Ελλάδα, η χώρα των επιδομάτων και των κουπονιών ευημερίας.

<img height="133" src="https://geopolitico.gr/wp-content/uploads/2026/03/gialama.jpg" width="752" /><br /><br />Στον έβδομο χρόνο διακυβέρνησης των αυτοαποκαλουμένων «αρίστων», η επικοινωνιακή βιτρίνα υποχωρεί και αποκαλύπτει μια σκληρή πραγματικότητα: υπουργοί χωρίς ευθύνη, επιδοματική πολιτική χωρίς έλεγχο, κρατική ανοχή στην παραβατικότητα και μια κοινωνία που καλείται διαρκώς να πληρώνει το κόστος της ανικανότητας.<br /><br />Γράφει η<b> Μαρία Γιαλαμά</b><br /><br />Βαδίζουμε ήδη στον έβδομο χρόνο διακυβέρνησης από τη σύνθεση των αυθαιρέτως αυτοαποκαλουμένων «αρίστων». Τα αποτελέσματα των προσπαθειών τους είναι πλέον ορατά διά γυμνού οφθαλμού, τώρα που την επικοινωνιακή χρυσόσκονη κάλυψε η αφρικανική σκόνη.<br />Υπεύθυνοι υπουργοί άνευ ευθύνης<br /><br />Προσφάτως, δικαστική απόφαση κατέρριψε τους ισχυρισμούς της νυν Υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογενείας για το ΠΕΝ Καλλιθέας, το οποίο δεν λειτουργεί, χωρίς όμως η ίδια να μεριμνά για την επαναλειτουργία του. Παράλληλα, η πορεία της «Κιβωτού του Κόσμου», της οποίας η διοίκηση ανετράπη με πρωτοβουλία της τότε υφυπουργού, απομακρύνοντας τον ιδρυτή της, πατέρα Αντώνιο, και την πρεσβυτέρα του, είναι καθοδική. Και τούτο, παρά το γεγονός ότι τοποθετήθηκε διοίκηση εκλεκτών του Μεγάρου Μαξίμου.<br /><br />Σήμερα, η δομή φιλοξενεί μόλις το ένα δέκατο των παιδιών που φιλοξενούσε προηγουμένως, στερώντας από κοινωνικά αδυνάμους έναν φορέα συνδρομής και ουσιαστικής προστασίας. Η Δόμνα των «αρίστων», έστω και αν οι δικαστικές αποφάσεις διαψεύδουν τις αιτιάσεις της, εξακολουθεί να φέρει τον τίτλο της Υπουργού, διαχειριζόμενη τον ευαίσθητο τομέα της Κοινωνικής Συνοχής και της Οικογενείας. Η τηλεοπτική παρουσία της παραμένει συχνή, ακόμη και μετά τα τραγικά της λάθη, τα οποία δυνητικώς θα αρκούσαν για την απομάκρυνσή της από την κυβέρνηση.<br /><br />Δεν καλείται βεβαίως για να απολογηθεί για τα σφάλματά της, αλλά για να παρουσιάσει τα «κουπόνια ευημερίας» που προσφέρει η κυβέρνηση και να προωθήσει την ιδέα εγκατάστασης πολιτών στη μεθόριο με δέλεαρ 10.000 ευρώ.<div><br />Προνομιακή μεταχείριση της ομάδας των «ευαλώτων» πολιτών<br /><br />Η ευγενής τάξη των «ευαλώτων» ομάδων, των εξειδικευμένων στη συγκέντρωση, δι’ απαλλοτριώσεως, χαλκού, στη φιλοξενία λαθρομεταναστών Πακιστανών και, φυσικά, στη χρηματοδότηση των πρακτικών τους μέσω κρατικών επιδομάτων, ευημερεί. Η ιστορία θα καταγράψει ότι τα έργα τους είναι, μέχρι στιγμής, τα πρώτα που απέδωσαν καρπούς στη νεοσυσταθείσα αστυνομική υπηρεσία πατάξεως του οργανωμένου εγκλήματος.<br /><br />Τα πρώτα αποδεικτικά στοιχεία βρίσκονται ήδη στα χέρια της κοινής γνώμης, η οποία πληροφορήθηκε ότι χορηγεί, μέσω των φόρων της, επιδόματα σε «ευάλωτους» συμπολίτες που διαθέτουν βίλες με ελικοδρόμια, χωρίς αυτά να έχουν υποπέσει μέχρι σήμερα στην αντίληψη των αρμοδίων για τη δόμηση και λειτουργία ελικοδρομίων.<br /><br />Στη χώρα, λοιπόν, όπου σε αυτές τις πληθυσμιακές ομάδες χορηγούνται επιδόματα ακόμη και για να στέλνουν τα παιδιά τους στο δημόσιο σχολείο, δηλαδή για την υποχρεωτική εκπαίδευση, τα διατιθέμενα χρήματα χρησιμοποιούνται τελικώς για τη γκετοποίηση των περιοχών που επέλεξαν αυθαιρέτως να κατοικούν. Εκεί, για να εισέλθει η αστυνομία, προηγούνται διαπραγματεύσεις με τους εκπροσώπους τους, ενώ αστυνομικός απασχολεί με παιχνίδια τα παιδιά του οικισμού, προκειμένου να μη δουν τον έλεγχο ή και τις συλλήψεις που ενδέχεται να πραγματοποιηθούν.<br /><br />Όλα αυτά γίνονται με μεγάλη «ευαισθησία», παρότι ο έλεγχος αφορά ομάδες κλεπτών, ναρκεμπόρων, συλλεκτών χαλκού και μετάλλων από δημόσιες υποδομές και λοιπών παραβατικών στοιχείων.<br />Ιδιότυπος ανθρωπισμός<br /><br />Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τους λαθροεισβολείς στη χώρα, τους οποίους οι «άριστοι» χρηματοδοτούν, ως εάν ήθελαν να τους ανταμείψουν για την παραβίαση των εθνικών συνόρων. Τους παρέχουν στέγη και μηνιαίο επίδομα για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσής τους, στο πλαίσιο ενός ιδιότυπου φιλανθρωπισμού που υπηρετούν.<br /><br />Όλοι, λοιπόν, έχουν λαμβάνειν από το υστέρημα του Έλληνα, ο οποίος πληρώνει αγογγύστως τους φόρους του και βλέπει τις υποδομές του κρατικού μηχανισμού να υπολειτουργούν, την ώρα που το κράτος επιδεικνύει εκλεκτική ευαισθησία στην οικονομική αποκατάσταση όσων δρουν εκτός νόμου, παραβατικών και παρεκτρεπομένων.</div><div><br />Απρέπειες εις βάρος της παιδείας<br /><br />Στη χώρα όπου πανεπιστημιακοί καθηγητές ιδρυμάτων της περιφέρειας σπανίως εμφανίζονται στη διδακτική έδρα· όπου οι φοιτητές φέρνουν από το σπίτι τους την κόλλα αναφοράς για να εξεταστούν γραπτώς· όπου οι ώρες εξετάσεως αλλάζουν την τελευταία στιγμή άνευ προειδοποιήσεως· και όπου η χορήγηση, ύστερα από πολλές εξεταστικές δοκιμασίες, του μεταπτυχιακού τίτλου γίνεται με αποστολή του διπλώματος μέσω ταχυδρομικής εταιρείας, με χρέωση μάλιστα του ίδιου του αποφοίτου, η φτώχεια απεφασίσθη να παταχθεί με κουπόνια.<br /><br />Για ακόμη μία φορά, οι εργαζόμενοι φορολογούμενοι καλούνται να πληρώσουν για τους «ευάλωτους», ακόμη και μέσω των υπερφορολογημένων καυσίμων.</div><div><br />Αύξηση επιδόματος ανεργίας ναυτικών<br /><br />Εντός της εβδομάδος, ο υπουργός Ναυτιλίας ανακοίνωσε την αύξηση του επιδόματος ανεργίας των ναυτικών από τα 350 στα 600 ευρώ μηνιαίως. Έτσι, ένας θαλασσοδαρμένος ναυτικός καλείται να εξασφαλίσει την επιβίωσή του με ένα ποσό που υπολείπεται των οικονομικών παροχών που δίδονται απλόχερα από την κυβέρνηση στους λαθρομετανάστες.<br /><br />Το γεγονός ότι ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας μερίμνησε για την αύξηση αυτού του μικρού επιδόματος πιστώνεται ως πράξη ενσυναίσθησης και γνώσης των σημερινών συνθηκών διαβίωσης. Πιστώνεται, βεβαίως, στην κυβέρνηση και η διαχρονική της απαξίωση προς την πλειοψηφία των Ελλήνων που πένονται. Οι προσπάθειες επικοινωνιακής διαχείρισης της πάταξης της αισχροκέρδειας έπαψαν πλέον να είναι πειστικές.</div><div><br />Ενιαίος φορέας διαχειρίσεως επιδομάτων<br /><br />Είναι γεγονός ότι στη Νέα Δημοκρατία, πριν αναλάβει τη διακυβέρνηση, μετά την εγκληματική περίοδο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, είχε διαμορφωθεί πρόγραμμα στο οποίο συμπεριλαμβανόταν και η χορήγηση επιδομάτων από έναν και μόνον φορέα, με αποκλειστικώς τεκμηριωμένα κριτήρια για τους δικαιούχους. Στόχος ήταν ο έλεγχος των κρατικών πόρων και η ορθολογική κατανομή τους.<br /><br />Το γεγονός, όμως, ότι χρήστες ναρκωτικών ουσιών, νοσούντες από AIDS, δηλώνουν δημοσίως τον τρόπο με τον οποίο φροντίζουν να νοσήσουν και άλλοι χρήστες, ώστε τα επιδόματα που λαμβάνουν —ενδεικτικώς ανέφεραν ποσά της τάξεως των 1.300 ευρώ μηνιαίως— να τους επιτρέπουν, σε συνδυασμό με κάποια μικροαπασχόληση στην παρανομία, να εξασφαλίζουν τη δόση τους και να επιβιώνουν, αναδεικνύει την ανεπάρκεια ελέγχου της ασκούμενης επιδοματικής πολιτικής.<br /><br />Προφανώς, ο ενιαίος φορέας δεν δημιουργήθηκε είτε λόγω ανικανότητος είτε λόγω ελλείψεως βουλήσεως.<br /><br />Αποδεικνύεται, για ακόμη μία φορά, ότι η επικοινωνία από μόνη της δεν γεννά αποτελέσματα, ούτε βεβαίως οι τίτλοι σπουδών, όταν δεν συνοδεύονται από εργασιακή εμπειρία και κοινωνική γνώση εκ μέρους των κατά νόμον υπευθύνων. Ο χρόνος ανοχής στις κυβερνητικές αστοχίες έχει πλέον υπερκαλυφθεί. Καιρός να παραχθεί έργο, ανάλογο του κόπου των φορολογουμένων πολιτών, έστω και αν χρειασθεί να αποχωρήσουν οι «άριστοι-ανίκανοι», οι οποίοι αξιολογούνται καθημερινώς με αρνητικά πρόσημα για το ανύπαρκτο παραγωγικό τους έργο.</div><div><br /></div><div><a href="https://geopolitico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα, η χώρα των επιδομάτων και των κουπονιών ευημερίας.

Στον έβδομο χρόνο διακυβέρνησης των αυτοαποκαλουμένων «αρίστων», η επικοινωνιακή βιτρίνα υποχωρεί και αποκαλύπτει μια σκληρή πραγματικότητα:...

Διαβάστε την συνέχεια

Ξαφνικά μας λένε ότι το Ιράν αύξησε την εμβέλεια των πυραύλων του μέχρι την Ευρώπη.

<a href="https://www.ertnews.gr/wp-content/uploads/2026/03/hd9efokwyaaqyeu-768x614.jpg"><img border="0" height="160" src="https://www.ertnews.gr/wp-content/uploads/2026/03/hd9efokwyaaqyeu-768x614.jpg" width="742" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Κάποιοι αναζητούν τρόπους εμπλοκής των Ευρωπαίων και του ΝΑΤΟ στον πόλεμο...</span></h3>Η πληροφορία περί εκτόξευσης δύο ιρανικών πυραύλων με κατεύθυνση τη νήσο Ντιέγκο Γκαρσία, στον Ινδικό Ωκεανό, προκάλεσε έντονη ανησυχία σε Ηνωμένες Πολιτείες και Ισραήλ, καθώς ανέτρεψε μέχρι πρότινος δεδομένα για τις επιχειρησιακές δυνατότητες της Τεχεράνης.<br /><br />Μέχρι σήμερα, οι εκτιμήσεις για το μέγιστο βεληνεκές των ιρανικών πυραυλικών συστημάτων τοποθετούνταν περίπου στα 2.000 χιλιόμετρα. Η συγκεκριμένη εξέλιξη, ωστόσο, φαίνεται να ανατρέπει αυτή την εικόνα, διευρύνοντας σημαντικά το γεωγραφικό εύρος πιθανών στόχων. Υπό αυτό το πρίσμα, δεν τίθεται πλέον μόνο ζήτημα απειλής για απομακρυσμένες στρατιωτικές βάσεις, όπως το Ντιέγκο Γκαρσία, αλλά και για περιοχές της Ευρώπης, που φέρονται να εμπίπτουν σε ενδεχόμενο βεληνεκές.<br /><br />Σε σχετικό δημοσίευμα, η Jerusalem Post επικαλείται τον πρώην επικεφαλής της αεράμυνας των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων (IDF), ταξίαρχο Ραν Κοχάβ, ο οποίος αναφέρει ότι το Ιράν διαθέτει πυραυλικό σύστημα δύο σταδίων. Όπως εξηγεί, πρόκειται για τεχνολογία που χρησιμοποιείται τόσο σε εκτοξεύσεις δορυφόρων όσο και σε βαλλιστικά όπλα μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς, επιτρέποντας σημαντική αύξηση της εμβέλειας.<br /><br />Στο ίδιο μήκος κύματος, και ο αρχηγός των IDF, σε δήλωσή του το Σάββατο, επισήμανε ότι η διεύρυνση του βεληνεκούς αποδίδεται στη χρήση φορέα εκτόξευσης πολλαπλών σταδίων, επιβεβαιώνοντας τις εκτιμήσεις περί τεχνολογικής αναβάθμισης των ιρανικών δυνατοτήτων.<br /><br />Οι εξελίξεις αυτές αναμένεται να επηρεάσουν τις στρατηγικές ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή, εντείνοντας τις ανησυχίες για περαιτέρω κλιμάκωση και επαναφέροντας στο προσκήνιο το ζήτημα της πυραυλικής απειλής από την Τεχεράνη.<br /><br />Σήμερα, έγινε γνωστό ότι το Ισραήλ κατέστρεψε ιρανικό πύραυλο έξω από την ατμόσφαιρα. Αυτό υπονοεί αφενός ότι ο ιρανικός πύραυλος φτάνει σε ύψος εκατοντάδων χιλιομέτρων πάνω από την επιφάνεια της Γης, άρα ο πύραυλος έχει πολύ μεγάλο βεληνεκές. Αφετέρου, φαίνεται ότι οι Ισραηλινοί κατέρριψαν τον πύραυλο με το πυραυλικό σύστημα Arrow, το οποίο είναι σχεδιασμένο για αυτού του είδους τις καταρρίψεις, αλλά και πιο ακριβό.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι το Iron Dome καταρρίπτει στόχους σε μικρό ύψος. Ο Κοχάβ τόνισε ότι το Ιράν εργάζεται εδώ και πολλά χρόνια πάνω σε τεχνολογίες για τους πυραύλους δύο σταδίων με διακηρυγμένο στόχο να εκτοξεύσει δορυφόρους στο Διάστημα, Παράλληλα, συνεχίζει η Jerusalem Post, το Ισραήλ και οι ΗΠΑ προειδοποιούσαν ότι οι δοκιμές για δορυφόρους από το Ιράν ενδέχεται να περιλαμβάνουν στοιχεία διπλής χρήσης (πολιτικής και στρατιωτικής), δηλαδή αυτά που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην κατασκευή διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων, συμβατικών αλλά και πυρηνικών.<br /><br />Αν και το Ιράν αρνείται συστηματικά ότι έχει τέτοια πρόθεση, είναι πιθανό η εκτόξευση του Σαββάτου να έχει αποκαλύψει ένα μυστικό πρόγραμμα που λειτουργούσε εδώ και χρόνια ακριβώς για τέτοιους σκοπούς. Συζητώντας διάφορα σενάρια, ο Κοχάβ είπε ότι ήταν πιθανό το είδος του πυραύλου που χρησιμοποιήθηκε είναι τροποποιημένος βαλλιστικός πύραυλος R 27 εποχής της Σοβιετικής Ένωσης.<br /><br />Οι R 27 εκτοξεύονταν κυρίως από υποβρύχια και ενδεχομένως είχαν πυρηνικές δυνατότητες. Συνήθως έφεραν συμβατική κεφαλή με 1,5-2 τόνους εκρηκτικών. Το Ιράν φαίνεται ότι κατάφερε να τον τροποποιήσει ώστε να εκτοξεύεται από πλατφόρμα εδάφους. Ο Κοχάβ εξηγεί ακόμη ότι η Βόρεια Κορέα έχει χρησιμοποιήσει πύραυλο με παρόμοια τεχνολογία, ο οποίος αποδεδειγμένα έχει βεληνεκές περίπου 3.000 χιλιομέτρων. Όσο για το πώς το Ιράν αύξησε το βεληνεκές του πυραύλου κατά 1.000 χιλιόμετρα, ο Κοχάβ εξηγεί ότι το Ιράν επικεντρώθηκε στο πώς θα εκτοξεύει τον πύραυλο με πολύ ελαφρύτερη κεφαλή, άρα με μικρότερο βάρος. Αυτό σημαίνει ότι θα μπορούσε να ταξιδέψει πιο μακριά σε μικρότερο χρόνο χρησιμοποιώντας την ίδια ποσότητα ενέργειας και παρόμοια διαδικασία εκτόξευσης. Μια άλλη πιθανότητα που έχει συζητηθεί είναι να πρόκειται για τροποποιημένη έκδοση της κατηγορίας Khorramshahr-4.<br /><br />Απειλείται όλη η Ευρώπη<br /><br />Ο Κοχάβ εξηγεί ότι οι πύραυλοι «μπορούν να χτυπήσουν από βόρεια, ανατολικά, δυτικά ή νότια. Κατά συνέπεια, το Λονδίνο, το Παρίσι, το Βερολίνο και κάθε άλλη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα βρίσκονται πλέον εντός της εμβέλειας του Ιράν». «Αυτό αλλάζει ριζικά τον υπολογισμό της απειλής: η Μέση Ανατολή δεν αποτελεί πλέον ένα γεωγραφικά περιορισμένο θέατρο επιχειρήσεων.<br /><br />Η Ευρώπη πρέπει να αντιμετωπίσει την ιρανική βαλλιστική ικανότητα ως άμεσο κίνδυνο για την ήπειρο», δήλωσε ακόμη ο Κοχάβ. Ένα ερώτημα που παραμένει αναπάντητο, συνεχίζει η Jerusalem Post, είναι πώς το Ισραήλ δεν εντόπισε αυτόν τον ιδιαίτερα απειλητικό πύραυλο μεγάλου βεληνεκούς εδώ και τρεις εβδομάδες. Πάντως, στις 16 Μαρτίου, σε μια εξαιρετικά σπάνια δημόσια δήλωση, αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών των IDF δήλωσε ότι το Ισραήλ κατέστρεψε ιρανική βάση που επικεντρωνόταν στην ανάπτυξη τεχνολογιών για την κατάρριψη δορυφόρων που ανήκουν στο Ισραήλ και σε άλλους αντιπάλους.<br /><br />Η βάση χρησιμοποιούταν για τη συναρμολόγηση του ιρανικού Chamran 1 (ενός δορυφόρου επίδειξης τεχνολογίας σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη) που εκτοξεύθηκε στο Διάστημα τον Σεπτέμβριο του 2024. Η Τεχεράνη είχε αναφέρει τότε ότι ο πύραυλος ήταν ο Qaem-100, ένας πυραύλος στερεού καυσίμου τριών σταδίων.<br /><br /><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Ξαφνικά μας λένε ότι το Ιράν αύξησε την εμβέλεια των πυραύλων του μέχρι την Ευρώπη.

Κάποιοι αναζητούν τρόπους εμπλοκής των Ευρωπαίων και του ΝΑΤΟ στον πόλεμο... Η πληροφορία περί εκτόξευσης δύο ιρανικών πυραύλων με κατεύθυνσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Ευρωπαίοι στο κάδρο του πολέμου.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i.guim.co.uk/img/media/6fef0f148dc6891e9bd3e48fa09da4c6c11b8dec/0_0_5000_4000/master/5000.jpg?width=480&dpr=1&s=none&crop=none" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="384" data-original-width="480" height="160" src="https://i.guim.co.uk/img/media/6fef0f148dc6891e9bd3e48fa09da4c6c11b8dec/0_0_5000_4000/master/5000.jpg?width=480&dpr=1&s=none&crop=none" width="661" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"> Γιατί ΗΠΑ και Ισραήλ ζητούν την ευρωπαϊκή συμμετοχή. Τι πραγματικά διακυβεύεται για την Ευρώπη.</span></h3>Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή δεν εξελίσσεται πια στη Μέση Ανατολή, δεν είναι μόνο πύραυλοι, βομβαρδισμοί και δηλώσεις. Είναι πιέσεις. Και αυτές οι πιέσεις έχουν σαφή κατεύθυνση: προς την Ευρώπη.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, με διαφορετικό ύφος αλλά κοινή στόχευση, ζητούν (από τους ευρωπαίους) κάτι παραπάνω από δηλώσεις στήριξης. Ζητούν συμμετοχή. Όχι απαραίτητα με στρατεύματα πρώτης γραμμής, αλλά με παρουσία, με μέσα, με ξεκάθαρη σαφήνεια. Το ερώτημα είναι απλό: ΗΠΑ και Ισραήλ χρειάζονται τους Ευρωπαίους για να ανταπεξέλθουν στον πόλεμο που έχουν ξεκινήσει; Ή τους θέλουν για να τον νομιμοποιήσουν;<br /><br />Στο καθαρά στρατιωτικό επίπεδο, οι ΗΠΑ δεν εξαρτώνται από την Ευρώπη. Διαθέτουν τη δυνατότητα να πλήξουν, να ελέγξουν, να επιτηρήσουν. Το ίδιο και το Ισραήλ στο δικό του επιχειρησιακό πεδίο.<br /><br />Άρα γιατί οι πιέσεις; Διότι ο σύγχρονος πόλεμος δεν είναι μόνο πλήγματα. Είναι και, επιμελητεία, υποδομές ναυτικές περιπολίες, συνοδείες πλοίων, αεράμυνα… Και πάνω απ’ όλα είναι «κλίμα» διαχείρισης ευρύτερων (δυτικών) πληθυσμών έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η ανοχή , αν όχι η υποστήριξή τους, στο πολεμικό εγχείρημα που έχουν αναλάβει ΗΠΑ και Ισραήλ.<br /><br />Εδώ ακριβώς είναι απαραίτητη η Ευρώπη. Όχι για να κερδίσει τη μάχη, αλλά για να τη στηρίξει. Όχι για να γίνει «συνετή» διαχείριση του βάρους που συνεπάγεται ένας πόλεμος, ακόμα και νικηφόρος. Και το σημαντικότερο, όπως είπαμε: όσο περισσότεροι συμμετέχουν, τόσο λιγότερο «μονομερής» φαίνεται η επιχείρηση. Και αυτό, για την Ουάσιγκτον, έχει αξία.<br />Η πολιτική νομιμοποίηση του πολέμου<br /><br />Μια αμερικανο-ισραηλινή επιχείρηση σαν αυτή εναντίον του Ιράν χωρίς ευρωπαϊκή συμμετοχή είναι μια «μονομερής επιλογή». Με ευρωπαϊκή συμμετοχή γίνεται «διεθνής απάντηση». Η διαφορά δεν είναι επικοινωνιακή. Είναι πολιτική.<br /><br />Οι δηλώσεις Τραμπ για το Ορμούζ —ότι οι άλλοι πρέπει να κάνουν περισσότερα— δεν είναι μόνο παράπονο. Είναι μήνυμα: αν επωφελείστε από τη σταθερότητα, θα πληρώσετε για να τη διατηρήσετε.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, το Ισραήλ επιχειρεί να «ευρωπαϊκοποιήσει» την απειλή. Με την αποκάλυψη του πυραυλικού βεληνεκούς της Τεχεράνης (οι πύραυλοι που εκτόξευσε έφτασαν στα 4.000 χλμ στον Ινδικό στην αμερικανοβρετανική βάση Ντιέγκο Γκαρσία) που θεωρητικά αγγίζει ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, το μήνυμα είναι σαφές: αυτός ο πόλεμος εύκολα φτάνει και σε εσας.<br /><br />Η Ευρώπη, προς το παρόν τουλάχιστον δεν «τσιμπάει» και εδώ ακριβώς βρίσκεται η τριβή: οι ΗΠΑ και το Ισραήλ θέλουν κοινό μέτωπο, οι Ευρωπαίοι βλέπουν κοινό ρίσκο. Για την Ευρώπη, το δίλημμα δεν είναι ιδεολογικό. Έχει να κάνει με απολύτως πρακτικά ζητήματα:<br /><br />Πρώτον, η ενέργεια: Η Ευρώπη δεν ελέγχει το Ορμούζ, αλλά εξαρτάται από αυτό. Κάθε ένταση μεταφράζεται σε τιμές. Και κάθε τιμή σε πολιτικό κόστος.<br /><br />Δεύτερον, η ασφάλεια. Η ελευθερία της ναυσιπλοΐας δεν είναι αφηρημένη έννοια. Είναι η λειτουργία της οικονομίας της.<br /><br />Τρίτον, η στρατηγική αυτονομία. Αν η Ευρώπη αρνηθεί να συμμετάσχει, ενισχύει το αμερικανικό επιχείρημα ότι θέλει προστασία χωρίς κόστος. Αν συμμετάσχει, κινδυνεύει να εμπλακεί σε έναν πόλεμο που δεν σχεδίασε.<br /><br />Τέταρτον, το εσωτερικό πολιτικό ρίσκο. Κάθε εμπλοκή μεταφέρεται στο εσωτερικό: τιμές, κοινωνική πίεση, πολιτική φθορά.<br /><br />Γι’ αυτό και βλέπουμε ήδη διαφοροποιήσεις. Άλλοι πιο κοντά, άλλοι πιο επιφυλακτικοί. Η ενιαία ευρωπαϊκή στάση παραμένει ζητούμενο. Όσο για την Ελλάδα, η θέση της είναι αρκετά πιο δύσκολη από τους Εταίρους της στην ΕΕ.<br /><br />Από τη μία, μπορεί να «πουλήσει» ότι αναβαθμίζεται, συμμετέχει σε αποστολές, στέλνει Patriot, φρεγάτες και αεροσκάφη για να προστατέψει τους στόχους που χτυπά ο εχθρός. Από την άλλη, όμως εκτίθεται γιατί βρίσκεται μπλεγμένη σε έναν πόλεμο χωρίς να μπορεί να ελέγξει καμιά της κίνηση.<div><br /></div><div><a href="https://www.topontiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Ευρωπαίοι στο κάδρο του πολέμου.

 Γιατί ΗΠΑ και Ισραήλ ζητούν την ευρωπαϊκή συμμετοχή. Τι πραγματικά διακυβεύεται για την Ευρώπη. Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή δεν εξελίσσεται ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ουκρανία: Εσωτερικός Πολιτικός Πόλεμος Εκδηλώνεται Μετά την Άνοδο του Μπουτάνοβ.

<img height="125" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/Zelenskyy-meets-with-the-head-of-Ukrainian-military-intelligence-Kirill-Budanov-1024x640-1-768x480.jpg" width="750" /><br /><br />«Παράλληλες δομές εξουσίας, αντιπαραθέσεις σε στρατό, πληροφορίες και πολιτική – η Κιέβο δοκιμάζει τη συνοχή της στο πιο κρίσιμο σημείο του πολέμου»<br /><br />«Παράλληλες δομές εξουσίας, αντιπαραθέσεις σε στρατό, πληροφορίες και πολιτική – η Κιέβο δοκιμάζει τη συνοχή της στο πιο κρίσιμο σημείο του πολέμου»<br /><br />Μια εντεινόμενη εσωτερική αντιπαράθεση φαίνεται να ξέσπασε στην Ουκρανία μετά τον διορισμό του στρατηγού Μπουτάνοβ ως επικεφαλής του Γραφείου του Προέδρου, σηματοδοτώντας μια ανακατανομή εξουσίας που δοκιμάζει την πολιτική και στρατιωτική συνοχή της χώρας σε κρίσιμο σημείο του πολέμου με τη Ρωσία.<br /><br />Η απομάκρυνση του Budanov από τη θέση του διοικητή της κύριας στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών (HUR) στις 2 Ιανουαρίου 2026 και η μετάβασή του στον ρόλο του επικεφαλής του Προεδρικού Γραφείου επιχείρησε να ενισχύσει την ηγεσία του προέδρου Ζελένσκι, αλλά σύμφωνα με sources και αναλύσεις πληροφοριών, δημιούργησε παράλληλες δομές εντολών και επιρροής εντός του κρατικού μηχανισμού.<br /><br />Συγκεκριμένα, παρά την επίσημη αντικατάστασή του ως επικεφαλής της HUR από τον Ιβαχτσένκο, πηγές αναφέρουν ότι οι δυνάμεις πληροφοριών εξακολουθούν να λαμβάνουν «άμεσες εντολές» από τον Budanov, ακόμη και χωρίς τη γνώση του νέου διοικητή — ένδειξη ότι η επίσημη διοικητική αλλαγή δεν έχει πλήρως εφαρμοστεί στην πράξη.<div><br />Παράλληλες Εξουσίες και Εσωτερικές Τριβές<br /><br />Η κατάσταση αυτή δείχνει ότι υπάρχουν πλέον ανταγωνιστικά κέντρα επιρροής μεταξύ των υπηρεσιών πληροφοριών, του Προεδρικού Γραφείου και άλλων κρατικών μηχανισμών. Αυτή η αποδιοργάνωση μπορεί να επηρεάσει κρίσιμες αποφάσεις για τον πόλεμο, την ασφάλεια και τις διεθνείς διαπραγματεύσεις, σε ένα σημείο όπου η στρατηγική συνοχή είναι καθοριστική για την επιβίωση της χώρας.<br /><br />Ταυτόχρονα, σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, πολλοί από τους παλαιούς συνεργάτες του προέδρου που είχαν εκδιωχθεί ή απομακρυνθεί λόγω σκανδάλων — όπως ο πρώην αρχηγός προσωπικού Γερμάκ— προσπαθούν να επανέλθουν στο πολιτικό προσκήνιο, συγκροτώντας συμμαχίες με υψηλόβαθμους αξιωματικούς και στελέχη του κράτους.<br /><br />Η αντιπαράθεση αυτή έχει ήδη εντείνει ένα ευρύτερο φάσμα εσωτερικών προκλήσεων, που περιλαμβάνουν διαμάχες για διοικητικά καθήκοντα, στρατιωτική στρατηγική και τον έλεγχο των υπηρεσιών πληροφοριών — παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν άμεσα τη διαχείριση του πολέμου με τη Ρωσία και τις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις για τερματισμό των συγκρούσεων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ουκρανία: Εσωτερικός Πολιτικός Πόλεμος Εκδηλώνεται Μετά την Άνοδο του Μπουτάνοβ.

«Παράλληλες δομές εξουσίας, αντιπαραθέσεις σε στρατό, πληροφορίες και πολιτική – η Κιέβο δοκιμάζει τη συνοχή της στο πιο κρίσιμο σημείο του ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τζορτζ Φρίντμαν: ο πόλεμος στο Ιράν είναι σύγκρουση ισχύος, όχι καθεστώτων.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/friedman.webp"><img height="123" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/friedman.webp" width="749" /></a><br /><br />Ο Αμερικανός αναλυτής Τζορτζ Φρίντμαν φωτίζει μια κρίσιμη διάσταση για τον πόλεμο στο Ιράν, που συχνά υποτιμάται: η σύγκρουση δεν εξελίσσεται όπως είχε αρχικά σχεδιαστεί, διότι βασίστηκε σε λανθασμένες παραδοχές για τη φύση της εξουσίας στην Τεχεράνη.<br /><br />Το βασικό λάθος, σύμφωνα με τον Φρίντμαν, ήταν η εκτίμηση ότι η εξόντωση της πολιτικής ηγεσίας – ακόμη και του Ανώτατου Ηγέτη – θα οδηγούσε είτε σε εξέγερση είτε σε κατάρρευση του καθεστώτος. Αντίθετα, η πραγματική ισχύς βρίσκεται στους Φρουρούς της Επανάστασης (IRGC), μια στρατιωτικο-οικονομική δομή βαθιά ριζωμένη στο κράτος και διασκορπισμένη σε μια χώρα τεράστιας γεωγραφικής κλίμακας. Αυτό καθιστά την ιδέα μιας γρήγορης «εκκαθάρισης» μέσω αεροπορικής ισχύος πρακτικά ανεφάρμοστη.<div><br />Παρατεταμένη σύγκρουση φθοράς<br /><br />Η συνέπεια είναι στρατηγική: ο πόλεμος μετατρέπεται σε παρατεταμένη σύγκρουση φθοράς. Το Ιράν διατηρεί την ικανότητα να πλήττει στόχους, να παρεμβαίνει στις ενεργειακές ροές και να κρατά ανοιχτό το μέτωπο – ιδιαίτερα μέσω του ελέγχου ή της απειλής στο Στενό του Ορμούζ. Η πρόβλεψη για γρήγορη έκβαση καθίσταται έτσι εξαιρετικά αβέβαιη.<br /><br />Παράλληλα, ο Φρίντμαν μετατοπίζει το ενδιαφέρον από το Ιράν στην Κίνα. Υποστηρίζει ότι το Πεκίνο, παρά την ενεργειακή του εξάρτηση, δεν επιδιώκει κλιμάκωση αλλά συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η αναβολή της συνάντησης κορυφής και η απουσία ουσιαστικής κινεζικής στήριξης προς το Ιράν ερμηνεύονται ως ένδειξη ότι η Κίνα προτάσσει την οικονομική σταθερότητα και την πρόσβαση στις αμερικανικές αγορές έναντι της γεωπολιτικής αντιπαράθεσης.</div><div><br />Ανοιχτή γεωπολιτική αναμέτρηση<br /><br />Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της ανάλυσης είναι η απόρριψη της ιδεολογικής ανάγνωσης των συγκρούσεων. Για τον Φρίντμαν, οι πόλεμοι δεν καθορίζονται από το αν ένα καθεστώς είναι δημοκρατικό ή αυταρχικό, αλλά από το εθνικό συμφέρον. Οι ιστορικές συμμαχίες και συγκρούσεις δείχνουν ότι οι κρατικές συμπεριφορές καθοδηγούνται από ισχύ, ασφάλεια και οικονομία – όχι από ιδεολογική συγγένεια.<br /><br />Τελικά, ο πόλεμος στο Ιράν δεν είναι μια επιχείρηση αλλαγής καθεστώτος με σαφές τέλος, αλλά μια ανοιχτή γεωπολιτική αναμέτρηση με αβέβαιη διάρκεια. Και, όπως υπονοεί ο Φρίντμαν, το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι μόνο η Τεχεράνη, αλλά η ευρύτερη ισορροπία ισχύος σε ένα σύστημα όπου η ενέργεια, η γεωγραφία και τα συμφέροντα υπερισχύουν των προθέσεων.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τζορτζ Φρίντμαν: ο πόλεμος στο Ιράν είναι σύγκρουση ισχύος, όχι καθεστώτων.

Ο Αμερικανός αναλυτής Τζορτζ Φρίντμαν φωτίζει μια κρίσιμη διάσταση για τον πόλεμο στο Ιράν, που συχνά υποτιμάται: η σύγκρουση δεν εξελίσσετα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ντόναλντ Τραμπ: Πενθήμερη αναβολή στρατιωτικών επιθέσεων. Ιρανικά μέσα: «Δεν υπήρξαν συζητήσεις με ΗΠΑ».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/5d/5d16bfa03e1b4a838f35a958e5d1b04c.jpg?v=1&maxwidth=680&originalwidth=900&" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="453" data-original-width="680" height="133" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/5d/5d16bfa03e1b4a838f35a958e5d1b04c.jpg?v=1&maxwidth=680&originalwidth=900&" width="679" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν αναφέρει ότι δεν υπάρχουν συνομιλίες με την Ουάσινγκτον και κατηγορεί τον Τραμπ ότι κερδίζει χρόνο.</span></h3><b>Ανδρέας Δερμιτζάκης</b><br />Σε μια παύση πέντε ημερών προχωράει ο Ντόναλντ Τραμπ, καθώς γι’ αυτό το διάστημα οι ΗΠΑ δεν θα προχωρήσουν σε στρατιωτικές επιθέσεις κατά των σταθμών παραγωγής ενέργειας και υποδομών του Ιράν.<br /><br />Την απόφαση έκανε γνωστή ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Truth Social. «Έδωσα εντολή στο Υπουργείο Πολέμου να αναβάλει οποιαδήποτε και όλες τις στρατιωτικές επιθέσεις κατά των ιρανικών σταθμών παραγωγής ενέργειας και των ενεργειακών υποδομών για μια πενθήμερη περίοδο, με την επιφύλαξη της επιτυχίας των τρεχουσών συναντήσεων και συζητήσεων» έγραψε.<br /><br />Την ίδια στιγμή η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να χτυπήσει στρατιωτικά το Ιράν φέρεται να προωθήθηκε από ανθρώπους εκτός του στενού του κύκλου. Σύμφωνα με το Bloomberg, πέρα από τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο μεγιστάνας των ΜΜΕ Ρούπερτ Μέρντοχ μαζί με συντηρητικές προσωπικότητες των μέσων ενημέρωσης, όπως οι Μαρκ Λέβιν και Λίντσεϊ Γκράχαμ έπαιξαν καθοριστικό ρόλο. Μάλιστα οι πληροφορίες αναφέρουν πως ο Μέρντοχ επικοινώνησε προσωπικά με τον Τραμπ πολλές φορές, παροτρύνοντας τον να χτυπήσει το Ιράν.<br /><br />Εν τω μεταξύ, ο δικός του στενός κύκλος ήταν πιο επιφυλακτικός. Ο Τζ. Ντ. Βανς έθεσε ερωτήσεις σχετικά με το πώς θα λειτουργούσε στην πραγματικότητα οποιοσδήποτε πόλεμος, με την Σούζι Γουάιλς να προσπαθεί να βεβαιωθεί ότι ο Τραμπ κατανοούσε τις επιλογές του και ο Μάρκο Ρούμπιο να παραμένει σιωπηλός με κανέναν από αυτούς να μπορούν να του πουν ευθέως πως η επίθεση στο Ιράν ήταν κακή ιδέα. Ακόμα και ο πρώην συνεργάτης του Ντόναλντ Τραμπ, Τζον Μπόλτον, ο οποίος πέρασε την καριέρα του προσπαθώντας να βομβαρδίσει το Ιράν, το έθεσε ξεκάθαρα: «Αυτό που ήθελε για τους συμβούλους του στη δεύτερη θητεία του ήταν άτομα που θα ήταν πιο πρόθυμα να πουν απλώς “ναι κύριε”».<div><br />Ιρανικά μέσα: «Δεν υπήρξαν συζητήσεις»<br /><br />Τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης, πάντως, που συνδέονται με το IRGC αναφέρουν ότι δεν υπήρξαν συζητήσεις με τον Τραμπ και ισχυρίζονται ότι υποχώρησε από φόβο για ιρανικά αντίποινα.<br /><br />Το υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν αναφέρει ότι δεν υπάρχουν συνομιλίες με την Ουάσινγκτον και κατηγορεί τον Τραμπ ότι κερδίζει χρόνο ενώ συνεχίζονται οι προσπάθειες αποκλιμάκωσης στην περιοχή.<br /><br />Ο πρέσβης των ΗΠΑ, Μάικλ Γουόλτς, προειδοποίησε ότι το Ιράν αναπτύσσει πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς ικανούς να χτυπήσουν την Ευρώπη, πιθανώς κρυμμένους στο «διαστημικό του πρόγραμμα». Είπε ότι ο πραγματικός κίνδυνος είναι ο συνδυασμός αυτής της δυνατότητας με μια πυρηνική κεφαλή και τόνισε ότι οι ΗΠΑ ενεργούν πριν συμβεί αυτό. Ο Γουόλτς επανέλαβε επίσης την προειδοποίηση του προέδρου Τραμπ: ανοίξτε ξανά το Στενό του Ορμούζ εντός 48 ωρών ή αντιμετωπίστε επιθέσεις σε μεγάλες υποδομές ενέργειας.<br /><br />Σύμφωνα με την Washington Post, 4.500 Αμερικανοί πεζοναύτες και ναύτες κατευθύνονται στη Μέση Ανατολή αυτή τη στιγμή. Ένας Ισραηλινός αξιωματούχος μόλις αποκάλυψε το πραγματικό σχέδιο: «να καταλάβουν το νησί (σ.σ. Χαργκ) και το Στενό του Ορμούζ». «Αυτοί οι πεζοναύτες δεν έρχονται για διακόσμηση» σημείωσε. Το θέμα πρόκειται να γίνει εξαιρετικά σοβαρό.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ντόναλντ Τραμπ: Πενθήμερη αναβολή στρατιωτικών επιθέσεων. Ιρανικά μέσα: «Δεν υπήρξαν συζητήσεις με ΗΠΑ».

Το υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν αναφέρει ότι δεν υπάρχουν συνομιλίες με την Ουάσινγκτον και κατηγορεί τον Τραμπ ότι κερδίζει χρόνο. Ανδρέας...

Διαβάστε την συνέχεια

Άραβες: Από την αποφυγή του πολέμου στην επιδίωξη ολοκλήρωσής του.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/IRAN-AIRSTRIKE-630x400.jpg" width="756" /><br /><br />Αναφορές από πηγές υποδεικνύουν ότι το Ιράν επέλεξε να περιορίσει τις επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) κατά της Σαουδικής Αραβίας, υπό τον φόβο ότι η συνεχιζόμενη στοχοποίηση του Βασιλείου θα μπορούσε να προκαλέσει μια άμεση σαουδική στρατιωτική απάντηση.<br /><br />Μια τέτοια εξέλιξη ενδέχεται να παρασύρει τις δυνάμεις του Κόλπου βαθύτερα στον πόλεμο με την Τεχεράνη.<br /><br />Η Τεχεράνη έχει ήδη εξαπολύσει πολυάριθμα πλήγματα σε κράτη του Κόλπου -συμπεριλαμβανομένης της Σαουδικής Αραβίας- ωστόσο οι πρωτεύουσες του Κόλπου έχουν μέχρι στιγμής απόσχει από μια γενικευμένη ανταπόδοση, ασκώντας διπλωματικές πιέσεις και δίνοντας έμφαση στο δικαίωμα της αυτοάμυνας βάσει του διεθνούς δικαίου.<br /><br />Πρόσφατα, η Σαουδική Αραβία απέλασε το ιρανικό διπλωματικό προσωπικό σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις επιθέσεις.<br /><br />Πλέον, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και το Μπαχρέιν στηρίζουν τη συνέχιση των πολεμικών επιχειρήσεων μετά τις ιρανικές επιθέσεις.<br /><br />Αξιωματούχοι δηλώνουν χαρακτηριστικά: «Η στρατιωτική ισχύς του Ιράν πρέπει να αποδυναμωθεί πριν από οποιαδήποτε κατάπαυση του πυρός».<br /><br />Ορισμένοι μάλιστα εξετάζουν το ενδεχόμενο άμεσης εμπλοκής στις εχθροπραξίες.<br />Από την αποφυγή του πολέμου στην επιδίωξη ολοκλήρωσής του<br /><br />Τα αραβικά κράτη του Κόλπου προειδοποιούν τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι τυχόν πλήγματα στις μονάδες παραγωγής ενέργειας και στις ενεργειακές υποδομές του Ιράν θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν αντίποινα κατά περιφερειακών εγκαταστάσεων ενέργειας και υδάτινων πόρων.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, κάτι τέτοιο θα απειλούσε τη σταθερότητα σε ολόκληρο τον Κόλπο αλλά και την παγκόσμια οικονομία.<br /><br />Αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι οποιαδήποτε ζημιά στα πολιτικά δίκτυα ηλεκτροδότησης του Ιράν ενέχει τον κίνδυνο να ωθήσει την Τεχεράνη στο να στοχοποιήσει κρίσιμους κόμβους εξαγωγής ενέργειας, εργοστάσια αφαλάτωσης και υποδομές στον Κόλπο, γεγονός που θα προκαλούσε κλυδωνισμούς στις διεθνείς αγορές πετρελαίου και στις εφοδιαστικές αλυσίδες.<br /><br />Οι πρωτεύουσες του Κόλπου υπογραμμίζουν το υψηλό διακύβευμα: η διακοπή των αποστολών πετρελαίου και η προσβολή των συστημάτων ύδρευσης δεν θα επηρέαζαν μόνο την περιοχή, αλλά θα έστελναν κρουστικά κύματα στις παγκόσμιες αγορές και οικονομίες.<br /><br />Τα πρακτορεία Reuters και Wall Street Journal σημειώνουν ότι οι προειδοποιήσεις αυτές διατυπώνονται εν μέσω αμερικανικών απειλών για πλήγματα στα ιρανικά δίκτυα ηλεκτροδότησης, σε περίπτωση που δεν επιλυθούν οι εντάσεις σχετικά με τα Στενά του Ορμούζ.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Άραβες: Από την αποφυγή του πολέμου στην επιδίωξη ολοκλήρωσής του.

Αναφορές από πηγές υποδεικνύουν ότι το Ιράν επέλεξε να περιορίσει τις επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) κατά της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ιράν απειλεί με πόντιση ναρκών σε «όλες τις διόδους του Κόλπου».

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/IRAN-9-630x400.jpg" width="764" /><br /><br />Το Ιράν απείλησε με πόντιση θαλάσσιων ναρκών σε ολόκληρο τον Κόλπο, σε περίπτωση που δεχθούν επίθεση οι νότιες ακτές και τα νησιά του.<br /><br />«Οποιαδήποτε απόπειρα επίθεσης στις ακτές ή τα νησιά του Ιράν θα έχει ως αποτέλεσμα τη ναρκοθέτηση όλων των οδών πρόσβασης στον Κόλπο με διάφορους τύπους ναρκών, συμπεριλαμβανομένων πλωτών ναρκών που μπορούν να αφεθούν από την ακτή», ανέφερε σε ανακοίνωσή του το Συμβούλιο Άμυνας του Ιράν, σύμφωνα με τα κρατικά Μέσα Ενημέρωσης.<br /><br />«Σε αυτή την περίπτωση, ολόκληρος ο Κόλπος θα βρεθεί ουσιαστικά σε μια κατάσταση παρόμοια με εκείνη των Στενών του Ορμούζ για μεγάλο χρονικό διάστημα.<br /><br />»Δεν πρέπει να λησμονείται η αποτυχία περισσότερων από 100 ναρκαλιευτικών τη δεκαετία του 1980 να απομακρύνουν έστω και λίγες θαλάσσιες νάρκες».<br /><br />Η απειλή αυτή διατυπώνεται λίγους μήνες αφότου το Ναυτικό των ΗΠΑ απέσυρε τα μοναδικά τέσσερα εξειδικευμένα ναρκαλιευτικά του, τα οποία στάθμευαν στο Μπαχρέιν καθ’ όλη τη μεταψυχροπολεμική περίοδο, στέλνοντάς τα πίσω στην πατρίδα.<br /><br />Το Συμβούλιο Άμυνας του Ιράν δήλωσε ότι ο μόνος τρόπος για να διέλθουν «μη εμπόλεμες χώρες» από τα Στενά του Ορμούζ είναι ο συντονισμός με την Τεχεράνη.<br /><br />Παράλληλα, υπογράμμισε τη δέσμευσή του για μια «αποφασιστική και ολέθρια απάντηση σε οποιαδήποτε επίθεση εναντίον σταθμών παραγωγής ενέργειας και ενεργειακών υποδομών» στο Ιράν.<br /><br />Το τελεσίγραφο 48 ωρών του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για την «πλήρη διάνοιξη» των ζωτικής σημασίας στενών -από όπου διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων εξαγωγών πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου- λήγει στις 3:44 π.μ. ώρα Κόλπου την Τρίτη 24/03.<br /><br />Μετά την παρέλευση αυτής της προθεσμίας, ο Τραμπ έχει απειλήσει να πλήξει τις μονάδες παραγωγής ενέργειας του Ιράν.<br /><br />Σε περίπτωση τέτοιας επίθεσης, το Ιράν έχει απειλήσει να απαντήσει πλήττοντας σταθμούς παραγωγής ενέργειας στο Ισραήλ και σε ολόκληρο τον Κόλπο.<br />Πώς το Ιράν αποφασίζει ποιος μπορεί και ποιος όχι να διέλθει από τα Στενά του Ορμούζ<br /><br />Με πολλές χώρες να εξαρτώνται από το υδάτινο πέρασμα, η Τεχεράνη αξιοποιεί τον έλεγχό της επιτρέποντας τη διέλευση μόνο σε όσους κρίνονται «μη εχθρικοί».<br /><br />Η Ιαπωνία βρίσκεται σε συνομιλίες με το Ιράν για το ενδεχόμενο ανοίγματος των Στενών για τα πλοία της – μια μικρογραφία του διλήμματος που αντιμετωπίζουν οι χώρες που έχουν ανάγκη τη χρήση αυτής της βασικής αρτηρίας.<br /><br />Η Τεχεράνη ξεκίνησε συνομιλίες με το Τόκιο για το ενδεχόμενο ανοίγματος των στενών, όπως δήλωσε ο κ. Αραγτσί στο ιαπωνικό ειδησεογραφικό πρακτορείο σε τηλεφωνική συνέντευξη την Παρασκευή 20/03, μία ημέρα αφότου η Γιαπωνέζα Πρωθυπουργός Σανάε Τακάισι επισκέφθηκε τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο.<br /><br />Οι πλευρές μπορούν να συζητούν, αλλά δεδομένου του ελέγχου και της σημαντικής επιρροής του Ιράν στα Στενά, η επίτευξη συμφωνίας μπορεί να μην είναι εύκολη, εκτός αν η χώρα έχει κάτι να κερδίσει από αυτήν.<br /><br />«Το πρόβλημα είναι ότι η μπάλα βρίσκεται ξεκάθαρα στο γήπεδο του Ιράν, και αυτό είναι ουσιαστικά το μόνο ισχυρό χαρτί που τους έχει απομείνει», ανέφεραν αναλυτές της Fortress Family Office με έδρα το Σίδνεϊ.<br /><br />«Γιατί λοιπόν να τα ξανανοίξει το Ιράν; Όχι από καλή θέληση, ούτε απλώς λόγω πίεσης. Θα το πράξουν μόνο εάν τα κίνητρα είναι αρκετά πειστικά».<div><br />Ποιες χώρες μπορούν να χρησιμοποιούν τα Στενά;<br /><br />Λιγότερα από 100 πλοία έχουν καταφέρει να διέλθουν από τα Στενά του Ορμούζ από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος, ένα ελάχιστο κλάσμα των 135 πλοίων που χρησιμοποιούσαν καθημερινά τη δίοδο πριν από τη σύγκρουση.<br /><br />Περίπου το ένα τρίτο αυτών συνδέεται με το Ιράν, ενώ ορισμένα συνδέονται με την Ινδία, το Πακιστάν και την Κίνα, χώρες που θεωρούνται φιλικές προς την Τεχεράνη.<br /><br />Η Κίνα, ωστόσο, φέρεται να είναι δυσαρεστημένη με το κλείσιμο των στενών από το Ιράν.<br /><br />Η Τουρκία επιβεβαίωσε επίσης ότι μπόρεσε να χρησιμοποιήσει τα στενά, ενώ η Γαλλία και η Ιταλία, σύμμαχοι των ΗΠΑ, βρίσκονται σε συνομιλίες με την Τεχεράνη, σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times.<br /><br />Πρακτικά, τα στενά παραμένουν κλειστά. «Δεν πρόκειται για επαναλειτουργία.<br /><br />»Πρόκειται για ένα καθεστώς παροχής αδειών, όπου η διέλευση επιτρέπεται επιλεκτικά σε πλοία που συνδέονται με μη εχθρικές ή στρατηγικά ευθυγραμμισμένες χώρες», δήλωσαν αναλυτές της Edge for Economic Consultancy με έδρα το Κουβέιτ.<br />Ποιες είναι οι εναλλακτικές λύσεις;<br /><br />Από τα Στενά του Ορμούζ διέρχεται υπό κανονικές συνθήκες περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων φορτίων αργού πετρελαίου, γεγονός που τα καθιστά κρίσιμα για το παγκόσμιο εμπόριο.<br /><br />Λόγω της γεωγραφικής τους θέσης, υπάρχουν ελάχιστες εναλλακτικές λύσεις που μπορούν να ανταγωνιστούν την αποδοτικότητά τους.<br /><br />Οι κυριότερες εναλλακτικές είναι ο αγωγός Ανατολής-Δύσης της Σαουδικής Αραβίας, με τερματικό σταθμό το λιμάνι Γιαμπού στην Ερυθρά Θάλασσα, το λιμάνι Φουτζάιρα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και το λιμάνι Σαλάλα του Ομάν.<br /><br />Για δεκαετίες, η Φουτζάιρα και η Σαλάλα προορίζονταν για ανάπτυξη ώστε να μειωθεί η εξάρτηση από τα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Η Σαλάλα, στις νότιες ακτές του Ομάν στην Αραβική Θάλασσα, αποτελεί κρίσιμο κόμβο λιμενικών υποδομών και έχει καταστεί ολοένα και πιο σημαντική για τα δεξαμενόπλοια που επιδιώκουν να παρακάμψουν τα στενά.<br /><br />Ωστόσο, οι επιθέσεις του Ιράν με drones σε αυτά τα δύο λιμάνια εντάσσονται σε ένα ευρύτερο μοτίβο στοχοποίησης εναλλακτικών διαδρομών, προκαλώντας περαιτέρω αναταραχή στις αποστολές πετρελαίου.</div><div><br />Προτεραιότητα στην ασφάλεια<br /><br />Οι ΗΠΑ έχουν πιέσει τους συμμάχους τους -εμπλέκοντας ακόμα και την οικονομική και πολιτική ανταγωνίστρια Κίνα- να βοηθήσουν στη διασφάλιση και την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, δεχόμενες ωστόσο συνεχείς αρνήσεις.<br /><br />Το Ιράν φαίνεται διατεθειμένο να παίξει το παιχνίδι της αναμονής, έχοντας επιβιώσει από διεθνείς κυρώσεις και οικονομικές προκλήσεις.<br /><br />Για τους υπόλοιπους, αυτή η αναμονή θα είναι επώδυνη, με τις επιπτώσεις να κλυδωνίζουν την παγκόσμια οικονομία.<br /><br />Ακόμα κι αν τα στενά ανοίξουν ξανά, θα υπάρχει πάντα η αμφιβολία για το αν οι επιθέσεις θα συνεχιστούν.<br /><br />«Η διασφάλιση της ναυσιπλοΐας μέσω των Στενών του Ορμούζ δεν θα έλυνε τις περίπλοκες εντάσεις στην περιοχή», δήλωσε η Ρεμπέκα Γκρίνσπαν, Γενική Γραμματέας της Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη (UNCTAD).<br /><br />«Θα μπορούσε όμως να αποτρέψει μια γεωπολιτική κρίση από το να μετατραπεί σε παγκόσμιο οικονομικό σοκ, και να αποδείξει ότι η πραγματιστική συνεργασία μπορεί ακόμα να προστατεύσει τους πιο ευάλωτους του πλανήτη, ανοίγοντας ξανά τον δρόμο προς τη διπλωματία».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ιράν απειλεί με πόντιση ναρκών σε «όλες τις διόδους του Κόλπου».

Το Ιράν απείλησε με πόντιση θαλάσσιων ναρκών σε ολόκληρο τον Κόλπο, σε περίπτωση που δεχθούν επίθεση οι νότιες ακτές και τα νησιά του. «Οποι...

Διαβάστε την συνέχεια

Η δωροδοκία των 6 δισ.: Η μυστική προσφορά του Κατάρ στο Ιράν για την παύση των ιρανικών επιθέσεων στο έδαφός του.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/QATAR-IRAN-630x400.jpg" width="759" /><br /><br />Δυτικές πηγές αναφέρουν ότι το Κατάρ επιχειρεί να διαπραγματευτεί μια ανεξάρτητη ειρήνη με το Ιράν, προσφέροντας την αποδέσμευση κονδυλίων ύψους 6 δισεκατομμυρίων δολαρίων που ανήκουν στους Φρουρούς της Επανάστασης.<br /><br />Καθώς ο πόλεμος στον Περσικό Κόλπο απειλεί να καταπιεί ολόκληρη την περιοχή, το Κατάρ φέρεται να άνοιξε έναν μυστικό, αυτόνομο δίαυλο επικοινωνίας με το ιρανικό καθεστώς.<br /><br />Δυτικές διπλωματικές πηγές επισημαίνουν ότι η Ντόχα επιχειρεί να «δωροδοκήσει» την ηγεσία της Τεχεράνης, προκειμένου να σταματήσει τις επιθέσεις σε καταριανό έδαφος.<br /><br />Η προτεινόμενη συμφωνία περιλαμβάνει την αποδέσμευση και μεταφορά περίπου 6 δισεκατομμυρίων δολαρίων, τα οποία το ιρανικό καθεστώς υποστηρίζει ότι παρακρατούνται επί του παρόντος σε τράπεζες του Κατάρ.<br /><br />Τα κεφάλαια αυτά φέρεται να ανήκουν στο Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), την κύρια δύναμη πίσω από την περιφερειακή επιθετικότητα του Ιράν και την εγχώρια καταστολή.<br />Οικονομική μόχλευση σε εμπόλεμη ζώνη<br /><br />Η πρωτοβουλία του Κατάρ πηγάζει από την αυξανόμενη διαπίστωση ότι οι παραδοσιακές διπλωματικές προσπάθειες για τον τερματισμό του πολέμου αποτυγχάνουν.<br /><br />Φοβούμενη ότι οι δικές της υποδομές και η ασφάλεια βρίσκονται σε κίνδυνο, η Ντόχα αναζητά έναν τρόπο να θωρακιστεί έναντι της ευρύτερης σύρραξης μεταξύ των Συμμαχικών δυνάμεων και του Ιράν.<br /><br />Ενώ Καταριανός διπλωμάτης διέψευσε επίσημα τις αναφορές αυτές, Δυτικοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι η προσφορά αποτελεί μια γνήσια απόπειρα εξαγοράς «ασυλίας» από τις ιρανικές επιθέσεις με πυραύλους και drones.<br /><br />Ωστόσο, η κίνηση αυτή κρίνεται ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη, καθώς ουσιαστικά θα παρείχε μια μαζική ένεση ρευστότητας στους Φρουρούς της Επανάστασης, τη στιγμή ακριβώς που η διεθνής κοινότητα επιχειρεί να οδηγήσει την οργάνωση σε οικονομική ασφυξία.<br /><br />Η ενδεχόμενη μεταφορά των 6 δισεκατομμυρίων δολαρίων εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την ενότητα της περιφερειακής συμμαχίας κατά του Ιράν.<br /><br />Εάν το Κατάρ καταφέρει να «αγοράσει» την ειρήνη του, αυτό θα μπορούσε να υπονομεύσει την οικονομική πίεση που ασκείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.<br /><br />Επιπλέον, επικριτές υποστηρίζουν ότι μια τέτοια πληρωμή θα αποθράσυνε το καθεστώς, ωθώντας το στη χρήση παρόμοιων τακτικών «εκβιασμού» εναντίον άλλων γειτονικών κρατών.<br /><br />Καθώς ο πόλεμος συνεχίζει να κλιμακώνεται, το ρίσκο του Κατάρ αντιπροσωπεύει μια απεγνωσμένη προσπάθεια εξεύρεσης οικονομικής λύσης σε ένα στρατιωτικό πρόβλημα, αν και πολλοί ειδικοί αμφιβάλλουν ότι ακόμη και τα 6 δισεκατομμύρια δολάρια θα είναι αρκετά για να ικανοποιήσουν τους στρατηγικούς στόχους του καθεστώτος στην περιοχή.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η δωροδοκία των 6 δισ.: Η μυστική προσφορά του Κατάρ στο Ιράν για την παύση των ιρανικών επιθέσεων στο έδαφός του.

Δυτικές πηγές αναφέρουν ότι το Κατάρ επιχειρεί να διαπραγματευτεί μια ανεξάρτητη ειρήνη με το Ιράν, προσφέροντας την αποδέσμευση κονδυλίων ύ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πακιστάν καταπατά την αμυντική συμφωνία με Σαουδική Αραβία για χάρη Ιράν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/02/pakistan-saudi-arabia-turkey.jpg.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1280" height="113" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/02/pakistan-saudi-arabia-turkey.jpg.webp" width="664" /></a></div><br /><div>Στις 9 Σεπτεμβρίου 2025, οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις επιχείρησαν να εξοντώσουν ηγέτες της Χαμάς στη Ντόχα του Κατάρ. Απέτυχαν. Όχι μόνο η κυβέρνηση του Κατάρ αντέδρασε με αγανάκτηση, αλλά και πολλά άλλα αραβικά και ισλαμικά κράτη.</div><br />του <a href="https://www.meforum.org/"><b>Michael Rubin</b></a><br /><br />Ο Πακιστανός πρωθυπουργός Σεχμπάζ Σαρίφ πέταξε στη Ντόχα για να εκφράσει την αλληλεγγύη του. Το Πακιστάν απαίτησε έκτακτη σύνοδο του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για να καταδικάσει το Ισραήλ, και το Ισλαμαμπάντ συμμετείχε σε μια επακόλουθη Αραβο-ισλαμική Σύνοδο Κορυφής στη Ντόχα.<br /><br />Στο περιθώριο αυτής της συνόδου κορυφής, ο Σαρίφ και ο Αρχηγός του Πακιστανικού Στρατού Ασίμ Μουνίρ – η πραγματική εξουσία στο Πακιστάν – έθεσαν τις βάσεις για μια Στρατηγική Συμφωνία Αμοιβαίας Άμυνας μεταξύ Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Στις 17 Σεπτεμβρίου 2025, ο Σαουδάραβας πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν και ο Σαρίφ υπέγραψαν τη συμφωνία, η οποία, σύμφωνα με την επίσημη πακιστανική δήλωση, αναφέρει ότι «οποιαδήποτε επίθεση εναντίον οποιασδήποτε χώρας θα θεωρείται επίθεση εναντίον και των δύο».<br /><br />Η συνθήκη όχι μόνο οδήγησε σε μια σειρά αναφορών αναλυτών κατά του Ισραήλ για το “λάθος του στο Κατάρ”, αλλά έθεσε επίσης υπό αμφισβήτηση τον αναπόφευκτο σχηματισμό ενός «ισλαμικού ΝΑΤΟ». Η Τουρκία, για παράδειγμα, υπαινίχθηκε ότι μπορεί να ενταχθεί σε μια τέτοια συμμαχία. Ο Μπιν Σαλμάν ενέκρινε συνομιλίες για αμυντικό σύμφωνο με την Αίγυπτο και τη Σομαλία.<br /><br />Ο Χουάν Κόουλ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και αναλύτής, υποστήριξε ότι το Πακιστάν ήταν στρατηγικά καλύτερη επιλογή για τη Σαουδική Αραβία από ότι το Ισραήλ. «Το Πακιστάν, μια μουσουλμανική χώρα περίπου 250 εκατομμυρίων, με στρατό που κατατάσσεται 12ος στον κόσμο και διαθέτει απόθεμα πυρηνικών όπλων. Στην πραγματικότητα, το Πακιστάν κατατάσσεται πάνω από το Ισραήλ, το οποίο κατατάσσεται 15ο στον Δείκτη Παγκόσμιας Ισχύος Πυρός. Η μόνη αδυναμία του Πακιστάν σε σύγκριση με το Ισραήλ είναι τα οικονομικά του», έγραψε ο Κόουλ.<br /><br />Όταν όμως οι πύραυλοι έπεσαν βροχή στο Ριάντ, το Πακιστάν δεν ήταν πουθενά. Με κοινά σύνορα 565 μιλίων με το Ιράν, το Πακιστάν θα μπορούσε να απαντήσει αμέσως στην «επιθετικότητα του Ιράν εναντίον και των δύο”. Τουλάχιστον, μια ανάπτυξη πακιστανικών δυνάμεων προς τα σύνορα θα ανάγκαζε την Τεχεράνη να λάβει μια πιο αμυντική στάση.<br /><br />Ούτε το Πακιστάν καταδίκασε το Ιράν όταν το Ιράν εξαπέλυσε επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές του Κατάρ – εγκαταστάσεις στις οποίες οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είχαν καμία παρουσία ή συμφέρον. Αντ’ αυτού, καθώς τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και οι πύραυλοι έπεφταν βροχή στους υποτιθέμενους συμμάχους του, το Ισλαμαμπάντ παρέμεινε σιωπηλό.<br /><br />Ενώ μαίνεται ο πόλεμος στον Περσικό Κόλπο, το Πακιστάν έχει εντείνει τις επιθέσεις του στο Αφγανιστάν. Μια αεροπορική επιδρομή του Πακιστάν στις 16 Μαρτίου 2026 σε νοσοκομείο κοντά στην Καμπούλ φέρεται να σκότωσε πάνω από 400 πολίτες. Σε αντίθεση με τη Γάζα, το νοσοκομείο τους δεν λειτουργούσε και ως στρατιωτικό διοικητήριο. Το Πακιστάν έχει κηρύξει «ανοιχτό πόλεμο» στο Αφγανιστάν.<br /><br />Μια τέτοια κήρυξη πολέμου αποτελεί ελάχιστη δικαιολογία. Το Πακιστάν δημιούργησε σε μεγάλο βαθμό τους Ταλιμπάν και η ομάδα παρέμεινε proxy του Πακιστάν κατά την παρουσία των ΗΠΑ εκεί. Ενώ το Ισλαμαμπάντ είναι αναστατωμένο που οι Ταλιμπάν χαράζουν ολοένα και περισσότερο μια ανεξάρτητη γραμμή για να προστατεύσουν την άποψή τους για τα εθνικά συμφέροντα του Αφγανιστάν, αυτό δεν αποτελεί αιτία πολέμου.<br /><br />Αντίθετα, γίνεται ολοένα και πιο σαφές ότι η επιθετικότητα του Πακιστάν απέναντι στο Αφγανιστάν έχει μόνο έναν σκοπό: να δώσει στις πακιστανικές αρχές μια δικαιολογία να μην τηρήσουν και να τιμήσουν τη Συμφωνία Στρατηγικής Αμοιβαίας Άμυνας με τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Με άλλα λόγια, ο Ασίμ Μουνίρ είναι δειλός. Θα υποστηρίξει την τρομοκρατία εναντίον άοπλων Ινδουιστών σε τουριστικά θέρετρα όπως το Παχαλγκάμ, αλλά ουρλιάζει και παίζει το θύμα όταν η Ινδία αντεπιτίθεται, καταστρέφοντας αρκετά πακιστανικά στρατόπεδα εκπαίδευσης τρομοκρατών και αεροδρόμια. Ομοίως, θα υπογράψει συμφωνίες, θα φουσκώσει από υπερηφάνεια καθώς δέχεται νέους τίτλους, αλλά μόλις έρθει η ώρα να τηρήσει τις δεσμεύσεις του, βρίσκει δικαιολογίες.<br /><br />Ο Μπιν Σαλμάν δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Ήταν τόσο προσηλωμένος στον δικό του «Άξονα των Ιχβάν» που πίστεψε την αλαζονεία και την αυτοπεποίθηση του Μουνίρ. Συνάπτοντας τη συμφωνία του με το Πακιστάν, πίστευε ότι θα μπορούσε να οδηγήσει τη Σαουδική Αραβία σε μια νέα κατεύθυνση, λιγότερο εξαρτημένη από δεκαετίες αμυντικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ.<br /><br />Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν κλείσει τα ιρανικά ιδρύματα και σύντομα μπορεί να στείλουν Ιρανούς στην πατρίδα τους. Το Κατάρ, επίσης, φέρεται να απελαύνει Ιρανούς διπλωμάτες. Η Σαουδική Αραβία μπορεί να μην άνοιξε ποτέ τις πόρτες της σε τόσους πολλούς Ιρανούς ομογενείς, αλλά το Ριάντ θα πρέπει να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του για τα ψέματα του Σαρίφ και του Μουνίρ στέλνοντας όλους τους Πακιστανούς κατοίκους και εργαζόμενους στην πατρίδα τους.<br /><br />Άλλωστε, αν το Πακιστάν αντιμετωπίσει μια τέτοια απειλή με το Αφγανιστάν που δεν μπορεί να τηρήσει τις δεσμεύσεις του, τότε σίγουρα αξίζει την επιστροφή των Πακιστανών για να βοηθήσουν την πατρίδα τους.<br /><br />Οι Ινδοί εργαζόμενοι μπορούν εύκολα να καλύψουν το κενό. Τώρα και στο μέλλον, αντιπροσωπεύουν ένα πολύ πιο ασφαλές και σταθερό εργατικό δυναμικό. Και, αν η κυβέρνηση του Πακιστάν φοβάται ότι θα μπορούσε να χάσει περισσότερα από 3 δισεκατομμύρια δολάρια το μήνα σε εμβάσματα από τους πολίτες της που εργάζονται στη Σαουδική Αραβία, τότε ίσως ο Σαρίφ και ο Μουνίρ θα έπρεπε απλώς να επιστρέψουν ένα μέρος των χρημάτων.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πακιστάν καταπατά την αμυντική συμφωνία με Σαουδική Αραβία για χάρη Ιράν.

Στις 9 Σεπτεμβρίου 2025, οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις επιχείρησαν να εξοντώσουν ηγέτες της Χαμάς στη Ντόχα του Κατάρ. Απέτυχαν. Όχι μόνο η...

Διαβάστε την συνέχεια

H κίνηση ΜΑΤ της Ελλάδας, ο στρατηγικός αιφνιδιασμός της Τουρκίας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRHwZGBXfvNV0nybpLnv6ab_FJF-OVornBxcA&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRHwZGBXfvNV0nybpLnv6ab_FJF-OVornBxcA&s" width="685" /></a></div><div><br /></div>Το τελευταίο διάστημα, η Ελλάδα, ως μέλος της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, με σαφή δυτικό προσανατολισμό και στενές σχέσεις με ΗΠΑ, Γαλλία και Ισραήλ, έχει αναβαθμίσει τη γεωπολιτική της θέση. Συγκεκριμένα, οι πρόσφατες στρατηγικές της κινήσεις επιβεβαιώνουν τον ρόλο της ως πυλώνα σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, κινήθηκε προληπτικά, με ταχύτητα και στρατηγική διορατικότητα, αποτρέποντας τη δημιουργία τετελεσμένων. Υπό αυτή την οπτική, η απόφαση του Πρωθυπουργού, κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, να αποστείλει δύο φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού και τέσσερα αεροσκάφη F16 στην Κύπρο, συμβάλλοντας στην αποτροπή πιθανών απειλών κατά των στρατιωτικών και κρίσιμων υποδομών του νησιού, αποδείχτηκε ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας.<br /><br />Παράλληλα, η τοποθέτηση συστοιχιών Patriot στην Κάρπαθο και στο Διδυμότειχο για την ενίσχυση της αεράμυνας της Βουλγαρίας, κατόπιν σχετικού αιτήματος της γειτονικής χώρας, ενισχύει το συνολικό αποτρεπτικό πλαίσιο στην περιοχή και προστατεύει τα εθνικά και συμμαχικά συμφέροντα.<br /><br />Οι πρωτοβουλίες αυτές αναδεικνύουν την Ελλάδα ως αξιόπιστο εγγυητή της ασφάλειας της Κύπρου και των συμμάχων της, αποδεικνύοντας ότι διαθέτει τη βούληση και την ικανότητα να διαδραματίζει ενεργό ρόλο πέραν των εθνικών της ορίων, ενισχύοντας τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η άμεση σύγκληση του ΚΥΣΕΑ και η στοχευμένη διπλωματική κινητικότητα ανέδειξαν ότι η Ελλάδα διαχειρίζεται την κρίση με όρους εθνικής στρατηγικής, ενισχύοντας την αξιοπιστία και τον ρόλο της στην ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου. Παράλληλα, αξιοποίησε το στρατηγικό κενό της Ε.Ε., αναλαμβάνοντας ενεργό δράση και καλύπτοντας την έλλειψη ευρωπαϊκής συνοχής, ενώ ώθησε τους εταίρους να στηρίξουν εκ των υστέρων την προσέγγισή της για την προστασία της Κύπρου.<br /><br />Οι εν λόγω ενεργητικές και πολυεπίπεδες στρατηγικές πρωτοβουλίες της Ελλάδας ανέτρεψαν τα μέχρι πρότινος δεδομένα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, προκαλώντας τον αιφνιδιασμό και την αμηχανία της Τουρκίας.<br />Συγκεκριμένα, η Άγκυρα αντέδρασε με καθυστέρηση, κατηγορώντας την Αθήνα για δημιουργία τετελεσμένων και στρεφόμενη κατά ευρωπαίων εταίρων που στήριξαν την Κύπρο. Επίσης, ο αιφνιδιασμός της αποτυπώθηκε με τη απόπειρα παραβίασης του ελληνικού εναέριου χώρου και την αποστολή F-16 και συστημάτων αεράμυνας στα Κατεχόμενα.<br /><br />Οι κινήσεις αυτές δείχνουν προσπάθεια αποκατάστασης της εικόνας ισχύος και κατευνασμού εσωτερικών πιέσεων. Ωστόσο, αποκαλύπτουν τη διπλά εκτεθειμένη θέση της Τουρκίας: επιχειρησιακά, λόγω της αδυναμίας της να επιβάλει αποτελεσματική παρουσία στην περιοχή, και διπλωματικά, λόγω της καθυστερημένης και αναποτελεσματικής αντίδρασής της απέναντι στις στοχευμένες πρωτοβουλίες της Ελλάδας.<b> <a href="https://www.defence-point.gr/h-kinisi-mat-tis-elladas-o-stratigikos-aifnidiasmos-tis-toyrkias">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a></b><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

H κίνηση ΜΑΤ της Ελλάδας, ο στρατηγικός αιφνιδιασμός της Τουρκίας.

Το τελευταίο διάστημα, η Ελλάδα, ως μέλος της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, με σαφή δυτικό προσανατολισμό και στενές σχέσεις με ΗΠΑ, Γαλλία και Ισραήλ,...

Διαβάστε την συνέχεια