Σαμαράς: Η «δεξαμενή» που τρομάζει τη ΝΔ. Πόσο μπορεί να κοστίσει στον Μητσοτάκη ένα νέο κόμμα

<img height="98" src="https://www.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/tsioutsias.png" width="741" /><br /><br />Η ΝΔ βρίσκεται στο 26,5% και η τελευταία Interview καταγράφει διψήφια δυνητική δεξαμενή για τον πρώην πρωθυπουργό – Το πραγματικό πρόβλημα για το Μαξίμου δεν είναι μόνο πόσο θα πάρει ο Σαμαράς, αλλά από ποιους θα το πάρει<br /><br />Το ερώτημα γύρω από τον Αντώνη Σαμαρά αλλάζει.<br /><br />Δεν είναι πλέον μόνο:<br /><br />θα κάνει κόμμα;<br /><br />Το πολιτικά σημαντικότερο ερώτημα είναι:<br /><br />εάν το κάνει, από πού θα αντλήσει ψηφοφόρους και πόσο μπορεί να επηρεάσει τη δυνατότητα της Νέας Δημοκρατίας να σχηματίσει κυβέρνηση μετά τις εκλογές του 2027;<br /><br />Η σημερινή συνέντευξη του Νίκου Τσιούτσια στον ΣΚΑΪ έδωσε ένα μέρος της απάντησης.<br /><br />Όχι με εκλογικά ποσοστά.<br /><br />Με το πολιτικό προφίλ του ακροατηρίου στο οποίο φαίνεται ότι θέλει να απευθυνθεί ο Αντώνης Σαμαράς.<br /><br />Και η τελευταία δημοσκόπηση της Interview προσθέτει το δεύτερο κομμάτι του παζλ.<br /><br />Η ΝΔ βρίσκεται στην πρόθεση ψήφου στο 26,5%, από 26,8% στην προηγούμενη μέτρηση, ενώ ένα κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά εμφανίζει ήδη μια διψήφια δυνητική δεξαμενή ψηφοφόρων που δηλώνουν ότι είναι πολύ ή αρκετά πιθανό να το ψηφίσουν. Το 79% απαντά αρνητικά.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Σαμαράς έχει σήμερα διψήφιο κόμμα.<br /><br />Σημαίνει όμως ότι υπάρχει πολιτικός χώρος τον οποίο μπορεί να επιχειρήσει να μετατρέψει σε ψήφο.<br /><br />Και εκεί αρχίζουν τα δύσκολα για το Μαξίμου.<br />Το 26,5% αλλάζει ολόκληρη την εξίσωση<br /><br />Η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να βρίσκεται καθαρά στην πρώτη θέση.<br /><br />Στην τελευταία Interview καταγράφεται στο 26,5%, με την ΕΛ.Α.Σ. δεύτερη στο 14,5% και το ΠΑΣΟΚ τρίτο στο 10,1%.<br /><br />Άρα αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει άμεση απειλή για την πρωτιά της ΝΔ.<br /><br />Υπάρχει όμως διαφορετικό πρόβλημα.<br /><br />Η απόσταση ανάμεσα στο σημερινό 26,5% και σε ένα ποσοστό που θα επέτρεπε στη ΝΔ να διεκδικήσει με πολύ καλύτερους όρους την αυτοδυναμία είναι ήδη μεγάλη.<br /><br />Επομένως ακόμη και μια σχετικά περιορισμένη εκλογική διαρροή προς τα δεξιά μπορεί να αποκτήσει δυσανάλογα μεγάλη σημασία.<br /><br />Ο Σαμαράς δεν χρειάζεται απαραίτητα να γίνει μεγάλο κόμμα για να δημιουργήσει πρόβλημα στον Μητσοτάκη.<br /><br />Αρκεί να αφαιρέσει κρίσιμο αριθμό ψηφοφόρων από τη ΝΔ.<div><br />Το λάθος με το «5%-8%»<br /><br />Εδώ χρειάζεται μία καθαρή διάκριση.<br /><br />Στη δημόσια συζήτηση κυκλοφορούν σενάρια για το πόσο θα μπορούσε να πάρει ένα κόμμα Σαμαρά.<br /><br />Η τελευταία Interview, όμως, δεν δίνει πρόθεση ψήφου για υπαρκτό κόμμα Σαμαρά.<br /><br />Ρωτά τους πολίτες πόσο πιθανό είναι να ψήφιζαν ένα τέτοιο κόμμα.<br /><br />Και καταγράφει διψήφια δυνητική δεξαμενή.<br /><br />Η δεξαμενή δεν είναι εκλογικό αποτέλεσμα.<br /><br />Ένα μέρος μπορεί τελικά να επιλέξει ΝΔ.<br /><br />Άλλο μπορεί να κατευθυνθεί προς Ελληνική Λύση ή Φωνή Λογικής.<br /><br />Άλλοι μπορεί να απέχουν.<br /><br />Και άλλοι μπορεί να δηλώνουν σήμερα θετικοί στον Σαμαρά αλλά να αλλάξουν επιλογή όταν μπροστά τους υπάρξουν πραγματικό κόμμα, ψηφοδέλτια, πρόγραμμα και υποψήφιος πρωθυπουργός.<br /><br />Γι’ αυτό το κρίσιμο μέγεθος δεν είναι ακόμη «πόσο παίρνει».<br />Είναι πόσους μπορεί να μετακινήσει.</div><div><br />Η πρώτη δεξαμενή: Η παραδοσιακή Νέα Δημοκρατία<br /><br />Η σημερινή συνέντευξη Τσιούτσια έδειξε πού βρίσκεται η πρώτη και προφανέστερη στόχευση.<br /><br />Στον κόσμο που εξακολουθεί να αισθάνεται Νέα Δημοκρατία, αλλά θεωρεί ότι η σημερινή ΝΔ έχει μετακινηθεί υπερβολικά προς το Κέντρο.<br /><br />Η χαρακτηριστικότερη φράση ήταν:<br /><br />«Ο Αντώνης Σαμαράς δεν έχει κλείσει καμία πόρτα με την παράταξη. Υπάρχει το κόμμα του κυρίου Μητσοτάκη.»<br /><br />Πρόκειται για εξαιρετικά συγκεκριμένη πολιτική κατασκευή.<br /><br />Ο Σαμαράς δεν χρειάζεται να πει στους ψηφοφόρους:<br /><br />«φύγετε από τη Νέα Δημοκρατία».<br /><br />Μπορεί να επιχειρήσει να τους πει:<br /><br />«η Νέα Δημοκρατία έφυγε από εσάς».<br />Και αυτό είναι πολύ πιο επικίνδυνο για το Μαξίμου.</div><div><br />Η δεύτερη δεξαμενή: Οι ψηφοφόροι στα δεξιά της ΝΔ<br /><br />Υπάρχει και ένας δεύτερος χώρος.<br /><br />Ψηφοφόροι που έχουν ήδη απομακρυνθεί από τη ΝΔ και σήμερα βρίσκονται στην Ελληνική Λύση, στη Φωνή Λογικής, σε μικρότερα σχήματα ή στην αδιευκρίνιστη ψήφο.<br /><br />Τα ελληνοτουρκικά.<br /><br />Η παράνομη μετανάστευση.<br /><br />Η οικογένεια.<br /><br />Η εθνική ταυτότητα.<br /><br />Η ασφάλεια.<br /><br />Η σχέση με την Ευρώπη.<br /><br />Είναι ζητήματα πάνω στα οποία ο Σαμαράς διαθέτει ήδη διακριτό πολιτικό στίγμα.<br /><br />Ο Τσιούτσιας σήμερα επέλεξε ακριβώς αυτά τα πεδία για να χαράξει τη διαφορά από τον Μητσοτάκη.<br /><br />Για τα ελληνοτουρκικά υποστήριξε:<br /><br />«Το ζήτημα δεν είναι εάν κάνεις διάλογο. Είναι με ποιον μιλάς, τι λες όταν συζητάς, ποια είναι τα θέματα που θέτεις στο τραπέζι, πότε σταματάς έναν διάλογο, πότε τον επαναφέρεις, με ποιους όρους τον διεξάγεις.»<br /><br />Άρα η προσπάθεια δεν θα είναι μόνο να πάρει δυσαρεστημένους σημερινούς ψηφοφόρους της ΝΔ.<br />Θα είναι και να επαναπατρίσει πρώην ψηφοφόρους της.</div><div><br />Η τρίτη δεξαμενή: Η μεσαία τάξη<br /><br />Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της σημερινής παρέμβασης.<br /><br />Ο Τσιούτσιας δεν έμεινε στα εθνικά.<br /><br />Πέρασε στην οικονομία.<br /><br />Και επιτέθηκε στην κυβέρνηση ακριβώς εκεί όπου η ΝΔ έχτισε μεγάλο μέρος της κοινωνικής της συμμαχίας το 2019 και το 2023.<br /><br />Στη μεσαία τάξη.<br /><br />«Η κυβέρνηση του κυρίου Μητσοτάκη έχει διαλύσει τη μεσαία τάξη κανονικότατα», υποστήριξε.<br /><br />Στη συνέχεια έβαλε στο τραπέζι έμμεσους φόρους, τεκμήρια, ΦΠΑ, κόστος ενέργειας και ακρίβεια.<br /><br />Αυτό δείχνει ότι ένα ενδεχόμενο εγχείρημα Σαμαρά δεν θέλει να περιοριστεί σε μια ατζέντα εθνικών θεμάτων.<br /><br />Θέλει οικονομικό ακροατήριο.<br /><br />Ελεύθερους επαγγελματίες.<br /><br />Μικρομεσαίους.<br /><br />Αυτοαπασχολούμενους.<br /><br />Παραγωγούς.<br /><br />Ανθρώπους που αισθάνονται ότι πληρώνουν πολλούς φόρους χωρίς να θεωρούν τους εαυτούς τους εύπορους.<br /><br />Και αυτή είναι μια δεξαμενή στην οποία η ΝΔ δεν έχει την πολυτέλεια μεγάλων απωλειών.<br />Η τέταρτη δεξαμενή: Η ξεχασμένη περιφέρεια<br /><br />Η συνέντευξη δεν ξεκίνησε τυχαία από τη Λέσβο.<br /><br />«Αυτή είναι η Ελλάδα της απίσχνανσης», είπε ο Τσιούτσιας, περιγράφοντας την κατάσταση στην περιφέρεια και στον πρωτογενή τομέα.<br /><br />Αγρότες.<br /><br />Κτηνοτρόφοι.<br /><br />Μικρές πόλεις.<br /><br />Χωριά.<br /><br />Περιφέρειες που χάνουν πληθυσμό.<br /><br />Είναι ένα κοινό διαφορετικό από το μητροπολιτικό κεντρώο ακροατήριο στο οποίο επένδυσε πολιτικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης.<br /><br />Και ένα πιθανό κόμμα Σαμαρά θα μπορούσε να επιχειρήσει να μετατρέψει την αίσθηση εγκατάλειψης της περιφέρειας σε πολιτική ταυτότητα.<br />Η πέμπτη και μεγαλύτερη δεξαμενή: Οι πολιτικά άστεγοι<br /><br />Εδώ ο Τσιούτσιας έδωσε ίσως το σημαντικότερο στοιχείο για το εύρος του σχεδίου.<br /><br />Όταν ρωτήθηκε εάν ο Σαμαράς θα απευθυνθεί αποκλειστικά στη Δεξιά, απάντησε:<br /><br />«Ο πολιτικός λόγος του Αντώνη Σαμαρά απευθύνεται σε όλους.»<br /><br />Και έκανε αναφορά σε ανθρώπους από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, ενεργούς πολίτες, διανοούμενους και ανθρώπους της κοινωνίας.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι η φιλοδοξία —εφόσον τελικά δημιουργηθεί κόμμα— δεν φαίνεται να είναι η δημιουργία ενός μικρού καθαρόαιμου δεξιού σχηματισμού.<br /><br />Η προσπάθεια θα μπορούσε να είναι ευρύτερη:<br /><br />ένα εθνικό-πατριωτικό κόμμα με κοινωνικά συντηρητικές αναφορές αλλά και οικονομικό μήνυμα προς τη μεσαία τάξη.<br />Το μεγαλύτερο όπλο Σαμαρά είναι το μεγαλύτερο ρίσκο του<br /><br />Υπάρχει όμως ένα παράδοξο.<br /><br />Ο Αντώνης Σαμαράς διαθέτει ένα πλεονέκτημα που κανένας από τους σημερινούς μικρότερους σχηματισμούς δεξιά της ΝΔ δεν διαθέτει.<br /><br />Έχει υπάρξει πρωθυπουργός.<br /><br />Έχει υπάρξει πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας.<br /><br />Έχει κυβερνήσει.<br /><br />Έχει διεθνείς σχέσεις και αναγνωρισιμότητα.<br /><br />Αυτό του δίνει βαρύτητα.<br /><br />Ταυτόχρονα όμως δημιουργεί και το βασικό του μειονέκτημα.<br /><br />Δεν μπορεί εύκολα να παρουσιαστεί ως «νέο».<br /><br />Η ηλικία του τέθηκε μάλιστα ευθέως στη σημερινή συνέντευξη.<br /><br />Η απάντηση του Τσιούτσια ήταν χαρακτηριστική: υπενθύμισε ότι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έγινε πρωθυπουργός σε μεγάλη ηλικία και επέμεινε ότι για τον Σαμαρά:<br /><br />«Ο στόχος είναι πάντα η πατρίδα.»<br /><br />Επομένως το εγχείρημα θα πρέπει να ισορροπήσει ανάμεσα στην εμπειρία του πρώην πρωθυπουργού και στην ανάγκη να παρουσιάσει νέα πρόσωπα.<br />Γιατί το πρόβλημα για τον Μητσοτάκη δεν είναι η πρωτιά<br /><br />Εδώ βρίσκεται η ουσία.<br /><br />Με τη ΝΔ στο 26,5% και τον δεύτερο στο 14,5%, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν απειλείται σήμερα άμεσα ως προς την πρώτη θέση.<br /><br />Απειλείται όμως δυνητικά ως προς κάτι διαφορετικό:<br />την κυβερνησιμότητα.<br /><br />Αν ένας νέος φορέας Σαμαρά αφαιρέσει καθαρή εκλογική δύναμη από τη ΝΔ, ακόμη και χωρίς να γίνει μεγάλο κόμμα, αυξάνει την απόσταση της ΝΔ από ένα αυτοδύναμο αποτέλεσμα.<br /><br />Και τότε η συζήτηση της επόμενης ημέρας αλλάζει.<br /><br />Από το «ποιος θα είναι πρώτος» περνά στο:<br /><br />«με ποιον μπορεί να κυβερνήσει ο πρώτος;»<br /><br />Αυτό είναι πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα για το Μαξίμου από μια απλή δημοσκοπική απώλεια.<br />Θα μπορούσε να συνεργαστεί μετά με τη ΝΔ;<br /><br />Η ερώτηση τέθηκε ουσιαστικά και σήμερα στον Τσιούτσια.<br /><br />Εάν ένα κόμμα Σαμαρά αφαιρούσε κρίσιμες μονάδες από τη ΝΔ και στη συνέχεια η Νέα Δημοκρατία χρειαζόταν συνεργασία, τι θα συνέβαινε;<br /><br />Καθαρή απάντηση δεν δόθηκε.<br /><br />Και αυτή η ασάφεια πιθανότατα θα διατηρηθεί όσο δεν υπάρχει επίσημο κόμμα.<br /><br />Γιατί μια πρόωρη απάντηση ότι «θα συνεργαστούμε» θα αποδυνάμωνε την αυτονομία του εγχειρήματος.<br /><br />Ενώ μια κατηγορηματική άρνηση θα δημιουργούσε αμέσως το ερώτημα ποια κυβέρνηση θα μπορούσε να σχηματιστεί.<br />Το πραγματικό δίλημμα για τη ΝΔ<br /><br />Η περίπτωση Σαμαρά δημιουργεί ένα δύσκολο στρατηγικό δίλημμα στον Κυριάκο Μητσοτάκη.<br /><br />Εάν μετακινηθεί περισσότερο προς τα δεξιά για να κλείσει τις διαρροές, κινδυνεύει να χάσει μέρος του Κέντρου.<br /><br />Εάν παραμείνει σταθερά στην κεντρώα στρατηγική που του έδωσε δύο εκλογικές νίκες, αφήνει περισσότερο χώρο σε έναν αντίπαλο που μπορεί να ισχυριστεί ότι εκπροσωπεί την παραδοσιακή Κεντροδεξιά.<br /><br />Και εάν επιλέξει τη μετωπική σύγκρουση με τον Σαμαρά, μπορεί να τον βοηθήσει να αποκτήσει ακριβώς αυτό που χρειάζεται περισσότερο ένα νέο κόμμα:<br /><br />έναν καθαρό αντίπαλο.<br />Ο Σαμαράς δεν χρειάζεται να νικήσει τον Μητσοτάκη<br /><br />Αυτό είναι ίσως το πιο κρίσιμο συμπέρασμα.<br /><br />Ο Αντώνης Σαμαράς δεν χρειάζεται να απειλήσει τη ΝΔ για την πρώτη θέση για να αλλάξει το πολιτικό παιχνίδι.<br /><br />Δεν χρειάζεται καν να πλησιάσει τη Νέα Δημοκρατία.<br /><br />Χρειάζεται να συγκεντρώσει αρκετή δύναμη ώστε να μετατρέψει ένα μέρος της σημερινής εκλογικής γεωγραφίας της Κεντροδεξιάς σε διαφορετικό κόμμα.<br /><br />Η Interview δείχνει ότι υπάρχει διψήφια δυνητική δεξαμενή, όχι ότι αυτή η δεξαμενή θα μετατραπεί ολόκληρη σε ψήφο.<br /><br />Αυτό είναι το μεγάλο άγνωστο.<br /><br />Αλλά μετά τη σημερινή συνέντευξη Τσιούτσια γνωρίζουμε κάτι περισσότερο:<br /><br />ξέρουμε πλέον πού θα μπορούσε να ψάξει αυτές τις ψήφους ο Σαμαράς.<br /><br />Στην παραδοσιακή ΝΔ.<br /><br />Στα δεξιά της.<br /><br />Στη μεσαία τάξη.<br /><br />Στην περιφέρεια.<br /><br />Και στους πολίτες που δηλώνουν ότι δεν αισθάνονται πλέον πολιτικά εκπροσωπούμενοι.<br /><br />Εάν ο πρώην πρωθυπουργός αποφασίσει τελικά να περάσει από τις παρεμβάσεις στην κάλπη, τότε το κρίσιμο ερώτημα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν θα είναι μόνο πόσο θα πάρει ο Σαμαράς.<br /><br />Θα είναι πόσο από αυτό θα το πάρει από τη Νέα Δημοκρατία.<br /><br />Και αυτό μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό για το ποιος —και κυρίως πώς— θα κυβερνήσει την Ελλάδα μετά τις εκλογές του 2027.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σαμαράς: Η «δεξαμενή» που τρομάζει τη ΝΔ. Πόσο μπορεί να κοστίσει στον Μητσοτάκη ένα νέο κόμμα

Η ΝΔ βρίσκεται στο 26,5% και η τελευταία Interview καταγράφει διψήφια δυνητική δεξαμενή για τον πρώην πρωθυπουργό – Το πραγματικό πρόβλημα γ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Μητσοτάκης «φλέγεται» από την αγωνία πότε θα τον «ανατινάξει» ο Σαμαράς.

<img height="106" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/08/SAMARAS-2-630x400.jpg" width="761" /><br /><br />Στην τελική ευθεία βρίσκεται η συγκρότηση του νέου πολιτικού φορέα υπό τον Αντώνη Σαμαρά.<br /><br />Σύμφωνα με επιβεβαιωμένες δημοσιογραφικές πληροφορίες, τα κεντρικά γραφεία του κόμματος έχουν ήδη εντοπιστεί και η έναρξη της λειτουργίας τους τοποθετείται χρονικά εντός των επόμενων ημερών ή, το αργότερο, εβδομάδων.<br /><br />Η στελέχωση των εκλογικών ψηφοδελτίων έχει προχωρήσει σε μεγάλο βαθμό.<br /><br />Στο επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού διαχειρίζονται πλέον τον αυξημένο όγκο αιτημάτων από στελέχη που εκδηλώνουν ενδιαφέρον για συμμετοχή στις λίστες του σχηματισμού.<br /><br />Παράλληλα, ο Αντώνης Σαμαράς και το στενό επιτελείο του επεξεργάζονται το προγραμματικό πλαίσιο, με σκοπό την κατάθεση συγκεκριμένων προτάσεων στον δημόσιο διάλογο.<br />Ο παράγοντας του χρόνου<br /><br />Κομβικό σημείο παραμένει ο προσδιορισμός της κατάλληλης στιγμής για τις επίσημες ανακοινώσεις.<br /><br />Ο κ. Σαμαράς σταθμίζει τα δεδομένα, επιδιώκοντας τον βέλτιστο πολιτικό χρόνο για την εκκίνηση του φορέα.<br /><br />Συνεργάτες του πρώην πρωθυπουργού διαψεύδουν τα σενάρια περί επίσπευσης, τονίζοντας ότι δεν υπάρχει βιασύνη.<br /><br />Πηγές με γνώση των παρασκηνιακών διεργασιών επισημαίνουν ότι η καθυστέρηση των ανακοινώσεων προκαλεί πολιτική πίεση και νευρικότητα στον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη.<br />Η τακτική του Μεγάρου Μαξίμου<br /><br />Στην κυβερνητική έδρα επικρατεί προβληματισμός.<br /><br />Αν και υπάρχει η διάθεση για ευθεία αντιπαράθεση, υφίσταται ο φόβος ότι μια ανοιχτή σύγκρουση με τον Αντώνη Σαμαρά -ο οποίος αυτή τη στιγμή παρεμβαίνει ως πρώην πρωθυπουργός και όχι ως αρχηγός κόμματος- κινδυνεύει να αποξενώσει ένα κρίσιμο τμήμα της εκλογικής βάσης που επηρεάζεται από αυτόν.<br /><br />Έτσι, η κυβερνητική πλευρά υιοθετεί μια διπλή γραμμή: εκφράζει θεσμικό σεβασμό στον πρώην πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, ενώ ταυτόχρονα διοχετεύει επικρίσεις, με μεμονωμένα στελέχη, όπως ο πρώην ΠΑΣΟΚος -και πάντα σημιτικός «εκσυγχρονιστής»- υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης, να εξαπολύουν σποραδικές επιθέσεις.<br /><br />Όσο το Μέγαρο Μαξίμου διατηρεί αυτή τη στάση, ο κ. Σαμαράς αξιοποιεί κάθε δημόσιο βήμα εντός και εκτός Κοινοβουλίου για να τοποθετείται επί της επικαιρότητας.<br /><br />Παράδειγμα αποτελεί η παρέμβασή του για τα θαλάσσια πάρκα μετά τις τουρκικές αντιδράσεις, όπου στηλίτευσε τα περί «ηρεμων νερών».<br /><br />Παράλληλα, με αφορμή τον θάνατο του κοινωνιολόγου και πολιτικού επιστήμονα Κωνσταντίνου Τσουκαλά, ο κ. Σαμαράς προέβη σε δήλωση εκτιμήσεων, εκθέτοντας εμμέσως την αρχική απουσία επίσημης αντίδρασης από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος περιορίστηκε σε αναρτήσεις για τη Μαντόνα (Instagram), παρά τις προγενέστερες αναφορές του στις απώλειες των Στέλιου Ράμφου και Στέφανου Μάνου.<div><br />Δυναμικό περιβάλλον και ψηφοδέλτια<br /><br />Οι ίδιες πηγές σημειώνουν ότι, παρά την απουσία βιασύνης, οι πολιτικές εξελίξεις παραμένουν δυναμικές και θα καθορίσουν το τελικό χρονοδιάγραμμα.<br /><br />Στο περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού υπάρχουν εκτιμήσεις πως οι ανακοινώσεις δεν πρέπει να καθυστερήσουν υπερβολικά, ώστε να αποφευχθεί η απώλεια πολιτικής δυναμικής.<br /><br />Στο πεδίο της προετοιμασίας, δυνητικοί υποψήφιοι έχουν ξεκινήσει επαφές με τοπικές κοινωνίες.<br /><br />Χαρακτηριστική είναι η δημόσια παρέμβαση (εφημερίδα Αμαρυσία, 28/08/2026) του πρώην υφυπουργού Ανάπτυξης και πρώην γενικού διευθυντή της Νέας Δημοκρατίας, Θανάση Σκορδά.<br /><br />Με άρθρο του προανήγγειλε ουσιαστικά την υποψηφιότητά του στη Δυτική Αθήνα, κάνοντας λόγο για «πολιτική ανάγκη» που καθιστά αναγκαία την παρουσία του Αντώνη Σαμαρά, προκειμένου να εκφραστούν πολίτες που δεν καλύπτονται από τη σημερινή ηγεσία της ΝΔ ή τα άλλα κόμματα.<br /><br />Την ίδια στιγμή, αναφέρεται προσχώρηση στελεχών με τοπικό έρεισμα, όπως εν ενεργεία αντιπεριφερειάρχες.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή προκαλεί παρασκηνιακές αντιδράσεις από συνεργάτες του πρωθυπουργού, οι οποίοι επιχειρούν να ανακόψουν τις μετακινήσεις προς την πλευρά Σαμαρά, ενώ ο κομματικός μηχανισμός του πρώην πρωθυπουργού συνεχίζει την δραστηριότητά του.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Μητσοτάκης «φλέγεται» από την αγωνία πότε θα τον «ανατινάξει» ο Σαμαράς.

Στην τελική ευθεία βρίσκεται η συγκρότηση του νέου πολιτικού φορέα υπό τον Αντώνη Σαμαρά. Σύμφωνα με επιβεβαιωμένες δημοσιογραφικές πληροφορ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ήρεμα νερά» μέχρι να πέσει η πρώτη σπίθα... ο Erdogan θα «ρίξει» τον Μητσοτάκη, τρόμος από τη γιγάντωση του Σαμαρά.

<img height="113" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/208023470028171d54f48094cd7a670d_XL.jpg?v=3" width="746" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Αθήνα καλείται να διαχειριστεί μια Τουρκία που ανεβάζει διαρκώς τους τόνους.</span></h3>Η νέα επικίνδυνη όξυνση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις εξελίσσεται σε δίκοπο μαχαίρι για την κυβέρνηση Μητσοτάκη.<br />Η Αθήνα καλείται να διαχειριστεί μια Τουρκία που ανεβάζει διαρκώς τους τόνους.<br />Την ίδια ώρα, όμως, η ένταση μπορεί να εξελιχθεί σε σοβαρό εσωτερικό πολιτικό πρόβλημα για το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς είναι πιθανό να αναζωπυρώσει τις πιέσεις από τα δεξιά και να οδηγήσει σε νέες διαρροές ψηφοφόρων.<br />Η συγκυρία είναι εξαιρετικά ευαίσθητη.<br />Ο Erdogan επαναφέρει πολεμική ρητορική, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Yaşar Güler δηλώνει ότι η Άγκυρα προετοιμάζεται ακόμη και για το ενδεχόμενο κρίσης ή πολέμου, ενώ στο τραπέζι βρίσκονται ζητήματα που η Τουρκία θεωρεί ζωτικής σημασίας, από τα ελληνικά νησιά και τα θαλάσσια πάρκα έως την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου.<br /><br />Από τα «ήρεμα νερά» στο crash test<br /><br />Εδώ ακριβώς βρίσκεται η δύσκολη εξίσωση για την κυβέρνηση.<br />Η πολιτική των «ήρεμων νερών» μπορεί να αποδώσει όσο η ένταση παραμένει ελεγχόμενη.<br />Εάν όμως η Άγκυρα επιχειρήσει να μεταφέρει τις διεκδικήσεις της στο πεδίο, η Αθήνα θα πρέπει να αποδείξει ότι η αποκλιμάκωση δεν σημαίνει ούτε ανοχή ούτε υποχώρηση.<br />Το επόμενο δίμηνο θεωρείται κρίσιμο.<br />Η ψήφιση των τουρκικών θαλάσσιων πάρκων, η προοπτική πόντισης του καλωδίου από τη γαλλική εταιρεία και κυρίως το ερώτημα εάν η Τουρκία θα απαιτήσει προηγούμενη «άδεια» αντί απλής ενημέρωσης δημιουργούν ένα σκηνικό υψηλού ρίσκου.<br />Η διαφορά των δύο λέξεων είναι καθοριστική.<br />Η ενημέρωση αποτελεί διπλωματική διαδικασία.<br />Η απαίτηση άδειας, αντίθετα, θα μπορούσε να εκληφθεί ως έμπρακτη αμφισβήτηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.<br /><br />Οι αδυναμίες μπορεί να φανούν στην πράξη<br /><br />Μέχρι σήμερα η κυβέρνηση έχει επενδύσει σημαντικά στην εικόνα μιας Ελλάδας που διαθέτει ισχυρές συμμαχίες και ενισχυμένη αποτρεπτική ικανότητα.<br />Η αγορά των F-35, η αναβάθμιση των F-16, οι φρεγάτες, οι νέες φρεγάτες από Ιταλία και η στενότερη συνεργασία με Κύπρο και Ισραήλ αποτελούν βασικά στοιχεία αυτής της στρατηγικής.<br />Όμως μια πραγματική κρίση είναι διαφορετική υπόθεση από τη διπλωματική αποτροπή.<br />Εάν υπάρξει «τζαρτζάρισμα» στο πεδίο, η κυβέρνηση θα κληθεί να πάρει αποφάσεις μέσα σε ελάχιστο χρόνο.<br />Και τότε μπορεί να αναδειχθούν αδυναμίες της επιχειρησιακής διαχείρισης.<br /><br />Το μεγάλο πολιτικό πρόβλημα είναι στα δεξιά<br /><br />Το μεγαλύτερο ίσως πολιτικό ρίσκο, ωστόσο, βρίσκεται στο εσωτερικό της ΝΔ.<br />Ήδη ο Κυριάκος Μητσοτάκης δέχεται κριτική από τον Αντώνη Σαμαρά, τον Κώστα Καραμανλή και άλλες δεξιές φωνές για την πολιτική των «ήρεμων νερών».<br />Μια νέα τουρκική πρόκληση μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για αυτή την κριτική.<br />Εάν δημιουργηθεί η εντύπωση ότι η κυβέρνηση βρίσκεται σε θέση άμυνας ή ότι αναγκάζεται να αντιδρά εκ των υστέρων στις κινήσεις της Άγκυρας, τότε ένα τμήμα των δεξιών ψηφοφόρων μπορεί να αναζητήσει πιο σκληρή πολιτική έκφραση.<br />Και εκεί ο Αντώνης Σαμαράς μπορεί να επιχειρήσει να εμφανιστεί ως σημείο αναφοράς για όσους θεωρούν ότι η ΝΔ έχει μετακινηθεί υπερβολικά προς το κέντρο.<br />Ενώ μία όξυνση με την Τουρκία μπορεί εύκολα να χαρακτηριστεί ως αποτυχία της ελληνικής διπλωματίας και των «ήρεμων νερών».<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

«Ήρεμα νερά» μέχρι να πέσει η πρώτη σπίθα... ο Erdogan θα «ρίξει» τον Μητσοτάκη, τρόμος από τη γιγάντωση του Σαμαρά.

Η Αθήνα καλείται να διαχειριστεί μια Τουρκία που ανεβάζει διαρκώς τους τόνους. Η νέα επικίνδυνη όξυνση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις εξελίσσε...

Διαβάστε την συνέχεια

Αμφιβολίες πολλές για τη δημοσκόπηση της… παραλίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.rosa.gr/wp-content/uploads/2025/02/dimoskopisi-1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="734" data-original-width="1103" height="92" src="https://www.rosa.gr/wp-content/uploads/2025/02/dimoskopisi-1.jpg" width="739" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Αμφιβολίες, το μυαλό μου βασανίζουνε πολλές, λέει το γνωστό , παλιό λαικό τραγούδι. Μόνο που εδώ δεν πρόκειται για συναισθηματικό ζήτημα, αλλά για την δημοσκόπηση της Interview. Η οποία, δεν κρατιότανε και ξεφούρνισε τα ποσοστά της πριν ακόμη βγει ο Αύγουστος. Τι αγωνία έχει; μα φαίνεται.<br /><br />Το ζήτημα δεν είναι ότι δίνει ακλόνητη τη ΝΔ στο προ καλοκαιριού ποσοστό , δηλαδή στο 26,5%. Οι πονηρούληδες σκέφθηκαν ότι αλλού είναι το πρόβλημα . Έτσι, η δημοσκόπηση εν μέσω καύσωνα μας λέει σχεδόν με ακρίβεια ότι η ΕΛ.Α.Σ του Αλέξη Τσίπρα υποχωρεί και από το 15,8% προ διακοπών, τώρα την προτιμά το 14.5%. Ποιο κόμμα το παίρνει ; μα ο ΣΥΡΙΖΑ. Τι μας λέει δηλαδή η δημοσκόπηση της παραλίας; ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίζει κάτι αλλά εις βάρος του Τσίπρα. Τυχαίο;<br /><br />Αλλά γιατί όπως είπαμε έγινε η δημοσκόπηση αυγουστιάτικα;. Μα είναι προφανές. Πριν πάει ο Μητσοτάκης στη ΔΕΘ , η ΝΔ παραμένει σταθερή. Μόλις πάει στη ΔΕΘ και κάνει τις εξαγγελίες του, τα ποσοστά θα εκτοξευθούν , γιατί ο λαός, άργησε μεν αλλά τελικά κατάλαβε το μεγαλείο που έκρυβε ο πρωθυπουργός , δηλαδή το φιλολαϊκό του προφίλ. Και φυσικά, προβλέπουμε, όσα πει ο Τσίπρα, ο Ανδρουλάκης και οι άλλοι αρχηγοί δεν θα έχουν απήχηση στον λαό.<div><br />Ο καταιγισμός των δημοσκοπήσεων ξεκινά ουσιαστικά τις επόμενες ημέρες. Στιγμές απείρου κάλους μας περιμένουν. Η προπαγάνδα στο απόγειό της. Ο Μητσοτάκης παίζει τα ρέστα του...<div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Αμφιβολίες πολλές για τη δημοσκόπηση της… παραλίας

Αμφιβολίες, το μυαλό μου βασανίζουνε πολλές, λέει το γνωστό , παλιό λαικό τραγούδι. Μόνο που εδώ δεν πρόκειται για συναισθηματικό ζήτημα, α...

Διαβάστε την συνέχεια

ΔΕΘ: η τελευταία επιχείρηση διάσωσης του Κυριάκου Μητσοτάκη.

<img height="94" src="https://omegapress.gr/images/LABADA.jpg" width="739" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Η καταιγιστική προπαγάνδα σχετικά με τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού από τη ΔΕΘ έχει ξεκινήσει από τον Μάϊο και συντηρείται συνεχώς μέχρι σήμερα, προσδίδοντας μεσσιανικά χαρακτηριστικά σε μια κλασσική πελατειακή συμπεριφορά.<br /><br />Αντιμέτωπος με την απειλή της εκλογικής ήττας και τα σενάρια αντικατάστασής του σε περίπτωση επαναληπτικών εκλογών, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, έχει κινητοποιήσει το σύνολο του προπαγανδιστικού μηχανισμού; ΜΜΕ, δημοσκοπήσεις, διαδίκτυο και πελατειακό σύστημα, με στόχο να κάνει την τελευταία και μεγαλύτερη προσπάθεια αναχαίτισης της πορείας προς την πτώση.<br />Στο πλαίσιο αυτό, ένα σκέλος της επιχείρησης -διάσωσης αφορά τις προεκλογικές παροχές από τη ΔΕΘ. Το δεύτερο σκέλος είναι η ανόρθωση της εικόνας του στην εξωτερική πολιτική και το τρίτο σκέλος είναι η αντιμετώπιση των Σαμαρά και Τσίπρα.<br /><br />Στο σύνολό τους τα θέματα αυτά, έχουν πλήξει τον ίδιο τον πρωθυπουργό και τη ΝΔ , που σε συνδυασμό με την εικόνα διαφθοράς, νεποτισμού και εξυπηρέτησης συμφερόντων επηρεάζουν καταλυτικά την προεκλογική εκστρατεία. Πολλοί υποστηρίζουν ότι, η συνεχής ακροβασία ως προς τον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών, δεν αφορά κάποια συγκεκριμένη στρατηγική. Αλλά οφείλεται, πρώτον, στο πως θα υποδεχθεί η κοινωνία την παροχολογία της ΔΕΘ και δεύτερον, τον τρόπο εξόδου του Μητσοτάκη…</div><div><br />Πελατειακό σύστημα και ΔΕΘ<br /><br /> Σε όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης οι πρωθυπουργοί, ιδιαίτερα όσοι ήταν αντιμέτωποι με το φάσμα της ήττας, επιδίδονταν σε μια ακατάσχετη παροχολογία, με στόχο την αναχαίτιση της πτωτικής τους πορείας. Δεν τα κατάφερναν, κυρίως απέτυχαν όλοι όσοι βρίσκονταν στη δεύτερη τετραετία. Η κοινωνία είναι υποψιασμένη και απορρίπτει το φιλολαικό προφίλ που καλλιεργούν οι επικοινωνιακοί σύμβουλοι του Μητσοτάκη. Δεν είναι δυνατόν ο αρχιερέας των ανισοτήτων και του νεοφιλευθερισμού να κυβερνά ως μνημονιακός πρωθυπουργός και το έβδομο έτος να γίνεται φιλολαικός.<br /><br />Ειδικότερα ο συγκεκριμένος πρωθυπουργός που σπάνια νοιώθει την ανάγκη να συζητήσει ή να κατανοήσει τις κοινωνικές ανάγκες. Ακόμη χειρότερες είναι οι επιδόσεις του ως προς το κοινωνικό κράτος, το οποίο απορρίπτει και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ουδέποτε έχει μιλήσει για δημόσια αγαθά. Τώρα θα τα θυμηθεί όλα, αλλά προφανώς δεν είναι πειστικός…<br />Για όλους αυτούς τους λόγους εκτιμάται ότι οι εξαγγελίες της ΔΕΘ θα χαθούν στη δίνη της πραγματικότητας που βιώνει το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού. Ο ίδιος όμως προσδοκά ότι ΄αν οι εξαγγελίες του γνωρίσουν ευρεία αποδοχή και θα αποτυπωθεί και στις δημοσκοπήσεις τότε μπορεί να προσφύγει στις εκλογές το συντομότερο.<br /><br />Η εξωτερική πολιτική<br /><br />Εδώ επικρατεί μια άλλη πραγματικότητα. Από το 2019 και μετά ο πρωθυπουργός προσπάθησε να εμφανιστεί ως κινητήριος δύναμη του ελληνοτουρκικού διαλόγου. Δεν ήταν λίγοι όμως εκείνοι που υποψιάζονταν ότι το κάνει για εσωτερικούς λόγους και πράγματι επιβεβαιώθηκαν.<br /><br />Αρχικά διακήρυξε ότι είναι υπέρ της προσφυγής στη Χάγη με την Τουρκία και μάλιστα συνόδευε την διακήρυξη αυτή με την προειδοποίηση ότι μπορεί να υποχωρήσει η Ελλάδα από πάγιες θέσεις της. Σταδιακά όμως φάνηκε ότι όλο αυτό το σόου υπέκρυπτε τακτικισμούς που επιβεβαιώθηκαν στην πορεία. Σταδιακά αποσύρθηκε από το τραπέζι η Χάγη και αντικαταστάθηκε από τα ήρεμα νερά και την Διακήρυξη των Αθηνών. Ως προς τον διάλογο ο Μητσοτάκης δημιούργησε ένα νέο πλαίσιο. Κατάργησε τις διερευνητικές συνομιλίες και τις αντικατέστησε με ένα τρίπτυχο, υπό τον τίτλο του Πολιτικού Διαλόγου υπό την έμπιστή του αλλά ανεπαρκή υφυπουργό Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, που περιελάμβανε:<br /><br />1. Συνομιλίες για τα διμερή προβλήματα υπό τους υφυπουργούς εξωτερικών . <br />2. Θετική ατζέντα που φυσικά προυπήρχε και είχε συμβάλλει στην διατήρηση κλίματος παραγωγικών σχέσεων και συνεργασίας σε διάφορα επίπεδα. <br />3. Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, που επίσης προυπήρχαν και δεν εξελίχθηκαν ποτέ επί Μητσοτάκη.<br /><br />Να σημειωθεί ότι επί πρωθυπουργίας Μητσοτάκη υπήρξε το σοβαρότατο επεισόδιο στην Κάσο με την ακύρωση των ερευνών από το τουρκικό πολεμικό ναυτικό, η ταπεινωτική για την Ελλάδα πορεία του Ουρούτς Ρέις, η μόνιμη εισβολή τουρκικών αλιευτικών στα ελληνικά χωρικά ύδατα και τώρα τα θαλάσσια πάρκα. Στο σύνολό τους τα ζητήματα αυτά δεν έχουν αντιμετωπιστεί από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Στα μάτια του ελληνικού λαού ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ένας υποχωρητικός πρωθυπουργός που δεν έχει σχέδιο, ούτε κύρος για να αναλάβει πρωτοβουλίες, ενώ σωστά επικρίνεται για την άνευ όρων ταύτιση με τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του Ισραήλ.<br /><br />Τώρα ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του, αν και αμήχανοι και έντονα προβληματισμένοι, προσπαθούν να αλλάξουν το σκηνικό , χωρίς όμως να προβάλλουν κάποιο σχέδιο αντίδρασης, κάποια πρωτοβουλία ή κάποια απάντηση σε διεθνές επίπεδο. Γι αυτό και προκαλεί εύλογο προβληματισμό το τι θα συμβεί στις ελληνοτουρκικές σχέσεις το επόμενο διάστημα. Ο ίδιος πιστεύει ότι με επικοινωνιακούς ελιγμούς μπορεί να αποφύγει κρίση ή να κερδίσει χρόνο.</div><div>  <br />Προφανώς έχουν τη σημασία τους επίσης σημαντικά γεγονότα που η κυβέρνηση υποβαθμίζει συνειδητά.<br />1. Η απουσία της Ελλάδας από τη διαμόρφωση της ευρωπαικής πολιτικής έναντι της Τουρκίας.<br />2. Η απουσία της Ελλάδας από τα βαλκάνια<br />3. Η πλήρης απουσία της Ελλάδας από τις ειρηνευτικές διαδικασίες και τις διεργασίες για μια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας στην περιοχή.<br />4. Η υποτίμηση της Ελλάδας και η περιθωριοποίηση του πρωθυπουργού από τον Ντόναλντ Τραμπ<br /><br />Η κλεψύδρα αδειάζει<br /><br />Το τρίτο κεφάλαιο είναι οι διεργασίες που συντελούνται σε όλο το πολιτικό φάσμα, από την Αριστερά μέχρι την ακροδεξιά. Ο κατακερματισμός δεν είναι πλέον πρόβλημα μόνο για την Αριστερά, αλλά και για τη ΝΔ, καθώς ο ακροδεξιός λαικισμός ενισχύεται, ενώ η πρόθεση του Σαμαρά να ιδρύσει δικό του κόμμα θα είναι η χαριστική βολή στην φιλοδοξία του Μητσοτάκη να κερδίσει τρίτη τετραετία.<br /><br />Είναι επομένως λογικό, ο πρωθυπουργός μέσω των εξαγγελιών στη ΔΕΘ να δοκιμάσει να ανακτήσει μέρος της εκλογικής του επιρροής και να πάει σε εκλογές. Είναι όμως προφανές ότι αυτή είναι τελευταία ΔΕΘ του Κυριάκου Μητσοτάκη , επομένως αν και τώρα δεν καταφέρει να ανακάμψει , δεν θα τα καταφέρει ποτέ. Για τους λόγους αυτούς έχει ενεργοποιήσει όλες τις δυνάμεις και τους μηχανισμούς που διαθέτει , προκειμένου να βελτιώσει την εικόνα του, την προσωπική και την δημοσκοπική.<br /><br />Ακόμη και έρθει πρώτο κόμμα στις εκλογές, κανένας δεν θέλει πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη, επομένως οι διεργασίες για την αντικατάστασή του, παραίτηση ή ανατροπή θα είναι έντονες. <br />Από την άλλη, η μόνη βοήθεια που έχει ο Μητσοτάκης είναι από την αδυναμία των κομμάτων της Κεντροαριστεράς να συμπήξουν ένα αντιμητσοτακικό μέτωπο .<br /><br />Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία λένε και όντως ισχύει. Αλλά η ελπίδα για τον Μητσοτάκη πιθανόν να χαθεί αν είναι αρνητικές οι πρώτες δημοσκοπήσεις που θα δούμε μετά τη ΔΕΘ. Αν όπως αναμένεται δεν ανατρέψουν την πορεία προς την πτώση, τότε είναι προφανώς ότι η προσφυγή στις κάλπες θα είναι μονόδρομος, πέρα από την εικόνα κρίσης που θα εκπέμπει η ΝΔ.<br />Εκτός και αν η εξουσιομανία και τα συμφέροντα που με πάθος υπηρετεί, τον κρατήσουν λίγο καιρό ακόμη. Πόσο ακόμη; άγνωστο, αλλά η κλεψύδρα αδειάζει..</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΔΕΘ: η τελευταία επιχείρηση διάσωσης του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Του Σωτήρη Σιδέρη Η καταιγιστική προπαγάνδα σχετικά με τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού από τη ΔΕΘ έχει ξεκινήσει από τον Μάϊο και συντηρείτα...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ασπίδα» πάνω από τη Σούδα: Γιατί η Κρήτη γίνεται το νέο κέντρο της ελληνικής αεράμυνας.

<img height="107" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/ChatGPT-Image-19-%CE%91%CF%85%CE%B3-2026-07_26_38-%CE%BC.%CE%BC-1068x712-1.jpg" width="758" /><br /><br /><b>Αφροδιτη Πανου </b><br />Η μετακίνηση των Patriot από την Κάρπαθο δεν είναι απλή αλλαγή θέσης – Η Αθήνα προσαρμόζει την άμυνά της στη νέα απειλή της Ανατολικής Μεσογείου<br /><br />Η μεταφορά της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot από την Κάρπαθο προς την Κρήτη έχει ήδη γίνει είδηση. Η ουσία, όμως, βρίσκεται ένα επίπεδο βαθύτερα: γιατί η Αθήνα επέλεξε τώρα να συγκεντρώσει ένα τόσο πολύτιμο αντιβαλλιστικό σύστημα γύρω από τη Σούδα και τι δείχνει αυτή η επιλογή για τον νέο αμυντικό χάρτη της χώρας.<br /><br />Η πυροβολαρχία, μαζί με προσωπικό και εξοπλισμό, άρχισε να μετακινείται στις 23 Αυγούστου, έπειτα από επανεκτίμηση του περιφερειακού κινδύνου. Η Σούδα δεν αποτελεί απλώς ακόμη μία ελληνική στρατιωτική εγκατάσταση: είναι κόμβος ελληνικών, αμερικανικών και ΝΑΤΟϊκών επιχειρήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο, με κρίσιμες ναυτικές και αεροπορικές υποδομές.<br /><br />Και ακριβώς αυτή η στρατηγική αξία εξηγεί γιατί η Κρήτη ανεβαίνει πλέον στην πρώτη γραμμή της ελληνικής αεράμυνας.<br />Από την Κάρπαθο στη Σούδα: Άλλαξε η απειλή, αλλάζει και η διάταξη<br /><br />Η Patriot είχε μεταφερθεί στην Κάρπαθο τον Μάρτιο, όταν η μεγάλη ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή ανάγκασε το ελληνικό επιτελείο να αναδιατάξει την αντιβαλλιστική προστασία της χώρας.<br /><br />Έξι μήνες αργότερα, το σύστημα μετακινείται ξανά.<br /><br />Δεν πρόκειται για εγκατάλειψη της νοτιοανατολικής πτέρυγας του Αιγαίου. Πρόκειται για μεταφορά της βαρύτητας προς έναν στόχο πολύ μεγαλύτερης στρατηγικής αξίας: τη Σούδα.<br /><br />Οι τελευταίες εκτιμήσεις που φθάνουν στην Αθήνα αφορούν, μεταξύ άλλων, το ενδεχόμενο απειλής εναντίον αμερικανικών εγκαταστάσεων στη νοτιοανατολική Ευρώπη. Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, στον ελληνικό σχεδιασμό λαμβάνονται υπόψη οι ιρανικές δυνατότητες βαλλιστικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς.<br /><br />Αυτό αλλάζει τη λογική της άμυνας.<br /><br />Η προτεραιότητα δεν είναι πλέον μόνο η γεωγραφική κάλυψη. Είναι η προστασία υποδομών των οποίων η απώλεια ή προσωρινή αδρανοποίηση θα είχε πολύ μεγαλύτερες στρατιωτικές και γεωπολιτικές συνέπειες. <br />Γιατί η Σούδα είναι διαφορετική<br /><br />Η γεωγραφία εξηγεί σχεδόν τα πάντα.<br /><br />Η Κρήτη βρίσκεται ανάμεσα στην ηπειρωτική Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Η Σούδα αποτελεί κρίσιμο κόμβο για ναυτικές και αεροπορικές επιχειρήσεις των ελληνικών και συμμαχικών δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Σε μια περίοδο κατά την οποία οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή διεξάγονται πλέον με βαλλιστικούς πυραύλους, cruise missiles και drones μεγάλου βεληνεκούς, η αξία μιας τέτοιας εγκατάστασης συνοδεύεται αναπόφευκτα και από αυξημένη ανάγκη προστασίας.<br /><br />Γι’ αυτό η εγκατάσταση Patriot κοντά στη Σούδα μπορεί να διαβαστεί ως κάτι περισσότερο από έκτακτο μέτρο.<br /><br />Η Ελλάδα αρχίζει να αντιμετωπίζει την Κρήτη ως κρίσιμο αμυντικό κόμβο της Ανατολικής Μεσογείου.<br />Το ελληνικό «τόξο» δεν σταματά στην Κρήτη<br /><br />Υπάρχει όμως και μία δεύτερη διάσταση που κάνει την εικόνα πολύ πιο ενδιαφέρουσα.<br /><br />Η Αθήνα παρακολουθεί παράλληλα την κατάσταση στην Κύπρο. Ελληνικά F-16 εξακολουθούν να βρίσκονται εκεί, ενώ παραμένει και η φρεγάτα «Νικηφόρος Φωκάς», η οποία διαθέτει το σύστημα αντιμετώπισης drones «Κένταυρος».<br /><br />Ταυτόχρονα εξετάζεται η δυνατότητα συνδρομής προς τη Βουλγαρία στην αεράμυνα, εφόσον υπάρξει επίσημο αίτημα από τη Σόφια.<br /><br />Έτσι διαμορφώνεται μια πολύ ευρύτερη εικόνα:<br /><br />Κρήτη – Κύπρος – νοτιοανατολική Ευρώπη.<br /><br />Δεν πρόκειται ακόμη για ένα νέο επίσημο «δόγμα». Οι κινήσεις όμως δείχνουν ότι η ελληνική αεράμυνα καλείται πλέον να υπολογίζει απειλές που δεν περιορίζονται στο παραδοσιακό ελληνοτουρκικό επιχειρησιακό περιβάλλον.<br />Το μεγάλο ερώτημα: Επιστρέφει και η Patriot από τη Σαουδική Αραβία;<br /><br />Εδώ βρίσκεται ίσως η σημαντικότερη επόμενη εξέλιξη.<br /><br />Η Αθήνα εξετάζει παράλληλα το μέλλον της ελληνικής Patriot που βρίσκεται στη Σαουδική Αραβία από το 2021.<br /><br />Το υπουργείο Εθνικής Άμυνας έχει επισήμως επιβεβαιώσει ότι η συγκεκριμένη αποστολή εντάσσεται στη διμερή αμυντική συνεργασία Ελλάδας–Σαουδικής Αραβίας και έχει ως αποκλειστικό σκοπό την αντιαεροπορική και αντιβαλλιστική προστασία κρίσιμων υποδομών. Στην ίδια επίσημη απάντηση τονίζεται ότι η διάθεση του συστήματος γίνεται με γνώμονα και τη διατήρηση της ελληνικής επιχειρησιακής επάρκειας.<br /><br />Πλέον εξετάζεται είτε μία βραχεία παράταση είτε η επιστροφή της πυροβολαρχίας, χωρίς μέχρι στιγμής να υπάρχει ανακοινωμένη τελική απόφαση.<br /><br />Και εδώ η συζήτηση αποκτά άλλη βαρύτητα.<br /><br />Εάν η πυροβολαρχία επιστρέψει, η Ελλάδα θα ανακτήσει ένα ακόμη πολύτιμο σύστημα σε μια περίοδο κατά την οποία η ζήτηση για αντιβαλλιστική άμυνα έχει εκτοξευθεί.<br />Από «εξαγωγή ασφάλειας» στην προστασία της ελληνικής επικράτειας<br /><br />Η αποστολή στη Σαουδική Αραβία υπήρξε σημαντική διπλωματικά και επιχειρησιακά για την Ελλάδα.<br /><br />Η ίδια η περιφερειακή πραγματικότητα, όμως, έχει αλλάξει.<br /><br />Όταν οι Patriot αναπτύχθηκαν στο Βασίλειο το 2021, η Αθήνα μπορούσε να χρησιμοποιήσει την αποστολή ως εργαλείο αμυντικής διπλωματίας και ενίσχυσης μιας στρατηγικής σχέσης.<br /><br />Το 2026 το ερώτημα είναι διαφορετικό:<br /><br />πόσα από τα υψηλής αξίας συστήματα αεράμυνας μπορεί να διαθέτει η Ελλάδα εκτός συνόρων όταν η ίδια η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται μέσα στην ακτίνα μιας πολύ ευρύτερης πυραυλικής αντιπαράθεσης;<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι η ελληνική παρουσία στη Σαουδική Αραβία επανεξετάζεται πλέον σε πολύ μικρότερα χρονικά διαστήματα, αντί να θεωρείται δεδομένη για μεγάλο χρονικό ορίζοντα.<br />Και μία ακόμη παράμετρος: Τα ελληνικά Patriot πρέπει να εκσυγχρονιστούν<br /><br />Υπάρχει και ένα λιγότερο εμφανές κομμάτι του παζλ.<br /><br />Πριν από την τελευταία πολεμική κλιμάκωση, Ελλάδα και Σαουδική Αραβία βρίσκονταν σε προχωρημένες συνομιλίες για πρόγραμμα αναβάθμισης των έξι ελληνικών πυροβολαρχιών Patriot, με το Ριάντ να αναλαμβάνει σύμφωνα με τις σχετικές πληροφορίες κόστος περίπου 350 εκατ. δολαρίων.<br /><br />Οι συνομιλίες πάγωσαν καθώς η πολεμική ζήτηση για συστήματα και κυρίως για πυραύλους αναχαίτισης αυξήθηκε απότομα.<br /><br />Αυτό δημιουργεί ένα δύσκολο τρίγωνο για την Αθήνα:<br /><br />να διατηρήσει επαρκή αριθμό συστημάτων στην Ελλάδα, να εξασφαλίσει επάρκεια πυραύλων και ταυτόχρονα να προχωρήσει στον εκσυγχρονισμό τους.<br />Η Κρήτη γίνεται κάτι περισσότερο από βάση<br /><br />Η μετακίνηση από την Κάρπαθο στη Σούδα, επομένως, δεν πρέπει να διαβαστεί απομονωμένα.<br /><br />Συνδέεται με την παρουσία ελληνικών μέσων στην Κύπρο, την επανεξέταση της αποστολής στη Σαουδική Αραβία, την πιθανότητα υποστήριξης συμμάχων στα Βαλκάνια και –κυρίως– με την ανάγκη προστασίας κρίσιμων ελληνικών και συμμαχικών εγκαταστάσεων.<br /><br />Η Ελλάδα βρίσκεται πλέον μπροστά σε μια διαφορετική εξίσωση ασφαλείας.<br /><br />Για δεκαετίες, μεγάλο μέρος του σχεδιασμού της ελληνικής αεράμυνας ήταν προσανατολισμένο πρωτίστως προς το Αιγαίο.<br /><br />Η νέα πραγματικότητα απαιτεί ταυτόχρονα βλέμμα προς νότο και ανατολή.<br /><br />Και μέσα σε αυτόν τον νέο χάρτη, η Κρήτη αποκτά διαφορετικό βάρος: όχι απλώς ως το μεγάλο ελληνικό νησί της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά ως κόμβος πάνω στον οποίο συναντώνται η ελληνική άμυνα, η αμερικανική στρατιωτική παρουσία και η νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ.<br /><br />Η Patriot στη Σούδα είναι, τελικά, μόνο το πιο ορατό κομμάτι αυτής της αλλαγής.<div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Ασπίδα» πάνω από τη Σούδα: Γιατί η Κρήτη γίνεται το νέο κέντρο της ελληνικής αεράμυνας.

Αφροδιτη Πανου  Η μετακίνηση των Patriot από την Κάρπαθο δεν είναι απλή αλλαγή θέσης – Η Αθήνα προσαρμόζει την άμυνά της στη νέα απειλή της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ελληνική κυβέρνηση συγκαλύπτει την τουρκική απειλή!

<img height="97" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/02/stathis_mitsotakis_erdogan-930x550.png" width="762" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι κηδεμόνες των ηγεμόνων</span></h3><b>ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ</b><br />Δεν μπορούμε να αδικούμε την Τουρκία.<br /><br />Εκείνη κάνει ό,τι μπορεί για να δείξει σε μας και στον κόσμο ,τι θέλει, τι επιδιώκει και πως θα το πάρει.<br /><br />Εμείς (οι κυβερνήσεις μας) κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν.<br /><br />Καταλαβαίνουν όμως όλοι οι άλλοι, ΗΠΑ, Ευρωπαϊκή Ένωση (και κάθε χώρα χωριστά), Αραβικός κόσμος, Ισραήλ, Ρωσία- οι πάντες! Τι καταλαβαίνουν; Ότι η Ελλάδα είναι μια αδύναμη χώρα, ανίκανη να υπερασπισθεί τον εαυτόν της.<br /><br />Ότι οι συμμαχίες της χώρας είναι της πλάκας, διότι η χώρα είναι υποτελής (στις ΗΠΑ), ανοχύρωτη (στο ΝΑΤΟ) και οικονομικό προτεκτοράτο (της Ένωσης).<br /><br />Η Ελλάδα δεν έχει διακηρυγμένο Αμυντικό Δόγμα που να το ξέρουν όλοι -και να το σέβονται άπαντες.<br /><br />Η Τουρκία αντιθέτως έχει διακηρυγμένο Επιθετικό Δόγμα που το ξέρουν όλοι και το υποστηρίζουν πολλοί.<br /><br />Η ίδια η ελληνική κυβέρνηση συγκαλύπτει την τουρκική απειλή!<br /><br />Καθησυχάζει και παραπλανά τον λαό,κερδίζοντας (;) χρόνο που αξιοποιεί (!) η Τουρκία.<br /><br />Πρόκειται για μια αυτοκτονική πολιτική. Που ίσως να εξηγεί γιατί η κυβέρνηση δεν αντιμετωπίζει το δημογραφικό, γιατί έχει μετατρέψει την κοινωνία σε κοινωνία επιδομάτων ή γιατί η παραγωγική βάση της χώρας έχει αφεθεί στην τύχη της ή απλώς λεηλατείται.<br /><br />Είναι πιθανόν για τις άρχουσες τάξεις, για την ελληνική αστική τάξη η Ελλάδα να είναι μία χαμένη υπόθεση.<br /><br />Σε αυτήν την περίπτωση εξηγείται η πολιτική κατευνασμού, η λυκοσυμμαχία με το Ισραήλ και η τυφλή υποταγή στις ΗΠΑ.<br /><br />Είτε ως Ευρωπαϊκή Επαρχία, είτε ως τουρκικό σαντζάκι, οι ελληνικές ελίτ (φαναριώτικου τύπου) και κάποιοι Έλληνες (ραγιάδικου τύπου) ελπίζουν σε κάποια ψίχουλα από τον εθνικό πλούτο της χώρας- με τον λαό να φθίνει και να φτωχαίνει…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η ελληνική κυβέρνηση συγκαλύπτει την τουρκική απειλή!

Οι κηδεμόνες των ηγεμόνων ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ Δεν μπορούμε να αδικούμε την Τουρκία. Εκείνη κάνει ό,τι μπορεί για να δείξει σε μας και στον κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα -Τουρκία:τυφλή πορεία προς το άγνωστο.

<img height="113" src="https://omegapress.gr/images/AIGAIO.jpg" width="747" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Η αναθεωρητική στρατηγική της Τουρκίας, όπως εκφράζεται μέσα από την στρατιωτική , πολιτική και διπλωματική δράση της, αποτελεί επίσημη υπερκομματική -κρατική ιδεολογία. Είναι ένα πανίσχυρο δόγμα, με επιμέρους τακτικές που εξελίσσεται στον χρόνο, προσαρμόζεται στις νέες συνθήκες, αλλά ο πυρήνας της παραμένει ακλόνητος. Δεν αμφισβητείται και ουδείς έχει δηλώσει ή έστω υπονοήσει ότι σε περίπτωση πολιτικής αλλαγής, θα αλλάξει το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας ή η απειλή πολέμου προς την Ελλάδα.<br /><br />Στην Ελλάδα, επικρατεί απόλυτη αταξία ως προς τον σχεδιασμό, τους στόχους και τα αντίβαρα , στην καταιγιστική αμφισβήτηση του στάτους κβο. Επομένως, τα δύο θαλάσσια πάρκα που ανακοινώθηκαν στις 15 Αυγούστου δεν είναι μια ευκαιριακή απόφαση, αλλά μέρος ενός ευρύτερου σχεδιασμού. Αν η Ελλάδα, μέσω μιας διεθνούς κινητοποίησης, αναβάθμισης της διπλωματίας και με επίδειξη αποφασιστικότητας δεν αναχαιτίσει την αναθεωρητική απληστία της Άγκυρας, είναι θέμα χρόνου , η χώρα μας να απολέσει την κυριαρχία της ανατολικά του 25ου μεσημβρινού και να μετατραπεί σε νεκρή ζώνη που θα ελέγχει όμως η Άγκυρα, έχοντας περικυκλώσει δεκάδες νησιά και εκατοντάδες νησίδες. Είναι αποδεκτή αυτή η εικόνα; αν όχι ας εξηγηθεί στον ελληνικό λαό το σχέδιο αναχαίτισης της Άγκυρας.</div><div><br />Διαχρονικό σχέδιο<br /><br /> Η Τουρκία επιδιώκει την αλλαγή του νομικού καθεστώτος του Αιγαίου εδώ και δεκαετίες. Από την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάννης το 1923, άρχισε μια συστηματική προσπάθεια αμφισβήτησής της, με σχέδιο, με κινήσεις και με μια απαρασάλευτη στρατηγική. Ταυτόχρονα, συμπληρώνει το αναθεωρητικό της πλαίσιο, απαντώντας σε σύγχρονες προκλήσεις, μέσω κινήσεων με επίκεντρο την ενέργεια, τα θαλάσσια πάρκα, την απειλή πολέμου μέχρι και την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε νησιά και βραχονησίδες, το τουρκολιβυκό μνημόνιο κλπ. Το σχέδιο αυτό, θεωρούν κάποιοι στην Άγκυρα θα ολοκληρωθεί όταν αλλάξει και νομικά το καθεστώς του Αιγαίου. Είτε με πολεμική κρίση, είτε μέσω διαπραγματεύσεων. <br /><br />Με απλά λόγια οι Προεδρικές Αποφάσεις της 15ης Αυγούστου που προβλέπουν την ανακήρυξη των δύο θαλάσσιων πάρκων, στο ΒΑ Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, τα οποία εκτείνονται και πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων, αποτελούν μια πιο σύγχρονη εκδοχή της ατζέντας της, αλλά απόλυτα εναρμονισμένης με το γενικότερο αναθεωρητικό της πλαίσιο.<br />Προς τι λοιπόν, η δήθεν έκπληξη του ελληνικού ΥΠΕΞ που επαναλαμβάνει μια τακτική δεκαετιών, δηλαδή την έκδοση μιας ανακοίνωσης που εκ προοιμίου είναι βέβαιο ότι η Άγκυρα θα πετάξει στα σκουπίδια; υπό αυτή την οπτική, αν η κυβέρνηση δεν τροποποιήσει βασικές συνιστώσες της εξωτερικής της πολιτικής, η Ελλάδα θα βρεθεί και στην πράξη να είναι μια χώρα με ακρωτηριασμένη την εθνική της κυριαρχία, βορά στις διαθέσεις της αναθεωρητικής απληστίας της Τουρκίας.<br /><br />Για παράδειγμα, εδώ και πολλές ημέρες δημοσιεύθηκαν δεκάδες άρθρα , σύμφωνα με τα οποία ο γαλλικός όμιλος Meridiam θα ζητήσει άδεια από την Τουρκία , για να αρχίσουν οι βυθομετρήσεις ώστε να προχωρήσει το έργο του ηλεκτρικού καλωδίου. Νομίζουν στην κυβέρνηση ότι θα λύσουν το πρόβλημα ή θα το επιδεινώσουν. Και εκχώρηση εξουσίας σε μια ιδιωτική εταιρεία και άδεια από την Τουρκία για ένα ζήτημα που δεν έχει κανένα δικαίωμα παρέμβασης η Άγκυρα, και θα περάσει έτσι;<br />Προς το παρόν, ας εκδώσει η Ελλάδα τη NAVTEX και βλέπουμε...</div><div><br />Το διεθνές δίκαιο και η Ελλάδα -η Τουρκία και η ευκαιρία της<br /><br />Το υπουργείο Εξωτερικών στην αντίδρασή του επικαλείται το διεθνές δίκαιο . Τυπικά σωστά. Αλλά στην κυβέρνηση προσποιούνται ότι με την επίκληση του διεθνούς δικαίου, η Τουρκία θα αναδιπλωθεί και η διεθνής κοινότητα θα παρέμβει υπέρ της Ελλάδας. Η υπόθεση αυτή είναι πολιτικά νεκρή. Ούτε η ΗΠΑ, ούτε η ΕΕ, ούτε το “φιλικό” Ισραήλ θα συμπαρασταθούν στην Ελλάδα γιατί όλοι αυτοί οι παράγοντες έχουν φροντίσει να το κουρελιάσουν. Η Άγκυρα το γνωρίζει πολύ καλά και γι αυτό ξεδιπλώνει όλη την επιθετικότητα. Θεωρεί ότι έχει την ιστορική ευκαιρία να δράσει και να αλλάξει την ροή της ιστορίας..<br /><br />Η καθήλωση της εξωτερικής πολιτικής με αποκλειστικά υπεύθυνο τον Κυριάκο Μητσοτάκη επί επτά χρόνια, έχει αφυδατώσει όλους τους νευραλγικούς τομείς της χώρας, υπουργεία άμυνας και εξωτερικών, μέγαρο Μαξίμου, συμβούλους και υπουργικό συμβούλιο που δυσκολεύονται να κατανοήσουν ακόμη και τους κινδύνους που συνεπάγεται αυτή η καθήλωση και η υποταγή στο άρμα των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Η Τουρκία , όχι μόνο δεν φοβάται, αντίθετα ενισχύει την πολιτική δημιουργίας ενός ισχυρού μουσουλμανικού άξονα που θα λειτουργεί είτε με την ανοχή, είτε σε συνεργασία, αλλά ακόμη και σε αντίθεση με την πολιτική των ΗΠΑ στην περιοχή. Άλλωστε αυτή την στιγμή και προφανώς και για καιρό ακόμη, κανείς δεν γνωρίζει ποια είναι η αμερικανική πολιτική στη Μέση Ανατολή, ούτε στην Ευρώπη, ούτε στην Ασία. Διορατικοί ηγέτες όπως ο Ερντογάν, βλέπουν τις ευκαιρίες και τις αξιοποιούν γιατί έχουν και διπλωματικές ικανότητες και συμμάχους για να πετύχουν τα σχέδιά τους.<br /><br />Από την άλλη πλευρά , παρατηρούμε την εγκληματική πολιτική του Νετανιάχου στη Γάζα και την Δυτική Όχθη να έχει κάνει τον μεγάλο κύκλο και τώρα μοιάζει σαν ένα απολιθωμένο τέρας, που απειλεί τους πάντες και τα πάντα, αλλά τώρα δεν ξέρει τι να κάνει. Η συνέχιση της γενοκτονίας των Παλαιστινίων δεν προσφέρεται για θριαμβολογίες, αλλά σίγουρα πολλοί στο Τελ Αβίβ ανησυχούν. Η Τουρκία κινείται σαν τυφώνας στην Λιβύη, προσπαθεί και στον Λίβανο, έχει υπό τον έλεγχό της την Συρία, εκμεταλλεύεται την κατοχή του 37% της Κύπρου για να δημιουργήσει ένα νέο κρατικό προγεφύρωμα στη Μέση Ανατολή, ελέγχει το βόρειο Ιράκ, έχει στρατηγική σχέση με τις χώρες του νότιου Καυκάσου και στέκεται με πυγμή απέναντι στον Τραμπ και με αυτοπεποίθηση έναντι της ΕΕ. Το αντίπαλο δέος του Ισραήλ είναι πλέον η Τουρκία και μετά το Ιράν. Που είναι η Ελλάδα σε αυτόν τον χάρτη;...<br /><br />Τι πρέπει και τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα;<br /><br />Είναι λάθος να αρκεστεί η Ελλάδα στην καταγγελία της Τουρκίας , που και αυτή έχει ατονήσει από το 2019. Είναι αυτονόητο ότι πρέπει να καταγγελθεί η Τουρκία στην ΕΕ, να απαιτήσει κυρώσεις, αλλά το βασικό είναι πως θα σχεδιάσει την συνολική πολιτική αντιπαράθεση με την Άγκυρα, πριν αυτή εξελιχθεί σε στρατιωτική.<br /><br />Κατά συνέπεια, το μείζον πρόβλημα της Αθήνας είναι ότι πρέπει να απαντήσει και να αμφισβητήσει έμπρακτα την αναθεωρητική στρατηγική της Τουρκίας και μετά τις επιμέρους κινήσεις της. Και αυτό μπορεί να το πετύχει, ξεκινώντας από την ΕΕ. Η Αθήνα πρέπει να εξαντλήσει κάθε δυνατότητα πίεσης , ώστε να αποσπάσει ισχυρές διπλωματικές δεσμεύσεις , ότι η ΕΕ δεν αναγνωρίζει τα θαλάσσια πάρκα της Τουρκίας και πατώντας πάνω σε αυτό να εξετάσει μια συνολική κοινοτικοποίηση των σχέσεων ΕΕ-Τουρκίας.<br /><br />Η χειραγώγηση της ΕΕ προς την κατεύθυνση της Ρωσίας δημιουργεί προβλήματα στην Ελλάδα, αλλά όσο η Αθήνα σιωπά, τόσο περισσότερο θα αδιαφορεί η Άγκυρα για το τι θα πει η ΕΕ. Είναι λοιπόν ανάγκη η ελληνική κυβέρνηση να παρουσιάσει ένα συνεκτικό σχέδιο της Βρυξέλλες και να διεκδικήσει την υιοθέτησή του σχετικά με έναν οδικό χάρτη για την Τουρκία και την καταδίκη της αναθεωρητικής της πολιτικής. <br />Ταυτόχρονα να απευθυνθεί στις ΗΠΑ και να απαιτήσει ισχυρή δέσμευση κατά της αλλαγής του στάτους κβο στο Αιγαίο . Η περιφρόνηση που επιδεικνύει ο Τραμπ στον Μητσοτάκη μπορεί να είναι προσωπικό του ζήτημα, αλλά η Ελλάδα , κόμματα, κυβέρνηση, φορείς, οφείλουν να υπενθυμίσουν στις ΗΠΑ ότι οι δεκάδες βάσεις και διευκολύνσεις που έχει στο ελληνικό έδαφος δεν είναι δωρεάν. Αυτό φυσικά απαιτεί αλλαγή πολιτικής.<br /><br />Πως όμως θα το κάνει όταν η κυβέρνηση απουσιάζει από τις διεργασίες που συντελούνται στην ευρύτερη περιοχή και ενσωματώθηκε με απίστευτη μονομέρεια στα σχέδια του Ισραήλ και είναι εξευτελιστικά δεδομένη στις ΗΠΑ; παράλληλα, η Ελλάδα πρέπει να αναπτύξει ένα σαφές σχέδιο ενίσχυσης των διμερών και πολυμερών σχέσεων με αραβικά και αφρικανικά κράτη, αλλά και σε διμερές επίπεδο με χώρες της ΕΕ. Η αρχιτεκτονική ασφάλειας της Ευρώπης, περνά από την Αθήνα και η Ελλάδα πρέπει να είναι ασφαλής για να είναι και η Ευρώπη. Μόνο που αυτό δεν είναι το σχέδιο Μητσοτάκη. <br />Που είναι η πρωτοβουλία 5χ5 για την Ανατολική Μεσόγειο; που είναι οι συμμαχίες στα βαλκάνια;. Η Αθήνα, θα μπορούσε να αποσπάσει την στήριξη των βαλκανικών χωρών που επίσης ανησυχούν για την επιρροή της Τουρκίας. Αλλά η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν είχε , ούτε έχει βαλκανική πολιτική, ούτε κύρος, ούτε επιρροή. Τώρα θερίζει ό,τι έσπειρε..</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα -Τουρκία:τυφλή πορεία προς το άγνωστο.

Του Σωτήρη Σιδέρη Η αναθεωρητική στρατηγική της Τουρκίας, όπως εκφράζεται μέσα από την στρατιωτική , πολιτική και διπλωματική δράση της, απο...

Διαβάστε την συνέχεια

Βόμβα στη ΝΔ με ρήξη Μητσοτάκη – Greenberg: Ο Αμερικανός σύμβουλος βλέπει τιμωρητική ψήφο, διαφωνεί το Μαξίμου.

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/71d721027897a8e89c68cfaae8dde3d5_XL.jpg?v=3" width="760" /><br /><br /><div>Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τη Νέα Δημοκρατία δεν είναι απλώς η απώλεια ποσοστών, αλλά η παγίωση μιας τιμωρητικής ψήφου απέναντι στην κυβέρνηση εκτιμά ο σύμβουλος του πρωθυπουργού <br /><br />Ο Stan Greenberg, σύμφωνα με πληροφορίες, εμφανίζεται πλέον ιδιαίτερα ανήσυχος για την πορεία του πολιτικού κλίματος ενόψει των επόμενων εκλογών, μεταφέροντας στο πρωθυπουργικό περιβάλλον μια εικόνα σαφώς πιο δύσκολη από εκείνη που φαίνεται να αποτυπώνεται στη δημόσια κυβερνητική ρητορική.<br />Το βασικό μήνυμα του Αμερικανού στρατηγικού συμβούλου φέρεται να είναι συγκεκριμένο: ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τη Νέα Δημοκρατία δεν είναι απλώς η απώλεια ποσοστών, αλλά η παγίωση μιας τιμωρητικής ψήφου απέναντι στην κυβέρνηση.<br />Η κοινωνική δυσαρέσκεια, σύμφωνα με την ανάγνωση που αποδίδεται στον Greenberg, έχει πλέον διαφορετικά χαρακτηριστικά.<br />Μετά από επτά χρόνια στην εξουσία, ο ψηφοφόρος δεν αξιολογεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη με βάση τις προθέσεις και τις εξαγγελίες, αλλά με βάση το αποτέλεσμα: το διαθέσιμο εισόδημα, την ακρίβεια, το κόστος της καθημερινότητας, τις υπηρεσίες του κράτους και κυρίως την αίσθηση ότι η ζωή του βελτιώνεται ή γίνεται δυσκολότερη.<br />Εκεί εντοπίζεται και το μεγάλο πρόβλημα του Μαξίμου.<br /><br />Οι σύμβουλοί του δεν του λένε την πραγματική αλήθεια<br /><br />Ο Greenberg φέρεται να εκτιμά ότι ο πρωθυπουργός δεν λαμβάνει την πλήρη εικόνα της κοινωνίας, καθώς συγκεκριμένοι συνεργάτες του επιμένουν να μεταφέρουν μια εικόνα ανθεκτικότητας που δεν συμβαδίζει με τα ποιοτικά δεδομένα.<br />Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρονται στελέχη όπως ο Άκης Σκέρτσος και κυρίως ο κύκλος των «ακροκεντρώων», οι οποίοι φέρονται να αντιμετωπίζουν το εκλογικό σώμα ως ένα κυρίως μετριοπαθές και κεντρώο ακροατήριο, ενώ η λαϊκή βάση εμφανίζεται περισσότερο πιεσμένη και απογοητευμένη.<br />Άλλο ένα πρόβλημα – το οποίο δεν το γνωρίζει ο Greenberg- αλλά το ξέρει η βάση και στέλνει τα μηνύματά της – είναι ότι η δεξιά πτέρυγα της ΝΔ βρίσκεται σε αποκοπή από το κόμμα ψάχνοντας τις εναλλακτικές της…<br /><br />Δεν ελκύει πια η σταθερότητα<br /><br />Ιδιαίτερα προβληματική θεωρείται η επίκληση του Πρωθυπουργού στη «σταθερότητα».<br />Ένα σύνθημα που λειτούργησε το 2019 και το 2026, τώρα δεν μπορεί να λειτουργήσει.<br />Η ΝΔ κυβερνάει εδώ και 7 χρόνια και σε κάποιους σημαντικούς τομείς της καθημερινότητας απέτυχε.<br />Ακόμα και τώρα, το πακέτο μέτρων της φετινής ΔΕΘ, - υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες- αν θα εξευμενίσει την δυσαρέσκεια που υπάρχει σε συγκεκριμένες κοινωνικές τάξεις.<br />Αντίστοιχα, οι νέες υποσχέσεις για την επόμενη τετραετία δύσκολα πείθουν μετά από 8 χρόνια θητεία.<br />Ο ψηφοφόρος έχει πλέον ένα πολύ πιο σκληρό ερώτημα στον Μητσοτάκη: γιατί δεν έγιναν μέχρι σήμερα όσα τώρα υπόσχεται η κυβέρνηση;<br /><br />Κενό αφήγημα<br /><br />Αυτό είναι και το μεγάλο κενό του κυβερνητικού αφηγήματος, σύμφωνα με τον Greenberg.<br />Η επόμενη τετραετία δεν έχει ακόμη αποκτήσει ένα καθαρό και πειστικό περιεχόμενο, ενώ η καθημερινότητα δημιουργεί μια διαφορετική κοινωνική πραγματικότητα, με ακρίβεια, με στεγαστική κρίση, ανισότητες και αυξανόμενη πίεση στα νοικοκυριά.<br />Το μόνο θετικό, όπως αποτυπώνεται από τις απόψεις του Greenberg, είναι η σύγκριση Μητσοτάκη με την αντιπολίτευση στην οποία διαθέτει καλύτερα χαρακτηριστικά.<br />Όμως, δεν φαίνεται βάσει των δημοσκοπήσεων να του δίνουν το δικαίωμα να ελπίζει σε 3η θητεία.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βόμβα στη ΝΔ με ρήξη Μητσοτάκη – Greenberg: Ο Αμερικανός σύμβουλος βλέπει τιμωρητική ψήφο, διαφωνεί το Μαξίμου.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τη Νέα Δημοκρατία δεν είναι απλώς η απώλεια ποσοστών, αλλά η παγίωση μιας τιμωρητικής ψήφου απέναντι στην κυβέρνη...

Διαβάστε την συνέχεια

Από τι εξαρτάται η πτώση του καθεστώτος Μητσοτάκη.

<img height="102" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/08/antonis-samaras-ekloges-nd-mitsotakis-pasok-ekloges-tsipras-SLpress-825x570.jpg" width="752" /><br /><br /><b>ΓΚΟΥΤΖΑΝΗΣ ΣΠΥΡΟΣ</b><br />Εάν κάτι έχει δημιουργήσει συνθήκες αποδρομής της κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν είναι τα κόμματα της αντιπολίτευσης, και δη της προοδευτικής που δεν μπορούν να συνεννοηθούν ούτε στα βασικά, αλλά ένας υποσυνείδητος αυτοματισμός της ελληνικής κοινωνίας που αντιλαμβάνεται, έστω και με καθυστέρηση, τις καταστροφικές συνέπειες της επταετούς διακυβέρνησης της ΝΔ.<br /><br />Είναι γι’ αυτό που τα δημοσκοπικά ποσοστά της ΝΔ κινούνται σταθερά κάτω από το 25% με πτωτική τάση, παρότι τα υπάρχοντα κόμματα της αντιπολίτευσης όχι μόνο δεν αμφισβητούν την πολιτική κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά υπό μίαν άποψη την παρατείνουν, μέσα από τον μεταξύ τους καταστροφικό ανταγωνισμό. <br /><br />Μέσα από αυτό το πρίσμα, το πραγματικό ερώτημα είναι εάν το ένστικτο αυτοσυντήρησης της (πλειονότητας) της κοινωνίας, που πλέον δεν έχει ψευδαισθήσεις και δεν παραπλανάται από τις κυβερνητικές υποσχέσεις και τα ψεύτικα εκβιαστικά διλήμματα – “ποιος θα σηκώσει το τριψήφιο τηλέφωνο”, “Μητσοτάκης ή χάος” κλπ – θα επικρατήσει τελικά επί των πολιτικών μεθοδεύσεων της κυβέρνησης και του κατακερματισμού του πολιτικού συστήματος, ενισχύοντας έναν ή περισσότερους φορείς που μπορούν να αποτελέσουν εναλλακτική λύση, ανοίγοντας μία νέα προοπτική για την χώρα.<div><br />Ο κεντροαριστερός πόλεμος ευνοεί τον Μητσοτάκη<br /><br />Ο πόλεμος που ξέσπασε ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, οδηγεί στο μελαγχολικό συμπέρασμα ότι τα δύο κόμματα της ευρύτερης προοδευτικής παράταξης αναγνωρίζουν το ένα το άλλο ως τον βασικό εχθρό. Ο μεν Τσίπρας κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ ότι με το δυσθεώρητο χρέος του που έχει φθάσει τα 550 εκ. ευρώ και συνεχίζει να αυξάνεται, ουσιαστικά είναι υποθηκευμένο στις τράπεζες και στερείται πολιτικής αυτονομίας.<br /><br />Το ΠΑΣΟΚ απάντησε με το ερώτημα “που βρίσκει τα λεφτά για να κάνει πολιτική εκστρατεία ο Αλέξης Τσίπρας;”, και κλιμάκωσε, υπονοώντας ότι το κόμμα του είναι από την αφετηρία του υποθηκευμένο σε ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες και στην εγχώρια διαπλοκή. Γενικότερα σε κάθε ευκαιρία το ΠΑΣΟΚ επιτίθεται στον Τσίπρα. <br /><br />Προκύπτει έτσι ότι στόχος τους είναι όχι η διεκδίκηση της εξουσίας και της πρώτης θέσης έναντι της ΝΔ, αλλά η δεύτερη θέση και η πρωτοκαθεδρία στον οικείο χώρο. Δεν πρόκειται για συνήθη πολιτική αντιπαράθεση, άλλα για εχθρότητα που κόβει τις γέφυρες μελλοντικής συνεννόησης και ενδεχομένως κυβερνητικής συνεργασίας. Και αυτό, παρότι η αντιπαράθεση με τη ΝΔ με ανοιχτό το ενδεχόμενο σύγκλισης έστω και σε δεύτερο χρόνο, είναι η μόνη ρεαλιστική προοπτική και για τους δύο. <br /><br />Οι ευθύνες του Ανδρουλάκη<br /><br />Στον βαθμό που έχει σημασία, είναι το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη που συμπεριφέρεται σαν παρακολούθημα της ΝΔ και έχει την βασική ευθύνη για την εχθρότητα στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Από το 2019 σταθερός του στόχος δεν ήταν η αντιμετώπιση του Μητσοτάκη, αλλά η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ. Αρνήθηκε ακόμη και την απλή αναλογική και την δυνατότητα κυβέρνησης συνεργασίας. Γιατί άραγε; Επειδή θεωρούσε ότι μπορεί να γίνει αυτοδύναμα κυβέρνηση;<br /><br />Ακόμη όμως και όταν ο ΣΥΡΙΖΑ για δικούς του εσωτερικούς λόγους διαλύθηκε, ο Ανδρουλάκης έδειξε ότι έχει περιορισμένες δυνατότητες. Γι’ αυτό άλλωστε έχασε την δεύτερη θέση στις δημοσκοπήσεις, με το που εμφανίστηκε το κόμμα Τσίπρα. Το περισσότερο που μπορεί να ελπίσει το ΠΑΣΟΚ είναι να συμμετάσχει σε μία κυβέρνηση υπό τη ΝΔ (με ανοιχτό το ερώτημα με ή χωρίς τον Μητσοτάκη), προοπτική που ευνοεί το μισό στελεχιακό δυναμικό του κόμματος. <br /><br />Καθώς το ΠΑΣΟΚ έχει δείξει τις δυνατότητές του, το θεωρητικό ενδεχόμενο ο φορέας που θα εκφράσει μία κυβερνητική προοπτική να προέλθει από τον χώρο της Κεντροαριστεράς επικεντρώνεται στο κόμμα του Τσίπρα. Το οποίο όμως προς το παρό, ενώ έχει επικρατήσει δημοσκοπικά στον χώρο, δεν αποκτά αντίστοιχη κυβερνητική δυναμική. <br /><br />Ενώ όμως αυτά αφορούν το επίπεδο της μικροπολιτικής και του μεταξύ τους ανταγωνισμού, τα δύο κόμματα με τα προγράμματά τους εμφανίζονται σαν παραλλαγές της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, δίχως φυσικά την εκτεταμένη διαφθορά και με ενισχυμένο τον κοινωνικό χαρακτήρα. Δεν αμφισβητούν το μοντέλο και σε καμία περίπτωση δεν κομίζουν μία ριζικά διαφορετική πρόταση για την χώρα. Το να λειτουργήσει πχ ο ανταγωνισμός ώστε να περιοριστούν τα κέρδη των καρτέλ στους βασικούς τομείς της οικονομίας και να αποκατασταθεί η θεσμική τάξη, είναι ο εξορθολογισμός και η διόρθωση του υπάρχοντος μοντέλου και όχι η υπέρβαση ή η αλλαγή του.</div><div>  <br />Κινητικότητα και στην Κεντροδεξιά <br /><br />Όσο τα κόμματα της ευρύτερης Κεντροαριστεράς αναλώνονται σε μεταξύ τους εχθροπραξίες λειτουργώντας σαν χορηγοί του Κυριάκου , το ερώτημα της κυβερνητικής προοπτικής μετά τις εκλογές μεταφέρεται στον χώρο της Κεντροδεξιάς. <br /><br />Με την ολοκλήρωση των δεκαπενθήμερων διακοπών του, ανάμεσα σε ποδηλασίες, μπάνια στο Μαράθι και χαλαρές βόλτες στην παλιά πόλη των Χανίων, ο Μητσοτάκης θα βρεθεί αντιμέτωπος με τα συσσωρευμένα προβλήματα (οικονομία, σκάνδαλα, πυρκαγιές, ακρίβεια) και με την υποβόσκουσα αναταραχή στη ΝΔ, που εκ των πραγμάτων συνδέεται με την προοπτική της δημιουργίας του κόμματος από τον Αντώνη Σαμάρα. Μόνο μία μειοψηφία φανατικών περί τον Κυριάκο, που άλλωστε έχουν συνδέσει την τύχη τους μαζί του, εξακολουθεί να πιστεύει ότι υπάρχει η προοπτική μίας τρίτης τετραετίας και το άνοιγμα ενός νέου κύκλου. <br /><br />Καθώς η αυτοδυναμία έχει αποκλειστεί και το ενδεχόμενο να προκύψει κυβέρνηση από την κεντροαριστερά απομακρύνεται, ο Μητσοτάκης ήδη πιέζεται ώστε να ανοίξει δρόμο, προκειμένου η ΝΔ να παραμείνει στην εξουσία ως ο βασικός πυλώνας μίας κυβέρνησης συνεργασίας. Τα πράγματα δεν είναι εύκολα καθώς η απομάκρυνση του Μητσοτάκη από την ηγεσία θα συμπαρασύρει το καθεστώς και τα πρόσωπα που ασμένως συμμετείχαν. <br /><br />Το βασικό στοιχείο είναι το ποσοστό που θα αποσπάσει η ΝΔ. Κάτω από το 25% θα τεθεί θέμα ηγεσίας από τους δελφίνους, που ήδη κινούνται. Παρότι υπάρχουν πληροφορίες και εκτιμήσεις ότι σε καμία περίπτωση ο Μητσοτάκης δεν θα εγκαταλείψει, δύσκολα θα διατηρήσει την ηγεσία. Το δεύτερο στοιχείο είναι ο παράγων Σαμαράς ο οποίος κομίζει μία συνολικά διαφορετική πρόταση διακυβέρνησης και επανατοποθέτησης της χώρας και υπό προϋποθέσεις μπορεί να ανατρέψει συνολικά τις ισορροπίες στον χώρο της κεντροδεξιάς. <br /><br />Υπό το πρίσμα του γενικευμένου αιτήματος αποχώρησης του Μητσοτάκη, το ποσοστό που θα αποσπάσει το κόμμα Σαμαρά είναι συνάρτηση των προσδοκιών και της αντίστοιχης δυναμικής που θα δημιουργήσει στο κοινωνικό σώμα, και η οποία δεν μπορεί να υπολογιστεί και να αποτυπωθεί δημοσκοπικά. Τουλάχιστον επί του παρόντος.</div><div>  <br />Ο παράγοντας Σαμαράς<br /><br />Μέχρι τώρα ο Σαμαράς πέτυχε την αποδόμηση της διακυβέρνησης Μητσοτάκη και την απόκρουση του πρώτου γύρου των επιθέσεων που εξαπέλυσε εναντίον του το καθεστώς. Παράλληλα επεδίωξε να ακυρώσει εν τη γενέσει του την προοπτική να εστιαστεί η πολιτική αντιπαράθεση γύρω από το δίπολο Μητσοτάκης-Τσίπρας. Εκ των πραγμάτων το επόμενο βήμα δεν μπορεί να αργήσει. Και λόγω του ότι κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει τον χρόνο των εκλογών που μετρά αντίστροφα, αλλά και γιατί χρειάζεται ζωτικό χώρο και χρόνο, ώστε να ξεδιπλώσει τις προγραμματικές του θέσεις και να συνδιαμορφώσει την ατζέντα της επικαιρότητας και της εκλογικής αντιπαράθεσης. <br /><br />Απώτερος στόχος δεν μπορεί παρά να είναι η διαμόρφωση του κυβερνητικού σχήματος της επόμενης ημέρας. Καθώς και γι’ αυτόν η αυτοδυναμία (ακόμη και αν πάει καλά στις εκλογές) αποκλείεται, αυτό περνά μέσα από την αλλαγή ηγεσίας στη ΝΔ. Κάτι όμως που προϋποθέτει και την “απομητσοτακοποίηση” του κόμματος. <br /><br />Θεωρητικά υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο ο Μητσοτάκης να διατηρήσει ένα μειοψηφικό, αλλά κρίσιμο ποσοστό, ώστε να παραμείνει πολιτικά κυρίαρχος και μετά τις εκλογές – για λόγους που έχουν αναλυθεί: Εκλογικές πελατείες, παροχές και επιδόματα, κατακερματισμός του πολιτικού συστήματος. Τότε όμως η χώρα θα μπει σε μία παρατεταμένη περίοδο παρακμής, όπου οι κοινωνικές εντάσεις θα αναδειχθούν στο προσκήνιο. </div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Από τι εξαρτάται η πτώση του καθεστώτος Μητσοτάκη.

ΓΚΟΥΤΖΑΝΗΣ ΣΠΥΡΟΣ Εάν κάτι έχει δημιουργήσει συνθήκες αποδρομής της κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν είναι τα κόμματα της αντιπολίτευσης, και δη της...

Διαβάστε την συνέχεια

Γαλλική «ασπίδα» στο GSI: Mε Navtex & γαλλικά πλοία η ηλεκτρική διασύνδεση Κύπρου-Ελλάδας.

<img height="73" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/08/ChatGPT-Image-18-%CE%91%CF%85%CE%B3-2026-04_15_06-%CE%BC.%CE%BC-1068x601.png" width="741" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"> Τι συμφώνησαν Χριστοδουλίδης-Μητσοτάκης & Μακρόν</span></h3>Οι συμφωνίες της 5ης Αυγούστου 2026 στο Μέγαρο Μαξίμου δεν αποτέλεσαν το τέλος μιας διαδικασίας για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου. Αντίθετα, φαίνεται ότι άνοιξαν το πιο κρίσιμο και γεωπολιτικά ευαίσθητο κεφάλαιο του Great Sea Interconnector (GSI): την επιστροφή των ερευνητικών πλοίων στη θάλασσα και την ολοκλήρωση των βυθομετρήσεων στην περιοχή μεταξύ Κρήτης και Κύπρου.<br /><br />Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το πραγματικό διακύβευμα.<br /><br />Γιατί η επόμενη φάση δεν αφορά απλώς ένα ενεργειακό ή τεχνικό έργο. Ακουμπά ευθέως τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, το τουρκολιβυκό μνημόνιο, την Κάσο, τη γαλλική στρατηγική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο και τον μελλοντικό ενεργειακό άξονα Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που μεταδίδει ο «Φιλελεύθερος» σε ρεπορτάζ του Χρύσανθου Μανώλη, μετά τις συμφωνίες μεταξύ ΑΔΜΗΕ, GSI, Meridiam και Nexans ακολούθησαν τηλεφωνικές διαβουλεύσεις σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο μεταξύ Νίκου Χριστοδουλίδη, Κυριάκου Μητσοτάκη και Εμανουέλ Μακρόν.<br /><br />Το μήνυμα που προκύπτει είναι σαφές: το καλώδιο πρέπει να επιστρέψει στη θάλασσα.<br />Η πραγματική επανεκκίνηση περνά από τις θαλάσσιες έρευνες. <a href="https://directus.gr/galliki-aspida-sto-gsi-me-navtex-gallika-ploia-i-ilektriki-diasyndesi-kyprou-elladas-ti-symfonisan-christodoulidis-mitsotakis-makron/">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γαλλική «ασπίδα» στο GSI: Mε Navtex & γαλλικά πλοία η ηλεκτρική διασύνδεση Κύπρου-Ελλάδας.

 Τι συμφώνησαν Χριστοδουλίδης-Μητσοτάκης & Μακρόν Οι συμφωνίες της 5ης Αυγούστου 2026 στο Μέγαρο Μαξίμου δεν αποτέλεσαν το τέλος μιας δι...

Διαβάστε την συνέχεια

Στα χρόνια του φοβικού Μητσοτάκη οι Τούρκοι ζητάνε μέχρι και τη Μύκονο! Εθνική ταπείνωση.

<img height="97" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/08/AIGAIO-630x379.jpg" width="743" /><br /><br />Στα χρόνια της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, οι τουρκικές διεκδικήσεις έχουν προσλάβει αποθρασυνθείσα τροπή, φτάνοντας στο σημείο να αμφισβητούνται ανοιχτά ακόμα και οι Κυκλάδες, όπως καταδεικνύει η πρόσφατη χαρτογραφική πρόκληση που συμπεριλαμβάνει τη Μύκονο στις τουρκικές βλέψεις.<br /><br />Αυτό που άλλοτε θα λογιζόταν ως ακραίο και φαιδρό ανέκδοτο πριν από την εποχή του κατευνασμού, σήμερα μετουσιώνεται σε μια επικίνδυνη πραγματικότητα, με την Άγκυρα να ονειρεύεται την ανάκτηση εδαφών που απώλεσε οριστικά από την Επανάσταση του 1821.<br /><br />Η διολίσθηση αυτή φέρει την υπογραφή της κυβέρνησης, του Υπουργείου Εξωτερικών υπό τον Γιώργο Γεραπετρίτη και των πολιτικών κύκλων του σημιτικού «εκσυγχρονισμού», καθιστώντας την προσφυγές στις Εθνικές Εκλογές επιτακτική ανάγκη για την αποτίναξη αυτής της ραγιάδικης «εκσυγχρονιστικής» υποτέλειας από τον λαό και το έθνος.<br /><br />Σε μια απροκάλυπτη και επικίνδυνη προβοκάτσια προχώρησε η εφημερίδα Χουριέτ, δημοσιεύοντας έναν αδιανόητο χάρτη που επιχειρεί να εξαφανίσει την ελληνική κυριαρχία και να υφαρπάξει το μεγαλύτερο τμήμα του Αιγαίου Πελάγους.<br /><br />Στο εν λόγω γραφικό, η τουρκική ημισέληνος εκτείνεται καταλαμβάνοντας σχεδόν ολόκληρη τη θαλάσσια έκταση και τα ελληνικά νησιά, αφήνοντας στην ελληνική πλευρά μόνο την Εύβοια και τις Σποράδες.<br /><br />Πρόκειται για μια απροκάλυπτη αμφισβήτηση των εθνικών εδαφών, η οποία έρχεται να προστεθεί στο κλίμα των τουρκικών διεκδικήσεων.<div><br />Το πρόσχημα των «θαλάσσιων πάρκων» και οι αναφορές στον ελληνικό Τύπο<br /><br />Η νέα αυτή επικοινωνιακή επίθεση εκδηλώνεται με αφορμή τις έντονες αντιδράσεις που προκάλεσε στην Αθήνα η παράνομη ανακήρυξη «θαλάσσιων πάρκων» από την Άγκυρα σε περιοχές που εκτείνονται εκτός της δικαιοδοσίας της.<br /><br />Το τουρκικό δημοσίευμα επιχειρεί να παρουσιάσει την ελληνική ανησυχία ως «πανικό», αναφέροντας χαρακτηριστικά:<br /><br />«Η ανακήρυξη εθνικών θαλάσσιων πάρκων από την Τουρκία στο Βόρειο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο απασχολεί την Ελλάδα.<br /><br />»Η απόφαση της Τουρκίας να ανακηρύξει δύο περιοχές στο Βόρειο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο ως “εθνικά θαλάσσια πάρκα” προκάλεσε έντονο ενδιαφέρον στην Ελλάδα.<br /><br />»Ο ελληνικός Τύπος εκτιμά ότι η κίνηση της Άγκυρας αποτελεί ένα ακόμη βήμα στη συζήτηση για τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες».<br /><br />Συνεχίζοντας την τακτική της αντιστροφής της πραγματικότητας, η εφημερίδα προσθέτει:<br /><br />«Ο ελληνικός Τύπος υποστηρίζει ότι η Τουρκία επιδιώκει τρεις στόχους, ενώ παράλληλα υπογραμμίζει την ανάγκη η Αθήνα να συνεργαστεί με την Άγκυρα.<br /><br />»Η απόφαση της Τουρκίας να χαρακτηρίσει δύο περιοχές στο Βόρειο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο ως “εθνικά θαλάσσια πάρκα” προκάλεσε ευρεία συζήτηση στην Ελλάδα.<br /><br />»Οι αποφάσεις, που φέρουν την υπογραφή του Προέδρου Ρετζέp Ταγίπ Ερντογάν, δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Τουρκικής Δημοκρατίας, ενώ τα ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης εξετάζουν την κίνηση της Άγκυρας υπό το πρίσμα των θαλάσσιων δικαιοδοσιών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο».</div><div><br />Ο ρόλος του τουρκικού Μέσου και το ιστορικό των Ιμίων<br /><br />Η στάση της συγκεκριμένης εφημερίδας δεν αποτελεί κεραυνό εν αίθρια, καθώς πρόκειται για ένα αμιγώς φιλοκυβερνητικό Μέσο ενημέρωσης, του οποίου η δημοσιογραφική γραμμή ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις επιλογές και την αναθεωρητική ατζέντα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Ιστορικά, το συγκεκριμένο μέσο έχει διαδραματίσει σκοτεινό και προβοκατόρικο ρόλο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Ήταν Σάββατο 27 Ιανουαρίου 1996, όταν ο δημοσιογράφος της εφημερίδας στη Σμύρνη, Τζεσούρ Σερτ, μαζί με εικονολήπτη του σταθμού Canal D, αποβιβάστηκαν αυθαίρετα στα Ίμια και υπέστειλαν την ελληνική σημαία για να υποστείλουν το εθνικό μας σύμβολο, πυροδοτώντας τη δραματική κρίση που ακολούθησε.<br /><br />Η δημοσίευση του χάρτη τη Δευτέρα 17/08 επιβεβαιώνει ότι η ίδια τακτική των τεχνητών εντάσεων και των επικοινωνιακών χτυπημάτων παραμένει ενεργή.<br /><br />Μόνο που και οι Έλληνες ξέρουμε να «γλεντάμε» τους Τούρκους και… ακόμα καλύτερα. Ειδικά αν αρχίσουμε να κάνουμε πλάκα με τον «λουστράκο» της Κωνσταντινούπολης, τον εντελώς αγράμματο και μαφιόζο Ερντογάν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στα χρόνια του φοβικού Μητσοτάκη οι Τούρκοι ζητάνε μέχρι και τη Μύκονο! Εθνική ταπείνωση.

Στα χρόνια της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, οι τουρκικές διεκδικήσεις έχουν προσλάβει αποθρασυνθείσα τροπή, φτάνοντας στο σημείο να αμφισβητούντ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα για τα θαλάσσια πάρκα που ανακοίνωσε η Τουρκία στο Αιγαίο.

<img height="118" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/08/ERD1.jpg-930x550.webp" width="743" /><br /><br />Του Δρα <b>Δημ. Σταθακόπουλου</b><br />ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΝΟΜΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ επί των Τουρκικών Προεδρικών Αποφάσεων 11626 και 11627 της 16ης Αυγούστου 2026 για τα θαλάσσια εθνικά πάρκα .<br /><br />Αφού ελήφθησαν υπ όψιν οι από 15 Αυγούστου 2026 Προεδρικές Αποφάσεις της Τουρκικής Δημοκρατίας υπ’ αριθ. 11626 και 11627, οι οποίες δημοσιεύθηκαν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της 16ης Αυγούστου 2026 και αφορούν τον χαρακτηρισμό συγκεκριμένων θαλάσσιων περιοχών ως «Fethiye–Kaş Deniz Millî Parkı» και «Kuzey Ege Deniz Millî Parkı», προς αποφυγή οποιασδήποτε αμφιβολίας, προσεγγίζω νομικά τα ακόλουθα:<br />1. Το δικαίωμα προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος δεν αμφισβητείται<br /><br />Η Ελλάδα αναγνωρίζει πλήρως ότι κάθε παράκτιο κράτος δύναται, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, να λαμβάνει μέτρα για την προστασία και διατήρηση του θαλάσσιου περιβάλλοντος και των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.<br /><br />Άλλωστε, η ίδια έχει αναπτύξει εκτεταμένο καθεστώς προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος.<br /><br />Η περιβαλλοντική προστασία, όμως, δεν μπορεί να αποτελέσει αυτοτελή νομική βάση για τη δημιουργία, επέκταση ή οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών κυριαρχίας ή κυριαρχικών δικαιωμάτων.<br /><br />2. Οι τουρκικές αποφάσεις αποτελούν πράξεις εσωτερικού δικαίου και δεν παράγουν διεθνή οριοθετική ισχύ<br /><br />Οι Αποφάσεις 11626 και 11627 εκδόθηκαν βάσει του άρθρου 3 του τουρκικού Νόμου 2873 περί Εθνικών Πάρκων και χαρακτηρίζουν τις περιοχές που προσδιορίζονται στους συνημμένους χάρτες και πίνακες συντεταγμένων ως θαλάσσια εθνικά πάρκα.<br /><br />Η Ελλάδα δεν αμφισβητεί την αρμοδιότητα της Τουρκίας να εκδίδει πράξεις του εσωτερικού της δικαίου.<br /><br />Τονίζεται όμως ότι πράξη εσωτερικού δικαίου ενός κράτους:δεν δημιουργεί διεθνή τίτλο κυριαρχίας,<br />δεν δημιουργεί Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη,<br />δεν δημιουργεί υφαλοκρηπίδα,<br />δεν μεταβάλλει τα όρια χωρικών υδάτων,<br />και δεν μπορεί να αποτελέσει μονομερή πράξη οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.<br /><br />Καμία από τις ανωτέρω έννομες συνέπειες δεν μπορεί να παραχθεί έναντι της Ελληνικής Δημοκρατίας χωρίς διεθνή νομική βάση.<div><br />3. Ρητή μη αναγνώριση οποιασδήποτε τουρκικής θαλάσσιας οριοθέτησης<br /><br />Η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει και δεν πρόκειται να αναγνωρίσει οποιαδήποτε ερμηνεία των Αποφάσεων 11626 και 11627 σύμφωνα με την οποία οι αναφερόμενες συντεταγμένες:<br /><br />α) καθορίζουν τουρκικά εξωτερικά όρια ΑΟΖ ή υφαλοκρηπίδας,<br /><br />β) προδικάζουν την οριοθέτηση ελληνικών και τουρκικών θαλάσσιων ζωνών,<br /><br />γ) περιορίζουν τα δικαιώματα των ελληνικών νησιών,<br /><br />δ) αποκλείουν οποιαδήποτε θαλάσσια ζώνη που απορρέει από το διεθνές δίκαιο υπέρ της Ελλάδος, ή<br /><br />ε) συνιστούν αποδοχή από την Ελλάδα οποιασδήποτε τουρκικής μονομερούς γραμμής οριοθέτησης.<br /><br />Οποιαδήποτε αντίθετη ερμηνεία απορρίπτεται ως νομικά αβάσιμη.</div><div><br />4. Ειδικότερα ως προς το Καστελλόριζο<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι το Καστελλόριζο αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ελληνικής επικράτειας.<br /><br />Τα ελληνικά νησιά, ανεξαρτήτως μεγέθους, διαθέτουν κατ’ αρχήν τις θαλάσσιες ζώνες που προβλέπει το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Η τελική έκταση και οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών μεταξύ κρατών με αντικείμενες ή παρακείμενες ακτές αποτελεί ζήτημα οριοθέτησης, το οποίο δεν μπορεί να επιλυθεί μονομερώς με διοικητική πράξη του ενός κράτους.<br /><br />Κατά συνέπεια, οποιαδήποτε από τις συντεταγμένες ή τα όρια των τουρκικών θαλάσσιων πάρκων επιχειρεί να αποτυπώσει ή να παγιώσει θέση που περιορίζει τα δικαιώματα του Καστελλορίζου ή άλλων ελληνικών νησιών, δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα έναντι της Ελληνικής Δημοκρατίας.</div><div><br />5. Η απαγόρευση μονομερούς προδικασμού της οριοθέτησης<br /><br />Σύμφωνα με τις αρχές του διεθνούς δικαίου που διέπουν τις θαλάσσιες περιοχές των οποίων η οριοθέτηση δεν έχει συμφωνηθεί, ιδίως, τα άρθρα 74 §3 και 83 §3 της UNCLOS καθιερώνουν την υποχρέωση των ενδιαφερόμενων κρατών να επιδιώκουν προσωρινές πρακτικές ρυθμίσεις και, κατά το μεταβατικό διάστημα, να απέχουν από ενέργειες που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο ή να παρεμποδίσουν την επίτευξη τελικής συμφωνίας οριοθέτησης. Η σχετική αρχή έχει αποτελέσει αντικείμενο εκτενούς διεθνούς νομικής επεξεργασίας.<br /><br />Η μονομερής θέσπιση κανονιστικού καθεστώτος σε περιοχή που εμπίπτει σε αλληλεπικαλυπτόμενες θαλάσσιες αξιώσεις δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παγίωση ή προδικασία της τελικής οριοθέτησης.<br /><br />6. Η Τουρκία δεν μπορεί να μετατρέψει περιβαλλοντικό μέτρο σε τίτλο δικαιοδοσίας<br /><br />Η Ελλάδα πρέπει να διαχωρίζει απολύτως:<br /><br />α. την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, από<br /><br />β. την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων επί φυσικών πόρων και<br /><br />γ. την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών μεταξύ κρατών.<br /><br />Το γεγονός ότι μια περιοχή χαρακτηρίζεται ως «Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο» δεν συνεπάγεται ότι το κράτος που την χαρακτήρισε αποκτά κυριαρχία ή αποκλειστική δικαιοδοσία σε κάθε δραστηριότητα εντός της περιοχής.<br /><br />Η ονομασία της περιοχής και η εσωτερική διοικητική της υπαγωγή δεν μπορούν να μεταβάλουν το διεθνές νομικό καθεστώς της.</div><div><br />7. Ιδιαίτερη επιφύλαξη ως προς τις γεωγραφικές συντεταγμένες<br /><br />Η Ελλάδα πρέπει να επιφυλαχθεί ρητώς ως προς κάθε έννομη συνέπεια που η Τουρκική Δημοκρατία ενδέχεται να επιχειρήσει να συναγάγει από τις γεωγραφικές συντεταγμένες που περιλαμβάνονται στα παραρτήματα των Αποφάσεων 11626 και 11627.<br /><br />Η δημοσίευση συντεταγμένων σε πράξη εσωτερικού δικαίου, δεν ισοδυναμεί με διεθνή συμφωνία οριοθέτησης.<br /><br />Ούτε η αποτύπωση μιας γραμμής σε τουρκικό χάρτη μπορεί να δημιουργήσει διεθνώς δεσμευτικό θαλάσσιο όριο.<br /><br />Η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει οποιαδήποτε τέτοια γραμμή.</div><div><br />8. Καμία σιωπηρή αποδοχή — ρητή επιφύλαξη δικαιωμάτων<br /><br />Οποιαδήποτε ελληνική απουσία αντίδρασης σε συγκεκριμένη τουρκική διοικητική πράξη, χάρτη, συντεταγμένη, κανονισμό ή εφαρμοστικό μέτρο δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως αναγνώριση ή αποδοχή του.<br /><br />Η Ελλάδα πρέπει να διατηρεί πλήρως και ρητώς όλα τα δικαιώματά της που απορρέουν από:το διεθνές δίκαιο,<br />το δίκαιο της θάλασσας,<br />τις ισχύουσες διεθνείς συνθήκες,<br />το καθεστώς των ελληνικών νησιών,<br />και κάθε άλλη συναφή πηγή διεθνούς δικαίου.</div><div><br />9. Ειδική προειδοποίηση για εφαρμοστικά μέτρα<br /><br />Η Ελλάδα αναμένει από την Τουρκία ότι ο χαρακτηρισμός των εν λόγω περιοχών ως θαλάσσιων εθνικών πάρκων δεν θα χρησιμοποιηθεί ως βάση για:παρεμπόδιση της ελληνικής ναυσιπλοΐας,<br />περιορισμό ελληνικών αλιευτικών δραστηριοτήτων πέραν των περιοχών όπου η Τουρκία διαθέτει νόμιμη δικαιοδοσία,<br />παρεμπόδιση ελληνικής επιστημονικής έρευνας,<br />παρεμπόδιση δραστηριοτήτων που ασκούνται νομίμως βάσει του διεθνούς δικαίου,<br />ή οποιαδήποτε άλλη πράξη που θα συνιστούσε άσκηση δικαιοδοσίας σε περιοχή πέραν της διεθνώς αναγνωρισμένης τουρκικής δικαιοδοσίας.<br /><br />Οποιαδήποτε τέτοια ενέργεια θα αξιολογηθεί αυτοτελώς και θα αντιμετωπισθεί σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.<br /><br />10. Πρόσκληση για συνεργασία — χωρίς αναγνώριση τουρκικών αξιώσεων<br /><br />Η Ελλάδα είναι καλόπιστη στο να συνεργαστεί με όλα τα παράκτια κράτη του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και την αντιμετώπιση της θαλάσσιας ρύπανσης.<br /><br />Η περιβαλλοντική συνεργασία, όμως, δεν μπορεί να συνδεθεί ούτε να εξαρτηθεί από αναγνώριση αμφισβητούμενων τουρκικών θαλάσσιων αξιώσεων.<br /><br />Οποιαδήποτε συνεργασία στον τομέα της περιβαλλοντικής προστασίας θα πρέπει να πραγματοποιείται χωρίς προδικαστική διάθεση ως προς τη θέση οποιουδήποτε κράτους επί ζητημάτων κυριαρχίας, κυριαρχικών δικαιωμάτων ή οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών.</div><div><br />11. Τελική προτεινόμενη ελληνική θέση<br /><br />α) να ναγνωρίσει μεν το γενικό δικαίωμα περιβαλλοντικής προστασίας του θαλάσσιου χώρου,<br /><br />β) αλλά να μην αναγνωρίσει δε οποιοδήποτε αποτέλεσμα των Αποφάσεων 11626 και 11627 που υπερβαίνει τη νόμιμη τουρκική δικαιοδοσία,<br /><br />γ) να απορρίψει κάθε απόπειρα για να χρησιμοποιηθούν οι αποφάσεις ως μέσο μονομερούς οριοθέτησης ΑΟΖ ή υφαλοκρηπίδας,<br /><br />δ) να απορρίψει κάθε περιορισμό των δικαιωμάτων των ελληνικών νησιών,<br /><br />ε) να διατηρήσει πλήρως όλα τα δικαιώματα και τις αξιώσεις της<br /><br />και<br /><br />στ) να δηλώσει ότι οποιαδήποτε τουρκική εφαρμοστική πράξη που θα επιχειρήσει να παράγει έννομα αποτελέσματα σε περιοχή ελληνικής κυριαρχίας, ελληνικής δικαιοδοσίας ή αμφισβητούμενης θαλάσσιας δικαιοδοσίας θα αντιμετωπισθεί ως αυτοτελής πράξη και θα αξιολογηθεί από το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Η Ελλάδα πρέπει να καλέσει την Τουρκία να μην επιχειρήσει, υπό το πρόσχημα της περιβαλλοντικής προστασίας, να δημιουργήσει ή να παγιώσει μονομερή τετελεσμένα σχετικά με την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών.<br /><br />Η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος είναι αντικείμενο διεθνούς συνεργασίας· δεν αποτελεί μέσο μονομερούς οριοθέτησης θαλάσσιων δικαιοδοσιών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα για τα θαλάσσια πάρκα που ανακοίνωσε η Τουρκία στο Αιγαίο.

Του Δρα Δημ. Σταθακόπουλου ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΝΟΜΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ επί των Τουρκικών Προεδρικών Αποφάσεων 11626 και 11627 της 16ης Αυγούστου 2026 για τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Όσο ο Κυριάκος κάνει διακοπές ο Ερντογάν «κύκλωσε» Καστελλόριζο και «κατέλαβε» Β/Α Αιγαίο με δήθεν «θαλάσσια πάρκα».

<img height="88" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/ERDOGAN-630x400.jpg" width="743" /><br /><br />Με δύο προεδρικά διατάγματα που φέρουν την υπογραφή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η Τουρκία προχώρησε στην ανακήρυξη δύο νέων «εθνικών θαλάσσιων πάρκων».<br /><br />Σύμφωνα με τα διατάγματα, το πρώτο θαλάσσιο πάρκο χωροθετείται στην περιοχή μεταξύ Φέτιγιε και Κας, στις τουρκικές ακτές, σε θαλάσσια περιοχή που περιβάλλει το Καστελλόριζο.<br /><br />Το δεύτερο αφορά θαλάσσια περιοχή κοντά στις τουρκικές ακτές της Ραιδεστού και του Τσανάκκαλε, με τη ζώνη να εκτείνεται στην περιοχή μεταξύ Σαμοθράκης και Λήμνου.<br /><br />Η ανακοίνωση των δύο δήθεν «πάρκων» έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η ένταση στο Αιγαίο παραμένει αυξημένη, ενώ τουρκικά δημοσιεύματα κάνουν εκτενείς αναφορές στην ελληνική στρατιωτική δραστηριότητα στην περιοχή, με ιδιαίτερη αναφορά και στη νήσο Ρω.<br /><br />Η κίνηση της Άγκυρας παρουσιάζεται ως απάντηση στην απόφαση της Ελλάδας να ανακηρύξει θαλάσσια πάρκα στο Νότιο Αιγαίο και το Ιόνιο, τον Ιούλιο του 2025.<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί η χωροθέτηση των νέων τουρκικών πάρκων, καθώς το ένα βρίσκεται στην περιοχή απέναντι από το Καστελλόριζο και το άλλο στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης.<br /><br />Τα δύο προεδρικά διατάγματα αποτελούν πλέον το νέο δεδομένο στις ελληνοτουρκικές θαλάσσιες σχέσεις, με την Άγκυρα να επιχειρεί να δώσει τη δική της έκνομη απάντηση στις αντίστοιχες ελληνικές πρωτοβουλίες.<br /><br />Αν είχαμε άλλον πρωθυπουργό κι όχι τον φοβικό κι «εκσυγχρονιστή» Μητσοτάκη θα είχαμε δώσει την ισχυρή απάντηση που καταλαβαίνει ο νεο-οθωμανός λούστρος απέναντι.<br /><br />Αλλά, μην ξεχνάμε, ο Μητσοτάκης ζει για… «ήρεμα νερά» παρέα με το άλλο «αστέρι» του κατευνασμού, τον πρώην ΠΑΣΟΚο Γεραπετρίτη κι όλη την «αυλή» των πρώην ΠΑΣΟΚων «σημιτικών» που έχει καταλάβει το Μαξίμου με τις ψήφους των Νεοδημοκρατών.<br /><a href="https://www.mfa.gr/anakoinosi-ypourgeiou-exoterikon-schetika-me-tis-tourkikes-proedrikes-apofaseis-tis-15is-avgoustou-gia-tin-anakiryxi-dyo-ethnikon-thalassion-parkon-16-08-2026/">Ανακοίνωση Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας</a> σχετικά με τις τουρκικές Προεδρικές Αποφάσεις της 15ης Αυγούστου για την ανακήρυξη δύο «εθνικών θαλάσσιων πάρκων» (16/08/2026):<br /><br />«Με Προεδρικές Αποφάσεις της 15ης Αυγούστου που δημοσιεύθηκαν σήμερα στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, η Τουρκία ανακήρυξε δύο “εθνικά θαλάσσια πάρκα” στο ΒΑ Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, τα οποία εκτείνονται και πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων.<br /><br />»Στο μέτρο που τα εν λόγω πάρκα καταλαμβάνουν διεθνή ύδατα, η εγκαθίδρυσή τους είναι παράνομη, καθώς κανένα Κράτος δεν έχει δικαίωμα, σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, να προβαίνει μονομερώς στην εγκαθίδρυση θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών σε περιοχές εκτός εθνικής δικαιοδοσίας.<br /><br />»Περαιτέρω, τα εν λόγω θαλάσσια πάρκα είναι παράνομα και στο βαθμό που εκτείνονται εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδας.<br /><br />»Πρόκειται, συνεπώς, για ενέργεια, η οποία δεν παράγει κανένα απολύτως έννομο αποτέλεσμα τόσο ως προς τα διεθνή ύδατα, όσο και ως προς τα δικαιώματά μας στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.<br /><br />»Η μονομερής θέσπιση από την Τουρκία “εθνικών” θαλάσσιων πάρκων και σε περιοχές εκτός δικαιοδοσίας της δεν μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα, ούτε να επηρεάσει καθ’ οιονδήποτε τρόπο δικαιώματα που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο.<br /><br />»Σχετικά υπενθυμίζεται ότι η χώρα μας έλαβε την πρωτοβουλία θέσπισης Εθνικών Θαλάσσιων Πάρκων στο Ιόνιο και στο Αιγαίο Πέλαγος, σε πλήρη συμμόρφωση με το Δίκαιο της Θάλασσας και αποκλειστικά εντός ελληνικών χωρικών υδάτων.<br /><br />»Ενέργειες που επιχειρούν να δημιουργήσουν τετελεσμένα ή να επηρεάσουν μονομερώς το καθεστώς των θαλάσσιων ζωνών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο, δεν συμβάλλουν στην εμπέδωση κλίματος καλής γειτονίας και υπονομεύουν σοβαρά τις προσπάθειες διατήρησης σχέσεων αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />»Η Ελλάδα θα συνεχίσει να ενεργεί με συνέπεια και αποφασιστικότητα για την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων της, τη διαφύλαξη των ελευθεριών της ανοικτής θάλασσας όπως αυτές προβλέπονται στο Δίκαιο της Θάλασσας, καθώς και για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο».<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Όσο ο Κυριάκος κάνει διακοπές ο Ερντογάν «κύκλωσε» Καστελλόριζο και «κατέλαβε» Β/Α Αιγαίο με δήθεν «θαλάσσια πάρκα».

Με δύο προεδρικά διατάγματα που φέρουν την υπογραφή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η Τουρκία προχώρησε στην ανακήρυξη δύο νέων «εθνικών θαλάσσιω...

Διαβάστε την συνέχεια

ΕΛ.Α.Σ.: Ο Μητσοτάκης επέτρεψε στην αναθεωρητική Τουρκία να επικαλείται «ήρεμα νερά» όταν μας εμπαίζει.

<img height="90" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/08/mitsotakis-3-630x400.jpg" width="748" /><br /><br />Η ανακοίνωση του Τομέα Εξωτερικής Πολιτικής της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ.) χαρακτηρίζει ως απαράδεκτη και προκλητική ενέργεια τη δημοσίευση των δύο τουρκικών Προεδρικών Διαταγμάτων για τη δημιουργία «θαλάσσιων πάρκων» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, εντός τμημάτων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, υπογραμμίζοντας ότι παραβιάζεται το Δίκαιο της Θάλασσας.<br /><br />Σύμφωνα με την ΕΛ.Α.Σ., η ελληνική κυβέρνηση καλείται να αντιδράσει άμεσα καταγγέλλοντας τον τουρκικό αναθεωρητισμό και να επισημάνει τις συνέπειες τέτοιων παραβατικών πράξεων στις διμερείς και ευρωτουρκικές σχέσεις, αξιοποιώντας την επιβολή ευρωπαϊκών κυρώσεων.<br /><br />Η παράταξη εκτιμά πως η κλιμάκωση της έντασης αποδεικνύει την αποτυχία της κυβερνητικής εξωτερικής πολιτικής, η οποία επέτρεψε στην Άγκυρα να εναλλάσσει τη στάση της ανάλογα με τα συμφέροντά της.<br /><br />Καταλήγοντας, τίθεται αίτημα για άμεση αλλαγή πλεύσης στα ελληνοτουρκικά ζητήματα, με αξιοποίηση των διπλωματικών συμμαχιών και των ευρωπαϊκών εργαλείων, προκειμένου η Τουρκία να τερματίσει την παραβατικότητά της και να επανεκκινήσουν οι διερευνητικές επαφές.<div><br />Ανακοίνωση του Τομέα Εξωτερικής Πολιτικής της ΕΛ.Α.Σ.<br />«Παράνομη η κήρυξη τουρκικών θαλάσσιων πάρκων εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδας – Να αλλάξει πλεύση η κυβέρνηση<br /><br />»Η δημοσίευση από την Τουρκία των δύο Προεδρικών Διαταγμάτων για την δημιουργία θαλάσσιων πάρκων στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, εντός τμημάτων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, αποτελεί απαράδεκτη και προκλητική ενέργεια η οποία παραβιάζει το Δίκαιο της Θάλασσας.<br /><br />»Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να αντιδράσει άμεσα καταγγέλλοντας τον τούρκικο αναθεωρητισμό, και να υπογραμμίσει στην Τουρκία τις σοβαρές επιπτώσεις που έχουν τέτοιες παραβατικές ενέργειες τόσο σε επίπεδο διμερών σχέσεων όσο και στις ευρωτουρκικές σχέσεις, αξιοποιώντας και τη δυνατότητα επιβολής ευρωπαϊκών κυρώσεων.<br /><br />»Η πρόσφατη αύξηση των εντάσεων από την Τουρκία, αποτελεί την πλέον έμπρακτη απόδειξη της αποτυχίας της εξωτερικής πολιτικής Μητσοτάκη, ο οποίος αντί να δεσμεύσει την τουρκική κυβέρνηση σε διάλογο στη βάση του διεθνούς δικαίου, της έδωσε την ευκαιρία να επικαλείται τα “ήρεμα νερά” όποτε την συμφέρει και να επιστρέφει στις προκλήσεις αφού εξασφαλίσει αυτά που επιδιώκει (αμερικανικοί και ευρωπαϊκοί εξοπλισμοί, αναβάθμιση στο ΝΑΤΟ, Συμφωνία της Μέκκας κτλ.).<br /><br />»Χρειαζόμαστε άμεση αλλαγή πλεύσης στα ελληνοτουρκικά.<br /><br />»Με αξιοποίηση των συμμαχιών μας, των ευρωτουρκικών σχέσεων και της δυνατότητας επιβολής ευρωπαϊκών κυρώσεων, προκειμένου η Τουρκία να τερματίσει την παραβατική της συμπεριφορά και να δεσμευθεί σε διάλογο στη βάση του διεθνούς δικαίου, με επανεκκίνηση των διερευνητικών επαφών – τις οποίες λανθασμένα διέκοψε η κυβέρνηση».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΕΛ.Α.Σ.: Ο Μητσοτάκης επέτρεψε στην αναθεωρητική Τουρκία να επικαλείται «ήρεμα νερά» όταν μας εμπαίζει.

Η ανακοίνωση του Τομέα Εξωτερικής Πολιτικής της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ.) χαρακτηρίζει ως απαράδεκτη και προκλητική ενέργει...

Διαβάστε την συνέχεια

Επιστρέφουν στο Μαξίμου και ξεκινά ο ...Γολγοθάς. Τα καυτά μέτωπα Μητσοτάκη και απέναντι... Σαμαράς - Τσίπρας.

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/7fbf5a514bd13d6bc17efba938426369_XL.jpg?v=3" width="748" /><br /><br /><div>Μπορεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να έχει στραμμένo το βλέμμα στη ΔΕΘ και στο πακέτο μέτρων που θα ανακοινώσει στις 5 Σεπτεμβρίου, ωστόσο δεν ξεφεύγει από την προσοχή του και ο πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, καθώς όποτε και να γίνουν οι εκλογές θεωρείται βέβαιο ότι θα προκαλέσει πλήγμα στη ΝΔ.</div><div><br />Διακοπές τέλος για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, καθώς στα γραφεία τους επιστρέφουν άπαντες από αύριο, Δευτέρα 17 Αυγούστου, σύμφωνα με οδηγία που έχει δώσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός που βρέθηκε στα Χανιά.<br />Έτσι, όλοι οι στενοί συνεργάτες του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, εκτιμάται ότι από τη Δευτέρα 17/8 θα είναι πίσω στα γραφεία τους, όχι μόνο γιατί βρισκόμαστε εν μέσω μιας προεκλογικής χρονιάς, αλλά και ενόψει της προετοιμασίας για το πακέτο που θα ανακοινώσει στην 90η ΔΕΘ ο πρωθυπουργός.<br />Μάλιστα, αναμένεται να ξεκινήσει νέος κύκλος συσκέψεων αυτή την εβδομάδα, προκειμένου να οριστικοποιηθούν τα μέτρα, καθώς η κυβέρνηση θέλει να εντάξει στο καλάθι της ΔΕΘ ένα πακέτο φορολογικών ελαφρύνσεων, εισοδηματικών ενισχύσεων και αναπτυξιακών παρεμβάσεων. <br />Παράλληλα, το Μαξίμου έχει να κλείσει πολλά ανοιχτά μέτωπα, με κυρίαρχο το πρόβλημα της ακρίβειας που κοστίζει στη δημοσκοπική εικόνα της ΝΔ, ενώ τηρεί στάση αναμονής για τις επόμενες κινήσεις του πρώην πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος αναμένεται να ανεβάσει τον Σεπτέμβριο το πολιτικό θερμόμετρο.<br />Βέβαια, από το ...ραντάρ της δεν λείπει και ο Αλέξης Τσίπρας, που ετοιμάζεται στις 2/9 για την παρουσίαση σε ειδική εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη του προγράμματος για την «Ελλάδα του 2030», αλλά και για την επίσκεψή του στην 90η ΔΕΘ στις 9/9.<br /><br />Πανικός στο Μαξίμου<br /><br />Μπορεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να έχει στραμμένo το βλέμμα στη ΔΕΘ και στο πακέτο μέτρων που θα ανακοινώσει στις 5 Σεπτεμβρίου, ωστόσο δεν ξεφεύγει από την προσοχή του και ο πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, καθώς όποτε και να γίνουν οι εκλογές θεωρείται βέβαιο ότι θα προκαλέσει πλήγμα στη ΝΔ.<br />Υπενθυμίζεται ότι ο Α. Σαμαράς ετοιμάζεται στα μέσα του Σεπτεμβρίου να ανακονώσει την ίδρυση νέου κόμματος, ανάβοντας εσωκομματικές... φωτιές στη ΝΔ.<br />Σε κάθε περίπτωση, το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου πολιτικού φορέα από τον πρώην πρωθυπουργό, προκαλεί ανησυχία για πιθανές διαρροές και δεν είναι τυχαίο πως στο Μέγαρο Μαξίμου ο εκλογικός συναγερμός έχει σημάνει εδώ και καιρό με στόχο την επαναπροσέγγιση των δυσαρεστημένων ψηφοφόρων της ΝΔ μέσω περιοδειών, αλλά και αύξησης της συσπείρωσης.<br />Μεγάλο στοίχημα αποτελεί η Μεσσηνία, καθώς εξακολουθεί να αποτελεί παραδοσιακό προπύργιο της Νέας Δημοκρατίας, όμως το κλειδί το κρατά ο Αντώνης Σαμαράς. <br />Σημειώνεται ότι οι μετρήσεις που έγιναν λίγο πριν τις διακοπές επιβεβαίωσαν ότι τα γαλάζια…κάστρα είναι προς άλωση από το κόμμα Σαμαρά και όχι μόνο.<br />Στο Μέγαρο Μαξίμου και στα κεντρικά γραφεία της ΝΔ έχει καταρτιστεί ειδικός σχεδιασμός με συνεχείς περιοδείες και στοχευμένες παρεμβάσεις.<br /><br />Πρόβλημα και ο Τσίπρας<br /><br />Παράλληλα, αναστάτωση στη ΝΔ προκαλεί η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα στην πολιτική σκηνή με την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ), ο οποίος όχι μόνο ασκεί κριτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, αλλά βάζει στο κάδρο και το ΠΑΣΟΚ.<br />«Αυτοί οι οποίοι έχουν στρατηγικό στόχο την προσωπική μου στοχοποίηση μέσα από το ΠΑΣΟΚ είναι αυτοί οι οποίοι έχουν στρατηγικό στόχο τη συνεργασία του ΠΑΣΟΚ με τη Νέα Δημοκρατία μετά τις επόμενες εκλογές», έχει δηλώσει ο Α. Τσίπρας, ξεκαθαρίζοντας παράλληλα πως είναι έτοιμος να κυβερνήσει.<br />Άλλωστε, στη νίκη της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ) στις δεύτερες εκλογές ποντάρει ο πρόεδρός της, Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος πρόσφατα αποκάλυψε πως είναι έτοιμο το 80% του ψηφοδελτίου του κόμματος, αν και κρατά τα χαρτιά του κλειστά, ξεκαθαρίζοντας μόνο ότι η στελέχωση δεν θα βασιστεί στη μετακίνηση εν ενεργεία βουλευτών από άλλα κόμματα.<br />Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του κ. Τσίπρα, "η Νέα Δημοκρατία μπορεί να χάσει την πρωτιά στη δεύτερη κάλπη, ακόμη και αν προηγηθεί στην πρώτη".<br />Πάντως, σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν στο πολιτικό παρασκήνιο, τουλάχιστον 18 μέλη της Βουλής περιμένουν το σήμα για να μπουν στην ΕΛΑΣ τουΤσίπρα προσδοκώντας ότι θα αποτελέσουν μέρος του ψηφοδελτίου του όταν αυτό ανακοινωθεί επισήμως. Οι περισσότεροι εξελέγησαν με τον ΣΥΡΙΖΑ και στη συνέχεια ανεξαρτητοποιήθηκαν ή αποστασιοποιήθηκαν από την κομματική γραμμή, αναζητώντας πλέον μια νέα πολιτική στέγη που θα τους επιτρέψει να διεκδικήσουν με αξιώσεις την επανεκλογή τους.<br /><br />Πακέτο ΔΕΘ<br /><br />Στην τελική ευθεία βρίσκεται το πακέτο μέτρων που θα ανακοινώσει στη ΔΕΘ ο Κ. Μητσοτάκης, το οποίο θα φέρει φοροελαφρύνσεις και εισοδηματικές ενισχύσεις που δεν θα εξαντλούνται το 2027, αλλά σταδιακά θα ξετυλίγονται σε βάθος 4ετίας, έως το 2030, περνώντας έτσι και το μήνυμα για τρίτη θητεία που έχει δηλώσει πως θέλει ο πρωθυπουργός.<br />Πάνω από 1 δισ. ευρώ θα είναι το οικονομικό πακέτο που θα παρουσιαστεί στη ΔΕΘ, με επίκεντρο τη μεσαία τάξη, τους συνταξιούχους, τις οικογένειες, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τους νέους.<br />Στον χάρτη των παρεμβάσεων θα είναι από τους ελεύθερους επαγγελματίες, εργαζόμενους, συνταξιούχους και αγρότες, μέχρι τους ιδιοκτήτες ακινήτων και μικρομεσαίους.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Επιστρέφουν στο Μαξίμου και ξεκινά ο ...Γολγοθάς. Τα καυτά μέτωπα Μητσοτάκη και απέναντι... Σαμαράς - Τσίπρας.

Μπορεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να έχει στραμμένo το βλέμμα στη ΔΕΘ και στο πακέτο μέτρων που θα ανακοινώσει στις 5 Σεπτεμβρίου, ωστόσο δεν ξε...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι έκρυψαν τα συστημικά ΜΜΕ. Πρόκληση από την Τεχεράνη: Επίθεση σε ΕΕ, ΗΠΑ και Ισραήλ.Τι είπε ο Αραγτσί στον Γεραπετρίτη.

<img height="84" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/08/ChatGPT-Image-15-%CE%91%CF%85%CE%B3-2026-04_43_13-%CE%BC.%CE%BC-1068x601.png" width="747" /><br /><br />Σε απευθείας διπλωματική επικοινωνία Αθήνας–Τεχεράνης, με φόντο την εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ και τη συνεχιζόμενη αντιπαράθεση Ιράν–ΗΠΑ, προχώρησαν οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών, Γιώργος Γεραπετρίτης και Αμπάς Αραγτσί.<br /><br />Ειδικότερα, όπως μεταδίδει το πρακτορείο Tasnim και ο δημοσιογραφικός ιστότοπος Fararu.com, ο Seyyed Abbas Araghchi ήταν καταπέλτης απέναντι στον Έλληνα Υπουργό Εξωτερικών, διαμηνύοντας με απόλυτο τρόπο: «Μη μας ζητάτε να λύσουμε ένα πρόβλημα που δημιουργήθηκε από την επίθεση εναντίον μας.<br /><br />Η τηλεφωνική συνομιλία αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς πραγματοποιείται σε μία περίοδο κατά την οποία η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στον Περσικό Κόλπο έχει εξελιχθεί σε ένα από τα μεγαλύτερα γεωπολιτικά και ενεργειακά προβλήματα παγκοσμίως.<br /><br />Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών ενημέρωσε τον Έλληνα ομόλογό του τόσο για την κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ όσο και για τις συνομιλίες της Τεχεράνης με το Ομάν σχετικά με τη δημιουργία ασφαλών διαδρομών διέλευσης εμπορικών πλοίων.<br /><br />Παράλληλα, εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατηγορώντας την για «δύο μέτρα και δύο σταθμά» και «υποκρισία» στο ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ αμφισβήτησε ευθέως το «ηθικό δικαίωμα» των Βρυξελλών να ασκούν κριτική στην Τεχεράνη. Οι συγκεκριμένες τοποθετήσεις αποτελούν θέσεις της ιρανικής κυβέρνησης και έχουν μεταδοθεί από ιρανικά μέσα ως μέρος της επίσημης ενημέρωσης για την επικοινωνία.<div><br />Ο Αραγτσί στον Γεραπετρίτη: «Συνεχίζεται η αμερικανική επιθετικότητα»<br /><br />Κατά τη συνομιλία, ο Αμπάς Αραγτσί αναφέρθηκε εκτενώς στις σχέσεις ΗΠΑ–Ιράν, υποστηρίζοντας ότι η Ουάσιγκτον συνεχίζει, όπως τη χαρακτήρισε, «παράνομη και επιθετική δράση» εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας.<br /><br />Ο Ιρανός ΥΠΕΞ επικεντρώθηκε ιδιαίτερα στον αμερικανικό ναυτικό αποκλεισμό, καθώς και στην πορεία της συμφωνίας που είχε επιτευχθεί τον Ιούνιο για προσωρινή αποκλιμάκωση.<br /><br />Το ζήτημα δεν περιορίζεται σε επίπεδο ρητορικής.<br /><br />Στις 18 Ιουνίου 2026, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν άρει τον ναυτικό αποκλεισμό ιρανικών λιμανιών στο πλαίσιο μνημονίου κατανόησης που συνδεόταν με προσωρινή κατάπαυση των εχθροπραξιών. Στις 13 Ιουλίου, όμως, η αμερικανική πλευρά ανακοίνωσε την επαναφορά του αποκλεισμού, καθώς η συμφωνία είχε ουσιαστικά καταρρεύσει.<br /><br />Ακριβώς αυτή την εξέλιξη επικαλείται σήμερα η Τεχεράνη για να κατηγορήσει την Ουάσιγκτον ότι παραβίασε τις δεσμεύσεις του Ιουνίου.<br /><br />Ο Αραγτσί διεμήνυσε στον Γεραπετρίτη ότι το Ιράν παραμένει αποφασισμένο να υπερασπιστεί, όπως είπε, «τα εθνικά του συμφέροντα και την ασφάλειά του».</div><div><br />Στο επίκεντρο τα Στενά του Ορμούζ<br /><br />Το σημαντικότερο ίσως τμήμα της συνομιλίας αφορά τα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Ο Αραγτσί παρουσίασε στον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών την τελευταία εικόνα από τις διαπραγματεύσεις ανάμεσα σε Ιράν και Ομάν για τον καθορισμό ασφαλών διαδρόμων διέλευσης πλοίων.<br /><br />Οι συνομιλίες αυτές είναι πραγματικές και βρίσκονται εδώ και εβδομάδες σε εξέλιξη. Η Τεχεράνη είχε ανακοινώσει στις αρχές Αυγούστου ότι το σχέδιο με το Ομάν για νέες ασφαλείς θαλάσσιες οδούς βρισκόταν στα τελικά στάδια, ενώ ήδη από τον Ιούνιο το Μουσκάτ είχε συνεργαστεί με τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό για προσωρινό διάδρομο διέλευσης.<br /><br />Για την Ελλάδα, το θέμα δεν είναι μακρινό.<br /><br />Η ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών στον Περσικό Κόλπο αγγίζει άμεσα ελληνικά συμφέροντα, λόγω της τεράστιας παρουσίας της ελληνόκτητης ναυτιλίας στις διεθνείς μεταφορές και ιδιαίτερα στον ενεργειακό τομέα.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι διεθνείς αναλύσεις καταγράφουν την Ελλάδα μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών που έχουν αυξημένο ενδιαφέρον για διπλωματική αποκλιμάκωση ακριβώς λόγω της ναυτιλίας και της σημασίας του Ορμούζ για την παγκόσμια ενεργειακή αγορά.</div><div><br />Η Τεχεράνη κατηγορεί ΗΠΑ και Ισραήλ για την κρίση<br /><br />Σύμφωνα με την ιρανική ενημέρωση, ο Αραγτσί υποστήριξε ότι η σημερινή ανασφάλεια στα Στενά του Ορμούζ αποτελεί άμεσο αποτέλεσμα της στρατιωτικής αντιπαράθεσης των ΗΠΑ και του Ισραήλ με το Ιράν.<br /><br />Κάλεσε μάλιστα τη διεθνή κοινότητα να καταλογίσει, κατά την ιρανική θέση, ευθύνες σε όσους η Τεχεράνη θεωρεί υπεύθυνους για την παραβίαση του διεθνούς δικαίου.<br /><br />Εδώ απαιτείται μία κρίσιμη επισήμανση.<br /><br />Η εικόνα γύρω από το Ορμούζ είναι πολύ πιο σύνθετη από την εκδοχή που παρουσιάζει η Τεχεράνη.<br /><br />Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα κατηγόρησαν στις 14 Αυγούστου το Ιράν ότι επιτέθηκε σε πλοίο της ADNOC που διερχόταν από τα Στενά, ενώ έχουν σημειωθεί επανειλημμένα περιστατικά ασφαλείας στη θαλάσσια περιοχή. Το Ιράν, από την πλευρά του, συνδέει την κατάσταση με τις αμερικανικές και ισραηλινές επιχειρήσεις εναντίον του.<br /><br />Η πραγματικότητα είναι ότι το Ορμούζ έχει μετατραπεί σε βασικό μοχλό στρατηγικής πίεσης μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης.<br /><br />Και όταν πρόκειται για το θαλάσσιο πέρασμα από το οποίο διακινείται περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων θαλάσσιων ροών πετρελαίου και φυσικού αερίου, κάθε επεισόδιο μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις από τις τιμές ενέργειας μέχρι την παγκόσμια ναυτιλία.<br />Σκληρή επίθεση Αραγτσί στην Ευρωπαϊκή Ένωση<br /><br />Η τηλεφωνική επικοινωνία με τον Γιώργο Γεραπετρίτη είχε όμως και δεύτερο, ιδιαίτερα πολιτικό σκέλος.<br /><br />Ο Αμπάς Αραγτσί εξαπέλυσε μετωπική επίθεση κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.<br /><br />Ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας κατηγόρησε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για «διπλά πρότυπα και υποκρισία», ισχυριζόμενος ότι καταγγέλλουν την Τεχεράνη για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων ενώ, κατά τον ίδιο, έχουν στηρίξει ή ανεχθεί τις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Γάζα, στον Λίβανο και στο Ιράν.<br /><br />Και προχώρησε ακόμη περισσότερο.<br /><br />«Η Ευρωπαϊκή Ένωση, λόγω των δικών της επιδόσεων στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν διαθέτει κανένα ηθικό έρεισμα για να κάνει μαθήματα στους άλλους», ήταν το βασικό μήνυμα που απέδωσε η ιρανική πλευρά στον Αραγτσί.<br /><br />Πρόκειται για ιδιαίτερα σκληρή διατύπωση, η οποία δείχνει ότι οι σχέσεις Τεχεράνης–Βρυξελλών έχουν περάσει πλέον σε βαθιά πολιτική αντιπαράθεση.</div><div><br />Η απάντηση Γεραπετρίτη: Διπλωματία και αποκλιμάκωση<br /><br />Από την ελληνική πλευρά, ο Γιώργος Γεραπετρίτης επέλεξε μια σαφώς διαφορετική γραμμή.<br /><br />Σύμφωνα με την ενημέρωση για τη συνομιλία, υποστήριξε τις διπλωματικές προσπάθειες για τη μείωση της έντασης, ενώ εξέφρασε την ετοιμότητα της Ελλάδας να παράσχει τεχνική ή εξειδικευμένη συνδρομή εφόσον αυτή καταστεί χρήσιμη.<br /><br />Η συγκεκριμένη τοποθέτηση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.<br /><br />Η Αθήνα δεν επιχειρεί να εμφανιστεί ως πολιτικός σύμμαχος της Τεχεράνης, ούτε εγκαταλείπει τις στρατηγικές σχέσεις που διατηρεί με το Ισραήλ, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τις χώρες του Κόλπου.<br /><br />Επιχειρεί όμως να διατηρήσει ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας.<br /><br />Και στην παρούσα συγκυρία αυτό μπορεί να αποκτήσει πραγματική διπλωματική αξία.<br /><br />Διεθνή μέσα καταγράφουν ότι τόσο η Ελλάδα όσο και η Αυστρία έχουν βρεθεί το τελευταίο διάστημα μέσα σε ευρύτερη προσπάθεια επανενεργοποίησης της ευρωπαϊκής διπλωματίας προς την Τεχεράνη, καθώς Ουάσιγκτον και Ιράν αναζητούν διέξοδο από τη νέα κρίση.<br />Γιατί η Ελλάδα αποκτά ιδιαίτερο ρόλο<br /><br />Η Αθήνα βρίσκεται σε μια ασυνήθιστη αλλά δυνητικά χρήσιμη θέση.<br /><br />Από τη μία πλευρά διαθέτει εξαιρετικά στενή στρατηγική και αμυντική συνεργασία με το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Από την άλλη, έχει διατηρήσει ιστορικούς διπλωματικούς διαύλους με την Τεχεράνη.<br /><br />Παράλληλα, η Ελλάδα είναι για την περίοδο 2025–2026 μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, γεγονός που προσδίδει μεγαλύτερο ειδικό βάρος στις παρεμβάσεις της για τη θαλάσσια ασφάλεια και την αποκλιμάκωση.<br /><br />Κυρίως όμως υπάρχει το στοιχείο της ναυτιλίας.<br /><br />Για την Αθήνα, η ελεύθερη και ασφαλής ναυσιπλοΐα στο Ορμούζ αποτελεί εθνικό οικονομικό συμφέρον και όχι απλώς ζήτημα διεθνούς πολιτικής.<br /><br />Γι’ αυτό και οποιαδήποτε ελληνική τεχνική συνδρομή σε ένα σύστημα ασφαλών θαλάσσιων διαδρόμων θα μπορούσε να αποκτήσει ιδιαίτερο βάρος.<br />Το μήνυμα της επικοινωνίας Αθήνας–Τεχεράνης<br /><br />Οι δύο υπουργοί συμφώνησαν, σύμφωνα με την ιρανική πλευρά, να συνεχίσουν τις διαβουλεύσεις και να διατηρήσουν τους ιστορικούς διαύλους μεταξύ Ελλάδας και Ιράν.<br /><br />Και αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη πτυχή της συνομιλίας.<br /><br />Την ώρα που οι ΗΠΑ και το Ιράν βρίσκονται και πάλι σε αντιπαράθεση, που η εμπορική ναυσιπλοΐα στο Ορμούζ αντιμετωπίζει σοβαρούς κινδύνους και που Ισραήλ και Τεχεράνη παραμένουν σε βαθιά σύγκρουση, η Αθήνα επιλέγει να κρατά ανοιχτή απευθείας γραμμή επικοινωνίας με όλες τις πλευρές.<br /><br />Δεν πρόκειται για αλλαγή στρατοπέδου.<br /><br />Πρόκειται για προσπάθεια αξιοποίησης του διπλωματικού χώρου που εξακολουθεί να υπάρχει.<br /><br />Και η φράση του Γεραπετρίτη περί ετοιμότητας της Ελλάδας να προσφέρει «τεχνική και εξειδικευμένη βοήθεια» μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο σημαντική απ’ όσο φαίνεται αρχικά.<br /><br />Γιατί η μάχη για το Ορμούζ δεν αφορά μόνο το Ιράν και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αφορά την παγκόσμια ενέργεια, τη διεθνή ναυτιλία και, αναπόφευκτα, την Ελλάδα.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι έκρυψαν τα συστημικά ΜΜΕ. Πρόκληση από την Τεχεράνη: Επίθεση σε ΕΕ, ΗΠΑ και Ισραήλ.Τι είπε ο Αραγτσί στον Γεραπετρίτη.

Σε απευθείας διπλωματική επικοινωνία Αθήνας–Τεχεράνης, με φόντο την εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ και τη συνεχιζόμενη...

Διαβάστε την συνέχεια

Κ. Τασούλας: ένας εικονικός πρόεδρος.

<img height="96" src="https://omegapress.gr/images/TASOUL.jpeg" width="750" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Είναι θεωρητικός του ραγιαδισμού ή απλά ένας κενός πολιτικός; είναι ένας υποτελής στον Κυριάκο Μητσοτάκη ή απλά ένας άνευ σημασίας πολιτικός που “διέπρεψε” χωρίς να κάνει τίποτα στην ζωή του; Κάποιοι μιλούν για πολιτικό λάθος του πρωθυπουργού που ήθελε έναν εικονικό Πρόεδρο και επέλεξε τον Κωνσταντίνο Τασούλα. Άλλοι τον θεωρούν έναν συνηθισμένο αερολόγο που δεν αξίζει την προσοχή κανενός. Άλλοι όμως του καταλογίζουν ακροδεξιές τάσεις και ουσιαστικά, είναι ίσως ο μόνος Πρόεδρος της Δημοκρατίας που στην πράξη δεν αναγνωρίζεται από πολιτικά κόμματα και ταυτόχρονα απασχολεί τα ΜΜΕ και την κοινή γνώμη με τις γκάφες του.<br /><br />Πέραν όλων αυτών που έχουν βάση, γεγονός είναι ότι ο Κωνσταντίνος Τασούλας επιβεβαιώνει και συμπυκνώνει την επταετία του Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι θέλει γύρω του πειθήνιους, κενούς, ανθρώπους -δεκανίκια στα σχέδιά του, πρόθυμους συνεργάτες. Τους οποίους, δεν αξιολογεί με βάση τις ικανότητές τους, αλλά με βάση τα δικά του ιδιοτελή πολιτικά, κομματικά και οικογενειακά συμφέροντα.<br /><br />Είναι επιλογή του Μητσοτάκη<br /><br />Ο πρωθυπουργός είχε τους λόγους του για να κάνει Πρόεδρο τον Κωνσταντίνο Τασούλα. Ένα πολιτικά άβουλο στέλεχος της ΝΔ, απωθητικός, χωρίς ειδικό πολιτικό βάρος, αλλόκοτος και δεδομένος . Αλλά, ήταν ό,τι πρέπει για τον ανασφαλή Μητσοτάκη, ώστε να έχει ήσυχο το κεφάλι του από το ενδεχόμενο , ένας άλλος, σοβαρός πρόεδρος, να κάνει δημόσιες παρεμβάσεις με κοινωνικές ή και πολιτικές ευαισθησίες. Έτσι, υποβάθμισε συνειδητά τον κορυφαίο πολιτειακό θεσμό της ελληνικής δημοκρατίας, προκαλώντας την οργή της αντιπολίτευσης για την επιλογή του Τασούλα, αλλά ο Μητσοτάκης έχει αποδείξει την αναισθησία του στην κριτική. Αλλά ο Τασούλας, είτε μας αρέσει , είτε όχι , είναι ο ανώτατος πολιτειακός άρχοντας, άρα έχει και ευθύνες έναντι του Συντάγματος και της κοινωνίας.<br /><br /> Η άρνηση πολιτικών αρχηγών , Τσίπρας, Δούρου, Βαρουφάκης, Κωνσταντοπούλου, Σακελλαρίδης, να παραστούν στην δεξίωση και τα ευτράπελα του προεδρικού μεγάρου κατά την επέτειο για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, προκάλεσαν κύμα έντονης αμφισβήτησης του Κ. Τασούλα. Αλλά αυτό ήταν ένα από τα ζητήματα, όπως θα δούμε στην συνέχεια. <br /> Στη δήλωση που έκανε στην πλατεία Συντάγματος , αμέσως μετά την καθιερωμένη παρέλαση ο Τασούλας μπερδεύει την επανάσταση του 1821 με το 1981 που παραπέμπει στην ιστορική νίκη του ΠΑΣΟΚ. Εκτίθεται, αλλά … η ζωή συνεχίζεται.<br />Στις 17 Ιουλίου στα Γιάννενα αφήνει εμβρόντητο τον ελληνικό λαό με την προκλητικά ντροπιαστική δήλωσή του ότι η πρωτεύουσα της Ηπείρου, “πέρασε αναίμακτα το φθινόπωρο του 1430 στα χέρια των Οθωμανών, γιατί διδαχθήκαμε από την άλωση της Θεσσαλονίκης, που είχε σφαγές και εξανδραποδισμούς και οι Γιαννιώτες φρόντισαν, αυτά, να τα αποφύγουν και τα απέφυγαν και πήραν προνόμια…”<br /><br />Αν και στην συνέχεια παραδέχθηκε ότι τα προνόμια καταργήθηκαν, το νόημα της δήλωσης στερείται πατριωτισμού από τον ανώτατο πολιτειακό άρχοντα της χώρας. Η μη αντίσταση στον κατακτητή , σε κάθε κατακτητή, είναι η νοοτροπία των δουλόφρονων και φυσικά ιστορικά έχει αποδεχθεί καταστροφική για τους υποστηρικτές της όπως ήταν η κυβέρνηση των δωσίλογων στην Αθήνα υπό τους ναζί ή η Γαλλία του Βισύ . Αν πάμε πιο πίσω στην ιστορία , ο πρόεδρος όφειλε να γνωρίζει , μιας και εμφανίζεται συχνά ως αρχαιολάτρης την άρνηση των Αθηναίων και των Σπαρτιατών να προσφέρουν “γην και ύδωρ” στους Πέρσες με την γνωστή εποποιία να έχει κυρίαρχη θέση στην ιστορία μας. Αλλά να λέγονται τα ακριβώς αντίθετα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, σε έναν λαό που έχει υποφέρει από σφαγές , κατοχές και εγκλήματα κατακτητών, είναι δουλοπρέπεια. .<br /><br />Ο Κωνσταντίνος Τασούλας είναι όμως απτόητος. Στην ομιλία του για την επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας προκάλεσε και πάλι αλγεινή εντύπωση τοποθετούμενος με την πλευρά της παράταξης που οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία. Είπε μεταξύ άλλων ότι «ο οξύτατος διχασμός που χαρακτήρισε την εποχή της κρίσης προκάλεσε συνέπειες, από τις οποίες δεν έχουμε ακόμη οριστικά και εντελώς ανακάμψει», ανέφερε ο κ. Τασούλας και πρόσθεσε: «Η προηγούμενη δεκαετία πρέπει να γίνει μάθημα για την πολιτική τάξη, αλλά και για τον λαό: Και το κυριότερο μάθημα είναι ότι η αντιπαράθεση πρέπει να υποχωρεί εκεί που αρχίζει ο σκληρός πυρήνας του εθνικού συμφέροντος» .<br /><br />Ποια ήταν η παράταξη που προκάλεσε διχασμό και ποιος θέτει τα όρια της αντιπαράθεσης; για την ιστορική αλήθεια να σημειωθεί ότι το εθνικό συμφέρον δηλαδή η κοινωνική ηρεμία, η συνοχή και η δημοκρατία υπονομεύτηκαν δραματικά από τη ΝΔ και οδήγησαν στην χρεοκοπία και όχι από τα άλλα κόμματα. Επομένως που απευθύνεται; στην Αριστερά προφανώς με λογική Άδωνη Γεωργιάδη. Είπε και άλλα εξίσου εκτός ορίων και μάλιστα από τη θέση του προέδρου που οφείλει να ενώνει και όχι να προκαλεί . Και ο Τασούλας ως γνήσιος ακροδεξιός, προφανώς είναι κατώτερος των όποιων περιστάσεων . Υπό αυτή την οπτική, ήταν σωστή η επιλογή των κομμάτων της Αριστεράς να μην παραστούν στην δεξίωση της 24ης Ιουλίου, με παρόντες τους υπουργούς -υμνητές της Χούντας….</div><div><br />Πρόεδρος σε ρόλο επιτετραμμένου<br /><br /></div><div>Η χώρα διανύει δύσκολη περίοδο. Στην ευρύτερη περιοχή μας επικρατεί αταξία. Το διεθνές δίκαιο καταρρακώνεται. Οι πόλεμοι, οι απειλές για πόλεμο, η υποβάθμιση της διπλωματίας και η φρενίτιδα των εξοπλισμών, οδηγεί σε αποσταθεροποίηση, νέους κύκλους εντάσεων και προκαλεί φόβους για το μέλλον. Οι ανισότητες τσακίζουν κοινωνίες. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας οφείλει να αφήσει στο συρτάρι του σπιτιού του την κομματική του ταυτότητα και να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Ο ρόλος του είναι να ενώνει, να υπερβαίνει τις κομματικές διαχωριστικές γραμμές και να συμβάλλει στην ομαλότητα. Οφείλει επίσης να κινείται με βάση τους κανόνες της κοινωνικής δικαιοσύνης, με σεβασμό στην διαφορετικότητα και κυρίως να είναι στο πλευρό των αδύναμων και αδικημένων από το πολιτικό και οικονομικό σύστημα. Αυτός είναι ο ενωτικός ρόλος του. <br /><br />Με απλά λόγια, να κατανοήσει ότι ο ρόλος του είναι εθνικός και όχι κομματικός. Το ταλέντο του δεν βοηθά ιδιαίτερα, δεν έχει ικανότητες διανοητή, ούτε διαθέτει πολιτικό κύρος. Όλα αυτά είναι παραπάνω λόγοι να είναι προσεκτικός και να κάνει τα στοιχειώδη σύμφωνα με το σύνταγμα και τους νόμους. Και κυρίως τους άγραφους, ηθικούς νόμους που απαγορεύουν στον εκάστοτε πρόεδρο να συμπεριφέρεται ως επιτετραμμένος του πρωθυπουργού... </div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κ. Τασούλας: ένας εικονικός πρόεδρος.

Του Στράτου Βαλτινού Είναι θεωρητικός του ραγιαδισμού ή απλά ένας κενός πολιτικός; είναι ένας υποτελής στον Κυριάκο Μητσοτάκη ή απλά ένας άν...

Διαβάστε την συνέχεια