Γεωπολιτικό Σκάκι στην Ανατολική Μεσόγειο: Η «Ασπίδα του Αχιλλέα», η Τριμερής της Αιγύπτου και το Τουρκικό «Πρέσινγκ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQCYJOvVCOy8kmR5PH6YAjYXcNzxSGs0H3Ax2QHkVjeQCT9tSt9SX3cdAU&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="414" data-original-width="740" height="112" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQCYJOvVCOy8kmR5PH6YAjYXcNzxSGs0H3Ax2QHkVjeQCT9tSt9SX3cdAU&s=10" width="739" /></a></div><div><br /></div> της <b>Μύρνας Νικολαΐδου</b><br />Σε έναν διπλωματικό μαραθώνιο εξελίσσεται η δραστηριότητα της Αθήνας στην Ανατολική Μεσόγειο, την ώρα που οι περιφερειακές ισορροπίες αναδιατάσσονται βίαια. Στο επίκεντρο της προσοχής βρέθηκε η πρόσφατη, σχεδόν αθόρυβη επίσκεψη του επικεφαλής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών (MIT), Ιμπραήμ Καλίν, στην ελληνική πρωτεύουσα- μια συνάντηση που σχεδόν συνέπεσε χρονικά με την παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Κάιρο, δίπλα στον Αιγύπτιο Πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι και τον Κύπριο Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη, στο πλαίσιο της τριμερούς συνεργασίας των τριών κρατών.<br /><img src="https://platform-cdn.sharethis.com/img/facebook.svg" /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα της φιλοκυβερνητικής τουρκικής εφημερίδας Yeni Safak, ο Ιμπραήμ Καλίν δεν ήρθε στην Αθήνα για φιλοφρονήσεις. Μετέφερε μια αυστηρά περιχαρακωμένη γραμμή της Άγκυρας για το Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο και το status quo των ελληνικών νησιών. Ο επικεφαλής της MIT υπογράμμισε ότι η Τουρκία επιδιώκει μεν μια εποικοδομητική στάση και τη διεύρυνση των πεδίων συνεργασίας, κατέστησε όμως σαφές ότι δεν πρόκειται να ανεχθεί τετελεσμένα μέσω μονομερών ενεργειών. Ιδιαίτερη ένταση παρατηρείται στο ζήτημα της στρατιωτικής παρουσίας στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, με τον Τούρκο αξιωματούχο να επαναφέρει με επίταση την πάγια αξίωση της Άγκυρας περί αποστρατιωτικοποίησής τους. Παράλληλα, ο Καλίν υπέδειξε ευθέως ως «λάθος δρόμο» τη στρατηγική επιλογή της Αθήνας να συγκροτήσει ένα νέο πλέγμα ασφαλείας στην περιοχή μέσω της στενής αμυντικής σύμπραξης με το Ισραήλ, διαμηνύοντας πως, παρότι η Τουρκία δεν συνιστά απειλή, δεν πρόκειται να παρακολουθεί αδρανής εξελίξεις που θίγουν τα ζωτικά της συμφέροντα.<br /><br />Απάντηση <br /><br />Η ουσιαστική απάντηση στους τουρκικούς βρυχηθμούς ήρθε απευθείας από το Κάιρο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξεκαθάρισε ότι η Ελλάδα δεν απειλεί κανέναν, φροντίζοντας ωστόσο να συμπληρώσει με νόημα πως η επιδίωξη της σταθερότητας δεν ταυτίζεται σε καμία περίπτωση με την υποχωρητικότητα ή την ανοχή σε τετελεσμένα. Η χώρα, σημείωσε, ούτε φοβάται να υπερασπιστεί τις θέσεις της με αυτοπεποίθηση ούτε διστάζει να προσέλθει στον διάλογο. Ως έμπρακτη απόδειξη αυτής της περιφερειακής πολιτικής, ο Έλληνας Πρωθυπουργός πρόταξε τη συμφωνία μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ Ελλάδας– Αιγύπτου του 2020, η οποία ακύρωσε στην πράξη τους αυθαίρετους σχεδιασμούς του τουρκολιβυκού μνημονίου. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Αιγύπτιος Πρόεδρος Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι προέβαλε την τριμερή συνεργασία ως υπόδειγμα περιφερειακού συντονισμού, εστιάζοντας στην προώθηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης GREGY, στη διοχέτευση του κυπριακού φυσικού αερίου προς τις ευρωπαϊκές αγορές, αλλά και στη σύγκλιση των τριών πλευρών γύρω από τις κρίσεις στο Παλαιστινιακό, τη Λιβύη και τη Συρία. Από την πλευρά του, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, εξήρε το στρατηγικό βάθος μιας σχέσης που μετρά ήδη πάνω από μία δεκαετία. Μάλιστα, η παρουσία του ως μοναδικού ξένου ηγέτη στην αεροπορική έκθεση του Ελ Αλαμέιν προκάλεσε τον εκνευρισμό της τουρκικής αντιπροσωπείας, η οποία αποχώρησε επιδεικτικά από το περίπτερό της κατά το πέρασμα των δύο Προέδρων.<br /><br />Αυστηρότητα<br /><br />Η κοινή Διακήρυξη της Τριμερούς Συνόδου Κορυφής αποτυπώνει με θεσμική αυστηρότητα την απάντηση των «τριών»: «Επαναλαμβάνουμε εκ νέου ότι οποιεσδήποτε Συμφωνίες ή Μνημόνια Συνεργασίας σχετικά με την οριοθέτηση της θαλάσσιας δικαιοδοσίας θα πρέπει να συμφωνούνται με βάση το διεθνές δίκαιο, περιλαμβανομένης της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS)». Ειδική μνεία έγινε και στο Κυπριακό, με τους ηγέτες να υπογραμμίζουν τη στήριξή τους στις προσπάθειες για μια συνολική διευθέτηση στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών και στη βάση των σχετικών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας.<br /><br />Στο πεδίο της ενέργειας, η διακήρυξη υπήρξε εξίσου σαφής: «Εκφράζουμε τη βούλησή μας να συνεχίσουμε την ανάπτυξη έργων ηλεκτρικής διασύνδεσης, συμπεριλαμβανομένου και του έργου διασύνδεσης GREGY, ούτως ώστε να ενισχύεται η ενεργειακή ασφάλεια και η διασύνδεση της Ανατολικής Μεσογείου με τις ευρωπαϊκές αγορές. Επισημαίνουμε επίσης τη σημασία της ενίσχυσης της συνεργασίας στον τομέα του φυσικού αερίου, στηρίζοντας έτσι την περιφερειακή και ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια. Στο πλαίσιο αυτό, αποδίδουμε ιδιαίτερη σημασία στις πρόσφατες εξελίξεις σχετικά με τη σύνδεση των κυπριακών κοιτασμάτων φυσικού αερίου με τις αιγυπτιακές υποδομές και εγκαταστάσεις φυσικού αερίου και καλούμε για την ολοκλήρωσή τους το συντομότερο δυνατόν».<br /><br />Η πρόδηλη νευρικότητα της Άγκυρας και οι αιχμηρές υποδείξεις Καλίν για τον άξονα Αθήνας-Τελ Αβίβ δεν εκδηλώνονται εν κενώ. Συνδέονται άμεσα με την οριστικοποίηση της διακρατικής συμφωνίας, ύψους 3 δισεκατομμυρίων ευρώ, για την «Ασπίδα του Αχιλλέα». Πρόκειται για τη μεγαλύτερη αμυντική εξαγωγή στην ιστορία του Ισραήλ, η οποία προβλέπει την ανάπτυξη επί ελληνικού εδάφους μιας ολοκληρωμένης, πολυεπίπεδης αρχιτεκτονικής αεροπορικής και αντιβαλλιστικής προστασίας με ισραηλινή τεχνολογία αιχμής, καθώς και τη συμπαραγωγή εξελιγμένων συστημάτων πυροβολικού.<br /><br />Σε αυτό το τοπίο, οι διπλωματικές διαβουλεύσεις στην περιοχή διεξάγονται με εντατικούς ρυθμούς. Η τουρκική ηγεσία παρακολουθεί στενά τις κινήσεις, με τον Χακάν Φιντάν να σπεύδει σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Αιγύπτιο ομόλογό του. Την ίδια στιγμή, η Αθήνα ζυγίζει προσεκτικά τις ανακατατάξεις που επιφέρει η Συμφωνία της Μέκκας και η επιχειρούμενη προσέγγιση Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας. Ο Έλληνας Πρωθυπουργός έχει ήδη τροχιοδρομήσει επίσημη επίσκεψη στο Ριάντ με σκοπό την επαναβεβαίωση της διμερούς στρατηγικής σχέσης, καθιστώντας σαφές ότι η ελληνική διπλωματία συνεχίζει να θωρακίζει αμυντικά τη χώρα και να διευρύνει τις συμμαχίες της, χωρίς να υπολογίζει τις τουρκικές υποδείξεις.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση πάντως η ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο έχει επανέλθει και οι επόμενες κινήσεις στην σκακιέρα θεωρούνται ιδιαιτέρως κρίσιμες. Θα ήταν επικίνδυνο η Αθήνα να υποστηρίζει ότι έχει το απόλυτο προβάδισμα, καθώς η νέα προσέγγιση που επιχειρείται με Κάιρο και Ριαντ έρχεται μετά την ενίσχυση των σχέσεων αμφοτέρων με την Άγκυρα. Και αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει χρόνος ούτε για πανηγυρισμούς, ούτε για εφησυχασμό. Διότι όλες οι συμμαχίες είναι υπό αίρεση.<div><br /></div><div><a href="https://www.energia.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γεωπολιτικό Σκάκι στην Ανατολική Μεσόγειο: Η «Ασπίδα του Αχιλλέα», η Τριμερής της Αιγύπτου και το Τουρκικό «Πρέσινγκ

της Μύρνας Νικολαΐδου Σε έναν διπλωματικό μαραθώνιο εξελίσσεται η δραστηριότητα της Αθήνας στην Ανατολική Μεσόγειο, την ώρα που οι περιφερε...

Διαβάστε την συνέχεια

Τούρκος υποπτέραρχος: Η Τουρκία έχει μείνει πίσω από την Ελλάδα στον αέρα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQVVHKMUZ6Aw0Wlx5Vd18aEeHwtg3DLM9AzqDlFVZc9nDBPBFepy6RG0L4x&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="455" data-original-width="674" height="94" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQVVHKMUZ6Aw0Wlx5Vd18aEeHwtg3DLM9AzqDlFVZc9nDBPBFepy6RG0L4x&s=10" width="757" /></a></div><div><br /></div>Την εκτίμηση ότι η Τουρκία έχει μείνει πίσω έναντι της Ελλάδας στον τομέα της Πολεμικής Αεροπορίας διατύπωσε Τούρκος απόστρατος υποπτέραρχος, σε τηλεοπτική συζήτηση για την ισορροπία αεροπορικής ισχύος στην περιοχή.<br /><br />Ο Χουσεΐν Φαζλά αναφέρθηκε στα ελληνικά Rafale, στην αναβάθμιση των F-16 σε επίπεδο Viper, αλλά και στην προοπτική απόκτησης F-35 από την Ελλάδα, συγκρίνοντας την πορεία των δύο χωρών στα μαχητικά αεροσκάφη. Όπως ανέφερε, η Ελλάδα δεν διαθέτει ακόμη F-35, έχει όμως ήδη παραλάβει Rafale από τη Γαλλία, ενώ σχεδιάζει έως το 2027 να έχει ολοκληρώσει την αναβάθμιση των 84 F-16 στο επίπεδο F-16 Viper, Block 70.<br /><br />Σε ό,τι αφορά την Τουρκία, σημείωσε ότι το αμερικανικό Κογκρέσο ενέκρινε το 2024 την προμήθεια 40 F-16 Viper, χωρίς, όπως υποστήριξε, να έχει υπάρξει μέχρι σήμερα εξέλιξη ως προς τις παραδόσεις. Παράλληλα, αναφέρθηκε στο τουρκικό πρόγραμμα εκσυγχρονισμού «Özgür», το οποίο αφορά αρχικά τα F-16 Block 30 και στη συνέχεια προβλέπει την αναβάθμιση και άλλων αεροσκαφών με τουρκικό λογισμικό και συστήματα.<br /><br />«Υπάρχει, πάντως, μια πραγματικότητα: ως Τουρκία έχουμε μείνει πίσω», ανέφερε, αποδίδοντας την υστέρηση σε συγκεκριμένους λόγους που, όπως είπε, σχετίζονται κυρίως με την πορεία του προγράμματος των F-35. Όταν ρωτήθηκε πόσα F-35 διαθέτει σήμερα η Ελλάδα, ο Φαζλά διευκρίνισε ότι η συζήτηση δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά και το Ισραήλ, πριν αναφερθεί στην τουρκική επιλογή των F-35.<br /><br />«Εάν από το 2018 είχε προχωρήσει κανονικά το πρόγραμμα των F-35 για την Τουρκία, σήμερα θα είχαμε στα χέρια μας περίπου 60-70 F-35. Τότε, προφανώς, η θέση μας θα ήταν πολύ καλύτερη», υποστήριξε. Σύμφωνα με την ανάλυσή του, στην ελληνική πλευρά υπάρχει η εκτίμηση ότι τα επόμενα χρόνια πρέπει να αξιοποιηθούν προκειμένου να ενισχυθεί περαιτέρω η αεροπορική ισχύς της χώρας.<br /><br />«Έχουμε παραλάβει τα Rafale, έχουμε αναβαθμίσει τα F-16 μας σε καλύτερο επίπεδο, έρχονται και τα F-35 και έχουμε επενδύσει σε όλα αυτά. Η Τουρκία βρίσκεται λίγο πιο πίσω», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας τη λογική που, όπως είπε, αποδίδεται στην ελληνική πλευρά. Ο Φαζλά υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη εικόνα δεν σημαίνει πως η Τουρκία έχει μείνει συνολικά πίσω στον αμυντικό τομέα, αλλά αναγνώρισε την υστέρηση στον τομέα της Πολεμικής Αεροπορίας.<br /><br />«Οι Έλληνες σκέφτονται πως “μέσα στα επόμενα δύο-τρία χρόνια πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι να κάνουμε”», ανέφερε. Παράλληλα, συνέδεσε την κατάσταση με την ευρύτερη περιφερειακή ισορροπία, υποστηρίζοντας ότι αντίστοιχη αντίληψη υπάρχει και στο Ισραήλ. «Το γεγονός ότι η Τουρκία έχει μείνει εν μέρει πίσω στον τομέα της Πολεμικής Αεροπορίας, και αυτό για ορισμένους υπαρκτούς λόγους, δεν σημαίνει ότι συνολικά έχει μείνει πίσω», κατέληξε<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τούρκος υποπτέραρχος: Η Τουρκία έχει μείνει πίσω από την Ελλάδα στον αέρα

Την εκτίμηση ότι η Τουρκία έχει μείνει πίσω έναντι της Ελλάδας στον τομέα της Πολεμικής Αεροπορίας διατύπωσε Τούρκος απόστρατος υποπτέραρχος...

Διαβάστε την συνέχεια

Πηγαίος Κώδικας: Γιατί είναι το πραγματικό “κλειδί” της Ασπίδας του Αχιλλέα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdnglobal.secnews.gr/wp-content/uploads/2026/09/08224746/aspida-layered-stack.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="683" data-original-width="1024" height="102" src="https://cdnglobal.secnews.gr/wp-content/uploads/2026/09/08224746/aspida-layered-stack.jpg" width="737" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Πριν μερικές ημέρες υπογράφηκε η σύμβαση για την προμήθεια των οπλικών συστημάτων (Ο/Σ) που θα απαρτίσουν την «Ασπίδα του Αχιλλέα», δηλαδή τα νέα συστήματα αεράμυνας που έρχονται να αντικαταστήσουν μια σειρά από παλαιότερα που ήδη υπηρετούν στις Ένοπλες Δυνάμεις και για σειρά λόγων – που είναι εκτός της παρούσας – θα πρέπει να αποσυρθούν και αντικατασταθούν.</div><br />Τις τελευταίες ημέρες αρκετή συζήτηση έγινε για το αν η χώρα θα έχει πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα του νέου αυτού συστήματος ή όχι. Είναι αυτή μια συζήτηση ουσίας, ή απλά εντάσσεται στη διαρκή «γκρίνια» που διέπει την ελληνική καθημερινότητα, η οποία πολλές φορές συνοδεύεται από μηδενικές εναλλακτικές προτάσεις ή ιδέες;<div><br />Τι (δεν) καταλαβαίνει ο υπολογιστής<br /><br />Πριν απαντήσουμε όμως στο ερώτημα, ας δούμε τι είναι ο «πηγαίος κώδικας» που ξαφνικά ανακάλυψαν και χρησιμοποιούν όλοι. Ο πηγαίος κώδικας λοιπόν, η όπως είναι γνωστός με την αγγλική του ονομασία – source code – είναι ο κώδικας όπως τον γράφει ο άνθρωπος. Με άλλα λόγια είναι μια συμβολοσειρά η οποία μπορεί να αναγνωστεί και το σημαντικότερο, να κατανοηθεί από έναν άνθρωπο, αλλά όχι από μια μηχανή/υπολογιστή.<br /><br />Τώρα δεν μπορούν όλοι οι άνθρωποι να κατανοήσουν αυτή τη συμβολοσειρά, όπως γίνεται και με τις ξένες γλώσσες. Δεν μπορούν όλοι να μιλήσουν γαλλικά ή αγγλικά, αλλά μπορούν όλοι να κατανοήσουν ότι αυτό που βλέπουν αφορά σε μια γλώσσα. Εκτός όμως από τον πηγαίο κώδικα, υπάρχουν και άλλοι «κώδικες», όπως ο κώδικας μηχανής (machine code) που είναι αυτός που πραγματικά «καταλαβαίνει» ο υπολογιστής (είναι η σειρά των 0 και 1…και δεν είναι άμεσα κατανοητός από τον άνθρωπο, όπως ο πηγαίος κώδικας). Περισσότερα όμως για τον κώδικα <a href="https://www.defence-point.gr/yparchoyn-arage-quot-fantasmata-quot-ston-kodika-ton-f-35-fdi-hn-k-a">και τα «φαντάσματά» του</a> στον ενεργό σύνδεσμο.<br />Όλα είναι πια λογισμικό, από το F-16 μέχρι την οδοντόβουρτσα<br /><br />Η σύγχρονη εποχή χαρακτηρίζεται από μια φρενίτιδα μετατροπής κάθε αναλογικού συστήματος, σε απόλυτα ψηφιακό, και καθοριζόμενο από κώδικα. Τα παραδείγματα είναι αμέτρητα, από τα σύγχρονα αυτοκίνητα όπου ήδη μια γνωστή μάρκα αυτοκινήτων σκέφτεται απόλυτα σοβαρά να καταργήσει όλους τους διακόπτες από τα αυτοκίνητά της – όπως τους διακόπτες των φώτων, του κλιματισμού, κ.λπ. – και να τους ενσωματώσει στο σύστημα ψυχαγωγίας και ενημέρωσης (infotainment) μέχρι και τις ηλεκτρικές σκούπες ή τις καφετιέρες (ενώ κάποιοι το «τερμάτισαν» και παίζουν DOOM στις ηλεκτρικές οδοντόβουρτσες).<br /><br />Το κύριο αποτέλεσμα αυτής της δραστικής μεταστροφής στην αρχιτεκτονική των συστημάτων, όπου δεν εξαιρούνται ούτε τα οπλικά συστήματα, είναι ότι οι δυνατότητες, η επιτυχία, και οι περαιτέρω εξέλιξή τους δεν καθορίζεται από την αρχική σχεδίαση, ανεξάρτητα το πόσο δραστική ή καινοτόμος είναι, αλλά από το λογισμικό που υποστηρίζει αυτή τη σχεδίαση.<br /><br />Ας πάρουμε για παράδειγμα το F-16. Η πρώτη – επίσημη, γιατί δεν κρατιόταν με τίποτε στο έδαφος – πτήση του έγινε στις 2 Φεβρουαρίου του 1974. Πλέον οι περισσότεροι (αν όχι όλοι) χειριστές του είναι μικρότεροι σε ηλικία. Όμως, συνεχίζει να βρίσκεται σε παραγωγή στην έκδοση Viper, και να αποτελεί μια αξιόλογη και αξιόμαχη πολεμική μηχανή. Όμως αν κάποιος κοιτάξει εξωτερικά ένα F-16A και ένα F-16V θα διαπιστώσει ελάχιστες αν όχι μηδενικές διαφορές. Όλες οι αλλαγές έχουν πραγματοποιηθεί εσωτερικά, και το F-16 δεν είναι η εξαίρεση.<br /><br />Το “κλειδί” της επιχειρησιακής ζωής<br /><br />Είναι λοιπόν προφανές ότι σε ένα σύγχρονο οπλικό σύστημα ο πηγαίος κώδικας δεν αφορά μόνο τις τρέχουσες επιχειρησιακές του δυνατότητες και λειτουργίες. Είναι ο βασικός μηχανισμός μέσω του οποίου μπορούν να υλοποιηθούν μεταγενέστερες αλλαγές και εκσυγχρονισμοί, με άλλα λόγια ο πηγαίος κώδικας είναι το «κλειδί» της επιχειρησιακής ζωής του συστήματος και όχι μόνο. Ας πάρουμε για παράδειγμα την περίπτωση που κατασκευάζεται ένας νέος πύραυλος. Για την ενσωμάτωσή του δεν αρκεί μόνο το κάνιστρο και οι συνδέσεις να είναι συμβατές.<br /><br />Πρέπει ο πύραυλος και το υπόλοιπο οπλικό σύστημα να μπορούν να «μιλήσουν» μεταξύ τους με «γλώσσα» που τους είναι κατανοητή. Εδώ λοιπόν έρχεται το λογισμικό, ο πηγαίος κώδικας με άλλα λόγια, να υλοποιήσει αυτήν την «μετάφραση» και να κάνει εφικτή την ενσωμάτωση νέων – ουσιαστικά – δυνατοτήτων. Συνεπώς, ο πηγαίος κώδικας αποτελεί ένα από τα βασικά στοιχεία που συνθέτουν το επιχειρησιακό πλεονέκτημα κάθε συστήματος και φυσικά αποτελούν και το βασικό μακροπρόθεσμο έσοδο κάθε εταιρείας και οργανισμού.</div><div><br />Γιατί οι εταιρείες τον κρατούν επτασφράγιστο<br /><br />Όμως υπάρχουν και άλλα σημεία που κάνουν κάθε εταιρεία, ειδικά όσες δραστηριοποιούνται (και) στον στρατιωτικό τομέα να περιορίζουν τη διάθεσή του πηγαίου κώδικα σε τρίτους. Ο πρώτος λόγος αφορά στο ότι υπάρχουν ζητήματα ασφάλειας. Ακόμα και μέσα στην ίδια την εταιρεία, ελάχιστα άτομα είναι αυτά που γνωρίζουν την πλήρη εικόνα. Κάθε διαρροή – πέρα από το προφανές, που είναι η απώλεια χρημάτων/κερδών – μπορεί να οδηγήσει στην ανακάλυψη τρωτοτήτων (η ενσωμάτωση τεχνητής νοημοσύνης στη σχετική διαδικασία έχει ελαχιστοποιήσει τον απαιτούμενο χρόνο) οι οποίες θα εκθέσουν το σύστημα για όλους τους χρήστες.<br /><br />Ένας δεύτερος λόγος αφορά στη διαπίστωση άλλων πληροφοριών, ενδεχόμενα άσχετων σε ένα μη εκπαιδευμένο μάτι και που αφορούν στην εταιρική προσέγγιση στην επίλυση συγκεκριμένων ζητημάτων, στην ανακάλυψη ευαίσθητων δεδομένων (π.χ., ενσωματωμένα emails προγραμματιστών ή ακόμα χειρότερα κωδικούς ή crypto), και πολλές άλλες πληροφορίες που ενδεχόμενα είναι πιο σημαντικές και πιο κρίσιμες από τον ίδιο τον κώδικα.</div><div><br />Ο ελέφαντας στο δωμάτιο: μπορούμε να τον αξιοποιήσουμε;<br /><br />Κλείνοντας, ας δούμε και τον «ελέφαντα στο δωμάτιο». Ακόμα και να δοθεί ο πηγαίος κώδικας, υπάρχει η δυνατότητα πραγματικής εκμετάλλευσής του; Πέραν από το προφανές πρόβλημα της διατήρησης της ακεραιότητας και της εμπιστευτικότητας του ίδιου του κώδικα, θεωρούμε ότι υπάρχει ελληνική εταιρεία που να έχει τις τεχνικές εκείνες δυνατότητες και το ανθρώπινο δυναμικό ώστε να εκμεταλλευτεί πλήρως αυτήν την ευκαιρία; Θεωρούμε ότι όσα βήματα και όσες επιλογές έχουμε κάνει μέχρι τώρα υποστηρίζουν μια τέτοια απόφαση; Είμαστε έτοιμοι να δεχθούμε τα όποια αρνητικά αποτελέσματα μιας πιθανής παρέμβασής μας στον κώδικα;<br /><br />Κάποιος μπορεί εύλογα να προτείνει ότι η γνώση του πηγαίου κώδικα είναι απαραίτητη για την ομαλή διασύνδεση του συστήματος (γιατί μόνο τότε θα μιλάμε για πραγματικά ενοποιημένη αεράμυνα) με το ευρύτερη οικοσύστημα. Όμως αυτό είναι μόνο εν μέρει σωστό, καθώς για την ομαλή διασύνδεση απαιτείται η γνώση του – εν πολλοίς – ΝΑΤΟϊκού αντίστοιχου κώδικα, και θεωρούμε – μάλλον βάσιμα – ότι πολλές χώρες μάλλον δεν θα δουν ένα τέτοιο αίτημα με θετικό τρόπο, και υπάρχουν τεχνικές λύσεις που δεν βασίζονται σε τέτοιες απαιτήσεις (αλήθεια τα TOR-M1 πώς ακριβώς διασυνδέθηκαν;).<br /><br />Επειδή, λοιπόν, ουδείς κατασκευαστής δεν πρόκειται να δώσει πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα των συστημάτων του για λόγους πνευματικής ιδιοκτησίας και ασφάλειας, είναι αδύνατη η ολοκλήρωση των υπό προμήθεια συστημάτων αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας σε μία ενιαία αρχιτεκτονική; Η απάντηση είναι όχι!<br /><br />Το βέβαιο είναι ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν τεχνικές «μαύρου κουτιού» που σε συνδυασμό με τη χρήση κοινών πρωτοκόλλων και πρότυπων δεδομένων επιτρέπουν την απρόσκοπτη ανταλλαγή δεδομένων (μέσω ζεύξεων δεδομένων Link 11B, Link 16 ή Link 22) χωρίς να απαιτείται πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα. Ή μπορούν να χρησιμοποιηθούν ενδιάμεσο λογισμικό (middleware) και μεταφραστές ή διεπαφές προγραμματισμού εφαρμογών (APIs). Το επίσης βέβαιο είναι για δημιουργήσουμε το εθνικό σύστημα & διοίκησης θα χρειαστεί να αναπτύξουμε πηγαίο κώδικα, την ακεραιότητα και την ασφάλεια του οποίου θα διαφυλάτταμε ως «κόρη οφθαλμού».<br /><br />Καταλήγοντας, το θέμα που θα έπρεπε να μας απασχολεί είναι εάν τα λάθη του παρελθόντος έχουν γίνει μάθημα και δεν θα επαναληφθούν και σε αυτήν την περίπτωση. Όπως για παράδειγμα η πλήρης αδυναμία κατανόησης της σημασίας ενός έγκαιρου εκσυγχρονισμού (ακόμα συζητάμε για τα Block 50), ή η κατανόηση ότι κάθε σύστημα έχει και τα τρωτά του σημεία και δεν θα πρέπει να αναζητάμε την «ασημένια σφαίρα» σε θέματα που άπτονται της στρατιωτικής ασφάλειας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πηγαίος Κώδικας: Γιατί είναι το πραγματικό “κλειδί” της Ασπίδας του Αχιλλέα.

Πριν μερικές ημέρες υπογράφηκε η σύμβαση για την προμήθεια των οπλικών συστημάτων (Ο/Σ) που θα απαρτίσουν την «Ασπίδα του Αχιλλέα», δηλαδή τ...

Διαβάστε την συνέχεια