Γιατί ο Τραμπ επέλεξε να κλείσει την υπόθεση της τράπεζας του Ερντογάν.

<img height="123" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/06/xalkbank-trapeza-tourkia-oikonomia-cyroseis-iran-SLpress-825x506.jpg" width="771" /><br /><br /><b>ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟ</b>Σ<br />Στην πολύκροτη υπόθεση της Halkbank (Türkiye Halk Bankası) ενεπλάκη η κυβέρνηση των ΗΠΑ, το Ιράν (καθώς αφορούσε τις κυρώσεις) και η τουρκική εσωτερική πολιτική. Αφησε δε αναμφισβήτητα το αποτύπωμά της στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Ποιο ήταν το χρονικό της και η κατάληξή της;<br /><br />Οι ΗΠΑ ισχυρίστηκαν ότι η Halkbank, μια τουρκική τράπεζα με την πλειοψηφία κρατικής ιδιοκτησίας, συμμετείχε σε ένα τεράστιο σχέδιο για να βοηθήσει το Ιράν να παρακάμψει τις αμερικανικές κυρώσεις μεταξύ των ετών 2012-2016. Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, τα έσοδα του Ιράν από πετρέλαιο και φυσικό αέριο είχαν παγιδευτεί σε λογαριασμούς λόγω των κυρώσεων.<br /><br />Η Halkbank φέρεται να βοήθησε στη μετατροπή αυτών των κεφαλαίων σε χρυσό, μετρητά και άλλες συναλλαγές – μέσω δικτύων εταιρειών-βιτρίνας στην Τουρκία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και αλλού – επιτρέποντας στην Τεχεράνη να έχει πρόσβαση σε δισεκατομμύρια δολάρια (που θα έπρεπε να είχαν παραμείνει περιορισμένα). Οι εισαγγελείς ισχυρίστηκαν ότι περίπου 20 δισεκατομμύρια δολάρια σε ιρανικά κεφάλαια μεταφέρθηκαν μέσω αυτού του σχεδίου.<br /><br />Η υπόθεση προέκυψε από την έρευνα του Τουρκο-Ιρανού εμπόρου χρυσού Ρεζά Ζαράμπ, ο οποίος δήλωσε ένοχος στις ΗΠΑ και έγινε συνεργαζόμενος μάρτυρας. Η κατάθεσή του ενέπλεκε ανώτερα στελέχη της Halkbank και περιέγραφε τον τρόπο με τον οποίο φέρεται να λειτουργούσε το δίκτυο αποφυγής κυρώσεων. Ένα πρώην στέλεχος της Halkbank, ο Μεχμέτ Χακάν Άτιλα, καταδικάστηκε το 2018 στη Νέα Υόρκη.<br /><br />Το 2019, οι ΗΠΑ απήγγειλαν επίσημα κατηγορίες κατά της Halkbank για κατηγορίες όπως: Τραπεζική απάτη, συνωμοσία, ξέπλυμα χρήματος και παραβιάσεις κυρώσεων. Η τράπεζα δήλωσε αθώα και αρνήθηκε επανειλημμένα ότι διέπραξε κάποιο αδίκημα.<div><br />Halkbank: Η σημασία της υπόθεσης<br /><br />Η Ουάσινγκτον χαρακτήρισε το φερόμενο σχέδιο ως μία από τις μεγαλύτερες προσπάθειες που αποκαλύφθηκαν ποτέ για την υπονόμευση των κυρώσεων των ΗΠΑ κατά του Ιράν. Οι εισαγγελείς υποστήριξαν ότι η τράπεζα παρείχε μία οικονομική σανίδα σωτηρίας στην Τεχεράνη, σε μια εποχή που οι κυρώσεις ήταν κεντρικό εργαλείο της αμερικανικής πολιτικής.<br /><br />Η υπόθεση έγινε επίμονος παράγοντας τριβής μεταξύ Ουάσινγκτον και Άγκυρας. Ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν επέκρινε επανειλημμένα την εισαγγελία ως πολιτικά υποκινούμενη και φέρεται να το έθεσε σε συναντήσεις του με τον πρόεδρο Τραμπ. Η νομική μάχη περιλάμβανε και το ερώτημα για το εάν μια ξένη κρατική εταιρεία μπορούσε να διωχθεί ποινικά στα αμερικανικά δικαστήρια.<br /><br />Η Halkbank υποστήριξε ότι ως όργανο του τουρκικού κράτους, απολάμβανε κυριαρχική ασυλία. Το αμερικανικό Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε το επιχείρημα ότι ο “Νόμος περί Ξένων Κυρίαρχων Ασυλιών” προστάτευε αυτόματα την τράπεζα από την ποινική δίωξη. Οι μεταγενέστερες αποφάσεις ήταν κατά της Halkbank.<br /><br />Πολλοί εκτιμούσαν ότι μια πολιτική διευθέτηση ήταν δυνατή, για μία σειρά από λόγους. Η Τουρκία παραμένει ένα από τα πιο σημαντικά μέλη του ΝΑΤΟ, καθώς ελέγχει την πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα, μέσω των Στενών. Διαθέτει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ, παίζει δε σημαντικό ρόλο στη Συρία, τον Καύκασο, τη Μαύρη Θάλασσα και την Ανατολική Μεσόγειο. Επιπλέον, έχει αποκτήσει μία ειδική αξία στα μάτια της Ουάσινγκτον, ένεκα του Ιράν και άλλων περιφερειακών κρίσεων, αν και οι απολογητές της τουρκικής πολιτικής, παραβλέπουν το διπλό παιχνίδι της Τουρκίας με το Ιράν και άλλες αντιδυτικές δυνάμεις.<br /><br />Πάντως, ήταν βάσιμες οι εκτιμήσεις πως μία μελλοντική αμερικανική κυβέρνηση θα μπορούσε να αποφασίσει ότι η διατήρηση των σχέσεων με την Άγκυρα ήταν πιο πολύτιμη από την επιδίωξη μιας μακράς ποινικής δίωξης εναντίον μιας κρατικής τράπεζας. Αυτό ήταν ιδιαίτερα πιθανό υπό τον Τραμπ, ο οποίος γενικά ευνοεί τη συναλλακτική διπλωματία.<br /><br />Ακόμα κι αν η κυβέρνηση κέρδιζε στη δίκη, η είσπραξη ενός τεράστιου προστίμου από μια ξένη κρατική τράπεζα θα ήταν περίπλοκη. Η δίωξη είχε ήδη καταναλώσει χρόνια δικαστικών διαφορών, πολλαπλών εφέσεων, διαδικασιών στο Ανώτατο Δικαστήριο και διπλωματικών τριβών. Ένας συμβιβασμός θα μπορούσε να προσφέρει παραχωρήσεις συμμόρφωσης, αποφεύγοντας παράλληλα μια άλλη παρατεταμένη νομική μάχη.</div><div><br />Η αμφιλεγόμενη απόφαση<br /><br />Τα δημοσιεύματα του 2025-26 έδειχναν ότι οι συζητήσεις για τον τερματισμό της υπόθεσης συνδέονταν όλο και περισσότερο με τις ευρύτερες διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Τουρκίας. Το Reuters ανέφερε ότι η κυβέρνηση Τραμπ θεωρούσε την συνεργασία της Τουρκίας σε περιφερειακά ζητήματα – συμπεριλαμβανομένων των προσπαθειών διαμεσολάβησης και της ευρύτερης στρατηγικής συνεργασίας – ως έναν παράγοντα που θα διαδραματίσει ρόλο στην εξέλιξη της υπόθεσης.<br /><br />Από τον Ιούνιο του 2026, δεν μιλάμε πια για υποθέσεις. Το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης κατέληξε σε συμφωνία αναβολής δίωξης (DPA) με την Halkbank. Σύμφωνα με τη συμφωνία αυτή η Halkbank δεν παραδέχτηκε καμία ποινική παράβαση, ενώ δεν κατέβαλε πρόστιμο. Διεξήχθη δε “ανεξάρτητη αξιολόγηση” της συμμόρφωσής της με τις κυρώσεις και την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, η οποία δεν ανέφερε ελλείψεις συμμόρφωσης της τράπεζας με αυτές!<br /><br />Στη συνέχεια, το υπουργείο Δικαιοσύνης προχώρησε στην απόρριψη του κατηγορητηρίου. Ένας ομοσπονδιακός δικαστής ενέκρινε επίσημα την απόρριψη. Το υπουργείο Δικαιοσύνης υποστήριξε ότι η συμφωνία εξυπηρετούσε καλύτερα τους τρέχοντες στόχους των ΗΠΑ, σχετικά με την επιβολή κυρώσεων και τον περιορισμό της ιρανικής οικονομικής δραστηριότητας.<br /><br />Οι επικριτές της απόφασης υποστηρίζουν ότι η τράπεζα κατηγορήθηκε ότι διευκόλυνε ένα από τα μεγαλύτερα σχέδια αποφυγής κυρώσεων στην ιστορία και η υπόθεση έληξε, χωρίς να ζητηθεί από την τράπεζα να πληρώσει ούτε ένα πρόστιμο! Η απόρριψη ήρθε μετά από χρόνια δικαστικών διαφορών, στις οποίες η κυβέρνηση επανειλημμένα υποστήριζε ότι η υπόθεση ήταν αρκετά σημαντική για να φτάσει μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο.</div><div><br />Ο παράγοντας Τουρκία <br /><br />Βεβαίως, ορισμένοι Αμερικανοί γερουσιαστές αμφισβήτησαν κατά πόσον η σχέση του Τραμπ με τον Ερντογάν επηρέασε το αποτέλεσμα. Πιο απλά θα μπορούσαμε να πούμε πως η υπόθεση κατέληξε εκεί που κατέληξε για να γεφυρωθεί ένα ρήγμα που επισκίαζε τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Στο μεταξύ, η αμερικανική κυβέρνηση είχε το πάνω χέρι. Τα δικαστήρια είχαν επανειλημμένα απορρίψει τα επιχειρήματα περί ασυλίας της Halkbank. Όμως, στο τέλος το υπουργείο Δικαιοσύνης επέλεξε να συμβιβαστεί, χωρίς κάποιος να το υποχρεώσει επ’ αυτού.<br /><br />Για μία σειρά λόγους, όπως το Ιράν, η ασφάλεια στην Μαύρη Θάλασσα, η κατανομή βαρών στο ΝΑΤΟ και η αμυντική συνεργασία, η Τουρκία μοιάζει πιο “πολύτιμη” για την Ουάσινγκτον. Αυτό δεν αποτελεί απόδειξη ότι η υπόθεση απορρίφθηκε αποκλειστικά για γεωπολιτικούς λόγους. Όμως, μας εξηγεί γιατί ένας διακανονισμός – που θα φαινόταν απίθανος λίγα χρόνια νωρίτερα – έγινε πολιτικά εφικτός.<br /><br />Εν ολίγοις, η υπόθεση Halkbank ξεκίνησε ως μια σημαντική δίωξη για την επιβολή κυρώσεων, αλλά κατέληξε σε διπλωματικό συμβιβασμό. Νομικά, η κυβέρνηση βρισκόταν σε ισχυρή θέση. Πολιτικά, τελικά αποφάσισε ότι το κλείσιμο της υπόθεσης εξυπηρετούσε ευρύτερα στρατηγικά συμφέροντα ΗΠΑ-Τουρκίας, καλύτερα από τη συνέχιση της διαμάχης.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί ο Τραμπ επέλεξε να κλείσει την υπόθεση της τράπεζας του Ερντογάν.

ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟ Σ Στην πολύκροτη υπόθεση της Halkbank (Türkiye Halk Bankası) ενεπλάκη η κυβέρνηση των ΗΠΑ, το Ιράν (καθώς αφορούσε τις ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ ξεσκέπασε τη φωλιά της Χαμάς στον Βόσπορο.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-06-22_103545594.png?itok=TTaa-jfc" /><br /><br />Η ισραηλινή Σιν Μπετ έβγαλε στη φόρα ονόματα, λογαριασμούς και δεκάδες αποτυχημένα τρομοκρατικά χτυπήματα που ενορχηστρώθηκαν ανενόχλητα στο τουρκικό έδαφος<br /><br />ΟΡετζέπ Ταγίπ Ερντογάν φοράει το κοστούμι του διπλωμάτη στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, αλλά το σκοτεινό του κράτος φιλοξενεί κανονικότατα τον επιχειρησιακό βραχίονα της Χαμάς.<br /><br />Η ισραηλινή υπηρεσία εσωτερικής ασφαλείας, Σιν Μπετ, αποφάσισε να κόψει τις ευγένειες και έδωσε στη δημοσιότητα τον πλήρη φάκελο: δεκάδες επιθέσεις, μεταφορές όπλων και στρατολογήσεις δεν σχεδιάστηκαν στα ερείπια της Γάζας, αλλά στα χλιδάτα γραφεία της Κωνσταντινούπολης.<br /><br />Το «Αρχηγείο της Δυτικής Όχθης» στον Βόσπορο<br /><br />Η Άγκυρα δεν κάνει απλώς τα στραβά μάτια, αλλά, παρέχει πλήρη επιχειρησιακή ασυλία. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα, η ισλαμική οργάνωση διατηρεί ένα υπερκινητικό κέντρο διοίκησης στο τουρκικό έδαφος. Από εκεί, ανώτατα στελέχη συντονίζουν ανενόχλητα μακελειά με στόχο τη Δυτική Όχθη.<br /><br />Στην κορυφή της λίστας δεσπόζει ο Ζαχέρ Τζαμπαρίν, ο άνθρωπος που κρατάει τα κλειδιά του ταμείου. Απελευθερώθηκε το 2011 στην περιβόητη ανταλλαγή του Γκιλάντ Σαλίτ και σήμερα κάνει απευθείας business με το Ιράν, ξεπλένοντας εκατομμύρια για να αγοράζει σφαίρες και εκρηκτικά. Δίπλα του, ο Αϊμάν Αμπού Χαλίλ, ο εγκέφαλος της στρατιωτικής πτέρυγας, φροντίζει ώστε ο θάνατος να φτάνει συστημένος στα εδάφη του Ισραήλ. Αυτοί οι άνθρωποι κυκλοφορούν ελεύθεροι, πίνουν τον καφέ τους στον Βόσπορο και οργανώνουν σφαγές με τις ευλογίες της τουρκικής κυβέρνησης.<br /><br />Κράτος - Χορηγός της Τρομοκρατίας<br /><br />Όλα αυτά δεν γίνονται κρυφά σε κάποιο υπόγειο. Οι επικεφαλής της Χαμάς μπαινοβγαίνουν στο παλάτι του Ερντογάν, φωτογραφίζονται μαζί του και απολαμβάνουν καθεστώς VIP. Για την τουρκική προεδρία δεν είναι τρομοκράτες, αλλά «απελευθερωτές».<br /><br />Αυτή η ρητορική είναι το τέλειο προπέτασμα καπνού για να στηθεί ένας απέραντος μηχανισμός υποστήριξης του ακραίου ισλάμ, ακριβώς δίπλα στα ευρωπαϊκά σύνορα. Η Τουρκία λειτουργεί ως ο απόλυτος κόμβος logistics για επιθέσεις εναντίον αμάχων, κάτι που ο Ισραηλινός στρατός (IDF) επιβεβαιώνει πλέον με σφραγίδα και υπογραφή.<br /><br />Εδώ ακριβώς τελειώνουν οι ανοχές και τα παραμύθια για τη δική μας γειτονιά. Όσο κάποιοι πολιτικάντηδες στην Αθήνα ονειρεύονται «ήρεμα νερά» και αγκαλιές, το καθεστώς απέναντι οπλίζει και χρηματοδοτεί τον ισλαμικό φονταμενταλισμό, δείχνοντας ότι ο τελικός σκοπός του είναι η κυριαρχία μέσω του χάους.<br /><br />Σήμερα ο στόχος τους είναι το Ισραήλ, αύριο θα είναι οποιοσδήποτε στέκεται εμπόδιο στο νεο-οθωμανικό τους όραμα. Το τουρκικό θερμοκήπιο τρομοκρατίας δουλεύει στο φουλ και ο λογαριασμός δεν θα αργήσει να έρθει στην πόρτα της Δύσης.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ισραήλ ξεσκέπασε τη φωλιά της Χαμάς στον Βόσπορο.

Η ισραηλινή Σιν Μπετ έβγαλε στη φόρα ονόματα, λογαριασμούς και δεκάδες αποτυχημένα τρομοκρατικά χτυπήματα που ενορχηστρώθηκαν ανενόχλητα στο...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ο Πεζεσκιάν “δείχνει” Νετανιάχου: “Θα είναι ο πρώτος που θα δυσαρεστηθεί από τη συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν”».

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/pezeskian-1-768x581.jpg" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Ο Ιρανός πρόεδρος εμφανίζεται βέβαιος για θετική έκβαση των συνομιλιών στην Ελβετία, αποκαλύπτει επιστροφή 6 δισ. δολαρίων στην Τεχεράνη και αφήνει σαφείς αιχμές κατά του Ισραηλινού πρωθυπουργού<br /><br />Οι συνομιλίες ΗΠΑ – Ιράν στο ελβετικό θέρετρο Μπούργκενστοκ φαίνεται πως παράγουν ήδη πολιτικά και γεωπολιτικά μηνύματα, πριν ακόμη υπάρξει οριστική συμφωνία.<br /><br />Ο πρόεδρος του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν, επέλεξε να παρέμβει δημόσια λίγες ώρες μετά την έναρξη των διαπραγματεύσεων, στέλνοντας ένα διπλό μήνυμα: προς την Ουάσιγκτον αλλά κυρίως προς το Τελ Αβίβ.<br /><br />Με δηλώσεις που μεταδόθηκαν από το πρακτορείο Tasnim, ο Ιρανός πρόεδρος εμφανίστηκε αισιόδοξος για την πορεία των συνομιλιών, υποστηρίζοντας ότι το πλαίσιο συνεννόησης που έχει διαμορφωθεί ευνοεί ξεκάθαρα την Τεχεράνη.<br /><br />Και ταυτόχρονα κατονόμασε τον μεγάλο χαμένο μιας ενδεχόμενης συμφωνίας.<br />Τον Μπενιαμίν Νετανιάχου.<div><br />«Ο Τραμπ αναγνώρισε δικαιώματα που πριν αρνιόταν»<br /><br />Ο Πεζεσκιάν επιχείρησε να παρουσιάσει τις συνομιλίες ως μια σημαντική διπλωματική νίκη για το Ιράν.<br /><br />Αναφερόμενος στον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, σημείωσε ότι η στάση της Ουάσιγκτον εμφανίζεται πλέον διαφορετική από εκείνη των προηγούμενων μηνών.<br /><br />«Ο Τραμπ, ο οποίος στην πρόσφατη ομιλία του μάς είχε απαγορεύσει να κάνουμε πολλά πράγματα, πλέον τα αναγνώρισε όλα ως δικαιώματα του λαού και του έθνους», δήλωσε χαρακτηριστικά.<br /><br />Η συγκεκριμένη αναφορά ερμηνεύεται από αναλυτές ως προσπάθεια της ιρανικής ηγεσίας να παρουσιάσει τη διαπραγμάτευση ως αποτέλεσμα πίεσης που άσκησε η Τεχεράνη και όχι ως υποχώρηση απέναντι στις αμερικανικές απαιτήσεις. </div><div><br />Η αιχμή προς τον Νετανιάχου<br /><br />Η πιο πολιτικά φορτισμένη αναφορά του Ιρανού προέδρου αφορούσε τον πρωθυπουργό του Ισραήλ.<br /><br />Χωρίς να αφήσει περιθώρια παρερμηνειών, ο Πεζεσκιάν δήλωσε:<br /><br />«Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου θα είναι ο πρώτος που θα δυσαρεστηθεί από τις διαπραγματεύσεις στην Ελβετία».<br /><br />Η δήλωση αυτή έρχεται σε μια περίοδο έντασης μεταξύ Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ για τον τρόπο διαχείρισης της νέας ειρηνευτικής διαδικασίας.<br /><br />Το Ισραήλ έχει επανειλημμένα εκφράσει επιφυλάξεις για οποιαδήποτε συμφωνία που θα μπορούσε να οδηγήσει σε χαλάρωση των κυρώσεων κατά της Τεχεράνης ή σε αναγνώριση μέρους των ιρανικών πυρηνικών δραστηριοτήτων.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση Τραμπ δείχνει αποφασισμένη να δώσει προτεραιότητα σε μια ευρύτερη περιφερειακή συμφωνία που θα μειώσει τον κίνδυνο γενικευμένης σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή.<br />Τα 6 δισεκατομμύρια δολάρια που επιστρέφουν στο Ιράν<br /><br />Ο Πεζεσκιάν αποκάλυψε επίσης ένα από τα πιο σημαντικά οικονομικά στοιχεία της διαδικασίας.<br /><br />Σύμφωνα με όσα δήλωσε, τα παγωμένα ιρανικά κεφάλαια ύψους 6 δισ. δολαρίων που βρίσκονται στο Κατάρ πρόκειται να αποδεσμευτούν και να επιστρέψουν στην Τεχεράνη.<br /><br />«Τα 6 δισ. δολάρια που βρίσκονται στο Κατάρ θα μας επιστραφούν», τόνισε.<br /><br />Η αποδέσμευση των κεφαλαίων αποτελεί πάγιο αίτημα της ιρανικής πλευράς και θεωρείται ένα από τα πρώτα απτά αποτελέσματα του μνημονίου κατανόησης που υπεγράφη μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />Για την ιρανική οικονομία, η οποία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει πιέσεις από τις κυρώσεις και τον πληθωρισμό, η επιστροφή αυτών των κεφαλαίων έχει ιδιαίτερη πολιτική και οικονομική σημασία. </div><div><br />Τι σημαίνει η δήλωση για το Ισραήλ<br /><br />Η αναφορά στον Νετανιάχου δεν ήταν τυχαία.<br /><br />Το Ιράν επιχειρεί να παρουσιάσει την τρέχουσα διαδικασία ως απόδειξη ότι η στρατηγική της σύγκρουσης και της πίεσης που προωθεί η ισραηλινή κυβέρνηση δεν απέδωσε.<br /><br />Ταυτόχρονα, η Τεχεράνη επιδιώκει να ενισχύσει την εικόνα της στο εσωτερικό της χώρας, εμφανίζοντας το Ισραήλ ως τη μοναδική δύναμη που αντιδρά στην προοπτική εξομάλυνσης.<br /><br />Στο ιρανικό αφήγημα, η συμφωνία παρουσιάζεται ως μια εξέλιξη που απομονώνει πολιτικά τον Νετανιάχου και αναγνωρίζει τον ρόλο του Ιράν ως περιφερειακής δύναμης.</div><div><br />Το πραγματικό διακύβευμα<br /><br />Πίσω από τις δημόσιες δηλώσεις και τους υψηλούς τόνους, το πραγματικό ερώτημα παραμένει αν οι συνομιλίες στην Ελβετία μπορούν να οδηγήσουν σε μια μόνιμη συμφωνία.<br /><br />Οι δύο πλευρές καλούνται να γεφυρώσουν διαφορές γύρω από:το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν,<br />την άρση των κυρώσεων,<br />την ασφάλεια των Στενών του Ορμούζ,<br />τον ρόλο της Τεχεράνης στον Λίβανο και τη Συρία,<br />και το ευρύτερο πλαίσιο ασφάλειας στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Ο Πεζεσκιάν εμφανίζεται βέβαιος ότι η διαδικασία κινείται προς όφελος του Ιράν.<br /><br />Όμως η ιστορία των αμερικανοϊρανικών σχέσεων δείχνει ότι η απόσταση ανάμεσα σε μια προκαταρκτική συμφωνία και σε μια οριστική διπλωματική διευθέτηση παραμένει μεγάλη.<br /><br />Και όσο οι διαπραγματεύσεις προχωρούν, τόσο θα εντείνεται η γεωπολιτική σύγκρουση ανάμεσα σε όσους επιδιώκουν τη συμφωνία και σε όσους θεωρούν ότι μια προσέγγιση Ουάσιγκτον – Τεχεράνης ανατρέπει τις ισορροπίες ολόκληρης της Μέσης Ανατολής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Ο Πεζεσκιάν “δείχνει” Νετανιάχου: “Θα είναι ο πρώτος που θα δυσαρεστηθεί από τη συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν”».

Βασιλης Διαμαντακος  Ο Ιρανός πρόεδρος εμφανίζεται βέβαιος για θετική έκβαση των συνομιλιών στην Ελβετία, αποκαλύπτει επιστροφή 6 δισ. δολαρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μετά το Bürgenstock: Η διπλωματία κέρδισε χρόνο, αλλά η πραγματική μάχη ΗΠΑ. Ιράν μόλις ξεκινά.

<br />ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ<img height="148" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/iran-8-768x768.jpg" width="676" /><br /><br /><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Οι πολιτικοί διαπραγματευτές αποχώρησαν από την Ελβετία, οι τεχνικές ομάδες παραμένουν στο τραπέζι<br /><br />Η πρώτη φάση των κρίσιμων αμερικανοϊρανικών συνομιλιών στην Ελβετία ολοκληρώθηκε με μια εικόνα που αποτυπώνει τη φύση της διαπραγμάτευσης: οι κορυφαίοι πολιτικοί εκπρόσωποι της Τεχεράνης επέστρεψαν στο Ιράν, όμως οι τεχνικές ομάδες παρέμειναν στο Bürgenstock προκειμένου να συνεχίσουν το δύσκολο έργο της μετατροπής των πολιτικών δεσμεύσεων σε εφαρμόσιμη συμφωνία.<br /><br />Η αποχώρηση της ιρανικής αντιπροσωπείας ύστερα από 18 ώρες εντατικών συνομιλιών δεν ερμηνεύεται ως λήξη της διαδικασίας, αλλά ως μετάβαση σε ένα νέο στάδιο. Η πολιτική βούληση καταγράφηκε. Τώρα ξεκινά η δοκιμασία της εφαρμογής.<br /><br />Η ιρανική αποστολή περιλάμβανε τον πρόεδρο της Βουλής Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, τον υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί, τον διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας Αμπντολνασέρ Χεματί, τον υφυπουργό Πετρελαίου Χαμίντ Μπουρντ και τον έμπειρο πυρηνικό διαπραγματευτή Αλί Μπακρί.<br /><br />Η παραμονή όμως της τεχνικής ομάδας υπό τον υφυπουργό Εξωτερικών Καζέμ Γκαριμπαμπαντί δείχνει ότι η Τεχεράνη θεωρεί πως οι πραγματικές αποφάσεις δεν έχουν ακόμη ληφθεί.<br />Ο οδικός χάρτης των 60 ημερών και η νέα αρχιτεκτονική των συνομιλιών<br /><br />Το σημαντικότερο αποτέλεσμα της πρώτης ημέρας ήταν η συμφωνία σε έναν δομημένο μηχανισμό διαπραγμάτευσης.<br /><br />Οι διαμεσολαβητές από το Κατάρ και το Πακιστάν ανακοίνωσαν ότι οι δύο πλευρές συμφώνησαν σε:<br /><br />«Έναν οδικό χάρτη για την επίτευξη τελικής συμφωνίας εντός 60 ημερών.»<br /><br />Η εξέλιξη αυτή θεωρείται η σημαντικότερη πρόοδος στις αμερικανοϊρανικές σχέσεις εδώ και αρκετά χρόνια.<br /><br />Για πρώτη φορά μετά από μια μακρά περίοδο αμοιβαίων απειλών, κυρώσεων και στρατιωτικών προειδοποιήσεων, Ουάσιγκτον και Τεχεράνη αποδέχονται ένα κοινό χρονοδιάγραμμα διαπραγμάτευσης.<br /><br />Η συμφωνία δεν σημαίνει ότι τα δύσκολα ζητήματα έχουν επιλυθεί.<br /><br />Σημαίνει όμως ότι οι δύο πλευρές έχουν επενδύσει πολιτικό κεφάλαιο στην επιτυχία της διαδικασίας.<br /><br />Και αυτό από μόνο του αποτελεί γεωπολιτική εξέλιξη. <div><br />Η Τεχεράνη έβαλε στο τραπέζι το πραγματικό της ζητούμενο: το πετρέλαιο<br /><br />Παρά το γεγονός ότι η δημόσια συζήτηση επικεντρώνεται συνήθως στο πυρηνικό πρόγραμμα, οι δηλώσεις της ιρανικής πλευράς αποκαλύπτουν ότι το άμεσο ενδιαφέρον της Τεχεράνης είναι οικονομικό.<br /><br />Ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών Εσμαΐλ Μπαγαΐ επιβεβαίωσε ότι οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν σε ζητήματα που επηρεάζουν άμεσα την οικονομική επιβίωση της χώρας.<br /><br />«Η πώληση ιρανικού πετρελαίου, η έκδοση των απαραίτητων αδειών για εξαγωγές πετρελαίου και η αποδέσμευση περιορισμένων ή παγωμένων ιρανικών περιουσιακών στοιχείων ήταν μεταξύ των ζητημάτων που συζητήθηκαν λεπτομερώς.»<br /><br />Η συγκεκριμένη δήλωση αποκαλύπτει ότι το Ιράν προσέρχεται στη διαπραγμάτευση επιδιώκοντας άμεσα οικονομικά αποτελέσματα.<br /><br />Για την Τεχεράνη, η άρση ή η χαλάρωση των περιορισμών στις εξαγωγές πετρελαίου μπορεί να έχει μεγαλύτερη βραχυπρόθεσμη σημασία ακόμη και από τις πυρηνικές παραχωρήσεις.<br /><br />Η ιρανική οικονομία έχει δεχθεί σημαντικές πιέσεις από τις κυρώσεις και η πρόσβαση σε παγωμένα κεφάλαια αποτελεί στρατηγική προτεραιότητα.<br />Το μεγάλο ζήτημα: Ποιος εγγυάται ότι οι δεσμεύσεις θα εφαρμοστούν;<br /><br />Παρά την πρόοδο, η δυσπιστία μεταξύ των δύο πλευρών παραμένει βαθιά.<br /><br />Η Τεχεράνη εξακολουθεί να θεωρεί ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να υπαναχωρήσουν από δεσμεύσεις τους, όπως συνέβη στο παρελθόν.<br /><br />Ο Μπαγαΐ το κατέστησε σαφές. <br /><br />«Αυτή η διάταξη δεσμεύσεων δημιουργεί από μόνη της ένα είδος εγγύησης. Όλοι αυτοί οι μηχανισμοί πρέπει να εφαρμοστούν με τρόπο ώστε η άλλη πλευρά να μην μπορεί να αποφύγει τις υποχρεώσεις της.»<br /><br />Η δήλωση αυτή αποτυπώνει την ουσία της διαπραγμάτευσης.<br /><br />Το πρόβλημα δεν είναι πλέον μόνο το περιεχόμενο μιας συμφωνίας.<br /><br />Είναι η αξιοπιστία της εφαρμογής της.<br /><br />Για την Τεχεράνη, κάθε βήμα πρέπει να συνοδεύεται από αντίστοιχο βήμα της Ουάσιγκτον.<br /><br />«Η βάση είναι δέσμευση έναντι δέσμευσης. Κάθε βήμα που κάνουμε πρέπει να συνοδεύεται από αντίστοιχη εφαρμογή δεσμεύσεων από την άλλη πλευρά.»<br /><br />Πρόκειται για την πιο ξεκάθαρη διατύπωση της ιρανικής στρατηγικής μέχρι στιγμής.<br />Το πυρηνικό πρόγραμμα παραμένει το δυσκολότερο κεφάλαιο<br /><br />Παρά τις εντυπώσεις που δημιούργησαν οι συνομιλίες, οι πραγματικές πυρηνικές διαπραγματεύσεις δεν έχουν ακόμη ξεκινήσει.<br /><br />Ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών ήταν κατηγορηματικός.<br /><br />«Οι επίσημες πυρηνικές διαπραγματεύσεις δεν έχουν ακόμη αρχίσει.»<br /><br />Η παραδοχή αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία.<br /><br />Στην πραγματικότητα, οι συνομιλίες της Ελβετίας αφορούσαν πρωτίστως το πολιτικό και οικονομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα μπορούσε να ξεκινήσει μια μελλοντική πυρηνική διαπραγμάτευση.<br /><br />Το δυσκολότερο κομμάτι της διαδικασίας βρίσκεται ακόμη μπροστά.<br /><br />Εμπλουτισμός ουρανίου, επιθεωρήσεις, μηχανισμοί επαλήθευσης, κυρώσεις και περιφερειακές δεσμεύσεις παραμένουν ανοιχτά ζητήματα. </div><div><br />Οι αγορές ψήφισαν υπέρ της διπλωματίας<br /><br />Αν υπάρχει ένας παράγοντας που αντέδρασε άμεσα στις εξελίξεις, αυτός είναι οι διεθνείς αγορές.<br /><br />Μετά την ολοκλήρωση της πρώτης ημέρας των συνομιλιών, οι τιμές του πετρελαίου υποχώρησαν αισθητά.<br /><br />Το Brent κατέγραψε πτώση άνω του 2%, υποχωρώντας στα 78,89 δολάρια το βαρέλι.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή αντικατοπτρίζει την πεποίθηση των επενδυτών ότι μειώθηκε προσωρινά ο κίνδυνος ευρύτερης περιφερειακής σύγκρουσης.<br /><br />Η αναλύτρια Sugandha Sachdeva εξήγησε την αντίδραση των αγορών:<br /><br />«Η πτώση οφείλεται κυρίως στις βελτιωμένες προοπτικές για διπλωματική πρόοδο μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, αναζωπυρώνοντας τις ελπίδες ότι οι κυρώσεις κατά του Ιράν θα μπορούσαν τελικά να χαλαρώσουν.»<br /><br />Με άλλα λόγια, οι αγορές εκτιμούν ότι οι πιθανότητες ενεργειακής διαταραχής στην περιοχή έχουν μειωθεί.<br /><br />Τουλάχιστον προς το παρόν.<br />Η σκιά του Τραμπ και η εύθραυστη ισορροπία<br /><br />Οι συνομιλίες δεν εξελίχθηκαν χωρίς εντάσεις.<br /><br />Σύμφωνα με την ιρανική πλευρά, οι διαπραγματεύσεις διακόπηκαν προσωρινά μετά από απειλητικές δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ, οι οποίες προκάλεσαν την προσωρινή αποχώρηση της ιρανικής αντιπροσωπείας.<br /><br />Παρά το επεισόδιο, οι επαφές συνεχίστηκαν μέσω των διαμεσολαβητών.<br /><br />Ο Μπαγαΐ περιέγραψε τη στάση της Τεχεράνης:<br /><br />«Ήμασταν αποφασισμένοι να αξιοποιήσουμε αυτή την ευκαιρία ώστε να διασφαλίσουμε ότι η άλλη πλευρά θα τηρήσει τις δεσμεύσεις της.»<br /><br />Η δήλωση αποκαλύπτει ότι η Τεχεράνη επιθυμεί να κρατήσει ανοικτό το διπλωματικό κανάλι ακόμη και όταν οι πολιτικές εντάσεις αυξάνονται.<br /><br />Η αποχώρηση των κορυφαίων Ιρανών διαπραγματευτών από την Ελβετία δεν σηματοδοτεί το τέλος μιας διαδικασίας αλλά την αρχή της πιο κρίσιμης φάσης της. <br /><br />Η πολιτική συμφωνία για συνέχιση των συνομιλιών επιτεύχθηκε.<br /><br />Η πραγματική μάχη μεταφέρεται πλέον στο επίπεδο των τεχνικών λεπτομερειών, εκεί όπου θα κριθεί αν οι δεσμεύσεις για πετρέλαιο, κυρώσεις, παγωμένα περιουσιακά στοιχεία και περιφερειακή ασφάλεια μπορούν να μετατραπούν σε απτά αποτελέσματα.<br /><br />Για το Ιράν, η πρώτη ημέρα απέφερε σημαντικά πολιτικά και οικονομικά κέρδη.<br /><br />Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, δημιούργησε έναν μηχανισμό ελέγχου της κρίσης.<br /><br />Για τις αγορές, παρήγαγε το πολυτιμότερο αγαθό της εποχής: προβλεψιμότητα.<br /><br />Οι επόμενες 60 ημέρες θα δείξουν αν το Bürgenstock αποτέλεσε την αφετηρία μιας νέας περιφερειακής ισορροπίας ή απλώς μια προσωρινή παύση σε μια αντιπαράθεση που παραμένει βαθιά στρατηγική και εξαιρετικά εύθραυστη</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μετά το Bürgenstock: Η διπλωματία κέρδισε χρόνο, αλλά η πραγματική μάχη ΗΠΑ. Ιράν μόλις ξεκινά.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Κωστας Καλλιαντερης Οι πολιτικοί διαπραγματευτές αποχώρησαν από την Ελβετία, οι τεχνικές ομάδες παραμένουν στο τραπέζι Η πρώτη φάσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σύνοδος ΝΑΤΟ: Τι προσδοκά η Τουρκία από τον Τραμπ.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/trump-erdogan-768x512.png" width="755" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η Τουρκία επενδύει πολιτικά στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ και στη συνάντηση Τραμπ-Ερντογάν, ελπίζοντας σε γεωπολιτικά και αμυντικά οφέλη.<br /><br />Αν και υπάρχει ακόμα χρόνος, η Άγκυρα έχει βάλει από τώρα τα καλά της για να υποδεχτεί τους 32 αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων που θα συμμετάσχουν στην Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στις 7 και 8 Ιουλίου. Η τουρκική πρωτεύουσα ξαναβάφτηκε, ενώ φυτεύτηκαν τριαντάφυλλα κατά μήκος των διαδρομών, από όπου θα περάσει η αυτοκινητοπομπή των επισήμων. Οι εργασίες συντήρησης δρόμων συνεχίζονται, περίπου 70.000 αστυνομικοί και ένστολοι της χωροφυλακής θα φρουρούν τη Σύνοδο.<br /><br />Το προεδρικό συγκρότημα των 3.254.430,28 τ.μ. και 1.150 δωματίων, θα είναι κλειστό για την κυκλοφορία, όπως και οι περιοχές γύρω από μεγάλα ξενοδοχεία. «Οι ηγέτες του ΝΑΤΟ θα μετακινούνται με τουρκικές ηλεκτρικές λιμουζίνες Togg. Όλα βαίνουν καλώς, αν και απομένουν δεκαεπτά ημέρες σύμφωνα με την dw.com και την Αριάνα Φερεντίνου<br /><br />Όμως μέχρι πριν από λίγα 24ωρα, δεν ήταν καθόλου σίγουρο αν ο πιο σημαντικός αρχηγός και πιο αναγκαίος σύμμαχος για τον πρόεδρο Ερντογάν, ο πρόεδρος Τραμπ, θα του έκανε την τιμή να βρίσκεται στην Άγκυρα για τη μεγάλη Σύνοδο. Η επιβεβαίωση της επίσκεψης Τραμπ, αλλά και η δήλωση του ότι έρχεται στην Άγκυρα «μόνο για χάρη του οικοδεσπότη Τούρκου Προέδρου» λέγεται ότι ήταν τελικά το κύριο κίνητρο του Αμερικανού Προέδρου να έρθει στην τουρκική πρωτεύουσα σε μια στιγμή έντασης μεταξύ της Ουάσιγκτον και των Ευρωπαίων συμμάχων.<br />Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ, ευκαιρία για τον Ερντογάν<br /><br />Η φετινή Σύνοδος είναι ιδιαίτερα κρίσιμη, με πολλές διαφωνίες μεταξύ των μελών για την επέκεινα πορεία της συμμαχίας. Μάλιστα ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, δήλωσε σε δημοσιογράφους ότι «πολλές ευρωπαϊκές χώρες λένε ότι το γεγονός ότι η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στην Τουρκία, με οικοδεσπότη τον Πρόεδρό μας, είναι ο σημαντικότερος παράγοντας που κατέστησε δυνατή τη συμμετοχή του Προέδρου Τραμπ στη Σύνοδο Κορυφής. Αν ο Πρόεδρός μας δεν ήταν εκεί, αν η Τουρκία δεν ήταν εκεί, ο Τραμπ δεν θα είχε έρθει και ουσιαστικά θα είχε δηλώσει ότι δεν θα της έδινε σημασία».<br /><br />Για την Τουρκία, που αντιμετώπισε πολύ πρόσφατα την έντονη κριτική του Ευρωκοινοβουλίου για σοβαρές ελλείψεις στο κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων κρατών-μελών της ΕΕ, όπως της Ελλάδας και της Κύπρου, η επίσκεψη του Αμερικανού Προέδρου θα είναι μια ευκαιρία να κοπάσει κάπως ο θυμός των Ευρωπαίων, ώστε να συζητηθούν οι ευρωπαϊκές και αμερικανικές προοπτικές, να διατηρηθούν οι διατλαντικοί δεσμοί και να ενισχυθεί η ευρωπαϊκή διάσταση του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ο Χακάν Φιντάν δήλωσε ότι αυτό θα γίνει και πρόσθεσε ότι τα ζητήματα αυτά δεν θα μπορούσαν να επιλυθούν, εάν ο πρόεδρος των ΗΠΑ δεν παρευρισκόταν στις συναντήσεις.<br />Τι περιμένει η Τουρκία από τις ΗΠΑ<br /><br />Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η παρουσία του Αμερικανού προέδρου στην Άγκυρα θα χαροποιήσει ιδιαίτερα τον Τούρκο Πρόεδρο, ο οποίος εμφανίζεται ως ο «φίλος του Προέδρου» που θα συμβάλει ώστε να διατηρηθούν οι διατλαντικοί δεσμοί και να ενισχυθεί η ευρωπαϊκή διάσταση του ΝΑΤΟ, που, όπως είπε ο Τούρκος υπ. Εξωτερικών, παραμένει στρατηγική αναγκαιότητα για τη Τουρκία. Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα θα αποτελέσει ιστορική ευκαιρία για την ενότητα της συμμαχίας, τόνισε ο Χακάν Φιντάν, προβάλλοντας τον ρόλο της Τουρκίας ως διαμεσολαβήτριας σε περιφερειακές και παγκόσμιες συγκρούσεις.<br /><br />Ως «σημαντικό σημείο καμπής» χαρακτήρισε χθες την επερχόμενη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ: «Δεν βλέπουμε τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα απλώς ως μια συνάντηση ηγετών. Πιστεύουμε ότι θα είναι ένα σημαντικό σημείο καμπής που καταδεικνύει την αποφασιστικότητα του ΝΑΤΟ να προσαρμοστεί στο εξελισσόμενο περιβάλλον ασφαλείας και να διαμορφώσει τη μελλοντική στρατηγική του κατεύθυνση», δήλωσε ο Γκιουλέρ σε δημοσιογράφους στις Βρυξέλλες και τόνισε ότι οι συζητήσεις που είχε στη βελγική πρωτεύουσα επικεντρώθηκαν στην αποτρεπτική και αμυντική στάση του ΝΑΤΟ, στην υποστήριξη της <a href="https://www.dw.com/el/%CE%BF%CF%85%CE%BA%CF%81%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1/t-66183366">Ουκρανίας</a> και σε άλλες προκλήσεις ασφαλείας. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας που συμβάλλει, όπως είπε, όχι μόνο στην εθνική ασφάλεια αλλά και στη συλλογική άμυνα του ΝΑΤΟ.<div><br />Τι σημαίνει η Σύνοδος για την Κύπρο<br /><br />Η Άγκυρα αναμένει ότι η Σύνοδος Κορυφής θα επιβεβαιώσει την αρχή της συλλογικής άμυνας της συμμαχίας και τη δέσμευσή της στο Άρθρο 5, είπε ο Γκιουλέρ, ενθαρρύνοντας παράλληλα τους συμμάχους να λάβουν συγκεκριμένα μέτρα σχετικά με τις αμυντικές δαπάνες και τους στόχους ικανοτήτων. Ωστόσο ο Τούρκος υπουργός δεν παρέλειψε να ασκήσει έντονη κριτική στη συμφωνία Γαλλίας-Κύπρου, αποκαλώντας την παράνομη και αντίθετη προς το διεθνές δίκαιο: «Η συμφωνία αυτή, η οποία δεν έχει καθεστώς εγγυητή, είναι μια πρωτοβουλία που στερείται νομιμότητας, διαταράσσει την ευαίσθητη ισορροπία και είναι αντίθετη με το διεθνές δίκαιο», σύμφωνα με την dw.com και την Αριάνα Φερεντίνου<br /><br />Από την άλλη, επέμεινε ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της ως εγγυήτρια δύναμη όσον αφορά την «ΤΔΒΚ» και επανέλαβε τη δέσμευση της Άγκυρας για τη διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ απείλησε ότι η Άγκυρα θα απαντήσει σε οποιεσδήποτε απειλές κατά της ασφάλειας των Τουρκοκυπρίων.</div><div><br />F-35, F-16 και η νέα ατζέντα της Άγκυρας<br /><br />Στο μεταξύ, αν και απομένουν περίπου δύο εβδομάδες έως τη Σύνοδο Κορυφής στην Άγκυρα, τα τουρκικά ΜΜΕ ήδη συζητούν την σημασία της Συνόδου για την Τουρκία και επικεντρώνονται ιδιαίτερα στη συνάντηση των προέδρων Τραμπ και Ερντογάν. Τούρκοι αναλυτές συζητούν την πιθανότητα επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35, παρά το γεγονός ότι κάτι τέτοιο έχει αποκλείσει ήδη ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο.<br /><br />Παρ όλα αυτά η «καλή χημεία» μεταξύ των δυο προέδρων και οι συχνές επαφές τους, καθώς και τα πολύ καλά λόγια του Τραμπ για τον Τούρκο πρόεδρο, δίνουν ελπίδες ότι θα βρεθούν λύσεις. Τα τουρκικά ΜΜΕ θεωρούν ότι κατά τη συνάντηση Τραμπ-Ερντογάν θα τεθεί το θέμα της αγοράς μαχητικών F-16, που έχει μείνει στάσιμο, ενώ άλλοι αναλυτές ασχολούνται ιδιαίτερα με τις τεταμένες σχέσεις με την Ελλάδα, το Αιγαίο, τα ενεργειακά και το νομοσχέδιο για τη Γαλάζια Πατρίδα.<br /><br />Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εμφανίζεται ικανοποιημένος, επενδύει πολλά στην αναπτυσσόμενη αμυντική βιομηχανία της χώρας του και λιγότερα στην πλήρη ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ. Χθες, χαιρέτισε την παράδοση μιας κορβέτας από την Τουρκία στη Ρουμανία ως την πρώτη εξαγωγή πολεμικού πλοίου της χώρας σε κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μιλώντας σε τελετή στη Διοίκηση Ναυπηγείων της Κωνσταντινούπολης, ο Ερντογάν δήλωσε: «Βρισκόμαστε στη μέση μιας εξαιρετικά χαοτικής περιόδου, στην οποία όσοι δεν είναι ισχυροί στο πεδίο, μπορεί ακόμη και να βρεθούν στο μενού».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σύνοδος ΝΑΤΟ: Τι προσδοκά η Τουρκία από τον Τραμπ.

Βασιλης Διαμαντακος Η Τουρκία επενδύει πολιτικά στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ και στη συνάντηση Τραμπ-Ερντογάν, ελπίζοντας σε γεωπολιτικά και αμυντικά...

Διαβάστε την συνέχεια

Το σκληρό μάθημα του Ιράν στον Τραμπ. Πόσο δύσκολη είναι τελικά η ειρήνη.Το «τολμηρό στοίχημα» στην Ελβετία.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Trump-1.webp"><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Trump-1-696x392.webp" /></a><br /><br />Η μετάβαση από το πεδίο της μάχης στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αποδεικνύεται μια διαδικασία εξίσου επώδυνη και γεμάτη παγίδες με την ίδια τη διεξαγωγή του πολέμου. Σύμφωνα με ανάλυση του CNN, οι πρώτες διπλωματικές προσπάθειες του Αμερικανού Αντιπροέδρου, Τζέι Ντι Βανς, στην Ελβετία, με στόχο τη μετατροπή του προσωρινού μνημονίου συναντίληψης (MOU) με το Ιράν σε μια μόνιμη ειρηνευτική συμφωνία, βρίσκονται ήδη σε εξαιρετικά επικίνδυνα νερά.<br />Το Ιράν φροντίζει να δώσει στον Ντόναλντ Τραμπ ένα σκληρό μάθημα ρεαλπολιτίκ: η υπογραφή μιας προκαταρκτικής εκεχειρίας είναι το εύκολο κομμάτι· η διαχείριση της επόμενης ημέρας είναι ένας διπλωματικός γολγοθάς.<br /><br />Το εύθραυστο πλαίσιο της Γαλλίας<br /><br />Το μνημόνιο που υπέγραψε ο Τραμπ στη Γαλλία έβαλε προσωρινό φρένο στις άμεσες εχθροπραξίες ΗΠΑ-Ιράν, άνοιξε τα στρατηγικής σημασίας Στενά του Ορμούζ και πρόσφερε στην Τεχεράνη σημαντικά οικονομικά κίνητρα με αντάλλαγμα τη δέσμευση για πάγωμα του πυρηνικού της προγράμματος.<br />Ωστόσο, η συμφωνία άφησε τα πιο «ακανθώδη» ζητήματα –όπως η τύχη των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου– για ένα θρίλερ διαπραγματεύσεων 60 ημερών. Παρά το γεγονός ότι οι συνμεσολαβητές (Κατάρ και Πακιστάν) κάνουν λόγο για «θετικό κλίμα», το δίκτυο CNN επισημαίνει ότι η σκληρή πραγματικότητα στο πεδίο απειλεί ανά πάσα στιγμή να τινάξει τη διαδικασία στον αέρα.<div><br />Η στρατηγική της Τεχεράνης<br /><br />Το Ιράν επιχειρεί ήδη να κεφαλαιοποιήσει τη νέα του επιρροή. Η πρόσφατη κίνησή του να ισχυριστεί ότι κλείνει εκ νέου τα Στενά του Ορμούζ –σε πλήρη αντίθεση με τα συμφωνηθέντα– δεν ήταν τίποτα λιγότερο από ένας εκβιασμός με στόχο να αναγκάσει την Ουάσιγκτον να επιβάλει χαλινάρι στο Ισραήλ και στις επιχειρήσεις του κατά της Χεζμπολάχ στον Λίβανο.<br />Η αντίδραση του Τραμπ ήταν άμεση και χαρακτηριστική του στυλ του: νέες απειλές για βία, προειδοποιήσεις ότι η ιρανική διαπραγματευτική ομάδα «μπορεί να μην καταφέρει να επιστρέψει σπίτι της» και υποσχέσεις για σκληρά πλήγματα. Όμως, η Τεχεράνη γνωρίζει ότι ο Αμερικανός πρόεδρος βιάζεται να παρουσιάσει μια πολιτική νίκη ενόψει των επερχόμενων ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο επικεφαλής διαπραγματευτής του Ιράν, Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ: «Αν οι απειλές τους είχαν όντως πιάσει τόπο, δεν θα είχαν φτάσει σε αυτό το επίπεδο απόγνωσης σήμερα».<br /><br />Το ισραηλινό αίνιγμα<br /><br />Την ίδια ώρα, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου βρίσκεται σε δεινή θέση, παγιδευμένος ανάμεσα στις πιέσεις του Λευκού Οίκου για αυτοσυγκράτηση και στην εσωτερική αντίδραση των Ισραηλινών που βλέπουν με καχυποψία τη συμφωνία του Τραμπ. Η τακτική του Ισραήλ να συνεχίζει τα πλήγματα στον Λίβανο μέχρι την τελευταία στιγμή, σε συνδυασμό με την επιμονή του Ιράν για πλήρη παύση των επιχειρήσεων, δείχνει πώς οι περιφερειακοί σύμμαχοι και οι «διά πληρεξουσίου» πόλεμοι μπορούν ανά πάσα στιγμή να εκτροχιάσουν την ειρήνη.<br /><br />Διακομματικά πυρά στην Ουάσιγκτον<br /><br />Στο εσωτερικό μέτωπο των ΗΠΑ, ο Τραμπ βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα σπάνιο κύμα διακομματικού σκεπτικισμού. Πολλοί θεωρούν ότι ο πρόεδρος «παραχώρησε πάρα πολλά», προχωρώντας σε άρση κυρώσεων και συναινώντας σε ένα ταμείο 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την ιρανική οικονομία, χωρίς ουσιαστικές εγγυήσεις.<br />Όπως μετέδωσε το CNN, ενώ Ρεπουμπλικανοί «ιέρακες» όπως ο Λίντσεϊ Γκράχαμ στηρίζουν απλώς τη διπλωματική οδό ως έσχατη λύση πριν τον ολοκληρωτικό πόλεμο (δηλώνοντας πάντως πως «πιστεύει ότι θα αποτύχει»), οι Δημοκρατικοί κάνουν λόγο για καταστροφή. Ο γερουσιαστής Κόρι Μπούκερ χαρακτήρισε τη συμφωνία «απόλυτη παράδοση», τονίζοντας ότι το Ιράν καρπώνεται δισεκατομμύρια, ενώ ο Αμερικανός πολίτης συνεχίζει να πληρώνει το οικονομικό κόστος του πολέμου.</div><div><br />Το «τολμηρό στοίχημα» της Ελβετίας<br /><br />Παρά τις ζοφερές προοπτικές, η κυβέρνηση Τραμπ, μέσω του Τζέι Ντι Βανς, παίζει το τελευταίο της χαρτί στην Ελβετία, προσφέροντας στο Ιράν μια ριζική μεταμόρφωση των διμερών σχέσεων αν εγκαταλείψει οριστικά τις πυρηνικές του φιλοδοξίες.<br />Ωστόσο, η ιστορία 50 ετών ισλαμικής επανάστασης δείχνει ότι το καθεστώς της Τεχεράνης τρέφεται από την αντιπαράθεση με τη Δύση. Η προσδοκία ότι μια νέα γενιά πραγματιστών θα αγκαλιάσει το οικονομικό άνοιγμα ρισκάροντας τον εσωτερικό της έλεγχο, μοιάζει περισσότερο με ευσεβή πόθο παρά με ρεαλιστική στρατηγική.<br />Στο πλαίσιο αυτό, σύμφωνα με την ανάλυση του CNN, η διεξαγωγή του πολέμου απέτυχε να εκπληρώσει τους αμερικανικούς στόχους. Το σκληρό ξεκίνημα των συνομιλιών δείχνει ότι η ειρήνη, υπό αυτούς τους όρους, μπορεί να αποδειχθεί παρομοίως μάταιη.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το σκληρό μάθημα του Ιράν στον Τραμπ. Πόσο δύσκολη είναι τελικά η ειρήνη.Το «τολμηρό στοίχημα» στην Ελβετία.

Η μετάβαση από το πεδίο της μάχης στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αποδεικνύεται μια διαδικασία εξίσου επώδυνη και γεμάτη παγίδες με την ίδι...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επιρροή Τραμπ στην απόφαση Ερντογάν για τη Σχολή της Χάλκης.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.lifo.gr/sites/default/files/styles/landscape_medium/public/articles/2026-06-16/erntogan-bartholomaios-sholi-halki.jpg?h=4f1066f7&itok=RH3dhbMK" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="340" data-original-width="520" height="131" src="https://www.lifo.gr/sites/default/files/styles/landscape_medium/public/articles/2026-06-16/erntogan-bartholomaios-sholi-halki.jpg?h=4f1066f7&itok=RH3dhbMK" width="753" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Επανεκκίνηση των συνομιλιών επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής</span></h3>Ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έδωσε επίσημη εντολή για την άμεση επανεκκίνηση των διαβουλεύσεων που αφορούν την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Σύμφωνα με πληροφορίες που μεταδίδει το πρακτορείο Reuters, το κρίσιμο αυτό ζήτημα είχε τεθεί εμφατικά στο προσκήνιο από τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, ενόψει μάλιστα της επικείμενης επίσκεψής του στην Άγκυρα τον επόμενο μήνα για τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ.<br /><br />Το ζήτημα της Σχολής είχε αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης μεταξύ των δύο ηγετών ήδη από την περσινή τους συνάντηση στην Ουάσινγκτον. Στο πλαίσιο των νέων δεδομένων, ο μητροπολίτης Χαλκηδόνος Εμμανουήλ, στενός συνεργάτης του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, επιβεβαίωσε ότι η όλη υπόθεση έχει περάσει πλέον σε «νέα φάση», καθώς ο Τούρκος πρόεδρος ανέθεσε στο Συμβούλιο Ανώτατης Εκπαίδευσης της χώρας του την ευθύνη να συνεχίσει τις επαφές με την αρμόδια επιτροπή του Οικουμενικού Πατριαρχείου.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin: 10px auto; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2068672908214309160" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2068672908214309160&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fgeopolitiki-amyna%2F1020746%2Fi-epirroi-tramp-stin-apofasi-erntogan-gia-ti-scholi-tis-chalkis%2F&sessionId=f7989080d4c62c1a56e85c624f6e5254b35a1472&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 640px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; line-height: 1.6 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; transition: font-size 0.18s, line-height 0.18s;"></p>Η αισιοδοξία του Φαναρίου και τα επόμενα βήματα<br /><br />Αν και στην παρούσα φάση δεν έχει προσδιοριστεί ένα σαφές και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα για το πότε θα ανοίξει τις πύλες της η Σχολή, η πλευρά του Οικουμενικού Πατριαρχείου διά του μητροπολίτη Εμμανουήλ εκφράζει την αισιοδοξία της για την πορεία της διαδικασίας. «Για το Πατριαρχείο, ύστερα από δεκαετίες στασιμότητας, το νερό μπήκε στο αυλάκι», ανέφερε χαρακτηριστικά ο ιεράρχης, δίνοντας έμφαση στο γεγονός ότι η έναρξη αυτής της επίσημης θεσμικής οδού αποτελεί από μόνη της ένα σημαντικό βήμα προόδου.<br /><br />Σύμφωνα με τον σχεδιασμό που αποσαφήνισε ο μητροπολίτης, ο οδικός χάρτης για την επόμενη ημέρα περιλαμβάνει την πλήρη αποπεράτωση των τεχνικών εργασιών για την αποκατάσταση και την κτιριακή ανακαίνιση των εγκαταστάσεων της Σχολής. Παράλληλα, οι δύο πλευρές καλούνται να επεξεργαστούν και να καταλήξουν σε ένα αμοιβαία αποδεκτό νομικό και εκπαιδευτικό καθεστώς, το οποίο θα θωρακίσει και θα διέπει τη μελλοντική λειτουργία του ιστορικού ιδρύματος.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η επιρροή Τραμπ στην απόφαση Ερντογάν για τη Σχολή της Χάλκης.

Επανεκκίνηση των συνομιλιών επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής Ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έδωσε επίσημη εντολή για ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς οι χώρες άρχισαν να «κλέβουν» τον καιρό η μία της άλλης.

<img height="150" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/synnefa2.jpg" width="751" /><br /><br />Η τεχνητή πρόκληση βροχής εξελίσσεται στη νέα, αόρατη γεωπολιτική απειλή του 21ου αιώνα - Ποιος έχει τελικά τα «δικαιώματα» σε ένα σύννεφο;<br /><br />Ποιος να το περίμενε ότι θα έρθει η στιγμή όπου οι γεωπολιτικές συγκρούσεις, δεν θα αφορούν μόνο τον έλεγχο των κοιτασμάτων πετρελαίου, ή τη χάραξη των θαλάσσιων συνόρων, αλλά ο… καιρός θα μετατραπεί σε διπλωματικό όπλο και τα κράτη για αλληλοκατηρούνται για κλοπή βροχών. Με τη λειψυδρία να αποτελεί πλέον τον υπ’ αριθμόν ένα κίνδυνο για την παγκόσμια ασφάλεια και την επισιτιστική αλυσίδα, δεκάδες κράτη αποφάσισαν ότι δεν έχουν την πολυτέλεια να περιμένουν τα δελτία καιρού. Παίρνουν την κατάσταση, και το κλίμα, στα χέρια τους.<div><br />Βροχές κατά παραγγελία<br /><br />Η πρακτική δεν είναι καινούργια, αλλά η τεχνολογία την έχει απογειώσει. Η μέθοδος ονομάζεται «Σπορά Νεφών» (Cloud Seeding). Χρησιμοποιώντας ειδικά εξοπλισμένα αεροσκάφη, drones ή ακόμα και δίκτυα επίγειων γεννητριών, οι επιστήμονες «ψεκάζουν» τα σύννεφα με χημικά σωματίδια (κυρίως ιωδιούχο άργυρο, ξηρό πάγο ή άλατα).<br /><br />Αυτά τα σωματίδια λειτουργούν ως μικροσκοπικοί πυρήνες γύρω από τους οποίους συγκεντρώνεται η υγρασία. Οι σταγόνες βαραίνουν γρηγορότερα και, νομοτελειακά, πέφτουν στο έδαφος ως βροχή ή χιόνι. Χώρες όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν πάει την τεχνολογία ένα βήμα παραπέρα, δοκιμάζοντας drones που εκπέμπουν ηλεκτρικές εκκενώσεις (λέιζερ) μέσα στα σύννεφα, αναγκάζοντας τις σταγόνες να ενωθούν χωρίς καν τη χρήση χημικών. Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό καθώς μια ξηρή έρημος μπορεί να δει καταρρακτώδεις βροχές ακόμα και μέσα σε λίγες ώρες.<br /><br />Όταν η μία χώρα προκαλεί βροχή «κλέβοντας» τα σύννεφα απο τις γειτονικές της<br /><br />Η τεχνολογία ακούγεται ως το απόλυτο θαύμα απέναντι στην κλιματική κρίση, αλλά κρύβει ένα τεράστιο γεωπολιτικό «αγκάθι». Τα σύννεφα δεν αναγνωρίζουν εθνικά σύνορα. Η ατμόσφαιρα της Γης είναι ένα κλειστό, δυναμικό σύστημα. Όταν μια χώρα παρεμβαίνει τεχνητά και αναγκάζει ένα σύννεφο να αδειάσει το φορτίο του πάνω από την επικράτειά της, ουσιαστικά στερεί αυτή τη βροχή από την επόμενη χώρα προς την οποία κατευθυνόταν το καιρικό σύστημα.<br /><br />Αυτό μετατρέπει το νερό από φυσικό αγαθό σε ένα γεωπολιτικό παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος. Η δική σου τεχνητή βροχή μεταφράζεται στην ξηρασία του γείτονα. Και αυτό έχει ήδη αρχίσει να προκαλεί σοβαρούς τριγμούς στην παγκόσμια σκακιέρα.<br /><br />Στη Μέση Ανατολή η περιοχή «φλέγεται» από την ξηρασία. Το Ιράν έχει κατηγορήσει ανοιχτά στο παρελθόν τόσο το Ισραήλ όσο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ότι «κλέβουν τα σύννεφα και τη βροχή του». Όταν το νερό εξαντλείται, αυτού του είδους οι ισχυρισμοί, είτε αποδεικνύονται επιστημονικά είτε όχι, αποτελούν τέλειο έδαφος για στρατιωτική κλιμάκωση.<br /><br />Η Κίνα από πλευράς της διαθέτει το μεγαλύτερο πρόγραμμα τροποποίησης καιρού στον κόσμο. Στόχος της είναι να ελέγχει τον καιρό σε μια έκταση σχεδόν διπλάσια από το μέγεθος της Ινδίας, εξυπηρετώντας τον αγροτικό της τομέα. Η Ινδία παρακολουθεί με τρόμο αυτό το γιγαντιαίο πείραμα, φοβούμενη ότι το Πεκίνο θα μπορούσε να ελέγχει τους μουσώνες ή να αποστραγγίσει τα νέφη πριν φτάσουν στα κρίσιμα υδάτινα αποθέματα των Ιμαλαΐων.<br /><br />Χωρίς Διεθνές Δίκαιο<br /><br />Το πιο τρομακτικό στοιχείο σε αυτόν τον νέο Ψυχρό Πόλεμο είναι η απουσία κανόνων. Αυτή τη στιγμή, υπάρχει ένα τεράστιο νομικό κενό. Το Διεθνές Δίκαιο και ο ΟΗΕ δεν έχουν ξεκαθαρίσει ποιος κατέχει την υγρασία στην ατμόσφαιρα. Αν ένα ποτάμι διασχίζει δύο χώρες, υπάρχουν συνθήκες για το πώς θα μοιραστεί το νερό. Όταν όμως πρόκειται για σύννεφα πάνω από τον ουρανό, δεν υπάρχουν νόμοι.<br /><br />Καθώς η κλιματική πίεση εντείνεται, η τεχνολογία της τροποποίησης του καιρού θα γίνει φθηνότερη και πιο προσβάσιμη. Και τότε είναι βέβαιο ότι η γεωπολιτικές εντάσεις θα επεκταθούν σε νέο πεδίο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/"> πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πώς οι χώρες άρχισαν να «κλέβουν» τον καιρό η μία της άλλης.

Η τεχνητή πρόκληση βροχής εξελίσσεται στη νέα, αόρατη γεωπολιτική απειλή του 21ου αιώνα - Ποιος έχει τελικά τα «δικαιώματα» σε ένα σύννεφο; ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παραίτηση-σεισμός του Κιρ Στάρμερ υπό το βάρος εσωκομματικής «εξέγερσης».

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/STARMER-1-630x399.jpg" width="756" /><br /><br />Τον τερματισμό της δίχρονης, πολυτάραχης πρωθυπουργικής του θητείας ανακοίνωσε το πρωί της Δευτέρας 22/06 ο Κιρ Στάρμερ, υποκύπτοντας στις έντονες εσωκομματικές πιέσεις.<br /><br />Σε διάγγελμά του έξω από την πρωθυπουργική κατοικία στην Ντάουνινγκ Στριτ 10, ο κ. Στάρμερ γνωστοποίησε την αποχώρησή του τόσο από την πρωθυπουργία όσο και από την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος, δρομολογώντας τις διαδικασίες για την ανάδειξη του έβδομου Βρετανού πρωθυπουργού μέσα σε μία δεκαετία.<br /><br />Όπως διευκρίνισε, έχει ήδη ενημερώσει σχετικώς τον βασιλιά Κάρολο, ενώ θα παραμείνει στον θώκο έως ότου ολοκληρωθεί η εκλογή του διαδόχου του.<br /><br />«Το ερώτημα που θέτει η κοινοβουλευτική ομάδα είναι αν είμαι ο κατάλληλος για να οδηγήσω το κόμμα στις επόμενες εκλογές.<br /><br />»Άκουσα την απάντησή τους και την αποδέχομαι», δήλωσε χαρακτηριστικά ο απερχόμενος πρωθυπουργός, εμφανώς συγκινημένος.<div><br />Το χρονικό της πτώσης και το «φαινόμενο» Άντι Μπέρναμ<br /><br />Η ανακοίνωση της παραίτησης αποτελεί το αποκορύφωμα μιας παρατεταμένης εσωκομματικής αμφισβήτησης από την πτέρυγα των Εργατικών.<br /><br />Ως θρυαλλίδα των εξελίξεων λειτούργησε η σαρωτική επικράτηση του Άντι Μπέρναμ στην επαναληπτική εκλογή της περασμένης Πέμπτης στην περιφέρεια του Μέικερφιλντ.<br /><br />Η νίκη αυτή του πρώην δημάρχου του Μείζονος Μάντσεστερ -ο οποίος θεωρείται το απόλυτο φαβορί για τη διαδοχή- χαρακτηρίστηκε από αναλυτές ως «η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι» για τον Στάρμερ.<br /><br />Η συγκυρία μάλιστα θέλει τον κ. Μπέρναμ, τον επονομαζόμενο και «Βασιλιά του Βορρά», να ορκίζεται ως βουλευτής την ίδια ακριβώς ημέρα που ο προκάτοχός του επέλεξε να αποχωρήσει.<br /><br />Η θέση του Κιρ Στάρμερ είχε ήδη εξασθενήσει σημαντικά μετά τις πρόσφατες παραιτήσεις κορυφαίων υπουργών του:<br /><br />Γουές Στρίτινγκ (Υπουργός Υγείας): Αποχώρησε τον περασμένο μήνα, εξαπολύοντας δριμεία κριτική στον πρωθυπουργό για «κλίμα αναποφασιστικότητας».<br /><br />Τζον Χίλι (Υπουργός Άμυνας): Παραιτήθηκε εντός του τρέχοντος μηνός λόγω διαφωνιών για τις αμυντικές δαπάνες, κατηγορώντας τον Στάρμερ για αθέτηση υποσχέσεων.</div><div><br />Οικονομικό τέλμα, σκάνδαλα και η πίεση της αντιπολίτευσης<br /><br />Η πολιτική πτώση του Στάρμερ εξελίχθηκε σε ένα περιβάλλον έντονης οικονομικής στασιμότητας, υποβάθμισης των υποδομών και κατακρήμνισης της δημόσιας εμπιστοσύνης.<br /><br />Το κλίμα εθνικής παρακμής αποτυπώθηκε ανάγλυφα και στις πρόσφατες τοπικές εκλογές, όπου οι Εργατικοί υπέστησαν πανωλεθρία χάνοντας πάνω από 1.100 δημοτικές έδρες, την ώρα που το δεξιό κόμμα «Μεταρρύθμιση του Ηνωμένου Βασιλείου» (Reform UK) του Νάιτζελ Φάρατζ κατέγραφε εντυπωσιακή άνοδο με κέρδη άνω των 1.450 εδρών.<br /><br />Παράλληλα, καταλυτικό πλήγμα στην εικόνα της κυβέρνησης επέφερε το σκάνδαλο γύρω από τον διορισμό του ιστορικού στελέχους των Εργατικών, Πίτερ Μάντελσον, στη θέση του πρεσβευτή των ΗΠΑ τον Δεκέμβριο του 2024.<br /><br />Ο διορισμός προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων λόγω των παλαιότερων διασυνδέσεων του Μάντελσον με τον καταδικασμένο για σεξουαλικά αδικήματα Τζέφρι Έπσταϊν.<br /><br />Αν και ο Στάρμερ απομάκρυνε τον Μάντελσον τον περασμένο Σεπτέμβριο και ο ίδιος δεν βαρύνεται με καμία κατηγορία, η υπόθεση προκάλεσε ανήκεστο πολιτική ζημία.</div><div><br />Οι διεθνείς αντιδράσεις και η επόμενη ημέρα<br /><br />Στις εξελίξεις παρενέβη και ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος μέσω ανάρτησής του στην πλατφόρμα Truth Social έσπευσε να σχολιάσει ότι ο Στάρμερ «απέτυχε οικτρά σε δύο κρίσιμους τομείς: το μεταναστευτικό και την ενέργεια».<br /><br />Πλέον, τα βλέμματα στρέφονται στις εσωκομματικές διαδικασίες των Εργατικών.<br /><br />Σύμφωνα με το καταστατικό του κόμματος, για να εγκριθεί μια υποψηφιότητα απαιτείται η στήριξη του 20% των βουλευτών.<br /><br />Εάν ο Άντι Μπέρναμ παραμείνει ο μοναδικός υποψήφιος που θα συγκεντρώσει αυτό το ποσοστό, αναμένεται να αναλάβει την πρωθυπουργία χωρίς να στηθούν εσωκομματικές κάλπες, εξέλιξη που η ηγεσία του κόμματος επιθυμεί προκειμένου να αποφευχθεί μια παρατεταμένη περίοδος πολιτικής αβεβαιότητας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Παραίτηση-σεισμός του Κιρ Στάρμερ υπό το βάρος εσωκομματικής «εξέγερσης».

Τον τερματισμό της δίχρονης, πολυτάραχης πρωθυπουργικής του θητείας ανακοίνωσε το πρωί της Δευτέρας 22/06 ο Κιρ Στάρμερ, υποκύπτοντας στις έ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν ορόσημο της νέας διεθνοπολιτικής περιόδου.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR2a6lslGx2Y2dv70Lo2LPON8hCQL7QDYZEjxuuVb4_5dlc9Sx041SHr1o&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="678" height="133" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR2a6lslGx2Y2dv70Lo2LPON8hCQL7QDYZEjxuuVb4_5dlc9Sx041SHr1o&s=10" width="759" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Υπογράφηκε την προηγούμενη εβδομάδα, εν μέσω διπλωματικών παλινωδιών, περιορισμένων στρατιωτικών δράσεων αμφοτέρωθεν και αμφίσημων δηλώσεων το Μνημόνιο Κατανόησης μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν με άμεσο στόχο την κατάπαυση του πυρός στη Μέση Ανατολή και απώτερο μία τελική συμφωνία ειρήνευσης.<br /><br />ΤΟΥ Δρ. <b>ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΙΩΓΑ</b><br /><br />Σύμφωνα με το άρθρο 1 του Μνημονίου προβλέπεται: «ο άμεσος και οριστικός τερματισμός του πολέμου σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου,(…) Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, καθώς και οι σύμμαχοί τους αναλαμβάνουν την υποχρέωση να μην εξαπολύσουν καμία εχθρική ενέργεια ο ένας εναντίον του άλλου και να απέχουν από την απειλή ή τη χρήση βίας ο ένας εναντίον του άλλου».<br /><br />-Στο αρχικό άρθρο καταγράφεται η πλήρης και γενική κατάπαυση του πυρός σε όλα τα μέτωπα και στο Λίβανο, όχι μόνο από τα δύο μέρη που υπέγραψαν το μνημόνιο αλλά και από τα υπόλοιπα κράτη και μη- κρατικούς δρώντες που είχαν ή έχουν εμπλακεί σε στρατιωτικές επιχειρήσεις. Η αναφορά στη διασφάλιση «της εδαφικής ακεραιότητας και της κυριαρχίας του Λιβάνου» προφανώς δημιουργεί περιορισμούς στην παρουσία των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων στη χώρα και δευτερευόντως στη δράση της Χεζμπολάχ.<br /><br />Το δεύτερο άρθρο προβλέπει ότι: «Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν και οι Ηνωμένες Πολιτείες αναλαμβάνουν την υποχρέωση να σέβονται την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα η μία της άλλης και να απέχουν από κάθε παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της άλλης». <a href="https://www.huffingtonpost.gr/blogs/to-mnimonio-katanoisis-inomenon-politeion-kai-iran-os-orosimo-tis-neas-diethnopolitikis-periodou/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν ορόσημο της νέας διεθνοπολιτικής περιόδου.

Υπογράφηκε την προηγούμενη εβδομάδα, εν μέσω διπλωματικών παλινωδιών, περιορισμένων στρατιωτικών δράσεων αμφοτέρωθεν και αμφίσημων δηλώσεων ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κρίσιμες ώρες για Κοστιαντίνιβκα και Ντονμπάς στην ανατ. Ουκρανία…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQq62wqjnT4UmDq92ld37sKoEbDKB1QUTD3gwEyei8_-O3tzNoLhh2KirM&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="682" height="132" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQq62wqjnT4UmDq92ld37sKoEbDKB1QUTD3gwEyei8_-O3tzNoLhh2KirM&s=10" width="756" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Δυσμενείς για το Κίεβο μοιάζουν οι εξελίξεις στην στρατηγικής σημασίας πόλη Κοστιαντίνιβκα στην ανατολική Ουκρανία, καθώς <a href="https://www.bbc.com/news/articles/c9w2g0ewk95o">σύμφωνα με το BBC</a>, ρωσικά στρατεύματα φέρονται έχουν διεισδύσει και προσπαθούν να την περικυκλώσουν. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, “ολόκληρη η πόλη βρίσκεται πλέον ουσιαστικά σε μια «γκρίζα ζώνη», που δεν ελέγχεται πλέον από κανέναν”, σύμφωνα με όσα δήλωσαν Ουκρανοί στρατιώτες στο βρετανικό μέσο.<br /><br />«Μπαίνουν σε περιοχές πίσω από την πλάτη μας και σε αστικό περιβάλλον είναι εξαιρετικά δύσκολο να τους απωθήσουμε», λέει υπό την προϋπόθεση της ανωνυμίας, Ουκρανός χειριστής drone που επιχειρεί σε αυτήν την περιοχή και προτιμά να παραμείνει ανώνυμος. Η Κοστιαντίνιβκα αποτελεί πύλη προς την υπόλοιπη περιοχή του Ντονμπάς. Σύμφωνα πάντα με το ίδιο ρεπορτάζ, εάν πέσει, οι ρωσικές δυνάμεις θα μπορέσουν να προωθηθούν προς τα τελευταία εναπομείναντα οχυρά της Ουκρανίας στα ανατολικά, τις πόλεις Κραματόρσκ και Σλαβιάνσκ και να πλησιάσουν στην πλήρη κατάληψη του Ντονμπάς, ενός από τους βασικούς στόχους του Κρεμλίνου σε αυτόν τον πόλεμο.<br /><br />Εδώ και μήνες, ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία έχει σταματήσει κατά μήκος της πρώτης γραμμής και οι Ουκρανοί στρατιωτικοί διοικητές αναφέρουν ότι έχουν ανακτήσει περισσότερα εδάφη φέτος από όσα έχουν χάσει, αποκόπτοντας τις κρίσιμες γραμμές ανεφοδιασμού της Μόσχας μεταξύ των ρωσικών συνόρων και της κατεχόμενης Κριμαίας. Την Κυριακή, οι ρωσικά διορισμένες αρχές στην Κριμαία ανέστειλαν τις πωλήσεις καυσίμων στο κοινό λόγω των ελλείψεων. Επιπρόσθετα, οι επανειλημμένες επιθέσεις του Κιέβου σε διυλιστήρια πετρελαίου στη Μόσχα, την Αγία Πετρούπολη και άλλες πόλεις έχουν επίσης προσπαθήσει να επιστήσουν την προσοχή των Ρώσων μακριά από την πρώτη γραμμή της μάχης στη σύγκρουση.<br /><br />Αλλά στην Κοστιαντίνιβκα, Ρώσοι στρατιώτες έχουν προχωρήσει από το νότο και έχουν εντοπιστεί ακόμη και στην άλλη άκρη της πόλης, στα βόρεια προάστια της πόλης. Η Μόσχα λέει ότι οι δυνάμεις της προελαύνουν γρήγορα στο νοτιοδυτικό τμήμα της Κοστιαντίνιβκα και ότι έχουν περικυκλώσει ουκρανικές στρατιωτικές μονάδες. Αυτό διαψεύδεται από το Κίεβο, με στρατιωτικούς αξιωματούχους που εμπλέκονται στην άμυνα της περιοχής να αναφέρουν, ότι “η κατάσταση παραμένει υπό έλεγχο” και ότι “ο εχθρός δεν έχει καμία επιτυχία”. Ωστόσο, αναγνωρίζεται ότι υπάρχουν περίπου 130 Ρώσοι στρατιώτες που εξακολουθούν να βρίσκονται μέσα στην πόλη.<br /><br />Η κατάσταση επί τόπου μπορεί να μην είναι τόσο κρίσιμη όσο λέγεται από την πλευρά της Μόσχας, όμως φαίνεται πολύ πιο σοβαρή από ό,τι είναι έτοιμοι να παραδεχτούν δημόσια οι Ουκρανοί αξιωματούχοι, σύμφωνα με όσα ανέφερε στο BBC Ουκρανός αξιωματικός από μια μονάδα που επιχειρεί μέσα στην Κοστιαντίνιβκα. Και αυτός προτίμησε να παραμείνει ανώνυμος, αλλά δήλωσε στο BBC: “Έχουμε ακόμα ομάδες εκκαθαρίσεων και εφόδου μέσα στην πόλη, αλλά οι Ρώσοι καταφέρνουν να συσσωρεύσουν όλο και περισσότερους στρατιώτες εκεί”.<br /><br />Κάθε κτίριο στην Κοστιαντίνιβκα λειτουργεί ως πιθανό καταφύγιο για τους στρατιώτες, και τους καλοκαιρινούς μήνες τα δέντρα παρέχουν επιπλέον κάλυψη. Έτσι, οι ρωσικές δυνάμεις βρήκαν έναν τρόπο να προχωρούν μέσα στη “ζώνη θανάτου” όπου τα ουκρανικά drones μπορούν να ανιχνεύσουν οποιαδήποτε κίνηση και να επιτεθούν αμέσως. Οι Ρώσοι πιλότοι drones έχουν επίσης επικεντρωθεί στην καταστροφή ουκρανικών θέσεων εκτόξευσης drones.<br /><br />Για να δώσουν στο πεζικό τους που επιτίθεται σε ουκρανικές θέσεις μια ανάσα, οι Ρώσοι πιλότοι είχαν θέσει τα ουκρανικά πληρώματα ως στόχο προτεραιότητας. Οι ρωσικές δυνάμεις στην Κοστιαντίνιβκα έχουν υιοθετήσει παρόμοια στρατηγική με αυτήν που χρησιμοποιήθηκε στην κατάληψη του Ποκρόφσκ και άλλων μεγάλων πόλεων στην ανατολική Ουκρανία, προχωρώντας κατά μήκος των πλευρών για να περικυκλώσουν την πόλη και να αποκόψουν τις οδούς εφοδιασμού.<br /><br />Τις τελευταίες ημέρες, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας δήλωσε ότι έχει καταλάβει χωριά στα δυτικά της πόλης. Τέτοιες αναφορές έχουν βοηθήσει στην απόσπαση της προσοχής από τις ουκρανικές επιθέσεις σε διυλιστήρια πετρελαίου βαθιά μέσα στη Ρωσία και σε οδούς ανεφοδιασμού προς την Κριμαία και τις μεγάλες ελλείψεις καυσίμων που έχουν προκαλέσει. Αυτό φαίνεται να εξηγεί την απόφαση του Κρεμλίνου να περικυκλώσει και να καταλάβει την Κοστιαντίνιβκα το συντομότερο δυνατό.<br /><br />Η κατάσταση έχει εξελιχθεί “σε μια μεγάλη κρίση”, προειδοποιεί ο Ουκρανός πιλότος μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Οι ρωσικές μονάδες μη επανδρωμένων αεροσκαφών δεν χρειάζεται καν να βασίζονται σε εξελιγμένα μη επανδρωμένα συστήματα, καθώς βρίσκονται πλέον αρκετά κοντά για να χρησιμοποιούν φθηνά κινεζικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη που δεν μπορούν να πετάξουν μακριά για να διεξάγουν επιτήρηση και να εντοπίζουν ουκρανικά σημεία εκτόξευσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών.<br /><br /><div>Η παράδοση προμηθειών έχει γίνει εξαιρετικά δύσκολη, με τις χερσαίες διαδρομές να στοχοποιούνται συνεχώς και τα μεγάλα μη επανδρωμένα αεροσκάφη υλικοτεχνικής υποστήριξης και ανεφοδιασμού να αναχαιτίζονται τακτικά. Η κατάρρευση της Κοστιαντίνιβκα “είναι θέμα χρόνου”, αναφέρει το γνωστό ουκρανικό πρόγραμμα παρακολούθησης της πρώτης γραμμής “<a href="https://deepstatemap.live/en#6/49.4383200/32.0526800">DeepState</a>“. Μόλις συμβεί αυτό, οι επιχειρήσεις στην περιοχή θα είναι πιο περίπλοκες και ακόμη και η παραμονή στο Κραματόρσκ θα γίνει “εξαιρετικά επικίνδυνη”, αναφέρει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κρίσιμες ώρες για Κοστιαντίνιβκα και Ντονμπάς στην ανατ. Ουκρανία…

Δυσμενείς για το Κίεβο μοιάζουν οι εξελίξεις στην στρατηγικής σημασίας πόλη Κοστιαντίνιβκα στην ανατολική Ουκρανία, καθώς σύμφωνα με το BBC ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνική ΑΟΖ: Η Λιβύη αμφισβητεί ανοιχτά την επήρεια της Κρήτης. Ανοίγει ξανά τη διαμάχη για θαλάσσιες ζώνες και υδρογονάνθρακες

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/06/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-43-2-1068x601.png" width="772" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Νέα πρόκληση από τη Λιβύη για την Κρήτη και την ελληνική ΑΟΖ – Στο επίκεντρο τα ενεργειακά κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου.</span></h3>Η αντιπαράθεση Ελλάδας και Λιβύης για τις θαλάσσιες ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο, καθώς η Τρίπολη συνεχίζει να αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, υποστηρίζοντας ότι η Κρήτη δεν δικαιούται πλήρη επήρεια σε Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) και υφαλοκρηπίδα.<br /><br />Οι τελευταίες δηλώσεις του πρώην προέδρου της Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου της Λιβύης (NOC), Μουσταφά Σανάλα, καταδεικνύουν ότι το ζήτημα των θαλάσσιων συνόρων θεωρείται στρατηγικής σημασίας για τη Λιβύη, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που οι ενεργειακές εξελίξεις στην περιοχή αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη βαρύτητα.<div><br />Ο Σανάλα ζητά εθνική κινητοποίηση για τα θαλάσσια σύνορα<br /><br />Ο πρώην επικεφαλής της NOC προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε καθυστέρηση ή αμέλεια στη διαχείριση των φακέλων που αφορούν τα θαλάσσια σύνορα της Λιβύης μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για το μέλλον της χώρας.<br /><br />Για τον λόγο αυτό κάλεσε τις λιβυκές αρχές να προχωρήσουν σε πλήρη αναθεώρηση όλων των ιστορικών, νομικών και τεχνικών στοιχείων που σχετίζονται με τις θαλάσσιες διαφορές της χώρας με την Ελλάδα και τη Μάλτα.<br /><br />Παράλληλα, πρότεινε τη δημιουργία ειδικής εθνικής ομάδας εμπειρογνωμόνων, η οποία θα αναλάβει τη διαχείριση και υπεράσπιση των λιβυκών θέσεων σε κάθε μελλοντική διαπραγμάτευση.<br /><br />Η Κρήτη στο επίκεντρο της διαφωνίας<br /><br />Σύμφωνα με τον Σανάλα, το βασικό σημείο τριβής με την Ελλάδα αφορά τον τρόπο υπολογισμού των θαλάσσιων ορίων και κυρίως τον βαθμό επήρειας που πρέπει να έχουν τα ελληνικά νησιά.<br /><br />Ο ίδιος υποστήριξε ότι η αναγνώριση πλήρους θαλάσσιας επήρειας στην Κρήτη και στα νησιά νότια αυτής θα στερούσε από τη Λιβύη σημαντικές θαλάσσιες εκτάσεις με υψηλή οικονομική και γεωστρατηγική αξία.<br /><br />Η θέση αυτή συμπίπτει με τη διαχρονική λιβυκή επιχειρηματολογία, η οποία απορρίπτει την ελληνική προσέγγιση περί μέσης γραμμής και ίσης απόστασης μεταξύ των ακτών των δύο χωρών.<br />Τα ενεργειακά κοιτάσματα ανεβάζουν το γεωπολιτικό θερμόμετρο<br /><br />Ο Σανάλα συνέδεσε άμεσα το ζήτημα της οριοθέτησης με τις μεγάλες ενεργειακές προοπτικές της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Όπως επισήμανε, οι αμφισβητούμενες θαλάσσιες περιοχές ενδέχεται να κρύβουν σημαντικά αποθέματα φυσικού αερίου και πετρελαίου, τα οποία θα μπορούσαν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη της Λιβύης τις επόμενες δεκαετίες.<br /><br />Για τον λόγο αυτό ζήτησε την προετοιμασία ενός πλήρους νομικού και τεχνικού φακέλου, ο οποίος θα βασίζεται σε επίσημα έγγραφα, χάρτες, ιστορικά στοιχεία και αρχές του διεθνούς δικαίου πριν από οποιαδήποτε διαπραγμάτευση με την Ελλάδα ή τη Μάλτα.</div><div><br />Η Τρίπολη απορρίπτει τη μέση γραμμή<br /><br />Η Λιβύη εξακολουθεί να αμφισβητεί τη μέθοδο της μέσης γραμμής που εφαρμόζει η Ελλάδα για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών από τις ακτές της Κρήτης.<br /><br />Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια έχει αποστείλει επανειλημμένα ρηματικές διακοινώσεις προς τον ΟΗΕ, εκφράζοντας την αντίθεσή της στους ελληνικούς διαγωνισμούς για έρευνες υδρογονανθράκων σε περιοχές νότια της Κρήτης.<br /><br />Οι λιβυκές αξιώσεις επεκτείνονται σε θαλάσσιες ζώνες που η Αθήνα θεωρεί αναπόσπαστο μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ.</div><div><br />Η ελληνική απάντηση: Η Κρήτη έχει πλήρη δικαιώματα<br /><br />Από την πλευρά της, η Ελλάδα απορρίπτει κατηγορηματικά τις λιβυκές διεκδικήσεις, χαρακτηρίζοντάς τες νομικά αβάσιμες και αντίθετες προς το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.<br /><br />Η Αθήνα υπογραμμίζει ότι η Κρήτη, ως μεγάλο κατοικημένο νησί με μόνιμο πληθυσμό και πλήρη οικονομική δραστηριότητα, διαθέτει πλήρη δικαιώματα σε ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, όπως προβλέπει η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας.<br /><br />Επιπλέον, η ελληνική θέση ενισχύεται από τη συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ με την Αίγυπτο το 2020, η οποία βασίζεται στην αρχή της μέσης γραμμής και αναγνωρίζει την επήρεια των ελληνικών νησιών.<br />Μια κρίσιμη γεωπολιτική μάχη στην Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Παρά τις διαφωνίες, Αθήνα και Τρίπολη βρίσκονται σε διαδικασία διαλόγου με στόχο την εξεύρεση μιας κοινά αποδεκτής λύσης.<br /><br />Ωστόσο, η διαμάχη για τις θαλάσσιες ζώνες παραμένει ένα από τα πλέον σύνθετα γεωπολιτικά ζητήματα της Ανατολικής Μεσογείου, καθώς συνδέεται άμεσα με κυριαρχικά δικαιώματα, ενεργειακά κοιτάσματα, γεωστρατηγικά συμφέροντα και τον έλεγχο σημαντικών θαλάσσιων περιοχών.<br /><br />Με τις έρευνες υδρογονανθράκων να προχωρούν νότια της Κρήτης και το διεθνές ενδιαφέρον για την περιοχή να αυξάνεται, η υπόθεση της οριοθέτησης Ελλάδας – Λιβύης αναμένεται να παραμείνει στο επίκεντρο των εξελίξεων το επόμενο διάστημα.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελληνική ΑΟΖ: Η Λιβύη αμφισβητεί ανοιχτά την επήρεια της Κρήτης. Ανοίγει ξανά τη διαμάχη για θαλάσσιες ζώνες και υδρογονάνθρακες

Νέα πρόκληση από τη Λιβύη για την Κρήτη και την ελληνική ΑΟΖ – Στο επίκεντρο τα ενεργειακά κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου. Η αντιπαράθε...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπουργοί με σακίδια επιβίωσης στην Γερμανία! Προετοιμάζονται σαν να περιμένουν τον Αρμαγεδδώνα.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%B1%20%CF%83%CE%B1%CE%BA%CE%B9%CF%86%CE%B9%CE%B1.png?itok=fwt3KvsJ" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Γερμανία προετοιμάζει τους πολίτες της για το τέλος της κανονικότητας</span></h3>Η εικόνα δεν είναι πια θεωρητική· είναι μια παγωμένη γροθιά στο στομάχι. Υπουργοί Εσωτερικών της Γερμανίας, αντί για κοστούμια και γραφεία, εμφανίζονται στις κάμερες κρατώντας σακίδια έκτακτης ανάγκης, γεμάτα φακούς, υπνόσακους και power banks. Δεν είναι σκηνικό από δυστοπική ταινία, αλλά η νέα, ζοφερή πραγματικότητα μιας χώρας που κάποτε πίστευε ότι η οικονομική της ισχύς ήταν αδιαπέραστη ασπίδα. Τώρα, η Γερμανία κοιτάζει κατάματα το σκοτάδι, προετοιμάζοντας τους πολίτες της για μια επερχόμενη καταιγίδα που θεωρεί αναπόφευκτη.<br /><br />Το μήνυμα είναι κρυστάλλινο: Η εποχή της αμέριμνης ηρεμίας έχει πεθάνει. Το Βερολίνο δεν ανησυχεί πια για υποθετικά σενάρια, αντιθέτως τρέμει για το ενδεχόμενο ενός ολοκληρωτικού μπλακάουτ, ενός καταστροφικού σαμποτάζ στις ζωτικές υποδομές της χώρας ή ενός υβριδικού πολέμου που θα γονατίσει την κοινωνία, όπως αναφέρει η Deutsche Welle, επικαλούμενη και σχετικό ρεπορτάζ του ZDF, οι υπουργοί φωτογραφήθηκαν με το σακίδιο που συστήνει η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας να διαθέτει κάθε γερμανικό νοικοκυριό.<div>  <br />«Επιχείρηση Γερμανία» και η επιστροφή στις σκοτεινές μέρες<br /><br />Η «Επιχείρηση Γερμανία για τους Πολίτες» (Operation Deutschland Zivil) δεν είναι απλό σχέδιο, είναι μια κραυγή αγωνίας για ετοιμότητα. Στρατός, κρατικές υπηρεσίες και απλοί πολίτες καλούνται να ενωθούν σε ένα δίκτυο άμυνας, λες και η χώρα προετοιμάζεται να αντέξει μια πολιορκία. Ο Υπουργός Άμυνας, Μπόρις Πιστόριους, δεν κρύβει την αλήθεια: η αφέλεια του μεταψυχροπολεμικού ονείρου τελείωσε. Οι κοινές ασκήσεις στρατού και πολιτών επανέρχονται ως η μόνη «ανθεκτική δομή» σε έναν κόσμο που έχει γίνει ξαφνικά αφιλόξενος.<br /><br />Σχολεία και καταφύγια: Η εκπαίδευση του φόβου<br /><br />Το δράμα δεν σταματά στους διαδρόμους της εξουσίας. Διεισδύει στις αίθουσες διδασκαλίας, όπου τα παιδιά μαθαίνουν πώς να επιβιώνουν από την επόμενη κρίση. Στο Αμβούργο, οι πρώτες βοήθειες είναι πλέον θέμα «επιβίωσης» και όχι απλό μάθημα. Ακόμα και το σχέδιο για τα «καταφύγια νέας γενιάς» —είτε πρόκειται για υπόγεια είτε για δωμάτια-«κλουβιά» χωρίς παράθυρα— μαρτυρά ότι η γερμανική ηγεσία έχει ήδη αποδεχτεί πως η ασφάλεια είναι πλέον μια πολυτέλεια του παρελθόντος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2026-06/%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%86%CF%85%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CE%B1.jpg"><img height="360" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2026-06/%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%86%CF%85%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CE%B1.jpg?itok=sg4WjBUe" width="640" /></a><br /><br />Το ερώτημα που πλανιέται πάνω από τη Γερμανία του 2026 είναι τρομακτικό! Είναι αυτή η προετοιμασία μια λογική αντίδραση σε έναν κόσμο που καταρρέει, ή μήπως η ίδια η χώρα έχει εγκλωβιστεί σε μια δίνη φόβου, όπου η κοινωνία μαθαίνει να αναπνέει μόνο μέσα από τη σκιά της καταστροφής; Το σακίδιο της επιβίωσης δεν είναι πια ένα αξεσουάρ, είναι το σύμβολο μιας εποχής που ξεκινά και που κανείς δεν ξέρει πότε και πώς θα τελειώσει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Υπουργοί με σακίδια επιβίωσης στην Γερμανία! Προετοιμάζονται σαν να περιμένουν τον Αρμαγεδδώνα.

Η Γερμανία προετοιμάζει τους πολίτες της για το τέλος της κανονικότητας Η εικόνα δεν είναι πια θεωρητική· είναι μια παγωμένη γροθιά στο στομ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τσίπρας σε άνοδο, Καρυστιανού σε κάμψη: Πώς αλλάζει ο χάρτης της αντιπολίτευσης.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/karystianou-tsipras-768x511.jpg" width="753" /><br /><br /><b>Αφροδιτη Πανου</b><br />Η εκρηκτική είσοδος της ΕΛ.Α.Σ. αναδιατάσσει τον χώρο της Κεντροαριστεράς, ενώ η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» δείχνει να χάνει την αρχική της ορμή. Το νέο πολιτικό σκηνικό προκαλεί τριγμούς σε ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και ευρύτερη αντιπολίτευση.<br /><br />Η ταυτόχρονη εμφάνιση δύο νέων πολιτικών σχηματισμών, της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ.) του Αλέξη Τσίπρα και της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού, θεωρήθηκε από πολλούς η αρχή μιας νέας εποχής για την ελληνική αντιπολίτευση.<br /><br />Λίγες εβδομάδες αργότερα, οι πρώτες δημοσκοπικές ενδείξεις δείχνουν ότι τα δύο εγχειρήματα ακολουθούν εντελώς διαφορετικές τροχιές.<br /><br />Η ΕΛ.Α.Σ. εμφανίζεται να καταγράφει σταθερή άνοδο, διεκδικώντας πλέον ρόλο βασικού αντιπάλου της Νέας Δημοκρατίας.<br /><br />Αντίθετα, η δυναμική της Μαρίας Καρυστιανού φαίνεται να υποχωρεί μετά το αρχικό κύμα δημοσιότητας που συνόδευσε την ίδρυση του κόμματός της.<div><br />Η δημοσκοπική πραγματικότητα μετά τον θόρυβο<br /><br />Για μήνες, η Μαρία Καρυστιανού αποτελούσε το πιο συζητημένο πολιτικό φαινόμενο εκτός κομματικού συστήματος.<br /><br />Οι μετρήσεις πρόθεσης ψήφου που πραγματοποιούνταν πριν από την επίσημη ίδρυση του κόμματός της κατέγραφαν εντυπωσιακές επιδόσεις.<br /><br />Σε ορισμένες περιπτώσεις το εγχείρημά της φερόταν να αγγίζει ακόμη και το 30% σε υποθετικά σενάρια.<br /><br />Η πραγματικότητα μετά την επίσημη κάθοδο αποδείχθηκε διαφορετική.<br /><br />Η μετάβαση από την κοινωνική απήχηση στην κομματική επιλογή αποδείχθηκε πολύ πιο δύσκολη από όσο έδειχναν οι αρχικές μετρήσεις.<br /><br />Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» εξακολουθεί να διατηρεί σημαντική παρουσία, όμως οι πρώτες ενδείξεις δείχνουν ότι δεν μετατρέπει αυτόματα τη δημοφιλία της ιδρύτριάς της σε αντίστοιχη εκλογική δυναμική.</div><div><br />Το πλεονέκτημα της κυβερνησιμότητας<br /><br />Αντίθετα, ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται να αξιοποιεί ένα πλεονέκτημα που κανείς άλλος στον χώρο της αντιπολίτευσης δεν διαθέτει.<br /><br />Την εμπειρία της διακυβέρνησης.<br /><br />Για τους υποστηρικτές του αποτελεί πρώην πρωθυπουργό με αποδεδειγμένη ικανότητα άσκησης εξουσίας.<br /><br />Για τους επικριτές του παραμένει το πρόσωπο που συνδέθηκε με τις πιο δραματικές στιγμές της περιόδου των μνημονίων.<br /><br />Και στις δύο περιπτώσεις όμως, παραμένει πολιτικός με κυβερνητικό αποτύπωμα.<br /><br />Αυτό ακριβώς φαίνεται να του δίνει προβάδισμα απέναντι σε νεότερα πολιτικά εγχειρήματα που καλούνται να αποδείξουν ότι μπορούν να μετατραπούν από κινήσεις διαμαρτυρίας σε εναλλακτικές προτάσεις εξουσίας. </div><div><br />Το κενό που βρήκε ο Τσίπρας<br /><br />Στελέχη της ΕΛ.Α.Σ. υποστηρίζουν ότι η άνοδος του κόμματος δεν οφείλεται μόνο στη δυναμική του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα.<br /><br />Οφείλεται κυρίως στο πολιτικό κενό που έχει δημιουργηθεί στον χώρο της αντιπολίτευσης.<br /><br />Η αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να μετατραπεί σε πειστικό αντίπαλο της κυβέρνησης, η κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ και η αδυναμία συγκρότησης ενιαίου αντιπολιτευτικού μετώπου δημιούργησαν έναν πολιτικό χώρο που περίμενε να καλυφθεί.<br /><br />Η ΕΛ.Α.Σ. εμφανίζεται σήμερα ως ο βασικός διεκδικητής αυτού του χώρου.</div><div><br />Το μεγάλο πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ<br /><br />Οι μεγαλύτεροι κραδασμοί καταγράφονται στη Χαριλάου Τρικούπη.<br /><br />Για μήνες το ΠΑΣΟΚ θεωρούσε ότι η φυσική φθορά της κυβέρνησης θα το οδηγούσε σταδιακά στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.<br /><br />Η είσοδος του Αλέξη Τσίπρα άλλαξε τα δεδομένα.<br /><br />Οι δημοσκοπήσεις που φέρνουν την ΕΛ.Α.Σ. μπροστά από το ΠΑΣΟΚ δημιουργούν κλίμα εσωτερικής πίεσης.<br /><br />Παράλληλα, επανέρχονται στην επιφάνεια στρατηγικές διαφωνίες που προϋπήρχαν αλλά καλύπτονταν από την προοπτική ανόδου του κόμματος.<br /><br />Οι δημόσιες διαφοροποιήσεις κορυφαίων στελεχών δεν θεωρούνται πλέον μεμονωμένα περιστατικά.<br /><br />Αντιθέτως, πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι αντανακλούν διαφορετικές αντιλήψεις για το μέλλον της παράταξης.</div><div><br />Η Καρυστιανού και το όριο της διαμαρτυρίας<br /><br />Η περίπτωση της Μαρίας Καρυστιανού παραμένει πολιτικά ενδιαφέρουσα.<br /><br />Ωστόσο, η μετάβαση από τον ρόλο του κοινωνικού συμβόλου στον ρόλο του πολιτικού αρχηγού αποδεικνύεται δύσκολη.<br /><br />Οι πολιτικοί αντίπαλοί της υποστηρίζουν ότι το κόμμα της δεν έχει ακόμη παρουσιάσει ολοκληρωμένο πρόγραμμα, σαφή στελεχιακή δομή και συνεκτική πρόταση διακυβέρνησης.<br /><br />Παράλληλα, ορισμένες δημόσιες τοποθετήσεις της έχουν προκαλέσει αντιδράσεις σε τμήματα του προοδευτικού ακροατηρίου, περιορίζοντας την ικανότητά της να διευρύνει την επιρροή της.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι το φαινόμενο Καρυστιανού έχει τελειώσει.<br /><br />Σημαίνει όμως ότι η πολιτική αγορά αρχίζει να αντιμετωπίζει το κόμμα της με πιο συμβατικούς εκλογικούς όρους και όχι ως έκτακτο κοινωνικό γεγονός. </div><div><br />Ένα νέο δίπολο διαμορφώνεται<br /><br />Το πιο σημαντικό στοιχείο των τελευταίων εβδομάδων είναι ότι η πολιτική συζήτηση μετατοπίζεται.<br /><br />Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, η αντιπαράθεση δεν αφορά μόνο τη Νέα Δημοκρατία και τους παραδοσιακούς αντιπάλους της.<br /><br />Η άνοδος της ΕΛ.Α.Σ. δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ένα νέο πολιτικό δίπολο.<br /><br />Από τη μία ο Κυριάκος Μητσοτάκης.<br /><br />Από την άλλη ο Αλέξης Τσίπρας.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι οι εκλογικές ισορροπίες έχουν ήδη κριθεί.<br /><br />Σημαίνει όμως ότι η επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού έχει ήδη αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται ο πολιτικός ανταγωνισμός.<br /><br />Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο πολιτικό γεγονός των τελευταίων μηνών.<br />Η ουσία των εξελίξεων<br /><br />Η πολιτική επιτυχία του Αλέξη Τσίπρα δεν οφείλεται μόνο στη δική του επανεμφάνιση.<br /><br />Οφείλεται κυρίως στην αδυναμία των υπόλοιπων δυνάμεων της αντιπολίτευσης να καλύψουν το κενό που δημιουργήθηκε απέναντι στην κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας.<br /><br />Αν η τάση αυτή συνεχιστεί, το ερώτημα των επόμενων μηνών δεν θα είναι αν η ΕΛ.Α.Σ. θα εδραιωθεί.<br /><br />Θα είναι αν μπορεί να μετατρέψει τη δημοσκοπική δυναμική σε πραγματική προοπτική εξουσίας και να αναδιαμορφώσει συνολικά τον πολιτικό χάρτη της χώρας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τσίπρας σε άνοδο, Καρυστιανού σε κάμψη: Πώς αλλάζει ο χάρτης της αντιπολίτευσης.

Αφροδιτη Πανου Η εκρηκτική είσοδος της ΕΛ.Α.Σ. αναδιατάσσει τον χώρο της Κεντροαριστεράς, ενώ η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» δείχνει να χάνει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ορμούζ σε Μπλόκο, Βαλίτσες για Ελβετία: Το Ιράν παίζει διπλό παιχνίδι με ΗΠΑ και Ισραήλ.

<img height="118" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/trump-9.jpg" width="756" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η Τεχεράνη κλείνει τη σημαντικότερη ενεργειακή αρτηρία του κόσμου, ενώ ταυτόχρονα στέλνει διαπραγματευτές στην Ελβετία. Πίσω από τις αντιφατικές κινήσεις κρύβεται μια σύνθετη στρατηγική πίεσης, με φόντο το εύθραυστο MoU ΗΠΑ–Ιράν και την αυξανόμενη ένταση με το Ισραήλ.<br /><br /><br />Το Ιράν κλέινει το Ορμούζ, αλλά πάει Ελβετία για διαπραγματεύσεις<br /><br />Η Μέση Ανατολή εισέρχεται σε μια νέα φάση αβεβαιότητας, καθώς το Ιράν στέλνει δύο εντελώς διαφορετικά μηνύματα προς τη διεθνή κοινότητα.<br /><br />Από τη μία πλευρά, η Τεχεράνη ανακοίνωσε το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, του σημαντικότερου θαλάσσιου διαδρόμου μεταφοράς πετρελαίου στον κόσμο, επικαλούμενη τις ισραηλινές επιχειρήσεις στον νότιο Λίβανο και τις παραβιάσεις του πνεύματος της συμφωνίας αποκλιμάκωσης.<br /><br />Από την άλλη, αποστέλλει επίσημη αντιπροσωπεία στην Ελβετία για συνομιλίες με στόχο την εφαρμογή της ενδιάμεσης συμφωνίας που υπεγράφη πρόσφατα με τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Η αντίφαση είναι μόνο φαινομενική.<br /><br />Στην πραγματικότητα, το Ιράν επιχειρεί να διαπραγματευτεί από θέση ισχύος, διατηρώντας ταυτόχρονα ανοιχτή τη διπλωματική οδό.<br />Η στρατηγική των δύο ταχυτήτων<br /><br />Οι εξελίξεις των τελευταίων ωρών επιβεβαιώνουν ότι η Τεχεράνη ακολουθεί μια πολιτική «καρότου και μαστιγίου».<br /><br />Διπλωματία στη Γενεύη.<br /><br />Πίεση στο Ορμούζ.<br /><br />Η ιρανική ηγεσία επιδιώκει να διασφαλίσει ότι η Ουάσιγκτον θα τηρήσει τις δεσμεύσεις που απορρέουν από το Μνημόνιο Κατανόησης, ενώ παράλληλα υπενθυμίζει σε όλους ότι διαθέτει μέσα ικανά να προκαλέσουν παγκόσμιους οικονομικούς κραδασμούς.<br /><br />«Το ταξίδι αυτό αποσκοπεί ουσιαστικά στην παρακολούθηση της εφαρμογής των δεσμεύσεων της άλλης πλευράς», δήλωσε ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών Εσμαΐλ Μπαγκαεΐ.<br /><br />Η δήλωση αποκαλύπτει το βασικό πρόβλημα της συμφωνίας:<br /><br />Η υπογραφή υπήρξε.<br />Η εμπιστοσύνη όχι. <div><br />Το φάντασμα του Νετανιάχου πάνω από τη συμφωνία<br /><br />Στην Τεχεράνη υπάρχει διάχυτη η πεποίθηση ότι ο βασικός κίνδυνος για τη συμφωνία δεν βρίσκεται στην Ουάσιγκτον αλλά στο Τελ Αβίβ.<br /><br />Οι συνεχιζόμενες ισραηλινές επιχειρήσεις στον νότιο Λίβανο θεωρούνται από πολλούς Ιρανούς αξιωματούχους προσπάθεια υπονόμευσης της αποκλιμάκωσης που επιτεύχθηκε μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.<br /><br />Η κυβέρνηση Νετανιάχου εξακολουθεί να αντιμετωπίζει με δυσπιστία κάθε συμφωνία που αφήνει άθικτο το ιρανικό καθεστώς και το πυραυλικό του πρόγραμμα.<br /><br />Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές της περιοχής, η Τεχεράνη θεωρεί ότι η συνέχιση των επιχειρήσεων της Χεζμπολάχ και η ισραηλινή απάντηση έχουν μετατραπεί σε πεδίο δοκιμασίας για τη βιωσιμότητα του MoU.<br /><br />Με απλά λόγια:<br /><br />Εάν το Ισραήλ συνεχίσει να κλιμακώνει, η συμφωνία κινδυνεύει να καταρρεύσει πριν καν εφαρμοστεί. </div><div><br />Το Ορμούζ ως όπλο παγκόσμιας εμβέλειας<br /><br />Η σοβαρότερη εξέλιξη αφορά ασφαλώς το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ.<br /><br />Περίπου το 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαίου και τεράστιες ποσότητες υγροποιημένου φυσικού αερίου διέρχονται από το στενό πέρασμα που συνδέει τον Περσικό Κόλπο με τις διεθνείς αγορές.<br /><br />Η απόφαση του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης να προειδοποιήσει εμπορικά πλοία να αποφεύγουν την περιοχή έχει ήδη προκαλέσει έντονη ανησυχία σε ενεργειακές αγορές, ασφαλιστικές εταιρείες και κυβερνήσεις.<br /><br />Το μήνυμα της Τεχεράνης είναι σαφές:<br /><br />Εάν η συμφωνία δεν εφαρμοστεί, το κόστος δεν θα είναι μόνο περιφερειακό. Θα είναι παγκόσμιο.<br /><br />Οι αναλυτές εκτιμούν ότι μια παρατεταμένη διακοπή της ναυσιπλοΐας θα μπορούσε να εκτοξεύσει τις τιμές του πετρελαίου, να αυξήσει τον πληθωρισμό διεθνώς και να προκαλέσει νέα κύματα οικονομικής αβεβαιότητας. </div><div><br />Η Ελβετία μετατρέπεται σε διπλωματικό κέντρο<br /><br />Την ίδια στιγμή, η μικρή ελβετική πόλη Μπούργκενστοκ μετατρέπεται στο επίκεντρο των πιο κρίσιμων διαβουλεύσεων για το μέλλον της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Την Κυριακή αναμένεται να πραγματοποιηθούν τεχνικές συνομιλίες μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών με τη συμμετοχή διαμεσολαβητών από το Πακιστάν και το Κατάρ.<br /><br />Παράλληλα, πληροφορίες αναφέρουν ότι στην περιοχή βρίσκονται ήδη ανώτεροι αξιωματούχοι από πολλές χώρες της περιοχής, καθώς εξελίσσεται ένα πυκνό παρασκήνιο επαφών.<br /><br />Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς φέρεται να εξετάζει μετάβαση στην Ελβετία τις επόμενες ημέρες, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία της διαδικασίας.<br /><br />Στην πραγματικότητα, η Ελβετία έχει μετατραπεί στον βασικό μηχανισμό επιτήρησης της συμφωνίας και πιθανώς στον χώρο όπου θα σχεδιαστεί η επόμενη, πιο μόνιμη φάση της. </div><div><br />Ρήγμα μεταξύ Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ<br /><br />Πίσω από τις εξελίξεις διαμορφώνεται και ένα δεύτερο μέτωπο.<br /><br />Οι σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών και Ισραήλ εμφανίζουν σημάδια έντασης που σπάνια γίνονται τόσο δημόσια.<br /><br />Η κριτική που δέχονται ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Τζέι Ντι Βανς από ισραηλινούς πολιτικούς κύκλους αποκαλύπτει βαθύτερες διαφωνίες σχετικά με τον τρόπο διαχείρισης του Ιράν και του Λιβάνου.<br /><br />Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, η Ουάσιγκτον δείχνει να δίνει προτεραιότητα στη σταθεροποίηση της περιοχής ακόμη κι αν αυτό συνεπάγεται συμβιβασμούς με την Τεχεράνη.<br /><br />Αντίθετα, η κυβέρνηση Νετανιάχου θεωρεί ότι η πίεση προς το Ιράν πρέπει να συνεχιστεί μέχρι την πλήρη στρατηγική αποδυνάμωσή του.<br /><br />Η απόσταση μεταξύ των δύο προσεγγίσεων μεγαλώνει.<br /><br />Και αυτό ενδέχεται να επηρεάσει ολόκληρη την περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφαλείας.<br />Οι επόμενες 72 ώρες<br /><br />Όλα πλέον θα κριθούν στις συνομιλίες της Ελβετίας.<br /><br />Η παρουσία Ιρανών διαπραγματευτών δείχνει ότι η διπλωματική οδός παραμένει ζωντανή.<br /><br />Το κλείσιμο του Ορμούζ δείχνει ότι η πίεση παραμένει ενεργή.<br /><br />Η Τεχεράνη επιδιώκει να εμφανιστεί ταυτόχρονα ως υπεύθυνος συνομιλητής και ως περιφερειακή δύναμη που δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει τα ισχυρότερα γεωοικονομικά της εργαλεία.<br /><br />Η Ουάσιγκτον καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να επιβάλει την εφαρμογή της συμφωνίας.<br /><br />Το Ισραήλ αποφασίζει αν θα προσαρμοστεί ή θα συνεχίσει τη δική του στρατηγική.<br /><br />Και οι αγορές παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα.<br /><br />Γιατί αν η διπλωματία αποτύχει, το Ορμούζ μπορεί να μετατραπεί από διαπραγματευτικό χαρτί σε πυροκροτητή μιας νέας παγκόσμιας ενεργειακής κρίσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ορμούζ σε Μπλόκο, Βαλίτσες για Ελβετία: Το Ιράν παίζει διπλό παιχνίδι με ΗΠΑ και Ισραήλ.

Βασιλης Διαμαντακος Η Τεχεράνη κλείνει τη σημαντικότερη ενεργειακή αρτηρία του κόσμου, ενώ ταυτόχρονα στέλνει διαπραγματευτές στην Ελβετία. ...

Διαβάστε την συνέχεια

<img height="134" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/iran-1-3-768x513.jpg" width="760" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Από «διπλωματικός κομπάρσος» σε βασικό παίκτη των συνομιλιών Ουάσιγκτον–Τεχεράνης. Πόσο βιώσιμο είναι το νέο γεωπολιτικό κεφάλαιο που ανοίγει το Ισλαμαμπάντ ανάμεσα σε ΗΠΑ, Ιράν, Κόλπο και Κίνα;<br /><br />Μετά τη συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν: Μπορεί το Πακιστάν να παραμείνει ο νέος μεσολαβητής της Μέσης Ανατολής;<br /><br />Οι συνομιλίες που ξεκίνησαν σήμερα στο Μπούργκενστοκ της Ελβετίας μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν επιβεβαιώνουν μια εξέλιξη που πριν από λίγους μήνες φαινόταν αδιανόητη: το Πακιστάν έχει μετατραπεί σε έναν από τους βασικούς διαμεσολαβητές της μεγαλύτερης γεωπολιτικής κρίσης στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η παρουσία του πρωθυπουργού Σεχμπάζ Σαρίφ και του αρχηγού των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων Ασίμ Μουνίρ στις διαδικασίες που οδήγησαν στο μνημόνιο κατανόησης μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης δεν ήταν συμβολική. Αντιθέτως, το Ισλαμαμπάντ λειτούργησε ως ο βασικός δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ των δύο πλευρών σε μια περίοδο κατά την οποία οι παραδοσιακοί μεσολαβητές, όπως το Ομάν, είχαν περιορισμένη επιρροή.<div><br />Η διπλωματική αναβάθμιση του Πακιστάν<br /><br />Το Πακιστάν κατάφερε να αξιοποιήσει ένα μοναδικό πλεονέκτημα: διατηρεί λειτουργικές σχέσεις τόσο με το Ιράν όσο και με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ παράλληλα συνομιλεί στενά με τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, την Τουρκία και την Κίνα. Αυτή η πολυδιάστατη διπλωματική θέση το κατέστησε σχεδόν αναντικατάστατο στη διαδικασία αποκλιμάκωσης.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ντόναλντ Τραμπ αναγνώρισε δημόσια τον ρόλο του Πακιστάν στις προσπάθειες που οδήγησαν στο MoU με το Ιράν, ενώ ο ίδιος ο Σαρίφ ήταν από τους πρώτους που ανακοίνωσαν τη συμφωνία. </div><div><br />Γιατί η αποστολή γίνεται τώρα πιο δύσκολη<br /><br />Το μεγάλο ερώτημα είναι αν το Πακιστάν μπορεί να διατηρήσει αυτόν τον ρόλο καθώς οι διαπραγματεύσεις εισέρχονται στην πιο δύσκολη φάση τους.<br /><br />Η προσωρινή εκεχειρία έχει ήδη δεχθεί σοβαρές πιέσεις από τις ισραηλινές επιχειρήσεις στον Λίβανο, τις συγκρούσεις με τη Χεζμπολάχ και τη νέα ένταση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ. Το Ιράν κατηγορεί το Ισραήλ για παραβίαση της συμφωνίας και χρησιμοποιεί το Ορμούζ ως μέσο πίεσης προς τη Δύση.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι το Πακιστάν καλείται πλέον να διαχειριστεί όχι μόνο τις αμερικανοϊρανικές διαφορές αλλά και τις ευρύτερες περιφερειακές αντιθέσεις που απειλούν να τινάξουν στον αέρα τη διαδικασία.<br />Το προσωπικό στοίχημα του στρατηγού Μουνίρ<br /><br />Πίσω από την πακιστανική διπλωματική αντεπίθεση βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό ο στρατάρχης Ασίμ Μουνίρ.<br /><br />Από το ξέσπασμα της κρίσης, ο ισχυρός άνδρας του πακιστανικού στρατού επένδυσε σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο στις σχέσεις με την Ουάσιγκτον, αποκτώντας άμεση πρόσβαση στον Λευκό Οίκο και προσωπικά στον Τραμπ. Η επιτυχία ή αποτυχία της ειρηνευτικής διαδικασίας θα επηρεάσει άμεσα και τη δική του διεθνή εικόνα.</div><div><br />Τα οφέλη για το Ισλαμαμπάντ<br /><br />Για το Πακιστάν, ο ρόλος του μεσολαβητή προσφέρει σημαντικά στρατηγικά κέρδη:Αναβάθμιση της διεθνούς του εικόνας.<br />Βελτίωση των σχέσεων με τις ΗΠΑ.<br />Ενίσχυση των δεσμών με τις χώρες του Κόλπου.<br />Πρόσβαση σε νέες επενδύσεις και ενεργειακές συμφωνίες.<br />Εδραίωση της εικόνας του ως περιφερειακής δύναμης σταθερότητας.</div><div><br />Οι κίνδυνοι<br /><br />Ωστόσο, όσο περισσότερο εμπλέκεται τόσο μεγαλύτερο γίνεται και το ρίσκο.<br /><br />Εάν οι συνομιλίες αποτύχουν, εάν το Ορμούζ παραμείνει κλειστό ή εάν ο πόλεμος Ισραήλ–Χεζμπολάχ κλιμακωθεί εκ νέου, το Πακιστάν κινδυνεύει να βρεθεί εκτεθειμένο απέναντι σε όλες τις πλευρές. Αναλυτές προειδοποιούν ήδη ότι η υπερβολική επένδυση στον ρόλο του διαμεσολαβητή μπορεί να αποδειχθεί δίκοπο μαχαίρι.</div><div><br />Η μεγάλη εικόνα<br /><br />Οι συνομιλίες της Ελβετίας ίσως καθορίσουν όχι μόνο το μέλλον των σχέσεων ΗΠΑ–Ιράν αλλά και το αν το Πακιστάν θα καθιερωθεί ως μόνιμος γεωπολιτικός «μεσάζων» της νέας Μέσης Ανατολής.<br /><br />Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, το Ισλαμαμπάντ δεν βρίσκεται στο περιθώριο των εξελίξεων. Βρίσκεται στο κέντρο τους. Το ερώτημα είναι αν διαθέτει την επιρροή, τους πόρους και κυρίως την αντοχή για να παραμείνει εκεί όταν αρχίσουν οι πραγματικά δύσκολες διαπραγματεύσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βασιλης Διαμαντακος  Από «διπλωματικός κομπάρσος» σε βασικό παίκτη των συνομιλιών Ουάσιγκτον–Τεχεράνης. Πόσο βιώσιμο είναι το νέο γεωπολιτικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα 300 δισ. που διχάζουν τη Δύση: Η συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν ανοίγει πόλεμο για την ανοικοδόμηση της Τεχεράνης.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/iran-12-1-768x432.jpg" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Το αμφιλεγόμενο ταμείο των 300 δισ. δολαρίων βρίσκεται στο επίκεντρο των διαπραγματεύσεων ΗΠΑ–Ιράν. Ποιος θα πληρώσει, ποιος θα κερδίσει και γιατί η συμφωνία προκαλεί ήδη πολιτική θύελλα στην Ουάσιγκτον και τον Κόλπο.<br /><br />Τα 300 δισ. που διχάζουν τη Δύση: Η συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν ανοίγει πόλεμο για την ανοικοδόμηση της Τεχεράνης<br /><br />Ενώ οι συνομιλίες μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν συνεχίζονται στην Ελβετία, το πιο αμφιλεγόμενο σημείο της συμφωνίας δεν αφορά ούτε τα πυρηνικά ούτε τα Στενά του Ορμούζ. Αφορά τα χρήματα.<br /><br />Συγκεκριμένα, ένα προβλεπόμενο επενδυτικό και αναπτυξιακό πακέτο ύψους τουλάχιστον 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων που περιλαμβάνεται στο πλαίσιο του μνημονίου κατανόησης μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης και το οποίο έχει ήδη εξελιχθεί σε πολιτικό και γεωπολιτικό πεδίο σύγκρουσης.<div><br />Τι προβλέπει η συμφωνία<br /><br />Σύμφωνα με το κείμενο του MoU, οι Ηνωμένες Πολιτείες αναλαμβάνουν μαζί με περιφερειακούς εταίρους να διαμορφώσουν ένα σχέδιο ύψους τουλάχιστον 300 δισ. δολαρίων για την ανοικοδόμηση και οικονομική ανάπτυξη του Ιράν. Το τελικό μοντέλο χρηματοδότησης θα πρέπει να συμφωνηθεί εντός της μεταβατικής περιόδου των 60 ημερών.<br /><br />Παράλληλα, η συμφωνία προβλέπει:</div><div>σταδιακή άρση κυρώσεων,<br />επαναφορά των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου,<br />πρόσβαση της Τεχεράνης σε παγωμένα περιουσιακά στοιχεία,<br />επαναλειτουργία του Ορμούζ,<br />και διαπραγματεύσεις για το μέλλον του πυρηνικού προγράμματος.<br />Το μεγάλο ερώτημα: Ποιος θα πληρώσει;<br /><br />Εδώ ακριβώς ξεκινά η διαμάχη.<br /><br />Αμερικανοί αξιωματούχοι επιμένουν ότι τα χρήματα δεν θα προέλθουν από τον αμερικανικό προϋπολογισμό αλλά κυρίως από ιδιωτικά κεφάλαια και επενδυτικά σχήματα χωρών του Κόλπου. Ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς έχει δηλώσει ότι η χρηματοδότηση θα ενεργοποιηθεί μόνο εφόσον το Ιράν συμμορφωθεί πλήρως με τις δεσμεύσεις του για τα πυρηνικά και την περιφερειακή ασφάλεια.<br /><br />Ωστόσο, ούτε οι αραβικές μοναρχίες δείχνουν ιδιαίτερα πρόθυμες να αναλάβουν το κόστος της ανοικοδόμησης μιας χώρας που βρισκόταν απέναντί τους για δεκαετίες. Αναλυτές στον Κόλπο εκτιμούν ότι Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ και Κατάρ αντιμετωπίζουν με μεγάλη επιφυλακτικότητα το σχέδιο. </div><div><br />Η οπτική της Τεχεράνης<br /><br />Στο Ιράν η συμφωνία παρουσιάζεται ως στρατηγική νίκη.<br /><br />Ο πρόεδρος της ιρανικής Βουλής Μοχαμάντ Μπαγέρ Γκαλιμπάφ υποστήριξε ότι το πακέτο των 300 δισ. αποτελεί ουσιαστικά μια έμμεση μορφή αποζημίωσης για τις ζημιές που προκάλεσε ο πόλεμος, ακόμη και αν η σχετική διατύπωση αποφεύγεται στο τελικό κείμενο.<br /><br />Η Τεχεράνη είχε αρχικά ζητήσει περίπου 400 δισ. δολάρια σε αποζημιώσεις, αίτημα που απορρίφθηκε από την Ουάσιγκτον. Η δημιουργία του επενδυτικού ταμείου αποτέλεσε τον συμβιβασμό που επέτρεψε τη συνέχιση των συνομιλιών.<br /><br />Στην Ουάσιγκτον το θέμα έχει ήδη εξελιχθεί σε εσωτερικό πολιτικό πόλεμο.<br /><br />Ρεπουμπλικανοί γερουσιαστές κατηγορούν τον Τραμπ ότι παραχωρεί υπερβολικά ανταλλάγματα στην Τεχεράνη χωρίς να έχει εξασφαλίσει οριστική εγκατάλειψη του πυρηνικού προγράμματος. Από την άλλη πλευρά, ο Λευκός Οίκος υποστηρίζει ότι η οικονομική ενσωμάτωση του Ιράν αποτελεί το ισχυρότερο κίνητρο για τη διατήρηση της ειρήνης.<br /><br />Το γεγονός ότι η πλήρης εφαρμογή της συμφωνίας συνδέεται με μελλοντικές διαπραγματεύσεις και όχι με άμεσες δεσμεύσεις έχει ενισχύσει τις αντιδράσεις.<br />Η μεγάλη γεωπολιτική εικόνα<br /><br />Πέρα από την πολιτική αντιπαράθεση, το πραγματικό διακύβευμα είναι αν το Ιράν μπορεί να επιστρέψει στην παγκόσμια οικονομία.<br /><br />Η πρόσβαση σε επενδύσεις, η άρση κυρώσεων και η επαναφορά των πετρελαϊκών εξαγωγών θα μπορούσαν να μεταμορφώσουν την ιρανική οικονομία ύστερα από χρόνια απομόνωσης. Από την άλλη πλευρά, οι επικριτές της συμφωνίας προειδοποιούν ότι η Τεχεράνη μπορεί να αξιοποιήσει τους νέους οικονομικούς πόρους χωρίς να αλλάξει ουσιαστικά τη συμπεριφορά της στην περιοχή.<br />Το πραγματικό στοίχημα<br /><br />Το πακέτο των 300 δισ. δεν είναι απλώς ένα πρόγραμμα ανοικοδόμησης. Είναι το οικονομικό θεμέλιο πάνω στο οποίο επιχειρεί να χτιστεί ολόκληρη η νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Αν η συμφωνία επιβιώσει, θα αποτελέσει μία από τις μεγαλύτερες οικονομικές και γεωπολιτικές αναδιατάξεις της τελευταίας δεκαετίας. Αν αποτύχει, τα 300 δισ. θα μείνουν στην ιστορία ως η πιο αμφιλεγόμενη υπόσχεση μιας ειρήνης που δεν ήρθε ποτέ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα 300 δισ. που διχάζουν τη Δύση: Η συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν ανοίγει πόλεμο για την ανοικοδόμηση της Τεχεράνης.

Βασιλης Διαμαντακος  Το αμφιλεγόμενο ταμείο των 300 δισ. δολαρίων βρίσκεται στο επίκεντρο των διαπραγματεύσεων ΗΠΑ–Ιράν. Ποιος θα πληρώσει, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ορμούζ, Λίβανος και Ελβετία: ΗΠΑ και Ιράν στην πρώτη μεγάλη δοκιμασία μετά την εκεχειρία.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/USA-IRAN-TALKS.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/USA-IRAN-TALKS-696x464.jpg" width="753" /></a><br /><br />Η εκεχειρία ΗΠΑ–Ιράν μπαίνει στην πιο κρίσιμη φάση της πριν ακόμη αρχίσει ουσιαστικά να εφαρμόζεται. Οι τεχνικές συνομιλίες που αναμένονται σήμερα Κυριακή στην Ελβετία, με τη διαμεσολάβηση Πακιστάν και Κατάρ, πραγματοποιούνται σε κλίμα αυξημένης δυσπιστίας, καθώς η κρίση στα Στενά του Ορμούζ και οι ισραηλινές επιχειρήσεις στον νότιο Λίβανο απειλούν να ανατρέψουν το εύθραυστο πλαίσιο συνεννόησης.<br /><br />Η Τεχεράνη ανακοίνωσε αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ, επικαλούμενη παραβίαση της εκεχειρίας λόγω των ισραηλινών επιθέσεων κατά θέσεων της Χεζμπολάχ. Η Ουάσινγκτον, αντιθέτως, διαψεύδει ότι υπάρχει πραγματικό κλείσιμο της θαλάσσιας οδού και επιμένει ότι η ναυσιπλοΐα συνεχίζεται, έστω με αυξημένη στρατιωτική επιτήρηση και έντονη κινητικότητα εμπορικών πλοίων. Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο αν τα Στενά έχουν κλείσει επιχειρησιακά, αλλά αν το Ιράν χρησιμοποιεί το Ορμούζ ως μοχλό πίεσης ενόψει των συνομιλιών.<br /><br />Παύση πυρός στον νότιο Λίβανο<br /><br />Την ίδια ώρα, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου διέταξε παύση πυρός στον νότιο Λίβανο, χωρίς όμως να αποσύρει τις ισραηλινές δυνάμεις από τις θέσεις τους. Η κίνηση αυτή επιχειρεί να περιορίσει τον κίνδυνο γενικευμένης ανάφλεξης, αλλά δεν λύνει το βασικό πρόβλημα: η Χεζμπολάχ δηλώνει ότι θα συνεχίσει να πλήττει ισραηλινές δυνάμεις όσο αυτές παραμένουν στα σύνορα, ενώ το Ιράν εμφανίζει τον Λίβανο ως απόδειξη ότι η εκεχειρία παραβιάζεται ήδη από την άλλη πλευρά.<br /><br />Στο διπλωματικό παρασκήνιο, ο Ντόναλντ Τραμπ επιχειρεί να εμφανιστεί ως εγγυητής της θαλάσσιας ασφάλειας στον Κόλπο. Με ανάρτησή του στο Truth Social προειδοποίησε ότι δεν θα υπάρξουν «διόδια» στα Στενά του Ορμούζ κατά τη διάρκεια της 60ήμερης εκεχειρίας, άφησε όμως ανοικτό το ενδεχόμενο επιβολής χρεώσεων μετά τη λήξη της, εάν δεν υπάρξει συνολική συμφωνία. Η αναφορά του σε ρόλο «Φύλακα Αγγέλου» των χωρών της Μέσης Ανατολής δείχνει ότι η Ουάσινγκτον συνδέει πλέον την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας με ευρύτερα ανταλλάγματα.<br /><br />Το συμπέρασμα είναι σαφές: η εκεχειρία δεν έχει καταρρεύσει, αλλά δοκιμάζεται ταυτόχρονα σε τρία μέτωπα – στο Ορμούζ, στον Λίβανο και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Αν τα τάνκερ συνεχίσουν να περνούν και οι συνομιλίες στην Ελβετία ξεκινήσουν, η συμφωνία μπορεί να κερδίσει χρόνο. Αν όμως το Ορμούζ μετατραπεί ξανά σε πεδίο επιβολής ισχύος, τότε η Μέση Ανατολή επιστρέφει σε τροχιά υψηλού κινδύνου.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ορμούζ, Λίβανος και Ελβετία: ΗΠΑ και Ιράν στην πρώτη μεγάλη δοκιμασία μετά την εκεχειρία.

Η εκεχειρία ΗΠΑ–Ιράν μπαίνει στην πιο κρίσιμη φάση της πριν ακόμη αρχίσει ουσιαστικά να εφαρμόζεται. Οι τεχνικές συνομιλίες που αναμένονται ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κλιμακώνει η Τουρκία: Βγάζει στην Ανατολική Μεσόγειο τα γεωτρύπανα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2022/07/nb_turkish_abdulhamid_han.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="699" data-original-width="1200" height="117" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2022/07/nb_turkish_abdulhamid_han.jpg" width="759" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Απάντηση στην πρόσφατη ενεργειακή σύμπραξη ανάμεσα στις ΗΠΑ, την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ</span></h3>Σε τροχιά νέων προκλήσεων και ενεργειακών διεκδικήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο φαίνεται πως εισέρχεται η Τουρκία, καθώς επεξεργάζεται ένα εκτενές πρόγραμμα γεωτρήσεων και σεισμικών ερευνών για τη διετία 2026-2027.<br /><br />Σύμφωνα με εκτενές ρεπορτάζ της φιλοκυβερνητικής εφημερίδας Γενί Σαφάκ, οι κινήσεις αυτές της Άγκυρας αποτελούν ευθεία απάντηση στην πρόσφατη ενεργειακή σύμπραξη ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ. Το τουρκικό δημοσίευμα συνδέει άμεσα την κινητοποίηση της χώρας με τις περιφερειακές εξελίξεις, ξεκαθαρίζοντας τις προθέσεις της τουρκικής ηγεσίας να μην μείνει θεατής στο ενεργειακό γίγνεσθαι της περιοχής.<div><br />Η απάντηση στο ενεργειακό κέντρο και το «Αμπντουλχαμίντ Χαν»<br /><br />Υπό τον χαρακτηριστικό τίτλο «Ώρα για γεώτρρηση πάλι στην Μεσόγειο», το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι η υπογραφή της συμφωνίας για τη δημιουργία του Eastern Mediterranean Energy Center ενεργοποίησε τα αντανακλαστικά της Άγκυρας. Η Τουρκία εμφανίζεται αποφασισμένη να προχωρήσει απρόσκοπτα στις ενεργειακές της δραστηριότητες, οι οποίες εκτείνονται τόσο εντός της δικής της υφαλοκρηπίδας όσο και σε θαλάσσιες ζώνες τις οποίες το ψευδοκράτος ισχυρίζεται ότι έχει αδειοδοτήσει. Στην αιχμή του δόρατος αυτής της νέας επιχείρησης βρίσκεται το πλωτό γεωτρύπανο «Αμπντουλχαμίντ Χαν», το οποίο, κατά τις ίδιες πηγές, είναι πλήρως προετοιμασμένο να πλεύσει ξανά στα νερά της Ανατολικής Μεσογείου για την εκτέλεση νέων αποστολών.</div><div><br />Έρευνες σε αχαρτογράφητες περιοχές και το «αντιτουρκικό μέτωπο»<br /><br />Επικαλούμενη ασφαλείς πληροφορίες από το τουρκικό Υπουργείο Ενέργειας, η Γενί Σαφάκ αποκαλύπτει ότι στο μικροσκόπιο των αρμόδιων αρχών βρίσκονται πλέον νέες θαλάσσιες περιοχές, οι οποίες δεν έχουν εξερευνηθεί μέσω γεωτρήσεων μέχρι σήμερα. Παράλληλα, ο σχεδιασμός περιλαμβάνει την εντατικοποίηση των σεισμικών ερευνών τόσο σε θαλάσσιο περιβάλλον όσο και στο έδαφος. Η εφημερίδα δεν διστάζει να παρουσιάσει την τετραμερή συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και ΗΠΑ ως ένα ενορχηστρωμένο «αντιτουρκικό μέτωπο», μεταφέροντας το μήνυμα ότι η Τουρκία θα αντιδράσει δυναμικά σε οποιοδήποτε ενεργειακό πλάνο επιδιώκει τον αποκλεισμό της από την Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κλιμακώνει η Τουρκία: Βγάζει στην Ανατολική Μεσόγειο τα γεωτρύπανα

Απάντηση στην πρόσφατη ενεργειακή σύμπραξη ανάμεσα στις ΗΠΑ, την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ Σε τροχιά νέων προκλήσεων και ενεργειακών δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Λίβανος: Χάσμα μεταξύ της ηγεσίας του Ισραήλ και των στρατιωτών στο μέτωπο για τους περιορισμούς εμπλοκής.

<img height="118" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/05/ISRAEL-630x372.jpg" width="768" /><br /><br />Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται μια σοβαρή εσωτερική αντιπαράθεση στο Ισραήλ, καθώς οι μαρτυρίες των Ισραηλινών στρατιωτών που επιχειρούν στο νότιο Λίβανο έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με την επίσημη γραμμή της Ιερουσαλήμ.<br /><br />Ενώ η πολιτική ηγεσία διαβεβαιώνει ότι οι ένοπλες δυνάμεις (IDF) δρουν χωρίς κανέναν περιορισμό, η πραγματικότητα στο πεδίο των επιχειρήσεων αναδεικνύει μια εντελώς διαφορετική εικόνα.<br /><br />Η αρχή της αμφισβήτησης έγινε μετά τη σαββατιάτικη (20/06) δήλωση του Υπουργού Άμυνας, Ισραέλ Κατζ, ο οποίος ισχυρίστηκε κατηγορηματικά ότι «δεν υφίσταται κανένας περιορισμός στις κινήσεις των στρατιωτών για την εξουδετέρωση απειλών», συμπληρώνοντας ότι όλες οι εδαφικές επιτυχίες στη ζώνη ασφαλείας παραμένουν θωρακισμένες.<br /><br />Ωστόσο, οι μονάδες που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή -τη λεγόμενη «κίτρινη γραμμή»- περιγράφουν ένα αυστηρό γραφειοκρατικό πλαίσιο.<br /><br />Όπως καταγγέλλουν, απαιτείται έγκριση από τα ανώτατα κλιμάκια της διοίκησης ακόμα και για την αντιμετώπιση προφανών κινδύνων, όπως οι πράκτορες της Χεζμπολάχ που καταγράφουν τις θέσεις τους ή οι ύποπτες κινήσεις σε απόσταση αναπνοής από τα ισραηλινά φυλάκια.<br /><br />Το χάσμα αυτό επιβεβαιώνεται και από τις αναλύσεις των Ισραηλινών ανταποκριτών ασφαλείας, οι οποίοι αποδομούν τον όρο «επιχειρήσεις αποκλειστικά για την εξάλειψη απειλών».<br /><br />Σύμφωνα με τους αναλυτές, το υφιστάμενο πλαίσιο επιτρέπει μεν στους στρατιώτες να εξουδετερώσουν έναν ένοπλο που πλησιάζει τη θέση τους, τους απαγορεύει όμως να πλήξουν στρατηγικά κέντρα διοίκησης της Χεζμπολάχ στη Ναμπατίγια ή στην Τύρο.<br /><br />Αντίστοιχα, ενώ επιτρέπεται η καταστροφή ενός έτοιμου προς εκτόξευση πυραύλου ή ενός drone στον αέρα, παραμένουν στο απυρόβλητο οι υπόγειες υποδομές παραγωγής στην κοιλάδα Μπεκάα και το κεντρικό αρχηγείο της οργάνωσης στη Βηρυτό, από όπου καθοδηγούνται οι επιχειρήσεις.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, επικριτές της κυβέρνησης κάνουν λόγο για μια εσκεμμένη απόπειρα του Ισραέλ Κατζ να ωραιοποιήσει την κατάσταση, υπογραμμίζοντας ότι οι περιορισμοί που έχουν επιβληθεί με κοινή απόφαση του Πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου και του Υπουργείου Άμυνας είναι εξαιρετικά δεσμευτικοί.<br /><br />Η κατάσταση περιπλέκεται περαιτέρω από τη στάση της Χεζμπολάχ κατά τη διάρκεια της τρέχουσας ύφεσης.<br /><br />Η σιιτική οργάνωση έχει διαμηνύσει ότι θα απαντήσει σε κάθε προσπάθεια εδραίωσης των ισραηλινών δυνάμεων, με τις αναφορές από το μέτωπο να επιβεβαιώνουν ότι οι μαχητές της παρακολουθούν στενά και ακολουθούν τις μετακινήσεις του IDF.<br /><br />Εκμεταλλεύονται, έτσι, το γεγονός ότι οι Ισραηλινοί στρατιώτες βρίσκονται με «δεμένα χέρια», περιμένοντας τις απαραίτητες εγκρίσεις για να ανοίξουν πυρ.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Λίβανος: Χάσμα μεταξύ της ηγεσίας του Ισραήλ και των στρατιωτών στο μέτωπο για τους περιορισμούς εμπλοκής.

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται μια σοβαρή εσωτερική αντιπαράθεση στο Ισραήλ, καθώς οι μαρτυρίες των Ισραηλινών στρατιωτών που επιχειρούν στο νότ...

Διαβάστε την συνέχεια

Δημοσκόπηση: Οι Ισραηλινοί λένε πως το Ιράν νίκησε στον πόλεμο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSyUB0ziluLhBdxMT3LRkIM00xk6FdhviUsmgBkpUF1HjVkmsQOiiIIoeGN&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="375" data-original-width="533" height="141" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSyUB0ziluLhBdxMT3LRkIM00xk6FdhviUsmgBkpUF1HjVkmsQOiiIIoeGN&s=10" width="746" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Σύσσωμη η ισραηλινή κοινή γνώμη θεωρεί ότι το Ιράν βγήκε ενισχυμένο από τον πόλεμο στην Μέση Ανατολή, σύμφωνα με δημοσκόπηση που δημοσιεύεται σήμερα και φέρνει στο φως την βαθιά δυσαρέσκεια των Ισραηλινών για την διαχείριση της σύρραξης, αλλά και μία σθεναρή υποστήριξη προς τις πολεμικές επιχειρήσεις στον Λίβανο.</div><br />Η έρευνα πραγματοποιήθηκε κατά το διάστημα 17 έως 20 Ιουνίου σε δείγμα 3.644 ατόμων από το Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ και το Ινστιτούτο Agam μετά την υπογραφή της συμφωνίας πλαισίου ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου. Το κείμενο της προκαταρκτικής συμφωνίας δεν έχει υπογραφεί από το Ισραήλ και προβλέπει το τέλος των εχθροπραξιών σε όλα τα μέτωπα, περιλαμβανομένου του Λιβάνου.<br /><br />Το 92% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι το Ιράν κέρδισε ή ότι είναι η χώρα που επωφελήθηκε περισσότερο από την πολεμική σύγκρουση, ενώ το 83% θεωρεί ότι η μακροπρόθεσμη ασφάλεια του Ισραήλ αποδυναμώθηκε. Οι ψηφοφόροι του μπλοκ της δεξιάς, βασική δεξαμενή του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, είναι οι αυστηρότεροι: το 93% θεωρεί ότι το Ιράν νίκησε στην πολεμική αναμέτρηση.<br /><br />Μεγάλη πλειοψηφία τάσσεται επίσης κατά του ιρανοαμερικανικού πρωτοκόλλου συμφωνίας: το 63% των ερωτηθέντων το απορρίπτει, έναντι μόνο 12% που το εγκρίνουν. Περί τα τρία τέταρτα των ερωτηθέντων, το 72,5%, δηλώνουν ότι δεν πιστεύουν στις δηλώσεις του Νετανιάχου για την επιτυχία της πολεμικής εκστρατείας του Ισραήλ και το 56% κρίνουν την εκ μέρους του διαχείριση της επίθεσης «αποτυχημένη» ή «μέτρια».<br /><br />Η υποστήριξη προς την παραμονή του στην εξουσία έπεσε στο 29% τον Ιούνιο έναντι 40,5% στις αρχές του Μαρτίου. Η έρευνα αναδεικνύει ξεκάθαρη υποστήριξη προς την χρήση στρατιωτικής βίας για την ασφάλεια του Ισραήλ: το 48% των ερωτηθέντων τάσσεται υπέρ μία μεγάλης κλίμακας στρατιωτικής επίθεσης στον Λίβανο κατά της Χεζμπολάχ, ακόμη και με το κίνδυνο αυτό να προκαλέσει σύγκρουση με την Ουάσινγκτον. Μόνο το 21% τάσσεται κατά.<div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δημοσκόπηση: Οι Ισραηλινοί λένε πως το Ιράν νίκησε στον πόλεμο.

Σύσσωμη η ισραηλινή κοινή γνώμη θεωρεί ότι το Ιράν βγήκε ενισχυμένο από τον πόλεμο στην Μέση Ανατολή, σύμφωνα με δημοσκόπηση που δημοσιεύετα...

Διαβάστε την συνέχεια