Οι Ουκρανοί διασύρουν την Ελλάδα: Νέο μπαράζ με 5 drones διέλυσε το ελληνόκτητο Anna S στο Novorossiysk. Αφωνία Μαξίμου.

<img height="113" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/04751cd8e1c4e9faab764ecd7adcd1c0_XL.jpg?v=3" width="769" /><br /><br /><div>Το «ANNA S» ταξίδευε χωρίς φορτίο με προορισμό το ρωσικό λιμάνι, όπου ήταν προγραμματισμένο να παραλάβει φορτίο σιτηρών<br /><br />Μετά το ελληνόκτητο tanker Skiros στόχος σαρωτικών ουκρανικών επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη έγινε το βράδυ της Δευτέρας το ελληνόκτητο bulk carrier «ANNA S», ενώ έπλεε στη Μαύρη Θάλασσα.<br />Παρά τα πέντε πλήγματα που δέχθηκε το πλοίο, και τα 21 μέλη του πληρώματος είναι καλά στην υγεία τους.</div><div><br />Σύμφωνα με εκπρόσωπο της διαχειρίστριας εταιρείας που μίλησε στον ελληνικό Τύπο το υπό λιβεριανή σημαία πλοίο βρισκόταν σε απόσταση περίπου 20 ναυτικών μιλίων από το Νοβοροσίσκ όταν σημειώθηκε η επίθεση.</div><div><br />Τα χτυπήματα προκάλεσαν εκτεταμένες υλικές ζημιές, ενώ στο πλοίο ξέσπασε μεγάλη πυρκαγιά.<br />Το «ANNA S» ταξίδευε χωρίς φορτίο με προορισμό το ρωσικό λιμάνι, όπου ήταν προγραμματισμένο να παραλάβει φορτίο σιτηρών.<br />Με βάση τις μέχρι στιγμής διαθέσιμες πληροφορίες, το πλοίο φέρεται να συνδέεται με τη Neptune Tradebulk Inc.</div><div><br />Στο bulk carrier επέβαιναν 20 ναυτικοί από τις Φιλιππίνες, καθώς και ο Ρουμάνος πλοίαρχος.<br />Μετά την επίθεση και καθώς η φωτιά είχε ήδη εκδηλωθεί, αποφασίστηκε η εγκατάλειψη του πλοίου. Το σύνολο του πληρώματος περισυνελέγη με ασφάλεια από το εμπορικό πλοίο «Elina B», το οποίο βρισκόταν στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή και έφερε επίσης 20μελές πλήρωμα.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Ουκρανοί διασύρουν την Ελλάδα: Νέο μπαράζ με 5 drones διέλυσε το ελληνόκτητο Anna S στο Novorossiysk. Αφωνία Μαξίμου.

Το «ANNA S» ταξίδευε χωρίς φορτίο με προορισμό το ρωσικό λιμάνι, όπου ήταν προγραμματισμένο να παραλάβει φορτίο σιτηρών Μετά το ελληνόκτητο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική «σφήνα» ανάμεσα σε Λήμνο και Σαμοθράκη. Τι δείχνει ο νέος χάρτης της Άγκυρας.

<img height="59" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/08/HPmxEulWoAEqBE5-1068x601.jpg" width="760" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η διπλή τουρκική κίνηση που ανεβάζει την ένταση. Αθήνα: «Άκυρες οι τουρκικές ζώνες».</span></h3>Η ελληνοτουρκική αντιπαράθεση περνά πλέον σε ένα νέο, ιδιαίτερα επικίνδυνο επίπεδο: τον πόλεμο των χαρτών, των θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών και της διοικητικής αποτύπωσης διεκδικήσεων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Πίσω από τον φαινομενικά «πράσινο» μανδύα της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, η Άγκυρα έχει χαράξει δύο περιοχές που για την Αθήνα δεν αποτελούν απλές οικολογικές ζώνες.<br /><br />Δείτε τους χάρτες με τα θαλάσσια πάρκα:<img height="432" src="https://i1.prth.gr/images/w880/jpg/files/2026-08-16/turkey_thalassia_parka__1.jpg" width="640" /><img height="439" src="https://i1.prth.gr/images/w880/1/jpg/files/2026-08-16/turkey_thalassia_parka__2.jpg" width="640" /><br /><br />Αποτελούν γεωπολιτική προβολή της τουρκικής αντίληψης περί «Γαλάζιας Πατρίδας».<br /><br />Η πρώτη βρίσκεται στο Βόρειο Αιγαίο, δυτικά της Ίμβρου και της Τενέδου, ανάμεσα στη Σαμοθράκη και τη Λήμνο.<br /><br />Η δεύτερη εκτείνεται στην Ανατολική Μεσόγειο από την περιοχή βορειοανατολικά της Ρόδου προς τον Κόλπο της Αττάλειας, αφήνοντας το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου μέσα σε μια χαρακτηριστική «εσοχή» του τουρκικού χάρτη. Η συγκεκριμένη γεωγραφική αποτύπωση είχε ήδη παρουσιαστεί επισήμως από την Τουρκία στις 2 Αυγούστου 2025.<br /><br />Και η απάντηση της Αθήνας υπήρξε εξαιρετικά σκληρή: <a href="https://directus.gr/tourkiki-sfina-anamesa-se-limno-kai-samothraki-ti-deichnei-o-neos-chartis-tis-agkyras-i-dipli-tourkiki-kinisi-pou-anevazei-tin-entasi-athina-akyres-oi-tourkikes-zones/">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκική «σφήνα» ανάμεσα σε Λήμνο και Σαμοθράκη. Τι δείχνει ο νέος χάρτης της Άγκυρας.

Η διπλή τουρκική κίνηση που ανεβάζει την ένταση. Αθήνα: «Άκυρες οι τουρκικές ζώνες». Η ελληνοτουρκική αντιπαράθεση περνά πλέον σε ένα νέο, ι...

Διαβάστε την συνέχεια

Μετά τα θαλάσσια πάρκα στην Άγκυρα έρχεται το νομοσχέδιο της «Γαλάζιας Πατρίδας».

<img height="85" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-08/papandreu.jpg?itok=C6iipcfU" width="760" /><br /><br />Μετά τα θαλάσσια πάρκα στην Άγκυρα θα φέρει το νομοσχέδιο της «Γαλάζιας Πατρίδας» και όλα πλέον θυμίζουν κρίση του 1987<br /><br />Απειλές κατά της χώρας μας εκτόξευση ο πρώην Τούρκος Πρέσβης Uluç Özülker, με αφορμή την προκλητική ψήφιση των τουρκικών θαλάσσιων πάρκων.<br /><br />Ο ίδιος τόνισε: "Αν η Ελλάδα (εναντίον της Τουρκίας) τολμήσει οποιαδήποτε ενέργεια, κι αυτοί γνωρίζουν πολύ καλά ότι κανείς δεν θα τους βοηθήσει. <br /><br />Ακόμα και ο Τραμπ αφήνει τη Μέση Ανατολή ως δώρο στην Τουρκία. Δεν μπορεί να πει «Έχασα εδώ», αλλά κρατάει τη θέση ότι «Από εδώ και στο εξής, η Τουρκία είναι υπεύθυνη για τη Μέση Ανατολή».<br /><br />Μακάρι η Ελλάδα να συνέλθει κάποτε και να μην καταλήξει, σε περίπτωση πολέμου, να χάσει όλα όσα έχει με τον πιο τρομερό τρόπο, μόνο και μόνο για να βρεθεί ξανά εξαρτημένη από την Τουρκία μας σε έναν κόσμο όπου κανείς δεν τη λυπάται.<br /><br />Όταν πεινούσαν, εμείς τους παρέχαμε ακόμη και σιτάρι στο παρελθόν(1941)... Τώρα, για την Ελλάδα, έχουμε μια πολύ ωραία παροιμία μας: Πρέπει να νουθετούμε με συμβουλές όσους δεν θέλουν να δαμαστούν με ήπια πειθώ.<br /><br />Όσοι δεν θέλουν να δαμαστούν με νουθεσία αξίζουν το ραβδί", κατέληξε ο προκλητικότατος Τούρκος Πρέσβης.<br /><br />Όπως το 1987 η κρίση ξέσπασε με αφορμή τις αυθαίρετες έρευνες για πετρέλαιο στην ελληνική υφαλοκρηπίδα (κοντά στη Θάσο), έτσι και σήμερα η Άγκυρα αμφισβητεί το δικαίωμα της Ελλάδας να ασκεί δικαιοδοσία εντός της δικής της υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ.<br /><br /><div>Στις στις δύο περιπτώσεις, η Τουρκία επιδιώκει να εξαναγκάσει την Αθήνα σε μια διαπραγμάτευση «εφ' όλης της ύλης», θέτοντας στο τραπέζι μονομερείς διεκδικήσεις που παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).<br /><br />Η ανακήρυξη δύο «εθνικών θαλάσσιων πάρκων» από την Άγκυρα σε Βόρειο Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο του 2026, σε συνδυασμό με την προαναγγελία νομοθετικής θεσμοθέτησης της «Γαλάζιας Πατρίδας», μεταφέρει τη διπλωματική ένταση στο πεδίο και επαναφέρει μνήμες από την ελληνοτουρκική κρίση του 1987.<br /><br />Η ελληνική διπλωματία απάντησε άμεσα υπογραμμίζοντας ότι οι τουρκικές ανακηρύξεις είναι παράνομες, παραβιάζουν την ελληνική κυριαρχία και δεν αναγνωρίζονται. Η Αθήνα ξεκαθαρίζει ότι η προστασία του περιβάλλοντος δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως δούρειος ίππος για την καταστρατήγηση του Διεθνούς Δικαίου.<br /><br />Η Τουρκία όμως ετοιμάζει το έτερο προκλητικό νομοσχέδιο που αφορά την νομοθέτηση της "Γαλάζιας Πατρίδας", με το οποίο είναι σίγουρο ότι τους επόμενους μήνες θα πυροδοτηθεί μια κρίση τύπου "ΣΙΣΜΙΚ το 1987".<br /><br />Το προωθούμενο τουρκικό νομοσχέδιο για τη θεσμοθέτηση του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» επιχειρεί να μετατρέψει μονομερείς γεωπολιτικές διεκδικήσεις σε εσωτερική νομοθεσία. Παρά το γεγονός ότι δεν έχει διεθνή νομική ισχύ, διεθνείς και Έλληνες αναλυτές επισημαίνουν ότι η κωδικοποίηση αυτού του σχεδίου θυμίζει τρομερά έντονα τις μεθοδεύσεις προηγούμενων εντάσεων στο Αιγαίο όπως η κρίση του 1987.<br /><br />Η Τουρκία θα επιχειρήσει να δοκιμάσει την νυν ελληνική κυβέρνηση μέχρι εκεί που δεν παίρνει, και αυτό ακριβώς είναι το κύριο σχέδιο της ηγεσίας στην Άγκυρα.<br />[</div><div>Θέλουν οι γείτονες να δοκιμάσουν τις αντοχές του ελληνικού κράτους που κάνει πρόωρες αποπληρωμές δανείων ναι μεν, αλλά έχει δημογραφικό πρόβλημα, ευρισκόμενο μέσα σε μια έντονη πολιτική αντιπαράθεση, πριν τις επόμενες εκλογές.<br /><br />Φωτιές, πλημμύρες, ενώ συλλαμβάνονται Τούρκοι πολίτες με όπλα εντός Ελλάδος, συνθέτουν ένα περίεργο σκηνικό στο οποίο σίγουρα υπάρχει και τουρκικός δάκτυλος.</div><div><br />Πως ήταν η κρίση του 1987 και γιατί μας καθορίζει ακόμη και σήμερα <br /><br />Η ελληνοτουρκική κρίση του Μαρτίου του 1987 (γνωστή και ως «Κρίση του Σισμίκ») αποτέλεσε μια από τις πιο επικίνδυνες στιγμές στις σύγχρονες σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας, φέρνοντας τις δύο χώρες στα πρόθυρα ένοπλης σύγκρουσης. Η ένταση κορυφώθηκε λόγω της αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων στην υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου, με αφορμή τις θαλάσσιες έρευνες για πετρέλαιο.<br /><br />Η κρίση ξεκίνησε όταν μια διεθνής κοινοπραξία (με επικεφαλής την καναδική εταιρεία Denison) ανακοίνωσε την πρόθεση να πραγματοποιήσει γεωτρήσεις για πετρέλαιο στη θέση Μπάμπουρα, ανατολικά της Λήμνου, εκτός των ελληνικών χωρικών υδάτων (6 μίλια) αλλά εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Η Τουρκία θεώρησε την κίνηση αυτή ως παραβίαση του Πρωτοκόλλου της Βέρνης (1976), το οποίο προέβλεπε αποχή από μονομερείς ενέργειες στο Αιγαίο.<br /><br />Ως αντίποινα, η τουρκική κυβέρνηση έδωσε άδεια στην κρατική εταιρεία πετρελαίου (TPAO) να διεξάγει έρευνες. Στις 25 Μαρτίου 1987 ανακοινώθηκε ότι το τουρκικό σεισμογραφικό σκάφος «Σισμίκ-1» (το πρώην «Χόρα») θα έπλεε συνοδευόμενο από πολεμικά πλοία στο βόρειο Αιγαίο για έρευνες.<br /><br />Ο τότε Έλληνας Πρωθυπουργός, Ανδρέας Παπανδρέου, αντέδρασε με άμεση, δυναμική και αποτρεπτική στρατηγική.<br /><br />Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις τέθηκαν σε κατάσταση ανώτατου συναγερμού (διάταξη μάχης) και ο ελληνικός στόλος αναπτύχθηκε πλήρως στο Αιγαίο, ενώ ο στρατός κινήθηκε στις θέσεις διασποράς του.<br /><br />Η τότε ελληνική πολιτική ηγεσία έδωσε εντολή στον Στόλο να βυθίσει το «Σισμίκ» εάν εκείνο επιχειρούσε να πραγματοποιήσει έρευνες εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Η Αθήνα έκλεισε προσωρινά την αμερικανική βάση της Νέας Μάκρης, στέλνοντας μήνυμα στις ΗΠΑ ότι η Ελλάδα ήταν έτοιμη για πόλεμο αν δεν συγκρατούσαν την Τουρκία. Παράλληλα, ο Υπουργός Εξωτερικών Κάρολος Παπούλιας μετέβη στη Σόφια για να ενημερώσει τη Βουλγαρία, ασκώντας ψυχολογική πίεση στην Άγκυρα από τα βόρεια σύνορά της.<br /><br />Η αποφασιστική στάση της Ελλάδας ανάγκασε τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ να παρέμβουν άμεσα για να αποτρέψουν μια ενδοσυμμαχική σύγκρουση.Στις 27 Μαρτίου 1987, ο Τούρκος Πρωθυπουργός Τουργκούτ Οζάλ (ο οποίος βρισκόταν στο Λονδίνο για λόγους υγείας) δήλωσε ότι το «Σισμίκ» δεν θα έβγαινε από τα τουρκικά χωρικά ύδατα, αν δεν έκανε το ίδιο και η Ελλάδα.<br /><br />Ο Ανδρέας Παπανδρέου αποδέχθηκε αυτή τη δήλωση και η κρίση εκτονώθηκε, καθώς αποτράπηκε η παραβίαση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. <br /><br />Η Ελλάδα δεν επιδιώκει άμεση πολεμική αναμέτρηση στο Αιγαίο, αλλά σε κάθε πρόκληση του τουρκικού Στόλου και της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας το επόμενο διάστημα, οφείλουμε να είμαστε ψυχροί και κυρίως "σαφείς" προς τους Τουρκομογγόλους, που κατανοούν μόνο την γλώσσα της πολεμικής ισχύς. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μετά τα θαλάσσια πάρκα στην Άγκυρα έρχεται το νομοσχέδιο της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Μετά τα θαλάσσια πάρκα στην Άγκυρα θα φέρει το νομοσχέδιο της «Γαλάζιας Πατρίδας» και όλα πλέον θυμίζουν κρίση του 1987 Απειλές κατά της χώρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Νετανιάχου βάζει «Αμερικανό φρουρό» στα όπλα της Χαμάς: Πρώτα αφοπλισμός, μετά αποχώρηση από τη Γάζα.

<img height="115" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/netaniaxou-2-768x577.jpg" width="746" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η συνάντηση με τον Τζάρεντ Κούσνερ φέρνει πιο κοντά Ουάσιγκτον και Ισραήλ σε έναν κρίσιμο συμβιβασμό – Αμερικανός στρατηγός στο επίκεντρο της επιτήρησης, ενώ ο Νετανιάχου επιμένει ότι ούτε αναδίπλωση του ισραηλινού στρατού ούτε ανοικοδόμηση μπορούν να προηγηθούν του πραγματικού αφοπλισμού της Χαμάς<br /><br />Μια νέα φόρμουλα που θα μπορούσε να ξεμπλοκάρει –ή να οδηγήσει σε νέα σύγκρουση– το αμερικανικό σχέδιο για τη Γάζα βρίσκεται πλέον στο τραπέζι. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου και ο απεσταλμένος του Ντόναλντ Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, συμφώνησαν ότι η διαδικασία αφοπλισμού της Χαμάς πρέπει να τεθεί υπό αμερικανική στρατιωτική επιτήρηση, σύμφωνα με ισραηλινές πηγές.<br /><br />Η εξέλιξη έρχεται αμέσως μετά τις σπάνιες απευθείας συνομιλίες του Κούσνερ με την ηγεσία της Χαμάς στην Αίγυπτο και ενώ η Ουάσιγκτον επιχειρεί να γεφυρώσει τη βασική διαφορά ανάμεσα στις δύο πλευρές: ποιος κάνει το πρώτο βήμα – η Χαμάς παραδίδοντας τα όπλα ή το Ισραήλ αποσύροντας δυνάμεις από τη Γάζα.<div><br />Η κόκκινη γραμμή του Νετανιάχου<br /><br />Η θέση του Ισραηλινού πρωθυπουργού παραμένει σκληρή: δεν πρόκειται να υπάρξει νέα αναδίπλωση των ισραηλινών δυνάμεων ούτε ουσιαστική έναρξη της ανοικοδόμησης όσο η Χαμάς εξακολουθεί να διαθέτει στρατιωτικές δυνατότητες.<br /><br />Η συνάντηση Κούσνερ–Νετανιάχου στην Ιερουσαλήμ φαίνεται πάντως να δημιούργησε έναν νέο μηχανισμό διαπραγμάτευσης. Ανακοινώθηκε η συγκρότηση ομάδας εργασίας για τον αφοπλισμό και την αποστρατιωτικοποίηση της Χαμάς, καθώς και δεύτερης ομάδας για ανθρωπιστικά ζητήματα.<br /><br />Το κρίσιμο στοιχείο είναι η εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών όχι μόνο ως πολιτικού μεσολαβητή αλλά και ως εγγυητή της εφαρμογής.<br /><br />Σύμφωνα με την ισραηλινή εκδοχή των συνομιλιών, το πρώτο βήμα θα είναι η παράδοση όπλων της Χαμάς προς οριστική αχρήστευση, με την αμερικανική πλευρά να έχει κεντρικό ρόλο στην επιτήρηση.<br /><br />Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για το Ισραήλ, καθώς η κυβέρνηση Νετανιάχου δεν θέλει μια συμφωνία που απλώς θα αποθηκεύσει ή θα «σφραγίσει» οπλισμό αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο επανεξοπλισμού. </div><div><br />Ο στρατηγός που μπαίνει στο κέντρο της συμφωνίας<br /><br />Στην αρχιτεκτονική του σχεδίου κομβικό ρόλο έχει η International Stabilization Force, της οποίας ηγείται ο Αμερικανός υποστράτηγος Jasper Jeffers.<br /><br />Η λογική είναι να δημιουργηθεί ένας μηχανισμός που θα μπορεί να πιστοποιεί ότι τα όπλα που παραδίδονται πράγματι τίθενται εκτός λειτουργίας και ότι στρατιωτικές υποδομές της Χαμάς δεν επανέρχονται κρυφά σε επιχειρησιακή κατάσταση.<br /><br />Και αυτό αγγίζει τον πυρήνα των ισραηλινών απαιτήσεων: ο αφοπλισμός να είναι μετρήσιμος, επαληθεύσιμος και μη αναστρέψιμος.</div><div><br />Το δύσκολο «παζάρι» του Κούσνερ<br /><br />Ο Κούσνερ επιχειρεί ουσιαστικά να μετατρέψει δύο φαινομενικά ασύμβατες απαιτήσεις σε παράλληλη διαδικασία.<br /><br />Η Χαμάς έχει δηλώσει ότι αποδέχεται τον οδικό χάρτη, αλλά συνδέει την εφαρμογή του με ισραηλινές δεσμεύσεις, μεταξύ άλλων για αποχώρηση δυνάμεων και τήρηση της κατάπαυσης του πυρός.<br /><br />Ο Νετανιάχου, αντίθετα, επιμένει ότι η αποχώρηση δεν μπορεί να προηγηθεί του πραγματικού αφοπλισμού.<br /><br />Αυτή ακριβώς η διαφωνία έχει οδηγήσει τη διαδικασία σε αδιέξοδο, παρά τις εντατικές αμερικανικές προσπάθειες.<br /><br />Ο Κούσνερ πήγε στην Ιερουσαλήμ έχοντας προηγουμένως συναντήσει στο Κάιρο τον νέο πολιτικό ηγέτη της Χαμάς, Χαλίλ αλ-Χάγια. Στη συνάντηση συμμετείχαν επίσης ο Nickolay Mladenov και ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Τόνι Μπλερ.<br /><br />Η αμερικανική αποστολή προσπαθεί τώρα να μετατρέψει τις δεσμεύσεις της Χαμάς σε συγκεκριμένα βήματα επί του πεδίου.</div><div><br />Τι ζητά στην πραγματικότητα το Ισραήλ<br /><br />Για τον Νετανιάχου, «αφοπλισμός» δεν μπορεί να σημαίνει απλώς παράδοση ενός μέρους του οπλοστασίου.<br /><br />Η ισραηλινή απαίτηση αφορά συνολική αποστρατιωτικοποίηση: βαρέα και ελαφρά όπλα, πυραυλικά συστήματα, αποθήκες πυρομαχικών και στρατιωτικές υποδομές.<br /><br />Κυρίως όμως αφορά το day after.<br /><br />Το Ισραήλ θέλει εγγυήσεις ότι η Χαμάς δεν θα χρησιμοποιήσει μια ισραηλινή αποχώρηση και την ανοικοδόμηση της Γάζας για να δημιουργήσει εκ νέου στρατιωτικές δυνατότητες.<br /><br />Η αμερικανική εμπλοκή στην επιτήρηση προσφέρει στον Νετανιάχου ένα επιπλέον επίπεδο ασφαλείας: εφόσον η Ουάσιγκτον πιστοποιεί τον αφοπλισμό, το Ισραήλ θα έχει πολύ ισχυρότερο πολιτικό έρεισμα για να προχωρήσει σε επόμενα βήματα.<br />Η δικλείδα ασφαλείας για το Ισραήλ<br /><br />Παράλληλα, η αμερικανική πλευρά φαίνεται να αποδέχεται μία θεμελιώδη ισραηλινή απαίτηση: ακόμη και μετά από συμφωνία, το Ισραήλ δεν θα χάσει το δικαίωμα αυτοάμυνας.<br /><br />Εάν η Χαμάς επιχειρήσει να επανεξοπλιστεί ή επιστρέψει σε ένοπλη δράση, το Ισραήλ θα διατηρεί τη δυνατότητα αντίδρασης.<br /><br />Αυτό είναι ένα από τα σημεία που μπορούν να καταστήσουν πολιτικά αποδεκτή τη συμφωνία για την κυβέρνηση Νετανιάχου.</div><div><br />Η πολιτική πίεση στον Νετανιάχου<br /><br />Υπάρχει όμως και η εσωτερική πολιτική διάσταση.<br /><br />Το Ισραήλ οδηγείται στις εκλογές της 27ης Οκτωβρίου και ο Νετανιάχου δεν μπορεί εύκολα να εμφανιστεί ενώπιον του εκλογικού του ακροατηρίου ότι αποσύρει τον στρατό από τη Γάζα χωρίς προηγουμένως να έχει εξουδετερωθεί η στρατιωτική απειλή της Χαμάς.<br /><br />Ταυτόχρονα, δεν μπορεί να αγνοήσει τον Τραμπ.<br /><br />Η Ουάσιγκτον θέλει να περάσει στη δεύτερη φάση του σχεδίου και να μετατρέψει την κατάπαυση του πυρός σε μονιμότερο περιφερειακό διακανονισμό. Η σχέση Νετανιάχου–Τραμπ έχει παρουσιάσει εντάσεις το τελευταίο διάστημα, τόσο για τη Γάζα όσο και για τον τρόπο διαχείρισης του πολέμου με το Ιράν.<br /><br />Επομένως, ο μηχανισμός αμερικανικής επιτήρησης προσφέρει μια πιθανή πολιτική γέφυρα: ο Νετανιάχου δεν χρειάζεται να εμπιστευθεί τη Χαμάς. Χρειάζεται να εμπιστευθεί έναν αμερικανικό μηχανισμό που θα πιστοποιήσει ότι η Χαμάς πράγματι αφοπλίζεται.<br />Η μεγάλη δοκιμασία τώρα αρχίζει<br /><br />Παρά τη νέα κινητικότητα, συμφωνία δεν υπάρχει ακόμη.<br /><br />Το βασικό πρόβλημα παραμένει η αλληλουχία των ενεργειών. Η αμερικανική πρόταση στηρίζεται περισσότερο σε μια σταδιακή διαδικασία αφοπλισμού και αντίστοιχων ισραηλινών κινήσεων, ενώ ο Νετανιάχου θέλει σαφέστερες εγγυήσεις ότι η στρατιωτική ισχύς της Χαμάς θα εξαλειφθεί πριν από κρίσιμες υποχωρήσεις του Ισραήλ.<br /><br />Η εμπλοκή Αμερικανού στρατηγού μπορεί να είναι το κομμάτι που έλειπε από το παζλ.<br /><br />Για πρώτη φορά δημιουργείται η προοπτική ενός μηχανισμού στον οποίο η Ουάσιγκτον δεν θα ζητά απλώς από τις δύο πλευρές να τηρήσουν μια συμφωνία, αλλά θα βρίσκεται μέσα στον ίδιο τον μηχανισμό εφαρμογής της. <br /><br />Και αυτό μεταφέρει πλέον την πίεση στη Χαμάς.<br /><br />Διότι εάν προχωρήσει σε πραγματική παράδοση και καταστροφή του οπλισμού της υπό αμερικανική επιτήρηση, θα ανοίξει ο δρόμος για να απαιτηθούν οι αντίστοιχες κινήσεις από το Ισραήλ.<br /><br />Εάν όμως η διαδικασία σταματήσει στα λόγια, ο Νετανιάχου θα έχει αποκτήσει το ισχυρότερο επιχείρημα για να αρνηθεί οποιαδήποτε περαιτέρω αποχώρηση.<br /><br />Το επόμενο τεστ στη Γάζα, επομένως, δεν θα είναι μια νέα δήλωση προθέσεων. Θα είναι αν τα όπλα της Χαμάς αρχίσουν πραγματικά να παραδίδονται – και αν ένας Αμερικανός στρατηγός μπορεί να το πιστοποιήσει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Νετανιάχου βάζει «Αμερικανό φρουρό» στα όπλα της Χαμάς: Πρώτα αφοπλισμός, μετά αποχώρηση από τη Γάζα.

Βασιλης Διαμαντακος  Η συνάντηση με τον Τζάρεντ Κούσνερ φέρνει πιο κοντά Ουάσιγκτον και Ισραήλ σε έναν κρίσιμο συμβιβασμό – Αμερικανός στρατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θερμή γραμμή Τραμπ–Ερντογάν για Ιράν, «Μέκκα» και Γάζα. Σιωπή για τις τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/erdogan-1-1-768x512.jpg" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η στενή επικοινωνία Ουάσιγκτον–Άγκυρας ενισχύει τον περιφερειακό ρόλο του Ερντογάν – Εκτός της επίσημης ατζέντας τα τουρκικά θαλάσσια πάρκα και η νέα ένταση με την Ελλάδα – Το δύσκολο διπλωματικό ερώτημα για την Αθήνα<br /><br />Σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία για τη Μέση Ανατολή αλλά και για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, Ντόναλντ Τραμπ και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχαν τηλεφωνική επικοινωνία με επίκεντρο το Ιράν, τη νέα αμυντική συμφωνία της Μέκκας και τη Γάζα.<br /><br />Η συνομιλία αποκτά πρόσθετο ελληνικό ενδιαφέρον καθώς πραγματοποιείται την ώρα που η Άγκυρα ανεβάζει ξανά την ένταση στο Αιγαίο με την ανακήρυξη θαλάσσιων πάρκων. Ωστόσο, από όσα έγιναν επισήμως γνωστά για την επικοινωνία των δύο προέδρων, το συγκεκριμένο ζήτημα δεν εμφανίζεται στην ατζέντα.<br /><br />Η χρονική συγκυρία είναι ακόμη πιο σημαντική επειδή ο Τραμπ έχει δημοσίως υποδεχθεί θετικά τη νέα αμυντική συμφωνία Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, η οποία προβλέπει ότι επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη αντιμετωπίζεται ως επίθεση εναντίον όλων.<div><br />Ο Ερντογάν προβάλλεται ως μεσολαβητής για το Ιράν<br /><br />Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά μετά την επικοινωνία, ο Τούρκος πρόεδρος υπογράμμισε στον Τραμπ ότι πρέπει να αξιοποιηθεί πλήρως η διπλωματική οδός για την αποκλιμάκωση της έντασης μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν.<br /><br />«Είναι σημαντικό να αξιοποιηθεί στο έπακρο η διπλωματία», ήταν το μήνυμα που μετέφερε στον Αμερικανό πρόεδρο, εκφράζοντας παράλληλα την ελπίδα ότι οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν και διαβεβαιώνοντας ότι η Τουρκία θα εξακολουθήσει να στηρίζει τις προσπάθειες ειρήνευσης.<br /><br />Η επικοινωνία επιβεβαιώνεται και από διεθνείς πηγές, σε μια στιγμή κατά την οποία η κατάσταση γύρω από το Ιράν και τα Στενά του Ορμούζ παραμένει εξαιρετικά εύθραυστη.<br /><br />Για την Άγκυρα, η κρίση αποτελεί ταυτόχρονα ευκαιρία διπλωματικής αναβάθμισης: ο Ερντογάν επιχειρεί να παρουσιάσει την Τουρκία ως δύναμη που μπορεί να συνομιλεί με την Ουάσιγκτον, αλλά παράλληλα να λειτουργεί ως ενδιάμεσος παίκτης στις μεγάλες κρίσεις της περιοχής. </div><div><br />Στο τραπέζι το νέο αμυντικό μπλοκ της Μέκκας<br /><br />Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η αναφορά στη συμφωνία που υπέγραψαν στις 7 Αυγούστου στη Μέκκα Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Πακιστάν.<br /><br />Πρόκειται για την Κοινή Αμυντική Συμφωνία της Μέκκας, η οποία προβλέπει μηχανισμό συλλογικής άμυνας και έχει ήδη προκαλέσει συζητήσεις περί δημιουργίας ενός άτυπου «μουσουλμανικού ΝΑΤΟ». Η ίδια η Άγκυρα απορρίπτει πάντως τον χαρακτηρισμό και υποστηρίζει ότι η συμφωνία δεν στρέφεται εναντίον συγκεκριμένης χώρας ούτε αποτελεί εναλλακτική προς το ΝΑΤΟ.<br /><br />Ο Ερντογάν είπε στον Τραμπ ότι η συμφωνία «καταδεικνύει μια ισχυρή στάση για τη διασφάλιση της περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας».<br /><br />Η σημασία της δεν είναι αμελητέα. Η Τουρκία εισφέρει τη δεύτερη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη του ΝΑΤΟ και μια ταχύτατα αναπτυσσόμενη αμυντική βιομηχανία, η Σαουδική Αραβία τεράστια οικονομική και ενεργειακή ισχύ και το Πακιστάν το πυρηνικό του οπλοστάσιο.<br /><br />Ο ίδιος ο Τραμπ έχει εκφραστεί θετικά για τη δημιουργία του νέου σχήματος, γεγονός που ενισχύει την εικόνα μιας Ουάσιγκτον που βλέπει πλέον την Άγκυρα ως ακόμη σημαντικότερο κρίκο στη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας της Μέσης Ανατολής.<br />Γάζα: Η Άγκυρα θέλει ρόλο και στην επόμενη ημέρα<br /><br />Η Γάζα αποτέλεσε το τρίτο μεγάλο μέτωπο της συνομιλίας.<br /><br />Ο Ερντογάν υποστήριξε ότι, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη προσπάθεια μετάβασης στην επόμενη φάση της ειρηνευτικής διαδικασίας, οι ενέργειες της ισραηλινής κυβέρνησης εναντίον των Παλαιστινίων έχουν ενταθεί.<br /><br />Η τουρκική πλευρά επανέλαβε ότι θα συνεχίσει να υποστηρίζει μια διαρκή ειρήνη και τις προσπάθειες ανοικοδόμησης της Γάζας.<br /><br />Η συζήτηση πραγματοποιείται ενώ η αμερικανική διπλωματία επιχειρεί να προωθήσει νέο πλαίσιο για τη Γάζα, με τον Τζάρεντ Κούσνερ να βρίσκεται σε απευθείας διαβουλεύσεις τόσο με την ισραηλινή πλευρά όσο και με τη Χαμάς.</div><div><br />Η μεγάλη απουσία από την ατζέντα: Το Αιγαίο<br /><br />Εδώ βρίσκεται το σημείο που αφορά άμεσα την Αθήνα.<br /><br />Στις επίσημες πληροφορίες που έχουν δημοσιοποιηθεί για τη συνομιλία Τραμπ–Ερντογάν δεν υπάρχει αναφορά στα τουρκικά θαλάσσια πάρκα ούτε γενικότερα στη νέα ένταση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.<br /><br />Αυτό δεν αποδεικνύει ότι το θέμα δεν αναφέρθηκε καθόλου σε οποιοδήποτε επίπεδο της συνομιλίας. Σημαίνει όμως ότι δεν περιλαμβάνεται στα ζητήματα που η τουρκική πλευρά επέλεξε να αναδείξει δημοσίως.<br /><br />Και η χρονική στιγμή είναι αξιοσημείωτη.<br /><br />Η Άγκυρα προχωρά στην εφαρμογή των σχεδιασμών της για τα θαλάσσια πάρκα, ενώ στην Ελλάδα κυβέρνηση και αντιπολίτευση καταγγέλλουν ότι οι τουρκικοί χάρτες επιχειρούν να δημιουργήσουν τετελεσμένα σε περιοχές ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.<br /><br />Την ίδια στιγμή, ο Ερντογάν συνομιλεί με τον Αμερικανό πρόεδρο όχι ως ηγέτης μιας χώρας που βρίσκεται υπό πίεση από την Ουάσιγκτον, αλλά ως κρίσιμος συνομιλητής για Ιράν, Γάζα και τη νέα περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφαλείας.</div><div><br />Γιατί η σχέση Τραμπ–Ερντογάν προβληματίζει την Αθήνα<br /><br />Η προσωπική σχέση των δύο ηγετών αποτελεί έναν παράγοντα που η ελληνική διπλωματία δεν μπορεί να αγνοήσει.<br /><br />Μόλις τον Ιούλιο, ο Τραμπ χαρακτήρισε δημόσια τον Ερντογάν «great leader» και «friend of mine», επαινώντας παράλληλα την Τουρκία ως σημαντικό εταίρο των ΗΠΑ.<br /><br />Η Άγκυρα διαθέτει πλέον πολλαπλά χαρτιά στη σχέση της με την Ουάσιγκτον: είναι μέλος του ΝΑΤΟ, διατηρεί κρίσιμο γεωγραφικό ρόλο μεταξύ Μαύρης Θάλασσας, Καυκάσου και Μέσης Ανατολής, διαθέτει ισχυρή αμυντική βιομηχανία και επιχειρεί να καταστεί βασικός μεσολαβητής στις κρίσεις από το Ιράν έως τη Γάζα.<br />Η συμφωνία της Μέκκας προσθέτει ακόμη μία διάσταση σε αυτή τη στρατηγική αξία.</div><div><br />Το δύσκολο δίλημμα της ελληνικής διπλωματίας<br /><br />Για την Αθήνα το πρόβλημα δεν είναι απλώς ότι Τραμπ και Ερντογάν διατηρούν καλές προσωπικές σχέσεις. Είναι ότι η γεωπολιτική χρησιμότητα της Τουρκίας για τις Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται αυτή τη στιγμή να αυξάνεται.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως ότι η Ουάσιγκτον υιοθετεί τις τουρκικές θέσεις στο Αιγαίο. Ούτε υπάρχουν, με βάση όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, στοιχεία ότι ο Τραμπ έχει υποστηρίξει τους τουρκικούς σχεδιασμούς για τα θαλάσσια πάρκα.<br /><br />Το πρόβλημα για την Ελλάδα είναι διαφορετικό: όσο περισσότερα κρίσιμα μέτωπα περνούν από την Άγκυρα, τόσο μεγαλύτερο γίνεται το διπλωματικό κεφάλαιο του Ερντογάν στην Ουάσιγκτον.<br /><br />Και αυτό μπορεί να περιορίζει την αμερικανική διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με τον Τούρκο πρόεδρο για τις ελληνοτουρκικές διαφορές.<br />Η Άγκυρα αισθάνεται ότι έχει χώρο κινήσεων<br /><br />Η συγκυρία επομένως είναι ευνοϊκή για τον Ερντογάν.<br /><br />Στη Μέση Ανατολή εμφανίζεται ως συνομιλητής του Τραμπ και δυνητικός διαμεσολαβητής. Στη Γάζα διεκδικεί ρόλο στην επόμενη ημέρα. Με τη συμφωνία της Μέκκας αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα στον μουσουλμανικό κόσμο. Και στο ΝΑΤΟ παραμένει επικεφαλής μιας από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις της Συμμαχίας.<br /><br />Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η απουσία δημόσιας αμερικανικής αντίδρασης για τα θαλάσσια πάρκα μπορεί να εκλαμβάνεται στην Άγκυρα ως ένδειξη ότι διαθέτει μεγαλύτερα περιθώρια κινήσεων.<br /><br />Για την Αθήνα, συνεπώς, το ερώτημα γίνεται ευρύτερο από τους ίδιους τους τουρκικούς χάρτες: πώς αντιμετωπίζεται μια Τουρκία που ταυτόχρονα αυξάνει τη γεωπολιτική αξία της για την Ουάσιγκτον και επιχειρεί να διευρύνει τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο;<br /><br />Η απάντηση δύσκολα θα αναζητηθεί μόνο στην Ουάσιγκτον. Η ενεργοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οικοδόμηση συμμαχιών και η διατήρηση σαφών ελληνικών θέσεων αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία όσο η σχέση Τραμπ–Ερντογάν παραμένει θερμή.<br /><br />Το μήνυμα της τηλεφωνικής επικοινωνίας είναι, τελικά, αυτό που δεν ειπώθηκε δημοσίως: την ώρα που η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια νέα τουρκική κίνηση στο Αιγαίο, η Ουάσιγκτον και η Άγκυρα συζητούν τη μεγάλη γεωπολιτική σκακιέρα — Ιράν, Γάζα και νέα περιφερειακά αμυντικά σχήματα — χωρίς το ελληνοτουρκικό μέτωπο να εμφανίζεται στην επίσημη ατζέντα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θερμή γραμμή Τραμπ–Ερντογάν για Ιράν, «Μέκκα» και Γάζα. Σιωπή για τις τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο.

Βασιλης Διαμαντακος  Η στενή επικοινωνία Ουάσιγκτον–Άγκυρας ενισχύει τον περιφερειακό ρόλο του Ερντογάν – Εκτός της επίσημης ατζέντας τα του...

Διαβάστε την συνέχεια

Συρία: Το Ισραήλ πίσω από το «μυστηριώδες» πλήγμα σε αεροπορική βάση. Είχε προηγηθεί επίσκεψη τουρκικής αντιπροσωπείας.

<img height="91" src="https://www.onalert.gr/app/uploads/2026/08/ISRAEL-AIRFORCE-APACHE-HELICOPTER-1440x942.jpg" width="760" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ισραήλ και Τουρκία ερίζουν με φόντο την μεταπολεμική Συρία</span></h3>Το «μυστήριο» γύρω από τις εκρήξεις στους διαδρόμους προσγείωσης και απογείωσης, καθώς και σε αποθήκες της αεροπορικής βάσης Αμπού αλ-Ντουχούρ, στο Ιντλίμπ της βορειοδυτικής Συρίας, φαίνεται πως βρίσκει την εξήγησή του. Σύμφωνα με το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο Ekhbariya, το οποίο επικαλείται στρατιωτική πηγή, υπεύθυνη για τα πλήγματα είναι η ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία (IAF). Από την πλευρά τους, οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις δεν προχώρησαν σε σχόλιο, ενώ το συριακό υπουργείο Άμυνας δεν ανταποκρίθηκε σε σχετικό αίτημα.<br /><br />Η εν λόγω βάση, που απέχει περίπου 70 χιλιόμετρα από τα τουρκικά σύνορα, είχε πάψει να λειτουργεί ως στρατιωτικό αεροδρόμιο το 2013, αλλάζοντας επανειλημμένα χέρια κατά τη διάρκεια του 14ετούς συριακού εμφυλίου.<br /><br />Μετά την πτώση του Μπασάρ αλ-Άσαντ στα τέλη του 2024, η εγκατάσταση χρησιμοποιούνταν ως κέντρο εκπαίδευσης για τον νέο συριακό στρατό, όπως αναφέρει στρατιωτική πηγή.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: #fcfcfc; box-sizing: border-box; color: #090a0d; display: flex; font-family: Geologica, -apple-system, blinkmacsystemfont, "Segoe UI", sans-serif; font-size: 17.51px; margin-bottom: 10px; margin-left: auto !important; margin-right: auto !important; margin-top: 10px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 645px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2089591783357600204" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2089591783357600204&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.onalert.gr%2Fkosmos%2Fsyria-to-israil-piso-apo-to-mystiriodes-pligma-se-aeroporiki-vasi-eixe-proigithei-episkepsi-tourkikis-antiprosopeias%2F814356%2F&sessionId=0b6dc2065b8330fb4161b760938c6508c82fad6f&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 922px; margin-bottom: 34.04px !important; margin-left: auto !important; margin-right: auto !important; margin-top: 0px; max-width: 100%; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div>Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σημειώνει πως οι επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν μετά «την επίσκεψη, τις τελευταίες ημέρες, μιας τουρκικής στρατιωτικής αντιπροσωπείας στο αεροδρόμιο στο πλαίσιο προσπαθειών, που βρίσκονται σε εξέλιξη, με στόχο την αποκατάσταση της λειτουργίας του».<div><br />Κλιμάκωση εντάσεων και ανησυχίες του Ισραήλ<br /><br />Όλα αυτά συμβαίνουν εν μέσω αυξανόμενης έντασης μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας. Στις 6 Αυγούστου, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν κατηγόρησε το Ισραήλ ότι απειλεί τη συριακή ασφάλεια μέσω επιθέσεων, ζητώντας τον σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας. Αντιθέτως, ο ισραηλινός υπουργός Άμυνας Ίσραελ Κατς διεμήνυσε στον Ταγίπ Ερντογάν πως το Ισραήλ δεν θα ανεχθεί μέτρα που ενισχύουν τις στρατιωτικές δυνατότητες της Συρίας, θεωρώντας τες απειλητικές.<br /><br />Στις αρχές Αυγούστου, η Συρία διεξήγαγε αεροπορικά γυμνάσια στο βόρειο τμήμα της χώρας με αεροσκάφη MiG-21, για πρώτη φορά μετά την ανατροπή του Άσαντ. Το δίκτυο Kan μετέδωσε στις 11 Αυγούστου πως ισραηλινοί αξιωματούχοι ασφαλείας διαθέτουν ενδείξεις ότι η Συρία επιταχύνει την ανασύσταση της Πολεμικής Αεροπορίας της, μέσω εκπαίδευσης νέων πιλότων και διεξαγωγής ασκήσεων. Ισραηλινή πηγή δήλωσε στο ίδιο τηλεοπτικό δίκτυο πως το Ισραήλ παρακολουθεί τις εξελίξεις και έχει γνωστοποιήσει τις ανησυχίες του στις ΗΠΑ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συρία: Το Ισραήλ πίσω από το «μυστηριώδες» πλήγμα σε αεροπορική βάση. Είχε προηγηθεί επίσκεψη τουρκικής αντιπροσωπείας.

Ισραήλ και Τουρκία ερίζουν με φόντο την μεταπολεμική Συρία Το «μυστήριο» γύρω από τις εκρήξεις στους διαδρόμους προσγείωσης και απογείωσης, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η «εξοπλιστική στροφή» της Ευρώπης: Πώς οι αμυντικές δαπάνες αλλάζουν το τοπίο στην Ευρωζώνη.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/defense-euros.jpg"><img height="76" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/defense-euros-1068x712.jpg" width="735" /></a><br /><br />Η ταχύτατη αύξηση των αμυντικών δαπανών στην Ευρώπη μετατρέπεται σε μία από τις σημαντικότερες νέες μεταβλητές για την οικονομία της Ευρωζώνης. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) εξετάζει πλέον στενά τι σημαίνει αυτή η εξοπλιστική στροφή για την ανάπτυξη, τον πληθωρισμό, τα δημόσια οικονομικά και τη νομισματική πολιτική, όπως υπογράμμισε ο επικεφαλής οικονομολόγος της ΕΚΤ, Φίλιπ Λέιν, στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Ένωσης στο Δουβλίνο.<br /><br />Η κεντρική διαπίστωση είναι ότι η οικονομική επίδραση εξαρτάται από το πού κατευθύνονται οι πόροι, πώς χρηματοδοτούνται και πόσο μέρος τους παραμένει στην ευρωπαϊκή παραγωγή.<div><br />Διπλασιασμός των δαπανών μέσα σε τέσσερα χρόνια<br /><br />Η αλλαγή κλίμακας στην αμυντική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι εντυπωσιακή:<br /><br />Άλμα κονδυλίων: Οι αμυντικές δαπάνες των 27 κρατών-μελών έφθασαν τα 418 δισ. ευρώ το 2025, καταγράφοντας αύξηση 20% σε σχέση με το 2024.<br /><br />Διπλασιασμός από το 2021: Σε σύγκριση με τα 218 δισ. ευρώ του 2021, οι προϋπολογισμοί έχουν σχεδόν διπλασιαστεί μέσα σε τέσσερα χρόνια.<br /><br />Προσαρμογή βιομηχανίας: Η ευρωπαϊκή οικονομία καλείται να προσαρμόσει άμεσα παραγωγικές αλυσίδες, υποδομές και αγορά εργασίας για να καλύψει την αυξημένη ζήτηση.</div><div><br />Ο αλγόριθμος της ανάπτυξης και το ρίσκο του χρέους<br /><br />Παρότι ο δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής των αμυντικών δαπανών τοποθετείται ιστορικά κοντά στη μονάδα (1 ευρώ δαπάνης δημιουργεί περίπου 1 ευρώ ΑΕΠ), το πραγματικό όφελος ποικίλλει. Αν τα κονδύλια κατευθύνονται σε εισαγωγές εξοπλισμών εκτός Ευρώπης, η εγχώρια παραγωγική ώθηση περιορίζεται σημαντικά.<br /><br />Παράλληλα, οι ιστορικές αναλύσεις δείχνουν ότι οι περίοδοι έντονης αύξησης των αμυντικών δαπανών συνδέονται με διεύρυνση των ελλειμμάτων κατά 2,6 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ και αύξηση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ κατά περίπου 7 μονάδες εντός τριετίας. Αυτό δημιουργεί σοβαρό προβληματισμό, καθώς τα κράτη-μέλη ξεκινούν από πολύ διαφορετικές δημοσιονομικές αφετηρίες.<br /><br />Πληθωριστικοί κίνδυνοι και δημοσιονομική ευελιξία<br /><br />Η διοχέτευση εκατοντάδων δισεκατομμυρίων στην άμυνα αυξάνει τον ανταγωνισμό για εξειδικευμένο προσωπικό, πρώτες ύλες και βιομηχανικές υποδομές, δημιουργώντας βραχυπρόθεσμες και μεσοπρόθεσμες πληθωριστικές πιέσεις.<br /><br />Για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων, το ευρωπαϊκό δημοσιονομικό πλαίσιο παρέχει πρόσθετη ευελιξία έως 1,5% του ΑΕΠ για την περίοδο 2025-2028 μέσω της εθνικής ρήτρας διαφυγής, την οποία αξιοποιούν 14 χώρες της Ευρωζώνης (συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, με έτος βάσης το 2024).</div><div><br />Η τεχνολογική ευκαιρία πίσω από τον επανεξοπλισμό<br /><br />Η εξέλιξη αυτή εγκυμονεί και ευκαιρίες. Αν οι πόροι διοχετευθούν στην έρευνα και ανάπτυξη (R&D) και στη δημιουργία εγχώριων εφοδιαστικών αλυσίδων, μπορούν να προκύψουν τεχνολογικές εφαρμογές που θα ενισχύσουν την ψηφιακή και πράσινη μετάβαση. Σε διαφορετική περίπτωση, αν η κάλυψη βασιστεί κυρίως σε εξωτερικό δανεισμό και εισαγωγές, το αποτέλεσμα θα είναι η συσσώρευση χρέους, τα υψηλότερα επιτόκια και ο επίμονος πληθωρισμός.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η «εξοπλιστική στροφή» της Ευρώπης: Πώς οι αμυντικές δαπάνες αλλάζουν το τοπίο στην Ευρωζώνη.

Η ταχύτατη αύξηση των αμυντικών δαπανών στην Ευρώπη μετατρέπεται σε μία από τις σημαντικότερες νέες μεταβλητές για την οικονομία της Ευρωζών...

Διαβάστε την συνέχεια

Μέση Ανατολή: Στα πρόθυρα «πλήρους επίθεσης» το Ιράν. Αδιέξοδο στις διπλωματικές συνομιλίες.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/Iran-1-1.jpg"><img height="92" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/Iran-1-1-1068x601.jpg" width="763" /></a><br /><br />Σε επικίνδυνη τροχιά κλιμάκωσης εισέρχεται εκ νέου η κρίση στη Μέση Ανατολή, καθώς το Ιράν προειδοποιεί για πέρασμα σε φάση «πλήρους επίθεσης» μετά το αδιέξοδο στις διπλωματικές διαπραγματεύσεις, ενώ η Ουάσιγκτον αποκλείει την παράταση της προσωρινής εκεχειρίας.<br /><br />Η αλλαγή στάσης της Τεχεράνης και οι απειλές στο Ορμούζ<br /><br />Ιρανός αξιωματούχος δήλωσε στο πρακτορείο Reuters ότι οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας και οι σύμμαχοί τους ετοιμάζονται να κλιμακώσουν τη δράση τους στο Στενό του Ορμούζ και στην ευρύτερη περιοχή. Η Τεχεράνη προαναγγέλλει «επίκαιρη και ακριβή» στρατιωτική επιχείρηση με στόχο να σπάσει τον αμερικανικό ναυτικό αποκλεισμό στα ιρανικά λιμάνια του Κόλπου.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή απειλεί να παρατείνει τη σύρραξη που ξέσπασε στις 28 Φεβρουαρίου μετά την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση. Το Στενό του Ορμούζ αποτελεί θαλάσσια οδό ζωτικής σημασίας, καθώς από εκεί διέρχεται υπό κανονικές συνθήκες το ένα πέμπτο της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG).<br /><br />Εκτροχιασμός του μνημονίου του Ισλαμαμπάντ<br /><br />Η συμφωνία προσωρινής κατάπαυσης του πυρός, γνωστή ως μνημόνιο κατανόησης του Ισλαμαμπάντ, είχε υπογραφεί στα μέσα Ιουνίου από τους προέδρους Ντόναλντ Τραμπ και Μασούντ Πεζεσκιάν. Προέβλεπε προθεσμία 60 ημερών για την επίτευξη οριστικής ειρήνης, η οποία παρήλθε τη Δευτέρα.<br /><br />Η συμφωνία εκτροχιάστηκε ήδη από τον Ιούλιο εξαιτίας της διαμάχης για τον έλεγχο των Στενών. Ερωτηθείς εάν επιδιώκει παράταση της προθεσμίας, ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απάντησε κατηγορηματικά αρνητικά.<br /><br />Παρασκήνιο επαφών και νέες απειλές κατά του Ομάν<div><br />Παρά το αδιέξοδο, αποκαλύπτεται έντονο παρασκήνιο επαφών. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η κυβέρνηση Τραμπ διατηρεί ανεπίσημους διαύλους επικοινωνίας με τους Ιρανούς Φρουρούς της Επανάστασης και τον στρατηγό Αχμάντ Βαχιντί μέσω Ιρακινού Κούρδου αξιωματούχου. Τη συνέχειες αυτών των επαφών επιβεβαίωσε και ο απεσταλμένος του Λευκού Οίκου, Τζάρεντ Κούσνερ.<br /><br />Ωστόσο, η ρητορική παραμένει εξαιρετικά επιθετική. Ο Ντόναλντ Τραμπ επανέλαβε μέσω του Fox News τις απειλές του κατά του Ομάν —ιστορικού συμμάχου των ΗΠΑ— στην περίπτωση που το σουλτανάτο εμποδίσει μια αμερικανική συμφωνία. Το Ομάν βρίσκεται σε προχωρημένες διμερείς διαπραγματεύσεις με το Ιράν για τη διαχείριση των Στενών, με τις δύο πλευρές να δηλώνουν ότι η διαδικασία έχει σχεδόν ολοκληρωθεί.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μέση Ανατολή: Στα πρόθυρα «πλήρους επίθεσης» το Ιράν. Αδιέξοδο στις διπλωματικές συνομιλίες.

Σε επικίνδυνη τροχιά κλιμάκωσης εισέρχεται εκ νέου η κρίση στη Μέση Ανατολή, καθώς το Ιράν προειδοποιεί για πέρασμα σε φάση «πλήρους επίθεση...

Διαβάστε την συνέχεια

Το τουρκικό ρεσάλτο σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο τελειώνει τα ήρεμα νερά. Ερώτηση στην Κομισιόν για τα θαλάσσια πάρκα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR6U-3zNsYaHaSLS-JF3oVXbzacXHqAL9UoOUcYObFpiwaLVyQcw2r3NkQ&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="417" data-original-width="736" height="92" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR6U-3zNsYaHaSLS-JF3oVXbzacXHqAL9UoOUcYObFpiwaLVyQcw2r3NkQ&s=10" width="754" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η μεθοδευμένη προσπάθεια της Τουρκίας να γκριζάρει ολόκληρες θαλάσσιες ζώνες μέσω της δημιουργίας εθνικών πάρκων - Καταγγελία Κεφαλογιάννη στην Ευρώπη.</span></h3>Η Τουρκία βρήκε το τέλειο, ύπουλο όχημα για να προωθήσει τον αχαλίνωτο αναθεωρητισμό της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, εργαλειοποιώντας την προστασία του περιβάλλοντος. Η εξαγγελία της Άγκυρας για τη δημιουργία δύο τουρκικών θαλάσσιων πάρκων πάνω σε περιοχές απόλυτου ελληνικού κυριαρχικού ενδιαφέροντος, δεν είναι απλώς μια διπλωματική παγίδα. Είναι η απροκάλυπτη, de facto επιβολή της «Γαλάζιας Πατρίδας» στο πεδίο.<br /><br />Η κυβέρνηση Ερντογάν, λειτουργώντας μεθοδικά και χωρίς να αφήνει τίποτα στην τύχη, αντέγραψε την αντίστοιχη ελληνική πρωτοβουλία για να χαράξει τις δικές της γραμμές. Βάφτισε τις παράνομες διεκδικήσεις της «Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Φετιγιέ Κας» και «Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Βόρειου Αιγαίου», με τις συντεταγμένες να μαρτυρούν την απόλυτη αρπακτική διάθεση του τουρκικού κράτους.<div><br />Ο στραγγαλισμός των νησιών και το θράσος της Άγκυρας<br /><br />Ο γεωγραφικός σχεδιασμός αυτής της πρόκλησης είναι εξόφθαλμος. Το πρώτο πάρκο απλώνεται δυτικά της Ίμβρου και της Τενέδου, μπαίνοντας σαν γεωπολιτική «σφήνα» ανάμεσα στη Σαμοθράκη και τη Λήμνο. Στόχος; Η διαχρονική εμμονή της Τουρκίας να εξαφανίσει την επήρεια των ελληνικών νησιών στον καθορισμό της υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Το δεύτερο, και ίσως πιο βάναυσο χτύπημα, έρχεται στην Ανατολική Μεσόγειο. Απλώνοντας τα δίχτυα της από τα βορειοανατολικά της Ρόδου μέχρι τον Κόλπο της Αττάλειας, η Τουρκία επιχειρεί να εγκλωβίσει ασφυκτικά το Καστελλόριζο. Περιφρονώντας προκλητικά το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, το καθεστώς Ερντογάν επιχειρεί να επιβάλει αυθαίρετους ελέγχους σε διεθνή ύδατα που ταυτίζονται με τη μη οριοθετημένη ελληνική υφαλοκρηπίδα.</div><div><br />Το διπλωματικό στοίχημα και η «Διακήρυξη των Αθηνών»<br /><br />Η νέα αυτή τουρκική πρωτοβουλία επαναφέρει στο προσκήνιο τον προβληματισμό σχετικά με τα όρια και την αποτελεσματικότητα της πολιτικής των «ήρεμων νερών». Την ώρα που η ελληνική διπλωματία επιδιώκει τη διατήρηση ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας και την εμπέδωση ενός κλίματος σταθερότητας στη βάση της «Διακήρυξης των Αθηνών», η Άγκυρα αποδεικνύει πως δεν εγκαταλείπει την ατζέντα των μονομερών διεκδικήσεων.<br /><br />Αναλυτές επισημαίνουν πως η τακτική της Τουρκίας να δημιουργεί τετελεσμένα υπό το πρόσχημα της περιβαλλοντικής ευαισθησίας συνιστά μια σοβαρή δοκιμασία για τις διμερείς σχέσεις, καθιστώντας σαφές ότι η προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο πρέπει να συνοδεύεται από αποφασιστικ βήματα σε ευρωπαϊκό επίπεδο.</div><div><br />Ερώτηση Κεφαλογιάννη στην Κομισιόν για τα τουρκικά «θαλάσσια πάρκα» – «Ποια μέτρα θα λάβετε;»<br /><br />Ερώτηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέθεσε ο ευρωβουλευτής της ΝΔ και του ΕΛΚ ως πρόεδρος της Μικτής Κοινοβουλιακής Επιτροπής ΕΕ – Τουρκίας, Μανώλης Κεφαλογιάννης, με αφορμή «τα προεδρικά διατάγματα που εξέδωσε η Τουρκία με τα οποία ανακηρύσσουν “τουρκικά εθνικά θαλάσσια πάρκα” σε περιοχές πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων παραβιάζοντας τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα αφού περιλαμβάνουν περιοχές ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, ακόμη και χωρικών υδάτων που με βάση την Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας δικαιούνται τα ελληνικά νησιά στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο».<br /><br />Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, «η συγκεκριμένη παράνομη και προκλητική ενέργεια της Τουρκίας δεν εδράζεται στο Διεθνές Δίκαιο και ασφαλώς δεν παράγει έννομα αποτελέσματα».<br /><br />Η ερώτηση, όπως κοινοποιείται με την ανακοίνωση, έχει ως εξής:<br /><br />«Σε μία ακόμη παράνομη και προκλητική ενέργεια προχώρησε η Τουρκία με τη δημοσίευση προεδρικών διαταγμάτων (15/08) για τη δημιουργία δύο θαλάσσιων πάρκων σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο τα οποία επικαλύπτουν περιοχές ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και ελληνικής υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Τα προεδρικά διατάγματα, τα οποία φέρουν την υπογραφή του προέδρου της Τουρκίας θεσπίζουν δύο θαλάσσια πάρκα: ένα στο Βόρειο Αιγαίο που εκτείνεται μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης, και το άλλο καλύπτει μια πολύ μεγάλη περιοχή στην Ανατολική Μεσόγειο, αποκόπτοντας πλήρως το Καστελόριζο από τη Ρόδο. Η Τουρκία με την κίνηση αυτή συνεχίζει να προβάλλει την παράνομη θέση ότι τα νησιά δεν έχουν άλλα δικαιώματα πέραν των χωρικών υδάτων των 6 ν. μ. και εμμένει στη χάραξη μέσης γραμμής μεταξύ των ηπειρωτικών ακτών των δύο χωρών.<br /><br />Με τα δύο αυτά Θαλάσσια Πάρκα, τα οποία υποτίθεται ότι θεσπίζονται για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, η Τουρκία επιχειρεί να επιβάλει τις διεκδικήσεις της έναντι της Ελλάδας και να κατοχυρώσει τη λεγόμενη θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας», μία θεωρία που έχει καταδικαστεί με τον πιο απερίφραστο τρόπο στην πρόσφατη Έκθεση Προόδου της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας που υπερψηφίστηκε από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.<br /><br />Ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:<br /><br />Ποια μέτρα θα λάβει κατά της Τουρκίας, μίας υπό ένταξη χώρας, για την παράνομη και προκλητική ενέργεια με την ανακήρυξη «τουρκικών θαλάσσιων πάρκων» σε περιοχές που εκτείνονται πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων παραβιάζοντας τα ελληνικά και ευρωπαϊκά κυριαρχικά δικαιώματα αφού περιλαμβάνουν περιοχές ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, ακόμη και χωρικών υδάτων που με βάση την UNCLOS δικαιούνται τα ελληνικά νησιά στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο;».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το τουρκικό ρεσάλτο σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο τελειώνει τα ήρεμα νερά. Ερώτηση στην Κομισιόν για τα θαλάσσια πάρκα

Η μεθοδευμένη προσπάθεια της Τουρκίας να γκριζάρει ολόκληρες θαλάσσιες ζώνες μέσω της δημιουργίας εθνικών πάρκων - Καταγγελία Κεφαλογιάννη σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στα χρόνια του φοβικού Μητσοτάκη οι Τούρκοι ζητάνε μέχρι και τη Μύκονο! Εθνική ταπείνωση.

<img height="97" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/08/AIGAIO-630x379.jpg" width="743" /><br /><br />Στα χρόνια της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, οι τουρκικές διεκδικήσεις έχουν προσλάβει αποθρασυνθείσα τροπή, φτάνοντας στο σημείο να αμφισβητούνται ανοιχτά ακόμα και οι Κυκλάδες, όπως καταδεικνύει η πρόσφατη χαρτογραφική πρόκληση που συμπεριλαμβάνει τη Μύκονο στις τουρκικές βλέψεις.<br /><br />Αυτό που άλλοτε θα λογιζόταν ως ακραίο και φαιδρό ανέκδοτο πριν από την εποχή του κατευνασμού, σήμερα μετουσιώνεται σε μια επικίνδυνη πραγματικότητα, με την Άγκυρα να ονειρεύεται την ανάκτηση εδαφών που απώλεσε οριστικά από την Επανάσταση του 1821.<br /><br />Η διολίσθηση αυτή φέρει την υπογραφή της κυβέρνησης, του Υπουργείου Εξωτερικών υπό τον Γιώργο Γεραπετρίτη και των πολιτικών κύκλων του σημιτικού «εκσυγχρονισμού», καθιστώντας την προσφυγές στις Εθνικές Εκλογές επιτακτική ανάγκη για την αποτίναξη αυτής της ραγιάδικης «εκσυγχρονιστικής» υποτέλειας από τον λαό και το έθνος.<br /><br />Σε μια απροκάλυπτη και επικίνδυνη προβοκάτσια προχώρησε η εφημερίδα Χουριέτ, δημοσιεύοντας έναν αδιανόητο χάρτη που επιχειρεί να εξαφανίσει την ελληνική κυριαρχία και να υφαρπάξει το μεγαλύτερο τμήμα του Αιγαίου Πελάγους.<br /><br />Στο εν λόγω γραφικό, η τουρκική ημισέληνος εκτείνεται καταλαμβάνοντας σχεδόν ολόκληρη τη θαλάσσια έκταση και τα ελληνικά νησιά, αφήνοντας στην ελληνική πλευρά μόνο την Εύβοια και τις Σποράδες.<br /><br />Πρόκειται για μια απροκάλυπτη αμφισβήτηση των εθνικών εδαφών, η οποία έρχεται να προστεθεί στο κλίμα των τουρκικών διεκδικήσεων.<div><br />Το πρόσχημα των «θαλάσσιων πάρκων» και οι αναφορές στον ελληνικό Τύπο<br /><br />Η νέα αυτή επικοινωνιακή επίθεση εκδηλώνεται με αφορμή τις έντονες αντιδράσεις που προκάλεσε στην Αθήνα η παράνομη ανακήρυξη «θαλάσσιων πάρκων» από την Άγκυρα σε περιοχές που εκτείνονται εκτός της δικαιοδοσίας της.<br /><br />Το τουρκικό δημοσίευμα επιχειρεί να παρουσιάσει την ελληνική ανησυχία ως «πανικό», αναφέροντας χαρακτηριστικά:<br /><br />«Η ανακήρυξη εθνικών θαλάσσιων πάρκων από την Τουρκία στο Βόρειο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο απασχολεί την Ελλάδα.<br /><br />»Η απόφαση της Τουρκίας να ανακηρύξει δύο περιοχές στο Βόρειο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο ως “εθνικά θαλάσσια πάρκα” προκάλεσε έντονο ενδιαφέρον στην Ελλάδα.<br /><br />»Ο ελληνικός Τύπος εκτιμά ότι η κίνηση της Άγκυρας αποτελεί ένα ακόμη βήμα στη συζήτηση για τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες».<br /><br />Συνεχίζοντας την τακτική της αντιστροφής της πραγματικότητας, η εφημερίδα προσθέτει:<br /><br />«Ο ελληνικός Τύπος υποστηρίζει ότι η Τουρκία επιδιώκει τρεις στόχους, ενώ παράλληλα υπογραμμίζει την ανάγκη η Αθήνα να συνεργαστεί με την Άγκυρα.<br /><br />»Η απόφαση της Τουρκίας να χαρακτηρίσει δύο περιοχές στο Βόρειο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο ως “εθνικά θαλάσσια πάρκα” προκάλεσε ευρεία συζήτηση στην Ελλάδα.<br /><br />»Οι αποφάσεις, που φέρουν την υπογραφή του Προέδρου Ρετζέp Ταγίπ Ερντογάν, δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Τουρκικής Δημοκρατίας, ενώ τα ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης εξετάζουν την κίνηση της Άγκυρας υπό το πρίσμα των θαλάσσιων δικαιοδοσιών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο».</div><div><br />Ο ρόλος του τουρκικού Μέσου και το ιστορικό των Ιμίων<br /><br />Η στάση της συγκεκριμένης εφημερίδας δεν αποτελεί κεραυνό εν αίθρια, καθώς πρόκειται για ένα αμιγώς φιλοκυβερνητικό Μέσο ενημέρωσης, του οποίου η δημοσιογραφική γραμμή ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις επιλογές και την αναθεωρητική ατζέντα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Ιστορικά, το συγκεκριμένο μέσο έχει διαδραματίσει σκοτεινό και προβοκατόρικο ρόλο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Ήταν Σάββατο 27 Ιανουαρίου 1996, όταν ο δημοσιογράφος της εφημερίδας στη Σμύρνη, Τζεσούρ Σερτ, μαζί με εικονολήπτη του σταθμού Canal D, αποβιβάστηκαν αυθαίρετα στα Ίμια και υπέστειλαν την ελληνική σημαία για να υποστείλουν το εθνικό μας σύμβολο, πυροδοτώντας τη δραματική κρίση που ακολούθησε.<br /><br />Η δημοσίευση του χάρτη τη Δευτέρα 17/08 επιβεβαιώνει ότι η ίδια τακτική των τεχνητών εντάσεων και των επικοινωνιακών χτυπημάτων παραμένει ενεργή.<br /><br />Μόνο που και οι Έλληνες ξέρουμε να «γλεντάμε» τους Τούρκους και… ακόμα καλύτερα. Ειδικά αν αρχίσουμε να κάνουμε πλάκα με τον «λουστράκο» της Κωνσταντινούπολης, τον εντελώς αγράμματο και μαφιόζο Ερντογάν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στα χρόνια του φοβικού Μητσοτάκη οι Τούρκοι ζητάνε μέχρι και τη Μύκονο! Εθνική ταπείνωση.

Στα χρόνια της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, οι τουρκικές διεκδικήσεις έχουν προσλάβει αποθρασυνθείσα τροπή, φτάνοντας στο σημείο να αμφισβητούντ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικές μηχανότρατες ρημάζουν – ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΕΣ – το Αιγαίο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTNZG5I-2yUmoAwOpKNU6U8CoSygh7gWFz3p8xgQnP9wPX8C6vijYU-T-rv&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="729" height="81" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTNZG5I-2yUmoAwOpKNU6U8CoSygh7gWFz3p8xgQnP9wPX8C6vijYU-T-rv&s=10" width="743" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η «σιωπηλή» λεηλασία του Αιγαίου. Γιατί δεν εφαρμόζεται ο νόμος για την παράνομη αλιεία</span></h3><div>ΤΟΥ <b>ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΗΓΑΔΑ</b></div><div>Εδώ και χρόνια οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι το Αιγαίο βρίσκεται στα όρια της αντοχής του. Η υπεραλίευση, η κλιματική αλλαγή και η υποβάθμιση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων ασκούν ολοένα και μεγαλύτερη πίεση σε μια από τις πλουσιότερες, αλλά και πιο ευάλωτες θαλάσσιες περιοχές της Μεσογείου.</div><div><br /></div><div>Το τελευταίο διάστημα όμως, ένα ακόμη γεγονός έρχεται να αναδείξει μια διαφορετική πτυχή του προβλήματος: την παράνομη αλιεία από τουρκικές μηχανότρατες εντός ελληνικών χωρικών υδάτων και, σύμφωνα με καταγγελίες και καταγραφές, ακόμη και μέσα σε προστατευόμενες θαλάσσιες περιοχές.<br /><br />Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιοποιεί το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», τέσσερις τουρκικές μηχανότρατες δραστηριοποιούνταν επί τουλάχιστον μία εβδομάδα στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Σάμου, Φούρνων, Αρκιών, Πάτμου και Αγαθονησίου. Αν και χρησιμοποιούν ως σημείο εκκίνησης μια μικρή περιοχή διεθνών υδάτων νότια της Σάμου, καταγράφονται επανειλημμένες είσοδοι στα ελληνικά χωρικά ύδατα, όπου πραγματοποιείται αλιεία με μηχανότρατα, κατά παράβαση της ελληνικής νομοθεσίας.<br /><br />Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή η περίοδος αυτή συμπίπτει με την ετήσια απαγόρευση χρήσης όλων των συρόμενων αλιευτικών εργαλείων στα ελληνικά χωρικά ύδατα. Πρόκειται για το μοναδικό διάστημα μέσα στο έτος κατά το οποίο δίνεται η δυνατότητα στα ιχθυαποθέματα να ανακάμψουν από την έντονη αλιευτική πίεση που δέχονται τους υπόλοιπους μήνες. Η παραβίαση αυτής της περιόδου ανάπαυσης στερεί από τα θαλάσσια οικοσυστήματα μια κρίσιμη ευκαιρία φυσικής αναγέννησης.</div><div><br />Η πιο καταστροφική μορφή αλιείας<br /><br />Η αλιεία με μηχανότρατα θεωρείται διεθνώς μία από τις πλέον επιβαρυντικές μεθόδους για τα θαλάσσια οικοσυστήματα. Τα βαριά αλιευτικά εργαλεία σύρονται στον πυθμένα παρασύροντας όχι μόνο τα εμπορικά είδη, αλλά και μεγάλο αριθμό οργανισμών που δεν αποτελούν στόχο της αλιείας.<br /><br />Παράλληλα, προκαλούν σημαντικές καταστροφές σε ευαίσθητους βενθικούς οικότοπους, οι οποίοι χρειάζονται δεκαετίες ή ακόμη και αιώνες για να αποκατασταθούν. Ιδιαίτερα ανησυχητικές είναι οι αναφορές για δραστηριότητα μηχανότρατων εντός της προστατευόμενης θαλάσσιας περιοχής των Φούρνων.<br /><br />Η περιοχή αυτή θεσμοθετήθηκε το 2025 ως η πρώτη στην Ελλάδα όπου απαγορεύεται πλήρως η αλιεία με μηχανότρατες, με σκοπό την προστασία εκτεταμένων κοραλλιογενών οικοσυστημάτων. Τα οικοσυστήματα αυτά αποτελούν «δάση» του βυθού, φιλοξενούν εκατοντάδες είδη θαλάσσιων οργανισμών και δημιουργούνται με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς, στη διάρκεια χιλιάδων ετών. Έτσι, η καταστροφή τους από τη διέλευση μιας μηχανότρατας μπορεί να είναι ουσιαστικά μη αναστρέψιμη.</div><div><br />Ένα πρόβλημα που επαναλαμβάνεται<br /><br />Οι καταγγελίες αυτές δεν αποτελούν μεμονωμένο περιστατικό. Αλιείς των νησιών του ανατολικού Αιγαίου καταγγέλλουν εδώ και χρόνια ότι τουρκικές μηχανότρατες προσεγγίζουν ή εισέρχονται στα ελληνικά χωρικά ύδατα, ιδιαίτερα κατά τις νυχτερινές ώρες, όταν ο εντοπισμός τους είναι δυσκολότερος. Όπως υποστηρίζουν, το φαινόμενο παρουσιάζει αυξητική τάση, ενώ οι παρεμβάσεις των αρμόδιων αρχών δεν είναι πάντοτε επαρκείς ώστε να λειτουργήσουν αποτρεπτικά.<br /><br />Το Ινστιτούτο «Αρχιπέλαγος» αναφέρει ότι τα ερευνητικά του σκάφη βρίσκονται συχνά στην περιοχή, καταγράφοντας τόσο επιστημονικά δεδομένα όσο και περιστατικά παράνομης αλιείας. Ωστόσο, επισημαίνει ότι δεν διαθέτει ούτε την αρμοδιότητα ούτε τα μέσα για συνεχή επιτήρηση και επιβολή της νομοθεσίας. Η προστασία των θαλάσσιων συνόρων και η εφαρμογή της αλιευτικής νομοθεσίας αποτελούν ευθύνη των αρμόδιων κρατικών υπηρεσιών.<br /><br />Παρότι το θέμα αποκτά και γεωπολιτική διάσταση, οι ειδικοί επιμένουν ότι η ουσία του προβλήματος είναι περιβαλλοντική. Η καταστροφή των θαλάσσιων οικοσυστημάτων δεν κάνει διακρίσεις ανάμεσα σε εθνικότητες. Τα ψάρια, οι κοραλλιογενείς σχηματισμοί και οι υπόλοιποι οργανισμοί του Αιγαίου αποτελούν κοινό φυσικό κεφάλαιο, από το οποίο εξαρτώνται οι παράκτιες κοινωνίες και των δύο πλευρών.<br /><br />Η υπεραλίευση έχει ήδη οδηγήσει σε σημαντική μείωση των αλιευμάτων σε πολλές περιοχές της ανατολικής Μεσογείου. Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι χωρίς ουσιαστική προστασία των οικοσυστημάτων, η αλιευτική παραγωγή θα συνεχίσει να μειώνεται, πλήττοντας πρωτίστως τους επαγγελματίες αλιείς.<br /><br />Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι το πρόβλημα δεν περιορίζεται αποκλειστικά στα ξένα αλιευτικά σκάφη. Περιβαλλοντικές οργανώσεις έχουν επανειλημμένα επισημάνει ότι και η έντονη δραστηριότητα ελληνικών μηχανότρατων σε μη επιτρεπόμενες περιόδους συμβάλλει στη συνεχιζόμενη υποβάθμιση των ιχθυαποθεμάτων. Η αποτελεσματική προστασία του Αιγαίου προϋποθέτει την ίση εφαρμογή των κανόνων για όλους, ανεξάρτητα από τη σημαία που φέρει το κάθε σκάφος.</div><div><br />Ζητείται εφαρμογή των νόμων<br /><br />Η Ελλάδα διαθέτει σήμερα ένα αρκετά ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο για την προστασία της θαλάσσιας βιοποικιλότητας, ενώ τα τελευταία χρόνια έχουν δημιουργηθεί νέες προστατευόμενες περιοχές και έχουν ενισχυθεί οι περιβαλλοντικές δεσμεύσεις της χώρας. Ωστόσο, η ύπαρξη νόμων από μόνη της δεν αρκεί όταν δεν συνοδεύεται από συστηματική επιτήρηση, επαρκείς ελέγχους και άμεση επιχειρησιακή ανταπόκριση.<br /><br />Οι πρόσφατες καταγγελίες από το ανατολικό Αιγαίο επαναφέρουν στο προσκήνιο ένα κρίσιμο ερώτημα: Μπορεί η χώρα να προστατεύσει αποτελεσματικά τις θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές που η ίδια θεσμοθετεί; Η αξιοπιστία της περιβαλλοντικής πολιτικής κρίνεται όχι μόνο από τις εξαγγελίες και τις διεθνείς δεσμεύσεις, αλλά κυρίως από την εφαρμογή τους στην πράξη.<br /><br />Το διακύβευμα λοιπόν δεν αφορά μόνο την τήρηση της νομιμότητας, ούτε αποκλειστικά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αφορά το μέλλον των θαλάσσιων οικοσυστημάτων του Αιγαίου, την επιβίωση των επαγγελματιών αλιέων και τη διατήρηση ενός φυσικού πλούτου που χρειάστηκε χιλιάδες χρόνια για να δημιουργηθεί, αλλά μπορεί να καταστραφεί μέσα σε λίγες μόνο ώρες από τη διέλευση μιας μηχανότρατας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.topontiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκικές μηχανότρατες ρημάζουν – ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΕΣ – το Αιγαίο

Η «σιωπηλή» λεηλασία του Αιγαίου. Γιατί δεν εφαρμόζεται ο νόμος για την παράνομη αλιεία ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΗΓΑΔΑ Εδώ και χρόνια οι επιστήμονες ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ πλήττει 70 χλμ. από τα τουρκικά σύνορα…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.sofokleousin.gr/sites/default/files/styles/node_full/public/2025-06/israel.jpg.webp?itok=pjH7386k" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="305" data-original-width="740" height="82" src="https://cdn.sofokleousin.gr/sites/default/files/styles/node_full/public/2025-06/israel.jpg.webp?itok=pjH7386k" width="757" /></a></div><div><br /></div>Οκτώ ισραηλινά αεροπορικά πλήγματα σημειώθηκαν νωρίς σήμερα το πρωί στη στρατιωτική αεροπορική βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ στη βορειοδυτική Συρία, με στόχο τον διάδρομο και αποθήκες, μετέδωσε ο κρατικός τηλεοπτικός σταθμός Ekhbariya επικαλούμενος στρατιωτική πηγή.<br /><br />Δεν υπήρξαν θύματα, σύμφωνα με στρατιωτική πηγή και έναν πολίτη που ζει κοντά στη βάση. Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις αρνήθηκαν να κάνουν σχόλιο για τα πλήγματα αυτά ενώ το συριακό υπουργείο Άμυνας δεν απάντησε σε αίτημα να σχολιάσει.<br /><br />Η βάση, σε απόσταση περίπου 70 χιλιομέτρων από τα σύνορα με την Τουρκία, βρίσκεται εκτός λειτουργίας από το 2013 ως στρατιωτικό αεροδρόμιο και άλλαξε αρκετές φορές χέρια στη διάρκεια του 14ετούς συριακού εμφυλίου ανάμεσα σε δυνάμεις πιστές στον πρώην πρόεδρο Μπασάρ αλ-Άσαντ και αντιπολιτευόμενες παρατάξεις. Μετά την ανατροπή του Άσαντ, στα τέλη του 2024, η βάση είχε χρησιμοποιηθεί ως κέντρο εκπαίδευσης για τον νέο στρατό της Συρίας, σύμφωνα με στρατιωτική πηγή.<br /><br />Σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, μια μη κυβερνητική οργάνωση με έδρα το Λονδίνο η οποία διαθέτει εκτεταμένο δίκτυο πηγών στη Συρία, τα πλήγματα αυτά έγιναν μετά «την επίσκεψη, τις τελευταίες ημέρες, μιας τουρκικής στρατιωτικής αντιπροσωπείας στο αεροδρόμιο στο πλαίσιο προσπαθειών, που βρίσκονται σε εξέλιξη, με στόχο την αποκατάσταση της λειτουργίας του».<br /><br />Τα πλήγματα σημειώθηκαν ενώ καταγράφεται αύξηση των εντάσεων ανάμεσα στο Ισραήλ και την Τουρκία και παράλληλα υψώνονται οι τόνοι ανάμεσα στις δύο χώρες σχετικά με τη Συρία. Ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν δήλωσε σε ομιλία του στις 6 Αυγούστου ότι το Ισραήλ συνεχίζει να απειλεί την ασφάλεια της Συρίας με τις επανειλημμένες επιθέσεις του και ζήτησε να του ασκηθεί πίεση για να σεβαστεί την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας.<br /><br />Ο ισραηλινός υπουργός Άμυνας Ίσραελ Κατς, από την πλευρά του, έχει προειδοποιήσει ρητά τον τούρκο πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν, λέγοντας ότι το Ισραήλ δεν θα επιτρέψει μέτρα που ενισχύουν τις στρατιωτικές ικανότητες της Συρίας με τρόπους που θα μπορούσαν να απειλήσουν το Ισραήλ.<br /><br />Η Συρία πραγματοποίησε στις αρχές Αυγούστου αεροπορικά γυμνάσια στο βόρειο τμήμα της χώρας χρησιμοποιώντας ρωσικής κατασκευής μαχητικά αεριωθούμενα MiG-21. Πρόκειται για τις πρώτες τέτοιες ασκήσεις μετά την ανατροπή του Άσαντ.<br /><br />Το δημόσιο ισραηλινό ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο Kan μετέδωσε στις 11 Αυγούστου ότι αξιωματούχοι των ισραηλινών δυνάμεων ασφαλείας έχουν ενδείξεις ότι η Συρία επιταχύνει τις προσπάθειες για να ανασυστήσει την πολεμική αεροπορία της, μεταξύ άλλων στρατολογώντας νέους πιλότους, εκπαιδεύοντάς τους και πραγματοποιώντας μια πρώτη άσκηση με τη συμμετοχή μαχητικών αεροσκαφών. Το Kan επικαλέσθηκε ισραηλινή πηγή, η οποία δήλωσε πως το Ισραήλ παρακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις και έχει εκφράσει τις ανησυχίες του στις Ηνωμένες Πολιτείες.<div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ισραήλ πλήττει 70 χλμ. από τα τουρκικά σύνορα…

Οκτώ ισραηλινά αεροπορικά πλήγματα σημειώθηκαν νωρίς σήμερα το πρωί στη στρατιωτική αεροπορική βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ στη βορειοδυτική Συρία...

Διαβάστε την συνέχεια

Οκτώβριος τρόμου για Τραμπ και Ιράν. Το σενάριο νέου πολέμου πριν από τις κάλπες.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/76089548007-768x432.jpg" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η «παγίδα» των αμερικανικών midterms, το Ορμούζ και ο φόβος ενός προληπτικού χτυπήματος – Γιατί Ουάσιγκτον και Τεχεράνη μπορεί να βρεθούν ξανά σε μεγάλη σύγκρουση πριν από τις 3 Νοεμβρίου<br /><br />Ο Οκτώβριος μπορεί να εξελιχθεί στον πιο επικίνδυνο μήνα της χρονιάς για τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Ένα ολοένα πιο έντονο σενάριο στους κύκλους στρατηγικής ανάλυσης θέλει τις ΗΠΑ και το Ισραήλ να εξετάζουν νέα μεγάλη στρατιωτική κλιμάκωση κατά του Ιράν πριν από τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 2026.<br /><br />Δεν υπάρχει επιβεβαιωμένη απόφαση για επίθεση στις αρχές Οκτωβρίου.<br /><br />Υπάρχει όμως μια εξαιρετικά επικίνδυνη σύμπτωση στρατιωτικών και πολιτικών κινήτρων.<br /><br />Η Ουάσιγκτον δεν θέλει να δεχθεί ένα μεγάλο ιρανικό χτύπημα λίγες ημέρες πριν από τις κάλπες. Η Τεχεράνη, από την άλλη, γνωρίζει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας, οι αμερικανικές απώλειες και η εικόνα ενός ατελείωτου πολέμου αποτελούν πολιτική αδυναμία για τον Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Και όσο πλησιάζει ο Νοέμβριος, το κίνητρο και των δύο πλευρών να κινηθούν πρώτες μπορεί να μεγαλώνει. <div><br />Το μεγάλο πρόβλημα του Τραμπ λέγεται… κάλπες<br /><br />Η σύγκρουση με το Ιράν έχει εξελιχθεί ήδη σε σοβαρό πολιτικό βάρος για τον Λευκό Οίκο.<br /><br />Η αμερικανική κοινή γνώμη εμφανίζεται περισσότερο προσηλωμένη στο κόστος ζωής, στις τιμές ενέργειας και στην οικονομία παρά σε μια μακροχρόνια στρατιωτική εμπλοκή στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Αναλύσεις στις ΗΠΑ καταγράφουν ότι ο πόλεμος είναι αντιδημοφιλής και ότι το οικονομικό του κόστος αυξάνει τις πιθανότητες πολιτικών απωλειών για τους Ρεπουμπλικανούς στις midterms.<br /><br />Για την Τεχεράνη, αυτό δημιουργεί έναν προφανή μοχλό πίεσης.<br /><br />Όσο το Ορμούζ παραμένει περιορισμένο και το πετρέλαιο ακριβό, τόσο αυξάνεται το κόστος για τον Αμερικανό καταναλωτή.<br /><br />Και όσο πλησιάζουν οι εκλογές, τόσο πιο ευαίσθητος γίνεται ο Τραμπ σε κάθε νέα αύξηση της βενζίνης.</div><div><br />Το Ορμούζ είναι το μεγάλο όπλο του Ιράν<br /><br />Το μεγαλύτερο στρατηγικό χαρτί της Τεχεράνης δεν είναι οι βαλλιστικοί πύραυλοι.<br />Είναι τα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Πριν από τον πόλεμο, περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων ενεργειακών ροών περνούσε από τη συγκεκριμένη θαλάσσια αρτηρία.<br /><br />Η δυνατότητα του Ιράν να περιορίζει τη ναυσιπλοΐα έχει δημιουργήσει ένα επίπεδο πίεσης το οποίο οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί μέχρι στιγμής δεν έχουν κατορθώσει να εξουδετερώσουν πλήρως.<br /><br />Γι’ αυτό και το Ορμούζ έχει εξελιχθεί σε πολιτικό όπλο.<br /><br />Η Τεχεράνη δεν χρειάζεται απαραίτητα να νικήσει στρατιωτικά τις ΗΠΑ.<br /><br />Αρκεί να αυξήσει αρκετά το οικονομικό κόστος του πολέμου ώστε να μετατρέψει την ενεργειακή κρίση σε αμερικανικό εκλογικό πρόβλημα. </div><div><br />Ο φόβος του «χτυπήματος δύο εβδομάδες πριν»<br /><br />Εδώ βρίσκεται το πιο επικίνδυνο σενάριο.<br /><br />Εάν η Ουάσιγκτον εκτιμήσει ότι το Ιράν σχεδιάζει μια μεγάλη πυραυλική ή drone επίθεση κατά του Ισραήλ ή αμερικανικών βάσεων λίγο πριν από τις 3 Νοεμβρίου, μπορεί να θεωρήσει ότι έχει ισχυρό κίνητρο να επιτεθεί πρώτη.<br /><br />Η λογική ενός τέτοιου προληπτικού χτυπήματος θα ήταν απλή:<br /><br />να καταστραφεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος των ιρανικών επιθετικών δυνατοτήτων πριν χρησιμοποιηθούν και να αφαιρεθεί από την Τεχεράνη η δυνατότητα να επιλέξει τον πολιτικά πιο ευαίσθητο χρόνο για την Ουάσιγκτον.<br /><br />Αυτό όμως δημιουργεί την κλασική παγίδα της προληπτικής κλιμάκωσης.<br /><br />Εάν και οι δύο πλευρές πιστεύουν ότι ο αντίπαλος ετοιμάζεται να χτυπήσει πρώτος, τότε και οι δύο αποκτούν ισχυρότερο κίνητρο να προλάβουν την επίθεση.<br />Ο «αμοιβαίος φόβος αιφνιδιασμού»<br /><br />Στη στρατηγική θεωρία το φαινόμενο περιγράφεται ως reciprocal fear of surprise attack.<br /><br />Δεν σημαίνει ότι ο πόλεμος είναι αναπόφευκτος.<br /><br />Σημαίνει όμως ότι όσο μικραίνει το χρονικό περιθώριο και μεγαλώνει το θεωρούμενο πλεονέκτημα του πρώτου χτυπήματος, τόσο πιο εύκολα μια λανθασμένη πληροφορία ή μια στρατιωτική κίνηση μπορεί να προκαλέσει κλιμάκωση.<br /><br />Στην περίπτωση Ιράν–ΗΠΑ, το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνο επειδή πάνω στο στρατιωτικό ημερολόγιο έχει προστεθεί ένα πολιτικό deadline: οι αμερικανικές εκλογές.<br />Το Ιράν έχει χτυπηθεί, αλλά δεν έχει αφοπλιστεί<br /><br />Οι αμερικανοϊσραηλινές επιχειρήσεις έχουν προκαλέσει μεγάλη φθορά στις ιρανικές στρατιωτικές υποδομές.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι το Ιράν έχει χάσει τη δυνατότητα ανταπόδοσης.<br /><br />Αναλυτές επισημαίνουν ότι η Τεχεράνη εξακολουθεί να διαθέτει βαλλιστικούς πυραύλους και σημαντικές δυνατότητες drones, ενώ η περιφερειακή της στρατηγική παραμένει ενεργή παρά τις βαριές απώλειες.<br /><br />Η κρίσιμη διαφορά είναι η διάρκεια.<br /><br />Ένα μαζικό κύμα εκτοξεύσεων απαιτεί τεράστιο απόθεμα πυραύλων, drones, κινητών εκτοξευτών και υποδομών διοίκησης.<br /><br />Όσο αυτά καταστρέφονται, η δυνατότητα της Τεχεράνης να διατηρήσει πολύ υψηλή ένταση μειώνεται.<br /><br />Αυτό ενισχύει το κίνητρο της Ουάσιγκτον να χτυπήσει προτού τα ιρανικά αποθέματα αναπληρωθούν.<br /><br />Αλλά δημιουργεί επίσης κίνητρο στο Ιράν να χρησιμοποιήσει μέρος του οπλοστασίου του πριν πληγεί ξανά.<br />Ο Τραμπ φοβάται και τους νεκρούς Αμερικανούς<br /><br />Υπάρχει ακόμη ένας παράγοντας.<br /><br />Οι αμερικανικές απώλειες.<br /><br />Η σύγκρουση έχει ήδη αποδειχθεί ακριβότερη και πιο επίπονη για τις αμερικανικές δυνάμεις από ό,τι αρχικά αναμενόταν, ενώ η μακρά ανάπτυξη ναυτικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή έχει αρχίσει να επιβαρύνει και επιχειρησιακά το Πεντάγωνο.<br /><br />Ένα μεγάλο ιρανικό χτύπημα σε αμερικανική βάση λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές θα δημιουργούσε τεράστια πολιτική πίεση στον Λευκό Οίκο.<br /><br />Ο Τραμπ θα βρισκόταν αντιμέτωπος με δύο εξίσου δύσκολες επιλογές:<br /><br />να απαντήσει μαζικά και να βυθιστεί ακόμη περισσότερο στον πόλεμο ή να απαντήσει περιορισμένα και να κατηγορηθεί ότι εμφανίζεται αδύναμος. </div><div><br />Το Ισραήλ έχει διαφορετικό υπολογισμό<br /><br />Για το Ισραήλ, η εξίσωση είναι διαφορετική.<br /><br />Η εξασθένηση του ιρανικού πυραυλικού και στρατιωτικού μηχανισμού παραμένει στρατηγικός στόχος.<br /><br />Ωστόσο, το Ισραήλ αντιμετωπίζει ταυτόχρονα αυξημένη πίεση στους δικούς του αναχαιτιστές και γνωρίζει ότι κάθε νέο μεγάλο κύμα ιρανικών πυραύλων συνεπάγεται σοβαρό κόστος.<br /><br />Αυτό περιορίζει την επιθυμία για άσκοπη κλιμάκωση.<br /><br />Αλλά εάν η ισραηλινή ηγεσία εκτιμήσει ότι η Τεχεράνη έχει ανασυγκροτήσει σημαντικό μέρος των δυνατοτήτων της, η λογική ενός νέου προληπτικού πλήγματος μπορεί να επιστρέψει.<br />Η Κίνα μπορεί να πιέσει – αλλά μέχρι πότε;<br /><br />Στην εξίσωση μπαίνει και το Πεκίνο.<br /><br />Η Κίνα έχει ωφεληθεί γεωπολιτικά από την αμερικανική απορρόφηση στρατιωτικών και πολιτικών πόρων στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Όμως έχει και ισχυρό κίνητρο να διατηρήσει σταθερές τις ενεργειακές ροές από τον Κόλπο.<br /><br />Όσο περισσότερο διαταράσσεται το Ορμούζ, τόσο περισσότερο αυξάνεται το ενεργειακό κόστος για την κινεζική οικονομία.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι το Πεκίνο μπορεί να ανέχεται την πίεση του Ιράν μέχρι ενός σημείου.<br /><br />Δεν έχει όμως απεριόριστο κίνητρο να στηρίζει μια παρατεταμένη ενεργειακή κρίση.</div><div><br />Και η Ρωσία στο παρασκήνιο<br /><br />Η Μόσχα έχει διαφορετικά συμφέροντα.<br /><br />Ένας παρατεταμένος πόλεμος στη Μέση Ανατολή αποσπά αμερικανικά στρατιωτικά μέσα και πολιτική προσοχή από την Ουκρανία.<br /><br />Παράλληλα, υψηλότερες τιμές πετρελαίου μπορούν να λειτουργήσουν ευνοϊκά για τα ρωσικά ενεργειακά έσοδα.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ρωσία ελέγχει την ιρανική στρατηγική.<br /><br />Σημαίνει όμως ότι η γεωπολιτική σύγκλιση συμφερόντων μεταξύ Μόσχας και Τεχεράνης αυξάνει την πολυπλοκότητα κάθε προσπάθειας αποκλιμάκωσης.</div><div><br />Το μεγάλο deadline των 60 ημερών έληξε<br /><br />Το διπλωματικό περιθώριο έχει ήδη στενέψει.<br /><br />Η προθεσμία 60 ημερών που είχε τεθεί για μια αμερικανοϊρανική συμφωνία έληξε χωρίς ουσιαστική πρόοδο, ενώ οι δύο πλευρές παραμένουν εγκλωβισμένες στις βασικές τους απαιτήσεις.<br /><br />Το Ιράν ζητά έλεγχο στο Ορμούζ, αποχώρηση αμερικανικών δυνάμεων, τερματισμό των περιορισμών και αποζημιώσεις.<br /><br />Η Ουάσιγκτον αρνείται αυτές τις απαιτήσεις και συνεχίζει να χρησιμοποιεί στρατιωτική και οικονομική πίεση.<br /><br />Με άλλα λόγια, το πολιτικό μονοπάτι προς συμφωνία στενεύει ακριβώς την ώρα που πλησιάζει το αμερικανικό εκλογικό deadline.</div><div><br />Τρία σενάρια για τον Τραμπ<br /><br />Μπροστά στον Οκτώβριο, η Ουάσιγκτον έχει ουσιαστικά τρεις δρόμους.<br /><br />Ο πρώτος είναι να προχωρήσει σε νέα μεγάλη επίθεση πριν θεωρήσει ότι το Ιράν είναι έτοιμο να χτυπήσει.<br /><br />Το πλεονέκτημα είναι ότι επιλέγει η ίδια τον χρόνο και το εύρος της σύγκρουσης.<br /><br />Το μειονέκτημα είναι ότι μπορεί να μετατρέψει ένα ήδη αντιδημοφιλές μέτωπο σε ακόμη μεγαλύτερο πόλεμο λίγες εβδομάδες πριν από τις κάλπες.<br /><br />Ο δεύτερος είναι να περιμένει.<br /><br />Αυτό θα επέτρεπε στην Ουάσιγκτον να παρουσιάσει το Ιράν ως επιτιθέμενο εάν η Τεχεράνη έκανε την πρώτη κίνηση.<br /><br />Αλλά θα άφηνε αμερικανικές και ισραηλινές εγκαταστάσεις εκτεθειμένες σε έναν ενδεχόμενο αιφνιδιασμό.<br /><br />Ο τρίτος δρόμος είναι μια νέα διπλωματική συμφωνία.<br /><br />Μέχρι στιγμής όμως οι θέσεις των δύο πλευρών παραμένουν τόσο μακρινές ώστε μια ουσιαστική αποκλιμάκωση πριν από τον Οκτώβριο δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη. </div><div><br />Το πιο επικίνδυνο παράθυρο του 2026<br /><br />Γι’ αυτό το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι ότι γνωρίζουμε πως θα υπάρξει επίθεση τον Οκτώβριο.<br /><br />Δεν το γνωρίζουμε.<br /><br />Το πρόβλημα είναι ότι δημιουργούνται ταυτόχρονα αρκετοί λόγοι ώστε και οι δύο πλευρές να πιστέψουν πως ίσως πρέπει να κινηθούν πρώτες.<br /><br />Το Ιράν γνωρίζει ότι ο Τραμπ είναι πολιτικά πιο ευάλωτος πριν από τις midterms.<br /><br />Ο Τραμπ γνωρίζει ότι το Ιράν γνωρίζει αυτή την ευπάθεια.<br /><br />Το Ισραήλ γνωρίζει ότι το ιρανικό οπλοστάσιο ανασυγκροτείται.<br /><br />Και όλες οι πλευρές γνωρίζουν ότι το Ορμούζ παραμένει η μεγαλύτερη ενεργειακή βόμβα της παγκόσμιας οικονομίας.<br /><br />Αυτό είναι που κάνει τον Οκτώβριο επικίνδυνο.<br /><br />Όχι μια προκαθορισμένη ημερομηνία πολέμου.<br /><br />Αλλά ο φόβος ότι, όσο πλησιάζουν οι κάλπες της 3ης Νοεμβρίου, κάποιος μπορεί να αποφασίσει ότι το μεγαλύτερο ρίσκο δεν είναι να χτυπήσει πρώτος.<br /><br />Είναι να χτυπήσει δεύτερος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οκτώβριος τρόμου για Τραμπ και Ιράν. Το σενάριο νέου πολέμου πριν από τις κάλπες.

Βασιλης Διαμαντακος Η «παγίδα» των αμερικανικών midterms, το Ορμούζ και ο φόβος ενός προληπτικού χτυπήματος – Γιατί Ουάσιγκτον και Τεχεράνη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν απλώνει δίχτυ στην πίσω αυλή του Πούτιν. Η μεγάλη μάχη Τουρκίας,Ρωσίας,Κίνας για την Κεντρική Ασία.

<img height="93" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/nato-1-768x512.jpg" width="754" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία άνοιξε ένα ιστορικό παράθυρο για την Άγκυρα – Middle Corridor, drones, εμπόριο και Οργανισμός Τουρκικών Κρατών μετατρέπονται στα νέα όπλα του Ερντογάν, αλλά Μόσχα και κυρίως Πεκίνο εξακολουθούν να βάζουν το ταβάνι στις τουρκικές φιλοδοξίες<br /><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν άλλαξε μόνο τα σύνορα ασφαλείας της Ευρώπης. Άλλαξε και την ισορροπία δυνάμεων βαθιά μέσα στην Ευρασία.<br /><br />Και ένας από τους μεγαλύτερους κερδισμένους επιχειρεί να είναι η Τουρκία.<br /><br />Η αποδυνάμωση της ρωσικής επιρροής μετά το 2022, η ανάγκη των χωρών της Κεντρικής Ασίας να αποκτήσουν εμπορικές οδούς που παρακάμπτουν τη Ρωσία και η εκρηκτική γεωπολιτική σημασία του λεγόμενου Middle Corridor δημιούργησαν για την Άγκυρα μια ευκαιρία που αναζητούσε επί τρεις δεκαετίες.<br /><br />Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιχειρεί πλέον να μετατρέψει τους ιστορικούς, γλωσσικούς και πολιτιστικούς δεσμούς με τον τουρκικό κόσμο σε πραγματική γεωπολιτική ισχύ.<br /><br />Και αυτή τη φορά δεν ποντάρει μόνο στην ιδεολογία.<br /><br />Ποντάρει σε σιδηροδρόμους, λιμάνια, εμπόριο, επενδύσεις, στρατιωτική συνεργασία και –κυρίως– στην τουρκική αμυντική βιομηχανία.<div><br />Από τον παντουρκισμό στη γεωπολιτική<br /><br />Η τουρκική διείσδυση στην Κεντρική Ασία δεν ξεκίνησε με τον Ερντογάν.<br /><br />Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, η Άγκυρα ήταν από τις πρώτες που επιχείρησαν να εκμεταλλευτούν το τεράστιο γεωπολιτικό κενό που δημιουργήθηκε.<br /><br />Το όραμα ήταν φιλόδοξο: ένας ευρύτερος τουρκικός χώρος από την Ανατολία μέχρι την Κεντρική Ασία, βασισμένος στην κοινή ιστορία, στη γλώσσα και στην πολιτιστική συγγένεια.<br /><br />Η πραγματικότητα αποδείχθηκε πολύ δυσκολότερη.<br /><br />Οι νεοσύστατες δημοκρατίες δεν ήθελαν να αντικαταστήσουν την εξάρτησή τους από τη Μόσχα με εξάρτηση από την Άγκυρα.<br /><br />Τρεις δεκαετίες αργότερα, ο Ερντογάν ακολουθεί πολύ πιο πραγματιστική στρατηγική. </div><div><br />Η ευκαιρία που έδωσε ο Πούτιν<br /><br />Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022 άλλαξε τα δεδομένα.<br />Η παραδοσιακή βόρεια εμπορική διαδρομή προς την Ευρώπη μέσω Ρωσίας έγινε πολύ πιο περίπλοκη λόγω του πολέμου, των κυρώσεων και του αυξημένου γεωπολιτικού κινδύνου.<br /><br />Για το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν και τις υπόλοιπες οικονομίες της περιοχής, η διαφοροποίηση των εμπορικών διαδρομών μετατράπηκε από επιλογή σε στρατηγική ανάγκη.<br /><br />Και κάπου εκεί εμφανίζεται η Τουρκία.<br />Το μεγάλο χαρτί λέγεται Middle Corridor<br /><br />Ο Trans-Caspian International Transport Route, γνωστός ως Middle Corridor, φιλοδοξεί να συνδέσει την Κίνα και την Κεντρική Ασία με την Ευρώπη μέσω Κασπίας, Αζερμπαϊτζάν, Γεωργίας και Τουρκίας.<br /><br />Η Παγκόσμια Τράπεζα εκτιμά ότι με τις κατάλληλες επενδύσεις και μεταρρυθμίσεις ο διάδρομος μπορεί έως το 2030 να τριπλασιάσει τις εμπορευματικές ροές και να μειώσει στο μισό τους χρόνους μεταφοράς.<br /><br />Για την Τουρκία αυτό είναι γεωπολιτικό χρυσάφι.<br /><br />Όποιος ελέγχει το δυτικό άκρο της νέας αρτηρίας Ασίας–Ευρώπης αποκτά μεγαλύτερη αξία τόσο για τις χώρες της Κεντρικής Ασίας όσο και για την Ευρωπαϊκή Ένωση.<br /><br />Η ίδια η Άγκυρα χαρακτηρίζει τον Middle Corridor στρατηγική διαδρομή που ξεκινά από την Κίνα, περνά από Κεντρική Ασία, Κασπία, Αζερμπαϊτζάν και Γεωργία και μέσω Τουρκίας καταλήγει στην Ευρώπη.<br />Δισεκατομμύρια πέφτουν πάνω στον νέο δρόμο<br /><br />Το project έχει πλέον ξεφύγει από τις διπλωματικές διακηρύξεις.<br /><br />Τον Φεβρουάριο του 2026 η Παγκόσμια Τράπεζα ενέκρινε εγγύηση 846 εκατ. δολαρίων με στόχο την κινητοποίηση χρηματοδότησης 1,41 δισ. δολαρίων για την ενίσχυση του σιδηροδρομικού τμήματος του Middle Corridor στο Καζακστάν.<br /><br />Έναν μήνα αργότερα εγκρίθηκε χρηματοδότηση 2 δισ. δολαρίων για το Istanbul North Rail Crossing, ένα έργο που ενισχύει τον ρόλο της Τουρκίας ως κόμβου μεταξύ Ευρώπης και Ασίας και συνδέεται άμεσα με τον Trans-Caspian Corridor.<br /><br />Η γεωπολιτική της περιοχής αρχίζει, με άλλα λόγια, να χτίζεται πάνω σε ράγες. </div><div><br />Ο Ερντογάν χτίζει και το δικό του «κλαμπ»<br /><br />Ο δεύτερος πυλώνας είναι πολιτικός.<br /><br />Ο Οργανισμός Τουρκικών Κρατών έχει εξελιχθεί σε βασικό όχημα της τουρκικής στρατηγικής.<br /><br />Σήμερα μέλη του είναι Τουρκία, Αζερμπαϊτζάν, Καζακστάν, Κιργιστάν και Ουζμπεκιστάν, ενώ Τουρκμενιστάν, Ουγγαρία και το μη αναγνωρισμένο από τη διεθνή κοινότητα τουρκοκυπριακό μόρφωμα συμμετέχουν ως παρατηρητές.  <br /><br />Το κρίσιμο είναι ότι η συνεργασία δεν περιορίζεται πλέον στον πολιτισμό.<br /><br />Μεταφορές, εμπόριο, επενδύσεις, εξωτερική πολιτική και ασφάλεια μπαίνουν βαθύτερα στην ατζέντα.<br /><br />Το 2026 η Τουρκία και το Καζακστάν επανέλαβαν επισήμως ότι θεωρούν τον Middle Corridor και τον Οργανισμό Τουρκικών Κρατών βασικούς μηχανισμούς της περιφερειακής τους συνεργασίας<br /><br />Εκεί όμως όπου η Τουρκία απέκτησε κάτι που δεν διέθετε τη δεκαετία του 1990 είναι η στρατιωτική τεχνολογία.<br /><br />Η επιτυχία των τουρκικών drones και γενικότερα η άνοδος της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας έδωσαν στην Άγκυρα ένα ισχυρό εργαλείο hard power.<br /><br />Το μήνυμα προς τις κυβερνήσεις της Κεντρικής Ασίας είναι ελκυστικό: υπάρχει πλέον ένας προμηθευτής οπλικών συστημάτων που δεν είναι ούτε η Ρωσία ούτε η Κίνα ούτε κάποια δυτική δύναμη.<br /><br />Η συνεργασία επεκτείνεται μάλιστα από τις απλές αγορές οπλικών συστημάτων στην εκπαίδευση, στην αμυντική βιομηχανία και στην από κοινού παραγωγή.<br /><br />Αυτό δίνει στην Τουρκία πρόσβαση σε ένα επίπεδο κρατικής επιρροής που η πολιτιστική διπλωματία από μόνη της δεν μπορούσε να προσφέρει.</div><div><br />Η Κίνα όμως έχει το χρήμα<br /><br />Εδώ αρχίζουν τα όρια του σχεδίου Ερντογάν.<br /><br />Η Τουρκία μπορεί να διαθέτει ιστορικούς δεσμούς, στρατιωτική τεχνολογία και γεωγραφικό πλεονέκτημα.<br /><br />Η Κίνα διαθέτει κάτι πολύ μεγαλύτερο: κεφάλαια.<br /><br />Το οικονομικό αποτύπωμα του Πεκίνου στην Κεντρική Ασία είναι τέτοιου μεγέθους ώστε η Άγκυρα δύσκολα μπορεί να το ανταγωνιστεί ευθέως.<br /><br />Γι’ αυτό και ο πραγματικός στόχος της Τουρκίας δεν είναι πιθανότατα να αντικαταστήσει την Κίνα.<br /><br />Είναι να γίνει ο απαραίτητος ενδιάμεσος κρίκος ανάμεσα στην Κεντρική Ασία και την Ευρώπη.<br />Και η Ρωσία δεν έχει εξαφανιστεί<br /><br />Το δεύτερο όριο είναι η Μόσχα.<br /><br />Η Ρωσία έχει χάσει μέρος του μονοπωλίου επιρροής που διέθετε στην περιοχή, αλλά παραμένει βαθιά ενσωματωμένη στις οικονομικές, στρατιωτικές, πολιτικές και κοινωνικές δομές αρκετών κρατών της Κεντρικής Ασίας.<br /><br />Η Άγκυρα επομένως δεν εισέρχεται σε κενό χώρο.<br /><br />Εισέρχεται σε μια περιοχή όπου Ρωσία και Κίνα έχουν ήδη τεράστιο αποτύπωμα.<br />Οι ίδιοι οι «Τούρκοι αδελφοί» βάζουν φρένο<br /><br />Υπάρχει και ένα ακόμη πρόβλημα για τον Ερντογάν.<br /><br />Οι χώρες της Κεντρικής Ασίας δεν θέλουν νέο αφεντικό.<br /><br />Η στρατηγική τους είναι πολυδιάστατη: συνεργασία με τη Ρωσία, οικονομικές σχέσεις με την Κίνα, άνοιγμα προς την Ευρώπη, σχέσεις με τις ΗΠΑ και ταυτόχρονα στενότερη συνεργασία με την Τουρκία.<br /><br />Το Καζακστάν αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα.<br /><br />Η Τουρκία το χαρακτηρίζει τον μεγαλύτερο εμπορικό της εταίρο στην Κεντρική Ασία, ενώ οι δύο κυβερνήσεις ενισχύουν τη συνεργασία τους σε μεταφορές, εμπόριο και ασφάλεια.<br /><br />Αυτό όμως απέχει πολύ από μια αποκλειστική γεωπολιτική ευθυγράμμιση με την Άγκυρα.<br />Από την «πίσω αυλή» της Ρωσίας σε νέα σκακιέρα<br /><br />Αυτό είναι ίσως και το μεγαλύτερο αποτέλεσμα του πολέμου στην Ουκρανία.<br /><br />Η Κεντρική Ασία δεν περνά από τη ρωσική σφαίρα επιρροής στην τουρκική.<br /><br />Μετατρέπεται σε πεδίο ανταγωνισμού πολλών δυνάμεων.<br /><br />Η Ρωσία διαθέτει ιστορία και στρατηγικό βάθος.<br /><br />Η Κίνα διαθέτει χρήμα και εμπορική ισχύ.<br /><br />Η Ευρώπη αναζητά νέες ενεργειακές και εμπορικές διαδρομές.<br /><br />Και η Τουρκία διαθέτει ένα ιδιαίτερο μείγμα γεωγραφίας, πολιτιστικής συγγένειας, αμυντικής τεχνολογίας και πολιτικής ευελιξίας.<br />Μέχρι πού μπορεί να φτάσει ο Ερντογάν;<br /><br />Η απάντηση είναι: πολύ μακρύτερα από ό,τι μπορούσε πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά όχι τόσο ώστε να μετατρέψει την Κεντρική Ασία σε τουρκική ζώνη επιρροής.<br /><br />Η μεγάλη επιτυχία της Άγκυρας είναι ότι κατάφερε να γίνει χρήσιμη.<br /><br />Για το Καζακστάν και το Ουζμπεκιστάν αποτελεί εναλλακτική δίοδο προς τη Δύση.<br /><br />Για την Ευρώπη αποτελεί τμήμα μιας εμπορικής αρτηρίας που παρακάμπτει τη Ρωσία.<br /><br />Για τις κυβερνήσεις της περιοχής αποτελεί εναλλακτικό προμηθευτή αμυντικού υλικού.<br /><br />Και για τον Ερντογάν όλα αυτά αποτελούν κομμάτια μιας πολύ μεγαλύτερης φιλοδοξίας: να μετατρέψει την Τουρκία από περιφερειακή δύναμη στην άκρη της Ευρώπης σε κεντρικό γεωπολιτικό κόμβο ολόκληρης της Ευρασίας.<br /><br />Το παράθυρο που άνοιξε ο πόλεμος του Πούτιν είναι πραγματικό.<br /><br />Το ερώτημα είναι εάν η Τουρκία διαθέτει το οικονομικό βάθος για να το εκμεταλλευτεί πριν η Ρωσία ανακτήσει μέρος της ισχύος της ή η Κίνα καταστήσει σαφές ποιος εξακολουθεί να έχει τη μεγαλύτερη οικονομική δύναμη στην περιοχή.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ερντογάν απλώνει δίχτυ στην πίσω αυλή του Πούτιν. Η μεγάλη μάχη Τουρκίας,Ρωσίας,Κίνας για την Κεντρική Ασία.

Βασιλης Διαμαντακος Ο πόλεμος στην Ουκρανία άνοιξε ένα ιστορικό παράθυρο για την Άγκυρα – Middle Corridor, drones, εμπόριο και Οργανισμός Το...

Διαβάστε την συνέχεια

Οργισμένη αντίδραση του Ιράν στις δηλώσεις Τραμπ για τα Στενά του Ορμούζ : «Θα σου σπάσουμε τα πόδια».

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/Iran-Trump1.jpg"><img height="90" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/Iran-Trump1-1068x628.jpg" width="748" /></a><br /><br />Νέος κύκλος έντασης και πολεμικής ρητορικής πυροδοτήθηκε μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, μετά τις εμπρηστικές δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ περί πρόθεσης ανακήρυξης των Στενών του Ορμούζ ως αμερικανικού εδάφους. Η Τεχεράνη πέρασε αμέσως στην αντεπίθεση, με ανώτατους στρατιωτικούς αξιωματούχους να εξαπολύουν ευθείες απειλές κατά των ΗΠΑ και να ανακοινώνουν αμφιλεγόμενα μέτρα.<br /><br />«Θα σου σπάσουμε τα πόδια»: Η οργισμένη απάντηση του Ιρανικού Στρατού<br /><br />Ο αρχηγός του ιρανικού στρατού, Αμίρ Χαταμί, τοποθετούμενος μέσω του κρατικού δικτύου IRIB, απευθύνθηκε σε αυστηρό τόνο προς τον Αμερικανό πρόεδρο, τονίζοντας πως υπάρχουν υπερασπιστές του Ιράν που «θα σου σπάσουν τα πόδια» και χαρακτηρίζοντας «μεγάλο λάθος» να αντιμετωπίζεται με ελαφρότητα ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Παράλληλα, ισχυρίστηκε ότι οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν ουσιαστικά εκδιωχθεί από την περιοχή, υποστηρίζοντας πως δεν διατηρούν πλέον δικαίωμα παρουσίας στον Περσικό Κόλπο, στον Κόλπο του Ομάν ή στα Στενά του Ορμούζ, ενώ προειδοποίησε ότι οι αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή δεν πρόκειται να επιστρέψουν στο προηγούμενο καθεστώς λειτουργίας τους.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, ο Χαταμί ανακοίνωσε την ενεργοποίηση σχεδίου οικονομικής ανταμοιβής για όσους σκοτώσουν ή αιχμαλωτίσουν Αμερικανό στρατιωτικό. Η αμοιβή ορίστηκε σε 5 δισεκατομμύρια τομάν (περίπου 30.000 δολάρια), με την πρόβλεψη διπλασιασμού του ποσού εφόσον η ενέργεια πραγματοποιηθεί από γυναίκα. Σύμφωνα με τον ίδιο, το μέτρο αποφασίστηκε λόγω αυξημένων αιτημάτων για συμμετοχή σε «οικονομικό τζιχάντ», ενώ συμπλήρωσε ότι τα όπλα που θα χρησιμοποιούνται θα αγοράζονται στη διπλάσια αξία τους από τις αρχές για να εκτίθενται σε ειδικό μουσείο.<br /><br />Η δήλωση Τραμπ και το διπλωματικό αδιέξοδο στο Ορμούζ<br /><br />Η ιρανική αντίδραση ακολούθησε τις δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε αστυνομική ακαδημία στη Νέα Υόρκη, όπου ανέφερε ότι μετά την ήττα του Ιράν σκοπεύει να ανακηρύξει τα Στενά του Ορμούζ επικράτεια των ΗΠΑ. Ο Αμερικανός πρόεδρος υποστήριξε ότι ο ναυτικός αποκλεισμός που επιβάλλουν οι ΗΠΑ καθιστά ουσιαστικά τη θαλάσσια οδό αμερικανικό έδαφος, σημειώνοντας πως κανένα πλοίο δεν διέρχεται χωρίς την έγκριση της Ουάσιγκτον.<br /><br />Από την πλευρά της, η Τεχεράνη απορρίπτει τους ισχυρισμούς, υποστηρίζοντας ότι διατηρεί τον έλεγχο της περιοχής, ενώ δεδομένα ναυσιπλοΐας επιβεβαιώνουν ότι ορισμένα σκάφη συνεχίζουν να διασχίζουν το πέρασμα. Αναλυτές επισημαίνουν ότι τα Στενά αποτελούν χωρικά ύδατα του Ιράν και του Ομάν, αποδίδοντας τις δηλώσεις Τραμπ σε τακτική ψυχολογικής πίεσης ενόψει της λήξης του μνημονίου κατανόησης μεταξύ των δύο πλευρών, σε μια θαλάσσια αρτηρία κομβικής σημασίας από όπου διέρχεται το ένα πέμπτο της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οργισμένη αντίδραση του Ιράν στις δηλώσεις Τραμπ για τα Στενά του Ορμούζ : «Θα σου σπάσουμε τα πόδια».

Νέος κύκλος έντασης και πολεμικής ρητορικής πυροδοτήθηκε μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, μετά τις εμπρηστικές δηλώσεις του Αμερικανού πρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι ανίερες σχέσεις Τραμπ με την Τριμερή της Μέκκας.

<img height="96" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/08/bin-salman-trump-melania-saoudiki-arabia-pakistan-tourkia-SLpress-825x566.jpg" width="740" /><br /><br /><div><b>ΜΙΧΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ</b><br />Τα τελευταία 24ωρα, δυο εξελίξεις μοιάζουν να συνδέονται και να επηρεάζουν την ελληνική εθνική ασφάλεια. Τα θαλάσσια πάρκα που εξήγγειλε παρανόμως η Τουρκία και η θετική δήλωση του Αμερικανού προέδρου Τραμπ για τη “Συμφωνία της Μέκκας”, την προσθήκη δηλαδή της Τουρκίας στο αμυντικό σύμφωνο της Σαουδικής Αραβίας με το Πακιστάν. Το τρέχον γεωπολιτικό περιβάλλον δικαιολογεί την ανησυχία της Αθήνας, παρότι οι διπλωματικές αντιδράσεις προσπαθούν να διατηρήσουν χαμηλούς τόνους.<br /><br />Αρχικά, τα τουρκικά θαλάσσια πάρκα αναδύουν έντονα την οσμή των τουρκικών διακηρυγμένων οραματισμών περί “Γαλάζιας Πατρίδας”, καθώς «επικαλύπτουν περιοχές ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και ελληνικής μη οριοθετημένης υφαλοκρηπίδας», σύμφωνα με το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών. Τα σχετικά προεδρικά διατάγματα φέρουν την υπογραφή Ερντογάν και δημοσιεύθηκαν ήδη στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.<br /><br />Πιο συγκεκριμένα, το ένα θαλάσσιο πάρκο βρίσκεται στο Βόρειο Αιγαίο μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης. Το δεύτερο καλύπτει πολύ μεγάλη θαλάσσια περιοχή στην Ανατολική Μεσόγειο, αποκόπτοντας πλήρως το Καστελλόριζο από τη Ρόδο. Οι τουρκικές ενέργειες προφανώς και πρέπει να ενταχθούν στις διπλωματικές κινήσεις που έχουν ως στόχο την κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου της θάλασσας και με τη χρήση καταναγκαστικών πρακτικών, απόσπαση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου μέρους Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης από την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Η δεύτερη σημαντική εξέλιξη αφορά τη δήλωση Τραμπ για τη Συμφωνία της Μέκκας. Σύμφωνα με διεθνή μέσα ενημέρωσης, μέσω του λογαριασμού του στο Truth Social, χαρακτήρισε τη συμφωνία σημαντική εξέλιξη για την ασφάλεια και τη συνεργασία στη Μέση Ανατολή και με το σύνηθες πομπώδες ύφος διάνθισε την ανάρτηση δηλώνοντας «πολύ χαρούμενος» που οι τρεις χώρες υπέγραψαν «επιτέλους» τη Συμφωνία! Μας ενημέρωσε δε, ότι αυτό το… «μεγάλο, τολμηρό και σημαντικό πρώτο βήμα», αποτελεί ένδειξη μεγαλύτερης ενότητας της Μέσης Ανατολής!<br /><br />Από διπλωματικής απόψεως, η σκοπιμότητα της δήλωσης θα ήταν κατανοητή. Βέβαια, χωρίς να το αναφέρει, εστιάζει στη σημασία της για την αντιμετώπιση του Ιράν και δεν γίνεται καμία αναφορά στη σημασία της αναφορικά με το Ισραήλ, άρα και τις δυνητικές της επιπτώσεις στην περιοχή αμέσου γεωπολιτικού ενδιαφέροντος των δυο χωρών του Ελληνισμού. Ούτε οι έστω υπερβολικές, προς το παρόν, ανησυχίες πολλών περί «Ισλαμικού ΝΑΤΟ» απασχόλησαν τον Τραμπ. Έστω και έμμεσα.</div><div><a href="https://slpress.gr/diethni/oi-anieres-sxeseis-trab-me-tin-trimeri-tis-mekkas/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι ανίερες σχέσεις Τραμπ με την Τριμερή της Μέκκας.

ΜΙΧΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ Τα τελευταία 24ωρα, δυο εξελίξεις μοιάζουν να συνδέονται και να επηρεάζουν την ελληνική εθνική ασφάλεια. Τα θαλάσσια πάρκα πο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα για τα θαλάσσια πάρκα που ανακοίνωσε η Τουρκία στο Αιγαίο.

<img height="118" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/08/ERD1.jpg-930x550.webp" width="743" /><br /><br />Του Δρα <b>Δημ. Σταθακόπουλου</b><br />ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΝΟΜΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ επί των Τουρκικών Προεδρικών Αποφάσεων 11626 και 11627 της 16ης Αυγούστου 2026 για τα θαλάσσια εθνικά πάρκα .<br /><br />Αφού ελήφθησαν υπ όψιν οι από 15 Αυγούστου 2026 Προεδρικές Αποφάσεις της Τουρκικής Δημοκρατίας υπ’ αριθ. 11626 και 11627, οι οποίες δημοσιεύθηκαν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της 16ης Αυγούστου 2026 και αφορούν τον χαρακτηρισμό συγκεκριμένων θαλάσσιων περιοχών ως «Fethiye–Kaş Deniz Millî Parkı» και «Kuzey Ege Deniz Millî Parkı», προς αποφυγή οποιασδήποτε αμφιβολίας, προσεγγίζω νομικά τα ακόλουθα:<br />1. Το δικαίωμα προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος δεν αμφισβητείται<br /><br />Η Ελλάδα αναγνωρίζει πλήρως ότι κάθε παράκτιο κράτος δύναται, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, να λαμβάνει μέτρα για την προστασία και διατήρηση του θαλάσσιου περιβάλλοντος και των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.<br /><br />Άλλωστε, η ίδια έχει αναπτύξει εκτεταμένο καθεστώς προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος.<br /><br />Η περιβαλλοντική προστασία, όμως, δεν μπορεί να αποτελέσει αυτοτελή νομική βάση για τη δημιουργία, επέκταση ή οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών κυριαρχίας ή κυριαρχικών δικαιωμάτων.<br /><br />2. Οι τουρκικές αποφάσεις αποτελούν πράξεις εσωτερικού δικαίου και δεν παράγουν διεθνή οριοθετική ισχύ<br /><br />Οι Αποφάσεις 11626 και 11627 εκδόθηκαν βάσει του άρθρου 3 του τουρκικού Νόμου 2873 περί Εθνικών Πάρκων και χαρακτηρίζουν τις περιοχές που προσδιορίζονται στους συνημμένους χάρτες και πίνακες συντεταγμένων ως θαλάσσια εθνικά πάρκα.<br /><br />Η Ελλάδα δεν αμφισβητεί την αρμοδιότητα της Τουρκίας να εκδίδει πράξεις του εσωτερικού της δικαίου.<br /><br />Τονίζεται όμως ότι πράξη εσωτερικού δικαίου ενός κράτους:δεν δημιουργεί διεθνή τίτλο κυριαρχίας,<br />δεν δημιουργεί Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη,<br />δεν δημιουργεί υφαλοκρηπίδα,<br />δεν μεταβάλλει τα όρια χωρικών υδάτων,<br />και δεν μπορεί να αποτελέσει μονομερή πράξη οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.<br /><br />Καμία από τις ανωτέρω έννομες συνέπειες δεν μπορεί να παραχθεί έναντι της Ελληνικής Δημοκρατίας χωρίς διεθνή νομική βάση.<div><br />3. Ρητή μη αναγνώριση οποιασδήποτε τουρκικής θαλάσσιας οριοθέτησης<br /><br />Η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει και δεν πρόκειται να αναγνωρίσει οποιαδήποτε ερμηνεία των Αποφάσεων 11626 και 11627 σύμφωνα με την οποία οι αναφερόμενες συντεταγμένες:<br /><br />α) καθορίζουν τουρκικά εξωτερικά όρια ΑΟΖ ή υφαλοκρηπίδας,<br /><br />β) προδικάζουν την οριοθέτηση ελληνικών και τουρκικών θαλάσσιων ζωνών,<br /><br />γ) περιορίζουν τα δικαιώματα των ελληνικών νησιών,<br /><br />δ) αποκλείουν οποιαδήποτε θαλάσσια ζώνη που απορρέει από το διεθνές δίκαιο υπέρ της Ελλάδος, ή<br /><br />ε) συνιστούν αποδοχή από την Ελλάδα οποιασδήποτε τουρκικής μονομερούς γραμμής οριοθέτησης.<br /><br />Οποιαδήποτε αντίθετη ερμηνεία απορρίπτεται ως νομικά αβάσιμη.</div><div><br />4. Ειδικότερα ως προς το Καστελλόριζο<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι το Καστελλόριζο αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ελληνικής επικράτειας.<br /><br />Τα ελληνικά νησιά, ανεξαρτήτως μεγέθους, διαθέτουν κατ’ αρχήν τις θαλάσσιες ζώνες που προβλέπει το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Η τελική έκταση και οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών μεταξύ κρατών με αντικείμενες ή παρακείμενες ακτές αποτελεί ζήτημα οριοθέτησης, το οποίο δεν μπορεί να επιλυθεί μονομερώς με διοικητική πράξη του ενός κράτους.<br /><br />Κατά συνέπεια, οποιαδήποτε από τις συντεταγμένες ή τα όρια των τουρκικών θαλάσσιων πάρκων επιχειρεί να αποτυπώσει ή να παγιώσει θέση που περιορίζει τα δικαιώματα του Καστελλορίζου ή άλλων ελληνικών νησιών, δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα έναντι της Ελληνικής Δημοκρατίας.</div><div><br />5. Η απαγόρευση μονομερούς προδικασμού της οριοθέτησης<br /><br />Σύμφωνα με τις αρχές του διεθνούς δικαίου που διέπουν τις θαλάσσιες περιοχές των οποίων η οριοθέτηση δεν έχει συμφωνηθεί, ιδίως, τα άρθρα 74 §3 και 83 §3 της UNCLOS καθιερώνουν την υποχρέωση των ενδιαφερόμενων κρατών να επιδιώκουν προσωρινές πρακτικές ρυθμίσεις και, κατά το μεταβατικό διάστημα, να απέχουν από ενέργειες που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο ή να παρεμποδίσουν την επίτευξη τελικής συμφωνίας οριοθέτησης. Η σχετική αρχή έχει αποτελέσει αντικείμενο εκτενούς διεθνούς νομικής επεξεργασίας.<br /><br />Η μονομερής θέσπιση κανονιστικού καθεστώτος σε περιοχή που εμπίπτει σε αλληλεπικαλυπτόμενες θαλάσσιες αξιώσεις δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παγίωση ή προδικασία της τελικής οριοθέτησης.<br /><br />6. Η Τουρκία δεν μπορεί να μετατρέψει περιβαλλοντικό μέτρο σε τίτλο δικαιοδοσίας<br /><br />Η Ελλάδα πρέπει να διαχωρίζει απολύτως:<br /><br />α. την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, από<br /><br />β. την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων επί φυσικών πόρων και<br /><br />γ. την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών μεταξύ κρατών.<br /><br />Το γεγονός ότι μια περιοχή χαρακτηρίζεται ως «Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο» δεν συνεπάγεται ότι το κράτος που την χαρακτήρισε αποκτά κυριαρχία ή αποκλειστική δικαιοδοσία σε κάθε δραστηριότητα εντός της περιοχής.<br /><br />Η ονομασία της περιοχής και η εσωτερική διοικητική της υπαγωγή δεν μπορούν να μεταβάλουν το διεθνές νομικό καθεστώς της.</div><div><br />7. Ιδιαίτερη επιφύλαξη ως προς τις γεωγραφικές συντεταγμένες<br /><br />Η Ελλάδα πρέπει να επιφυλαχθεί ρητώς ως προς κάθε έννομη συνέπεια που η Τουρκική Δημοκρατία ενδέχεται να επιχειρήσει να συναγάγει από τις γεωγραφικές συντεταγμένες που περιλαμβάνονται στα παραρτήματα των Αποφάσεων 11626 και 11627.<br /><br />Η δημοσίευση συντεταγμένων σε πράξη εσωτερικού δικαίου, δεν ισοδυναμεί με διεθνή συμφωνία οριοθέτησης.<br /><br />Ούτε η αποτύπωση μιας γραμμής σε τουρκικό χάρτη μπορεί να δημιουργήσει διεθνώς δεσμευτικό θαλάσσιο όριο.<br /><br />Η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει οποιαδήποτε τέτοια γραμμή.</div><div><br />8. Καμία σιωπηρή αποδοχή — ρητή επιφύλαξη δικαιωμάτων<br /><br />Οποιαδήποτε ελληνική απουσία αντίδρασης σε συγκεκριμένη τουρκική διοικητική πράξη, χάρτη, συντεταγμένη, κανονισμό ή εφαρμοστικό μέτρο δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως αναγνώριση ή αποδοχή του.<br /><br />Η Ελλάδα πρέπει να διατηρεί πλήρως και ρητώς όλα τα δικαιώματά της που απορρέουν από:το διεθνές δίκαιο,<br />το δίκαιο της θάλασσας,<br />τις ισχύουσες διεθνείς συνθήκες,<br />το καθεστώς των ελληνικών νησιών,<br />και κάθε άλλη συναφή πηγή διεθνούς δικαίου.</div><div><br />9. Ειδική προειδοποίηση για εφαρμοστικά μέτρα<br /><br />Η Ελλάδα αναμένει από την Τουρκία ότι ο χαρακτηρισμός των εν λόγω περιοχών ως θαλάσσιων εθνικών πάρκων δεν θα χρησιμοποιηθεί ως βάση για:παρεμπόδιση της ελληνικής ναυσιπλοΐας,<br />περιορισμό ελληνικών αλιευτικών δραστηριοτήτων πέραν των περιοχών όπου η Τουρκία διαθέτει νόμιμη δικαιοδοσία,<br />παρεμπόδιση ελληνικής επιστημονικής έρευνας,<br />παρεμπόδιση δραστηριοτήτων που ασκούνται νομίμως βάσει του διεθνούς δικαίου,<br />ή οποιαδήποτε άλλη πράξη που θα συνιστούσε άσκηση δικαιοδοσίας σε περιοχή πέραν της διεθνώς αναγνωρισμένης τουρκικής δικαιοδοσίας.<br /><br />Οποιαδήποτε τέτοια ενέργεια θα αξιολογηθεί αυτοτελώς και θα αντιμετωπισθεί σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.<br /><br />10. Πρόσκληση για συνεργασία — χωρίς αναγνώριση τουρκικών αξιώσεων<br /><br />Η Ελλάδα είναι καλόπιστη στο να συνεργαστεί με όλα τα παράκτια κράτη του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και την αντιμετώπιση της θαλάσσιας ρύπανσης.<br /><br />Η περιβαλλοντική συνεργασία, όμως, δεν μπορεί να συνδεθεί ούτε να εξαρτηθεί από αναγνώριση αμφισβητούμενων τουρκικών θαλάσσιων αξιώσεων.<br /><br />Οποιαδήποτε συνεργασία στον τομέα της περιβαλλοντικής προστασίας θα πρέπει να πραγματοποιείται χωρίς προδικαστική διάθεση ως προς τη θέση οποιουδήποτε κράτους επί ζητημάτων κυριαρχίας, κυριαρχικών δικαιωμάτων ή οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών.</div><div><br />11. Τελική προτεινόμενη ελληνική θέση<br /><br />α) να ναγνωρίσει μεν το γενικό δικαίωμα περιβαλλοντικής προστασίας του θαλάσσιου χώρου,<br /><br />β) αλλά να μην αναγνωρίσει δε οποιοδήποτε αποτέλεσμα των Αποφάσεων 11626 και 11627 που υπερβαίνει τη νόμιμη τουρκική δικαιοδοσία,<br /><br />γ) να απορρίψει κάθε απόπειρα για να χρησιμοποιηθούν οι αποφάσεις ως μέσο μονομερούς οριοθέτησης ΑΟΖ ή υφαλοκρηπίδας,<br /><br />δ) να απορρίψει κάθε περιορισμό των δικαιωμάτων των ελληνικών νησιών,<br /><br />ε) να διατηρήσει πλήρως όλα τα δικαιώματα και τις αξιώσεις της<br /><br />και<br /><br />στ) να δηλώσει ότι οποιαδήποτε τουρκική εφαρμοστική πράξη που θα επιχειρήσει να παράγει έννομα αποτελέσματα σε περιοχή ελληνικής κυριαρχίας, ελληνικής δικαιοδοσίας ή αμφισβητούμενης θαλάσσιας δικαιοδοσίας θα αντιμετωπισθεί ως αυτοτελής πράξη και θα αξιολογηθεί από το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Η Ελλάδα πρέπει να καλέσει την Τουρκία να μην επιχειρήσει, υπό το πρόσχημα της περιβαλλοντικής προστασίας, να δημιουργήσει ή να παγιώσει μονομερή τετελεσμένα σχετικά με την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών.<br /><br />Η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος είναι αντικείμενο διεθνούς συνεργασίας· δεν αποτελεί μέσο μονομερούς οριοθέτησης θαλάσσιων δικαιοδοσιών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα για τα θαλάσσια πάρκα που ανακοίνωσε η Τουρκία στο Αιγαίο.

Του Δρα Δημ. Σταθακόπουλου ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΝΟΜΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ επί των Τουρκικών Προεδρικών Αποφάσεων 11626 και 11627 της 16ης Αυγούστου 2026 για τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανεβαίνει το θερμόμετρο στο Αιγαίο: Τα θαλάσσια πάρκα, η Γαλάζια Πατρίδα και η απάντηση του ΥΠΕΞ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/Untitled-design-16.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="113" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/Untitled-design-16.jpg" width="766" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Νάρκη» στο «κλίμα καλής γειτονίας» βλέπει η Αθήνα</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Σε μια κίνηση που ανεβάζει κατακόρυφα το θερμόμετρο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις προχώρησε η Τουρκία, ανακηρύσσοντας επίσημα δύο «εθνικά θαλάσσια πάρκα» στο Αιγαίο. Η ενέργεια αυτή θεσμοθετήθηκε εχθές μέσω προεδρικών διαταγμάτων που φέρουν την υπογραφή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και δημοσιεύθηκαν στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.<br /><br />Αν και η τουρκική πλευρά προβάλλει ως πρόσχημα την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας, η πρωτοβουλία συνδέεται ευθέως με την αμφισβήτηση των ελληνικών θέσεων και του διεθνούς δικαίου. Στην ουσία, η Τουρκία επιχειρεί να ενισχύσει τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο, επαναφέροντας στο προσκήνιο το αναθεωρητικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».<br /><br />Οι δύο ζώνες που οριοθετεί η Άγκυρα<br /><br />Τα σχετικά διατάγματα καθορίζουν δύο συγκεκριμένες περιοχές:<br /><br />Νοτιοανατολικό Αιγαίο: Εκτείνεται από τη Φετιγιέ της επαρχίας Μούγλων έως το Κας της επαρχίας Αττάλειας. Η συγκεκριμένη χωροθέτηση περικλείει και αποκλείει στην πράξη το σύνολο της θαλάσσιας έκτασης γύρω από το Καστελλόριζο.<br /><br /><img height="400" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/thalassio-parko1.webp" width="640" /><br /><br />Βόρειο Αιγαίο: Οριοθετείται κοντά στις τουρκικές ακτές της Ραιδεστού και των Δαρδανελίων, εκτεινόμενη γεωγραφικά στην περιοχή ανάμεσα στη Σαμοθράκη και τη Λήμνο.<br /><br /><img height="403" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/thalassio-parko2-1.webp" width="640" /><br /><br />Η κίνηση αυτή αποτελεί την επισημοποίηση του σχεδιασμού που είχε συντάξει το Εθνικό Κέντρο Έρευνας Θαλάσσιου Δικαίου του Πανεπιστημίου της Άγκυρας, προκαλώντας την άμεση αντίδραση της ελληνικής διπλωματίας.<div><br />Η τουρκική επιχειρηματολογία και η «Γαλάζια Πατρίδα»<br /><br />Η τουρκική απόφαση αποτελεί την άμεση απάντηση της Άγκυρας στα θαλάσσια πάρκα που είχε κηρύξει η Ελλάδα στο Ιόνιο και το Νότιο Αιγαίο. Τουρκικά μέσα ενημέρωσης υποστηρίζουν ανοιχτά ότι μέσω των αποφάσεων αυτών «επαναβεβαιώνονται τα θαλάσσια δικαιώματα της Τουρκίας στο Αιγαίο», κατηγορώντας την Αθήνα για πολιτικές σκοπιμότητες κοντά στα Δωδεκάνησα και τις νότιες Κυκλάδες.<br /><br />Το κεντρικό μήνυμα της τουρκικής πλευράς είναι ότι η περιβαλλοντική προστασία δεν πρέπει να λειτουργεί σε βάρος των «κυριαρχικών δικαιωμάτων» της. Παράλληλα, <a href="https://www.dailysabah.com/politics/turkiye-declares-new-marine-parks-in-aegean-amid-tensions-with-greece/news">όπως αναφέρει η Daily Sabah</a>, η τουρκική κυβέρνηση προετοιμάζει το ειδικό σχέδιο νόμου για τη «Γαλάζια Πατρίδα», το οποίο αναμένεται να κατατεθεί προς συζήτηση στην τουρκική Εθνοσυνέλευση με την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής συνόδου τον Οκτώβριο.<br /><br />Αυστηρή απάντηση ΥΠΕΞ: «Δεν παράγει κανένα απολύτως έννομο αποτέλεσμα»<br /><br />Άμεση και αυστηρή ήταν η αντίδραση του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο ξεκαθαρίζει πως η μονομερής ανακήρυξη των τουρκικών πάρκων πέρα από τα χωρικά ύδατα της γειτονικής χώρας είναι παράνομη και δεν δημιουργεί κανένα τετελεσμένο.<br /><br />Το ΥΠΕΞ αποδομεί την τουρκική πρωτοβουλία, επισημαίνοντας ότι τα επίμαχα πάρκα καταλαμβάνουν τμήματα διεθνών υδάτων, καθώς και περιοχές που εμπίπτουν στην ελληνική υφαλοκρηπίδα. Υπογραμμίζεται ότι με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας κανένα κράτος δεν νομιμοποιείται να ορίζει αυθαίρετα προστατευόμενες θαλάσσιες ζώνες έξω από τα δικά του χωρικά ύδατα. Συνεπώς, η ενέργεια αυτή «δεν παράγει κανένα απολύτως έννομο αποτέλεσμα».<br />Αντιδιαστολή με τις ελληνικές πρωτοβουλίες και προειδοποίηση για τις διμερείς σχέσεις<br /><br />Η Αθήνα αντιπαραβάλλει την αυθαιρεσία της Άγκυρας με την ελληνική πρωτοβουλία για τα Εθνικά Θαλάσσια Πάρκα στο Ιόνιο και το Νότιο Αιγαίο, τα οποία ορίστηκαν αυστηρά και αποκλειστικά εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, τηρώντας στο ακέραιο το Δίκαιο της Θάλασσας.<br /><br />Παράλληλα, το ΥΠΕΞ προειδοποιεί ότι τέτοιες ενέργειες «δεν συμβάλλουν στην εμπέδωση κλίματος καλής γειτονίας και υπονομεύουν σοβαρά τις προσπάθειες διατήρησης σχέσεων αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ των δύο χωρών».<br /><br />Η ανακοίνωση καταλήγει τονίζοντας ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει να πορεύεται «με συνέπεια και αποφασιστικότητα» για την προάσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, την ελευθερία της ανοικτής θάλασσας και την προστασία του περιβάλλοντος, πάντοτε σε απόλυτη ευθυγράμμιση με το Διεθνές Δίκαιο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ανεβαίνει το θερμόμετρο στο Αιγαίο: Τα θαλάσσια πάρκα, η Γαλάζια Πατρίδα και η απάντηση του ΥΠΕΞ.

«Νάρκη» στο «κλίμα καλής γειτονίας» βλέπει η Αθήνα Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Σε μια κίνηση που ανεβάζει κατακόρυφα το θερμόμετρο στις ελληνο...

Διαβάστε την συνέχεια