Ρήξη στις σχέσεις Ελλάδας - Κίνας: Ο Xi Jinping απέφυγε την Αθήνα, πήγε Κάιρο μετά τις παρεμβάσεις Guilfoyle.

<img height="74" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/7b8a13e2047390ea27cbf7cc65b88065_XL.jpg?v=3" width="761" /><br /><br /><div>Το 2019 ο Κινέζος πρόεδρος είχε πραγματοποιήσει κρατική επίσκεψη στην Ελλάδα<br /><br />Η επιλογή του Xi Jinping να επισκεφθεί την Αίγυπτο στις αρχές Σεπτεμβρίου, ενώ η Αθήνα δεν περιλαμβανόταν στο πρόγραμμά του, έχει φέρει σε αμηχανία το ελληνικό ΥΠ.ΕΞ που βλέπει ότι η ελληνοκινέζικη σχέση δεν πάει και τόσο καλά.</div><div><br />Το 2019 ο Κινέζος πρόεδρος είχε πραγματοποιήσει κρατική επίσκεψη στην Ελλάδα, συναντώντας τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ενώ είχε επισκεφθεί και τον Πειραιά, το εμβληματικότερο κινεζικό επενδυτικό αποτύπωμα στην Ευρώπη.<br />Οι δύο χώρες είχαν τότε μιλήσει για εμβάθυνση της «συνολικής στρατηγικής εταιρικής σχέσης».<br />Επτά χρόνια αργότερα, όταν ο Xi επέστρεψε δυναμικά στη Μεσόγειο, η Ελλάδα έμεινε εκτός της ατζέντας του παρόλο που ο Πειραιάς είναι η πύλη της Κίνας προς την Ευρώπη.<br /><br />Το Κάιρο δεν ήταν μια απλή στάση<br /><br />Ο Xi δεν πήγε στην Αίγυπτο για μια εθιμοτυπική επίσκεψη. Ο Fatal Al Sisi τον υποδέχθηκε με στρατιωτικές τιμές και 21 κανονιοβολισμούς, ενώ οι δύο πλευρές υπέγραψαν συμφωνίες και μνημόνια και επαναβεβαίωσαν τη στρατηγική τους σχέση. Η επίσκεψη συνέπεσε, μάλιστα, με τη συμπλήρωση 70 ετών διπλωματικών σχέσεων Κίνας-Αιγύπτου.<br />Το μήνυμα ήταν σαφές: το Πεκίνο αντιμετωπίζει την Αίγυπτο ως βασικό κόμβο στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή και στον ευρύτερο παγκόσμιο Νότο. Και η γεωγραφία εξηγεί πολλά. Σουέζ, λιμάνια, ενέργεια, υποδομές και εμπορικές διαδρομές καθιστούν το Κάιρο κρίσιμο εταίρο για το Πεκίνο.</div><div><br />Το ερώτημα, επομένως, είναι γιατί η Αθήνα δεν ήταν αυτή τη φορά στον χάρτη.<br /><br />Ο Πειραιάς και η αμερικανική «αντεπίθεση»<br /><br />Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον παρασκήνιο.<br />Η Κίνα έχει στον Πειραιά ένα από τα σημαντικότερα στρατηγικά της αποτυπώματα στην Ευρώπη μέσω της Cosco.<br />Και η Ουάσινγκτον πλέον δεν κρύβει ότι θέλει να δημιουργήσει αντίβαρο.<br />Η αμερικανική DFC έχει δεσμεύσει 125 εκατ. δολάρια για τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, μόλις περίπου 12 μίλια από τον Πειραιά, και η ίδια η αμερικανική υπηρεσία περιγράφει την επένδυση ως προσπάθεια αντιμετώπισης της κινεζικής επιρροής στην περιοχή.Ακόμη πιο χαρακτηριστικές ήταν οι δημόσιες τοποθετήσεις της Αμερικανίδας πρέσβη Kimberly Guilfoyle, η οποία μίλησε ανοιχτά για την ανάγκη δημιουργίας δεύτερου λιμανιού που θα λειτουργεί ως αντίβαρο στα κινεζικά συμφέροντα στον Πειραιά.Η Αθήνα ασφαλώς απαντά ότι τηρεί τις υφιστάμενες συμφωνίες και ότι οι ΗΠΑ αποτελούν στρατηγικό εταίρο.</div><div><br />Το πρόβλημα, όμως, είναι η εικόνα που δημιουργείται προς το Πεκίνο.<br /><br />Και η Ρωσία στο ίδιο κάδρο<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα έχει περιορίσει δραστικά τους παραδοσιακούς διαύλους με τη Ρωσία, έχοντας ευθυγραμμιστεί με τη δυτική πολιτική έναντι της Ουκρανίας.<br />Έτσι, μέσα σε λίγα χρόνια, η Αθήνα μετακινήθηκε από μια πολιτική πολλαπλών ανοιχτών διαύλων σε μια πολύ πιο καθαρή πρόσδεση στο αμερικανικό στρατηγικό σχέδιο.<br />Και εδώ βρίσκεται η ουσία της υπόθεσης Χi. Γιατί η Αθήνα του 2019 μπορούσε να υποδέχεται τον Χi, να προωθεί τον Πειραιά και παράλληλα να ενισχύει τη στρατηγική της σχέση με την Ουάσινγκτον.<br />Η Αθήνα του 2026 φαίνεται πολύ πιο εγκλωβισμένη στη λογική των μεγάλων γεωπολιτικών στρατοπέδων και συγκεκριμένα του στρατοπέδου των ΗΠΑ.Και κάπου εκεί βρίσκεται η μεγαλύτερη αποτυχία της ελληνικής διπλωματίας: όχι ότι επέλεξε συμμάχους, αλλά ότι ίσως ξέχασε πως μια μικρή χώρα αποκτά πραγματική ισχύ όταν έχει όσο το δυνατόν περισσότερους ισχυρούς συνομιλητές.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ρήξη στις σχέσεις Ελλάδας - Κίνας: Ο Xi Jinping απέφυγε την Αθήνα, πήγε Κάιρο μετά τις παρεμβάσεις Guilfoyle.

Το 2019 ο Κινέζος πρόεδρος είχε πραγματοποιήσει κρατική επίσκεψη στην Ελλάδα Η επιλογή του Xi Jinping να επισκεφθεί την Αίγυπτο στις αρχές Σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα κόντρα Ελλάδας -Τουρκίας για την ημέρα Εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-09/megalh-fwtia1-768x460.jpg?itok=ahpz-C6c" width="761" /><br /><br />Η Τουρκία είναι η μόνη χώρα παγκοσμίως που όχι απλά θυμάται αλλά εορτάζει με μεγάλες εκδηλώσεις σε όλη την επικράτειά της , ακόμη και νίκες σε βάρος μας που σημειώθηκαν μια χιλετία πριν...., όπως η Μάχη του Μαντζικέρτ έλαβε χώρα στις 26 Αυγούστου του 1071, διατηρώντας άσβεστο το μίσος προς την Ελλάδα<br /><br />Η Ελλάδα ως γνωστόν τιμά τη 14η Σεπτεμβρίου ως εθνική ημέρα μνήμης για τα θύματα της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, ημερομηνία που συμπίπτει με την μαύρη επέτειο εμπρησμού και καταστροφής της Σμύρνης το 1922.<br /><br />Ημέρα Εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας<br /><br />Το 1998, το ελληνικό Κοινοβούλιο ψήφισε νόμο με τον οποίο αναγνωρίστηκε επίσημα η γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και ορίστηκε η 14η Σεπτεμβρίου ως ετήσια εθνική ημέρα μνήμης.<br /><br />Σε ανακοίνωσή του τη Δευτέρα, το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών ανέφερε ότι οι Έλληνες της Μικράς Ασίας «ξεριζώθηκαν βίαια από τις πατρογονικές τους εστίες» έπειτα από αιώνες παρουσίας στην περιοχή, με αποκορύφωμα την καταστροφή της Σμύρνης.<br /><br />«Η διατήρηση της ιστορικής μνήμης αποτελεί χρέος απέναντι σε όσους έχασαν τη ζωή τους ή εκτοπίστηκαν, καθώς και απέναντι στις μελλοντικές γενιές. Η ιστορία ούτε διαγράφεται ούτε παραποιείται», τόνισε το υπουργείο.<br /><br />Το κείμενο στην επίσημη ιστοσελίδα του ΥΠΕξ της χώρας μας έχει ως ακολούθως:<br /><br />Ανακοίνωση Υπουργείου Εξωτερικών για την ημέρα εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας (14.09.2026)<br /><br />"Η Ελλάδα τιμά σήμερα, 14 Σεπτεμβρίου, την ημέρα εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, που αναγνωρίστηκε από τη Βουλή των Ελλήνων.<br /><br />Ο Μικρασιατικός Ελληνισμός ξεριζώθηκε βίαια από τις πατρογονικές εστίες, έπειτα από παρουσία αιώνων, με τραγική κορύφωση την Καταστροφή της Σμύρνης τον Σεπτέμβριο του 1922.<br /><br />Η διατήρηση της ιστορικής μνήμης αποτελεί χρέος απέναντι σε εκείνους που χάθηκαν ή εκτοπίστηκαν, καθώς και στις επόμενες γενιές. Η ιστορία δεν παραγράφεται ούτε παραχαράσσεται"<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2099437629917856185" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2099437629917856185&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7389794_nea-kontra-elladas-toyrkias-gia-tin-imera-ethnikis-mnimis&sessionId=efa3022a5d9bc0ab10bac2c752eb72d36fee46d0&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 850px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div>Η τουρκική αντίδραση<br /><br />Η Τουρκία απέρριψε ως «αβάσιμη» τη δήλωση του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών για τη μνήμη της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.<br /><br />Το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών αμφισβήτησε την ελληνική εκδοχή των γεγονότων, υποστηρίζοντας ότι «η Ελλάδα επιχείρησε να καταλάβει και να εισβάλει στη Μικρά Ασία» κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου.<br /><br />«Η Ελλάδα διέπραξε σφαγές και πράξεις καταστροφής εις βάρος του άμαχου πληθυσμού στη Μικρά Ασία κατά την ίδια περίοδο, ενώ αναγνώρισε αυτά τα εγκλήματα και συμφώνησε να καταβάλει αποζημιώσεις βάσει του Άρθρου 59 της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάνης», ανέφερε η Άγκυρα.<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο κάλεσε επίσης τους Έλληνες αξιωματούχους να «ενεργήσουν με υπευθυνότητα και κοινή λογική».<div><br />Παρελθόν -παρόν-μέλλον στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις<br /><br />Από την τουρκική αντίδραση, αντιλαμβανόμαστε πως για μια ακόμη φορά οι "γείτονες" επιχειρούν την a la turka ανάγνωση της Ιστορίας σε βάρος της αλήθειας.<br /><br />Είναι γνωστό ότι στο παρελθόν οι δύο χώρες , Ελλάδα και Τουρκία, αναμετρήθηκαν στρατιωτικά πολλές φορές και πως οι σχέσεις τους ποτέ δεν ήταν καλές, ακόμη και σε περιοδους ύφεσης των αντιπαραθέσεων, θα λέγαμε ότι στην καλύτερη των περιπτώσεων ήταν σχέσεις αναγκαστικής συμβίωσης λόγω γεωγραφίας και γειτνίασης.<br /><br />Άλλωστε και οι δύο χώρες έχουν Εθνικές επετείους που γιορτάζονται οι νίκες της μίας έναντι της άλλης, για την Ελλάδα η 25η Μαρτίου όπου εορτάζεται η απελευθέρωση του Γένους από τον τουρκικό ζυγό το 1821 και για την Τουρκία η 30η Αυγούστου, όπου εορτάζουν τη νίκη τους στην Μ.Ασία το 1922.<br /><br />Πέραν όμως αυτών η Τουρκία είναι η μόνη χώρα παγκοσμίως που όχι απλά θυμάται αλλά εορτάζει με μεγάλες εκδηλώσεις σε όλη την επικράτειά της , ακόμη και νίκες σε βάρος μας που σημειώθηκαν μια χιλετία πριν...., για να ακριβολογούμε εδώ 955 χρόνια πριν, όπως η Μάχη του Μαντζικέρτ έλαβε χώρα στις 26 Αυγούστου του 1071 κοντά στο Μαντζικέρτ (σημερινό Μαλαζγκίρτ) της Τουρκίας, ανάμεσα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τους Σελτζούκους Τούρκους, αλλά και την άλωση της Κων/πολης το 1453, εδώ και 573 έτη, δηλαδή μισή χιλιετία πρίν...<br /><br />Τι δείχνουν τα παραπάνω;<br /><br />Απλά ότι η Τουρκία ως χώρα θέλει να κρατήσει άσβεστη την αντιπαλότητα με την Ελλάδα, καλλιεργώντας στο λαό της Εθνικιστικά συναισθήματα που εκπηγάζουν εδώ και 1000 χρόνια.<br /><br />Για να ρθούμε στο τώρα, απλά θα αναφέρουμε ότι στο τιμόνι της γειτονικής χώρας, βρίσκεται ο νεοθωμανιστής Ερντογάν μαζί με τον ακραίο Εθνικιστή Γκρίζο λύκο Μπαχτσελί, ενώ και η κατακερματισμένη αντιπολίτευση έχει τα ίδια και χειρότερα ανθελληνικά συναισθήματα, από την τουρκική ηγεσία.<br /><br />Το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό.<br /><br />Με αυτές τις συνθήκες είναι δυνατόν να πίστευε κανείς σοβαρά στην Ελλάδα, ότι η Διακήρυξη των Αθηνών θα οδηγούσε σε πραγματική και με διάρκεια βελτίωση των Ελληντουρκικών σχέσεων και "ήρεμων νερών" στο Αιγαίο;<br /><br />Για να υπάρξει βελτίωση των σχέσεων μεταξύ 2 χωρών, θα πρέπει να το θέλουν και οι 2 και όχι μόνο η μια από αυτές, εν προκειμένω η Τουρκία να απειλεί την Ελλάδα με πόλεμο, προτάσσοντας γελοίες δικαιολογίες που δεν στηρίζονται πουθενά με βάση το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της θάλασσας, επιδιώκοντας την θεμελιώδη αλλαγή του status Qvo στο Αιγαίο και ΝΑ Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέα κόντρα Ελλάδας -Τουρκίας για την ημέρα Εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.

Η Τουρκία είναι η μόνη χώρα παγκοσμίως που όχι απλά θυμάται αλλά εορτάζει με μεγάλες εκδηλώσεις σε όλη την επικράτειά της , ακόμη και νίκες ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Σαουδική Αραβία αλλά και η παγκόσμια οικονομία πληρώνει τον λογαριασμό των πολέμων των ΗΠΑ.

<img height="118" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/08/trump-iran-2450891-930x550.jpg" width="745" /><br /><br />Του<b> Κωνσταντίνου Λουκόπουλου</b><br />Υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες η γεωπολιτική πραγματικότητα συμπυκνώνεται σε λίγες γραμμές. Για τη Σαουδική Αραβία, αυτή είναι μία από αυτές. Η μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγός δύναμη του αραβικού κόσμου βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με μια κατάσταση που δύσκολα θα μπορούσε να προβλέψει όταν επένδυε στρατηγικά στη συμμαχία και στην αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας!<br /><br />Το Ορμούζ έχει ουσιαστικά κλείσει. Ο μοναδικός κρίσιμος χερσαίος δρόμος που μπορούσε να παρακάμψει το Ορμούζ χτυπήθηκε από drones που, σύμφωνα με τις σαουδαραβικές και ιρακινές αρχές, εκτοξεύθηκαν από ιρακινό έδαφος. Και την ίδια στιγμή οι Χούθι κατέχουν ένα πολύ μεγάλο μέρος της ακτογραμμής στην Ερυθρά ενώ χθες πάτησαν στο νησί Περίμ στο Στενό Μπαμπ ελ Μαντέμπ!<br /><br />Και όταν το Ριάντ με τα 384 υπερσύγχρονα Αεροσκάφη ζήτησε από την Ουάσιγκτον να αναλάβει στρατιωτική δράση εναντίον των Χούθι, ο Ντόναλντ Τραμπ είπε απλά… όχι! Αυτό για το Βασίλειο των Σαούντ αποτελεί στρατηγικό εφιάλτη.<br /><br />Ο μεγάλος σύμμαχος της Αμερικής στον Κόλπο πλήττεται<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ επέλεξε, μετά και από τις πιέσεις του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Νετανιάχου, να οδηγήσει τις ΗΠΑ σε έναν πόλεμο με το Ιράν. Η λογική ήταν γνωστή. Συντριπτική αμερικανική ισχύς, αποδυνάμωση της Τεχεράνης, περιορισμός των ιρανικών δυνατοτήτων και αποκατάσταση της αμερικανικής στρατηγικής κυριαρχίας στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Μόνο που ο πόλεμος έχει την δική του δυναμική και παράγει συνέπειες που δεν υπακούουν στις αρχικές διακηρύξεις. Σήμερα η Σαουδική Αραβία πληρώνει ένα σημαντικό μέρος του λογαριασμού ενός πολέμου που δεν ξεκίνησε η ίδια!<br /><br />Ο αγωγός Ανατολής-Δύσης (East-West Pipeline), ο οποίος απόκτησε τεράστια σημασία ακριβώς επειδή μπορούσε να παρακάμψει το Ορμούζ που ουσιαστικά είχε κλείσει, χτυπήθηκε την 9η Σεπτεμβρίου από drones που σύμφωνα με το Ριάντ εκτοξεύθηκαν από το Ιράκ. Το Βασίλειο αποφάσισε να τον κλείσει προσωρινά για λόγους ασφαλείας. Μήκους περίπου 1.200 χιλιομέτρων μετέφερε τους τελευταίους μήνες 4–5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, ποσότητα που αντιστοιχεί περίπου στο 4–5% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου. Άλλο ένα σημαντικό πρόβλημα στον ενεργειακό εφοδιασμό. Με την προέλαση των φιλοιρανών Χούθι στην δυτική πλευρά της Αραβικής Χερσονήσου οι εναλλακτικές της Σαουδικής Αραβίας περιορίζονται ταυτόχρονα από ανατολάς, βορρά και νότο.<br /><br />Το παράδοξο του East-West Pipeline<br /><br />Η Σαουδική Αραβία δημιούργησε τον East-West Pipeline ακριβώς για να έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει πετρέλαιο προς την Ερυθρά Θάλασσα χωρίς να εξαρτάται από το Στενό του Ορμούζ. Τώρα, όμως, και αυτή η εναλλακτική διαδρομή τίθεται εκτός λειτουργίας.<br /><br />Έτσι, οι Σαουδάραβες βρίσκονται αντιμέτωποι με μια σχεδόν πρωτοφανή γεωστρατηγική συγκυρία! Στενό Ορμούζ, κλειστό ή δραματικά περιορισμένο, East-West Pipeline εκτός λειτουργίας και το Στενό του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ να απειλείται και η Ερυθρά Θάλασσα να καθίσταται επικίνδυνη για τη ναυσιπλοΐα. Πρόκειται για κρίση στρατηγικού βάθους.<br /><br />Η μεγάλη αμερικανική αντίφαση<br /><br />Η Σαουδική Αραβία έχει επενδύσει επί δεκαετίες στην αμερικανική στρατηγική προστασία. Το Βασίλειο παρέχει ενέργεια και στρατηγική συνεργασία και η Ουάσιγκτον παρέχει ασφάλεια. Σήμερα ανακαλύπτει το δυσάρεστο όριο αυτής της συμφωνίας.<br /><br />Ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν τηλεφώνησε δύο φορές στον Τραμπ ζητώντας αμερικανικά πλήγματα κατά των Χούθι. Η απάντηση ήταν αρνητική. Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες του Axios, η Ουάσιγκτον προτίθεται να προσφέρει πληροφορίες και υποστήριξη στον εντοπισμό στόχων, αλλά δεν επιθυμεί άμεση στρατιωτική εμπλοκή εναντίον των Χούθι αυτή τη στιγμή. <br /><br />Εδώ μία από τις μεγαλύτερες αντιφάσεις της σημερινής αμερικανικής στρατηγικής. Η Ουάσιγκτον θέλει να διατηρήσει ανοικτές τις παγκόσμιες θαλάσσιες οδούς. Θέλει να περιορίσει το Ιράν. Θέλει να προστατεύσει τη Σαουδική Αραβία. Αλλά ταυτόχρονα θέλει να αποφύγει και τρίτο στρατιωτικό μέτωπο στην Υεμένη.<br /><br />Ο Τραμπ φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι ο πόλεμος άνοιξε περισσότερα μέτωπα από όσα μπορεί εύκολα να διαχειριστεί. Αυτό όμως δημιουργεί ένα πολύ δύσκολο ερώτημα για τους συμμάχους της Αμερικής. Τι ακριβώς σημαίνει η αμερικανική εγγύηση ασφαλείας όταν η Ουάσιγκτον αποφασίζει ότι η άμεση υπεράσπιση του συμμάχου της είναι πλέον υπερβολικά επικίνδυνη; <a href="https://www.militaire.gr/ochi-monon-i-saoydiki-aravia-alla-kai-i-pagkosmia-oikonomia-plironei-ton-logariasmo-ton-polemon-toy-tramp/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a></div><div><br /></div><div>  <br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Σαουδική Αραβία αλλά και η παγκόσμια οικονομία πληρώνει τον λογαριασμό των πολέμων των ΗΠΑ.

Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου Υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες η γεωπολιτική πραγματικότητα συμπυκνώνεται σε λίγες γραμμές. Για τη Σαουδική ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μια ακόμη κρυφή ατζέντα ή διεκδικούν επίδομα αναλγησίας;

<img height="98" src="https://omegapress.gr/images/VORIDIS.jpg" width="733" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Η κυβέρνηση υπηρετεί πιστά το δόγμα της, ότι οι ανισότητες είναι φυσικό φαινόμενο, άρα η πολιτική οφείλει να υπακούει τους φυσικούς κανόνες. Ο ανθρώπινος πολιτισμός όμως εξελίχθηκε και αντιμετώπισε και επιστημονικά και ιδεολογικά τέτοια φαινόμενα και ανέθεσε σε σοφούς ανθρώπους να νομοθετήσουν , να εκδημοκρατίσουν τα πολιτικά συστήματα και να εμπεδώσουν ένα κλίμα αλληλεγγύης και κοινωνικής συνοχής. Η ΝΔ του Μητσοτάκη επιμένει σε μια πρωτόγονη -αντικοινωνική στάση και αν υπήρχε επίδομα αναλγησίας θα το έπαιρνε...<br /><br />Η επίθεση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη κατά του επιδόματος ανεργίας συμπληρώθηκε από τη χαρά του Μάκη Βορίδη να τον στηρίξει και να υπερθεματίσει. Γιατί λοιπόν , κατά τον χουντοθρεμμένο Βορίδη να παίρνει ο άνεργος 1.000 ευρώ το μήνα και να κάθεται; φυσικά ο άνεργος δεν κάθεται, τον έχουν απολύσει , έχει κλείσει η επιχείρηση που εργάζονταν, δουλειά δεν βρίσκει εύκολα, τα πτυχία δεν έχουν αντίκρισμα. Είναι επίδειξη αναισθησίας, δεν είναι πολιτική αυτή. Αλλά γιατί άνοιξαν προεκλογικά τέτοια συζήτηση; τι ετοιμάζουν;<br /><br />τι ετοιμάζουν;<br /><br />Φυσικά η υπόθεση αυτή κάνει κακό στην κυβέρνηση. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχείρησε να εμφανίσει ένα φιλολαϊκό προφίλ στη ΔΕΘ. Έκανε εξαγγελίες, υποσχέθηκε πολλά , προσποιήθηκε ότι νοιάζεται για τον φτωχό και τον αδύναμο, για τον άνεργο δεν είπε λέξη, αλλά είπαν οι άλλοι. Όπως δεν λένε λέξη στο δημόσιο διάλογο για την ταχύτατη ιδιωτικοποίηση των χώρων των μουσείων, στερώντας έσοδα από το δημόσιο που είναι αναγκαία για την συντήρηση των πολιτιστικών θησαυρών της χώρας. Τα κάνουν στην πράξη χωρίς διάλογο και φυσικά με απευθείας αναθέσεις. <br /><br />Όμως , κατά τα φαινόμενα η κυβέρνηση έχει μια κρυφή ατζέντα γύρω από τα συνταξιοδοτικά και εργασιακά ζητήματα. Ψιθυρίζεται ότι είναι θέμα χρόνου , δηλαδή μετεκλογικά, αν επικρατήσει η ΝΔ να αυξήσει τα όρια ηλικίας στις συντάξεις. Και για να θέτει ένα τόσο σημαντικό κοινωνικό ζήτημα , όπως είναι το επίδομα ανεργίας στην προεκλογική ατζέντα, σημαίνει πως κάτι χειρότερο σχεδιάζει, κάτι αντικοινωνικό και σίγουρα ανησυχητικό.<br /><br />Ο Μάκης Βορίδης που ξέμπλεξε χωρίς συνέπειες με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και είναι προσεκτικός έκτοτε, προκάλεσε εντύπωση με την παρέμβασή του υπέρ του Μαρινάκη. Δήλωσε ότι χρειάζεται συνολικός «εξορθολογισμός των επιδομάτων», θέτοντας ζήτημα για το άθροισμα των διαφορετικών κοινωνικών παροχών που μπορεί να λαμβάνει ένας πολίτης και συνδέοντάς το με τα κίνητρα για την ένταξη στην αγορά εργασίας.<br /><br />Να σημειωθεί πως η μεγάλη καμπάνια κυβέρνησης -ξενοδόχων για την προσέλκυση νέων στην τουριστική βιομηχανία απέτυχε παταγωδώς επειδή οι συγκεκριμένοι εργασιακοί χώροι μοιάζουν περισσότερο με στρατόπεδα συγκέντρωσης και με κακοπληρωμένους εργαζόμενους που φεύγουν για το εξωτερικό.<br />Είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση κάποια δέσμευση θα έχει αναλάβει ή επειδή θέλει να προσανατολίσει τους πόρους προς την πολεμική βιομηχανία. Σημειωτέον ότι ακόμη να συνέλθει η Ευρώπη από την τεράστια παραγγελία των 3,5 δις ευρώ στον Νετανιάχου.<br />Είναι τεράστιο θέμα τι θα παραλάβει η επόμενη κυβέρνηση αν υπάρξει πολιτική αλλαγή. Ας κρατήσουμε την αναπνοή μας , πολλά περίεργα συμβαίνουν….</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μια ακόμη κρυφή ατζέντα ή διεκδικούν επίδομα αναλγησίας;

Του Στράτου Βαλτινού Η κυβέρνηση υπηρετεί πιστά το δόγμα της, ότι οι ανισότητες είναι φυσικό φαινόμενο, άρα η πολιτική οφείλει να υπακούει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Μόσχα ανεβάζει την ένταση, η Ευρώπη διστάζει: Το επικίνδυνο κενό απέναντι στον Πούτιν.

<img height="95" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/GettyImages-2293154395-scaled-1.jpg" width="741" /><br /><b><br />Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Από το ρωσικό drone που χτύπησε τρένο λίγα χιλιόμετρα από την Πολωνία έως την απόπειρα σαμποτάζ στο αεροδρόμιο Λειψίας, η πίεση πλησιάζει όλο και περισσότερο τα σύνορα του ΝΑΤΟ. Το POLITICO θέτει πλέον το δύσκολο ερώτημα: πόσο μπορεί να κλιμακώνει η Μόσχα προτού η ευρωπαϊκή αυτοσυγκράτηση μετατραπεί σε στρατηγική αδυναμία;<br /><br />Δεν είναι πλέον μόνο ο πόλεμος μέσα στην Ουκρανία.<br /><br />Τα τελευταία επεισόδια δημιουργούν μια πολύ πιο ανησυχητική εικόνα: η Ρωσία αυξάνει την πίεση σε σημεία που βρίσκονται όλο και πιο κοντά στον ζωτικό χώρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, ενώ η Ευρώπη εξακολουθεί να αναζητεί τη σωστή γραμμή ανάμεσα στην αποτροπή και στην αποφυγή μιας ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης.<br /><br />Το κεντρικό θέμα του POLITICO είναι χαρακτηριστικό:<br /><br />«Europe hesitates as Russian attacks escalate».<br /><br />Και το timing δεν θα μπορούσε να είναι πιο κρίσιμο.<div><br />Το drone που έφθασε στην πόρτα της Πολωνίας<br /><br />Το τελευταίο επεισόδιο σημειώθηκε κοντά στο Yahodyn, στην ουκρανική πλευρά των συνόρων με την Πολωνία.<br /><br />Ρωσικό drone έπληξε αμαξοστοιχία κοντά στη συνοριακή διάβαση, σε μία από τις σημαντικότερες σιδηροδρομικές συνδέσεις της Ουκρανίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση.<br /><br />Το γεγονός απέκτησε ακόμη μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα επειδή λίγο νωρίτερα από την περιοχή είχαν περάσει υψηλόβαθμοι δυτικοί επισκέπτες, μεταξύ των οποίων ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Boris Johnson και ο πρώην επικεφαλής της CIA David Petraeus.<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας Andrii Sybiha έδωσε το μήνυμα που το Κίεβο θέλει πλέον να περάσει στην Ευρώπη:<br /><br />«Η τρομοκρατία του Πούτιν χτυπά απευθείας την πόρτα της ΕΕ και του ΝΑΤΟ».<br /><br />Η Πολωνία ανακοίνωσε ότι δεν υπήρξε παραβίαση του δικού της εναέριου χώρου.<br /><br />Αλλά αυτό ακριβώς δείχνει πόσο λεπτή έχει γίνει η γραμμή. </div><div><br />Λειψία: Η ακόμη πιο ανησυχητική υπόθεση<br /><br />Υπάρχει όμως ένα δεύτερο περιστατικό που αλλάζει εντελώς τη συζήτηση.<br /><br />Οι γερμανικές αρχές έχουν ταυτοποιήσει με υψηλό βαθμό πιθανότητας έναν Λευκορώσο και έναν Ρώσο υπήκοο ως βασικούς υπόπτους για την απόπειρα επίθεσης με drones στο αεροδρόμιο Leipzig-Halle τον Αύγουστο.<br /><br />Ο Ρώσος θεωρείται από τις γερμανικές υπηρεσίες ότι συνδέεται με τη GRU, τη ρωσική στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών.<br /><br />Ο στόχος ήταν εξαιρετικά ευαίσθητος.<br /><br />Ένα αυτοσχέδιο drone με εκρηκτικά εντοπίστηκε δίπλα σε ουκρανικό μεταγωγικό Antonov.<br /><br />Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η Welt και αναπαράγει το POLITICO, το αεροσκάφος είχε περίπου 25.000 λίτρα αεροπορικού καυσίμου.<br /><br />Η έκρηξη δεν έγινε επειδή παρουσιάστηκε πρόβλημα στον πυροκροτητή.<br />1,8 κιλά Semtex – τρία drones<br /><br />Οι λεπτομέρειες της γερμανικής έρευνας δείχνουν ότι δεν επρόκειτο για μια απλή παραβίαση ασφαλείας.<br /><br />Οι αρχές εκτιμούν ότι το σχέδιο προέβλεπε συνολικά περίπου 1,8 κιλά Semtex σε τρία drones, περίπου 600 γραμμάρια ανά συσκευή.<br /><br />Οι Γερμανοί ερευνητές θεωρούν ότι ο ύποπτος με τις πιθανές διασυνδέσεις με τη GRU είχε ρόλο στον σχεδιασμό και στα logistics, ενώ ο Λευκορώσος φέρεται να λειτούργησε ως λεγόμενος «disposable agent» — ένας αναλώσιμος επιχειρησιακός συνεργάτης που χρησιμοποιείται για σαμποτάζ.<br /><br />Ακόμη πιο ανησυχητικό:<br /><br />οι γερμανικές αρχές συνεργάζονται για την υπόθεση με υπηρεσίες σε Λιθουανία, Πολωνία, Λετονία και Φινλανδία, καθώς εξετάζονται πιθανές συνδέσεις με άλλες επιχειρήσεις σαμποτάζ στην Ευρώπη. </div><div><br />Η Ρωσία αρνείται – η Γερμανία δείχνει τη Μόσχα<br /><br />Η Μόσχα αρνείται εμπλοκή.<br /><br />Ωστόσο, ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Johann Wadephul και ο υπουργός Εσωτερικών Alexander Dobrindt έχουν ήδη αποδώσει στη Ρωσία την ευθύνη για την επίθεση στη Λειψία.<br /><br />Εδώ ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη αλλαγή.<br /><br />Η ευρωπαϊκή συζήτηση δεν αφορά πλέον μόνο ρωσικά tanks, πυραύλους και drones στην Ουκρανία.<br /><br />Αφορά ένα ευρύτερο φάσμα ενεργειών που οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν ως hybrid warfare:<br /><br />σαμποτάζ, κατασκοπεία, κυβερνοεπιθέσεις, drones και επιχειρήσεις εναντίον κρίσιμων υποδομών.<br />Το πρόβλημα της Ευρώπης: Πότε τελειώνει η «αυτοσυγκράτηση»;<br /><br />Το ευρωπαϊκό δίλημμα είναι πραγματικό.<br /><br />Κάθε ισχυρότερη απάντηση στη Ρωσία εμπεριέχει τον κίνδυνο περαιτέρω κλιμάκωσης.<br /><br />Όμως και η απουσία απάντησης δημιουργεί έναν διαφορετικό κίνδυνο:<br /><br />να συμπεράνει η Μόσχα ότι μπορεί να αυξάνει σταδιακά το επίπεδο πίεσης χωρίς να προκαλεί αντίστοιχο κόστος.<br /><br />Αυτό είναι το λεγόμενο grey-zone problem.<br /><br />Κάθε μεμονωμένο περιστατικό βρίσκεται κάτω από το κατώφλι που θα προκαλούσε μια στρατιωτική απάντηση του ΝΑΤΟ.<br /><br />Όταν όμως τα περιστατικά συσσωρεύονται, η συνολική εικόνα αλλάζει.<br />Ο Πούτιν δοκιμάζει το όριο, όχι απαραίτητα το Άρθρο 5<br /><br />Η πραγματική στρατηγική αξία των υβριδικών επιχειρήσεων βρίσκεται ακριβώς εκεί.<br /><br />Δεν χρειάζεται μια επίθεση να είναι αρκετά μεγάλη ώστε να ενεργοποιήσει το Άρθρο 5.<br /><br />Αρκεί να δημιουργεί:<br /><br />αβεβαιότητα για το ποιος ευθύνεται,<br /><br />πολιτικό κόστος στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις,<br /><br />φόβο στις κοινωνίες,<br /><br />πίεση στις κρίσιμες υποδομές,<br /><br />και συνεχή ανάγκη για περισσότερα μέσα ασφαλείας.<br /><br />Η Ρωσία μπορεί έτσι να δοκιμάζει τα όρια της δυτικής αντίδρασης χωρίς να περνά απαραίτητα το σημείο μιας άμεσης σύγκρουσης Ρωσίας–ΝΑΤΟ.<br />Το χειρότερο μήνυμα θα ήταν η αδυναμία απόφασης<br /><br />Και εδώ η υπόθεση συνδέεται με ένα δεύτερο ευρωπαϊκό πρόβλημα.<br /><br />Την ίδια στιγμή που η πίεση της Μόσχας αυξάνεται, η ΕΕ δυσκολεύεται ακόμη και να διατηρήσει την πολιτική της συνοχή στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας.<br /><br />Η διαμάχη γύρω από την ανανέωση των κυρώσεων δείχνει πόσο δύσκολη γίνεται η διατήρηση ενός ενιαίου ευρωπαϊκού μετώπου όσο ο πόλεμος παρατείνεται.<br /><br />Άρα ο Πούτιν δεν χρειάζεται απαραίτητα να «νικήσει» στρατιωτικά την Ευρώπη.<br /><br />Χρειάζεται να ενισχύσει τις υπάρχουσες διαφορές της.<br />Από την Ουκρανία στην ευρωπαϊκή εσωτερική ασφάλεια<br /><br />Αυτό ίσως είναι το σημαντικότερο σημείο.<br /><br />Για χρόνια η Ευρώπη αντιμετώπιζε τον πόλεμο στην Ουκρανία ως ένα μέτωπο που έπρεπε να εμποδίσει να επεκταθεί προς τα δυτικά.<br /><br />Το 2026 η διάκριση αυτή γίνεται όλο και δυσκολότερη.<br /><br />Όταν ένα drone με εκρηκτικά βρίσκεται δίπλα σε ουκρανικό μεταγωγικό αεροσκάφος σε γερμανικό αεροδρόμιο και οι αρχές ερευνούν πιθανή σύνδεση με τη GRU, το ζήτημα δεν είναι πλέον μόνο η άμυνα της Ουκρανίας.<br /><br />Είναι η εσωτερική ασφάλεια της ίδιας της Ευρώπης.<br />Το νέο τεστ για το ΝΑΤΟ<br /><br />Η μεγάλη πρόκληση επομένως δεν είναι απλώς εάν η Ευρώπη διαθέτει περισσότερα όπλα.<br /><br />Είναι εάν μπορεί να δημιουργήσει μια αξιόπιστη κλίμακα αποτροπής και για τις ενέργειες που βρίσκονται κάτω από το κατώφλι του συμβατικού πολέμου.<br /><br />Γιατί εάν κάθε ρωσική ενέργεια αντιμετωπίζεται μεμονωμένα ως «όχι αρκετά σοβαρή» για ισχυρή απάντηση, τότε η Μόσχα αποκτά χώρο για την επόμενη.<br /><br />Και μετά για την επόμενη.<br /><br />Αυτό είναι το πραγματικό δίλημμα πίσω από το «Europe hesitates» του POLITICO: όχι αν η Ευρώπη θέλει πόλεμο με τη Ρωσία — προφανώς δεν θέλει. Αλλά πώς αποτρέπει τη Μόσχα χωρίς να περιμένει πρώτα να συμβεί κάτι πολύ μεγαλύτερο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Μόσχα ανεβάζει την ένταση, η Ευρώπη διστάζει: Το επικίνδυνο κενό απέναντι στον Πούτιν.

Βασιλης Διαμαντακος  Από το ρωσικό drone που χτύπησε τρένο λίγα χιλιόμετρα από την Πολωνία έως την απόπειρα σαμποτάζ στο αεροδρόμιο Λειψίας,...

Διαβάστε την συνέχεια

Κύπρος: Ο κρίσιμος κρίκος της ελληνικής αεράμυνας. Η «γραμμή» με το Καστελλόριζο και το Ισραήλ που αλλάζει τα δεδομένα.

<img height="92" src="https://www.onalert.gr/app/uploads/2026/09/F-16-POLEMIKI-AEROPORIA-990x660.jpg" width="742" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Από το Αιγαίο και το Καστελλόριζο έως την Κύπρο και το Ισραήλ, διαμορφώνεται μια νέα στρατηγική πραγματικότητα</span></h3><b>Κώστας Σαρικάς</b><br /><div>Η Κύπρος αποκτά πλέον κομβικό ρόλο στον ευρύτερο αμυντικό σχεδιασμό της Ελλάδας και ειδικά στη νέα αρχιτεκτονική αεράμυνας που διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο. Η σταθερή παρουσία ελληνικών μαχητικών F-16 στην αεροπορική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» στην Πάφο, η ενίσχυση της Εθνικής Φρουράς με το ισραηλινό αντιαεροπορικό σύστημα Barak MX, το οποίο αποκτά και η Ελλάδα στο πλαίσιο του «Θόλου», αλλά και η συνεχώς βαθύτερη στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ δημιουργούν μια νέα επιχειρησιακή πραγματικότητα.<br /><br />Για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια διαμορφώνονται οι τεχνικές και επιχειρησιακές προϋποθέσεις ώστε ο εναέριος αλλά και θαλάσσιος χώρος από το Αιγαίο έως την Κύπρο να αντιμετωπίζεται όλο και περισσότερο ως ένα ενιαίο πεδίο επιτήρησης, ανταλλαγής πληροφοριών και συντονισμένης αμυντικής δράσης.<br /><br />Η εξέλιξη αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς η Τουρκία επαναφέρει με ιδιαίτερη ένταση το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου στο επίκεντρο της αναθεωρητικής της πολιτικής. Το ακριτικό νησιωτικό σύμπλεγμα βρίσκεται γεωγραφικά πάνω στον άξονα που συνδέει το νοτιοανατολικό Αιγαίο με την Κύπρο και αποτελεί κρίσιμο κρίκο στην αλυσίδα που εκτείνεται ακόμη ανατολικότερα έως το Ισραήλ. Υπό αυτή την έννοια, οι εξελίξεις στην κυπριακή αεράμυνα δεν αφορούν αποκλειστικά την άμυνα του νησιού, αλλά επηρεάζουν συνολικά την ισορροπία ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο. <a href="https://www.onalert.gr/ellada/kypros-o-krisimos-krikos-tis-ellinikis-aeramynas-i-grammi-me-to-kastellorizo-kai-to-israil-pou-allazei-ta-dedomena/819446/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή.</b></a></div><div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κύπρος: Ο κρίσιμος κρίκος της ελληνικής αεράμυνας. Η «γραμμή» με το Καστελλόριζο και το Ισραήλ που αλλάζει τα δεδομένα.

Από το Αιγαίο και το Καστελλόριζο έως την Κύπρο και το Ισραήλ, διαμορφώνεται μια νέα στρατηγική πραγματικότητα Κώστας Σαρικάς Η Κύπρος αποκτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Καστανιές: Μπλόκο σε πρόεδρο του τουρκικού εθνικιστικού κόμματος Zafer Partisi.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/09/serkan-harkonak_Zafer-Partisi.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1439" data-original-width="1920" height="98" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/09/serkan-harkonak_Zafer-Partisi.jpg" width="747" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Στον εθνικό κατάλογο ανεπιθύμητων προσώπων ο Σερκάν Κονάκ</span></h3>Νέα απαγόρευση εισόδου στην Ελλάδα καταγράφηκε στα σύνορα του Έβρου, αυτή τη φορά στις Καστανιές, με πρωταγωνιστή τον πρόεδρο της οργάνωσης Αδριανούπολης του τουρκικού εθνικιστικού κόμματος Zafer Partisi, Σερκάν Κονάκ.<br /><br />Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του RodopiPress, οι ελληνικές αρχές στο συνοριακό πέρασμα Παζάρκουλε – Καστανιές υπέβαλαν τον Κονακ και τη σύζυγό του σε πολύωρο έλεγχο και στη συνέχεια τους γνωστοποίησαν την άρνηση εισόδου στη χώρα, καθώς, σύμφωνα με το σχετικό έγγραφο, υπήρχε καταχώριση στον εθνικό κατάλογο ανεπιθύμητων προσώπων.<br /><br />Ο ίδιος ο Σερκάν Κονακ δημοσιοποίησε την υπόθεση και εξέφρασε την αντίδρασή του για την απόφαση των ελληνικών αρχών. Όπως αναφέρεται στο ρεπορτάζ, έχει δηλώσει ότι ως επικεφαλής της κομματικής οργάνωσης του Ουμίτ Οζντάγ στην Αδριανούπολη έχει επισκεφθεί επανειλημμένα την Κομοτηνή και την Ξάνθη, επικαλούμενος την παρακολούθηση ζητημάτων που αφορούν τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη.<br /><br />Παράλληλα, έχει αναφερθεί στη συμμετοχή του σε εκδηλώσεις μνήμης για τον Αχμέτ Σαδίκ, ενώ έχει επιβεβαιώσει τις επαφές του με σωματεία της λεγόμενης «Δυτικής Θράκης» στην Τουρκία.<br />Απαγορεύτηκε η είσοδος και στη σύζυγό του<br /><br />Ιδιαίτερη αντίδραση από την πλευρά του Κονάκ προκάλεσε το γεγονός ότι το μέτρο δεν περιορίστηκε στον ίδιο, αλλά επεκτάθηκε και στη σύζυγό του.<br /><br />Ο ίδιος υποστήριξε ότι εκείνη τον συνόδευε σε κομματικό πρόγραμμα στην Ελλάδα και διαμαρτυρήθηκε για την απόφαση των ελληνικών αρχών.<br /><br />Το περιστατικό σημειώθηκε σε μια περίοδο κατά την οποία οι ελληνικές αρχές εμφανίζονται ιδιαίτερα προσεκτικές απέναντι σε πρόσωπα που δραστηριοποιούνται πολιτικά στην Τουρκία και επιδιώκουν να μεταφέρουν τη δράση τους στη Θράκη.<div><br />Τι αναφέρει το έγγραφο άρνησης εισόδου<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στο επίσημο έγγραφο άρνησης εισόδου που επιδόθηκε στον Κονάκ αναφέρεται η κατηγορία «Η» και συγκεκριμένα η υποπερίπτωση που αφορά καταχώριση στο «Εθνικό Μητρώο», και όχι στο ευρωπαϊκό σύστημα SIS.<br /><br />Το ίδιο έγγραφο προβλέπει, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, τη δυνατότητα προσφυγής στη Διεύθυνση Αστυνομίας Ορεστιάδας ή στα αρμόδια διοικητικά δικαστήρια.<br /><br />Η υπόθεση, επομένως, δεν αφορά απλώς έναν έλεγχο στα σύνορα, αλλά επίσημη απόφαση απαγόρευσης εισόδου στη χώρα.<br />Δεν είναι το πρώτο «μπλόκο» σε στελέχη του Zafer Partisi<br /><br />Η περίπτωση του Σερκάν Κονάκ έρχεται να προστεθεί σε προηγούμενες ανάλογες περιπτώσεις στελεχών του Zafer Partisi που επιχείρησαν να περάσουν στην Ελλάδα.<br /><br />Σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, στο παρελθόν είχαν καταγραφεί αντίστοιχα περιστατικά στους Κήπους με τον Οζτσάν Πεχλιβάνογλου και τη Σεβίλ Σαργκίν.<br /><br />Οι ελληνικές αρχές είχαν και στις περιπτώσεις αυτές απαγορεύσει την είσοδο στη χώρα, επικαλούμενες τις σχετικές καταχωρίσεις και το ισχύον πλαίσιο ελέγχου στα σύνορα.<br /><br />Η νέα εξέλιξη στις Καστανιές δείχνει ότι ο Έβρος παραμένει σημείο αυξημένης επιτήρησης, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για πρόσωπα που έχουν δημόσια πολιτική δράση και δηλωμένο ενδιαφέρον για ζητήματα της Θράκης.<br /><br />Για τον Σερκάν Κονακ και τη σύζυγό του, πάντως, η υπόθεση μπορεί να συνεχιστεί ενώπιον των αρμόδιων ελληνικών αρχών και διοικητικών δικαστηρίων, καθώς το ίδιο το έγγραφο άρνησης εισόδου προβλέπει δικαίωμα προσφυγής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Καστανιές: Μπλόκο σε πρόεδρο του τουρκικού εθνικιστικού κόμματος Zafer Partisi.

Στον εθνικό κατάλογο ανεπιθύμητων προσώπων ο Σερκάν Κονάκ Νέα απαγόρευση εισόδου στην Ελλάδα καταγράφηκε στα σύνορα του Έβρου, αυτή τη φορά ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η πολεμική βιομηχανία του Ισραήλ «μετακομίζει» στην Κύπρο.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/09/ISRAEL-CYPRUS-2-630x400.jpg" width="749" /><br /><br />Ισραηλινές εταιρείες άμυνας, όπως οι Ελμπίτ (Elbit), ΙΑΙ και Ραφαέλ (Rafael), φέρονται να εξετάζουν τη δημιουργία μονάδων παραγωγής και διοικητικών στρατηγείων στην Κύπρο.<br /><br />Γιατί στην Κύπρο; Βρίσκεται κοντά στο Ισραήλ, εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και θα μπορούσε να προσφέρει στις ισραηλινές επιχειρήσεις πρόσβαση στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα αμυντικής χρηματοδότησης SAFE, ύψους 150 δισεκατομμυρίων ευρώ.<br /><br />Για την Κύπρο, τα οφέλη μεταφράζονται σε θέσεις εργασίας, φορολογικά έσοδα και βαθύτερη αμυντική συνεργασία, την ώρα που οι ανησυχίες για την Τουρκία εντείνονται.<br /><br />Η αμυντική βιομηχανία του Ισραήλ ενσωματώνεται όλο και περισσότερο σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /><br /><div id="getsocialmain" style="background-color: white; border: 0px; margin: 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="border: 0px; color: #333333; display: flex; font-family: inherit; font-size: 12px; font-style: inherit; margin: 10px 0px; max-width: 550px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 550px;"><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2099597421835596249" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=https%3A%2F%2Ftwitter.com%2Ftribunegr&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2099597421835596249&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.tribune.gr%2Fworld%2Fnews%2Farticle%2F955407%2Fi-polemiki-viomichania-toy-israil-metakomizei-stin-kypro.html&sessionId=9b95d5bb1c4dec01de29cb0485a689eae27c714d&siteScreenName=tribunegr&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; display: block; flex-grow: 1; font-family: inherit; font-style: inherit; height: 946px; margin: 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="border: 0px; color: #333333; font-family: "Open Sans", sans-serif; font-feature-settings: normal; font-kerning: auto; font-language-override: normal; font-optical-sizing: auto; font-size-adjust: none; font-size: 16px; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-variation-settings: normal; line-height: 24px; margin: 10px 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></p></div><div class="clear" style="background-color: white; border: 0px; color: #333333; font-family: Arial, "Helvetica Neue", Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; margin: 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></div><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Η πολεμική βιομηχανία του Ισραήλ «μετακομίζει» στην Κύπρο.

Ισραηλινές εταιρείες άμυνας, όπως οι Ελμπίτ (Elbit), ΙΑΙ και Ραφαέλ (Rafael), φέρονται να εξετάζουν τη δημιουργία μονάδων παραγωγής και διοι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιος κυβερνά το Ιράν;

<a href="https://www.tovima.gr/2026/09/11/world/financial-times-krisimi-diplomatia-iran-me-xores-tou-kolpou-gia-ta-stena-tou-ormouz/"><img height="103" src="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2026/09/11/AP26250323129749-450x300.jpg" width="740" /></a><br /><br /><div><b>Στρατής Αγγελής</b><div>Η τριάδα των σκληροπυρηνικών Φρουρών και η διαπάλη με τον πρόεδρο Πεζεσκιάν - Αποκαλυπτικό ρεπορτάζ των New York Times ρίχνει φως στις εσωτερικές έριδες του καθεστώτος - Ο Τραμπ επανήλθε στο ενδεχόμενο συνομιλιών, αλλά με τους δικούς του όρους<br /><br />Καθώς ο πόλεμος στο Ιράν πλησιάζει στο ορόσημο των 200 ημερών, ο Ντόναλντ Τραμπ επανέφερε το ενδεχόμενο επανάληψης των συνομιλιών με την Τεχεράνη, υποστηρίζοντας ότι οι Ιρανοί επιζητούν σφόδρα να τερματιστεί γρήγορα η σύγκρουση. «Εγώ θα αποφασίσω εάν οι ΗΠΑ θα επιλέξουν να εμπλακούν και το πλαίσιο στο οποίο είμαστε ανοιχτοί», δήλωσε χθες το βράδυ ο αμερικανός πρόεδρος. Όμως, ποιοι είναι ή θα μπορούσαν να είναι οι συνομιλητές του Τραμπ; Άραγε, θα είναι ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν και οι υπουργοί του ή οι σκληροπυρηνικοί στρατιωτικοί που έχουν πάρει στα χέρια τους τα ηνία της χώρας και σύμφωνα με ρεπορτάζ των New York Times, τίναξαν στον αέρα (μεταφορικά και κυριολεκτικά) το Μνημόνιο με τις ΗΠΑ;</div><div><br />Η σκληροπυρηνική τριάδα<br /><br />Πριν από ένα μήνα, η επικράτηση των σκληροπυρηνικών στους κόλπους του ιρανικού καθεστώτος επισημοποιήθηκε με τους διορισμούς στελεχών της λεγόμενης «παλαιάς φρουράς» σε θέσεις-κλειδιά της στρατιωτικής ηγεσίας. Ο 71χρονος, μπαρουτοκαπνισμένος από τον πόλεμο με το Ιράκ, κατά τη δεκαετία του 1980 και πρώην διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης, επί 16 χρόνια, Μοχσέν Ρεζα, ορίστηκε νέος γραμματέας του Ανωτάτου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν.<br /><br />Νέος διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης διορίστηκε επίσημα ο Αχμάντ Βαχιντί, ο οποίος έχει διατελέσει επικεφαλής της επίλεκτης δύναμης Κουντς΅, για τις επιχειρήσεις στο εξωτερικό, ήταν υποδιοικητής των Φρουρών και ανέλαβε την ηγεσία του σώματος, όταν σκοτώθηκε ο αρχηγός του την πρώτη ημέρα του πολέμου.<br /><br />Επίσης, διορίστηκε αρχηγός της πολιτοφυλακής Basij, ο Χοσεϊν Ταέμπ, πρώην επικεφαλής της υπηρεσίας πληροφοριών των Φρουρών της Επανάστασης, επί 20 χρόνια, μέχρι που απομακρύνθηκε το 2022 (μετά από τη σύλληψη στην Τουρκία ιρανών πρακτόρων, που σχεδίαζαν επιθέσεις κατά ισραηλινών στόχων, μια υπόθεση που δημιούργησε τριβές μεταξύ Άγκυρας και Τεχεράνης).<br /><br />Ο Ρεζαϊ, ο Βαχιντί και ο Ταέμπ είναι τρεις από τους ισχυρότερους άνδρες της χώρας, μετά από τον ανώτατο ηγέτη Μοζταμπά Χαμενεϊ, ο οποίος παραμένει όμως άφαντος, μετά τον τραυματισμό του από τις βόμβες που σκότωσαν τον πατέρα και προκάτοχό του με την έναρξη του πολέμου, την 28η Φεβρουαρίου. Αυτή η ισχυρή τριάδα παίρνει κρίσιμες αποφάσεις και φαίνεται ότι υπονομεύει την κυβέρνηση Πεζεσκιάν, ενώ φαίνεται ότι έχει ανταγωνιστική σχέση με τον πρόεδρο της Βουλής και επικεφαλής της διαπραγματευτικής ομάδας Μοχάμεντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ (ο οποίος επίσης προέρχεται από τα σπλάχνα των Φρουρών της Επανάστασης).</div><div><br />Η φράξια του πολέμου και ο πρόεδρος της ειρήνης<br /><br />Η έρευνα των New York Times φέρνει στο φως άγνωστες πτυχές της εσωτερικής διαπάλης στο Ιράν, μεταξύ του προέδρου Πεζεσκιάν και των σκληροπυρηνικών που ενισχύθηκαν με το ξέσπασμα του πολέμου αντί να ανατραπούν, όπως προέβλεπαν οι σχεδιασμοί των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Επιπλέον, θέτει επίμονα το ερώτημα γιατί παραμένει άφαντος ο ανώτατος ηγέτης, αν είναι υποχείριο των σκληροπυρηνικών, αν βρίσκεται στη ζωή ή αν γράφουν άλλοι τις γραπτές ανακοινώσεις που εκδίδει το γραφείο του.<br /><br />Το άρθρο υπογράφει η ιρανοαμερικανίδα δημοσιογράφος Φαρνάζ Φασιχί, η οποία καλύπτει επί τρεις δεκαετίες τις εξελίξεις στο Ιράν και επικαλείται συνομιλίες με εν ενεργεία και με πρώην ανώτερα στελέχη του καθεστώτος, που ζήτησαν να τηρηθεί η ανωνυμία τους.</div><div><br />Πως βούλιαξε το Μνημόνιο<br /><br />Ειδικότερα, για το ναυάγιο του μνημονίου μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, που είχε υπογραφεί στις 17 Ιουνίου, η δημοσιογράφος περιγράφει πώς ο πρόεδρος Πεζεσκιάν αιφνιδιάστηκε εντελώς από τις επιθέσεις που εξαπέλυσαν ιρανικές δυνάμεις εναντίον δεξαμενόπλοιων στα Στενά του Ορμούζ, στις 7 Ιουλίου. Ο Πεζεσκιάν βρισκόταν εκείνη την ημέρα στο Ιράκ, για την πολυήμερη κηδεία του πατέρα Χαμενεΐ και φέρεται ότι τηλεφώνησε οργισμένος στον Βαχιντί, ζητώντας εξηγήσεις, όμως εκείνος δήλωσε πως ούτε είχε διατάξει, ούτε γνώριζε εκ των προτέρων για την επίθεση, ενώ στο σκοτάδι βρισκόταν και το Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας. Στον πρόεδρο Πεζεσκιάν ειπώθηκε πως τοπικοί στρατιωτικοί διοικητές ανέλαβαν πρωτοβουλία, σε εφαρμογή προηγούμενης διαταγής για επίθεση εναντίον οποιουδήποτε πλοίου θα παραβίαζε τον έλεγχο των Στενών, χωρίς να περιμένουν έγκριση από την κεντρική διοίκηση.<br /><br />Οι Ιρανοί δεν κατάφεραν να πείσουν τον Τραμπ ότι επρόκειτο για μια ενέργεια που δεν είχε σχεδιαστεί κεντρικά. Ακολούθησε, μετά από λίγες ώρες, το κύμα των αμερικανικών αεροπορικών βομβαρδισμών, που ήταν η ταφόπλακα του μνημονίου. Στις ημέρες που ακολούθησαν, εσωτερική έρευνα έδειξε ότι πίσω από την επίθεση κατά των δεξαμενόπλοιων βρισκόταν ο Χοσεϊν Ταέμπ, ανέφεραν οι ιρανικές πηγές.</div><div><br />«Ούτε ο Πεζεσκιάν το πιστεύει»<br /><br />Ο Ρεζαΐ ήταν εξαρχής αντίθετος με την υπογραφή του μνημονίου με τις ΗΠΑ, που άνοιξε για λίγες εβδομάδες τα Στενά. Υποστήριζε μάλιστα ότι παρόμοια ήταν η θέση του Ανώτατου Ηγέτη, ο οποίος το ενέκρινε τελικά, παρά τις «επιφυλάξεις» του και τη διαφωνία του «επί της αρχής». «Καλώ τους φίλους που είναι εναντίον του μνημονίου, να κάνουν υπομονή, οι Αμερικανοί θα το καταστρέψουν μόνοι τους και δε θα έχει κανένα αποτέλεσμα» δήλωνε ο Ρεζαΐ στις αρχές Ιουλίου.<br /><br />Ένα μήνα αργότερα, στις αρχές Αυγούστου ο Ρεζαΐ τόνιζε πως το Ιράν «ουδέποτε θα επιτρέψει να ανοίξει δεύτερος διάδρομος στα Στενά του Ορμούζ», παρότι η Τεχεράνη συζητούσε ήδη κάτι τέτοιο με το Ομάν (εμμέσως και με τους Αμερικανούς, παρά τις εκατέρωθεν διαψεύσεις). Το σκληροπυρηνικό στρατόπεδο ουδέποτε έπαψε να αμφισβητεί τις ικανότητες της ιρανικής διαπραγματευτικής ομάδας, ακόμα και με δηλώσεις στα κρατικά μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Το επίσημο αφήγημα της Τεχεράνης είναι ότι για την κατάρρευση του Μνημονίου ευθύνονται οι ΗΠΑ, που επέτρεψαν στο Ισραήλ να συνεχίσει τους βομβαρδισμούς στο Λίβανο και που επιχείρησαν να δημιουργήσουν τετελεσμένα στα Στενά, κατά παράβαση της συμφωνίας. Όμως, προσθέτει η αρθρογράφος, στους πολιτικούς κύκλους του Ιράν ελάχιστοι πείθονται από αυτά τα επιχειρήματα, ενώ δεν τα πιστεύει ούτε ο πρόεδρος Πεζεσκιάν. Όταν κάποιοι στρατηγοί προσπάθησαν να τον πείσουν ότι ο ίδιος ο Μοζταμπά Χαμενεϊ είχε εγκρίνει την επίθεση του Ιουλίου, ο Πεζεσκιάν αξίωσε να του φέρουν αποδείξεις, όπως ανέφεραν τρεις ιρανικές πηγές.</div><div><br />Που ποντάρουν οι «σκληροί»<br /><br />Ο πρόεδρος Πεζεσκιάν και ο πρόεδρος της Βουλής Γκαλιμπάφ έχουν προειδοποιήσει πως τα σχέδια των σκληροπυρηνικών για συνέχιση του πολέμου, ενέχουν τον κίνδυνο να συρθεί το Ιράν στην άβυσσο, με ακόμα χειρότερες αμερικανικές επιθέσεις και κυρώσεις. Όμως, η φράξια του πολέμου επιμένει ότι οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις, από κοινού με τους Χούθι της Υεμένης και τις σιιτικές πολιτοφυλακές, είναι σε θέση να επεκτείνουν τον πόλεμο και να μεγαλώσουν το κόστος για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, οι Αμερικανοί ποντάρουν πως οι εσωτερικές έριδες σε συνδυασμό με την οικονομική ασφυξία και τις περιοδικές επιθέσεις, θα γονατίσουν το καθεστώς της Τεχεράνης. Η Ουάσιγκτον υποστηρίζει ότι, παρά τους ιρανικούς βομβαρδισμούς, έχει αυξηθεί ο αριθμός των δεξαμενόπλοιων που περνούν καθημερινά από τα Στενά με αμερικανική συνοδεία, δίνοντας ανάσες στην αγορά του πετρελαίου.</div><div><br />Ο παράγοντας Χούθι<br /><br />Όμως είναι ραγδαίες οι εξελίξεις και στο παράλληλο μέτωπο της Υεμένης, όπου οι Χούθι ελέγχουν πλέον τη δυτική ακτογραμμή της χώρας στην Ερυθρά Θάλασσα, σφίγγοντας τη μέγγενη στις εξαγωγές σαουδαραβικού πετρελαίου. Σαν να μην έφταναν οι στρατιωτικές επιτυχίες των Χούθι, βομβαρδίστηκε και έκλεισε προσωρινά, για «μερικές εβδομάδες», ο σαουδαραβικός αγωγός που παρακάμπτει το Ορμούζ και καταλήγει στην Ερυθρά, γεγονός που αναπόφευκτα οδηγεί στη μείωση των εξαγωγών και μέσω της διώρυγας του Σουέζ. Τον αγωγό έπληξαν drones που προήλθαν από το Ιράκ και πιθανότατα εκτοξεύθηκαν από σιιτική πολιτοφυλακή, δηλαδή από πληρεξούσιους της Τεχεράνης.<br /><br />Δεδομένου ότι οι Αμερικανοί δεν επενέβησαν υπέρ της Σαουδικής Αραβίας σε αυτό το στάδιο (είτε από επιλογή, είτε από αδυναμία), επιτρέποντας στους Χούθι να δημιουργήσουν τετελεσμένα στο έδαφος και στην Ερυθρά Θάλασσα, φαίνεται πως η σκληροπυρηνική τριάδα του Ιράν με την τακτική της, κερδίζει, προς το παρόν, πόντους στη διεύρυνση και στην παράταση του πολέμου. Εκτός εάν η διάκριση μεταξύ «σκληροπυρηνικών» και «πραγματιστών» Ιρανών είναι περισσότερο τεχνητή και αποτελούν τις δυο όψεις της ίδιας «καυτής πατάτας», που θα έχει στα χέρια του ο Τραμπ και όλος ο κόσμος τουλάχιστον μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου, που θα γίνουν οι ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tovima.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Ποιος κυβερνά το Ιράν;

Στρατής Αγγελής Η τριάδα των σκληροπυρηνικών Φρουρών και η διαπάλη με τον πρόεδρο Πεζεσκιάν - Αποκαλυπτικό ρεπορτάζ των New York Times ρίχνε...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι τρεις αλλαγές που έχουν βάλει “φωτιά” στον πλανήτη…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRwy3kEVPIfJRGZUqMNxU9jteorhq3FuzKXzdPpJjiXzA&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="433" data-original-width="706" height="83" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRwy3kEVPIfJRGZUqMNxU9jteorhq3FuzKXzdPpJjiXzA&s=10" width="741" /></a></div><div><br /></div>Ο όρος «πολυκρίση» χρησιμοποιήθηκε τα τελευταία χρόνια για να περιγράψει τη συνύπαρξη πολλών κρίσεων που αλληλεπιδρούν και ενισχύουν η μία την άλλη. Το πρόβλημα σήμερα είναι βαθύτερο. Οι κρίσεις δεν είναι πλέον παρεκκλίσεις από την κανονικότητα. Είναι η νέα κανονικότητα. Ο πλανήτης έχει εισέλθει σε μια περίοδο διαρκούς και επιταχυνόμενης γεωπολιτικής και γεωοικονομικής αστάθειας.<br /><br />Του καθηγητή <b>Αθανασίου Πλατιά</b><br /><br />Οι εκδηλώσεις αυτού του φαινομένου είναι ήδη ορατές. Ο πόλεμος στην Ουκρανία βρίσκεται στο πέμπτο έτος του χωρίς ορατή διέξοδο. Όχι μόνο δεν βρισκόμαστε κοντά στο τέλος του πολέμου, αλλά αντίθετα αυξάνονται οι ενδείξεις γεωγραφικής και λειτουργικής κλιμάκωσής του. Η Ουκρανία κλιμακώνει πλήττοντας σε μεγάλο γεωγραφικό βάθος ενεργειακές, βιομηχανικές και στρατιωτικές υποδομές της Ρωσίας. Η Μόσχα, από την πλευρά της, κλιμακώνει εντατικοποιώντας τις επιθέσεις εναντίον της Ουκρανίας, χωρίς όμως να μπορεί να επιτύχει αποφασιστικό πολιτικό αποτέλεσμα.<br /><br />Το πρόβλημα για τη Ρωσία είναι ότι το «στρατηγικό βάθος» της Ουκρανίας δεν βρίσκεται στο ουκρανικό έδαφος. Βρίσκεται στην Ευρώπη, η οποία παρέχει όπλα, οικονομικούς πόρους, πληροφορίες και διπλωματική υποστήριξη. Αυτό δημιουργεί ισχυρό κίνητρο στη Μόσχα να διευρύνει το γεωγραφικό πεδίο της αναμέτρησης, αυξάνοντας το κόστος για τις χώρες που στηρίζουν το Κίεβο, χωρίς ταυτόχρονα να περάσει το κατώφλι της στρατιωτικής σύγκρουσης με χώρες του ΝΑΤΟ. Κάτι τέτοιο θα δοκίμαζε μεν τη συνοχή της Ατλαντικής Συμμαχίας αλλά θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση.<br /><br />Έτσι βλέπουμε επιθέσεις στους κόμβους διοικητικής υποστήριξης που συνδέουν την Ουκρανία με ευρωπαϊκές χώρες (όπως πρόσφατα στα σύνορα Ουκρανίας – Ρουμανίας), υβριδικές επιθέσεις, κυβερνοεπιθέσεις και προσπάθειες διατάραξης μεταφορικών και επικοινωνιακών δραστηριοτήτων. Ταυτόχρονα η Μόσχα μεταφέρει τεχνογνωσία παραγωγής υπερηχητικών πυραύλων στο Ιράν για να αυξήσει το κόστος στις ΗΠΑ. Τέλος, αναζητεί τρόπους να στείλει το ηχηρό μήνυμα (signaling) ότι είναι έτοιμη να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα. Όλα αυτά προοιωνίζονται περαιτέρω κλιμάκωση.<br /><br />Κλιμάκωση έχουμε και στον Περσικό Κόλπο. Ο εξάμηνος πόλεμος έχει ήδη περιορίσει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, έχει επηρεάσει τις θαλάσσιες μεταφορές στην Ερυθρά Θάλασσα και έχει αναδιατάξει τις παγκόσμιες ενεργειακές αγορές. Ο πόλεμος ΗΠΑ – Ιράν δείχνει πώς μια περιφερειακή σύγκρουση μπορεί εύκολα να επεκταθεί γεωγραφικά και να αποκτήσει παγκόσμιες διαστάσεις.<br /><br />Τα παραπάνω δεν αποτελούν μια σειρά άσχετων γεγονότων. Πίσω τους βρίσκονται βαθύτερες μεταβολές στη δομή και τη λειτουργία του διεθνούς συστήματος.<br /><br />Η πρώτη είναι η διάχυση και ανακατανομή της ισχύος. Η συγκέντρωση ισχύος στα χέρια των ΗΠΑ μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Η άνοδος της κινεζικής ισχύος αποτελεί τη σημαντικότερη έκφραση αυτής της μεταβολής και έχει οδηγήσει σε έναν νέο, σφοδρό γεωπολιτικό και γεωοικονομικό ανταγωνισμό. Το πεδίο αυτού του ανταγωνισμού βρίσκεται στην περιφέρεια της Ευρασίας (Rimland): από τη Βαλτική και τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο, την Ερυθρά Θάλασσα, τον Περσικό Κόλπο και τις θάλασσες της Ανατολικής Ασίας. Όλες οι θαλάσσιες περιοχές γύρω από την Ευρασία «έχουν πάρει φωτιά».<br /><br />Ταυτόχρονα, ισχύς διαχέεται προς μεσαίες δυνάμεις όπως η Ινδία, η Τουρκία, η Ινδονησία και η Βραζιλία, αλλά και προς μικρότερους κρατικούς και μη κρατικούς δρώντες. Εδώ η γεωπολιτική μεταβολή συναντά την τεχνολογική. Drones, εμπορικοί δορυφόροι, φτηνοί αισθητήρες, όπλα εξαιρετικής ακριβείας στόχευσης και τεχνητή νοημοσύνη έχουν μειώσει το κόστος απόκτησης σημαντικών στρατιωτικών δυνατοτήτων.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει εξίσωση ισχύος. Οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Ρωσία εξακολουθούν να διαθέτουν πολύ μεγαλύτερη συνολική ισχύ από τους υπόλοιπους δρώντες. Η τεχνολογική διάχυση όμως επιτρέπει σε έναν ασθενέστερο δρώντα να επιβάλλει δυσανάλογο κόστος σε έναν ισχυρότερο. Οι Χούθι δεν χρειάζεται να ελέγχουν την Ερυθρά Θάλασσα για να διαταράξουν τη ναυσιπλοΐα. Αρκεί να αυξήσουν το ρίσκο διέλευσης. Το ίδιο ισχύει και για το Ιράν: δεν χρειάζεται να κυριαρχεί στον Περσικό Κόλπο για να αυξήσει το κόστος και το ρίσκο διέλευσης από τα Στενά του Ορμούζ. Η Ουκρανία δεν χρειάζεται να αποκτήσει αεροπορική υπεροχή για να πλήττει κρίσιμες ρωσικές υποδομές σε μεγάλο γεωγραφικό βάθος.<br /><br />Αλλάζει ταυτόχρονα και η οικονομία του πολέμου. Φτηνά drones αναγκάζουν αμυνόμενους να χρησιμοποιούν πανάκριβα συστήματα προστασίας. Όπλα εξαιρετικής ακριβείας στόχευσης μπορούν πλέον να παραχθούν σε μεγάλους αριθμούς, να δημιουργήσουν κορεσμό στις αντίπαλες άμυνες και να εξαντλήσουν τα αποθέματα κάθε αμυνόμενου. Η τεχνητή νοημοσύνη προσθέτει μια ακόμη διάσταση: επιτρέπει την ενοποίηση αισθητήρων, πληροφοριών, επικοινωνιών, διαδικασιών επιλογής στόχων και οπλικών συστημάτων. Ο ανταγωνισμός δεν διεξάγεται πλέον ανάμεσα σε μεμονωμένα οπλικά συστήματα αλλά ανάμεσα σε ολόκληρες στρατιωτικές αρχιτεκτονικές: ποιος συλλέγει καλύτερα πληροφορίες, ποιος τις επεξεργάζεται ταχύτερα και ποιος τις αξιοποιεί αποτελεσματικότερα.<br /><br />Η δεύτερη βαθιά μεταβολή αφορά την ίδια τη διεθνή τάξη. Οι ΗΠΑ λειτούργησαν επί δεκαετίες ως ο βασικός πυλώνας της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής ασφαλείας. Σήμερα, όμως, δεν μπορούν να υποστηρίξουν τις δεσμεύσεις που συσσώρευσαν στην περίοδο της ηγεμονίας τους. Δεν επαρκούν οι διαθέσιμοι πόροι για να υποστηρίξουν ταυτόχρονα συμμαχίες στην Ευρώπη, στη Μέση Ανατολή και στην Ασία. Για αυτό προσπαθούν να απεγκλωβιστούν από τις δεσμεύσεις τους στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή ώστε να επικεντρωθούν στην Ανατολική Ασία όπου βρίσκεται ο κύριος ανταγωνιστής τους, η Κίνα.<br /><br />Ο πόλεμος στον Κόλπο κατέστησε ορατούς τους αμερικανικούς περιορισμούς σε αποθέματα πυρομαχικών, οπλικών συστημάτων, διαθεσιμότητας στρατιωτικών δυνάμεων και γενικότερα δυνατότητας ταυτόχρονης παρουσίας σε πολλά μέτωπα. Για να συγκεντρώσουν δυνάμεις στον Κόλπο, έπρεπε να τις αποσύρουν από το κύριο μέτωπο, την Ανατολική Ασία.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Ουάσιγκτον αμφισβητεί πλευρές της μεταπολεμικής τάξης που η ίδια οικοδόμησε. Οι ιμπεριαλιστικές πολιτικές της στη Βενεζουέλα, ο εμπορικός πόλεμος κατά του Καναδά και οι απειλές για κατάληψη της Γροιλανδίας ενισχύουν την αβεβαιότητα για τον χαρακτήρα της αμερικανικής ισχύος. Οι ΗΠΑ έχουν πλέον μετατραπεί σε πηγή αστάθειας στο διεθνές σύστημα και συμπεριφέρονται στους συμμάχους τους ως να ήταν δορυφόροι.<br /><br />Έτσι δεν πρέπει να αιφνιδιάζει κανένα ότι οι σύμμαχοί τους αντιδρούν αναζητώντας εναλλακτικές διευθετήσεις ασφαλείας. Η Συμφωνία της Μέκκας μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν μπορεί να διαβαστεί μέσα από αυτό το πρίσμα. Η ίδια λογική εξηγεί τη συζήτηση για ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία και την αναζήτησή πυρηνικών επιλογών από Νότια Κορέα, Ιαπωνία και Πολωνία. Η αβεβαιότητα για την αξιοπιστία των συμμαχιών ενισχύει τη λογική της αυτοβοήθειας.<br /><br />Η τρίτη μεταβολή είναι η εργαλειοποίηση της οικονομικής αλληλεξάρτησης. Η παγκοσμιοποίηση αναπτύχθηκε σε μια περίοδο κατά την οποία η λογική της οικονομικής αποτελεσματικότητας υπερίσχυε της γεωπολιτικής λογικής. Αυτό άλλαξε με την άνοδο της Κίνας και την επιστροφή του ανταγωνισμού των μεγάλων δυνάμεων. Η διασύνδεση των οικονομιών μετατράπηκε έτσι σε πεδίο αντιπαράθεσης.<br /><br />Χρηματοπιστωτικά δίκτυα, τεχνολογία, σπάνιες γαίες, ενέργεια, λιμάνια, ναυτιλία, θαλάσσιες διαδρομές και εφοδιαστικές αλυσίδες αποτελούν πλέον εργαλεία γεωοικονομικού πολέμου. Οι ΗΠΑ οπλοποιούν την κυριαρχία τους στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, στην τεχνολογία και στην ενέργεια. Η Κίνα με τη σειρά της οπλοποιεί τη βιομηχανική της παραγωγή, τις εφοδιαστικές αλυσίδες και τις σπάνιες γαίες.<br /><br />Η φύση της διεθνούς πολιτικής και του πολέμου δεν άλλαξαν, ούτε εξαφανίστηκαν οι παραδοσιακοί μηχανισμοί της ισχύος και της εξισορρόπησης. Αυτό που άλλαξε είναι το περιβάλλον μέσα στο οποίο λειτουργούν. Η διάχυση της ισχύος, η τεχνολογική επανάσταση, η εργαλειοποίηση της αλληλεξάρτησης και η μειωμένη ικανότητα της ηγεμονικής δύναμης να οργανώνει μόνη της τη διεθνή τάξη δημιουργούν πολλαπλά σημεία τριβής, περισσότερους δρώντες ικανούς να προκαλέσουν αναταραχή και περισσότερους μηχανισμούς μέσω των οποίων μια τοπική κρίση μπορεί να μεταδοθεί σε όλον τον πλανήτη.<br />Αυτός είναι ο λόγος που η πολυκρίση έχει μετατραπεί σε μόνιμη κρίση.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι τρεις αλλαγές που έχουν βάλει “φωτιά” στον πλανήτη…

Ο όρος «πολυκρίση» χρησιμοποιήθηκε τα τελευταία χρόνια για να περιγράψει τη συνύπαρξη πολλών κρίσεων που αλληλεπιδρούν και ενισχύουν η μία τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Σαμαράς σαρώνει την επαρχία, στήνει στρατηγεία παντού.Αποκάλυψη, ποια είναι η ηγετική του ομάδα.

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/c85c2bfe6f2c8d5ce19f7ceacf8f658b_XL.jpg?v=3" width="750" /><br /><br /><div>Σύμφωνα με πληροφορίες, παράλληλα με τα κεντρικά γραφεία στην Αθήνα, στο νεοκλασικό του Εκδοτικού Οίκου Λιβάνη, σχεδιάζονται στρατηγεία στη Θεσσαλονίκη για τη Βόρεια Ελλάδα και στον Πύργο Ηλείας για την Πελοπόννησο<br /><br />Με ταχύτητα που δείχνει ότι το νέο εγχείρημα δεν θα περιοριστεί σε μια πολιτική ανακοίνωση, ο Αντώνης Σαμαράς φαίνεται να περνά πλέον στο επόμενο στάδιο: στη δημιουργία πραγματικού κομματικού μηχανισμού σε ολόκληρη τη χώρα.<br />Σύμφωνα με πληροφορίες, παράλληλα με τα κεντρικά γραφεία στην Αθήνα, στο νεοκλασικό του Εκδοτικού Οίκου Λιβάνη, σχεδιάζονται στρατηγεία στη Θεσσαλονίκη για τη Βόρεια Ελλάδα και στον Πύργο Ηλείας για την Πελοπόννησο.<br /><br />Φτιάχνει στρατηγεία<br /><br />Η εικόνα που μεταφέρεται από το σαμαρικό επιτελείο είναι αυτή μιας διαρκούς κινητοποίησης, της ραγδαίας εξάπλωσης.<br />Πρόσωπο κοντά στον Σαμαρά μας λέει ότι υπάρχει μεγάλη αποδοχή από στελέχη και ψηφοφόρους που έρχονται σε επαφή.<br />Η οδός Δημοκρίτου στο Κολωνάκι έχει εξελιχθεί σε σημείο καθημερινών επαφών, ενώ ο πρώην πρωθυπουργός πραγματοποιεί συναντήσεις και εκτός γραφείου, με νυν και πρώην βουλευτές, στελέχη και ανθρώπους που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν στα ψηφοδέλτια.<br />Από την Αθήνα μέχρι την Καλαμάτα, την Πάτρα, την Κόρινθο, τη Λάρισα, τα Γιάννινα, την Κοζάνη και τη Θεσσαλονίκη, φαίνεται να δημιουργούνται μικροί πυρήνες επικοινωνίας και οργάνωσης.<br /><br />Αυτός είναι ο κλειστός κύκλος του Α.Σαμαρά<br /><br />Πίσω από αυτή την κινητικότητα βρίσκεται ένας σχετικά κλειστός κύκλος ανθρώπων που έχει αναλάβει να μετατρέψει την πολιτική δυναμική του Σαμαρά σε οργανωμένο κομματικό δίκτυο.<br />Στα διοικητικά ζητήματα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, κεντρικό ρόλο έχουν οι Κ. Μπούρας, Κ. Τσιμάρας, Θανάσης Σκορδάς και Δημήτρης Κανελλόπουλος, μαζί με συνδικαλιστικά στελέχη.<br />Στην πολιτική και επικοινωνιακή γραμμή βρίσκονται ο Νίκος Τσούτσιας και ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, με τον τελευταίο να έχει ιδιαίτερο ρόλο στην πολιτική ανάλυση, τις δημοσκοπήσεις και την οικονομία.<br />Στον κύκλο των ανθρώπων που συμβάλλουν στην πολιτική επεξεργασία βρίσκονται επίσης ο Μελέτης Μελετόπουλος και ο διεθνολόγος Γιάννης Μάζης.</div><div><br />Δίπλα τους, σε επίπεδο πολιτικής και οργανωτικής δικτύωσης, κινούνται ο Μίλτος Χρυσομάλλης, ο Μάριος Σαλμάς, ο Κώστας Τζαβάρας και ο Πέτρος Τατούλης, με ιδιαίτερη έμφαση στην Πελοπόννησο.<br />Παράλληλα, τακτικές επαφές αποδίδονται σε πρόσωπα όπως ο Χαράλαμπος Αθανασίου, ο Χρήστος Στεφανάδης, ο Γιώργος Καρασμάνης, ο Κώστας Καραγκούνης και ο Ανδρέας Κατσανιώτης.<br />Το ενδιαφέρον, όμως, βρίσκεται αλλού.</div><div><br />Ο Σαμαράς δεν φαίνεται να επιχειρεί απλώς να συγκεντρώσει ονόματα για ψηφοδέλτια. Χτίζει υποδομή. Στρατηγεία, περιφερειακούς πυρήνες, στελέχη, υποψηφίους και δίκτυα επαφών.<br />Και αν αυτός ο σχεδιασμός προχωρήσει με τους σημερινούς ρυθμούς, τότε το νέο κόμμα θα έχει στρατηγεία σε όλη την Ελλάδα που θα κάνουν πραγματική ζημιά στη ΝΔ.<br />Ενώ είναι εμφανές, από τις δημοσκοπήσεις που έχουν, ότι κερδίζουν καθημερινά κόσμο από την δεξαμενή της Καρυστιανού, του Βελόπουλου αλλά και του πατριωτικού ΠΑΣΟΚ…<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Σαμαράς σαρώνει την επαρχία, στήνει στρατηγεία παντού.Αποκάλυψη, ποια είναι η ηγετική του ομάδα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, παράλληλα με τα κεντρικά γραφεία στην Αθήνα, στο νεοκλασικό του Εκδοτικού Οίκου Λιβάνη, σχεδιάζονται στρατηγεία στη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Milliyet: «Το Ισραήλ θέλει να προκαλέσει ελληνοτουρκικό πόλεμο».

<img height="89" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-09/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-09-14_100805018.png?itok=165mgP3N" width="745" /><br /><br />Ο διευθυντής της Milliyet κατηγορεί το Ισραήλ ότι επιδιώκει ελληνοτουρκική σύγκρουση, ενώ τουρκικά μέσα επαναφέρουν τις αιτιάσεις για Καστελόριζο και Δωδεκάνησα<br /><br />Νέα διάσταση επιχειρούν να δώσουν τουρκικά μέσα ενημέρωσης στην επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Καστελόριζο, τη Ρω και τη Στρογγύλη, με τον γενικό διευθυντή της Milliyet Οζάι Σεντίρ να συνδέει πλέον ευθέως τις ελληνοτουρκικές σχέσεις με το Ισραήλ. Σε άρθρο του υποστηρίζει ότι η Άγκυρα δεν επιδιώκει στρατιωτική σύγκρουση με την Ελλάδα και διατυπώνει τον πολύ βαρύτερο ισχυρισμό ότι το Ισραήλ είναι εκείνο που επιθυμεί να προκαλέσει έναν ελληνοτουρκικό πόλεμο για να «αποσπάσει την προσοχή» και να εξαντλήσει την Τουρκία.<br /><br />Ο ισχυρισμός του Σεντίρ αποτελεί πολιτική εκτίμηση του ίδιου και δεν συνοδεύεται από στοιχεία που να αποδεικνύουν ισραηλινό σχεδιασμό για πρόκληση πολέμου μεταξύ δύο κρατών-μελών του ΝΑΤΟ. Είναι όμως ενδεικτικός της νέας γραμμής που εμφανίζεται σε τμήμα του τουρκικού δημόσιου διαλόγου, όπου η στενότερη αμυντική συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ παρουσιάζεται όλο και συχνότερα ως μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας περιορισμού της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />«Η Τουρκία δεν θα είναι η πρώτη που θα επιτεθεί»<br /><br />Ο διευθυντής της Milliyet υποστηρίζει στο άρθρο του ότι οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις διαθέτουν την ισχύ να ενεργήσουν εφόσον λάβουν σχετική εντολή, αλλά παρουσιάζει τη σημερινή στρατηγική της Άγκυρας ως προσανατολισμένη στη διαπραγμάτευση και όχι στη στρατιωτική λύση. Κατά τη συλλογιστική του, ακόμη και μία ένοπλη σύγκρουση θα κατέληγε τελικά σε διαπραγματεύσεις και, συνεπώς, θα ήταν προτιμότερο αυτές να προηγηθούν του πολέμου.<br /><br />Στην ίδια επιχειρηματολογία υπάρχει όμως και σαφής προειδοποίηση. Ο Σεντίρ γράφει ότι, εφόσον δεν δημιουργηθεί αυτό που η τουρκική πλευρά θεωρεί «τετελεσμένο» στο Αιγαίο ή στην Ανατολική Μεσόγειο, η Τουρκία δεν θα είναι εκείνη που θα επιτεθεί πρώτη. Η αναφορά αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο όρος «τετελεσμένο» χρησιμοποιείται συχνά από την Άγκυρα για ελληνικές ενέργειες τις οποίες η Αθήνα θεωρεί άσκηση νόμιμων κυριαρχικών δικαιωμάτων.<br /><br />Η συγκεκριμένη τοποθέτηση δεν αποτελεί ανακοίνωση της τουρκικής κυβέρνησης ή των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων. Αποτυπώνει όμως τον τρόπο με τον οποίο ένας από τους πλέον προβεβλημένους διευθυντές του τουρκικού Τύπου ερμηνεύει τη σημερινή στρατηγική της Άγκυρας.<br /><br />Το Ισραήλ μπαίνει στο κέντρο της τουρκικής αφήγησης<br /><br />Το πιο χαρακτηριστικό σημείο του άρθρου αφορά το Ισραήλ. Ο Σεντίρ ισχυρίζεται ότι το Τελ Αβίβ επιχειρεί να οδηγήσει Ελλάδα και Τουρκία σε αντιπαράθεση ώστε να αποδυναμώσει την Άγκυρα, καλώντας ουσιαστικά και την Αθήνα να αντιληφθεί αυτή την υποτιθέμενη στρατηγική.<br /><br />Δεν παρουσιάζει, ωστόσο, αποδεικτικά στοιχεία για έναν τέτοιο σχεδιασμό. Η ελληνοϊσραηλινή συνεργασία σε άμυνα, εξοπλισμούς, εκπαίδευση και ενεργειακά ζητήματα είναι υπαρκτή και έχει ενισχυθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, αλλά αυτό δεν συνιστά από μόνο του ένδειξη πρόθεσης πρόκλησης ελληνοτουρκικού πολέμου.<br /><br />Η συγκεκριμένη αφήγηση δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά στον λόγο του Σεντίρ. Σε προηγούμενο άρθρο του είχε επίσης επικρίνει τις ελληνικές εξοπλιστικές σχέσεις με το Ισραήλ και τη Γαλλία, υποστηρίζοντας ότι στην Ελλάδα κατασκευάζεται τεχνητή εικόνα τουρκικής απειλής για να δικαιολογηθούν μεγάλες αμυντικές δαπάνες.<br /><br />Sözcü: «23 νησιά με ισραηλινά όπλα»<br /><br />Ακόμη πιο επιθετική είναι η γραμμή άλλων τουρκικών μέσων. Η Sözcü συνδέει την επίσκεψη Μητσοτάκη με τον εξοπλισμό των ελληνικών νησιών και προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η Ελλάδα έχει «στρατιωτικοποιήσει 23 νησιά με ισραηλινά όπλα». Παράλληλα, τουρκικά τηλεοπτικά δίκτυα επαναφέρουν το ζήτημα της στρατιωτικής παρουσίας στο Καστελόριζο και στα υπόλοιπα Δωδεκάνησα.<br /><br />Η επίσκεψη του πρωθυπουργού είχε πράγματι και σαφές στρατιωτικό σκέλος. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επισκέφθηκε τα επιτηρητικά φυλάκια στη Ρω και στη Στρογγύλη, συνομίλησε με στελέχη και οπλίτες των Ενόπλων Δυνάμεων και επιβιβάστηκε στο Ταχύ Περιπολικό Κατευθυνόμενων Βλημάτων «Υποπλοίαρχος Γρηγορόπουλος», που βρισκόταν στο Καστελόριζο. Η επίσημη ελληνική ενημέρωση περιγράφει τις συγκεκριμένες επισκέψεις χωρίς να τις συνδέει με επιθετική ενέργεια έναντι της Τουρκίας.<br /><br />Το κυβερνητικό πρόγραμμα στο Καστελόριζο περιλάμβανε παράλληλα 37 έργα υποδομής, παρεμβάσεις σε ύδρευση, αποχέτευση, στέγαση και υγεία και μέτρα για την ενίσχυση του μόνιμου πληθυσμού του ακριτικού συμπλέγματος.<br /><br />A Haber και CNN Türk επαναφέρουν την αποστρατιωτικοποίηση<br /><br />Στις εκπομπές του A Haber και του CNN Türk, η παρουσία στρατιωτών δίπλα στον Έλληνα πρωθυπουργό χρησιμοποιήθηκε για να επανέλθει η τουρκική θέση σχετικά με το καθεστώς των Δωδεκανήσων. Οι σχολιαστές έθεσαν το ερώτημα γιατί υπάρχουν στρατιωτικές δυνάμεις στο Καστελόριζο, παρουσιάζοντας τη στρατιωτική παρουσία ως αντίθετη με τις διεθνείς συνθήκες.<br /><br />Το νομικό ζήτημα είναι περισσότερο σύνθετο. Η Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947, με την οποία τα Δωδεκάνησα παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα κατά πλήρη κυριαρχία, περιλαμβάνει διάταξη περί αποστρατιωτικοποίησης. Η ελληνική θέση είναι ότι η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στη Συνθήκη και επομένως δεν μπορεί να αντλεί δικαιώματα από αυτήν, ενώ η Αθήνα επικαλείται και το δικαίωμα νόμιμης άμυνας του άρθρου 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών απέναντι στις απειλές και στη στρατιωτική διάταξη της Τουρκίας στα μικρασιατικά παράλια.<br /><br />Η κυριαρχία της Ελλάδας στο Καστελόριζο είναι διαφορετικό ζήτημα και καθορίζεται από τις διεθνείς συνθήκες. Η Τουρκία παραιτήθηκε με τη Συνθήκη της Λωζάννης από δικαιώματα επί του Καστελόριζου, ενώ η Συνθήκη των Παρισίων το παραχώρησε αργότερα στην Ελλάδα κατά πλήρη κυριαρχία μαζί με τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα.<div><br />Από το «μπροστά στη μύτη μας» στη θεωρία περί Ισραήλ<br /><br />Η τουρκική συζήτηση γύρω από την επίσκεψη έχει εξελιχθεί σταδιακά. Στην πρώτη φάση, CNN Türk, Hürriyet και άλλα μέσα επικεντρώθηκαν στην απόσταση του Καστελόριζου από τις τουρκικές ακτές, στις θαλάσσιες ζώνες και στην παρουσία του Έλληνα πρωθυπουργού δίπλα σε στρατιωτικές μονάδες. Το CNN Türk έφθασε να σχολιάσει ότι ο Μητσοτάκης βρέθηκε «ακριβώς μπροστά στη μύτη μας», ενώ άλλες αναλύσεις επανέφεραν την τουρκική αμφισβήτηση της ελληνικής θέσης για την επήρεια των νησιών στις θαλάσσιες ζώνες.<br /><br />Η σημερινή παρέμβαση της Milliyet μεταφέρει πλέον το βάρος από το ίδιο το Καστελόριζο σε ένα ευρύτερο γεωπολιτικό αφήγημα: ότι η Ελλάδα λειτουργεί όλο και περισσότερο σε συντονισμό με το Ισραήλ και ότι αυτή η σχέση μπορεί να οδηγήσει την Αθήνα σε επικίνδυνη αντιπαράθεση με την Άγκυρα.<br /><br />Αυτή είναι τουρκική πολιτική ερμηνεία και όχι αποδεδειγμένο σχέδιο. Το γεγονός όμως ότι εμφανίζεται πλέον τόσο ευθέως σε ένα μεγάλο τουρκικό μέσο δείχνει ότι η ελληνοϊσραηλινή αμυντική συνεργασία έχει μετατραπεί σε κεντρικό σημείο της τουρκικής συζήτησης για την Ελλάδα, δίπλα στα παλαιότερα ζητήματα των θαλάσσιων ζωνών, της στρατιωτικής παρουσίας στα νησιά και του casus belli.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Milliyet: «Το Ισραήλ θέλει να προκαλέσει ελληνοτουρκικό πόλεμο».

Ο διευθυντής της Milliyet κατηγορεί το Ισραήλ ότι επιδιώκει ελληνοτουρκική σύγκρουση, ενώ τουρκικά μέσα επαναφέρουν τις αιτιάσεις για Καστελ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τραμπ αφήνει τους Χούτι να κρατούν το Μπαμπ ελ Μαντέμπ. Το επικίνδυνο στοίχημα της Ουάσιγκτον.

<img height="112" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/tramp-2.jpg" width="760" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η κατάληψη της Μόκα και του στρατηγικού νησιού Περίμ έφερε τους Χούτι στην καρδιά μιας από τις σημαντικότερες θαλάσσιες αρτηρίες του πλανήτη. Κι όμως, σύμφωνα με το Al-Monitor, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν βιάζεται να ανοίξει νέο αμερικανικό μέτωπο στην Υεμένη: όσο οι αντάρτες δεν επεκτείνουν τις επιθέσεις τους στη διεθνή εμπορική ναυτιλία, η Ουάσιγκτον προτιμά να κρατά το δάχτυλο μακριά από τη σκανδάλη. Το ρίσκο είναι τεράστιο: το Ιράν αποκτά έναν ακόμη μοχλό πίεσης, ενώ η Σαουδική Αραβία βρίσκεται πλέον στριμωγμένη ανάμεσα σε Ορμούζ και Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Η Μέση Ανατολή απέκτησε μέσα σε λίγες ημέρες ένα ακόμη γεωπολιτικό σημείο ανάφλεξης.<br /><br />Οι υποστηριζόμενοι από το Ιράν Χούτι πραγματοποίησαν τη μεγαλύτερη εδαφική τους προέλαση εδώ και χρόνια στη δυτική Υεμένη, καταλαμβάνοντας τη Μόκα και στη συνέχεια το μικρό αλλά εξαιρετικά στρατηγικό νησί Μαϊούν, γνωστό και ως Περίμ, μέσα στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ.<br /><br />Δεν πρόκειται απλώς για ακόμη μία μεταβολή στον χάρτη του εμφυλίου της Υεμένης.<br /><br />Πρόκειται για μεταβολή του συσχετισμού ισχύος δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους θαλάσσιους διαδρόμους του κόσμου.<br /><br />Η Μόκα βρίσκεται περίπου 80 χιλιόμετρα από το στενό, ενώ το Περίμ βρίσκεται μέσα στην ίδια τη θαλάσσια δίοδο. Το Μπαμπ ελ Μαντέμπ συνδέει την Ερυθρά Θάλασσα με τον Κόλπο του Άντεν και, υπό κανονικές συνθήκες, από εκεί περνά περίπου το 12% του παγκόσμιου εμπορίου.<br />Οι Χούτι δεν χρειάζεται να «κλείσουν» το στενό για να κερδίσουν<br /><br />Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο σημείο της νέας πραγματικότητας.<br /><br />Οι Χούτι δεν έχουν κλείσει ούτε ελέγχουν πλήρως το Μπαμπ ελ Μαντέμπ.<br /><br />Έχουν όμως πλέον πολύ ισχυρότερη γεωγραφική θέση από την οποία μπορούν να απειλήσουν τη ναυσιπλοΐα.<br /><br />Η κατάληψη της Μόκα τους δίνει πρόσβαση στην κρίσιμη δυτική ακτή της Υεμένης. Το Περίμ, ακόμη σημαντικότερο, βρίσκεται μέσα στο στενό.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι πύραυλοι, drones, θαλάσσια μη επανδρωμένα συστήματα ή ακόμη και νάρκες αποκτούν διαφορετική στρατηγική σημασία.<br /><br />Το Al-Monitor επισημαίνει ακριβώς αυτή τη νέα δυνατότητα: οι Χούτι απέκτησαν ουσιαστικά καθαρότερο πεδίο για να απειλήσουν μία από τις σημαντικότερες ναυτικές αρτηρίες της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Και αυτό από μόνο του μπορεί να αρκεί.<br /><br />Για τις ναυτιλιακές εταιρείες και τις ασφαλιστικές δεν χρειάζεται να κλείσει ένα στενό για να γίνει απαγορευτικά επικίνδυνο.<br /><br />Αρκεί να αυξηθεί δραματικά το ρίσκο. <div><br />Γιατί ο Τραμπ δεν πατά ακόμη τη σκανδάλη<br /><br />Και εδώ βρίσκεται το παράδοξο.<br /><br />Παρά τη θεαματική ενίσχυση των Χούτι, η κυβέρνηση Τραμπ εμφανίζεται απρόθυμη να εμπλακεί άμεσα σε έναν νέο πόλεμο στην Υεμένη .<a href="https://www.pagenews.gr/2026/09/13/geopolitika/o-tramp-afinei-tous-xouti-na-kratoun-to-mpamp-el-mantemp-to-epikindyno-stoixima-tis-ouasigkton/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><br /><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Τραμπ αφήνει τους Χούτι να κρατούν το Μπαμπ ελ Μαντέμπ. Το επικίνδυνο στοίχημα της Ουάσιγκτον.

Βασιλης Διαμαντακος Η κατάληψη της Μόκα και του στρατηγικού νησιού Περίμ έφερε τους Χούτι στην καρδιά μιας από τις σημαντικότερες θαλάσσιες ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ προς Τουρκία: «Η απόσταση δεν προσφέρει ασυλία». Η Μεσόγειος μπαίνει σε νέα εποχή ισχύος.

<img height="116" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/hellas-israel.jpg" width="760" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Ο αρχηγός του ισραηλινού Ναυτικού Eyal Harel προειδοποιεί όσους επιχειρούν να αλλάξουν την ισορροπία δυνάμεων σε Μεσόγειο και Ερυθρά Θάλασσα. Δεν κατονομάζει την Άγκυρα, όμως ισραηλινά μέσα διαβάζουν το μήνυμα ως σαφή προειδοποίηση προς την Τουρκία – σε μια στιγμή που Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ οικοδομούν όλο και πυκνότερη αρχιτεκτονική ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η προειδοποίηση ήταν διατυπωμένη χωρίς ονόματα, αλλά δύσκολα περνά απαρατήρητος ο αποδέκτης της.<br /><br />Ο διοικητής του Ισραηλινού Ναυτικού, αντιναύαρχος Eyal Harel, χρησιμοποίησε την τελετή αποφοίτησης αξιωματικών στη Χάιφα για να στείλει ένα από τα πλέον καθαρά μηνύματα των τελευταίων μηνών σχετικά με τη νέα ισορροπία ισχύος στη Μεσόγειο.<br /><br />«Σε όποιον επιδιώκει να αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων στη Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα, λέω: βλέπουμε τις ενέργειες, τις παρακολουθούμε και προετοιμαζόμαστε γι’ αυτές», δήλωσε.<br /><br />Και πρόσθεσε ότι το ισραηλινό Ναυτικό δεν πρόκειται να αποδεχθεί κατάσταση στην οποία θα απειλείται η ελευθερία δράσης του Ισραήλ ή τα στρατηγικά του συμφέροντα στη θάλασσα.<br />«Δεν υπάρχει πλέον μακρινό μέτωπο»<br /><br />Η πιο βαριά φράση του Harel ήταν ίσως άλλη:<br /><br />«Στο νέο θαλάσσιο πεδίο δεν υπάρχει πλέον μακρινό μέτωπο».<br /><br />Συμπλήρωσε ότι η γεωγραφική απόσταση δεν παρέχει προστασία σε οποιονδήποτε επιχειρήσει να πλήξει το Ισραήλ και ότι το Πολεμικό Ναυτικό έχει ως αποστολή να μεταφέρει την ισχύ του Ισραήλ ακόμη και σε αποστάσεις χιλιάδων μιλίων.<br /><br />Το Times of Israel χαρακτήρισε τις δηλώσεις ως προειδοποίηση που φαίνεται να απευθύνεται τόσο στην Τουρκία όσο και στους Χούθι. Αυτό είναι σημαντικό: ο ίδιος ο Harel δεν κατονόμασε την Τουρκία. Η σύνδεση με την Άγκυρα αποτελεί ερμηνεία του ισραηλινού Τύπου και πρέπει να μείνει έτσι και στο δημοσίευμα. <div><br />Η Τουρκία μπαίνει όλο και περισσότερο στο ισραηλινό ραντάρ<br /><br />Η συγκεκριμένη τοποθέτηση αποκτά ιδιαίτερο βάρος επειδή έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στη Συρία, η ανάπτυξη του τουρκικού Ναυτικού και η στρατηγική του «Mavi Vatan» παρακολουθούνται ολοένα στενότερα από το Ισραήλ.<br /><br />Ισραηλινές αναλύσεις συνδέουν πλέον ανοιχτά τη ναυτική εξίσωση με την Τουρκία. Η ισραηλινή πλευρά θεωρεί ότι η Ανατολική Μεσόγειος δεν είναι πλέον απλώς πεδίο ενεργειακής και διπλωματικής αντιπαράθεσης, αλλά περιοχή στην οποία μπορεί να δημιουργηθούν πραγματικά επιχειρησιακά ζητήματα για τον ισραηλινό στόλο.<br /><br />Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η ισραηλινή δημοσιογραφική αναφορά που ακολούθησε τις δηλώσεις Harel: σύμφωνα με ρεπορτάζ που αναπαρήγαγαν περιφερειακά μέσα, πρόσφατη προσέγγιση τουρκικών πολεμικών πλοίων σε ισραηλινό πλοίο κοντά στην Κύπρο ενίσχυσε στο Ισραήλ την αντίληψη ότι η Άγκυρα μπορεί σταδιακά να εξελιχθεί από πολιτικό ανταγωνιστή σε δυνητικό στρατιωτικό αντίπαλο στη θάλασσα. Η συγκεκριμένη περιγραφή προέρχεται από ισραηλινό δημοσιογραφικό ρεπορτάζ και όχι από επίσημη ανακοίνωση των IDF.</div><div><br />Ο ελληνικός παράγοντας αλλάζει την εξίσωση<br /><br />Εδώ ακριβώς αποκτά ελληνικό ενδιαφέρον το μήνυμα Harel.<br /><br />Μόλις στις 31 Αυγούστου, Αθήνα και Τελ Αβίβ υπέγραψαν τη διακρατική συμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα», συνολικού προϋπολογισμού 3,035 δισ. ευρώ. Το ελληνικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας επιβεβαίωσε ότι πρόκειται για ολοκληρωμένο αντιαεροπορικό, αντιβαλλιστικό και anti-drone πλέγμα με ενιαίο σύστημα διοίκησης και ελέγχου.<br /><br />Η συμφωνία είναι η μεγαλύτερη αμυντική συμφωνία που έχει υπογραφεί ποτέ μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ και προβλέπει συμμετοχή ελληνικών εταιρειών άνω του 25%, συνολικής αξίας περίπου 750 εκατ. ευρώ.<br /><br />Το νέο ελληνικό δίκτυο θα στηρίζεται μεταξύ άλλων σε ισραηλινά συστήματα όπως David’s Sling, SPYDER και BARAK MX, μαζί με ραντάρ και ολοκληρωμένο command-and-control.<br /><br />Άρα η στρατηγική σχέση Αθήνας–Ιερουσαλήμ περνά πλέον από τη διπλωματική συνεργασία σε κάτι πολύ βαθύτερο: σε διασύνδεση αμυντικών δυνατοτήτων, τεχνολογίας και επιχειρησιακής αρχιτεκτονικής. </div><div><br />Ελλάδα–Κύπρος–Ισραήλ: μια νέα θαλάσσια γεωμετρία<br /><br />Η εξέλιξη δεν σημαίνει ότι δημιουργείται κάποια επίσημη «αντιτουρκική συμμαχία». Αυτό θα ήταν υπερβολή.<br /><br />Δείχνει όμως κάτι άλλο: Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ έχουν ολοένα περισσότερα συγκλίνοντα συμφέροντα σε τρία κρίσιμα πεδία:ασφάλεια θαλάσσιων οδών,<br />προστασία κρίσιμων ενεργειακών και στρατιωτικών υποδομών,<br />ανάσχεση μονομερών μεταβολών της ισορροπίας ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η ίδια η συμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» περιγράφεται ήδη από ελληνικές αναλύσεις ως κρίσιμος κρίκος της υπό διαμόρφωση αρχιτεκτονικής ασφαλείας Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ.<br /><br />Και εδώ το μήνυμα Harel αποκτά διαφορετική βαρύτητα.<br /><br />Δεν πρόκειται απλώς για μια λεκτική αντιπαράθεση Ισραήλ–Τουρκίας. Πρόκειται για ένδειξη ότι η Ανατολική Μεσόγειος μετατρέπεται σταδιακά σε χώρο ανταγωνισμού πραγματικής στρατιωτικής ισχύος.<br />Το INS Drakon και η νέα ισραηλινή ναυτική ισχύς<br /><br />Το Ισραήλ ταυτόχρονα ενισχύει σημαντικά τον υποθαλάσσιο βραχίονά του.<br /><br />Ο αρχηγός του ισραηλινού Γενικού Επιτελείου Eyal Zamir επιβεβαίωσε στην ίδια τελετή ότι το έκτο ισραηλινό υποβρύχιο, το INS Drakon, βρίσκεται καθ’ οδόν από τη Γερμανία προς το Ισραήλ.<br /><br />Η πληροφορία επιβεβαιώνεται τόσο από τους IDF όσο και από την κατασκευάστρια TKMS: το Drakon αναχώρησε από το Κίελο στις αρχές Σεπτεμβρίου και αποτελεί το τρίτο και τελευταίο υποβρύχιο Dolphin με σύστημα AIP του συγκεκριμένου προγράμματος.<br /><br />Ο Zamir παρουσίασε το υποβρύχιο ως τμήμα μιας πολύ ευρύτερης αναβάθμισης της ισραηλινής θαλάσσιας ισχύος και προανήγγειλε νέες δυνατότητες μεγαλύτερης ακτίνας δράσης.<br />Από τον περιορισμό στην προληπτική ισχύ<br /><br />Το στρατηγικό μήνυμα είναι ακόμη ευρύτερο.<br /><br />Μετά την 7η Οκτωβρίου, το ισραηλινό στρατιωτικό δόγμα κινείται σταδιακά από τη λογική της διαχείρισης των απειλών στη λογική της πρόληψης της δημιουργίας τους.<br /><br />Στη θάλασσα αυτό σημαίνει ότι το Ισραήλ δεν θέλει απλώς να προστατεύει τα λιμάνια του ή τις ακτές του. Θέλει δυνατότητα παρουσίας και πλήγματος πολύ μακρύτερα από αυτές.<br /><br />Το INS Drakon, οι νέες πυραυλάκατοι, τα αυτόνομα συστήματα, τα drones επιφανείας και υποεπιφανείας και η στενότερη συνεργασία με Ελλάδα και Κύπρο εντάσσονται στην ίδια λογική.<br /><br />Και έτσι η φράση Harel ότι «η απόσταση δεν θα προσφέρει ασυλία» δεν αφορά μόνο έναν συγκεκριμένο αντίπαλο.<br /><br />Είναι ουσιαστικά η διακήρυξη ενός νέου ισραηλινού θαλάσσιου δόγματος.<br />Το μήνυμα προς την Άγκυρα<br /><br />Για την Τουρκία το πρόβλημα είναι διπλό.<br /><br />Από τη μία, η Άγκυρα επενδύει τεράστιους πόρους στην ανάπτυξη του δικού της ναυτικού και φιλοδοξεί να αποτελεί την κυρίαρχη ναυτική δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Από την άλλη, απέναντί της διαμορφώνεται ένα πολύ πιο πυκνό πλέγμα στρατιωτικών και τεχνολογικών σχέσεων ανάμεσα σε Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ.<br /><br />Δεν πρόκειται ακόμη για ενιαίο στρατιωτικό μέτωπο.<br /><br />Αλλά η κατεύθυνση είναι σαφής: η Ανατολική Μεσόγειος περνά από την εποχή των διπλωματικών χαρτών στην εποχή των υποβρυχίων, των πυραυλικών ασπίδων, των drones και της μόνιμης ναυτικής επιτήρησης.<br /><br />Και όταν ο αρχηγός του ισραηλινού Ναυτικού δηλώνει δημόσια ότι παρακολουθεί όσους επιχειρούν να μεταβάλουν την ισορροπία δυνάμεων και ότι το Ισραήλ θα ενεργήσει «φανερά και κρυφά», η Άγκυρα δύσκολα μπορεί να θεωρήσει ότι το μήνυμα δεν την αφορά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ προς Τουρκία: «Η απόσταση δεν προσφέρει ασυλία». Η Μεσόγειος μπαίνει σε νέα εποχή ισχύος.

Βασιλης Διαμαντακος  Ο αρχηγός του ισραηλινού Ναυτικού Eyal Harel προειδοποιεί όσους επιχειρούν να αλλάξουν την ισορροπία δυνάμεων σε Μεσόγε...

Διαβάστε την συνέχεια

Δορυφορικές φωτογραφίες αποκαλύπτουν το μέγεθος της καταστροφής στον πετρελαιαγωγό της Σαουδικής Αραβίας. Σοβαρές ζημιές

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/Saoudiki-Arabia.jpg"><img height="92" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/Saoudiki-Arabia-1068x712.jpg" width="739" /></a><br /><br />Το μέγεθος της καταστροφής από την επίθεση με drone στον στρατηγικής σημασίας αγωγό Ανατολής – Δύσης της Σαουδικής Αραβίας αποκαλύπτουν νέες δορυφορικές φωτογραφίες, την ώρα που οι διεθνείς αγορές ενέργειας βρίσκονται σε βαθύ συναγερμό και οι τιμές του «μαύρου χρυσού» καλπάζουν.<br />Οι εικόνες, τις οποίες έδωσε στη δημοσιότητα η εταιρεία Vantor και μεταδόθηκαν μέσω του πρακτορείου Getty Images, αποτυπώνουν από ψηλά εκτεταμένες καμένες εκτάσεις και σοβαρές ζημιές εντός και πέριξ αντλιοστασίου του αγωγού.<br /><br /><img height="360" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/Saoudiki-Arabia1.webp" width="640" /><br /><br /><img height="360" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/Saoudiki-Arabia2.webp" width="640" /><br /><br /><img height="360" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/Saoudiki-Arabia3.webp" width="640" /><br /><br />Η κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας προχώρησε την Παρασκευή σε προσωρινό κλείσιμο του συστήματος, μήκους περίπου επτακοσίων πενήντα μιλίων, γνωστού ως Petroline, ως προληπτικό μέτρο μετά από πολλαπλές επιθέσεις με drones που εξαπολύθηκαν από το Ιράκ. Σύμφωνα με τις αρχές του Ριάντ, από τα χτυπήματα σε κρίσιμα τμήματα του αγωγού στις περιοχές του Ριάντ και της Μεδίνας τραυματίστηκαν αρκε Lόs άνθρωποι.<div><br />Ο αγωγός Ανατολής – Δύσης αποτελεί βασικό πυλώνα για το Ριάντ, καθώς μεταφέρει αργό πετρέλαιο από την περιοχή Abqaiq στις ανατολικές ακτές του Περσικού Κόλπου προς το λιμάνι Yanbu στην Ερυθρά Θάλασσα. Η Σαουδική Αραβία βασίζεται σε αυτό το δίκτυο για να παρακάμπτει τα Στενά του Ορμούζ, εν μέσω των συνεχιζόμενων συγκρούσεων μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν. Μετά τις πρόσφατες επεκτάσεις του, η συνολική σχεδιαστική του χωρητικότητα εκτιμάται σε επτά εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως.<br /><br />Απειλές στη ναυσιπλοΐα<br /><br />Το κλείσιμο του αγωγού συμπίπτει με την κλιμάκωση των επιθέσεων από τους Χούθι της Υεμένης, οι οποίοι υποστηρίζονται από το Ιράν, τόσο εναντίον στόχων στη Σαουδική Αραβία όσο και με μια αστραπιαία χερσαία επίθεση για τον έλεγχο ενός ακόμη κρίσιμου σημείου διέλευσης πετρελαίου στην άλλη πλευρά της Αραβικής Χερσονήσου, των Στενών Μπαμπ αλ-Μαντάμπ.<br />Οι εξελίξεις αυτές εντείνουν τους φόβους ότι η προέλαση των Χούθι προς τα Στενά Μباب αλ-Μαντέμπ θα έχει σοβαρές συνέπειες για τις αγορές ενέργειας και το παγκόσμιο εμπόριο, ειδικά αν η μαχητική οργάνωση κλιμακώσει τις απειλές ή τις επιθέσεις της στη ναυσιπλοΐα της Ερυθράς Θάλασσας.</div><div><br />Ράλι ανόδου στις τιμές του πετρελαίου<br /><br />Οι ανησυχίες για την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού στη Μέση Ανατολή έχουν πυροδοτήσει νέο κύμα ανόδου στις τιμές του πετρελαίου.<br />Τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης για το διεθνές σημείο αναφοράς του πετρελαίου Brent, παράδοσης Νοεμβρίου, ενισχύθηκαν κατά τρεισήμισι τοις εκατό στα εκατόν οκτώ δολάρια και δέκα επτά σεντς ανά βαρέλι το πρωί της Δευτέρας. Με την εξέλιξη αυτή διευρύνονται τα κέρδη, καθώς το Brent έχει καταγράψει άλμα άνω του είκοσι τοις εκατό τον τελευταίο μήνα.<br />Την ίδια στιγμή, τα αμερικανικά συμβόλαια West Texas Intermediate για παράδοση Οκτωβρίου κατέγραψαν άνοδο τριών τοις εκατό, διαπραγματευόμενα στα εκατόν τρία δολάρια και επτά σεντς. Το αμερικανικό αργό, το οποίο σημειώνει άνοδο σχεδόν είκοσι πέντε τοις εκατόν τον τελευταίο μήνα, υπερέβη το φράγμα των εκατό δολαρίων για πρώτη φορά από τον περασμένο Μάιο.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δορυφορικές φωτογραφίες αποκαλύπτουν το μέγεθος της καταστροφής στον πετρελαιαγωγό της Σαουδικής Αραβίας. Σοβαρές ζημιές

Το μέγεθος της καταστροφής από την επίθεση με drone στον στρατηγικής σημασίας αγωγό Ανατολής – Δύσης της Σαουδικής Αραβίας αποκαλύπτουν νέες...

Διαβάστε την συνέχεια

Έλλειμμα ηγεσίας στην Ευρώπη; Ναι, αλλά θα θέλαμε έναν Γερμανό Ερντογάν;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2023/11/345724357an-768x432.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="432" data-original-width="768" height="113" src="https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2023/11/345724357an-768x432.jpg" width="755" /></a></div><br /><div>Όσοι θέλουν μια ισχυρή Ευρώπη, που θα έχει ισότιμη θέση στο παγκόσμιο γεωπολιτικό τραπέζι, έχουν να αντιμετωπίσουν ένα σοβαρό δίλημμα. Ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό είναι αν η Γερμανία διαδραματίσει τον κεντρικό ρόλο.</div><br />ΤΟΥ <b>ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ</b><br /><br />Είναι η μόνη χώρα που διαθέτει την οικονομική και βιομηχανική ισχύ για να τραβήξει την υπόλοιπη Ευρώπη μπροστά. Το θέλουμε όμως αυτό εμείς οι Ευρωπαίοι; Eίμαστε έτοιμοι να δεχθούμε το Βερολίνο σε αυτόν τον ρόλο με ισχυρό γερμανικό στρατό και στιβαρή πολεμική βιομηχανία;<br /><br />Εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα και τα διλήμματα. Πρώτα απ’ όλα για την ίδια τη Γερμανία, η οποία έκτισε το μεταπολεμικό πολιτικό της σύστημα, αλλά και την κουλτούρα της, για να διασφαλίσει ότι δεν θα ξανακυλήσει σε σκοτεινές ατραπούς, όπως συνέβη στο παρελθόν.<br /><br />Η Γερμανία εσκεμμένα δεν απέκτησε ισχυρές ένοπλες δυνάμεις και δημιούργησε ένα αυστηρό πλαίσιο, που επέβαλλε την άδεια του κοινοβουλίου της για τη μετακίνηση ενός λόχου στο Αφγανιστάν. Οσο και αν ένιωθε ότι κατείχε την οικονομική πρωτοκαθεδρία, όσο και αν ήλεγχε την Ευρωπαϊκή Ενωση, η Γερμανία ήταν πάντοτε ο «αμφίθυμος ηγεμόνας» της Ευρώπης.<br /><br />Καθώς ο κόσμος γίνεται πιο απρόβλεπτος και επικίνδυνος, η Γερμανία θα νιώθει την ανάγκη να ξεφύγει από τα ενοχικά δεσμά της, να επανεξοπλιστεί πλήρως και να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στη δημιουργία μιας Ευρώπης «με δόντια».<br /><br />Ειδικά μάλιστα σε μια περίοδο κατά την οποία καταρρέει με πάταγο η βεβαιότητα που είχαν όλοι οι Ευρωπαίοι, με πρώτους τους Γερμανούς, πως ό,τι και να γίνει θα καθάριζαν το παιχνίδι οι Αμερικανοί. Ο Τραμπ γκρέμισε αυτήν τη βεβαιότητα και η Ευρώπη καλείται να ενηλικιωθεί βίαια και γρήγορα.<br /><br />Γκρινιάζουμε εδώ και χρόνια και επαναλαμβάνουμε το κλισέ πως «η Ευρώπη δεν έχει ηγέτες». Το ερώτημα είναι τι εννοούμε και τι σημαίνει αυτό στην περίπτωση της Γερμανίας. Ναι, ούτε η Μέρκελ, ούτε ο Σολτς, ούτε ο Μερτς είναι «ισχυροί» ηγέτες, που να ανταποκρίνονται στις φαντασιακές προσδοκίες μας. Όλοι τους περιμένουν τις επόμενες τοπικές εκλογές κάποιου γερμανικού κρατιδίου για να λάβουν τις αποφάσεις τους και είναι δέσμιοι ασφυκτικών όρων που τους επιβάλλουν οι κυβερνητικές συμμαχίες.<br /><br />Θα θέλαμε όμως έναν Γερμανό Πούτιν, ή Ερντογάν, ή και Τραμπ; Και τι θα σήμαινε για την Ευρώπη και το μέλλον της εάν η Γερμανία, μετά τον επανεξοπλισμό της, αποκτούσε έναν ακροδεξιό ισχυρό ηγέτη; Ένα σενάριο που δεν είναι τόσο εξωπραγματικό μετά τα αποτελέσματα των εκλογών στη Σαξονία-Ανχαλτ.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Έλλειμμα ηγεσίας στην Ευρώπη; Ναι, αλλά θα θέλαμε έναν Γερμανό Ερντογάν;

Όσοι θέλουν μια ισχυρή Ευρώπη, που θα έχει ισότιμη θέση στο παγκόσμιο γεωπολιτικό τραπέζι, έχουν να αντιμετωπίσουν ένα σοβαρό δίλημμα. Ο μόν...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ισραηλινός Α/ΓΕΝ τρίζει τα δόντια σε Τουρκία, ο Α/ΓΕΕΘΑ “δείχνει” Drakon.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ8pK-ev46bXCUu3IfMEaCSNyZdXZHKYA5vdn_0aRtFjA&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="183" data-original-width="275" height="133" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ8pK-ev46bXCUu3IfMEaCSNyZdXZHKYA5vdn_0aRtFjA&s" width="755" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Ο Διοικητής του Ισραηλινού Ναυτικού, Αντιναύαρχος Eyal Harel, απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση προς τις χώρες που επιδιώκουν να μεταβάλουν την ισορροπία δυνάμεων στη Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Δήλωσε ότι το Ισραήλ παρακολουθεί τις ενέργειές τους και θα υπερασπιστεί την ελευθερία των δικών του επιχειρήσεών -δηλώσεις που φάνηκε να στρέφονται εν μέρει κατά της Τουρκίας, εν μέσω της ραγδαίας κλιμάκωσης των περιφερειακών εντάσεων.<br /><br />Ο Harel δεν κατονόμασε την Τουρκία κατά την ομιλία του στην τελετή αποφοίτησης αξιωματικών του ναυτικού στη ναυτική βάση της Χάιφα. Ωστόσο, οι αναφορές του σε προσπάθειες αλλαγής της ισορροπίας δυνάμεων στη Μεσόγειο έγιναν σε μια συγκυρία κατά την οποία το Ισραήλ αντιμετωπίζει όλο και περισσότερο τη στρατιωτική επέκταση και τη ναυτική δραστηριότητα της Άγκυρας ως στρατηγική πρόκληση, γράφει ο ιστότοπος Ynet News.<br /><br />«Στο νέο θαλάσσιο πεδίο, δεν υφίσταται πλέον η έννοια του “μακρινού μετώπου”», δήλωσε ο Harel. «Σε όποιον επιδιώκει να αμφισβητήσει το Κράτος του Ισραήλ από το θαλάσσιο πεδίο και από μακριά, λέω το εξής: Η απόσταση δεν θα παρέχει ασυλία σε κανέναν που επιδιώκει να μας βλάψει».<br /><br />«Το Ισραηλινό Ναυτικό δημιουργήθηκε για να προβάλλει την ισχύ του Κράτους του Ισραήλ και των IDF (Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων) ακόμη και απέναντι σε εκείνους που επιδιώκουν να το αμφισβητήσουν από απόσταση χιλιάδων μιλίων», πρόσθεσε.<br /><br />Ο Harel ενίσχυσε την προειδοποίησή του αναφερόμενος ρητά στις προσπάθειες αλλαγής της περιφερειακής ισορροπίας δυνάμεων. «Σε όποιον επιδιώκει να αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων στη Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα, λέω: Βλέπουμε τις ενέργειες, τις παρακολουθούμε και προετοιμαζόμαστε για αυτές», δήλωσε.<br /><br />«Το Ισραηλινό Ναυτικό δεν θα αποδεχθεί μια πραγματικότητα στην οποία απειλείται η ελευθερία δράσης του Κράτους του Ισραήλ ή τα στρατηγικά του συμφέροντα στον εθνικό θαλάσσιο χώρο», πρόσθεσε ο Harel. «Θα είμαστε εκεί, και παντού αλλού, φανερά και κρυφά, για να εκπληρώσουμε την ευθύνη και την αποστολή μας με κάθε μέσο».<br /><br />Οι δηλώσεις αυτές γίνονται εν μέσω μιας διευρυνόμενης στρατηγικής αντιπαράθεσης μεταξύ του Ισραήλ και της Τουρκίας, η οποία έχει επεκταθεί όλο και περισσότερο στη Συρία και την Ανατολική Μεσόγειο. Το Ισραήλ ανησυχεί έντονα για τη διευρυνόμενη στρατιωτική επιρροή της Τουρκίας στη Συρία, μετά την πτώση της κυβέρνησης του Μπασάρ αλ Άσαντ στα τέλη του 2024 και την άνοδο της κυβέρνησης του Προέδρου Αχμάντ αλ Σαρά στη Δαμασκό.<br /><br />Η Τουρκία, η οποία διατηρεί στενούς δεσμούς με τη νέα συριακή ηγεσία, επιδιώκει την εμβάθυνση της στρατιωτικής συνεργασίας με τη Δαμασκό. Τον περασμένο μήνα, ισραηλινά αεροσκάφη έπληξαν την αεροπορική βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ στη βόρεια Συρία, σε απόσταση περίπου 45 μιλίων (70 χιλιομέτρων) από τα τουρκικά σύνορα.<br /><br />Ισραηλινοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι το πλήγμα αποσκοπούσε στην αποτροπή της τουρκικής στρατιωτικής ενίσχυσης στη συγκεκριμένη εγκατάσταση, ενώ η Τουρκία διέψευσε ότι σχεδίαζε τη δημιουργία μόνιμης βάσης εκεί. Η Άγκυρα καταδίκασε το ισραηλινό πλήγμα χαρακτηρίζοντάς το απερίσκεπτο, ενώ το Ισραήλ κατηγόρησε την Τουρκία ότι επιδιώκει «επικίνδυνες περιπέτειες» στη Συρία.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιδιώξει να αποτρέψουν την κλιμάκωση της αντιπαράθεσης σε άμεση στρατιωτική σύγκρουση, μεταξύ άλλων μέσω προσπαθειών για τη θέσπιση ρυθμίσεων αποφυγής συγκρούσεων (deconfliction) μεταξύ του Ισραήλ, της Τουρκίας και της Συρίας.<br /><br />Η θαλάσσια διάσταση έχει επίσης αποκτήσει αυξανόμενη σημασία. Ισραηλινοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι παρακολουθούν στενά τις κινήσεις του τουρκικού ναυτικού στην Ανατολική Μεσόγειο -συμπεριλαμβανομένων περιοχών κοντά στην Κύπρο, την Ελλάδα και τη Συρία- εν μέσω ανησυχιών ότι η Άγκυρα επιδιώκει να διευρύνει την περιφερειακή της εμβέλεια.<br /><br />Παράλληλα, το Ισραήλ έχει έρθει στρατηγικά πιο κοντά στην Ελλάδα και την Κύπρο, οι οποίες έχουν μακροχρόνιες διαφορές με την Τουρκία σχετικά με τα θαλάσσια σύνορα και τους ενεργειακούς πόρους στην Ανατολική Μεσόγειο. Την περασμένη εβδομάδα, το Ισραήλ και η Ελλάδα υπέγραψαν μια συμφωνία-ορόσημο ύψους 3 δισεκατομμυρίων ευρώ (3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων), βάσει της οποίας ισραηλινές εταιρείες θα συμβάλουν στην κατασκευή του πολυεπίπεδου ελληνικού δικτύου αεράμυνας «Ασπίδα του Αχιλλέα» (Achilles Shield).<br /><br />Η συμφωνία αυτή -η μεγαλύτερη στον τομέα της άμυνας μεταξύ των δύο χωρών- πραγματοποιείται τη στιγμή που η Αθήνα εκσυγχρονίζει τις ένοπλες δυνάμεις της εν μέσω συνεχιζόμενων εντάσεων με την Άγκυρα. Η απειλητική και παραβατική Τουρκία και η Ελλάδα -η οποία είναι απόλυτα νόμιμη- αμφότερες μέλη του ΝΑΤΟ, παραμένουν διχασμένες όσον αφορά τα χωρικά ύδατα, τον εναέριο χώρο και τη θαλάσσια δικαιοδοσία στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Η Άγκυρα έχει επαναλάβει πρόσφατα τις απειλές της σχετικά με τη στρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών, ενώ η Ελλάδα έχει απορρίψει τις τουρκικές θαλάσσιες διεκδικήσεις.<br />Ο Zamir εξάρει τη διευρυνόμενη στρατηγική εμβέλεια του Πολεμικού Ναυτικού<br /><br />Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των IDF, Αντιστράτηγος Eyal Zamir, μιλώντας επίσης στην τελετή, εστίασε στον αυξανόμενο ρόλο του Πολεμικού Ναυτικού στη στρατιωτική στρατηγική του Ισραήλ και ανακοίνωσε ότι το έκτο υποβρύχιο της χώρας, το INS Drakon, βρισκόταν καθ’ οδόν από τη Γερμανία προς τη Χάιφα.<br /><br />«Αυτή ακριβώς τη στιγμή, στα βάθη της Μεσογείου, το INS Drakon, το έκτο υποβρύχιο του Κράτους του Ισραήλ, κατευθύνεται προς το Ισραήλ», δήλωσε ο Zamir. Περιέγραψε το υποβρύχιο ως σύμβολο της μεταμόρφωσης του Ναυτικού σε έναν «ισχυρό στρατηγικό βραχίονα», ικανό να επιχειρεί σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και πέρα ​​από αυτήν.<br /><br />Ο Zamir δήλωσε ότι η εμπειρία του Ισραήλ μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023, υπό την ηγεσία της Χαμάς, άλλαξε ριζικά το δόγμα ασφαλείας της χώρας: από τον περιορισμό των απειλών στη λήψη προληπτικών μέτρων εναντίον τους.<br /><br />«Δεν θα επιτρέψουμε να αναπτυχθούν υπαρξιακές απειλές από ριζοσπαστικούς εχθρούς, ούτε θα επιτρέψουμε σε τρομοκρατικές οργανώσεις να εδραιωθούν στα σύνορά μας», είπε. Ο Zamir ανέφερε ότι το Ναυτικό διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο σε διάφορα μέτωπα κατά τη διάρκεια του πολέμου, κάνοντας μνεία σε επιχειρήσεις κοντά στη Γάζα, τον Λίβανο και το στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ.<br /><br />Το Ισραήλ, όπως είπε, λειτουργεί ουσιαστικά ως «νησιωτικό κράτος», καθώς η κύρια οικονομική του σύνδεση με τον έξω κόσμο πραγματοποιείται μέσω του θαλάσσιου εμπορίου, καθιστώντας την προστασία των ναυτιλιακών οδών, των λιμένων και των θαλάσσιων υποδομών στρατηγική αναγκαιότητα.<br /><br />Ως εκ τούτου, το πολυετές σχέδιο εκσυγχρονισμού του στρατού, με την ονομασία «Hoshen», δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη ναυτική ισχύ, δήλωσε ο Zamir. Το INS Drakon θα ακολουθηθεί από επιπλέον προηγμένα συστήματα, συμπεριλαμβανομένων πυραυλακάτων κλάσης Reshef, οι οποίες έχουν σχεδιαστεί για να επιχειρούν σε μεγαλύτερες αποστάσεις και για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα, διαθέτοντας αυξημένη ισχύ πυρός.<br /><br />Ο Zamir δήλωσε επίσης ότι οι IDF προετοιμάζονται για μια σημαντική επέκταση του τομέα του αυτόνομου πολέμου. Ανέφερε ότι ενέκρινε τη δημιουργία ενός νέου στρατιωτικού κλάδου αφιερωμένου στα μη επανδρωμένα συστήματα και την τεχνητή νοημοσύνη, ο οποίος προγραμματίζεται να εγκαινιαστεί κατά τη διάρκεια της γιορτής Χανουκά, αργότερα φέτος.<br /><br />Ο κλάδος αυτός θα επιβλέπει την ανάπτυξη ρομποτικών και αυτόνομων συστημάτων για επιχειρήσεις στη θάλασσα, στην ξηρά και στον αέρα, δήλωσε ο Zamir. Τα συστήματα αυτά θα επιχειρούν παράλληλα με ανθρώπινες δυνάμεις ή ανεξάρτητα, με στόχο την αύξηση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων και παράλληλα τη μείωση των κινδύνων για τους στρατιώτες.<br /><br />Το Ναυτικό θα παραλάβει αυτόνομα συστήματα σχεδιασμένα να επιχειρούν τόσο στην επιφάνεια όσο και κάτω από αυτήν. Ο Ζαμίρ δήλωσε ότι το Ιράν και οι περιφερειακοί σύμμαχοί του έχουν αποδυναμωθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου, αλλά εξακολουθούν να αποτελούν απειλή, προσθέτοντας ότι η αναμέτρηση για τις στρατηγικές θαλάσσιες οδούς και τη ναυτική υπεροχή συνεχίζεται.<br /><br />«Οι θαλάσσιες οδοί αποτελούν στόχο και η μάχη για την υπεροχή στη θάλασσα δεν σταματά ούτε στιγμή», δήλωσε ο Ζαμίρ. «Παραμένουμε σε εγρήγορση και προετοιμασμένοι για κάθε εξέλιξη, σε κάθε μέτωπο».<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ισραηλινός Α/ΓΕΝ τρίζει τα δόντια σε Τουρκία, ο Α/ΓΕΕΘΑ “δείχνει” Drakon.

Ο Διοικητής του Ισραηλινού Ναυτικού, Αντιναύαρχος Eyal Harel, απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση προς τις χώρες που επιδιώκουν να μεταβάλουν την...

Διαβάστε την συνέχεια

Περίεργη “φημολογία”: Ελληνικά βλήματα Patriot στην Ουκρανία έναντι…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSgRCLvd05BUz8QGxUUvuKP2wuelnOCGuamj4SL3Y1I5gqF0r4OyUi8aPr5&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="419" data-original-width="732" height="114" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSgRCLvd05BUz8QGxUUvuKP2wuelnOCGuamj4SL3Y1I5gqF0r4OyUi8aPr5&s=10" width="747" /></a></div><br /><div>Ο ισχυρισμός εντοπίσθηκε αρχικά στα ουκρανικά κοινωνικά δίκτυα. Από αυτό ασφαλώς δεν τεκμαίρεται αυτομάτως ότι το πρόσωπο που το διακίνησε είναι Ουκρανός! Για να εξηγούμαστε. Σε κάθε περίπτωση όμως, επειδή όπως θα διαπιστωθεί αμέσως αφορά την Ελλάδα, μας εμπλέκει ευθέως και χρήζει διαλεύκανσης. Είτε ισχύει ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με… καραμπινάτο fake news είτε ισχύει το «όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά».</div><br />Σύμφωνα με όσα διακινήθηκαν λοιπόν, η Ελλάδα, προφανώς διά της κυβέρνησής της, φέρεται να έχει ζητήσει από τους Ουκρανούς να σταματήσουν τα πλήγματα εναντίον πλοίων ελληνικών συμφερόντων σε ρωσικά λιμάνια, ώστε σε αντάλλαγμα να λάβουν βλήματα αναχαίτισης των αντιαεροπορικών και αντιπυραυλικών συστημάτων Patriot! Και μάλιστα, μέλος του ουκρανικού Κοινοβουλίου (Verkhovna Rada), ονόματι Ρουσλάν Χορμπένκο, φέρεται αν δήλωσε ότι η συμφωνία αυτή απορρίπτεται από την πλευρά του Κιέβου!<br /><br />Δεν εκπλήσσει ασφαλώς, ότι ο ισχυρισμός αυτός <a href="https://rusvesna.su/news/1789309171">αναπαράγεται από ρωσικά μέσα ενημέρωσης όπως το RUSVESNA</a> που μάλιστα επικαλείται το ουκρανικό «<a href="https://ctrana.one/">Strana.ua</a>», κάνοντας λόγο για «ουκρανικό τελεσίγραφο στην Ελλάδα»! Το δημοσίευμα θα παρατεθεί αναλυτικά στο τέλος. Προς το παρόν, θα περιοριστούμε στο να σχολιάσουμε τον ισχυρισμό, σε μια προσπάθεια τεκμηρίωσης του γιατί η ελληνική πλευρά πρέπει να εγκαταλείψει την αφωνία και να διευκρινίσει τι ισχύει και τι όχι.<br /><br />Εάν υποτεθεί πως το δημοσίευμα – ισχυρισμός αποτυπώνει την πραγματικότητα, η πρώτη σκέψη που γεννιέται στο μυαλό, είναι ότι η εικόνα της χώρας στο διεθνές περιβάλλον… έχει ένα πρόβλημα. Ασχέτως εάν κομπορρημονούμε και επαιρόμαστε για την «πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική μας» και άλλα παρόμοια, το δημοσίευμα παραπέμπει σε ανυποληψία.<br /><br />Διότι δε νομίζουμε το Κίεβο να τολμούσε να εκφραστεί με τόσο προσβλητικό, θρασύ και απαξιωτικό τρόπο για μια χώρα -μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ- που το έχει ολόθερμα υποστηρίξει απέναντι στη Μόσχα. Υποβαθμίζοντας μάλιστα, «για το κοινό καλό» παραδοσιακά συμφέροντα και προσβάσεις στην περιοχή.<br /><br />Προφανώς χρήζει διευκρίνισης εάν υφίσταται τέτοια πρόταση στο τραπέζι από ελληνικής πλευράς. Πρόταση η οποία επιδιώκει την προστασία ελληνικών εφοπλιστικών συμφερόντων, για τα οποία η Αθήνα φέρεται διατεθειμένη να μεταβιβάσει στο Κίεβο αδιευκρίνιστο μέρος βλημάτων εκ του αποθέματος των συστημάτων Patriot.<br /><br />Μπορεί βέβαια κανείς να ισχυριστεί είτε ότι τέτοια πρόταση δεν υφίσταται, με κίνδυνο να προκύψουν νέα στοιχεία από την Ουκρανία και να διαψευστεί, είτε να ισχυριστεί πως έγινε, γνωρίζοντας πως θα απορριφθεί. Ο αντίλογος επικεντρώνεται στο αν είναι λογικά τέτοια «πονταρίσματα» στα θέματα εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Το απόθεμα…<br /><br />Κι επί της ουσίας όμως έχει ενδιαφέρον, στο μέτρο που αφορά το ελληνικό απόθεμα. Εάν αναλογιστεί κανείς την -ουδέποτε ανακοινωθείσα και αναγνωρισθείσα- <a href="https://www.defence-point.gr/fortothike-se-c-17-globemaster-gia-ton-kolpo-20-25-ton-ellinikon-pyraylon-patriot">μεταφορά 40 βλημάτων των Patriot</a>, εν μέσω του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ με το Ιράν στο Κατάρ, με <a href="https://www.defence-point.gr/?s=C-17+Globemaster+%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%81">C-17 Globemaster</a> της Αεροπορίας του Εμιράτου, έχουμε την πρώτη καταγεγραμμένη απώλεια.<br /><br />Εάν σε αυτά τα 40 βλήματα αθροίσει 10 έως 15 επιπλέον που έχουν καταναλωθεί από την ελληνική πυροβολαρχία στο Γιανμπού της Σαουδικής Αραβίας, η εικόνα ξεκαθαρίζει έτι περαιτέρω. Προκύπτει, ότι από το απόθεμα των 200 βλημάτων που είχαμε προμηθευτεί, έχει καταναλωθεί περισσότερο από το 25%.<br /><br />Κατά συνέπεια, το ερώτημα που εγείρεται και μπορεί να απαντηθεί μόνο εάν η ελληνική κυβέρνηση εγκαταλείψει την πρακτική της πλήρους συγκάλυψης των χειρισμών της απέναντι στην ελληνική κοινωνία. Και φυσικά, θα πρέπει να σχολιαστεί και η ουσία της φερόμενης ως πρότασης για συμφωνία. Βλήματα Patriot για ελληνόκτητα εμπορικά πλοία. Θεωρητικά μιλώντας πάντα.<br />Κι αν συμφωνήσουμε και μεταφέρουμε αριθμό πυραύλων, αλλά εν συνεχεία η συμφωνία καταπατηθεί; Ας δούμε το άρθρο σε ρωσικό μέσο ενημέρωσης, στο οποίο αναφερθήκαμε παραπάνω…<br /><br />“Η Ελλάδα έδωσε στην Ουκρανία τελεσίγραφο για πυραύλους για συγκροτήματα Patriot, γράφει το Strana.ua αναφερόμενο στον βουλευτή της Βερχόβνα Ράντα Ρουσλάν Γκορμπένκο.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, η Αθήνα απαιτεί από το Κίεβο να μην επιτεθεί στα τάνκερ της στα ρωσικά λιμάνια με αντάλλαγμα τη μεταφορά στην Ουκρανία πυραύλων για συστήματα Patriot, των οποίων η διάρκεια ζωής λήγει. Το άρθρο σημειώνει ότι, αν κρίνουμε από τα λόγια του Γκορμπένκο, οι ουκρανικές αρχές απέρριψαν μια τέτοια πρόταση.<br /><br />“Δεν θα μας επιβάλουν όρους. Είτε τους παραδίδετε είτε τους πετάτε, τους αποσυναρμολογείτε σε ανταλλακτικά, τους κάνετε μενταγιόν και τα φοράτε στο λαιμό σας”, είπε ο βουλευτής.”<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Περίεργη “φημολογία”: Ελληνικά βλήματα Patriot στην Ουκρανία έναντι…

Ο ισχυρισμός εντοπίσθηκε αρχικά στα ουκρανικά κοινωνικά δίκτυα. Από αυτό ασφαλώς δεν τεκμαίρεται αυτομάτως ότι το πρόσωπο που το διακίνησε ε...

Διαβάστε την συνέχεια