Επιστρέφουν στο Μαξίμου και ξεκινά ο ...Γολγοθάς. Τα καυτά μέτωπα Μητσοτάκη και απέναντι... Σαμαράς - Τσίπρας.

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/7fbf5a514bd13d6bc17efba938426369_XL.jpg?v=3" width="748" /><br /><br /><div>Μπορεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να έχει στραμμένo το βλέμμα στη ΔΕΘ και στο πακέτο μέτρων που θα ανακοινώσει στις 5 Σεπτεμβρίου, ωστόσο δεν ξεφεύγει από την προσοχή του και ο πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, καθώς όποτε και να γίνουν οι εκλογές θεωρείται βέβαιο ότι θα προκαλέσει πλήγμα στη ΝΔ.</div><div><br />Διακοπές τέλος για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, καθώς στα γραφεία τους επιστρέφουν άπαντες από αύριο, Δευτέρα 17 Αυγούστου, σύμφωνα με οδηγία που έχει δώσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός που βρέθηκε στα Χανιά.<br />Έτσι, όλοι οι στενοί συνεργάτες του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, εκτιμάται ότι από τη Δευτέρα 17/8 θα είναι πίσω στα γραφεία τους, όχι μόνο γιατί βρισκόμαστε εν μέσω μιας προεκλογικής χρονιάς, αλλά και ενόψει της προετοιμασίας για το πακέτο που θα ανακοινώσει στην 90η ΔΕΘ ο πρωθυπουργός.<br />Μάλιστα, αναμένεται να ξεκινήσει νέος κύκλος συσκέψεων αυτή την εβδομάδα, προκειμένου να οριστικοποιηθούν τα μέτρα, καθώς η κυβέρνηση θέλει να εντάξει στο καλάθι της ΔΕΘ ένα πακέτο φορολογικών ελαφρύνσεων, εισοδηματικών ενισχύσεων και αναπτυξιακών παρεμβάσεων. <br />Παράλληλα, το Μαξίμου έχει να κλείσει πολλά ανοιχτά μέτωπα, με κυρίαρχο το πρόβλημα της ακρίβειας που κοστίζει στη δημοσκοπική εικόνα της ΝΔ, ενώ τηρεί στάση αναμονής για τις επόμενες κινήσεις του πρώην πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος αναμένεται να ανεβάσει τον Σεπτέμβριο το πολιτικό θερμόμετρο.<br />Βέβαια, από το ...ραντάρ της δεν λείπει και ο Αλέξης Τσίπρας, που ετοιμάζεται στις 2/9 για την παρουσίαση σε ειδική εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη του προγράμματος για την «Ελλάδα του 2030», αλλά και για την επίσκεψή του στην 90η ΔΕΘ στις 9/9.<br /><br />Πανικός στο Μαξίμου<br /><br />Μπορεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να έχει στραμμένo το βλέμμα στη ΔΕΘ και στο πακέτο μέτρων που θα ανακοινώσει στις 5 Σεπτεμβρίου, ωστόσο δεν ξεφεύγει από την προσοχή του και ο πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, καθώς όποτε και να γίνουν οι εκλογές θεωρείται βέβαιο ότι θα προκαλέσει πλήγμα στη ΝΔ.<br />Υπενθυμίζεται ότι ο Α. Σαμαράς ετοιμάζεται στα μέσα του Σεπτεμβρίου να ανακονώσει την ίδρυση νέου κόμματος, ανάβοντας εσωκομματικές... φωτιές στη ΝΔ.<br />Σε κάθε περίπτωση, το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου πολιτικού φορέα από τον πρώην πρωθυπουργό, προκαλεί ανησυχία για πιθανές διαρροές και δεν είναι τυχαίο πως στο Μέγαρο Μαξίμου ο εκλογικός συναγερμός έχει σημάνει εδώ και καιρό με στόχο την επαναπροσέγγιση των δυσαρεστημένων ψηφοφόρων της ΝΔ μέσω περιοδειών, αλλά και αύξησης της συσπείρωσης.<br />Μεγάλο στοίχημα αποτελεί η Μεσσηνία, καθώς εξακολουθεί να αποτελεί παραδοσιακό προπύργιο της Νέας Δημοκρατίας, όμως το κλειδί το κρατά ο Αντώνης Σαμαράς. <br />Σημειώνεται ότι οι μετρήσεις που έγιναν λίγο πριν τις διακοπές επιβεβαίωσαν ότι τα γαλάζια…κάστρα είναι προς άλωση από το κόμμα Σαμαρά και όχι μόνο.<br />Στο Μέγαρο Μαξίμου και στα κεντρικά γραφεία της ΝΔ έχει καταρτιστεί ειδικός σχεδιασμός με συνεχείς περιοδείες και στοχευμένες παρεμβάσεις.<br /><br />Πρόβλημα και ο Τσίπρας<br /><br />Παράλληλα, αναστάτωση στη ΝΔ προκαλεί η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα στην πολιτική σκηνή με την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ), ο οποίος όχι μόνο ασκεί κριτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, αλλά βάζει στο κάδρο και το ΠΑΣΟΚ.<br />«Αυτοί οι οποίοι έχουν στρατηγικό στόχο την προσωπική μου στοχοποίηση μέσα από το ΠΑΣΟΚ είναι αυτοί οι οποίοι έχουν στρατηγικό στόχο τη συνεργασία του ΠΑΣΟΚ με τη Νέα Δημοκρατία μετά τις επόμενες εκλογές», έχει δηλώσει ο Α. Τσίπρας, ξεκαθαρίζοντας παράλληλα πως είναι έτοιμος να κυβερνήσει.<br />Άλλωστε, στη νίκη της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ) στις δεύτερες εκλογές ποντάρει ο πρόεδρός της, Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος πρόσφατα αποκάλυψε πως είναι έτοιμο το 80% του ψηφοδελτίου του κόμματος, αν και κρατά τα χαρτιά του κλειστά, ξεκαθαρίζοντας μόνο ότι η στελέχωση δεν θα βασιστεί στη μετακίνηση εν ενεργεία βουλευτών από άλλα κόμματα.<br />Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του κ. Τσίπρα, "η Νέα Δημοκρατία μπορεί να χάσει την πρωτιά στη δεύτερη κάλπη, ακόμη και αν προηγηθεί στην πρώτη".<br />Πάντως, σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν στο πολιτικό παρασκήνιο, τουλάχιστον 18 μέλη της Βουλής περιμένουν το σήμα για να μπουν στην ΕΛΑΣ τουΤσίπρα προσδοκώντας ότι θα αποτελέσουν μέρος του ψηφοδελτίου του όταν αυτό ανακοινωθεί επισήμως. Οι περισσότεροι εξελέγησαν με τον ΣΥΡΙΖΑ και στη συνέχεια ανεξαρτητοποιήθηκαν ή αποστασιοποιήθηκαν από την κομματική γραμμή, αναζητώντας πλέον μια νέα πολιτική στέγη που θα τους επιτρέψει να διεκδικήσουν με αξιώσεις την επανεκλογή τους.<br /><br />Πακέτο ΔΕΘ<br /><br />Στην τελική ευθεία βρίσκεται το πακέτο μέτρων που θα ανακοινώσει στη ΔΕΘ ο Κ. Μητσοτάκης, το οποίο θα φέρει φοροελαφρύνσεις και εισοδηματικές ενισχύσεις που δεν θα εξαντλούνται το 2027, αλλά σταδιακά θα ξετυλίγονται σε βάθος 4ετίας, έως το 2030, περνώντας έτσι και το μήνυμα για τρίτη θητεία που έχει δηλώσει πως θέλει ο πρωθυπουργός.<br />Πάνω από 1 δισ. ευρώ θα είναι το οικονομικό πακέτο που θα παρουσιαστεί στη ΔΕΘ, με επίκεντρο τη μεσαία τάξη, τους συνταξιούχους, τις οικογένειες, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τους νέους.<br />Στον χάρτη των παρεμβάσεων θα είναι από τους ελεύθερους επαγγελματίες, εργαζόμενους, συνταξιούχους και αγρότες, μέχρι τους ιδιοκτήτες ακινήτων και μικρομεσαίους.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Επιστρέφουν στο Μαξίμου και ξεκινά ο ...Γολγοθάς. Τα καυτά μέτωπα Μητσοτάκη και απέναντι... Σαμαράς - Τσίπρας.

Μπορεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να έχει στραμμένo το βλέμμα στη ΔΕΘ και στο πακέτο μέτρων που θα ανακοινώσει στις 5 Σεπτεμβρίου, ωστόσο δεν ξε...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι έκρυψαν τα συστημικά ΜΜΕ. Πρόκληση από την Τεχεράνη: Επίθεση σε ΕΕ, ΗΠΑ και Ισραήλ.Τι είπε ο Αραγτσί στον Γεραπετρίτη.

<img height="84" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/08/ChatGPT-Image-15-%CE%91%CF%85%CE%B3-2026-04_43_13-%CE%BC.%CE%BC-1068x601.png" width="747" /><br /><br />Σε απευθείας διπλωματική επικοινωνία Αθήνας–Τεχεράνης, με φόντο την εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ και τη συνεχιζόμενη αντιπαράθεση Ιράν–ΗΠΑ, προχώρησαν οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών, Γιώργος Γεραπετρίτης και Αμπάς Αραγτσί.<br /><br />Ειδικότερα, όπως μεταδίδει το πρακτορείο Tasnim και ο δημοσιογραφικός ιστότοπος Fararu.com, ο Seyyed Abbas Araghchi ήταν καταπέλτης απέναντι στον Έλληνα Υπουργό Εξωτερικών, διαμηνύοντας με απόλυτο τρόπο: «Μη μας ζητάτε να λύσουμε ένα πρόβλημα που δημιουργήθηκε από την επίθεση εναντίον μας.<br /><br />Η τηλεφωνική συνομιλία αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς πραγματοποιείται σε μία περίοδο κατά την οποία η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στον Περσικό Κόλπο έχει εξελιχθεί σε ένα από τα μεγαλύτερα γεωπολιτικά και ενεργειακά προβλήματα παγκοσμίως.<br /><br />Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών ενημέρωσε τον Έλληνα ομόλογό του τόσο για την κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ όσο και για τις συνομιλίες της Τεχεράνης με το Ομάν σχετικά με τη δημιουργία ασφαλών διαδρομών διέλευσης εμπορικών πλοίων.<br /><br />Παράλληλα, εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατηγορώντας την για «δύο μέτρα και δύο σταθμά» και «υποκρισία» στο ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ αμφισβήτησε ευθέως το «ηθικό δικαίωμα» των Βρυξελλών να ασκούν κριτική στην Τεχεράνη. Οι συγκεκριμένες τοποθετήσεις αποτελούν θέσεις της ιρανικής κυβέρνησης και έχουν μεταδοθεί από ιρανικά μέσα ως μέρος της επίσημης ενημέρωσης για την επικοινωνία.<div><br />Ο Αραγτσί στον Γεραπετρίτη: «Συνεχίζεται η αμερικανική επιθετικότητα»<br /><br />Κατά τη συνομιλία, ο Αμπάς Αραγτσί αναφέρθηκε εκτενώς στις σχέσεις ΗΠΑ–Ιράν, υποστηρίζοντας ότι η Ουάσιγκτον συνεχίζει, όπως τη χαρακτήρισε, «παράνομη και επιθετική δράση» εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας.<br /><br />Ο Ιρανός ΥΠΕΞ επικεντρώθηκε ιδιαίτερα στον αμερικανικό ναυτικό αποκλεισμό, καθώς και στην πορεία της συμφωνίας που είχε επιτευχθεί τον Ιούνιο για προσωρινή αποκλιμάκωση.<br /><br />Το ζήτημα δεν περιορίζεται σε επίπεδο ρητορικής.<br /><br />Στις 18 Ιουνίου 2026, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν άρει τον ναυτικό αποκλεισμό ιρανικών λιμανιών στο πλαίσιο μνημονίου κατανόησης που συνδεόταν με προσωρινή κατάπαυση των εχθροπραξιών. Στις 13 Ιουλίου, όμως, η αμερικανική πλευρά ανακοίνωσε την επαναφορά του αποκλεισμού, καθώς η συμφωνία είχε ουσιαστικά καταρρεύσει.<br /><br />Ακριβώς αυτή την εξέλιξη επικαλείται σήμερα η Τεχεράνη για να κατηγορήσει την Ουάσιγκτον ότι παραβίασε τις δεσμεύσεις του Ιουνίου.<br /><br />Ο Αραγτσί διεμήνυσε στον Γεραπετρίτη ότι το Ιράν παραμένει αποφασισμένο να υπερασπιστεί, όπως είπε, «τα εθνικά του συμφέροντα και την ασφάλειά του».</div><div><br />Στο επίκεντρο τα Στενά του Ορμούζ<br /><br />Το σημαντικότερο ίσως τμήμα της συνομιλίας αφορά τα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Ο Αραγτσί παρουσίασε στον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών την τελευταία εικόνα από τις διαπραγματεύσεις ανάμεσα σε Ιράν και Ομάν για τον καθορισμό ασφαλών διαδρόμων διέλευσης πλοίων.<br /><br />Οι συνομιλίες αυτές είναι πραγματικές και βρίσκονται εδώ και εβδομάδες σε εξέλιξη. Η Τεχεράνη είχε ανακοινώσει στις αρχές Αυγούστου ότι το σχέδιο με το Ομάν για νέες ασφαλείς θαλάσσιες οδούς βρισκόταν στα τελικά στάδια, ενώ ήδη από τον Ιούνιο το Μουσκάτ είχε συνεργαστεί με τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό για προσωρινό διάδρομο διέλευσης.<br /><br />Για την Ελλάδα, το θέμα δεν είναι μακρινό.<br /><br />Η ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών στον Περσικό Κόλπο αγγίζει άμεσα ελληνικά συμφέροντα, λόγω της τεράστιας παρουσίας της ελληνόκτητης ναυτιλίας στις διεθνείς μεταφορές και ιδιαίτερα στον ενεργειακό τομέα.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι διεθνείς αναλύσεις καταγράφουν την Ελλάδα μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών που έχουν αυξημένο ενδιαφέρον για διπλωματική αποκλιμάκωση ακριβώς λόγω της ναυτιλίας και της σημασίας του Ορμούζ για την παγκόσμια ενεργειακή αγορά.</div><div><br />Η Τεχεράνη κατηγορεί ΗΠΑ και Ισραήλ για την κρίση<br /><br />Σύμφωνα με την ιρανική ενημέρωση, ο Αραγτσί υποστήριξε ότι η σημερινή ανασφάλεια στα Στενά του Ορμούζ αποτελεί άμεσο αποτέλεσμα της στρατιωτικής αντιπαράθεσης των ΗΠΑ και του Ισραήλ με το Ιράν.<br /><br />Κάλεσε μάλιστα τη διεθνή κοινότητα να καταλογίσει, κατά την ιρανική θέση, ευθύνες σε όσους η Τεχεράνη θεωρεί υπεύθυνους για την παραβίαση του διεθνούς δικαίου.<br /><br />Εδώ απαιτείται μία κρίσιμη επισήμανση.<br /><br />Η εικόνα γύρω από το Ορμούζ είναι πολύ πιο σύνθετη από την εκδοχή που παρουσιάζει η Τεχεράνη.<br /><br />Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα κατηγόρησαν στις 14 Αυγούστου το Ιράν ότι επιτέθηκε σε πλοίο της ADNOC που διερχόταν από τα Στενά, ενώ έχουν σημειωθεί επανειλημμένα περιστατικά ασφαλείας στη θαλάσσια περιοχή. Το Ιράν, από την πλευρά του, συνδέει την κατάσταση με τις αμερικανικές και ισραηλινές επιχειρήσεις εναντίον του.<br /><br />Η πραγματικότητα είναι ότι το Ορμούζ έχει μετατραπεί σε βασικό μοχλό στρατηγικής πίεσης μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης.<br /><br />Και όταν πρόκειται για το θαλάσσιο πέρασμα από το οποίο διακινείται περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων θαλάσσιων ροών πετρελαίου και φυσικού αερίου, κάθε επεισόδιο μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις από τις τιμές ενέργειας μέχρι την παγκόσμια ναυτιλία.<br />Σκληρή επίθεση Αραγτσί στην Ευρωπαϊκή Ένωση<br /><br />Η τηλεφωνική επικοινωνία με τον Γιώργο Γεραπετρίτη είχε όμως και δεύτερο, ιδιαίτερα πολιτικό σκέλος.<br /><br />Ο Αμπάς Αραγτσί εξαπέλυσε μετωπική επίθεση κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.<br /><br />Ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας κατηγόρησε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για «διπλά πρότυπα και υποκρισία», ισχυριζόμενος ότι καταγγέλλουν την Τεχεράνη για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων ενώ, κατά τον ίδιο, έχουν στηρίξει ή ανεχθεί τις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Γάζα, στον Λίβανο και στο Ιράν.<br /><br />Και προχώρησε ακόμη περισσότερο.<br /><br />«Η Ευρωπαϊκή Ένωση, λόγω των δικών της επιδόσεων στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν διαθέτει κανένα ηθικό έρεισμα για να κάνει μαθήματα στους άλλους», ήταν το βασικό μήνυμα που απέδωσε η ιρανική πλευρά στον Αραγτσί.<br /><br />Πρόκειται για ιδιαίτερα σκληρή διατύπωση, η οποία δείχνει ότι οι σχέσεις Τεχεράνης–Βρυξελλών έχουν περάσει πλέον σε βαθιά πολιτική αντιπαράθεση.</div><div><br />Η απάντηση Γεραπετρίτη: Διπλωματία και αποκλιμάκωση<br /><br />Από την ελληνική πλευρά, ο Γιώργος Γεραπετρίτης επέλεξε μια σαφώς διαφορετική γραμμή.<br /><br />Σύμφωνα με την ενημέρωση για τη συνομιλία, υποστήριξε τις διπλωματικές προσπάθειες για τη μείωση της έντασης, ενώ εξέφρασε την ετοιμότητα της Ελλάδας να παράσχει τεχνική ή εξειδικευμένη συνδρομή εφόσον αυτή καταστεί χρήσιμη.<br /><br />Η συγκεκριμένη τοποθέτηση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.<br /><br />Η Αθήνα δεν επιχειρεί να εμφανιστεί ως πολιτικός σύμμαχος της Τεχεράνης, ούτε εγκαταλείπει τις στρατηγικές σχέσεις που διατηρεί με το Ισραήλ, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τις χώρες του Κόλπου.<br /><br />Επιχειρεί όμως να διατηρήσει ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας.<br /><br />Και στην παρούσα συγκυρία αυτό μπορεί να αποκτήσει πραγματική διπλωματική αξία.<br /><br />Διεθνή μέσα καταγράφουν ότι τόσο η Ελλάδα όσο και η Αυστρία έχουν βρεθεί το τελευταίο διάστημα μέσα σε ευρύτερη προσπάθεια επανενεργοποίησης της ευρωπαϊκής διπλωματίας προς την Τεχεράνη, καθώς Ουάσιγκτον και Ιράν αναζητούν διέξοδο από τη νέα κρίση.<br />Γιατί η Ελλάδα αποκτά ιδιαίτερο ρόλο<br /><br />Η Αθήνα βρίσκεται σε μια ασυνήθιστη αλλά δυνητικά χρήσιμη θέση.<br /><br />Από τη μία πλευρά διαθέτει εξαιρετικά στενή στρατηγική και αμυντική συνεργασία με το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Από την άλλη, έχει διατηρήσει ιστορικούς διπλωματικούς διαύλους με την Τεχεράνη.<br /><br />Παράλληλα, η Ελλάδα είναι για την περίοδο 2025–2026 μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, γεγονός που προσδίδει μεγαλύτερο ειδικό βάρος στις παρεμβάσεις της για τη θαλάσσια ασφάλεια και την αποκλιμάκωση.<br /><br />Κυρίως όμως υπάρχει το στοιχείο της ναυτιλίας.<br /><br />Για την Αθήνα, η ελεύθερη και ασφαλής ναυσιπλοΐα στο Ορμούζ αποτελεί εθνικό οικονομικό συμφέρον και όχι απλώς ζήτημα διεθνούς πολιτικής.<br /><br />Γι’ αυτό και οποιαδήποτε ελληνική τεχνική συνδρομή σε ένα σύστημα ασφαλών θαλάσσιων διαδρόμων θα μπορούσε να αποκτήσει ιδιαίτερο βάρος.<br />Το μήνυμα της επικοινωνίας Αθήνας–Τεχεράνης<br /><br />Οι δύο υπουργοί συμφώνησαν, σύμφωνα με την ιρανική πλευρά, να συνεχίσουν τις διαβουλεύσεις και να διατηρήσουν τους ιστορικούς διαύλους μεταξύ Ελλάδας και Ιράν.<br /><br />Και αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη πτυχή της συνομιλίας.<br /><br />Την ώρα που οι ΗΠΑ και το Ιράν βρίσκονται και πάλι σε αντιπαράθεση, που η εμπορική ναυσιπλοΐα στο Ορμούζ αντιμετωπίζει σοβαρούς κινδύνους και που Ισραήλ και Τεχεράνη παραμένουν σε βαθιά σύγκρουση, η Αθήνα επιλέγει να κρατά ανοιχτή απευθείας γραμμή επικοινωνίας με όλες τις πλευρές.<br /><br />Δεν πρόκειται για αλλαγή στρατοπέδου.<br /><br />Πρόκειται για προσπάθεια αξιοποίησης του διπλωματικού χώρου που εξακολουθεί να υπάρχει.<br /><br />Και η φράση του Γεραπετρίτη περί ετοιμότητας της Ελλάδας να προσφέρει «τεχνική και εξειδικευμένη βοήθεια» μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο σημαντική απ’ όσο φαίνεται αρχικά.<br /><br />Γιατί η μάχη για το Ορμούζ δεν αφορά μόνο το Ιράν και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αφορά την παγκόσμια ενέργεια, τη διεθνή ναυτιλία και, αναπόφευκτα, την Ελλάδα.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι έκρυψαν τα συστημικά ΜΜΕ. Πρόκληση από την Τεχεράνη: Επίθεση σε ΕΕ, ΗΠΑ και Ισραήλ.Τι είπε ο Αραγτσί στον Γεραπετρίτη.

Σε απευθείας διπλωματική επικοινωνία Αθήνας–Τεχεράνης, με φόντο την εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ και τη συνεχιζόμενη...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ ετοίμαζε χτύπημα σε τουρκικούς στόχους στη Συρία. Ο Τραμπ ”μπλόκαρε” την επίθεση!.

<img height="90" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/08/ChatGPT-Image-15-%CE%91%CF%85%CE%B3-2026-04_29_03-%CE%BC.%CE%BC-1068x601.png" width="754" /><br /><br />Μια εξαιρετικά σοβαρή πληροφορία που αποδίδεται στο ισραηλινό <a href="https://13tv.co.il/item/news/politics/state-policy/vvr0n-905312011/">Channel 13</a> έρχεται να φωτίσει το πραγματικό βάθος της αντιπαράθεσης ανάμεσα σε Ισραήλ και Τουρκία για τον έλεγχο της μετα-Άσαντ Συρίας.<br /><br />Σύμφωνα με την ισραηλινή αναφορά, η Ιερουσαλήμ φέρεται να ζήτησε από την Ουάσιγκτον να πραγματοποιήσει αμερικανικά στρατιωτικά πλήγματα στη Συρία εναντίον τουρκικών στόχων ή δυνάμεων που υποστηρίζονται από την Άγκυρα, με τον Ντόναλντ Τραμπ να παρεμβαίνει προσωπικά και να «φρενάρει» την επιλογή στρατιωτικής κλιμάκωσης.<br /><br />Η συγκεκριμένη πληροφορία δεν έχει μέχρι στιγμής επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα από επίσημη αμερικανική ή ισραηλινή πηγή και ως εκ τούτου πρέπει να αντιμετωπίζεται ως δημοσιογραφική διαρροή. Ωστόσο, έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά ήδη επιβεβαιωμένων γεγονότων που δείχνουν ότι η Συρία μετατρέπεται στο βασικό πεδίο όπου συγκρούονται πλέον οι στρατηγικές επιδιώξεις Ισραήλ και Τουρκίας.<br /><br />Και αυτό είναι το στοιχείο που προκαλεί τη μεγαλύτερη ανησυχία.<div><br />Η Ουάσιγκτον προσπαθεί να κρατήσει μακριά το σενάριο Ισραήλ–Τουρκία<br /><br />Η φερόμενη παρέμβαση Τραμπ δεν εμφανίζεται σε πολιτικό κενό.<br /><br />Ήδη τον Ιούλιο του 2026, δημοσιεύματα των Axios και Channel 12, τα οποία αναπαρήγαγαν ισραηλινά μέσα, ανέφεραν ότι ο Αμερικανός πρόεδρος είχε ζητήσει από τον Μπενιαμίν Νετανιάχου να εξετάσει την αποχώρηση ή αναδιάταξη ισραηλινών δυνάμεων από τη νότια Συρία, εκφράζοντας φόβους ότι η παρατεταμένη στρατιωτική παρουσία θα μπορούσε να προκαλέσει νέα περιφερειακή κλιμάκωση.<br /><br />Παράλληλα, το Ισραήλ έχει ξεκαθαρίσει επανειλημμένα ότι θεωρεί κόκκινη γραμμή τη δημιουργία μόνιμης τουρκικής στρατιωτικής υποδομής μέσα στη Συρία.<br /><br />Το προηγούμενο έχει ήδη δημιουργηθεί.<br /><br />Τον Απρίλιο του 2025, ισραηλινά πλήγματα έπληξαν συριακές αεροπορικές εγκαταστάσεις, μεταξύ των οποίων βάσεις τις οποίες τουρκικά στρατιωτικά κλιμάκια είχαν εξετάσει για πιθανή μελλοντική χρήση. Ισραηλινός αξιωματούχος είχε τότε καταστήσει σαφές ότι η χώρα του δεν επιθυμεί τουρκικές στρατιωτικές βάσεις κοντά στα σύνορά της.<br /><br />Με άλλα λόγια, η σύγκρουση συμφερόντων Ισραήλ–Τουρκίας στη Συρία δεν είναι θεωρητική. Έχει ήδη αποκτήσει στρατιωτική διάσταση.</div><div><br />Το μεγάλο ισραηλινό δίλημμα: Πόσο μακριά θα φτάσει η Τουρκία στη Συρία;<br /><br />Για το Ισραήλ το πρόβλημα δεν περιορίζεται στην παρουσία λίγων Τούρκων στρατιωτικών συμβούλων.<br />Η στρατηγική ανησυχία αφορά το ενδεχόμενο η Άγκυρα να αποκτήσει μελλοντικά αεροπορικές βάσεις, συστήματα ραντάρ, αντιαεροπορική κάλυψη, στρατιωτικά κέντρα εκπαίδευσης και αποφασιστική επιρροή στις νέες συριακές Ένοπλες Δυνάμεις.<br /><br />Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να αλλάξει δραματικά την επιχειρησιακή πραγματικότητα.<br /><br />Το Ισραήλ έχει συνηθίσει επί χρόνια να διαθέτει μεγάλη ελευθερία στρατιωτικής δράσης πάνω από τη Συρία. Η ανάπτυξη όμως ισχυρών τουρκικών αισθητήρων ή αντιαεροπορικών συστημάτων θα μπορούσε να περιορίσει αυτή την ελευθερία.<br /><br />Ισραηλινές πηγές ασφαλείας έχουν ήδη χαρακτηρίσει τη δημιουργία τουρκικής αεροπορικής βάσης στη Συρία «δυνητική απειλή», υπογραμμίζοντας ότι η Ιερουσαλήμ δεν θα δεχθεί περιορισμό της δυνατότητάς της να επιχειρεί στον συριακό εναέριο χώρο.<br /><br />Εδώ βρίσκεται η καρδιά της σύγκρουσης: η Άγκυρα θέλει στρατηγικό βάθος. Το Ισραήλ θέλει στρατηγική ελευθερία. Και τα δύο δεν μπορούν εύκολα να συνυπάρξουν στον ίδιο συριακό χώρο.<br />Η νέα συμμαχία Τουρκίας–Σαουδικής Αραβίας–Πακιστάν αλλάζει τα δεδομένα<br /><br />Το σκηνικό γίνεται ακόμη πιο περίπλοκο μετά την υπογραφή του νέου αμυντικού συμφώνου μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν.<br /><br />Στις 7 Αυγούστου 2026 οι τρεις χώρες υπέγραψαν το Mecca Joint Defence Agreement, με τον Χακάν Φιντάν να δηλώνει ότι ο μηχανισμός συλλογικής άμυνας είναι τεχνικά αντίστοιχος με τη λογική του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ: επίθεση εναντίον ενός μέλους αντιμετωπίζεται ως επίθεση εναντίον όλων.<br /><br />Το γεγονός αποκτά τεράστια γεωπολιτική σημασία.<br /><br />Η Τουρκία εισέρχεται σε ένα νέο σχήμα ασφαλείας μαζί με τη Σαουδική Αραβία, μία από τις ισχυρότερες οικονομικά χώρες της Μέσης Ανατολής, και το πυρηνικά οπλισμένο Πακιστάν.<br /><br />Και η πόρτα παραμένει ανοιχτή.<br /><br />Ο Φιντάν έχει κατονομάσει την Αίγυπτο ως πιθανό μελλοντικό συμμετέχοντα, ενώ το Ισλαμαμπάντ έχει δηλώσει ότι το σύμφωνο είναι ανοικτό και σε άλλες χώρες που επιθυμούν να ενταχθούν στο πλαίσιο συνεργασίας.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως ότι μια ισραηλινή ενέργεια εναντίον τουρκικών συμφερόντων στη Συρία θα ενεργοποιούσε έναν γενικευμένο πόλεμο.<br /><br />Σημαίνει όμως κάτι διαφορετικό και εξίσου κρίσιμο:<br /><br />η Τουρκία επιχειρεί πλέον να χτίσει γύρω της ένα πολυεπίπεδο πλέγμα στρατηγικών και στρατιωτικών συνεργασιών που ξεπερνά τα παραδοσιακά όρια του ΝΑΤΟ.<br />Η Συρία μετατρέπεται στο μεγάλο γεωπολιτικό «οικόπεδο» της Μέσης Ανατολής<br /><br />Η πτώση του καθεστώτος Άσαντ άλλαξε εντελώς τον χάρτη.<br /><br />Η Τουρκία απέκτησε τη δυνατότητα να μετατρέψει τη Συρία από εχθρικό κράτος σε στρατηγικό διάδρομο προς τον αραβικό κόσμο.<br /><br />Ο Τούρκος πρέσβης στη Δαμασκό, Νουχ Γιλμάζ, έχει χαρακτηρίσει δημόσια τις σχέσεις Άγκυρας–Δαμασκού στρατηγικές, τονίζοντας ότι η Τουρκία βλέπει τη Συρία ως πύλη προς τις αραβικές αγορές και είναι έτοιμη να συμμετάσχει στην ανοικοδόμηση, στις μεταφορές, στην ενέργεια και στο εμπόριο.<br /><br />Αυτή ακριβώς η οικονομική και πολιτική διείσδυση είναι που μπορεί σε βάθος χρόνου να δημιουργήσει κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια απλή συμμαχία δύο κυβερνήσεων:<br /><br />μια ζώνη τουρκικής επιρροής που θα ξεκινά από τα τουρκικά σύνορα και θα φτάνει βαθιά στο συριακό έδαφος.<br /><br />Για την Ιερουσαλήμ, ένα τέτοιο σενάριο δημιουργεί ένα εντελώς νέο στρατηγικό περιβάλλον στα βόρεια σύνορά της.<br />Ισραηλινές κινήσεις στον Γιαρμούκ – Το μήνυμα προς τη Δαμασκό<br /><br />Την ίδια στιγμή, η ισραηλινή στρατιωτική παρουσία στη νότια Συρία συνεχίζει να αποτελεί βασικό παράγοντα έντασης.<br /><br />Τοπικές αναφορές έχουν περιγράψει ισραηλινές κινήσεις στον άξονα Τζαμλέχ–Σαϊσούν και στη λεκάνη του Γιαρμούκ, μια ιδιαίτερα ευαίσθητη περιοχή κοντά στα Υψίπεδα του Γκολάν.<br /><br />Οι ακριβείς αναφορές περί πρόσφατης εισόδου 12 στρατιωτικών οχημάτων και δύο drones δεν κατέστη δυνατό να επιβεβαιωθούν ανεξάρτητα μέχρι τη στιγμή σύνταξης του παρόντος. Ωστόσο, η παρουσία και οι επιχειρήσεις του Ισραήλ στην περιοχή είναι καλά τεκμηριωμένες.<br /><br />Ήδη από τον Ιούνιο, τοπικές μαρτυρίες κατέγραφαν ισραηλινές δυνάμεις να προωθούνται στους άξονες Τζαμλέχ–Σαϊσούν, επιδιώκοντας τον έλεγχο υψωμάτων που προσφέρουν δυνατότητες επιτήρησης ολόκληρης της λεκάνης του Γιαρμούκ και του δυτικού τμήματος της Ντεράα.<br /><br />Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο:<br /><br />το Ισραήλ δεν σκοπεύει να αφήσει τις εξελίξεις στη νότια Συρία να διαμορφωθούν χωρίς τη δική του στρατιωτική παρουσία.<br />Ερντογάν στη Δαμασκό; Η επιστροφή μιας υπόσχεσης από το 2012<br /><br />Στο τουρκικό στρατόπεδο, ιδιαίτερο συμβολισμό έχουν πληροφορίες που θέλουν τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να εξετάζει επίσκεψη στη Συρία πριν από το τέλος του 2026.<br /><br />Η πληροφορία περί συγκεκριμένου σχεδιασμού επίσκεψης και προσευχής στο Τέμενος των Ομεϋαδών δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί επίσημα από την τουρκική προεδρία.<br /><br />Η ιστορική αναφορά, όμως, είναι απολύτως πραγματική.<br /><br />Στις 5 Σεπτεμβρίου 2012, ενώ ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη, ο Ερντογάν είχε δηλώσει ότι κάποια ημέρα θα πήγαινε στη Δαμασκό και θα προσευχόταν στο Τέμενος των Ομεϋαδών.<br /><br />Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, η γεωπολιτική πραγματικότητα είναι αγνώριστη.<br /><br />Ο Άσαντ δεν βρίσκεται πλέον στην εξουσία.<br /><br />Η Τουρκία είναι από τους σημαντικότερους εξωτερικούς παίκτες της νέας Συρίας.<br /><br />Και μια ενδεχόμενη παρουσία Ερντογάν στη Δαμασκό θα είχε πολύ μεγαλύτερη σημασία από ένα απλό ταξίδι.<br /><br />Θα παρουσιαζόταν στο εσωτερικό της Τουρκίας ως η συμβολική ολοκλήρωση μιας στρατηγικής που ξεκίνησε πριν από περισσότερο από μία δεκαετία.</div><div><br />Ο Ερντογάν όμως δεν ήταν ο πρώτος<br /><br />Υπάρχει και μία ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια.<br /><br />Παρά την τεράστια τουρκική επιρροή στις εξελίξεις που ακολούθησαν την πτώση Άσαντ, άλλοι ηγέτες πρόλαβαν τον Ερντογάν στη Δαμασκό.<br /><br />Ο εμίρης του Κατάρ Σεΐχης Ταμίμ μπιν Χαμάντ Αλ Θάνι έφθασε στη συριακή πρωτεύουσα στις 30 Ιανουαρίου 2025, στην πρώτη επίσκεψη αρχηγού κράτους μετά την ανατροπή του Άσαντ.<br /><br />Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι επισκέφθηκε τη Συρία τον Απρίλιο του 2026, ενώ στις 6 Ιουλίου 2026 ο Εμανουέλ Μακρόν πραγματοποίησε την πρώτη επίσκεψη αρχηγού κράτους της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Δαμασκό μετά την αλλαγή καθεστώτος.<br /><br />Η Συρία, λοιπόν, έχει ήδη επιστρέψει στο κέντρο της διεθνούς διπλωματίας.<br />Το πραγματικό ερώτημα: Ποιος θα ελέγξει τη νέα Συρία;<br /><br />Το ζήτημα πλέον δεν είναι απλώς ποια κυβέρνηση βρίσκεται στη Δαμασκό.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιο στρατηγικό σύστημα θα κυριαρχήσει στη Συρία τα επόμενα χρόνια.<br /><br />Η Τουρκία θέλει μια φίλα προσκείμενη, σταθερή Συρία, στενά συνδεδεμένη με την τουρκική οικονομία, τις υποδομές και πιθανότατα την αμυντική της αρχιτεκτονική.<br /><br />Το Ισραήλ θέλει μια Συρία που δεν θα μπορεί να μετατραπεί σε στρατιωτική βάση τρίτης περιφερειακής δύναμης στα βόρεια σύνορά του.<br /><br />Και οι Ηνωμένες Πολιτείες του Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να προσπαθούν να κάνουν το σχεδόν αδύνατο: να διατηρήσουν ταυτόχρονα τις σχέσεις τους με δύο κρίσιμους συμμάχους χωρίς αυτοί να οδηγηθούν σε άμεση στρατιωτική σύγκρουση.<br /><br />Η Συρία μετατρέπεται έτσι στο σημείο όπου συναντώνται –και συγκρούονται– οι φιλοδοξίες Άγκυρας και Ιερουσαλήμ.<br /><br />Και αν πράγματι το Ισραήλ έφθασε στο σημείο να ζητήσει αμερικανικά πλήγματα εναντίον τουρκικών ή φιλοτουρκικών στόχων, τότε η πληροφορία έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από ένα ακόμη επεισόδιο παρασκηνιακής έντασης.<br /><br />Σημαίνει ότι η απόσταση ανάμεσα στον γεωπολιτικό ανταγωνισμό και σε μια πραγματική στρατιωτική κρίση Ισραήλ–Τουρκίας στη Συρία μπορεί να είναι πολύ μικρότερη από όσο φαίνεται.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ισραήλ ετοίμαζε χτύπημα σε τουρκικούς στόχους στη Συρία. Ο Τραμπ ”μπλόκαρε” την επίθεση!.

Μια εξαιρετικά σοβαρή πληροφορία που αποδίδεται στο ισραηλινό Channel 13 έρχεται να φωτίσει το πραγματικό βάθος της αντιπαράθεσης ανάμεσα σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Αμερική αποχωρεί από περιοχές της Μ. Ανατολής ή μήπως αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο τις ελέγχει;

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtmsD8EVZKsRrcWRqB3LfjpUx-ObwcFwbDPjl7l_7eUhBf7LK8KfPtwxtTh4TRMuuTneo6yCMjIEQsQnCQZe6PRfhyphenhyphen9aYn1x5sYx8OZcUSXU22puiUGXU1xnsuF2tDQJpxZ2IoMW2OP5qiQ3nalzKB4CxHxpmbCDs7MSHgEy6kPzVIP0o_6UeIc5D2teE/s614/1000006873.jpg"><img border="0" height="92" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtmsD8EVZKsRrcWRqB3LfjpUx-ObwcFwbDPjl7l_7eUhBf7LK8KfPtwxtTh4TRMuuTneo6yCMjIEQsQnCQZe6PRfhyphenhyphen9aYn1x5sYx8OZcUSXU22puiUGXU1xnsuF2tDQJpxZ2IoMW2OP5qiQ3nalzKB4CxHxpmbCDs7MSHgEy6kPzVIP0o_6UeIc5D2teE/w751-h92/1000006873.jpg" width="751" /></a>Η αμερικανική αποχώρηση από το Ιράκ και η επαναφορά του Four Seas Project αποτελούν ένα νέο κρίσιμο τεστ μιας ήδη εξελισσόμενης αναδιάταξης της Rimland: από την άμεση στρατιωτική επιστασία προς τη διαμόρφωση δικτύων που θα την ελέγχουν. <br /><br />Η απόφαση των Ηνωμένων Πολιτειών να ολοκληρώσουν την αποχώρηση των στρατιωτικών τους δυνάμεων από το Ιράκ έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2026 αποτελεί το κλείσιμο ενός κύκλου που άρχισε με την εισβολή του 2003, διακόπηκε με την αποχώρηση των μάχιμων δυνάμεων το 2011 και άνοιξε ξανά το 2014. Η διαδικασία μετάβασης είχε συμφωνηθεί από την Ουάσιγκτον και τη Βαγδάτη ήδη από το 2024. Μια παρουσία που στο αποκορύφωμά της ξεπέρασε τους 170.000 στρατιώτες και τα τελευταία χρόνια είχε περιοριστεί σε περίπου 2.500 άνδρες πλέον τερματίζεται, με τις ιρακινές δυνάμεις να αναλαμβάνουν τον πρωτεύοντα ρόλο στην εσωτερική ασφάλεια.<br /><br /><div>Η εξέλιξη αυτή οφείλει να εξεταστεί λαμβάνοντας υπόψη το γενικότερο πλαίσιο της γεωπολιτικής συγκυρίας: τον πόλεμο στη Γάζα μετά την 7η Οκτωβρίου 2023, τη συνακόλουθη αποδυνάμωση τμημάτων του ιρανικού δικτύου proxies, την πτώση του καθεστώτος Άσαντ τον Δεκέμβριο 2024, και τον πόλεμο με το Ιράν το 2026. Συνδυαστικά, αποτελούν ένα ιδανικό πεδίο ελέγχου της εγκυρότητας της θεωρίας της «<a href="https://i-epikaira.blogspot.com/2026/08/spykman-rimland.html">Παγίδας του Spykman</a>». Μπορεί μια ηγεμονική δύναμη να μειώσει το κόστος της άμεσης στρατιωτικής επιστασίας χωρίς να εγκαταλείψει τη στρατηγική επιρροή της, μεταβιβάζοντας την άσκηση ισχύος στη διαμόρφωση των δικτύων, των θεσμών και των κανόνων ασφαλείας; Αυτό είναι το ερώτημα που συνδέει οργανικά το Ιράκ με τα νέα μεγάλα έργα υποδομών, όπως το Four Seas Project. <br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiY2QKj1y1JrdsAnzv-rTloebYaKV-Z4GpEhdlsfW255nv-AUNs_01Wn9jsM_QEHZ5GzLq3jOa_2AmKXcU-BtkhvHFP3zv-5gJt-SWPJO94-TT-wWwkWsxgKHv7VBcsjfgEusa_2aqHTwxWyNLvWXVa3YRRP0ULiWXr9-iAJuC3tyNjlUkfNzJn-azYIOsx/s988/four%20seas%20project2.jpg"><img border="0" height="593" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiY2QKj1y1JrdsAnzv-rTloebYaKV-Z4GpEhdlsfW255nv-AUNs_01Wn9jsM_QEHZ5GzLq3jOa_2AmKXcU-BtkhvHFP3zv-5gJt-SWPJO94-TT-wWwkWsxgKHv7VBcsjfgEusa_2aqHTwxWyNLvWXVa3YRRP0ULiWXr9-iAJuC3tyNjlUkfNzJn-azYIOsx/w640-h593/four%20seas%20project2.jpg" width="640" /></a> <br /><br /></div><div> Η αρχική γεωγραφική σύλληψη του Four Seas Project, η οποία επανήλθε στη στρατηγική συζήτηση μετά τη δημόσια παρέμβαση του Τομ Μπάρακ <br /><br />Από την κατοχή στην επιστασία των δικτύων <br /><br />Σε προηγούμενη ανάλυση εξηγήθηκε η «Παγίδα του Spykman» ως ένας μηχανισμός όπου το δυναμικό παγίδευσης αυξάνεται όταν συνυπάρχουν υψηλή στρατηγική κεντρικότητα, περιορισμένη υποκαταστασιμότητα και συγκεντρωμένη ευθύνη ασφάλειας σε έναν βασικό δρώντα (τις ΗΠΑ). Η αποχώρηση από το Ιράκ, αποτελεί πεδίο δοκιμής για αποφυγή της Παγίδας: τη μείωση της μονομερούς στρατηγικής επιστασίας και την ανακατανομή της ευθύνης. <br /><br />Η θεωρία ακολουθεί την ακολουθία: γεωγραφία → υποδομή → δίκτυο → κεντρικότητα → επιρροή → προσδοκίες → ευθύνη → στρατηγικό κόστος. Η πιθανή διέξοδος είναι ο συνδυασμός δύο κινήσεων: περισσότερη υποκαταστασιμότητα των διαδρομών + περισσότερο κατανεμημένη ευθύνη ασφάλειας. Η αποχώρηση αφορά το δεύτερο σκέλος, προσδίδοντας μάλιστα στρατηγική βαρύτητα στο ορόσημο της 30ής Σεπτεμβρίου που έχει θέσει η Βαγδάτη για τον αφοπλισμό των φιλοϊρανικών πολιτοφυλακών. <br /><br />Η Αρχιτεκτονική του Four Seas <br /><br />Σε αυτό το σημείο, η υποκαταστασιμότητα των διαδρομών αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Όπως καταγράφει το Enab Baladi, η ιδέα του Four Seas Project (αρχική πρόταση Abdullah Gül, 2009) επανήλθε δυναμικά τον Μάρτιο του 2026 από τον Αμερικανό ειδικό απεσταλμένο, Thomas Barrack. Ο λόγος ήταν σαφής: όταν το Ορμούζ και η Ερυθρά Θάλασσα μετατρέπονται σε ευάλωτες ζώνες, η λύση δεν είναι απλώς η προστασία τους, αλλά η δημιουργία εναλλακτικών χερσαίων δικτύων. <br /><br />Τον Ιούνιο του 2026, η ιδέα του Four Seas μετουσιώθηκε σε ένα αναλυτικό policy framework από το New Lines Institute, τοποθετώντας τη Συρία και την Τουρκία στον πυρήνα ενός συστήματος που συνδέει Περσικό Κόλπο, Κασπία, Μεσόγειο και Εύξεινο Πόντο. Το σχέδιο καλεί τον Λευκό Οίκο να το χαρακτηρίσει ως υποδομή στρατηγικής προτεραιότητας, προτείνει αρχική πίστωση 500 εκατ. δολαρίων από την U.S. Development Finance Corporation (DFC) και προβλέπει αργότερα κοινό πλαίσιο εγγυήσεων ασφαλείας. <br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhkjJXx42p1-AHxB6IFJdZ7ijFU9AC69wpN2LdyvRg_Kt8jukUyhEcENR-1iYw3Xh8bAKlufjgrYF36GKJqhBdFt5hZBEkU8DfA3qr3k1sVe_ra4VeNyI1BXiVcX-EGcaX6RRXvPPmj7hOL0NeG56ExieDJWhsCtyEJX7gDTUAhSJ8P5J9cTgoA6Uz-B4Nv/s640/Three-Seas-Initiative%202.jpg"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhkjJXx42p1-AHxB6IFJdZ7ijFU9AC69wpN2LdyvRg_Kt8jukUyhEcENR-1iYw3Xh8bAKlufjgrYF36GKJqhBdFt5hZBEkU8DfA3qr3k1sVe_ra4VeNyI1BXiVcX-EGcaX6RRXvPPmj7hOL0NeG56ExieDJWhsCtyEJX7gDTUAhSJ8P5J9cTgoA6Uz-B4Nv/w640-h406/Three-Seas-Initiative%202.jpg" /></a> <br /><i> Πρωτοβουλία των Τριών Θαλασσών (Three Seas Initiative, 3SI) με την οποία το New Lines προτείνει μελλοντική διασύνδεση του Four Seas. Η <a href="https://i-epikaira.blogspot.com/2026/07/the-spykman-trap-how-west-built.html">μωβ γραμμή</a> έχει χαραχθεί με βάση τον χάρτη του FMES. </i><br /> <br />Το Ιράκ βρίσκεται στη μέση <br /><br />Αυτό δημιουργεί ένα γεωοικονομικό παράδοξο. Την ίδια στιγμή που μειώνεται η αμερικανική στρατιωτική παρουσία, το Ιράκ καλείται να αποκτήσει αυξημένη λειτουργική αξία. Εάν τελικά —και όπως φαίνεται να συμβαίνει ήδη— το Four Seas υλοποιηθεί, το Ιράκ θα μετακινηθεί εν μέρει από την κατηγορία του military theatre προς εκείνη του network hub. Η στρατηγική αξία του θα εξαρτάται περισσότερο από το τι μπορεί να διέρχεται μέσω της επικράτειάς του. <br /><br />Το πρόβλημα, βέβαια, δεν λύνεται απλώς με την αναδιάταξη μιας ροής από τη θάλασσα στη στεριά. Το Ορμούζ επικεντρώνει τους κινδύνους σε ένα στενό πέρασμα, ενώ ένα χερσαίο δίκτυο τους διασπείρει σε περισσότερα σύνορα, πολιτικά καθεστώτα και τοπικούς δρώντες. Η κεντρικότητα και η απαίτηση ασφάλειας απλώς ανακατανέμονται.<br /><br />Από το Blood Borders στο Blood Networks <br /><br />Η περιφερειακή αρχιτεκτονική μεταβάλλεται ραγδαία, καθιστώντας τον περιβόητο χάρτη "Blood Borders" ένα ενδιαφέρον υπόδειγμα. Ο χάρτης που δημοσιεύθηκε στο Armed Forces Journal το 2006 από έναν απόστρατο Αμερικανό αντισυνταγματάρχη τον Ralph Peters, ως πρόταση για τη νέα Μέση Ανατολή χαραγμένη με βάση τις εθνοτικές, θρησκευτικές και γλωσσικές ιδιαιτερότητες των λαών. Δεν δημοσιεύθηκε ως επίσημος χάρτης της αμερικανικής κυβέρνησης και ο ίδιος ο Peters διευκρίνισε αργότερα ότι δεν πρότεινε οι Ηνωμένες Πολιτείες να ανασχεδιάσουν τα σύνορα της περιοχής. Το ζήτημα βέβαια δεν είναι αν ο Peters «ομολόγησε» ένα σχέδιο, αλλά αν οι πραγματικές εξελίξεις συγκλίνουν προς μια αντίστοιχη αναδιάταξη της Μέσης Ανατολής. Το αν η πραγματική γεωγραφία ισχύος συγκλίνει με τη λογική του: αποδυνάμωση παλαιών αξόνων, κατακερματισμένη κυριαρχία και ταυτόχρονη ανάδυση νέων διαδρόμων. <br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3qz19EdAS_RZnvXriilmJrEf-8_hQhtqXjyWXMq5utCIJ7cM8uiRq2vTZ4qKVt8cQXt0uJgDWenUzyh7lYc2-NG1m1XQEXvCARrahrp2PEnxiwEBHWST9oGE4oqycd9gXGpYA1nRdwJEGI7uEF194HLLEGpwQ_4qCYcEmIsVGIQBHdJK_ZeycM-QDP6Q/s720/Blood%20borders%20map%202.jpg"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHifxbCQIsBEya5g4r-NgLvBTDx7vRvA2sRmepzxB0nCe2TlfBmDLnGW_ehlvHRZVQSJHFGvt4vuZ4C99C1rXvk37mjNo5POPfpNN1E3Alv5LK7onxS4AK8WK5cd1W8UutD4Z3tl3BEgXC851XLYj2wVpT0Quho03FJu-ZcwYQmgEn7U7lx0V7rE32191v/w640-h336/USA_New_Middle_East_Map2.jpg" /></a> <br /><i> Ο χάρτης των "Ματωμένων Συνόρων" (Blood Borders) του Ραλφ Πίτερς (2006). Πηγή: <a href="http://armedforcesjournal.com/peters-blood-borders-map/">Armed Forces Journal</a>. </i><br /><br />Εάν η αποχώρηση από το Ιράκ ακολουθηθεί από βαθύτερη λειτουργική αυτονομία επιμέρους περιοχών, τα παρατηρούμενα γεγονότα θα συγκλίνουν. Ωστόσο, μια αναδιάρθρωση δεν είναι απαραίτητο να εμφανιστεί ως επίσημη αλλαγή συνόρων (de jure). Ένα κράτος μπορεί να παραμένει τυπικά ενιαίο, αλλά να αναπτύσσονται στο εσωτερικό του διαφορετικές ζώνες οικονομικής επιρροής (de facto). Στη σημερινή εποχή, αυτές οι γραμμές χαράσσονται με αγωγούς, λιμάνια και ενεργειακές συμβάσεις. <br /><br />Ίσως λοιπόν το Blood Borders να μην αρκεί πλέον ως αναλυτικός όρος. Όχι επειδή τα σύνορα παύουν να έχουν σημασία, αλλά επειδή η ισχύς μπορεί να αναδιατάσσεται χωρίς να μετακινούνται οι συνοριακές γραμμές. Θα μπορούσε, επομένως, να μιλήσει κανείς για μια μετάβαση από το Blood Borders στο Blood Networks: από τη γεωγραφία των συνόρων στη γεωγραφία των κρίσιμων δικτύων.<br /><br />Από την αμερικανική παρουσία στην αμερικανική αρχιτεκτονική <br /><br />Αυτά τα νέα δίκτυα αποτελούν τα σύγχρονα εργαλεία άσκησης έμμεσης ηγεμονίας. Η επιρροή δεν παράγεται πλέον μόνο από την «αστυνόμευση» του εδάφους, αλλά από το ποιος βοηθά να καθοριστούν οι διαδρομές, ποιος παρέχει τεχνική συνδρομή και ποιος οργανώνει την ασφάλεια (όπως προτείνει το New Lines για το Four Seas). Πρόκειται για μετάβαση από την άμεση επιστασία του χώρου στη στρατηγική επιστασία των ροών. <br /><br />Βέβαια, με το Four Seas δεν είναι σίγουρο ότι θα αποφευχθεί η Παγίδα του Spykman. Εάν η προστασία του συστήματος εξαρτηθεί και πάλι αποκλειστικά από την προσδοκία ότι οι ΗΠΑ θα αποτελούν τον έσχατο εγγυητή (Single Point of Failure), τότε η «Παγίδα» θα έχει απλώς μετακινηθεί από το Ορμούζ στη χερσαία Rimland.<br /><br />Η Ελλάδα βρίσκεται στην άλλη άκρη αυτής της γεωγραφίας <br /><br />Εάν το Four Seas συνδεθεί μακροπρόθεσμα με ευρωπαϊκούς διαδρόμους (όπως την Πρωτοβουλία των Τριών Θαλασσών - Three Seas Initiative, 3SI), η Ανατολική Μεσόγειος θα αποκτήσει τεράστια σημασία ως ζώνη διεπαφής. Four Seas, IMEC, και Σουέζ θα αλληλεπιδρούν στο ίδιο στρατηγικό περιβάλλον. Η Ελλάδα επηρεάζεται άμεσα από αυτή τη μετατόπιση της κεντρικότητας. <br /> <br /> <a href="https://fl-i.thgim.com/public/incoming/n1jvo3/article67722503.ece/alternates/LANDSCAPE_1200/IMEC-final.jpg"><img border="0" height="360" src="https://fl-i.thgim.com/public/incoming/n1jvo3/article67722503.ece/alternates/LANDSCAPE_1200/IMEC-final.jpg" width="640" /></a> <br /><i> India-Middle East-Europe Corridor (IMEC) </i><br /><br />Αυτό αυξάνει τη στρατηγική αξία της χώρας, αλλά η προηγούμενη ανάλυσή μας διευκρίνιζε ότι η κεντρικότητα είναι δίκοπο μαχαίρι. Η ελληνική διάσταση της «Παγίδας» είναι ένα ερώτημα στρατηγικής διαπραγμάτευσης: κατά πόσο η αξία των κόμβων μας μετατρέπεται σε εθνική ισχύ ή σε δυσανάλογη εξάρτηση; Ποιος αναλαμβάνει το κόστος για να παραμένει διασυνδεδεμένη η Rimland — και με τί ανταλλάγματα;<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα <br /><br />Αυτό που διαφαίνεται ως πιθανή κατεύθυνση της αμερικανικής στρατηγικής είναι η μετάβαση από την άμεση και δαπανηρή "αστυνόμευση" του χώρου σε μια περισσότερο κατανεμημένη στρατηγική επιστασία των δικτύων. <br /><br />Το Ιράκ και το Four Seas θα αποτελέσουν ένα εργαστήριο άσκησης αυτής της διαφορετικής μορφής γεωοικονομικής ισχύος. Στον 20ο αιώνα, το ερώτημα του Spykman ήταν ποιος ελέγχει τη Rimland. Στον 21ο αιώνα το ερώτημα γίνεται πιο σύνθετο: ποιος σχεδιάζει τα δίκτυα, ποιος καθορίζει τους κανόνες πρόσβασης, ποιος τα χρηματοδοτεί και ποιος αναλαμβάνει το κόστος προστασίας τους;<br /><br />Επομένως, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι ποιος θα καλύψει το κενό που αφήνει η αμερικανική "αποχώρηση". Διότι η Ουάσιγκτον αποσύρει τα στρατεύματά της από το πεδίο μεταλλάσοντας την επιρροή της και μεταβιβάζοντάς τη στα δίκτυα που οργανώνουν τον χώρο. Εάν το Four Seas, το Ιράκ και οι ευρύτερες ενεργειακές και διασυνδετήριες αρχιτεκτονικές εξελιχθούν προς αυτή την κατεύθυνση, τότε η μεγάλη αλλαγή δεν θα είναι η αμερικανική αποχώρηση από τη Rimland, αλλά η μετάβαση από τον έλεγχο του χώρου στον σχεδιασμό της λειτουργίας του. Και τότε το ερώτημα δεν θα είναι ποιος ελέγχει τη Rimland, αλλά ποιος μπορεί να την καταστήσει διασυνδεδεμένη με τα δικά του δίκτυα...<br /><br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Αμερική αποχωρεί από περιοχές της Μ. Ανατολής ή μήπως αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο τις ελέγχει;

Η αμερικανική αποχώρηση από το Ιράκ και η επαναφορά του Four Seas Project αποτελούν ένα νέο κρίσιμο τεστ μιας ήδη εξελισσόμενης αναδιάταξης ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Πούτιν «πάτησε» στις Κουρίλες και στρίμωξε την Ιαπωνία: Η ρωσική παγίδα του φυσικού αερίου.

<img height="92" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/poutin-768x581.jpg" width="749" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Οργή στο Τόκιο για την ιστορική επίσκεψη του Ρώσου προέδρου στο Ιτουρούπ – Η Τακαΐτσι απειλεί με νέα μέτρα, αλλά το ρωσικό LNG του Sakhalin-2 καλύπτει σχεδόν το 9% των ιαπωνικών εισαγωγών<br /><br />Μία κίνηση με ισχυρό γεωπολιτικό συμβολισμό επέλεξε ο Βλαντίμιρ Πούτιν για να υπενθυμίσει στην Ιαπωνία ότι η σύγκρουση Μόσχας–Τόκιο δεν περιορίζεται ούτε στην Ουκρανία ούτε στις κυρώσεις.<br /><br />Ο Ρώσος πρόεδρος επισκέφθηκε στις 13 Αυγούστου το Ιτουρούπ — Ετορόφου για τους Ιάπωνες — ένα από τα τέσσερα νότια νησιά των Κουρίλων που η Ιαπωνία διεκδικεί ως «Βόρεια Εδάφη». Πρόκειται για την πρώτη επίσκεψη του Πούτιν στα επίμαχα νησιά κατά τη διάρκεια της μακράς παραμονής του στην εξουσία.<br /><br />Η αντίδραση του Τόκιο ήταν άμεση. Η πρωθυπουργός Σανάε Τακαΐτσι χαρακτήρισε την επίσκεψη «απολύτως απαράδεκτη», ενώ η ιαπωνική κυβέρνηση κάλεσε τον Ρώσο πρεσβευτή για να του επιδώσει επίσημη διαμαρτυρία.<br /><br />Πίσω όμως από τη σκληρή διπλωματική γλώσσα κρύβεται ένα πολύ δυσκολότερο πρόβλημα για την Ιαπωνία: η ενέργεια.<div><br />Η πληγή που παραμένει ανοικτή εδώ και 80 χρόνια<br /><br />Η εδαφική διαμάχη ανάμεσα στις δύο χώρες έχει τις ρίζες της στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.<br /><br />Η Σοβιετική Ένωση κατέλαβε τα τέσσερα νησιά το 1945 και έκτοτε η Μόσχα τα ελέγχει, ενώ το Τόκιο εξακολουθεί να διεκδικεί τα Ιτουρούπ/Ετορόφου, Κουνασίρ/Κουνασίρι, Σικοτάν και τη συστάδα Χαμπομάι.<br /><br />Η εκκρεμότητα αυτή βρίσκεται στον πυρήνα της αδυναμίας Ρωσίας και Ιαπωνίας να υπογράψουν ακόμη και σήμερα επίσημη συνθήκη ειρήνης για τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.<br /><br />Ο Σίνζο Άμπε είχε επενδύσει σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο στην προσπάθεια εξεύρεσης συμβιβασμού με τον Πούτιν. Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και η συμμετοχή της Ιαπωνίας στις δυτικές κυρώσεις ουσιαστικά πάγωσαν αυτή την προοπτική.<br /><br />Η επίσκεψη Πούτιν έρχεται τώρα να υπογραμμίσει ότι, από την πλευρά της Μόσχας, το εδαφικό ζήτημα θεωρείται λήξαν. </div><div><br />Το αδύναμο σημείο του Τόκιο λέγεται Sakhalin-2<br /><br />Εδώ βρίσκεται και το μεγάλο δίλημμα της ιαπωνικής κυβέρνησης.<br /><br />Παρά τη συμμετοχή της στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας, η Ιαπωνία εξακολουθεί να προμηθεύεται σημαντικές ποσότητες υγροποιημένου φυσικού αερίου από το Sakhalin-2 στη ρωσική Άπω Ανατολή.<br /><br />Το 2025 το ρωσικό έργο κάλυψε περίπου το 8,9% των συνολικών εισαγωγών LNG της Ιαπωνίας, δηλαδή περίπου 3,6-3,9 εκατ. τόνους ετησίως.<br /><br />Και η σχέση είναι βαθύτερη από μια απλή εμπορική συναλλαγή.<br /><br />Στο Sakhalin-2 συμμετέχουν οι ιαπωνικές Mitsui και Mitsubishi με ποσοστά 12,5% και 10% αντίστοιχα, ενώ τον έλεγχο έχει η Gazprom.<br /><br />Η γεωγραφική εγγύτητα κάνει επίσης το ρωσικό LNG ιδιαίτερα σημαντικό για την Ιαπωνία, καθώς μειώνει το μεταφορικό κόστος και τον χρόνο παράδοσης.<br />Η Ουάσιγκτον έδωσε παράταση μέχρι τον Δεκέμβριο<br /><br />Η πραγματική έκταση του προβλήματος φαίνεται από τις ίδιες τις αμερικανικές κυρώσεις.<br /><br />Το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών παρέτεινε έως τις 18 Δεκεμβρίου 2026 κρίσιμες εξαιρέσεις που σχετίζονται με το Sakhalin-2, συμπεριλαμβανομένων συναλλαγών που αφορούν την Gazprombank και τη λειτουργία του έργου.<br /><br />Ακόμη και η Ευρωπαϊκή Ένωση προβλέπει ειδική εξαίρεση για τη θαλάσσια μεταφορά LNG του Sakhalin-2 προς την Ιαπωνία έως τον Μάρτιο του 2028.<br /><br />Η ενεργειακή εξάρτηση του Τόκιο επομένως δεν αποτελεί απλώς ρωσικό επιχείρημα. Έχει αναγνωριστεί στην πράξη και μέσα στο ίδιο το δυτικό καθεστώς κυρώσεων.<br />Η Τακαΐτσι είχε ήδη παραδεχθεί το πρόβλημα<br /><br />Υπάρχει και μία ακόμη πολιτικά κρίσιμη λεπτομέρεια.<br /><br />Όταν η κυβέρνηση Τραμπ πίεσε το Τόκιο το 2025 να σταματήσει τις αγορές ρωσικής ενέργειας, η Τακαΐτσι είχε εξηγήσει στον Αμερικανό πρόεδρο ότι μια πλήρης απαγόρευση του ρωσικού LNG θα ήταν δύσκολη για την Ιαπωνία λόγω των ενεργειακών αναγκών της χώρας.<br /><br />Αυτό περιορίζει σήμερα τον χώρο αντίδρασής της.<br /><br />Το Τόκιο μπορεί να επιβάλει νέες κυρώσεις σε πρόσωπα, αξιωματούχους ή ρωσικούς φορείς. Μια απόφαση όμως που θα έπληττε ευθέως τις ροές LNG από το Sakhalin-2 θα είχε πολύ διαφορετικό οικονομικό κόστος. </div><div><br />Μπορεί η Ιαπωνία να αντικαταστήσει το ρωσικό LNG;<br /><br />Θεωρητικά, ναι.<br /><br />Μεγάλες ιαπωνικές εταιρείες ηλεκτρισμού έχουν δηλώσει ότι διαθέτουν τη δυνατότητα να αναζητήσουν εναλλακτικές ποσότητες εάν υπάρξει διακοπή των προμηθειών από το Sakhalin-2.<br /><br />Η JERA, για παράδειγμα, διαχειρίζεται συνολικό χαρτοφυλάκιο περίπου 30-35 εκατ. τόνων LNG ετησίως και αγοράζει περίπου 2 εκατ. τόνους από το ρωσικό έργο.<br /><br />Το ζήτημα, όμως, δεν είναι μόνο εάν μπορούν να βρεθούν φορτία. Είναι σε ποια τιμή, από ποια απόσταση και με πόσο σταθερές μακροχρόνιες συμβάσεις.<br /><br />Γι’ αυτό και η διαφοροποίηση προς αμερικανικές και άλλες πηγές LNG αποτελεί λύση περισσότερο μεσοπρόθεσμη παρά άμεση.<br /> Το πραγματικό μήνυμα του Πούτιν<br /><br />Η επίσκεψη στις Κουρίλες μπορεί συνεπώς να διαβαστεί και πέρα από την ιστορική εδαφική διαμάχη.<br /><br />Ο Πούτιν γνωρίζει ότι η Ιαπωνία μπορεί να καταδικάσει πολιτικά τη Ρωσία, να ενισχύσει την άμυνά της και να συμμετέχει στις δυτικές κυρώσεις. Γνωρίζει όμως επίσης ότι υπάρχει ένας τομέας στον οποίο το Τόκιο εξακολουθεί να χρειάζεται τη Μόσχα: την ενεργειακή ασφάλεια. <br /><br />Και αυτό δημιουργεί μια ιδιόμορφη ισορροπία.<br /><br />Η Ιαπωνία χαρακτηρίζει την παρουσία του Ρώσου προέδρου στα διεκδικούμενα νησιά «απολύτως απαράδεκτη», αλλά την ίδια στιγμή σχεδόν ένα στα έντεκα φορτία LNG που εισάγει εξακολουθεί να προέρχεται από ένα ρωσικό ενεργειακό έργο.<br /><br />Το κρίσιμο τεστ, επομένως, δεν θα είναι τόσο πόσο σκληρή θα είναι η επόμενη ανακοίνωση του Τόκιο.<br /><br />Θα είναι εάν η Ιαπωνία είναι διατεθειμένη να μετατρέψει τη διπλωματική οργή για τις Κουρίλες σε οικονομικό κόστος για τη Μόσχα — ακόμη κι αν ένα μέρος αυτού του κόστους επιστρέψει στους ίδιους τους Ιάπωνες καταναλωτές.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Πούτιν «πάτησε» στις Κουρίλες και στρίμωξε την Ιαπωνία: Η ρωσική παγίδα του φυσικού αερίου.

Βασιλης Διαμαντακος  Οργή στο Τόκιο για την ιστορική επίσκεψη του Ρώσου προέδρου στο Ιτουρούπ – Η Τακαΐτσι απειλεί με νέα μέτρα, αλλά το ρωσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Φιντάν «βλέπει» την Τουρκία στο στόχαστρο: «Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ έχουν συμμαχήσει εναντίον μας».

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/fidan-3-768x432.jpg" width="753" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Νέα αιχμηρή παρέμβαση του Τούρκου ΥΠΕΞ για τον άξονα Αθήνας–Λευκωσίας–Ιερουσαλήμ – Η Άγκυρα μιλά για «γραμμή» στη Μεσόγειο, την ώρα που παρουσιάζει τη δική της συμμαχία με Σαουδική Αραβία και Πακιστάν ως καθαρά αμυντική<br /><br />Σε νέα παρέμβαση με σαφείς αιχμές κατά της Ελλάδας, της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Ισραήλ προχώρησε ο Χακάν Φιντάν, επαναφέροντας τη θεωρία της Άγκυρας ότι η ενισχυμένη τριμερής συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο έχει ως πραγματικό αποδέκτη την Τουρκία.<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών επιχείρησε μάλιστα να αντιπαραβάλει τη συνεργασία Αθήνας–Λευκωσίας–Ιερουσαλήμ με τη νέα αμυντική συμφωνία Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, την οποία η τουρκική πλευρά χαρακτηρίζει αμυντικό μηχανισμό που δεν στρέφεται εναντίον συγκεκριμένου κράτους. Η συμφωνία της Μέκκας πράγματι προβλέπει ότι επίθεση εναντίον ενός από τα τρία μέλη θα αντιμετωπίζεται ως επίθεση εναντίον όλων.<div><br />«Υπάρχουν συμμαχίες εναντίον μας; Υπάρχουν»<br /><br />Στην τοποθέτησή του, ο Φιντάν παρουσίασε την ελληνοκυπροϊσραηλινή συνεργασία ως μέρος μιας ευρύτερης αρχιτεκτονικής ασφαλείας που, κατά την τουρκική ανάγνωση, περιορίζει τον γεωπολιτικό χώρο της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />«Υπάρχουν άλλες συμμαχίες στην περιοχή εναντίον μας; Υπάρχουν», ανέφερε, υποστηρίζοντας ότι Ελλάδα, Κυπριακή Δημοκρατία και Ισραήλ έχουν συγκροτήσει μια συμμαχία ασφαλείας και προσθέτοντας ότι είναι σαφές, κατά την άποψή του, εναντίον ποιου στρέφεται.<br /><br />Πρόκειται για μία θέση που αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα επειδή η Τουρκία δεν αντιμετωπίζει πλέον την τριμερή μόνο ως ένα διπλωματικό ή ενεργειακό σχήμα.<br /><br />Η Άγκυρα παρακολουθεί κυρίως τη στρατιωτική διάσταση που έχει αποκτήσει η συνεργασία.<br />Η «γραμμή στη μέση της Μεσογείου»<br /><br />Ο Φιντάν χρησιμοποίησε μια χαρακτηριστική γεωγραφική περιγραφή:<br /><br />«Στα βόρεια της Μεσογείου βρίσκεται η Τουρκία, στα νότια η Αίγυπτος και υπάρχει μια συμμαχία που τραβά μια γραμμή ακριβώς στη μέση της Μεσογείου», υποστήριξε.<br /><br />Και συμπλήρωσε πως, κατά την εκτίμησή του, «είναι σαφές ποιος είναι ο στόχος της και προς τα πού κατευθύνεται».<br /><br />Η αναφορά αποτυπώνει μια πάγια ανησυχία της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής: ότι ένα πλέγμα συνεργασιών από την Ελλάδα και την Κύπρο έως το Ισραήλ και άλλες περιφερειακές δυνάμεις μπορεί να περιορίσει την τουρκική επιρροή στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Υπάρχει, ωστόσο, μια ουσιώδης λεπτομέρεια: η Ελλάδα διατηρεί παράλληλα ισχυρή στρατιωτική συνεργασία και με την Αίγυπτο. Αθήνα, Λευκωσία και Κάιρο έχουν επίσης υπογράψει κοινά σχέδια στρατιωτικής συνεργασίας, γεγονός που δείχνει ότι η ελληνική στρατηγική βασίζεται σε ένα ευρύτερο πλέγμα περιφερειακών συνεργασιών και όχι αποκλειστικά στον άξονα με το Ισραήλ. </div><div><br />Τι έχουν πραγματικά συμφωνήσει Αθήνα, Λευκωσία και Ιερουσαλήμ<br /><br />Εδώ χρειάζεται να διαχωριστεί η πολιτική ερμηνεία του Φιντάν από όσα προβλέπουν επισήμως οι συμφωνίες.<br /><br />Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ υπέγραψαν τον Δεκέμβριο του 2025 το Κοινό Σχέδιο Δράσης για το 2026, το οποίο περιλαμβάνει κοινές επιχειρησιακές δραστηριότητες, συνεκπαίδευση δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων, επιτελικές συναντήσεις και διαβουλεύσεις. Το ΓΕΕΘΑ παρουσιάζει επισήμως τη συνεργασία ως παράγοντα ενίσχυσης της ειρήνης, της σταθερότητας και της ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Στην κοινή διακήρυξη της τριμερούς συνόδου του Δεκεμβρίου, οι τρεις κυβερνήσεις συμφώνησαν επίσης να ενισχύσουν τη συνεργασία σε άμυνα, θαλάσσια ασφάλεια, προστασία κρίσιμων υποδομών και αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, ενώ επανέλαβαν τη σημασία του σχήματος 3+1 με τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Σε κανένα από τα επίσημα αυτά κείμενα δεν κατονομάζεται η Τουρκία ως στόχος.<br /><br />Επομένως, ο ισχυρισμός ότι η τριμερής συγκροτήθηκε «εναντίον της Τουρκίας» αποτελεί θέση της Άγκυρας και όχι διακηρυγμένο σκοπό της συνεργασίας.<br />Από τα drones μέχρι την αεράμυνα<br /><br />Αυτό που δεν αμφισβητείται είναι ότι η αμυντική σχέση Ελλάδας–Ισραήλ έχει αποκτήσει πολύ μεγαλύτερο επιχειρησιακό βάθος.<br /><br />Ο Νίκος Δένδιας είχε ανακοινώσει τον Ιανουάριο ότι το πρόγραμμα του 2026 περιλαμβάνει 29 δράσεις στην Ελλάδα και 25 στο Ισραήλ, ενώ Αθήνα και Ιερουσαλήμ συμφώνησαν να ανταλλάξουν τεχνογνωσία για την αντιμετώπιση σμηνών drones, μη επανδρωμένων υποθαλάσσιων συστημάτων και κυβερνοαπειλών.<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται κοινές ασκήσεις σε ξηρά, αέρα και θάλασσα, συνεκπαίδευση ειδικών δυνάμεων και ανταλλαγή τεχνογνωσίας για UAV και ηλεκτρονικό πόλεμο.<br /><br />Αυτή ακριβώς η ποιοτική αναβάθμιση είναι που φαίνεται να προκαλεί τη μεγαλύτερη προσοχή στην Άγκυρα.<br />Η αντίφαση που δημιουργεί η συμφωνία της Μέκκας<br /><br />Η παρέμβαση Φιντάν αποκτά ακόμη μεγαλύτερο γεωπολιτικό ενδιαφέρον λόγω της χρονικής συγκυρίας.<br /><br />Μόλις στις 7 Αυγούστου, Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Πακιστάν υπέγραψαν στη Μέκκα συμφωνία συλλογικής άμυνας, με μια ρήτρα που παραπέμπει στη φιλοσοφία του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ: επίθεση εναντίον ενός κράτους θεωρείται επίθεση εναντίον όλων.<br /><br />Ο ίδιος ο Φιντάν επιμένει ότι η συγκεκριμένη συμφωνία δεν στρέφεται ούτε κατά του Ιράν ούτε εναντίον οποιασδήποτε άλλης χώρας.<br /><br />Εδώ βρίσκεται και η πολιτική αντίφαση της τουρκικής επιχειρηματολογίας:<br /><br />η Άγκυρα ζητεί η δική της νέα συμμαχία να κρίνεται από τους επισήμως διακηρυγμένους αμυντικούς σκοπούς της, αλλά αποδίδει στην τριμερή Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ έναν μη διακηρυγμένο αντιτουρκικό στόχο.</div><div><br />Τι πραγματικά φοβάται η Άγκυρα<br /><br />Πίσω από τη νέα δήλωση Φιντάν βρίσκεται ένα μεγαλύτερο γεωπολιτικό παιχνίδι.<br /><br />Η Ελλάδα ενισχύει τις στρατηγικές της σχέσεις με το Ισραήλ, διατηρεί ισχυρή συνεργασία με την Αίγυπτο και την Κύπρο και επενδύει στη διασύνδεση άμυνας, ενέργειας και θαλάσσιας ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ταυτόχρονα, η Τουρκία οικοδομεί τη δική της αρχιτεκτονική συνεργασιών, με τη συμφωνία με Σαουδική Αραβία και Πακιστάν να αποτελεί πλέον το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. <br /><br />Το αποτέλεσμα είναι ότι στην ευρύτερη περιοχή σχηματίζονται παράλληλα δίκτυα ισχύος και αποτροπής.<br /><br />Και αυτό ίσως εξηγεί καλύτερα τη νέα επίθεση Φιντάν από οποιαδήποτε ρητορική περί «περικύκλωσης».<br /><br />Η Άγκυρα δεν ανησυχεί μόνο για μία τριμερή συνεργασία. Ανησυχεί για το ενδεχόμενο Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ να μετατρέψουν μια πολυετή πολιτική σχέση σε πραγματικό στρατηγικό και επιχειρησιακό άξονα στην Ανατολική Μεσόγειο — σε μια περιοχή όπου η Τουρκία θεωρεί ότι πρέπει να παραμένει ο κυρίαρχος παίκτης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Φιντάν «βλέπει» την Τουρκία στο στόχαστρο: «Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ έχουν συμμαχήσει εναντίον μας».

Βασιλης Διαμαντακος  Νέα αιχμηρή παρέμβαση του Τούρκου ΥΠΕΞ για τον άξονα Αθήνας–Λευκωσίας–Ιερουσαλήμ – Η Άγκυρα μιλά για «γραμμή» στη Μεσόγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα στο διπλωματικό παιχνίδι για το Ιράν: Η Ουάσινγκτον ζητά παρέμβαση εν μέσω κρίσης στα Στενά του Ορμούζ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/hormuz_tankers.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1076" data-original-width="1920" height="112" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/hormuz_tankers.jpg" width="770" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η χώρα μας ως μεγάλη ναυτιλιακή δύναμη, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας</span></h3>Νέα διάσταση αποκτά η διπλωματική κινητικότητα γύρω από τον πόλεμο ΗΠΑ–Ιράν, καθώς η Ουάσινγκτον διευρύνει τις επαφές της με ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, την ώρα που η ένταση στα Στενά του Ορμούζ παραμένει στο επίκεντρο.<br /><br />Σύμφωνα με το indiatoday.in, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο είχε συνομιλία με τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη την Τετάρτη, ενώ την Πέμπτη ο Έλληνας υπουργός είχε επικοινωνία με τον Ιρανό ομόλογό του Αμπάς Αραγτσί.<br /><br />Ανάλογη κινητικότητα καταγράφηκε και με την Αυστρία, με την Ουάσινγκτον να επιχειρεί, σύμφωνα με το δημοσίευμα, να αξιοποιήσει περισσότερα διπλωματικά κανάλια, καθώς οι προσπάθειες για τερματισμό της σύγκρουσης παραμένουν χωρίς σαφή αποτέλεσμα.<div><br />Στο επίκεντρο τα Στενά του Ορμούζ<br /><br />Η κρίση στα Στενά του Ορμούζ αποτελεί πλέον βασικό ζήτημα των διεθνών επαφών. Πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες θαλάσσιες οδούς μεταφοράς πετρελαίου παγκοσμίως, με περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας διακίνησης πετρελαίου να διέρχεται συνήθως από την περιοχή.<br /><br />Η Ελλάδα, ως μεγάλη ναυτιλιακή δύναμη, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και την ασφάλεια των εμπορικών πλοίων, τόσο στον Περσικό Κόλπο όσο και στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Στη συνομιλία του με τον Αραγτσί, ο Γιώργος Γεραπετρίτης ενημερώθηκε για τις περιφερειακές εξελίξεις και ειδικότερα για τις συνομιλίες σχετικά με τα Στενά του Ορμούζ. Από ελληνικής πλευράς υπογραμμίστηκε η ανάγκη διασφάλισης της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας και της θαλάσσιας ασφάλειας.</div><div><br />Η Αθήνα στο επίκεντρο των επαφών<br /><br />Η εμπλοκή της Ελλάδας δεν παρουσιάζεται ως επίσημη διαμεσολάβηση μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης. Ωστόσο, η Αθήνα φαίνεται να αποκτά έναν ρόλο στις προσπάθειες να παραμείνουν ανοιχτοί οι δίαυλοι επικοινωνίας.<br /><br />Αναλυτές εκτιμούν ότι χώρες που μέχρι σήμερα κρατούσαν περισσότερο αποστασιοποιημένη στάση επιχειρούν πλέον να χρησιμοποιήσουν τις διπλωματικές τους δυνατότητες, καθώς οι επιπτώσεις της κρίσης επεκτείνονται στην παγκόσμια οικονομία, στην ενέργεια και στη ναυσιπλοΐα.<br /><br />Η Αυστρία, μάλιστα, έχει προσφερθεί να φιλοξενήσει νέες συνομιλίες με το Ιράν, ενώ υπογραμμίζει ότι δεν υπάρχει στρατιωτική λύση στην κρίση και ότι μια διπλωματική λύση παραμένει εφικτή.</div><div><br />«Καμία σαφής διπλωματική λύση ακόμη»<br /><br />Από την πλευρά του Ιράν, ο Αμπάς Αραγτσί φέρεται να συζήτησε με τους Ευρωπαίους ομολόγους του τους μηχανισμούς για τη μελλοντική διαχείριση των Στενών του Ορμούζ, ενώ κατηγόρησε τις ΗΠΑ και το Ισραήλ για την κλιμάκωση της σύγκρουσης.<br /><br />Παρά τις συνεχείς επαφές, μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει ξεκάθαρη διπλωματική θέση. Η Ουάσινγκτον επιδιώκει την επαναλειτουργία της κρίσιμης θαλάσσιας οδού, ενώ η Τεχεράνη διατηρεί σκληρή στάση.<br /><br />Το γεγονός ότι Ελλάδα και Αυστρία μπαίνουν πλέον πιο ενεργά στον κύκλο των επαφών δείχνει ότι η διεθνής ανησυχία μεγαλώνει, με το βλέμμα όλων να παραμένει στραμμένο στα Στενά του Ορμούζ και στο ενδεχόμενο μιας νέας κλιμάκωσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ελλάδα στο διπλωματικό παιχνίδι για το Ιράν: Η Ουάσινγκτον ζητά παρέμβαση εν μέσω κρίσης στα Στενά του Ορμούζ

Η χώρα μας ως μεγάλη ναυτιλιακή δύναμη, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας Νέα διάσταση αποκτά η διπλωματική κινητι...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ ζήτησε από τις ΗΠΑ να βομβαρδίσουν τους Τούρκους στη Συρία. Ο Τραμπ ΜΠΛΟΚΑΡΕ τις αεροπορικές επιδρομές.

<img height="76" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2021/10/syrian-mercenaries-jihadis-630x380.jpg" width="739" /><div><br /></div><div> Το Ισραήλ ζήτησε από τις ΗΠΑ να εξαπολύσουν στρατιωτικά πλήγματα στη Συρία εναντίον τουρκικών στόχων ή τουρκικά υποστηριζόμενων δυνάμεων, αλλά ο Πρόεδρος Τραμπ παρενέβη προσωπικά και μπλόκαρε την επιχείρηση, ανέφερε το ισραηλινό Channel 13, στο πιο πρόσφατο περιστατικό συγκράτησης της ισραηλινής στρατιωτικής δράσης στη χώρα.<br /><br />Η κίνηση έρχεται καθώς η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν υπέγραψαν σύμφωνο συλλογικής άμυνας που τις δεσμεύει να αντιμετωπίζουν οποιαδήποτε επίθεση σε ένα μέλος ως επίθεση σε όλα, και καθώς ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν δήλωσε ότι η Αίγυπτος θα μπορούσε να προσχωρήσει στη συμμαχία «στο επόμενο στάδιο».<br /><br />Ισραηλινές δυνάμεις προέλασαν στη λεκάνη του Γιαρμούκ στη δυτική ύπαιθρο της Ντεράα με 12 στρατιωτικά οχήματα και δύο drones, εισερχόμενες προς το χωριό Τζαμλέχ και συνεχίζοντας προς τη Σαϊσούν, όπου τοποθέτησαν δυνάμεις στη γέφυρα μεταξύ κατοικημένων περιοχών και έστησαν σημείο ελέγχου για την επιθεώρηση των διερχομένων.<br /><br /><img src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/08/ISRAEL-SYRIA.jpg" /><br /><br />Ο Τούρκος Πρέσβης Νουχ Γιλμάζ δήλωσε στο Syria Now ότι ο Πρόεδρος Ερντογάν θα επισκεφθεί τη Συρία πριν από το τέλος του έτους και ελπίζει να προσευχηθεί στο Τέμενος των Ομεϋαδών, μια υπόσχεση που είχε δώσει το 2012 ενώ προέβλεπε την πτώση του Άσαντ.<br /><br />Πολλοί υπέθεταν ότι ο πρόεδρος της Τουρκίας θα έφτανε πρώτος στη Δαμασκό.<br /><br />Ο εμίρης του Κατάρ έφτασε εκεί τον Ιανουάριο του 2025, ο Ζελένσκι τον Απρίλιο, ο Μακρόν τον Ιούλιο.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Το Ισραήλ ζήτησε από τις ΗΠΑ να βομβαρδίσουν τους Τούρκους στη Συρία. Ο Τραμπ ΜΠΛΟΚΑΡΕ τις αεροπορικές επιδρομές.

 Το Ισραήλ ζήτησε από τις ΗΠΑ να εξαπολύσουν στρατιωτικά πλήγματα στη Συρία εναντίον τουρκικών στόχων ή τουρκικά υποστηριζόμενων δυνάμεων, α...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν παριστάνει τον μεγάλο αφέντη της περιοχής και έδωσε εντολές στον Τραμπ.

<img height="93" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/01/erdogan-630x400.jpg" width="762" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τι είπε για Συρία, Λίβανο, Γάζα, Λιβύη. Κάλεσε την Αίγυπτο να ενταχθεί στη Συμφωνία της Μέκκας</span></h3><div>Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι η Αίγυπτος θα μπορούσε να ενταχθεί στη συμφωνία κοινής άμυνας που υπέγραψαν πρόσφατα η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν, χαρακτηρίζοντας την προσχώρηση του Καΐρου «εφικτή» και υπογραμμίζοντας ότι το σύμφωνο παραμένει ανοιχτό σε νέα μέλη.<br /><br />Ο Ερντογάν προέβη στις δηλώσεις αυτές στο πλαίσιο συνέντευξης που παραχώρησε στο δίκτυο Al Jazeera και στην εκπομπή «Al Muqabala», η οποία είναι προγραμματισμένο να μεταδοθεί το βράδυ της Κυριακής 16/08 από το αραβικό ειδησεογραφικό πρόγραμμα.<br /><br />Όπως ανέφερε, η συμφωνία, η οποία υπογράφηκε την περασμένη Παρασκευή στη Μέκκα από τον Ερντογάν, τον διάδοχο του θρόνου της Σαουδικής Αραβίας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν και τον Πακιστανό Πρωθυπουργό Σεχμπάζ Σαρίφ, δεσμεύει τα συμβαλλόμενα μέρη να λάβουν κοινά μέτρα σε περίπτωση που οποιοδήποτε εξ αυτών δεχθεί εξωτερική επίθεση.<br /><br />«Αυτή η συμφωνία έστειλε ένα σημαντικό μήνυμα στον κόσμο», τόνισε ο Ερντογάν, προσθέτοντας ότι η συμμετοχή της Αιγύπτου συγκαταλέγεται στις επιλογές που εξετάζονται για τη μελλοντική επέκταση του συμφώνου.<br /><br />Η συμφωνία, γνωστή και ως Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας, ορίζει ότι μια ένοπλη επίθεση εναντίον οποιουδήποτε εκ των τριών υπογραφόντων θα αντιμετωπιστεί ως επίθεση εναντίον όλων, μια ρήτρα συλλογικής αποτροπής την οποία αναλυτές έχουν παρομοιάσει με τη διάταξη περί αμοιβαίας άμυνας του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ωστόσο, αξιωματούχοι στο Ισλαμαμπάντ απέκρουσαν τον χαρακτηρισμό του συμφώνου ως ισoδύναμου του ΝΑΤΟ ή ως μέσου που στρέφεται κατά συγκεκριμένης χώρας.<br />Περιφερειακές συγκρούσεις και προσπάθειες διαμεσολάβησης<br /><br />Ο Ερντογάν αναφέρθηκε σε σειρά περιφερειακών ζητημάτων κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, συμπεριλαμβανομένων των εντάσεων γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, καθώς και των συγκρούσεων σε Συρία, Γάζα και Λίβανο.<br /><br />Υπογράμμισε ότι η επαναλειτουργία των Στενών αποτελεί προτεραιότητα για την Άγκυρα, υποστηρίζοντας ότι το συνεχιζόμενο κλείσιμό τους δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα κανενός, ενώ απέδωσε τα εύσημα στο Κατάρ για τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει στις προσπάθειες διαμεσολάβησης για τον τερματισμό των εχθροπραξιών στην περιοχή.<br /><br />Σε ό,τι αφορά τη Συρία, ο Ερντογάν διαβεβαίωσε ότι η Τουρκία δεν θα αφήσει τους γείτονές της να αντιμετωπίσουν μόνοι τους την αστάθεια.<br /><br />Επεσήμανε ότι η Άγκυρα θα πράξει ό,τι περνά από το χέρι της για να στηρίξει τη σταθερότητα στη χώρα, σημείωσε τα δικά του σχέδια για επίσκεψη εκεί και τόνισε ότι οι Κούρδοι της Συρίας θα έχουν «μερίδιο στην ειρήνη και τη σταθερότητα».<br /><br />Πρόσθεσε ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να ενισχύει τους δεσμούς με τις κουρδικές κοινότητες και να διασφαλίζει τα δικαιώματά τους σε ολόκληρη την περιοχή.<br /><br />Αναφερόμενος στη Γάζα, ο Ερντογάν τόνισε ότι η Τουρκία «δεν μπορεί να αφήσει τη Γάζα μόνη» και θα πράξει ό,τι κριθεί απαραίτητο για να την υποστηρίξει.<br /><br />Σημείωσε ότι η Χαμάς τηρεί τις δεσμεύσεις της με καλή πίστη, την ίδια στιγμή που το Ισραήλ συνεχίζει τον πόλεμο.<br /><br />Στρέφοντας την προσοχή του στον Λίβανο, ο Τούρκος Πρόεδρος χαρακτήρισε τις συνεχιζόμενες ισραηλινές επιθέσεις πηγή σοβαρής ανησυχίας για την Άγκυρα.<br /><br />Όπως ανέφερε, έθεσε την ανάγκη τερματισμού του πολέμου στον Λίβανο απευθείας στον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ κατά την πρόσφατη επίσκεψη του τελευταίου στην Τουρκία, υπογραμμίζοντας τον ρόλο της Ουάσιγκτον στην επίτευξη παύσης των εχθροπραξιών.<br /><br />Παράλληλα, ο Ερντογάν δήλωσε ότι η Τουρκία θα εξακολουθήσει να στηρίζει το Σουδάν, χαρακτηρίζοντας καλές τις σχέσεις του με τον επικεφαλής του Κρατικού Συμβουλίου, Αμπντέλ Φατάχ αλ-Μπουρχάν, και διαβεβαίωσε ότι οι σχέσεις της Άγκυρας με τη Λιβύη παραμένουν σταθερές και η Τουρκία δεν πρόκειται να την εγκαταλείψει.<br />Η ένταξη στην ΕΕ δεν αποτελεί πλέον προτεραιότητα, δηλώνει ο Ερντογάν<br /><br />Σε σχέση με την Ευρώπη, ο Ερντογάν εκτίμησε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν φαίνεται πρόθυμη να αποδεχθεί την Τουρκία, διακηρύσσοντας ότι η ένταξη στην ΕΕ δεν αποτελεί πλέον προτεραιότητα για την Άγκυρα.<br /><br />Προειδοποίησε δε ότι η Ευρώπη θα είναι τελικά «η χαμένη» από αυτή την εξέλιξη.<br /><br />Η Τουρκία κατέχει το καθεστώς της υποψήφιας προς ένταξη χώρας από το 1999 και ξεκίνησε επίσημα τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις το 2005, ωστόσο η διαδικασία παραμένει ουσιαστικά ακινητοποιημένη εδώ και χρόνια λόγω διαφορών γύρω από τα πρότυπα του κράτους δικαίου, το Κυπριακό και άλλα ζητήματα.<br />Ο Ερντογάν αναμένει την τήρηση της υπόσχεσης Τραμπ για τα μαχητικά F-35<br /><br />Ο Ερντογάν δήλωσε ότι έχει λάβει διαβεβαίωση από τον Ντόναλντ Τραμπ αναφορικά με την επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα κατασκευής μαχητικών αεροσκαφών F-35 και αναμένει την τήρηση της δέσμευσης αυτής.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι η Τουρκία απομακρύνθηκε από το πολυεθνικό πρόγραμμα των F-35 το 2019, αφού παρέλαβε το ρωσικό σύστημα αεροπορικής άμυνας S-400, μια αγορά την οποία η Ουάσιγκτον έκρινε ότι θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τα ευαίσθητα τεχνολογικά μυστικά του stealth μαχητικού.<br /><br />Στεκόμενος δίπλα στον Ερντογάν κατά τη διάρκεια της περασμένης συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, ο Τραμπ δήλωσε ότι η κυβέρνησή του θα άρει τις κυρώσεις του νόμου CAATSA που επιβλήθηκαν στην Τουρκία τον Δεκέμβριο του 2020 λόγω της αγοράς των S-400, προσθέτοντας ότι η επιστροφή στο πρόγραμμα των F-35 είναι «κάτι που σίγουρα θα εξετάσουμε».<br /><br />Ωστόσο, κάθε τέτοιου είδους πώληση εξακολουθεί να συναντά αντίσταση στο Κογκρέσο των ΗΠΑ.<br /><br />Σχετικός νόμος του 2020 απαγορεύει στο Πεντάγωνο να μεταβιβάσει αεροσκάφη F-35 στην Τουρκία για όσο διάστημα η χώρα διατηρεί σε ισχύ το σύστημα S-400.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ερντογάν παριστάνει τον μεγάλο αφέντη της περιοχής και έδωσε εντολές στον Τραμπ.

Τι είπε για Συρία, Λίβανο, Γάζα, Λιβύη. Κάλεσε την Αίγυπτο να ενταχθεί στη Συμφωνία της Μέκκας Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι η...

Διαβάστε την συνέχεια

1974: Στα μπουντρούμια των τουρκικών φυλακών, συγκλονιστικές μαρτυρίες.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.onisilos.gr/wp-content/uploads/2026/08/aixmalotoi-1974-adana.webp" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="768" data-original-width="1248" height="123" src="https://www.onisilos.gr/wp-content/uploads/2026/08/aixmalotoi-1974-adana.webp" width="753" /></a></div><div><br /></div>Εκατοντάδες Ελληνοκύπριοι, νέοι και ηλικιωμένοι, κατέληξαν στα μπουτρούμια των τουρκικών φυλακών όπου υπέφεραν τα πάνδεινα. Ξύλο, γροθιές, κλωτσιές, λογχισμοί, απειλές, φαγητό με ποντίκια να κυκλοφορούν ανάμεσα στη φασολάδα… Νερό βρώμικο…<br /><br />ΤΟΥ <b>ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΗ<br /></b><br />Η πείνα και η δίψα δεν τους σταματούσαν και ρουφούσαν ότι τους προσφερόταν με την ελπίδα: Να κρατηθούν στη ζωή και να επιστρέψουν στην Κύπρο στην πατρίδα και στην αγκαλιά των αγαπημένων τους. Για μερικούς τα πράγματα ήταν ακόμα χειρότερα καθώς έβλεπαν τα αδέλφια ή τους γονείς τους να βασανίζονται άγρια και να παρεμβαίνουν πολλές φορές για να τους σώσουν με αποτέλεσμα να δέχονται εκείνοι τα κτυπήματα…<br />Οι μαρτυρίες των αιχμαλώτων που μεταφέρθηκαν στην Αντίγιαμαν, την Αμάσεια ή Τα Άδανα συγκλονίζουν.<br /><br />Τα αδέλφια Κουμίδη από την Κερύνεια – Πρόκειται για τη δεύτερη μεγαλύτερη ομάδα συγγενών που μεταφέρθηκαν στις τουρκικές φυλακές. Τα τρία αδέλφια συνελήφθησαν αιχμάλωτοι και μεταφέρθηκαν μαζί στις τουρκικές φυλακές, όπου και εκεί ακόμα και οι Τούρκοι αισθάνονταν άβολα να τους χωρίσουν.<br /><br />Τα τρία αδέλφια Κωνσταντίνος, Γιαννάκης και Απόλλων Κουμίδη συνελήφθησαν μαζί τον Ιούλιο του 1974 και αφέθηκαν ελεύθεροι τον Οκτώβρη του 1974. Οι δυο ήταν έφεδροι στρατιώτες και ο τρίτος, ο μικρότερος, υπηρετούσε τη θητεία του ως εθνοφρουρός.<br /><br />Συνελήφθησαν από τους πρώτους στην περιοχή της Κερύνειας, στις 26 Ιουλίου. Είχαν παραδοθεί στην Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών μετά την υποχώρηση. Είπαν ότι αρχικά μεταφέρθηκαν από τους Τούρκους στις φυλακές των Αδάνων κι αργότερα κατέληξαν στην Αμάσεια. Βρισκόντουσαν και αυτοί στα παγιδευμένα λεωφορεία και αντιμετώπισαν τον μαινόμενο τουρκικό όχλο στα βάθη της Μικράς Ασίας.<br /><br /><br />Με τον μεγάλο αδελφό- Ο Κυριάκος Κυριάκου, από την Τύμπου μεταφέρθηκε στο Τζιάος με άλλους επίστρατους και εθνοφρουρούς με τους οποίους συνελήφθη στην περιοχή Ακανθού. Τους έστησαν στο εκτελεστικό το οποίο, ωστόσο, δεν έγινε κι έτσι αφού γλύτωσαν την εκτέλεση μεταφέρθηκαν με λεωφορείο στο γκαράζ Παυλίδη. <a href="https://www.philenews.com/kipros/koinonia/article/1758940/sta-bountroumia-ton-tourkikon-filakon-sigklonistikes-martiries-gia-ta-dina-ton-echmaloton-sta-adana-stin-amasia-tin-antigiaman-xilokopima-mechri-lipothimias-vinteo/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

1974: Στα μπουντρούμια των τουρκικών φυλακών, συγκλονιστικές μαρτυρίες.

Εκατοντάδες Ελληνοκύπριοι, νέοι και ηλικιωμένοι, κατέληξαν στα μπουτρούμια των τουρκικών φυλακών όπου υπέφεραν τα πάνδεινα. Ξύλο, γροθιές, κ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Υπόσχεση Τραμπ να πάρει η Τουρκία F-35”- Η Αίγυπτος… στη Μέκκα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQizfBVWw18Z_qYloRH24XmJmf9wLJNF_XbdN5jFI5baI6fjctzr-d1Upc&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="415" data-original-width="739" height="84" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQizfBVWw18Z_qYloRH24XmJmf9wLJNF_XbdN5jFI5baI6fjctzr-d1Upc&s=10" width="744" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Το ενδεχόμενο να ενταχθεί η Αίγυπτος στην κοινή αμυντική συμφωνία που υπεγράφη πρόσφατα μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, άφησε ανοιχτό ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Μιλώντας στο δίκτυο Al Jazeera, ο Ερντογάν υπογράμμισε ότι η «Συμφωνία της Μέκκας» δεσμεύει τα συμβαλλόμενα μέρη να αναλάβουν κοινή δράση σε περίπτωση που οποιοδήποτε από αυτά δεχθεί εξωτερική επίθεση, σύμφωνα με την Καθημερινή.<br /><br />Οπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος, η συμφωνία εξέπεμψε ένα ηχηρό μήνυμα σε ολόκληρο τον κόσμο, με τη συμμετοχή της Αιγύπτου να συγκαταλέγεται πλέον στις επιλογές για τη μελλοντική διεύρυνση της συμμαχίας.<br /><br />Η συμφωνία υπεγράφη στη Μέκκα την περασμένη Παρασκευή από τον ίδιο, τον Σαουδάραβα πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν και τον πρωθυπουργό του Πακιστάν, Σεχμπάζ Σαρίφ. Προβλέπει ρητά ότι τυχόν ένοπλη επίθεση εναντίον οποιουδήποτε από τα τρία κράτη θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων.<br /><br />Πρόκειται για μια ρήτρα συλλογικής αποτροπής, την οποία αρκετοί αναλυτές έσπευσαν να παρομοιάσουν με το Αρθρο 5 του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, κυβερνητικοί αξιωματούχοι στο Ισλαμαμπάντ κρατούν χαμηλούς τόνους, ξεκαθαρίζοντας ότι η συμφωνία δεν θα πρέπει να ερμηνεύεται ως ένα αντίστοιχο ΝΑΤΟ, ούτε ότι στρέφεται εναντίον κάποιας συγκεκριμένης χώρας.<div><br />Το «διαζύγιο» με την Ευρώπη και η υπόσχεση Τραμπ για τα F-35<br /><br />Οσον αφορά τις ευρωτουρκικές σχέσεις, ο Ερντογάν διέγνωσε έλλειψη βούλησης από πλευράς Ευρωπαϊκής Ενωσης για την ένταξη της Τουρκίας. Εσπευσε, ωστόσο, να διαμηνύσει ότι η ευρωπαϊκή προοπτική δεν αποτελεί πλέον προτεραιότητα για την Αγκυρα, εκτιμώντας ότι η Ευρώπη θα είναι τελικά αυτή που θα βγει «χαμένη» από αυτή την εξέλιξη.<br /><br />Παράλληλα, επανέλαβε ότι έχει λάβει υπόσχεση από τον Ντόναλντ Τραμπ σχετικά με την απόκτηση των μαχητικών αεροσκαφών F-35, υπογραμμίζοντας ότι αναμένει την υλοποίησή της.Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Τουρκία αποβλήθηκε από το πρόγραμμα των F-35 το 2019, μετά την παραλαβή του ρωσικής κατασκευής αντιαεροπορικού συστήματος S-400. Τότε, η Ουάσιγκτον είχε κρίνει ότι η συνύπαρξη των δύο συστημάτων θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την τεχνολογία stealth των αμερικανικών αεροσκαφών.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα τον περασμένο μήνα, ο Τραμπ είχε δηλώσει δημοσίως ότι η κυβέρνησή του προτίθεται να άρει τις κυρώσεις (CAATSA) που είχαν επιβληθεί στην Τουρκία, αφήνοντας ανοιχτό το παράθυρο για την επιστροφή της Αγκυρας στο πρόγραμμα των F-35.<br /><br />Εντούτοις, όπως υπογραμμίζει το Al Jazeera, ο δρόμος για μια τέτοια πώληση παραμένει δύσβατος, καθώς εξακολουθεί να προσκρούει στις σθεναρές αντιστάσεις του Κογκρέσου. Παράλληλα, αμερικανικός νόμος του 2020 απαγορεύει ρητά στο Πεντάγωνο να προχωρήσει σε οποιαδήποτε μεταφορά F-35 προς την Τουρκία, για όσο διάστημα η τελευταία διατηρεί στο οπλοστάσιό της τους ρωσικούς πυραύλους S-400.<br /><br />«Προτεραιότητα τα Στενά του Ορμούζ»<br /><br />Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Ερντογάν κατέστησε σαφές ότι η επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ αποτελεί προτεραιότητα για την Αγκυρα, εκτιμώντας ότι το συνεχιζόμενο κλείσιμό τους δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα καμιάς πλευράς. Παράλληλα, απέδωσε τα εύσημα στο Κατάρ για τον κρίσιμο διαμεσολαβητικό του ρόλο στις προσπάθειες κατάπαυσης του πυρός στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Ο Ερντογάν δεσμεύτηκε επίσης ότι η Τουρκία «δεν πρόκειται να αφήσει τους γείτονές της αβοήθητους», κάνοντας ειδική μνεία στη Συρία, τη Γάζα και τον Λίβανο. Δήλωσε ότι η Αγκυρα θα πράξει ό,τι περνά από το χέρι της για να διασφαλίσει τη σταθερότητα στη Συρία, αποκαλύπτοντας την πρόθεσή του να επισκεφθεί τη χώρα, ενώ τόνισε με νόημα ότι και οι Κούρδοι της Συρίας θα έχουν «μερίδιο στην ειρήνη και τη σταθερότητα». Η Τουρκία, πρόσθεσε, θα συνεχίσει να ενισχύει τους δεσμούς της με τις κουρδικές κοινότητες και να προασπίζεται τα δικαιώματά τους σε ολόκληρη την περιοχή.<br /><br />Αναφορικά με τη Γάζα, ο Τούρκος πρόεδρος επανέλαβε ότι η χώρα του δεν μπορεί να την εγκαταλείψει στην τύχη της και θα προβεί σε κάθε απαραίτητη ενέργεια για την υποστήριξή της. Σημείωσε μάλιστα ότι η Χαμάς τηρεί τις δεσμεύσεις της καλή τη πίστει, ενόσω το Ισραήλ συνεχίζει τον πόλεμο.<br /><br />Περνώντας στον Λίβανο, υπογράμμισε ότι οι συνεχιζόμενες ισραηλινές επιθέσεις αποτελούν πηγή έντονης ανησυχίας. Ανέφερε πως έθεσε επιτακτικά την ανάγκη τερματισμού του πολέμου στον Ντόναλντ Τραμπ κατά την πρόσφατη επίσκεψή του τελευταίου στην Τουρκία, δίνοντας έμφαση στον κομβικό ρόλο που οφείλει να διαδραματίσει η Ουάσιγκτον για την παύση των εχθροπραξιών.<br /><br />Τέλος, διαβεβαίωσε ότι η Αγκυρα θα συνεχίσει να στηρίζει το Σουδάν, χαρακτηρίζοντας άριστες τις σχέσεις της με τον επικεφαλής του Μεταβατικού Συμβουλίου Κυριαρχίας της χώρας, Αμπντέλ Φατάχ αλ-Μπουρχάν. Σταθερές χαρακτήρισε και τις διμερείς σχέσεις με τη Λιβύη.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

“Υπόσχεση Τραμπ να πάρει η Τουρκία F-35”- Η Αίγυπτος… στη Μέκκα.

Το ενδεχόμενο να ενταχθεί η Αίγυπτος στην κοινή αμυντική συμφωνία που υπεγράφη πρόσφατα μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, άφη...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικός χάρτης “εξαφανίζει” το Ισραήλ. Τι απαντά η Ιερουσαλήμ.

<div><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQXrp9tqd166ZnTGCrUv65ZNnAG-W-zhMAaFo2X6C60tijP6UGX89FwPvo3&s=10" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="451" data-original-width="679" height="88" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQXrp9tqd166ZnTGCrUv65ZNnAG-W-zhMAaFo2X6C60tijP6UGX89FwPvo3&s=10" width="733" /></a></div><div><br /></div><div>“Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Φιντάν απειλεί το Ισραήλ μόλις μία ημέρα αφότου φωτογραφήθηκε με έναν χάρτη που “εξαφανίζει” εντελώς το Ισραήλ”.<br /><br />“Η Τουρκία, η οποία έχει γίνει το αρχηγείο της τρομοκρατικής οργάνωσης Χαμάς και φιλοξενεί τους ηγέτες των τρομοκρατών της, δεν έχει κανένα ρόλο στον καθορισμό των ρυθμίσεων ασφαλείας του Ισραήλ στη Γάζα”, αναφέρει το ισραηλινό ΥΠΕΞ.<br /><br />“Η πορεία προς τα εμπρός είναι σαφής: η Χαμάς πρέπει να αφοπλιστεί και η Γάζα να αποστρατιωτικοποιηθεί. Μόνο τότε μπορούν να ακολουθήσουν περαιτέρω ισραηλινά βήματα. Το Ισραήλ δεν θα επιτρέψει στη Χαμάς να ανοικοδομήσει την ικανότητά της να απειλεί ξανά τους πολίτες μας, και τίποτα από όσα λέει η Τουρκία δεν θα το αλλάξει αυτό”, καταλήγει.<br /><br /><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSgc1S6tl_yp_f425a_QjpZbU1zsawlYWMD9iQtjnhGsUasMPdSF1o0dVlF&s=10" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="585" data-original-width="524" height="585" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSgc1S6tl_yp_f425a_QjpZbU1zsawlYWMD9iQtjnhGsUasMPdSF1o0dVlF&s=10" width="524" /></a><br /><br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><br /><br /><br /><br />

Τουρκικός χάρτης “εξαφανίζει” το Ισραήλ. Τι απαντά η Ιερουσαλήμ.

“Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Φιντάν απειλεί το Ισραήλ μόλις μία ημέρα αφότου φωτογραφήθηκε με έναν χάρτη που “εξαφανίζει” εντελώς το ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Παναγιά μας Eορτάζει! Χρόνια Πολλά Ελλάδα, Χαίρε Θεοτόκε!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.history-point.gr/wp-content/uploads/2023/08/PANAGIA-XRISTOS-ELLADA.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="754" height="106" src="https://www.history-point.gr/wp-content/uploads/2023/08/PANAGIA-XRISTOS-ELLADA.jpg" width="746" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>«Ο θάνατός σου, Αγνή, έγινε διαβατήριο για μια ζωή αιώνια και καλύτερη μεταθέτοντάς σε, Άχραντε, από την επίγεια ζωή προς την όντως θεία και αναλλοίωτη, για να βλέπεις και να χαίρεσαι τον Υιό σου και Κύριο».</div><br />ΤΗΣ <b>ΕΛΕΝΗΣ ΜΑΧΑΙΡΑ</b><br /><br />Η Παναγία εκοιμήθη και μετέστη στους ουρανούς. Ναι! Και η Παναγία εκοιμήθη, όπως όλοι όσοι φέρουν την ανθρώπινη φύση. Παρότι έχει ήδη ξεπεράσει σε δόξα και τιμή όλες τις ασώματες δυνάμεις. «Τιμιωτέρα των Χερουβείμ και ενδοξοτέρα ασυγκρίτως των Σεραφείμ» και «ανωτέρα πάντων των ποιημάτων» και ως «έχουσα τα δευτερεία της Τριάδος», σύμφωνα με την Υμνολογία της Εκκλησίας.<br /><br />Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, ο μεγάλος θεολόγος και υμνογράφος της Εκκλησίας, στον σχετικό λόγο για την Παναγία, μας παρουσιάζει τη Θεοτόκο όχι μόνο να αποδέχεται το θάνατο, αλλά και να επείγεται να συναντήσει τον Μονογενή Της, γι’ αυτό και Τον παρακαλεί να δεχθεί στα θεϊκά Του χέρια την «φίλην» σε Αυτόν ψυχή Της.<br /><br />Γράφει ο ιερός Δαμασκηνός: «Στα χέρια Σου το πνεύμα μου, τέκνο μου, παραδίδω. Δέξου μου τη δική σου φίλη ψυχή, που άμεμπτη κράτησες. Σε Σένα και όχι στη γη το σώμα μου αφήνω. Φύλαξέ το σώο εκείνο το οποίο έκανες κατοικία, το οποίο διατήρησες παρθενικό και όταν γεννήθηκες. Πλησίον Σου πάρε με, για να κατοικήσω με Σένα και εγώ, με Σένα που είσαι των σπλάγχνων μου η φύτρα. Προς Σένα βιάζομαι να έλθω. Προς Σένα, ο Οποίος ήλθες και με επισκέφθηκες, χωρίς να χωρισθείς από τον Πατέρα Σου».<br /><br />Αλλά, με πολύ στοργικό και τρυφερό τρόπο περιγράφει και την υποδοχή της ψυχής Της Παναγίας εκ μέρους του Υιού Της: «Έλα, ευλογημένη μου Μητέρα, να ξεκουρασθείς. Σήκω, έλα κοντά Μου, η ενάρετη μεταξύ των γυναικών, διότι ο χειμώνας, αφού παρήλθε, ήλθε η ώρα για να κόψουμε κλαδιά. Η ωραία κοντά Μου, και μώμος δεν υπάρχει σε Σένα. Η ευωδία των μύρων Σου ξεπερνά όλα τα αρώματα».<br /><br />Ακολούθως, γεμάτος θαυμασμό για τη μετάστασή Της απορεί και γράφει: «Ω, πώς ο ουρανός υποδέχθηκε Αυτή που υπήρξε πλατύτερη από τους ουρανούς! Πώς δέχθηκε ο τάφος Αυτήν η οποία δέχθηκε τον Θεό! Ναι, Τη δέχθηκε, και Τη χώρεσε, διότι δεν έγινε πλατύτερη από τον ουρανό με τον σωματικό Της όγκο. Διότι πώς ένα σώμα τριών πήχεων, που όλο και φυραίνει, θα μπορούσε να ξεπεράσει το πλάτος και το μάκρος του ουρανού; Με τη θεία χάρη όμως ξεπέρασε κάθε ύψος και πλάτος, διότι το θεϊκό είναι πέραν από κάθε σύγκριση. Ω, το ιερό και θαυμαστό και σεβάσμιο και αξιοπροσκύνητο μνήμα».<br /><br />Ικέτιδες προστρέχουν ο Ελληνισμός και η Χριστιανοσύνη απανταχού της γης για να ζητήσουν να τεθούν υπό τη σκέπη Της και να γιορτάσουν την κοίμηση και τη μετάστασή Της στους ουρανούς.<br /><br />Στην Ελλάδα, ειδικότερα, οι Ορθόδοξοι Έλληνες αποτινάσσουν ό,τι ζοφώδες, «ενδύονται» το φως, την αγάπη, την αισιοδοξία και γιορτάζουν τον Δεκαπενταύγουστο την Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου, που εύστοχα πήρε την ονομασία «το Πάσχα του καλοκαιριού», με ιδιαίτερα εμφατικό τρόπο. Κατά μυριάδες προσκυνούν με βαθύτατη ευλάβεια τις άγιες εικόνες της, ζητούν τις πρεσβείες της, εναποθέτουν σε Αυτήν τις ελπίδες τους, προσεύχονται, υμνούν και χαίρουν. Διότι η Κοίμησή Της δεν είναι πένθιμο γεγονός, επειδή η Παναγία «μετέστη προς την ζωήν».<br /><br />Γιορτάζουν το τέλος της επίγειας ζωής, που μεταστρέφεται αμέσως σε χαρμόσυνη συνάντηση. Η ζωή θριαμβεύει… «Ο θάνατος δεν είναι πλέον θάνατος. Ο θάνατος ακτινοβολεί αιωνιότητα και αθανασία. Ο θάνατος δεν είναι πλέον ρήξη, αλλά ένωση. Δεν είναι λύπη, αλλά χαρά. Δεν είναι ήττα, αλλά νίκη. Αυτά είναι όσα εορτάζουμε την ημέρα της Κοιμήσεως της Παναγίας Παρθένου, καθώς τα προεικονίζουμε, τα προγευόμαστε και τα απολαμβάνουμε από τώρα, στην αυγή της μυστικής και αιώνιας Ημέρας», κατά τον πρωτοπρεσβύτερο Αλέξανδρο Σμέμαν, που συγκαταλέγεται στις μεγάλες μορφές της Θεολογίας του 20ού αιώνα.<br /><br />Για την Κοίμηση της Θεοτόκου δεν υπάρχουν πληροφορίες από την Καινή Διαθήκη. Γι’ αυτήν μαθαίνουμε από τις διηγήσεις σημαντικών εκκλησιαστικών ανδρών, όπως των Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, Διονυσίου του Αρεοπαγίτη, Μόδεστου Ιεροσολύμων, Ανδρέα Κρήτης, Γερμανού Κωνσταντινουπόλεως, Ιωάννη Δαμασκηνού κ.ά., καθώς και από τα σχετικά τροπάρια της εκκλησιαστικής υμνολογίας.<br /><br />Κατά την εκκλησιαστική παράδοση, εκοιμήθη στο σπίτι του Ευαγγελιστή Ιωάννη, όπου διέμενε η μητέρα του Θεανθρώπου. Αφού της έκλεισαν τα μάτια, οι Απόστολοι μετέφεραν το νεκροκρέβατό της στον κήπο της Γεθσημανής, όπου και την έθαψαν.<br /><br />Η αγάπη και η μνημόνευση της Εκκλησίας επικεντρώνονται στην ουσία και στο νόημα του θανάτου Της, μνημονεύοντας τον θάνατο Αυτής που ο Υιός της, σύμφωνα με τη χριστιανική πίστη, κατέβαλε τον θάνατο, ανέστη εκ νεκρών, και υποσχέθηκε την τελική ανάσταση και τη νίκη της αθάνατης ζωής.<br /><br />Στην Κοίμηση, αποκαλύπτεται όλο το χαρμόσυνο μυστήριο αυτού του θανάτου και γίνεται χαρά, επειδή η Παρθένος Μαρία είναι μία από μας. Ο ίδιος ο θάνατος γίνεται ζωή θριαμβεύουσα. Έτσι στη γιορτή δεν υπάρχει ούτε λύπη, ούτε νεκρώσιμα μοιρολόγια, ούτε στενοχώρια, αλλά μόνο φως και ζωή.<div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Παναγιά μας Eορτάζει! Χρόνια Πολλά Ελλάδα, Χαίρε Θεοτόκε!

«Ο θάνατός σου, Αγνή, έγινε διαβατήριο για μια ζωή αιώνια και καλύτερη μεταθέτοντάς σε, Άχραντε, από την επίγεια ζωή προς την όντως θεία και...

Διαβάστε την συνέχεια

Γεωπολιτικό «πόκερ» με άρωμα Ελλάδας. Γιατί η Ινδία ποντάρει στην Ελλάδα απέναντι στο ρίσκο της Σαουδικής Αραβίας.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/India-Ellada.webp"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/India-Ellada-1068x601.webp" width="755" /></a><br /><br />Η αιφνιδιαστική τριμερής συμφωνία που υπεγράφη στις 7 Αυγούστου μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας, του Πακιστάν και της Τουρκίας –το αποκαλούμενο «Σύμφωνο της Μέκκας»– ανατρέπει τα δεδομένα στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Νότιας Ασίας. Η συμφωνία προβλέπει ότι μια ένοπλη επίθεση εναντίον ενός εκ των τριών μελών θα θεωρείται επίθεση και προς τα τρία, εισάγοντας ωστόσο επικίνδυνα επίπεδα στρατηγικής ασάφειας.<br />Καθώς το σύμφωνο δεν ορίζει ποιος καθορίζει τα κριτήρια ενεργοποίησης, ποια πρέπει να είναι η απάντηση κάθε μέλους, ούτε πώς διασταυρώνεται με τις υφιστάμενες συμμαχίες, το Ριάντ φαίνεται να έχει προσθέσει μια σοβαρή γεωπολιτική «υποθήκη». Μεταφέροντας το Πακιστάν στην καρδιά της ασφάλειας του Κόλπου, η Σαουδική Αραβία δένει το άρμα της με μια μόνιμη πηγή τριβών με την<a href="https://economico.gr/tag/india/"> Ινδία</a>.<br /><br />Η απάντηση της Ινδίας<br /><br />Για την Ινδία, η ασάφεια αυτή που προκύπτει από το “Σύμφωνο της Μέκκας” δεν αποτελεί απλώς μια διπλωματική λεπτομέρεια, αλλά έναν σταθερό παράγοντα ρίσκου. Στην επόμενη κρίση, η Σαουδική Αραβία θα κληθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη δέσμευσή της προς το Ισλαμαμπάντ και τις τεράστιες οικονομικές της σχέσεις με την Ινδία.<br />Αντί, ωστόσο, να καταφύγει σε μετωπικές ρήξεις ή κυρώσεις, η ινδική ηγεσία εφαρμόζει μια στρατηγική «τιμολόγησης» (pricing) των σχέσεων. Η πρόσβαση στην ινδική αγορά, στις επενδύσεις, στην τεχνολογία και στα προνομιακά καθεστώτα ρύθμισης δεν θεωρείται πλέον δεδομένο δικαίωμα, αλλά ένα κυριαρχικό περιουσιακό στοιχείο. Ενέργεια, νέες συμβάσεις, διυλιστήρια και στρατηγικά αποθέματα κατευθύνονται πλέον σε εταίρους που μειώνουν την ινδική έκθεση σε κινδύνους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το γεγονός ότι ήδη από τον Μάιο του 2026 τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ξεπέρασαν τη Σαουδική Αραβία, αναδεικνυόμενα ως ο δεύτερος μεγαλύτερος προμηθευτής πετρελαίου της Ινδίας.<br /><br />Το «Τόξο της Εφεδρείας»<br /><br />Η στρατηγική στροφή του Ριάντ επηρεάζει άμεσα και τον Οικονομικό Διάδρομο Ινδίας – Μέσης Ανατολής – Ευρώπης (IMEC). Ο διάδρομος αυτός δεν αποτελεί απλώς μια γραμμή στον χάρτη, αλλά μια μακροπρόθεσμη δέσμευση πολιτικής σταθερότητας. Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι κατά πόσο τα αγαθά, η χρηματοδότηση και οι υποδομές μπορούν να εξαρτώνται από έναν κεντρικό κόμβο (τη Σαουδική Αραβία) που έχει θεσμικά ενσωματώσει την ασφάλεια του Πακιστάν στις υποχρεώσεις του.<br />Η απάντηση της Ινδίας είναι η δημιουργία ενός «Τόξου της Εφεδρείας» (Redundancy Arc). Προκειμένου να διασφαλίσει ότι κανένα γεωγραφικό σημείο δεν αποκτά μονοπώλιο επί των οδών εφοδιασμού και της ασφάλειάς της, το Νέο Δελχί ενισχύει συστηματικά εναλλακτικούς κόμβους και διαδρομές.<br /><br />Ο κρίσιμος ρόλος της Ελλάδας<br /><br />Σε αυτό το ευρύτερο παζλ γεωπολιτικής πολυφωνίας, η Ελλάδα αναδεικνύεται σε στρατηγικό πυλώνα για την Ινδία. Καθώς η Αθήνα βαθαίνει τη συνεργασία της με το Νέο Δελχί σε ναυτιλιακό, αμυντικό και οικονομικό επίπεδο –μαζί με την Κύπρο, το Ομάν, τα ΗΑΕ και το Ισραήλ– γίνεται η φυσική «πύλη» εισόδου και εναλλακτική διέξοδος προς την Ευρώπη.<br />Η σύμπραξη Ελλάδας-Ινδίας αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, ειδικά όταν η Τουρκία (ο βασικός περιφερειακός ανταγωνιστής της Ελλάδας) επιλέγει να συνδεθεί στενά με το Πακιστάν μέσω του Συμφώνου της Μέκκας. Η Ινδία απαντά στην τουρκική και σαουδαραβική εξίσωση ενισχύοντας τους δεσμούς της με την Αθήνα.<div><br />Άλλωστε, η ισχυρότερη απάντηση όταν ένας εταίρος γίνεται λιγότερο προβλέψιμος δεν είναι η ρήξη, αλλά το να τον καθιστάς λιγότερο απαραίτητο. Δημιουργώντας περισσότερες διαδρομές, περισσότερους συνεργάτες και λιγότερα σημεία συμφόρησης, το Νέο Δελχί αποδεικνύει ότι η στρατηγική αυτονομία δεν σημαίνει απορρόφηση των επιλογών των τρίτων, αλλά την απόλυτη εξουσία να τις τιμολογείς και να χτίζεις τις δικές σου εναλλακτικές.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Γεωπολιτικό «πόκερ» με άρωμα Ελλάδας. Γιατί η Ινδία ποντάρει στην Ελλάδα απέναντι στο ρίσκο της Σαουδικής Αραβίας.

Η αιφνιδιαστική τριμερής συμφωνία που υπεγράφη στις 7 Αυγούστου μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας, του Πακιστάν και της Τουρκίας –το αποκαλούμενο...

Διαβάστε την συνέχεια

Νετανιάχου: Αποκάλεσε «Ισλαμική Δημοκρατία» τη Βρετανία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/2025-02/netaniaxou_ape.jpg.webp?itok=aAyV3f7G" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="800" height="88" src="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/2025-02/netaniaxou_ape.jpg.webp?itok=aAyV3f7G" width="755" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα η δήλωση του Ισραηλινού πρωθυπουργού</span></h3><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Η χαρακτηρισμός του Ηνωμένου Βασιλείου ως «Ισλαμικής Δημοκρατίας» από τον Μπενιαμίν Νετανιάχου προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων, με τον γνωστό τηλεπαρουσιαστή Πιρς Μόργκαν να τον αποκαλεί «ηλίθιο». Η δήλωση του Ισραηλινού πρωθυπουργού, που συνέδεσε την πολιτική κατάσταση της Βρετανίας με τον κίνδυνο ενός πυρηνικού Ιράν, έρχεται σε μια περίοδο όπου η χώρα βρίσκεται εν μέσω τεκτονικών αποκαλύψεων για την αποτυχία των θεσμών να αντιμετωπίσουν τον οργανωμένο βιασμό χιλιάδων ανήλικων κοριτσιών από συμμορίες πακιστανικής καταγωγής.<br /><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, μιλώντας σε podcast του ραδιοσταθμού Γαλεΐ Τσαχάλ, σχολίασε με καυστικό τρόπο τις δημογραφικές και πολιτικές εξελίξεις στη Βρετανία, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «θα μπορούσε κανείς να την πει Ισλαμική Δημοκρατία της Βρετανίας» . Προσθέτοντας ότι «κάποιος είπε πως η πρώτη Ισλαμική Δημοκρατία με πυρηνικά όπλα θα είναι η Βρετανία», τόνισε ότι το Ισραήλ καταβάλλει προσπάθειες «να αποτρέψει άλλη μία Ισλαμική Δημοκρατία με πυρηνικά όπλα στην Τεχεράνη» .<br /><br />Αντιδράσεις από φιλομεταναστευτικούς κύκλους<br /><br />Ο Πιρς Μόργκαν, Βρετανός σχολιαστής με περίπου 9 εκατομμύρια ακόλουθους στο X , ανάρτησε το απόσπασμα με μια μοναδική, δηκτική λέξη: «Ηλίθιος» . Το tweet συγκέντρωσε εκατοντάδες χιλιάδες προβολές, ωστόσο η συντριπτική πλειοψηφία των σχολίων, περίπου 80% σύμφωνα με ανάλυση της πλατφόρμας, πήρε το μέρος του Ισραηλινού πρωθυπουργού, με τους χρήστες να επισημαίνουν την αύξηση των τζαμιών και την ισλαμοποίηση της Βρετανίας . Ακόμη και ανταποκριτής του ισραηλινού καναλιού C14 απάντησε στον Μόργκαν με μια ειρωνική νύξη για την κατάσταση στο Μπέρμιγχαμ .<br /><br />Το σκάνδαλο των συμμοριών – «Εκατοντάδες χιλιάδες» θύματα<br /><br />Οι δηλώσεις Νετανιάχου έρχονται σε μια συγκυρία όπου η Βρετανία συγκλονίζεται από ανεξάρτητη έρευνα για τα εγκλήματα των συμμοριών αποπλάνησης. Η έκθεση του βουλευτή Ρούπερτ Λόου αποκαλύπτει ότι τουλάχιστον 250.000 νεαρά κορίτσια, ηλικίας ακόμη και 11 ετών, υπήρξαν θύματα οργανωμένων βιασμών, εμπορίας, εγκυμοσύνης και εξαναγκαστικού εξισλαμισμού από τη δεκαετία του 1950 . Σύμφωνα με τα ευρήματα, η «συντριπτική πλειοψηφία» των δικτύων βιαστών αποτελούνταν αποκλειστικά από άνδρες μουσουλμανικού υπόβαθρου, κυρίως πακιστανικής καταγωγής, με μικρότερες ομάδες από Σομαλία, Ιράν, Συρία και Τουρκία .<div><br />Η θεσμική αποτυχία και ο ρόλος των αρχών<br /><br />Η έκθεση περιγράφει πώς οι συμμορίες εκμεταλλεύονταν τρωτά σημεία σε οικοτροφεία και σχολεία, με τη σιωπηρή ανοχή της αστυνομίας, των κοινωνικών υπηρεσιών, του Εθνικού Συστήματος Υγείας (NHS) και των πολιτικών που φοβούνταν τις κατηγορίες για ρατσισμό . Οι δράστες αποκαλούσαν τα θύματά τους «λευκά σκουπίδια» ή «κουφάρ», ενώ χρησιμοποιούσαν θρησκευτικά επιχειρήματα, όπως η ανωτερότητα των Μουσουλμάνων επί των μη Μουσουλμάνων, για να δικαιολογήσουν την κακοποίηση . Μάρτυρες κατήγγειλαν ότι οι αρχές απέφευγαν να αναγνωρίσουν το εθνοθρησκευτικό προφίλ των δραστών, με υπαλλήλους της αστυνομίας να δηλώνουν σε μητέρες θυμάτων ότι η περιγραφή των δραστών ως «Ασιάτες» είναι ρατσιστική.</div><div><br />Ποιος είναι ο Πιρς Μόργκαν<br /><br />Ο γνωστός παρουσιαστής δεν είναι άγνωστος στις αντιπαραθέσεις με το Ισραήλ. Έχει εκφράσει έντονα φιλομεταναστευτικές θέσεις και έχει ταχθεί επανειλημμένα κατά των ισραηλινών στρατιωτικών επιχειρήσεων, χαρακτηρίζοντας την απάντηση στη Γάζα ως «δυσανάλογη» και «εκδίκηση».<br /><br />Στο παρελθόν, έχει συνδέσει τις ενέργειες του Ισραήλ με κινδύνους εθνοκάθαρσης και έχει κατηγορηθεί για αντισιωνιστικές τοποθετήσεις. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η στάση του έχει εξελιχθεί μετά την 7η Οκτωβρίου, περνώντας από την αρχική στήριξη στο δικαίωμα αυτοάμυνας του Ισραήλ σε μια πιο επικριτική γραμμή απέναντι στην κυβέρνηση Νετανιάχου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νετανιάχου: Αποκάλεσε «Ισλαμική Δημοκρατία» τη Βρετανία.

Δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα η δήλωση του Ισραηλινού πρωθυπουργού Γιάννης Κολεΐδης Η χαρακτηρισμός του Ηνωμένου Βασιλείου ως «...

Διαβάστε την συνέχεια

Λαβρόφ: «Η Τουρκία δεν θα μπει ποτέ στην ΕΕ»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.news247.gr/wp-content/uploads/2026/08/AP24323521770755-640x426.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="426" data-original-width="640" height="426" src="https://www.news247.gr/wp-content/uploads/2026/08/AP24323521770755-640x426.jpg" width="640" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Ρώσος υπουργός συνέδεσε τη συμμαχία με την αποτυχία ένταξης και απέρριψε κάθε σενάριο κατάπαυσης πυρός</span></h3><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Η γεωπολιτική θέση της Τουρκίας περιγράφεται από τον Σεργκέι Λαβρόφ ως μια διαρκής προσπάθεια ισορροπίας ανάμεσα σε τρία μέτωπα, με το ΝΑΤΟ να λειτουργεί ως τροχοπέδη στην ευρωπαϊκή της φιλοδοξία. Ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας εκτίμησε ότι η Άγκυρα γνωρίζει βαθιά την αδυναμία ένταξής της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την ίδια στιγμή που οι υποχρεώσεις της απέναντι στη Βορειοατλαντική Συμμαχία δημιουργούν τριβές με τη Μόσχα.<div><br />Η τριπλή ισορροπία της Άγκυρας<br /><br />Μιλώντας στο τηλεοπτικό δίκτυο Vesti, ο Λαβρόφ σκιαγράφησε το περίπλοκο δίλημμα της τουρκικής διπλωματίας. Όπως είπε χαρακτηριστικά, η Τουρκία επιθυμεί ταυτόχρονα τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ, διαύλους επικοινωνίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση (έστω κι αν εσωτερικά παραδέχεται το ματαίωμα της προοπτικής ένταξης) και στενές σχέσεις με τη Ρωσία. Για τον ίδιο, η ένταξη στη Συμμαχία αφήνει «αναπόφευκτες επιπτώσεις» που η τουρκική κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να συνυπολογίζει, ακόμη κι όταν επενδύει στη συνεργασία με τη Μόσχα.</div><div><br />Οικονομία και Μαύρη Θάλασσα<br /><br />Παρά την κριτική του για τον ρόλο του ΝΑΤΟ, ο Ρώσος υπουργός αναγνώρισε την ύπαρξη ισχυρών δεσμών με την Άγκυρα, ειδικά στον οικονομικό τομέα. Ο Λαβρόφ έκανε λόγο για πολλά κοινά κοινωνικοοικονομικά πρότζεκτ, ενώ υποστήριξε ότι η Τουρκία έχει ειλικρινές ενδιαφέρον για τη σταθερότητα στη Μαύρη Θάλασσα. Στο πλαίσιο αυτό, ανέφερε ότι η Άγκυρα έθεσε ξανά στο τραπέζι την ανάγκη σύναψης συμφωνίας με την Ουκρανία για την προστασία της ναυσιπλοΐας στην περιοχή από επιθέσεις.</div><div><br />Καμία ελπίδα για ανακωχή με την Ουκρανία<br /><br />Απορρίπτοντας πάντως κάθε σενάριο ανακωχής με το Κίεβο, ο Λαβρόφ ξεκαθάρισε ότι η Μόσχα θα εξετάσει τον τερματισμό των εχθροπραξιών μόνο στο πλαίσιο μιας μακροπρόθεσμης και βιώσιμης διευθέτησης. Προειδοποίησε επίσης για εντατικοποίηση των επιχειρήσεων κατά όσων, από τη Δύση, υποστηρίζουν την πολεμική προσπάθεια της Ουκρανίας, ενώ επιβεβαίωσε ότι η Μόσχα έχει ζητήσει εξηγήσεις από την Ουάσινγκτον για πλήγματα βαθιά μέσα σε ρωσικό έδαφος.<br /><br />Αφήνοντας ανοιχτό το παράθυρο για νέες επαφές, ο Λαβρόφ γνωστοποίησε την ετοιμότητα του Βλαντίμιρ Πούτιν να συναντήσει ξανά τους Αμερικανούς απεσταλμένους Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ. Πάντως, με μια δόση επιφύλαξης, σχολίασε πως το περιεχόμενο που θα φέρουν μαζί τους οι διαμεσολαβητές παραμένει ανοιχτό ζήτημα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Λαβρόφ: «Η Τουρκία δεν θα μπει ποτέ στην ΕΕ»

Ο Ρώσος υπουργός συνέδεσε τη συμμαχία με την αποτυχία ένταξης και απέρριψε κάθε σενάριο κατάπαυσης πυρός Γιάννης Κολεΐδης Η γεωπολιτική θέση...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο Καραμανλής δεν έστειλε στρατό στην Κύπρο το 1974- Ντοκουμέντα από τον Κώστα Μαρδά

<img height="98" src="https://i.ytimg.com/vi/jqGdPPCFSJg/hqdefault.jpg" width="740" /><br /><br />Γιατί ο Καραμανλής δεν έστειλε στρατιωτικές δυνάμεις στην Κύπρο για να αντιμετωπίσουν τον ΑΤΤΙΛΑ των Τούρκων το 1974; Τι έπαιξε ρόλο στην απόφαση του για να φθάσουμε στο «η Κύπρος κείται μακράν»; Τι συνέβη στο πολεμικό συμβούλιο το ξημέρωμα της 14ης Αυγούστου; Τι ζήτησαν Καραμανλής και Αβέρωφ; Τι απαντήσεις πήραν από τους στρατιωτικούς; Πως φθάσαμε στην απόφαση αποχώρησης από το ΝΑΤΟ και τι επιπτώσεις είχε στη συνέχεια στα ελληνοτουρκικά; Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Κώστας Μαρδάς σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην οποία παρουσιάζει και το πρακτικό της συνεδρίασης του πολεμικού συμβουλίου της 14ης Αυγούστου 1974.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="333" src="https://www.youtube.com/embed/jqGdPPCFSJg" width="730" youtube-src-id="jqGdPPCFSJg"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί ο Καραμανλής δεν έστειλε στρατό στην Κύπρο το 1974- Ντοκουμέντα από τον Κώστα Μαρδά

Γιατί ο Καραμανλής δεν έστειλε στρατιωτικές δυνάμεις στην Κύπρο για να αντιμετωπίσουν τον ΑΤΤΙΛΑ των Τούρκων το 1974; Τι έπαιξε ρόλο στην απ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα αφήνει Τουρκία να διεκδικεί τα πάντα, ενώ αυτή δεν διεκδικεί ΤΙΠΟΤΑ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.aftodioikisi.gr/wp-content/uploads/2020/11/greek-turkey-aigaio-696x367-696x367.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="367" data-original-width="696" height="105" src="https://www.aftodioikisi.gr/wp-content/uploads/2020/11/greek-turkey-aigaio-696x367-696x367.jpg" width="757" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div>Είναι εντυπωσιακό το πώς η Ελλάδα εδώ και δεκαετίες έχει αφήσει την Τουρκία να διεκδικεί όλο και περισσότερα χωρίς να βάζει και εκείνη θέματα στο τραπέζι. Κλασικό παράδειγμα η Ίμβρος και η Τένεδος. Η συνθήκη της Λωζάννης τούς προσέδωσε ένα ειδικό καθεστώς με ενισχυμένο ρόλο στην τοπική αυτοδιοίκηση.<br /><br />TOY <b>ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ<br /></b><br />Με το πέρασμα του χρόνου, όμως, οι Τούρκοι χρησιμοποίησαν κάθε δυνατό μέσο για να εκδιώξουν όσο το δυνατόν περισσότερους Ελληνες, χωρίς η Αθήνα ποτέ να αντιδράσει έντονα, ούτε ακόμη και όταν οι διεθνείς συνθήκες περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα επέτρεπαν αντίποινα στη Δυτική Θράκη.<br /><br />Το ελληνικό στοιχείο συρρικνώθηκε αλλά επιβίωσε, ειδικά στην Ίμβρο, χάρη στη σκληροτράχηλη φύση και στο πείσμα των Ιμβρίων. Και επίσης, για να είμαστε δίκαιοι, τα πρώτα χρόνια Ερντογάν επαναλειτούργησαν μειονοτικά σχολεία στην Ίμβρο.<br /><br />Σήμερα, όμως, το να πάει κανείς από την Ελλάδα στην Ίμβρο απαιτεί ένα κοπιαστικό ταξίδι πολλών ωρών. Το τουρκικό βαθύ κράτος κωλυσιεργεί εδώ και πολλά χρόνια για το άνοιγμα ενός τελωνείου που θα επέτρεπε την απευθείας ακτοπλοϊκή σύνδεση με τη Λήμνο, από την οποία θα χρειαζόταν λιγότερο από μία ώρα με ένα ταχύπλοο για να φτάσει κάποιος στην Ίμβρο.<br /><br />Εν τω μεταξύ, η Λήμνος έχει απευθείας σύνδεση με την Τουρκία, όπως και πάρα πολλά άλλα νησιά. Η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να επιτρέψει τις επισκέψεις Τούρκων πολιτών χωρίς βίζα στα νησιά μας έχει αυξήσει κατακόρυφα τον όγκο των επισκεπτών και βοηθάει τόσο την τοπική οικονομία όσο και την εδραίωση διαπροσωπικών σχέσεων Ελλήνων και Τούρκων, πράγμα καθόλου αμελητέο στο τέλος της ημέρας.<br /><br />Όπως η Αθήνα έχει επιτρέψει τις επισκέψεις Τούρκων πολιτών χωρίς βίζα στα νησιά μας, πρέπει να απαιτήσει το ίδιο για την Ίμβρο, να ανοίξει μία απευθείας ακτοπλοϊκή σύνδεση με συνοπτικές διαδικασίες εισόδου για Έλληνες πολίτες.<br /><br />Η Αθήνα μπορεί και πρέπει να απαιτήσει το ίδιο για την Ίμβρο, να ανοίξει μια απευθείας ακτοπλοϊκή σύνδεση και να είναι συνοπτικές οι διαδικασίες εισόδου για Έλληνες πολίτες. Τυχόν τουρκικά επιχειρήματα ότι η ΛΙμβρος είναι «ευαίσθητη» περιοχή δεν ισχύουν, γιατί και η Σάμος είναι και η Σύμη.<br /><br />Επιχειρήματα του τύπου «το τελωνείο δεν είναι έτοιμο» είναι απολύτως παρελκυστικά, διότι η Ελλάδα έδειξε πόσο γρήγορα λύνονται αυτά τα ζητήματα όταν υπάρχει πολιτική βούληση. Επιχειρήματα από την ελληνική γραφειοκρατία που δεν θέλει ποτέ οτιδήποτε έχει ρίσκο, του τύπου «μα θα βγαίνει η γραμμή αν την ανοίξουμε;», είναι ανόητα και εν πάση περιπτώσει και να μη βγαίνει, θα έπρεπε κάπως να βγαίνει…<br /><br />Η Ίμβρος διαθέτει επίσης αεροδρόμιο, που λειτουργούσε μέχρι πριν από μερικά χρόνια. Θα μπορούσε να επαναλειτουργήσει και να τη συνδέει με την Αθήνα, όπως συμβαίνει με τόσα νησιά μας με τις απευθείας πτήσεις από την Κωνσταντινούπολη.<br /><br />Κοιτώντας πίσω, αναρωτιέται κάποιος τι είναι αυτό που μας κάνει να μη διεκδικούμε αυτά, τα μικρά έστω, έναντι της Τουρκίας και να την αφήνουμε να προσθέτει θέματα και διεκδικήσεις στο τραπέζι. Κανείς δεν ονειρεύεται μια ελληνική Ίμβρο, η Ιστορία κύλησε και το ρολόι της δεν γυρίζει πίσω. Είναι όμως ακατανόητο να μην απαιτούμε χειρονομίες από την πλευρά της Τουρκίας την ώρα που εμείς τις κάνουμε γενναιόδωρα. <div><br /><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Ελλάδα αφήνει Τουρκία να διεκδικεί τα πάντα, ενώ αυτή δεν διεκδικεί ΤΙΠΟΤΑ.

Είναι εντυπωσιακό το πώς η Ελλάδα εδώ και δεκαετίες έχει αφήσει την Τουρκία να διεκδικεί όλο και περισσότερα χωρίς να βάζει και εκείνη θέματ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μυστικές υπηρεσίες: “Dirty tricks”… ως προεόρτια νέου Ψυχρού Πολέμου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTbdtt3IEFYEAXljA2hlCxlATZxfWKGApBbyO8qw8f-zkv-XStrnUhwwB0&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="483" data-original-width="635" height="88" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTbdtt3IEFYEAXljA2hlCxlATZxfWKGApBbyO8qw8f-zkv-XStrnUhwwB0&s=10" width="746" /></a></div><div><br /></div><div>Του<b> Ζαχαρία Μίχα</b></div>Ονομάζεται στη βιβλιογραφία ως «κρυφή διάσταση της Ιστορίας» (hidden dimension of history) και «το δεύτερο αρχαιότερο επάγγελμα» (second oldest profession). Ο λόγος φυσικά για την κατασκοπεία και το γενικότερο ρόλο των υπηρεσιών πληροφοριών στη διεθνή πολιτική. Περιγράφεται με τον όρο «Intelligence». Στις μέρες μας όμως, δείχνει να περνά ολοένα και περισσότερο από το παρασκήνιο στο προσκήνιο. Προάγγελος έναρξης του νέου ψυχρού πολέμου που αρκετοί μοιάζουν να επιδιώκουν; Ενδεχομένως…<br /><br />Η αμφιβολία εδράζεται στο ότι η ανθρωπότητα διέρχεται μια μεταβατική περίοδο. Όσο και η ψυχροπολεμική κατάληξη να μοιάζει ολοένα ως η πιο πιθανή εξέλιξη, καλό θα ήταν να διατηρήσουμε κάποιες, έστω ελάχιστες, επιφυλάξεις. Ο λόγος είναι απλός: Για να αποφευχθεί η περαιτέρω τροφοδότηση μιας ξεκάθαρα διακριτής – υφιστάμενης τάσης. Για να μην επιβεβαιωθεί αυτή η εκτίμηση, έχοντας πρόωρα οριστικοποιηθεί μέσω ενός μηχανισμού αυτοεκπληρούμενης προφητείας…<br /><br />Εξίσου λανθασμένη προσέγγιση θα ήταν όμως και η εθελοτυφλία. Τα πράγματα είναι πιθανό να εξελιχθούν σε μια πολύ πιο επικίνδυνη κατάσταση. Την εποχή του… «original» Ψυχρού Πολέμου, μπορεί η σύγκρουση των υπηρεσιών σε τοπικό, περιφερειακό και πλανητικό επίπεδο να ήταν μετωπική. Στην πορεία και ιδίως με τα διδάγματα της κρίσης της Κούβας, όμως, είχαν δημιουργηθεί κάποιοι μηχανισμοί που εξασφάλιζαν επικοινωνία για την αποτροπή μιας μη αναστρέψιμης εκτροπής που θα οδηγούσε σε καταστροφή.<br /><br />Ενώ στο παρελθόν ο τεχνολογικός ανταγωνισμός των υπερδυνάμεων αποτελούσε πεδίο που περιοριζόταν στη βιομηχανική κατασκοπεία, σήμερα, κυρίως στις ΗΠΑ, υψώνονται τείχη στη συνεργασία και συμμετοχή ξένων φοιτητών και εταιριών, κυρίως από την Κίνα, σε πανεπιστήμια. Η Γερμανία φαίνεται έτοιμη να ακολουθήσει την ίδια πορεία απέναντι σε Ρωσία και Κίνα.<br /><br />Οι μυστικές υπηρεσίες βρίσκονται ολοένα και περισσότερο στις ειδήσεις, παρόλο που αυτό αποτελεί μια μεγάλη αντίφαση σε σχέση με τη φύση του ρόλου τους. Ο ρόλος τους στην Ουκρανία και στο μέτωπο του Ιράν, αλλά και η συνεχής παρουσία παντού. Η ειδησεογραφία κατακλύζεται από αναφορές για σαμποτάζ και άλλες επιχειρήσεις που είτε αποδίδονται ευθέως είτε παραπέμπουν έμμεσα στην εμπλοκή τους. «<a href="https://www.encyclopedia.com/politics/encyclopedias-almanacs-transcripts-and-maps/dirty-tricks">Dirty tricks</a>» όπως έχουν επικρατήσει στη βιβλιογραφία…<br /><br />Η δε ηττημένη των δυο παγκοσμίων πολέμων Γερμανία, εγκαταλείπει την «αμυντική λειτουργία» των υπηρεσιών της και επιτρέπει τις «επιθετικές επιχειρήσεις», όπως μας πληροφόρησε η DW. Η είδηση έλαβε ευρεία διεθνή δημοσιότητα (ενδεικτικά το δημοσίευμα της βρετανικής Telegraph), αν και στη συνέχεια, μετά τον μεγάλο αντίκτυπο της είδησης, επιχειρήθηκε μερική αναδίπλωση…<br /><br />Σήμερα ο κόσμος δείχνει να οδηγείται, αργά αλλά σταθερά, σε ένα «restart» γεμάτο ασάφειες. Με αμηχανία για το τι θα γεννήσει η επόμενη ημέρα. Είναι λογικό. Τα χαρακτηριστικά του μεταπολεμικού κόσμου ήταν εντελώς διαφορετικά από τα σημερινά. Οι πόλοι ήταν ξεκάθαροι και ιδεολογικά προσδιορισμένοι. Ο πλανήτης έβγαινε από δυο παγκόσμιους πολέμους στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα.<br />Πυρηνικά παιχνίδια<br /><br />Στο τέλος αυτής της περιόδου εμφανιζόταν η πυρηνική ισχύς και η προοπτική του ολέθρου. Όσο και να διέφεραν οι εκτιμήσεις για την έκβαση ενός γενικευμένου πυρηνικού πολέμου, η σύγκρουση δεν ήταν προτεραιότητα για τις υπερδυνάμεις. Οι εκτιμήσεις διέφεραν στην έκβαση. Η πυκνοκατοικημένη Δύση με τα αστικά κέντρα που φιλοξενούσαν πολλά εκατομμύρια κατοίκων, έναντι της αραιοκατοικημένης και αχανούς σε έκταση Ανατολής, μιλώντας κυρίως για τη Σοβιετική Ένωση.<br /><br />Κατά συνέπεια, στη Δύση πλειοψηφούσε η εκτίμηση της απόλυτης καταστροφής. Αντιθέτως, στην Ανατολή, το φλερτ με την ιδέα της επικράτησης σε μια πυρηνική σύγκρουση αποκαλύφθηκε από το άνοιγμα των αρχείων της ΕΣΣΔ και τις εξαιρετικού ενδιαφέροντος ιστορικές μελέτες που στηρίχθηκαν σε αυτά. Προέκυψε δε, ότι σε μέρος τουλάχιστον του κατεστημένου είχε τροφοδοτηθεί μια αισιοδοξία επικράτησης σε μια πυρηνική σύγκρουση, λόγω της μεγαλύτερης ικανότητας «απορρόφησης» των πυρηνικών πληγμάτων.<br /><br />Ως αποτέλεσμα, οι ένοπλες δυνάμεις ετοιμάζονταν με αυτή τη λογική. Την ίδια ώρα στη Δύση, μεσουρανούσε η συζήτηση των στρατηγιστών, είτε προέρχονταν από τις ένοπλες δυνάμεις είτε από την ακαδημία, που αφορούσε την έννοια της «πυρηνικής αποτροπής» (nuclear deterrence). Κατά περιόδους θεωρούσαμε ότι λειτουργεί λόγω της αμοιβαία εξασφαλισμένης καταστροφής (MAD: Mutually Assured Destruction). Όπως, ίσως προκύπτει, ότι η πιο επιτυχημένη προσέγγιση περιοριζόταν σε αυτό καθαυτό το ακρωνύμιο MAD που χρησιμοποιήθηκε. Σημαίνει «τρελός / παράφρων» στην αγγλική… Εύγλωττο.<br /><br />Σήμερα, αντί παγκοσμίων πολέμων, έχουμε περιφερειακούς με παγκόσμιες συνέπειες. Πολέμους που ξεκινήσαμε και δεν γνωρίζουμε πώς να τερματίσουμε. Η δε μαζική καταστροφή μπορεί να μην απειλεί την ύπαρξη του κόσμου, όμως εξασφαλίζεται από τη μαζική χρήση για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα φθηνών μη επανδρωμένων συστημάτων…<br /><br />Με αυτά οι εμπόλεμοι επιχειρούν να συντηρούν μια διαρκή αιμορραγία του αντιπάλου. Αν μη τι άλλο, ο λιγότερο ισχυρός μπορεί να βραχυκυκλώνει τους σχεδιασμούς ακόμα και του πανίσχυρου για επικράτηση επί του πεδίου. Παράλληλα και μεθοδικά, επιχειρείται η καταστροφή της οικονομίας. Άρα και της κοινωνίας της χώρας στόχου.<br /><br />Και οι χρήσιμοι… γνωμηγήτορες<br /><br />Ο διχασμός που παρατηρείται στον πλανήτη ολόκληρο έχει μεταφερθεί και στο εσωτερικό αρκετών κρατών, της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης. Και ως είθισται, σε κάθε τέτοια κατάσταση πετάγονται οι νέοι «γενίτσαροι» προσηλωμένοι στον μεγάλο σκοπό! Και κάπως έτσι, όποιος τολμά να αναζητά λύσεις συνύπαρξης, σε τοπικό, περιφερειακό ή παγκόσμιο επίπεδο, τίθεται αυτομάτως υπό διωγμό.<br /><br />Και η συνισταμένη των δυνάμεων σπρώχνει προς το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η φύση του ανθρώπου είναι συγκρουσιακή. Για τους πολλούς φαίνεται πως νοηματοδοτεί την ύπαρξή τους. Για τους λίγους και «εκλεκτούς» αποτελεί ένα πλαίσιο που θα εξασφαλίσει επικερδείς μακροχρόνιες επιχειρηματικές δραστηριότητες.<br /><br />Τελικά μας άρεσε περισσότερο ο Ψυχρός Πόλεμος και φαίνεται πως δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτόν. Στις 13/8 είναι η 65η επέτειος από την ανέγερση του τείχους του Βερολίνου, εκτός από τα γενέθλια του Φιντέλ Κάστρο, ιστορικού ηγέτη της Κούβας! Ας μείνουμε όμως στο τείχος, αυτού του εμβληματικού ψυχροπολεμικού συμβόλου. Έπρεπε κάπως να το γιορτάσουμε…<br /><br />Μένει να αποδειχθεί εάν θα υπάρξει σήμερα καλλιτεχνικό ιστορικό ανάλογο της ταινίας-κωμωδίας «One, Two, Three» που γυριζόταν στο Βερολίνο και με την έναρξη οικοδόμησης του Τείχους μεταφέρθηκε στο Μόναχο. Αν και δεν αναμένεται η έγερση νέου τείχους…<br /><br />Η πραγματικότητα αποτελούσε πάντα πεδίον δόξης λαμπρό για ευρηματικούς σκηνοθέτες. Μακάρι να αποτελέσει έμπνευση και για τους σύγχρονους. Εάν το επιτρέψει βέβαια η επιστροφή «νεομακαρθικών» τάσεων. Θα είναι μια σπαρταριστή κωμωδία… με στοιχεία τραγωδίας, όπως θα διαπιστώσουμε εν καιρώ. Εξάλλου, η Ιστορία, ενίοτε επαναλαμβάνεται ως φάρσα.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μυστικές υπηρεσίες: “Dirty tricks”… ως προεόρτια νέου Ψυχρού Πολέμου

Του Ζαχαρία Μίχα Ονομάζεται στη βιβλιογραφία ως «κρυφή διάσταση της Ιστορίας» (hidden dimension of history) και «το δεύτερο αρχαιότερο επάγ...

Διαβάστε την συνέχεια