Ιστορική ανατροπή στον αέρα. Οι Houthis έπληξαν Eurofighter Typhoon. Συναγερμός και στην Ευρώπη.

<img height="98" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/11ac2f633fdb5d1722b46d25b51c5cce_XL.jpg?v=3" width="744" /><br /><br /><div>Δεν έχει καταγραφεί επιβεβαιωμένη κατάρριψη Eurofighter Typhoon, το οποίο κατασκευάζεται από κοινοπραξία του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γερμανίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας, σε πολεμικές επιχειρήσεις οπουδήποτε στον κόσμο<br /><br />Νέα δεδομένα διαμορφώνονται στο πολεμικό μέτωπο της Υεμένης, καθώς οι Houthis ισχυρίζονται ότι έπληξαν σαουδαραβικό μαχητικό Eurofighter Typhoon με πύραυλο εδάφους-αέρος, πάνω από την επαρχία Saada, κοντά στα σύνορα με τη Σαουδική Αραβία. Εάν ο ισχυρισμός επιβεβαιωθεί, θα πρόκειται για εξέλιξη ιδιαίτερης σημασίας για ένα από τα πλέον προηγμένα ευρωπαϊκά μαχητικά αεροσκάφη, το οποίο δεν έχει υποστεί επιβεβαιωμένη κατάρριψη από εχθρικά πυρά σε πολεμικές επιχειρήσεις.<br /><br />Τι συνέβη…<br /><br />Το βράδυ της 14ης Οκτωβρίου 2026, οι Houthis, οι οποίοι βρίσκονται σε σύγκρουση με τον συνασπισμό υπό τη Σαουδική Αραβία που υποστηρίζει τις δυνάμεις της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης, ισχυρίστηκαν ότι κατάφεραν να πλήξουν σαουδαραβικό μαχητικό πάνω από την επαρχία Saada στη βόρεια Υεμένη, η οποία συνορεύει με τη Σαουδική Αραβία.<br />«Με τη βοήθεια του Θεού, οι ένοπλες δυνάμεις μας κατάφεραν πρόσφατα να στοχοποιήσουν σαουδαραβικό πολεμικό αεροσκάφος τύπου Typhoon, το οποίο είχε απογειωθεί από την αεροπορική βάση Taif. Στοχοποιήθηκε στον εναέριο χώρο της επαρχίας Saada με πύραυλο εδάφους-αέρος, δέχθηκε άμεσο πλήγμα και πλέον κινδυνεύει να συντριβεί», έγραψε στην πλατφόρμα X ο στρατιωτικός εκπρόσωπος της οργάνωσης, ταξίαρχος Yahya Saree.</div><div><br />Παράλληλα, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κυκλοφόρησε βίντεο χαμηλής ποιότητας, γυρισμένο τη νύχτα, το οποίο φέρεται να καταγράφει μια αεροπορική εμπλοκή από μεγάλη απόσταση. Το βίντεο αναδημοσιεύτηκε και από ορισμένα δημοφιλή μέσα ενημέρωσης. Ωστόσο, δεν αποδεικνύει με βεβαιότητα ότι στην υποτιθέμενη εμπλοκή συμμετείχε μαχητικό αεροσκάφος, καθώς έχει καταγραφεί μέσα σε σχεδόν απόλυτο σκοτάδι.</div><div><br />Οι ισχυρισμοί διατυπώνονται εν μέσω απότομης κλιμάκωσης της σύγκρουσης μεταξύ των Houthis και του υπό σαουδαραβική ηγεσία συνασπισμού από τον προηγούμενο μήνα, όταν οι Houthis κατέλαβαν εδάφη κατά μήκος των ακτών της Ερυθράς Θάλασσας, μεταξύ των οποίων η Mokha και περιοχές που εποπτεύουν το στενό Bab al-Mandeb. Η συγκεκριμένη θαλάσσια δίοδος είχε αποκτήσει κρίσιμη σημασία για τις σαουδαραβικές εξαγωγές ενέργειας μετά το κλείσιμο των Στενών του Hormuz.<br />Στις αρχές του μήνα, η Σαουδική Αραβία και η κυβέρνηση της Υεμένης εξαπέλυσαν αντεπίθεση με στόχο την ανακατάληψη των παράκτιων περιοχών της Ερυθράς Θάλασσας και ανακοίνωσαν την έναρξη πολεμικών επιχειρήσεων πλήρους κλίμακας. Η εξέλιξη αυτή οδήγησε σε εντατικοποίηση των πυραυλικών επιθέσεων και των επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη από την πλευρά των Houthis, με στόχους σαουδαραβικές πόλεις και πολιτικές εγκαταστάσεις, μεταξύ των οποίων και η πρωτεύουσα Ριάντ.</div><div><br />Πριν ισχυριστούν ότι έπληξαν το Eurofighter, οι Houthis είχαν ανακοινώσει ότι χτύπησαν το διεθνές αεροδρόμιο King Khalid στο Ριάντ με βαλλιστικό πύραυλο. Η οργάνωση ανακοίνωσε επίσης ότι έπληξε διοικητικό κτίριο της σαουδαραβικής πετρελαϊκής εταιρείας Aramco στην ανατολική πόλη Dhahran, ως αντίποινα για τις σαουδαραβικές επιθέσεις σε πετρελαϊκή εγκατάσταση στην περιοχή al-Sabah της πρωτεύουσας Sanaa, η οποία βρίσκεται υπό τον έλεγχο των Houthis.<br />Από την πλευρά της, η Σαουδική Αραβία εξαπολύει τακτικά αεροπορικές επιδρομές εναντίον θέσεων των Houthis, υποστηρίζοντας τις δυνάμεις που τάσσονται με την κυβέρνηση της Υεμένης στις προσπάθειές τους να ανακαταλάβουν εδάφη.<br /><br />Κατάρριψη Eurofighter μετά το F-15;<br /><br />Σαουδαραβικά αεροσκάφη, μεταξύ των οποίων τα F-15SA και τα Eurofighter Typhoon, επιχειρούν από βάσεις όπως εκείνες της Taif και της Khamis Mushait, πραγματοποιώντας τακτικές αεροπορικές επιδρομές σε περιοχές που ελέγχονται από τους Houthis.<br />Ο τελευταίος ισχυρισμός για πλήγμα σε Eurofighter Typhoon έρχεται σχεδόν έναν μήνα μετά την ανακοίνωση των Houthis ότι κατάφεραν να καταρρίψουν ένα F-15SA, καταγράφοντας την πρώτη κατάρριψη σαουδαραβικού μαχητικού από την αναζωπύρωση των εχθροπραξιών μεταξύ των δύο πλευρών.<br />Το αεροσκάφος φέρεται να καταρρίφθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου, κοντά στη Marib, με τη χρήση πυραύλου εδάφους-αέρος (SAM) τοπικής κατασκευής, ενώ, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, εκτελούσε αεροπορικές επιδρομές προς υποστήριξη των στρατευμάτων της Υεμένης.<br />Η οργάνωση δημοσίευσε εικόνες από τα συντρίμμια του σαουδαραβικού μαχητικού, καθώς και φωτογραφίες με μέλη της Ansar Allah να ποζάρουν δίπλα τους. Ωστόσο, η τύχη των πιλότων, οι οποίοι πιθανότατα εγκατέλειψαν το αεροσκάφος με τη χρήση εκτινασσόμενων καθισμάτων μετά το πλήγμα, παραμένει μέχρι σήμερα άγνωστη.</div><div><br />Σε αντίθεση με το περιστατικό του F-15SA, μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν στοιχεία, που να αποδεικνύουν ότι το Eurofighter Typhoon της σαουδαραβικής αεροπορίας χτυπήθηκε ή συνετρίβη μετά το φερόμενο πλήγμα.<br />Αξίζει να σημειωθεί ότι τα προηγμένα μαχητικά αεροσκάφη 4,5ης γενιάς, όπως το Eurofighter, έχουν σχεδιαστεί ώστε να μπορούν να αντέχουν ορισμένες μορφές ζημιών. Επομένως, ένα πλήγμα δεν σημαίνει αυτομάτως ότι το αεροσκάφος έχει καταστραφεί.<br />Εάν υποτεθεί ότι το Eurofighter πράγματι χτυπήθηκε, η δυνατότητά του να επιστρέψει στη βάση θα εξαρτιόταν από το σημείο στο οποίο φέρεται να δέχθηκε το πλήγμα, την απόστασή του από μια φιλική βάση και τη σοβαρότητα των ζημιών.</div><div><br />Το Eurofighter διαθέτει δύο κινητήρες EJ200. Εάν ο ένας υποστεί ζημιά ή τεθεί εκτός λειτουργίας μετά από πλήγμα, ο δεύτερος θα μπορούσε να παρέχει επαρκή ώση ώστε το αεροσκάφος να συνεχίσει να πετά με ορισμένες προσαρμογές και να προσγειωθεί σε κοντινή ασφαλή βάση. Επιπλέον, το μαχητικό διαθέτει πολλαπλούς υπολογιστές ελέγχου πτήσης, υδραυλικά συστήματα και εφεδρικά ηλεκτρικά κυκλώματα, τα οποία θα μπορούσαν να διατηρήσουν τον έλεγχο του αεροσκάφους ακόμη και εάν αυτό έχανε τμήματα της ατράκτου, επιφάνειες ελέγχου ή έναν από τους δύο κινητήρες.<br />Καθοριστικό ρόλο θα έπαιζε, ωστόσο, το εάν η πολεμική κεφαλή του πυραύλου εξερράγη κανονικά ή εάν επρόκειτο για έκρηξη σε κοντινή απόσταση, η οποία προκάλεσε ζημιές μέσω θραυσμάτων.<br />Προς το παρόν, οι κρίσιμες αυτές λεπτομέρειες σχετικά με το φερόμενο πλήγμα και τις πιθανές ζημιές παραμένουν άγνωστες.<br /><br />Ιστορική ανατροπή<br /><br />Πάντως, δεν έχει καταγραφεί επιβεβαιωμένη κατάρριψη Eurofighter Typhoon, το οποίο κατασκευάζεται από κοινοπραξία του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γερμανίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας, σε πολεμικές επιχειρήσεις οπουδήποτε στον κόσμο. Αυτό σημαίνει ότι, εάν οι ισχυρισμοί της Ansar Allah επαληθευτούν και το Eurofighter πράγματι χτυπήθηκε και συνετρίβη, θα πρόκειται για το πρώτο τέτοιο περιστατικό.<br />Μια τέτοια εξέλιξη θα ενίσχυε την αξιοπιστία των πυραύλων εδάφους-αέρος των Houthis, τους οποίους η οργάνωση παρουσιάζει ως «κατασκευασμένους εγχώρια».<br />Για τους Houthis, η επιτυχής κατάρριψη ενός σύγχρονου μαχητικού υψηλών επιδόσεων, όπως το Typhoon, το οποίο διαθέτει προηγμένα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, προειδοποίησης πυραυλικής απειλής και δυνατότητες πτήσης με υψηλές ταχύτητες ή σε μεγάλο υψόμετρο, θα αποτελούσε ουσιαστικά επιβεβαίωση ότι η αεράμυνά τους μπορεί να απειλήσει ένα από τα πλέον ικανά δυτικά μαχητικά του σαουδαραβικού οπλοστασίου και όχι μόνο παλαιότερα αεροσκάφη.<br />Η Σαουδική Αραβία διαθέτει σήμερα περίπου 71 Eurofighter Typhoon. Συνεπώς, η απώλεια ενός μόνο αεροσκάφους δεν θα άλλαζε δραματικά τις πολεμικές της δυνατότητες ούτε θα επηρέαζε καθοριστικά τις επιχειρήσεις της. Ωστόσο, σε μια περίοδο αυξημένης έντασης μεταξύ των δύο πλευρών, μια επιβεβαιωμένη κατάρριψη θα αποτελούσε σημαντική προπαγανδιστική νίκη για τους Houthis και θα μπορούσε να οδηγήσει σε περαιτέρω κλιμάκωση, εάν η Σαουδική Αραβία απαντούσε με ισχυρά αντίποινα.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιστορική ανατροπή στον αέρα. Οι Houthis έπληξαν Eurofighter Typhoon. Συναγερμός και στην Ευρώπη.

Δεν έχει καταγραφεί επιβεβαιωμένη κατάρριψη Eurofighter Typhoon, το οποίο κατασκευάζεται από κοινοπραξία του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γερμανί...

Διαβάστε την συνέχεια

Ενεργειακός «σεισμός» στην Ανατολική Μεσόγειο: Το γαλλικό «Abeille Marengo» ενεργοποιεί τον GSI. Η Κάσος, η τουρκική απειλή και η κρίσιμη NAVTEX

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/bf6125f7-ec81-4758-9949-2706c526e853-1068x601.png" width="736" /><br /><br />Σε μια εξαιρετικά κρίσιμη γεωπολιτική συγκυρία, η Αθήνα πραγματοποιεί την πρώτη ουσιαστική κίνηση για την επανεκκίνηση των θαλάσσιων ερευνών του Great Sea Interconnector (GSI), του στρατηγικού έργου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου που βρίσκεται στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης με την Τουρκία.<br /><br />Η επίσημη αίτηση για το γαλλικής σημαίας ερευνητικό πλοίο «Abeille Marengo» επαναφέρει στο προσκήνιο ένα έργο τεράστιας ενεργειακής και γεωπολιτικής σημασίας, το οποίο έχει αντιμετωπίσει σοβαρές καθυστερήσεις.<br /><br />Ωστόσο, πίσω από την κινητικότητα κρύβεται μια κρίσιμη λεπτομέρεια: Οι αρχικές έρευνες δεν περιλαμβάνουν την περιοχή ανατολικά της Κάσου, εκεί όπου είχαν εκδηλωθεί οι τουρκικές αντιδράσεις.<br /><br />Το ερώτημα είναι πλέον σαφές: Πρόκειται για την αρχή της πραγματικής επανεκκίνησης του GSI ή για ένα περιορισμένο πρώτο βήμα πριν από τη μεγάλη γεωπολιτική δοκιμασία;<br />Το «Abeille Marengo» μπαίνει στο παιχνίδι – Η επίσημη αίτηση<br /><br />Στις 14 Οκτωβρίου 2026 κατατέθηκε στο υπουργείο Ναυτιλίας αίτηση εξαίρεσης για τη χρήση του γαλλικού πλοίου «Abeille Marengo», με αριθμό IMO 9388613.<br /><br />Σκοπός είναι η πραγματοποίηση θαλάσσιων ερευνών για την εγκατάσταση υποβρύχιων καλωδίων συνεχούς ρεύματος.<br /><br />Το αίτημα υποβλήθηκε από τη Next Geosolution Europe SA, η οποία έχει αναλάβει τις σχετικές εργασίες από τη γαλλική Nexans.<br /><br />Οι έρευνες αφορούν την ηλεκτρική διασύνδεση από την Κορακιά Ηρακλείου έως την Κύπρο και περιλαμβάνουν ωκεανογραφικές και βυθομετρικές μετρήσεις.<br /><br />Πρόκειται για απαραίτητες τεχνικές εργασίες που προηγούνται της εγκατάστασης του υποθαλάσσιου καλωδίου.<br /><br />Η αίτηση, όμως, δεν αποτελεί ακόμη άδεια πραγματοποίησης εργασιών.<div><br />Η NAVTEX της 26ης Οκτωβρίου και η αντίστροφη μέτρηση<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες του iEidiseis, η 26η Οκτωβρίου αποτελεί το χρονικό ορόσημο που εξετάζεται για την έκδοση της NAVTEX.<br /><br />Προηγουμένως πρέπει να ολοκληρωθεί η προβλεπόμενη αδειοδοτική διαδικασία και να υποβληθούν τα αναγκαία αιτήματα.<br /><br />Η έκδοση της NAVTEX θα αποτελέσει σημαντική εξέλιξη, αλλά το πραγματικό ζητούμενο είναι να ξεκινήσουν και να ολοκληρωθούν οι έρευνες.<br /><br />Η Αθήνα βρίσκεται υπό χρονική πίεση, καθώς η περαιτέρω καθυστέρηση μπορεί να επηρεάσει τον συνολικό σχεδιασμό και την οικονομική βιωσιμότητα του έργου.<div><br />Το μεγάλο ερώτημα: Γιατί οι έρευνες δεν φτάνουν στην Κάσο;<br /><br />Η επιλογή των αρχικών περιοχών δραστηριοποίησης προκαλεί ιδιαίτερο γεωπολιτικό ενδιαφέρον.<br /><br />Οι προγραμματισμένες εργασίες δεν επεκτείνονται ανατολικά της Κάσου, όπου η Τουρκία είχε επιχειρήσει να αμφισβητήσει ελληνικές θαλάσσιες αρμοδιότητες.<br /><br />Η Άγκυρα υποστηρίζει ότι ορισμένες δραστηριότητες σε περιοχές τις οποίες διεκδικεί απαιτούν τη δική της έγκριση.<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση απορρίπτει την τουρκική απαίτηση άδειας.<br /><br />Η μη ένταξη της επίμαχης περιοχής στην πρώτη φάση δεν αποδεικνύει από μόνη της υποχώρηση.<br /><br />Αναδεικνύει, όμως, ότι η δυσκολότερη διπλωματική και επιχειρησιακή δοκιμασία παραμένει μπροστά.<br />Η Τουρκία περιμένει τις κινήσεις της Αθήνας<br /><br />Η ηλεκτρική διασύνδεση έχει μετατραπεί σε πεδίο ευρύτερης ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης.<br /><br />Η Άγκυρα επιδιώκει να εξασφαλίσει ρόλο στις διαδικασίες που αφορούν θαλάσσιες περιοχές τις οποίες θεωρεί ότι εμπίπτουν στη δικαιοδοσία της.<br /><br />Η Αθήνα, αντιθέτως, υποστηρίζει ότι δεν απαιτείται τουρκική άδεια για την πόντιση του καλωδίου.<br /><br />Η διάκριση μεταξύ ενημέρωσης, θαλάσσιας επιστημονικής έρευνας και δικαιώματος πόντισης καλωδίων έχει ιδιαίτερη νομική σημασία.<br /><br />Το κρίσιμο είναι να μην αποκτήσουν οι τουρκικές αξιώσεις χαρακτήρα έμμεσου δικαιώματος παρεμπόδισης του ευρωπαϊκού έργου.<br />Γαλλία και Nexans: Το ευρωπαϊκό χαρτί της Ελλάδας<br /><br />Η γαλλική παρουσία ενισχύει τη στρατηγική σημασία του GSI.<br /><br />Η Meridiam έχει συμφωνήσει να αποκτήσει πλειοψηφικό μερίδιο στην εταιρεία του έργου, ενώ η Nexans έχει αναλάβει την κατασκευή και εγκατάσταση του υποθαλάσσιου καλωδιακού συστήματος.<br /><br />Η συμμετοχή των γαλλικών ομίλων προσδίδει πρόσθετο ευρωπαϊκό επενδυτικό βάρος στην προσπάθεια.<br /><br />Ο GSI δεν αφορά μόνο την Αθήνα και τη Λευκωσία. Αποτελεί έργο στρατηγικής σημασίας για την ενεργειακή διασύνδεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.<br />Η ώρα της αλήθειας για τον GSI<br /><br />Η κινητοποίηση του «Abeille Marengo» αποτελεί θετική εξέλιξη, αλλά δεν σημαίνει ότι ξεπεράστηκαν τα προβλήματα.<br /><br />Οι αδειοδοτήσεις, οι έρευνες βυθού και οι επόμενες εργασίες πρέπει να προχωρήσουν με σαφές χρονοδιάγραμμα.<br /><br />Η πραγματική επιτυχία δεν θα μετρηθεί από την έκδοση μιας NAVTEX, αλλά από την ολοκλήρωση των ερευνών και την πρόοδο της πόντισης του καλωδίου.<br /><br />Για την Ελλάδα, το διακύβευμα είναι διπλό: ενεργειακό και γεωπολιτικό.<br /><br />Η Αθήνα καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να προχωρήσει ένα στρατηγικό ευρωπαϊκό έργο χωρίς να αποδεχθεί τις μονομερείς τουρκικές διεκδικήσεις.<br /><br />Το γαλλικό πλοίο μπορεί να ανοίγει τον δρόμο. Όμως η μεγάλη δοκιμασία του GSI παραμένει η συνέχεια των εργασιών και κυρίως το πέρασμα από τις περιοχές όπου η Άγκυρα αμφισβητεί την ελληνική δικαιοδοσία.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Ενεργειακός «σεισμός» στην Ανατολική Μεσόγειο: Το γαλλικό «Abeille Marengo» ενεργοποιεί τον GSI. Η Κάσος, η τουρκική απειλή και η κρίσιμη NAVTEX

Σε μια εξαιρετικά κρίσιμη γεωπολιτική συγκυρία, η Αθήνα πραγματοποιεί την πρώτη ουσιαστική κίνηση για την επανεκκίνηση των θαλάσσιων ερευνών...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Δύση: ο Ρούμπιο, το MAGA και οι Δημοκρατικοί.

<br /><img height="98" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/10/usa_flag-930x550.png" width="753" /><br /><br />Του Β<b>αγγέλη Χωραφά</b><br />Αν και η ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο εκφωνήθηκε στην Αθήνα με έναν εντυπωσιακό τοπικό συμβολισμό, ο πραγματικός της στόχος, ο βασικός αποδέκτης και ο πολιτικός της σχεδιασμός, κοιτούσαν ξεκάθαρα προς το εσωτερικό ακροατήριο των Ηνωμένων Πολιτειών και το μέλλον του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.<br /><br />Η έννοια της «Δύσης» αποτελεί πλέον το κεντρικό πεδίο μιας βαθιάς ιδεολογικής σύγκρουσης που αναδιαμορφώνει την αμερικανική πολιτική σκηνή. Καθώς το κίνημα MAGA (Make America Great Again) βρίσκεται στο τιμόνι της διακυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών, ο τρόπος με τον οποίο οι Ρεπουμπλικάνοι αντιλαμβάνονται τη Δύση καθορίζει την παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα. Την ίδια στιγμή, το Δημοκρατικό Κόμμα επιχειρεί να ανασυνταχθεί, αναζητώντας τη δική του απάντηση στην κρίση του δυτικού κόσμου.<br /><br />Στο κυβερνών κίνημα MAGA, η Δύση ορίζεται από μια υπαρξιακή ανάγκη προστασίας μιας συγκεκριμένης ταυτότητας. Μέσα στο κίνημα συνυπάρχουν τρία διακριτά ρεύματα. Το πρώτο, το Πολιτισμικό/Χριστιανικό, ορίζει τη Δύση με βάση την Ιουδαιοχριστιανική της κληρονομιά και τις παραδοσιακές αξίες. Για τους υποστηρικτές αυτού του ρεύματος-μεταξύ των οποίων ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς-, ο πραγματικός κίνδυνος δεν είναι εξωτερικός, αλλά εσωτερικός: η «woke» ατζέντα, η παράνομη μετανάστευση και η αποδόμηση της εθνικής κυριαρχίας.<br /><br />Το δεύτερο ρεύμα, το Γεωπολιτικό “America First”, με κύριο εκφραστή τον Ντόναλντ Τραμπ, αντιμετωπίζει τη Δύση καθαρά συναλλακτικά. Οι συμμαχίες όπως το ΝΑΤΟ δεν θεωρούνται πλέον «ιερές», αλλά πλέγματα διμερών σχέσεων όπου η Αμερική πρέπει να σταματήσει να επιδοτεί την ασφάλεια των άλλων.<br /><br />Τέλος, το Τεχνο-Λιμπερταριανό ρεύμα της Silicon Valley, με εκφραστές τον Πίτερ Θιλ και τον Έλον Μασκ, βλέπει τη Δύση ως την κοιτίδα της τεχνολογικής πρωτοπορίας και του καπιταλισμού, η οποία όμως πνίγεται από την κρατική γραφειοκρατία της Ουάσιγκτον και των Βρυξελλών. Απορρίπτουν την κλασική φιλελεύθερη δημοκρατία ως παρωχημένη. Πιστεύουν ότι η Δύση θα σωθεί μόνο αν διοικηθεί από μια ελίτ τεχνολογικών επιχειρηματιών που θα διαλύσουν το διοικητικό κράτος.<br /><br />Σε αυτό το κατακερματισμένο τοπίο, η ομιλία του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα τον Οκτώβριο του 2026 εισήγαγε μια νέα λογική-γέφυρα. Ο Ρούμπιο δεν επέλεξε τη σύγκρουση με τη σκληρή πτέρυγα του κινήματος, αλλά τη θεωρητική σύνθεση των ρευμάτων του MAGA.<br /><br />Χρησιμοποιώντας την αρχαιοελληνική έννοια του «θυμού»-του εσωτερικού σθένους και της φιλοδοξίας-ο Ρούμπιο υποστήριξε ότι η Δύση δεν πρέπει να αυτομαστιγώνεται ούτε να αισθάνεται ενοχή για την ιστορία της. Γεφύρωσε τον ωμό οικονομικό ρεαλισμό του Ντόναλντ Τραμπ με το ιδεολογικό βάθος του πολιτισμικού συντηρητισμού του Βανς. Το μήνυμά του προς τους Ευρωπαίους ήταν μια μορφή «σκληρής αγάπης»: η Αμερική δεν εγκαταλείπει τη Δύση, αλλά απαιτεί από αυτήν να ξυπνήσει από τον λήθαργο, να επαναβιομηχανοποιηθεί και να εξοπλιστεί. Αυτός ο «Δυτικός Εθνικισμός» μετατρέπει το “America First” από έναν απομονωτικό αναχωρητισμό σε ένα ηγεμονικό μανιφέστο για τη σωτηρία του δυτικού πολιτισμού, μέσω της ισχύος.<br /><br />Η τοποθέτηση του Ρούμπιο δεν ήταν διπλωματική, αλλά η εκκίνηση για τη μελλοντική αντιπαράθεση για την ηγεσία του κινήματος και του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος το 2028. Καθώς ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς θεωρείται ο φυσικός κληρονόμος της λαϊκιστικής βάσης του MAGA, εκπροσωπώντας την πιο σκληρή, οικονομικά προστατευτική και επιφυλακτική προς τις ξένες δεσμεύσεις πτέρυγα, ο Ρούμπιο προβάλλει μια εναλλακτική.<br /><br />Το «Θεσμικό MAGA» του Ρούμπιο φιλοδοξεί να συσπειρώσει τόσο τους παραδοσιακούς Ρεπουμπλικάνους της εξωτερικής πολιτικής όσο και τους πιστούς του Τραμπ. Η μάχη για το 2028 μεταξύ Βανς και Ρούμπιο θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό στο ποιος θα πείσει τη βάση για το ποια «Δύση» συμφέρει την Αμερική: μια Αμερική-φρούριο που κοιτάζει αποκλειστικά τα του οίκου της (Βανς) ή μια Αμερική-ηγέτιδα που αναζωογονεί τον δυτικό κόσμο με τους δικούς της όρους ισχύος (Ρούμπιο).<br /><br />Στην αντίπερα όχθη, το Δημοκρατικό Κόμμα προσεγγίζει τη Δύση μέσα από το πρίσμα της διακυβέρνησης. Το κυρίαρχο ρεύμα των Φιλελεύθερων Διεθνιστών (Κλίντον, Ομπάμα, Μπάιντεν κλπ) ταυτίζει τη Δύση με τη «Φιλελεύθερη Διεθνή Τάξη Πραγμάτων». Για αυτούς, η Δύση είναι ένας κανόνας δικαίου, ένα δίκτυο θεσμών (ΟΗΕ, ΝΑΤΟ) που πρέπει να προστατευθεί από τους αυταρχισμούς της Ρωσίας και της Κίνας.<br /><br />Ωστόσο, η Προοδευτική πτέρυγα των Δημοκρατικών (Σάντερς, Οκάσιο-Κορτέζ κλπ) ασκεί έντονη κριτική, βλέποντας την ιστορική Δύση ως πηγή αποικιοκρατικών επιβολών και στρατιωτικών επεμβάσεων, ζητώντας μια στροφή προς την κλιματική δικαιοσύνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Θέλουν μια Δύση που δεν θα επιβάλλεται στρατιωτικά, αλλά θα ηγείται ηθικά.<br /><br />Παράλληλα, οι «Εγκρατείς» Διεθνιστές του κόμματος (Κάθριν Τάι κλπ) συγκλίνουν εν μέρει με το MAGA, αναγνωρίζοντας ότι η άκριτη παγκοσμιοποίηση πλήγωσε τη δυτική μεσαία τάξη και ζητούν μια εξωτερική πολιτική επικεντρωμένη στην εγχώρια παραγωγή. Αντιλαμβάνονται τη Δύση ως μια κοινότητα που πρέπει πρώτα να αυτοθεραπευτεί οικονομικά για να μπορέσει να επιβιώσει.<br /><br />Ένα μέρος του μέλλοντος της Δύσης, θα αποφασιστεί στους διαδρόμους της Ουάσιγκτον. Ενώ οι Δημοκρατικοί αγωνίζονται να διασώσουν τους θεσμούς μιας παγκοσμιοποιημένης τάξης, οι Ρεπουμπλικάνοι, υπό το πρίσμα της διακυβέρνησης τους, επανακαθορίζουν τη Δύση ως μια κοινότητα κυρίαρχων κρατών με κοινές ρίζες. Η εσωτερική σύγκρουση στο MAGA, με τη νέα σύνθεση του Ρούμπιο να προκαλεί την ορθοδοξία του Βανς, θα κρίνει αν η επόμενη ημέρα της Δύσης θα χαρακτηρίζεται από έναν απόλυτο αμερικανικό απομονωτισμό ή από μια επιθετική, πολιτισμική αναγέννηση, αν οι Ρεπουμπλικάνοι καταφέρουν να κερδίσουν τις εκλογές του 2028.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Δύση: ο Ρούμπιο, το MAGA και οι Δημοκρατικοί.

Του Β αγγέλη Χωραφά Αν και η ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο εκφωνήθηκε στην Αθήνα με έναν εντυπωσιακό τοπικό συμβολισμό, ο πραγματικός της στόχος,...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ έστειλε τελεσίγραφο στον Σαντάμ Χαφτάρ να μη φέρει προς κύρωση στην βουλή το παράνομο μνημόνιο με την Τουρκία.

<img height="96" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-10/%CF%87%CE%B1%CF%86%CF%84%CE%B1%CF%81%20%CF%85%CE%B9%CF%8C%CF%82%201.jpg?itok=R-0PHlmG" width="738" /><br /><br />Ισραηλινή μέγγενη στον Χαφτάρ από το Ισραήλ<br /><br />Οι εξελίξεις αυτές έρχονται αμέσως μετά την ανατροπή του επί σειρά ετών προέδρου της λιβυκής Βουλής, Αγκίλα Σάλεχ, και την εκλογή του θεωρούμενου ως «τουρκόφιλου» Αλ-Σαλεχίν Αμπντούλ-Νάμπι, ο οποίος στο παρελθόν είχε διατελέσει πρόεδρος της Επιτροπής Κοινοβουλευτικής Φιλίας Λιβύης-Τουρκίας.<br /><br />Ο Σαντάμ Χαφτάρ βρίσκεται ανάμεσα στις πιέσεις της Άγκυρας και των μυστικών υπηρεσιών του Ισραήλ. Η Τουρκία πιέζει ασφυκτικά απειλώντας ακόμη και με άρση της στήριξης προς την οικογένεια Χαφτάρ υπέρ των αντιπάλων τους στη δυτική Λιβύη, αν καθυστερήσει κι άλλο η επικύρωση.<br /><br /> Το Τελ Αβίβ, έχοντας στο πλευρό του και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), ξεκαθαρίζει πως η ενεργοποίηση του μνημονίου αποτελεί «κόκκινη γραμμή» για το κράτος του Ισραήλ.<br /><br />Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις (IDF) και η Μοσάντ παρακολουθούν στενά τον λεγόμενο «λιβυκό διάδρομο», καθώς το μνημόνιο θεωρείται απειλή για την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στην Ανατολική Μεσόγειο, τα ενεργειακά σχέδια με την Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά και για την ασφάλεια των ισραηλινών εξαγωγών φυσικού αερίου.<br /><br /> Η απομάκρυνση του Αγκίλα Σάλεχ,ο οποίος επί 12 χρόνια αρνούνταν σταθερά να φέρει το σύμφωνο προς ψήφιση λόγω των πιέσεων από την Αθήνα και το Κάιρο, άνοιξε τον δρόμο για να επανέλθει το παράνομο μνημόνιο στο προσκήνιο.<br /><br />Η τουρκική πίεση περιλαμβάνει απειλή απόσυρσης της υποστήριξης προς τον Σαντάμ και την οικογένεια Χαφτάρ αν καθυστερήσει η κύρωση, με πιθανή ανακατεύθυνση αυτής της υποστήριξης προς πολιτικές και στρατιωτικές φατρίες στη δυτική Λιβύη.<br /><br />Παρά την τοποθέτηση της νέας ηγεσίας στο κοινοβούλιο, οι περιφερειακές αντιδράσεις από το Ισραήλ, την Ελλάδα, την Αίγυπτο και την Κύπρο δημιουργούν ένα εξαιρετικά δύσκολο πεδίο ελιγμών για το στρατόπεδο Χαφτάρ.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ισραήλ έστειλε τελεσίγραφο στον Σαντάμ Χαφτάρ να μη φέρει προς κύρωση στην βουλή το παράνομο μνημόνιο με την Τουρκία.

Ισραηλινή μέγγενη στον Χαφτάρ από το Ισραήλ Οι εξελίξεις αυτές έρχονται αμέσως μετά την ανατροπή του επί σειρά ετών προέδρου της λιβυκής Βου...

Διαβάστε την συνέχεια

Όχι στη συνέχιση των πολιτικών με ή χωρίς Μητσοτάκη.

<img height="109" src="https://www.anatropinews.gr/wp-content/uploads/2026/10/athina_kentro_kosmos.webp" width="749" /><br /><br />Toυ <b>Χάρη Τσιόκα</b><br />1.Πέρα από τις πρόσκαιρες παροχές και την προσωποποίηση της πολιτικής<br /><br />Η παρατεταμένη προεκλογική περίοδος επαναφέρει στο προσκήνιο το ερώτημα για το παραγωγικό και κοινωνικό μοντέλο που χρειάζεται η χώρα. Οι εξαγγελίες του Κυριάκου Μητσοτάκη, διατηρούν έναν προσανατολισμό που έχει συνδεθεί με την ενίσχυση των ανισοτήτων, τη συρρίκνωση της εγχώριας παραγωγικής βάσης και τον περιορισμό του αναπτυξιακού ρόλου του κράτους.<br /><br />Οι πρόσκαιρες παροχές μπορούν να προσφέρουν ανακούφιση, δεν αντιμετωπίζουν όμως τις βαθύτερες αιτίες της ακρίβειας, του αποκλεισμού παραγωγικών επιχειρήσεων από χρηματοδότηση και τεχνολογίες, της περιφερειακής ερήμωσης και της δημογραφικής συρρίκνωσης.<br /><br />Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι απλώς η εναλλαγή πολιτικών προσώπων ή η απόδοση της κοινωνικής δυσαρέσκειας αποκλειστικά στον πρωθυπουργό. Είναι η αλλαγή πολιτικής κατεύθυνσης, με διαφορετικές προτεραιότητες.<br /><br />2. Συνεργασίες με κοινό προγραμματικό προσανατολισμό<br /><br />Τα κόμματα του προοδευτικού χώρου έχουν ευθύνη να διαμορφώσουν τις προϋποθέσεις για μια εναλλακτική πλειοψηφία διακυβέρνησης σ αυτές τις εκλογές. Η επιδίωξη της εκλογικής πρωτιάς και η μεταξύ τους ανταγωνιστικότητα δεν πρέπει να αποκλείουν τις συνεργασίες, όταν ο στόχος είναι μια ουσιαστική πολιτική αλλαγή.<br /><br />Οι διμέτωπες αντιπαραθέσεις και οι κομματικές περιχαρακώσεις οδηγούν στο να ενισχύσουν την απογοήτευση και την αποχή, αφήνοντας αναπάντητο το βασικό ερώτημα των πολιτών: ποια πολιτική πλειοψηφία μπορεί να δώσει συγκεκριμένες λύσεις στα προβλήματά τους;<br /><br />Ασφαλώς και για τον σχηματισμό προοδευτικής διάκυβέρνησης χρειάζονται προγραμματικές συγκλίσεις, κοινές δεσμεύσεις και ένα συνεκτικό σχέδιο για την οικονομία και την κοινωνία.<br /><br />3. Ένα εναλλακτικό σχέδιο παραγωγικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης<br /><br />Η προοδευτική πρόταση οφείλει να στοχεύει στην αλλαγή πολιτικής. Προτεραιότητα γίνεται η ισότιμη πρόσβαση των παραγωγικών επιχειρήσεων, των επαγγελματιών και των νέων σε χρηματοδοτικά εργαλεία, επενδυτικά προγράμματα και νέες τεχνολογίες. Η παραγωγική ανασυγκρότηση δεν μπορεί να αφορά αποκλειστικά τα μεγάλα οικονομικά σχήματα.<br /><br />Απαιτούνται, παράλληλα, αποκέντρωση πόρων και αρμοδιοτήτων στις περιφέρειες, ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα, μείωση του κόστους παραγωγής και κίνητρα για την ένταξη των νέων στην παραγωγική δραστηριότητα. Η αντιμετώπιση της περιφερειακής εγκατάλειψης και του δημογραφικού προβλήματος πρέπει να αποτελέσει κεντρικό στόχο.<br /><br />Στην αγορά εργασίας, η επέκταση της επισφάλειας επιβάλλει σύγχρονους κανόνες, ενίσχυση των συλλογικών συμβάσεων και προστασία των εργαζομένων, συμπεριλαμβανομένων όσων απασχολούνται με τηλεργασία. Αντίστοιχα, η δημοσιονομική πολιτική χρειάζεται να ενισχύει σταθερά την παραγωγή και την απασχόληση, αντί να περιορίζεται σε εφάπαξ παροχές.<br /><br />Καθοριστικός είναι και ο ρόλος του κράτους: να εγγυάται τον υγιή ανταγωνισμό και την διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα των κοινών αγαθών με ισότιμη πρόσβαση στην υγεία, την παιδεία, την κοινωνική ασφάλιση, τα δίκτυα κτλ.<br /><br />4. Η πολιτική ξανά εργαλείο επίλυσης των κοινωνικών αναγκών<br /><br />Η αυξανόμενη αποχή και η ψήφος διαμαρτυρίας αναδεικνύουν την ανάγκη να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών στην πολιτική. Όταν οι κοινωνικές ανάγκες δεν μετατρέπονται σε συγκεκριμένες προτάσεις, η πολιτική κινδυνεύει να περιοριστεί στην επικοινωνιακή διαχείριση και στην αντιπαράθεση για την κομματική κατάταξη.<br /><br />Έχουμε μπει σε μια νέα εποχή με σύνθετες κοινωνικές διαστρωματωσεις που ζητούν έκφραση για την επίλυση των προβλημάτων.<br /><br />Όλες οι σύγχρονες καταγραφές δείχνουν ότι κανένα κόμμα δεν μπορέσει μόνο του να σχηματίσει πλειοψηφία. Και το ευρωπαϊκό μοντέλο των συνεργασιών θα χτυπήσει και την πόρτα της Ελλάδος σ αυτές τις εκλογές.<br /><br />Πολύ περισσότερο γίνεται προφανές ότι για να υπάρξει αλλαγή του κοινωνικού και παραγωγικού μοντέλου με πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική απαιτείται διακυβέρνηση με άθροισμα εκλογικών ποσοστών που θα ξεπερνούν τις περιχαρακώσεις του 30%. Και γι αυτό το λόγο γίνονται χρήσιμες πολιτικές δυνάμεις που θα διεκδικήσουν την ενισχυμένη εκλογική τους δύναμη στο να κρατήσουν ανοιχτή τη πόρτα της προοδευτικής διακυβέρνησης με προγραμματική ενότητα σ αυτές τις εκλογές.<br /><br />Ήδη τα συστημικά κέντρα λαμβάνοντας υπ όψιν την διογκούμενη κοινωνική δυσαρέσκεια προετοιμάζουν και τα σενάρια εκτόνωσης μέσω των εκλογών με εναλλαγή του προσώπου του πρωθυπουργού χωρίς να απομακρύνουν την ΝΔ από την κυβέρνηση. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ενθαρρύνουν τον Σαμαρά σ αυτή τη κατεύθυνση.<br /><br />Γι αυτό ακριβώς η συμμετοχή του πολίτη στις εκλογές θα κριθεί από την ελπίδα ότι μπορεί να διαμορφωθεί προοδευτική διακυβέρνηση .<br /><br />Γι’ αυτό ακριβώς διδάσκει το παράδειγμα των εκλογών του ’90 που είχε προκηρύξει ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Θυμίζω πως παρά την παραπομπή του στο ειδικό δικαστήριο(ΝΔ-Συνασπισμός) εκείνη την εποχή, ο Ανδρέας Παπανδρέου και η τότε ηγεσία του Συνασπισμού συμφώνησαν στις 5 τότε μονοεδρικές χωρίς να ακυρώνουν την πολιτικό οργανωτική τους αυτονομία τους εκλογική στόχευση. Προέταξαν την κοινωνική ανάγκη να μη καταστεί αυτοδύναμη η ΝΔ και το πέτυχαν με αποτέλεσμα να ξεκινήσει η διεργασία για την πολιτική της ήττα.<br /><br />Ασφαλώς και τα γεγονότα δεν αντιγράφονται όμως διδάσκουν. Ιδιαίτερα στην εποχή μας που οι μονοεδρικές είναι πλέον των 9 και οι τριεδρικές των 3.<br /><br />Ειναι η ώρα η πολιτική να ξαναγίνει εργαλείο στα χέρια της κοινωνίας και η συμβολή των κομμάτων να κριθεί από τις προγραμματικές προτάσεις και την δυνατότητα τους να διεκδικήσουν εκλογική δύναμη για να επιβάλλουν τον δρόμο ΜΟΝΟ της προοδευτικής διακυβέρνησης στις εκλογικές αναμετρήσεις που ακολουθούν.<br /><br />Η χώρα δεν αντέχει νέα τετραετία με κυβερνήσεις της ΝΔ με ή χωρίς τον κ. Μητσοτάκη<br /><br />Όπως υπογράμμιζε ο Ανδρέας Παπανδρέου, «στην πολιτική δεν υπάρχει χάσμα γενεών αλλά χάσμα ιδεών». Και αυτό πρέπει να αναμετρηθεί στις εκλογές.<div><br /></div><div><a href="https://www.anatropinews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Όχι στη συνέχιση των πολιτικών με ή χωρίς Μητσοτάκη.

Toυ Χάρη Τσιόκα 1.Πέρα από τις πρόσκαιρες παροχές και την προσωποποίηση της πολιτικής Η παρατεταμένη προεκλογική περίοδος επαναφέρει στο προ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ: Η «μητέρα όλων των βομβών» στο τραπέζι για το Ιράν. Κλιμάκωση ή έξοδος από τον πόλεμο;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.enikos.gr/wp-content/uploads/2026/10/moab-bomb-AP.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1409" data-original-width="2000" height="113" src="https://www.enikos.gr/wp-content/uploads/2026/10/moab-bomb-AP.jpg" width="751" /></a></div><div><br /></div><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Το CNN αποκαλύπτει σχέδια πιθανής χρήσης της MOAB κατά ιρανικών στόχων, εφόσον δοθεί προεδρική εντολή. Οι επιφυλάξεις για την αποτελεσματικότητά της, η πίεση των ενδιάμεσων εκλογών και το ερώτημα που παραμένει: ποια στρατηγική μπορεί να τερματίσει τη σύγκρουση;<br /><br />Νέα σενάρια στρατιωτικής κλιμάκωσης απέναντι στο Ιράν εξετάζονται στην Ουάσιγκτον, με την πιθανή χρήση της λεγόμενης «μητέρας όλων των βομβών» να περιλαμβάνεται στις επιλογές που έχουν επεξεργαστεί οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες του CNN, τις οποίες αποδίδει σε Αμερικανούς αξιωματούχους με γνώση του σχεδιασμού, τα σχέδια αφορούν ενδεχόμενα πλήγματα σε ενεργειακές υποδομές και πυρηνικές εγκαταστάσεις, εάν ο Ντόναλντ Τραμπ διατάξει επανέναρξη των πολεμικών επιχειρήσεων.<br /><br />Δεν έχει ανακοινωθεί απόφαση χρήσης του όπλου. Η αποκάλυψη αφορά στρατιωτικές επιλογές που εξετάζονται, ενώ παραμένουν αμφιβολίες ακόμη και στο εσωτερικό της αμερικανικής διοίκησης για το αποτέλεσμα που θα μπορούσαν να επιφέρουν.<div><br />Η ισχύς του πλήγματος και το στρατηγικό ερώτημα<br /><br />Η πιθανή χρήση της GBU-43/B Massive Ordnance Air Blast — MOAB θα σηματοδοτούσε σημαντική κλιμάκωση στη σύγκρουση.<br /><br />Το κρίσιμο ζήτημα, ωστόσο, είναι τι θα επιτύγχανε μια τέτοια επίθεση. Όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ, πηγές που γνωρίζουν τις στρατιωτικές συζητήσεις αμφισβητούν κατά πόσο το όπλο μπορεί να υπηρετήσει τους δηλωμένους στόχους του Τραμπ ή να μεταβάλει αποφασιστικά την πορεία του πολέμου.<br /><br />Η αμερικανική ηγεσία βρίσκεται έτσι αντιμέτωπη με ένα δύσκολο δίλημμα: μια ισχυρότερη επίθεση μπορεί να αυξήσει την καταστροφή και την πολιτική πίεση στην Τεχεράνη, χωρίς να εξασφαλίσει συμφωνία ή τερματισμό της σύγκρουσης.<br /><br />Η δυνατότητα πρόκλησης μεγαλύτερης ζημιάς δεν απαντά από μόνη της στο ερώτημα της εξόδου από τον πόλεμο.</div><div><br />MOAB και βόμβα διάτρησης: Διαφορετικά όπλα<br /><br />Η ονομασία «μητέρα όλων των βομβών» δημιουργεί συχνά σύγχυση γύρω από τις δυνατότητες της MOAB.<br /><br />Πρόκειται για συμβατικό, μη πυρηνικό όπλο μεγάλης εκρηκτικής ισχύος, το οποίο εκρήγνυται πάνω από το έδαφος και προκαλεί ισχυρό ωστικό κύμα σε ευρεία περιοχή.<br /><br />Η GBU-57 Massive Ordnance Penetrator — MOP, αντίθετα, έχει σχεδιαστεί για την προσβολή ισχυρά προστατευμένων υπόγειων εγκαταστάσεων.<br /><br />Η διάκριση αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν η συζήτηση αφορά πυρηνικές υποδομές σε μεγάλο βάθος. Η MOAB δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως όπλο με αυτονόητη ικανότητα καταστροφής κάθε υπόγειου στόχου.<br /><br />Στο ρεπορτάζ του CNN καταγράφονται ακριβώς τέτοιες επιφυλάξεις για εγκαταστάσεις που προστατεύονται από μεγάλα στρώματα πετρώματος. </div><div><br />Το σενάριο μιας επίθεσης πριν από την αποχώρηση<br /><br />Μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες πληροφορίες του CNN αφορά τη συζήτηση για πρόσθετα πλήγματα πριν από πιθανή μείωση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην περιοχή.<br /><br />Κατά τις πηγές του δικτύου, εξετάζονται επιλογές που θα μπορούσαν να επιτρέψουν στον Τραμπ να παρουσιάσει ένα ισχυρό τελικό πλήγμα ως επιτυχία και στη συνέχεια να κινηθεί προς την αποδέσμευση δυνάμεων.<br /><br />Αυτή η προσέγγιση περιέχει σοβαρή αβεβαιότητα. Μια επίθεση που προορίζεται να λειτουργήσει ως τελευταίο κεφάλαιο μπορεί να προκαλέσει αντίποινα και να δημιουργήσει ανάγκη για νέες επιχειρήσεις.<br /><br />Η ανάλυση του σεναρίου οδηγεί επομένως σε ένα βασικό ερώτημα: θα μπορεί η Ουάσιγκτον να ελέγξει την αλληλουχία των αντιδράσεων μετά το πλήγμα;</div><div><br />Οι ενδιάμεσες εκλογές αυξάνουν την πίεση<br /><br />Το πολιτικό ημερολόγιο επιβαρύνει τη διαχείριση της σύγκρουσης.<br /><br />Ο Τραμπ βρίσκεται υπό πίεση να τερματίσει έναν πόλεμο που, σύμφωνα με το CNN, προκαλεί έντονη δυσαρέσκεια στις ΗΠΑ, ενώ οι Ρεπουμπλικάνοι προετοιμάζονται για τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.<br /><br />Έπειτα από περισσότερους από έξι μήνες αμερικανικών βομβαρδισμών, το δίκτυο περιγράφει περιορισμένες ενδείξεις προσέγγισης μιας λύσης μέσω διαπραγματεύσεων.<br /><br />Η εκλογική πίεση ενισχύει την ανάγκη του Λευκού Οίκου να παρουσιάσει αποτέλεσμα. Ταυτόχρονα, καθιστά πολιτικά δυσκολότερη μια αποχώρηση που θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως υποχώρηση.<br /><br />Ανάμεσα στη συνέχιση ενός αντιδημοφιλούς πολέμου και στην αποχώρηση χωρίς σαφή συμφωνία, η αναζήτηση ενός εντυπωσιακού πλήγματος αποκτά ιδιαίτερο πολιτικό βάρος.</div><div><br />Η επίσημη απάντηση της Ουάσιγκτον<br /><br />Ερωτηθείς από το CNN, αξιωματούχος του Λευκού Οίκου απέφυγε να σχολιάσει ευαίσθητους στρατιωτικούς σχεδιασμούς και επανέλαβε ότι ο πρόεδρος διατηρεί όλες τις επιλογές διαθέσιμες για να αποτρέψει την απόκτηση πυρηνικού όπλου από το Ιράν.<br /><br />Από την πλευρά του, το Πεντάγωνο παρέπεμψε στην προετοιμασία διαφορετικών επιχειρησιακών σεναρίων.<br /><br />Οι απαντήσεις αυτές δεν επιβεβαιώνουν εντολή επίθεσης. Δείχνουν ότι η αμερικανική διοίκηση αποφεύγει να δεσμευθεί δημοσίως για τα επόμενα βήματά της.</div><div><br />Το ενεργειακό κόστος μιας νέας κλιμάκωσης<br /><br />Η αναφορά σε ενεργειακές υποδομές προσδίδει στο σενάριο ευρύτερη γεωοικονομική σημασία.<br /><br />Μια νέα επίθεση θα μπορούσε να ενισχύσει την αβεβαιότητα για την παραγωγή, τις μεταφορές και την ασφάλεια των ενεργειακών διαδρομών της περιοχής. Το μέγεθος της επίδρασης θα εξαρτιόταν από τους στόχους, την έκταση των ζημιών και την αντίδραση του Ιράν.<br /><br />Για την Ευρώπη και την Ελλάδα, ο κίνδυνος συνδέεται με νέες πιέσεις στο κόστος εισαγωγών και μεταφορών, σε μια περίοδο κατά την οποία κυβερνήσεις και επιχειρήσεις αναζητούν τρόπους συγκράτησης των τιμών.<br /><br />Η πραγματική δοκιμασία για την Ουάσιγκτον παραμένει η σύνδεση των στρατιωτικών επιλογών με έναν εφαρμόσιμο πολιτικό στόχο. Το ισχυρότερο διαθέσιμο πλήγμα έχει στρατηγική αξία μόνο εφόσον η επόμενη ημέρα οδηγεί εκεί όπου επιδιώκει η αμερικανική ηγεσία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ: Η «μητέρα όλων των βομβών» στο τραπέζι για το Ιράν. Κλιμάκωση ή έξοδος από τον πόλεμο;

Βασιλης Διαμαντακος  Το CNN αποκαλύπτει σχέδια πιθανής χρήσης της MOAB κατά ιρανικών στόχων, εφόσον δοθεί προεδρική εντολή. Οι επιφυλάξεις γ...

Διαβάστε την συνέχεια

Από την Ουάσινγκτον μέχρι την Άγκυρα αυξάνονται οι πιέσεις για απομάκρυνση του Τομ Μπάρακ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/09/Untitled-design-5-2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="102" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/09/Untitled-design-5-2.jpg" width="748" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ερωτήματα για σύγκρουση συμφερόντων και υπερβολική προώθηση των επιδιώξεων του Ερντογάν</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία και ειδικός απεσταλμένος του Ντόναλντ Τραμπ για τη Συρία και το Ιράκ, Τομ Μπάρακ, βρίσκεται στο επίκεντρο έντονης συζήτησης. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters, διατηρούσε οικονομικούς δεσμούς με εταιρεία που συμμετέχει σε σχέδιο κατασκευής πετρελαιαγωγού αξίας 15 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ο οποίος θα συνδέει το Ιράκ με τη Συρία παρακάμπτοντας τα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Την ίδια ώρα, η τουρκική αντιπολίτευση αμφισβητεί τον τρόπο με τον οποίο ασκεί τα καθήκοντά του, ενώ ο αμερικανικός αναλυτής Μάικλ Ρούμπιν, τον επικρίνει για την πολιτική του έναντι της Άγκυρας.<div><br />Τι αναφέρει το Reuters για τον πετρελαιαγωγό<br /><br />Το Reuters, επικαλούμενο τρεις πηγές, αναφέρει ότι ο Μπάρακ υποστήριξε τη συμμετοχή στο έργο εταιρείας που διευθύνει επιχειρηματικός του εταίρος. Το γεγονός εγείρει ερωτήματα για πιθανή παραβίαση των ομοσπονδιακών κανόνων δεοντολογίας των ΗΠΑ.<br /><br />Τον Ιούλιο, το Ιράκ και η Συρία υπέγραψαν μνημόνια κατανόησης με κοινοπραξία εταιρειών για την εκπόνηση τεχνικών και οικονομικών μελετών σχετικά με την αποκατάσταση του πετρελαιαγωγού. Στην κοινοπραξία συμμετέχουν ο επενδυτικός όμιλος TI Capital, με έδρα την Καλιφόρνια, η αμερικανική Chevron και η καταριανή UCC Holding.</div><div><br />Ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων και γεωπολιτική σημασία<br /><br />Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι η υποστήριξη του Μπάρακ προς εταιρεία που συνδέεται με επιχειρηματικό του εταίρο δημιουργεί ζήτημα πιθανής σύγκρουσης συμφερόντων, λόγω της διπλωματικής του ιδιότητας. Το σχέδιο έχει και ιδιαίτερη γεωπολιτική βαρύτητα, αφού αποσκοπεί στη δημιουργία εναλλακτικής διαδρομής μεταφοράς πετρελαίου χωρίς διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ, έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς διαύλους παγκοσμίως.<br /><br />Οι αντιδράσεις της τουρκικής αντιπολίτευσης<br /><br />Στην Τουρκία, στελέχη της αντιπολίτευσης αμφισβητούν ανοιχτά τη διπλωματική δραστηριότητα του Αμερικανού πρέσβη. Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκονται οι συναντήσεις του με υπουργούς Εξωτερικών άλλων χωρών στην Κωνσταντινούπολη, αλλά και η επιλογή του να διαμένει εκτός Άγκυρας.<br /><br />Ο Ναμίκ Ταν, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής του κόμματος Γενί Παρτί, κατηγορεί τον Μπάρακ ότι υπερβαίνει τον θεσμικό του ρόλο και ζητά από την τουρκική κυβέρνηση να τον καλέσει για εξηγήσεις. Υποστηρίζει επίσης ότι ο πρέσβης δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στην περιφερειακή πολιτική του Τραμπ παρά στις υποχρεώσεις του απέναντι στην Τουρκία. Εκφράζοντας την ενόχλησή του για το γεγονός ότι ο Μπάρακ έχει επαφές με αξιωματούχους τρίτων χωρών σε τουρκικό έδαφος, ο Ταν διατύπωσε το ερώτημα προς την κυβέρνηση:<br /><br />«Θα καλέσετε στο υπουργείο Εξωτερικών για εξηγήσεις αυτόν τον άνθρωπο, ο οποίος δεν διαμένει στην πρωτεύουσα της Τουρκίας, δίνει προτεραιότητα στην οργάνωση των σχέσεων του Τραμπ με άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής αντί των καθηκόντων της πρεσβείας του, επιλέγει κατά το δοκούν το ιδανικό καθεστώς για την Τουρκία και τώρα δεν διστάζει να υποδέχεται υπουργούς Εξωτερικών άλλων κρατών στο δικό μας έδαφος;».</div><div><br />Αιχμές και κατά του Τραμπ<br /><br />Μιλώντας στην αντιπολιτευόμενη εφημερίδα Τζουμχουριέτ, ο Ταν επέκτεινε την κριτική του στον τρόπο με τον οποίο ο Αμερικανός πρόεδρος επιλέγει τους πρέσβεις του:<br /><br />«Μας αναγκάζουν να ανεχόμαστε μια διπλωματική ντροπή χωρίς προηγούμενο στην ιστορία μας. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, διορίζει πρέσβεις σε πολλές χώρες με τις οποίες διατηρεί στενές σχέσεις, ανθρώπους που αγνοούν τους κανόνες, το πρωτόκολλο και τη διπλωματική αβροφροσύνη».<br /><br />Οι αιτιάσεις αυτές αποτελούν προς το παρόν δημόσιες καταγγελίες της αντιπολίτευσης και δεν τεκμηριώνουν από μόνες τους παραβίαση διπλωματικών κανόνων από τον Μπάρακ.<br /><br />Η κριτική από την Ουάσινγκτον<br /><br />Σε άρθρο γνώμης στη Washington Examiner, με ημερομηνία 13 Οκτωβρίου 2026, ο Μάικλ Ρούμπιν υποστηρίζει ότι ο Μπάρακ θα κατεδαφίσει την κληρονομιά του Τραμπ. Κατά τον Ρούμπιν, ο πρέσβης έχει σχεδόν μόνος του αναδιαμορφώσει την πολιτική των ΗΠΑ έναντι της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής υπέρ της Τουρκίας, κάτι που αναγνωρίζουν ακόμη και οι επικριτές του. Ο αναλυτής σημειώνει ότι ο Τραμπ έχει περιορίσει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ υπέρ επιλεγμένων πολιτικών διορισμών και απεσταλμένων, πολλοί από τους οποίους είναι μακροχρόνιοι φίλοι και επιχειρηματικοί συνεργάτες του. Αυτό, όπως γράφει, δεν είναι απαραίτητα κακό.<br /><br />Ο Ρούμπιν αναφέρει ότι ο Μπάρακ υπήρξε ηγετική φωνή υπέρ της πώλησης του μαχητικού F-35 στην Τουρκία και της άρσης των κυρώσεων για την αγορά του ρωσικού συστήματος αεράμυνας S-400. Κατά την άποψή του, ο πρέσβης υποβαθμίζει την εθνοκάθαρση της Τουρκίας στη Συρία και την παραβίαση της ελληνικής κυριαρχίας.<br /><br />Σημειώνει επίσης ότι επικριτές στην Τουρκία και στις ΗΠΑ ισχυρίζονται πως ο Μπάρακ χρησιμοποίησε τη θέση του για να πλουτίσει. Όπως και να έχει, εκτιμά ότι η σύγχυση γύρω από τη γένεση της πολιτικής αυτής θυμίζει τις χειρότερες πτυχές της θητείας της Χίλαρι Κλίντον στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όταν ξένοι αξιωματούχοι πίστευαν ότι η πρόσβαση απαιτούσε δωρεές στο Ίδρυμα Κλίντον. Τα ερωτήματα αυτά, γράφει, διαβρώνουν την αξιοπιστία των ΗΠΑ διεθνώς.<br /><br />Η αντιπαραβολή με την πολιτική Ομπάμα<br /><br />Ο Ρούμπιν δέχεται ότι ο Μπάρακ μπορεί να πιστεύει ειλικρινά ότι η Ουάσινγκτον πρέπει να στηριχθεί στην Άγκυρα για την προάσπιση των συμφερόντων ασφαλείας των ΗΠΑ στην περιοχή. Το πρόβλημα, κατά τον ίδιο, είναι ότι η Τουρκία στηρίζει σήμερα ορισμένες από τις χειρότερες σουνιτικές τρομοκρατικές οργανώσεις, από τη Γάζα έως τη Λιβύη. Ο πρέσβης φαίνεται να πιστεύει ότι μια περιφερειακή ισορροπία μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ μπορεί να φέρει αρκετή σταθερότητα ώστε οι ΗΠΑ να αποχωρήσουν από την περιοχή.<br /><br />Ο αναλυτής παραλληλίζει τη λογική αυτή με τη θεωρία του Μπαράκ Ομπάμα, ότι η ειρήνη απαιτούσε ισορροπία μεταξύ Ισραήλ και Ιράν, πάνω στην οποία στηρίχθηκε η πυρηνική συμφωνία του 2015. Κατά τον Ρούμπιν, η άρση των κυρώσεων επέτρεψε στους Φρουρούς της Επανάστασης να ξαναγεμίσουν τα ταμεία τους και να τροφοδοτήσουν τον πόλεμο δι’ αντιπροσώπων και τα προγράμματα πυραύλων και drones, με αποτέλεσμα η περιοχή να γνωρίσει μέσα σε μια δεκαετία έναν μεγάλο πόλεμο.<br /><br />Εκτιμά ότι η προσπάθεια να καταστεί η Τουρκία η μόνη δύναμη που μπορεί να εξισορροπήσει το Ισραήλ θα ακολουθήσει την ίδια πορεία, καθώς, όπως υποστηρίζει, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι ιδεολόγος αφοσιωμένος στην ανάπτυξη της στρατιωτικής βιομηχανίας και της πυρηνικής ενέργειας της χώρας του και στην καταστροφή του Ισραήλ, όπως ο εκλιπών ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ.<br /><br />Ο Ρούμπιν καταλήγει ότι οι κινήσεις του Μπάρακ, οι προσπάθειες να βοηθήσει την Τουρκία να παρακάμψει τις κυρώσεις και η μονοδιάστατη προώθηση των αυτοκρατορικών φιλοδοξιών της Άγκυρας έχουν την προφανή στήριξη του Τραμπ και θα επισκιάσουν την περιφερειακή κληρονομιά του. Σύμφωνα με τον ίδιο, σε μια δεκαετία οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα βρουν τις ρίζες των μελλοντικών συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή στις πολιτικές που προωθεί ο Μπάρακ εξ ονόματος του προέδρου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Από την Ουάσινγκτον μέχρι την Άγκυρα αυξάνονται οι πιέσεις για απομάκρυνση του Τομ Μπάρακ.

Ερωτήματα για σύγκρουση συμφερόντων και υπερβολική προώθηση των επιδιώξεων του Ερντογάν Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Του...

Διαβάστε την συνέχεια

Jerusalem Post: Γιατί η Αίγυπτος δεν θα ενταχθεί στη Συμφωνία της Μέκκας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/Untitled-design-2-2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="113" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/Untitled-design-2-2.jpg" width="745" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Τζόναθαν Χέσεν αναλύει τους λόγους που δείχνουν ότι δεν υπάρχει πραγματική πρόθεση από το Κάιρο</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Η Αίγυπτος δεν έχει καμία πραγματική πρόθεση να ενταχθεί στη Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας, ενώ η προσφορά του να στείλει υποστήριξη στο Ριάντ, αν και σημαντική, έχει συμβολικό χαρακτήρα και είναι απίθανο να ενεργοποιηθεί στην πράξη. Αυτό εκτιμά ο Τζόναθαν Χέσεν, ανώτερος συνεργάτης στο Ινστιτούτο Στρατηγικής και Ασφάλειας της Ιερουσαλήμ (JISS), σε δηλώσεις του στην εφημερίδα The Jerusalem Post την Τετάρτη (14/10).<div><br />Η δήλωση Αμπντελάτι στο περιθώριο του ΔΝΤ<br /><br />Τα σχόλια του Χέσεν ακολούθησαν τη συνέντευξη του Αιγύπτιου υπουργού Εξωτερικών, Μπαντρ Αμπντελάτι, στο Bloomberg, στο περιθώριο της ετήσιας συνόδου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Ο Αμπντελάτι ανέφερε ότι η Αίγυπτος εξετάζει το ενδεχόμενο ένταξης στο σύμφωνο και είναι πρόθυμη να παράσχει οποιαδήποτε στήριξη ζητήσει το Ριάντ στον συνεχιζόμενο πόλεμο εναντίον των Χούθι.<br /><br />«Ό,τι και αν μας ζητήσουν οι Σαουδάραβες, φυσικά και θα απαντήσουμε», είπε ο Αμπντελάτι. «Χωρίς καμία επιφύλαξη, παρέχουμε κάθε είδους υποστήριξη».</div><div><br />Η τριμερής στο Κάιρο και το τουρκικό αφήγημα<br /><br />Ο Χέσεν επισήμανε ότι την ίδια ημέρα που το Κάιρο δήλωσε πως εξετάζει το σύμφωνο, οι υπουργοί Άμυνας της Κύπρου και της Ελλάδας πραγματοποίησαν τριμερή συνάντηση στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα με τον Αιγύπτιο ομόλογό τους. Κατά την εκτίμησή του, αυτό «δεν αποτελεί απαραίτητα καλό οιωνό για την τουρκική αφήγηση ότι η Αίγυπτος θα ενταχθεί σύντομα».</div><div><br />Η εμμονή κάθε μέλους με έναν αντίπαλο<br /><br />Πέρα από τον τρόπο με τον οποίο το Κάιρο διαχειρίζεται τη σύγκρουση ανάμεσα στην Κύπρο και την τουρκική κατοχή, ο Χέσεν τόνισε ότι κάθε μέλος της Συμφωνίας της Μέκκας έχει μια δύναμη που αποτελεί εμμονή και που ώθησε την ένταξή του. Για τη Σαουδική Αραβία αυτή είναι οι Χούθι, για το Πακιστάν η Ινδία και το Ιράν, και για την Τουρκία το Ισραήλ.<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο αναπληρωτής πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών του Πακιστάν Μοχάμεντ Ισάκ Νταρ και ο Σαουδάραβας υπουργός Εξωτερικών, πρίγκιπας Φαϊζάλ μπιν Φαρχάν Αλ Σαούντ, είχαν συναντηθεί στο Ριάντ στις 5 Οκτωβρίου 2026 στο πλαίσιο του αμυντικού συμφώνου της Μέκκας.</div><div><br />Το εμπόδιο της συνθήκης ειρήνης με το Ισραήλ<br /><br />Το Άρθρο 6 της Συνθήκης Ειρήνης Αιγύπτου-Ισραήλ του 1979 υποχρεώνει το Κάιρο να τηρεί τους όρους της ειρήνης άνευ όρων, ανεξάρτητα από εξωτερικές πολιτικές πιέσεις ή συνθήκες, και του απαγορεύει να υπογράφει μελλοντικές διεθνείς συμφωνίες που έρχονται σε αντίθεση ή υπονομεύουν τη συνθήκη.<br /><br />Σύμφωνα με τη Συμφωνία της Μέκκας, μια επίθεση σε μία χώρα θεωρείται επίθεση σε όλες, κάτι που θα μπορούσε να δημιουργήσει μελλοντικές επιπλοκές, δεδομένης της κατάστασης στις σχέσεις Άγκυρας-Ιερουσαλήμ. Τη διάσταση αυτή αναλύει ο ανώτερος ερευνητής του Ινστιτούτου Μελετών Εθνικής Ασφάλειας, Οφίρ Βίντερ.<br /><br />Στρατηγική αυτονομία και όχι νέα συμμαχία<br /><br />«Πρόκειται για στρατηγική αυτονομία. Αφενός, πρόκειται για αντιστάθμιση έναντι της αρχιτεκτονικής ασφαλείας που εδρεύει στις ΗΠΑ για την περιοχή. Το πιο σημαντικό, πρόκειται για μια ολοκληρωμένη στρατιωτικοβιομηχανική βάση που μπορεί να αντιμετωπίσει τις ελλείψεις στην ικανότητα της Δύσης να ενισχύσει την υποστήριξη προς αυτές τις χώρες, ιδίως τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία», δήλωσε ο Χέσεν.<br /><br />«Δεν νομίζω ότι θα δούμε να αναδύεται μια σημαντική συμμαχία μεταξύ Τουρκίας και Σαουδικής Αραβίας . Πιστεύω ότι πρόκειται για μια μορφή ευθυγράμμισης που στοχεύει στην αποτροπή, χωρίς πραγματική πρόθεση εφαρμογής μακροπρόθεσμων στρατηγικών στόχων που θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν την ανάπτυξη ολόκληρων στρατιωτικών μεραρχιών στο Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας. Απλώς δεν βλέπω να συμβαίνει αυτό», συμπλήρωσε.</div><div><br />Οι εσωτερικές προκλήσεις της Αιγύπτου<br /><br />Αν και δέχθηκε ότι τέτοιες περιφερειακές συμμαχίες θα μπορούσαν να υλοποιηθούν στο απώτερο μέλλον, ο Χέσεν υποστήριξε ότι η Αίγυπτος είναι πολύ απασχολημένη με άλλες προκλήσεις για να επικεντρωθεί στη στήριξη του Ριάντ.<br /><br />«Δεν θα δούμε μια αναπαράσταση των δεκαετιών του 1950 και του 1960, όταν η Αίγυπτος ενώθηκε με τη Σαουδική Αραβία στον πόλεμο στην Υεμένη. Αυτή είναι μια νέα πραγματικότητα στην οποία η Αίγυπτος βλέπει μια ολόκληρη σειρά από προκλήσεις γύρω της», είπε, επισημαίνοντας τα ζητήματα που θέτουν οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, οι φυλετικές εντάσεις και οι διαφωνίες με την Αιθιοπία για το Μεγάλο Φράγμα της Αιθιοπικής Αναγέννησης, που κατασκευάστηκε στον Γαλάζιο Νείλο και ενδεχομένως απειλεί την παροχή νερού.<br /><br />Με το Σουδάν, που μαστίζεται από συγκρούσεις, να συνορεύει με την Αίγυπτο, ο Χέσεν υποστήριξε ότι το Κάιρο είναι επίσης υπερβολικά φορτωμένο για να αναλάβει οποιαδήποτε δέσμευση που θα απαιτούσε την αποστολή σημαντικών πόρων στο εξωτερικό.</div><div><br />Το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και το κόστος για το Σουέζ<br /><br />Ο Χέσεν παραδέχθηκε ωστόσο ότι είναι προς το συμφέρον της Αιγύπτου το Στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ να παραμείνει όσο το δυνατόν πιο ανοιχτό, καθώς μπορεί να επηρεάσει τη Διώρυγα του Σουέζ, η οποία μόλις αρχίζει να ανακάμπτει, αφότου οι Χούθι άρχισαν να στοχεύουν τη ναυτιλία στην Ερυθρά Θάλασσα το 2023.<br /><br />«Μιλούν για καθαρή ζημία περίπου 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων που προκύπτει από την επιθετικότητα των Χούθι, η οποία έχει διαταράξει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας μέσω αυτού του πολύ σημαντικού στρατηγικού στενού», είπε. «Ενώ οι Σαουδάραβες έχουν ζητήσει την αιγυπτιακή υποστήριξη, και είδαμε τον MBS [Σαουδάραβα πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν Αλ Σαούντ] να ταξιδεύει στο Κάιρο για να συναντηθεί με τον πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι στις 15 Σεπτεμβρίου – παρά την κοινή δήλωση που εκδόθηκε τότε και τις δεσμεύσεις της Αιγύπτου να σταθεί στο πλευρό της Σαουδικής Αραβίας ως ιδρυτικό μέλος της ναυτικής επιχείρησης υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας για τη διασφάλιση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας μέσω της Ερυθράς Θάλασσας και των παρακείμενων στρατηγικών πλωτών οδών – η Αίγυπτος δεν έχει ακόμη στείλει ναυτικά μέσα προς αυτή την κατεύθυνση» κατέληξε.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Jerusalem Post: Γιατί η Αίγυπτος δεν θα ενταχθεί στη Συμφωνία της Μέκκας.

Ο Τζόναθαν Χέσεν αναλύει τους λόγους που δείχνουν ότι δεν υπάρχει πραγματική πρόθεση από το Κάιρο Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Η Αίγυπτος δεν έ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αθανάσιος Έλλις: Η Ελλάδα χωρίς Γκίλφοϊλ αντίβαρο στον Μπάρακ;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTaoaqGqs-mPgZT_1qdo38Q35Z__xH7e_UvkR9KHCb1qiavpzY1IPgHQdA&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="578" data-original-width="531" height="122" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTaoaqGqs-mPgZT_1qdo38Q35Z__xH7e_UvkR9KHCb1qiavpzY1IPgHQdA&s=10" width="752" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η αποχώρηση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ από τη χώρα αφήνει τη διπλωματική εκπροσώπηση των ΗΠΑ στην Αθήνα χωρίς πρέσβη. Πέρα από τη δράση και συμπεριφορά της κ. Γκίλφοϊλ, που φαίνεται ότι θα αποτελέσει αντικείμενο διερεύνησης από αρμόδιες επιτροπές του Κογκρέσου, ενώ έχει καταστεί και μέρος της πολιτικής αντιπαράθεσης στην Ελλάδα, η νέα πραγματικότητα δεν αποτελεί θετική εξέλιξη για τη χώρα.</div><br />Οι τελευταίοι 11 μήνες δεν υπήρξαν μια ομαλή κατάσταση με την παραδοσιακή έννοια του όρου. Ωστόσο, αυτό που έχει πλέον σημασία είναι η «επόμενη ημέρα».<br /><br />Ο επιτετραμμένος Τζος Χακ είναι διπλωμάτης καριέρας, άνθρωπος εκ φύσεως ευγενής και γνωρίζει καλά τα θέματα, έχοντας διατελέσει αναπληρωτής βοηθός υπουργός Εξωτερικών για ευρωπαϊκές υποθέσεις αρμόδιος για τη Νότια Ευρώπη και τον Καύκασο, όπως και διευθυντής του Γραφείου ΝΑ Ευρώπης, όπου ήταν υπεύθυνος για την Ελλάδα, την Τουρκία, την Κύπρο και τη Μάλτα. Αρα, δεν θα σημειωθούν δυσλειτουργίες, ωστόσο εκ των πραγμάτων θα υπάρξει ένα κενό.<br /><br />Το επόμενο βήμα είναι, προφανώς, η αναζήτηση και επιλογή αντικαταστάτη ο οποίος, ει δυνατόν, να έχει πρόσβαση στην ηγεσία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και στον Λευκό Οίκο. Αυτό μας ενδιαφέρει άμεσα λόγω και της τεταμένης σχέσης με την εξ Ανατολών γείτονα, όπου ας μην ξεχνάμε ότι ο Αμερικανός πρέσβης, Τομ Μπάρακ, έχει στενή προσωπική σχέση με τον πρόεδρο Τραμπ, παρότι η αίσθηση που επικρατεί και στην Ουάσιγκτον είναι πως και αυτός έχει υπερβεί τα όρια με τις δηλώσεις και τις παρεμβάσεις του.<br /><br />Είτε η επιλογή είναι διπλωμάτης καριέρας είτε και πάλι πολιτικό πρόσωπο, η θεσμική διαδικασία είναι δεδομένη. Στη συγκεκριμένη συγκυρία, δε, θα είναι και χρονοβόρα καθώς, ιδιαίτερα αν οι Δημοκρατικοί αποκτήσουν τον έλεγχο της Γερουσίας, δύσκολα θα εγκριθεί πρέσβης στο αμέσως προσεχές διάστημα.<br /><br />Επιπροσθέτως, λόγω και της δημοσιότητας που έλαβε η υπόθεση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, αυξάνεται η πιθανότητα να πολιτικοποιηθεί η αντιμετώπιση του προσώπου που θα επιλέξει ο Λευκός Οίκος για να την αντικαταστήσει. Φυσικά, αυτό δεν πρέπει να εκπλήσσει αν αναλογισθεί κανείς ότι σχεδόν στις μισές χώρες του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων σημαντικών εταίρων τους, όπως η Γερμανία, αλλά και πολλά αραβικά κράτη, οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν αυτή τη στιγμή πρέσβη.<br /><br />Αλλωστε και η πρεσβεία της Αθήνας ήταν ακέφαλη για δέκα μήνες, από τον Ιανουάριο του ’25, όταν αποχώρησε ο Τζορτζ Τσούνης, έως τον Νοέμβριο, όταν αφίχθη η κ. Γκίλφοϊλ.<br /><br />Τέλος, χρειάζεται αυτοσυγκράτηση όσον αφορά τους πιθανούς υποψήφιους αντικαταστάτες, και ειδικά ομογενείς. Είναι γνωστοί αυτοί που θα μπορούσαν να ανταποκριθούν στον ρόλο· η περίπτωση του Ρεπουμπλικανού βουλευτή Γκας Μπιλιράκη έρχεται αβίαστα στο μυαλό, ο οποίος ωστόσο είναι εξαιρετικά χρήσιμος για τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις στη Βουλή των Αντιπροσώπων – αλλά δεν έχουμε φθάσει ακόμη εκεί.<br /><br />Προς το παρόν, η έμφαση θα πρέπει να δοθεί στην απρόσκοπτη συνέχιση της διμερούς συνεργασίας για την υλοποίηση υφιστάμενων συμφωνιών και την αποτελεσματική διαχείριση ευαίσθητων καταστάσεων. <div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αθανάσιος Έλλις: Η Ελλάδα χωρίς Γκίλφοϊλ αντίβαρο στον Μπάρακ;

Η αποχώρηση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ από τη χώρα αφήνει τη διπλωματική εκπροσώπηση των ΗΠΑ στην Αθήνα χωρίς πρέσβη. Πέρα από τη δράση και συμπε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα – Λιβύη, ΑΟΖ και Τουρκία… Σκούρα τα πράγματα (ΒΙΝΤΕΟ)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/2025-06/turkoliviko-mnimonio.jpg.webp?itok=oFFluOom" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="800" height="107" src="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/2025-06/turkoliviko-mnimonio.jpg.webp?itok=oFFluOom" width="743" /></a></div><br /><div>Ο γνωστός διπλωματικός συντάκτης Νίκος Μελέτης σχολιάζει και αναλύει την δύσκολη εξίσωση με την Λιβύη αναφορικά με τις θαλάσσιες ζώνες και την επιμονή της Τρίπολης να αμφισβητεί τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.</div><div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="340" src="https://www.youtube.com/embed/hPZmhuVjc0U" width="647" youtube-src-id="hPZmhuVjc0U"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://www.youtube.com/watch?v=hPZmhuVjc0U">πηγή</a></div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Ελλάδα – Λιβύη, ΑΟΖ και Τουρκία… Σκούρα τα πράγματα (ΒΙΝΤΕΟ)

Ο γνωστός διπλωματικός συντάκτης Νίκος Μελέτης σχολιάζει και αναλύει την δύσκολη εξίσωση με την Λιβύη αναφορικά με τις θαλάσσιες ζώνες και τ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Καλέστε τον για εξηγήσεις!». Οργή στην Τουρκία κατά του Τομ Μπάρακ: Η Κωνσταντινούπολη γίνεται διπλωματικό στρατηγείο των ΗΠΑ;

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/786944533_1073712525364056_2814564801712646226_n-1068x601.jpeg" width="738" /><br /><br />Πολιτική θύελλα ξεσπά στην Τουρκία με επίκεντρο τον Αμερικανό πρέσβη Τομ Μπάρακ, έναν από τους ισχυρότερους ανθρώπους του Ντόναλντ Τραμπ στη Μέση Ανατολή. Η τουρκική αντιπολίτευση εξαπολύει σφοδρή επίθεση εναντίον του, κατηγορώντας τον ότι συμπεριφέρεται περισσότερο ως περιφερειακός κυβερνήτης της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής παρά ως διαπιστευμένος διπλωμάτης στην Άγκυρα.<br /><br />Οι καταγγελίες που δημοσιεύει η τουρκική εφημερίδα Cumhuriyet προκαλούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς αμφισβητούν ευθέως τον τρόπο με τον οποίο η Ουάσιγκτον ασκεί διπλωματική επιρροή στην περιοχή.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκεται ένα εξαιρετικά ευαίσθητο ζήτημα: Ποιος καθορίζει τελικά τις διπλωματικές εξελίξεις επί τουρκικού εδάφους, η κυβέρνηση Ερντογάν ή ο στενός συνεργάτης του Αμερικανού προέδρου;<div><br />«Θα τον καλέσετε για εξηγήσεις;» – Σφοδρή επίθεση από τον Ναμίκ Ταν<br /><br />Ο Ναμίκ Ταν, πρώην πρέσβης της Τουρκίας στην Ουάσιγκτον και σήμερα βουλευτής και μέλος της Πολιτικής Επιτροπής του Yeni Parti, εξαπέλυσε εξαιρετικά σκληρή επίθεση στον Τομ Μπάρακ.<br /><br />Μιλώντας στην Cumhuriyet, αμφισβήτησε την πρακτική του Αμερικανού πρέσβη να πραγματοποιεί συναντήσεις με υπουργούς Εξωτερικών τρίτων χωρών στην Κωνσταντινούπολη.<br /><br />Ο Ταν έθεσε ευθέως το ερώτημα εάν η τουρκική κυβέρνηση σκοπεύει να καλέσει τον Μπάρακ στο υπουργείο Εξωτερικών προκειμένου να δώσει εξηγήσεις.<br /><br />Η παρέμβασή του δεν αποτελεί μια απλή αντιπολιτευτική τοποθέτηση. Προέρχεται από έναν έμπειρο διπλωμάτη που γνωρίζει σε βάθος την αμερικανική πολιτική και τους θεσμικούς κανόνες των διεθνών σχέσεων.<br /><br />Αυτό προσδίδει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα στις καταγγελίες του.</div><div><br />Η Κωνσταντινούπολη μετατρέπεται σε διπλωματικό κέντρο του Μπάρακ<br /><br />Η αφορμή για τις αντιδράσεις ήταν οι επαφές του Αμερικανού διπλωμάτη με ανώτατους αξιωματούχους της Συρίας και του Ιράκ.<br /><br />Σύμφωνα με την Cumhuriyet, στις 8 Οκτωβρίου ο Μπάρακ συναντήθηκε στην Κωνσταντινούπολη με τον Σύρο υπουργό Εξωτερικών Ασάαντ Χασάν αλ-Σαϊμπάνι.<br /><br />Δύο ημέρες αργότερα, στις 10 Οκτωβρίου, πραγματοποίησε ξεχωριστή συνάντηση με τον Ιρακινό υπουργό Εξωτερικών Φουάντ Χουσεΐν.<br /><br />Οι επαφές πραγματοποιήθηκαν, σύμφωνα με το δημοσίευμα, στις εγκαταστάσεις Tersane, στην περιοχή του Κεράτιου Κόλπου.<br /><br />Ο Ναμίκ Ταν υποστήριξε ότι οι δύο υπουργοί δεν πραγματοποίησαν αντίστοιχες επισκέψεις στον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, τουλάχιστον βάσει των επίσημων ανακοινώσεων που εξέτασε.<br /><br />Η εικόνα ενός Αμερικανού πρέσβη που υποδέχεται υπουργούς γειτονικών χωρών στην Κωνσταντινούπολη, χωρίς εμφανή συμμετοχή της τουρκικής διπλωματίας στις συγκεκριμένες συναντήσεις, προκάλεσε την οργή της αντιπολίτευσης.<br /><br />Υπάρχει, πάντως, μια κρίσιμη παράμετρος: Ο Μπάρακ είναι ταυτόχρονα ειδικός προεδρικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για τη Συρία και το Ιράκ, επομένως διαθέτει ευρύτερες περιφερειακές αρμοδιότητες.</div><div><br />«Διπλωματική ντροπή χωρίς προηγούμενο»<br /><br />Ακόμη πιο σκληρή ήταν η συνολική αξιολόγηση του Ταν για τον τρόπο λειτουργίας της αμερικανικής διπλωματίας.<br /><br />Ο Τούρκος πολιτικός χαρακτήρισε την κατάσταση «διπλωματική ντροπή χωρίς προηγούμενο», υποστηρίζοντας ότι ο Ντόναλντ Τραμπ επιλέγει πρόσωπα που δεν σέβονται επαρκώς τους διπλωματικούς κανόνες.<br /><br />Ιδιαίτερη ενόχληση προκάλεσε και το γεγονός ότι, σύμφωνα με τον Ταν, ο Μπάρακ διαμένει κυρίως στην Κωνσταντινούπολη αντί της Άγκυρας.<br /><br />Η κριτική αποκτά μεγαλύτερη σημασία επειδή συνδέεται με την καταγγελλόμενη υποβάθμιση του θεσμικού ρόλου της τουρκικής πρωτεύουσας.<br /><br />Για τον Ναμίκ Ταν, ο Μπάρακ εμφανίζεται να χρησιμοποιεί την Τουρκία ως βάση άσκησης της ευρύτερης πολιτικής του Τραμπ στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η κατηγορία, ωστόσο, δεν συνιστά από μόνη της τεκμηρίωση παραβίασης του διεθνούς διπλωματικού δικαίου.</div><div><br />Το πραγματικό πρόβλημα για τον Ερντογάν<br /><br />Πίσω από τη δημόσια αντιπαράθεση υπάρχει ένα βαθύτερο πολιτικό ζήτημα.<br /><br />Η κυβέρνηση Ερντογάν παρουσιάζει διαχρονικά την Τουρκία ως ανεξάρτητη περιφερειακή δύναμη, ικανή να διαπραγματεύεται ισότιμα με τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και τους υπόλοιπους διεθνείς παίκτες.<br /><br />Η αντιπολίτευση, όμως, επιχειρεί να αναδείξει μια αντίφαση ανάμεσα στο αφήγημα της ανεξάρτητης τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και στην αυξημένη δραστηριότητα του Αμερικανού απεσταλμένου.<br /><br />Για τον Ταν, το ζήτημα δεν είναι μόνο η συμπεριφορά ενός πρέσβη.<br /><br />Είναι η στάση της τουρκικής κυβέρνησης απέναντι σε έναν εκπρόσωπο ξένης δύναμης ο οποίος, κατά την άποψή του, υπερβαίνει τα όρια του θεσμικού του ρόλου.<br /><br />Πλέον η αντιπολίτευση ζητά ουσιαστικά από την Άγκυρα να αποδείξει ότι μπορεί να θέσει όρια στην Ουάσιγκτον.</div><div><br />Συρία και Ιράκ: Γιατί ο Μπάρακ διαθέτει τόσο μεγάλη επιρροή<br /><br />Η σημασία του Μπάρακ υπερβαίνει κατά πολύ την αμερικανική πρεσβεία στην Τουρκία.<br />Ως ειδικός απεσταλμένος για τη Συρία και το Ιράκ, βρίσκεται στο επίκεντρο των αμερικανικών πρωτοβουλιών για την περιφερειακή ασφάλεια, τη σταθεροποίηση της Συρίας και τις σχέσεις μεταξύ των κρατών της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Η διπλή ιδιότητά του δημιουργεί μια ασυνήθιστα ισχυρή θέση, αφού συνδυάζει τις αρμοδιότητες πρέσβη με την άμεση εμπλοκή σε κρίσιμα περιφερειακά ζητήματα.<br /><br />Αυτή ακριβώς η συγκέντρωση διπλωματικής επιρροής φαίνεται να ενοχλεί τους πολιτικούς αντιπάλους του Ερντογάν.<br /><br />Το ερώτημα είναι εάν η Άγκυρα θεωρεί τη δραστηριότητα αυτή χρήσιμη για την εξυπηρέτηση των στρατηγικών της συμφερόντων ή εάν θα επιδιώξει σαφέστερο θεσμικό πλαίσιο.</div><div><br />Τι σημαίνουν οι εξελίξεις για την Ελλάδα<br /><br />Η αντιπαράθεση παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για την Αθήνα.<br /><br />Ο Τομ Μπάρακ αποτελεί έναν σημαντικό συνομιλητή του Λευκού Οίκου σε μια περιοχή όπου διασταυρώνονται ελληνικά, τουρκικά και αμερικανικά συμφέροντα.<br /><br />Η δημόσια αμφισβήτησή του στο εσωτερικό της Τουρκίας αποκαλύπτει ότι ακόμη και η στενή συνεργασία Άγκυρας–Ουάσιγκτον δεν είναι απαλλαγμένη από σοβαρές πολιτικές εντάσεις.<br /><br />Δεν σημαίνει ότι αποδυναμώνεται αυτομάτως η αμερικανοτουρκική συνεργασία.<br /><br />Αποδεικνύει, όμως, ότι η επιρροή του Μπάρακ προκαλεί αντιδράσεις ακόμη και μέσα στο τουρκικό πολιτικό σύστημα.<br /><br />Το μεγάλο ερώτημα πλέον είναι εάν ο Ερντογάν θα συνεχίσει να ανέχεται την ιδιαίτερα αυτόνομη διπλωματική δραστηριότητα του ανθρώπου του Τραμπ ή εάν οι αντιδράσεις θα τον αναγκάσουν να επανακαθορίσει τα όρια της συνεργασίας.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση δείχνει ότι η παρουσία του Τομ Μπάρακ στην Τουρκία εξελίσσεται σε ζήτημα εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης με ευρύτερες γεωπολιτικές προεκτάσεις.<br /><br />Και αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη εξέλιξη: Ο άνθρωπος που ο Τραμπ εμπιστεύεται για τις πιο δύσκολες ισορροπίες της Μέσης Ανατολής βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο μιας ανοιχτής πολιτικής σύγκρουσης στην ίδια την Τουρκία.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Καλέστε τον για εξηγήσεις!». Οργή στην Τουρκία κατά του Τομ Μπάρακ: Η Κωνσταντινούπολη γίνεται διπλωματικό στρατηγείο των ΗΠΑ;

Πολιτική θύελλα ξεσπά στην Τουρκία με επίκεντρο τον Αμερικανό πρέσβη Τομ Μπάρακ, έναν από τους ισχυρότερους ανθρώπους του Ντόναλντ Τραμπ στη...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποκαλύπτεται το μεγάλο ενεργειακό σχέδιο της Τουρκίας: Η Άγκυρα επιχειρεί να περικυκλώσει την Ελλάδα. Ο πόλεμος για LNG, Κάθετο Διάδρομο, Λιβύη και GSI!

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/7c7971d8-d215-49d2-b4a8-e79f9d8f7e46-1068x601.png" width="732" /><br /><br />Ένας τεράστιος γεωπολιτικός και ενεργειακός ανταγωνισμός βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, με την Άγκυρα να επιδιώκει να αναδειχθεί στον κυρίαρχο κόμβο φυσικού αερίου της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.<br /><br />Από τις συμφωνίες με αμερικανικές εταιρείες LNG μέχρι τις διασυνδέσεις με τη Βουλγαρία, την Αλβανία και τις κινήσεις στη Λιβύη, διαμορφώνεται ένα πλέγμα ενεργειακών πρωτοβουλιών που μπορεί να επηρεάσει άμεσα τα ελληνικά συμφέροντα.<br /><br />Η στρατηγική επιδίωξη της Άγκυρας είναι σαφής: Να αποκτήσει καθοριστικό ρόλο στη μεταφορά φυσικού αερίου προς τα Βαλκάνια και την ευρωπαϊκή ενδοχώρα, περιορίζοντας τα περιθώρια ενεργειακής κυριαρχίας των ανταγωνιστικών διαδρομών.<br /><br />Δεν πρόκειται για ένα ενιαίο, επισήμως ανακοινωμένο σχέδιο εναντίον της Ελλάδας, αλλά για μια σειρά κινήσεων με σημαντικές γεωπολιτικές συνέπειες.<div><br />Το μεγάλο σχέδιο Ερντογάν: Η Τουρκία θέλει να γίνει η ενεργειακή πύλη της Ευρώπης<br /><br />Η Τουρκία επιδιώκει εδώ και χρόνια να μετατρέψει τη γεωγραφική της θέση σε εργαλείο στρατηγικής επιρροής.<br /><br />Διαθέτει αγωγούς, εγκαταστάσεις LNG, αποθηκευτικούς χώρους και διασυνδέσεις με ευρωπαϊκές αγορές.<br /><br />Ο TurkStream ενισχύει τον ρόλο της στη μεταφορά ρωσικού φυσικού αερίου, ενώ νέες συμφωνίες διευρύνουν την πρόσβασή της σε αμερικανικό LNG.<br /><br />Το πραγματικό τουρκικό στοίχημα είναι να μετατραπεί από χώρα εισαγωγής και διαμετακόμισης σε περιφερειακό κέντρο εμπορίας και αναδιανομής φυσικού αερίου.<br /><br />Ενδεικτική είναι η συμφωνία της κρατικής BOTAŞ με τη Mercuria, που ανακοινώθηκε το 2025 και προβλέπει προμήθεια συνολικά περίπου 70 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων LNG σε βάθος εικοσαετίας.<br /><br />Η συμφωνία αποδεικνύει ότι η Τουρκία επιδιώκει ταυτόχρονα ενεργειακή συνεργασία με την Ουάσιγκτον και διατήρηση των υφιστάμενων σχέσεων προμήθειας φυσικού αερίου.</div><div><br />Argent LNG: Η αμερικανική εταιρεία που ανοίγει δρόμο μέσω Τουρκίας<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία έχει η συνεργασία της αμερικανικής Argent LNG με την Τουρκία.<br /><br />Τον Μάιο του 2026, η εταιρεία ανακοίνωσε μνημόνιο συνεργασίας με την BOTAŞ, προβλέποντας τη δυνατότητα εισαγωγής αμερικανικού LNG στην τουρκική αγορά και περαιτέρω μεταφοράς του σε γειτονικά κράτη.<br /><br />Είχε προηγηθεί συμφωνία συνεργασίας με το τουρκικό ενεργειακό χρηματιστήριο EPİAŞ.<br /><br />Η ουσία είναι ότι αμερικανικό φυσικό αέριο θα μπορούσε να ακολουθήσει τουρκικές διαδρομές για να προσεγγίσει αγορές τις οποίες διεκδικεί και ο ελληνικός Κάθετος Διάδρομος.<br /><br />Ωστόσο, το σχεδιαζόμενο εξαγωγικό συγκρότημα της Argent στη Λουιζιάνα βρίσκεται ακόμη στη διαδικασία αδειοδοτήσεων και ανάπτυξης.<br /><br />Οι ανακοινωμένες συνεργασίες δεν ισοδυναμούν με ολοκληρωμένες παραδόσεις LNG.</div><div><br />Αλβανία: Η νέα ενεργειακή πύλη στην Αδριατική<br /><br />Στις 9 Σεπτεμβρίου 2026, η Argent LNG υπέγραψε μη δεσμευτικό μνημόνιο συνεργασίας με την κυβέρνηση της Αλβανίας.<br /><br />Το σχέδιο αφορά την εξέταση κατασκευής τερματικού εισαγωγής και επαναεριοποίησης LNG, δυναμικότητας έως πέντε εκατομμυρίων τόνων ετησίως.<br /><br />Εφόσον υλοποιηθεί, η εγκατάσταση θα μπορούσε να συνδεθεί με υπάρχουσες και σχεδιαζόμενες ενεργειακές υποδομές των Δυτικών Βαλκανίων.<br /><br />Μια τέτοια εξέλιξη θα προσέφερε εναλλακτική διαδρομή πρόσβασης στην ευρωπαϊκή αγορά, δημιουργώντας πρόσθετο ανταγωνισμό για τις ελληνικές υποδομές.<br /><br />Η συνεργασία με την Αλβανία δεν αποδεικνύει κοινό τουρκοαλβανικό σχέδιο αποκλεισμού της Ελλάδας. Αναδεικνύει, όμως, τις διαφορετικές επιλογές που αποκτούν οι αμερικανικοί εξαγωγείς.</div><div><br />Κάθετος Διάδρομος: Η μεγάλη ελληνική απάντηση<br /><br />Η Ελλάδα διαθέτει ήδη σημαντικά πλεονεκτήματα.<br />Η Ρεβυθούσα, ο τερματικός σταθμός της Αλεξανδρούπολης και οι αγωγοί προς τη Βουλγαρία αποτελούν τις βασικές υποδομές του ελληνικού ενεργειακού σχεδιασμού.<br /><br />Μέσω του Κάθετου Διαδρόμου, το LNG μπορεί να μεταφέρεται προς Ρουμανία, Μολδαβία και Ουκρανία.<br /><br />Η Atlantic-SEE LNG Trade, με συμμετοχή της AKTOR κατά 60% και της ΔΕΠΑ Εμπορίας κατά 40%, έχει συμφωνήσει με τη Venture Global την προμήθεια ενός εκατομμυρίου τόνων LNG ετησίως για είκοσι χρόνια, αρχίζοντας από το 2030.<br /><br />Παράλληλα, οι διαχειριστές των ευρωπαϊκών δικτύων συμφώνησαν σε νέες τιμολογιακές ρυθμίσεις για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας του διαδρόμου.<br /><br />Εδώ θα κριθεί η ενεργειακή αναμέτρηση: Στο κόστος μεταφοράς, στις δεσμευτικές συμβάσεις και στη δυνατότητα σταθερής τροφοδοσίας των ευρωπαϊκών αγορών.</div><div><br />Βουλγαρία: Το κρίσιμο πεδίο ανταγωνισμού Ελλάδας–Τουρκίας<br /><br />Η Βουλγαρία αποτελεί κομβική χώρα για τις δύο ανταγωνιστικές διαδρομές.<br />Η Ελλάδα επιδιώκει να αξιοποιήσει το βουλγαρικό δίκτυο για τη διοχέτευση LNG προς βορρά.<br /><br />Η Τουρκία, από την πλευρά της, διαθέτει συμφωνία με τη Βουλγαρία μέσω BOTAŞ, της οποίας οι οικονομικοί όροι αποτέλεσαν αντικείμενο επαναδιαπραγμάτευσης μέσα στο 2026.<br /><br />Όποια διαδρομή προσφέρει χαμηλότερο κόστος και μεγαλύτερη εμπορική αξιοπιστία θα αποκτήσει σημαντικό πλεονέκτημα.<br /><br />Η μάχη δεν διεξάγεται μόνο στα διπλωματικά γραφεία, αλλά κυρίως στις ενεργειακές συμβάσεις και στις υποδομές μεταφοράς.</div><div><br />Λιβύη και Κρήτη: Το δεύτερο μέτωπο της τουρκικής στρατηγικής<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Άγκυρα διατηρεί ενεργές τις θαλάσσιες διεκδικήσεις που συνδέονται με το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019.<br /><br />Η Τρίπολη έχει εκφράσει αντιρρήσεις για τις ελληνικές σεισμικές έρευνες νότια της Κρήτης, προειδοποιώντας ακόμη και για πιθανή αναστολή των συνομιλιών οριοθέτησης.<br /><br />Η Αθήνα απορρίπτει τις λιβυκές αιτιάσεις, υπογραμμίζοντας ότι ασκεί τα νόμιμα κυριαρχικά της δικαιώματα.<br /><br />Η παρουσία της Chevron στις ελληνικές θαλάσσιες παραχωρήσεις ενισχύει τη σημασία του ελληνικού ενεργειακού προγράμματος και προσθέτει ισχυρό αμερικανικό επιχειρηματικό ενδιαφέρον.<br /><br />Η ένταση νότια της Κρήτης αποδεικνύει ότι ο ενεργειακός ανταγωνισμός δεν περιορίζεται στο φυσικό αέριο που εισάγεται από το εξωτερικό.<br /><br />Αφορά και τις πιθανές μελλοντικές πηγές παραγωγής.</div><div><br />GSI: Το ηλεκτρικό καλώδιο που προσθέτει νέο μέτωπο<br /><br />Στο ίδιο γεωπολιτικό περιβάλλον εντάσσεται και ο Great Sea Interconnector, το υποθαλάσσιο ηλεκτρικό καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου με προοπτική επέκτασης στο Ισραήλ.<br /><br />Πρόκειται για διαφορετικό έργο από τον Κάθετο Διάδρομο φυσικού αερίου, αλλά με σημαντική στρατηγική διάσταση.<br /><br />Η Τουρκία αμφισβητεί πτυχές της θαλάσσιας δικαιοδοσίας στη διαδρομή των ερευνών, ενώ η Ελλάδα επιδιώκει την ολοκλήρωση του έργου.<br /><br />Στις 8 Οκτωβρίου ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο επανέλαβε την υποστήριξη των ΗΠΑ στην ηλεκτρική διασύνδεση.</div><div><br />Η Ελλάδα μπροστά στη μεγάλη γεωπολιτική πρόκληση<br /><br />Οι εξελίξεις αποκαλύπτουν ότι η ενεργειακή ασφάλεια μετατρέπεται σε πεδίο ισχυρού οικονομικού και στρατηγικού ανταγωνισμού.<br /><br />Η Τουρκία επενδύει σε εμπορικές συνεργασίες, υποδομές και περιφερειακή διασύνδεση.<br /><br />Η Ελλάδα διαθέτει γεωγραφικά πλεονεκτήματα, ευρωπαϊκή θεσμική στήριξη και σημαντικές συμφωνίες με αμερικανικούς ενεργειακούς ομίλους.<br /><br />Το κρίσιμο ζητούμενο είναι να περάσει η Αθήνα από τις διπλωματικές ανακοινώσεις στη γρήγορη και ανταγωνιστική υλοποίηση των έργων.<br /><br />Γιατί η ενεργειακή ισχύς δεν κρίνεται μόνο από τους χάρτες και τις πολιτικές συμμαχίες.<br /><br />Κρίνεται από το ποιος θα ελέγχει τις εμπορικές ροές, ποιος θα εξασφαλίζει τους πελάτες και ποιος θα καταφέρει να μετατρέψει τη γεωγραφία του σε πραγματική οικονομική δύναμη.<br /><br />Αυτός είναι ο μεγάλος ενεργειακός ανταγωνισμός Ελλάδας–Τουρκίας. Και η έκβασή του θα επηρεάσει τον γεωπολιτικό χάρτη των Βαλκανίων για τις επόμενες δεκαετίες.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αποκαλύπτεται το μεγάλο ενεργειακό σχέδιο της Τουρκίας: Η Άγκυρα επιχειρεί να περικυκλώσει την Ελλάδα. Ο πόλεμος για LNG, Κάθετο Διάδρομο, Λιβύη και GSI!

Ένας τεράστιος γεωπολιτικός και ενεργειακός ανταγωνισμός βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, με την Άγκυρα να επιδιώκει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Καθολική και η Ευαγγελική Εκκλησία στη Γερμανία και ο νέος πόλεμος.

<img height="95" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-10/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-10-14_111736679.png?itok=O1SEWsXq" width="736" /><br /><br />Προβλέπεται η άμεση ενίσχυση της ψυχοκοινωνικής στήριξης σε στρατιώτες, τραυματίες και τις οικογενειές τους<br /><br />ΗΚαθολική και η Ευαγγελική Εκκλησία στη Γερμανία προετοιμάζουν από κοινού ένα στρατηγικό πλαίσιο δράσης για το ενδεχόμενο πολέμου ή άλλης σοβαρής εθνικής κρίσης.<br /><br />Οι δύο κυρίαρχες χριστιανικές Εκκλησίες στην γερμανική επικράτεια έχουν ξεκινήσει ειδική προπαρασκευαστική διαδικασία το 2024 και παρουσίασαν επίσημα το κοινό έγγραφο εργασίας τους τον Μάρτιο του 2026, αναφέρει το <a href="https://www.facebook.com/germaniagr/posts/%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7-%CF%86%CF%81%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%B4%CE%B1-%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%85%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CF%8E%CE%BD-%CE%BC%CE%AD%CF%87%CF%81%CE%B9-%CF%84%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%BE%CE%B7-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CF%8E%CE%BD-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%87%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B1/1803173628484645/">grland.com</a>.<br /><br />Το σχέδιο δεν αποτελεί στρατιωτικό πρωτόκολλο, αλλά εστιάζει στην πνευματική, ψυχολογική και κοινωνική υποστήριξη των ανθρώπων σε περιόδους αυξημένης έντασης ή συλλογικής άμυνας.<br /><br />Μέριμνα για τον στρατό και τους αμάχους: Προβλέπεται η άμεση ενίσχυση της ψυχοκοινωνικής στήριξης σε στρατιώτες, τραυματίες και τις οικογένειες τους.<br /><br />Υποστήριξη σε νοσοκομεία: Σχεδιάζεται η εντατικοποίηση της παρουσίας ιερέων και συμβούλων σε δομές υγείας για τη διαχείριση κρίσεων και την παρηγορητική φροντίδα.<br /><br />Διαχείριση απωλειών: Το έγγραφο δίνει έμφαση στη στήριξη των οικογενειών που έρχονται αντιμέτωπες με την απώλεια δικών τους ανθρώπων λόγω πολεμικών συγκρούσεων ή μεγάλων καταστροφών.<br /><br />Οι δύο Εκκλησίες αριθμούν μαζί περισσότερα από 36 εκατομμύρια μέλη στη Γερμανία, γεγονός που εξηγεί γιατί εξετάζουν τον ρόλο τους και πέρα από τις συνηθισμένες θρησκευτικές δραστηριότητες.<br />Στρατιώτες, νοσοκομεία και οικογένειες στο επίκεντρο<br /><br />Το εκκλησιαστικό έγγραφο λαμβάνει ως σημείο αναφοράς το «Επιχειρησιακό Σχέδιο Γερμανίας» (Operationsplan Deutschland) του γερμανικού υπουργείου Άμυνας. Στο ενδεχόμενο ενεργοποίησης των υποχρεώσεων συλλογικής άμυνας του ΝΑΤΟ, η Γερμανία αναμένεται να λειτουργήσει ως σημαντικός κόμβος μεταφορών και επιμελητείας. Τα αντίστοιχα σενάρια περιλαμβάνουν μεταφορές τραυματιών και νεκρών, καθώς και μεγάλης κλίμακας μετακινήσεις προσφύγων.<br /><br />Οι Εκκλησίες εκτιμούν ότι σε τέτοιες συνθήκες θα αυξανόταν σημαντικά η ανάγκη ποιμαντικής υποστήριξης στις ένοπλες δυνάμεις και στα νοσοκομεία. Παράλληλα εξετάζουν τη συνδρομή τους στην τέλεση κηδειών, στη στήριξη κρατουμένων ή αιχμαλώτων και στη δύσκολη διαδικασία ενημέρωσης συγγενών για την απώλεια δικών τους ανθρώπων.<br /><br />Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται επίσης σε όσους θα επέστρεφαν έχοντας υποστεί ψυχικό τραύμα. Η σχετική πρόβλεψη δεν αφορά κάποιο ήδη καταγεγραμμένο περιστατικό, αλλά ανάγκες που οι συντάκτες θεωρούν πιθανές στο συγκεκριμένο σενάριο κρίσης.<div><br />Ποιες δράσεις προβλέπονται για τους αμάχους<br /><br />Για τον άμαχο πληθυσμό το πλαίσιο προβλέπει ειδικές θρησκευτικές ακολουθίες και εκδηλώσεις, με αναφορές στην ειρήνη, στον ανθρώπινο πόνο και στην προσευχή για την κοινωνία και τους στρατιώτες. Η στόχευση είναι να υπάρχουν δυνατότητες πνευματικής στήριξης σε περιόδους αβεβαιότητας και απώλειας.<br /><br />Οι συζητήσεις δεν αφορούν αποκλειστικά στρατιωτική σύγκρουση. Το ίδιο κείμενο εξετάζει και άλλα σενάρια, όπως μεγάλες καταστροφές και περιστατικά με εκτεταμένες ανθρώπινες απώλειες. Έτσι, η προετοιμασία συνδέεται ευρύτερα με την αντιμετώπιση κρίσεων.<br /><br />Η κίνηση αυτή αντανακλά την ευρύτερη αλλαγή στο δόγμα ασφαλείας της Γερμανίας και την προσπάθεια των θεσμών της χώρας να είναι προετοιμασμένοι για σενάρια γενικευμένης κρίσης.<br /><br />Ο σύγχρονος κόσμος βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Η Μέση Ανατολή φλέγεται, η ένταση Ρωσίας – Δύσης χτυπάει κόκκινο, η ισορροπία στα Βαλκάνια είναι εύθραυστη και οι προειδοποιήσεις για ευρύτερες συγκρούσεις πληθαίνουν.<br /><br />Την ίδια περίοδο οικονομικές και ενεργειακές κρίσεις χτυπόυν αλύπητα ΕΕ και ΗΠΑ αλλά και ολόκληρο τον πλανήτη. <br /><br />Όλα δείχνουν προς μία μεγάλη στρατιωτική αναμέτρηση δύσης και Ανατολής, με στόχο να επαναπροσδιοριστεί ο χάρτης των αποκαλούμενων Μεγάλων Δυνάμεων, μετά την Γιάλτα το 1945, και αυτό είναι πλεόν γνωστό σε όλους. <br /><br />Πολλά είναι τα μηνύματα στην Ορθοδοξία που έντονη ανησυχία για την κλιμάκωση των πολεμικών εξελίξεων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Καθολική και η Ευαγγελική Εκκλησία στη Γερμανία και ο νέος πόλεμος.

Προβλέπεται η άμεση ενίσχυση της ψυχοκοινωνικής στήριξης σε στρατιώτες, τραυματίες και τις οικογενειές τους ΗΚαθολική και η Ευαγγελική Εκκλη...

Διαβάστε την συνέχεια

Βαθαίνει το ρήγμα στις σχέσεις Αλίγιεφ-Ερντογάν-"Η Τουρκία δεν είναι ο «μεγάλος αδελφός» του Αζερμπαϊτζάν αλλά μια αδελφική χώρα".

<img height="100" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-10/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-10-14_134629330.png?itok=D_fl0281" width="728" /><br /><br />Ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν γυρίζει την πλάτη στον Ερντογάν λέγοντας ότι η χώρα του είναι "κοσμικό κράτος" υπογραμμίζοντας με νόημα: «Δεν χρειαζόμαστε τη βοήθεια ή την κηδεμονία κανενός. Όταν είχαμε ανάγκη από βοήθεια, κανείς δεν μας βοήθησε. Το Αζερμπαϊτζάν δεν διαθέτει κάποιον «ισχυρό υποστηρικτή»<br /><br />Οι σχέσεις μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Τουρκίας βασίζονται σε κοινή ιστορία, πολιτισμό, γλώσσα, αμοιβαία εμπιστοσύνη και στρατηγική εταιρική σχέση. Στο πέρασμα του χρόνου, αυτοί οι δεσμοί άντεξαν στη δοκιμασία του χρόνου, δημιουργώντας ένα πρότυπο πολιτικής, οικονομικής και στρατιωτικής συνεργασίας που εξυπηρετεί τα συμφέροντα και των δύο χωρών.<br /><br />Ρωγμές στις σχέσεις Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν<br /><br />Η Τουρκία θα αποτελεί πάντα μια φιλική και αδελφική χώρα για το Αζερμπαϊτζάν.<br /><br /><br />"Ωστόσο, οι αδελφικές σχέσεις δεν δίνουν σε κανέναν το δικαίωμα να υπαγορεύει στο Αζερμπαϊτζάν τι να κάνει, να κρίνει τις εσωτερικές του αποφάσεις ή να παρεμβαίνει στην κρατική του πολιτική", αναφέρει <a href="https://www.trend.az/azerbaijan/4234438.html">ΜΜΕ των Αζέρων</a>, επισημαίνοντας:<br /><br />Πρόσφατες δηλώσεις του Οκτάι Σαράλ, ανώτερου συμβούλου του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, καθώς και άλλων Τούρκων πολιτικών και δημόσιων προσώπων σχετικά με τους κανόνες για τις σχολικές στολές στο Αζερμπαϊτζάν, εγείρουν σοβαρά ερωτήματα επ’ αυτού.<br /><br />Ο Σαράλ ισχυρίστηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι περιορίζεται το δικαίωμα στην εκπαίδευση για τις μαθήτριες που φορούν χιτζάμπ στο Αζερμπαϊτζάν και κάλεσε τη χώρα να ανακαλέσει την απόφασή της.<br /><br />Εντούτοις, το ζήτημα αφορά τους κανόνες που διέπουν το εκπαιδευτικό σύστημα του Αζερμπαϊτζάν, τις αρχές λειτουργίας των δημόσιων σχολείων και το νομικό πλαίσιο που έχει θεσπίσει η ίδια η χώρα.<br />"Απαράδεκτη η παρέμβαση Συμβούλου του Ερντογάν στην εκπαιδευτική πολιτική του Αζερμπαϊτζάν"<br /><br />Είναι απαράδεκτο για έναν ανώτερο σύμβουλο του Τούρκου Προέδρου να εκφράζεται με τέτοιο ύφος σχετικά με την εσωτερική εκπαιδευτική πολιτική ενός άλλου κυρίαρχου κράτους.<br /><br />Οι εκπρόσωποι του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) της Τουρκίας, οι οποίοι σχολίασαν το ίδιο θέμα, οφείλουν επίσης να θυμούνται ότι το Αζερμπαϊτζάν δεν είναι χώρα που προσαρμόζει τις αποφάσεις της στις προσδοκίες ξένων πολιτικών κέντρων.<br />"Η Τουρκία δεν είναι ο «μεγάλος αδελφός» του Αζερμπαϊτζάν αλλά μια αδελφική χώρα"<br /><br />Υπάρχει σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο εννοιών.<br /><br />Η αδελφότητα προϋποθέτει ισότητα, αμοιβαίο σεβασμό και κατανόηση των επιλογών της άλλης πλευράς. Αντιθέτως, η αξίωση ρόλου «μεγάλου προστάτη» μπορεί να μετατρέψει τις σχέσεις σε ένα πλαίσιο όπου η μία πλευρά οικειοποιείται το δικαίωμα να καθοδηγεί την άλλη, να αξιολογεί τις αποφάσεις της και να παρεμβαίνει κατά το δοκούν.<br /><br />Οι σχέσεις Αζερμπαϊτζάν-Τουρκίας ουδέποτε βασίστηκαν σε μια τέτοια προσέγγιση, ούτε θα έπρεπε να βασίζονται.<br /><br />Η στάση του Αζερμπαϊτζάν απέναντι στην Τουρκία, η σημασία που αποδίδει στη συνεργασία με τη χώρα αυτή και οι προσπάθειές του για την προάσπιση των κοινών συμφερόντων θα πρέπει να θεωρούνται δεδομένες και αδιαμφισβήτητες.<br /><br />Οι δύο χώρες έχουν υλοποιήσει σημαντικά έργα στους τομείς της πολιτικής, της οικονομίας, της ενέργειας, των μεταφορών και της άμυνας. Το Αζερμπαϊτζάν έχει τηρήσει τις δεσμεύσεις του και έχει παραμείνει πιστό στις συμφωνίες και τις αρχές της εταιρικής σχέσης.<br /><br />Είναι εσφαλμένο να χρησιμοποιείται η αντίληψη ότι το Αζερμπαϊτζάν οφείλει στην Τουρκία κάποιου είδους ηθικού χρέους ως βάση για την άσκηση επιρροής στις ανεξάρτητες αποφάσεις του.<br /><br />Οι ιστορικές ρίζες, η κοινή γλώσσα και κουλτούρα, καθώς και η αμοιβαία στήριξη σε δύσκολες στιγμές, αποτελούν αξίες που ενώνουν τις δύο χώρες.<br />"Η στρατηγική εταιρική σχέση του Αζερμπαϊτζάν με την Τουρκία δεν συνεπάγονται παραχώρηση της κυριαρχίας του"<br /><br />Ωστόσο, οι αξίες αυτές δεν πρέπει να μετατρέπονται σε εργαλεία πολιτικής επιρροής.<br /><br />Η φιλική στάση του Αζερμπαϊτζάν απέναντι στην Τουρκία και η προσήλωσή του στη στρατηγική εταιρική σχέση δεν συνεπάγονται παραχώρηση της κυριαρχίας του.<br /><br />Η ευγνωμοσύνη δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως υποχρέωση που περιορίζει το δικαίωμα λήψης ανεξάρτητων αποφάσεων.<br />"Το Αζερμπαϊτζάν ακολουθεί ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική"<br /><br />Το Αζερμπαϊτζάν ακολουθεί ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική και προβάλλει τη δική του θέση στα διεθνή και περιφερειακά ζητήματα. Υπάρχουν πολυάριθμα παραδείγματα που το επιβεβαιώνουν αυτό.<br /><br />Το Μπακού διατηρεί σχέσεις με χώρες που ανήκουν σε διαφορετικά γεωπολιτικά στρατόπεδα, παρέχει βήμα διαλόγου μεταξύ αντιμαχόμενων πλευρών και λαμβάνει αποφάσεις με γνώμονα τα εθνικά του συμφέροντα. Αυτή η πολιτική δεν είναι τυχαία· αποτελεί μία από τις θεμελιώδεις αρχές της κρατικής στρατηγικής του Αζερμπαϊτζάν.<br /><br />Η ανεξαρτησία μιας χώρας δεν κρίνεται μόνο από την άρνησή της να υποταχθεί στις αποφάσεις άλλων κρατών.<br /><br />Ανεξαρτησία σημαίνει επίσης τη λήψη αποφάσεων για εσωτερικά ζητήματα από την ίδια τη χώρα και την υλοποίησή τους σύμφωνα με τη νομοθεσία και τα εθνικά της συμφέροντα. Το Αζερμπαϊτζάν δεν μπορεί να απεμπολήσει αυτή την αρχή στις σχέσεις του με την Τουρκία ή με οποιονδήποτε άλλον εταίρο.<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο θα πρέπει να εξεταστεί και το ζήτημα των σχολικών στολών. Οι κανόνες ενδυμασίας στα δημόσια σχολεία εμπίπτουν στη νομοθεσία και την εκπαιδευτική πολιτική του Αζερμπαϊτζάν. Η μετατροπή του ζητήματος σε θρησκευτική αντιπαράθεση, η παρουσίαση του Αζερμπαϊτζάν ως χώρας που περιορίζει τις θρησκευτικές ελευθερίες και η προσπάθεια άσκησης πολιτικής πίεσης από το εξωτερικό αλλοιώνουν την ουσία του θέματος.<div><br />"Το Αζερμπαϊτζάν είναι κοσμικό κράτος"<br /><br /> Στη χώρα διαβιούν εκπρόσωποι διαφόρων θρησκειών και εθνοτικών ομάδων, ενώ τυγχάνουν σεβασμού οι θρησκευτικές πεποιθήσεις και οι πολιτισμικές διαφορές. Ο πολυπολιτισμισμός αποτελεί σημαντικό χαρακτηριστικό της δημόσιας ζωής στο Αζερμπαϊτζάν και αυτή η προσέγγιση θα συνεχίσει να τηρείται.<br /><br />Ωστόσο, η θρησκευτική ελευθερία και το δικαίωμα του κράτους να θεσπίζει κοινούς κανόνες για το εκπαιδευτικό του σύστημα δεν πρέπει να παρουσιάζονται ως έννοιες αμοιβαία αποκλειόμενες.<br /><br />Το σχολείο δεν είναι απλώς ένας χώρος μετάδοσης γνώσεων. Είναι επίσης ο χώρος όπου τα παιδιά διαμορφώνουν την κοσμοθεωρία τους και μαθαίνουν την κοινωνική αλληλεπίδραση και την υπευθυνότητα του πολίτη. Η διασφάλιση ίσων εκπαιδευτικών ευκαιριών για κορίτσια και αγόρια, καθώς και η προστασία των παιδιών από θρησκευτικές ή ιδεολογικές πιέσεις, είναι εξίσου σημαντικές.<br /><br />Αντί η πρόσβαση των κοριτσιών στην εκπαίδευση να μετατρέπεται σε εργαλείο θρησκευτικών αντιπαραθέσεων, η έμφαση θα πρέπει να δίνεται στη διασφάλιση του δικαιώματός τους στην εκπαίδευση και των μελλοντικών τους προοπτικών.<br /><br />Οι κανόνες του Αζερμπαϊτζάν σχετικά με τη σχολική ενδυμασία επιδέχονται κριτικής. Ωστόσο, τέτοιες συζητήσεις οφείλουν να διεξάγονται στο πλαίσιο του νομικού συστήματος και του εσωτερικού δημόσιου διαλόγου της χώρας.<br /><br />Κανένας ξένος αξιωματούχος δεν πρέπει να αναλαμβάνει τον ρόλο του λήπτη αποφάσεων σχετικά με τους κανόνες που πρέπει να ισχύουν στα σχολεία του Αζερμπαϊτζάν. Η φιλία και η εταιρική σχέση αποδεικνύονται ακριβώς μέσα από τον αμοιβαίο σεβασμό σε τέτοια ευαίσθητα ζητήματα.<br /><br />Σε μια περίοδο που η ίδια η Τουρκία αντιμετωπίζει οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές προκλήσεις, και οι συζητήσεις για τις θρησκευτικές αξίες και τις αρχές του κοσμικού βίου παραμένουν μέρος της εσωτερικής της ατζέντας, δηλώσεις αυτού του είδους για το Αζερμπαϊτζάν εγείρουν πρόσθετα ερωτήματα.<br /><br />Φυσικά, τα εσωτερικά προβλήματα της Τουρκίας δεν καθορίζουν τις αποφάσεις του Αζερμπαϊτζάν. Αντιστοίχως, η πολιτική ατζέντα της Τουρκίας δεν μπορεί να υπαγορεύει την κατεύθυνση της εσωτερικής πολιτικής του Αζερμπαϊτζάν.<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν η ενίσχυση της στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Τουρκίας εξυπηρετεί τα συμφέροντα και των δύο πλευρών, σε ποιους τελικά ωφελούν και ποιον σκοπό εξυπηρετούν δηλώσεις που οξύνουν την ένταση γύρω από ένα ευαίσθητο κοινωνικό ζήτημα του Αζερμπαϊτζάν και ενέχουν τον κίνδυνο να βαθύνουν τις εσωτερικές διαιρέσεις;<br /><br />Μια τέτοια προσέγγιση δεν συμβάλλει στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών. Αντιθέτως, ενδέχεται να σκιάσει την αμοιβαία εμπιστοσύνη.<br /><br />Η σημασία της Τουρκίας για το Αζερμπαϊτζάν είναι αδιαμφισβήτητη. Εξίσου αδιαμφισβήτητη είναι και η σημασία του Αζερμπαϊτζάν για την Τουρκία ως στρατηγικού εταίρου.<br /><br />Η ισχύς αυτών των σχέσεων δεν έγκειται στην ικανότητα της μίας πλευράς να επηρεάζει την άλλη, αλλά στην ισότιμη συνεργασία μεταξύ ανεξάρτητων κρατών. Η αδελφική σχέση Αζερμπαϊτζάν-Τουρκίας πρέπει να εδράζεται σε κοινά συμφέροντα και στον αμοιβαίο σεβασμό, και όχι σε αξιώσεις πολιτικής υπεροχής της μίας χώρας έναντι της άλλης.</div><div><br />"Το Αζερμπαϊτζάν ουδέποτε έθεσε τις κρατικές του αποφάσεις υπό την κηδεμονία άλλης χώρας"<br /><br />Έχει εδραιώσει τη δική του θέση στις διεθνείς σχέσεις, έχει λάβει ανεξάρτητες αποφάσεις εν μέσω σύνθετων περιφερειακών εξελίξεων και έχει υπερασπιστεί Στο πλαίσιο αυτό, η αντιμετώπιση της φιλικής στάσης του Αζερμπαϊτζάν απέναντι στην Τουρκία ως αφορμής για παρέμβαση στα εσωτερικά του ζητήματα είναι λανθασμένη, τόσο πολιτικά όσο και ηθικά.<br /><br />Οι δηλώσεις του Προέδρου Ιλχάμ Αλίγιεφ στο 8ο Συνέδριο του Κόμματος «Νέο Αζερμπαϊτζάν» αποτυπώνουν με σαφήνεια τη θέση του Αζερμπαϊτζάν σχετικά με την κρατική του υπόσταση. Συγκρίνοντας την εξάρτηση διαφόρων χωρών από ξένους προστάτες με την ανεξάρτητη πορεία του Αζερμπαϊτζάν, ο Πρόεδρος δήλωσε: «Σήμερα, διεξάγονται πόλεμοι σε διάφορα μέρη. Όλοι έχουν από πίσω τους έναν ισχυρό υποστηρικτή – ορισμένοι μάλιστα έχουν αρκετούς. Εμείς, όμως, σταθήκαμε μόνοι μας. Όλοι αυτοί οι ισχυροί υποστηρικτές ήταν εναντίον μας».<br /><br />Στη συνέχεια, ο Πρόεδρος υπογράμμισε τη θεμελιώδη αρχή της εξωτερικής πολιτικής του Αζερμπαϊτζάν: «Δεν χρειαζόμαστε τη βοήθεια ή την κηδεμονία κανενός. Όταν είχαμε ανάγκη από βοήθεια, κανείς δεν μας βοήθησε».<br /><br />Το Αζερμπαϊτζάν δεν διαθέτει κάποιον «ισχυρό υποστηρικτή». Λαμβάνει τις δικές του αποφάσεις και καθορίζει τη δική του πορεία. Η Τουρκία είναι φίλη και αδελφή χώρα για αυτό το ανεξάρτητο κράτος. Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, η αδελφική σχέση μεταξύ των δύο χωρών πρέπει να διέπεται από αμοιβαίο σεβασμό, ενώ η κυριαρχία οφείλει να παραμένει το αμετάβλητο θεμέλιο όλων των πολιτικών σχέσεων.</div><div><br />Γιατί ενδιαφέρει την Ελλάδα;<br /><br />Τουρκία και Αζερμπαϊτζάν ως γνωστόν έχουν υπογράψει την "Δακήρυξη της Σούσα", σύμφωνα με την οποία σε περίπτωση στρατιωτικής εμπλοκής μιας εκ των δύο χωρών με άλλη, υπάρχει ρήτρα αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής μεταξύ τους.<br /><br />Συνεπώς η Ελλάδα θα πρέπει να παρακολουθεί στενά την επιδείνωση των σχέσεων Άγκυρας-Μπακού και κατά πόσο αυτή είναι ικανή να επηρεάσει την εφαρμογή των προβλέψεων της εν λόγω Διακήρυξης σε περίπτωση στρατιωτικής αντιπαράθεσης Ελλάδας-Τουρκίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βαθαίνει το ρήγμα στις σχέσεις Αλίγιεφ-Ερντογάν-"Η Τουρκία δεν είναι ο «μεγάλος αδελφός» του Αζερμπαϊτζάν αλλά μια αδελφική χώρα".

Ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν γυρίζει την πλάτη στον Ερντογάν λέγοντας ότι η χώρα του είναι "κοσμικό κράτος" υπογραμμίζοντας με νόημ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Η Τουρκία έχει τον Μπάρακ, η Ελλάδα μένει χωρίς πρέσβη». Συναγερμός για Αιγαίο και καλώδιο

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/PAPAFLORATOS.jpg" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Σοβαρό διπλωματικό προβληματισμό για την επόμενη ημέρα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα εκφράζει ο καθηγητής στρατιωτικών σχολών Ιωάννης Παπαφλωράτος, μετά την αποχώρηση της Κίμπερλι Γκιλφόιλ. Προειδοποιεί ότι η Ελλάδα χρειάζεται έναν Αμερικανό πρέσβη με απευθείας πρόσβαση στον Ντόναλντ Τραμπ, όπως συμβαίνει με τον Τομ Μπάρακ στην Τουρκία, προκρίνει τον Γκας Μπιλιράκη ως κατάλληλη επιλογή και θέτει ζήτημα διπλωματικής ισορροπίας σε μια κρίσιμη περίοδο για το Αιγαίο, την ηλεκτρική διασύνδεση και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Εκτιμά, μάλιστα, ότι η διαδικασία διορισμού νέου πρέσβη μπορεί να μετατεθεί στο 2027.<br /><br />Η αποχώρηση της Κίμπερλι Γκιλφόιλ από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα δεν αποτελεί μόνο μια εξέλιξη στην αμερικανική πολιτική σκηνή. Δημιουργεί, σύμφωνα με τον καθηγητή στρατιωτικών σχολών Ιωάννη Παπαφλωράτο, ένα ζήτημα που αφορά άμεσα την ελληνική διπλωματία και τη δυνατότητα της Αθήνας να επικοινωνεί με τα υψηλότερα κλιμάκια της κυβέρνησης Τραμπ.<br /><br />Μιλώντας σε τηλεοπτική συζήτηση για την επόμενη ημέρα, ο Παπαφλωράτος εστίασε στην ανάγκη η Ελλάδα να διαθέτει έναν ισχυρό συνομιλητή στην αμερικανική πρεσβεία, ο οποίος δεν θα περιορίζεται στις υπηρεσιακές επαφές με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αλλά θα μπορεί να επικοινωνεί απευθείας με τον Αμερικανό πρόεδρο όταν προκύπτει μια κρίση.<br /><br />Η σύγκριση που έκανε με την Τουρκία ήταν χαρακτηριστική.<br /><br />«Αυτός ο οποίος θα έρθει θα πρέπει να μπορεί να σηκώνει το τηλέφωνο, να μιλάει με τον κύριο Τραμπ. Αυτό που κάνει ο ομόλογός του στην Τουρκία, να μπορεί να κάνει και εδώ ο πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών».<br /><br />Ο καθηγητής αναφέρθηκε επίσης στον Γκας Μπιλιράκη, τον οποίο χαρακτήρισε κατάλληλη επιλογή λόγω της γνώσης του για τις ελληνικές θέσεις και τις ευαισθησίες της χώρας.<br />«Η πρεσβεία στην Αθήνα είναι ακέφαλη – Αυτό είναι το πρόβλημα»<br /><br />Ο Ιωάννης Παπαφλωράτος ξεκίνησε την τοποθέτησή του επισημαίνοντας ότι η αποχώρηση μιας Αμερικανίδας πρέσβειρας υπό τέτοιες συνθήκες δεν είναι μια συνηθισμένη διπλωματική εξέλιξη.<br /><br />Όπως υποστήριξε, η δημόσια συζήτηση έχει επικεντρωθεί σχεδόν αποκλειστικά στην Κίμπερλι Γκιλφόιλ, αφήνοντας σε δεύτερο πλάνο άλλα σημαντικά θέματα εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />«Δεν είναι κάτι που συνηθίζουμε και ουσιαστικά υποσκελίζει όλα τα άλλα», σημείωσε.<br /><br />Αναφέρθηκε μάλιστα σε εξελίξεις που, όπως είπε, θα μπορούσαν να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας.<br /><br />«Θα μπορούσαμε να μιλάμε για τα γεγονότα με τη Λιβύη, να μιλάμε για τον Πυρπολητή, να μιλάμε για την επιστροφή 22 αρχαιοτήτων από το Ισραήλ και τώρα μιλάμε στην Ελλάδα μόνο για την κυρία Γκιλφόιλ».<br /><br />Ο ίδιος υπογράμμισε ότι η αποτίμηση της θητείας της πρώην πρέσβειρας πρέπει να γίνει σε μεταγενέστερο χρόνο.<br /><br />«Τα πεπραγμένα της θα κριθούν όταν καταλαγιάσει όλος αυτός ο θόρυβος, γιατί υπάρχει και ένα έργο πίσω από όλα αυτά. Με ψυχραιμία. Τώρα εν θερμώ δεν μπορεί να γίνει αποτίμηση. Θα γίνει σίγουρα όταν έρθει η κατάλληλη ώρα».<br /><br />Ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι το άμεσο πρόβλημα είναι διαφορετικό.<br /><br />«Το πρόβλημα έγκειται στο ότι αυτή τη στιγμή, όπως είπατε, είναι ακέφαλη η πρεσβεία εδώ στην Αθήνα».<br /><br />Με τη συγκεκριμένη αναφορά περιέγραψε την απουσία πολιτικά διορισμένου πρέσβη, καθώς η διπλωματική αποστολή συνεχίζει να λειτουργεί υπό υπηρεσιακή διεύθυνση. <a href="https://www.pagenews.gr/2026/10/14/geopolitika/papafloratos-i-tourkia-exei-ton-mparak-i-ellada-menei-xoris-presbi-synagermos-gia-aigaio-kai-kalodio/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><div><br /></div><div><br /><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Η Τουρκία έχει τον Μπάρακ, η Ελλάδα μένει χωρίς πρέσβη». Συναγερμός για Αιγαίο και καλώδιο

Βασιλης Διαμαντακος  Σοβαρό διπλωματικό προβληματισμό για την επόμενη ημέρα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα εκφράζει ο καθηγητής στρατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι συμβαίνει με το καλώδιο που θα συνδέσει Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ. Η τουρκική απαίτηση για «άδεια» και τα δικαιώματα της Ελλάδας.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/01/Kalodio.jpg"><img height="112" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/01/Kalodio-1068x600.jpg" width="744" /></a><br /><br /><b>Θοδωρής Καλούδης</b><br />Η Τουρκία επιχειρεί να θέσει την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ υπό τη δική της έγκριση. Το μήνυμα της Άγκυρας είναι ότι το καλώδιο δεν μπορεί να περάσει από θαλάσσιες περιοχές που διεκδικεί χωρίς την άδειά της. Το διεθνές δίκαιο, όμως, δεν της δίνει ένα τέτοιο γενικό δικαίωμα. Αναγνωρίζει τόσο τα θαλάσσια δικαιώματα των ελληνικών νησιών όσο και την ελευθερία τοποθέτησης υποθαλάσσιων καλωδίων, με συγκεκριμένους κανόνες και υποχρεώσεις.<br /><br />Η νέα τουρκική παρέμβαση για το Great Sea Interconnector αφορά κάτι ευρύτερο από τη διαδρομή ενός ηλεκτρικού καλωδίου. Η Άγκυρα επιδιώκει να αποκτήσει λόγο στις ενεργειακές συνδέσεις της Ανατολικής Μεσογείου και να καταστήσει τη συγκατάθεσή της προϋπόθεση για την υλοποίησή τους.<br /><br />O επικεφαλής του τουρκικού Κέντρου Ερευνών Ναυτικού Δικαίου υποστήριξε ότι τμήματα της διαδρομής περνούν από περιοχές της τουρκικής υφαλοκρηπίδας. Με απλά λόγια, από τμήματα του θαλάσσιου βυθού στα οποία η Τουρκία θεωρεί ότι διαθέτει αποκλειστικά δικαιώματα.<br /><br />Το πρώτο πρόβλημα είναι ότι η η εμφανιζόμενη ως “τουρκική υφαλοκρυπίδα” είναι ελληνική. Το γεγονός ότι η τουρκική διεκδίκηση παρουσιάζεται ως ήδη αναγνωρισμένο δικαίωμα, αφορά τις επιδιώξεις της Άγκυρας και οι επιθυμίες της δεν δημιουργούν διεθνές δίκαιο. Η κατάθεση ενός χάρτη ή συντεταγμένων (από την Άγκυρα) στον ΟΗΕ δεν σημαίνει ότι ο Οργανισμός εγκρίνει τα όρια που δηλώνει μια χώρα. Άλλωστε είναι δεδομένο και στοιχειοθετημένο και από τον ΟΗΕ ότι όπου οι αξιώσεις δύο κρατών επικαλύπτονται, τα σύνορα των θαλάσσιων ζωνών χρειάζεται να καθοριστούν με συμφωνία ή μέσω αρμόδιου διεθνούς δικαιοδοτικού οργάνου. Δεν καθορίζονται με τη μονομερή ανακοίνωση του ενός.<div><br />Τα ελληνικά δικαιώματα<br /><br />Εδώ βρίσκονται και τα ελληνικά δικαιώματα. Η Κρήτη, η Ρόδος, η Κάρπαθος και η Κάσος έχουν δικές τους θαλάσσιες ζώνες. Το διεθνές δίκαιο αναγνωρίζει ότι τα νησιά διαθέτουν δικαιώματα στον γύρω θαλάσσιο χώρο και στον βυθό, όπως και οι ηπειρωτικές ακτές. Η Τουρκία δεν μπορεί να σχεδιάζει θαλάσσια όρια σαν αυτά τα νησιά να μην υπάρχουν.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε ελληνική θέση για τα ακριβή όρια γίνεται αυτομάτως δεκτή. Σε μια οριοθέτηση εξετάζονται η γεωγραφία και οι κανόνες του διεθνούς δικαίου. Άλλο, όμως, η συζήτηση για το πού θα χαραχθεί ένα όριο και άλλο η προσπάθεια να στερηθούν τα ελληνικά νησιά τα δικαιώματά τους.<br /><br />Υπάρχει και ένα δεύτερο, κρίσιμο ζήτημα: ακόμη και εκεί όπου ένα κράτος διαθέτει υφαλοκρηπίδα, δεν ελέγχει κάθε δραστηριότητα στον βυθό. Τα αποκλειστικά του δικαιώματα αφορούν κυρίως την έρευνα και την εκμετάλλευση φυσικών πόρων, όπως το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Η τοποθέτηση ενός καλωδίου που μεταφέρει ηλεκτρική ενέργεια είναι διαφορετική δραστηριότητα.<br /><br />Η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας επιτρέπει την τοποθέτηση υποθαλάσσιων καλωδίων στην υφαλοκρηπίδα άλλων κρατών. Μάλιστα, κάνει μια σημαντική διάκριση: για τη διαδρομή ενός αγωγού προβλέπει τη συγκατάθεση του παράκτιου κράτους, ενώ δεν θέτει την ίδια γενική απαίτηση για ένα καλώδιο. Η τουρκική προσπάθεια να συνδέσει το ηλεκτρικό έργο με τον αγωγό EastMed παρακάμπτει αυτή τη διαφορά.<br /><br />Οι επιδιώξεις της Άγκυρας<br /><br />Βεβαίως, απαιτούνται κανόνες ασφάλειας, σεβασμός στις υπάρχουσες εγκαταστάσεις και προσεκτική εξέταση των ερευνών και των εργασιών. Διαφορετικές άδειες χρειάζονται όταν το καλώδιο εισέρχεται στα χωρικά ύδατα μιας χώρας. Αυτές οι υποχρεώσεις δεν ισοδυναμούν με γενικό τουρκικό δικαίωμα να εγκρίνει ή να απορρίπτει το έργο.<br /><br /><br />Ούτε το τουρκολιβυκό μνημόνιο αρκεί για να θεμελιώσει τέτοια εξουσία. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει ξεκαθαρίσει ότι το μνημόνιο αυτό παραβιάζει δικαιώματα τρίτων κρατών και δεν μπορεί να παράγει έννομες συνέπειες γι’ αυτά. Επομένως, δεν μπορεί να επιβάλει στην Ελλάδα θαλάσσια όρια που συμφώνησαν η Τουρκία και η Λιβύη αγνοώντας τις ελληνικές ακτές.<br /><br />Η πολιτική επιδίωξη της Άγκυρας είναι έτσι ευδιάκριτη: Θέλει να μετατρέψει την ικανότητά της να προκαλεί εμπόδια σε εξουσία πάνω στο έργο της ηλεκτρικής σύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ. Για την Αθήνα, η απάντηση χρειάζεται σαφή νομική τεκμηρίωση, διπλωματική υποστήριξη και προετοιμασία για την ασφαλή εκτέλεση των εργασιών.<br /><br />Το ουσιαστικό διακύβευμα είναι αν η Ελλάδα και η Κύπρος θα μπορούν να υλοποιούν νόμιμες ενεργειακές επιλογές ή αν κάθε σημαντική υποδομή στην περιοχή θα εξαρτάται από την πολιτική συγκατάθεση της Τουρκίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι συμβαίνει με το καλώδιο που θα συνδέσει Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ. Η τουρκική απαίτηση για «άδεια» και τα δικαιώματα της Ελλάδας.

Θοδωρής Καλούδης Η Τουρκία επιχειρεί να θέσει την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ υπό τη δική της έγκριση. Το μήνυμα της Άγκυρας ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τούρκος ΥΦΕΘΑ στο CNN TÜRK για F-35: «Θα πετύχουμε αποτελέσματα»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.onalert.gr/app/uploads/2025/10/F-35-DVIDS-3-1440x960.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="960" data-original-width="1440" height="112" src="https://www.onalert.gr/app/uploads/2025/10/F-35-DVIDS-3-1440x960.jpg" width="746" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Σημειώνεται πρόοδος. Πιστεύω ότι θα επιλύσουμε τα τρέχοντα ζητήματά μας στο άμεσο μέλλον»</span></h3><b>Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Ο Αλπασλάν Καβακλίογλου, υφυπουργός Εθνικής Άμυνας της Τουρκίας, μιλώντας από την Ουάσινγκτον στο CNN Türk, τόνισε ότι οι σχέσεις των δύο χωρών εξελίσσονται πολύ θετικά και δήλωσε ότι θα βρεθεί λύση σχετικά με τα F-35. «Θα πετύχουμε αποτελέσματα», σχολίασε χαρακτηριστικά.<br /><br />«Βρισκόμαστε σε διαδικασία πολύ εντατικών επαφών σχετικά με τα πρώτα έξι αεροσκάφη F-35», ανέφερε μεταξύ άλλων, στο περιθώριο της έκθεσης USA 2026 η οποία συγκεντρώνει κορυφαίες εταιρείες της παγκόσμιας αμυντικής βιομηχανίας και στρατιωτικά στελέχη.<br /><br />«Είχαμε πολύ παραγωγικές και θετικές συζητήσεις. Συναντηθήκαμε με αξιωματούχους του Πενταγώνου. … Οι συναντήσεις διεξήχθησαν σε κλίμα ακόμη πιο θετικό από αυτό που ανέμενα», ανέφερε για τις επαφές του με τον αμερικανικό αμυντικό τομέα και το υπουργείο Πολέμου.<br /><br />Κυρώσεις CAATSA και F-35: «Σημειώνεται πρόοδος»<br /><br />Σε ότι αφορά τις λεγόμενες κυρώσεις CAATSA κατά της Τουρκίας, οι οποίες έχουν βάλει στον πάγο το πρόγραμμα των F-35 για την Άγκυρα, ο Καβακλίογλου δήλωσε αισιόδοξος ότι τα όποια ζητήματα ανάμεσα σε ΗΠΑ και Τουρκία θα επιλυθούν:<br /><br />«Η Τουρκία και οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν μια σχέση που χαρακτηρίζεται από ουσιαστική συνεργασία και αλληλεγγύη, τόσο στον πολιτικό όσο και στον στρατιωτικό τομέα, από τότε που ενταχθήκαμε στο ΝΑΤΟ το 1952.<br /><br />Ωστόσο, κατά καιρούς έχουμε βιώσει κρίσεις και αναταράξεις. Παρ’ όλα αυτά, το τελευταίο διάστημα οι σχέσεις μας είναι εξαιρετικές — θα μπορούσε κανείς να πει ακόμη και άριστες. Βεβαίως, υπάρχουν ζητήματα. Υπάρχουν ορισμένα εκκρεμή ζητήματα που αφορούν τις ΗΠΑ, όπως ο νόμος CAATSA.<br /><br />Καταβάλλεται εντατική προσπάθεια για τα θέματα αυτά και διεξάγονται συζητήσεις μεταξύ των δύο πλευρών. Σημειώνεται πρόοδος. Και οι δύο πλευρές —δηλαδή εμείς και οι ΗΠΑ— αντιμετωπίζουν την κατάσταση πολύ θετικά. Πιστεύω ότι θα επιλύσουμε τα τρέχοντα ζητήματά μας στο άμεσο μέλλον.<br /><br />… Οι συνομιλίες εξελίσσονται πολύ θετικά, αν και υπάρχουν ορισμένες ενέργειες που πρέπει να γίνουν και από τις δύο πλευρές. Γίνεται δουλειά πάνω σε αυτά τα ζητήματα — μια συνεχής, αμοιβαία προσπάθεια. Και ελπίζω —και αναμένω— ότι θα ολοκληρωθούν πολύ σύντομα».<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τούρκος ΥΦΕΘΑ στο CNN TÜRK για F-35: «Θα πετύχουμε αποτελέσματα»

«Σημειώνεται πρόοδος. Πιστεύω ότι θα επιλύσουμε τα τρέχοντα ζητήματά μας στο άμεσο μέλλον» Ιωάννα Γκορόγια Ο Αλπασλάν Καβακλίογλου, υφυπουργ...

Διαβάστε την συνέχεια

Bloomberg – Anadolu: Η Αίγυπτος εξετάζει την ένταξη στη «Συμμαχία της Μέκκας».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/Untitled-design-4-9.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="113" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/Untitled-design-4-9.jpg" width="741" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τι δήλωσε ο Αιγύπτιο υπουργός Εξωτερικών</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Η Αίγυπτος μπορεί σύντομα να βρεθεί στο πλευρό της Άγκυρας, του Ριάντ και του Ισλαμαμπάντ, σύμφωνα με το τουρκικό πρακτορείο Anadolu. Το Κάιρο εξετάζει σοβαρά την ένταξή του στη «Συμμαχία της Μέκκας», τον αμυντικό άξονα που συγκρότησαν Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Πακιστάν, και μάλιστα φέρεται διατεθειμένο να στηρίξει στρατιωτικά το Ριάντ μετά τη νέα αιματηρή πίεση που δέχεται από τους Χούθι της Υεμένης, σύμφωνα τουλάχιστον με τα όσα μεταδίδει το τουρκικό δίκτυο.<br /><br />«Ό,τι κι αν ζητήσουν οι Σαουδάραβες, θα ανταποκριθούμε. Χωρίς καμία επιφύλαξη, παρέχουμε κάθε είδους υποστήριξη», δήλωσε ο Αιγύπτιος υπουργός Εξωτερικών, Μπαντρ Αμπντελάτι, <a href="https://www.bloomberg.com/news/articles/2026-10-13/egypt-vows-any-kind-of-support-for-saudis-after-houthi-strikes">στο Bloomberg</a>, όπως μετέδωσε το Anadolu και αναμεταδίδει το Σαουδαραβικό Ajel. Ο ίδιος επιβεβαίωσε ότι η ένταξη της Αιγύπτου στην αμυντική συμφωνία βρίσκεται «υπό σοβαρή εξέταση».<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin: 10px auto; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2109896964829479148" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2109896964829479148&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fgeopolitiki-amyna%2F1053539%2Faigyptos-tis-mekkas%2F&sessionId=d65849f2ffe93052c8bf1e2d6d33d35df918607c&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 640px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div>Μια συμμαχία με ρήτρα συλλογικής άμυνας<br /><br />Η «Συμμαχία της Μέκκας» υπογράφηκε στις 7 Αυγούστου από τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τον Σαουδάραβα πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν και τον Πακιστανό πρωθυπουργό Σεχμπάζ Σαρίφ. Η συμφωνία προβλέπει ότι μια επίθεση εναντίον μίας χώρας θεωρείται επίθεση εναντίον όλων, κατά το πρότυπο της συλλογικής άμυνας του ΝΑΤΟ.<br /><br />Στις 5 Οκτωβρίου οι τρεις χώρες αποφάσισαν την άμεση ενεργοποίηση των αμυντικών δεσμεύσεων και την προετοιμασία για ταχεία ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων στη Σαουδική Αραβία.<br />Τέσσερις χώρες σε κοινό μέτωπο<br /><br />Το Anadolu συνδέει τις εξελίξεις με την κλιμάκωση των επιθέσεων των Χούθι, ιδίως μετά το πλήγμα στο αεροδρόμιο του Ριάντ, το οποίο άφησε πίσω του 13 νεκρούς και 309 τραυματίες. Τουρκία, Αίγυπτος, Πακιστάν και Σαουδική Αραβία έχουν ήδη εκδώσει κοινή ανακοίνωση καταδίκης των επιθέσεων.<br /><br />Εφόσον η Αίγυπτος ενταχθεί τελικά στη συμμαχία, το νέο αμυντικό μπλοκ θα αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη στρατιωτική και γεωπολιτική βαρύτητα, συνδέοντας τέσσερις σημαντικές δυνάμεις της περιοχής. Προς το παρόν, πάντως, το Κάιρο δεν έχει ανακοινώσει οριστική απόφαση.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Bloomberg – Anadolu: Η Αίγυπτος εξετάζει την ένταξη στη «Συμμαχία της Μέκκας».

Τι δήλωσε ο Αιγύπτιο υπουργός Εξωτερικών Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Η Αίγυπτος μπορεί σύντομα να βρεθεί στο πλευρό της Άγκυρας, του Ριάντ και...

Διαβάστε την συνέχεια