Ο Μητσοτάκης, μοίρασε…συγχαρητήρια για τα σκάνδαλα και τους κατεβάζει όλους στις εκλογές!

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/3e961c055a5cd69fa89fda9fabcc4b39_XL.jpg?v=3" width="709" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Μια γροθιά» η ΝΔ παρά... τα σκάνδαλα και τις δημοσκοπικές απώλειες</span></h3>Τα έδωσε όλα ο Κυριάκος Μητσοτάκης στους βουλευτές του. Όχι μόνο δεν πήρε το μήνυμα της κοινωνίας για τα σκάνδαλα, αλλά τους επιβράβευσε για τον τρόπο που χειρίστηκαν οι βουλευτές του τα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ, ενώ, όπως είχαμε αποκαλύψει, τους κάλυψε και ως… μπόνους τους κατεβάζει και όλους βουλευτές.<br />Ο Μητσοτάκης δεν τόλμησε τη σύγκρουση, σε μια προσπάθεια να κλείσει τις μαύρες τρύπες που έχει στις δημοσκοπήσεις, αλλά και τις αναταράξεις που έχουν προκληθεί με το επιτελικό κράτος.<br /><br />Όχι σε ένα διαρκές δικαστήριο<br /><br />Με αφορμή την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε ότι «δεν θα αφήσουμε τη Βουλή να μετατραπεί σε ένα διαρκές δικαστήριο και η καθημερινότητα δεν θα υποταχθεί στους αυτόκλητους δικαστές». Ζήτησε, επίσης, να είναι «ταχύτατος, σαφής, απρόσκοπτος» ο δρόμος για τη δικαίωση των εμπλεκόμενων βουλευτών, καλώντας την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία «να διαψεύσει την εντύπωση ότι εμπλέκεται στην πολιτική διαπάλη».<br /><br />Μοίρασε συγχαρητήρια<br /><br />Ο πρωθυπουργός συνεχάρη την ΚΟ της ΝΔ «για τη στάση της με τις δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Απέδειξαν οι βουλευτές μας ότι καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται. Οι βουλευτές άνοιξαν τον δρόμο της δικαίωσης. Αυτός ο δρόμος πρέπει να είναι ταχύτατος, σαφής, απρόσκοπτος», προσθέτοντας πως «οι βουλευτές αντέδρασαν με θάρρος και όποιος παρακολούθησε τη συζήτηση για την άρση ασυλίας είδε τη δικαιολογημένη πίκρα που βρέθηκαν σε αυτή την κατάσταση, αλλά έκαναν το σωστό. Το ίδιο πρέπει να κάνει και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, διαψεύδοντας την εντύπωση ότι εμπλέκεται στην πολιτική διαπάλη».<br /><br />Ιδρώστε τη φανέλα<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, ο πρωθυπουργός διεμήνυσε προς τους βουλευτές ότι «για να κερδίσουμε τρίτες συνεχόμενες εκλογές πρέπει να ιδρώσουμε τη φανέλα και θα το κάνουμε όλοι μαζί», ενώ ξεκαθάρισε ότι για τον ίδιο κόκκινη γραμμή είναι να μην γίνεται εσωστρέφεια.<br />Παράλληλα ανακοίνωσε ότι «όλοι οι βουλευτές της ΝΔ θα βρίσκονται στα ψηφοδέλτια εφόσον το επιθυμούν. Χωρίς τελεσίδικες αποφάσεις ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας. Είμαστε μια γροθιά και προχωράμε σαν γροθιά». Συνέχισε υψώνοντας τείχος προστασίας, λέγοντας ότι: «Στο εξής δεν θα αφήσουμε τη Βουλή να μετατραπεί σε διαρκές πεδίο εντυπώσεων. Δεν είναι μόνο η ανεπάρκεια των άλλων κομμάτων, αλλά και το χυδαίο δηλητήριο περί μαφίας, συμμορίας και εγκληματικής οργάνωσης. Το ποιος είναι ο αδίστακτος ένοχος το μαρτυρεί η μάχη ζωής που δίνει ο Γιώργος Μυλωνάκης και του ευχόμαστε να είναι σύντομα κοντά μας. Όποιος δεν έχει επιχειρήματα, του περισσεύει το θράσος», συνέχισε σε υψηλούς τόνους ο πρωθυπουργός.<br />Αφού, δε, σημείωσε ότι «πολλά από αυτά που κάνουμε και με δική μας ευθύνη δεν φτάνουν στους πολίτες με τον τρόπο που θα έπρεπε», τόνισε ότι «έχουμε χρέος ως ΚΟ να μην κλείσουμε τα μάτια ούτε στις αδυναμίες. Η ΚΟ καλείται να κινηθεί με 3 αρχές:<br /><br />Μόνο μαζί μου θα υπάρχετεΣε ένα κόμμα όλοι θα πρέπει να είναι έτοιμοι να το υπηρετήσουν από οποιαδήποτε θέση.<br />Η προσωπική επιτυχία του καθενός περνάει μόνο από την επιτυχία της ΝΔ».<br /><br />Απευθυνόμενος στους βουλευτές, ζήτησε ακόμη «να μην κρύψουμε λάθη, να διαπιστώσουμε ενστάσεις, αλλά πάντα, παρακαλώ, να συνοδεύονται από χρήσιμες εναλλακτικές προτάσεις. Είναι λεπτή η γραμμή του προβληματισμού από την εσωστρέφεια και αυτή είναι κόκκινη γραμμή. Δεν νομίζω να έχετε δυσκολία να επικοινωνήσετε με το πρωθυπουργικό γραφείο. Μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι με την παρακολούθηση του κυβερνητικού έργου όχι μόνο χρονικά αλλά και γεωγραφικά».<br /><br />Λογικό να σκέφτεστε την επανεκλογή<br /><br />«Νομίζω ότι με τη σειρά τους οι βουλευτές θα πρέπει να προτάσσουν όχι μόνο τι ζητούν αλλά και τι οφείλουν στη ΝΔ, με παρουσία στις επιτροπές, στις εκλογικές περιφέρειες. Για να κερδίσουμε τρίτες συνεχόμενες εκλογές δεν είναι εύκολο, θα πρέπει να ιδρώσουμε τη φανέλα και να το κάνουμε όλοι μαζί. Είμαστε παρόντες στη Βουλή, έστω και αν όλων το βλέμμα λογικά στρέφεται στην επανεκλογή τους», συνέχισε για τη «γαλάζια» ΚΟ ο κ. Μητσοτάκης.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Ο Μητσοτάκης, μοίρασε…συγχαρητήρια για τα σκάνδαλα και τους κατεβάζει όλους στις εκλογές!

«Μια γροθιά» η ΝΔ παρά... τα σκάνδαλα και τις δημοσκοπικές απώλειες Τα έδωσε όλα ο Κυριάκος Μητσοτάκης στους βουλευτές του. Όχι μόνο δεν πήρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σχέδιο για το πάγωμα του πολέμου!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="353" src="https://www.youtube.com/embed/ATmFuMnKTiQ" width="659" youtube-src-id="ATmFuMnKTiQ"></iframe></div><div><br /></div><div>Ο πρέσβης ε.τ. Γιώργος Αϋφαντής αναλύει στη “Ναυτεμπορική” τις καταιγιστικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.</div>«Το Ιράν χρησιμοποιεί το πυρηνικό του πρόγραμμα ως “αντάλλαγμα” για την άρση των κυρώσεων»<br /><br />Σε μια βαθιά ανατομία της γεωπολιτικής κρίσης στη Μέση Ανατολή προχώρησε ο πρέσβης επί τιμή, Γιώργος Αϋφαντής, μιλώντας στη «Ναυτεμπορική». Ο έμπειρος διπλωμάτης ανίχνευσε τα αίτια της έντασης, αποκαλύπτοντας τη στρατηγική πίσω από τις κινήσεις της Τεχεράνης και τις εσωτερικές συγκρούσεις στην Ουάσιγκτον.<br /><br />Η «Μάχη» των Διαρροών στις ΗΠΑ<br /><br />Ο κ. Αϋφαντής επεσήμανε την ύπαρξη αντιμαχόμενων στρατοπέδων εντός της αμερικανικής κυβέρνησης. Από τη μία πλευρά, υπάρχουν φωνές που ωθούν προς έναν «πόλεμο μέχρι εσχάτων» υιοθετώντας την ισραηλινή γραμμή, και από την άλλη, ρεαλιστές όπως ο Μάρκο Ρούμπιο, που θεωρούν ότι η στρατιωτική πίεση πέτυχε τον σκοπό της και πλέον είναι η ώρα της διπλωματίας.<br /><br />Το Πυρηνικό Πρόγραμμα ως Διαπραγματευτικό Χαρτί<br /><br />Σύμφωνα με τον πρέσβη, το Ιράν δεν επιδιώκει την κατασκευή πυρηνικής βόμβας για να καταστρέψει το Ισραήλ –κάτι που θα σήμαινε τον αφανισμό του από τον χάρτη– αλλά ως το απόλυτο διαπραγματευτικό χαρτί. Στόχος της Τεχεράνης είναι η ανταλλαγή του παγώματος του πυρηνικού προγράμματος με την άρση των εξοντωτικών οικονομικών κυρώσεων που επιβλήθηκαν από το 1979. «Το Ιράν έσπασε τον αποκλεισμό χρησιμοποιώντας το υπερόπλο που λέγεται στραγγαλισμός της παγκόσμιας οικονομίας στα Στενά του Ορμούζ», τόνισε χαρακτηριστικά.<br /><br />Η Διέξοδος μέσω της Οικονομίας<br /><br />Ο κ. Αϋφαντής υποστήριξε ότι η Δύση έχει μια ιστορική ευκαιρία: Αντί για βόμβες, να χρησιμοποιήσει την οικονομική διείσδυση. Όπως ανέφερε, αν αρθούν οι κυρώσεις, η ιρανική κοινωνία θα στραφεί προς τις δυτικές αξίες και το εμπόριο, επιτυγχάνοντας όσα δεν κατάφεραν τα όπλα. Κατέληξε δε με την εκτίμηση ότι το Ιράν είναι μια χώρα όπου οι δυτικές αξίες θα μπορούσαν να διεισδύσουν πολύ βαθύτερα απ’ ό,τι στην Τουρκία.<div><br /></div><div><a href="https://geopolitico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σχέδιο για το πάγωμα του πολέμου!

Ο πρέσβης ε.τ. Γιώργος Αϋφαντής αναλύει στη “Ναυτεμπορική” τις καταιγιστικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. «Το Ιράν χρησιμοποιεί το πυρηνικό τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι τέσσερις κύριοι άξονες της νέας Στρατιωτικής Στρατηγικής της Τουρκίας- Στο "Κόκκινο Βιβλίο" Ισραήλ-Κύπρος-Ελλάδα.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-05/210052.jpeg?itok=kvlbz1EM" width="742" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η προτεραιότητα εθνικής ασφάλειας της Άγκυρας δεν είναι πλέον οι Κούρδοι ή οι Γκιουλενιστές, αλλά το Ισραήλ, η Κύπρος και η Ελλάδα.</span></h3>Είναι αληθές ότι οι Τούρκοι επιτελείς των Ενόπλων Δυνάμεων έχουν περάσει εβδομάδες ολόκληρες παρακολουθώντας και αναλύοντας τις τελευταίες Ισραηλινές επιθέσεις κατά του Ιράν, "σκανάροντας" την ακουθητέα τακτική και το Δόγμα διεξαγωγής επιχειρήσεων των IDF.<br /><br />Εντατική ήταν επίσης η παρακολούθηση των "γειτόνων" σε σχέση με την απόδοση αλλά και τα κενά της Ισραηλινής αεράμυνας, έναντι των πυραύλων -drones Ιράν-Χεζμπολάχ και νωρίτερα των επιθέσεων της Χαμάς και των Χούθι της Υεμένης. <br /><br />Έχοντας εξάγει σημαντικά συμπεράσματα από τα παραπάνω η Τουρκία φαίνεται ότι πλέον επανεκτιμά ριζικά τις υποθέσεις και τα σχέδιά της για την ασφάλεια.<br /><br />Ο Χαλούκ Γκιόργκιουν, ο οποίος κατέχει ανώτερη κυβερνητική θέση επιβλέποντας τις αμυντικές βιομηχανίες της Τουρκίας, έδωσε κάποιες ενδείξεις για το πώς και πότε, μιλώντας πρόσφατα στη Διεθνή Σύνοδο Κορυφής Στρατηγικής Επικοινωνίας, αναφέρει Διεθνές ΜΜΕ, επισημαίνοντας:<br /><br />Οι τέσσερις (4) κύριοι άξονες της νέας Στρατιωτικής Στρατηγικής της Τουρκίας<br /><br />Η στρατιωτική στρατηγική της χώρας τώρα κινείται σε τέσσερις κύριους άξονες, εξήγησε.<br /><br />Πρώτον, οι πληροφορίες έπρεπε να αντιμετωπίζονται ως στρατηγικό όπλο, μια απόφαση που συγχωνεύει την άμυνα και τις επικοινωνίες σε ένα ενιαίο σύστημα.<br /><br />Δεύτερον, οι αλυσίδες εφοδιασμού, οι γραμμές παραγωγής και τα αποθέματα θα αποκτήσουν πλέον ύψιστη σημασία.<br /><br />Τρίτον, θα δοθεί έμφαση σε μικρές, γρήγορες και αποτελεσματικές πλατφόρμες του είδους που έχουν σπάσει την κυριαρχία των βαρέων συμβατικών δυνάμεων.<br /><br />Τέλος, η συνεχής επικοινωνία μεταξύ του πεδίου της μάχης και της αμυντικής βιομηχανίας θεωρείται πλέον αναγκαιότητα.<br /><br />Στη σύνοδο κορυφής, ο Γκιόργκιουν παρουσίασε στοιχεία που αποκάλυψαν ένα ποιοτικό άλμα στην αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας. Τα εγχώρια προϊόντα αντιπροσωπεύουν πλέον περισσότερο από το 80% του συνόλου, σε σύγκριση με μόλις 20% πριν από 25 χρόνια.<br /><br />Υπάρχουν πλέον περισσότερες από 4.000 τουρκικές αμυντικές εταιρείες που απασχολούν περισσότερους από 100.000 ανθρώπους, είπε.<br /><br />Οι στρατιωτικές πωλήσεις έχουν αυξηθεί στα 20 δισεκατομμύρια δολάρια, εκ των οποίων περισσότερο από το ήμισυ είναι εξαγωγές.<br />Αν γίνουν πιστευτές οι προειδοποιήσεις, η Τουρκία μπορεί να χρειαστεί αυτά τα όπλα και αυτή τη γνώση.<div><br />Νέα εστίαση<br /><br />Για χρόνια, οι παραδοσιακές συζητήσεις για την άμυνα και την ασφάλεια της χώρας επικεντρώνονταν σε θέματα όπως οι ένοπλοι Κούρδοι μαχητές ή το κίνημα Γκιουλέν, αλλά τον τελευταίο χρόνο περίπου, οι πηγές ανησυχίας έχουν μετατοπιστεί σημαντικά, με το Ισραήλ να καταλαμβάνει πλέον πολύ περισσότερο χρόνο και προσοχή.<br /><br />Εν μέρει, αυτή είναι μια απάντηση σε μια αντιληπτή απειλή.<br /><br />Υψηλόβαθμες ισραηλινές φωνές, όπως ο πρώην πρωθυπουργός Ναφτάλι Μπένετ, άρχισαν να κατονομάζουν την Τουρκία ως πιθανό μελλοντικό εχθρό λίγο μετά την επίθεση της Χαμάς στο νότιο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023.<br /><br />Οι Ισραηλινοί πολιτικοί και τα κέντρα στρατηγικής έρευνας έχουν θέσει όλο και περισσότερο την Τουρκία στην πρώτη γραμμή των μελλοντικών προκλήσεων ασφαλείας του Ισραήλ.<br /><br />Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής στην Άγκυρα ερμηνεύουν αυτό ως μια συστηματική προσπάθεια προετοιμασίας του ισραηλινού κοινού για μια πιθανή αντιπαράθεση. Ο πόλεμος του Ισραήλ στη Γάζα έδειξε ότι η προηγούμενη στρατιωτική προσέγγιση του Ισραήλ ήταν πλέον ριζικά διαφορετική. Στο παρελθόν, το Ισραήλ κέρδιζε γρήγορα και στη συνέχεια το μετέτρεπε γρήγορα σε μια πολιτική συμφωνία υπέρ του. Ωστόσο, από το 2023, αυτή η προσέγγιση φαίνεται να έχει απορριφθεί.<br /><br />Ένας άλλος παράγοντας στις σκέψεις της Άγκυρας είναι η επέκταση των ισραηλινών επιχειρήσεων πέρα ​​από τα παραδοσιακά τους όρια, μεταξύ άλλων εναντίον των Χούθι στην Υεμένη, εναντίον της Χεζμπολάχ στον Λίβανο και εναντίον της νέας κυβέρνησης της Δαμασκού στη Συρία, όπου το Ισραήλ και η Τουρκία έχουν στρατηγικά συμφέροντα.<br /><br />Ωστόσο, ο πόλεμος του Ισραήλ εναντίον του Ιράν από τις 28 Φεβρουαρίου 2026 - που προηγήθηκε του 12ήμερου πολέμου του εναντίον του Ιράν πέρυσι - ήταν αυτό που σηματοδότησε μια καμπή στην τουρκική πολιτική συζήτηση.<br /><br />Στους τουρκικούς πολιτικούς κύκλους, οι απόψεις διίστανται. Εθνικιστές και συντηρητικοί κοντά στο κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) βλέπουν τον πόλεμο ως απόδειξη της φιλοδοξίας του Ισραήλ για περιφερειακή ηγεμονία, προειδοποιώντας ότι η Τουρκία δεν θα γλιτώσει τις συνέπειές του. Οι υποστηρικτές του αντιπολιτευόμενου Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος, ωστόσο, το ερμηνεύουν διαφορετικά. Βλέπουν τη σχετική αυτοσυγκράτηση της Ουάσινγκτον - και τη φύση της διαφωνίας ΗΠΑ-Ισραήλ σχετικά με τους πολεμικούς στόχους - ως απόδειξη ότι η ικανότητα δράσης του Ισραήλ έχει τα όριά της, ενισχύοντας τη σημασία των τουρκικών σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ.</div><div><br />Ισραηλινές ανησυχίες<br /><br />Ο Walid Jalili, ερευνητής που ειδικεύεται σε θέματα ασφάλειας στο Κέντρο Μελετών του Ευφράτη, πιστεύει ότι μπορεί να αναδύεται μια διαρκής αποξένωση μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, η οποία θα μπορούσε μια μέρα να οδηγήσει σε στρατιωτική σύγκρουση.<br /><br />Την εντοπίζει στο 2002, όταν το ΑΚΡ εξελέγη για πρώτη φορά, και στις αλλαγές που στη συνέχεια αναμόρφωσαν την πολιτική δομή της Τουρκίας. «Μέχρι τότε, το ισραηλινό δόγμα εμπιστευόταν την Τουρκία ως κράτος με ένα ασφαλές πολιτικό σύστημα που ελέγχεται από τον στρατό και από το κεμαλικό δόγμα, το οποίο απέρριπτε πολιτικές οργανώσεις και ιδεολογίες εχθρικές προς το Ισραήλ», λέει.<br /><br />«Η έλευση του ΑΚΡ και η επιτυχία του Ερντογάν στην αναδιάρθρωση των κρατικών θεσμών, συμπεριλαμβανομένου του στρατού, της δικαστικής εξουσίας και του συντάγματος, άνοιξαν την πόρτα σε έναν πολιτικό λαϊκισμό που θεωρεί την εχθρότητα προς το Ισραήλ ως ένα νικηφόρο μέσο για την κινητοποίηση συντηρητικών και εθνικιστικών κοινωνικών βάσεων. Αυτό έδιωξε την Τουρκία από τη ζώνη ασφαλείας στο μυαλό του Ισραήλ».<br /><br />Οι φιλοδοξίες του Ερντογάν -μαζί με τις τουρκικές σχέσεις με κινήματα που εκπροσωπούν το πολιτικό Ισλάμ σε μέρη όπως η Συρία, η Λιβύη, η Υεμένη, η Σομαλία, το Αζερμπαϊτζάν και τα Βαλκάνια- οδήγησαν τους Ισραηλινούς να βλέπουν την Τουρκία με παρόμοιο τρόπο με το Ιράν, λέει ο Τζαλίλι.<br /><br />Αυτές οι ανησυχίες οξύνθηκαν περαιτέρω από τις προσπάθειες της Άγκυρας να οικοδομήσει μια σουνιτική περιφερειακή συμμαχία. Για τον Τζαλίλι, αυτός ο μετασχηματισμός στο τουρκικό δόγμα ασφάλειας οδήγησε σε μια αλλαγή στους ισραηλινούς στρατηγικούς υπολογισμούς.<br /><br />Το «Κόκκινο Βιβλίο» της Τουρκίας -ένα μυστικό και εξαιρετικά ισχυρό έγγραφο που εκδόθηκε από το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας- πιστεύεται τώρα ότι θεωρεί την ισραηλινή επέκταση ως την κύρια απειλή για την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας.<br /><br />Από την επίθεση των Ισραηλινών σε τουρκικό στολίσκο με προορισμό τη Γάζα το 2010, το Ισραήλ έχει αποτελέσει πηγή ανησυχίας, αλλά ποτέ πριν ως κορυφαία προτεραιότητα.<br />Ο πόλεμος Ισραήλ-Τουρκίας συμπαρασύρει σε αυτόν Κύπρο-Ελλάδα;<br /><br />Οι υπολογισμοί πλέον ξεπερνούν κατά πολύ τα σενάρια άμεσης στρατιωτικής αντιπαράθεσης με το Ισραήλ.<br /><br />Κυμαίνονται από τη σύγκρουση στο νησί της Κύπρου, το βόρειο μισό του οποίου διεκδικείται από την Τουρκία, έως άλλα ζητήματα.<br /><br />Ο Χουλουσί Ακάρ, πρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής άμυνας της Τουρκίας, χαρακτήρισε τις πρόσφατες ενισχύσεις στην Κύπρο ως «θέτουσες σοβαρούς κινδύνους για ολόκληρο το νησί και μετατρέποντάς το σε μέρος των ευρύτερων εντάσεων στη Μέση Ανατολή».<br /><br />Άλλοι τουρκικοί φόβοι περιλαμβάνουν τις εθνοτικές και θρησκευτικές συγκρούσεις που μπορεί να προκαλέσει η ισραηλινή δράση στη Συρία, το Ιράν και το Ιράκ, και τον αντίκτυπο που θα μπορούσαν να έχουν στην Τουρκία. Για αυτούς και άλλους λόγους, η Άγκυρα έχει πλέον δύο μάτια στο Ισραήλ, όχι μόνο ένα."<br /><br />Εκτίμησή μας είναι ότι στο "Κόκκινο Βιβλίο" της Τουρκίας έχουν μπεί μαζί με το Ισραήλ, η Κύπρος και η Ελλάδα.<br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι τέσσερις κύριοι άξονες της νέας Στρατιωτικής Στρατηγικής της Τουρκίας- Στο "Κόκκινο Βιβλίο" Ισραήλ-Κύπρος-Ελλάδα.

Η προτεραιότητα εθνικής ασφάλειας της Άγκυρας δεν είναι πλέον οι Κούρδοι ή οι Γκιουλενιστές, αλλά το Ισραήλ, η Κύπρος και η Ελλάδα. Είναι αλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι ζητούν από την Ελλάδα για το Ορμούζ Γαλλία και ΗΠΑ.

<img height="135" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/05/xormouz-fregata-nautiko-epixeirisi-amyna-mitsotakis-SLpress-825x556.jpg" width="727" /><br /><br /><b>ΤΑΡΚΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ</b><br />Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αποφύγει, μέχρι τώρα τουλάχιστον, κάποιο μεγάλο λάθος στη χάραξη και υλοποίηση της ελληνικής πολιτικής ως προς τον πόλεμο του Ιράν, τις ισορροπίες ΗΠΑ-Ευρώπης και τα σχέδια αποκατάστασης της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στο Ορμούζ.<br /><br />Ο Μητσοτάκης, αντιγράφοντας (ορθώς) την πολιτική όλων των προκατόχων του για τη μικρότερη δυνατή ανάμιξη σε ανάλογες διεθνείς κρίσεις, στηρίζει τους συμμάχους, χωρίς υπερέκθεση της χώρας σε μεγαλύτερους κινδύνους. Αν και συνεχίζει την απαράδεκτη πρακτική της προσωπικής διπλωματίας, χωρίς (ευτυχώς) μεγάλη ανάμιξη του υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, και χωρίς (ατυχώς, ατυχέστατα) ουσιώδη συμμετοχή των υπηρεσιακών παραγόντων, φαίνεται πως διδάχθηκε από τη σωρεία των παλαιότερων λαθών του.<br /><br />Όπως, μεταξύ άλλων, στο τουρκολιβυκό μνημόνιο (πλήρης αδιαφορία παρά τις έγκαιρες κυπριακές και αιγυπτιακές προειδοποιήσεις), στην ελληνοτουρκική κρίση του 2020 (μνημειώδης δήλωση Γεραπετρίτη για αυτοπεριορισμό στα 6 ναυτικά μίλια), στον πόλεμο της Ουκρανίας (“κατάφερε” να είναι δυσαρεστημένο και το Κίεβο και η Μόσχα) και στο λεγόμενο “καλώδιο” GSI (ακύρωση σε 44 μέρες των βυθομετρικών ερευνών, που θα κρατούσαν 17 μήνες, και έκτοτε βέτο της Άγκυρας σε όλα τα ενεργειακά σχέδια στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο).<br /><br />Στην παρούσα φάση – και ενώ ουδείς μπορεί να προβλέψει τις εναλλαγές εχθροπραξιών και εκεχειριών στη Μέση Ανατολή – τρία είναι τα κύρια ζητήματα ελληνικού ενδιαφέροντος: Η συμμετοχή στη γαλλο-βρετανική πρωτοβουλία συγκρότησης ευρωπαϊκής δύναμης για “αμυντικές” επιχειρήσεις στο Ορμούζ. Λίγες ημέρες πριν από την πρόσφατη επίσκεψη του προέδρου Μακρόν, η κυβέρνηση ενημέρωσε το Παρίσι για την οριστική απόφαση ελληνικής συμμετοχής.<br /><br />H επιχείρηση στο Ορμούζ<br /><br />Λίγο-πολύ, η στάση της Αθήνας, όπως είχε επισημάνει η στήλη από τις 18 Μαρτίου, είχε σχεδόν προεξοφληθεί από το Παρίσι μετά τις πρώτες άτυπες συζητήσεις για τη συνεισφορά της ελληνικής φρεγάτας, που τώρα ηγείται στην ευρωπαϊκή ναυτική επιχείρηση Aspides στην Ερυθρά Θάλασσα, στη νέα διευρυμένη αποστολή.<br /><br />Ωστόσο, παραμένουν σε ισχύ οι ελληνικές προϋποθέσεις αφενός του “λελογισμένου” – και όχι μεγάλου – κινδύνου για το πλοίο και το πλήρωμά του και αφετέρου η συμμετοχή ικανού αριθμού άλλων χωρών και επαρκών δυνάμεών τους. Οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας και των δύο κεντρικών συντονιστών της “Επιχείρησης Ορμούζ” (Βρετανία και Γαλλία), δέσμευση συμμετοχής έχουν αναλάβει συνολικά 19 χώρες.<br /><br />Αν και μόνον οι τρεις-τέσσερις χώρες, εκ των 19, έχουν διευκρινίσει τον αριθμό και τον τύπο των στρατιωτικών μέσων που θα διαθέσουν, ξένοι διπλωμάτες εκτιμούν πως η Αθήνα δεν θα μεταβάλει στάση με την επίκληση του, ούτως ή άλλως, ασαφούς όρου της περί “επαρκών δυνάμεων” των άλλων.<div><br />Η επιχείρηση MFC<br /><br />Οι σχέσεις Αθήνας-Ουάσιγκτον αποτελούν το δεύτερο θέμα προβληματισμού της κυβέρνησης μετά από παραστάσεις της πρέσβεως Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και του Πολιτικού-Στρατιωτικού Τμήματος της Πρεσβείας των ΗΠΑ για την ελληνική παρουσία στην επιχείρηση Maritime Freedom Construct (MFC). H MFC ομοιάζει, σε πολλά, με τη γαλλο-βρετανική πρωτοβουλία, καθώς αποσκοπεί, επίσης, στην αποκατάσταση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στα Στενά και στηρίζεται (και αυτή) σε δύο σκέλη: Το επιχειρησιακό και το διπλωματικό.<br /><br />Η ελληνική ερμηνεία της MFC είναι ότι πρόκειται για πρωτοβουλία “συμπληρωματική” της ευρωπαϊκής, αλλά η αμερικανική περιγραφή είναι εντελώς διαφορετική και την παρουσιάζει ως εντελώς ανεξάρτητη από τα σχέδια του Παρισιού και του Λονδίνου – σημειώνεται ότι η MFC δεν συνδέεται με την εξελισσόμενη “Επιχείρηση Ελευθερία” για τον απεγκλωβισμό πλοίων (την οποία ο Τραμπ ανέβαλε). Τελικά, η κυβέρνηση απάντησε πως θα συμμετάσχει μόνον στο διπλωματικό μέλος της MFC και όχι στο επιχειρησιακό. Άλλωστε, θα ήταν πρακτικά αδύνατο η ελληνική φρεγάτα – της σημερινής Aspides – να τεθεί υπό αμερικανική διοίκηση, αντί της ευρωπαϊκής.<br /><br />Η εναλλακτική λύση θα ήταν να προσφερθεί άλλο πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού στην MFC, αλλά μία τέτοια απόφαση θα είχε τεράστιο οικονομικό κόστος και θα αποδεικνυόταν δύσκολα διαχειρίσιμη στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο. Τις προσεχείς ημέρες, θα πρέπει να οριστεί επίσημος διπλωματικός εκπρόσωπος της Ελλάδας στην MFC, ενώ – παρά τη μη επιχειρησιακή συμμετοχή – είναι πιθανόν να χρειαστεί και ορισμός στρατιωτικού συνδέσμου, ή παρατηρητή, για λόγους ενημέρωσης και γενικότερου συντονισμού.<br /><br />Προς απόλυτη έκπληξη της ελληνικής κυβέρνησης, που ήλπιζε ότι η έναρξη της ευρωπαϊκής επιχείρησης θα αργήσει για πολλές εβδομάδες ή και μήνες, το τρίτο σημείο ανησυχίας είναι ότι οι εξελίξεις ίσως επισπευσθούν εντυπωσιακά. Ο λόγος είναι ότι -ευθέως- η ηγεσία του ΝΑΤΟ και -εμμέσως- η Ουάσιγκτον αποστέλλουν το σαφές μήνυμα πως είναι επιχειρησιακά αυτονόητη η ανάγκη έγκαιρης προ-ανάπτυξης (“pre-deployment” και “pre-positioning”) των ευρωπαϊκών ναυτικών δυνάμεων σε μικρή απόσταση από τα Στενά.<br /><br />Μαζί, μάλιστα, με τον εξοπλισμό και τα εφόδια στο εγγύς χερσαίο στρατηγείο (μάλλον στο Ομάν), ώστε να μη χαθεί πολύτιμος χρόνος. Επομένως, πέραν των αποφάσεων του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και του ΓΕΕΘΑ, θα απαιτηθεί σύντομα σύγκληση του ΚΥΣΕΑ, ενώ σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες προβλέπεται και κοινοβουλευτική έγκριση.<br /><br />Παράλληλα, μεγάλος θα είναι ο αντίκτυπος στην ελληνική οικονομία των αποφάσεων που θα λάβει η ΕΕ – όποτε τις λάβει – για την ενεργειακή ασφάλεια και τη στήριξη των εθνικών προϋπολογισμών και των πολιτών. Στις αρχές του πολέμου, υπήρχε η εκτίμηση ότι οι βασικές αρχές θα συμφωνούνταν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 19ης Μαρτίου. Κατόπιν, όλοι στράφηκαν στην άτυπη σύνοδο κορυφής της Λευκωσίας της 24ης Απριλίου, ελπίζοντας σε ανεπίσημες κατευθύνσεις της, αλλά αποφασίστηκε απλώς η παραπομπή στο ECOFIN της 5ης Μαΐου και στις αοριστίες του.</div><div><br /></div><div>πηγή <br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Τι ζητούν από την Ελλάδα για το Ορμούζ Γαλλία και ΗΠΑ.

ΤΑΡΚΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αποφύγει, μέχρι τώρα τουλάχιστον, κάποιο μεγάλο λάθος στη χάραξη και υλοποίηση της...

Διαβάστε την συνέχεια

Στενά του Ορμούζ: Γιατί η επιστροφή στην κανονικότητα αποτελεί «γρίφο» για τη ναυτιλία.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/06/hormuz.avif"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/06/hormuz-696x392.avif" width="734" /></a><br /><br />Ενώ οι διεθνείς αγορές αντιδρούν με ευφορία στις ελπίδες για μια συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, η πραγματικότητα στο πεδίο παραμένει καθηλωμένη. Στα Στενά του Ορμούζ, το στρατηγικότερο πέρασμα των παγκόσμιων ενεργειακών ροών, η ναυσιπλοΐα παραμένει ουσιαστικά υπό αναστολή, με τους πλοιοκτήτες να αρνούνται να ρισκάρουν μέχρι να υπάρξει πραγματική σταθερότητα.<br /><br />Το τέλος της «Επιχείρησης Ελευθερία» και το «Trust me bro»<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ σταμάτησε απότομα την «Επιχείρηση Ελευθερία» — το σχέδιο στρατιωτικής συνοδείας πλοίων — μόλις 48 ώρες μετά την έναρξή της, επικαλούμενος πρόοδο στις ειρηνευτικές συνομιλίες. Η κίνηση αυτή προκάλεσε την ειρωνική αντίδραση της Τεχεράνης. Ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, χλεύασε την αμερικανική πρωτοβουλία με ανάρτησή του στο «X», γράφοντας στα αγγλικά: «Η επιχείρηση “Trust Me Bro” (Εμπιστεύσου με, αδελφέ) απέτυχε».<br /><br />Παρά το κλίμα αισιοδοξίας στην Ουάσιγκτον και τις αναφορές για μια επικείμενη συμφωνία «μίας σελίδας» που θα τερματίσει τον πόλεμο, οι άνθρωποι της ναυτιλίας παραμένουν εξαιρετικά επιφυλακτικοί.<br /><br />Ανθρωπιστική κρίση εν πλω: 22.500 ναυτικοί σε ομηρία<br /><br />Η κατάσταση στο Ορμούζ έχει λάβει διαστάσεις ανθρωπιστικής τραγωδίας. Σύμφωνα με τον στρατηγό Νταν Κέιν, επικεφαλής του Γενικού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ:<br /><br />1.550 εμπορικά πλοία παραμένουν εγκλωβισμένα.<br /><br />22.500 ναυτικοί βρίσκονται παγιδευμένοι εντός της ζώνης κινδύνου.<br /><br />10 θάνατοι ναυτικών έχουν καταγραφεί από την έναρξη των εχθροπραξιών.<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, χαρακτήρισε τους ναυτικούς «εύκολους στόχους» (sitting ducks), τονίζοντας ότι πολλοί από αυτούς αντιμετωπίζουν ελλείψεις σε τρόφιμα και εφόδια.<div><br />Η δυσπιστία της αγοράς<br /><br />«Η μόνη βεβαιότητα είναι η αβεβαιότητα», δήλωσε χαρακτηριστικά εκπρόσωπος του ναυτιλιακού κολοσσού Hapag-Lloyd, επιβεβαιώνοντας ότι τα πλοία της εταιρείας δεν διέρχονται από το Ορμούζ. Οι πλοιοκτήτες επισημαίνουν ότι οι αποφάσεις τους βασίζονται στις πραγματικές συνθήκες στο νερό και όχι στα «πολιτικά μηνύματα».<br /><br />Για να ανοίξουν ξανά πλήρως τα Στενά, οι αναλυτές επισημαίνουν ότι απαιτούνται:<br /><br />Επίσημες εγγυήσεις από την Τεχεράνη ότι δεν θα επιτεθεί σε πολιτικά πλοία.<br /><br />Εκκαθάριση ναρκών και διασφάλιση της θαλάσσιας οδού.<br /><br />Μακροπρόθεσμος μηχανισμός προστασίας που θα αποτρέπει μελλοντικές κρίσεις.</div><div><br />Νέα ένταση: </div><div><br /></div><div>Το χτύπημα της CENTCOM σε τάνκερ<br /><br />Παρά τη διπλωματική κινητικότητα, η ένταση παραμένει στα ύψη. Την Τετάρτη, η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM) ανακοίνωσε ότι κατέστρεψε το πηδάλιο του ιρανικού δεξαμενόπλοιου Hasna. Το πλοίο αγνόησε τις προειδοποιήσεις για παραβίαση του αμερικανικού αποκλεισμού και δέχθηκε πυρά από πυροβόλο 20mm αεροσκάφους F/A-18 Super Hornet, με αποτέλεσμα να ακινητοποιηθεί.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στενά του Ορμούζ: Γιατί η επιστροφή στην κανονικότητα αποτελεί «γρίφο» για τη ναυτιλία.

Ενώ οι διεθνείς αγορές αντιδρούν με ευφορία στις ελπίδες για μια συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, η πραγματικότητα στο πεδίο παραμένει καθηλωμέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μέση Ανατολή: Πώς η Κίνα θα μπορούσε να βοηθήσει τις ΗΠΑ να λύσουν τον «γόρδιο δεσμό» του Ιράν και τι θα ζητήσει ως αντάλλαγμα.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/iran_us_china.jpg"><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/iran_us_china-696x394.jpg" /></a><br /><br />Η επίσκεψη του Ιρανού ΥΠΕΞ στο Πεκίνο – λίγες ημέρες πριν από την προγραμματισμένη επίσκεψη του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στην κινεζική πρωτεύουσα – έφερε στο προσκήνιο ένα βασικό ερώτημα: Μπορεί η Κίνα να αναλάβει το ρόλο του μεσολαβητή για την ειρήνη στη σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν;<br /><br />Με μια ασταθή εκεχειρία και μια διπλωματία που προχωρά με διακοπές και επανεκκινήσεις, η οποία μέχρι στιγμής δεν έχει καταφέρει να φέρει ένα διαρκές τέλος σε έναν πόλεμο που απειλεί να βυθίσει την παγκόσμια οικονομία, τόσο η Τεχεράνη όσο και η Ουάσιγκτον αναζητούν μια διέξοδο. Και το Πεκίνο, τουλάχιστον στα χαρτιά, είναι ένας προφανής υποψήφιος για να αναλάβει αυτόν τον ρόλο.<div><br />Συμμαχίες<br /><br />Η Κίνα αποτελεί από καιρό στενό διπλωματικό και οικονομικό σύμμαχο του Ιράν – μια συμμαχία που βασίζεται στις κοινές τους τριβές με τις ΗΠΑ και στη δίψα για φθηνό πετρέλαιο. Διαθέτει επίσης ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας με την Ουάσιγκτον – και την άμεση προσοχή του Τραμπ κατά τη συνάντησή του με τον ηγέτη Σι Τζινπίνγκ την επόμενη εβδομάδα.<br /><br />Ήταν αυτή η συγκυρία που πιθανώς οδήγησε τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί στο Πεκίνο, όπου εξέφρασε μεγάλες ελπίδες ότι το Πεκίνο θα μπορούσε να αποτρέψει «παραβιάσεις της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας» σε συνάντηση με τον Κινέζο ομόλογό του Γουάνγκ Γι, σύμφωνα με ιρανική ανακοίνωση.<br /><br />Και ο Τραμπ, επίσης, είναι πιθανό να θέσει το ζήτημα της σύγκρουσης με τον Σι κατά την αναμενόμενη επίσκεψή του – η οποία αρχικά επρόκειτο να επικεντρωθεί στον οικονομικό ανταγωνισμό μεταξύ των δύο δυνάμεων και τώρα επισκιάζεται από τον πόλεμο με το Ιράν.</div><div><br />Μεσολάβηση<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο το υπαινίχθηκε αυτό την Τρίτη, όταν δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι ελπίζει η Κίνα να πιέσει το Ιράν να χαλαρώσει τον ασφυκτικό έλεγχο που ασκεί στο Στενό του Ορμούζ. Κινέζοι αξιωματούχοι ζητούν εδώ και εβδομάδες κατάπαυση του πυρός και έχουν τοποθετήσει το Πεκίνο ως πιθανό μεσολαβητή για την ειρήνη, με την ανακοίνωση από τον Σι μιας γενικής πρότασης τεσσάρων σημείων για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Ο Γουάνγκ, ο Κινέζος υπουργός Εξωτερικών, επανέλαβε τη θέση του Πεκίνου κατά τη συνάντησή του με τον Αραγτσί, δεσμευόμενος να συνεχίσει να συνδράμει στην έναρξη ειρηνευτικών συνομιλιών και να «διαδραματίσει σημαντικότερο ρόλο στην αποκατάσταση της ειρήνης και της ηρεμίας στη Μέση Ανατολή», σύμφωνα με κινεζική ανακοίνωση.<br /><br />Ήδη, το γεγονός ότι κατάφερε να φέρει και τις δύο πλευρές στην αυλή του μέσα σε μια εβδομάδα αποτελεί νίκη για τον Σι, ο οποίος στοχεύει να εδραιώσει τον ρόλο της Κίνας ως παγκόσμιας δύναμης. Η διαπραγμάτευση με έναν όλο και πιο αντιδημοφιλή ηγέτη των ΗΠΑ, ο οποίος έχει εμπλακεί σε έναν δαπανηρό πόλεμο και αναζητά εύκολες νίκες, πιθανότατα δεν αποτελεί ανεπιθύμητη θέση στα μάτια του Σι.</div><div><br />Ασκήσεις ισορροπίας<br /><br />Κινέζικες πηγές ανέφεραν ότι το Πεκίνο θεωρεί τη διαμάχη των ΗΠΑ με το Ιράν ως κάτι που ενδεχομένως ενίσχυσε τη διαπραγματευτική του θέση. Σύμφωνα με αυτές τις πηγές, η κατάσταση θα μπορούσε τώρα να προσφέρει στην Κίνα μια μοναδική ευκαιρία να εκμεταλλευτεί την αντιπαράθεση εν όψει των δύσκολων ενδιάμεσων εκλογών για τον Τραμπ, ο οποίος θέλει να παρουσιάσει απτά επιτεύγματα στους Αμερικανούς ψηφοφόρους, όπως αγορές αγροτικών προϊόντων και αεροσκαφών Boeing από την Κίνα.<br /><br />Ωστόσο, το κατά πόσο το Πεκίνο είναι διατεθειμένο να ασκήσει πίεση για να οδηγήσει τις πλευρές προς την ειρήνη είναι ένα άλλο ζήτημα – καθώς ο Σι προσπαθεί να εξισορροπήσει τους αυξανόμενους οικονομικούς κινδύνους που προκύπτουν από τον πόλεμο με τις μακροπρόθεσμες φιλοδοξίες της Κίνας να αναδειχθεί ως εναλλακτική παγκόσμια δύναμη έναντι των ΗΠΑ. Ακόμα κι αν η Δύση θεωρεί ότι το Πεκίνο χαίρεται αυτόματα κάθε φορά που ο αμερικανικός στρατός δεσμεύεται αλλού στον κόσμο, υπάρχουν λόγοι για τους οποίους η Κίνα επιθυμεί να δει τον πόλεμο να τελειώνει.</div><div><br />Ενεργειακό παζλ<br /><br />Η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου έχει μείνει σχετικά ανεπηρέαστη από την ιστορική παγκόσμια πετρελαϊκή κρίση που πλήττει τους γείτονές της – συμπεριλαμβανομένων βασικών περιφερειακών συμμάχων των ΗΠΑ – χάρη στα τεράστια αποθέματα πετρελαίου της Κίνας, το υψηλό επίπεδο ενεργειακής αυτάρκειας της χώρας και την έγκαιρη στροφή της προς την πράσινη ενέργεια. Ωστόσο, καθώς ο πόλεμος συνεχίζεται, αυτά τα αποθέματα εξαντλούνται — μαζί με την ενεργειακή ασφάλεια που αποτελεί προτεραιότητα για την κυβέρνηση του Σι.<br /><br />Και παρότι δεν υπάρχει έλλειψη εφοδιασμού, προς το παρόν, η κινεζική οικονομία εξακολουθεί να υπόκειται σε αυξημένα κόστη καυσίμων, μέρος των οποίων η κυβέρνηση έχει ζητήσει από τις εθνικές εταιρείες πετρελαίου να αντισταθμίσουν. Μια παγκόσμια οικονομική ύφεση λόγω του πολέμου θα πλήξει επίσης την οικονομία της Κίνας, η οποία βασίζεται στις εξαγωγές. Υπάρχει επίσης ανησυχία για την επίδραση του πολέμου στις σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας, μια σχέση που το Πεκίνο θέλει να διατηρήσει σταθερή προκειμένου να μειώσει τις τριβές στις δικές του παγκόσμιες φιλοδοξίες.</div><div><br />Το ιρανικό πετρέλαιο<br /><br />Η Κίνα συνέχισε να αγοράζει ιρανικό πετρέλαιο κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, σύμφωνα με αναλυτές, εισάγοντας και τον περασμένο μήνα πάνω από ένα εκατομμύριο βαρέλια την ημέρα – αντλώντας αποθέματα από πλωτές δεξαμενές που βρίσκονται ήδη στην Ασία και δεν επηρεάζονται από τον ναυτικό αποκλεισμό του Ορμούζ από τις ΗΠΑ. Τις τελευταίες εβδομάδες, οι ΗΠΑ ενέτειναν την πίεση στις κινεζικές αγορές, οι οποίες πέρυσι αντιπροσώπευαν πάνω από το 90% των εξαγωγών του Ιράν – και παρέχουν στο Πεκίνο σημαντική οικονομική επιρροή επί του Ιράν.<br /><br />Τον περασμένο μήνα, η Ουάσιγκτον έβαλε στη μαύρη λίστα μια μεγάλη κινεζική εταιρεία πετροχημικών, την οποία χαρακτήρισε ως σημαντικό αγοραστή ιρανικού αργού πετρελαίου, το μεγαλύτερο κινεζικό διυλιστήριο που έχει δεχτεί μέχρι στιγμής αυτό το πλήγμα. Σε μια σπάνια κίνηση, το Πεκίνο διέταξε τις εταιρείες της χώρας να μην συμμορφωθούν με τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν σε αυτή την επιχείρηση και σε τέσσερα άλλα εγχώρια διυλιστήρια που έχουν μπει στη μαύρη λίστα των ΗΠΑ.</div><div><br />Προβληματισμός<br /><br />Η Κίνα μπορεί να είναι πρόθυμη να αποτρέψει αυτές τις τριβές και να κερδίσει την εύνοια του Τραμπ, παρουσιάζοντας την πρόσφατη διπλωματία της με το Ιράν ως μέρος μιας προσπάθειας καλής πίστης να βοηθήσει την Ουάσιγκτον να τερματίσει τον πόλεμο. Ωστόσο, οι αναλυτές είναι προβληματισμένοι ως προς το ενδεχόμενο το Πεκίνο να χρησιμοποιήσει την επιρροή του για να πιέσει υπερβολικά το Ιράν να υποκύψει στις απαιτήσεις των ΗΠΑ, ειδικά χωρίς σαφή κίνητρα από την Ουάσιγκτον.<br /><br />Αφενός, το Πεκίνο δεν έχει πλήρη εμπιστοσύνη στην επιρροή του επί της Τεχεράνης, παρά τη διπλωματική συμμαχία τους. Και παρόλο που η Κίνα έχει δείξει αυτοσυγκράτηση στις επικρίσεις της προς τις ΗΠΑ, υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι ο πόλεμος με το Ιράν είναι ένα χάος που πρέπει να διορθώσει η Ουάσιγκτον. Επίσης, παρόλο που η Κίνα μπορεί να ασκεί σημαντική οικονομική επιρροή στο Ιράν μέσω των αγορών πετρελαίου, εν μέσω μιας παγκόσμιας πετρελαϊκής κρίσης, η Κίνα χρειάζεται κι αυτή τα βαρέλια αυτά.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μέση Ανατολή: Πώς η Κίνα θα μπορούσε να βοηθήσει τις ΗΠΑ να λύσουν τον «γόρδιο δεσμό» του Ιράν και τι θα ζητήσει ως αντάλλαγμα.

Η επίσκεψη του Ιρανού ΥΠΕΞ στο Πεκίνο – λίγες ημέρες πριν από την προγραμματισμένη επίσκεψη του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στην κινε...

Διαβάστε την συνέχεια

Προπαγάνδα μέσω της μεγάλης οθόνης: Η νέα τουρκική παραγωγή «Κύπριος Τούρκος»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1331416/aikskksee.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="470" data-original-width="709" height="133" src="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1331416/aikskksee.jpg" width="720" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ηρωοποιείται η δράση της τουρκοκυπριακής τρομοκρατικής οργάνωσης ΤΜΤ.</span></h3>Σε μια προσπάθεια περαιτέρω προπαγάνδας πάνω στην ιστορία, η Άγκυρα επιστρατεύει για ακόμη μια φορά την έβδομη τέχνη. Με στόχο την παγίωση του αφηγήματος περί «εθνικής αντίστασης» στην Κύπρο, η νέα κινηματογραφική παραγωγή υπό τον τίτλο “Kıbrıs Türküsü” (Ο Κύπριος Τούρκος) επιχειρεί να αναδιαμορφώσει την ιστορική πραγματικότητα της περιόδου 1957-1974.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin: 10px auto; max-width: 560px; width: 560px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2016466621775192137" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2016466621775192137&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fgeopolitiki-amyna%2F968752%2Fpropaganda-meso-tis-megalis-othonis-i-nea-toyrkiki-paragogi-kyprios-toyrkos%2F&sessionId=25496694c06aeaa7eca99bea98895356c5d6fc8e&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 316px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 560px;" title="X Post"></iframe></div>Το σενάριο: Ηρωοποίηση της ΤΜΤ και αποσιώπηση της αλήθειας<br /><br />Υπό τις οδηγίες του σκηνοθέτη Özer Feyzioğlu και του παραγωγού Coşkun Özer, η ταινία εστιάζει στη ζωή του «Αλί», ενός δασκάλου που εγκαταλείπει την έδρα για να ενταχθεί στις τάξεις της -τρομοκρατικής- Τουρκικής Οργάνωσης Αντίστασης (TMT).<br /><br />Το έργο υιοθετεί μια ξεκάθαρα μονοδιάστατη οπτική:<br /><br />Προβολή θυματοποίησης: Η ΤΜΤ παρουσιάζεται ως ο «φύλακας άγγελος» των Τουρκοκυπρίων απέναντι σε μια γενικευμένη και αναίτια ελληνοκυπριακή βία.<br /><br />Ιστορικό «κενό»: Στο σενάριο απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά στις τρομοκρατικές επιθέσεις της ΤΜΤ, με δολοφονίες Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων προοδευτικών, αλλά και στην κατάληξη της περιόδου: την παράνομη τουρκική εισβολή και τη συνεχιζόμενη κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Κινηματογράφος στην υπηρεσία του εθνικισμού<br /><br />Ο Feyzioğlu, έχοντας ήδη εμπειρία σε βιογραφίες εθνικού περιεχομένου (όπως το “Cep Herkülü”), φαίνεται να λειτουργεί ως εκφραστής μιας κρατικής γραμμής που χρησιμοποιεί το συναίσθημα για να δικαιολογήσει πολιτικές επιλογές.<br /><br />Στις δημόσιες τοποθετήσεις του, ο σκηνοθέτης δεν κρύβει τον ιδεολογικό χαρακτήρα του έργου, κάνοντας λόγο για μια «κραυγή ενάντια στην εξόντωση». Η χρήση όρων όπως «άσβεστη φλόγα ελευθερίας» και «μεγάλη αδικία» επιβεβαιώνει ότι η ταινία δεν στοχεύει στην ιστορική αναζήτηση, αλλά στην ενίσχυση του εθνικιστικού φρονήματος και της διχοτομικής ρητορικής.<br />Η «Soft Power» της Άγκυρας<br /><br />Η παραγωγή αυτή δεν αποτελεί μεμονωμένο καλλιτεχνικό γεγονός, αλλά εντάσσεται στη στρατηγική «ήπιας ισχύος» (soft power) της Τουρκίας. Μέσω της δραματοποίησης και της υψηλής ποιότητας παραγωγής, επιχειρείται η διεθνής και εσωτερική νομιμοποίηση των τουρκικών εγκλημάτων στην Κύπρο, μετατρέποντας την κατοχή σε «αγώνα επιβίωσης».<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Προπαγάνδα μέσω της μεγάλης οθόνης: Η νέα τουρκική παραγωγή «Κύπριος Τούρκος»

Ηρωοποιείται η δράση της τουρκοκυπριακής τρομοκρατικής οργάνωσης ΤΜΤ. Σε μια προσπάθεια περαιτέρω προπαγάνδας πάνω στην ιστορία, η Άγκυρα επ...

Διαβάστε την συνέχεια

Washington Post: Το Ιράν χτύπησε πολύ περισσότερες βάσεις των ΗΠΑ από ό,τι έχει αναφερθεί.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/05/USA-BASE3-1536x1232-1-630x400.jpg" width="705" /><br /><br />Μια αποκαλυπτική έρευνα της Washington Post, βασισμένη σε ανάλυση δορυφορικών δεδομένων, φέρνει στο φως της δημοσιότητας το πραγματικό μέγεθος των ζημιών που έχουν υποστεί οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή από ιρανικές αεροπορικές επιδρομές.<br /><br />Σύμφωνα με τα ευρήματα, οι επιθέσεις υπήρξαν πολύ πιο εκτεταμένες και ακριβείς από όσα έχουν παραδεχθεί επίσημα οι ΗΠΑ.<div><br />Τα κύρια ευρήματα της έρευνας<br /><br />228 πλήγματα: Τουλάχιστον 217 κτιριακές κατασκευές και 11 κομμάτια στρατιωτικού εξοπλισμού έχουν καταστραφεί ή υποστεί ζημιές σε 15 αμερικανικές βάσεις.<br /><br />Στόχοι υψηλής σημασίας: Οι επιθέσεις έπληξαν υπόστεγα αεροσκαφών, στρατώνες, αποθήκες καυσίμων, καθώς και κρίσιμα συστήματα ραντάρ, επικοινωνιών και αντιπυραυλικής άμυνας (Patriot και THAAD).<br /><br />Ανθρώπινες απώλειες: Από την έναρξη του πολέμου στις 28 Φεβρουαρίου 2026, επτά Αμερικανοί στρατιωτικοί έχουν χάσει τη ζωή τους (6 στο Κουβέιτ, 1 στη Σαουδική Αραβία), ενώ οι τραυματίες ξεπερνούν τους 400.</div><div><br />Η «μάχη» των δορυφορικών εικόνων<br /><br />Η έρευνα αναδεικνύει μια πρωτοφανή δυσκολία στην πρόσβαση σε δεδομένα, καθώς εμπορικοί πάροχοι (Vantor, Planet) περιόρισαν τη δημοσίευση εικόνων μετά από αίτημα της Ουάσιγκτον.<br /><br />Ωστόσο, η Washington Post επαλήθευσε 109 δορυφορικές εικόνες υψηλής ανάλυσης που δημοσίευσαν ιρανικά πρακτορεία, συγκρίνοντάς τις με το ευρωπαϊκό σύστημα Copernicus.<br /><br />Η ανάλυση δεν εντόπισε καμία παραποιημένη εικόνα από την πλευρά του Ιράν, επιβεβαιώνοντας την εγκυρότητα των καταγραφών.</div><div><br />Οι βάσεις που επλήγησαν περισσότερο<br /><br />Οι περισσότερες ζημιές εντοπίζονται στο Κουβέιτ και το Μπαχρέιν, χώρες που επέτρεψαν στις ΗΠΑ να διεξάγουν επιθετικές επιχειρήσεις (χρήση HIMARS) από το έδαφός τους.<br /><br />Αρχηγείο 5ου Στόλου (Μπαχρέιν): Οι ζημιές χαρακτηρίζονται ως «εκτεταμένες», με το αρχηγείο να έχει ήδη μεταφερθεί προσωρινά στη Φλόριντα των ΗΠΑ.<br /><br />Βάσεις στο Κουβέιτ (Ali al-Salem, Camp Arifjan, Camp Buehring): Σοβαρά πλήγματα σε υποδομές και επικοινωνίες.<br /><br />Al-Udeid (Κατάρ): Χτυπήθηκαν βάσεις δορυφορικών επικοινωνιών.<br /><br />Prince Sultan (Σαουδική Αραβία): Καταστροφή αεροσκάφους διοίκησης E-3 Sentry και δεξαμενόπλοιου ανεφοδιασμού.<br />Στρατιωτικό «φιάσκο» και εξάντληση αποθεμάτων<br /><br />Στρατιωτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι ο αμερικανικός στρατός «πιάστηκε στον ύπνο», υποτιμώντας την ακρίβεια των ιρανικών drones και πυραύλων.<br /><br />Εξάντληση αεράμυνας: Μέσα σε λίγες εβδομάδες (28 Φεβρουαρίου – 8 Απριλίου), οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν το 53% των αποθεμάτων THAAD και το 43% των Patriot, με τεράστιο οικονομικό και επιχειρησιακό κόστος.<br /><br />Έλλειψη προστασίας: Πολλές βάσεις δεν διέθεταν οχυρωμένα καταφύγια, αφήνοντας εκτεθειμένο το προσωπικό ακόμη και σε κοινόχρηστους χώρους (γυμναστήρια, εστιατόρια).</div><div><br />Η επόμενη μέρα<br /><br />Το μέλλον της αμερικανικής παρουσίας στην περιοχή κρίνεται αβέβαιο. Αξιωματούχοι δήλωσαν στην εφημερίδα ότι οι αμερικανικές δυνάμεις ενδέχεται να μην επιστρέψουν ποτέ σε ορισμένες από αυτές τις βάσεις σε μεγάλους αριθμούς, καθώς ο χώρος της μάχης έχει γίνει πλέον «διαφανής» και οι σταθερές εγκαταστάσεις είναι εξαιρετικά ευάλωτες.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Washington Post: Το Ιράν χτύπησε πολύ περισσότερες βάσεις των ΗΠΑ από ό,τι έχει αναφερθεί.

Μια αποκαλυπτική έρευνα της Washington Post, βασισμένη σε ανάλυση δορυφορικών δεδομένων, φέρνει στο φως της δημοσιότητας το πραγματικό μέγεθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο φόβος των ΜΙΚΡΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/05/ellinakos-2-630x400.jpg" width="721" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο μικρός Έλληνας φοβάται. Φοβάται να θέσει τις ερωτήσεις για τα ουσιώδη, φοβάται να αμφισβητήσει. Δε ρωτά αναλυτικά τι θα γίνει με τα ζητήματα της καθημερινής του επιβίωσης.</span></h3><b>Ειρήνη Καλτσά</b><br />Εκπαιδευτικός<br /><br />Αντ’ αυτών και δεδομένου ότι κάποιο θήραμα πρέπει να φέρει στο τραπέζι της συνείδησής του ως άλλοθι το μεσημέρι, φέρνει τις ερωτήσεις για τη σόουμπιζ και για τα γκομενικά του γείτονα.<br /><br />Ο μικρός Έλληνας φοβάται να παρακάμψει τον λόγο της εξουσίας και της πολιτικής και της ποικιλώνυμης εξουσίας εν γένει.<br /><br />Ειδικά, σε συγκυρίες, όπως η τωρινή, φοβάται να απελευθερωθεί από τους μπαμπούλες που κατασκευάζουν τα κόμματα, ιδιαίτερα το κυβερνών. «Μη φύγεις από το ποιμνιοστάσιο •έξω παραφυλάει ο όλεθρος. Αν δε μας ψηφίσεις, θα φταις εσύ για την μελλοντική κατάντια σου».<br /><br />Ενώ γνωρίζει ότι στην κοινοβουλευτική ολιγαρχία που έχουμε (ούτε λόγος για δημοκρατία) αποφασίζουν ερήμην του τα κόμματα εξυπηρετώντας ποικίλα συμφέροντα διαπλεκόμενων παραγόντων, ταυτόχρονα βαυκαλίζεται νοσηρά με την αυταπάτη τού ότι τα μπλιμπλίκια και οι ψευτόχαντρες που του κουνάνε μες στα μούτρα τα κόμματα, θα αποτελέσουν κάποιου είδους λύση.<br /><br />Κατ’ ουσίαν, έχει βουλιάξει στον βόθρο ενός εκβιαστικού φόβου, αριστοτεχνικά χτισμένου από την κυβέρνηση -κατά κύριο λόγο- και τα άλλα κόμματα εξουσίας και είναι πεπεισμένος ότι παρά τις καταστροφικές για τον ίδιο πολιτικές αποφάσεις των κυβερνητικών κομμάτων των τελευταίων χρόνων, αυτά τα ίδια κόμματα θα του φέρουν τις σωτήριες λύσεις. Μεσσιανισμός του υποτελούς.<br /><br />Έτσι, φιμώνει τις μνήμες για τις υποκλοπές, για την απώλεια αγοραστικής δύναμης, ακόμα και για την τραγωδία των Τεμπών (και άλλα πολλά) και περιμένει εναγωνίως τα κέρματα ελεημοσύνης που του πετάει σταδιακά, μέρα τη μέρα η κυβέρνηση.<br /><br />Τα έχει ανάγκη ο επαίτης Έλληνας, για να δικαιολογήσει την αυτόβουλη απέκδυσή του από το ένδυμα του πολίτη.<br /><br />Επειδή, όπως σε κάθε στερητικό της ελευθερίας κοινωνικό μόρφωμα, όπως για παράδειγμα οι φυλακές, επιβάλλεται η ισοπεδωτική ομοιόμορφη στολή, έτσι και στην ελληνική κοινωνία επιχειρείται η επιβολή της ομοιόμορφης ένδυσης του ρόλου του υπηκόου που αφήνεται να πειστεί ότι η μόνη λύση είναι το να ψηφίσει αυτούς που έφεραν τον τόπο στα σημερινά χάλια.<br /><br />Να τους επιβραβεύσει, με άλλα λόγια και ακόμη χειρότερα να τους δώσει την ευκαιρία να συνεχίσουν το φαύλο έργο τους ακόμη πιο αναίσχυντα και ασύδοτα.<br /><br />Διότι, αν δεν εκλεγεί ο εσμός των ολιγαρχών που λυμαίνεται τα δημόσια αγαθά, τότε θα επέλθει η πλήρης, αν και τεχνηέντως απροσδιόριστη, καταστροφή!<br /><br />Αυτά συλλογίζεται ο μικρός φοβισμένος υπήκοος Έλληνας.<br /><br />Αλλά ένας λαός που ζει με τον φόβο και όχι με όραμα, ποιο μέλλον μπορεί να έχει;<br /><br />Ας θυμηθούμε εδώ, όμως, τι έγραφε ο Ξενοφώντας στα «Ελληνικά» (Βιβλίο 2, κεφ.4: §21):<br /><br />(«αἰδούμενοι καὶ θεοὺς καὶ ἀνθρώπους παύσασθε ἁμαρτάνοντες εἰς τὴν πατρίδα, καὶ μὴ πείθεσθε τοῖς ἀνοσιωτάτοις τριάκοντα, οἳ ἰδίων κερδέων ἕνεκα…»)<br /><br />«σεβόμενοι και θεούς και ανθρώπους, σταματήστε να προξενείτε ζημιά στην πατρίδα και μην υπακούτε στους ανοσιότατους Τριάκοντα, οι οποίοι λόγω προσωπικών συμφερόντων…»<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο φόβος των ΜΙΚΡΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Ο μικρός Έλληνας φοβάται. Φοβάται να θέσει τις ερωτήσεις για τα ουσιώδη, φοβάται να αμφισβητήσει. Δε ρωτά αναλυτικά τι θα γίνει με τα ζητήμα...

Διαβάστε την συνέχεια

Handelsblatt: “Φόβος ανάφλεξης στη Μεσόγειο”. Τουρκία vs. Ελλάδας-Ισραήλ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2024/11/Erdogan_worried_Reuters.jpg?v=1732531388" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1081" data-original-width="1920" height="113" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2024/11/Erdogan_worried_Reuters.jpg?v=1732531388" width="697" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Ο πόλεμος στο Ιράν επιταχύνει την κούρσα των εξοπλισμών στη Μεσόγειο επισημαίνει δημοσίευμα της Handelsblatt που στέκεται στις αντιδράσεις της Τουρκίας απέναντι στην αμυντική συνεργασία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Συγκεκριμένα υπογραμμίζεται ότι «η Κύπρος, ειδικότερα, έρχεται όλο και περισσότερο στο προσκήνιο λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης κοντά στη Μέση Ανατολή.</div><br />Η συνεχιζόμενη σύγκρουση με το Ιράν έχει αναδείξει για άλλη μια φορά τη στρατηγική σημασία του νησιού ως „αβύθιστο αεροπλανοφόρο”. Η τουρκική κυβέρνηση παρακολουθεί αυτή την εξέλιξη με αυξανόμενη ανησυχία. Η Τουρκία κατέχει τo βόρειο κομμάτι της Κύπρου από το 1974. Η ανεπίλυτη σύγκρουση επιδεινώνει τις σχέσεις με την ΕΕ και αποδυναμώνει τη νοτιοανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ. Τώρα, αυτό το χρόνιο σημείο ανάφλεξης επανέρχεται για άλλη μια φορά στο προσκήνιο».<br /><br />Το δημοσίευμα κάνει λόγο για μια «κούρσα εξοπλισμών στο νησί» με την αποστολή δύο ελληνικών φρεγατών και μαχητικών F16 από την Ελλάδα καθώς και του αντιαεροπορικού συστήματος Barak MX από το Ισραήλ, ενώ αναφορά γίνεται και στα κοινά στρατιωτικά γυμνάσια των τριών κρατών.<br /><br />Το δημοσίευμα επισημαίνει τις δηλώσεις του Τούρκου ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν, ο οποίος προειδοποίησε για περαιτέρω κλιμάκωση. Δήλωσε ότι η συνεργασία μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ οδηγεί «όχι σε περισσότερη εμπιστοσύνη, αλλά σε δυσπιστία» και φέρνει «περισσότερα προβλήματα και πόλεμο».<br /><br />Κατηγόρησε το Ισραήλ ότι σχηματίζει συμμαχία με τους εταίρους του εναντίον μουσουλμανικών κρατών. Αυτή η εξέλιξη προκαλεί ανησυχία όχι μόνο στην Τουρκία, αλλά σε ολόκληρο τον μουσουλμανικό κόσμο, δήλωσε ο Φιντάν σε φόρουμ στην Αττάλεια.<br /><br />«Η τουρκική κυβέρνηση κατηγορεί επίσης την Ελλάδα ότι εκμεταλλεύεται τον πόλεμο με το Ιράν για να μετατοπίσει την στρατιωτική ισορροπία δυνάμεων στην ανατολική Μεσόγειο προς όφελός της. Για παράδειγμα, στα τέλη Μαρτίου, η Αθήνα ανέπτυξε πυραύλους αεράμυνας Patriot στο νησί της Καρπάθου – για να προστατεύσει το νότιο Αιγαίο Πέλαγος και τη ναυτική βάση που χρησιμοποιούν οι ΗΠΑ στον κόλπο της Σούδας στην Κρήτη από πιθανές επιθέσεις του Ιράν και συμμαχικών πολιτοφυλακών, σύμφωνα με την Αθήνα» εξηγεί το δημοσίευμα.<br /><br />Επιπρόσθετα, όπως αναφέρεται, η Άγκυρα ενοχλείται τόσο από τη συνεργασία των τριών χωρών με τις ΗΠΑ, όσο και από την ενισχυμένη παρουσία της Γαλλίας στην περιοχή. Γράφει χαρακτηριστικά: «Στα τέλη Απριλίου, ο Πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν έγινε ο πρώτος Γάλλος αρχηγός κράτους που επισκέφθηκε το νησί από την ανεξαρτησία του το 1960.<br /><br />Τον Ιούνιο, οι δύο χώρες σχεδιάζουν να υπογράψουν μια στρατιωτική συμφωνία που θα επιτρέψει την εγκατάσταση γαλλικών δυνάμεων στο νησί και την εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας. Η συμφωνία περιλαμβάνει σχέδια για την επέκταση της ναυτικής βάσης του Ευάγγελου Φλωράκη σε βάση για το Γαλλικό Ναυτικό».<br /><br />Επικοινωνιακή στρατηγική της Άγκυρας<br /><br />Ανάλογο δημοσίευμα φιλοξενεί και η εφημερίδα Tagesspiegel από το Βερολίνο με τίτλο «Η Τουρκία προειδοποιεί για πόλεμο στο Αιγαίο». Επισημαίνει ότι η συνεργασία των τριών κάνει την Άγκυρα να αισθάνεται πιεσμένη. «Η συνάντηση του προέδρου Ερντογάν με τον πρωθυπουργό Μητσοτάκη δεν κατάφερε να παραμερίσει τις διαφωνίες».<br /><br />Ειδικά η στρατιωτική ενίσχυση της Κύπρου από το Ισραήλ αποτελεί εξαιρετικά ευαίσθητο θέμα για την Τουρκία σύμφωνα με την πολιτική επιστήμονα Εμπρού Τουρχάν από την Κωνσταντινούπολη. Η ίδια πάντως θεωρεί ότι «η πολεμική ρητορική της Άγκυρας είναι περισσότερο επικοινωνιακή στρατηγική, παρά συγκεκριμένη προαναγγελία κλιμάκωσης». Μια στρατιωτική σύγκρουση των δύο χωρών είναι κατά τη γνώμη της «λιγότερο πιθανή».<br /><br />O Μάριαν Βεντ από το Ινστιτούτο Κονραντ Άντεναουερ στην Αθήνα εξηγεί ταυτόχρονα ότι η συνεργασία των τριων δεν αποτελεί κάποιου είδους «επιθετική συμμαχία», αλλά περισσότερο «τον συντονισμό των προτεραιοτήτων τους ασφαλείας».<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Handelsblatt: “Φόβος ανάφλεξης στη Μεσόγειο”. Τουρκία vs. Ελλάδας-Ισραήλ.

Ο πόλεμος στο Ιράν επιταχύνει την κούρσα των εξοπλισμών στη Μεσόγειο επισημαίνει δημοσίευμα της Handelsblatt που στέκεται στις αντιδράσεις τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η οργή της Σαουδικής Αραβίας που έφερε την «κωλοτούμπα» Τραμπ για το Ορμούζ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.news247.gr/wp-content/uploads/2026/05/trump-saudi-full.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1067" data-original-width="1600" height="133" src="https://www.news247.gr/wp-content/uploads/2026/05/trump-saudi-full.jpg" width="704" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Η απότομη αλλαγή στάσης του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στο σχέδιό του να συνοδεύει τα πλοία να διέλθουν από τα Στενά του Ορμούζ, δεν ήταν τυχαία, αλλά είχε να κάνει με τις αντιδράσεις που αυτό προκάλεσε στους βασικούς σύμμαχος των ΗΠΑ στον Κόλπο, με πρώτη τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Σύμφωνα με δύο Αμερικανούς αξιωματούχους που μίλησαν στο NBC, η απόφαση αυτή ήρθε μετά την αναστολή της δυνατότητας του αμερικανικού στρατού να χρησιμοποιεί τις βάσεις και τον εναέριο χώρο του για την εκτέλεση της επιχείρησης από το κράτος του Κόλπου.<br /><br />Ο Τραμπ εξέπληξε τους συμμάχους του Κόλπου ανακοινώνοντας το «Σχέδιο Ελευθερία» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την Κυριακή (4/5) το απόγευμα, δήλωσαν αξιωματούχοι, προκαλώντας την οργή της ηγεσίας στη Σαουδική Αραβία. Σε απάντηση, το Βασίλειο ενημέρωσε τις ΗΠΑ ότι δεν θα επιτρέψει στον αμερικανικό στρατό να πετάξει αεροσκάφη από την αεροπορική βάση Prince Sultan νοτιοανατολικά του Ριάντ ή να πετάξει μέσω του σαουδαραβικού εναέριου χώρου για να υποστηρίξει την προσπάθεια, δήλωσαν αξιωματούχοι.<br /><br />Μια τηλεφωνική συνομιλία μεταξύ του Τραμπ και του Σαουδάραβα πρίγκιπα διαδόχου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν δεν έλυσε το ζήτημα, δήλωσαν οι δύο Αμερικανοί αξιωματούχοι, αναγκάζοντας τον πρόεδρο να διακόψει προσωρινά την επιχείρηση, προκειμένου να αποκαταστήσει την πρόσβαση του αμερικανικού στρατού στον κρίσιμο εναέριο χώρο.<br /><br />Άλλοι στενοί σύμμαχοι του Κόλπου επίσης αιφνιδιάστηκαν. Ο πρόεδρος μίλησε με ηγέτες στο Κατάρ αφότου η προσπάθεια είχε ήδη ξεκινήσει.<br /><br />Μια σαουδαραβική πηγή δήλωσε στο NBC News ότι ο Τραμπ και ο πρίγκιπας διάδοχος «είχαν τακτική επαφή». Σαουδάραβες αξιωματούχοι ήταν επίσης σε επαφή με τον Τραμπ, τον αντιπρόεδρο Τζ. Ντ. Βανς, την Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ και τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, πρόσθεσε η πηγή.<br /><br />Ερωτηθείσα αν η ανακοίνωση του Σχεδίου Ελευθερία εξέπληξε τους Σαουδάραβες ηγέτες, η σαουδαραβική πηγή απάντησε: «Το πρόβλημα με αυτή την υπόθεση είναι ότι τα πράγματα συμβαίνουν γρήγορα σε πραγματικό χρόνο». Η πηγή ανέφερε ότι η Σαουδική Αραβία «υποστήριζε έντονα τις διπλωματικές προσπάθειες» του Πακιστάν να μεσολαβήσει σε μια συμφωνία μεταξύ του Ιράν και των ΗΠΑ για τον τερματισμό του πολέμου.<br /><br />Ένας αξιωματούχος του Λευκού Οίκου δήλωσε σε ανακοίνωσή του, όταν ρωτήθηκε για το αν ορισμένοι ηγέτες κρατών του Κόλπου αιφνιδιάστηκαν από την ανακοίνωση της προσπάθειας των ΗΠΑ να βοηθήσουν τα πλοία να διέλθουν από τα Στενά του Ορμούζ, ότι «οι περιφερειακοί σύμμαχοι είχαν ειδοποιηθεί εκ των προτέρων».<br /><br />Ένας διπλωμάτης από τη Μέση Ανατολή δήλωσε ότι οι ΗΠΑ δεν ήταν σε συντονισμό με το Ομάν για το Σχέδιο Ελευθερία, μέχρι μετά την ανακοίνωση του Τραμπ. «Οι ΗΠΑ έκαναν μια ανακοίνωση και στη συνέχεια συντονίστηκαν μαζί μας», είπε ο διπλωμάτης, προσθέτοντας, «δεν ήμασταν αναστατωμένοι ούτε θυμωμένοι».<br /><br />Ο Τραμπ είχε ανακοινώσει την επιχείρηση το Σαββατοκύριακο ως έναν τρόπο να σπάσει τον αποκλεισμό του Ιράν στο Ορμούζ, και οι κορυφαίοι ηγέτες εθνικής ασφάλειας αφιέρωσαν μεγάλο μέρος της Τρίτης μιλώντας υπέρ της προσπάθειας σε δημόσιες ενημερώσεις στο Πεντάγωνο και στον Λευκό Οίκο, μόνο και μόνο για να σταματήσει ξαφνικά ο πρόεδρος την επιχείρηση.<br /><br />Ο αμερικανικός στρατός είχε παρατάξει έναν αριθμό επιπλέον πλοίων στον Κόλπο για διέλευση από το στενό όταν σταμάτησε η επιχείρηση, δήλωσε Αμερικανός αξιωματούχος. Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ είχε ανακοινώσει νωρίτερα ότι δύο πλοία με αμερικανική σημαία είχαν διασχίσει το στενό στο πλαίσιο της επιχείρησης.<br /><br />Στην ανάρτησή του, ο Τραμπ δήλωσε ότι το Σχέδιο Ελευθερία θα «παύσει για σύντομο χρονικό διάστημα για να διαπιστωθεί εάν» μια συμφωνία για την επίλυση του πολέμου «μπορεί να οριστικοποιηθεί και να υπογραφεί».<div><br />Πώς ο αμερικανικός στρατός χρησιμοποιεί τις χώρες του Κόλπου<br /><br />Ο αμερικανικός στρατός διατηρεί μαχητικά αεροσκάφη, ανεφοδιάζει τα δεξαμενόπλοια και διαθέτει συστήματα αεράμυνας στην αεροπορική βάση Prince Sultan στη Σαουδική Αραβία. Οι Σαουδάραβες επέτρεψαν στις ΗΠΑ να πετούν αεροσκάφη από εκεί για να υποστηρίξουν τον πόλεμο στο Ιράν, καθώς και να πετούν από πάνω αεροσκάφη που εδρεύουν σε κοντινές χώρες.<br /><br />«Λόγω γεωγραφίας, χρειάζεται συνεργασία από τους περιφερειακούς εταίρους για να αξιοποιηθεί ο εναέριος χώρος τους κατά μήκος των συνόρων τους», δήλωσε ένας Αμερικανός αξιωματούχος. Σε ορισμένες περιπτώσεις δεν υπάρχει άλλος τρόπος, εξήγησε ο αξιωματούχος. Τα στρατιωτικά αεροσκάφη ήταν κρίσιμα για την προστασία των πλοίων κατά τη διάρκεια του Σχεδίου Ελευθερία, παρέχοντας ουσιαστικά μια αμυντική ομπρέλα.<br /><br />Ο αμερικανικός στρατός αναφέρεται στην άδεια χρήσης εδάφους άλλης χώρας ως ABO, που σημαίνει πρόσβαση, βάση και υπερπτήση. Τα μαχητικά αεροσκάφη, τα ανεφοδιαστικά δεξαμενόπλοια και τα αεροσκάφη υποστήριξης χρειάζονται άδεια για να πετάξουν από βασικούς περιφερειακούς συμμάχους. Η Σαουδική Αραβία και η Ιορδανία είναι κρίσιμες για να επιτρέψουν σε αεροσκάφη να έχουν εκεί βάση, το Κουβέιτ είναι κρίσιμο για την υπερπτήση και το Ομάν τόσο για την υπερπτήση όσο και για το ναυτικό εφοδιασμό.<br /><br />Ο Τραμπ τηλεφώνησε στον Εμίρη του Κατάρ μετά την έναρξη του Σχεδίου Ελευθερία και ένας αξιωματούχος του Κατάρ ανέφερε σε ανακοίνωσή του ότι συζήτησαν τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός και τις «επιπτώσεις για την ασφάλεια στη θάλασσα και τις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού». Η δήλωση ανέφερε ότι ο Εμίρης τόνισε τη σημασία της αποκλιμάκωσης.<br /><br />Ο αμερικανικός στρατός συνεχίζει να διατηρεί παρουσία εντός και γύρω από τον Κόλπο. Έχει μεγαλύτερο αποτύπωμα στην περιοχή από ό,τι στις 28 Φεβρουαρίου, όταν ξεκίνησε ο πόλεμος. Υπάρχουν δύο ομάδες κρούσης αεροπλανοφόρων στην περιοχή και το Πεντάγωνο έχει φέρει επιπλέον υλικοτεχνική υποστήριξη και έχει αναπληρώσει τα αποθέματά του.<div><br /></div><div><a href="https://www.news247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Η οργή της Σαουδικής Αραβίας που έφερε την «κωλοτούμπα» Τραμπ για το Ορμούζ.

Η απότομη αλλαγή στάσης του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στο σχέδιό του να συνοδεύει τα πλοία να διέλθουν από τα Στενά του Ορμούζ, δεν...

Διαβάστε την συνέχεια

Τούρκοι: ”Επανέρχεται ο EastMed-Η κρίση στο Ορμούζ αλλάζει τα δεδομένα”.

<img height="120" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/05/2-map-eastmed-poseidon_0.webp" width="708" /><br /><br />Η συζήτηση που ξανάρχισε στην Ευρώπη για τις ενεργειακές οδούς της Ανατολικής Μεσογείου δεν έδειξε σημεία για επαναφορά στο προσκήνιο τον αγωγό EastMed, ωστόσο, η κρίση στο Στενό του Ορμούζ έχει αλλάξει την πολιτική αξία του έργου που παρέμεινε στα συρτάρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης εδώ και αρκετά χρόνια.<br /><br />Στην άτυπη σύνοδο κορυφής που πραγματοποιήθηκε στην Κύπρο στις 23-24 Απριλίου, οι ηγέτες της ΕΕ επικεντρώθηκαν στις επιπτώσεις της διαταραχής του Στενού του Ορμούζ στην ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε ήδη κινηθεί μια μέρα νωρίτερα, παρουσιάζοντας το πακέτο AccelerateEU ​​ως απάντηση στο σοκ στις παγκόσμιες ενεργειακές ροές.<br /><br />Το πακέτο δεν αναβιώνει τον EastMed ονομαστικά, ωστόσο το έργο παραμένει καταχωρημένο σε επίσημα έγγραφα της ΕΕ ως Έργο Κοινού Ενδιαφέροντος, διατηρώντας τη θέση του στο μακροπρόθεσμο πλαίσιο υποδομών του μπλοκ, ακόμη και ελλείψει τελικής επενδυτικής απόφασης.<br />Αυτή η θεσμική συνέχεια έχει σημασία επειδή διαχωρίζει την πολιτική σημασία του EastMed από την εμπορική του πραγματικότητα.<br /><br />Θεωρείται ως μέρος της ενεργειακής ασφάλειας<br /><br />Ο αγωγός δεν έχει προχωρήσει στην κατασκευή, αλλά δεν έχει αφαιρεθεί ούτε από τον στρατηγικό σχεδιασμό της ΕΕ, αφήνοντάς τον διαθέσιμο ως σημείο αναφοράς κάθε φορά που εντείνονται οι συζητήσεις για την ενεργειακή ασφάλεια.<br /><br />Η αναστάτωση στο Στενό του Ορμούζ έκανε ακριβώς αυτό. Αφαιρώντας ένα σημαντικό μερίδιο των παγκόσμιων ροών πετρελαίου και LNG από την κυκλοφορία και εκθέτοντας την εξάρτηση της Ευρώπης από τις θαλάσσιες οδούς διαμετακόμισης, η κρίση έχει στρέψει την προσοχή πίσω σε διαδρόμους εφοδιασμού που μειώνουν την έκθεση σε σημεία συμφόρησης.<br /><br />Το φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου πληροί αυτήν την απαίτηση με τρόπο που δεν πληρούν οι εισαγωγές LNG από τον Κόλπο, καθώς οι αγωγοί από τα ισραηλινά και κυπριακά κοιτάσματα είναι ελεύθερα από το Ορμούζ, είναι ελεύθερα από τη Διώρυγα του Σουέζ και θα παρείχαν φυσικό αέριο απευθείας στο ευρωπαϊκό σύστημα.<br /><br />Θα παρακαμφθεί και το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο;<br /><br />Εδώ είναι που η συζήτηση τέμνεται με τη γεωγραφία. Οποιοσδήποτε αγωγός ακολουθεί αυτή τη λογική παρακάμπτει επίσης το τουρκικό έδαφος, ένας παράγοντας που έχει διαμορφώσει τη συζήτηση για τον EastMed από την αρχή.<br /><br />Η διαδρομή του έργου, όπως ορίζεται στη διακυβερνητική συμφωνία του 2020 μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, διασχίζει θαλάσσιες ζώνες που η Άγκυρα δεν αναγνωρίζει ως αποκλειστικά ανήκουσες σε αυτά τα κράτη, θέτοντας νομικές και πολιτικές αντιρρήσεις στο επίκεντρο του ζητήματος των υποδομών.<br /><br />Η Τουρκία έχει διατηρήσει μια σταθερή θέση σε αυτό το ζήτημα, υποστηρίζοντας ότι τόσο η Άγκυρα όσο και οι Τουρκοκύπριοι έχουν δικαιώματα επί των πόρων της Ανατολικής Μεσογείου και απορρίπτοντας μονομερείς ισχυρισμούς οριοθέτησης που υποστηρίζουν την προβλεπόμενη διαδρομή του αγωγού.<br /><br />Το ναυτιλιακό μνημόνιο Τουρκίας-Λιβύης που υπογράφηκε το 2019 σχεδιάστηκε εν μέρει για να αμφισβητήσει αυτή τη γεωμετρία, δημιουργώντας έναν νομικό αντι-χάρτη που τέμνει τον σχεδιαζόμενο διάδρομο EastMed.<br /><br />Ταυτόχρονα, η Τουρκία παραμένει βασικό κράτος διέλευσης στον Νότιο Διάδρομο Φυσικού Αερίου, μεταφέροντας φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν στην Ευρώπη.<br /><br />Οποιαδήποτε υποδομή που μεταφέρει φυσικό αέριο από την Ανατολική Μεσόγειο στις ευρωπαϊκές αγορές χωρίς να διασχίζει το τουρκικό έδαφος αναπόφευκτα μειώνει την επιρροή της Άγκυρας ως ενεργειακού κόμβου, δίνοντας στη συζήτηση για την παράκαμψη μια δομική διάσταση που εκτείνεται πέρα ​​από τον ίδιο τον αγωγό.<br /><br />Ωστόσο, οι εμπορικοί περιορισμοί του έργου δεν έχουν αλλάξει. Οι προκλήσεις της μηχανικής σε μεγάλα ύδατα συνεχίζουν να αυξάνουν το κόστος, οι μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις για την αγορά φυσικού αερίου παραμένουν αβέβαιες σε μια αγορά που διαμορφώνεται από στόχους απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές, και η απουσία τελικής επενδυτικής απόφασης αντικατοπτρίζει την απροθυμία των ιδιωτικών φορέων να δεσμευτούν σε ένα έργο που εκτίθεται τόσο σε αγοραίο όσο και σε πολιτικό κίνδυνο.<br /><br />Αυτό που έχει εξελιχθεί είναι ο τρόπος με τον οποίο συζητείται ο αγωγός EastMed.<br /><br />Αντί για έναν ενιαίο αγωγό μεγάλης κλίμακας, η ιδέα αντικατοπτρίζεται ολοένα και περισσότερο σε ένα δίκτυο μικρότερων στοιχείων υποδομής, συμπεριλαμβανομένων των ρυθμίσεων εξαγωγής ΥΦΑ μέσω της Αιγύπτου και των διασυνδέσεων ηλεκτρικής ενέργειας που συνδέουν το Ισραήλ, την Κύπρο και την Ελλάδα με το ευρωπαϊκό δίκτυο.<br /><br />Αυτά τα έργα αναπαράγουν τη στρατηγική λειτουργία του EastMed σε κατανεμημένη μορφή, μειώνοντας την εξάρτηση από μία μόνο επενδυτική απόφαση, ενώ παράλληλα προωθούν τον ίδιο στόχο της διαφοροποίησης των οδών.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι μια πολυεπίπεδη πραγματικότητα στην οποία ο EastMed υπάρχει ταυτόχρονα ως αδρανής αγωγός, ως ενεργό σημείο αναφοράς πολιτικής και ως μια ευρύτερη αρχιτεκτονική λογική που διαμορφώνει την περιφερειακή ενεργειακή συνεργασία.<br /><br />Η κρίση του Ορμούζ ενίσχυσε αυτή τη λογική, υπογραμμίζοντας τους κινδύνους που συνδέονται με την εξάρτηση από τη θάλασσα, αλλά δεν έχει επιλύσει τα υποκείμενα εμπόδια που εμπόδισαν τον αγωγό να προχωρήσει.<br /><br />Υπό αυτή την έννοια, η τρέχουσα στιγμή δεν σηματοδοτεί τόσο την επιστροφή του EastMed όσο μια αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο αποτιμάται.<br /><br />Ένα έργο που κάποτε αμφισβητούνταν για οικονομικούς λόγους επανεξετάζεται τώρα από στρατηγικούς όρους, καθώς η Ευρώπη σταθμίζει το κόστος των υποδομών έναντι των κινδύνων που ενυπάρχουν στον υπάρχοντα ενεργειακό της χάρτη, καταλήγει το τουρκικό δημοσίευμα.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τούρκοι: ”Επανέρχεται ο EastMed-Η κρίση στο Ορμούζ αλλάζει τα δεδομένα”.

Η συζήτηση που ξανάρχισε στην Ευρώπη για τις ενεργειακές οδούς της Ανατολικής Μεσογείου δεν έδειξε σημεία για επαναφορά στο προσκήνιο τον αγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σχέδιο Ελευθερία: Γιατί ο Λευκός Οίκος «τράβηξε χειρόφρενο» την τελευταία στιγμή;

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-05/ormo-1200x793_0.jpg?itok=Y8-F87vO" /><br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ, χρησιμοποιώντας τα προσωπικά του κανάλια κοινωνικής δικτύωσης, διευκρίνισε πως η υποχώρηση αυτή δεν αποτελεί ένδειξη αδυναμίας αλλά μια τακτική κίνηση καλής θέλησης<br /><br />Η τρέχουσα γεωπολιτική συγκυρία υποδεικνύει πως οι διπλωματικές επαφές ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη έχουν εισέλθει στην πιο κρίσιμη καμπή τους. Μετά από ένα τρίμηνο έντονων πολεμικών συγκρούσεων που συγκλόνισαν την περιοχή, οι δύο πλευρές επιδίδονται σε έναν μαραθώνιο διαβουλεύσεων με στόχο την άρση των τελευταίων εμποδίων που φράζουν τον δρόμο προς μια βιώσιμη συμφωνία. Η πίεση για την εξεύρεση λύσης δεν είναι μόνο στρατιωτική αλλά κυρίως οικονομική, καθώς οι διεθνείς αγορές υφίστανται τους κραδασμούς της αστάθειας, με την αμερικανική οικονομία να μην αποτελεί εξαίρεση σε αυτό το παγκόσμιο κύμα ανατιμήσεων.<br /><br />Η Αναστολή του «Project Freedom»<br /><br />Στο επίκεντρο αυτών των καταιγιστικών εξελίξεων βρίσκεται η αιφνίδια κίνηση του Αμερικανού Προέδρου να ανακοινώσει την προσωρινή αναστολή της επιχείρησης «Σχέδιο Ελευθερία» (Project Freedom). Η συγκεκριμένη αποστολή είχε ως πρωταρχικό σκοπό την εγγύηση της ασφαλούς ναυσιπλοΐας στα στρατηγικής σημασίας Στενά του Ορμούζ. Η απόφαση αυτή ελήφθη σε μια χρονική στιγμή όπου η εσωτερική πολιτική σκηνή των ΗΠΑ αναζητά ισορροπίες, δεδομένων των προκριματικών διαδικασιών και των επερχόμενων ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου, γεγονός που προσδίδει στην κίνηση αυτή έναν έντονο στρατηγικό χαρακτήρα.<br /><br />Διαμεσολάβηση και Στρατηγική Υποχώρηση<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ, χρησιμοποιώντας τα προσωπικά του κανάλια κοινωνικής δικτύωσης, διευκρίνισε πως η υποχώρηση αυτή δεν αποτελεί ένδειξη αδυναμίας αλλά μια τακτική κίνηση καλής θέλησης. Όπως υποστήριξε, η παύση της επιχείρησης προέκυψε μετά από σχετικό αίτημα του Πακιστάν και άλλων συμμαχικών δυνάμεων, λαμβάνοντας υπόψη τα σημαντικά στρατιωτικά οφέλη που αποκόμισαν οι ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της εκστρατείας. Ο απώτερος σκοπός είναι να δοθεί ο απαραίτητος διπλωματικός χώρος ώστε να διαπιστωθεί εάν οι διαπραγματεύσεις με τους Ιρανούς εκπροσώπους μπορούν να καταλήξουν σε μια οριστική και δεσμευτική υπογραφή συμφωνίας.<div><br />Διατήρηση του Ναυτικού Αποκλεισμού<br /><br />Παρά την αναστολή του «Σχεδίου Ελευθερία», είναι σαφές πως ο ναυτικός αποκλεισμός παραμένει σε πλήρη ισχύ, διατηρώντας το καθεστώς ασφυκτικής πίεσης προς το καθεστώς της Τεχεράνης. Η Ουάσιγκτον παρακολουθεί στενά τις κινήσεις της ιρανικής διπλωματίας, με ιδιαίτερη έμφαση στην τρέχουσα επίσκεψη του Ιρανού Υπουργού Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, στο Πεκίνο. Η κίνηση αυτή των ΗΠΑ ερμηνεύεται ως ένα βήμα που επιδιώκει να εξισορροπήσει την επιθετική στρατηκή με τη διπλωματική ευελιξία.</div><div><br />Κοινωνική Δυσφορία και Ενεργειακή Κρίση<br /><br />Η διαφαινόμενη προοπτική μιας ειρηνευτικής διευθέτησης προσφέρει μια ηλιαχτίδα αισιοδοξίας στους καταναλωτές ανά την υφήλιο. Η παρατεταμένη κρίση έχει οδηγήσει τις τιμές των καυσίμων σε δυσθεώρητα ύψη, προκαλώντας έντονη κοινωνική δυσφορία και πολιτική πίεση. Αυτή η λαϊκή απαίτηση για σταθεροποίηση του κόστους ζωής φαίνεται πως έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφαση του Τραμπ να αποδεχθεί την παύση μιας επιχείρησης που, αν και βραχύβια, βρέθηκε αντιμέτωπη με το μπλοκάρισμα εκατοντάδων εμπορικών πλοίων στα Στενά του Ορμούζ.</div><div><br />Μετάβαση στη Διπλωματική Οδό<br /><br />Την ίδια στιγμή, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, διά στόματος Μάρκο Ρούμπιο, είχε ήδη προλειάνει το έδαφος για αυτές τις ανακοινώσεις. Ο Υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ξεκάθαρα πως ο κύκλος των πολεμικών επιχειρήσεων κατά του Ιράν έχει ουσιαστικά κλείσει, μετατοπίζοντας το κέντρο βάρους της αμερικανικής στρατηγικής από το πεδίο της μάχης στη διασφάλιση των θαλάσσιων οδών. Η σύμπλευση των δηλώσεων Ρούμπιο με την απόφαση Τραμπ υπογραμμίζει μια συντονισμένη προσπάθεια της αμερικανικής ηγεσίας να απεμπλακεί από την ενεργό σύρραξη.</div><div><br />Η Κινεζική Επιρροή και η Επόμενη Ημέρα<br /><br />Η διπλωματική κινητικότητα επεκτείνεται και στην Άπω Ανατολή, με την Κίνα να διαδραματίζει ρόλο-κλειδί. Η συνάντηση του Αραγτσί με τον Κινέζο ομόλογό του, Γουάνγκ Γι, στο Πεκίνο, αναδεικνύει τον ρόλο της Κίνας ως του κυριότερου αγοραστή ιρανικού αργού πετρελαίου. Η κινεζική πλευρά επιθυμεί διακαώς την κατάπαυση των εχθροπραξιών για τη διασφάλιση της ενεργειακής της τροφοδοσίας, μια επιδίωξη που αναγνωρίζει και ο Αμερικανός Πρόεδρος. Μάλιστα, η επικείμενη επίσκεψη του Τραμπ στο Πεκίνο την επόμενη εβδομάδα ενισχύει την πεποίθηση πως η Κίνα λειτουργεί ως ο μεσολαβητής που μπορεί να ασκήσει ουσιαστική επιρροή στην Τεχεράνη.</div><div><br />Οι Διεθνείς Επαφές της Ουάσιγκτον<br /><br />Παράλληλα, οι διπλωματικοί δίαυλοι παραμένουν ανοιχτοί και με τη Μόσχα. Ο Μάρκο Ρούμπιο είχε επικοινωνία με τον Σεργκέι Λαβρόφ, και παρόλο που η ρωσική πλευρά κράτησε χαμηλούς τόνους κάνοντας λόγο για μια γενική ανταλλαγή απόψεων επί των διεθνών ζητημάτων, είναι προφανές πως το ιρανικό ζήτημα βρέθηκε στην κορυφή της ατζέντας. Η συμμετοχή των μεγάλων δυνάμεων σε αυτή τη διαδικασία καταδεικνύει την πολυπλοκότητα αλλά και τη σοβαρότητα της κατάστασης.</div><div><br />Η Οπτική της Τεχεράνης<br /><br />Στο εσωτερικό του Ιράν, η οπτική γωνία είναι διαφορετική. Τα κρατικά μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν την υποχώρηση των ΗΠΑ ως μια έμμεση παραδοχή αποτυχίας των αμερικανικών στόχων. Η Τεχεράνη ερμηνεύει την παύση του «Σχεδίου Ελευθερία» ως αποτέλεσμα της δικής της σθεναρής στάσης και των προειδοποιήσεων που απηύθυνε προς τη Δύση. Η στρατηγική επιλογή του Ιράν να μεταφέρει την ένταση στα Στενά του Ορμούζ φαίνεται πως απέδωσε καρπούς, αναγκάζοντας την Ουάσιγκτον σε αναθεώρηση των πλάνων της.</div><div><br />Η Προτεραιότητα της Πυρηνικής Ασφάλειας<br /><br />Ωστόσο, το ζήτημα του πυρηνικού προγράμματος παραμένει το μεγάλο «αγκάθι» στις συνομιλίες. Ο Τραμπ, υπεραμυνόμενος της πολιτικής του, τόνισε πως το αυξημένο κόστος του πετρελαίου είναι ένα «μικρό τίμημα» προκειμένου να αποτραπεί η απόκτηση πυρηνικών όπλων από την Τεχεράνη. Η δήλωση αυτή καταδεικνύει τις ιεραρχήσεις της αμερικανικής κυβέρνησης, όπου η εθνική και παγκόσμια ασφάλεια προηγείται των οικονομικών δεικτών.</div><div><br />Νέοι Κανόνες Ναυσιπλοΐας στα Στενά<br /><br />Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εξέλιξη είναι η προσπάθεια του Ιράν να επιβάλει ένα νέο καθεστώς ελέγχου στη ναυσιπλοΐα. Η ίδρυση της Αρχής Στενών του Περσικού Κόλπου (PGSA) και η απαίτηση για λήψη άδειας διέλευσης μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας αποτελούν μια προσπάθεια παγίωσης της ιρανικής κυριαρχίας στην περιοχή. Τα πλοία πλέον καλούνται να συμμορφώνονται με νέους, αυστηρούς κανόνες, μια διαδικασία που πολλοί αναλυτές θεωρούν ως την απαρχή επιβολής «διοδίων» από την Τεχεράνη. Αυτός ο νέος μηχανισμός ελέγχου δεν εξυπηρετεί μόνο στρατιωτικούς σκοπούς αλλά αποσκοπεί και στη δημιουργία μιας νέας πηγής εσόδων για το Ιράν, καθώς η χώρα προετοιμάζεται για την επόμενη ημέρα μετά τον πόλεμο.<br /><br />Προς μια Ιστορική Συμφωνία<br /><br />Συνοψίζοντας, η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις διεργασίες αυτές, καθώς η ισορροπία ανάμεσα στη διπλωματική επιτυχία και την οικονομική κατάρρευση παραμένει εξαιρετικά λεπτή. Η επίτευξη μιας τελικής συμφωνίας φαντάζει πλέον πιο κοντά από ποτέ, αλλά οι λεπτομέρειες της επόμενης ημέρας θα καθορίσουν το μέλλον της παγκόσμιας ενεργειακής ασφάλειας και των γεωπολιτικών συσχετισμών στην περιοχή.<br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σχέδιο Ελευθερία: Γιατί ο Λευκός Οίκος «τράβηξε χειρόφρενο» την τελευταία στιγμή;

Ο Ντόναλντ Τραμπ, χρησιμοποιώντας τα προσωπικά του κανάλια κοινωνικής δικτύωσης, διευκρίνισε πως η υποχώρηση αυτή δεν αποτελεί ένδειξη αδυνα...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικά ΜΜΕ: Η Λιβύη δεν θα ολοκληρώσει ποτέ τις διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα.

<img src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2025/07/libya-e1752705100203-696x378.jpg" /><br /><br />Για τις διαπραγματεύσεις Ελλάδας-Λιβύης, μέρες μετά την επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη σε Τρίπολη και Βεγγάζη, μίλησε υψηλόβαθμη πηγή από τη Λιβύη, μιλώντας στο Türkiye Today.<br /><br />Σύμφωνα με το τουρκικό δημοσίευμα, ο ίδιος ανέφερε ότι η Λιβύη δεν θα ολοκληρώσει ποτέ αυτές τις διαπραγματεύσεις (σσ. μεταξύ Ελλάδας – Λιβύης) που θα έθεταν σε κίνδυνο τη στρατηγική της σχέση με την Άγκυρα.<br /><br />Σύμφωνα με τον ανώτερο Λίβυο αξιωματούχο, «η επιτροπή θαλάσσιας οριοθέτησης που πρόκειται να συσταθεί μεταξύ των δύο χωρών δεν είναι ένα νέο όργανο. Είχε ήδη συσταθεί το 1998, αλλά παρέμενε αδρανής για μεγάλο χρονικό διάστημα».<br /><br />Σε αυτό το «πολιτικό και διπλωματικό ναρκοπέδιο», η Ελλάδα ενδέχεται να διαπιστώσει ότι η προσπάθειά της για μια πρόοδο σε νομικό επίπεδο επισκιάζεται συχνά από τον ευρύτερο περιφερειακό αγώνα περί ασφάλειας και το αμετάβλητο στρατηγικό βάρος των τουρκο-λιβυκών δεσμών».<br />Yeniyasam: «Οι συνομιλίες μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης για την οριοθέτηση των θαλάσσιων δικαιοδοσιών έχουν επιταχυνθεί»<br /><br />Σε άλλο τουρκικό μέσο, αναφέρεται ότι η Αθήνα έχει εντείνει τις επαφές της με τη Λιβύη με σκοπό τον καθορισμό των ορίων των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών τους στη Μεσόγειο και ότι η πρωτοβουλία αυτή θεωρείται ως απάντηση στη θαλάσσια συμφωνία που υπογράφηκε με την Τουρκία το 2019.<br /><br />Επιπλέον, σημειώνει ότι ενώ η Ανατολική Μεσόγειος προσελκύει από καιρό την προσοχή λόγω των περίπλοκων και αμφισβητούμενων θαλάσσιων συνόρων της, η ανακάλυψη πλούσιων αποθεμάτων φυσικού αερίου υποθαλάσσια τα τελευταία χρόνια έχει οξύνει περαιτέρω τις εντάσεις.<div><br /></div><div><a href="https://www.naftemporiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκικά ΜΜΕ: Η Λιβύη δεν θα ολοκληρώσει ποτέ τις διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα.

Για τις διαπραγματεύσεις Ελλάδας-Λιβύης, μέρες μετά την επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη σε Τρίπολη και Βεγγάζη, μίλησε ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η νέα μεγάλη σκακιέρα με φόντο την γεωπολιτική άβυσσο.

<img height="113" src="https://omegapress.gr/images/VADEF.jpg" width="708" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Οι οιωνοί δεν είναι καλοί. Ο ορίζοντας είναι σκοτεινός. Πόλεμοι, οικονομική κρίση, νεοφασισμός, κρίση εμπιστοσύνης, καταρράκωση του διεθνούς δικαίου, περιθωριοποίηση των διεθνών οργανισμών και πολύπλευρες απειλές, συνθέτουν μια γεωπολιτική άβυσσο. Κατά τα φαινόμενα, μπαίνουμε σε μια νέα εποχή και όλοι οι μεγάλοι παίχτες, θέλουν μια νέα μεγάλη σκακιέρα, όπου θα κυριαρχεί η ισχύς των όπλων και οι συμμαχίες τους και μέσω αυτών να επιβάλλουν τις αποφάσεις τους στους άλλους.<br /><br />Αλλά αυτή την στιγμή, τίποτα δεν οδηγεί σε μια συμμετρική τάξη πραγμάτων, ούτε σε μια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας, ούτε καν σε νέους και αποδεκτούς κανόνες διεθνών σχέσεων. Κάθε απόφαση ακόμη και της υπερδύναμης των ΗΠΑ, εμπεριέχει ρίσκο για όλο τον κόσμο. Η ΕΕ αναζητά ρόλο. Το Ισραήλ και η Τουρκία με τους συμμάχους τους ανταγωνίζονται για μια θέση περιφερειακού πρωταγωνιστή.<br /><br />Η Γαλλία θέλει να μεταφέρει πυρηνικά στην Ελλάδα και αλλού , αλλά εκείνη θα κρατά το κουμπί. Η Γερμανία ασθμαίνουσα θέλει να κερδίσει κάτι και απαιτεί από την Αθήνα να συναινέσει στην κατάργηση του βέτο ώστε να διευκολυνθεί στην αναβάθμιση των σχέσεων με την Τουρκία. Ο φόβος μιας γεωπολιτικής αβύσσου έχει λογική, αν δεν υπάρξει αντίστροφη πορεία.<br /><br />Η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας εκφράζει αυτήν ακριβώς την ακαταστασία. Είναι πειθήνια έναντι των ΗΠΑ, σύρεται πίσω από το στρατηγικό σχέδιο του Ισραήλ και είναι βραχίονας στην περιφερειακή του πολιτική. Υποκύπτει συχνά σε αιτήματα της Γαλλίας και της Γερμανίας, κυριαρχείται από μια εξοπλιστική φρενίτιδα που ικανοποιεί την αμερικανική και την ευρωπαική πολεμική βιομηχανία , αλλά δεν καταγράφει καμία απολύτως πρόοδο στην επίλυση των δικών της διμερών προβλημάτων με την Τουρκία και τις βαλκανικές χώρες. Ταυτόχρονα τα πνεύματα οξύνονται στην Κύπρο με την Τουρκία να έχει γίνει ευερέθιστη γιατί θέλει άοπλη την Κύπρο και χωρίς διπλωματικές πρωτοβουλίες και συμμαχίες, ώστε να είναι εύκολο θύμα της.<br /><br />Οι ανταγωνισμοί, ο Γερμανός ΥΠΕΞ, το βέτο στην ΕΕ και η Τουρκία<br /><br />Η επίσκεψη του Γερμανού ΥΠΕΞ στην Αθήνα Γιόχαν Βάντεφουλ στις 4 Απριλίου αποτύπωσε αυτήν ακριβώς την εικόνα. Η Γερμανία πουλάει όπλα και θέλει και εκείνη το μερίδιό της από την Ελλάδα. Ταυτόχρονα όμως η Γερμανία έχει υποβαθμιστεί γεωπολιτικά στην μεγάλη διεθνή σκακιέρα , γιατί αποδείχθηκε ανεπαρκής, αδύναμη και απροετοίμαστη για να αντιμετωπίσει τα νέα δεδομένα που έφερε η εκλογή Τράμπ, ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία και η κρίση ταυτότητας της ΕΕ. Αντίθετα, η Γαλλία έδειξε ότι είναι πιο έτοιμη και κινείται ήδη δραστήρια προς κάθε κατεύθυνση , ιδιαίτερα στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Κύπρου και της Ελλάδας.<br /><br />Για να εξισορροπήσει την κινητικότητα της Γαλλίας, το Βερολίνο απευθύνεται στον ιστορικό σύμμαχό της, την Τουρκία για να αναβαθμιστεί και το ίδιο στη νέα σκακιέρα, ενώ πιέζει για την επιτάχυνση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με τις χώρες των δυτικών βαλκανίων και φαίνεται ότι θα γίνει κάποιο βήμα επί ελληνικής προεδρίας το επόμενο έτος. Ο Βάντεφουλ, όχι μόνο δεν έκρυψε, αντίθετα ήταν ιδιαίτερα αιχμηρός στην ανάγκη κατάργησης του βέτο, ώστε να αναπτυχθούν οι σχέσεις ΕΕ -Τουρκίας, με τον Γιώργο Γεραπετρίτη να σιωπά και να μην λέει καν τη θέση της Ελλάδας.</div><div><br />Ο Έλληνας ΥΠΕΞ σιώπησε και στις επισημάνσεις του Γερμανού ΥΠΕΞ για τον ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή , αντί να απαντήσει για την απειλή πολέμου της Τουρκίας, τα γεγονότα της Κάσου και την αμφισβήτηση ακόμη και της κυριαρχίας νησιών και βραχονησίδων. Αρκέστηκε μόνο να ζητήσει και αυτό έμμεσα, να μην χρησιμοποιούνται όπλα κατά συμμάχων, προφανώς τα Εurofighter Typhoon που θα αγοράσει η Άγκυρα και η Γερμανία είναι συμπαραγωγός χώρα. Θέμα που ήδη έχει κλείσει υπέρ της Τουρκίας προ πολλού.</div><div><br />Αγριεύουν οι ανταγωνισμοί, μεγαλώνει το ρίσκο<br /><br /> Η απειλή ενός νέου πολεμικού κύκλου με το Ιράν είναι υπαρκτή . Το τέλος δεν φαίνεται πουθενά. Η ελληνική κυβέρνηση ετοιμάζεται να στείλει ναυτικές δυνάμεις στα στενά του Ορμούζ με στόχο την ελεύθερη διέλευση των τάνκερ. Η επίκληση της διεθνούς οικονομικής κρίσης είναι ένα επιχείρημα που έχει βάση, αλλά η πραγματική αιτία της κρίσης είναι ο επιθετικός πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ και όχι η αντίδραση του Ιράν. Προφανώς όμως η Ελλάδα μπαίνει όλο και πιο βαθιά και ήδη κατά πληροφορίες, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δεσμευθεί ότι η Ελλάδα θα είναι παρούσα. Απλά περιμένουμε το σχήμα των δυνάμεων που θα διαμορφωθεί. Το ρίσκο είναι πολύ υψηλό όμως .<br /><br />Την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ δείχνουν να έχουν πελαγώσει και ο Τραμπ δεν έχει την πολιτική επάρκεια να αναλύσει τα δεδομένα και να βρει μια διπλωματική διέξοδο που τόσο θέλει. Είναι και θα είναι εγκλωβισμένος στον πόλεμο του Ισραήλ και δεν μπορεί να ξεφύγει πλέον. Ακόμη και αν υπάρξει διέξοδος στο στενό του Ορμούζ, η γεωπολιτική αστάθεια δεν θα αντιμετωπιστεί. Αντίθετα, η κρίση θα διαχυθεί μέσω των νέων ανταγωνισμών που διαμορφώνει νέα συμμαχική σχήματα στην περιοχή.<br /><br />Η Τουρκία συζητά με τη Σαουδική Αραβία, έχει στο πλευρό της το Πακιστάν, έχει ακόμη σταθερή σχέση με τις ΗΠΑ και με το Κατάρ , αναπτύσσει πρωτοβουλίες προς την Αίγυπτο, ελέγχει τη Συρία και θέλει αναβαθμισμένο ρόλο και προς τη Μέση Ανατολή και προς την Ευρώπη. Το είπε άλλωστε ξεκάθαρα ο Ερντογάν μιλώντας στο υπουργικό συμβούλιο την Τρίτη 5 Απριλίου και έχει ενδιαφέρον , όχι μόνο για την σχεδόν αγωνιώδη φρασεολογία που χρησιμοποιεί, αλλά και για την αλαζονεία του.<br />Ο Ερντογάν είπε ότι ο γεωπολιτικός ρόλος της Τουρκίας έχει ενισχυθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, ότι η παγκόσμια πολιτική μεταβαίνει σε μια νέα πολυπολική τάξη, στην οποία η Τουρκία επιδιώκει να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο. Και πρόσθεσε:</div><div><br />«Το ζήτημα δεν είναι πού βρίσκεται η Άγκυρα, αλλά πού θέλουν να βρεθούν οι Βρυξέλλες στον κόσμο του μέλλοντος. Μια Ευρωπαϊκή Ενωση χωρίς την πλήρη συμμετοχή της Τουρκίας δεν μπορεί να εξελιχθεί σε παγκόσμιο κέντρο ισχύος. Η Ε.Ε. βρίσκεται ενώπιον μιας επιλογής: είτε θα αναγνωρίσει τη στρατηγική σημασία της Τουρκίας είτε θα διακινδυνεύσει να αποδυναμωθεί λόγω πολιτικών αποκλεισμού”.</div><div><br />Απλά ο Τούρκος πρόεδρος προσπαθεί να αυτοπροταθεί ως σύμμαχος στις γεωπολιτικές επιδιώξεις της Ευρώπης, αλλά η Ευρώπη , πέρα από ανέξοδη ρητορική, ελάχιστα έχει κάνει ή μπορεί να κάνει προς το παρόν. Ως αντάλλαγμα η Τουρκία ζητά την συνεργασία στον αμυντικό τομέα και την αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης που όμως απαιτεί ομοφωνία. Εδώ κουμπώνει η πίεση της Γερμανίας προς την Ελλάδα . <br /><br />Ωστόσο η στάση της Τουρκίας έχει τεράστιο ενδιαφέρον για την Ελλάδα γιατί προφανώς μέσα από μια στρατηγική συνεργασία ΕΕ -Τουρκίας, η Ελλάδα θα είναι ο αδύναμος κρίκος. Και με ανεπίλυτα τα διμερή προβλήματα η Άγκυρα μπορεί να γίνει πολύ επικίνδυνη για την Ελλάδα.<br />Το επίσης σοβαρό πρόβλημα με την ελληνική εξωτερική πολιτική, είναι ότι πέρα από την ενσωμάτωσή της στα σχέδια άλλων χωρών, δεν έχει να παρουσιάσει το δικό της στρατηγικό σχέδιο για τα βαλκάνια ή για τις σχέσεις με την Τουρκία και τον ρόλο της στην περιοχή. Η Ελλάδα μπορεί να αναπτύξει διπλωματικές πρωτοβουλίες, ωστόσο, παρά τις πολλές επαφές και επισκέψεις του πρωθυπουργού και άλλων αξιωματούχων στις αραβικές χώρες δεν υπάρχει τίποτα απολύτως που να προσδιορίζει κάποιο στόχο της Αθήνας στη νέα σκακιέρα.<br /><br />Όλα αυτά εξελίσσονται σε ένα σκηνικό όπου στρατιωτικοποιείται η πολιτική, η Τουρκία γίνεται όλο και πιο οξύθυμη και θέλει να πιέσει την Ελλάδας για υποχωρήσεις όπως την βολεύουν. Αναβρασμός σε νέο επίπεδο απειλής... </div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η νέα μεγάλη σκακιέρα με φόντο την γεωπολιτική άβυσσο.

Του Σωτήρη Σιδέρη Οι οιωνοί δεν είναι καλοί. Ο ορίζοντας είναι σκοτεινός. Πόλεμοι, οικονομική κρίση, νεοφασισμός, κρίση εμπιστοσύνης, καταρ...

Διαβάστε την συνέχεια

S&P Global: Η κρίση δεν τελειώνει με το άνοιγμα του Ορμούζ. Έως και το 2027 οι επιπτώσεις.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/FFSOGIXM6JJOJKFPH5SLYH4RAI-768x512.jpg" width="702" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ακόμη και μετά την επαναλειτουργία των Στενών, η πλήρης αποκατάσταση της παραγωγής πετρελαίου θα χρειαστεί τουλάχιστον 7 μήνες</span></h3>Η ενεργειακή κρίση που έχει πυροδοτηθεί από τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή δεν πρόκειται να εκτονωθεί άμεσα, ακόμη κι αν ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ. Σύμφωνα με την S&P Global, η αγορά πετρελαίου θα χρειαστεί σημαντικό χρόνο για να επανέλθει σε πλήρη λειτουργία, με τις επιπτώσεις να ενδέχεται να διαρκέσουν έως και το 2027.<div><br />Τουλάχιστον 7 μήνες για πλήρη ανάκαμψη<br /><br />Η έκθεση της S&P Global Energy εκτιμά ότι, ακόμη και στο καλύτερο σενάριο, θα απαιτηθούν τουλάχιστον επτά μήνες μετά το άνοιγμα του Ορμούζ για να αποκατασταθεί πλήρως η παραγωγή πετρελαίου.<br /><br />Ωστόσο, αυτό το σενάριο βασίζεται σε δύο κρίσιμες προϋποθέσεις:να μην υπάρχουν μόνιμες ζημιές στις ενεργειακές υποδομές<br />να λειτουργούν ομαλά οι εφοδιαστικές αλυσίδες<br /><br />Αν έστω και ένας από αυτούς τους παράγοντες δεν επιβεβαιωθεί, τότε η επιστροφή στην κανονικότητα μπορεί να καθυστερήσει σημαντικά.<br />Οι πραγματικοί κίνδυνοι: υποδομές και logistics<br /><br />Το βασικό πρόβλημα δεν είναι μόνο το αν θα ανοίξει το Στενό, αλλά το τι θα βρει η αγορά μετά. Ζημιές σε: λιμάνια<br />αγωγούς<br />εγκαταστάσεις φόρτωσης<br />ενεργειακές υποδομές<br /><br />μπορούν να επιμηκύνουν δραματικά τον χρόνο αποκατάστασης.<br /><br />Με απλά λόγια: το «άνοιγμα» δεν σημαίνει ότι το σύστημα λειτουργεί. Σημαίνει απλώς ότι ξεκινά η δύσκολη φάση της επανεκκίνησης.<br /><br />Όσο καθυστερεί, τόσο βαθαίνει η κρίση<br /><br />Η S&P είναι ξεκάθαρη: όσο περισσότερο παραμένουν περιορισμένες ή κλειστές οι ροές μέσω του Ορμούζ, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα η κρίση εφοδιασμού να τραβήξει μέχρι τα τέλη του 2026 ή και το 2027.<br /><br />Αυτό έχει άμεσες συνέπειες:</div><div>πίεση στις τιμές ενέργειας<br />αβεβαιότητα στις αγορές<br />αυξημένο κόστος για οικονομίες που εξαρτώνται από εισαγωγές<br /><br />και φυσικά ενισχύει τα σενάρια για παρατεταμένη ενεργειακή αστάθεια.<br />Το βασικό συμπέρασμα (χωρίς ωραιοποίηση)<br /><br />Αν περιμένεις ότι με το άνοιγμα του Ορμούζ «τελειώσαμε», είναι λάθος εκτίμηση.<br /><br />Η αγορά πετρελαίου λειτουργεί σαν μηχανή βαριάς βιομηχανίας. Όταν σταματήσει, δεν ξαναπαίρνει μπροστά με ένα κουμπί. Θέλει χρόνο, υποδομές και σταθερότητα – τρία πράγματα που αυτή τη στιγμή λείπουν.<br /><br />Η κρίση δεν είναι στιγμιαία. Είναι δομική. Και αν συνεχιστεί η αστάθεια, θα τη βλέπεις μπροστά σου για τουλάχιστον έναν ακόμα χρόνο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

S&P Global: Η κρίση δεν τελειώνει με το άνοιγμα του Ορμούζ. Έως και το 2027 οι επιπτώσεις.

Ακόμη και μετά την επαναλειτουργία των Στενών, η πλήρης αποκατάσταση της παραγωγής πετρελαίου θα χρειαστεί τουλάχιστον 7 μήνες Η ενεργειακή ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ζελένσκι: «Χωρίς χαρτιά» σε πόλεμο φθοράς. Η σκληρή πραγματικότητα στην Ουκρανία.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/zelenski-merts-768x512.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η στρατηγική εξάντλησης, οι περιορισμένες προόδοι και το αδιέξοδο στο μέτωπο Ρωσίας–Ουκρανίας.</span></h3>Καθώς ο πόλεμος στην Ουκρανία μπαίνει σε νέα φάση φθοράς, ο πρόεδρος Ζελένσκι βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα δύσκολο στρατηγικό πρόβλημα: περιορισμένα περιθώρια ελιγμών τόσο στο πεδίο της μάχης όσο και στη διπλωματία με τη Δύση.<br /><br />Παρά την ισχυρή διεθνή εικόνα του, οι εξελίξεις στο μέτωπο δείχνουν έναν πόλεμο χωρίς καθαρή ανατροπή.<br />Μέτωπο: στασιμότητα με μικρές μεταβολές<br /><br />Σύμφωνα με αναλύσεις πεδίου, οι μετακινήσεις γραμμών ελέγχου παραμένουν περιορισμένες: <div>προόδοι 150–200 km² τον μήνα σε αμφισβητούμενες ζώνες<br />«γκρίζες ζώνες» όπου ο έλεγχος δεν είναι ξεκάθαρος<br />καμία στρατηγική μεταβολή εδώ και περίπου δύο χρόνια<br /><br />Παρά τις επιμέρους ουκρανικές δηλώσεις για τοπικά κέρδη, η συνολική εικόνα παραμένει ένας πόλεμος φθοράς χωρίς αποφασιστική καμπή.<br />Ρωσική πίεση και δημογραφικό πλεονέκτημα<br /><br />Οι ρωσικές δυνάμεις εντείνουν την πίεση σε κρίσιμες περιοχές:πολιορκία βιομηχανικών πόλεων στο Ντονέτσκ<br />επέκταση του ενεργού μετώπου στα βόρεια σύνορα<br />επιμήκυνση της γραμμής σύγκρουσης κατά εκατοντάδες χιλιόμετρα<br /><br />Παράλληλα, η Μόσχα διατηρεί σταθερή ικανότητα στρατολόγησης, προσφέροντας οικονομικά κίνητρα, την ώρα που η Ουκρανία βασίζεται σε υποχρεωτική επιστράτευση. </div><div><br />Αντίθετες αφηγήσεις για απώλειες<br /><br />Υπάρχει έντονη σύγκρουση στοιχείων σχετικά με τις απώλειες:Ουκρανικές πηγές κάνουν λόγο για υψηλές ρωσικές απώλειες<br />διαφορετικές επίσημες εκτιμήσεις παρουσιάζουν αποκλίσεις<br />ρωσικές αντοχές φαίνεται να μην καταρρέουν όπως αναμενόταν<br />Αναλυτές σημειώνουν ότι η «πολεμική στατιστική» χρησιμοποιείται πλέον ως εργαλείο πολιτικής αφήγησης και όχι μόνο ως αντικειμενική μέτρηση.</div><div><br />Οικονομικός παράγοντας: η Ρωσία αντέχει<br /><br />Παρά τις κυρώσεις, η Ρωσία εξακολουθεί να διατηρεί οικονομική αντοχή, με:σημαντικά έσοδα από ενέργεια<br />αυξημένες πωλήσεις πετρελαίου σε τρίτες χώρες<br />έμμεσες ωφέλειες από την παγκόσμια ενεργειακή αστάθεια<br /><br />Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή έχει μάλιστα δημιουργήσει πρόσθετα έσοδα για τη ρωσική οικονομία μέσω αυξημένων τιμών ενέργειας.<br />Ουκρανία: υψηλό κόστος, περιορισμένα οφέλη<br /><br />Η εικόνα για το Κίεβο είναι πιο δύσκολη: </div><div>κατεστραμμένες υποδομές<br />εκατομμύρια πρόσφυγες χωρίς πρόβλεψη επιστροφής<br />οικονομία σε επίπεδα χαμηλότερων αναδυόμενων αγορών<br />συνεχιζόμενη εξάρτηση από δυτική χρηματοδότηση<br /><br />Παρά την υποστήριξη της Δύσης, το στρατηγικό ερώτημα παραμένει: μπορεί η Ουκρανία να μετατρέψει την αντοχή σε πολιτική νίκη; </div><div><br />Το πολιτικό δίλημμα Ζελένσκι<br /><br />Ο Zelenskyy παραμένει ισχυρό σύμβολο διεθνώς, με χαρακτηρισμούς όπως:«ο καλύτερος πωλητής στον κόσμο» (Τραμπ)<br />«ηγέτης του ελεύθερου κόσμου» (δυτικοί σχολιαστές)<br /><br />Ωστόσο, η πραγματικότητα του πολέμου είναι διαφορετική από την εικόνα:η διπλωματία δεν έχει αποδώσει αποφασιστική πρόοδο<br />το μέτωπο δεν δείχνει κατάρρευση της Ρωσίας<br />η φθορά βαραίνει και τις δύο πλευρές</div><div><br />Δύση και Ουκρανία: όρια υποστήριξης<br /><br />Η Δύση συνεχίζει να στηρίζει το Κίεβο, αλλά:οι πόροι δεν είναι απεριόριστοι<br />η πολιτική κόπωση αυξάνεται<br />η σύγκριση κόστους–αποτελέσματος γίνεται πιο έντονη<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι μια σταδιακή μετατόπιση από τη «νίκη» προς τη «διαχείριση σύγκρουσης».<br /><br />Πόλεμος χωρίς καθαρή έξοδο<br /><br />Η κατάσταση στην Ουκρανία μοιάζει να έχει παγώσει σε μια νέα ισορροπία:η Ρωσία δεν καταρρέει<br />η Ουκρανία δεν υποχωρεί<br />η Δύση δεν μπορεί να επιβάλει λύση<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι ένας παρατεταμένος πόλεμος φθοράς, όπου το βασικό ερώτημα δεν είναι πλέον η νίκη, αλλά: ποιος θα αντέξει περισσότερο το κόστος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ζελένσκι: «Χωρίς χαρτιά» σε πόλεμο φθοράς. Η σκληρή πραγματικότητα στην Ουκρανία.

Η στρατηγική εξάντλησης, οι περιορισμένες προόδοι και το αδιέξοδο στο μέτωπο Ρωσίας–Ουκρανίας. Καθώς ο πόλεμος στην Ουκρανία μπαίνει σε νέα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιστορικός συμβιβασμός ή παγίδα; Το μονοσέλιδο MOU 14 σημείων που τερματίζει τον πόλεμο.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Iran-USA.webp"><img height="101" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Iran-USA-696x352.webp" width="718" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Όλο το παρασκήνιο της συμφωνίας ΗΠΑ-Ιράν</span></h3>Σε μια κίνηση που ακροβατεί ανάμεσα στον ιστορικό συμβιβασμό και στο απόλυτο γεωπολιτικό ρίσκο, ο Λευκός Οίκος φέρνει στο τραπέζι ένα έγγραφο που φιλοδοξεί να βάλει τέλος στον πόλεμο με το Ιράν. Πρόκειται για ένα μονοσέλιδο «Μνημόνιο Συνεννόησης» (MOU) 14 σημείων, που τα αποτελέσει το πλαίσιο για τις διαπραγματεύσεις σχετικά με τον εμπλουτισμό ουρανίου.<div><br />Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες από ανώτατους Αμερικανούς αξιωματούχους που μεταδίδει το Axios, η πρόσφατη απόφαση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να αναστείλει την ευρείας κλίμακας στρατιωτική επιχείρηση στα Στενά του Ορμούζ δεν ήταν μια τυχαία κίνηση τακτικής. Ήταν το άμεσο αποτέλεσμα μιας μυστικής διπλωματικής διελκυστίνδας. Στο επίκεντρο αυτής της προσπάθειας βρίσκονται οι έμπιστοι απεσταλμένοι του Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεν Κούσνερ, οι οποίοι διεξάγουν επαφές με Ιρανούς αξιωματούχους –συχνά πρόσωπο με πρόσωπο και άλλοτε μέσω τρίτων– με σκοπό να κλειδώσουν μια συμφωνία που μέχρι πριν λίγες εβδομάδες φάνταζε αδύνατη.<br /><br />Τα 14 σημεία που «παγώνουν» τον πόλεμο<br /><br />Το MOU δεν είναι μια τελική συνθήκη, αλλά ένας οδικός χάρτης 30 ημερών με «βαριά» ανταλλάγματα. Στην καρδιά της συμφωνίας βρίσκεται η δέσμευση του Ιράν για άμεσο μορατόριουμ στον εμπλουτισμό ουρανίου, με τις ΗΠΑ να πιέζουν για μια διάρκεια που αγγίζει τα 15 έως 20 έτη, την ώρα που η Τεχεράνη επιχειρεί να την περιορίσει στην πενταετία.<br />Την ίδια στιγμή, πηγές αναφέρουν πως το Ιράν, σε μια πρωτοφανή υποχώρηση, συζητά τη μεταφορά όλου του υψηλά εμπλουτισμένου υλικού του εκτός συνόρων – με το ενδεχόμενο αυτό το υλικό να καταλήξει σε αμερικανικό έδαφος να βρίσκεται πλέον επίσημα στο τραπέζι.</div><div><br />Ως αντάλλαγμα, η Ουάσινγκτον προσφέρει:<br />Σταδιακή άρση των οικονομικών κυρώσεων που έχουν γονατίσει την ιρανική οικονομία.<br />Αποδέσμευση δισεκατομμυρίων δολαρίων από παγωμένα κεφάλαια σε διεθνείς τράπεζες.<br />Τερματισμό του ναυτικού αποκλεισμού και ελεύθερη διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ.</div><div><br />Διπλωματία σε ναρκοπέδιο<br /><br />Παρά την αισιοδοξία, το κλίμα στην Ουάσινγκτον παραμένει ηλεκτρισμένο. Ο υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, αν και αναγνώρισε την ανάγκη για μια διπλωματική λύση, δεν μάσησε τα λόγια του, περιγράφοντας μέρος της ιρανικής ηγεσίας ως «παράφρονες» και εκφράζοντας αμφιβολίες για το αν οι διαφορετικές φατρίες στην Τεχεράνη μπορούν όντως να καταλήξουν σε συναίνεση.<br />Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο, το ΜOU που βρίσκεται στο τραπέζι να είναι η… κατάλληλη ευκαιρία που αναζητούσε το Ιράν για… ανασύνταξη.</div><div><br />Με το ρολόι να μετρά αντίστροφα –καθώς οι απαντήσεις της Τεχεράνης αναμένονται εντός των επόμενων 48 ωρών– η επόμενη κίνηση θα καθορίσει αν το μονοσέλιδο αυτό έγγραφο θα αποτελέσει τη βάση για την ειρήνη. Οι επόμενες 30 ημέρες, με πιθανές έδρες διαπραγματεύσεων τη Γενεύη ή το Ισλαμαμπάντ, αναμένονται ιδιαίτερα κρίσιμες.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιστορικός συμβιβασμός ή παγίδα; Το μονοσέλιδο MOU 14 σημείων που τερματίζει τον πόλεμο.

Όλο το παρασκήνιο της συμφωνίας ΗΠΑ-Ιράν Σε μια κίνηση που ακροβατεί ανάμεσα στον ιστορικό συμβιβασμό και στο απόλυτο γεωπολιτικό ρίσκο, ο Λ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τελεσίγραφο Τραμπ για «σφοδρούς βομβαρδισμούς» και η σκληρή απάντηση του Ιράν για τον εμπλουτισμό ουρανίου.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/trump-nea-1024x576-1.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/trump-nea-1024x576-1-696x392.jpg" width="704" /></a><br /><br />Σε μια κλωστή κρέμεται πλέον η ειρήνη στη Μέση Ανατολή, καθώς μέσα σε λίγες ώρες ανατράπηκε κάθε ίχνος αισιοδοξίας περί επικείμενης συμφωνίας ΗΠΑ και Ιράν, ενώ η πολεμική ρητορική επέστρεψε. Ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, με μια οργισμένη ανάρτηση στην πλατφόρμα Truth Social, απείλησε το Ιράν με πρωτοφανή στρατιωτική κλιμάκωση.<div><br />Ειδικότερα, λίγες μόλις ώρες μετά την αιφνιδιαστική απόφασή του να αναστείλει την «Επιχείρηση Ελευθερία» στα Στενά του Ορμούζ, ο Τραμπ ξεκαθάρισε ότι η κίνησή του δεν ήταν ένδειξη αδυναμίας, αλλά μια «τελευταία ευκαιρία».</div><div><br />«Εάν δεν συμφωνήσουν, θα ξεκινήσουν οι βομβαρδισμοί και, δυστυχώς, θα είναι σε πολύ υψηλότερο επίπεδο και ένταση από ό,τι πριν», έγραψε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός πρόεδρος.<br />«Υποθέτοντας ότι το Ιράν συμφωνεί να δώσει ό,τι έχει συμφωνηθεί, κάτι που ίσως είναι μια μεγάλη υπόθεση, η ήδη θρυλική Επική Οργή θα τελειώσει και ο εξαιρετικά αποτελεσματικός αποκλεισμός θα επιτρέψει στα Στενά του Ορμούζ να είναι ανοιχτά σε όλους, συμπεριλαμβανομένου του Ιράν. Εάν δεν συμφωνήσουν, θα ξεκινήσουν οι βομβαρδισμοί και, δυστυχώς, θα είναι σε πολύ υψηλότερο επίπεδο και ένταση από ό,τι πριν. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτό το θέμα! Πρόεδρος ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΖ. ΤΡΑΜΠ» επισημαίνει ο Τραμπ.<br /><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/dt.jpg" /><br /><br />Η Ουάσινγκτον προσφέρει την άρση του ναυτικού αποκλεισμού και το άνοιγμα των Στενών, υπό τον όρο ότι η Τεχεράνη θα τηρήσει κατά γράμμα τα συμφωνηθέντα. Ωστόσο, η «Επική Οργή», όπως αποκαλεί το σχέδιο κρούσης ο Λευκός Οίκος, παραμένει σε κατάσταση αναμονής.<br /><br />Το «όχι» της Τεχεράνης και το πυρηνικό αδιέξοδο<br /><br />Η απάντηση από το Ιράν δεν άργησε να έρθει, παγώνοντας τις όποιες ελπίδες για άμεση εκτόνωση. Μέσω του δικτύου Defa Press, το οποίο συνδέεται άμεσα με τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας, ανώτατοι διπλωμάτες απέκλεισαν «αμετάκλητα» το ενδεχόμενο απομάκρυνσης του εμπλουτισμένου ουρανίου από το ιρανικό έδαφος.<br />Παράλληλα, η Τεχεράνη διέψευσε κατηγορηματικά τις πληροφορίες του πρακτορείου Axios περί συμφωνίας σε «μνημόνιο 14 σημείων».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τελεσίγραφο Τραμπ για «σφοδρούς βομβαρδισμούς» και η σκληρή απάντηση του Ιράν για τον εμπλουτισμό ουρανίου.

Σε μια κλωστή κρέμεται πλέον η ειρήνη στη Μέση Ανατολή, καθώς μέσα σε λίγες ώρες ανατράπηκε κάθε ίχνος αισιοδοξίας περί επικείμενης συμφωνία...

Διαβάστε την συνέχεια

Οζγκιούρ Οζέλ: «Η Ελλάδα εξοπλίζει νησιά με στήριξη της Ευρώπης – Καταρρέει η Γαλάζια Πατρίδα»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/ozel.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="113" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/ozel.jpg" width="722" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Ο πρόεδρος του CHP κατηγόρησε τον Ερντογάν για την διπλωματική ανωτερώτητα της Ελλάδας</div><div><br /></div><b> Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Σφοδρή επίθεση κατά της κυβέρνησης Ερντογάν εξαπέλυσε ο πρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), Οζγκιούρ Οζέλ, κατηγορώντας την για αποτυχία στην εξωτερική πολιτική. Ο ηγέτης της τουρκικής αξιωματικής αντιπολίτευσης παραδέχθηκε τη διπλωματική ανωτερότητα της Ελλάδας, τον εξοπλισμό των νησιών και τη διεθνή απομόνωση της Τουρκίας, υποστηρίζοντας ότι το αφήγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας» καταρρέει.<div><br />Η Τουρκία έχει αποκλειστεί από την Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Μιλώντας για τη γεωπολιτική σκακιέρα, ο Οζέλ κατηγόρησε την τουρκική κυβέρνηση για διπλωματική αδυναμία: «Στο ζήτημα της Γαλάζιας Πατρίδας δείχνουν την αδυναμία τους. Όσοι παρακολουθούν βλέπουν πώς μας αποκλείουν από την Ανατολική Μεσόγειο». Παραδέχθηκε την έντονη κινητικότητα της Αθήνας, επισημαίνοντας ότι ενώ η Τουρκία είχε παρουσία στη Λιβύη, η Ελλάδα εργάζεται 24 ώρες το 24ωρο για να αλλάξει τα δεδομένα.</div><div><br />Εξοπλισμός νησιών με ευρωπαϊκή στήριξη<br /><br />Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο εξοπλιστικό πρόγραμμα της Ελλάδας και τις διεθνείς συμμαχίες της. Σύμφωνα με τον ηγέτη του CHP, η Ελλάδα συνεχίζει να στρατιωτικοποιεί και να εξοπλίζει τα νησιά της, έχοντας την πλήρη υποστήριξη της Ευρώπης σε αυτή της την προσπάθεια.</div><div><br />«Όλοι τους και μόνοι μας»<br /><br />Ο Οζέλ υπογράμμισε τη διεθνή απομόνωση της Άγκυρας, παραθέτοντας σειρά χωρών: «Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα είναι απέναντί μας. Η Σαουδική Αραβία που πενθούσαμε για τον θάνατο του βασιλιά είναι απέναντί μας. Οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και η Αίγυπτος μάς αντιτίθενται». Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του στο Κατάρ, το οποίο, ενώ η τουρκική κυβέρνηση το εμπιστεύεται, διεξάγει γεωτρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο σε συνεργασία με τους Ελληνοκύπριους.<br />«Ακόμη και τουρκογενείς δημοκρατίες αναγνωρίζουν την Κύπρο – Όχι το ψευδοκράτος»<br /><br />Κλείνοντας, αποκάλυψε το μέγεθος της διπλωματικής ήττας: ακόμη και οι πλησιέστερες τουρκογενείς δημοκρατίες έχουν αναγνωρίσει την ελληνοκυπριακή διοίκηση στη Νότια Κύπρο και όχι την «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου». Η τοποθέτηση Οζέλ σηματοδοτεί μια σπάνια δημόσια παραδοχή της αντιπολίτευσης για την κατάρρευση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οζγκιούρ Οζέλ: «Η Ελλάδα εξοπλίζει νησιά με στήριξη της Ευρώπης – Καταρρέει η Γαλάζια Πατρίδα»

Ο πρόεδρος του CHP κατηγόρησε τον Ερντογάν για την διπλωματική ανωτερώτητα της Ελλάδας  Γιάννης Κολεΐδης Σφοδρή επίθεση κατά της κυβέρνησης ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το τζιχαντιστικό παρακράτος «IHH» του Ερντογάν ετοιμάζει Στολίσκο για τη Γάζα.

<img height="124" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/05/FLOTILLA-GAZA-TURKS-630x390.jpg" width="721" /><br /> <br />Σε κατάσταση αυξημένης ετοιμότητας βρίσκεται το ισραηλινό Ναυτικό, καθώς ένας νέος τουρκικός στολίσκος προετοιμάζεται να αποπλεύσει με προορισμό τη Λωρίδα της Γάζας.<br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας Jerusalem Post, την ώρα που οι στρατιωτικές δυνάμεις προβαίνουν σε επιχειρησιακό σχεδιασμό για την αναχαίτιση των πλοίων, εξελίσσεται ένα έντονο διπλωματικό θρίλερ στο παρασκήνιο, με στόχο την αποτροπή μιας ένοπλης σύρραξης.<br /><br />Υπό την οργάνωση του τουρκικού ισλαμιστικού/τζιχαντιστικού Ιδρύματος Ανθρωπιστικής Βοήθειας (IHH), περίπου 20 σκάφη αναμένεται να αναχωρήσουν από την Τουρκία.<br /><br />Πρόκειται για την ίδια οργάνωση που πρωτοστάτησε στην αποστολή του «Μαβί Μαρμαρά» το 2010.<br /><br />Η ίδια οργάνωση μετέφερε όπλα στο Ισλαμικό Κράτος και διοργάνωσε τις διαδηλώσεις για να γίνει η Αγία Σοφία ξανά τζαμί.<br /><br />Η επέμβαση των ισραηλινών ειδικών δυνάμεων το 2010 στο «Μαβί Μαρμαρά» είχε καταλήξει στον θάνατο εννέα Τούρκων «ακτιβιστών», όπως αποδείχτηκε Τούρκων πρακτόρων, προκαλώντας πολυετή διπλωματική ρήξη μεταξύ των δύο χωρών, η οποία αποκαταστάθηκε μόλις το 2016 μετά την καταβολή αποζημιώσεων από το Ισραήλ.<br />Το TRIBUNE παρακολουθεί τη δράση της οργάνωσης Humanitarian Relief Foundation (IHH) πάνω από δεκαετία. Διαβάστε όλα τα δημοσιεύματα στον ακόλουθο σύνδεσμο: Humanitarian Relief Foundation (IHH)<br /><br />Εκπρόσωποι των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων επιβεβαίωσαν ότι εξαντλούνται όλα τα διπλωματικά περιθώρια για να ματαιωθεί ο απόπλους, υπογραμμίζοντας πως η εγγύτητα των τουρκικών χωρικών υδάτων αυξάνει κατακόρυφα τον κίνδυνο μιας θερμής αντιπαράθεσης.<br /><br />Από την πλευρά τους, οι διοργανωτές δηλώνουν ότι επιδιώκουν τη συμβολική θραύση του ναυτικού αποκλεισμού της Γάζας, ενός αποκλεισμού που το Ισραήλ θεωρεί νόμιμο, ενώ διεθνείς φορείς αμφισβητούν τη νομιμότητά του.<br /><br />Η κινητοποίηση αυτή ακολουθεί μια σειρά πρόσφατων επεισοδίων:<br /><br />Πριν από λίγες ημέρες: Το Ισραήλ αναχαίτισε σκάφη δυτικά της Κρήτης, προχωρώντας στην κατάσχεση 20 πλοίων και την απέλαση 175 ακτιβιστών.<br /><br />Φθινόπωρο 2025: Ο στολίσκος «Global Sumud», με 500 «σανδαλάκηδες», ακινητοποιήθηκε επίσης από τις ισραηλινές δυνάμεις.<div><br />Το προφίλ του IHH: Τζιχαντιστές «σανδαλάκηδες» του Ερντογάν<br /><br />Το IHH (Ίδρυμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Ελευθεριών και Ανθρωπιστικής Βοήθειας) προβάλλεται ως ένας διεθνής φιλανθρωπικός οργανισμός, ωστόσο αναλυτές το περιγράφουν ως μια τζιχαντιστική οργάνωση υπό τον στενό έλεγχο του τουρκικού κράτους.<br /><br />Στην πράξη, το ίδρυμα φαίνεται να λειτουργεί ως εργαλείο προώθησης της ισλαμιστικής επιρροής του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ευθυγραμμίζοντας τη δράση του με τις γεωπολιτικές βλέψεις της Άγκυρας από τα Βαλκάνια έως τη Μέση Ανατολή.<br />Το TRIBUNE παρακολουθεί τη δράση της οργάνωσης Humanitarian Relief Foundation (IHH) πάνω από δεκαετία. Διαβάστε όλα τα δημοσιεύματα στον ακόλουθο σύνδεσμο: <a href="https://www.tribune.gr/tag/humanitarian-relief-foundation-ihh">Humanitarian Relief Foundation (IHH)</a></div><div><br />Σοβαρές καταγγελίες για διασυνδέσεις με την τρομοκρατία<br /><br />Το παρελθόν της οργάνωσης σκιάζεται από βαριές κατηγορίες. Ο Γάλλος δικαστής και εμπειρογνώμων κατά της τρομοκρατίας, Ζαν-Λουί Μπρουγκιέρ, έχει κάνει λόγο για σαφείς δεσμούς του IHH με τζιχαντιστικά δίκτυα. Σύμφωνα με έρευνες, το ίδρυμα φέρεται να:<br /><br />Διατηρούσε επαφές με πυρήνες της Αλ Κάιντα στην Ευρώπη.<br /><br />Στρατολογούσε μαχητές για τα μέτωπα της Βοσνίας, της Τσετσενίας και του Αφγανιστάν.<br /><br />Εμπλέκεται σε σχέδιο επίθεσης στο αεροδρόμιο του Λος Άντζελες.<br /><br />Επιπλέον, εκθέσεις του NGO Monitor και αμερικανικών Αρχών συνδέουν το IHH με την «Ένωση του Καλού» (Union of the Good), ένα δίκτυο που κατηγορείται για τη χρηματοδότηση της ηγεσίας της Χαμάς.<br /><br />Στο μέτωπο της Συρίας, δημοσιεύματα αποδίδουν στην οργάνωση ρόλο μεσάζοντα για τη διακίνηση οπλισμού και προσωπικού προς τζιχαντιστικές ομάδες.<br /><br />Πολιτική προστασία από το καθεστώς Ερντογάν<br /><br />Οι δεσμοί του IHH με το κυβερνών κόμμα AKP είναι οργανικοί.<br /><br />Το 2014, ο ίδιος ο Ερντογάν φέρεται να παρενέβη προσωπικά για να σταματήσει αστυνομική έρευνα που αφορούσε διασυνδέσεις στελεχών του ιδρύματος με την Αλ Κάιντα.<br /><br />Η παρέμβαση αυτή οδήγησε στην απομάκρυνση δικαστικών και αστυνομικών που ερευνούσαν την υπόθεση.<br /><br />Παρά το γεγονός ότι το Ισραήλ έχει απαγορεύσει τη λειτουργία του χαρακτηρίζοντάς το τρομοκρατική οργάνωση, οι ΗΠΑ δεν έχουν προβεί σε ανάλογη κίνηση, γεγονός που η Άγκυρα εκμεταλλεύεται για να προσδώσει νομιμοφάνεια στη δράση του.<br /><br />Για τους επικριτές του, το IHH παραμένει ένα υβριδικό μοντέλο οργάνωσης, όπου η ανθρωπιστική βιτρίνα καλύπτει την κρατική ατζέντα και τη στήριξη ριζοσπαστικών ισλαμιστικών δικτύων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το τζιχαντιστικό παρακράτος «IHH» του Ερντογάν ετοιμάζει Στολίσκο για τη Γάζα.

Σε κατάσταση αυξημένης ετοιμότητας βρίσκεται το ισραηλινό Ναυτικό, καθώς ένας νέος τουρκικός στολίσκος προετοιμάζεται να αποπλεύσει με προο...

Διαβάστε την συνέχεια