Η Ελλάδα πάλι στη λάθος πλευρά της Ιστορίας με ενεργειακό άξονα ΗΠΑ, Ισραήλ. Οργή Τουρκίας, κίνδυνος για Αιγαίο.

<img height="132" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/1cf67a31ac87fc954a14d81dbff9af66_XL.jpg?v=3" width="787" /><br /><br /><div>Στις 12 Μαΐου, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα ιδιωτική διπλωματική διάσκεψη, όπου αξιωματούχοι από την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ συζήτησαν τη δημιουργία μιας «επίσημης στρατηγικής ευθυγράμμισης» με στόχο την αξιοποίηση των εξελίξεων που ακολούθησαν τον πόλεμο με το Ιράν<br /><br />Η Ελλάδα σέρνεται στην κόλαση του πολέμου στη Μέση Ανατολή, συστρατευόμενη με το γενοκρόνο Ισραήλ σε μια περίοδο μάλιστα που οι ΗΠΑ μέσα από την αλλοπρόσαλλη πολιτική του Donald Trump χάνουν τον πόλεμο με το Ιράν και κατά τα φαινόμενα τεράστιο μέρος της επιρροής τους στη Μέση Ανατολή.<br />Η χώρα μας είναι ακόμη μια φορά με τη λάθος πλευρά της ιστορίας, όπως και στην περίπτωση του Ουκρανικού όταν ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε το περίφημο «είμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία».<br /><br />Ποιες είναι οι καταιγιστικές εξελίξεις<br /><br />Αντιπρόσωποι από την Κύπρο, την Ελλάδα, το Ισραήλ και τις ΗΠΑ εγκαινίασαν επίσημα το Eastern Mediterranean Energy Center (EMEC) στις 11 Ιουνίου, θεσπίζοντας ένα νέο πλαίσιο συνεργασίας για την ενέργεια και την ασφάλεια κρίσιμων υποδομών.<br />Λειτουργώντας στο πλαίσιο του διαλόγου «3+1 για την Ενέργεια», οι συμμετέχοντες θα αναπτύξουν έως το τέλος του 2026 έναν κοινό οδικό χάρτη για την προώθηση της συνεργασίας σε έργα υπεράκτιου φυσικού αερίου, στην έρευνα και στην τεχνολογική ανάπτυξη.<br />Η πρωτοβουλία θα περιλαμβάνει επίσης ειδική ομάδα εργασίας με αποστολή τον συντονισμό των προσπαθειών κυβερνοασφάλειας και την προστασία βασικών υποδομών.<br />Ο Υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ Chris Wright υπέγραψε Δήλωση Πρόθεσης μαζί με τον Υπουργό Ενέργειας, Εμπορίου και Βιομηχανίας της Κύπρου Μιχάλη Δαμιανό, τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας της Ελλάδας Σταύρο Παπασταύρου, τον Πρέσβη του Ισραήλ στις ΗΠΑ Dr Yechiel Leiter και τον Πρόεδρο του Πανεπιστημίου Rice, Reginald DesRoches.</div><div><br />Το κέντρο εδρεύει στο Baker Institute for Public Policy του Πανεπιστημίου Rice.<br />Το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ σημείωσε ότι η πρωτοβουλία υλοποιεί στόχους που περιλαμβάνονται στη νομοθετική πράξη Eastern Mediterranean Security and Energy Partnership Act του 2019, τον οποίο έχει συντάξει μεταξύ άλλων ο Υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio.<br />Στις στρατηγικές προτεραιότητες περιλαμβάνονται οι υποδομές υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) των ΗΠΑ, η αξιοπιστία των ηλεκτρικών δικτύων και έργα διασυνδεσιμότητας όπως ο Οικονομικός Διάδρομος Ινδίας – Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC).<br />Ο Chris Wright παρουσίασε το νέο κέντρο στο Χιούστον ως υλοποίηση του οράματος του Προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump, συνδέοντας την περιφερειακή «ευημερία» και «σταθερότητα» με τη συνεχή επέκταση της ανάπτυξης υδρογονανθράκων.<br />Δίνοντας προτεραιότητα στην «ενεργειακή επάρκεια» και στην αύξηση των αμερικανικών εξαγωγών LNG, η κυβέρνηση ενισχύει τη δέσμευσή της στις παραδοσιακές υποδομές ορυκτών καυσίμων και στις συνεργασίες με τη βιομηχανία, παρουσιάζοντάς τες ως τους βασικούς παράγοντες ασφάλειας για τους συμμάχους των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η στρατηγική ευθυγράμμιση<br /><br />Και τα πράγματα γίνονται χειρότερα... Τον περασμένο μήνα, στις 12 Μαΐου, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα ιδιωτική διπλωματική διάσκεψη, όπου αξιωματούχοι από την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ συζήτησαν τη δημιουργία μιας «επίσημης στρατηγικής ευθυγράμμισης» με στόχο την αξιοποίηση των εξελίξεων που ακολούθησαν τον πόλεμο με το Ιράν.<br />Οι συμμετέχοντες επικεντρώθηκαν στην εμβάθυνση της συνεργασίας στους τομείς της ενέργειας, της άμυνας και των υποδομών, ενώ παρουσίασαν τον IMEC ως κρίσιμη εναλλακτική λύση έναντι των περιορισμών που συνδέονται με τα Στενά του Hormuz.<br />Κατά τη διάρκεια της συνόδου, Κύπριος βουλευτής φέρεται να κάλεσε το Ισραήλ να «ολοκληρώσει το έργο» εναντίον του Ιράν, προκειμένου να διασφαλιστεί η μελλοντική σταθερότητα της περιοχής.<br /><br />H αντίδραση της Τουρκίας<br /><br />Η Τουρκία, στο μεταξύ, ανέστειλε προσωρινά την προώθηση νομοθετικού πλαισίου που θα εξουσιοδοτούσε τον Πρόεδρο Recep Tayyip Erdogan να καθορίσει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) με έκταση έως και 200 ναυτικά μίλια από τις τουρκικές ακτές.<br />Το νομοσχέδιο, το οποίο καταρτίστηκε από το κυβερνών κόμμα αποσκοπεί ρητά στην αντιμετώπιση των θαλάσσιων διεκδικήσεων της Ελλάδας και της Κύπρου στα «πλούσια σε φυσικό αέριο ύδατα» της Ανατολικής Μεσογείου.<br />Με την κατοχύρωση νομικής αρμοδιότητας για γεωτρήσεις, εξορύξεις και αλιεία στις αμφισβητούμενες αυτές περιοχές, η Άγκυρα επιδιώκει να διασφαλίσει ότι δεν θα παραγκωνιστεί από τις αναδυόμενες ενεργειακές και αμυντικές συνεργασίες που οι ΗΠΑ και οι περιφερειακοί τους σύμμαχοι διαμορφώνουν σήμερα.<br />Η Τουρκία ανέβαλε την κοινοβουλευτική διαδικασία για το νέο νομοσχέδιο, προκειμένου να αποφευχθεί μια «διχαστική συζήτηση» ενόψει της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στις 7–8 Ιουλίου στην Άγκυρα.<br /><br />Γεωπολιτική αστάθεια<br /><br />Η ίδρυση του Eastern Mediterranean Energy Center (EMEC) και η ενίσχυση της συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Ηνωμένων Πολιτειών πραγματοποιούνται σε μια περίοδο έντονης αστάθειας στη Μέση Ανατολή, γεγονός που δημιουργεί σημαντικές γεωπολιτικές προκλήσεις.<br />Αρκετοί αναλυτές επισημαίνουν ότι η βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας και της Κύπρου σε αυτό το πλαίσιο ενδέχεται να συνοδεύεται από σοβαρούς κινδύνους.<br />Ένας από τους βασικότερους προβληματισμούς αφορά την πιθανότητα σύνδεσης των δύο χωρών με ευρύτερες περιφερειακές συγκρούσεις.<br />Καθώς το EMEC εντάσσεται σε ένα δίκτυο συνεργασίας που περιλαμβάνει το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, τυχόν κλιμάκωση της αντιπαράθεσης μεταξύ Ισραήλ και Ιράν ή άλλων συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή θα μπορούσε να αυξήσει τη στρατηγική σημασία ελληνικών και κυπριακών υποδομών, λιμανιών και ενεργειακών εγκαταστάσεων.<br />Ακόμη και χωρίς άμεση στρατιωτική εμπλοκή, η Ελλάδα και η Κύπρος ενδέχεται να θεωρηθούν μέρος της ευρύτερης γεωπολιτικής αρχιτεκτονικής που διαμορφώνεται στην περιοχή και να καταστούν στρατιωτικοί στόχοι.<br />Παράλληλα, η ανάδειξη της Ανατολικής Μεσογείου σε κρίσιμο ενεργειακό και γεωστρατηγικό κόμβο αυξάνει τον κίνδυνο υβριδικών απειλών. Κυβερνοεπιθέσεις, επιχειρήσεις παραπληροφόρησης, παρεμβάσεις σε υποθαλάσσια δίκτυα επικοινωνιών και ενεργειακές υποδομές αποτελούν σενάρια που εξετάζονται πλέον σοβαρά από τις υπηρεσίες ασφαλείας. Η πρόβλεψη ειδικού μηχανισμού κυβερνοασφάλειας στο πλαίσιο του EMEC αντανακλά ακριβώς αυτή την ανησυχία.<br />Ιδιαίτερη σημασία έχει και η διάσταση των ελληνοτουρκικών σχέσεων.<br />Η Τουρκία αντιμετωπίζει διαχρονικά με επιφυλακτικότητα τα σχήματα συνεργασίας που περιλαμβάνουν Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ και ΗΠΑ, θεωρώντας ότι περιορίζουν τον δικό της ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο. Η περαιτέρω θεσμοθέτηση τέτοιων συνεργασιών ενδέχεται να ενισχύσει τις εντάσεις γύρω από τις θαλάσσιες ζώνες, τις ενεργειακές έρευνες και τις διεκδικήσεις Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, δυσχεραίνοντας παράλληλα τον πολιτικό διάλογο μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας.<br />Ένας ακόμη παράγοντας κινδύνου αφορά την αυξανόμενη έκθεση της Ελλάδας και της Κύπρου στον ανταγωνισμό μεγάλων δυνάμεων.<br />Η Ανατολική Μεσόγειος αποτελεί σήμερα πεδίο όπου διασταυρώνονται τα συμφέροντα των ΗΠΑ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ρωσίας, της Κίνας και πολλών περιφερειακών δυνάμεων.<br />Όσο περισσότερο οι δύο χώρες αποκτούν κεντρικό ρόλο στα ενεργειακά και στρατηγικά δίκτυα της περιοχής, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα να βρεθούν στο επίκεντρο ανταγωνισμών που υπερβαίνουν τα δικά τους εθνικά συμφέροντα.<br /><br />Αβέβαια τα σχέδια μετά την ήττα των ΗΠΑ στο Hor,muz<br /><br />Ταυτόχρονα, ορισμένοι αναλυτές επισημαίνουν ότι πολλά από τα φιλόδοξα ενεργειακά σχέδια της Ανατολικής Μεσογείου εξαρτώνται από παράγοντες που παραμένουν εξαιρετικά ασταθείς: τη γενικότερη ασφάλεια της περιοχής, τη σταθερότητα του Ισραήλ, τις διεθνείς τιμές ενέργειας και τη διατήρηση επενδυτικού ενδιαφέροντος.<br />Μια σοβαρή περιφερειακή κρίση θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά τη βιωσιμότητα ορισμένων έργων και να αυξήσει το οικονομικό ρίσκο.<br />Τέλος, δεν λείπουν οι ανησυχίες ότι η στενότερη στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ ενδέχεται να περιορίσει τη διπλωματική ευελιξία της Ελλάδας και της Κύπρου απέναντι σε άλλους παράγοντες της Μέσης Ανατολής.<br />Σε ένα περιβάλλον όπου οι ισορροπίες μεταβάλλονται διαρκώς, η εικόνα ταύτισης με ένα συγκεκριμένο γεωπολιτικό μπλοκ μπορεί να επηρεάσει τις σχέσεις με χώρες που παραδοσιακά διατηρούσαν καλές σχέσεις με την Αθήνα και τη Λευκωσία.<br />Συνολικά, παρά τα σημαντικά ενεργειακά και στρατηγικά οφέλη που υπόσχεται, η πρωτοβουλία ενδέχεται να αυξήσει την έκθεση της Ελλάδας και της Κύπρου σε περιφερειακές συγκρούσεις, γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς και ζητήματα ασφάλειας, σε μια περίοδο κατά την οποία η Μέση Ανατολή παραμένει μία από τις πλέον ασταθείς περιοχές του κόσμου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ελλάδα πάλι στη λάθος πλευρά της Ιστορίας με ενεργειακό άξονα ΗΠΑ, Ισραήλ. Οργή Τουρκίας, κίνδυνος για Αιγαίο.

Στις 12 Μαΐου, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα ιδιωτική διπλωματική διάσκεψη, όπου αξιωματούχοι από την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ συζήτησα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Πούτιν Σηκώνει το Γάντι στο ΝΑΤΟ: Η Επίθεση στο Μπριάνσκ και η Επικίνδυνη Νέα Φάση του Πολέμου.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/poutin-2-768x512.jpg" width="781" /><br /><br /><div><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Καθώς ουκρανικά πλήγματα φτάνουν βαθύτερα στο ρωσικό έδαφος, ο Βλαντίμιρ Πούτιν ανεβάζει τους τόνους κατά της Δύσης, προειδοποιώντας ότι η σύγκρουση δεν αφορά πλέον μόνο τη Μόσχα και το Κίεβο αλλά ολόκληρη την αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ευρώπης.<br /><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει περάσει πλέον σε μια φάση όπου κάθε στρατιωτικό χτύπημα συνοδεύεται από μια εξίσου σημαντική μάχη αφηγήματος.<br /><br />Το πρόσφατο ουκρανικό πλήγμα στην περιοχή του Μπριάνσκ, εντός ρωσικού εδάφους, και η άμεση ρωσική απάντηση με επιθέσεις στην ουκρανική επικράτεια, αποτέλεσαν ακόμη ένα επεισόδιο σε μια διαρκώς κλιμακούμενη αντιπαράθεση.<br /><br />Όμως το πραγματικό μήνυμα ήρθε από το Κρεμλίνο.<br /><br />Ο Βλαντίμιρ Πούτιν επέλεξε να συνδέσει τις στρατιωτικές εξελίξεις με μια ευρύτερη πολιτική επίθεση κατά του ΝΑΤΟ και της Δύσης, επιβεβαιώνοντας ότι η Μόσχα βλέπει πλέον τον πόλεμο ως αναμέτρηση πολύ μεγαλύτερη από μια διμερή σύγκρουση με την Ουκρανία.<br />Από το Μπριάνσκ στις Βρυξέλλες<br /><br />Για τη Ρωσία, τα ουκρανικά πλήγματα σε περιοχές όπως το Μπριάνσκ έχουν ιδιαίτερη συμβολική σημασία.<br /><br />Δεν πρόκειται μόνο για στρατιωτικούς στόχους.<br /><br />Αποτελούν πλήγματα που μεταφέρουν τον πόλεμο μέσα στο ίδιο το ρωσικό έδαφος.<br /><br />Το Κρεμλίνο επιχειρεί να παρουσιάσει αυτές τις επιθέσεις ως απόδειξη ότι η Ουκρανία δεν δρα μόνη της.<br /><br />Στη ρωσική αφήγηση, πίσω από κάθε προηγμένο ουκρανικό πλήγμα βρίσκονται δυτικές πληροφορίες, δυτικά όπλα και δυτική στρατηγική υποστήριξη.<br /><br />Έτσι, κάθε επίθεση μετατρέπεται σε πολιτικό επιχείρημα κατά της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. </div><div><br />Η νέα ρητορική του Πούτιν<br /><br />Οι πρόσφατες δηλώσεις του Ρώσου προέδρου ακολουθούν ένα σταθερό μοτίβο που έχει διαμορφωθεί από το 2022.<br /><br />Σύμφωνα με τη Μόσχα, η σύγκρουση δεν είναι πόλεμος Ρωσίας–Ουκρανίας.<br /><br />Είναι πόλεμος Ρωσίας–Δύσης μέσω ουκρανικού εδάφους.<br /><br />Η συγκεκριμένη προσέγγιση εξυπηρετεί πολλαπλούς στόχους:νομιμοποιεί την παράταση του πολέμου στο εσωτερικό της Ρωσίας,<br />ενισχύει την εικόνα μιας χώρας που αντιστέκεται σε μια ευρύτερη συμμαχία,<br />δικαιολογεί αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες,<br />ενισχύει τη συσπείρωση γύρω από το Κρεμλίνο.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, το ΝΑΤΟ μετατρέπεται στον βασικό αντίπαλο της ρωσικής στρατηγικής αφήγησης.<br />Η Ουκρανία αλλάζει το πεδίο της σύγκρουσης<br /><br />Από την ουκρανική πλευρά, τα πλήγματα σε ρωσικές περιοχές εξυπηρετούν διαφορετική λογική.<br /><br />Το Κίεβο επιχειρεί να δείξει ότι η Ρωσία δεν μπορεί πλέον να θεωρεί το εσωτερικό της απρόσβλητο.<br /><br />Οι επιθέσεις σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις, υποδομές και κέντρα ανεφοδιασμού έχουν στόχο:να διαταράξουν τη ρωσική πολεμική μηχανή,<br />να αυξήσουν το κόστος της σύγκρουσης για τη Μόσχα,<br />να δημιουργήσουν ψυχολογική πίεση στον ρωσικό πληθυσμό.<br /><br />Η στρατηγική αυτή θυμίζει ολοένα και περισσότερο πόλεμο φθοράς μεγάλης διάρκειας, όπου το μέτωπο δεν περιορίζεται πλέον στις γραμμές επαφής στην ανατολική Ουκρανία.<br /><br />Το ΝΑΤΟ μπροστά σε ένα λεπτό ισοζύγιο<br /><br />Για τις δυτικές πρωτεύουσες, η κατάσταση γίνεται ολοένα πιο σύνθετη.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι ευρωπαϊκές χώρες συνεχίζουν να στηρίζουν την Ουκρανία στρατιωτικά και οικονομικά.<br /><br />Ταυτόχρονα όμως επιδιώκουν να αποφύγουν την άμεση σύγκρουση με τη Ρωσία.<br /><br />Αυτό δημιουργεί ένα λεπτό στρατηγικό ισοζύγιο.<br /><br />Η Δύση θέλει μια ισχυρή Ουκρανία.<br /><br />Δεν θέλει όμως μια ανεξέλεγκτη κλιμάκωση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ευρύτερη αντιπαράθεση μεταξύ πυρηνικών δυνάμεων.<br /><br />Ακριβώς γι’ αυτό κάθε νέο πλήγμα στο ρωσικό έδαφος προκαλεί έντονες συζητήσεις στις δυτικές πρωτεύουσες.</div><div><br />Η μάχη για την Ευρώπη του αύριο<br /><br />Πίσω από τις καθημερινές στρατιωτικές εξελίξεις κρύβεται ένα πολύ μεγαλύτερο διακύβευμα.<br /><br />Η μορφή της ευρωπαϊκής ασφάλειας μετά τον πόλεμο.<br /><br />Η Ρωσία επιδιώκει να αποτρέψει την περαιτέρω ενσωμάτωση της Ουκρανίας στους δυτικούς θεσμούς.<br /><br />Το ΝΑΤΟ επιδιώκει να αποδείξει ότι η στρατιωτική επιθετικότητα δεν μπορεί να αλλάξει σύνορα διά της βίας.<br /><br />Η Ουκρανία αγωνίζεται για την επιβίωσή της ως ανεξάρτητο κράτος.<br /><br />Οι στόχοι αυτοί παραμένουν αμοιβαία ασύμβατοι.<br /><br />Και αυτό εξηγεί γιατί οι πιθανότητες άμεσης διπλωματικής λύσης παραμένουν περιορισμένες.<br />Η νέα πραγματικότητα του πολέμου<br /><br />Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της μεγάλης σύγκρουσης, η εικόνα είναι πλέον ξεκάθαρη.<br /><br />Ο πόλεμος δεν αφορά μόνο εδάφη.<br /><br />Δεν αφορά μόνο στρατούς.<br /><br />Αφορά την αναδιανομή ισχύος στην Ευρώπη και τη σχέση της Ρωσίας με τη Δύση για τις επόμενες δεκαετίες.<br /><br />Κάθε χτύπημα στο Μπριάνσκ.<br /><br />Κάθε ρωσική απάντηση.<br /><br />Κάθε δήλωση του Πούτιν.<br /><br />Αποτελούν κομμάτια μιας πολύ ευρύτερης γεωπολιτικής παρτίδας.<br /><br />Η επίθεση στο Μπριάνσκ και η σφοδρή ρητορική του Βλαντίμιρ Πούτιν κατά του ΝΑΤΟ επιβεβαιώνουν ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία εισέρχεται σε ακόμη πιο επικίνδυνη φάση. Η Μόσχα επιχειρεί να παρουσιάσει τη σύγκρουση ως αναμέτρηση με ολόκληρη τη Δύση, ενώ το Κίεβο επιδιώκει να μεταφέρει το κόστος του πολέμου βαθύτερα στο ρωσικό έδαφος. Το αποτέλεσμα είναι μια δυναμική κλιμάκωσης όπου κάθε στρατιωτικό επεισόδιο αποκτά ευρύτερες γεωπολιτικές προεκτάσεις. Και όσο η μάχη για την ευρωπαϊκή τάξη ασφαλείας παραμένει άλυτη, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος ο πόλεμος να ξεπεράσει τα όρια που μέχρι σήμερα τον συγκρατούν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Πούτιν Σηκώνει το Γάντι στο ΝΑΤΟ: Η Επίθεση στο Μπριάνσκ και η Επικίνδυνη Νέα Φάση του Πολέμου.

Κωστας Καλλιαντερης Καθώς ουκρανικά πλήγματα φτάνουν βαθύτερα στο ρωσικό έδαφος, ο Βλαντίμιρ Πούτιν ανεβάζει τους τόνους κατά της Δύσης, προ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Χάλκη Επιστρέφει, Και Μαζί της το Μεγάλο Τεστ για την Τουρκία.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/31823586-patriarxis-vartholomaios-768x512.png" width="758" /><br /><b><br /></b><div><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Ο Βαρθολομαίος στέλνει μήνυμα σε Αθήνα και Άγκυρα: οι μειονότητες δεν μπορούν να είναι όμηροι των ελληνοτουρκικών σχέσεων<br /><br />Η πιθανή επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης από τον Σεπτέμβριο δεν είναι απλώς θρησκευτική είδηση. Είναι πολιτικό τεστ για την Τουρκία, την Ελλάδα και το μέλλον της ελληνοτουρκικής εξομάλυνσης.<br /><br />Η παρέμβαση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου δεν ήταν μια τυπική εκκλησιαστική δήλωση.<br /><br />Ήταν πολιτικό μήνυμα.<br /><br />Και μάλιστα σε μια στιγμή όπου οι ελληνοτουρκικές σχέσεις κινούνται ξανά ανάμεσα στην προσδοκία εξομάλυνσης και στον φόβο επιστροφής στην ένταση.<br /><br />Μιλώντας στην τουρκική εφημερίδα Hürriyet, ο Οικουμενικός Πατριάρχης έθεσε το ζήτημα των μειονοτήτων έξω από το στενό πλαίσιο της διμερούς αντιπαράθεσης. Το μήνυμά του ήταν σαφές: οι μειονότητες δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται ως διαπραγματευτικό χαρτί, ούτε να γίνονται όμηροι των πολιτικών υπολογισμών Αθήνας και Άγκυρας.<br /><br />Η φράση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς επανέρχεται στο προσκήνιο η Θεολογική Σχολή της Χάλκης, κλειστή από το 1971, όταν το θεολογικό της τμήμα έπαψε να λειτουργεί μετά τις αλλαγές στο καθεστώς των ιδιωτικών ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων στην Τουρκία.<br />Η Χάλκη ως σύμβολο<br /><br />Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης δεν είναι ένα απλό εκπαιδευτικό ίδρυμα.<br /><br />Είναι σύμβολο της παρουσίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Τουρκία.<br /><br />Είναι σύμβολο θρησκευτικής ελευθερίας.<br /><br />Και είναι, εδώ και δεκαετίες, ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα στις σχέσεις Άγκυρας, Φαναρίου, Αθήνας, Βρυξελλών και Ουάσιγκτον.<br /><br />Η επαναλειτουργία της δεν θα σήμαινε μόνο ότι ένα ιστορικό ίδρυμα ξανανοίγει τις πόρτες του.<br /><br />Θα σήμαινε ότι η Τουρκία είναι διατεθειμένη να στείλει ένα μήνυμα αυτοπεποίθησης προς τη Δύση: ότι μπορεί να χειριστεί τα ζητήματα των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων όχι ως απειλή, αλλά ως δείκτη θεσμικής ωριμότητας. </div><div><br />Το παράθυρο του Σεπτεμβρίου<br /><br />Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ανέφερε ότι οι εργασίες αποκατάστασης στη Σχολή αναμένεται να ολοκληρωθούν τον Σεπτέμβριο και εξέφρασε την ελπίδα ότι οι τουρκικές αρχές θα επιτρέψουν την επαναλειτουργία της.<br /><br />Η αισιοδοξία δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Τους προηγούμενους μήνες είχαν καταγραφεί επαφές και δηλώσεις που έδειχναν κινητικότητα γύρω από το θέμα, ενώ τουρκικά και ελληνικά μέσα έχουν μεταδώσει ότι ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε ζητήσει από τον υπουργό Παιδείας Γιουσούφ Τεκίν να εξετάσει τις δυνατότητες επαναλειτουργίας της Σχολής.<br /><br />Αν αυτό το παράθυρο οδηγήσει πράγματι σε απόφαση, η Χάλκη μπορεί να μετατραπεί στο πιο ισχυρό χειροπιαστό δείγμα αποκλιμάκωσης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.<br /><br />Όχι επειδή λύνει όλα τα ζητήματα.<br /><br />Αλλά επειδή ακουμπά ένα θέμα βαθιά συμβολικό.<br />Οι μειονότητες δεν είναι μηχανισμός πίεσης<br /><br />Το πιο σημαντικό σημείο της παρέμβασης Βαρθολομαίου δεν αφορά μόνο τη Σχολή.<br /><br />Αφορά τη λογική με την οποία Ελλάδα και Τουρκία αντιμετώπισαν ιστορικά τις μειονότητες.<br /><br />Η ελληνορθόδοξη μειονότητα στην Τουρκία και η μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη συχνά βρέθηκαν στο επίκεντρο μιας σιωπηρής λογικής ανταποδοτικότητας: όταν οι διμερείς σχέσεις ήταν καλές, το κλίμα βελτιωνόταν· όταν οι σχέσεις επιδεινώνονταν, οι μειονότητες ένιωθαν την πίεση.<br /><br />Ο Βαρθολομαίος επιχειρεί να σπάσει αυτή τη λογική.<br /><br />Και αυτό είναι ίσως το πιο πολιτικό σημείο της παρέμβασής του.<br /><br />Διότι η προστασία των μειονοτήτων δεν μπορεί να εξαρτάται από την ατζέντα των υπουργείων Εξωτερικών.<br /><br />Δεν μπορεί να λειτουργεί ως θερμόμετρο των διμερών σχέσεων.<br /><br />Και δεν μπορεί να μετατρέπεται σε εργαλείο πίεσης. </div><div><br />Το μήνυμα προς την Άγκυρα<br /><br />Για την Τουρκία, η υπόθεση της Χάλκης είναι κάτι περισσότερο από μια εκκλησιαστική εκκρεμότητα.<br /><br />Είναι ένα τεστ διεθνούς εικόνας.<br /><br />Σε μια περίοδο όπου η Άγκυρα επιχειρεί να εμφανιστεί ως κεντρικός διπλωματικός παίκτης, από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή, η επαναλειτουργία της Σχολής θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνηση υψηλού συμβολισμού.<br /><br />Θα έστελνε μήνυμα προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση.<br /><br />Θα ενίσχυε το προφίλ της Τουρκίας ως χώρας που μπορεί να συνδυάζει εθνική αυτοπεποίθηση με θρησκευτικές ελευθερίες.<br /><br />Και θα επέτρεπε στον Ερντογάν να παρουσιάσει την απόφαση όχι ως υποχώρηση, αλλά ως πράξη πολιτικής βούλησης.<br />Το μήνυμα προς την Αθήνα<br /><br />Η παρέμβαση όμως δεν απευθύνεται μόνο στην Άγκυρα.<br /><br />Απευθύνεται και στην Αθήνα.<br /><br />Ο Βαρθολομαίος υπενθύμισε ότι τα δικαιώματα των μειονοτήτων πρέπει να προστατεύονται ανεξάρτητα από την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Αυτό αφορά και τη μουσουλμανική μειονότητα στην Ελλάδα, για την οποία ο ίδιος επέλεξε να μιλήσει με γλώσσα ισορροπίας και όχι αντιπαράθεσης.<br /><br />Το μήνυμα είναι λεπτό αλλά σαφές:<br /><br />Η Ελλάδα και η Τουρκία δεν μπορούν να ζητούν σεβασμό για τις δικές τους ευαίσθητες κοινότητες και ταυτόχρονα να αντιμετωπίζουν τις μειονότητες ως εργαλεία πολιτικής.<br /><br />Η θεσμική αξιοπιστία χτίζεται συμμετρικά.<br />Η μεγάλη εικόνα<br /><br />Η πιθανή επαναλειτουργία της Χάλκης δεν θα λύσει τα ελληνοτουρκικά.<br /><br />Δεν θα εξαφανίσει τις διαφορές στο Αιγαίο.<br /><br />Δεν θα αλλάξει αυτομάτως την τουρκική πολιτική έναντι του Οικουμενικού Πατριαρχείου.<br /><br />Ούτε θα κλείσει τις εκκρεμότητες που αφορούν τις μειονότητες.<br /><br />Όμως μπορεί να δημιουργήσει ένα προηγούμενο.<br /><br />Ένα προηγούμενο που δείχνει ότι ακόμη και τα πιο δύσκολα συμβολικά ζητήματα μπορούν να κινηθούν όταν υπάρχει πολιτική βούληση.<br /><br />Και σε μια περιοχή όπου η καχυποψία συχνά είναι ισχυρότερη από τη διπλωματία, αυτό δεν είναι μικρό πράγμα.</div><div><br />Η Χάλκη ως δοκιμασία σοβαρότητας<br /><br />Η δήλωση Βαρθολομαίου συμπυκνώνει μια αλήθεια που Αθήνα και Άγκυρα συχνά αποφεύγουν να πουν δημόσια.<br /><br />Οι μειονότητες δεν υπάρχουν για να επιβεβαιώνουν εθνικές αφηγήσεις.<br /><br />Υπάρχουν ως ζωντανές κοινότητες, με δικαιώματα, μνήμη, ανάγκες και μέλλον.<br /><br />Αν η Χάλκη επαναλειτουργήσει, θα είναι μια σημαντική στιγμή για το Οικουμενικό Πατριαρχείο.<br /><br />Αλλά θα είναι και κάτι ευρύτερο.<br /><br />Θα είναι μια δοκιμασία για το αν η Τουρκία μπορεί να αντιμετωπίσει το Πατριαρχείο ως θεσμό και όχι ως πρόβλημα.<br /><br />Θα είναι μια δοκιμασία για το αν η Ελλάδα μπορεί να συζητήσει τα μειονοτικά ζητήματα χωρίς αντανακλαστικά φοβίας.<br /><br />Και θα είναι μια δοκιμασία για το αν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις μπορούν να περάσουν από τη διαχείριση κρίσεων στη διαχείριση εμπιστοσύνης.<br /><br />Γιατί η Χάλκη, τελικά, δεν είναι μόνο σχολή.<br /><br />Είναι μέτρο πολιτικού πολιτισμού.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Χάλκη Επιστρέφει, Και Μαζί της το Μεγάλο Τεστ για την Τουρκία.

Κωστας Καλλιαντερης Ο Βαρθολομαίος στέλνει μήνυμα σε Αθήνα και Άγκυρα: οι μειονότητες δεν μπορούν να είναι όμηροι των ελληνοτουρκικών σχέσεω...

Διαβάστε την συνέχεια

Όλα έτοιμα ή όλα στον «αέρα» για την συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν; Η δήλωση Τραμπ και οι αποστάσεις της Τεχεράνης.

<img height="100" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/06/TRUMP-REUTERS-4-750x375.jpg" width="775" /><br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε χθες (13.06.2026) ότι οι ΗΠΑ θα υπογράψουν σήμερα Κυριακή (14.06.2026) συμφωνία με το Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή και προέβλεψε το άμεσο άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ, μια ημερομηνία που δεν επιβεβαιώνεται, ωστόσο, σε αυτή τη φάση από την Τεχεράνη.<br /><br />Ύστερα από μια εβδομάδα που σημαδεύτηκε από νέες επιθέσεις μεταξύ της Ισλαμικής Δημοκρατίας, από τη μία πλευρά, και των ΗΠΑ και του Ισραήλ, από την άλλη, δημιουργώντας φόβους για νέα περιφερειακή ανάφλεξη, οι δύο χώρες άφησαν να εννοηθεί ότι έχουν σημειώσει σημαντική πρόοδο προς έναν συμβιβασμό.<br /><br />Ωστόσο, οι πληροφορίες από τις δύο πλευρές για μια πιθανή αρχική συμφωνία – που θα ανοίξει τον δρόμο για διαπραγματεύσεις σε τεχνικό επίπεδο – συνεχίζουν να εμφανίζουν αποκλίσεις, ενώ το ίδιο το χρονοδιάγραμμα παραμένει ασαφές.<br /><br />Ο πρόεδρος του Πακιστάν, Σεχμπάζ Σαρίφ, του οποίου η χώρα έχει ρόλο μεσολαβητή στη σύγκρουση, δήλωσε σε ανάρτηση στο Χ ότι αναμένει την «οριστικοποίηση» της συμφωνίας «στις επόμενες 24 ώρες» και ότι ετοιμάζεται για την «ηλεκτρονική υπογραφή» της (χωρίς να διευκρινίζει τι ακριβώς θα σημαίνει αυτό) πριν από «τεχνικές συνομιλίες» την επόμενη εβδομάδα.<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος, που έχει ήδη ανακοινώσει πολλές φορές ότι επίκειται συμφωνία χωρίς αυτό να υλοποιείται, δήλωσε στη συνέχεια ότι η υπογραφή «έχει προγραμματιστεί» για σήμερα, ημέρα των 80ών γενεθλίων του. «Μόλις υπογραφεί, τα Στενά του Ορμούζ θα είναι ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ», έγραψε χθες, προσθέτοντας ότι οι Ιρανοί «δεν θέλουν πλέον πυρηνικό όπλο».<br /><br />Η ιρανική διπλωματία, από την πλευρά της, αναφέρθηκε σε συμφωνία «τις επόμενες ημέρες», αλλά όχι σήμερα, σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Irna. Κάποιες από τις παραχωρήσεις που έχουν αναφερθεί έχουν προκαλέσει την αντίδραση συντηρητικών ηγετών. Χθες βράδυ, ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων έδωσε στη δημοσιότητα βίντεο στο οποίο εμφανίζονται δεκάδες διαδηλωτές να φωνάζουν συνθήματα κατά του υπουργού Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί.<div><br />Επικοινωνία Τραμπ – Στάρμερ<br /><br />Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ χαιρέτισε, από την πλευρά του, την νεότερη αυτή προσπάθεια του Τραμπ να τερματιστεί ο πόλεμος στο Ιράν. Σε τηλεφωνική του επικοινωνία με τον Αμερικανό πρόεδρο, ο Στάρμερ δήλωσε ότι η Βρετανία είναι έτοιμη να στηρίξει τις ειρηνευτικές προσπάθειες.<br /><br />«Ο πρωθυπουργός εξέφρασε τη στήριξή του στις προσπάθειες του προέδρου Τραμπ να τερματιστεί η σύγκρουση με το Ιράν, χαιρετίζοντας την πρόοδο που έχει σημειωθεί και τονίζοντας ότι είναι σημαντικό να διασφαλιστεί πως η όποια συμφωνία θα φέρει βιώσιμη ειρήνη», δήλωσε εκπρόσωπος του Στάρμερ. «Οι δύο ηγέτες συμφώνησαν ότι πρέπει να αποκατασταθεί η ελευθερία ναυσιπλοΐας προκειμένου να αμβλυνθεί ο οικονομικός αντίκτυπος που έχει προκληθεί διεθνώς», πρόσθεσε.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Όλα έτοιμα ή όλα στον «αέρα» για την συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν; Η δήλωση Τραμπ και οι αποστάσεις της Τεχεράνης.

Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε χθες (13.06.2026) ότι οι ΗΠΑ θα υπογράψουν σήμερα Κυριακή (14.06.2026) συμφωνία με το Ιράν για τον τερματισμό του πο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι γυρεύει η Τουρκία στην Αφρική; Η Άγκυρα βλέπει το κενό της Ρωσίας και επιχειρεί τη δική της «είσοδο» στο Σαχέλ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Erdogan-Africa.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Erdogan-Africa-696x392.jpg" width="779" /></a><br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί να αναπτύξει την επιρροή της στην υποσαχάρια Αφρική και το Μάλι φαίνεται να μετατρέπεται στο πρώτο μεγάλο τεστ της “Αφρικανικής” πολιτικής του Ερντογάν. Πρόκειται για μια από τις πιο ασταθείς και στρατηγικά κρίσιμες περιοχές του πλανήτη. Σε ανάλυση του το Geopolitical Futures εξηγεί τη σταδιακή αναδιάταξη ισχύος σε ολόκληρη τη ζώνη του Σαχέλ, όπου η Άγκυρα επιδιώκει να κερδίσει γεωστρατηγικούς πόντους δίπλα στη Ρωσία και την Κίνα.<br /><br />Σύμφωνα με τους αναλυτές του forum του Τζορτζ Φρήντμαν, συντονισμένες επιθέσεις τζιχαντιστικών και αυτονομιστικών οργανώσεων τον Απρίλιο του 2026 αποτέλεσαν σημείο καμπής. Η αδυναμία των δυνάμεων ασφαλείας να αποτρέψουν την κλιμάκωση της βίας ανέδειξε τα όρια της ρωσικής στρατιωτικής παρουσίας και δημιούργησε ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα του μοντέλου ασφαλείας που η Μόσχα προωθεί μετά την αποχώρηση της Γαλλίας από την περιοχή.<br /><br />Σε αυτό ακριβώς το κενό επιχειρεί να εισέλθει η Τουρκία.<br /><br />Η συστηματική διείσδυση της Τουρκίας στην Αφρική<br /><br />Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια η Άγκυρα έχει επενδύσει συστηματικά στην αφρικανική της παρουσία. Από μια χώρα με περιορισμένο αποτύπωμα στην ήπειρο, εξελίσσεται σταδιακά σε έναν από τους πλέον δραστήριους εξωτερικούς παίκτες. Το δίκτυο των τουρκικών πρεσβειών έχει επεκταθεί θεαματικά, οι εμπορικές σχέσεις με αφρικανικά κράτη αυξάνονται σταθερά, ενώ η τουρκική αμυντική βιομηχανία –με αιχμή τα drones Bayraktar– έχει αποκτήσει σημαντική παρουσία σε πολλές χώρες της ηπείρου.<br /><br />Η Άγκυρα προβάλλει ένα διαφορετικό μοντέλο συνεργασίας από εκείνο της Ρωσίας. Προσφέρει στρατιωτική εκπαίδευση, εξοπλισμό, συστήματα επιτήρησης και αμυντική τεχνολογία, συνδυάζοντάς τα με διπλωματική και οικονομική συνεργασία. Παράλληλα, δεν φέρει το ιστορικό βάρος της αποικιοκρατίας που εξακολουθεί να συνοδεύει τις ευρωπαϊκές δυνάμεις στην περιοχή, γεγονός που της επιτρέπει να εμφανίζεται ως πιο «ουδέτερος» εταίρος.<div><br />Η σημασία του Μάλι<br /><br />Η σημασία του Μάλι υπερβαίνει τα σύνορά του. Η χώρα βρίσκεται στην καρδιά του Σαχέλ, μιας ζώνης που εκτείνεται από τον Ατλαντικό μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα και συνδέεται με ζητήματα τρομοκρατίας, μεταναστευτικών ροών, ορυκτού πλούτου και περιφερειακής ασφάλειας. Όποιος αποκτήσει ισχυρά ερείσματα στο Μάλι αποκτά ταυτόχρονα μεγαλύτερη επιρροή σε ολόκληρη την περιοχή.<br /><br />Πίσω από τις εξελίξεις διακρίνεται μια ευρύτερη γεωπολιτική πραγματικότητα. Η Γαλλία έχει ουσιαστικά αποσυρθεί από το Μάλι, η Ρωσία δυσκολεύεται να προσφέρει τη σταθερότητα που είχε υποσχεθεί και η Κίνα εξακολουθεί να επικεντρώνεται κυρίως στην οικονομική της παρουσία. Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία ενός κενού ισχύος το οποίο η Τουρκία θεωρεί ότι μπορεί να αξιοποιήσει.<br /><br />Για τον πρόεδρο Ερντογάν, το Μάλι προσφέρει κάτι περισσότερο από μια ακόμη διπλωματική επιτυχία. Προσφέρει την ευκαιρία να εδραιώσει την Τουρκία ως αυτόνομη περιφερειακή δύναμη με επιρροή που εκτείνεται από την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι την υποσαχάρια Αφρική.<br /><br />Για το Geopolitical Futures η ουσία δεν είναι ότι η Ρωσία εγκαταλείπει το Μάλι. Η ουσία είναι ότι εμφανίζεται ένας νέος παίκτης που φιλοδοξεί να εκμεταλλευτεί τη φθορά της ρωσικής επιρροής και να καλύψει το κενό που αφήνει η υποχώρηση της Δύσης. Αν το τουρκικό μοντέλο αποδειχθεί επιτυχημένο, το Μάλι μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία μιας πολύ ευρύτερης τουρκικής διείσδυσης στο Σαχέλ και, ενδεχομένως, μιας από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές μεταβολές στην Αφρική της επόμενης δεκαετίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι γυρεύει η Τουρκία στην Αφρική; Η Άγκυρα βλέπει το κενό της Ρωσίας και επιχειρεί τη δική της «είσοδο» στο Σαχέλ.

Η Τουρκία επιχειρεί να αναπτύξει την επιρροή της στην υποσαχάρια Αφρική και το Μάλι φαίνεται να μετατρέπεται στο πρώτο μεγάλο τεστ της “Αφρι...

Διαβάστε την συνέχεια

Συμφωνία των ΗΠΑ με το Ιράν: Η ώρα της υπογραφής. Όλο το παρασκήνιο.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/USA-IRAN-.jpg"><img height="126" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/USA-IRAN--696x438.jpg" width="781" /></a><br /><br /><div>Η εικόνα που διαμορφώνεται τις τελευταίες ώρες είναι ότι Ουάσιγκτον και Τεχεράνη βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ σε μια συμφωνία, αλλά εξακολουθούν να διαφωνούν στο πώς και πότε θα παρουσιαστεί επισήμως.<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται πεπεισμένος ότι η συμφωνία έχει ουσιαστικά ολοκληρωθεί. Με ανάρτησή του ανακοίνωσε ότι η υπογραφή έχει προγραμματιστεί για σήμερα Κυριακή και συνέδεσε ευθέως τη συμφωνία με το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το πολεμικό κεφάλαιο πλησιάζει στο τέλος του.<br /><br />Η Τεχεράνη, ωστόσο, κρατά πιο χαμηλούς τόνους. Δεν αμφισβητεί ότι οι διαπραγματεύσεις έχουν προχωρήσει σημαντικά, ούτε ότι υπάρχει πλέον ένα κοινό πλαίσιο συνεννόησης. Επιμένει όμως ότι το τελικό κείμενο δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και απορρίπτει το χρονοδιάγραμμα που ανακοίνωσε ο Αμερικανός πρόεδρος. Η δημόσια παρέμβαση των Φρουρών της Επανάστασης δείχνει ότι στο εσωτερικό του ιρανικού καθεστώτος εξακολουθούν να υπάρχουν επιφυλάξεις για τον τρόπο με τον οποίο θα κλείσει η συμφωνία.<br /><br />Συμφωνία με ηλεκτρονική υπογραφή<br /><br />Την ίδια ώρα, οι μεσολαβητές προσπαθούν να κρατήσουν τη διαδικασία σε τροχιά ολοκλήρωσης. Σύμφωνα με το CNN, εγκαταλείπεται το σενάριο μιας επίσημης τελετής υπογραφής στην Ευρώπη και εξετάζεται πλέον η λύση της ηλεκτρονικής υπογραφής. Ο λόγος είναι απλός: όσο περνά ο χρόνος, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος να εμφανιστούν νέες πολιτικές ή στρατιωτικές εμπλοκές που θα μπορούσαν να ανατρέψουν τη συμφωνία την τελευταία στιγμή.<br /><br />Το σημαντικό είναι ότι για πρώτη φορά μετά από μήνες πολέμου, οι διαφωνίες δεν φαίνεται να αφορούν την ίδια τη συμφωνία αλλά τον τρόπο της ολοκλήρωσής της. Οι ΗΠΑ μιλούν πλέον ανοιχτά για την επόμενη ημέρα, το Ιράν δεν αποχωρεί από το τραπέζι και οι χώρες που μεσολαβούν εμφανίζονται αισιόδοξες ότι η διαδικασία βρίσκεται στο τελικό της στάδιο.<br /><br />Γι’ αυτό και η πιο ρεαλιστική εκτίμηση σήμερα είναι ότι η συμφωνία θα προχωρήσει, ακόμη κι αν δεν υπογραφεί την Κυριακή όπως επιθυμεί ο Τραμπ. Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πλέον αν θα υπάρξει συμφωνία, αλλά πότε θα κλείσουν και οι τελευταίες λεπτομέρειες που χωρίζουν τις δύο πλευρές από την επίσημη ανακοίνωσή της.<br /><br />Για τις διεθνείς αγορές, το πραγματικό διακύβευμα παραμένει το ίδιο: η επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ. Αν επιβεβαιωθεί, θα πρόκειται για τη σημαντικότερη αποκλιμάκωση στη Μέση Ανατολή από την έναρξη της σύγκρουσης και για μια εξέλιξη με άμεσες συνέπειες στις τιμές της ενέργειας, στη ναυτιλία και στο παγκόσμιο εμπόριο.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συμφωνία των ΗΠΑ με το Ιράν: Η ώρα της υπογραφής. Όλο το παρασκήνιο.

Η εικόνα που διαμορφώνεται τις τελευταίες ώρες είναι ότι Ουάσιγκτον και Τεχεράνη βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ σε μια συμφωνία, αλλά εξακολο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα δίνει όλα ο Νετανιάχου πριν από το deal ΗΠΑ-Ιράν. Νέοι βομβαρδισμοί στη Βηρυτό.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2026-04-19/maketa-livanos1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="656" data-original-width="1168" height="112" src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2026-04-19/maketa-livanos1.jpg" width="770" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Το Ισραήλ διατηρεί την επιχειρησιακή δυνατότητα να δράσει αυτόνομα»</span></h3>Νέες ανησυχίες για κλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή προκαλούν οι ισραηλινές επιθέσεις στη Βηρυτό, την ώρα που πληθαίνουν οι πληροφορίες ότι Ηνωμένες Πολιτείες και Ιράν βρίσκονται κοντά στην επίτευξη συμφωνίας για τον τερματισμό της σύγκρουσης.<br /><br />Σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να ενημέρωσε τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου ότι οι διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι μια συμφωνία θα μπορούσε να οριστικοποιηθεί μέσα στις επόμενες ημέρες.<br /><br />Την ίδια στιγμή, το Ισραήλ ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε πολλαπλά πλήγματα στα νότια προάστια της Βηρυτού, υποστηρίζοντας πως επρόκειτο για απάντηση σε επιθέσεις της Χεζμπολάχ κατά ισραηλινών στόχων. Βομβαρδισμοί και εκρήξεις καταγράφηκαν σε διάφορα σημεία της λιβανικής πρωτεύουσας, εντείνοντας τους φόβους για νέα αποσταθεροποίηση στην περιοχή.<div><br />Επιφυλάξεις του Τελ Αβίβ για τη συμφωνία<br /><br />Οι πληροφορίες για ενδεχόμενη συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν έχουν προκαλέσει έντονο προβληματισμό στην ισραηλινή ηγεσία. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου συγκάλεσε έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, προκειμένου να εξεταστούν οι όροι του υπό διαμόρφωση πλαισίου.<br /><br />Ισραηλινοί αξιωματούχοι εκφράζουν την ανησυχία ότι ορισμένες προβλέψεις της συμφωνίας ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά τα στρατηγικά συμφέροντα και την ασφάλεια της χώρας, υποστηρίζοντας ότι η Ουάσινγκτον εμφανίζεται διατεθειμένη να αποδεχθεί βασικές θέσεις της Τεχεράνης.</div><div><br />Η Βηρυτός στο επίκεντρο των εξελίξεων<br /><br />Η κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο θεωρείται από πολλούς αναλυτές κρίσιμο στοιχείο για την επίτευξη μιας ευρύτερης συμφωνίας στην περιοχή. Ωστόσο, οι τελευταίες στρατιωτικές επιχειρήσεις δείχνουν πως το μέτωπο παραμένει ιδιαίτερα εύθραυστο.<br /><br />Σε κοινή ανακοίνωσή τους, ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου και ο υπουργός Άμυνας Ισραέλ Κατζ ανέφεραν ότι οι επιθέσεις στόχευσαν υποδομές και θέσεις της Χεζμπολάχ στη λιβανική πρωτεύουσα.</div><div><br />«Το Ισραήλ διατηρεί το δικαίωμα να ενεργεί»<br /><br />Από την πλευρά της ισραηλινής κυβέρνησης διαμηνύεται ότι η χώρα θα συνεχίσει να λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την αποτροπή ενδεχόμενης απόκτησης πυρηνικών όπλων από το Ιράν.<br /><br />Ο υπουργός Άμυνας Ισραέλ Κατζ υπογράμμισε ότι, ανεξάρτητα από τις αμερικανικές πρωτοβουλίες, το Ισραήλ διατηρεί την επιχειρησιακή δυνατότητα να δράσει αυτόνομα, εφόσον κρίνει ότι απειλείται η εθνική του ασφάλεια.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα δίνει όλα ο Νετανιάχου πριν από το deal ΗΠΑ-Ιράν. Νέοι βομβαρδισμοί στη Βηρυτό.

«Το Ισραήλ διατηρεί την επιχειρησιακή δυνατότητα να δράσει αυτόνομα» Νέες ανησυχίες για κλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή προκαλούν οι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Nordic Monitor: Ο εκνευρισμός της Τουρκίας για τις κινήσεις της Κύπρου.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/ERDOGAN.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1280" data-original-width="1920" height="133" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/ERDOGAN.jpg" width="786" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Άγκυρα ανησυχεί για τη μεταβολή των γεωπολιτικών και στρατιωτικών ισορροπιών στην περιοχή.</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Σε μία από τις πιο έντονες προειδοποιήσεις των τελευταίων μηνών προχώρησε ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στέλνοντας σαφές μήνυμα προς τη διεθνή κοινότητα αναφορικά με την Κύπρο. Σύμφωνα με ανάλυση του εξειδικευμένου ιστότοπου Nordic Monitor, ο Ερντογάν ξεκαθάρισε στους Τούρκους βουλευτές ότι οποιαδήποτε ενέργεια αποσκοπεί στην υπονόμευση των συμφερόντων της Τουρκίας ή της τουρκοκυπριακής κοινότητας στην Ανατολική Μεσόγειο θα αντιμετωπιστεί με μια εξαιρετικά σαφή και σκληρή απάντηση. Η ρητορική αυτή έξαρση έρχεται ως άμεσο αποτέλεσμα της έντονης ανησυχίας που επικρατεί στην Άγκυρα για τη μεταβολή των γεωπολιτικών και στρατιωτικών ισορροπιών στην περιοχή, εκτιμά ο Λεβέντ Κενέζ.<div><br />Η αμυντική συμμαχία Λευκωσίας και Παρισιού<br /><br />Το βασικό έναυσμα για την κλιμάκωση της τουρκικής νευρικότητας αποτέλεσε η υπογραφή της συμφωνίας αμυντικής συνεργασίας ανάμεσα στη Γαλλία και την Κυπριακή Δημοκρατία στις 8 Ιουνίου 2026. Η συγκεκριμένη εξέλιξη εμβαθύνει σημαντικά τη διμερή τους σχέση, καθώς προβλέπει τη διεύρυνση του στρατιωτικού συντονισμού, τη στενότερη συνεργασία στον αμυντικό κλάδο, την πραγματοποίηση κοινών ασκήσεων και την ανταλλαγή εξειδικευμένου προσωπικού.<br /><br />Αντιδρώντας άμεσα, το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας στις 11 Ιουνίου 2026 υποστήριξε ότι η γαλλοκυπριακή σύμπραξη απειλεί να ανατρέψει το υφιστάμενο καθεστώς ασφαλείας στο νησί. Παράλληλα, η Άγκυρα έσπευσε να υπενθυμίσει τον ρόλο της ως εγγυήτριας δύναμης με βάση τις συνθήκες του 1960, τονίζοντας τη δέσμευσή της για την προστασία των Τουρκοκυπρίων. Στο πλαίσιο αυτό, το ψευδοκράτος περιγράφεται στα επίσημα έγγραφα του τουρκικού πακέτου βοήθειας για το 2026 ως μια κρίσιμη προκεχωρημένη θέση για την ασφάλεια της Τουρκίας, η οποία συνδέεται άμεσα με τις ευρύτερες περιφερειακές εντάσεις, περιλαμβανομένων και εκείνων που αφορούν το Ισραήλ.<br /><br />Το διπλωματικό άνοιγμα της Κύπρου στην Κεντρική Ασία<br /><br />Η ανησυχία της Άγκυρας εντείνεται από την επιτυχημένη διείσδυση της κυπριακής διπλωματίας σε περιοχές που η Τουρκία θεωρεί παραδοσιακά ως δική της σφαίρα πολιτικής και πολιτιστικής επιρροής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η επίσημη επίσκεψη του Κύπριου Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη στο Καζακστάν στις 3 Ιουνίου 2026, όπου τιμήθηκε με το Τάγμα της Φιλίας Πρώτου Βαθμού από τον Πρόεδρο Κασίμ-Ζομάρτ Τοκάγιεφ.<br /><br />Η θερμή υποδοχή και η δημόσια στήριξη του Τοκάγιεφ στη διεθνή θέση της Κύπρου είχαν ισχυρό συμβολικό βάρος που ξεπερνούσε το επίπεδο των δύο χωρών, συμπίπτοντας με την προσπάθεια για αναβάθμιση των οικονομικών και διπλωματικών τους δεσμών. Η εξέλιξη αυτή θεωρείται πλήγμα για την Τουρκία, η οποία από το 2022 είχε καταφέρει να εξασφαλίσει καθεστώς παρατηρητή για το ψευδοκράτος στον Οργανισμό Τουρκικών Κρατών. Η τάση αρκετών πρωτευουσών της Κεντρικής Ασίας να ενισχύουν ταυτόχρονα τις σχέσεις τους τόσο με την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και με τη διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία παρακολουθείται πλέον με έκδηλη ανησυχία από τους Τούρκους αξιωματούχους.</div><div><br />Ο τριμερής άξονας και το ευρύτερο γεωπολιτικό τόξο<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Άγκυρα παρακολουθεί τη σταθερή εμβάθυνση της στρατηγικής συνεργασίας ανάμεσα στο Ισραήλ, την Ελλάδα και την Κύπρο. Η τριμερής αυτή σχέση, η οποία επισφραγίστηκε και με κοινή συνέντευξη τύπου των ηγετών τους στην Ιερουσαλήμ στα τέλη του προηγούμενου έτους, έχει αναπτυχθεί σημαντικά μέσα από κοινά ενεργειακά έργα και πρωτοβουλίες περιφερειακής ασφάλειας. Η σημασία του άξονα αυτού αναδείχθηκε ακόμη περισσότερο μετά τον πόλεμο στη Γάζα και την αστάθεια που προκαλεί η αντιπαράθεση του Ισραήλ με το Ιράν, με την Κύπρο να μετατρέπεται σε βασικό υλικοτεχνικό κόμβο για ανθρωπιστικές επιχειρήσεις, προσελκύοντας παράλληλα αυξημένη στρατιωτική παρουσία από ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γαλλία.<br /><br />Η τουρκική πλευρά αρνείται να δει το Κυπριακό ως μια μεμονωμένη τοπική διαφορά και το εντάσσει σε ένα ευρύ τόξο ανταγωνισμού που εκτείνεται από τη Γάζα και τη Συρία έως το Ιράν και την Κεντρική Ασία. Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι σχεδόν το μισό από το οικονομικό πακέτο βοήθειας της Τουρκίας προς την κατεχόμενη Κύπρο για το 2026 έχει διοχετευθεί αποκλειστικά σε αμυντικές δαπάνες, επιβεβαιώνοντας ότι η Άγκυρα αντιμετωπίζει το νησί ως ενεργό κομμάτι μιας μεγάλης περιφερειακής αντιπαράθεσης.</div><div><br />Η στρατηγική ισορροπιών ενόψει της συνόδου του ΝΑΤΟ<br /><br />Παρά την οξύτητα των δηλώσεών του, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επέλεξε προσεκτικά να μην κατονομάσει άμεσα τη Γαλλία στις πρόσφατες προειδοποιήσεις του. Η παράλειψη αυτή δεν είναι τυχαία, καθώς η Άγκυρα και το Παρίσι βρίσκονται σε εξέλιξη συνομιλιών για πιθανή αμυντική συνεργασία που αφορά το σύστημα αεράμυνας SAMP/T.<br /><br />Η Τουρκία επιδιώκει να αποφύγει τις ανοιχτές ρήξεις με τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ, ιδιαίτερα ενόψει της επερχόμενης συνόδου κορυφής της Συμμαχίας που είναι προγραμματισμένη να διεξαχθεί στις 7 και 8 Ιουλίου 2026 στην Άγκυρα. Εκεί η προσοχή θα στραφεί στις ευρωπαϊκές αμυντικές δυνατότητες, γεγονός που αναγκάζει την τουρκική κυβέρνηση να ακολουθεί μια τακτική προσεκτικής εξισορρόπησης. Καθυστερεί ορισμένες επιθετικές πρωτοβουλίες για τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες προκειμένου να εξυπηρετήσει τις ευρύτερες διπλωματικές της προτεραιότητες, χωρίς ωστόσο να υποχωρεί από τις πάγιες θέσεις της.<br /><br />Στο εσωτερικό της Τουρκίας, το ζήτημα της Κύπρου και της εθνικής κυριαρχίας στην Ανατολική Μεσόγειο παραμένει ένα από τα ελάχιστα θέματα που εξασφαλίζουν απόλυτη πολιτική συναίνεση σε ολόκληρο το ιδεολογικό φάσμα, κάτι που αναμένεται να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα όσο η χώρα πλησιάζει προς τους επόμενους εκλογικούς κύκλους.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Nordic Monitor: Ο εκνευρισμός της Τουρκίας για τις κινήσεις της Κύπρου.

Η Άγκυρα ανησυχεί για τη μεταβολή των γεωπολιτικών και στρατιωτικών ισορροπιών στην περιοχή. Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Σε μία από τις πιο έν...

Διαβάστε την συνέχεια

Reuters: Τα επτά σημεία για την επίτευξη συμφωνίας ΗΠΑ – Ιράν.

<h3 style="text-align: left;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSYaFSkKe0FtansOEXCbY7SwHAQFvZftoprJrti7Enb9KOS0AVVmuT1XQE&s=10" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="495" data-original-width="619" height="122" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSYaFSkKe0FtansOEXCbY7SwHAQFvZftoprJrti7Enb9KOS0AVVmuT1XQE&s=10" width="790" /></a></div><span style="font-weight: normal;">Στο τραπέζι άρση κυρώσεων και πυρηνικές δεσμεύσεις Reuters: Τα επτά σημεία για την επίτευξη συμφωνίας ΗΠΑ - Ιράν.</span></h3>Σημαντική κινητικότητα καταγράφεται στο διπλωματικό παρασκήνιο γύρω από τις συνομιλίες ΗΠΑ και Ιράν, με το Reuters να αποκαλύπτει βασικές πτυχές ενός προσχεδίου συμφωνίας που βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση μεταξύ των δύο πλευρών.<br /><br />Σύμφωνα με υψηλόβαθμο Ιρανό αξιωματούχο, το σχέδιο προβλέπει αμοιβαίες δεσμεύσεις που αφορούν τόσο το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης όσο και την άρση συγκεκριμένων αμερικανικών κυρώσεων.<br /><br />Παράλληλα, παραμένουν ανοιχτά κρίσιμα ζητήματα, όπως η διαχείριση του ήδη εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν, τα οποία αναμένεται να αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης το επόμενο διάστημα.<br /><br />Τι προβλέπει το προσχέδιο<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες του Reuters, οι Ηνωμένες Πολιτείες εμφανίζονται διατεθειμένες να προχωρήσουν σε σειρά μέτρων οικονομικής και εμπορικής αποκλιμάκωσης, ενώ η Τεχεράνη αναλαμβάνει δεσμεύσεις που αφορούν το πυρηνικό της πρόγραμμα και τη ναυσιπλοΐα στον Περσικό Κόλπο.<br /><br />Κεντρικό στοιχείο της συζήτησης αποτελεί η επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, αλλά και η αποδέσμευση σημαντικών ιρανικών κεφαλαίων που παραμένουν παγωμένα στο εξωτερικό.<br />Αναλυτικά τα επτά σημεία της συμφωνίαςΤο Ιράν ανοίγει αμέσως ξανά τα Στενά του Ορμούζ σε όλα τα εμπορικά πλοία, ενώ οι ΗΠΑ αίρουν τον ναυτικό αποκλεισμό στα ιρανικά λιμάνια.<br />Οι ΗΠΑ συμφωνούν να μην επιβάλουν νέες κυρώσεις στο Ιράν μέχρι να επιτευχθεί τελική συμφωνία.<br />Οι ΗΠΑ θα άρουν τις πετρελαϊκές κυρώσεις κατά του Ιράν για συγκεκριμένη περίοδο, επιτρέποντας στην Τεχεράνη να πουλάει πετρέλαιο και να λαμβάνει έσοδα.<div><br />Οι ΗΠΑ συμφωνούν να αποδεσμεύσουν 25 δισεκατομμύρια δολάρια από τα παγωμένα περιουσιακά στοιχεία του Ιράν, μεταξύ άλλων μέσω άμεσων μεταφορών μετρητών, συνεργασίας μεταξύ των περιφερειακών χωρών και χρηματοοικονομικών πιστωτικών γραμμών.</div><div><br />Η Τεχεράνη συμφωνεί ότι ούτε θα κατασκευάσει ούτε θα αποκτήσει πυρηνικά όπλα.<br />Το Ιράν συμφωνεί να διατηρήσει το πυρηνικό status quo μέχρι να επιτευχθεί τελική συμφωνία, μεταξύ άλλων με το να μην εμπλουτίζει ουράνιο και να μην επεκτείνει τις πυρηνικές εγκαταστάσεις.<br />Οι ΗΠΑ συμφωνούν ότι η Τεχεράνη θα αραιώσει το απόθεμα ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού που διαθέτει εντός του Ιράν, με έναν μηχανισμό για να το κάνει αυτό να συζητηθεί εντός 60 ημερών.<br />Εκκρεμεί η τελική απόφαση της Τεχεράνης<br /><br />Παρά τις πληροφορίες περί προόδου στις διαπραγματεύσεις, η συμφωνία δεν θεωρείται ακόμη οριστικοποιημένη. Το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Fars, επικαλούμενο πηγή με γνώση των συνομιλιών, ανέφερε ότι δεν έχει ληφθεί τελική απόφαση από την ιρανική πλευρά.<br /><br />Σύμφωνα με την ίδια πηγή, πολιτικά, νομικά και τεχνικά ζητήματα εξακολουθούν να εξετάζονται από εμπειρογνώμονες και αρμόδιους αξιωματούχους, πριν δοθεί το τελικό «πράσινο φως».<br /><br />Διπλωματικές επαφές και προσδοκίες για συμφωνία<br /><br />Οι εξελίξεις έρχονται την ώρα που διαπραγματευτές από το Κατάρ μετέβησαν στην Τεχεράνη στο πλαίσιο των προσπαθειών για την επίτευξη συμφωνίας που θα μπορούσε να συμβάλει στον τερματισμό της έντασης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.<br /><br />Την ίδια στιγμή, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είχε δηλώσει ότι επίκειται υπογραφή συμφωνίας για τον τερματισμό της κρίσης στη Μέση Ανατολή και για την άμεση επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ. Ωστόσο, η συγκεκριμένη εκτίμηση δεν έχει μέχρι στιγμής επιβεβαιωθεί από την ιρανική πλευρά, η οποία συνεχίζει να κρατά επιφυλακτική στάση απέναντι στις διαπραγματεύσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Reuters: Τα επτά σημεία για την επίτευξη συμφωνίας ΗΠΑ – Ιράν.

Στο τραπέζι άρση κυρώσεων και πυρηνικές δεσμεύσεις Reuters: Τα επτά σημεία για την επίτευξη συμφωνίας ΗΠΑ - Ιράν. Σημαντική κινητικότητα κατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εικασίες Τούρκου δημοσιογράφου σε σενάρια πολέμου και εκδίωξη τουρκικού στρατού από την Κύπρο

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/06/%CE%BA%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CF%83%CE%BE%CF%81%CE%BF%CF%82.jpg?ssl=1"><img height="109" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/06/%CE%BA%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CF%83%CE%BE%CF%81%CE%BF%CF%82.jpg?resize=720%2C536&ssl=1" width="785" /></a><br /><br />Ο Τούρκος δημοσιογράφος Σαμπρί Σαχσουβάρ που γράφει στην εφημερίδα Yeni Akit, αναφέρεται σε σενάρια πολέμου κατά της Τουρκίας από την Ελλάδα, την Κυπριακή Δημοκρατία, το Ισραήλ και τη Γαλλία.<br /><br />Μάλιστα, το σενάριο πολέμου το αποστέλλει στους: Πρόεδρο της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και στα τουρκικά υπουργεία Άμυνας και Εξωτερικών.<br /><br />Ισχυρίζεται ότι διέρρευσε μια πληροφορία από το Πεντάγωνο που δίνει εντολή στους Αμερικανούς στρατιώτες και τις οικογένειές τους να μην ταξιδέψουν στην Τουρκία και την Ελλάδα.<br /><br /> Εικάζει πως η Ελλάδα θα ανακοινώσει τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο, στο Αιγαίο Πέλαγος, τα 12 ναυτικά μίλια ως κρατική πολιτική και ότι βρίσκεται σε κατάσταση προετοιμασίας πολέμου, όπως δήλωσαν οι σχετικοί σύμμαχοι φίλοι.<br /><br /> Υπάρχει, λέει, η πληροφορία ότι πίσω από τις παραστρατιωτικές διπλωματικές κινήσεις του Ισραήλ, η Κυπριακή Δημοκρατία, η Γαλλία και η Ελλάδα έχουν λάβει απόφαση για πόλεμο κατά της Τουρκίας.<br /><br />Τι γράφει:<br /><br /> Το Ισραήλ θα εξαπολύσει πυραυλική επίθεση κατά της Τουρκίας, στοχεύοντας την ενέργεια και την υποδομή, και θα χρησιμοποιήσει πολλές τεχνολογικές και λογιστικές υποστηρίξεις για να παρέμβει στις αεροπορικές μας δυνάμεις, όπως επισημαίνεται.<br /><br /> Η Ελλάδα, εισερχόμενη στον πόλεμο, θα κερδίσει έδαφος στη δυτική Τουρκία, και με εξαιρετική λογιστική υποστήριξη, έχει συμφωνήσει με το Ισραήλ για την απελευθέρωση της Κατεχόμενης Κύπρου.<br /><br />Οι ΗΠΑ θα παρέχουν στρατιωτική και πληροφοριακή υποστήριξη στο Ισραήλ χωρίς άμεση συμμετοχή στον πόλεμο, Η Γαλλία θα επέμβει υπέρ της Ελλάδας και θα λάβει άμεσα θέση ως εμπόλεμη χώρα. Διαμοιράζεται η πληροφορία ότι το αμερικανικό ναυτικό ενισχύει λογιστικά την περιοχή της Μεσογείου για άμεση υποστήριξη της Κυπριακής πλευράς Ολόκληρη η Κύπρος θα περάσει υπό ελληνικό έλεγχο και, επιπλέον, οι Κούρδοι του PKK θα ενεργοποιηθούν, θα ιδρύσουν κουρδικό κράτος στη Συρία, με το Ισραήλ και τη Γαλλία να παρέχουν άμεση υποστήριξη σε πυρομαχικά.<br /><br /> Είναι ξεκάθαρο ότι οι ΗΠΑ και η Γαλλία έχουν εμπλακεί σε βρώμικο παιχνίδι για να μεταβιβάσουν τα κυριαρχικά δικαιώματα του Αιγαίου Πελάγους στην Ελλάδα ενάντια στη Ρωσία.<br /><br />Οι αρμόδιες αρχές στο Πεντάγωνο έχουν στείλει ενημέρωση στις σχετικές μονάδες ότι ακυρώνουν πολλά ταξίδια στην Τουρκία και την Ελλάδα για τους μήνες Αύγουστο, Σεπτέμβριο και Οκτώβριο.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εικασίες Τούρκου δημοσιογράφου σε σενάρια πολέμου και εκδίωξη τουρκικού στρατού από την Κύπρο

Ο Τούρκος δημοσιογράφος Σαμπρί Σαχσουβάρ που γράφει στην εφημερίδα Yeni Akit, αναφέρεται σε σενάρια πολέμου κατά της Τουρκίας από την Ελλάδα...

Διαβάστε την συνέχεια

“Ένα χαστούκι μας θα ήταν αρκετό στη συμμαχία τους” (τουρκική ανάλυση για Ελλάδα, Ισραήλ, Γαλλία).

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/06/midmsrlewjoi.jpg?ssl=1"><img height="112" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/06/midmsrlewjoi.jpg?resize=720%2C404&ssl=1" width="753" /></a><br /><br />Το Ισραήλ και η Ελλάδα μερικές φορές κάνουν απειλητικές δηλώσεις εναντίον της Τουρκίας που ξεπερνούν τις δυνατότητές τους, και μερικές φορές, αποδεχόμενοι την αλήθεια, παίζουν το θύμα προσποιούμενοι ότι επαινούν την Τουρκία, λέγοντας: «Η Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ, έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στη συμμαχία και έχει αναδειχθεί σε περιφερειακή δύναμη με αυξανόμενη επιρροή από τον Καύκασο μέχρι τη Μέση Ανατολή», γράφει ο Τούρκος αρθρογράφος Τούντζα Μπενγκίν.<br /><br /> Και στις δύο περιπτώσεις, οι ανοησίες που θέλουν να μεταφέρουν και η κακία στο μυαλό τους είναι ουσιαστικά οι ίδιες:<br /><br />Δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ότι η χώρα τους απειλείται, προσπαθούν να εμπλέξουν τον μεγάλο αδελφό τους, τις ΗΠΑ…<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, διεξάγεται επίσης μια απαράδεκτη εκστρατεία εναντίον της Τουρκίας, ιδίως μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.<br /><br />Εβραϊκά, ελληνικά και αρμενικά λόμπι συντονίζονται και ασκούν έντονη πίεση για να επηρεάσουν τον Πρόεδρο Τραμπ, το Πεντάγωνο και το Υπουργείο Εξωτερικών.<br /><br />Οι πουλημένοι γερουσιαστές ή οι φίλοι τους απευθύνουν επίμονα και συχνά ψευδείς και παραπλανητικές ερωτήσεις στον Τραμπ μέσω των μέσων ενημέρωσης.<br /><br /> Για παράδειγμα, ένας Ισραηλινός δημοσιογράφος έθεσε πρόσφατα στον Τραμπ μια προκλητική ερώτηση στον Λευκό Οίκο:<br /><br />«Ο Τούρκος Πρόεδρος Ερντογάν συνεχίζει να απειλεί το Ισραήλ. Πιστεύετε ότι υπάρχει πιθανότητα σύγκρουσης μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας; Επίσης, θα πουλήσετε F-35 στην Τουρκία;» Η απροσδόκητη απάντηση του Τραμπ ήταν η ίδια με προηγούμενες παρόμοιες ερωτήσεις:<br /><br />Ο Πρόεδρος Ερντογάν είναι πολύ καλός μου φίλος και έχουμε συνεργαστεί πολύ καλά. Τον αγαπώ. Είναι ένας καταπληκτικός ηγέτης και ένα πολύ δυνατό άτομο. Δεν έχω ξανακούσει κάτι τέτοιο. Δεν νομίζω ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο με την Τουρκία. Με σέβεται και τον σέβομαι. Πέρα από αυτό, έχουμε μια καλή φιλία…»<br /><br />Ο Τραμπ, γνωστός και αναγνωρισμένος ως κάποιος που αλλάζει γνώμη τρεις φορές την ημέρα, λέει διαφορετικά πράγματα και είναι απρόβλεπτος, παρουσιάζει πάντα μια σταθερή εικόνα όσον αφορά τον Πρόεδρο Ερντογάν και την Τουρκία…<br /><br />Αυτό ακριβώς είναι το κύριο πρόβλημα για τον Νετανιάχου, ο οποίος προειδοποιείται συνεχώς από τον Τραμπ να «είναι έξυπνος»…<br /><br />Το Ισραήλ έχει δημιουργήσει ένα μοντέλο στην περιοχή όπου, για πρώτη φορά, οι ΗΠΑ πολεμούν στο πλευρό του εναντίον του Ιράν… Μέχρι τώρα, οι ΗΠΑ παρείχαν άνευ όρων υποστήριξη στο Ισραήλ, κυρίως για πολιτικούς λόγους…<br /><br />Αυτή τη φορά, ωστόσο, με τη μετατροπή του σε συμμαχία πεδίου στο πλαίσιο ενός κοινού επιχειρησιακού σχεδίου, το Ισραήλ έχει κακομάθει και έχει ενδυναμωθεί πλήρως…<br /><br />Τροφοδοτούμενο από αυτό, ο δολοφονικός Νετανιάχου και οι Σιωνιστές-Ναζί υπουργοί του στοχεύουν την Τουρκία, κάνοντας παράλογες δηλώσεις όπως:<br /><br />«Η Τουρκία θα πληρώσει πολύ βαρύ τίμημα. Θα βρεθεί σε χειρότερη κατάσταση από το Ιράν». Ο φόβος έχει σαφώς κυριεύσει τα σιωνιστικά-ναζιστικά μυαλά τους… Σε κατάσταση βαθιάς σχιζοφρένειας, δεν μπορούν να διακρίνουν μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας… Νομίζουν ότι αν μπορούν να εξαπατήσουν και να ξεγελάσουν τον Τραμπ, μπορούν να συγκρατήσουν την Τουρκία…<br /><br />Φυσικά, ένας άλλος λόγος που έχει διαταράξει τη χημεία του γενοκτόνου Νετανιάχου και του δολοφονικού υπουργικού του συμβουλίου είναι ο εξής:<br /><br />Η Τουρκία ήταν η χώρα που έφερε με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο στην προσοχή του παγκόσμιου κοινού τις σφαγές, τη γενοκτονία και τις θηριωδίες που διέπραξε ο δολοφονικός Νετανιάχου και ο ισραηλινός στρατός…<br /><br />Έχει συμβάλει σημαντικά στη διεθνή καταδίκη του Ισραήλ για την ανελέητη δολοφονία Παλαιστινίων παιδιών και βρεφών.<br /><br />Η οργή και το μίσος που νιώθουν εναντίον του Ισραήλ από κάθε γωνιά του κόσμου, και κατά συνέπεια η απομόνωσή τους, είναι εμφανή.<br /><br />Αυτός είναι ο μεγαλύτερος φόβος που βιώνουν αυτή τη στιγμή ο Νετανιάχου και οι διαβόητοι δολοφόνοι του. Ξέρουν τι θα τους κοστίσει αυτή η καταδίκη αν χάσουν την υποστήριξη των ΗΠΑ και βιώνουν μεγάλη απελπισία. Για να αποφύγουν να χάσουν την υποστήριξη των ΗΠΑ, καταφεύγουν σε κάθε είδους άθλιες και άνομες πράξεις.<br /><br />Και μετά υπάρχει η Ελλάδα<br /><br />Η Ελλάδα βρίσκεται τώρα στο ίδιο μήκος κύματος με αυτούς… Στην πραγματικότητα, θα ήταν πιο ακριβές να την αποκαλέσουμε εργαλείο του Ισραήλ…<br /><br />Νομίζει επίσης ότι είναι σύμμαχος με το Ισραήλ, ότι είναι εταίρος! Τι διαφορά έχει αν είναι ή δεν είναι;<br /><br />Ο δολοφόνος Νετανιάχου τους χρησιμοποιεί, με τον δικό του τρόπο, για να αποσπάσει την προσοχή της Τουρκίας, και αυτοί ούτε καν το συνειδητοποιούν.<br /><br /> Επιπλέον, είναι τόσο ανίδεοι που δεν μπορούν να δουν ότι θα μείνουν στην ιστορία ως ένα επαίσχυντο κράτος που συνεργάστηκε με έναν γενοκτόνο δολοφόνο και κυβέρνηση…<br /><br />Επομένως, όλες αυτές οι συζητήσεις για μια τριγωνική συμμαχία, μια εξαγωνική συμμαχία και τη Γαλλία που τους υποστηρίζει είναι απλώς μια ιστορία… Η αλήθεια είναι ολοφάνερη και ξεκάθαρη:<br /><br />Η Τουρκία τους προειδοποιεί επίμονα και υπομονετικά να «είναι έξυπνοι». Είναι αδύνατο να υλοποιηθεί ένα βρώμικο σχέδιο ή φαντασίωση στην περιοχή ενάντια στη θέληση της Τουρκίας.<br /><br />Οποιαδήποτε στρατιωτική συμμαχία σχηματίσουν εναντίον της Τουρκίας δεν έχει καμία πιθανότητα επιτυχίας. Ένα χαστούκι είναι αρκετό για όλους τους… όπως έχει συμβεί σε αμέτρητα παραδείγματα του παρελθόντος…<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Ένα χαστούκι μας θα ήταν αρκετό στη συμμαχία τους” (τουρκική ανάλυση για Ελλάδα, Ισραήλ, Γαλλία).

Το Ισραήλ και η Ελλάδα μερικές φορές κάνουν απειλητικές δηλώσεις εναντίον της Τουρκίας που ξεπερνούν τις δυνατότητές τους, και μερικές φορές...

Διαβάστε την συνέχεια

Ζητάς “ειρήνη” απορρίπτοντας το δικαίωμα ύπαρξης του άλλου;

<a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQnfpW36ZiuNGpJySg71eo9fZ8r4l_uyvpm2ZqkqZCwbC-g05p1ivdLq8NG&s=10" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="678" height="133" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQnfpW36ZiuNGpJySg71eo9fZ8r4l_uyvpm2ZqkqZCwbC-g05p1ivdLq8NG&s=10" width="767" /></a><br /><br />Στις 11 και 12 Μαΐου, η Παλαιστινιακή Αρχή διοργάνωσε μαζικές συγκεντρώσεις σε ολόκληρη τη Δυτική Όχθη για να εορτάσει την «Νάκμπα» («καταστροφή») —τον όρο που χρησιμοποιούν οι Παλαιστίνιοι για να περιγράψουν την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ το 1948.<br /><br />Του <b>Khaled Abu Toameh</b><br />Εκατοντάδες Παλαιστίνιοι διαδήλωσαν στους δρόμους της Ραμάλα, της de facto πρωτεύουσας των Παλαιστινίων, κουνώντας σημαίες, κρατώντας «κλειδιά επιστροφής» και φωνάζοντας συνθήματα όπως «Ζούμε μια νέα Νάκμπα κάθε μέρα» και «Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ το δικαίωμα της επιστροφής».<br /><br />Ανώτεροι Παλαιστίνιοι αξιωματούχοι, μεταξύ των οποίων κορυφαίες προσωπικότητες της κυβερνώσας παράταξης Φατάχ και της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ), συμμετείχαν στην εκδήλωση, επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά τη δέσμευσή τους στο ζήτημα των Παλαιστινίων προσφύγων και στο λεγόμενο «δικαίωμα της επιστροφής». Ο Ουάσιλ Αμπού Γιουσέφ, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της PLO, δήλωσε ότι μετά από 78 χρόνια, «οι δυνάμεις κατοχής (δηλ. το Ισραήλ) προσπαθούν να υπονομεύσουν το ιερό δικαίωμα της επιστροφής».<br /><br /><br />Πρόσθεσε ότι το «δικαίωμα της επιστροφής» για τους πρόσφυγες θα παραμείνει «μια ιστορική σταθερά που δεν μπορεί να χαθεί με το πέρασμα του χρόνου». Με την πρώτη ματιά, το «δικαίωμα της επιστροφής» μπορεί να ακούγεται ανθρωπιστικό και συμβολικό. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, αντιπροσωπεύει ένα από τα πιο ακραία αιτήματα στην ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση. <a href="https://el.gatestoneinstitute.org/22607/%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CE%B9-%CE%B7%CE%B3%CE%AD%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%B5%CE%BE%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%B8%CE%BF%CF%8D%CE%BD-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%81%CF%81%CE%AF%CF%80%CF%84%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%89%CE%BC%CE%B1-%CF%8D%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BE%CE%B7%CF%82-%CE%B9%CF%83%CF%81%CE%B1%CE%AE%CE%BB"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Ζητάς “ειρήνη” απορρίπτοντας το δικαίωμα ύπαρξης του άλλου;

Στις 11 και 12 Μαΐου, η Παλαιστινιακή Αρχή διοργάνωσε μαζικές συγκεντρώσεις σε ολόκληρη τη Δυτική Όχθη για να εορτάσει την «Νάκμπα» («καταστ...

Διαβάστε την συνέχεια