Oι Ισραηλινοί διέσυραν τον Ερντογάν: ”Τα ΚΑΑΝ δεν θα πετάξουν ποτέ”,

<img height="122" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/05/Kaan-1068x652-1-2.webp" width="762" /><br /><br />Η Τουρκία παρουσίασε το μαχητικό αεροσκάφος KAAN ως ένα από τα σημαντικότερα έργα στην ιστορία της αμυντικής της βιομηχανίας: ένα προηγμένο, εγχώριας κατασκευής μαχητικό αεροσκάφος που υποτίθεται ότι θα μειώσει την εξάρτηση της Άγκυρας από τη Δύση και θα σηματοδοτήσει την είσοδό της στη μικρή λέσχη χωρών που αναπτύσσουν αεροσκάφη πέμπτης γενιάς. Ωστόσο, πίσω από τις φιλόδοξες δηλώσεις κρύβεται μια πολύ πιο σύνθετη πραγματικότητα.<br /><br />Το κύριο πρόβλημα βρίσκεται στην καρδιά του αεροπλάνου: ο κινητήρας. Τα αρχικά στάδια της παραγωγής του KAAN εξαρτώνται, μεταξύ άλλων, από τον αμερικανικό κινητήρα F110 της General Electric, έναν γνωστό κινητήρα που χρησιμοποιείται σε προηγμένα μαχητικά αεροσκάφη.<br /><br />Ωστόσο, η συνέχιση της προμήθειας κινητήρων δεν είναι απλώς τεχνικό ζήτημα, αλλά εξαρτάται από την αμερικανική έγκριση και τη συμμετοχή του Αμερικανικού Κογκρέσου. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν έχει δηλώσει στο παρελθόν ότι οι άδειες εξαγωγής για τους κινητήρες έχουν κολλήσει στις ΗΠΑ και ότι χωρίς αυτές, η σειριακή παραγωγή του αεροπλάνου δεν μπορεί να προωθηθεί.<br /><br />Σύμφωνα με αναφορές ασφαλείας, η Τουρκία έχει ήδη λάβει δέκα κινητήρες F110, επαρκείς για τις φάσεις ανάπτυξης και δοκιμών, αλλά η Άγκυρα αναμένει έγκριση για έναν πολύ μεγαλύτερο αριθμό πρόσθετων κινητήρων. Ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας, Γιασάρ Γκιουλέρ, είχε δηλώσει προηγουμένως ότι βρίσκονται σε εξέλιξη συνομιλίες με την κυβέρνηση των ΗΠΑ σχετικά με την προμήθεια 80 επιπλέον κινητήρων.<br /><br />Ταυτόχρονα, η Τουρκία προσπαθεί να αναπτύξει έναν τοπικό κινητήρα που θα επιτρέψει στην KAAN να απελευθερωθεί από την αμερικανική εξάρτηση. Ωστόσο, και εδώ το χρονοδιάγραμμα απέχει πολύ από το να είναι άμεσο: σύμφωνα με δημοσιεύματα του κλάδου, η ενσωμάτωση του τοπικού κινητήρα στο αεροσκάφος δεν αναμένεται να ξεκινήσει πριν από το 2032, και αυτό θεωρείται επίσης ένας φιλόδοξος στόχος.<br /><br />Η στρατηγική σημασία είναι σαφής: Το ίδιο το έργο, το οποίο έχει ως στόχο να αποδείξει ότι η Τουρκία είναι ικανή να επιτύχει πλήρη ανεξαρτησία ασφαλείας, εξακολουθεί να βασίζεται σε μηχανισμούς έγκρισης, εξαρτήματα και τεχνολογίες που προέρχονται από τη Δύση. Ακόμα κι αν η Άγκυρα καταφέρει να ολοκληρώσει την ανάπτυξη του τοπικού κινητήρα, σύμφωνα με την έκθεση, η Βρετανία και η Ευρωπαϊκή Ένωση αναμένεται να διατηρήσουν την επιρροή στις εξαγωγές του αεροσκάφους, λόγω των εξαρτημάτων και των τεχνολογιών που συνδέονται με την αλυσίδα παραγωγής.<br /><br />Για τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, το KAAN είναι πολύ περισσότερο από ένα μαχητικό αεροσκάφος. Αποτελεί πολιτικό, βιομηχανικό και εθνικό σύμβολο, ειδικά μετά την απομάκρυνσή της από το πρόγραμμα F-35 μετά την αγορά του ρωσικού αμυντικού συστήματος S-400. Η Άγκυρα προσπάθησε να μετατρέψει την κρίση σε ευκαιρία: αντί να βασίζεται σε ένα αμερικανικό αεροσκάφος, να αναπτύξει τα δικά της αεροσκάφη.<br /><br />Ωστόσο, η υπόθεση KAAN καταδεικνύει πόσο δύσκολο είναι να επιτευχθεί πλήρης ανεξαρτησία ασφαλείας, ακόμη και για μια χώρα με προηγμένη στρατιωτική βιομηχανία. Η Τουρκία έχει κατασκευάσει ένα αεροσκάφος σχεδιασμένο για να ξεφύγει από την εξάρτηση από τη Δύση, αλλά τουλάχιστον τα επόμενα χρόνια – δεν μπορεί ακόμη να απογειωθεί πλήρως από αυτήν.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Oι Ισραηλινοί διέσυραν τον Ερντογάν: ”Τα ΚΑΑΝ δεν θα πετάξουν ποτέ”,

Η Τουρκία παρουσίασε το μαχητικό αεροσκάφος KAAN ως ένα από τα σημαντικότερα έργα στην ιστορία της αμυντικής της βιομηχανίας: ένα προηγμένο,...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως ο Ιταλός διευθυντής του South East Med Energy & Defense αποκαλύπτει ότι ο Ερντογάν απειλεί και την Ιταλία.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%AF%CE%B1.jpeg?itok=Guqv1Az6" width="790" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Επιβεβαιώνει ο Ιταλός Αξιωματούχος τα νεο-οθωμανικά σχέδια της Τουρκίας στην Μεσόγειο</span></h3>ΟΙταλός Μάρκο Φλοριάν Διευθυντής Επιχειρήσεων στην South East Med Energy & Defense και Διευθυντής Διεθνούς Συνεργασίας και Έργων Υποδομών στο Ιταλοελληνικό Εμπορικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης, μας κάνει μια νέα συγκλονιστική αποκάλυψη, για τα οθωμανικά σχέδια της Τουρκίας ( όχι μόνο του Ερντογάν).<br /><br />Τα σχέδια αυτά οφείλουν να ξυπνήσουν και τις υπόλοιπες χώρες στην Ανατολική Μεσόγειο για αυτό που έρχεται το επόμενο απροσδιόριστο διάστημα. <br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 560px; padding: 0px; width: 560px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2060344216056733936" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2060344216056733936&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7373264_pos-o-italos-dieythyntis-toy-south-east-med-energy-defense&sessionId=99d4b20ac9ac489cba10535fc1937385a925e950&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 725px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div>Ο Φλοριάν αναφέρει χαρακτηριστικά: <br /><br />"Τι θέλει ο Ερντογάν από την Ελλάδα; Έως και 152 ανάμεσα σε νησιά, βραχονησίδες και νησάκια. Πρόκειται για έα πρόβλημα που ξεπερνά τις σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας και που απειλεί επίσης την Ιταλία και την οικονομία της.<br /><br />Εδώ μπορείτε να βρείτε μια πολύ παλιά μου ανάλυση για το Cybernaua, του 2019, στην οποία είχα περιγράψει το περιεχόμενο του τουρκικού σχεδίου με την ονομασία "EGAYDAAK", δηλαδή του δόγματος που αποτελεί την βάση της "Γαλάζιας Πατρίδας".<br /><br />Οι τουρκικές απαιτήσεις συγκρούονται με τις διεθνείς συνθήκες και με τα συμφέροντα όλων των χωρών, με την Ιταλία στην πρώτη γραμμή.<br /><br />Επειδή η Ρώμη πρέπει να χρησιμοποιήσει τις προνομιακές της σχέσεις με την Άγκυρα για να αποφύγει μια σύγκρουση που θα αποσταθεροποιούσε την περιοχή μας, με απρόβλεπτα αποτελέσματα. Πάνω απ' όλα, ας μην ξεχνάμε ότι σε αυτή τη διαμάχη η Αθήνα έχει δίκιο".<br /><br />Ο Μάρκο Φλοριάν μιλώντας σε σχόλια με Τούρκους "αναγνώστες" αναφέρει ξεκάθαρα ότι "οι καθημερινές δηλώσεις Τούρκων πολιτικών δεν χρειάζονται. Επίσης, δεν είμαι τουρκοφοβικός, αλλά, λοιπόν, αυτή η ιστορία της με τα 150 νησιά (EGAYDAAK) και την "Γαλάζια Πατρίδα" είναι κάτι που καμία χώρα δεν μπορεί να αποδεχτεί. Σε κάθε περίπτωση, μια ειρηνική λύση θα ήταν χρήσιμη για όλους. Κρίμα που είναι σχεδόν αδύνατη".<br /><br />Ο ίδιος ουσιαστικά καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα, ότι οι απαιτήσεις των Τούρκων στο Αιγαίο οδηγούν σε πιθανή ελληνοτουρκική πολεμική αναμέτρηση, η οποία θα είναι η πιο άγρια εδώ και 100 χρόνια.<br /><br />Ο λόγος αυτής της αναμέτρησης είναι σύμφωνα με τουρκική ιστοσελίδα ότι " η Τουρκία έχει φτάσει σε σημείο που δεν μπορεί να αναπτυχθεί περαιτέρω χωρίς να κλείσει ορισμένα από τα ανοιχτά ζητήματα Εθνικής Ασφάλειας· τα γεωπολιτικά «φρένα» που την εμποδίζουν να επιταχύνει, να γίνει κάτι περισσότερο από μια Μεσαία Δύναμη. Το ελληνικό αρχείο βρίσκεται στην κορυφή αυτής της λίστας και πρέπει να αντιμετωπιστεί γρήγορα". <br /><br />Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας και τουρκικά ΜΜΕ προωθούν νομοθετικές ρυθμίσεις και χάρτες που επιχειρούν να δεσμεύσουν τμήματα του Αιγαίου και να οριοθετήσουν ΑΟΖ.<br /><br /> Η Ελλάδα απαντά με την ανακήρυξη θαλάσσιων πάρκων, με πιο πρόσφατα σχέδια για το Ανατολικό Αιγαίο, κίνηση που η Άγκυρα θεωρεί μονομερή επέκταση κυριαρχίας.<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 560px; padding: 0px; width: 560px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2060700448663671074" frameborder="0" id="twitter-widget-2" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-2&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2060700448663671074&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7373264_pos-o-italos-dieythyntis-toy-south-east-med-energy-defense&sessionId=99d4b20ac9ac489cba10535fc1937385a925e950&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 678px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div>Οι αερομαχίες και οι παραβιάσεις στο FIR Αθηνών συνεχίζονται, με αναφορές για εμπλοκές οπλισμένων μαχητικών (π.χ. μεταξύ Λήμνου και Λέσβου). Επίσης, ο εξοπλισμός και των δύο πλευρών, όπως η ενίσχυση με μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας (θαλάσσια drones), βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα.<br /><br />Ο χαρακτηρισμός της σύγκρουσης ως της «πιο άγριας εδώ και 100 χρόνια» αντανακλά την ανησυχία ότι η τρέχουσα αντιπαράθεση δεν αφορά μόνο παραδοσιακές αερομαχίες, αλλά συνολικές αμφισβητήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων που ενδέχεται να οδηγήσουν σε ευρύτερη κρίση.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πως ο Ιταλός διευθυντής του South East Med Energy & Defense αποκαλύπτει ότι ο Ερντογάν απειλεί και την Ιταλία.

Επιβεβαιώνει ο Ιταλός Αξιωματούχος τα νεο-οθωμανικά σχέδια της Τουρκίας στην Μεσόγειο ΟΙταλός Μάρκο Φλοριάν Διευθυντής Επιχειρήσεων στην Sou...

Διαβάστε την συνέχεια

ΣΧΕΔΙΟ- ΤΡΑΜΠ: Ψάχνει «έξοδο» από το ιρανικό αδιέξοδο μέσω Κούβας;

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/trump-roubio-xegkseth-768x512.jpg" width="771" /><br /><br />Με τη Μέση Ανατολή να φλέγεται, τον Νετανιάχου να πιέζει και την Τεχεράνη να μην υποχωρεί, ο Λευκός Οίκος αναζητά επειγόντως μια πολιτική νίκη. Στο στόχαστρο πλέον η Αβάνα, ενώ Κίνα και Ρωσία σπεύδουν να καλύψουν το κενό.<br /><br />Η κρίση μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν εξελίσσεται σε έναν επικίνδυνο γεωπολιτικό λαβύρινθο για τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Τραμπ. Από τη μία πλευρά, οι στρατιωτικές επιλογές παραμένουν ανοιχτές αλλά αβέβαιες ως προς το αποτέλεσμα. Από την άλλη, μια διπλωματική συμφωνία με την Τεχεράνη θα μπορούσε να τερματίσει την κρίση, αλλά με όρους που πολλοί στην Ουάσινγκτον θεωρούν πολιτικά επώδυνους.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι μια αμερικανική στρατηγική που θυμίζει εκκρεμές: τη μία ημέρα διαρρέουν πληροφορίες περί επικείμενης συμφωνίας, την επόμενη ανταλλάσσονται πυραυλικά πλήγματα και ανακοινώνονται νέες κυρώσεις.<br /><br />Στο παρασκήνιο, όμως, αναδύεται ένα ακόμη πιο ενδιαφέρον ερώτημα: αναζητά ο Τραμπ μια εύκολη γεωπολιτική νίκη στην Κούβα ώστε να αντισταθμίσει το αδιέξοδο στη Μέση Ανατολή;<div><br />Η συμφωνία που υπάρχει… αλλά δεν εγκρίνεται<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που διακινούνται στην Ουάσινγκτον, Αμερικανοί και Ιρανοί διαπραγματευτές έχουν καταλήξει σε βασικό πλαίσιο συνεννόησης για αποκλιμάκωση της κρίσης.<br /><br />Ωστόσο, η τελική απόφαση παραμένει στα χέρια του Τραμπ.<br /><br />Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, το προσχέδιο προβλέπει:συνέχιση της εκεχειρίας,<br />ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ,<br />χαλάρωση μέρους των αμερικανικών κυρώσεων,<br />επιστροφή του ιρανικού πετρελαίου στις διεθνείς αγορές,<br />δέσμευση της Τεχεράνης ότι δεν θα αποκτήσει πυρηνικά όπλα.<br /><br />Το πιο κρίσιμο όμως ζήτημα παραμένει άλυτο:<br /><br />Τι θα γίνει με το απόθεμα εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν;<br /><br />Η Ουάσινγκτον απαιτεί καταστροφή του υλικού.<br /><br />Η Τεχεράνη αρνείται κατηγορηματικά.<br />Ο Βανς αισιοδοξεί, οι Ιρανοί φρενάρουν<br /><br />Ο αντιπρόεδρος JD Vance εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος.«Έχουμε κάνει μεγάλη πρόοδο. Ελπίζουμε ότι ο πρόεδρος θα μπορέσει να εγκρίνει τη συμφωνία.»<br /><br />Στην Τεχεράνη όμως οι τόνοι είναι εντελώς διαφορετικοί.<br /><br />Πηγές προσκείμενες στην ιρανική διαπραγματευτική ομάδα υποστηρίζουν ότι το κείμενο παραμένει ανοιχτό και ότι σημαντικά ζητήματα δεν έχουν διευθετηθεί.<br /><br />Η εικόνα που προκύπτει είναι αποκαλυπτική:<br /><br />Οι ΗΠΑ βιάζονται. Το Ιράν όχι.<br />Το «βέτο» Νετανιάχου πάνω από τον Λευκό Οίκο<br /><br />Πίσω από κάθε αμερικανική κίνηση πλανάται η σκιά του πρωθυπουργού του Ισραήλ, Νετανιάχου<br /><br />Ισραηλινοί κύκλοι αντιμετωπίζουν με βαθιά καχυποψία οποιαδήποτε προσέγγιση Ουάσινγκτον–Τεχεράνης.<br /><br />Το μήνυμα προς τον Λευκό Οίκο είναι σαφές:Καμία συμφωνία που θα επιτρέψει στο Ιράν να διατηρήσει στρατηγικές δυνατότητες.<br /><br />Οι εξελίξεις στον Λίβανο επιβεβαιώνουν αυτή τη γραμμή.<br /><br />Παρά τις συμφωνίες κατάπαυσης πυρός, οι ισραηλινές επιχειρήσεις κατά της Hezbollah συνεχίζονται με ένταση, ενώ οι βομβαρδισμοί επεκτείνονται σε νέες περιοχές.<br />Η Γάζα ξανά στο χείλος της έκρηξης<br /><br />Την ίδια στιγμή, η κατάσταση στη Λωρίδα της Γάζας παραμένει εξαιρετικά εύθραυστη.<br /><br />Η ισραηλινή ηγεσία εμφανίζεται αποφασισμένη να διευρύνει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, προκαλώντας διεθνή ανησυχία ότι η ήδη εύθραυστη εκεχειρία μπορεί να καταρρεύσει πλήρως.<br /><br />Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι κάθε νέα κλιμάκωση στη Γάζα ή στον Λίβανο δυσκολεύει ακόμη περισσότερο τις αμερικανοϊρανικές συνομιλίες.<br />Το πετρέλαιο, το Ορμούζ και τα 24 δισεκατομμύρια<br /><br />Η οικονομική διάσταση είναι εξίσου κρίσιμη.<br /><br />Η Τεχεράνη ζητά:αποδέσμευση περίπου 24 δισ. δολαρίων παγωμένων κεφαλαίων,<br />επαναφορά εξαγωγών πετρελαίου,<br />άρση σημαντικού μέρους των κυρώσεων.<br /><br />Οι ΗΠΑ εμφανίζονται διατεθειμένες να εξετάσουν ορισμένες παραχωρήσεις, αλλά όχι χωρίς ισχυρά ανταλλάγματα.<br /><br />Παράλληλα, η Ουάσινγκτον προειδοποιεί ότι δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να ελέγξει ή να επιβάλει περιορισμούς στη διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ την κρισιμότερη ενεργειακή αρτηρία του πλανήτη.<br /><br />Γιατί η Κούβα επανέρχεται στο κάδρο<br /><br />Ενώ η Μέση Ανατολή εξελίσσεται σε πολιτικό ναρκοπέδιο, αρκετοί αναλυτές στην Ουάσινγκτον θεωρούν ότι ο Τραμπ αναζητά ένα διαφορετικό μέτωπο όπου θα μπορούσε να εμφανίσει γρήγορα αποτελέσματα.<br /><br />Και αυτό το μέτωπο βρίσκεται μόλις 150 χιλιόμετρα από τις αμερικανικές ακτές.<br /><br />Η Κούβα<br /><br />Η κυβέρνηση Τραμπ έχει ήδη: αυστηροποιήσει το εμπάργκο,<br />εντείνει τις οικονομικές κυρώσεις,<br />επιβάλει ενεργειακό αποκλεισμό,<br />επαναφέρει τη ρητορική περί «απειλής για την εθνική ασφάλεια».<br /><br />Παράλληλα, στο επίκεντρο των αμερικανικών πιέσεων βρίσκεται ο ιστορικός ηγέτης Raúl Castro.<br /><br />Στην Ουάσινγκτον εκτιμούν ότι μια επίδειξη ισχύος απέναντι στην Αβάνα θα μπορούσε να προσφέρει στον Τραμπ μια πολιτική επιτυχία ενόψει των κρίσιμων εκλογικών αναμετρήσεων.<br />Η Κίνα μπαίνει μπροστά<br /><br />Το πρόβλημα για τον Λευκό Οίκο είναι ότι η Κούβα δεν είναι πλέον απομονωμένη όπως παλαιότερα.<br /><br />Η Κίνα έχει ενισχύσει σημαντικά την παρουσία του στο νησί.<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών Wang Yi επανέλαβε τη στήριξη του Πεκίνου προς την Αβάνα, καταγγέλλοντας τις πολιτικές πίεσης και αποκλεισμού.<br /><br />Παράλληλα:κινεζικές αποστολές τροφίμων καταφθάνουν στην Κούβα,<br />αποστέλλονται φωτοβολταϊκά συστήματα,<br />ενισχύεται η ενεργειακή συνεργασία,<br />αυξάνονται οι οικονομικές επενδύσεις.<br /><br />Την ίδια ώρα, και η Ρωσία διατηρεί ενεργό αποτύπωμα μέσω ενεργειακών αποστολών και στρατηγικής συνεργασίας. </div><div><br />Η μεγάλη εικόνα<br /><br />Η αμερικανική ηγεσία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα εξαιρετικά δύσκολο δίλημμα.<br /><br />Στο Ιράν, μια συμφωνία μπορεί να θεωρηθεί υποχώρηση.<br /><br />Μια νέα στρατιωτική κλιμάκωση ενέχει τεράστιους κινδύνους.<br /><br />Στη Γάζα και στον Λίβανο, το Ισραήλ ακολουθεί τη δική του ατζέντα.<br /><br />Και στην Κούβα, η Κίνα και η Ρωσία διεκδικούν ολοένα μεγαλύτερο χώρο επιρροής.<br /><br />Το ερώτημα που κυριαρχεί πλέον στους διαδρόμους της Ουάσινγκτον είναι απλό αλλά κρίσιμο:<br /><br />Μπορεί ο Τραμπ να βρει μια πολιτική διέξοδο χωρίς να εμφανιστεί ότι υποχωρεί; Ή η αμερικανική υπερδύναμη βρίσκεται μπροστά σε μια σειρά μετώπων όπου κανένα αποτέλεσμα δεν μοιάζει πραγματικά νικηφόρο;</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΣΧΕΔΙΟ- ΤΡΑΜΠ: Ψάχνει «έξοδο» από το ιρανικό αδιέξοδο μέσω Κούβας;

Με τη Μέση Ανατολή να φλέγεται, τον Νετανιάχου να πιέζει και την Τεχεράνη να μην υποχωρεί, ο Λευκός Οίκος αναζητά επειγόντως μια πολιτική νί...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ και Ιράν σε διάλογο, ενώ ο Νετανιάχου αλλάζει τα δεδομένα στον Λίβανο.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/5f1c449e-bee2-4283-b59b-dfbed8415830_w1024_r1.5002275830678198_fpx41.98_fpy45-1-768x512.jpg" width="783" /><br /><br />Η διπλωματία των μεγάλων δυνάμεων συνυπάρχει με μια στρατιωτική πραγματικότητα που αναδιαμορφώνει τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Την ώρα που Ουάσιγκτον και Τεχεράνη αναζητούν διαύλους επικοινωνίας για να αποτρέψουν μια γενικευμένη περιφερειακή ανάφλεξη, οι εξελίξεις στο μέτωπο του Λιβάνου δημιουργούν μια νέα πραγματικότητα που ενδέχεται να επηρεάσει ολόκληρη τη γεωπολιτική αρχιτεκτονική της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Η αντίφαση είναι εμφανής. Από τη μία πλευρά, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν, παρά τις βαθιές διαφωνίες τους, εμφανίζονται πρόθυμα να διατηρήσουν ανοιχτούς διαύλους συνεννόησης προκειμένου να αποφευχθεί μια ανεξέλεγκτη σύγκρουση. Από την άλλη, οι ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στον Λίβανο μεταβάλλουν τα δεδομένα ασφαλείας στην περιοχή, δημιουργώντας νέα τετελεσμένα επί του πεδίου.<br /><br />Για την Ουάσιγκτον, ο βασικός στόχος παραμένει η αποτροπή μιας πολυμέτωπης κρίσης που θα μπορούσε να εμπλέξει το Ιράν, το Ισραήλ, τις χώρες του Κόλπου και τις αμερικανικές δυνάμεις που βρίσκονται στην περιοχή. Η αμερικανική στρατηγική επικεντρώνεται στη διατήρηση της ισορροπίας, ακόμη και αν αυτό απαιτεί δύσκολες διπλωματικές επαφές με αντιπάλους.<br />Στην Τεχεράνη, η ηγεσία επιδιώκει να διατηρήσει την περιφερειακή της επιρροή χωρίς να οδηγηθεί σε μια άμεση στρατιωτική αναμέτρηση με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρά τη σκληρή ρητορική και τις κατά καιρούς επιδείξεις ισχύος, το Ιράν γνωρίζει ότι μια γενικευμένη σύγκρουση θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρές οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.<br /><br />Την ίδια στιγμή, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου φαίνεται να ακολουθεί μια διαφορετική λογική. Η ισραηλινή κυβέρνηση αντιμετωπίζει τις εξελίξεις μέσα από το πρίσμα της ασφάλειας και της εξουδετέρωσης απειλών που θεωρεί ότι προέρχονται από ένοπλες οργανώσεις οι οποίες δραστηριοποιούνται στα βόρεια σύνορα του Ισραήλ. Ωστόσο, η κλίμακα των επιχειρήσεων και οι επιπτώσεις τους στον Λίβανο προκαλούν διεθνείς αντιδράσεις και εντείνουν τις ανησυχίες για το μέλλον της χώρας.<div><br />Οι μεγάλες δυνάμεις και το νέο αφήγημα ισχύος<br /><br />Η κρίση δεν αφορά πλέον μόνο τις άμεσες αντιπαραθέσεις μεταξύ κρατών και οργανώσεων. Πίσω από τις εξελίξεις διαμορφώνεται μια ευρύτερη αναμέτρηση επιρροής, στην οποία εμπλέκονται οι σημαντικότεροι γεωπολιτικοί παίκτες του πλανήτη. Η Ουάσιγκτον επιδιώκει να διατηρήσει την πρωτοκαθεδρία της στην περιοχή, η Τεχεράνη να εδραιώσει τον ρόλο της ως περιφερειακή δύναμη, ενώ Ρωσία και Κίνα παρακολουθούν τις εξελίξεις αναζητώντας ευκαιρίες ενίσχυσης της δικής τους επιρροής.<br /><br />Ο Λίβανος βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο μιας αντιπαράθεσης που ξεπερνά κατά πολύ τα εθνικά του σύνορα. Η πολιτική αστάθεια, η οικονομική κρίση και οι στρατιωτικές συγκρούσεις συνθέτουν ένα εκρηκτικό περιβάλλον, στο οποίο οι αποφάσεις εξωτερικών δυνάμεων επηρεάζουν άμεσα την καθημερινότητα εκατομμυρίων πολιτών.<br /><br />Παράλληλα, οι υπόλοιπες περιφερειακές δυνάμεις παρακολουθούν με αυξανόμενη ανησυχία. Οι χώρες του Κόλπου επιθυμούν σταθερότητα για να προστατεύσουν τις οικονομίες τους και τις ενεργειακές ροές, ενώ η Τουρκία επιχειρεί να διατηρήσει τον ρόλο της ως κρίσιμου γεωπολιτικού παίκτη σε μια περιοχή που μεταβάλλεται διαρκώς.</div><div><br />Στο παρασκήνιο, Ρωσία και Κίνα παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις. Η Μόσχα επιδιώκει να διατηρήσει την επιρροή της στη Μέση Ανατολή παρά τις διεθνείς πιέσεις που αντιμετωπίζει, ενώ το Πεκίνο ενδιαφέρεται πρωτίστως για τη διασφάλιση των εμπορικών και ενεργειακών διαδρόμων που συνδέουν την περιοχή με την ασιατική οικονομία.<br /><br />Το μέλλον της Μέσης Ανατολής γράφεται σε δύο μέτωπα<br /><br />Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι διπλωματικές πρωτοβουλίες, οι παρασκηνιακές επαφές και οι προσπάθειες αποκλιμάκωσης. Από την άλλη, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις συνεχίζουν να διαμορφώνουν νέα δεδομένα επί του εδάφους. Το αποτέλεσμα αυτής της διπλής διαδικασίας θα καθορίσει όχι μόνο το μέλλον του Λιβάνου, αλλά και τη συνολική ισορροπία δυνάμεων στη Μέση Ανατολή για τα επόμενα χρόνια.<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο αν οι συνομιλίες μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν μπορούν να αποτρέψουν μια νέα περιφερειακή κρίση. Είναι αν η διπλωματία μπορεί να συμβαδίσει με τις ταχύτατες αλλαγές που επιβάλλουν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στο πεδίο. Καθώς οι μεγάλες δυνάμεις διαπραγματεύονται το μέλλον της περιοχής, ο Λίβανος κινδυνεύει να μετατραπεί στο πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα του χάσματος ανάμεσα στις διπλωματικές επιδιώξεις και τη σκληρή πραγματικότητα του πολέμου.<br /><br />Η Μέση Ανατολή εισέρχεται σε μια νέα περίοδο αβεβαιότητας. Και όπως συμβαίνει συχνά στην ιστορία της περιοχής, οι αποφάσεις που λαμβάνονται πίσω από κλειστές πόρτες ενδέχεται να αποδειχθούν εξίσου καθοριστικές με όσα συμβαίνουν στα πεδία των μαχών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ και Ιράν σε διάλογο, ενώ ο Νετανιάχου αλλάζει τα δεδομένα στον Λίβανο.

Η διπλωματία των μεγάλων δυνάμεων συνυπάρχει με μια στρατιωτική πραγματικότητα που αναδιαμορφώνει τη Μέση Ανατολή. Την ώρα που Ουάσιγκτον κα...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Κύπρος στο μάτι της κρίσης: Ζητά εγγυήσεις για Farage και βρετανικές βάσεις

<h3 style="text-align: left;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.brief.com.cy/sites/default/files/2022-07/baseis.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="650" data-original-width="1000" height="130" src="https://www.brief.com.cy/sites/default/files/2022-07/baseis.jpg" width="767" /></a></div><br /><span style="font-weight: normal;"><br /></span></h3><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"><br /></span></h3><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"><br /></span></h3><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Λευκωσία ανοίγει σιωπηρό μέτωπο με Λονδίνο. Η γεωπολιτική σκιά των RAF βάσεων και η πολιτική εκρηκτικότητα Farage</span></h3>Η Κυπριακή Δημοκρατία πιέζει το<a href="https://www.pagenews.gr/tags/inomeno-basileio/"> Ηνωμένο Βασίλειο</a> για νομικές και πολιτικές διαβεβαιώσεις σχετικά με τη χρήση των κυρίαρχων βρετανικών βάσεων στο νησί, φοβούμενη πολιτική εκμετάλλευση και διεθνή κλιμάκωση, ενόψει πιθανής εμπλοκής του Νigel Farage στο βρετανικό πολιτικό σύστημα εξουσίας.<div><br /> Η “ΣΙΩΠΗΛΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ” ΠΟΥ ΦΛΕΓΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ<br /><br />Στο παρασκήνιο των ευρωατλαντικών ισορροπιών, η Κύπρος φέρεται να αναζητά επίσημες εγγυήσεις από το Λονδίνο σχετικά με τη χρήση των βρετανικών κυρίαρχων στρατιωτικών βάσεων στο Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια.<br /><br />Το ζήτημα δεν είναι απλό τεχνικό θέμα άμυνας. Είναι πολιτικό ναρκοπέδιο τριών επιπέδων:εμπλοκή ΗΠΑ–ΗΒ σε επιχειρήσεις στην περιοχή,<br />αυξανόμενη ανησυχία για στοχοποίηση της Κύπρου,<br />και η εσωτερική πολιτική αστάθεια στο Ηνωμένο Βασίλειο, με τον Nigel Farage να επανέρχεται στο προσκήνιο της εξουσίας.</div><div><br />Η ΠΙΕΣΗ ΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ: “ΟΧΙ ΑΛΛΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΗΣΙ”<br /><br />Κυπριακές διπλωματικές πηγές περιγράφουν μια νέα στρατηγική:«Η Κύπρος δεν μπορεί να θεωρείται απλός διάδρομος στρατιωτικών επιχειρήσεων τρίτων κρατών»<br /><br />Η ανησυχία εντείνεται λόγω του ότι οι βάσεις χρησιμοποιούνται ως κρίσιμος κόμβος επιχειρήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, ιδιαίτερα σε περιόδους κλιμάκωσης.<br /><br />Η Λευκωσία, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, θέτει πλέον πιο σκληρά ερωτήματα:Ποιο είναι το όριο χρήσης των βάσεων;<br />Υπάρχει δυνατότητα veto ή ενημέρωσης της κυπριακής πλευράς;<br />Ποια είναι η ευθύνη του Λονδίνου σε περίπτωση αντιποίνων;</div><div><br /> Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ “ΑΣΤΑΘΕΙΑ” ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ<br /><br />Η ανησυχία της Κύπρου δεν περιορίζεται στη γεωστρατηγική.<br /><br />Ο Nigel Farage, σύμφωνα με ευρωπαϊκές διπλωματικές αναλύσεις, έχει επαναφέρει σκληρή ρητορική για τη στρατιωτική εμπλοκή του ΗΒ στο εξωτερικό και τη χρήση των βάσεων.<br /><br />Σε δημόσιες τοποθετήσεις του έχει υποστηρίξει ότι η Βρετανία :«δεν έχει στρατιωτική ικανότητα για παγκόσμιες επιχειρήσεις»<br />και ότι πρέπει να επανεξετάσει τον ρόλο της σε συγκρούσεις όπως η Μέση Ανατολή.<br /><br />Αυτό δημιουργεί, σύμφωνα με Ευρωπαίους αξιωματούχους, ένα νέο ρίσκο:“institutional unpredictability” — θεσμική απρόβλεπτη συμπεριφορά εξωτερικής πολιτικής<div><br />ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟ ΝΑΡΚΟΠΕΔΙΟ ΕΕ–ΗΒ<br /><br />Στις Βρυξέλλες, η συζήτηση έχει πάρει πιο ψυχρό τόνο:Η Κύπρος θεωρείται κρίσιμος ευρωπαϊκός κόμβος ασφάλειας<br />Οι βρετανικές βάσεις παραμένουν στρατηγικό legacy του Brexit-era status quo<br />Η ΕΕ παρακολουθεί στενά πιθανή “στρατιωτικοποίηση χωρίς πολιτική λογοδοσία”<br /><br />Ένας Ευρωπαίος διπλωμάτης σημειώνει χαρακτηριστικά:«Το πρόβλημα δεν είναι οι βάσεις. Είναι ποιος αποφασίζει πώς χρησιμοποιούνται όταν η πολιτική στο Λονδίνο γίνεται ασταθής»</div><div><br />Η ΣΚΛΗΡΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ<br /><br />Στο πεδίο, η Ανατολική Μεσόγειος παραμένει υπερ-στρατιωτικοποιημένη ζώνη επιρροής, με:συνεχή αεροπορική δραστηριότητα<br />επιχειρησιακή χρήση βρετανικών υποδομών<br />και αυξημένο ρίσκο αντιποίνων σε περίπτωση περιφερειακής κλιμάκωσης</div><div><br />ΜΙΑ ΕΥΡΩΠΗ ΠΟΥ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ<br /><br />Η Κύπρος επιχειρεί να μετατρέψει ένα ιστορικό αποικιακό κατάλοιπο σε σύγχρονο ζήτημα ευρωπαϊκής ασφάλειας.<br /><br />Και το Λονδίνο, με την πολιτική σκιά Farage να επανεμφανίζεται, βρίσκεται μπροστά σε ένα δύσκολο ερώτημα:<br /><br />ποιος ελέγχει τελικά τη χρήση ισχύος σε ευρωπαϊκό έδαφος όταν η πολιτική εξουσία γίνεται απρόβλεπτη;</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Η Κύπρος στο μάτι της κρίσης: Ζητά εγγυήσεις για Farage και βρετανικές βάσεις

Η Λευκωσία ανοίγει σιωπηρό μέτωπο με Λονδίνο. Η γεωπολιτική σκιά των RAF βάσεων και η πολιτική εκρηκτικότητα Farage Η Κυπριακή Δημοκρατία πι...

Διαβάστε την συνέχεια

ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκή Άμυνα και Τουρκία: Γιατί η Σύνοδος της Άγκυρας εξελίσσεται σε νέο πεδίο ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/eu_nato.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/eu_nato-696x392.jpg" width="767" /></a><br /><br />Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα στις 7-8 Ιουλίου δεν θα είναι απλώς μια συζήτηση για τις αμυντικές δαπάνες και την συνδρομή στην Ουκρανία. Για την Ελλάδα και την Τουρκία αποτελεί την πρώτη μεγάλη γεωπολιτική δοκιμασία μετά την επανεμφάνιση της ευρωπαϊκής συζήτησης για στρατηγική αυτονομία και την επιτάχυνση των σχεδίων κοινής ευρωπαϊκής άμυνας.<br /><br />Πίσω από τη δημόσια εικόνα της σχετικής ηρεμίας στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, η Αθήνα και η Άγκυρα βρίσκονται ήδη σε μια σκληρή διπλωματική αναμέτρηση για το ποιος θα αποκτήσει ρόλο – και ποιόν ρόλο ακριβώς – στη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ευρώπης. Το επίδικο δεν είναι μόνο πολιτικό. Είναι οικονομικό, αμυντικό και στρατηγικό.<div><br />Το casus belli και η «Γαλάζια Πατρίδα»<br /><br />Η ελληνική πλευρά επιχειρεί να καταστήσει σαφές ότι δεν μπορεί να υπάρξει θεσμική συμμετοχή της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή άμυνα όσο παραμένουν σε ισχύ το casus belli κατά της Ελλάδας, το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», οι διεκδικήσεις «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο και η συνεχιζόμενη κατοχή τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Αθήνα θεωρεί ότι η συμμετοχή μιας χώρας που διατηρεί απειλή πολέμου εναντίον κράτους-μέλους της Ε.Ε. θα συνιστούσε στρατηγική αντίφαση για ολόκληρο το ευρωπαϊκό εγχείρημα.<br /><br />Το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η Τουρκία επιχειρεί να εκμεταλλευθεί τη συγκυρία. Η αποστασιοποίηση των ΗΠΑ από την ευρωπαϊκή ασφάλεια, η πίεση που ασκεί ο Ντόναλντ Τραμπ στους Ευρωπαίους συμμάχους και η ανάγκη ταχείας ενίσχυσης των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Ευρώπης δημιουργούν ένα παράθυρο ευκαιρίας για τον Ταγίπ Ερντογάν. Η Άγκυρα προβάλλει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ, την αναπτυσσόμενη αμυντική βιομηχανία της και τη γεωγραφική της θέση ως αναντικατάστατα πλεονεκτήματα.</div><div><br />«Ήρεμη θάλασσα» και αναταγωνισμός<br /><br />Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών επιβεβαιώνουν ότι η περίοδος της «ήρεμης θάλασσας» δεν σημαίνει και απουσία ανταγωνισμού. Ο ελληνικός Τύπος κατέγραψε έντονη κινητικότητα γύρω από τα ευρωπαϊκά αμυντικά προγράμματα, τις τουρκικές διεκδικήσεις συμμετοχής σε ευρωπαϊκά ταμεία αμυντικής βιομηχανίας, αλλά και τις ανησυχίες της Αθήνας για πιθανές παρακάμψεις ελληνικών και κυπριακών αντιρρήσεων μέσω ειδικών συμφωνιών Ε.Ε.-ΝΑΤΟ.<br /><br />Παράλληλα, η ελληνική διπλωματία αναδεικνύει ολοένα και περισσότερο τη γεωστρατηγική αξία των αμερικανικών και νατοϊκών διευκολύνσεων στην Ελλάδα. Η Σούδα, η Αλεξανδρούπολη, οι ενεργειακοί διάδρομοι και η συνολική συμβολή της χώρας στη νοτιοανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας προβάλλονται ως στοιχεία αξιοπιστίας σε μια περίοδο που οι ΗΠΑ επανεξετάζουν το αποτύπωμά τους στην Ευρώπη.</div><div><br />Η Ευρωπαϊκή ασφάλεια<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα, όμως, βρίσκεται πέρα από τη Σύνοδο της Άγκυρας. Η Ευρώπη καλείται να αποφασίσει αν η ανάγκη για περισσότερες στρατιωτικές δυνατότητες θα υπερισχύσει των πολιτικών και θεσμικών ενστάσεων απέναντι στην Τουρκία. Και η Ελλάδα καλείται να αποδείξει ότι η ευρωπαϊκή ασφάλεια δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω σε εκκρεμείς αναθεωρητικές διεκδικήσεις.<br /><br />Γι’ αυτό και η Σύνοδος του Ιουλίου δεν θα κρίνει μόνο τις σχέσεις ΝΑΤΟ-Ε.Ε. Θα αποτελέσει και ένα πρώτο τεστ για το κατά πόσο η Ευρώπη είναι διατεθειμένη να συνδέσει την άμυνά της με μια Τουρκία που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει την Ελλάδα και την Κύπρο όχι ως εταίρους, αλλά ως πεδία ανοιχτών διεκδικήσεων. Το αποτέλεσμα αυτής της συζήτησης θα επηρεάσει όχι μόνο τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, αλλά και τη μορφή της ευρωπαϊκής ασφάλειας για την επόμενη δεκαετία.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκή Άμυνα και Τουρκία: Γιατί η Σύνοδος της Άγκυρας εξελίσσεται σε νέο πεδίο ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης.

Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα στις 7-8 Ιουλίου δεν θα είναι απλώς μια συζήτηση για τις αμυντικές δαπάνες και την συνδρομή στην Ουκρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Προκαλεί ο Ράμα: «Πρώτη φορά άκουσα ότι υπάρχουν Έλληνες εκεί»

<a href="https://i2.prth.gr/files/2024-11-03/rama_omilia_sti_thess_2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="866" data-original-width="1299" height="133" src="https://i2.prth.gr/files/2024-11-03/rama_omilia_sti_thess_2.jpg" width="761" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Περίεργη αποκλιμάκωση των αντιδράσεων της ελληνικής κυβέρνησης</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Σε δημόσιες τοποθετήσεις σχετικά με το πρόσφατο σοβαρό περιστατικό στη Σβέρνιτσα (Ζβέρνετς) της Αλβανίας, όπου ιδιωτικοί υπάλληλοι ασφαλείας εφάρμοσαν ακραία βία κατά διαδηλωτών, προχώρησε ο πρωθυπουργός της χώρας, Έντι Ράμα. Οι διαμαρτυρίες συνδέονται άμεσα με ένα αμφιλεγόμενο επενδυτικό σχέδιο που εξελίσσεται στην περιοχή. Κατά τις δηλώσεις του, ο Αλβανός πρωθυπουργός εξέφρασε την έντονη κριτική του για τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης και ειδικότερα για την επίσημη αντίδραση του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο είχε σπεύσει να εκφράσει την ανησυχία του μετά τον τραυματισμό μέλους της ελληνικής μειονότητας.<br />Συνεχίζονται κανονικά οι εργασίες<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες του Newsbreak, συνεχίζονται κανονικά οι εργασίες στην παραθαλάσσια περιοχή της <a href="https://www.newsbreak.gr/tag/voreios-ipeiros/">Βόρειας Ηπείρου</a> στη Σβέρνιτσα όπου προχθές σημειώθηκαν εκτεταμένα επεισόδια μεταξύ Ομογενών και υπαλλήλων ιδιωτικής εταιρίας με συνέπεια να τραυματιστεί ένας Έλληνας.<br /><br />Πηγές αναφέρουν μάλιστα ότι στην περιοχή έχει σπεύσει και ο Ράμα με υπουργούς και αξιωματούχους της αστυνομίας ώστε να διασφαλίσει την αμερικανική τουριστική επένδυση ενώ βρίσκεται σε γραμμή επικοινωνίας με την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα. Οι περίεργες αυτές διασυνδέσεις αποτελούν, σύμφωνα με καταγγελίες από γνώστες του παρασκηνίου, κύριο λόγο ματαίωσης της αρχικής εισήγησης για απέλαση των Αλβανών διπλωμάτων στην Ελλάδα.<div><br />«Όλα νόμιμα» για το Ράμα<br /><br />Αναφερόμενος στην ουσία της υπόθεσης, ο Έντι Ράμα υποστήριξε ότι η τοποθέτηση περίφραξης στην επίμαχη έκταση πραγματοποιήθηκε με απόλυτα νόμιμο τρόπο, καθώς υπήρχε σχετική άδεια ανάπτυξης, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι αυτή δεν αποτελεί άδεια κατασκευής. Συμπλήρωσε δε ότι η περίφραξη αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ιδιοκτήτη ακινήτου.<br /><br />Παράλληλα, ο Αλβανός πρωθυπουργός έκανε γνωστό ότι το αρχικό σχέδιο για την περιοχή έχει ήδη κατεδαφιστεί από τις αλβανικές αρχές, καθώς η κυβέρνησή του επιδιώκει μια διαφορετική προσέγγιση για την τουριστική και οικονομική αξιοποίηση του σημείου. Στο ίδιο πλαίσιο, αναφέρθηκε και στις διαπραγματεύσεις για τη νήσο Σάσων, σημειώνοντας ότι δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμη, καθώς η αλβανική πλευρά στοχεύει στη διασφάλιση του κρατικού μεριδίου στο συγκεκριμένο έργο.<br />«Πρώτη φορά άκουσα ότι υπάρχει ελληνικός ομογενειακός πληθυσμός εκεί»<br /><br />Σχετικά με τις ιδιοκτησιακές διεκδικήσεις που έχουν προβληθεί για τη συγκεκριμένη περιοχή, ο Έντι Ράμα ξεκαθάρισε ότι τέτοιου είδους ζητήματα αποτελούν αντικείμενο νομικής διαπραγμάτευσης μεταξύ των εμπλεκόμενων πλευρών και δεν εμπίπτουν στις αρμοδιότητες της κυβέρνησης. Επιπλέον, δήλωσε ότι άκουσε για πρώτη φορά αναφορές περί ύπαρξης ελληνικού ομογενειακού πληθυσμού στη συγκεκριμένη τοποθεσία, εκφράζοντας την έκπληξή του για τη διάσταση που έλαβε το θέμα μετά τα γεγονότα. «Πρώτη φορά άκουσα ότι υπάρχει ελληνικός ομογενειακός πληθυσμός εκεί», ανέφερε, παρότι η περιοχή ανήκει στην επαρχία Αυλώνα, όπου βρίσκεται και η Χιμάρα, οι Δριμάδες και άλλες πόλεις και χωριά με έντονη παρουσία της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας. Μάλιστα στην περιοχή υπάρχει το ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας της Σβέρνιτσας και η γειτονική Νάρτα με το δικό της ιδιότυπο ελληνικό γλωσσικό ιδίωμα.<br />Νεολαία Βορειοηπειρωτών: «Δεν υπάρχει δρόμος προς τις Βρυξέλλες που να περνά πάνω από αρπαγμένες περιουσίες»<br /><br />Σε οργισμένη ανακοίνωση της η Νεολαία Βορειοηπειρωτών αναφέρει τα εξής:<br /><br />«ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΛΛΗΝΑ ΟΜΟΓΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ΤΩΝ ΟΛΙΓΑΡΧΩΝ ΤΟΥ ΡΑΜΑ ΣΤΟ ΖΒΕΡΝΕΤΣΙ ΑΥΛΩΝΑΣ: ΤΟ ΤΕΡΑΣ ΠΟΥ ΤΑΪΣΑΤΕ ΓΥΡΙΣΕ ΚΑΙ ΣΑΣ ΔΑΓΚΩΝΕΙ<br /><br /><i>Κουκουλοφόροι με χημικά, αλεξίσφαιρα και τακτικό εξοπλισμό. Πολίτες που σέρνονται στην άμμο. Άνθρωποι που χάνουν τις αισθήσεις τους πίσω από αγκαθωτά σύρματα, στη δική τους γη. Και ανάμεσά τους, ένας Έλληνας ομογενής τραυματισμένος, σε σημείο που το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών αναγκάστηκε να παρέμβει στα Τίρανα ζητώντας διαλεύκανση και απόδοση ευθυνών. Αυτό δεν είναι «μεμονωμένο περιστατικό». Είναι η στιγμή που η μάσκα έπεσε. Είναι η στιγμή που η Αυλώνα είδε κατάματα τι έφτιαξε το σύστημα Rama.<br /><br />Και τώρα φωνάζετε. Τώρα αγανακτείτε. Τώρα ανακαλύπτετε ότι το κράτος έχει παραδώσει το μονοπώλιο της βίας σε ιδιωτικούς στρατούς ολιγαρχών.<br />Πού ήσασταν, λοιπόν;<br /><br />Προς τον αλβανικό λαό που κοιμόταν:<br />Δεν ήρθε χθες μόνο του το τέρας. Το ταΐζατε 13 ολόκληρα χρόνια, όσα και η εξουσία του Rama. Όταν το ίδιο καθεστώς, με τους ίδιους νόμους περί «στρατηγικών επενδύσεων», κατασπάραζε την Παλάσσα, τους Δρυμάδες και τη Χιμάρα, όταν άρπαζε κομμάτι-κομμάτι τις περιουσίες της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας στα παράλια του Νότου, εσείς δεν διαμαρτυρηθήκατε. Πολλοί από εσάς χαμογελούσατε. Τρίβατε τα χέρια σας. Γιατί τα κανάλια των ολιγαρχών του Rama σάς τάιζαν προπαγάνδα και κατασκευασμένο εθνικισμό αντί για εργασία, ασφάλεια και ευημερία, και εσείς το καταπίνατε αμάσητο.<br /><br />Σας είπαν ότι ήταν «ανάπτυξη». Σας είπαν ότι ήταν «ευρωπαϊκή πρόοδος». Σας είπαν ότι η αδικία αφορούσε μόνο «τους Έλληνες», «τους άλλους», «τους μειονοτικούς». Και το πιστέψατε. Σας βόλεψε να το πιστέψετε. Γιατί όσο το συρματόπλεγμα υψωνόταν στην αυλή του γείτονα, νομίζατε ότι η δική σας αυλή ήταν ασφαλής.<br /><br />Δεν ήταν. Δεν είναι. Το ίδιο συρματόπλεγμα που σηκώθηκε στη Χιμάρα στήθηκε τώρα στο Ζβερνέτσι, και κάτω από αυτό ματώνουν πια και Αλβανοί και Έλληνες μαζί. Η ίδια συμμορία συμφερόντων, οι ίδιες offshore εταιρείες, οι ίδιοι κουκουλοφόροι μπράβοι. Το τέρας δεν διακρίνει εθνικότητα. Τρώει ό,τι βρει μπροστά του, και τώρα βρήκε εσάς. Η σιωπή σας απέναντι στην αδικία έγινε το λίπασμα της σημερινής εκτροπής. Θερίζετε ό,τι αφήσατε να σπαρθεί.<br /><br />Προς τον Edi Rama:<br />Μετατρέψατε τη χώρα σε φέουδο. Παραδώσατε τον εθνικό πλούτο σε αδιαφανή ξένα κεφάλαια και offshore βιτρίνες, βαφτίζοντας «επένδυση 4 δισεκατομμυρίων» ένα σχέδιο χωρίς διαφάνεια και πραγματική λογοδοσία. Διώξατε πρώτα τους Έλληνες της Χειμάρρας για να δείξετε ότι μπορείτε. Τώρα ματώνουν στο ίδιο χώμα και Αλβανοί πολίτες, γιατί νομίσατε ότι κανείς δεν θα τολμούσε να σηκώσει κεφάλι.<br /><br />🇪🇺 Η αστυνομία σας διαψεύστηκε μέσα σε λίγες ώρες. Παραδέχτηκε δημόσια ότι ο πολίτης δεν εισέβαλε ποτέ βίαια, ότι ακινητοποιήθηκε έξω από το εργοτάξιο από ιδιώτες φρουρούς. Καρατομήσατε διευθυντή για να σώσετε την εικόνα, αλλά η εικόνα δεν σώζεται. Και ενώ εσείς προσπαθούσατε να κουκουλώσετε, η Αθήνα ζητούσε επίσημα τήρηση του κράτους δικαίου και προστασία των δικαιωμάτων της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας.<br /><br />Ακούστε το καθαρά: ένα κράτος που παραδίδει το μονοπώλιο της βίας σε κουκουλοφόρους ιδιωτικούς στρατούς, που σέρνει πολίτες στην άμμο και τραυματίζει ομογενείς για να προστατέψει τα συμφέροντα ολιγαρχών, δεν έχει καμία θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ενταξιακή πορεία δεν είναι δικαίωμα που σας οφείλεται· είναι όρος που τον ακυρώνετε μόνοι σας κάθε φορά που υψώνετε ένα ακόμη συρματόπλεγμα. Δεν υπάρχει δρόμος προς τις Βρυξέλλες που να περνά πάνω από ματωμένους πολίτες και αρπαγμένες περιουσίες.<br /><br />Όταν αναγκάζεσαι να στείλεις παρακρατικούς να σύρουν πολίτες στην άμμο, δεν δείχνεις δύναμη. Δείχνεις φόβο. Το αίμα στο Ζβερνέτσι δεν είναι απόδειξη ελέγχου. Είναι το τελευταίο στάδιο ενός καθεστώτος που ξέρει ότι η οργή φουσκώνει και δεν χωράει πια πίσω από τα συρματοπλέγματα.<br /><br />Το Ζβερνέτσι είναι προειδοποίηση.<br />Σε εσάς, κύριε Rama:<br />Κανένα συρματόπλεγμα δεν κρατά αιώνια. Κανένας ιδιωτικός στρατός δεν αντικαθιστά τη συναίνεση ενός λαού.<br /><br /> Και σε εσάς, που τόσα χρόνια κοιμόσασταν:<br />Η γη δεν είναι της μάφιας και των ολιγαρχών του Rama. Είναι δημόσια. Είναι της Αλβανίας και των πολιτών της. Και η μόνη δύναμη που έμεινε να την υπερασπιστεί δεν είναι τα κανάλια που σας αποκοίμισαν. Είστε εσείς. Όρθιοι. Ξύπνιοι. Τώρα. Πριν το αγκαθωτό σύρμα φτάσει στη δική σας πόρτα. Γιατί αύριο μπορεί να συμβεί σε ολόκληρη την Αλβανία».</i></div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Προκαλεί ο Ράμα: «Πρώτη φορά άκουσα ότι υπάρχουν Έλληνες εκεί»

Περίεργη αποκλιμάκωση των αντιδράσεων της ελληνικής κυβέρνησης Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Σε δημόσιες τοποθετήσεις σχετικά με το πρόσφατο σοβ...

Διαβάστε την συνέχεια

Δολοφονήθηκε ο αρχηγός των Φρουρών της Επανάστασης, Αχμάντ Βαχιντί;

<img height="123" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/VAHIDI-630x387.jpg" width="779" /><br /><br />Στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και σε κανάλια της αντιπολίτευσης κυκλοφορούν ανεπιβεβαίωτοι ισχυρισμοί, σύμφωνα με τους οποίους ο γενικός διοικητής του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), ταξίαρχος Αχμάντ Βαχιντί, δολοφονήθηκε ή εξουδετερώθηκε σε στοχευμένο πλήγμα.<br /><br />Τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και τα κανάλια της αντιπολίτευσης αναπαράγουν ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, βάσει των οποίων ο ανώτατος διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν, Αχμάντ Βαχιντί, έπεσε νεκρός ή εξοντώθηκε σε στοχευμένη επίθεση.<br /><br />Ο Βαχιντί, ο οποίος φέρει τον βαθμό του ταξιάρχου, διορίστηκε αρχηγός των Φρουρών της Επανάστασης στις αρχές Μαρτίου του 2026, μετά τον θάνατο του προκατόχου του σε αμερικανοϊσραηλινά πλήγματα κατά την έναρξη της σύρραξης.<br /><br />Πρόκειται για μια σκληροπυρηνική φιγούρα με αμφιλεγόμενο παρελθόν, που περιλαμβάνει παλαιότερους ηγετικούς ρόλους στη Δύναμη Κουντς, καθώς και κατηγορίες που σχετίζονται με τη βομβιστική επίθεση στο εβραϊκό κέντρο AMIA της Αργεντινής το 1994.<br /><br />Η πρόσφατη παραφιλολογία φαίνεται να πηγάζει από μια σύγχυση ονομάτων με άλλες, ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες από αργά το βράδυ της 31ης Μαΐου 2026, οι οποίες έκαναν λόγο για στοχευμένο πλήγμα στο προάστιο Αντισέ της Τεχεράνης.<br /><br />Οι ισχυρισμοί αυτοί αφορούν ένα πρόσωπο που συνδέεται με τους Φρουρούς της Επανάστασης, ονόματι Βαχίντ Χακάν (ή παρόμοιας ορθογραφίας), ο οποίος φέρεται να εμπλέκεται σε συμβάσεις που σχετίζονται με δορυφόρους.<br /><br />Οπτικό υλικό από ένα κτίριο που έχει υποστεί ζημιές κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, ωστόσο οι ιρανικές πηγές δεν έχουν επιβεβαιώσει επίσημα καμία δολοφονία, με ορισμένες εξ αυτών να απορρίπτουν το συμβάν ως πιθανή έκρηξη αερίου ή ως ένα άσχετο περιστατικό.<br /><br />Παρόμοιοι ανεπιβεβαίωτοι ισχυρισμοί της αντιπολίτευσης σχετικά με τον θάνατο του Βαχιντί είχαν δει το φως της δημοσιότητας λίγο μετά τον διορισμό του τον Μάρτιο, αλλά δεν επαληθεύτηκαν ποτέ, ενώ ο ίδιος παρέμεινε ενεργός δημόσια έκτοτε.<br /><br />Οι αναφορές αυτές παραμένουν καθαρά σε επίπεδο φημών, χωρίς να υπάρχει αξιόπιστη επιβεβαίωση από τις ιρανικές αρχές, ή από Ισραηλινούς και Αμερικανούς αξιωματούχους.<br /><br />Μέχρι στιγμής, ο Βαχιντί εξακολουθεί να εμφανίζεται ως ο εν ενεργεία γενικός διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης σε πλήθος πρόσφατων ανταποκρίσεων.<br /><br />Όλες οι πληροφορίες που αφορούν δολοφονίες υψηλόβαθμων Ιρανών αξιωματούχων θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερη επιφύλαξη εν μέσω των συνεχιζόμενων εντάσεων.<div><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δολοφονήθηκε ο αρχηγός των Φρουρών της Επανάστασης, Αχμάντ Βαχιντί;

Στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και σε κανάλια της αντιπολίτευσης κυκλοφορούν ανεπιβεβαίωτοι ισχυρισμοί, σύμφωνα με τους οποίους ο γενικός διο...

Διαβάστε την συνέχεια

Χισιάρ Οζσόι για Κουρδικό Ζήτημα: Η Τουρκία ενεργεί με το αντανακλαστικό της αναμονής μέχρι να ξεκαθαρίσει το περιφερειακό τοπίο

<img height="119" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/KURDISTAN-630x376.jpg" width="766" /><br /><br />Ο πολιτικός και ακαδημαϊκός Χισιάρ Οζσόι μίλησε στο <a href="https://english.anf-news.com/news/hisyar-Ozsoy-turkey-is-acting-with-the-reflex-of-waiting-until-the-regional-picture-becomes-clearer-85634">κουρδικό ANF</a> σχετικά με τη «διαδικασία ειρήνης και δημοκρατικής κοινωνίας» που ξεκίνησε στην Τουρκία μετά την ιστορική έκκληση της 27ης Φεβρουαρίου 2025 από τον Κούρδο ηγέτη Αμπντουλάχ Οτσαλάν, ο οποίος κρατείται στη φυλακή του νησιού Ιμραλί από το 1999.<br /><br />Αναφερόμενος στη δίμηνη περίοδο στασιμότητας που ακολούθησε την τετράωρη και πλέον συνάντηση της 27ης Μαρτίου στο Ιμραλί -κατά την οποία φέρεται να καθορίστηκε ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα τόσο για τον νόμο-πλαίσιο που απαιτείται για τον αφοπλισμό του PKK όσο και για ζητήματα που αφορούν τις συνθήκες εργασίας και το καθεστώς του0 ο Οζσόι αξιολόγησε τη διακοπή αυτή στο πλαίσιο εξωτερικών παραγόντων και περιφερειακών δυναμικών.<br /><br />Δηλώνοντας ότι η αυξανόμενη πιθανότητα μιας περιφερειακής σύγκρουσης με τη συμμετοχή του Ιράν, του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών έχει ενισχύσει τις ανησυχίες της Άνκυρας για την ασφάλεια, ο Οζσόι επεσήμανε ότι ο κρατικός μηχανισμός ενεργεί με τη λογική «να ξεκαθαρίσει πρώτα το περιφερειακό τοπίο» απέναντι σε πιθανές ανακατατάξεις στη Συρία, το Ιράκ και το Ιράν.<br /><br />Αναφερόμενος στις προσπάθειες της Άνκυρας να τοποθετηθεί αξιολογώντας την πολιτική των ΗΠΑ στη Συρία, το μέλλον του Ιράν και την περιφερειακή στρατηγική του Ισραήλ, ο Οζσόι υποστήριξε ότι το κράτος είναι διστακτικό να οικοδομήσει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο επίλυσης προτού αποσαφηνιστεί το μέλλον των Κούρδων παραγόντων.<br /><br />Περιγράφοντας την τρέχουσα κατάσταση όχι ως το οριστικό τέλος της διαδικασίας, αλλά μάλλον ως μια φάση επαναξιολόγησης από την πλευρά του κράτους πριν από τη διέλευση μη αναστρέψιμων οροσήμων, όπως οι νομικές μεταρρυθμίσεις και ο διορισμός επιτρόπων, ο Οζσόι σημείωσε ότι η προσοχή επικεντρώνεται πλέον στο αν το Κοινοβούλιο θα λάβει συγκεκριμένα μέτρα το επόμενο διάστημα. <a href="https://www.tribune.gr/world/news/article/948240/chisiar-ozsoi-gia-koyrdiko-zitima-i-toyrkia-energei-me-to-antanaklastiko-tis-anamonis-mechri-na-xekatharisei-to-perifereiako-topio.html"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χισιάρ Οζσόι για Κουρδικό Ζήτημα: Η Τουρκία ενεργεί με το αντανακλαστικό της αναμονής μέχρι να ξεκαθαρίσει το περιφερειακό τοπίο

Ο πολιτικός και ακαδημαϊκός Χισιάρ Οζσόι μίλησε στο κουρδικό ANF σχετικά με τη «διαδικασία ειρήνης και δημοκρατικής κοινωνίας» που ξεκίνησε...

Διαβάστε την συνέχεια

Hürriyet: “Η αναμέτρηση Τουρκίας – Ελλάδας στο Αιγαίο θα γίνει το 2030”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://img.bbmd.gr/img/1260/max/90/2018/03/23/polemos-elladas-tourkias.jpg?t=DcVyb9QZwp1Z_wNV7cd6ig" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="754" data-original-width="1260" height="120" src="https://img.bbmd.gr/img/1260/max/90/2018/03/23/polemos-elladas-tourkias.jpg?t=DcVyb9QZwp1Z_wNV7cd6ig" width="771" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης έχουν δηλώσει ότι το 2030 θα είναι ένα κρίσιμο έτος κατά το οποίο η Τουρκία και η Ελλάδα θα περατώσουν σε μεγάλο βαθμό τον ολοκληρωμένο εκσυγχρονισμό των αεροπορικών τους δυνάμεων.</div><br /> Αναλύσεις δείχνουν ότι η Τουρκία μεταβαίνει σε δυνατότητες επόμενης γενιάς στην αεροπορική της δύναμη με τα έργα Eurofighter Typhoon και KAAN.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες το 2030 θα είναι ένα κρίσιμο σημείο καμπής όσον αφορά την ισορροπία της αεροπορικής ισχύος στο Αιγαίο. Η αξιολόγηση αναφέρεται στο ότι η Τουρκία και η Ελλάδα πλησιάζουν στην ολοκλήρωση προγραμμάτων εκσυγχρονισμού σε αυτή την κλίμακα για πρώτη φορά από τη δεκαετία του 1990.<br /><br />Αεροπορία της Τουρκίας: Αριθμοί, Εκσυγχρονισμός και Πλατφόρμες Νέας Γενιάς<br /><br />Η Τουρκία διατηρεί την αριθμητική της υπεροχή, αλλά το επίπεδο εκσυγχρονισμού του στόλου των F-16 παραμένει θέμα συζήτησης. Ωστόσο, η πιο αξιοσημείωτη πτυχή που τονίζεται είναι το πρόγραμμα Eurofighter Typhoon.<br /><br />Αναφέρθηκε ότι η ήδη υπογεγραμμένη συμφωνία προβλέπει την προμήθεια 20 αεροσκαφών Eurofighter Typhoon Tranche 4+ και η Άγκυρα στοχεύει στην αύξηση αυτού του αριθμού σε 40-44 μέσω πρόσθετων αγορών από το Κατάρ και το Ομάν.<br /><br />Τα αεροσκάφη θα είναι στη διαμόρφωση Tranche 4+ εξοπλισμένα με το σύστημα ραντάρ AESA ECRS Mk0, γεγονός που θα καταστήσει την Τουρκία μεταξύ των πιο σύγχρονων χρηστών μαχητικών αεροσκαφών στην Ευρώπη.<br /><br />Κρίσιμο έτος το 2030<br /><br />Από Έλληνες σχολιαστές τονίστηκε ότι: «Το 2030 φαίνεται ήδη ότι θα είναι ένα από τα πιο κρίσιμα έτη για τον συντονισμό των αεροπορικών δυνάμεων στο Αιγαίο».<br /><br />Σημειώθηκε επίσης ότι οι πρώτες παραδόσεις των νέων Typhoon αναμένεται να ξεκινήσουν το 2030.<br /><br />Σχολιάστηκε, ακόμη, ότι η προμήθεια πυραύλων Meteor παρείχε σημαντικό πλεονέκτημα για τον στόλο Rafale της Ελλάδας, αλλά ότι η Τουρκία θα μπορούσε να επηρεάσει αυτήν την ισορροπία. Το εγχώριας παραγωγής μαχητικό αεροσκάφος KAAN επισημάνθηκε ως ένα από τα πιο σημαντικά στρατηγικά θέματα.<br /><br />Η «αρχιτεκτονική πολέμου νέας γενιάς»<br /><br />Σημειώνεται ότι η Τουρκία όχι μόνο αύξησε τον αριθμό των πλατφορμών της, αλλά και μεταβαίνει σε μια νέα γενιά πολεμικής αντίληψης. Σημείωσε ότι οι εξελίξεις στα εγχώρια συστήματα UAV-UCAV, στις δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου, στα δίκτυα ραντάρ και στις υποδομές διοίκησης και ελέγχου έχουν καταστήσει την Τουρκία «μία από τις σπάνιες χώρες ικανές να δημιουργήσουν μια πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική πολέμου».<br /><br />Το μαχητικό αεροσκάφος KAAN, με τις δυνατότητες 5ης γενιάς, θα δημιουργήσει ένα «ιστορικό σημείο καμπής» στην αεροπορική ισχύ της Τουρκίας.<br /><br />Οι Έλληνες σχολιαστές που αναφέρονται στις δυνατότητες της Τουρκίας καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι όχι μόνο διαθέτει μια εκσυγχρονισμένη αεροπορία, αλλά ξεχωρίζει επίσης ως στρατηγικός παράγοντας που έχει αναπτύξει και ενσωματώσει το δικό της πολεμικό δόγμα στο πεδίο της μάχης.<br /><br />Οι προβλέψεις της Τουρκίας για το 2030 υποδεικνύουν μια μετάβαση στις δυνατότητες αεροπορικής μάχης επόμενης γενιάς με τον εκσυγχρονισμένο στόλο F-16, το απόθεμα Eurofighter Typhoon και τα drones KAAN, καταλήγει το τουρκικό δημοσίευμα.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Hürriyet: “Η αναμέτρηση Τουρκίας – Ελλάδας στο Αιγαίο θα γίνει το 2030”

Τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης έχουν δηλώσει ότι το 2030 θα είναι ένα κρίσιμο έτος κατά το οποίο η Τουρκία και η Ελλάδα θα περατώσουν σε μεγάλο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Κύπρος πετάει ανοιχτά το γάντι στην Τουρκία!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSDy8B9OLVMb-tp2iSXAnaqmdFzbC_NrwtHTg&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="183" data-original-width="275" height="133" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSDy8B9OLVMb-tp2iSXAnaqmdFzbC_NrwtHTg&s" width="779" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>ΤΟΥ <b>ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ</b><br />Σε πλήρη απόρριψη των τουρκικών ισχυρισμών, που είχαν διατυπωθεί μέσω επιστολής στον ΟΗΕ η οποία έφερε την υπογραφή του ψευδοκράτους, περί των θαλάσσιων ζωνών της Κυπριακής Δημοκρατίας και του δικαιώματος άσκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων και σύναψης συμφωνιών, όπως αυτή με την Αίγυπτο, προχώρησε η Λευκωσία.<br /><br />Η Λευκωσία, με την επιστολή της προς τον ΟΗΕ (11 Μαΐου 2026), ρίχνει το γάντι στην Άγκυρα, καλώντας σε «διαπραγματεύσεις καλής πίστης σχετικά με την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών βόρεια και δυτικά του νησιού» και, εναλλακτικά, παραπέμπει στην πρόταση που έχει υποβάλει ήδη από το 2019 για σύναψη συνυποσχετικού (compromis) μεταξύ Κύπρου και Τουρκίας, ώστε το ζήτημα της οριοθέτησης να παραπεμφθεί από κοινού στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.<br /><br />«Εάν η Τουρκία αισθάνεται τόσο βέβαιη για τις νομικές της θέσεις, η πρόταση αυτή παρέχει τη δυνατότητα να τεθούν τα επιχειρήματά της ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου, ως του κύριου δικαιοδοτικού οργάνου των Ηνωμένων Εθνών», επισημαίνεται στην επιστολή.<br /><br />Η Μόνιμη Αντιπρόσωπος της Κύπρου στον ΟΗΕ, Μαρία Μιχαήλ, με την επιστολή της σημειώνει ότι η παράνομη τουρκική εισβολή και κατοχή στην Κύπρο δεν έχει μεταβάλει το διεθνές καθεστώς της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία εκπροσωπείται από μία νόμιμη κυβέρνηση, και υπενθυμίζει τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που αποκηρύσσουν ως παράνομη οντότητα το ψευδοκράτος και κρίνουν άκυρη την ανακήρυξή του.Αυτό σημαίνει ότι η οντότητα αυτή δεν έχει δικαίωμα σύναψης διεθνών συμφωνιών και ότι οποιεσδήποτε τέτοιες συμφωνίες είναι άκυρες, με αναφορά φυσικά στην υποτιθέμενη συμφωνία «οριοθέτησης μεταξύ Τουρκίας και ΤΔΒΚ».<br /><br />Επί της ουσίας των τουρκικών ισχυρισμών, η Λευκωσία δηλώνει ότι οι θαλάσσιες διεκδικήσεις που προβάλλει η Τουρκία μέσω της υποβολής γεωγραφικών συντεταγμένων στερούνται οποιασδήποτε νομικής βάσης και ότι οι υποβολές αυτές δεν δημιουργούν καμία νομική υποχρέωση ούτε έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας ούτε έναντι οποιουδήποτε τρίτου κράτους. <div><a href="https://www.liberal.gr/amyna-diplomatia/i-leykosia-peta-ganti-stin-agkyra-pame-sti-hagi-gia-tis-thalassies-zones"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Κύπρος πετάει ανοιχτά το γάντι στην Τουρκία!

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ Σε πλήρη απόρριψη των τουρκικών ισχυρισμών, που είχαν διατυπωθεί μέσω επιστολής στον ΟΗΕ η οποία έφερε την υπογραφή του ψευ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή: Οι ΗΠΑ χτύπησαν ιρανικά ραντάρ. Απάντηση Ιράν με πλήγμα σε αμερικανική βάση.

<img height="113" src="https://img-s-msn-com.akamaized.net/tenant/amp/entityid/AA1XTMKG.img?w=768&h=432&m=6" width="761" /><br /><br />Οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν ανακοίνωσαν σήμερα, Δευτέρα (1/6) ότι εξαπέλυσαν επίθεση με στόχο βάση που χρησιμοποιείται από τον αμερικανικό στρατό για επιθέσεις κατά της ιρανικής επικράτειας.<br /><br />Η τοποθεσία της βάσης δεν διευκρινίστηκε στην ανακοίνωση των Φρουρών της Επανάστασης.<br /><br />Ο στρατός του Κουβέιτ ανακοίνωσε λίγα λεπτά νωρίτερα ότι αντιμετωπίζει επίθεση με drones και πυραύλους, τη δεύτερη τέτοια επίθεση που σημειώνεται σε λιγότερο από μία εβδομάδα κατά της χώρας αυτής του Κόλπου.<br /><br />«Όλοι οι ήχοι εκρήξεων είναι αποτέλεσμα των συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας που αναχαιτίζουν αυτές τις εχθρικές επιθέσεις», ανακοίνωσε ο στρατός με ανάρτηση στο X.<br /><br />Δεν διευκρίνισε την προέλευση της επίθεσης αυτής.<br /><br />Την Πέμπτη, το Κουβέιτ ανέφερε μια παρόμοια επίθεση, την οποία αργότερα απέδωσε στο Ιράν, όπου οι Φρουροί της Επανάστασης είπαν ότι στόχευσαν μια αμερικανική βάση σε αντίποινα σε νέες αμερικανικές αεροπορικές επιδρομές στην ιρανική επικράτεια.<br />Οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις βομβάρδισαν ιρανικά ραντάρ και σημεία ελέγχου drones<br /><br />Οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν επιθέσεις σε ιρανικά ραντάρ και σε σημεία διοίκησης και ελέγχου drones στο Γκορούκ και στο νησί Κεσμ του Ιράν το Σαββατοκύριακο, όπως ανακοίνωσε αργά χθες η Αμερικανική Διοίκηση για τη Μέση Ανατολή (Centcom) .<br /><br />Τα πλήγματα έγιναν σε απάντηση σε «επιθετικές ιρανικές ενέργειες που περιελάμβαναν την κατάρριψη ενός αμερικανικού drone MQ-1 που επιχειρούσε πάνω από διεθνή ύδατα», ανέφερε η Αμερικανική Διοίκηση για τη Μέση Ανατολή (Centcom) σε ανάρτηση στο X.<br /><br />Η τελευταία τόνισε ότι αμερικανικό μαχητικό αεροσκάφος εξουδετέρωσε συστήματα αεροπορικής άμυνας, έναν επίγειο σταθμό ελέγχου και δύο σημεία ελέγχου drones.<br /><br />Η Centcom πρόσθεσε ότι κανένα στρατιωτικό προσωπικό των ΗΠΑ δεν τραυματίστηκε.<div><br />Πεζεσκιάν: Υπέρ αλλαγών στον τρόπο διακυβέρνησης<br /><br />Ο ιρανός πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν τάχθηκε χθες Κυριακή υπέρ μιας θεμελιώδους αλλαγής στον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας, ενώ το γραφείο του διέψευσε φήμες ότι σχεδιάζει να παραιτηθεί.<br /><br />Ο Πεζεσκιάν δήλωσε ότι η ηγεσία του Ιράν δεν πρέπει να προέρχεται αποκλειστικά από μια περιορισμένη ομάδα αξιωματούχων, σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Fars, το οποίο συνδέεται με το πανίσχυρο Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC).<br /><br />Τόνισε πως όλες οι κοινωνικές ομάδες, οικονομικοί φορείς και επιστήμονες, καθώς και το ευρύτερο κοινό θα πρέπει να συμμετέχουν στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων.<br /><br />Οι θέσεις του μεταρρυθμιστή Πεζεσκιάν έρχονται σε πλήρη αντίθεση με το status quo στο Ιράν όπου, εδώ και δεκαετίες, τις βασικές κυβερνητικές θέσεις κατέχουν αξιωματούχοι που διατηρούν στενούς δεσμούς με τους Φρουρούς της Επανάστασης.<br /><br />Ο Πεζεσκιάν υποστήριξε ότι όσο μεγαλύτερη είναι η συμμετοχή του κοινού στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων και επίλυσης προβλημάτων, τόσο περισσότερες είναι οι πιθανότητες να ξεπεραστούν με επιτυχία οι προκλήσεις. Όταν οι πολίτες αντιμετωπίζουν δυσκολίες, οι αρμόδιοι οφείλουν να σταθούν στο πλευρό τους και να εργαστούν για την επίλυση των προβλημάτων, είπε ο ιρανός πρόεδρος.<br /><br />Το Ιράν έχει βρεθεί κατ’ επανάληψη αντιμέτωπο με ογκώδεις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις εν μέσω εκτεταμένης δυσαρέσκειας για το αυταρχικό καθεστώς. Οι πιο πρόσφατες, στις αρχές του έτους, εξελίχθηκαν στις σημαντικότερες των τελευταίων ετών. Οι ιρανικές αρχές τις κατέστειλαν βίαια και χιλιάδες διαδηλωτές εκτιμάται πως βρήκαν τον θάνατο.<br /><br />Εν τω μεταξύ, το γραφείο του Μασούντ Πεζεσκιάν διέψευσε τις φήμες ότι ο πρόεδρος υπέβαλε την παραίτησή του στον ανώτατο ηγέτη του Ιράν, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, υπογραμμίζοντας ότι ο Πεζεσκιάν δεν θα σταματήσει να υπηρετεί τον ιρανικό λαό.<br /><br />Ο Πεζεσκιάν απηύθυνε επίσης έκκληση στους πολίτες για εξοικονόμηση ενέργειας και καυσίμων, καθώς το Ιράν πασχίζει να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις των αμερικανοϊσραηλινών επιθέσεων, συμπεριλαμβανομένου του ναυτικού αποκλεισμού που έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ.<br /><br />Εάν το Ιράν δεν καταφέρει να μειώσει την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος, φυσικού αερίου και άλλων πηγών ενέργειας, αυτό θα έχει αρνητικό αντίκτυπο σε τομείς της βιομηχανικής παραγωγής, προειδοποίησε. Οι πολίτες οφείλουν να γνωρίσουν την πραγματικότητα, τις απαιτήσεις και το κόστος της αντίστασης, ανέφερε ο ιρανός πρόεδρος.</div><div><br /></div><div><a href="http://News247.gr">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή: Οι ΗΠΑ χτύπησαν ιρανικά ραντάρ. Απάντηση Ιράν με πλήγμα σε αμερικανική βάση.

Οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν ανακοίνωσαν σήμερα, Δευτέρα (1/6) ότι εξαπέλυσαν επίθεση με στόχο βάση που χρησιμοποιείται από τον αμερι...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα μπορούσαν οι BrahMos να έρθουν & στην Ελλάδα μέσω Κύπρου;

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/05/Yellow-Modern-Podcast-YouTube-Thumbnail-2026-05-29T162724.769-1068x601.png" width="766" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"> Iδού γιατί ανησυχούν οι Τούρκοι. Όλο το παρασκήνιο. Τι αναφέρουν τουρκικές & ινδικές πηγές.</span></h3>Αναφορές που υποδηλώνουν βαθύτερη αμυντική συνεργασία μεταξύ Ινδίας και Ελλάδας προσελκύουν ολοένα και περισσότερο την προσοχή εντός της Τουρκίας, όπου τμήματα του στρατηγικού και αμυντικού κατεστημένου φαίνεται να ανησυχούν για την πιθανότητα εισόδου προηγμένων ινδικών πυραυλικών συστημάτων στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Η αυξανόμενη ανησυχία περιστρέφεται γύρω από εικασίες ότι η Ελλάδα μπορεί να διερευνά την απόκτηση του υπερηχητικού πυραύλου κρουζ BrahMos της Ινδίας και άλλων συστημάτων κρούσης μεγάλου βεληνεκούς, στο πλαίσιο των προσπαθειών ενίσχυσης της στρατιωτικής της αποτροπής κατά της Τουρκίας.<br /><br />Παρόλο που δεν έχει επιβεβαιωθεί επίσημη συμφωνία από την Ινδία, την Ελλάδα ή την Κύπρο, οι συζητήσεις σε τουρκικούς αμυντικούς κύκλους και πλατφόρμες μέσων ενημέρωσης υποδηλώνουν ότι η πιθανότητα παρακολουθείται στενά στην Άγκυρα.<br /><br />Τι έχει προκαλέσει τουρκικές ανησυχίες;<br /><br />Σύμφωνα με την τουρκική αμυντική έκδοση TurDef, αναφορές σχετικά με ένα πιθανό ελληνικό ενδιαφέρον για τον πύραυλο BrahMos έχουν προκαλέσει σημαντική συζήτηση μεταξύ Τούρκων αναλυτών και στρατηγικών σχολιαστών.<br /><br />Τα ελληνικά και τουρκικά μέσα ενημέρωσης έχουν δημοσιεύσει αναφορές που υποδηλώνουν ότι η Αθήνα εξετάζει επιλογές για την ενίσχυση της αμυντικής της θέσης στο Αιγαίο Πέλαγος και την Ανατολική Μεσόγειο, περιοχές όπου οι εντάσεις με την Τουρκία έχουν επανειλημμένα κλιμακωθεί για τα θαλάσσια σύνορα, την εξερεύνηση ενέργειας και τις στρατιωτικές αναπτύξεις.<br /><br />Ορισμένες αναφορές έχουν μάλιστα υπονοήσει ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να επιχειρήσει να αποκτήσει ινδικά πυραυλικά συστήματα έμμεσα μέσω της Κύπρου, προκειμένου να αποφύγει νομικές ή διπλωματικές επιπλοκές που σχετίζονται με την άμεση προμήθεια. Ωστόσο, δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση σχετικά με ένα τέτοιο σχέδιο.<br /><br />Ο πύραυλος θεωρείται ένας από τους ταχύτερους λειτουργικούς υπερηχητικούς πυραύλους κρουζ στον κόσμο και είναι ικανός να εκτοξευθεί από χερσαίες, ναυτικές και εναέριες πλατφόρμες. Η ταχύτητα, η εμβέλεια και η ακρίβειά του τον έχουν καταστήσει μία από τις πιο σημαντικές αμυντικές εξαγωγές της Ινδίας, καθώς το Νέο Δελχί επεκτείνει το στρατιωτικοβιομηχανικό του αποτύπωμα διεθνώς.<br /><br />Ο Τούρκος αναλυτής άμυνας Ardan Zentürk φέρεται να προειδοποίησε ότι ο στενότερος στρατηγικός συντονισμός μεταξύ Ινδίας και Ελλάδας θα μπορούσε τελικά να αλλάξει τη στρατιωτική ισορροπία στην Ανατολική Μεσόγειο. Σύμφωνα με τουρκικά και ινδικά μέσα ενημέρωσης για την άμυνα, οι ανησυχίες στο εσωτερικό της Τουρκίας δεν περιορίζονται μόνο στο BrahMos, αλλά αφορούν και το πρόγραμμα πυραύλων κρουζ μεγάλης εμβέλειας για χερσαία επίθεση της Ινδίας.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσιεύματα που επικαλούνται τον Zentürk, ο Zentürk ισχυρίστηκε ότι τα ινδικά πυραυλικά συστήματα υψηλής ακρίβειας που βρίσκονται κοντά στην Ανατολική Μεσόγειο θα μπορούσαν ενδεχομένως να προκαλέσουν τη στρατηγική υποδομή της Τουρκίας και ακόμη και να περιπλέξουν την αποτελεσματικότητα των ρωσικής κατασκευής συστημάτων αεράμυνας S-400 της Άγκυρας. Ωστόσο, αυτές οι παρατηρήσεις παραμένουν μέρος των συζητήσεων των μέσων ενημέρωσης και δεν έχουν εγκριθεί επίσημα από την τουρκική κυβέρνηση.<br /><br />Η επέκταση της αμυντικής διπλωματίας της Ινδίας Η συζήτηση στην Τουρκία αντικατοπτρίζει επίσης την αυξανόμενη αμυντική εμβέλεια της Ινδίας στην Ευρώπη και την περιοχή της Μεσογείου. Τα τελευταία χρόνια, το Νέο Δελχί έχει προβληθεί ολοένα και περισσότερο ως σημαντικός εξαγωγέας αμυντικών προϊόντων, ενώ ταυτόχρονα εμβαθύνει τις στρατιωτικές συνεργασίες με χώρες που θεωρούνται στρατηγικά σημαντικές στις περιφερειακές ισορροπίες δυνάμεων.<br /><br />Οι Τούρκοι σχολιαστές φέρονται να έχουν συνδέσει την αυξανόμενη εμπλοκή της Ελλάδας με την Ινδία με τους στενούς δεσμούς της Άγκυρας με το Πακιστάν, ιδίως την επανειλημμένη υποστήριξη της Τουρκίας προς το Ισλαμαμπάντ σε θέματα που σχετίζονται με το Κασμίρ. Για πολλούς Τούρκους αναλυτές, οι επεκτεινόμενες αμυντικές συνεργασίες της Ινδίας φαίνεται να σηματοδοτούν ένα ευρύτερο γεωπολιτικό αντίβαρο που σταδιακά διαμορφώνεται γύρω από την περιφερειακή στάση της Τουρκίας.<br /><br />Ο παράγοντας της Κύπρου προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο. Ένα άλλο ζήτημα που τροφοδοτεί την τουρκική ανησυχία είναι οι εικασίες γύρω από την Κύπρο. Αρκετές διαδικτυακές αμυντικές πλατφόρμες και περιφερειακά μέσα ενημέρωσης έχουν ισχυριστεί ότι η Κύπρος έχει δείξει ενδιαφέρον για πυραύλους και συστήματα μη επανδρωμένων αεροσκαφών ινδικής κατασκευής, αφού παρατήρησε τις πρόσφατες στρατιωτικές και τεχνολογικές εξελίξεις της Ινδίας.<br /><br />Η πιθανότητα έχει πρόσθετη ευαισθησία λόγω της μακροχρόνιας διαίρεσης της Κύπρου και της στρατιωτικής παρουσίας της Τουρκίας στη Βόρεια Κύπρο. Οι αναφορές έχουν υποδείξει ότι ορισμένοι Τούρκοι αναλυτές φοβούνται ότι τα πυραυλικά συστήματα ινδικής προέλευσης που αναπτύσσονται στην Κύπρο ή γύρω από αυτήν θα μπορούσαν να αλλάξουν σημαντικά τους περιφερειακούς στρατιωτικούς υπολογισμούς.<br /><br />Και πάλι, ούτε η Ινδία ούτε η Κύπρος έχουν επιβεβαιώσει επίσημα τέτοιες διαπραγματεύσεις. Τούρκοι αναλυτές προειδοποιούν για μελλοντικές προκλήσεις ασφαλείας. Σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, ο Τούρκος εθνικιστής πολιτικός αναλυτής Ραούφ Κιόσε εξέφρασε επίσης ανησυχία για την πιθανότητα η Ελλάδα να αποκτήσει ινδική τεχνολογία πυραύλων.<br /><br />Οι αναφορές υποστηρίζουν ότι προειδοποίησε ότι η Τουρκία θα πρέπει να παραμείνει στρατηγικά προετοιμασμένη για οποιαδήποτε μελλοντική απειλή που αναδύεται στην Ανατολική Μεσόγειο. Ωστόσο, ούτε τα σχόλιά του έχουν επαληθευτεί ανεξάρτητα ή επίσημα. Η ευρύτερη ανησυχία εντός των τουρκικών στρατηγικών κύκλων φαίνεται να πηγάζει από τον φόβο ότι η άνοδος της Ινδίας ως εξαγωγέας άμυνας θα μπορούσε τελικά να αναδιαμορφώσει τις στρατιωτικές εξισώσεις πολύ πέρα ​​από τη Νότια Ασία.<br /><br />Προς το παρόν, μεγάλο μέρος της συζήτησης παραμένει εικασία. Δεν έχει εκδοθεί επίσημη δήλωση από το Νέο Δελχί, την Αθήνα ή τη Λευκωσία που να επιβεβαιώνει τις διαπραγματεύσεις για τους πυραύλους BrahMos ή οποιαδήποτε άλλα ινδικά συστήματα όπλων μεγάλου βεληνεκούς. Ωστόσο, η αυξανόμενη συζήτηση στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης υπογραμμίζει πώς οι επεκτεινόμενες στρατιωτικές συνεργασίες της Ινδίας θεωρούνται ολοένα και περισσότερο όχι απλώς ως συμφωνίες όπλων, αλλά ως γεωπολιτικές εξελίξεις ικανές να επηρεάσουν τις περιφερειακές ισορροπίες πολύ πέρα ​​από την άμεση γειτονιά της Ινδίας.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θα μπορούσαν οι BrahMos να έρθουν & στην Ελλάδα μέσω Κύπρου;

 Iδού γιατί ανησυχούν οι Τούρκοι. Όλο το παρασκήνιο. Τι αναφέρουν τουρκικές & ινδικές πηγές. Αναφορές που υποδηλώνουν βαθύτερη αμυντική ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα ”όπλα” της Αθήνας απέναντι στη ”Γαλάζια Πατρίδα”. Συζητήσεις για επέκταση χωρικών υδάτων νοτίως της Κρήτης στα 12 ν.μ.. Τι ισχύει με τα Θαλάσσια Πάρκα.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/05/Yellow-Modern-Podcast-YouTube-Thumbnail-2026-05-30T122821.004-1068x601.png" width="760" /><br /><br />Παρά τη συζήτηση που έχει ανοίξει τις τελευταίες εβδομάδες στην Ελλάδα και την Τουρκία, η πραγματικότητα είναι ότι το περιβόητο νομοσχέδιο για τη λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα» εξακολουθεί να παραμένει άγνωστο. Μέχρι σήμερα δεν έχει δημοσιοποιηθεί επίσημο κείμενο, ενώ οι πληροφορίες που διακινούνται μέσω του τουρκικού Τύπου, αναλυτών και προσώπων που φέρονται να γνωρίζουν το περιεχόμενό του είναι συχνά αντικρουόμενες.<br /><br />Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η Αθήνα αποφεύγει προς το παρόν δημόσιες κινήσεις υψηλής έντασης. Όπως έχει καταστήσει σαφές η ελληνική πλευρά, δεν είναι δυνατόν να υπάρξει ολοκληρωμένη αντίδραση απέναντι σε ένα νομοθέτημα το οποίο επισήμως δεν έχει ακόμη παρουσιαστεί. Διπλωματικές πηγές σημειώνουν ότι η προσεκτική στάση δεν συνιστά αδράνεια, αλλά στοιχειώδη διπλωματική προφύλαξη απέναντι σε ένα περιβάλλον όπου οι διαρροές μεταβάλλονται σχεδόν σε καθημερινή βάση.<br /><br />Το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας»<br /><br />Από τις 12 Μαΐου μέχρι σήμερα έχουν δει το φως της δημοσιότητας διαφορετικές εκδοχές για το περιεχόμενο του νομοσχεδίου. Αρχικά υπήρξαν πληροφορίες ότι θα περιλαμβάνει τις λεγόμενες «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο. Στη συνέχεια ακολούθησαν δημοσιεύματα που έκαναν λόγο ακόμη και για ρητή αναφορά ελληνικών νησιών ως τουρκικών. Λίγες ημέρες αργότερα εμφανίστηκαν νέες διαρροές σύμφωνα με τις οποίες τα νησιά δεν θα χαρακτηρίζονταν τουρκικά, αλλά περιοχές «απροσδιόριστης κυριαρχίας». Τελευταία εκδοχή ήταν ότι το νομοσχέδιο δεν θα περιλαμβάνει ούτε χάρτες ούτε αναφορές σε νησιά.<br /><br />Η εικόνα αυτή ενισχύει την εκτίμηση αναλυτών ότι η Άγκυρα επιχειρεί να «μετρήσει» αντιδράσεις πριν καταλήξει στην τελική μορφή του εγχειρήματος. Σε αυτό το πλαίσιο, η ελληνική διπλωματία παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις, ενώ παράλληλα ενημερώνει εταίρους και συμμάχους για τις ανησυχίες της.<br /><br />Τα όπλα στη φαρέτρα της Αθήνας<br /><br />Εφόσον οι πληροφορίες που έχουν διαρρεύσει επιβεβαιωθούν και το νομοσχέδιο περιλαμβάνει ζητήματα που αφορούν θαλάσσιες ζώνες, FIR, εναέριο χώρο, έρευνα και διάσωση ή άλλες μονομερείς διεκδικήσεις, η Αθήνα διαθέτει ένα ευρύ φάσμα νομικών και διπλωματικών εργαλείων.<br /><br />Πρώτο βήμα θεωρείται η διεθνοποίηση του ζητήματος. Η Ελλάδα θα μπορούσε να ενημερώσει άμεσα τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, καταγράφοντας επισήμως τις θέσεις της απέναντι σε οποιαδήποτε μονομερή τουρκική διεκδίκηση. Αντίστοιχα, θα μπορούσαν να κινητοποιηθούν διεθνείς οργανισμοί που σχετίζονται με την αεροπλοΐα, τη ναυσιπλοΐα, την έρευνα και διάσωση και τη διαχείριση του εναέριου χώρου, εφόσον το περιεχόμενο του νομοσχεδίου αγγίζει ζητήματα των αρμοδιοτήτων τους.<br /><br />Παράλληλα, ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στην ευρωπαϊκή διάσταση του θέματος. Σύμφωνα με διπλωματικές εκτιμήσεις, η Αθήνα θα μπορούσε να υπογραμμίσει προς τους εταίρους της ότι οι τουρκικές διεκδικήσεις δεν αφορούν αποκλειστικά την Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά επηρεάζουν δυνητικές θαλάσσιες ζώνες που συνδέονται με τα κυριαρχικά δικαιώματα της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η λογική αυτή αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα σε μια περίοδο κατά την οποία η Ευρώπη αναζητά μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία, ενεργειακή ασφάλεια και ανθεκτικότητα απέναντι στις διεθνείς κρίσεις. Υπό αυτή την οπτική, η αμφισβήτηση των ελληνικών θαλάσσιων δικαιωμάτων δεν παρουσιάζεται ως ένα διμερές ζήτημα, αλλά ως ευρωπαϊκό πρόβλημα στρατηγικής σημασίας.<br /><br />Την ίδια στιγμή, αρκετοί αναλυτές θεωρούν ότι η πιο αποτελεσματική απάντηση δεν είναι αποκλειστικά οι διπλωματικές διαμαρτυρίες, αλλά η συνέχιση της άσκησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Στην κατεύθυνση αυτή εντάσσονται συζητήσεις που αφορούν πιθανή επέκταση των χωρικών υδάτων νοτίως της Κρήτης στα 12 ναυτικά μίλια, καθώς και την προώθηση της δεύτερης φάσης των θαλάσσιων πάρκων στο Αιγαίο.<br /><br />Η προσέγγιση αυτή βασίζεται στη λογική ότι η Ελλάδα οφείλει να παράγει διαρκώς νομιμότητα επί του πεδίου, αξιοποιώντας τα δικαιώματα που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και πρωτοβουλίες των τελευταίων ετών, όπως οι συμφωνίες οριοθέτησης με την Ιταλία και την Αίγυπτο, ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός και οι ενεργειακές έρευνες.<br /><br />Κοινός παρονομαστής όλων των παραπάνω είναι μια στρατηγική που δεν θα περιορίζεται στην αντίδραση απέναντι στις τουρκικές κινήσεις, αλλά θα επιδιώκει να μετατρέψει τη «Γαλάζια Πατρίδα» από εργαλείο πίεσης κατά της Ελλάδας σε διεθνές πρόβλημα για την ίδια την Τουρκία. Ιδίως σε μια περίοδο κατά την οποία η Άγκυρα επιδιώκει στενότερες σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση και διεκδικεί αναβαθμισμένο ρόλο στη δυτική αρχιτεκτονική ασφαλείας, η θεσμοθέτηση αναθεωρητικών διεκδικήσεων θα μπορούσε να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από όσα φιλοδοξεί να επιλύσει.<br /><br />Το κρίσιμο στοιχείο, πάντως, παραμένει το ίδιο: μέχρι να παρουσιαστεί επίσημα το νομοσχέδιο, η συζήτηση εξακολουθεί να διεξάγεται στη σκιά διαρροών και σεναρίων. Και όπως παρατηρούν έμπειροι διπλωμάτες, στη διεθνή πολιτική η σωστή απάντηση σε ένα κείμενο που υπάρχει είναι συνήθως αποτελεσματικότερη από την απάντηση σε ένα κείμενο που ακόμη αγνοείται.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα ”όπλα” της Αθήνας απέναντι στη ”Γαλάζια Πατρίδα”. Συζητήσεις για επέκταση χωρικών υδάτων νοτίως της Κρήτης στα 12 ν.μ.. Τι ισχύει με τα Θαλάσσια Πάρκα.

Παρά τη συζήτηση που έχει ανοίξει τις τελευταίες εβδομάδες στην Ελλάδα και την Τουρκία, η πραγματικότητα είναι ότι το περιβόητο νομοσχέδιο γ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Όσοι αμφισβητούν τη Γαλάζια Πατρίδα, ας προετοιμαστούν για πόλεμο!», τουρκικό δημοσίευμα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://img.bbmd.gr/img/640/max/90/2017/08/26/tourkikos-stolos.jpg?t=AzimQY1DLKeHHwS3s3fIpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="384" data-original-width="640" height="120" src="https://img.bbmd.gr/img/640/max/90/2017/08/26/tourkikos-stolos.jpg?t=AzimQY1DLKeHHwS3s3fIpg" width="769" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Το «Νομοσχέδιο για τη Γαλάζια Πατρίδα», το οποίο θα επαναπροσδιορίσει την κυριαρχία της Τουρκίας στις θάλασσες, είναι έτοιμο. Το νομοσχέδιο θα αναφέρεται στην απόφαση «Casus Belli», η οποία θεωρείται αιτία πολέμου, γράφει ο Τούρκος αρθρογράφος Εμίν Οζγκονούλ.<br /><br />Το «Νομοσχέδιο για τη Γαλάζια Πατρίδα», το οποίο στοχεύει στον επαναπροσδιορισμό της κυριαρχίας και των νόμιμων δικαιωμάτων της Τουρκίας στις θάλασσες που την περιβάλλουν από τρεις πλευρές, έχει φτάσει στο τελικό του στάδιο.<br /><br />Το νομοσχέδιο των 15 άρθρων αναμένεται να κατατεθεί στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας (TBMM) μετά τις γιορτές.<br /><br />Ο νέος νόμος θα αναφέρεται επίσης στην απόφαση του TBMM του 1995 για το «Casus Belli» (που σημαίνει «αιτία πολέμου» στα λατινικά) και στη Σύμβαση των Στενών του Μοντρέ, σε περίπτωση που η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια.<br /><br />Η Ελλάδα επέκτεινε τα χωρικά της ύδατα από 3 μίλια σε 6 μίλια το 1936, ενώ η Τουρκία το έπραξε το 1964.<br /><br />Η Ελλάδα επιδιώκει εδώ και καιρό να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στο Αιγαίο Πέλαγος στα 12 μίλια.<br /><br />Με αυτόν τον νόμο, η Τουρκία θα διατηρήσει τα σημερινά χωρικά της ύδατα των 6 μιλίων στο Αιγαίο και των 12 μιλίων στη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο.<br /><br /> Διακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης<br /><br />Σύμφωνα με το σχέδιο του Νόμου για τη Γαλάζια Πατρίδα, δίνεται επίσης στην κυβέρνηση η εξουσία να κηρύσσει θαλάσσιες περιοχές ειδικού καθεστώτος σε περιοχές όπου δεν έχουν κηρυχθεί αποκλειστικές οικονομικές ζώνες, για αλιεία, υδρογονάνθρακες, σεισμικές δραστηριότητες και γεωτρήσεις, καθώς και για οικονομικά και εθνικά συμφέροντα.<br /><br />Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες μπορούν να κηρυχθούν στη Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα, εκτός από το Αιγαίο Πέλαγος.<br /><br />Ο νέος νόμος «Γαλάζια Πατρίδα» θα καταργήσει επίσης τον νόμο αριθ. 476 περί «Χωρικών Ύδατων», που θεσπίστηκε το 1964.<br /><br />Επιπλέον, ο νόμος αριθ. 2674, με ημερομηνία 20 Μαΐου 1982, όριζε ότι «το πλάτος των τουρκικών χωρικών υδάτων είναι 6 ναυτικά μίλια. Ο Πρόεδρος εξουσιοδοτείται να καθορίζει το πλάτος των χωρικών υδάτων πέραν των 6 ναυτικών μιλίων».<br /><br /> Αυτοί οι νόμοι ενημερώνονται σύμφωνα με τα εθνικά συμφέροντα μέσω του νομοσχεδίου «Γαλάζια Πατρίδα».<br /><br />Τι είναι η απόφαση «CASUS BELLI»;<br /><br /> Το «Casus belli» είναι ένας όρος διεθνών σχέσεων που αναφέρεται στη νομική ή πολιτική δικαιολόγηση για την κήρυξη πολέμου σε μια χώρα.<br /><br />Αυτή η έννοια χρησιμοποιείται ως «αιτία πολέμου» στα ψηφίσματα της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης (TBMM). Στο ψήφισμα της TBMM της 8ης Ιουνίου 1995, η επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδας στο Αιγαίο Πέλαγος πέραν των 6 μιλίων (σε 12 μίλια) κηρύχθηκε οριστική αιτία πολέμου (Casus belli) από την Τουρκία.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Όσοι αμφισβητούν τη Γαλάζια Πατρίδα, ας προετοιμαστούν για πόλεμο!», τουρκικό δημοσίευμα.

Το «Νομοσχέδιο για τη Γαλάζια Πατρίδα», το οποίο θα επαναπροσδιορίσει την κυριαρχία της Τουρκίας στις θάλασσες, είναι έτοιμο. Το νομοσχέδιο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα Ρίχνει 500 Εκατ. στις MEKO και Στέλνει Μήνυμα στην Άγκυρα: «Δεν Περιμένουμε τις Νέες Φρεγάτες».

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/2-fregata-768x512.jpg" width="792" /><br /><br />Με επένδυση μισού δισεκατομμυρίου ευρώ, η Αθήνα αναβαθμίζει τον πυρήνα της ναυτικής της ισχύος, μετατρέποντας τις γερασμένες φρεγάτες Ύδρα σε κρίσιμο ενδιάμεσο εργαλείο αποτροπής μέχρι την πλήρη ανάπτυξη της νέας γενιάς του ελληνικού στόλου.<br /><br />Ανάλυση Διεθνούς Πολιτικής και Αμυντικής Διπλωματίας<br /><br />Η απόφαση της Ελλάδας να διαθέσει περίπου 500 εκατ. ευρώ για τον εκσυγχρονισμό των τεσσάρων φρεγατών κλάσης Ύδρα δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη αμυντικό πρόγραμμα. Πρόκειται για μια στρατηγική επιλογή που αντανακλά τις μεταβαλλόμενες ισορροπίες ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο και τη βούληση της Αθήνας να διατηρήσει αξιόπιστη ναυτική αποτροπή σε μια περίοδο γεωπολιτικής αβεβαιότητας.<br /><br />Σε μια εποχή όπου οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες αντιμετωπίζουν δημοσιονομικές πιέσεις και καθυστερήσεις εξοπλιστικών προγραμμάτων, η Ελλάδα επιλέγει να επενδύσει ταυτόχρονα στο μέλλον και στο παρόν. Από τη μία πλευρά αποκτά τις υπερσύγχρονες φρεγάτες FDI HN και τα μαχητικά Rafale, ενώ από την άλλη αρνείται να αφήσει το υφιστάμενο ναυτικό της οπλοστάσιο να απαξιωθεί μέχρι να ολοκληρωθεί η μετάβαση στη νέα γενιά οπλικών συστημάτων.<br /><br />Η κίνηση αυτή έχει σαφή στρατηγική στόχευση: να αποτρέψει τη δημιουργία κενού ισχύος στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο κατά τη διάρκεια της επόμενης δεκαετίας.<br />Η «γέφυρα» προς τον στόλο του 2035<br /><br />Οι τέσσερις φρεγάτες MEKO 200HN — Ύδρα, Σπέτσαι, Ψαρά και Σαλαμίς — αποτελούν εδώ και σχεδόν τριάντα χρόνια τη ραχοκοκαλιά του Πολεμικού Ναυτικού.<br /><br />Ωστόσο, η τεχνολογική εξέλιξη των απειλών, η διάδοση προηγμένων drones, οι νέοι πύραυλοι μεγάλης ακτίνας και η δικτυοκεντρική μορφή του σύγχρονου πολέμου έχουν μεταβάλει δραματικά το επιχειρησιακό περιβάλλον.<br /><br />Η Αθήνα γνωρίζει ότι οι νέες γαλλικές FDI δεν επαρκούν από μόνες τους για να καλύψουν τις πολλαπλές αποστολές που εκτείνονται από το Βόρειο Αιγαίο μέχρι την Κύπρο και από τις νατοϊκές επιχειρήσεις μέχρι τις αποστολές θαλάσσιας ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Οι αναβαθμισμένες MEKO καλούνται να λειτουργήσουν ως η κρίσιμη «γέφυρα ισχύος» που θα κρατήσει τον στόλο επιχειρησιακά ισχυρό μέχρι την πλήρη ανανέωση των ελληνικών ναυτικών δυνάμεων. <div><br />Γιατί απορρίφθηκε το αμερικανικό σχέδιο των 2,5 δισ.<br /><br />Η πιο ενδιαφέρουσα διάσταση του προγράμματος δεν αφορά τι αγοράζει η Ελλάδα, αλλά τι επέλεξε να μην αγοράσει.<br /><br />Το αμερικανικό πακέτο που είχε παρουσιαστεί μέσω της διαδικασίας Foreign Military Sales έφθανε θεωρητικά τα 2,5 δισ. δολάρια, περιλαμβάνοντας βαθιά ανακατασκευή των πλοίων, νέους αισθητήρες, νέα συστήματα μάχης και εκτεταμένες παρεμβάσεις στην πλατφόρμα.<br /><br />Για την ελληνική πλευρά, ένα τέτοιο κόστος θα ισοδυναμούσε σχεδόν με την απόκτηση νέων μονάδων επιφανείας.<br /><br />Η τελική επιλογή των 500 εκατ. ευρώ αποκαλύπτει μια διαφορετική φιλοσοφία: μέγιστη επιχειρησιακή απόδοση με το μικρότερο δυνατό οικονομικό αποτύπωμα.<br /><br />Αντί να επενδύσει σε μια ακριβή «αναγέννηση» πλοίων τριακονταετίας, η Αθήνα προτίμησε να ενισχύσει τα συστήματα που κρίνουν την επιβίωση και την αποτελεσματικότητα των φρεγατών στο πεδίο της μάχης.</div><div><br />Η ολλανδική σφραγίδα και η νέα αρχιτεκτονική μάχης<br /><br />Στο επίκεντρο του εκσυγχρονισμού βρίσκεται η ολλανδική Thales, η οποία ουσιαστικά αναλαμβάνει να δημιουργήσει τον νέο ψηφιακό εγκέφαλο των ελληνικών φρεγατών.<br /><br />Το σύστημα μάχης TACTICOS θεωρείται σήμερα ένα από τα πλέον δοκιμασμένα παγκοσμίως και χρησιμοποιείται από δεκάδες ναυτικά. Η ενσωμάτωσή του επιτρέπει ταχύτερη επεξεργασία δεδομένων, καλύτερη αξιολόγηση απειλών και αποτελεσματικότερη συνεργασία με άλλες μονάδες του στόλου.<br /><br />Η εγκατάσταση του νέου τρισδιάστατου ραντάρ NS100 ενισχύει δραστικά την επίγνωση τακτικής κατάστασης, ενώ τα συστήματα ελέγχου πυρός STIR 1.2 EO Mk2 αυξάνουν την ακρίβεια εμπλοκής έναντι αεροπορικών και επιφανειακών στόχων.<br /><br />Στην πράξη, οι MEKO δεν μετατρέπονται σε νέες φρεγάτες. Μετατρέπονται όμως σε πολύ πιο επικίνδυνους και δικτυωμένους αντιπάλους από ό,τι ήταν μέχρι σήμερα. </div><div><br />Το μήνυμα προς την Τουρκία<br /><br />Η χρονική συγκυρία μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί.<br /><br />Η Τουρκία προωθεί ταυτόχρονα πολλαπλά ναυτικά προγράμματα, από τις φρεγάτες κλάσης Istanbul μέχρι την ανάπτυξη νέων συστημάτων μη επανδρωμένων ναυτικών πλατφορμών και πυραυλικών δυνατοτήτων.<br /><br />Η ελληνική απάντηση δεν επιχειρεί να μπει σε έναν αγώνα αριθμών. Επιχειρεί να διατηρήσει την ποιοτική ισορροπία.<br /><br />Το μήνυμα της Αθήνας είναι σαφές: η αναμονή για τις νέες φρεγάτες δεν σημαίνει επιχειρησιακή αδράνεια.<br /><br />Αντιθέτως, το Πολεμικό Ναυτικό θα συνεχίσει να διαθέτει έναν στόλο με πολλαπλά επίπεδα ικανότητας, συνδυάζοντας τις νέες FDI με τις εκσυγχρονισμένες MEKO και τις αναβαθμισμένες μονάδες που παραμένουν σε υπηρεσία.</div><div><br />Η ελληνική βιομηχανία στο παιχνίδι<br /><br />Ένα ακόμη κρίσιμο στοιχείο του προγράμματος είναι η συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Η πραγματοποίηση μεγάλου μέρους των εργασιών στην Ελλάδα δεν έχει μόνο οικονομική διάσταση. Δημιουργεί τεχνογνωσία, ενισχύει τις δυνατότητες υποστήριξης του στόλου και μειώνει την εξάρτηση από ξένους παρόχους σε βάθος χρόνου.<br /><br />Σε μια περίοδο όπου η ευρωπαϊκή αμυντική αυτάρκεια αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία, η μεταφορά γνώσης θεωρείται σχεδόν εξίσου σημαντική με την αγορά του ίδιου του εξοπλισμού.<br />Το πραγματικό διακύβευμα<br /><br />Ο εκσυγχρονισμός των φρεγατών Ύδρα δεν είναι απλώς ένα τεχνικό πρόγραμμα.<br /><br />Αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής που επιδιώκει να διασφαλίσει ότι η Ελλάδα θα παραμείνει ναυτική δύναμη πρώτης γραμμής στην Ανατολική Μεσόγειο κατά τη διάρκεια της πιο κρίσιμης περιόδου μετάβασης των τελευταίων δεκαετιών.<br /><br />Το μισό δισεκατομμύριο ευρώ που επενδύεται σήμερα δεν αγοράζει απλώς νέα ηλεκτρονικά συστήματα και ραντάρ. Αγοράζει χρόνο, επιχειρησιακή συνέχεια και στρατηγική ευελιξία.<br /><br />Και σε μια περιοχή όπου η ισορροπία ισχύος μεταβάλλεται διαρκώς, αυτά τα τρία στοιχεία συχνά αποδεικνύονται πολύ πιο πολύτιμα από το ίδιο το μέγεθος του στόλου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ελλάδα Ρίχνει 500 Εκατ. στις MEKO και Στέλνει Μήνυμα στην Άγκυρα: «Δεν Περιμένουμε τις Νέες Φρεγάτες».

Με επένδυση μισού δισεκατομμυρίου ευρώ, η Αθήνα αναβαθμίζει τον πυρήνα της ναυτικής της ισχύος, μετατρέποντας τις γερασμένες φρεγάτες Ύδρα σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Wall Street Journal: Πώς τα ΗΑΕ χτύπησαν δεκάδες στόχους στο Ιράν και γιατί επήλθε ρήξη με τη Σαουδική Αραβία

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/uae_f16.jpeg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/uae_f16-696x464.jpeg" width="799" /></a><br /><br />Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα πραγματοποίησαν δεκάδες αεροπορικές επιδρομές εναντίον του Ιράν ξεκινώντας από τις πρώτες ημέρες του πολέμου και συνεχίζοντας μέχρι την επόμενη μέρα της ανακοίνωσης της κατάπαυσης του πυρός, ανέφεραν στη Wall Street Journal άτομα που γνωρίζουν το θέμα, αποκαλύπτοντας μια βαθύτερη εμπλοκή από ό,τι ήταν γνωστό στην αεροπορική εκστρατεία υπό την ηγεσία των ΗΠΑ και του Ισραήλ.<br /><br />Η έκταση των επιθέσεων αποτελεί περαιτέρω απόδειξη της αυξανόμενης προθυμίας της χώρας να προστατεύσει αυτά που θεωρεί στρατηγικά της συμφέροντα, διαφοροποιώντας την από ορισμένους από τους γείτονές της στην περιοχή του Κόλπου, οι οποίοι έχουν υιοθετήσει μια πολύ πιο προσεκτική προσέγγιση απέναντι στην απειλή από το Ιράν. Οι επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν σε συντονισμό με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, οι οποίοι παρείχαν πληροφορίες, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Περιλάμβαναν στόχους στα νησιά Κεσμ και Αμπού Μούσα στο Στενό του Ορμούζ, στο Μπαντάρ Αμπάς, στο διυλιστήριο πετρελαίου στο νησί Λαβάν στον Περσικό Κόλπο και στο πετροχημικό συγκρότημα Ασαλούγιεχ.<div><br />Τα παράπονα του Ριάντ<br /><br />Μερικές από αυτές τις επιθέσεις στόχευαν ιρανικές ενεργειακές εγκαταστάσεις σε απάντηση στις επιθέσεις της Τεχεράνης στις υποδομές πετρελαίου και φυσικού αερίου των ΗΑΕ, ανέφεραν ορισμένα από τα άτομα. Η επιδρομή στην Ασαλούγιεχ, που πραγματοποιήθηκε με το Ισραήλ, προκάλεσε σημαντική διεθνή αντίδραση και οδήγησε τις ΗΠΑ να ζητήσουν από το Ισραήλ να σταματήσει να χτυπά ενεργειακές εγκαταστάσεις.<br /><br />Οι χώρες του Κόλπου δήλωσαν πριν από τον πόλεμο ότι δεν θα επέτρεπαν τη χρήση του εναέριου χώρου ή των βάσεων τους για επιθέσεις. Ωστόσο, ορισμένες άλλαξαν πορεία μετά την έναρξη του πολέμου και το Ιράν απάντησε εξαπολύοντας επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον ενεργειακών υποδομών και αεροδρομίων στον Κόλπο, σε μια προσπάθεια να αυξήσει το οικονομικό και πολιτικό κόστος της σύγκρουσης.<br /><br />Τα ΗΑΕ υπέστησαν το κύριο βάρος αυτών των επιθέσεων, καθώς το Ιράν τα στόχευσε με περισσότερους από 2.800 πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, πολύ περισσότερους από ό,τι εκτόξευσε σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ. Η κλίμακα της μαχητικής αντίδρασης των ΗΑΕ επιδείνωσε τις διαιρέσεις εντός του Κόλπου.<br /><br />Στις αρχές Απριλίου, η Σαουδική Αραβία παραπονέθηκε στις ΗΠΑ ότι οι επιθέσεις των ΗΑΕ αύξαναν τον κίνδυνο οι περιφερειακές ενεργειακές εγκαταστάσεις να δεχθούν πυρά από το Ιράν, κάτι που θα μπορούσε να εκτοξεύσει τις τιμές του πετρελαίου και να ταράξει τις παγκόσμιες αγορές, ανέφεραν ορισμένοι από τους ανθρώπους. Οι Σαουδάραβες ήθελαν οι ΗΠΑ να πιέσουν τα ΗΑΕ να σταματήσουν τις επιθέσεις αντιποίνων και να ενταχθούν στις διπλωματικές προσπάθειες των χωρών της περιοχής, ανέφεραν.</div><div><br />Απογοήτευση με τον MBS<br /><br />«Τα ΗΑΕ θεωρούν το Ιράν πλήρως υπεύθυνο για αυτές τις τρομοκρατικές επιθέσεις και τις επιπτώσεις τους», δήλωσε το Υπουργείο Εξωτερικών του κράτους του Κόλπου. Η Σαουδική Αραβία, η οποία έχει αντιμετωπίσει λιγότερα και λιγότερο καταστροφικά πλήγματα από το Ιράν, έχει καταδικάσει δημόσια τις επιθέσεις στον Κόλπο, αλλά έχει υιοθετήσει μια λιγότερο αντιπαραθετική προσέγγιση και έχει εργαστεί για την επίλυση της σύγκρουσης μέσω της διπλωματίας.<br /><br />Ο πρόεδρος των ΗΑΕ, Σεΐχης Μοχάμεντ μπιν Ζαγέντ, απογοητεύτηκε με τον πρίγκιπα διάδοχο της Σαουδικής Αραβίας, Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, νωρίτερα στον πόλεμο, αφού αρνήθηκε να συμμετάσχει σε συντονισμένες στρατιωτικές ενέργειες κατά του Ιράν, δήλωσαν αξιωματούχοι του Κόλπου.<br /><br />Αυτές οι απογοητεύσεις επιδείνωσαν το αυξανόμενο χάσμα μεταξύ των δύο δυνάμεων του Κόλπου, οι οποίες ήδη ανταγωνίζονταν για επιρροή στην Ερυθρά Θάλασσα σε αντίθετες πλευρές συγκρούσεων στο Σουδάν και την Υεμένη. Τα ΗΑΕ αποχώρησαν από τον ΟΠΕΚ τον Απρίλιο, αφήνοντας την ομάδα υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας και δεσμευόμενη να εντείνει τους δεσμούς ασφαλείας με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.<br /><br />Πιέσεις για το Ορμούζ<br /><br />Εκτός από τα πλήγματα, τα ΗΑΕ υποστήριξαν σχέδια ψηφίσματος στα Ηνωμένα Έθνη που ενέκρινε τη χρήση βίας, εάν ήταν απαραίτητο, για να σπάσει τον ασφυκτικό κλοιό του Ιράν στη στρατηγικής σημασίας πλωτή οδό του Στενού του Ορμούζ. Τα ΗΑΕ ενήργησαν επίσης κατά των οικονομικών συμφερόντων του Ιράν, κλείνοντας σχολεία και κλαμπ στο Ντουμπάι που συνδέονταν με την Τεχεράνη και αρνούμενα βίζες και δικαιώματα διέλευσης σε Ιρανούς πολίτες. Οι κινήσεις αυτές περιόρισαν την οικονομική ζωτική γραμμή που τα Εμιράτα παρείχαν εδώ και καιρό στο Ιράν εν μέσω αυστηρών κυρώσεων από τη Δύση.<br /><br />Το Ιράν έχει απαντήσει κατηγορώντας επανειλημμένα τα ΗΑΕ ότι συμμετείχαν στην εκστρατεία των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Τα Εμιράτα έχουν από καιρό έντονη επιθυμία για ρίσκο στην εξωτερική πολιτική και προθυμία να χρησιμοποιήσουν στρατιωτική ισχύ για να προωθήσουν τα συμφέροντά τους στην περιοχή. Τα τελευταία χρόνια έχουν στείλει όπλα σε πολιτοφυλακές στο Σουδάν και τη Λιβύη και μισθοφόρους στην Υεμένη σε μια σειρά επιχειρήσεων που αποσκοπούν στην υπερκέραση των περιφερειακών αντιπάλων.</div><div><br />Συμβολικές επιθέσεις<br /><br />Δεν είναι ακόμη σαφές εάν η χώρα έχει την ικανότητα να αποτρέψει έναν πολύ μεγαλύτερο εχθρό όπως το Ιράν. Οι επιθέσεις της ήταν σε μεγάλο βαθμό συμβολικές σε σύγκριση με τις περισσότερες από 20.000 επιθέσεις που πραγματοποίησαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ. Η επιθετική στάση των ΗΑΕ κινδυνεύει να τα καταστήσει μεγαλύτερο στόχο σε αυτό που θα μπορούσε να είναι μια παρατεταμένη περίοδος αμφιλεγόμενων σχέσεων με το Ιράν. Νωρίτερα τον Μάιο, το Ιράν επιτέθηκε σε ένα σημαντικό λιμάνι πετρελαίου των ΗΑΕ στο εμιράτο της Φουτζάιρα, αφού το Ναυτικό των ΗΠΑ ξεκίνησε μια επιχείρηση για να σπάσει τον έλεγχο του Ιράν στο Στενό του Ορμούζ.<br /><br />Πιο πρόσφατα, ένα drone που εκτοξεύτηκε από το Ιράκ, έδρα ισχυρών φιλοϊρανικών πολιτοφυλακών που έχουν δραστηριοποιηθεί στον πόλεμο, χτύπησε κοντά στο πυρηνικό εργοστάσιο των ΗΑΕ. Τα ΗΑΕ έχουν υιοθετήσει πρόσφατα μια πιο ευνοϊκή στάση, πιέζοντας για διπλωματικές λύσεις σε μια σύγκρουση που έχει θέσει σε κίνδυνο τις τεράστιες ενεργειακές εγκαταστάσεις της, ανέφεραν ορισμένοι από τους ανθρώπους. Ο πρόεδρος των Εμιράτων ήταν μεταξύ των περιφερειακών ηγετών που ενθάρρυναν τον Πρόεδρο Τραμπ να συνάψει ειρηνευτική συμφωνία με το Ιράν σε τηλεφωνική κλήση νωρίτερα τον Μάιο.</div><div><br />Πιο κοντά με το Ισραήλ<br /><br />Ο πόλεμος έχει εμβαθύνει τη συμμαχία μεταξύ των ΗΑΕ και του Ισραήλ. Ισραηλινοί αξιωματούχοι ενθαρρύνθηκαν από τη συμπεριφορά των ΗΑΕ κατά τη διάρκεια του πολέμου και βλέπουν τη σχέση μεταξύ των δύο χωρών ως μια μακροπρόθεσμη στρατηγική συνεργασία. Το Ισραήλ έστειλε πυροβολαρχίες Iron Dome και ισραηλινά στρατεύματα για να υπερασπιστούν τα ΗΑΕ κατά τη διάρκεια του πολέμου, με πολλές δεκάδες στρατιώτες να εξακολουθούν να σταθμεύουν σε ένα στρατιωτικό συγκρότημα στο έθνος του Κόλπου, ανέφερε ένα από τα άτομα που γνωρίζουν το θέμα.<br /><br />Μια σειρά από κορυφαίους Ισραηλινούς αξιωματούχους -συμπεριλαμβανομένου του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, του επικεφαλής της υπηρεσίας κατασκοπείας Μοσάντ, του επικεφαλής της Shin Bet και του αρχηγού του Ισραηλινού επιτελείου- επισκέφθηκαν κρυφά τα ΗΑΕ κατά τη διάρκεια του πολέμου για να συντονιστούν για το Ιράν.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Wall Street Journal: Πώς τα ΗΑΕ χτύπησαν δεκάδες στόχους στο Ιράν και γιατί επήλθε ρήξη με τη Σαουδική Αραβία

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα πραγματοποίησαν δεκάδες αεροπορικές επιδρομές εναντίον του Ιράν ξεκινώντας από τις πρώτες ημέρες του πολέμου και ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Πως ο Ερντογάν επιβάλλει «ελεγχόμενη αντιπολίτευση»- Δικαστική… διάσπαση στο κόμμα του Κεμάλ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/CHP-OZEL-Kilicdaroglu-parti.jpg"><img height="127" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/CHP-OZEL-Kilicdaroglu-parti-696x442.jpg" width="790" /></a><br /><br />Αυτό που συμβαίνει τώρα στην Τουρκία είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια εσωκομματική κρίση στο Κεμαλικό CHP. Στην πραγματικότητα εξελίσσεται μια σύγκρουση για τον έλεγχο της μοναδικής πολιτικής δύναμης που κατάφερε τα τελευταία δύο χρόνια να απειλήσει σοβαρά τον Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Η εικόνα των δεκάδων χιλιάδων πολιτών που ακολούθησαν τον Οζγκιούρ Οζέλ από το Γκιουβένπαρκ μέχρι το Μαυσωλείο του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ είχε σαφή πολιτικό συμβολισμό: ο Οζέλ επιχειρεί να εμφανιστεί όχι απλώς ως αρχηγός ενός κόμματος αλλά ως θεματοφύλακας της κεμαλικής νομιμοποίησης απέναντι σε μια κρατική παρέμβαση που, κατά την αντιπολίτευση, επιχειρεί να αναδιαμορφώσει το CHP μέσω της Δικαιοσύνης.<div><br />Τι προηγήθηκε<br /><br />Η κρίση ξεκίνησε όταν δικαστήριο της Άγκυρας ακύρωσε το συνέδριο του CHP του 2023, στο οποίο ο Οζέλ είχε νικήσει τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου και είχε αναλάβει την ηγεσία του κόμματος. Το δικαστήριο επικαλέστηκε παρατυπίες στη διαδικασία και επανέφερε τον Κιλιτσντάρογλου στην ηγεσία.<br /><br />Η απόφαση θεωρήθηκε από μεγάλο μέρος της αντιπολίτευσης ως «δικαστικό πραξικόπημα». Ακολούθησαν καταλήψεις στα κεντρικά γραφεία του CHP, επέμβαση της αστυνομίας με δακρυγόνα και τελικά βίαιη απομάκρυνση των στελεχών που παρέμεναν πιστά στον Οζέλ.<br />Γιατί έχει τόσο μεγάλη σημασία<br /><br />Ο Οζέλ δεν είναι ένας τυχαίος κομματικός παράγοντας. Είναι ο άνθρωπος που οδήγησε το CHP στις ιστορικές δημοτικές εκλογές του 2024, όταν η αντιπολίτευση κέρδισε την Κωνσταντινούπολη, την Άγκυρα και μια σειρά μεγάλων πόλεων, προκαλώντας την πρώτη πραγματική πολιτική φθορά του Ερντογάν μετά από δύο δεκαετίες κυριαρχίας.<br /><br />Για αυτό και αρκετοί αναλυτές στη Δύση δεν αντιμετωπίζουν την υπόθεση ως εσωτερική διαμάχη αλλά ως μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής αποδυνάμωσης της αντιπολίτευσης. Ήδη έχουν προηγηθεί οι διώξεις και η φυλάκιση του δημάρχου Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου, οι συλλήψεις δημάρχων του CHP και οι έρευνες σε στελέχη της αντιπολίτευσης.</div><div><br />Ο ρόλος του Κιλιτσντάρογλου<br /><br />Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι η κρίση δεν είναι μόνο αντιπαράθεση Ερντογάν–CHP.<br /><br />Ένα τμήμα του παλιού μηχανισμού του κόμματος παραμένει κοντά στον Κιλιτσντάρογλου. Ωστόσο, η κοινωνική βάση του CHP φαίνεται να στηρίζει μαζικά τον Οζέλ. Οι εικόνες από την Άγκυρα έδειξαν ότι η πραγματική πολιτική νομιμοποίηση βρίσκεται σήμερα περισσότερο στον δρόμο παρά στα δικαστικά έγγραφα.<br /><br />Για αυτό και ο Οζέλ επιμένει στη διεξαγωγή νέου συνεδρίου και νέας ψηφοφορίας για την ηγεσία, πιστεύοντας ότι θα επικρατήσει εύκολα απέναντι στον προκάτοχό του.<br /><br />Τι φοβούνται τα διεθνή μέσα<br /><br />Η βασική ανησυχία που καταγράφεται από Reuters, AP, Guardian και οργανώσεις όπως η Human Rights Watch είναι ότι η Τουρκία περνά σε μια νέα φάση όπου η αντιπολίτευση δεν αντιμετωπίζεται μόνο εκλογικά αλλά και θεσμικά, μέσω της Δικαιοσύνης και των κρατικών μηχανισμών.<br /><br />Γι’ αυτό αρκετοί αναλυτές μιλούν πλέον για προσπάθεια μετατροπής του CHP σε μια «ελεγχόμενη αντιπολίτευση» (controlled opposition) ή ακόμη και για «controlled fragmentation», δηλαδή ελεγχόμενο κατακερματισμό της αντιπολίτευσης ώστε να μην μπορέσει να συγκροτήσει ενιαίο προεδρικό μέτωπο απέναντι στον Ερντογάν στις επόμενες εκλογές.</div><div><br />Τι καταλάβαμε από τη χθεσινή συγκέντρωση<br /><br />Το βασικό πολιτικό μήνυμα δεν ήταν το πλήθος.<br /><br />Ήταν ότι ο Οζέλ κατάφερε να δείξει πως, παρά τη δικαστική απόφαση, εξακολουθεί να ελέγχει τον δρόμο, τη βάση του CHP και ένα μεγάλο μέρος της κεμαλικής κοινωνικής νομιμοποίησης.<br /><br />Με άλλα λόγια, η Τουρκία δεν βρίσκεται πλέον μόνο μπροστά σε μια μάχη για την ηγεσία του CHP. Βρίσκεται μπροστά σε μια σύγκρουση μεταξύ θεσμικής ισχύος και κοινωνικής νομιμοποίησης – και αυτή η σύγκρουση μπορεί να καθορίσει αν η χώρα θα οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές, βαθύτερο αυταρχισμό ή σε μια νέα φάση μαζικής αντιπολιτευτικής κινητοποίησης.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Πως ο Ερντογάν επιβάλλει «ελεγχόμενη αντιπολίτευση»- Δικαστική… διάσπαση στο κόμμα του Κεμάλ.

Αυτό που συμβαίνει τώρα στην Τουρκία είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια εσωκομματική κρίση στο Κεμαλικό CHP. Στην πραγματικότητα εξελίσσεται...

Διαβάστε την συνέχεια

Σκόπια: Νέα προκλητική αναβίωση αλυτρωτισμού. Η περίεργη «σιωπή» της Αθήνας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/skopia_proklisi.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1679" data-original-width="1920" height="175" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/skopia_proklisi.jpg" width="754" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Η Μακεδονία, η ιστορία της και τα σύμβολά της δεν αποτελούν αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης ή παραχάραξης».</span></h3><b>Αλέξης Τερζής</b><br />Νέα ένταση στις ελληνοσκοπιανές σχέσεις προκαλεί η ανακοίνωση της Παμμακεδονικής Ένωσης Ελλάδος (ΠΟΠΣΜ), η οποία καταγγέλλει ευθεία αναβίωση αλυτρωτικών πρακτικών και συμβολισμών από την πολιτική ηγεσία των Σκοπίων, κάνοντας λόγο για παραβίαση τόσο της Συμφωνίας των Πρεσπών όσο και της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995.<br /><br />Στο επίκεντρο των αντιδράσεων βρίσκεται η πρόσφατη παρουσία του πρωθυπουργού των Σκοπίων, Χρίστιαν Μίτσκοσκι, σε εκδήλωση χωριού με έντονο αλβανικό στοιχείο, όπου, σύμφωνα με την ανακοίνωση, προβλήθηκε δημόσια το δεκαεξάκτινο Άστρο της Βεργίνας. Η Παμμακεδονική Ένωση Ελλάδος υποστηρίζει ότι η συγκεκριμένη εικόνα συνιστά κατάφωρη παραβίαση διεθνών δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η γειτονική χώρα, καθώς το συγκεκριμένο σύμβολο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ελληνικής ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της Μακεδονίας.<br /><br />Η Ομοσπονδία εκφράζει παράλληλα έντονο προβληματισμό για δημόσιες τοποθετήσεις του κ. Μίτσκοσκι σχετικά με «Μακεδόνες» εκτός συνόρων και περί «μακεδονικού εθνικού ιστού», υποστηρίζοντας ότι τέτοιες αναφορές επαναφέρουν επικίνδυνα αφηγήματα που συνδέονται με αλυτρωτικές λογικές του παρελθόντος και υπονομεύουν το κλίμα καλής γειτονίας που υποτίθεται ότι διασφαλίζουν οι διεθνείς συμφωνίες.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Παμμακεδονική Ένωση Ελλάδος κάνει λόγο για αυξανόμενη εμφάνιση αλυτρωτικών τραγουδιών, συνθημάτων και συμβόλων σε εκδηλώσεις περιοχών της Βόρειας Ελλάδας, όπου επανέρχονται αναφορές περί «ενιαίας Μακεδονίας». Όπως τονίζεται, τα φαινόμενα αυτά δεν μπορούν να θεωρούνται μεμονωμένα ή ασήμαντα, ιδιαίτερα όταν συμπίπτουν με αντίστοιχες δημόσιες τοποθετήσεις από την επίσημη πολιτική ηγεσία των Σκοπίων.<br /><br />Ιδιαίτερα αιχμηρή είναι η κριτική της Ομοσπονδίας προς την ελληνική κυβέρνηση και το Υπουργείο Εξωτερικών. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η απουσία άμεσης και ξεκάθαρης δημόσιας αντίδρασης απέναντι στην επανεμφάνιση του Ήλιου της Βεργίνας και στις αλυτρωτικές δηλώσεις προκαλεί εύλογα ερωτήματα και δημιουργεί την αίσθηση πολιτικής ανοχής απέναντι σε ζητήματα που αφορούν την ιστορική αλήθεια, την εθνική ταυτότητα και την πολιτιστική κληρονομιά της Μακεδονίας.<br /><br />Η Παμμακεδονική Ένωση Ελλάδος καλεί την Αθήνα να εγκαταλείψει τη στάση που χαρακτηρίζει ως παθητική και να προχωρήσει σε σαφείς διπλωματικές ενέργειες, απαιτώντας τον πλήρη σεβασμό των διεθνών υποχρεώσεων της γειτονικής χώρας.<br /><br />«Η Μακεδονία, η ιστορία της και τα σύμβολά της δεν αποτελούν αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης ή παραχάραξης», επισημαίνεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση, με την Ομοσπονδία να υπογραμμίζει ότι η ιστορική αλήθεια και η εθνική αξιοπρέπεια «δεν σιωπούν και δεν διαπραγματεύονται».<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σκόπια: Νέα προκλητική αναβίωση αλυτρωτισμού. Η περίεργη «σιωπή» της Αθήνας.

«Η Μακεδονία, η ιστορία της και τα σύμβολά της δεν αποτελούν αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης ή παραχάραξης». Αλέξης Τερζής Νέα ένταση στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στρατιώτες των IDF ύψωσαν τις σημαίες του Ισραήλ και της Ταξιαρχίας Γκολάνι στο Κάστρο του Μποφόρ στον νότιο Λίβανο.

<img height="126" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/05/KASTRO-LIVANOS-630x396.jpg" width="777" /><br /><br />Η ισραηλινή σημαία και η σημαία της Ταξιαρχίας Γκολάνι υψώθηκαν από ισραηλινά στρατεύματα στο Κάστρο του Μποφόρ στον νότιο Λίβανο, μετά την κατάληψη της τοποθεσίας από τον στρατό τις τελευταίες ημέρες.<br /><br />Τα ισραηλινά στρατεύματα είχαν καταλάβει το κάστρο σε μία από τις πρώτες μάχες του Πρώτου Πολέμου του Λιβάνου το 1982.<br /><br />Στρατιώτες της Γκολάνι, οι οποίοι πραγματοποίησαν και την πρόσφατη επιδρομή, είχαν πολεμήσει εναντίον τρομοκρατών της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης στην τοποθεσία αυτή, εξοντώνοντας δεκάδες από αυτούς.<br /><br />Έξι Ισραηλινοί στρατιώτες είχαν χάσει τη ζωή τους στη μάχη του 1982.<br /><br />Στη συνέχεια, οι IDF κατείχαν την περιοχή του κάστρου κατά τη διάρκεια της 18ετούς κατοχής του νοτίου Λιβάνου την περίοδο 1982-2000, προτού αποσύρουν τα στρατεύματά τους.<br /><br />«Σαράντα τέσσερα χρόνια μετά την ηρωική μάχη του Μποφόρ, και κατά την ημέρα μνήμης του Πολέμου για την Ειρήνη στη Γαλιλαία, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτών της Γκολάνι που έπεσαν στη μάχη του Μποφόρ, οι στρατιώτες των IDF, με επικεφαλής την Ταξιαρχία Γκολάνι, επέστρεψαν στην κορυφή του Μποφόρ και ύψωσαν για άλλη μια φορά εκεί την ισραηλινή σημαία και τη σημαία της Γκολάνι», δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο Υπουργός Άμυνας, Ισραέλ Κατζ.<br /><br />Το Κάστρο του Μποφόρ ή Μπελφόρ, γνωστό στην περιοχή ως Καλ’άτ αλ-Σακίφ ή Σακίφ Αρνούν, αποτελεί ένα οχυρό της εποχής των Σταυροφόρων στο Κυβερνείο της Ναμπατιέ, στον νότιο Λίβανο, περίπου ένα χιλιόμετρο νοτιοανατολικά του χωριού Αρνούν.<br /><br />Στην τοποθεσία προϋπήρχε οχύρωση πριν από την κατάληψή της από τον Φούλκωνα, Βασιλιά της Ιερουσαλήμ, το 1139, ενώ η κατασκευή του σταυροφορικού κάστρου ξεκίνησε πιθανότατα λίγο αργότερα.<br /><br />Ο Σαλαντίν κατέλαβε το Μποφόρ το 1190, αλλά εξήντα χρόνια αργότερα οι Σταυροφόροι το ανακατέλαβαν.<br /><br />Το 1268, ο Σουλτάνος Μπαϊμπάρς κατέλαβε οριστικά το κάστρο για λογαριασμό των ισλαμικών δυνάμεων.<br /><br />Το Μποφόρ αποτελεί μία από τις ελάχιστες περιπτώσεις όπου ένα μεσαιωνικό κάστρο αποδείχθηκε στρατιωτικής αξίας και χρησιμότητας και στον σύγχρονο πόλεμο, όπως κατέδειξε η ιστορία του στα τέλη του 20ού αιώνα, ιδιαίτερα κατά τον Πόλεμο του Λιβάνου το 1982.<br /><br />Το κάστρο ονομάστηκε «Μπελ Φορ» ή «Μπο Φορ» (από τα παλαιά γαλλικά, που σημαίνει «όμορφο οχυρό») από τους Σταυροφόρους που το κατείχαν κατά τον 12ο αιώνα.<br /><br />Η αραβική του ονομασία, Καλ’άτ αλ-Σακίφ, μεταφράζεται ως «Κάστρο του Υψηλού Βράχου», με τη λέξη «σακίφ» να αποτελεί δάνειο από την αραμαϊκή γλώσσα.<br />Μεσαιωνική περίοδος<br /><br />Το έξαρμα του βράχου που καταλαμβάνει το Μποφόρ δεσπόζει πάνω από τον ποταμό Λιτάνι. Ο ποταμός ρέει κατά μήκος της ανατολικής πλευράς του κάστρου, το οποίο είναι χτισμένο στην κορυφή ενός γκρεμού ύψους 300 μέτρων, ο οποίος καταλήγει απότομα στην κοίτη του ποταμού.<br /><br />Ελάχιστα στοιχεία είναι γνωστά για την τοποθεσία πριν από την κατάληψή της από τις δυνάμεις των Σταυροφόρων το 1139, καθώς κανένα σύγχρονο έγγραφο της εποχής δεν αναφέρεται σε αυτήν.<br /><br />Ωστόσο, οι ιστορικοί εικάζουν ότι η δεσπόζουσα θέση της κορυφής του λόφου την καθιστούσε στρατηγικό σημείο που είχε οχυρωθεί πριν από την έλευση των Σταυροφόρων.<br /><br />Ο Φούλκων, Βασιλιάς της Ιερουσαλήμ, κατέλαβε την οχύρωση του Καλ’άτ αλ-Σακίφ το 1139 και την παραχώρησε στους ηγεμόνες της Σιδώνας.<br /><br />Ο μεσαιωνικός ιστορικός Χιου Κένεντι εκτιμά ότι η κατασκευή του σταυροφορικού κάστρου ξεκίνησε αμέσως μετά την παραχώρηση αυτή.<br /><br />Μετά την ήττα των Σταυροφόρων από τον Σαλαντίν στη Μάχη του Χαττίν το 1187, πολλά κάστρα και πόλεις περιήλθαν στον έλεγχο των δυνάμεών του, με αποτέλεσμα ελάχιστα αστικά κέντρα να παραμείνουν στα χέρια των Χριστιανών.<br /><br />Το Μποφόρ ήταν ένα από τα τελευταία κάστρα που προέβαλαν αντίσταση.<br /><br />Τον Απρίλιο του 1189, ο Σαλαντίν προετοιμαζόταν να πολιορκήσει το κάστρο, με τις αραβικές πηγές να περιγράφουν το γεγονός λεπτομερώς.<br /><br />Εκείνη την περίοδο, το Μποφόρ βρισκόταν υπό τον έλεγχο του Ρεϊνάλδου της Σιδώνας, ο οποίος είχε επιζήσει από τη Μάχη του Χαττίν.<br /><br />Ενώ ο Σαλαντίν είχε στρατοπεδεύσει στο γειτονικό Μαρτζαγιούν προετοιμάζοντας την πολιορκία, ο Ρεϊνάλδος τον συνάντησε, δηλώνοντας φιλικά προσκείμενος προς τους μουσουλμάνους.<br /><br />Ισχυρίστηκε ότι, αν και επιθυμούσε να παραδώσει το Μποφόρ, η οικογένειά του βρισκόταν στη χριστιανική πόλη της Τύρου και δεν μπορούσε να συνθηκολογήσει προτού εκείνοι απομακρυνθούν με ασφάλεια.<br /><br />Με την ελπίδα μιας αναίμακτης κατάληψης, δόθηκε στον Ρεϊνάλδο διορία τριών μηνών για να απομακρύνει την οικογένειά του· εκείνος, ωστόσο, αξιοποίησε αυτό το διάστημα για να επισκευάσει το κάστρο και να το εφοδιάσει με προμήθειες.<br /><br />Μετά την πάροδο των τριών μηνών, ο Ρεϊνάλδος συνάντησε ξανά τον Σαλαντίν, ζητώντας περισσότερο χρόνο.<br /><br />Ο Σαλαντίν απαίτησε την άμεση παράδοση του κάστρου, με αποτέλεσμα ο Ρεϊνάλδος να διατάξει τη φρουρά να παραδοθεί.<br /><br />Όταν εκείνοι αρνήθηκαν, ο Ρεϊνάλδος αιχμαλωτίστηκε και η πολιορκία ξεκίνησε.<br /><br />Οι εχθροπραξίες διήρκεσαν μέχρι τον Αύγουστο του ίδιου έτους, όταν ο Σαλαντίν αναγκάστηκε να λύσει την πολιορκία για να υπερασπιστεί την Άκρα.<br /><br />Τον Απρίλιο του 1190 επετεύχθη συμφωνία, βάσει της οποίας η φρουρά παρέδωσε το κάστρο στον Σαλαντίν με αντάλλαγμα την απελευθέρωση του Ρεϊνάλδου.<br /><br />Το οχυρό επέστρεψε σε σταυροφορικό έλεγχο το 1240, στο πλαίσιο συνθήκης που διαπραγματεύτηκε ο Θεοβάλδος Α’ της Ναβάρας, και πωλήθηκε στους Ιππότες του Ναού (Ναΐτες) το 1260 από τον εγγονό του Ρεϊνάλδου, Ιουλιανό της Σιδώνας.<br /><br />Το 1268, ο Μαμελούκος Σουλτάνος Μπαϊμπάρς κατέλαβε το κάστρο, οδηγώντας σε μια περίοδο σχετικής ηρεμίας κατά τον 14ο, 15ο και 16ο αιώνα.<br />Νεότερη και Σύγχρονη εποχή<br /><br />Μετά την οθωμανική κατάκτηση της Συρίας το 1516, οι Οθωμανοί επιχείρησαν να αναζωογονήσουν την περιοχή παραχωρώντας στρατιωτικά τιμάρια (timar) σε Οθωμανούς ιππείς γύρω από το κάστρο Σακίφ Αρνούν.<br /><br />Η σιιτική οικογένεια Σαμπ είχε υπό τον έλεγχό της τα κάστρα για λογαριασμό των Οθωμανών ήδη από το 1571.<br /><br />Στις αρχές του 17ου αιώνα, ο Φαχρ αλ-Ντιν Β’ ενέταξε το κάστρο στο δίκτυο των οχυρώσεών του.<br /><br />Μετά την ήττα του από τους Οθωμανούς, τα ανώτερα τμήματα του κάστρου καταστράφηκαν, ενώ στη συνέχεια επανήλθε στην κατοχή των Σαμπ.<br /><br />Η περιοχή κυβερνήθηκε από σιιτικές φεουδαρχικές οικογένειες μέχρι το 1769.<br /><br />Το 1782, ο Κυβερνήτης της Άκρας, Τζαζάρ Πασάς, πολιόρκησε και κατέλαβε το κάστρο, καταστρέφοντας πολλές από τις εναπομείνασες οχυρώσεις του.<br /><br />Ο σεισμός της Γαλιλαίας το 1837 προκάλεσε περαιτέρω ζημιές στο οικοδόμημα, και έκτοτε τα ερείπια χρησιμοποιούνταν ως λατομείο και καταφύγιο για πρόβατα.<br /><br />Στα τέλη του 19ου αιώνα ξεκίνησε η συστηματική μελέτη του Μποφόρ, με τις αποτυπώσεις του Βικτόρ Γκερέν το 1880 και των Κλοντ Ρενιέ Κόντερ και Χέρμπερτ Κίτσενερ το 1881.<br /><br />Ο Τ. Ε. Λόρενς (Λόρενς της Αραβίας) επισκέφθηκε το κάστρο το 1909 κατά τη διάρκεια της πεζοπορίας του στον σημερινό Λίβανο και τη Συρία, στο πλαίσιο της έρευνας για τη διατριβή του, εντυπωσιασμένος ιδιαίτερα από τη θέα προς την ακτή και τον ποταμό Λιτάνι.<br /><br />Το 1921 εγκαθιδρύθηκε η Γαλλική Εντολή, και Γάλλοι ιστορικοί και αρχαιολόγοι εξέτασαν την ιστορία και τις δομές της περιοχής.<br /><br />Ο μεσαιωνικός ιστορικός Πολ Ντεσάν ξεκίνησε τη μελέτη των σταυροφορικών κάστρων το 1927.<br /><br />Το 1936, ο Ντεσάν και ο αρχιτέκτονας Πιέρ Κουπέλ οργάνωσαν δύναμη 65 στρατιωτών για τον καθαρισμό του εσωτερικού περιβόλου και του κεντρικού πύργου (keep) του Μποφόρ.<br /><br />Το έργο του Ντεσάν, La Défense du Royaume de Jérusalem (1939), αποτελεί εξαιρετικά σημαντική πηγή, καθώς οι περιγραφές και τα σχέδιά του κατέγραψαν ένα κτίριο που μεταγενέστερα υπέστη ανεπανόρθωτες παραμορφώσεις λόγω της σύγχρονης στρατιωτικής δραστηριότητας.<br /><br />Η Γαλλική Εντολή τερματίστηκε το 1943 με την ανεξαρτησία του Λιβάνου.<br /><br />Η στρατηγική θέση του κάστρου, που προσφέρει θέα σε μεγάλο μέρος του νοτίου Λιβάνου και του βορείου Ισραήλ, το κατέστησε επίκεντρο πρόσφατων συγκρούσεων.<br /><br />Η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) κατείχε το κάστρο από το 1976 και μετά, κατά τη διάρκεια του Λιβανέζικου Εμφυλίου Πολέμου, με αποτέλεσμα να δεχθεί δεκάδες επιθέσεις από τις ισραηλινές δυνάμεις σε διάστημα πέντε ετών.<br /><br />Στις 6 Ιουνίου 1982, κατά την έναρξη της Επιχείρησης «Ειρήνη για τη Γαλιλαία» (Πρώτος Πόλεμος του Λιβάνου), οι θέσεις της PLO στο κάστρο βομβαρδίστηκαν σφοδρά από τους Ισραηλινούς, προτού το οχυρό καταληφθεί δύο ημέρες αργότερα στη Μάχη του Μποφόρ.<br /><br />Οι μάχες προκάλεσαν ζημιές στο μνημείο, και στη συνέχεια ο ισραηλινός στρατός προσάρμοσε τον χώρο για δική του χρήση, κατασκευάζοντας μια μεγάλη προκεχωρημένη βάση επιχειρήσεων δίπλα στο δυτικό τείχος.<br /><br />Λόγω της προηγούμενης παρουσίας της PLO και του φόβου για αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς (IED), στους Ισραηλινούς στρατιώτες επιτρεπόταν η πρόσβαση στους επάνω ορόφους του οχυρού, αλλά τους απαγορευόταν η είσοδος στα κατώτερα τμήματα.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της 18ετούς κατοχής, το κάστρο και οι ισραηλινές δυνάμεις δέχονταν συνεχείς βομβαρδισμούς από την PLO και τη Χεζμπολάχ, ενώ σημειώθηκαν πολυάριθμες προσπάθειες ανακατάληψης, κυρίως με επιθέσεις αυτοκτονίας και όλμους.<br /><br />Το 2000, ο ισραηλινός στρατός αποχώρησε από το Μποφόρ, κατεδαφίζοντας πλήρως τη βάση.<br /><br />Η περίοδος της κατοχής του Μποφόρ από τις IDF αποτέλεσε τη βάση για την ισραηλινή κινηματογραφική ταινία Beaufort, αν και τα γυρίσματα έγιναν στα Υψίπεδα του Γκολάν.<br /><br />Μετά την ισραηλινή αποχώρηση, ξεκίνησαν προσπάθειες από τοπικούς τουριστικούς φορείς για την αποκατάσταση του οχυρού, με πολύ αργούς ρυθμούς λόγω έλλειψης χρηματοδότησης.<br /><br />Κατά τον Πόλεμο του Λιβάνου το 2024, η UNESCO έθεσε υπό καθεστώς ενισχυμένης προστασίας 34 πολιτιστικά μνημεία στον Λίβανο, συμπεριλαμβανομένου του Κάστρου του Μποφόρ, προκειμένου να τα διαφυλάξει από καταστροφές.<br /><br />Κατά τον Πόλεμο του Λιβάνου το 2026, το Ισραήλ έπληξε με βόμβες τα ερείπια του κάστρου, προκαλώντας τους άμεσες ζημιές.<br /><br />Στη συνέχεια, οι IDF κατέλαβαν το κάστρο και ύψωσαν σε αυτό τη σημαία του Ισραήλ.<br />Αρχιτεκτονική δομή<br /><br />Πολλά από τα μεγάλα κάστρα των Σταυροφόρων χτίστηκαν σε ορεινές απολήξεις, αξιοποιώντας τις φυσικές άμυνες και οχυρώνοντας το μοναδικό σημείο πρόσβασης.<br /><br />Το περιβάλλον του Μποφόρ διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην άμυνα της τοποθεσίας, καθώς το έδαφος είναι απροσπέλαστο μόνο στη βόρεια πλευρά.<br /><br />Οι Κούρδοι επέκτειναν μεταγενέστερα το κάστρο για να συμπεριλάβουν ένα ελαφρώς χαμηλότερο επίπεδο βράχου στα ανατολικά, εξαλείφοντας έτσι μία από τις κατευθύνσεις επίθεσης.<br /><br />Χωρισμένο σε δύο πτέρυγες (περιβόλους), με τη μία να καταλαμβάνει το χαμηλότερο έδαφος στα ανατολικά, το κάστρο έχει περίπου τριγωνικό σχήμα και διαστάσεις 150 επί 100 μέτρα.<br /><br />Ένας κεντρικός πύργος (keep) χτίστηκε σε επαφή με το δυτικό τείχος του άνω περιβόλου· ο πύργος έχει τετράγωνη κάτοψη με διαστάσεις περίπου 12 επί 12 μέτρα.<br /><br />Ενώ στην Ευρώπη η είσοδος σε τέτοιους πύργους γινόταν συνήθως από τον πρώτο όροφο, στη Συρία η πρακτική επέβαλλε την είσοδο από το ισόγειο, όπως ακριβώς φαίνεται και στο Μποφόρ.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στρατιώτες των IDF ύψωσαν τις σημαίες του Ισραήλ και της Ταξιαρχίας Γκολάνι στο Κάστρο του Μποφόρ στον νότιο Λίβανο.

Η ισραηλινή σημαία και η σημαία της Ταξιαρχίας Γκολάνι υψώθηκαν από ισραηλινά στρατεύματα στο Κάστρο του Μποφόρ στον νότιο Λίβανο, μετά την ...

Διαβάστε την συνέχεια