Το Ισραήλ καταγγέλλει την Τουρκία ότι κατέχει παράνομα το 36% της Κύπρου, το 5% της Συρίας και 2.000 τ.χλμ. στο Ιράκ.

<img height="82" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/08/ISRAEL-FM-630x382.jpg" width="737" /><br /><br />Ευθεία επίθεση κατά του τουρκικού αναθεωρητισμού και της επεκτατικής πολιτικής της Άγκυρας εξαπέλυσε το Υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ, καταγγέλλοντας την υποκρισία της τουρκικής ηγεσίας να εγκαλεί την Ιερουσαλήμ, την ώρα που η ίδια διατηρεί παράνομη στρατιωτική κατοχή σε τρία διαφορετικά κράτη της περιοχής.<br /><br />Τα κύρια σημεία της παρέμβασης του ισραηλινού Υπουργείου Εξωτερικών:<br /><br />Η κριτική στην τουρκική υποκρισία: Επισημαίνεται ότι η Άγκυρα επιχειρεί να παραποιήσει την πραγματικότητα επί του πεδίου, έχοντας το θράσος να ασκεί κριτική στο Ισραήλ τη στιγμή που η ίδια συνιστά τη βασική πηγή αποσταθεροποίησης στην περιοχή.<br /><br />Η στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας: Υπογραμμίζεται η ανάπτυξη χιλιάδων Τούρκων στρατιωτών, καθώς και η λειτουργία δεκάδων στρατιωτικών βάσεων και φυλακίων εκτός των τουρκικών συνόρων, στις επικράτειες της Συρίας, του Ιράκ και της Κύπρου.<br /><br />Το εύρος της τουρκικής εισβολής και κατοχής: Στηλιτεύεται η επιθετικότητα του καθεστώτος Ερντογάν, το οποίο καταπατά τη διεθνή νομιμότητα κατέχοντας παράνομα το 36% της Κυπριακής Δημοκρατίας, το 5% της Συρίας και 2.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα στο Ιράκ.<br /><br />Η σύγκριση με τις ισραηλινές ενέργειες: Το ισραηλινό Υπουργείο Εξωτερικών αντιπαραβάλλει την τουρκική επεκτατικότητα με τον προσωρινό έλεγχο μόλις του 0,1% του συριακού εδάφους από το Ισραήλ, διευκρινίζοντας ότι πρόκειται αμιγώς για μια αμυντική νεκρή ζώνη, απαραίτητη για την προστασία των Ισραηλινών πολιτών από αποδεδειγμένες απειλές ασφαλείας.<br />Η ανάρτηση του ισραηλινού ΥΠΕΞ:<br /><br />«Η Τουρκία έχει το θράσος να ασκεί κριτική στο Ισραήλ. Ποια είναι όμως η πραγματικότητα επί του πεδίου;<br /><br />»Χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες. Δεκάδες στρατιωτικές βάσεις και φυλάκια διασπαρμένα στη Συρία, το Ιράκ και την Κύπρο.<br /><br />»Την ώρα που η επιθετικότητα του στρατού του Ερντογάν δεν γνωρίζει σύνορα, η Τουρκία κατέχει το 36% της Κύπρου, το 5% της Συρίας και 2.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα στο Ιράκ.<br /><br />»Αντίθετα, το Ισραήλ ελέγχει προσωρινά μόλις το 0,1% της Συρίας – μια νεκρή ζώνη που δημιουργήθηκε αποκλειστικά για την προστασία των πολιτών του από αποδεδειγμένες απειλές ασφαλείας».<br />Δείτε την ανάρτηση του ισραηλινού ΥΠΕΞ στο  Facebook:<p style="background-color: white; border: 0px; color: #333333; font-family: "Open Sans", sans-serif; font-feature-settings: normal; font-kerning: auto; font-language-override: normal; font-optical-sizing: auto; font-size-adjust: none; font-size: 16px; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-variation-settings: normal; line-height: 24px; margin: 10px 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="478" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2FIsraelMFA%2Fposts%2Fpfbid02g2DK4pXo2FZ4oHs8iQYeYmyrrKFFCxCFftVuRJHv81n3YLc5heaco46Vt9QPemMgl&show_text=true&width=640" style="border-style: none; border-width: medium; font-family: inherit; font-style: inherit; margin: 0px; outline: 0px; overflow: hidden; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;" width="640"></iframe></p><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ισραήλ καταγγέλλει την Τουρκία ότι κατέχει παράνομα το 36% της Κύπρου, το 5% της Συρίας και 2.000 τ.χλμ. στο Ιράκ.

Ευθεία επίθεση κατά του τουρκικού αναθεωρητισμού και της επεκτατικής πολιτικής της Άγκυρας εξαπέλυσε το Υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ, κατ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Η Νορβηγία είναι συνένοχη στην κατοχή της Κύπρου”!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSa6NCwcu0YIxGi-31gxN8VAb741X4NSs-qAmrQID__qkjZH_usIsWrmrk&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="381" data-original-width="804" height="95" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSa6NCwcu0YIxGi-31gxN8VAb741X4NSs-qAmrQID__qkjZH_usIsWrmrk&s=10" width="762" /></a></div><div><br /></div>Τη στάση της Νορβηγίας απέναντι στα ισραηλινά προϊόντα από τη Δυτική Όχθη αντιπαραβάλλει με την περίπτωση των κατεχομένων της Κύπρου το Jerusalem Jurist – Israel Legal Dispatch, το επίσημο νομικό παρατηρητήριο του ισραηλινού Kohelet Policy Forum, κατηγορώντας το Όσλο για ασυνέπεια στην εφαρμογή του διεθνούς δικαίου.<br /><br />Αφορμή για την παρέμβασή του αποτέλεσε, σύμφωνα με την ανάρτηση, πρόταση της νορβηγικής κυβέρνησης για απαγόρευση όλων των ισραηλινών εισαγωγών που προέρχονται από την Ιουδαία και τη Σαμάρεια με το Όσλο να υποστηρίζει, κατά το Jerusalem Jurist, ότι ένα τέτοιο μέτρο «απαιτείται από το διεθνές δίκαιο», γράφει το κυπριακό <a href="https://www.sigmalive.com/news/kypriako/1325394/sinenokhi-i-norvighia-stin-katokhi-kyproy-giati-karfwnei-ipokrisia-to-israil?shem=dsdf,sharefoc,agadiscoversdl,,sh/x/discover/m1/4">Sigmalive</a>.<br /><br />Το ισραηλινό νομικό παρατηρητήριο στρέφει στη συνέχεια τη συζήτηση στην Κύπρο, υποστηρίζοντας ότι η Νορβηγία δεν εφαρμόζει αντίστοιχη προσέγγιση στις οικονομικές δραστηριότητες που αφορούν τις κατεχόμενες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας. «Η Νορβηγία είναι βαθιά συνένοχη στην κατοχή της βόρειας Κύπρου και ουδέποτε πρότεινε ότι η επιχειρηματική δραστηριότητα με τα κατεχόμενα εδάφη είναι παράνομη», αναφέρει χαρακτηριστικά.<div><br />Οι νορβηγικές οδηγίες για ακίνητα στα κατεχόμενα<br /><br />Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις επίσημες ταξιδιωτικές οδηγίες της νορβηγικής κυβέρνησης για την Κύπρο. Το Jerusalem Jurist επισημαίνει ότι το Όσλο συμβουλεύει τους πολίτες του να βεβαιώνονται ότι ακίνητα τα οποία αγοράζουν ή ενοικιάζουν στα κατεχόμενα δεν ανήκουν σε εκτοπισμένους Ελληνοκύπριους.<br /><br />Κατά την ερμηνεία του ισραηλινού παρατηρητηρίου, αυτό σημαίνει ότι η νορβηγική κυβέρνηση δεν θεωρεί αυτομάτως παράνομες όλες τις συναλλαγές ακινήτων στις κατεχόμενες περιοχές, γεγονός που αντιπαραβάλλει με την προσέγγιση που ακολουθεί έναντι των ισραηλινών προϊόντων από τη Δυτική Όχθη. Παράλληλα, στην ανάρτηση παρουσιάζονται παραδείγματα οικιστικών αναπτύξεων στα κατεχόμενα, οι οποίες, σύμφωνα με το Jerusalem Jurist, διαφημίζονται σε Νορβηγούς αγοραστές.<br />«Η Κύπρος είναι κράτος-μέλος της ΕΕ – Έχει κάτι να πει η Νορβηγία;»<br /><br />Το Jerusalem Jurist επικαλείται επίσης τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε σχέση με τη μη αναγνώριση της αποσχιστικής οντότητας στα κατεχόμενα. «Η Κύπρος είναι κράτος-μέλος της ΕΕ. Έχει κάτι να πει η Νορβηγία;», καταλήγει, απευθύνοντας την ερώτηση τόσο στο νορβηγικό Υπουργείο Εξωτερικών όσο και στην Πρεσβεία της Νορβηγίας στο Ισραήλ.<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί ότι το Jerusalem Jurist παρουσιάζεται ως η επίσημη νομική πλατφόρμα του Kohelet Policy Forum και επικεντρώνεται, σύμφωνα με την περιγραφή του, στην προάσπιση των ισραηλινών και εβραϊκών δικαιωμάτων μέσω νομικής ανάλυσης ζητημάτων που αφορούν, μεταξύ άλλων, την κυριαρχία, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο (IHL) και τη χρήση νομικών διαδικασιών ως μέσου πολιτικής ή στρατηγικής πίεσης («lawfare»).</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Η Νορβηγία είναι συνένοχη στην κατοχή της Κύπρου”!

Τη στάση της Νορβηγίας απέναντι στα ισραηλινά προϊόντα από τη Δυτική Όχθη αντιπαραβάλλει με την περίπτωση των κατεχομένων της Κύπρου το Jeru...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Σε νέο αντιπολιτευόμενο κόμμα ο φυλακισμένος δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης.

<img height="113" src="https://www.amna.gr/photos/202608/w13-95202w13141113w20142747w1915140030034540.jpg" width="740" /><br /><br />Ο φυλακισμένος δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου ανακοίνωσε χθες, Τετάρτη, ότι εντάσσεται στο Νέο Κόμμα, που ιδρύθηκε πρόσφατα, αφού με δικαστική εντολή καθαιρέθηκε η ηγεσία του προηγούμενου κόμματός του, του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), έπειτα από μια άνευ προηγουμένου νομική καταστολή της αντιπολίτευσης. Τον περασμένο μήνα, ο αντιπολιτευόμενος τούρκος ηγέτης Οζγκούρ Οζέλ και 90 άλλοι αποσχισθέντες βουλευτές ίδρυσαν ένα νέο πολιτικό κόμμα, επιδιώκοντας να ανασυνταχθούν για να αμφισβητήσουν τον πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν αφού δικαστήριο έπαυσε τον Οζέλ από τη θέση του προέδρου του CHP και επανέφερε τον διχαστικό πρώην ηγέτη του κόμματος Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου.<br /><br />«Παραιτούμαι, έπειτα από 17 χρόνια, από μέλος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος. Αυτή η απόφαση είναι αποτέλεσμα των αξιών στις οποίες πιστεύω σχετικά με το μέλλον της χώρας μας και της ευθύνης που φέρω έναντι του λαού μας», έγραψε ο Ιμάμογλου σε δήλωση στο X.<br /><br />«Σήμερα ανοίγουμε ένα ΝΕΟ δρόμο για να οικοδομήσουμε ένα ισχυρότερο, πιο δημοκρατικό και πιο ελπιδοφόρο μέλλον για την Τουρκία», πρόσθεσε αναφερόμενος στο Νέο Κόμμα. Ο Ιμάμογλου, κύριος πολιτικός αντίπαλος του Ερντογάν, βρίσκεται στη φυλακή εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο καθώς εκκρεμεί η δίκη του με κατηγορίες για διαφθορά, τις οποίες αρνείται.<br /><br />Είχε εκλεγεί ως προεδρικός υποψήφιος του CHP με εσωκομματική ψηφοφορία μερικές ημέρες μετά τη σύλληψή του το Μάρτιο 2025. Το πανεπιστημιακό πτυχίο του, απαραίτητη προϋπόθεση για να είναι υποψήφιος για την προεδρία, ακυρώθηκε από το Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης μία ημέρα πριν συλληφθεί. Το Νέο Κόμμα, το οποίο είναι ήδη το δεύτερο μεγαλύτερο στο κοινοβούλιο, αναμένεται να προσελκύσει τους περισσότερους ψηφοφόρους του CHP, ωστόσο ο ευρύτερος κατατεμαχισμός της αντιπολίτευσης μπορεί να αυξησει τις πιθανότητες του προέδρου να παρατείνει την 23ετή κυριαρχία του στην Τουρκία.<br /><br />Οι επόμενες εκλογές είναι προγραμματισμένες για το 2028, αλλά θα μπορούσαν να διεξαχθούν νωρίτερα.<br /><br />Η αντιπολίτευση και μερικές οργανώσεις για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων λένε πως η καταστολή, στο πλαίσιο της οποίας έχουν φυλακισθεί από το 2024 εκατοντάδες εκλεγμένοι αξιωματούχοι καθώς και μέλη του CHP, έχει πολιτικά κίνητρα και είναι αντιδημοκρατική. Η κυβέρνηση το αρνείται και ισχυρίζεται πως η δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη.<div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Σε νέο αντιπολιτευόμενο κόμμα ο φυλακισμένος δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης.

Ο φυλακισμένος δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου ανακοίνωσε χθες, Τετάρτη, ότι εντάσσεται στο Νέο Κόμμα, που ιδρύθηκε πρόσφατα,...

Διαβάστε την συνέχεια

Άγκυρα: “Η Συμμαχία της Μέκκα θα δημιουργήσει στρατιωτικούς μηχανισμούς…”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSu_NRwcss4VbFNZ50wew9sAFP53j4hRSQZ5lcW_v0Zs-e5U_7WOI9QTbZA&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="561" data-original-width="547" height="109" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSu_NRwcss4VbFNZ50wew9sAFP53j4hRSQZ5lcW_v0Zs-e5U_7WOI9QTbZA&s=10" width="763" /></a></div><div><br /></div>Η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν θα δημιουργήσουν πολιτικούς και στρατιωτικούς μηχανισμούς στο πλαίσιο της αμυντικής συμφωνίας της Μέκκας που υπέγραψαν την περασμένη εβδομάδα, ανακοίνωσε το υπουργείο Άμυνας της Τουρκίας προσθέτοντας ότι η συμμαχία θα ενισχύσει και την συνεργασία της αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Κατά την διάρκεια εβδομαδιαίας συνέντευξης Τύπου για την ενημέρωση των δημοσιογράφων στην Άγκυρα, το τουρκικό υπουργείο Άμυνας διευκρίνισε ότι στους κοινούς μηχανισμούς θα συμμετέχουν οι υπουργοί Άμυνας, Εξωτερικών και η στρατιωτική ηγεσία των τριών χωρών, αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.<br /><br />Κοινές στρατιωτικές ασκήσεις σχεδιάζονται στο πλαίσιο της συμφωνίας, ενώ η συνεργασία μπορεί να περιλαμβάνει κοινή παραγωγή και ανταλλαγή τεχνογνωσίας στην αμυντική βιομηχανία. Οι τρεις σουνιτικές μουσουλμανικές χώρες, σύμμαχοι των ΗΠΑ, υπέγραψαν την Κοινή Αμυντική Συμφωνία της Μέκκας στις 7 Αυγούστου εν μέσω της κρίσης στην Μέση Ανατολή που έφερε τις χώρες του Κόλπου αντιμέτωπες με τις ιρανικές πυραυλικές επιθέσεις.<br /><br />Η συμφωνία ορίζει ότι μία στρατιωτική επίθεση κατά οποιασδήποτε από τις τρεις χώρες θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων, μία ρήτρα που παραπέμπει στο άρθρο 5 περί συλλογικής άμυνας της συνθήκης της Ατλαντικής Συμμαχίας.<br /><br />Σημειώνεται ότι το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία συνδέονται από τον περασμένο Σεπτέμβριο με αμυντική συμφωνία η οποία προβλέπει ότι μία επίθεση κατά της μίας χώρας θεωρείται επίθεση κατά και των δύο και προβλέπει την χρήση «όλων των στρατιωτικών μέσων».<br /><br />Η ρήτρα πάντως δεν ενεργοποιήθηκε όταν η Σαουδική Αραβία έγινε επανειλημμένως στόχος ιρανικών επιθέσεων κατά την διάρκεια του πολέμου που ξεκίνησε με την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση της 28ης Φεβρουαρίου κατά της Τεχεράνης.<div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Άγκυρα: “Η Συμμαχία της Μέκκα θα δημιουργήσει στρατιωτικούς μηχανισμούς…”

Η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν θα δημιουργήσουν πολιτικούς και στρατιωτικούς μηχανισμούς στο πλαίσιο της αμυντικής συμφωνίας τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία παίζει σε δύο ταμπλό στη Λιβύη: Ο Φιντάν σε Τρίπολη και Βεγγάζη για την «επόμενη ημέρα».

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/turk-1-1-768x432.jpg" width="760" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η Άγκυρα επιχειρεί να κατοχυρώσει στρατιωτικά, ενεργειακά και θαλάσσια συμφέροντα και στις δύο πλευρές της διαιρεμένης χώρας, την ώρα που οι ΗΠΑ πιέζουν για συμφωνία ενοποίησης – Στο βάθος Ανατολική Μεσόγειος, πετρέλαιο και τουρκολιβυκό μνημόνιο<br /><br /> Σε μια κίνηση που αποτυπώνει τη νέα στρατηγική της Τουρκίας στη Βόρεια Αφρική, ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν πραγματοποιεί επαφές τόσο στην Τρίπολη όσο και στη Βεγγάζη, επιχειρώντας να διασφαλίσει ότι η Άγκυρα θα παραμείνει βασικός παίκτης στη Λιβύη ανεξάρτητα από την έκβαση της αμερικανικής προσπάθειας για πολιτική ενοποίηση της χώρας.<br /><br />Η επίσκεψη πραγματοποιείται σε μια κρίσιμη συγκυρία. Η κυβέρνηση Τραμπ έχει εντείνει τις προσπάθειες προσέγγισης των δύο αντίπαλων κέντρων εξουσίας, με στόχο μια συμφωνία κατανομής ισχύος που θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για ενοποίηση των θεσμών και, τελικά, εθνικές εκλογές.<br /><br />Η Ουάσιγκτον υποστηρίζει ότι η πρωτοβουλία της λειτουργεί συμπληρωματικά προς τη διαδικασία του ΟΗΕ και ότι οι τελικοί όροι οποιασδήποτε συμφωνίας πρέπει να αποφασιστούν από τους ίδιους τους Λίβυους.<br /><br />Για την Τουρκία, όμως, το διακύβευμα είναι πολύ μεγαλύτερο.<div><br />Από την Τρίπολη στη Βεγγάζη<br /><br />Ο Φιντάν συναντήθηκε στην Τρίπολη με τον πρωθυπουργό Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπεϊμπά, ενώ το πρόγραμμα της αποστολής περιλαμβάνει επαφές και με την ανατολική πλευρά της χώρας.<br /><br />Η κίνηση είναι ιδιαίτερα συμβολική.<br /><br />Η Τουρκία υπήρξε ο σημαντικότερος ξένος στρατιωτικός υποστηρικτής της κυβέρνησης της Τρίπολης και η παρέμβασή της το 2019-2020 συνέβαλε αποφασιστικά στην ανατροπή της επίθεσης των δυνάμεων του Χαλίφα Χάφταρ εναντίον της λιβυκής πρωτεύουσας.<br /><br />Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, η Άγκυρα έχει αλλάξει τακτική.<br /><br />Χωρίς να εγκαταλείπει τη σχέση της με την Τρίπολη, άνοιξε διαύλους επικοινωνίας με τη Βεγγάζη και το στρατόπεδο Χάφταρ. Η ίδια η επίσκεψη Φιντάν και στις δύο πλευρές επιβεβαιώνει ότι η Τουρκία δεν θέλει πλέον να εξαρτά τα συμφέροντά της από μία μόνο λιβυκή παράταξη.<br />Η Ουάσιγκτον πιέζει για ενοποίηση<br /><br />Στο παρασκήνιο βρίσκεται η νέα αμερικανική πρωτοβουλία.<br /><br />Ο ανώτερος σύμβουλος του Τραμπ για αραβικές και αφρικανικές υποθέσεις, Μασάντ Μπούλος, έχει αναλάβει κεντρικό ρόλο στις επαφές με τις δύο πλευρές, επιχειρώντας να μετατρέψει τα οικονομικά και ενεργειακά συμφέροντα της Λιβύης σε κίνητρο πολιτικού συμβιβασμού.<br /><br />Η Ουάσιγκτον επιδιώκει σταδιακά την ενοποίηση πολιτικών, οικονομικών και στρατιωτικών θεσμών. Ήδη έχει υπάρξει συμφωνία για ενιαίο εθνικό προϋπολογισμό, ενώ δυνάμεις από την ανατολική και τη δυτική Λιβύη συμμετείχαν από κοινού σε στρατιωτικές ασκήσεις υπό την AFRICOM.<br /><br />Παράλληλα, οι ΗΠΑ επιχειρούν να συνδέσουν τη σταθεροποίηση της χώρας με νέες επενδύσεις στον τεράστιο πετρελαϊκό της τομέα. </div><div><br />Τι φοβάται η Άγκυρα<br /><br />Για την Τουρκία, μια συμφωνία μεταξύ Τρίπολης και Βεγγάζης δημιουργεί ταυτόχρονα ευκαιρίες και κινδύνους.<br /><br />Η Άγκυρα έχει οικοδομήσει στη δυτική Λιβύη ένα πλέγμα στρατιωτικών, οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων. Διαθέτει στρατιωτική παρουσία, συμβάσεις για τουρκικές επιχειρήσεις και ενεργειακές φιλοδοξίες.<br /><br />Πάνω απ’ όλα, όμως, υπάρχει το ζήτημα των θαλάσσιων ζωνών.<br /><br />Το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019 αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες της τουρκικής στρατηγικής στην Ανατολική Μεσόγειο. Για την Άγκυρα, η διατήρησή του δεν αφορά μόνο τη Λιβύη αλλά τον συνολικό συσχετισμό ισχύος απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο.<br /><br />Μια νέα ενιαία λιβυκή κυβέρνηση θα μπορούσε θεωρητικά να επανεξετάσει συμφωνίες της προηγούμενης περιόδου.<br /><br />Γι’ αυτό η Τουρκία επιχειρεί πλέον κάτι πολύ πιο φιλόδοξο: να δημιουργήσει σχέσεις και με την ανατολική Λιβύη, ώστε τα συμφέροντά της να μην εξαρτώνται αποκλειστικά από την πολιτική επιβίωση της κυβέρνησης της Τρίπολης.<br />Η προσέγγιση με τον Χάφταρ αλλάζει το παιχνίδι<br /><br />Η εξέλιξη αυτή είναι ίσως το σημαντικότερο στοιχείο της νέας τουρκικής στρατηγικής.<br /><br />Πριν από λίγα χρόνια, Τουρκία και Χάφταρ βρίσκονταν ουσιαστικά σε αντίπαλα στρατόπεδα ενός πολέμου διά αντιπροσώπων.<br /><br />Σήμερα η Άγκυρα συνομιλεί με την ανατολική πλευρά και επιχειρεί να μετατρέψει έναν πρώην αντίπαλο σε συνομιλητή.<br /><br />Η λογική είναι καθαρά γεωπολιτική.<br /><br />Εάν η Λιβύη οδηγηθεί σε συμφωνία ενοποίησης, η Τουρκία θέλει να βρίσκεται μέσα στη νέα ισορροπία ισχύος και όχι να θεωρείται προστάτιδα μόνο μιας παράταξης.<br />Πετρέλαιο, στρατός και Μεσόγειος<br /><br />Η σημασία της Λιβύης ξεπερνά κατά πολύ τα εσωτερικά της σύνορα.<br /><br />Η χώρα διαθέτει τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα πετρελαϊκά αποθέματα της Αφρικής και βρίσκεται σε εξαιρετικά στρατηγική θέση απέναντι από τη νότια Ευρώπη.<br /><br />Μια σταθερότερη και ενδεχομένως ενιαία Λιβύη θα μπορούσε να προσελκύσει δισεκατομμύρια σε ενεργειακές και κατασκευαστικές επενδύσεις.<br /><br />Η Τουρκία θέλει μερίδιο σε αυτή την αγορά.<br /><br />Παράλληλα, επιδιώκει να διατηρήσει τη στρατιωτική της παρουσία και να προστατεύσει τις συμφωνίες που έχει συνάψει με την Τρίπολη.<br /><br />Η Ουάσιγκτον, από την πλευρά της, βλέπει την οικονομική συνεργασία και το πετρέλαιο ως μοχλούς για να φέρει τα δύο στρατόπεδα πιο κοντά.<br />Η Λιβύη ξανά στο κέντρο της γεωπολιτικής<br /><br />Το παράδοξο είναι ότι η νέα αμερικανική πρωτοβουλία μπορεί τελικά να ενισχύσει, αντί να περιορίσει, τον περιφερειακό ρόλο της Τουρκίας.<br /><br />Η Άγκυρα συμμετέχει ήδη στις διεθνείς διαβουλεύσεις για το μέλλον της χώρας. Τον Ιούνιο, ο Φιντάν συζήτησε το λιβυκό ζήτημα στο Κάιρο μαζί με τους υπουργούς Εξωτερικών της Αιγύπτου και της Σαουδικής Αραβίας και τον Μασάντ Μπούλος.<br /><br />Η αμερικανική πλευρά αναγνωρίζει επίσης δημοσίως την Τουρκία, μαζί με την Αίγυπτο, την Ιταλία, τη Γαλλία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και άλλες χώρες, ως έναν από τους διεθνείς παράγοντες που μπορούν να συμβάλουν στη διαδικασία.<br /><br />Ο Φιντάν επομένως δεν πηγαίνει απλώς στη Λιβύη για μια διπλωματική περιοδεία.<br /><br />Πηγαίνει για να διασφαλίσει ότι, αν ξαναμοιραστεί η τράπουλα στη χώρα, η Τουρκία θα βρίσκεται στο τραπέζι όταν καθοριστούν οι νέοι όροι του παιχνιδιού.<br /><br />Και για την Ελλάδα, αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο στοιχείο της υπόθεσης.<br /><br />Διότι η μάχη για την πολιτική ενοποίηση της Λιβύης συνδέεται πλέον άμεσα με μια δεύτερη, μεγαλύτερη γεωπολιτική μάχη: ποιος θα καθορίσει τις ενεργειακές και θαλάσσιες ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η ουσία της κίνησης Φιντάν δεν είναι ότι η Τουρκία «άλλαξε στρατόπεδο», αλλά ότι επιχειρεί να ασφαλίσει τα συμφέροντά της απέναντι σε οποιαδήποτε μελλοντική λιβυκή κυβέρνηση. Αν αποκτήσει ουσιαστική πρόσβαση και στην ανατολική Λιβύη, η Αθήνα θα έχει απέναντί της μια πολύ διαφορετική κατάσταση από εκείνη του 2019, όταν το τουρκολιβυκό μνημόνιο ήταν πρωτίστως συμφωνία Άγκυρας–Τρίπολης. Αυτό είναι το σημείο που αξίζει να παρακολουθήσουμε στενά γεωπολιτικά προσεχως.<br /><br />Παρατήρηση εκτός άρθρου: Η ουσία της κίνησης Φιντάν δεν είναι ότι η Τουρκία «άλλαξε στρατόπεδο», αλλά ότι επιχειρεί να ασφαλίσει τα συμφέροντά της απέναντι σε οποιαδήποτε μελλοντική λιβυκή κυβέρνηση. Αν αποκτήσει ουσιαστική πρόσβαση και στην ανατολική Λιβύη, η Αθήνα θα έχει απέναντί της μια πολύ διαφορετική κατάσταση από εκείνη του 2019, όταν το τουρκολιβυκό μνημόνιο ήταν πρωτίστως συμφωνία Άγκυρας–Τρίπολης. Αυτό είναι το σημείο που αξίζει να παρακολουθήσουμε στενά γεωπολιτικά προσεχως.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία παίζει σε δύο ταμπλό στη Λιβύη: Ο Φιντάν σε Τρίπολη και Βεγγάζη για την «επόμενη ημέρα».

Βασιλης Διαμαντακος Η Άγκυρα επιχειρεί να κατοχυρώσει στρατιωτικά, ενεργειακά και θαλάσσια συμφέροντα και στις δύο πλευρές της διαιρεμένης χ...

Διαβάστε την συνέχεια

Middle East Eye: Η Σαουδική Αραβία αντιτάχθηκε στην ένταξη της Αιγύπτου στη συμφωνία της Μέκκας.

<h3 style="text-align: left;"><img height="108" src="https://www.onalert.gr/app/uploads/2026/08/MECCA-AGREEMENT-REUTERS-1-1440x960.jpg" width="747" /><span style="font-weight: normal;">Η Σαουδική Αραβία καταλογίζει στην Αίγυπτο ταύτιση με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα</span></h3>Η Σαουδική Αραβία προέβαλε αντίσταση στην ένταξη της Αιγύπτου στο σύμφωνο ασφαλείας που υπεγράφη την προηγούμενη εβδομάδα με την Τουρκία και το Πακιστάν, παρά τις πιέσεις της Άγκυρας για τη συμπερίληψη του Καΐρου, σύμφωνα με τρεις σαουδαραβικές πηγές που είναι ενήμερες για τις διαβουλεύσεις.<br /><br />Όπως ανέφερε πρώην ανώτερος σύμβουλος της σαουδαραβικής μοναρχίας, το Ριάντ δεν επιθυμούσε τη συμμετοχή της Αιγύπτου στη συμφωνία «τουλάχιστον προς το παρόν».<br /><br />Οι πηγές, που διατηρούν την ανωνυμία τους λόγω της ευαισθησίας του ζητήματος, αποδίδουν τη στάση αυτή στην αυξανόμενη απογοήτευση από την κυβέρνηση του προέδρου Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι και στην εκτίμηση ότι η Αίγυπτος δεν διαθέτει πλέον τη στρατηγική ή στρατιωτική αξία του παρελθόντος.<br />Η Κοινή Αμυντική Συμφωνία<br /><br />Η Κοινή Αμυντική Συμφωνία της Μέκκας, η οποία υπογράφηκε την Παρασκευή, προβλέπει ότι μια ένοπλη επίθεση εναντίον οποιουδήποτε από τα τρία συμβαλλόμενα μέρη θα θεωρείται επίθεση και κατά των τριών. Παρά τις περιγραφές των Σαουδαράβων αξιωματούχων περί ενίσχυσης των αμυντικών δυνατοτήτων, η συμφωνία παραμένει ασαφής ως προς τους επιχειρησιακούς μηχανισμούς και τον τρόπο παροχής στρατιωτικής βοήθειας σε κατάσταση κρίσης.<br /><br />Οι πηγές υπογραμμίζουν ότι η απόφαση του Ριάντ πηγάζει από τις υποβόσκουσες εντάσεις με το Κάιρο. Αν και η Σαουδική Αραβία υπήρξε ο κυριότερος οικονομικός υποστηρικτής της κυβέρνησης Σίσι μετά το 2013, επενδύοντας αρχικά περίπου 25 δισεκατομμύρια δολάρια, το Ριάντ θεωρεί ότι δεν υπήρξε ανάλογη αμοιβαία στήριξη σε ζητήματα ασφάλειας. Ενδεικτικά, αναφέρθηκε ο «ελάχιστος και αναξιόπιστος» ρόλος της Αιγύπτου στον πόλεμο με τους Χούθι στην Υεμένη, καθώς και η δυσαρέσκεια για την «υποταγή» του Καΐρου στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.<br /><br />Σύμφωνα με τις πηγές, το Ριάντ ανησυχεί για την ευθυγράμμιση του Σίσι με το Άμπου Ντάμπι, ειδικά μετά την αποστολή αιγυπτιακών συστημάτων αεράμυνας και μαχητικών αεροσκαφών στα Εμιράτα κατά τη διάρκεια των ιρανικών επιθέσεων, κίνηση που δεν επαναλήφθηκε προς τη Σαουδική Αραβία.<div><br />Η τουρκική προσπάθεια και η αμφισβήτηση του Καΐρου<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν είχε υποστηρίξει το Σάββατο ότι το Κάιρο αποτελεί «φυσικό εταίρο» για την Άγκυρα, ενώ τουρκικές πηγές επιβεβαίωσαν ότι είχαν καταβληθεί προσπάθειες για τη συμπερίληψη της Αιγύπτου. Ωστόσο, οι σαουδαραβικές πηγές αμφισβήτησαν την εκδοχή ότι το Κάιρο απέρριψε τη συμφωνία, χαρακτηρίζοντας το ενδεχόμενο αυτό «γελοίο».<br /><br />«Το γεγονός είναι ότι ο Σίσι θα ήταν πρόθυμος να συμμετοχή, ώστε να μπορέσει να αποκομίσει τα οικονομικά οφέλη αυτής της συμφωνίας, όπως κάνει συνήθως», δήλωσε ο σύμβουλος. Παράλληλα, τονίστηκε ότι η Τουρκία και το Πακιστάν προσφέρουν ανώτερες αμυντικές δυνατότητες σε σύγκριση με την Αίγυπτο, της οποίας η στρατιωτική παραγωγή επικεντρώνεται σε πολιτικές δραστηριότητες.<br /><br />«Η Αίγυπτος ήταν πάντα εξαρτημένη από εμάς, από τις ΗΠΑ, και δεν ανταποδίδει, απλώς παίρνει και παίρνει χωρίς επιστροφή», επεσήμανε ο σύμβουλος, προσθέτοντας ότι η ηγεσία του βασιλείου έχει σοβαρές αμφιβολίες για την πίστη του Σίσι. Παρά το κλίμα αυτό, οι πηγές διευκρίνισαν ότι η συμφωνία δεν αποκλείει μόνιμα την ένταξη της Αιγύπτου στο μέλλον, υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει αλλαγή ή βελτίωση στη στάση της.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Middle East Eye: Η Σαουδική Αραβία αντιτάχθηκε στην ένταξη της Αιγύπτου στη συμφωνία της Μέκκας.

Η Σαουδική Αραβία καταλογίζει στην Αίγυπτο ταύτιση με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα Η Σαουδική Αραβία προέβαλε αντίσταση στην ένταξη της Αιγύπτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «σύμφωνο της Μέκκας» φέρνει κοντά Ισραήλ και Ιράν; Το απίθανο σενάριο που συζητά η Μέση Ανατολή.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/Iran-Israel.jpg"><img height="93" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/Iran-Israel-1068x801.jpg" width="743" /></a><br /><br />Τον Ιανουάριο του 1979, ενώ η Ισλαμική Επανάσταση στο Ιράν βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη, ο μεταβατικός πρωθυπουργός της χώρας, Σαπούρ Μπαχτιάρ, είχε απευθύνει ένα δραματικό αίτημα στον Ελιέζερ Τσαφρίρ, επικεφαλής της Μοσάντ στην Τεχεράνη.<div><br />Καθώς οι επαναστάτες κέρδιζαν έδαφος, η κυβέρνηση του Μοχαμάντ Ρεζά Παχλαβί ζήτησε από τη Μοσάντ να δολοφονήσει τον Ρουχολάχ Χομεϊνί στον τόπο εξορίας του στο Παρίσι. Μετά από προσεκτικές διαβουλεύσεις, η Μοσάντ αποφάσισε να μην προχωρήσει στο σχέδιο, εκτιμώντας μεταξύ άλλων ότι δεν ήταν βέβαιη για τις προθέσεις του Χομεϊνί και ελπίζοντας ότι το νέο ιρανικό καθεστώς θα μπορούσε να αποδειχθεί πιο φιλικό προς το Ισραήλ.</div><div><br />Αυτό το ιστορικό περιστατικό υπογραμμίζει μια ασυνήθιστα στενή σχέση ασφάλειας και πληροφοριών που υπήρχε τότε ανάμεσα στο Ιράν και το Ισραήλ. Σήμερα, με το Πακιστάν, τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία να υπογράφουν τη Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας —ένα σύμφωνο αμοιβαίας ασφάλειας που ορίζει ότι μια ένοπλη επίθεση εναντίον οποιουδήποτε από τους τρεις θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων— δύο περιφερειακές δυνάμεις ανησυχούν βαθιά: το Ισραήλ και το Ιράν. Και οι δύο έχουν βάσιμους λόγους να πιστεύουν ότι η νέα συμμαχία στρέφεται εναντίον τους.<br /><br />Το «Σύμφωνο της Μέκκας»<br /><br />Στις 7 Αυγούστου, η Σαουδική Αραβία, το Πακιστάν και η Τουρκία υπέγραψαν το Σύμφωνο Κοινής Άμυνας της Μέκκας, το οποίο έρχεται σε συνέχεια της Στρατηγικής Συμφωνίας Αμοιβαίας Άμυνας που είχαν συνάψει Ριάντ και Ισλαμαμπάντ τον Σεπτέμβριο του 2025. Η νέα συμμαχία συνδυάζει τα συμπληρωματικά πλεονεκτήματα των μελών της: το πυρηνικό οπλοστάσιο και τον τεράστιο στρατό του Πακιστάν, τα πετροδολάρια, την ενεργειακή ασφάλεια και την ισλαμική νομιμότητα της Σαουδικής Αραβίας, καθώς και την εμπειρία του ΝΑΤΟ και την αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας.<br />Η συμφωνία υπογράφηκε σε μια περίοδο που τα κράτη του Κόλπου βρίσκονται αντιμέτωπα με συνεχιζόμενες επιθέσεις από το Ιράν, την ώρα που οι αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας θεωρούνται πλέον ανεπαρκείς. Καθώς το αποτύπωμα των ΗΠΑ στην περιοχή εξασθενεί, η Τεχεράνη και η Ιερουσαλήμ παρακολουθούν κάθε κίνηση.</div><div><br />Το Ιράν εκτιμά δικαίως ότι αυτή η συμμαχία στοχεύει στον περιορισμό της αυξανόμενης σιιτικής επιρροής, φοβούμενο παράλληλα την αναβίωση «νεο-οθωμανικών φαντασιώσεων» στην Άγκυρα και μια γεωγραφική περικύκλωση, δεδομένου ότι συνορεύει με το Πακιστάν στα ανατολικά, την Τουρκία στα βόρεια και τη Σαουδική Αραβία στα δυτικά. Από την πλευρά του, το Ισραήλ βλέπει την Τουρκία ως τον βασικό του περιφερειακό ανταγωνιστή, κατηγορώντας την Άγκυρα για υποστήριξη της Χαμάς, ενώ τα συμφέροντά τους συγκρούονται όλο και περισσότερο στη Συρία.<br /><br />Το ιστορικό προηγούμενο<br /><br />Μπορούν οι αμοιβαίες ανασφάλειες που πυροδοτεί το νέο τρίγωνο να φέρουν κοντά το Ισραήλ και το Ιράν; Ιστορικά, το Ιράν υπήρξε η δεύτερη μουσουλμανική χώρα που αναγνώρισε το Ισραήλ. Παρά τις αρχικές αρνητικές ψήφους της Τεχεράνης στον ΟΗΕ τη δεκαετία του 1940, η ιρανική κυβέρνηση παραχώρησε de facto αναγνώριση στο Ισραήλ το 1950, με ανταλλαγή διπλωματικών αποστολών και απευθείας πτήσεις.<br />Ακολουθώντας το δόγμα του Νταβίντ Μπεν-Γκουριόν για τη «Συμμαχία της Περιφέρειας», το Ισραήλ καλλιέργησε σχέσεις με μη αραβικά κράτη όπως το Ιράν, την Τουρκία και την Αιθιοπία για να σπάσει την απομόνωσή του. Το Ιράν εξελίχθηκε σε ζωτικό προμηθευτή πετρελαίου για το Ισραήλ, ιδιαίτερα μετά τον Πόλεμο των Έξι Ημερών το 1967, ενώ οι δύο χώρες κατασκεύασαν από κοινού τον πετρελαιαγωγό Ειλάτ-Ασκελόν. Σημαντικό ορόσημο αποτέλεσε και το «Project Flower» (1977-1979), μια συμφωνία ανταλλαγής πετρελαίου με όπλα για την από κοινού ανάπτυξη πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς.<br />Η ισχυρή συνεργασία επεκτάθηκε στις υπηρεσίες πληροφοριών, με τη Μοσάντ και τη CIA να συμβάλλουν στην ίδρυση της SAVAK, της μυστικής αστυνομίας του Σάχη το 1957. Εκείνη την εποχή, οι υπηρεσίες ασφαλείας των δύο χωρών μοιράζονταν την ίδια αντίληψη απειλής: τον παναραβικό εθνικισμό, το κόμμα Μπάαθ σε Συρία και Ιράκ, και την αυξανόμενη σοβιετική επιρροή.<br /><br />Μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα<br /><br />Όλα άλλαξαν ριζικά μετά την επανάσταση του 1979, όταν το νέο καθεστώς όρισε την εχθρότητα προς το Ισραήλ ως βασική του ιδεολογία. Ωστόσο, η ιστορία είναι γεμάτη απρόβλεπτες ανατροπές: μόλις έναν μήνα μετά την πτώση του Σάχη, το Ισραήλ υπέγραψε ιστορική συμφωνία ασφαλείας με την Αίγυπτο, το 2020 υπογράφηκαν οι Συμφωνίες του Αβραάμ, ενώ το 2023 η Σαουδική Αραβία και το Ιράν προχώρησαν σε μια απροσδόκητη προσέγγιση. Παράλληλα, η εξόντωση του Αλί Χαμενεΐ το 2026 σε αεροπορική επιδρομή σηματοδοτεί τις τεράστιες αλλαγές στο πεδίο.</div><div><br />Για να υπάρξει οποιαδήποτε προσέγγιση μεταξύ Ισραήλ και Ιράν σήμερα, πρέπει να εκπληρωθούν βασικές προϋποθέσεις: Αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη: Καμία συμφωνία δεν είναι εφικτή υπό το σημερινό καθεστώς, το οποίο στηρίζει την ταυτότητά του στην εχθρότητα προς το Ισραήλ και χρηματοδοτεί περιφερειακούς «proxies» όπως η Χαμάς και η Χεζμπολάχ. Ωστόσο, σε μια μετα-IRGC εποχή, μια εθνικιστική κυβέρνηση με έμφαση στην περσική και όχι στη θρησκευτική ταυτότητα θα μπορούσε να επιδιώξει συμμαχία με το Ισραήλ για να εξισορροπήσει τη σαουδαραβική και τουρκική επιρροή.<br />Κοινή απειλή από το «Σύμφωνο της Μέκκας»: Εάν η νέα τριμερής συμμαχία αρχίσει να περιορίζει ενεργά την ιρανική και την ισραηλινή περιφερειακή ισχύ, Τεχεράνη και Ιερουσαλήμ ενδέχεται να καταλήξουν στην ανάγκη δημιουργίας αντι-συμμαχιών. Σε ένα τέτοιο σενάριο, το Ισραήλ θα μπορούσε να προσφέρει τεχνολογία αιχμής, αντιαεροπορικά συστήματα και δίκτυα πληροφοριών, ενώ το Ιράν ενεργειακή ασφάλεια, γεωγραφία και αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Η παλιά αρχιτεκτονική ασφάλειας στη Μέση Ανατολή έχει καταρρεύσει και η εποχή των σταθερών μπλοκ έχει δώσει τη θέση της σε ρευστές και προσαρμοστικές συμμαχίες. Σε ένα πραγματικά πολυπολικό περιβάλλον, το ενδεχόμενο δύο ορκισμένοι εχθροί να ευθυγραμμιστούν βάσει των καθαρών, συναλλακτικών εθνικών τους συμφερόντων δεν θεωρείται πλέον αδύνατο.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το «σύμφωνο της Μέκκας» φέρνει κοντά Ισραήλ και Ιράν; Το απίθανο σενάριο που συζητά η Μέση Ανατολή.

Τον Ιανουάριο του 1979, ενώ η Ισλαμική Επανάσταση στο Ιράν βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη, ο μεταβατικός πρωθυπουργός της χώρας, Σαπούρ Μπαχτιάρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ρήξη Τραμπ-Νετανιάχου μεγαλώνει.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2026-06-13/trump_netanyahu_xrm.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="656" data-original-width="1168" height="97" src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2026-06-13/trump_netanyahu_xrm.jpg" width="752" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η πίεση των εκλογών τους οδηγεί σε αντίθετες κατευθύνσεις</span></h3><b>Ανδρέας Δερμιτζάκης</b><br />Την ώρα που ο Μπένζαμιν Νετανιάχου δείχνει τις προθέσεις του να αψηφήσει τον Ντόναλντ Τραμπ στο θέμα της Γάζας, ο Αμερικανός πρόεδρος πρέπει να δείξει στο εσωτερικό των ΗΠΑ και στο κόμμα του ότι δεν τον επηρεάζουν οι εμπλοκές ξένων χωρών, κάτι που επηρεάζει αρνητικά τη δημοτικότητά του.Ανταπόκριση από τις ΗΠΑ για το Newsbreak<br /><br />Όπως αναφέρει η εφημερίδα Washington Post, ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου ωθούνται σε αντίθετες κατευθύνσεις από τις εσωτερικές πολιτικές τους επιταγές.<br />Η επίπληξη του Νετανιάχου στην Ουάσινγκτον<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι τόσο η Χαμάς όσο και το Ισραήλ είχαν συμφωνήσει στο σχέδιο για μια σταδιακή, αμοιβαία διαδικασία στην οποία η μαχητική ομάδα θα παραδώσει σταδιακά τα όπλα της σε αντάλλαγμα για τη σταδιακή αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων από το περισσότερο από 60% της Γάζας που κατέχουν.<br /><br />Ωστόσο, απ’ ό,τι φάνηκε, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ είχε άλλη άποψη για το θέμα, καθώς μιλώντας σε κυβερνητική συνεδρίαση παρουσίασε τον εαυτό του ως κάποιον ικανό να πει όχι στον πρόεδρο των ΗΠΑ. Είπε ότι η διαδικασία ήταν απαράδεκτη και ότι δεν θα υπάρξει αποχώρηση του Ισραήλ μέχρι να παραδοθούν πρώτα όλα τα όπλα της Χαμάς και να αποσυναρμολογηθούν όλες οι σήραγγες.<br /><br />«Μπορούμε και ξέρουμε πώς να υπερασπιστούμε τη θέση μας, ακόμη και απέναντι στους καλύτερους φίλους μας όταν είναι απαραίτητο», δήλωσε ο Νετανιάχου.<br /><br />Σύμφωνα με την εφημερίδα, αυτό ήταν μια ασυνήθιστα δημόσια και ωμή επίπληξη στον Λευκό Οίκο από την πλευρά του Νετανιάχου, που απέρριψε ένα σχέδιο το οποίο είχε εγκριθεί από τις ΗΠΑ για την εφαρμογή του επόμενου σταδίου της ειρηνευτικής πρότασης του Τραμπ για τη Γάζα.<div><br />Αντιμέτωπος με την πολιτική πίεση ο Τραμπ<br /><br />Όπως αναφέρει η Washington Post, παρά το γεγονός ότι ο Αμερικανός πρόεδρος είχε χαιρετίσει το πλαίσιο αποστρατιωτικοποίησης ως «ιστορική» πρόοδο, αντιμετωπίζει αυξανόμενη πολιτική πίεση για να επιδείξει πρόοδο, καθώς αυξάνεται η δημόσια δυσαρέσκεια με τον χειρισμό των διεθνών υποθέσεων, συμπεριλαμβανομένου του ολοένα και πιο αντιδημοφιλούς πολέμου με το Ιράν.<br /><br />«Ο Τραμπ πρέπει να επιδείξει επιτεύγματα ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών, ιδίως δεδομένης της έλλειψης προόδου με το Ιράν και την Ουκρανία», δήλωσε ο Μάικλ Μίλστεϊν, ανώτερος αναλυτής στο Κέντρο Μοσέ Νταγιάν στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ.<br /><br />Την ίδια στιγμή, αναλυτές σημειώνουν πως «η διαφωνία σηματοδότησε μια ασυνήθιστα εμφανή επίδειξη εντάσεων που σιγοβράζουν εδώ και καιρό μεταξύ Ισραήλ και ΗΠΑ σχετικά με το μέλλον της Γάζας και, πιο πρόσφατα, τον πόλεμο στο Ιράν».<br /><br />Ο Άαρον Ντέιβιντ Μίλερ, ο οποίος εργάστηκε ως διαπραγματευτής για τη Μέση Ανατολή σε διάφορες Δημοκρατικές και Ρεπουμπλικανικές κυβερνήσεις και επί του παρόντος εργάζεται στο Carnegie Endowment for International Peace, δήλωσε ότι δεν έχει ξαναδεί τη σχέση ΗΠΑ-Ισραήλ «υπό μεγαλύτερη πίεση», καθώς και οι δύο εκμεταλλεύονται τα εγχώρια εκλογικά τους σώματα.<br />Τραμπ και Νετανιάχου, έμπειροι στην τέχνη της απάτης<br /><br />Αλλά ο Τραμπ και ο Νετανιάχου είναι «δύο πολιτικοί πολύ έμπειροι στην τέχνη της απάτης και εξακολουθούν να χρειάζονται ο ένας τον άλλον, τον Μπίμπι περισσότερο από τον Τραμπ, σίγουρα», είπε ο Μίλερ.<br /><br />Την ίδια στιγμή, και άλλοι ειδικοί με εμπειρία στην περιοχή, όπως ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στο Ισραήλ Τομ Νάιντς, αποκάλεσε τη σχέση των δύο ανδρών ως «τέχνη της περφόρμανς», η οποία δεν έχει ακόμη επηρεάσει τα θεμελιώδη στοιχεία της σχέσης ΗΠΑ-Ισραήλ. Αλλά αυτό θα μπορούσε να αλλάξει, είπε.<br /><br />Ο Μπράιαν Κατούλις, ο οποίος υπηρέτησε σε διάφορες κυβερνητικές θέσεις άμυνας και εξωτερικής πολιτικής και τώρα εργάζεται στο Ινστιτούτο Μέσης Ανατολής, δήλωσε ότι και οι δύο ηγέτες είναι «τόσο διψασμένοι για εξουσία, χαμαιλέοντες που θέλουν να παραμείνουν στην εξουσία, που νομίζω ότι απλώς θα προσαρμοστούν ανάλογα με τις περιστάσεις».</div><div><br />Σιγή ιχθύος από τον Λευκό Οίκο<br /><br />Την ίδια ώρα, εντύπωση έχει προκαλέσει η σιγή ιχθύος από την πλευρά της Ουάσινγκτον στις δηλώσεις του Μπέντζαμιν Νετανιάχου.<br /><br />Αμερικανός αξιωματούχος, μιλώντας υπό τον όρο της ανωνυμίας για να περιγράψει ευαίσθητα ζητήματα, δήλωσε ότι ο Τραμπ «έχει μια ισχυρή σχέση» με τον Νετανιάχου και ότι το Ισραήλ «ήταν πάντα ένας σπουδαίος σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών».<br /><br />Παρόλα αυτά, οι εντάσεις στη σχέση ανάμεσα σε Ουάσινγκτον και Τελ Αβίβ είναι εμφανείς, λόγω της Γάζας και του πολέμου στο Ιράν.<br /><br />Ο Νετανιάχου έχει πιέσει τον Τραμπ να επεκτείνει τις επιθέσεις στο Ιράν, αλλά «ο Τραμπ του είπε ότι δεν είναι πλέον δικός σου πόλεμος», είπε ο Μίλερ. «Νομίζω ότι ο Τραμπ έχει πλέον αθετήσει μια οικονομική στρατηγική, η οποία, αν διαρκούσε έξι ή οκτώ μήνες, ίσως θα μπορούσε να καταστρέψει την ιρανική οικονομία».</div><div><br />Η μείωση της αποδοχής του Τραμπ και οι επιφυλάξεις για την ικανότητα της εξωτερικής πολιτικής του<br /><br />«Πολλοί ψηφοφόροι του Τραμπ θέλουν να τον δουν να επιδιώκει μια ατζέντα “Πρώτα η Αμερική” στο εξωτερικό και είναι απογοητευμένοι που ξεκίνησε μια σύγκρουση στο Ιράν, αφού είχε δώσει υποσχέσεις να κρατήσει τις ΗΠΑ μακριά από ξένους πολέμους. Σχεδόν κανείς στην Αμερική δεν θέλει να αφιερώσουμε ενέργεια σε εξωτερικά ζητήματα αυτή τη στιγμή», είπε ο πρόεδρος και ιδρυτής της ρεπουμπλικανικής εταιρείας δημοσκοπήσεων Cygnal, Μπρετ Μπιουκάναν.<br /><br />Σύμφωνα με την Washington Post, ο Ντόναλντ Τραμπ βλέπει καθημερινά το επίπεδο αποδοχής του στο εσωτερικό να μειώνεται και το αμερικανικό κοινό να απογοητεύεται όλο και περισσότερο από το Ισραήλ, με τους συμμάχους του Κόλπου να έχουν γίνει πιο επιφυλακτικοί απέναντι στην ικανότητα της εξωτερικής πολιτικής του.<br /><br />«Αυτός ο πόλεμος επιλογής (στο Ιράν) τον έχει εμπλέξει σε μια σχέση με τα κράτη του Περσικού Κόλπου που πιστεύω ότι δεν δημιουργεί μεγάλη εμπιστοσύνη στην ικανότητα του Τραμπ να χαράσσει στρατηγική… Έχει ανοίξει αυτό το κουτί χωρίς κανέναν τρόπο να προσπαθήσει να το κλείσει», είπε ο Μίλερ.<br /><br />«Σε όλη τη Μέση Ανατολή, η αντίληψη είναι ότι ο Τραμπ στην πραγματικότητα δεν μπορεί να κάνει πράγματα… εν μέρει λόγω του χαρακτηριστικού για το οποίο υπερηφανεύεται, της απρόβλεπτης φύσης του… Η ικανότητά του να επιτυγχάνει μειώνεται», πρόσθεσε ο Κατούλις.<br /><br />Εν τω μεταξύ, αναφέρει η εφημερίδα, ο Νετανιάχου αντιμετωπίζει έντονη πίεση από τα ακροδεξιά μέλη του συνασπισμού του. Αμέσως μετά την ανακοίνωση του Τραμπ για το νέο σχέδιο για τη Γάζα, αρκετοί υπουργοί στην κυβέρνηση Νετανιάχου το επιτέθηκαν. Σε επιστολή που απηύθυνε στον πρωθυπουργό, ο υπουργός Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριτς το χαρακτήρισε «επικίνδυνο για το Ισραήλ», λέγοντας ότι ο πλήρης αφοπλισμός της Χαμάς πρέπει να προηγηθεί οποιασδήποτε ισραηλινής αποχώρησης από τον θύλακα.<br /><br />«Το άτομο που καθορίζει στην πραγματικότητα την πολιτική του Νετανιάχου είναι ο Σμότριτς και οι ακροδεξιοί νομοθέτες των εποίκων», δήλωσε ο πολιτικός επιστήμονας του Εβραϊκού Πανεπιστημίου Γκαγίλ Ταλσίρ. «Ο Νετανιάχου είναι διχασμένος ανάμεσα στις υποσχέσεις που έδωσε στον Τραμπ και στην πολιτική της ακροδεξιάς, η οποία αρνείται να υποχωρήσει ακόμη και μέχρι την κίτρινη γραμμή», η οποία χωρίζει τις περιοχές υπό ισραηλινό στρατιωτικό έλεγχο στη Γάζα και την περιοχή της Χαμάς.<br /><br />«Υπάρχει λιγότερη υπομονή από την πλευρά του Τραμπ για όσα συνέβησαν τον τελευταίο χρόνο… όπου το Ισραήλ κρατά την κίτρινη γραμμή, συνεχίζει να χτυπά και δεν προχωρά» στην επόμενη φάση της ειρηνευτικής συμφωνίας, είπε. «Ο Νετανιάχου θα προσπαθήσει να πείσει τον Τραμπ να συζητήσει μια απόσυρση μόνο μετά τις εκλογές. Το βασικό ερώτημα είναι αν ο Τραμπ θα συμφωνήσει σε αυτό».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η ρήξη Τραμπ-Νετανιάχου μεγαλώνει.

Η πίεση των εκλογών τους οδηγεί σε αντίθετες κατευθύνσεις Ανδρέας Δερμιτζάκης Την ώρα που ο Μπένζαμιν Νετανιάχου δείχνει τις προθέσεις του ν...

Διαβάστε την συνέχεια

ΥΠΕΞ Ισραήλ: «Η αρχαία χριστιανική κοινότητα της Βηθλεέμ εξαφανίζεται».

<img height="86" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/08/BETHLEEM-630x390.jpg" width="737" /><br /><br />Σε ανάρτηση του Υπουργείου Εξωτερικών του Ισραήλ στο Facebook επισημαίνεται ότι η Βηθλεέμ -η γενέτερα του Ιησού- ήταν χριστιανική σε ποσοστό περίπου 50% υπό ισραηλινή διοίκηση, ενώ σήμερα, μετά από τρεις δεκαετίες διακυβέρνησης από την Παλαιστινιακή Αρχή, οι χριστιανοί αντιπροσωπεύουν μόλις το 15% περίπου.<br /><br />Παράλληλα, το ισραηλινό υπουργείο υπενθυμίζει ότι κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Ιντιφάντα το 2002, Παλαιστίνιοι ένοπλοι κατέλαβαν βίαια τον Ναό της Γεννήσεως, μετατρέποντας ένα από τα ιερότερα μνημεία του Χριστιανισμού στο επίκεντρο μιας ένοπλης πολιορκίας που διήρκεσε 39 ημέρες.<br /><br />Σύμφωνα με την ανάρτηση, η αρχαία χριστιανική κοινότητα της Βηθλεέμ εξαφανίζεται, γεγονός που -όπως τονίζεται- αποτυπώνει την πραγματικότητα της χριστιανικής ζωής υπό το καθεστώς της Παλαιστινιακής Αρχής.<div><br />Το ισραηλινό ΥΠΕΞ έγραψε:<br /><br />«Η Βηθλεέμ -η γενέτειρα του Ιησού- ήταν περίπου κατά 50% χριστιανική υπό ισραηλινή διοίκηση.<br /><br />»Σήμερα, μετά από τρεις δεκαετίες διακυβέρνησης από την Παλαιστινιακή Αρχή, οι χριστιανοί αποτελούν μόλις το 15% περίπου.<br /><br />»Κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Ιντιφάντα το 2002, Παλαιστίνιοι ένοπλοι κατέλαβαν βίαια τον Ναό της Γεννήσεως, μετατρέποντας ένα από τα ιερότερα μνημεία του Χριστιανισμού στο επίκεντρο μιας ένοπλης πολιορκίας που διήρκεσε 39 ημέρες.<br /><br />»Η αρχαία χριστιανική κοινότητα της Βηθλεέμ εξαφανίζεται.<br /><br />»Αυτή είναι η πραγματικότητα της χριστιανικής ζωής υπό το καθεστώς της Παλαιστινιακής Αρχής».</div><div><br />Η ανάρτηση του ισραηλινού ΥΠΕΞ:<br /><br />Πώς η Παλαιστινιακή Αρχή έκανε τη Βηθλεέμ μουσουλμανική από χριστιανική<br /><br />Η σύνθεση της χριστιανικής κοινότητας της Βηθλεέμ παρέμεινε διαχρονικά πολυδογματική, με μια σταθερή και συντριπτική πλειοψηφία Ανατολικών Χριστιανών.<br />Ελληνορθόδοξοι (Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων)<br /><br />Ιστορικά: Αποτελούσαν ανέκαθεν την πλειοψηφία των Χριστιανών της πόλης.<br /><br />Η ελληνορθόδοξη κοινότητα είναι η αρχαιότερη και η πολυπληθέστερη, ενώ έχει και τη μερίδα του λέοντος στη φύλαξη και τη διαχείριση του Ναού της Γεννήσεως (μαζί με τους Αρμενίους και τους Λατίνους).<br /><br />Σήμερα: Παραμένουν το μεγαλύτερο χριστιανικό δόγμα στη Βηθλεέμ (υπολογίζεται σε περίπου 50%–60% του συνολικού χριστιανικού πληθυσμού της περιοχής).<br />Ρωμααιοκαθολικοί / Λατίνοι (Λατινικό Πατριαρχείο Ιεροσολύμων)<br /><br />Ιστορικά: Η παρουσία τους εδραιώθηκε κυρίως από την περίοδο των Σταυροφοριών και μετά, ενώ ενισχύθηκε σημαντικά μέσω των ταγμάτων (όπως οι Φραγκισκανοί).<br /><br />Σήμερα: Αποτελούν τη δεύτερη μεγαλύτερη χριστιανική κοινότητα (γύρω στο 25%–30%).<br /><br />Στη Βηθλεέμ υπάγονται επίσης και μικρότερες Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες (όπως οι Μελχίτες/Ελληνοκαθολικοί και οι Συροκαθολικοί).<br />Αρμένιοι Αποστολικοί<br /><br />Ιστορικά & Σήμερα: Διατηρούν μια από τις πιο παλιές και συμπαγείς κοινότητες στη Βηθλεέμ.<br /><br />Κατέχουν δικό τους μοναστήρι και δικαιώματα στον Ναό της Γεννήσεως.<br /><br />Αποτελούν μικρότερο αλλά θεσμικά ισχυρό ποσοστό.<br /><br />Αρχαίες Ανατολικές / Προχαλκηδόνιες ΕκκλησίεςΙστορικά & Σήμερα: Περιλαμβάνουν τους Σύρους Ορθοδόξους (Συριανή ή Συριακή Εκκλησία), τους Κόπτες και τους Αιθίοπες Ορθοδόξους, οι οποίοι διατηρούν ιστορικές παροικίες και εκκλησιαστικά δικαιώματα.<br />Διαμαρτυρόμενοι / Προτεστάντες<br /><br />Ιστορικά: Εμφανίστηκαν σχετικά αργά, κατά τον 19ο αιώνα, μέσω δυτικών ιεραποστολών.<br /><br />Σήμερα: Αποτελούν πολύ μικρό ποσοστό (Λουθηρανοί, Αγγλικανοί, Ευαγγελικοί).<br /><br />Παρά τη δραματική συρρίκνωση του συνολικού χριστιανικού πληθυσμού στη Βηθλεέμ τις τελευταίες δεκαετίες (από πλειοψηφία άνω του 60%-80% στα μέσα του 20ού αιώνα σε μειονότητα γύρω στο 12%-15% σήμερα), η αναλογία των δογμάτων δεν έχει αλλάξει ριζικά: οι Ελληνορθόδοξοι παραμένουν η πολυπληθέστερη ομάδα, ακολουθούμενοι από τους Λατίνους (Καθολικούς).</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΥΠΕΞ Ισραήλ: «Η αρχαία χριστιανική κοινότητα της Βηθλεέμ εξαφανίζεται».

Σε ανάρτηση του Υπουργείου Εξωτερικών του Ισραήλ στο Facebook επισημαίνεται ότι η Βηθλεέμ -η γενέτερα του Ιησού- ήταν χριστιανική σε ποσοστό...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο πανέξυπνος… διακοποΚούλης έπεσε από το ποδήλατο. Παρόμοιο «σουπάρισμα» με του πανέξυπνου ΓΑΠ.

<img height="75" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/08/koulis-630x400.jpg" width="753" /><br /><br />Στο Νοσοκομείο Χανίων μετέβη εκτάκτως ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, προκειμένου να του παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες μετά από ατύχημα που είχε κατά τη διάρκεια ποδηλασίας.<br /><br />Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, ο κ. Μητσοτάκης, ο οποίος βρίσκεται στη Μεγαλόνησο για τις καλοκαιρινές του διακοπές, προσήλθε στα εξωτερικά ιατρεία του νοσηλευτικού ιδρύματος φέροντας μικροτραυματισμό στο χέρι, καθώς και εκδορές και επιφανειακά εγκαύματα από την τριβή με το έδαφος.<br /><br />Κατά τη σύντομη παραμονή του στο νοσοκομείο, ο πρωθυπουργός είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με μέλη του προσωπικού αλλά και παρευρισκόμενους πολίτες, ενώ αποχώρησε αμέσως μετά την ολοκλήρωση της παροχής των απαραίτητων ιατρικών φροντίδων.<br /><br />Το πρόσφατο ατύχημα του Κυριάκου Μητσοτάκη με το ποδήλατο στα Χανιά δεν μπόρεσε παρά να ξυπνήσει μνήμες από την εποχή του Γιώργου Παπανδρέου, φέρνοντας στο προσκήνιο μια ιδιότυπη πολιτική «παράδοση» γόνων.<br /><br />Ο πρωθυπουργός αποδεικνύεται, έστω και αθέλητα, πιστός ακόλουθος της σχολής του «ΓΑΠ» σε ό,τι αφορά τις υπαίθριες δραστηριότητες.<br /><br />Ο Γιώργος Παπανδρέου είχε γράψει τη δική του ιστορία με την περίφημη πτώση από το ποδήλατο -και την αλυσίδα που πέταξε- αλλά και με την περιπέτειά του στη θάλασσα, όταν παρασύρθηκε από τα κύματα κάνοντας κανό.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο πανέξυπνος… διακοποΚούλης έπεσε από το ποδήλατο. Παρόμοιο «σουπάρισμα» με του πανέξυπνου ΓΑΠ.

Στο Νοσοκομείο Χανίων μετέβη εκτάκτως ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, προκειμένου να του παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες μετά από ατύχημα...

Διαβάστε την συνέχεια

«Οι στρατηγικές κινήσεις της Τουρκίας αυξάνουν τον κίνδυνο σύγκρουσης με το Ισραήλ», τουρκικό δημοσίευμα.

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/08/%CF%84%CE%BE%CE%BF%CF%81%CE%B5%CF%820922.jpg?ssl=1"><img height="92" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/08/%CF%84%CE%BE%CE%BF%CF%81%CE%B5%CF%820922.jpg?resize=720%2C384&ssl=1" width="750" /></a><br /><br />Οι διαδοχικές διπλωματικές και στρατιωτικές κινήσεις της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή έχουν σημάνει συναγερμό στο Τελ Αβίβ, γράφει σήμερα τουρκικό δημοσίευμα.<br /><br />Η άνοδος της Άγκυρας σε κυρίαρχη θέση καλύπτοντας το κενό στη συριακή αρένα και η ιστορική Συμφωνία της Μέκκας που υπογράφηκε στο τρίγωνο Πακιστάν-Σαουδικής Αραβίας έχουν αντιμετωπίσει μεγάλη ανησυχία από την ισραηλινή πλευρά.<br /><br />Ο πρώην επικεφαλής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ισραήλ, Μέιρ Μπεν-Σαμπάτ, υποστήριξε ότι οι στρατηγικές κινήσεις της Άγκυρας έχουν αυξήσει τις πιθανότητες σύγκρουσης μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />Σε συνέντευξή του στην ισραηλινή εφημερίδα «Maariv», ο Μπεν-Σαμπάτ προειδοποίησε την κυβέρνηση του Τελ Αβίβ να μην εφησυχάσει μπροστά στην αυξανόμενη περιφερειακή δύναμη της Τουρκίας.<br /><br />Ο Μπεν-Σαμπάτ δήλωσε ότι η Τουρκία εκμεταλλεύεται τις περιφερειακές αλλαγές για να γίνει η κορυφαία δύναμη στη Μέση Ανατολή και υποστήριξε ότι η άνοδος της Άγκυρας στην περιοχή αυξάνει τις πιθανότητες σύγκρουσης μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />«Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΚΥΡΙΟΣ ΠΑΡΑΓΩΝ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ»<br /><br />Ο Μπεν-Σαμπάτ, τονίζοντας ότι «η Τουρκία έχει γίνει ο κύριος παράγοντας στη Συρία» μετά την κατάρρευση του καθεστώτος Μπάαθ και την «αναγκαία» απόσυρση της στρατιωτικής παρουσίας του Ιράν από την περιοχή, συνέχισε:<br /><br />«Η Άγκυρα εδραιώνει περαιτέρω τη θέση της στην περιοχή χρηματοδοτώντας και εκπαιδεύοντας τον νέο συριακό στρατό, δημιουργώντας ενεργειακές και μεταφορικές υποδομές και πολλές άλλες κινήσεις».<br /><br />Όσον αφορά τη Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας που υπογράφηκε στις 7 Αυγούστου μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, ο Μπεν-Σαμπάτ δήλωσε: «Αυτή η συμμαχία στοχεύει στην παροχή αμοιβαίας άμυνας και περιφερειακής σταθερότητας χωρίς να εξαρτάται πλήρως από την Ουάσινγκτον. Τοποθετεί την Τουρκία σε διπλωματικό-στρατιωτικό ηγετικό ρόλο».<br /><br />Ο Μπεν-Σαμπάτ υποστήριξε ότι οι στόχοι της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο βάσει του δόγματος της Γαλάζιας Πατρίδας συγκρούονται με τη συμμαχία του Ισραήλ με την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, τον Οικονομικό Διάδρομο Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης (IMEC) και άλλες συμφωνίες, προσθέτοντας: «Αυτή η κατάσταση θέτει τις βάσεις για μια μόνιμη σύγκρουση σχετικά με τη θαλάσσια δικαιοδοσία και κυριαρχία».<br /><br />ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΙΣΩΝΕΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΜΕ ΤΟ ΙΡΑΝ<br /><br />Ο Μπεν-Σαμπάτ σημείωσε ότι η κυβέρνηση του Τελ Αβίβ δεν πρέπει να εξισώνει την Τουρκία με το Ιράν, δηλώνοντας ότι «και οι δύο χώρες έχουν τα δικά τους μοναδικά χαρακτηριστικά και θα πρέπει να αντιμετωπίζονται διαφορετικά».<br /><br />Ο Μπεν-Σαμπάτ δήλωσε ότι δεν θα έβλαπτε το Ισραήλ να είναι κάπως σκεπτικό και επιφυλακτικό όσον αφορά τις περιφερειακές συμφωνίες, προσθέτοντας:<br /><br />«Δεν πρέπει να αφήσουμε την ασφάλειά μας στα χέρια κανενός άλλου μέρους. Πρέπει να προστατεύσουμε τα περιθώρια ασφάλειάς μας, να μην ανταλλάσσουμε απτά κέρδη για αυτό ή εκείνο το κομμάτι χαρτί και να κατανοήσουμε ότι οποιαδήποτε συμφωνία μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή», σημειώνει το δημοσίευμα.<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/08/%CF%84%CE%BE%CE%BF%CF%81%CE%B5%CF%8209.jpg?ssl=1"><img src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/08/%CF%84%CE%BE%CE%BF%CF%81%CE%B5%CF%8209.jpg?resize=527%2C460&ssl=1" /></a><br /><br />«Μετά τις κινήσεις της Τουρκίας, το Ισραήλ απειλεί με πόλεμο: Ο κίνδυνος σύγκρουσης αυξάνεται.», είναι ο τίτλος του τουρκικού άρθρου<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Οι στρατηγικές κινήσεις της Τουρκίας αυξάνουν τον κίνδυνο σύγκρουσης με το Ισραήλ», τουρκικό δημοσίευμα.

Οι διαδοχικές διπλωματικές και στρατιωτικές κινήσεις της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή έχουν σημάνει συναγερμό στο Τελ Αβίβ, γράφει σήμερα τουρκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία στην πόρτα του Ισραήλ… Τουρκικά F-16 στην Ερυθρά.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRfBpowhPuBcaPHaEaNaMIGqki9M_2CLHlpCX9mvd-K_PbtoGAHMObH4Ygn&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="150" data-original-width="150" height="88" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRfBpowhPuBcaPHaEaNaMIGqki9M_2CLHlpCX9mvd-K_PbtoGAHMObH4Ygn&s=10" width="749" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η τριμερής αμυντική συμφωνία που υπογράφηκε στη Μέκκα στις 7 Αυγούστου 2026 μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν αποτελεί μια σημαντική στρατηγική μετατόπιση στη Μέση Ανατολή, συνδυάζοντας τα σαουδαραβικά χρήματα, την τουρκική στρατιωτική τεχνολογία και την πυρηνική αποτροπή του Πακιστάν.</div><br />Η νέα συμφωνία ορίζεται από τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών ως ένα είδος μουσουλμανικού «Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ» – δηλαδή, μια επίθεση εναντίον μιας από τις χώρες θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων, αναφέρει το ισραηλινό <a href="https://nziv.net/130237/">nziv.net</a><div><br />Τα κύρια κίνητρα πίσω από αυτήν είναι:<br /><br />Απώλεια εμπιστοσύνης στις ΗΠΑ: Η Σαουδική Αραβία αισθάνεται ευάλωτη και εκτεθειμένη κάτω από την αμερικανική «ομπρέλα άμυνας», ειδικά στο πλαίσιο του συνεχιζόμενου περιφερειακού πολέμου μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.<br /><br />Αναχαίτιση του Ιράν και των Χούθι: Το άμεσο κίνητρο του Ριάντ είναι να δημιουργήσει ένα αποτρεπτικό μέσο ενάντια στις επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη του Ιράν και των ανταρτών Χούθι από την Υεμένη.<br /><br />Ισορροπώντας τη δύναμη του Ισραήλ: Δυτικοί αναλυτές σημειώνουν ότι η συμμαχία έχει επίσης ως στόχο να αποτελέσει αντίβαρο στην περιφερειακή άνοδο και τη στρατιωτική ισχύ του Ισραήλ.<br />Πόσο ρεαλιστική είναι η αναφορά για την ανάπτυξη μιας τουρκικής μοίρας;<br /><br />Η αναφορά είναι απολύτως ρεαλιστική και μάλιστα έχει άμεσο προηγούμενο. Το Πακιστάν έχει ήδη εφαρμόσει το μέρος της προηγούμενης διμερούς συμφωνίας του με τη Σαουδική Αραβία και έχει αναπτύξει περίπου 8.000 στρατιώτες, συστήματα αεράμυνας, μη επανδρωμένα αεροσκάφη και μοίρες μαχητικών αεροσκαφών στο βασίλειο. Η Τουρκία έχει ήδη μόνιμες δυνάμεις στο Κατάρ και τη Σομαλία. Η ανάπτυξη δεκάδων τουρκικών και πακιστανικών μαχητικών αεροσκαφών σε σαουδαραβικό έδαφος είναι το επόμενο πρακτικό βήμα της «Συμφωνίας της Μέκκας» για την εγκαθίδρυση αποτροπής στο έδαφος.<br /><br />Ποια είναι η στρατηγική σημασία για το Ισραήλ;<br /><br />Η Σαουδική Αραβία αποστασιοποιείται από τον άξονα ομαλοποίησης: Η συμφωνία αποτελεί σοβαρό πλήγμα στο όραμα μιας διευρυμένης «Συμφωνίας του Αβραάμ» με τη Σαουδική Αραβία. Το Ριάντ έχει επιλέξει προς το παρόν έναν εναλλακτικό σουνιτικό-ισλαμικό άξονα αντί για μια ανοιχτή αμυντική συμμαχία με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.<br /><br />Η άνοδος ενός άσπονδου εχθρού (Τουρκία): Ο Τούρκος Πρόεδρος Ερντογάν ηγείται μιας σκληρής αντι-ισραηλινής γραμμής. Μια μαζική τουρκική στρατιωτική παρουσία στην αυλή του Ισραήλ του δίνει το πλεονέκτημα να ασκήσει άμεση στρατιωτική πίεση.<br /><br />Το πακιστανικό στοιχείο: Η είσοδος μιας πυρηνικής δύναμης όπως το Πακιστάν στην εξίσωση ασφάλειας του Περσικού Κόλπου και της Ερυθράς Θάλασσας δημιουργεί μια νέα πολύπλευρη πρόκληση πληροφοριών και στρατηγικής για το Ισραήλ.<br /><br /> Τι σημαίνει αν η μοίρα σταθμεύει στην αεροπορική βάση Ταμπούκ;<br /><br />Η αεροπορική βάση King Faisal στο Ταμπούκ βρίσκεται στη βορειοδυτική Σαουδική Αραβία, μόλις περίπου 200 χιλιόμετρα από το Εϊλάτ. Η στάθμευση μιας τουρκικής μοίρας εκεί θα είχε σοβαρές τακτικές επιπτώσεις:<br /><br />Μια άμεση και άμεση αεροπορική απειλή: Τα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη (όπως το F-16 ή το μελλοντικό KAAN) θα μπορούσαν να φτάσουν στον εναέριο χώρο του Εϊλάτ και της Νεγκέβ μέσα σε λίγα λεπτά.<br /><br />Τριβή σε κλειστό χώρο: Η Ερυθρά Θάλασσα και ο Κόλπος του Εϊλάτ θα γίνουν ένας χώρος κορεσμένος με τουρκικά και πακιστανικά ραντάρ, αεράμυνα και συστήματα συλλογής πληροφοριών, τα οποία θα παρακολουθούν στενά τις κινήσεις της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας και του Ναυτικού.<br /><br />Περιορισμένη ελευθερία δράσης έναντι της Υεμένης: Εάν το Ισραήλ χρειαστεί να επιχειρήσει στο νότο (Ερυθρά Θάλασσα/Υεμένη), θα αναγκαστεί να πετάξει κοντά ή μέσα από εναέριο χώρο που διαχειρίζεται και επανδρώνεται από τον εχθρικό τουρκικό στρατό.<br />Ποια θα πρέπει να είναι η απάντηση του Ισραήλ;<br /><br />Πληροφορίες και επιτήρηση. Αύξηση της συλλογής πληροφοριών (δορυφορικών και ηλεκτρονικών) στις σαουδαραβικές αεροπορικές βάσεις, ειδικά στο Ταμπούκ, για την ανίχνευση τουρκικής/πακιστανικής ανάπτυξης σε πραγματικό χρόνο.<br /><br />Αεράμυνα Αύξηση των συστοιχιών A2/AD (άρνηση πρόσβασης περιοχής) και των συστοιχιών Arrow, David’s Sling και Iron Dome στο Εϊλάτ και στις νότιες περιοχές, ενώ παράλληλα ενημερώνονται οι επιχειρησιακές εντολές σε περίπτωση «λανθασμένης ταυτοποίησης» ή τουρκικής πρόκλησης.<br /><br />Ήσυχη διπλωματία. Αποστολή ισχυρών μηνυμάτων στη Σαουδική Αραβία (άμεσα ή μέσω των ΗΠΑ) ότι η τοποθέτηση εχθρικών τουρκικών δυνάμεων κοντά στα σύνορα με το Ισραήλ θα θεωρούνταν απειλητική κίνηση που θα έβλαπτε σοβαρά τις προοπτικές για τις μελλοντικές σχέσεις.<br /><br />Ενίσχυση υφιστάμενων συμμαχιών.Ενίσχυση των στρατιωτικών δεσμών με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν (τα οποία παρέμειναν εκτός αυτής της συμμαχίας) και ενίσχυση του στρατηγικού συντονισμού με την Αίγυπτο – η οποία έχει λιγότερο θετική άποψη για την ενίσχυση της τουρκικής επιρροής κοντά στη Διώρυγα του Σουέζ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία στην πόρτα του Ισραήλ… Τουρκικά F-16 στην Ερυθρά.

Η τριμερής αμυντική συμφωνία που υπογράφηκε στη Μέκκα στις 7 Αυγούστου 2026 μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν αποτελεί μια σημ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιρανικός πύραυλος ήταν έτοιμος κατά του Τραμπ στην Τουρκία;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSUNMUnuY1atrmp_wxgxmdOF4lXpD2u2DRdgCZykdv0hVTTH2zRpsbYOR0J&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="679" height="79" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSUNMUnuY1atrmp_wxgxmdOF4lXpD2u2DRdgCZykdv0hVTTH2zRpsbYOR0J&s=10" width="746" /></a></div><div><br /></div>Συνέχεια στο θέμα της μυστικής επιχείρησης που οργανώθηκε τον περασμένο μήνα για την αναχώρησή του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ από την Τουρκία μετά τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, εν μέσω πληροφοριών για πιθανή ιρανική απόπειρα δολοφονίας του, δίνουν οι Times της Νέας Υόρκης.<br /><br /><br />Υποστηρίζουν πως η Τεχεράνη γνώριζε ανά πάσα στιγμή πού βρισκόταν ο Αμερικανός πρόεδρος αλλά και πως υπήρχε συγκεκριμένη απειλή εναντίον του για πύραυλο εδάφους-αέρος. Σύμφωνα με δύο αξιωματούχους των ΗΠΑ με γνώση των λεπτομερειών της ευαίσθητης υπόθεσης, οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες συνέλεξαν πληροφορίες από πολλαπλές πηγές, γράφει το Hellas Journal.<br /><br />Γνώριζαν ότι υπήρχε συγκεκριμένη απειλή από πύραυλο εδάφους-αέρος εναντίον του «Air Force One» —ή οποιουδήποτε αεροσκάφους μετέφερε τον πρόεδρο— και ότι κάποιος στην ευρύτερη περιοχή που ιδοργανώθηκε η Σύνοδος του ΝΑΤΟ είχε εντοπιστεί με πύραυλο εδάφους-αέρος. Επίσης, οι Ιρανοί γνώριζαν συγκεκριμένα πού διέμενε ο κ. Τραμπ στην Άγκυρα, συμπεριλαμβανομένου και του ορόφου, ανέφεραν οι αξιωματούχοι, που μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας.<br /><br />Οι πληροφορίες κρίθηκαν αρκετά αξιόπιστες ώστε να οδηγήσουν τον κ. Τραμπ και ανώτερα στελέχη της κυβέρνησής του να προβούν σε έκτακτη επιχείρηση παραπλάνησης ώστε να απομακρύνουν τον Αμερικανό πρόεδρο από την Τουρκία.<br /><br />Επιβιβάστηκε στο παλαιότερο «Air Force One» μπροστά στις κάμερες -το οποίο είχε ανακοινώσει ότι θα χρησιμοποιούσε «για χάρη των παλιών καλών καιρών»- πριν διαφύγει κρυφά μέσα σε ένα κοντέινερ τροφοδοσίας του αεροδρομίου και απογειωθεί με στρατιωτικό αεροσκάφος από τη χώρα.<br /><br />Ο κ. Τραμπ έχει αποτελέσει στο παρελθόν στόχο ιρανικών συνωμοσιών αλλά και άλλων απειλών. Το 2024, κατά τη διάρκεια προεκλογικής εκστρατείας του στο Μπάτλερ της Πενσυλβανίας, μια σφαίρα από επίδοξο δολοφόνο τον τραυμάτισε ελαφρώς, ενώ αργότερα την ίδια χρονιά έγινε στόχος ενός άλλου οπλισμένου άνδρα στο γήπεδο γκολφ του στη Φλόριντα. Αυτές οι δύο απόπειρες δολοφονίας δεν είχαν καμία σχέση με τις ιρανικές απειλές.<br /><br />Ωστόσο, ένας άνδρας καταδικάστηκε σε σχέση με ένα σχέδιο δολοφονίας επί πληρωμή εναντίον του κ. Τραμπ, το οποίο αποκαλύφθηκε από την κυβέρνηση Μπάιντεν. Το σχέδιο αυτό φέρεται να ηγούνταν από Ιρανούς, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν μια ομάδα μεσάζοντων.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιρανικός πύραυλος ήταν έτοιμος κατά του Τραμπ στην Τουρκία;

Συνέχεια στο θέμα της μυστικής επιχείρησης που οργανώθηκε τον περασμένο μήνα για την αναχώρησή του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ από τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Άγκυρα-Ριάντ… Ισλαμαμπάντ: Αντιστροφή Sykes-Picot και “Line in the Sand”.

<img height="97" src="https://www.defence-point.gr/wp-content/uploads/2026/08/SYKES-PICOT-TRT-TURKEY.webp" width="741" /><br /><br />Ποια η σχέση του Συμφώνου των τριών με τη «Sykes–Picot» του 1916; Νέα «Line in the Sand»! – Υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες η ιστορία ίσως επιστρέφει όχι επειδή επαναλαμβάνεται, αλλά επειδή αλλάζουν οι ρόλοι των πρωταγωνιστών. Ιδίως σε μεταβατικές περιόδους όπου αναδιατάσσεται το διεθνές σύστημα. Η πρόσφατη αμυντική συμφωνία Τουρκίας, Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας, που έχει ήδη αποκληθεί «<a href="https://www.defence-point.gr/to-quot-symfono-tis-ammoy-quot-mekkas-syndese-treis-quot-ysterovoyles-quot-dynameis">Σύμφωνο της Άμμου</a>», προσφέρεται για μια τέτοια ιστορική ανάγνωση.<br /><br />Δρ. <b>Σωτήρης Καμενόπουλος</b><br /><br />Ο συμβολισμός της ονομασίας δεν μπορεί παρά να παραπέμψει σε μια άλλη «άμμο», εκείνη πάνω στην οποία, περισσότερο από έναν αιώνα πριν, χαράχτηκε η περίφημη «Line in the Sand». Το “A Line in the Sand” είναι ο τίτλος του βιβλίου του Βρετανού ιστορικού James Barr: «<a href="https://books.google.gr/books/about/A_Line_in_the_Sand_The_Anglo_French_Stru.html?id=NGapdUDeSzUC&redir_esc=y">A Line in the Sand: The Anglo-French Struggle for the Middle East, 1914–1948</a>». Το βιβλίο ξεκινά ουσιαστικά από τη συμφωνία Sykes–Picot και εξετάζει τον αγγλογαλλικό ανταγωνισμό για τη Μέση Ανατολή μέχρι το 1948.<br /><br />Το 1916, εν μέσω του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η μυστική συμφωνία Sykes–Picot μεταξύ Βρετανίας και Γαλλίας επιχείρησε να καθορίσει τις ζώνες επιρροής των δύο ευρωπαϊκών δυνάμεων, στην υπό διαμόρφωση Μέση Ανατολή. Η μεταγενέστερη ιστοριογραφία και, ακόμη περισσότερο, η δημοσιογραφική γλώσσα συμπύκνωσαν τον συμβολισμό της συμφωνίας στη φράση «a line in the sand»: μια γραμμή που χάραξαν εξωτερικές δυνάμεις πάνω στον χάρτη μιας περιοχής της οποίας οι λαοί δεν είχαν αποφασίσει οι ίδιοι για τη μεταπολεμική της αρχιτεκτονική.<br /><br />Σε παλαιότερη ανάλυση του 2024 είχε χρησιμοποιηθεί η μυστική συμφωνία Sykes-Picot για να εξετασθεί η διαμόρφωση των σύγχρονων γεωπολιτικών ισορροπιών στην περιοχή. Το πρόσφατο «Σύμφωνο της Άμμου» μεταξύ Τουρκίας, Πακιστάν, Σαουδικής Αραβίας μπορεί να ιδωθεί ίσως(;) ως ένα ιστορικό αντίστροφο της Sykes–Picot. Όχι επειδή οι τρεις χώρες επιχειρούν να επαναχαράξουν σύνορα στον χάρτη, αλλά επειδή φαίνεται να εκφράζουν μια διαφορετική αντίληψη: ότι η αρχιτεκτονική ασφαλείας της ευρύτερης περιοχής δεν είναι πλέον αποκλειστικό πεδίο των μεγάλων εξωτερικών δυνάμεων.<div><br />Από μέσα προς τα έξω… σήμερα<br /><br />Το 1916 ήταν η εποχή κατά την οποία οι ευρωπαϊκές αυτοκρατορίες σχεδίαζαν τη Μέση Ανατολή από έξω προς τα μέσα. Σήμερα, αντίθετα, περιφερειακές δυνάμεις με διαφορετικά συμφέροντα και διαφορετικές στρατηγικές επιδιώξεις, επιχειρούν να δημιουργήσουν μεταξύ τους μηχανισμούς ασφαλείας και αμοιβαίας υποστήριξης. Η διαφορά είναι θεμελιώδης.<br /><br />Η Τουρκία διαθέτει στρατιωτική ισχύ και γεωγραφική θέση που της επιτρέπουν να λειτουργεί ως γέφυρα μεταξύ Ευρώπης, Μέσης Ανατολής, Μαύρης Θάλασσας και Κεντρικής Ασίας. Το Πακιστάν, πυρηνικό οπλοστάσιο, σημαντικές ένοπλες δυνάμεις και γεωγραφική πρόσβαση στον Ινδικό Ωκεανό. Η Σαουδική Αραβία συνεισφέρει οικονομικό ειδικό βάρος, ενεργειακούς πόρους και κομβική θέση στον αραβικό και ισλαμικό κόσμο.<br /><br />Αυτό ακριβώς κάνει τη νέα συμφωνία ενδιαφέρουσα: Δεν πρόκειται για τρεις όμοιες χώρες, αλλά για τρεις διαφορετικούς πόλους ισχύος που θα προσπαθήσουν, ίσως, να συμπληρώσουν ο ένας τον άλλον. Εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη γεωπολιτική σημασία της. Με άλλα λόγια, το μήνυμα μοιάζει: «η ασφάλειά μας δεν μπορεί να εξαρτάται αποκλειστικά από κάποιον άλλον».<br /><br />Η ειρωνεία της Ιστορίας είναι εντυπωσιακή. Η Sykes–Picot έγινε σύμβολο μιας εποχής κατά την οποία οι ξένες δυνάμεις χάραζαν γραμμές πάνω στην άμμο της Μέσης Ανατολής. Περισσότερο από έναν αιώνα αργότερα, το νέο «Σύμφωνο της Άμμου» μπορεί να συμβολίζει την προσπάθεια των ίδιων περιφερειακών δυνάμεων να χαράξουν τις δικές τους γραμμές ασφαλείας.<br /><br />Ας επαναληφθεί ωστόσο κάτι σημαντικό, το οποίο είχε επισημανθεί και στο άρθρο μας του 2024: Η Συμφωνία Sykes-Picot εμμέσως αφορούσε τόσο την Ελλάδα όσο και το Ισραήλ. Αρκεί να δει κανείς το χάρτη της Συμφωνίας. Ας έχουν γνώση οι φύλακες… τόσο στην Ελλάδα όσο και στο Ισραήλ.<br /><br /><i>Ο υπογράφων επιθυμεί να αφιερώσει το άρθρο στον αείμνηστο καθηγητή Αντώνη Φώσκολο (στον Καναδά, αλλά και στο Πολυτεχνείο Κρήτης), ο οποίος επέμενε να ερμηνεύει τις δυο τελευταίες δεκαετίες τις ενεργειακές και γεωπολιτικές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή, υπό το πρίσμα της συμφωνίας Sykes-Picot…</i></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a> <div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera. </div></div>

Άγκυρα-Ριάντ… Ισλαμαμπάντ: Αντιστροφή Sykes-Picot και “Line in the Sand”.

Ποια η σχέση του Συμφώνου των τριών με τη «Sykes–Picot» του 1916; Νέα «Line in the Sand»! – Υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες η ιστορία ίσως ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η νέα τάξη πραγμάτων και τα … τεχνητά δάκρυα για τους Patriot.

<img height="105" src="https://omegapress.gr/images/MEKKAS.jpg" width="739" /><br /><br />Η τριμερής συμφωνία άμυνας Τουρκίας -Πακιστάν-Σαουδικής Αραβίας δημιουργεί τη βάση για μια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας στην περιοχή. Οι τρεις χώρες κινούνται πλέον αποφασιστικά για τη δημιουργία μιας νέας τάξης πραγμάτων, αν και κάποιοι κάνουν λόγο για μετα -Αμερικανική τάξη πραγμάτων. Αν μάλιστα ευοδωθούν οι προσπάθειες του Ερντογάν για προσέλκυση και της Αιγύπτου , τότε έχουμε ανατροπή και νέα δεδομένα. Φυσικά υπάρχει το Ισραήλ, αλλά οι πρώτες ενδείξεις και δηλώσεις του υπουργού Άμυνας του Πακιστάν δεν αφήνουν αμφιβολίες ότι ο άξονας έχει τον χαρακτήρα ενός άξονα και κατά του Τελ Αβίβ. Αυτό και μόνο πρέπει να αφυπνίσει την Ελλάδα. <br /><br />Σε αυτό το σκηνικό η κυβέρνηση, τα κόμματα και τα ΜΜΕ στην Ελλάδα επικεντρώθηκαν στο ζήτημα επιστροφής των Patriot από τη Σαουδική Αραβία , ως αντίδραση στην συμμετοχή του Ριάντ στην τριμερή συμμαχία. Αλλά είναι πολύ αργά και όχι μόνο αυτό. Φαντάζει ως ανοησία η συνέχιση της σχετικής συζήτησης. Είναι ζήτημα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας και όχι μεμονωμένων κινήσεων. Δηλαδή αν ανακληθούν οι Patriot θα επηρεάσει τις εξελίξεις ή θα προσθέσει ένα ακόμη πρόβλημα ; Η ουσία είναι ότι η Ελλάδα βρίσκεται στο σύνορο μιας νέας πραγματικότητας . Τα δεδομένα αλλάζουν ταχύτατα και η Ελλάδα, πρέπει να σκεφθεί, τη θέση της .<br /><br />Οι πρώτες ενδείξεις<br /><br />Το Ιράν δεν έδειξε να ανησυχεί, κάποια στιγμή θα πει κάτι και το προβληματικό Ισραήλ, ενώ ο υπουργός Άμυνας του Πακιστάν έκανε μια πολύ σκληρή επίθεση στο Ισραήλ. Το οποίο αντί να κυριαρχεί μετά τον γενοκτονικό πόλεμο στη Γάζα και τον πόλεμο κατά του Ιράν, δείχνει ότι τα όριά του δοκιμάζονται και η πολιτική του έχει σοβαρά ρήγματα.<br /><br />Ο υπουργός Άμυνας του Πακιστάν, Χαουάτζα Ασίφ, δήλωσε ότι «το Ισραήλ αποτελεί απειλή για ολόκληρο τον μουσουλμανικό κόσμο» και πρόσθεσε ότι είναι αναγκαία η δημιουργία ενός «ενιαίου στρατιωτικού μετώπου» εναντίον του.<br /><br />«Σε ό,τι αφορά το Ισραήλ, όλες οι μουσουλμανικές χώρες πρέπει να ενωθούν. Δεν έχω καμία αμφιβολία γι’ αυτό», δήλωσε. Από την πλευρά του το Ιράν, μέσω του υπουργείου Εξωτερικών εκτίμησε ότι το αμυντικό σύμφωνο αποτελεί σημάδι μιας «αλλαγής στην αντίληψη» των χωρών της περιοχής απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες. Πρόσθεσε ότι “οι χώρες της περιοχής έχουν συνειδητοποιήσει ότι η ασφάλεια δεν είναι ένα εμπόρευμα που μπορεί να αγοραστεί από ψεύτικους μεσίτες», και ότι η Τεχεράνη “δεν έχει κανένα λόγο να ανησυχεί ότι το σύμφωνο ασφαλείας στρέφεται εναντίον της Τεχεράνης”.<br /><br />Άρα έχουμε μια πρώτη γεύση από δύο κρίσιμες χώρες στην σκακιέρα της περιοχής που προκαλεί προβληματισμό όχι μόνο στο Ισραήλ, αλλά συνολικά στον δυτικό κόσμο.<br />Η πιθανή προσθήκη της Αιγύπτου στο σύμφωνο θα ανατρέψει όλο το σκηνικό. Το Ισραήλ θα νοιώθει πολιορκημένο παρά την μακροχρόνια συμφωνία ειρήνης με το Κάιρο, γιατί οι εξελίξεις διευκολύνουν την αλλαγή του κλίματος κατά του Ισραήλ .<br /><br />Αυτό που προκαλεί να φρενάρει μια ολοκληρωτική ανατροπή, είναι αλλαγή κυβέρνησης στο Ισραήλ, η αποχώρηση του Νετανιάχου και των ακροδεξιών και ρατσιστών εταίρων του και η δημιουργία μιας νέας κυβέρνησης που θα προσέλθει σε έναν συνολικό διάλογο με τις χώρες της περιοχής Αυτό το ενδεχόμενο θα βοηθήσει αρκετά και την Ελλάδα που οφείλει να εγκαταλείψει την πλάνη της για την ολοκληρωτική πρόσδεση στο Ισραήλ και τις ΗΠΑ και να ενταχθεί σε ένα νέο διπλωματικό πλαίσιο που προτάσσει την συνεννόηση και τη συνεργασία.<br /><br />Η Τουρκία ξέρει – η στρατηγική αμηχανία της Αθήνας<br /><br />Έχει συμβεί και άλλες φορές, εκεί που όλοι νομίζουν ότι ο ρόλος της Τουρκίας στην περιοχή αποδυναμώνεται και η Άγκυρα χάνει έδαφος, ξαφνικά συμβαίνει το αντίθετο. Στον πόλεμο Ρωσίας -Ουκρανίας αγνόησε τις κυρώσεις της ΕΕ και των ΗΠΑ κατά της Μόσχας, μεσολάβησε , κέρδισε από παντού και αναδείχθηκε ως σημαντική παράμετρος των εξελίξεων. Οι σχέσεις με την ΕΕ είναι μια ατέλειωτη σειρά κύκλων εντάσεων και επαναπροσέγγισης. Τώρα όμως η ΕΕ που βιώνει πολλαπλές κρίσεις προσεγγίζει στρατηγικά την Άγκυρα, της έχει αναθέσει ρόλο στην Συρία, την Λιβύη και αλλού και επιδιώκει μια νέα συμφωνία αναβάθμισης της τελωνειακής ένωσης , αλλά και συνεργασία σε αμυντικό επίπεδο.<br /><br />Η ενεργός συμμετοχή της στην υπογραφή της συμφωνίας με το Πακιστάν και την Σαουδική Αραβία την αναβαθμίζει στρατηγικά και έναντι της Ελλάδας και έναντι της Αιγύπτου και έναντι του Ισραήλ. Φυσικά η συμφωνία αποτελεί κόλαφο για μια ανύπαρκτη ευρωπαική διπλωματία και αυτό είναι ολοφάνερο. Στο εξής η ΕΕ θα είναι ακόμη πιο συνεργάσιμη και με την Τουρκία και με τις άλλες δύο χώρες. Να σημειωθεί ότι και οι τρεις χώρες, Πακιστάν, Τουρκία , Σ. Αραβία συνεργάζονται στενά με τις ΗΠΑ , αλλά αυτό δεν τις εμπόδισε να τις υπερβούν…<br /><br />Η Ελλάδα , βρίσκεται σε κατάσταση παραλυσίας. Ό,τι και να συμβεί , η κυβέρνηση το απωθεί, εκτός και αν πρόκειται για κινήσεις στήριξης στο Ισραήλ ή εφοπλιστών για να βρει τη φωνή της στην Ευρώπη. Είναι εκτός παιχνιδιού, την στιγμή που ξαναγράφεται η αρχιτεκτονική ασφάλειας της περιοχής. Έχει σοβαρότατα ανοιχτά μέτωπα με την Τουρκία , η οποία κρατά και το κλειδί των διμερών σχέσεων. Όταν θέλει η Άγκυρα λίγη ένταση, την προκαλεί, όταν θέλει ύφεση την επιβάλλει. Η διαφορά όμως είναι ότι η μεν Τουρκία έχει δραστήρια και σχεδιασμένη εξωτερική πολιτική, διαμορφώνει τις εξελίξεις , ενώ η Ελλάδα λειτουργεί ως εκτελεστικός βραχίονας της πολιτικής των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Η διαφορά είναι χαώδης. <div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η νέα τάξη πραγμάτων και τα … τεχνητά δάκρυα για τους Patriot.

Η τριμερής συμφωνία άμυνας Τουρκίας -Πακιστάν-Σαουδικής Αραβίας δημιουργεί τη βάση για μια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας στην περιοχή. Οι τρει...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τραμπ έφυγε κρυφά από την Τουρκία: Η ιρανική απειλή, το «δόλωμα» και η μυστική πτήση.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/trump-1-4-768x432.jpg" width="744" /><br /><br /><br /><span style="background-color: white; font-family: "source sans pro", sans-serif; font-size: 15px; letter-spacing: -0.25px; text-transform: uppercase;"><b>Βασιλης Διαμαντακος </b></span><br />Μια επιχείρηση παραπλάνησης που θυμίζει πολεμικό σενάριο αποκαλύπτει πόσο σοβαρά αντιμετωπίζει η Ουάσιγκτον την απειλή της Τεχεράνης. Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι μόνο πώς φυγαδεύτηκε ο Αμερικανός πρόεδρος, αλλά γιατί κρίθηκε αναγκαίο να εξαφανιστεί από τα ραντάρ μετά από μια σύνοδο του ΝΑΤΟ.<br /><br />Μέχρι πριν από λίγες ημέρες, η αναχώρηση του Ντόναλντ Τραμπ από την Τουρκία μετά τη σύνοδο του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο έμοιαζε με ακόμη μία ασυνήθιστη προεδρική μετακίνηση.<br /><br />Τώρα γνωρίζουμε ότι ήταν κάτι πολύ περισσότερο.<br /><br />Ήταν επιχείρηση παραπλάνησης υψηλού επιπέδου, σχεδιασμένη για να αποκρύψει ποιο αεροσκάφος μετέφερε πραγματικά τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Σύμφωνα με αμερικανικά δημοσιεύματα και αξιωματούχους, οι υπηρεσίες ασφαλείας είχαν λάβει πληροφορίες για αξιόπιστη απειλή από το Ιράν και δυνάμεις που συνδέονται με αυτό, με πιθανό στόχο τόσο τον ίδιο τον Τραμπ όσο και το προεδρικό αεροσκάφος.<br /><br />Η απάντηση της Ουάσιγκτον ήταν εντυπωσιακή.<br /><br />Ο πρόεδρος εμφανίστηκε μπροστά στις κάμερες να επιβιβάζεται στο παλαιότερο Air Force One.<br /><br />Όμως δεν έφυγε από την Τουρκία με αυτό.<br /><br />Λίγο αργότερα απομακρύνθηκε κρυφά από την αντίθετη πλευρά του αεροσκάφους, μεταφέρθηκε μέσα σε όχημα τροφοδοσίας και επιβιβάστηκε σε ένα τρίτο αεροσκάφος — ένα στρατιωτικό C-32A, την ειδική έκδοση του Boeing 757 που χρησιμοποιεί η αμερικανική κυβέρνηση για μετακινήσεις υψηλόβαθμων αξιωματούχων.<br /><br />Το Air Force One απογειώθηκε κανονικά.<br /><br />Οι δημοσιογράφοι ήταν μέσα.<br /><br />Μέλη του προσωπικού του Λευκού Οίκου ήταν μέσα.<br /><br />Ο πρόεδρος όμως όχι. <div><br />Ένα Air Force One γεμάτο «δολώματα»<br /><br />Η λεπτομέρεια αυτή είναι ίσως η πιο εντυπωσιακή ολόκληρης της επιχείρησης.<br /><br />Οι δημοσιογράφοι που συνόδευαν τον Αμερικανό πρόεδρο πίστευαν ότι ταξίδευαν μαζί του.<br /><br />Στην πραγματικότητα, χωρίς να το γνωρίζουν, συμμετείχαν σε μια επιχείρηση εξαπάτησης.<br /><br />Η παρουσία τους στο παλαιότερο Air Force One ενίσχυε την εικόνα ότι ο Τραμπ βρισκόταν κανονικά εκεί.<br /><br />Οι δημοσιογράφοι μάλιστα ανέφεραν ότι κατά την απογείωση από την Τουρκία τούς ζητήθηκε να κρατήσουν κλειστά τα σκίαστρα των παραθύρων.<br /><br />Το αεροσκάφος συνέχισε προς τη Βρετανία σαν να μετέφερε κανονικά τον πρόεδρο.<br /><br />Την ίδια ώρα, ο Τραμπ βρισκόταν ήδη σε διαφορετικό στρατιωτικό αεροσκάφος.<br /><br />Η επιχείρηση δεν είχε σχεδιαστεί για επικοινωνιακό θέαμα.<br /><br />Είχε σχεδιαστεί για έναν μόνο σκοπό:<br /><br />να μην μπορεί ένας πιθανός αντίπαλος να γνωρίζει σε ποιο αεροσκάφος βρίσκεται ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.<br />Γιατί η Ουάσιγκτον πήρε τόσο σοβαρά την ιρανική απειλή<br /><br />Η απάντηση βρίσκεται στη σχέση του Τραμπ με την Τεχεράνη.<br /><br />Για το Ιράν, ο σημερινός Αμερικανός πρόεδρος δεν είναι απλώς ένας αντίπαλος πολιτικός ηγέτης.<br /><br />Είναι ο άνθρωπος που κατά την πρώτη του θητεία διέταξε την επιχείρηση που οδήγησε στον θάνατο του Κασέμ Σουλεϊμανί, του πανίσχυρου διοικητή της Δύναμης Quds των Φρουρών της Επανάστασης.<br /><br />Από τότε, αμερικανικές υπηρεσίες ασφαλείας έχουν επανειλημμένα προειδοποιήσει για ιρανικά σχέδια αντιποίνων εναντίον πρώην και νυν Αμερικανών αξιωματούχων.<br /><br />Και το ζήτημα δεν περιορίζεται σε θεωρητικές απειλές.<br /><br />Τον Μάρτιο του 2026, αμερικανικό ομοσπονδιακό δικαστήριο καταδίκασε τον Ασίφ Μέρτσαντ, τον οποίο το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης περιέγραψε ως εκπαιδευμένο πράκτορα που ενεργούσε για λογαριασμό των Φρουρών της Επανάστασης και επιχείρησε να οργανώσει δολοφονίες πολιτικών και κυβερνητικών αξιωματούχων στις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι όταν οι αμερικανικές υπηρεσίες έλαβαν νέα πληροφορία στην Τουρκία, δεν αντιμετώπισαν την υπόθεση ως αφηρημένο σενάριο.<br /><br />Υπήρχε ήδη ιστορικό.<br />Το Κατάρ και το νέο Air Force One στο επίκεντρο<br /><br />Η υπόθεση αποκτά όμως και δεύτερη διάσταση.<br /><br />Ο Τραμπ είχε φτάσει στην Τουρκία με το Boeing 747-8 που είχε παραχωρήσει το Κατάρ στις Ηνωμένες Πολιτείες για προεδρική χρήση.<br /><br />Το αεροσκάφος είναι εντυπωσιακό και πολυτελές.<br /><br />Όμως εκείνη την περίοδο δεν διέθετε όλες τις προηγμένες αμυντικές δυνατότητες των παραδοσιακών προεδρικών VC-25A.<br /><br />Ο ίδιος ο Τραμπ παραδέχθηκε αργότερα ότι το αεροσκάφος επρόκειτο να υποβληθεί σε περαιτέρω αναβαθμίσεις ασφαλείας.<br /><br />Οι παλαιότερες πλατφόρμες Air Force One διαθέτουν εξαιρετικά εξελιγμένα συστήματα αυτοπροστασίας, ασφαλείς επικοινωνίες και δυνατότητες που παραμένουν σε μεγάλο βαθμό διαβαθμισμένες.<br /><br />Το καταριανό Boeing δεν είχε ακόμη φτάσει σε αυτό το επίπεδο.<br /><br />Και αυτό είχε τεράστια σημασία όταν εμφανίστηκε μια πιθανή πυραυλική απειλή. </div><div><br />Η απειλή δεν αφορούσε απλώς δολοφονία<br /><br />Το σημαντικότερο γεωπολιτικό στοιχείο είναι ότι οι πληροφορίες φέρονται να αφορούσαν ενδεχόμενο πλήγμα εναντίον του αεροσκάφους.<br /><br />Αυτό ανεβάζει δραματικά το επίπεδο της απειλής.<br /><br />Μια απόπειρα εναντίον Αμερικανού προέδρου στο έδαφος θα αποτελούσε πρωτοφανή κρίση.<br /><br />Μια επιτυχής επίθεση όμως εναντίον του Air Force One ενώ μεταφέρει πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως άμεση κρατική πράξη πολέμου.<br /><br />Γι’ αυτό οι υπηρεσίες ασφαλείας δεν μπορούσαν να ρισκάρουν.<br /><br />Η αμερικανική αντίδραση δείχνει ότι η Ουάσιγκτον θεωρούσε τουλάχιστον αρκετά σοβαρή την πληροφορία ώστε να οργανώσει μια επιχείρηση που περιλάμβανε τρία διαφορετικά αεροσκάφη, παραπλάνηση του Τύπου, κρυφή μεταφορά του προέδρου και αλλοίωση της πραγματικής εικόνας της προεδρικής μετακίνησης.<br />Η Τουρκία ως γεωγραφία υψηλού κινδύνου<br /><br />Το γεγονός ότι όλα αυτά συνέβησαν στην Τουρκία δεν είναι αδιάφορο.<br /><br />Η χώρα βρίσκεται σε ένα από τα πιο ευαίσθητα στρατηγικά σημεία της περιοχής.<br /><br />Συνορεύει με το Ιράν μέσω της ευρύτερης περιφερειακής ζώνης ασφαλείας, βρίσκεται δίπλα στο Ιράκ και τη Συρία και φιλοξενεί κρίσιμες αμερικανικές και νατοϊκές εγκαταστάσεις.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της ιρανικής σύγκρουσης του 2026, η Τουρκία είχε ήδη αντιμετωπίσει περιστατικά ιρανικών πυραύλων που έφτασαν στον τουρκικό εναέριο χώρο και αναχαιτίστηκαν από νατοϊκές δυνατότητες αεράμυνας.<br /><br />Άρα η απειλή δεν εξελισσόταν σε περιβάλλον απόλυτης ηρεμίας.<br /><br />Η Άγκυρα βρισκόταν ήδη πάνω στη γεωγραφική γραμμή όπου η αμερικανοϊρανική σύγκρουση μπορούσε να συναντήσει το έδαφος του ΝΑΤΟ.</div><div><br />Η ειρωνεία μιας συνόδου του ΝΑΤΟ<br /><br />Υπάρχει και ένας συμβολισμός που δύσκολα αγνοείται.<br /><br />Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών βρισκόταν στην Τουρκία για τη σύνοδο της ισχυρότερης στρατιωτικής συμμαχίας του κόσμου.<br /><br />Και μετά το τέλος της συνόδου χρειάστηκε να αναχωρήσει υπό καθεστώς μυστικότητας εξαιτίας φόβων ότι θα μπορούσε να αποτελέσει στόχο ιρανικής επίθεσης.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι το ΝΑΤΟ απέτυχε.<br /><br />Δείχνει όμως πόσο πολύ έχει αλλάξει η φύση της σύγχρονης απειλής.<br /><br />Ένας αντίπαλος δεν χρειάζεται να επιτεθεί κατά μέτωπο σε μια συμμαχία.<br /><br />Μπορεί να επιδιώξει να πλήξει ένα πρόσωπο.<br /><br />Ένα αεροσκάφος.<br /><br />Μια μετακίνηση.<br /><br />Έναν συμβολικό στόχο τεράστιας πολιτικής αξίας.<br /><br />Η σύγχρονη αποτροπή αφορά πλέον εξίσου την αντιπυραυλική άμυνα, τις πληροφορίες, την παραπλάνηση και την ασφάλεια των ηγετών. </div><div><br />Το C-32A και η λογική της εξαφάνισης<br /><br />Η επιλογή του C-32A ήταν επίσης έξυπνη.<br /><br />Το αεροσκάφος χρησιμοποιείται τακτικά από την αμερικανική κυβέρνηση και μοιάζει πολύ λιγότερο «προεδρικό» από ένα τεράστιο Boeing 747 με τα χαρακτηριστικά χρώματα του Air Force One.<br /><br />Η στρατηγική δεν ήταν να δημιουργηθεί ένα αεροσκάφος πιο εντυπωσιακό ή πιο ισχυρό.<br /><br />Ήταν να δημιουργηθεί αβεβαιότητα.<br /><br />Ο πραγματικός στόχος ενός πιθανού επιτιθέμενου θα έπρεπε να αναρωτηθεί:<br /><br />Πού βρίσκεται ο πρόεδρος;<br /><br />Στο καταριανό 747;<br /><br />Στο παλαιότερο Air Force One;<br /><br />Ή σε άλλο αεροσκάφος;<br /><br />Αυτό είναι το θεμελιώδες πλεονέκτημα ενός δολώματος.<br /><br />Δεν χρειάζεται να κάνει τον πραγματικό στόχο αόρατο. Αρκεί να κάνει τον αντίπαλο αβέβαιο.<br />Η επιστροφή στο Air Force One στη Βρετανία<br /><br />Το δεύτερο μέρος της επιχείρησης ήταν εξίσου περίπλοκο.<br /><br />Όταν τα αεροσκάφη έφτασαν στη βρετανική βάση Mildenhall, ο Τραμπ μεταφέρθηκε ξανά μυστικά στο παλαιότερο Air Force One.<br /><br />Στη συνέχεια αποβιβάστηκε από αυτό μπροστά στους δημοσιογράφους σαν να είχε πραγματοποιήσει κανονικά ολόκληρη την πτήση με το συγκεκριμένο αεροσκάφος.<br /><br />Από εκεί κατευθύνθηκε στο καταριανό Boeing για την επιστροφή στις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Η εικόνα προς τα έξω είχε αποκατασταθεί.<br /><br />Και η πραγματική διαδρομή του προέδρου παρέμενε κρυφή έως ότου η επιχείρηση αποκαλύφθηκε εβδομάδες αργότερα.<br />Το μεγάλο ερώτημα: Πόσο βαθιά φτάνει η ιρανική απειλή;<br /><br />Αυτό είναι τελικά το σημαντικότερο στοιχείο της ιστορίας.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν το ισχυρότερο στρατιωτικό και πληροφοριακό σύστημα στον κόσμο.<br /><br />Και όμως, κρίθηκε απαραίτητο να στηθεί σε λίγες ώρες μια πρωτοφανής επιχείρηση εξαπάτησης για να απομακρυνθεί με ασφάλεια ο πρόεδρός τους από σύμμαχο χώρα του ΝΑΤΟ.<br /><br />Αυτό αποκαλύπτει πόσο σοβαρά αντιμετωπίζεται πλέον στην Ουάσιγκτον ο κίνδυνος ιρανικών αντιποίνων.<br /><br />Και δείχνει κάτι ακόμη.<br /><br />Η αμερικανοϊρανική σύγκρουση δεν περιορίζεται στα πεδία μάχης της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Έχει μεταφερθεί στις υπηρεσίες πληροφοριών.<br /><br />Στις προσωπικές απειλές κατά ηγετών.<br /><br />Στην ασφάλεια των αεροπορικών μετακινήσεων.<br /><br />Στις μυστικές επιχειρήσεις.<br /><br />Και στην προσπάθεια κάθε πλευράς να αποδείξει ότι μπορεί να πλήξει την άλλη ακόμη και μακριά από το μέτωπο. </div><div><br />Από τον Σουλεϊμανί στον ίδιο τον Τραμπ<br /><br />Για την Τεχεράνη, ο Τραμπ παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένος με τον θάνατο του Κασέμ Σουλεϊμανί.<br /><br />Για την Ουάσιγκτον, κάθε πληροφορία περί ιρανικής επιχείρησης εναντίον του προέδρου πρέπει συνεπώς να αντιμετωπίζεται σαν δυνητικά πραγματική.<br /><br />Αυτό δημιουργεί έναν επικίνδυνο κύκλο.<br /><br />Η Αμερική πλήττει κορυφαίους Ιρανούς αξιωματούχους.<br /><br />Το Ιράν υπόσχεται εκδίκηση.<br /><br />Οι ΗΠΑ ενισχύουν την προστασία των ηγετών τους.<br /><br />Κάθε νέα πληροφορία μπορεί να προκαλέσει στρατιωτική κινητοποίηση.<br /><br />Και ένα λάθος μπορεί να εκληφθεί ως πραγματική επίθεση.<br />Τι θα συνέβαινε αν το Ιράν χτυπούσε πραγματικά το Air Force One;<br /><br />Αυτό είναι το σενάριο που εξηγεί γιατί η Μυστική Υπηρεσία δεν μπορούσε να πάρει κανένα ρίσκο.<br /><br />Ένα επιτυχές πλήγμα κατά του αεροσκάφους που μεταφέρει τον Αμερικανό πρόεδρο δεν θα ήταν απλώς τρομοκρατική επίθεση.<br /><br />Εάν αποδιδόταν σε ιρανική κρατική εντολή, θα μπορούσε να προκαλέσει τη σοβαρότερη αμερικανοϊρανική στρατιωτική κρίση των τελευταίων δεκαετιών.<br /><br />Η πίεση στην Ουάσιγκτον για άμεση στρατιωτική απάντηση θα ήταν τεράστια.<br /><br />Και επειδή η επίθεση θα είχε γίνει κατά την αναχώρηση από χώρα του ΝΑΤΟ, οι ευρύτερες συμμαχικές συνέπειες θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να προβλεφθούν.<br /><br />Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που μια φαινομενικά παράξενη επιχείρηση με αεροσκάφη, δημοσιογράφους και ένα όχημα τροφοδοσίας αποκτά τεράστιο γεωπολιτικό βάρος.<br />Η μυστική φυγή ήταν μήνυμα αδυναμίας ή ισχύος;<br /><br />Στην προπαγάνδα, η εικόνα ενός Αμερικανού προέδρου που μεταφέρεται κρυφά μέσα σε όχημα τροφοδοσίας μπορεί εύκολα να παρουσιαστεί ως ταπείνωση.<br /><br />Στη στρατηγική όμως η εικόνα είναι διαφορετική.<br /><br />Οι υπηρεσίες ασφαλείας δεν έχουν αποστολή να προστατεύσουν το κύρος της εικόνας.<br /><br />Έχουν αποστολή να προστατεύσουν τον πρόεδρο.<br /><br />Και αυτό ακριβώς έκαναν.<br /><br />Χρησιμοποίησαν παραπλάνηση.<br /><br />Απόκρυψαν την πραγματική θέση του.<br /><br />Άφησαν τον αντίπαλο χωρίς αξιόπιστη πληροφορία για το ποιο αεροσκάφος αποτελούσε τον στόχο.<br /><br />Αν υπήρχε πράγματι οργανωμένο σχέδιο επίθεσης, η επιχείρηση πιθανότατα το κατέστησε πολύ δυσκολότερο.<br />Ο πόλεμος ΗΠΑ–Ιράν έχει πλέον και αόρατο μέτωπο<br /><br />Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο συμπέρασμα.<br /><br />Ο κόσμος βλέπει πυραύλους, αεροπορικές επιδρομές, πλοία και το Στενό του Ορμούζ.<br /><br />Όμως πίσω από το ορατό μέτωπο υπάρχει ένα δεύτερο.<br /><br />Πληροφορίες.<br /><br />Μυστικές επιχειρήσεις.<br /><br />Σχέδια δολοφονιών.<br /><br />Παραπλάνηση.<br /><br />Αντικατασκοπεία.<br /><br />Προστασία πολιτικών ηγετών.<br /><br />Η φυγάδευση του Τραμπ από την Τουρκία ήταν μία σπάνια στιγμή κατά την οποία αυτό το αόρατο μέτωπο έγινε ορατό.<br /><br />Και ίσως γι’ αυτό η συγκεκριμένη ιστορία είναι πολύ σημαντικότερη από το εντυπωσιακό επεισόδιο με το όχημα τροφοδοσίας.<br /><br />Αν οι Ηνωμένες Πολιτείες έκριναν ότι έπρεπε να κρύψουν ακόμη και το αεροσκάφος στο οποίο βρισκόταν ο πρόεδρός τους, τότε η σύγκρουση με το Ιράν έχει ήδη περάσει σε επίπεδο όπου μια λανθασμένη πληροφορία ή μια πραγματική απόπειρα μπορεί να προκαλέσει ανεξέλεγκτη κλιμάκωση.<br /><br />Και αυτό είναι το πραγματικό παρασκήνιο της μυστικής επιχείρησης στην Τουρκία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Τραμπ έφυγε κρυφά από την Τουρκία: Η ιρανική απειλή, το «δόλωμα» και η μυστική πτήση.

Βασιλης Διαμαντακος  Μια επιχείρηση παραπλάνησης που θυμίζει πολεμικό σενάριο αποκαλύπτει πόσο σοβαρά αντιμετωπίζει η Ουάσιγκτον την απειλή ...

Διαβάστε την συνέχεια

«ΝΕΑΡΧΟΣ» στον Στόλο: Κλείδωσε η παράδοση της δεύτερης Belharra. Η Ελλάδα αλλάζει επίπεδο στο Αιγαίο.

<img height="83" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/belharra-768x511.jpg" width="752" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Το πλήρωμα εκπαιδεύεται ήδη στη Λοριάν και η δεύτερη ελληνική FDI HN μπαίνει στην τελική ευθεία. Στόχος η 30ή Οκτωβρίου για την παράδοση, ενώ ακολουθούν «ΦΟΡΜΙΩΝ» και «ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ».<br /><br />Η αντίστροφη μέτρηση για τη δεύτερη ελληνική φρεγάτα FDI HN «ΝΕΑΡΧΟΣ» έχει αρχίσει.<br /><br />Το πλήρωμα που θα στελεχώσει το νέο πολεμικό πλοίο βρίσκεται ήδη στη Λοριάν της Γαλλίας και εκπαιδεύεται πάνω στη φρεγάτα, την ώρα που η Naval Group ολοκληρώνει τις τελευταίες δοκιμές και πιστοποιήσεις πριν από την παράδοσή της στο Πολεμικό Ναυτικό.<br /><br />Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, η 30ή Οκτωβρίου 2026 έχει τεθεί ως ημερομηνία-στόχος για την επίσημη παράδοση της «ΝΕΑΡΧΟΣ», εφόσον ολοκληρωθούν χωρίς απρόοπτα οι εναπομείνασες διαδικασίες.<br /><br />Η Naval Group έχει επιβεβαιώσει επισήμως ότι οι θαλάσσιες δοκιμές της δεύτερης ελληνικής FDI ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο και ότι η παράδοσή της προγραμματίζεται για τον Οκτώβριο του 2026.<br /><br />Η ακριβής ημερομηνία της 30ής Οκτωβρίου δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί επίσημα από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας ή τη Naval Group, επομένως πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ισχυρός επιχειρησιακός σχεδιασμός και όχι ως αμετάκλητη ημερομηνία.<div><br />Η δεύτερη Belharra περνά σε ελληνικά χέρια<br /><br />Εφόσον τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα, στις εγκαταστάσεις της Naval Group στη Λοριάν θα πραγματοποιηθεί η διαδικασία παράδοσης και θα υψωθεί η ελληνική σημαία στη δεύτερη FDI HN του Πολεμικού Ναυτικού.<br /><br />Η «ΝΕΑΡΧΟΣ» θα ακολουθήσει την πρώτη φρεγάτα της κλάσης, την «ΚΙΜΩΝ», σηματοδοτώντας ότι το πρόγραμμα των νέων μονάδων επιφανείας περνά πλέον από τη φάση των παραγγελιών στη δημιουργία πραγματικής επιχειρησιακής δύναμης.<br /><br />Και εδώ βρίσκεται το ουσιαστικότερο σημείο.<br /><br />Μία μόνο σύγχρονη φρεγάτα μπορεί να αλλάξει τις δυνατότητες ενός στόλου σε μια συγκεκριμένη περιοχή.<br /><br />Δύο και στη συνέχεια τρεις ή τέσσερις όμοιες μονάδες αρχίζουν να αλλάζουν τη δομή ολόκληρου του Στόλου.<br />Το πλήρωμα ήδη εκπαιδεύεται πάνω στο πλοίο<br /><br />Η παρουσία του πληρώματος στη Γαλλία αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι το πρόγραμμα βρίσκεται στην τελική φάση.<br /><br />Αξιωματικοί και υπαξιωματικοί δεν εκπαιδεύονται πλέον μόνο σε θεωρητικό επίπεδο.<br /><br />Εξοικειώνονται με τα πραγματικά συστήματα του πλοίου, τις διαδικασίες λειτουργίας του, το σύστημα μάχης και τον τρόπο με τον οποίο αισθητήρες και όπλα λειτουργούν ως ενιαίο δίκτυο.<br /><br />Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, επειδή οι FDI HN αντιπροσωπεύουν τεχνολογικό άλμα σε σχέση με μεγάλο μέρος του σημερινού ελληνικού στόλου.<br /><br />Το πλοίο είναι σχεδιασμένο εξαρχής γύρω από ψηφιακή αρχιτεκτονική, υψηλό βαθμό αυτοματισμού και ολοκληρωμένη διαχείριση μάχης.<br />Sea Fire: Τα «μάτια» της νέας ελληνικής φρεγάτας<br /><br />Στην καρδιά της FDI βρίσκεται το Sea Fire της Thales, ένα πλήρως ψηφιακό πολυλειτουργικό ραντάρ ενεργής ηλεκτρονικής σάρωσης με τέσσερις σταθερές κεραίες.<br /><br />Η Naval Group επισημαίνει ότι το σύστημα προσφέρει συνεχή επιτήρηση 360 μοιρών, ενώ συνεργάζεται με το SETIS Combat Management System για την παρακολούθηση και αντιμετώπιση πολλαπλών απειλών.<br /><br />Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η «ΝΕΑΡΧΟΣ» δεν είναι απλώς ένα πλοίο που μεταφέρει πυραύλους.<br /><br />Είναι ένας πλωτός κόμβος αισθητήρων και μάχης.<br /><br />Μπορεί να εντοπίζει στόχους στον αέρα, στην επιφάνεια και κάτω από τη θάλασσα, να διαμοιράζει πληροφορίες και να συνεργάζεται με άλλες μονάδες του Στόλου και συμμαχικές δυνάμεις.<br />32 Aster και αεράμυνα περιοχής<br /><br />Η μεγαλύτερη αλλαγή που φέρνουν οι ελληνικές FDI είναι η δυνατότητα ισχυρής αεράμυνας περιοχής.<br /><br />Η βασική ελληνική διαμόρφωση προβλέπει έως 32 πυραύλους Aster, οκτώ αντιπλοϊκούς Exocet MM40 Block 3C, σύστημα εγγύς άμυνας RAM, πυροβόλο 76 χιλιοστών και τορπίλες MU90.<br /><br />Αυτό μεταβάλλει ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να επιχειρεί το Πολεμικό Ναυτικό.<br /><br />Η φρεγάτα δεν προστατεύει μόνο τον εαυτό της.<br /><br />Μπορεί να προσφέρει προστασία σε άλλες μονάδες, σε ναυτικές δυνάμεις και —ανάλογα με τη γεωμετρία της αποστολής— σε ευρύτερες θαλάσσιες περιοχές.<br /><br />Για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο αυτή η δυνατότητα έχει ιδιαίτερη επιχειρησιακή αξία.<br />Ανθυποβρυχιακός πόλεμος σε άλλο επίπεδο<br /><br />Οι FDI δεν σχεδιάστηκαν μόνο για την αεράμυνα.<br /><br />Διαθέτουν επίσης ιδιαίτερα ισχυρές δυνατότητες ανθυποβρυχιακού πολέμου.<br /><br />Το πακέτο αισθητήρων περιλαμβάνει το σόναρ γάστρας Kingklip Mk2 και το μεταβλητού βάθους CAPTAS-4 Compact, σε συνδυασμό με τορπίλες MU90.<br /><br />Σε ένα επιχειρησιακό περιβάλλον όπως η Ανατολική Μεσόγειος, όπου τα υποβρύχια αποτελούν κρίσιμο στοιχείο της ναυτικής ισορροπίας, η δυνατότητα αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική.<br /><br />Η «ΝΕΑΡΧΟΣ» επομένως δεν έρχεται απλώς να αντικαταστήσει ένα γηρασμένο πλοίο.<br /><br />Έρχεται να εισαγάγει διαφορετικό επίπεδο εντοπισμού, διασύνδεσης και προσβολής στόχων.<br />Το κρίσιμο είναι πλέον η δικτύωση<br /><br />Η πραγματική ισχύς των νέων φρεγατών δεν βρίσκεται μόνο στον αριθμό των πυραύλων τους.<br /><br />Βρίσκεται στην πληροφορία.<br /><br />Σε ένα σύγχρονο ναυτικό πεδίο μάχης, το πλοίο που εντοπίζει πρώτο τον αντίπαλο και μοιράζεται γρηγορότερα την εικόνα μάχης αποκτά αποφασιστικό πλεονέκτημα.<br /><br />Η FDI έχει σχεδιαστεί ακριβώς γι’ αυτό το περιβάλλον.<br /><br />Το SETIS συγκεντρώνει τις πληροφορίες από τους αισθητήρες και τις μετατρέπει σε ενιαία επιχειρησιακή εικόνα.<br /><br />Έτσι, η φρεγάτα μπορεί να λειτουργεί όχι μόνο ως αυτόνομη μονάδα αλλά και ως μέρος ενός μεγαλύτερου δικτύου μαζί με άλλες φρεγάτες, αεροσκάφη, ελικόπτερα, υποβρύχια και συμμαχικές πλατφόρμες.<br /><br />Αυτό είναι και το μέλλον του ελληνικού Στόλου:<br /><br />λιγότερο μεμονωμένες πλατφόρμες και περισσότερο ένα ενιαίο δικτυωμένο σύστημα μάχης.<br />Μετά τον «ΝΕΑΡΧΟ» έρχεται ο «ΦΟΡΜΙΩΝ»<br /><br />Το πρόγραμμα δεν σταματά στη δεύτερη φρεγάτα.<br /><br />Η τρίτη ελληνική FDI, «ΦΟΡΜΙΩΝ», βρίσκεται επίσης σε προχωρημένο στάδιο και το πρόγραμμα προβλέπει την παράδοσή της εντός του 2026.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα το Πολεμικό Ναυτικό μπορεί να διαθέτει τρεις μονάδες της ίδιας προηγμένης κλάσης.<br /><br />Και αυτό έχει πρόσθετα πλεονεκτήματα.<br /><br />Κοινή εκπαίδευση.<br /><br />Κοινά ανταλλακτικά.<br /><br />Κοινές διαδικασίες συντήρησης.<br /><br />Ίδια συστήματα μάχης.<br /><br />Και κυρίως πληρώματα που αποκτούν διαρκώς μεγαλύτερη εμπειρία πάνω στην ίδια πλατφόρμα.<br /><br />Η εμπειρία της «ΚΙΜΩΝ» μεταφέρεται στη «ΝΕΑΡΧΟΣ» και στη συνέχεια στον «ΦΟΡΜΙΩΝ».<br /><br />Έτσι δημιουργείται σταδιακά ένας νέος πυρήνας τεχνογνωσίας μέσα στο Πολεμικό Ναυτικό.<br />Η τέταρτη FDI αλλάζει ακόμη περισσότερο την εξίσωση<br /><br />Το πρόγραμμα πλέον αφορά τέσσερις φρεγάτες, με την τέταρτη να φέρει το όνομα «ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ».<br /><br />Η προσθήκη της τέταρτης μονάδας έχει μεγαλύτερη επιχειρησιακή σημασία από έναν απλό αριθμητικό πολλαπλασιασμό.<br /><br />Με τέσσερα πλοία της ίδιας κλάσης, το Πολεμικό Ναυτικό αποκτά τη δυνατότητα να διατηρεί σύγχρονη μονάδα διαθέσιμη ακόμη και όταν άλλα πλοία βρίσκονται σε συντήρηση, εκπαίδευση ή αναβάθμιση.<br /><br />Παράλληλα, η ελληνική αμυντική βιομηχανία αναμένεται να έχει αυξημένη συμμετοχή στο πρόγραμμα της τέταρτης φρεγάτας.<br /><br />Η Naval Group είχε ήδη αναπτύξει συνεργασία με περισσότερες από 60 ελληνικές επιχειρήσεις στο πλαίσιο του προγράμματος FDI.<br /><br />Άρα το πρόγραμμα αποκτά σταδιακά και βιομηχανική διάσταση, πέρα από την καθαρά στρατιωτική.<br />Από τις παλιές φρεγάτες στον ψηφιακό Στόλο<br /><br />Για δεκαετίες, το Πολεμικό Ναυτικό βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό σε φρεγάτες σχεδιασμένες σε μια εντελώς διαφορετική τεχνολογική εποχή.<br /><br />Οι FDI σηματοδοτούν μετάβαση σε άλλο μοντέλο.<br /><br />Ψηφιακά συστήματα.<br /><br />Αυτοματισμός.<br /><br />Ισχυρά ενεργά ραντάρ AESA.<br /><br />Αεράμυνα περιοχής.<br /><br />Προηγμένος ανθυποβρυχιακός πόλεμος.<br /><br />Κυβερνοπροστασία.<br /><br />Η ίδια η Naval Group χαρακτηρίζει την FDI ως την πρώτη φρεγάτα της αγοράς που έχει σχεδιαστεί εξαρχής με ενσωματωμένη προστασία έναντι κυβερνοαπειλών και με δύο data centers που φιλοξενούν τις εφαρμογές του πλοίου.<br /><br />Αυτό δείχνει πόσο διαφορετική είναι η νέα φιλοσοφία. <br /><br />Η φρεγάτα είναι πλέον τόσο πλατφόρμα λογισμικού και δεδομένων όσο και πλατφόρμα όπλων.<br />Τι αλλάζει στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Δεν χρειάζεται υπερβολή για να περιγραφεί η σημασία της «ΝΕΑΡΧΟΣ».<br /><br />Μία ακόμη FDI δεν ανατρέπει από μόνη της κάθε στρατιωτική ισορροπία.<br /><br />Όμως ενισχύει ουσιαστικά την ελληνική δυνατότητα να δημιουργεί προστατευμένες ναυτικές δυνάμεις, να επιτηρεί μεγάλη περιοχή και να επιχειρεί σε περιβάλλον πολλαπλών απειλών.<br /><br />Και το σημαντικότερο είναι ότι δεν πρόκειται για μια μεμονωμένη αγορά.<br /><br />Η Ελλάδα δημιουργεί ομοιογενή πυρήνα προηγμένων φρεγατών, ο οποίος θα συνεργάζεται τα επόμενα χρόνια με Rafale, F-16 Viper, υποβρύχια Type 214 και, αργότερα, F-35.<br /><br />Εκεί βρίσκεται η πραγματική στρατηγική αξία:<br /><br />στη σύνδεση των διαφορετικών μέσων σε ένα κοινό δίκτυο αποτροπής.<br />30 Οκτωβρίου: Η επόμενη ημέρα για το Πολεμικό Ναυτικό<br /><br />Εάν οι τελευταίες δοκιμές ολοκληρωθούν σύμφωνα με τον σχεδιασμό, η 30ή Οκτωβρίου θα αποτελέσει ακόμη έναν σταθμό στην ανανέωση του ελληνικού Στόλου.<br /><br />Η ελληνική σημαία θα υψωθεί στη «ΝΕΑΡΧΟΣ».<br /><br />Το πλήρωμα θα αναλάβει επίσημα το πλοίο.<br /><br />Και μετά θα αρχίσει η σημαντικότερη διαδικασία από όλες:<br /><br />η μετατροπή ενός υπερσύγχρονου πολεμικού πλοίου σε πλήρως επιχειρησιακή μονάδα του ελληνικού Στόλου.<br /><br />Γιατί η πραγματική ισχύς μιας φρεγάτας δεν κρίνεται την ημέρα της παράδοσής της.<br /><br />Κρίνεται όταν αισθητήρες, όπλα και πλήρωμα λειτουργούν πλέον ως ένα σώμα. <br /><br />Και με τη «ΝΕΑΡΧΟΣ» να ακολουθεί την «ΚΙΜΩΝ», τον «ΦΟΡΜΙΩΝ» να βρίσκεται πίσω της και τον «ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ» να συμπληρώνει το πρόγραμμα, το μήνυμα είναι πλέον σαφές:<br /><br />ο ελληνικός Στόλος περνά από την εποχή της ανανέωσης στην εποχή της νέας ναυτικής ισχύος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«ΝΕΑΡΧΟΣ» στον Στόλο: Κλείδωσε η παράδοση της δεύτερης Belharra. Η Ελλάδα αλλάζει επίπεδο στο Αιγαίο.

Βασιλης Διαμαντακος  Το πλήρωμα εκπαιδεύεται ήδη στη Λοριάν και η δεύτερη ελληνική FDI HN μπαίνει στην τελική ευθεία. Στόχος η 30ή Οκτωβρίου...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι 10 μεγάλοι σεισμοί του 2026: Μια χρονιά βαριάς σεισμικής δραστηριότητας.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/venezouela.webp"><img height="89" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/venezouela-1068x600.webp" width="740" /></a><br /><br /><b>ByΘοδωρής Καλούδης</b><br />Ο σεισμός των 7,4 βαθμών στην Κολομβία είναι ο δέκατος μεγέθους τουλάχιστον 7 μέσα στο 2026 – Οι Φιλιππίνες κατέγραψαν τον ισχυρότερο, ενώ η Βενεζουέλα υπέστη τη μεγαλύτερη καταστροφή<br /><br />Ο ισχυρός σεισμός των 7,4 βαθμών που έπληξε τη δυτική Κολομβία χθες, 10 Αυγούστου, προστίθεται σε μια ήδη βαριά σεισμική χρονιά. Σύμφωνα με τις καταγραφές της Γεωλογικής Υπηρεσίας των Ηνωμένων Πολιτειών (USGS), από την αρχή του 2026 έχουν σημειωθεί δέκα σεισμοί μεγέθους 7 και άνω.<br /><br />Ισχυρότερος ήταν ο σεισμός των 7,8 βαθμών στις νότιες Φιλιππίνες. Καταστροφικότερη, όμως, αποδείχθηκε η διπλή σεισμική δόνηση στη Βενεζουέλα, όπου δύο σεισμοί 7,2 και 7,5 βαθμών σημειώθηκαν με διαφορά μόλις 39 δευτερολέπτων.<br /><div class="" data-is-intersecting="true" data-turn-id-container="request-WEB:e4406bfe-8514-4b43-ad18-a8a7c21f8a29-0" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #26333f; font-family: Inter, "Segoe UI", Roboto, "Helvetica Neue", Arial, sans-serif; font-size: 19px;"><section class="text-token-text-primary w-full focus:outline-none has-data-writing-block:pointer-events-none [&:has([data-writing-block])>*]:pointer-events-auto R6Vx5W_threadScrollVars scroll-mb-[calc(var(--scroll-root-safe-area-inset-bottom,0px)+var(--thread-response-height))] scroll-mt-[calc(var(--header-height)+min(200px,max(70px,20svh)))]" data-testid="conversation-turn-2" data-turn-id-container="request-WEB:e4406bfe-8514-4b43-ad18-a8a7c21f8a29-0" data-turn-id="request-WEB:e4406bfe-8514-4b43-ad18-a8a7c21f8a29-0" data-turn="assistant" dir="auto" style="box-sizing: border-box;"><div class="text-base my-auto mx-auto [--thread-content-margin:var(--thread-content-margin-xs,calc(var(--spacing)*4))] @w-sm/main:[--thread-content-margin:var(--thread-content-margin-sm,calc(var(--spacing)*6))] @w-lg/main:[--thread-content-margin:var(--thread-content-margin-lg,calc(var(--spacing)*16))] px-(--thread-content-margin)" style="box-sizing: border-box;"><div class="[--thread-content-max-width:40rem] @w-lg/main:[--thread-content-max-width:48rem] mx-auto max-w-(--thread-content-max-width) flex-1 group/turn-messages focus-visible:outline-hidden @[53.5rem]/main:[--thread-content-max-width:48rem] relative flex w-full min-w-0 flex-col agent-turn" data-conversation-screenshot-content="" style="box-sizing: border-box;"><div class="flex max-w-full flex-col gap-4 grow" style="box-sizing: border-box;"><div class="min-h-8 text-message relative flex w-full flex-col items-end gap-2 text-start break-words whitespace-normal outline-none keyboard-focused:focus-ring [.text-message+&]:mt-1" data-message-author-role="assistant" data-message-id="ee78ba19-80e8-52f9-a099-3c63335d8784" data-message-model-slug="gpt-5.6-sol-wm" dir="auto" style="box-sizing: border-box;"><div class="flex w-full flex-col gap-1 empty:hidden" style="box-sizing: border-box;"><div class="markdown prose dark:prose-invert wrap-break-word w-full light markdown-new-styling" style="box-sizing: border-box;"><h4 data-end="764" data-section-id="3k1s2y" data-start="725" style="box-sizing: border-box; color: rgb(10, 37, 64) !important; font-family: "Noto Serif", Cambria, "Times New Roman", Times, serif !important; font-size: 22px !important; letter-spacing: -0.2px !important; line-height: 1.35 !important; margin: 32px 0px 12px !important;"><span style="box-sizing: border-box; color: inherit !important; font-family: inherit !important; font-size: inherit !important; font-weight: normal;">Οι δέκα ισχυρότεροι σεισμοί του 2026</span></h4></div></div></div></div></div></div></section></div><div class="" data-is-intersecting="true" data-turn-id-container="request-WEB:e4406bfe-8514-4b43-ad18-a8a7c21f8a29-1" style="background-color: white; box-sizing: border-box;"><section class="text-token-text-primary w-full focus:outline-none has-data-writing-block:pointer-events-none [&:has([data-writing-block])>*]:pointer-events-auto R6Vx5W_threadScrollVars scroll-mb-[calc(var(--scroll-root-safe-area-inset-bottom,0px)+var(--thread-response-height))] scroll-mt-[calc(var(--header-height)+min(200px,max(70px,20svh)))]" data-testid="conversation-turn-4" data-turn-id-container="request-WEB:e4406bfe-8514-4b43-ad18-a8a7c21f8a29-1" data-turn-id="request-WEB:e4406bfe-8514-4b43-ad18-a8a7c21f8a29-1" data-turn="assistant" dir="auto" style="box-sizing: border-box;"><div class="text-base my-auto mx-auto pb-8 [--thread-content-margin:var(--thread-content-margin-xs,calc(var(--spacing)*4))] @w-sm/main:[--thread-content-margin:var(--thread-content-margin-sm,calc(var(--spacing)*6))] @w-lg/main:[--thread-content-margin:var(--thread-content-margin-lg,calc(var(--spacing)*16))] px-(--thread-content-margin)" style="box-sizing: border-box;"><div class="[--thread-content-max-width:40rem] @w-lg/main:[--thread-content-max-width:48rem] mx-auto max-w-(--thread-content-max-width) flex-1 group/turn-messages focus-visible:outline-hidden @[53.5rem]/main:[--thread-content-max-width:48rem] min-h-8 relative flex w-full min-w-0 flex-col agent-turn" data-conversation-screenshot-content="" style="box-sizing: border-box;"><div class="flex max-w-full flex-col gap-4 grow" style="box-sizing: border-box;"><div class="min-h-8 text-message relative flex w-full flex-col items-end gap-2 text-start break-words whitespace-normal outline-none keyboard-focused:focus-ring [.text-message+&]:mt-1" data-message-author-role="assistant" data-message-id="9ea37671-1385-5d2c-9961-b93680734738" data-message-model-slug="gpt-5.6-sol-wm" data-turn-start-message="true" dir="auto" style="box-sizing: border-box;" tabindex="0"><div class="flex w-full flex-col gap-1 empty:hidden" style="box-sizing: border-box;"><div class="streaming-animation markdown prose dark:prose-invert wrap-break-word w-full light markdown-new-styling" style="box-sizing: border-box;"><div class="group TyagGW_tableContainer" style="box-sizing: border-box; color: #26333f; font-family: Inter, "Segoe UI", Roboto, "Helvetica Neue", Arial, sans-serif; font-size: 19px;"><div class="TyagGW_tableWrapper flex flex-col-reverse w-fit" style="box-sizing: border-box;" tabindex="-1"><table class="w-fit min-w-(--thread-content-width)" data-end="994" data-start="41" style="border-collapse: collapse; border-spacing: 0px; margin-bottom: 21px; width: 917.325px;"><thead data-end="87" data-start="41" style="box-sizing: border-box;"><tr data-end="87" data-start="41" style="box-sizing: border-box;"><th class="last:pe-10" data-col-size="sm" data-end="54" data-start="41" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px; text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ημερομηνία</span></th><th class="last:pe-10" data-col-size="sm" data-end="64" data-start="54" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px; text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Περιοχή</span></th><th class="last:pe-10" data-col-size="sm" data-end="74" data-start="64" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px; text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μέγεθος</span></th><th class="last:pe-10" data-col-size="md" data-end="87" data-start="74" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px; text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Συνέπειες</span></th></tr></thead><tbody data-end="994" data-start="107" style="box-sizing: border-box;"><tr data-end="178" data-start="107" style="box-sizing: border-box;"><td data-col-size="sm" data-end="124" data-start="107" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">22 Φεβρουαρίου</td><td data-col-size="sm" data-end="143" data-start="124" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Σαμπάχ, Μαλαισία</td><td data-col-size="sm" data-end="149" data-start="143" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">7,1</td><td data-col-size="md" data-end="178" data-start="149" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Χωρίς σοβαρές καταστροφές</td></tr><tr data-end="233" data-start="179" style="box-sizing: border-box;"><td data-col-size="sm" data-end="192" data-start="179" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">24 Μαρτίου</td><td data-col-size="sm" data-end="201" data-start="192" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Τόνγκα</td><td data-col-size="sm" data-end="207" data-start="201" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">7,5</td><td data-col-size="md" data-end="233" data-start="207" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Δεν αναφέρθηκαν θύματα</td></tr><tr data-end="316" data-start="234" style="box-sizing: border-box;"><td data-col-size="sm" data-end="247" data-start="234" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">30 Μαρτίου</td><td data-col-size="sm" data-end="259" data-start="247" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Βανουάτου</td><td data-col-size="sm" data-end="265" data-start="259" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">7,3</td><td data-col-size="md" data-end="316" data-start="265" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Ζημιές, τραυματισμοί και προβλήματα σε υποδομές</td></tr><tr data-end="411" data-start="317" style="box-sizing: border-box;"><td data-col-size="sm" data-end="330" data-start="317" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">1 Απριλίου</td><td data-col-size="sm" data-end="360" data-start="330" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Βόρειες Μολούκες, Ινδονησία</td><td data-col-size="sm" data-end="366" data-start="360" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">7,4</td><td data-col-size="md" data-end="411" data-start="366" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Ένας νεκρός, τραυματίες και υλικές ζημιές</td></tr><tr data-end="520" data-start="412" style="box-sizing: border-box;"><td data-col-size="sm" data-end="426" data-start="412" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">20 Απριλίου</td><td data-col-size="sm" data-end="457" data-start="426" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Ανοικτά του Μιγιάκο, Ιαπωνία</td><td data-col-size="sm" data-end="463" data-start="457" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">7,4</td><td data-col-size="md" data-end="520" data-start="463" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Περιορισμένες συνέπειες λόγω του θαλάσσιου επίκεντρου</td></tr><tr data-end="626" data-start="521" style="box-sizing: border-box;"><td data-col-size="sm" data-end="533" data-start="521" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">7 Ιουνίου</td><td data-col-size="sm" data-end="556" data-start="533" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Μιντανάο, Φιλιππίνες</td><td data-col-size="sm" data-end="566" data-start="556" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;"><strong data-end="565" data-start="558" style="box-sizing: border-box; font-weight: bold;">7,8</strong></td><td data-col-size="md" data-end="626" data-start="566" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Δεκάδες νεκροί, εκατοντάδες τραυματίες και κατολισθήσεις</td></tr><tr data-end="725" data-start="627" style="box-sizing: border-box;"><td data-col-size="sm" data-end="640" data-start="627" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">24 Ιουνίου</td><td data-col-size="sm" data-end="665" data-start="640" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Σαν Φελίπε, Βενεζουέλα</td><td data-col-size="sm" data-end="671" data-start="665" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">7,2</td><td data-col-size="md" data-end="725" data-start="671" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Πρώτο πλήγμα του καταστροφικού σεισμικού «διδύμου»</td></tr><tr data-end="819" data-start="726" style="box-sizing: border-box;"><td data-col-size="sm" data-end="739" data-start="726" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">24 Ιουνίου</td><td data-col-size="sm" data-end="766" data-start="739" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Κατία Λα Μαρ, Βενεζουέλα</td><td data-col-size="sm" data-end="772" data-start="766" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">7,5</td><td data-col-size="md" data-end="819" data-start="772" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Χιλιάδες νεκροί και εκτεταμένες καταστροφές</td></tr><tr data-end="891" data-start="820" style="box-sizing: border-box;"><td data-col-size="sm" data-end="833" data-start="820" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">17 Ιουλίου</td><td data-col-size="sm" data-end="851" data-start="833" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Τσιάπας, Μεξικό</td><td data-col-size="sm" data-end="857" data-start="851" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">7,3</td><td data-col-size="md" data-end="891" data-start="857" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Χωρίς νεκρούς ή μεγάλες ζημιές</td></tr><tr data-end="994" data-start="892" style="box-sizing: border-box;"><td data-col-size="sm" data-end="907" data-start="892" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">10 Αυγούστου</td><td data-col-size="sm" data-end="925" data-start="907" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Τσοκό, Κολομβία</td><td data-col-size="sm" data-end="931" data-start="925" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">7,4</td><td data-col-size="md" data-end="994" data-start="931" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Τουλάχιστον 111 νεκροί, δεκάδες τραυματίες και καταρρεύσεις</td></tr></tbody></table></div></div>Τα στοιχεία για τα θύματα και τις ζημιές, ιδιαίτερα στην Κολομβία, παραμένουν προσωρινά.</div></div></div></div></div></div></section></div><br />Η τραγωδία της Βενεζουέλας<br /><br />Το βαρύτερο σεισμικό γεγονός της χρονιάς σημειώθηκε στις 24 Ιουνίου. Ένας σεισμός 7,2 βαθμών κοντά στο Σαν Φελίπε ακολουθήθηκε, μόλις 39 δευτερόλεπτα αργότερα, από δόνηση 7,5 βαθμών κοντά στη βόρεια ακτή της χώρας.<br /><br />Σύμφωνα με το Reuters, η μικρή απόσταση από πυκνοκατοικημένες περιοχές, το περιορισμένο εστιακό βάθος και η ευπάθεια του κτιριακού αποθέματος προκάλεσαν καταστροφές στην παράκτια πολιτεία Λα Γκουάιρα και στο Καράκας. Μέχρι τις αρχές Αυγούστου, ο επίσημος απολογισμός είχε ξεπεράσει τους 6.100 νεκρούς. Η Παγκόσμια Τράπεζα υπολόγισε τις άμεσες υλικές ζημιές σε περίπου 19,6 δισ. δολάρια και το συνολικό κόστος αποκατάστασης έως και σε 50 δισ. δολάρια.<div><br />Ο ισχυρότερος σεισμός: Φιλιππίνες<br /><br /><br />Κατά το Reuters, σεισμός των 7,8 βαθμών που έπληξε το Μιντανάο στις 7 Ιουνίου είναι μέχρι σήμερα ο ισχυρότερος του 2026. Προκάλεσε καταρρεύσεις κτιρίων, κατολισθήσεις και προειδοποιήσεις για τσουνάμι στις Φιλιππίνες, στην Ινδονησία και στη Μαλαισία. Οι πρώτες καταγραφές έκαναν λόγο για τουλάχιστον 32 νεκρούς και 134 τραυματίες, με τον απολογισμό να αυξάνεται αργότερα.<br /><br />Γιατί το μέγεθος δεν λέει όλη την αλήθεια<br /><br />Η σύγκριση των φετινών σεισμών δείχνει ότι ο αριθμός της κλίμακας δεν αρκεί για να προβλέψει την καταστροφή. Ο σεισμός των 7,5 βαθμών στην Τόνγκα είχε περιορισμένες συνέπειες επειδή ήταν βαθύς και μακριά από μεγάλα αστικά κέντρα. Αντίθετα, ο ρηχός σεισμός της Βενεζουέλας έπληξε πυκνοκατοικημένες περιοχές με ευάλωτα κτίρια.<br /><br />Αξίζει επίσης μια τεχνική διευκρίνιση: παρότι στην καθημερινή γλώσσα μιλάμε για «βαθμούς Ρίχτερ», οι μεγάλοι σεισμοί σήμερα μετρώνται κυρίως με την κλίμακα σεισμικής ροπής Mw, η οποία αποδίδει ακριβέστερα την ενέργεια που απελευθερώνεται.<br /><br />Δεν υπάρχει, πάντως, επιστημονικό στοιχείο που να συνδέει αιτιωδώς τα διαφορετικά γεγονότα ή να δείχνει ότι ο πλανήτης έχει εισέλθει σε έναν ενιαίο «σεισμικό κύκλο». Αυτό που αναδεικνύει το 2026 είναι κάτι διαφορετικό: ο σεισμός γίνεται μεγάλη ανθρωπιστική καταστροφή όταν συναντά πυκνή δόμηση, φτωχές κατασκευές και ανεπαρκή κρατική προετοιμασία.</div><div> Οι σεισμοί είναι φυσικά φαινόμενα. Το μέγεθος της καταστροφής, όμως, είναι σε σημαντικό βαθμό πολιτικό και κοινωνικό γεγονός.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι 10 μεγάλοι σεισμοί του 2026: Μια χρονιά βαριάς σεισμικής δραστηριότητας.

ByΘοδωρής Καλούδης Ο σεισμός των 7,4 βαθμών στην Κολομβία είναι ο δέκατος μεγέθους τουλάχιστον 7 μέσα στο 2026 – Οι Φιλιππίνες κατέγραψαν το...

Διαβάστε την συνέχεια