”Χοντρή” πρόκληση: Αζέροι & Πακιστανοί ”αναγνωρίζουν” τα Κατεχόμενα. Οι συναντήσεις στην Αττάλεια.

<img height="133" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/04/HGFzAHHW8AAiCUN-1068x712.jpeg" width="731" /><br /><br />Πρόκληση τόσου από τους Αζέρους, όσο και από το Πακιστάν είχαμε στην Αττάλεια!<br /><br />Αναλυτικά:<br /><br />Ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν, Ιλχάμ τόνισε στη συνάντησή του με τον ψευτοηγέτη Τουφάν Ερχουρμάν: «Το Αζερμπαϊτζάν είναι πάντα στο πλευρό σας. Η υποστήριξή μας προς θα συνεχιστεί…»<br /><br /><figure class="wp-block-embed is-type-rich is-provider-twitter wp-block-embed-twitter" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; font-family: Roboto; font-size: 16px; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;"><div class="wp-block-embed__wrapper" style="box-sizing: border-box; position: relative;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2045145115111399921" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=true&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2045145115111399921&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fdirectus.gr%2Fchontri-proklisi-azeroi-pakistanoi-anagnorizoun-ta-katechomena-oi-synantiseis-stin-attaleia%2F&sessionId=00b5858cf230bb1930b01b425fad7126706bc53a&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 792px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div></figure>Την ίδια στιγμή, πακιστανική αντιπροσωπεία συναντήθηκε με τον Tahsin Ertuğruloğlu, ”Υπουργό Εξωτερικών” των Κατεχομένων!<br />.<br /><br />Και οι δύο πλευρές επαναβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους για την ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας σε διάφορους τομείς, ιδιαίτερα για την εκπαίδευση και την πρόνοια της πακιστανικής διασποράς στην TRNC. Συμφώνησαν επίσης να διατηρήσουν στενή εμπλοκή και να συνεχίσουν να εργάζονται μαζί για την προώθηση του αμοιβαίου οφέλους των λαών τους.<div><figure class="wp-block-embed is-type-rich is-provider-twitter wp-block-embed-twitter" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; font-family: Roboto; font-size: 16px; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;"><div class="wp-block-embed__wrapper" style="box-sizing: border-box; position: relative;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2045059709057859624" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=true&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2045059709057859624&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fdirectus.gr%2Fchontri-proklisi-azeroi-pakistanoi-anagnorizoun-ta-katechomena-oi-synantiseis-stin-attaleia%2F&sessionId=00b5858cf230bb1930b01b425fad7126706bc53a&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 672px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div></figure></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

”Χοντρή” πρόκληση: Αζέροι & Πακιστανοί ”αναγνωρίζουν” τα Κατεχόμενα. Οι συναντήσεις στην Αττάλεια.

Πρόκληση τόσου από τους Αζέρους, όσο και από το Πακιστάν είχαμε στην Αττάλεια! Αναλυτικά: Ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν, Ιλχάμ τόνισε στη συνά...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί διαφωνούμε για το ποιος νικάει και ποιος χάνει στον πόλεμο στο Ιράν

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/04/beniamin-netaniaxou-trump-ipa-afisa-israel-iran-polemos-SLpress-825x600.jpg" width="702" /><br /><span class="post__author" style="box-sizing: inherit; padding-left: 10px;"><br /></span><div><span class="post__author" style="box-sizing: inherit; padding-left: 10px;"><b>ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ</b></span></div><div>Οι εξελίξεις στον Πόλεμο στο Ιράν έχουν δημιουργήσει μια έντονη πόλωση και σύγχυση για τα τεκταινόμενα στη διεθνή κοινή γνώμη, όπως και στην Ελληνική, αλλά και στους επαγγελματίες αναλυτές και τους λήπτες στρατηγικών αποφάσεων. Όχι μόνον υπάρχει έντονη αντιγνωμία αναφορικά με τους “καλούς” και τους “κακούς” της σύγκρουσης, αλλά παρουσιάζεται και μεγάλη σύγχυση αναφορικά με το ποιος νικάει μέχρι στιγμής και πολύ περισσότερο για το ποιος θα νικήσει στο μέλλον.<br /><br /></div><div>Φορτισμένες απόψεις περί συντριπτικής νίκης της μίας ή της άλλης πλευράς, των ΗΠΑ ή του Ιράν, εκφράζονται διαρκώς στον δημόσιο διάλογο. Και, προσέξτε, αναφερόμαστε για την νίκη ή την ήττα μέχρι στιγμής, όχι για το τι μέλλει γενέσθαι. Για να προσεγγίσουμε αυτό το ιδιόρρυθμο φαινόμενο θα προσπαθήσουμε σήμερα να χρησιμοποιήσουμε ως εργαλεία ερμηνείας κάποιες αντιλήψεις της Θεωρίας της Επιστήμης (ή Φιλοσοφίας της Επιστήμης), που μας δείχνουν ότι ένα πράγμα είναι “η Πραγματικότητα” και κάτι άλλο, εντελώς διαφορετικό, “οι ερμηνείες της Πραγματικότητας”. <br /><br />Ο πόλεμος στο Ιράν, λοιπόν, δεν είναι μόνο μια σύγκρουση κρατών, αλλά και μια σύγκρουση ερμηνειών, μοντέλων σκέψης και τρόπων κατανόησης της πραγματικότητας. Σε μεγάλο βαθμό, οι εμπλεκόμενοι, αλλά και οι αναλυτές, δεν ζουν στο ίδιο γνωσιακό σύμπαν. Για να κατανοήσουμε αυτήν την ιδιόρρυθμη κατάσταση μπορούμε να στραφούμε στη Φιλοσοφία της Επιστήμης και της Γλώσσας. Οι Popper, Kuhn, Lakatos, Feyerabend, Heidegger και Wittgenstein μας προσφέρουν εργαλεία, που φωτίζουν όχι μόνο τι γνωρίζουμε, αλλά και γιατί αδυνατούμε να συμφωνήσουμε σε αυτό.</div><div><b><a href="https://slpress.gr/diethni/giati-diafonoume-gia-to-poios-nikaei-kai-poios-xanei-ston-polemo-sto-iran/">Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</a></b></div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί διαφωνούμε για το ποιος νικάει και ποιος χάνει στον πόλεμο στο Ιράν

ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ Οι εξελίξεις στον Πόλεμο στο Ιράν έχουν δημιουργήσει μια έντονη πόλωση και σύγχυση για τα τεκταινόμενα στη διεθνή κοινή γνώμη,...

Διαβάστε την συνέχεια

Κυβέρνηση ή οικογενειακή επιχείρηση;

<a href="https://www.cretalive.gr/sites/default/files/styles/og_image/public/2026-04/ntora-makarios-lazaridis.jpg?itok=4mdKkckC" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="630" data-original-width="1200" height="105" src="https://www.cretalive.gr/sites/default/files/styles/og_image/public/2026-04/ntora-makarios-lazaridis.jpg?itok=4mdKkckC" width="710" /></a><br /><br />Όπως πάντα προηγήθηκε η Ντόρα. Που ανήσυχη για τις ρωγμές στο καθεστώς, προανήγγειλε την παραίτηση Λαζαρίδη, που ήρθε λίγη ώρα αργότερα. Δεν ζήτησε την παραίτηση για λόγους πολιτικής ηθικής ή έστω ευθιξίας. Αλλά για να διευκολύνει τον πρωθυπουργό. Δηλαδή τον αδερφό της. Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ντόρα Μπακογιάννη ανοίγει δρόμους για να διαβεί ο πρωθυπουργός. Αλλά σε κάθε περίπτωση, το στοιχείο που κυριαρχεί δεν είναι το κοινό καλό, η πολιτική υγεία της κυβέρνησης, η καταδίκη του νεποτισμού, του πελατειακού κράτους. Επ αυτών, απόλυτη σιγή ασυρμάτου.<br /><br />Η οικογένεια Μητσοτάκη δεν έχει τέτοιου είδους ευαισθησίες. Το καταγγέλλει όχι μόνο η αντιπολίτευση, αλλά και πλήθος πνευματικών ανθρώπων, νομικών και αναλυτών. Η Ντόρα για τον Λαζαρίδη, ο Άδωνις προαναγγέλλει ότι ο Άρειος Πάγος δεν θα δεχθεί ανανέωση της θητείας της Πόπης Παπανδρέου στην Ευρωπαική Εισαγγελία. Όλοι στην πίστα εν ονόματι του Κυριάκου. Πάνω απ όλα και από όλους το οικογενειακό συμφέρον, όπως και αν μεταφράζεται αυτό. Επί δεκαετίες στην πολιτική, κανένα μέλος της οικογένειας Μητσοτάκη δεν έχει την παραμικρή παρέμβαση που να κινητοποιήσει την κοινωνία, να ανοίξει δρόμους για τη χώρα, να ηγηθεί οποιουδήποτε πολιτικού αγώνα για την Ελλάδα. Τυχαίο;<br /><br />Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν πρόκειται να απαλλαγεί από τα πολιτικά στίγματα που τη συνοδεύουν δεκαετίες τώρα. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν παράγοντας πολιτικής ανωμαλίας και με την αποστασία του, συνέβαλλε στην εκτροπή που οδήγησε στη χούντα του 1967. Την περίοδο 1991-93 ως πρωθυπουργός οργίασε με τον νεποτισμό, το κομματικό κράτος, την αδιαφάνεια. Α ναι! Ήταν αυτός που δίδαξε και τις υποκλοπές . Έφυγε εν μέσω σκανδάλων. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν διαφέρει σε τίποτα, μόνο η διαφορά χρόνων υπάρχει. Τα προβλήματα, τα σκάνδαλα , οι Ιφιγένειες που θυσιάζονται για την εξουσία τους, είναι εδώ.<br /><br />Η οικογένεια αγκομαχά. Καταρρέει το οικοδόμημα και αναζητά εξιλαστήρια θύματα. Η συνταγή παλιά , όσο και η πολιτική και πάντα αποτυχημένη. Κάποτε έρχεται η σειρά τους. Αυτό που φοβούνται είναι τα υπονοούμενα κάποιων πολιτικών της αντιπολίτευσης για την απόδοση ευθυνών του Κυριάκου Μητσοτάκη. Γι αυτό και ο πόλεμος στην Ευρωπαική Εισαγγελία, ο πόλεμος κατά της διαφάνειας, του ελέγχου και της λογοδοσίας. Γι αυτό και οργιάζουν οι φήμες ότι πρώτα θέλει να διορίσει τον επόμενο εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ώστε να έχει καλυμένα τα νώτα του. Τέτοιου είδους συζητήσεις γίνονται μόνο επί ηγεσίας Μητσοτάκη.<br /><br />Όσον αφορά τον Μακάριο Λαζαρίδη η παραίτησή του δεν πρόκειται να σώσει τον πρωθυπουργό. Είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή, θα τον διορίσει κάπου, αλλά η πολιτική πτώση δεν θα αναχαιτιστεί. Η οικογένεια Μητσοτάκη τιμά το προσωπικό της. Η δε δήλωση παραίτησης του Λαζαρίδη, είναι από μόνη της τόσο ντροπιαστική που δεν αξίζει καν ο σχολιασμός της. ...<br /><br />Ολόκληρη η δήλωση Λαζαρίδη:<br /><br />«Σε όλη μου την προσωπική ζωή πορεύτηκα με εντιμότητα και έζησα την οικογένειά μου με αξιοπρέπεια, που δεν θα αφήσω κανέναν να αμαυρώσει.<br />Με τις ίδιες αξίες στάθηκα και στην πολιτική, πάντα με το κεφάλι ψηλά. Έδωσα αγώνες, εντός και εκτός Βουλής, με τη Νέα Δημοκρατία, με σταθερή προσήλωση στις αρχές και τις αξίες που υπηρετώ.<br />Οι πολίτες της Καβάλας με τίμησαν με την εμπιστοσύνη τους και με εξέλεξαν δύο φορές βουλευτή στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, γεγονός που αποτελεί για εμένα ύψιστη τιμή, αλλά και ευθύνη.<br />Είμαι υπερήφανος για τις μάχες στο πλευρό του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη τόσο στα δύσκολα χρόνια της αντιπολίτευσης όσο και κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης της χώρας.<br />Υπηρέτησα με συνέπεια και αίσθημα καθήκοντος, συμβάλλοντας, στο μέτρο των δυνάμεών μου, στην προσπάθεια για μια ισχυρή και σύγχρονη Ελλάδα.<br />Από την πρώτη στιγμή της δημόσιας παρουσίας μου επέλεξα τη διαφάνεια. Έδωσα στη δημοσιότητα το “πόθεν έσχες” μου προεκλογικά το 2019, χωρίς να είμαι υποχρεωμένος, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι δεν φοβήθηκα ποτέ τον έλεγχο, αλλά αντιθέτως τον επιδίωξα.<br />Όλο αυτό το διάστημα απέκρουσα με επιχειρήματα και πολιτική αξιοπρέπεια τις επιθέσεις μιας τοξικής αντιπολίτευσης, η οποία, παραπαίουσα, αναζητά τρόπο να διασωθεί εκλογικά, επενδύοντας στη λάσπη και τη συκοφαντία για ένα ζήτημα μάλιστα που συνέβη πριν 20 σχεδόν χρόνια.<br />Ωστόσο, με γνώμονα την ανάγκη να διαφυλαχθεί απερίσπαστα το έργο της Κυβέρνησης και του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, υποβάλλω την παραίτησή μου από τη θέση του Υφυπουργού.<br />Η απόφασή μου αυτή δεν αναιρεί ούτε στο ελάχιστο την πίστη μου στις αρχές που υπηρέτησα και θα συνεχίσω να υπηρετώ.<br />Ευχαριστώ από καρδιάς τον Πρωθυπουργό για την εμπιστοσύνη του και όλους όσοι στάθηκαν στο πλευρό μου σε αυτή τη διαδρομή».<div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Κυβέρνηση ή οικογενειακή επιχείρηση;

Όπως πάντα προηγήθηκε η Ντόρα. Που ανήσυχη για τις ρωγμές στο καθεστώς, προανήγγειλε την παραίτηση Λαζαρίδη, που ήρθε λίγη ώρα αργότερα. Δε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο ΟΗΕ αναγνωρίζει Τουρκικό Κράτος στην Κύπρο;

<br /><img height="132" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/04/%CF%84%CE%BF%CE%B4%CF%81%CE%B8%CE%BC%CE%BB%CE%BF%CF%822%CF%82.jpg?resize=1037%2C683&ssl=1" width="726" /><br /><br />Η συνάντηση της Υφυπουργού του ΟΗΕ για Πολιτικά Θέματα και Ειρήνη, Rosemary DiCarlo, με τον Πρόεδρο των Τουρκοκυπρίων Τουφάν Ερχιουρμάν στο Φόρουμ Διπλωματίας της Αττάλειας, δεν πέρασε απαρατήρητη.<br /><br />Τουρκικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι η σημαία του Ψευδοκράτους μαζί με τη σημαία του ΟΗΕ κατά τη συνάντηση της Υφυπουργού του ΟΗΕ με τον Ερχιουρμάν στην Αττάλεια έφερε μια σημαντική στιγμή για την αναγνώριση του τουρκικού ψευδοκράτους στο Κατεχόμενο από τον τουρκικό στρατό βόρειο τμήμα της Κύπρου.<br /><br />Φυσικά, δεν πρόκειται για λεπτομέρεια, αλλά για ενέργεια του διεθνούς οργανισμού με πολλά υπονοούμενα.<br /><br />Αλήθεια, ο ΟΗΕ αναγνωρίζει κρατική υπόσταση στο Κατεχόμενο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας;<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο ΟΗΕ αναγνωρίζει Τουρκικό Κράτος στην Κύπρο;

Η συνάντηση της Υφυπουργού του ΟΗΕ για Πολιτικά Θέματα και Ειρήνη, Rosemary DiCarlo, με τον Πρόεδρο των Τουρκοκυπρίων Τουφάν Ερχιουρμάν στο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θρίλερ με το ουράνιο του Ιράν: Διάψευση-βόμβα τινάζει τη συμφωνία στον αέρα.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/04/usa-iran-768x432.jpg" width="736" /><br /><br />Αντικρουόμενες δηλώσεις Ηνωμένες Πολιτείες–Ιράν, εύθραυστη εκεχειρία και γεωπολιτικό μπρα-ντε-φερ για το πυρηνικό πρόγραμμα<br /><br />Η εικόνα μιας «έτοιμης συμφωνίας» για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν αποδεικνύεται πολύ πιο περίπλοκη απ’ όσο παρουσίασε ο Ντόναλντ Τραμπ. Παρά την έντονη αισιοδοξία από την πλευρά των ΗΠΑ, ιρανικές πηγές και επίσημοι κύκλοι ρίχνουν σαφώς τους τόνους — έως και διαψεύδουν κρίσιμα σημεία της φερόμενης συμφωνίας.<br /><br />Η αμερικανική αφήγηση: «Παίρνουμε το ουράνιο – συμφωνία σε ώρες»<br /><br />Ο Τραμπ παρουσίασε ένα σχεδόν ολοκληρωμένο πλαίσιο:<br /><br />«Η συμφωνία είναι πολύ κοντά. Το Ιράν θέλει συνάντηση και λύση»<br />«Θα υπάρξει αναστολή του πυρηνικού προγράμματος»<br /><br />Στον πυρήνα των δηλώσεων:Απομάκρυνση εμπλουτισμένου ουρανίου από το Ιράν<br />Πιθανή μεταφορά υπό αμερικανικό έλεγχο<br />Αντάλλαγμα: αποδέσμευση δισεκατομμυρίων από παγωμένα κεφάλαια<br /><br />Αυτό παρουσιάστηκε ως μια de facto αποπυρηνικοποίηση χωρίς στρατιωτική σύγκρουση. <div><br />Η ιρανική διάψευση: «Δεν υπάρχει τέτοια συμφωνία»<br /><br />Εδώ εντοπίζεται η κρίσιμη ανατροπή.<br /><br />Ιρανικές πηγές και αξιωματούχοι:Δεν επιβεβαιώνουν καμία συμφωνία μεταφοράς ουρανίου<br />Απορρίπτουν σενάρια «παράδοσης» στρατηγικού υλικού<br />Τονίζουν ότι το πυρηνικό πρόγραμμα αποτελεί «κυριαρχικό δικαίωμα»<br /><br />Σε αρκετές περιπτώσεις, η στάση αγγίζει σαφή διάψευση των πιο προχωρημένων αμερικανικών ισχυρισμών.<br /><br />Με απλά λόγια:Οι ΗΠΑ μιλούν για συμφωνία — το Ιράν για διαπραγμάτευση σε εξέλιξη.<br />Το πραγματικό διακύβευμα: Ο έλεγχος, όχι απλώς η αναστολή<br /><br />Η ουσία της σύγκρουσης δεν είναι αν θα «παγώσει» το πρόγραμμα, αλλά:Ποιος ελέγχει το υπάρχον απόθεμα ουρανίου<br />Πού θα βρίσκεται γεωγραφικά<br />Ποιος θα έχει την επιτήρηση<br /><br />Το Ιράν φαίνεται να δέχεται: περιορισμούς<br />ενισχυμένη επιτήρηση<br /><br />Αλλά όχι:πλήρη απομάκρυνση υλικού<br />απώλεια εθνικού ελέγχου</div><div><br />Το κρίσιμο σημείο: Ποιος ελέγχει το ουράνιο<br /><br />Η διαπραγμάτευση επικεντρώνεται στον έλεγχο του ήδη παραγόμενου υλικού:Το Ιράν διαθέτει ποσότητες εμπλουτισμένες έως και 60%, κοντά σε επίπεδα οπλικού υλικού<br />Οι ΗΠΑ επιδιώκουν πλήρη απομάκρυνση αυτού του αποθέματος<br />Η εξέλιξη θεωρείται στρατηγική νίκη για Ουάσινγκτον και Ισραήλ<br /><br />Πρόκειται για μια μορφή «αποπυρηνικοποίησης μέσω μεταφοράς», επιλογή που είχε απορριφθεί στο παρελθόν ακόμη και από τη Ρωσία.<br />Στενά του Ορμούζ: Ανάσα αλλά όχι ασφάλεια<br /><br />Η ανακοίνωση για άνοιγμα των Στενών είχε άμεσο αντίκτυπο:Πτώση πετρελαίου άνω του 10%<br />Μερική αποκατάσταση ναυσιπλοΐας<br />Διατήρηση ελέγχου από τους Φρουρούς της Επανάστασης<br /><br />Ωστόσο:Υπάρχουν ακόμη ζητήματα ασφαλείας (νάρκες, έλεγχοι)<br />Η διέλευση γίνεται υπό όρους<br />Οι ναυτιλιακές εταιρείες παραμένουν επιφυλακτικές<br /><br />Η πραγματικότητα παραμένει αντιφατική:Τυπικά ανοιχτά — πρακτικά ελεγχόμενα.</div><div>  <br />Αγορές: Προεξόφλησαν συμφωνία που δεν υπάρχει ακόμη<br /><br />Οι αγορές αντέδρασαν σαν να έχει ήδη υπάρξει λύση:Πτώση τιμών πετρελαίου<br />Υποχώρηση φυσικού αερίου<br />Μείωση του γεωπολιτικού ρίσκου<br /><br />Ωστόσο, αυτή η αντίδραση βασίζεται σε προσδοκίες και όχι σε επιβεβαιωμένα δεδομένα.<br />Σε περίπτωση ενίσχυσης των διαψεύσεων, δεν αποκλείεται αντιστροφή της τάσης.<br />Διαπραγμάτευση μέσω δημοσίων δηλώσεων<br />Δηλώσεις Τραμπ: «Συμφωνία σε 24-48 ώρες»<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίστηκε ιδιαίτερα αισιόδοξος:<br /><br />«Η συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου έχει σχεδόν ολοκληρωθεί»<br />«Περιμένω να έχουμε συμφωνία μέσα σε μία ή δύο ημέρες»<br /><br />Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι:Το Ιράν θα δεσμευτεί σε αναστολή εμπλουτισμού<br />Οι ΗΠΑ επιδιώκουν έλεγχο ή απομάκρυνση αποθεμάτων<br />Ο ναυτικός αποκλεισμός θα παραμείνει έως την τελική συμφωνία<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, εξετάζεται:αποδέσμευση έως 20 δισ. δολαρίων<br />με αντάλλαγμα την παράδοση σημαντικών ποσοτήτων εμπλουτισμένου ουρανίου<br />Ένα κλασικό παιχνίδι πίεσης<br /><br />ΗΠΑ Διαρρέουν εικόνα έτοιμης συμφωνίας<br />Στόχος: πολιτική και επικοινωνιακή πίεση<br /><br />Ιράν Διαψεύδει κρίσιμα σημεία<br />Στόχος: αποφυγή εικόνας υποχώρησης<br /><br />Δεν υπάρχει ακόμη συμφωνία για το ουράνιο.<br /><br />Υπάρχει: έντονη διαπραγμάτευση<br />επικοινωνιακή σύγκρουση<br />εύθραυστη ισορροπία<br /><br />Η κατάσταση μπορεί να οδηγηθεί είτε σε συμφωνία-ορόσημο είτε σε νέα κλιμάκωση.<br /><br />Παρά την αισιοδοξία Τραμπ, αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι: Υπάρχει πρόοδος, αλλά παραμένουν κρίσιμα ζητήματα<br />Η συμφωνία δεν έχει οριστικοποιηθεί<br />Το Ιράν δεν έχει επιβεβαιώσει βασικούς όρους</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θρίλερ με το ουράνιο του Ιράν: Διάψευση-βόμβα τινάζει τη συμφωνία στον αέρα.

Αντικρουόμενες δηλώσεις Ηνωμένες Πολιτείες–Ιράν, εύθραυστη εκεχειρία και γεωπολιτικό μπρα-ντε-φερ για το πυρηνικό πρόγραμμα Η εικόνα μιας «έ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Η Κούβα δεν παραδίδεται!» Τι απαντά η Αβάνα στις επιδιώξεις Τραμπ, στην επέτειο της εισβολής στον Κόλπο των Χοίρων.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/cuba-march-against-ssot.jpeg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/cuba-march-against-ssot-696x392.jpeg" width="745" /></a><br /><br />Σήμερα συμπληρώνονται 65 χρόνια από την εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων και στο κείμενο που ακολουθεί, θυμόμαστε τα γεγονότα εκείνης της εποχής και διερευνούμε τι μέλλει γενέσθαι με την Κούβα.<br /><br />Πριν από εξήντα πέντε χρόνια, σαν σήμερα σχεδόν 1.500 Κουβανοί εξόριστοι, εκπαιδευμένοι από τη CIA, εισέβαλαν σε μια παραλία στη νοτιοδυτική ακτή της Κούβας. Στόχος τους ήταν να πυροδοτήσουν μια πανεθνική εξέγερση ενάντια στη νέα τότε, επαναστατική κυβέρνηση του Φιντέλ Κάστρο . Οι Αμερικανοί ήταν σίγουροι – άλλωστε, είχαν χρησιμοποιήσει μια παρόμοια προσέγγιση για να ανατρέψουν τον αριστερό πρόεδρο της Γουατεμάλας λίγα χρόνια νωρίτερα.<br /><br />Αλλά στην Κούβα, ήταν μια καταστροφή.<br /><br />Χωρίς κατάλληλη αεροπορική υποστήριξη ή εξοπλισμό, οι δυνάμεις που υποστηρίζονταν από τις ΗΠΑ συντρίφθηκαν σε δύο ημέρες. Οι Κουβανοί σκότωσαν τουλάχιστον εκατό στρατιώτες και περιέφεραν τους υπόλοιπους ως αιχμαλώτους πολέμου σε ένα αθλητικό στάδιο της Αβάνας, επιστρέφοντάς τους τελικά στις ΗΠΑ με αντάλλαγμα περισσότερα από 50 εκατομμύρια δολάρια σε τρόφιμα και οικονομική βοήθεια. (Η αρχική απαίτηση της Αβάνας ήταν για 400 τρακτέρ, κάτι που ώθησε την πρώην πρώτη κυρία Ελεονώρα Ρούσβελτ να σχηματίσει μια βραχύβια «Επιτροπή Τρακτέρ»)<br /><br /><img height="225" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/unnamed-6-300x169.jpg" width="400" /><br /><i>Ο Φιντέλ Κάστρο με συνεργάτες του, πριν 65 χρόνια – Μόλις είχει αντιμετωπίσει αποτελεσματικά απόπειρα ανατροπής του από τη CIA<br /></i><br />Το μπούμερανγκ<br /><br />Ολόκληρο το επεισόδιο, γνωστό στα αγγλικά ως «Εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων» και για τους Κουβανούς ως η μάχη της Πλάγια Χιρόν, είχε γυρίσει μπούμερανγκ για την Ουάσινγκτον. Αντί να πυροδοτήσει μια αντεπανάσταση, η απίθανη νίκη της Κούβας απλώς ενέτεινε τη λαϊκή υποστήριξη προς τον Κάστρο, τόσο εντός της Κούβας όσο και σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική.<br /><br />Σημαντικό είναι ότι έπεισε επίσης τον Κάστρο ότι δεν υπήρχει modus vivendi , ή πρακτική συμφωνία, που έπρεπε να επιτευχθεί με τον τεράστιο, ενοχλητικό βόρειο γείτονα της Κούβας. Μετά την εισβολή, έδωσε τη μοίρα του πλήρως στη Σοβιετική Ένωση, εδραιώνοντας μια αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.<br /><br />Οι σημερινοί σχεδιασμοί των ΗΠΑ<br /><br />Τώρα, περισσότερο από μισό αιώνα αργότερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες σηματοδοτούν για άλλη μια φορά πιθανή στρατιωτική δράση κατά της Κούβας, με το Πεντάγωνο να φέρεται να προετοιμάζει επιλογές για τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ καθώς συνεχίζει να πιέζει το κομμουνιστικό νησί να επιτύχει μια «συμφωνία».<br /><br />Από τον Ιανουάριο, όταν οι ΗΠΑ ανέτρεψαν αβίαστα τον ισχυρό ηγέτη της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο , του οποίου οι ροές φθηνού πετρελαίου αποτελούσαν βασικό πυλώνα για την κουβανική οικονομία, ο Τραμπ έχει εντείνει την πίεση, αποκλείοντας το νησί και απειλώντας να το «καταλάβει».<br /><br />Το πώς θα μπορούσε να μοιάζει μια συμφωνία Τραμπ-Κούβας είναι ακόμη άγνωστο, αλλά ο πρόεδρος των ΗΠΑ φαίνεται να επικεντρώνεται κυρίως σε ένα σημαντικό οικονομικό άνοιγμα. Τα αιτήματα για πολιτική αλλαγή στο νησί φέρεται να μην βρίσκονται ψηλά στην ατζέντα.<br /><br />Οι συνθήκες στην Κούβα<br /><br />Από τη μία πλευρά, λένε οι ειδικοί, αυτή η προσέγγιση αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα στην σημερινή Κούβα. Αν και το νησί μαστίζεται από σοβαρές οικονομικές και ανθρωπιστικές κρίσεις – αποτέλεσμα δεκαετιών κακοδιαχείρισης, αυστηρών κυρώσεων των ΗΠΑ και του πιο πρόσφατου πλήγματος της πανδημίας – εξακολουθεί να είναι ένα «ώριμο, καλά θεσμοθετημένο κομμουνιστικό κομματικό σύστημα», σύμφωνα με τον William LeoGrande , μελετητή της Κούβας στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον.<br /><br />Η κυβέρνηση και το κόμμα έχουν τον απόλυτο έλεγχο σε όλα τα επίπεδα. «Η Κούβα δεν είναι Βενεζουέλα», όπου το σύστημα ήταν πιο εύθραυστο και ο ίδιος ο Μαδούρο κατείχε πολύ περισσότερη εξουσία από οποιαδήποτε μεμονωμένη προσωπικότητα στην Κούβα σήμερα. Επιπλέον, δεν υπάρχει ακόμη οργανωμένη πολιτική αντιπολίτευση στο νησί, που σημαίνει ότι κανείς δεν θα μπορούσε να ηγηθεί οποιασδήποτε σημαντικής αλλαγής ή μετάβασης.<div><br />Πως σκέφτεται ο Τραμπ<br /><br />Ταυτόχρονα, όμως, αυτή η προσέγγιση αντικατοπτρίζει μια σημαντική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο η Ουάσιγκτον βλέπει την Κούβα, και την Αμερική ευρύτερα, στην εποχή του Τραμπ. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ ενδιαφέρεται έντονα να ασκήσει την ισχύ και την κυριαρχία των ΗΠΑ στο Δυτικό Ημισφαίριο, όπως γνωρίζουμε. Αλλά είναι εξαιρετικά επιφυλακτικός απέναντι στην αλλαγή καθεστώτων και ενίσχυση των δημοκρατιών.<br /><br />«Αυτό που φοβάται περισσότερο», λέει ο ΛεοΓκράντε, είναι «η αστάθεια, ιδιαίτερα η αστάθεια που απελευθερώνει τη μετανάστευση».<br /><br />Προηγούμενοι πρόεδροι έχουν χρησιμοποιήσει το μαστίγιο των κυρώσεων και το καρότο της οικονομικής δέσμευσης ως τρόπο για να προωθήσουν την πολιτική μετάβαση στην Κούβα. Αυτό ακριβώς έκανε ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα το 2015 σε μια συμφωνία που μπορεί να αποτελέσει το πρότυπο για αυτό που επιδιώκει να πετύχει τώρα ο Τραμπ. Η διαφορά με τον Τραμπ είναι ότι βλέπει τις οικονομικές πτυχές μιας συμφωνίας ως αυτοσκοπό και όχι ως προοίμιο μιας νέας πολιτικής τάξης.</div><div><br />Η άμεση προτεραιότητα<br /><br />«Η άμεση προτεραιότητα είναι συναλλακτική και οικονομική, και πολύ λιγότερο επικεντρωμένη στην προσπάθεια δημιουργίας των συνθηκών για πολιτική αλλαγή», λέει η Risa Grais-Targow , ειδικός σε θέματα Κούβας στην Eurasia Group.<br /><br />Αυτό θα ταίριαζε απόλυτα στην τρέχουσα κουβανική ηγεσία, λέει, καθώς η νούμερο ένα ανησυχία τους είναι να παραμείνουν στην εξουσία. Κάνει αυτό πιο πιθανή μια «νίκη» στην Κούβα; Πιθανώς, λέει η Grais-Targow. «Η ανάγκη του Τραμπ για μια πραγματική νίκη στην εξωτερική πολιτική αυτή τη στιγμή χαμηλώνει τον πήχη όσον αφορά το τι είναι διατεθειμένοι να αποδεχτούν».<br /><br />Εν τω μεταξύ, το ίδιο το κουβανικό καθεστώς παραμένει ανυπότακτο. Την παραμονή της επετείου του Κόλπου των Χοίρων, η κρατική εφημερίδα, Η εφημερίδα Granma, έκανε μεγάλο πρωτοσέλιδο σχετικά με τις δηλώσεις του προέδρου Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ για τον εορτασμό των γεγονότων: «Η Κούβα δεν παραδίδεται!» βροντοφώναξε. «Κανείς εδώ δεν παραδίδεται!»</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Η Κούβα δεν παραδίδεται!» Τι απαντά η Αβάνα στις επιδιώξεις Τραμπ, στην επέτειο της εισβολής στον Κόλπο των Χοίρων.

Σήμερα συμπληρώνονται 65 χρόνια από την εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων και στο κείμενο που ακολουθεί, θυμόμαστε τα γεγονότα εκείνης της εποχή...

Διαβάστε την συνέχεια

EastMedMonitor: Ο Τόμας Μπάρακ ζήτησε από Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ και Κούρδους να προσκυνήσουν Ερντογάν και νεο-οθωμανούς ισλαμιστές.

<img height="118" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/BARRACK-1-630x373.jpg" width="715" /><br /> <h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">ΝΤΡΟΠΗ! Αυτές είναι οι ΗΠΑ;</span></h3><div>Σφοδρή κριτική κατά του Αμερικανού πρεσβευτή στην Τουρκία, Τόμας Μπάρακ, εξαπέλυσε το <a href="https://x.com/EastMedMonitor">EastMedMonitor</a>, με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις του στο Διπλωματικό Φόρουμ της Αττάλειας.<br /><br />Σε μια καυστική παρέμβαση, το παρατηρητήριο καλεί το Ισραήλ, την Ελλάδα, την Κύπρο και τους Κούρδους να δώσουν προσοχή στις τοποθετήσεις του κ. Μπάρακ, τον οποίο χαρακτηρίζει ειρωνικά ως «Οθωμανό» και ως τον πλέον ένθερμο υποστηρικτή της Άγκυρας.<br /><br />Η κριτική εστιάζει στη δήλωση του Αμερικανού πρεσβευτή ότι «η Τουρκία δεν είναι μια χώρα με την οποία μπορεί κανείς να τα βάζει», γεγονός που, σύμφωνα με το EastMedMonitor, ισοδυναμεί με προτροπή για πλήρη συνθηκολόγηση απέναντι στις απειλές, τους εκβιασμούς και το όραμα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για περιφερειακή ηγεμονία.<br /><br />Το δημοσίευμα στηλιτεύει τη συγκεκριμένη προσέγγιση ως μια προβληματική μορφή «διπλωματίας», διερωτώμενο με σκωπτική διάθεση αν ο στόχος είναι η επιστροφή σε ένα καθεστώς «υπηκόων» υπό έναν Νεο-οθωμανισμό 2.0 σε ξηρά και θάλασσα.<br /><br />Παράλληλα, το EastMedMonitor απευθύνει αιχμηρά ερωτήματα προς τον Πρόεδρο Τραμπ και το Κογκρέσο, αμφισβητώντας την καταλληλότητα του κ. Μπάρακ ως εκπροσώπου των αμερικανικών συμφερόντων.<br /><br />Καταλήγει δε με το δηκτικό σχόλιο πως τέτοιες στάσεις υπονομεύουν την εικόνα των ΗΠΑ ως παγκόσμιας υπερδύναμης, καλώντας ουσιαστικά τις χώρες της περιοχής να μην απεμπολήσουν την εθνική τους κυριαρχία.</div><div><br />Το <a href="https://x.com/EastMedMonitor/status/2045136810192343352">EastMedMonitor έγραψε</a>:<br /><br />«Γεια σου Ισραήλ @netanyahu [Νετανιάχου], Ελλάδα, Κύπρος και Κούρδοι.<br /><br />»Ήρθε η ώρα να ακούσετε τον “Οθωμανό” Τομ Μπάρακ, τον πρεσβευτή των ΗΠΑ, που είναι σαφώς ο μεγαλύτερος θαυμαστής της Τουρκίας.<br /><br />»Μόλις δήλωσε: “Η Τουρκία δεν είναι μια χώρα με την οποία μπορεί κανείς να τα βάζει”.<br /><br />»Ας παραδοθούμε, λοιπόν, όλοι στις απειλές, τους εκβιασμούς και το όνειρο του Ερντογάν για περιφερειακή κυριαρχία. Αυτό ακριβώς συνιστά!<br /><br />»Λαμπρή “διπλωματία”.<br /><br />»Η αυθεντική Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν τόσο υπέροχη, έτσι δεν είναι; Γιατί να μην επιστρέψουμε στο καθεστώς των ευγνωμόνων υπηκόων του Νεο-οθωμανισμού 2.0 – σε στεριά, θάλασσα και παντού αλλού;<br /><br />»Απλώς παραδώστε την ανεξαρτησία και την κυριαρχία σας και υποκλιθείτε. Εξάλλου, αυτό είναι που “πουλάει” ο ίδιος ο πρεσβευτής της Αμερικής.<br /><br />»Τραμπ και Κογκρέσο – αυτός είναι ο άνθρωπος που σας εκπροσωπεί;<br />»Και εμείς νομίζαμε ότι οι ΗΠΑ ήταν η υπερδύναμη…».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

EastMedMonitor: Ο Τόμας Μπάρακ ζήτησε από Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ και Κούρδους να προσκυνήσουν Ερντογάν και νεο-οθωμανούς ισλαμιστές.

ΝΤΡΟΠΗ! Αυτές είναι οι ΗΠΑ; Σφοδρή κριτική κατά του Αμερικανού πρεσβευτή στην Τουρκία, Τόμας Μπάρακ, εξαπέλυσε το EastMedMonitor , με αφορμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο πρεσβευτής των ΗΠΑ προειδοποίησε το Ισραήλ να μην επιχειρήσει τον αποκλεισμό της Τουρκίας από τη Γάζα.

<img height="123" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/BARRACK-2-630x388.jpg" width="724" /><br /> <br />Ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Τουρκία προειδοποιεί το Ισραήλ να μην επιχειρήσει να θέσει την Άγκυρα εκτός των προσπαθειών για την εξασφάλιση κατάπαυσης του πυρός στη Γάζα, υποστηρίζοντας ότι ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει διαδραματίσει εποικοδομητικό ρόλο στο να πείσει τη Χαμάς να συνεργαστεί.<br /><br />Κατά τη διάρκεια συνέντευξης στο Διπλωματικό Φόρουμ της Αττάλειας, ο Μπάρακ ερωτήθηκε σχετικά με τη σθεναρή αντίθεση του Ισραήλ στο ενδεχόμενο η Τουρκία να συνεισφέρει στρατεύματα στη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης, η οποία είναι επιφορτισμένη με την ασφάλεια της Γάζας στη θέση των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF).<br /><br />Ο Μπάρακ υποστήριξε ότι τόσο η Τουρκία όσο και το Κατάρ μπόρεσαν να διαδραματίσουν κρίσιμους μεσολαβητικούς ρόλους μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς, επειδή δεν εισάκουσαν τις εκκλήσεις των επικριτών τους να κηρύξουν την οργάνωση παράνομη ως τρομοκρατική.<br /><br />Ο Μπάρακ ανέφερε ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, τηλεφώνησε στον Ερντογάν λίγες ώρες πριν επιτευχθεί η κατάπαυση του πυρός στη Γάζα τον περασμένο Οκτώβριο, ζητώντας τη βοήθειά του για να πειστούν δύο ηγετικά στελέχη της Χαμάς.<br /><br />«Ο Πρόεδρος Ερντογάν, ο [Υπουργός Εξωτερικών] Χακάν Φιντάν και ο [επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών] Ιμπραήμ Καλίν πέρασαν όλο εκείνο το απόγευμα προσπαθώντας και τελικά έφεραν αυτούς τους δύο ηγέτες της Χαμάς στο τραπέζι», θυμήθηκε ο Μπάρακ.<br /><br />«Αυτό δεν θα μπορούσε να είχε συμβεί ποτέ αν είχαν συμφωνήσει μαζί μας ότι η Χαμάς είναι μια ξένη τρομοκρατική οργάνωση και ότι πρέπει να την αποκλείσετε».<br /><br />«Εάν καλούσατε την Τουρκία να συμμετάσχει στη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης, θα βοηθούσε στην αποφυγή αυτών που συμβαίνουν τώρα, δηλαδή των βιαιοτήτων και των παραβιάσεων.<br /><br />»Μπορούν να μιλήσουν την ίδια γλώσσα», συνέχισε ο Μπάρακ.<br /><br />«Υπήρξα συνεπής [λέγοντας] στο Ισραήλ ότι η συμπερίληψη είναι η μόνη απάντηση. Ο αποκλεισμός έχει βραχυπρόθεσμο ορίζοντα», δήλωσε.<br /><br />Στη συνέχεια, ο Μπάρακ φαίνεται να απευθύνθηκε σε όσους υποστηρίζουν ότι οι επικριτές του Ισραήλ είναι προκατειλημμένοι κατά των Εβραίων.<br /><br />«Ο κόσμος δεν είναι αντισημιτικός. Μεγάλωσα ως Λιβανέζος Καθολικός σε μια κατεξοχήν εβραϊκή γειτονιά.<br /><br />»Όλοι έχουν κάνει δουλειές με Εβραίους. Δεν είναι αυτό το ζήτημα.<br /><br />»Ο Σιωνισμός ήταν ένα ερώτημα ορισμού. Όμως το στρατηγικό του μέλλον δεν μπορεί να είναι τόσο σκληρό», αναφέρει ο πρεσβευτής.<br /><br />Εξέφρασε τη λύπη του για τη «φρικτή ρητορική» που ανταλλάσσεται μεταξύ των δύο χωρών και κατέληξε: «Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να το επιλύσουμε».<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο πρεσβευτής των ΗΠΑ προειδοποίησε το Ισραήλ να μην επιχειρήσει τον αποκλεισμό της Τουρκίας από τη Γάζα.

Ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Τουρκία προειδοποιεί το Ισραήλ να μην επιχειρήσει να θέσει την Άγκυρα εκτός των προσπαθειών για την εξασφάλιση...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο ρόλος της Ελλάδας σε ένα ΝΑΤΟ χωρίς τις ΗΠΑ.

<a href="https://www.lykavitos.gr/sites/default/files/styles/large_article/public/2026-04/NATO-ellada-usa.jpg?itok=57hlObq-" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="619" data-original-width="970" height="128" src="https://www.lykavitos.gr/sites/default/files/styles/large_article/public/2026-04/NATO-ellada-usa.jpg?itok=57hlObq-" width="725" /></a><br /><br />Η μερική ή πλήρης αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ θα αποτελούσε ιστορική καμπή για το διεθνές σύστημα ασφάλειας, υπονομεύοντας τη διατλαντική αρχιτεκτονική που διαμορφώθηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Χωρίς την αμερικανική παρουσία, η Συμμαχία θα έχανε τον βασικό πυλώνα στρατιωτικής ισχύος, αποτροπής και συνοχής, καθώς και κρίσιμες δυνατότητες όπως πληροφορίες, επιτήρηση και πυρηνική αποτροπή.<br /><br />TOY <b>Δρ. Κωνσταντίνου Π. Μπαλωμένου</b><div> Πολιτικού Επιστήμονος – Διεθνολόγου<br /><br />Αυτό θα ενίσχυε τη γεωπολιτική ρευστότητα, δημιουργώντας κενά ισχύος που θα εκμεταλλεύονταν ανταγωνιστικές δυνάμεις, ενώ θα μπορούσε να αναζωπυρώσει ενδοσυμμαχικούς ανταγωνισμούς. Παράλληλα, χώρες με περιφερειακές φιλοδοξίες, όπως η Τουρκία, θα επιδίωκαν να καλύψουν το κενό ηγεσίας, ενισχύοντας τον στρατηγικό τους ρόλο.<br /><br />Σε αυτό το νέο περιβάλλον, το ζητούμενο δεν είναι μόνο η αναδιάρθρωση της ευρωπαϊκής ασφάλειας, αλλά και η θέση της Ελλάδας. Λόγω γεωγραφίας και ρόλου στην Ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, η χώρα θα βρεθεί στην πρώτη γραμμή, αντιμετωπίζοντας αυξημένη αβεβαιότητα.<br /><br />Ως κρίσιμος παράγοντας στη νοτιοανατολική πτέρυγα, η Ελλάδα αποκτά μεγαλύτερη επιχειρησιακή και πολιτική βαρύτητα, ιδιαίτερα χωρίς την άμεση αμερικανική εγγύηση. Παράλληλα, η αποτροπή θα μετατοπιστεί προς την Ευρώπη, εντείνοντας την ανάγκη για ισχυρότερες στρατιωτικές δυνατότητες, ταχύτερες αποφάσεις και βαθύτερη συνεργασία.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα καλείται να αναλάβει πιο ενεργό ρόλο ως παράγοντας σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, πέρα από απλός αποδέκτης ασφάλειας. Με τις υποδομές και τις δυνατότητές της, μπορεί να λειτουργήσει ως κόμβος επιχειρησιακής υποστήριξης και αποτροπής. Ωστόσο, ο ρόλος αυτός συνοδεύεται από προκλήσεις, καθώς εξαρτάται από την περιφερειακή ισορροπία δυνάμεων και τις σχέσεις με τα γειτονικά κράτη. Ειδικότερα, η αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ θα αναδιαμορφώσει τις ισορροπίες από τα Βαλκάνια έως τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.<br /><br />Σε αυτό το περιβάλλον, η Τουρκία ενδέχεται να ενισχύσει τον ρόλο της, αυξάνοντας τις πιέσεις προς την Ελλάδα.<br />Υπό αυτές τις συνθήκες, η αποτροπή της χώρας θα εξαρτηθεί όχι μόνο από τις στρατιωτικές της δυνατότητες, αλλά και από την ικανότητά της να οικοδομεί συμμαχίες και να επηρεάζει τους συσχετισμούς ισχύος.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η περιφερειακή αστάθεια αναμένεται να ενταθεί, ιδιαίτερα στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου η μειωμένη αμερικανική παρουσία θα μπορούσε να ενισχύσει ανταγωνιστικές δυνάμεις και τη ρωσική επιρροή.<br />Παράλληλα, στα Δυτικά Βαλκάνια ενδέχεται να αναζωπυρωθούν εθνικιστικές τάσεις, αυξάνοντας τον κίνδυνο αποσταθεροποίησης.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα θα χρειαστεί να κατανείμει πόρους και προσοχή σε πολλαπλά στρατηγικά μέτωπα.<br />Πέραν των γεωπολιτικών παραμέτρων, είναι βέβαιο ότι θα ανακύψουν και κρίσιμα ζητήματα επιχειρησιακού χαρακτήρα, δεδομένου ότι το μεγαλύτερο μέρος των ελληνικών οπλικών συστημάτων βασίζεται σε αμερικανικής προέλευσης τεχνολογία και υποστήριξη.<br /><br />Συνεπώς, μια ενδεχόμενη αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να επηρεάσει την αλυσίδα υποστήριξης, τη διαθεσιμότητα ανταλλακτικών και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα κρίσιμων μέσων, δημιουργώντας την ανάγκη για ταχεία προσαρμογή και αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων.<br /><br />Ταυτόχρονα, το καθεστώς λειτουργίας και αξιοποίησης στρατηγικών υποδομών, όπως οι αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα, θα εισερχόταν σε μια νέα φάση επαναπροσδιορισμού, με άμεσες συνέπειες για τη στρατηγική ισορροπία στην περιοχή.<br /><br />Ωστόσο, το νέο αυτό περιβάλλον δεν δημιουργεί μόνο προκλήσεις, αλλά και σημαντικές ευκαιρίες.<br />Η ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας, η οποία ήδη συζητείται εντατικά σε πολιτικό και στρατηγικό επίπεδο, ενδέχεται να αναδείξει την Ελλάδα σε κρίσιμο πυλώνα της νότιας πτέρυγας ενός περισσότερο αυτόνομου ευρωπαϊκού συστήματος ασφάλειας.<br /><br />Η γεωστρατηγική της θέση, σε συνδυασμό με τις επιχειρησιακές δυνατότητες των Ενόπλων Δυνάμεων και τη διαχρονική της συμμετοχή σε αποστολές της Συμμαχίας, της προσδίδουν συγκριτικά πλεονεκτήματα. Σε αυτό το πλαίσιο, καθίσταται σαφές ότι η διατήρηση και ενίσχυση κρίσιμων δομών διοίκησης και ελέγχου αποκτά ιδιαίτερη σημασία για τη θέση και τον ρόλο της Ελλάδας στο νέο περιβάλλον ασφάλειας.<br /><br />Η σημασία αυτή καθίσταται ακόμη πιο εμφανής, αν ληφθεί υπόψη η διεθνής πρακτική. Είναι χαρακτηριστικό ότι χώρες με αναθεωρητικές φιλοδοξίες επιδιώκουν συστηματικά την αναβάθμιση του ρόλου τους μέσω της δημιουργίας ή φιλοξενίας νέων στρατηγικών δομών διοίκησης και ελέγχου επιδιώκοντας να καλύψουν πιθανά κενά ισχύος και να ενισχύσουν τη θεσμική τους επιρροή εντός της Συμμαχίας.<br /><br />Ενδεικτική είναι η πρωτοβουλία της Τουρκίας, η οποία στα τέλη Μαρτίου 2026 ανακοίνωσε την ίδρυση νέας Πολυεθνικής Ναυτικής Διοίκησης /Στρατηγείου του ΝΑΤΟ (NATO Maritime Component Command – MCC) στην περιοχή Αναντολού Καβαγί της Κωνσταντινούπολης με στόχο τον έλεγχο των στενών του Βοσπόρου στο πλαίσιο του Νοτιοανατολικού Περιφερειακού Σχεδίου της Συμμαχίας και υπό τουρκική διοίκηση.<br /><br />Υπό τις συνθήκες αυτές, αναδεικνύεται η σημασία της προσεκτικής στάθμισης των επιλογών που επηρεάζουν τη στρατηγική βαρύτητα της Ελλάδας,ιδίως σε ό,τι αφορά τη διατήρηση και ενίσχυση κρίσιμων δομών διοίκησης και ελέγχου, οι οποίες συνδέονται άμεσα με τη θέση της χώρας στο υπό διαμόρφωση νέο ευρωπαϊκό και συμμαχικό αρχιτεκτονικό πλαίσιο ασφάλειας.<br /><br />Παράλληλα, η εμβάθυνση διμερών και πολυμερών συνεργασιών, ιδίως με ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Πολωνία και η Ρουμανία, αλλά και με περιφερειακούς εταίρους στην Ανατολική Μεσόγειο, μπορεί να λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστής ισχύος. Επιπλέον, σχήματα συνεργασίας όπως οι τριμερείς ή τετραμερείς πρωτοβουλίες με την Κύπρο και άλλες χώρες της περιοχής αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, καθώς μπορούν να συμβάλουν στη διαμόρφωση ενός πλέγματος ασφάλειας πέραν των παραδοσιακών δομών.<br /><br />Εν κατακλείδι, σε ένα ενδεχόμενο αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ, η Ελλάδα μετατρέπεται σε βασικό πυλώνα της υπό διαμόρφωση ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφάλειας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Η εξέλιξη αυτή συνεπάγεται αυξημένες ευθύνες, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί και αντικειμενική δυνατότητα αναβάθμισης του διεθνούς της ρόλου, υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει έγκαιρη στρατηγική προσαρμογή.<br /><br />Το κρίσιμο, ωστόσο, ζητούμενο παραμένει η ικανότητα της Ευρώπης να κινηθεί με την απαιτούμενη ταχύτητα, συνοχή και πολιτική βούληση, ώστε να καλύψει το κενό ισχύος που ενδεχομένως θα αφήσει μια αμερικανική αποχώρηση.<br /><br />Οι συζητήσεις περί ενός «ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ» ή μιας ενισχυμένης ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας καταδεικνύουν ότι βρισκόμαστε μπροστά σε τεκτονικές αλλαγές όπου η Ελλάδα καλείται να αξιολογήσει στρατηγικά και να κινηθεί άμεσα και με στρατηγική ευελιξία (όπως έπραξε με την πρόσφατη αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο, συμπαρασύροντας και τους εταίρους της), με στόχο την ενίσχυση του γεωπολιτικού της ρόλου στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Τέλος, θα πρέπει να επισημανθεί ότι για την Ελλάδα, η αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ δημιουργεί ένα σύνθετο, αλλά όχι απαραίτητα αρνητικό στρατηγικό περιβάλλον.<br /><br />Η ήδη ανεπτυγμένη διμερής στρατηγική σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η αυξημένη γεωπολιτική σημασία της χώρας στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και ο ρόλος της ως κόμβου ενέργειας και ασφάλειας, συνθέτουν ένα πλαίσιο στο οποίο η Ελλάδα μπορεί να παραμείνει σημαντικός εταίρος των ΗΠΑ, ακόμη και σε συνθήκες αναπροσαρμογής της αμερικανικής παρουσίας στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Υπό αυτή την οπτική, η σχέση Ελλάδας–ΗΠΑ δεν αποδυναμώνεται, αλλά μετασχηματίζεται, αποκτώντας περισσότερο διμερή, επιχειρησιακό και γεωστρατηγικό χαρακτήρα, πέραν της αυστηρής θεσμικής διάστασης της Συμμαχίας.<br /><br />Η Ελλάδα άλλωστε, σύμφωνα με το νέο αμερικανικό δόγμα που περιγράφεται στη νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ πληροί τις προϋποθέσεις που έχει θέσει ο Αμερικανός Πρόεδρος κ. Τράμπ για να αποτελεί στρατηγικό σύμμαχο των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Η διαχρονικά υψηλή συμμετοχή της στις αμυντικές δαπάνες του ΝΑΤΟ, η ενεργός εμπλοκή της σε περιφερειακά σχήματα ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο, η στρατηγική της σχέση με το Ισραήλ καθώς και η συνεπής της στάση ως αξιόπιστου συμμάχου, ενισχύουν τη θέση της στη νέα αμερικανική στρατηγική ασφαλείας.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, η στρατηγική επιλογή του Πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη να παράσχει στρατιωτικές διευκολύνσεις στις ΗΠΑ (παρά τις αντιδράσεις στο εσωτερικό της χώρας) για τον πόλεμο κατά του Ιράν, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη διάθεση της βάσης της Σούδας, καθιστούν την Ελλάδα παράγοντα αυξημένης γεωπολιτικής σημασίας για τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Το γεγονός άλλωστε, ότι σε δηλώσεις του ο Πρόεδρος Τράμπ έχει εκφράσει την ικανοποίησή του για χώρες όπως η Ελλάδα που παρείχαν στήριξη στην αμερικανική στρατιωτική εκστρατεία κατά του Ιράν επιβεβαιώνει την ανωτέρω επιχειρηματολογία.<br /><br />Κοντολογίς, ένας ενδεχόμενος μετασχηματισμός του ΝΑΤΟ λόγω της αμερικανικής αποδέσμευσης συνιστά καθοριστικό παράγοντα αναδιαμόρφωσης της στρατηγικής θέσης της Ελλάδας στο νέο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον ασφάλειας.<br /><br />Για την Ελλάδα, ο νέος γεωστρατηγικός της ρόλος δεν θα κριθεί από την παθητική προσαρμογή στις εξελίξεις, αλλά από την ικανότητά της να λειτουργήσει ως ενεργός διαμορφωτής τους.<br />Υπό αυτό το πρίσμα, η Ελλάδα καλείται να αντιμετωπίσει τα νέα δεδομένα ασφαλείας όχι ως απειλή, αλλά ως πεδίο στρατηγικής αναδιάταξης και ευκαιριών.<br /><br />Η θέση της στο νέο ευρωπαϊκό και διεθνές σύστημα ασφάλειας δεν θα είναι προκαθορισμένη, αλλά θα είναι αποτέλεσμα επιλογών, συμμαχιών και διαρκούς ενίσχυσης της εθνικής στρατηγικής της παρουσίας. Το διακύβευμα, επομένως, δεν είναι απλώς η προσαρμογή στη νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας, αλλά η ενεργή συμμετοχή στη διαμόρφωσή της.<br /><br />Η Ελλάδα διαθέτοντας σαφή στρατηγικό προσανατολισμό, σοβαρή και υπεύθυνη πολιτική ηγεσία, αξιόπιστη και ισχυρή αποτρεπτική ισχύ, καθώς και την ικανότητα να διαμορφώνει κρίσιμες συμμαχίες σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο, δύναται να αναδειχθεί σε καθοριστικό παράγοντα σταθερότητας και ισχύος στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Ο ρόλος της Ελλάδας σε ένα ΝΑΤΟ χωρίς τις ΗΠΑ.

Η μερική ή πλήρης αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ θα αποτελούσε ιστορική καμπή για το διεθνές σύστημα ασφάλειας, υπονομεύοντας τη διατλαντική ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πυρ κατά βούληση κατά της κυβέρνησης από τον “πρώην” Μάριο Σιαλμά (vid.)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="391" src="https://www.youtube.com/embed/dfgXne22cXc" width="608" youtube-src-id="dfgXne22cXc"></iframe></div><div><br /></div>Στις “Αντιθέσεις” μια μεγάλη συζήτηση πάνω στα Υπαρξιακά Ζητήματα της Ελλάδας, σε ένα διεθνές περιβάλλον πλήρους αναδιάταξης γεωπολιτικά και γεωοικονομικά.<br /><br />Ο ανεξάρτητος βουλευτής και καθηγητής Χειρουργικής Ορθοπεδικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Μάριος Σαλμάς, με αφορμή την καυτή πολιτική επικαιρότητα σε μια συνέντευξη για όλους και για όλα, καταθέτει τις σκέψεις του για το χθες, το σήμερα και το αύριο της Ελλάδας και το πολιτικό της σύστημα.<div><br /></div><div><a href="https://www.cretetv.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πυρ κατά βούληση κατά της κυβέρνησης από τον “πρώην” Μάριο Σιαλμά (vid.)

Στις “Αντιθέσεις” μια μεγάλη συζήτηση πάνω στα Υπαρξιακά Ζητήματα της Ελλάδας, σε ένα διεθνές περιβάλλον πλήρους αναδιάταξης γεωπολιτικά και...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνικά Leopard 1Α5 για την Κύπρο; Τούρκοι στα κάγκελα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://flight.com.gr/wp-content/uploads/2022/04/Leopard-1-KMW-002.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="572" data-original-width="1220" height="94" src="https://flight.com.gr/wp-content/uploads/2022/04/Leopard-1-KMW-002.jpg" width="753" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Ως κίνηση που ενδέχεται να προκαλέσει περαιτέρω ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο παρουσιάζεται από τουρκικά μέσα ενημέρωσης η φερόμενη αποστολή ελληνικών αρμάτων μάχης στην Κύπρο.<br /><br />ΤΗΣ <b>ΜΑΡΙΑΣ ΖΑΧΑΡΑΚΗ</b><br /><br />Το δημοσίευμα της τουρκικής αντιπολιτευόμενης εφημερίδας Νεφές εστιάζει στην ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας της Ελλάδας, ερμηνεύοντάς την ως εξέλιξη που επηρεάζει άμεσα τις ισορροπίες στην περιοχή. Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, η Ελλάδα φέρεται να προχωρά σε αποστολή αρμάτων μάχης τύπου Leopard 1A5 στην Κύπρο, τα οποία θα ενταχθούν στο οπλοστάσιο της Ελληνοκυπριακής Εθνοφρουράς. Το δημοσίευμα παρουσιάζει την κίνηση αυτή ως μέρος μιας ευρύτερης στρατιωτικής κινητικότητας της Αθήνας στην περιοχή, η οποία –όπως υποστηρίζεται– λαμβάνει χώρα με φόντο τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Αντικατάσταση ρωσικών αρμάτων<br />Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο γεγονός ότι η Κύπρος διαθέτει ήδη ρωσικής κατασκευής άρματα T-80, τα οποία, σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, αντιμετωπίζουν προβλήματα συντήρησης λόγω των διεθνών κυρώσεων κατά της Ρωσίας. Σε αυτό το πλαίσιο, η αποστολή των γερμανικής κατασκευής Leopard από την Ελλάδα παρουσιάζεται ως λύση για την επιχειρησιακή αναβάθμιση της Εθνοφρουράς.<br /><br /><br />Ανανέωση του ελληνικού στόλου<br />Το τουρκικό μέσο υποστηρίζει επίσης ότι η Αθήνα σχεδιάζει να παραχωρήσει παλαιότερα άρματα στην Κύπρο, στο πλαίσιο ανανέωσης του δικού της αρματικού δυναμικού. Παράλληλα, η εξέλιξη αυτή ερμηνεύεται ως μήνυμα στρατηγικής εμβάθυνσης της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας–Κύπρου, με πιθανές επιπτώσεις στις περιφερειακές ισορροπίες.<br /><br />Ανησυχία και αντιδράσεις από τουρκικής πλευράς<br />Το δημοσίευμα καταλήγει επισημαίνοντας ότι η εν λόγω κίνηση αναμένεται να προκαλέσει αντιδράσεις στην Τουρκία και στα Κατεχόμενα, εντάσσοντάς την σε ένα ευρύτερο πλαίσιο ανταγωνισμού στην ανατολική Μεσόγειο, όπου η στρατιωτική ενίσχυση κάθε πλευράς παρακολουθείται στενά.<div><br /></div><div><a href="https://www.sigmalive.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελληνικά Leopard 1Α5 για την Κύπρο; Τούρκοι στα κάγκελα.

Ως κίνηση που ενδέχεται να προκαλέσει περαιτέρω ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο παρουσιάζεται από τουρκικά μέσα ενημέρωσης η φερόμενη αποστολ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σχέδιο επιστροφής της Τουρκίας στα F-35: Τι αποκαλύπτει ο Αμερικανός πρέσβης.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-04/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-04-17_160314017.png?itok=QsWeYau5" /><br /><br />Ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα προαναγγέλλει άμεση διευθέτηση του εξοπλιστικού «γρίφου», αποκαλύπτοντας τις προθέσεις του Λευκού Οίκου<br /><br />Την εκτίμηση ότι το ζήτημα των αμερικανικών μαχητικών αεροσκαφών F-35 και του ρωσικού πυραυλικού συστήματος S-400 για την Τουρκία θα επιλυθεί σύντομα, εξέφρασε ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα.<br /><br />Μιλώντας στο πλαίσιο του Φόρουμ της Αττάλειας, ο Τομ Μπάρακ συνέδεσε τις τουρκικές επιδιώξεις με τα ελληνικά εξοπλιστικά προγράμματα, προκαλώντας νέες συζητήσεις γύρω από τις ισορροπίες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η επιστροφή στα F-35 και η γραμμή του Ντόναλντ Τραμπ<br /><br />Ο Αμερικανός διπλωμάτης τοποθετήθηκε ανοιχτά υπέρ της επανένταξης της Άγκυρας στο πρόγραμμα του μαχητικού πέμπτης γενιάς.<br /><br />Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, το εμπόδιο των ρωσικών S-400 οδεύει προς διευθέτηση. Χαρακτηριστικά ανέφερε ότι από την οπτική γωνία του Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, η είσοδος της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 δεν αποτελεί πρόβλημα.<br /><br />Προκειμένου να στηρίξει το επιχείρημά του, ο Τομ Μπάρακ έβαλε στην εξίσωση την Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι η Αθήνα διαθέτει ήδη στο οπλοστάσιό της τόσο το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα S-300, όσο και τα υπερσύγχρονα F-35. Ωστόσο, όταν η συζήτηση στράφηκε ευρύτερα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ο πρέσβης απέφυγε επιμελώς να πάρει θέση.<br /><br />Επικαλούμενος τον ιστορικό χαρακτήρα των διμερών διαφορών, έκλεισε το θέμα με χιουμοριστική διάθεση, δηλώνοντας ότι δεν θα αναφερθεί καν στο ζήτημα, καθώς φοβάται πως αν το πράξει, θα του απαγορεύσουν να επισκεφθεί ξανά τη Μύκονο.<div><br />Το διπλωματικό παρασκήνιο και οι εσωτερικές αντιδράσεις<br /><br />Οι πρόσφατες δηλώσεις του Αμερικανού πρέσβη δεν αποτελούν κεραυνό εν αιθρία, καθώς έρχονται ως συνέχεια προηγούμενων τοποθετήσεών του. Τον Δεκέμβριο του 2025, από τη Ντόχα, ο Τομ Μπάρακ είχε εκφράσει την πεποίθησή του ότι το ζήτημα των S-400 θα μπορούσε να επιλυθεί εντός τεσσάρων έως έξι μηνών, προλειαίνοντας το έδαφος για την απομάκρυνση του ρωσικού συστήματος.<br /><br />Το θέμα βρισκόταν ψηλά στην ατζέντα και κατά την επίσκεψη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στον Λευκό Οίκο τον περασμένο Σεπτέμβριο, όπου φημολογείται ότι εξετάστηκαν διάφορες φόρμουλες, χωρίς ωστόσο να ανακοινωθεί κάποια επίσημη συμφωνία.<br /><br />Παρά την ξεκάθαρη στήριξή του στα τουρκικά αιτήματα, ο Τομ Μπάρακ αντιμετωπίζεται με καχυποψία από συγκεκριμένους κύκλους στο εσωτερικό της Τουρκίας, οι οποίοι θεωρούν ότι οι παρεμβάσεις του υπερβαίνουν τα διπλωματικά εσκαμμένα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η έντονη αντίδραση του κυβερνητικού εταίρου, Ντεβλέτ Μπαχτσελί.<br /><br />Με αφορμή παλαιότερη δήλωση του πρέσβη σχετικά με την επικείμενη επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης το 2026, ο Μπαχτσελί είχε εξαπολύσει σφοδρή επίθεση, κατηγορώντας τον Αμερικανό διπλωμάτη για απερισκεψία και αλαζονεία που δεν έχουν όρια.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σχέδιο επιστροφής της Τουρκίας στα F-35: Τι αποκαλύπτει ο Αμερικανός πρέσβης.

Ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα προαναγγέλλει άμεση διευθέτηση του εξοπλιστικού «γρίφου», αποκαλύπτοντας τις προθέσεις του Λευκού Οίκου Την εκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Προειδοποίηση Μόσχας: Η Ρωσία κατατάσσει την Τουρκία μεταξύ των πιθανών στρατιωτικών στόχων λόγω της υποστήριξης της Ουκρανίας με drones.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/04/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-2026-04-17T130516.746-1068x601.png" width="736" /><br /><br />Σε νέα φάση έντασης περνά η αντιπαράθεση γύρω από τον πόλεμο στην Ουκρανία, καθώς η Μόσχα έβαλε στο στόχαστρο και την Τουρκία, κατονομάζοντάς την ανάμεσα στις χώρες που συνδέονται με την παραγωγή drones για το Κίεβο και προειδοποιώντας για συνέπειες που μπορεί να ξεπεράσουν το διπλωματικό επίπεδο.<br /><br />Η Ρωσία ανεβάζει κατακόρυφα τους τόνους απέναντι στις χώρες και τις εταιρείες που, κατά την εκτίμησή της, στηρίζουν την ουκρανική πολεμική βιομηχανία μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Σε αυτό το νέο κύμα προειδοποιήσεων, η Τουρκία δεν έμεινε εκτός κάδρου. Αντιθέτως, εμφανίζεται πλέον ρητά ανάμεσα στους πιθανούς στόχους ρωσικής αντίδρασης, λόγω της στήριξης που παρέχεται στην Ουκρανία στο πεδίο των drones.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Turkish Minute, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας δημοσιοποίησε λίστα με εταιρείες και εγκαταστάσεις που, όπως υποστηρίζει, εμπλέκονται στην παραγωγή UAV και εξαρτημάτων για λογαριασμό της Ουκρανίας. Μέσα σε αυτή τη λίστα περιλαμβάνονται και δύο τοποθεσίες στην Τουρκία, μία στην Άγκυρα και μία στη Γιάλοβα, κάτι που δείχνει ότι η Μόσχα δεν αντιμετωπίζει πλέον την τουρκική εμπλοκή ως δευτερεύον ζήτημα.<br /><br />Η ρωσική πλευρά παρουσιάζει την αυξημένη ευρωπαϊκή και ευρύτερη υποστήριξη προς την ουκρανική παραγωγή drones ως στοιχείο περαιτέρω κλιμάκωσης του πολέμου. Στην ανακοίνωσή του, το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας υποστήριξε ότι τέτοιες κινήσεις μετατρέπουν την Ευρώπη σε στρατηγικό μετόπισθεν του Κιέβου και προειδοποίησε ότι η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε «απρόβλεπτες συνέπειες».<br /><br /><div>Το μήνυμα έγινε ακόμη πιο ωμό από τον Ντμίτρι Μεντβέντεφ, ο οποίος ουσιαστικά έδωσε πολεμικό τόνο στη ρωσική προειδοποίηση. Όπως είπε, η λίστα των εγκαταστάσεων που δόθηκε στη δημοσιότητα πρέπει να διαβαστεί ως λίστα πιθανών στόχων για τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις. Με αυτόν τον τρόπο, η Μόσχα δεν περιορίζεται πια σε γενικές νουθεσίες ή διπλωματικές αιχμές, αλλά περνά σε μια μορφή ανοιχτής στρατηγικής απειλής.<br /><br />Η αναφορά στην Τουρκία έχει ιδιαίτερη σημασία, επειδή η Άγκυρα αποτελεί από την αρχή του πολέμου έναν από τους βασικούς προμηθευτές μη επανδρωμένων αεροσκαφών στην Ουκρανία. Τα Bayraktar TB2 της Baykar είχαν αποκτήσει σχεδόν εμβληματικό χαρακτήρα στα πρώτα στάδια της σύγκρουσης, όταν χρησιμοποιήθηκαν σε επιθέσεις κατά ρωσικών τεθωρακισμένων και κρίσιμων γραμμών ανεφοδιασμού. Αυτή η συμβολή είχε από νωρίς φέρει την Τουρκία στο ρωσικό οπτικό πεδίο, όμως τώρα το ζήτημα φαίνεται να περνά σε πιο απειλητικό επίπεδο.<br /><br />Η συγκυρία είναι ιδιαίτερα λεπτή και για έναν ακόμη λόγο. Η Τουρκία έχει προσπαθήσει όλο αυτό το διάστημα να διατηρήσει έναν διπλό ρόλο: από τη μία να στηρίζει την Ουκρανία σε ορισμένους τομείς, και από την άλλη να κρατά ανοιχτούς διαύλους με τη Ρωσία, αποφεύγοντας μια πλήρη ρήξη. Όμως η τελευταία ρωσική κίνηση δείχνει ότι η Μόσχα δεν κάνει πλέον τόσο εύκολα αυτή τη διάκριση.<br /><br />Το Turkish Minute συνδέει την υπόθεση και με ευρύτερες ανησυχίες ασφαλείας στην ίδια την Τουρκία. Υπενθυμίζει ότι τους τελευταίους μήνες έχουν καταγραφεί περιστατικά με drones σε τουρκικό έδαφος, με αποτέλεσμα να ενισχυθούν οι φόβοι ότι η χώρα μπορεί να βρεθεί πιο άμεσα εκτεθειμένη σε αποσταθεροποιητικές κινήσεις ή δοκιμές στρατιωτικής ετοιμότητας. Αυτό δίνει άλλη βαρύτητα στη ρωσική προειδοποίηση, καθώς δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως λεκτική κλιμάκωση, αλλά ως μήνυμα με πραγματικό στρατιωτικό υπόβαθρο.<br /><br />Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι η Τουρκία μπαίνει πλέον ανοιχτά σε μια πιο επικίνδυνη ζώνη της αντιπαράθεσης Ρωσίας-Ουκρανίας. Παρά τις προσπάθειες της Άγκυρας να εμφανίζεται ως ισορροπιστής, η ρωσική πλευρά δείχνει να τη βλέπει όλο και περισσότερο ως κρίκο στην αλυσίδα της υποστήριξης προς το Κίεβο. Και όταν η Μόσχα μιλά με όρους «πιθανών στόχων», το μήνυμα δεν είναι απλώς πολιτικό. Είναι ωμά στρατηγικό.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Προειδοποίηση Μόσχας: Η Ρωσία κατατάσσει την Τουρκία μεταξύ των πιθανών στρατιωτικών στόχων λόγω της υποστήριξης της Ουκρανίας με drones.

Σε νέα φάση έντασης περνά η αντιπαράθεση γύρω από τον πόλεμο στην Ουκρανία, καθώς η Μόσχα έβαλε στο στόχαστρο και την Τουρκία, κατονομάζοντά...

Διαβάστε την συνέχεια

Το come back των πολέμων με θρησκευτικό πρόσημο.

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/04/ben-gvir-israel-iran-ipa-thanatiki-poini-trump-SLpress-825x600.jpg" width="735" /><br /><br />Οι θρησκείες έχουν ως πυρηνικό τους στοιχείο της ειρήνη. Την ειρήνη εντός του ανθρώπου, που είναι μονίμως αλαφιασμένος από τις ανικανοποίητες επιθυμίες και τις ενοχές του. Την ειρήνη μεταξύ των ανθρώπων, καθώς λόγω των ενστίκτων, από εποχής Κάιν και Άβελ, ισχύει το “homo homini lupus est”. Την ειρήνη μεταξύ των λαών, που από καταβολής κόσμου ο ένας θέλει την υποταγή ή και την εξόντωση του άλλου.<br /><br />Δυστυχώς, όμως, ο πυρήνας αυτός των θρησκειών είναι δίπολος. Και συχνά, συχνότατα μάλιστα, είναι ο άλλος πόλος που επικρατεί. Και είναι αυτός που προτάσσει ότι η εξόντωση και η υποταγή του Άλλου δεν προέρχεται από τις εγγενείς ζωικές δυνάμεις του ανθρώπου, αλλά αφ’ υψηλού, από τον θεϊκό κόσμο. Υπ’ αυτό το πρίσμα, οι πράξεις καταστροφής διαπράττονται με τις ευλογίες, αν όχι και με την υπόδειξη του “θεού”, που μεροληπτεί εθνοθρησκευτικά βάσει του σχεδίου “του”, το οποίο διερμηνεύουν “αμερολήπτως” οι επί της γης θεσπισμένοι εκπρόσωποί του.<br /><br />Ως αποτέλεσμα, ο καταστροφέας δύναται να κοιμηθεί ήρεμος τα βράδια, απαλλαγμένος από τις ερινύες του, που τις αποκοίμισε ο θεός, αφού ο “ιερός” σκοπός αγιάζει τα μέσα. Κάτι τέτοιο φαίνεται να επικρατεί και στις μέρες μας, όπου οι αλαζόνες δυτικοί θεωρούσαμε ότι βαδίζαμε επί της πλατιάς ορθολογιστικής λεωφόρου, αρχόμενης από της αγγλικής, αμερικανικής και γαλλικής επαναστάσεως. Φευ! Για μια ακόμη φορά, η Ιστορία μάς βγάζει τη γλώσσα… Γιατί τι άλλο από εκδίκηση του ανορθολογικού είναι η “θρησκευτικοποίηση” (sic) των πολέμων, σε μια οιονεί αυτοεκπληρούμενη προφητεία του Χάντιγκτον;<br /><br />Όταν δηλαδή παρακολουθούμε:<div>Στο Οβάλ Γραφείο του Λευκού Οίκου, προτεστάντες πάστορες, απογόνους των πουριτανών των 16ου αι., να ευλογούν με ατσαλάκωτη αμφίεση τον ευρισκόμενο σε πλήρη εσωτερική έκσταση πρόεδρο Τραμπ, ώστε οι αμερικανικές βόμβες να μην αφήσουν ψυχή ζώσα στο “βασίλειο του κακού”, δηλαδή στο Ιράν.</div><div><br />Στο Ισραήλ, όπου η πολιτική της “final solution”, με τους δεκάδες χιλιάδες νεκρούς σε Παλαιστίνη, Λίβανο και Ιράν, να εμπνέεται από το δόγμα του περιούσιου λαού που ελέγχει την περιοχή από τον Νείλο μέχρι τον Ευφράτη, με οδηγό τους… Προφήτες μετά την αιχμαλωσία της Βαβυλώνος τον 6ο π.Χ. αι.<br />Στο Ιράν, όπου το πολιτικό καθεστώς είναι απολύτως ταυτισμένο με τη σιιτική παράδοση και ο σύγχρονος Ιρανός μαχητής αναγάγει τον εαυτόν του στη στρατιά του αδικοχαμένου Χουσεΐν ιμπν Αλί του 7ου αι.</div><div><br />Στους σουνίτες των διαφόρων κλάδων και παρακλαδιών, για τους οποίους ο χρόνος σταμάτησε στα χρόνια της Εγίρα, καθώς ενστερνιζόμενοι τη τζιχάντ αναμένουν τη θεϊκή ανταμοιβή στους ουρανούς για τα θεάρεστα “εγκλήματά” τους;</div><div><br />Στην Τουρκία, όπου ο πόλεμος κατά των απίστων εκκινεί από την κατάκτηση της Πόλης από τους οθωμανούς του Μωάμεθ του Πορθητή, του οποίου ενσάρκωση θεωρεί ότι είναι ο σημερινός της νεοσουλτάνος. Ο δε μέγας μουφτής κραδαίνει τη σπάθα του εντός της Αγίας Σοφίας, υπενθυμίζοντάς τι περιμένει τους ανυπάκουους γκιαούρηδες.</div><div><br />Στη Ρωσία, όπου ο Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών, πιστός στην παράδοση που θέλει την εκκλησία θεραπαινίδα του κράτους, τουλάχιστον από την εποχή του Μεγάλου Πέτρου, ευλογεί τα όπλα των στρατιωτών που πολεμούν στην Ουκρανία.</div><div><br />Στην ίδια την Ουκρανία, όπου το θρησκευτικό βάθος έσπευσε να το δώσει ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος, ο οποίος σε μια στιγμή έντονης εκδήλωσης μύχιων αισθημάτων, αντικρύζοντας τον Ζελένσκι, κραδαίνοντας θριαμβευτικά την ποιμαντική του ράβδο, ανέκραξε: Слава Україні!‎‎- το σύνθημα των Ουκρανών εθνικιστών του Μεσοπολέμου.</div><div><br />Επέστρεψαν οι θρησκευτικοί πόλεμοι <br /><br />Μακάριοι, λοιπόν, οι ειρηνοποιοί μας! Ευτυχώς, που υπάρχει και αυτός ο Αμερικανός πάπας να λέει με παρρησία και κάποια πικρή αλήθεια. Σε κάθε περίπτωση, η θρησκευτική-μεταφυσική διάσταση έχει εκκωφαντική παρουσία στο παγκόσμιο γίγνεσθαι και κουνάει το δάχτυλο επιτιμητικά εμπρός από τη μύτη του έκπληκτου δυτικού ορθολογιστή, που φανταζόταν τον εαυτό του αναμφισβήτητο νικητή του “τέλους της ιστορίας”! Είναι αλήθεια ότι αρχικώς συναισθάνθηκε, ότι κάτι δεν πήγαινε σύμφωνα με τις βεβαιότητές του, όχι πλέον ριγώντας από την καυτερή ανάσα της τριτοκοσμικής αντιαποικιακής εξέγερσης στο σβέρκο του, αλλά όταν άρχισε να βλέπει την πλάτη της πάλαι ποτέ οπισθοδρομικής περιφέρειας στο δαιμόνιο τεχνολογικό σπριντ.<br /><br />Τον καθησύχαζε, ωστόσο, ότι στο αλώνι του πνεύματος και του πολιτισμού ήταν ανίκητος μαχητής, έτσι ζωσμένος με τα εργαλεία του Διαφωτισμού. Γιατί, εντάξει μπορεί να έκανε και αυτός τις “βρωμιές” του, αλλά τις έκανε ορθολογιστικά, με “κανόνες” και “ουμανισμό”, έστω και με κάποιες εξαιρέσεις. Να σου, όμως, που από το “πουθενά” ξεπεταχτηκαν αυτά τα προνεωτερικά δαιμόνια, που πίστευε ότι τα είχε δια παντός ξορκίσει. Και, πλέον, απειλείται όχι μόνον με ήττα, αλλά και με… φρενοβλάβεια.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το come back των πολέμων με θρησκευτικό πρόσημο.

Οι θρησκείες έχουν ως πυρηνικό τους στοιχείο της ειρήνη. Την ειρήνη εντός του ανθρώπου, που είναι μονίμως αλαφιασμένος από τις ανικανοποίητε...

Διαβάστε την συνέχεια

Όταν η Θεολογία γίνεται Εξωτερική Πολιτική: Η σύγκρουση Τραμπ–Βανς με τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄.

<img height="134" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/04/Pope-Leo-1-768x513.jpg" width="756" /><br /><br />Η αντιπαράθεση ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ, τον Τζέι Ντι Βανς και τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ αποκαλύπτει μια βαθύτερη μάχη για το ποιος ορίζει το ηθικό πλαίσιο της ισχύος, του πολέμου και της δημοκρατίας<br /><br />Μια σύγκρουση που ξεπερνά την πολιτική<br /><br />Η δημόσια αντιπαράθεση ανάμεσα στον  πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, τον αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς και τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ δεν αντιμετωπίζεται πλέον απλώς ως ένα ακόμη επεισόδιο πολιτικής έντασης στην Ουάσινγκτον.<br /><br />Αντίθετα, αναλυτές τη θεωρούν ως σύγκρουση για την ηθική νομιμοποίηση της εξουσίας: ποιος έχει το δικαίωμα να ορίζει τι είναι δίκαιος πόλεμος, τι είναι νόμιμη χρήση βίας και ποια είναι τα όρια της κρατικής ισχύος.<br /><br />Η αφορμή ήταν οι επικρίσεις του Πάπα για τον πόλεμο με το Ιράν και η δημόσια τοποθέτησή του υπέρ της ανάγκης αποκλιμάκωσης. Ο Τραμπ απάντησε με προσωπικές επιθέσεις, ενώ ο Βανς επιχείρησε να διαχωρίσει τη θεολογία από τη χάραξη πολιτικής.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; box-sizing: inherit; display: flex; font-family: "source sans pro", sans-serif; font-size: 18px; letter-spacing: -0.2px; margin: 10px 0px; max-width: 550px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 554.312px; word-break: break-word;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2044919269704466647" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=pagenewsgr&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2044919269704466647&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.pagenews.gr%2F2026%2F04%2F17%2Fgeopolitika%2Fotan-i-theologia-ginetai-eksoteriki-politiki-i-sygkrousi-tramp-bans-me-ton-papa-leonta-id%25CE%2584%2F&sessionId=f45915c7f98561da130bec4473cbfb837c7fe03b&siteScreenName=pagenewsgr&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: inherit; display: block; flex-grow: 1; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; height: 736px; margin: 0px; max-width: 100%; min-height: 600px; outline: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px; word-break: break-word;" title="X Post"></iframe></div><p style="background-color: white; box-sizing: inherit; font-family: "source sans pro", sans-serif; font-size: 18px; letter-spacing: -0.2px; margin-bottom: 15px; margin-top: 0px; outline: 0px; word-break: break-word;"></p>Η θρησκεία ως εργαλείο πολιτικής ισχύος<br /><br />Στο πολιτικό πλαίσιο της εποχής Τραμπ, η θρησκευτική γλώσσα δεν λειτουργεί μόνο ως πίστη ή δόγμα, αλλά ως μηχανισμός νομιμοποίησης της κρατικής ισχύος.<br /><br />Η χριστιανική ρητορική χρησιμοποιείται για:την ενίσχυση της εθνικής κυριαρχίας<br />τη διαμόρφωση πολιτισμικών και γεωπολιτικών συνόρων<br />τη δικαιολόγηση στρατιωτικής ισχύος<br />την εδραίωση της πολιτικής εξουσίας ως “ηθικά αναγκαίας”<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η θεολογία μετατρέπεται σε εργαλείο που εξηγεί και δικαιολογεί την πολιτική πράξη, αντί να την κρίνει.<br /><br />«Η θρησκευτική γλώσσα χρησιμοποιείται για να ενισχύσει την κυριαρχία, την ταυτότητα και το ηθικό δικαίωμα του κράτους να ασκεί βία», σημειώνεται στην ανάλυση.<br /><br />Η θέση του Βατικανού: ηθική πάνω από την πολιτική<br /><br />Το Βατικανό απορρίπτει τη διάκριση ανάμεσα σε “ουδέτερη” πολιτική και θεολογία.<div><br />Στη διδασκαλία της Καθολικής Εκκλησίας:ο πόλεμος είναι ηθικό ζήτημα<br />η μετανάστευση αφορά την ανθρώπινη αξιοπρέπεια<br />η φτώχεια και η ανισότητα αποτελούν ηθική ευθύνη<br />η δημοκρατία κρίνεται από το αν σέβεται τον φυσικό ηθικό νόμο<br /><br />Ο Πάπας Λέων έχει τονίσει ότι η δημοκρατία παραμένει υγιής μόνο όταν θεμελιώνεται σε ηθικές αρχές και όχι αποκλειστικά στην αριθμητική πλειοψηφία.</div><div><br />Το προηγούμενο ρήγμα: το “ordo amoris”<br /><br />Η τρέχουσα σύγκρουση έχει τις ρίζες της σε μια προηγούμενη θεολογική διαμάχη ανάμεσα στον Πάπα Φραγκίσκο και τον Τζέι Ντι Βανς σχετικά με το ordo amoris (τάξη της αγάπης).<br /><br />Ο Βανς υποστήριξε μια ιεράρχηση υποχρεώσεων: πρώτα η οικογένεια, μετά το έθνος και έπειτα οι “άλλοι”.<br /><br />Ο Πάπας Φραγκίσκος απάντησε ότι αυτή η ανάγνωση είναι περιοριστική και αντέθεσε το παράδειγμα του Καλού Σαμαρείτη, όπου η αγάπη δεν περιορίζεται αλλά επεκτείνεται.<br /><br />«Η αληθινή τάξη της αγάπης βρίσκεται στον Καλό Σαμαρείτη», σημείωσε στην επιστολή του προς τους Αμερικανούς επισκόπους.<br /><br />Αυτό το θεολογικό ρήγμα αποκάλυψε δύο διαφορετικές πολιτικές ηθικές: μια ιεραρχική και μια οικουμενική.<br /><br />Βαθύτερη ανθρωπολογική διαφορά<br /><br />Στον πυρήνα της σύγκρουσης βρίσκεται διαφορετική αντίληψη για το τι είναι ο άνθρωπος.<br /><br />Η προσέγγιση Τραμπ–Βανς ξεκινά από:την ασφάλεια<br />την κρατική συνοχή<br />την εθνική επιβίωση<br /><br />Ο άνθρωπος γίνεται πρωτίστως μέλος ενός πολιτικού σώματος που πρέπει να προστατευτεί.<br /><br />Αντίθετα, η προσέγγιση του Βατικανού ξεκινά από:την καθολική ανθρώπινη αξιοπρέπεια<br />τον πρόσφυγα<br />τον άμαχο σε εμπόλεμη ζώνη<br />τον “ξένο” που δεν έχει πολιτική χρησιμότητα<br /><br />Η διαφορά δεν είναι απλώς πολιτική, αλλά βαθιά ανθρωπολογική: αφορά το πώς ορίζεται η ανθρώπινη αξία πριν από το κράτος.<br /> Γιατί ο Πάπας Λέων είναι ιδιαίτερα κρίσιμος παράγοντας<br /><br />Ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ θεωρείται ιδιαίτερα δύσκολος συνομιλητής για τον αμερικανικό πολιτικό χώρο, καθώς είναι ο πρώτος Πάπας από τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι:δεν μπορεί εύκολα να παρουσιαστεί ως “ξένος που δεν καταλαβαίνει την Αμερική”<br />γνωρίζει εκ των έσω τη γλώσσα της αμερικανικής πολιτικής<br />αλλά εκπροσωπεί έναν θεσμό που υπερβαίνει το έθνος-κράτος<br /><br />Η ιδιότητά του ενισχύει το συμβολικό βάρος της κριτικής του προς τον πόλεμο και την πολιτική ισχύος.<br /><br />Δύο ανταγωνιστικές χριστιανικές αναγνώσεις<br /><br />Η σύγκρουση δεν είναι ανάμεσα σε θρησκεία και κοσμική πολιτική, αλλά ανάμεσα σε δύο διαφορετικές εκδοχές του ίδιου θρησκευτικού παραδόματος.Η μία πλευρά (Τραμπ–Βανς) τείνει προς τη λογική του “δίκαιου πολέμου” και της κρατικής αυτοάμυνας<br />Η άλλη (Βατικανό) επιμένει στη θεολογική κρίση της εξουσίας και στον περιορισμό της βίας<br /><br />Και οι δύο πλευρές αντλούν από τη χριστιανική παράδοση, αλλά τη διαβάζουν διαφορετικά.<br />Πολιτικές συνέπειες στις ΗΠΑ<br /><br />Η αντιπαράθεση έχει και εσωτερική πολιτική διάσταση:οι Αμερικανοί Καθολικοί αποτελούν σημαντικό εκλογικό σώμα<br />η παπική κριτική στον πόλεμο επηρεάζει τη δημόσια συζήτηση<br />οι επιθέσεις κατά του Πάπα ενδέχεται να προκαλέσουν αντιδράσεις στο θρησκευτικό κοινό<br />η προσπάθεια πολιτικοποίησης της θρησκείας γίνεται πιο περίπλοκη<br /><br />Η σύγκρουση αγγίζει έτσι τον πυρήνα της σχέσης θρησκείας και πολιτικής στην αμερικανική κοινωνία.<br /><br />Η αντιπαράθεση Τραμπ–Βανς με τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ δεν αφορά απλώς τον πόλεμο στο Ιράν ή μια στιγμιαία πολιτική διαφωνία.<br /><br />Αναδεικνύει μια βαθύτερη σύγκρουση:ανάμεσα στη θρησκεία ως εργαλείο κρατικής νομιμοποίησης<br />και στη θρησκεία ως ηθικό κριτήριο της εξουσίας<br /><br />Στην ουσία, πρόκειται για μια μάχη για το ποιος έχει το δικαίωμα να ορίσει το “καλό” και το “δίκαιο” σε έναν κόσμο όπου η ισχύς και η ηθική συγκρούονται όλο και πιο συχνά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Όταν η Θεολογία γίνεται Εξωτερική Πολιτική: Η σύγκρουση Τραμπ–Βανς με τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄.

Η αντιπαράθεση ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ, τον Τζέι Ντι Βανς και τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ αποκαλύπτει μια βαθύτερη μάχη για το ποιος ορίζει το η...

Διαβάστε την συνέχεια

Βουλή- Μητσοτάκης: ο θάνατος του πολιτικού εμποράκου.

<img height="133" src="https://omegapress.gr/images/MHTSBOULH.jpg" width="739" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Η συζήτηση στη βουλή για το κράτος δικαίου ήταν ίσως η τελευταία κωμωδία που παίχθηκε , πριν από το δράμα των εκλογών. Οι τοποθετήσεις του πρωθυπουργού, ήταν ένα ρεσιτάλ πολιτικής αθλιότητας, ένας πολιτικός σπασμός για τα έργα και τις ημέρες ενός εμπόρου της πολιτικής που αδυνατεί να ξεφύγει από τις εμμονές του.<br /><br />Εμμονή είναι η άρνηση για λογοδοσία . Εμμονή είναι να θεωρεί τον βούρκο σταθερότητα, το πελατειακό κράτος, το ρουσφέτι, την ίντριγκα ως κανονικότητα και το κράτος δικαίου ως εμπόδιο στην εργώδη προσπάθειά του να υπονομεύσει τους δημοκρατικούς θεσμούς για να ωφεληθεί η εξουσία του Και τι δεν ξεστόμισε στη βουλή. Απαίτησε ενότητα γιατί η πατρίδα απειλείται όταν ο λαός και τα κόμματα απαιτούν κράτος δικαίου!. Ότι το ανεύρυσμα του Μυλωνάκη ίσως και να προήλθε από δημοσιεύματα που τον ενέπλεκαν σε σκάνδαλο στην Κύπρο και όχι γιατί ο άνθρωπος απλά ασθένησε όπως δυστυχώς μπορεί να συμβεί στον καθένα μας. Ότι ο λαός δεν ενδιαφέρεται για τις υποκλοπές, για τη διαφθορά, για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, για την ακρίβεια κλπ, αλλά γιατί τα παιδιά είναι πάνω από τα κινητά!!. Η αντιπολίτευση τον εξευτέλισε, αλλά δεν ίδρωσε …</div><div><br />Ο διχασμός ως καταφύγιο ενός αποτυχημένου<br /><br />Κατά την συζήτηση στη βουλή, ο πρωθυπουργός επιβεβαίωσε τον εαυτό του για μια ακόμη φορά. Άκαμπτος στην υπεράσπιση των νομικών και θεσμικών πραξικοπημάτων. Υπεράσπιση του πελατειακού και βαθέως κράτους μέχρις εσχάτων. Υπεράσπιση μιας κοινοβουλευτικής ομάδας που συντηρείται από τα σκάνδαλα και την ανοχή στην υπονόμευση του κράτους δικαίου.<br /><br />Παρουσίασε το σύνηθες για μια κυβέρνηση κοινοβουλευτικό έργο, δηλαδή τα νομοσχέδια και τις τροπολογίες ως θρίαμβο, την στιγμή που κατά κοινή ομολογία η ΝΔ έχει μετατρέψει τη βουλή σε πλυντήριο ξεπλύματος σκανδάλων και εξυπηρέτησης συμφερόντων. Η αντιπολίτευση ζήτησε παραίτηση και εκλογές. Το πόσο θα αντέξει ακόμη ο Μητσοτάκης δεν το γνωρίζουμε, αλλά σύντομα θα διαφανούν οι προθέσεις του. Σύσσωμη η αντιπολίτευση τον κατακεραύνωνε επί ώρες, αλλά ο πρωθυπουργός ήταν εκεί , οχυρωμένος πίσω από μια εικονική πραγματικότητα που ο ίδιος επινόησε.<br />Εκλογές το 2027 είπε, δηλαδή ότι θα εξαντλήσει την τετραετία. Εντάξει , το είπαν κι άλλοι…<br /><br />Εκεί όμως που ξεπέρασε και τον άθλιο πολιτικό εαυτό του, είναι η απόπειρα τρομοκράτησης των πολιτών, με την επίκληση της κρίσης, οικονομικής και γεωπολιτικής που προκαλούν αστάθεια στον κόσμο, προφανώς εξαιτίας των πολέμων. Πολέμων που όμως ο πρωθυπουργός ανέχεται και διευκολύνει τις ΗΠΑ και το Ισραήλ με κάθε τρόπο.</div><div><br />Ιδού η αθλιότητα με τα ίδια του τα λόγια:<br /><br />«Εσείς ανασύρετε αφορμές διχασμού και σε στιγμές που η πατρίδα μας χρειάζεται σιγουριά και προοπτική, νομίζω ότι μένετε κολλημένος σε συνθήματα του χθες. Σήμερα δεν θα έπρεπε να μιλάμε για ζητήματα του κράτους δικαίου -χωρίς να υποτιμώ καθόλου τη σημασία της σημερινής συζήτησης. Θα έπρεπε να συζητούμε για τα όσα συμβαίνουν στο Ιράν, στη Μέση Ανατολή, στον Λίβανο. Θα έπρεπε να συζητούμε για την αμυντική παρουσία της Ελλάδος στην Κύπρο. Θα έπρεπε πρωτίστως να συζητούμε για τις σημαντικές αναπόδραστες οικονομικές συνέπειες της κρίσης στην ελληνική οικονομία και το πώς μπορούν αυτές να αντιμετωπιστούν ή τουλάχιστον να μετριαστούν».</div><div><br />Ποιός τον εμπόδισε να αναλάβει την πρωτοβουλία και να συζητηθούν όλα αυτά; φυσικά κανείς. Θέατρο του παραλόγου. Ιδού και η συνέχεια..<br /><br />“Πιστεύετε πραγματικά ότι στα τραπέζια το Πάσχα συζητούσε ο κόσμος για τα θέματα τα οποία θα συζητήσουμε σήμερα; Ο κόσμος συζητούσε για το γεγονός ότι οι γονείς είναι απελπισμένοι από το γεγονός ότι τα παιδιά τους είναι κολλημένα στα κινητά τηλέφωνα και περιμένουν από την κυβέρνηση και από την Ευρώπη να κάνει κάτι σε αυτήν την κατεύθυνση».<br />Η ενασχόληση με τα κινητά είναι διεθνές ζήτημα όχι όμως όπως το θέτει με πρόθεση τρομοκράτησης ο Μητσοτάκης. Οι ίδιοι οι γονείς αγοράζουν τα κινητά, προφανώς απαιτείται θεσμικό πλαίσιο, αλλά κυρίως απαιτείται επιστημονική μελέτη του νέου φαινομένου και όχι τρομοκράτηση . Τέτοιου είδους ζητήματα επιλύονται με εξωστρέφεια, με κοινωνικοποίηση των παιδιών, με σωστή διαχείριση των νέων τεχνολογιών και όχι με αφορισμούς.<br /><br />Ο εκβιαζόμενος απάντησε…<br /><br />Αλλά το παραμύθι είχε και παράγραφο για τη σκοτεινή ΕΥΠ. Τι μας είπε ο ανεκδιήγητος Κυριάκος Μητσοτάκης;<br /><br />«Ως πρωθυπουργός δεν πρόκειται να επιτρέψω την υπονόμευση του έργου της ΕΥΠ. Βοηθά καθοριστικά σε ζητήματα εθνικής ασφάλειας και μέρα-νύχτα συνδράμει στη διαμόρφωση εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής. Ειδικά σήμερα διενεργεί ρόλο εξαιρετικά κρίσιμο. Κάποιοι σε αυτή την αίθουσα πρέπει να αντιληφθούν ότι οι μυστικές υπηρεσίες έχουν πολλές επιτυχίες που πρέπει να μένουν κρυφές. Η δράση τους είναι απαράδεκτο να ναρκοθετείται από ανεύθυνες προσεγγίσεις και σε μια βάση αντεθνικής δράσης άλλων δυνάμεων εκτός συνόρων».<br /><br />Είναι ντροπιαστικό να μιλάει έτσι ο πρωθυπουργός λες και απευθύνεται σε αμνήμονες. Η καταγγελία για την ΕΥΠ αφορά τις υποκλοπές και την συνεργασία της με έναν απόστρατο της Μοσάντ που συνεργάστηκε με την κυβέρνηση για να παρακολουθεί Έλληνες στρατιωτικούς, επιχειρηματίες , υπουργούς και δημοσιογράφους. Κανείς δεν ενέπλεξε την ΕΥΠ με την εθνική αποστολή της, αλλά την παρακρατική της δράση. Οπότε η προσπάθεια , πανικόβλητη μάλιστα να υπερασπιστεί ένα σκάνδαλο είναι αποπροσανατολιστική και ντροπιαστική.<br /><br />Μετά από αφόρητες πιέσεις ο πρωθυπουργός αποφάσισε να απαντήσει στα όσα έχει πει ο Ντίλιαν που τον παρομοίασε με τον Νίξον που παραιτήθηκε μετά από σκάνδαλο υποκλοπών στις ΗΠΑ.<br />Ο Μητσοτάκης είπε “εμείς δεν εκβιαζόμαστε από κανέναν. Δεν εκβιαζόμαστε από συμφέροντα. Λογοδοτούμε μόνο στον ελληνικό λαό”. Αυτή είναι δήλωση τρομοκρατημένου πρωθυπουργού και όχι ηγέτη με αυτοπεποίθηση και κυρίως ανθρώπου που δεν φοβάται. Άρα, ο εκβιασμός είναι ακόμη ζωντανός...<br />Ας μην γλυτώσει την φυλακή ο Ντίλιαν και τα λέμε….</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βουλή- Μητσοτάκης: ο θάνατος του πολιτικού εμποράκου.

Του Στράτου Βαλτινού Η συζήτηση στη βουλή για το κράτος δικαίου ήταν ίσως η τελευταία κωμωδία που παίχθηκε , πριν από το δράμα των εκλογών. ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Τι θα έκανε ο Τραμπ αν ο Πούτιν χτυπούσε την Ευρώπη;»

<img height="100" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2025/08/UKRAINE-war-SUMMIT-LOCATION-750x375.jpg" width="742" /><br /><br />Την προοπτική να επιχειρήσει ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλάντιμιρ Πούτιν, μια επίθεση στην Ευρώπη θίγει σήμερα 17.4.2026 στην Washington Post ο αρθρογράφος David Ignatius σε κείμενο υπό τον τίτλο «Τι θα έκανε ο Τραμπ αν ο Πούτιν χτυπούσε την Ευρώπη;».<br /><br />Κατά τον Ignatius, ο Βλαντιμίρ Πούτιν φαίνεται να αισθάνεται «στριμωγμένος» την άνοιξη του 2026. Με το μέτωπο στην Ουκρανία σε τέλμα και τις απώλειες να εκτοξεύονται, αναλυτές προειδοποιούν ότι το Κρεμλίνο ενδέχεται να αναζητήσει διέξοδο μέσω μιας απευθείας αναμέτρησης με την Ευρώπη, εκμεταλλευόμενο το ρήγμα στις σχέσεις ΗΠΑ – ΝΑΤΟ.<br /><br />Παρά την άνοδο των τιμών του πετρελαίου, η ρωσική οικονομία παραμένει σε χαώδη κατάσταση, ενώ οι στρατιωτικές δυνάμεις της Μόσχας εμφανίζονται ανίσχυρες να επιτύχουν την αποφασιστική νίκη που επιζητά ο Ρώσος πρόεδρος, αναφέρει ο αρθρογράφος, παραθέτοντας και τα υπόλοιπα «μέτωπα» που άνοιξαν για τον Πούτιν, όπως η αδυναμία του να στηρίξει έναν από τους πιστούς του συμμάχους, το Ιράν, ή η «απώλεια» του «δικού του» Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία. Το πλαίσιο συμπληρώνει η αποφασιστικότητα – ή και η σπουδή – που δείχνει εσχάτως η Ευρώπη για την αμυντική θωράκισή της.<br /><br />Έκθεση-σοκ: «Η Ευρώπη είναι ο επόμενος στόχος»<br /><br />Ο Ignatius επικαλείται μια νέα μελέτη από το Carnegie Endowment for International Peace, με τίτλο «Πολεμοχαρής και πολιορκημένη: Η Ρωσία μετά τον πόλεμο με την Ουκρανία», η οπία κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.<br /><br />Ο συντάκτης της, Eugene Rumer, πρώην στέλεχος των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών, υποστηρίζει ότι ο Πούτιν βλέπει την Ευρώπη ως το «κύριο θέατρο επιχειρήσεων».<br /><br />«Η Ρωσία θα βγει από τον πόλεμο στην Ουκρανία λιγότερο ασφαλής, πιο αγανακτισμένη και πιο απειλητική. Οι αντιλήψεις της για την απειλή θα ρίξουν μια βαριά σκιά πάνω από την Ευρώπη», προειδοποιεί ο Rumer.<div><br />Το «παράθυρο ευκαιρίας» και ο παράγοντας Τραμπ<br /><br />Η ανησυχία εντείνεται από το ενδεχόμενο ο Πούτιν να επιτεθεί σε χώρα της Βαλτικής πριν η Ευρώπη ολοκληρώσει τον επανεξοπλισμό της. Το Κρεμλίνο ήδη διεξάγει έναν «υβριδικό πόλεμο» δολιοφθορών, ενώ αυτή την εβδομάδα το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας προειδοποίησε ότι θα μπορούσε να χτυπήσει ευρωπαϊκές χώρες που προμηθεύουν μη επανδρωμένα αεροσκάφη στην Ουκρανία, μια ομάδα χωρών που περιλαμβάνει τη Γερμανία, τη Βρετανία, τη Σουηδία, την Ιταλία και την Ολλανδία.<br /><br />Σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό, η στάση του Ντόναλντ Τραμπ προκαλεί τριγμούς. Η ρητορική του κατά του ΝΑΤΟ, το οποίο χαρακτήρισε «χάρτινη τίγρη», και η στρατηγική «αμεροληψίας» που προωθεί η κυβέρνησή του, αφήνουν την Ευρώπη εκτεθειμένη.<br /><br />Το ερώτημα που πλανάται πλέον πάνω από τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες είναι εφιαλτικό: Αν ο Πούτιν αποφασίσει να δοκιμάσει την αντοχή του Άρθρου 5 της Συμμαχίας, θα είναι οι ΗΠΑ εκεί για να αποτρέψουν το μοιραίο, ή η Ευρώπη θα βρεθεί αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη κρίση της σύγχρονης ιστορίας της μόνη της;</div><div><br />Το «ασυγχώρητο» λάθος του Τραμπ<br /><br />«Τι θα έκανε ο Τραμπ αν ο Πούτιν χτυπούσε μια ευρωπαϊκή χώρα; Για μένα, αυτή είναι η πιο τρομακτική ερώτηση», γράφει ο Ignatius, εξηγώντας ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ σπαταλά πολύτιμο κρφάλαιο κακολογώντας το ΝΑΤΟ.<br /><br />Και ο αρθρογράφος καταλήγει: «Ένα από τα πιο ασυγχώρητα πράγματα που θα μπορούσε να κάνει ο Τραμπ στην εξωτερική πολιτική θα ήταν να εγκαταλείψει τους Ευρωπαίους συμμάχους των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ σε μια στιγμή που αντιμετωπίζουν μια αυξανόμενη, ρητή απειλή από τη Μόσχα. Όπως γράφει ο Rumer, «Ένα διατλαντικό διαζύγιο προτού η Ευρώπη οικοδομήσει τις συμβατικές της άμυνες και λύσει το πρόβλημα της αποτροπής των πυρηνικών απειλών από τη Ρωσία χωρίς την πυρηνική ομπρέλα των ΗΠΑ πάνω από αυτήν, θα δημιουργούσε ένα παράθυρο ευκαιρίας για τον Βλαντιμίρ Πούτιν να επιδιώξει τις φιλοδοξίες του». Η Ευρώπη ακούει σειρήνα μέσα στη νύχτα. Ο Τραμπ είναι τόσο απασχολημένος με τη λίστα των παραπόνων του κατά του ΝΑΤΟ που φαίνεται να κωφεύει σε αυτό που θα μπορούσε να είναι η μεγαλύτερη κρίση της προεδρίας του. Αν μια μέρα οι ιστορικοί ρωτήσουν, «Ποιος έχασε την Ευρώπη;» τι θα πουν ως απάντηση οι σύμβουλοι εθνικής ασφάλειας του Τραμπ;».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Τι θα έκανε ο Τραμπ αν ο Πούτιν χτυπούσε την Ευρώπη;»

Την προοπτική να επιχειρήσει ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλάντιμιρ Πούτιν, μια επίθεση στην Ευρώπη θίγει σήμερα 17.4.2026 στην Washington Post ο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μέση Ανατολή: Πώς το Ιράν «ντρίπλαρε» τον ναυτικό αποκλεισμό των ΗΠΑ και συνεχίζει να εξάγει εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/shadow_fleet.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/shadow_fleet-696x392.jpg" width="749" /></a><br /><br />Το Ιράν μεταφέρει δεκάδες εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου μέσω μυστικών υπεράκτιων δικτύων, προκειμένου να παρακάμψει τον αμερικανικό αποκλεισμό των λιμανιών του, σύμφωνα με την εταιρεία ναυτιλιακών πληροφοριών Windward AI.<br /><br />Το Ιράν συνεχίζει… ακάθεκτο<br /><br />Ο αποκλεισμός, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ στις 13 Απριλίου, ήρθε εν μέσω μιας εκεχειρίας δύο εβδομάδων και αποτυχημένων ειρηνευτικών συνομιλιών μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν, ενώ ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ επέμενε ότι η θαλάσσια οδός πρέπει να παραμείνει ανοιχτή. Περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου διέρχεται από αυτήν.<br /><br />«Η διανομή ιρανικού πετρελαίου συνεχίζεται μέσω έμμεσων δρομολογίων και υπεράκτιων δικτύων μεταφοράς», δήλωσε η Windward. «Από τις 13 Απριλίου, τουλάχιστον 11 δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν περίπου 20 εκατομμύρια βαρέλια ιρανικού πετρελαίου βρίσκονται ανοικτά των ακτών της Μαλαισίας, σε έναν κόμβο μεταφοράς από πλοίο σε πλοίο», διαπίστωσε η εταιρεία.<br /><br />«Αυτά τα πλοία πιθανότατα περιμένουν αντίστοιχα πλοία για εκφόρτωση ή προετοιμάζονται για περαιτέρω μετακίνηση». Η Windward διευκρίνισε επίσης ότι η συγκέντρωση αυτή υπογραμμίζει τη «συνεχιζόμενη χρήση μηχανισμών αποθήκευσης και μεταφοράς ανοικτής θάλασσας» από το Ιράν. Αυτό επιτρέπει στις ροές ιρανικού πετρελαίου να «επιμένουν εκτός της άμεσης διέλευσης μέσω του Στενού».<br />«Μαύρα» κανάλια μεταφοράς<br /><br />«Η “μαύρη” δραστηριότητα παραμένει βασικός παράγοντας για τις συνεχιζόμενες επιχειρήσεις, υποστηρίζοντας τόσο τις επισκέψεις σε λιμάνια μετά τη διέλευση όσο και ευρύτερες στρατηγικές αποφυγής», πρόσθεσε η Windward. «Ταυτόχρονα, οι ροές ιρανικού πετρελαίου διοχετεύονται όλο και περισσότερο μέσω υπεράκτιων κόμβων, μειώνοντας την εξάρτηση από την άμεση διέλευση από το Ορμούζ».<br /><br />Οι αμερικανικές δυνάμεις άρχισαν να εφαρμόζουν τον αποκλεισμό στις 5 το απόγευμα της 13ης Απριλίου, αφού ο Τραμπ δεσμεύτηκε να εμποδίσει «οποιοδήποτε και όλα τα πλοία που προσπαθούν να εισέλθουν ή να εξέλθουν» από το στενό, μετά από εβδομάδες πίεσης προς την Τεχεράνη. Ο αμερικανικός στρατός επιβεβαίωσε την Τετάρτη ότι εμπόδισε εννέα πετρελαιοφόρα να παραβιάσουν τον αποκλεισμό.<br /><br />«Κατά τη διάρκεια των πρώτων 48 ωρών του αμερικανικού αποκλεισμού των πλοίων που εισέρχονται και εξέρχονται από ιρανικούς λιμένες, κανένα σκάφος δεν κατάφερε να περάσει τις αμερικανικές δυνάμεις», δήλωσε η <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B5%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%94%CE%B9%CE%BF%CE%AF%CE%BA%CE%B7%CF%83%CE%B7_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%97%CE%A0%CE%91">CENTCOΜ</a>. «Επιπλέον, εννέα σκάφη συμμορφώθηκαν με την εντολή των αμερικανικών δυνάμεων να κάνουν αναστροφή και να επιστρέψουν προς έναν ιρανικό λιμένα ή παράκτια περιοχή», έγραψε η CENTCOM στο X.<div><br />Περίεργες κινήσεις<br /><br />Αναφέρθηκε επίσης ότι και τα εννέα σκάφη ήταν πετρελαιοφόρα. Κανένα από τα σκάφη στα οποία δόθηκε εντολή να επιστρέψουν δεν χρειάστηκε να επιβιβαστούν σε αυτά αμερικανικές δυνάμεις, δήλωσε ανώτερος αξιωματούχος του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας. Ωστόσο, κατά την πρώτη «πλήρη ημέρα» του αποκλεισμού, στις 14 Απριλίου, η Windward παρατήρησε «μια κατακερματισμένη και άνιση αντίδραση στον αποκλεισμό».<br /><br />«Οι αρχικές κινήσεις δείχνουν έναν συνδυασμό συνεχιζόμενης διέλευσης, απόκλισης από τη διαδρομή και πιθανής αποφυγής», ανέφερε η εταιρεία. «Τα πλοία που υπόκεινται σε κυρώσεις και φέρουν ψευδή σημαία παραμένουν ενεργά, με μερικά να διέρχονται από το Στενό, ενώ άλλα καθυστερούν, αντιστρέφουν την πορεία τους ή προσαρμόζουν τα μοτίβα δρομολόγησής τους.<br /><br />«Οι ροές ιρανικού πετρελαίου συνεχίζονται μέσω έμμεσων δικτύων διανομής, με σημαντικούς όγκους να συσσωρεύονται ανοικτά των ακτών αντί να διέρχονται απευθείας μέσω του Ορμούζ», εκτίμησε. Η CENTCOM δήλωσε ότι ο αποκλεισμός θα ισχύει μόνο για τη θαλάσσια κυκλοφορία που εισέρχεται και εξέρχεται από ιρανικούς λιμένες.</div><div><br />«Αμερόληπτος» αποκλεισμός<br /><br />Τόνισε ότι οι αμερικανικές δυνάμεις δεν θα «εμποδίσουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας» για τα πλοία που διέρχονται από το στενό προς και από άλλους προορισμούς. Ο αποκλεισμός της βασικής εμπορικής διαδρομής θα επιβληθεί «αμερόληπτα» σε όλα τα πλοία που εισέρχονται ή αναχωρούν από ιρανικούς λιμένες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στον Περσικό Κόλπο και στον Κόλπο του Ομάν.<br /><br />Μέχρι στιγμής, τα πλοία που υπόκεινται σε κυρώσεις και τα πλοία με ψευδή σημαία συνεχίζουν να λειτουργούν υπό μεταβαλλόμενες συνθήκες επιβολής. Το Rich Starry, ένα τάνκερ που υπόκειται σε κυρώσεις από τις ΗΠΑ και σηματοδοτούσε ότι ήταν φορτωμένο, επανέλαβε τη διέλευσή του προς τα έξω, αφού προηγουμένως είχε κάνει αναστροφή.<br /><br />Η Windward ανέφερε ότι η διαδρομή του δεν ακολούθησε τον διάδρομο του νησιού Larak, αλλά ευθυγραμμίστηκε με την εναλλακτική διαδρομή εξόδου που πρότεινε το Ιράν. Ταυτόχρονα, παρατηρήθηκε επίσης το Murlikishan, ένα χημικό δεξαμενόπλοιο που υπόκειται σε αμερικανικές κυρώσεις, να ταξιδεύει προς τα μέσα, διευκρίνισε η Windward.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μέση Ανατολή: Πώς το Ιράν «ντρίπλαρε» τον ναυτικό αποκλεισμό των ΗΠΑ και συνεχίζει να εξάγει εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.

Το Ιράν μεταφέρει δεκάδες εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου μέσω μυστικών υπεράκτιων δικτύων, προκειμένου να παρακάμψει τον αμερικανικό αποκλει...

Διαβάστε την συνέχεια

«Το Ισραήλ μπορεί να εξαπολύσει προληπτική επίθεση στην Τουρκία»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.19fortyfive.com/wp-content/uploads/2025/02/F-15I-Raam-Israeli-Air-Force.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1280" height="113" src="https://www.19fortyfive.com/wp-content/uploads/2025/02/F-15I-Raam-Israeli-Air-Force.jpg" width="758" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><b>Μάικλ Ρούμπιν</b></div>Το 1967, το Ισραήλ νίκησε την Αίγυπτο σε μόλις έξι ημέρες. Θα μπορούσε το Ισραήλ να κάνει το ίδιο με την Τουρκία; – Ο Αιγύπτιος πρόεδρος Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ δεν έκρυψε τις απόψεις του για το Ισραήλ. «Θέλουμε μια αποφασιστική μάχη για να εξολοθρεύσουμε αυτό το μικρόβιο, το Ισραήλ», <a href="https://www.coloradohistoricnewspapers.org/?a=d&d=RMC19731113-01.2.12&e=-------en-20--1--img-txIN%7CtxCO%7CtxTA--------0------">δήλωσε</a> τον Ιούλιο του 1959.<br /><br />Την επόμενη χρονιά, το Ράδιο Κάιρο μετέδωσε: «Ετοιμαζόμαστε για την αποφασιστική μάχη και, την κατάλληλη στιγμή, θα χτυπήσουμε με δύναμη και ταχύτητα».<br /><br />Καθώς ο συριακός τρόμος απειλούσε να ανατρέψει τον Νάσερ στα μέσα της δεκαετίας του 1960, ο Αιγύπτιος ηγέτης διπλασίασε την αντι-ισραηλινή ρητορική και τους θεατρινισμούς του.<br /><br />Τον Μάρτιο του 1965, δύο χρόνια πριν το Ισραήλ καταλάβει τη Δυτική Όχθη και τη Γάζα, ο Νάσερ δήλωσε: «Δεν θα μπούμε στην Παλαιστίνη με το χώμα της καλυμμένο με άμμο, θα μπούμε σε αυτήν με το χώμα της κορεσμένο με αίμα». «Στοχεύουμε στην καταστροφή του κράτους του Ισραήλ. Ο άμεσος στόχος: η τελειότητα της αραβικής στρατιωτικής ισχύος. Ο εθνικός στόχος: η εξάλειψη του Ισραήλ», εξήγησε ο Νάσερ οκτώ μήνες αργότερα.<br /><br />Όταν ο Νάσερ έκλεισε αργότερα τα Στενά του Τιράν και τη Διώρυγα του Σουέζ στην ισραηλινή ναυτιλία και κινητοποίησε τον στρατό του, οι Ισραηλινοί κατάλαβαν ότι η απειλή του δεν ήταν μόνο ρητορική.<br /><br />Ιστορικοί και δικηγόροι συζητούν την έννοια του επικείμενου, αλλά η ύπαρξη δεν πρέπει να είναι ακαδημαϊκό πρόβλημα ή αντικείμενο μελέτης μετά τη δράση «τι πήγε στραβά». Οι εχθροί του Ισραήλ είχαν πάντα στρατηγικό βάθος.<br /><br />Η Αίγυπτος είναι περίπου 40 φορές η επιφάνεια του Ισραήλ. Στο στενότερο σημείο του, το Ισραήλ έχει πλάτος λιγότερο από εννέα μίλια.<br /><br />Σήμερα, η ιστορία επαναλαμβάνεται. Καθώς ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιδιώκει να αποσπάσει την προσοχή από την οικονομική αποτυχία και την πολιτική ανησυχία στο εσωτερικό και να διεκδικήσει ηγετικό μανδύα στο εξωτερικό, επανέλαβε τη στρατηγική του Νάσερ να εντείνει τις επιθέσεις στο Ισραήλ.<br /><br />Όπως και ο Νάσερ, έχει ταιριάξει τη ρητορική του με μια στρατιωτική συσσώρευση. Σήμερα, ο Ερντογάν απειλεί ανοιχτά με πόλεμο.<br />Η απειλή της Τουρκίας<br /><br />Έχει απειλήσει να εισέλθει στο Ισραήλ όπως είχε κάνει η Τουρκία στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.<br /><br />Τελικά, οι δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν με την υποστήριξη της Τουρκίας έκαναν εθνοκάθαρση σε ολόκληρο τον πληθυσμό, αποκεφαλίζοντας τους λίγους που επέλεξαν να παραμείνουν πίσω στα σπίτια τους.<br /><br />Τον Απρίλιο του 2026, η Τουρκία ξεκίνησε έναν «ήπιο» αποκλεισμό απαιτώντας τα πλοία που ελλιμενίζονται στα λιμάνια της να μην έχουν καμία σχέση με το Ισραήλ. Στις 10 Απριλίου 2026, η κυβέρνηση του Ερντογάν κατηγόρησε τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου για αναχαίτιση στολίσκου που επιδίωκε να προμηθεύσει τη Χαμάς, απαιτώντας περισσότερα από 4.500 χρόνια φυλάκισης.<br /><br />Στα παρασκήνια, η Τουρκία όχι μόνο επιδιώκει να ενισχύσει την ικανότητα της Συρίας να επιτίθεται στο Ισραήλ, αλλά έχει επίσης αντικαταστήσει το Ιράν ως σανίδα σωτηρίας για τη Χεζμπολάχ, σύμφωνα με επαγγελματίες άμυνας και πληροφοριών από πολλές χώρες της περιοχής.<br /><br />Τα εργοστάσια μη επανδρωμένων αεροσκαφών της Τουρκίας παράγουν όπλα που θα μπορούσαν να κατακλύσουν την ισραηλινή άμυνα. Μια πιθανή πώληση F-35 Joint Strike Fighters από την κυβέρνηση Τραμπ στην Τουρκία θα μπορούσε να διαβρώσει το ποιοτικό πλεονέκτημα του Ισραήλ. Εν τω μεταξύ, η πιθανότητα η Τουρκία να ακολουθήσει την πορεία του Ιράν προς την ικανότητα πυρηνικών όπλων διαφαίνεται.<br /><br />Οι διπλωμάτες μπορεί να επιδιώκουν να υποβαθμίσουν την ένταση, αλλά για όσους βρίσκονται στην περιοχή, η πραγματικότητα έχει μεγαλύτερη σημασία από τους ευσεβείς πόθους. Η Τουρκία 2026 ισοδυναμεί με την Αίγυπτο 1966. Οι δικτάτορες επιδιώκουν να προκαλέσουν δημόσια φρενίτιδα κατά του εβραϊκού κράτους.<br /><br />Ιδεολογικοί λόγοι για τους οποίους δεν μπορεί να υπάρξει συμβιβασμός παρακίνησαν τον Νάσερ και τροφοδότησαν το μίσος του Ερντογάν. Οι Ισραηλινοί ηγέτες δεν πρέπει να τρέφουν αυταπάτες ότι ο Ερντογάν θα τηρήσει τη ρητορική του.<br /><br />Η αδράνεια των ΗΠΑ μετά την πρόσφατη ανάπτυξη F-16 του Ερντογάν στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο ενθαρρύνει μόνο τον Τούρκο ηγέτη να πιστέψει ότι μπορεί να ξεφύγει με οτιδήποτε.<div><br />Ο Λευκός Οίκος πρέπει να ανησυχεί<br /><br />Ο Λευκός Οίκος δεν πρέπει να τρέφει αυταπάτες για το τι θα μπορούσε να ακολουθήσει. Στις 5 Ιουνίου 1967, το Ισραήλ ξεκίνησε την Επιχείρηση Focus, καταστρέφοντας την αιγυπτιακή πολεμική αεροπορία, πάνω από 300 αιγυπτιακά αεροσκάφη στο έδαφος.<br /><br />Η φύση των υπαρξιακών απειλών είναι ότι απαιτούν απεγνωσμένα μέτρα.<br /><br />Με απλά λόγια, εάν το Ισραήλ φοβάται ότι η αεροπορική δύναμη, το ναυτικό και οι στρατιωτικές-βιομηχανικές εγκαταστάσεις της Τουρκίας αποτελούν απειλή για την ύπαρξη του εβραϊκού κράτους, τότε το Ισραήλ δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να ξεκινήσει μια νέα Επιχείρηση Focus για να προλάβει την απειλή. Ο στρατός του Νάσερ το 1967 ήταν ο αντίστοιχος του σημερινού Ερντογάν, μεγάλος αλλά υπερεκτιμημένος.<br /><br />Οι ιδεολογικές εκκαθαρίσεις του Ερντογάν έχουν επίσης υπονομεύσει τις τουρκικές δυνατότητες. Λόγω της παράνοιας που περιβάλλει την τουρκική ηγεσία, η ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία θα πρέπει να προγραμματίσει τις επιχειρήσεις της όταν ο Ερντογάν φύγει από τη χώρα για μια από τις περιστασιακές επισκέψεις του στο εξωτερικό. Ο Ερντογάν βασίζεται σε ηγέτες δεύτερης κατηγορίας, όπως ο πρώην αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών Χακάν Φιντάν και ο διάδοχός του Ιμπραήμ Καλίν, αλλά είναι τόσο αντίπαλοι όσο και σύμμαχοι. Το χτύπημα του ενός ή και των δύο θα επιδεινώσει το κενό.</div><div><br />Τι Μπορούσε να Κάνει το Ισραήλ<br /><br />Το Ισραήλ θα μπορούσε στη συνέχεια να χτυπήσει τουρκικά F-16 και άλλα αεροσκάφη σε βάσεις στη βόρεια Κύπρο, το Ιντσιρλίκ, τη Σμύρνη, το Ντιγιαρμπακίρ και μισή ντουζίνα άλλες πόλεις. Τα ισραηλινά πολεμικά αεροσκάφη πιθανότατα θα χρειαστεί να στοχεύσουν την κύρια βάση του τουρκικού ναυτικού στο Gölcük, καθώς και το Aksaz, το Foça και το Iskenderun, στο κατεχόμενο Hatay.<br /><br />Για να εμποδίσει την απάντηση και την ανάκαμψη της Τουρκίας, το Ισραήλ θα πρέπει επίσης να στοχεύσει τα εργοστάσια της Turkish Aerospace Industries (<a href="https://www.tusas.com/en">TUSAŞ),</a> όπου η Τουρκία παράγει το μεγαλύτερο μέρος των όπλων της. Τα κεντρικά γραφεία, το προσωπικό και τα εργοστάσια της Baykar πιθανότατα θα πρέπει επίσης να χτυπηθούν λόγω του ρόλου της στην παραγωγή των Bayraktar TB2 και Akinci.<br /><br />Η BMS Savunma, με έδρα την Άγκυρα, παράγει drones επιτήρησης και μπορεί επίσης να είναι πιθανός στόχος. Τα τουρκικά ραντάρ και τα αντιαεροπορικά συστήματα πιθανότατα θα εξαλειφθούν στα πρώτα λεπτά.</div><div><br />Τι γίνεται με το ΝΑΤΟ;<br /><br />Η Τουρκία μπορεί να πιστεύει ότι είναι ασφαλής πίσω από μια ασπίδα του ΝΑΤΟ, αλλά δεν είναι.<br /><br />Το άρθρο V της Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού -η ρήτρα συλλογικής άμυνας- είναι γεμάτο με κενά. Αυτό που χαρακτηρίζεται ως «ένοπλη επίθεση» είναι αμφισβητήσιμο, ειδικά εάν τα μέλη του ΝΑΤΟ βλέπουν τις απειλές του Ερντογάν ως προκλητικές.<br /><br />Επειδή το ΝΑΤΟ λειτουργεί με συναίνεση, οποιοδήποτε μέλος του ΝΑΤΟ θα μπορούσε θεωρητικά να εμποδίσει την ενεργοποίηση του Άρθρου V, κατά μία έννοια αντιστρέφοντας το σενάριο για την Τουρκία, η οποία εδώ και καιρό χρησιμοποιεί απειλές για να εμποδίσει τη συναίνεση του ΝΑΤΟ προς υλικό και διπλωματικό της πλεονέκτημα.</div><div><br />Από το Κακό στο Χειρότερο<br /><br />Το Ισραήλ θα έπρεπε, φυσικά, να είναι προετοιμασμένο για μια τουρκική απάντηση. Θα έχει ένα στιβαρό. Αλλά, εάν ο πόλεμος μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ είναι αναπόφευκτος, η πρόληψη θα γίνεται όλο και πιο απαραίτητη, ώστε η Ιερουσαλήμ να μπορεί να καθορίσει το χρονοδιάγραμμα της επίθεσης και να τοποθετηθεί στο μέγιστο πλεονέκτημα.<br /><br />Δεδομένου ότι, σε αντίθεση με την Αίγυπτο, η Τουρκία δεν συνορεύει με το Ισραήλ και η διεθνής κοινότητα θα επιδιώξει ηρεμία, το Ισραήλ θα μπορούσε επίσης να επαναλάβει την παραδοσιακή στρατηγική του αραβικού κράτους να επιτίθεται και στη συνέχεια να επιδιώκει κατάπαυση του πυρός. Σε μια τέτοια περίπτωση, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ θα μπορούσε να αναπτυχθεί στην Ανατολική Μεσόγειο για να διασφαλίσει την ηρεμία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.19fortyfive.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Το Ισραήλ μπορεί να εξαπολύσει προληπτική επίθεση στην Τουρκία»

Μάικλ Ρούμπιν Το 1967, το Ισραήλ νίκησε την Αίγυπτο σε μόλις έξι ημέρες. Θα μπορούσε το Ισραήλ να κάνει το ίδιο με την Τουρκία; – Ο Αιγύπτιο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Χαμάς απορρίπτει τον αφοπλισμό και επιδιώκει την ενίσχυση της ισχύος της.

<img height="121" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/07/HAMAS-6-630x382.jpg" width="756" /><br /> <br />Η Χαμάς επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τις συνεχιζόμενες περιφερειακές διαπραγματεύσεις στις οποίες εμπλέκονται το Ιράν και ο Λίβανος, προκειμένου να καθυστερήσει τον αφοπλισμό της και να ενισχύσει τη θέση της στη Γάζα, σύμφωνα με πηγή από το κατεστημένο ασφαλείας του Ισραήλ.<br /><br />Η ίδια πηγή αναφέρει ότι η οργάνωση αξιοποιεί την εστίαση του Ισραήλ στη Χεζμπολάχ του Λιβάνου, καθώς και την προσοχή που δίνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες στο Ιράν, ώστε να κερδίσει χρόνο και να αποφύγει την ουσιαστική πρόοδο στις συνομιλίες που αφορούν τον μελλοντικό της ρόλο στη Λωρίδα της Γάζας.<br /><br />Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, η Χαμάς εργάζεται για την εδραίωση του ελέγχου της επί του πεδίου μέσω της είσπραξης φόρων, της στρατολόγησης επιχειρησιακών στελεχών και της επιβολής της εξουσίας της στη ροή των αγαθών που εισέρχονται στη Λωρίδα.<br /><br />Ταυτόχρονα, παρουσιάζει δημόσια μια στάση ευελιξίας όσον αφορά τις ρυθμίσεις διακυβέρνησης.<br /><br />Αξιωματούχοι ασφαλείας πιστεύουν ότι ακόμη και αν η Χαμάς απομακρυνθεί τυπικά από την εξουσία, ενδέχεται να επιχειρήσει να διατηρήσει την επιρροή της παρασκηνιακά, διαμορφώνοντας ή ελέγχοντας οποιοδήποτε νέο κυβερνητικό σώμα.<br /><br />Η προσέγγιση αυτή έχει συγκριθεί με το μοντέλο της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, όπου η οργάνωση διατηρεί σημαντική στρατιωτική και πολιτική ισχύ χωρίς να ηγείται επίσημα της κυβέρνησης.<br /><br />Η έκθεση δημοσιεύεται καθώς η Χαμάς απέρριψε μια πρόταση υπό την ηγεσία των ΗΠΑ για αφοπλισμό, στο πλαίσιο ενός σχήματος γνωστού ως «Συμβούλιο Ειρήνης».<br /><br />Σύμφωνα με πολλαπλές πηγές, η οργάνωση ζήτησε αλλαγές στο σχέδιο και κατηγόρησε τον μεσολαβητή Νικολάι Μλαντένοφ για φιλοϊσραηλινή μεροληψία.<br /><br />Ανώτερος Παλαιστίνιος αξιωματούχος που γνωρίζει τις συνομιλίες δήλωσε στο BBC ότι η Χαμάς δεν θα προχωρήσει στην επόμενη φάση των διαπραγματεύσεων για κατάπαυση του πυρός, έως ότου το Ισραήλ εκπληρώσει τις εκκρεμείς δεσμεύσεις από την αρχική φάση της συμφωνίας.<br /><br />Στελέχη της Χαμάς ζήτησαν επίσης ένα σαφές χρονοδιάγραμμα για τα βήματα αυτά.<br /><br />Το Ισραήλ, από την πλευρά του, δηλώνει ότι έχει αποσυρθεί από κατοικημένες περιοχές σε θέσεις ανατολικά της λεγόμενης «Κίτρινης Γραμμής» και έχει αυξήσει την ανθρωπιστική βοήθεια, επιμένοντας ότι η περαιτέρω πρόοδος εξαρτάται από τη συναίνεση της Χαμάς στον αφοπλισμό.<br /><br />Η αποστρατικοποίηση αποτελεί βασικό συστατικό του πλαισίου κατάπαυσης του πυρός από τότε που συμφωνήθηκε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο, αλλά η Χαμάς έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι δεν θα παραδώσει τα όπλα της.<br /><br />Η τελευταία απόρριψη της οργάνωσης ήρθε μετά την εκπνοή της προθεσμίας για την αποδοχή της πρότασης στα τέλη της περασμένης εβδομάδας.<br /><br />Αξιωματούχοι επεσήμαναν ότι το σχέδιο του «Συμβουλίου Ειρήνης», το οποίο αναμένεται να διαρκέσει έξι έως οκτώ μήνες, θα μπορούσε να συμπέσει με τις επικείμενες εκλογές στο Ισραήλ και τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, περιορίζοντας ενδεχομένως τη διεθνή εστίαση στη Γάζα κατά τη διάρκεια μιας κρίσιμης περιόδου.<br /><br />Παράλληλα, πληροφορίες αναφέρουν ότι αρκετά ανώτερα στελέχη της Χαμάς εγκατέλειψαν πρόσφατα το Κατάρ με προορισμό την Τουρκία και άλλες χώρες, κατόπιν σημάτων για μετεγκατάσταση εν μέσω αυξημένων ανησυχιών για την ασφάλειά τους.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Χαμάς απορρίπτει τον αφοπλισμό και επιδιώκει την ενίσχυση της ισχύος της.

Η Χαμάς επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τις συνεχιζόμενες περιφερειακές διαπραγματεύσεις στις οποίες εμπλέκονται το Ιράν και ο Λίβανος, προκειμέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Άβνερ Βιλάν: Οι Ιρανοί είναι «μαιτρ» της εξαπάτησης. Μπορεί να κρύψουν εμπλουτισμένο ουράνιο.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2018/11/iran-nukes-630x400.jpg" width="738" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η επιβίωση του καθεστώτος.</span></h3>Ο ειδικός Άβνερ Βιλάν δήλωσε στον ισραηλινό ραδιοφωνικό σταθμό 103FM ότι, ενώ μια συμφωνία με το Ιράν είναι εφικτή, οι «μάστορες της εξαπάτησης» στην Τεχεράνη ενδέχεται να προσπαθήσουν να αποκρύψουν μέρος του αποθέματος των 450 κιλών εμπλουτισμένου ουρανίου.<br /><br />Καθώς οι διπλωμάτες συγκεντρώνονται για διαπραγματεύσεις υψηλού ρίσκου, ο πυρηνικός εμπειρογνώμονας Άβνερ Βιλάν απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση σχετικά με την πραγματική έκταση της ιρανικής πυρηνικής απειλής.<br /><br />Μιλώντας την Πέμπτη 16/04 το πρωί στον ισραηλινό ραδιοφωνικό σταθμό 103FM, ο Βιλάν αποκάλυψε ότι το Ιράν κατέχει επί του παρόντος περίπου 450 κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου, ποσότητα επαρκή για την κατασκευή 11 έως 12 πυρηνικών βομβών.<br /><br />Σύμφωνα με τον Βιλάν, το υλικό αυτό δεν βρίσκεται αποθηκευμένο σε μία μόνο αποθήκη.<br /><br />Αντιθέτως, φέρεται να είναι θαμμένο σε τρεις διαφορετικές τοποθεσίες, οι οποίες παρακολουθούνται αυτή τη στιγμή από αέρος από τις διεθνείς δυνάμεις.<br />Οι μάστορες της εξαπάτησης<br /><br />Ο Βιλάν εμφανίστηκε ιδιαίτερα σκεπτικός όσον αφορά τη διαφάνεια της ιρανικής αντιπροσωπείας κατά τις εν εξελίξει συνομιλίες.<br /><br />Σημείωσε ότι η στρατηγική του Ιράν βασιζόταν πάντα σε τακτικές κωλυσιεργίας και σε ένα «θέατρο διαπραγματεύσεων», με σκοπό να κερδίσει χρόνο προστατεύοντας παράλληλα τα κρίσιμα περιουσιακά του στοιχεία.<br /><br />«Είναι πρωταθλητές στο ψέμα, την απάτη και την παραπλάνηση», δήλωσε ο Βιλάν κατά τη διάρκεια της συνέντευξης.<br /><br />«Δεν θα εκπλαγώ αν ισχυριστούν ότι βρήκαν μόνο 300 κιλά και ότι το υπόλοιπο απλώς χάθηκε. Αυτό θα αποτελούσε μια εξαιρετικά σοβαρή εξέλιξη».<br /><br />Για να υποστηρίξει τη θέση του, ο Βιλάν αναφέρθηκε στα πρόσφατα περιστατικά με τις ναυτικές νάρκες στα Στενά του Ορμούζ, όπου οι Ιρανοί αξιωματούχοι δήλωσαν πλήρη άγνοια για την προέλευσή τους, παρά τις σαφείς αποδείξεις για το αντίθετο.<div><br />Η συμφωνία «σωσίβιο»<br /><br />Ο Βιλάν υποστηρίζει ότι για το ιρανικό καθεστώς, ο πρωταρχικός στόχος δεν είναι η ίδια η βόμβα, αλλά η επιβίωση του καθεστώτος.<br /><br />Ισχυρίστηκε ότι, εάν προσφερθεί μια «αρκετά καλή» συμφωνία -δηλαδή σημαντική άρση των κυρώσεων και οικονομικές αποζημιώσεις- η Τεχεράνη ίσως να είναι πρόθυμη να εξουδετερώσει ή να απομακρύνει τα 450 κιλά ουρανίου από το έδαφός της.<br /><br />Ωστόσο, ο Βιλάν παραμένει απαισιόδοξος όσον αφορά το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν.<br /><br />Υποστηρίζει ότι δεν υφίσταται διεθνές νομικό πλαίσιο που να αναγκάζει ένα κυρίαρχο κράτος να εγκαταλείψει τη συμβατική πυραυλική τεχνολογία, πράγμα που σημαίνει ότι οποιαδήποτε συμφωνία πιθανότατα θα επικεντρωθεί αποκλειστικά στο πυρηνικό υλικό.<br /><br />Ο Βιλάν κατέληξε με μια νηφάλια σκέψη για την ισραηλινή κοινή γνώμη. Ενώ η στρατιωτική εκστρατεία ξεκίνησε αρχικά με στόχο τη δημιουργία συνθηκών για αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη, η τρέχουσα διπλωματική πορεία υποδηλώνει ένα διαφορετικό αποτέλεσμα.<br /><br />«Το καθεστώς θα λάβει πολλά χρήματα», προειδοποίησε ο Βιλάν.<br /><br />«Αυτό θα αποτελέσει το οικονομικό του σωσίβιο.<br /><br />»Δεν είμαι βέβαιος ότι μπορούμε να επιτύχουμε κάτι καλύτερο από τη θέση στην οποία έχουμε φτάσει, αλλά αν καταλήξουμε σε συμφωνία, αυτή είναι πιθανότατα η μορφή που θα έχει».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Άβνερ Βιλάν: Οι Ιρανοί είναι «μαιτρ» της εξαπάτησης. Μπορεί να κρύψουν εμπλουτισμένο ουράνιο.

Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η επιβίωση του καθεστώτος. Ο ειδικός Άβνερ Βιλάν δήλωσε στον ισραηλινό ραδιοφωνικό σταθμό 103FM ότι, ενώ μ...

Διαβάστε την συνέχεια