει ότι, αν κρίνουμε από τα λόγια του Γκορμπένκο, οι ουκρανικές αρχές απέρριψαν μια τέτοια πρόταση.<br /><br />“Δεν θα μας επιβάλουν όρους. Είτε τους παραδίδετε είτε τους πετάτε, τους αποσυναρμολογείτε σε ανταλλακτικά, τους κάνετε μενταγιόν και τα φοράτε στο λαιμό σας”, είπε ο βουλευτής.”<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Περίεργη “φημολογία”: Ελληνικά βλήματα Patriot στην Ουκρανία έναντι…

Ο ισχυρισμός εντοπίσθηκε αρχικά στα ουκρανικά κοινωνικά δίκτυα. Από αυτό ασφαλώς δεν τεκμαίρεται αυτομάτως ότι το πρόσωπο που το διακίνησε ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Μιλιέτ: Χαμηλώνει τον τόνο με Ελλάδα, αλλά κρατά το «μην περάσετε τη γραμμή»

<img height="112" src="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1361392/ioiklkl.png" width="742" /><br /><br /><b>Μαρία Ζαχαράκη</b><div>Δεν βλέπει πόλεμο Ελλάδας–Τουρκίας στον ορίζοντα ο Οζάι Σεντίρ, αλλά ούτε και πραγματική αποκλιμάκωση. Ο αρθρογράφος της «Μιλιέτ» περιγράφει ένα σκηνικό υψηλής έντασης, με σκληρή ρητορική, εξοπλισμούς και αμοιβαίες προκλήσεις, υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα εξακολουθεί να προτιμά τη διαπραγμάτευση και το διεθνές δίκαιο. Την ίδια ώρα, όμως, αφήνει ανοιχτή την τουρκική κόκκινη γραμμή: όσο δεν δημιουργείται «τετελεσμένο» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, η Τουρκία δεν θα είναι αυτή που θα προσφύγει πρώτη στη βία. Αν όμως θεωρήσει ότι το όριο ξεπεράστηκε, προειδοποιεί ότι η αντίδραση θα είναι δεδομένη.<br /><br />Ο Τούρκος αρθρογράφος της φιλοκυβερνητικής Μιλιέτ, Οζάι Σεντίρ, στο άρθρο του «Δεν χρειάζονται όπλα – για την Τουρκία αρκεί ο νόμος», επιχειρεί να βάλει φρένο στη συζήτηση περί επικείμενης ελληνοτουρκικής σύγκρουσης, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία δεν επιδιώκει να προσαρτήσει ελληνικά εδάφη με στρατιωτική βία και ότι η βασική της επιδίωξη είναι να λυθούν οι διαφορές μέσω του διεθνούς δικαίου και της διαπραγμάτευσης.<br /><br />«Το διεθνές δίκαιο με το μέρος της Τουρκίας»<br /><br />Ο Σεντίρ αφιερώνει μεγάλο μέρος του άρθρου στην προσπάθεια να αποδείξει ότι το διεθνές δίκαιο και η νομολογία διεθνών δικαστηρίων προσφέρουν, κατά την τουρκική ανάγνωση, επιχειρήματα υπέρ των θέσεων της Άγκυρας στο Αιγαίο. Επικαλείται διεθνείς νομικούς, όπως ο Τζον Βαν Ντάικ, ο Πρόσπερ Βάιλ, η Μπάρμπαρα Κβιατκόφσκα, ο Τούλιο Τρέβες, ο Ρόμπερτ Σμιθ και ο Ντέιβιντ Άντερσον, για να υποστηρίξει ότι τα νησιά δεν πρέπει αυτομάτως να έχουν την ίδια επίδραση με τις ηπειρωτικές ακτές στην οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ.<br /><br />Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στις αρχές της «μη περίκλεισης» (non-encroachment) και της «ευθυδικίας» (equity), υποστηρίζοντας ότι η πλήρης επήρεια των ελληνικών νησιών θα μπορούσε να «κλείσει» την Τουρκία από το Αιγαίο.<br /><br />Παράλληλα, επιχειρεί να αντικρούσει το επιχείρημα ότι η Τουρκία βρίσκεται εκτός του διεθνούς δικαίου επειδή δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Επικαλείται το καθεστώς του «επίμονου αντιρρησία» (persistent objector), υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία έχει αντιταχθεί διαχρονικά σε συγκεκριμένες διατάξεις της Σύμβασης και επομένως δεν δεσμεύεται από αυτές με τον τρόπο που υποστηρίζει η Αθήνα.<br /><br />Ο Σεντίρ αναγνωρίζει ότι υπάρχουν και νομικοί που υποστηρίζουν τις ελληνικές θέσεις, κυρίως για το δικαίωμα των ελληνικών νησιών στα 12 ναυτικά μίλια και σε θαλάσσιες ζώνες, αλλά επιχειρεί να τους αντιπαραβάλει με τους νομικούς που θεωρεί ότι στηρίζουν την τουρκική επιχειρηματολογία.<br /><br />Η επίθεση προς την Αθήνα<br /><br /> Στο δεύτερο μισό του άρθρου, η γραμμή γίνεται περισσότερο πολιτική. Ο Σεντίρ κατηγορεί την Ελλάδα ότι επικαλείται το διεθνές δίκαιο επιλεκτικά, υποστηρίζοντας ότι αποφεύγει τη δικαστική οδό όταν αυτή δεν τη συμφέρει, ιδιαίτερα στο ζήτημα της στρατιωτικοποίησης των νησιών.<br /><br />Ταυτόχρονα, απορρίπτει την εικόνα ότι στην Τουρκία υπάρχει πραγματική πολιτική ή κοινωνική πίεση για πόλεμο με την Ελλάδα. Θεωρεί ότι μεγάλο μέρος της έντασης παράγεται από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τους αλγόριθμους της META και τις ακραίες δηλώσεις που αναπαράγονται εκατέρωθεν.<br /><br />Και για τον κίνδυνο πολέμου;<br /><br /> Εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο συμπέρασμα του άρθρου.<br /><br />Ο Σεντίρ λέει ουσιαστικά ότι η Τουρκία δεν έχει λόγο να φοβάται έναν πόλεμο, αλλά ούτε και τον επιδιώκει. Υποστηρίζει ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν τη δυνατότητα να πολεμήσουν, εάν λάβουν εντολή, αλλά ότι η Άγκυρα δεν έχει ως προτεραιότητα τη χρήση βίας.<br /><br />Η βασική του θέση είναι:<br /><br />«Όσο δεν δημιουργείται τετελεσμένο στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, η Τουρκία δεν θα είναι αυτή που θα επιτεθεί πρώτη. Εάν όμως δεχθεί επίθεση, όλοι γνωρίζουν τι θα κάνει».<br /><br />Και προσθέτει ότι, ακόμη και σε περίπτωση πολέμου, το αποτέλεσμα θα κατέληγε τελικά σε διαπραγμάτευση. Άρα, κατά τον ίδιο, είναι προτιμότερο η διαπραγμάτευση να γίνει χωρίς να προηγηθεί πόλεμος.<br /><br />Το πολιτικό του μήνυμα προς την Ελλάδα<br /><br /> Ο Σεντίρ θεωρεί ότι η ελληνική κυβέρνηση, ιδιαίτερα ενόψει εκλογών, χρησιμοποιεί την Τουρκία ως εύκολο πολιτικό θέμα και προειδοποιεί ότι δηλώσεις όπως η αναφορά Μητσοτάκη στην ελληνική αεροπορική υπεροχή είναι περιττές και επικίνδυνες, επειδή παραμένουν στη συλλογική μνήμη.<br /><br />Παράλληλα, απορρίπτει τις τουρκικές διαδικτυακές εκστρατείες για μποϊκοτάζ της Ελλάδας, επισημαίνοντας την οικονομική σημασία των Τούρκων τουριστών για τη χώρα.<br /><br />Στο τέλος, όμως, επαναφέρει έντονα τη γνωστή τουρκική γραμμή περί Ισραήλ και ελληνικού χώρου. Υποστηρίζει ότι το Ισραήλ επιδιώκει να οδηγήσει την Ελλάδα σε σύγκρουση με την Τουρκία ώστε να απασχολήσει και να φθείρει την Άγκυρα. Και κλείνει με την αιχμηρή θέση ότι η Τουρκία δεν είναι αυτή που ενδιαφέρεται για ελληνικά νησιά, παραπέμποντας στην ισραηλινή παρουσία και στις αγορές ακινήτων/γης στην Ελλάδα και στην Κύπρο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.sigmalive.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μιλιέτ: Χαμηλώνει τον τόνο με Ελλάδα, αλλά κρατά το «μην περάσετε τη γραμμή»

Μαρία Ζαχαράκη Δεν βλέπει πόλεμο Ελλάδας–Τουρκίας στον ορίζοντα ο Οζάι Σεντίρ, αλλά ούτε και πραγματική αποκλιμάκωση. Ο αρθρογράφος της «Μιλ...

Διαβάστε την συνέχεια