Τούρκοι: ”Βλέπουν πόλεμο με την Ελλάδα τον Οκτώβριο. ”Τα τρία τέταρτα της Κρήτης ανήκουν στην Άγκυρα”.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/05/Yellow-Modern-Podcast-YouTube-Thumbnail-34-1-1068x601.png" width="741" /><br /><br />Σε μπαράζ προκλήσεων σε βάρος της Ελλάδας προχώρησαν τουρκικά ΜΜΕ, με αφορμή το δημοσίευμα του Bloomberg ότι η Άγκυρα θα φέρει νόμο για να διεκδικήσει θαλάσσια δικαιώματα σε τμήματα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Τουρκικά ΜΜΕ «ξεκαθαρίζουν ότι δεν θα επιτρέπει η Τουρκία στην Ελλάδα ακόμα και στη μέση του Αιγαίου να κάνει το οτιδήποτε χωρίς την άδειά της. Δεν θα επιτρέψει καλώδια, αγωγούς του IMEC. Λένε ότι υπάρχει ενδεχόμενο σύγκρουσης με την Ελλάδα και μάλιστα το φθινόπωρο, Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο. Μιλάνε για πιθανή βύθιση ελληνικού σκάφους αν χρειαστεί. Λένε ότι η Ελλάδα θα το προκαλέσει αν πάνε ψαράδες σε περιοχή που με βάση όλα ισχυρίζονται, είναι δικαιοδοσίας Τουρκίας» ανέφερε μεταξύ άλλων.<br /><br />Μάλιστα, τουρκικά ΜΜΕ έφτασαν στο σημείο να ισχυριστούν ότι τα τρία τέταρτα της Κρήτης ανήκουν στην Άγκυρα, όπως και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.<br /><br />Συγκεκριμένα, σε ρεπορτάζ Χαμπέρ Γκλομπάλ, αναφέρθηκαν τα εξής:<br /><br />«Στα τέλη Σεπτεμβρίου, τον Οκτώβριο, θα υπάρξει σύγκρουση εδώ με τον ελληνικό στόλο. Και αυτό θα το πω ανοιχτά. Διότι ο κανόνας εμπλοκής μας πρέπει να έχει νομική κάλυψη. Τέλος πάντων, ό,τι χρειαστεί τόσο η τουρκική ακτοφυλακή όσο και ο τουρκικός στόλος θα το κάνουν. Ρωτάτε πολύ ειλικρινά. Θα σας πω και εγώ: Αν πρέπει αν βυθιστεί ένα ελληνικό περιπολικό σκάφος, θα βυθιστεί. Αν πρέπει να συγκρουστεί, θα συγκρουστεί.<br /><br />Αν πρέπει να αλλάξει πορεία, θα αλλάξει. Ελπίζω η Ελλάδα να μην προκαλέσει αυτές τις εντάσεις. Αλλά φαίνεται ότι τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο θα υπάρξουν πιθανώς παρενοχλήσεις εναντίον αλιευτικών σκαφών μας στην περιοχή του Αιγαίου και της Μεσογείου».<br /><br />Οι προκλητικές δηλώσεις είχαν και συνέχεια:<br /><br />«Τα τρία τέταρτα της Κρήτης έπρεπε να ανήκουν στην Τουρκία. Άνηκε στη Σερβία, το Μαυροβούνιο, τη Βουλγαρία και στη Ρουμανία. Με τη Συνθήκη του Λονδίνου, μαζί με τις Συνθήκες της Κωνσταντινούπολης, Η Κρήτη μοιράστηκε μεταξύ αυτών των τεσσάρων χωρών. Στη συνέχεια όταν οι τρεις χώρες αποχώρησαν από το νησί, τα τρία αυτά τμήματα έπρεπε να παραμείνουν στην Τουρκία. Αλλά στην Κρήτη δημιούργησαν τετελεσμένο. Στην πραγματικότητα, τα τρία τέταρτα της Κρήτης πρέπει να ανήκουν σε εμάς αυτή τη στιγμή. Αν μιλήσουμε για το νομικό πλαίσιο, εδώ στην πραγματικότητα τα δικαιώματα που καταπατήθηκαν, τα δικαιώματα που μας στέρησαν, είναι δικαιώματα των Τούρκων».<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τούρκοι: ”Βλέπουν πόλεμο με την Ελλάδα τον Οκτώβριο. ”Τα τρία τέταρτα της Κρήτης ανήκουν στην Άγκυρα”.

Σε μπαράζ προκλήσεων σε βάρος της Ελλάδας προχώρησαν τουρκικά ΜΜΕ, με αφορμή το δημοσίευμα του Bloomberg ότι η Άγκυρα θα φέρει νόμο για να δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Δένδια, ευτυχώς που έχουμε ψαράδες να πιάνουν κάνα drone-καμικάζι.

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/05/leukada-usv-psarades-limeniko-SLpress-screeshot-825x584.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Θα ήταν για γέλια αν δεν ήταν για κλάματα! Ευτυχώς που έχουμε και ψαράδες να πιάνουν κανά θαλάσσιο drone-καμικάζι, γιατί αν περιμέναμε από τον Δένδια και τον Κικίλια…</span></h3>Οι ψαράδες “καθάρισαν” στη Λευκάδα. Χαλάλι τα δισ. για τα κάθε λογής εξοπλιστικά και θόλους, όταν πολεμικά πλεούμενα περνούν κάτω από την μύτη μας!<br /><br />Και ενώ μιλάμε για κρίσιμη υπόθεση, αφού εμπλέκει ευθέως την Ελλάδα στον πόλεμο Ουκρανίας-Ρωσίας, η κυβέρνηση σιωπά!<br /><br />Και θυμηθείτε με, θα συνεχίσει να σιωπά, γιατί της διαμήνυσαν να το βουλώσει και να θάψει την υπόθεση για να μην εκτεθούν τα παιδιά του Ζελένσκι…<br /><br />Έχουν πλάκα οι δικοί μας που λένε ότι ψάχνουν να βρουν σε ποιον ανήκει το drone! Φωνάζει από μόνο του! Είναι ένα από τα Magura, για τα οποία συζητούσαμε με το Κίεβο για συμπαραγωγή…<br /><br />Τί περιμένει η κυβέρνηση, να της δώσει γραμμή η Κάγια! Είναι σαν να την ακούω! Θα πει ότι οι δαιμονικοί Ρώσοι… έκλεψαν το Magura από τους Ουκρανούς και ήρθαν και το άφησαν στη Λευκάδα για προβοκάτσια!<br /><br />Δεν θυμάστε που οι Ρώσοι… ανατίναξαν το Nord Stream(!), σ’ ένα drone θα κολλήσουν;<br /><br />Και ενώ συμβαίνουν αυτά τα άκρως επικίνδυνα, ο Κυριάκος ανέβασε τραγούδι των Metallica για να είναι μοδάτος και… κοντά στη νεολαία!<br /><br />Όσο για το Νικολάκη τον Δένδια, αυτός είπε σε ομιλία του ότι ξέρουμε τί είναι το drone και τι περιέχει, προσθέτοντας ότι εμείς… θα φτιάξουμε καλύτερα!<br /><br />Μιλάμε ότι ο τύπος έχει λαλήσει! Αντί να ενημερώσει την κοινή γνώμη γι’ αυτό το περιστατικό, που θα μπορούσε να έχει προκαλέσει πολλούς θανάτους, βάζει πόδια με τους Ουκρανούς!<br /><br />Ρε Δένδια, ήμαρτον, δεν κάνουμε καλλιστεία θαλάσσιων drones!<br /><br />Τώρα θα μου πείτε που είναι η αντιπολίτευση! Μετά από δύο μέρες πήρε μπρος… Επειδή, όμως, θέλω να είμαι δίκαιη, η Ελληνική Λύση και το ΚΚΕ αντέδρασαν άμεσα.<br /><br />Άραγε θα κάνουμε κάνα διάβημα στους φίλους μας τους Ουκρανούς; Να μας πουν αν υπάρχουν κι άλλες τέτοιες κατσαρίδες στα νερά μας;<br /><br />Όπως είπε ο Γρίβας, όταν βρίσκεις μία, ψάξε και για άλλες… Ειδικός είναι, κάτι ξέρει παραπάνω…<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δένδια, ευτυχώς που έχουμε ψαράδες να πιάνουν κάνα drone-καμικάζι.

Θα ήταν για γέλια αν δεν ήταν για κλάματα! Ευτυχώς που έχουμε και ψαράδες να πιάνουν κανά θαλάσσιο drone-καμικάζι, γιατί αν περιμέναμε από τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το τραγικό λάθος των Ιρανών με την απειλή εμπλουτισμού του ουρανίου σε ποσοστό 90% -"Έρχονται" νέες στρατιωτικές επιχειρήσεις ΗΠΑ-Ισραήλ.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-05/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-05-12_133209162.png?itok=sCZz4Q81" width="746" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πως έχουν οι Ιρανοί αυτή την δυνατότητα, εφόσον τα ήδη γνωστά 450 κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου σε ποσοστό 60% ,είναι θαμμένα στα ερείπια των πυρηνικών εγκαταστάσεων τους;</span></h3>Είναι πασιφανές ότι το Ιράν βρίσκεται σε δεινή οικονομική κατάσταση-χάνοντας εκατομμύρια δολάρια ημερησίως- μετά τον ναυτικό αποκλεισμό των ΗΠΑ , αφού παρά τα όσα λέει δημοσίως, είναι αυτό που καταθέτει συνεχώς τροποποιημένους όρους-προτάσεις για τερματισμό του πολέμου στον Πρόεδρο Τράμπ με ταυτόχρονο άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ.<br /><br />Ωστόσο ο Τράμπ τις απορρίπτει, αφού δεν ακουμπάνε το ποιό ευαίσθητο από όλα τα θέματα που είναι η διακοπή του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν και η παράδοση 450 κιλών του ήδη εμπλουτισμένου ουρανίου σε ποσοστό 60%, που σύμφωνα με τις ΗΠΑ-Ισραήλ βρίσκονται θαμμένα στα ερείπια πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν τις οποίες βομβάρδισαν.<br /><br />Το τραγικό λάθος των Ιρανών με την απειλή εμπλουτισμού του ουρανίου σε ποσοστό 90%<br /><br />Ευρισκόμενοι οι Ιρανοί σε αυτή την άσχημη κατάσταση και βλέποντας νέα Αμερικανο-ισραηλινά στρατιωτικά χτυπήματα να έρχονται, μετά τον χαρακτηρισμό ως "σκουπίδια" από τον Τράμπ της τελευταίας τους πρότασης για ειρήνευση, προβαίνουν σε νέες στρατιωτικές απειλές κατά των ΗΠΑ-Ισραήλ.<br /><br />Σύμφωνα με το τουρκικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu,το Ιράν προειδοποίησε την Τρίτη ότι μια από τις απαντήσεις του θα μπορούσε να είναι ο εμπλουτισμός ουρανίου κατά 90% σε περίπτωση νέας επίθεσης από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ στο έδαφός του.<br /><br />«Θα το εξετάσουμε στο κοινοβούλιο», δήλωσε ο Ebrahim Rezaei, εκπρόσωπος της Επιτροπής Εξωτερικής Πολιτικής και Εθνικής Ασφάλειας του ιρανικού κοινοβουλίου, σε ανάρτηση μέσω της αμερικανικής εταιρείας κοινωνικής δικτύωσης X.<br /><br />Τα σχόλια του Rezaei ήρθαν καθώς οι περιφερειακές εντάσεις έχουν κλιμακωθεί από τότε που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξαπέλυσαν επιθέσεις εναντίον του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, προκαλώντας αντίποινα από την Τεχεράνη εναντίον του Ισραήλ, καθώς και των συμμάχων των ΗΠΑ στον Κόλπο, μαζί με το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ.<br /><br />Η εκεχειρία τέθηκε σε ισχύ στις 8 Απριλίου μέσω πακιστανικής μεσολάβησης, αλλά οι συνομιλίες στην Ισλαμαμπάντ δεν κατάφεραν να οδηγήσουν σε μια διαρκή συμφωνία. Η εκεχειρία παρατάθηκε αργότερα από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ χωρίς καθορισμένη προθεσμία.<br /><br />Την Κυριακή, το Ιράν έστειλε στο Πακιστάν την απάντησή του σε μια πρόταση των ΗΠΑ για τον τερματισμό του πολέμου, αλλά ο Τραμπ την απέρριψε ως «εντελώς απαράδεκτη».<br /> Οι Ιρανοί "υπέγραψαν" νέες πολεμικές επιχειρήσεις από ΗΠΑ-Ισραήλ<br /><br />Άποψή μας είναι ότι αυτή τη φορά οι Ιρανοί έκαναν τραγικό λάθος, "υπογράφοντας " την διεξαγωγή νέων στρατιωτικών επιχειρήσεων ΗΠΑ-Ισραήλ σε βάρος τους και εξηγούμε.<br /><br />Εξαπολύοντας την απειλή οι Ιρανοί για εμπλουτισμό του ουρανίου σε ποσοστό 90% σε περίπτωση νέας επίθεσης από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ στο έδαφός του, ουσιαστικά παραδέχονται ότι έχουν αυτή την δυνατότητα.<br /><br />Πως όμως έχουν αυτή την δυνατότητα εφόσον τα ήδη γνωστά 450 κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου σε ποσοστό 60% είναι θαμμένα στα ερείπια των πυρηνικών εγκαταστάσεών τους;<br /><br />Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι κρίσιμα και ζητούν απαντήσεις, όπως :<br /><br />Άραγε οι Ιρανοί έχουν και άλλες ποσότητες εμπλουτισμένου ουρανίου διαθέσιμες που δεν είναι γνωστές σε ΗΠΑ-Ισραήλ;<br /><br />Μπόρεσαν να απομακρύνουν το σύνολο των 450 κιλών εμπλουτισμένου ουρανίου ή μέρους αυτού πριν τους βομβαρδισμούς ΗΠΑ-Ισραήλ ή μετά από αυτούς, μεσούσης της προσωρινής κατάπαυσης του πυρός;<br /><br />Ή τέλος τίποτε από αυτά δεν ισχύει, απλά ή απειλή των Ιρανών για εμπλουτισμό του ουρανίου σε ποσοστό 90% σε περίπτωση νέας επίθεσης από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ στο έδαφός του, είναι απλά ένα φραστικό πυροτέχνημα, το οποίο στερείται δυνατοτήτων υλοποίησης;<br /><br />Ωστόσο ότι και αν ισχύει από τα παραπάνω, οι ίδιοι οι Ιρανοί με την απειλή τους για εμπλουτισμό του ουρανίου σε ποσοστό 90%, αφενός πέταξαν το "γάντι" σε ΗΠΑ-Ισραήλ, δίνοντάς του την αφορμή να τους πλήξουν εκ νέου και αφετέρου-αυτό είναι και το πλέον ουσιαστικότερο-κατέδειξαν στην Διεθνή Κοινότητα ότι δεν μπορεί να βασιστεί στην υπογραφή τους σε μια συμφωνία για μη περαιτέρω εμπλουτισμό του ουρανίου και παύση του πυρηνικού τους προγράμματος.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το τραγικό λάθος των Ιρανών με την απειλή εμπλουτισμού του ουρανίου σε ποσοστό 90% -"Έρχονται" νέες στρατιωτικές επιχειρήσεις ΗΠΑ-Ισραήλ.

Πως έχουν οι Ιρανοί αυτή την δυνατότητα, εφόσον τα ήδη γνωστά 450 κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου σε ποσοστό 60% ,είναι θαμμένα στα ερείπια των...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Στρατηγική της Φθοράς και η Ανατομία του Τουρκικού Εξαναγκασμού.

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj24pO7G_1tCOOO9PzB_RikvEK_YW9pIOfQgjctZiHFkI3kPE7SnKkXje9Swel70E7WfbFzgtv43D-aHhIzvZKzvVlRILAuoMV2CZRySZGEeWUsUIfraGNJPNBTN9LblN-G8fsRVuOkgN9PJFG-RWpaaFYVrE5OJjfcZxJaxs7yGl6n1Biw8sPyxkBEFJ8J/s704/2%20(1).jpg"><img border="0" height="109" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj24pO7G_1tCOOO9PzB_RikvEK_YW9pIOfQgjctZiHFkI3kPE7SnKkXje9Swel70E7WfbFzgtv43D-aHhIzvZKzvVlRILAuoMV2CZRySZGEeWUsUIfraGNJPNBTN9LblN-G8fsRVuOkgN9PJFG-RWpaaFYVrE5OJjfcZxJaxs7yGl6n1Biw8sPyxkBEFJ8J/w755-h109/2%20(1).jpg" width="755" /></a><br /><br /><div>Γιατί η «ησυχία» στο Αιγαίο είναι συχνά πιο επικίνδυνη από την ίδια την ένταση; Μια νέα, διεισδυτική ανάλυση αποδομεί τη μακροπρόθεσμη στρατηγική της Άγκυρας, αποκαλύπτοντας πώς η αποφυγή του πολέμου εργαλειοποιείται με μαθηματική ακρίβεια για την επίτευξη της γεωπολιτικής καθυπόταξης/δορυφοριοποίησης της Ελλάδας.<br /><br />Στη σκακιέρα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, η συμβατική ανάλυση συχνά εγκλωβίζεται στην παραπλανητική έννοια της «διαχείρισης κρίσεων». Ωστόσο, μια πιο προσεκτική —στερημένη από συναισθηματισμούς— ανάγνωση των επιχειρησιακών δεδομένων αποκαλύπτει μια πολύ πιο σύνθετη πραγματικότητα.<br /><br />Στη νέα, ανάλυση του iEpikaira υπό τον τίτλο «Η Τουρκική Στρατηγική Έναντι της Ελλάδας - Καθυπόταξη Δίχως Πόλεμο!», χαρτογραφείται το βαθύτερο δόγμα της αναθεωρητικής πολιτικής της Άγκυρας. Η μελέτη καταδεικνύει ότι η τουρκική προκλητικότητα δεν είναι παρορμητική, αλλά ένας προσεκτικά σχεδιασμένος μηχανισμός συμπεριφορικής χειραγώγησης.<br /><br />Κεντρικοί Άξονες της Ανάλυσης:</div><div><br />Το Δόγμα του Ελεγχόμενου Εξαναγκασμού: Η διαρκής, οριακή ένταση στοχεύει στην απονεύρωση των ελληνικών αντανακλαστικών. Η Άγκυρα στοχεύει στον στρατηγικό κορεσμό, δοκιμάζοντας διαρκώς τα όρια ανοχής της Αθήνας.</div><div><br />Η Ψυχολογική Κατατριβή ως Ασύμμετρο Όπλο: Ο συντονισμένος ρόλος των τουρκικών ΜΜΕ στην αντιστροφή της πραγματικότητας. Η διεθνής παρουσίαση της Ελλάδας ως "προκλητικής", συνδυάζεται με τη μεθοδευμένη καλλιέργεια εθνικής κόπωσης στο ελληνικό ακροατήριο.</div><div><br />Ο Μύθος της Αποκλιμάκωσης (ανατομία των "ήσυχων περιόδων"): Διαλύεται η ψευδαίσθηση ότι η μείωση των παραβιάσεων συνιστά διπλωματική επιτυχία. Αντιθέτως, αναλύεται ως τακτική παύση σε έναν αέναο κύκλο πίεσης, σχεδιασμένη να λειτουργεί ως "ανταμοιβή" για την ελληνική αδράνεια και παθητικότητα.</div><div><br />Ο Αντικειμενικός Σκοπός της «Καθυπόταξης»: Η Άγκυρα δεν επιδιώκει μια κοστοβόρα και ριψοκίνδυνη στρατιωτική σύγκρουση. Ο πραγματικός της στόχος είναι η σταδιακή, αμαχητί «τουρκοποίηση» της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής — η αποδοχή, δηλαδή, των τουρκικών μαξιμαλιστικών επιδιώξεων ως «ρεαλιστικών» περιορισμών που η ίδια η Ελλάδα θα επιβάλει στον εαυτό της.<br /><br />Βασισμένη σε πρωτογενή δεδομένα του ΓΕΕΘΑ και στη συστηματική αποδελτίωση του τουρκικού Τύπου για την περίοδο Δεκεμβρίου 2025 – Μαΐου 2026, η μελέτη δεν περιορίζεται στην ξηρή καταγραφή των γεγονότων. Παρουσιάζει ένα ερμηνευτικό πρίσμα μέσω του οποίου η διπλωματία και η στρατηγική σκέψη οφείλουν να αποκωδικοποιήσουν την ασύμμετρη τουρκική απειλή.<br /><br />«Η Τουρκία δεν εξαναγκάζει απλώς αλλά εκπαιδεύει την Ελλάδα στην παθητικότητα. Ο στόχος δεν είναι η στρατιωτική νίκη σε μια μεμονωμένη αντιπαράθεση, αλλά η αυτόβουλη μετατόπιση/υπαναχώρηση των ελληνικών θέσεων με την πάροδο του χρόνου.»<br /><br /><a href="http://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Στρατηγική της Φθοράς και η Ανατομία του Τουρκικού Εξαναγκασμού.

Γιατί η «ησυχία» στο Αιγαίο είναι συχνά πιο επικίνδυνη από την ίδια την ένταση; Μια νέα, διεισδυτική ανάλυση αποδομεί τη μακροπρόθεσμη στρατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκική Στρατηγική Έναντι της Ελλάδας. Καθυπόταξη Δίχως Πόλεμο!

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZB-Weq0Avfg6vgy5dpQndTkVGApcaITXZ0pKTMmQ_Cu-d2ez_NVcc9-ypDZmLrTrv7wrC_GIOp7yVhdJIr-a27rUXyBRraqVcq4GQaLBIVzb6QRKDhVwOi09M58DqtOhnSpTq0UMs0s6vRFlWP-Y4ioFVf002KmHXqr9zY-driUGF_-iTNt0ORItXpPq-/s582/1778494546.jpg"><img border="0" height="112" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZB-Weq0Avfg6vgy5dpQndTkVGApcaITXZ0pKTMmQ_Cu-d2ez_NVcc9-ypDZmLrTrv7wrC_GIOp7yVhdJIr-a27rUXyBRraqVcq4GQaLBIVzb6QRKDhVwOi09M58DqtOhnSpTq0UMs0s6vRFlWP-Y4ioFVf002KmHXqr9zY-driUGF_-iTNt0ORItXpPq-/w750-h112/1778494546.jpg" width="750" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι Παραβιάσεις στο Πεδίο, η Ρητορική των Μέσων και η Λογική του Ελεγχόμενου Εξαναγκασμού.</span></h3>I. Θεμελιώδης Παραδοχή: Τι Υποθέτουν οι Τούρκοι Στρατηγιστές<br /><br />Αυτό που προκύπτει από την ανάλυση των παραβιάσεων στο Αιγαίο σε συνδυασμό με την ταυτόχρονη ρητορική δηλώσεων/μίντια, επί της ουσίας ΔΕΝ συνιστά «διαχείριση κρίσεων». Πρόκειται στην πραγματικότητα για εξαναγκαστική διαμόρφωση συμπεριφοράς. Οι Τούρκοι επιβάλλουν τον ρυθμό και οι Έλληνες αντανακλαστικά «χορεύουν». <div><br /></div><div>Η τουρκική στρατηγική λειτουργεί βάσει πέντε αξιωμάτων: Μέσω της διαρκούς φθοράς, η Ελλάδα εξωθείται σε μικρές σταδιακές υποχωρήσεις οι οποίες όμως σωρευτικά και σε βάθος χρόνου μετατρέπονται σε μεγάλες μετατοπίσεις από τις αρχικές της θέσεις. Η Τουρκία, αντίθετα, ποντάρει στην υπομονή/επιμονή και στην σκοπούμενη αβεβαιότητα, έχοντας εξασφαλίσει την εσωτερική πολιτική ανοχή η οποία ευνοεί την εξωτερίκευση της έντασης.</div><div><br />Η καλλιέργεια κλίματος προηγείται του τελικού στόχου: Η εμπέδωση του αφηγήματος σε πρώτη φάση, μετράει σχεδόν όσο ο έλεγχος του εδάφους ή του εναέριου χώρου που θα ολοκληρωθεί σε δεύτερη φάση (βλ. Κυπριακό).</div><div><br />Τα όρια είναι μοχλοί πίεσης: Η λεπτή ισορροπία μεταξύ ειρήνης και πολέμου χειραγωγείται. Η δράση ακριβώς κάτω από το κατώφλι της σοβαρής αντίδρασης του αντιπάλου, μεγιστοποιεί το αποτέλεσμα.<br />Το Διεθνές Δίκαιο αποτελεί εργαλείο, όχι αρχή: Οι συνθήκες/συμφωνίες είναι δεσμευτικές μόνο για την Αθήνα κατά το δοκούν, ενώ επαναπροσδιορίζονται/αλλοιώνονται/καταπατούνται όταν δεσμεύουν την Άγκυρα.<br />Καταναγκαστική ιεραρχία: Η περιφερειακή τάξη κατά τη μαξιμαλιστική Τουρκία, πρέπει να αντανακλά τους συσχετισμούς ισχύος, όχι την ισότητα έναντι του Δικαίου κατά το Θουκυδίδειο: «Ο ισχυρός προχωρά όσο του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύναμος υποχωρεί όσο του επιβάλλει η αδυναμία του».<br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/2026/05/blog-post_84.html"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

Η Τουρκική Στρατηγική Έναντι της Ελλάδας. Καθυπόταξη Δίχως Πόλεμο!

Οι Παραβιάσεις στο Πεδίο, η Ρητορική των Μέσων και η Λογική του Ελεγχόμενου Εξαναγκασμού. I. Θεμελιώδης Παραδοχή: Τι Υποθέτουν οι Τούρκοι Στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιοι ερεθίζουν την ευέξαπτη Τουρκία;

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJuNJVrU52ocP4noSkHo6sxMYea_n6oPPGwJc5UXjaFDEDsJy0iFdeITyr0Zws_Ykwq6XV6PI5JUjTJU4Ygu6RUqjvg_xgH4RFtOTItfINdPUQn9aN8TwLoxCVH_AIGlgHg6-pE0WczVoBm-5CIyLUeTnqMgGlF_A3TrPMIkEr_OfylMhZ_tWBVYgofggc/s582/1778579587.jpg"><img border="0" height="112" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJuNJVrU52ocP4noSkHo6sxMYea_n6oPPGwJc5UXjaFDEDsJy0iFdeITyr0Zws_Ykwq6XV6PI5JUjTJU4Ygu6RUqjvg_xgH4RFtOTItfINdPUQn9aN8TwLoxCVH_AIGlgHg6-pE0WczVoBm-5CIyLUeTnqMgGlF_A3TrPMIkEr_OfylMhZ_tWBVYgofggc/w764-h112/1778579587.jpg" width="764" /></a><div><br /></div><div><b>Νίκος Μαρκοβίτης</b><br />Η τριπλή συμμαχία Ελλάδας, Γαλλίας, Κύπρου λογίζεται ως απειλή για τα σχέδια της Αγκυρας στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο - H ανησυχία που διατυπώνεται με το ερώτημα: «Μήπως το Ισραήλ μετά το Ιράν επιτεθεί στην Τουρκία;»<br /><br />Στο Νιχώρι, στον Βόσπορο, έχει μόλις τελειώσει μια ομογενειακή εκδήλωση. Επιστρέφοντας, στην παραλία βλέπεις παντού κόσμο – η Πόλη έχει μπει για τα καλά στον Μάιο. Στο τοπίο αλλά και στα γυάλινα κτίρια αποτυπώνεται η αξία της περιοχής. Τα στενά του Βοσπόρου ήταν πάντα ένα σταυροδρόμι εμπορίου και πολιτισμών.<br /><br />«Ο Βόσπορος είναι η κόρη οφθαλμού της Τουρκίας» παρατηρεί πανεπιστημιακός καθηγητής που επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του. Για τον Μουράτ, 52χρονο ψαρά από το Χατάι, τα πράγματα είναι πιο απλά: «Λόγω και της θέσης των στενών έχουμε και τα πιο φρέσκα ψαριά» λέει δείχνοντας ένα πιασμένο καλκάνι.<br /><br />Πέρα από τα ψάρια, η Τουρκία αντιλαμβάνεται τη θέση της ως ενός ισχυρού διπλωματικού και γεωγραφικού παράγοντα στην ευρύτερη περιοχή. Οποιαδήποτε συμμαχία ή σύμπραξη, χωρίς τη δική της συμμετοχή, θεωρείται πως θέτει σε κίνδυνο τα ζωτικά συμφέροντα της Αγκυρας.<br /><br />Πως υπονομεύεται η κυριαρχία της, ως κληρονομιά ισχύος από την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, σε κάτι που η ίδια βλέπει ως σφαίρα επιρροής. Είναι «τα σύνορα της καρδιάς μας» όπως λέει συχνά ο Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Ενόχληση και απειλή<br /><br />Σε αυτά τα νεοοθωμανικά «σύνορα», η τριπλή συμμαχία Ελλάδας, Γαλλίας, Κύπρου λογίζεται ως απειλή και η ενόχληση έχει καταγραφεί σε πλήθος τοποθετήσεων τούρκων αξιωματούχων. Στη δημόσια σφαίρα είναι έντονο το συναίσθημα μιας «περικύκλωσης», στην οποία η Αγκυρα επιχειρεί να υψώσει αναχώματα. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται οι στενές σχέσεις με την Ισπανία, μέρος των οποίων αποτελούν οι διμερείς αμυντικές συμφωνίες. Οπως εντάσσεται και η ρητορική του τούρκου προέδρου, σύμφωνα με την οποία «η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν μπορεί να αποτελέσει παγκόσμιο παράγοντα χωρίς την Τουρκία. Η Ευρώπη χρειάζεται την Τουρκία περισσότερο από ό,τι η Τουρκία την Ευρώπη, και αυτή η ανάγκη θα αυξηθεί».<br /><br />Στο τουρκικό μήνυμα προς την Ευρώπη το πρόβλημα εντοπίζεται στην Ελλάδα. Σε πολλές συζητήσεις σε φιλοκυβερνητικά κανάλια και ιστοσελίδες γίνεται λόγος για «πολεμική στάση» της Αθήνας τόσο εξαιτίας της τριπλής συμμαχίας όσο και της σχέσης με το Ισραήλ. Οι τουρκικοί φόβοι διατυπώνονται υπό τη μορφή ερωτήματος: «Μήπως το Ισραήλ μετά το Ιράν επιτεθεί στην Τουρκία;».<br /><br />Οι απαντήσεις δίνονται με σενάρια και αναλύσεις. Ο διευθυντής της εφημερίδας «Μιλιέτ», Οζάι Σεντίρ, έγραψε ότι «το Ισραήλ πουλάει όπλα στην Ελλάδα και λαμβάνει δισεκατομμύρια» υποστηρίζοντας πως «μπορεί η Ελλάδα να βρίσκει κάποιο όφελος από αυτή τη συνεργασία, θα πρέπει όμως σίγουρα να λάβει υπόψη το κόστος της συμβίωσης με μια επεκτατική και απομονωμένη χώρα και της συνενοχής της στους πολέμους που μπορεί να υποκινήσει στο μέλλον».<br /><br />Την ίδια ώρα, ο κυβερνητικός εταίρος Ντεβλέτ Μπαχτσελί προειδοποιεί πως «οι επαφές για τη δημιουργία κέντρου ασφάλειας και ενέργειας που προσπαθούν να εγκαθιδρύσουν η Γαλλία, η Ελλάδα, η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση της Νότιας Κύπρου και το Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο πρέπει να παρακολουθούνται με προσοχή. Κάθε κράτος ασκεί τη δική του εξωτερική πολιτική και συνάπτει τις δικές του συμμαχίες· όμως, στην περίπτωση που αυτές οι συμμαχίες αποσκοπούν στην περικύκλωση της Τουρκίας, στον εγκλωβισμό των Τουρκοκυπρίων, στην ανατροπή της υφιστάμενης ισορροπίας στο Αιγαίο ή στη δημιουργία τετελεσμένων στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν μπορεί να αναμένεται από εμάς να παραμείνουμε αμέτοχοι».<br /><br />Σύμφωνα πάντως με τον υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, η Αγκυρα κάνει μεγάλα βήματα στις διπλωματικές τις σχέσεις με το Ηνωμένο Βασίλειο. Η διμερής αμυντική συμφωνία χαρακτηρίζεται «ορόσημο» στην Τουρκία και θεωρείται απόδειξη του γεγονότος πως η Αγκυρα μπορεί και βρίσκει εναλλακτικές εντός και εκτός της Ευρωπαϊκής Ενωσης.<br /><br />Ο «Γιώργος» και το Αιγαίο<br /><br />Οι εναλλακτικές δεν παύουν να συνοδεύονται από προειδοποιήσεις από τις οποίες δεν λείπει σχεδόν ποτέ το άρωμα της πρόκλησης. «Γιώργο, πρόσεχε πού πατάς στα νησιά του Αιγαίου» έγραψε την περασμένη εβδομάδα η εφημερίδα «Σαμπάχ». Ποιος είναι ο «Γιώργος»;<br /><br />Οι Ελληνες γενικώς, έτσι όπως συνηθίζουν οι Τούρκοι να αποτυπώνουν σε ένα κοινό ελληνικό όνομα την Ελλάδα – σε αυτή την περίπτωση προκειμένου να εκφράσουν την ενόχλησή τους για την παρουσία στη Λήμνο των F-16, στην Κάρπαθο τη συστοιχία των Patriot καθώς και την αποστολή αεροσκαφών και φρεγατών στην Κύπρο. Ως απάντηση, η τουρκική κυβέρνηση επεξεργάζεται ένα νέο νομοσχέδιο θαλάσσιας δικαιοδοσίας, σκοπός του οποίου είναι η ρύθμιση των θαλάσσιων ζωνών της, ενώ το τουρκολιβυκό μνημόνιο συνεχίζει να θεωρείται κομβικής σημασίας για την προάσπιση της «Γαλάζιας Πατρίδας».<br /><br />Για την αντιπολίτευση στην Τουρκία πάντως οι κινήσεις της Αθήνας αξίζουν μόνο έπαινο. «Οσοι παρακολουθούν την κατάσταση βλέπουν πώς μας αποκλείουν από την Ανατολική Μεσόγειο. Η Αμερική, η Αγγλία, η Γαλλία και η Αίγυπτος είναι όλες εναντίον μας. Υπήρξε μία κίνηση, η Λιβύη. Και η Ελλάδα εργάζεται όλο το εικοσιτετράωρο για να την αποτρέψει και αυτήν» είπε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Οζγκούρ Οζέλ στην κοινοβουλευτική του ομάδα εξαπολύοντας τα πυρά του στην κυβέρνηση.<br /><br />Απέναντι σε αυτό το κοινό αίσθημα απομόνωσης και περικύκλωσης, η συζήτηση στην Τουρκία μεταφέρεται στις επιχειρησιακές της δυνατότητες. Σε αυτή την κατεύθυνση είναι και η δημιουργία δεκαπέντε νέων ταξιαρχιών καταδρομών-κομάντος σε όλη τη χώρα.<br /><br />Επιπλέον, η Αγκυρα επιταχύνει το πρόγραμμα της ναυπήγησης ενός νέου αεροπλανοφόρου με χρονοδιάγραμμα έως το 2030 με τη συμπαραγωγή της Ισπανίας και «διαφημίζει» τον νέο της διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο «Yıldırımhan». Πρόκειται για έναν πύραυλο με βεληνεκές 6.000 χιλιομέτρων που θεωρητικά μπορεί να πλήξει στόχους από την Ισλανδία έως την Ινδία.<br /><br />«Η Τουρκία επιχειρεί να ενισχύσει το οπλοστάσιό της χτίζοντας συμμαχίες ως αντίμετρο» συνοψίζει αναλυτής. «Θέλει να είναι παρούσα στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και γι’ αυτό η Ελλάδα δεν θα πάψει να βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής της» καταλήγει.<br /><br /><a href="https://www.tovima.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

Ποιοι ερεθίζουν την ευέξαπτη Τουρκία;

Νίκος Μαρκοβίτης Η τριπλή συμμαχία Ελλάδας, Γαλλίας, Κύπρου λογίζεται ως απειλή για τα σχέδια της Αγκυρας στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο - H αν...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ–Σι–Ιράν–AI: Η εβδομάδα που μπορεί να αλλάξει την παγκόσμια ισορροπία ισχύος.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/trump-1-5-768x576.jpg" /><br /><br />Η πιο κρίσιμη διπλωματική δοκιμασία της δεύτερης θητείας Trump εξελίσσεται στο Πεκίνο, με φόντο τον πόλεμο στο Ιράν, την κλιμάκωση με την Κίνα και την ανεξέλεγκτη άνοδο της τεχνητής νοημοσύνης.Η «τέλεια καταιγίδα» γεωπολιτικής<br /><br />Η επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου Τραμπ στην Κίνα και η συνάντηση με τον Κινέζο ηγέτη Τζινπίνγκ πραγματοποιείται σε ένα περιβάλλον που διεθνείς αναλυτές χαρακτηρίζουν ως «επικίνδυνη σύγκλιση κρίσεων».<br /><br />Σύμφωνα με διεθνή μέσα, στο τραπέζι βρίσκονται ταυτόχρονα:ο πόλεμος ΗΠΑ–Ιράν και η αστάθεια στη Μέση Ανατολή<br />ο τεχνολογικός και εμπορικός ανταγωνισμός ΗΠΑ–Κίνας<br />και η πρώτη σοβαρή απόπειρα συντονισμού για την τεχνητή νοημοσύνη (AI)<br />Ιράν: ο «αόρατος καταλύτης» της κρίσης<br /><br />Η σύγκρουση με το Ιράν έχει μετατραπεί σε βασικό παράγοντα πίεσης για τις σχέσεις Ουάσινγκτον–Πεκίνου.<br /><br />Οι ΗΠΑ κατηγορούν κινεζικές εταιρείες ότι διευκολύνουν την ιρανική στρατιωτική υποδομή, ενώ το Πεκίνο απαντά με αντίμετρα κατά αμερικανικών κυρώσεων<br /><br />Παράλληλα:οι ροές πετρελαίου επηρεάζουν άμεσα την κινεζική οικονομία<br />το Στενό του Ορμούζ έχει μετατραπεί σε γεωοικονομικό «σημείο ασφυξίας»<br />και η Κίνα αποφεύγει να αποκόψει πλήρως τις σχέσεις της με την Τεχεράνη<br /><br />Όπως επισημαίνουν αναλυτές, το Ιράν δεν είναι απλώς περιφερειακή κρίση αλλά εργαλείο πίεσης στη νέα παγκόσμια ισορροπία. <div><br />Κίνα–ΗΠΑ: ανάμεσα σε συνεργασία και σύγκρουση<br /><br />Παρά την ένταση, και οι δύο πλευρές επιδιώκουν αποφυγή άμεσης ρήξης.<br /><br />Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, στο Πεκίνο εξετάζονται:εμπορικές συμφωνίες σε αγροτικά και βιομηχανικά προϊόντα<br />πιθανές επενδυτικές πλατφόρμες<br />και μηχανισμοί αποκλιμάκωσης σε τεχνολογία και ενέργεια<br /><br />Ωστόσο, τα «σκληρά σημεία» παραμένουν:Ταϊβάν<br />έλεγχος ημιαγωγών<br />και κινεζική επιρροή σε Ιράν και Ρωσία<br />AI: το νέο πεδίο στρατηγικού ανταγωνισμού<br /><br />Για πρώτη φορά, η τεχνητή νοημοσύνη μπαίνει επίσημα στην κορυφή της ατζέντας.<br /><br />Η Ουάσινγκτον προωθεί τη δημιουργία ενός μόνιμου διαύλου επικοινωνίας με την Κίνα για θέματα AI ασφάλειας, παρόμοιου με τις συμφωνίες ελέγχου πυρηνικών όπλων του Ψυχρού Πολέμου<br /><br />Τα βασικά ζητήματα:κυβερνοασφάλεια και αυτόνομα οπλικά συστήματα<br />πρόσβαση σε προηγμένα μοντέλα AI<br />διαρροή τεχνογνωσίας μεταξύ εταιρειών ΗΠΑ και Κίνας<br /><br />Η ανησυχία κορυφώνεται καθώς τα λεγόμενα frontier AI models εξελίσσονται ταχύτερα από το κανονιστικό πλαίσιο. <br />Τα τρία μεγάλα διλήμματα της συνάντησης Ιράν: </div><div>αποκλιμάκωση ή περαιτέρω κλιμάκωση μέσω κυρώσεων<br />Ταϊβάν: στρατηγική ισορροπία ή υποχώρηση πιέσεων<br />AI: συνεργασία ασφάλειας ή τεχνολογικός «ψυχρός πόλεμος»</div><div><br />Τι λένε οι αναλυτές<br /><br />Διεθνή think tanks επισημαίνουν ότι η σύγκλιση των τριών κρίσεων δημιουργεί ένα νέο είδος γεωπολιτικής:«Η ενέργεια, η τεχνολογία και ο πόλεμος δεν λειτουργούν πλέον ξεχωριστά — συνδέονται σε ένα ενιαίο σύστημα πίεσης»<br /><br />Άλλοι προειδοποιούν ότι:η Κίνα έχει αποκτήσει ισχυρά μοχλό πίεσης μέσω ενέργειας και σπάνιων γαιών<br />οι ΗΠΑ διατηρούν τεχνολογική υπεροχή, αλλά όχι απόλυτη<br />και το Ιράν λειτουργεί ως «πολλαπλασιαστής αστάθειας»<br /><br />Η εβδομάδα της συνάντησης Trump–Xi δεν είναι απλώς διπλωματικό γεγονός.<br /><br />Είναι ένα σημείο καμπής όπου:η Μέση Ανατολή επηρεάζει την Ασία<br />η τεχνητή νοημοσύνη γίνεται εργαλείο ισχύος<br />και η παγκόσμια τάξη δοκιμάζεται σε πραγματικό χρόνο<br /><br />Το αποτέλεσμα δεν θα κρίνει μόνο τις σχέσεις ΗΠΑ–Κίνας, αλλά πιθανόν το πώς θα λειτουργεί ο κόσμος στην επόμενη δεκαετία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ–Σι–Ιράν–AI: Η εβδομάδα που μπορεί να αλλάξει την παγκόσμια ισορροπία ισχύος.

Η πιο κρίσιμη διπλωματική δοκιμασία της δεύτερης θητείας Trump εξελίσσεται στο Πεκίνο, με φόντο τον πόλεμο στο Ιράν, την κλιμάκωση με την Κί...

Διαβάστε την συνέχεια

WSJ: Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα διεξήγαγαν μυστικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/HAE-war.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/HAE-war-696x392.jpg" width="739" /></a><br /><br />Νέα δεδομένα στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής φέρνει δημοσίευμα της <a href="https://www.wsj.com/articles/the-u-a-e-has-been-secretly-carrying-out-attacks-on-iran-f1745a0d?mod=hp_lead_pos5">Wall Street Journal.</a> Τα ΗΑΕ εγκατέλειψαν την ουδέτερη στάση τους και προχώρησαν σε αεροπορικές επιθέσεις κατά ιρανικών στόχων.<br /><br />Το χτύπημα στη νήσο Λαβάν και η «σιωπηλή» έγκριση των ΗΠΑ<br /><br />Σύμφωνα με πηγές που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, μαχητικά αεροσκάφη των Εμιράτων έπληξαν στις αρχές Απριλίου στρατηγικές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στη νήσο Λαβάν, εντός της ιρανικής επικράτειας στον Κόλπο.<br /><br />Η επίθεση προκάλεσε εκτεταμένες πυρκαγιές και έθεσε εκτός λειτουργίας το διυλιστήριο για μήνες. Παράλληλα, αξίζει να σημειωθεί, ότι συνέπεσε χρονικά με τις ανακοινώσεις του Αμερικανού Προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, για εκεχειρία. Όπως αναφέρει η WSJ:<br /><br />Η Ουάσιγκτον εξέφρασε «σιωπηλή ικανοποίηση» για την εμπλοκή των ΗΑΕ.<br /><br />Τα πλήγματα δεν είχαν αποδοθεί επίσημα σε κάποια χώρα μέχρι σήμερα, καθώς μόνο οι ΗΠΑ και το Ισραήλ θεωρούνταν ενεργοί συμμέτοχοι στις επιθέσεις κατά της Τεχεράνης.<div><br />Το κόστος για τα ΗΑΕ: 2.800 πύραυλοι και drones<br /><br />Η ενεργή εμπλοκή των Εμιράτων ήρθε ως απάντηση σε ένα ανελέητο σφυροκόπημα από την πλευρά του Ιράν. Η χώρα, που κάποτε θεωρούνταν όαση σταθερότητας, μετατράπηκε σε κύριο στόχο των αντιποίνων της Τεχεράνης.<br /><br />Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Άμυνας των ΗΑΕ, από την έναρξη του πολέμου έως τις 8 Μαΐου 2026, η χώρα δέχθηκε:<br /><br />551 βαλλιστικούς πυραύλους<br /><br />29 πυραύλους κρουζ<br /><br /><br />2.263 drones<br /><br /><br />Παρά το υψηλό ποσοστό αναχαιτίσεων, οι επιθέσεις κόστισαν τη ζωή σε 10 αμάχους και έπληξαν καίρια την εικόνα του Ντουμπάι ως παγκόσμιου τουριστικού και επιχειρηματικού κόμβου.</div><div><br />Τα «αόρατα» μαχητικά και η αλλαγή δόγματος<br /><br />Η φημολογία για τη συμμετοχή των ΗΑΕ είχε ξεκινήσει από τα μέσα Μαρτίου, όταν ερευνητές εντόπισαν από δημόσια διαθέσιμα δεδομένα (OSINT) ίχνη μαχητικών που δεν ανήκαν στις ΗΠΑ ή το Ισραήλ. Φωτογραφικά ντοκουμέντα δείχνουν τη δράση:<br /><br />Γαλλικών Mirage<br /><br />Κινεζικών drones τύπου Wing Loong<br /><br />Η χρήση του υπερσύγχρονου δυτικού εξοπλισμού των Εμιράτων υπογραμμίζει την απόφαση της χώρας να προστατεύσει την επιρροή της στη Μέση Ανατολή με στρατιωτικά μέσα, υιοθετώντας την πιο σκληρή στάση απέναντι στο Ιράν σε σύγκριση με οποιονδήποτε άλλον γείτονα στον Κόλπο.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

WSJ: Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα διεξήγαγαν μυστικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν

Νέα δεδομένα στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής φέρνει δημοσίευμα της Wall Street Journal. Τα ΗΑΕ εγκατέλειψαν την ουδέτερη στάση τους και προχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «Δόγμα Μονρόε» επιστρέφει. Θα τολμήσει ο Τραμπ εισβολή στην Κούβα; Όλα τα βλέμματα στην 20ή Μαΐου.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/Trump.webp"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/Trump-696x464.webp" width="755" /></a><br /><br />Τις πιέσεις προς την κυβέρνηση της Κούβας κλιμακώνει οι πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, εντείνοντας τους φόβους ότι οι συνεχιζόμενες απειλές του για εισβολή στο νησί της Καραϊβικής θα μπορούσαν να γίνουν πραγματικότητα. Μια τέτοια κίνηση θα σηματοδοτούσε την πιο δραματική αναμέτρηση μεταξύ Ουάσιγκτον και Αβάνας από την κρίση των πυραύλων το 1962, αποτελώντας την πιο τολμηρή δοκιμασία της εκστρατείας του Τραμπ για την επέκταση της αμερικανικής επιρροής στο Δυτικό Ημισφαίριο, υπό τη δική του εκδοχή για το «<a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CF%8C%CE%B3%CE%BC%CE%B1_%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CF%81%CF%8C%CE%B5">Δόγμα Μονρόε</a>».<div><br />Σύμφωνα με ανάλυση δεδομένων πτήσεων από το CNN, οι αμερικανικές πτήσεις επιτήρησης και αναγνώρισης στα ανοικτά των ακτών της Κούβας έχουν σημειώσει κατακόρυφη αύξηση από τον Φεβρουάριο. Παράλληλα, οι πρόσθετες κυρώσεις που επιβλήθηκαν την περασμένη Πέμπτη προκάλεσαν την οργισμένη αντίδραση της Αβάνας, με τον Υπουργό Εξωτερικών της χώρας να κάνει λόγο για «συλλογική τιμωρία γενοκτονικού χαρακτήρα».</div><div><br />Το νησί αντιμετωπίζει μια επιδεινούμενη ανθρωπιστική κρίση, την οποία οι αξιωματούχοι αποδίδουν στον «ενεργειακό αποκλεισμό» των ΗΠΑ, ο οποίος εμποδίζει τους προμηθευτές πετρελαίου. Η κατάσταση επιβαρύνθηκε περαιτέρω από τη σύλληψη του ηγέτη της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, η οποία απέκοψε την Κούβα από έναν βασικό προμηθευτή καυσίμων.<br /><br />Το «θολό» τοπίο των προθέσεων<br /><br />Παρά το γεγονός ότι ο Πρόεδρος της Βραζιλίας, Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, δήλωσε πως ο Τραμπ τον διαβεβαίωσε κατ’ ιδίαν ότι δεν προτίθεται να εισβάλει στην Κούβα, οι δημόσιες δηλώσεις του Αμερικανού Προέδρου δείχνουν άλλη κατεύθυνση. Ο Τραμπ έχει εκφράσει επανειλημμένα ενδιαφέρον για μια στρατιωτική επιχείρηση, αφήνοντας να εννοηθεί ότι ένα αεροπλανοφόρο που επιστρέφει από το Ιράν θα μπορούσε να σταθμεύσει στα ανοικτά των ακτών της Κούβας.<br />«Θα μπορούσε να πλησιάσει στα 100 μέτρα από την ακτή και θα πουν: “Ευχαριστούμε πολύ, παραδινόμαστε”», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Πρόεδρος.<br /><br />Σκληρή γλώσσα από τον Μάρκο Ρούμπιο<br /><br />Ο Υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, τόνισε ότι το οικονομικό σύστημα της χώρας είναι αποτυχημένο και δεν επιδέχεται διόρθωσης. «Δεν είναι μόνο επειδή είναι κομμουνιστές… αλλά επειδή είναι ανίκανοι κομμουνιστές», δήλωσε, ενώ αξιωματούχος του Λευκού Οίκου χαρακτήρισε την Κούβα ως ένα «αποτυχημένο έθνος» που σύντομα θα καταρρεύσει.<br /><br />Γιατί η 20ή Μαΐου θεωρείται κρίσιμη<br /><br />Ο Sebastian Arcos, αναπληρωτής διευθυντής του Ινστιτούτου Κουβανικών Σπουδών στο Διεθνές Πανεπιστήμιο της Φλόριντα, εκτιμά ότι ενώ η προσοχή των ΗΠΑ είχε στραφεί προσωρινά στον πόλεμο στο Ιράν, τώρα παρατηρείται μια επαναπροτεραιοποίηση στην Κούβα.<br />Ο Arcos εκτιμά ότι ο Τραμπ ενδέχεται να μην επιλέξει χερσαία εισβολή, αλλά μια «στρατιωτική δράση από απόσταση» – παρόμοια με αυτή που συνέβη στο Ιράν – με στόχο να κλονίσει το καθεστώς και να δημιουργήσει ευκαιρία για νέα ηγεσία. Ως ορόσημο υποδεικνύεται η 20ή Μαΐου, ημέρα της κουβανικής ανεξαρτησίας, η οποία σηματοδοτεί το τέλος της αμερικανικής κατοχής, με την προσμονή και το άγχος να κορυφώνονται τόσο στο Μαϊάμι όσο και στην Αβάνα.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το «Δόγμα Μονρόε» επιστρέφει. Θα τολμήσει ο Τραμπ εισβολή στην Κούβα; Όλα τα βλέμματα στην 20ή Μαΐου.

Τις πιέσεις προς την κυβέρνηση της Κούβας κλιμακώνει οι πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, εντείνοντας τους φόβους ότι οι συνεχιζόμενες απει...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τραμπ άσκησε βέτο σε σχέδιο εξέγερσης των Κούρδων. Ποια η εισήγηση της Μοσάντ κι ο ρόλος της Τουρκίας.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/TRUMP-KURDS-main-630x400.jpg" width="757" /><br /><br />Ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ άσκησε προσωπικά βέτο σε πρόταση για τη διευκόλυνση μιας κουρδικής εξέγερσης κατά του Ιράν, παρά το γεγονός ότι τη Δευτέρα 11/05 επέκρινε δημοσίως τις κουρδικές οργανώσεις επειδή δεν βοήθησαν στην ανατροπή του καθεστώτος, όπως επιβεβαίωσαν πηγές στην εφημερίδα The Jerusalem Post.<br /><br />Σε δηλώσεις του προς τους δημοσιογράφους, ο Τραμπ κατηγόρησε τις κουρδικές παρατάξεις ότι δεν κατέβαλαν επαρκείς προσπάθειες για να υποστηρίξουν μια εξέγερση κατά της Τεχεράνης, στον απόηχο της εκστρατείας αμερικανοϊσραηλινών βομβαρδισμών εναντίον ιρανικών στρατιωτικών στόχων.<br /><br />Ωστόσο, πηγές που γνωρίζουν το θέμα ανέφεραν ότι ο ίδιος ο πρόεδρος απέρριψε τελικά την ιδέα της υποστήριξης μιας τέτοιας προσπάθειας.<br /><br />Ξένα δημοσιεύματα αναφέρουν ότι η Μοσάντ είχε προτείνει τη συνδρομή στην πυροδότηση μιας ευρύτερης εκστρατείας κατά του ιρανικού καθεστώτος, σε συντονισμό με τις μαζικές διαδηλώσεις που θα μπορούσαν να ακολουθήσουν τα πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ.<br /><br />Η ιδέα φέρεται να περιλάμβανε την αξιοποίηση κουρδικών ομάδων και άλλων εσωτερικών δυνάμεων της αντιπολίτευσης για την αύξηση της πίεσης προς την Τεχεράνη, την ώρα που το καθεστώς βρισκόταν υπό στρατιωτική πίεση.<br /><br />Σύμφωνα με ξένα ρεπορτάζ, η Τουρκία αντιτάχθηκε σθεναρά στο σχέδιο και προέτρεψε τον Τραμπ να μην προχωρήσει στην υλοποίησή του.<br /><br />Η Άγκυρα θεωρεί εδώ και καιρό τις κουρδικές ένοπλες οργανώσεις ως μείζονα απειλή για την ασφάλειά της και αντιτίθεται στη δυτική υποστήριξη προς τις κουρδικές δυνάμεις στην περιοχή.<br /><br />Προφανώς, η στρατηγική στη Μέση Ανατολή χρειαζόταν ένα ακόμη «αδύνατο τρίγωνο», το αγαπημένο χόμπι της ανθρωπότητας.<br /><br />Η The Jerusalem Post είχε μεταδώσει προηγουμένως ότι ο Αρχηγός του Επιτελείου των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF), Αντιστράτηγος Εγιάλ Ζαμίρ, ο Διευθυντής της Μοσάντ, Νταβίντ Μπαρνέα, και ο επικεφαλής της Στρατιωτικής Κατασκοπείας, Υποστράτηγος Σλόμι Μπίντερ, συναντήθηκαν με ανώτατους αξιωματούχους των ΗΠΑ στον τομέα της άμυνας, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις συμμετείχαν σε τηλεδιασκέψεις με τον Τραμπ, στο πλαίσιο της προσπάθειας να πείσουν την Ουάσιγκτον να εμπλακεί στον πόλεμο κατά του Ιράν.<br /><br />Ωστόσο, ανώτατοι αξιωματούχοι της αμερικανικής άμυνας αντιτάχθηκαν εξαρχής στο σχέδιο της κουρδικής εξέγερσης.<br /><br />Οι αντιρρήσεις τους, μαζί με άλλους παράγοντες, φέρεται να επηρέασαν την τελική απόφαση του Τραμπ να μπλοκάρει την πρόταση.<br /><br />Οι δηλώσεις του Τραμπ τη Δευτέρα 11/05 φάνηκαν να έρχονται σε αντίθεση με τα γεγονότα αυτά.<br /><br />Ο πρόεδρος επιβεβαίωσε δημοσίως ότι οι ΗΠΑ παρείχαν όπλα σε κουρδικές οργανώσεις, αλλά στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι εκείνες απέτυχαν να εξεγερθούν κατά του ιρανικού καθεστώτος.<br /><br />Δεν ήταν σαφές γιατί ο Τραμπ προέβη σε αυτή τη δήλωση, δεδομένου μάλιστα ότι, σύμφωνα με πηγές, ο ίδιος είχε απορρίψει το ευρύτερο σχέδιο υποστήριξης μιας τέτοιας εξέγερσης.<br /><br />Τα σχόλια αυτά γίνονται σε μια στιγμή που ο Τραμπ δέχεται αυξανόμενες πιέσεις για την έκβαση του πολέμου με το Ιράν.<br /><br />Ενώ οι ΗΠΑ και το Ισραήλ προκάλεσαν σημαντικές ζημιές στις ιρανικές στρατιωτικές και πυρηνικές υποδομές, το ισλαμικό καθεστώς παραμένει στην εξουσία.<br /><br />Ο Τραμπ έχει υποστηρίξει επανειλημμένα ότι η εκστρατεία πέτυχε τους στόχους της, αλλά ταυτόχρονα επιχείρησε να αποκρούσει τις επικρίσεις ότι ο πόλεμος δεν οδήγησε σε αλλαγή καθεστώτος.<br /><br />Το αναφερόμενο βέτο αναδεικνύει τις αποκλίσεις μεταξύ της ισραηλινής και της αμερικανικής προσέγγισης κατά τη διάρκεια του πολέμου.<br /><br />Οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι πίεζαν για βήματα που θα μπορούσαν να αποσταθεροποιήσουν περαιτέρω το καθεστώς, ενώ οι Αμερικανοί αξιωματούχοι εμφανίζονταν πιο επιφυλακτικοί ως προς την επέκταση της σύγκρουσης σε μια εσωτερική ιρανική εξέγερση.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Τραμπ άσκησε βέτο σε σχέδιο εξέγερσης των Κούρδων. Ποια η εισήγηση της Μοσάντ κι ο ρόλος της Τουρκίας.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ άσκησε προσωπικά βέτο σε πρόταση για τη διευκόλυνση μιας κουρδικής εξέγερσης κατά του Ιράν, παρά το γεγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ: Η συμμαχία μας με Ελλάδα απάντηση στις απειλές! Τουρκία, GSI, IMEC

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRrbcIk3MyCQaFaOV6uXxNLLXmVmEpVcG5Hxg&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="155" data-original-width="324" height="96" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRrbcIk3MyCQaFaOV6uXxNLLXmVmEpVcG5Hxg&s" width="737" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Η υφυπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ, Σάρεν Χάσκελ, μιλώντας σήμερα το πρωί στο συνέδριο Mare MED ΙΙΙ Conference Athens 2026, ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι η ιστορία της περιοχής μας γράφεται μέσα από το πρίσμα μιας ισχυρής συνεργασίας ανάμεσα σε αρχαίους πολιτισμούς, που έχουν εξελιχθεί σε αρχιτέκτονες ενός νέου, ασφαλούς και δημοκρατικού μέλλοντος για τη Δύση.<br /><br />Μίλησε για τη συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ σημειώνοντας πως «σήμερα αναβιώνουμε αυτό το αρχαίο πνεύμα, αλλά αντί για ξυλεία κέδρου και ελαιόλαδο, μεταφέρουμε το ζωτικό αίμα του σύγχρονου κόσμου: Ενέργεια, καινοτομία και ασφάλεια. Επαναδιεκδικούμε τον συλλογικό ρόλο μας ως θεματοφύλακες της Μεσογείου, διασφαλίζοντας ότι θα παραμείνει μία θάλασσα ελευθερίας και ένας δίαυλος παγκόσμιας προόδου».<br /><br />Η ίδια πρόσθεσε ότι η περιφερειακή πραγματικότητα είναι σύνθετη αφού «αντιμετωπίζουμε αποσταθεροποιητικές ενέργειες από το Ιράν, τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και άλλα ριζοσπαστικά στοιχεία που επιδιώκουν να υπονομεύσουν την κοινή μας πρόοδο.<br /><br />Όπως έδειξε ξεκάθαρα η κρίση στα Στενά του Ορμούζ, η διατάραξη των ενεργειακών οδών δεν αποτελεί, πλέον, θεωρητικό σενάριο. Είναι άμεση απειλή για την εθνική κυριαρχία. Την ώρα που το Ιράν εκφοβίζει τους γείτονές του και εκβιάζει την παγκόσμια οικονομία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ ενεργούν για να απελευθερώσουν τον κόσμο από την επιρροή της Τεχεράνης».<br /><br />Η κ. Χάσκελ τόνισε ότι η συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ αποτελεί τη συλλογική απάντηση σε αυτές τις απειλές, αφού οι δυο χώρες μαζί ως ένας ενιαίος περιφερειακός μηχανισμός μετατρέπουν την επιτακτική ανάγκη διαφοροποίησης των αλυσίδων εφοδιασμού σε πραγματικότητα.<br /><br />«Μαζί διασφαλίζουμε ότι η Ανατολική Μεσόγειος θα παραμείνει δύναμη σταθερότητας, μια περιοχή ανθεκτική σε εξωτερικές πιέσεις και ασπίδα απέναντι σε όσους χρησιμοποιούν την ενέργεια ως όπλο εξαναγκασμού. Κεντρικός πυλώνας αυτού του οράματος είναι το έργο του Great Sea Interconnector.<br /><br />Αυτό το έργο είναι πολύ περισσότερα από 1.200 χιλιόμετρα υποθαλάσσιου καλωδίου. Είναι η φυσική έκφραση της κοινής μας μοίρας. Ένας ενεργειακός διάδρομος που συνδέει τα δίκτυά μας με την καρδιά της Ευρώπης», επεσήμανε.<br /><br />Σύμφωνα με τον υφυπουργό Εξωτερικών του Ισραήλ, όταν ολοκληρωθεί, αυτή η διηπειρωτική γέφυρα θα διασφαλίσει ότι οι κοινές δυνατότητες και η καινοτομία θα λειτουργούν ως ασπίδα για όλους τους συμμάχους.<br /><br />«Αντιπροσωπεύει την υπόσχεση ότι σε περιόδους κρίσης κανένα νοσοκομείο, κανένα σπίτι, καμία βιομηχανία και καμία περιοχή δεν θα βυθίζεται στο σκοτάδι. Συνδέοντας τα ηλεκτρικά δίκτυά μας, μοιραζόμαστε περισσότερα από ηλεκτρική ενέργεια. Μοιραζόμαστε ανθεκτικότητα. Αυτό το σχέδιο συλλογικής ενεργειακής ασφάλειας διασφαλίζει ότι η ενέργεια του μέλλοντος θα ελέγχεται από εκείνους που σέβονται το διεθνές δίκαιο και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.<br /><br />Αποδεικνύουμε ότι μία διασυνδεδεμένη περιοχή είναι και μία ανθεκτική περιοχή» υπογράμμισε για να προσθέσει ότι σε αυτό το νέο τοπίο, το ελληνικό τρίγωνο Ισραήλ-Ελλάδας-Κύπρου έχει εξελιχθεί σε ζωτικής σημασίας άξονα περιφερειακής σταθερότητας, και δεν πρόκειται απλώς για μία γεωγραφική ευκολία, αλλά για μία δέσμευση αξιοπιστίας σε έναν κόσμο όπου η ενέργεια και οι πόροι χρησιμοποιούνται ολοένα και περισσότερο ως μοχλοί πίεσης υπογράμμισε.<br /><br />«Αυτός ο τριμερής άξονας προσφέρει τη στρατηγική ραχοκοκαλιά για μία από τις μεγαλύτερες ευκαιρίες της γενιάς μας: Τον διάδρομο IMEC», κατέληξε η κ. Χάσκελ.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ: Η συμμαχία μας με Ελλάδα απάντηση στις απειλές! Τουρκία, GSI, IMEC

Η υφυπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ, Σάρεν Χάσκελ, μιλώντας σήμερα το πρωί στο συνέδριο Mare MED ΙΙΙ Conference Athens 2026, ανέφερε, μεταξύ ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΘΑΝΑΣΙΜΟΣ κίνδυνος η πλήρης εξάρτηση από τον “ψηφιακό κόσμο”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT1ki3GlKm7rHWhlYM3uipWC7NkKJEWiIRCNw&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="163" data-original-width="310" height="105" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT1ki3GlKm7rHWhlYM3uipWC7NkKJEWiIRCNw&s" width="745" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η αχίλλειος πτέρνα των ψηφιακών κοινωνιών – Σύμφωνα με μια εντελώς πρόσφατη έκθεση ενός εξειδικευμένου οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών, της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών (International Telecommunication Union), «μια ψηφιακή πανδημία είναι ένα πιθανό σενάριο».</div><br />Γράφει ο <b>Νικόδημος Καλλιντέρης</b> (Νομικός)<br /><br />Το γεγονός ότι οι σύγχρονες κοινωνίες έχουν οργανωθεί έτσι ώστε όλα τα κρίσιμα συστήματα να εξαρτώνται από ψηφιακές υποδομές (π.χ. ηλεκτρική ενέργεια, τράπεζες, μεταφορές, υγεία, δημόσια διοίκηση, ειδοποιήσεις κινδύνου, εφοδιαστικές αλυσίδες κ.λπ.) καθιστά μια πιθανή δυσλειτουργία τους μια εφιαλτική έκβαση με σοβαρές επιπτώσεις. Αναμφίβολα οι ψηφιακές υποδομές αύξησαν κατακόρυφα την απόδοση σε πολλά πεδία αλλά ταυτόχρονα δημιούργησαν νέες – αόρατες κάποιες φορές – ευπάθειες.<br /><br />Στις αρχές Μαΐου του 2026, η Διεθνής Ένωση Τηλεπικοινωνιών παρουσίασε την εμβληματική της έκθεση με τίτλο «Όταν τα ψηφιακά συστήματα αποτυγχάνουν: μια έκθεση εμπειρογνωμόνων σχετικά με τους κρυφούς κινδύνους του ψηφιακού μας κόσμου» (“When digital systems fail: an expert report on the hidden risks of our digital world”), σε συνεργασία με το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τη Μείωση του Κινδύνου Καταστροφών (United Nations Office For Disaster Risk Reduction) και τη Σχολή Διεθνών Υποθέσεων Sciences Po στο Παρίσι.<br /><br />Η έκθεση υποστηρίζει ότι οι ψηφιακές διακοπές σπάνια μένουν απομονωμένες, λόγω της διαλειτουργικότητας και της συνδεσιμότητας των συστημάτων. Μπορεί να ξεκινήσουν ως τοπική βλάβη και να εξαπλωθούν διατομεακά και διασυνοριακά. Έτσι, ο τελικός αριθμός των ανθρώπων που επηρεάζονται μπορεί να είναι έως και δέκα φορές μεγαλύτερος από όσους εκτέθηκαν στο πρωταρχικό γεγονός.<br /><br />Η έκθεση προσομοιώνει τρία σενάρια που προκύπτουν από φυσικές καταστροφές και θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια ολοκληρωτική «κυβερνοπανδημία», κατά την οποία δεν λειτουργούν οι τηλεπικοινωνίες και το διαδίκτυο, οι πληρωμές δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν, τα νοσοκομεία χάνουν την πρόσβαση στα ιατρικά δεδομένα ασθενών και οι ειδοποιήσεις έκτακτης ανάγκης δεν φτάνουν στους αποδέκτες.<br /><br />Eνώ οι ετήσιες ασκήσεις Cyber Polygon του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF) και της Interpol διεξάγουν προσομοιώσεις κυβερνοεπιθέσεων που προκαλούν «ψηφιακή πανδημία», η έκθεση της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών εξετάζει τρία φυσικά φαινόμενα που θα μπορούσαν να καταστρέψουν την υποδομή που αποτελεί την ψηφιακή ραχοκοκαλιά της σύγχρονης κοινωνίας.<br /><br />Τα τρία σενάρια περιλαμβάνουν μεταβολές στον διαστημικό καιρό (π.χ. ηλιακά φαινόμενα και γεωμαγνητικές καταιγίδες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν βλάβες στα ψηφιακά συστήματα και να διαταράξουν τις επικοινωνίες όπως το Carrington Event του 1859), καύσωνες και παρατεταμένες ξηρασίες που θα προκαλούσαν αδυναμία ψύξης των κέντρων δεδομένων (data centers) και υποθαλάσσια ηφαίστεια που ενδεχομένως θα προκαλούσαν βλάβες σε υποθαλάσσια καλώδια.<div><br />Η σύσταση των συγγραφέων<br /><br />Σύμφωνα με την έκθεση, η ικανότητα να ανταπεξέλθουμε στην καθημερινότητά μας χωρίς την εξάρτηση από τον ψηφιακό κόσμο έχει απομειωθεί σημαντικά. Σχεδόν σε όλους τους τομείς, οι αναλογικές δεξιότητες και οι εναλλακτικές επιλογές είναι ανύπαρκτες ή δεν δοκιμάζονται πλέον. Όταν τα ψηφιακά συστήματα αποτυγχάνουν σε μεγάλη κλίμακα, οι χειροκίνητες εναλλακτικές επιλογές συχνά δεν μπορούν να επιφέρουν την επιθυμητή λύση. Ως εκ τούτου, οι συγγραφείς συνιστούν στους δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς να εξασφαλίζουν πάντα αναλογικές δυνατότητες ως εναλλακτική και να δίνουν έμφαση στις αναλογικές δεξιότητες των ανθρώπων.<br /><br />Ας πάμε να δούμε το πρώτο σενάριο που κατά την έκθεση θα μπορούσε να προκαλέσει μια «ψηφιακή πανδημία». Σύμφωνα με τους συντάκτες της, ο διαστημικός καιρός δεν είναι ενταγμένος στα εθνικά μητρώα κινδύνου καταστροφών στις περισσότερες χώρες. Οι ηλιακές καταιγίδες, τα διαστημικά σκουπίδια και άλλα εξωγήινα γεγονότα θα μπορούσαν να θέσουν εκτός λειτουργίας δορυφόρους, επικοινωνίες και δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, οδηγώντας τις κοινωνίες σχεδόν σε πλήρη ακινητοποίηση.<br /><br />Ιδίως ως προς το οικονομικό πεδίο που τείνει να λειτουργεί κατά κύριο ρόλο ψηφιακά, μια τυχόν βλάβη στους δορυφόρους θα προκαλέσει αδυναμία συγχρονισμού των συναλλαγών με αποτέλεσμα την απόρριψή τους και την παράλυση του χρηματοπιστωτικού συστήματος.<br /><br />Ο διαστημικός καιρός θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια «ψηφιακή πανδημία» με περαιτέρω αλυσιδωτές επιπτώσεις, σύμφωνα με τα σενάρια της έκθεσης: επιβράδυνση της θαλάσσιας ναυσιπλοΐας, παύση λειτουργίας των αυτόνομων αυτοκινήτων, δυσκολίες στις αερομεταφορές, αδυναμία πρόσβασης στους ψηφιακούς ιατρικούς φακέλους των ασθενών στα νοσοκομεία, παύση των ηλεκτρονικών συναλλαγών και προσφυγή στη χρήση μετρητών, επιπτώσεις στα ψηφιακά συστήματα διαχείρισης της κυκλοφορίας στους αστικούς ιστούς, προβλήματα ενεργειακής τροφοδοσίας στα κέντρα δεδομένων κ.λπ.<br /><br />Η έκθεση σημειώνει ότι οι εκτιμήσεις για την πιθανότητα ενός τέτοιου γεγονότος την επόμενη δεκαετία διαφέρουν πολύ, από κάτω του 2% έως περίπου το 12%, ανάλογα με το μοντέλο. Αναφέρει επίσης ότι μελέτη της κορυφαίας αγοράς ασφαλίσεων Lloyd’s of London εκτίμησε πιθανές ζημιές στη Βόρεια Αμερική μεταξύ 0,6 και 2,6 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.<br /><br />Κατά το δεύτερο σενάριο του παρατεταμένου καύσωνα και ξηρασίας (π.χ. ο καύσωνας του 2003 με 70.000 επιπλέον θανάτους στη Δυτική Ευρώπη) οι συνέπειες στην ψηφιακή υποδομή είναι εξίσου δραματικές: μεγάλες καθυστερήσεις στα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας, αύξηση κατά 34% του χρόνου απόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης στην πληγείσα περιοχή, παύση των ηλεκτρονικών συναλλαγών, αδυναμία δρομολόγησης ασθενοφόρων και ανταλλαγής δεδομένων ασθενών κ.λπ.<br /><br />Κατά το τρίτο σενάριο του υποθαλάσσιου ηφαιστείου (π.χ. έκρηξη του ηφαιστείου Hunga Tonga-Hunga Ha’apai το 2022) οι προκαλούμενες βλάβες είναι εξίσου εκτεταμένες. Σύμφωνα με την έκθεση, τα μερικές εκατοντάδες υποβρύχια καλώδια μεταφέρουν πάνω από το 99% της διεθνούς κίνησης στο διαδίκτυο. Υπάρχουν εμπορικά συμβόλαια για την επισκευή τους αλλά είναι γεωγραφικά περιορισμένη.<br /><br />Η προσομοίωση σε αυτό το σενάριο εξελίσσεται ως εξής: αρκετά καλώδια κόβονται, οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να διευθετήσουν τις πληρωμές εισαγωγών, οι λιμενικές λειτουργίες επιβραδύνονται κατά 60% καθώς το λογισμικό logistics, που εξαρτάται από υπηρεσίες cloud καθίσταται απρόσιτο, οι μονάδες υγείας που έχουν τα ιατρικά δεδομένα ασθενών σε υπηρεσίες cloud χάνουν την πρόσβαση κ.λπ.<br /><br />Ασφαλώς, η ανθεκτικότητα των κρίσιμων ψηφιακών υποδομών και η προστασία βασικών δημόσιων λειτουργιών αφορούν την άμυνα και την εθνική ασφάλεια των κρατών και αγγίζουν τα ευαίσθητα πεδία των διεθνών σχέσεων και των γεωπολιτικών ισορροπιών. Η πολιτική προστασία των κρατών πλέον οφείλει να λαμβάνει υπόψη πέραν των κυβερνοαπειλών και τις μη σκόπιμες βλάβες υποδομών (“non-intentional disruptions of material infrastructure”) που έχουν τη δική τους δυναμική. Όταν υπολειτουργούν τα ψηφιακά συστήματα, δεν πλήττεται μόνο η οικονομία ή η καθημερινότητα των πολιτών.</div><div><br /></div><div> Πλήττεται και η κρατική ισχύς.<br /><br />Καταλήγοντας θα λέγαμε ότι η έκθεση αποτελεί μια ανησυχητική προειδοποίηση ότι η σύγχρονη κοινωνία έχει γίνει ψηφιακά εξαρτημένη πιο γρήγορα από όσο έχει γίνει ψηφιακά ανθεκτική. Οι μεγάλες ψηφιακές κρίσεις στο μέλλον μπορεί να εκκινούνται εντελώς «αθόρυβα» (π.χ. ένα κέντρο δεδομένων που υπερθερμαίνεται, ένα υποθαλάσσιο καλώδιο που κόβεται, ένας δορυφόρος που αποσυνδέεται, ένα δίκτυο ρεύματος που παύει να λειτουργεί κ.λπ.) αλλά οι επιπτώσεις τους λόγω της συνδεσιμότητας μπορεί να μετατραπούν σε κρίσεις δημόσιας υγείας, πληρωμών, επικοινωνιών, δημόσιας τάξης, εμπιστοσύνης στους θεσμούς κ.α.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΘΑΝΑΣΙΜΟΣ κίνδυνος η πλήρης εξάρτηση από τον “ψηφιακό κόσμο”

Η αχίλλειος πτέρνα των ψηφιακών κοινωνιών – Σύμφωνα με μια εντελώς πρόσφατη έκθεση ενός εξειδικευμένου οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών, της Δι...

Διαβάστε την συνέχεια

Νετανιάχου: Επιδιώκω απεξάρτηση του Ισραήλ από την αμερικανική στρατιωτική βοήθεια.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-05/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-05-11_094849931.png?itok=Tyzms_Fb" /><br /><br />Το στρατηγικό σχέδιο του Μπενιαμίν Νετανιάχου για μηδενισμό της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας σε μία δεκαετία. Οι αιχμές για τα social media και οι προβλέψεις για την Τεχεράνη<br /><br />Την πλήρη οικονομική και χρηματοοικονομική απεξάρτηση του Ισραήλ από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέσα στην επόμενη δεκαετία έθεσε ως άμεσο στόχο ο Μπενιαμίν Νετανιάχου.<br /><br />Μιλώντας στην αμερικανική τηλεοπτική εκπομπή «60 Minutes» του δικτύου CBS News, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός παρουσίασε ένα νέο στρατηγικό δόγμα, το οποίο αλλάζει τα δεδομένα στην πολυετή συμμαχία των δύο χωρών.<br /><br />«Θέλω να μειώσω στο μηδέν την αμερικανική οικονομική υποστήριξη και τη χρηματοοικονομική συνιστώσα της στρατιωτικής συνεργασίας που έχουμε», δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Νετανιάχου.<br /><br />Σήμερα, το Ισραήλ λαμβάνει ετησίως περίπου 3,8 δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια από την Ουάσιγκτον, στο πλαίσιο της διμερούς συμφωνίας για την περίοδο 2018–2028, η οποία αγγίζει συνολικά τα 38 δισεκατομμύρια δολάρια.<br /><br />Επιταχύνοντας τις διαδικασίες, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ τόνισε: «Είναι η πιο κατάλληλη στιγμή για μια ενδεχόμενη αναθεώρηση των οικονομικών σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ. Δεν θέλω να περιμένω το επόμενο Κογκρέσο. Θέλω να ξεκινήσω τώρα».<br />Η πίεση στο Κογκρέσο και ο ρόλος των social media<br /><br />Όπως αναφέρει το πρακτορείο Reuters, η έγκριση των πακέτων στρατιωτικής βοήθειας προϋποθέτει διακομματική συναίνεση στο αμερικανικό Κογκρέσο, την οποία η ισραηλινή πλευρά εξασφάλιζε παραδοσιακά με ευκολία. Ωστόσο, ο πόλεμος στη Λωρίδα της Γάζας έχει μειώσει αισθητά τον αριθμό των Αμερικανών νομοθετών που στηρίζουν ανεπιφύλακτα τη χρηματοδότηση, ενώ και η κοινή γνώμη στις ΗΠΑ εμφανίζεται πλέον διχασμένη.<br /><br />Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου απέδωσε αυτή τη μεταστροφή της κοινής γνώμης σε εξωγενείς παράγοντες, υποστηρίζοντας ότι η μείωση της υποστήριξης συνδέεται σχεδόν 100% με την εκθετική άνοδο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Ο ίδιος κατήγγειλε ότι τρίτες χώρες έχουν χειραγωγήσει τα social media με τρόπο που βλάπτει σοβαρά το Ισραήλ, ξεκαθαρίζοντας πάντως ότι ο ίδιος δεν είναι υπέρμαχος της επιβολής λογοκρισίας.<div><br />Το μέλλον του Ιράν και το ντόμινο στους «αντιπροσώπους»<br /><br />Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο Ισραηλινός ηγέτης απέφυγε να αποκαλύψει τα επιχειρησιακά σχέδια ή το χρονοδιάγραμμα του στρατού σχετικά με το Ιράν. Εστίασε, ωστόσο, στις γεωπολιτικές συνέπειες που θα πυροδοτούσε μια πιθανή πτώση του καθεστώτος της Τεχεράνης.<br /><br />«Αν αυτό το καθεστώς πράγματι αποδυναμωθεί ή ενδεχομένως ανατραπεί, νομίζω ότι θα είναι το τέλος της Χεζμπολάχ, το τέλος της Χαμάς, πιθανώς και το τέλος των Χούθι», προέβλεψε ο κ. Νετανιάχου. Όπως εξήγησε, μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγούσε στην απόλυτη κατάρρευση ολόκληρου του πλέγματος των τρομοκρατικών οργανώσεων-αντιπροσώπων που έχει οικοδομήσει το Ιράν στην περιοχή.<br /><br />Κλείνοντας, όταν ρωτήθηκε ευθέως εάν θεωρεί ρεαλιστική την ανατροπή της ιρανικής ηγεσίας, απάντησε με ρεαλισμό: «Είναι εφικτή, αλλά όχι εγγυημένη».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νετανιάχου: Επιδιώκω απεξάρτηση του Ισραήλ από την αμερικανική στρατιωτική βοήθεια.

Το στρατηγικό σχέδιο του Μπενιαμίν Νετανιάχου για μηδενισμό της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας σε μία δεκαετία. Οι αιχμές για τα social ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ξεκίνησε η ”ναυμαχία” Γαλλίας, Γερμανίας και ΗΠΑ-Ν.Κορέας για τα νέα υποβρύχια του ΠΝ. Έρχονται οι Bergamini.

<img src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/05/Yellow-Modern-Podcast-YouTube-Thumbnail-26-1-1068x601.png" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο προϋπολογισμός των 5 δισ. ευρώ και οι προτάσεις από ΗΠΑ, Γαλλία και Γερμανία για το νέο πρόγραμμα του Πολεμικού Ναυτικού που αναμένεται να συμβασιοποιηθεί το 2028.</span></h3>Του <b>ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΖΑΝΙΤΗ</b><br />Το Πολεμικό Ναυτικό παίρνει σειρά, μετά την Πολεμική Αεροπορία, για θεαματική αναβάθμιση και εκσυγχρονισμό των δυνατοτήτων του. Με το πρόγραμμα των FDI Belharra να ολοκληρώνεται, καθώς έως το τέλος του 2027 θα έχουν παραληφθεί και οι τέσσερις φρεγάτες, όλη η προσοχή πέφτει στα υποβρύχια. Πρόκειται για έναν τομέα στον οποίο η Ελλάδα θεωρείται ευρωπαϊκή υπερδύναμη, καθώς διαθέτει 11 συμβατικά υποβρύχια, ενώ η Γαλλία διαθέτει εννέα πυρηνοκίνητα (η μόνη στην Ε.Ε.) και η Ιταλία οκτώ.<br /><br />Αυτή την υποβρύχια υπεροχή σε Αιγαίο και ανατολική Μεσόγειο η Ελλάδα είναι αποφασισμένη όχι μόνο να τη διατηρήσει αλλά και να την αναβαθμίσει εντυπωσιακά. Το σχέδιο που μελετάται «σπάει» σε δύο επιμέρους προγράμματα και αναμένεται να έχει συμβασιοποιηθεί μέσα στην επόμενη διετία.<br /><br />Το ένα αφορά τον εκσυγχρονισμό των τεσσάρων υποβρυχίων Type 214 κλάσης ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ, τα οποία φέρουν το προσωνύμιο του «αόρατου εφιάλτη» και έχουν ήδη προσδώσει πολλά επιχειρησιακά πλεονεκτήματα. Το άλλο αφορά τη ναυπήγηση τεσσάρων νέων υποβρυχίων, τα οποία, σύμφωνα με τον στόχο που έχει τεθεί, θα είναι ανώτερα των υπαρχόντων. Το συνολικό ποσό που υπολογίζεται γι’ αυτή την αναβάθμιση ανέρχεται στα 5 δισ. ευρώ, το οποίο -μετά την πρόσκτηση των φρεγατών Belharra κλάσης ΚΙΜΩΝ- θεωρείται η μεγαλύτερη δαπάνη για το Πολεμικό Ναυτικό.<br /><br />Οι μνηστήρες<br /><br />Τρεις είναι οι σημαντικότεροι υποψήφιοι προμηθευτές: η Γαλλία, η Γερμανία και οι ΗΠΑ σε κοινοπραξία με την Κορέα. Κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Εμανουέλ Μακρόν στην Ελλάδα και την υπογραφή σειράς συμφωνιών με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, η γαλλική πλευρά έθεσε μετ’ επιτάσεως το θέμα της ναυπήγησης των υποβρυχίων Barracuda που προσφέρει για την Ελλάδα. Μάλιστα έθεσε και χρονοδιάγραμμα, βάσει του οποίου το πρόγραμμα πρέπει να υπογραφεί έως το 2028 ώστε το πρώτο υποβρύχιο να παραδοθεί μέχρι το 2035.<br /><br />Το Barracuda διαθέτει «πυρηνικά γονίδια». Το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του είναι το Pump-jet, που του επιτρέπει να κινείται πιο γρήγορα, ενώ παράλληλα μειώνεται δραματικά ο θόρυβος που εκπέμπει. Είναι σχεδιασμένο για να καλύπτει τεράστιες αποστάσεις και να εντοπίζει πρώτο τον εχθρό. Ικανό να καταδιώκει άλλα υποβρύχια, είναι γρήγορο στις μεταβάσεις, με κορυφαίο σόναρ και υδροδυναμική.<br /><br />Οι Γερμανοί προσφέρουν την επόμενη γενιά του TYPE 214, που ήδη διαθέτει το Πολεμικό Ναυτικό, με βελτιώσεις σε πολλά σημεία, η πλειονότητα των οποίων θα περάσει στα υπάρχοντα υποβρύχια της Ελλάδας, στο πλαίσιο της αναβάθμισής τους. Ομως, από όλες τις περιπτώσεις θεωρείται αυτή με τις λιγότερες πιθανότητες να προκριθεί, δεδομένου ότι, όταν η Ελλάδα επένδυε σε γερμανικούς εξοπλισμούς, το Βερολίνο επέλεξε να πουλήσει τα ίδια υποβρύχια και στην Τουρκία, η οποία αυτή τη στιγμή ναυπηγεί έξι υποβρύχια της συγκεκριμένης κλάσης.<br /><br />Εσχάτως εμφανίστηκε και άλλη μία ισχυρή υποψηφιότητα. Οι ΗΠΑ, σε συνεργασία με την Κορέα, προσφέρουν το υποβρύχιο KSS-III, που σχεδιάστηκε από την κορεατική HANWHA και έχει υπογράψει συμφωνία με την ΟΝΕΧ για πλήρη ναυπήγηση στην Ελλάδα. Πρόκειται για μια πολυεπίπεδη στρατηγική συνεργασία, με τις πρώτες υπογραφές να πέφτουν στην Ουάσιγκτον τον περασμένο Φεβρουάριο, παρουσία του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη, του υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικλ Ρήγα και της Αμερικανής πρέσβη στην Ελλάδα Κίμπερλι Γκιλφόιλ, στο πλαίσιο της τριμερούς συνεργασίας.<br /><br />Οι Κορεάτες υπερέχουν σε δυναμική. Το KSS-III διαθέτει κάθετους εκτοξευτές (VLS), ενώ μπορεί να εκτοξεύει βαλλιστικούς πυραύλους (SLBM) που φτάνουν τον στόχο τους πολύ πιο γρήγορα από έναν πύραυλο Cruise. Αυτό το καθιστά ένα όπλο στρατηγικής αποτροπής. Επίσης είναι το πρώτο υποβρύχιο παγκοσμίως που υιοθέτησε τις μπαταρίες ιόντων λιθίου. Οπως αναφέρουν οι κατασκευαστές, στη στρατηγική αποτροπή και στη μεταφορά μεγάλου φόρτου όπλων το KSS-III δεν έχει αντίπαλο και το χαρακτηρίζουν «φρούριο». Αν και πολύ αθόρυβο, βασίζεται περισσότερο στη χρήση του συστήματος AIP (Air-Independent Propulsion), που του επιτρέπει να μένει ακίνητο ή να κινείται αργά για εβδομάδες χωρίς να αναδύεται, περιμένοντας τον στόχο του.<br /><br />Ενίσχυση του στόλου<br /><br />Παράλληλα, ο κύβος ερρίφθη στη συνεδρίαση της επιτροπής εξοπλισμών και άμυνας της Βουλής και όσον αφορά την ενίσχυση του στόλου των φρεγατών. Ο υφυπουργός Εθνικής Αμυνας, Θανάσης Δαβάκης, ενημέρωσε για το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των τεσσάρων φρεγατών τύπου ΜΕΚΟ, κλάσης ΥΔΡΑ, που θα τους προσδώσουν όλα όσα χρειάζονται για την επιχειρησιακή δράση έως το 2040.<br /><br />Παράλληλα, αποφασίστηκε η πρόσκτηση 2+2 μεταχειρισμένων φρεγατών BERGAMINI – FREMM από την Ιταλία. Πρόκειται για πλοία που, σε συνδυασμό με τις ΜΕΚΟ και τις Belharra, θα προσδώσουν μεγάλο πλεονέκτημα στο Πολεμικό Ναυτικό, κυρίως στην ανοιχτή θάλασσα της Μεσογείου. Ωστόσο, κάποιοι ισχυρίζονται ότι το χαμηλό κόστος απόκτησης των δύο ιταλικών φρεγατών (περίπου 650 εκατ. και οι δύο) θα δημιουργήσει πρόσθετα οικονομικά βάρη όσον αφορά την υποστήριξή τους, αφού πρόκειται για τελείως διαφορετικές πλατφόρμες, ενώ γι’ ακόμη μία φορά τίθεται το ερώτημα γιατί δεν ναυπηγούνται πλοία στα ελληνικά ναυπηγεία, που έχουν αποδεδειγμένη εμπειρία και έτοιμες λύσεις.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ξεκίνησε η ”ναυμαχία” Γαλλίας, Γερμανίας και ΗΠΑ-Ν.Κορέας για τα νέα υποβρύχια του ΠΝ. Έρχονται οι Bergamini.

Ο προϋπολογισμός των 5 δισ. ευρώ και οι προτάσεις από ΗΠΑ, Γαλλία και Γερμανία για το νέο πρόγραμμα του Πολεμικού Ναυτικού που αναμένεται να...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Η εργαλειοποίηση των δικαστηρίων από τον Ερντογάν.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-05/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-05-11_124930493.png?itok=D_nX5qBt" width="733" /><br /><br />Η πλήρης αποδόμηση του Κράτους Δικαίου στην Τουρκία. Οι διώξεις, οι μαζικές εκκαθαρίσεις 4.000 δικαστών και η κάλυψη των κενών από το ΑΚΡ<br /><br />Την απόλυτη αποδόμηση του Κράτους Δικαίου βιώνει η Τουρκία, καθώς η δικαστική εξουσία έχει μετατραπεί από ανεξάρτητος θεσμικός πυλώνας σε ευθυγραμμισμένο όργανο επιβίωσης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Ενώ στο παρελθόν το τουρκικό δικαστικό σύστημα επιδείκνυε τα αντανακλαστικά να διερευνά υποθέσεις διαφθοράς στα υψηλά κλιμάκια, σήμερα έχει μετεξελιχθεί σε μηχανισμό εξόντωσης των πολιτικών αντιπάλων της κυβέρνησης.<br /><br />Το σκάνδαλο του 2014 και η απαρχή των εκκαθαρίσεων<br /><br />Σύμφωνα με ανάλυση της ιστοσελίδας Nordic Monitor, η ριζική μετάλλαξη της δικαιοσύνης ξεκίνησε το 2014. Η αφορμή δόθηκε όταν αποκαλύφθηκε το μεγάλο σκάνδαλο δωροδοκιών και νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, το οποίο άγγιξε τον στενό πυρήνα του προεδρικού μεγάρου, εμπλέκοντας τον γιο του Ερντογάν, Μπιλάλ, και τον γαμπρό του, Μπεράτ Αλμπαϊράκ.<br /><br />Προκειμένου να ανακόψει την πορεία των ερευνών που συνέδεαν το περιβάλλον του με τον Ιρανό επιχειρηματία Ρεζά Ζαράμπ, αλλά και με τη μεταφορά οπλισμού σε εξτρεμιστικές οργανώσεις στη Συρία μέσω των μυστικών υπηρεσιών (ΜΙΤ), ο Τούρκος πρόεδρος προχώρησε σε εκτεταμένες παρεμβάσεις.<br /><br />Κομβικό σημείο αποτέλεσε ο έλεγχος του Ανώτατου Συμβουλίου Δικαστών και Εισαγγελέων (HSK) το 2014, όπου μέσω υποσχέσεων για μισθολογικά προνόμια και πολιτικών συμμαχιών, τοποθετήθηκαν πρόσωπα της απόλυτης επιρροής του.<div><br />Το πραξικόπημα του 2016 και οι 20.000 κομματικοί διορισμοί<br /><br />Η απόπειρα πραξικοπήματος το 2016 λειτούργησε ως ο τελικός επιταχυντής για την πλήρη άλωση του θεσμού. Βασιζόμενες σε προκατασκευασμένες λίστες, οι αρχές προχώρησαν μέσα σε λίγες ώρες στην απόλυση περισσότερων από 4.000 λειτουργών, αποδεκατίζοντας το δικαστικό σώμα.<br /><br />Το τεράστιο κενό που δημιουργήθηκε καλύφθηκε μέσω ταχύρρυθμων διαδικασιών, με τον διορισμό χιλιάδων νομικών που προέρχονταν απευθείας από τις τάξεις του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ.<br /><br />Μετρώντας πλέον περίπου 20.000 νέους διορισμούς που έγιναν με αμιγώς κομματικά κριτήρια, τα δικαστήρια χρησιμοποιούνται συστηματικά για τη δίωξη και φυλάκιση δημοσιογράφων, ακαδημαϊκών και εκλεγμένων δημάρχων.<br /><br />Παράλληλα, οι δικαστικές αποφάσεις εργαλειοποιούνται συχνά ως διαπραγματευτικό χαρτί στις διπλωματικές επαφές της Άγκυρας με τη Δύση, αφήνοντας μια βαριά κληρονομιά θεσμικής διάβρωσης που θα δυσχεράνει την ομαλή λειτουργία της δημοκρατίας στο μέλλον.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Η εργαλειοποίηση των δικαστηρίων από τον Ερντογάν.

Η πλήρης αποδόμηση του Κράτους Δικαίου στην Τουρκία. Οι διώξεις, οι μαζικές εκκαθαρίσεις 4.000 δικαστών και η κάλυψη των κενών από το ΑΚΡ Τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν δείχνει πυρηνική ισχύ. Ο νέος τουρκικός πύραυλος αλλάζει τις ισορροπίες.

<img height="150" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/erdogan-1-768x576.jpg" width="730" /><br /><br />Al monitor : Η παρουσίαση του διηπειρωτικού πυραύλου Yıldırımhan αποκαλύπτει τις πραγματικές φιλοδοξίες της Άγκυρας για στρατηγική αποτροπή, περιφερειακή υπερδύναμη και γεωπολιτική αυτονομία.<br /><br />Η Τουρκία δεν κρύβει πλέον ότι θέλει να μετατραπεί σε αυτόνομη στρατιωτική δύναμη με δυνατότητες που μέχρι σήμερα διέθεταν μόνο οι μεγάλες παγκόσμιες υπερδυνάμεις.<br /><br />Η παρουσίαση του νέου διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου Yıldırımhan στην έκθεση SAHA 2026 στην Κωνσταντινούπολη προκάλεσε σοκ σε στρατιωτικούς και διπλωματικούς κύκλους της Δύσης, όχι μόνο λόγω των τεχνικών χαρακτηριστικών που ανακοίνωσε η Άγκυρα, αλλά κυρίως λόγω του πολιτικού μηνύματος που επιχειρεί να στείλει ο Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Για πρώτη φορά, η Τουρκία εμφανίζεται να διεκδικεί ανοιχτά θέση στη «λέσχη στρατηγικής αποτροπής», επιχειρώντας να αποκτήσει δυνατότητες που παραπέμπουν σε πυρηνικές δυνάμεις, ακόμη κι αν δεν διαθέτει επισήμως πυρηνικά όπλα.<div><br />Ο Yıldırımhan και το μήνυμα ισχύος της Άγκυρας<br /><br />Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν από το τουρκικό υπουργείο Άμυνας, ο πύραυλος Yıldırımhan διαθέτει θεωρητικό βεληνεκές έως 6.000 χιλιομέτρων, δυνατότητα μεταφοράς φορτίου 3.000 κιλών και ταχύτητα που φτάνει έως Mach 25.<br /><br />Η Άγκυρα υποστηρίζει ότι πρόκειται για το πιο προηγμένο πυραυλικό σύστημα που έχει αναπτύξει ποτέ η τουρκική αμυντική βιομηχανία, ενώ ο υπουργός Άμυνας Yaşar Güler έκανε λόγο για «κρίσιμο εργαλείο αποτροπής».<br /><br />«Θα χρησιμοποιηθεί μόνο για αποτροπή. Αν χρειαστεί όμως, θα χρησιμοποιηθεί χωρίς δισταγμό», δήλωσε χαρακτηριστικά.<br /><br />Πίσω από τη ρητορική περί αποτροπής, όμως, πολλοί αναλυτές βλέπουν κάτι βαθύτερο: την προσπάθεια της Τουρκίας να αποκτήσει στρατηγική αυτονομία από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το NATO.</div><div><br />Από τα drones στους διηπειρωτικούς πυραύλους<br /><br />Τα τελευταία χρόνια η Τουρκία έχει εξελιχθεί σε μία από τις πιο ταχέως αναπτυσσόμενες αμυντικές βιομηχανίες παγκοσμίως. Από τα drones Bayraktar μέχρι τα νέα μαχητικά, τα πολεμικά πλοία και τώρα τους βαλλιστικούς πυραύλους, η Άγκυρα ακολουθεί ένα σαφές δόγμα:<br /><br />να μην εξαρτάται στρατιωτικά από κανέναν.<br /><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία η κρίση στη Μέση Ανατολή και η αίσθηση ότι το διεθνές σύστημα γίνεται ολοένα πιο ασταθές έχουν ενισχύσει αυτή τη στρατηγική αντίληψη στην τουρκική ηγεσία.<br /><br />Στην Άγκυρα θεωρούν ότι ο κόσμος εισέρχεται σε εποχή σκληρής ισχύος και ότι μόνο οι χώρες με ισχυρή αμυντική βιομηχανία και στρατηγικά όπλα θα μπορούν να επιβάλουν τη βούλησή τους. <br />Οι αμφιβολίες της Δύσης και ο φόβος νέας κούρσας εξοπλισμών<br /><br />Παρά τον εντυπωσιασμό που προκάλεσε η παρουσίαση, αρκετοί δυτικοί αναλυτές εμφανίζονται εξαιρετικά επιφυλακτικοί απέναντι στις πραγματικές δυνατότητες του πυραύλου.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες των Financial Times και αμερικανικών αμυντικών μέσων, ακόμη δεν υπάρχει πλήρως επιχειρησιακό πρωτότυπο, ενώ αρκετοί ειδικοί θεωρούν υπερβολικούς τους ισχυρισμούς για ταχύτητα Mach 25 και πλήρη διηπειρωτική ικανότητα.<br /><br />Η κατάσταση έγινε ακόμη πιο αμήχανη όταν promotional video που χρησιμοποιήθηκε στην παρουσίαση φάνηκε να απεικονίζει πλήγματα εναντίον στόχων στις Ηνωμένες Πολιτείες, προκαλώντας αντιδράσεις ακόμη και μέσα σε φιλονατοϊκούς κύκλους.<br /><br />Σε δυτικά think tanks επικρατεί ήδη ανησυχία ότι η Τουρκία ενδέχεται να επιχειρεί σταδιακά να δημιουργήσει υποδομή στρατηγικής αποτροπής που θα μπορούσε μελλοντικά να υποστηρίξει ακόμη και πυρηνικό πρόγραμμα.</div><div><br />Το μήνυμα προς Ελλάδα, Μέση Ανατολή και Δύση<br /><br />Παρότι η Άγκυρα επιμένει ότι το πρόγραμμα δεν στρέφεται κατά συμμάχων, η γεωγραφία λέει πολλά περισσότερα.<br /><br />Με βεληνεκές χιλιάδων χιλιομέτρων, ο Yıldırımhan μπορεί θεωρητικά να καλύψει σχεδόν ολόκληρη την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική και μεγάλο μέρος της Ασίας.<br /><br />Στην Greece, στρατιωτικοί αναλυτές παρακολουθούν ήδη με αυξημένη προσοχή τις εξελίξεις, καθώς θεωρούν ότι η Τουρκία επιχειρεί να δημιουργήσει νέα επίπεδα στρατηγικής πίεσης στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Την ίδια στιγμή, αρκετοί αναλυτές εκτιμούν ότι ο πραγματικός στόχος της Άγκυρας δεν είναι μόνο η περιφερειακή ισχύς, αλλά η αναβάθμιση του διεθνούς της ρόλου ως ανεξάρτητης δύναμης ανάμεσα σε ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα. </div><div><br />Η νέα Τουρκία του Ερντογάν<br /><br />Η αποκάλυψη του Yıldırımhan ίσως αποτελεί κάτι πολύ μεγαλύτερο από ένα ακόμη οπλικό σύστημα.<br /><br />Είναι η δημόσια δήλωση ότι η Τουρκία του Ερντογάν δεν θέλει πλέον απλώς να συμμετέχει στη δυτική αρχιτεκτονική ασφαλείας — θέλει να διαπραγματεύεται ως ισότιμη στρατηγική δύναμη.<br /><br />Και αυτό αλλάζει συνολικά τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο, στο ΝΑΤΟ και στη Μέση Ανατολή.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ερντογάν δείχνει πυρηνική ισχύ. Ο νέος τουρκικός πύραυλος αλλάζει τις ισορροπίες.

Al monitor : Η παρουσίαση του διηπειρωτικού πυραύλου Yıldırımhan αποκαλύπτει τις πραγματικές φιλοδοξίες της Άγκυρας για στρατηγική αποτροπή,...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τραμπ πάει στο Πεκίνο, αλλά η Κίνα αρνείται να του δώσει το πολιτικό τρόπαιο.

<img height="150" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/trump-si-1-768x576.jpg" width="747" /><br /><br />Πίσω από τη σιωπή του Πεκίνου, τα «no information» του κινεζικού ΥΠΕΞ και τον ψυχρό διπλωματικό τόνο, κρύβεται μια βαθιά γεωπολιτική σύγκρουση ισχύος, συμβολισμών και ελέγχου ανάμεσα στις δύο υπερδυνάμεις.<br /><br />Ο Τραμπ θέλει απεγνωσμένα να επιστρέψει στο Πεκίνο ως ο άνθρωπος που «μπορεί να μιλήσει με τον Σι Τζινπίνγκ».<br /><br />Η Κίνα όμως αρνείται να του προσφέρει αυτό που ζητά περισσότερο: πολιτική αναγνώριση.<br /><br />Και κάπως έτσι, η προγραμματισμένη επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου στην κινεζική πρωτεύουσα μετατράπηκε σε μια ιδιότυπη διπλωματική παράσταση, όπου η κάθε λέξη, η κάθε καθυστέρηση και η κάθε «ουδέτερη» απάντηση κρύβουν βαθύτερα μηνύματα ισχύος.<br /><br />Για τη Δύση, η στάση του Πεκίνου μοιάζει γραφειοκρατική.Για την Κίνα, όμως, είναι στρατηγική γλώσσα εξουσίας.<br />Το Πεκίνο δεν είπε ποτέ «ελάτε»<br /><br />Η κρίσιμη λεπτομέρεια βρίσκεται ακριβώς εδώ.<br /><br />Ο Τραμπ ανακοίνωσε μόνος του το ταξίδι. Ο Λευκός Οίκος έδωσε ημερομηνίες. Ο ίδιος ο Τραμπ επανέλαβε δημόσια ότι θα συναντήσει τον Σι Τζινπίνγκ στο Πεκίνο.<br /><br />Η Κίνα όμως δεν επιβεβαίωσε ποτέ επίσημα τίποτα.<br /><br />Αντίθετα, το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών επαναλάμβανε επί εβδομάδες την ίδια φράση:<br /><br />«Δεν έχουμε πληροφορίες να μοιραστούμε.»<br /><br />Στη δυτική πολιτική κουλτούρα, μια τέτοια δήλωση ερμηνεύεται συνήθως ως διπλωματική ουδετερότητα ή έλλειψη ενημέρωσης.<br /><br />Στην Κίνα όμως, το μήνυμα είναι εντελώς διαφορετικό.<br /><br />Πολλοί Κινέζοι αναλυτές θεωρούν ότι αυτή η «ουδέτερη» στάση ήταν στην πραγματικότητα μια μορφή ψυχρής αποδοκιμασίας απέναντι στον τρόπο με τον οποίο ο Τραμπ επιχείρησε να επιβάλει δημόσια την ατζέντα της επίσκεψης.<br /><br />Με απλά λόγια:<br /><br />Το Πεκίνο ήθελε να καταστήσει σαφές ότι ο Τραμπ ζητά τη συνάντηση — όχι η Κίνα.<br />Η κινεζική δυσφορία πίσω από τις κάμερες<br /><br />Η χρονική συγκυρία έκανε τα πράγματα ακόμη πιο δύσκολα.<br /><br />Η νέα περιοδεία Τραμπ στην Ασία σχεδιάστηκε ενώ η αμερικανική εμπλοκή στη Μέση Ανατολή και ιδιαίτερα η κρίση με το Ιράν συνέχιζε να προκαλεί παγκόσμια αβεβαιότητα.<br /><br />Το Πεκίνο παρακολουθεί εδώ και μήνες με έντονη ανησυχία την αμερικανική στρατιωτική δραστηριότητα στον Περσικό Κόλπο και τα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Κινέζοι αναλυτές θεωρούν ότι μια επίσκεψη Τραμπ υπό αυτές τις συνθήκες δημιουργεί σοβαρό διπλωματικό ρίσκο:αν η κρίση κλιμακωθεί, η εικόνα της Κίνας θα συνδεθεί με αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις,<br />αν υπάρξει νέα αποτυχία Trump, το Πεκίνο δεν θέλει να εμφανιστεί πολιτικά εκτεθειμένο,<br />ενώ αν ο Αμερικανός πρόεδρος χρησιμοποιήσει τη συνάντηση κυρίως για εσωτερική πολιτική κατανάλωση, η Κίνα θα έχει προσφέρει στον αντίπαλό της μια συμβολική νίκη χωρίς αντάλλαγμα.<br /><br />Γι’ αυτό και στο κινεζικό διαδίκτυο εμφανίστηκε μια χαρακτηριστική φράση:<br /><br />«Δεν είναι επίσκεψη στην Κίνα. Είναι περιοδεία Τραμπ στο Πεκίνο.»<br /><br />Η διατύπωση δεν είναι τυχαία. Υπονοεί ότι η Κίνα δεν αισθάνεται οικοδέσποινα της συνάντησης, αλλά απλώς χώρα που «επιτρέπει» στον Trump να εμφανιστεί.<br />Η νέα κινεζική διπλωματία: λιγότερη ταπεινότητα, περισσότερη ισχύς<br /><br />Η υπόθεση αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο:<br /><br />Η Κίνα του Τζινπίνγκ δεν ασκεί πλέον τη χαμηλόφωνη διπλωματία των προηγούμενων δεκαετιών.<br /><br />Για χρόνια, το Πεκίνο ακολουθούσε το δόγμα του Deng Xiaoping:<br /><br />«Κρύψε τη δύναμή σου, περίμενε την ώρα σου.» <br /><br />Αυτό έχει αλλάξει.<br /><br />Η κινεζική ηγεσία θεωρεί πλέον ότι η Ουάσιγκτον προσπαθεί συστηματικά να περιορίσει την άνοδο της Κίνας — οικονομικά, τεχνολογικά, στρατιωτικά και γεωπολιτικά.<br /><br />Στο κινεζικό πολιτικό λεξιλόγιο, οι ΗΠΑ παρουσιάζονται όλο και συχνότερα ως δύναμη «περικύκλωσης» και «ανάσχεσης» της κινεζικής ισχύος.<br /><br />Ως απάντηση, το Πεκίνο επιδιώκει κάτι που οι Κινέζοι θεωρητικοί ονομάζουν:«discursive power» — η δύναμη του αφηγήματος.<br /><br />Η μάχη πλέον δεν αφορά μόνο εμπόριο ή στρατό. Αφορά το ποιος καθορίζει τους όρους της παγκόσμιας συζήτησης.<br /><br />Και ακριβώς εκεί εντάσσεται η στάση απέναντι στον Τραμπ<br />Η λέξη «διπλωματία» δεν σημαίνει το ίδιο στην Κίνα<br /><br />Για να καταλάβει κανείς την κινεζική συμπεριφορά, πρέπει να κατανοήσει κάτι θεμελιώδες:<br /><br />Η ίδια η έννοια της «διπλωματίας» είναι διαφορετική στην κινεζική πολιτική κουλτούρα.<br /><br />Στη Δύση, η διπλωματία συνδέεται κυρίως με διαπραγμάτευση, συμβιβασμό και θεσμικές διαδικασίες.<br /><br />Στην Κίνα, η έννοια (waijiao) κουβαλά ιστορικά στοιχεία ιεραρχίας, αξιοπρέπειας, συμβολισμού και κρατικού κύρους.<br /><br />Οι Κινέζοι διπλωμάτες δεν θεωρούν ότι απλώς εκπροσωπούν μια κυβέρνηση.<br /><br />Θεωρούν ότι εκπροσωπούν τον πολιτισμικό και ιστορικό σεβασμό του κράτους.<br /><br />Γι’ αυτό και στην κινεζική δημόσια συζήτηση επανήλθε τις τελευταίες ημέρες μια αρχαία ιστορία του 8ου αιώνα π.Χ.: η αποστολή του διπλωμάτη Yanzi στο βασίλειο Chu.<br /><br />Ο Yanzi, μικρόσωμος και εμφανισιακά αδύναμος, δέχθηκε προσβολή όταν οι φρουροί του βασιλιά του Chu προσπάθησαν να τον αναγκάσουν να περάσει από μια μικρή τρύπα αντί για την κεντρική πύλη.<br /><br />Η απάντησή του έγινε θρυλική:<br /><br />«Από μεγάλη πύλη περνά κανείς όταν επισκέπτεται μεγάλο βασίλειο. Από τρύπα σκύλων περνά όταν επισκέπτεται βασίλειο σκύλων.»<br /><br />Οι πύλες άνοιξαν αμέσως.<br /><br />Η ιστορία κυκλοφορεί σήμερα έντονα στα κινεζικά social media επειδή πολλοί Κινέζοι τη συνδέουν άμεσα με τον Τραμπ.<br /><br />Το μήνυμα είναι σαφές:Η Κίνα δεν πρόκειται να αποδεχθεί δημόσιο εξευτελισμό ή αμερικανική επιβολή όρων.<div><br />Ο Τραμπ θέλει εικόνες. Ο Σι θέλει έλεγχο.<br /><br />Στην πραγματικότητα, η σύγκρουση ανάμεσα στους δύο ηγέτες είναι κυρίως σύγκρουση πολιτικής ψυχολογίας.<br /><br />Ο Τραμπ λειτουργεί μέσα από τον θόρυβο, τον αιφνιδιασμό και τη δημόσια πίεση.<br /><br />Ο Σι λειτουργεί μέσα από τον έλεγχο, τη σιωπή και τη στρατηγική υπομονή.<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος χρειάζεται θεαματικές εικόνες ισχύος:</div><div>χειραψίες,<br />συμφωνίες,<br />πρωτοσέλιδα,<br />προσωπική προβολή.<br /><br />Η κινεζική ηγεσία αντίθετα επιδιώκει να εμφανίζεται ότι:δεν πιέζεται,<br />δεν βιάζεται,<br />και δεν λειτουργεί υπό αμερικανικούς όρους.<br /><br />Γι’ αυτό και η κινεζική σιωπή γύρω από την επίσκεψη ίσως είναι το πιο ηχηρό μήνυμα ολόκληρης της υπόθεσης.<br />Ένας κόσμος που αλλάζει ισορροπίες<br /><br />Η αμηχανία γύρω από το ταξίδι Τραμπ στο Πεκίνο αποτυπώνει κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια διμερή διαφωνία.<br /><br />Αποτυπώνει τη μετάβαση σε έναν κόσμο όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν πλέον να θεωρούν δεδομένο ότι καθορίζουν μόνες τους το παγκόσμιο διπλωματικό σκηνικό.<br /><br />Η Κίνα δεν επιδιώκει απλώς να ανταγωνιστεί την Αμερική.Επιδιώκει να αλλάξει τους κανόνες του ίδιου του παιχνιδιού.<br /><br />Και ίσως το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της υπόθεσης είναι ακριβώς αυτό:Ότι το Πεκίνο θεωρεί πλέον αρκετά ισχυρό τον εαυτό του ώστε να αφήνει ακόμη και έναν πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών να περιμένει πολιτική επιβεβαίωση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Τραμπ πάει στο Πεκίνο, αλλά η Κίνα αρνείται να του δώσει το πολιτικό τρόπαιο.

Πίσω από τη σιωπή του Πεκίνου, τα «no information» του κινεζικού ΥΠΕΞ και τον ψυχρό διπλωματικό τόνο, κρύβεται μια βαθιά γεωπολιτική σύγκρου...

Διαβάστε την συνέχεια

«Σοκαριστική» έλλειψη πυρομαχικών στις ΗΠΑ λόγω του πολέμου με το Ιράν.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/iran_war-2.webp"><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/iran_war-2-696x418.webp" /></a><br /><br />Σφοδρή πολιτική σύγκρουση έχει ξεσπάσει στην Ουάσιγκτον, με τον Δημοκρατικό γερουσιαστή Μαρκ Κέλι να καταγγέλλει δραματική μείωση των αμερικανικών αποθεμάτων ασφαλείας. Η κυβέρνηση Τραμπ απαντά με απειλές για νομικές κυρώσεις.<br /><br />«Άδειασαν» οι αποθήκες από Tomahawk και Patriot<br /><br />Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στο CBS News, ο γερουσιαστής Μαρκ Κέλι, μέλος της επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων, χαρακτήρισε «σοκαριστικό» το επίπεδο στο οποίο έχουν φτάσει τα αποθέματα κρίσιμων οπλικών συστημάτων. Σύμφωνα με τον Κέλι, οι ελλείψεις αφορούν στρατηγικής σημασίας όπλα, όπως:<br /><br />Πύραυλοι κρουζ Tomahawk<br /><br />Συστήματα ATACMS<br /><br />Αντιαεροπορικοί πύραυλοι Patriot και SM-3<br /><br />Ο γερουσιαστής απέδωσε την κατάσταση στην εμπλοκή των ΗΠΑ στον πόλεμο με το Ιράν, κατηγορώντας τον πρόεδρο Τραμπ για έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού και χρονοδιαγράμματος, γεγονός που οδήγησε σε αλόγιστη «σπατάλη» πυρομαχικών.<br /><br />Δείτε βίντεο από τη συνέντευξη του Μαρκ Κέλι:<br /><p data-path-to-node="7" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; font-family: Roboto; font-size: 16px; margin-bottom: 26px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word;"><br /></p><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; display: flex; font-family: Roboto; font-size: 16px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2053506386449879442" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=EconomicoGr&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2053506386449879442&lang=el&origin=https%3A%2F%2Feconomico.gr%2Fsokaristiki-elleipsi-pyromachikon-stis-ipa-logo-tou-polemou-me-to-iran%2F&sessionId=d25caa62a11c7a8389de2ea2e072d98bb13bb2ea&siteScreenName=EconomicoGr&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 648px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><div><br /></div>Προϋπολογισμός-μαμούθ: 1,5 τρισεκατομμύριο δολάρια<br /><br />Η κυβέρνηση Τραμπ, αντιδρώντας στις ελλείψεις, κατέθεσε σχέδιο προϋπολογισμού για το 2027 που προκαλεί ίλιγγο. Το Πεντάγωνο ζητά σχεδόν 1,5 τρισεκατομμύριο δολάρια, ποσό που ο Κέλι χαρακτήρισε «σκάνδαλο», υπενθυμίζοντας ότι πριν από μόλις πεντέμισι χρόνια οι αμυντικές δαπάνες ήταν οι μισές (700 δισ. δολάρια).<br /><br />Αν και το Πεντάγωνο υπολογίζει το κόστος του πολέμου στα 25 δισ. δολάρια μέχρι στιγμής, ανεξάρτητοι αναλυτές θεωρούν το νούμερο αυτό υπερβολικά υποτιμημένο, δεδομένης της έντασης των επιχειρήσεων.<div><br />Οργή στο Πεντάγωνο και απειλές κατά Κέλι<br /><br />Η απάντηση του Υπουργού Πολέμου, Πιτ Χέγκσεθ, ήταν άμεση και ιδιαίτερα επιθετική. Μέσω της πλατφόρμας X, ο Χέγκσεθ χαρακτήρισε τις δηλώσεις του γερουσιαστή «ψευδείς και βλακώδεις».<br /><br />Μάλιστα, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο νομικών κυρώσεων, υποστηρίζοντας ότι ο Κέλι χρησιμοποίησε απόρρητες πληροφορίες του Πενταγώνου για να ασκήσει αντιπολίτευση, παραβιάζοντας τον όρκο του.<br /><br />«Βρισκόμαστε σε χειρότερη θέση απ’ ό,τι θα ήμασταν αν δεν διεξαγόταν ο πόλεμος στο Ιράν. Οι ΗΠΑ δεν θα ήταν σε θέση να αμυνθούν σε περίπτωση παρατεταμένης σύγκρουσης», προειδοποίησε ο Μαρκ Κέλι.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Σοκαριστική» έλλειψη πυρομαχικών στις ΗΠΑ λόγω του πολέμου με το Ιράν.

Σφοδρή πολιτική σύγκρουση έχει ξεσπάσει στην Ουάσιγκτον, με τον Δημοκρατικό γερουσιαστή Μαρκ Κέλι να καταγγέλλει δραματική μείωση των αμερικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ζούμε ιστορικές μετατοπίσεις: Πως η κρίση με το Ιράν σπρώχνει τον κόσμο σε νέα γεωπολιτική εποχή.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/06/china_usa_iran.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/06/china_usa_iran-696x464.jpg" width="745" /></a><br /><br /><div>Ενώ οι σύμμαχοι και οι αντίπαλοι των ΗΠΑ να αγωνίζονται να αντιδράσουν σε μια απρόβλεπτη πλέον υπερδύναμη, ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή οδηγεί σε μια ιστορική γεωπολιτική αναδιάταξη που θα μετατοπίσει την παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων κατά την επόμενη δεκαετία. Η κλίμακα των αλλαγών θα μπορεί να συγκριθεί με εκείνες που ακολούθησαν το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Αυτό είναι το συμπέρασμα ανάλυσης του Ian Bremmer* , Προέδρου του Eurasia Group, με τίτλο «The Iran War’s Strategic Fallout».<br /><br />Η ανάλυση επιχειρεί κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια αποτίμηση του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ με το Ιράν. Η βασική της θέση είναι ότι η σύγκρουση λειτουργεί ως καταλύτης μιας ιστορικής γεωπολιτικής αναδιάταξης, συγκρίσιμης -σε βάθος και συνέπειες- με εκείνη που ακολούθησε το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Ο πόλεμος δεν αλλάζει μόνο τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή· επιταχύνει την αποσύνθεση παλαιών συμμαχιών, ενισχύει τη στρατηγική αυτονομία περιφερειακών δυνάμεων και δημιουργεί νέες γραμμές ισχύος ανάμεσα σε ΗΠΑ, Κίνα, Ευρώπη και Ρωσία.<br /><br />Η αφετηρία της ανάλυσης του Ιan Bremmer είναι η εικόνα μιας Αμερικής που, υπό τον Ντόναλντ Τραμπ, θεωρείται πλέον από συμμάχους και αντιπάλους «απρόβλεπτη» και «αναξιόπιστη» υπερδύναμη. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Eurasia Group, το βασικό σοκ του πολέμου δεν είναι μόνο η στρατιωτική σύγκρουση ή η ενεργειακή κρίση που προκαλεί, αλλά το γεγονός ότι οι χώρες που επί δεκαετίες βασίζονταν στην αμερικανική ασφάλεια αρχίζουν να επανασχεδιάζουν τις στρατηγικές τους χωρίς να θεωρούν δεδομένη την Ουάσιγκτον.</div><div><br />Οι επιπτώσεις στον Κόλπο<br /><br />Στη Μέση Ανατολή, αυτό οδηγεί σε κατάρρευση της μέχρι πρότινος σχετικής ισορροπίας μεταξύ των αραβικών κρατών του Κόλπου. Ο Bremmer θεωρεί ότι το GCC (Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου) ουσιαστικά χάνει τον ρόλο του ως ενιαίο πλαίσιο ασφάλειας και συντονισμού. Παράλληλα, η σύγκρουση βαθαίνει τον ανταγωνισμό ανάμεσα στη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.<br /><br />Τα ΗΑΕ, σύμφωνα με την ανάλυση, κινούνται πιο επιθετικά προς έναν άξονα με το Ισραήλ, βασισμένο στην τεχνολογία, τις πληροφορίες και την ασφάλεια, με στόχο την αποδυνάμωση του ιρανικού καθεστώτος. Αντίθετα, η Σαουδική Αραβία επιλέγει πιο πραγματιστική στρατηγική: αναζητά τρόπους συνύπαρξης με το Ιράν, ενισχύοντας ταυτόχρονα τους δεσμούς της με το Πακιστάν, την Αίγυπτο και την Τουρκία, ενώ ανοίγει ακόμη περισσότερο προς την Κίνα.</div><div><br />Αποδυναμώνεται το μονοπώλιο των ΗΠΑ<br /><br />Εδώ βρίσκεται μία από τις κεντρικές ιδέες του άρθρου: οι περιφερειακές δυνάμεις δεν εγκαταλείπουν πλήρως τις ΗΠΑ, αλλά παύουν να βασίζονται αποκλειστικά σε αυτές. Το αμερικανικό «μονοπώλιο ασφαλείας» αποδυναμώνεται.<br /><br />Ο Bremmer περνά στη συνέχεια στην Ευρώπη, όπου βλέπει να επιταχύνεται η κρίση των διατλαντικών σχέσεων. Η επιλογή της κυβέρνησης Τραμπ να επικεντρωθεί στον πόλεμο με το Ιράν, ενώ η Ουκρανία παραμένει ανοικτό μέτωπο, ενισχύει την ευρωπαϊκή ανησυχία ότι οι ΗΠΑ δεν αποτελούν πλέον σταθερό εγγυητή ασφαλείας.<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία δίνει στην απόφαση αποχώρησης 5.000 Αμερικανών στρατιωτών από τη Γερμανία, λίγες ημέρες μετά την κριτική που άσκησε ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς στον πόλεμο. Κατά τον Bremmer, αυτή η κίνηση λειτούργησε ως προειδοποίηση προς την Ευρώπη ότι η Ουάσιγκτον μπορεί πλέον να χρησιμοποιεί την ασφάλεια ως εργαλείο πολιτικής πίεσης.<br /><br />Αυτό, σημειώνει, ενισχύει την ιδέα μιας ευρωπαϊκής αμυντικής αρχιτεκτονικής πιο ανεξάρτητης από το ΝΑΤΟ. Ο φόβος που διαχέεται στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες είναι ότι μακροπρόθεσμα ο Τραμπ μπορεί να επιδιώξει ακόμη και μια στρατηγική συνεννόηση με τη Ρωσία.<br /><br />Σε αυτό το σημείο ο Bremmer συνδέει τη Μέση Ανατολή με την Ουκρανία: ο Πούτιν, εκτιμά, έχει κίνητρο να συνεχίσει τον πόλεμο, ελπίζοντας ότι μια αποδυναμωμένη ή διαιρεμένη Δύση θα του επιτρέψει να κερδίσει στρατηγικό χρόνο και χώρο.<br /><br />Σοκ στις ασιατικές οικονομίες<br /><br />Το επόμενο μεγάλο κεφάλαιο αφορά την Ασία. Η de facto διακοπή της λειτουργίας των Στενών του Ορμούζ προκαλεί σοβαρό ενεργειακό και οικονομικό σοκ στις ασιατικές οικονομίες, κυρίως στην Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα και την Ταϊβάν. Όμως, σε αντίθεση με την Ευρώπη, οι ασιατικές σύμμαχοι των ΗΠΑ δεν διαθέτουν ούτε θεσμούς αντίστοιχους της ΕΕ ούτε μια «ασιατική εκδοχή του ΝΑΤΟ». Άρα έχουν πολύ μικρότερα περιθώρια στρατηγικής αυτονόμησης.<br /><br />Ταυτόχρονα, η Κίνα εμφανίζεται ως ο μεγάλος μακροπρόθεσμος ωφελημένος της κρίσης. Ο Bremmer παρουσιάζει τον Σι Τζινπίνγκ ως ηγέτη που αποφεύγει την επιθετική κλιμάκωση, εκμεταλλευόμενος όμως τη στρατηγική αποσταθεροποίηση που προκαλούν Τραμπ και Πούτιν.<br /><br />Το Πεκίνο, υποστηρίζει, ακολουθεί πιο ψυχρή και υπομονετική στρατηγική: επιδιώκει συμφωνία με τις ΗΠΑ για την Ταϊβάν, ενώ ταυτόχρονα ενισχύει το παγκόσμιο οικονομικό του αποτύπωμα. Ο Bremmer αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο ο Τραμπ να δεχθεί ακόμη και μια έμμεση κινεζική «κόκκινη γραμμή» για την Ταϊβάν, εάν αυτό συνοδευτεί από μεγάλες κινεζικές αγορές αμερικανικών προϊόντων.</div><div><br />Το ενεργειακό σκέλος<br /><br />Ιδιαίτερο βάρος δίνει και στο ενεργειακό σκέλος. Ο πόλεμος, σημειώνει, απέδειξε πόσο εύκολα μπορούν να παραλύσουν κρίσιμα choke points του παγκόσμιου εμπορίου, όπως τα Στενά του Ορμούζ, το Bab el-Mandab ή ακόμη και τα Στενά της Μαλάκκας. Αυτό αυξάνει μακροπρόθεσμα τη γεωοικονομική αξία της ενεργειακής μετάβασης.<br /><br />Εδώ η Κίνα αποκτά στρατηγικό πλεονέκτημα: κυριαρχεί ήδη στις μπαταρίες, στα ηλεκτρικά οχήματα, στις πράσινες τεχνολογίες και στις κρίσιμες πρώτες ύλες που απαιτούνται για τη μετα-υδρογονανθρακική οικονομία. Έτσι, ενώ οι ΗΠΑ επωφελούνται βραχυπρόθεσμα από την άνοδο των τιμών ενέργειας ως μεγάλος παραγωγός υδρογονανθράκων, η Κίνα αποκτά μεγαλύτερο μακροπρόθεσμο στρατηγικό βάθος.<br /><br />Η τελική εκτίμηση του Bremmer είναι σαφής: ο πόλεμος με το Ιράν δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη περιφερειακή κρίση. Είναι το γεγονός που επιταχύνει τη μετάβαση από τη μεταψυχροπολεμική τάξη σε έναν πιο κατακερματισμένο, πολυκεντρικό και ασταθή κόσμο, όπου οι συμμαχίες γίνονται πιο ρευστές, η ενεργειακή ασφάλεια επιστρέφει στον πυρήνα της γεωπολιτικής και η αμερικανική ηγεμονία παύει να θεωρείται δεδομένη.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ζούμε ιστορικές μετατοπίσεις: Πως η κρίση με το Ιράν σπρώχνει τον κόσμο σε νέα γεωπολιτική εποχή.

Ενώ οι σύμμαχοι και οι αντίπαλοι των ΗΠΑ να αγωνίζονται να αντιδράσουν σε μια απρόβλεπτη πλέον υπερδύναμη, ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή οδηγεί...

Διαβάστε την συνέχεια

Σενάρια τρόμου για το drone και τις σχέσεις Ερντογάν – Ζελένσκι.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://th.bing.com/th?id=ORMS.b6adffd04e9d599bb94f79e58595c44a&pid=Wdp&w=300&h=225&qlt=90&c=1&rs=1" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="225" data-original-width="300" height="150" src="https://th.bing.com/th?id=ORMS.b6adffd04e9d599bb94f79e58595c44a&pid=Wdp&w=300&h=225&qlt=90&c=1&rs=1" width="759" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το δεύτερο χειρότερο από το πρώτο</span></h3>Δύο σενάρια σε σχέση με το πλωτό drone που εντοπίστηκε σε σπηλιά στον φάρο του Δουκάτου στη Λευκάδα στροβιλίζουν τις τελευταίες ώρες και είναι πολύ ανησυχητικά.<br /><br />Το πρώτο αφορά τις συμφωνίες που είχαν υπογράψει Ελλάδα – Ουκρανία κατά την πεντάωρη επίσκεψη Ζελένσκι στην Αθήνα τον περασμένο Νοέμβριο. Μία εξ΄ αυτών αφορούσε στη συμπαραγωγή τέτοιων κατευθυνόμενων πλοιαρίων στη χώρα κατασκευής τους. Το γεγονός είχε προκαλέσει την εντονότατη αντίδραση των Ρώσων οι οποίοι έλεγαν ότι ο Ζελένσκι παίρνει ένα σωρό λεφτά από την Ε.Ε. και μεμονωμένα από κράτη – μέλη όπως η Ελλάδα, για να φτιάχνει drones , εκρηκτικά και ελαφρά όπλα και να τα πουλάει είτε σε αντίπαλες χώρες είτε στο οργανωμένο έγκλημα και τη μαφία.<br /><br />Κοντολογίς, είναι πολύ πιθανόν να βάλαμε τα χέρια μας και να βγάλαμε τα μάτια μάτια μας κάτι το οποίο έλεγε από τότε ο υπ. Άμυνας Νίκος Δένδιας γι’ αυτό και απέφευγε οποιαδήποτε ταύτιση με τους Ουκρανούς.<div><br />Το δεύτερο (χειρότερο) σενάριο<br /><br />Το δεύτερο σενάριο είναι ακόμη χειρότερο διότι πρόσφατα αναδείχθηκε στον διεθνή τύπο η σύσφιγξη των σχέσεων μεταξύ Ερντογάν και Ζελένσκι οι οποίοι συναντήθηκαν στις 4 Απριλίου στην Κωνσταντινούπολη και αποκαλύφθηκε τώρα ότι ήδη μεταφέρεται μαζικά ουκρανική στρατιωτική τεχνογνωσία προς την Τουρκία μέσω των εταιριών Ivchenko-Progress και Motor Sich «για την ανάπτυξη προηγμένων τουρκικών drones και πυραυλικών συστημάτων».<br /><br />Μπορεί, δηλαδή, το συγκεκριμένο σύστημα να έφυγε από πλοίο – βιτρίνα τουρκικών συμφερόντων και να απέτυχε ως προς τον στόχο του;</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σενάρια τρόμου για το drone και τις σχέσεις Ερντογάν – Ζελένσκι.

Το δεύτερο χειρότερο από το πρώτο Δύο σενάρια σε σχέση με το πλωτό drone που εντοπίστηκε σε σπηλιά στον φάρο του Δουκάτου στη Λευκάδα στροβι...

Διαβάστε την συνέχεια

Κλιμάκωση στον Κόλπο: «Νέες οδηγίες» του Ανώτατου Ηγέτη Χαμενεΐ προς τη στρατιωτική ηγεσία.

<img height="203" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/MOJTABA-630x400.jpg" width="758" /><br /><br />Υπό το βάρος ενός ασφυκτικού αποκλεισμού και με την απειλή περαιτέρω κλιμάκωσης να παραμένει ορατή, η Τεχεράνη προχωρά σε επανεκτίμηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας των Φρουρών της Επανάστασης και των δυνάμεων Μπασίτζ.<br /><br />Εν μέσω εντεινόμενου ναυτικού αποκλεισμού από τις ΗΠΑ και μιας σειράς ένοπλων στρατιωτικών εμπλοκών, ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Μοτζταμπά Χαμενεΐ, πραγματοποίησε κρίσιμη συνάντηση με τον Αλί Αμπντολαχί, διοικητή του Κεντρικού Αρχηγείου «Χατάμ αλ-Ανμπίγια», με σκοπό την οριστικοποίηση της στροφής στην αμυντική στρατηγική της χώρας.<br /><br />Σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Fars, ο Αμπντολαχί παρουσίασε στον Ανώτατο Ηγέτη μια εξαντλητική ενημέρωση σχετικά με την ετοιμότητα ολόκληρου του στρατιωτικού μηχανισμού της Ισλαμικής Δημοκρατίας.<br /><br />Η αναφορά περιελάμβανε τον Τακτικό Στρατό, τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), τη Συνοριοφυλακή, τις δυνάμεις εσωτερικής ασφάλειας, καθώς και το παραστρατιωτικό σώμα εθελοντών Μπασίτζ.<div><br />«Άμεση αντιπαράθεση»<br /><br />Κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης, ο Χαμενεΐ φέρεται να εξέδωσε «νέες οδηγίες» που καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο οι ιρανικές δυνάμεις θα αντιμετωπίζουν τους «εχθρούς» στο εξής.<br /><br />Παρόλο που οι συγκεκριμένες λεπτομέρειες των εντολών παραμένουν απόρρητες, τα κρατικά Μέσα Ενημέρωσης τις περιέγραψαν ως εντολή για «σθεναρή αντιπαράθεση» υπό το πρίσμα της συνεχιζόμενης κρίσης στη θάλασσα.<br />Η συνάντηση πραγματοποιείται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη καμπή:<br /><br />Ο αποκλεισμός: Το Ιράν δοκιμάζεται από έναν σφοδρό ναυτικό αποκλεισμό υπό την ηγεσία των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο, ο οποίος έχει επιδεινώσει την ήδη δεινή εγχώρια οικονομική κρίση.<br /><br />Ο απόηχος της επιχείρησης «Έπος της Οργής»: Η στρατιωτική σύνοδος κορυφής ακολουθεί ένα Σαββατοκύριακο εχθροπραξιών, κατά το οποίο οι Φρουροί της Επανάστασης φέρονται να επιχείρησαν να πλήξουν τρία αμερικανικά αντιτορπιλικά που έπλεαν από τον Περσικό Κόλπο προς την Αραβική Θάλασσα.<br /><br />Οι αμερικανικές δυνάμεις ανταπέδωσαν τα πυρά σε μια αποστολή που ο Πρόεδρος Τραμπ ονόμασε «Επιχείρηση Έπος της Οργής» (Operation Epic Fury).<br /><br />Περιφερειακές πιέσεις: Πληροφορίες αναφέρουν ότι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν επίσης στοχοποιήσει ιρανικές υποδομές, στο πλαίσιο της διευρυνόμενης περιφερειακής κλιμάκωσης.</div><div><br />Ψυχολογικός πόλεμος και διπλωματία<br /><br />Η συνάντηση της στρατιωτικής ηγεσίας έπεται μιας επιθετικής εκστρατείας στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης από τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος χρησιμοποίησε εικόνες παραχθείσες από Τεχνητή Νοημοσύνη για να χλευάσει τον ιρανικό στόλο και να επιβεβαιώσει την αμερικανική ναυτική κυριαρχία.<br /><br />Σε απάντηση, οι Φρουροί της Επανάστασης εξέδωσαν δικές τους προειδοποιήσεις, απειλώντας με άμεσα πλήγματα κατά αμερικανικών βάσεων στην περιοχή σε περίπτωση αναχαίτισης ιρανικών πετρελαιοφόρων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κλιμάκωση στον Κόλπο: «Νέες οδηγίες» του Ανώτατου Ηγέτη Χαμενεΐ προς τη στρατιωτική ηγεσία.

Υπό το βάρος ενός ασφυκτικού αποκλεισμού και με την απειλή περαιτέρω κλιμάκωσης να παραμένει ορατή, η Τεχεράνη προχωρά σε επανεκτίμηση της ε...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ο στρατός θα καταρρεύσει»: Δραματική προειδοποίηση του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου του Ισραήλ για την κρίση της επιστράτευσης.

<img src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/05/ISRAEL-ARMY-630x400.jpg" /><br /> <br />Σε μια δραματική έκκληση προς την Κνεσέτ (ισραηλινή Βουλή) προχώρησε την Κυριακή 10/05 ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων (IDF), αντιστράτηγος Εγιάλ Ζαμίρ, προειδοποιώντας ότι ο ισραηλινός στρατός βρίσκεται αντιμέτωπος με το φάσμα της πλήρους κατάρρευσης έως το 2027.<br /><br />Ο Ζαμίρ υπογράμμισε την επιτακτική ανάγκη άμεσης νομοθετικής ρύθμισης για την παράταση της θητείας και την επίλυση του ακανθώδους ζητήματος της επιστράτευσης των Υπερορθόδοξων Εβραίων (Χαρεντί).<br /><br />Ενώ η στρατιωτική ηγεσία απαιτεί ενισχύσεις σε ανθρώπινο δυναμικό, οι πολιτικοί εκπρόσωποι των Χαρεντί παραδέχονται την αποτυχία τους, γεγονός που σηματοδοτεί μια βαθύτερη κρίση για την ασφάλεια του Ισραήλ.<br /><br />Ο αντιστράτηγος Ζαμίρ, απευθυνόμενος στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων και Άμυνας, έθεσε ένα σκληρό τελεσίγραφο, τονίζοντας ότι οι ένοπλες δυνάμεις θα υποστούν μια πρωτοφανή δομική αποτυχία εάν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα για τη διάρκεια της θητείας και την κατάταξη.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες των δικτύων Walla και i24News, ο Ζαμίρ απαίτησε την επείγουσα υπερψήφιση τριών κρίσιμων μέτρων:<br /><br />Νόμος περί επιστράτευσης: Θέσπιση μόνιμου πλαισίου για την κατάταξη των Χαρεντί.<br /><br />Παράταση θητείας: Επαναφορά της υποχρεωτικής θητείας στους 36 μήνες από τους 30 που ισχύουν σήμερα.<br /><br />Αύξηση προϋπολογισμού: Σημαντική ενίσχυση των αμυντικών δαπανών για την αντιμετώπιση των τρεχουσών απειλών.<div><br />Το ορόσημο του Ιανουαρίου 2027<br /><br />Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου προειδοποίησε ότι ο στρατός πλησιάζει σε οριακό σημείο.<br /><br />«Τον Ιανουάριο του 2027, λόγω της μείωσης της θητείας στους 30 μήνες, χιλιάδες επιπλέον μάχιμοι στρατιώτες θα αποχωρήσουν από τις τάξεις των IDF», προειδοποίησε ο Ζαμίρ.<br /><br />«Το σύστημα των εφέδρων θα καταρρεύσει υπό το βάρος των ελλείψεων».<br /><br />Η εξαίρεση των υπερορθόδοξων Εβραίων (Χαρεντί) από την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία στο Ισραήλ αποτελεί ένα από τα πιο ακανθώδη και διαχρονικά ζητήματα της ισραηλινής κοινωνίας, προκαλώντας έντονες πολιτικές και κοινωνικές αντιπαραθέσεις.<br /><br />Η βασική ιδεολογική θέση των Χαρεντί είναι ότι η μελέτη της Τορά αποτελεί την πραγματική «πνευματική ασπίδα» του εβραϊκού κράτους.<br /><br />Πιστεύουν ότι η αδιάλειπτη προσευχή και η μελέτη των ιερών κειμένων στις θρησκευτικές σχολές (Yeshivot) προστατεύουν το Ισραήλ εξίσου -αν όχι περισσότερο- από τα όπλα. Για εκείνους, ένας σπουδαστής που εγκαταλείπει τη μελέτη του για να πολεμήσει αποδυναμώνει την πνευματική άμυνα του έθνους.<br /><br />Ο ισραηλινός στρατός (IDF) λειτουργεί ως ο παραδοσιακός «χωνευτήρι» της ισραηλινής κοινωνίας.<br /><br />Οι ηγέτες των Χαρεντί φοβούνται ότι η ένταξη των νέων τους σε ένα περιβάλλον με κοσμικές αξίες, μικτή παρουσία ανδρών και γυναικών και σύγχρονο τρόπο ζωής, θα οδηγήσει στην απομάκρυνσή τους από τον αυστηρό θρησκευτικό δρόμο και στην απώλεια της ταυτότητάς τους.<br /><br />Το ζήτημα ανάγεται στην ίδρυση του κράτους το 1948. Ο τότε πρωθυπουργός Νταβίντ Μπεν Γκουριόν συμφώνησε να εξαιρέσει περίπου 400 σπουδαστές θρησκευτικών σχολών από τη θητεία, προκειμένου να διασωθεί η παράδοση της εβραϊκής μάθησης που είχε σχεδόν αφανιστεί στο Ολοκαύτωμα.<br /><br />Ωστόσο, αυτό που ξεκίνησε ως εξαίρεση για λίγους, μετατράπηκε σε μαζικό φαινόμενο καθώς ο πληθυσμός των Χαρεντί αυξήθηκε αλματωδώς.<br /><br />Το ζήτημα έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις τα τελευταία χρόνια για τους εξής λόγους:<br /><br />Δικαστικές αποφάσεις: Το Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ έχει κρίνει επανειλημμένα ότι η καθολική εξαίρεση των Χαρεντί είναι εισπρακτική και παραβιάζει την αρχή της ισότητας. Το καλοκαίρι του 2024, το δικαστήριο διέταξε την έναρξη της στρατολόγησής τους, καθώς δεν υπήρχε πλέον νομικό πλαίσιο που να δικαιολογεί την εξαίρεση.<br /><br />Κοινωνική πίεση: Μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου 2023 και τον παρατεταμένο πόλεμο στη Γάζα και τον Λίβανο, η ανάγκη για εφεδρείες αυξήθηκε. Το κοσμικό τμήμα της κοινωνίας αισθάνεται ότι το βάρος της ασφάλειας δεν κατανέμεται δίκαια, με τη φράση «ισότητα στο βάρος» να κυριαρχεί στις διαδηλώσεις.<br /><br />Πολιτικές ισορροπίες: Οι υπερορθόδοξοι πολιτικοί σχηματισμοί αποτελούν κρίσιμους εταίρους σε πολλές κυβερνήσεις συνασπισμού. Η απειλή τους να αποσύρουν τη στήριξή τους αν επιβληθεί υποχρεωτική στρατολόγηση κρατά το ζήτημα σε μια διαρκή πολιτική ομηρία.<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα μικρό, αλλά αυξανόμενο τμήμα των Χαρεντί επιλέγει εθελοντικά να υπηρετήσει σε ειδικές μονάδες (όπως η Netzah Yehuda) που τηρούν αυστηρά τους θρησκευτικούς κανόνες διατροφής και διαβίωσης, ωστόσο η πλειοψηφία παραμένει σταθερά αντίθετη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Ο στρατός θα καταρρεύσει»: Δραματική προειδοποίηση του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου του Ισραήλ για την κρίση της επιστράτευσης.

Σε μια δραματική έκκληση προς την Κνεσέτ (ισραηλινή Βουλή) προχώρησε την Κυριακή 10/05 ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ισραηλινών Ενόπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα απαγορεύεται και να ανασάνει “χωρίς την άδεια της Τουρκίας”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRGMY2ZAMB-y8HXMFQ9-N3yzSPrthd6sbujcg&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="169" data-original-width="299" height="169" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRGMY2ZAMB-y8HXMFQ9-N3yzSPrthd6sbujcg&s" width="763" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><b>ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ</b><br />Nέες τουρκικές προκλήσεις παρατηρούνται στο Αιγαίο μετά και το δημοσίευμα του Bloomberg, σύμφωνα με το οποίο η Άγκυρα πρόκειται να φέρει ειδικό νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα», μέσω τον οποίο θα διεκδικεί και «με τη βούλα» θαλάσσια δικαιώματα σε τμήματα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Σύμφωνα με τον Μανώλη Κωστίδη, μέσα ενημέρωσης από την Τουρκία διαμηνύουν πως το ναυτικό θα έχει δικαιώματα παρέμβασης ακόμη και σε περιοχές που δεν έχει κηρυχθεί ΑΟΖ. Όπως επισημαίνει ο πολιτικός αναλυτής Μετέ Σοχτάογλου, κάποιοι έλεγαν πως η Γαλάζια Πατρίδα είναι μια ρομαντική ρητορική και με τον νόμο αυτό τώρα πια θα έχει μια νομική ασπίδα.<br /><br />«Ουσιαστικά τα χωρικά ύδατα της Ελλάδας στο Αιγαίο επικυρώνονται ως 6 μίλια και αυτή η ειρηνική θέση της Τουρκίας γίνεται και με νομικό κείμενο», σημειώνει. Και συνεχίζει λέγοντας: «H Eλλάδα είχε κάνει κάποια ύπουλα βήματα στο Αιγαίο με την πρόφαση της προστασίας των θαλασσίων πάρκων και είχαν ως στόχο τα κυριαρχικά δικαιώματα της Τουρκίας. Αυτός ο νόμος δίνει στον τουρκικό στόλο και στην τουρκική ακτοφυλακή στο πεδίο μια νόμιμη εντολή παρέμβασης και δράσης σε συγκεκριμένη περιοχή.<br /><br />“Επίσης ο πρόεδρος θα έχει τη δυνατότητα κήρυξης θαλάσσιας περιοχής ειδικού καθεστώτος. Αυτή είναι η πιο σημαντική στρατηγική κίνηση της σκακιέρας. Σε περιοχές που η Τουρκία δεν έχει κηρύξει ως περιοχές δικαιοδοσίας της, αλλά υποστηρίζει πως έχει δικαιοδοσία, σε περιοχές που ονομάζονται EGEAYDAK (νησιά του Αιγαίου που δεν έχει καθοριστεί η κυριαρχία του), η Άγκυρα θα αποκτήσει ευελιξία, όπως σε περιοχές της Λιβύης της Αν. Μεσογείου, σε περιοχές που δεν περιλαμβάνονται σε συμφωνίες. Σε περιοχές που η Τουρκία δεν έχει κηρύξει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη θα έχει το δικαίωμα να λέει πως “αυτές οι περιοχές είναι υπό τον δικό μου έλεγχο”».<div><br />Η Ελλάδα δεν θα μπορεί να κάνει οποιαδήποτε δράση στο Αιγαίο δίχως την έγκριση της Τουρκίας<br /><br />Στο ίδιο μήκος κύματος και η Milliyet που υπογραμμίζει πως πλέον η Ελλάδα δεν θα έχει καμία δυνατότητα να προχωρά σε οποιαδήποτε δράση στο Αιγαίο χωρίς την έγκριση της Τουρκίας.<br /><br />Συγκεκριμένα, ο διευθυντής της τουρκικής εφημερίδας Οζαΐ Σεντίρ τονίζει ότι «στο Αιγαίο η Ελλάδα έχει τον ισχυρισμό πως μπορεί να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια. Το άλλο θέμα που μας απασχολεί είναι ο χάρτης της Σεβίλλης που δίνει στο Καστελόριζο ΑΟΖ 40.000 τ.χλμ για ένα νησί μόλις 10 τ.χλμ. και έχει ως στόχο τον εγκλωβισμό της Τουρκίας στον κόλπο της Αττάλειας».<br /><br />«Tώρα με αυτό το βήμα δημιουργείται η νομική βάση της Τουρκίας για τα δικαιώματά της. Στον νόμο αυτό υπάρχει κάτι πολύ σημαντικό: δεν θα μπορεί να γίνεται οποιαδήποτε δράση στο Αιγαίο, δίχως να υπάρχει η έγκριση και της Τουρκίας, ακόμη και για πολιτιστικούς λόγους», καταλήγει.<br />Εμπρηστής Ερντογάν<br /><br />Η Τουρκία είναι ισχυρή και έχει τη θέληση να λυγίσει το χέρι όποιου εχθρού απειλήσει το μέλλον της<br />Σε ομιλία του ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιδίωξε και εκείνος να εκπέμψει το μήνυμα ότι η Τουρκία είναι ισχυρή και έχει τη θέληση να «λυγίσει» το χέρι όποιου εχθρού απειλήσει την ανεξαρτησία και το μέλλον της. «Από τα βάθη της θάλασσας μέχρι και το διάστημα έχουμε συστήματα με την υπογραφή μας», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Τούρκος πρόεδρος.<br /><br />«Σήμερα, η Τουρκία είναι μια χώρα που παράγει τα δικά της εθνικά μαχητικά αεροσκάφη επόμενης γενιάς, μη επανδρωμένα αεροσκάφη μάχης, ελικόπτερα, UAV και οπλισμένα drones· αναπτύσσει συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, δορυφορική τεχνολογία, συστήματα άμυνας μάχης και ραντάρ· κατασκευάζει τα δικά της άρματα μάχης, πυραύλους, τεθωρακισμένα οχήματα, πολεμικά πλοία και μη επανδρωμένα θαλάσσια οχήματα· εν ολίγοις, παράγει το δικό της λογισμικό, πλατφόρμες και συστήματα που φέρουν την υπογραφή της σε κάθε επίπεδο, από τα βάθη της θάλασσας μέχρι το κενό του διαστήματος».<br /><br />«Η Τουρκία είναι ένα κράτος που διαθέτει υπεραρκετή δύναμη και ισχύ για να σπάσει τη θέληση, να λυγίσει το χέρι οποιουδήποτε εχθρικού στοιχείου που τολμά να απειλήσει την ανεξαρτησία και το μέλλον της», πρόσθεσε.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.skai.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ελλάδα απαγορεύεται και να ανασάνει “χωρίς την άδεια της Τουρκίας”.

ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ Nέες τουρκικές προκλήσεις παρατηρούνται στο Αιγαίο μετά και το δημοσίευμα του Bloomberg, σύμφωνα με το οποίο η Άγκυρα πρόκε...

Διαβάστε την συνέχεια