Οι Τούρκοι ανησυχούν… «στήνουν» στρατό 40 ταξιαρχιών Commando και 91 εργοστασίων drones.

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/db2a66fc0e0686c6e966ae98ab1dc053_XL.jpg?v=3" width="721" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το μεγάλο σχέδιο της Άγκυρας με 91 εργοστάσια Drone και 40 Ταξιαρχίες Commando</span></h3>Τις γεωπολιτικές και πολιτικές εξελίξεις σχολιάζει στην τηλεόραση του BankingNews.gr, BNtv και την εκπομπή MAGGA, ο πρέσβης Επί Τιμή, Περικλής Νεάρχου.<br />Απατώντας στην Άντζυ Σταθάτου, ο πρέσβης ε.τ. αναφέρεται στο βαθύ κράτος των ΗΠΑ, τους θιασώτες της παγκοσμιοποίησης (στους οποίους ανήκει και η ελίτ της Ευρώπης) που φαίνεται πως έχουν στοχεύσει τον Donald Trump.<br />Εκτός από την 3η απόπειρα κατά του Αμερικανού προέδρου, ο κ. Νεάρχου αναφέρεται στον πόλεμο του Ιράν, όπου οι μυστικές υπηρεσίες ΗΠΑ και Ισραήλ διαψεύστηκαν αναφορικά με την αντοχή της Τεχεράνης.<br /><br />Το νέο σχέδιο Erdoğan<br /><br />Η διασπορά της εξουσίας είναι αυτό που δεν είχαν προβλέψει οι Δυτικοί στην περίπτωση του Ιράν, αλλά αυτό το οποίο προκαλεί προβληματισμό είναι πως και ο Τούρκος Πρόεδρος, Recep Tayyip Erdoğan, ακολουθεί παρόμοιο σχέδιο-σοκ με αποκέντρωση, τουλάχιστον στα εργοστάσια των Drone: «Δημιουργούνται μονάδες παραγωγής μη επανδρωμένων αεροσκαφών σε 91 Περιφέρειες, με στόχο η Άγκυρα να αναπτύξει μία πολεμική αεροπορία Drone», επισημαίνει ο πρέσβης και αναφέρεται και στην αύξηση των δυνάμεων Commando της Τουρκίας σε 40 Ταξιαρχίες, από 25 που είναι σήμερα.<br />Παρ’ όλ’ αυτά, οι πρόσφατες συμμαχίες Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ και Ελλάδας – Κύπρου – Γαλλίας, προβληματίζουν την Άγκυρα : «Οι Τούρκοι ανησυχούν , αλλά αυτό θέλουμε, να ανησυχούν για να μπει τέλος στη μεγαλομανία τους», τονίζει ο Περικλής Νεάρχου, εξηγώντας πως η ειρήνη και τα «ήρεμα νερά» στο Αιγαίο προϋποθέτουν μία δυνατή Ελλάδα με ισχυρή δύναμη αποτροπής.<br />Την ίδια ώρα «κάποιοι, ευτυχώς όχι πολλοί, κυρίως καθηγητές του ΕΛΙΑΜΕΠ, βάζουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τα 12 ναυτικά μίλια», υποστηρίζει ο πρέσβης.<br /><br />Θα δοκιμαστεί στην πράξη η Καρυστιανού<br /><br />Σχολιάζοντας την πολιτική επικαιρότητα ο κ. Νεάρχου αναφέρεται στη διαφθορά, τη συγκάλυψη και την αίσθηση έλλειψης Δικαιοσύνης, ενώ αναφερόμενος στην πολιτική κίνηση της Μαρίας Καρυστιανού, υποστηρίζει πως «θα αποδείξει στην πράξη αν μπορεί να φέρει την αλλαγή».<br />Δείτε εδώ ολόκληρο το επεισόδιο της εκπομπής MAGGA:<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="354" src="https://www.youtube.com/embed/HmhZmgpjXzc" width="700" youtube-src-id="HmhZmgpjXzc"></iframe><br /><br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Οι Τούρκοι ανησυχούν… «στήνουν» στρατό 40 ταξιαρχιών Commando και 91 εργοστασίων drones.

Το μεγάλο σχέδιο της Άγκυρας με 91 εργοστάσια Drone και 40 Ταξιαρχίες Commando Τις γεωπολιτικές και πολιτικές εξελίξεις σχολιάζει στην τηλεό...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ασάφεια του πολέμου στον Κόλπο και η γάτα του Schrödinger.

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/04/trump-iran-polemos-rubio-ormouz-peirama-gata-kouti-Schrodinger-SLpress-825x600.jpg" width="735" /><br /><br /><b>ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ</b><br />Στον πόλεμο στο Ιράν η ισχύς δεν παράγει καθαρό αποτέλεσμα, αλλά παρατείνει την αβεβαιότητα. Και όσο το σύστημα δεν “κλείνει”, η νίκη δεν επιβάλλεται – απλώς παραμένει σε εκκρεμότητα, όπως η περίφημη γάτα στο πείραμα του Αυστριακού θεμελιωτή της κβαντομηχανικής.<br /><br />Αυτό που καθιστά τον πόλεμο με το Ιράν δύσκολο να αποτιμηθεί δεν είναι η έλλειψη πληροφοριών, αλλά η φύση του. Δεν πρόκειται για έναν πόλεμο με σαφή αρχή, κορύφωση και τέλος. Αντίθετα, εξελίσσεται ως μια κατάσταση διπλής πραγματικότητας: Είναι ταυτόχρονα σε εξέλιξη και σε ύφεση, επιτυχής και ατελής. Σε αυτήν την έννοια, θυμίζει λιγότερο μια κλασική στρατιωτική σύγκρουση και περισσότερο ένα σύστημα που δεν “καταλήγει” σε ένα αποτέλεσμα. Σε αυτό προσομοιάζει στο περίφημο πείραμα με την γάτα του φυσικού Erwin Schrödinger.<br /><br />To νοητικό πείραμα “Schrödinger’s cat” περιγράφει μια γάτα κλεισμένη σε κουτί, της οποίας η τύχη εξαρτάται από ένα τυχαίο κβαντικό γεγονός. Η γάτα δεν είναι απλώς ζωντανή ή νεκρή: Η κατάστασή της παραμένει απροσδιόριστη έως τη στιγμή που θα ανοιχτεί το κουτί και θα επιβληθεί ένα αποτέλεσμα.<br /><br />Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και εδώ. Ο πόλεμος δεν βρίσκεται σε μια φάση όπου το αποτέλεσμα είναι απλώς άγνωστο, αλλά σε μια κατάσταση όπου δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί. Μόνο εκ των υστέρων, όταν τα γεγονότα “κλείσουν”, θα μπορέσει να περιγραφεί με σαφήνεια ως επιτυχία, ή αποτυχία.<br /><br />Ο πόλεμος αυτός είναι ταυτόχρονα πόλεμος και μη-πόλεμος, καθώς υπάρχει χρήση ισχύος χωρίς πλήρη κλιμάκωση, και δεν διαφαίνεται κάποια τελική φάση. Δεν είναι ειρήνη, αλλά ούτε ολοκληρωτικός πόλεμος. Και εκεί έγκειται το ζήτημα, όχι η “αβεβαιότητα” ως ιδέα, αλλά το ότι υπάρχουν τόσοι ανεξάρτητοι και αλληλοεξαρτώμενοι παράγοντες που δεν επιτρέπουν στο σύστημα να “κλείσει”. Οι παράγοντες αυτοί περιλαμβάνουν την στρατιωτική ισχύ με τα αντίστοιχα πλήγματα και απώλειες, το θέμα της εφοδιαστικής υδρογονανθράκων και κρίσιμων υλών (η οποία συναρτάται με την ναυτιλία και το ζήτημα του Ορμούζ) η εκατέρωθεν πολιτική βούληση, η αντοχή στο χρόνο, αλλά και η άμεση ή έμμεση διεθνής εμπλοκή.<div><br />Και οι δύο δηλώνουν νικητές <br /><br />Στρατιωτικά και οι δύο πλευρές ισχυρίζονται ότι είναι “νικητές”: ΗΠΑ και Ισραήλ έχουν καρατομήσει την ηγεσία του καθεστώτος, έχουν καταστρέψει τα αεροπορικά, αντιαεροπορικά και ναυτικά μέσα του Ιράν και έχουν καταστρέψει μεγάλο μέρος των πυραυλικών αποθεμάτων του (σε τι βαθμό, είναι ένα από τα “ανοιχτά” ζητήματα).<br /><br />Το Ιράν, από την πλευρά του, ισχυρίζεται ότι δεν τον αγγίζουν ούτε οι απώλειες στην ηγεσία του, ούτε η φερόμενη εξάντληση αποθεμάτων και έχει επεκτείνει τους στόχους του, περιλαμβάνοντας αμερικανικές βάσεις και ενεργειακές υποδομές σε ολόκληρο τον Κόλπο (και πέραν αυτού). Ο αποκλεισμός των Στενών είναι από τα όπλα τα οποία διατείνεται ότι θα του δώσουν την πολυπόθητη νίκη κατά του “Μεγάλου” και “Μικρού Σατανά”.<br /><br />Αλλά, η σύγκρουση στα Στενά του Ορμούζ επίσης δεν εξελίσσεται ως ένας κλασικός πόλεμος με σαφή αρχή και τέλος, αλλά ως ένα σύστημα που δεν έχει ακόμη παρουσιάσει αποτέλεσμα. Η ναυσιπλοΐα δεν έχει διακοπεί πλήρως, αλλά ούτε και λειτουργεί κανονικά. Το πέρασμα παραμένει τυπικά ανοικτό, αλλά επιχειρησιακά επικίνδυνο, καθώς η παρουσία ναρκών – έστω και περιορισμένη – αρκεί για να παραλύσει την εμπορική κίνηση και να αποτρέψει τις ασφαλιστικές εταιρείες από το να καλύψουν τα πλοία.<br /><br />Οι ναυτικές νάρκες, ακριβώς λόγω της απλότητάς τους, μετατρέπουν το Ορμούζ σε ένα περιβάλλον άρνησης πρόσβασης. Δεν χρειάζεται να βυθίσουν στόλους· αρκεί η πιθανότητα ύπαρξής τους. Η εκκαθάρισή τους είναι αργή, επικίνδυνη και μπορεί να διαρκέσει μήνες, ακόμη και με ανεπτυγμένες δυνάμεις ναρκοπολέμου. Ταυτόχρονα, η ασύμμετρη φύση του ιρανικού ναυτικού – μικρά σκάφη, drones και διασπαρμένα μέσα ναρκοθέτησης – σημαίνει ότι το πρόβλημα δεν μπορεί να εξαλειφθεί πλήρως, μόνο να περιοριστεί.<br /><br />Σαν το πείραμα του Schrödinger…<br /><br />Σε αυτό το περιβάλλον, η πρώτη φάση του πολέμου – τα πλήγματα, η καταστροφή στόχων, η επίδειξη ισχύος – χάνει τη σημασία της. Το κρίσιμο σημείο μετατοπίζεται στη διατήρηση της παρουσίας: Εκεί εμφανίζεται η πραγματική χρησιμότητα πλοίων, όπως το USS Comstock, όπως έχουμε πει στο παρελθόν. Δεν είναι πλατφόρμες εντυπωσιασμού, αλλά μηχανισμοί συνέχειας: Η ικανότητα να μεταφέρεις εφόδια, να υποστηρίζεις δυνάμεις και να διατηρείς επιχειρήσεις, σε ένα περιβάλλον όπου τίποτα δεν λειτουργεί ομαλά.<br /><br />Το πρόβλημα δεν είναι πλέον αν μπορείς να εισέλθεις στο θέατρο επιχειρήσεων. Είναι αν μπορείς να παραμείνεις. Από την “δέκατη ημέρα” μιας επιχείρησης, τα αποθέματα μειώνονται, οι απώλειες αυξάνονται και οι γραμμές ανεφοδιασμού γίνονται ο κύριος στόχος. Σε ένα ναρκοθετημένο περιβάλλον, κάθε μεταφορά μετατρέπεται σε επιχείρηση υψηλού ρίσκου. Η φυσική της ναρκοθέτησης – η απειλή που δεν χρειάζεται να ενεργοποιηθεί για να είναι αποτελεσματική – επιβάλλει περιορισμούς, που καμία τεχνολογική υπεροχή δεν μπορεί να παρακάμψει πλήρως.</div><div><br />Η ασάφεια συνεχίζεται<br /><br />Σε αυτή την έννοια, η κατάσταση θυμίζει το νοητικό πείραμα του Schrödinger: Δεν έχουμε σαφή κατάληξη. Το Ορμούζ είναι ταυτόχρονα ανοικτό και κλειστό. Ο πόλεμος είναι ταυτόχρονα σε εξέλιξη και σε αναμονή. Το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς άγνωστο – δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί.<br /><br />Αλλά και η πολιτική βούληση των αντιπάλων βρίσκεται επίσης μέσα σε ένα μαύρο κουτί, από το οποίο πότε τα Στενά κλείνουν και πότε ανοίγουν, πότε ακούμε για επικείμενη συμφωνία και πότε για κατάρρευση κάθε προσπάθειας – ενίοτε με εναλλαγές μέσα σε λίγες ώρες, ή την επομένη.<br /><br />Αλλά και η διεθνής σκηνή παρουσιάζεται εξίσου ευμετάβλητη και απρόβλεπτη, ιδίως όσον αφορά τους φόβους, αλλά και τις επιθυμίες των χωρών του Κόλπου που επηρεάζονται άμεσα – αλλά και χωρών που απέχουν χιλιάδες χιλιόμετρα, καθώς η αναστάτωση που έχει προκληθεί σε όλες τις άλλες εκφάνσεις του παγκόσμιου εμπορίου πλήττει όλο τον πλανήτη.<br /><br />Και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο σημείο: Οι πόλεμοι δεν χάνονται όταν καταστρέφονται πλατφόρμες, αλλά όταν καταρρέει η εφοδιαστική τους βάση. Οι ναυτικές νάρκες δεν νικούν στόλους. Νικούν το σύστημα που τους υποστηρίζει. Και σε ένα περιβάλλον όπου η πρόσβαση δεν μπορεί να εξασφαλιστεί και η παραμονή δεν μπορεί να είναι εγγυημένη, ακόμη και η ισχυρότερη ναυτική δύναμη μετατρέπεται από επιτιθέμενη δύναμη, σε δύναμη διαχείρισης ρίσκου.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, πλοία που στηρίζουν τις προσπάθειες, τα ναρκοπέδια στο Ορμούζ και η ίδια η ενεργειακή υποδομή του Ιράν, δεν είναι ξεχωριστά ζητήματα. Είναι μέρη του ίδιου μηχανισμού: Ενός πολέμου που δεν επιδιώκει απαραίτητα να καταστρέψει τον αντίπαλο, αλλά να τον κρατήσει σε μια κατάσταση, όπου δεν μπορεί να σταθεροποιηθεί.<br /><br />Και ίσως εκεί βρίσκεται η πιο ουσιαστική διαφορά: Η “γάτα” δεν είναι απλώς κλεισμένη στο κουτί, μέχρι να το ανοίξει κάποιος. Το ίδιο το κουτί μετακινείται, αλλάζει και αναδιαμορφώνεται συνεχώς. Κάθε προσπάθεια να επιβληθεί ένα αποτέλεσμα δημιουργεί νέες αβεβαιότητες, αντί να τις επιλύει. Σε έναν τέτοιο πόλεμο, η νίκη δεν είναι ένα γεγονός. Είναι μια κατάσταση που πρέπει να συντηρείται – και ακριβώς γι’ αυτό, είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η ασάφεια του πολέμου στον Κόλπο και η γάτα του Schrödinger.

ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ Στον πόλεμο στο Ιράν η ισχύς δεν παράγει καθαρό αποτέλεσμα, αλλά παρατείνει την αβεβαιότητα. Και όσο το σύστημα δεν “κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Για να τελειώσει γρήγορα ο πόλεμος με το Ιράν πρέπει να αρχίσει πάλι η σύγκρουση.

<img height="113" src="https://files.forbesgreece.gr/Content/ImagesDatabase/p/1455x819/crop/both/ac/ac60cecdeafa4723952533364c9e1ab2.jpg?quality=80&404=default&v=4" width="728" /><a href="https://www.forbesgreece.gr/diethni/3988141/gia-na-teleiosei-grigora-o-polemos-me-to-iran-prepei-na-arxisei-pali-i-sugkrousi#0"></a><br />Του <b>Steve Forbes</b><br />Ο πιο γρήγορος τρόπος για να τερματιστεί ο πόλεμος με το Ιράν είναι να ξαναρχίσουν οι συγκρούσεις. Οι μουλάδες που κυβερνούν το Ιράν πιστεύουν ακόμα ότι μπορούν να βγουν νικητές. Για αυτούς η επιβίωση και μόνο θα ήταν θρίαμβος. Αυτοί οι φανατισμένοι δεν ενδιαφέρονται καθόλου για την ευημερία των Ιρανών. Αν εξακολουθούν να βρίσκονται στην εξουσία όταν τελειώσει ο πόλεμος, θα επιστρέψουν στις "διαβολικές" τους πρακτικές, ανεξάρτητα από όποιες συμφωνίες μπορεί να έχουν γίνει.<br /><br />Ζητώντας επανειλημμένα μια συμφωνία, οι ΗΠΑ έχουν δώσει στους αντιπάλους και τους συμμάχους τους την εντύπωση ότι χρειάζονται απεγνωσμένα να τελειώσει ο πόλεμος λόγω παγκόσμιων και εσωτερικών πολιτικών πιέσεων. Η ραγδαία αύξηση των τιμών του πετρελαίου και η έλλειψη στην προσφορά του αργού επιβαρύνουν όλο και περισσότερο τις οικονομίες παγκοσμίως. Ωστόσο, δεν επηρεάζεται μόνο ο τομέας της ενέργειας. Οι αρνητικές επιπτώσεις στα λιπάσματα πλήττουν το κόστος και την προσφορά των τροφίμων, ιδιαίτερα στις φτωχότερες χώρες.<br /><br />Οι ΗΠΑ έκαναν ένα τεράστιο λάθος εφαρμόζοντας μια πρόωρη κατάπαυση του πυρός. Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ χρειάζονταν δύο ακόμη εβδομάδες επιχειρήσεων για να χτυπήσουν όλους τους στόχους. Η πρόωρη παύση των εχθροπραξιών έκανε τους μουλάδες να πιστέψουν ότι μπορούν να μας αντέξουν, παρά τις τρομακτικές καταστροφές που έχει υποστεί το Ιράν.<br /><br />Ας το ξαναπώ: δεν έχουμε να κάνουμε με λογικούς ανθρώπους. Δεδομένης αυτής της ζοφερής πραγματικότητας, η πορεία της δράσης είναι σαφής. Όχι άλλες διαπραγματεύσεις με αυτή την κυβέρνηση: είτε τετ α τετ είτε τηλεφωνικά. Να συνεχιστεί και ενισχυθεί ο αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών. Να δεσμευθούν οι τραπεζικοί λογαριασμοί Ιρανών αξιωματούχων, ιδίως αυτών που ανήκουν στους Φρουρούς της Επανάστασης. Πολύ σημαντικό, όμως, είναι να ξαναρχίσουν οι βομβαρδισμοί και να εξουδετερωθούν οι στόχοι που είχαν μπει εξαρχής στο στόχαστρο. <br /><br />Μόνο με αυτές τις κινήσεις θα ανατραπεί το φρικτό καθεστώς της Τεχεράνης από τμήματα του ιρανικού στρατού, που δεν έχουν μολυνθεί πλήρως από εξτρεμιστές. Οι ΗΠΑ (το Ισραήλ, σίγουρα) μάλλον έχουν ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας με δυσαρεστημένα άτομα στον ιρανικό στρατό. Αλλά δεν θα κινηθούν αν δεν είναι απολύτως σίγουροι ότι δεν θα τους εγκαταλείψουμε.<br /><br />Το ιστορικό των ΗΠΑ σε αυτό το θέμα δεν είναι καθόλου ελπιδοφόρο. Αρνηθήκαμε να υποστηρίξουμε τη μεγάλη εξέγερση του 2009. Αντιθέτως, ο πρόεδρος Ομπάμα κατέστησε σαφές ότι ήθελε να διαπραγματευτεί με τους μουλάδες. Νωρίτερα φέτος, παροτρύναμε τους Ιρανούς να βγουν στους δρόμους, λέγοντάς τους ότι τους υποστηρίζαμε. Αλλά όταν το έκαναν, δεν επιτεθήκαμε αμέσως στο καθεστώς.<br /><br />Τις τελευταίες εβδομάδες, οι συνεχείς προσπάθειές της Ουάσινγκτον να διαπραγματευτεί με το καθεστώς της Τεχεράνης μπορεί να του δώσει τη δυνατότητα να επιβιώσει και να έχει τη δυνατότητα να τιμωρήσει όσους του αντιτάχθηκαν. Οι ΗΠΑ πρέπει να διασφαλίσουν ότι το καθεστώς θα πέσει, οι Φρουροί της Επανάστασης και άλλες κρατικές δυνάμεις ασφαλείας θα εξαλειφθούν και μια νέα κυβέρνηση θα αναλάβει την εξουσία.<br /><br />Οι αντίπαλοι του καθεστώτος που βρίσκονται στους κύκλους των Ενόπλων Δυνάμεων θα αναλάβουν τη δράση που απαιτείται μόνο αν είναι σίγουροι ότι οι ΗΠΑ δεν θα τους προδώσουν.<div><br /></div><div><a href="https://www.forbesgreece.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Για να τελειώσει γρήγορα ο πόλεμος με το Ιράν πρέπει να αρχίσει πάλι η σύγκρουση.

Του Steve Forbes Ο πιο γρήγορος τρόπος για να τερματιστεί ο πόλεμος με το Ιράν είναι να ξαναρχίσουν οι συγκρούσεις. Οι μουλάδες που κυβερνού...

Διαβάστε την συνέχεια

«Φωτιά στο Αιγαίο»: Οι δηλώσεις Δένδια, η τουρκική αντίδραση και το νέο δόγμα αποτροπής.

<img height="125" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/02/DENDIAS-2-1-2-768x480.jpg" width="759" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Αθήνα ανεβάζει τους τόνους με “έξυπνη ισχύ” – Άγκυρα απαντά με κατηγορίες περί επιθετικότητας.</span></h3>Η νέα γεωπολιτική ένταση στο Αιγαίο δεν προέκυψε τυχαία. Οι πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας επαναφέρουν στο προσκήνιο μια στρατηγική που συνδυάζει τεχνολογία, αποτροπή και σαφή πολιτικά μηνύματα.<br /><br />«Θα προστατεύσουμε το Αιγαίο πολύ καλύτερα από ό,τι μέχρι σήμερα», δήλωσε χαρακτηριστικά, παρουσιάζοντας ένα νέο δόγμα άμυνας που βασίζεται σε πυραυλικά συστήματα, drones και πολυεπίπεδη επιτήρηση.<br /><br />Η τοποθέτηση αυτή δεν ήταν απλώς επιχειρησιακή. Ήταν βαθιά γεωπολιτική. <br />Το νέο δόγμα: Από την άμυνα στην “έξυπνη αποτροπή”<br /><br />Στον πυρήνα της στρατηγικής βρίσκεται η μετάβαση σε ένα μοντέλο “smart deterrence” – μια προσέγγιση που δίνει έμφαση: στη δικτυοκεντρική άμυνα<br />στα μη επανδρωμένα συστήματα<br />και στην ικανότητα άμεσης πλήξης στόχων υψηλής αξίας<br /><br />Ο Δένδιας περιέγραψε ένα σύστημα που καλύπτει θάλασσα, αέρα, ξηρά, κυβερνοχώρο και διάστημα, επιδιώκοντας να μετατρέψει το Αιγαίο σε έναν πλήρως ελεγχόμενο επιχειρησιακό χώρο.<br /><br />«Η επιθετική χώρα πρέπει να γνωρίζει ότι έχουμε τη δυνατότητα να πλήξουμε οποιοδήποτε σημείο» — μια φράση που λειτούργησε ως σαφές μήνυμα αποτροπής. <br />Η αντίδραση της Άγκυρας: “Επιθετική ρητορική”<br /><br />Η απάντηση από την Άγκυρα ήταν άμεση και έντονη. Τουρκικά μέσα ενημέρωσης, όπως το CNN Turk, χαρακτήρισαν τις δηλώσεις:<br /><br />«προκλητικές και επιθετικές»<br />και κατηγόρησαν την Αθήνα ότι:παρουσιάζει την Τουρκία ως δυνητικό επιτιθέμενο<br />προωθεί τη στρατιωτικοποίηση των νησιών<br />και ενισχύει την ένταση μέσω πυραυλικών εξοπλισμών<br /><br />Παράλληλα, η τουρκική πλευρά επιμένει ότι οι ελληνικές θέσεις στο Αιγαίο παραβιάζουν τα δικά της δικαιώματα στην υφαλοκρηπίδα, απορρίπτοντας την ερμηνεία του Διεθνούς Δικαίου από την Αθήνα.<br />Το νομικό και στρατηγικό υπόβαθρο της σύγκρουσης<br /><br />Η Ελλάδα, από την πλευρά της, επιμένει σε μια γραμμή που βασίζεται στο διεθνές δίκαιο.<br /><br />«Δεν έχουμε εδαφικές διεκδικήσεις», έχει τονίσει ο Δένδιας, καλώντας την Τουρκία να σεβαστεί το νομικό πλαίσιο.<br /><br />Ταυτόχρονα:η επέκταση χωρικών υδάτων θεωρείται κυριαρχικό δικαίωμα<br />ενώ η στρατιωτική ενίσχυση των νησιών παρουσιάζεται ως αμυντική ανάγκη<br /><br />Στον αντίποδα, η Τουρκία διατηρεί το casus belli, υποστηρίζοντας ότι τέτοιες κινήσεις μεταβάλλουν την ισορροπία ισχύος.<br /><br />Πέρα από τη ρητορική: Μια ευρύτερη γεωπολιτική σκακιέρα<br /><br />Η ένταση δεν περιορίζεται στο Αιγαίο.<br /><br />Οι εξελίξεις συνδέονται με:την Ανατολική Μεσόγειο<br />τις θαλάσσιες οδούς ενέργειας<br />και τις διεθνείς ισορροπίες ασφάλειας<br /><br />Ο ίδιος ο Δένδιας ενέταξε την ελληνική στρατηγική σε ένα ευρύτερο παγκόσμιο πλαίσιο, επισημαίνοντας ότι η ασφάλεια των θαλάσσιων διαδρόμων επηρεάζει άμεσα την παγκόσμια οικονομία και σταθερότητα.<div><br />Κλιμάκωση ή ελεγχόμενη αποτροπή;<br /><br />Το ερώτημα που προκύπτει δεν είναι μόνο επικοινωνιακό. Είναι βαθιά στρατηγικό.<br /><br />Η Ελλάδα επιχειρεί να αναβαθμίσει την αποτρεπτική της ισχύ. Η Τουρκία αντιλαμβάνεται αυτή την κίνηση ως απειλή.<br /><br />Ανάμεσα στις δύο αφηγήσεις, το Αιγαίο παραμένει ένα από τα πιο ευαίσθητα γεωπολιτικά μέτωπα της Ευρώπης.<br /><br />Και όσο η ισορροπία βασίζεται στην αποτροπή, κάθε δήλωση αποκτά βάρος πολύ μεγαλύτερο από τις λέξεις που τη συνθέτουν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Φωτιά στο Αιγαίο»: Οι δηλώσεις Δένδια, η τουρκική αντίδραση και το νέο δόγμα αποτροπής.

Η Αθήνα ανεβάζει τους τόνους με “έξυπνη ισχύ” – Άγκυρα απαντά με κατηγορίες περί επιθετικότητας. Η νέα γεωπολιτική ένταση στο Αιγαίο δεν προ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «αόρατο» κέντρο αποφάσεων. Ποιος κινεί πραγματικά τα νήματα στο Ιράν.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/IRGC.webp"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/IRGC-696x464.webp" width="782" /></a><br /><br />Ο παραδοσιακός τρόπος λήψης αποφάσεων φαίνεται να έχει καταρρεύσει στο Ιράν. Ενώ για δεκαετίες ο κόσμος κοίταζε προς έναν μοναδικό, πανίσχυρο θρησκευτικό ηγέτη, ο πόλεμος με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ αποκάλυψε μια νέα, σκιώδη πραγματικότητα σύμφωνα με την οποία το Ιράν δεν διαθέτει πλέον έναν αδιαμφισβήτητο κληρικό διαιτητή στην κορυφή του. Η δολοφονία του Αλί Χαμενεΐ και η άνοδος του απομονωμένου γιου του, Μοτζτάμπα, άφησαν ένα κενό το οποίο έσπευσαν να καλύψουν οι «αόρατοι» πρωταγωνιστές της κρίσης… Οι διοικητές των Φρουρών της Επανάστασης.<br /><br />Συμβολική η παρουσία του Χαμενεΐ<br /><br />Στην κορυφή του συστήματος του Ιράν βρίσκεται τυπικά ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, όμως η παρουσία του είναι περισσότερο συμβολική παρά ουσιαστική. Σοβαρά τραυματισμένος και απομονωμένος για λόγους ασφαλείας, επικοινωνεί μόνο μέσω ηχητικών μηνυμάτων και στενών συνεργατών. Σύμφωνα με πηγές που γνωρίζουν τις εσωτερικές διαβουλεύσεις, ο ρόλος του περιορίζεται στο να νομιμοποιεί τις αποφάσεις που λαμβάνουν οι στρατηγοί του, λειτουργώντας ως ένας «ηγέτης επικύρωσης» παρά ως ένας ηγέτης που δίνει εντολές.<div><br />Το νέο τρίγωνο<br /><br />Η πραγματική εξουσία έχει μετατοπιστεί σε έναν στενό, σκληροπυρηνικό κύκλο που ελέγχει τα πάντα:<br /><br />Το Ανώτατο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας (SNSC): Εκεί όπου σφυρηλατείται η εθνική στρατηγική.<br />Το Σώμα των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC): Οι διοικητές του πλέον δεν εκτελούν απλώς τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, αλλά υπαγορεύουν την πολιτική γραμμή της χώρας.<br />Αχμάντ Βαχιντί: Ο διοικητής του IRGC που αναδείχθηκε ως ο κεντρικός συνομιλητής και ο άνθρωπος που κινεί τα νήματα στο πεδίο των μαχών και των διαπραγματεύσεων.<br /><br />Ενώ ο Υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αρακτσί και ο Μοχάμαντ Μπακέρ Καλιμπάφ αποτελούν το δημόσιο πρόσωπο των συνομιλιών με την Ουάσιγκτον, οι κινήσεις τους είναι δέσμιες της συναίνεσης των στρατιωτικών. Η καθυστέρηση στις απαντήσεις της Τεχεράνης -που συχνά αγγίζει τις 3 ημέρες- μαρτυρά την έλλειψη μιας ενιαίας φωνής και την ανάγκη για εσωτερικές ισορροπίες ανάμεσα σε σκληροπυρηνικές και ακόμη πιο ακραίες φράξιες.</div><div><br />Από τη θεοκρατία στη… στρατοκρατία<br /><br />Η αλλαγή αυτή σηματοδοτεί μια ιστορική στροφή για την Ισλαμική Δημοκρατία. Όπως επισημαίνουν αναλυτές, το Ιράν πέρασε από τη «θεία ισχύ» των κληρικών στην «ωμή ισχύ» των υπηρεσιών ασφαλείας.<br />«Δεν υπάρχει πλέον επιλογή ανάμεσα σε μετριοπαθείς και σκληροπυρηνικούς», αναφέρουν πηγές κοντά στο σύστημα. «Η επιλογή είναι πλέον ανάμεσα σε σκληροπυρηνικούς και σε ακόμα πιο ακραίους».<br />Παρά τη διεθνή πίεση, αυτό το νέο κέντρο αποφάσεων παραμένει αρραγές. Οι Φρουροί της Επανάστασης, οδηγούμενοι από μια ιδεολογία «προτεραιότητας στην ασφάλεια», φαίνονται αποφασισμένοι να διατηρήσουν τον έλεγχο, βλέποντας οποιαδήποτε υποχώρηση ως ένδειξη αδυναμίας που θα μπορούσε να απειλήσει την ίδια την επιβίωση του καθεστώτος.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το «αόρατο» κέντρο αποφάσεων. Ποιος κινεί πραγματικά τα νήματα στο Ιράν.

Ο παραδοσιακός τρόπος λήψης αποφάσεων φαίνεται να έχει καταρρεύσει στο Ιράν. Ενώ για δεκαετίες ο κόσμος κοίταζε προς έναν μοναδικό, πανίσχυρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ενημέρωση «φωτιά» από CENTCOM στον Τραμπ για Ιράν. «Επιστρατεύεται» ο… Dark Eagle.Τα σενάρια για πλήγματα και χερσαίες επιχειρήσεις.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Dark-Eagle.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Dark-Eagle-696x392.jpg" width="731" /></a><br /><br />Επικίνδυνη τροπή λαμβάνουν οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, αναμένεται να λάβει σήμερα μια καθοριστική ενημέρωση από την ηγεσία των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων. Στο επίκεντρο βρίσκονται νέα, επιθετικά σχέδια για στρατιωτική δράση κατά του Ιράν, η πρώτη ανάπτυξη υπερηχητικών όπλων στην ιστορία των ΗΠΑ και η στρατηγική του «ναυτικού στραγγαλισμού» της Τεχεράνης.<div><br />Συγκεκριμένα, σύμφωνα με πληροφορίες του Axios, ο Τραμπ θα ενημερωθεί από τον διοικητή της CENTCOM, Μπραντ Κούπερ, για τα νέα σχέδια πιθανής στρατιωτικής δράσης. Στην ενημέρωση αναμένεται να παραστεί και ο πρόεδρος του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Στρατηγός Νταν Κέιν. Η συνάντηση αυτή δεν είναι τυπική, καθώς αποτελεί ένα σαφές σήμα ότι ο Λευκός Οίκος εξετάζει σοβαρά την επανέναρξη μεγάλων πολεμικών επιχειρήσεων, είτε για να σπάσει το αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων είτε για να καταφέρει ένα τελικό πλήγμα πριν από τη λήξη του πολέμου.<br /><br />Το «υπερόπλο» των 2,7 δισ. δολ. στην πρώτη γραμμή<br /><br />Μια από τις πιο εντυπωσιακές αποκαλύψεις είναι το αίτημα της CENTCOM για την ανάπτυξη των υπερηχητικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς του Στρατού, γνωστών ως «Dark Eagle». Παρόλο που το όπλο δεν έχει κηρυχθεί ακόμη πλήρως επιχειρησιακό, οι στρατιωτικοί σχεδιαστές υποστηρίζουν ότι είναι απαραίτητο, καθώς το ιρανικό καθεστώς έχει μετακινήσει τους εκτοξευτές βαλλιστικών πυραύλων του εκτός του βεληνεκούς των 300 μιλίων των συμβατικών πυραύλων «Precision Strike».<br />Ο «Dark Eagle», με βεληνεκές 1.725 μιλίων, είναι σχεδιασμένος για πλήγματα ακριβείας εναντίον βαριά οχυρωμένων στόχων. Το κόστος της επιχείρησης είναι ιλιγγιώδες: κάθε πύραυλος κοστίζει περίπου 15 εκατομμύρια δολάρια, ενώ κάθε συστοιχία φτάνει τα 2,7 δισεκατομμύρια δολάρια. Εάν το σχέδιο προχωρήσει, θα είναι η πρώτη φορά που οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν τέτοια όπλα σε συνθήκες μάχης, απαντώντας στην ανάπτυξη αντίστοιχων τεχνολογιών από τη Ρωσία και την Κίνα.</div><div><br />Τα τρία σενάρια της CENTCOM<br /><br />Σύμφωνα με τις πληροφορίες του Axios, οι πηγές αναφέρουν ότι έχουν προετοιμαστεί τρία συγκεκριμένα επιχειρησιακά σχέδια:<br /><br />Κύμα «σύντομων και ισχυρών» πληγμάτων: Στόχευση υποδομών εντός του Ιράν με σκοπό να αναγκαστεί η Τεχεράνη να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό ζήτημα με μεγαλύτερη ευελιξία.<br />Κατάληψη των Στενών του Ορμούζ: Ένα σχέδιο που επικεντρώνεται στον έλεγχο των στρατηγικών στενών για την επαναλειτουργία τους στην εμπορική ναυτιλία, το οποίο ενδέχεται να περιλαμβάνει και χερσαίες δυνάμεις.<br />Ειδικές επιχειρήσεις για το ουράνιο: Μια επιχείρηση των ειδικών δυνάμεων με στόχο τη διασφάλιση του αποθέματος υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν, ώστε να εξουδετερωθεί η πυρηνική απειλή στη ρίζα της.</div><div><br />Τραμπ: «Ιδιοφυής ο αποκλεισμός»<br /><br />Παρά τις πολεμικές προετοιμασίες, ο πρόεδρος Τραμπ φαίνεται να ποντάρει προς το παρόν στον οικονομικό και ναυτικό στραγγαλισμό. Την Τετάρτη, εμφανίστηκε απόλυτα ικανοποιημένος από τον αποκλεισμό 16 ημερών των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν, απορρίπτοντας μάλιστα ιρανική πρόταση για άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ με αντάλλαγμα την αναβολή των πυρηνικών συνομιλιών.<br />«Ο αποκλεισμός είναι ιδιοφυής. Είναι 100% αλάνθαστος», δήλωσε ο Τραμπ. «Τώρα, το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να παραδεχτούν την ήττα τους. Να πουν απλώς “παραιτούμαστε”».<br />Ωστόσο, ο Αμερικανός Πρόεδρος ξεκαθάρισε ότι αν η Τεχεράνη δεν «λυγίσει», η στρατιωτική δράση είναι η επόμενη επιλογή. Οι στρατιωτικοί αναλυτές προειδοποιούν επίσης για το ενδεχόμενο ιρανικών αντιποίνων κατά των αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή ως απάντηση στον αποκλεισμό.</div><div><br />Το ιστορικό προηγούμενο<br /><br />Η κρισιμότητα της αυριανής ενημέρωσης υπογραμμίζεται από το παρελθόν. Στις 26 Φεβρουαρίου, ο Ναύαρχος Κούπερ είχε κάνει μια παρόμοια ενημέρωση στον Τραμπ. Μόλις δύο ημέρες αργότερα, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ξεκίνησαν τον πόλεμο κατά του Ιράν. Πηγές κοντά στον Πρόεδρο επιβεβαιώνουν ότι εκείνη η ενημέρωση ήταν ο καταλύτης για την απόφαση έναρξης των εχθροπραξιών, γεγονός που καθιστά τη συνάντηση της Πέμπτης ίσως την πιο κρίσιμη των τελευταίων μηνών.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ενημέρωση «φωτιά» από CENTCOM στον Τραμπ για Ιράν. «Επιστρατεύεται» ο… Dark Eagle.Τα σενάρια για πλήγματα και χερσαίες επιχειρήσεις.

Επικίνδυνη τροπή λαμβάνουν οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, αναμένεται να λάβει σήμερα μια καθοριστική ενη...

Διαβάστε την συνέχεια

Nordic Monitor: Η Τουρκία προετοιμάζεται σιωπηλά για πόλεμο με κύριο στόχο το Ισραήλ

<a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/04/Untitled-design-14-76.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="113" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/04/Untitled-design-14-76.jpg" width="724" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το Προεδρικό Διάταγμα Ερντογάν που σκιαγραφεί την πολεμική προπαρασκευή</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Μια σειρά από ριζικές αλλαγές στο θεσμικό και στρατιωτικό πλαίσιο της Τουρκίας υποδεικνύουν ότι η κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προετοιμάζει συστηματικά τη χώρα για ένα ενδεχόμενο πολεμικής σύρραξης, σύμφωνα με ρεπορτάζ της Nordic Monitor. Η Άγκυρα προχωρά σε σαρωτικές τροποποιήσεις των κανόνων πολιτικής και στρατιωτικής κινητοποίησης, ενισχύει τις δυνατότητες των εγχώριων πυραυλικών συστημάτων και των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ενώ παράλληλα επεκτείνει τις υλικοτεχνικές υποδομές εφοδιασμού.<br /><br />Αν και δεν κατονομάζεται επίσημα κάποιος αντίπαλος, οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η ολοένα και πιο επιθετική ρητορική, σε συνδυασμό με τη μεταβολή του στρατηγικού δόγματος, φωτογραφίζουν το Ισραήλ ως τη βασική απειλή για την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας, με πιθανό πεδίο αντιπαράθεσης το συριακό μέτωπο.<div><br />Η κατάργηση των θεσμικών αντιβάρων και η εδραίωση της απόλυτης εξουσίας<br /><br />Η τρέχουσα ετοιμότητα του Ερντογάν για μια άμεση αντιπαράθεση έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το παρελθόν. Το 2010, μετά το επεισόδιο του Mavi Marmara, η επιθυμία του για στρατιωτική απάντηση προσέκρουσε στην αντίσταση της τότε ηγεσίας των ενόπλων δυνάμεων. Ωστόσο, την τελευταία δεκαετία, ο Τούρκος Πρόεδρος κατάφερε να εξαλείψει κάθε εσωτερικό περιορισμό.<br /><br />Μέσω μαζικών εκκαθαρίσεων, ειδικά μετά το 2016, απομάκρυνε τη φιλοδυτική ηγεσία του στρατού, αντικαθιστώντας την με πρόσωπα απόλυτης εμπιστοσύνης, συχνά με ισλαμιστικό ή νεοεθνικιστικό υπόβαθρο. Ο Αντνάν Τανριβέρντι, πρώην επικεφαλής στρατιωτικός βοηθός του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ένθερμος αντίπαλος του Ισραήλ, ο οποίος έχει υποστηρίξει μια «ισλαμική συμμαχία», έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εκκαθάριση του τουρκικού στρατού, βοηθώντας στην αντικατάσταση έμπειρων αξιωματικών με πιστούς οπαδούς και ισλαμιστές αντάρτες.<br /><br />Παράλληλα, οι υπηρεσίες πληροφοριών (MIT) έχουν μετατραπεί σε όργανα πολιτικού ελέγχου και μυστικών επιχειρήσεων, ενώ οι δεσμοί με οργανώσεις όπως η Χαμάς έχουν ενισχυθεί σε επίπεδο υλικοτεχνικής υποστήριξης και παροχής υπηκοοτήτων.<br />Το Προεδρικό Διάταγμα του 2024: Μόνιμη κατάσταση κρίσης<br /><br />Το πλέον ξεκάθαρο δείγμα πολεμικής προετοιμασίας δόθηκε τον Μάιο του 2024 με την έκδοση του νέου «Κανονισμού Κινητοποίησης και Κατάστασης Πολέμου». Το διάταγμα αυτό καταργεί πλαίσια δεκαετιών και εισάγει το δόγμα της «ολικής εθνικής άμυνας», το οποίο επιτρέπει την ταχύτατη μετάβαση της χώρας σε πολεμικό ρυθμό, ακόμη και χωρίς επίσημη κήρυξη πολέμου.<br /><br />Το κλειδί βρίσκεται στην εσκεμμένη ασάφεια όρων όπως «περίοδος έντασης» ή «κρίση», που επιτρέπουν στον Πρόεδρο να ενεργοποιεί έκτακτες εξουσίες κατά το δοκούν. Υπό αυτό το καθεστώς, το κράτος αποκτά τη δυνατότητα να επιτάσσει ιδιωτικές εταιρείες, βιομηχανίες, μεταφορικά μέσα, ακόμη και πολίτες με εξειδικευμένες γνώσεις, θέτοντας ολόκληρη την κοινωνική και οικονομική δομή υπό στρατιωτικό έλεγχο.<br /><br />Συγκέντρωση εξουσιών και επιχειρησιακή ενοποίηση<br /><br />Ο νέος κανονισμός ενοποιεί όλες τις εξουσίες λήψης αποφάσεων στην Προεδρία, επιτρέποντας στον Ερντογάν να καθορίζει το εύρος και τη γεωγραφική έκταση της κινητοποίησης με απλά διατάγματα. Οι πολιτικοί θεσμοί μπορούν πλέον να υπαχθούν άμεσα σε στρατιωτικές διοικητικές δομές, θολώνοντας τα όρια μεταξύ πολιτικής διακυβέρνησης και στρατιωτικής εξουσίας.<br /><br />Ταυτόχρονα, έχει επιβληθεί μια εκτεταμένη διαδικασία συλλογής δεδομένων για κάθε εθνικό πόρο —από τη βιομηχανική παραγωγή έως τα προσόντα του εργατικού δυναμικού— ώστε η κατανομή τους σε περίπτωση σύγκρουσης να είναι ακαριαία.<div><br />Οικονομική κινητοποίηση και κοινωνικές εγγυήσεις για τους εφέδρους<br /><br />Η προετοιμασία εκτείνεται και στον οικονομικό τομέα, με προσχεδιασμένες κατανομές του προϋπολογισμού για έκτακτες ανάγκες και προτεραιοποίηση των στρατιωτικών δαπανών έναντι της πολιτικής κατανάλωσης. Μια συμπληρωματική τροπολογία του 2025 θεσμοθετεί μάλιστα οικονομικές εγγυήσεις για τους εφέδρους, διασφαλίζοντας ότι θα αποζημιώνονται πλήρως κατά τη διάρκεια ασκήσεων ή επιστράτευσης.<br /><br />Αυτό το πλέγμα μέτρων, που περιλαμβάνει ακόμη και την υποχρεωτική κατασκευή καταφυγίων σε νέα κτίρια, φανερώνει μια συστηματική προσπάθεια ενσωμάτωσης της καθημερινότητας των πολιτών στον εθνικό αμυντικό μηχανισμό.</div><div><br />Ένας στρατός χωρίς αντίλογο<br /><br />Η σημερινή εικόνα των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων διαφέρει ριζικά από εκείνη του παρελθόντος. Μετά την κατάρρευση της ανεξάρτητης στρατιωτικής ηγεσίας, οι αποφάσεις του Ερντογάν για επεμβάσεις στο εξωτερικό, όπως στη Συρία και τη Λιβύη, υλοποιούνται χωρίς εσωτερικές αμφισβητήσεις.<br /><br />Οι αναλυτές προειδοποιούν ότι, εάν ο Τούρκος Πρόεδρος αποφασίσει τελικά να επιδιώξει μια μετωπική σύγκρουση με το Ισραήλ, δεν υφίστανται πλέον οι θεσμικοί μηχανισμοί ή τα πρόσωπα εντός του στρατεύματος που θα μπορούσαν να προβάλουν αντίσταση, καθιστώντας την Τουρκία μια χώρα σε διαρκή τροχιά στρατιωτικής ετοιμότητας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div></div>

Nordic Monitor: Η Τουρκία προετοιμάζεται σιωπηλά για πόλεμο με κύριο στόχο το Ισραήλ

Το Προεδρικό Διάταγμα Ερντογάν που σκιαγραφεί την πολεμική προπαρασκευή Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Μια σειρά από ριζικές αλλαγές στο θεσμικό ...

Διαβάστε την συνέχεια

Διπλωματική αντιπαράθεση στον ΟΗΕ: Η απόρριψη του όρου «Τουρκικά Στενά».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRD-5-Mf-bkV7cyvOPmOGEaxcEkvzlaJdwmnw&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="163" data-original-width="309" height="106" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRD-5-Mf-bkV7cyvOPmOGEaxcEkvzlaJdwmnw&s" width="757" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Ο Τούρκος Μόνιμος Αντιπρόσωπος προκάλεσε την αντίδραση της ελληνικής πλευράς</div><br />Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ με θέμα τη θαλάσσια ασφάλεια, την οποία διοργάνωσε το Μπαχρέιν, ο Τούρκος Μόνιμος Αντιπρόσωπος, Αχμέντ Γιλντίζ, προκάλεσε την αντίδραση της ελληνικής πλευράς χρησιμοποιώντας τον όρο «Τουρκικά Στενά».<br /><br />Στην τοποθέτησή του, ο κ. Γιλντίζ υποστήριξε τον ρόλο της χώρας του ως εγγυητή της ναυσιπλοΐας, δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Η Τουρκία καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να εξασφαλίσει την ασφαλή και ελεύθερη διέλευση των πλοίων μέσω αυτών των θαλάσσιων οδών. Το καθεστώς διέλευσης μέσω των Τουρκικών Στενών ρυθμίζεται από τη Σύμβαση του Μοντρέ, η οποία καθιερώνει μια πολιτική και στρατιωτική ισορροπία στη Μαύρη Θάλασσα μεταξύ των παράκτιων και των μη παράκτιων χωρών από το 1936».<div><br />Η ελληνική παρέμβαση για την τήρηση της διεθνούς νομιμότητας<br /><br />Άμεση ήταν η απάντηση του Αναπληρωτή Μόνιμου Αντιπροσώπου της Ελλάδας, Ιωάννη Σταματέκου, ο οποίος έσπευσε να αποκαταστήσει την ακρίβεια της ορολογίας βάσει των διεθνών κειμένων. Ο κ. Σταματέκος τόνισε ότι «η Σύμβαση του Μοντρέ του 1936 είναι το μοναδικό διεθνές νομικό κείμενο που ρυθμίζει τη ναυσιπλοΐα στα Στενά των Δαρδανελίων, στη Θάλασσα του Μαρμαρά και στον Βόσπορο, και εγγυάται την ελευθερία της ναυσιπλοΐας σε αυτά».<br /><br />Υπογράμμισε δε τη σημασία της πιστής εφαρμογής των όρων της Σύμβασης, αναφέροντας ότι «επομένως, ο σεβασμός της ορολογίας της Σύμβασης του Μοντρέ αποσκοπεί στη διατήρηση και την επιβεβαίωση αυτής της ελευθερίας που κατοχυρώνεται σε αυτήν».</div><div><br />Η απόρριψη του όρου «Τουρκικά Στενά»<br /><br />Η ελληνική πλευρά ξεκαθάρισε ότι η χρήση περιγραφικών όρων που δεν προβλέπονται από τις διεθνείς συμφωνίες αλλοιώνει το νομικό πλαίσιο που διέπει την περιοχή. Ο κ. Σταματέκος ήταν κατηγορηματικός στη δήλωσή του, επισημαίνοντας: «Η χρήση του όρου «Τουρκικά Στενά» δεν συνάδει με τη Σύμβαση του Μοντρέ του 1936, όσον αφορά στο καθεστώς των Στενών. Η ορολογία σύμφωνα με τη Σύμβαση του Μοντρέ είναι “τα Στενά”, και συγκεκριμένα “Στενά των Δαρδανελίων, της Θάλασσας του Μαρμαρά και του Βοσπόρου”».<br /><br />Με τον τρόπο αυτό, η ελληνική αντιπροσωπεία υπογράμμισε την ανάγκη προσήλωσης στο γράμμα της Σύμβασης, προκειμένου να διασφαλιστεί το σταθερό καθεστώς ναυσιπλοΐας που ισχύει επί δεκαετίες.<br /><br /><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Διπλωματική αντιπαράθεση στον ΟΗΕ: Η απόρριψη του όρου «Τουρκικά Στενά».

Ο Τούρκος Μόνιμος Αντιπρόσωπος προκάλεσε την αντίδραση της ελληνικής πλευράς Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Μοτζταμπά Χαμενεΐ: Νέο κεφάλαιο στα στενά του Ορμούζ μετά τη ντροπιαστική αποτυχία των ΗΠΑ.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/1508638-motzhaba_hamenei_930-630x400.jpg" width="748" /><br /> <br />Σε μια δήλωση πλήρη συμβολισμών και προκλήσεων προχώρησε ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Μοτζταμπά Χαμενεΐ, στέλνοντας μήνυμα επικράτησης στον Περσικό Κόλπο, την ώρα που η ένταση με την Ουάσιγκτον χτυπά «κόκκινο».<br /><br />Με αφορμή την Εθνική Ημέρα του Περσικού Κόλπου (επέτειος της εκδίωξης των Πορτογάλων το 1622), ο Χαμενεΐ υποστήριξε ότι η αμερικανική επιθετικότητα των τελευταίων δύο μηνών κατέληξε σε φιάσκο.<br /><br />«Σήμερα ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στο Στενό του Ορμούζ. Μετά την επαίσχυντη αποτυχία του αμερικανικού σχεδίου, οι ισορροπίες στην περιοχή αλλάζουν», ανέφερε χαρακτηριστικά η ανακοίνωση που μετέδωσε το κρατικό πρακτορείο IRNA.<br /><br />Στην αντίπερα όχθη, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ παραμένει αμετακίνητος στη στρατηγική της «μέγιστης πίεσης», ξεκαθαρίζοντας σε δηλώσεις του ότι ο ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν θα διατηρηθεί μέχρι η Τεχεράνη να αποδεχθεί μια νέα, αυστηρή συμφωνία για το πυρηνικό της πρόγραμμα.<br /><br />Ο Τραμπ απέρριψε ασυζητητί την ιρανική πρόταση για άνοιγμα των Στενών και άρση του αποκλεισμού ως προϋπόθεση για διάλογο. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε πως θεωρεί το ναυτικό μπλόκο «πιο αποτελεσματικό από τους βομβαρδισμούς», αν και δεν απέκλεισε το επόμενο βήμα.<br /><br />Παρά τη ρητορική περί αποτελεσματικότητας του αποκλεισμού, οι στρατιωτικές μηχανές των ΗΠΑ ζεσταίνονται. Σύμφωνα με πηγές της CENTCOM, έχει ήδη εκπονηθεί σχέδιο για ένα κύμα καταιγιστικών επιθέσεων σε στρατηγικές υποδομές του Ιράν, με στόχο τον εξαναγκασμό του καθεστώτος σε υποχώρηση και επιστροφή στις διαπραγματεύσεις με «μεγαλύτερη ευελιξία».<br /><br />Μέχρι στιγμής, δεν έχει δοθεί η τελική εντολή για στρατιωτική δράση, όμως η κατάσταση στο Στενό του Ορμούζ —τον πιο κρίσιμο ενεργειακό δίαυλο του πλανήτη— παραμένει μια «πυριτιδαποθήκη» έτοιμη να εκραγεί.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μοτζταμπά Χαμενεΐ: Νέο κεφάλαιο στα στενά του Ορμούζ μετά τη ντροπιαστική αποτυχία των ΗΠΑ.

Σε μια δήλωση πλήρη συμβολισμών και προκλήσεων προχώρησε ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Μοτζταμπά Χαμενεΐ, στέλνοντας μήνυμα επικράτησης στον ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ενεργειακός εφιάλτης στην Ευρώπη: Άγνωστα τα αποθέματα εν μέσω γεωπολιτικής θύελλας.

<img height="114" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2018/05/petrelaio-630x359.jpg" width="752" /><br /> <br />Η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή κρίση ενεργειακής ασφάλειας. Ο πόλεμος στο Ιράν και η πιθανή διακοπή της ροής καυσίμων μέσω των Στενών του Ορμούζ έχουν προκαλέσει οικονομική αιμορραγία στην ΕΕ, η οποία υπολογίζεται σε περίπου 500 εκατ. ευρώ ημερησίως.<br /><br />Ωστόσο, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι μόνο το κόστος, αλλά η έλλειψη αξιόπιστων δεδομένων για το τι πραγματικά υπάρχει στις αποθήκες της ηπείρου.<br /><br />1. Το Έλλειμμα Πληροφόρησης<br />Αν και υπάρχουν θεσμοθετημένα στρατηγικά αποθέματα, οι ευρωπαϊκές αρχές παραδέχονται ότι έχουν μια «θολή» εικόνα για την τρέχουσα κατάσταση.<br /><br />Περιορισμένη Ορατότητα: Ενώ υπάρχει μια σχετική πρόβλεψη έως τον Μάιο και τον Ιούνιο, το τοπίο μετά από αυτό το διάστημα παραμένει εντελώς ασαφές.<br /><br />Ιδιωτικός Τομέας: Μεγάλο μέρος των καυσίμων (ιδιαίτερα το ντίζελ και τα καύσιμα αεροσκαφών) φυλάσσεται σε ιδιωτικές εγκαταστάσεις. Οι εταιρείες δεν υποχρεούνται να αποκαλύπτουν αυτά τα στοιχεία, θεωρώντας τα «ευαίσθητα επιχειρηματικά δεδομένα».<br /><br />Καθυστερημένα Δεδομένα: Η Eurostat βασίζεται σε στοιχεία που συχνά έχουν καθυστέρηση μηνών (π.χ. τα τελευταία πλήρη στοιχεία αφορούν τον Ιανουάριο), καθιστώντας τα άχρηστα για τη λήψη αποφάσεων σε πραγματικό χρόνο κατά τη διάρκεια μιας κρίσης.<br /><br />2. Η Κατάσταση ανά Καύσιμο<br />Φυσικό Αέριο: Είναι το πιο εύκολα ελεγχόμενο, με κανόνες που επιβάλλουν πληρότητα 90% πριν τον χειμώνα. Ωστόσο, μετά την αυξημένη κατανάλωση του χειμώνα, τα αποθέματα έπεσαν κάτω από το 30%, και η αναπλήρωσή τους είναι πλέον αβέβαιη λόγω των γεωπολιτικών εξελίξεων.<br /><br />Πετρέλαιο και Διυλισμένα Προϊόντα: Η παρακολούθηση του αργού πετρελαίου γίνεται εν μέρει μέσω δορυφόρων, αλλά για το ντίζελ και τη βενζίνη η κατάσταση είναι ομιχλώδης. Τα αποθέματα ήταν ήδη χαμηλά από τον Φεβρουάριο.<br /><br />Καύσιμα Αεροσκαφών: Η παρακολούθησή τους είναι η δυσκολότερη όλων, καθώς βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε εθελοντικές δηλώσεις των εταιρειών.<br /><br />3. Αντιδράσεις και Πρωτοβουλίες<br />Η αδυναμία συντονισμού έχει προκαλέσει ανησυχία στα κράτη-μέλη:<br /><br />Υπουργοί από το Βέλγιο, την Ολλανδία και την Ισπανία ζητούν παρακολούθηση σε πραγματικό χρόνο.<br /><br />Η Ελλάδα πρότεινε τη δημιουργία άμεσων καναλιών επικοινωνίας (τύπου WhatsApp/Signal) μεταξύ κρατών και Κομισιόν για ταχύτερη ανταλλαγή πληροφοριών.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχεδιάζει τη δημιουργία ενός «Παρατηρητηρίου Καυσίμων» για να γεφυρώσει το κενό ενημέρωσης στην παραγωγή, τις εισαγωγές και τις εξαγωγές.<br /><br />Το βέβαιαο είναι ότι πλέον η Ευρώπη κινείται σε ένα «ομιχλώδες» τοπίο, όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται με ελλιπή στοιχεία. Η αναδιάταξη των παγκόσμιων ροών ενέργειας —με τα δεξαμενόπλοια να προτιμούν πλέον την Ασία— σε συνδυασμό με την εσωτερική άγνοια για τα αποθέματα, θέτει την ήπειρο σε μια εξαιρετικά ευάλωτη θέση εν μέσω της γεωπολιτικής σύγκρουσης στο Ιράν.<br /><br />Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας: Ο κόσμος είναι αντιμέτωπος με τη μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση στην ιστορία<br /><br />Ο κόσμος βρίσκεται αντιμέτωπος με τη μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση στην ιστορία λόγω της αναταραχής που έχει προκαλέσει η σύγκρουση με το Ιράν, επανέλαβε σήμερα ο Φατίχ Μπιρόλ, επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας.<br /><br />«Οι αγορές πετρελαίου και οι αγορές αερίου αντιμετωπίζουν μεγάλες δυσκολίες. Τελευταία φορά που κοίταξα η τιμή του πετρελαίου ήταν πάνω από τα 120 δολάρια, κάτι που ασκεί μεγάλη πίεση σε πολλές χώρες», δήλωσε ο Μπιρόλ σε συνέδριο στο Παρίσι.<br /><br />«Ο κόσμος μας αντιμετωπίζει μια μεγάλη οικονομική και ενεργειακή πρόκληση», πρόσθεσε.<br /><br />Οι τιμές του αργού Μπρεντ κατέγραψαν σήμερα άλμα σε υψηλό τετραετίας εν μέσω ανησυχιών ότι ο πόλεμος στο Ιράν μπορεί να κλιμακωθεί.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ενεργειακός εφιάλτης στην Ευρώπη: Άγνωστα τα αποθέματα εν μέσω γεωπολιτικής θύελλας.

Η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή κρίση ενεργειακής ασφάλειας. Ο πόλεμος στο Ιράν και η πιθανή διακοπή της ροής καυσίμων μέσω ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 5: Μύθοι & αλήθειες για τη λιγνιτική μονάδα…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.trikalanews.gr/wp-content/uploads/2026/04/ptolemaida5.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="785" data-original-width="1200" height="131" src="https://www.trikalanews.gr/wp-content/uploads/2026/04/ptolemaida5.jpg" width="745" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Γράφει ο <b>Δρ. Χρήστος Ι. Κολοβός</b></div><div>Σύμφωνα με δημοσιεύματα, απαντώντας στη Βουλή για τη λιγνιτική μονάδα Πτολεμαΐδα 5 ο (μη αιρετός) Υφυπουργός Ενέργειας κ.Τσάφος ισχυρίστηκε ότι «η μονάδα δεν είναι οικονομικά ανταγωνιστική» και ότι η ποιότητα του Ελληνικού λιγνίτη είναι «χαμηλή».</div><br />Ο μύθος για την ποιότητα του Ελληνικού λιγνίτη επανέρχεται κατά καιρούς, για να κουκουλώσει την ΠΟΛΙΤΙΚΗ απόφαση/σκάνδαλο, για αντικατάσταση του 100% ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ λιγνίτη με το 100% ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΟ φυσικό αέριο (βλ. Πρακτικά Βουλής, Συνεδρίαση Η’, 14/10/2010, Υφυπουργός Ιω. Μανιάτης). Η ποιότητα του λιγνίτη σε τίποτα δεν εμπόδισε να τροφοδοτήσει τη χώρα με φθηνό ηλεκτρισμό για δυο γενιές Ελλήνων και τον μύθο αυτό τον έχουμε αντικρούσει ήδη το <a href="https://ck-energy.blogspot.com/2023/09/2014_6.html"><b>2014</b></a> «Μόνο για να καλύψει τις εκπομπές CO2 η Πτολεμαΐδα 5 χρειάζεται €85» φέρεται να είπε ο Υφυπουργός (εννοεί επιβάρυνση σε κάθε μεγαβατώρα). Αλλά ΔΕΝ είπε ότι η κυβέρνηση το 2014 απέφυγε να ζητήσει δωρεάν δικαιώματα CO2, όπως έκαναν πολλές χώρες της ΕΕ. Και ούτε είπε ότι οι πολιτικοί ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΑΝ ΑΓΡΙΑ την τιμή του δικαιώματος εκπομπής CO2 από το 2018 και μετά.<br /><br />Υποτίθεται, ότι το Ευρωπαϊκό Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών «Αερίων του Θερμοκηπίου» δημιουργήθηκε για να οδηγήσει εκτός αγοράς παλιές, ρυπογόνες και αντιοικονομικές μονάδες. Στην πράξη ωστόσο το σχετικό Χρηματιστήριο αποτέλεσε έναν ακόμα ναό χρηματοοικονομικής κερδοσκοπίας, που έκανε πανάκριβο τον ηλεκτρισμό για την οικονομία και ανάγκασε πάρα πολλές βιομηχανίες να μεταναστεύσουν σε Άπω Ανατολή ή ΗΠΑ. Τελευταίο κατόρθωμα των πολιτικών είναι η απόφαση της Φολκσβάγκεν να περικόψει πάνω από 35 χιλ. θέσεις εργασίας στη Γερμανία μέχρι το 2030 και να μεταφέρει το σύνολο της παραγωγής του Γκολφ στο Μεξικό, λόγω ενεργειακού κόστους.<br /><br />Η μετανάστευση των βιομηχανιών άφησε πίσω της παντού ανεργία και οικονομική ανέχεια, ακριβώς όπως αυτή που επέβαλε στη Δυτική Μακεδονία η αψυχολόγητα βιαστική απολιγνιτοποίηση. Είναι ακριβώς η ΕΣΦΑΛΜΕΝΗ πολιτική που δημιουργεί ανεργία και οικονομική ανέχεια κι αυτή με τη σειρά της τροφοδότησε την άνοδο εθνικιστικών κομμάτων στη ΕΕ. Η αποτυχία της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης στο Μεσοπόλεμο και η οικονομική ανέχεια έφεραν στην εξουσία το Χίτλερ, με τα γνωστά επακόλουθα. Η αποτυχία της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης να διατηρήσει τη βιομηχανία στην Ευρώπη ήδη δεν γίνεται αποδεκτή απ’ τους λαούς της, που παντού φωνάζουν: δεν είναι στραβός ο γιαλός, η ΕΕ αρμενίζει στραβά!<br /><br />Χρειαζόμαστε ακόμα το λιγνίτη, σε ένα μείγμα ηλεκτροπαραγωγής ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΑ ΟΥΔΕΤΕΡΟ και όχι ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΡΟΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΟ, με συμμετοχή ΌΛΩΝ των ΕΓΧΩΡΙΩΝ πηγών, ανάλογα με το τι μπορεί να δώσει κάθε τεχνολογία. Από το 2021 είχα επισημάνει, σε σχετική διαβούλευση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας, πως το πρόβλημα ακριβού ηλεκτρισμού ξεκινά από το πολύ στενό ενεργειακό μείγμα, με μόνη αξιόπιστη πηγή το 100% ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΟ φυσικό αέριο. Όμως εδώ και 5 χρόνια βλέπουμε διαρκείς αναταραχές στις τιμές του φυσικού αερίου, που μας κοστίζουν δεκάδες δισεκατομμύρια. Την ίδια στιγμή η τιμή του φυσικού αερίου στις ΗΠΑ παραμένει πολύ πιο χαμηλά από την τιμή στην ΕΕ, υπονομεύοντας την ανταγωνιστικότητα της Ευρωπαϊκής οικονομίας.<br /><br />Πρόσφατα η Ιταλίδα πρωθυπουργός πρότεινε να επιδοτήσει τις εκπομπές CO2 των τεσσάρων τελευταίων εργοστασίων ηλεκτροπαραγωγής με λιθάνθρακα της Ιταλίας, προκειμένου να μειώσει το ενεργειακό κόστος της βιομηχανίας της, μεταφέροντας και την απόσυρσή τους από το 2026 στο 2038. Η Ιταλία δεν έχει λιθάνθρακα, τον εισάγει και θέλει να τον επιδοτήσει. Επίσης, οι τοπικές κυβερνήσεις των κρατιδίων Βρανδεμβούργου & Σαξονίας στη Γερμανία βρίσκονται σε συζητήσεις με τον τοπικό λιγνιτοπαραγωγό, για την αντιμετώπιση του κόστους δικαιωμάτων εκπομπών CO2.<br /><br />Στην Ελλάδα, που έχουμε την ευλογία να έχουμε λιγνιτικά εργοστάσια, ο πρωθυπουργός άνοιξε συζήτηση για …πυρηνικά. Κι όμως, μόλις τον Οκτώβριο 2025 ο ίδιος έγραψε στους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς: «Αν χρειαστεί να αποδεχθούμε ορισμένες εκπομπές για λίγο ακόμη, προκειμένου να σώσουμε τις βιομηχανίες μας ή να διατηρήσουμε την κοινωνική συνοχή, έτσι πρέπει να γίνει. Οφείλουμε να έχουμε αυτές τις συζητήσεις με ειλικρίνεια. Δεν μπορούμε να ξεκινάμε από την κλιματική ουδετερότητα και να ελπίζουμε ότι όλα τα υπόλοιπα θα τακτοποιηθούν από μόνα τους.»<br /><br />Η Πτολεμαΐδα 5 κατασκευάστηκε με τρόπο που μπορεί να προστεθεί σύστημα συλλογής του CO2. Υπάρχει μάλιστα πρωτοποριακή ΕΛΛΗΝΙΚΗ τεχνολογία εξουδετέρωσης του CO2, που αναπτύχθηκε από το 2023 κυρίως για τις ανάγκες της ναυτιλίας. Αλλά, αντί οι πολιτικοί ν’ αφήσουν την τεχνολογία και την αγορά να μειώσουν τις εκπομπές CO2, κάνουν οι ίδιοι διαρκείς ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΕΣ παρεμβάσεις στην αγορά.<br /><br />Τέλος, δεν μας εξήγησε ο Υφυπουργός πώς γίνεται να καίγεται ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ λιγνίτης στις μονάδες των Σκοπιανών στα Μπίτολα και να εισάγουμε από εκεί ηλεκτρισμό, αλλά να παραμένει πεισματικά κλειστός ο πολύ λιγότερο ρυπογόνος απ’ τις Σκοπιανές μονάδες ΑΗΣ Μελίτης.<br /><br />Η Πτολεμαΐδα 5, ο ΑΗΣ Μελίτης, ο Άγιος Δημήτριος 5 είναι υποδομές στρατηγικής σημασίας για τη χώρα και οι δυο πρώτες δεν έχουν κάνει καν απόσβεση. Δουλειά της κυβέρνησης είναι να σεβαστεί το δημόσιο χρήμα και βρει τρόπο να τις αξιοποιήσει, όχι να εκθέτει τη χώρα σε ενεργειακές περιπέτειες. Διατηρώντας και την κοινωνική συνοχή, που την έχει διαταράξει άγρια στη Δυτική Μακεδονία, οδηγώντας τους νέους σε μετανάστευση και την περιοχή σε γήρανση και μείωση του πληθυσμού.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 5: Μύθοι & αλήθειες για τη λιγνιτική μονάδα…

Γράφει ο Δρ. Χρήστος Ι. Κολοβός Σύμφωνα με δημοσιεύματα, απαντώντας στη Βουλή για τη λιγνιτική μονάδα Πτολεμαΐδα 5 ο (μη αιρετός) Υφυπουργός...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα τραγικά ενεργειακά λάθη της Ελλάδας… Μίσος για υδρογονάνθρακες.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRmhJWl3FP03XkxuHP5xTvkGChZz6JTXV0rFQ&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="163" data-original-width="309" height="106" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRmhJWl3FP03XkxuHP5xTvkGChZz6JTXV0rFQ&s" width="732" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>ΤΟΥ <b>Κ.Ν. Σταμπολή</b></div>Υπό κανονικές συνθήκες, η υπογραφή σύμβασης μεταξύ μιας εταιρείας και ενός εργολάβου για την εκμίσθωση γεωτρύπανου για θαλάσσιες έρευνες θα είχε περάσει στα ψιλά των εφημερίδων και το πλέον πιθανό να μην είχε δει καν το φως της δημοσιότητας.<br /><br />Όμως, η παρούσα συγκυρία, με τις εχθροπραξίες στην Μέση Ανατολή και την συνεπακόλουθη ενεργειακή κρίση σε πλήρη εξέλιξη, είναι τέτοια, που προσέδωσε άλλη διάσταση στην υπογραφή, προ ημερών (15/4), της σύμβασης μεταξύ της κοινοπραξίας που είναι υπεύθυνη<br /><br />για την παραχώρηση Block 2 στο Ιόνιο (που περιλαμβάνει τις εταιρείες ExxonMobil, Energean και Helleniq Energy) και της Stena Drilling, της Σουηδικής εταιρείας που διαθέτει το πλωτό γεωτρύπανο Stena Drill MAX με το οποίο θα πραγματοποιηθεί ερευνητική γεώτρηση τον Φεβρουάριο 2027.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι η κατ’ αρχήν συμφωνία για την πραγματοποίηση ερευνητικής γεώτρησης υπεγράφη τον Νοέμβριο στην Αθήνα, στο πλαίσιο του συνεδρίου P-TEC, ταυτόχρονα με την είσοδο της Αμερικανικής ExxonMobil στην ανωτέρω κοινοπραξία με ποσοστό 60%. Η Energean διατηρεί συμμετοχή 30%, από 75% προηγουμένως, και η Helleniq Energy 10% από 25% προηγουμένως.<br /><br />Η εν λόγω γεώτρηση θα είναι η πρώτη που πραγματοποιείται στην Ελλάδα τα τελευταία 33 χρόνια (οι τελευταίες έγιναν στον Βόρειο Πρίνο από την NAPC το 1994 και στην Επανωμή και στα Γιάννενα την περίοδο 1988-1994 από την ΔΕΠ-ΕΚΥ), με εξαίρεση τις παραγωγικές γεωτρήσεις στον Πρίνο από την Energean την περίοδο 2010-2020.<br /><br />Η Energean, που είναι ο διαχειριστής της εν λόγω Κοινοπραξίας, εκτιμά ότι ο ερευνητικός στόχος στο Block 2 μπορεί να περιέχει 270 δισεκ κυβ.μέτρα (δκμ) αερίου ή 5 δισεκ. βαρέλια ισοδύναμου πετρελαίου. Τοποθετεί δε την πιθανότητα επιτυχίας της γεώτρησης στο 16%, που θεωρείται καθιερωμένη για τα δεδομένα του κλάδου. <a href="https://www.energia.gr/article/244000/h-krish-ston-persiko-kolpo-kai-h-agonia-ths-athhnas"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα τραγικά ενεργειακά λάθη της Ελλάδας… Μίσος για υδρογονάνθρακες.

ΤΟΥ Κ.Ν. Σταμπολή Υπό κανονικές συνθήκες, η υπογραφή σύμβασης μεταξύ μιας εταιρείας και ενός εργολάβου για την εκμίσθωση γεωτρύπανου για θαλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παρασκήνιο βόμβα για την Εξεταστική των υποκλοπών. Ο συνδυασμός 120 ή 151 ψήφων που «τινάζει» το Μαξίμου στον αέρα.

<img height="133" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/1b32bea123d81410358ebab5ddf3e609_XL.jpg?v=3" width="715" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το παρασκήνιο της μάχης για την Εξεταστική στις υποκλοπές, ζήτημα ζωής και θανάτου για το Μαξίμου.</span></h3><b>Σωτήρης Πίκουλας</b><br />Η προοπτική σύστασης Εξεταστικής Επιτροπής για την υπόθεση των υποκλοπών αποτελεί ένα σενάριο που το Μέγαρο Μαξίμου όχι μόνο δεν επιθυμεί αλλά θα κάνει τα πάντα για να το αποφύγει.<br />Από την στιγμή που έχει «δηλητηριαστεί» η κοινωνία με την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ, ένα άνοιγμα μιας νέας υπόθεσης με κυβερνητικές προεκτάσεις, θα έφερνε την κυβέρνηση στα σχοινιά... Και αυτό δεν είναι δύσκολο να εξηγηθεί.<br />Μια τέτοια διαδικασία θα άνοιγε την πόρτα για την κλήση κρίσιμων προσώπων, όπως ο Tal Dilian, ο οποίος έχει αφήσει να εννοηθεί ότι λογισμικά τύπου Predator αποκτώνται κυρίως από κρατικούς οργανισμούς.<br />Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να ανατρέψει πλήρως το κυβερνητικό αφήγημα περί «ιδιωτών» χωρίς διασύνδεση με το κράτος το οποίο έχει επικυρώσει ως πόρισμα και ο Άρειος Πάγος.<br /><br />Το ΠΑΣΟΚ θέλει να γίνει οπωσδήποτε η Εξεταστική<br /><br />Παράλληλα, μια Εξεταστική δεν θα ήταν μια απλή θεσμική διαδικασία.<br />Με βάση και την εμπειρία από προηγούμενες επιτροπές, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα εξελισσόταν σε ένα έντονα πολιτικοποιημένο «σόου», όπου τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ειδικά το ΠΑΣΟΚ και η Πλεύση Ελευθερίας θα έκαναν τα πάντα για να ασκηθεί κριτική σε κυβερνητικούς λειτουργούς και στον ίδιο τον Πρωθυπουργό.<br />Και όπως έχει δείξει η εμπειρία θα ενισχυόταν η πολιτική δυναμική αυτών των κομμάτων.<br />Μην ξεχνάμε το ΠΑΣΟΚ ανέβηκε λόγω ΟΠΕΚΕΠΕ, η Κωνσταντοπούλου επίσης όπως και από την υπόθεση των Τεμπών. Εξάλλου, το ΠΑΣΟΚ έχει μία τεράστια λίστα με αυτούς που θέλει να καλέσει μεταξύ των οποίων και υπουργοί και τον ίδιο τον Πρωθυπουργό.<br /><br />Τι θα κάνουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης στην Εξεταστική;<br /><br />Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει ανοιχτό ως προς το αν τελικά μπορεί να συγκροτηθεί η Εξεταστική που θα ζητήσει το ΠΑΣΟΚ. Η απάντηση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη διαδικαστική επιλογή που θα κάνει η κυβέρνηση.<br />Αν το αίτημα υπαχθεί στη λογική της παραγράφου 5 του άρθρου 144 του κανονισμού της Βουλής, θα απαιτηθούν 120 βουλευτικές ψήφοι.<br />Δεδομένου ότι η αντιπολίτευση συγκεντρώνει ήδη 114 έδρες και υπάρχουν 27 ανεξάρτητοι, οι 120 ψήφοι δεν είναι δύσκολο να μαζευτούν.<br />Αν και δεν είναι τίποτα βέβαια, διότι πρώτον πολλοί ανεξάρτητοι είναι κοντά στη ΝΔ, δεύτερον κανείς δεν ξέρει τι θα κάνει ο Βελόπουλος και η ΝΙΚΗ – ο Βελόπουλος έχει στηρίξει παλαιότερα την κυβέρνηση στην υπόθεση Ράμμου για τις υποκλοπές ψηφίζοντας υπέρ «βολικών» μελών του Δ.Σ της ΑΔΑΕ, ενώ δεν ξέρουμε και τι θα κάνει το ΚΚΕ το οποίο έχει μία δική του νοοτροπία σε τέτοια ζητήματα.<br /><br />Τι μπορεί η κυβέρνηση μπορεί να επικαλεστεί για να ακυρώσει την Εξεταστική<br /><br />Αντίθετα, αν η κυβέρνηση επιλέξει την οδό των 151 ψήφων και αποφασίσει βάσει της παραγράφου αρ 144 του κανονισμού της Βουλής, επικαλούμενη ζητήματα εθνικής ασφάλειας, τότε η συγκρότηση της Εξεταστικής καθίσταται πρακτικά αδύνατη.<br />Μια τέτοια επιλογή, όμως, εμπεριέχει μια σαφή αντίφαση: για να δικαιολογηθεί, θα πρέπει να αναγνωριστεί ότι πρόκειται για υπόθεση εθνικής σημασίας – και όχι για μια υπόθεση «ιδιωτών», όπως μέχρι σήμερα υποστηρίζεται από την ίδια.<br />Βέβαια, θα παίξει ρόλο και η διατύπωση του αιτήματος από το ΠΑΣΟΚ.<br />Αν θέσει θέματα κατασκοπείας, ενισχύει τη λογική της κυβέρνησης.<br />Επίσης, σύμφωνα με νομικές πηγές, μπορεί η πλειοψηφία να ισχυριστεί ότι ο Άρειος Πάγος έχει αρχειοθετήσει την υπόθεση και δεν χρήζει ανοίγματός του από την Βουλή, δηλαδή να επικαλεστούν τη διάκριση εξουσίας.<br />Σε κάθε περίπτωση, το κλείσιμο της υπόθεσης αποτελεί μονόδρομο για το Μέγαρο Μαξίμου που βλέπει ότι δεν μπορεί να επιστρέψει σε εικόνες τύπου Φραπέ-Χασάπη μέσα στην Βουλή διότι ξεκάθαρα της κάνει κακό.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Παρασκήνιο βόμβα για την Εξεταστική των υποκλοπών. Ο συνδυασμός 120 ή 151 ψήφων που «τινάζει» το Μαξίμου στον αέρα.

Το παρασκήνιο της μάχης για την Εξεταστική στις υποκλοπές, ζήτημα ζωής και θανάτου για το Μαξίμου. Σωτήρης Πίκουλας Η προοπτική σύστασης Εξε...

Διαβάστε την συνέχεια

Τί μεγάλο ετοιμάζει η Τουρκία;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="320" src="https://www.youtube.com/embed/2yeia-itZ4w" width="660" youtube-src-id="2yeia-itZ4w"></iframe></div><br />Η Τουρκία προετοιμάζεται για σύγκρουση με το Ισραήλ; Ο αντιστράτηγος ε.α. Λάζαρος Καμπουρίδης αποκαλύπτει το στρατηγικό σχέδιο πίσω από βάσεις, drones και κινήσεις που αλλάζουν τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Μια ανάλυση που συνδέει Τουρκία, Ισραήλ, Ιράν και το κουρδικό ζήτημα, εξηγώντας γιατί οι εξελίξεις μπορεί να οδηγήσουν σε άμεση γεωπολιτική κλιμάκωση.<br /><br />Στο βίντεο αυτό παρουσιάζεται μια ολοκληρωμένη γεωπολιτική ανάλυση από τον κ. Καμπουρίδη για τις εξελίξεις σε Τουρκία, Ισραήλ, Ιράν και Συρία. Με επίκεντρο τη νέα τουρκική στρατιωτική βάση και την ενίσχυση των Bayraktar drones, αναδεικνύεται η στρατηγική της Άγκυρας και το ενδεχόμενο σύγκρουσης με το Ισραήλ. Η Μέση Ανατολή βρίσκεται σε φάση έντονων αλλαγών και η ισορροπία δυνάμεων μεταβάλλεται ραγδαία.<br /><br />Η ανάλυση εξετάζει πώς η αμυντική συμφωνία Τουρκίας – Συρίας επηρεάζει τη στάση του Ισραήλ, γιατί μειώθηκαν τα ισραηλινά πλήγματα και πώς ο πόλεμος Ιράν – Ισραήλ λειτουργεί ως καταλύτης. Παράλληλα, εξηγείται η σημασία της διασποράς drones στην Τουρκία, ως στρατηγική επιβίωσης και αποτροπής, βασισμένη στα lessons learned από το Ιράν. Το ερώτημα που τίθεται είναι σαφές: οδηγούμαστε σε μια σύγκρουση Τουρκίας – Ισραήλ;<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία έχει και το κουρδικό ζήτημα, καθώς συνδέεται άμεσα με τις εξελίξεις σε Συρία και Ιράν. Μια πιθανή αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν μπορεί να επηρεάσει τους Κούρδους και να πυροδοτήσει νέες γεωπολιτικές εξελίξεις. Η γεωπολιτική ανάλυση δείχνει ότι τίποτα δεν είναι απομονωμένο: Τουρκία, Ισραήλ, Ιράν και ΗΠΑ συνδέονται σε ένα περίπλοκο στρατηγικό παιχνίδι ισχύος.<br /><br />Συμπέρασμα: Η ανάλυση του κ. Καμπουρίδη αναδεικνύει μια Τουρκία που δεν κινείται απλώς τακτικά, αλλά στρατηγικά, προετοιμαζόμενη για όλα τα ενδεχόμενα. Η δημιουργία βάσεων, η διασπορά στρατιωτικών υποδομών και η αξιοποίηση των «μαθημάτων» από το Ιράν συνθέτουν μια εικόνα συστηματικής προετοιμασίας για πιθανή σύγκρουση με το Ισραήλ, σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης γεωπολιτικής ρευστότητας.<br /><br /><a href="http://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Τί μεγάλο ετοιμάζει η Τουρκία;

Η Τουρκία προετοιμάζεται για σύγκρουση με το Ισραήλ; Ο αντιστράτηγος ε.α. Λάζαρος Καμπουρίδης αποκαλύπτει το στρατηγικό σχέδιο πίσω από βάσε...

Διαβάστε την συνέχεια

Το σκάνδαλο της ΔΕΗ και η Ελλάδα λάφυρο του Επιτελικού Κράτους.

<img height="138" src="https://omegapress.gr/images/DEI.jpg" width="738" /><div><br /></div><div>Δυναμώνει ο θόρυβος που ξεσήκωσε ο Αλέξης Τσίπρας με τις συνεχείς δηλώσεις του για το σκάνδαλο της ΔΕΗ, που σύμφωνα με τον πρώην πρωθυπουργό, μπροστά του ωχριά το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της ΔΕΗ ύψους 4 δις ευρώ, μετατρέπει μια στρατηγικού τύπου επιχείρηση σε μια υπερεθνική αρένα όπου οι ιδιώτες , κεφάλαια από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα που έχει επισκεφθεί πολλές φορές ο πρωθυπουργός και η γνωστή CVC θα έχουν κομβικό ρόλο και θα εισπράττουν πλούτο, ενώ το ελληνικό δημόσιο θα πληρώνει και όχι μόνο αυτό, αλλά μετατρέπεται σε παρατηρητή.<br /><br />Όλα αυτά, εντάσσονται σε μια ιδεολογική εμμονή του Κυριάκου Μητσοτάκη και των συνεργατών του, να ξεπουλούν ουσιαστικά τον πλούτο που έχει παράξει επί πολλές δεκαετίες ο ελληνικός λαός και να τον παραδίδουν σε ιδιωτικά κεφάλαια. Ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται ότι θα διατηρήσει τους υψηλούς τόνους και καλά θα κάνει, αν θέλει να πείσει ότι θα μεριμνήσει για την ελληνική κοινωνία και για έναν υγιή δημόσιο τομέα.<br /><br />Παραθέτουμε στην συνέχεια για πλήρη ενημέρωση, τη δήλωση του Αλέξη Τσίπρα και ένα άρθρο για το Militaire.gr του καθηγητή Βασίλη Λύκου.<br />Ειδικότερα:Στη νέα και σχεδόν οργισμένη ανάρτησή του ο Αλέξης Τσίπρας, αναφέρει: “Ο ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι ούτε το μόνο, αλλά ούτε και το μεγαλύτερο οικονομικό έγκλημα που συντελείται στη χώρα. ΔΕΗ και κυβέρνηση αποφάσισαν μια κολοσσιαία Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου ύψους 1,3 δισ. ευρώ και το μεγαλύτερο μέρος της θα χρησιμοποιηθεί για επενδύσεις σε άλλες χώρες”«Πούλησαν το ρεύμα της χώρας — Η ΔΕΗ στα χέρια των funds και των Εμιράτων, με το Δημόσιο θεατή»<br /><br /> H νέα αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της ΔΕΗ ύψους 4 δισ. ευρώ, που αποφασίστηκε το 2026, δεν είναι απλώς μια οικονομική κίνηση. Είναι μια κομβική πράξη μεταβίβασης κυριαρχίας στον στρατηγικότερο τομέα της χώρας — την ενέργεια. Πίσω από τα ψυχρά νούμερα των δελτίων τύπου κρύβεται μια δομική μεταμόρφωση: η ΔΕΗ, από δημόσια επιχείρηση πυλώνα της εθνικής ανεξαρτησίας, έχει εξελιχθεί σε μια υπερεθνική πλατφόρμα ιδιωτικών κεφαλαίων, με το Ελληνικό Δημόσιο σε ρόλο μειοψηφίας και παρατηρητή.<br /><br />Από τον εθνικό πυλώνα στο επενδυτικό χαρτοφυλάκιο<br />Η Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου των 4 δισ. ευρώ παρουσιάστηκε ως «αναγκαία» για την υλοποίηση επενδυτικού προγράμματος ύψους 24,2 δισ. ευρώ έως το 2030. Σε αυτό περιλαμβάνονται έργα ΑΠΕ, διεθνές άπλωμα στα Βαλκάνια και υποδομές δεδομένων — με σημαία την «πράσινη μετάβαση».<br />Ωστόσο, ο αντίκτυπος στη μετοχική σχέση είναι σαρωτικός:<br /> • Το Ελληνικό Δημόσιο συμμετέχει με μόλις 1,2 δισ. ευρώ, μειώνοντας το ποσοστό του από 35,3% σε περίπου 33,4%. <br /> • Το CVC Capital Partners, επενδυτικό fund με ρίζες στο Λουξεμβούργο και κεφάλαια από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, επενδύει επίσης 1,2 δισ. ευρώ και ανεβαίνει από 10,3% σε 17,9%. <br />Με άλλα λόγια, το Δημόσιο χάνει εκ νέου έδαφος, και το CVC γίνεται ο πιο ισχυρός ιδιώτης μέτοχος — ίσως και ο πραγματικός ρυθμιστής των αποφάσεων στη νέα εποχή της ΔΕΗ.</div><div><br />Το προηγούμενο «ξεπούλημα» του 2021</div><div><br />Η ιστορία έχει προηγούμενο. Το 2021, όταν η ΔΕΗ έκανε ΑΜΚ ύψους 1,35 δισ. ευρώ, η κυβέρνηση ισχυρίστηκε πως ήταν «αναγκαία για τη διάσωση και ανάπτυξη» της εταιρείας. Τότε, το Ελληνικό Δημόσιο δεν διέθετε τα 600 εκατομμύρια που απαιτούνταν για να διατηρήσει το ποσοστό του. Επένδυσε μόλις 105 εκατ. ευρώ. Έτσι, σε μια νύχτα, το 51,12% μετατράπηκε σε 35,3%, και η ΔΕΗ πέρασε οριστικά στα χέρια της αγοράς.<br />Το CVC Capital Partners εισήλθε τότε με 343 εκατ. ευρώ και ποσοστό 10,34%. Η είσοδός του χαιρετίστηκε από το οικονομικό κατεστημένο ως «σήμα εμπιστοσύνης», όμως στην πράξη άνοιξε την πόρτα για την είσοδο εξωευρωπαϊκών κεφαλαίων σε έναν κρίσιμο γεωπολιτικό τομέα: το εθνικό ηλεκτρικό δίκτυο.</div><div><br />Το CVC και τα κεφάλαια των Εμιράτων<br /><br />Το CVC δεν είναι ένα τυχαίο επενδυτικό σχήμα. Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους πολυεθνικούς επενδυτικούς οργανισμούς παγκοσμίως, που διαχειρίζεται πάνω από 150 δισ. δολάρια. Τα τελευταία χρόνια έχει προσελκύσει σημαντικά κεφάλαια από το Abu Dhabi Investment Authority (ADIA), το κρατικό επενδυτικό ταμείο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.<br />Στην Ελλάδα, το CVC έχει ήδη αποκτήσει κρίσιμες υποδομές: Metropolitan και Υγεία, Vivartia, D-Marin, Skroutz. Η είσοδός του στη ΔΕΗ δεν είναι ένα απλό επιχειρηματικό στοίχημα — είναι μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής διείσδυσης των αραβικών κεφαλαίων στα Βαλκάνια. Η ΔΕΗ αποτελεί πλέον το όχημα αυτής της επιρροής, όχι απλώς μια εταιρεία κοινής ωφέλειας.</div><div><br />Μια «πράσινη μετάβαση» χωρίς έδαφος<br /><br />Στην καρδιά του νέου επιχειρησιακού σχεδίου της ΔΕΗ βρίσκεται η εξαγγελία μιας «πράσινης αναγέννησης». Ωστόσο, πίσω από τις επενδύσεις σε φωτοβολταϊκά και αιολικά πάρκα κρύβεται μια άκριτη εμπορευματοποίηση της φύσης.<br />Η απόλυτη απολιγνιτοποίηση έως το 2026 και η αντικατάσταση των μονάδων με φυσικό αέριο, σε συνδυασμό με το νέο σχέδιο νόμου για τις ΑΠΕ, μετατρέπουν την ελληνική ύπαιθρο σε μονοκαλλιέργεια γιγαντιαίων ΒΑΠΕ. Οι αδειοδοτήσεις απλοποιούνται υπέρ των μεγάλων επενδυτών, η χωροθέτηση χαλαρώνει, και ο τοπικός πληθυσμός βρίσκεται στο περιθώριο.<br /><br />Η ΔΕΗ εξαφανίζει το προφίλ μιας επιχείρησης που διαχειριζόταν τοπική παραγωγή, απασχόληση και υποδομές κοινής ωφέλειας και γίνεται διεθνής developer ενέργειας. Όλα αυτά υπό τον έλεγχο ιδιωτικών funds που κοιτάζουν μόνο την απόδοση κεφαλαίων.<br />Στη Δυτική Μακεδονία και την Αρκαδία, οι περιοχές του λιγνίτη εγκαταλείπονται χωρίς εναλλακτικό παραγωγικό σχέδιο. Οι λιγνιτικές μονάδες μετατρέπονται σε μονάδες φυσικού αερίου, όπως η Πτολεμαΐδα V, ένα έργο που εξυπηρετεί περισσότερο τον ιδιωτικό κλάδο, παρά το δημόσιο συμφέρον. Όταν εφόσον η Πτολεμαΐδα 5 και οι υπόλοιπες μονάδες λειτουργούσαν κανονικά, το κόστος της ηλεκτρικής κιλοβατώρας θα μπορούσε να μειωθεί έως και 25%. Όχι θεωρητικά – πρακτικά. Γιατί το ρεύμα που παράγεται από εγχώριο καύσιμο δεν εξαρτάται από το TTF του Άμστερνταμ ούτε από τις διαθέσεις του Κρεμλίνου. Είναι ρεύμα “made in Greece”.</div><div><br />Η Πτολεμαΐδα 5: μια μονάδα που γεννήθηκε για να καεί – στα χαρτιά<br /><br />Η Πτολεμαΐδα 5 κόστισε σχεδόν 1,5 δισ. ευρώ. Είναι η πιο σύγχρονη και καθαρή λιγνιτική μονάδα στην Ευρώπη. Οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα της είναι κατά 30-40% χαμηλότερες από παλαιότερα εργοστάσια, χάρη στην τεχνολογία υπερ-κρίσιμης καύσης και στα προηγμένα φίλτρα. Η απόδοσή της φτάνει το 41%, όταν οι περισσότερες παλαιές μονάδες μετά βίας αγγίζουν το 30%.<br />Πρόκειται για έργο σχεδιασμένο να λειτουργήσει δεκαετίες — με δυνατότητα μελλοντικής μετατροπής της σε μονάδα καύσης βιομάζας ή πράσινου υδρογόνου. Αντί όμως να τη δούμε ως μεταβατικό εργαλείο αυτονομίας, η κυβέρνηση σπεύδει να τη μετατρέψει σε “μονάδα φυσικού αερίου” πριν κλείσει καν διετία λειτουργίας. Ένα έργο-σύμβολο ελληνικής τεχνογνωσίας και κόπου εκατοντάδων μηχανικών, ακυρώνεται στα χαρτιά για χάρη μιας δεσμευτικής “πράσινης” εικόνας που δεν αντέχει στους αριθμούς.<br /><br />Το νέο «όραμα»: ΔΕΗ των πολυεθνικών<br /><br />Η επιχείρηση που χτίστηκε με το αίμα και τον μόχθο του ελληνικού λαού, από τα φράγματα του Αχελώου έως τα λιγνιτωρυχεία της Πτολεμαΐδας, γίνεται σταδιακά μια πολυεθνική επενδυτική μηχανή. Περισσότερο από το 48% των νέων επενδύσεων προβλέπεται να γίνει εκτός Ελλάδας, με βλέψεις στην Ιταλία, στα Βαλκάνια και στη Βόρεια Αφρική.<br />Αυτό σημαίνει πως τα ελληνικά νοικοκυριά χρηματοδοτούν μέσω τιμολογίων μια εταιρεία που δεν ανήκει πλέον σε αυτούς — που λειτουργεί για τους μετόχους της στο εξωτερικό και όχι για την εθνική οικονομία.<br />Το πιο προκλητικό στοιχείο είναι πως η κυβέρνηση, αντί να επιδιώξει την ανάκτηση του ελέγχου ή τουλάχιστον την προστασία του ποσοστού του Δημοσίου, επιδεικνύει πλήρη αδιαφορία. Μοναδικό ενδιαφέρον φαίνεται να είναι η επικοινωνιακή επίκληση της «πράσινης ανάπτυξης» και της «ευρωπαϊκής στρατηγικής», όταν στην πραγματικότητα συνεχίζεται ένα προγραμματισμένο ξεπούλημα του ενεργειακού ιστού της χώρας.<br /><br />Η ΔΕΗ ήταν κάποτε το σύμβολο της ελληνικής αυτοδυναμίας. Η ίδρυσή της το 1950 σήμαινε την εποχή που η ενέργεια έπαψε να είναι προνόμιο λίγων και έγινε δικαίωμα όλων. Τώρα, μέσα από αλλεπάλληλες ιδιωτικοποιήσεις, μετατράπηκε σε χρηματιστηριακό προϊόν.<br />Η απώλεια του ελέγχου της δεν είναι απλώς οικονομικό θέμα. Είναι ζήτημα εθνικής ασφάλειας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Καμία χώρα δεν μπορεί να έχει σταθερή ανάπτυξη όταν τα θεμέλια της ενεργειακής της πολιτικής βρίσκονται στα χέρια funds που λογοδοτούν μόνο σε ανώνυμους επενδυτές και όχι στους πολίτες.<br />Η ενεργειακή μετάβαση θα μπορούσε να είναι υπόθεση συνεργασίας, αποκέντρωσης και πράσινης καινοτομίας. Αντί γι’ αυτό, εξελίσσεται σε πλυντήριο χρηματοοικονομικών συμφερόντων, όπου τα ελληνικά βουνά, τα δίκτυα και η ίδια η ΔΕΗ γίνονται πεδίο κερδοσκοπίας.</div><div><br />Ο επίλογος μιας εποχής</div><div><br />Μέσα σε πέντε χρόνια, η ΔΕΗ πέρασε από την πολιτική ρητορική περί «εθνικού πλούτου» στην πρακτική μιας ιδιωτικής πολυεθνικής που αποφασίζει πλέον χωρίς κοινωνικό αντίβαρο. Με την κυβέρνηση να συμμετέχει άτονα, το Δημόσιο να χάνει πάλι μερίδιο, και τα funds να αποκτούν καθοριστικό έλεγχο, η χώρα κινδυνεύει να ξυπνήσει μια μέρα και να διαπιστώσει ότι το ρεύμα, η γη, ο αέρας και το νερό της ανήκουν αλλού.<br /><br />Η ΔΕΗ του 2026 δεν είναι η επιχείρηση του ελληνικού λαού — είναι το εργαλείο των αγορών που αποφασίζουν για το ενεργειακό μέλλον μιας χώρας που παραιτήθηκε από την ιδιοκτησία της δύναμής της. Και αυτή ίσως να είναι η πιο σκοτεινή απώλεια της ενεργειακής μετάβασης: όχι οι τόνοι CO₂, αλλά η απώλεια εθνικής κυριαρχίας μέσα από τον ίδιο της τον πυλώνα. Αυτός που κάποτε ιδρύθηκε για να τη φωτίσει, τώρα απλά την «καίει» και εξόχως ακριβά…<br />Δρ. Βασίλης Λύκος</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το σκάνδαλο της ΔΕΗ και η Ελλάδα λάφυρο του Επιτελικού Κράτους.

Δυναμώνει ο θόρυβος που ξεσήκωσε ο Αλέξης Τσίπρας με τις συνεχείς δηλώσεις του για το σκάνδαλο της ΔΕΗ, που σύμφωνα με τον πρώην πρωθυπουργό...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ο Μακρόν είναι μικρός για να μας εμποδίσει να πάρουμε ελληνικά νησιά». (Γενί Σαφάκ)

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/04/%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%BC%CF%82%CE%BF22.jpg?ssl=1"><img height="111" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/04/%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%BC%CF%82%CE%BF22.jpg?resize=720%2C399&ssl=1" width="717" /></a><br /><br />Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, στην Αθήνα, δεν μπόρεσε να συγκρατηθεί και απείλησε την Τουρκία. «Αν η Τουρκία απειλήσει την Ελλάδα, θα σταθούμε δίπλα της. Αν απειληθεί η κυριαρχία της, να ξέρετε ότι θα είμαστε εδώ», γράφει σε άρθρο του ο Ιμπραήμ Καραγκούλ στην Yeni Şafak.<br /><br />Ο Μακρόν δεν σταμάτησε εκεί. Υποσχέθηκε επίσης να «βάλει την Ελλάδα κάτω από μια πυρηνική ομπρέλα». Φυσικά, η Ρωσία αντέδρασε πολύ έντονα σε αυτό, αλλά ο πραγματικός στόχος του Μακρόν ήταν η Τουρκία, και αυτή η δήλωση στην πραγματικότητα αντανακλούσε μια υποσυνείδητη πρόθεση να απειλήσει την Τουρκία με πυρηνική επίθεση.<br /><br />Σκεφτείτε μόνο· μιλάμε για τον Μακρόν, ο οποίος χαστουκίστηκε από τη σύζυγό του, έγινε στόχος της κριτικής του Τραμπ, δεν έχει καμία επιρροή στην παγκόσμια πολιτική, προσπαθεί να ξεχωρίσει ενσωματώνοντάς τον σε κάθε πλήθος που βλέπει και επιπλήχθηκε από τον Πρόεδρο Ερντογάν στις συνόδους κορυφής της G20.<br /><br />Ο Μακρόν και η Γαλλία είναι «μικροί παίκτες»<br /><br />Τα λόγια και οι απειλές του δεν έχουν καμία σημασία για εμάς. Διότι υπό την ηγεσία του, η Γαλλία οδεύει προς το να γίνει ο μεγαλύτερος ηττημένος του 21ου αιώνα. Έχει εκδιωχθεί από όλες τις χώρες της Κεντρικής Αφρικής. Ακόμα και οι πρώην αποικίες του δεν τον παίρνουν στα σοβαρά.<br /><br />Η Γαλλία, έχοντας χάσει τους πόρους της στην Αφρική, αντιμετωπίζει μια σημαντική οικονομική κρίση. Γεωπολιτικά, έχει χάσει σε μεγάλο βαθμό την προηγούμενη επιρροή της τόσο στην Αφρική όσο και στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Επιπλέον, δεν υπάρχει πλέον καμία κατανόηση που να παίρνει στα σοβαρά τον Μακρόν ή να βλέπει τη Γαλλία ως κεντρική στο παγκόσμιο τοπίο δυνάμεων.<br /><br />Θεωρείται ως «δευτερεύων παίκτης» σε κάθε τραπέζι, σε κάθε μέτωπο και σε κάθε σύνοδο κορυφής.<div><b><a href="https://echedoros.blog/?p=83991">Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</a></b></div><div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Ο Μακρόν είναι μικρός για να μας εμποδίσει να πάρουμε ελληνικά νησιά». (Γενί Σαφάκ)

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, στην Αθήνα, δεν μπόρεσε να συγκρατηθεί και απείλησε την Τουρκία. «Αν η Τουρκία απειλήσει την Ελλάδα, θα σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν–Ρωσία: «Στρατηγική σύμπλευση» και ρωσική διπλωματική ομπρέλα στη Μέση Ανατολή.

<img height="115" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/04/putin-1-768x440.jpg" width="729" /><br /><br />Ο Αμπάς Αραγτσί χαιρετίζει τη «στήριξη στη διπλωματία» από τη Μόσχα μετά τις επαφές με Πούτιν και Λαβρόφ – Η Ρωσία προβάλλει ρόλο μεσολαβητή ενώ ΗΠΑ και Ισραήλ αντιδρούν έντονα.<br /><br />Μόσχα–Τεχεράνη: Διπλωματικό μπλοκ με πυρηνικές προεκτάσεις. Η συνάντηση του Ιρανού Υπουργού Εξωτερικών Αραγτσί με τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν και τον ΥΠΕΞ Λαβρόφ στη Μόσχα ανέδειξε την περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων Ιράν–Ρωσίας, σε μια περίοδο έντονων εντάσεων στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Ο Αραγτσί εξήρε δημόσια τη ρωσική στάση, κάνοντας λόγο για «υποστήριξη στη διπλωματία» και «αλληλεγγύη», ενώ υπογράμμισε ότι η τρέχουσα συγκυρία αποδεικνύει «το βάθος και τη δύναμη της στρατηγικής εταιρικής σχέσης» των δύο χωρών.<div><br />Δηλώσεις Αραγτσί<br /><br />Ο Ιρανός ΥΠΕΞ φέρεται επίσης να τόνισε ότι:Η συνεργασία με τη Ρωσία αποτελεί «μακροπρόθεσμη στρατηγική επιλογή»<br />Το Ιράν απορρίπτει «εξωτερικές επιβολές» στο πυρηνικό του πρόγραμμα<br />Η περιφερειακή σταθερότητα απαιτεί «ανεξάρτητους παίκτες» όπως η Ρωσία και η Κίνα<br />Η διπλωματία παραμένει η μόνη λύση, αλλά «χωρίς πίεση ή απειλές»</div><div><br />Ρωσική θέση – Πούτιν & Λαβρόφ<br /><br />Ο Vladimir Putin, σύμφωνα με ρωσικές ανακοινώσεις, δήλωσε ότι:Η Ρωσία στηρίζει «την αποκλιμάκωση και τον διάλογο» στη Μέση Ανατολή<br />Είναι έτοιμη να λειτουργήσει ως διαμεσολαβητής σε πολυμερείς συνομιλίες<br />Το πυρηνικό ζήτημα του Ιράν πρέπει να επιλυθεί με «σεβασμό στην κυριαρχία του»<br /><br />Ο Sergey Lavrov πρόσθεσε ότι:Οι δυτικές κυρώσεις «δεν επιλύουν κρίσεις αλλά τις επιδεινώνουν»<br />Η Ρωσία προωθεί ένα «πολυπολικό σύστημα ασφάλειας»<br />Η λύση στο πυρηνικό πρόγραμμα πρέπει να είναι «τεχνική και όχι πολιτική πίεση»<br />Η ρωσική πρόταση για το πυρηνικό πρόγραμμα<br /><br />Ένα από τα πιο ευαίσθητα σημεία των επαφών είναι η ρωσική πρόταση να αποθηκεύεται στην επικράτειά της το υψηλά εμπλουτισμένο ιρανικό ουράνιο, στο πλαίσιο πιθανής συμφωνίας αποκλιμάκωσης.Η Μόσχα το παρουσιάζει ως μηχανισμό εμπιστοσύνης<br />Οι ΗΠΑ απορρίπτουν την πρόταση ως ανεπαρκή εγγύηση ασφάλειας<br />Το Ιράν δεν έχει δώσει επίσημη τελική αποδοχή</div><div><br />Διεθνείς αντιδράσεις</div><div><br />Ηνωμένες Πολιτείες Απορρίπτουν τον ρωσικό ρόλο ως «ουδέτερο μεσολαβητή»<br />Επιμένουν σε πίεση και κυρώσεις<br />Θεωρούν ότι η Μόσχα δεν μπορεί να εγγυηθεί ισορροπία λόγω στενής σχέσης με την Τεχεράνη<br />ΙσραήλΒλέπει τη σύσφιξη Ιράν–Ρωσίας ως στρατηγική απειλή<br />Εκτιμά ότι ενισχύεται η ανθεκτικότητα του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος<br />Προειδοποιεί για αποδυνάμωση της δυτικής αποτροπής</div><div><br />Ευρωπαϊκή Ένωση</div><div><br /></div><div>Εκφράζει ανησυχία για αποτυχία επανεκκίνησης της πυρηνικής συμφωνίας (JCPOA)<br />Βλέπει «κατακερματισμό της διπλωματίας» στη Μέση Ανατολή<br />Επιμένει σε πολυμερή διαπραγμάτευση<br />ΚίναΥποστηρίζει τη διπλωματική αποκλιμάκωση<br />Διατηρεί ενεργειακή και εμπορική συνεργασία με το Ιράν<br />Προτιμά σταθερότητα χωρίς κυρώσεις<br /><br />Η συνάντηση Μόσχας επιβεβαιώνει τρεις βασικές τάσεις:<br />1. Εδραίωση ρωσοϊρανικού άξονα<br /><br />Η σχέση εξελίσσεται σε στρατηγική συνεργασία με ενεργειακές, στρατιωτικές και διπλωματικές προεκτάσεις.<br />2. Ρωσία ως «παίκτης-διαμεσολαβητής»<br /><br />Η Μόσχα επιχειρεί να ενισχύσει το παγκόσμιο διπλωματικό της αποτύπωμα παράλληλα με τον πόλεμο στην Ουκρανία.<br />3. Κατακερματισμός της διεθνούς διαπραγμάτευσης<br /><br />Αντί για ενιαίο πλαίσιο (ΗΠΑ–ΕΕ–Ιράν), διαμορφώνεται πολυκεντρικό σύστημα επιρροής (Ρωσία–Κίνα–Δύση).<br /><br />Η επίσκεψη Αραγτσί στη Μόσχα δεν αποτελεί απλή διπλωματική συνάντηση, αλλά ένδειξη βαθύτερης γεωπολιτικής αναδιάταξης.<br /><br />Το Ιράν ενισχύει τη στρατηγική του σχέση με τη Ρωσία, η Μόσχα προβάλλει ρόλο ειρηνευτικού μεσολαβητή, ενώ ΗΠΑ και σύμμαχοι αντιμετωπίζουν μια ολοένα πιο σύνθετη και πολυπολική Μέση Ανατολή.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν–Ρωσία: «Στρατηγική σύμπλευση» και ρωσική διπλωματική ομπρέλα στη Μέση Ανατολή.

Ο Αμπάς Αραγτσί χαιρετίζει τη «στήριξη στη διπλωματία» από τη Μόσχα μετά τις επαφές με Πούτιν και Λαβρόφ – Η Ρωσία προβάλλει ρόλο μεσολαβητή...

Διαβάστε την συνέχεια

Μακρόν–Τουρκία–Αιγαίο: Επαναφορά στο πεδίο της «παρενόχλησης». Η Αθήνα διαβάζει νέα κίνηση ισχύος.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/04/makron-xristodoulidis-mitsotakis-768x512.jpg" width="737" /><br /><br />Η επίσκεψη Μακρόν στην Αθήνα και η αναβάθμιση της ελληνογαλλικής στρατηγικής συνεργασίας επαναφέρουν νευρικότητα στην Άγκυρα, την ώρα που η Τουρκία κλιμακώνει ρητορική και κινήσεις στο Αιγαίο._<br /><br />Η γεωπολιτική σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου εισέρχεται εκ νέου σε φάση έντασης, με διπλωματικές πηγές να μιλούν για «επιστροφή της Τουρκίας σε τακτικές πίεσης και παρενόχλησης στο Αιγαίο», ενώ η Αθήνα διαβάζει τις εξελίξεις μέσα από το πρίσμα μιας ευρύτερης στρατηγικής αναδιάταξης.<br /><br />Σύμφωνα με αναλύσεις και διπλωματικές εκτιμήσεις, η Άγκυρα φαίνεται να επαναφέρει εργαλεία έντασης – από NAVTEX έως ρητορικές αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων – σε μια περίοδο που το περιφερειακό περιβάλλον χαρακτηρίζεται από αστάθεια και ανταγωνισμούς ισχύος.<div><br />Η ΑΘΗΝΑ «ΔΙΑΒΑΖΕΙ» ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ<br /><br />Στην Αθήνα επικρατεί η εκτίμηση ότι η Τουρκία επιχειρεί να διατηρήσει μόνιμη πίεση χαμηλής και μεσαίας έντασης στο Αιγαίο, χωρίς να περνά σε ανοιχτή σύγκρουση.<br /><br />Διπλωματικές πηγές επισημαίνουν ότι:οι τουρκικές κινήσεις σε θαλάσσιες ζώνες και NAVTEX λειτουργούν ως «σήματα ισχύος»<br />η Άγκυρα επιχειρεί να παγώσει μονομερείς ελληνικές πρωτοβουλίες<br />το Αιγαίο παραμένει «ζώνη διαπραγμάτευσης μέσω έντασης»<br /><br />Παράλληλα, η ελληνική πλευρά επιχειρεί να απαντήσει με διπλωματική θωράκιση μέσω συμμαχιών, κυρίως με τη Γαλλία και τις ΗΠΑ.</div><div>  <br />ΜΑΚΡΟΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ: ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ<br /><br />Η πρόσφατη επίσκεψη του Εμανουέλ Μακρόν στην Ελλάδα προκάλεσε εμφανή δυσαρέσκεια στην Άγκυρα, καθώς συνοδεύτηκε από σαφές μήνυμα ενίσχυσης της ελληνογαλλικής αποτροπής.<br /><br />Ο Γάλλος πρόεδρος, σε ιδιαίτερα αιχμηρή διατύπωση, φέρεται να τόνισε:<br /><br /></div><div>«Αν η κυριαρχία σας απειληθεί, θα είμαστε εδώ»<br /><br />Το μήνυμα αυτό ερμηνεύεται από αναλυτές ως πολιτική «ομπρέλα αποτροπής» προς την Ελλάδα, σε μια περίοδο που η Ευρώπη επαναπροσδιορίζει τον ρόλο της ασφάλειας και της στρατηγικής αυτονομίας.<br /><br />Η συμφωνία ενισχυμένης στρατηγικής συνεργασίας Αθήνας–Παρισιού περιλαμβάνει: αμυντική συνεργασία<br />εξοπλιστικά προγράμματα<br />ενεργειακή και τεχνολογική σύμπλευση</div><div><br />ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΝΟΧΛΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ<br /><br />Η Άγκυρα αντιμετωπίζει τις εξελίξεις ως προσπάθεια δημιουργίας «αντιτουρκικού άξονα» στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Σε διπλωματικό επίπεδο, η τουρκική πλευρά:καταγγέλλει «μονομερείς ενέργειες» της Ελλάδας<br />αντιδρά σε στρατιωτικές συμφωνίες Αθήνας–Παρισιού<br />επαναφέρει ζητήματα «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο<br /><br />Αναλυτές σημειώνουν ότι η Τουρκία επιδιώκει να κρατήσει ανοιχτό το μέτωπο της έντασης, ώστε να διατηρεί διαπραγματευτικό πλεονέκτημα σε ευρύτερα περιφερειακά ζητήματα. </div><div><br />ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΙΣΧΥΟΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ<br /><br />Η τριγωνική σχέση Ελλάδας – Τουρκίας – Γαλλίας αποκτά νέα δυναμική:Η Ελλάδα ενισχύει αποτρεπτική ισχύ και συμμαχίες<br />Η Γαλλία εμφανίζεται ως ευρωπαϊκός πυλώνας ασφάλειας<br />Η Τουρκία κινείται μεταξύ διπλωματικής πίεσης και στρατηγικής διεκδίκησης<br /><br />Η συνολική εικόνα παραπέμπει σε «διαρκή διαχείριση κρίσης χαμηλής έντασης», όπου η αποτροπή και η διπλωματία λειτουργούν παράλληλα με την ένταση.</div><div><br />ΑΝΑΛΥΣΗ: ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ Ή ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΘΕΣΗ;<br /><br />Σύμφωνα με γεωπολιτικούς αναλυτές, οι τουρκικές κινήσεις δεν συνιστούν απαραίτητα κλιμάκωση προς σύγκρουση, αλλά:εργαλείο πολιτικής πίεσης<br />διατήρηση επιρροής στο Αιγαίο<br />απάντηση σε ελληνογαλλική στρατηγική εμβάθυνση<br /><br />Από την άλλη πλευρά, η Αθήνα θεωρεί ότι η σταθερή παρουσία συμμάχων λειτουργεί ως κρίσιμος παράγοντας αποτροπής νέων κρίσεων.<br /><br />Το Αιγαίο παραμένει μια από τις πιο ευαίσθητες γεωπολιτικές ζώνες της Ευρώπης, με τις ισορροπίες να μεταβάλλονται διαρκώς.<br /><br />Η πρόσφατη κινητικότητα δείχνει ότι:<br /><br />η αντιπαράθεση δεν είναι στρατιωτική – είναι στρατηγική, διπλωματική και συμβολική.<br /><br />Και σε αυτό το πεδίο, κάθε δήλωση, κάθε επίσκεψη και κάθε συμφωνία αποκτά πολλαπλή σημασία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μακρόν–Τουρκία–Αιγαίο: Επαναφορά στο πεδίο της «παρενόχλησης». Η Αθήνα διαβάζει νέα κίνηση ισχύος.

Η επίσκεψη Μακρόν στην Αθήνα και η αναβάθμιση της ελληνογαλλικής στρατηγικής συνεργασίας επαναφέρουν νευρικότητα στην Άγκυρα, την ώρα που η ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μέση Ανατολή: Ποιο είναι το endgame του Τραμπ με το Ιράν. Το πετρέλαιο και η πίεση στην Τεχεράνη.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/iran_oil.webp"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/iran_oil-696x464.webp" width="718" /></a><br /><br />Πολεμικές επιχειρήσεις στο Ιράν δεν γίνονται, διάλογος ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Τεχεράνη δεν γίνεται παρά μόνον μέσω ενδιάμεσων, τότε τι ακριβώς γίνεται; Γιατί ο Ντόναλντ Τραμπ «παίζει καθυστερήσεις»; Πού ποντάρει;<br /><br /><div>Την απάντηση έχει δώσει ο ίδιος ο πρόεδρος των ΗΠΑ όταν δήλωνε στο Fox News: «Το Ιράν έχει περίπου 3 ημέρες μέχρι να μην έχει πια χώρο να αποθηκεύσει πετρέλαιο και η πετρελαϊκή του υποδομή θα εκραγεί. Θα αναγκαστούν να κλείσουν τις πετρελαϊκές τους εγκαταστάσεις, και η ανάκαμψή τους μετά θα είναι πολύ δύσκολη — θα λειτουργεί μόνο στο 50% της δυναμικότητας. Οι Ιρανοί βρίσκονται υπό μεγάλη πίεση. Ο πόλεμος θα τελειώσει σύντομα, και θα νικήσουμε».<br /><br />Η λογική του Τραμπ – και ειδικών αναλυτών στον χώρο της πετρελαϊκής αγοράς – είναι σχετικά απλή: Ο ναυτικός αποκλεισμός των ΗΠΑ μείωσε τις εξαγωγές πετρελαίου του Ιράν κατά 70%, καθώς η διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ σχεδόν σταμάτησε. Όμως αυτό δημιουργεί ένα ντόμινο συνεπειών. Προς το παρόν τα κοιτάσματα πετρελαίου εξακολουθούν να αναβλύζουν. Όσο όμως το προϊόν δεν μπορεί να διοχετευθεί στην αγορά, αποθηκεύεται σε δεξεμενές.<br /><br />Κίνδυνος καταστροφής<br /><br />Οι οποίες όμως είναι πεπερασμένες, κάποια στιγμή θα είναι όλες υπερπλήρεις. Και τότε η Τεχεράνη θα αναγκαστεί να περιορίσει ή και να σταματήσει την παραγωγή, να «σφραγίσει» πηγάδια. Όπως ωστόσο εξηγούν ειδικοί αυτό θα έχει καταστροφικές συνέπειες στην παραγωγική δυναμικότητα του Ιράν και προφανώς στην κύρια πηγή εσόδων του. Η απότομη διακοπή της παραγωγής μπορεί να βλάψει παλαιότερα κοιτάσματα πετρελαίου, ειδικά εκείνα με χαμηλή πίεση ή εύθραυστη γεωλογία.<br /><br />Περίπου τα μισά από τα κοιτάσματα πετρελαίου του Ιράν έχουν χαμηλή πίεση, αφήνοντάς τα ευάλωτα σε μακροπρόθεσμες απώλειες παραγωγής μετά από διακοπές, σύμφωνα με την εταιρεία συμβούλων Rystad Energy. Σίγουρα, δεν καταστρέφει κάθε διακοπή παραγωγής ένα πηγάδι και οι Ιρανοί μηχανικοί έχουν εμπειρία στη διαχείριση της παραγωγής υπό κυρώσεις. Ωστόσο, ο παλιός εξοπλισμός και τα ώριμα κοιτάσματα του Ιράν καθιστούν τις αναγκαστικές περικοπές παραγωγής ιδιαίτερα επικίνδυνες, δήλωσαν Ιρανοί αξιωματούχοι πετρελαίου, αναφέρει η Wall Street Journal.</div><div><br />Το «σημείο μηδέν»<br /><br />Πότε θα φτάσει το Ιράν στο «σημείο μηδέν»; Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για ένα χρονικό διάστημα μεταξύ 12 και 22 ημερών. Μετά η αποθηκευτική ικανότητα πετρελαίου της χώρας θα έχει εξαντλήσει τα όριά της. Ήδη το Ιράν αποθηκεύει αργό σε πλωτά δεξαμενόπλοια και χρησιμοποιεί ακόμη και εμπορευματοκιβώτια και παλιές παροπλισμένες δεξαμενές σε κόμβους στο Ahvaz και το Asaluyeh, καθώς οι εξαγωγές παραμένουν αποκλεισμένες.<br /><br />Αξιωματούχοι λένε ότι η Τεχεράνη επιχειρεί ακόμη και να μεταφέρει πετρέλαιο στην Κίνα σιδηροδρομικώς, μια σπάνια και λιγότερο αποτελεσματική οδό εξαγωγής. Ανώτερος εμπειρογνώμονας σιδηροδρομικών μεταφορών του Ιράν, ο Morteza Naserian, δήλωσε στο Mehr News ότι υπάρχουν μόνο 2 σιδηροδρομικοί διάδρομοι προς την Κίνα, που ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκαν για πετρέλαιο, με σοβαρά περιορισμένη χωρητικότητα και μηδενική υποδομή μαζικής μεταφοράς αργού πετρελαίου.<br />«Ελεγχόμενη καύση»<br /><br />Όντας σε οριακό σημείο, το Ιράν έχει αρχίσει – σύμφωνα με το αντιπολιτευόμενο Iran International – την «ελεγχόμενη καύση» μέρους της παραγωγής του για να καθυστερήσει όσο μπορεί την λύση της διακοπής παραγωγής σε κάποιες από τις πετρελαιοπηγές. Σε όλη αυτή την εξίσωση, υπάρχει ακόμη ένας αστάθμητος παράγοντας: η κατανάλωση καυσίμων εντός της Ιρανικής επικράτειας. Ίσως λίγοι γνωρίζουν ότι αν και πετρελαιοπαραγωγός χώρα, το Ιράν εισάγει περίπου ένα 10% των καυσίμων που χρειάζεται για τις καθημερινές μετακινήσεις ή τις ανάγκες της βιομηχανικής παραγωγής.<br /><br />Με τον αποκλεισμό των ΗΠΑ, οι εισαγωγές έχουν μηδενιστεί με αποτέλεσμα να είναι ορατός ο κίνδυνος ελλείψεων καυσίμων για τους Ιρανούς. Κάτι τέτοιο αφήνει να εννοηθεί και ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, ο οποίος σε ανάρτησή του αναφέρει: «Ενώ οι επιζώντες ηγέτες των Φρουρών της Επανάστασης είναι παγιδευμένοι σαν πνιγμένοι αρουραίοι σε έναν αγωγό αποχέτευσης, η βιομηχανία πετρελαίου του Ιράν που τρίζει, αρχίζει να κλείνει την παραγωγή χάρη στον ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ των ΗΠΑ. Η άντληση σύντομα θα καταρρεύσει. ΕΠΟΝΤΑΙ ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΒΕΝΖΙΝΗΣ ΣΤΟ ΙΡΑΝ!».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μέση Ανατολή: Ποιο είναι το endgame του Τραμπ με το Ιράν. Το πετρέλαιο και η πίεση στην Τεχεράνη.

Πολεμικές επιχειρήσεις στο Ιράν δεν γίνονται, διάλογος ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Τεχεράνη δεν γίνεται παρά μόνον μέσω ενδιάμεσων, τότε τι ακ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι σημαίνει η αποχώρηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων από τον ΟΠΕΚ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/opek-hae-2842026-339-m-782x440-1.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/opek-hae-2842026-339-m-782x440-1-696x392.jpg" width="713" /></a><br /><br />Η αποχώρηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων από τον ΟΠΕΚ είναι μια δομική ρήξη και πιθανώς η αρχή του τέλους του ίδιου του μοντέλου του καρτέλ.<br /><br />Η ανακοίνωση της 28ης Απριλίου ότι τα ΗΑΕ αποχωρούν από τον ΟΠΕΚ και τον OPEC+ από την 1η Μαΐου έρχεται σε μια στιγμή ακραίας πίεσης για την παγκόσμια αγορά ενέργειας. Ο πόλεμος με το Ιράν και η αποσταθεροποίηση των ροών μέσω των Στενών του Ορμούζ έχουν ήδη προκαλέσει τη μεγαλύτερη διαταραχή προσφοράς στην ιστορία της αγοράς πετρελαίου , ενώ οι τιμές έχουν εκτοξευθεί πάνω από τα $100–110 το βαρέλι .<br /><br />Σε αυτό το περιβάλλον, η απόφαση του Άμπου Ντάμπι δεν είναι συγκυριακή. Αντιθέτως, αποτυπώνει μια βαθύτερη στρατηγική μετατόπιση: από τη λογική του συλλογικού ελέγχου της προσφοράς, στη λογική της εθνικής ενεργειακής αυτονομίας. Οι ίδιες οι δηλώσεις αξιωματούχων δείχνουν ότι τα ΗΑΕ δεν επιθυμούν πλέον να δεσμεύονται από ποσοστώσεις παραγωγής, καθώς επιδιώκουν να αυξήσουν την παραγωγική τους ικανότητα προς τα 5 εκατ. βαρέλια ημερησίως τα επόμενα χρόνια .<br /><br />Το πλήγμα για τον ΟΠΕΚ είναι διπλό. Πρώτον, υπονομεύεται η συνοχή του οργανισμού, ο οποίος ήδη αντιμετώπιζε εσωτερικές διαφωνίες και απώλεια μεριδίου αγοράς . Δεύτερον, αμφισβητείται η ίδια η αποτελεσματικότητά του ως μηχανισμού ελέγχου των τιμών – ένα πρόβλημα που ιστορικά επανέρχεται κάθε φορά που τα μέλη αποκλίνουν από τις συμφωνίες τους.<br /><br />Πίσω από την κίνηση, ωστόσο, βρίσκεται και η γεωπολιτική. Η αποχώρηση των ΗΑΕ ενισχύει τη στρατηγική προσέγγιση με τις ΗΠΑ και αποδυναμώνει έμμεσα τη Σαουδική Αραβία ως κεντρικό πυλώνα του καρτέλ . Σε μια περίοδο όπου η ενέργεια επανέρχεται ως βασικό εργαλείο ισχύος, η επιλογή της ανεξαρτησίας λειτουργεί και ως μήνυμα πολιτικής τοποθέτησης.<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν πρόκειται για μεμονωμένη κίνηση ή για την αρχή μιας αλυσιδωτής αντίδρασης. Η ιστορία του ΟΠΕΚ δείχνει ότι όταν ένα μέλος αμφισβητεί το σύστημα, ανοίγει ο δρόμος και για άλλους. Ήδη προηγούμενες αποχωρήσεις (Ανγκόλα, Κατάρ) είχαν καταγράψει την τάση.<br /><br />Για τις αγορές, το άμεσο αποτέλεσμα είναι περιορισμένο – η κρίση προσφοράς κυριαρχεί. Όμως το μακροπρόθεσμο μήνυμα είναι σαφές: η αγορά πετρελαίου εισέρχεται σε φάση μεγαλύτερης αστάθειας, με λιγότερο συντονισμό και περισσότερη εθνική στρατηγική.<br /><br />Αυτό που καταλαβαίνουμε είναι ότι η αποχώρηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων από τον ΟΠΕΚ σηματοδοτεί τη μετάβαση από ένα σύστημα “διαχείρισης τιμών” σε ένα σύστημα ανταγωνισμού παραγωγών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για πληθωρισμό, γεωπολιτική και αγορές.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι σημαίνει η αποχώρηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων από τον ΟΠΕΚ.

Η αποχώρηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων από τον ΟΠΕΚ είναι μια δομική ρήξη και πιθανώς η αρχή του τέλους του ίδιου του μοντέλου του καρτέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ουκρανία διδάσκει τον πόλεμο του μέλλοντος: Πως μετατρέπει τα ρομπότ μάχης σε “smartphones” και αλλάζει το παιχνίδι.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/robot.webp"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/robot-696x464.webp" width="739" /></a><div><br /></div><div>Η ουκρανική εταιρεία ρομποτικής DevDroid συνεργάζεται στενά με Ουκρανούς στρατιώτες για την ταχεία επισκευή και αναβάθμιση πολεμικών ρομπότ.<br /><br />Η πιο ενδιαφέρουσα εξέλιξη στο ουκρανικό μέτωπο δεν αφορά μόνο τα όπλα, αλλά τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσονται. Μια νέα γενιά στρατιωτικής τεχνολογίας μετατρέπει τα ρομπότ μάχης σε πλατφόρμες που λειτουργούν με τη λογική των smartphones: συνεχή updates, γρήγορη προσαρμογή και άμεση επιδιόρθωση.<br /><br />Η ουκρανική εταιρεία DevDroid έχει αναπτύξει ένα μοντέλο όπου τα ρομπότ αναβαθμίζονται εξ αποστάσεως μέσα σε λεπτά. Το λογισμικό τους ενημερώνεται κάθε λίγες εβδομάδες, ενώ νέα χαρακτηριστικά μπορούν να σχεδιαστούν, να δοκιμαστούν σε πραγματικές συνθήκες και να αναπτυχθούν μαζικά μέσα σε μία εβδομάδα. Σε έναν πόλεμο όπου η τεχνολογία απαξιώνεται μέσα σε μήνες —ή και εβδομάδες— η ταχύτητα αυτή είναι κρίσιμη.<br /><br />Η χρήση ρομπότ στο πεδίο μάχης αυξάνεται ραγδαία, αναλαμβάνοντας ρόλους από logistics έως άμεση εμπλοκή. Ωστόσο, η αξία τους δεν βρίσκεται μόνο στη λειτουργία, αλλά στην ικανότητα συνεχούς προσαρμογής. Η DevDroid διατηρεί ομάδες κοντά στο μέτωπο για επιτόπιες παρεμβάσεις και hardware upgrades, επιτυγχάνοντας ακόμη και αυθημερόν επισκευές. Παράλληλα, λειτουργεί 24/7 δίκτυο υποστήριξης με τις μονάδες, ενσωματώνοντας σε πραγματικό χρόνο την εμπειρία των στρατιωτών στον επανασχεδιασμό των συστημάτων.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι ένα μοντέλο “iterative warfare”: οι στρατιώτες προσαρμόζουν τον εξοπλισμό τους, οι εταιρείες ενσωματώνουν τις αλλαγές και το προϊόν επανέρχεται στο πεδίο βελτιωμένο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ενσωμάτωση αντιαρματικών RPG σε ρομπότ — ιδέα που προήλθε από το ίδιο το μέτωπο.<br /><br />Αυτή η λογική αναγκάζει τη Δύση να επανεξετάσει τα δικά της μοντέλα. Στο NATO αναγνωρίζεται ήδη η ανάγκη για “adaptation DNA”, ενώ στρατιωτικοί αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι οι παραδοσιακές διαδικασίες προμηθειών είναι πλέον ξεπερασμένες. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο η τεχνολογία, αλλά η αρχιτεκτονική της: modular συστήματα, plug-and-play σχεδιασμός και software-driven εξέλιξη.<br /><br />Η ουσία είναι σαφής: ο πόλεμος μετατρέπεται σε ένα περιβάλλον συνεχούς αναβάθμισης. Όποιος προσαρμόζεται ταχύτερα, κερδίζει. Και σε αυτή τη φάση, η Ουκρανία λειτουργεί ως εργαστήριο για το μέλλον της πολεμικής τεχνολογίας — όπου η ταχύτητα και το software έχουν μεγαλύτερη αξία από την ίδια τη μάζα των όπλων.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ουκρανία διδάσκει τον πόλεμο του μέλλοντος: Πως μετατρέπει τα ρομπότ μάχης σε “smartphones” και αλλάζει το παιχνίδι.

Η ουκρανική εταιρεία ρομποτικής DevDroid συνεργάζεται στενά με Ουκρανούς στρατιώτες για την ταχεία επισκευή και αναβάθμιση πολεμικών ρομπότ....

Διαβάστε την συνέχεια

Άουν εναντίον Κασέμ: Η μάχη για την πολιτική «ψυχή» του Λιβάνου εν μέσω πολέμου.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2023/10/hezbollah-3-630x400.jpg" width="723" /><br /><br />Ο Λιβανέζος Πρόεδρος, Ζοζέφ Άουν, εξαπέλυσε μια σφοδρή επίθεση απαντώντας στις κατηγορίες της Χεζμπολάχ περί προδοσίας, υποστηρίζοντας ότι η πραγματική προδοσία έγκειται στην εμπλοκή του Λιβάνου σε έναν πόλεμο προς όφελος του ιρανικού καθεστώτος.<br /><br />Ο Λίβανος βιώνει αυτή τη στιγμή μια βαθιά εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα στην κρατική ηγεσία και την τρομοκρατική οργάνωση Χεζμπολάχ.<br /><br />Μετά τη δήλωση του ηγέτη της Χεζμπολάχ, Ναΐμ Κασέμ, με την οποία ζητούσε τον τερματισμό των απευθείας διαπραγματεύσεων με το Ισραήλ, ο Πρόεδρος Ζοζέφ Άουν προχώρησε σε μια άμεση ανασκευή των ισχυρισμών του.<br /><br />Ο Άουν απέρριψε τις κατηγορίες περί συνθηκολόγησης και προδοσίας, τονίζοντας ότι η πραγματική προδοσία διαπράττεται από εκείνους που θυσιάζουν ζωές Λιβανέζων για να εξυπηρετήσουν ξένα συμφέροντα.<br /><br />«Για πόσο ακόμα ο λαός του Νοτίου Λιβάνου θα συνεχίσει να πληρώνει το τίμημα των πολέμων των άλλων στο έδαφός μας;» διερωτήθηκε ο Πρόεδρος, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν πρόκειται να στηρίξει έναν πόλεμο που υπηρετεί τους στόχους του Ιράν αντί για την εθνική κυριαρχία του Λιβάνου.<br />Η επιστροφή της Χεζμπολάχ στις τακτικές του ’80<br /><br />Ενώ ο Πρόεδρος επιδιώκει μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός για να σταματήσει η καταστροφή, η Χεζμπολάχ δίνει σήμα επιστροφής στις βίαιες τακτικές του παρελθόντος.<br /><br />Ανώτερος στρατιωτικός αξιωματούχος της οργάνωσης δήλωσε στο δίκτυο «Αλ Τζαζίρα» ότι προτίθενται να χρησιμοποιήσουν «ομάδες αυτοκτονίας» και «τακτικές της δεκαετίας του 1980», προκειμένου να αποτρέψουν την εδραίωση ισραηλινής παρουσίας στον νότιο Λίβανο.<br /><br />Η οργάνωση ισχυρίζεται ότι διαθέτει μεγάλο αριθμό τρομοκρατών ανεπτυγμένων στις κατεχόμενες περιοχές, με σχέδια για επιθέσεις αυτοκτονίας από άτομα που θα αναμειγνύονται με στρατιώτες και αξιωματικούς μέσα στα λιβανέζικα χωριά.<br /><br />Παράλληλα, ο Ναΐμ Κασέμ απέρριψε και επίσημα τις απευθείας διαπραγματεύσεις, ισχυριζόμενος ότι η «αντίσταση» παραμένει αήττητη και δεν θα παραδώσει ποτέ τα όπλα της.<div><br />Η οπτική του Ισραήλ και οι διεθνείς πιέσεις<br /><br />Στο Ισραήλ, ο Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου, απευθυνόμενος στην ανώτατη διοίκηση των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF), σημείωσε ότι, αν και ο στρατός επιχειρεί ελεύθερα πέρα από τον ποταμό Λιτάνι και εντός της ζώνης ασφαλείας, η αποστολή δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.<br /><br />Ο Νετανιάχου υπογράμμισε τις συνεχιζόμενες απειλές από ρουκέτες 122 χιλιοστών και drones ως τα κύρια ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν προτού λήξει ο πόλεμος.<br /><br />Στο διπλωματικό πεδίο, ο Υπουργός Εξωτερικών Γκιντεόν Σάαρ συναντήθηκε με την απεσταλμένη του ΟΗΕ, Ζανίν Χένις-Πλάσχαρτ, τονίζοντας ότι η Χεζμπολάχ συνεχίζει να παραβιάζει την κατάπαυση του πυρός υπό την πίεση του Ιράν.<br /><br />Ο Σάαρ σημείωσε ότι πολλοί από τους 10.000 πυραύλους και τα drones που εκτοξεύτηκαν κατά του Ισραήλ από τις 2 Μαρτίου, εστάλησαν από θέσεις κοντά στα φυλάκια της προσωρινής δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στον Λίβανο (UNIFIL).<br /><br />Καθώς ο Πρόεδρος του Λιβάνου πιέζει για μια «μη ταπεινωτική» ειρηνευτική συμφωνία, οι απειλές της Χεζμπολάχ υποδηλώνουν ότι η εσωτερική μάχη για τον έλεγχο του μέλλοντος της χώρας είναι εξίσου έντονη με τον πόλεμο στα σύνορά της.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Άουν εναντίον Κασέμ: Η μάχη για την πολιτική «ψυχή» του Λιβάνου εν μέσω πολέμου.

Ο Λιβανέζος Πρόεδρος, Ζοζέφ Άουν, εξαπέλυσε μια σφοδρή επίθεση απαντώντας στις κατηγορίες της Χεζμπολάχ περί προδοσίας, υποστηρίζοντας ότι η...

Διαβάστε την συνέχεια

«Εμφύλιος» στη ΝΔ για το «επιτελικό κράτος» Μητσοτάκη. Παρέμβαση-φωτιά από 5 βουλευτές.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2020/03/mitsotakis-maximou_1-630x400.jpg" width="743" /><br /><br />Σε τροχιά εσωκομματικής σύγκρουσης εισέρχεται η Νέα Δημοκρατία, καθώς πέντε βουλευτές της πλειοψηφίας εξαπέλυσαν μια σπάνια, κοινή επίθεση κατά της «καρδιάς» της διακυβέρνησης Μητσοτάκη.<br /><br />Με μια κίνηση που χαρακτηρίζεται ως «θεσμικό αντάρτικο», οι γαλάζιοι βουλευτές στρέφονται ευθέως κατά του Μεγάρου Μαξίμου και του μοντέλου του επιτελικού κράτους, ζητώντας την άμεση αποδόμηση της υπερσυγκέντρωσης εξουσίας.<br /><br />Το «μανιφέστο» των πέντε: Τέλος στους κλειστούς πυρήνες<div><br />Οι Αθανάσιος Ζεμπίλης, Ανδρέας Κατσανιώτης, Ξενοφών Μπαραλιάκος, Γιάννης Οικονόμου και Ιωάννης Παππάς, μέσω κοινής τους παρέμβασης στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», θέτουν ζήτημα δημοκρατικής νομιμοποίησης. Το κεντρικό τους επιχείρημα είναι σαφές: Η διακυβέρνηση της χώρας δεν μπορεί να αποτελεί προνόμιο λίγων τεχνοκρατών, εις βάρος των εκλεγμένων αντιπροσώπων του λαού.<br /><br />Τα κύρια σημεία της κριτικής τους εστιάζουν στα εξής:<br /><br />Θεσμική Ανισορροπία: Καταγγέλλουν πως το κέντρο λήψης αποφάσεων λειτουργεί ερήμην της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.<br /><br />Υποβάθμιση Υπουργείων: Το επιτελικό κράτος έχει μετατρέψει τα υπουργεία σε απλούς εκτελεστές εντολών, αφαιρώντας τους την πολιτική πρωτοβουλία.<br /><br />Μετακύλιση Ευθυνών: Αφήνουν αιχμές ότι ενώ οι επιτυχίες καρπώνονται από το Μαξίμου, οι αποτυχίες και το πολιτικό κόστος φορτώνονται στους βουλευτές και τα χαμηλότερα κλιμάκια.<br /><br />Στο στόχαστρο οι «εξωκοινοβουλευτικοί τεχνοκράτες»<br />Χωρίς να τον κατονομάζουν, οι βουλευτές «φωτογραφίζουν» τον Υπουργό Επικρατείας, Άκη Σκέρτσο, ως τον αρχιτέκτονα ενός συστήματος που πλέον θεωρείται δυσλειτουργικό σε συνθήκες πολιτικής ομαλότητας. Η κριτική τους πατάει πάνω σε πρόσφατα «αγκάθια», όπως το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και η διαχείριση των υποκλοπών, υπογραμμίζοντας ότι η τεχνοκρατική διαχείριση δεν μπορεί να υποκαταστήσει την πολιτική ευθύνη.<br /><br />«Η δημοκρατική νομιμοποίηση πηγάζει από την κάλπη και όχι από κλειστά γραφεία», σημειώνουν με νόημα, απορρίπτοντας το μοντέλο όπου οι βουλευτές λειτουργούν ως απλοί «ταχυδρόμοι» προειλημμένων αποφάσεων.<br /><br />Οι προτάσεις για τη «νέα ημέρα»</div><div><br />Η παρέμβαση δεν περιορίζεται στην κριτική, αλλά καταθέτει ένα εναλλακτικό πλαίσιο λειτουργίας της κυβέρνησης:<br /><br />Ενίσχυση της Περιφέρειας: Μεταφορά αρμοδιοτήτων μακριά από το κέντρο.<br /><br />Πραγματικός Κοινοβουλευτικός Έλεγχος: Ουσιαστικός ρόλος στη βάση της παράταξης.<br /><br />Ισχυρά Υπουργεία: Επαναφορά της αυτονομίας στους υπουργούς με σαφείς αρμοδιότητες.<br /><br />Το ρήγμα αυτό δημιουργεί ένα νέο τοπίο στο εσωτερικό της ΝΔ, με το Μέγαρο Μαξίμου να καλείται πλέον να διαχειριστεί όχι μόνο την πίεση της αντιπολίτευσης, αλλά και την έντονη δυσφορία των δικών του στελεχών που ζητούν επιστροφή στις «παραδοσιακές» αρχές της πολιτικής διακυβέρνησης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Εμφύλιος» στη ΝΔ για το «επιτελικό κράτος» Μητσοτάκη. Παρέμβαση-φωτιά από 5 βουλευτές.

Σε τροχιά εσωκομματικής σύγκρουσης εισέρχεται η Νέα Δημοκρατία, καθώς πέντε βουλευτές της πλειοψηφίας εξαπέλυσαν μια σπάνια, κοινή επίθεση κ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ-Ιράν: Το αδιέξοδο παρατείνεται, η αβεβαιότητα σκοτώνει…

<div><a href="https://www.pontosnews.gr/wp-content/uploads/2026/04/iran-usa-pakistan-simaies-750x482.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="482" data-original-width="750" height="129" src="https://www.pontosnews.gr/wp-content/uploads/2026/04/iran-usa-pakistan-simaies-750x482.jpg" width="727" /></a></div><div><br /></div>Απόλυτο αδιέξοδο, με τις ΗΠΑ να αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό τη νέα πρόταση του Ιράν για να ανοίξει το στενό του Ορμούζ, υπό διπλό, ιρανικό και αμερικανικό αποκλεισμό, που έχει παραλύσει την κίνηση των πλοίων.<br /><br />Η αποκατάσταση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στο στενό αυτό, στρατηγικής σημασίας για την εμπορία πετρελαίου και αερίου, έχει μετατραπεί σε μείζον διακύβευμα ενόψει της επίλυσης της ένοπλης σύγκρουσης, που ξέσπασε με τους σαρωτικούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν την 28η Φεβρουαρίου.<br /><br />Ενώ εφαρμόζεται κατάπαυση του πυρός τις τελευταίες τρεις εβδομάδες, το στενό παραμένει de facto κλειδωμένο από την Τεχεράνη. Η Ουάσιγκτον από την πλευρά της συνεχίζει τον αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών και οι διαπραγματεύσεις των δυο πλευρών μοιάζουν να κάνουν σημειωτόν. «Δεν θεωρούμε ότι ο πόλεμος έχει τελειώσει», είπε στην ιρανική κρατική τηλεόραση εκπρόσωπος του στρατού του Ιράν, ο Αμίρ Ακραμινιά.<br /><br />«Σθεναρή πίεση»<br /><br />Η πιο πρόσφατη πρόταση που φέρεται να έκανε η Τεχεράνη για να τερματιστεί το αδιέξοδο συζητήθηκε στην Ουάσιγκτον από τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και τους κυριότερους συμβούλους του για ζητήματα ασφαλείας.<br /><br />Αμερικανοί αξιωματούχοι δεν διέψευσαν πληροφορίες του CNN και της Wall Street Journal κατά τις οποίες ο Αμερικανός πρόεδρος άφησε να εννοηθεί σε συνεδρίαση τη Δευτέρα πως δεν υπάρχει σχεδόν καμιά πιθανότητα να δεχτεί την ιρανική πρόταση. Η Τεχεράνη απαίτησε η Ουάσιγκτον να αποκηρύξει τις «παράνομες και παράλογες απαιτήσεις» που προβάλλει, κρίνοντας ότι οι ΗΠΑ δεν είναι «σε θέση πλέον να υπαγορεύουν πολιτικές σε ανεξάρτητα έθνη».<br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ του αμερικανικού ιστότοπου Axios–το αναμετέδωσε αξιοσημείωτα το πρακτορείο IRNA–η ιρανική πρόταση είναι να ανοίξει το στενό, να τερματιστεί ο πόλεμος και μόνο κατόπιν να γίνει διαπραγμάτευση για το πρόγραμμα πυρηνικής ενέργειας της Ισλαμικής Δημοκρατίας.<br /><br />Το ιρανικό κοινοβούλιο προετοιμάζει νόμο που προβλέπει ότι αρμόδιες για το στενό θα είναι οι ένοπλες δυνάμεις, που θα απαγορεύσουν τη διέλευση πλοίων του Ισραήλ, ή συνδεόμενων με αυτό, και θα επιβάλλουν τέλη διέλευσης, πληρωτέων σε ιρανικά ριάλ.<br /><br />«Δεν μπορούμε να ανεχθούμε οι Ιρανοί να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν σύστημα στο οποίο αυτοί θα αποφασίζουν ποιος μπορεί να χρησιμοποιήσει διεθνή θαλάσσια οδό και πόσα πρέπει να πληρώνει για να τη χρησιμοποιήσει», είπε ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Μάρκο Ρούμπιο στο Fox News.<br /><br />Όπως το βλέπει το αμερικανικό κέντρο αναλύσεων Soufan, «οι ιρανοί ηγέτες πιστεύουν ότι η αύξηση των παγκόσμιων τιμών του πετρελαίου και οι επικείμενες παγκόσμιες ελλείψεις πετρελαϊκών υποπροϊόντων (…) θα θέσουν τον πρόεδρο Τραμπ υπό μεγάλη πίεση να αποδεχτεί επίλυση της σύγκρουσης που θα απέχει πολύ από την απαίτησή του για ‘παράδοση άνευ όρων’».<br /><br />Στην άλλη πλευρά, «ο Τραμπ και η ομάδα του μοιάζουν να λογαριάζουν–λαθεμένα, σύμφωνα με πολλούς ειδικούς–στο ότι ο αμερικανικός αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών θα ωθήσει τους ηγέτες του καθεστώτος να αποδεχθούν τις κεντρικές απαιτήσεις των ΗΠΑ», προσθέτει το κέντρο.<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ καταφέρθηκε χθες εναντίον του Γερμανού καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς, προσάπτοντάς του μέσω Truth Social ότι «δεν ξέρει τι λέει» όταν αναφέρεται στο Ιράν. Ο επικεφαλής της γερμανικής κυβέρνησης έκρινε προχθές Δευτέρα πως είναι φανερό ότι «οι Αμερικανοί δεν έχουν καμιά στρατηγική» και η Τεχεράνη «ταπεινώνει» τις ΗΠΑ.<br /><br />Ο αμερικανικός στρατός ανακοίνωσε χθες ότι άνδρες του έκαναν νηοψία, κατόπιν άφησαν ελεύθερο εμπορικό πλοίο στη θάλασσα της Αραβίας, διότι υπήρχαν υποψίες πως προσπαθούσε να σπάσει τον αμερικανικό αποκλεισμό. Αφότου επιβλήθηκε ο αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών την 13η Απριλίου, 39 πλοία έχουν αναγκαστεί να ανακρούσουν πρύμναν, σύμφωνα με την ίδια πηγή. Η παράλυση του στενού, χωρίς προοπτική να ανοίξει ξανά άμεσα, έχει βαριές συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία. Η τιμή του βαρελιού του πετρελαίου Μπρεντ Βόρειας Θάλασσας έκλεισε χθες πάνω από τα 111 δολάρια.<div><br />«Παγωμένη σύρραξη»;<br /><br />Μπροστά στο διπλωματικό αδιέξοδο, το Κατάρ προειδοποίησε χθες εναντίον του ενδεχομένου «παγωμένης σύρραξης» στον Κόλπο. Παράλληλα το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου (ΣΣΚ), περιφερειακός οργανισμός υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας, καταδίκασε για ακόμη μια φορά τις «κατάφωρες επιθέσεις» του Ιράν εναντίον των μελών του, απαιτώντας από την Τεχεράνη «σοβαρές προσπάθειες για την ανοικοδόμηση της εμπιστοσύνης».<br /><br />Ο πόλεμος στοίχισε τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους, στη μεγάλη πλειονότητά τους στο Ιράν και στον Λίβανο. Ο βομβαρδισμός που έγινε την πρώτη ημέρα του πολέμου εναντίον σχολείου στη Μινάμπ, στο νότιο Ιράν–μια από τις χειρότερες τραγωδίες αυτής της ένοπλης σύρραξης–σκότωσε 155 ανθρώπους, ανάμεσά τους 120 παιδιά, κι όχι 175, όπως έλεγαν ως τώρα οι αρχές στην Τεχεράνη, κατά νεότερο απολογισμό, αναθεωρημένο προς τα κάτω, που μεταδόθηκε χθες από την κρατική τηλεόραση IRIB.<br /><br />Στο άλλο βασικό θέατρο του πολέμου, στον Λίβανο, το Ισραήλ, που διεξάγει επιχειρήσεις εναντίον του σιιτικού κινήματος Χεζμπολά, εξαπέλυσε σειρά βομβαρδισμών, σκοτώνοντας τουλάχιστον οκτώ ανθρώπους, ανάμεσά τους τρία μέλη της πολιτικής προστασίας, και τραυμάτισε δυο άνδρες του στρατού του Λιβάνου, σύμφωνα με τις αρχές στη Βηρυτό.<br /><br />Ο ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών Γεδεών Σάαρ εξάλλου διαβεβαίωσε ότι η χώρα του δεν έχει απολύτως «καμιά εδαφική βλέψη» στον νότιο Λίβανο, όπου ο στρατός της χώρας του έχει αναπτύξει διάφορες μονάδες, παρά την κατάπαυση του πυρός που οι δυο πλευρές αλληλοκατηγορούνται πως αθετούν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><br /><br />

ΗΠΑ-Ιράν: Το αδιέξοδο παρατείνεται, η αβεβαιότητα σκοτώνει…

Απόλυτο αδιέξοδο, με τις ΗΠΑ να αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό τη νέα πρόταση του Ιράν για να ανοίξει το στενό του Ορμούζ, υπό διπλό, ιρανικό...

Διαβάστε την συνέχεια