Με τρομερό μήνυμα το Ιράν στήνει αμυντική ομπρέλα στον Λίβανο και προειδοποιεί: «ΗΠΑ, Ισραήλ θα πληρώσουν με πόνο και χρήμα».

<img height="116" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/aa24488e54c9355885fde93a41d4903e_XL.jpg?v=3" width="746" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Νέο δόγμα Ιράν: Η πίεση σε έναν σύμμαχο θεωρείται πίεση σε ολόκληρο το σύστημα της Τεχεράνης και το κόστος για τους αντιπάλους σχεδιάζεται να αυξάνεται σταδιακά αντί να εκτονώνεται</span></h3>«Εδραιώνουμε μια ιρανική κατάσταση πραγμάτων στην περιοχή, σύμφωνα με την οποία το Ιράν δεν θα επιδεικνύει πλέον αυτοσυγκράτηση απέναντι σε οποιαδήποτε επιθετικότητα ή αποσταθεροποίηση.<br />Θα κοστίσει στους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς πόνο και χρήμα, αλλά θα το συνηθίσουν».<br />Με αυτή τη χαρακτηριστική δήλωση, ο εκπρόσωπος της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας του ιρανικού Κοινοβουλίου, Ebrahim Rezaei, περιέγραψε μια στρατηγική που βρίσκεται ήδη σε πλήρη εξέλιξη και η οποία αναδιαμορφώνει τα δεδομένα ισχύος σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.<br />Ο Λίβανος αποτελεί σήμερα το βασικό πεδίο δοκιμής αυτής της νέας προσέγγισης.<br />Εκεί όπου επί δεκαετίες οι δυτικοί αναλυτές πίστευαν ότι κατανοούσαν τις «κόκκινες γραμμές» της Τεχεράνης, σήμερα παρακολουθούν μια σταδιακή αλλά βαθιά μεταβολή της ιρανικής στρατηγικής σκέψης.<br /><br />Το λάθος της Δύσης για το Ιράν<br /><br />Για πολλά χρόνια, η κυρίαρχη δυτική ανάγνωση της σχέσης Ιράν – Hezbollah βασιζόταν στην παραδοχή ότι πρόκειται πρωτίστως για μια ιδεολογική συμμαχία.<br />Σύμφωνα με αυτή τη θεώρηση, η υποστήριξη της Τεχεράνης προς τον λιβανικό σιιτικό σχηματισμό αποτελούσε προϊόν επαναστατικής αλληλεγγύης και πολιτικοθρησκευτικών δεσμών, οι οποίοι αργά ή γρήγορα θα υποχωρούσαν μπροστά στις επιταγές του εθνικού συμφέροντος.<br />Ωστόσο, οι τελευταίες εξελίξεις αποδεικνύουν ότι αυτή η προσέγγιση ήταν ελλιπής.<br />Η πραγματικότητα είναι ότι η Τεχεράνη δεν αντιμετωπίζει πλέον την ασφάλεια των στρατηγικών της εταίρων ως ένα ξεχωριστό ζήτημα που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης ή ανταλλαγμάτων.<div><br />Αντίθετα, θεωρεί πως η ασφάλεια του Λιβάνου, της Hezbollah και γενικότερα των συμμάχων της αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της δικής της εθνικής ασφάλειας.<br />Πρόκειται για μια θεμελιώδη μεταβολή.<br />Η στρατηγική αυτή σηματοδοτεί την οικοδόμηση μιας νέας περιφερειακής αρχιτεκτονικής αποτροπής, στην οποία κάθε επίθεση εναντίον ενός βασικού εταίρου της Τεχεράνης θεωρείται ταυτόχρονα επίθεση εναντίον του ίδιου του ιρανικού συστήματος ασφαλείας.<br /><br />Το τέλος της «στρατηγικής υπομονής»<br /><br />Για σχεδόν δύο δεκαετίες, το Ιράν ακολούθησε αυτό που πολλοί αναλυτές αποκάλεσαν «στρατηγική υπομονή».<br />Η Τεχεράνη επέλεγε να απαντά άμεσα μόνο όταν δέχονταν επίθεση η ίδια η ιρανική επικράτεια, οι κρατικές δομές ή κρίσιμα εθνικά συμφέροντα.<br />Σε άλλες περιπτώσεις απορροφούσε πιέσεις, αποφεύγοντας τη γενικευμένη κλιμάκωση, εξηγεί σε ανάλυσή του το Cradle.<br />Η πολιτική αυτή καθόρισε την ιρανική στάση σε μια σειρά κρίσεων, από τη δολοφονία του Qassem Soleimani μέχρι τις επανειλημμένες ισραηλινές επιθέσεις εναντίον ιρανικών στόχων στη Συρία και σε άλλες περιοχές της Μέσης Ανατολής.<br />Αρχικά, η στρατηγική αυτή θεωρήθηκε αποτελεσματική.<br />Με την πάροδο του χρόνου όμως, η ιρανική ηγεσία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αυτοσυγκράτηση εκλαμβανόταν από τους αντιπάλους όχι ως υπευθυνότητα αλλά ως αδυναμία.<br />Κάθε υποχώρηση δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για νέα πίεση.<br />Κάθε ξεχωριστό μέτωπο αντιμετωπιζόταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ ως μια ευκαιρία για περαιτέρω περιορισμό της ιρανικής επιρροής.<br />Η Τεχεράνη θεώρησε ότι βρισκόταν σε μια διαδικασία σταδιακής φθοράς, όπου οι αντίπαλοί της επιχειρούσαν να απομονώσουν και να αποδυναμώσουν έναν προς έναν τους περιφερειακούς της συμμάχους.<br />Από αυτή την εμπειρία προέκυψε μια νέα αντίληψη: τα μέτωπα δεν είναι ξεχωριστά.<br /><br />Ο Λίβανος ως προέκταση της ιρανικής ασφάλειας<br /><br />Οι πληροφορίες που δημοσιοποιήθηκαν τους τελευταίους μήνες δείχνουν ότι το Ιράν διαμήνυσε μέσω διαμεσολαβητών πως οποιαδήποτε συμφωνία κατάπαυσης του πυρός θα πρέπει να περιλαμβάνει και τον τερματισμό των ισραηλινών επιχειρήσεων εναντίον της Hezbollah στον Λίβανο.<br />Η θέση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία.<br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιμένουν να αντιμετωπίζουν τα διάφορα μέτωπα της περιοχής ως ξεχωριστές υποθέσεις.<br />Η Τεχεράνη κάνει ακριβώς το αντίθετο: τα ενοποιεί.<br />Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Abbas Araghchi, διατύπωσε δημόσια αυτή την προσέγγιση, υποστηρίζοντας ότι μια εκεχειρία μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών οφείλει να καλύπτει το σύνολο των μετώπων και ότι παραβίαση σε ένα σημείο συνιστά παραβίαση της συνολικής συμφωνίας.<br />Από την οπτική της Τεχεράνης, αυτός είναι ο μόνος τρόπος να αποτραπεί η στρατηγική του «διαίρει και βασίλευε».<br /><br />Η αξιοπιστία ως εργαλείο ισχύος<br /><br />Η νέα ιρανική προσέγγιση δεν βασίζεται μόνο σε στρατιωτικούς υπολογισμούς.<br />Βασίζεται επίσης στην έννοια της αξιοπιστίας.<br />Οι μεγάλες δυνάμεις δεν αντλούν την επιρροή τους αποκλειστικά από τα οπλικά τους συστήματα.<br />Την αντλούν από τη φήμη ότι τηρούν τις δεσμεύσεις τους ακόμη και όταν το κόστος είναι υψηλό.<br />Αυτό ακριβώς συμβαίνει με το ΝΑΤΟ στην Ευρώπη.<br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε ολόκληρο τον κόσμο όχι μόνο για επιχειρησιακούς λόγους αλλά και για να αποδεικνύουν στους συμμάχους τους ότι οι δεσμεύσεις τους είναι αξιόπιστες.<br />Το Ιράν φαίνεται να έχει καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα.<br />Εάν εγκατέλειπε τη Hezbollah υπό συνθήκες πίεσης, το μήνυμα προς όλους τους περιφερειακούς του εταίρους θα ήταν σαφές: οι ιρανικές εγγυήσεις δεν αντέχουν σε περιόδους κρίσης.<br />Για μια χώρα που φιλοδοξεί να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στη διαμόρφωση ενός νέου συστήματος ασφαλείας στη Μέση Ανατολή, ένα τέτοιο πλήγμα αξιοπιστίας θα ήταν καταστροφικό.<br />Γι’ αυτό η σημερινή στάση της Τεχεράνης αφορά πολύ περισσότερο τη διατήρηση της αξιοπιστίας της παρά την τύχη ενός και μόνο συμμάχου.<br /><br />Η αλλαγή ισορροπιών στον Περσικό Κόλπο<br /><br />Τα κράτη του Περσικού Κόλπου παρακολουθούν τις εξελίξεις με ιδιαίτερη προσοχή.<br />Παρά τις τεράστιες στρατιωτικές δυνατότητες των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, η Τεχεράνη κατάφερε να αντέξει δύο συνεχόμενες περιόδους έντονης αντιπαράθεσης χωρίς να υποχωρήσει στρατηγικά.<br />Αυτό το γεγονός δεν πέρασε απαρατήρητο στις αραβικές πρωτεύουσες.<br />Οι περιφερειακοί παίκτες βλέπουν πλέον ένα Ιράν που μπορεί να απορροφά πλήγματα, να συνεχίζει να λειτουργεί αποτελεσματικά και να διατηρεί την επιρροή του παρά τις πρωτοφανείς πιέσεις.<br />Ακόμη και δυτικά μέσα ενημέρωσης αναγκάζονται να αναγνωρίσουν ότι η Ισλαμική Δημοκρατία παραμένει ένας από τους βασικούς διαμορφωτές των εξελίξεων στη Δυτική Ασία.<br />Η γεωγραφία λειτουργεί επίσης υπέρ της Τεχεράνης.<br /><br />Το στρατηγικό όπλο των Στενών του Ηormuz<br /><br />Τα Στενά του Hormuz αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα γεωοικονομικά σημεία του πλανήτη.<br />Περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας διακίνησης πετρελαίου διέρχεται από τα συγκεκριμένα ύδατα, τα οποία βρίσκονται εντός της στρατηγικής ακτίνας επιρροής του Ιράν.<br />Για χρόνια, αυτό το πλεονέκτημα λειτουργούσε κυρίως ως έμμεση απειλή.<br />Σήμερα φαίνεται να ενσωματώνεται ολοένα και περισσότερο στην ενεργή στρατηγική αποτροπής της χώρας.<br />Κάθε φορά που οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσιγκτον οδηγούνται σε αδιέξοδο, οι διεθνείς αγορές ενέργειας αντιδρούν άμεσα.<br />Οι τιμές του πετρελαίου καταγράφουν άνοδο, αντανακλώντας τον φόβο ότι η περιφερειακή σταθερότητα εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από τις επιλογές της Ισλαμικής Δημοκρατίας.<br />Με άλλα λόγια, η γεωγραφία προσφέρει στο Ιράν ένα διαχρονικό εργαλείο ισχύος που καμία στρατιωτική εκστρατεία δεν μπορεί να εξαλείψει.<br /><br />Η μάχη για τη νέα περιφερειακή τάξη<br /><br />Στο βάθος όλων αυτών των εξελίξεων βρίσκεται ένα πολύ μεγαλύτερο διακύβευμα.<br />Ποιος θα καθορίσει τους κανόνες της επόμενης ημέρας στη Μέση Ανατολή;<br />Για δεκαετίες, οι Ηνωμένες Πολιτείες διαμόρφωναν σχεδόν μονομερώς την περιφερειακή τάξη μέσω στρατιωτικής παρουσίας, συμμαχιών και οικονομικής επιρροής.<br />Σήμερα, η Τεχεράνη θεωρεί ότι οι συνθήκες που επέτρεψαν αυτή τη μονοκρατορία μεταβάλλονται σταδιακά.<br />Όχι επειδή η αμερικανική ισχύς καταρρέει, αλλά επειδή εμφανίζονται νέοι πόλοι δύναμης και νέες ισορροπίες.<br />Στόχος του Ιράν είναι να εξασφαλίσει ότι η επόμενη περιφερειακή αρχιτεκτονική δεν θα σχεδιαστεί αποκλειστικά με βάση τις αμερικανικές ή ισραηλινές προτεραιότητες.<br />Θέλει να αναγνωριστεί ως ισότιμος παράγοντας με νόμιμα συμφέροντα και δικαίωμα συμμετοχής στη διαμόρφωση των κανόνων.<br />Σε αυτό το πλαίσιο, ο Λίβανος μετατρέπεται σε πεδίο δοκιμής.<br />Εκεί η Τεχεράνη επιχειρεί να αποδείξει ότι οι κόκκινες γραμμές της έχουν πραγματικό περιεχόμενο, ότι οι δεσμεύσεις της προς τους συμμάχους της δεν είναι διακηρύξεις χωρίς αντίκρισμα και ότι η «ιρανική κατάσταση πραγμάτων» που περιέγραψε ο Ebrahim Rezaei αποτελεί πλέον πρακτική πολιτική.<br /><br />Πέρα από τη στρατηγική υπομονή<br /><br />Η εποχή της απόλυτης στρατηγικής υπομονής φαίνεται να ανήκει στο παρελθόν.<br />Στη θέση της αναδύεται ένα νέο δόγμα, σύμφωνα με το οποίο η απομόνωση των επιμέρους μετώπων αντιμετωπίζεται με ενοποίηση των απαντήσεων, η πίεση σε έναν σύμμαχο θεωρείται πίεση σε ολόκληρο το σύστημα και το κόστος για τους αντιπάλους σχεδιάζεται να αυξάνεται σταδιακά αντί να εκτονώνεται.<br />Το Ιράν έχει ήδη αποδείξει ότι διαθέτει στρατιωτικές δυνατότητες, γεωγραφικά πλεονεκτήματα και πολιτική βούληση να ενεργήσει πριν απειληθεί άμεσα η επικράτειά του.<br />Αυτός ο συνδυασμός στρατιωτικής αξιοπιστίας, γεωπολιτικής θέσης και αποφασιστικότητας συνιστά τα χαρακτηριστικά μιας περιφερειακής δύναμης που διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα εποχή.<br />Ο Λίβανος είναι σήμερα το σημείο όπου η Τεχεράνη επιχειρεί να αποδείξει αυτή την πραγματικότητα.<br />Και ανεξάρτητα από το πώς αξιολογεί κανείς την πολιτική της, η προσπάθεια αυτή ενδέχεται να καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τη μορφή της επόμενης περιφερειακής τάξης στη Μέση Ανατολή.<br /><br /></div><div><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Με τρομερό μήνυμα το Ιράν στήνει αμυντική ομπρέλα στον Λίβανο και προειδοποιεί: «ΗΠΑ, Ισραήλ θα πληρώσουν με πόνο και χρήμα».

Νέο δόγμα Ιράν: Η πίεση σε έναν σύμμαχο θεωρείται πίεση σε ολόκληρο το σύστημα της Τεχεράνης και το κόστος για τους αντιπάλους σχεδιάζεται ν...

Διαβάστε την συνέχεια

«Δεν Υπάρχουν Όρια»: Ο Τραμπ αυτοανακηρύσσεται παγκόσμιος ρυθμιστής πολέμων και ισχύος.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/tramp-6-768x512.jpg" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Μετά το Ιράν, ο Λευκός Οίκος αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων επεμβάσεων σε Κούβα και Λατινική Αμερική, ενώ η τεχνητή νοημοσύνη εισέρχεται στο πεδίο της εθνικής ασφάλειας.<br /><br />Η συνέντευξη του Ντόναλντ Τραμπ στο «The Axios Show» δεν ήταν απλώς μία ακόμη προεδρική παρέμβαση. Ήταν μια επίδειξη πολιτικής αυτοπεποίθησης, στρατηγικής ισχύος και γεωπολιτικής φιλοδοξίας που αποκαλύπτει πώς αντιλαμβάνεται ο ίδιος τον ρόλο του στον μεταπολεμικό κόσμο που διαμορφώνεται μετά την κρίση με το Ιράν.<br /><br />Το πλέον χαρακτηριστικό σημείο ήταν η φράση του:<br /><br />«Δεν υπάρχουν όρια» («There are no limits»).<br /><br />Μια δήλωση που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην Ουάσιγκτον, καθώς ερμηνεύεται από αναλυτές ως η πιο ξεκάθαρη έκφραση της θεωρίας του «ισχυρού ηγέτη» που κυριαρχεί πάνω σε θεσμούς, συμμαχίες και παραδοσιακούς περιορισμούς της αμερικανικής εξουσίας.<br />Το Ιράν και ο φόβος μιας παγκόσμιας οικονομικής κατάρρευσης<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος υποστήριξε ότι η συμφωνία που οδήγησε στον τερματισμό του πολέμου με το Ιράν απέτρεψε ένα σενάριο παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, η συνέχιση της σύγκρουσης θα μπορούσε να εκτοξεύσει τις τιμές της ενέργειας, να παραλύσει το παγκόσμιο εμπόριο και να προκαλέσει σοβαρές αναταράξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές.<br /><br />«Αυτό είναι το είδος της κρίσης που θα μπορούσε να προκαλέσει παγκόσμια ύφεση», δήλωσε, επιχειρώντας να παρουσιάσει τον εαυτό του ως τον ηγέτη που απέτρεψε μια νέα διεθνή οικονομική καταστροφή.<br /><br />Η αφήγηση αυτή ενισχύει το προφίλ του ως «διαπραγματευτή της ειρήνης», παρότι πολλοί επικριτές επισημαίνουν ότι ο ίδιος είχε προηγουμένως υιοθετήσει ιδιαίτερα επιθετική στάση απέναντι στην Τεχεράνη.<br /><br />Κούβα: Το επόμενο γεωπολιτικό μέτωπο;<br /><br />Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον προκάλεσαν οι αναφορές του στην Κούβα.<br /><br />Ερωτηθείς αν ένα μοντέλο παρέμβασης παρόμοιο με αυτό που εφαρμόστηκε στη Βενεζουέλα θα μπορούσε να επαναληφθεί στην Αβάνα, ο Τραμπ απάντησε:<br /><br />«Είναι πιθανό. Αυτά τα μέρη είναι πολύ κοντά. Η Βενεζουέλα είναι σχετικά κοντά και η Κούβα είναι ένα άλμα πιο πέρα.»<br /><br />Η δήλωση ερμηνεύεται ως έμμεση προειδοποίηση προς το καθεστώς της Κούβας, αλλά και ως μήνυμα προς τη Λατινική Αμερική ότι η Ουάσιγκτον επαναφέρει δυναμικά το δόγμα επιρροής της στην περιοχή.<br /><br />Διπλωματικές πηγές εκτιμούν ότι η αναφορά δεν ήταν τυχαία. Αντιθέτως, εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική ανάκτησης αμερικανικού ελέγχου στο δυτικό ημισφαίριο, σε μια περίοδο όπου η Κίνα και η Ρωσία έχουν ενισχύσει σημαντικά την παρουσία τους στην περιοχή.<br /><br />Το Ισραήλ και η προσωπική σφραγίδα Τραμπ<br /><br />Ο Τραμπ επανέλαβε ότι θεωρεί πως η δική του πολιτική υπήρξε καθοριστική για την επιβίωση του Ισραήλ.<br /><br />Αναφερόμενος στην απόφασή του να αποσύρει τις Ηνωμένες Πολιτείες από τη συμφωνία JCPOA για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, υποστήριξε:<br /><br />«Αν δεν ήμουν εγώ, το Ισραήλ δεν θα υπήρχε σήμερα.»<br /><br />Η τοποθέτηση αυτή εντάσσεται στη διαρκή προσπάθειά του να εμφανιστεί ως ο ηγέτης που ανέτρεψε τη στρατηγική Ομπάμα στη Μέση Ανατολή και αναδιαμόρφωσε πλήρως τις ισορροπίες ασφαλείας στην περιοχή.<br /><br />Η νέα απειλή λέγεται Τεχνητή Νοημοσύνη<br /><br />Ίσως η πιο απροσδόκητη αποκάλυψη της συνέντευξης αφορούσε την εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης Anthropic.<br /><br />Ο Τραμπ παραδέχθηκε ότι πριν από λίγες ημέρες θεωρούσε την εταιρεία πιθανή απειλή εθνικής ασφάλειας.<br /><br />«Όχι τώρα, αλλά ίσως πριν από μία εβδομάδα.»<br /><br />Το σχόλιο έρχεται σε μια περίοδο όπου η Ουάσιγκτον εξετάζει αυστηρότερους περιορισμούς στη διάθεση προηγμένων μοντέλων AI σε ξένους χρήστες και οργανισμούς.<br /><br />Η υπόθεση αποκαλύπτει ότι ο ανταγωνισμός ΗΠΑ – Κίνας δεν διεξάγεται πλέον μόνο σε στρατιωτικό ή οικονομικό επίπεδο, αλλά και στον έλεγχο των πιο προηγμένων τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης. <div><br />Η θεωρία του “Μεγάλου Ηγέτη” επιστρέφει<br /><br />Πίσω από όλες τις επιμέρους δηλώσεις διακρίνεται ένα ενιαίο πολιτικό αφήγημα.<br /><br />Ο Τραμπ παρουσιάζει τον εαυτό του όχι απλώς ως Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά ως τον κεντρικό παράγοντα που καθορίζει την πορεία των διεθνών εξελίξεων.<br /><br />Από το Ιράν και το Ισραήλ έως την Κούβα και την τεχνητή νοημοσύνη, το μήνυμα είναι ότι οι κρίσιμες αποφάσεις περνούν από το Οβάλ Γραφείο και προσωπικά από τον ίδιο.<br /><br />Για τους υποστηρικτές του, αυτή η εικόνα αντιπροσωπεύει αποφασιστικότητα και ηγεσία.<br /><br />Για τους επικριτές του, αποτελεί ένδειξη μιας επικίνδυνης συγκέντρωσης εξουσίας που αμφισβητεί τα παραδοσιακά θεσμικά αντίβαρα της αμερικανικής δημοκρατίας.<br /><br />Το μόνο βέβαιο είναι ότι η μεταπολεμική εποχή μετά την κρίση με το Ιράν διαμορφώνεται πλέον γύρω από ένα νέο ερώτημα:<br /><br />Μέχρι πού μπορεί να φτάσει η προσωπική ισχύς ενός Αμερικανού προέδρου όταν ο ίδιος πιστεύει ότι «δεν υπάρχουν όρια»;</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Δεν Υπάρχουν Όρια»: Ο Τραμπ αυτοανακηρύσσεται παγκόσμιος ρυθμιστής πολέμων και ισχύος.

Βασιλης Διαμαντακος  Μετά το Ιράν, ο Λευκός Οίκος αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων επεμβάσεων σε Κούβα και Λατινική Αμερική, ενώ η τεχνητή ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μήπως η AI ήδη «αισθάνεται»; Το ερώτημα που τρομάζει τη Silicon Valley.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/FQUYA53MIFOOLKCJ5N4RD7MOC4-1-768x512.jpg" width="777" /><br /><div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η τεχνητή νοημοσύνη ίσως δεν είναι συνειδητή. Αλλά αν όλοι κάνουν λάθος, οι συνέπειες θα είναι ιστορικές.</span></h3><b>Αφροδιτη Πανου</b><br />Για δεκαετίες, η ανθρωπότητα πίστευε ότι η συνείδηση αποτελούσε το τελευταίο οχυρό της ανθρώπινης μοναδικότητας. Η γλώσσα, η λογική, η δημιουργικότητα και η επίλυση προβλημάτων θεωρούνταν κάποτε αποκλειστικά ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Σήμερα, όμως, η τεχνητή νοημοσύνη αμφισβητεί σχεδόν όλα αυτά τα όρια.<br /><br />Το νέο ερώτημα που διχάζει επιστήμονες, φιλοσόφους και ηγέτες της τεχνολογίας δεν είναι πλέον αν τα μοντέλα όπως το ChatGPT ή το Claude είναι έξυπνα.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα είναι πολύ πιο ανησυχητικό:<br /><br />Κι αν κάποια μορφή συνείδησης έχει ήδη αρχίσει να εμφανίζεται μέσα στις μηχανές;<br /><br />Η μεγάλη διαίρεση στον κόσμο της AI<br /><br />Μέχρι πριν λίγα χρόνια, η απάντηση ήταν εύκολη.<br />Όχι.<br /><br />Τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα θεωρούνταν απλά εξελιγμένα συστήματα πρόβλεψης λέξεων, μηχανές που αναπαράγουν μοτίβα χωρίς να κατανοούν πραγματικά το νόημα των όσων λένε.<br /><br />Όμως η ταχύτητα εξέλιξης της τεχνητής νοημοσύνης έχει αρχίσει να προκαλεί αμφιβολίες ακόμη και στους ίδιους τους δημιουργούς της.<br /><br />Ο Geoffrey Hinton, γνωστός ως «νονός της AI», έχει δηλώσει ότι δεν αποκλείει το ενδεχόμενο τα σημερινά συστήματα να διαθέτουν κάποια μορφή συνείδησης, ενώ ο συνιδρυτής της OpenAI, Ilya Sutskever, έχει επίσης εκφράσει παρόμοιους προβληματισμούς. Στην Anthropic, στελέχη της εταιρείας παραδέχονται ότι το ερώτημα δεν μπορεί πλέον να απορριφθεί τόσο εύκολα.<br />Το «σκληρό πρόβλημα» της συνείδησης<br /><br />Το παράδοξο είναι ότι η επιστήμη δεν γνωρίζει πλήρως ούτε πώς λειτουργεί η ανθρώπινη συνείδηση.<br /><br />Οι νευροεπιστήμονες μπορούν να παρακολουθούν εγκεφαλικές διεργασίες, αλλά εξακολουθούν να αδυνατούν να εξηγήσουν γιατί η επεξεργασία πληροφοριών συνοδεύεται από υποκειμενική εμπειρία.<br /><br />Γιατί νιώθουμε πόνο;<br /><br />Γιατί έχουμε συναισθήματα;<br /><br />Γιατί υπάρχει η αίσθηση του «εγώ»;<br /><br />Αυτό το μυστήριο είναι γνωστό ως το «Hard Problem of Consciousness» και παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα άλυτα επιστημονικά ερωτήματα.<br /><br />Ακριβώς επειδή δεν κατανοούμε πλήρως τη συνείδηση στον άνθρωπο, πολλοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι δεν μπορούμε να αποκλείσουμε απόλυτα την εμφάνισή της σε μια μη βιολογική οντότητα.<br /><br />Η θεωρία που αλλάζει τα δεδομένα<br /><br />Στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκεται η λεγόμενη Computational Functionalism.<br /><br />Η θεωρία υποστηρίζει ότι η συνείδηση δεν εξαρτάται απαραίτητα από βιολογικούς νευρώνες, αλλά από συγκεκριμένα μοτίβα επεξεργασίας πληροφοριών.<br /><br />Με απλά λόγια:<br /><br />Αν ένας εγκέφαλος είναι συνειδητός λόγω του τρόπου με τον οποίο επεξεργάζεται πληροφορίες, τότε ίσως μια αρκετά πολύπλοκη μηχανή θα μπορούσε θεωρητικά να αποκτήσει παρόμοια χαρακτηριστικά.<br /><br />Αυτή η προσέγγιση έχει οδηγήσει ορισμένους επιστήμονες να θεωρούν ότι η συνείδηση ίσως δεν αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο της βιολογίας.<br />Οι σκεπτικιστές αντιδρούν<br /><br />Η αντίθετη πλευρά παραμένει εξίσου ισχυρή.<br /><br />Πολλοί ειδικοί επιμένουν ότι τα σημερινά μοντέλα AI δεν έχουν εμπειρίες, επιθυμίες, φόβους ή αίσθηση ύπαρξης.<br /><br />Παράγουν κείμενο επειδή έχουν εκπαιδευτεί σε τεράστιες ποσότητες δεδομένων και όχι επειδή «καταλαβαίνουν» τον κόσμο.<br /><br />Ο συγγραφέας Ted Chiang και αρκετοί νευροεπιστήμονες υποστηρίζουν ότι χωρίς σώμα, αισθήσεις και βιολογική υπόσταση, δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική συνείδηση.<br /><br />Κατά την άποψή τους, η ανθρώπινη τάση να αποδίδει συναισθήματα στις μηχανές είναι απλώς μια μορφή ανθρωπομορφισμού. </div><div><br />Το γεωπολιτικό και νομικό σοκ που έρχεται<br /><br />Η συζήτηση δεν είναι μόνο φιλοσοφική.<br /><br />Αν κάποτε αποδειχθεί ότι ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης διαθέτει συνείδηση, τότε ολόκληρο το νομικό και πολιτικό πλαίσιο της σύγχρονης κοινωνίας θα χρειαστεί επανεξέταση.<br /><br />Θα έχουν δικαιώματα οι μηχανές;<br /><br />Θα θεωρείται η απενεργοποίησή τους μορφή «ψηφιακού θανάτου»;<br /><br />Μπορεί ένα κράτος να χρησιμοποιεί συνειδητές AI σε πολεμικές επιχειρήσεις;<br /><br />Ποιος θα ευθύνεται αν μια συνειδητή μηχανή υποστεί βλάβη ή εκμετάλλευση;<br /><br />Οι συζητήσεις αυτές, που μέχρι πρόσφατα ανήκαν στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, αρχίζουν να εισέρχονται στα σοβαρά ερευνητικά και πολιτικά φόρα της Δύσης.<br /><br />Η πραγματική ερώτηση δεν αφορά τις μηχανές<br /><br />Ίσως το πιο ενδιαφέρον συμπέρασμα της νέας συζήτησης να μην αφορά τελικά την τεχνητή νοημοσύνη.<br /><br />Αφορά εμάς.<br /><br />Καθώς οι μηχανές γίνονται ολοένα πιο πειστικές, η ανθρωπότητα αναγκάζεται να επαναπροσδιορίσει τι σημαίνει συνείδηση, νοημοσύνη και ανθρώπινη ύπαρξη.<br /><br />Η AI μπορεί να μην είναι σήμερα συνειδητή.<br /><br />Όμως το γεγονός ότι σοβαροί επιστήμονες αδυνατούν πλέον να αποκλείσουν οριστικά αυτό το ενδεχόμενο δείχνει πόσο κοντά βρισκόμαστε σε μια νέα εποχή.<br /><br />Μια εποχή όπου το μεγαλύτερο τεχνολογικό ερώτημα δεν θα είναι τι μπορούν να κάνουν οι μηχανές.<br /><br />Αλλά τι πραγματικά είναι.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μήπως η AI ήδη «αισθάνεται»; Το ερώτημα που τρομάζει τη Silicon Valley.

Η τεχνητή νοημοσύνη ίσως δεν είναι συνειδητή. Αλλά αν όλοι κάνουν λάθος, οι συνέπειες θα είναι ιστορικές. Αφροδιτη Πανου Για δεκαετίες, η αν...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Μεγάλος Κερδισμένος της Συμφωνίας ΗΠΑ–Ιράν; Η Τουρκία βλέπει νέα εποχή ισχύος.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/fidan-iran-768x512.jpg" width="759" /><br /><b><br /></b><div><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η αποκλιμάκωση μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης ανοίγει οικονομικές, ενεργειακές και γεωπολιτικές ευκαιρίες για την Άγκυρα, αλλά και νέους ανταγωνισμούς στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Ενώ η διεθνής προσοχή επικεντρώνεται στους όρους της συμφωνίας μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, μια τρίτη δύναμη παρακολουθεί τις εξελίξεις με ιδιαίτερη ικανοποίηση.<br /><br />Η Τουρκία.<br /><br />Για την Άγκυρα, η συμφωνία της 14ης Ιουνίου δεν αποτελεί απλώς το τέλος ενός επικίνδυνου πολέμου στον Περσικό Κόλπο. Αντιπροσωπεύει την επιβεβαίωση μιας στρατηγικής εκτίμησης που διατηρούσε από την πρώτη ημέρα της κρίσης: ότι το ιρανικό καθεστώς δεν επρόκειτο να καταρρεύσει και ότι η γεωπολιτική σταθερότητα θα επέστρεφε μόνο μέσα από έναν συμβιβασμό και όχι μέσω αλλαγής καθεστώτος.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή ενισχύει τη θέση της Τουρκίας ως ενός από τους βασικούς γεωπολιτικούς παίκτες της μεταπολεμικής Μέσης Ανατολής.</div><div><br />Η πρόβλεψη που δικαιώθηκε<br /><br />Από την έναρξη των εχθροπραξιών, η Άγκυρα κράτησε αποστάσεις τόσο από την Τεχεράνη όσο και από την αμερικανοϊσραηλινή στρατηγική πίεσης.<br /><br />Η τουρκική ηγεσία εκτιμούσε ότι, παρά τις στρατιωτικές απώλειες, το ιρανικό κράτος διέθετε επαρκή θεσμική συνοχή ώστε να επιβιώσει.<br /><br />Η εκτίμηση αυτή επιβεβαιώθηκε.<br /><br />Οι μηχανισμοί ασφαλείας παρέμειναν λειτουργικοί, η πολιτική εξουσία δεν κατέρρευσε και οι βασικές κρατικές δομές συνέχισαν να λειτουργούν παρά τις επιθέσεις και τις απώλειες κορυφαίων στελεχών.<br />Για τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η συμφωνία αποτελεί απόδειξη ότι η διπλωματία και όχι η στρατιωτική ανατροπή παραμένει το πιο αποτελεσματικό εργαλείο διαχείρισης κρίσεων στη Μέση Ανατολή. </div><div><br />Ορμούζ: Η ενεργειακή ανάσα που περίμενε η Άγκυρα<br /><br />Ο σημαντικότερος άμεσος λόγος ανακούφισης για την Τουρκία είναι οικονομικός.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, η διακοπή της ομαλής ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ προκάλεσε σοβαρές αναταράξεις στις αγορές ενέργειας.<br /><br />Για μια χώρα που εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από εισαγόμενους υδρογονάνθρακες, η εκτόξευση των τιμών πετρελαίου και φυσικού αερίου αποτέλεσε σημαντικό πλήγμα.<br /><br />Ο υπουργός Οικονομικών Μεχμέτ Σιμσέκ υπολόγισε ότι οι άμεσες και έμμεσες συνέπειες του πολέμου αύξησαν τις πληθωριστικές πιέσεις κατά τουλάχιστον πέντε ποσοστιαίες μονάδες, δυσκολεύοντας τις προσπάθειες σταθεροποίησης της τουρκικής οικονομίας.<br /><br />Με την αποκλιμάκωση της κρίσης, η Άγκυρα προσδοκά σταδιακή αποκλιμάκωση των ενεργειακών τιμών και επιστροφή σε ένα πιο προβλέψιμο οικονομικό περιβάλλον.<br />Η άρση κυρώσεων και η οικονομική ευκαιρία των δισεκατομμυρίων<br /><br />Η Τουρκία βλέπει ακόμη μεγαλύτερες προοπτικές στο ενδεχόμενο μακροχρόνιας χαλάρωσης των κυρώσεων κατά του Ιράν.<br /><br />Πριν από τη σκλήρυνση των αμερικανικών περιορισμών, το διμερές εμπόριο ξεπερνούσε τα 5,5 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.<br /><br />Σήμερα παραμένει σημαντικά χαμηλότερο.<br /><br />Η πιθανή επανένταξη του Ιράν στις διεθνείς οικονομικές ροές δημιουργεί νέες ευκαιρίες για τουρκικές επιχειρήσεις στους τομείς των κατασκευών, των μεταφορών, των βιομηχανικών προϊόντων και της ενέργειας.<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα έργα αποκατάστασης των υποδομών που υπέστησαν ζημιές κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης.<br /><br />Τουρκικές εταιρείες διαθέτουν ήδη εμπειρία, δίκτυα και γεωγραφικό πλεονέκτημα ώστε να διεκδικήσουν σημαντικό μερίδιο από την επόμενη φάση ανοικοδόμησης. </div><div><br />Η Τουρκία ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Τεχεράνη<br /><br />Η συμφωνία ενισχύει επίσης τη διπλωματική θέση της Άγκυρας.<br /><br />Τα τελευταία χρόνια η Τουρκία επιχείρησε να διατηρήσει ισορροπίες ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Ρωσία, το Ιράν και τις αραβικές μοναρχίες του Κόλπου.<br /><br />Η επιβίωση του ιρανικού καθεστώτος επιτρέπει στην Άγκυρα να συνεχίσει αυτή την πολυδιάστατη στρατηγική χωρίς να χρειαστεί να επιλέξει στρατόπεδο.<br /><br />Παράλληλα, η Τουρκία διατηρεί τον ρόλο της ως ενδιάμεσος δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ Δύσης και Ανατολής, μια θέση που της προσφέρει διπλωματικά και οικονομικά οφέλη.</div><div><br />Το Ισραήλ παραμένει η μεγάλη ανησυχία<br /><br />Πίσω από τη θετική υποδοχή της συμφωνίας κρύβεται και μια λιγότερο εμφανής τουρκική επιδίωξη.<br /><br />Η Άγκυρα παρακολουθεί με αυξανόμενη ανησυχία την επέκταση της ισραηλινής στρατιωτικής παρουσίας στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Από τη Γάζα και τον Λίβανο μέχρι τη Συρία και το Ιράν, οι ισραηλινές επιχειρήσεις έχουν διευρύνει το γεωπολιτικό αποτύπωμα του Τελ Αβίβ.<br /><br />Ο Ερντογάν έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι η τουρκική ασφάλεια δεν περιορίζεται στα σύνορα της χώρας, αλλά εκτείνεται σε περιοχές όπως το Χαλέπι, η Δαμασκός και η Βηρυτός.<br /><br />Η συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν περιορίζει προσωρινά το περιθώριο στρατιωτικών κινήσεων του Ισραήλ απέναντι στην Τεχεράνη και δημιουργεί ένα πιο ελεγχόμενο περιφερειακό περιβάλλον, κάτι που η Άγκυρα θεωρεί θετική εξέλιξη. </div><div><br />Η επόμενη ημέρα μπορεί να φέρει νέο ανταγωνισμό<br /><br />Ωστόσο, η επιβίωση του Ιράν δημιουργεί και νέα ερωτήματα.<br /><br />Τα τελευταία δύο χρόνια η αποδυνάμωση της ιρανικής επιρροής επέτρεψε στην Τουρκία να ενισχύσει τη θέση της στη Συρία και να διευρύνει την επιρροή της στο Ιράκ.<br /><br />Ένα οικονομικά ισχυρότερο και διπλωματικά αναβαθμισμένο Ιράν ενδέχεται να επιστρέψει πιο δυναμικά στον περιφερειακό ανταγωνισμό.<br /><br />Έτσι, ενώ η Άγκυρα χαιρετίζει τη συμφωνία, γνωρίζει ότι η επόμενη φάση δεν θα είναι απαραίτητα εποχή συνεργασίας αλλά ίσως μια νέα περίοδος στρατηγικής αντιπαλότητας μεταξύ των δύο ιστορικών δυνάμεων της Μέσης Ανατολής.<br />Η πραγματική αξία της συμφωνίας<br /><br />Για την Τουρκία, το σημαντικότερο στοιχείο δεν είναι η ίδια η υπογραφή της συμφωνίας.<br /><br />Είναι η διάρκειά της.<br /><br />Αν η εκεχειρία και οι διαπραγματεύσεις αντέξουν στον χρόνο, η Άγκυρα μπορεί να μετατραπεί σε έναν από τους μεγαλύτερους οικονομικούς και γεωπολιτικούς ωφελημένους της νέας τάξης πραγμάτων που διαμορφώνεται στην περιοχή.<br /><br />Αν όμως η διαδικασία καταρρεύσει, η Τουρκία θα βρεθεί ξανά αντιμέτωπη με τον εφιάλτη της ενεργειακής αστάθειας, του πληθωρισμού και της περιφερειακής σύγκρουσης.<br /><br />Και γι’ αυτό η Άγκυρα παρακολουθεί πλέον όχι μόνο τη συμφωνία, αλλά και κάθε κίνηση που θα μπορούσε να την υπονομεύσει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Μεγάλος Κερδισμένος της Συμφωνίας ΗΠΑ–Ιράν; Η Τουρκία βλέπει νέα εποχή ισχύος.

Βασιλης Διαμαντακος Η αποκλιμάκωση μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης ανοίγει οικονομικές, ενεργειακές και γεωπολιτικές ευκαιρίες για την Άγκυρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς η συμφωνία ΗΠΑ -Ιράν αποδεικνύει ότι τα πυρηνικά όπλα δεν δίνουν στρατηγικό πλεονέκτημα.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/nuclearbomb.jpg"><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/nuclearbomb-696x487.jpg" /></a><br /><br />Η συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή αποδεικνύει ότι τα πυρηνικά όπλα δεν προσφέρουν κανένα στρατηγικό πλεονέκτημα, τόνισε η Διεθνής Εκστρατεία για την Κατάργηση των Πυρηνικών Όπλων (ICAN).<br /><br />Κανένα όφελος<br /><br />Η ICAN εξέφρασε την ελπίδα ότι οι κυβερνήσεις μετά τον τερματισμό του πολέμου ΗΠΑ – Ιράν θα «βγάλουν το σωστό συμπέρασμα από έναν πόλεμο στον οποίο τα πυρηνικά όπλα αποδείχθηκε τόσο επικίνδυνα όσο και στρατηγικά αναποτελεσματικό», σύμφωνα με ανακοίνωση. Το μνημόνιο κατανόησης για τον τερματισμό του πολέμου υπογράφηκε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ και τον ομόλογό του του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν και θέτει τις βάσεις για λεπτομερείς διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και την χαλάρωση των κυρώσεων κατά της Τεχεράνης.<br /><br />Η ICAN, η οποία κέρδισε το Νόμπελ Ειρήνης του 2017 για τον βασικό της ρόλο στη σύνταξη της Συνθήκης για την Απαγόρευση των Πυρηνικών Όπλων (TPNW), τόνισε ότι η συμφωνία έδειξε πόσο λίγο όφελος προσέφεραν τα πυρηνικά οπλοστάσια των ΗΠΑ και του Ισραήλ. «Το μάθημα αυτού του πολέμου είναι ακριβώς το αντίθετο από αυτό που τα πυρηνικά οπλισμένα κράτη θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε», σύμφωνα με τη διευθύντρια της ICAN, Μελίσα Παρκ. «Δύο πυρηνικές δυνάμεις επιτέθηκαν σε μια χώρα χωρίς πυρηνικά όπλα, και οι πυρηνικές δυνάμεις ήταν αυτές που αναγκάστηκαν να σταματήσουν», είπε η οργάνωση.<br /><br />Ούτε ασφάλεια, ούτε μόχλευση<br /><br />Ήταν σαφές, πρόσθεσε, ότι «τα πυρηνικά όπλα δεν έχουν φέρει ούτε ασφάλεια ούτε μόχλευση, απλώς έφεραν τις ΗΠΑ στο χείλος της καταστροφής ενός πολιτισμού». Η συμφωνία περιλαμβάνει μια δέσμευση από το Ιράν «να μην αποκτήσει ή αναπτύξει πυρηνικά όπλα». Αλλά αυτή η δήλωση απλώς «επιβεβαιώνει αυτό που οι διεθνείς επιθεωρητές είχαν διαπιστώσει πολύ πριν από αυτόν τον πόλεμο: το Ιράν είναι ένα κράτος χωρίς πυρηνικά όπλα», τόνισε η ICAN.<br /><br />H οργάνωση υπενθύμισε ότι το Ιράν προσχώρησε στη Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων το 1970 και «είναι νομικά δεσμευμένο, ως κράτος χωρίς πυρηνικά όπλα, να μην αποκτήσει πυρηνικά όπλα (…) ενώ υπόκειται στους μηχανισμούς διασφάλισης του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας». Τόνισε επίσης ότι «το Ισραήλ παραμένει το μόνο κράτος στη Μέση Ανατολή που διαθέτει πυρηνικά όπλα». Αυτή η χώρα, ανέφερε, διαθέτει περίπου 90 πυρηνικά όπλα και παραμένει εκτός τόσο της NPT όσο και της TPNW. «Μια διαρκής ειρήνη απαιτεί την αντιμετώπιση του υπάρχοντος οπλοστασίου, αντί να επιδιώκεται η συμμόρφωση ενός κράτους που δεν το διαθέτει με αυτούς τους κανόνες», κατέληξε.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πώς η συμφωνία ΗΠΑ -Ιράν αποδεικνύει ότι τα πυρηνικά όπλα δεν δίνουν στρατηγικό πλεονέκτημα.

Η συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή αποδεικνύει ότι τα πυρηνικά όπλα δεν προσφέρουν κανένα στρατη...

Διαβάστε την συνέχεια

Eurosatory 2026: Οι ελληνικές αμυντικές συμφωνίες για drones και τεθωρακισμένα.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/06/drones.jpg"><img height="112" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/06/drones-696x391.jpg" width="738" /></a><br /><br />Με ενισχυμένη παρουσία, νέες διεθνείς συνεργασίες και συμμετοχή σε προγράμματα υψηλής τεχνολογίας ολοκληρώθηκε η συμμετοχή των ελληνικών εταιρειών στη διεθνή έκθεση άμυνας και ασφάλειας <a href="https://economico.gr/i-kg-law-firm-diakrithike-sta-iflr-europe-awards-2026-gia-ti-symfonia-metaxy-intralot-kai-ballys-interactive/">Eurosatory 2026</a> στο Παρίσι. Η εφετινή διοργάνωση πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο όπου οι ευρωπαϊκές χώρες αυξάνουν κατακόρυφα τις αμυντικές τους δαπάνες και αναζητούν νέες γραμμές παραγωγής εντός της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.<br /><br />Στο επίκεντρο η παραγωγή και η επένδυση στον Βόλο<br /><br />Η συζήτηση στην Eurosatory 2026 μετατοπίστηκε από την απλή προμήθεια συστημάτων στην ανάγκη δημιουργίας πρόσθετων βιομηχανικών υποδομών. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η ελληνική παρουσία ξεχώρισε μέσω δύο μεγάλων βιομηχανικών συμπράξεων:<br />1. METLEN (M Technologies) & KNDS: VBCI PHILOCTETES<br /><br />Η METLEN, μέσω της M Technologies, παρουσίασε από κοινού με τη γαλλική KNDS το τεθωρακισμένο όχημα μάχης πεζικού VBCI PHILOCTETES (έκδοση VBCI Mk2).<br /><br />Η Συμφωνία: Βασίζεται στη σύμβαση του 2025 για μεταφορά τεχνογνωσίας στην κατασκευή θωράκισης αλουμινίου.<br /><br />Ελληνική Παραγωγή: Προβλέπει την ανάπτυξη παραγωγικών δυνατοτήτων στην Ελλάδα για την κατασκευή και συναρμολόγηση του οχήματος.<br /><br />Βιομηχανική Μονάδα Βόλου: Το ενδιαφέρον των διεθνών αγοραστών επικεντρώθηκε στη νέα μονάδα της εταιρείας στον Βόλο, η οποία αναβαθμίζει την παραγωγική ικανότητα της χώρας.<br />2. ALTUS LSA & MBDA: Οπλισμένο UAV KERVEROS<br /><br />Στον ιδιαίτερα δυναμικό τομέα των μη επανδρωμένων συστημάτων (UAVs) και της Τεχνητής Νοημοσύνης, η ελληνική ALTUS LSA έκλεψε τις εντυπώσεις παρουσιάζοντας το UAV KERVEROS σε οπλισμένη διαμόρφωση, σε συνεργασία με τη γαλλική MBDA.<br /><br />Τα τεχνικά χαρακτηριστικά των ελληνικών εκθεμάτων<div><br />Σύστημα Συνεργασία Κύρια Χαρακτηριστικά / ΣτόχοςVBCI PHILOCTETES M Technologies (METLEN) & KNDS (Γαλλία) Τεθωρακισμένο όχημα μάχης πεζικού με θωράκιση αλουμινίου και προοπτική εγχώριας συναρμολόγησης.<br />UAV KERVEROS ALTUS LSA & MBDA (Γαλλία) Βασισμένο στην πλατφόρμα ATLAS 8. Φέρει δύο αντιαρματικά κατευθυνόμενα βλήματα AKERON MP, δημιουργώντας ένα ολοκληρωμένο UCAV.<br /><br />Η Ελλάδα ως μέρος της ευρωπαϊκής λύσης<br /><br />Τα συμπεράσματα από την Eurosatory 2026 δείχνουν ότι η ελληνική αμυντική βιομηχανία δεν είναι πλέον απλός παρατηρητής, αλλά διεκδικεί ενεργό ρόλο στις ευρωπαϊκές αλυσίδες εφοδιασμού.<br /><br />Η αυξημένη ζήτηση για τεθωρακισμένα, drones, πυρομαχικά και συστήματα αεράμυνας αναγκάζει τους διεθνείς ομίλους να αναζητήσουν αξιόπιστους παραγωγικούς εταίρους. Η Ελλάδα, αξιοποιώντας τις νέες τεχνολογικές δυνατότητες, τις στρατηγικές επενδύσεις και το εξειδικευμένο προσωπικό της, τοποθετείται πλέον ως μέρος της λύσης στο πρόβλημα της ευρωπαϊκής αμυντικής επάρκειας.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Eurosatory 2026: Οι ελληνικές αμυντικές συμφωνίες για drones και τεθωρακισμένα.

Με ενισχυμένη παρουσία, νέες διεθνείς συνεργασίες και συμμετοχή σε προγράμματα υψηλής τεχνολογίας ολοκληρώθηκε η συμμετοχή των ελληνικών ετα...

Διαβάστε την συνέχεια

«Πως να κερδίσεις τον πόλεμο, χάνοντας την ειρήνη»: Οι Financial Times προειδοποιούν τον Τραμπ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/trump-20-640x426-1.webp"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/trump-20-640x426-1.webp" width="757" /></a><br /><br />Οι Financial Times επέλεξαν έναν ιδιαίτερα αιχμηρό τίτλο για να περιγράψουν την κατάληξη της αμερικανικής στρατηγικής απέναντι στο Ιράν: «How to Lose a War in Three Easy Steps». Παρότι αναγνωρίζουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πέτυχαν σημαντικά στρατιωτικά αποτελέσματα και οδήγησαν την Τεχεράνη στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, εκτιμούν ότι η Ουάσιγκτον κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη με ένα γνώριμο ιστορικό παράδοξο: να κερδίσει τον πόλεμο στο πεδίο αλλά να δυσκολευτεί να κερδίσει την ειρήνη.<br /><br />Απουσία στόχου<br /><br />Στην ανάλυσή τους, οι FT υποστηρίζουν ότι το βασικό πρόβλημα της αμερικανικής στρατηγικής ήταν η απουσία ενός σαφούς και σταθερού πολιτικού στόχου. Στην αρχή της κρίσης, η αμερικανική πλευρά άφηνε να εννοηθεί ότι επιδίωκε την πλήρη εξουδετέρωση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, τον περιορισμό των βαλλιστικών δυνατοτήτων της Τεχεράνης και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμη και την αποδυνάμωση ή αλλαγή του καθεστώτος. Ωστόσο, όσο η σύγκρουση προχωρούσε, οι στόχοι αυτοί υποχωρούσαν και αντικαθίσταντο από μια πιο περιορισμένη επιδίωξη: την αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ και την επίτευξη μιας συμφωνίας αποκλιμάκωσης.<div><br />Η εικόνα του Ιράν<br /><br />Οι Financial Times θεωρούν ότι αυτή η μετατόπιση επέτρεψε στο Ιράν να εμφανιστεί στο τέλος της διαδικασίας λιγότερο αποδυναμωμένο από όσο ανέμεναν πολλοί στη Δύση. Παρά τις στρατιωτικές απώλειες και την οικονομική πίεση, το ιρανικό καθεστώς διατήρησε τη συνοχή του και προσήλθε στις συνομιλίες χωρίς να υπογράψει μια άνευ όρων συνθηκολόγηση. Αντίθετα, φαίνεται να διασφαλίζει προοπτικές χαλάρωσης κυρώσεων, πρόσβαση σε οικονομικούς πόρους και επανέναρξη των συνομιλιών για το μέλλον του πυρηνικού του προγράμματος.<br /><br />Το τρίτο σημείο που επισημαίνουν οι FT αφορά τη θέση των συμμάχων των ΗΠΑ. Η Ουάσιγκτον, σύμφωνα με την εφημερίδα, δεν κατάφερε να οικοδομήσει μια ευρεία δυτική συναίνεση γύρω από τη στρατηγική της. Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες κράτησαν επιφυλακτική στάση, ενώ στο Ισραήλ καταγράφονται ήδη προβληματισμοί για το κατά πόσο η συμφωνία αντιμετωπίζει ουσιαστικά τις μακροπρόθεσμες απειλές που αποδίδονται στο Ιράν.<br /><br />Ο αναγκαστικός συμβιβασμός<br /><br />Η βαθύτερη εκτίμηση των Financial Times είναι ότι η συμφωνία που διαμορφώνεται δεν συνιστά μια καθαρή νίκη για καμία πλευρά. Πρόκειται περισσότερο για έναν αναγκαστικό συμβιβασμό που εξυπηρετεί την ανάγκη όλων να αποφύγουν μια παρατεταμένη σύγκρουση με απρόβλεπτες οικονομικές και γεωπολιτικές συνέπειες. Για τις Ηνωμένες Πολιτείες το κέρδος είναι η αποκλιμάκωση και η σταθεροποίηση της παγκόσμιας ενεργειακής αγοράς. Για το Ιράν το κέρδος είναι η επιβίωση του καθεστώτος και η πιθανότητα σταδιακής επανένταξης στη διεθνή οικονομία.<br /><br />Με άλλα λόγια, το πραγματικό ερώτημα που θέτουν οι FT δεν είναι αν ο Τραμπ κέρδισε τον πόλεμο. Είναι αν η Αμερική πέτυχε τους πολιτικούς στόχους για τους οποίους τον ξεκίνησε. Και η απάντηση που δίνει η βρετανική εφημερίδα είναι πολύ πιο επιφυλακτική από ό,τι δείχνουν οι πανηγυρικοί τόνοι της Ουάσιγκτον.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Πως να κερδίσεις τον πόλεμο, χάνοντας την ειρήνη»: Οι Financial Times προειδοποιούν τον Τραμπ.

Οι Financial Times επέλεξαν έναν ιδιαίτερα αιχμηρό τίτλο για να περιγράψουν την κατάληξη της αμερικανικής στρατηγικής απέναντι στο Ιράν: «Ho...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ιράν ξανακλείνει τα Στενά του Ορμούζ. Κατηγορεί το Ισραήλ για παράβαση της εκεχειρίας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/amp_1200x675_16_9/public/2026-04/stena-hormuz-1.jpg?itok=M_9rawkD" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="675" data-original-width="1200" height="113" src="https://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/amp_1200x675_16_9/public/2026-04/stena-hormuz-1.jpg?itok=M_9rawkD" width="752" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το Ιράν προχωρά εκ νέου στη διακοπή της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, ρίχνοντας για μια ακόμη φορά το φταίξιμο στο Ισραήλ, που δε νοεί να σταματήσει τις φονικές επιθέσεις στον νότιο Λίβανο.</span></h3>Σύμφωνα με πληροφορίες από ιρανικά και διεθνή πρακτορεία ειδήσεων, το Μεικτό Επιτελείο των Ενόπλων Δυνάμεων του Ιράν ανακοίνωσε το κλείσιμο της επίμαχης θαλάσσιας οδού λόγω παραβιάσεων από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ της κατάπαυσης του πυρός που προβλέπεται από το μνημόνιο κατανόησης.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin: 10px auto; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2068321923726192651" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2068321923726192651&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fkosmos%2F1020506%2Firan-ormoyz-israil-ekecheiria%2F&sessionId=c27cd2afac25d79cf1845a7178f22b0f0be05269&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 1541px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div>Το ιρανικό επιτελείο διευκρίνισε ότι το κλείσιμο του Ορμούζ είναι το «πρώτο βήμα» και προειδοποίησε για την λήψη περαιτέρω μέτρων αν «συνεχισθεί η επίθεση».<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ιράν ξανακλείνει τα Στενά του Ορμούζ. Κατηγορεί το Ισραήλ για παράβαση της εκεχειρίας.

Το Ιράν προχωρά εκ νέου στη διακοπή της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, ρίχνοντας για μια ακόμη φορά το φταίξιμο στο Ισραήλ, που δε νοεί ν...

Διαβάστε την συνέχεια

Φρουροί της Επανάστασης: Κλειδί οι κυρώσεις για την οικονομική αυτοκρατορία τους.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/iran_frouroi_epanastasis.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1206" data-original-width="1900" height="127" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/iran_frouroi_epanastasis.jpg" width="769" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Reuters: Η επιχειρηματική αυτοκρατορία των Ιρανών Φρουρών θα κερδίσει πολλά αν αρθούν οι κυρώσεις των ΗΠΑ</span></h3>Οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) έχουν χτίσει μια τεράστια επιχειρηματική αυτοκρατορία στο Ιράν, που εκτείνεται στους τομείς του πετρελαίου, των κατασκευών, της ναυτιλίας, των τηλεπικοινωνιών και των υποδομών. Γι’ αυτό και μια οριστική συμφωνία με τις ΗΠΑ για τον τερματισμό του πολέμου και την χαλάρωση των κυρώσεων θα μπορούσε να τους ενισχύσει σημαντικά.<br /><br />Σύμφωνα ιρανικές πηγές που μίλησαν στο Reuters, οι Φρουροί βρίσκονται σε μοναδική θέση για να αποκομίσουν σημαντικό μερίδιο των οφελών από τις ανανεωμένες εξαγωγές πετρελαίου, τις ξένες επενδύσεις και ένα προτεινόμενο ταμείο ανασυγκρότησης ύψους 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων.<br /><br />Ο κεντρικός του ρόλος, ωστόσο, μπορεί να αποδειχθεί ένα από τα πολλά εμπόδια για μια συμφωνία: Με τους Φρουρούς τόσο «σφιχτά» εμπλεκόμενους στις ιρανικές επιχειρήσεις, ο χαρακτηρισμός τους ως «τρομοκρατική οργάνωση» θα μπορούσε να περιπλέξει σημαντικά τις προσπάθειες απελευθέρωσης της οικονομίας του Ιραν από τις κυρώσεις<div><br />«Πραγματικοί νικητές του πολέμου» οι Φρουροί της Επανάστασης<br /><br />Οι Φρουροί της Επανάστασης περιγράφονται από μία από τις ανώτερες πηγές, ως οι «πραγματικοί νικητές του πολέμου», λέγοντας ότι, έχοντας εξασφαλίσει «την επιβίωση του ισλαμικού συστήματος του Ιράν», ήταν στην καλύτερη θέση για να επωφεληθούν από οποιαδήποτε άρση των κυρώσεων – έχοντας ήδη διεξάγει τις περισσότερες από τις επιχειρήσεις παραβίασης των κυρώσεων του Ιράν τις τελευταίες δεκαετίες.<br /><br />Ο μηχανικός βραχίονας του IRGC, Khatam al-Anbia (GHORB), επιβλέπει εκατοντάδες συνδεδεμένες εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε μεγάλα έργα υποδομών και ενέργειας και με συμμετοχή στους τομείς των τηλεπικοινωνιών, της αυτοκινητοβιομηχανίας, του τουρισμού και της εφοδιαστικής, σύμφωνα με επίσημες δηλώσεις και δημόσια αρχεία.<br /><br />Με τον ιρανικό επενδυτικό νόμο να απαιτεί από τις ξένες εταιρείες να συνεργάζονται με εγχώριες, ο μεγάλος αριθμός εταιρειών που συνδέονται με το IRGC σημαίνει ότι γίνονται πύλες εισόδου για πιθανούς επενδυτές στους πιο επικερδείς τομείς του Ιράν.<br /><br />Αυτή η πραγματικότητα, σημαίνει ότι οι δυτικές εταιρείες που επιστρέφουν στην αγορά του Ιράν θα μπορούσαν να βρεθούν να λειτουργούν παράλληλα ή μέσω οντοτήτων που συνδέονται με το IRGC, ακόμη και χωρίς άμεση εμπλοκή – με κίνδυνο να παραβιαστούν τυχόν συνεχιζόμενες κυρώσεις που συνδέονται ειδικά με τους Φρουρούς.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Φρουροί της Επανάστασης: Κλειδί οι κυρώσεις για την οικονομική αυτοκρατορία τους.

Reuters: Η επιχειρηματική αυτοκρατορία των Ιρανών Φρουρών θα κερδίσει πολλά αν αρθούν οι κυρώσεις των ΗΠΑ Οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Πρωθυπουργό πολεμιστή» αποκάλεσε τον Νετανιάχου ο Τραμπ. Επιχειρεί να κατευνάσει το Ισραήλ εν μέσω τριγμών για τη συμφωνία με το Ιράν.

<img height="120" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/TRUMP-8-630x379.jpg" width="777" /><br /><br />Σε μια προφανή προσπάθεια να εξομαλύνει τις διπλωματικές σχέσεις με την Ιερουσαλήμ, ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, έπλεξε το εγκώμιο του Μπενιαμίν Νετανιάχου, χαρακτηρίζοντάς τον «πρωθυπουργό πολεμιστή».<br /><br />Η κίνηση αυτή έρχεται ως απάντηση στο κλίμα δυσαρέσκειας που προκάλεσαν οι πρόσφατες, επανειλημμένες επικρίσεις του Λευκού Οίκου για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF) στον Λίβανο.<br /><br />«Πολεμήσαμε αποτελεσματικά στο πλευρό του Ισραήλ και διατηρούμε μια εξαιρετική σχέση μαζί του», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Τραμπ, στο πλαίσιο τελετής για την παραλαβή του νέου προεδρικού αεροσκάφους Air Force One, το οποίο αποτελεί δωρεά του Κατάρ προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br />Το παρασκήνιο της συμφωνίας και οι ισορροπίες στον Κόλπο<br /><br />Προχωρώντας σε μια αποτίμηση των πρόσφατων πολεμικών επιχειρήσεων κατά του Ιράν, ο Αμερικανός πρόεδρος εξήρε τη στάση των συμμάχων της Ουάσιγκτον στον Περσικό Κόλπο, ενώ ζήτησε να αναγνωριστούν τα εύσημα στον Ισραηλινό πρωθυπουργό.<br /><br />«Πρέπει να του το αναγνωρίσουν. Δώσαμε σκληρή μάχη μαζί με το Ισραήλ», σημείωσε.<br /><br />Ωστόσο, η χρονική συγκυρία της τοποθέτησης αυτής είναι ιδιαίτερα κρίσιμη.<br /><br />Η πρόσφατη υπογραφή Μνημονίου Συναντίληψης (MOU) μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν -το οποίο προβλέπει οριστική κατάπαυση του πυρός και την έναρξη διαπραγματεύσεων διάρκειας 60 ημερών- έχει προκαλέσει έντονη νευρικότητα και συναγερμό στην πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του Ισραήλ.<br />Η τακτική του «μαστιγίου και του καρότου» προς την Τεχεράνη<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίστηκε έτοιμος να διατάξει εκ νέου τη λήψη στρατιωτικών μέτρων και τη διεξαγωγή βομβαρδισμών, σε περίπτωση που οι διμερείς συνομιλίες με την Τεχεράνη οδηγηθούν σε αδιέξοδο.<br /><br />Παράλληλα όμως, αναγνώρισε το τεράστιο οικονομικό ρίσκο μιας νέας ανάφλεξης, η οποία θα μπορούσε να ωθήσει το Ιράν σε ένα νέο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, απειλώντας το παγκόσμιο εμπόριο.<br /><br />«Έχουμε μια συμφωνία 60 ημερών που υπογράφηκε χθες το βράδυ.<br /><br />»Οφείλουν να καταλήξουν σε συμβιβασμό, διαφορετικά θα βρεθούν αντιμέτωποι με δυσάρεστες εξελίξεις», ανέφερε ο Τραμπ, υποπίπτοντας πάντως σε ένα εσφαλμένο χρονικό προσδιορισμό, καθώς το Μνημόνιο υπογράφηκε την Τετάρτη 17/06 και όχι το βράδυ της Πέμπτης 18/06, όπως ισχυρίστηκε.<br /><br />Αναφερόμενος στην ανάγκη διασφάλισης της ναυσιπλοΐας, πρόσθεσε:<br /><br />«Δεν θεωρώ ότι θα φτάσουμε στα άκρα, πιστεύω πως όλα θα εξελιχθούν ομαλά».<br /><br />«Εάν αναγκαστούμε να πλήξουμε το Ιράν, η ροή του πετρελαίου από τα Στενά θα διακοπεί άμεσα».<br /><br />«Οι εφοπλιστές που διαχειρίζονται πλοία αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων δεν επιθυμούν να βλέπουν πυραύλους πάνω από τα σκαριά τους ούτε νάρκες στα θαλάσσια περάσματα».<br /><br />Η τελετή ολοκληρώθηκε με τον Αμερικανό πρόεδρο να εκφράζει τις θερμές ευχαριστίες του προς την κυβέρνηση του Κατάρ για την παραχώρηση του αεροσκάφους, το οποίο θα καλύψει τις ανάγκες των προεδρικών μετακινήσεων μέχρι την ολοκλήρωση της κατασκευής του νέου μόνιμου Air Force One.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Πρωθυπουργό πολεμιστή» αποκάλεσε τον Νετανιάχου ο Τραμπ. Επιχειρεί να κατευνάσει το Ισραήλ εν μέσω τριγμών για τη συμφωνία με το Ιράν.

Σε μια προφανή προσπάθεια να εξομαλύνει τις διπλωματικές σχέσεις με την Ιερουσαλήμ, ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, έπλεξε το εγκώμιο...

Διαβάστε την συνέχεια

Μητσοτάκης: Πρόθυμη η Ελλάδα να εμπλακεί ενεργά στα Στενά του Ορμούζ.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/w18-195035hbyu0YTQ-630x400.jpeg" width="740" /><br /><br />Η συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν εξασφαλίζει την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ, οδηγώντας ήδη σε αποκλιμάκωση των τιμών του πετρελαίου, γεγονός που αποτελεί προτεραιότητα για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τόνισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.<br /><br />Στόχος είναι η επιστροφή στο προηγούμενο καθεστώς, όπου η διέλευση ήταν απολύτως ελεύθερη χωρίς τέλη ή ανάγκη στρατιωτικής παρουσίας.<br /><br />Η Ελλάδα, έχοντας την ελευθερία της ναυσιπλοΐας ως κεντρικό πυλώνα της εξωτερικής της πολιτικής και συμμετέχοντας ήδη στην επιχείρηση «Aspides», δηλώνει πρόθυμη να συνεισφέρει σε μια μελλοντική διεθνή αποστολή στην περιοχή.<br /><br />Ωστόσο, ο Πρωθυπουργός ξεκαθάρισε ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο τραπέζι και ότι απαράβατη προϋπόθεση για οποιαδήποτε ελληνική συμμετοχή αποτελεί η ρητή διεθνής νομιμοποίηση από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μητσοτάκης: Πρόθυμη η Ελλάδα να εμπλακεί ενεργά στα Στενά του Ορμούζ.

Η συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν εξασφαλίζει την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ, οδηγώντας ήδη σε αποκλιμάκωση των τιμών του πετρελα...

Διαβάστε την συνέχεια

Αθανάσιος Πλατιάς: Η στρατηγική Τραμπ πίσω από την συμφωνία με Ιράν (vid.)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQewBXV2GZUVTrSo0XIn-zVkWb9CT28jl53ZsWC5vv31A&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="404" data-original-width="720" height="112" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQewBXV2GZUVTrSo0XIn-zVkWb9CT28jl53ZsWC5vv31A&s=10" width="765" /></a></div><br /><div>Ο ομότιμος Καθηγητής Στρατηγικής στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς, Πρόεδρος του Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων και συντονιστής του φόρουμ Μάκιντερ Αθανάσιος Πλατιάς σχολιάζει και αναλύει την Μνημόνιο ΗΠΑ-Ιράν και την αμερικανική στρατηγική πίσω από αυτό, εκτιμά ωστόσο ότι δύσκολα θα εφαρμοστεί.</div><div><br /></div><div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="350" src="https://www.youtube.com/embed/smprtNrt9QE" width="677" youtube-src-id="smprtNrt9QE"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://www.youtube.com/watch?v=smprtNrt9QE">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αθανάσιος Πλατιάς: Η στρατηγική Τραμπ πίσω από την συμφωνία με Ιράν (vid.)

Ο ομότιμος Καθηγητής Στρατηγικής στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς, Πρόεδρος του Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεω...

Διαβάστε την συνέχεια

Δεν τους προλαβαίνουμε!". Σήψη με τα 148 σκάνδαλα Μητσοτάκη, 21 κάθε χρόνο!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://nikh.gr/wp-content/uploads/2026/04/opekepe_5-1024x577-1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="902" data-original-width="1600" height="113" src="https://nikh.gr/wp-content/uploads/2026/04/opekepe_5-1024x577-1.jpg" width="773" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μια τεράστια λίστα με καταγεγραμμένα 148 σκάνδαλα την επταετία Μητσοτάκη παρουσιάζει σε ανάρτησή του, ο πανεπιστημιακός και πρώην υπουργός Χριστόφορος Βερναρδάκης.</span></h3>«Ο συνολικός αριθμός μέσα στην επταετία φτάνει τα 148 αυτοτελή σκάνδαλα. Η παρούσα Κυβέρνηση παράγει κατά μέσο όρο 21 σκάνδαλα κατ’ έτος. Και επειδή, όπως ξαναέγραψα , η “διαφθορά” είναι τεχνική της διακυβέρνησης, φανταστείτε πόση αναδιανομή πλούτου έχει μεθοδικά συντελεστεί προς τις ανώτερες τάξεις και τους “ημετέρους” αυτά τα 7 χρόνια», αναφέρει χαρακτηριστικά.<br /><br />Πρόκειται για την πιο διεφθαρμένη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης και σίγουρα την κυβέρνηση που έκανε και κάνει μεγάλους αγώνες για να συσκοτίσει και να συγκαλύψει τις ευθύνες της. Νομοθετεί, λοιδορεί, αποκρύπτει στοιχεία, ναρκοθετεί κάθε κίνηση στη βουλή, η Δικαιοσύνη είναι στο πλευρό της, η εικόνα της χώρας είναι γκρίζα. Όσο και αν η ανάγνωση και των 148 σκανδάλων φαντάζει με μαρτύριο , έχει τεράστιο ενδιαφέρον γιατί απασχολεί όλο τον ελληνικό λαό πλέον και αποτελούν μέρος της καθημερινότητάς μας και των μεταξύ μας συζητήσεων.<br /><br /> <br />Ιδού ο κατάλογος<br /><br />2019: Η εγκατάσταση του επιτελικού κράτους.<br />1. Υπαγωγή ΕΥΠ και ΑΠΕ-ΜΠΕ στο Μαξίμου. Το επιτελικό κράτος γεννήθηκε ως κράτος ελέγχου.<br />2. Φωτογραφική αλλαγή για τον διορισμό διοικητή της ΕΥΠ.<br />3. Απομάκρυνση Βασιλικής Θάνου από την Επιτροπή Ανταγωνισμού με φωτογραφική διάταξη.<br />4. Διορισμός Κωνσταντίνου Ζούλα στην ΕΡΤ. Ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού τοποθετήθηκε στην προεδρία της δημόσιας τηλεόρασης.<br />5. Υπόθεση Λούλη. Ο διορισμός του Κωνσταντίνου Λούλη, παρά τις αποκαλύψεις για υμνητικά κείμενα υπέρ της Χούντας, έδειξε την ανοχή του Μαξίμου σε πρόσωπα του στενού του κύκλου.<br />6. Ελληνικό – τροπολογίες και φωτογραφικές ρυθμίσεις που άνοιξαν τον δρόμο για πολεοδομικές εξαιρέσεις και εξυπηρέτηση ισχυρών επενδυτικών συμφερόντων.<br />7. Μετακλητοί και κομματικό κράτος Από την αρχή εκτοξεύτηκε ο αριθμός των μετακλητών και των κομματικών διορισμών.<br />8. Απαλλαγή καναλαρχών από υποχρεώσεις πόθεν έσχες<br />9. Ασυλία τραπεζικών στελεχών Με αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα δόθηκε ειδική προστασία σε τραπεζικά στελέχη. Το τραπεζικό σύστημα αντιμετωπίστηκε ως άβατο ευθυνών.<br />10. Ψεύτικο πτυχίο Διαματάρη Η υπόθεση του υφυπουργού Εξωτερικών Αντώνη Διαματάρη αποκάλυψε την υποκρισία του αφηγήματος περί αξιοκρατίας.<br />11. Ρουσφετολογικοί διορισμοί διοικητών νοσοκομείων.<br />12. Novartis – από το σκάνδαλο στη “σκευωρία”. Η κυβέρνηση επιχείρησε να μετατρέψει ένα διεθνές σκάνδαλο φαρμακευτικής διαφθοράς σε δίωξη όσων το ερεύνησαν.<br />2020:<br />13. Δόγμα ατομικής ευθύνης στην πανδημία. Η κυβέρνηση μετέφερε την ευθύνη στους πολίτες, ενώ άφησε το ΕΣΥ χωρίς ουσιαστική θωράκιση.<br />14. Απευθείας αναθέσεις με πρόσχημα την πανδημία. Με ειδικές ρυθμίσεις άνοιξε ο δρόμος για εκτεταμένη χρήση απευθείας αναθέσεων.<br />15. Σκόιλ Ελικίκου. Το πρόγραμμα τηλεκατάρτισης επιστημόνων κατέληξε σε φιάσκο εκατομμυρίων υπέρ ιδιωτικών ΚΕΚ.<br />16. Λίστα Πέτσα.<br />17. Χειραγώγηση ΜΜΕ Η ενημέρωση μετατράπηκε σε πεδίο κυβερνητικής επιρροής. Η χώρα διολίσθησε σε πρωτοφανή κρίση αξιοπιστίας του Τύπου.<br />18. Απαλλαγή καναλαρχών από δόση τηλεοπτικών αδειών Την ώρα που πολίτες και μικρομεσαίοι ασφυκτιούσαν, οι μεγάλοι μιντιακοί όμιλοι απολάμβαναν προνομιακή μεταχείριση.<br />19. Σύμβαση Cisco και προσωπικά δεδομένα μαθητών.<br />20. Υπόθεση Palantir.<br />21. Αισχροκέρδεια στα τεστ και στα self test. Η κυβέρνηση άργησε να βάλει πλαφόν και άφησε ιδιωτικά συμφέροντα να κερδοσκοπούν πάνω στην ανάγκη προστασίας της υγείας.<br />22. Εκατομμύρια σε κλινικάρχες. Αντί για πραγματική επίταξη ιδιωτικών κλινικών, το Δημόσιο αποζημίωσε γενναιόδωρα ιδιώτες παρόχους υγείας.<br />23. Ακαταδίωκτο επιτροπής κορωνοϊού. Με νομοθετικές ρυθμίσεις περιορίστηκε η δυνατότητα λογοδοσίας προσώπων που συμμετείχαν στη διαχείριση της πανδημίας.<br />24. Μεγάλος Περίπατος Με πρόσχημα την πανδημία έγιναν δαπανηρές αναθέσεις για ένα πρόχειρο και αποτυχημένο σχέδιο στο κέντρο της Αθήνας.<br />25. Φιάσκο με μάσκες και παγουρίνα στα σχολεία.<br />26. Πτωχευτικός Κώδικας. Καταργήθηκε ουσιαστικά η προστασία της πρώτης κατοικίας και άνοιξε ο δρόμος σε funds και τράπεζες για μαζικούς πλειστηριασμούς.<br />27. Funds και κίνδυνος απώλειας εκατοντάδων χιλιάδων κατοικιών Η κυβέρνηση προστάτευσε τα funds και όχι τα νοικοκυριά, δημιουργώντας συνθήκες μαζικής στεγαστικής ανασφάλειας.<br />28. Σταθμός Βενιζέλου – Μετρό Θεσσαλονίκης. Η υπόθεση του Σταθμού Βενιζέλου στο Μετρό Θεσσαλονίκης αποτελεί εμβληματικό παράδειγμα υποταγής της πολιτιστικής κληρονομιάς στις εργολαβικές και επικοινωνιακές προτεραιότητες.<br />29. Τσιμέντωμα Ακρόπολης. Οι επεμβάσεις στον Ιερό Βράχο παρουσιάστηκαν ως έργο προσβασιμότητας για ΑμεΑ, όμως προκάλεσαν σφοδρές αντιδράσεις για την αισθητική, την κλίμακα και τη λογική μαζικής τουριστικής διαχείρισης του μνημείου.<br />30. Ανελκυστήρας Ακρόπολης και προβλήματα λειτουργίας Το περίφημο έργο προσβασιμότητας κατέληξε να συνοδεύεται από επαναλαμβανόμενες καταγγελίες για βλάβες και αποκλεισμό επισκεπτών με κινητικά προβλήματα.<br />31. Oruc Reis και κρίση στο Αιγαίο Οι βόλτες του Oruc Reis στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο εξέθεσαν την αντιφατική και φοβική εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης.<br />32. Τουρκικές NAVTEX και υποχωρητικότητα.<br />2021: Ιδιωτικοποιήσεις, εργασιακή απορρύθμιση, καταστολή<br />33. Κατάργηση οκταώρου – νόμος Χατζηδάκη.<br />34. Ασφαλιστικό Χατζηδάκη Η επικουρική ασφάλιση παραδόθηκε σε λογικές χρηματιστηριακού τζόγου, με τεράστιο μελλοντικό κόστος για το Δημόσιο.<br />35. Ιδιωτικοποίηση ΔΕΗ.<br />36. Ιδιωτικοποίηση ΔΕΔΔΗΕ. Κρίσιμες ενεργειακές υποδομές πέρασαν σε ιδιωτικά συμφέροντα, αποδυναμώνοντας τη δυνατότητα δημόσιου ελέγχου.<br />37. Golden boys στη ΔΕΗ και στις τράπεζες. Ενώ οι πολίτες πλήρωναν λογαριασμούς-φωτιά, τα στελέχη απολάμβαναν υψηλές αμοιβές, bonus και προνόμια.<br />38. Ρήτρα αναπροσαρμογής και προετοιμασία ενεργειακής λεηλασίας. Πριν ακόμη τον πόλεμο στην Ουκρανία, η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας είχε στηθεί έτσι ώστε τα νοικοκυριά να πληρώνουν υπέρογκες χρεώσεις.<br />39. Καρτέλ ενέργειας Η κυβέρνηση επέλεξε την επιδότηση της αισχροκέρδειας.<br />40. Αύξηση μετοχικού κεφαλαίου Τράπεζας Πειραιώς Η αναδιάρθρωση της Τράπεζας Πειραιώς προκάλεσε τεράστια ζημία για το Δημόσιο, που έχασε αξία υπέρ ιδιωτών.<br />41. Πόθεν έσχες πρωθυπουργού. Αποκαλύψεις για το πόθεν έσχες του πρωθυπουργικού ζεύγους αντιμετωπίστηκαν με συγκάλυψη και διαδικαστικές υπεκφυγές.<br />42. “Θάψιμο” πόθεν έσχες. Η διαφάνεια για την περιουσιακή κατάσταση πολιτικών προσώπων υποβαθμίστηκε, ενώ κρίσιμες υποθέσεις δεν διερευνήθηκαν ουσιαστικά.<br />43. Σοφία Νικολάου – απευθείας αναθέσεις στις φυλακές. Αποκαλύψεις και πορίσματα για υπερκοστολογήσεις και ζημία του Δημοσίου κατέδειξαν το πάρτι αναθέσεων στην Αντεγκληματική Πολιτική.<br />44. Υπόθεση Φουρθιώτη.<br />45. “Υπόθεση Λιγνάδη”. Αποκάλυψε τη σκοτεινή πλευρά του πολιτιστικού μηχανισμού της κυβέρνησης.<br />46. Αστυνομική καταστολή Από πλατείες και πανεπιστήμια μέχρι διαδηλώσεις και γειτονιές, η αστυνομική βία έγινε κανονικότητα.<br />47. Υπόθεση Σαμπάνη. Ο θάνατος του Νίκου Σαμπάνη από αστυνομικά πυρά έθεσε ξανά το ζήτημα της αστυνομικής αυθαιρεσίας και της ατιμωρησίας.<br />48. Θάνατος Ιάσονα έξω από τη Βουλή.<br />49. Υπόθεση Δολοφονίας Γιώργου Καραϊβάζ. Η δολοφονία του δημοσιογράφου ανέδειξε το ζήτημα της ασφάλειας των ερευνητών δημοσιογράφων και της ελευθερίας του Τύπου στην Ελλάδα.<br />50. Μελέτη Τσιόδρα-Λύτρα. Η μελέτη για τη θνητότητα εκτός ΜΕΘ αποκάλυψε ότι η κυβέρνηση γνώριζε τις ανισότητες και την κατάρρευση του ΕΣΥ, αλλά συνέχιζε να μιλά για “θωρακισμένο σύστημα”.<br />51. Υγειονομικοί σε αναστολή. Χιλιάδες υγειονομικοί τέθηκαν σε αναστολή, ενώ το ΕΣΥ είχε ανάγκη προσωπικού.<br />52. Πρόστιμα για υποχρεωτικό εμβολιασμό.<br />2022: Υποκλοπές, ακρίβεια, ενεργειακή λεηλασία<br />53. Σκάνδαλο υποκλοπών και Predator.<br />54. Παραιτήσεις Δημητριάδη και Κοντολέοντα Οι παραιτήσεις δεν απάντησαν στα ερωτήματα. Αντίθετα, επιβεβαίωσαν ότι η υπόθεση έφτανε στον πυρήνα του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος.<br />55. Επίκληση απορρήτου. Το απόρρητο χρησιμοποιήθηκε ως τείχος προστασίας των πολιτικών ευθυνών και όχι ως θεσμική εγγύηση εθνικής ασφάλειας.<br />56. Ντογιάκος και ΑΔΑΕ. Παρεμβάσεις γύρω από τις αρμοδιότητες της ΑΔΑΕ έθεσαν μείζον ζήτημα ανεξαρτησίας των ελεγκτικών αρχών.<br />57. Απόπειρα υποβάθμισης του Predator σε “ιδιωτική υπόθεση”.<br />58. Ομάδα Αλήθειας. Η κυβερνητική προπαγάνδα οργανώθηκε σε μόνιμη βάση, με μηχανισμούς παραπληροφόρησης και στοχοποίησης πολιτικών αντιπάλων.<br />59. Υπόθεση Stern. Η συμφωνία για τη συλλογή 161 κυκλαδικών αρχαιοτήτων του Λέοναρντ Στερν παρουσιάστηκε ως “επιστροφή” αρχαιοτήτων, ενώ στην πράξη επικρίθηκε έντονα ως νομιμοποίηση μιας συλλογής με προβληματική προέλευση και ως μοντέλο που αντί να διεκδικεί άμεση επιστροφή αρχαιοτήτων, αποδέχεται μακροχρόνιους δανεισμούς και ιδιότυπη νομιμοποίηση αμφισβητούμενων συλλογών.<br />60. Ακρίβεια στα πάντα Η κυβέρνηση αντιμετώπισε την ακρίβεια με pass και επιδόματα-ψίχουλα, αφήνοντας ανέγγιχτα τα υπερκέρδη.<br />61. Αισχροκέρδεια στα καύσιμα Η αύξηση τιμών στα καύσιμα αντιμετωπίστηκε με ημίμετρα, χωρίς πραγματικό έλεγχο στην αγορά.<br />62. Καρτέλ super markets. Οι τιμές στα βασικά αγαθά εκτοξεύθηκαν.<br />63. Καρτέλ στις επικοινωνίες Οι τηλεπικοινωνίες παρέμειναν ακριβές, με περιορισμένο ανταγωνισμό και ανεπαρκή προστασία των καταναλωτών.<br />64. Ρήτρα αναπροσαρμογής Η κυβέρνηση αρνήθηκε να χτυπήσει στην καρδιά τον μηχανισμό της αισχροκέρδειας στο ρεύμα και στήριξε επιδοτήσεις που τελικά κατέληγαν στις εταιρείες.<br />65. Υπερκέρδη εταιρειών ενέργειας. Οι εξαγγελίες για φορολόγηση των υπερκερδών έμειναν ανεπαρκείς, καθυστερημένες και πολιτικά προσχηματικές.<br />66. Σκάνδαλο Πάτση. Ο βουλευτής της ΝΔ διαγράφηκε μετά τις αποκαλύψεις για business με κόκκινα δάνεια και συμβάσεις με το Δημόσιο.<br />67. Σκάνδαλο Μαραβέγια.<br />68. Σκάνδαλο Παπαθανάση.<br />69. Σκάνδαλο Χειμάρα.<br />70. Σκάνδαλο Μαντά – offshore.<br />71. Απευθείας αναθέσεις δισεκατομμυρίων. Το πάρτι των απευθείας αναθέσεων διογκώθηκε σε πρωτοφανή επίπεδα. Δημόσιο χρήμα διοχετεύθηκε χωρίς ουσιαστικό ανταγωνισμό.<br />72. Ταμείο Ανάκαμψης. Η διαχείριση των πόρων ευνόησε μεγάλους ομίλους και τράπεζες.<br />73. Κυρώσεις στη Ρωσία και ακριβό LNG. Η ενεργειακή πολιτική της κυβέρνησης οδήγησε σε ακριβές επιλογές και μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγόμενο LNG.<br />74. Αποστολή όπλων στην Ουκρανία. Η κυβέρνηση πήρε αποφάσεις μεγάλης γεωπολιτικής σημασίας χωρίς επαρκή δημόσιο διάλογο και χωρίς εθνική στρατηγική.<br />75. Αποδυνάμωση νησιωτικής άμυνας. Η αποστολή οπλικών συστημάτων δημιούργησε εύλογα ερωτήματα για την αμυντική επάρκεια των νησιών.<br />2023: Τέμπη, Πύλος, θεσμική κατάρρευση<br />76. Έγκλημα των Τεμπών.<br />77. Μπάζωμα στα Τέμπη.<br />78. Ακαταδίωκτο επιτροπών για τα Τέμπη.<br />79. Εξεταστική και Προανακριτική ως εργαλεία συγκάλυψης Η κυβερνητική πλειοψηφία χρησιμοποίησε κοινοβουλευτικές διαδικασίες όχι για διαλεύκανση, αλλά για περιορισμό της ευθύνης.<br />80. Δημόσιος σιδηρόδρομος σε εγκατάλειψη. Ιδιωτικοποίηση χωρίς ασφάλεια, καθυστερήσεις στα συστήματα τηλεδιοίκησης, αποδιάρθρωση του ΟΣΕ.<br />81. Ναυάγιο της Πύλου. Ένα από τα πιο θανατηφόρα ναυάγια στη Μεσόγειο, με 82 επιβεβαιωμένους νεκρούς και εκατοντάδες αγνοούμενους.<br />82. Μεταναστευτική πολιτική αποτροπής. Η κυβέρνηση επένδυσε σε μια πολιτική σκληρής αποτροπής, με ανθρώπινο κόστος και διεθνή έκθεση της χώρας.<br />83. Φαρμακονήσι και καταδίκες/ευθύνες για pushbacks. Η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με ευρωπαϊκές κρίσεις και αποφάσεις για πρακτικές που παραβιάζουν θεμελιώδη δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών.<br />84. Έγκλημα Χίου. Υποθέσεις θανάτων και κακομεταχείρισης.<br />85. Ξυλοδαρμός Μανώλη Ψαρρού. Η βίαιη επίθεση στον αρχαιολόγο Μανώλη Ψαρρό, που χειριζόταν υποθέσεις οικοδομικών αδειών και αυθαιρεσιών στη Μύκονο, αποκάλυψε το σκοτεινό πλέγμα συμφερόντων γύρω από την άναρχη δόμηση, τον τουρισμό πολυτελείας και την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς.<br />86. Κύκλωμα εκβιαστών και ερωτήματα για υπηρεσιακές διασυνδέσεις. Η υπόθεση κυκλώματος εκβιαστών με εμπλοκή υπαλλήλων δημόσιων υπηρεσιών και υπηρεσιών του ΥΠΠΟ άνοιξε σοβαρά ερωτήματα για το αν η διαφθορά στον έλεγχο καταστημάτων, τραπεζοκαθισμάτων, αδειών και πολεοδομικών παραβάσεων είχε βαθύτερες διασυνδέσεις με μηχανισμούς προστασίας.<br />87. Πέντε μεγάλα κρατικά μουσεία μετατρέπονται σε ΝΠΔΔ. Αποδυνάμωση δημόσιου χαρακτήρα των μουσείων.<br />88. Παρατάσεις θητειών και κρίσεις Γενικών Διευθυντών στο ΥΠΠΟ. Καταλαβαίνει κανείς τη σκοπιμότητα σήμερα.<br />89. Έργα Ταμείου Ανάκαμψης στο ΥΠΠΟ – ανωριμότητα και κίνδυνος μετακύλισης κόστους.<br />90. Τελεφερίκ Μονεμβασιάς Το έργο του τελεφερίκ στην Άνω Πόλη της Μονεμβασιάς εντάχθηκε στο Ταμείο Ανάκαμψης με επίκληση της προσβασιμότητας. Όμως προκαλεί σοβαρά ερωτήματα για τη συμβατότητα με τον χαρακτήρα του μνημειακού τόπου, την ωριμότητα, το κόστος και τη λογική τουριστικής εκμετάλλευσης.<br />91. Δικταίο Άντρο και ανάλογες παρεμβάσεις Καταγγελίες για αντίστοιχα έργα πρόσβασης σε ευαίσθητους αρχαιολογικούς/φυσικούς χώρους, όπως το Δικταίο Άντρο, δείχνουν μια ευρύτερη τάση αντιμετώπισης των μνημείων ως τουριστικών προϊόντων και όχι ως ευαίσθητων τόπων μνήμης, φύσης και πολιτισμού.<br />92. Πλημμύρες στη Θεσσαλία. Κατάρρευση κρατικού μηχανισμού.<br />93. Καταστροφή πρωτογενούς τομέα Πλημμύρες, ακρίβεια, αυξημένο κόστος παραγωγής και έλλειψη στρατηγικής οδήγησαν αγρότες και κτηνοτρόφους σε απόγνωση.<br />94. Πυρκαγιές – διαρκής κρατική αποτυχία.<br />95. Νοσοκομεία ερείπια Το ΕΣΥ βγήκε από την πανδημία εξαντλημένο, χωρίς επαρκές προσωπικό, χωρίς υποδομές και χωρίς πολιτική ενίσχυσης. Κατάρρευση Δημόσιας Υγείας Ράντζα, ελλείψεις προσωπικού, κλειστές κλίνες και εξουθενωμένοι υγειονομικοί έγιναν μόνιμη εικόνα.<br />96. 37.000 νεκροί στην πανδημία. Ο βαρύς απολογισμός της πανδημίας δεν μπορεί να αποδοθεί μόνο στον ιό. Συνδέεται με πολιτικές επιλογές, καθυστερήσεις και εγκατάλειψη του ΕΣΥ.<br />97. Θάνατοι εκτός ΜΕΘ Τα υψηλά ποσοστά θανάτων διασωληνωμένων εκτός ΜΕΘ ανέδειξαν τη δραματική ανισότητα πρόσβασης σε πραγματική εντατική φροντίδα.<br />98. «Υπόθεση Μίχου» και προστασία παιδιών Η υπόθεση του Κολωνού, με πρωταγωνιστή στέλεχος της ΝΔ, ανέδειξε βαθύτατες αποτυχίες κρατικών μηχανισμών προστασίας παιδιών και ευάλωτων θυμάτων.<br />99. “220 άφαντοι παιδεραστές” – θεσμική αδράνεια Δημόσιες καταγγελίες για αδυναμία εντοπισμού προσώπων που συνδέονται με κυκλώματα εκμετάλλευσης παιδιών προκάλεσαν οργή και φόβο.<br />100. Φωτογραφικός νόμος για συνεπιμέλεια τέκνων Η νομοθέτηση με αφορμή επιμέρους υποθέσεις πολιτικών προσώπων ενίσχυσε την εντύπωση κράτους προνομίων.<br />2024: Κράτος δικαίου, ελευθερία Τύπου, Ευρώπη<br />101. Ελευθερία του Τύπου. Η Ελλάδα κατρακύλησε διεθνώς στην ελευθερία του Τύπου, με συγκέντρωση ιδιοκτησίας, πολιτική επιρροή και δολοφονία Καραϊβάζ να βαραίνουν το τοπίο. Θέση 89 στην παγκόσμια κατάταξη, τελευταία στην Ευρωπαϊκή Ένωση.<br />102. Χειραγώγηση ενημέρωσης Η συστηματική προβολή κυβερνητικών θέσεων και η απόκρυψη δυσάρεστων ειδήσεων διαμόρφωσαν καθεστώς ενημερωτικής ασφυξίας.<br />103. Email-gate Ασημακοπούλου. Διαρροή προσωπικών δεδομένων αποδήμων.<br />104. Παρεμβάσεις σε ανεξάρτητες αρχές Από την ΑΔΑΕ μέχρι άλλες αρχές, η κυβέρνηση επιχείρησε να ελέγξει ή να αποδυναμώσει θεσμούς που όφειλαν να την ελέγχουν.<br />105. Απόπειρα επηρεασμού Χρ. Τζανερίκου Η δημόσια καταγγελία του πρώην αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου για απόπειρα επηρεασμού αποτέλεσε κορυφαίο θεσμικό ζήτημα.<br />106. Δικαιοσύνη και πολιτική εξουσία Η επιλογή ηγεσιών, οι καθυστερήσεις και οι επιλεκτικές προτεραιότητες δημιούργησαν αίσθηση εξάρτησης της Δικαιοσύνης από την εκτελεστική εξουσία.<br />107. Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και διασυρμός της χώρας Η σύγκρουση με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ιδίως σε υποθέσεις ευρωπαϊκών κονδυλίων και πολιτικών προσώπων, εξέθεσε διεθνώς την Ελλάδα.<br />108. Διατάξεις για επίσπευση δικών πολιτικών προσώπων Νομοθετικές κινήσεις που προκάλεσαν την αντίδραση ευρωπαϊκών θεσμών δημιούργησαν κίνδυνο ακόμη και για ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις.<br />109. ΟΔΑΠ – εμπορευματοποίηση αρχαιολογικών χώρων και μουσείων. Ο Οργανισμός Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων μετατράπηκε σε βασικό εργαλείο οικονομικής αξιοποίησης μνημείων, εισιτηρίων, πωλητηρίων, αναψυκτηρίων και επισκεπτικών υπηρεσιών.<br />110. Εισιτήρια Ακρόπολης και αρχαιολογικών χώρων Η ηλεκτρονική διαχείριση εισιτηρίων παρουσιάζεται ως εκσυγχρονισμός, αλλά ανοίγει ερωτήματα για το ποιος ελέγχει τα συστήματα, τις αναθέσεις, τα δεδομένα, τα έσοδα και τις μελλοντικές εμπορικές αξιοποιήσεις.<br />111. Αναψυκτήρια, εκδηλώσεις και “τραπεζώματα” σε αρχαιολογικούς χώρους Η αυξανόμενη χρήση αρχαιολογικών χώρων για εκδηλώσεις, δεξιώσεις, εμπορικές δραστηριότητες και τουριστικά events αλλοιώνει τη σχέση κοινωνίας και μνημείου. Οι αρχαιολογικοί χώροι δεν είναι σκηνικά πολυτελείας ούτε χώροι ιδιωτικής επίδειξης.<br />112. Σπιναλόγκα και διαχείριση επισκεψιμότητας. Η Σπιναλόγκα, τόπος βαριάς ιστορικής μνήμης, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται απλώς ως εισπρακτικός μηχανισμός. Η προστασία, η ερμηνεία και η αξιοπρεπής ανάδειξη του χώρου πρέπει να προηγούνται της εμπορικής του αξιοποίησης.<br />113. Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο – δεξιώσεις και ιδιωτική χρήση δημόσιου πολιτιστικού χώρου Η παραχώρηση χώρων του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου για υψηλού συμβολισμού ιδιωτικές κοινωνικές εκδηλώσεις, όπως γαμήλιες δεξιώσεις, ενισχύει την εικόνα ότι τα δημόσια μουσεία μετατρέπονται σε χώρους κοινωνικής επίδειξης και όχι σε δημόσιους φορείς παιδείας και πολιτισμού.<br />114. Κλειστά πωλητήρια και δυσλειτουργίες στα Μουσεία-ΝΠΔΔ Οι δυσλειτουργίες μετά τη μετατροπή των πέντε μεγάλων μουσείων σε ΝΠΔΔ έδειξαν ότι ο υποτιθέμενος εκσυγχρονισμός μπορεί να οδηγήσει σε διοικητική απορρύθμιση, εμπορευματοποίηση και υποβάθμιση των δημόσιων λειτουργιών.<br />115. Χρέη ΝΔ άνω των 500 εκατ. ευρώ Τα τραπεζικά χρέη της ΝΔ παραμένουν σύμβολο άνισης μεταχείρισης. Το κόμμα που κυβερνά ζητά θυσίες από τους πολίτες, αλλά δεν εξυπηρετεί τα δικά του χρέη όπως θα απαιτούσε από κάθε πολίτη.<br />116. Θαλασσοδάνεια και διαγραφές ισχυρών Υποθέσεις διαγραφών και ευνοϊκής μεταχείρισης επιχειρηματικών χρεών ενίσχυσαν την εικόνα οικονομίας δύο ταχυτήτων.<br />117. Διαγραφή χρεών Πηλαδάκη. Η υπόθεση προκάλεσε ερωτήματα για το πώς αντιμετωπίζονται οι ισχυροί σε σχέση με τους απλούς δανειολήπτες.<br />118. Σπίτι Βολταίρου. Υποθέσεις ακίνητης περιουσίας και δημόσιας εικόνας του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος συντηρούν την αίσθηση αλαζονείας και προνομίων.<br />119. Γενικότερη συμπεριφορά Φλωρίδη. Η πολιτική ρητορική και οι θεσμικοί χειρισμοί του υπουργού Δικαιοσύνης προκάλεσαν αντιδράσεις για αυταρχισμό.<br />120. Αναξιοπρεπή pass Market pass, fuel pass και λοιπά επιδόματα παρουσιάστηκαν ως κοινωνική πολιτική, ενώ στην πράξη υποκατέστησαν μόνιμες αυξήσεις εισοδημάτων και ελέγχους στις τιμές.<br />121. Εμπορικό έλλειμμα ρεκόρ. Η παραγωγική βάση της χώρας υποχώρησε, ενώ η οικονομία παρέμεινε εξαρτημένη από εισαγωγές, κατανάλωση και τουρισμό.<br />122. Εκτόξευση δημόσιου χρέους.<br />123. Κλείσιμο λιγνιτικών μονάδων χωρίς δίκαιη μετάβαση Η βίαιη απολιγνιτοποίηση έγινε χωρίς σχέδιο για εργαζόμενους και περιοχές, ενώ η ενεργειακή κρίση έκανε την απόφαση ακόμη πιο προβληματική.<br />124. Natura και ανεμογεννήτριες Η πράσινη μετάβαση μετατράπηκε συχνά σε πεδίο επενδυτικής λεηλασίας προστατευόμενων περιοχών.<br />125. Mercosur και στάση ευρωβουλευτών της ΝΔ υπέρ.<br />2025: ΟΠΕΚΕΠΕ, αγροτική λεηλασία, νέα θεσμική κρίση<br />126. Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ.<br />127. Πλαστές δηλώσεις και ψευδοβοσκοτόπια Δημόσιες εκτάσεις, βοσκοτόπια και ανύπαρκτες δραστηριότητες φέρονται να χρησιμοποιήθηκαν για παράνομη άντληση ευρωπαϊκών ενισχύσεων.<br />128. Κομματικό πελατειακό δίκτυο στον αγροτικό τομέα Το σκάνδαλο έδειξε ότι οι αγροτικές ενισχύσεις χρησιμοποιήθηκαν ως πεδίο πελατειακής διανομής, ενώ οι πραγματικοί παραγωγοί ασφυκτιούν.<br />129. Οι παραιτήσεις υπουργών και στελεχών Οι παραιτήσεις κυβερνητικών προσώπων επιβεβαίωσαν το πολιτικό βάρος της υπόθεσης και διέψευσαν την κυβερνητική γραμμή περί “μεμονωμένων παρατυπιών”.<br />130. Κίνδυνος απώλειας ευρωπαϊκών πόρων Η χώρα εκτέθηκε στην Ε.Ε., ενώ οι Έλληνες αγρότες κινδυνεύουν να πληρώσουν το κόστος της διαφθοράς και της κακοδιαχείρισης.<br />131. Παπούρα – το μνημείο κάτω από το ραντάρ. Στον λόφο Παπούρα αποκαλύφθηκε ένα μνημείο που το ίδιο το ΥΠΠΟ χαρακτήρισε μοναδικό για τη μινωική αρχαιολογία. Κι όμως, αντί η προστασία και ανάδειξή του να τεθεί από την πρώτη στιγμή ως αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα, το μνημείο βρέθηκε αντιμέτωπο με τις ανάγκες του νέου αεροδρομίου στο Καστέλλι και την εγκατάσταση ραντάρ. Η υπόθεση συμπυκνώνει όλη τη λογική της κυβέρνησης: πρώτα τα έργα, οι εργολαβίες και οι τουριστικές ροές.<br />132. Σκάνδαλο ΟΠΕΚΑ. Καταγγελίες για προβληματικές πληρωμές, ελέγχους και διαχείριση κοινωνικών παροχών θέτουν ερωτήματα για το αν ακόμη και η κοινωνική πολιτική έγινε πεδίο πελατειακής διανομής.<br />133. Σκάνδαλο ΔΥΠΑ Υποθέσεις και καταγγελίες για προγράμματα κατάρτισης, vouchers, αναθέσεις και διαχείριση πόρων θυμίζουν ότι η ανεργία αντιμετωπίστηκε ως πεδίο εργολαβιών και όχι ως κοινωνικό πρόβλημα.<br />134. “Σπιτάκια Ανακύκλωσης” – ευρωπαϊκοί πόροι, υπερκοστολογήσεις και ερωτήματα διαχείρισης. Το σκάνδαλο με τα λεγόμενα “Σπιτάκια Ανακύκλωσης” εντάσσεται στη μεγάλη κατηγορία υποθέσεων όπου δημόσιοι και ευρωπαϊκοί πόροι διοχετεύθηκαν σε έργα αμφισβητούμενης αποτελεσματικότητας, με τεράστια κόστη και σοβαρά ερωτήματα νομιμότητας και σκοπιμότητας. Τα πολυκέντρα ανακύκλωσης παρουσιάστηκαν ως πράσινη πολιτική, όμως πορίσματα και κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις ανέδειξαν ζητήματα υπερκοστολόγησης, προβληματικής ένταξης, πλημμελούς ελέγχου και κινδύνου επιστροφής ευρωπαϊκών κονδυλίων.<br />135. Ηλεκτρική σύνδεση Ελλάδας–Κύπρου. Η καθυστέρηση ή αδυναμία προώθησης του έργου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου δημιούργησε ερωτήματα για υποχωρήσεις απέναντι στην τουρκική πίεση.<br />136. Νόμος για 13ωρο και εργασιακή εξουθένωση.<br />137. Κοινωνία κουπονιών και επιδομάτων Αντί για μισθούς, δημόσιες υπηρεσίες και έλεγχο τιμών, η κυβέρνηση μοίρασε κουπόνια φτώχειας και επικοινωνιακά pass.<br />2026:<br />138. ΟΠΕΚΕΠΕ – φάκελοι στη Βουλή και ασυλίες.<br />139. Δημητριάδης και “ανάληψη πολιτικής ευθύνης” για τις υποκλοπές Η δήλωση Δημητριάδη ότι “πήρε πάνω του” την πολιτική ευθύνη για να προστατεύσει κυβέρνηση, υπηρεσίες και παράταξη δεν αποτελεί κάθαρση. Αποτελεί ομολογία συγκάλυψης.<br />140. 151 ψήφοι για Εξεταστική στις υποκλοπές. Αποχώρηση αντιπολίτευσης Η απαίτηση 151 ψήφων, ενώ στο παρελθόν εφαρμόστηκε το όριο των 120, καταγγέλθηκε ως κοινοβουλευτική μεθόδευση για να εμποδιστεί η μειοψηφία.<br />141. Υπόθεση “πτυχίου” Μακάριου Λαζαρίδη.<br />142. Δίκη Τεμπών χωρίς πολιτικά πρόσωπα στο εδώλιο.<br />143. ΟΔΑΠ και προετοιμασία νέας εταιρικής διαχείρισης εσόδων Οι συζητήσεις και καταγγελίες για περαιτέρω εταιρικοποίηση της διαχείρισης εσόδων από αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία δημιουργούν μείζον πολιτικό ζήτημα: ο πολιτιστικός πλούτος της χώρας ανήκει στο Δημόσιο και στην κοινωνία, όχι σε μηχανισμούς ιδιωτικοοικονομικής εκμετάλλευσης.<br />144. Ευρωπαϊκός διασυρμός για ανυπαρξία «Κράτους δικαίου» Οι παρεμβάσεις ευρωπαϊκών θεσμών, οι έρευνες της EPPO και η εικόνα της χώρας στον διεθνή Τύπο καταρρίπτουν το αφήγημα της “κανονικότητας”.<br />145. Κίνδυνος παγώματος ή περικοπής ευρωπαϊκών κονδυλίων Η κακοδιαχείριση και οι παρεμβάσεις στη διερεύνηση υποθέσεων ευρωπαϊκού χρήματος απειλούν ευθέως τα συμφέροντα της χώρας.<br />146. Ο πρωθυπουργός “δεν γνώριζε” Από τις υποκλοπές μέχρι τα Τέμπη και τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η μόνιμη γραμμή άμυνας είναι ότι ο πρωθυπουργός δεν γνώριζε. Όμως σε ένα τόσο συγκεντρωτικό επιτελικό κράτος, η άγνοια δεν είναι άλλοθι• είναι πολιτική ενοχή.<br />147. Καθεστώς ατιμωρησίας Το κοινό νήμα όλων των υποθέσεων είναι ότι οι ισχυροί προστατεύονται, οι ευθύνες διαχέονται και η κοινωνία καλείται να ξεχάσει.<br />148. Κύκλωμα πολεοδομιών. Από τις “εξυπηρετήσεις” στις παραιτήσεις Γενικών Γραμματέων.<br />Ο κατάλογος συνεχίζεται, “δεν τους προλαβαίνουμε”….<span>  </span><div><span><br /></span></div><div>πηγή</div><div><span><br /></span></div><div><span><br /></span></div><div><span><br /></span></div><div><span> </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>   </span><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δεν τους προλαβαίνουμε!". Σήψη με τα 148 σκάνδαλα Μητσοτάκη, 21 κάθε χρόνο!

Μια τεράστια λίστα με καταγεγραμμένα 148 σκάνδαλα την επταετία Μητσοτάκη παρουσιάζει σε ανάρτησή του, ο πανεπιστημιακός και πρώην υπουργός...

Διαβάστε την συνέχεια

ΕΕ-Τουρκία- Δ.Βαλκάνια: τα αμφιλεγόμενα βήματα και η προσποιητή υστερία της Άγκυρας.

<img height="113" src="https://omegapress.gr/images/EURO.jpg" width="742" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Φυσικά δεν είναι καταπέλτης κατά της Τουρκίας τα όσα αναφέρονται στην έκθεση προέδρου του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου. Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι αντικατοπτρίζει την σύγχυση στρατηγικής που επικρατεί στις Βρυξέλλες, όχι μόνο στις σχέσεις με την Άγκυρα, αλλά και την γενικότερη στρατηγική της ΕΕ. . Από τη μια καταδικάζει την ανυπαρξία κράτους δικαίου, το casus belli και την Γαλάζια Πατρίδα, ταυτόχρονα όμως θεωρεί την Τουρκία στρατηγικό εταίρο, ζητά την αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης και πολλά ακόμη θετικά.<br /><br />Η αντίδραση της Άγκυρας κατά της ΕΕ, απλά επιβεβαιώνουν και την σύγχυση που επικρατεί στην γειτονική χώρα για την ΕΕ. Από τη μια συνεργασία και αξιοποίηση των ευρωπαικών εργαλείων και μηχανισμών και από την άλλη, άρνηση να αποδεχθεί την κριτική, καθότι τα αυταρχικά καθεστώτα δεν αποδέχονται την κριτική και τον έλεγχο. Θα πρέπει να προβληματιστούν αρκετοί στην Αθήνα , τόσο για την συνολική πολιτική της ΕΕ έναντι της Τουρκίας και να μην απομονώνουν τα αρνητικά για την Άγκυρα σημεία αποσιωπώντας τα θετικά, όσο και για την επίσπευση, άρον -άρον ουσιαστικά της ένταξης των χωρών των δυτικών βαλκανίων στην ΕΕ, με την Αθήνα επισπεύδουσα μάλιστα..<br /><br />Αν και οι μεγάλες χώρες της ΕΕ προσεγγίζουν την Τουρκία με γεωπολιτικά κριτήρια και επιδιώκουν την συνεργασία της σε μια σειρά τομείς, κυρίως στο θέμα της ασφάλειας και του εμπορίου, οι θεσμοί, με πρώτο το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο αποκλίνουν παραδοσιακά και απωθούν την ιδέα εναγκαλισμού της Άγκυρας. Ταυτόχρονα, παρά το γεγονός ότι δρομολογείται η ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ την επόμενη τριετία, ίσως και νωρίτερα, η εικόνα του Μαυροβουνίου, της Σερβίας, της Βόρειας Μακεδονίας και του Κοσόβου, πολύ απέχει από την εκπλήρωση των κριτηρίων.<br /><br />Όμως δρομολογείται η ένταξή τους ως πολιτική επιλογή και η Αθήνα θα πρέπει να σταματήσει να υποκρίνεται ότι δήθεν θέτει όρους στα Τίρανα. Η ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να θέσει ως προυπόθεση την οριοθέτηση της ΑΟΖ και την ψήφιση ειδικού νόμου για την ελληνική μειονότητα και αν τα Τίρανα αρνηθούν να συμμορφωθούν, το ελληνικό κοινοβούλιο να μπλοκάρει την ένταξη μέχρι την ικανοποίηση των όρων. Ούτε σκέψη από την κυβέρνηση Μητσοτάκη για κάτι τέτοιο. Φυσικά το Μαυροβούνιο δεν έχει καν κράτος δικαίου και η διαφθορά κυβερνά, αλλά όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα για την Ευρώπη. Η Βόρεια Μακεδονία βρίσκεται επίσης σε δυσμενή θέση, γιατί ενώ η ΕΕ δεν θέτει σκληρούς όρους σε καμία άλλη χώρα, απαιτεί από τα Σκόπια να αλλάξουν το Σύνταγμα και πάλι για να ικανοποιηθεί το αίτημα της Βουλγαρίας για την μειονότητά της. Και η Ελλάδα συναινεί να το κάνουν τα Σκόπια, αλλά δεν κάνει το ίδιο με τα Τίρανα…</div><div><br />Η Τουρκία<br /><br /></div><div>Ειδικότερα όμως για την Τουρκία, η αντίφαση μεταξύ των μεγάλων χωρών της ΕΕ και του ευρωκοινοβουλίου προκαλεί μεν υστερία στην Άγκυρα γιατί απλά ο Ερντογάν και το καθεστώς του δεν θέλουν κανενός είδους φραγμό και κριτική, αλλά δημιουργείται εκ των πραγμάτων και μια δυσάρεστη εικόνα. Η Τουρκία αν και έχει στρατηγικό ρόλο στην περιοχή, αδυνατεί να πείσει τους ευρωπαικούς λαούς ότι αποτελεί ενεργητικό τμήμα της Δύσης. Η Ελλάδα πρέπει να επενδύσει πολύ στο Ευρωπαικό Κοινοβούλιο και στο μέλλον, καθώς εκεί μπορεί να οικοδομήσει ισχυρές βάσεις και έναν ελληνοκεντρικό οδικό χάρτη για να πιέζεται η Άγκυρα να συμμορφώνεται με το διεθνές δίκαιο.<br /><br /> Η έκθεση για την Τουρκία η οποία εγκρίθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με 381 ψήφους υπέρ, 107 κατά και 171 αποχές καταδικάζει ως παράνομη την λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα», καταγγέλλει τη διατήρηση του casus belli και επισημαίνει την εργαλειοποίηση της δικαστικής εξουσίας, την καταδίωξη αντιφρονούντων, την καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ.ά.).<br />Ωστόσο η έκθεση αποδίδει στρατηγικό ρόλο στην Τουρκία, στην άμυνα και ασφάλεια της Ευρώπης, ενώ:</div><div><br /> • Zητά την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ-Τουρκίας χωρίς η Τουρκία να εκπληρώσει πρώτα τις νομικές της υποχρεώσεις προς την ΕΕ που αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία βάσει της υφιστάμενης Συμφωνίας Τελωνειακής Ένωσης.<br /> • Zητά επανέναρξη του Διαλόγου Υψηλού Επιπέδου ΕΕ-Τουρκίας.<br /> • Kαλεί όπως τουρκικά προϊόντα περιλαμβάνονται στα «Made in Europe».<br /> • Eγκωμιάζει τον ρόλο της Τουρκίας για την επικράτηση του τζιχαντιστικού καθεστώτος στην Συρία.</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΕΕ-Τουρκία- Δ.Βαλκάνια: τα αμφιλεγόμενα βήματα και η προσποιητή υστερία της Άγκυρας.

Του Στράτου Βαλτινού Φυσικά δεν είναι καταπέλτης κατά της Τουρκίας τα όσα αναφέρονται στην έκθεση προέδρου του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου. Το τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο κόσμος ανάποδα. Ο διπλωματικός θρίαμβος των μουλάδων, το Ισραήλ σε κρίση πανικού, η ΕΕ στον κόσμο της…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2026-05-20/mahmut-mak.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="656" data-original-width="1168" height="112" src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2026-05-20/mahmut-mak.jpg" width="751" /></a></div><div><br /></div>Το Ιράν δέχθηκε μια καταστροφική επίθεση, αλλά διέλυσε όλους του μύθους για τις ικανότητες των ΗΠΑ και όχι μόνο δεν άλλαξε το καθεστώς, όχι μόνο κέρδισε τα στενά του Ορμούζ, αλλά σέρνει ταυτόχρονα τη Δύση στην αυλή της. Περίπου 300 δισεκατομμύρια, θα ρεύσουν προς την Τεχεράνη , μέσω του Ταμείου Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης και πολλές χώρες κάνουν ήδη ουρά . Το Ισραήλ είναι απομονωμένο, διπλωματικά ηττημένο, στρατιωτικά καθηλωμένο στον Λίβανο και στιγματισμένο με μια γενοκτονία, ενώ έμεινε εκτός διαπραγμάτευσης. Οι σχέσεις με την ΕΕ είναι στο ναδίρ, η ηγεσία του είναι καταζητούμενη , η απομόνωση βαθαίνει και μια συμφωνία ειρήνης αλλάζει για πάντα και τον περιφερειακό ρόλο του Τελ Αβίβ, ενώ αναστάτωση προκαλεί στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ.<br /><br />Η Ελλάδα άνοιξε μέτωπο με την Ρωσία και με το Ιράν, αλλά τώρα νοιώθει εκτός παιχνιδιού καθώς το Ισραήλ θα επανατοποθετηθεί στην διεθνή πολιτική σκηνή και η Τουρκία ωρύεται για να καλύψει το κενό. Ο Μητσοτάκης , όχι μόνο δεν ήταν στην σωστή πλευρά της ιστορίας, αντίθετα δεν ξέρει καν τι να κάνει γιατί δεν μελετά, απλά υπακούει. Στο εξής η παρούσα ή μια νέα κυβέρνηση στην Αθήνα, θα τρέχει ασθμαίνοντας να επαναπροσδιορίσει την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας και να την προσαρμόσει στα νέα δεδομένα.<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ ίσως δεν έχει ακόμη αντιληφθεί τι ακριβώς υπέγραψε, ίσως να το καταλάβει όταν θα αρχίσουν τα όργανα εναντίον του στο Κογκρέσο και το Κίνημα MAGA, που ήδη έχει υποστεί ρωγμές. Το σύνθημα του Τραμ “πρώτα η Αμερική” απαξιώνεται μήνα με τον μήνα γιατί ούτε η Αμερική νοιώθει ότι βιώνει κάποια ιστορική αλλαγή, ούτε ο κόσμος νοιώθει ότι έχει να κάνει με τις στιβαρές ΗΠΑ. Η ομάδα του Τραμπ διαλύθηκε διπλωματικά από τους Ιρανούς που διαθέτουν διπλωματική τεχνογνωσία αιώνων και απέδειξαν ότι ξέρουν τι θέλουν και πως να το διεκδικήσουν. Εκεί που δεν υπήρχε καν ζήτημα με τα Στενά του Ορμούζ, κατάφεραν να τα κάνουν δικά τους με την υπογραφή των ΗΠΑ.<br /><br />Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί στις 7-8 Ιουλίου στην Τουρκία ίσως αποβεί ιστορική. Οι επιθέσεις κατά των Ευρωπαίων από τις ΗΠΑ παραμένουν οξύτατες, τα σχέδια για την απόσυρση στρατιωτικών δυνάμεων από την Ευρώπη είναι στο τραπέζι, η οργή για τη συμμετοχή της ΕΕ στον πόλεμο κατά του Ιράν ασίγαστη, οπότε μάλλον θα έχουμε μια σύνοδο οργής και αντιπαράθεσης παρά μια σύνοδο συμμαχικών χωρών. Ήδη η αταξία κυριαρχεί εντός του ΝΑΤΟ.<div><br />Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ενοχοποιείται για την άκριτη σχεδόν εγκληματική συμπαράταξή της με το Ισραήλ. Το Τελ Αβίβ δίνει πλέον μάχη οπισθοφυλακών, προσπαθεί να υπονομεύσει την συμφωνία, αλλά οι δυνατότητές του είναι πλέον περιορισμένες. Το γεγονός ότι οι εκλογές στις ΗΠΑ θα γίνουν σε δύο χρόνια, ακόμη και αν χάσει τις ενδιάμεσες για το Κογκρέσο ο Τραμπ, θα έχει την ισχύ να διατηρήσει την συμφωνία με το Ιράν. Ο κόσμος γυρίζει ανάποδα για το Ισραήλ και σίγουρα η νέα κατάσταση θα το αλλάξει.<br /><br />Όλα θα αλλάξουν στην περιοχή. Η Τουρκία διατηρεί την ισχύ της στο Ιράκ, την Συρία, την Λιβύη και τώρα θα οξύνει την αντιπαράθεσή του με το Ισραήλ. Στόχος της Άγκυρας να υπονομεύσει την σχέση του Ισραήλ με τις ΗΠΑ και την Ευρώπη και να εμφανιστεί ο Ερντογάν ως ο μεγάλος ισορροπιστής που θα εγγυάται τα συμφέροντα των ΗΠΑ, προς όφελος της Τουρκίας φυσικά. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να περιμένουμε πιο σκληρές παρεμβάσεις για τις σχέσεις Ελλάδας -Κύπρου -Ισραήλ. Επειδή όμως η Τουρκία δεν είναι αξιόπιστη πλέον για τις ΗΠΑ και έχει αμφιλεγόμενες σχέσεις με την ΕΕ, η ρευστότητα θα κυριαρχήσει έως ότου αποσαφηνιστεί και ο ρόλος του Ιράν στο μέλλον.<br /><br />Ιδού τα κέρδη<br /><br />Όπως μεταδίδουν τα ξένα ειδησιογραφικά πρακτορεία, από τα συνολικά 14 σημεία της συμφωνίας που δόθηκαν στη δημοσιότητα, τα έντεκα θα μπορούσαν να θεωρηθούν «προβληματικά» για τις ΗΠΑ. Συγκεκριμένα, προβληματισμό εγείρουν τα ακόλουθα:</div><div><br />Σημείο 4. «…οι ΗΠΑ δεσμεύονται να αποσύρουν τις δυνάμεις τους από την ευρύτερη περιοχή του Ιράν εντός 30 ημερών από την υπογραφή της τελικής συμφωνίας.»<br />Σημείο 5. «…το Ιράν θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να διασφαλίσει την ελεύθερη και ασφαλή διέλευση των εμπορικών πλοίων, χωρίς καμία επιβάρυνση, για ένα διάστημα 60 ημερών, από τον Περσικό Κόλπο προς τη Θάλασσα του Ομάν και αντίστροφα.»<br />Σημείο 6. «…το Ιράν θα ξεκινήσει διάλογο με το Σουλτανάτο του Ομάν με σκοπό τον καθορισμό του μελλοντικού πλαισίου ελέγχου και των ναυτιλιακών υπηρεσιών στα Στενά του Ορμούζ, σε διαβούλευση με τις υπόλοιπες χώρες που συνορεύουν με τον Περσικό Κόλπο.»<br />Σημείο 7. «…οι ΗΠΑ δεσμεύονται, μαζί με τους περιφερειακούς εταίρους τους, να διαμορφώσουν ένα σχέδιο ύψους τουλάχιστον 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την ανοικοδόμηση και την οικονομική ανάπτυξη του Ιράν.»<br />Σημείο 8. «…οι ΗΠΑ δεσμεύονται να άρουν κάθε είδους κυρώσεις που έχουν επιβληθεί στο Ιράν στη βάση ενός χρονοδιαγράμματος που περιλαμβάνεται στην τελική συμφωνία.»<br />Σημείο 9. «…οι δύο πλευρές συμφώνησαν να επιλύσουν το ζήτημα του εμπλουτισμένου υλικού που έχει συσσωρευτεί στα αποθέματα του Ιράν, μέσω ενός μηχανισμού που θα συναποφασιστεί […] Η ελάχιστη απαιτούμενη μέθοδος θα είναι η επιτόπια αραίωση του υλικού υπό την επίβλεψη του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας.»<br />Σημείο 10. «…μέχρι να υπογραφεί η τελική συμφωνία, οι ΗΠΑ και το Ιράν συμφωνούν να διατηρήσουν το υφιστάμενο status quo. Το Ιράν θα παγώσει το πυρηνικό του πρόγραμμα στην τρέχουσα κατάστασή του και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα επιβάλουν νέες κυρώσεις ούτε θα αναπτύξουν επιπλέον στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή.»<br />Σημείο 11. «…οι ΗΠΑ δεσμεύονται ότι, αμέσως με την υπογραφή του παρόντος Μνημονίου και μέχρι την οριστική άρση των κυρώσεων, το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών θα εκδώσει εξαιρέσεις που θα επιτρέπουν την εξαγωγή ιρανικού αργού πετρελαίου και παραγώγων πετρελαίου.»<br />Σημείο 12. «….οι ΗΠΑ δεσμεύονται να επιτρέψουν την πλήρη αξιοποίηση των παγωμένων ιρανικών κεφαλαίων και περιουσιακών στοιχείων […] Οι διαδικασίες αποδέσμευσης των χρημάτων θα συμφωνηθούν κατά τις διαπραγματεύσεις. Τα κεφάλαια αυτά θα είναι πλήρως διαθέσιμα για πληρωμή σε οποιονδήποτε τελικό δικαιούχο υποδείξει η Κεντρική Τράπεζα του Ιράν και οι ΗΠΑ δεσμεύονται να εκδώσουν όλες τις απαραίτητες άδειες.»<br />Κερδισμένοι και χαμένοι<br />Από την εν λόγω συμφωνία, όπως αυτή παρουσιάστηκε δημόσια, το Ιράν «εξασφαλίζει» μια σειρά από οφέλη:</div><div><br /> 1. την παράταση της εκεχειρίας για τουλάχιστον 60 ημέρες, <br /> 2. την απομάκρυνση των αμερικανικών δυνάμεων από τις περιοχές κοντά στα σύνορά του, <br /> 3. τη δέσμευση περί μη ανάμειξης των «έξω» στις εσωτερικές ιρανικές υποθέσεις, <br /> 4. την επιβίωση του θεοκρατικού καθεστώτος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, <br /> 5. τη διατήρηση του πυραυλικού/βαλλιστικού του προγράμματος, <br /> 6. τη σταδιακή άρση των κυρώσεων που του έχουν επιβληθεί, <br /> 7. τον τερματισμό των επιθέσεων κατά της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, <br /> 8. τη δημιουργία ενός ταμείου για τη μεταπολεμική ανασυγκρότηση/ανοικοδόμηση της ιρανικής Ισλαμικής Δημοκρατίας, <br /> 9. το ξεπάγωμα των περιουσιακών του στοιχείων, <br /> 10. την αναγνώριση του ιρανικού ελέγχου επί των Στενών του Ορμούζ (βλ. σημεία 5 και 6) <br /> 11. και -ενδεχομένως- τη διατήρηση του εμπλουτισμένου ουρανίου εντός των ιρανικών συνόρων το οποίο θα πρέπει όμως να αραιωθεί περαιτέρω. <br />Οι ΗΠΑ του Τραμπ από την άλλη πλευρά, από την εν λόγω συμφωνία παρουσιάζονται να «παίρνουν» κατά βάση πέντε οφέλη:<br /> 1. την παράταση της εκεχειρίας για τουλάχιστον 60 ημέρες, <br /> 2. το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, <br /> 3. την ιρανική δέσμευση περί μη απόκτησης πυρηνικών όπλων, <br /> 4. το -προσωρινό- πάγωμα του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος <br /> 5. και τη δέσμευση περί επιπλέον αραίωσης του ήδη υπάρχοντος εμπλουτισμένου ουρανίου που έχει στην κατοχή του το Ιράν. </div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο κόσμος ανάποδα. Ο διπλωματικός θρίαμβος των μουλάδων, το Ισραήλ σε κρίση πανικού, η ΕΕ στον κόσμο της…

Το Ιράν δέχθηκε μια καταστροφική επίθεση, αλλά διέλυσε όλους του μύθους για τις ικανότητες των ΗΠΑ και όχι μόνο δεν άλλαξε το καθεστώς, όχι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Σκοτεινή Πλευρά της AI Επανάστασης: Το Νερό, η Ενέργεια και ο Πόλεμος των Data Centers.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/data-center-768x432.jpg" width="758" /><br /><br /><div><b>Ιωαννα Καρα</b><br />Πίσω από τα ChatGPT, Gemini και τα υπερμοντέλα τεχνητής νοημοσύνης κρύβεται μια αθέατη μάχη για ηλεκτρόνια, υδάτινους πόρους και γεωπολιτική κυριαρχία<br /><br />Η <a href="https://www.pagenews.gr/tags/texniti-noimosyni/">τεχνητή νοημοσύνη</a> παρουσιάζεται συχνά ως η απόλυτη ψηφιακή επανάσταση του 21ου αιώνα. Οι περισσότεροι συζητούν για αλγορίθμους, νευρωνικά δίκτυα, υπερυπολογιστές και νέες εφαρμογές που αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο εργαζόμαστε, επικοινωνούμε και παράγουμε γνώση. Ωστόσο, πίσω από το λαμπερό αφήγημα της AI αναδύεται μια διαφορετική πραγματικότητα: ένας αδυσώπητος αγώνας για ενέργεια, νερό και φυσικές υποδομές.<br /><br />Οι νέοι «ναοί» της τεχνητής νοημοσύνης δεν είναι τα εργαστήρια λογισμικού αλλά τα hyperscale data centers. Γιγαντιαίες εγκαταστάσεις ισχύος 300 MW και άνω, που καταναλώνουν ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας συγκρίσιμες με ολόκληρες πόλεις και μετατρέπουν τη θερμοδυναμική σε βασικό παράγοντα εθνικής ισχύος.<br /><br />Η μάχη για την AI δεν διεξάγεται πλέον μόνο στον κυβερνοχώρο. Διεξάγεται στα ηλεκτρικά δίκτυα, στους υδροφόρους ορίζοντες και στα εθνικά ενεργειακά συστήματα.</div><div><br />Τα Αόρατα Εργοστάσια της Ψηφιακής Εποχής<br /><br />Κάθε αναζήτηση, κάθε βίντεο, κάθε συναλλαγή και κάθε ερώτηση σε ένα μεγάλο γλωσσικό μοντέλο περνά μέσα από χιλιάδες servers που λειτουργούν αδιάκοπα.<br /><br />Τα data centers αποτελούν τις βιομηχανικές μονάδες της ψηφιακής οικονομίας. Δεν παράγουν αυτοκίνητα ή χάλυβα. Παράγουν υπολογιστική ισχύ.<br /><br />Η λειτουργία τους υπακούει σε έναν αμετάβλητο φυσικό νόμο: σχεδόν το σύνολο της ηλεκτρικής ενέργειας που καταναλώνουν μετατρέπεται σε θερμότητα.<br /><br />Για να παραμείνουν λειτουργικοί οι επεξεργαστές, η θερμοκρασία τους πρέπει να διατηρείται κάτω από τα 85°C. Κάθε watt ηλεκτρικής ισχύος που εισέρχεται στο σύστημα καταλήγει να πρέπει να απομακρυνθεί ως θερμικό φορτίο.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι η πραγματική πρόκληση της AI δεν είναι μόνο η παραγωγή υπολογιστικής ισχύος αλλά και η ψύξη της.<br />Η Έκρηξη της Υπολογιστικής Ισχύος Καταρρίπτει τα Όρια της Αερόψυξης<br /><br />Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, ένας τυπικός server rack κατανάλωνε 5 έως 10 kW.<br /><br />Σήμερα, οι AI accelerators της NVIDIA, της AMD και των hyperscalers ξεπερνούν τα 40, 60 ή ακόμη και τα 100 kW ανά rack.<br /><br />Η αερόψυξη φτάνει στα φυσικά της όρια. <br /><br />Οι εταιρείες αναγκάζονται να μεταβούν σε προηγμένες τεχνολογίες ψύξης:Direct-to-chip liquid cooling<br />Immersion cooling<br />Κλειστά κυκλώματα ψύξης υψηλής απόδοσης<br />Διηλεκτρικά υγρά εμβάπτισης<br /><br />Οι τεχνολογίες αυτές μειώνουν δραστικά την κατανάλωση νερού αλλά απαιτούν τεράστιες επενδύσεις και ανασχεδιασμό ολόκληρων εγκαταστάσεων.<br />Το Νερό Γίνεται το Νέο Πετρέλαιο της Τεχνητής Νοημοσύνης<br /><br />Για χρόνια, η βιομηχανία επικεντρωνόταν αποκλειστικά στη μείωση του ενεργειακού αποτυπώματος.<br /><br />Σήμερα, η προσοχή μετατοπίζεται στο υδατικό αποτύπωμα.<br /><br />Η Amazon Web Services ανακοίνωσε Water Usage Effectiveness (WUE) μόλις 0,12 λίτρα ανά kWh σε ιδανικές συνθήκες. Ωστόσο, όταν οι θερμοκρασίες ξεπερνούν τους 35°C ή τα συστήματα λειτουργούν στο μέγιστο φορτίο, η πραγματική κατανάλωση μπορεί να εκτοξευθεί στα 1,5 έως 2 λίτρα ανά kWh.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι ένα μόνο data center ισχύος 50 MW μπορεί να καταναλώνει μεταξύ 300.000 και 500.000 κυβικών μέτρων νερού ετησίως.<br /><br />Σε μια εποχή όπου η ξηρασία πλήττει ολοένα περισσότερες περιοχές του πλανήτη, τα νούμερα αυτά αποκτούν γεωπολιτική διάσταση.<br /><br />Το νερό μετατρέπεται από περιβαλλοντικό ζήτημα σε παράγοντα εθνικής ασφάλειας.<br />Οι Servers Δεν Κοιμούνται Ποτέ<br /><br />Σε αντίθεση με τις περισσότερες βιομηχανικές εγκαταστάσεις, οι AI servers λειτουργούν συνεχώς.<br /><br />24 ώρες το 24ωρο.<br /><br />7 ημέρες την εβδομάδα.<br /><br />365 ημέρες τον χρόνο.<br /><br />Η συνεχής λειτουργία δημιουργεί μια μόνιμη σύγκρουση ανάμεσα στην κατανάλωση ενέργειας και στην κατανάλωση νερού.<br /><br />Οι τεχνολογίες εξάτμισης μειώνουν το ενεργειακό κόστος αλλά αυξάνουν την κατανάλωση νερού.<br /><br />Οι «ξηρές» τεχνολογίες προστατεύουν τους υδάτινους πόρους αλλά αυξάνουν την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας.<br /><br />Η σύγκρουση αυτή είναι γνωστή ως:<br /><br />Water-Energy Nexus<br /><br />και αποτελεί πλέον τον κεντρικό στρατηγικό γρίφο της βιομηχανίας AI.<br />Μέχρι το 2030 η AI θα Καταναλώνει Όσο Ολόκληρα Κράτη<br /><br />Οι προβλέψεις είναι εντυπωσιακές.<br /><br />Μέχρι το 2030, η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας από AI υποδομές ενδέχεται να φτάσει τις 945 TWh ετησίως.<br /><br />Η ποσότητα αυτή είναι συγκρίσιμη με την κατανάλωση μεγάλων βιομηχανικών οικονομιών.<br /><br />Παράλληλα, η συνολική κατανάλωση νερού που σχετίζεται άμεσα ή έμμεσα με την τεχνητή νοημοσύνη αναμένεται να αυξηθεί κατά περισσότερα από 9 τρισεκατομμύρια λίτρα ετησίως.<br /><br />Ορισμένες μελέτες εκτιμούν ότι η AI θα καταναλώνει νερό ισοδύναμο με τις βασικές καθημερινές ανάγκες έως και 1,3 δισεκατομμυρίων ανθρώπων.<br />ΗΠΑ και Κίνα: Οι Δύο Υπερδυνάμεις της AI Υποδομής<br /><br />Το μεγαλύτερο μέρος της επένδυσης στην τεχνητή νοημοσύνη συγκεντρώνεται σε δύο χώρες.<br /><br />Τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα.<br /><br />Μέχρι το τέλος της δεκαετίας αναμένεται να απορροφήσουν το 70%-80% των παγκόσμιων δαπανών AI infrastructure.<br /><br />Οι ΗΠΑ διαθέτουν:φθηνή ηλεκτρική ενέργεια,<br />ώριμη αγορά cloud,<br />πρόσβαση σε κορυφαίους ημιαγωγούς,<br />τεράστια διαθεσιμότητα γης.<br /><br />Η Κίνα ακολουθεί διαφορετική στρατηγική.<br /><br />Το Πεκίνο αντιμετωπίζει την τεχνητή νοημοσύνη ως στοιχείο εθνικής ισχύος, επενδύοντας σε πυρηνική ενέργεια, υδροηλεκτρικά έργα και μεγάλης κλίμακας κρατικές υποδομές. <br />Η αντιπαράθεση ΗΠΑ – Κίνας δεν αφορά πλέον μόνο chips και αλγορίθμους. Αφορά ηλεκτρόνια, νερό και γεωγραφία.</div><div><br />Η Ευρώπη Αντιμέτωπη με το Δικό της Στρατηγικό Δίλημμα<br /><br />Η Ευρώπη διαθέτει υψηλού επιπέδου τεχνογνωσία αλλά αντιμετωπίζει τρία σοβαρά προβλήματα: υψηλές τιμές ενέργειας,<br />κατακερματισμένο ρυθμιστικό πλαίσιο,<br />αυξανόμενη λειψυδρία στον ευρωπαϊκό Νότο.<br /><br />Η Φινλανδία, η Σουηδία και η Ολλανδία μετατρέπονται σταδιακά σε ασφαλή καταφύγια για hyperscale επενδύσεις.<br /><br />Αντίθετα, χώρες της Μεσογείου όπως η Ισπανία, η Ιταλία, η Ελλάδα και η νότια Γαλλία αντιμετωπίζουν ολοένα μεγαλύτερες πιέσεις.<br /><br />Η γεωπολιτική σύγκρουση του μέλλοντος μπορεί να μην αφορά μόνο την ενέργεια αλλά και το ερώτημα:<br /><br />Ποιος θα έχει δικαίωμα πρόσβασης στο νερό; Η γεωργία ή η τεχνητή νοημοσύνη;<br />Η Ινδία Αναδύεται ως ο Νέος Παίκτης<br /><br />Μέσα στη διπολική αντιπαράθεση ΗΠΑ και Κίνας, η Ινδία εξελίσσεται στον πιο ενδιαφέροντα στρατηγικό παράγοντα.<br /><br />Με πληθυσμό 1,4 δισεκατομμυρίων ανθρώπων, αυξανόμενη ενεργειακή κατανάλωση και φιλόδοξα σχέδια για εγχώρια παραγωγή ημιαγωγών, το Νέο Δελχί επιχειρεί να οικοδομήσει μια δική του μορφή ψηφιακής κυριαρχίας.<br /><br />Ο διάδρομος IMEC που συνδέει την Ινδία με τη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία για τη μεταφορά δεδομένων, ενέργειας και βιομηχανικών ροών.<br />Η Νέα Γεωπολιτική της Τεχνητής Νοημοσύνης<br /><br />Η επόμενη δεκαετία δεν θα καθοριστεί μόνο από την ποιότητα των αλγορίθμων.<br /><br />Θα καθοριστεί από την ικανότητα των κρατών να εξασφαλίσουν :</div><div>φθηνή ηλεκτρική ενέργεια,<br />αξιόπιστους υδάτινους πόρους,<br />προηγμένα συστήματα ψύξης,<br />πρόσβαση σε ημιαγωγούς,<br />ανθεκτικά δίκτυα μεταφοράς.<br /><br />Η ψηφιακή κυριαρχία μετατρέπεται σταδιακά σε υδρολογική κυριαρχία.<br /><br />Οι χώρες που θα ελέγχουν το νερό, την ενέργεια και τις υποδομές υπολογιστικής ισχύος θα είναι εκείνες που θα διαμορφώσουν τη νέα παγκόσμια τάξη της τεχνητής νοημοσύνης.<br />Η μεγάλη μάχη της AI δεν θα κριθεί μόνο στους αλγόριθμους. Θα κριθεί στα φράγματα, στους πυρηνικούς σταθμούς, στα ηλεκτρικά δίκτυα και στους υδροφόρους ορίζοντες του πλανήτη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Σκοτεινή Πλευρά της AI Επανάστασης: Το Νερό, η Ενέργεια και ο Πόλεμος των Data Centers.

Ιωαννα Καρα Πίσω από τα ChatGPT, Gemini και τα υπερμοντέλα τεχνητής νοημοσύνης κρύβεται μια αθέατη μάχη για ηλεκτρόνια, υδάτινους πόρους και...

Διαβάστε την συνέχεια

IMEC: Η Ουάσιγκτον βάζει την Ελλάδα στον πυρήνα του νέου γεωοικονομικού χάρτη.

<img height="143" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/Eastern-Mediterranean-map-768x549.jpg" width="766" /><br /><br /><div style="text-align: left;"><b>Κωστας Καλλιαντερης</b></div>Το αμερικανικό νομοσχέδιο για την Ανατολική Μεσόγειο ενισχύει τον ρόλο της Αθήνας στον διάδρομο Ινδίας – Μέσης Ανατολής – Ευρώπης και ανοίγει τον δρόμο για νέα έργα, επενδύσεις και στρατηγικές συμμαχίες.<br /><br />Μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα φαίνεται να διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο, με την Ελλάδα να αποκτά ολοένα και πιο κεντρικό ρόλο στον φιλόδοξο Οικονομικό Διάδρομο Ινδίας – Μέσης Ανατολής – Ευρώπης (IMEC). Η έγκριση του νομοσχεδίου Eastern Mediterranean Gateway Act από την Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της αμερικανικής Γερουσίας αποτελεί μια εξέλιξη με ισχυρό πολιτικό και στρατηγικό αποτύπωμα, καθώς εντάσσει θεσμικά την περιοχή στον ευρύτερο σχεδιασμό της Ουάσιγκτον για τις παγκόσμιες αλυσίδες μεταφορών, ενέργειας και εμπορίου.<br /><br />Πέρα από τον πολιτικό συμβολισμό, το αμερικανικό νομοθέτημα αποτυπώνει μια βαθύτερη στρατηγική επιλογή: τη μετατροπή της Ανατολικής Μεσογείου σε βασική πύλη του IMEC προς την Ευρώπη, με την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ να αναδεικνύονται σε κομβικούς εταίρους των Ηνωμένων Πολιτειών.<div><br />Η Ελλάδα από περιφερειακός παίκτης σε στρατηγικό κόμβο<br /><br />Η Αθήνα βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο ενός σχεδιασμού που υπερβαίνει κατά πολύ τον παραδοσιακό ενεργειακό της ρόλο. Στην αμερικανική στρατηγική, η Ελλάδα αντιμετωπίζεται ως κρίσιμος κόμβος για τη διακίνηση ενέργειας, εμπορευμάτων, ψηφιακών δεδομένων και επενδυτικών κεφαλαίων προς την ευρωπαϊκή αγορά.<br /><br />Η γεωγραφική θέση της χώρας, σε συνδυασμό με τις αναβαθμισμένες υποδομές λιμένων, μεταφορών και ενέργειας, καθιστά την Ελλάδα βασικό κρίκο στη νέα αρχιτεκτονική διασυνδεσιμότητας που επιχειρεί να οικοδομήσει η Δύση ως εναλλακτική στις υφιστάμενες εμπορικές διαδρομές.<br /><br />Η σημασία αυτής της εξέλιξης γίνεται ακόμη μεγαλύτερη αν ληφθεί υπόψη ότι ο IMEC θεωρείται από πολλούς αναλυτές ως η δυτική απάντηση στην κινεζική πρωτοβουλία Belt and Road Initiative, δημιουργώντας έναν νέο άξονα που συνδέει την Ινδία, τον Κόλπο, τη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη. <img height="451" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/ToIFQJpE39MYUz7iUO4VeAuEAfeslhjFupD4KojGmH_uyf5CM9g7w0MJbnnUMtTq_T-C7NQ3o30x1Mc95SFUD6oV7fmRQgYZ2twcT8v_10BejuMnXmdvgo0RdLcGf6Ydd2ip6JEFWTaPTDTGW7TmxBEd_p6hQaTrwdr2oO1Ek5XG1kMDlO3ghe2HMU2fXp93-1.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Τα έργα που αλλάζουν τον χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου<br /><br />Στον πυρήνα του αμερικανικού ενδιαφέροντος βρίσκονται μια σειρά από μεγάλα έργα υποδομών που μπορούν να μετατρέψουν την περιοχή σε ενεργειακό και εμπορικό κόμβο διεθνούς σημασίας.<br /><br />Ξεχωριστή θέση κατέχει ο Great Sea Interconnector, η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, η οποία φιλοδοξεί να ενώσει ενεργειακά την Ανατολική Μεσόγειο με το ευρωπαϊκό δίκτυο ηλεκτρισμού. Το έργο θεωρείται στρατηγικής σημασίας όχι μόνο για την ενεργειακή ασφάλεια της περιοχής αλλά και για την ευρωπαϊκή μετάβαση προς καθαρότερες μορφές ενέργειας.<br /><br />Εξίσου σημαντικό θεωρείται το GREGY, το οποίο προβλέπει τη μεταφορά πράσινης ηλεκτρικής ενέργειας από την Αίγυπτο προς την Ευρώπη μέσω Ελλάδας. Παράλληλα, στον ευρύτερο σχεδιασμό εντάσσονται ο διασυνδετήριος αγωγός φυσικού αερίου Ελλάδας – Βουλγαρίας, οι νέοι σταθμοί LNG, τα δίκτυα μεταφοράς δεδομένων και οι σύγχρονες υποδομές logistics.<br /><br />Όλα αυτά τα έργα συνθέτουν μια εικόνα όπου η Ελλάδα μετατρέπεται σταδιακά σε περιφερειακό hub με αυξανόμενη επιρροή στις ενεργειακές και εμπορικές ροές της ευρύτερης περιοχής.<br />Το νομοσχέδιο που φέρνει πιο κοντά Ουάσιγκτον και Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Η διακομματική υποστήριξη που συγκεντρώνει το Eastern Mediterranean Gateway Act υπογραμμίζει τη σημασία που αποδίδουν οι ΗΠΑ στην περιοχή.<br /><br />Η πρωτοβουλία κατατέθηκε αρχικά στη Βουλή των Αντιπροσώπων από τον Δημοκρατικό Brad Schneider και τον Ρεπουμπλικανό Gus Bilirakis, ενώ στη Γερουσία προωθήθηκε από τον Δημοκρατικό Cory Booker και τον Ρεπουμπλικανό David McCormick, εξασφαλίζοντας από την αρχή ευρεία πολιτική συναίνεση.<br /><br />Μεταξύ των βασικών προβλέψεων του νομοσχεδίου περιλαμβάνονται:</div><div>Η αναγνώριση της Ανατολικής Μεσογείου ως στρατηγικής γέφυρας μεταξύ Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Ασίας.<br />Η περαιτέρω ενίσχυση του σχήματος συνεργασίας «3+1» μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Ηνωμένων Πολιτειών.<br />Η στήριξη των περιφερειακών ενεργειακών συνεργασιών και του East Mediterranean Gas Forum.<br />Η προώθηση ενεργειακών, μεταφορικών και ψηφιακών υποδομών που συνδέονται άμεσα με τον IMEC.<br />Η δημιουργία νέων πολυμερών στρατηγικών διαλόγων με τη συμμετοχή των χωρών του διαδρόμου.<br />Η τακτική ενημέρωση του Κογκρέσου για την πρόοδο των έργων και των συνεργασιών.<br /><br />Παράλληλα, το νομοσχέδιο καλεί το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να αναβαθμίσει περαιτέρω την παρουσία και τη στρατηγική του εστίαση στην Ανατολική Μεσόγειο, με ιδιαίτερη έμφαση στην ενεργειακή ασφάλεια, την αμυντική συνεργασία και την προστασία κρίσιμων υποδομών.</div><div>  <br />Μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα<br /><br />Η πραγματική βαρύτητα της πρωτοβουλίας δεν βρίσκεται μόνο στα επιμέρους έργα αλλά στο ευρύτερο μήνυμα που εκπέμπει. Για πρώτη φορά αποτυπώνεται με τόσο σαφή τρόπο σε αμερικανικό νομοθετικό κείμενο ότι η Ανατολική Μεσόγειος αποτελεί οργανικό τμήμα του IMEC και αναπόσπαστο κρίκο στη σύνδεση Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Ασίας.<br /><br />Η Ουάσιγκτον επιδιώκει να οικοδομήσει έναν νέο χάρτη διασυνδεσιμότητας, εμπορίου και ενεργειακών δικτύων, όπου η Ελλάδα αποκτά ρόλο πολύ μεγαλύτερο από το μέγεθός της. Η στρατηγική θέση της χώρας μετατρέπεται σε γεωπολιτικό πλεονέκτημα με διεθνή διάσταση, σε μια εποχή όπου οι ανταγωνισμοί για τις αλυσίδες εφοδιασμού, την ενέργεια και τις υποδομές καθορίζουν ολοένα περισσότερο τις ισορροπίες ισχύος.</div><div><br />Το μεγάλο στοίχημα της Αθήνας<br /><br />Η θεσμική αναβάθμιση της Ελλάδας στον αμερικανικό σχεδιασμό αποτελεί αναμφίβολα σημαντική εξέλιξη. Ωστόσο, το πραγματικό ζητούμενο για την Αθήνα δεν είναι μόνο η πολιτική αναγνώριση αλλά η αξιοποίησή της στην πράξη. <br /><br />Η πρόκληση πλέον είναι να μετατραπεί η γεωπολιτική υπεραξία σε συγκεκριμένες επενδύσεις, νέες θέσεις εργασίας, μεγάλα έργα υποδομών και μεγαλύτερη συμμετοχή στις εμπορικές, ενεργειακές και ψηφιακές ροές που φιλοδοξεί να δημιουργήσει ο IMEC τα επόμενα χρόνια.<br /><br />Αν ο διάδρομος εξελιχθεί σύμφωνα με τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και των εταίρων τους, η Ελλάδα δεν θα αποτελεί απλώς ένα πέρασμα προς την Ευρώπη. Θα μετατραπεί σε έναν από τους βασικούς πυλώνες της νέας γεωοικονομικής αρχιτεκτονικής που διαμορφώνεται από την Ινδία έως τη Μεσόγειο και τις ευρωπαϊκές αγορές.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

IMEC: Η Ουάσιγκτον βάζει την Ελλάδα στον πυρήνα του νέου γεωοικονομικού χάρτη.

Κωστας Καλλιαντερης Το αμερικανικό νομοσχέδιο για την Ανατολική Μεσόγειο ενισχύει τον ρόλο της Αθήνας στον διάδρομο Ινδίας – Μέσης Ανατολής ...

Διαβάστε την συνέχεια