Ανατριχίλα: Ο Merz μιλά για Pax Germanica… ήρθαν μνήμες Hitler, Σπρώχνει και πάλι την ήπειρο στον πόλεμο η Γερμανία.

<img height="376" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/a4697fe3d9654c22b8c487d9daa1a3b6_XL.jpg?v=2" width="696" /><br /><br /><div>Η Γερμανία θα ξανακάψει την Ευρώπη…<br /><br />Μνήμες δευτέρου παγκοσμίου πολέμου ξύπνησε και πάλι στην Ευρώπη ο Γερμανός καγκελάριος, Friedrich Merz.<br />Την περασμένη εβδομάδα καταδίκασε το τέλος της Pax Americana και δήλωσε ότι η Γερμανία θα αναλάβει το κενό…<br />«Οι δεκαετίες της Pax Americana για την Ευρώπη και τη Γερμανία έχουν ουσιαστικά τελειώσει για εμάς. Δεν υπάρχει πια όπως την γνωρίζαμε.<br />Η νοσταλγία δεν θα μας βοηθήσει, και θα ήμουν ο τελευταίος άνθρωπος που θα υποκύψει σε αυτή τη νοσταλγία.<br />Αυτή είναι η πραγματικότητα! Οι Αμερικανοί τώρα υπερασπίζονται σφοδρά τα συμφέροντά τους. Και γι' αυτό πρέπει τώρα να υπερασπιστούμε τα δικά μας συμφέροντα».<br />Είναι παράξενο που η Ευρώπη, η οποία επί δεκαετίες απαγόρευε στη Γερμανία να εξοπλιστεί, πλέον στηρίζεται στη διάθεση της ίδιας της Γερμανίας να εξοπλιστεί!<br /><br />Πως προετοιμάζεται η Γερμανία<br /><br />Ποιες ήταν οι πρώτες ενέργειες στην υπεράσπιση αυτών των συμφερόντων;<br />Η Γερμανία ενέκρινε ένα πακέτο δαπανών ύψους σχεδόν 60 δισεκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο πιστεύεται ότι είναι το μεγαλύτερο στην ιστορία της μεταπολεμικής Γερμανίας, το οποίο έδωσε ώθηση στις μετοχές των αμυντικών εταιρειών, οι οποίες πλέον έχουν αρχίσει να μειώνονται ελαφρώς από τα ιστορικά υψηλά τους.<br />Και την περασμένη Παρασκευή, η ΕΕ ενέκρινε 90 δισεκατομμύρια ευρώ κοινών χρεών σε μια προσπάθεια να κρατήσει το Πρόγραμμα Ουκρανίας σε πορεία.<br />Τι σημαίνουν όλα αυτά; Σκέφτεται η Γερμανία σοβαρά να έρθει σε σύγκρουση με τη Ρωσία ή είναι απλώς μια προσπάθεια να προχωρήσουν τα πράγματα και να ωφεληθούν οι μεγάλες επιχειρήσεις ενώ παράλληλα κρατούν ζωντανό το υπερεθνικό ευρωπαϊκό σχέδιο;<br />Πιθανώς και τα δύο — αλλά καθώς η ευρωπαϊκή ελίτ επιταχύνει την αποδόμηση των κρατών της, ανεβάζει τον λογαριασμό για τον εξοπλισμό και κάνει ό,τι μπορεί για να προκαλέσει τη Ρωσία στην Ουκρανία και σε άλλες περιοχές, πότε ακριβώς θα ενεργοποιηθεί η κοινή λογική;<br /><br />Ας ξεκινήσουμε με αυτά που γνωρίζουμε…<br /><br />Η γερμανική πολιτική τάξη συζητά εδώ και χρόνια για το τέλος της Pax Americana, όπως συζητούν επίσης και για τον επανεξοπλισμό.<br />Αυτές οι συζητήσεις υποδεικνύουν μια Pax Germanica που θα αναλάβει τη θέση της Ουάσιγκτον στο ευρωπαϊκό θέατρο.<br />Η γερμανική «ευχέρεια» που οι πολιτικοί αναφέρονται συνεχώς, φαίνεται να καταρρέει καθώς τα χρήματα συνεχώς διοχετεύονται στη μαύρη τρύπα του επανεξοπλισμού, ενώ η οικονομία συρρικνώνεται και οι κοινωνικές δαπάνες περικόπτονται.<br />Ήταν ενδεικτικό το γεγονός ότι την ίδια μέρα που η Bundestag ενέκρινε τα 60 δισεκατομμύρια δολάρια για αμυντικές δαπάνες, η κυβέρνηση επίσης προχώρησε σε περικοπές στις κοινωνικές πληρωμές.<br />Η ομιλία του Merz ήταν παρόμοια με την προειδοποίηση της Angela Merkel το 2017, ότι η Αμερική του Trump γύριζε την πλάτη στην Ευρώπη.<br />Αλλά ο Merz πηγαίνει πολύ παραπέρα, υποστηρίζοντας ότι η Ευρώπη «δεν είναι πια σε ειρήνη» και ότι μόνο μια ισχυρή Γερμανία μπορεί να την επιστρέψει σε μια τέτοια κατάσταση.<br />Αυτή η επιχειρηματολογία μοιάζει με την πολύ συζητημένη Zeitenwende του προκατόχου του Merz, Olaf Scholz.<br />Η Zeitenwende υπήρξε σίγουρα μια μεταστροφή, απλά όχι με τον τρόπο που διαφημίστηκε. Ήταν να σηματοδοτήσει την αυγή μιας νέας εποχής για την Ευρώπη και τη Γερμανία ειδικότερα, η οποία θα υποχρεωνόταν σε μια τεράστια αναμόρφωση των ενόπλων δυνάμεών της για να «αποτρέψει» τη Ρωσία και να φέρει την ειρήνη φυσικά.<br />Μέχρι στιγμής δεν έχει επιτευχθεί τίποτα από αυτά. Αντίθετα, η άρνηση συμβιβασμού ή ακόμη και ειλικρινούς συζήτησης με τη Μόσχα, έχει καταστήσει την σύγκρουση πιο πιθανή. Αλλά δεν έχει φέρει και αποτελέσματα για τις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις, οι οποίες παραμένουν πολύ πίσω σε σχέση με τις απαιτήσεις για οποιαδήποτε μορφή παρατεταμένης σύγκρουσης.<br />Πιο πρόσφατα, μια αναφορά του γερμανικού Ινστιτούτου για Διεθνή και Ασφαλείας (SWP) από το 2024, με τίτλο «Η Ευρώπη και το Τέλος της Pax Americana», είναι σχεδόν ταυτόσημη με όσα είπε ο Merz την περασμένη εβδομάδα.<br />Το SWP είναι ένα από τα πιο σημαντικά δεξαμενές σκέψης στη Γερμανία και συμβουλεύει το Bundestag και την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για θέματα εξωτερικής και ασφάλειας, οπότε αξίζει να το παρακολουθήσουμε, αν και συνήθως παράγει αρκετά αμβλυμένα και περιορισμένα εκδοχή των αναφορών από την αυτοκρατορική πρωτεύουσα στην Ουάσιγκτον.<br /><br />Εδώ είναι το κύριο απόσπασμα από την αναφορά του τέλους της Pax Americana:<br /><br />«Τελικά, η παρακμή της Pax Americana εγείρει επίσης το ερώτημα ποιο ρόλο θα μπορούσαν και πρέπει να παίξουν οι φιλελεύθερες δημοκρατικές αξίες στην εξωτερική πολιτική.<br />Οι Γερμανοί και οι Ευρωπαίοι υπέρμαχοι μιας εξωτερικής πολιτικής βασισμένης στις αξίες θα μπορούσαν να χάσουν έναν σημαντικό υποστηρικτή - δηλαδή, την Αμερική - τα επόμενα χρόνια.<br />Όσον αφορά την ευρωπαϊκή τάξη ασφαλείας, η κατάσταση είναι αρκετά ξεκάθαρη: η σύγκρουση με τη Ρωσία αφορά μόνο επιφανειακά τα εδαφικά ζητήματα και τις στρατιωτικές ισχύς.<br />Η πραγματική αιτία έγκειται σε ασυμφωνίες αξιών σχετικά με την εσωτερική και εξωτερική τάξη της Ευρώπης.<br />Από την οπτική γωνία της ΕΕ και των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ, η ασφάλεια της Ευρώπης είναι επομένως αδιάσπαστα συνδεδεμένη με την υπεράσπιση των φιλελεύθερων δημοκρατικών αξιών».<br />Αυτή η πρόταση φαίνεται να καταλήγει στο εξής: η Γερμανία θα συνεχίσει τον αγώνα κατά της Ρωσίας στο όνομα αυτής της «τάξης» (που είναι ο κώδικας για τον νεοφιλελευθερισμό που ελέγχεται από τη Wall Street και την ευρωπαϊκή χρηματοοικονομική τάξη).<br /><br />Με ποια μορφή όμως;<br /><br />Αν αυτή είναι η «μάχη» στην οποία η Γερμανία συμμετέχει, έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό. Και σίγουρα δεν είναι προς όφελος όλων των Γερμανών.<br />Ας θυμηθούμε για λίγο ότι το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της γερμανικής οικονομίας ήταν η απόφαση του Βερολίνου να απομακρυνθεί από το φθηνό και αξιόπιστο ρωσικό φυσικό αέριο.<br />Μέσα στην υστερία της σύγκρουσης στην Ουκρανία, την οποία υποστηρίζει η Γερμανία, η αντίδραση στο Βερολίνο έχει οδηγήσει σε επίθεση κατά της εργατικής τάξης της Γερμανίας.<br />Ενώ οι αξίες των αμυντικών εταιρειών εκτοξεύονται, οι ξένοι επενδυτές κάνουν χρυσές δουλειές στην οικονομική κακοφωνία της Γερμανίας.<br />Και η κυβέρνηση του Βερολίνου έχει δεσμεύσει 35,2 δισεκατομμύρια δολάρια σε δημόσιες εγγυήσεις, δάνεια και κεφάλαιο για να «μειώσει τους κινδύνους» των ιδιωτικών επενδύσεων στην ενέργεια, τη βιομηχανία και τις προηγμένες τεχνολογίες.<br />Αυτό συμβαίνει ενώ η μηχανή της Γερμανίας στην Ευρώπη καταρρέει και σέρνει μαζί της τη Ζώνη του Ευρώ.<br /><br />Δεν έτοιμοι για πραγματική σύγκρουση<br /><br />Ενώ η ευρωπαϊκή πολιτική τάξη θέλει να συνεχίσει το Πρόγραμμα Ουκρανίας, ο τελικός στόχος τους είναι να είναι έτοιμοι για πόλεμο με τη Ρωσία.<br />Αλλά είναι πολύ μακριά από το να το πετύχουν. Έκθεση από το Ινστιτούτο Κιέλου και το Bruegel τον Ιούνιο επισημαίνει την έλλειψη προετοιμασίας.<br />Οι συγγραφείς δεν δηλώνουν ότι η Γερμανία και η Ευρώπη δεν θα είναι έτοιμες μέχρι το 2030, αλλά εξετάζουν τα εμπόδια:<br />- Ανικανότητα να μεταφράσουν τις δαπάνες σε πραγματικές ικανότητες και βιώσιμη ανάπτυξη στις στρατιωτικές δυνάμεις της Ευρώπης.<br />- Η μείωση της εξάρτησης από τα συστήματα των ΗΠΑ και η υπερφορτωμένη αμερικανική αμυντική βιομηχανία θα αποτελέσουν πρόκληση.<br />- Η οικονομική αποτελεσματικότητα είναι ένα μεγάλο πρόβλημα.<br />Ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η μείωση της εξάρτησης από τις αμερικανικές δυνάμεις, κάτι που σημαίνει την ανάπτυξη μεγάλου αριθμού ευρωπαϊκών στρατευμάτων για τα οποία ο τοπικός πληθυσμός δεν δείχνει καμία διάθεση.<br />Ταυτόχρονα, η Ρωσία συνεχώς ενισχύει τη θέση της από το 2022.<br /><br />Είναι όλα μια απάτη;<br /><br />Είναι απόλυτα πιθανό. Όπως φαίνεται, υπάρχουν οφέλη για το κεφάλαιο και τη διαχρονική επιθυμία του να αποδομήσει τα ευρωπαϊκά κράτη πρόνοιας.<br />Πέρα από αυτό, βοηθά την επέκταση της υπερεθνικής εξουσίας της ΕΕ, η οποία πια δεν έχει να προσφέρει τίποτα παρά μόνο φόβο για τη ρωσική απειλή.<br />Η ζωή στην ΕΕ συνεχώς χειροτερεύει, καθώς οι τιμές ανεβαίνουν, οι πραγματικοί μισθοί πέφτουν και το κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας κόβεται.<br />Όλες οι δαπάνες για να στηρίξουν τις εταιρείες εξοπλισμών και να προετοιμάσουν την ιδιωτική αγορά δεν κάνουν παρά να επιδεινώνουν την κατάσταση.<br />Ο πολιτικός κόσμος στην Ευρώπη φαίνεται να μην ενδιαφέρεται για τους πολίτες του, καθώς οι κυβερνήσεις όλο και περισσότερο καθορίζονται από τη δράση μυστικών υπηρεσιών, ενώ οι εξωτερικές και εσωτερικές πολιτικές γίνονται παιχνίδια εξουσίας.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ανατριχίλα: Ο Merz μιλά για Pax Germanica… ήρθαν μνήμες Hitler, Σπρώχνει και πάλι την ήπειρο στον πόλεμο η Γερμανία.

Η Γερμανία θα ξανακάψει την Ευρώπη… Μνήμες δευτέρου παγκοσμίου πολέμου ξύπνησε και πάλι στην Ευρώπη ο Γερμανός καγκελάριος, Friedrich Merz. ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα χρειαστούν τρία κόμματα για να κυβερνηθεί η Ελλάδα το 2027… - Έρχεται νέο Πατριωτικό κόμμα.

<img height="427" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/6eed8f9d9e08ee1dbc8cf478b4f2caf5_XL.jpg?v=2" width="700" /><br /><br /><div>Το νέο Πατριβωτικό κόμμα... θα έχει φιλορωσική και φιλοτραμπική προσέγγιση στα διεθνή θέματα και το κυριότερο θα είναι γνήσιο πατριωτικό κόμμα… πρώτα η Ελλάδα<br /><br />Το 2027, στις εθνικές εκλογές που θα διεξαχθούν Μάιο 2027 το πολιτικό σύστημα της Ελλάδος θα βρεθεί αντιμέτωπο με μια νέα πραγματικότητα…<br />Η ΝΔ θα βρίσκεται πέριξ του 25% ή και οριακά κάτω του 25% που σημαίνει το πολύ 100 βουλευτές και για να σχηματιστεί κυβέρνηση θα απαιτηθούν ακόμη δύο κόμματα, το ένα το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στην εξίσωση.<br />Το ΠΑΣΟΚ εν μέσω κατακερματισμού της Αριστεράς θα εμφανίσει επιδόσεις αποτυχίας… και μόνος τρόπος για να διασωθεί ο Ανδρουλάκης θα είναι συγκυβέρνηση…<br />Ωστόσο το άθροισμα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν θα επαρκεί για να σχηματιστεί κυβέρνηση… οπότε θα απαιτηθεί και τρίτο κόμμα για να συγκυβερνήσει… και αυτό το τρίτο κόμμα δεν θα είναι η Φωνή Λογικής της Λατινοπούλου γιατί δεν θα καταφέρει να μπει στην Βουλή…<br /><br />Έρχεται νέο Πατριωτικό Κόμμα<br /><br />Έρχεται νέο πατριωτικό κόμμα που θα έχει και κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, θα έχει καθαρά πατριωτική ιδεολογία, θα στηρίζεται και από τους Ρώσους και στο κόμμα αυτά… εκπρόσωπος τύπου θα είναι ο Ηλίας Κασιδιάρης.<br />Η κάθοδος του κόμματος αυτού θα αφανίσει τα ποσοστά της Λατινοπούλου και θα μειώσει και τα ποσοστά του Βελόπουλου ο οποίος ωστόσο θα κρατήσει ένα ποσοστό πέριξ του 9% με 10% γιατί δείχνει συγκροτημένη αντιπολιτευτική τακτική.<br />Το νέο Πατριωτικό Κόμμα θα παρουσιάσει μια νέα εθνική πολιτική που θα στηρίζεται στην εθνική παραγωγή και στην εθνική αυτάρκεια και προφανώς δεν θα συνεργαστεί με κανένα από τα παλαιά κόμματα που απέτυχαν όπως ΝΔ, ΠΑΣΟΚ ή κόμματα της Αριστεράς.<br /><br />Τι ποσοστά μπορεί να πάρει το νέο Πατριωτικό Κόμμα;<br /><br />Είναι προφανές ότι ο Κασιδιάρης βρίσκεται ακόμη στην φυλακή ως πολιτικός κρατούμενος…<br />Το νέο Πατριωτικό Κόμμα θα πάρει τουλάχιστον 5% και υπό όρους 7%...και θα έχει Πρόεδρο, καθαρή δομή, και διεθνή υποστήριξη.<br />Εκπρόσωπος τύπου αυτού του κόμματος θα είναι ο Ηλίας Κασιδιάρης<br />Θα έχει φιλορωσική και φιλοτραμπική προσέγγιση στα διεθνή θέματα και το κυριότερο θα είναι γνήσιο πατριωτικό κόμμα… πρώτα η Ελλάδα.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θα χρειαστούν τρία κόμματα για να κυβερνηθεί η Ελλάδα το 2027… - Έρχεται νέο Πατριωτικό κόμμα.

Το νέο Πατριβωτικό κόμμα... θα έχει φιλορωσική και φιλοτραμπική προσέγγιση στα διεθνή θέματα και το κυριότερο θα είναι γνήσιο πατριωτικό κόμ...

Διαβάστε την συνέχεια

”Φουντώνουν” οι αναλύσεις σε Ιερουσαλήμ & Άγκυρα: ”Έρχεται σύγκρουση Τουρκίας-Ισραήλ”.

<img height="360" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2025/12/955126.webp" width="698" /><br /><br />Τι αναφέρει το ισραηλινό ΜΜΕ Maariv<br />”Το χαμηλό σημείο στις σχέσεις μεταξύ Ιερουσαλήμ και Άγκυρας έχει περάσει από μια φάση συκοφαντίας και ύβρεων μεταξύ ημι-ανώτερων αξιωματούχων και περιστασιακών ανοησιών από τον Ερντογάν εναντίον του Νετανιάχου, σε μια συζήτηση σχετικά με την πιθανότητα μιας άμεσης στρατιωτικής αντιπαράθεσης μεταξύ των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων και του τουρκικού στρατού, ένα σενάριο που μέχρι πρόσφατα φαινόταν εντελώς φανταστικό. Αυτός που έκανε πρωτοσέλιδα στην Τουρκία είναι ο πρώην Τούρκος πρέσβης, Ούλους Οζουλκάρ, ο οποίος στην πραγματικότητα ανέλυσε την πιθανότητα μιας στρατιωτικής αντιπαράθεσης μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />Δεν πρόκειται για μια ασήμαντη δήλωση για να ευχαριστήσει τον Τούρκο ψηφοφόρο, αλλά μάλλον για μια ερμηνεία που επιδιώκει να κάνει μια σύγκριση μεταξύ του στρατού του Ερντογάν και των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων. Μεταξύ των σχολίων του, ο πρώην πρέσβης ανέφερε ότι «δεν υπάρχει πιθανότητα το Ισραήλ, η Ελλάδα και η Νότια Κύπρος να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν την Τουρκία. Δεν υπάρχει τέτοιο σενάριο. Το Ισραήλ δεν διαθέτει ναυτική δύναμη που να μπορεί να αντιμετωπίσει τους Τούρκους, ούτε χερσαία δύναμη που να μπορεί να πραγματοποιήσει επιχείρηση από τη Συρία ή τον Λίβανο. Τι κάνει λοιπόν; Χρησιμοποιεί τη Μοσάντ. Προσπαθεί να επιτύχει αποτελέσματα με δόλιες μεθόδους».<br /><br />Ο πρέσβης είπε επίσης: «Ο Νετανιάχου μιλάει δυνατά για να παρουσιάσει τον εαυτό του ως γενναίο καπετάνιο, αλλά στην πραγματικότητα γνωρίζει ότι δεν μπορεί να πολεμήσει εναντίον της Τουρκίας. Όλα είναι μια μπλόφα, επειδή δεν υπάρχει ισότητα μεταξύ των δύο πλευρών. Το Ισραηλινό Ναυτικό δεν μπορεί να ανταγωνιστεί το τουρκικό και δεν μπορούν να αποφασίσουν για αυτοκτονία. Εάν υπάρξει πόλεμος, αυτό θα μπορούσε να εξελιχθεί σε Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο».<br /><br />Πρόσθεσε: «Αλλά πρέπει επίσης να δούμε ότι οι πληροφορίες μας είναι πραγματικά πολύ ισχυρές. Στο έδαφος, δεν θα μπορέσουν να ξεπεράσουν εύκολα την Τουρκία. Προσπαθούν, αλλά προσκρούουν σε ένα τουρκικό σιδερένιο τείχος. Όσον αφορά το ΡΚΚ… εντός της Τουρκίας, αυτή η ιστορία τελείωσε. Και εκτός αυτής, η Τουρκία βρίσκεται στα πρόθυρα της εξάλειψής του. Το γεγονός ότι το Ισραήλ βρίσκεται πίσω από την οργάνωση έχει καταστεί σαφές από κάθε άποψη».<br /><br />Μόλις χθες δημοσιεύσαμε ότι οι Τούρκοι επιδιώκουν να εγκαταστήσουν ισχυρά ραντάρ σε όλη τη Συρία, τα οποία θα τους επιτρέψουν να παρέχουν πληροφορίες για το τι συμβαίνει στην περιοχή και, ειδικότερα, θα τους παρέχουν τις πληροφορίες που χρειάζονται για τις ενέργειες του Ισραήλ. Αναφέρθηκε επίσης ότι η τουρκική προσπάθεια, η οποία έρχεται με φόντο την άφιξη ανώτερων Τούρκων αξιωματούχων στη Δαμασκό για συνάντηση με τον νέο πρόεδρο, να τοποθετήσει τέτοια ραντάρ αντιμετωπίστηκε με αρνητική αντίδραση, καθώς υπάρχει συζήτηση σχετικά με τις πληροφορίες που θα λαμβάνονται από αυτά τα ραντάρ, με τους Σύρους και τους Τούρκους να ενδιαφέρονται να κρατήσουν τις ίδιες πληροφορίες, ο καθένας για τον εαυτό του.<br /><br />Όπως ίσως θυμάστε, ο πρωθυπουργός Νετανιάχου αναφέρθηκε στην ομιλία του στην τελετή αποφοίτησης ενός πιλοτικού προγράμματος της Πολεμικής Αεροπορίας στην πιθανότητα η Τουρκία να λάβει τα προηγμένα αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη, τα F-35. Ο Νετανιάχου σημείωσε: «Θα συνεχίσουμε να εμποδίζουμε όσους χρειάζονται να εμποδιστούν να λάβουν τα καλύτερα εργαλεία της Πολεμικής Αεροπορίας. Δεν αναζητούμε συγκρούσεις, αλλά τα μάτια μας είναι ανοιχτά. Το Ισραήλ βγήκε από τον Πόλεμο της Αναγέννησης ισχυρότερο από ποτέ. Το Ισραήλ δεν είναι περιφερειακή δύναμη αλλά παγκόσμια δύναμη. Οι συμμαχίες γίνονται με τους ισχυρούς, όχι με τους αδύναμους» και πρόσθεσε μια έντονη υπόδειξη: «Δεν ξέρω αν υπάρχει χώρα που είναι εντελώς ανεξάρτητη».<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

”Φουντώνουν” οι αναλύσεις σε Ιερουσαλήμ & Άγκυρα: ”Έρχεται σύγκρουση Τουρκίας-Ισραήλ”.

Τι αναφέρει το ισραηλινό ΜΜΕ Maariv ”Το χαμηλό σημείο στις σχέσεις μεταξύ Ιερουσαλήμ και Άγκυρας έχει περάσει από μια φάση συκοφαντίας και ύ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Τούρκοι τώρα κατηγορούν την Ρωσία για την πτώση του αεροσκάφους με τον Λίβυο Στρατηγό!. Η αλήθεια που κρύβει η Άγκυρα & ο τσακωμός πριν το ατύχημα.

<img src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2025/12/1766551782710.jpg" /><br /><br /><div>Συνεχίζουν την προπαγάνδα οι Τούρκοι σχετική με την πτώση του αεροσκάφους που μετέφερε τον Λίβυο Στρατηγό.<br /><br />Αφού στην αρχή κατηγόρησαν Ελλάδα-Ισραήλ, στη συνέχεια είχαμε ομολογία Τούρκων για εμπλοκή της Άγκυρας.<br /><br />Τώρα βάζουν στο ”τραπέζι” την Ρωσία!<br /><br />Τι αναφέρει η Ερντογανική YeniAkit<br /><br />”Μια βρετανική πηγή αποκάλυψε τη χώρα πίσω από την κατάρριψη του λιβυκού αεροπλάνου! Δεν είναι το Ισραήλ, η Ελλάδα, τα ΗΑΕ ή οι ΗΠΑ.<br /><br />Η Βρετανίδα δημοσιογράφος Χάνα Λουσίντα Σμιθ έκανε σημαντικές δηλώσεις σχετικά με το λιβυκό αεροσκάφος που συνετρίβη στην Άγκυρα. Η Σμιθ υπονόησε ότι η συντριβή του αεροπλάνου μπορεί να ήταν δολιοφθορά και αποκάλυψε την πιθανή χώρα πίσω από το περιστατικό.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα του Savunmatr, οι τεχνικές εξηγήσεις σχετικά με τη συντριβή ενός ιδιωτικού τζετ που μετέφερε τον Αρχηγό του Επιτελείου του Λιβυκού Στρατού κοντά στην Άγκυρα έχουν εγείρει νέα ερωτήματα.<br /><br />Η Βρετανίδα δημοσιογράφος Χάνα Λουσίντα Σμιθ, σε δημοσίευμα που δημοσιεύτηκε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Substack, περιέγραψε την ιστορία της Harmony Jets, η οποία ιδρύθηκε το 2017, ως «ασυνήθιστη». Σύμφωνα με την Σμιθ, η εταιρεία αναφέρθηκε σε μια έκθεση 229 σελίδων που συνέταξε μια ομάδα εμπειρογνωμόνων των Ηνωμένων Εθνών που εξέταζε τη μεταφορά όπλων και μισθοφόρων στη Λιβύη.<br /><br />Σύμφωνα με την έκθεση, η εταιρεία πραγματοποίησε δεκάδες πτήσεις από διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις προς τη Βεγγάζη, την de facto πρωτεύουσα του Χαφτάρ, μεταξύ Αυγούστου 2023 και Σεπτεμβρίου 2024, και διαπιστώθηκε ότι αυτές οι πτήσεις μετέφεραν Ιρλανδούς μισθοφόρους στη Λιβύη. Η επιτροπή έκρινε ότι αυτές οι δραστηριότητες παραβίαζαν το ψήφισμα 2701 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.<br /><br />Στην έκθεση της Smith, το πλαίσιο των σχέσεων Τουρκίας-Ρωσίας γίνεται πιο εμφανές από αυτό το σημείο και μετά. Επικαλούμενη έρευνα που δημοσίευσε η Irish Times, η Smith υπενθύμισε ότι Λίβυοι στρατιώτες που εκπαιδεύτηκαν από την Irish Training Solutions, η οποία συνδέεται με τα Harmony Jets, αργότερα πήγαν στη Ρωσία και υπηρέτησαν στον πόλεμο του Κρεμλίνου εναντίον της Ουκρανίας.<br /><br />Τονίστηκε ότι αυτή η κατάσταση δεν προκαλεί έκπληξη, δεδομένου ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν υποστηρίζει τον Χαλίφα Χαφτάρ και η Λιβύη είναι μια από τις παγκόσμιες αρένες όπου η Τουρκία και η Ρωσία συγκρούονται μέσω δυνάμεων πληρεξουσίων.<br /><br />Το άρθρο υπενθύμισε ότι τα drones Bayraktar, τα οποία η Tουρκία παρείχε στην κυβέρνηση της Τρίπολης, έπαιξαν κρίσιμο ρόλο στην αναχαίτιση της προέλασης των δυνάμεων του Χαφτάρ προς την πρωτεύουσα το 2019. Σύμφωνα με την Smith, αυτή η κατάσταση καθιστά τη Λιβύη μια από τις αρένες όπου εκδηλώνεται η διαμάχη για την εξουσία μεταξύ Άγκυρας και Μόσχας.<br /><br />Η δημοσιογράφος δήλωσε ότι η ρωσική σύνδεση έθεσε την πιθανότητα δολιοφθοράς σε σχέση με το ατύχημα, ότι αυτό δεν ήταν γνωστό με βεβαιότητα, αλλά δεδομένων των μεθόδων υβριδικού πολέμου της κυβέρνησης Πούτιν, τέτοια σενάρια δεν μπορούσαν να θεωρηθούν ως καθαρά θεωρίες συνωμοσίας.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, δόθηκε επίσης προσοχή στα πρόσφατα σημάδια ψυχρότητας στις τουρκο-ρωσικές σχέσεις. Η Smith δήλωσε ότι οι αναφορές για τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν που επιδιώκει να επιστρέψει τα συστήματα αεράμυνας S-400 στη Ρωσία και να ανασυνταχθεί με τις ΗΠΑ ενίσχυσαν αυτό το πλαίσιο.<br /><br />Το άρθρο υπενθύμισε επίσης ορισμένα πρόσφατα γεγονότα που δεν έτυχαν ευρείας δημόσιας προσοχής: τα drones που καταρρίφθηκαν στον τουρκικό εναέριο χώρο, το τουρκικό στρατιωτικό αεροσκάφος που συνετρίβη στη Γεωργία τον περασμένο μήνα και το επιβατικό αεροπλάνο της Azerbaijan Airlines που πιστεύεται ότι καταρρίφθηκε από ρωσικά συστήματα αεράμυνας στο Καζακστάν τον Δεκέμβριο. Ο Σμιθ υποστήριξε ότι αυτά τα γεγονότα θα πρέπει να εξεταστούν σε ένα κοινό πλαίσιο.<br /><br />Η Σμιθ δήλωσε ότι όλες αυτές οι εξελίξεις, μαζί με το αεροπορικό δυστύχημα στην Άγκυρα, εγείρουν ένα ευρύτερο και πιο δύσκολο ερώτημα, ολοκληρώνοντας την ανάλυσή του ως εξής: Η αναδυόμενη εικόνα εγείρει το ερώτημα εάν αυτά τα γεγονότα ήταν μεμονωμένα περιστατικά ή μέρη μιας ευρύτερης διαμάχης για την εξουσία.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Τούρκοι τώρα κατηγορούν την Ρωσία για την πτώση του αεροσκάφους με τον Λίβυο Στρατηγό!. Η αλήθεια που κρύβει η Άγκυρα & ο τσακωμός πριν το ατύχημα.

Συνεχίζουν την προπαγάνδα οι Τούρκοι σχετική με την πτώση του αεροσκάφους που μετέφερε τον Λίβυο Στρατηγό. Αφού στην αρχή κατηγόρησαν Ελλάδα...

Διαβάστε την συνέχεια

Εκτόξευση 260% των ροών στο μεταναστευτικό πέρασμα Λιβύης – Κρήτης.

<img height="350" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2025-12/AP23115162342925_1.jpg?itok=RoXP3RBu" width="713" /><br /><br />Η Κεντρική Μεσόγειος παρέμεινε το κύριο μεταναστευτικό πέρασμα προς την ΕΕ το 2025, με συνολική μείωση των παράτυπων αφίξεων αλλά έντονη πίεση στην Κρήτη<br /><br />Η Κεντρική Μεσόγειος διατήρησε και φέτος τον ρόλο της ως ο πιο πολυσύχναστος μεταναστευτικός διάδρομος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της Frontex για το διάστημα Ιανουαρίου – Νοεμβρίου 2025. Παρά τις συνολικές μειώσεις που καταγράφονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η συγκεκριμένη διαδρομή εξακολουθεί να συγκεντρώνει το μεγαλύτερο μέρος των παράτυπων εισόδων.<br /><br />Την ίδια ώρα, η χρονιά που ολοκληρώνεται σημαδεύτηκε από μείωση σχεδόν 30% στις αφίξεις μεταναστών μέσω της Ανατολικής Μεσογείου. Ωστόσο, λόγω της έντονης πίεσης που δέχεται η Κρήτη, η διαδρομή αυτή παραμένει ο δεύτερος πιο δημοφιλής μεταναστευτικός δρόμος προς την ΕΕ.<div><br />Συνολική μείωση στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ<br /><br />Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα δεδομένα της FRONTEX, οι παράτυπες διελεύσεις στα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης μειώθηκαν κατά 25% στο ενδεκάμηνο του 2025. Παρ’ όλα αυτά, ο συνολικός αριθμός των αφίξεων εξακολουθεί να είναι υψηλός, ξεπερνώντας τις 166.900 καταγεγραμμένες περιπτώσεις.<br /><br />Όπως προκύπτει από τα προκαταρκτικά στοιχεία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής, η Κεντρική Μεσόγειος ευθύνεται για σχεδόν το 40% όλων των παράτυπων εισόδων κατά τη διάρκεια της φετινής χρονιάς. Συνολικά, καταγράφηκαν πάνω από 63.200 αφίξεις μεταξύ Ιανουαρίου και Νοεμβρίου, αριθμός που παραμένει ουσιαστικά σταθερός σε σύγκριση με το αντίστοιχο διάστημα του 2024.</div><div><br />Λιβύη, Τυνησία και Αλγερία στο επίκεντρο<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι η Λιβύη εξακολουθεί να αποτελεί το κύριο σημείο αναχώρησης, καθώς αντιστοιχεί σε περίπου 90% των αφίξεων μέσω της Κεντρικής Μεσογείου. Ακολουθούν, με σαφώς μικρότερα ποσοστά, η Τυνησία και η Αλγερία, οι οποίες παραμένουν ενεργά σημεία εκκίνησης των μεταναστευτικών ροών.</div><div><br />Ανατολική Μεσόγειος και διάδρομος Λιβύης – Κρήτης<br /><br />Στην Ανατολική Μεσόγειο, διαδρομή που χρησιμοποιείται εκτεταμένα από τα κυκλώματα διακινητών, οι αφίξεις ανήλθαν σε 46.200 άτομα. Την πλειονότητα των αφιχθέντων αποτελούν υπήκοοι Αφγανιστάν, Σουδάν και Αιγύπτου.<br /><br />Παρά τη συνολική μείωση των ροών, ο διάδρομος Λιβύης – Κρήτης παρέμεινε ενεργός ακόμη και κατά τους χειμερινούς μήνες. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι αφίξεις μέσω αυτής της διαδρομής αυξήθηκαν κατά 260% στο ενδεκάμηνο του 2025, επιβεβαιώνοντας τη συνεχιζόμενη δυναμική της.</div><div><br />Η αυξημένη πίεση στην Κρήτη<br /><br />Τις τελευταίες ημέρες, η μεταναστευτική πίεση στην περιοχή της Κρήτης είναι ιδιαίτερα έντονη, με τις αφίξεις σκαφών να καταγράφονται ακόμη και ανά λίγα λεπτά. Ενδεικτικό της κατάστασης είναι ότι μόνο το προηγούμενο Σαββατοκύριακο έφτασαν σε Κρήτη και Γαύδο περίπου 400 πρόσφυγες και μετανάστες.<br /><br />Παράλληλα, η ασφυκτική εικόνα στις προσωρινές δομές φιλοξενίας κατέστησε αναγκαία την άμεση εφαρμογή σχεδίου αποσυμφόρησης. Σύμφωνα με τοπικά μέσα ενημέρωσης, στις δομές της Αγυιάς και της Κιτρένωσης Ρεθύμνου φιλοξενούνταν τις προηγούμενες ημέρες πάνω από 1.100 άτομα, γεγονός που προκάλεσε συναγερμό στις Αρχές και οδήγησε στη μεταφορά τους σε δομές της ενδοχώρας.<br />Αυξήσεις και μειώσεις σε άλλες διαδρομές<br /><br />Η μοναδική μεταναστευτική διαδρομή που παρουσίασε αύξηση το 2025 ήταν αυτή της Δυτικής Μεσογείου, όπου οι παράτυπες διελεύσεις ενισχύθηκαν κατά 15%. Η Αλγερία παρέμεινε ο βασικός παράγοντας, αντιπροσωπεύοντας πάνω από το 70% των αφίξεων, με τους Αλγερινούς και τους Σομαλούς να αποτελούν τις κυριότερες εθνικότητες.<br /><br />Αντίθετα, τις μεγαλύτερες μειώσεις κατέγραψαν οι διαδρομές της Δυτικής Αφρικής (-60%) και των Δυτικών Βαλκανίων (-43%), επιβεβαιώνοντας τη διαφοροποίηση των μεταναστευτικών πιέσεων ανά περιοχή.</div><div><br />Το ανθρώπινο κόστος της Μεσογείου<br /><br />Παρά τη συνολική υποχώρηση της παράτυπης μετανάστευσης, το ανθρώπινο τίμημα παραμένει βαρύ. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης, περισσότεροι από 1.700 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στα νερά της Μεσογείου μέχρι στιγμής φέτος, στην προσπάθειά τους να φτάσουν στην Ευρώπη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εκτόξευση 260% των ροών στο μεταναστευτικό πέρασμα Λιβύης – Κρήτης.

Η Κεντρική Μεσόγειος παρέμεινε το κύριο μεταναστευτικό πέρασμα προς την ΕΕ το 2025, με συνολική μείωση των παράτυπων αφίξεων αλλά έντονη πίε...

Διαβάστε την συνέχεια

Είμαστε κοντά σε μια άγρια ισραηλινο-τουρκική κρίση εντός της Συρίας πιο πολύ από ποτέ λόγω τουρκικών Ραντάρ.

<img height="372" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2025-12/%CE%A3%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1.jpg?itok=_dF29AWa" width="702" /><br /><br />Ο Ερντογάν θεωρεί “τσιφλίκι του” την Συρία και κινείται επιθετικά αλλά ο Νετανιάχου θα χτυπήσει ξανά στο "ψαχνό"<br /><br />ΗΤουρκία επιχειρεί να αναπτύξει ραντάρ εντός της Συρίας, λένε δυτικές πηγές πληροφοριών, δημιουργώντας ήδη συνθήκες μεγάλης έντασης, αφού ο Νετανιάχου έχει δηλώσει ότι οποιοδήποτε επιθετικό σύστημα στην Συρία, το οποίο θα είναι κατά στου Ισραήλ, θα καταστρέφεται πάραυτα, από την Πολεμική Αεροπορία της χώρας. <br /><br />Η ανάπτυξη ραντάρ σε συριακό έδαφος θα έβλαπτε την ικανότητα του Ισραήλ να χτυπήσει στόχους στο Ιράν, λόγω του γεγονότος ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί τον συριακό εναέριο χώρο για να φτάσει στο Ιράν.<br /><br />Η Τουρκία προσπαθεί να αναπτύξει ραντάρ σε συριακό έδαφος τις τελευταίες εβδομάδες, δήλωσαν δύο δυτικές πηγές πληροφοριών στην εφημερίδα The Jerusalem Post την Πέμπτη, εν μέσω μιας κλιμακούμενης αντιπαράθεσης μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας σχετικά με την παρουσία της Άγκυρας στη Συρία.<br /><br />Η ανάπτυξη ραντάρ σε συριακό έδαφος θα περιόριζε σημαντικά την ελευθερία δράσης της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας στον εναέριο χώρο της Συρίας, όπως συνέβη και σε πρόσφατες επιδρομές, καθώς τα τουρκικά ραντάρ θα μπορούσαν να ανιχνεύσουν τη δραστηριότητα ισραηλινών αεροσκαφών πάνω από τη χώρα.<br /><br />Θα δυσκολέψει επίσης την ικανότητα του Ισραήλ να χτυπήσει στόχους στο Ιράν, λόγω του γεγονότος ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί τον εναέριο χώρο της Συρίας για να φτάσει στο Ιράν.<br /><br />Το Ισραήλ, ανησυχώντας για την τουρκική καταπάτηση, χτύπησε βάσεις της Συριακής Πολεμικής Αεροπορίας Λίγο μετά την πτώση του καθεστώτος του Μπασάρ αλ-Άσαντ , συμπεριλαμβανομένων βάσεων της Συριακής Πολεμικής Αεροπορίας όπως το T-4, από ανησυχία ότι η Τουρκία θα εγκαταστήσει εκεί μόνιμες βάσεις και θα τοποθετήσει μη επανδρωμένα αεροσκάφη.<br /><br />Ένας Ισραηλινός αξιωματούχος ασφαλείας δήλωσε τότε, σε συνομιλία με δημοσιογράφους, ότι η πιθανότητα η Τουρκία να δημιουργήσει στρατιωτική βάση στη Συρία αποτελεί «πιθανή απειλή». Ο αξιωματούχος πρόσθεσε: «Εάν δημιουργηθεί τουρκική αεροπορική βάση, αυτό θα συνεπαγόταν παραβίαση της ελευθερίας δράσης του Ισραήλ στη Συρία». «Αυτή είναι μια πιθανή απειλή στην οποία αντιτιθέμεθα. Χτυπήσαμε τις βάσεις για να στείλουμε ένα μήνυμα ότι δεν θα επιτρέψουμε καμία παραβίαση της εναέριας ελευθερίας δράσης μας».<br /><br />Η Τουρκία θέλει να μετατρέψει την Συρία σε μια γιγάντια τουρκική στρατιωτική βάση, για να φιλοξενήσει τουρκικές δυνάμεις και οπλικά συστήματα και στις Τρεις διαστάσεις ( αέρα, στεριά και θάλασσα), σε μια προσπάθεια να ελέγξει τόσο το Ισραήλ, όσο και την ευρύτερη περιοχή, σύμφωνα με το έως τώρα δόγμα της παντού ( Σομαλία, Λιβύη, Ιράκ, κά).<br /><br />Από την άλλη πλευρά, οι Τούρκοι θέλουν δικά τους στρατιωτικά φυλάκια εν μέσω ενεργειακών σχεδίων, που δεν περιλαμβάνουν την χώρα τους, είτε για να τα ακυρώσουν, είτε για να ελέγξουν.<br /><br />Το Ισραήλ όμως, δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να επιτρέψει την δημιουργία τουρκικών στρατιωτικών βάσεων στην Συρία, οι οποίες θα απειλούν την επικράτεια του, και πιθανότατα θα καταστρέψει, εξαλείφοντας κάθε προσπάθεια του Ερντογάν στην περιοχή.<br />Πιθανόν σε αυτό το σενάριο να έχουμε και ισραηλινο-τουρκική κρίση, την οποία ναι μεν οι ΗΠΑ θα τρέξουν να " σβήσουν εν την γενέσει της", μόνο που η ζημιά θα έχει γίνει και η κρίση ενδέχεται να εξαπλωθεί σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο σε χρόνο μηδέν, εμπλέκοντας και τον ελληνισμό τον οποίο τόσο μισεί η τουρκική πολιτική ηγεσία.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Είμαστε κοντά σε μια άγρια ισραηλινο-τουρκική κρίση εντός της Συρίας πιο πολύ από ποτέ λόγω τουρκικών Ραντάρ.

Ο Ερντογάν θεωρεί “τσιφλίκι του” την Συρία και κινείται επιθετικά αλλά ο Νετανιάχου θα χτυπήσει ξανά στο "ψαχνό" ΗΤουρκία επιχειρε...

Διαβάστε την συνέχεια

«Διεθνής εναέριος χώρος» και επιστροφή στις προκλήσεις: Γιατί η Τουρκία ξανανοίγει το μέτωπο του Αιγαίου,

<img height="320" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2025/12/F-16-HAF-EUROKINISSI-750x375.jpg" width="698" /><br /><br /><div>Του <b>Κώστα Σαρικά</b><br />Η ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΑΜ ότι «οι πτήσεις που πραγματοποιεί η χώρα μας στο Αιγαίο εκτελούνται σε διεθνή εναέριο χώρο» δεν ήταν μια «τυπική» απάντηση ρουτίνας. Ήταν η επίσημη επαναφορά της γνωστής τακτικής αμφισβήτησης, τη στιγμή που η τουρκική αεροπορία δείχνει να επιστρέφει στις παραβιάσεις και στις επικίνδυνες εμπλοκές, μετά από ένα διάστημα σχετικής αποκλιμάκωσης.<br /><br />Το timing μόνο τυχαίο δεν είναι, καθώς έρχεται πάνω στο «κύμα» των ελληνικών εξοπλιστικών που αλλάζουν την ισορροπία σε αέρα – θάλασσα – ξηρά, με αιχμή τα F-35, τις FDI, τη συμφωνία για τους PULS και το μεγάλο πρόγραμμα του αντιαεροπορικού/αντιπυραυλικού «Θόλου» με ισραηλινά συστήματα, που σε όρους αποτροπής μεταφράζεται σε κάτι πολύ απλό: μικρότερο περιθώριο για τουρκικά «παιχνίδια» πάνω από τα νησιά και μέσα στο FIR Αθηνών.</div><div><br />Το σήμα της κλιμάκωσης<br /><br />Μέσα σε λίγες ημέρες, καταγράφονται περιστατικά που δείχνουν επιστροφή στο παλιό μοτίβο: τουρκικά μαχητικά χωρίς σχέδια πτήσης, είσοδοι στο FIR Αθηνών, «τεστ» αναχαίτισης και – το πιο ανησυχητικό – εμφάνιση οπλισμένων F-16 σε αποστολές που μόνο «εκπαιδευτικές» δεν θυμίζουν.<br /><br />Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η εμπλοκή μεταξύ Λήμνου και Λέσβου με ζεύγος οπλισμένων τουρκικών F-16 -το είδος επεισοδίου που ανεβάζει το ρίσκο ατυχήματος ή λάθους, ειδικά όταν το «θέατρο» είναι το Αιγαίο, με τη γνωστή πυκνότητα νησιωτικών περιοχών και διασταυρούμενων διαδρομών.<br /><br />Και την ίδια ώρα, οι παραβιάσεις/παραβάσεις συνεχίζονται και με πλατφόρμες όπως UAV και αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας.<br /><br />Το «νομικό» αφήγημα της Άγκυρας: Γιατί επιμένει στο «διεθνής εναέριος χώρος»<br /><br />Η φράση-κλειδί του τουρκικού ΥΠΑΜ «διεθνής εναέριος χώρος» πατάει πάνω στη διαχρονική τουρκική θέση για το γνωστό 6–10 ν.μ.: η Ελλάδα έχει Εθνικό Εναέριο Χώρο 10 ν.μ., ενώ η αιγιαλίτιδα ζώνη της στο Αιγαίο είναι 6 ν.μ.· η Τουρκία δεν αναγνωρίζει το «διάστημα» 6–10 ως εθνικό εναέριο χώρο και το «βαφτίζει» διεθνή.<br /><br />Η ελληνική θέση, όμως, είναι επίσης σαφής και θεσμικά καταγεγραμμένη: ο ΕΕΧ έχει καθοριστεί από το 1931 με Προεδρικό Διάταγμα (ΦΕΚ Α’ 325/1931), ενώ επί δεκαετίες η Τουρκία δεν είχε εγείρει ένσταση και αναγνώριζε στην πράξη το πλήρες εύρος, πριν η κρίση του 1974 αλλάξει την «γραμμή» της Άγκυρας.<br /><br />Άρα, η ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΑΜ δεν είναι «ενημέρωση»: είναι πολιτική επιλογή να επανενεργοποιηθεί ένα πεδίο τριβής, το οποίο τροφοδοτεί: την εσωτερική κατανάλωση (εθνικιστικό αφήγημα), το παζάρι ισχύος στο ΝΑΤΟ, και κυρίως την προσπάθεια να βγάλει αντίδραση στο γεγονός ότι η Ελλάδα «κλειδώνει» αποτρεπτικά τον χώρο της με νέα μέσα.<br /><br />Τι άλλαξε πραγματικά: Η Ελλάδα περνά σε πολυστρωματική αποτροπή<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν η Τουρκία επανέρχεται, καθώς το έχει κάνει πολλές φορές στο παρελθόν. Το κρίσιμο είναι γιατί επανέρχεται τώρα.<br /><br />Η απάντηση βρίσκεται σε ένα τρίπτυχο που ενοχλεί εμφανώς την Άγκυρα:<br /><br />1) FDI: το Αιγαίο αποκτά «κόμβους» αεράμυνας περιοχής στη θάλασσα<br /><br />Η παραλαβή της πρώτης FDI («Κίμων») και το χρονοδιάγραμμα των επόμενων πλοίων ενισχύουν την εικόνα ότι το Πολεμικό Ναυτικό αποκτά πλατφόρμες αεράμυνας περιοχής και δικτυοκεντρικής μάχης που δεν είναι απλώς «νέες φρεγάτες», αλλά πολλαπλασιαστές ισχύος. Με άλλα λόγια, όσο οι FDI «κουμπώνουν» με αεροπορία, ραντάρ, κέντρα επιχειρήσεων και (αύριο) F-35, τόσο μικραίνει ο χώρος για αιφνιδιασμούς και επικοινωνιακές «γκρίζες ζώνες».<br /><br />2) F-35: η 5η γενιά αλλάζει τους κανόνες επιτήρησης και πρώτου πλήγματος<br /><br />Με βάση όσα έχουν δημοσιευθεί για το πρόγραμμα, το πρώτο ελληνικό F-35 τοποθετείται χρονικά προς το τέλος του 2028, γεγονός που από μόνο του λειτουργεί ως στρατηγικό μήνυμα: η Ελλάδα «κλειδώνει» την είσοδό της σε 5η γενιά και διαμορφώνει αεροπορική ισχύ που δεν αντιμετωπίζεται με τα παλιά εγχειρίδια.<br /><br />Και εδώ έρχεται η τουρκική αντίδραση-ένστικτο: πριν το νέο ισοζύγιο γίνει μη αναστρέψιμο, η Άγκυρα πιέζει ξανά στο πεδίο που γνωρίζει καλύτερα — στον αέρα πάνω από το Αιγαίο. Ενώ την ίδια ώρα το πρόγραμμα αναβάθμισης των F-16 σε Viper «τρέχει» εντός χρονοδιαγράμματος.<br /><br />3) «Θόλος» made in Israel: η αποτροπή δεν είναι μόνο «μαχητικά», είναι πλέγμα<br /><br />Το μεγαλύτερο «καμπανάκι» για την Τουρκία είναι ότι η Αθήνα δεν μιλά πλέον μόνο για πλατφόρμες, αλλά για σύστημα συστημάτων: «Θόλος»/«Ασπίδα του Αχιλλέα» με δυνατότητες αντιμετώπισης αεροσκαφών, drones, cruise/βαλλιστικών απειλών, σε διαλειτουργία με υφιστάμενα μέσα.<br /><br />Το πρόγραμμα για ισραηλινά συστήματα (Spyder, Barak MX, David’s Sling) τάξης περίπου 3 δισ. ευρώ βρίσκεται στην τελική ευθεία, ενώ παράλληλα «τρέχει» το σκέλος της ισχύος πυρός με τους 36 PULS, που εγκρίθηκαν από τη Βουλή, στο πλαίσιο ευρύτερου σχεδιασμού επενδύσεων έως το 2036.<br /><br />Αυτό, για την Άγκυρα, δεν είναι απλώς εξοπλιστικό νέο. Είναι δομική αλλαγή: δυσκολεύει τη δυνατότητα να εκβιάζει πολιτικό αποτέλεσμα με αεροπορική πίεση, γιατί το κόστος και η πιθανότητα αποτυχίας ανεβαίνουν.<br /><br />Η «συμμαχία με το Ισραήλ» ως πολλαπλασιαστής με ειδικό βάρος<br /><br />Η ελληνοϊσραηλινή αμυντική σύμπλευση δεν περιορίζεται σε μια αγορά. Με τους PULS και τον σχεδιασμό του «Θόλου», η Ελλάδα αποκτά:εμβέλεια πυρός (στήριξη αποτροπής από ξηρά),<br />πολυεπίπεδη αεράμυνα (κάλυψη κρίσιμων υποδομών, νησιών, δυνάμεων),<br />και το πιο σημαντικό, αποκτά τεχνογνωσία και διαλειτουργικότητα σε δόγμα που έχει δοκιμαστεί επιχειρησιακά.<br /><br />Το πολιτικό μήνυμα είναι διπλό: αφενός «η Ελλάδα δεν είναι μόνη», αφετέρου «η αποτροπή της δεν εξαρτάται από έναν τύπο οπλικού συστήματος». Γι’ αυτό και η Τουρκία επιλέγει να χτυπήσει επικοινωνιακά το πιο γνώριμο πεδίο: τις πτήσεις στο Αιγαίο.</div><div><br />Η γαλλική διάσταση: FDI και Rafale «κλειδώνουν» στρατηγική σχέση<br /><br />Παράλληλα με το ισραηλινό σκέλος, η Αθήνα κρατά ανοιχτή και ενισχύει τη γαλλική γραμμή: η ένταξη των FDI και η απόκτηση των Rafale συντηρούν μια στρατηγική σχέση που δεν είναι απλώς εξοπλιστική, αλλά και πολιτική, με αποτύπωμα στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Για την Άγκυρα, αυτό σημαίνει ότι η εξίσωση δεν αφορά πλέον δύο. Και σε αυτές τις περιπτώσεις η Τουρκία ιστορικά επιλέγει να αυξήσει την ένταση στο πεδίο που μπορεί να ελέγξει καλύτερα: την καθημερινή τριβή.<br />Περιμένουμε αμφισβήτηση του FIR, περισσότερα UAV και πιο επιθετικό αφήγημα<br /><br />Το πιθανότερο σενάριο, με βάση τη λογική της τουρκικής τακτικής, είναι να δούμε:συχνότερες εισόδους στο FIR Αθηνών χωρίς σχέδια πτήσης, ώστε να παράγεται «στατιστική πίεσης» χωρίς πάντα να περνά το όριο της παραβίασης,<br />UAV και αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας να αναλαμβάνουν μεγάλο κομμάτι της «τριβής», γιατί είναι χαμηλότερου ρίσκου,<br />και «κορυφώσεις» με μαχητικά, ειδικά όταν υπάρχει πολιτική σκοπιμότητα ή ανάγκη επίδειξης αποφασιστικότητας.<br /><br />Το ελληνικό πλεονέκτημα, όμως, είναι ότι η απάντηση δεν είναι πια «μόνο αναχαιτίσεις». Είναι η μετάβαση σε ένα δικτυοκεντρικό μοντέλο όπου ο αισθητήρας βλέπει, το δίκτυο μοιράζει, και ο φορέας πλήγματος επιλέγει από αέρα, θάλασσα ή ξηρά.<br /><br />Και αυτό είναι ακριβώς που φοβάται η Άγκυρα: ότι το Αιγαίο περνά από την εποχή της «συνήθειας των παραβιάσεων» στην εποχή όπου κάθε πρόκληση μετριέται, καταγράφεται, προβλέπεται και όταν θα απαιτηθεί θα απαντηθεί με κλιμάκωση που δεν θα την ελέγχει εκείνη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Διεθνής εναέριος χώρος» και επιστροφή στις προκλήσεις: Γιατί η Τουρκία ξανανοίγει το μέτωπο του Αιγαίου,

Του Κώστα Σαρικά Η ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΑΜ ότι «οι πτήσεις που πραγματοποιεί η χώρα μας στο Αιγαίο εκτελούνται σε διεθνή εναέριο χώρο»...

Διαβάστε την συνέχεια

Η σκιά της Μόσχας πάνω από την Ευρώπη: γιατί οι ειδικοί ανησυχούν ότι ο πόλεμος είναι θέμα χρόνου.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/12/european-army.jpg"><img height="400" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/12/european-army-696x464.jpg" width="719" /></a><br /><br />Η παραδοχή ότι ο κίνδυνος άμεσης στρατιωτικής σύγκρουσης ανάμεσα στην Ευρώπη και τη Ρωσία δεν ανήκει πλέον στη σφαίρα της θεωρίας, αλλά της στρατηγικής προετοιμασίας, παύει να είναι ταμπού στους διαδρόμους της ευρωπαϊκής άμυνας. Ανάλυση του CNN περιγράφει μια ήπειρο που έρχεται αντιμέτωπη με μια αλήθεια την οποία για δεκαετίες απέφευγε: ότι η ειρήνη δεν είναι δεδομένη, αλλά αποτέλεσμα αποτροπής, ετοιμότητας και πολιτικής αντοχής.<br /><br />Η κλειστή συνάντηση ειδικών<br /><br />Το συμπέρασμα αυτό δεν προκύπτει από πολεμοχαρή σενάρια, αλλά από μια κλειστή συνάντηση ειδικών που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο, στο πλαίσιο εκδήλωσης του Royal United Services Institute (RUSI). Στη συζήτηση συμμετείχαν εν ενεργεία και πρώην στρατιωτικοί, κυβερνητικοί αξιωματούχοι, στελέχη του NATO, αναλυτές και εκπρόσωποι της αμυντικής βιομηχανίας. Η εκτίμηση που διαμορφώθηκε ήταν κοινή και ανησυχητική: η Ευρώπη και οι σύμμαχοί της δεν είναι επαρκώς προετοιμασμένοι για έναν πόλεμο που, σύμφωνα με υπηρεσίες πληροφοριών, θα μπορούσε να εκδηλωθεί μέσα στα επόμενα χρόνια.<br /><br />Η βασική γραμμή των ειδικών δεν αφορά την πρόβλεψη πολέμου, αλλά την αποτροπή του. Όπως επισημάνθηκε, ο μόνος τρόπος να αποφευχθεί μια άμεση σύγκρουση με τη Ρωσία είναι η Ευρώπη να είναι σε θέση να την κερδίσει, αν αυτή ξεσπάσει. Πρόκειται για μια ωμή, αλλά γνώριμη στρατηγική λογική: η αποτροπή λειτουργεί μόνο όταν είναι αξιόπιστη.<br /><br />Ο υβριδικός πόλεμος της Ρωσίας<br /><br />Στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης βρίσκεται η παραδοχή ότι η Ρωσία ήδη διεξάγει έναν υβριδικό πόλεμο κατά της Δύσης. Παρεμβάσεις στον δημόσιο διάλογο μέσω παραπληροφόρησης, επιχειρήσεις δολιοφθοράς, κυβερνοεπιθέσεις, παρεμβολές GPS σε χώρες της Βαλτικής, παραβιάσεις εναέριου χώρου και περιστατικά γύρω από κρίσιμες υποδομές συνθέτουν ένα τοπίο «γκρίζας ζώνης», όπου η σύγκρουση εξελίσσεται χωρίς επίσημη κήρυξη πολέμου.<br /><br />Ο Σαμ Γκριν, καθηγητής ρωσικής πολιτικής στο King’s College London και ειδικός στη δημοκρατική ανθεκτικότητα, σημειώνει ότι οι ενέργειες αυτές έχουν αρχίσει να επηρεάζουν απτά την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη. «Ο κόσμος αρχίζει να φοβάται, ιδιαίτερα καθώς τα περιστατικά γίνονται πιο ορατά. Βλέπουμε drones κοντά σε αεροδρόμια, παρεμβολές σε συστήματα πλοήγησης, και μεγαλώνει η αίσθηση ότι είναι θέμα χρόνου να υπάρξει ένα σοβαρό ατύχημα», επισημαίνει.<div><br />Φόβοι για ένα “δοκιμαστικό” επεισόδιο<br /><br />Η ανησυχία είναι εντονότερη στις χώρες της Βαλτικής, όπου επικρατεί η εκτίμηση ότι μια περιορισμένη στρατιωτική ενέργεια ή ένα “δοκιμαστικό” επεισόδιο θα μπορούσε να συμβεί ακόμη και μέσα στην επόμενη τριετία. Αναλυτές και think tanks αναφέρουν συχνά τα έτη 2027–2028 ως πιθανά χρονικά ορόσημα, όχι ως πρόβλεψη, αλλά ως υπόθεση εργασίας για τον αμυντικό σχεδιασμό.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι δημόσιες τοποθετήσεις κορυφαίων αξιωματούχων της Συμμαχίας. Ο γενικός γραμματέας του NATO, Μαρκ Ρούτε, έχει προειδοποιήσει ότι η Ρωσία θα μπορούσε να είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει στρατιωτική ισχύ κατά του ΝΑΤΟ μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια. Αντίστοιχες εκτιμήσεις έχουν διατυπωθεί και από ευρωπαϊκές υπηρεσίες πληροφοριών, με έμφαση στην ανάγκη επιτάχυνσης των επενδύσεων σε άμυνα και βιομηχανική παραγωγή.</div><div><br />Τι μας λέει ο Βλαντίμιρ Πούτιν <br /><br />Από την πλευρά της Μόσχας, ο Βλαντίμιρ Πούτιν δηλώνει ότι η Ρωσία δεν σχεδιάζει πόλεμο με την Ευρώπη, προσθέτοντας ωστόσο ότι «αν η Ευρώπη θελήσει να πολεμήσει, η Ρωσία είναι έτοιμη». Η διπλή αυτή ρητορική –διαβεβαιώσεις ειρήνης με ταυτόχρονη επίδειξη ετοιμότητας– τροφοδοτεί την αβεβαιότητα και ενισχύει τη στρατηγική αμφισημία.<br /><br />Το κρίσιμο σημείο, όπως υπογραμμίζουν οι ειδικοί, δεν είναι μόνο οι αμυντικές δαπάνες. Είναι η αλλαγή νοοτροπίας. Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες καλούνται να ενημερωθούν ξεκάθαρα ότι η εποχή κατά την οποία η Γηραιά Ήπειρος μπορούσε να αγνοεί τον κίνδυνο πολέμου έχει τελειώσει. Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι πολίτες είναι έτοιμοι να κάνουν αυτή τη συζήτηση· οι κυβερνήσεις, όμως, συχνά διστάζουν να μιλήσουν ανοιχτά για το κόστος, τις επιλογές και τις προτεραιότητες.<br /><br />Η ανάλυση του CNN καταλήγει σε ένα συμπέρασμα που αποκτά όλο και μεγαλύτερη απήχηση στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες: η ειρήνη δεν θεωρείται πλέον φυσική κατάσταση, αλλά αποτέλεσμα συνεχούς προετοιμασίας. Και αυτή η προετοιμασία δεν αφορά μόνο τα όπλα, αλλά την ανθεκτικότητα των κρατών, τη συνοχή των κοινωνιών και την ειλικρίνεια της πολιτικής ηγεσίας απέναντι στους πολίτες.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η σκιά της Μόσχας πάνω από την Ευρώπη: γιατί οι ειδικοί ανησυχούν ότι ο πόλεμος είναι θέμα χρόνου.

Η παραδοχή ότι ο κίνδυνος άμεσης στρατιωτικής σύγκρουσης ανάμεσα στην Ευρώπη και τη Ρωσία δεν ανήκει πλέον στη σφαίρα της θεωρίας, αλλά της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Μοσάντ χαρακτηρίζει το Κατάρ πηγή πολεμικής υποκίνησης.

<img height="406" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2020/12/mossad-630x400.jpg" width="697" /><br /><br /><div>Σε μια σπάνια δημόσια παραδοχή προχώρησε η ισραηλινή Μοσάντ, επιβεβαιώνοντας για πρώτη φορά ότι το Κατάρ έχει αναγνωριστεί επισήμως από τις μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ ως υπεύθυνο για εκστρατείες εχθρικής επιρροής και υποκίνησης που συνδέονται με τον πόλεμο στη Γάζα.<br /><br />Η ασυνήθιστη αυτή δήλωση ήρθε ως απάντηση στις κατηγορίες του βουλευτή Αβίγκντορ Λίμπερμαν, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι το κατεστημένο ασφαλείας του Ισραήλ συνεχίζει τις επαφές με το Κατάρ, παρά τον φερόμενο ρόλο του τελευταίου στην τροφοδότηση της έντασης κατά του Ισραήλ.<br /><br />Ο Λίμπερμαν αναφέρθηκε συγκεκριμένα σε μια συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη πριν από δύο εβδομάδες, υποστηρίζοντας ότι αυτή αποτελεί απόδειξη συνεχιζόμενης συνεργασίας.<br /><br />Σε μια ασυνήθιστα άμεση τοποθέτηση, η Μοσάντ απέρριψε αυτόν τον χαρακτηρισμό, ξεκαθαρίζοντας ότι η στάση του Ισραήλ έναντι της Ντόχα έχει σκληρύνει σημαντικά.</div><div><br />Η «γραμμή» της Μοσάντ<br /><br />Σύμφωνα με τη Μοσάντ, η συνάντηση στη Νέα Υόρκη δεν αφορούσε συντονισμό ή συμφιλίωση, αλλά αποτελούσε μια ωμή απαίτηση που διατυπώθηκε από κοινού από το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Η ανακοίνωση υπογράμμισε ότι το μοναδικό ζήτημα που τέθηκε σχετικά με τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ήταν ο ρόλος του Κατάρ στην προώθηση της υποκίνησης μέσω των κρατικά επιδοτούμενων πλατφορμών του.<br /><br />«Το μοναδικό ζήτημα σχετικά με τα ΜΜΕ που τέθηκε στη συνάντηση ήταν η σαφής και απερίφραστη απαίτηση των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ να αναλάβει δράση το Κατάρ αναφορικά με την αρνητική κάλυψη από το Αλ Τζαζίρα», ανέφερε η Μοσάντ.<br /><br />Η δήλωση κατηγόρησε το δίκτυο για ενθάρρυνση του μίσους, του αντισημιτισμού και της τρομοκρατίας, καθώς και για το γεγονός ότι λειτουργεί ως όχημα ψευδών αφηγημάτων κατά τη διάρκεια του πολέμου.</div><div><br />Αλλαγή στρατηγικής<br /><br />Η Μοσάντ πρόσθεσε ότι το Ισραήλ απαίτησε από το Κατάρ να σταματήσει αμέσως την παγκόσμια διάδοση υποκίνησης και παραπληροφόρησης, περιγράφοντας αυτές τις δραστηριότητες ως «επιχειρήσεις που διεξάγονται από το Κατάρ σε διάφορες πλατφόρμες» και στρέφονται κατά του Κράτους του Ισραήλ παγκοσμίως.<br /><br />Η συγκεκριμένη τοποθέτηση σηματοδοτεί μια σημαντική στροφή από την παραδοσιακά προσεκτική δημόσια στάση του Ισραήλ απέναντι στο Κατάρ, το οποίο τα τελευταία χρόνια διαδραμάτιζε ρόλο μεσολαβητή στις διαπραγματεύσεις για τη Γάζα.<br /><br />Κατονομάζοντας ρητά το Κατάρ ως παράγοντα εχθρικής επιρροής, το Ισραήλ στέλνει το μήνυμα ότι η υπομονή του απέναντι στον διπλό ρόλο της Ντόχα έχει εξαντληθεί.<br /><br />Η επιβεβαίωση αυτή εντείνει επίσης τις πολιτικές παρενέργειες γύρω από το διογκούμενο σκάνδαλο «Qatargate», καθώς πληθαίνουν οι έλεγχοι σχετικά με την ξένη επιρροή, τον επικοινωνιακό πόλεμο και τα όρια των επαφών με κράτη που κατηγορούνται για στήριξη της υποκίνησης σε καιρό πολέμου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Μοσάντ χαρακτηρίζει το Κατάρ πηγή πολεμικής υποκίνησης.

Σε μια σπάνια δημόσια παραδοχή προχώρησε η ισραηλινή Μοσάντ, επιβεβαιώνοντας για πρώτη φορά ότι το Κατάρ έχει αναγνωριστεί επισήμως από τις ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο πόλεμος είναι εδώ και η επιλογή ανάμεσα σε ισχύ και σιωπή είναι υπαρξιακή για Ελλάδα-Κύπρο.

<img height="378" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2024/08/Ukraine-War-930x550.webp" width="699" /><br /><br /> Του <b>Χρήστου Καπούτση</b><br />Σε μια εποχή γενικευμένων συγκρούσεων και αποδόμησης της διεθνούς τάξης, ο πόλεμος επανέρχεται ως εργαλείο πολιτικής. Για κράτη πρώτης γραμμής, όπως η Ελλάδα και η Κύπρος, η επιλογή ανάμεσα στην ισχύ και τη σιωπή δεν είναι θεωρητική· είναι υπαρξιακή.<br /><br />Στη γεωγραφική μας «γειτονιά», από τις ακτές της Βαλτικής και την Κεντροανατολική Ευρώπη έως την Ευρασία, τα Βαλκάνια, την Ανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και τον μεσογειακό περίγυρο της Ασίας και της Αφρικής , δεν εκτείνεται απλώς ένας χώρος. Εκτείνεται ένα ενιαίο στρατηγικό τόξο αστάθειας. Ένας γεωπολιτικός χώρος όπου συμπλέκονται δύο μεγάλοι πόλεμοι, πολλαπλές περιφερειακές συγκρούσεις και μια διαρκής κατάσταση χαμηλής ή υβριδικής έντασης. Το διακύβευμα πολυσύνθετο: Πολιτική επιρροή, επίδειξη στρατιωτικής ισχύος ως πολιτικό μέσο επιβολής , ενεργειακοί πόροι αξιοποίηση, εκμετάλλευση και εξάρτηση, γεωοικονομία και στρατιωτικοί εξοπλισμοί. Η τέλεια γεωπολιτική καταιγίδα.<br /><br />Δεν πρόκειται για τυχαία συσσώρευση κρίσεων. Πρόκειται για το αποτέλεσμα αναθεωρητικών στρατηγικών, συγκρουόμενων αφηγήσεων ισχύος και της σταδιακής αποδόμησης του μεταπολεμικού συστήματος ασφάλειας. Τα σύνορα, άλλοτε ως νομικές γραμμές και άλλοτε ως πολιτικά ταμπού, τίθενται υπό αμφισβήτηση. Η πίεση δεν είναι μόνο στρατιωτική. Είναι υβριδική, οικονομική, ενεργειακή, δημογραφική, πληροφοριακή. Η αποσταθεροποίηση δεν αναγγέλλεται , διαχέεται, διοχετεύεται …<br /><br />Οι πόλεμοι που βρίσκονται σε εξέλιξη δεν ξέσπασαν επειδή «απέτυχε» αφηρημένα η διπλωματία. Ξέσπασαν επειδή η διπλωματία έπαψε να στηρίζεται σε αξιόπιστη ισχύ. Εκφυλίστηκε σε διαχείριση δηλώσεων, σε αναβολή αποφάσεων, σε πολιτικό ευχολόγιο χωρίς αποτρεπτικό υπόβαθρο. Όταν η πολιτική δεν μπορεί να επιβάλει κόστος, τότε παύει να είναι πολιτική με την κλασική έννοια, αλλά με κόστος, πολιτική και διπλωματία εισπράττουν τα επίχειρα της αποτυχίας τους, στο πεδίο του πολέμου.<br /><br />Εδώ δικαιώνεται ο Κλαούζεβιτς, όχι ως υμνητής του πολέμου, αλλά ως ψύχραιμος ανατόμος της πραγματικότητας:<br /><br />ο πόλεμος δεν είναι παρέκκλιση της πολιτικής. Ο πόλεμος, είναι η αποτυχία της πολιτικής να επιτύχει τους σκοπούς της με ειρηνικά μέσα. Εκεί όπου η διπλωματία δεν πείθει, δεν αποτρέπει και δεν επιβάλλει όρια, αναλαμβάνει η ωμή ισχύς. Όχι για να “λύσει” προβλήματα, αλλά για να επιβάλει τετελεσμένα.<br /><br />Και πότε τελειώνει ο πόλεμος;<br /><br />Ο Θουκυδίδης παραμένει αμείλικτα επίκαιρος, όχι ως κυνικός αλλά ως ρεαλιστής της ανθρώπινης φύσης και της διεθνούς πολιτικής: ο πόλεμος τελειώνει όταν η ασυμμετρία ισχύος γίνει αποδεκτή ως μη αναστρέψιμη. Όταν ο ισχυρότερος επιβάλει τη βούλησή του και ο ασθενέστερος παύσει να πιστεύει ότι μπορεί να την ανατρέψει , όχι μόνο στο πεδίο, αλλά και στη συνείδησή του.<br /><br />Και εδώ, δεν μιλάμε πλέον για ειρήνη αξιών, αλλά για ισορροπία φόβου, για σταθερότητα δια της κόπωσης ή της επιβολής. Η Ιστορία δείχνει ότι η διεθνής τάξη δεν συγκροτείται από προθέσεις, αλλά από συσχετισμούς ισχύος. Όποιος το αγνοεί, δεν υπερασπίζεται την ειρήνη, απλώς την αναβάλλει, μέχρι να επιβληθεί με πολύ πιο βίαιο τρόπο.<br /><br />Και μέσα σε αυτό το σκληρό, ρευστό και αμείλικτο διεθνές περιβάλλον, η Ελλάδα και η Κύπρος δεν είναι απλοί θεατές. Είναι κράτη πρώτης γραμμής. Σύνορα της Ευρώπης. Σύνορα της Ιστορίας.<br /><br />Η έμμεση στρατιωτική εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο της Ουκρανίας, στο πλευρό του Κιέβου και απέναντι στη Ρωσία, έγινε χωρίς ουσιαστικό δημόσιο διάλογο, χωρίς εθνική στρατηγική αποτίμηση κόστους–οφέλους και χωρίς σαφή σύνδεση με τα ζωτικά ελληνικά συμφέροντα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Η Ελλάδα τοποθετήθηκε πρόθυμα στη σωστή πλευρά του διεθνούς δικαίου, αλλά χωρίς να διασφαλίσει τη δική της αποτρεπτική θωράκιση απέναντι στον άμεσο αναθεωρητισμό που την απειλεί.<br /><br />Και μάλιστα, όταν η σιωπή ή η επιλεκτική ουδετερότητα απέναντι στη συντριβή του παλαιστινιακού πληθυσμού στη Γάζα, από τον Στρατό του Ισραήλ, μια πραγματικότητα που, ανεξαρτήτως νομικών όρων, φέρει τα χαρακτηριστικά μαζικής εξόντωσης αμάχων , δεν είναι ρεαλισμός. Είναι αξιακή υποχώρηση. Και μάλιστα από μια χώρα , όπως η Ελλάδα, που κατέχει τη βαριά ευθύνη του μη μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.<br /><br />Η εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να είναι επιλεκτικά ηθική και καθολικά σιωπηλή.<br /><br />Δεν μπορεί να επικαλείται το διεθνές δίκαιο στην Ουκρανία και να το σχετικοποιεί στη Γάζα. Δεν μπορεί να μιλά για κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητα, όταν αυτές παραβιάζονται μαζικά, αλλά από «σύμμαχο».<br /><br />Για την Ελλάδα και την Κύπρο, που γνωρίζουν τι σημαίνει εισβολή, κατοχή και τετελεσμένα ισχύος, η συνέπεια δεν είναι πολυτέλεια, είναι όρος επιβίωσης.<br /><br />Διότι όπως μας διδάσκει ο Θουκυδίδης, η Ιστορία δεν κρίνει τις προθέσεις, αλλά τις επιλογές. Και οι επιλογές, όταν δεν στηρίζονται σε στρατηγική, αρχές και εθνική αυτογνωσία, επιστρέφουν πάντα ως κόστος.<br /><br />Η επιλεκτική ηθική της γεωπολιτικής ενέχει συχνά βαρύ εθνικό κόστος, με δυσμενείς συνέπειες για την πορεία των εθνικών θεμάτων, τα κυριαρχικά δικαιώματα και τα ζωτικά συμφέροντα της χώρας , στο Αιγαίο, στη Θράκη, στο Κυπριακό, για τον διασπαρμένο ελληνισμό της Ουκρανίας, αλλά και για τον ελληνορθόδοξο χριστιανικό πολιτισμό στη Μέση Ανατολή, στο Ισραήλ, στη Συρία, στον Λίβανο και στην Αίγυπτο. Η Ελλάδα, Μητρόπολη του Ελληνισμού, δεν δικαιούται να απεκδύεται των ευθυνών της απέναντι στον χειμαζόμενο ελληνισμό των εμπόλεμων ζωνών, ούτε βεβαίως των απαράγραπτων ευθυνών της για την ιστορική, πολιτισμική και υπαρξιακή παρακαταθήκη του Έθνους των Ελλήνων.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο πόλεμος είναι εδώ και η επιλογή ανάμεσα σε ισχύ και σιωπή είναι υπαρξιακή για Ελλάδα-Κύπρο.

Του Χρήστου Καπούτση Σε μια εποχή γενικευμένων συγκρούσεων και αποδόμησης της διεθνούς τάξης, ο πόλεμος επανέρχεται ως εργαλείο πολιτικής....

Διαβάστε την συνέχεια

Αποκάλυψη ενός τουρκικού ψεύδους 62 ετών για τα Ματωμένα Χριστούγεννα στην Κύπρο!

<img height="431" src="https://i.ytimg.com/vi/oE7wuxGrJtc/hqdefault.jpg" width="733" /><br /><br />«Μουσείο βαρβαρότητας» έχουν φτιάξει οι Τούρκοι στην κατεχόμενη Κύπρο! Ένα μουσείο στηριγμένο σε ένα μεγάλο τουρκικό ψεύδος, σε μια στημένη φωτογραφία από τα «Ματωμένα Χριστούγεννα» του 1963 στην Κύπρο.<br /><br />Ήταν οι διακοινοτικές ταραχές που ξεκίνησαν τα Χριστούγεννα του 1963 και διήρκησαν μέχρι το καλοκαίρι του 1964. Η τουρκική προπαγάνδα εκμεταλλεύθηκε αλλά και διαστρέβλωσε γεγονότα ,όπως για παράδειγμα η δολοφονία μιας οικογένειας Τουρκοκυπρίων, μιας μητέρας και των δύο παιδιών της. Η δολοφονία για πολλά χρόνια αποδιδόταν σε Ελληνοκύπριους και υπάρχει και μία αποκρουστική φωτογραφία με τα θύματα μέσα σε μία μπανιέρα.<br /><br />Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Κώστας Μαρδάς επισκέφθηκε την κατεχόμενη Κύπρο, πήγε στο «Μουσείο Βαρβαρότητας» των Τούρκων και αναρωτιέται -αλλά και προτείνει- γιατί Ελλάδα και Κύπρος δεν έχουν ήδη δημιουργήσει ένα Μουσείο Βαρβαρότητας για τα τουρκικά εγκλήματα πολέμου που έγιναν στην Κύπρο.<br /><br />Ο Κώστας Μαρδάς αποκαλύπτει με στοιχεία και μαρτυρίες τα fake news, των Τούρκων που για 62 χρόνια διαστρεβλώνουν τα γεγονότα του 1963 ! Αποκαλύπτει ποιος είναι ο δράστης της άγριας δολοφονίας της οικογένειας των Τουρκοκυπρίων και η αποκάλυψη σοκάρει.<br /><br />Ο Κώστας Μαρδάς δεν διστάζει να αναφερθεί και σε όσα διέπραξαν ακροδεξιοί Ελληνοκύπριοι στην Κύπρο.<div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="387" src="https://www.youtube.com/embed/oE7wuxGrJtc" width="678" youtube-src-id="oE7wuxGrJtc"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αποκάλυψη ενός τουρκικού ψεύδους 62 ετών για τα Ματωμένα Χριστούγεννα στην Κύπρο!

«Μουσείο βαρβαρότητας» έχουν φτιάξει οι Τούρκοι στην κατεχόμενη Κύπρο! Ένα μουσείο στηριγμένο σε ένα μεγάλο τουρκικό ψεύδος, σε μια στημένη ...

Διαβάστε την συνέχεια