Μουντιάλ 2026: Πως ιστορία και πολιτική «έπαιξαν μπάλα»

<img height="150" src="https://i.ytimg.com/vi/hajSEKk3gu4/hqdefault.jpg" width="728" /><br /><br /><div>Η πολιτική λένε δεν πρέπει να έχει σχέση με τον αθλητισμό. Αυτό ισχύει μόνο στα λόγια, γιατί στην πράξη η πολιτική ασκείται και μέσω του αθλητισμού, Ο «βασιλιάς των σπορ», το ποδόσφαιρο είναι το πολυτιμότερο «εργαλείο» αυτής της διαδικασίας. Ο Νότης Μαριάς πρώην ευρωβουλευτής και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης μιλά στο militaire news για την πολιτική που «έπαιξε μπάλα» στα γήπεδα του Μουντιάλ 2026. Η νίκη των αποικιοκρατών, η ήττα του Τραμπ, τα Φόκλαντς που οι Αργεντίνοι δεν ξεχνούν κι άλλα πολλά που έγιναν και αποδεικνύουν ότι πολιτική και γεωπολιτική δεν μπορούν να διαχωριστούν από τον αθλητισμό, όσο κι αν το θέλουμε.</div><div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="337" src="https://www.youtube.com/embed/hajSEKk3gu4" width="679" youtube-src-id="hajSEKk3gu4"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μουντιάλ 2026: Πως ιστορία και πολιτική «έπαιξαν μπάλα»

Η πολιτική λένε δεν πρέπει να έχει σχέση με τον αθλητισμό. Αυτό ισχύει μόνο στα λόγια, γιατί στην πράξη η πολιτική ασκείται και μέσω του αθλ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Άδειασμα» από την Καθημερινή στο Μαξίμου για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. «Μην πανηγυρίζετε ακόμα».

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/5a55ed886c8bdf3c51e4e3baa43a4777_XL.jpg?v=3" width="766" /><br /><br /><div>Η «Καθημερινή της Κυριακής» έβαλε φρένο στους πανηγυρισμούς, επισημαίνοντας ότι οι επιθέσεις κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και οι θριαμβολογίες για τις αρχειοθετήσεις αποτυπώνουν μια αλαζονική αντίληψη που προκαλεί το κοινό αίσθημα.<br /><br />Στην κυβέρνηση πίστεψαν ότι οι αρχειοθετήσεις για εννέα βουλευτές της ΝΔ στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ θα μπορούσαν να αποτελέσουν αφορμή για πολιτική αντεπίθεση.<br />Ωστόσο, ο ενθουσιασμός δεν κράτησε πολύ.</div><div><br />Η «Καθημερινή της Κυριακής», με το κύριο άρθρο της, έβαλε φρένο στους πανηγυρισμούς, επισημαίνοντας ότι οι επιθέσεις κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και οι θριαμβολογίες για τις αρχειοθετήσεις αποτυπώνουν μια αλαζονική αντίληψη που προκαλεί το κοινό αίσθημα.</div><div><br />Δεν ήταν λίγοι εκείνοι στη ΝΔ που διάβασαν πίσω από τις γραμμές μια σαφή προειδοποίηση: όσο η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ παραμένει ανοιχτή πολιτικά και τέσσερα κυβερνητικά στελέχη εξακολουθούν να βρίσκονται αντιμέτωπα με τη Δικαιοσύνη, οι πρόωροι πανηγυρισμοί μόνο κόστος μπορούν να προκαλέσουν.<br />Ή αλλιώς ο Παπαχελάς έστειλε τις προειδοποιήσεις του…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Άδειασμα» από την Καθημερινή στο Μαξίμου για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. «Μην πανηγυρίζετε ακόμα».

Η «Καθημερινή της Κυριακής» έβαλε φρένο στους πανηγυρισμούς, επισημαίνοντας ότι οι επιθέσεις κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και οι θριαμβολ...

Διαβάστε την συνέχεια

Βόμβα Ρούμπιν για τον ρόλο του Τ. Μπάρακ σε Κύπρο και Αιγαίο.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-07/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-07-21_123018722.png?itok=RCUS9A_6" width="766" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Ελληνισμός βάλλεται από παντού και η περίοδος είναι άκρως επικίνδυνη</span></h3>Ελλάδα και Τουρκία κινούνται σε τροχιά πιθανής στρατιωτικής σύγκρουσης μέσω της Κύπρου αποκαλύπτει ειδικός, προκαλώντας μεγάλη ανησυχία για τα σχέδια του Ερντογάν στο Αιγαίο. <br /><br />Ο γνωστός Αμερικανός αναλυτής Μάικλ Ρούμπιν προειδοποιεί έντονα ότι ένας αμφίρροπος διπλωματικός συμβιβασμός στο Κυπριακό κρύβει τεράστιους κινδύνους, καθώς μπορεί να επιτρέψει στην Τουρκία να αποκτήσει προνομιακό έλεγχο στην περιοχή.<br /><br />Επισημαίνει ότι τυχόν αποδυνάμωση της Κυπριακής Δημοκρατίας θα λειτουργήσει ως ντόμινο εις βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, αποσταθεροποιώντας άμεσα το Αιγαίο και ειδικά στα ελληνικά νησιά, αναφέρει <a href="https://www.meforum.org/mef-observer/compromising-with-turkey-on-cyprus-will-lead-to-war-in-the-aegean">ΜΜΕ</a>.<br /><br />Ο Ρούμπιν αποκαλύπτει για πρώτη φορά ότι ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ, Τομ Μπάρακ, έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, της Συρίας και της Τουρκίας, και πιθανόν και στο Αιγαίο.<br /><br />Οι πολιτικές και οι ισορροπίες που προωθούνται μέσω αυτών των διπλωματικών πρωτοβουλιών θεωρεί ότι ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά τα συμφέροντα της Ελλάδας και της Κύπρου, εξυπηρετώντας ευρύτερα σχέδια ανακατανομής ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο, ενισχύοντας υπέρμετρα την τουρκική επιρροή.<br /><br />Ο Ρούμπιν δήλωσε: " Η María Ángela Holguín, προσωπική απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες για την Κύπρο, σύντομα θα αποκαλύψει μια συμφωνία που, όπως ισχυρίζεται, θα λύσει τα προβλήματα με «εποικοδομητική ασάφεια». Αφήστε στην άκρη ότι μια τέτοια ασάφεια είναι κακή πρακτική. Σκοτώνει ανθρώπους και θα σπείρει τους σπόρους για γενιές συγκρούσεων.<br /><br />Το πρόβλημα είναι ότι ο Γκουτέρες και ο Ολγκίν είναι τόσο επικεντρωμένοι στην απομόνωση της Κύπρου που αγνοούν το προηγούμενο που κινδυνεύουν να δημιουργήσουν. Καθώς τα Ηνωμένα Έθνη προτείνουν μια ακόμη λύση που θα νομιμοποιούσε και θα ανταμείβει αναδρομικά την κατοχή της Τουρκίας, ο Ερντογάν απαιτεί αναθεώρηση των θαλάσσιων ορίων, αν όχι του εδαφικού ελέγχου στο Αιγαίο. <br /><br />Εάν το σχέδιο του ΟΗΕ προχωρήσει στην Κύπρο, η Τουρκία θα είχε δίκιο να πιστεύει ότι μπορεί να επιτύχει τους στόχους της στο Αιγαίο στρατιωτικά, κερδίζοντας τη διεθνή έγκριση εάν απλώς περιμένει αρκετά.<br /><br />Αλλά δεν θα χρειαζόταν απαραίτητα η Άγκυρα να περιμένει αρκετά, επειδή οι Τούρκοι διπλωμάτες και ίσως ο Αμερικανός πρέσβης Τομ Μπαράκ θα επικαλούνταν εύκολα και επανειλημμένα το κυπριακό προηγούμενο ( συμφωνία στο νησί μέσω ΟΗΕ) για να παραχωρήσουν στην Τουρκία την κατοχή ελληνικών νησιών εν μέσω εθνοκάθαρσης.<br /><br />Πολύ συχνά, αξιωματούχοι του ΟΗΕ και Ευρωπαίοι διπλωμάτες συνδέουν τον συμβιβασμό με την πολυπλοκότητα. Αυτό που πραγματικά κάνουν, ωστόσο, είναι κακή πρακτική. Δεν θα πρέπει να υπάρχει λύση για την Κύπρο που να μην απαιτεί πρώτα την εκκένωση κάθε τουρκικού στρατεύματος και Τούρκου εποίκου στο νησί και την επανάληψη της πλήρους κυπριακής κυριαρχίας σε ολόκληρη την επικράτεια της χώρας".<br /><br />Η χώρα μας κινδυνεύει σύμφωνα με τον Ρούμπιν, σε οποιαδήποτε "σχέδιο" του ΟΗΕ στην Κύπρο να νομιμοποιήσει την τουρκική κατοχή, και να δώσει "συγχωροχάρτι" στα εγκλήματα του Αττίλα, αφού θα έδινε το " δικαίωμα" στην Τουρκία να πράξει το ίδιο και στο Αιγαίο.<br /><br />Αυτό δηλώνει ένας έμπειρος Αμερικανός ειδικός που έχει περάσει από τους διαδρόμους του αμερικανικού Πενταγώνου, και έχει δει και κατανοήσει βαθιά, το έχει γίνει στην Κύπρο πριν 52 χρόνια από το τότε κράτος των ΗΠΑ, που έδωσε την άδεια για τουρκική εισβολή στο νησί.<br /><br />Οι Τούρκοι δεν θα σταματήσουν στην Κύπρο, και ενδεχωμένος να επιχειρήσουν να πράξουν το ίδιο στο Αιγαίο, κατά ελληνικού νησιού, όπως το Καστελόριζο για παράδειγμα, το οποίο αποτελεί αγκάθι στα μάτια του από το μακρινό 1964, και τις προσπάθειες της τότε τουρκικής κυβέρνησης στις ΗΠΑ, για την κυριαρχία του.<br /><br />Το ακόμα χειρότερο ιστορικά, είναι το γεγονός ότι οι Τούρκοι δεν έχουν αποδεχθεί ντε φάκτο καμία συνθήκη κατάληψης από την χώρα μας των νησιών του Αιγαίου το 1913, ή ακόμη καλύτερα το 1923 στην Λωζάννη, και με την πρώτη ευκαιρία ανακινούν θέμα ελληνικής κυριαρχίας στην περιοχή.<br /><br />Η λύση πιθανότατα θα δοθεί στα ύδατα του Αιγαίου μεταξύ των Ενόπλων Δυνάμεων Ελλάδος και Τουρκίας, όποτε αποφασίσει η Άγκυρα ότι θα πρέπει να " χτυπήσει" την χώρα μας, με την ανοχή όμως των συμμάχων μας, που θα αναμένουν αδρανείς σε κάθε περίπτωση. <div><br /></div><div> <a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βόμβα Ρούμπιν για τον ρόλο του Τ. Μπάρακ σε Κύπρο και Αιγαίο.

Ο Ελληνισμός βάλλεται από παντού και η περίοδος είναι άκρως επικίνδυνη Ελλάδα και Τουρκία κινούνται σε τροχιά πιθανής στρατιωτικής σύγκρουση...

Διαβάστε την συνέχεια

Ταμείο Ανάκαμψης: βούλιαξε στα πελατειακά γρανάζια του Επιτελικού Κράτους.

<img height="117" src="https://omegapress.gr/images/ANAKAMXH.jpg" width="762" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Κόλαφο για την ωραιοποιημένη εικόνα και την καταιγιστική προπαγάνδα του Επιτελικού Κράτους, αποτελούν τα τελευταία στοιχεία της της Eurostat για το Ταμείο Ανάκαμψης. Πρόκειται για ένα ακόμη πολιτικό σκάνδαλο που προδίδει την ανικανότητα, την καθεστωτική νοοτροπία και την εμμονή στην επινόηση της δικής τους πραγματικότητας, μια εικόνα που είναι ιδιαίτερα ανησυχητική για την Ελλάδα. Μια ακόμη ευκαιρία για την ανάκαμψη της Ελλάδας χάθηκε με ευθύνη του Κυριάκου Μητσοτάκη. Που πήγαν λοιπόν δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ; που κατευθύνθηκαν , ποιοι επωφελήθηκαν και ποιοι -ονομαστικά -ευθύνονται γι αυτή την αθλιότητα;<br /><br />Τις τελευταίες ημέρες εξελίσσεται το τελευταίο στάδιο της προπαγάνδας ότι δεν θα χαθεί ούτε ένα ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης, το οποίο όμως λήγει την 31η Αυγούστου! Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, η Ελλάδα κατέχει την 23η θέση μεταξύ των 27 κρατών -μελών της ΕΕ ως προς την αξιοποίηση των συνολικών πόρων, ενώ βρίσκεται στην 17η θέση ως προς τον Δείκτη παραγωγικών επενδύσεων.<br /><br />Το πρόβλημα όμως είναι πρωτίστως πολιτικό και ακολουθεί το οικονομικό. Σίγουρα όταν μετά από λίγους μήνες θα έχουμε την τελική και πλήρη εικόνα, θα αποκαλυφθούν πολλά. Και η Ελλάδα ίσως κληθεί να επιστρέψει πολλά χρήματα. Και ίσως αποδειχθεί το μεγαλύτερο σκάνδαλο που καταγράφηκε ποτέ...<br /><br />Προς επιστροφή χρημάτων;<br /><br />Να σημειωθεί ότι τα επίσημα στοιχεία και με κριτήριο την υλοποίηση των οροσήμων και στόχων, η ελληνική κυβέρνηση έχει υλοποιήσει μόλις το 47% λίγους μήνες πριν ολοκληρωθεί το πρόγραμμα. Επίσης , δεν πρέπει να διαφύγει της προσοχής, ότι αν δεν υλοποιηθούν όλοι οι στόχοι και τα ορόσημα μέχρι τις 31 Αυγούστου, στην τελική εκκαθάριση που θα γίνει με την τελευταία αίτηση πληρωμής θα ζητηθεί ακόμη και επιστροφή πόρων που έχουν ήδη εκταμιευτεί! Μετά θα φταίει η Ευρωπαική Εισαγγελία;<br /><br /> Ειδικότερα, η γενική εικόνα που προκύπτει από τα τελευταία στοιχεία της Eurostat για το Ταμείο Ανάκαμψης, η Ελλάδα, με ευθύνη προφανώς της κυβέρνησης της Ν.Δ., καταγράφει μία από τις χαμηλότερες επιδόσεις στην πραγματική αξιοποίησή τους. <br /><br /> Αναλυτικά: Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων της Eurostat, η Ελλάδα βρίσκεται στην 23η θέση μεταξύ των 27 κρατών-μελών ως προς τη χρήση των συνολικών πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης, των δανείων και των επιχορηγήσεων των 36 δισ. ευρώ. Εχει αξιοποιήσει (χρήση-απορρόφηση) μόλις το 39,1% των πόρων που της αναλογούν, όταν ο μέσος όρος της Ευρωπαϊκής Ενωσης διαμορφώνεται στο 53,7%. Η απόσταση των περίπου 15 ποσοστιαίων μονάδων είναι από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη και κατατάσσει τη χώρα στις τελευταίες θέσεις της σχετικής κατάταξης. Σε απόλυτους αριθμούς από τα περίπου 36 δισ. που προβλέπει το ελληνικό σχέδιο «Ελλάδα 2.0» στην πραγματική οικονομία έχουν περάσει περίπου 14,1 δισ. ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι σχεδόν 22 δισ. ευρώ δεν έχουν ακόμη αξιοποιηθεί, παρά το γεγονός ότι το πρόγραμμα εισέρχεται στους τελευταίους μήνες εφαρμογής του. Η συγκεκριμένη διαφορά αποτελεί βασικό δείκτη της πραγματικής προόδου των έργων και όχι απλώς της λογιστικής εκτέλεσης του προγράμματος.<br /><br />Αντίστοιχη εικόνα προκύπτει και αν εξεταστούν μόνο οι επιχορηγήσεις. Η Ελλάδα έχει χρησιμοποιήσει το 48,8% των διαθέσιμων grants (ήτοι 8,9 δισ.), όταν ο μέσος όρος της Ευρωπαϊκής Ενωσης ανέρχεται στο 63,4%. Με αυτή την επίδοση καταλαμβάνει μόλις την 21η θέση στην Ευρώπη, γεγονός που δείχνει ότι η υστέρηση δεν περιορίζεται στα δάνεια του Ταμείου Ανάκαμψης, αλλά αφορά συνολικά την απορρόφηση των διαθέσιμων πόρων. <br />Τα στοιχεία της Eurostat αναδεικνύουν ακόμη μία κρίσιμη παράμετρο: άλλο πράγμα είναι τα χρήματα που εγκρίνονται ή εκταμιεύονται προς ένα κράτος και άλλο η πραγματική χρήση τους. Η Ελλάδα έχει ήδη λάβει μεγάλο μέρος των διαθέσιμων πόρων, ωστόσο σημαντικό ποσοστό εξακολουθεί να παραμένει εκτός πραγματικής οικονομίας, χωρίς να έχει μετατραπεί σε επενδύσεις, έργα ή ολοκληρωμένες δημόσιες παρεμβάσεις.<br /><br />Η κυβερνητική προπαγάνδα προσπαθεί να αποπροσανατολίσει τον κόσμο ενόψει των εκλογών. Αντίθετα η προοδευτική αντιπολίτευση έχει κάθε λόγο να επικεντρωθεί στο ζήτημα αυτό, καθώς το Ταμείο Ανάκαμψης αποτελούσε μια χρυσή ευκαιρία για την ελληνική οικονομία, την λειτουργία του κράτους και τους θεσμούς, να επωφεληθούν και να αλλάξουν σελίδα.<br />Με απλά λόγια δεν πρέπει να αφεθεί η κυβέρνηση να ψευδολογεί συνεχώς και να μην λογοδοτεί. </div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ταμείο Ανάκαμψης: βούλιαξε στα πελατειακά γρανάζια του Επιτελικού Κράτους.

Του Στράτου Βαλτινού Κόλαφο για την ωραιοποιημένη εικόνα και την καταιγιστική προπαγάνδα του Επιτελικού Κράτους, αποτελούν τα τελευταία στο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ευρώπη ξυπνά στρατιωτικά, αλλά ποιος θα πατήσει τη σκανδάλη; Το στρατηγικό κενό που ανησυχεί το ΝΑΤΟ.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/european-leaders-768x512.jpg" width="762" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η επίδειξη ισχύος στο Παρίσι, η «Συμμαχία των Προθύμων», οι προειδοποιήσεις του Μακρόν και η αβεβαιότητα για τον αμερικανικό ρόλο αποκαλύπτουν τη μεγαλύτερη αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης: διαθέτει περισσότερα όπλα, αλλά όχι ακόμη ενιαία πολιτική βούληση για να τα χρησιμοποιήσει. Η ευρωπαϊκή άμυνα εισέρχεται σε μια νέα εποχή, όμως το κρίσιμο ερώτημα παραμένει αναπάντητο.<br /><br />Η Ευρώπη επανεξοπλίζεται, αλλά δεν έχει ακόμη κοινή στρατηγική εξουσία<br /><br />Οι εορτασμοί της 14ης Ιουλίου στο Παρίσι δεν αποτέλεσαν απλώς μια επίδειξη της γαλλικής στρατιωτικής ισχύος.<br /><br />Ήταν μια προσεκτικά σχεδιασμένη πολιτική δήλωση ότι η Ευρώπη επιδιώκει να μετατραπεί από οικονομική υπερδύναμη σε αυτόνομο γεωπολιτικό και στρατιωτικό παράγοντα.<br /><br />Ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας ενώπιον των γαλλικών ενόπλων δυνάμεων, υποστήριξε ότι η ειρήνη απαιτεί αποτρεπτική ισχύ και ότι η Ευρώπη οφείλει να είναι έτοιμη να υπερασπιστεί την ελευθερία ακόμη και με ανθρώπινες απώλειες.<br /><br />Ωστόσο, πίσω από τη συμβολική εικόνα της παρέλασης και της ευρωπαϊκής ενότητας, αναδείχθηκε ένα βαθύτερο πρόβλημα: η Ευρώπη διαθέτει στρατούς, αλλά δεν διαθέτει ακόμη ενιαία πολιτική αρχή που να μπορεί να αποφασίσει συλλογικά τη χρήση τους.<br /><br />Η “Συμμαχία των Προθύμων” δεν είναι ακόμη ευρωπαϊκή άμυνα<br /><br />Η σύνοδος περισσότερων από τριάντα κυβερνήσεων στο Παρίσι, με τη συμμετοχή του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι και τη συμπροεδρία Γαλλίας, Βρετανίας και Γερμανίας, επιβεβαίωσε ότι υπάρχει κοινή πολιτική βούληση για τη στήριξη της Ουκρανίας.<br /><br />Όμως η ίδια η ονομασία “Coalition of the Willing” (Συμμαχία των Προθύμων) αποκαλύπτει και το βασικό της μειονέκτημα.<br /><br />Πρόκειται για μια ένωση κρατών που συνεργάζονται εθελοντικά, όχι για μια κοινή ευρωπαϊκή αμυντική εξουσία.<br /><br />Κάθε κυβέρνηση εξακολουθεί να διατηρεί αποκλειστικά το δικαίωμα να αποφασίζει αν, πότε και πώς θα χρησιμοποιήσει τις ένοπλες δυνάμεις της.<br /><br />Με άλλα λόγια, υπάρχει κοινός στόχος, αλλά όχι κοινή αλυσίδα λήψης αποφάσεων. <div><br />Το δίλημμα του Μακρόν και η γαλλική πυρηνική αποτροπή<br /><br />Στην καρδιά της συζήτησης βρίσκεται η Γαλλία.<br /><br />Ως η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που διαθέτει ανεξάρτητη πυρηνική αποτρεπτική δύναμη, το Παρίσι επιχειρεί να αναλάβει μεγαλύτερο στρατηγικό ρόλο.<br /><br />Ο Μακρόν έχει επανειλημμένα αφήσει ανοικτό το ενδεχόμενο η γαλλική πυρηνική ομπρέλα να συμβάλει στην ευρωπαϊκή ασφάλεια.<br /><br />Ωστόσο αποφεύγει να προσφέρει μια αυτόματη εγγύηση προς τους εταίρους.<br /><br />Η γαλλική στρατηγική βασίζεται στη λεγόμενη «στρατηγική ασάφεια».<br /><br />Η τελική απόφαση για τη χρήση της πυρηνικής αποτροπής παραμένει αποκλειστικά στα χέρια του Γάλλου Προέδρου.<br /><br />Αυτό ενισχύει την αξιοπιστία της γαλλικής κυριαρχίας, αλλά δεν λύνει το πρόβλημα της ευρωπαϊκής συλλογικής αποτροπής.<br /><br />Η αβεβαιότητα γύρω από τις Ηνωμένες Πολιτείες αλλάζει τα πάντα<br /><br />Η συζήτηση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία λόγω των εξελίξεων στις διατλαντικές σχέσεις.<br /><br />Οι δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με τις οποίες οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να μειώσουν δραστικά τη στρατιωτική τους παρουσία στην Ευρώπη, έχουν προκαλέσει έντονη ανησυχία στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.<br /><br />Παράλληλα, το Πεντάγωνο έχει ήδη ανακοινώσει τη μείωση αμερικανικών στρατευμάτων στη Γερμανία, ενώ συνεχίζεται η επανεξέταση της συνολικής στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στην ευρωπαϊκή ήπειρο.<br /><br />Η αντίφαση είναι εμφανής.<br /><br />Το ΝΑΤΟ εξακολουθεί να επαναβεβαιώνει τη δέσμευσή του στο Άρθρο 5, όμως η Ευρώπη γνωρίζει πλέον ότι οφείλει να προετοιμάζεται για ένα σενάριο όπου η αμερικανική στρατιωτική υποστήριξη δεν θα θεωρείται πλέον δεδομένη. </div><div><br />Η Ρωσία βλέπει το κενό της ευρωπαϊκής αποτροπής<br /><br />Από τη σκοπιά της Μόσχας, η εικόνα είναι διαφορετική.<br /><br />Η Ρωσία γνωρίζει ότι η Ευρώπη αυξάνει θεαματικά τις αμυντικές της δαπάνες και ενισχύει τις στρατιωτικές της δυνατότητες.<br /><br />Εκείνο όμως που εξακολουθεί να απουσιάζει είναι ένας μηχανισμός που θα διασφαλίζει ότι όλες αυτές οι δυνατότητες μπορούν να ενεργοποιηθούν άμεσα και συλλογικά σε περίπτωση κρίσης.<br /><br />Η αποτροπή δεν βασίζεται μόνο στον αριθμό των όπλων.<br /><br />Βασίζεται στην πεποίθηση του αντιπάλου ότι η πολιτική απόφαση χρήσης τους θα ληφθεί γρήγορα και χωρίς εσωτερικές αμφιταλαντεύσεις.<br /><br />Αυτό ακριβώς είναι το στοιχείο που η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να αναζητά. </div><div><br />Η Ουκρανία λειτουργεί ως επιταχυντής της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης<br /><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία επιτάχυνε δραματικά την αμυντική αφύπνιση της Ευρώπης.<br /><br />Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αυξάνουν τους αμυντικούς προϋπολογισμούς, επενδύουν σε νέα οπλικά συστήματα και δημιουργούν κοινά προγράμματα παραγωγής πυραυλικής άμυνας και στρατιωτικού εξοπλισμού.<br /><br />Παράλληλα, αναπτύσσονται νέοι μηχανισμοί συνεργασίας, όπως η πολυεθνική δύναμη που προετοιμάζεται να υποστηρίξει την Ουκρανία σε περίπτωση κατάπαυσης του πυρός.<br /><br />Ωστόσο όλες αυτές οι πρωτοβουλίες παραμένουν εντός των εθνικών συνταγματικών πλαισίων.<br /><br />Η πολιτική κυριαρχία εξακολουθεί να ανήκει στα κράτη-μέλη και όχι σε έναν ενιαίο ευρωπαϊκό αμυντικό θεσμό. </div><div><br />Η μεγάλη πρόκληση της επόμενης δεκαετίας<br /><br />Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι πλέον αν η Ευρώπη θα αυξήσει τις στρατιωτικές της δυνατότητες.<br /><br />Αυτό ήδη συμβαίνει.<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν θα δημιουργήσει και την απαραίτητη πολιτική αρχιτεκτονική ώστε αυτές οι δυνατότητες να λειτουργούν ως ενιαία αποτρεπτική ισχύς.<br /><br />Χωρίς έναν κοινό μηχανισμό λήψης αποφάσεων, η στρατηγική αυτονομία κινδυνεύει να παραμείνει περισσότερο πολιτικό σύνθημα παρά πραγματικότητα.<br /><br />Η ευρωπαϊκή άμυνα στο σταυροδρόμι της ιστορίας<br /><br />Οι δύο ημέρες των εκδηλώσεων στο Παρίσι αποκάλυψαν ότι η Ευρώπη έχει ήδη διανύσει σημαντική απόσταση από την εποχή όπου η άμυνά της βασιζόταν σχεδόν αποκλειστικά στις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Η πολιτική βούληση για μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία είναι πλέον εμφανής.<br /><br />Όμως η μετάβαση από μια ένωση κυρίαρχων κρατών σε μια πραγματική ένωση στρατηγικής ισχύος παραμένει ανολοκλήρωτη.<br /><br />Η ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική εισέρχεται στη σημαντικότερη περίοδο της μεταψυχροπολεμικής ιστορίας της. Η αύξηση των εξοπλισμών, η ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας και οι νέες πρωτοβουλίες συνεργασίας δείχνουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συνειδητοποιήσει το νέο γεωπολιτικό περιβάλλον. Ωστόσο, η πραγματική δοκιμασία δεν αφορά μόνο την παραγωγή περισσότερων όπλων, αλλά τη δημιουργία μιας αξιόπιστης κοινής στρατηγικής βούλησης. Η ισχύς στην άμυνα δεν μετριέται μόνο σε στρατεύματα και εξοπλισμούς· μετριέται κυρίως στην ικανότητα λήψης ενιαίων αποφάσεων όταν η κρίση μετατρέπεται σε πόλεμο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ευρώπη ξυπνά στρατιωτικά, αλλά ποιος θα πατήσει τη σκανδάλη; Το στρατηγικό κενό που ανησυχεί το ΝΑΤΟ.

Βασιλης Διαμαντακος Η επίδειξη ισχύος στο Παρίσι, η «Συμμαχία των Προθύμων», οι προειδοποιήσεις του Μακρόν και η αβεβαιότητα για τον αμερικα...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ, Νετανιάχου και Μαμντάνι: Η νέα γεωπολιτική σύγκρουση που μπορεί να κρίνει τις αμερικανικές εκλογές

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/1536x864_cmsv2_07b23d15-a4cf-5a9c-b758-15cae36dc734-9620312-768x432.jpg" width="770" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />*Η αντιπαράθεση γύρω από τον Μπενιαμίν Νετανιάχου ξεπερνά τα όρια της Μέσης Ανατολής και μετατρέπεται σε πολιτικό όπλο στην Ουάσιγκτον. Ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Ζοχράν Μαμντάνι βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα, ωστόσο η σύγκρουση φαίνεται να εξυπηρετεί και τους δύο, καθώς επανακαθορίζει τις ισορροπίες στο εσωτερικό των Δημοκρατικών και ανοίγει ένα νέο μέτωπο στην αμερικανική πολιτική.<br /><br />Ο Νετανιάχου στο επίκεντρο μιας αμερικανικής πολιτικής μάχης<br /><br />Σε πρώτη ανάγνωση, η δημόσια αντιπαράθεση γύρω από το ενδεχόμενο σύλληψης του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου στις Ηνωμένες Πολιτείες μοιάζει να αφορά αποκλειστικά το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και τις σχέσεις Ουάσιγκτον – Τελ Αβίβ.<br /><br />Στην πραγματικότητα, όμως, η υπόθεση εξελίσσεται σε κάτι πολύ μεγαλύτερο. Μετατρέπεται σε έναν νέο πολιτικό και γεωπολιτικό άξονα σύγκρουσης, ο οποίος μπορεί να επηρεάσει τόσο τις ενδιάμεσες εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και την πορεία προς τις προεδρικές εκλογές του 2028.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκονται δύο εντελώς διαφορετικές προσωπικότητες: ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Ζοχράν Μαμντάνι.<br /><br />Παρότι εκφράζουν δύο αντίθετους πολιτικούς κόσμους, η σύγκρουση γύρω από τον Νετανιάχου φαίνεται να εξυπηρετεί στρατηγικά και τους δύο.<div><br />Η δήλωση Μαμντάνι που άνοιξε νέο πολιτικό μέτωπο<br /><br />Η αφετηρία της αντιπαράθεσης ήταν η προεκλογική δέσμευση του Ζοχράν Μαμντάνι ότι θα εξετάσει τις νομικές δυνατότητες εφαρμογής του εντάλματος σύλληψης που έχει εκδώσει το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο κατά του Μπενιαμίν Νετανιάχου, εφόσον εκείνος επισκεφθεί τη Νέα Υόρκη.<br /><br />Ο Μαμντάνι δήλωσε ότι βρίσκεται σε διαβούλευση με τους νομικούς συμβούλους του, επικαλούμενος το ένταλμα που εξέδωσε το Δικαστήριο τον Νοέμβριο του 2024.<br /><br />Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στο Καταστατικό της Ρώμης και δεν αναγνωρίζουν τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου.<br /><br />Έτσι, η πιθανότητα πραγματικής σύλληψης ενός εν ενεργεία ξένου πρωθυπουργού θεωρείται εξαιρετικά περιορισμένη.<br /><br />Το πολιτικό αποτέλεσμα, όμως, είναι ήδη πραγματικό. </div><div><br />Η άμεση αντίδραση του Τραμπ<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ εκμεταλλεύτηκε αμέσως τη συζήτηση.<br /><br />Δήλωσε δημόσια ότι ο Μπενιαμίν Νετανιάχου “δεν θα συλληφθεί” στις Ηνωμένες Πολιτείες, μετατρέποντας μια περίπλοκη νομική υπόθεση σε μια νέα ιδεολογική αντιπαράθεση με τους Δημοκρατικούς.<br /><br />Η επιλογή αυτή μόνο τυχαία δεν ήταν.<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος επιχειρεί να μεταφέρει τη δημόσια συζήτηση από ζητήματα όπως ο πληθωρισμός, το κόστος ζωής και οι οικονομικές πιέσεις των νοικοκυριών σε θέματα όπου διατηρεί υψηλή πολιτική επιρροή: την εθνική ασφάλεια, την εξωτερική πολιτική, την υποστήριξη προς το Ισραήλ και τις πολιτισμικές συγκρούσεις.<br /><br />Παράλληλα, επιδιώκει να συσπειρώσει τους Ευαγγελικούς ψηφοφόρους, τους παραδοσιακούς Ρεπουμπλικανούς αλλά και ένα μέρος της εβραϊκής κοινότητας που ανησυχεί για την αυξανόμενη αντιισραηλινή ρητορική στο εσωτερικό των Δημοκρατικών.<br />Ο Μαμντάνι γίνεται το νέο πρόσωπο της προοδευτικής Αμερικής<br /><br />Για τον Ζοχράν Μαμντάνι, η αντιπαράθεση έχει διαφορετική πολιτική αξία.<br /><br />Η εκλογική του άνοδος βασίστηκε κυρίως στους νέους ψηφοφόρους, στα προοδευτικά κινήματα και στις ομάδες που θεωρούν ότι η αμερικανική πολιτική απέναντι στο Ισραήλ πρέπει να αλλάξει ριζικά μετά τον πόλεμο στη Γάζα.<br /><br />Μια πιθανή υπαναχώρηση από τις δεσμεύσεις του θα μπορούσε να ερμηνευθεί από τη βάση του ως πολιτική υποχώρηση απέναντι στο κατεστημένο.<br /><br />Αντίθετα, η διατήρηση της σύγκρουσης τον μετατρέπει από δήμαρχο μιας μεγάλης πόλης σε πρόσωπο με εθνική πολιτική εμβέλεια και έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους εκπροσώπους της νέας γενιάς των Δημοκρατικών.<br /><br />Παράλληλα, του επιτρέπει να συνδέσει την εξωτερική πολιτική με την εσωτερική οικονομική ατζέντα, υποστηρίζοντας ότι οι αμερικανικοί πόροι θα πρέπει να κατευθύνονται περισσότερο σε κατοικία, παιδεία και υγεία παρά σε στρατιωτικές δεσμεύσεις στο εξωτερικό.</div><div><br />Το βαθύ ρήγμα μέσα στους Δημοκρατικούς<br /><br />Η υπόθεση Νετανιάχου φέρνει στην επιφάνεια ένα από τα σοβαρότερα εσωτερικά διλήμματα του Δημοκρατικού Κόμματος.<br /><br />Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι νεότερες γενιές και οι προοδευτικοί ψηφοφόροι, που θεωρούν ότι η παραδοσιακή σχεδόν άνευ όρων αμερικανική στήριξη προς το Ισραήλ δεν μπορεί να συνεχιστεί μετά τις εξελίξεις στη Γάζα.<br /><br />Από την άλλη, τα πιο κεντρώα στελέχη του κόμματος εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τη στρατηγική σχέση Ηνωμένων Πολιτειών – Ισραήλ ως θεμελιώδη πυλώνα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν χρειάζεται να επιλύσει αυτή τη διαφωνία.<br /><br />Του αρκεί να την αναδείξει και να τη διευρύνει.<br /><br />Παρουσιάζοντας τον Μαμντάνι ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της νέας φυσιογνωμίας των Δημοκρατικών, επιχειρεί να υποχρεώσει το σύνολο του κόμματος να τοποθετηθεί σε ένα ζήτημα που διχάζει την εκλογική του βάση. </div><div><br />Η γεωπολιτική διάσταση της κρίσης<br /><br />Πέρα από την αμερικανική εσωτερική πολιτική, η αντιπαράθεση αποκτά ιδιαίτερη σημασία και για τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η στενή σχέση του Ντόναλντ Τραμπ με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει διαμορφώσει τα τελευταία χρόνια μια νέα αρχιτεκτονική συνεργασίας μεταξύ Ουάσιγκτον και Ιερουσαλήμ, επηρεάζοντας τις ισορροπίες απέναντι στο Ιράν, στις αραβικές χώρες και στις εξελίξεις στη Γάζα.<br /><br />Παράλληλα, η συζήτηση για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο αναδεικνύει τη διαχρονική απόσταση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και πολλών ευρωπαϊκών κρατών ως προς τον ρόλο και τις αρμοδιότητες των διεθνών δικαιοδοτικών θεσμών.<br /><br />Έτσι, μια υπόθεση που ξεκίνησε ως νομική διαμάχη εξελίσσεται σε πεδίο ευρύτερου γεωπολιτικού ανταγωνισμού.<br /><br />Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ περισσότερο από τον πρωθυπουργό του Ισραήλ. Για τον Ντόναλντ Τραμπ αποτελεί την ευκαιρία να αναδείξει τις ιδεολογικές αντιθέσεις στο εσωτερικό των Δημοκρατικών και να μεταφέρει την πολιτική ατζέντα σε πεδία όπου αισθάνεται ισχυρός. Για τον Ζοχράν Μαμντάνι, η ίδια σύγκρουση αποτελεί δοκιμασία πολιτικής αξιοπιστίας απέναντι στη βάση που τον ανέδειξε και ταυτόχρονα εφαλτήριο εθνικής προβολής. Σε αυτό το σύνθετο σκηνικό, η διαμάχη γύρω από τον Νετανιάχου δεν αφορά μόνο το Ισραήλ ή το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο· αποτελεί έναν καθρέφτη των βαθιών μεταβολών που συντελούνται στην αμερικανική πολιτική, με πιθανές συνέπειες τόσο για τη στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή όσο και για τις ισορροπίες ενόψει των επόμενων εκλογικών αναμετρήσεων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ, Νετανιάχου και Μαμντάνι: Η νέα γεωπολιτική σύγκρουση που μπορεί να κρίνει τις αμερικανικές εκλογές

Βασιλης Διαμαντακος  *Η αντιπαράθεση γύρω από τον Μπενιαμίν Νετανιάχου ξεπερνά τα όρια της Μέσης Ανατολής και μετατρέπεται σε πολιτικό όπλο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν, Τραμπ και Ιράν: Το παρασκήνιο που απέτρεψε έναν νέο πόλεμο με κουρδικό μέτωπο.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/abas-768x512.jpg" width="772" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Οι αποκαλύψεις του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί φέρνουν στο φως μια άγνωστη πτυχή της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή. Η Τουρκία φέρεται να διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην αποτροπή μιας κουρδικής εξέγερσης κατά του Ιράν, αναδεικνύοντας τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε κρίσιμο διαμεσολαβητή μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης. Οι εξελίξεις αποκαλύπτουν τις νέες ισορροπίες ισχύος στη μεταβαλλόμενη γεωπολιτική αρχιτεκτονική της περιοχής.<br /><br />Μια αποκάλυψη που αλλάζει την εικόνα του πολέμου<br /><br />Οι τελευταίες δηλώσεις του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί προσθέτουν ένα νέο κεφάλαιο στη γεωπολιτική αντιπαράθεση μεταξύ Ιράν, Ηνωμένων Πολιτειών και Ισραήλ.<br /><br />Για πρώτη φορά, κορυφαίος Ιρανός αξιωματούχος επιβεβαιώνει δημοσίως ότι η Τουρκία παρενέβη ενεργά ώστε να αποτραπεί η δημιουργία ενός δεύτερου πολεμικού μετώπου εναντίον της Τεχεράνης, μέσω ένοπλων κουρδικών οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στο Βόρειο Ιράκ.<br /><br />Η αποκάλυψη δεν αφορά μόνο ένα περιφερειακό επεισόδιο.<br /><br />Αναδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο οι μεγάλες δυνάμεις και οι περιφερειακοί παίκτες διαμορφώνουν πλέον ένα σύνθετο δίκτυο συνεννοήσεων, όπου ακόμη και ιστορικοί αντίπαλοι συνεργάζονται όταν τα στρατηγικά τους συμφέροντα συμπίπτουν.<br /><br />Η Τουρκία ως παράγοντας αποτροπής και όχι κλιμάκωσης<br /><br />Σύμφωνα με τον Αραγτσί, η Τεχεράνη πληροφορήθηκε ότι εξεταζόταν το ενδεχόμενο ένοπλες ιρανικές κουρδικές οργανώσεις, με ορμητήριο το Ιρακινό Κουρδιστάν, να ανοίξουν νέο μέτωπο εναντίον του Ιράν.<br /><br />Η ιρανική ηγεσία αντέδρασε άμεσα.<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών επικοινώνησε τόσο με την κυβέρνηση της Βαγδάτης όσο και με την Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν, ενώ ήρθε σε επαφή και με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν.<br /><br />Όπως υποστήριξε:<br /><br />«Η Τουρκία μίλησε με τους Αμερικανούς και υιοθέτησε μια πολύ σκληρή στάση. Μια σειρά ενεργειών ματαίωσε αυτό το σχέδιο.»<br /><br />Παρότι η Άγκυρα δεν έχει επιβεβαιώσει επισήμως τις δηλώσεις αυτές, η ιρανική εκδοχή ενισχύει τις πληροφορίες που κυκλοφορούσαν επί εβδομάδες στους διπλωματικούς κύκλους. <div><br />Ο Τραμπ, ο Ερντογάν και το μυστήριο των δηλώσεων<br /><br />Οι δηλώσεις Αραγτσί αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή φαίνεται να εξηγούν μια αμφιλεγόμενη τοποθέτηση του Ντόναλντ Τραμπ, η οποία είχε προκαλέσει απορίες σε διεθνείς αναλυτές.<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος είχε υποστηρίξει ότι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξέταζε σοβαρά το ενδεχόμενο να εμπλακεί στον πόλεμο υπέρ του Ιράν, αλλά τελικά δεν το έκανε ύστερα από προσωπική παρέμβαση του ίδιου.<br /><br />Τότε η δήλωση είχε θεωρηθεί αινιγματική.<br /><br />Σήμερα, υπό το πρίσμα των αποκαλύψεων της Τεχεράνης, αποκτά διαφορετική διάσταση.<br /><br />Δεν φαίνεται να αφορούσε άμεση στρατιωτική εμπλοκή της Τουρκίας, αλλά έναν ευρύτερο διπλωματικό ρόλο αποτροπής μιας εξέλιξης που θα μπορούσε να οδηγήσει σε γενικευμένη ανάφλεξη. ++<br />Το κουρδικό παραμένει η μεγαλύτερη “κόκκινη γραμμή” της Άγκυρας<br /><br />Παρά τις ιστορικές τους αντιπαλότητες, Τουρκία και Ιράν συμμερίζονται μία κοινή στρατηγική ανησυχία: την πιθανότητα δημιουργίας ενός ανεξάρτητου ή ιδιαίτερα ισχυρού κουρδικού πολιτικού και στρατιωτικού σχηματισμού στην περιοχή.<br /><br />Για την Άγκυρα, οποιαδήποτε ενίσχυση οργανώσεων που συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με το PKK θεωρείται υπαρξιακή απειλή.<br /><br />Η ισχυρότερη ιρανική κουρδική ένοπλη οργάνωση, το PJAK, ιδρύθηκε από στελέχη του PKK και παραμένει μία από τις βασικές ανησυχίες της τουρκικής εθνικής ασφάλειας.<br /><br />Υπό αυτό το πρίσμα, η αποτροπή μιας κουρδικής εξέγερσης στο Ιράν δεν εξυπηρετεί μόνο την Τεχεράνη.<br /><br />Εξυπηρετεί και τα στρατηγικά συμφέροντα της ίδιας της Τουρκίας.<br />Το Ιράν στέλνει μήνυμα αποτροπής<br /><br />Η Τεχεράνη δεν φαίνεται διατεθειμένη να αφήσει κανένα περιθώριο επανάληψης αντίστοιχων σεναρίων.<br /><br />Τις τελευταίες ημέρες έχουν ενταθεί οι στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον ένοπλων κουρδικών οργανώσεων στο βόρειο Ιράκ.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, πυραυλικά πλήγματα στην επαρχία Σουλεϊμανίγια προκάλεσαν τον θάνατο μελών της οργάνωσης Komala, στέλνοντας σαφές μήνυμα ότι η Ισλαμική Δημοκρατία θεωρεί οποιαδήποτε διασυνοριακή απειλή ζήτημα εθνικής ασφάλειας.<br /><br />Οι επιχειρήσεις αυτές εντάσσονται στη συνολική στρατηγική του Ιράν να αποτρέψει κάθε προσπάθεια εσωτερικής αποσταθεροποίησης εν μέσω της σύγκρουσής του με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ. </div><div><br />Η νέα τριγωνική ισορροπία: Ουάσιγκτον – Άγκυρα – Τεχεράνη<br /><br />Οι τελευταίες εξελίξεις αποκαλύπτουν ότι η γεωπολιτική της Μέσης Ανατολής δεν καθορίζεται πλέον αποκλειστικά από σταθερές συμμαχίες.<br /><br />Η Τουρκία παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ, διατηρεί στρατηγικές σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά ταυτόχρονα συνομιλεί με το Ιράν και λειτουργεί ως παράγοντας σταθεροποίησης όταν τα δικά της συμφέροντα το επιβάλλουν.<br /><br />Για τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η αποτροπή μιας κουρδικής εξέγερσης αποτελεί προτεραιότητα μεγαλύτερης σημασίας ακόμη και από τις διαφορές του με την Τεχεράνη.<br /><br />Αυτή η πραγματιστική προσέγγιση εξηγεί γιατί η Άγκυρα επιλέγει συχνά να ισορροπεί ανάμεσα σε ανταγωνιστικά στρατόπεδα, επιδιώκοντας να διατηρήσει τον ρόλο της ως αναντικατάστατου περιφερειακού διαμεσολαβητή.<br /><br />Η στρατηγική του Τραμπ και οι συνεχείς αναπροσαρμογές<br /><br />Οι αποκαλύψεις επαναφέρουν στο προσκήνιο και τη στρατηγική του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Στην αρχική φάση της κρίσης, ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανιζόταν θετικός στην προοπτική μιας κουρδικής εξέγερσης κατά της ιρανικής κυβέρνησης.<br /><br />Ωστόσο, σύμφωνα με τις πληροφορίες που πλέον επιβεβαιώνει εμμέσως και η ιρανική πλευρά, η στάση αυτή άλλαξε, πιθανότατα ύστερα από παρεμβάσεις της Άγκυρας και την εκτίμηση ότι μια τέτοια εξέλιξη θα αποσταθεροποιούσε ολόκληρη την περιοχή.<br /><br />Η μεταστροφή αυτή αναδεικνύει τον βαθμό στον οποίο οι αμερικανικές επιλογές προσαρμόζονται στις ισορροπίες των περιφερειακών συμμάχων και στις εξελίξεις επί του πεδίου.<br /><br />Μια αποκάλυψη με ευρύτερες γεωπολιτικές προεκτάσεις<br /><br />Η δημόσια επιβεβαίωση της ιρανικής διπλωματίας ότι η Τουρκία συνέβαλε στην αποτροπή ενός κουρδικού μετώπου αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αποκαλύψεις των τελευταίων μηνών.<br /><br />Δεν αλλάζει μόνο την κατανόηση των γεγονότων.<br /><br />Αναδεικνύει ότι πίσω από τις στρατιωτικές συγκρούσεις εξελίσσεται ένα πολύπλοκο διπλωματικό παιχνίδι, στο οποίο οι περιφερειακές δυνάμεις λειτουργούν άλλοτε ως ανταγωνιστές και άλλοτε ως σιωπηλοί εταίροι.Η Μέση Ανατολή εισέρχεται σε μια νέα περίοδο, όπου οι παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές γίνονται ολοένα και πιο ασαφείς. Οι αποκαλύψεις του Αμπάς Αραγτσί δείχνουν ότι η Τουρκία, παρά τις διαφωνίες της με το Ιράν σε πολλά μέτωπα, επέλεξε να αποτρέψει μια εξέλιξη που θα μπορούσε να πυροδοτήσει ευρύτερη περιφερειακή αποσταθεροποίηση. Την ίδια στιγμή, οι κινήσεις της Ουάσιγκτον, της Τεχεράνης και της Άγκυρας επιβεβαιώνουν ότι η νέα γεωπολιτική πραγματικότητα δεν διαμορφώνεται μόνο από στρατιωτικές επιχειρήσεις, αλλά κυρίως από παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις, ισορροπίες συμφερόντων και ευέλικτες στρατηγικές επιλογές.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ερντογάν, Τραμπ και Ιράν: Το παρασκήνιο που απέτρεψε έναν νέο πόλεμο με κουρδικό μέτωπο.

Βασιλης Διαμαντακος Οι αποκαλύψεις του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί φέρνουν στο φως μια άγνωστη πτυχή της σύγκρουσης στη Μέση Αν...

Διαβάστε την συνέχεια

Κλιμάκωση δίχως τέλος. Το Ιράν «κατέβασε» τους servers της Amazon. «Χωρίς καλές επιλογές» οι ΗΠΑ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Amazon-dwh6WG.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Amazon-dwh6WG-1068x601.jpg" width="762" /></a><br /><br />Σε μια δραματική καμπή που διευρύνει επικίνδυνα το μέτωπο της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, ο Στρατός των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν (<a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Islamic_Revolutionary_Guard_Corps">IRGC</a>) ανακοίνωσε ότι εξαπέλυσε επίθεση στις κεντρικές υποδομές δεδομένων της <a href="https://economico.gr/tag/amazon/">Amazon</a> στο Μπαχρέιν με πυραύλους Κρουζ, προκαλώντας την ολοκληρωτική τους καταστροφή.<br />Σύμφωνα με αναφορά του πρακτορείου Fars, το οποίο συνδέεται με το ιρανικό καθεστώς, στο στόχαστρο βρέθηκαν απευθείας οι αμερικανικοί τεχνολογικοί κολοσσοί, οι οποίοι φαίνεται να αποτελούν πλέον σταθερό στόχο της Τεχεράνης. Ήδη από τον Μάρτιο, επιθέσεις με drones σε κέντρα δεδομένων της Amazon Web Services είχαν προκαλέσει εκτεταμένα προβλήματα σε ψηφιακές υπηρεσίες στα ΗΑΕ και το Μπαχρέιν, ενώ τον Απρίλιο το IRGC είχε απειλήσει ανοιχτά με χτυπήματα εταιρείες όπως η Nvidia, η Apple, η Microsoft και η Google.<br /><br />«Παράλυση» στο Στενό του Ορμούζ<br /><br />Η επανέναρξη των εχθροπραξιών, μετά την απόφαση του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να κηρύξει «λήξασα» τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, έχει προκαλέσει ισχυρούς τριγμούς στην παγκόσμια οικονομία. Παρά το γεγονός ότι η αμερικανική Κεντρική Διοίκηση (CENTCOM) σφυροκοπά το Ιράν για 10 συνεχόμενες νύχτες προκειμένου να προστατεύσει την ναυσιπλοΐα, η κυκλοφορία στο Στενό του Ορμούζ έχει καταρρεύσει.<div><br />Σύμφωνα με αναλυτές της Kpler, μόλις 30 πλοία διέσχισαν το στενό το Σαββατοκύριακο —έναντι περισσότερων από 100 καθημερινά πριν από την επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου— με τα περισσότερα να ταξιδεύουν έχοντας απενεργοποιημένους τους πομποδέκτες τους.<br />Η εξέλιξη αυτή συμπαρέσυρε τις διεθνείς αγορές ενέργειας. Ειδικότερα, το αργό τύπου Brent διέσπασε το όριο των 90 δολαρίων στις 20 Ιουλίου για πρώτη φορά μετά από έναν μήνα.<br />Με δεδομένο ότι από το Ορμούζ διέρχεται το 25% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου (20,3 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως), αναλυτές της Energy Aspects προειδοποιούν ότι τυχόν διαταραχές έως τον Αύγουστο μπορούν να στείλουν τις τιμές ξανά σε τριψήφια επίπεδα.<br /><br />Στο στόχαστρο ελληνικό πλοίο – Νέο εμπάργκο από τους Χούθι<br /><br />Παρά τα αμερικανικά πλήγματα, η Τεχεράνη διατηρεί την ικανότητα να καταφέρει καίρια χτυπήματα. Μεταξύ των τελευταίων θυμάτων στην εμπορική ναυτιλία περιλαμβάνεται σκάφος της ελληνικής ναυτιλιακής εταιρείας Dynacom, το οποίο υπέστη ζημιές και τυλίχθηκε στις φλόγες μετά από χτύπημα από άγνωστο βλήμα στο Στενό του Ορμούζ.<br />Την ίδια ώρα, η κατάσταση επιδεινώνεται περαιτέρω στη Ερυθρά Θάλασσα, καθώς οι αντάρτες Χούθι κήρυξαν ναυτικό εμπάργκο κατά της Σαουδικής Αραβίας. Η απειλή τους να κλείσουν το Στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ απειλεί να μπλοκάρει τις εναλλακτικές οδούς εξαγωγής σαουδαραβικού πετρελαίου μέσω της Μαύρης Θάλασσας, κόβοντας την τελευταία «βαλβίδα αποσυμπίεσης» των αγορών.<br /><br />Διπλωματικό αδιέξοδο και φόβοι για γενίκευση<br /><br />Στο διπλωματικό πεδίο, παρά τις προσπάθειες περιφερειακών διαμεσολαβητών όπως το Κατάρ και το Πακιστάν για πρόταση 10ήμερης εκεχειρίας, η Ουάσινγκτον ετοιμάζεται για το ενδεχόμενο κατάρρευσης των συνομιλιών, ενώ πληροφορίες θέλουν το Ισραήλ να προετοιμάζεται για πλήρους κλίμακας, συντονισμένη εκστρατεία εντός των επομένων ημερών.<br />Όπως επισημαίνει ο Clemens Chay, ανώτερος ερευνητής στο Observer Research Foundation, η Ουάσινγκτον βρίσκεται πλέον «χωρίς καλές επιλογές»:Είτε θα πρέπει να υπομείνει έναν εξαντλητικό ιρανικό πόλεμο φθοράς,<br />Είτε να κλιμακώσει παρά τις περιφερειακές αντιδράσεις,<br />Είτε να προχωρήσει σε υποχωρήσεις.<br /><br />Με το Ιράν να κρατά το πλεονέκτημα πίεσης στο Ορμούζ «σαν έναν διακόπτη που ανοιγοκλείνει», μια ταυτόχρονη διαταραχή στο Ορμούζ και στο Μπαμπ ελ-Μαντέμπ απειλεί να προκαλέσει καταστροφικές συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κλιμάκωση δίχως τέλος. Το Ιράν «κατέβασε» τους servers της Amazon. «Χωρίς καλές επιλογές» οι ΗΠΑ.

Σε μια δραματική καμπή που διευρύνει επικίνδυνα το μέτωπο της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, ο Στρατός των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Περιζήτητοι οι ελληνικοί Patriot: Οι Βούλγαροι ζητούν προστασία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2026/03/Patriot-2-696x463.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="463" data-original-width="696" height="133" src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2026/03/Patriot-2-696x463.jpg" width="776" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αίτημα βουλευτών για προστασία της Βουλγαρίας από ελληνικούς Patriot αν η χώρα τους δεχτεί αεροσκάφη των ΗΠΑ</span></h3><b> Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Τα πυραυλικά συστήματα Patriot που διαθέτει η Ελλάδα έχουν γίνει περιζήτητα! Μετά την Ουκρανία, η οποία μέσω NATO και ΕΕ πιέζει τη χώρα μας να της παραχωρήσει κάποια από τα συστήματα που διαθέτει, έρχεται και η Βουλγαρία με ένα διαφορετικό αίτημα μεν, αλλά με κοινό παρονομαστή τους Patriot.<br /><br />Συγκεκριμένα, Βούλγαροι βουλευτές του συντηρητικού κόμματος «Democratic Bulgaria» δήλωσαν ότι εάν πρόκειται να αναπτυχθούν σε βουλγαρικό έδαφος αμερικανικά αεροσκάφη ανεφοδιασμού KC-135, τότε θα πρέπει να προστατευθεί ο εναέριος χώρος της Βουλγαρίας από ελληνικούς Patriot!<br /><br />Οι βουλευτές και ηγέτες του «Democratic Bulgaria» Ιβάιλο Μίρτσεφ και Μπόζινταρ Μποζάνοφ, τόνισαν ότι μια τέτοια απόφαση (σ.σ. στάθμευση αεροσκαφών των ΗΠΑ) απαιτεί ενδελεχή αξιολόγηση των στρατηγικών και των επιπτώσεών της στην ασφάλεια.<br /><br />Δήλωσαν επίσης, ότι η κοινοβουλευτική τους ομάδα θα αποφασίσει αν θα υποστηρίξει την ανάπτυξή τους στην αεροπορική βάση Μπεζμέρ, μόνο αφού λάβει λεπτομερείς πληροφορίες από την κυβέρνηση και τις βουλγαρικές υπηρεσίες ασφαλείας.<br /><br />Πρώτα εξηγήσεις<br /><br />Ο Μίρτσεφ χαρακτήρισε τις ΗΠΑ ως έναν από τους βασικούς στρατηγικούς εταίρους της Βουλγαρίας, αλλά υποστήριξε ότι οι νομοθέτες χρειάζονται πρώτα μια πλήρη εξήγηση των λόγων πίσω από την προτεινόμενη αναδιάταξη.<br /><br />«Πριν ψηφίσουμε για την πρόταση του πρωθυπουργού Ράντεφ να επιστρέψουν τα αμερικανικά αεροσκάφη στη Βουλγαρία, πρέπει να λάβουμε πλήρεις πληροφορίες από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, από τον Υπουργό Άμυνας και από τις βουλγαρικές υπηρεσίες», είπε χαρακτηριστικά.<br /><br />Σύμφωνα με τον Μίρτσεφ, το Κοινοβούλιο δεν θα πρέπει μόνο να εξετάσει γιατί τα αεροσκάφη αναμένεται να επιστρέψουν στο Μπεζμέρ, αλλά και να συζητήσει τις ευρύτερες συνέπειες για την εθνική ασφάλεια της Βουλγαρίας.<br /><br />Πρόσθεσε ότι η θέση της χώρας σχετικά με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή θα πρέπει να παραμείνει ευθυγραμμισμένη με αυτή των Ευρωπαίων εταίρων της: «Όσον αφορά το Ιράν, όσον αφορά τη Μέση Ανατολή, θα πρέπει να ακολουθούμε την κοινή ευρωπαϊκή θέση ή τουλάχιστον να συμμετέχουμε στη διαμόρφωσή της και όχι να έχουμε ατομική θέση».<div><br />Ιδού η αναφορά στους ελληνικούς Patriot<br /><br />Ο Μίρτσεφ τόνισε ότι η Βουλγαρία θα πρέπει να συμμετάσχει σε μια ευρύτερη ευρωπαϊκή πρωτοβουλία για την πυραυλική άμυνα και σημείωσε ότι εάν οι νομοθέτες εγκρίνουν την επιστροφή των αεροσκαφών των ΗΠΑ (σ.σ. γίνεται λόγος για έως και οκτώ αμερικανικά αεροσκάφη ανεφοδιασμού KC-135), το κόμμα του θα επιμείνει στην ανάπτυξη συστημάτων αεράμυνας Patriot από την Ελλάδα, για την ενίσχυση της προστασίας της Βουλγαρίας!<br /><br />«Θέλουμε όλες τις πληροφορίες από τον Ράντεφ σχετικά με το Μπεζμέρ. Εάν η Εθνοσυνέλευση εγκρίνει την πρότασή του, πρέπει να ζητήσουμε από την Ελλάδα να αναπτύξει Patriot στο έδαφός της, κάτι που θα προστατεύσει και τη Βουλγαρία», επεσήμανε συγκεκριμένα.<br /><br />Όπως μεταδίδει το πρακτορείο Novinite της Σόφιας, η αναφορά αυτή του Μίρτσεφ αναβιώνει ένα παλαιότερο αίτημα της Βουλγαρίας, που είχε υποβάλει (τον περασμένο Ιανουάριο) η υπηρεσιακή κυβέρνηση με επικεφαλής τον Αντρέι Γκιούροφ.<br /><br />«Οι ζητούμενες πληροφορίες είναι απαραίτητες πριν από την υιοθέτηση οποιασδήποτε θέσης. Θα απαιτήσουμε όλες αυτές τις πληροφορίες. Επειδή τόσο σημαντικές στρατηγικές αποφάσεις δεν μπορούν να ληφθούν απλώς με βάση ένα αίτημα», είπε ακόμα ο Μίρτσεφ.</div><div><br />Απαντά ο Βούλγαρος υπουργός Άμυνας: «Δεν είναι απαραίτητη η ανάπτυξη Patriot»<br /><br />«Σε αυτό το σημείο, υπάρχουν κίνδυνοι, αλλά δεν υπάρχει άμεση απειλή για την εθνική ασφάλεια της Βουλγαρίας και δεν υπάρχει ανάγκη ανάπτυξης πρόσθετων αντιαεροπορικών πυραύλων Patriot». Αυτό δήλωσε από την πλευρά του ο υπουργός Άμυνας της Βουλγαρίας Ντίμιταρ Στογιάνοφ, ο οποίος επισκέπτεται την αεροπορική βάση «Γκραφ Ιγκνάτιεβο» μαζί με την πρόεδρο Ιλιάνα Γιότοβα.<br /><br />«Η ανάπτυξη αμερικανικών αεροσκαφών στη χώρα μας δεν σημαίνει ότι η Βουλγαρία συμμετέχει στις στρατιωτικές ενέργειες κατά του Ιράν», διευκρίνισε η Γιότοβα στους δημοσιογράφους και πρόσθεσε ότι η κοινοβουλευτική έγκριση είναι υποχρεωτική και πως η κυβέρνηση συμμορφώνεται με τις νομικές απαιτήσεις, ενώ βουλγαρικά ΜΜΕ προσθέτουν ότι στόχος είναι η «παροχή υποστήριξης στις επιχειρήσεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή».<br /><br />Σχολιάζοντας εκ νέου το αίτημα των ΗΠΑ, η Βουλγάρα πρόεδρος δήλωσε ότι τα KC-135 δεν θα πραγματοποιούσαν καμία επιχείρηση στον εναέριο χώρο της Βουλγαρίας.<br /><br />Το χρονικό<br /><br />Ο Βούλγαρος πρωθυπουργός Ρούμεν Ράντεφ δήλωσε τη Δευτέρα (20/7) ότι το κοινοβούλιο πιθανότατα θα εγκρίνει την παρουσία αμερικανικών αεροσκαφών στη στρατιωτική βάση Μπεζμέρ κοντά στη Σόφια.<br /><br />Η έγκριση είναι πιθανό να επιτρέψει στα αμερικανικά αεροσκάφη που διέρχονται από τη Σόφια να ανεφοδιάζονται σε σχέση με τις αμερικανικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή, αλλά και για να χρησιμοποιήσουν τη βάση μακροπρόθεσμα. Η επιτροπή άμυνας του κοινοβουλίου συνεδριάζει για να ξεκινήσει τη διαδικασία έγκρισης και αυτό είναι που έχει προκαλέσει πολιτικές αντιδράσεις στη γειτονική χώρα.<br /><br />Η βάση Μπέζμερ (Bezmer Air Base) βρίσκεται περίπου 300 χιλιόμετρα μακριά από τη Σόφια, κοντά στην πόλη Γιάμπολ, και χρησιμοποιείται σήμερα από την βουλγαρική Πολεμική Αεροπορία – στην οποία, πριν εισέλθει στην πολιτική, ο Ράντεφ ήταν υποστράτηγος και διοικητής.<br /><br />Η βάση Μπέζμερ είχε χρησιμοποιηθεί προηγουμένως από τον αμερικανικό στρατό σύμφωνα με τη Συμφωνία Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ Βουλγαρίας και ΗΠΑ που υπογράφηκε το 2006.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Περιζήτητοι οι ελληνικοί Patriot: Οι Βούλγαροι ζητούν προστασία.

Αίτημα βουλευτών για προστασία της Βουλγαρίας από ελληνικούς Patriot αν η χώρα τους δεχτεί αεροσκάφη των ΗΠΑ  Ιωάννα Γκορόγια Τα πυραυλικά σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υεμένη: Ναυτικό αποκλεισμό κατά της Σαουδικής Αραβίας κήρυξαν οι Χούτι .

<img src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/HUTHI-630x379.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Φόβοι για νέα ανάφλεξη στην Ερυθρά Θάλασσα.</span></h3>Σε μια κίνηση που απειλεί να πυροδοτήσει εκ νέου την ένταση στη Μέση Ανατολή, οι αντάρτες Χούτι της Υεμένης ανακοίνωσαν την επιβολή άμεσου ναυτικού αποκλεισμού εναντίον της Σαουδικής Αραβίας. Το υποστηριζόμενο από το Ιράν κίνημα επικαλέστηκε τις συνεχιζόμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις και τον πολυετή αποκλεισμό των εδαφών του από το Ριάντ, προειδοποιώντας παράλληλα με «καθολική και σκληρή απάντηση» σε περίπτωση σαουδαραβικής αντιποίνων.<br /><br />Οι ένοπλες δυνάμεις των Χούτι της Υεμένης ανακοίνωσαν άμεση απαγόρευση στη σαουδαραβική θαλάσσια ναυσιπλοΐα τη Δευτέρα 20/07, επικαλούμενες αυτό που περιέγραψαν ως σαουδαραβικό αποκλεισμό και επιθέσεις εναντίον περιοχών υπό τον έλεγχο των Χούτι, και προειδοποίησαν ότι περαιτέρω σαουδαραβική κλιμάκωση θα αντιμετωπιστεί με μια «συνολική και σκληρή» απάντηση.<br /><br />Οι αντάρτες «κηρύσσουν θαλάσσιο εμπάργκο εναντίον του εγκληματικού σαουδαραβικού εχθρού, με βάση την εξίσωση “οφθαλμόν αντί οφθαλμού”, με άμεση ισχύ από την έκδοση αυτής της δήλωσης», δήλωσε ο στρατιωτικός εκπρόσωπος Γιαχία Σαρί.<br /><br />Οι Χούτι καλούν σε επιστράτευση<br /><br />Οι Χούτι εξέδωσαν επίσης κάλεσμα για γενική επιστράτευση:<br /><br />«Καλούμε τους γιους του σπουδαίου λαού μας να συνεχίσουν τη γενική κινητοποίηση και το γενικό προσκλητήριο στα όπλα, και την πλήρη ετοιμότητα για όλα τα σενάρια και τις εξελίξεις, και να υποστηρίξουν τα μέτωπα με μαχητές», ανέφερε η οργάνωση στη δήλωσή της.<br /><br />«Οποιαδήποτε ανοησία διαπράξει ο απερίσκεπτος σαουδαραβικός εχθρός μέσω συνολικής κλιμάκωσης, θα την αντιμετωπίσουμε με συνολική και σκληρή κλιμάκωση».<br /><br />Οι αντάρτες Χούτι της Υεμένης ανακοίνωσαν «θαλάσσια απαγόρευση» στη Σαουδική Αραβία τη Δευτέρα 20/07, λέγοντας ότι το μέτρο ήταν μια απάντηση σε αυτό που περιέγραψαν ως τον μακροχρόνιο αποκλεισμό της Υεμένης από το Ριάντ.<br /><br />Σε δήλωσή του, ο στρατιωτικός εκπρόσωπος των Χούτι, Γιαχία Σαρί, κατηγόρησε τη Σαουδική Αραβία ότι διατηρεί μια «άδικη πολιορκία» στην Υεμένη για σχεδόν 12 χρόνια μέσω περιορισμών σε λιμάνια και αεροδρόμια, υποστηρίζοντας ότι τα μέτρα είχαν επιδεινώσει την ανθρωπιστική δεινοπάθεια.<br /><br />Η οργάνωση δήλωσε ότι η θαλάσσια απαγόρευση θα τεθεί σε ισχύ αμέσως και πλαισίωσε την κίνηση ως μια απάντηση «πολιορκία έναντι πολιορκίας».<br /><br />Δεν διευκρίνισε τι σήμαινε η απαγόρευση ή την περιοχή όπου θα εφαρμοζόταν.<br /><br />«Επιβεβαιώνουμε το δικαίωμα του σπουδαίου λαού μας να απαντήσει στον αποκλεισμό με αποκλεισμό, και να απαντήσει σε κάθε κλιμάκωση με κάθε κλιμάκωση», δήλωσε ο κ. Σαρί.<br /><br />Οι Χούτι προειδοποίησαν επίσης ότι οποιαδήποτε περαιτέρω κλιμάκωση από τη Σαουδική Αραβία θα αντιμετωπιστεί με μια ευρύτερη απάντηση, λέγοντας ότι οι δυνάμεις τους ήταν προετοιμασμένες για «όλες τις επιλογές».<br /><br />«Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Υεμένης επιβεβαιώνουν την πλήρη ετοιμότητά τους για όλες τις επιλογές, και οποιαδήποτε ανόητη πράξη διαπραχθεί από τον απερίσκεπτο σαουδαραβικό εχθρό μέσω κάθε κλιμάκωσης θα αντιμετωπιστεί με μια συνολική και αποφασιστική κλιμάκωση, με τη θέληση και τη δύναμη του Αλλάχ», δήλωσε.<br /><br />Η εξέλιξη της Δευτέρας 20/07 έρχεται εν μέσω αυξημένης έντασης μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και της υποστηριζόμενης από το Ιράν οργάνωσης.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία δέχθηκε πυραυλική επίθεση από τους Χούτι της Υεμένης την περασμένη εβδομάδα, ώρες μετά από μια έκρηξη σε αεροδρόμιο που κατέχουν οι αντάρτες στη Σαναά.<br /><br />Ο υπό τη Σαουδική Αραβία συνασπισμός εναντίον των Χούτι δήλωσε ότι οι αεράμυνες «αντιμετώπισαν μια απειλή από βαλλιστικούς πυραύλους», που εκτοξεύτηκαν από τους αντάρτες εναντίον του νότου του βασιλείου.<br /><br />Αεροπορικές επιδρομές είχαν πλήξει το διεθνές αεροδρόμιο στη Σαναά, την ελεγχόμενη από τους Χούτι πρωτεύουσα της Υεμένης.<br /><br />Σε ανακοίνωσή τους εκείνη την εποχή, οι Χούτι δήλωσαν ότι η επίθεση στο Διεθνές Αεροδρόμιο Άμπχα της Σαουδικής Αραβίας -η οποία περιελάμβανε τη χρήση βαλλιστικών πυραύλων και μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων- ήταν σε απάντηση στην «εγκληματική σαουδαραβική επιθετικότητα».<br /><br />Οι υποστηριζόμενοι από το Ιράν Χούτι κατέλαβαν τη Σαναά το 2014, προκαλώντας την παρέμβαση ενός υπό τη Σαουδική Αραβία συνασπισμού το επόμενο έτος, κατόπιν αιτήματος της κυβέρνησης της Υεμένης.<br /><br />Στις 3 Ιουλίου, οι Χούτι δήλωσαν ότι οι δυνάμεις τους αντιμετώπισαν σαουδαραβικά «πολεμικά αεροσκάφη» που, όπως είπαν, επιχείρησαν να εμποδίσουν ένα ιρανικό πολιτικό αεροσκάφος να προσγειωθεί στο αεροδρόμιο.<br /><br />Οι πτήσεις μεταξύ Σαναά και Τεχεράνης θα συνεχιστούν παρά τις όποιες «πιθανές συνέπειες», πρόσθεσαν.<br /><br />Μια άτυπη εκεχειρία μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και των Χούτι τέθηκε σε ισχύ τον Απρίλιο του 2022 μετά από επιθέσεις των Χούτι σε σαουδαραβικές υποδομές.<br /><br />Η σχετική ηρεμία συνεχίστηκε καθώς το Ομάν ηγήθηκε των προσπαθειών διαμεσολάβησης και διαλόγου, παράλληλα με το έργο του Ειδικού Απεσταλμένου του ΟΗΕ για την Υεμένη, Χανς Γκρούντμπεργκ, για την προώθηση της ειρηνευτικής διαδικασίας.<br />Οι γεωπολιτικές και οικονομικές προεκτάσεις<br /><br />Μια νέα έξαρση της σύγκρουσης κινδυνεύει να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις στη διεθνή σκηνή, εντείνοντας την αντιπαράθεση μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, ενώ απειλεί άμεσα τη διεθνή ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Η περιοχή αποτελεί κομβικό σημείο για τις ενεργειακές εξαγωγές των χωρών του Κόλπου, οι οποίες αναζητούν εναλλακτικές διόδους λόγω των σοβαρών προβλημάτων που καταγράφονται στα Στενά του Ορμούζ, ιδίως μετά τα στρατιωτικά πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν στα τέλη Φεβρουαρίου.<br /><br />Ενδεικτικά, η Σαουδική Αραβία λειτουργεί ήδη σε πλήρη χωρητικότητα (7 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως) τον αγωγό Petroline, μεταφέροντας αργό πετρέλαιο προς το λιμάνι Γιανμπού της Ερυθράς Θάλασσας προκειμένου να παρακάμψει τα φλεγόμενα στενά.<br /><br />Μια νέα εστία πολέμου στην Υεμένη αναμένεται να ασκήσει περαιτέρω πιέσεις στις παγκόσμιες τιμές του πετρελαίου.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Υεμένη: Ναυτικό αποκλεισμό κατά της Σαουδικής Αραβίας κήρυξαν οι Χούτι .

Φόβοι για νέα ανάφλεξη στην Ερυθρά Θάλασσα. Σε μια κίνηση που απειλεί να πυροδοτήσει εκ νέου την ένταση στη Μέση Ανατολή, οι αντάρτες Χούτι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η “αθέατη” πλευρά της σύγκρουσης Ρωσίας και Ουκρανίας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSPYw6sedaugi2dILDyeIJAjTZvZ6IgmfTy87J1X0WBcIhMtdyqN-cbEecL&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="433" data-original-width="709" height="122" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSPYw6sedaugi2dILDyeIJAjTZvZ6IgmfTy87J1X0WBcIhMtdyqN-cbEecL&s=10" width="749" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η προσοχή στα δυο εν εξελίξει πολεμικά μέτωπα, της Ουκρανίας και του Ιράν, είναι εστιασμένη στις επιχειρήσεις, καθώς επίσης και στις διπλωματικές προσπάθειες διευθέτησης των συγκρούσεων. Τουλάχιστον, ως πρώτο βήμα, την κατάπαυση του πυρός και την εν συνεχεία αναζήτηση διά των οδών της διπλωματίας, μιας πιο μόνιμης διευθέτησης. Την ίδια στιγμή όμως, το εσωτερικό πολιτικό τοπίο στις εμπλεκόμενες χώρες, διεκδικεί επάξια τον καθοριστικό του ρόλο, αποδεικνύοντας ότι και οι πόλεμοι επηρεάζονται καθοριστικά από τους νόμους που διέπουν… την ανθρώπινη φύση. Στο πρώτο μέρος θα επικεντρωθούμε στο ουκρανικό μέτωπο.</div><br /><b>ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ</b><br /><br />Η εσωτερική κατάσταση στην Ουκρανία είναι εξαιρετικά πολύπλοκη. Η κοινωνία είναι εμφανώς κουρασμένη, ενώ παράλληλα δεν δείχνει να διατηρεί την ελπίδα δραστικής αλλαγής των επιχειρησιακών δεδομένων επί του πεδίου, πέραν της «καμένης γης» την επόμενη ημέρα. Αυτό προδίδουν τα συνεχή βίαια επεισόδια μεταξύ απλών πολιτών και στρατολόγων, οι οποίοι προσπαθούν να συλλάβουν νεαρούς ανυπότακτους για να τους εκπαιδεύσουν -όσο είναι δυνατό σε τέτοιες συνθήκες- και να τους στείλουν στο μέτωπο.<br /><br />Από τη μια πλευρά η αμυντική πολεμική προσπάθεια έχει στηριχθεί στην ενίσχυση της ουκρανικής εθνικής συνείδησης. Από την άλλη όμως, οι βαριές απώλειες για τους εμπολέμους στα πεδία των συγκρούσεων με το θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων νεαρών, σε έναν πόλεμο που έχει διαρκέσει πλέον περισσότερο από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, εγείρει σοβαρό ζήτημα για την επόμενη ημέρα της Ουκρανίας. Όταν αυτή υπάρξει.<br /><br />Στο πολιτικό επίπεδο, η εξουσία του Βολοντίμιρ Ζελένσκι δεν είναι πλέον σταθερή. Οι ισχυρές ενδείξεις ύπαρξης εκτεταμένης διαφθοράς στον στενό του κύκλο, έχει συμβάλει τα μέγιστα ώστε να πληγεί η δημοφιλία του. Η εσωτερική πολιτική σύγκρουση και τα μεγάλα συμφέροντα που διακυβεύονται, καθιστούν σχεδόν νομοτελειακές σοβαρές νομικές περιπέτειες την επόμενη ημέρα του πολέμου. Αυτό ο Ζελένσκι το γνωρίζει και έχει κάθε λόγο να γαντζωθεί στην εξουσία έως ότου διασφαλίσει την προσωπική του επόμενη ημέρα. Οι μνηστήρες όμως και πληθαίνουν και είναι ισχυροί…<br /><br />Οι επίδοξοι διάδοχοι πληθαίνουν και οι εσωτερικές έριδες υποσκάπτουν τη συνοχή της κυβέρνησής του, όπως άλλωστε έδειξε και η σύγκρουση του νεαρού δημοφιλούς υπουργού Άμυνας, Φεντόροφ, με τον αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων, στρατηγό Σίρσκι. Ο πρώτος αποπέμφθηκε, ενώ κυκλοφορούν φήμες άμεσης αποπομπής κι του αρχηγού… Στην εικόνα θα πρέπει να προστεθεί και η εξόφθαλμη προτίμηση της Ευρώπης να συντηρήσει έναν πόλεμο που φθείρει διαρκώς τη Ρωσία. Η διαφορά είναι ότι σε αυτήν ο πόλεμος κοστίζει χρήματα και στην Ουκρανία φέρετρα. Πόσο καιρό ακόμα θα συνεχιστεί αυτή η κατάσταση; Ουδείς γνωρίζει.<br /><br />Η ΡΩΣΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ<br /><br />Σοβαρές εσωτερικές διαστάσεις όμως έχει ο πόλεμος αυτός και στην πλευρά των Ρώσων. Να σημειωθεί εισαγωγικά, ότι το τελευταίο διάστημα τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο για πόλεμο, καθώς μέχρι στιγμής επικρατούσε η επίσημη περιγραφή της εμπλοκής ως «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης», παραπέμποντας σε κλιμάκωση. Η πραγματικότητα βέβαια, διέψευσε παταγωδώς τις ψευδαισθήσεις που επικρατούσαν σε διάφορους πυλώνες της εξουσίας στη Μόσχα, με αποτέλεσμα να οδηγήσουν σε λάθη την ηγεσία της χώρας.<br /><br />Ως αποτέλεσμα των σφαλμάτων αυτών και παρότι η φύση του ρωσικού καθεστώτος δίνει χώρο για συγκάλυψη της πραγματικής κατάστασης, για κάποιο διάστημα, πλέον οι εσωτερικές τριβές έχουν καταστεί ευκρινείς. Η αδυναμία επίτευξης των αντικειμενικών σκοπών, ακόμα και όταν αυτοί προσαρμόστηκαν επί το ορθολογικότερον μετά την αρχική φάση του πολέμου που επικρατούσε η θεωρία του… περιπάτου, με την προσθήκη της κόπωσης και της ρωσικής κοινωνίας από τον πόλεμο, εντείνει το πρόβλημα κάθε μέρα που περνά.<br /><br />Ένα άκρως ανησυχητικό φαινόμενο που έχει κάνει την εμφάνισή του, είναι ο πολλαπλασιασμός δημοσιευμάτων – αναλύσεων από ειδικούς που δεν χαρακτηρίζονταν από «ακρότητες», όπου επικρατεί η προτροπή στην ηγεσία για «δυναμικό ξεκαθάρισμα» της κατάστασης, ανεξαρτήτων του τι θα μπορούσε να προϋποθέτει αυτό. Μπορεί στις δυτικές πρωτεύουσες να έχει στοχοποιηθεί η εξουσία του Βλαντίμιρ Πούτιν, όμως η νέα τάση που κερδίζει διαρκώς έδαφος, μάλλον τον κατατάσσει στις πιο μετριοπαθείς φωνές που ακούγονται στη Μόσχα!<br /><br />Την ίδια στιγμή και η οικονομία της Ρωσικής Ομοσπονδίας αντιμετωπίζει προβλήματα. Παρότι οι κυρώσεις ουδέποτε οδήγησαν στον «στραγγαλισμό» και την κατάρρευση που διαρκώς προανήγγελλαν δυτικά μέσα ενημέρωσης, έχουν προφανώς προκαλέσει οικονομική αποσταθεροποίηση, η οποία προοδευτικά γίνεται δυσκολότερο να ελεγχθεί. Η δε συντήρηση αυτής της κατάστασης, μεγιστοποιεί την εξάρτηση της Μόσχας από το Πεκίνο, παρά την ομαλή εξέλιξη των διμερών σχέσεων, όπως έδειξε και η σχετικά πρόσφατη επίσημη επίσκεψη Πούτιν στην Κίνα.<br /><br />ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ<br /><br />Η κατάσταση στο εσωτερικό της Ουκρανίας και της Ρωσίας είναι ιδιαίτερα περιπεπλεγμένη. Αυτό είναι από αναπόφευκτο έως αυτονόητο, μετά από τόσα χρόνια πολεμικών συγκρούσεων και το πετυχημένο βραχυκύκλωμα του ποσοτικού τουλάχιστον πλεονεκτήματος των Ρώσων από τους Ουκρανούς, προφανώς με μαζική δυτική τεχνολογική συνδρομή. Η Ουκρανία έχει γίνει ένα «εργαστήριο» όπου δοκιμάζονται νέα όπλα και τακτικές, ενώ τα… πορίσματα δίνουν τη νέα κατεύθυνση στην παγκόσμια αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Ωστόσο, η εσωτερική κατάσταση στις δυο χώρες είναι ο πλέον αστάθμητος παράγοντας που απειλεί αξιόπιστα με εκτροχιασμό τους υπολογισμούς που γίνονται στις πρωτεύουσες του δυτικού κόσμου. Εάν υπάρχει ένα ιστορικό δίδαγμα που θα πρέπει να θυμούνται όλοι σε κάθε βήμα, είναι ότι οι σχεδιασμοί επί χάρτου σπάνια επιβεβαιώνονται επί του πεδίου.Στην καλύτερη των περιπτώσεων προκύπτει κάποια παραλλαγή. Λιγότερο ή περισσότερο κοντά στις υποθέσεις του αρχικού σχεδιασμού. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, το εσωτερικό πολιτικό τοπίο στους -επισήμως- εμπολέμους, κρύβει τη δυναμική συνολικότερης ανατροπής και εμφάνισης «παράπλευρων» προβλημάτων, τα οποία με τη σειρά τους μπορούν να εξελιχθούν στη νέα, πολύ πιο επικίνδυνη σύγκρουση…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν τη θέση του Ellada simera.</div>

Η “αθέατη” πλευρά της σύγκρουσης Ρωσίας και Ουκρανίας.

Η προσοχή στα δυο εν εξελίξει πολεμικά μέτωπα, της Ουκρανίας και του Ιράν, είναι εστιασμένη στις επιχειρήσεις, καθώς επίσης και στις διπλωμα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ασύλληπτη εξέλιξη: Η Τουρκία έτοιμη να μπει στον πόλεμο στο πλευρό του Ιράν .Τελεσίγραφο Erdogan σε Trump, Ισραήλ.

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/97ad23781d7107a1ff73ed792d3ec9f2_XL.jpg?v=3" width="767" /><br /><br /><div>Βόμβα Kan: Η Τουρκία έδωσε τελεσίγραφο στον Trump - Ετοιμάζεται να μπει στον πόλεμο<br /><br />Διεθνοποιείται με πρωτοφανή τρόπο η σύρραξη στη Μέση Ανατολή, με τον Τούρκο πρόεδρο Tayyip Erdogan να παραδίδει ένα τρομερό τελεσίγραφο σε Donald Trump και Benjamin Netanyahu, προειδοποιώντας ότι τυχόν εμπλοκή των Κούρδων στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής, θα σημάνει και την αυτόματη είσοδο της Άγκυρας στο πλευρό των ιρανικών δυνάμεων, όπως μεταδίδει το ισραηλινό Kan στις 20/7.<br />Συγκεκριμένα, η Άγκυρα δήλωσε ότι εάν ένοπλες κουρδικές αυτονομιστικές οργανώσεις επιχειρήσουν να επιτεθούν σε ιρανικό έδαφος, η Τουρκία θα παράσχει αμέσως αεροπορική υποστήριξη στην Τεχεράνη.<br />Κατά συνέπεια, η προειδοποίηση για μία πιθανή επίθεση κατά των υποστηριζόμενων από τη Δύση κουρδικών δυνάμεων θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο καμπής στην ισορροπία δυνάμεων στη Μέση Ανατολή.<br />Ο Donald Trump τώρα καλείται να ζυγίσει προσκετικά ποιες δυνάμεις θα κινητοποιήσει και θα επιστρατεύσει ενάντια στο Ιράν.<br />Εντωμεταξύ, οι Ιρανοί, έχοντας υπόψιν τα αμερικανικά σχέδια για επίθεση μέσω των Κούρδων ανταρτών εξακολουθούν να εξαπολύουν προληπτικά πλήγματα με drones, στοχοποιοώντας κουρδικές θέσεις στο Ιράκ, μεταξύ των οποίων και η Erbil...<br /><br />Βόμβα Kan: Η Τουρκία έδωσε τελεσίγραφο στον Trump - Ετοιμάζεται να μπει στον πόλεμο<br /><br />Το κρατικό ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο Kan του Ισραήλ, επικαλούμενο ανώτατους αξιωματούχους, μετέδωσε ότι η Τουρκία προειδοποίησε το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες για πιθανή στρατιωτική υποστήριξη προς το Ιράν.<br />Σύμφωνα με την πηγή, η Άγκυρα δήλωσε ότι εάν ένοπλες κουρδικές αυτονομιστικές οργανώσεις επιχειρήσουν να επιτεθούν σε ιρανικό έδαφος, η Τουρκία θα παράσχει αμέσως αεροπορική υποστήριξη στην Τεχεράνη.<br /><br />Η δήλωση αυτή έρχεται εν μέσω της συνεχιζόμενης κλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή, όπου οι ΗΠΑ και το Ιράν ανταλλάσσουν πλήγματα εδώ και αρκετές ημέρες.<br />Σε αυτό το πλαίσιο, οποιαδήποτε ανακοίνωση για πιθανή κλιμάκωση της σύγκρουσης γίνεται δεκτή με ιδιαίτερη ευαισθησία.<br /><br />Σημείο καμπής η εμπλοκή των Κούρδων στον πόλεμο στο πλευρό των αμερικανοϊσραηλινών<br /><br />Η Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ, είναι τυπικά σύμμαχος της Ουάσινγκτον.<br />Ωστόσο, οι σχέσεις της με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ παραμένουν τεταμένες.<br />Η προειδοποίηση για ένα πιθανό πλήγμα κατά των υποστηριζόμενων από τη Δύση κουρδικών δυνάμεων θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο καμπής στην ισορροπία δυνάμεων στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Δεν υπάρχει ακόμη επίσημη επιβεβαίωση από την Άγκυρα.<br />Εάν οι πληροφορίες επιβεβαιωθούν, αυτό θα σημαίνει ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να έρθει σε απευθείας αντιπαράθεση με τις κουρδικές δυνάμεις που δρουν με την υποστήριξη αμερικανικών και ισραηλινών δομών.<br /><br />Το σχέδιο Mossad για πραξικόπημα στο Ιράν με Κούρδους και... Ahmadinejad - Το τίναξε στον αέρα η παρέμβαση του Erdogan<br /><br />Eντωμεταξύ, συγκλονιστικές αποκαλύψεις ήρθαν στο φως της δημοσιότητας προ μηνός, σχετικά με το σκοτεινό σχέδιο της Mossad, σύμφωνα με το οποίο οι Ισραηλινοί θα πραγματοποιούσαν πραξικόπημα στο Ιράν με τη βοήθεια των Κούρδων, εγκαθιδρύοντας μία νέα κυβέρνηση στην Τεχεράνη υπό τον πρώην πρόεδρο της χώρας, Mahmoud Ahmadinejad.<br />Μάλιστα, το σχετικό σχέδιο εξετάστηκε σοβαρά από τους Αμερικανούς, αλλά απο αποσοβήθηκε μετά από veto που έθεσε ο Τούρκος πρόεδρος Tayyip Erdogan με σχετική του παρέμβαση προς τον Donald Trump.<br /><br />Συγκεκριμένα, τους σοβαρούς ισχυρισμούς σχετικά με παρασκηνιακές επιχειρήσεις κατά του Ιράν φέρεται να διατύπωσε ο πρώην επικεφαλής των ισραηλινών υπηρεσιών πληροφοριών, Tamir Hayman.<br />Σύμφωνα με όσα φέρεται να ανέφερε, είχε σχεδιαστεί μια αλληλουχία ειδικών επιχειρήσεων με επίκεντρο το Ιράν, η οποία θα ξεκινούσε με αυτό που χαρακτήρισε ως το «κεντρικό στοιχείο» του σχεδίου, δηλαδή μια «εισβολή από Κούρδους», ενώ στη συνέχεια θα ακολουθούσαν και άλλες ενέργειες στις οποίες, κατά τον ίδιο, περιλαμβανόταν και ο πρώην πρόεδρος του Ιράν, Mahmoud Ahmadinejad.<br /><br />Η εσπευσμένη κίνηση Erdogan προς τον Trump για να αποτραπεί το σχέδιο της Mossad<br /><br />Ο Hayman υποστήριξε ότι το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε τελικά, καθώς ο Τούρκος πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan άσκησε πιέσεις στον πρόεδρο των ΗΠΑ, Donald Trump, υποστηρίζοντας ότι η στήριξη των κουρδικών δυνάμεων θα αποτελούσε στρατηγικά λανθασμένη επιλογή.<br /><br />Εφόσον οι δηλώσεις αυτές επιβεβαιωθούν, αναδεικνύουν τον ρόλο που φέρεται να διαδραμάτισε η Άγκυρα στην αποτροπή σχεδίων τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ευρύτερη αποσταθεροποίηση της περιοχής και σε περαιτέρω κλιμάκωση της αντιπαράθεσης με την Τεχεράνη.<br />Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση των ισχυρισμών από τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ, του Ισραήλ ή της Τουρκίας.<br /><br />«Ολέθριο ατόπημα η δημιουργία κουρδικού κράτους, βάζετε φωτιά σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή»<br /><br />Ωστόσο, ο Tamir Hayman μοιράστηκε ότι ακριβώς τη στιγμή που το σχέδιο ήταν έτοιμο να εφαρμοστεί πλήρως, ο Πρόεδρος Recep Tayyip Erdoğan επικοινώνησε απευθείας με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Donald Trump, διασφαλίζοντας την ακύρωση του σχεδίου και εκτροχιάζοντας έτσι τη διαδικασία.<br />«Αυτή η επιχείρηση, που θα εκτελούνταν μέσω του ιρανικού κλάδου του PKK, της PJAK, και των συνεργαζόμενων με αυτήν πολιτοφυλακών, θα αποτελούσε στην πραγματικότητα το κεντρικό στοιχείο ολόκληρης αυτής της στρατηγικής φάσης.<br />Ωστόσο, ο Πρόεδρος Recep Tayyip Erdoğan, ο οποίος βλέπει αυτές τις δυνάμεις πολιτοφυλακής ως μιας πολύ σοβαρής απειλής για την εθνική σταθερότητα της Τουρκίας, παρενέβη στη διαδικασία πείθοντας απευθείας τον Donald Trump.<br /><br />Ο Recep Tayyip Erdoğan εξήγησε ξεκάθαρα στον Donald Trump ότι η δημιουργία ενός κράτους ή εδάφους για τους συμμάχους του PKK/PJAK στην περιοχή ήταν μια πολύ κακή ιδέα και ότι η υποστήριξη των ΗΠΑ προς αυτές τις εθνοτικές ομάδες πολιτοφυλακής ήταν εντελώς αντίθετη προς τα ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας.<br />Πιστεύω ότι η ικανότητα πειθούς του Recep Tayyip Erdoğan ήταν άμεσα καθοριστική για την απόφαση του Donald Trump να ακυρώσει πλήρως αυτή την επιχείρηση.<br />Ως αποτέλεσμα, ο Donald Trump ακύρωσε οριστικά αυτό το σχέδιο που θα είχε βάλει φωτιά στην περιοχή».<br /><br />«Το Ισραήλ δεν περίμενε την επίθεση κατά του Ιράν»<br /><br />Ο Tamir Hayman, διαψεύδοντας τους ισχυρισμούς που διατυπώνονται συχνά στη δημόσια σφαίρα ότι «το Ισραήλ έπεισε τον Donald Trump να επιτεθεί στο Ιράν», δήλωσε ότι η διαδικασία ξεκίνησε στην πραγματικότητα με μια ξαφνική, παρορμητική απόφαση του Donald Trump.<br />Ο Tamir Hayman ισχυρίστηκε επίσης ότι ο Donald Trump ενεργούσε με βάση ένα «αίσθημα επιτυχίας» που προήλθε από την παρέμβαση των ΗΠΑ κατά του Προέδρου της Βενεζουέλας Nicolas Maduro, και προέβη στις ακόλουθες εκτιμήσεις:<br /><br />«Η κατάσταση στη Βενεζουέλα οδήγησε τον Donald Trump να κάνει μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης λέγοντας "η βοήθεια είναι καθ' οδόν" προς τους διαδηλωτές κατά του καθεστώτος. Αυτό προκάλεσε τεράστια έκπληξη στους Ισραηλινούς. Όταν ο Donald Trump είπε "η βοήθεια είναι καθ' οδόν" και στη συνέχεια εμφανίστηκε ξαφνικά στις αρχές Ιανουαρίου λέγοντας ότι θα πλήξει το Ιράν, το Ισραήλ πιάστηκε στον ύπνο, επειδή εκείνη την εποχή δεν είχαμε στρατιωτικά σχέδια επίθεσης. Μετά τη δήλωση του Donald Trump, ο στρατιωτικός σχεδιασμός του Ισραήλ και το κίνητρο των ΗΠΑ συγχωνεύτηκαν, και η διαδικασία οδήγησε στη στρατιωτική κινητοποίηση της 28ης Φεβρουαρίου».<br /><br />To προειδοποιητικό μήνυμα του Fidan στον Rubio: «Μην διανοηθείτε...»<br /><br />Τους τελευταίους μήνες, διπλωματικές πηγές που μίλησαν στους New York Times ισχυρίστηκαν ότι ο Υπουργός Εξωτερικών Hakan Fidan είχε μεταφέρει ένα άμεσο μήνυμα στον Αμερικανό ομόλογό του, Marco Rubio.<br /><br />Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, ο Υπουργός Hakan Fidan προειδοποίησε επίσης έντονα την Ουάσιγκτον να μην υποστηρίξει οποιαδήποτε χερσαία επίθεση στο Ιράν από την PJAK, παρακλάδι της τρομοκρατικής οργάνωσης PKK, και άλλες εθνοτικές ομάδες πολιτοφυλακής.<br /><br />Μετά το ναυάγιο... ο Trump απείλησε τους Κούρδους με πλήγματα<br /><br />Επισημαίνεται, ότι προ μηνών, ο Donald Trump ισχυρίστηκε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επιχείρησαν να προμηθεύσουν με όπλα τους Ιρανούς διαδηλωτές κατά τη διάρκεια των μαζικών κινητοποιήσεων στο Ιράν τον Δεκέμβριο του 2025 και τον Ιανουάριο του 2026.<br />Υποστήριξε ότι οι αποστολές εστάλησαν μέσω κουρδικών ομάδων στο Ιρακινό Κουρδιστάν, αλλά ο οπλισμός δεν έφτασε ποτέ στους τελικούς παραλήπτες.<br />Σε τηλεφωνική συνέντευξη με ανταποκριτή του Fox News, ο Donald Trump δήλωσε:<br />«Τους στείλαμε πολλά όπλα. Τα στείλαμε μέσω των Κούρδων. Και νομίζω ότι οι Κούρδοι τα κράτησαν για τους εαυτούς τους. Στείλαμε όπλα στους διαδηλωτές».<br />Αυτή η αποκάλυψη από τον Αμερικανό Πρόεδρο είναι «εκπληκτική» από κάθε άποψη.<br />Πρώτον, επιβεβαιώνει την άμεση παρέμβαση στις υποθέσεις ενός κυρίαρχου κράτους, ακόμη και την απόπειρα υποστήριξης ένοπλης εξέγερσης.<br /><br />Δεύτερον, ακυρώνει όλες τις δυτικές επικρίσεις κατά της Τεχεράνης για τη σκληρή καταστολή των διαδηλωτών, καθώς οι ιρανικές υπηρεσίες πληροφοριών είχαν ανακαλύψει ότι οι διαδηλωτές εξοπλίζονταν από το εξωτερικό.<br />Τρίτον, ο Donald Trump ουσιαστικά δικαιώνει τα ιρανικά πλήγματα σε βάσεις στο Ιρακινό Kουρδιστάν, μέσω των οποίων τα όπλα υποτίθεται ότι θα εισέρρεαν στην Ισλαμική Δημοκρατία.<br />Επιπλέον, ο πρόεδρος των ΗΠΑ συνεχίζοντας να ανοίγει τα χαρτιά του, εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για το γεγονός ότι το φορτίο φέρεται να παρέμεινε στην περιοχή Sulaymaniyah του Κουρδιστάν, κοντά στα σύνορα Ιράν-Ιράκ.<br />Στη συνέχεια, ο Trump προχώρησε σε απειλές κατά των Ιρακινών Κούρδων: «Είμαι πολύ αναστατωμένος. Εκείνοι που κατακράτησαν τα όπλα θα πληρώσουν βαρύ τίμημα».<br />Σύμφωνα με τον ισχυρό άνδρα του Λευκού Οίκο, στόχος της επιχείρησης ήταν να βοηθηθούν οι Ιρανοί να αντισταθούν στο καθεστώς εν μέσω της βάναυσης καταστολής των διαμαρτυριών.<br />Οι δηλώσεις του Donald Trump έρχονται εν μέσω της πρόσφατης κλιμάκωσης της έντασης μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν.<br />Η Τεχεράνη χρησιμοποιεί ήδη τα λόγια του Αμερικανού προέδρου ως απόδειξη ότι οι διαδηλώσεις στη χώρα ήταν υποκινούμενες και υποστηριζόμενες από το εξωτερικό...<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ασύλληπτη εξέλιξη: Η Τουρκία έτοιμη να μπει στον πόλεμο στο πλευρό του Ιράν .Τελεσίγραφο Erdogan σε Trump, Ισραήλ.

Βόμβα Kan: Η Τουρκία έδωσε τελεσίγραφο στον Trump - Ετοιμάζεται να μπει στον πόλεμο Διεθνοποιείται με πρωτοφανή τρόπο η σύρραξη στη Μέση Ανα...

Διαβάστε την συνέχεια

Από την Γαλάζια Πατρίδα στην νεοοθωμανική αναθεώρηση .

<img height="106" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/07/erdogan.png" width="764" /><br /><br />Του<b> Ιωάννη Μπαλτζώη</b><br />Ποιος πρόεδρος επιθυμεί να καταστήσει την χώρα του όχι περιφερειακή δύναμη, αλλά παγκόσμια που θα εξάγει πολιτική, εφαρμόζοντας κάθε μέσο, τρόπο, απειλές, πολιτικό και διπλωματικό «μπούλιγκ», τον στρατιωτικό καταναγκασμό εναντίον πάντων των γειτόνων του;<br /><br />Ποιος στην χώρα του καταργεί την δημοκρατία, εκκαθαρίζει τον κρατικό μηχανισμό, καταπιέσει, φυλακίζει, διαλύει με άνομες πράξεις την αντιπολίτευση, φιμώνει τον Τύπο, διώκει τις μειονότητες, για να καθιερωθεί ο πρωταθλητής του πολιτικού Ισλάμ, που έχει εφαρμόσει στην επικράτειά του;<br /><br />Ποιος προκαλεί τις ΗΠΑ, απειλεί με πλήρη καταστροφή το Ισραήλ, ανταγωνίζεται την Ρωσία, εκβιάζει ποικιλοτρόπως την Ευρώπη, καλύπτει τις τρομοκρατικές οργανώσεις της περιοχής, βοηθώντας το ISIS, την Χαμάς, την Χεζμπολάχ, καταδιώκοντας και γενοκτονώντας τους Κούρδους σε όλη την Μέση Ανατολή, στέλνει μισθοφόρους στην Λιβύη, στην Συρία, καταλαμβάνοντας το βόρειο τμήμα της, πολεμάει τους Αρμένιους στον Καύκασο, βοηθάει την Ουκρανία στον πόλεμο με την Ρωσία, για να στεφθεί ηγέτης της ισλαμικής διεθνούς;<br /><br />Ποιος φιλοδοξεί να γίνει ο νέος Σουλτάνος, φιλοδοξεί να μεταβληθεί σε νέο Χαλίφη, επιδιώκει να ανασυστήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία, εις βάρος των γειτονικών κρατών του, ακολουθώντας τους νέο-οθωμανικούς οραματισμούς και μεγαλοϊδεατισμούς, αναπολώντας το μεγαλείο του παρελθόντος, για να θεωρηθεί μεγάλη δύναμη στο γεωπολιτικό πλανητικό ανταγωνισμό;<br /><br />Ποιος είναι ο πρόεδρος της χώρας που έχει εισβάλει σε τρεις χώρες, την Κύπρο το 1974, με κατοχή επί 52 έτη του 38%, το Ιράκ με επανειλημμένες επιχειρήσεις κατά των Κούρδων, την Συρία με διαρκείς επιχειρήσεις από το 2016 (Ασπίδα του Ευφράτη, Κλάδος Ελαίας, Πηγή Ειρήνης) και διατήρηση στρατιωτικής παρουσίας, διαθέτει βάσεις στην Κύπρο, Συρία, Ιράκ, Κατάρ, Σομαλία, Λιβύη, Αλβανίας;<br /><br />Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ενθουσιάζεται με την ιδέα να γίνει ο νέος Ατατούρκ, μεγαλύτερος του πρώτου, ακόμη και με την δαιμονοποίησή του, τρέφεται με αυτήν, την διεκδικεί. Η στρατηγική του εκφοβισμού, της πρόκλησης, της απειλής, του εκφοβισμού και παράλληλα της αδράνειας και αφωνίας της καταρρέουσας Ε.Ε., των κρατών στην Μέση Ανατολή, της περιοδικής αδιαφορίας των ΗΠΑ, της Κίνας και της Ρωσίας ενισχύει το σύστημα εκφοβισμού και καταπίεσης.<br /><br />Αυτά τα ερωτήματα θα έπρεπε να προβληματίζουν την Ευρώπη , τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, όλο τον ελεύθερο κόσμο, αλλά τα συμφέροντα επιβάλλουν φιλικές σχέσεις, συνεργασίες, αμυντικές συμφωνίες και συνέργειες.<br /><br />Ό Ερντογάν αποφάσισε να προσδώσει νομική υπόσταση στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», μια παράνομη τουρκική χαρτογραφία, για να κάνει το Αιγαίο, το Ελληνικό Αρχιπέλαγος, θάλασσα ειδικού επιχειρησιακού καθεστώτος, όπου κάθε δραστηριότητα θα προϋποθέτει τη δική της άδεια. Το νομοσχέδιο μια πολιτική κίνηση, μεθοδευμένη και καλά σχεδιασμένη επιθετική πολιτική, αποσκοπεί στην κυριολεξία υφαρπαγή μιας θαλάσσιας περιοχής, που ανήκει σε άλλο κράτος και είναι παγκόσμιο παράδοξο. Η πρόθεση αυτή του Ερντογάν είναι στην πράξη μια επιθετική ενέργεια, ένας ασύμμετρος υβριδικός πόλεμος, που απαιτείται άμεση και σκληρή αντίδραση. Πως αντιδρά η Ελλάδα; Με ύποπτη αφωνία και εξοργιστική αδράνεια, δέσμια των φοβικών συνδρόμων της και ανίκανων πολιτικών ηγεσιών, θυμίζοντας μας τους στίχους του ποιήματος του Βάρναλη «Οι Μοιραίοι»<br /><br /><b><i>Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,<br />προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!</i></b><br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<div><br /></div>

Από την Γαλάζια Πατρίδα στην νεοοθωμανική αναθεώρηση .

Του Ιωάννη Μπαλτζώη Ποιος πρόεδρος επιθυμεί να καταστήσει την χώρα του όχι περιφερειακή δύναμη, αλλά παγκόσμια που θα εξάγει πολιτική, εφαρ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Αιχμάλωτοι των δημοσκοπήσεων. Ανάγκη για επιστροφή στην πραγματική πολιτική».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.myota.gr/wp-content/uploads/2013/07/dimoskopisi234.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="299" data-original-width="500" height="120" src="https://www.myota.gr/wp-content/uploads/2013/07/dimoskopisi234.jpg" width="771" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Αιχμάλωτοι των δημοσκοπήσεων. Ανάγκη για επιστροφή στην πραγματική πολιτική»</span></h3>Στην πολιτική σκηνή, οι δημοσκοπήσεις έχουν πάψει προ πολλού να αποτελούν ένα απλό εργαλείο καταγραφής των κοινωνικών τάσεων. Έχουν μετεξελιχθεί σε έναν άτυπο, πλην πανίσχυρο, πολιτικό θεσμό. Σε έναν «ρυθμιστή» θα έλεγα, που δεν αποτυπώνει απλώς την κοινή γνώμη αλλά επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο αυτή συγκροτείται και εκφράζεται.<br /><br />Στο σημερινό εξαιρετικά κατακερματισμένο πολιτικό τοπίο, όπου οι παραδοσιακές κομματικές ταυτίσεις έχουν σε μεγάλο βαθμό υποχωρήσει και σημαντικό μέρος του εκλογικού σώματος μετακινείται υπό την επίδραση της συγκυρίας και του συναισθήματος, η απόλυτη εξάρτηση από τις δημοσκοπήσεις και τα εργαλεία ανάλυσης δεδομένων αποκτά τα χαρακτηριστικά μιας σοβαρής πολιτικής στρέβλωσης.<br /><br />Η τρέχουσα επικαιρότητα προσφέρει αποκαλυπτικά δείγματα αυτής της εξέλιξης. Τα κομματικά επιτελεία λειτουργούν πλέον ως αιχμάλωτοι των κυλιόμενων μετρήσεων και της συνεχούς επεξεργασίας των δεδομένων της κοινής γνώμης. Οι στρατηγικές αποφάσεις λαμβάνονται όλο και συχνότερα με γνώμονα την άμεση επικοινωνιακή απόδοση μιας δήλωσης ή ενός πολιτικού ελιγμού και πολύ λιγότερο με ορίζοντα τις δομικές μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η χώρα. Ζούμε δηλαδή στην εποχή της «διαρκούς προεκλογικής εκστρατείας», όπου η μακροπρόθεσμη πολιτική υποχωρεί μπροστά στην εφήμερη τακτική και το πολιτικό όραμα αντικαθίσταται από ένα εβδομαδιαίο και ανακυκλώσιμο αφήγημα.<br /><br />Το πιο ανησυχητικό στοιχείο αυτής της ιδιότυπης «δημοκρατίας του ακροατηρίου» είναι η «αυτοεκπληρούμενη προφητεία» των ποσοστών. Όταν το πολιτικό σύστημα και τα μέσα ενημέρωσης αναπαράγουν ακατάπαυστα τη δημοσκοπική φθορά ενός χώρου ή την εικόνα μιας «καθηλωμένης» αντιπολίτευσης, δημιουργείται ένας ασφυκτικός ψυχολογικός κλοιός γύρω από τον πολίτη. Η ψήφος τότε, απογυμνώνεται σταδιακά από το ιδεολογικό και πολιτικό της περιεχόμενο και μετατρέπεται σε μια ψυχρή άσκηση «χρήσιμης» ή «χαμένης» επιλογής. Οι μετρήσεις δεν καταγράφουν πλέον μόνο τάσεις. Συμβάλλουν στη διαμόρφωση συσχετισμών και εγκλωβίζουν την κοινωνία σε προκατασκευασμένα, συχνά τεχνητά, διλήμματα.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η συγκυρία αναδεικνύει τη δομική αδυναμία των σύγχρονων εργαλείων να συλλάβουν τις βαθύτερες κοινωνικές διεργασίες. Η παρατεταμένη ακρίβεια, η στεγαστική κρίση, η ανασφάλεια για το μέλλον και η γενικευμένη δυσπιστία απέναντι στους θεσμούς έχουν διαμορφώσει ένα διευρυνόμενο τμήμα της κοινωνίας που παραμένει πολιτικά σιωπηλό ή δημοσκοπικά απρόσιτο. Πρόκειται για πολίτες που απέχουν συστηματικά από τις τηλεφωνικές και διαδικτυακές έρευνες, που αποκρύπτουν την πραγματική τους πρόθεση ή που διαμορφώνουν την τελική επιλογή τους την τελευταία στιγμή, συχνά προς την αποχή, την ιδιώτευση ή την αντισυστημική ψήφο.<br /><br />Όσο εξελιγμένα και αν είναι τα μοντέλα εκτίμησης και στάθμισης, δυσκολεύονται να ποσοτικοποιήσουν την ένταση της κοινωνικής απογοήτευσης, της οργής και, κυρίως, της πολιτικής απάθειας. Εκεί ακριβώς βρίσκεται και ο «μεθοδολογικός περιορισμός» των δημοσκοπήσεων. Καταγράφουν με σχετική επάρκεια τη δηλωμένη πρόθεση της στιγμής, χωρίς πάντοτε να μπορούν να φωτίσουν όσα ωριμάζουν κάτω από την επιφάνεια της κοινωνίας.<br /><br />Αυτή η αδυναμία αποτύπωσης των πραγματικών κοινωνικών διεργασιών οδηγεί σταδιακά σε μια διακυβέρνηση χωρίς σταθερό στρατηγικό ορίζοντα. Όταν η λήψη αποφάσεων εξαρτάται από τον εβδομαδιαίο «δημοσκοπικό υδράργυρο», η εκάστοτε κυβερνητική πολιτική χάνει τη συνέχεια και τον μακροπρόθεσμο προσανατολισμό της. Νομοσχέδια αποσύρονται ή τροποποιούνται άρον άρον πριν καν εφαρμοστούν, μεταρρυθμίσεις παγώνουν υπό τον φόβο των πρώτων αρνητικών αντιδράσεων και η άσκηση της εξουσίας μετατρέπεται σε μια ατέρμονη διαχείριση συγκυριακών κρίσεων.<br /><br />Η χώρα στερείται έτσι ενός συνεκτικού εθνικού σχεδιασμού, καθώς το πολιτικό σύστημα επιλέγει συχνά τη βολική αδράνεια απέναντι στο πολιτικό κόστος μιας αναγκαίας αλλά προσωρινά μη δημοφιλούς, απόφασης.<br /><br />Η κύρια ευθύνη όμως, δεν βαρύνει τις εταιρείες μετρήσεων, οι οποίες καλούνται να εργαστούν σε συνθήκες αυξανόμενης κοινωνικής άρνησης, χαμηλής συμμετοχής και μεταβαλλόμενης πολιτικής συμπεριφοράς. Βαρύνει πρωτίστως το πολιτικό προσωπικό, το οποίο καταναλώνει τα δημοσκοπικά δεδομένα με όρους εκλογικής απόδοσης και καθημερινού ανταγωνισμού. Θα τολμούσα να πω, με όρους ποδοσφαιρικού στοιχήματος.<br /><br />Παρακολουθούμε σήμερα μια αντιπολίτευση που αναλώνεται συχνά σε μια εσωστρεφή διαμάχη για τους συσχετισμούς της δεύτερης και της τρίτης θέσης και μια κυβερνητική παράταξη που αξιολογεί τις πολιτικές της αντοχές μέσα από τις αυξομειώσεις των αρνητικών γνωμών. Η δημόσια συζήτηση υποβαθμίζεται έτσι σε μια στείρα αριθμολογία. Χάνεται η ουσιαστική αντιπαράθεση για το παραγωγικό μοντέλο της χώρας, την παιδεία, την υγεία, την εργασία, το κοινωνικό κράτος, τη δημογραφική συρρίκνωση και την κλιματική προσαρμογή.<br /><br />Η διαρκής εξάρτηση από τις μετρήσεις παράγει τελικά πολιτικά φοβικές ηγεσίες. Οι ηγέτες του παρελθόντος επιχειρούσαν να διαμορφώσουν την κοινή γνώμη, να πείσουν την κοινωνία και να αναλάβουν το κόστος δύσκολων επιλογών. Πολλοί από τους σημερινούς ηγέτες ακολουθούν την κοινή γνώμη περισσότερο απ’ όσο την επηρεάζουν. Μετατρέπονται έτσι σε καθρέφτες των φόβων και των αβεβαιοτήτων του εκλογικού σώματος, εγκλωβισμένοι σε μια διαρκή ανησυχία πολιτικού κόστους που αποτυπώνεται σχεδόν σε πραγματικό χρόνο στις οθόνες των επιτελείων τους.<br /><br />Αν η πολιτική θέλει να ανακτήσει την αξιοπιστία και την κοινωνική της χρησιμότητα, χρειάζεται να απελευθερωθεί από την «τυραννία των ποσοστών». Οι πολιτικές δυνάμεις οφείλουν να επιστρέψουν στην παραγωγή ιδεών, προτάσεων και συλλογικών σχεδίων με βάση τις αρχές τους και τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Κατά την άποψή μου, η πολιτική αποκτά νόημα όταν ορίζει την κατεύθυνση της κοινωνίας και της χώρας, όταν εξηγεί, όταν πείθει και βέβαια όταν αναλαμβάνει την ευθύνη για το μέλλον.<br />Σε διαφορετική περίπτωση, το χάσμα ανάμεσα στη «δημοσκοπική» και την «πραγματική» κοινωνία θα συνεχίσει να βαθαίνει. Μαζί του θα ενισχύονται η αποχή, η πολιτική αποστασιοποίηση και ο αντισυστημισμός, διαμορφώνοντας μια εξέλιξη εξαιρετικά επικίνδυνη για την ποιότητα και τη σταθερότητα της δημοκρατίας μας.<br /><br /><b>Παναγιωτόπουλος Γιώργος</b><br />Καθηγητής,<br />Αντιπρύτανης Πανεπιστημίου Πατρών<div><br /></div><div><a href="http://PatraPress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Αιχμάλωτοι των δημοσκοπήσεων. Ανάγκη για επιστροφή στην πραγματική πολιτική».

«Αιχμάλωτοι των δημοσκοπήσεων. Ανάγκη για επιστροφή στην πραγματική πολιτική» Στην πολιτική σκηνή, οι δημοσκοπήσεις έχουν πάψει προ πολλού ν...

Διαβάστε την συνέχεια

Μητσοτάκης: ο αρχιτέκτονας της τοξικότητας σε νευρική κρίση , αναζητά δεκανίκια…

<img height="133" src="https://omegapress.gr/images/MHTSDETH.jpg" width="767" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Κάθε δήλωσή του περιλαμβάνει ψεύδη, αυτάρεσκες ωραιοποιήσεις, γενικεύσεις και ανήθικες επιθέσεις κατά πολιτικών αντιπάλων. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βιώνει μια κρίση πανικού που θα τον συντρίψει , μόλις ο Σαμαράς ανακοινώσει το κόμμα του. To ηθικό του μειονέκτημα το επιβεβαίωσε και η Κομισιόν με την δήλωση του Επιτρόπου Δικαιοσύνης Μάικλ Μακ Γκραθ ότι “στηρίζουμε την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στο έργο της. Είναι ανεξάρτητη, ενεργεί σύμφωνα με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όλα τα κράτη-μέλη έχουν υποχρέωση να συνεργάζονται και να υποστηρίζουν το έργο της». Είναι μια μια απάντηση -κόλαφος για τις επιθέσεις που δέχεται από το καθεστώς Μητσοτάκη η Λάουρα Κοβέσι.<br /><br />Προς το παρόν, ο πρωθυπουργός, κρατά το κλειδί της ημερομηνίας διεξαγωγής των εκλογών. Δηλώνει συνεχώς, ότι οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027, ενώ ο ίδιος έχει αρχίσει κατακαλόκαιρο την μακρά του προεκλογική εκστρατεία .<br />Το περιεχόμενο του προεκλογικού αγώνα είναι μια κακότεχνη σκηνοθεσία, λες και απευθύνεται σε λαϊκό πελατολόγιο νομίζοντας ότι η κοινωνία ικετεύει για ψίχουλα... Το να δηλώνει κεντρώος ο Μητσοτάκης και να απαιτεί συγνώμη από την αντιπολίτευση για το δικό του έλλειμμα πολιτικής ηθικής, επιβεβαιώνει ότι είναι ο ίδιος ο αρχιτέκτονας του λαικισμού και όχι οι αντίπαλοί του.<br /><br />Τι και με ποιους διαπραγματεύεται ο Μητσοτάκης;<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπαθεί να πείσει ότι διεκδικεί την αυτοδυναμία για α έχει ένα άλλοθι την επομένη των εκλογών, ότι η αποτυχία του, δεν οφείλεται στον ίδιο, αλλά στον Σαμαρά. Παλιά , δοκιμασμένη και αποτυχημένη συνταγή. Η ουσία των πολιτικών εξελίξεων διαμορφώνεται με βάση τα κοινωνικά προβλήματα και τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι με βάση την πλασματική εικόνα που θέλει να επιβάλλει ο πρωθυπουργός. Ο οποίος αναζητά εναγώνια , ένα πολιτικό δεκανίκι που θα τον σώσει. Μπορεί όμως να βρει;<br /><br />Η πρώτη απόπειρα έγινε με τον Κυριάκο Βελόπουλο. Για να μείνει σταθερός στην γραμμή που έχει εξαγγείλει, ο Μητσοτάκης δηλώνει ότι διεκδικεί την αυτοδυναμία και δεν συζητά ζητήματα συνεργασιών. Αστεία πράγματα. Πάντως με τη θέση αυτή, ωθεί την συζήτηση περί συνεργασιών στα άλλα κόμματα που πιέζονται στα στημένα τηλεοπτικά πάνελ να δηλώσουν πως και ποιόν θα συνεργαστούν. Η ΝΔ απαλλάσσεται από τις απαντήσεις. ..<br /><br />Επειδή όμως ο πρωθυπουργός ξέρει την αλήθεια , ότι δεν υπάρχει ούτε σαν σενάριο η αυτοδυναμία, μέσω διαφόρων διαρροών έριξε δίχτυα προς τον Βελόπουλο . Τόσο ο Βελόπουλος , όσο και η ΝΔ αρνούνται κάθε ενδεχόμενο. Αλλά ο Μητσοτάκης είναι αδίστακτος , ήδη συνεργάζεται με χειρότερους ακροδεξιούς από τον Βελόπουλο, τους Βορίδη, Πλεύρη και Γεωργιάδη, υπάρχει περίπτωση να αρνηθεί ένα δεκανίκι για να παραμείνει στην εξουσία; ούτε κατά διάνοια. Αν προκύψει λοιπόν θέμα συνεργασίας θα το κάνει με μεγάλη άνεση και με τον Βελόπουλο και με τον … διάβολο που έλεγε ο Χαρίλαος Φλωράκης.<br /><br />Αφού η δήθεν μη προσέγγιση με τον Βελόπουλο έμεινε προς το παρόν στον αέρα, έγινε το δεύτερο βήμα προς τον Σαμαρά, μέσω του Άδωνι Γεωργιάδη. Αμέσως και επίσημα, η κυβέρνηση πήρε αποστάσεις, αλλά η υπόθεση είναι στο τραπέζι για δύο λόγους. Πρώτος να φανεί η ευθύνη του Σαμαρά , ότι αν ιδρύσει κόμμα θα κόψει δύναμη από τη ΝΔ και η εξουσία θα χαθεί. Δεύτερος να προσελκύσει το ενδιαφέρον του Κώστα Καραμανλή για να δράσει ως πυροσβέστης , όταν χρειαστεί. Αλλά πως; ακόμη και αν ο Σαμαράς συνεργαστεί θα απαιτήσει την απομάκρυνση Μητσοτάκη. Άρα τι ακριβώς σκέπτεται ο πρωθυπουργός θα φανεί στην πορεία...<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης χάνει σταδιακά τον έλεγχο , την αυτοκυριαρχία και αν ο Σαμαράς ανακοινώσει το κόμμα του, θα έχουμε ανατροπή. Ανατροπή μέσα στην δεξιά παράταξη. Μοιραία το πρώτο θέμα συζήτησης θα είναι η διαδοχή του Μητσοτάκη, η αυτοκάθαρση της ΝΔ , αλλά και το πως θα αντιμετωπιστεί η αντιπολίτευση σε έναν γρήγορο δεύτερο γύρο εκλογών, με την προοδευτική αντιπολίτευση να είναι ισχυρή. Θα εκλεγεί νέος ηγέτης στη ΝΔ ή θα αφήσουν τον Μητσοτάκη να ηττηθεί και να φύγει; τι διαπραγματεύεται ο Μητσοτάκης; γιατί περί αυτού πρόκειται..</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μητσοτάκης: ο αρχιτέκτονας της τοξικότητας σε νευρική κρίση , αναζητά δεκανίκια…

Του Σωτήρη Σιδέρη Κάθε δήλωσή του περιλαμβάνει ψεύδη, αυτάρεσκες ωραιοποιήσεις, γενικεύσεις και ανήθικες επιθέσεις κατά πολιτικών αντιπάλων...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα: Στα 9,6 δισ. ευρώ οι αμυντικές δαπάνες. Πάνω από 1.000 ευρώ ανά κάτοικο.

<img height="109" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/defense_spending_money_tanks-1-768x419.jpg" width="780" /><br /><br /><b>Κωστας Καλλιαντερης </b><br />Η χώρα παραμένει στις πρώτες θέσεις του ΝΑΤΟ ως προς την επιβάρυνση της οικονομίας για την άμυνα, με το 2026 να φέρνει ποσά-ρεκόρ και σημαντικές πληρωμές για μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα.<br /><br />Σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα διαμορφώνονται οι ελληνικές αμυντικές δαπάνες για το 2026, καθώς το συνολικό ποσό εκτιμάται ότι θα φτάσει τα 9,6 δισ. ευρώ.<br /><br />Η Ελλάδα εξακολουθεί να συγκαταλέγεται στις χώρες του ΝΑΤΟ που διαθέτουν το μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ τους για την άμυνα, καταγράφοντας δαπάνες που αντιστοιχούν περίπου στο 3,65% της οικονομικής της παραγωγής.<br /><br />Την ίδια στιγμή, ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί και η κατά κεφαλήν επιβάρυνση, η οποία ξεπερνά τα 1.000 δολάρια για κάθε κάτοικο της χώρας.<br />Σχεδόν διπλασιάστηκαν μέσα σε 12 χρόνια<br /><br />Η αύξηση των ελληνικών αμυντικών δαπανών την τελευταία δωδεκαετία είναι εντυπωσιακή.<br /><br />Το 2014 η χώρα δαπανούσε περίπου 4,87 δισ. δολάρια για την άμυνα, ενώ το 2026 το αντίστοιχο ποσό εκτιμάται στα 9,15 δισ. δολάρια. Πρόκειται για αύξηση που πλησιάζει το 100%, αντανακλώντας τις αυξημένες ανάγκες αποτροπής αλλά και την υλοποίηση μεγάλων προγραμμάτων εκσυγχρονισμού των Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Η Ελλάδα βρίσκεται πλέον στο ανώτερο επίπεδο μεταξύ των συμμάχων, τόσο ως προς το ποσοστό του ΑΕΠ όσο και ως προς τη δαπάνη που αναλογεί σε κάθε πολίτη.<br />Πάνω από 1.000 δολάρια ανά κάτοικο<br /><br />Η κατά κεφαλήν αμυντική δαπάνη στην Ελλάδα υπολογίζεται περίπου στα 1.025 δολάρια ανά κάτοικο.<br /><br />Για την Τουρκία, το αντίστοιχο ποσό περιορίζεται στα περίπου 319 δολάρια, παρότι η Άγκυρα δαπανά πολύ περισσότερα σε απόλυτους αριθμούς.<br /><br />Η μεγάλη απόσταση εξηγείται σε σημαντικό βαθμό από τη διαφορά πληθυσμού μεταξύ των δύο χωρών. Ωστόσο, αποτυπώνει και το ιδιαίτερα υψηλό βάρος που επωμίζεται η ελληνική οικονομία για τη διατήρηση της αμυντικής της ικανότητας.<br />Πού κατευθύνονται τα 9,6 δισ. ευρώ<br /><br />Στη μεθοδολογία του ΝΑΤΟ δεν υπολογίζονται μόνο οι αγορές νέων οπλικών συστημάτων.<br /><br />Στις συνολικές αμυντικές δαπάνες περιλαμβάνονται οι μισθοί και οι συντάξεις του προσωπικού, τα λειτουργικά έξοδα, τα καύσιμα, τα πυρομαχικά, οι συντηρήσεις, οι στρατιωτικές υποδομές, η έρευνα και ανάπτυξη, καθώς και οι πληρωμές για εξοπλιστικά προγράμματα.<br /><br />Περίπου το 43,8% του συνολικού ποσού, δηλαδή περισσότερα από 4,1 δισ. ευρώ, κατευθύνεται στο προσωπικό και στις συντάξεις.<br /><br />Οι εξοπλισμοί και η έρευνα και ανάπτυξη απορροφούν περίπου το 37,7%, με τη σχετική δαπάνη να προσεγγίζει τα 3,6 δισ. ευρώ.<br /><br />Παράλληλα, περίπου το 5,9% αφορά στρατιωτικές υποδομές, ενώ το 12,7% καλύπτει τις υπόλοιπες λειτουργικές ανάγκες.<div><br />Τα μεγάλα προγράμματα που ανεβάζουν τον λογαριασμό<br /><br />Η υψηλή συμμετοχή των εξοπλισμών στις συνολικές δαπάνες συνδέεται με την περίοδο έντονης ανανέωσης των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Στον προϋπολογισμό περιλαμβάνονται πληρωμές για τις νέες φρεγάτες FDI, τα μαχητικά Rafale, την αναβάθμιση των F-16 σε επίπεδο Viper, καθώς και για τα ανθυποβρυχιακά ελικόπτερα MH-60R.<br /><br />Παράλληλα, βρίσκονται σε εξέλιξη προγράμματα που αφορούν πυραυλικά συστήματα, πυρομαχικά και νέες συμβάσεις οι οποίες συνδέονται με την «Ατζέντα 2030» και τον συνολικό μετασχηματισμό των Ενόπλων Δυνάμεων. </div><div><br />Η σύγκριση με την Τουρκία<br /><br />Η Τουρκία προβλέπεται να διαθέσει περίπου 43,8 δισ. δολάρια για την άμυνα το 2026, ποσό σχεδόν τετραπλάσιο από το ελληνικό σε απόλυτες τιμές.<br /><br />Ωστόσο, ως ποσοστό του ΑΕΠ, οι τουρκικές αμυντικές δαπάνες υπολογίζονται στο 2,26%, σημαντικά χαμηλότερα από το 3,65% της Ελλάδας.<br /><br />Η Άγκυρα διαθέτει επίσης σαφώς μεγαλύτερο αριθμό στρατιωτικού προσωπικού, με περίπου 481.000 στρατιωτικούς, έναντι περίπου 132.000 στην Ελλάδα.<br /><br />Περίπου το 30% των τουρκικών δαπανών κατευθύνεται σε εξοπλισμούς και έρευνα, ποσοστό μικρότερο από το ελληνικό. Παράλληλα, η Τουρκία διαθέτει πολύ μεγαλύτερη εγχώρια αμυντική βιομηχανία, με ισχυρή παρουσία σε drones, πυραύλους, τεθωρακισμένα, ναυπηγικά προγράμματα και ηλεκτρονικά συστήματα.</div><div><br />Η Ευρώπη ανεβάζει ταχύτητα<br /><br />Η αύξηση των ελληνικών δαπανών εντάσσεται σε μια γενικότερη ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας.<br /><br />Οι ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ και ο Καναδάς αύξησαν το 2025 τις βασικές αμυντικές τους δαπάνες κατά περισσότερο από 19% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Η αύξηση αντιστοιχεί σε περισσότερα από 90 δισ. δολάρια.<br /><br />Το 2014 η Ευρώπη και ο Καναδάς δαπανούσαν περίπου 279 δισ. δολάρια, ενώ για το 2026 η συνολική δαπάνη εκτιμάται ότι θα φτάσει τα 634 δισ. δολάρια.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν μακράν ο μεγαλύτερος χρηματοδότης της Συμμαχίας, με τις αμερικανικές δαπάνες να πλησιάζουν τα 850 δισ. δολάρια.<br />Στις πέντε χώρες που ξεπερνούν τον νέο στόχο<br /><br />Η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα στις μόλις πέντε χώρες του ΝΑΤΟ που εκτιμάται ότι θα φτάσουν ήδη από το 2026 τον νέο στόχο του 3,5% του ΑΕΠ για τις βασικές αμυντικές ανάγκες.<br /><br />Μαζί της βρίσκονται η Εσθονία, η Λετονία, η Πολωνία και η Λιθουανία, χώρες που βρίσκονται στην ανατολική ή νοτιοανατολική περίμετρο της Συμμαχίας και αντιμετωπίζουν αυξημένες απαιτήσεις ασφαλείας.<br /><br />Για την Ελλάδα, οι υψηλές δαπάνες συνδέονται κυρίως με την ελληνοτουρκική ισορροπία, την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο και την ανάγκη εκσυγχρονισμού του Στρατού Ξηράς, του Πολεμικού Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας.</div><div><br />Ο επόμενος στόχος του ΝΑΤΟ<br /><br />Η νέα κατεύθυνση της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας προβλέπει συνολική δέσμευση που θα μπορεί να φτάνει το 5% του ΑΕΠ έως το 2035.<br /><br />Από αυτό, το 3,5% θα αφορά τις βασικές αμυντικές ανάγκες και έως το 1,5% τομείς όπως οι στρατηγικές υποδομές, η κυβερνοασφάλεια, η ανθεκτικότητα και η ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Η βασική πρόκληση για την Ελλάδα δεν είναι μόνο να διατηρήσει υψηλό επίπεδο δαπανών. Το ζητούμενο είναι τα χρήματα αυτά να μετατραπούν σε πραγματική επιχειρησιακή ισχύ, μεγαλύτερη συμμετοχή της ελληνικής βιομηχανίας και περισσότερη εγχώρια προστιθέμενη αξία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα: Στα 9,6 δισ. ευρώ οι αμυντικές δαπάνες. Πάνω από 1.000 ευρώ ανά κάτοικο.

Κωστας Καλλιαντερης  Η χώρα παραμένει στις πρώτες θέσεις του ΝΑΤΟ ως προς την επιβάρυνση της οικονομίας για την άμυνα, με το 2026 να φέρνει ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΝΥΤ: Το Πεντάγωνο έκρυβε τις επιθέσεις του Ιράν. Το παρασκήνιο του φονικού πλήγματος στην Ιορδανία

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/USA-IRAN-TALKS.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/USA-IRAN-TALKS.jpg" width="775" /></a><br /><br />Σε μια σοβαρή αποκάλυψη προχωρούν οι New York Times, φέρνοντας στο φως την τακτική απόκρυψης που ακολουθεί το Πεντάγωνο σχετικά με την πραγματική έκταση των ιρανικών επιθέσεων εναντίον των αμερικανικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή.<br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, την εβδομάδα που προηγήθηκε του φονικού πλήγματος της Παρασκευής στην Ιορδανία -το οποίο στοίχισε τη ζωή σε δύο Αμερικανούς στρατιώτες και άφησε έναν ακόμα αγνοούμενο– το Ιράν είχε πραγματοποιήσει τρεις επιπλέον επιθέσεις εναντίον αμερικανικών δυνάμεων στη χώρα.<br />Αμερικανοί αξιωματούχοι, οι οποίοι μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας, επιβεβαίωσαν ότι τα προγενέστερα αυτά χτυπήματα προκάλεσαν τον τραυματισμό δεκάδων στρατιωτών και σοβαρές ζημιές σε ελικόπτερα. Ωστόσο, το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ επέλεξε να αποσιωπήσει πλήρως τα περιστατικά αυτά, αποκρύπτοντας τόσο τις επιθέσεις όσο και την έκταση των απωλειών.<br /><br />Επιχειρησιακή ασφάλεια vs δημόσια ενημέρωση<br /><br />Το επεισόδιο αναδεικνύει την αυξανόμενη ένταση μεταξύ της ανάγκης για επιχειρησιακή ασφάλεια και της υποχρέωσης της αμερικανικής κυβέρνησης να ενημερώνει τους πολίτες για την πορεία του πολέμου.<br />Σε επίσημες ανακοινώσεις μετά τις αεροπορικές επιδρομές της περασμένης εβδομάδας, η CENTCOM (Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ) υποστήριξε ότι απαντούσε σε ιρανικές επιθέσεις κατά εμπορικών πλοίων στα Στενά του Ορμούζ, αποφεύγοντας οποιαδήποτε αναφορά στα πλήγματα που δέχθηκαν αμερικανικές βάσεις στην περιοχή και ειδικότερα στην Ιορδανία.<div><br />Στρατιωτικοί αξιωματούχοι δικαιολογούν τη στάση αυτή, υποστηρίζοντας ότι η δημοσιοποίηση στοιχείων θα μπορούσε να διευκολύνει το Ιράν στον ακριβή εντοπισμό και τη στοχοποίηση των βάσεων όπου εδρεύουν χιλιάδες Αμερικανοί στρατιώτες. Παράλληλα, σημειώνουν πως δεν υπάρχει νομική υποχρέωση δημοσιοποίησης τραυματισμών, ειδικά όταν το προσωπικό επιστρέφει άμεσα στα καθήκοντά του. Για τους ίδιους λόγους, η CENTCOM έχει σταματήσει να δίνει στη δημοσιότητα τον ημερήσιο αριθμό των ιρανικών στόχων που πλήττει.<br /><br />Σιγή ασυρμάτου για τη στρατηγική και τις απώλειες<br /><br />Μετά την κατάρρευση της εύθραυστης εκεχειρίας, το Πεντάγωνο διατηρεί στάση συσκότισης, παρέχοντας ελάχιστες λεπτομέρειες για την αμερικανική στρατιωτική στρατηγική, ενώ η τελευταία ευρεία ενημέρωση πραγματοποιήθηκε στις αρχές Μαΐου.<br />Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση Τραμπ αποφεύγει να αποκαλύψει το βαθμό στον οποίο ο πόλεμος έχει εξαντλήσει τα αμερικανικά αποθέματα κρίσιμων και πολυδάπανων όπλων, αλλά και το πώς το Τεχεράνη κατάφερε να διατηρήσει και να ανασυγκροτήσει τις πυραυλικές της δυνατότητες.<br />Το ζήτημα των αμερικανικών απωλειών παραμένει ιδιαίτερα ευαίσθητο. Οι δύο νέοι θάνατοι ανεβάζουν τον συνολικό αριθμό των νεκρών Αμερικανών στρατιωτικών στους 16, από την έναρξη των επιχειρήσεων ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου. Παράλληλα, οι τραυματίες ξεπερνούν τους 400, αν και το Πεντάγωνο έχει παύσει να ενημερώνει τα συνολικά στοιχεία τις τελευταίες εβδομάδες.<br /><br />Οι δηλώσεις Τραμπ και Χέγκσεθ<br /><br />Σε τηλεφωνική του επικοινωνία με το NewsNation, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι οι στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους «στην υπηρεσία της πατρίδας», υπογραμμίζοντας εκ νέου ότι ο αντικειμενικός σκοπός του πολέμου είναι «να μην αποκτήσει ποτέ το Ιράν πυρηνικό όπλο».<br />Από την πλευρά του, ο Υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ σημείωσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι η απώλεια των δύο στρατιωτών θα ενισχύσει περαιτέρω την αμερικανική αποφασιστικότητα στη σύγκρουση.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΝΥΤ: Το Πεντάγωνο έκρυβε τις επιθέσεις του Ιράν. Το παρασκήνιο του φονικού πλήγματος στην Ιορδανία

Σε μια σοβαρή αποκάλυψη προχωρούν οι New York Times, φέρνοντας στο φως την τακτική απόκρυψης που ακολουθεί το Πεντάγωνο σχετικά με την πραγμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν: Προκλητική ανάρτηση ανήμερα της επετείου της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/erdogan_ankara.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1280" data-original-width="1920" height="133" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/erdogan_ankara.jpg" width="775" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">52 χρόνια μετά, μια πληγή που παραμένει ανοιχτή</span></h3>Με αναφορές σε «γιορτή Ειρήνης και Ελευθερίας» και τη δέσμευση ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να στηρίζει τους Τουρκοκύπριους, ήταν η ανάρτηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανήμερα της 52ης επετείου της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.<div><br />Ερντογάν: «Η Τουρκία δεν θα αφήσει ποτέ μόνους τους Τουρκοκύπριους»<br /><br />Στο μήνυμά του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Τούρκος πρόεδρος τίμησε, όπως ανέφερε, «τους ηρωικούς μάρτυρες» της Τουρκίας και εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς τους βετεράνους, ενώ συνεχάρη τους Τουρκοκύπριους για την «Ημέρα Ειρήνης και Ελευθερίας της 20ής Ιουλίου».<br /><br />«Τιμώ με σεβασμό τους ηρωικούς μάρτυρές μας και εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου προς τους βετεράνους μας», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Παράλληλα, επανέλαβε ότι η Άγκυρα, ως «μητέρα πατρίδα» και εγγυήτρια δύναμη, θα συνεχίσει να βρίσκεται στο πλευρό των Τουρκοκυπρίων, επιμένοντας στη θέση της Τουρκίας για το Κυπριακό.<br /><br />Δείτε την ανάρτηση του Ερντογάν:<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin: 10px auto; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2079141278046962118" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2079141278046962118&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fgeopolitiki-amyna%2F1029323%2Ferntogan-proklitiki-anartisi%2F&sessionId=f5c2c002603a5806e8cb3a4b0e79201b99040170&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 921px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; line-height: 1.6 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; transition: font-size 0.18s, line-height 0.18s;"></p>Μια επέτειος μνήμης και διχασμού<br /><br />Η 20ή Ιουλίου αποτελεί για την Κύπρο μία από τις πιο φορτισμένες ημερομηνίες της σύγχρονης ιστορίας της. Το 1974, μετά το πραξικόπημα κατά του τότε προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Μακαρίου, η Τουρκία πραγματοποίησε στρατιωτική εισβολή στο νησί, επικαλούμενη τις πρόνοιες της Συνθήκης Εγγυήσεως.<br /><br />Η στρατιωτική επιχείρηση είχε ως αποτέλεσμα την κατάληψη περίπου του 37% του κυπριακού εδάφους, τον εκτοπισμό δεκάδων χιλιάδων Ελληνοκυπρίων από τις εστίες τους και τη δημιουργία μιας διαιρεμένης Κύπρου.<br /><br />Έκτοτε, η Κυπριακή Δημοκρατία και η διεθνής κοινότητα, με εξαίρεση την Τουρκία, δεν αναγνωρίζουν το ψευδοκράτος που ανακηρύχθηκε το 1983 στα κατεχόμενα.<br />Νέα μηνύματα ισχύος από την Άγκυρα<br /><br />Η σημερινή τοποθέτηση του Ερντογάν εντάσσεται στη σταθερή πολιτική γραμμή της Τουρκίας τα τελευταία χρόνια, με τον Τούρκο πρόεδρο να υποστηρίζει τη λύση των «δύο κρατών» στην Κύπρο, θέση που απορρίπτεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Με φόντο τις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό που παραμένουν ουσιαστικά παγωμένες, η Άγκυρα επιμένει ότι η τουρκοκυπριακή πλευρά πρέπει να αναγνωριστεί ως ξεχωριστή οντότητα, ενώ η άλλη πλευρά επιμένει σε μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία.<br /><br />52 χρόνια μετά, η πληγή παραμένει ανοιχτή<br /><br />Πέντε δεκαετίες μετά τα γεγονότα του 1974, η Κύπρος παραμένει ένα από τα πλέον μακροχρόνια άλυτα διεθνή ζητήματα. Για την Τουρκία η 20ή Ιουλίου αποτελεί ημέρα «απελευθέρωσης» για τους Τουρκοκύπριους, ενώ για την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία αποτελεί ημέρα μνήμης μιας εισβολής που άφησε πίσω της νεκρούς, αγνοούμενους και χιλιάδες εκτοπισμένους.<br /><br />Η νέα παρέμβαση Ερντογάν επαναφέρει για ακόμη μία φορά τη βαθιά διαφωνία ανάμεσα στις δύο πλευρές και επιβεβαιώνει ότι, 52 χρόνια μετά, το Κυπριακό εξακολουθεί να αποτελεί ανοιχτή πληγή στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ερντογάν: Προκλητική ανάρτηση ανήμερα της επετείου της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο

52 χρόνια μετά, μια πληγή που παραμένει ανοιχτή Με αναφορές σε «γιορτή Ειρήνης και Ελευθερίας» και τη δέσμευση ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να...

Διαβάστε την συνέχεια