Από «μαύρο πρόβατο», ο νέος ρυθμιστής.Το σχέδιο-μαμούθ για να γίνει η Συρία ο απόλυτος ενεργειακός κόμβος.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/Syria.jpg"><img height="126" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/Syria-1068x675.jpg" width="778" /></a><br /><br />Μια σχετικά αθόρυβη αλλά κολοσσιαία γεωπολιτική και γεωοικονομική ανατροπή συντελείται στη Μέση Ανατολή, με τη Συρία να μετατρέπεται από το απόλυτο «μαύρο πρόβατο» της διεθνούς κοινότητας στον νέο, κρίσιμο ρυθμιστή του παγκόσμιου ενεργειακού χάρτη.<div><br />Η επιμονή του Ιράν να εργαλειοποιεί και να κλείνει τα Στενά του Ορμούζ -που παραδοσιακά αποτελούσαν τον ισχυρότερο ασύμμετρο μοχλό πίεσης της Τεχεράνης έναντι της Δύσης- φαίνεται πως λειτουργεί ως μπούμερανγκ. Η διακοπή της ναυσιπλοΐας από τον περασμένο Μάρτιο προκαλεί τεράστιο οικονομικό κόστος, πλήττοντας ακόμη και την Κίνα (τον κύριο αγοραστή ιρανικού πετρελαίου). Αυτή η ασφυξία αναγκάζει πλέον τα κράτη του Κόλπου, την Τουρκία και τις μεγάλες δυτικές δυνάμεις να αναζητήσουν επειγόντως εναλλακτικές διαδρομές, στρέφοντας τα βλέμματά τους στη Συρία.<br /><br />Μια σανίδα σωτηρίας για τον Άχμεντ αλ-Σάραα<br /><br />Η μεγαλύτερη ειρωνεία της ιστορίας είναι ότι το κλείσιμο της διόδου από την Τεχεράνη προσέφερε μια ανέλπιστη οικονομική και στρατηγική σανίδα σωτηρίας στον μεταβατικό Πρόεδρο της Συρίας, Άχμεντ αλ-Σάραα, ο οποίος τον Δεκέμβριο του 2024 ανέτρεψε το φιλοϊρανικό καθεστώς του Άσαντ.<br />Ο αλ-Σάραα, ο οποίος κάποτε ήταν επικηρυγμένος από τις ΗΠΑ για 10 εκατομμύρια δολάρια, αποτελεί πλέον τον ακλόνητο ευνοούμενο του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στην προσπάθεια να σπάσει το ιρανικό μονοπώλιο στις μεταφορές πετρελαίου και φυσικού αερίου. Στο περιθώριο της πρόσφατης συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, ο Τραμπ χαρακτήρισε τον Σύριο ηγέτη «φανταστικό» και ανακοίνωσε την αφαίρεση της Συρίας από τη λίστα των κρατών-χορηγών της τρομοκρατίας, ανοίγοντας τον δρόμο για αμερικανικές επενδύσεις στην ενέργεια και τις τράπεζες.<br />Την ίδια ώρα, ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν πραγματοποίησε ιστορική επίσκεψη στη Δαμασκό συνοδευόμενος από μια τεράστια επιχειρηματική αποστολή, θέτοντας τις βάσεις για τη δημιουργία ενός «περιφερειακού κόμβου ενεργειακών διαδρόμων» που θα απεγκλωβίσει την Ευρώπη από τον φόβο των Στενών του Ορμούζ.</div><div><br />Το σχέδιο-μαμούθ της παράκαμψης<br /><br />Η Συρία διαθέτει το ιδανικό γεωγραφικό πλεονέκτημα: μια τεράστια ακτογραμμή στη Μεσόγειο που συνορεύει με τις πετρελαιοπαραγωγές χώρες της Μέσης Ανατολής. Το σχέδιο για την παράκαμψη του Ορμούζ βρίσκεται ήδη σε πλήρη εξέλιξη:</div><div><br />Λιμάνια-Σανίδες Σωτηρίας: Το Ιράκ ετοιμάζεται να εξάγει αργό πετρέλαιο από συριακά λιμάνια, ενώ τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) έχουν ήδη νοικιάσει το 80% του λιμανιού της Ταρτούς μέσω της DP World, σε μια 30ετή συμφωνία ύψους 800 εκατομμυρίων δολαρίων. Η Ταρτούς σφύζει πλέον από ζωή, εξασφαλίζοντας τις εισαγωγές τροφίμων και αγαθών για τα Εμιράτα.</div><div><br />Αναβίωση ιστορικών αγωγών: Στο τραπέζι βρίσκεται η επαναλειτουργία του κατεστραμμένου αγωγού Κιρκούκ-Μπανίγιας, ο οποίος στο παρελθόν μετέφερε 300.000 βαρέλια ιρακινού πετρελαίου την ημέρα απευθείας στη Μεσόγειο.</div><div><br />Νέο Σιδηροδρομικό Δίκτυο: Τουρκία, Ιορδανία και Συρία έχουν συστήσει τριμερή επιτροπή για την κατασκευή σιδηροδρομικών διαδρόμων στα χνάρια της ιστορικής γραμμής της Χετζάζης. Το δίκτυο αυτό, έως το 2030, σχεδιάζεται να ενωθεί με τον σιδηρόδρομο των χωρών του Κόλπου (GCC), συνδέοντας τις βιομηχανικές ζώνες και τα λιμάνια έξι αραβικών κρατών.<br /><br />Αν όλα αυτά τα σχέδια υλοποιηθούν, μέχρι το 2031 η Συρία θα βρίσκεται στο επίκεντρο ενός ολοκληρωμένου συστήματος που θα ενώνει την Ευρώπη, την Τουρκία, το Λεβάντε και τον Κόλπο. Μάλιστα, Άραβες αξιωματούχοι ξεκαθαρίζουν ότι οι νέοι αυτοί διάδρομοι δεν πρόκειται να εγκαταλειφθούν ακόμη κι αν ανοίξουν ξανά τα Στενά του Ορμούζ, καθώς καμία χώρα δεν δέχεται πλέον να κρατείται όμηρος των εκβιασμών της Τεχεράνης.<br /><br />Τα τεράστια πλεονεκτήματα<br /><br />Για την Ευρώπη, η συριακή εναλλακτική είναι θείο δώρο: το πετρέλαιο από τα συριακά λιμάνια χρειάζεται μόλις 5 έως 7 ημέρες για να φτάσει στη Νότια Ευρώπη, σε αντίθεση με τα 12.000 χιλιόμετρα που απαιτούνται για τον περίπλου της Αφρικής ή τα 6.000 χιλιόμετρα μέσω της Διώρυγας του Σουέζ. Επιπλέον, προσφέρει μια κρίσιμη εναλλακτική λύση (redundancy) που μειώνει ταυτόχρονα την εξάρτηση από τους ρωσικούς αγωγούς και τα τουρκικά στενά.<br />Ωστόσο, ο δρόμος προς τη μετατροπή της Συρίας σε «απόλυτο κόμβο» έχει σοβαρά εμπόδια που δεν μπορούν να αγνοηθούν:Ασφάλεια και Σταθερότητα: Η Συρία παραμένει σε μεγάλο βαθμό εμπόλεμη ζώνη. Τρομοκρατικές ομάδες και θύλακες του ISIS εξακολουθούν να πραγματοποιούν επιθέσεις (όπως η πρόσφατη επίθεση σε ιρακινό βυτιοφόρο στη βόρεια Συρία), πράγμα που σημαίνει ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν καλύπτουν εύκολα τα δεξαμενόπλοια.</div><div><br />Κόστος και Υποδομές: Η χώρα στερείται βασικών τραπεζικών υποδομών λόγω των μακροχρόνιων κυρώσεων, ενώ απαιτούνται δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια για την αναβάθμιση των λιμανιών και των σιδηροδρόμων.</div><div><br />Ο ρωσικός παράγοντας: Η Δαμασκός συνεχίζει να εξαρτάται από τη Μόσχα για την ασφάλειά της, με τη Ρωσία να διατηρεί στρατηγικές βάσεις (Χμεϊμίμ και Ταρτούς) στη Μεσόγειο και να παραμένει ο βασικός ρυθμιστής των εξελίξεων.<br />Το όριο της χωρητικότητας: Ακόμη και με επενδύσεις ύψους 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων, η Συρία θα μπορεί να εξάγει το πολύ 2 έως 3 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα (bpd), δηλαδή μόλις το 10-15% των όγκων του Ορμούζ (που σε κανονικές συνθήκες αγγίζουν τα 20 εκατομμύρια bpd).</div><div><br />Μια πολύτιμη «βαλβίδα αποσυμπίεσης»<br /><br />Σε αυστηρά ποσοτικά μεγέθη, η Συρία δεν μπορεί να αντικαταστήσει πλήρως τα Στενά του Ορμούζ. Ωστόσο, η πραγματική της αξία έγκειται στο ότι θα λειτουργεί ως μια κρίσιμη βαλβίδα αποσυμπίεσης. Σε περιόδους κρίσης, η διοχέτευση 2-3 εκατομμυρίων βαρελιών την ημέρα μέσω Συρίας θα είναι αρκετή για να συγκρατήσει τις τιμές του πετρελαίου παγκοσμίως και να αποτρέψει ένα καταστροφικό ενεργειακό σοκ.<br />Είτε ως πλήρης εναλλακτική είτε ως δικλείδα ασφαλείας, το βέβαιο είναι ότι η Συρία σχεδιάζεται ξανά από το μηδέν, αποτελώντας πλέον το πιο καθοριστικό γεωπολιτικό θέατρο της Μέσης Ανατολής.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Από «μαύρο πρόβατο», ο νέος ρυθμιστής.Το σχέδιο-μαμούθ για να γίνει η Συρία ο απόλυτος ενεργειακός κόμβος.

Μια σχετικά αθόρυβη αλλά κολοσσιαία γεωπολιτική και γεωοικονομική ανατροπή συντελείται στη Μέση Ανατολή, με τη Συρία να μετατρέπεται από το ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΜακΓκρέγκορ: «Δωροδοκούμε τον Ερντογάν για να μείνει έξω από τον πόλεμο με το Ισραήλ»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/Untitled-design-24.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="113" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/Untitled-design-24.jpg" width="765" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ανάλυση-φωτιά πρώην συμβούλου του Πενταγώνου: Γιατί η Τουρκία αποτελεί μεγαλύτερη απειλή από το Ιράν</span></h3>Μια ιδιαίτερα αιχμηρή οπτική για το τρίγωνο των σχέσεων ανάμεσα σε Ουάσιγκτον, Άγκυρα και Τελ Αβίβ καταθέτει ο απόστρατος συνταγματάρχης και πρώην σύμβουλος του Πενταγώνου, Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ. Σύμφωνα με την ανάλυσή του, η τρέχουσα προσέγγιση των Ηνωμένων Πολιτειών προς τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στερείται πραγματικής εμπιστοσύνης και αποτελεί στην πραγματικότητα μια ωμή συναλλαγή με σαφές γεωπολιτικό υπόβαθρο.<br /><br />Οι δημόσιοι έπαινοι του Ντόναλντ Τραμπ, η προοπτική άρσης των κυρώσεων και το ενδεχόμενο επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών F-35 δεν συνιστούν επιβράβευση της Άγκυρας, αλλά ένα στρατηγικό αντάλλαγμα. Στόχος είναι να διατηρηθεί η Τουρκία στο περιθώριο μιας πιθανής γενικευμένης πολεμικής σύρραξης στη Μέση Ανατολή.<br /><br />«Δωροδοκούμε τον Ερντογάν και τους Τούρκους για να μείνουν έξω από τον πόλεμο με το Ισραήλ», ήταν η χαρακτηριστική διατύπωση του Αμερικανού αναλυτή, ο οποίος παρουσίασε τα F-35 ως το βασικό διαπραγματευτικό εργαλείο της Ουάσιγκτον απέναντι στην Άγκυρα.<div><br />Η Τουρκία ως αστάθμητος παράγοντας ισχύος<br /><br />Η αμερικανική πλευρά επιδιώκει να αποτρέψει με κάθε τρόπο την άμεση εμπλοκή των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων σε ένα μέτωπο που θα μπορούσε να αναφλέξει ολόκληρη την περιοχή. Μια τέτοια εξέλιξη θα ανέτρεπε πλήρως τις ισορροπίες, δεδομένου του στρατιωτικού μεγέθους της χώρας, της κομβικής γεωγραφικής της θέσης και της επιρροής της στον μουσουλμανικό κόσμο. Επομένως, η παραχώρηση σύγχρονων εξοπλισμών λειτουργεί ως μέσο εξαγοράς της τουρκικής ουδετερότητας.<br /><br />Ο ΜακΓκρέγκορ σκιαγραφεί τον Ερντογάν ως έναν δεινό διαπραγματευτή που εκμεταλλεύεται τις αδυναμίες των συμμάχων του χωρίς συναισθηματικές δεσμεύσεις, κινούμενος αποκλειστικά με γνώμονα το εθνικό συμφέρον. Η λογική της τουρκικής ηγεσίας συνοψίζεται, κατά τον ίδιο, στην ερώτηση: «Τι θα μου δώσετε;». Με αυτό το σκεπτικό, η Άγκυρα εξαργυρώνει την αποχή της από την κρίση ζητώντας αεροπορική αναβάθμιση και πολιτικά οφέλη.<br /><br />Η στρατηγική υπεροχή του Ερντογάν και οι εσωτερικές ισορροπίες<br /><br />Στη σύγκριση των δύο ηγετών, ο Αμερικανός συνταγματάρχης θεωρεί τον Τούρκο πρόεδρο σαφώς πιο επιδέξιο χειριστή από τον Ντόναλντ Τραμπ. Προειδοποιεί μάλιστα ότι μια προσωρινή συμφωνία δεν εγγυάται μακροπρόθεσμη συμμόρφωση της Άγκυρας. Ο Ερντογάν έχει την ικανότητα να δεσμευτεί επιχειρησιακά στην Ουάσιγκτον, διατηρώντας ταυτόχρονα μια σκληρή αντιισραηλινή ρητορική στο εσωτερικό του για να ικανοποιεί την κοινή γνώμη. Έτσι, αποσπά τα ανταλλάγματα που επιθυμεί, χωρίς να κλείνει την πόρτα σε μια μελλοντική παρέμβαση, αν οι συνθήκες μεταβληθούν προς όφελός του.<br />Η πραγματική απειλή για το Ισραήλ<br /><br />Η πιο ανατρεπτική εκτίμηση του ΜακΓκρέγκορ αφορά το γεγονός ότι η πραγματική υπαρξιακή απειλή για το Ισραήλ δεν προέρχεται από το Ιράν, αλλά από την ίδια την Τουρκία. Ανακαλώντας μια παρουσίασή του στο Ισραήλ το 2013, σημειώνει ότι είχε προειδοποιήσει για την εμμονή με την Τεχεράνη, η οποία τύφλωνε τους Ισραηλινούς απέναντι στη μακροπρόθεσμη γεωπολιτική ενίσχυση της Άγκυρας. Κατά τον ίδιο, το Ιράν δεν είναι νομοτελειακά εχθρικό κράτος και θα μπορούσε υπό άλλες συνθήκες να βρει κοινό έδαφος με το Ισραήλ, όμως η Τουρκία έχει άλλα ποιοτικά χαρακτηριστικά.<br /><br />«Οι Ιρανοί μπορούν να εκτοξεύουν πυραύλους και βόμβες, αλλά δεν μπορούν να εισβάλουν στο Ισραήλ. Οι Τούρκοι μπορούν», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Η διαπίστωση αυτή συνδέεται με τη στρατιωτική ισχύ, τη γεωγραφία και το οθωμανικό παρελθόν της περιοχής, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η νεοοθωμανική προσέγγιση της Άγκυρας μπορεί να λάβει και στρατιωτική διάσταση.</div><div><br />Το τέλος της κοσμικής περιόδου και η σχέση με το ΝΑΤΟ<br /><br />Παράλληλα, ο αναλυτής τονίζει ότι η Δύση συνεχίζει να αντιμετωπίζει λανθασμένα την Τουρκία με όρους του 20ού αιώνα. Η σημερινή χώρα δεν είναι πλέον το κοσμικό και προβλέψιμο κράτος της κεμαλικής περιόδου που λειτουργούσε ως πιστό προπύργιο του ΝΑΤΟ. Έχει επαναπροσδιορίσει την ταυτότητά της, στρεφόμενη προς το Ισλάμ και τη Μέση Ανατολή.<br /><br />«Οι Τούρκοι γνωρίζουν ποιοι είναι. Δεν είναι Ευρωπαίοι. Είναι Τούρκοι», ανέφερε, θέλοντας να δείξει ότι η δυτική στρατηγική απέναντι στην Άγκυρα εξακολουθεί να στηρίζεται σε παρωχημένες αντιλήψεις.<br /><br />Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η σχέση της Άγκυρας με τη Βορειοατλαντική Συμμαχία περιγράφεται ως άκρως καιροσκοπική. Η Τουρκία δεν θα αποχωρήσει από το ΝΑΤΟ επειδή αποκομίζει οφέλη, αλλά θα χρησιμοποιεί τον θεσμό επιλεκτικά, παρακάμπτοντας τις υποχρεώσεις της όποτε έρχονται σε σύγκρουση με τις δικές της επιδιώξεις.</div><div><br />Η προειδοποίηση για την ισραηλινή αλαζονεία<br /><br />Κλείνοντας, ο ΜακΓκρέγκορ κατακρίνει τις δημόσιες απειλές της ισραηλινής ηγεσίας προς την Άγκυρα, χαρακτηρίζοντας «ανόητη ιδέα» κάθε σενάριο επίθεσης κατά της Τουρκίας. Θεωρεί ότι στο Τελ Αβίβ επικρατεί μια επικίνδυνη αλαζονεία λόγω της τυφλής αμερικανικής υποστήριξης, η οποία οδηγεί σε υποτίμηση μιας μεγάλης περιφερειακής δύναμης. Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι η διαπραγμάτευση για τα F-35 αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου γεωπολιτικού παζαριού, όπου ο Ερντογάν επιδιώκει το μέγιστο κέρδος χωρίς οριστικές δεσμεύσεις, αφήνοντας ανοιχτό το ερώτημα για το τι θα συμβεί όταν οι ισορροπίες στη Μέση Ανατολή ανατραπούν οριστικά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΜακΓκρέγκορ: «Δωροδοκούμε τον Ερντογάν για να μείνει έξω από τον πόλεμο με το Ισραήλ»

Ανάλυση-φωτιά πρώην συμβούλου του Πενταγώνου: Γιατί η Τουρκία αποτελεί μεγαλύτερη απειλή από το Ιράν Μια ιδιαίτερα αιχμηρή οπτική για το τρί...

Διαβάστε την συνέχεια

Συναγερμός στο Ισραήλ για τα σύνορα με την Ιορδανία: Φόβοι για νέα «7η Οκτωβρίου».

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2016/08/israel_army_border-630x400.jpg" width="762" /><br /><br />Σε κατάσταση κόκκινου συναγερμού βρίσκονται οι ισραηλινές Αρχές ασφαλείας, καθώς πληθαίνουν οι προειδοποιήσεις ότι τα σύνορα με την Ιορδανία αποτελούν μια «ωρολογιακή βόμβα».<br /><br />Σύμφωνα με αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του ισραηλινού δικτύου Channel 12, ανώτατοι αξιωματούχοι εκφράζουν έντονους φόβους ότι τρομοκρατικές οργανώσεις σχεδιάζουν να επαναλάβουν το πολύνεκρο σκηνικό της 7ης Οκτωβρίου, αξιοποιώντας τα τρωτά σημεία της συγκεκριμένης μεθορίου, η οποία αποτελεί τη μακρύτερη και πλέον εκτεθειμένη συνοριακή γραμμή της χώρας.<br /><br />Ανώτεροι Ισραηλινοί αξιωματούχοι ασφαλείας προειδοποιούν ότι τα σύνορα με την Ιορδανία είναι μια «ωρολογιακή βόμβα», εκφράζοντας φόβους ότι τρομοκράτες θα μπορούσαν να προσπαθήσουν να αναπαραγάγουν τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου μέσω των πιο εκτεθειμένων συνόρων της χώρας.<br /><br />Ανώτεροι Ισραηλινοί αξιωματούχοι ασφαλείας προειδοποιούν για μια επικίνδυνη ευάλωτη πλευρά κατά μήκος των συνόρων με την Ιορδανία, αποκαλώντας τα ωρολογιακή βόμβα και εκφράζοντας φόβο ότι τρομοκράτες θα μπορούσαν να προσπαθήσουν να αναπαραγάγουν τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου μέσω των μακρύτερων και πιο εκτεθειμένων συνόρων του Ισραήλ, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Καναλιού 12.<br /><br />Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, αξιωματούχοι ασφαλείας περιέγραψαν τα ανατολικά σύνορα ως τα μακρύτερα και πιο εκτεθειμένα στη χώρα.<br /><br />Κάτοικοι που ζουν κοντά στα σύνορα δήλωσαν ότι είναι βέβαιοι πως μια μαζική διείσδυση και σφαγή είναι απλώς θέμα χρόνου, χωρίς να υπάρχει καμία αμφιβολία μεταξύ τους ότι θα συμβεί.<br /><br />«Αν όχι στην κοινότητά μου, τότε στην διπλανή», δήλωσε ένας κάτοικος.<br /><br />Ο Ντέκελ Γιόσεφ, πολιτικός συντονιστής ασφαλείας στην περιοχή Αράβα, το έθεσε ωμά:<br /><br />«Δεν θέλω να πανικοβάλω κανέναν, αλλά πρόκειται να συμβεί. Η μέρα θα έρθει, και θα φτάσει».<br /><br />Αξιωματούχοι που επικαλούνται στο ρεπορτάζ δήλωσαν ότι μια διείσδυση αυτού του είδους θα μπορούσε να συμβεί οποιαδήποτε δεδομένη ημέρα, περιγράφοντας την ανομία κατά μήκος των συνόρων ως ανεξέλεγκτη και σημειώνοντας ότι επιχειρήσεις λαθρεμπορίου λαμβάνουν χώρα εκεί σε τακτική, σχεδόν μόνιμη βάση.<br /><br />Ο Μέιρ Τζουρ, επικεφαλής του Περιφερειακού Συμβουλίου της Κεντρικής Αράβα, ο οποίος έχει περάσει χρόνια εργαζόμενος στην περιοχή σε σχεδόν καθημερινή βάση, περιέγραψε αυτό που αποκάλεσε μια ακατανόητη αποτυχία που αντικατοπτρίζεται στην σχεδόν πλήρη απουσία στρατιωτικών δυνάμεων κατά μήκος του τομέα.<br /><br />Η προειδοποίηση απηχεί ευρύτερα δημοσιεύματα των τελευταίων μηνών σχετικά με τα σύνορα του Ισραήλ με την Ιορδανία, μήκους 475 χιλιομέτρων, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων παραμένει χωρίς φυσικό φραγμό, παρά τις πολυετείς εκκλήσεις κατοίκων και αξιωματούχων άμυνας για την κατασκευή ενός.<br />Το σενάριο της «μαζικής εισβολής» και τα μέτρα θωράκισης<br /><br />Το ζήτημα της ασφάλειας των 475 χιλιομέτρων των συνόρων (των συνόρων Ισραήλ-Ιορδανίας) απασχολεί έντονα το αμυντικό κατεστημένο, καθώς το μεγαλύτερο μέρος τους στερείται φυσικού αποτρεπτικού φραγμού.<br /><br />Το Εφιαλτικό Σενάριο: Το Υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ εξετάζει ένα σενάριο αναφοράς που προβλέπει συντονισμένη, μαζική εισβολή χιλιάδων φιλοϊρανών ενόπλων, συμπεριλαμβανομένων ανταρτών Χούτι και μελών ιρακινών σιιτικών πολιτοφυλακών.<br /><br />Για την αντιμετώπιση της απειλής, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) ξεκίνησαν ήδη οχυρωματικά έργα και διάνοιξη αντιαρματικών τάφρων.<br /><br />Ταυτόχρονα, βρίσκεται στα σκαριά ένα εξοπλιστικό πρόγραμμα μαμούθ, ύψους πολλών δισεκατομμυρίων σέκελ, το οποίο προβλέπει την ανέγερση νέων οικισμών, τη δημιουργία προκεχωρημένων στρατιωτικών φυλακίων και την εγκατάσταση ενός υπερσύγχρονου τεχνολογικού αποτρεπτικού φράκτη.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συναγερμός στο Ισραήλ για τα σύνορα με την Ιορδανία: Φόβοι για νέα «7η Οκτωβρίου».

Σε κατάσταση κόκκινου συναγερμού βρίσκονται οι ισραηλινές Αρχές ασφαλείας, καθώς πληθαίνουν οι προειδοποιήσεις ότι τα σύνορα με την Ιορδανία...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ΕΛ.Α.Σ. συνέτριψε τον ΨΕΥΤΗ στα εθνικά θέματα Μαρινάκη: Από το 2017 ζητήσαμε μαχητικά F-35. Τα F-16 μας τα αναβάθμισε σε VIPER ο Τσίπρας.

<img height="123" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/07/ELAS-1-630x387.jpg" width="778" /><br /><br />Με σκληρή γλώσσα και παράθεση συγκεκριμένων στοιχείων απάντησε η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.) στις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου, Παύλου Μαρινάκη.<br /><br />Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είχε κατηγορήσει προηγουμένως τον Αλέξη Τσίπρα για διαστρέβλωση της πραγματικότητας γύρω από τα εξοπλιστικά προγράμματα και την απόκτηση των μαχητικών F-35, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ η χώρα βρισκόταν εκτός των αμυντικών διεργασιών.<br /><br />Η ΕΛ.Α.Σ. κάνει λόγο για συνειδητά ψεύδη εκ μέρους της κυβέρνησης, τα οποία επιστρατεύονται προκειμένου να συγκαλυφθούν οι αποτυχίες της στα πεδία της εξωτερικής πολιτικής και της εθνικής άμυνας.<br />Τα στοιχεία για τα εξοπλιστικά προγράμματα (2017-2019)<br /><br />Η ΕΛ.Α.Σ. απαντά στους κυβερνητικούς ισχυρισμούς παραθέτοντας τρία συγκεκριμένα ιστορικά και τεχνικά δεδομένα:<br /><br />Το πάγωμα της συμμετοχής της Τουρκίας στα F-35: Υπενθυμίζεται ότι η συμμετοχή της Άγκυρας στο πρόγραμμα των F-35 είχε ήδη «παγώσει» από τον Σεπτέμβριο του 2017, ως συνέπεια της αγοράς του ρωσικού συστήματος S-400 (γεγονός που οδήγησε και στον τερματισμό της εκπαίδευσης Τούρκων πιλότων), ενώ η επίσημη αποβολή της χώρας από τη συμπαραγωγή έγινε τον Ιούλιο του 2019.<br /><br />Επιπλέον, τονίζεται ότι με τη συνδρομή του ελληνοαμερικανικού λόμπι, το <a href="https://www.tribune.gr/world/news/article/630405/o-tramp-ypegrapse-ton-nomo-eastmed-act-me-misi-kardia-katastrofi-gia-tin-toyrkia.html">νομοσχέδιο East Med Act</a> που κατατέθηκε τον Απρίλιο του 2019 καλούσε για πρώτη φορά την αμερικανική κυβέρνηση να ακυρώσει την πώληση των F-35 στην Τουρκία.<br /><br />Η αναβάθμιση των F-16 σε Viper: Η συμφωνία για την αναβάθμιση 85 μαχητικών αεροσκαφών F-16 σε έκδοση Viper επιτεύχθηκε τον Οκτώβριο του 2017 κατά την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στις ΗΠΑ.<br /><br />Στις 30 Απριλίου 2018, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας υπέγραψε την επίσημη επιστολή προσφοράς και αποδοχής (LOA).<br /><br />Η ΕΛ.Α.Σ. υπογραμμίζει ότι αυτό αποτέλεσε το πρώτο μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα της χώρας μετά από πολυετή αδράνεια και υπό ιδιαίτερα πιεστικές δημοσιονομικές συνθήκες.<br /><br />Το πρώτο ενδιαφέρον για τα F-35: Επισημαίνεται ότι το αρχικό αίτημα (Letter of Request) της Ελλάδας για την απόκτηση των F-35 στάλθηκε το 2017, θέτοντας τις βάσεις για τις συνομιλίες που ακολούθησαν τα επόμενα έτη.<br />Η διπλωματική παρακαταθήκη της περιόδου 2015-2019<br /><br />Απαντώντας στις επικρίσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου για τη διεθνή παρουσία της χώρας, η ΕΛ.Α.Σ. αναδεικνύει μια σειρά από πρωτοβουλίες και επιτεύγματα της περιόδου εκείνης:<br /><br />◾Τη Συμφωνία των Πρεσπών, η οποία σταθεροποίησε τα βόρεια σύνορα της χώρας.<br /><br />◾Την αναβάθμιση των πολυμερών σχημάτων συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />◾Την έναρξη του Στρατηγικού Διαλόγου με τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />◾Τη δρομολόγηση του σταθμού FSRU στην Αλεξανδρούπολη.<br /><br />◾Την επιβολή ευρωπαϊκών κυρώσεων κατά της Τουρκίας και την αποτελεσματική αποτροπή των ερευνών του σκάφους Barbaros εντός της ελληνικής ΑΟΖ.<div><br />Διαβάστε τον ακόλουθο σύνδεσμο:<b> <a href="https://www.tribune.gr/politics/news/article/843076/oktovrios-2018-o-tsipras-enimerose-toys-symmachoys-tha-vythiso-toys-toyrkoys-dimosieyma-estia.html">Οκτώβριος 2018 – Ο Τσίπρας ενημέρωσε τους συμμάχους: «Θα βυθίσω τους Τούρκους» – Δημοσίευμα «ΕΣΤΙΑ»</a></b></div><div><b><br /></b>Κριτική στην τρέχουσα εξωτερική πολιτική<br /><br />Στον αντίποδα, η ΕΛ.Α.Σ. ασκεί δριμεία κριτική στα πεπραγμένα της σημερινής κυβέρνησης, καταλογίζοντάς της σοβαρές υποχωρήσεις και διπλωματικές αστοχίες, όπως:<br /><br />◾Την αδυναμία αποτροπής του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου.<br /><br />◾Την de facto ακύρωση του αγωγού East Med.<br /><br />◾Τις παρατεταμένες έρευνες του Oruc Reis.<br /><br />◾Το διπλωματικό επεισόδιο στη Μονή Σινά και την πρόσφατη εμπλοκή με την πόντιση του καλωδίου ανοικτά της Κάσου.<br /><br />◾Τη συνεχιζόμενη πώληση εξοπλιστικών συστημάτων στην Τουρκία από νατοϊκούς συμμάχους.<br /><br />◾Τη στάση της Αθήνας απέναντι στην ανθρωπιστική κρίση και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Γάζα.<br /><br />Συμπέρασμα: Η ΕΛ.Α.Σ. καταλήγει σημειώνοντας ότι, αν και αντιλαμβάνεται τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ο οποίος καλείται να υπερασπιστεί μια πολιτική που οδηγεί σε εθνικές υποχωρήσεις, οφείλει τουλάχιστον να απέχει από τη χρήση ανακριβειών στον δημόσιο διάλογο.<br /><br />Η πλήρης ανακοίνωση της ΕΛ.Α.Σ.:<br /><br />«Δεν ξαφνιαζόμαστε από το γεγονός ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ψεύδεται για άλλη μια φορά όσον αφορά την εξωτερική πολιτική και την εθνική άμυνα.<br /><br />»Αυτή άλλωστε είναι η προσφιλής ενέργεια μίας κυβέρνησης που ψεύδεται διαρκώς προκειμένου να μην ομολογήσει τις παταγώδεις αποτυχίες της.<br /><br />»Υπενθυμίζουμε στον κ Μαρινάκη:<br /><br />»Πρώτον, η συμμετοχή της Τουρκίας στο Πρόγραμμα F35 είχε παγώσει από τον Σεπτέμβριο 2017 που αγόρασε τα S400 (με αποτέλεσμα να τερματιστούν ακόμα και οι εκπαιδεύσεις τούρκων πιλότων), ενώ εκδιώχθηκε από την συμπαραγωγή τον Ιούλιο του 2019. Όπως πάντα, ο κ Μαρινάκης ξεχνάει όχι μόνο την αναβάθμιση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων της περιόδου 2017-2019 αλλά και το γεγονός ότι με τη στήριξη του ελληνοαμερικανικού λόμπι, το νομοσχέδιο EAST MED ACT που κατατέθηκε τον Απρίλιο 2019 καλούσε την αμερικανική κυβέρνηση για πρώτη φορά να ακυρώσει την πώληση f35 στην Τουρκία.<br /><br />»Δεύτερον, η αναβάθμιση των F-16 σε Viper συμφωνήθηκε τον Οκτώβριο του 2017 κατά την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στις ΗΠΑ, ενώ στις 30 Απριλίου του 2018 το ΥΕΘΑ υπέγραψε την επιστολή προσφοράς & αποδοχής (Letter of Offer & Acceptance) που αφορούσε την σύμβαση με τις ΗΠΑ για την αναβάθμιση 85 μαχητικών αεροσκαφών F-16 σε F-16V. Ήταν το πρώτο μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα που προώθησε η Ελλάδα μετά από χρόνια και σε δύσκολες οικονομικά συνθήκες.<br /><br />»Τρίτον, το πρώτο Letter of Request της Ελλάδας για F35 εστάλη το 2017, παρά τις δύσκολες δημοσιονομικές συνθήκες, και στη βάση αυτού πραγματοποιήθηκαν και συνομιλίες με την αμερικανική πλευρά τα επόμενα χρόνια.<br /><br />»Όσον αφορά τώρα τα ευφυολογήματα του κυβερνητικού εκπρόσωπου, για την παρακαταθήκη του Αλέξη Τσίπρα στην εξωτερική πολιτική, του υπενθυμίζουμε ότι εκτός από την Συμφωνία των Πρεσπών υπάρχουν δεκάδες επιτεύγματα τα οποία έγιναν το 2015-2019: Η αναβάθμιση των πολυμερών σχημάτων συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο, ο Στρατηγικός Διάλογος με τις ΗΠΑ, ο FSRU στην Αλεξανδρούπολη, οι ευρωπαϊκές κυρώσεις στην Τουρκία, η απώθηση του Barbaros από την ελληνική υφαλοκρηπίδα κτλ.<br /><br />»Μήπως να θυμηθεί ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τα δικά τους “επιτεύγματα”;<br /><br />»Το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, την ακύρωση του East Med, το Oruc Reis, το φιάσκο Μητσοτάκη στη Μονή Σινά, το “ναυάγιο” του καλωδίου στα ανοιχτά της Κάσου, την πώληση όπλων από όλους τους συμμάχους μας στην Τουρκία και τη ντροπιαστική στάση της κυβέρνησης στη γενοκτονία στη Γάζα;<br /><br />»Κατανοούμε το γεγονός ότι ο κύριος Μαρινάκης εκπροσωπεί μία κυβέρνηση η οποία μας έχει οδηγήσει σε εθνικές ήττες σε όλα τα επίπεδα αλλά τουλάχιστον θα όφειλε να μην ψεύδεται ασύστολα».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η ΕΛ.Α.Σ. συνέτριψε τον ΨΕΥΤΗ στα εθνικά θέματα Μαρινάκη: Από το 2017 ζητήσαμε μαχητικά F-35. Τα F-16 μας τα αναβάθμισε σε VIPER ο Τσίπρας.

Με σκληρή γλώσσα και παράθεση συγκεκριμένων στοιχείων απάντησε η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.) στις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόσες πιθανότητες έχουν να πουληθούν οι S-400 της Τουρκίας;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://static.liberal.gr/styles/liberal_article_image/s3/2026-07/1783936366652_ap25281116655517671.jpg.webp?VersionId=VGH51gzguMsu.R1U7peHxzJC3wUX.mjf&itok=G1cSPkrp" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="720" height="133" src="https://static.liberal.gr/styles/liberal_article_image/s3/2026-07/1783936366652_ap25281116655517671.jpg.webp?VersionId=VGH51gzguMsu.R1U7peHxzJC3wUX.mjf&itok=G1cSPkrp" width="771" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><b>Ζαχαρίας Μίχας</b><br /><div>Για μια ακόμη φορά, η ειδησεογραφία από την Τουρκία αποδείχθηκε αναξιόπιστη. Για μια ακόμη φορά, ένας δημοσιογράφος και μάλιστα προερχόμενος από πασίγνωστη εφημερίδα, τη <a href="https://www.defence-point.gr/hurriyet-poylithikan-oi-toyrkikoi-s-400-ston-kolpo">Hurriyet</a>, επί της ουσίας χρησιμοποιήθηκε από το καθεστώς ως «λαγός». Με το δημοσίευμα περί επικείμενης ανακοίνωσης για την πώληση των τουρκικών S-400 όμως, το μόνο που πέτυχε είναι περιορισμένος χρονικά αντίκτυπος. Οι δε υποβολείς – πληροφοριοδότες του, απλώς απέδειξαν και στους πιο φιλικά διακείμενους, ότι για μια ακόμη φορά αποτυπώθηκε το… καθεστωτικώς ευκταίο, όχι το εφικτό.<br /><br />Πέρασαν αρκετές μέρες και οι S-400 της Τουρκίας δεν πουλήθηκαν ούτε στο Κατάρ ούτε στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ). Εξαρχής, το DP είχε εκφράσει επιφυλάξεις επί της ουσίας, όχι στηριζόμενοι στην εμπειρική παρατήρηση περί της αναξιοπιστίας του δημοσιογραφικού προϊόντος σε μια χώρα με τα χαρακτηριστικά της Τουρκίας. Ας τα συνοψίσουμε, ώστε να δούμε που βρισκόμαστε σήμερα.<br /><br />Να καταγράψουμε ποιες είναι οι δυσκολίες με απλές λογικές σκέψεις. Και σε τόσο ευαίσθητα θέματα, οι διαπραγματεύσεις που όντως διεξάγονται μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας για το θέμα, μπορεί να έχουν ουσία, μπορεί όμως να είναι και προσχηματικές. Σε κάθε περίπτωση όμως, όσο δυσκολότερο είναι το προς αντιμετώπιση θέμα, τόσο μεγαλύτερο πρέπει να είναι το αντάλλαγμα για την άρση τους…<br /><br />Από την πρώτη στιγμή θέσαμε ένα απλό ερώτημα: Για ποιον λόγο η Ρωσική Ομοσπονδία να θέλει να διευκολύνει την Τουρκία και κατ’ επέκταση τη Δύση; Το θέμα της πώλησης των S-400 έχει αποδειχθεί πολλαπλώς επωφελές για τη Μόσχα. Κέρδισε χρήματα. Δίχασε σοβαρά το μπλοκ των χωρών που ιεραρχεί ως κορυφαία απειλή για την εθνική του ασφάλεια. Ποιο θα ήταν άραγε το αντάλλαγμα που θα συνιστούσε μεγαλύτερο κέρδος ώστε να συναινέσει και να εκδώσει το «πιστοποιητικό τελικού χρήστη» (end user certificate) για τη μετακίνηση των S-400 από το τουρκικό οπλοστάσιο;<br /><br />Η εκτίμηση του υπογράφοντος είναι ότι αυτό το αντάλλαγμα θα μπορούσε να αφορά μόνο τον πόλεμο στην Ουκρανία. Ωστόσο, οι εξελίξεις μετά την ολοκλήρωση της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα και τη δημοσιοποίηση του -σκανδαλωδώς σύντομου- Κοινού Ανακοινωθέντος, δεν συνηγορούν υπέρ της πιθανότητας υπέρβασης του αδιεξόδου των S-400. Για ποιον λόγο να θέλει η Ρωσία να δει κοντά στα σύνορά της και μάλιστα στο οπλοστάσιο ενός ιστορικού, πολύ πριν την ίδρυση του ΝΑΤΟ, αντιπάλου της, το θεωρούμενο ως πιο προηγμένο μαχητικό αεροσκάφος του κόσμου;<br /><br />Κατάρ και ΗΑΕ;<br /><br />Παρόμοιοι όμως υπολογισμοί επηρεάζουν και την απόφαση της Μόσχας να συναινέσει στην πώληση των συστημάτων σε μια από τις δυο χώρες του Κόλπου που αναφέρθηκαν. Το Κατάρ και τα ΗΑΕ. Πόσο ασφαλής θα ήταν η τεχνολογία των συστημάτων αν μεταφερθούν και επιχειρούν σε μια χώρα που χρησιμοποιείται ως προκεχωρημένο επιχειρησιακό στρατηγείο της αμερικανικής Κεντρικής Διοίκησης (CENTCOM: Central Command) που συμπεριλαμβάνει τον Κόλπο στην περιοχή ευθύνης της;<br /><br />Δυνητικό πρόβλημα θα υπήρχε και από την πλευρά του Εμιράτου. Παρά τη φιλοξενία των Αμερικανών, δεν έχει κανέναν απολύτως λόγο να επιθυμεί να συγκρουστεί μετωπικά με τη Μόσχα, σε περίπτωση που προκύψουν… παρατράγουδα με τους S-400. Υπάρχουν όμως κι άλλα θέματα. Δεδομένου του ότι στην περιοχή κυκλοφορούν κάθε λογής αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη, δεν θα δημιουργούσε πρόβλημα ασφαλείας ενδεχόμενη επιχειρησιακή ανάπτυξη των S-400;<br /><br />Και η περίπτωση όμως των ΗΑΕ μόνο εύκολη δεν είναι. Πέραν του ότι θα εγείρονταν όλα τα ανωτέρω ζητήματα, υπάρχει και ένα επιπρόσθετο. Με δεδομένη την πολύ στενή σχέση που έχει αναπτυχθεί στα θέματα ασφαλείας μεταξύ του Άμπου Ντάμπι και της Ιερουσαλήμ, για ποιον άραγε λόγο να θελήσουν τα ΗΑΕ να δυσαρεστήσουν τους Ισραηλινούς, διά της διευκόλυνσης των Τούρκων να αποκτήσουν F-35;<br /><br />Το Ισραήλ είναι ο πιο συνεπής «αρνητής» της εν λόγω προοπτικής, που ως γνωστόν μάλιστα δεν μένει ποτέ στα λόγια… όπως άλλωστε το συνηθίζει. Αυτή η «απροθυμία διευκόλυνσης» της Τουρκίας συνιστά και μια σύγκλιση συμφερόντων Ρωσίας και Ισραήλ, σε τακτικό βέβαια επίπεδο.<br /><br />Ινδικές… ιδιομορφίες<br /><br />Μια άλλη προοπτική, θεωρητικά πάντα μιλώντας, είναι η πώλησή τους στην Ινδία που επιχειρεί ήδη τους S-400 και ενδιαφέρεται να αγοράσει περισσότερους. Και σε αυτή την περίπτωση όμως εξακολουθεί να ισχύει το ερώτημα «γιατί να διευκολύνει η Ρωσία την Τουρκία», πέραν του ότι θα ήταν πιο επικερδές για τη Μόσχα να αποσπάσει επιπλέον συμβόλαιο από το Νέο Δελχί.<br /><br />Βέβαια και η ίδια η Ινδία έχει να αντιμετωπίσει το ζήτημα της διευκόλυνσης της Τουρκίας. Οι σχέσεις της με το Ισραήλ συνιστούν την επιτομή της «στρατηγικής εταιρικής σχέσης», κάτι που έχει αποτυπωθεί με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο σε εκατέρωθεν δηλώσεις σε ανώτατο επίπεδο. Στα δε κίνητρα που έφεραν κοντά τις δυο αυτές χώρες, η απειλή που προέρχεται από την Τουρκία και τις κινήσεις εξωτερικής πολιτικής, όπως η στενή σχέση με το Πακιστάν, επίσης δεν συνηγορούν υπέρ του σεναρίου της «διευκόλυνσης».<br /><br />Καταληκτικά, ασχέτως των γνωστών παρορμητικών δηλώσεων του Αμερικανού προέδρου για το θέμα των F-35 στην Τουρκία, η πραγματικότητα είναι εξαιρετικά περίπλοκη. Προφανώς και δεν έχουν άδικο όσοι στην Τουρκία μέμφονται -διακριτικά για να μην καταλήξουν στη φυλακή- τον πρόεδρο Ερντογάν για μια επιλογή που χαρακτηρίζουν εκ του αποτελέσματος καταστροφική.<br /><br />Η περίπτωση του Τραμπ όμως είναι διαφορετική. Στην προκειμένη περίπτωση, ο γνωστός παρορμητικός χαρακτήρας του βοηθά στην οικοδόμηση του επιχειρήματος «εγώ θέλω και κάνω τα πάντα, αλλά…» απέναντι «στον φίλο του», Τούρκο πρόεδρο. Οι επικοινωνιακές φιέστες, εξάλλου, βοηθούν τον Ερντογάν στο εσωτερικό, άρα είναι καλοδεχούμενες.<br /><br />Οπότε, μέσω τέτοιων παρορμητικών δηλώσεων, το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι αρνητικό για τις Ηνωμένες Πολιτείες, υπό την έννοια ότι συντηρούν την Τουρκία σε δυτική τροχιά, στο μέτρο που δεν μπορεί να ξεπεραστεί στην Ουάσινγκτον το σύμπλεγμα της «αναντικατάστατης Τουρκίας», έχοντας όμως παράλληλα και ισχυρό επιχείρημα που δικαιολογεί τη μη παράδοση των F-35…<br /><br />Επιμένουμε όμως για το είδος του ανταλλάγματος που επιθυμεί να λάβει η Μόσχα για να λύσει τον Γόρδιο Δεσμό. Τα πολεμικά μέτωπα, αυταπόδεικτα πλέον, λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία. Η δε Μόσχα, πάντα επιθυμούσε τη «μεγάλη συνεννόηση» με τις ΗΠΑ. Ασχέτως εάν τελικά την πετύχει. Ο υπογράφων το υπογράμμιζε και επέμενε ακόμα και στην κορύφωση του πολέμου στην Ουκρανία, έστω και… υπό καθεστώς απόλυτης, σχεδόν, μοναξιάς. Πλέον το έχουν συνειδητοποιήσει όλοι.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόσες πιθανότητες έχουν να πουληθούν οι S-400 της Τουρκίας;

Ζαχαρίας Μίχας Για μια ακόμη φορά, η ειδησεογραφία από την Τουρκία αποδείχθηκε αναξιόπιστη. Για μια ακόμη φορά, ένας δημοσιογράφος και μάλισ...

Διαβάστε την συνέχεια