ΗΠΑ: Στήριξη στην Ελλάδα για την «Ασπίδα του Αχιλλέα». Ο νέος ελληνικός θόλος αλλάζει την αεράμυνα.

<img src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/08/ChatGPT-Image-31-%CE%91%CF%85%CE%B3-2026-08_31_17-%CE%BC.%CE%BC-1068x601.png" /><br /><br />Σαφές μήνυμα στήριξης στην αμυντική συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ έστειλαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, στον απόηχο της συμφωνίας για την ανάπτυξη της «Ασπίδας του Αχιλλέα», του νέου πολυεπίπεδου ελληνικού συστήματος αεράμυνας και αντιβαλλιστικής προστασίας.<br /><br />Η τοποθέτηση της Ουάσιγκτον αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική βαρύτητα, καθώς έρχεται αμέσως μετά την υπογραφή της συμφωνίας στο Τελ Αβίβ και δείχνει ότι η αμυντική σύγκλιση Αθήνας και Ιερουσαλήμ αντιμετωπίζεται θετικά από τις ΗΠΑ ως μέρος της ευρύτερης αρχιτεκτονικής ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, απαντώντας σε ερώτηση του ΑΠΕ-ΜΠΕ, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «οι ΗΠΑ χαιρετίζουν τη συνεργασία μεταξύ της Ελλάδας και του Ισραήλ, η οποία προωθεί τους κοινούς μας στόχους στον τομέα της ασφάλειας».<br /><br />Η φράση αυτή μόνο τυχαία δεν είναι.<br /><br />Η Ουάσιγκτον ουσιαστικά αναγνωρίζει ότι η εμβάθυνση της ελληνοϊσραηλινής στρατιωτικής συνεργασίας δεν αποτελεί μια απλή διμερή προμήθεια οπλικών συστημάτων, αλλά συνδέεται με ευρύτερους κοινούς στόχους ασφαλείας ΗΠΑ, Ελλάδας και Ισραήλ.<br />Η αμερικανική «σφραγίδα» στην ελληνοϊσραηλινή συνεργασία<br /><br />Η αντίδραση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί έρχεται σε μία περίοδο κατά την οποία η Ανατολική Μεσόγειος μετατρέπεται σε χώρο αυξημένου στρατηγικού ανταγωνισμού.<br /><br />Η Ελλάδα ενισχύει ραγδαία την αμυντική της συνεργασία με το Ισραήλ, όχι μόνο μέσω αγορών οπλικών συστημάτων, αλλά και μέσω κοινών ασκήσεων, ανταλλαγής τεχνογνωσίας, συνεργασίας στην αεράμυνα, στα UAV, στους πυραύλους και στα προηγμένα δίκτυα διοίκησης και ελέγχου.<br /><br />Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» αποτελεί πλέον το μεγαλύτερο και πιο σύνθετο κομμάτι αυτής της συνεργασίας.<br /><br />Και το γεγονός ότι οι ΗΠΑ σπεύδουν να τη χαρακτηρίσουν συμβατή με τους «κοινούς στόχους ασφαλείας» προσδίδει στο πρόγραμμα μία πολύ ευρύτερη πολιτική διάσταση.<br />Συμφωνία δισεκατομμυρίων για τον νέο ελληνικό θόλο<br /><br />Η ελληνική και η ισραηλινή πλευρά έχουν προχωρήσει στην υπογραφή διακρατικής συμφωνίας συνολικού ύψους περίπου 3,035 δισ. ευρώ για την ανάπτυξη της νέας πολυεπίπεδης αεράμυνας.<br /><br />Το πρόγραμμα δεν περιορίζεται σε μία κλασική αγορά αντιαεροπορικών πυραύλων.<br /><br />Αντίθετα, στόχος είναι η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου εθνικού δικτύου αεράμυνας και αντιβαλλιστικής προστασίας, ικανού να αντιμετωπίζει ταυτόχρονα διαφορετικού τύπου απειλές.<br /><br />Βαλλιστικοί πύραυλοι.<br /><br />Πύραυλοι cruise.<br /><br />Μαχητικά αεροσκάφη.<br /><br />UAV.<br /><br />Μικρά drones.<br /><br />Κατευθυνόμενα πυρομαχικά.<br /><br />Και κάθε σύγχρονη εναέρια απειλή που μπορεί να εμφανιστεί σε διαφορετικό ύψος και απόσταση.<br /><br />Αυτή είναι η πραγματική φιλοσοφία της «Ασπίδας του Αχιλλέα»: καμία απειλή να μην αντιμετωπίζεται από ένα και μοναδικό σύστημα και καμία περιοχή να μην εξαρτάται από μία μόνο γραμμή άμυνας.<br />Η πολυστρωματική άμυνα που αλλάζει τα δεδομένα<br /><br />Το νέο ελληνικό σύστημα βασίζεται στη λογική της πολυστρωματικής αεράμυνας.<br /><br />Σήμερα, διαφορετικά αντιαεροπορικά συστήματα μπορούν να λειτουργούν σε μεγάλο βαθμό ως ξεχωριστές «νησίδες», προστατεύοντας συγκεκριμένες περιοχές ή εγκαταστάσεις.<br /><br />Η νέα αρχιτεκτονική επιχειρεί να καταργήσει ακριβώς αυτή τη λογική.<br /><br />Ραντάρ, αισθητήρες, κέντρα διοίκησης και μονάδες πυρός θα λειτουργούν ως ένα ενιαίο δίκτυο, ανταλλάσσοντας δεδομένα σε πραγματικό χρόνο.<br /><br />Έτσι, μία εναέρια απειλή μπορεί να εντοπιστεί πολύ πριν εισέλθει στην περιοχή ευθύνης μιας συγκεκριμένης μονάδας και να ανατεθεί αυτομάτως στο καταλληλότερο όπλο για αναχαίτιση.<br /><br />Αυτό σημαίνει μεγαλύτερο χρόνο αντίδρασης, καλύτερη αξιοποίηση των διαθέσιμων πυραύλων και, κυρίως, πολλαπλές ευκαιρίες καταστροφής του ίδιου στόχου.<br />David’s Sling, BARAK MX και SPYDER στην πρώτη γραμμή<br /><br />Στην «καρδιά» της νέας ελληνικής αεράμυνας βρίσκονται τρία από τα πλέον γνωστά ισραηλινά συστήματα:<br /><br />David’s Sling, BARAK MX και SPYDER.<br /><br />Τα τρία συστήματα έχουν διαφορετικούς ρόλους και ακριβώς γι’ αυτό δημιουργούν ένα πολυεπίπεδο πλέγμα προστασίας.<br /><br />Το SPYDER καλείται να καλύψει κυρίως μικρότερες και χαμηλότερες αποστάσεις, αντιμετωπίζοντας αεροσκάφη, UAV, drones και άλλες άμεσες αεροπορικές απειλές.<br /><br />Το BARAK MX προσφέρει μεγαλύτερη εμβέλεια και ευελιξία, επιτρέποντας αντιμετώπιση ευρέος φάσματος στόχων.<br /><br />Το David’s Sling αποτελεί το ανώτερο επίπεδο του δικτύου, με ικανότητες απέναντι σε πολύ πιο απαιτητικές απειλές, μεταξύ άλλων πυραυλικά συστήματα μεγάλων αποστάσεων.<br /><br />Ο στόχος είναι ξεκάθαρος: αν μία απειλή ξεπεράσει το πρώτο επίπεδο άμυνας, να υπάρχει δεύτερο – και εάν απαιτείται, τρίτο.<div><br />Τα ELM-2084 ως «μάτια» της Ασπίδας<br /><br />Κρίσιμο ρόλο αναμένεται να έχουν και τα προηγμένα ισραηλινά radar ELM-2084.<br /><br />Τα συγκεκριμένα radar δεν αποτελούν απλώς αισθητήρες εντοπισμού.<br /><br />Θα λειτουργούν ως βασικοί κόμβοι του νέου δικτύου, παρέχοντας έγκαιρη προειδοποίηση, παρακολούθηση στόχων και δεδομένα εμπλοκής.<br /><br />Στο σύγχρονο πεδίο μάχης, άλλωστε, το ποιος βλέπει πρώτος τον στόχο είναι συχνά εξίσου σημαντικό με το ποιος διαθέτει τον ισχυρότερο πύραυλο.<br /><br />Και εδώ βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες αλλαγές που φέρνει το ελληνικό πρόγραμμα.<br />Το ελληνικό C2 είναι ο πραγματικός «εγκέφαλος»<br /><br />Το πιο σημαντικό στοιχείο της «Ασπίδας του Αχιλλέα» δεν είναι μόνο οι εκτοξευτές ή οι αναχαιτιστικοί πύραυλοι.<br /><br />Είναι το Command and Control System, το περίφημο C2.<br /><br />Πρόκειται για τον πραγματικό «εγκέφαλο» ολόκληρης της αρχιτεκτονικής.<br /><br />Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, το σύστημα διοίκησης και ελέγχου θα είναι ελληνικής κατασκευής, με αξιοποίηση ισραηλινής τεχνογνωσίας.<br /><br />Μέσω αυτού θα συγκεντρώνονται σε πραγματικό χρόνο δεδομένα από όλα τα διαθέσιμα radar και τους αισθητήρες.<br /><br />Το C2 θα δημιουργεί μία κοινή επιχειρησιακή εικόνα και θα αποφασίζει ποια μονάδα πυρός διαθέτει την καλύτερη θέση και το κατάλληλο όπλο για κάθε στόχο.<br /><br />Αυτό είναι που μετατρέπει την «Ασπίδα του Αχιλλέα» από μία απλή αγορά πυραύλων σε ένα πραγματικό δικτυοκεντρικό σύστημα πολέμου.<br />Ένα radar εντοπίζει – άλλο σύστημα μπορεί να χτυπά<br /><br />Η μεγαλύτερη αλλαγή στη φιλοσοφία της ελληνικής αεράμυνας είναι ότι ο αισθητήρας που θα εντοπίζει μία απειλή δεν χρειάζεται να ανήκει στο ίδιο σύστημα που θα την καταρρίψει.<br /><br />Για παράδειγμα, ένα επίγειο radar μπορεί να εντοπίσει έναν στόχο.<br /><br />Τα δεδομένα του μπορούν να μεταδοθούν μέσω του C2 σε άλλη μονάδα.<br /><br />Και η αναχαίτιση να πραγματοποιηθεί από διαφορετικό σύστημα το οποίο βρίσκεται δεκάδες ή ακόμη και εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά.<br /><br />Αυτό είναι το μοντέλο του σύγχρονου δικτυοκεντρικού πολέμου.<br /><br />Η πληροφορία δεν παραμένει εγκλωβισμένη μέσα σε ένα radar, ένα αεροσκάφος ή έναν εκτοξευτή.<br /><br />Διακινείται άμεσα σε ολόκληρο το δίκτυο.<br />Στο ίδιο δίκτυο μαχητικά, UAV και πολεμικά πλοία<br /><br />Η φιλοδοξία του προγράμματος είναι ακόμη μεγαλύτερη.<br /><br />Το C2 δεν σχεδιάζεται για να «βλέπει» αποκλειστικά τα David’s Sling, BARAK MX, SPYDER και ELM-2084.<br /><br />Στόχος είναι σταδιακά να ενσωματωθεί σχεδόν ολόκληρο το ελληνικό επιχειρησιακό οικοσύστημα.<br /><br />Μαχητικά αεροσκάφη.<br /><br />UAV.<br /><br />Επίγεια radar.<br /><br />Συστήματα ηλεκτρονικής επιτήρησης.<br /><br />Μονάδες του Πολεμικού Ναυτικού.<br /><br />Όλα μπορούν να μετατραπούν σε κόμβους ενός ενιαίου δικτύου.<br /><br />Ένα ελληνικό μαχητικό μπορεί, για παράδειγμα, να εντοπίζει έναν στόχο και να μεταφέρει τα δεδομένα του στο δίκτυο χωρίς να χρειάζεται το ίδιο να πραγματοποιήσει την αναχαίτιση.<br /><br />Αντίστοιχα, μία φρεγάτα μπορεί να τροφοδοτεί την κοινή επιχειρησιακή εικόνα με δεδομένα από τα δικά της radar.<br /><br />Η ξηρά, ο αέρας και η θάλασσα αρχίζουν έτσι να αντιμετωπίζονται ως ένα ενιαίο πεδίο μάχης.<br />Γιατί η «Ασπίδα του Αχιλλέα» είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από ένα αντιαεροπορικό πρόγραμμα<br /><br />Το πρόγραμμα αποκτά ιδιαίτερη σημασία ακριβώς επειδή αλλάζει τη φιλοσοφία με την οποία η Ελλάδα οργανώνει την αεράμυνά της.<br /><br />Δεν πρόκειται απλώς για αντικατάσταση παλαιότερων συστημάτων.<br /><br />Πρόκειται για μετάβαση από την αποσπασματική άμυνα στη δικτυοκεντρική άμυνα.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι ολόκληρος ο εθνικός εναέριος χώρος μπορεί σταδιακά να προστατεύεται ως μία ενιαία επιχειρησιακή περιοχή.<br /><br />Σε ένα περιβάλλον όπου τα drones, οι βαλλιστικοί πύραυλοι και τα πυρομαχικά ακριβείας αλλάζουν ριζικά τον χαρακτήρα του πολέμου, η δυνατότητα ταχείας ανταλλαγής δεδομένων αποκτά καθοριστική σημασία.<br /><br />Η ταχύτητα της πληροφορίας γίνεται πλέον όπλο.<br />Το μήνυμα προς την Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Η αμερικανική δήλωση έρχεται να δώσει στο πρόγραμμα και μία σαφή πολιτική διάσταση.<br /><br />Η Ουάσιγκτον δεν σχολίασε απλώς μία ελληνική προμήθεια.<br /><br />Χαιρέτισε ρητά τη στρατηγική συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ ως εργαλείο προώθησης κοινών στόχων ασφαλείας.<br /><br />Αυτό ενισχύει την εικόνα ενός ευρύτερου πλέγματος συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο, στο οποίο Αθήνα, Ιερουσαλήμ και Ουάσιγκτον συγκλίνουν σε κρίσιμους τομείς άμυνας και ασφάλειας.<br /><br />Για την Ελλάδα, το μήνυμα είναι διπλό.<br /><br />Από τη μία πλευρά αποκτά ένα από τα πιο προηγμένα πολυεπίπεδα συστήματα αεράμυνας στην περιοχή.<br /><br />Από την άλλη, η επιλογή αυτή συνδέει ακόμη περισσότερο την ελληνική αμυντική αρχιτεκτονική με Ισραήλ και Ηνωμένες Πολιτείες.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ: Στήριξη στην Ελλάδα για την «Ασπίδα του Αχιλλέα». Ο νέος ελληνικός θόλος αλλάζει την αεράμυνα.

Σαφές μήνυμα στήριξης στην αμυντική συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ έστειλαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, στον απόηχο της συμφωνίας για την ανάπτυξη της...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Άγκυρα ξαναγράφει τη Σμύρνη: Το τουρκικό ΥΠΕΞ κατηγορεί την Ελλάδα για «προμελετημένες σφαγές».

<img height="95" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/fidan-1200x799.jpg" width="737" /><br /><br /><div><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Νέα σκληρή ανθελληνική παρέμβαση από την Άγκυρα με αφορμή την 9η Σεπτεμβρίου: το τουρκικό ΥΠΕΞ δεν περιορίστηκε στον εορτασμό της 104ης επετείου της εισόδου του τουρκικού στρατού στη Σμύρνη, αλλά κατηγόρησε ευθέως τον ελληνικό στρατό για «συστηματικές και προμελετημένες σφαγές» αμάχων και πολιτική «καμένης γης». Η επιλογή της γλώσσας επαναφέρει την Ιστορία στο πεδίο της σημερινής ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης.<br /><br />Η <a href="https://www.pagenews.gr/tags/agkyra/">Άγκυρα</a> επιλέγει ξανά την Ιστορία ως πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης με την Αθήνα.<br /><br />Σήμερα, 9 Σεπτεμβρίου, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών δημοσίευσε μήνυμα για την 104η επέτειο αυτού που η Τουρκία χαρακτηρίζει «Απελευθέρωση της Σμύρνης». Η ανακοίνωση, όμως, δεν περιορίζεται σε μια επετειακή αναφορά στον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ και στον τουρκικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας.<br /><br />Περιλαμβάνει βαριές και μονομερείς κατηγορίες κατά του ελληνικού στρατού για τα γεγονότα της περιόδου 1919-1922, υιοθετώντας μια ιδιαίτερα επιθετική ιστορική αφήγηση.<br /><br />Η ανάρτηση που παραθέτει το pagenews είναι σημερινή και αποδίδεται στον επίσημο λογαριασμό του τουρκικού ΥΠΕΞ. Παράλληλα, επίσημες τουρκικές κρατικές πηγές επιβεβαιώνουν ότι η 9η Σεπτεμβρίου τιμάται σήμερα ως η 104η επέτειος της «απελευθέρωσης της Σμύρνης από την εχθρική κατοχή».<br />Η βαριά κατηγορία της Άγκυρας κατά της Ελλάδας<br /><br />Στην ανακοίνωσή του, το τουρκικό ΥΠΕΞ αναφέρει:<br /><br />«Σήμερα, 9 Σεπτεμβρίου, γιορτάζουμε την 104η επέτειο της Απελευθέρωσης της Σμύρνης.»<br /><br />Και στη συνέχεια περνά στην ευθεία επίθεση κατά της ελληνικής πλευράς:<br /><br />«Δεν ξεχνάμε αυτήν την ημέρα, η οποία σηματοδοτεί ένα κομβικό ορόσημο στον Τουρκικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας, τις συστηματικές και προμελετημένες σφαγές που διέπραξε ο ελληνικός στρατός εναντίον του άμαχου πληθυσμού, τις πρακτικές της “καμένης γης” και την καταστροφή που προκάλεσε κατά την απόπειρα κατοχής της Δυτικής Ανατολίας μεταξύ 1919 και 1922.»<br /><br />Η ανακοίνωση καταλήγει:<br /><br />«Με την ευκαιρία αυτή, τιμούμε όλους τους μάρτυρες και τους βετεράνους μας, με πρώτο τον Γαζί Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, με ευλογίες και ευγνωμοσύνη.»<br /><br />Πρόκειται για διατύπωση που υπερβαίνει εμφανώς το τυπικό επετειακό μήνυμα: το επίσημο τουρκικό ΥΠΕΞ επιλέγει να τοποθετήσει στο κέντρο της ανακοίνωσης κατηγορίες εναντίον της Ελλάδας.<br /><br />Δεν είναι απλώς μια επέτειος – Είναι μάχη ιστορικής αφήγησης<br /><br />Εδώ βρίσκεται η γεωπολιτική διάσταση της υπόθεσης.<br /><br />Η Τουρκία χρησιμοποιεί συστηματικά τον όρο «Απελευθέρωση της Σμύρνης» για την είσοδο των δυνάμεων του Μουσταφά Κεμάλ στην πόλη στις 9 Σεπτεμβρίου 1922.<br /><br />Η ελληνική ιστορική μνήμη, αντίθετα, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη Μικρασιατική Καταστροφή, τον ξεριζωμό του ελληνικού πληθυσμού της Μικράς Ασίας και την καταστροφή της Σμύρνης που ακολούθησε.<br /><br />Αυτές οι δύο ιστορικές μνήμες είναι εκ διαμέτρου αντίθετες.<br /><br />Το κρίσιμο, όμως, στη σημερινή παρέμβαση είναι ότι η Άγκυρα δεν περιορίζεται στη δική της εθνική αφήγηση για τη στρατιωτική νίκη του 1922. Μεταφέρει την αντιπαράθεση ένα βήμα παραπέρα, αποδίδοντας στον ελληνικό στρατό «συστηματικές και προμελετημένες σφαγές».<br />Η 9η Σεπτεμβρίου επιστρέφει στην πολιτική ατζέντα<br /><br />Η επιλογή δεν είναι απομονωμένη.<br /><br />Ο ίδιος ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξέδωσε σήμερα μήνυμα για την επέτειο, τιμώντας τον Μουσταφά Κεμάλ και τους πρωταγωνιστές του τουρκικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας.<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας χρησιμοποίησε επίσης τον επίσημο όρο «απελευθέρωση της Σμύρνης από την εχθρική κατοχή», παρουσιάζοντας την 9η Σεπτεμβρίου ως την ημέρα κατά την οποία ολοκληρώθηκε με νίκη ο τουρκικός εθνικός αγώνας.<br /><br />Στη Σμύρνη πραγματοποιήθηκαν παράλληλα επίσημες εκδηλώσεις και αναπαράσταση της εισόδου του τουρκικού ιππικού στην πόλη και της έπαρσης της τουρκικής σημαίας στο κυβερνητικό κτίριο.<br /><br />Το ΥΠΕΞ, ωστόσο, διαφοροποιείται ως προς την ένταση του μηνύματος: μετατρέπει την επέτειο σε ευθεία κατηγορία εναντίον της ελληνικής πλευράς. </div><div><br />Όταν η Ιστορία γίνεται εργαλείο εξωτερικής πολιτικής<br /><br />Το πρόβλημα για τις σημερινές ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν βρίσκεται στο ότι Ελλάδα και Τουρκία έχουν διαφορετική εθνική μνήμη για το 1922. Αυτό είναι γνωστό εδώ και έναν αιώνα.<br /><br />Η σημασία βρίσκεται στο πότε και με ποια γλώσσα οι ιστορικές διαφορές επανέρχονται στην επίσημη διπλωματική επικοινωνία.<br /><br />Όταν ένα υπουργείο Εξωτερικών χρησιμοποιεί σε επίσημη ανακοίνωση όρους όπως «συστηματικές και προμελετημένες σφαγές» για τον στρατό ενός σημερινού συμμάχου στο ΝΑΤΟ, το μήνυμα δεν απευθύνεται αποκλειστικά στο εσωτερικό ακροατήριο.<br /><br />Αποτελεί ταυτόχρονα πολιτική τοποθέτηση.<br /><br />Και αποκτά μεγαλύτερο βάρος σε μια περίοδο κατά την οποία Αθήνα και Άγκυρα εξακολουθούν να έχουν ανοιχτές διαφορές στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, ακόμη και όταν επιχειρούν να διατηρήσουν ανοικτούς τους διαύλους επικοινωνίας.<br />Το δύσκολο κεφάλαιο της Σμύρνης<br /><br />Η ιστορική πραγματικότητα του ελληνοτουρκικού πολέμου του 1919-1922 είναι πολύ πιο σύνθετη από μια επετειακή ανακοίνωση οποιασδήποτε πλευράς.<br /><br />Στις 9 Σεπτεμβρίου 1922 οι τουρκικές δυνάμεις εισήλθαν στη Σμύρνη, μετά την κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου και την υποχώρηση του ελληνικού στρατού. Λίγες ημέρες αργότερα, η μεγάλη πυρκαγιά κατέστρεψε μεγάλο μέρος της πόλης και ακολούθησε η δραματική έξοδος των χριστιανικών πληθυσμών.<br /><br />Ακριβώς γι’ αυτό η χρήση της Ιστορίας ως εργαλείου σύγχρονης διπλωματικής αντιπαράθεσης είναι εξαιρετικά ευαίσθητη.<br /><br />Δεν πρόκειται απλώς για διαφορετική ανάγνωση μιας μάχης. Πρόκειται για ένα από τα βαθύτερα τραύματα που χωρίζουν την ιστορική μνήμη των δύο λαών.<br />Από τα «ήρεμα νερά» στον πόλεμο της μνήμης<br /><br />Η σημερινή ανακοίνωση δεν σημαίνει από μόνη της ότι αλλάζει η συνολική στρατηγική της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα.<br /><br />Είναι, όμως, ένα ακόμη δείγμα του πόσο εύκολα η ελληνοτουρκική σχέση μπορεί να μετακινηθεί από τη διπλωματική διαχείριση των διαφορών σε μια σκληρότερη ρητορική.<br /><br />Και υπάρχει μια ιδιαίτερη αντίφαση: ενώ οι δύο χώρες έχουν επενδύσει τα τελευταία χρόνια στη διατήρηση διαύλων επικοινωνίας και στην αποφυγή ανεξέλεγκτων εντάσεων, η ιστορική μνήμη εξακολουθεί να χρησιμοποιείται με όρους που μπορούν να τροφοδοτήσουν ακριβώς το αντίθετο κλίμα.<br /><br />Η 9η Σεπτεμβρίου, επομένως, δεν λειτουργεί μόνο ως επέτειος για την Τουρκία.<br /><br />Γίνεται ξανά πεδίο μιας μάχης αφήγησης για το 1922 — και η Άγκυρα επέλεξε φέτος να βάλει την Ελλάδα ευθέως στο στόχαστρο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Άγκυρα ξαναγράφει τη Σμύρνη: Το τουρκικό ΥΠΕΞ κατηγορεί την Ελλάδα για «προμελετημένες σφαγές».

Βασιλης Διαμαντακος  Νέα σκληρή ανθελληνική παρέμβαση από την Άγκυρα με αφορμή την 9η Σεπτεμβρίου: το τουρκικό ΥΠΕΞ δεν περιορίστηκε στον εο...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο πόλεμος στο Ιράν μπορεί να συνεχιστεί και μετά τo 2029.

<a href="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2026/09/2026-09-05T074950Z_543542817_RC2SCNA6FPP2_RTRMADP_3_IRAN-CRISIS-HORMUZ-1-scaled.jpg?v=1789035050"><img height="112" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2026/09/2026-09-05T074950Z_543542817_RC2SCNA6FPP2_RTRMADP_3_IRAN-CRISIS-HORMUZ-1-660x370.jpg?v=1789035055" width="749" /></a><br /><br />Δημοσίευμα της Wall Street Journal αναφέρει ότι ο Βανς, ο Ρούμπιο και άλλοι αξιωματούχοι ενημέρωσαν τον Αμερικανό πρόεδρο πως ο πόλεμος ενδέχεται να παραταθεί έως και μετά την ορκωμοσία του επόμενου προέδρου, τον Ιανουάριο του 2029.<div><br />Κορυφαίοι σύμβουλοι του Λευκού Οίκου, μεταξύ των οποίων ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς και ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, έχουν προειδοποιήσει κατ’ ιδίαν τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ ότι η σύγκρουση με το Ιράν ενδέχεται να συνεχιστεί καθ’ όλη την υπόλοιπη προεδρική του θητεία, σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, το οποίο επικαλείται Αμερικανούς αξιωματούχους.<br /><br />Το δημοσίευμα αναφέρει ότι ο Βανς, ο Ρούμπιο και άλλοι αξιωματούχοι έχουν ενημερώσει τον Τραμπ πως το Ιράν θα εξακολουθήσει να αντέχει την αμερικανική οικονομική και στρατιωτική πίεση, παρατείνοντας τη σύγκρουση ακόμη και μετά την ορκωμοσία του επόμενου Αμερικανού προέδρου, τον Ιανουάριο του 2029.<br /><br />«Ο πρόεδρος Τραμπ έχει καταστρέψει τις στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν και παραλύει ό,τι έχει απομείνει από την άθλια οικονομία του, με τον ισχυρότερο ναυτικό αποκλεισμό στην ιστορία και συντριπτικές κυρώσεις», δήλωσε εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου στην αμερικανική εφημερίδα. «Μόνο ο πρόεδρος Τραμπ γνωρίζει τι θα κάνει και πότε», πρόσθεσε ο ίδιος.<br /><br />Η φερόμενη προειδοποίηση έρχεται σε αντίθεση με τις δημόσιες δηλώσεις του Τραμπ για τον πόλεμο. Ο Αμερικανός πρόεδρος προέβλεψε χθες, Τετάρτη ότι η σύγκρουση με το Ιράν θα τελειώσει «αμέσως μετά» τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, υποστηρίζοντας ότι η Τεχεράνη προσπαθεί να επηρεάσει το αποτέλεσμα, αλλά δεν θα μπορέσει να αντέξει την αμερικανική οικονομική πίεση.<br /><br />«Ο πόλεμος θα τελειώσει αμέσως μετά τις εκλογές, επειδή δεν μπορούν να αντέξουν άλλο. Είναι απελπισμένοι να προσπαθήσουν να επηρεάσουν τις εκλογές», δήλωσε σε δημοσιογράφους πριν αναχωρήσει για το Εθνικό Συνέδριο των Ρεπουμπλικανών στο Ντάλας.<br /><br />Η σύγκρουση ΗΠΑ-Ισραήλ με το Ιράν, η οποία έχει εισέλθει πρόσφατα στον έβδομο μήνα της, δεν δείχνει να οδεύει άμεσα προς το τέλος της. Την Τετάρτη, το Ιράν ανακοίνωσε ότι επιτέθηκε σε δέκα πλοία κοντά στα Στενά του Ορμούζ, μετά τη βύθιση πέντε ιρανικών πετρελαιοφόρων από τις ΗΠΑ. Παράλληλα, οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης εκτόξευσαν πυραύλους εναντίον της Ιορδανίας, συμμάχου των ΗΠΑ, προκαλώντας ζημιές σε αρκετά αμερικανικά στρατιωτικά αεροσκάφη στην αεροπορική βάση Μουαφάκ αλ-Σάλτι, σύμφωνα με το CBS.<br /><br />Αμερικανικό A-10 Thunderbolt, γνωστό και ως «Warthog», χτυπήθηκε και υπέστη ζημιές σε μία πτέρυγα, ενώ περίπου οκτώ F-15 υπέστησαν ελαφρύτερες ζημιές και επανήλθαν σε επιχειρησιακή κατάσταση, σύμφωνα με το αμερικανικό δίκτυο. Δεν αναφέρθηκαν θύματα από την επίθεση.<br /><br />Η αναζωπύρωση των εχθροπραξιών προκάλεσε άνοδο στις τιμές του πετρελαίου, με τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης του Brent να ξεπερνούν τα 100 δολάρια το βαρέλι για πρώτη φορά από τον Ιούλιο.<br /><br />Η δημοτικότητα του Τραμπ έχει υποχωρήσει σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, καθώς οι ψηφοφόροι εκφράζουν αυξανόμενη δυσαρέσκεια για τον πόλεμο με το Ιράν και την επιδεινούμενη κρίση του κόστους ζωής. Οι ενδιάμεσες εκλογές, που θα διεξαχθούν στις 3 Νοεμβρίου, θεωρούνται παραδοσιακά «δημοψήφισμα» για την κυβέρνηση που βρίσκεται στον Λευκό Οίκο.<br /><br />Ο Τραμπ δήλωσε επίσης την Τετάρτη ότι οι τιμές του πετρελαίου θα υποχωρήσουν αμέσως μετά τις εκλογές, μόλις τελειώσει ο πόλεμος, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι οι διπλωματικές συνομιλίες παραμένουν μια πιθανότητα, χωρίς όμως να αποτελούν την προτιμώμενη επιλογή.<br /><br />«Ναι, θα μπορούσε να υπάρξει διαπραγμάτευση, αλλά δεν είναι κάτι που εξετάζουμε», ανέφερε ο Τραμπ.<br /><br />«Ολόκληρος ο άξονας τελικά θα καταρρεύσει»<br /><br />Στο ίδιο μήκος κύματος με τον Τραμπ, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου δήλωσε την Τετάρτη ότι το Ιράν βρίσκεται κοντά στην ήττα. Επρόκειτο για την τρίτη δήλωση με παρόμοιο περιεχόμενο που έκανε μέσα σε μία εβδομάδα.<br /><br />Μιλώντας από την κορυφή του όρους Ερμών, σε συριακό έδαφος που ελέγχεται από τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις μετά την πτώση του καθεστώτος του Μπασάρ αλ-Ασαντ στα τέλη του 2024, ο Νετανιάχου πρόσθεσε ότι το Ισραήλ δεν θα επιτρέψει σε έναν «τρομοκρατικό στρατό» να εγκατασταθεί στα σύνορά του, σε προφανή αναφορά στη ζώνη ασφαλείας που ελέγχει το Ισραήλ στη Συρία.<br /><br />«Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν τρομοκρατικό στρατό να εγκατασταθεί κατά μήκος των συνόρων μας και αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα που έχουμε πετύχει στον Πόλεμο της Αναγέννησης», δήλωσε ο Νετανιάχου, χρησιμοποιώντας τον όρο που ο ίδιος έχει επινοήσει για τον πολυμέτωπο πόλεμο που ακολούθησε τις επιθέσεις της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023.<br /><br />Ο Νετανιάχου αναγνώρισε ότι υπάρχει ακόμη δουλειά να γίνει.<br /><br />«Το βασικό καθήκον είναι να νικήσουμε το τρομοκρατικό καθεστώς στο Ιράν. Είμαστε πολύ κοντά. Γνωρίζουμε ότι ολόκληρος ο άξονας τελικά θα καταρρεύσει». Δεσμευόμαστε να το κάνουμε και θα το κάνουμε», κατέληξε.<br /><br />Το Ισραήλ και οι ΗΠΑ ξεκίνησαν τον πόλεμο εναντίον του ιρανικού καθεστώτος στα τέλη Φεβρουαρίου. Οι ΗΠΑ και το Ιράν συνεχίζουν να ανταλλάσσουν πυρά, ωστόσο οι συγκρούσεις μεταξύ του Ισραήλ και της Ισλαμικής Δημοκρατίας έχουν σε μεγάλο βαθμό σταματήσει από τον Απρίλιο.<br /><br />Παρά τις δηλώσεις του Τραμπ και του Νετανιάχου ότι η νίκη επί του Ιράν βρίσκεται κοντά, η Τεχεράνη εξακολουθεί να διατηρεί αμετακίνητη στάση.<br /><br />Οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης δήλωσαν την Τετάρτη ότι ο πόλεμος θα τερματιστεί εφόσον η Ουάσιγκτον σταματήσει να απειλεί την Ισλαμική Δημοκρατία και ικανοποιήσει τους όρους της Τεχεράνης, μεταξύ των οποίων η διακοπή των παρεμβάσεων στο πυρηνικό της πρόγραμμα και η αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων από τον Λίβανο.<br /><br />«Εάν ο εχθρός θέλει να τερματιστεί αυτή η κατάσταση, θα πρέπει, ενώ θα σταματήσει πλήρως τον πόλεμο, να απέχει από νέες απειλές, να αποσύρει τον στρατό του ισραηλινού καθεστώτος από τον Λίβανο, να τερματίσει τον αποκλεισμό της Υεμένης, να απελευθερώσει τα 24 δισ. δολάρια των παγωμένων περιουσιακών στοιχείων του Ιράν και να απέχει από κάθε παρέμβαση στις πυρηνικές και πυραυλικές δυνατότητες της χώρας», δήλωσε ο εκπρόσωπος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, Χοσεΐν Μοχεμπί, σύμφωνα με το πρακτορείο Fars.<br /><br />Ωστόσο, οι απαιτήσεις αυτές θεωρούνται πιθανό να μην αποτελέσουν καν αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Το Ισραήλ έχει επανειλημμένα διαμηνύσει ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί το αίτημα του Ιράν για αποχώρηση από τη ζώνη ασφαλείας που ελέγχουν οι ισραηλινές δυνάμεις στον νότιο Λίβανο.<br /><br />Το Ισραήλ έχει επίσης ζητήσει τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ, συμμάχου του Ιράν στον Λίβανο, και έχει ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση του Λιβάνου προς αυτή την κατεύθυνση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί ο πόλεμος στο Ιράν μπορεί να συνεχιστεί και μετά τo 2029.

Δημοσίευμα της Wall Street Journal αναφέρει ότι ο Βανς, ο Ρούμπιο και άλλοι αξιωματούχοι ενημέρωσαν τον Αμερικανό πρόεδρο πως ο πόλεμος ενδέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο «μάτι» του κυκλώνα .Το στρατηγικό νησί της Υεμένης που απειλεί την παγκόσμια ναυσιπλοΐα.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/perim-island.webp"><img height="78" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/perim-island-1068x601.webp" width="743" /></a><br /><br />Το άγονο σεληνιακό τοπίο από βράχους και άμμο στο<a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Perim"> νησί Πέριμ</a> θυμίζει τόπο λησμονημένο από τον χρόνο. Σήμερα, ωστόσο, η γεωγραφική του θέση το έχει φέρει στην καρδιά μιας παγκόσμιας αναμέτρησης.<br />Το Πέριμ δεσπόζει στο στενό Μπαμπ αλ-Μάνταμπ, ένα γεωπολιτικό σημείο-κλειδί που απέκτησε εκρηκτική σημασία μετά τον de facto αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ, στον απόηχο της αντιπαράθεσης των ΗΠΑ με το Ιράν. Προκειμένου να διατηρηθεί η ροή της παγκόσμιας ενέργειας και να συγκρατηθούν οι τιμές, η Σαουδική Αραβία αναγκάστηκε να ανακατευθύνει τις εξαγωγές πετρελαίου της από το Ορμούζ προς την Ερυθρά Θάλασσα. Τώρα όμως, οι αντάρτες Χούθι –ο ισχυρότερος περιφερειακός πληρεξούσιος του Ιράν– εξαπολύουν ευρεία επίθεση με στόχο την κατάληψη του Πέριμ, αποκτώντας τη δυνατότητα να στραγγαλίσουν τη ναυσιπλοΐα σε αυτό το κρίσιμο θαλάσσιο πέρασμα.<br /><br />Το νέο μέτωπο στην Υεμένη<br /><br />Για περισσότερο από μια δεκαετία, ο εμφύλιος πόλεμος στην Υεμένη αντιμετωπιζόταν ως μια μακρινή, απομονωμένη περιφερειακή κρίση. Καθώς όμως η ένταση κλιμακώνεται και οι φιλοϊρανοί αντάρτες εντείνουν τα χτυπήματα τους προς την ακτή της Ερυθράς Θάλασσας, τα σύνορα αυτής της διάκρισης καταρρέουν. Η Υεμένη, με το Πέριμ στο επίκεντρο, μετατρέπεται σε ένα νέο μέτωπο της σύγκρουσης μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, αποδεικνύοντας ότι οι συνέπειες της εγχώριας σύρραξης ξεπερνούν πλέον κατά πολύ τα σύνορά της.<div><br />Οι Χούθι ελέγξουν ήδη την πρωτεύουσα Σανάα, μεγάλο μέρος του βορειοδυτικού τομέα και τις ακτές της Ερυθράς Θάλασσας βόρεια του νησιού. Εάν επαληθευτεί η ιστορική συγκυρία, το Μπαμπ αλ-Μάνταμπ –το στενότερο αντίστοιχο των Στενών του Ορμούζ– κινδυνεύει να γίνει το μοχλός πίεσης μέσω του οποίου η Τεχεράνη, αξιοποιώντας τους συμμάχους της, θα ασκήσει οικονομική και πολιτική πίεση, εκτοξεύοντας τις τιμές του πετρελαίου.<br />«Είχαμε πει στον κόσμο ότι αυτό είναι ένα ιρανικό σχέδιο, αλλά κανείς δεν άκουγε τους Υεμενίτες τότε… Πλέον είναι καθαρά γεωπολιτικό», τόνισε χαρακτηριστικά σε συνέντευξή του ο Ταρίκ Σαλέχ, αντιπρόεδρος της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης. Ο ίδιος προειδοποιεί ευθέως ότι σε περίπτωση που οι Χούτι αλώσουν το Πέριμ, «τότε θα απαιτηθεί μια μαζική διεθνής στρατιωτική δύναμη και ισχυρά πολεμικά ναυτικά» για την εκδίωξή τους.<br /><br />Οικονομικό πλήγμα και υποδομές υπό κατάρρευση<br /><br />Οι συνέπειες καταγράφονται ήδη σταθερά στις διεθνείς αγορές. Ενώ πριν από τρία χρόνια περίπου το 10% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου διερχόταν από το Μπαμπ αλ-Μάνταμπ, τα στοιχεία δείχνουν ότι ο όγκος αυτός έχει συρρικνωθεί στο ήμισυ, με ορατό τον κίνδυνο πλήρους αποκοπής της διαδρομής.<br />Την ίδια ώρα, η τοπική οικονομία και οι υποδομές υφίστανται ανεπανόρθωτα πλήγματα. Στο λιμάνι της Μόχα, της σημαντικότερης πόλης που ελέγχεται από την κυβέρνηση στα βόρεια, πρόσφατη σφοδρή πυραυλική επίθεση των Χούθι στοίχισε τη ζωή σε 16 ανθρώπους και τραυμάτισε άλλους 22. Σύμφωνα με τον διευθυντή του λιμανιού, Αμπντέλ Μαλέκ Αλ-Σαραμπί, καταστράφηκαν ολοσχερώς εμπορικά πλοία, αποβάθρες και εξοπλισμός, με σαφή στόχο την οικονομική αποστέρηση της περιοχής.<br /><br />Το φάντασμα της ναρκοθέτησης<br /><br />Στο πεδίο των επιχειρήσεων, οι κυβερνητικές δυνάμεις προσπαθούν να αναχαιτίσουν την προέλαση των ανταρτών χρησιμοποιώντας σύγχρονα μέσα, όπως τεχνολογίες drone. Ωστόσο, οι κατασχέσεις οπλισμού αποκαλύπτουν την τεράστια κλίμακα της ιρανικής στρατιωτικής υποστήριξης προς τους Χούθι, η οποία περιλαμβάνει από προηγμένα συστήματα ραντάρ μέχρι πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς.<br />Ανώτεροι αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι εάν οι αντάρτες εδραιώσουν τον έλεγχό τους στο Πέριμ, δεν θα χρειάζονται πλέον μεγάλης εμβέλειας οπλικά συστήματα για να ελέγξουν τη ναυσιπλοΐα: θα μπορούν απλώς να ναρκοθετήσουν το στενό, επαναλαμβάνοντας την τακτική του Ιρανικού ναυτικού στο Ορμούζ.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στο «μάτι» του κυκλώνα .Το στρατηγικό νησί της Υεμένης που απειλεί την παγκόσμια ναυσιπλοΐα.

Το άγονο σεληνιακό τοπίο από βράχους και άμμο στο νησί Πέριμ θυμίζει τόπο λησμονημένο από τον χρόνο. Σήμερα, ωστόσο, η γεωγραφική του θέση...

Διαβάστε την συνέχεια

Politico: Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» και η εξάρτηση της ευρωπαϊκής άμυνας από το Ισραήλ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.ethnos.gr/resources/images/651a419d-129d-43e9-b9ee-9adc4f2d054a.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="810" data-original-width="1200" height="100" src="https://cdn.ethnos.gr/resources/images/651a419d-129d-43e9-b9ee-9adc4f2d054a.jpg" width="746" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μέσω απευθείας αναθέσεων μεγάλο μέρος της συνεργασίας της ισραηλινής αμυντικής βιομηχανίας με ευρωπαϊκές κυβερνήσεις</span></h3><b>Χάρης Παπαπαναγιώτου</b><br />Σε μια νέα πραγματικότητα προσκρούει, σύμφωνα με το Politico, η προσπάθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ενισχύσει τη στρατηγική της αυτονομία και να μειώσει τις εξαρτήσεις της από τρίτες χώρες, καθώς, κατά τα φαινόμενα, η συνεργασία των κρατών μελών της ΕΕ με την ισραηλινή αμυντική βιομηχανία είναι διαρκώς αυξανόμενη.<br /><br />Η συμφωνία Ελλάδας – Ισραήλ για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» αποτελεί το πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτής της τάσης, καθώς οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις στρέφονται ολοένα και περισσότερο σε ισραηλινές εταιρείες για κρίσιμες αμυντικές τεχνολογίες.<br /><br />Παρότι οι ευρωπαϊκές χώρες εξακολουθούν να προμηθεύονται μεγάλο μέρος του βαρέος στρατιωτικού εξοπλισμού από τις Ηνωμένες Πολιτείες, σε τομείς όπως η κυβερνοασφάλεια, τα συστήματα επιτήρησης, οι αισθητήρες και η αεράμυνα, το Ισραήλ εξελίσσεται σε έναν από τους βασικότερους προμηθευτές της ΕΕ.<br /><br /><div>Όπως επισημαίνει το Politico, η εξέλιξη αυτή συμπίπτει με την επιδείνωση των πολιτικών σχέσεων μεταξύ Βρυξελλών και Τελ Αβίβ λόγω των συνεχιζόμενων πολέμων στη Γάζα και τον Λίβανο, δημιουργώντας μια εμφανή αντίφαση: όσο αυξάνονται οι πολιτικές εντάσεις, τόσο βαθαίνει η αμυντική συνεργασία.<br /><br />«Σε επίπεδο ΕΕ υπάρχουν δυσκολίες, όμως σε διμερές επίπεδο η συνεργασία με τα κράτη-μέλη είναι εντατική και συνεχίζει να αναπτύσσεται», δήλωσε σχετικά ο πρέσβης του Ισραήλ στην ΕΕ, Άβι Νιρ Φέλντκλαϊν.</div><div><br />Γιατί οι ευρωπαϊκές χώρες στρέφονται στο Ισραήλ<br /><br />Το βασικό πλεονέκτημα του Ισραήλ, σύμφωνα με το δημοσίευμα, είναι η στενή σύνδεση των ενόπλων δυνάμεων με τη βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας, με μηχανικούς που υπηρετούν σε μονάδες πληροφοριών και κυβερνοπολέμου να μεταφέρουν την επιχειρησιακή εμπειρία τους στον ιδιωτικό τομέα, δημιουργώντας έναν διαρκή κύκλο ανάπτυξης νέων τεχνολογιών.<br /><br />Οι τρεις μεγαλύτεροι όμιλοι της χώρας, Israel Aerospace Industries, Rafael Advanced Defense Systems και Elbit Systems, διατηρούν στενούς δεσμούς με τον κρατικό αμυντικό μηχανισμό και θεωρούνται από τους πλέον προηγμένους διεθνώς σε τομείς όπως η αεράμυνα, τα ηλεκτρονικά συστήματα και ο κυβερνοχώρος.<br /><br />Παράλληλα, το ισραηλινό οικοσύστημα καινοτομίας συνεχίζει να προσελκύει σημαντικές επενδύσεις. Σύμφωνα με στοιχεία της Ισραηλινής Αρχής Καινοτομίας, σχεδόν το ένα τέταρτο των παγκόσμιων επενδύσεων στον τομέα της κυβερνοασφάλειας κατευθύνεται σε ισραηλινές εταιρείες.<br /><br />Το Politico επισημαίνει ότι μεγάλο μέρος της συνεργασίας με ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πραγματοποιείται μέσω απευθείας αναθέσεων. Ανάμεσα στις συμφωνίες που ξεχωρίζουν βρίσκεται, βέβαια, η ελληνική σύμβαση που ξεπερνά τα 3 δισ. ευρώ, ενώ αντίστοιχες συμβάσεις έχουν υπογραφεί στην Ολλανδία, την Ισπανία και τη Δανία για συστήματα διαχείρισης μάχης, ηλεκτρονικού πολέμου και επιτήρησης.<br /><br />Αν και η ευρωπαϊκή νομοθεσία προβλέπει ως γενικό κανόνα τους ανοικτούς διαγωνισμούς, οι κυβερνήσεις επικαλούνται λόγους τεχνικής αποκλειστικότητας ή εθνικής ασφάλειας, προκειμένου να προχωρούν σε απευθείας αναθέσεις.<br /><br />Νομικοί που ειδικεύονται στις δημόσιες συμβάσεις προειδοποιούν ότι οι εξαιρέσεις αυτές πρέπει να τεκμηριώνονται με ιδιαίτερη προσοχή, καθώς υπάρχει κίνδυνος δημιουργίας μακροχρόνιας εξάρτησης από έναν και μόνο προμηθευτή.<br /><br />Το δίλημμα της ευρωπαϊκής αυτονομίας<br /><br />Η αυξανόμενη παρουσία ισραηλινών εταιρειών στην ευρωπαϊκή άμυνα προκαλεί εύλογες πολιτικές αντιδράσεις. Ευρωβουλευτές και αναλυτές υποστηρίζουν ότι η ΕΕ κινδυνεύει να αντικαταστήσει μία στρατηγική εξάρτηση με μία άλλη, τη στιγμή που διακηρύσσει πως επιδιώκει μεγαλύτερη αμυντική αυτονομία.<br /><br />Η Φινλανδή ευρωβουλευτής Λι Άντερσον υποστήριξε ότι μια Ευρώπη που επιδιώκει κυριαρχία, δεν μπορεί να μεταφέρει απλώς την εξάρτησή της από έναν προμηθευτή σε έναν άλλο, ενώ εξέφρασε επιφυλάξεις για τη χρήση τεχνολογιών που έχουν δοκιμαστεί σε πραγματικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στα παλαιστινιακά εδάφη.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, υποστηρικτές της συνεργασίας επισημαίνουν ότι οι επιχειρησιακές ανάγκες προηγούνται των πολιτικών διαφορών.<br /><br />Ως αποτέλεσμα, παρά τις εντάσεις μεταξύ ΕΕ και Ισραήλ, οι αμυντικές συνεργασίες συνεχίζονται. Η Γερμανία υπέγραψε συμφωνία για την ανάπτυξη κυβερνοασπίδας με ισραηλινή τεχνολογία, ενώ Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ εγκαινίασαν Κέντρο Θαλάσσιας Κυβερνοασφάλειας στη Λευκωσία.<br /><br />Ακόμη και στην Ισπανία, όπου η κυβέρνηση Σάντσεθ ανακοίνωσε την ακύρωση συμβάσεων ύψους περίπου 1 δισ. ευρώ με το Ισραήλ, λόγω του πολέμου στη Γάζα, η περιφερειακή κυβέρνηση της Μαδρίτης προσέφυγε στην ισραηλινή Διεύθυνση Κυβερνοασφάλειας για την προστασία κρίσιμων υποδομών.<br /><br />Αντίστοιχα, η Ιταλία αποφάσισε να αντιμετωπίζει το ισραηλινό λογισμικό κυβερνοασφάλειας ισότιμα με προϊόντα που προέρχονται από κράτη μέλη της ΕΕ και του ΝΑΤΟ στις δημόσιες προμήθειες.<br /><br />Η ελληνική εξαίρεση<br /><br />Η Ελλάδα επιχείρησε να περιορίσει τον κίνδυνο εξάρτησης μέσω της συμφωνίας για την «Ασπίδα του Αχιλλέα», εξασφαλίζοντας πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα του συστήματος, ώστε οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να μπορούν να το συντηρούν και να το αναβαθμίζουν, χωρίς αποκλειστική εξάρτηση από τον προμηθευτή.<br /><br />«Το να γίνουμε όμηροι ακόμη και μιας φιλικής χώρας ή συμμάχου είναι απολύτως αδύνατο», ξεκαθάρισε ο Έλληνας υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας.<br /><br />Από την πλευρά τους, υποστηρικτές της συνεργασίας εκτιμούν ότι το Ισραήλ καλύπτει κρίσιμα κενά της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, κυρίως στους τομείς της κυβερνοασφάλειας, της αεράμυνας και των προηγμένων αισθητήρων.<br /><br />«Το ερώτημα είναι αν θέλουμε να αγοράσουμε καθαρή συνείδηση ή τα καλύτερα διαθέσιμα αμυντικά συστήματα», σχολίασε χαρακτηριστικά ο Γερμανός ευρωβουλευτής Νίκλας Χέρμπστ, συνοψίζοντας το δίλημμα που αντιμετωπίζουν σήμερα πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Politico: Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» και η εξάρτηση της ευρωπαϊκής άμυνας από το Ισραήλ.

Μέσω απευθείας αναθέσεων μεγάλο μέρος της συνεργασίας της ισραηλινής αμυντικής βιομηχανίας με ευρωπαϊκές κυβερνήσεις Χάρης Παπαπαναγιώτου Σε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία, τα θαλάσσια πάρκα και οι αφανείς επιχειρησιακοί της στόχοι.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.trikalanews.gr/wp-content/uploads/2026/08/thalassia-parka-tourkia.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="770" data-original-width="1200" height="90" src="https://www.trikalanews.gr/wp-content/uploads/2026/08/thalassia-parka-tourkia.jpg" width="751" /></a></div><div><br /></div><div>Τουρκικά θαλάσσια πάρκα: απειλή πολέμου για Ελλάδα και Ισραήλ – Η ανακοίνωση των δύο τουρκικών Θαλάσσιων Πάρκων (15/08/26), ένα στο Βόρειο Αιγαίο και ένα στην περιοχή Ρόδου – Καστελόριζου, αποτελούν χρονικό σημείο αναφοράς για μια νέα περίοδο τριβών με δυνητική εμπλοκή της Τουρκίας, του Ισραήλ και της Ελλάδας αφού φαίνεται ότι η Άγκυρα έχει σκοπό να διαχειρισθεί με επιθετικό τρόπο αυτές τις δύο στρατηγικής σημασίας θαλάσσιες περιοχές.</div><br />Του <b>Λάζαρου Καμπουρίδη </b><br />Πως τα δύο τουρκικά Θαλάσσια Πάρκα εξυπηρετούν την «Γαλάζια Πατρίδα» και πως η Άγκυρα μπορεί να τα χρησιμοποιήσει για να αποκλείσει κάθε ελληνική δραστηριότητα ώστε να δημιουργηθούν προϋποθέσεις έντασης και κρίσης ανάμεσα σε Ελλάδα, Τουρκία και Ισραήλ; Ποιοι είναι οι λόγοι που η Τουρκία επέλεξε αυτές τις περιοχές ως Θαλάσσια Πάρκα και ποιες επιχειρησιακές και γεωπολιτικές – γεωστρατηγικές σκοπιμότητες εξυπηρετούν; Πώς η Άγκυρα εμπλέκει και το Ισραήλ στην υπόθεση των Θαλάσσιων Πάρκων;<br /><br />Απαντήσεις δίνονται σε εκπομπή του τουρκικού καναλιού TVNET το οποίο ανήκει στον εκδοτικό οργανισμό ΜΜΕ «<a href="https://www.albayrak.com.tr/en/sectors/media/">Albayrak</a>» της οικογένειας του μεγάλου γαμπρού του Ερντογάν. Ο τίτλος της εκπομπής είναι: «Τα Τουρκικά Θαλάσσια Πάρκα αποτελούν Απειλή Πολέμου;».<br /><br />Η συγκεκριμένη εκπομπή ξεκινά με τις δηλώσεις του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Μ. Νετανιάχου στην κοινή συνέντευξη τύπου με τον Έλληνα Πρωθυπουργό και τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Τριμερή Σύνοδο τον περασμένο Δεκέμβριο. Ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός αναφέρει μεταξύ των άλλων, ότι η συνεργασία Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ στηρίζεται σε κοινές αρχές, κοινά ενδιαφέροντα, προκλήσεις και ευκαιρίες και αφορά τους τομείς της ενέργειας, της τεχνολογίας, της συνδεσιμότητας και της ασφάλειας η οποία εγγυάται όλα τα προηγούμενα.<br /><br />Τέλος, από πλευράς του Ισραηλινού Πρωθυπουργού αναφέρεται ότι, είναι μία ιδέα του παρελθόντος η οποία τίθεται σε εφαρμογή με έργα ενέργειας, αγωγών και καλωδίων, για σύνδεση από θαλάσσης της Ασίας με την Ευρώπης μέσω του Ισραήλ, της Κύπρου και της Ελλάδας.<br /><br />Επιπλέον στην εκπομπή αναφέρονται τα παρακάτω:<br /><br />Η επιλογή των περιοχών για τα δύο Θαλάσσια Πάρκα δεν ήταν τυχαία και δεν αφορά μόνο θέματα προστασίας των θαλάσσιων περιοχών. Αυτές αποτελούν περιοχές όπου συναντώνται οι περιοχές πτήσεων των αεροσκαφών, διέλευσης των υποβρυχίων και όδευσης των ενεργειακών γραμμών. Οι περιοχές των δύο Θαλάσσιων Πάρκων περιλαμβάνοντας τις υδάτινες περιοχές, τις περιοχές του βυθού και του οικοσυστήματος, έχουν στρατηγική σημασία καθώς εξυπηρετούν την ενεργητική χρησιμοποίηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων του Δόγματος «Γαλάζια Πατρίδα». Η Τουρκία με τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό (ΘΧΣ) τον οποίο κατέθεσε στον ΟΗΕ και με τα Θαλάσσια Πάρκα, ακυρώνει τις ελληνικές αξιώσεις στο Αιγαίο.<br /><br />Η Ελλάδα με τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό (ΘΧΣ) της και τα Θαλάσσια Πάρκα της αξιώνει δικαιώματα κυριαρχίας στα 152 νησιά, μικρονήσους και βραχονησίδες τα οποία δεν μεταβιβάσθηκαν στην Ελλάδα με σχετικές συμφωνίες. Η Τουρκία με τα δύο Θαλάσσια Πάρκα της θέτει το νομικό πλαίσιο για έλεγχο στις κινήσεις πλοίων με ξένη σημαία με το πρόσχημα της προστασίας θαλασσίων περιοχών.<br /><br />Με το βόρειο Θαλάσσιο Πάρκο πλησίον της περιοχής Θάσος – Λήμνος – Σαμοθράκη, η Τουρκία αυξάνει τις δυνατότητες επιτήρησης της περιοχής, ελέγχει τα Στενά και εμπεδώνει έλεγχο και ενεργητική κυριαρχία σε μία περιοχή όπου το 1973 συναντήθηκαν ο τουρκικός και ελληνικός στόλος αγγίζοντας μία κατάσταση κρίσης.<br /><br />Μπορεί να έρθει σε αντιπαράθεση η Τουρκία με το Ισραήλ σε αυτή την περιοχή η οποία αποτέλεσε σημείο έντασης μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας; Η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία για να πλήξει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν πραγματοποίησε δοκιμές στις ορεινές περιοχές της Ελλάδας και στα νησιά του Αιγαίου.<br /><br />Στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία και η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία πραγματοποίησαν κοινές στρατηγικές ασκήσεις όπου ελληνικά αεροσκάφη F-16 εκτέλεσαν αποστολές συνοδείας σε αεροσκάφη ανεφοδιασμού του Ισραήλ. Το Ισραήλ μοιράζεται στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο ελληνικές βάσεις για εκτέλεση κοινών ασκήσεων βάθους. Οι πτήσεις αεροσκαφών της Ελλάδας και του Ισραήλ στο Αιγαίο διέρχονται από σημεία πλησίον του ορίου του τουρκικού Θαλάσσιου Πάρκου του Βορείου Αιγαίου.<br /><br />Το νότιο Θαλάσσιο Πάρκο (Φέτχιγιε – Κάς) ορίσθηκε στην περιοχή συνένωσης του Αιγαίου με την Ανατολική Μεσόγειο και ειδικότερα στην περιοχή σύνδεσης του Καστελόριζου με τη Ρόδο. Αυτό το Θαλάσσιο Πάρκο τεμαχίζει ακριβώς στη μέση τον συνεχόμενο διάδρομο θαλάσσιας δικαιοδοσίας και περιβαλλοντικής προστασίας μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου. Στην περιοχή του τριγώνου, νοτίως του Θαλάσσιου Πάρκου Φέτχιγιε – Κάς, Ρόδου και Κρήτης υπάρχουν οι θαλάσσιοι τάφροι. Στην περιοχή αυτή πραγματοποιήθηκαν κοινές ασκήσεις των ισραηλινών υποβρυχίων τύπου «Dolpin» με τα ελληνικά υποβρύχιο τύπου «214».<br /><br />Οι σκοποί των ασκήσεων (Ελλάδας – Ισραήλ) ήταν η προστασία των υποβρύχιων καλωδίων και των αγωγών υδρογονανθράκων οι οποίοι θα διέρχονται από την περιοχή. Επίσης πραγματοποιήθηκαν ασκήσεις εξομοίωσης με σκοπό την αντιμετώπιση των τουρκικών υποβρυχίων.<br /><br />Από αυτή την περιοχή καθίσταται υποχρεωτική η διέλευση των αγωγών και των καλωδίων τα οποία συνδέουν το Ισραήλ, την Κύπρο, την Ελλάδα και την Ευρώπη, διερχόμενα από την τουρκική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Τα τουρκικά Θαλάσσια Πάρκα λειτουργούν συμπληρωματικά με τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό (ΘΧΣ) της Τουρκίας και σε συνδυασμό με την ΑΟΖ της Τουρκίας, ανατρέπουν τα σχέδια της Ελλάδας και του Ισραήλ.<div><br />Μετά από αυτές τις κινήσεις της Τουρκίας ποιος και πως θα ενεργήσει;<br /><br />Συμπερασματικά, η επιλογή των δύο τουρκικών Θαλάσσιων Πάρκων έχει γίνει για την εξυπηρέτηση του Δόγματος «Γαλάζια Πατρίδα» και ακύρωση του ΘΧΣ και των Θαλάσσιων Πάρκων της Ελλάδας θέτοντας ανοιχτά το θέμα των «γκρίζων ζωνών». Η Άγκυρα προχώρησε σε συγκεκριμένες κινήσεις με σκοπό την ανατροπή των ενεργειακών, τεχνολογικών, επιχειρησιακών και ευρύτερα γεωστρατηγικών σχεδιασμών οι οποίοι έχουν δρομολογηθεί σε υλοποίηση του άξονα Ελλάδα – Κύπρος – Ισραήλ. Η Άγκυρα δεν αποκλείει στη βάση αυτή, την εμφάνιση των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων σε περιοχές ελληνικής αρμοδιότητας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Τέλος, τα τουρκικά Θαλάσσια Πάρκα δεν αποτελούν περιοχές προστασίας του οικοσυστήματος, αλλά επιχειρησιακοί χώροι για την ακύρωση των κοινών στρατηγικών προγραμμάτων της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ τα οποία αποσκοπούν στην σύνδεση της Ασίας – Μέσης Ανατολής με την Ευρώπη και στην παράκαμψη της Τουρκίας, προκαλώντας την αντίδραση της Άγκυρας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία, τα θαλάσσια πάρκα και οι αφανείς επιχειρησιακοί της στόχοι.

Τουρκικά θαλάσσια πάρκα: απειλή πολέμου για Ελλάδα και Ισραήλ – Η ανακοίνωση των δύο τουρκικών Θαλάσσιων Πάρκων (15/08/26), ένα στο Βόρειο Α...

Διαβάστε την συνέχεια

Γεωπολιτικό Σκάκι στην Ανατολική Μεσόγειο: Η «Ασπίδα του Αχιλλέα», η Τριμερής της Αιγύπτου και το Τουρκικό «Πρέσινγκ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQCYJOvVCOy8kmR5PH6YAjYXcNzxSGs0H3Ax2QHkVjeQCT9tSt9SX3cdAU&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="414" data-original-width="740" height="112" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQCYJOvVCOy8kmR5PH6YAjYXcNzxSGs0H3Ax2QHkVjeQCT9tSt9SX3cdAU&s=10" width="739" /></a></div><div><br /></div> της <b>Μύρνας Νικολαΐδου</b><br />Σε έναν διπλωματικό μαραθώνιο εξελίσσεται η δραστηριότητα της Αθήνας στην Ανατολική Μεσόγειο, την ώρα που οι περιφερειακές ισορροπίες αναδιατάσσονται βίαια. Στο επίκεντρο της προσοχής βρέθηκε η πρόσφατη, σχεδόν αθόρυβη επίσκεψη του επικεφαλής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών (MIT), Ιμπραήμ Καλίν, στην ελληνική πρωτεύουσα- μια συνάντηση που σχεδόν συνέπεσε χρονικά με την παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Κάιρο, δίπλα στον Αιγύπτιο Πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι και τον Κύπριο Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη, στο πλαίσιο της τριμερούς συνεργασίας των τριών κρατών.<br /><img src="https://platform-cdn.sharethis.com/img/facebook.svg" /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα της φιλοκυβερνητικής τουρκικής εφημερίδας Yeni Safak, ο Ιμπραήμ Καλίν δεν ήρθε στην Αθήνα για φιλοφρονήσεις. Μετέφερε μια αυστηρά περιχαρακωμένη γραμμή της Άγκυρας για το Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο και το status quo των ελληνικών νησιών. Ο επικεφαλής της MIT υπογράμμισε ότι η Τουρκία επιδιώκει μεν μια εποικοδομητική στάση και τη διεύρυνση των πεδίων συνεργασίας, κατέστησε όμως σαφές ότι δεν πρόκειται να ανεχθεί τετελεσμένα μέσω μονομερών ενεργειών. Ιδιαίτερη ένταση παρατηρείται στο ζήτημα της στρατιωτικής παρουσίας στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, με τον Τούρκο αξιωματούχο να επαναφέρει με επίταση την πάγια αξίωση της Άγκυρας περί αποστρατιωτικοποίησής τους. Παράλληλα, ο Καλίν υπέδειξε ευθέως ως «λάθος δρόμο» τη στρατηγική επιλογή της Αθήνας να συγκροτήσει ένα νέο πλέγμα ασφαλείας στην περιοχή μέσω της στενής αμυντικής σύμπραξης με το Ισραήλ, διαμηνύοντας πως, παρότι η Τουρκία δεν συνιστά απειλή, δεν πρόκειται να παρακολουθεί αδρανής εξελίξεις που θίγουν τα ζωτικά της συμφέροντα.<br /><br />Απάντηση <br /><br />Η ουσιαστική απάντηση στους τουρκικούς βρυχηθμούς ήρθε απευθείας από το Κάιρο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξεκαθάρισε ότι η Ελλάδα δεν απειλεί κανέναν, φροντίζοντας ωστόσο να συμπληρώσει με νόημα πως η επιδίωξη της σταθερότητας δεν ταυτίζεται σε καμία περίπτωση με την υποχωρητικότητα ή την ανοχή σε τετελεσμένα. Η χώρα, σημείωσε, ούτε φοβάται να υπερασπιστεί τις θέσεις της με αυτοπεποίθηση ούτε διστάζει να προσέλθει στον διάλογο. Ως έμπρακτη απόδειξη αυτής της περιφερειακής πολιτικής, ο Έλληνας Πρωθυπουργός πρόταξε τη συμφωνία μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ Ελλάδας– Αιγύπτου του 2020, η οποία ακύρωσε στην πράξη τους αυθαίρετους σχεδιασμούς του τουρκολιβυκού μνημονίου. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Αιγύπτιος Πρόεδρος Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι προέβαλε την τριμερή συνεργασία ως υπόδειγμα περιφερειακού συντονισμού, εστιάζοντας στην προώθηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης GREGY, στη διοχέτευση του κυπριακού φυσικού αερίου προς τις ευρωπαϊκές αγορές, αλλά και στη σύγκλιση των τριών πλευρών γύρω από τις κρίσεις στο Παλαιστινιακό, τη Λιβύη και τη Συρία. Από την πλευρά του, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, εξήρε το στρατηγικό βάθος μιας σχέσης που μετρά ήδη πάνω από μία δεκαετία. Μάλιστα, η παρουσία του ως μοναδικού ξένου ηγέτη στην αεροπορική έκθεση του Ελ Αλαμέιν προκάλεσε τον εκνευρισμό της τουρκικής αντιπροσωπείας, η οποία αποχώρησε επιδεικτικά από το περίπτερό της κατά το πέρασμα των δύο Προέδρων.<br /><br />Αυστηρότητα<br /><br />Η κοινή Διακήρυξη της Τριμερούς Συνόδου Κορυφής αποτυπώνει με θεσμική αυστηρότητα την απάντηση των «τριών»: «Επαναλαμβάνουμε εκ νέου ότι οποιεσδήποτε Συμφωνίες ή Μνημόνια Συνεργασίας σχετικά με την οριοθέτηση της θαλάσσιας δικαιοδοσίας θα πρέπει να συμφωνούνται με βάση το διεθνές δίκαιο, περιλαμβανομένης της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS)». Ειδική μνεία έγινε και στο Κυπριακό, με τους ηγέτες να υπογραμμίζουν τη στήριξή τους στις προσπάθειες για μια συνολική διευθέτηση στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών και στη βάση των σχετικών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας.<br /><br />Στο πεδίο της ενέργειας, η διακήρυξη υπήρξε εξίσου σαφής: «Εκφράζουμε τη βούλησή μας να συνεχίσουμε την ανάπτυξη έργων ηλεκτρικής διασύνδεσης, συμπεριλαμβανομένου και του έργου διασύνδεσης GREGY, ούτως ώστε να ενισχύεται η ενεργειακή ασφάλεια και η διασύνδεση της Ανατολικής Μεσογείου με τις ευρωπαϊκές αγορές. Επισημαίνουμε επίσης τη σημασία της ενίσχυσης της συνεργασίας στον τομέα του φυσικού αερίου, στηρίζοντας έτσι την περιφερειακή και ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια. Στο πλαίσιο αυτό, αποδίδουμε ιδιαίτερη σημασία στις πρόσφατες εξελίξεις σχετικά με τη σύνδεση των κυπριακών κοιτασμάτων φυσικού αερίου με τις αιγυπτιακές υποδομές και εγκαταστάσεις φυσικού αερίου και καλούμε για την ολοκλήρωσή τους το συντομότερο δυνατόν».<br /><br />Η πρόδηλη νευρικότητα της Άγκυρας και οι αιχμηρές υποδείξεις Καλίν για τον άξονα Αθήνας-Τελ Αβίβ δεν εκδηλώνονται εν κενώ. Συνδέονται άμεσα με την οριστικοποίηση της διακρατικής συμφωνίας, ύψους 3 δισεκατομμυρίων ευρώ, για την «Ασπίδα του Αχιλλέα». Πρόκειται για τη μεγαλύτερη αμυντική εξαγωγή στην ιστορία του Ισραήλ, η οποία προβλέπει την ανάπτυξη επί ελληνικού εδάφους μιας ολοκληρωμένης, πολυεπίπεδης αρχιτεκτονικής αεροπορικής και αντιβαλλιστικής προστασίας με ισραηλινή τεχνολογία αιχμής, καθώς και τη συμπαραγωγή εξελιγμένων συστημάτων πυροβολικού.<br /><br />Σε αυτό το τοπίο, οι διπλωματικές διαβουλεύσεις στην περιοχή διεξάγονται με εντατικούς ρυθμούς. Η τουρκική ηγεσία παρακολουθεί στενά τις κινήσεις, με τον Χακάν Φιντάν να σπεύδει σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Αιγύπτιο ομόλογό του. Την ίδια στιγμή, η Αθήνα ζυγίζει προσεκτικά τις ανακατατάξεις που επιφέρει η Συμφωνία της Μέκκας και η επιχειρούμενη προσέγγιση Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας. Ο Έλληνας Πρωθυπουργός έχει ήδη τροχιοδρομήσει επίσημη επίσκεψη στο Ριάντ με σκοπό την επαναβεβαίωση της διμερούς στρατηγικής σχέσης, καθιστώντας σαφές ότι η ελληνική διπλωματία συνεχίζει να θωρακίζει αμυντικά τη χώρα και να διευρύνει τις συμμαχίες της, χωρίς να υπολογίζει τις τουρκικές υποδείξεις.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση πάντως η ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο έχει επανέλθει και οι επόμενες κινήσεις στην σκακιέρα θεωρούνται ιδιαιτέρως κρίσιμες. Θα ήταν επικίνδυνο η Αθήνα να υποστηρίζει ότι έχει το απόλυτο προβάδισμα, καθώς η νέα προσέγγιση που επιχειρείται με Κάιρο και Ριαντ έρχεται μετά την ενίσχυση των σχέσεων αμφοτέρων με την Άγκυρα. Και αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει χρόνος ούτε για πανηγυρισμούς, ούτε για εφησυχασμό. Διότι όλες οι συμμαχίες είναι υπό αίρεση.<div><br /></div><div><a href="https://www.energia.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γεωπολιτικό Σκάκι στην Ανατολική Μεσόγειο: Η «Ασπίδα του Αχιλλέα», η Τριμερής της Αιγύπτου και το Τουρκικό «Πρέσινγκ

της Μύρνας Νικολαΐδου Σε έναν διπλωματικό μαραθώνιο εξελίσσεται η δραστηριότητα της Αθήνας στην Ανατολική Μεσόγειο, την ώρα που οι περιφερε...

Διαβάστε την συνέχεια

Τούρκος υποπτέραρχος: Η Τουρκία έχει μείνει πίσω από την Ελλάδα στον αέρα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQVVHKMUZ6Aw0Wlx5Vd18aEeHwtg3DLM9AzqDlFVZc9nDBPBFepy6RG0L4x&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="455" data-original-width="674" height="94" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQVVHKMUZ6Aw0Wlx5Vd18aEeHwtg3DLM9AzqDlFVZc9nDBPBFepy6RG0L4x&s=10" width="757" /></a></div><div><br /></div>Την εκτίμηση ότι η Τουρκία έχει μείνει πίσω έναντι της Ελλάδας στον τομέα της Πολεμικής Αεροπορίας διατύπωσε Τούρκος απόστρατος υποπτέραρχος, σε τηλεοπτική συζήτηση για την ισορροπία αεροπορικής ισχύος στην περιοχή.<br /><br />Ο Χουσεΐν Φαζλά αναφέρθηκε στα ελληνικά Rafale, στην αναβάθμιση των F-16 σε επίπεδο Viper, αλλά και στην προοπτική απόκτησης F-35 από την Ελλάδα, συγκρίνοντας την πορεία των δύο χωρών στα μαχητικά αεροσκάφη. Όπως ανέφερε, η Ελλάδα δεν διαθέτει ακόμη F-35, έχει όμως ήδη παραλάβει Rafale από τη Γαλλία, ενώ σχεδιάζει έως το 2027 να έχει ολοκληρώσει την αναβάθμιση των 84 F-16 στο επίπεδο F-16 Viper, Block 70.<br /><br />Σε ό,τι αφορά την Τουρκία, σημείωσε ότι το αμερικανικό Κογκρέσο ενέκρινε το 2024 την προμήθεια 40 F-16 Viper, χωρίς, όπως υποστήριξε, να έχει υπάρξει μέχρι σήμερα εξέλιξη ως προς τις παραδόσεις. Παράλληλα, αναφέρθηκε στο τουρκικό πρόγραμμα εκσυγχρονισμού «Özgür», το οποίο αφορά αρχικά τα F-16 Block 30 και στη συνέχεια προβλέπει την αναβάθμιση και άλλων αεροσκαφών με τουρκικό λογισμικό και συστήματα.<br /><br />«Υπάρχει, πάντως, μια πραγματικότητα: ως Τουρκία έχουμε μείνει πίσω», ανέφερε, αποδίδοντας την υστέρηση σε συγκεκριμένους λόγους που, όπως είπε, σχετίζονται κυρίως με την πορεία του προγράμματος των F-35. Όταν ρωτήθηκε πόσα F-35 διαθέτει σήμερα η Ελλάδα, ο Φαζλά διευκρίνισε ότι η συζήτηση δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά και το Ισραήλ, πριν αναφερθεί στην τουρκική επιλογή των F-35.<br /><br />«Εάν από το 2018 είχε προχωρήσει κανονικά το πρόγραμμα των F-35 για την Τουρκία, σήμερα θα είχαμε στα χέρια μας περίπου 60-70 F-35. Τότε, προφανώς, η θέση μας θα ήταν πολύ καλύτερη», υποστήριξε. Σύμφωνα με την ανάλυσή του, στην ελληνική πλευρά υπάρχει η εκτίμηση ότι τα επόμενα χρόνια πρέπει να αξιοποιηθούν προκειμένου να ενισχυθεί περαιτέρω η αεροπορική ισχύς της χώρας.<br /><br />«Έχουμε παραλάβει τα Rafale, έχουμε αναβαθμίσει τα F-16 μας σε καλύτερο επίπεδο, έρχονται και τα F-35 και έχουμε επενδύσει σε όλα αυτά. Η Τουρκία βρίσκεται λίγο πιο πίσω», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας τη λογική που, όπως είπε, αποδίδεται στην ελληνική πλευρά. Ο Φαζλά υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη εικόνα δεν σημαίνει πως η Τουρκία έχει μείνει συνολικά πίσω στον αμυντικό τομέα, αλλά αναγνώρισε την υστέρηση στον τομέα της Πολεμικής Αεροπορίας.<br /><br />«Οι Έλληνες σκέφτονται πως “μέσα στα επόμενα δύο-τρία χρόνια πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι να κάνουμε”», ανέφερε. Παράλληλα, συνέδεσε την κατάσταση με την ευρύτερη περιφερειακή ισορροπία, υποστηρίζοντας ότι αντίστοιχη αντίληψη υπάρχει και στο Ισραήλ. «Το γεγονός ότι η Τουρκία έχει μείνει εν μέρει πίσω στον τομέα της Πολεμικής Αεροπορίας, και αυτό για ορισμένους υπαρκτούς λόγους, δεν σημαίνει ότι συνολικά έχει μείνει πίσω», κατέληξε<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τούρκος υποπτέραρχος: Η Τουρκία έχει μείνει πίσω από την Ελλάδα στον αέρα

Την εκτίμηση ότι η Τουρκία έχει μείνει πίσω έναντι της Ελλάδας στον τομέα της Πολεμικής Αεροπορίας διατύπωσε Τούρκος απόστρατος υποπτέραρχος...

Διαβάστε την συνέχεια

Πηγαίος Κώδικας: Γιατί είναι το πραγματικό “κλειδί” της Ασπίδας του Αχιλλέα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdnglobal.secnews.gr/wp-content/uploads/2026/09/08224746/aspida-layered-stack.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="683" data-original-width="1024" height="102" src="https://cdnglobal.secnews.gr/wp-content/uploads/2026/09/08224746/aspida-layered-stack.jpg" width="737" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Πριν μερικές ημέρες υπογράφηκε η σύμβαση για την προμήθεια των οπλικών συστημάτων (Ο/Σ) που θα απαρτίσουν την «Ασπίδα του Αχιλλέα», δηλαδή τα νέα συστήματα αεράμυνας που έρχονται να αντικαταστήσουν μια σειρά από παλαιότερα που ήδη υπηρετούν στις Ένοπλες Δυνάμεις και για σειρά λόγων – που είναι εκτός της παρούσας – θα πρέπει να αποσυρθούν και αντικατασταθούν.</div><br />Τις τελευταίες ημέρες αρκετή συζήτηση έγινε για το αν η χώρα θα έχει πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα του νέου αυτού συστήματος ή όχι. Είναι αυτή μια συζήτηση ουσίας, ή απλά εντάσσεται στη διαρκή «γκρίνια» που διέπει την ελληνική καθημερινότητα, η οποία πολλές φορές συνοδεύεται από μηδενικές εναλλακτικές προτάσεις ή ιδέες;<div><br />Τι (δεν) καταλαβαίνει ο υπολογιστής<br /><br />Πριν απαντήσουμε όμως στο ερώτημα, ας δούμε τι είναι ο «πηγαίος κώδικας» που ξαφνικά ανακάλυψαν και χρησιμοποιούν όλοι. Ο πηγαίος κώδικας λοιπόν, η όπως είναι γνωστός με την αγγλική του ονομασία – source code – είναι ο κώδικας όπως τον γράφει ο άνθρωπος. Με άλλα λόγια είναι μια συμβολοσειρά η οποία μπορεί να αναγνωστεί και το σημαντικότερο, να κατανοηθεί από έναν άνθρωπο, αλλά όχι από μια μηχανή/υπολογιστή.<br /><br />Τώρα δεν μπορούν όλοι οι άνθρωποι να κατανοήσουν αυτή τη συμβολοσειρά, όπως γίνεται και με τις ξένες γλώσσες. Δεν μπορούν όλοι να μιλήσουν γαλλικά ή αγγλικά, αλλά μπορούν όλοι να κατανοήσουν ότι αυτό που βλέπουν αφορά σε μια γλώσσα. Εκτός όμως από τον πηγαίο κώδικα, υπάρχουν και άλλοι «κώδικες», όπως ο κώδικας μηχανής (machine code) που είναι αυτός που πραγματικά «καταλαβαίνει» ο υπολογιστής (είναι η σειρά των 0 και 1…και δεν είναι άμεσα κατανοητός από τον άνθρωπο, όπως ο πηγαίος κώδικας). Περισσότερα όμως για τον κώδικα <a href="https://www.defence-point.gr/yparchoyn-arage-quot-fantasmata-quot-ston-kodika-ton-f-35-fdi-hn-k-a">και τα «φαντάσματά» του</a> στον ενεργό σύνδεσμο.<br />Όλα είναι πια λογισμικό, από το F-16 μέχρι την οδοντόβουρτσα<br /><br />Η σύγχρονη εποχή χαρακτηρίζεται από μια φρενίτιδα μετατροπής κάθε αναλογικού συστήματος, σε απόλυτα ψηφιακό, και καθοριζόμενο από κώδικα. Τα παραδείγματα είναι αμέτρητα, από τα σύγχρονα αυτοκίνητα όπου ήδη μια γνωστή μάρκα αυτοκινήτων σκέφτεται απόλυτα σοβαρά να καταργήσει όλους τους διακόπτες από τα αυτοκίνητά της – όπως τους διακόπτες των φώτων, του κλιματισμού, κ.λπ. – και να τους ενσωματώσει στο σύστημα ψυχαγωγίας και ενημέρωσης (infotainment) μέχρι και τις ηλεκτρικές σκούπες ή τις καφετιέρες (ενώ κάποιοι το «τερμάτισαν» και παίζουν DOOM στις ηλεκτρικές οδοντόβουρτσες).<br /><br />Το κύριο αποτέλεσμα αυτής της δραστικής μεταστροφής στην αρχιτεκτονική των συστημάτων, όπου δεν εξαιρούνται ούτε τα οπλικά συστήματα, είναι ότι οι δυνατότητες, η επιτυχία, και οι περαιτέρω εξέλιξή τους δεν καθορίζεται από την αρχική σχεδίαση, ανεξάρτητα το πόσο δραστική ή καινοτόμος είναι, αλλά από το λογισμικό που υποστηρίζει αυτή τη σχεδίαση.<br /><br />Ας πάρουμε για παράδειγμα το F-16. Η πρώτη – επίσημη, γιατί δεν κρατιόταν με τίποτε στο έδαφος – πτήση του έγινε στις 2 Φεβρουαρίου του 1974. Πλέον οι περισσότεροι (αν όχι όλοι) χειριστές του είναι μικρότεροι σε ηλικία. Όμως, συνεχίζει να βρίσκεται σε παραγωγή στην έκδοση Viper, και να αποτελεί μια αξιόλογη και αξιόμαχη πολεμική μηχανή. Όμως αν κάποιος κοιτάξει εξωτερικά ένα F-16A και ένα F-16V θα διαπιστώσει ελάχιστες αν όχι μηδενικές διαφορές. Όλες οι αλλαγές έχουν πραγματοποιηθεί εσωτερικά, και το F-16 δεν είναι η εξαίρεση.<br /><br />Το “κλειδί” της επιχειρησιακής ζωής<br /><br />Είναι λοιπόν προφανές ότι σε ένα σύγχρονο οπλικό σύστημα ο πηγαίος κώδικας δεν αφορά μόνο τις τρέχουσες επιχειρησιακές του δυνατότητες και λειτουργίες. Είναι ο βασικός μηχανισμός μέσω του οποίου μπορούν να υλοποιηθούν μεταγενέστερες αλλαγές και εκσυγχρονισμοί, με άλλα λόγια ο πηγαίος κώδικας είναι το «κλειδί» της επιχειρησιακής ζωής του συστήματος και όχι μόνο. Ας πάρουμε για παράδειγμα την περίπτωση που κατασκευάζεται ένας νέος πύραυλος. Για την ενσωμάτωσή του δεν αρκεί μόνο το κάνιστρο και οι συνδέσεις να είναι συμβατές.<br /><br />Πρέπει ο πύραυλος και το υπόλοιπο οπλικό σύστημα να μπορούν να «μιλήσουν» μεταξύ τους με «γλώσσα» που τους είναι κατανοητή. Εδώ λοιπόν έρχεται το λογισμικό, ο πηγαίος κώδικας με άλλα λόγια, να υλοποιήσει αυτήν την «μετάφραση» και να κάνει εφικτή την ενσωμάτωση νέων – ουσιαστικά – δυνατοτήτων. Συνεπώς, ο πηγαίος κώδικας αποτελεί ένα από τα βασικά στοιχεία που συνθέτουν το επιχειρησιακό πλεονέκτημα κάθε συστήματος και φυσικά αποτελούν και το βασικό μακροπρόθεσμο έσοδο κάθε εταιρείας και οργανισμού.</div><div><br />Γιατί οι εταιρείες τον κρατούν επτασφράγιστο<br /><br />Όμως υπάρχουν και άλλα σημεία που κάνουν κάθε εταιρεία, ειδικά όσες δραστηριοποιούνται (και) στον στρατιωτικό τομέα να περιορίζουν τη διάθεσή του πηγαίου κώδικα σε τρίτους. Ο πρώτος λόγος αφορά στο ότι υπάρχουν ζητήματα ασφάλειας. Ακόμα και μέσα στην ίδια την εταιρεία, ελάχιστα άτομα είναι αυτά που γνωρίζουν την πλήρη εικόνα. Κάθε διαρροή – πέρα από το προφανές, που είναι η απώλεια χρημάτων/κερδών – μπορεί να οδηγήσει στην ανακάλυψη τρωτοτήτων (η ενσωμάτωση τεχνητής νοημοσύνης στη σχετική διαδικασία έχει ελαχιστοποιήσει τον απαιτούμενο χρόνο) οι οποίες θα εκθέσουν το σύστημα για όλους τους χρήστες.<br /><br />Ένας δεύτερος λόγος αφορά στη διαπίστωση άλλων πληροφοριών, ενδεχόμενα άσχετων σε ένα μη εκπαιδευμένο μάτι και που αφορούν στην εταιρική προσέγγιση στην επίλυση συγκεκριμένων ζητημάτων, στην ανακάλυψη ευαίσθητων δεδομένων (π.χ., ενσωματωμένα emails προγραμματιστών ή ακόμα χειρότερα κωδικούς ή crypto), και πολλές άλλες πληροφορίες που ενδεχόμενα είναι πιο σημαντικές και πιο κρίσιμες από τον ίδιο τον κώδικα.</div><div><br />Ο ελέφαντας στο δωμάτιο: μπορούμε να τον αξιοποιήσουμε;<br /><br />Κλείνοντας, ας δούμε και τον «ελέφαντα στο δωμάτιο». Ακόμα και να δοθεί ο πηγαίος κώδικας, υπάρχει η δυνατότητα πραγματικής εκμετάλλευσής του; Πέραν από το προφανές πρόβλημα της διατήρησης της ακεραιότητας και της εμπιστευτικότητας του ίδιου του κώδικα, θεωρούμε ότι υπάρχει ελληνική εταιρεία που να έχει τις τεχνικές εκείνες δυνατότητες και το ανθρώπινο δυναμικό ώστε να εκμεταλλευτεί πλήρως αυτήν την ευκαιρία; Θεωρούμε ότι όσα βήματα και όσες επιλογές έχουμε κάνει μέχρι τώρα υποστηρίζουν μια τέτοια απόφαση; Είμαστε έτοιμοι να δεχθούμε τα όποια αρνητικά αποτελέσματα μιας πιθανής παρέμβασής μας στον κώδικα;<br /><br />Κάποιος μπορεί εύλογα να προτείνει ότι η γνώση του πηγαίου κώδικα είναι απαραίτητη για την ομαλή διασύνδεση του συστήματος (γιατί μόνο τότε θα μιλάμε για πραγματικά ενοποιημένη αεράμυνα) με το ευρύτερη οικοσύστημα. Όμως αυτό είναι μόνο εν μέρει σωστό, καθώς για την ομαλή διασύνδεση απαιτείται η γνώση του – εν πολλοίς – ΝΑΤΟϊκού αντίστοιχου κώδικα, και θεωρούμε – μάλλον βάσιμα – ότι πολλές χώρες μάλλον δεν θα δουν ένα τέτοιο αίτημα με θετικό τρόπο, και υπάρχουν τεχνικές λύσεις που δεν βασίζονται σε τέτοιες απαιτήσεις (αλήθεια τα TOR-M1 πώς ακριβώς διασυνδέθηκαν;).<br /><br />Επειδή, λοιπόν, ουδείς κατασκευαστής δεν πρόκειται να δώσει πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα των συστημάτων του για λόγους πνευματικής ιδιοκτησίας και ασφάλειας, είναι αδύνατη η ολοκλήρωση των υπό προμήθεια συστημάτων αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας σε μία ενιαία αρχιτεκτονική; Η απάντηση είναι όχι!<br /><br />Το βέβαιο είναι ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν τεχνικές «μαύρου κουτιού» που σε συνδυασμό με τη χρήση κοινών πρωτοκόλλων και πρότυπων δεδομένων επιτρέπουν την απρόσκοπτη ανταλλαγή δεδομένων (μέσω ζεύξεων δεδομένων Link 11B, Link 16 ή Link 22) χωρίς να απαιτείται πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα. Ή μπορούν να χρησιμοποιηθούν ενδιάμεσο λογισμικό (middleware) και μεταφραστές ή διεπαφές προγραμματισμού εφαρμογών (APIs). Το επίσης βέβαιο είναι για δημιουργήσουμε το εθνικό σύστημα & διοίκησης θα χρειαστεί να αναπτύξουμε πηγαίο κώδικα, την ακεραιότητα και την ασφάλεια του οποίου θα διαφυλάτταμε ως «κόρη οφθαλμού».<br /><br />Καταλήγοντας, το θέμα που θα έπρεπε να μας απασχολεί είναι εάν τα λάθη του παρελθόντος έχουν γίνει μάθημα και δεν θα επαναληφθούν και σε αυτήν την περίπτωση. Όπως για παράδειγμα η πλήρης αδυναμία κατανόησης της σημασίας ενός έγκαιρου εκσυγχρονισμού (ακόμα συζητάμε για τα Block 50), ή η κατανόηση ότι κάθε σύστημα έχει και τα τρωτά του σημεία και δεν θα πρέπει να αναζητάμε την «ασημένια σφαίρα» σε θέματα που άπτονται της στρατιωτικής ασφάλειας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πηγαίος Κώδικας: Γιατί είναι το πραγματικό “κλειδί” της Ασπίδας του Αχιλλέα.

Πριν μερικές ημέρες υπογράφηκε η σύμβαση για την προμήθεια των οπλικών συστημάτων (Ο/Σ) που θα απαρτίσουν την «Ασπίδα του Αχιλλέα», δηλαδή τ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ή πληρώνετε ή επιστρέφουν». Το ελληνικό μήνυμα στη Σαουδική Αραβία για τους Patriot. Oι τρεις απαιτήσεις της Αθήνας.

<img height="82" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/09/ChatGPT-Image-8-%CE%91%CF%85%CE%B3-2026-02_45_51-%CE%BC.%CE%BC-2-1068x712-1.png" width="749" /><br /><br />Σε μια κρίσιμη διαπραγμάτευση με τη Σαουδική Αραβία εισέρχεται η Ελλάδα για το μέλλον της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot που παραμένει στο βασίλειο, με την Αθήνα να βάζει πλέον στο τραπέζι τρεις σαφείς όρους πριν αποφασίσει αν το σύστημα θα συνεχίσει την αποστολή του ή θα επιστρέψει στην Ελλάδα.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκονται η αναβάθμιση των Patriot, το κόστος της ελληνικής παρουσίας στη Σαουδική Αραβία και η αναπλήρωση των πυραύλων που έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί σε πραγματικές αναχαιτίσεις.<br /><br />Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς η ελληνική πυροβολαρχία δεν βρίσκεται σε μια απλή αποστολή εκπαίδευσης ή επιτήρησης.<br /><br />Έχει εμπλακεί επιχειρησιακά, προστατεύοντας κρίσιμες σαουδαραβικές εγκαταστάσεις από βαλλιστικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη.<br /><br />Και πλέον στην Αθήνα τίθεται το ερώτημα: με ποιους όρους μπορεί να συνεχιστεί αυτή η αποστολή;<br />Πρώτος όρος: Αναβάθμιση Patriot ύψους 350 εκατ. δολαρίων<br /><br />Το πρώτο και ίσως σημαντικότερο ζήτημα αφορά την αναβάθμιση των συστημάτων Patriot.<br /><br />Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, στη συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία υπήρχε πρόβλεψη για αναβάθμιση των ελληνικών Patriot συνολικού κόστους περίπου 350 εκατομμυρίων δολαρίων.<br /><br />Ωστόσο, μέχρι σήμερα το Ριάντ δεν έχει προχωρήσει στην αναβάθμιση ούτε της πυροβολαρχίας που βρίσκεται στη Σαουδική Αραβία ούτε συνολικά των έξι ελληνικών πυροβολαρχιών.<br /><br />Αυτό δημιουργεί πλέον εμφανή δυσαρέσκεια στην ελληνική πλευρά.<br /><br />Η Αθήνα εμφανίζεται να ζητά την εφαρμογή όσων είχαν συμφωνηθεί, καθώς η τεχνολογική αναβάθμιση των Patriot αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα αναδιοργανώνει συνολικά την αεράμυνά της.<div><br />Γιατί η αναβάθμιση είναι στρατηγικό ζήτημα<br /><br />Οι Patriot αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα συστήματα αεράμυνας και αντιβαλλιστικής προστασίας που διαθέτουν οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br /><br />Η αναβάθμισή τους δεν αποτελεί επομένως απλώς τεχνική ή λογιστική παράμετρο.<br /><br />Αποτελεί ζήτημα επιχειρησιακής ισχύος.<br /><br />Σε ένα περιβάλλον όπου οι απειλές εξελίσσονται με τεράστια ταχύτητα —από βαλλιστικούς πυραύλους και cruise missiles μέχρι drones και σύνθετες επιθέσεις κορεσμού— η τεχνολογική αναβάθμιση των Patriot μπορεί να αυξήσει σημαντικά την ικανότητα εντοπισμού, παρακολούθησης και αναχαίτισης στόχων.<br /><br />Για αυτό και η ελληνική πλευρά εμφανίζεται αποφασισμένη να πιέσει για την υλοποίηση της συμφωνίας.<br />Δεύτερος όρος: Ποιος πληρώνει την ελληνική παρουσία<br /><br />Το δεύτερο μεγάλο ζήτημα αφορά το κόστος παραμονής της ελληνικής πυροβολαρχίας στη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Το ποσό υπολογίζεται περίπου στα 6 εκατομμύρια δολάρια ετησίως.<br /><br />Με βάση όσα έχουν γίνει γνωστά, το κόστος αυτό θα έπρεπε να καλύπτεται από τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Ωστόσο, μέχρι σήμερα το οικονομικό βάρος εξακολουθεί να επιβαρύνει το ελληνικό Δημόσιο.<br /><br />Και εδώ ακριβώς βρίσκεται ένα από τα πλέον κρίσιμα σημεία της διαπραγμάτευσης.<br /><br />Η Αθήνα καλείται να αποφασίσει αν είναι διατεθειμένη να συνεχίσει να διατηρεί ένα από τα σημαντικότερα αμυντικά της συστήματα εκτός ελληνικής επικράτειας, πληρώνοντας ταυτόχρονα και το κόστος της αποστολής.<br />Δεν είναι μόνο οικονομικό το ζήτημα<br /><br />Τα 6 εκατ. δολάρια από μόνα τους μπορεί να μην είναι το μεγαλύτερο ποσό σε έναν πολυδισεκατομμυρίων αμυντικό προϋπολογισμό.<br /><br />Το ζήτημα, όμως, είναι βαθύτερο.<br /><br />Η Ελλάδα έχει διαθέσει προσωπικό, ένα πολύτιμο αντιαεροπορικό σύστημα και επιχειρησιακούς πόρους για την προστασία στρατηγικών εγκαταστάσεων τρίτης χώρας.<br /><br />Επομένως, η συνέχιση της αποστολής δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια επ’ αόριστον ελληνική υποχρέωση.<br /><br />Η Αθήνα επιδιώκει πλέον σαφείς και αμοιβαία επωφελείς όρους.<br />Τρίτος όρος: Οι πύραυλοι που χρησιμοποιήθηκαν σε πραγματικές αναχαιτίσεις<br /><br />Το τρίτο και ίσως πιο ευαίσθητο επιχειρησιακά ζήτημα αφορά την αναπλήρωση των πυρομαχικών Patriot που έχουν χρησιμοποιηθεί στη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Η ελληνική πυροβολαρχία φέρεται να έχει χρησιμοποιήσει τουλάχιστον 10 πυραύλους για την κατάρριψη βαλλιστικών πυραύλων και drones που κατευθύνονταν προς εγκαταστάσεις στο Γιανμπού, τις οποίες έχει αναλάβει να προστατεύει.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι ελληνικά αποθέματα στρατηγικών πυρομαχικών έχουν ήδη καταναλωθεί σε πραγματικές πολεμικές επιχειρήσεις.<br /><br />Και αυτό δεν είναι καθόλου αμελητέο.<br />Η παγκόσμια έλλειψη Patriot αλλάζει τα δεδομένα<br /><br />Η αναπλήρωση των πυραύλων δεν είναι μια απλή εμπορική διαδικασία.<br /><br />Η διεθνής ζήτηση για πυραύλους Patriot είναι εξαιρετικά αυξημένη, ενώ οι γραμμές παραγωγής βρίσκονται υπό μεγάλη πίεση.<br /><br />Αυτό μεταφράζεται σε μεγάλους χρόνους αναμονής και περιορισμένη διαθεσιμότητα.<br /><br />Για την Ελλάδα, κάθε πύραυλος Patriot αποτελεί κρίσιμο απόθεμα εθνικής άμυνας.<br /><br />Επομένως, η χρήση ελληνικών πυραύλων στη Σαουδική Αραβία δημιουργεί ανάγκη είτε άμεσης αναπλήρωσης είτε οικονομικής αποζημίωσης που θα επιτρέψει στην Αθήνα να αποκαταστήσει τα αποθέματά της.</div><div><br />Στο τραπέζι ακόμη και αποζημίωση από το Ριάντ<br /><br />Ακριβώς λόγω της δυσκολίας άμεσης αντικατάστασης των πυραύλων, εξετάζεται και το ενδεχόμενο χρηματικής αποζημίωσης από τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ενδιάμεση λύση σε περίπτωση που το Ριάντ δεν μπορεί να εξασφαλίσει άμεσα νέα πυρομαχικά.<br /><br />Ωστόσο, για την ελληνική πλευρά το βασικό ζήτημα παραμένει η επιχειρησιακή επάρκεια.<br /><br />Τα χρήματα δεν αναχαιτίζουν πυραύλους.<br /><br />Για αυτό και το κρίσιμο ζητούμενο είναι η εξασφάλιση ότι η Ελλάδα δεν θα βρεθεί με μειωμένο απόθεμα κρίσιμων πυρομαχικών σε μια περίοδο αυξημένης γεωπολιτικής αστάθειας.<br />Η ελληνική αεράμυνα μπαίνει σε νέα εποχή<br /><br />Η συζήτηση για την επιστροφή των Patriot αποκτά πρόσθετη σημασία επειδή συμπίπτει με τη μεγάλη αναδιοργάνωση της ελληνικής αεράμυνας.<br /><br />Η Αθήνα προχωρά στη δημιουργία ενός νέου πολυστρωματικού πλέγματος αεράμυνας και αντιβαλλιστικής προστασίας.<br /><br />Μέσα σε αυτό το νέο περιβάλλον, κάθε υφιστάμενο σύστημα αποκτά αυξημένη επιχειρησιακή αξία.<br /><br />Οι Patriot μπορούν να αποτελέσουν κρίσιμο κρίκο στη μεταβατική περίοδο μέχρι την πλήρη ανάπτυξη της νέας ελληνικής αντιαεροπορικής αρχιτεκτονικής.<br /><br />Και αυτό ενισχύει το επιχείρημα όσων υποστηρίζουν ότι η παρατεταμένη παραμονή τους στο εξωτερικό πρέπει να επανεξεταστεί.<br />Το κρίσιμο δίλημμα της Αθήνας<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται ουσιαστικά μπροστά σε δύο επιλογές.<br /><br />Η πρώτη είναι να παρατείνει την αποστολή, εφόσον η Σαουδική Αραβία ανταποκριθεί στις ελληνικές απαιτήσεις.<br /><br />Η δεύτερη είναι να δώσει εντολή επιστροφής της πυροβολαρχίας στην Ελλάδα.<br /><br />Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το αν το Ριάντ θα αποδεχθεί τις προϋποθέσεις που θέτει πλέον η Αθήνα.</div><div><br />Στο ΚΥΣΕΑ η τελική απόφαση<br /><br />Το θέμα αναμένεται να φτάσει στο επόμενο Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας, όπου θα ληφθεί η τελική πολιτική και στρατιωτική απόφαση.<br /><br />Στο τραπέζι βρίσκεται τόσο η επιστροφή της πυροβολαρχίας όσο και μια βραχυπρόθεσμη παράταση της αποστολής για ακόμη έναν μήνα.<br /><br />Η επιλογή αυτής της προσωρινής παράτασης θα μπορούσε να δώσει χρόνο στις δύο πλευρές ώστε να ολοκληρώσουν τις διαπραγματεύσεις.<br /><br />Όμως είναι σαφές ότι η ελληνική πλευρά δεν επιθυμεί πλέον να συνεχιστεί το σημερινό καθεστώς χωρίς συγκεκριμένες δεσμεύσεις από το Ριάντ.<br />Η Σαουδική Αραβία χρειάζεται τους ελληνικούς Patriot<br /><br />Η παρουσία της ελληνικής πυροβολαρχίας έχει αποδειχθεί επιχειρησιακά σημαντική για το βασίλειο.<br /><br />Το σύστημα έχει ήδη χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση πραγματικών απειλών.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι η Σαουδική Αραβία έχει ισχυρό λόγο να επιθυμεί τη συνέχιση της ελληνικής παρουσίας.<br /><br />Ακριβώς αυτό ενισχύει και τη διαπραγματευτική θέση της Αθήνας.<br /><br />Η Ελλάδα δεν προσφέρει απλώς πολιτική στήριξη.<br /><br />Προσφέρει πραγματική αντιαεροπορική και αντιβαλλιστική προστασία.<br />Από σύμβολο στρατηγικής σχέσης σε σκληρή διαπραγμάτευση<br /><br />Η αποστολή των ελληνικών Patriot στη Σαουδική Αραβία αποτέλεσε εξαρχής ισχυρό μήνυμα στρατηγικής προσέγγισης Αθήνας και Ριάντ.<br /><br />Τώρα όμως η συνεργασία περνά σε ένα πιο ώριμο στάδιο.<br /><br />Η Ελλάδα εμφανίζεται να ξεκαθαρίζει ότι η στρατηγική σχέση πρέπει να συνοδεύεται και από συγκεκριμένη ανταπόδοση.<br /><br />Αναβάθμιση των συστημάτων.<br /><br />Κάλυψη του κόστους.<br /><br />Αναπλήρωση των πυρομαχικών.<br /><br />Αυτοί είναι οι τρεις άξονες γύρω από τους οποίους θα κριθεί η επόμενη ημέρα.</div><div><br />Το μήνυμα της Αθήνας προς το Ριάντ<br /><br />Η ουσία της ελληνικής θέσης μπορεί να συμπυκνωθεί σε μία φράση:<br /><br />οι Patriot μπορούν να παραμείνουν, αλλά όχι με οποιουσδήποτε όρους.<br /><br />Η Αθήνα θέλει να διατηρήσει τη στρατηγική σχέση με τη Σαουδική Αραβία, χωρίς όμως να επιβαρύνεται οικονομικά και επιχειρησιακά από μια αποστολή που προστατεύει κρίσιμες σαουδαραβικές υποδομές.<br /><br />Το επόμενο ΚΥΣΕΑ αναμένεται έτσι να αποτελέσει κομβικό σημείο.<br /><br />Είτε το Ριάντ θα ικανοποιήσει τις ελληνικές απαιτήσεις είτε η επιστροφή των Patriot θα αποκτήσει πλέον πολύ σοβαρές πιθανότητες.<br /><br />Και σε μια περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα επενδύει δισεκατομμύρια στη νέα αεράμυνά της, κανένα στρατηγικό σύστημα και κανένα κρίσιμο πυρομαχικό δεν θεωρείται πλέον δεδομένο.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Ή πληρώνετε ή επιστρέφουν». Το ελληνικό μήνυμα στη Σαουδική Αραβία για τους Patriot. Oι τρεις απαιτήσεις της Αθήνας.

Σε μια κρίσιμη διαπραγμάτευση με τη Σαουδική Αραβία εισέρχεται η Ελλάδα για το μέλλον της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot που παραμένει στο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο τραπέζι τα 12 ναυτικά μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης.Το ελληνικό σχέδιο που μπορεί να προκαλέσει νέα δεδομένα με την Τουρκία.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/08/ChatGPT-Image-26-%CE%91%CF%85%CE%B3-2026-03_10_09-%CE%BC.%CE%BC-1068x601.png" width="755" /><br /><br />Ιδιαίτερα σοβαρό εμφανίζεται πλέον το ενδεχόμενο η Ελλάδα να προχωρήσει σε επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης, ακόμη και πριν από τις επόμενες εθνικές εκλογές, σύμφωνα με την εκτίμηση του διευθυντή του Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων, Κωνσταντίνου Φίλη.<br /><br />Εφόσον μια τέτοια επιλογή περάσει από το επίπεδο του σχεδιασμού στην πράξη, θα πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες ελληνικές κινήσεις των τελευταίων ετών στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς θα επηρεάσει άμεσα το γεωπολιτικό και νομικό αποτύπωμα της χώρας στις θαλάσσιες ζώνες γύρω από την Κρήτη.<br /><br />Το σημαντικότερο, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο Κωνσταντίνος Φίλης στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ, είναι ότι το συγκεκριμένο σενάριο αποτελεί νέο στοιχείο στους ελληνικούς σχεδιασμούς και δεν βρισκόταν μέχρι πρόσφατα στο τραπέζι με την ίδια ένταση.<br />Η πρώτη κίνηση: 12 μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης<br /><br />Η περιοχή που εμφανίζεται να εξετάζεται σε πρώτο χρόνο αφορά τα νότια και δυτικά της Κρήτης, με ιδιαίτερη σημασία στη θαλάσσια ζώνη μεταξύ Κρήτης και Πελοποννήσου.<br /><br />Ο Κωνσταντίνος Φίλης τόνισε ότι μια τέτοια ενέργεια δεν θα πρέπει να εκληφθεί ως άμεση αντίδραση σε τουρκικές κινήσεις, αλλά ως άσκηση ενός κυριαρχικού δικαιώματος από την ελληνική πλευρά.<br /><br />Όπως επισήμανε, η Αθήνα φαίνεται να εξετάζει ταυτόχρονα και τη διατήρηση ελεύθερης διόδου για τη διεθνή ναυσιπλοΐα, στοιχείο που έχει ιδιαίτερη σημασία τόσο σε επίπεδο εφαρμογής όσο και σε επίπεδο διεθνών εντυπώσεων.<br /><br />Η ουσία είναι ότι η Ελλάδα θα επιχειρούσε να κινηθεί με τρόπο που να ενισχύει το θαλάσσιο αποτύπωμά της, χωρίς να δημιουργεί εμπόδια στις βασικές διεθνείς θαλάσσιες οδούς.<br />Γιατί η Κρήτη έχει τεράστια γεωπολιτική σημασία<br /><br />Η Κρήτη δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη ελληνικό νησί στον χάρτη.<br /><br />Αποτελεί κομβικό γεωστρατηγικό σημείο μεταξύ Αιγαίου, Ανατολικής Μεσογείου και Βόρειας Αφρικής, ενώ βρίσκεται στο επίκεντρο ενεργειακών, στρατιωτικών και γεωπολιτικών σχεδιασμών.<br /><br />Μια επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια στην περιοχή θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά τη θαλάσσια παρουσία της Ελλάδας και να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο αποτυπώνεται η ελληνική κυριαρχία στον συγκεκριμένο χώρο.<br /><br />Δεν πρόκειται επομένως για μία συμβολική κίνηση.<br /><br />Πρόκειται για απόφαση που, εφόσον ληφθεί, θα αποκτήσει σημαντική γεωπολιτική βαρύτητα.<br />Ο δεύτερος γύρος και η στάση της Τουρκίας<br /><br />Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναφορά του Κωνσταντίνου Φίλη σε έναν πιθανό «δεύτερο γύρο» ελληνικών κινήσεων.<br /><br />Αυτός, σύμφωνα με την εκτίμησή του, θα μπορούσε να εξαρτηθεί από τη συμπεριφορά της Τουρκίας το επόμενο διάστημα και ειδικότερα από ενέργειες της Άγκυρας γύρω από τη λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα», καθώς και από εξελίξεις σχετικά με το ηλεκτρικό καλώδιο στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το σενάριο αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή αφορά μια περιοχή πολύ πιο ευαίσθητη στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Τη ζώνη όπου έχει ήδη πραγματοποιηθεί μερική οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου.<br />Ρόδος, Κάσος, Κάρπαθος και Καστελόριζο στο επίκεντρο<br /><br />Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Φίλη, μια δεύτερη φάση επέκτασης θα μπορούσε να αφορά την περιοχή νότια της Ρόδου, της Κάσου, της Καρπάθου και του Καστελόριζου.<br /><br />Εδώ πλέον τα πράγματα αποκτούν διαφορετικό βάρος.<br /><br />Η συγκεκριμένη ζώνη βρίσκεται στην καρδιά της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης για τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες στην Ανατολική Μεσόγειο και συνδέεται άμεσα με τις τουρκικές διεκδικήσεις και τη φιλοσοφία της «Γαλάζιας Πατρίδας».<br /><br />Μία επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων σε αυτή την περιοχή θα προκαλούσε πολύ ισχυρότερες πολιτικές και διπλωματικές αντιδράσεις από την Άγκυρα.<br /><br />Και αυτό διότι δεν θα αφορούσε πλέον μόνο την περιοχή δυτικά της Κρήτης, αλλά θα μεταφερόταν στο πιο ευαίσθητο τμήμα της Ανατολικής Μεσογείου.<br />Το «κλειδί» της ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας<br /><br />Η μερική οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα νομικά και διπλωματικά εργαλεία που διαθέτει η Αθήνα στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Μία μελλοντική επέκταση των χωρικών υδάτων στις περιοχές που καλύπτονται από αυτή τη λογική θα μπορούσε να ενισχύσει περαιτέρω την ελληνική θέση.<br /><br />Η Αθήνα θα επιχειρούσε έτσι να στηρίξει τις κινήσεις της πάνω σε ήδη διαμορφωμένα διπλωματικά και νομικά δεδομένα, αντί να ανοίξει ένα εντελώς νέο μέτωπο χωρίς προηγούμενη βάση.<br />Και υπάρχει τρίτο σενάριο – Η πραγματική έκπληξη<br /><br />Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον προκαλεί η αναφορά του Κωνσταντίνου Φίλη σε ένα τρίτο πιθανό σενάριο, το οποίο δεν αφορά την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ο ίδιος έκανε λόγο για μία επιλογή που θα μπορούσε να αποτελέσει «έκπληξη» και να ενοχλήσει ακόμη περισσότερο την Τουρκία.<br /><br />Δεν προσδιόρισε δημοσίως την περιοχή.<br /><br />Ακριβώς αυτή η ασάφεια, όμως, είναι που προσδίδει ιδιαίτερη σημασία στην τοποθέτησή του.<br /><br />Η αναφορά αυτή δείχνει ότι στην ελληνική στρατηγική σκέψη ενδέχεται να εξετάζονται περισσότερα του ενός γεωγραφικά μέτωπα για πιθανή άσκηση του δικαιώματος επέκτασης των χωρικών υδάτων.<br /><br />Και αυτό αλλάζει τη συνολική εικόνα.<br />Τα 12 ναυτικά μίλια ως εργαλείο στρατηγικής πίεσης<br /><br />Η επέκταση των χωρικών υδάτων δεν αποτελεί μόνο νομική πράξη.<br /><br />Σε μια περιοχή όπως η Ανατολική Μεσόγειος αποτελεί ταυτόχρονα γεωπολιτικό εργαλείο, μήνυμα κυριαρχίας και μέσο στρατηγικής πίεσης.<br /><br />Η Ελλάδα έχει ήδη επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο.<br /><br />Το ερώτημα πλέον είναι αν η ίδια λογική θα αρχίσει να μεταφέρεται σταδιακά και προς την Κρήτη και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Αν αυτό συμβεί, θα δημιουργηθεί μια νέα πραγματικότητα.<br />Η Άγκυρα θα παρακολουθεί κάθε κίνηση<br /><br />Η Τουρκία έχει επανειλημμένα εκφράσει ισχυρές αντιρρήσεις για την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο.<br /><br />Για τον λόγο αυτό, κάθε ελληνική κίνηση που σχετίζεται με τα 12 ναυτικά μίλια παρακολουθείται εξαιρετικά στενά από την Άγκυρα.<br /><br />Ωστόσο, η περιοχή νότια και δυτικά της Κρήτης έχει διαφορετικά γεωγραφικά και επιχειρησιακά χαρακτηριστικά από το Αιγαίο.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι η Αθήνα μπορεί να επιλέξει σταδιακές κινήσεις, οι οποίες θα ενισχύουν τα κυριαρχικά της δικαιώματα χωρίς να μεταφέρει αυτομάτως την αντιπαράθεση στο πιο ευαίσθητο πεδίο.<br />Μια στρατηγική βημάτων και όχι μιας κίνησης<br /><br />Το σημαντικότερο στοιχείο όσων περιέγραψε ο Κωνσταντίνος Φίλης είναι ότι δεν φαίνεται να υπάρχει μόνο μία πιθανή κίνηση.<br /><br />Αντίθετα, διαμορφώνεται η εικόνα μιας στρατηγικής πολλαπλών σταδίων.<br /><br />Πρώτα, δυτικά και νότια της Κρήτης.<br /><br />Στη συνέχεια, ενδεχομένως στη ζώνη της ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας.<br /><br />Και τέλος, ένα τρίτο σενάριο που παραμένει προς το παρόν αδιευκρίνιστο.<br /><br />Αν αυτή η προσέγγιση αποτυπώνει πράγματι τους ελληνικούς σχεδιασμούς, τότε η Αθήνα φαίνεται να εξετάζει μια σταδιακή άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, με διαφορετικό επίπεδο πίεσης σε κάθε φάση.<br />Η επόμενη κίνηση της Ελλάδας μπορεί να αλλάξει τον χάρτη<br /><br />Η επέκταση στα 12 ναυτικά μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί ως ειλημμένη κυβερνητική απόφαση.<br /><br />Ωστόσο, η δημόσια συζήτηση γύρω από ένα τέτοιο ενδεχόμενο δείχνει ότι το ζήτημα εισέρχεται πλέον πολύ πιο δυναμικά στον στρατηγικό διάλογο.<br /><br />Και εφόσον η Αθήνα αποφασίσει να κινηθεί, το αποτέλεσμα δεν θα είναι μόνο νομικό.<br /><br />Θα είναι γεωπολιτικό, στρατηγικό και διπλωματικό.<br /><br />Γιατί τα 12 ναυτικά μίλια γύρω από την Κρήτη θα μπορούσαν να αποτελέσουν το πρώτο βήμα μιας πολύ ευρύτερης ελληνικής στρατηγικής.<br /><br />Και το μεγάλο ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο αν η Ελλάδα θα προχωρήσει.<br /><br />Είναι πού θα βρίσκεται η επόμενη γραμμή στον χάρτη.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στο τραπέζι τα 12 ναυτικά μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης.Το ελληνικό σχέδιο που μπορεί να προκαλέσει νέα δεδομένα με την Τουρκία.

Ιδιαίτερα σοβαρό εμφανίζεται πλέον το ενδεχόμενο η Ελλάδα να προχωρήσει σε επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια νότια και δυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα -ΗΠΑ: Η μυστική αποστολή στην Αθήνα, και η κρίση στο Αιγαίο.

<img height="97" src="https://omegapress.gr/images/LOTON.jpg" width="759" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη </b><br />Ενώ ο Ντόναλντ Τράμπ συνεχίζει να αγνοεί επιδεικτικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, στα κατώτερα επίπεδα του Λευκού Οίκου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ φαίνεται ότι επικρατεί αναταραχή για την κλιμακούμενη ένταση μεταξύ Ελλάδας -Τουρκίας. Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, που δεν έχει πρόσβαση στον Λευκό Οίκο, αναζητά κάποια εκδήλωση ενδιαφέροντος μέσω της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα, που έχει υποβαθμιστεί σε ανησυχητικό βαθμό.<br /><br />Το μόνο που έχουν αποδώσει αυτές οι εκκλήσεις είναι μια δήλωση της αναξιόπιστης Κίμπερλι Γκιλφόϊλ ότι μέχρι το τέλος του χρόνου θα επισκεφθεί την Αθήνα ο ΥΠΕΞ Μαρκ Ρούμπιο, κάτι όμως που αναμένεται εδώ και μήνες καθώς εκκρεμούν συνομιλίες για την επικαιροποίηση της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας. <br /><br />Ωστόσο, την Αθήνα επισκέφθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου, χωρίς να ανακοινωθεί, ο Ντάνιελ Τζ. Λότον Αναπληρωτής Βοηθός Γραμματέας στο Γραφείο Ευρωπαϊκών και Ευρασιατικών Υποθέσεων .<br />Ο Λότον ήρθε για να ανιχνεύσει τις διαθέσεις της Αθήνας έναντι της Τουρκίας καθώς κλιμακώνεται η ένταση και η Διακήρυξη των Αθηνών έχει ολοκληρώσει τη χρησιμότητά της. Από τις εδώ επαφές του με κυβερνητικούς αξιωματούχους και άλλους παράγοντες, προέκυψαν ανησυχητικά στοιχεία..<br /><br />Ο Λότον είναι διπλωμάτης καριέρας. Δεν μετέφερε κάποιο μήνυμα ή κάποια θέση της αμερικανικής κυβέρνησης, γιατί ο Λευκός Οίκος είναι απροσπέλαστος για πολλούς στην Ουάσιγκτον. Ως απεσταλμένος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ήρθε στην Αθήνα για να εκτιμήσει τι τροπή μπορεί να πάρει η υπόθεση του ηλεκτρικού καλωδίου, των θαλάσσιων πάρκων και η ρητορική της έντασης, πόσο κοντά ή πόσο μακριά είμαστε από μια μεγάλη κρίση. Φυσικά συζητήθηκαν και οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις.<br /><br />Οι Αμερικανοί διπλωμάτες γνωρίζουν άλλωστε ότι η χώρα που έχει αυτονομία δράσης έναντι των ΗΠΑ είναι η Τουρκία, ενώ η Ελλάδα είναι προβλέψιμη και υπάκουη. Θέλοντας λοιπόν να υπερβεί την Κίμπερλι Γκιλφόϊλ η οποία εμφανίζεται μόνο όταν κάνει διαλείμματα από την κοσμική ζωή, ούτε έχει γνώσεις ή διπλωματικές ικανότητες, ο Αμερικανός αξιωματούχος διερεύνησε το κλίμα στην Αθήνα. Ωστόσο σε συναντήσεις του με διπλωμάτες και ειδικούς αναλυτές, όταν ρωτήθηκε ποια θα είναι η αντίδραση των ΗΠΑ σε περίπτωση σύγκρουσης Ελλάδας -Τουρκίας, άφησε σαφώς να εννοηθεί πως ούτε γνωρίζει , ούτε μπορεί να προβλέψει πως θα αντιδράσει ο Τραμπ και το επιτελείο του και μάλλον ήταν σχεδόν βέβαιος ότι οι ΗΠΑ θα είναι απούσες. Αλλά και αν υπάρξει εμπλοκή, κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι μορφή θα έχει.<br />Υψηλό ρίσκο<br /><br />Άρα οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις βρίσκονται σε κομβικό σημείο και εξελίσσονται ανησυχητικά για την σταθερότητα στην περιοχή. Προφανώς ο Λότον θα ετοιμάσει την έκθεσή του , παρακινώντας ίσως τους προισταμένους του να στρέψουν το ενδιαφέρον τους στο Αιγαίο. Το ζήτημα είναι αν θα εισακουστεί….<br /><br />Σε αντίθεση με τον -κατώτερο των περιστάσεων- Γιώργο Γεραπετρίτη που αδυνατεί να ιεραρχήσει τις προτεραιότητές του και να μιλήσει ανοιχτά για τις σχέσεις με την Ουάσιγκτον και την ΕΕ, η Τουρκία κινείται όλο και με μεγαλύτερη άνεση και στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς έχει ένα ολόκληρο πλέγμα σχέσεων με όλες τις πλευρές και με τις ΗΠΑ φυσικά, γεγονός που ενισχύει την επιθετικότητά της. Αν όλοι αυτοί οι παράγοντες, δεν αντιδράσουν έγκαιρα και αυτό πρέπει να το επιδιώξει η Αθήνα, η Άγκυρα θα το εκλάβει ως σιωπηλή συναίνεση για ενδεχόμενη επιθετική κίνηση. Όμως είναι νωρίς να προβλέψει κανείς τι θα συμβεί και αν η Τουρκία μπορεί να κάνει τέτοια κίνηση υψηλού ρίσκου.<br /><br />Να σημειωθεί ότι οι ΗΠΑ σε λίγες εβδομάδες θα βρίσκονται σε κατάσταση παροξυσμού ενόψει των εκλογών του Νοεμβρίου για το Κογκρέσο. Αν ο Τραμπ χάσει θα θελήσει να συμπαρασύρει τις ΗΠΑ, μετατρέποντας την δική του ασταθή πλέον θέση σε στρατηγική αστάθεια για όλο τον κόσμο. Φανταζόμαστε λοιπόν ποια θα είναι η επίδραση στο Αιγαίο...<br /><br />Ο Μάρκο Ρούμπιο που όπως προαναφέρθηκε να επισκεφθεί την Αθήνα μέχρι το τέλος του έτους, θα συζητήσει προφανώς όλα τα θέματα και αυτά είναι πολλά. Ουκρανία, patriot, Τουρκία, Ανατολική Μεσόγειος, Ισραήλ και διμερείς σχέσεις φυσικά. Κανείς στην Αθήνα δεν έχει ιδέα τι μπορεί να προκύψει από την επίσκεψη αυτή.<br />Έμπειροι διπλωμάτες επισημαίνουν ότι παρουσιάζεται μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χάσει η Αθήνα. Δηλαδή, επισημαίνουν, είναι η στιγμή που κατά τις συνομιλίες, η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να θέσει ζήτημα εγγυήσεων ασφαλείας, κάτι όμως που ζητά επί δεκαετίες η Ελλάδα, αλλά πάντα εισπράττει γενικότητες, πίεση για χαμήλωμα των τόνων και συστάσεις για διάλογο με την Τουρκία. <br /><br />Από την πλευρά τους όμως οι ΗΠΑ θέλουν και άλλες βάσεις και άλλες διευκολύνσεις και δεν γνωρίζουμε ακόμη πως θα διαμορφωθεί η διμερής ατζέντα.<br />Το γεγονός όμως ότι από ελληνικής πλευράς ηγείται η υφυπουργός Εξωτερικών Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου είναι λόγος σοβαρής ανησυχίας . Το γεγονός επίσης ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται στους τελευταίους μήνες της θητείας του και παραπαίει πολιτικά, είναι επίσης πηγή ανησυχίας. Η Ελλάδα κινείται χωρίς πυξίδα ...</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα -ΗΠΑ: Η μυστική αποστολή στην Αθήνα, και η κρίση στο Αιγαίο.

Του Σωτήρη Σιδέρη Ενώ ο Ντόναλντ Τράμπ συνεχίζει να αγνοεί επιδεικτικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, στα κατώτερα επίπεδα του Λευκού Οίκου και το...

Διαβάστε την συνέχεια

Από το Ελ Αλαμέιν στο Παρίσι: Η Αθήνα ισορροπεί ανάμεσα σε Ισραήλ, Αίγυπτο και ευρωπαϊκή άμυνα.

<img height="101" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/no-room-for-doubt-on-backing-greece-against-threats-says-macron-hinting-turkiye-3218841_20260426103841-1-1200x800.jpg" width="754" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η Ελλάδα επιχειρεί να κρατήσει ταυτόχρονα ανοιχτούς τρεις στρατηγικούς άξονες — Ισραήλ, Αίγυπτο και Γαλλία — όμως η συνάντηση Μητσοτάκη–Μακρόν στο Παρίσι δείχνει ότι το πραγματικό ζητούμενο είναι πλέον η συνοχή ανάμεσα σε άμυνα, Ανατολική Μεσόγειο και ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία.<br /><br />Η επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Παρίσι και η συνάντησή του με τον Εμανουέλ Μακρόν έρχονται σε μια χρονική στιγμή που η ελληνική εξωτερική πολιτική δοκιμάζει στην πράξη τα όρια μιας πολύπλευρης στρατηγικής στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Μόλις μία ημέρα νωρίτερα, στο Ελ Αλαμέιν, ο Έλληνας πρωθυπουργός βρέθηκε με τον Αιγύπτιο πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι και τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη. Η τριμερής επανέλαβε τη στήριξη στη λύση των δύο κρατών για τη Γάζα, στον αφοπλισμό της Χαμάς, στην κυριαρχία του Λιβάνου και στην ενίσχυση των λιβανέζικων ενόπλων δυνάμεων.<br /><br />Λίγες ημέρες νωρίτερα, όμως, η Αθήνα είχε κινηθεί σε διαφορετικό γεωπολιτικό άξονα, επαναβεβαιώνοντας τη στρατηγική συνεργασία Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ σε ασφάλεια, ενέργεια και περιφερειακή σταθερότητα.<br /><br />Ακριβώς εδώ βρίσκεται η ενδιαφέρουσα ελληνική εξίσωση: η Αθήνα δεν επιλέγει ανάμεσα σε Ισραήλ και αραβικό κόσμο. Προσπαθεί να διατηρήσει και τα δύο κανάλια ενεργά.<br /><br />Το αν αυτό αποτελεί στρατηγικό πλεονέκτημα ή αρχίζει να μετατρέπεται σε δύσκολη άσκηση ισορροπίας θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο οι επιμέρους επιλογές μπορούν να ενταχθούν σε μία ενιαία αρχιτεκτονική ασφάλειας. <div><br />Ελ Αλαμέιν: η Αθήνα μιλά περισσότερο τη γλώσσα του Καΐρου<br /><br />Η συνάντηση Ελλάδας–Κύπρου–Αιγύπτου ήταν σαφώς προσανατολισμένη στην αραβική διάσταση της περιφερειακής κρίσης.<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε για δίκαιη ειρήνη στη βάση της λύσης των δύο κρατών, για ανάγκη εφαρμογής της δεύτερης φάσης της εκεχειρίας στη Γάζα και για αφοπλισμό της Χαμάς. Παράλληλα, αναγνώρισε τον αναντικατάστατο ρόλο της Αιγύπτου στην επόμενη ημέρα της Γάζας.<br /><br />Στον Λίβανο, η Αθήνα επανέλαβε ότι στηρίζει την ακεραιότητα και την κυριαρχία της χώρας σε ολόκληρη την επικράτεια και ότι θέλει οι επίσημες λιβανέζικες ένοπλες δυνάμεις να ασκούν κρατική κυριαρχία στον Νότο.<br /><br />Αυτή η γραμμή είναι απολύτως κατανοητή από την οπτική του Καΐρου.<br /><br />Η Αίγυπτος θέλει σταθερότητα στη Γάζα, αποτροπή μαζικών μετακινήσεων πληθυσμών προς το Σινά, ενίσχυση των επίσημων αραβικών κρατικών δομών και περιορισμό της περιφερειακής αστάθειας.<br /><br />Η Ελλάδα, επομένως, στο Ελ Αλαμέιν δεν εμφανίστηκε ως «φιλοϊσραηλινός δορυφόρος». Εμφανίστηκε ως ευρωπαϊκή δύναμη που επιδιώκει να διατηρήσει λειτουργικές σχέσεις με τον αραβικό κόσμο.<br />Ισραήλ: η δεύτερη πλευρά της εξίσωσης<br /><br />Αυτό, όμως, δεν αναιρεί τη βαθιά στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ.<br /><br />Η τριμερής Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ εξακολουθεί να στηρίζεται σε τρεις κρίσιμους πυλώνες: ασφάλεια, ενέργεια και τεχνολογία. Η ισραηλινή πλευρά περιγράφει τη συνεργασία ως εταιρική σχέση που προωθεί σταθερότητα και ευημερία στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Εκεί ακριβώς εμφανίζεται η πραγματική πρόκληση για την Αθήνα.<br /><br />Όσο η σύγκρουση Ισραήλ–παλαιστινιακού ζητήματος και η ένταση στον Λίβανο παραμένουν ελεγχόμενες, η Ελλάδα μπορεί να διατηρεί παράλληλα ανοικτά και τα δύο τριμερή σχήματα.<br /><br />Εάν όμως οι θέσεις Ισραήλ και Αιγύπτου απομακρυνθούν ακόμη περισσότερο, η Αθήνα θα δυσκολευτεί να ακολουθεί ταυτόχρονα δύο διαφορετικές πολιτικές γλώσσες χωρίς να εξηγεί ποια είναι η ιεράρχηση των δικών της συμφερόντων. </div><div><br />Γιατί το Παρίσι συνδέεται με αυτή την εξίσωση<br /><br />Η σημερινή συνάντηση Μητσοτάκη–Μακρόν δεν αποτελεί απλή συνέχεια των δύο τριμερών.<br /><br />Συνδέεται όμως γεωπολιτικά με αυτά σε ένα ανώτερο επίπεδο.<br /><br />Η Διεθνής Σύνοδος για το Διάστημα στο Παρίσι έχει σαφές στρατηγικό και αμυντικό περιεχόμενο. Η γαλλική πλευρά την παρουσιάζει ως σύνοδο που συνδέει διακυβέρνηση, βιομηχανία, επιστήμη και άμυνα, ενώ το Παρίσι επιδιώκει να αναδείξει την Ευρώπη ως αυτόνομη διαστημική δύναμη.<br /><br />Το Διάστημα έχει πλέον άμεση σχέση με:στρατιωτικές επικοινωνίες,<br />επιτήρηση,<br />πληροφορίες,<br />πυραυλική προειδοποίηση,<br />πλοήγηση,<br />κυβερνοάμυνα,<br />και τεχνολογική κυριαρχία.<br /><br />Άρα η συνάντηση Μητσοτάκη–Μακρόν αφορά πολύ περισσότερα από έναν τεχνολογικό διάλογο.<br /><br />Αφορά το πού τοποθετείται η Ελλάδα στη νέα ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας.<br />Η Γαλλία ως τρίτος άξονας<br /><br />Εδώ βρίσκεται η σύνδεση με τα δύο τριμερή.<br /><br />Το Ισραήλ προσφέρει στην Ελλάδα τεχνολογία, συστήματα και περιφερειακή συνεργασία.<br /><br />Η Αίγυπτος προσφέρει γεωπολιτικό βάθος προς τον αραβικό κόσμο, έλεγχο κρίσιμων θαλάσσιων και μεταναστευτικών διαδρομών και συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η Γαλλία, αντίθετα, προσφέρει έναν ευρωπαϊκό στρατηγικό άξονα.<br /><br />Για την Αθήνα, αυτό είναι κρίσιμο.<br /><br />Η Ελλάδα δεν θέλει η αρχιτεκτονική ασφαλείας της να εξαρτάται αποκλειστικά από έναν μη ευρωπαϊκό εταίρο, ακόμη και όταν αυτός είναι το Ισραήλ. Ούτε μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά σε περιφερειακά τριμερή.<br /><br />Η σχέση με τη Γαλλία λειτουργεί ως ευρωπαϊκή «ασφάλεια ασφαλείας»: άμυνα, βιομηχανία, τεχνολογία, κυριαρχία και κοινή αντίληψη για την Ανατολική Μεσόγειο.<br />Από τα Rafale και τις Belharra στο Διάστημα<br /><br />Η ελληνογαλλική σχέση έχει ήδη στρατηγικό υπόβαθρο στην άμυνα.<br /><br />Η μετάβαση του ενδιαφέροντος στο Διάστημα δείχνει ότι ο ανταγωνισμός περνά πλέον σε νέα επίπεδα.<br /><br />Η ίδια η γαλλική διπλωματία τονίζει ότι το Διάστημα δεν αφορά μόνο δορυφόρους ή επιστημονική έρευνα αλλά αποτελεί πλέον πεδίο κρατικού και ιδιωτικού ανταγωνισμού, με άμεσες επιπτώσεις στην άμυνα και στην τεχνολογική κυριαρχία.<br /><br />Για την Ελλάδα αυτό σημαίνει ότι οι επόμενες στρατηγικές συνεργασίες δεν θα κρίνονται μόνο από πλοία, αεροσκάφη και αντιαεροπορικά συστήματα.<br /><br />Θα κρίνονται και από πρόσβαση σε δορυφορικά δεδομένα, ασφαλείς επικοινωνίες, ISR, space-based surveillance και ευρωπαϊκές αμυντικές υποδομές. </div><div><br />Η Αθήνα επιχειρεί να γίνει κόμβος, όχι απλώς «γέφυρα»<br /><br />Εδώ διαφωνώ με το απλουστευτικό επιχείρημα ότι η Ελλάδα λειτουργεί απλώς ως «γέφυρα» χωρίς ιεράρχηση.<br /><br />Η πιο ενδιαφέρουσα ανάγνωση είναι διαφορετική.<br /><br />Η Αθήνα προσπαθεί να οικοδομήσει ένα πολυεπίπεδο σύστημα συμμαχιών:<br /><br />Ισραήλ για ασφάλεια και τεχνολογία.<br /><br />Αίγυπτος για αραβική νομιμοποίηση, Ανατολική Μεσόγειο και περιφερειακή σταθερότητα.<br /><br />Γαλλία για ευρωπαϊκή αποτροπή και στρατηγική αυτονομία.<br /><br />Κύπρος ως γεωγραφικός και πολιτικός συνδετικός κρίκος.<br /><br />Το μοντέλο αυτό μπορεί να λειτουργήσει.<br /><br />Αλλά μόνο υπό μία προϋπόθεση: ότι η Αθήνα θα καταφέρει να εξηγήσει με σαφήνεια στους εταίρους της ποιες είναι οι σταθερές της και ποιες οι κόκκινες γραμμές της.<br />Το πρόβλημα δεν είναι οι διαφορετικές σχέσεις – Είναι η πιθανή σύγκρουσή τους<br /><br />Δεν υπάρχει από μόνο του πρόβλημα στο γεγονός ότι η Ελλάδα συνεργάζεται στενά με Ισραήλ και Αίγυπτο ταυτόχρονα.<br /><br />Οι σοβαρές περιφερειακές δυνάμεις έχουν πολλαπλές σχέσεις.<br /><br />Το πρόβλημα αρχίζει όταν δύο εταίροι ζητούν από την Αθήνα πολιτικές επιλογές που δεν μπορούν να συνυπάρξουν.<br /><br />Αυτό μπορεί να συμβεί αν η κρίση στη Γάζα επιδεινωθεί, αν υπάρξει νέα μεγάλη σύγκρουση στον Λίβανο ή αν το Ισραήλ συγκρουστεί διπλωματικά με ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.<br /><br />Τότε η Ελλάδα θα πρέπει να αποφασίσει όχι ποιον «συμπαθεί» περισσότερο, αλλά ποιο ελληνικό συμφέρον προηγείται.<br /><br />Και αυτό είναι πολύ διαφορετικό πράγμα. </div><div><br />Μακρόν–Μητσοτάκης: η ευρωπαϊκή απάντηση στην αβεβαιότητα<br /><br />Η σημερινή επαφή με τον Μακρόν μπορεί να διαβαστεί ακριβώς μέσα από αυτή τη συγκυρία.<br /><br />Το Παρίσι επιδιώκει να ενισχύσει την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία, ιδιαίτερα σε άμυνα και Διάστημα. Η Σύνοδος στο Grand Palais συγκεντρώνει κράτη, βιομηχανία, στρατιωτικούς και τεχνολογικούς φορείς ακριβώς επειδή το Διάστημα θεωρείται πλέον τμήμα της ισχύος των κρατών.<br /><br />Για την Αθήνα, μια βαθύτερη ευρωπαϊκή αμυντική αρχιτεκτονική προσφέρει κάτι πολύ σημαντικό:<br /><br />μειώνει την ανάγκη να επιλέγει αποκλειστικά ανάμεσα σε περιφερειακές δυνάμεις.<br /><br />Αν η Ελλάδα διαθέτει ισχυρό ευρωπαϊκό πυλώνα με Γαλλία και ΕΕ, μπορεί ευκολότερα να συνεργάζεται ταυτόχρονα με Ισραήλ και Αίγυπτο χωρίς καμία από τις δύο σχέσεις να μετατρέπεται σε απόλυτη εξάρτηση. </div><div><br />Η πραγματική στρατηγική δοκιμασία της Αθήνας<br /><br />Το ερώτημα επομένως δεν είναι αν η Ελλάδα πρέπει να επιλέξει μεταξύ Ισραήλ και Αιγύπτου.<br /><br />Αυτό θα ήταν στρατηγικά περιοριστικό.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα είναι αν μπορεί να μετατρέψει τις παράλληλες σχέσεις της σε ένα συνεκτικό πλέγμα ισχύος.<br /><br />Στο Ελ Αλαμέιν η Αθήνα έδειξε ότι δεν εγκαταλείπει τον αραβικό κόσμο.<br /><br />Στη συνεργασία με το Ισραήλ δείχνει ότι δεν εγκαταλείπει τον άξονα ασφάλειας και τεχνολογίας της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Στο Παρίσι επιχειρεί να δείξει ότι ο τελικός της στρατηγικός ορίζοντας παραμένει ευρωπαϊκός.<br /><br />Αυτή είναι και η πραγματική γεωπολιτική σημασία της αλληλουχίας των τελευταίων ημερών.<br /><br />Όχι μια Αθήνα που «λέει άλλα στον έναν και άλλα στον άλλον», αλλά μια Αθήνα που επιχειρεί να κρατήσει τρεις διαφορετικούς κόσμους μέσα στην ίδια στρατηγική εξίσωση.<br /><br />Το αν θα το καταφέρει, θα κριθεί όταν οι τρεις αυτοί κόσμοι πάψουν να είναι απλώς διαφορετικοί και αρχίσουν να ζητούν από την Ελλάδα αντικρουόμενες επιλογές.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Από το Ελ Αλαμέιν στο Παρίσι: Η Αθήνα ισορροπεί ανάμεσα σε Ισραήλ, Αίγυπτο και ευρωπαϊκή άμυνα.

Βασιλης Διαμαντακος  Η Ελλάδα επιχειρεί να κρατήσει ταυτόχρονα ανοιχτούς τρεις στρατηγικούς άξονες — Ισραήλ, Αίγυπτο και Γαλλία — όμως η συν...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ έτοιμο να προκαλέσει χάος στην Τουρκία.

<img height="104" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/09/NETANYAHOU-ERDOGAN-630x398.jpg" width="753" /><br /><br />Σύμφωνα με ισραηλινές δηλώσεις, εάν η Άγκυρα δεν λάβει υπόψη τις προειδοποιήσεις, το Ισραήλ θα προκαλέσει σύντομα στο εσωτερικό της Τουρκίας μια κατάσταση δυσμενέστερη ακόμη και από εκείνη του Ιράν, καθώς θεωρεί ότι η τουρκική πλευρά επιχειρεί πλέον να εξελιχθεί σε ένα νέο ιρανικό μέτωπο.<br /><br />Απαντώντας στις αιτιάσεις αυτές, ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ερντογάν ξεκαθάρισε ότι η χώρα του δεν αποτελεί ένα νέο Ιράν, προειδοποιώντας παράλληλα να μην εκληφθεί η ειρηνική στάση της Άγκυρας ως αδυναμία.<br /><br />Ο ίδιος υπογράμμισε ότι σε περίπτωση που επιχειρηθεί η υπονόμευση της χώρας, η Τουρκία δεν πρόκειται να αδρανήσει, διαμηνύοντας ότι αυτή τη φορά είναι προετοιμασμένη να καταφέρει ένα συντριπτικό πλήγμα.<div><br />Η ανάρτηση:<br /><br />«Ισραήλ: Αν η Τουρκία δεν μας ακούσει, σύντομα θα δημιουργήσουμε στο εσωτερικό της μια κατάσταση χειρότερη ακόμη και από αυτήν στο Ιράν—επειδή και η Τουρκία επιχειρεί τώρα να μετατραπεί σε ένα νέο Ιράν.<br /><br />»Τουρκία: Απαντώντας σε αυτό, ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ερντογάν δήλωσε:<br /><br />“Δεν είμαστε ένα νέο Ιράν· μην κάνετε το λάθος να ερμηνεύετε την ειρηνική στάση της Τουρκίας ως αδυναμία. Αν κάποιος επιχειρήσει να μας καταβάλει, δεν θα μείνουμε με δεμένα τα χέρια· αυτή τη φορά είμαστε προετοιμασμένοι να καταφέρουμε ένα συντριπτικό χτύπημα”».</div><br /><div><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; color: #333333; display: flex; font-family: Arial, "Helvetica Neue", Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; margin: 10px 0px; max-width: 550px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2097014007626674481" frameborder="0" id="twitter-widget-3" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=https%3A%2F%2Ftwitter.com%2Ftribunegr&dnt=false&embedId=twitter-widget-3&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2097014007626674481&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.tribune.gr%2Fworld%2Fnews%2Farticle%2F955042%2Fto-israil-etoimo-na-prokalesei-chaos-stin-toyrkia.html&sessionId=42d8e7447aa235b27729b0179ce27df71c4c639f&siteScreenName=tribunegr&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; display: block; flex-grow: 1; font-family: inherit; font-style: inherit; height: 722px; margin: 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ισραήλ έτοιμο να προκαλέσει χάος στην Τουρκία.

Σύμφωνα με ισραηλινές δηλώσεις, εάν η Άγκυρα δεν λάβει υπόψη τις προειδοποιήσεις, το Ισραήλ θα προκαλέσει σύντομα στο εσωτερικό της Τουρκίας...

Διαβάστε την συνέχεια