Από τι εξαρτάται η πτώση του καθεστώτος Μητσοτάκη.

<img height="102" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/08/antonis-samaras-ekloges-nd-mitsotakis-pasok-ekloges-tsipras-SLpress-825x570.jpg" width="752" /><br /><br /><b>ΓΚΟΥΤΖΑΝΗΣ ΣΠΥΡΟΣ</b><br />Εάν κάτι έχει δημιουργήσει συνθήκες αποδρομής της κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν είναι τα κόμματα της αντιπολίτευσης, και δη της προοδευτικής που δεν μπορούν να συνεννοηθούν ούτε στα βασικά, αλλά ένας υποσυνείδητος αυτοματισμός της ελληνικής κοινωνίας που αντιλαμβάνεται, έστω και με καθυστέρηση, τις καταστροφικές συνέπειες της επταετούς διακυβέρνησης της ΝΔ.<br /><br />Είναι γι’ αυτό που τα δημοσκοπικά ποσοστά της ΝΔ κινούνται σταθερά κάτω από το 25% με πτωτική τάση, παρότι τα υπάρχοντα κόμματα της αντιπολίτευσης όχι μόνο δεν αμφισβητούν την πολιτική κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά υπό μίαν άποψη την παρατείνουν, μέσα από τον μεταξύ τους καταστροφικό ανταγωνισμό. <br /><br />Μέσα από αυτό το πρίσμα, το πραγματικό ερώτημα είναι εάν το ένστικτο αυτοσυντήρησης της (πλειονότητας) της κοινωνίας, που πλέον δεν έχει ψευδαισθήσεις και δεν παραπλανάται από τις κυβερνητικές υποσχέσεις και τα ψεύτικα εκβιαστικά διλήμματα – “ποιος θα σηκώσει το τριψήφιο τηλέφωνο”, “Μητσοτάκης ή χάος” κλπ – θα επικρατήσει τελικά επί των πολιτικών μεθοδεύσεων της κυβέρνησης και του κατακερματισμού του πολιτικού συστήματος, ενισχύοντας έναν ή περισσότερους φορείς που μπορούν να αποτελέσουν εναλλακτική λύση, ανοίγοντας μία νέα προοπτική για την χώρα.<div><br />Ο κεντροαριστερός πόλεμος ευνοεί τον Μητσοτάκη<br /><br />Ο πόλεμος που ξέσπασε ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, οδηγεί στο μελαγχολικό συμπέρασμα ότι τα δύο κόμματα της ευρύτερης προοδευτικής παράταξης αναγνωρίζουν το ένα το άλλο ως τον βασικό εχθρό. Ο μεν Τσίπρας κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ ότι με το δυσθεώρητο χρέος του που έχει φθάσει τα 550 εκ. ευρώ και συνεχίζει να αυξάνεται, ουσιαστικά είναι υποθηκευμένο στις τράπεζες και στερείται πολιτικής αυτονομίας.<br /><br />Το ΠΑΣΟΚ απάντησε με το ερώτημα “που βρίσκει τα λεφτά για να κάνει πολιτική εκστρατεία ο Αλέξης Τσίπρας;”, και κλιμάκωσε, υπονοώντας ότι το κόμμα του είναι από την αφετηρία του υποθηκευμένο σε ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες και στην εγχώρια διαπλοκή. Γενικότερα σε κάθε ευκαιρία το ΠΑΣΟΚ επιτίθεται στον Τσίπρα. <br /><br />Προκύπτει έτσι ότι στόχος τους είναι όχι η διεκδίκηση της εξουσίας και της πρώτης θέσης έναντι της ΝΔ, αλλά η δεύτερη θέση και η πρωτοκαθεδρία στον οικείο χώρο. Δεν πρόκειται για συνήθη πολιτική αντιπαράθεση, άλλα για εχθρότητα που κόβει τις γέφυρες μελλοντικής συνεννόησης και ενδεχομένως κυβερνητικής συνεργασίας. Και αυτό, παρότι η αντιπαράθεση με τη ΝΔ με ανοιχτό το ενδεχόμενο σύγκλισης έστω και σε δεύτερο χρόνο, είναι η μόνη ρεαλιστική προοπτική και για τους δύο. <br /><br />Οι ευθύνες του Ανδρουλάκη<br /><br />Στον βαθμό που έχει σημασία, είναι το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη που συμπεριφέρεται σαν παρακολούθημα της ΝΔ και έχει την βασική ευθύνη για την εχθρότητα στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Από το 2019 σταθερός του στόχος δεν ήταν η αντιμετώπιση του Μητσοτάκη, αλλά η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ. Αρνήθηκε ακόμη και την απλή αναλογική και την δυνατότητα κυβέρνησης συνεργασίας. Γιατί άραγε; Επειδή θεωρούσε ότι μπορεί να γίνει αυτοδύναμα κυβέρνηση;<br /><br />Ακόμη όμως και όταν ο ΣΥΡΙΖΑ για δικούς του εσωτερικούς λόγους διαλύθηκε, ο Ανδρουλάκης έδειξε ότι έχει περιορισμένες δυνατότητες. Γι’ αυτό άλλωστε έχασε την δεύτερη θέση στις δημοσκοπήσεις, με το που εμφανίστηκε το κόμμα Τσίπρα. Το περισσότερο που μπορεί να ελπίσει το ΠΑΣΟΚ είναι να συμμετάσχει σε μία κυβέρνηση υπό τη ΝΔ (με ανοιχτό το ερώτημα με ή χωρίς τον Μητσοτάκη), προοπτική που ευνοεί το μισό στελεχιακό δυναμικό του κόμματος. <br /><br />Καθώς το ΠΑΣΟΚ έχει δείξει τις δυνατότητές του, το θεωρητικό ενδεχόμενο ο φορέας που θα εκφράσει μία κυβερνητική προοπτική να προέλθει από τον χώρο της Κεντροαριστεράς επικεντρώνεται στο κόμμα του Τσίπρα. Το οποίο όμως προς το παρό, ενώ έχει επικρατήσει δημοσκοπικά στον χώρο, δεν αποκτά αντίστοιχη κυβερνητική δυναμική. <br /><br />Ενώ όμως αυτά αφορούν το επίπεδο της μικροπολιτικής και του μεταξύ τους ανταγωνισμού, τα δύο κόμματα με τα προγράμματά τους εμφανίζονται σαν παραλλαγές της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, δίχως φυσικά την εκτεταμένη διαφθορά και με ενισχυμένο τον κοινωνικό χαρακτήρα. Δεν αμφισβητούν το μοντέλο και σε καμία περίπτωση δεν κομίζουν μία ριζικά διαφορετική πρόταση για την χώρα. Το να λειτουργήσει πχ ο ανταγωνισμός ώστε να περιοριστούν τα κέρδη των καρτέλ στους βασικούς τομείς της οικονομίας και να αποκατασταθεί η θεσμική τάξη, είναι ο εξορθολογισμός και η διόρθωση του υπάρχοντος μοντέλου και όχι η υπέρβαση ή η αλλαγή του.</div><div>  <br />Κινητικότητα και στην Κεντροδεξιά <br /><br />Όσο τα κόμματα της ευρύτερης Κεντροαριστεράς αναλώνονται σε μεταξύ τους εχθροπραξίες λειτουργώντας σαν χορηγοί του Κυριάκου , το ερώτημα της κυβερνητικής προοπτικής μετά τις εκλογές μεταφέρεται στον χώρο της Κεντροδεξιάς. <br /><br />Με την ολοκλήρωση των δεκαπενθήμερων διακοπών του, ανάμεσα σε ποδηλασίες, μπάνια στο Μαράθι και χαλαρές βόλτες στην παλιά πόλη των Χανίων, ο Μητσοτάκης θα βρεθεί αντιμέτωπος με τα συσσωρευμένα προβλήματα (οικονομία, σκάνδαλα, πυρκαγιές, ακρίβεια) και με την υποβόσκουσα αναταραχή στη ΝΔ, που εκ των πραγμάτων συνδέεται με την προοπτική της δημιουργίας του κόμματος από τον Αντώνη Σαμάρα. Μόνο μία μειοψηφία φανατικών περί τον Κυριάκο, που άλλωστε έχουν συνδέσει την τύχη τους μαζί του, εξακολουθεί να πιστεύει ότι υπάρχει η προοπτική μίας τρίτης τετραετίας και το άνοιγμα ενός νέου κύκλου. <br /><br />Καθώς η αυτοδυναμία έχει αποκλειστεί και το ενδεχόμενο να προκύψει κυβέρνηση από την κεντροαριστερά απομακρύνεται, ο Μητσοτάκης ήδη πιέζεται ώστε να ανοίξει δρόμο, προκειμένου η ΝΔ να παραμείνει στην εξουσία ως ο βασικός πυλώνας μίας κυβέρνησης συνεργασίας. Τα πράγματα δεν είναι εύκολα καθώς η απομάκρυνση του Μητσοτάκη από την ηγεσία θα συμπαρασύρει το καθεστώς και τα πρόσωπα που ασμένως συμμετείχαν. <br /><br />Το βασικό στοιχείο είναι το ποσοστό που θα αποσπάσει η ΝΔ. Κάτω από το 25% θα τεθεί θέμα ηγεσίας από τους δελφίνους, που ήδη κινούνται. Παρότι υπάρχουν πληροφορίες και εκτιμήσεις ότι σε καμία περίπτωση ο Μητσοτάκης δεν θα εγκαταλείψει, δύσκολα θα διατηρήσει την ηγεσία. Το δεύτερο στοιχείο είναι ο παράγων Σαμαράς ο οποίος κομίζει μία συνολικά διαφορετική πρόταση διακυβέρνησης και επανατοποθέτησης της χώρας και υπό προϋποθέσεις μπορεί να ανατρέψει συνολικά τις ισορροπίες στον χώρο της κεντροδεξιάς. <br /><br />Υπό το πρίσμα του γενικευμένου αιτήματος αποχώρησης του Μητσοτάκη, το ποσοστό που θα αποσπάσει το κόμμα Σαμαρά είναι συνάρτηση των προσδοκιών και της αντίστοιχης δυναμικής που θα δημιουργήσει στο κοινωνικό σώμα, και η οποία δεν μπορεί να υπολογιστεί και να αποτυπωθεί δημοσκοπικά. Τουλάχιστον επί του παρόντος.</div><div>  <br />Ο παράγοντας Σαμαράς<br /><br />Μέχρι τώρα ο Σαμαράς πέτυχε την αποδόμηση της διακυβέρνησης Μητσοτάκη και την απόκρουση του πρώτου γύρου των επιθέσεων που εξαπέλυσε εναντίον του το καθεστώς. Παράλληλα επεδίωξε να ακυρώσει εν τη γενέσει του την προοπτική να εστιαστεί η πολιτική αντιπαράθεση γύρω από το δίπολο Μητσοτάκης-Τσίπρας. Εκ των πραγμάτων το επόμενο βήμα δεν μπορεί να αργήσει. Και λόγω του ότι κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει τον χρόνο των εκλογών που μετρά αντίστροφα, αλλά και γιατί χρειάζεται ζωτικό χώρο και χρόνο, ώστε να ξεδιπλώσει τις προγραμματικές του θέσεις και να συνδιαμορφώσει την ατζέντα της επικαιρότητας και της εκλογικής αντιπαράθεσης. <br /><br />Απώτερος στόχος δεν μπορεί παρά να είναι η διαμόρφωση του κυβερνητικού σχήματος της επόμενης ημέρας. Καθώς και γι’ αυτόν η αυτοδυναμία (ακόμη και αν πάει καλά στις εκλογές) αποκλείεται, αυτό περνά μέσα από την αλλαγή ηγεσίας στη ΝΔ. Κάτι όμως που προϋποθέτει και την “απομητσοτακοποίηση” του κόμματος. <br /><br />Θεωρητικά υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο ο Μητσοτάκης να διατηρήσει ένα μειοψηφικό, αλλά κρίσιμο ποσοστό, ώστε να παραμείνει πολιτικά κυρίαρχος και μετά τις εκλογές – για λόγους που έχουν αναλυθεί: Εκλογικές πελατείες, παροχές και επιδόματα, κατακερματισμός του πολιτικού συστήματος. Τότε όμως η χώρα θα μπει σε μία παρατεταμένη περίοδο παρακμής, όπου οι κοινωνικές εντάσεις θα αναδειχθούν στο προσκήνιο. </div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Από τι εξαρτάται η πτώση του καθεστώτος Μητσοτάκη.

ΓΚΟΥΤΖΑΝΗΣ ΣΠΥΡΟΣ Εάν κάτι έχει δημιουργήσει συνθήκες αποδρομής της κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν είναι τα κόμματα της αντιπολίτευσης, και δη της...

Διαβάστε την συνέχεια

Γαλλική «ασπίδα» στο GSI: Mε Navtex & γαλλικά πλοία η ηλεκτρική διασύνδεση Κύπρου-Ελλάδας.

<img height="73" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/08/ChatGPT-Image-18-%CE%91%CF%85%CE%B3-2026-04_15_06-%CE%BC.%CE%BC-1068x601.png" width="741" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"> Τι συμφώνησαν Χριστοδουλίδης-Μητσοτάκης & Μακρόν</span></h3>Οι συμφωνίες της 5ης Αυγούστου 2026 στο Μέγαρο Μαξίμου δεν αποτέλεσαν το τέλος μιας διαδικασίας για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου. Αντίθετα, φαίνεται ότι άνοιξαν το πιο κρίσιμο και γεωπολιτικά ευαίσθητο κεφάλαιο του Great Sea Interconnector (GSI): την επιστροφή των ερευνητικών πλοίων στη θάλασσα και την ολοκλήρωση των βυθομετρήσεων στην περιοχή μεταξύ Κρήτης και Κύπρου.<br /><br />Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το πραγματικό διακύβευμα.<br /><br />Γιατί η επόμενη φάση δεν αφορά απλώς ένα ενεργειακό ή τεχνικό έργο. Ακουμπά ευθέως τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, το τουρκολιβυκό μνημόνιο, την Κάσο, τη γαλλική στρατηγική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο και τον μελλοντικό ενεργειακό άξονα Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που μεταδίδει ο «Φιλελεύθερος» σε ρεπορτάζ του Χρύσανθου Μανώλη, μετά τις συμφωνίες μεταξύ ΑΔΜΗΕ, GSI, Meridiam και Nexans ακολούθησαν τηλεφωνικές διαβουλεύσεις σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο μεταξύ Νίκου Χριστοδουλίδη, Κυριάκου Μητσοτάκη και Εμανουέλ Μακρόν.<br /><br />Το μήνυμα που προκύπτει είναι σαφές: το καλώδιο πρέπει να επιστρέψει στη θάλασσα.<br />Η πραγματική επανεκκίνηση περνά από τις θαλάσσιες έρευνες. <a href="https://directus.gr/galliki-aspida-sto-gsi-me-navtex-gallika-ploia-i-ilektriki-diasyndesi-kyprou-elladas-ti-symfonisan-christodoulidis-mitsotakis-makron/">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γαλλική «ασπίδα» στο GSI: Mε Navtex & γαλλικά πλοία η ηλεκτρική διασύνδεση Κύπρου-Ελλάδας.

 Τι συμφώνησαν Χριστοδουλίδης-Μητσοτάκης & Μακρόν Οι συμφωνίες της 5ης Αυγούστου 2026 στο Μέγαρο Μαξίμου δεν αποτέλεσαν το τέλος μιας δι...

Διαβάστε την συνέχεια

«Τον έσβησαν από την ιστορία»: Η Βενεζουέλα εγκαταλείπει τον Μαδούρο στο κελί των ΗΠΑ.

<img height="85" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/SHARE-RTS1PXYO-1-768x402.jpg" width="738" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Επτά μήνες μετά τη θεαματική σύλληψή του από τις ΗΠΑ, ο Νικολάς Μαδούρο εξαφανίζεται ακόμη και από την ατζέντα του καθεστώτος που κυβέρνησε – Η Ντέλσι Ροντρίγκες πλησιάζει την Ουάσιγκτον, ανοίγει την πετρελαϊκή οικονομία και διαπραγματεύεται με την αντιπολίτευση, ενώ ο πρώην ισχυρός άνδρας της Βενεζουέλας περιμένει τη δίκη του σε αμερικανική φυλακή<br /><br />Κάποτε ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος της Βενεζουέλας. Σήμερα, το ίδιο το πολιτικό σύστημα που άφησε πίσω του φαίνεται να συμπεριφέρεται σαν ο Νικολάς Μαδούρο να μην υπάρχει πλέον.<br /><br />Η πιο εντυπωσιακή ένδειξη ήρθε από τις πρόσφατες συνομιλίες κυβέρνησης και αντιπολίτευσης στο Καράκας.<br /><br />Σε πέντε συνεδρίες διαπραγματεύσεων, η κυβέρνηση της προσωρινής προέδρου Ντέλσι Ροντρίγκες δεν έθεσε καν το ζήτημα της απελευθέρωσης του Μαδούρο και της συζύγου του, Σίλια Φλόρες, οι οποίοι κρατούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά την αμερικανική επιχείρηση της 3ης Ιανουαρίου.<br /><br />«Ο Μαδούρο και η Φλόρες απλώς δεν υπάρχουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων», δήλωσε στους Financial Times στέλεχος της αντιπολίτευσης που συμμετείχε στις συνομιλίες.<br /><br />Και ακολούθησε η φράση που συμπυκνώνει τη νέα πραγματικότητα:<br /><br />«Τους έχουν σβήσει από την ιστορία». <br />Από το «δεν θα ησυχάσουμε» στην απόλυτη σιωπή<br /><br />Η μεταμόρφωση είναι εντυπωσιακή.<br /><br />Τον Ιανουάριο, αμέσως μετά τη σύλληψη και μεταφορά του Μαδούρο στις ΗΠΑ, η Ροντρίγκες χαρακτήριζε την αμερικανική επιχείρηση «χυδαία επίθεση».<br /><br />Ο αδελφός της και πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, Χόρχε Ροντρίγκες, διακήρυττε ότι η κυβέρνηση δεν θα ησυχάσει μέχρι να απελευθερωθούν ο Μαδούρο και η Φλόρες.<br /><br />Επτά μήνες αργότερα, η απελευθέρωσή τους δεν εμφανίστηκε καν στις διαπραγματεύσεις που αφορούν το πολιτικό μέλλον της χώρας.<br /><br />Η αλλαγή δεν περιορίζεται στις κλειστές αίθουσες των συνομιλιών.<br /><br />Σύμφωνα με τους FT, αφίσες που ζητούσαν την απελευθέρωση του Μαδούρο κατεβαίνουν, ενώ τοιχογραφίες που τον εξυμνούσαν έχουν αρχίσει να εξαφανίζονται.<br /><br />Ο άνθρωπος που για χρόνια βρισκόταν παντού στη δημόσια εικόνα της χώρας σβήνει σταδιακά από το πολιτικό τοπίο. <div><br />Η Ροντρίγκες κατάλαβε το μήνυμα της Ουάσιγκτον<br /><br />Πίσω από αυτή τη σιωπή βρίσκεται ένας πολύ σκληρός υπολογισμός εξουσίας.<br /><br />Η Ντέλσι Ροντρίγκες, αντιπρόεδρος του Μαδούρο πριν από την ανατροπή του, έχει καταφέρει κάτι που λίγοι θα θεωρούσαν πιθανό στις αρχές του έτους: να διατηρήσει μεγάλο μέρος του κρατικού μηχανισμού του chavismo και ταυτόχρονα να αποκτήσει την υποστήριξη της Ουάσιγκτον.<br /><br />Η κυβέρνησή της έχει κινηθεί προς μεγαλύτερο οικονομικό άνοιγμα, παρέχοντας μεταξύ άλλων μεγαλύτερη πρόσβαση σε αμερικανικές εταιρείες στα τεράστια ενεργειακά αποθέματα της Βενεζουέλας.<br /><br />Παράλληλα, η Ροντρίγκες έχει αντικαταστήσει ανώτερους στρατιωτικούς με πρόσωπα περισσότερο συνδεδεμένα με τη νέα ηγεσία, επιχειρώντας να εδραιώσει τον έλεγχό της στον μηχανισμό ασφαλείας.<br /><br />Η στρατηγική μοιάζει ξεκάθαρη:<br /><br />να σωθεί το καθεστώς, ακόμη κι αν χρειαστεί να θυσιαστεί ο άνθρωπος που το προσωποποιούσε.<br />Η Βενεζουέλα συζητά το μέλλον – χωρίς τον Μαδούρο<br /><br />Οι πρόσφατες συνομιλίες κυβέρνησης και αντιπολίτευσης είναι η καθαρότερη απόδειξη ότι η χώρα έχει ήδη εισέλθει σε μια μετα-Maduro εποχή.<br /><br />Οι δύο πλευρές συμφώνησαν να προχωρήσουν σε διαδικασία μεταρρύθμισης του δικαστικού συστήματος και να επιδιώξουν την ανάκτηση διεθνών αποθεματικών της Βενεζουέλας που βρίσκονται στην Τράπεζα της Αγγλίας.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκονται περισσότερες από 30 τόνοι χρυσού, αξίας περίπου 4 δισ. δολαρίων, με τις δύο πλευρές να συζητούν τη χρήση των κεφαλαίων για την αντιμετώπιση της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης και των συνεπειών των καταστροφικών σεισμών.<br /><br />Ακόμη πιο σημαντική πολιτικά είναι η συμφωνία για αλλαγές στο Ανώτατο Δικαστήριο – έναν θεσμό που αποτέλεσε βασικό πυλώνα του συστήματος εξουσίας επί Μαδούρο.<br /><br />Το μεγάλο ερώτημα, βέβαια, παραμένει: θα οδηγήσει αυτή η διαδικασία σε πραγματικά ελεύθερες εκλογές ή πρόκειται για μια νέα προσπάθεια του chavismo να επιβιώσει αλλάζοντας πρόσωπο;<br />Απελευθερώσεις πολιτικών κρατουμένων<br /><br />Η κυβέρνηση ανακοίνωσε επίσης την απελευθέρωση 131 πολιτικών κρατουμένων, παρουσιάζοντας την κίνηση ως μέρος της νέας διαδικασίας εθνικής συμφιλίωσης.<br /><br />Ο αριθμός των ανθρώπων που έχουν πράγματι απελευθερωθεί έχει αποτελέσει αντικείμενο διαφορετικών καταγραφών από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, γεγονός που απαιτεί επιφύλαξη απέναντι στις επίσημες ανακοινώσεις.<br /><br />Ωστόσο, ακόμη και αυτή η κίνηση δείχνει πόσο γρήγορα αλλάζει η πολιτική εικόνα.<br /><br />Η Ουάσιγκτον πιέζει για σταθεροποίηση, οικονομική ανάκαμψη και πολιτική μετάβαση, ενώ η κυβέρνηση Ροντρίγκες προσπαθεί να αποδείξει ότι μπορεί να αποτελέσει συνομιλητή χωρίς να καταρρεύσει ο κρατικός μηχανισμός. </div><div><br />Ο Μαδούρο περιμένει μόνος τη δίκη του<br /><br />Ενώ στο Καράκας συζητούν για το μέλλον, ο Μαδούρο βρίσκεται αντιμέτωπος με μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα.<br /><br />Ο ίδιος και η Σίλια Φλόρες κρατούνται στο Μπρούκλιν μετά τη σύλληψή τους από αμερικανικές δυνάμεις τον Ιανουάριο.<br /><br />Ομοσπονδιακό δικαστήριο της Νέας Υόρκης έχει ορίσει την έναρξη της δίκης τους για την 1η Ιουνίου 2027. Και οι δύο έχουν δηλώσει αθώοι στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν.<br /><br />Η υπεράσπιση του Μαδούρο αναμένεται να αμφισβητήσει τόσο το κατηγορητήριο όσο και τη νομιμότητα της σύλληψής του, προβάλλοντας μεταξύ άλλων επιχείρημα περί ασυλίας αρχηγού κράτους. Οι δικηγόροι του χαρακτηρίζουν την αμερικανική επιχείρηση παράνομη, ενώ η κυβέρνηση Τραμπ την παρουσιάζει ως επιχείρηση επιβολής του νόμου.<br /><br />Η τελική κρίση θα ανήκει στο αμερικανικό δικαστήριο.<br /><br />Αυτό που φαίνεται ήδη πολύ πιο καθαρό είναι ότι το Καράκας δεν δείχνει διατεθειμένο να κάνει την τύχη του Μαδούρο κεντρικό όρο για το δικό του πολιτικό μέλλον.<br />Το chavismo επιχειρεί να επιβιώσει χωρίς τον «κληρονόμο» του Τσάβες<br /><br />Εδώ βρίσκεται και η μεγαλύτερη γεωπολιτική ανατροπή.<br /><br />Ο Μαδούρο κυβέρνησε τη Βενεζουέλα ως πολιτικός κληρονόμος του Ούγκο Τσάβες. Για χρόνια, το κράτος, το κυβερνών κόμμα και ο μηχανισμός ασφαλείας ήταν δεμένοι με την προσωπική του επιβίωση.<br /><br />Τώρα το chavismo δοκιμάζει κάτι διαφορετικό:<br /><br />να διατηρήσει την εξουσία χωρίς τον Μαδούρο.<br /><br />Η Ροντρίγκες δεν επιχειρεί να γκρεμίσει ολόκληρο το προηγούμενο σύστημα. Επιχειρεί να το αναδιαμορφώσει αρκετά ώστε να γίνει αποδεκτό από την Ουάσιγκτον, να προσελκύσει ξένα κεφάλαια και να επιβιώσει σε μια μελλοντική πολιτική μετάβαση.<br /><br />Αυτό εξηγεί γιατί η μοίρα του πρώην προέδρου μπορεί να έχει μετατραπεί από εθνική υπόθεση σε πολιτικό βάρος.</div><div><br /></div><div>  <img height="480" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/image-1767527912815.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Πετρέλαιο, Ουάσιγκτον και η μεγάλη συμφωνία<br /><br />Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, το διακύβευμα ξεπερνά κατά πολύ το πρόσωπο του Μαδούρο.<br /><br />Η Βενεζουέλα διαθέτει τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα πετρελαϊκά αποθέματα στον κόσμο. Η σταθεροποίηση της χώρας και η επανένταξη μεγαλύτερου μέρους της παραγωγής της στις διεθνείς αγορές έχουν τεράστια γεωοικονομική σημασία.<br /><br />Για τη Ροντρίγκες, από την άλλη πλευρά, η συνεργασία με την Ουάσιγκτον προσφέρει αυτό που χρειάζεται περισσότερο: χρόνο, οικονομική ανάσα και διεθνή ανοχή για να εδραιώσει τη νέα εξουσία.<br /><br />Ο Μαδούρο βρίσκεται πλέον έξω από αυτή την εξίσωση.<br /><br />Και ίσως αυτό να εξηγεί καλύτερα από οτιδήποτε άλλο τη σιωπή γύρω από το όνομά του.<br />Από το προεδρικό μέγαρο στο κελί – και από εκεί στη λήθη;<br /><br />Η ιστορία έχει μια σχεδόν κινηματογραφική ανατροπή.<br /><br />Μέχρι τις αρχές του 2026, ο Νικολάς Μαδούρο βρισκόταν στο κέντρο κάθε πολιτικής συζήτησης για τη Βενεζουέλα.<br /><br />Σήμερα βρίσκεται σε αμερικανική φυλακή περιμένοντας μια δίκη που έχει προγραμματιστεί για το 2027, ενώ στο Καράκας οι πρώην συνεργάτες του συζητούν με την αντιπολίτευση και την Ουάσιγκτον για το μέλλον της χώρας χωρίς να απαιτούν την επιστροφή του.<br /><br />Δεν γνωρίζουμε ακόμη αν η κυβέρνηση Ροντρίγκες αποτελεί γέφυρα προς πραγματική δημοκρατική μετάβαση ή απλώς τη νέα εκδοχή ενός συστήματος που προσπαθεί να διασωθεί. Οι πρόσφατες συμφωνίες είναι σημαντικές, αλλά παραμένουν ανεπαρκείς για να απαντήσουν σε αυτό το ερώτημα.<br /><br />Για τον Μαδούρο, όμως, το μήνυμα που έρχεται από την πατρίδα του είναι ήδη πολύ πιο ψυχρό. <br /><br />Ο άνθρωπος που κάποτε ζητούσε από μια ολόκληρη χώρα απόλυτη πολιτική πίστη βλέπει τώρα τους παλιούς του συντρόφους να κάνουν αυτό που ίσως φοβόταν περισσότερο:<br /><br />να ανακαλύπτουν ότι μπορούν να συνεχίσουν χωρίς αυτόν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Τον έσβησαν από την ιστορία»: Η Βενεζουέλα εγκαταλείπει τον Μαδούρο στο κελί των ΗΠΑ.

Βασιλης Διαμαντακος Επτά μήνες μετά τη θεαματική σύλληψή του από τις ΗΠΑ, ο Νικολάς Μαδούρο εξαφανίζεται ακόμη και από την ατζέντα του καθεσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Κιμ κάνει την Ουκρανία «σχολείο πολέμου. Οι 30.000 στρατιώτες μπορεί να αλλάξουν την ισορροπία στην Κορέα.

<img height="98" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/Kim-Jong-Un-1-768x509.jpg" width="743" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η Πιονγκγιάνγκ δεν στέλνει απλώς ανθρώπινο δυναμικό στον Πούτιν – Αγοράζει εμπειρία από drones, ηλεκτρονικό πόλεμο και σύγχρονες επιχειρήσεις, ενώ η Μόσχα μπορεί να πληρώνει με τεχνολογία, όπλα και πολιτική προστασία<br /><br />Η πιθανή αποστολή ακόμη 30.000 Βορειοκορεατών στρατιωτών στη Ρωσία δεν είναι απλώς μια ακόμη συμφωνία ανθρώπινου δυναμικού μεταξύ Βλαντίμιρ Πούτιν και Κιμ Γιονγκ Ουν.<br /><br />Μπορεί να είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο: μια μακροπρόθεσμη επένδυση της Πιονγκγιάνγκ στον επόμενο πόλεμο της Κορεατικής Χερσονήσου.<br /><br />Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει δηλώσει ότι η Ρωσία προετοιμάζεται να δεχθεί επιπλέον 30.000 Βορειοκορεάτες στρατιώτες, ενώ η Πιονγκγιάνγκ φέρεται να σχεδιάζει και νέες αποστολές εκτοξευτών βαλλιστικών πυραύλων. Η Νότια Κορέα δηλώνει ότι παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις, χωρίς να επιβεβαιώνει ανεξάρτητα τις ουκρανικές πληροφορίες.<div><br />Το πραγματικό κέρδος του Κιμ δεν είναι στην Ουκρανία<br /><br />Η άμεση στρατιωτική επίδραση 30.000 επιπλέον στρατιωτών στο ουκρανικό μέτωπο μπορεί να είναι σημαντική αλλά όχι καθοριστική.<br /><br />Η Ρωσία μπορεί να τους χρησιμοποιήσει για άμυνα, επιθέσεις πεζικού, μηχανικό, φύλαξη τομέων και απελευθέρωση ρωσικών μονάδων για δυσκολότερες αποστολές.<br /><br />Το σημαντικότερο όμως είναι τι θα επιστρέψει μαζί τους στη Βόρεια Κορέα.<br /><br />Οι στρατιώτες και οι αξιωματικοί της Πιονγκγιάνγκ αποκτούν πρόσβαση σε έναν πόλεμο που έχει εξελιχθεί στο μεγαλύτερο εργαστήριο σύγχρονης συμβατικής μάχης στον κόσμο.<br /><br />Drones, FPV επιθέσεις, ηλεκτρονικός πόλεμος, συνεχής δορυφορική και εναέρια επιτήρηση, παρεμβολές στις επικοινωνίες, πυροβολικό συνδεδεμένο με UAV και ταχύτατη προσαρμογή τακτικών αποτελούν πλέον καθημερινότητα στην Ουκρανία.<br /><br />Το πόσο καθοριστική έχει γίνει αυτή η εμπειρία φαίνεται ακόμη και από το γεγονός ότι δυτικές δυνάμεις μαθαίνουν πλέον από τους ίδιους τους Ουκρανούς πάνω σε drones και electronic warfare. </div><div><br />Η «στρατηγική του Πεδεμοντίου»<br /><br />Η ιστορική αναλογία είναι εντυπωσιακή.<br /><br />Το 1855 το μικρό Βασίλειο του Πεδεμοντίου-Σαρδηνίας έστειλε περίπου 15.000 στρατιώτες στον Κριμαϊκό Πόλεμο στο πλευρό της Βρετανίας, της Γαλλίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.<br /><br />Δεν πήγε στην Κριμαία επειδή είχε άμεσο εδαφικό συμφέρον εκεί.<br /><br />Ο Καμίλο Καβούρ ήθελε κάτι πολύ μεγαλύτερο: θέση στο τραπέζι των Μεγάλων Δυνάμεων.<br /><br />Η στρατιωτική συνεισφορά άνοιξε την πόρτα στο Συνέδριο των Παρισίων, ενίσχυσε τη σχέση με τη Γαλλία και τελικά βοήθησε το Πεδεμόντιο να αποκτήσει τη γαλλική υποστήριξη που χρειαζόταν απέναντι στην Αυστρία.<br /><br />Λίγα χρόνια αργότερα, ο συσχετισμός δυνάμεων στην Ιταλία είχε αλλάξει.<br /><br />Η Βόρεια Κορέα μπορεί να επιχειρεί κάτι ανάλογο: περιορισμένη στρατιωτική συνεισφορά σε έναν μακρινό πόλεμο με αντάλλαγμα πολύ μεγαλύτερα οφέλη στην περιοχή όπου πραγματικά ενδιαφέρεται — την Κορεατική Χερσόνησο.<br />Τέσσερα μεγάλα ανταλλάγματα από τον Πούτιν<br /><br />Η Πιονγκγιάνγκ μπορεί να βγει από τον πόλεμο με τέσσερα μεγάλα κέρδη.<br /><br />Το πρώτο είναι η πραγματική πολεμική εμπειρία.<br /><br />Στρατιώτες και αξιωματικοί μαθαίνουν πώς επιβιώνει μια μονάδα όταν βρίσκεται μόνιμα υπό παρακολούθηση drones, πώς αποκρύπτονται οχήματα και εκτοξευτές, πώς λειτουργούν σε περιβάλλον ισχυρών παρεμβολών και πώς συνδυάζονται πυροβολικό, UAV, ηλεκτρονικός και κυβερνοπόλεμος.<br /><br />Το δεύτερο είναι η πρόσβαση στους ίδιους τους ρωσικούς στρατιωτικούς θεσμούς.<br /><br />Οι σχέσεις με διοικήσεις, εκπαιδευτικά κέντρα, υπηρεσίες πληροφοριών και αμυντικές βιομηχανίες μπορεί μακροπρόθεσμα να αποδειχθούν πολυτιμότερες από μία μεμονωμένη παρτίδα όπλων.<br /><br />Το τρίτο είναι η τεχνολογία.<br /><br />Η μεγάλη ανησυχία για ΗΠΑ, Νότια Κορέα και Ιαπωνία είναι εάν η Ρωσία ανταποδώσει την υποστήριξη με βοήθεια σε κατευθυνόμενους πυραύλους, στρατιωτικούς δορυφόρους, αεράμυνα, αεροσκάφη, υποβρύχια, ηλεκτρονικό πόλεμο ή παραγωγή όπλων.<br /><br />Και το τέταρτο είναι η πολιτική κάλυψη.<br /><br />Μια στενότερη σχέση με τη Μόσχα μπορεί να κάνει την Πιονγκγιάνγκ πιο δύσκολο να απομονωθεί και να περιορίσει ακόμη περισσότερο την αποτελεσματικότητα των διεθνών κυρώσεων.</div><div><br />Οι βετεράνοι θα επιστρέψουν στην Κορέα<br /><br />Εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη απειλή.<br /><br />Οι Βορειοκορεάτες που θα επιβιώσουν από το ουκρανικό μέτωπο δεν θα επιστρέψουν απλώς ως στρατιώτες με μετάλλια.<br /><br />Μπορούν να γίνουν εκπαιδευτές.<br /><br />Να αναλάβουν νέες μονάδες drones και ηλεκτρονικού πολέμου.<br /><br />Να μεταφέρουν τις τακτικές που είδαν στη Ρωσία στην εκπαίδευση ολόκληρου του βορειοκορεατικού στρατού.<br /><br />Και να αλλάξουν το δόγμα μιας δύναμης που για δεκαετίες στηριζόταν περισσότερο σε τεράστιους αριθμούς πυροβολικού και ανθρώπινου δυναμικού παρά σε πραγματική σύγχρονη πολεμική εμπειρία.<br /><br />Αυτό δεν θα εξαλείψει το τεχνολογικό πλεονέκτημα της Νότιας Κορέας και των ΗΠΑ.<br /><br />Μπορεί όμως να κάνει τον βορειοκορεατικό στρατό πολύ δυσκολότερο αντίπαλο. </div><div><br />Drones και ηλεκτρονικός πόλεμος αλλάζουν το παιχνίδι<br /><br />Το μάθημα της Ουκρανίας είναι ότι ακόμη και ο πιο προηγμένος στρατός μπορεί να αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα απέναντι σε φθηνά drones, αποκεντρωμένα δίκτυα επιτήρησης και ηλεκτρονικές παρεμβολές.<br /><br />Πρόσφατη αμερικανοουκρανική άσκηση στη Γερμανία έδειξε μάλιστα πόσο αποτελεσματικές μπορούν να είναι οι ουκρανικές drone units απέναντι σε βαριές τεθωρακισμένες μονάδες των ΗΠΑ.<br /><br />Για την Κορεατική Χερσόνησο, αυτό έχει άμεση σημασία.<br /><br />Η Βόρεια Κορέα διαθέτει ήδη τεράστιο πυραυλικό και πυροβολικό οπλοστάσιο.<br /><br />Εάν προσθέσει αποτελεσματικά συστήματα drones, καλύτερο electronic warfare, βελτιωμένη απόκρυψη κινητών εκτοξευτών και μεγαλύτερη ικανότητα συντονισμού πυραύλων, artillery, cyber και UAV, τότε μπορεί να δυσκολέψει σημαντικά την αμερικανονοτιοκορεατική προσπάθεια ταχείας καταστροφής των επιθετικών της δυνατοτήτων.</div><div><br />Η Πιονγκγιάνγκ μπορεί να γίνει πιο τολμηρή<br /><br />Υπάρχει όμως και πολιτική συνέπεια.<br /><br />Εάν ο Κιμ πιστέψει ότι διαθέτει πλέον ισχυρότερη ρωσική προστασία και πιο έμπειρες ένοπλες δυνάμεις, μπορεί να αλλάξει και η διάθεσή του για ανάληψη κινδύνων.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα γενικευμένο πόλεμο.<br /><br />Μπορεί να σημαίνει περισσότερες ναυτικές προκλήσεις, εισβολές drones, περιορισμένα επεισόδια στα σύνορα ή επιθετικότερες στρατιωτικές επιδείξεις με την εκτίμηση ότι η Νότια Κορέα και οι ΗΠΑ θα αποφύγουν την κλιμάκωση.<br /><br />Και η σημερινή συγκυρία είναι ακόμη πιο ευαίσθητη, καθώς η κυβέρνηση Τραμπ μόλις περιόρισε τις κοινές ασκήσεις ΗΠΑ–Νότιας Κορέας, ενώ Νοτιοκορεάτες αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι η Βόρεια Κορέα αποκτά από τη Ρωσία πραγματική εμπειρία στη χρήση drones.<br /><br />Ο πόλεμος της Ευρώπης επιστρέφει στην Ασία<br /><br />Αυτό είναι το μεγαλύτερο γεωπολιτικό συμπέρασμα.<br /><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία παύει να είναι αποκλειστικά ευρωπαϊκός.<br /><br />Βορειοκορεατικό ανθρώπινο δυναμικό και οπλικά συστήματα επηρεάζουν το ευρωπαϊκό πεδίο μάχης.<br /><br />Αντίστροφα, ρωσική τεχνολογία, επιχειρησιακή γνώση και πολεμική εμπειρία μπορεί να επιστρέψουν στην Ανατολική Ασία.<br /><br />Έτσι δημιουργείται μια πραγματική διασύνδεση των δύο μετώπων.<br /><br />Αυτό που συμβαίνει στο Κουρσκ, στο Ντονμπάς ή στη νότια Ουκρανία μπορεί σε λίγα χρόνια να επηρεάζει το πώς ο βορειοκορεατικός στρατός επιχειρεί απέναντι στη Σεούλ.<br />Τι πρέπει να φοβάται περισσότερο η Δύση<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα επομένως δεν είναι εάν οι 30.000 στρατιώτες θα ανατρέψουν την ισορροπία στην Ουκρανία.<br /><br />Είναι τι παίρνει ο Κιμ σε αντάλλαγμα.<br /><br />Μια συνηθισμένη μεταφορά drones ή εξοπλισμού είναι διαχειρίσιμη.<br /><br />Αν όμως η Μόσχα αρχίσει να μεταφέρει προηγμένα συστήματα αεράμυνας, τεχνολογία βαλλιστικών πυραύλων, υποβρυχίων, στρατιωτικών δορυφόρων ή ακόμη πιο ευαίσθητη πυρηνική τεχνογνωσία, τότε το αποτέλεσμα μπορεί να αλλάξει στρατηγικά την ισορροπία στην Κορεατική Χερσόνησο.<br /><br />Γι’ αυτό ΗΠΑ, Νότια Κορέα, Ιαπωνία, Ουκρανία και Ευρωπαίοι έχουν λόγο να παρακολουθούν όχι μόνο τους Βορειοκορεάτες που φεύγουν για τη Ρωσία.<br /><br />Αλλά κυρίως τι φεύγει από τη Ρωσία προς τη Βόρεια Κορέα.<br />Ο πόλεμος μετά τον πόλεμο<br /><br />Η ιστορία του Πεδεμοντίου δείχνει ότι μια μικρότερη δύναμη δεν χρειάζεται να κερδίσει έναν μακρινό πόλεμο για να βγει στρατηγικά κερδισμένη από αυτόν.<br /><br />Αρκεί να μετατρέψει τη συμμετοχή της σε πρόσβαση, τεχνολογία και πολιτική υποστήριξη.<br /><br />Ο Κιμ μπορεί να κάνει ακριβώς αυτό.<br /><br />Και τότε η πραγματική κληρονομιά της συμμετοχής της Βόρειας Κορέας στον πόλεμο της Ουκρανίας δεν θα φανεί στα χαρακώματα της Ευρώπης.<br /><br />Θα φανεί χρόνια αργότερα, όταν οι στρατιώτες της επιστρέψουν στην Ασία με πραγματική πολεμική εμπειρία και ένας πολύ στενότερος στρατιωτικός δεσμός με τη Ρωσία θα έχει ήδη εδραιωθεί.<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν 30.000 Βορειοκορεάτες μπορούν να αλλάξουν την έκβαση του πολέμου στην Ουκρανία.<br /><br />Είναι αν η Ουκρανία μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο η Βόρεια Κορέα θα πολεμήσει τον επόμενο δικό της πόλεμο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Κιμ κάνει την Ουκρανία «σχολείο πολέμου. Οι 30.000 στρατιώτες μπορεί να αλλάξουν την ισορροπία στην Κορέα.

Βασιλης Διαμαντακος  Η Πιονγκγιάνγκ δεν στέλνει απλώς ανθρώπινο δυναμικό στον Πούτιν – Αγοράζει εμπειρία από drones, ηλεκτρονικό πόλεμο και ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πολιτική θύελλα στην Ουκρανία: Έκκληση Μιχαΐλο Φεντόροφ για διεξαγωγή εκλογών εν μέσω πολέμου

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/Fedorov-Ukraine-1.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/Fedorov-Ukraine-1-1068x601.jpg" width="749" /></a><br /><br />Σε μια κίνηση που προκαλεί ισχυρούς τριγμούς στο πολιτικό σκηνικό της Ουκρανίας, ο δημοφιλής πρώην υπουργός Άμυνας, Μιχαΐλο Φεντόροφ, ζήτησε δημόσια τη διεξαγωγή εκλογών στη χώρα παρά τον συνεχιζόμενο πόλεμο με τη Ρωσία. Με βιντεοσκοπημένο μήνυμά του στο YouTube, ο Φεντόροφ τόνισε την ανάγκη «να αποκατασταθεί η δημοκρατική διαδικασία», διατυπώνοντας την πιο σοβαρή εσωτερική αμφισβήτηση προς τον πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι από την έναρξη της ρωσικής εισβολής το 2022.<br /><br />Ο πρώην υπουργός υποστήριξε ότι η δημοκρατία δεν πρέπει να μείνει όμηρος της Ρωσίας και κάλεσε να βρεθεί ένας νόμιμος, ασφαλής και ρεαλιστικός μηχανισμός. Παρόλο που παραδέχθηκε τις δυσκολίες —όπως τη διασφάλιση της ψήφου των στρατιωτών, των κατοίκων των περιοχών κοντά στο μέτωπο και των εκατομμυρίων προσφύγων— σημείωσε πως η πολυπλοκότητα δεν σημαίνει αδυναμία, υπογραμμίζοντας ότι ο λαός δεν μπορεί να ζει επ’ αόριστον σε ένα κράτος χωρίς διαφάνεια στη λήψη αποφάσεων.<br /><br />Η ρήξη, οι διαδηλώσεις και το φόντο της αποπομπής<br /><br />Η δημόσια αυτή παρέμβαση έρχεται σε μια περίοδο έντονης αναταραχής γύρω από το πρόσωπο του 35χρονου πολιτικού:<br /><br />Διορισμός και Αποπομπή: Αφού ανέλαβε το Υπουργείο Άμυνας τον Ιανουάριο για την προώθηση μεταρρυθμίσεων, αποπέμφθηκε αιφνιδιαστικά τον Ιούλιο.<br /><br />Σύγκρουση με την Ηγεσία: Μετά την απομάκρυνσή του, ο Φεντόροφ καταφέρθηκε κατά του επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων, Ολεξάντρ Σίρσκι, φέρνοντας στο φως τη βαθιά διαφωνία τους για τη διαχείριση του πολέμου.<br /><br />Λαϊκή Πίεση: Χιλιάδες πολίτες διαδήλωσαν ζητώντας την αποπομπή του Σίρσκι και την επιστροφή του Φεντόροφ, γεγονός που οδήγησε τελικά τον Ζελένσκι στην απομάκρυνση και του Σίρσκι.<br />Καταγγελίες για διαφθορά και η πρόκληση για τον Ζελένσκι<br /><br />Ο Φεντόροφ συνέδεσε την απόλυσή του με τις μεταρρυθμίσεις που προωθούσε στις διαδικασίες προμηθειών του υπουργείου Άμυνας, οι οποίες αφορούν εξοπλισμούς δισεκατομμυρίων ευρώ, καταγγέλλοντας ανοιχτά τη διαφθορά αξιωματούχων. Παράλληλα, έκανε λόγο για «συστημική κρίση διακυβέρνησης» και ένα παλιό σύστημα που φοβάται τις αλλαγές.<br /><br />Η παρέμβασή του έγινε λίγες μόλις ώρες μετά την πρόταση του Ζελένσκι για τον διορισμό του Γεβγκένι Χμάρα στη θέση του υπουργού Άμυνας. Παρότι ο Φεντόροφ δεν δήλωσε ρητά αν θα είναι υποψήφιος, πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι διατηρεί σημαντικό προβάδισμα έναντι του Ουκρανού προέδρου, καθιστώντας τον τον ισχυρότερο πολιτικό του αντίπαλο.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πολιτική θύελλα στην Ουκρανία: Έκκληση Μιχαΐλο Φεντόροφ για διεξαγωγή εκλογών εν μέσω πολέμου

Σε μια κίνηση που προκαλεί ισχυρούς τριγμούς στο πολιτικό σκηνικό της Ουκρανίας, ο δημοφιλής πρώην υπουργός Άμυνας, Μιχαΐλο Φεντόροφ, ζήτησε...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Forbes για την Ελλάδα και τους S-300 που χρειάζεται η Ουκρανία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/S-300GREEK.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1267" data-original-width="1900" height="91" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/S-300GREEK.jpg" width="754" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι τεταμένες σχέσεις Αθήνας-Κιέβου, η αποτροπή της Τουρκίας και ο φόβος αντίδρασης της Ρωσίας</span></h3> <b>Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Ο δημοσιογράφος Πολ Ίντον επισημαίνει με άρθρο του στο Forbes, την ανάγκη που έχει η Ουκρανία για αντιαεροπορικά συστήματα, όπως Patriot και S-300, κάνοντας σχετική αναφορά στο κείμενό του και στην Ελλάδα (σ.σ. η οποία διαθέτει και τα δύο συστήματα), εστιάζοντας όμως στο ζήτημα των S-300.<br /><br />«Η Ουκρανία σίγουρα θα καλωσόριζε την ευκαιρία να τους αποκτήσει και η Νορβηγία σχεδόν σίγουρα θα ήταν πρόθυμη να πληρώσει τον λογαριασμό», σχολιάζει το αμερικανικό περιοδικό για τον μηχανισμό που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ώστε να φτάσουν οι S-300 στο Κίεβο.<br /><br />Όπως αναφέρει το Forbes, η χώρα μας διαθέτει σύγχρονα συστήματα S-300PMU-1 και αποθέματα που θα μπορούσαν να βοηθήσουν την Ουκρανία, αλλά διστάζει να τα μεταφέρει εξαιτίας των τεταμένων ελληνο-ουκρανικών σχέσεων, των ανησυχιών για τις τουρκο-ουκρανικές σχέσεις και την επιθυμία να αποφευχθεί η αναμενόμενη αντίδραση της Ρωσίας.<br /><br />Επιπλέον, η Μόσχα προειδοποίησε την Ελλάδα ότι χρειάζεται την έγκρισή της για μια τέτοια μεταφορά του ρωσικής κατασκευής υλικού σε κάποιον τρίτο, η οποία προφανώς και δεν θα χορηγηθεί.<br /><br />Σχολιάζει ακόμα το άρθρο ότι η Αθήνα δίνει προτεραιότητα στην εθνική της ασφάλεια και την αποτροπή έναντι της Τουρκίας, καθιστώντας την απρόθυμη να «αποχωριστεί» αυτά τα κρίσιμα αμυντικά περιουσιακά στοιχεία.<div><br />Κοινή προσπάθεια ΗΠΑ-Ουκρανίας<br /><br />Μία λύση που επεξεργάζεται η Ουκρανία για να καλύψει το κρίσιμο κενό, είναι ο εκσυγχρονισμός του παλαιού οπλοστασίου της των S-300, που «κληρονόμησε» από τη Σοβιετική Ένωση και η κατασκευή νέων πυραύλων γι’ αυτά.<br /><br />«Υπάρχει μια κοινή προσπάθεια ΗΠΑ-Ουκρανίας σε εξέλιξη για την ουσιαστική αναβάθμιση ή εκσυγχρονισμό των παλιών πυραύλων S-300 ή μιας νεότερης παραλλαγής των S-300 και την παροχή καλύτερων δυνατοτήτων», δήλωσε στο PBS ο βετεράνος συνταγματάρχης του Αμερικανικού Στρατού, Ρόμπερτ Χάμιλτον, σε συνέντευξη στις 5 Αυγούστου.<br /><br />«Και αυτό, για να τεθεί σε λειτουργία προς το τέλος του τρέχοντος έτους. Αλλά, πάλι, μιλάμε για 100 ή μερικές εκατοντάδες ετησίως που θα μπορούσαν να παραχθούν».<br />Τζογόπουλος: Γιατί η Ελλάδα λέει «όχι» για τους S-300<br /><br />Ο Γιώργος Τζογόπουλος, ανώτερος ερευνητής στο Διεθνές Κέντρο Ευρωπαϊκής Επιμόρφωσης (CIFE), περιέγραψε στο Forbes ορισμένους από τους λόγους για τους οποίους αυτά τα συστήματα είναι απίθανο να καταλήξουν στην Ουκρανία σύντομα.<br /><br />Πολιτικά, σημείωσε ότι οι σχέσεις Ελλάδας-Ουκρανίας είναι «μάλλον τεταμένες», μετά από το περιστατικό του Μαΐου, με το ουκρανικό θαλάσσιο drone, το οποίο είχε εκρηκτικά, στα ελληνικά ύδατα της Λευκάδας.<br /><br />«Το ουκρανικό υπουργείο Εξωτερικών αναγκάστηκε να ζητήσει δημόσια συγγνώμη από την Ελλάδα αμέσως μετά», είπε ο Τζογόπουλος και συμπλήρωσε: «Πέρα από αυτό το ναυτικό περιστατικό, η ελληνική κυβέρνηση ανησυχεί για το βαθμό στον οποίο οι στενές τουρκο-ουκρανικές σχέσεις επηρεάζουν τις προοπτικές της ελληνο-ουκρανικής συνεργασίας για τη συμπαραγωγή ναυτικών drones. Οι όροι που έθεσε το Κίεβο δεν δημιουργούν ενθουσιασμό στην Αθήνα».<br /><br />Και ενώ η στάση της Ελλάδας κατά της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία δεν έχει αλλάξει, η Αθήνα έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η παροχή κατηγορηματικής υποστήριξης δεν έχει οδηγήσει το Κίεβο, με τη σειρά του, να «δώσει προτεραιότητα στα ελληνικά εθνικά συμφέροντα» στην εξωτερική πολιτική και τη στρατιωτική στρατηγική.<br /><br />«Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα φαίνεται σκεπτική ως προς την αποστολή των S-300PMU-1 στην Ουκρανία και την πρόκληση της οργής της Ρωσίας», δήλωσε ο κ. Τζογόπουλος. «Ενώ η ΕΕ αναζητά επί του παρόντος τρόπους για να τα ξαναβάλει με τη Ρωσία, η Αθήνα δεν έχει κανένα λόγο να βιώσει ένα ακόμη χαμηλό σημείο στις σχέσεις της με τη Μόσχα».<br /><br />Ο Έλληνας αναλυτής σημείωσε ότι υπάρχουν τεχνικοί τρόποι για την αποστολή των ελληνικών S-300 στην Ουκρανία μέσω των ΗΠΑ ή της Νορβηγίας, αλλά το πολιτικό αποτέλεσμα «δύσκολα θα είναι διαφορετικό» για την Ελλάδα.<br /><br />«Το πιο σημαντικό είναι ότι ο εκσυγχρονισμός που θα φέρει η Ασπίδα του Αχιλλέα στον ελληνικό αμυντικό τομέα δεν καθιστά αυτόματα το ρωσικό σύστημα άχρηστο», δήλωσε στο Forbes ο Γιώργος Τζογόπουλος.<br /><br />«Απαιτείται χρόνος και η Ελλάδα δεν είναι προετοιμασμένη να τα παροπλίσει βραχυπρόθεσμα ή μεσοπρόθεσμα. Προτεραιότητα της Ελλάδας παραμένει η διαφύλαξη της εθνικής της ασφάλειας, η οποία βασίζεται στην αποτροπή της Τουρκίας. Αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο δεν είχε στείλει τους S-300PMU-1 στην Ουκρανία στο παρελθόν».<br /><br />Καταλήγοντας, ανέφερε ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να αντικαταστήσει τους S-300 με άλλα συστήματα στο μέλλον και πρόσθεσε:<br /><br />«Το θετικό σε αυτή την περίπτωση είναι ότι η Αθήνα δεν θα χρειαστεί να διαχειριστεί την απάντηση της Ρωσίας. Ωστόσο, δεν βρίσκεται προς το παρόν στην ημερήσια διάταξη. Εν τω μεταξύ, δεν θα απέκλεια μια περιορισμένη ελληνο-ουκρανική συνεργασία στο θέμα. Αλλά αυτό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη γενική στάση της Ουκρανίας, η οποία εξετάζεται επί του παρόντος στην Ελλάδα».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Forbes για την Ελλάδα και τους S-300 που χρειάζεται η Ουκρανία.

Οι τεταμένες σχέσεις Αθήνας-Κιέβου, η αποτροπή της Τουρκίας και ο φόβος αντίδρασης της Ρωσίας   Ιωάννα Γκορόγια Ο δημοσιογράφος Πολ Ίντον επ...

Διαβάστε την συνέχεια

Patriot: Στο τραπέζι η μεταφορά από Κάρπαθο στη Σούδα. Σε επιφυλακή η Αθήνα μετά τις απειλές του Ιράν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.neakriti.gr/sites/default/files/styles/main/public/2026-03/Patriot.jpg.webp?itok=OsxwxxvS" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="540" data-original-width="810" height="101" src="https://www.neakriti.gr/sites/default/files/styles/main/public/2026-03/Patriot.jpg.webp?itok=OsxwxxvS" width="747" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αξιολογούνται ως αξιόπιστες οι πληροφορίες για πιθανούς ιρανικούς στόχους στην Ευρώπη. Τι εξετάζεται για Βουλγαρία και ελληνικές δυνάμεις στην Κύπρο.</span></h3>Σε αυξημένη επιφυλακή βρίσκεται η Αθήνα μετά τις πληροφορίες ότι το Ιράν μελετά το ενδεχόμενο να μεταφέρει τον πόλεμο με τις ΗΠΑ στην Ευρώπη, πλήττοντας αμερικανικούς στρατιωτικούς στόχους. Στο επίκεντρο βρίσκεται η προστασία της Σούδας, με καλά πληροφορημένες πηγές να αναφέρουν πως το υπουργείο Εθνικής Άμυνας εξετάζει τη μεταφορά της πυροβολαρχίας Patriot, που βρίσκεται στην Κάρπαθο, στην Κρήτη προκειμένου να ενισχυθεί η αντιαεροπορική προστασία της αμερικανικής βάσης.<br /><br />Η εξέλιξη έρχεται στον απόηχο του δημοσιεύματος των Financial Times, σύμφωνα με το οποίο το Ιράν εξετάζει το ενδεχόμενο να επεκτείνει τις επιχειρήσεις του πέρα από τη Μέση Ανατολή, με αμερικανικούς στρατιωτικούς στόχους στη νοτιοανατολική Ευρώπη να περιλαμβάνονται στα πιθανά σενάρια. Μεταξύ των χωρών που αναφέρονται είναι η Βουλγαρία και η Κύπρος.<div><br />Τα τρία μέτωπα που εξετάζει η Αθήνα<br /><br />Με βάση τις ίδιες πληροφορίες, η ελληνική πλευρά εξετάζει παράλληλα τις επόμενες κινήσεις της σε τρία επίπεδα.<br /><br />Πρώτο, η μεταφορά της πυροβολαρχίας Patriot από την Κάρπαθο στη Σούδα, εφόσον κριθεί αναγκαία η περαιτέρω ενίσχυση της προστασίας της βάσης.<br /><br />Δεύτερο, το ενδεχόμενο νέου αιτήματος από τη Βουλγαρία για ελληνική συνδρομή στον τομέα της αντιαεροπορικής άμυνας. Σε αυτή την περίπτωση, το αίτημα αναμένεται να εξεταστεί από την ελληνική κυβέρνηση.<br /><br />Τρίτο, η διατήρηση της υφιστάμενης ελληνικής στρατιωτικής παρουσίας στην Κύπρο, με τέσσερα μαχητικά F-16 και τη φρεγάτα «Νικηφόρος Φωκάς», χωρίς προς το παρόν να προκύπτει αλλαγή στη διάταξη των δυνάμεων.<br /><br />Η Σούδα στο επίκεντρο<br /><br />Η αμερικανική βάση στη Σούδα αποτελεί κρίσιμο κόμβο για τις αμερικανικές και συμμαχικές επιχειρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Η ενίσχυση της αντιαεροπορικής της προστασίας αποκτά, επομένως, ιδιαίτερη σημασία σε ένα ενδεχόμενο επέκτασης της σύγκρουσης.<br /><br />Η συστοιχία Patriot βρίσκεται στην Κάρπαθο από τον περασμένο Μάρτιο, όταν είχε αποφασιστεί η ανάπτυξή της στο νησί στο πλαίσιο της ενίσχυσης της ελληνικής αντιαεροπορικής άμυνας.<br /><br />Προς το παρόν, η μεταφορά της στη Σούδα δεν παρουσιάζεται ως οριστική απόφαση, αλλά ως ένα από τα μέτρα που βρίσκονται υπό εξέταση, καθώς η Αθήνα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις και αξιολογεί τα δεδομένα ασφαλείας στην ευρύτερη περιοχή.</div><div><br />Τι μεταδίδουν τα τουρκικά ΜΜΕ</div><div><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px auto; max-width: 550px; width: 550px;"><br /><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2090033156128694321" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2090033156128694321&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fgeopolitiki-amyna%2F1036831%2Fpatriot-metafora-soyda-apeiles-iran%2F&sessionId=297ef46b2a05de6df0aafdcb2591e727acd88288&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 672px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Patriot: Στο τραπέζι η μεταφορά από Κάρπαθο στη Σούδα. Σε επιφυλακή η Αθήνα μετά τις απειλές του Ιράν.

Αξιολογούνται ως αξιόπιστες οι πληροφορίες για πιθανούς ιρανικούς στόχους στην Ευρώπη. Τι εξετάζεται για Βουλγαρία και ελληνικές δυνάμεις στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Ισραηλινοί ανατίναξαν τουρκική βάση στη Β/Δ Συρία. Ο Τόμας Μπάρακ πήρε το μέρος των Τούρκων κατά του Ισραήλ.

<img height="96" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2022/12/airstrike-syria-630x356.jpg" width="745" /><br /><br />Ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος επιβεβαίωσε στο δίκτυο Fox News ότι κρίσιμες πληροφορίες διαβιβάστηκαν στην Ουάσιγκτον πριν από τις αεροπορικές επιδρομές σε στρατιωτικό αεροδρόμιο-τουρκική βάση στη Συρία που αποδίδονται στο Ισραηλινό Κράτος, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι η νέα ηγεσία στη Δαμασκό αντιλαμβάνεται τα όρια της εποχής Άσαντ.<br /><br />Ειδικότερα, ο ίδιος αξιωματούχος τόνισε την Τρίτη 18/08 ότι το Ισραήλ παρείχε υψηλής διαβάθμισης πληροφορίες στις Ηνωμένες Πολιτείες λίγο πριν από το κύμα επιδρομών στη συριακή επικράτεια, οι οποίες -σύμφωνα με ξένα ειδησεογραφικά Μέσα- φέρουν την υπογραφή της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας.<br /><br />Τα δεδομένα παραδόθηκαν απευθείας στα ανώτατα κλιμάκια των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών και ασφαλείας στην Ουάσιγκτον, καταδεικνύοντας την αδιάλειπτη στενή συνεργασία των δύο χωρών μετά την πτώση του καθεστώτος.<br /><br />Η ροή περιλάμβανε ακριβείς επιχειρησιακές λεπτομέρειες σε πραγματικό χρόνο.<br /><br />Παράλληλα, ο Ισραηλινός αξιωματούχος επεσήμανε ότι ο νέος πρόεδρος της Συρίας, Αχμέντ αλ-Σαράα, γνωστός και ως τζιχαντιστής οπλαρχηγός Γκολάνι ή Τζουλάνι, κατανοεί πλήρως τις νέες ισορροπίες στο πεδίο.<br /><br />«Γνωρίζει ότι δεν του επιτρέπεται να συνεχίσει τις πολιτικές του προηγούμενου καθεστώτος ούτε να προσφέρει ασφαλές καταφύγιο σε πληρεξούσιες δυνάμεις εντός της επικράτειάς του», δήλωσε χαρακτηριστικά.<br /><br />Ο Τομ Μπαράκ, ειδικός απεσταλμένος του Αμερικανού προέδρου για τη Συρία και την Τουρκία, υποστήριξε ότι «η κυβέρνηση του Αλ-Σαράα δεν έχει υιοθετήσει επιθετική στάση ούτε έχει περιθωριοποιήσει την ανάγκη αποφυγής proxy δυνάμεων», χαρακτηρίζοντας τις επιδρομές «περιττή κλιμάκωση».<br /><br />Το παρασκήνιο της συνεργασίας των μυστικών υπηρεσιών είδε το φως της δημοσιότητας μετά από δημοσιεύματα αραβικών Μέσων Ενημέρωσης σχετικά με τέσσερα αεροπορικά πλήγματα στο στρατιωτικό αεροδρόμιο Αμπού αλ-Ντουχούρ στην τουρκοκρατούμενη βορειοδυτική επαρχία Ιντλίμπ, περίπου 70 χιλιόμετρα από τα τουρκικά σύνορα, τα οποία έπληξαν ακριβώς τον διάδρομο προσγείωσης.<br /><br />Αν και η ταυτότητα των αεροσκαφών δεν επιβεβαιώθηκε επίσημα, το λιβανικό δίκτυο Al Mayadeen -προσκείμενο στη Χεζμπολάχ- υπέδειξε το Ισραήλ.<br /><br />Οι ισραηλινές Αρχές τήρησαν την πάγια πολιτική της σιωπής.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι το τελευταίο διάστημα έχουν καταγραφεί εκτεταμένες επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένης επιδρομής ελίτ δυνάμεων στα περίχωρα της Δαμασκού με τη συνδρομή ελικοπτέρων και μαχητικών, καθώς και πλήγματα εναντίον συριακών αρμάτων μάχης που κατευθύνονταν προς την Αλ-Σουουαϊντά.<br /><br />Στο πλαίσιο εκείνων των επιχειρήσεων, ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας, Ισραήλ Κατζ, είχε διακηρύξει ότι «δεν θα επιτρέψουμε να προκληθεί κακό στους Δρούζους της Συρίας».<br /><br />Η συριακή κυβέρνηση καταδίκασε επίσημα τα πλήγματα, χαρακτηρίζοντάς τα πράξη απροκάλυπτης επιθετικότητας και κατάφωρη παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας.<br /><br />Σε ανακοίνωση του τζιχαντιστικού συριακού Υπουργείου Εξωτερικών, τονίστηκε ότι οι επιθέσεις από την 8η Δεκεμβρίου 2024 και μετά συνιστούν επικίνδυνη τροπή, ενώ η Δαμασκός καλεί το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να λάβει σαφή θέση.<br /><br /><img height="424" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/11/BARRACK.jpg" width="640" /><br /><i>Ο φιλότουρκος Τόμας Μπάρακ της διπλωματίας του ρίαλ εστέιτ και θαυμαστής μίας νεοοθωμανικής αυτοκρατορίας.</i><br /><br />Από την πλευρά του, ο Τομ Μπαράκ επανέλαβε δημόσια τις αμερικανικές ενστάσεις, επισημαίνοντας την επίσκεψη τουρκικής στρατιωτικής αντιπροσωπείας στην περιοχή την προηγούμενη ημέρα.<br /><br />«Είμαστε βαθύτατα προβληματισμένοι από τις ισραηλινές επιδρομές», ανέφερε, καλώντας όλες τις πλευρές να δώσουν προτεραιότητα στη διπλωματία και στον διάλογο έναντι της στρατιωτικής εμπλοκής.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Ισραηλινοί ανατίναξαν τουρκική βάση στη Β/Δ Συρία. Ο Τόμας Μπάρακ πήρε το μέρος των Τούρκων κατά του Ισραήλ.

Ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος επιβεβαίωσε στο δίκτυο Fox News ότι κρίσιμες πληροφορίες διαβιβάστηκαν στην Ουάσιγκτον πριν από τις αεροπορ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ιράν σχεδιάζει να χτυπήσει Βαλκάνια και Κύπρο αν ο Τραμπ διατάξει νέα κλιμάκωση του πολέμου.

<img height="85" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2021/05/iran-pirinika-630x360.jpg" width="744" /><br /><br />Το Ιράν έχει διερευνήσει επιλογές για την επίθεση εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων στην Ευρώπη, σε περίπτωση που ο Ντόναλντ Τραμπ διατάξει νέα κλιμάκωση της έντασης εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας, σύμφωνα με τους Financial Times, που επικαλούνται πηγές κοντά στο ιρανικό καθεστώς.<br /><br />Ειδικότερα, σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ, το Ιράν έχει εξετάσει πιθανά σενάρια επίθεσης σε αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στη νοτιοανατολική Ευρώπη, μεταξύ των οποίων και στη Βουλγαρία.<br /><br />Η Σόφια έχει πρόσφατα εγκρίνει τη λειτουργία αμερικανικών αεροσκαφών ανεφοδιασμού από την αεροπορική βάση του Μπεζμέρ, ενισχύοντας τη στρατηγική σημασία της περιοχής για την Ουάσιγκτον.<br /><br />Παράλληλα, η Κύπρος αναφέρεται ως ενδεχόμενος στόχος σε περίπτωση κλιμάκωσης στρατιωτικών ενεργειών από τις ΗΠΑ, όπως αναφέρει πηγή που γνωρίζει τις διαβουλεύσεις της Τεχεράνης.<br /><br />Στο νησί λειτουργούν βρετανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις, μία εκ των οποίων είχε δεχθεί επίθεση με drone νωρίτερα το έτος.<br /><br />Επιπλέον, η έκθεση σημειώνει ότι το Ιράν έχει εξετάσει τρόπους διακοπής της λειτουργίας των υποθαλάσσιων καλωδίων οπτικών ινών που περνούν από το Στενό του Ορμούζ.<br /><br />Μια τέτοια ενέργεια θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρές επιπτώσεις στις κρίσιμες υποδομές επικοινωνίας που εξυπηρετούν μία από τις σημαντικότερες θαλάσσιες οδούς του πλανήτη.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ιράν σχεδιάζει να χτυπήσει Βαλκάνια και Κύπρο αν ο Τραμπ διατάξει νέα κλιμάκωση του πολέμου.

Το Ιράν έχει διερευνήσει επιλογές για την επίθεση εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων στην Ευρώπη, σε περίπτωση που ο Ντόναλντ ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κόβει τον βήχα στον Ερντογάν ο Νετανιάχου! Η Τουρκία μακριά από την Συρία!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.onisilos.gr/wp-content/uploads/2025/04/Erdogan-Netaniahu.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="550" data-original-width="930" height="98" src="https://www.onisilos.gr/wp-content/uploads/2025/04/Erdogan-Netaniahu.jpeg" width="743" /></a></div><div><br /></div><div>Σαφές μήνυμα προς τη Δαμασκό έστειλε ο Μπενιαμίν Νετανιάχου μετά τις ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές στη στρατιωτική βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ, στη βορειοδυτική Συρία, περίπου 70 χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Τουρκία.</div><br />«Το Ισραήλ δεν θα ανεχθεί απειλές για την ασφάλειά του» διαμήνυσε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, στον απόηχο των αεροπορικών πληγμάτων. Σε ανακοίνωση που εξέδωσε το γραφείο του Νετανιάχου, αναφέρεται ότι το Ισραήλ και η Συρία είχαν συμφωνήσει σε ένα status quo σε ζητήματα ασφαλείας, το οποίο, σύμφωνα με την ισραηλινή πλευρά, η Δαμασκός βρισκόταν στα πρόθυρα να παραβιάσει.<br /><br />«Το Ισραήλ και η Συρία συμφώνησαν σε ένα status quo για θέματα ασφαλείας, το οποίο η Συρία ήταν στα πρόθυρα να παραβιάσει, επιτρέποντας σε τουρκικά στρατεύματα να αναπτυχθούν σε αεροπορική βάση κοντά στο Χαλέπι»σημειώνεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση.<br /><br />Το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού υποστηρίζει ακόμη ότι είχαν προηγηθεί επανειλημμένες προειδοποιήσεις προς τη Συρία σχετικά με το ενδεχόμενο ανάπτυξης τουρκικών δυνάμεων στην περιοχή. «Το Ισραήλ προειδοποίησε κατ’ επανάληψη τη Συρία ότι μια τέτοια ανάπτυξη θα αποτελούσε απειλή για την ασφάλεια του Ισραήλ. Η Συρία επέλεξε να αγνοήσει αυτές τις προειδοποιήσεις» αναφέρεται στην ανακοίνωση.<br /><br />Το κείμενο καταλήγει, επαναλαμβάνοντας τη θέση της ισραηλινής κυβέρνησης και αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο αποκλιμάκωσης, εφόσον αποκατασταθεί η προηγούμενη κατάσταση: «Το Ισραήλ δεν θα ανεχθεί απειλές για την ασφάλειά του, και θα καλωσόριζε μια επιστροφή στο status quo».<br /><br /><div>Από την πλευρά της, η τουρκική κυβέρνηση απέρριψε κατηγορηματικά τη συγκεκριμένη εκδοχή, υποστηρίζοντας ότι οι ισχυρισμοί του Ισραήλ επιχειρούν να νομιμοποιήσουν τις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία. «Οι αβάσιμοι ισχυρισμοί που διατυπώνονται από το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού στοχεύουν στη νομιμοποίηση των παράνομων αεροπορικών επιδρομών του Ισραήλ, που στοχεύουν την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας» υποστήριξε η τουρκική κυβέρνηση, σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο Anadolu.<br /><br />Η αντιπαράθεση προσθέτει ένα ακόμη μέτωπο στις ήδη τεταμένες σχέσεις Άγκυρας και Τελ Αβίβ, καθώς η Τουρκία στηρίζει τις νέες συριακές αρχές, ενώ το Ισραήλ αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη καχυποψία την αυξανόμενη τουρκική παρουσία στη γειτονική χώρα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κόβει τον βήχα στον Ερντογάν ο Νετανιάχου! Η Τουρκία μακριά από την Συρία!

Σαφές μήνυμα προς τη Δαμασκό έστειλε ο Μπενιαμίν Νετανιάχου μετά τις ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές στη στρατιωτική βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ μπήκε στην πρίζα, αλλά…

<img height="77" src="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2024/09/18/kypros-kalodio-1-1024x683.jpg" width="752" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι δύο εκκρεμότητες της Λευκωσίας .Το τουρκικό θαλάσσιο πάρκο στην Αν. Μεσόγειο - Διπλωματικό παρασκήνιο για τις έρευνες βυθού</span></h3><b>Χρήστος Κολώνας</b><br />Το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου (Great Sea Interconnector – GSI) μπήκε στην πρίζα… μετά τη συμφωνία εισόδου του γαλλικού κολοσσιαίου fund Meridiam και τη συμμαχία Αθήνας – Παρισιού που χτίστηκε για το έργο μετά την επίσκεψη Μακρόν στην Αθήνα, τον περασμένο Απρίλιο.<br /><br />Το επόμενο κρίσιμο βήμα για την πορεία του έργου της ηλεκτρικής διασύνδεσης είναι οι έρευνες και μελέτες βυθού προκειμένου να εντοπιστεί η καλύτερη όδευση για το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου. Για την εκτέλεση των εργασιών απαιτείται ειδικό ερευνητικό σκάφος και φυσικά η έκδοση της NAVTEX που θα ζητήσει η Αθήνα από την υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού.<div><br />Οι εκκρεμότητες της Λευκωσίας για το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου<div><br />Το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου έχει αποκτήσει και ισχυρή γεωπολιτική στήριξη:<br /><br />Η Ε.Ε. υποστηρίζει το έργο έχοντας εκταμιεύσει την επιδότηση ύψους 657 εκατ. ευρώ,<br />Η ΕΤΕπ έχει αποδεχτεί αίτημα για την χρηματοδότηση του GSI ο προϋπολογισμός του οποίου αγγίζει τα 2 δισ. ευρώ,<br />Στο μετοχικό κεφάλαιο της κοινοπραξίας εισέρχεται ο γαλλικός όμιλος Meridiam που είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με το Μέγαρο Ελιζέ και<br />Η σύμβαση κατασκευής του καλωδίου των 898 χλμ από την Κρήτη έως την Κύπρο έχει ανατεθεί στην επίσης γαλλική Nexans<br />Το State Department των ΗΠΑ με προχθεσινή παρέμβαση εξέφρασε τη στήριξη της ενεργειακής ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ωστόσο για να προχωρήσει ο GSI στα επόμενα βήματα της υλοποίησης του απομένουν ουσιαστικές εκκρεμότητες από τη μεριά της Λευκωσίας. Όπως αναφέρουν πηγές θα πρέπει η κυπριακή πλευρά να ανακτήσει κόστος 50 εκατ. ευρώ από τους καταναλωτές για τα δύο χρόνια που είναι σε εξέλιξη η ηλεκτρική διασύνδεση καθώς και να αρθούν ρυθμιστικές εκκρεμότητες.<br /><br />Συνεπώς οι υπόλοιπες εμπλεκόμενες πλευρές, σχολιάζουν πηγές, αναμένουν τα συγκεκριμένα βήματα.<br />Ο τουρκικός παράγοντας και το διπλωματικό παρασκήνιο<br /><br />Το μεγάλο ερωτηματικό είναι αν θα υπάρξει αντίδραση της Τουρκίας στην περίπτωση που το κοινοπρακτικό σχήμα ΑΔΜΗΕ – Nexans – GSI (υπεγράφη συμβαση για τις έρευνες) ζητήσει την έκδοση NAVTEX. Είναι νωπές ακόμα σε Αθήνα και Λευκωσία οι αντιδράσεις της Άγκυρας όταν πριν δύο χρόνια παρεμπόδισαν στην Κάσο τις έρευνες βυθού από ιταλικό σκάφος και από τότε το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου παραμένει εκτός πρίζας…<br /><br />Αξίζει να τονιστεί ότι έχουν γίνει έρευνες στα χωρικά ύδατα της Ελλάδας (6 ναυτικά μίλια) και της Κύπρου (12 ναυτικά μίλια). Δεν έχουν ολοκληρωθεί οι αντίστοιχες ερευνητικές εργασίες στα διεθνή ύδατα ανατολικά της Κάσου και στο δυτικό μέρος της Κύπρου.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα του philenews βρίσκονται σε εξέλιξη τηλεφωνικές διαβουλεύσεις ανάμεσα στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη, τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Πρόεδρο της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν. Αντικείμενο των επαφών είναι η επανεκκίνηση των βυθομετρήσεων για την υποθαλάσσια όδευση ανάμεσα σε Κρήτη και Κύπρο. Πηγές θέλουν μάλιστα να δρομολογείται η ανάθεση των εργασιών σε γαλλική εταιρεία. Με τον τρόπο αυτό επιδιώκεται η πλήρης στήριξη του έργου από τη Γαλλία.<br /><br />Όσον αφορά τις αντιδράσεις της Άγκυρας, διπλωματικές πηγές, σημειώνουν αφενός την αντίδραση της με τη δημοσίευση των αποφάσεων για τη χωροθέτηση δύο θαλάσσιων παρκών, το πρώτο στο Βόρειο Αιγαίο και το δεύτερο στην Ανατολική Μεσόγειο. Αποφάσεις που ήρθαν λίγες ημέρες με την υπογραφή των συμβάσεων της 5ης Αυγούστου στο Μέγαρο Μαξίμου για το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου. Πάντως οι ίδιες πηγές υποστηρίζουν ότι το θαλάσσιο πάρκο της Ανατολικής Μεσογείου δεν επηρεάζει την όδευση του.<br /><br />Όπως και να χει, όλοι αναμένουν οι όποιες εξελίξεις όπως η γραφειοκρατική ολοκλήρωση των συμβάσεων εισόδου της Meridiam στον GSI και της εκτέλεσης των βυθομετρήσεων από τις ΑΔΜΗΕ, Nexans και GSI αλλά και η άρση των όποιων εκκρεμοτήτων από τη Λευκωσία να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τον Σεπτέμβριο. Τότε εκτός νέου απρόοπτου θα ξεκλειδώσει και η NAVTEX.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tovima.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Το Καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ μπήκε στην πρίζα, αλλά…

Οι δύο εκκρεμότητες της Λευκωσίας .Το τουρκικό θαλάσσιο πάρκο στην Αν. Μεσόγειο - Διπλωματικό παρασκήνιο για τις έρευνες βυθού Χρήστος Κολών...

Διαβάστε την συνέχεια

Υδρογονάνθρακες Ιόνιο-Κρήτη: Επιστροφή στη στρατηγική του 2017.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQn5X2DUkUROq-14H8widLxLeELY7yF4MEHOGPzFOerWkBJHL04ku1Vks-l&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="471" data-original-width="651" height="92" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQn5X2DUkUROq-14H8widLxLeELY7yF4MEHOGPzFOerWkBJHL04ku1Vks-l&s=10" width="755" /></a></div><div><br /></div>Γράφει ο <b>Γιάννης Μπασιάς</b><br />Η μελέτη προχωρά στο Ιόνιο και αργεί στην Κρήτη και αυτό δεν είναι τυχαίο – Η πρόσφατη αναδιάταξη του επενδυτικού ενδιαφέροντος στον ελληνικό θαλάσσιο χώρο δεν συνιστά μια τυχαία αναπροσαρμογή σχεδίων, αλλά την επιστροφή σε μια σκληρή βιομηχανική πραγματικότητα. Η πρόθεση αποχώρησης της ExxonMobil από τα υπερβαθέα τεμάχια «Δυτικά» και «Νοτιοδυτικά της Κρήτης» επιβεβαιώνει αυτό που η τεχνική κοινότητα γνώριζε: η Κρήτη, με βάθη υδάτων που ξεπερνούν τα 3.000 μέτρα, δυσθεώρητα κόστη γεωτρήσεων και το ρυθμιστικό βάρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (CSDDD), αποτελεί ένα επενδυτικό σύνορο (frontier) υψηλού ρίσκου που δεν ταιριάζει με τους άμεσους σχεδιασμούς των διεθνών ομίλων.<br /><br />Σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι θεσμικά χρήσιμο οι πολιτικοί φορείς να παρουσιάζουν με σαφήνεια το βιομηχανικό πλαίσιο μέσα στο οποίο λαμβάνονται οι εταιρικές αποφάσεις. Η ψύχραιμη και τεκμηριωμένη ενημέρωση ενισχύει την αξιοπιστία της χώρας και επιτρέπει στο κοινό να κατανοήσει τη στρατηγική συνέχεια, χωρίς να δημιουργούνται εντυπώσεις επιτυχίας εκεί όπου πρόκειται για φυσική αναδιάταξη των επιχειρησιακών προτεραιοτήτων των εταιρειών.<br /><br />Στον αντίποδα, η μετατόπιση του ενδιαφέροντος προς το Ιόνιο και την Πελοπόννησο επαναφέρει τη στρατηγική που είχε χαραχθεί ήδη από το 2017. Το βόρειο Ιόνιο, και ειδικότερα περιοχές όπως το Block 2 και το Block 10, δεν διαθέτει υπερβαθέα ύδατα της Νότιας Κρήτης, αλλά προσφέρει ένα ώριμο πετρελαϊκό σύστημα με ήπια βάθη, υψηλές πιθανότητες επιτυχίας και τη δυνατότητα σταδιακής μετάβασης από τα ανώτερα στρώματα πετρώματος στο βαθύτερο «παράθυρο φυσικού αερίου», το περίφημο (gas window).<a href="https://www.defence-point.gr/ydrogonanthrakes-ionio-kriti-epistrofi-sti-stratigiki-toy-2017"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<div><br /></div></div>

Υδρογονάνθρακες Ιόνιο-Κρήτη: Επιστροφή στη στρατηγική του 2017.

Γράφει ο Γιάννης Μπασιάς Η μελέτη προχωρά στο Ιόνιο και αργεί στην Κρήτη και αυτό δεν είναι τυχαίο – Η πρόσφατη αναδιάταξη του επενδυτικού ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Ουκρανοί διασύρουν την Ελλάδα: Νέο μπαράζ με 5 drones διέλυσε το ελληνόκτητο Anna S στο Novorossiysk. Αφωνία Μαξίμου.

<img height="113" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/04751cd8e1c4e9faab764ecd7adcd1c0_XL.jpg?v=3" width="769" /><br /><br /><div>Το «ANNA S» ταξίδευε χωρίς φορτίο με προορισμό το ρωσικό λιμάνι, όπου ήταν προγραμματισμένο να παραλάβει φορτίο σιτηρών<br /><br />Μετά το ελληνόκτητο tanker Skiros στόχος σαρωτικών ουκρανικών επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη έγινε το βράδυ της Δευτέρας το ελληνόκτητο bulk carrier «ANNA S», ενώ έπλεε στη Μαύρη Θάλασσα.<br />Παρά τα πέντε πλήγματα που δέχθηκε το πλοίο, και τα 21 μέλη του πληρώματος είναι καλά στην υγεία τους.</div><div><br />Σύμφωνα με εκπρόσωπο της διαχειρίστριας εταιρείας που μίλησε στον ελληνικό Τύπο το υπό λιβεριανή σημαία πλοίο βρισκόταν σε απόσταση περίπου 20 ναυτικών μιλίων από το Νοβοροσίσκ όταν σημειώθηκε η επίθεση.</div><div><br />Τα χτυπήματα προκάλεσαν εκτεταμένες υλικές ζημιές, ενώ στο πλοίο ξέσπασε μεγάλη πυρκαγιά.<br />Το «ANNA S» ταξίδευε χωρίς φορτίο με προορισμό το ρωσικό λιμάνι, όπου ήταν προγραμματισμένο να παραλάβει φορτίο σιτηρών.<br />Με βάση τις μέχρι στιγμής διαθέσιμες πληροφορίες, το πλοίο φέρεται να συνδέεται με τη Neptune Tradebulk Inc.</div><div><br />Στο bulk carrier επέβαιναν 20 ναυτικοί από τις Φιλιππίνες, καθώς και ο Ρουμάνος πλοίαρχος.<br />Μετά την επίθεση και καθώς η φωτιά είχε ήδη εκδηλωθεί, αποφασίστηκε η εγκατάλειψη του πλοίου. Το σύνολο του πληρώματος περισυνελέγη με ασφάλεια από το εμπορικό πλοίο «Elina B», το οποίο βρισκόταν στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή και έφερε επίσης 20μελές πλήρωμα.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Ουκρανοί διασύρουν την Ελλάδα: Νέο μπαράζ με 5 drones διέλυσε το ελληνόκτητο Anna S στο Novorossiysk. Αφωνία Μαξίμου.

Το «ANNA S» ταξίδευε χωρίς φορτίο με προορισμό το ρωσικό λιμάνι, όπου ήταν προγραμματισμένο να παραλάβει φορτίο σιτηρών Μετά το ελληνόκτητο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική «σφήνα» ανάμεσα σε Λήμνο και Σαμοθράκη. Τι δείχνει ο νέος χάρτης της Άγκυρας.

<img height="59" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/08/HPmxEulWoAEqBE5-1068x601.jpg" width="760" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η διπλή τουρκική κίνηση που ανεβάζει την ένταση. Αθήνα: «Άκυρες οι τουρκικές ζώνες».</span></h3>Η ελληνοτουρκική αντιπαράθεση περνά πλέον σε ένα νέο, ιδιαίτερα επικίνδυνο επίπεδο: τον πόλεμο των χαρτών, των θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών και της διοικητικής αποτύπωσης διεκδικήσεων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Πίσω από τον φαινομενικά «πράσινο» μανδύα της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, η Άγκυρα έχει χαράξει δύο περιοχές που για την Αθήνα δεν αποτελούν απλές οικολογικές ζώνες.<br /><br />Δείτε τους χάρτες με τα θαλάσσια πάρκα:<img height="432" src="https://i1.prth.gr/images/w880/jpg/files/2026-08-16/turkey_thalassia_parka__1.jpg" width="640" /><img height="439" src="https://i1.prth.gr/images/w880/1/jpg/files/2026-08-16/turkey_thalassia_parka__2.jpg" width="640" /><br /><br />Αποτελούν γεωπολιτική προβολή της τουρκικής αντίληψης περί «Γαλάζιας Πατρίδας».<br /><br />Η πρώτη βρίσκεται στο Βόρειο Αιγαίο, δυτικά της Ίμβρου και της Τενέδου, ανάμεσα στη Σαμοθράκη και τη Λήμνο.<br /><br />Η δεύτερη εκτείνεται στην Ανατολική Μεσόγειο από την περιοχή βορειοανατολικά της Ρόδου προς τον Κόλπο της Αττάλειας, αφήνοντας το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου μέσα σε μια χαρακτηριστική «εσοχή» του τουρκικού χάρτη. Η συγκεκριμένη γεωγραφική αποτύπωση είχε ήδη παρουσιαστεί επισήμως από την Τουρκία στις 2 Αυγούστου 2025.<br /><br />Και η απάντηση της Αθήνας υπήρξε εξαιρετικά σκληρή: <a href="https://directus.gr/tourkiki-sfina-anamesa-se-limno-kai-samothraki-ti-deichnei-o-neos-chartis-tis-agkyras-i-dipli-tourkiki-kinisi-pou-anevazei-tin-entasi-athina-akyres-oi-tourkikes-zones/">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκική «σφήνα» ανάμεσα σε Λήμνο και Σαμοθράκη. Τι δείχνει ο νέος χάρτης της Άγκυρας.

Η διπλή τουρκική κίνηση που ανεβάζει την ένταση. Αθήνα: «Άκυρες οι τουρκικές ζώνες». Η ελληνοτουρκική αντιπαράθεση περνά πλέον σε ένα νέο, ι...

Διαβάστε την συνέχεια

Μετά τα θαλάσσια πάρκα στην Άγκυρα έρχεται το νομοσχέδιο της «Γαλάζιας Πατρίδας».

<img height="85" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-08/papandreu.jpg?itok=C6iipcfU" width="760" /><br /><br />Μετά τα θαλάσσια πάρκα στην Άγκυρα θα φέρει το νομοσχέδιο της «Γαλάζιας Πατρίδας» και όλα πλέον θυμίζουν κρίση του 1987<br /><br />Απειλές κατά της χώρας μας εκτόξευση ο πρώην Τούρκος Πρέσβης Uluç Özülker, με αφορμή την προκλητική ψήφιση των τουρκικών θαλάσσιων πάρκων.<br /><br />Ο ίδιος τόνισε: "Αν η Ελλάδα (εναντίον της Τουρκίας) τολμήσει οποιαδήποτε ενέργεια, κι αυτοί γνωρίζουν πολύ καλά ότι κανείς δεν θα τους βοηθήσει. <br /><br />Ακόμα και ο Τραμπ αφήνει τη Μέση Ανατολή ως δώρο στην Τουρκία. Δεν μπορεί να πει «Έχασα εδώ», αλλά κρατάει τη θέση ότι «Από εδώ και στο εξής, η Τουρκία είναι υπεύθυνη για τη Μέση Ανατολή».<br /><br />Μακάρι η Ελλάδα να συνέλθει κάποτε και να μην καταλήξει, σε περίπτωση πολέμου, να χάσει όλα όσα έχει με τον πιο τρομερό τρόπο, μόνο και μόνο για να βρεθεί ξανά εξαρτημένη από την Τουρκία μας σε έναν κόσμο όπου κανείς δεν τη λυπάται.<br /><br />Όταν πεινούσαν, εμείς τους παρέχαμε ακόμη και σιτάρι στο παρελθόν(1941)... Τώρα, για την Ελλάδα, έχουμε μια πολύ ωραία παροιμία μας: Πρέπει να νουθετούμε με συμβουλές όσους δεν θέλουν να δαμαστούν με ήπια πειθώ.<br /><br />Όσοι δεν θέλουν να δαμαστούν με νουθεσία αξίζουν το ραβδί", κατέληξε ο προκλητικότατος Τούρκος Πρέσβης.<br /><br />Όπως το 1987 η κρίση ξέσπασε με αφορμή τις αυθαίρετες έρευνες για πετρέλαιο στην ελληνική υφαλοκρηπίδα (κοντά στη Θάσο), έτσι και σήμερα η Άγκυρα αμφισβητεί το δικαίωμα της Ελλάδας να ασκεί δικαιοδοσία εντός της δικής της υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ.<br /><br /><div>Στις στις δύο περιπτώσεις, η Τουρκία επιδιώκει να εξαναγκάσει την Αθήνα σε μια διαπραγμάτευση «εφ' όλης της ύλης», θέτοντας στο τραπέζι μονομερείς διεκδικήσεις που παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).<br /><br />Η ανακήρυξη δύο «εθνικών θαλάσσιων πάρκων» από την Άγκυρα σε Βόρειο Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο του 2026, σε συνδυασμό με την προαναγγελία νομοθετικής θεσμοθέτησης της «Γαλάζιας Πατρίδας», μεταφέρει τη διπλωματική ένταση στο πεδίο και επαναφέρει μνήμες από την ελληνοτουρκική κρίση του 1987.<br /><br />Η ελληνική διπλωματία απάντησε άμεσα υπογραμμίζοντας ότι οι τουρκικές ανακηρύξεις είναι παράνομες, παραβιάζουν την ελληνική κυριαρχία και δεν αναγνωρίζονται. Η Αθήνα ξεκαθαρίζει ότι η προστασία του περιβάλλοντος δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως δούρειος ίππος για την καταστρατήγηση του Διεθνούς Δικαίου.<br /><br />Η Τουρκία όμως ετοιμάζει το έτερο προκλητικό νομοσχέδιο που αφορά την νομοθέτηση της "Γαλάζιας Πατρίδας", με το οποίο είναι σίγουρο ότι τους επόμενους μήνες θα πυροδοτηθεί μια κρίση τύπου "ΣΙΣΜΙΚ το 1987".<br /><br />Το προωθούμενο τουρκικό νομοσχέδιο για τη θεσμοθέτηση του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» επιχειρεί να μετατρέψει μονομερείς γεωπολιτικές διεκδικήσεις σε εσωτερική νομοθεσία. Παρά το γεγονός ότι δεν έχει διεθνή νομική ισχύ, διεθνείς και Έλληνες αναλυτές επισημαίνουν ότι η κωδικοποίηση αυτού του σχεδίου θυμίζει τρομερά έντονα τις μεθοδεύσεις προηγούμενων εντάσεων στο Αιγαίο όπως η κρίση του 1987.<br /><br />Η Τουρκία θα επιχειρήσει να δοκιμάσει την νυν ελληνική κυβέρνηση μέχρι εκεί που δεν παίρνει, και αυτό ακριβώς είναι το κύριο σχέδιο της ηγεσίας στην Άγκυρα.<br />[</div><div>Θέλουν οι γείτονες να δοκιμάσουν τις αντοχές του ελληνικού κράτους που κάνει πρόωρες αποπληρωμές δανείων ναι μεν, αλλά έχει δημογραφικό πρόβλημα, ευρισκόμενο μέσα σε μια έντονη πολιτική αντιπαράθεση, πριν τις επόμενες εκλογές.<br /><br />Φωτιές, πλημμύρες, ενώ συλλαμβάνονται Τούρκοι πολίτες με όπλα εντός Ελλάδος, συνθέτουν ένα περίεργο σκηνικό στο οποίο σίγουρα υπάρχει και τουρκικός δάκτυλος.</div><div><br />Πως ήταν η κρίση του 1987 και γιατί μας καθορίζει ακόμη και σήμερα <br /><br />Η ελληνοτουρκική κρίση του Μαρτίου του 1987 (γνωστή και ως «Κρίση του Σισμίκ») αποτέλεσε μια από τις πιο επικίνδυνες στιγμές στις σύγχρονες σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας, φέρνοντας τις δύο χώρες στα πρόθυρα ένοπλης σύγκρουσης. Η ένταση κορυφώθηκε λόγω της αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων στην υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου, με αφορμή τις θαλάσσιες έρευνες για πετρέλαιο.<br /><br />Η κρίση ξεκίνησε όταν μια διεθνής κοινοπραξία (με επικεφαλής την καναδική εταιρεία Denison) ανακοίνωσε την πρόθεση να πραγματοποιήσει γεωτρήσεις για πετρέλαιο στη θέση Μπάμπουρα, ανατολικά της Λήμνου, εκτός των ελληνικών χωρικών υδάτων (6 μίλια) αλλά εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Η Τουρκία θεώρησε την κίνηση αυτή ως παραβίαση του Πρωτοκόλλου της Βέρνης (1976), το οποίο προέβλεπε αποχή από μονομερείς ενέργειες στο Αιγαίο.<br /><br />Ως αντίποινα, η τουρκική κυβέρνηση έδωσε άδεια στην κρατική εταιρεία πετρελαίου (TPAO) να διεξάγει έρευνες. Στις 25 Μαρτίου 1987 ανακοινώθηκε ότι το τουρκικό σεισμογραφικό σκάφος «Σισμίκ-1» (το πρώην «Χόρα») θα έπλεε συνοδευόμενο από πολεμικά πλοία στο βόρειο Αιγαίο για έρευνες.<br /><br />Ο τότε Έλληνας Πρωθυπουργός, Ανδρέας Παπανδρέου, αντέδρασε με άμεση, δυναμική και αποτρεπτική στρατηγική.<br /><br />Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις τέθηκαν σε κατάσταση ανώτατου συναγερμού (διάταξη μάχης) και ο ελληνικός στόλος αναπτύχθηκε πλήρως στο Αιγαίο, ενώ ο στρατός κινήθηκε στις θέσεις διασποράς του.<br /><br />Η τότε ελληνική πολιτική ηγεσία έδωσε εντολή στον Στόλο να βυθίσει το «Σισμίκ» εάν εκείνο επιχειρούσε να πραγματοποιήσει έρευνες εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Η Αθήνα έκλεισε προσωρινά την αμερικανική βάση της Νέας Μάκρης, στέλνοντας μήνυμα στις ΗΠΑ ότι η Ελλάδα ήταν έτοιμη για πόλεμο αν δεν συγκρατούσαν την Τουρκία. Παράλληλα, ο Υπουργός Εξωτερικών Κάρολος Παπούλιας μετέβη στη Σόφια για να ενημερώσει τη Βουλγαρία, ασκώντας ψυχολογική πίεση στην Άγκυρα από τα βόρεια σύνορά της.<br /><br />Η αποφασιστική στάση της Ελλάδας ανάγκασε τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ να παρέμβουν άμεσα για να αποτρέψουν μια ενδοσυμμαχική σύγκρουση.Στις 27 Μαρτίου 1987, ο Τούρκος Πρωθυπουργός Τουργκούτ Οζάλ (ο οποίος βρισκόταν στο Λονδίνο για λόγους υγείας) δήλωσε ότι το «Σισμίκ» δεν θα έβγαινε από τα τουρκικά χωρικά ύδατα, αν δεν έκανε το ίδιο και η Ελλάδα.<br /><br />Ο Ανδρέας Παπανδρέου αποδέχθηκε αυτή τη δήλωση και η κρίση εκτονώθηκε, καθώς αποτράπηκε η παραβίαση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. <br /><br />Η Ελλάδα δεν επιδιώκει άμεση πολεμική αναμέτρηση στο Αιγαίο, αλλά σε κάθε πρόκληση του τουρκικού Στόλου και της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας το επόμενο διάστημα, οφείλουμε να είμαστε ψυχροί και κυρίως "σαφείς" προς τους Τουρκομογγόλους, που κατανοούν μόνο την γλώσσα της πολεμικής ισχύς. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μετά τα θαλάσσια πάρκα στην Άγκυρα έρχεται το νομοσχέδιο της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Μετά τα θαλάσσια πάρκα στην Άγκυρα θα φέρει το νομοσχέδιο της «Γαλάζιας Πατρίδας» και όλα πλέον θυμίζουν κρίση του 1987 Απειλές κατά της χώρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Νετανιάχου βάζει «Αμερικανό φρουρό» στα όπλα της Χαμάς: Πρώτα αφοπλισμός, μετά αποχώρηση από τη Γάζα.

<img height="115" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/netaniaxou-2-768x577.jpg" width="746" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η συνάντηση με τον Τζάρεντ Κούσνερ φέρνει πιο κοντά Ουάσιγκτον και Ισραήλ σε έναν κρίσιμο συμβιβασμό – Αμερικανός στρατηγός στο επίκεντρο της επιτήρησης, ενώ ο Νετανιάχου επιμένει ότι ούτε αναδίπλωση του ισραηλινού στρατού ούτε ανοικοδόμηση μπορούν να προηγηθούν του πραγματικού αφοπλισμού της Χαμάς<br /><br />Μια νέα φόρμουλα που θα μπορούσε να ξεμπλοκάρει –ή να οδηγήσει σε νέα σύγκρουση– το αμερικανικό σχέδιο για τη Γάζα βρίσκεται πλέον στο τραπέζι. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου και ο απεσταλμένος του Ντόναλντ Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, συμφώνησαν ότι η διαδικασία αφοπλισμού της Χαμάς πρέπει να τεθεί υπό αμερικανική στρατιωτική επιτήρηση, σύμφωνα με ισραηλινές πηγές.<br /><br />Η εξέλιξη έρχεται αμέσως μετά τις σπάνιες απευθείας συνομιλίες του Κούσνερ με την ηγεσία της Χαμάς στην Αίγυπτο και ενώ η Ουάσιγκτον επιχειρεί να γεφυρώσει τη βασική διαφορά ανάμεσα στις δύο πλευρές: ποιος κάνει το πρώτο βήμα – η Χαμάς παραδίδοντας τα όπλα ή το Ισραήλ αποσύροντας δυνάμεις από τη Γάζα.<div><br />Η κόκκινη γραμμή του Νετανιάχου<br /><br />Η θέση του Ισραηλινού πρωθυπουργού παραμένει σκληρή: δεν πρόκειται να υπάρξει νέα αναδίπλωση των ισραηλινών δυνάμεων ούτε ουσιαστική έναρξη της ανοικοδόμησης όσο η Χαμάς εξακολουθεί να διαθέτει στρατιωτικές δυνατότητες.<br /><br />Η συνάντηση Κούσνερ–Νετανιάχου στην Ιερουσαλήμ φαίνεται πάντως να δημιούργησε έναν νέο μηχανισμό διαπραγμάτευσης. Ανακοινώθηκε η συγκρότηση ομάδας εργασίας για τον αφοπλισμό και την αποστρατιωτικοποίηση της Χαμάς, καθώς και δεύτερης ομάδας για ανθρωπιστικά ζητήματα.<br /><br />Το κρίσιμο στοιχείο είναι η εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών όχι μόνο ως πολιτικού μεσολαβητή αλλά και ως εγγυητή της εφαρμογής.<br /><br />Σύμφωνα με την ισραηλινή εκδοχή των συνομιλιών, το πρώτο βήμα θα είναι η παράδοση όπλων της Χαμάς προς οριστική αχρήστευση, με την αμερικανική πλευρά να έχει κεντρικό ρόλο στην επιτήρηση.<br /><br />Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για το Ισραήλ, καθώς η κυβέρνηση Νετανιάχου δεν θέλει μια συμφωνία που απλώς θα αποθηκεύσει ή θα «σφραγίσει» οπλισμό αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο επανεξοπλισμού. </div><div><br />Ο στρατηγός που μπαίνει στο κέντρο της συμφωνίας<br /><br />Στην αρχιτεκτονική του σχεδίου κομβικό ρόλο έχει η International Stabilization Force, της οποίας ηγείται ο Αμερικανός υποστράτηγος Jasper Jeffers.<br /><br />Η λογική είναι να δημιουργηθεί ένας μηχανισμός που θα μπορεί να πιστοποιεί ότι τα όπλα που παραδίδονται πράγματι τίθενται εκτός λειτουργίας και ότι στρατιωτικές υποδομές της Χαμάς δεν επανέρχονται κρυφά σε επιχειρησιακή κατάσταση.<br /><br />Και αυτό αγγίζει τον πυρήνα των ισραηλινών απαιτήσεων: ο αφοπλισμός να είναι μετρήσιμος, επαληθεύσιμος και μη αναστρέψιμος.</div><div><br />Το δύσκολο «παζάρι» του Κούσνερ<br /><br />Ο Κούσνερ επιχειρεί ουσιαστικά να μετατρέψει δύο φαινομενικά ασύμβατες απαιτήσεις σε παράλληλη διαδικασία.<br /><br />Η Χαμάς έχει δηλώσει ότι αποδέχεται τον οδικό χάρτη, αλλά συνδέει την εφαρμογή του με ισραηλινές δεσμεύσεις, μεταξύ άλλων για αποχώρηση δυνάμεων και τήρηση της κατάπαυσης του πυρός.<br /><br />Ο Νετανιάχου, αντίθετα, επιμένει ότι η αποχώρηση δεν μπορεί να προηγηθεί του πραγματικού αφοπλισμού.<br /><br />Αυτή ακριβώς η διαφωνία έχει οδηγήσει τη διαδικασία σε αδιέξοδο, παρά τις εντατικές αμερικανικές προσπάθειες.<br /><br />Ο Κούσνερ πήγε στην Ιερουσαλήμ έχοντας προηγουμένως συναντήσει στο Κάιρο τον νέο πολιτικό ηγέτη της Χαμάς, Χαλίλ αλ-Χάγια. Στη συνάντηση συμμετείχαν επίσης ο Nickolay Mladenov και ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Τόνι Μπλερ.<br /><br />Η αμερικανική αποστολή προσπαθεί τώρα να μετατρέψει τις δεσμεύσεις της Χαμάς σε συγκεκριμένα βήματα επί του πεδίου.</div><div><br />Τι ζητά στην πραγματικότητα το Ισραήλ<br /><br />Για τον Νετανιάχου, «αφοπλισμός» δεν μπορεί να σημαίνει απλώς παράδοση ενός μέρους του οπλοστασίου.<br /><br />Η ισραηλινή απαίτηση αφορά συνολική αποστρατιωτικοποίηση: βαρέα και ελαφρά όπλα, πυραυλικά συστήματα, αποθήκες πυρομαχικών και στρατιωτικές υποδομές.<br /><br />Κυρίως όμως αφορά το day after.<br /><br />Το Ισραήλ θέλει εγγυήσεις ότι η Χαμάς δεν θα χρησιμοποιήσει μια ισραηλινή αποχώρηση και την ανοικοδόμηση της Γάζας για να δημιουργήσει εκ νέου στρατιωτικές δυνατότητες.<br /><br />Η αμερικανική εμπλοκή στην επιτήρηση προσφέρει στον Νετανιάχου ένα επιπλέον επίπεδο ασφαλείας: εφόσον η Ουάσιγκτον πιστοποιεί τον αφοπλισμό, το Ισραήλ θα έχει πολύ ισχυρότερο πολιτικό έρεισμα για να προχωρήσει σε επόμενα βήματα.<br />Η δικλείδα ασφαλείας για το Ισραήλ<br /><br />Παράλληλα, η αμερικανική πλευρά φαίνεται να αποδέχεται μία θεμελιώδη ισραηλινή απαίτηση: ακόμη και μετά από συμφωνία, το Ισραήλ δεν θα χάσει το δικαίωμα αυτοάμυνας.<br /><br />Εάν η Χαμάς επιχειρήσει να επανεξοπλιστεί ή επιστρέψει σε ένοπλη δράση, το Ισραήλ θα διατηρεί τη δυνατότητα αντίδρασης.<br /><br />Αυτό είναι ένα από τα σημεία που μπορούν να καταστήσουν πολιτικά αποδεκτή τη συμφωνία για την κυβέρνηση Νετανιάχου.</div><div><br />Η πολιτική πίεση στον Νετανιάχου<br /><br />Υπάρχει όμως και η εσωτερική πολιτική διάσταση.<br /><br />Το Ισραήλ οδηγείται στις εκλογές της 27ης Οκτωβρίου και ο Νετανιάχου δεν μπορεί εύκολα να εμφανιστεί ενώπιον του εκλογικού του ακροατηρίου ότι αποσύρει τον στρατό από τη Γάζα χωρίς προηγουμένως να έχει εξουδετερωθεί η στρατιωτική απειλή της Χαμάς.<br /><br />Ταυτόχρονα, δεν μπορεί να αγνοήσει τον Τραμπ.<br /><br />Η Ουάσιγκτον θέλει να περάσει στη δεύτερη φάση του σχεδίου και να μετατρέψει την κατάπαυση του πυρός σε μονιμότερο περιφερειακό διακανονισμό. Η σχέση Νετανιάχου–Τραμπ έχει παρουσιάσει εντάσεις το τελευταίο διάστημα, τόσο για τη Γάζα όσο και για τον τρόπο διαχείρισης του πολέμου με το Ιράν.<br /><br />Επομένως, ο μηχανισμός αμερικανικής επιτήρησης προσφέρει μια πιθανή πολιτική γέφυρα: ο Νετανιάχου δεν χρειάζεται να εμπιστευθεί τη Χαμάς. Χρειάζεται να εμπιστευθεί έναν αμερικανικό μηχανισμό που θα πιστοποιήσει ότι η Χαμάς πράγματι αφοπλίζεται.<br />Η μεγάλη δοκιμασία τώρα αρχίζει<br /><br />Παρά τη νέα κινητικότητα, συμφωνία δεν υπάρχει ακόμη.<br /><br />Το βασικό πρόβλημα παραμένει η αλληλουχία των ενεργειών. Η αμερικανική πρόταση στηρίζεται περισσότερο σε μια σταδιακή διαδικασία αφοπλισμού και αντίστοιχων ισραηλινών κινήσεων, ενώ ο Νετανιάχου θέλει σαφέστερες εγγυήσεις ότι η στρατιωτική ισχύς της Χαμάς θα εξαλειφθεί πριν από κρίσιμες υποχωρήσεις του Ισραήλ.<br /><br />Η εμπλοκή Αμερικανού στρατηγού μπορεί να είναι το κομμάτι που έλειπε από το παζλ.<br /><br />Για πρώτη φορά δημιουργείται η προοπτική ενός μηχανισμού στον οποίο η Ουάσιγκτον δεν θα ζητά απλώς από τις δύο πλευρές να τηρήσουν μια συμφωνία, αλλά θα βρίσκεται μέσα στον ίδιο τον μηχανισμό εφαρμογής της. <br /><br />Και αυτό μεταφέρει πλέον την πίεση στη Χαμάς.<br /><br />Διότι εάν προχωρήσει σε πραγματική παράδοση και καταστροφή του οπλισμού της υπό αμερικανική επιτήρηση, θα ανοίξει ο δρόμος για να απαιτηθούν οι αντίστοιχες κινήσεις από το Ισραήλ.<br /><br />Εάν όμως η διαδικασία σταματήσει στα λόγια, ο Νετανιάχου θα έχει αποκτήσει το ισχυρότερο επιχείρημα για να αρνηθεί οποιαδήποτε περαιτέρω αποχώρηση.<br /><br />Το επόμενο τεστ στη Γάζα, επομένως, δεν θα είναι μια νέα δήλωση προθέσεων. Θα είναι αν τα όπλα της Χαμάς αρχίσουν πραγματικά να παραδίδονται – και αν ένας Αμερικανός στρατηγός μπορεί να το πιστοποιήσει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Νετανιάχου βάζει «Αμερικανό φρουρό» στα όπλα της Χαμάς: Πρώτα αφοπλισμός, μετά αποχώρηση από τη Γάζα.

Βασιλης Διαμαντακος  Η συνάντηση με τον Τζάρεντ Κούσνερ φέρνει πιο κοντά Ουάσιγκτον και Ισραήλ σε έναν κρίσιμο συμβιβασμό – Αμερικανός στρατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θερμή γραμμή Τραμπ–Ερντογάν για Ιράν, «Μέκκα» και Γάζα. Σιωπή για τις τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/erdogan-1-1-768x512.jpg" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η στενή επικοινωνία Ουάσιγκτον–Άγκυρας ενισχύει τον περιφερειακό ρόλο του Ερντογάν – Εκτός της επίσημης ατζέντας τα τουρκικά θαλάσσια πάρκα και η νέα ένταση με την Ελλάδα – Το δύσκολο διπλωματικό ερώτημα για την Αθήνα<br /><br />Σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία για τη Μέση Ανατολή αλλά και για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, Ντόναλντ Τραμπ και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχαν τηλεφωνική επικοινωνία με επίκεντρο το Ιράν, τη νέα αμυντική συμφωνία της Μέκκας και τη Γάζα.<br /><br />Η συνομιλία αποκτά πρόσθετο ελληνικό ενδιαφέρον καθώς πραγματοποιείται την ώρα που η Άγκυρα ανεβάζει ξανά την ένταση στο Αιγαίο με την ανακήρυξη θαλάσσιων πάρκων. Ωστόσο, από όσα έγιναν επισήμως γνωστά για την επικοινωνία των δύο προέδρων, το συγκεκριμένο ζήτημα δεν εμφανίζεται στην ατζέντα.<br /><br />Η χρονική συγκυρία είναι ακόμη πιο σημαντική επειδή ο Τραμπ έχει δημοσίως υποδεχθεί θετικά τη νέα αμυντική συμφωνία Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, η οποία προβλέπει ότι επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη αντιμετωπίζεται ως επίθεση εναντίον όλων.<div><br />Ο Ερντογάν προβάλλεται ως μεσολαβητής για το Ιράν<br /><br />Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά μετά την επικοινωνία, ο Τούρκος πρόεδρος υπογράμμισε στον Τραμπ ότι πρέπει να αξιοποιηθεί πλήρως η διπλωματική οδός για την αποκλιμάκωση της έντασης μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν.<br /><br />«Είναι σημαντικό να αξιοποιηθεί στο έπακρο η διπλωματία», ήταν το μήνυμα που μετέφερε στον Αμερικανό πρόεδρο, εκφράζοντας παράλληλα την ελπίδα ότι οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν και διαβεβαιώνοντας ότι η Τουρκία θα εξακολουθήσει να στηρίζει τις προσπάθειες ειρήνευσης.<br /><br />Η επικοινωνία επιβεβαιώνεται και από διεθνείς πηγές, σε μια στιγμή κατά την οποία η κατάσταση γύρω από το Ιράν και τα Στενά του Ορμούζ παραμένει εξαιρετικά εύθραυστη.<br /><br />Για την Άγκυρα, η κρίση αποτελεί ταυτόχρονα ευκαιρία διπλωματικής αναβάθμισης: ο Ερντογάν επιχειρεί να παρουσιάσει την Τουρκία ως δύναμη που μπορεί να συνομιλεί με την Ουάσιγκτον, αλλά παράλληλα να λειτουργεί ως ενδιάμεσος παίκτης στις μεγάλες κρίσεις της περιοχής. </div><div><br />Στο τραπέζι το νέο αμυντικό μπλοκ της Μέκκας<br /><br />Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η αναφορά στη συμφωνία που υπέγραψαν στις 7 Αυγούστου στη Μέκκα Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Πακιστάν.<br /><br />Πρόκειται για την Κοινή Αμυντική Συμφωνία της Μέκκας, η οποία προβλέπει μηχανισμό συλλογικής άμυνας και έχει ήδη προκαλέσει συζητήσεις περί δημιουργίας ενός άτυπου «μουσουλμανικού ΝΑΤΟ». Η ίδια η Άγκυρα απορρίπτει πάντως τον χαρακτηρισμό και υποστηρίζει ότι η συμφωνία δεν στρέφεται εναντίον συγκεκριμένης χώρας ούτε αποτελεί εναλλακτική προς το ΝΑΤΟ.<br /><br />Ο Ερντογάν είπε στον Τραμπ ότι η συμφωνία «καταδεικνύει μια ισχυρή στάση για τη διασφάλιση της περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας».<br /><br />Η σημασία της δεν είναι αμελητέα. Η Τουρκία εισφέρει τη δεύτερη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη του ΝΑΤΟ και μια ταχύτατα αναπτυσσόμενη αμυντική βιομηχανία, η Σαουδική Αραβία τεράστια οικονομική και ενεργειακή ισχύ και το Πακιστάν το πυρηνικό του οπλοστάσιο.<br /><br />Ο ίδιος ο Τραμπ έχει εκφραστεί θετικά για τη δημιουργία του νέου σχήματος, γεγονός που ενισχύει την εικόνα μιας Ουάσιγκτον που βλέπει πλέον την Άγκυρα ως ακόμη σημαντικότερο κρίκο στη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας της Μέσης Ανατολής.<br />Γάζα: Η Άγκυρα θέλει ρόλο και στην επόμενη ημέρα<br /><br />Η Γάζα αποτέλεσε το τρίτο μεγάλο μέτωπο της συνομιλίας.<br /><br />Ο Ερντογάν υποστήριξε ότι, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη προσπάθεια μετάβασης στην επόμενη φάση της ειρηνευτικής διαδικασίας, οι ενέργειες της ισραηλινής κυβέρνησης εναντίον των Παλαιστινίων έχουν ενταθεί.<br /><br />Η τουρκική πλευρά επανέλαβε ότι θα συνεχίσει να υποστηρίζει μια διαρκή ειρήνη και τις προσπάθειες ανοικοδόμησης της Γάζας.<br /><br />Η συζήτηση πραγματοποιείται ενώ η αμερικανική διπλωματία επιχειρεί να προωθήσει νέο πλαίσιο για τη Γάζα, με τον Τζάρεντ Κούσνερ να βρίσκεται σε απευθείας διαβουλεύσεις τόσο με την ισραηλινή πλευρά όσο και με τη Χαμάς.</div><div><br />Η μεγάλη απουσία από την ατζέντα: Το Αιγαίο<br /><br />Εδώ βρίσκεται το σημείο που αφορά άμεσα την Αθήνα.<br /><br />Στις επίσημες πληροφορίες που έχουν δημοσιοποιηθεί για τη συνομιλία Τραμπ–Ερντογάν δεν υπάρχει αναφορά στα τουρκικά θαλάσσια πάρκα ούτε γενικότερα στη νέα ένταση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.<br /><br />Αυτό δεν αποδεικνύει ότι το θέμα δεν αναφέρθηκε καθόλου σε οποιοδήποτε επίπεδο της συνομιλίας. Σημαίνει όμως ότι δεν περιλαμβάνεται στα ζητήματα που η τουρκική πλευρά επέλεξε να αναδείξει δημοσίως.<br /><br />Και η χρονική στιγμή είναι αξιοσημείωτη.<br /><br />Η Άγκυρα προχωρά στην εφαρμογή των σχεδιασμών της για τα θαλάσσια πάρκα, ενώ στην Ελλάδα κυβέρνηση και αντιπολίτευση καταγγέλλουν ότι οι τουρκικοί χάρτες επιχειρούν να δημιουργήσουν τετελεσμένα σε περιοχές ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.<br /><br />Την ίδια στιγμή, ο Ερντογάν συνομιλεί με τον Αμερικανό πρόεδρο όχι ως ηγέτης μιας χώρας που βρίσκεται υπό πίεση από την Ουάσιγκτον, αλλά ως κρίσιμος συνομιλητής για Ιράν, Γάζα και τη νέα περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφαλείας.</div><div><br />Γιατί η σχέση Τραμπ–Ερντογάν προβληματίζει την Αθήνα<br /><br />Η προσωπική σχέση των δύο ηγετών αποτελεί έναν παράγοντα που η ελληνική διπλωματία δεν μπορεί να αγνοήσει.<br /><br />Μόλις τον Ιούλιο, ο Τραμπ χαρακτήρισε δημόσια τον Ερντογάν «great leader» και «friend of mine», επαινώντας παράλληλα την Τουρκία ως σημαντικό εταίρο των ΗΠΑ.<br /><br />Η Άγκυρα διαθέτει πλέον πολλαπλά χαρτιά στη σχέση της με την Ουάσιγκτον: είναι μέλος του ΝΑΤΟ, διατηρεί κρίσιμο γεωγραφικό ρόλο μεταξύ Μαύρης Θάλασσας, Καυκάσου και Μέσης Ανατολής, διαθέτει ισχυρή αμυντική βιομηχανία και επιχειρεί να καταστεί βασικός μεσολαβητής στις κρίσεις από το Ιράν έως τη Γάζα.<br />Η συμφωνία της Μέκκας προσθέτει ακόμη μία διάσταση σε αυτή τη στρατηγική αξία.</div><div><br />Το δύσκολο δίλημμα της ελληνικής διπλωματίας<br /><br />Για την Αθήνα το πρόβλημα δεν είναι απλώς ότι Τραμπ και Ερντογάν διατηρούν καλές προσωπικές σχέσεις. Είναι ότι η γεωπολιτική χρησιμότητα της Τουρκίας για τις Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται αυτή τη στιγμή να αυξάνεται.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως ότι η Ουάσιγκτον υιοθετεί τις τουρκικές θέσεις στο Αιγαίο. Ούτε υπάρχουν, με βάση όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, στοιχεία ότι ο Τραμπ έχει υποστηρίξει τους τουρκικούς σχεδιασμούς για τα θαλάσσια πάρκα.<br /><br />Το πρόβλημα για την Ελλάδα είναι διαφορετικό: όσο περισσότερα κρίσιμα μέτωπα περνούν από την Άγκυρα, τόσο μεγαλύτερο γίνεται το διπλωματικό κεφάλαιο του Ερντογάν στην Ουάσιγκτον.<br /><br />Και αυτό μπορεί να περιορίζει την αμερικανική διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με τον Τούρκο πρόεδρο για τις ελληνοτουρκικές διαφορές.<br />Η Άγκυρα αισθάνεται ότι έχει χώρο κινήσεων<br /><br />Η συγκυρία επομένως είναι ευνοϊκή για τον Ερντογάν.<br /><br />Στη Μέση Ανατολή εμφανίζεται ως συνομιλητής του Τραμπ και δυνητικός διαμεσολαβητής. Στη Γάζα διεκδικεί ρόλο στην επόμενη ημέρα. Με τη συμφωνία της Μέκκας αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα στον μουσουλμανικό κόσμο. Και στο ΝΑΤΟ παραμένει επικεφαλής μιας από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις της Συμμαχίας.<br /><br />Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η απουσία δημόσιας αμερικανικής αντίδρασης για τα θαλάσσια πάρκα μπορεί να εκλαμβάνεται στην Άγκυρα ως ένδειξη ότι διαθέτει μεγαλύτερα περιθώρια κινήσεων.<br /><br />Για την Αθήνα, συνεπώς, το ερώτημα γίνεται ευρύτερο από τους ίδιους τους τουρκικούς χάρτες: πώς αντιμετωπίζεται μια Τουρκία που ταυτόχρονα αυξάνει τη γεωπολιτική αξία της για την Ουάσιγκτον και επιχειρεί να διευρύνει τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο;<br /><br />Η απάντηση δύσκολα θα αναζητηθεί μόνο στην Ουάσιγκτον. Η ενεργοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οικοδόμηση συμμαχιών και η διατήρηση σαφών ελληνικών θέσεων αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία όσο η σχέση Τραμπ–Ερντογάν παραμένει θερμή.<br /><br />Το μήνυμα της τηλεφωνικής επικοινωνίας είναι, τελικά, αυτό που δεν ειπώθηκε δημοσίως: την ώρα που η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια νέα τουρκική κίνηση στο Αιγαίο, η Ουάσιγκτον και η Άγκυρα συζητούν τη μεγάλη γεωπολιτική σκακιέρα — Ιράν, Γάζα και νέα περιφερειακά αμυντικά σχήματα — χωρίς το ελληνοτουρκικό μέτωπο να εμφανίζεται στην επίσημη ατζέντα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θερμή γραμμή Τραμπ–Ερντογάν για Ιράν, «Μέκκα» και Γάζα. Σιωπή για τις τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο.

Βασιλης Διαμαντακος  Η στενή επικοινωνία Ουάσιγκτον–Άγκυρας ενισχύει τον περιφερειακό ρόλο του Ερντογάν – Εκτός της επίσημης ατζέντας τα του...

Διαβάστε την συνέχεια

Συρία: Το Ισραήλ πίσω από το «μυστηριώδες» πλήγμα σε αεροπορική βάση. Είχε προηγηθεί επίσκεψη τουρκικής αντιπροσωπείας.

<img height="91" src="https://www.onalert.gr/app/uploads/2026/08/ISRAEL-AIRFORCE-APACHE-HELICOPTER-1440x942.jpg" width="760" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ισραήλ και Τουρκία ερίζουν με φόντο την μεταπολεμική Συρία</span></h3>Το «μυστήριο» γύρω από τις εκρήξεις στους διαδρόμους προσγείωσης και απογείωσης, καθώς και σε αποθήκες της αεροπορικής βάσης Αμπού αλ-Ντουχούρ, στο Ιντλίμπ της βορειοδυτικής Συρίας, φαίνεται πως βρίσκει την εξήγησή του. Σύμφωνα με το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο Ekhbariya, το οποίο επικαλείται στρατιωτική πηγή, υπεύθυνη για τα πλήγματα είναι η ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία (IAF). Από την πλευρά τους, οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις δεν προχώρησαν σε σχόλιο, ενώ το συριακό υπουργείο Άμυνας δεν ανταποκρίθηκε σε σχετικό αίτημα.<br /><br />Η εν λόγω βάση, που απέχει περίπου 70 χιλιόμετρα από τα τουρκικά σύνορα, είχε πάψει να λειτουργεί ως στρατιωτικό αεροδρόμιο το 2013, αλλάζοντας επανειλημμένα χέρια κατά τη διάρκεια του 14ετούς συριακού εμφυλίου.<br /><br />Μετά την πτώση του Μπασάρ αλ-Άσαντ στα τέλη του 2024, η εγκατάσταση χρησιμοποιούνταν ως κέντρο εκπαίδευσης για τον νέο συριακό στρατό, όπως αναφέρει στρατιωτική πηγή.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: #fcfcfc; box-sizing: border-box; color: #090a0d; display: flex; font-family: Geologica, -apple-system, blinkmacsystemfont, "Segoe UI", sans-serif; font-size: 17.51px; margin-bottom: 10px; margin-left: auto !important; margin-right: auto !important; margin-top: 10px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 645px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2089591783357600204" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2089591783357600204&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.onalert.gr%2Fkosmos%2Fsyria-to-israil-piso-apo-to-mystiriodes-pligma-se-aeroporiki-vasi-eixe-proigithei-episkepsi-tourkikis-antiprosopeias%2F814356%2F&sessionId=0b6dc2065b8330fb4161b760938c6508c82fad6f&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 922px; margin-bottom: 34.04px !important; margin-left: auto !important; margin-right: auto !important; margin-top: 0px; max-width: 100%; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div>Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σημειώνει πως οι επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν μετά «την επίσκεψη, τις τελευταίες ημέρες, μιας τουρκικής στρατιωτικής αντιπροσωπείας στο αεροδρόμιο στο πλαίσιο προσπαθειών, που βρίσκονται σε εξέλιξη, με στόχο την αποκατάσταση της λειτουργίας του».<div><br />Κλιμάκωση εντάσεων και ανησυχίες του Ισραήλ<br /><br />Όλα αυτά συμβαίνουν εν μέσω αυξανόμενης έντασης μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας. Στις 6 Αυγούστου, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν κατηγόρησε το Ισραήλ ότι απειλεί τη συριακή ασφάλεια μέσω επιθέσεων, ζητώντας τον σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας. Αντιθέτως, ο ισραηλινός υπουργός Άμυνας Ίσραελ Κατς διεμήνυσε στον Ταγίπ Ερντογάν πως το Ισραήλ δεν θα ανεχθεί μέτρα που ενισχύουν τις στρατιωτικές δυνατότητες της Συρίας, θεωρώντας τες απειλητικές.<br /><br />Στις αρχές Αυγούστου, η Συρία διεξήγαγε αεροπορικά γυμνάσια στο βόρειο τμήμα της χώρας με αεροσκάφη MiG-21, για πρώτη φορά μετά την ανατροπή του Άσαντ. Το δίκτυο Kan μετέδωσε στις 11 Αυγούστου πως ισραηλινοί αξιωματούχοι ασφαλείας διαθέτουν ενδείξεις ότι η Συρία επιταχύνει την ανασύσταση της Πολεμικής Αεροπορίας της, μέσω εκπαίδευσης νέων πιλότων και διεξαγωγής ασκήσεων. Ισραηλινή πηγή δήλωσε στο ίδιο τηλεοπτικό δίκτυο πως το Ισραήλ παρακολουθεί τις εξελίξεις και έχει γνωστοποιήσει τις ανησυχίες του στις ΗΠΑ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συρία: Το Ισραήλ πίσω από το «μυστηριώδες» πλήγμα σε αεροπορική βάση. Είχε προηγηθεί επίσκεψη τουρκικής αντιπροσωπείας.

Ισραήλ και Τουρκία ερίζουν με φόντο την μεταπολεμική Συρία Το «μυστήριο» γύρω από τις εκρήξεις στους διαδρόμους προσγείωσης και απογείωσης, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η «εξοπλιστική στροφή» της Ευρώπης: Πώς οι αμυντικές δαπάνες αλλάζουν το τοπίο στην Ευρωζώνη.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/defense-euros.jpg"><img height="76" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/defense-euros-1068x712.jpg" width="735" /></a><br /><br />Η ταχύτατη αύξηση των αμυντικών δαπανών στην Ευρώπη μετατρέπεται σε μία από τις σημαντικότερες νέες μεταβλητές για την οικονομία της Ευρωζώνης. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) εξετάζει πλέον στενά τι σημαίνει αυτή η εξοπλιστική στροφή για την ανάπτυξη, τον πληθωρισμό, τα δημόσια οικονομικά και τη νομισματική πολιτική, όπως υπογράμμισε ο επικεφαλής οικονομολόγος της ΕΚΤ, Φίλιπ Λέιν, στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Ένωσης στο Δουβλίνο.<br /><br />Η κεντρική διαπίστωση είναι ότι η οικονομική επίδραση εξαρτάται από το πού κατευθύνονται οι πόροι, πώς χρηματοδοτούνται και πόσο μέρος τους παραμένει στην ευρωπαϊκή παραγωγή.<div><br />Διπλασιασμός των δαπανών μέσα σε τέσσερα χρόνια<br /><br />Η αλλαγή κλίμακας στην αμυντική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι εντυπωσιακή:<br /><br />Άλμα κονδυλίων: Οι αμυντικές δαπάνες των 27 κρατών-μελών έφθασαν τα 418 δισ. ευρώ το 2025, καταγράφοντας αύξηση 20% σε σχέση με το 2024.<br /><br />Διπλασιασμός από το 2021: Σε σύγκριση με τα 218 δισ. ευρώ του 2021, οι προϋπολογισμοί έχουν σχεδόν διπλασιαστεί μέσα σε τέσσερα χρόνια.<br /><br />Προσαρμογή βιομηχανίας: Η ευρωπαϊκή οικονομία καλείται να προσαρμόσει άμεσα παραγωγικές αλυσίδες, υποδομές και αγορά εργασίας για να καλύψει την αυξημένη ζήτηση.</div><div><br />Ο αλγόριθμος της ανάπτυξης και το ρίσκο του χρέους<br /><br />Παρότι ο δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής των αμυντικών δαπανών τοποθετείται ιστορικά κοντά στη μονάδα (1 ευρώ δαπάνης δημιουργεί περίπου 1 ευρώ ΑΕΠ), το πραγματικό όφελος ποικίλλει. Αν τα κονδύλια κατευθύνονται σε εισαγωγές εξοπλισμών εκτός Ευρώπης, η εγχώρια παραγωγική ώθηση περιορίζεται σημαντικά.<br /><br />Παράλληλα, οι ιστορικές αναλύσεις δείχνουν ότι οι περίοδοι έντονης αύξησης των αμυντικών δαπανών συνδέονται με διεύρυνση των ελλειμμάτων κατά 2,6 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ και αύξηση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ κατά περίπου 7 μονάδες εντός τριετίας. Αυτό δημιουργεί σοβαρό προβληματισμό, καθώς τα κράτη-μέλη ξεκινούν από πολύ διαφορετικές δημοσιονομικές αφετηρίες.<br /><br />Πληθωριστικοί κίνδυνοι και δημοσιονομική ευελιξία<br /><br />Η διοχέτευση εκατοντάδων δισεκατομμυρίων στην άμυνα αυξάνει τον ανταγωνισμό για εξειδικευμένο προσωπικό, πρώτες ύλες και βιομηχανικές υποδομές, δημιουργώντας βραχυπρόθεσμες και μεσοπρόθεσμες πληθωριστικές πιέσεις.<br /><br />Για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων, το ευρωπαϊκό δημοσιονομικό πλαίσιο παρέχει πρόσθετη ευελιξία έως 1,5% του ΑΕΠ για την περίοδο 2025-2028 μέσω της εθνικής ρήτρας διαφυγής, την οποία αξιοποιούν 14 χώρες της Ευρωζώνης (συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, με έτος βάσης το 2024).</div><div><br />Η τεχνολογική ευκαιρία πίσω από τον επανεξοπλισμό<br /><br />Η εξέλιξη αυτή εγκυμονεί και ευκαιρίες. Αν οι πόροι διοχετευθούν στην έρευνα και ανάπτυξη (R&D) και στη δημιουργία εγχώριων εφοδιαστικών αλυσίδων, μπορούν να προκύψουν τεχνολογικές εφαρμογές που θα ενισχύσουν την ψηφιακή και πράσινη μετάβαση. Σε διαφορετική περίπτωση, αν η κάλυψη βασιστεί κυρίως σε εξωτερικό δανεισμό και εισαγωγές, το αποτέλεσμα θα είναι η συσσώρευση χρέους, τα υψηλότερα επιτόκια και ο επίμονος πληθωρισμός.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η «εξοπλιστική στροφή» της Ευρώπης: Πώς οι αμυντικές δαπάνες αλλάζουν το τοπίο στην Ευρωζώνη.

Η ταχύτατη αύξηση των αμυντικών δαπανών στην Ευρώπη μετατρέπεται σε μία από τις σημαντικότερες νέες μεταβλητές για την οικονομία της Ευρωζών...

Διαβάστε την συνέχεια

Μέση Ανατολή: Στα πρόθυρα «πλήρους επίθεσης» το Ιράν. Αδιέξοδο στις διπλωματικές συνομιλίες.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/Iran-1-1.jpg"><img height="92" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/Iran-1-1-1068x601.jpg" width="763" /></a><br /><br />Σε επικίνδυνη τροχιά κλιμάκωσης εισέρχεται εκ νέου η κρίση στη Μέση Ανατολή, καθώς το Ιράν προειδοποιεί για πέρασμα σε φάση «πλήρους επίθεσης» μετά το αδιέξοδο στις διπλωματικές διαπραγματεύσεις, ενώ η Ουάσιγκτον αποκλείει την παράταση της προσωρινής εκεχειρίας.<br /><br />Η αλλαγή στάσης της Τεχεράνης και οι απειλές στο Ορμούζ<br /><br />Ιρανός αξιωματούχος δήλωσε στο πρακτορείο Reuters ότι οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας και οι σύμμαχοί τους ετοιμάζονται να κλιμακώσουν τη δράση τους στο Στενό του Ορμούζ και στην ευρύτερη περιοχή. Η Τεχεράνη προαναγγέλλει «επίκαιρη και ακριβή» στρατιωτική επιχείρηση με στόχο να σπάσει τον αμερικανικό ναυτικό αποκλεισμό στα ιρανικά λιμάνια του Κόλπου.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή απειλεί να παρατείνει τη σύρραξη που ξέσπασε στις 28 Φεβρουαρίου μετά την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση. Το Στενό του Ορμούζ αποτελεί θαλάσσια οδό ζωτικής σημασίας, καθώς από εκεί διέρχεται υπό κανονικές συνθήκες το ένα πέμπτο της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG).<br /><br />Εκτροχιασμός του μνημονίου του Ισλαμαμπάντ<br /><br />Η συμφωνία προσωρινής κατάπαυσης του πυρός, γνωστή ως μνημόνιο κατανόησης του Ισλαμαμπάντ, είχε υπογραφεί στα μέσα Ιουνίου από τους προέδρους Ντόναλντ Τραμπ και Μασούντ Πεζεσκιάν. Προέβλεπε προθεσμία 60 ημερών για την επίτευξη οριστικής ειρήνης, η οποία παρήλθε τη Δευτέρα.<br /><br />Η συμφωνία εκτροχιάστηκε ήδη από τον Ιούλιο εξαιτίας της διαμάχης για τον έλεγχο των Στενών. Ερωτηθείς εάν επιδιώκει παράταση της προθεσμίας, ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απάντησε κατηγορηματικά αρνητικά.<br /><br />Παρασκήνιο επαφών και νέες απειλές κατά του Ομάν<div><br />Παρά το αδιέξοδο, αποκαλύπτεται έντονο παρασκήνιο επαφών. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η κυβέρνηση Τραμπ διατηρεί ανεπίσημους διαύλους επικοινωνίας με τους Ιρανούς Φρουρούς της Επανάστασης και τον στρατηγό Αχμάντ Βαχιντί μέσω Ιρακινού Κούρδου αξιωματούχου. Τη συνέχειες αυτών των επαφών επιβεβαίωσε και ο απεσταλμένος του Λευκού Οίκου, Τζάρεντ Κούσνερ.<br /><br />Ωστόσο, η ρητορική παραμένει εξαιρετικά επιθετική. Ο Ντόναλντ Τραμπ επανέλαβε μέσω του Fox News τις απειλές του κατά του Ομάν —ιστορικού συμμάχου των ΗΠΑ— στην περίπτωση που το σουλτανάτο εμποδίσει μια αμερικανική συμφωνία. Το Ομάν βρίσκεται σε προχωρημένες διμερείς διαπραγματεύσεις με το Ιράν για τη διαχείριση των Στενών, με τις δύο πλευρές να δηλώνουν ότι η διαδικασία έχει σχεδόν ολοκληρωθεί.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μέση Ανατολή: Στα πρόθυρα «πλήρους επίθεσης» το Ιράν. Αδιέξοδο στις διπλωματικές συνομιλίες.

Σε επικίνδυνη τροχιά κλιμάκωσης εισέρχεται εκ νέου η κρίση στη Μέση Ανατολή, καθώς το Ιράν προειδοποιεί για πέρασμα σε φάση «πλήρους επίθεση...

Διαβάστε την συνέχεια

Το τουρκικό ρεσάλτο σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο τελειώνει τα ήρεμα νερά. Ερώτηση στην Κομισιόν για τα θαλάσσια πάρκα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR6U-3zNsYaHaSLS-JF3oVXbzacXHqAL9UoOUcYObFpiwaLVyQcw2r3NkQ&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="417" data-original-width="736" height="92" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR6U-3zNsYaHaSLS-JF3oVXbzacXHqAL9UoOUcYObFpiwaLVyQcw2r3NkQ&s=10" width="754" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η μεθοδευμένη προσπάθεια της Τουρκίας να γκριζάρει ολόκληρες θαλάσσιες ζώνες μέσω της δημιουργίας εθνικών πάρκων - Καταγγελία Κεφαλογιάννη στην Ευρώπη.</span></h3>Η Τουρκία βρήκε το τέλειο, ύπουλο όχημα για να προωθήσει τον αχαλίνωτο αναθεωρητισμό της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, εργαλειοποιώντας την προστασία του περιβάλλοντος. Η εξαγγελία της Άγκυρας για τη δημιουργία δύο τουρκικών θαλάσσιων πάρκων πάνω σε περιοχές απόλυτου ελληνικού κυριαρχικού ενδιαφέροντος, δεν είναι απλώς μια διπλωματική παγίδα. Είναι η απροκάλυπτη, de facto επιβολή της «Γαλάζιας Πατρίδας» στο πεδίο.<br /><br />Η κυβέρνηση Ερντογάν, λειτουργώντας μεθοδικά και χωρίς να αφήνει τίποτα στην τύχη, αντέγραψε την αντίστοιχη ελληνική πρωτοβουλία για να χαράξει τις δικές της γραμμές. Βάφτισε τις παράνομες διεκδικήσεις της «Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Φετιγιέ Κας» και «Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Βόρειου Αιγαίου», με τις συντεταγμένες να μαρτυρούν την απόλυτη αρπακτική διάθεση του τουρκικού κράτους.<div><br />Ο στραγγαλισμός των νησιών και το θράσος της Άγκυρας<br /><br />Ο γεωγραφικός σχεδιασμός αυτής της πρόκλησης είναι εξόφθαλμος. Το πρώτο πάρκο απλώνεται δυτικά της Ίμβρου και της Τενέδου, μπαίνοντας σαν γεωπολιτική «σφήνα» ανάμεσα στη Σαμοθράκη και τη Λήμνο. Στόχος; Η διαχρονική εμμονή της Τουρκίας να εξαφανίσει την επήρεια των ελληνικών νησιών στον καθορισμό της υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Το δεύτερο, και ίσως πιο βάναυσο χτύπημα, έρχεται στην Ανατολική Μεσόγειο. Απλώνοντας τα δίχτυα της από τα βορειοανατολικά της Ρόδου μέχρι τον Κόλπο της Αττάλειας, η Τουρκία επιχειρεί να εγκλωβίσει ασφυκτικά το Καστελλόριζο. Περιφρονώντας προκλητικά το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, το καθεστώς Ερντογάν επιχειρεί να επιβάλει αυθαίρετους ελέγχους σε διεθνή ύδατα που ταυτίζονται με τη μη οριοθετημένη ελληνική υφαλοκρηπίδα.</div><div><br />Το διπλωματικό στοίχημα και η «Διακήρυξη των Αθηνών»<br /><br />Η νέα αυτή τουρκική πρωτοβουλία επαναφέρει στο προσκήνιο τον προβληματισμό σχετικά με τα όρια και την αποτελεσματικότητα της πολιτικής των «ήρεμων νερών». Την ώρα που η ελληνική διπλωματία επιδιώκει τη διατήρηση ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας και την εμπέδωση ενός κλίματος σταθερότητας στη βάση της «Διακήρυξης των Αθηνών», η Άγκυρα αποδεικνύει πως δεν εγκαταλείπει την ατζέντα των μονομερών διεκδικήσεων.<br /><br />Αναλυτές επισημαίνουν πως η τακτική της Τουρκίας να δημιουργεί τετελεσμένα υπό το πρόσχημα της περιβαλλοντικής ευαισθησίας συνιστά μια σοβαρή δοκιμασία για τις διμερείς σχέσεις, καθιστώντας σαφές ότι η προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο πρέπει να συνοδεύεται από αποφασιστικ βήματα σε ευρωπαϊκό επίπεδο.</div><div><br />Ερώτηση Κεφαλογιάννη στην Κομισιόν για τα τουρκικά «θαλάσσια πάρκα» – «Ποια μέτρα θα λάβετε;»<br /><br />Ερώτηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέθεσε ο ευρωβουλευτής της ΝΔ και του ΕΛΚ ως πρόεδρος της Μικτής Κοινοβουλιακής Επιτροπής ΕΕ – Τουρκίας, Μανώλης Κεφαλογιάννης, με αφορμή «τα προεδρικά διατάγματα που εξέδωσε η Τουρκία με τα οποία ανακηρύσσουν “τουρκικά εθνικά θαλάσσια πάρκα” σε περιοχές πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων παραβιάζοντας τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα αφού περιλαμβάνουν περιοχές ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, ακόμη και χωρικών υδάτων που με βάση την Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας δικαιούνται τα ελληνικά νησιά στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο».<br /><br />Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, «η συγκεκριμένη παράνομη και προκλητική ενέργεια της Τουρκίας δεν εδράζεται στο Διεθνές Δίκαιο και ασφαλώς δεν παράγει έννομα αποτελέσματα».<br /><br />Η ερώτηση, όπως κοινοποιείται με την ανακοίνωση, έχει ως εξής:<br /><br />«Σε μία ακόμη παράνομη και προκλητική ενέργεια προχώρησε η Τουρκία με τη δημοσίευση προεδρικών διαταγμάτων (15/08) για τη δημιουργία δύο θαλάσσιων πάρκων σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο τα οποία επικαλύπτουν περιοχές ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και ελληνικής υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Τα προεδρικά διατάγματα, τα οποία φέρουν την υπογραφή του προέδρου της Τουρκίας θεσπίζουν δύο θαλάσσια πάρκα: ένα στο Βόρειο Αιγαίο που εκτείνεται μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης, και το άλλο καλύπτει μια πολύ μεγάλη περιοχή στην Ανατολική Μεσόγειο, αποκόπτοντας πλήρως το Καστελόριζο από τη Ρόδο. Η Τουρκία με την κίνηση αυτή συνεχίζει να προβάλλει την παράνομη θέση ότι τα νησιά δεν έχουν άλλα δικαιώματα πέραν των χωρικών υδάτων των 6 ν. μ. και εμμένει στη χάραξη μέσης γραμμής μεταξύ των ηπειρωτικών ακτών των δύο χωρών.<br /><br />Με τα δύο αυτά Θαλάσσια Πάρκα, τα οποία υποτίθεται ότι θεσπίζονται για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, η Τουρκία επιχειρεί να επιβάλει τις διεκδικήσεις της έναντι της Ελλάδας και να κατοχυρώσει τη λεγόμενη θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας», μία θεωρία που έχει καταδικαστεί με τον πιο απερίφραστο τρόπο στην πρόσφατη Έκθεση Προόδου της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας που υπερψηφίστηκε από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.<br /><br />Ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:<br /><br />Ποια μέτρα θα λάβει κατά της Τουρκίας, μίας υπό ένταξη χώρας, για την παράνομη και προκλητική ενέργεια με την ανακήρυξη «τουρκικών θαλάσσιων πάρκων» σε περιοχές που εκτείνονται πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων παραβιάζοντας τα ελληνικά και ευρωπαϊκά κυριαρχικά δικαιώματα αφού περιλαμβάνουν περιοχές ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, ακόμη και χωρικών υδάτων που με βάση την UNCLOS δικαιούνται τα ελληνικά νησιά στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο;».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το τουρκικό ρεσάλτο σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο τελειώνει τα ήρεμα νερά. Ερώτηση στην Κομισιόν για τα θαλάσσια πάρκα

Η μεθοδευμένη προσπάθεια της Τουρκίας να γκριζάρει ολόκληρες θαλάσσιες ζώνες μέσω της δημιουργίας εθνικών πάρκων - Καταγγελία Κεφαλογιάννη σ...

Διαβάστε την συνέχεια