Αποκάλυψη: Σχέδιο Μητσοτάκη να πιέσει Ανδρουλάκη. Γιατί το Μαξίμου ποντάρει στο … 30% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ.

<img height="88" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/03d181d368c3a880e2d193c0c3d398ed_XL.jpg?v=2?v=3" width="738" /><br /><br /><div>Το Μαξίμου ποντάρει σε μια δεξαμενή ψηφοφόρων που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για την επόμενη ημέρα: το 30,1% όσων ψήφισαν ΠΑΣΟΚ και αξιολογούν θετικά την κυβέρνηση Μητσοτάκη<br /><br />Οι δημοσκοπήσεις άρχισαν να πέφτουν πάλι σαν το... χαλάζι διαμορφώνοντας πάλι το πλαίσιο που... βολεύει το Μέγαρο Μαξίμου.<br />Και αυτό γιατί τα όσα βλέπουμε στον αέρα των εταιρειών δεν συμφωνούν με τα στοιχεία που έχει στα χέρια του το επιτελείο των συνεργατών του Κυριάκου Μητσοτάκη και ο ίδιος ο πρωθυπουργός.<br />Εκεί καταγράφεται ότι έχει χάσει ήδη το 50% των αναποφάσιστων και από όσους απομένουν μόλις το 15% σκέπτεται να ξαναψηφίσει Νέα Δημοκρατία.<br />Αυτό είναι και το μεγάλο αγκάθι το οποίο δεν αναδεικνύουν με την εκτίμηση ψήφου οι εκλογικοί αναλυτές, αλλά θα φανεί το βράδυ των εκλογών.<br /><br />Πού το πάει το Μαξίμου<br /><br />Στο Μαξίμου βέβαια ποντάρουν για άλλη μια φορά στο ΠΑΣΟΚ καθώς θέλουν με κάθε τρόπο να υπονομεύσουν την προσπάθειά του να ξεπεράσει το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.<br />Για αυτό και μετά από καιρό οι μετρήσεις δείχνουν ότι ο Μητσοτάκης μαζί με το ΠΑΣΟΚ φτάνουν τους 151 βουλευτές για να μπορέσουν να σχηματίσουν κυβέρνηση.<br />Αποτέλεσμα ο πρωθυπουργός να έχει δύο σενάρια στο μυαλό του.<br />Το πρώτο να σχηματίσει κυβέρνηση με «ανεξάρτητους» βουλευτές εάν του φτάνουν και οι οποίοι θα προέρχονται από διασπάσεις κομμάτων, και το δεύτερο αφορά την άσκηση πίεσης σε ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που θέλουν να μπουν στη νομή εξουσίας καθώς βλέπουν το πάρτι που έχει στηθεί χρόνια.<br /><br />Τι δείχνουν τα ευρήματα<br /><br />Για αυτό και διαβάζουν στη ΝΔ με ενδιαφέρον ένα εύρημα της δημοσκόπησης της Marc αλλά και άλλων εταιρειών που δεν βρίσκεται στα ποσοστά της πρόθεσης ψήφου, αλλά σε μια δεξαμενή ψηφοφόρων που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για την επόμενη ημέρα: το 30,1% όσων ψήφισαν ΠΑΣΟΚ και αξιολογούν θετικά την κυβέρνηση Μητσοτάκη.<br />Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει τη Χαριλάου Τρικούπη να βρίσκεται σε δύσκολη θέση.<br />Η Νέα Δημοκρατία διατηρεί την πρώτη θέση με 27,2%, αφήνοντας το ΠΑΣΟΚ στο 11%.<br />Η διαφορά των 16,2 μονάδων είναι ήδη μεγάλη.<br />Το πρόβλημα για τον Νίκο Ανδρουλάκη, όμως, δεν εξαντλείται στη δημοσκοπική απόσταση.<br />Είναι ότι ένα σημαντικό κομμάτι της εκλογικής του βάσης δεν εμφανίζεται αρνητικό απέναντι στον πολιτικό αντίπαλο.<br />Αντιθέτως, σχεδόν ένας στους τρεις ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ βλέπει θετικά το κυβερνητικό έργο, παρά τα επτά χρόνια διακυβέρνησης της ΝΔ.<br /><br />Τα... τρία παιχνίδια Κυριάκου<br /><br />Εδώ βρίσκεται το πολιτικό παιχνίδι που επιχειρεί να παίξει ο Κυριάκος Μητσοτάκης.<br />Δεν απευθύνεται μόνο στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας, ούτε περιορίζεται στη διεκδίκηση όσων έχουν απομακρυνθεί από την κυβέρνηση.<br />Στρέφει το βλέμμα και προς το μετριοπαθές, κεντρώο ακροατήριο του ΠΑΣΟΚ, το οποίο φαίνεται να διατηρεί θετική εικόνα για τον ίδιο.<br />Πρόκειται για ψηφοφόρους που ενδέχεται να μη συμφωνούν με όλες τις κυβερνητικές επιλογές, αλλά δεν αποκλείουν μια νέα διακυβέρνηση υπό την ηγεσία του.<br />Η στρατηγική του πρωθυπουργού έχει τρεις διακριτές πλευρές.<br />Πρώτον, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας.<br />Με αυτόν τον τρόπο επιχειρεί να καλλιεργήσει την εικόνα ότι τα δύο κόμματα δεν βρίσκονται σε αγεφύρωτη πολιτική απόσταση.</div><div><br />Το μήνυμα δεν απευθύνεται τόσο στον Ανδρουλάκη όσο στους ψηφοφόρους του: η συνεργασία δεν είναι ταμπού και η ΝΔ δεν αποτελεί αναγκαστικά απαγορευμένη επιλογή.<br />Δεύτερον, προβάλλει τον κίνδυνο της πολιτικής αποσταθεροποίησης.<br />Είναι ένα επιχείρημα που μπορεί να αγγίξει ιδιαίτερα τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους, οι οποίοι προτιμούν προβλεψιμότητα και κυβερνητική συνέχεια από μια παρατεταμένη περίοδο αβεβαιότητας.<br />Τρίτον, δηλώνει ότι θα αποχωρήσει από την ηγεσία της ΝΔ εάν το κόμμα πέσει κάτω από το 25%.<br />Η τοποθέτηση αυτή λειτουργεί ως μήνυμα συσπείρωσης προς όσους εξακολουθούν να τον εμπιστεύονται, ακόμη κι αν δεν αυτοπροσδιορίζονται ως δεξιοί.<br />Για τον Ανδρουλάκη, η παγίδα είναι προφανής.<br />Αν απορρίψει κατηγορηματικά κάθε ενδεχόμενο συνεργασίας, κινδυνεύει να εμφανιστεί ως παράγοντας ακαμψίας στα μάτια του συγκεκριμένου ακροατηρίου.<br />Αν, από την άλλη, αφήσει ανοιχτό το παράθυρο συνεννόησης, μπορεί να θολώσει το μήνυμα της πολιτικής αυτονομίας του ΠΑΣΟΚ και να απογοητεύσει όσους ζητούν καθαρή εναλλακτική απέναντι στη ΝΔ.<br /><br />Διαβάζει μετακινήσεις<br /><br />Υπάρχει, βεβαίως, και ο αντίλογος: η θετική αξιολόγηση του Μητσοτάκη δεν σημαίνει αυτομάτως και πρόθεση ψήφου στη Νέα Δημοκρατία.<br />Το γεγονός ότι αυτοί οι ψηφοφόροι δεν μετακινήθηκαν στη ΝΔ το 2023, όταν το κόμμα βρισκόταν σε πολύ ισχυρότερη θέση, δείχνει ότι η κομματική τους ταυτότητα μπορεί να παραμένει ισχυρή.<br />Ωστόσο, το 30,1% είναι ένα εύρημα που δεν μπορεί να αγνοηθεί.<br />Ο Μητσοτάκης επιχειρεί να μετατρέψει τη θετική εικόνα που διατηρεί σε τμήμα της εκλογικής βάσης του ΠΑΣΟΚ σε πραγματική εκλογική μετακίνηση.<br />Και όσο ο Ανδρουλάκης δεν καταφέρνει να πείσει ότι αποτελεί πειστική κυβερνητική εναλλακτική, τόσο ο πρωθυπουργός θα βρίσκει χώρο να παρεμβαίνει στο ακροατήριό του.<br /><br />Η απειλή για Ανδρουλάκη<br /><br />Με άλλα λόγια, η μεγαλύτερη απειλή για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ίσως να μην είναι μόνο η άνοδος κάποιου άλλου αντιπολιτευτικού πόλου, αλλά η δυνατότητα του ίδιου του Μητσοτάκη να διεκδικήσει ένα κομμάτι της δικής του παράταξης.<br />Αυτό τουλάχιστον είναι που αφήνει το Μαξίμου να διαρρέει για να κρατάει ζωντανή την ελπίδα της πολιτικής επιβίωσης του Μητσοτάκη και του συστήματος εξουσίας πέριξ αυτού.<br /><br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αποκάλυψη: Σχέδιο Μητσοτάκη να πιέσει Ανδρουλάκη. Γιατί το Μαξίμου ποντάρει στο … 30% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ.

Το Μαξίμου ποντάρει σε μια δεξαμενή ψηφοφόρων που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για την επόμενη ημέρα: το 30,1% όσων ψήφισαν ΠΑΣΟΚ και αξ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ξένες διπλωματικές πηγές: Ελληνικά επιχειρηματικά & δημοσιογραφικά συμφέροντα δεν επιθυμούν τον GSI!

<img height="81" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/11/c78d96b7-18cb-4455-b5fd-67094d29334b-1068x601.png" width="728" /><br /><br />Σοβαρά ερωτήματα για το παρασκήνιο γύρω από την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου (Great Sea Interconnector – GSI) προκαλούν πληροφορίες που μεταφέρουν στο Directus.gr ξένες διπλωματικές πηγές.<br /><br />Σύμφωνα με τις συγκεκριμένες πηγές, επιχειρηματικά και οικονομικά συμφέροντα στην Ελλάδα φέρονται να μην επιθυμούν την υλοποίηση του στρατηγικού ενεργειακού έργου, το οποίο έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από την Τουρκία.<br /><br />Οι ίδιες πηγές υποστηρίζουν ότι η αντιπαράθεση γύρω από το καλώδιο δεν περιορίζεται αποκλειστικά σε γεωπολιτικά ζητήματα, αλλά ενδέχεται να συνδέεται και με οικονομικές επιδιώξεις στο εσωτερικό της χώρας.<div><br />Ερωτήματα για νέο πολιτικό σχηματισμό<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αναφορές των διπλωματικών πηγών σε πολιτικό σχηματισμό που βρίσκεται ακόμη στα πρώτα στάδια της συγκρότησής του.<br /><br />Κατά τους ισχυρισμούς τους, πρόσωπα που συνδέονται με τον συγκεκριμένο χώρο ενδέχεται να εξυπηρετούν ευρύτερες επιδιώξεις σε σχέση με την ενεργειακή πολιτική.</div><div><br />Η παρέμβαση διευθυντή εφημερίδας<br /><br />Στο επίκεντρο του προβληματισμού βρίσκεται και πρόσφατη δημόσια τοποθέτηση διευθυντή εφημερίδας, ο οποίος υποστήριξε ότι η κατασκευή του GSI δεν συμφέρει την Ελλάδα.<br /><br />Η συγκεκριμένη άποψη έρχεται σε αντίθεση με εκείνους που θεωρούν ότι το έργο μπορεί να ενισχύσει την ενεργειακή ασφάλεια και τη γεωστρατηγική θέση Ελλάδας και Κύπρου.<br /><br />Το Directus.gr θέτει προς διερεύνηση τις συγκεκριμένες πληροφορίες, με ζητούμενο τη διαφάνεια γύρω από τις οικονομικές, πολιτικές και επιχειρηματικές παραμέτρους του έργου.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ξένες διπλωματικές πηγές: Ελληνικά επιχειρηματικά & δημοσιογραφικά συμφέροντα δεν επιθυμούν τον GSI!

Σοβαρά ερωτήματα για το παρασκήνιο γύρω από την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου (Great Sea Interconnector – GSI) προκαλούν πληροφορίες π...

Διαβάστε την συνέχεια

Μετά την ομολογία Καιρίδη το μεγάλο παραμύθι των Ελληνοαιγυπτιακών σχέσεων καταρρέει.

<img height="94" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-11/%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82.jpg?itok=8PeQBWy4" width="727" /><br /><br />Η Αίγυπτος, αντί να σταθεί ως σταθερός σύμμαχος, λειτουργεί ως Δούρειος Ίππος για τις τουρκικές ορέξεις στην Ανατολική Mεσόγειο<br /><br />Σε μια πρωτοφανή και ανατριχιαστική ομολογία που εκθέτει ανεπανόρθωτα τους κυβερνητικούς χειρισμούς στην Ανατολική Μεσόγειο, προχώρησε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, Δημήτρης Καιρίδης.<br /><br />Κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής του αντιπαράθεσης με τον Ομότιμο Καθηγητή Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας, Γιάννη Μάζη, στην εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα» του ΑΝΤ1, ο κ. Καιρίδης αποκάλυψε αυτό που η κυβέρνηση προσπαθούσε απεγνωσμένα να κρύψει κάτω από το χαλί: η Αίγυπτος αρνείται να προχωρήσει στην επέκταση της οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Ελλάδα ανατολικά του 28ου μεσημβρινού, εάν δεν συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις και η Τουρκία!<br /><br />Η ομολογία Καιρίδη που γκρεμίζει το κυβερνητικό αφήγημα<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" data-src="https://www.facebook.com/plugins/video.php?height=476&href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Freel%2F1847633489583060%2F&show_text=false&width=267&t=0" frameborder="0" height="476" loading="lazy" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/video.php?height=476&href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Freel%2F1847633489583060%2F&show_text=false&width=267&t=0" style="border-style: none; border-width: medium; box-sizing: border-box; margin: 0px; overflow: hidden; padding: 0px;" width="267"></iframe></div><div><br /></div>Προσπαθώντας εναγωνίως να δικαιολογήσει το μπάχαλο και την αδράνεια γύρω από τις εργασίες του γαλλικού ερευνητικού σκάφους «VB Abeille Marengo» για το καλώδιο GSI, ο κ. Καιρίδης πέταξε τη «βόμβα»:<br />«Εδώ υπάρχει μια περιοχή οριοθετημένη από την Ελλάδα και την Αίγυπτο και μια περιοχή πολύ μεγάλη Ανατολικά της Ρόδου, μέχρι την Κύπρο, όπου θα γίνουν έρευνες, που δεν έχει οροθετηθεί. Και για την οποία ερίζουν η Ελλάδα, η Κύπρος, η Αίγυπτος και η Τουρκία. Η δε Αίγυπτος όταν προσκλήθηκε και ξαναπροσκαλείται να προχωρήσει σε οριοθέτηση με εμάς, λέει “όχι πρέπει να έρθει και η Τουρκία”, διότι υπάρχουν συγκεκριμένες τουρκικές αιτιάσεις εκεί», παραδέχθηκε κυνικά ο κυβερνητικός βουλευτής.<br /><br />Η παραδοχή αυτή αποτελεί μνημείο διπλωματικής αποτυχίας. Για πρώτη φορά, επίσημα κυβερνητικά χείλη επιβεβαιώνουν ότι το Κάιρο —στο οποίο η Αθήνα στήριξε όλη τη στρατηγική της απέναντι στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο— όχι μόνο κάνει παιχνίδια σε διπλό ταμπλό, αλλά ενσωματώνει πλήρως τις τουρκικές απαιτήσεις, βάζοντας την Άγκυρα από το παράθυρο στις διμερείς ελληνοαιγυπτιακές διαφορές!<br /><br />Το μεγάλο ψέμα και η σκληρή πραγματικότητα<br /><br />Θυμίζουμε ότι μετά την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Λιβύη τον περασμένο Οκτώβριο, οι Υπουργοί Εξωτερικών Ελλάδας και Αιγύπτου, Γιώργος Γεραπετρίτης και Μπαντρ Αμπντελάτι, είχαν πανηγυρίσει την «επανεκκίνηση των τεχνικών συζητήσεων» για την επέκταση της συμφωνίας του 2020 προς το Καστελλόριζο και τη Ρόδο.<br /><br />Η κυβέρνηση παρουσίαζε την εξέλιξη αυτή ως «στρατηγικό μπούμερανκ» κατά της Τουρκίας. Σήμερα, όμως, η ίδια η κυβέρνηση δια του κ. Καιρίδη ομολογεί ακριβώς το αντίθετο: ότι η Αίγυπτος υποκύπτει στους τουρκικούς εκβιασμούς και αξιώνει να συνδιαλλαγεί η Αθήνα με την Άγκυρα, αναγνωρίζοντας de facto τις ανυπόστατες αιτιάσεις της «Γαλάζιας Πατρίδας»!<br /><br />Σκιές και ερωτηματικά: Ποιος κυβερνά αυτή τη χώρα;<br /><br />Η αποκάλυψη αυτή γεννά αμείλικτα ερωτηματικά που καίνε το Μέγαρο Μαξίμου και το Υπουργείο Εξωτερικών:<br /><br />Γνώριζε ο κ. Γεραπετρίτης ότι η Αίγυπτος θέτει ως όρο τη συμμετοχή της Τουρκίας και το έκρυβε από τον ελληνικό λαό;<br /><br />Με ποιο θάρρος η κυβέρνηση μιλάει για «κυριαρχικά δικαιώματα», όταν το Κάιρο μάς παραπέμπει σε τριμερείς ή τετραμερείς διευθετήσεις με τον Ερντογάν;<br /><br />Πόσο ακόμη θαρρούν οι ιθύνοντες ότι μπορούν να κρύβουν την κατρακύλα της εξωτερικής μας πολιτικής πίσω από επικοινωνιακές φούσκες;<br /><br />Η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια τεράστια γεωπολιτική παγίδα. Η Αίγυπτος, αντί να σταθεί ως σταθερός σύμμαχος, λειτουργεί ως Δούρειος Ίππος για τις τουρκικές ορέξεις στην Ανατολική Mεσόγειο, με την ελληνική κυβέρνηση να παρακολουθεί μουδιασμένη, ανήμπορη να αρθρώσει λόγο αντίστασης!<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μετά την ομολογία Καιρίδη το μεγάλο παραμύθι των Ελληνοαιγυπτιακών σχέσεων καταρρέει.

Η Αίγυπτος, αντί να σταθεί ως σταθερός σύμμαχος, λειτουργεί ως Δούρειος Ίππος για τις τουρκικές ορέξεις στην Ανατολική Mεσόγειο Σε μια πρωτο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ζελένσκι: Ο Ουκρανός Πρόεδρος για πάνω από δύο εβδομάδες “κρύβεται” μακριά από το Κίεβο.

<img height="95" src="https://europost.gr/wp-content/uploads/2026/11/ap26076554459790.jpg" width="730" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πληροφορίες για απειλές κατά της ζωής του και εκρηκτικό σε βάρος του παρασκήνιο στην Ουκρανία Την ίδια ώρα οι… “πρόθυμοι” Ευρωπαίοι επιμένουν να τον στηρίζουν με ποταμούς εκατομμυρίων, κρατώντας ζωντανό τον Ρωσο-Ουκρανικό πόλεμο και να τον προστατεύουν κάτω από τις “φτερούγες” τους</span></h3><div>Ένα σκηνικό έντονης πολιτικής αβεβαιότητας περιβάλλει τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, καθώς η παρατεταμένη απουσία του από την Ουκρανία προκαλεί ερωτήματα και τροφοδοτεί συζητήσεις για την ασφάλειά του, αλλά και για τις εξελίξεις στο εσωτερικό της χώρας.</div><div><br />Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο Ουκρανός Πρόεδρος βρίσκεται εδώ και περισσότερες από 14 ημέρες εκτός ουκρανικού εδάφους, πραγματοποιώντας επαφές και συναντήσεις σε Ευρωπαϊκές Πρωτεύουσες. Πρόσφατος σταθμός του ήταν το Δουβλίνο, όπου είχε επαφές με Αμερικανούς απεσταλμένους και διεθνείς εκπροσώπους.<br /><br />Πληροφορίες συνδέουν την παραμονή του στο εξωτερικό με φόβους για ενδεχόμενη απόπειρα δολοφονίας εναντίον του, υποστηρίζοντας ότι υπάρχουν ανησυχίες για την ασφάλειά του ακόμη και στο εσωτερικό της Ουκρανίας. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχει παρουσιαστεί δημόσια επιβεβαίωση για συγκεκριμένο σχέδιο δολοφονίας ούτε επίσημη ανακοίνωση που να τεκμηριώνει ότι η επιστροφή του έχει απαγορευτεί από τις υπηρεσίες ασφαλείας.</div><div><br />ΣΚΙΕΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΙΕΒΟ – Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ<br /><br />Την ίδια ώρα, το εσωτερικό μέτωπο της Ουκρανίας παραμένει ιδιαίτερα φορτισμένο. Οι αποκαλύψεις και οι καταγγελίες για υποθέσεις διαφθοράς σε υψηλά επίπεδα της κρατικής μηχανής, η παρατεταμένη πολεμική σύγκρουση και η πίεση από τις ρωσικές στρατιωτικές επιχειρήσεις δημιουργούν ένα περιβάλλον αυξανόμενης έντασης.<br /><br />Η κοινωνική κόπωση από τον πόλεμο είναι πλέον εμφανής, ενώ η οικονομική και στρατιωτική εξάρτηση της χώρας από τη δυτική βοήθεια εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο ζήτημα για την πολιτική ηγεσία.<br /><br />Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η απουσία του Ζελένσκι από την πρωτεύουσα αποκτά ιδιαίτερη πολιτική σημασία. Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν πρόκειται για μια σειρά αναγκαίων διπλωματικών αποστολών ή εάν πίσω από τις συνεχείς μετακινήσεις υπάρχουν πρόσθετες ανησυχίες για την κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας.</div><div><br />ΤΟ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΗΠΑ ΚΑΙ ΡΩΣΙΑ<br /><br />Παράλληλα, οι εξελίξεις στις διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου διαμορφώνουν ένα εξαιρετικά κρίσιμο σκηνικό. Οι επαφές Αμερικανών απεσταλμένων με τη Μόσχα και το Κίεβο έχουν επαναφέρει στο προσκήνιο την προοπτική νέου γύρου συνομιλιών.<br /><br />Ο Ζελένσκι, από το Δουβλίνο, υπογράμμισε την ανάγκη να συμμετέχουν ενεργά οι Ευρωπαίοι στις επόμενες διαπραγματεύσεις, επιμένοντας ότι οι αποφάσεις για την ασφάλεια της ηπείρου δεν μπορούν να λαμβάνονται χωρίς τη δική τους παρουσία.<br /><br />Παράλληλα, προειδοποίησε ότι οι συνομιλίες Ουάσινγκτον και Μόσχας δεν αφορούν αποκλειστικά το μέλλον της Ουκρανίας, αλλά ενδέχεται να επηρεάσουν συνολικά τη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στην Ευρώπη.<br /><br />Το μεγάλο ερώτημα παραμένει: πότε θα επιστρέψει ο Ουκρανός πρόεδρος στο Κίεβο και ποιες πραγματικές συνθήκες καθορίζουν τις μετακινήσεις του; Σε μια χώρα που βρίσκεται ακόμη στη δίνη του πολέμου, κάθε ημέρα πολιτικής αβεβαιότητας αποκτά ξεχωριστή βαρύτητα.<br /><br />Σημείωση: Οι αναφορές περί σχεδίου δολοφονίας και αναγκαστικής παραμονής του Ζελένσκι στο εξωτερικό αποδίδονται σε δημοσιογραφικές πληροφορίες και δεν έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα.</div><div><br /></div><div><a href="https://europost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ζελένσκι: Ο Ουκρανός Πρόεδρος για πάνω από δύο εβδομάδες “κρύβεται” μακριά από το Κίεβο.

Πληροφορίες για απειλές κατά της ζωής του και εκρηκτικό σε βάρος του παρασκήνιο στην Ουκρανία Την ίδια ώρα οι… “πρόθυμοι” Ευρωπαίοι επιμένου...

Διαβάστε την συνέχεια

Ακόμη μια κίνηση ματ από τον Ερντογάν: Η ενεργειακή συμφωνία-“μαμούθ” με τη Σαουδική Αραβία, οι “χρυσές” μπίζνες και τα ύπουλα σχέδια του Τούρκου Προέδρου για το Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο

<img height="86" src="https://europost.gr/wp-content/uploads/2026/11/87ffc6054f0a262765fdf4cf97555dcf_XL.jpg" width="751" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τα μεγάλα ερωτήματα για την Ελληνική ΑΟΖ και την στρατηγική της Κυβέρνησης, που χάνει τον έναν μετά τον άλλον όλους τους συμμάχους στην ευρύτερη περιοχή</span></h3>Νέα δεδομένα διαμορφώνονται στο γεωπολιτικό και ενεργειακό σκηνικό της ευρύτερης περιοχής, καθώς η Τουρκία προχωρά σε μια σημαντική συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία για την ανάπτυξη μεγάλων έργων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Πίσω όμως από τις εντυπωσιακές επενδυτικές ανακοινώσεις, αναδύονται εύλογα ερωτήματα για τις μακροπρόθεσμες επιδιώξεις της Άγκυρας και τις πιθανές επιπτώσεις για τα Ελληνικά συμφέροντα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Την ώρα που η τουρκική διπλωματία επιχειρεί να ενισχύσει τις περιφερειακές συμμαχίες της, η Αθήνα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ακόμη πρόκληση: να αποδείξει ότι διαθέτει συγκροτημένη στρατηγική και δεν παρακολουθεί απλώς τις κινήσεις του Ερντογάν.<div><br />Ενεργειακή συμφωνία 5.000 MW – Η Άγκυρα ανοίγει τον δρόμο για νέες συμμαχίες<br /><br />Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιοποιήθηκαν, Τουρκία και Σαουδική Αραβία συμφώνησαν να προχωρήσουν σε επενδύσεις συνολικής ισχύος 5.000 μεγαβάτ από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.<br /><br />Το νέο σκέλος της συνεργασίας αφορά την κατασκευή αιολικών εγκαταστάσεων ισχύος 3.000 MW, ενώ προηγούμενη συμφωνία προβλέπει την ανάπτυξη φωτοβολταϊκών σταθμών συνολικής ισχύος 2.000 MW.<br />Κεντρικό ρόλο στην υλοποίηση των επενδύσεων αναμένεται να έχει η σαουδαραβική εταιρεία ACWA Power, ένας σημαντικός διεθνής επενδυτής στον ενεργειακό τομέα.<br /><br />Το σχέδιο δεν περιορίζεται στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Περιλαμβάνει επίσης υποδομές μεταφοράς υψηλής τάσης και συστήματα αποθήκευσης μέσω μπαταριών, δημιουργώντας ένα ευρύτερο ενεργειακό δίκτυο με σημαντικές προοπτικές για την τουρκική οικονομία.<br /><br />Για την Άγκυρα, η συμφωνία αποτελεί ακόμη ένα βήμα στην προσπάθεια να ενισχύσει την ενεργειακή της αυτονομία, να περιορίσει την εξάρτησή της από εισαγόμενα καύσιμα και να προσελκύσει κεφάλαια από ισχυρούς διεθνείς παίκτες.</div><div><br />Το μεγάλο ερώτημα για το Αιγαίο και την Ελληνική ΑΟΖ<br /><br />Εκείνο που προκαλεί ιδιαίτερο προβληματισμό στην Αθήνα είναι οι ευρύτερες γεωπολιτικές προεκτάσεις αυτής της συνεργασίας.<br /><br />Η Τουρκία δεν αντιμετωπίζει την ενέργεια αποκλειστικά ως οικονομικό ζήτημα. Τη χρησιμοποιεί ως εργαλείο διπλωματικής επιρροής, περιφερειακής ισχύος και δημιουργίας νέων στρατηγικών δεσμών.<br /><br />Υπό αυτό το πρίσμα, η ενίσχυση των σχέσεών της με το Ριάντ αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς η Άγκυρα επιδιώκει να διευρύνει την παρουσία της σε μια περιοχή όπου συγκρούονται ενεργειακά, οικονομικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα.<br /><br />Ένα από τα σενάρια που προκαλούν ανησυχία είναι το ενδεχόμενο η Τουρκία να επιχειρήσει στο μέλλον να επεκτείνει αντίστοιχα ενεργειακά σχέδια και στη θαλάσσια περιοχή του Αιγαίου ή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Πρέπει, ωστόσο, να επισημανθεί ότι μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημη ανακοίνωση για συγκεκριμένη συμφωνία ανάπτυξης θαλάσσιων αιολικών πάρκων εντός ελληνικής ΑΟΖ. Ούτε έχουν δημοσιοποιηθεί οι ακριβείς τοποθεσίες των χερσαίων αιολικών εγκαταστάσεων που προβλέπει η τουρκοσαουδαραβική συνεργασία.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα μπορεί να αγνοήσει τις εξελίξεις. Αντίθετα, απαιτείται έγκαιρη προετοιμασία, ώστε να μην εμφανιστεί εκ των υστέρων αντιμέτωπη με νέες διεκδικήσεις ή τετελεσμένα.</div><div><br />Το Τουρκο-Λιβυκό Μνημόνιο και ο κίνδυνος<br /><br />Η εμπειρία από το τουρκολιβυκό μνημόνιο έχει δείξει πόσο σοβαρές συνέπειες μπορεί να έχει η καθυστερημένη αντίδραση της ελληνικής διπλωματίας.<br /><br />Ένα ενδεχόμενο που έχει τεθεί στο πλαίσιο των γεωπολιτικών εκτιμήσεων είναι η προσπάθεια της Άγκυρας να προωθήσει νέες συμφωνίες θαλάσσιων ζωνών με χώρες της περιοχής, όπως η Συρία, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τα δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να δημιουργήσει νέα προβλήματα στην Ανατολική Μεσόγειο, ενισχύοντας την τουρκική προσπάθεια να εμφανιστεί ως πρωταγωνιστής στη διαμόρφωση των ενεργειακών και θαλάσσιων ισορροπιών.<br /><br />Το κρίσιμο ζήτημα είναι εάν η Αθήνα έχει ήδη διαμορφώσει ένα αποτελεσματικό σχέδιο αποτροπής ή εάν θα αναγκαστεί για ακόμη μία φορά να αντιδράσει αφού πρώτα οι εξελίξεις έχουν προχωρήσει.</div><div><br />Τα ερωτήματα προς την κυβέρνηση – Πού βρίσκεται η ελληνική ενεργειακή στρατηγική;<br /><br />Η συμφωνία Άγκυρας – Ριάντ φέρνει στο προσκήνιο ένα ερώτημα που δεν μπορεί πλέον να παραμένει αναπάντητο: τι κάνει η Ελλάδα για να ενισχύσει τη δική της ενεργειακή και γεωπολιτική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο;<br /><br />Δεν αρκούν οι διπλωματικές επαφές, οι δηλώσεις περί στρατηγικών συνεργασιών και οι διαβεβαιώσεις ότι η χώρα παρακολουθεί στενά τις κινήσεις της Τουρκίας.<br /><br />Απαιτείται συγκεκριμένος σχεδιασμός, με αξιοποίηση των ευρωπαϊκών συνεργασιών, ενίσχυση των σχέσεων με την Αίγυπτο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αλλά και ουσιαστική σύνδεση της ενεργειακής πολιτικής με την προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων.<br /><br />Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει εάν υπάρχει ολοκληρωμένο σχέδιο ανάπτυξης θαλάσσιων αιολικών πάρκων, εάν προχωρούν οι απαραίτητες ενεργειακές υποδομές και με ποιον τρόπο θα προστατευθούν τα ελληνικά συμφέροντα σε περίπτωση που η Τουρκία επιχειρήσει να μεταφέρει τις ενεργειακές της φιλοδοξίες σε αμφισβητούμενες θαλάσσιες περιοχές.<br /><br />Η απουσία μιας ξεκάθαρης και δυναμικής στρατηγικής θα μπορούσε να αποδειχθεί ιδιαίτερα επικίνδυνη.<br /><br />Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να παρακολουθεί παθητικά την Τουρκία να χτίζει συμμαχίες, να εξασφαλίζει επενδύσεις και να δημιουργεί νέα δεδομένα στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να απαντά η Αθήνα στις κινήσεις του Ερντογάν. Είναι να αποκτήσει η ίδια πρωτοβουλία κινήσεων.<br /><br />Γιατί, σε ένα περιβάλλον όπου η ενέργεια μετατρέπεται σε όπλο γεωπολιτικής επιρροής, όποιος καθυστερεί να σχεδιάσει κινδυνεύει να βρεθεί μπροστά σε τετελεσμένα που θα είναι πολύ δυσκολότερο να ανατρέψει.</div><div><br /></div><div><a href="https://europost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ακόμη μια κίνηση ματ από τον Ερντογάν: Η ενεργειακή συμφωνία-“μαμούθ” με τη Σαουδική Αραβία, οι “χρυσές” μπίζνες και τα ύπουλα σχέδια του Τούρκου Προέδρου για το Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο

Τα μεγάλα ερωτήματα για την Ελληνική ΑΟΖ και την στρατηγική της Κυβέρνησης, που χάνει τον έναν μετά τον άλλον όλους τους συμμάχους στην ευρύ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το προηγούμενο του καλωδίου μπορεί να μας ακολουθεί για πάντα…

<a href="https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2025/09/cable.jpg"><img border="0" height="94" src="https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2025/09/cable.jpg" width="734" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">"Καλώδιο: Πόντιση σε «γκρίζα νερά»"</span></h3><div><b>Δημήτρης Μηλάκας</b><br />Εάν η Ελλάδα έχει την αποκλειστική δικαιοδοσία να αδειοδοτεί τις έρευνες για την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης με την Κύπρο, γιατί χρειάστηκε να παρέμβει διπλωματικά η Γαλλία προς την Τουρκία, μια χώρα που, σύμφωνα με την Αθήνα, δεν έχει καμία σχετική αρμοδιότητα στην περιοχή; Και γιατί η Άγκυρα, με επίσημη NAVTEX, εμφανίζεται να έχει δώσει τη συγκατάθεσή της για την πραγματοποίηση των εργασιών;<br /><br />Τα ερωτήματα αυτά αποκτούν ιδιαίτερη σημασία μετά την αναχώρηση του γαλλικού ερευνητικού πλοίου «Abeille Marengo» από το Ηράκλειο, στις 10 Νοεμβρίου. Διότι πίσω από την επανεκκίνηση ενός έργου στρατηγικής σημασίας αναδεικνύεται μια πολύ σοβαρότερη διάσταση: Η Ελλάδα, χωρίς να αναγνωρίζει επισήμως τις τουρκικές αξιώσεις, φαίνεται να έχει αποδεχθεί μια διπλωματική διαδικασία στην οποία τρίτη χώρα ανέλαβε να συνεννοηθεί με την Άγκυρα για δραστηριότητες σε θαλάσσιες ζώνες ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.<br /><br />Το γεγονός ότι οι εργασίες για την πόντιση του καλωδίου ξεκίνησαν και θα προχωρήσουν δεν απαντά στο ερώτημα εάν η Αθήνα, προκειμένου να αποφύγει μια νέα ελληνοτουρκική κρίση, επέλεξε μια διαδικασία που επιτρέπει στην Τουρκία να εμφανίζεται ως αναγκαίος συνομιλητής για την άσκηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.<br /><br />Η επιβεβαίωση του «Π»<br /><br />Στις 13 Αυγούστου το «Ποντίκι», με το άρθρο «Το καλώδιο περνά από την Άγκυρα – Η γαλλική λύση και το τουρκικό τετελεσμένο», είχε περιγράψει τη διπλωματική φόρμουλα με την οποία θα μπορούσε να ξεπεραστεί το τουρκικό εμπόδιο για την υλοποίηση του έργου:<br /><br />Η Ελλάδα δεν θα ζητούσε επισήμως άδεια από την Τουρκία, η Άγκυρα όμως θα εμφανιζόταν να έχει δώσει τη συγκατάθεσή της και οι εργασίες θα προχωρούσαν χωρίς ανοιχτή αντιπαράθεση. Έμπειρη διπλωματική πηγή είχε περιγράψει τότε στο «Π» το σχήμα με μια χαρακτηριστική φράση: «Η Ελλάδα δεν θα ζητήσει τουρκική άδεια, ενώ η Τουρκία θα τη δώσει».<br /><br />Τρεις μήνες αργότερα, η εξέλιξη των γεγονότων επιβεβαιώνει τον βασικό πυρήνα εκείνου του ρεπορτάζ, με μία σημαντική διαφοροποίηση. Τη διπλωματική ενημέρωση της Άγκυρας δεν ανέλαβε η γαλλική εταιρεία, όπως είχε περιγραφεί ως πιθανό ενδεχόμενο, αλλά το ίδιο το γαλλικό κράτος, με επίσημη ρηματική διακοίνωση προς το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών. Η διαφορά δεν είναι τυπική, αλλά ουσιαστική. Η διαχείριση ενός ζητήματος που συνδέεται με την άσκηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, τουλάχιστον ως προς τη διπλωματική επικοινωνία με την Άγκυρα, ανατέθηκε / μεταφέρθηκε στο γαλλικό κράτος.<br /><br />Η γαλλική αποστασιοποίηση<br /><br />Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το περιεχόμενο της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης. Σύμφωνα με πληροφορίες του «Π» από Έλληνα διπλωμάτη που έχει λάβει γνώση του εγγράφου, η Γαλλία αποστασιοποιείται ρητά από οποιαδήποτε ανάμειξη σε ζητήματα δικαιοδοσίας επί θαλάσσιων ζωνών. Με άλλα λόγια, το Παρίσι παρεμβαίνει διπλωματικά προκειμένου να διευκολύνει την πραγματοποίηση των ερευνών για την πόντιση του καλωδίου, αποφεύγοντας ταυτόχρονα να τοποθετηθεί επί της ελληνοτουρκικής διαφοράς που τις εμποδίζει.<br /><br />Η επιλογή αυτή εξυπηρετεί προφανώς την ανάγκη προστασίας ενός σημαντικού έργου, στο οποίο εμπλέκονται γαλλικά επιχειρηματικά συμφέροντα, χωρίς να μετατρέπεται η Γαλλία σε μέρος της αντιπαράθεσης για τις θαλάσσιες ζώνες. Για την Αθήνα, όμως, προκύπτει ένα κρίσιμο ερώτημα: Με ποια διαδικασία και κατόπιν ποιας συνεννόησης ανέλαβε τρίτο κράτος τη διπλωματική επικοινωνία με την Τουρκία για εργασίες που η ελληνική κυβέρνηση θεωρεί ότι υπάγονται αποκλειστικά στη δική της δικαιοδοσία;<br /><br />Η συγκατάθεση της Άγκυρας<br /><br />Η συνέχεια των γεγονότων είναι εξίσου αποκαλυπτική. Η Τουρκία εξέδωσε NAVTEX, με την οποία υποστηρίζει ότι οι έρευνες γίνονται σε περιοχή που θεωρεί δική της υφαλοκρηπίδα και ότι οι εργασίες προχωρούν με τη γνώση και τη συγκατάθεση των τουρκικών αρχών. Η Αθήνα απάντησε ότι ουδέποτε ζητήθηκε τουρκική άδεια, ότι οι εργασίες πραγματοποιούνται αποκλειστικά βάσει των αδειών Ελλάδας και Κύπρου και ότι η τουρκική αναγγελία στερείται ισχύος. Μάλιστα, εξέδωσε δική της αντι-NAVTEX απορρίπτοντας την τουρκική αξίωση.<br /><br />Υπάρχει, ωστόσο, μια ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στη νομική αμφισβήτηση μιας διεκδίκησης και στην πρακτική διαχείρισή της: Η Τουρκία δεν χρειάστηκε να εμποδίσει το ερευνητικό πλοίο για να επαναλάβει την αξίωσή της. Την κατέγραψε επισήμως συνδέοντας τις εργασίες με τη δική της συγκατάθεση.<br /><br />Αυτό δεν αποδεικνύει ότι η Άγκυρα αδειοδότησε τις έρευνες ούτε ότι η Ελλάδα αναγνώρισε τουρκική δικαιοδοσία. Αναδεικνύει, όμως, τον κίνδυνο να παγιωθεί μια πρακτική στην οποία η άσκηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων συνοδεύεται από προηγούμενη διπλωματική συνεννόηση με την Τουρκία, έστω και μέσω τρίτων.<br /><br />Το πραγματικό τίμημα<br /><br />Το άρθρο 79 της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας κατοχυρώνει την ελευθερία πόντισης υποθαλάσσιων καλωδίων στην υφαλοκρηπίδα, με συγκεκριμένες επιφυλάξεις για τα δικαιώματα του παράκτιου κράτους. Δεν προβλέπει γενική απαίτηση συναίνεσης του παράκτιου κράτους για τη χάραξη της πορείας των καλωδίων, όπως προβλέπει για τους αγωγούς. Οι συνοδευτικές επιστημονικές έρευνες, πάντως, εγείρουν διακριτά ζητήματα αδειοδότησης.<br /><br />Η ουσία επομένως δεν βρίσκεται μόνο στην ολοκλήρωση του έργου, αλλά και στη διαδικασία που ακολουθείται. Διότι μια διπλωματική διευθέτηση μπορεί να επιτρέπει στην Ελλάδα να διατηρεί ακέραιες τις επίσημες θέσεις της και ταυτόχρονα στην Τουρκία να επικαλείται τη συμμετοχή της ως προηγούμενο για μελλοντικές δραστηριότητες στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το τελικό ερώτημα λοιπόν που καλείται να απαντήσει η κυβέρνηση είναι: Γιατί χρειάστηκε η γαλλική διπλωματική μεσολάβηση ώστε να προχωρήσει το έργο; Και κυρίως: Αυτή η διαδικασία συνιστά μια προσωρινή τεχνική διευθέτηση ή την αρχή μιας πρακτικής αποδοχής περιορισμών στην άσκηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων; Διότι το καλώδιο μπορεί να ποντιστεί μία φορά. Το προηγούμενο όμως που δημιουργείται μπορεί να μας ακολουθεί για πάντα…<br /><br /><a href="https://www.topontiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το προηγούμενο του καλωδίου μπορεί να μας ακολουθεί για πάντα…

"Καλώδιο: Πόντιση σε «γκρίζα νερά»" Δημήτρης Μηλάκας Εάν η Ελλάδα έχει την αποκλειστική δικαιοδοσία να αδειοδοτεί τις έρευνες για ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς το Ισραήλ έχασε την Αμερική: Ο Τραμπ κόβει τα 3,8 δισ. και ο Νετανιάχου μένει χωρίς ασπίδα.

<img height="90" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/11/netaniaxou-trump-1.jpg" width="743" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Ιστορική κρίση στις σχέσεις Ουάσιγκτον–Τελ Αβίβ. Ο πόλεμος στη Γάζα, η σύγκρουση με το Ιράν και η πολιτική φθορά του Νετανιάχου ανατρέπουν μια στρατηγική συμμαχία δεκαετιών. Η αμερικανική κοινή γνώμη απομακρύνεται από το Ισραήλ, οι Δημοκρατικοί αλλάζουν στάση και η δυσαρέσκεια φτάνει πλέον μέχρι τον στενό κύκλο του Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Για σχεδόν οκτώ δεκαετίες, το Ισραήλ μπορούσε να θεωρεί δεδομένο ότι, ανεξάρτητα από το ποιος κυβερνούσε στην Ουάσιγκτον, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα παρέμεναν ο ισχυρότερος στρατιωτικός, διπλωματικός και πολιτικός του σύμμαχος.<br /><br />Αυτή η βεβαιότητα κλονίζεται πλέον με τρόπο που λίγοι θα μπορούσαν να φανταστούν πριν από μερικά χρόνια.<br /><br />Η αιφνιδιαστική ανακοίνωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι προτίθεται να τερματίσει την ετήσια αμερικανική στρατιωτική βοήθεια ύψους 3,8 δισ. δολαρίων προς το Ισραήλ σηματοδοτεί μια πιθανή ιστορική μεταβολή στη σχέση των δύο χωρών.<br /><br />Σύμφωνα με εκτενή ανάλυση των Financial Times, με τίτλο How Israel lost America, η κρίση δεν περιορίζεται σε μία ακόμη διαφωνία μεταξύ δύο κυβερνήσεων. Αντανακλά βαθύτερες μεταβολές στην αμερικανική κοινωνία, στο πολιτικό σύστημα και στην αντίληψη για τον στρατηγικό ρόλο του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος επένδυσε μεγάλο μέρος της πολιτικής του στρατηγικής στη στενή προσωπική σχέση με τον Τραμπ.<br /><br />Ωστόσο, η πολιτική αυτή δοκιμάζεται από τις συνέπειες του πολέμου στη Γάζα, την αμερικανοϊσραηλινή σύγκρουση με το Ιράν και την αυξανόμενη αντίδραση των Αμερικανών πολιτών απέναντι στο κόστος της εμπλοκής των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.<div><br />Η ανακοίνωση Τραμπ που αιφνιδίασε το Ισραήλ – Τέλος στη στρατιωτική βοήθεια;  <a href="https://www.pagenews.gr/2026/11/13/diethni/pos-to-israil-exase-tin-ameriki-o-tramp-kobei-ta-38-dis-kai-o-netaniaxou-menei-xoris-aspida/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πώς το Ισραήλ έχασε την Αμερική: Ο Τραμπ κόβει τα 3,8 δισ. και ο Νετανιάχου μένει χωρίς ασπίδα.

Βασιλης Διαμαντακος  Ιστορική κρίση στις σχέσεις Ουάσιγκτον–Τελ Αβίβ. Ο πόλεμος στη Γάζα, η σύγκρουση με το Ιράν και η πολιτική φθορά του Νε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιστορική συνάντηση Τραμπ, Πούτιν, Σι την Πέμπτη στην Κίνα. Τι αναμένεται να συζητηθεί.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://todaypress.gr/wp-content/uploads/2026/11/Trump_Putin_Xi_AI.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1079" data-original-width="1920" height="95" src="https://todaypress.gr/wp-content/uploads/2026/11/Trump_Putin_Xi_AI.png" width="729" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Επιβεβαιώθηκε από τον Λευκό Οίκο - Η αναφορά που είχε κάνει ο Τραμπ</span></h3>Ο Λευκός Οίκος επιβεβαίωσε χθες Παρασκευή την πρωτοφανή συνάντηση κορυφής του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ με τον Κινέζο ομόλογό του Σι Τζινπίνγκ και τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν την Πέμπτη 19 Νοεμβρίου στην Κίνα, στη διάρκεια της οποίας αναμένεται να συζητηθεί ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή αλλά όχι στην Ουκρανία, όπως φοβούνταν το Κίεβο και οι σύμμαχοί του.<br /><br />Η συνάντηση αυτή, για την οποία γίνεται λόγος εδώ και εβδομάδες αν και μέχρι τώρα δεν είχε επιβεβαιωθεί, θα πραγματοποιηθεί στο περιθώριο της συνόδου κορυφής της Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC) στη Σεντζέν, στη νότια Κίνα.<br /><br />Θα αποτελέσει ένα νέο κεφάλαιο στην επιστροφή στη διεθνή σκηνή του Ρώσου προέδρου, τον οποίο η Δύση έχει απομονώσει μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022, λίγο περισσότερο από έναν χρόνο μετά τη συνάντησή του με τον Τραμπ στην Αλάσκα.<div><br />Πολλά τα θέματα<br /><br />Τα θέματα στα οποία μπορούν να αναφερθούν οι τρεις ηγέτες πυρηνικών δυνάμεων είναι πολλά. Πρόκειται για μια συνάντηση που υπόσχεται να χαρίσει μια ιστορική φωτογραφία, ακόμη κι αν, σύμφωνα με τους ειδικούς, παραμένει απίθανο να καταλήξει σε απτά αποτελέσματα.<br /><br />«Ο πρόεδρος έχει δηλώσει ξεκάθαρα ότι θα αναφερθεί, μεταξύ άλλων, στο ζήτημα της μείωσης του αριθμού των πυρηνικών όπλων στον κόσμο. Ο πρόεδρος Τραμπ εκτιμά ότι αυτή η διάδοση είναι πολύ επικίνδυνη», δήλωσε χθες το βράδυ η Ολίβια Γουέιλς εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου.<br /><br />Μέχρι στιγμής ούτε η Κίνα ούτε η Ρωσία έχουν επιβεβαιώσει τη συνάντηση κορυφής.<br /><br />«Πιστεύω ότι ο πρόεδρος έχει την πρόθεση να αναφερθεί στο ζήτημα του Ιράν στη διάρκεια της τριμερούς συνάντησης με τον Σι Τζινπίνγκ και τον Βλαντίμιρ Πούτιν», σχολίασε Αμερικανός αξιωματούχος που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του στη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας του με δημοσιογράφους.<br /><br />Ωστόσο, «η Ουάσιγκτον ακολουθεί μια εντελώς ξεχωριστή πορεία» διαπραγματεύσεων με το Κίεβο και τη Μόσχα, πρόσθεσε, διευκρινίζοντας ότι η Κίνα «δεν αποτελεί ουσιαστικά μέρος αυτής. Επομένως, δεν φαίνεται σκόπιμο να τεθεί το ζήτημα της Ουκρανίας».</div><div><br />Όχι εκπλήξεις<br /><br />Αυτή η δήλωση φαίνεται πως καθησυχάζει το Κίεβο και τις δυτικές χώρες, καθώς σηματοδοτεί τη βούληση να παραμείνει το ουκρανικό ζήτημα εντός του πλαισίου των συζητήσεων μεταξύ Κιέβου και Μόσχας — συνομιλίες που επαναλήφθηκαν αυτή την εβδομάδα και στις οποίες οι Ευρωπαίοι εξασφάλισαν τη δυνατότητα συμμετοχής.<br /><br />Μετά τις ρωσοουκρανικές συνομιλίες στο Άμπου Ντάμπι, με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ, η Ουάσιγκτον επιβεβαίωσε ότι απέσπασε τη συγκατάθεση της Μόσχας για τη συμμετοχή των Ευρωπαίων στις διαπραγματεύσεις. Αυτοί, στη διάρκεια συνόδου στο Δουβλίνο χθες Παρασκευή, αποφάσισαν να εκπροσωπηθούν από πέντε χώρες (Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Πολωνία και Ιταλία), καθώς και από εκπροσώπους της ΕΕ.<br /><br />«Για πρώτη φορά θα υπάρξουν συγκεκριμένες ειρηνευτικές συνομιλίες τις επόμενες εβδομάδες στις οποίες θα εκπροσωπούνται οι Ευρωπαίοι», δήλωσε ικανοποιημένος ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς ο οποίος απευθυνόμενος στις ΗΠΑ ενόψει της επίσκεψης Τραμπ στη Σεντζέν είπε: «Σας παρακαλώ, όχι εκπλήξεις».<br /><br />Εξάλλου, δεν υπάρχουν σχέδια για κατ’ ιδίαν συνάντηση του Τραμπ με τον Πούτιν, ενώ αντιθέτως είναι προγραμματισμένο να γευματίσει με τον Σι την Πέμπτη. Πρόκειται για την τέταρτη συνάντησή τους αφότου ο Ρεπουμπλικανός επέστρεψε στον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο του 2025, ενώ αναμένεται ότι στο επίκεντρο της συζήτησης θα βρεθεί το ζήτημα της τεχνητής νοημοσύνης<br /><br />«Η κατάσταση με τη Nvidia δεν αναμένεται να έχει ουσιαστικό αντίκτυπο στο ταξίδι», δήλωσε άλλος Αμερικανός αξιωματούχος, υπό τον όρο της ανωνυμίας.<br /><br />Το ζήτημα των ελέγχων στις εξαγωγές τεχνολογίας μικροτσίπ βρίσκεται στο επίκεντρο του σκανδάλου που οδήγησε στην παραίτηση του επικεφαλής της Nvidia Τζένσεν Χουάνγκ, κυρίως λόγω της σχέσης του με μία γυναίκα η οποία φέρεται να είναι κατάσκοπος της Κίνας.</div><div><br />Τραμπ: Θα συζητήσουμε και την αποπυρηνικοποίηση<br /><br />Ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ έχει αναφερθεί δημόσια στο ενδεχόμενο πραγματοποίησης της τριμερούς συνάντησης, αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι επαφές με τον Ρώσο και τον Κινέζο πρόεδρο βρίσκονται στον σχεδιασμό του.<br /><br />«Μία από τις συναντήσεις, νομίζω, θα είναι με τον πρόεδρο Πούτιν και τον πρόεδρο Σι, και αυτό θα έχει ενδιαφέρον», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος σε δημοσιογράφους την Κυριακή.<br /><br />Αναφερόμενος στην ατζέντα των συνομιλιών, πρόσθεσε: «Θα συζητήσουμε πολλά πράγματα, συμπεριλαμβανομένης της αποπυρηνικοποίησης, αλλά θα μιλήσουμε για πολλά θέματα. Προσπαθούμε να τερματίσουμε τον πόλεμο στο Ιράν και τα πηγαίνουμε καλά».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιστορική συνάντηση Τραμπ, Πούτιν, Σι την Πέμπτη στην Κίνα. Τι αναμένεται να συζητηθεί.

Επιβεβαιώθηκε από τον Λευκό Οίκο - Η αναφορά που είχε κάνει ο Τραμπ Ο Λευκός Οίκος επιβεβαίωσε χθες Παρασκευή την πρωτοφανή συνάντηση κορυφή...

Διαβάστε την συνέχεια

Προκόπης Παυλόπουλος για καλώδιο: Η Γαλλία ξέρει ότι έδωσε… πάσα στον Ερντογάν.

<img height="88" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2021/11/pavlopoulos-630x400.jpg" width="749" /><br /><br />Η γαλλική ρηματική διακοίνωση, για τις έρευνες σχετικά με το καλώδιο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας- Κύπρου, δημιουργεί κακό προηγούμενο, τόνισε ο Προκόπης Παυλόπουλος.<br /><br />Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξήγησε τι σημαίνει αυτή η κίνηση από πλευράς της Γαλλίας και πώς μπορεί να γίνει «όπλο» στα χέρια του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τόνισε ότι το Παρίσι ξέρει πως έδωσε … πάσα στον Τούρκο πρόεδρο.<br /><br />Μιλώντας στο OPEN, αρχικά επεσήμανε ότι οι έρευνες αφορούν καθαρά την υφαλοκρηπίδα και για αυτό εκδόθηκε NAVTEX.<br /><br />«Οι έρευνες γίνονται αποκλειστικά με βάση τη συνθήκη του Montego Bay, το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, σε ελληνική και αργότερα σε κυπριακή υφαλοκρηπίδα», σημείωσε.<br /><br />«Από εκεί και πέρα δεν έχει καμία σχέση η Τουρκία. Γιατί τα επικαλείται η Τουρκία; Γιατί έβγαλε μπροστά το ανυπόστατο νομικώς τουρκολιβυκό μνημόνιο.<br /><br />»Έβγαλε η Ελλάδα τη NAVTEX, εδώ θα κάνω έρευνες, σε υφαλοκρηπίδα. Αυτό ήταν υπεραρκετό.<br /><br />»Τώρα, γιατί ανακατεύτηκε η Γαλλία, είναι ένα μεγάλο ζήτημα», σχολίασε ο Προκόπης Παυλόπουλος.<br /><br />Αυτό που ήθελε να πετύχει η Τουρκία δεν εξαρτάται από το τι λέει η ρηματική διακοίνωση, υπογράμμισε.<br /><br />Και μόνο το γεγονός ότι για την Άγκυρα δεν αρκούσε η ελληνική NAVTEX και φτάσαμε σε γαλλική παρέμβαση και ρηματική διακοίνωση αρκεί προκειμένου η Τουρκία να λέει «“άρα υπολογίζουμε ότι εγώ εδώ έχω δικαιοδοσία”.<br /><br />»Αυτό που λέει το τουρκολιβυκό μνημόνιο», εξήγησε, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι ο «γιαλαντζί σουλτάνος» θα το «κραδαίνει» πως έδωσε τη «συγκατάθεσή του».<br /><br />«Δημιουργεί κακό προηγούμενο», υπογράμμισε. «Θα το χρησιμοποιεί και θα λέει “ό,τι και να λέτε το τουρκολιβυκό μνημόνιο, εσείς το ομολογείτε ότι είναι υποστατό.<br /><br />»Γιατί χάρη στο τουρκολιβυκό μνημόνιο ήρθατε τώρα και κάνατε κάτι παραπάνω από την ελληνική NAVTEX», συνέχισε.<div><br />Παυλόπουλος: Μεγάλο ερωτηματικό η παρέμβαση της Γαλλίας<br /><br />Δύο τινά συμβαίνουν, δήλωσε ο Προκόπης Παυλόπολος, αναφερόμενος στη γαλλική ρηματική διακοίνωση.<br /><br />Πρώτον, «πράγματι να έχει γίνει σε συνεννόηση με την ελληνική πλευρά, που το απεύχομαι γιατί σημαίνει ότι σε αυτό που πάει να καθιερώσει ο Ερντογάν συμμετέχουμε δυστυχώς κι εμείς».<br /><br />Σε περίπτωση που η Γαλλία προχώρησε μόνη της σε αυτή την κίνηση, γεννάται ένα μεγάλο ερωτηματικό, επεσήμανε.<br /><br />«Δεν κατάλαβε η Γαλλία, δεν έχει διεθνολόγους;<br /><br />»Είναι δυνατόν να μην ξέρει η Γαλλία;<br /><br />»Σιγά που δεν ξέρει. Ξέρει ότι δίνει πάσα στον Ερντογάν», πρόσθεσε.<br /><br />Ο Προκόπης Παυλόπουλος τόνισε πως τον προβληματίζει το γεγονός πως «με αυτές τις νοοτροπίες φτάσαμε στο σημείο η Τουρκία, που έχει μακροπρόθεσμη πολιτική, έρχεται σιγά σιγά και κατοχυρώνει πράγματα».<br /><br />Είναι ένα βήμα «που φαίνεται ανώδυνο, αλλά έτσι ξεκινάνε τα πράγματα», προειδοποίησε και συμπλήρωσε:<br /><br />«Όταν δίνουμε κάτι, έστω και διά τρίτου όπως έγινε με τη Γαλλία, προσθέτει στη φαρέτρα του Ερντογάν».</div><div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="373" src="https://www.youtube.com/embed/162BIIK19To" width="655" youtube-src-id="162BIIK19To"></iframe></div><br /><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Προκόπης Παυλόπουλος για καλώδιο: Η Γαλλία ξέρει ότι έδωσε… πάσα στον Ερντογάν.

Η γαλλική ρηματική διακοίνωση, για τις έρευνες σχετικά με το καλώδιο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας- Κύπρου, δημιουργεί κακό προηγούμενο...

Διαβάστε την συνέχεια

Αν είναι αυτοί οι όροι του Πούτιν είναι αδύνατον να γίνουν δεκτοί! Διάλυση ΝΑΤΟ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR23fi8uSeJGGkWxcIrDTHx7AcHOHZ2enWmSovgJTq3xQ&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="417" data-original-width="733" height="79" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR23fi8uSeJGGkWxcIrDTHx7AcHOHZ2enWmSovgJTq3xQ&s=10" width="736" /></a></div><div><br /></div>Η Ρωσία απαιτεί την αποχώρηση της Φινλανδίας από το ΝΑΤΟ, την απομάκρυνση των βάσεων της Ατλαντικής Συμμαχίας από τα κράτη της Βαλτικής, τον έλεγχο όλου του Ντονμπάς και την «αποστρατιωτικοποίηση» της Οδησσού και του Νικολάιφ, σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής Bild, η οποία επικαλείται το κείμενο με τις προτάσεις της Μόσχας για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.<br /><br />Σύμφωνα με την εφημερίδα, οι Ρώσοι εκπρόσωποι παρουσίασαν σαρωτικές απαιτήσεις για μια «νέα ευρωπαϊκή τάξη ασφαλείας» κατά τη διάρκεια άτυπων συνομιλιών με στόχο τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία. Οι απαιτήσεις παρουσιάστηκαν επίσης σε Ευρωπαίους εκπροσώπους κατά τη διάρκεια διαπραγματεύσεων στο Άμπου Ντάμπι.<br /><br />Η Bild ανέφερε ότι η Μόσχα προτείνει να διατηρήσει τα ουκρανικά εδάφη που κατέχει επί του παρόντος και να αποκτήσει τον έλεγχο ολόκληρου του Ντονμπάς, συμπεριλαμβανομένων των τμημάτων των περιοχών Ντόνετσκ και Λουχάνσκ που εξακολουθούν να βρίσκονται υπό τον έλεγχο του Κιέβου.<br /><br />Επιπλέον, σύμφωνα με το δημοσίευμα, το ρωσικό σχέδιο προβλέπει την απομάκρυνση των στρατιωτικών βάσεων του ΝΑΤΟ από την Εσθονία, τη Λετονία και τη Λιθουανία, καθώς και την αποχώρηση της Φινλανδίας από τη συμμαχία.<br /><br />Η εφημερίδα ανέφερε ότι στους ρωσικούς όρους προβλέπεται η Ουκρανία να υιοθετήσει καθεστώς αδέσμευτης χώρας και να εγκαταλείψει τις φιλοδοξίες της να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, αν και η ένταξη στην ΕΕ δεν θα αποκλειστεί.<br /><br />Σύμφωνα με το σχέδιο, τα λιμάνια της Οδησσού και του Νικολάιφ θα αποστρατιωτικοποιηθούν για να αποτραπεί η Ουκρανία από το να τα χρησιμοποιήσει ως ναυτικές βάσεις. Η πρόταση περιλαμβάνει επίσης συμφωνίες για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας στη Μαύρη Θάλασσα και τη Βαλτική Θάλασσα.<div><br />Στο στόχαστρο του Πούτιν και η Μολδαβία<br /><br />Σύμφωνα με την Bild, οι απαιτήσεις της Μόσχας επεκτείνονται και στη Μολδαβία. Η Ρωσία προτείνει τη μετατροπή της χώρας σε ομοσπονδιακή δημοκρατία που θα περιλαμβάνει την ίδια τη Μολδαβία, την αυτόνομη περιοχή της Γκαγκαουζίας και την μη αναγνωρισμένη αποσχισθείσα περιοχή της Υπερδνειστερίας.<br /><br />Εάν η Μολδαβία ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η Υπερδνειστερία και η Γκαγκαουζία θα έχουν τη δυνατότητα να διεξάγουν δημοψηφίσματα για την ανεξαρτησία τους. Σε αντάλλαγμα, η Ρωσία προσφέρεται να αποσύρει τα πυρηνικά όπλα από τη Λευκορωσία και να μην αναπτύξει εκεί πυραύλους μεσαίου βεληνεκούς.<br /><br />Η Μόσχα είναι επίσης έτοιμη να αποσύρει τα στρατεύματά της από την Υπερδνειστερία. Η Bild τόνισε ότι αυτή είναι μόνο μία από τις πολλές προτάσεις που συζητούνται μέσω άτυπων διαπραγματευτικών διαύλων.<div><br />Συνομιλίες και συναντήσεις με ηγέτες στο Άμπου Ντάμπι<br /><br />Οι διήμερες διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουκρανίας, Ηνωμένων Πολιτειών και Ρωσίας ολοκληρώθηκαν στο Άμπου Ντάμπι στις 11 Νοεμβρίου. Οι συνομιλίες κατέληξαν σε συμφωνία για ανταλλαγή κρατουμένων μεγάλης κλίμακας. Μετά τις τριμερείς συναντήσεις, η ουκρανική αντιπροσωπεία πραγματοποίησε ξεχωριστές συνομιλίες με Ευρωπαίους εκπροσώπους που ήταν επίσης παρόντες στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.<br /><br />Στις 12 Νοεμβρίου, οι απεσταλμένοι του προέδρου των ΗΠΑ, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, έφτασαν στο Κρεμλίνο για συνομιλίες με τον Πούτιν. Η συνάντηση διήρκεσε περίπου δύο ώρες. Μετά τη συνάντησή τους με τον Πούτιν, ταξίδεψαν στο Δουβλίνο για συνομιλίες με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος συμμετείχε στη σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας.<br /><br />Μετά τη συνάντηση, ο Γουίτκοφ ανακοίνωσε προετοιμασίες για τον επόμενο γύρο διαπραγματεύσεων με στόχο τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, ενώ ο Κούσνερ δήλωσε ότι οι ευρωπαϊκές χώρες θα εκπροσωπηθούν στις συνομιλίες. Εν τω μεταξύ, ο Ζελένσκι επιβεβαίωσε τις προετοιμασίες για αυτό που χαρακτήρισε ως τη «μεγαλύτερη» ανταλλαγή αιχμαλώτων πολέμου μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Αν είναι αυτοί οι όροι του Πούτιν είναι αδύνατον να γίνουν δεκτοί! Διάλυση ΝΑΤΟ.

Η Ρωσία απαιτεί την αποχώρηση της Φινλανδίας από το ΝΑΤΟ, την απομάκρυνση των βάσεων της Ατλαντικής Συμμαχίας από τα κράτη της Βαλτικής, τον...

Διαβάστε την συνέχεια