Εξετάζεται η αποστολή δύο ελικοπτέρων Apache AH-64D στα ΗΑΕ.

<img height="89" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-08/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-08-07_144201945.png?itok=Rw4CjBGn" width="747" /><br /><br />Η Ελλάδα θα στείλει δυο ελικόπτερα και προσωπικό για εξεικοίωση με το ποελμικών περιβάλλον του πολέμου με το Ιράν<br /><br />ΗΑθήνα σχεδιάζει την αποστολή δύο επιθετικών ελικοπτέρων Apache AH-64D της Αεροπορίας Στρατού στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), με σκοπό την ενίσχυση της άμυνας της χώρας και των εκεί αμερικανικών δυνάμεων απέναντι σε απειλές από μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) και την προστασία κρίσιμων υποδομών.<br /><br />Σύυμφωνα με τον δημοπσιογράφο Σταύρο Ιωαννίδη και την Καθημερινή, η κίνηση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο της ευρύτερης αμυντικής συνεργασίας της Ελλάδας με χώρες του Κόλπου, ακολουθώντας το παράδειγμα της προηγούμενης αποστολής της ελληνικής συστοιχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Η συμμετοχή στο «κυνήγι» και την αναχαίτηση drones, καθώς και η φύλαξη στρατιωτικών εγκαταστάσεων και κρίσιμων υποδομών.<br /><br /> Δύο ελληνικά επιθετικά ελικόπτερα Apache AH-64D συνοδευόμενα από ολιγομελές κλιμάκιο προσωπικού υποστήριξης (περίπου 10 άτομα) θα μεταβούν πιθανόν στασ ΗΑΕ, και σχεδιάζεται να αναπτυχθούν σε βάση των ΗΑΕ όπου σταθμεύουν και αμερικανικές δυνάμεις.<br /><br />Ήδη ομάδα Ελλήνων στρατιωτικών έχει μεταβεί στην περιοχή για να οργανώσει την υποδοχή και την υποστήριξη των ελικοπτέρων.<div><br />Επιχειρησιακά και Στρατηγικά Οφέλη για την Αεροπορίσα Στρατού<br /><br />Τα στελέχη της Αεροπορίας Στρατού θα αποκομίσουν πολύτιμη, πραγματική επιχειρησιακή εμπειρία σε περιβάλλον σύγχρονων ασύμμετρων απειλών (anti-drone επιχειρήσεις).Ανταλλάγματα: Η κίνηση έρχεται σε συνέχεια της διακρατικής συμφωνίας ύψους 50 εκατομμυρίων ευρώ με τα ΗΑΕ, μέσω της οποίας η Ελλάδα εξασφάλισε κρίσιμα ανταλλακτικά και τεχνικό εξοπλισμό για τη συντήρηση του εγχώριου στόλου των Apache.<br /><br />Η αμυντική συνεργασία Ελλάδας και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ) εδραιώθηκε με ιστορικό τρόπο τον Νοέμβριο του 2020, όταν οι δύο χώρες υπέγραψαν μια πρωτοφανή Συμφωνία Κοινής Συνεργασίας στην Εξωτερική Πολιτική και την Άμυνα, η οποία περιλαμβάνει ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής.<br /><br />Η στρατηγική αυτή προσέγγιση ξεκίνησε ως απάντηση στις κοινές γεωπολιτικές προκλήσεις και την αστάθεια στην Ανατολική Μεσόγειο και τον Κόλπο, μετατρέποντας τις παραδοσιακά οικονομικές σχέσεις των δύο κρατών σε μια ισχυρή στρατιωτική συμμαχία.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο, τα ΗΑΕ έστειλαν έμπρακτη στήριξη στην Ελλάδα αναπτύσσοντας τέσσερα μαχητικά F-16 Block 60 στην 115 Πτέρυγα Μάχης στη Σούδα για κοινές ασκήσεις με την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία.<br /><br /> Υπογράφεται στο Αμπού Ντάμπι η Στρατηγική Εταιρική Σχέση. Η συμφωνία χαρακτηρίστηκε ιστορική, καθώς προέβλεπε ότι σε περίπτωση απειλής της εδαφικής ακεραιότητας του ενός κράτους, το άλλο θα προστρέξει σε βοήθεια.<br /><br /> Η στενή σχέση επέτρεψε στην Ελλάδα να εξασφαλίσει συμφωνία ύψους 50 εκατομμυρίων ευρώ για την προμήθεια κρίσιμων ανταλλακτικών για τα ελικόπτερα Apache της Αεροπορίας Στρατού.<br /><br /> Τον Μάιο του 2025, οι δύο χώρες συμφώνησαν για τη διασύνδεση των αμυντικών τους βιομηχανιών, υπογράφοντας συνεργασία ανάμεσα στο Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) και τον αμυντικό κολοσσό των Εμιράτων EDGE.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εξετάζεται η αποστολή δύο ελικοπτέρων Apache AH-64D στα ΗΑΕ.

Η Ελλάδα θα στείλει δυο ελικόπτερα και προσωπικό για εξεικοίωση με το ποελμικών περιβάλλον του πολέμου με το Ιράν ΗΑθήνα σχεδιάζει την αποστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η άνοδος και η πτώση της Μαρίας Καρυστιανού.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.rthess.gr/wp-content/uploads/2025/03/fotia-42.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="791" data-original-width="1200" height="86" src="https://www.rthess.gr/wp-content/uploads/2025/03/fotia-42.jpg" width="729" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Η Μαρία Καρυστιανού αναδείχθηκε σε φυσιογνωμία ενός κοινωνικού κινήματος που εξαπλώθηκε σαν τσουνάμι σε όλη την Ελλάδα. Το αίσθημα αδικίας και η έλλειψη εμπιστοσύνης, τόσο στην κυβέρνηση , όσο και στην Δικαιοσύνη, προκάλεσαν ένα πανίσχυρο ρεύμα με επίκεντρο την τραγωδία των Τεμπών, του οποίου ηγήθηκε με επιτυχία η Καρυστιανού. <br /><br />Η Καρυστιανού θέλησε να κεφαλαιοποιήσει αυτή τη δημοφιλία ιδρύοντας κόμμα. Όπως είχαμε προβλέψει και επιβεβαιωθήκαμε, την ίδια στιγμή, η Μαρία Καρυστιανού έπαψε να είναι απλά μια μητέρα που θέλει Δικαιοσύνη και πέρασε στην , εντελώς διαφορετική, αρένα της πολιτικής. Το κόμμα της, Ελπίδα για τη Δημοκρατία, καταρρέει εν μέσω καταγγελιών για τη δομή του, για την απουσία οργάνων και για αδιαφάνεια στη λήψη των αποφάσεων.Θα προσθέταμε ότι εκείνοι που αποχωρούν και κάνουν τις καταγγελίες, παραλείπουν επιμελώς πολλά .<br /><br />Ότι το κόμμα τους, δεν είχε ποτέ ιδεολογικό στίγμα, δεν απέκτησε ποτέ ειδικό πολιτικό βάρος, καθώς μετά από κάποιες άστοχες παρεμβάσεις της Καρυστιανού με ακροδεξιό πρόσημο που αποδοκιμάστηκαν, κινείται σε γκρίζα ζώνη. Τώρα δεν είναι σίγουρο ότι η Ελπίδα για την Δημοκρατία θα έχει τη δυνατότητα να κατέβει στις εκλογές. Και τα αίτια αυτής της αποσύνθεσης είναι ολοφάνερα…<br /> <br />Κόμμα χωρίς ταυτότητα, χωρίς οργάνωση χωρίς πολιτική.<br /><br /> Εξαρχής, η Ελπίδα για τη Δημοκρατία ήταν προσωποπαγές κόμμα και βασίζονταν στην Καρυστιανού για να διεκδικήσει μια θέση στον πολιτικό χάρτη της χώρας. Η συμπάθεια παράγει αποτελέσματα για ένα διάστημα, αλλά η συμπάθεια δεν παράγει πολιτική , ούτε κυρίως, πρόγραμμα διακυβέρνησης , ούτε λύνει κοινωνικά ή εθνικά προβλήματα. Όπως αποδεικνύεται, ούτε η Καρυστιανού, ούτε οι αποχωρήσαντες διέθεταν κάποιο πολιτικό χάρισμα, ώστε να γίνει κατανοητή η ιδεολογική, η πολιτική και η προγραμματική ταυτότητα του νέου κόμματος. Έτσι , ένα μαζικό κοινωνικό κίνημα όπως ήταν ο Σύλλογος Θυμάτων των Τεμπών, δεν μετατρέπεται αυτόματα σε πολιτικό οργανισμό και μάλιστα επιτυχημένο. Η Καρυστιανού πήρε μαζί της την συμπάθεια και την στήριξη από τον Σύλλογο στο Κόμμα, ήταν όμως θέμα χρόνου να φανεί ότι δεν είναι το ίδιο πράγμα.<br /><br />Πέραν αυτών για να στηθεί ένα κόμμα σε πανελλαδικό επίπεδο, απαιτεί πολύ έμπειρα στελέχη που να ξέρουν πως να το οργανώσουν.. Τέτοιου είδους στελέχη δεν έχει η Ελπίδα για τη Δημοκρατία. Το οργανωτικό πρόβλημα είναι εμφανές και σε συνδυασμό με τις προαναφερθείσες αδυναμίες σε πολιτικό και ιδεολογικό επίπεδο συνθέτουν μια κρίση ταυτότητας που δεν είναι καθόλου εύκολο να ανατραπεί πλέον.<br />Τι αλλαγές μπορεί να κάνει η Καρυστιανού; δύσκολη απάντηση, γιατί το πρόβλημα είναι η ίδια η Καρυστιανού, όπως καταγγέλλουν όσοι αποχωρούν, αλλά και όπως αυτό καταγράφεται με βάση την ηγετική της εικόνα. Ο συγκεντρωτισμός η αδιαφάνεια, ίσως και πτυχές του χαρακτήρα της, οδηγούν πολλούς στην έξοδο. Αλλά υπάρχουν πολλά ακόμη να ειπωθούν, γιατί όλα αυτά είναι μόνο η μία πλευρά.<br /><br />Η άλλη πλευρά είναι ότι τα άλλα πολιτικά κόμματα δεν ήταν ιδιαίτερα επιθετικά με την Ελπίδα για τη Δημοκρατία , όπως είναι με την ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα . Γιατί ο Τσίπρας έχει κόμμα, με θέσεις , ιδεολογία και κρίνεται σοβαρός αντίπαλος, ενώ η Ελπίδα για τη Δημοκρατία είναι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Οπότε οι πολιτικοί αντίπαλοι της Καρυστιανού, απλά περιμένουν την πλήρη αποδυνάμωσή της, προκειμένου να επωφεληθούν . Και σίγουρα θα επωφεληθούν. Το θέμα είναι ποιο κόμμα θα γίνει πιο ελκυστικό για τους οπαδούς της Καρυστιανού και τι δυνάμεις θα καταφέρει τελικά να διατηρήσει ενόψει των εκλογών.<br /><br />Σύντομα θα έχουμε καλύτερη εικόνα. Η ΔΕΘ ίσως είναι ένα πεδίο, όπου η Καρυστιανού θα πρέπει να δώσει απαντήσεις για τα πρόσωπα, ιδέες και πράγματα και κυρίως να εξηγήσει τα αίτια της κρίσης στο κόμμα της. Είναι φανερό ότι δεν διαθέτει πολιτική εμπειρία, ούτε όμως και πολιτική κατάρτιση για να επανέλθει με διψήφια ποσοστά . Ωστόσο διατηρεί συμπάθειες στο εκλογικό σώμα και η ψήφος προς το κόμμα αυτό θα είναι ένα από τα διλήμματα των ψηφοφόρων. <br /> <br />Αν όμως η Καρυστιανού δεν καταφέρει να αναχαιτίσει την εικόνα διάλυσης, τότε θα είναι πολύ δύσκολο , ακόμη και να κατέβει αυτόνομα στις εκλογές. Οπότε σε κάθε περίπτωση, οι αποφάσεις της θα έχουν ένα ευρύτερο πολιτικό ενδιαφέρον… <div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η άνοδος και η πτώση της Μαρίας Καρυστιανού.

Του Σωτήρη Σιδέρη Η Μαρία Καρυστιανού αναδείχθηκε σε φυσιογνωμία ενός κοινωνικού κινήματος που εξαπλώθηκε σαν τσουνάμι σε όλη την Ελλάδα. Τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ–Τουρκία στα άκρα: Ο Σαάρ «χτύπησε» τον Φιντάν με Κύπρο. Γιατί η σύγκρουση πλέον ξεπερνά τη Γάζα.

<img height="83" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/israel-768x480.jpg" width="752" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Ο Ισραηλινός ΥΠΕΞ απαντά στις κατηγορίες της Άγκυρας περί «αποσταθεροποίησης» στρέφοντας τον προβολέα στην τουρκική παρουσία στο 36% της Κύπρου. Πίσω από τη ρητορική σύγκρουση κρύβεται μια πολύ μεγαλύτερη μάχη για Συρία, Ανατολική Μεσόγειο, αμυντικές συμμαχίες και την περιφερειακή τάξη μετά τον πόλεμο με το Ιράν<br /><br />Η αντιπαράθεση Ισραήλ–Τουρκίας έχει πλέον ξεπεράσει κατά πολύ τη Γάζα και αρχίζει να αποκτά χαρακτηριστικά μιας μακροχρόνιας στρατηγικής σύγκρουσης για το ποιος θα έχει τον πρώτο λόγο στην Ανατολική Μεσόγειο και στη μεταπολεμική Μέση Ανατολή.<br /><br />Η νέα μετωπική επίθεση του Ισραηλινού υπουργού Εξωτερικών Γκίντεον Σαάρ κατά του Χακάν Φιντάν είναι χαρακτηριστική αυτής της αλλαγής.<br /><br />Ο Φιντάν είχε κατηγορήσει εκ νέου το Ισραήλ ότι αποτελεί έναν από τους βασικούς παράγοντες αποσταθεροποίησης της περιοχής και ότι ακολουθεί επεκτατική πολιτική. Η ισραηλινή απάντηση επιχείρησε να αντιστρέψει πλήρως το επιχείρημα: η Τουρκία, σύμφωνα με την ισραηλινή γραμμή, δεν μπορεί να εμφανίζεται ως κριτής της περιφερειακής νομιμότητας όταν εξακολουθεί να διατηρεί στρατιωτική παρουσία στο βόρειο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Και η αναφορά στο 36% της Κύπρου δεν αποτελεί τυχαία επικοινωνιακή βολή.<br /><br />Σύμφωνα με την Κυπριακή Δημοκρατία, περισσότερο από το 36% της επικράτειάς της παραμένει υπό τουρκική στρατιωτική κατοχή μετά τα γεγονότα του 1974. Η θέση αυτή επαναλήφθηκε επισήμως και στις εκδηλώσεις της 20ής Ιουλίου 2026.<div><br />Ο Φιντάν άνοιξε το μέτωπο – Ο Σαάρ έφερε την Κύπρο στο τραπέζι<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών έχει υιοθετήσει το τελευταίο διάστημα ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα έναντι του Ισραήλ.<br /><br />Τον Ιούλιο είχε υποστηρίξει ότι το Ισραήλ έχει μετατραπεί σε «πρόβλημα» για την ευρύτερη διεθνή κοινότητα και είχε ζητήσει την επιβολή κυρώσεων. Η αντίδραση του Σαάρ ήταν ήδη εξαιρετικά σκληρή, κατηγορώντας τον Τούρκο ομόλογό του ακόμη και για ρητορική που, κατά την ισραηλινή ερμηνεία, συνιστά υποκίνηση σε γενοκτονία.<br /><br />Το νέο επεισόδιο δείχνει ότι η διπλωματική κόντρα δεν αποκλιμακώνεται.<br /><br />Αντιθέτως, κάθε πλευρά αρχίζει να χτυπά πλέον τα πιο ευαίσθητα ιστορικά και γεωπολιτικά σημεία της άλλης.<br /><br />Και για την Τουρκία, η Κύπρος είναι ένα από αυτά. </div><div><br />Γιατί το “36%” είναι τόσο ισχυρό ισραηλινό επιχείρημα<br /><br />Η ισραηλινή λογική είναι απλή:<br /><br />η Άγκυρα κατηγορεί το Ισραήλ για κατοχή, επεκτατισμό και δημιουργία τετελεσμένων, ενώ την ίδια στιγμή η ίδια υποστηρίζει ένα καθεστώς στο βόρειο τμήμα της Κύπρου το οποίο αναγνωρίζεται διεθνώς μόνο από την Τουρκία.<br /><br />Η Κυπριακή Δημοκρατία αναφέρει ότι η Τουρκία εξακολουθεί να ελέγχει στρατιωτικά περισσότερο από το 36% του εδάφους της.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι οι περιπτώσεις Κύπρου και Παλαιστινιακών Εδαφών είναι νομικά ή ιστορικά ταυτόσημες.<br /><br />Σημαίνει όμως ότι η Ιερουσαλήμ έχει εντοπίσει ένα ιδιαίτερα ευάλωτο σημείο στην τουρκική επιχειρηματολογία περί κατοχής και διεθνούς δικαίου.<br /><br />Και φαίνεται αποφασισμένη να το χρησιμοποιήσει.<br />Το ακόμα μεγαλύτερο μήνυμα: Το Ισραήλ “ανακαλύπτει” την Κύπρο ως γεωπολιτικό όπλο<br /><br />Αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο για Αθήνα και Λευκωσία.<br /><br />Η Κύπρος δεν εμφανίζεται πλέον στις ισραηλινοτουρκικές σχέσεις απλώς ως φιλικό κράτος του Ισραήλ.<br /><br />Αρχίζει να μετατρέπεται σε κομμάτι της ίδιας της αντιπαράθεσης Ιερουσαλήμ–Άγκυρας.<br /><br />Η τάση είχε διαφανεί ήδη τους προηγούμενους μήνες, όταν ο Φιντάν χαρακτήρισε τη στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ δυνητική απειλή για την Τουρκία και άλλες μουσουλμανικές χώρες.<br /><br />Για την Άγκυρα, η τριμερής συνεργασία αρχίζει να διαβάζεται όχι ως απλή διπλωματική συνεννόηση, αλλά ως σχηματιζόμενος στρατηγικός άξονας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Και για το Ισραήλ, αντιστρόφως, Ελλάδα και Κύπρος αποκτούν μεγαλύτερη αξία όσο επιδεινώνεται η σχέση του με την Τουρκία. </div><div><br />Η Συρία είναι ίσως το πραγματικό πεδίο της σύγκρουσης<br /><br />Πίσω όμως από τις δημόσιες δηλώσεις για την Κύπρο βρίσκεται ένα ακόμη πιο άμεσο στρατηγικό πρόβλημα:<br /><br />η Συρία.<br /><br />Τουρκία και Ισραήλ θέλουν διαφορετικά πράγματα από την επόμενη ημέρα της χώρας.<br /><br />Η Άγκυρα επιδιώκει μια Συρία με ισχυρή κεντρική κυβέρνηση που θα περιορίσει την κουρδική αυτονομία και θα βρίσκεται πολιτικά κοντά στην Τουρκία.<br /><br />Το Ισραήλ ενδιαφέρεται πρωτίστως για την ασφάλεια των βόρειων συνόρων του, τη διατήρηση στρατηγικού βάθους και την αποτροπή συγκέντρωσης εχθρικών στρατιωτικών δυνάμεων κοντά στα Υψίπεδα του Γκολάν.<br /><br />Αυτό δημιουργεί έναν δυνητικά επικίνδυνο μηχανισμό τριβής.<br /><br />Η Τουρκία έχει στρατιωτική παρουσία και μεγάλη πολιτική επιρροή στη Συρία.<br /><br />Το Ισραήλ έχει αποδείξει ότι είναι έτοιμο να χρησιμοποιήσει στρατιωτική ισχύ όταν θεωρεί ότι απειλούνται ζωτικά του συμφέροντα.<br /><br />Οι δύο χώρες επομένως μπορούν να βρεθούν στο ίδιο θέατρο επιχειρήσεων με διαφορετικούς στόχους.<br />Κι όμως, κανείς δεν θέλει ευθεία σύγκρουση<br /><br />Αυτό είναι επίσης σημαντικό.<br /><br />Παρά τη σκληρή ρητορική, ο ίδιος ο Φιντάν είχε δηλώσει μόλις τον Ιούλιο ότι δεν υπάρχει λόγος να υπάρξει “ανοιχτή σύγκρουση” μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ.<br /><br />Δεν πρόκειται για αντίφαση.<br /><br />Πρόκειται για κλασική στρατηγική αποτροπής.<br /><br />Άγκυρα και Ιερουσαλήμ ανεβάζουν τη ρητορική πίεση, δημιουργούν συμμαχίες και ενισχύουν τα στρατιωτικά τους εργαλεία, αλλά ταυτόχρονα προσπαθούν να διατηρούν μηχανισμούς ώστε η αντιπαράθεση να μη μετατραπεί σε άμεσο πόλεμο.<br /><br />Το πρόβλημα είναι ότι όσο αυξάνονται τα κοινά πεδία στρατιωτικής παρουσίας, τόσο αυξάνεται και ο κίνδυνος λάθους υπολογισμού.<br />Η τριμερής Ελλάδα–Κύπρος–Ισραήλ αποκτά διαφορετικό βάρος<br /><br />Μέσα σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, η σχέση Αθήνας–Λευκωσίας–Ιερουσαλήμ αποκτά σαφώς μεγαλύτερη στρατηγική αξία.<br /><br />Περιλαμβάνει πλέον:<br /><br />ενεργειακές υποδομές,<br /><br />αμυντικές συνεργασίες,<br /><br />κοινές ασκήσεις,<br /><br />θαλάσσια ασφάλεια,<br /><br />τεχνολογική συνεργασία,<br /><br />και τον Great Sea Interconnector.<br /><br />Το τελευταίο έχει ιδιαίτερη σημασία.<br /><br />Η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου και μελλοντικά Κύπρου–Ισραήλ δημιουργεί ένα φυσικό ενεργειακό τόξο που συνδέει την Ανατολική Μεσόγειο με το ευρωπαϊκό ενεργειακό σύστημα.<br /><br />Για την Τουρκία, οποιαδήποτε στρατηγική αρχιτεκτονική αναπτύσσεται στην περιοχή χωρίς την ίδια προκαλεί καχυποψία.<br /><br />Για Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ, αντιθέτως, αποτελεί εργαλείο γεωπολιτικής ανθεκτικότητας.<br />Και η αμυντική διάσταση βαθαίνει<br /><br />Η Ανατολική Μεσόγειος εισέρχεται ταυτόχρονα σε περίοδο ταχύτατης στρατιωτικής αναβάθμισης.<br /><br />Η Ελλάδα ενισχύει το ναυτικό και την αεροπορική της ισχύ.<br /><br />Το Ισραήλ διαθέτει ήδη τη στρατιωτική υπεροχή και την ισχυρότερη τεχνολογική βάση της περιοχής.<br /><br />Η Τουρκία επενδύει τεράστια ποσά στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία, από drones και πυραύλους έως το μαχητικό KAAN.<br /><br />Άρα η αντιπαράθεση δεν διεξάγεται μόνο σε επίπεδο διπλωματίας.<br /><br />Διεξάγεται και μέσω διαμόρφωσης συσχετισμών ισχύος για την επόμενη δεκαετία.<br />Το F-35 είναι ακόμη ένα μέτωπο<br /><br />Το Ισραήλ παρακολουθεί επίσης στενά το ενδεχόμενο επανόδου της Τουρκίας στο πρόγραμμα των αμερικανικών F-35.<br /><br />Η Άγκυρα απομακρύνθηκε από το πρόγραμμα μετά την αγορά του ρωσικού συστήματος S-400.<br /><br />Η προοπτική επανεξέτασης της υπόθεσης από την κυβέρνηση Τραμπ προκαλεί ισραηλινές επιφυλάξεις, ακριβώς επειδή η στρατηγική σχέση Άγκυρας–Ιερουσαλήμ έχει επιδεινωθεί δραματικά. Σε σχετικές συζητήσεις, Ισραηλινοί αξιωματούχοι έχουν επικαλεστεί μεταξύ άλλων και την τουρκική παρουσία στην Κύπρο ως μέρος της επιχειρηματολογίας τους απέναντι σε ενίσχυση των τουρκικών στρατιωτικών δυνατοτήτων.<br /><br />Άρα η αναφορά του Σαάρ στην Κύπρο δεν είναι μόνο ρητορική.<br /><br />Εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια να επηρεαστεί και η δυτική αντίληψη για την Τουρκία.<br />Η αρμενική γενοκτονία άνοιξε ακόμη ένα ρήγμα<br /><br />Το τελευταίο διάστημα το Ισραήλ έκανε και μία άλλη κίνηση με τεράστιο συμβολικό βάρος.<br /><br />Η ισραηλινή κυβέρνηση ενέκρινε πρόταση για επίσημη αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, με τον Σαάρ να δηλώνει ότι αποτελεί «ηθικό καθήκον» του εβραϊκού κράτους.<br /><br />Για δεκαετίες, το Ισραήλ απέφευγε μια τέτοια κίνηση εν μέρει λόγω των σχέσεών του με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν.<br /><br />Η αλλαγή αποτελεί ακόμη μία ένδειξη ότι οι παλιές αναστολές εξαφανίζονται όσο η τουρκοϊσραηλινή σχέση επιδεινώνεται.<br /><br />Κύπρος και Αρμενία, δηλαδή δύο εξαιρετικά ευαίσθητοι ιστορικοί φάκελοι για την Τουρκία, αρχίζουν να εμφανίζονται πολύ εντονότερα στην ισραηλινή διπλωματική ρητορική.<br /><br />Αυτό δύσκολα θεωρείται σύμπτωση.<br />Ο πόλεμος των αφηγημάτων έχει πλέον αρχίσει<br /><br />Η σύγκρουση Τουρκίας–Ισραήλ διεξάγεται σε τρία επίπεδα.<br /><br />Στο πρώτο βρίσκεται η στρατιωτική ισχύς.<br /><br />Στο δεύτερο οι περιφερειακές συμμαχίες.<br /><br />Και στο τρίτο η νομιμοποίηση.<br /><br />Η Τουρκία παρουσιάζει το Ισραήλ ως δύναμη κατοχής και αποσταθεροποίησης.<br /><br />Το Ισραήλ απαντά:<br /><br />«Κοιτάξτε την Κύπρο».<br /><br />Και αυτό είναι στρατηγικά σημαντικό, επειδή μεταφέρει τη συζήτηση από το Ισραήλ στο ιστορικό αποτύπωμα της ίδιας της Τουρκίας.<br />Για Αθήνα και Λευκωσία δημιουργείται ευκαιρία – αλλά και κίνδυνος<br /><br />Η όξυνση της αντιπαράθεσης μπορεί να ενισχύσει την αξία Ελλάδας και Κύπρου στα μάτια του Ισραήλ.<br /><br />Αλλά χρειάζεται προσοχή.<br /><br />Αθήνα και Λευκωσία έχουν συμφέρον από ισχυρή στρατηγική σχέση με το Ισραήλ.<br /><br />Δεν έχουν όμως συμφέρον να εμφανιστούν ως προκεχωρημένο μέτωπο μιας ισραηλινοτουρκικής αντιπαράθεσης.<br /><br />Η ελληνική στρατηγική παραδοσιακά επιδιώκει να οικοδομεί συνεργασίες χωρίς να τις παρουσιάζει ως αντικατάσταση ή περικύκλωση τρίτων χωρών.<br /><br />Αυτό θα γίνει ακόμη δυσκολότερο όσο Τουρκία και Ισραήλ αντιμετωπίζουν η μία την άλλη όλο και περισσότερο ως ανταγωνιστές.<br />Το πραγματικό παιχνίδι είναι η επόμενη περιφερειακή τάξη<br /><br />Το σημαντικότερο συμπέρασμα βρίσκεται εδώ.<br /><br />Η σημερινή σύγκρουση δεν αφορά απλώς δύο υπουργούς Εξωτερικών που ανταλλάσσουν βαριές δηλώσεις.<br /><br />Η Τουρκία επιδιώκει να γίνει κεντρικός πόλος του μουσουλμανικού κόσμου, ενισχύει τη συνεργασία της με Σαουδική Αραβία και Πακιστάν και διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο στη Συρία.<br /><br />Το Ισραήλ, από την άλλη, ενισχύει τους δεσμούς του με Ελλάδα, Κύπρο και άλλους περιφερειακούς εταίρους και επιδιώκει να αποτρέψει τη δημιουργία στρατηγικού περιβάλλοντος που θα περιορίζει την ελευθερία κινήσεών του.<br /><br />Και έτσι η Ανατολική Μεσόγειος αποκτά μια νέα διαχωριστική γραμμή.<br /><br />Όχι ακόμη στρατιωτικό μέτωπο. Αλλά πλέον σαφώς έναν ανταγωνισμό δύο περιφερειακών δυνάμεων που διεκδικούν χώρο, συμμάχους και δικαίωμα να καθορίζουν τους κανόνες.<br /><br />Η Κύπρος μπήκε τώρα ανοιχτά σε αυτή τη σύγκρουση.<br /><br />Και το γεγονός ότι ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών επέλεξε να απαντήσει στον Χακάν Φιντάν υπενθυμίζοντας την τουρκική κατοχή πάνω από του 36% της Κυπριακής Δημοκρατίας δείχνει ότι η Ιερουσαλήμ είναι έτοιμη να χρησιμοποιήσει στο εξής έναν φάκελο που επί χρόνια χειριζόταν πολύ πιο προσεκτικά. Και αν αυτό γίνει σταθερή γραμμή της ισραηλινής διπλωματίας, τότε δεν θα πρόκειται απλώς για ακόμη ένα επεισόδιο στον καβγά Σαάρ–Φιντάν. Θα αποτελεί νέα παράμετρο στη γεωπολιτική εξίσωση Ελλάδας, Κύπρου, Τουρκίας και Ισραήλ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ–Τουρκία στα άκρα: Ο Σαάρ «χτύπησε» τον Φιντάν με Κύπρο. Γιατί η σύγκρουση πλέον ξεπερνά τη Γάζα.

Βασιλης Διαμαντακος  Ο Ισραηλινός ΥΠΕΞ απαντά στις κατηγορίες της Άγκυρας περί «αποσταθεροποίησης» στρέφοντας τον προβολέα στην τουρκική παρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παρασκήνιο διαδοχής στους Ρεπουμπλικανούς: Ο Τραμπ «δείχνει» Βανς για το 2028.

<img height="71" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/trump-vans-768x512.jpg" width="745" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Αποκαλύψεις της Washington Post φέρνουν τον Αμερικανό πρόεδρο να ζητά από κορυφαίους δωρητές να στηρίξουν τον Τζέι Ντι Βανς, ενώ το εσωκομματικό παιχνίδι διαδοχής στους Ρεπουμπλικανούς αρχίζει να παίρνει μορφή<br /><br />Νέες αποκαλύψεις από την Washington Post ρίχνουν φως στις διεργασίες που εξελίσσονται στο εσωτερικό του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να έχει εκφράσει ιδιωτικά την επιθυμία του να διαδεχθεί την πολιτική του κληρονομιά ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς στις προεδρικές εκλογές του 2028.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, σε συνάντηση με μεγάλους δωρητές στο Οβάλ Γραφείο πριν από περίπου δύο εβδομάδες, ο Τραμπ φέρεται να δήλωσε χαρακτηριστικά:<br /><br />«Στο τέλος της ημέρας, πρέπει να εκλέξουμε τον Τζέι Ντι.»<div><br />Αλλαγή τόνου από τον Τραμπ<br /><br />Η πληροφορία αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς μέχρι σήμερα ο Αμερικανός πρόεδρος απέφευγε να κατονομάσει τον διάδοχό του, αφήνοντας ανοιχτό τον ανταγωνισμό ανάμεσα στον Τζέι Ντι Βανς και τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο.<br /><br />Μάλιστα, κατά το τελευταίο διάστημα είχε αφήσει να εννοηθεί ότι οι δύο πολιτικοί θα μπορούσαν ακόμη και να συνυπάρξουν σε κοινό προεδρικό ψηφοδέλτιο, χωρίς όμως να ξεκαθαρίζει ποιος θα ηγηθεί.</div><div><br />Ο Βανς ενισχύει τη θέση του<br /><br />Σύμφωνα με πηγές της Washington Post, ο Βανς έχει ενισχύσει σημαντικά την επιρροή του στο εσωτερικό του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, καλλιεργώντας σχέσεις με μεγάλους χρηματοδότες και κομματικά στελέχη.<br /><br />Καθοριστικό ρόλο φέρεται να διαδραμάτισε και η συμμετοχή του στις διαπραγματεύσεις για την επίτευξη κατάπαυσης του πυρός με το Ιράν, εξέλιξη που – σύμφωνα με συνεργάτες του Λευκού Οίκου – εντυπωσίασε ιδιαίτερα τον Ντόναλντ Τραμπ. </div><div><br />Ο Ρούμπιο παραμένει στο παιχνίδι<br /><br />Παρά τις πληροφορίες, ο Μάρκο Ρούμπιο εξακολουθεί να θεωρείται ένας από τους βασικούς διεκδικητές της επόμενης ημέρας στους Ρεπουμπλικανούς.<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών αποφεύγει μέχρι στιγμής να ανοίξει δημόσια συζήτηση για τις εκλογές του 2028 και δεν έχει οργανώσει προεκλογικό μηχανισμό, ενώ παραμένει ιδιαίτερα δημοφιλής σε σημαντικό τμήμα του κόμματος. </div><div><br />Οι ενδιάμεσες εκλογές θα κρίνουν πολλά<br /><br />Στελέχη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος εκτιμούν ότι ο Τραμπ δύσκολα θα προχωρήσει σύντομα σε επίσημη στήριξη κάποιου υποψηφίου, καθώς δεν επιθυμεί να εμφανιστεί πρόωρα ως πολιτικός που αποχωρεί από το προσκήνιο.<br /><br />Καθοριστικός παράγοντας αναμένεται να είναι το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών. Μια ισχυρή επίδοση των Ρεπουμπλικανών θα ενισχύσει τη θέση του Βανς, ενώ πιθανές απώλειες θα μπορούσαν να ανοίξουν τον δρόμο για περισσότερους εσωκομματικούς διεκδικητές. <br />Η μάχη της διαδοχής ξεκινά<br /><br />Παρότι οι προεδρικές εκλογές απέχουν ακόμη δύο χρόνια, οι κινήσεις στο παρασκήνιο δείχνουν ότι η μάχη για τη διαδοχή του Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη αρχίσει. Αν οι πληροφορίες της Washington Post επιβεβαιωθούν, ο Τζέι Ντι Βανς φαίνεται να αποκτά σαφές προβάδισμα ως ο εκλεκτός του σημερινού προέδρου για την επόμενη εποχή του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Παρασκήνιο διαδοχής στους Ρεπουμπλικανούς: Ο Τραμπ «δείχνει» Βανς για το 2028.

Βασιλης Διαμαντακος  Αποκαλύψεις της Washington Post φέρνουν τον Αμερικανό πρόεδρο να ζητά από κορυφαίους δωρητές να στηρίξουν τον Τζέι Ντι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μητσοτάκης–Ερντογάν πριν από νέα θύελλα; Τα έξι κρίσιμα μέτωπα του φθινοπώρου.

<img height="113" src="https://www.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/mitsotakis-6.jpg" width="752" /><br /><br />Από τη Νέα Υόρκη και το Κυπριακό έως τη «Γαλάζια Πατρίδα», το SAFE, τις Belharra και τη Λιβύη, το επόμενο δίμηνο συγκεντρώνει κρίσιμες αποφάσεις. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν Ελλάδα και Τουρκία θα διατηρήσουν την ελεγχόμενη αποκλιμάκωση ή αν οι ενεργειακές και θαλάσσιες διαφορές θα επαναφέρουν την ένταση.<br /><br />Φθινόπωρο-τεστ για Αθήνα, Άγκυρα και Λευκωσία: Οι έξι σταθμοί που μπορούν να αλλάξουν τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο<br />Αιγαίο, Κύπρος, Λιβύη: Τα έξι μέτωπα που μπορούν να ξαναφέρουν Αθήνα και Άγκυρα στα άκρα.. <br />Ο Αύγουστος μπορεί παραδοσιακά να θεωρείται μήνας χαμηλότερων διπλωματικών στροφών, όμως το φθινόπωρο του 2026 κάθε άλλο παρά ήρεμο προμηνύεται για Ελλάδα, Τουρκία και Κύπρο.<br /><br />Οι επόμενες εβδομάδες συγκεντρώνουν μια σπάνια αλληλουχία διπλωματικών, αμυντικών και ευρωπαϊκών εξελίξεων: τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, νέα κινητικότητα στο Κυπριακό, την επανεκκίνηση της συζήτησης για τις ευρωτουρκικές σχέσεις, τις τουρκικές κινήσεις στις θαλάσσιες ζώνες, την ενίσχυση της ελληνικής αποτροπής και τη δύσκολη διαπραγμάτευση Αθήνας–Λιβύης.<br /><br />Και όλα αυτά εξελίσσονται πάνω σε ένα πολύ πιο ασταθές διεθνές σκηνικό, με τη Μέση Ανατολή, την Ουκρανία, τη Συρία, την ενεργειακή ασφάλεια και την ευρωπαϊκή επανεξοπλιστική προσπάθεια να επηρεάζουν πλέον άμεσα τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το φθινόπωρο, επομένως, δεν θα κριθεί από μία μόνο συνάντηση.<div><a href="https://www.pagenews.gr/2026/08/07/mata-xari/mitsotakis-erntogan-prin-apo-nea-thyella-ta-eksi-krisima-metopa-tou-fthinoporou/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μητσοτάκης–Ερντογάν πριν από νέα θύελλα; Τα έξι κρίσιμα μέτωπα του φθινοπώρου.

Από τη Νέα Υόρκη και το Κυπριακό έως τη «Γαλάζια Πατρίδα», το SAFE, τις Belharra και τη Λιβύη, το επόμενο δίμηνο συγκεντρώνει κρίσιμες αποφά...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν στη Σαουδική Αραβία: Τι χτίζουν Άγκυρα, Ριάντ και Ισλαμαμπάντ πίσω από τη νέα συμμαχία;

<img height="78" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/erdogan-salman-768x433.jpg" width="756" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η τριμερής συνάντηση με Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν και Σεχμπάζ Σαρίφ ξεπερνά τα όρια μιας διπλωματικής επίσκεψης – Ερυθρά Θάλασσα, Ιράν, Ισραήλ και αμυντική βιομηχανία συνθέτουν το παζλ ενός νέου περιφερειακού μηχανισμού ισχύος<br /><br />Η μετάβαση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη Σαουδική Αραβία την Παρασκευή αποκτά πολύ μεγαλύτερη γεωπολιτική σημασία από μία ακόμη επίσκεψη του Τούρκου προέδρου στον Κόλπο. Η προγραμματισμένη τριμερής συνάντησή του με τον Σαουδάραβα πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν και τον πρωθυπουργό του Πακιστάν Σεχμπάζ Σαρίφ αποτυπώνει την επιτάχυνση μιας διαδικασίας που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη: τη συγκρότηση ενός πυκνότερου περιφερειακού πλέγματος ασφάλειας μεταξύ ισχυρών μουσουλμανικών κρατών.<br /><br />Στο τραπέζι αναμένεται να βρεθούν η περιφερειακή ασφάλεια, ο πόλεμος με το Ιράν, οι απειλές στις θαλάσσιες οδούς και η αμυντική συνεργασία.<br /><br />Το ενδιαφέρον όμως βρίσκεται κυρίως στη μεγάλη εικόνα.<br /><br />Άγκυρα, Ριάντ και Ισλαμαμπάντ διαθέτουν διαφορετικά αλλά συμπληρωματικά εργαλεία ισχύος και φαίνεται να αναζητούν μεγαλύτερη δυνατότητα αυτόνομης διαχείρισης των κρίσεων της περιοχής.<br />Από την Ερυθρά Θάλασσα μέχρι τον Περσικό Κόλπο<br /><br />Η συνάντηση πραγματοποιείται μόλις μία εβδομάδα μετά την παρουσίαση από τη Σαουδική Αραβία πολυεθνικής πρωτοβουλίας θαλάσσιας ασφάλειας για την προστασία της εμπορικής ναυσιπλοΐας και των ενεργειακών διαδρομών στην Ερυθρά Θάλασσα, στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ και στον Κόλπο του Άντεν.<br /><br />Τουρκία και Πακιστάν βρίσκονται μεταξύ των 14 χωρών που υποστήριξαν επίσημα τη σαουδαραβική πρωτοβουλία.<br /><br />Η Άγκυρα δεν έχει δεσμευθεί μέχρι στιγμής για συγκεκριμένη επιχειρησιακή συμμετοχή, έχει όμως καταδικάσει τις απειλές των Χούθι εναντίον της Σαουδικής Αραβίας και έχει εκφράσει ανοιχτά την υποστήριξή της στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας.<br /><br />Και αυτό έχει άμεση οικονομική διάσταση.<br /><br />Η ασφάλεια των θαλάσσιων διαδρόμων από τον Περσικό Κόλπο έως το Σουέζ αφορά πετρέλαιο, LNG, εμπορευματοκιβώτια και κρίσιμες εφοδιαστικές αλυσίδες που συνδέουν την Ασία με την Ευρώπη.<br /><br />Όποιος αποκτά ρόλο στην ασφάλεια αυτών των διαδρομών αποκτά και γεωπολιτικό κεφάλαιο.<br />Το R-4 και η αρχιτεκτονική που χτίζεται αθόρυβα<br /><br />Η τριμερής δεν αποτελεί μεμονωμένο γεγονός.<br /><br />Είχε προηγηθεί η συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της Τουρκίας, της Σαουδικής Αραβίας, του Πακιστάν και της Αιγύπτου στο Αμμάν, στο πλαίσιο του αποκαλούμενου μηχανισμού R-4.<br /><br />Ο μηχανισμός δημιουργήθηκε μετά τις επαφές στο Ριάντ τον Μάρτιο, με σκοπό τον συντονισμό απέναντι στις συνέπειες του πολέμου ΗΠΑ–Ιράν, την προώθηση διπλωματικών πρωτοβουλιών και τη διαχείριση περιφερειακών κρίσεων.<br /><br />Εδώ βρίσκεται μία από τις σημαντικότερες εξελίξεις.<br /><br />Δεν δημιουργείται ακόμη μια θεσμοθετημένη στρατιωτική συμμαχία αντίστοιχη του ΝΑΤΟ.<br /><br />Δημιουργούνται όμως επάλληλοι μηχανισμοί συνεργασίας — τριμερείς, τετραμερείς και πολυμερείς — που επιτρέπουν στις περιφερειακές δυνάμεις να συντονίζονται χωρίς να περιμένουν κάθε φορά την Ουάσιγκτον. <div><br />Το Ιράν ενώνει — αλλά δεν εξηγεί τα πάντα<br /><br />Ο πόλεμος με το Ιράν αποτελεί τον άμεσο καταλύτη της προσέγγισης.<br /><br />Ωστόσο, οι τρεις πρωτεύουσες δεν έχουν ταυτόσημη πολιτική έναντι της Τεχεράνης.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία έχει άμεσο συμφέρον να ενισχύσει την αποτροπή της απέναντι στις ιρανικές δυνατότητες και στους συμμάχους της Τεχεράνης.<br /><br />Το Πακιστάν, αντιθέτως, μοιράζεται σύνορα με το Ιράν και έχει ισχυρό λόγο να αποφύγει μια ανεξέλεγκτη αντιπαράθεση.<br /><br />Η Τουρκία επίσης ανταγωνίζεται το Ιράν σε διάφορα περιφερειακά μέτωπα, αλλά διατηρεί μαζί του σημαντικές οικονομικές και διπλωματικές σχέσεις.<br /><br />Άρα, το υπό διαμόρφωση σχήμα δεν πρέπει να διαβαστεί απλουστευτικά ως αντι-ιρανικό μέτωπο.<br /><br />Πρόκειται περισσότερο για μηχανισμό ασφάλισης απέναντι στην περιφερειακή αστάθεια.<br />Η Άγκυρα βάζει και το Ισραήλ στην εξίσωση<br /><br />Υπάρχει, όμως, ακόμη μία παράμετρος που έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί να συγκεντρώσει μεγαλύτερη περιφερειακή υποστήριξη απέναντι στο Ισραήλ, καθώς ο ανταγωνισμός Άγκυρας–Ιερουσαλήμ έχει ενταθεί.<br /><br />Ο Χακάν Φιντάν έδωσε χαρακτηριστικά το τουρκικό στίγμα, χαρακτηρίζοντας το Ισραήλ έναν από τους «πρώτους και κυριότερους παράγοντες που υπονομεύουν την περιφερειακή σταθερότητα» και κάνοντας λόγο για επεκτατικές επιδιώξεις.<br /><br />Για την Άγκυρα, επομένως, η προσέγγιση με Ριάντ και Ισλαμαμπάντ έχει διπλή χρησιμότητα: προσφέρει συνεργασία απέναντι στις αναταράξεις από το Ιράν, αλλά ταυτόχρονα αυξάνει το διπλωματικό της βάρος στην αντιπαράθεση με το Ισραήλ.</div><div><br />Η κρυφή δύναμη της συμφωνίας είναι η αμυντική βιομηχανία<br /><br />Πίσω από τη διπλωματία βρίσκεται ένα τεράστιο οικονομικό και στρατιωτικό πεδίο: η αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία έχει τα κεφάλαια και επιδιώκει να μεταφέρει μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής οπλικών συστημάτων στο εσωτερικό της.<br /><br />Η Τουρκία διαθέτει μια ταχύτατα αναπτυσσόμενη αμυντική βιομηχανία και χρειάζεται μεγάλες αγορές, επενδυτικά κεφάλαια και διεθνείς συμπαραγωγές.<br /><br />Το Πακιστάν διαθέτει στρατιωτική τεχνογνωσία, πυρηνική αποτροπή και μεγάλη αμυντική υποδομή.<br /><br />Οι τρεις ανάγκες είναι εξαιρετικά συμπληρωματικές.<br />Από τα Bayraktar στα ελικόπτερα Gökbey<br /><br />Η συνεργασία Άγκυρας–Ριάντ έχει ήδη ξεπεράσει τις πολιτικές διακηρύξεις.<br /><br />Το 2023 η Σαουδική Αραβία υπέγραψε μεγάλη συμφωνία αγοράς drones από την τουρκική Baykar.<br /><br />Ακολούθησε το 2024 συμφωνία για παραγωγή UAV στη Σαουδική Αραβία, μεταφορά τεχνολογίας και εκπαίδευση προσωπικού.<br /><br />Το πακέτο χαρακτηρίστηκε η μεγαλύτερη αμυντική εξαγωγική συμφωνία της Τουρκίας.<br /><br />Τον Φεβρουάριο οι δύο χώρες προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα, υπογράφοντας συμφωνία που δημιουργεί τη βάση για κοινή παραγωγή του τουρκικού ελικοπτέρου Gökbey.<br /><br />Και υπάρχει ένα ακόμη μεγαλύτερο πρόγραμμα στον ορίζοντα. </div><div><br />Το KAAN μπορεί να αλλάξει το παιχνίδι<br /><br />Άγκυρα και Ριάντ συζητούν πιθανή σαουδαραβική συμμετοχή στο πρόγραμμα του KAAN, του μαχητικού πέμπτης γενιάς που αποτελεί την αιχμή του τουρκικού σχεδιασμού για στρατηγική αυτονομία στην αεροπορική ισχύ.<br /><br />Εάν η Σαουδική Αραβία περάσει από το ενδιαφέρον σε ουσιαστική χρηματοδοτική ή βιομηχανική συμμετοχή, η σημασία θα είναι πολύ μεγαλύτερη από μια απλή αγορά μαχητικών.<br /><br />Θα μπορούσε να δημιουργηθεί τουρκοσαουδαραβικός βιομηχανικός άξονας σε τεχνολογίες υψηλής στρατηγικής αξίας.<br /><br />Για την Τουρκία, τα σαουδαραβικά κεφάλαια θα μπορούσαν να μειώσουν το τεράστιο κόστος ανάπτυξης προηγμένων οπλικών συστημάτων.<br /><br />Για το Ριάντ, η συνεργασία προσφέρει αυτό που επιδιώκει εδώ και χρόνια: όχι απλώς εισαγωγή όπλων, αλλά τεχνογνωσία και εγχώρια παραγωγή.<br />Και το εμπόριο ακολουθεί τη γεωπολιτική<br /><br />Οι οικονομικές σχέσεις έχουν ήδη αρχίσει να αντανακλούν την πολιτική προσέγγιση.<br /><br />Το διμερές εμπόριο Τουρκίας–Σαουδικής Αραβίας έφθασε, σύμφωνα με τα επίσημα τουρκικά στοιχεία που επικαλείται το Al-Monitor, τα 8,5 δισ. δολάρια στο τέλος του 2025.<br /><br />Η άμυνα εξελίσσεται πλέον σε έναν από τους βασικούς πυλώνες της σχέσης.<br /><br />Και αυτό είναι χαρακτηριστικό της νέας Μέσης Ανατολής: οι συμμαχίες δεν χτίζονται μόνο με κοινά ανακοινωθέντα, αλλά με εργοστάσια, συμπαραγωγές, τεχνολογία, επενδύσεις και αλυσίδες εφοδιασμού.<br />Τι πραγματικά επιδιώκει ο Ερντογάν<br /><br />Για τον Τούρκο πρόεδρο, το ταξίδι έχει πολύ ευρύτερη στρατηγική αξία.<br /><br />Η Άγκυρα θέλει να βρίσκεται ταυτόχρονα μέσα στο ΝΑΤΟ, κοντά στις μοναρχίες του Κόλπου, σε στρατηγική σχέση με το Πακιστάν και σε θέση να συνομιλεί με τις υπόλοιπες δυνάμεις της περιοχής.<br /><br />Δεν επιδιώκει να επιλέξει αποκλειστικά ένα στρατόπεδο.<br /><br />Επιδιώκει να γίνει απαραίτητη σε περισσότερα από ένα στρατόπεδα.<br /><br />Και αυτή είναι ίσως η ουσία της σημερινής τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Η στρατιωτική ισχύς χρησιμοποιείται για να δημιουργεί πολιτική επιρροή.<br /><br />Η αμυντική βιομηχανία για να δημιουργεί μακροχρόνιες εξαρτήσεις.<br /><br />Και οι οικονομικές σχέσεις για να σταθεροποιούν τις νέες συμμαχίες.<br />Μια νέα Μέση Ανατολή χωρίς έναν μοναδικό «σερίφη»<br /><br />Η τριμερής Ερντογάν–Μπιν Σαλμάν–Σαρίφ δεν σημαίνει ότι γεννήθηκε ξαφνικά μια νέα συμμαχία που θα αντικαταστήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Δείχνει όμως κάτι βαθύτερο.<br /><br />Οι μεγάλες περιφερειακές δυνάμεις δεν περιμένουν πλέον αποκλειστικά από την Ουάσιγκτον να σχεδιάσει την αρχιτεκτονική ασφαλείας τους.<br /><br />Δημιουργούν παράλληλες συνεργασίες, ασφαλίζουν τις θαλάσσιες οδούς τους, επενδύουν σε εγχώρια οπλικά συστήματα και κρατούν περισσότερες διπλωματικές επιλογές ανοικτές.<br /><br />Και μέσα σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, η Τουρκία επιχειρεί να τοποθετηθεί όχι απλώς ως περιφερειακός παίκτης, αλλά ως κόμβος ανάμεσα στο ΝΑΤΟ, στον Κόλπο και στις μεγάλες μουσουλμανικές στρατιωτικές δυνάμεις.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα επομένως δεν είναι μόνο τι θα συμφωνήσουν Ερντογάν, Μπιν Σαλμάν και Σαρίφ. Είναι αν οι σημερινές τριμερείς συναντήσεις, οι θαλάσσιες πρωτοβουλίες και οι αμυντικές συμπαραγωγές αποτελούν τα πρώτα κομμάτια μιας νέας περιφερειακής αρχιτεκτονικής ισχύος — και ποιος θα βρεθεί τελικά στο κέντρο της.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ερντογάν στη Σαουδική Αραβία: Τι χτίζουν Άγκυρα, Ριάντ και Ισλαμαμπάντ πίσω από τη νέα συμμαχία;

Βασιλης Διαμαντακος  Η τριμερής συνάντηση με Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν και Σεχμπάζ Σαρίφ ξεπερνά τα όρια μιας διπλωματικής επίσκεψης – Ερυθρά Θάλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αμυντική συμφωνία Σ. Αραβίας - Τουρκίας - Πακιστάν: «Επίθεση εναντίον ενός, είναι επίθεση έναντι όλων»

<img height="91" src="https://www.onalert.gr/app/uploads/2026/08/MECCA-AGREEMENT-REUTERS-1440x960.jpg" width="742" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τριμερής αμυντική συμφωνία: Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Πακιστάν ενισχύουν τους δεσμούς τους<br />Στόχος της συμφωνίας η ενίσχυση της περιφερειακής ασφάλειας και η κοινή παραγωγή οπλικών συστημάτων.</span></h3><div>Η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν προχώρησαν σήμερα (07.08.2026) στη Μέκκα στην υπογραφή κοινής αμυντικής συμφωνίας, επισφραγίζοντας τη σύμπλευση ενός μπλοκ σουνιτικών δυνάμεων που διατηρούν σχέσεις με τις ΗΠΑ.</div><div><br />Προς το παρόν, παραμένει ασαφές το ακριβές περιεχόμενο των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν, ως συμβαλλόμενα μέρη, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο η κίνηση αυτή θα επηρεάσει την ευρύτερη περιφερειακή κρίση.<br /><br />Το Πακιστάν ανακοίνωσε πως η συμφωνία προβλέπει ότι μία «επίθεση κατά μίας από τις πλευρές θα θεωρείται επίθεση κατά όλων».<br /><br />«Η συμφωνία έχει ως στόχο την ενίσχυση της συλλογικής αποτροπής κατά κάθε επιθετικής ενέργειας και ορίζει ότι κάθε στρατιωτική επίθεση κατά μίας από τις τρεις χώρες θα θεωρείται επίθεση κατά όλων», αναφέρεται στην ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών του Πακιστάν.<br /><br /></div><div>Η γεωπολιτική βαρύτητα των εταίρων είναι σημαντική: η Τουρκία διαθέτει τη δεύτερη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη στο ΝΑΤΟ, η Σαουδική Αραβία αποτελεί τον ισχυρότερο παράγοντα του Κόλπου και κορυφαίο εξαγωγέα πετρελαίου παγκοσμίως, ενώ το Πακιστάν κατέχει τη θέση της μοναδικής μουσουλμανικής πυρηνικής δύναμης.<br /><br />Υψηλές παρουσίες και στρατηγικές επιδιώξεις<br /><br />Στη συνάντηση με τον πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν συμμετείχαν ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν και ο Πακιστανός Πρωθυπουργός Σαμπάζ Σαρίφ, συνοδευόμενος από τον αρχηγό του στρατού, Ασίμ Μουνίρ. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο όπου το Ριάντ δέχεται πιέσεις από το Ιράν και τους συμμάχους του, τους Χούθι.<br /><br />Η συμφωνία έρχεται μετά από πολύμηνες διαβουλεύσεις και τις δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, περί ανάγκης δημιουργίας μιας πλατφόρμας περιφερειακής ασφάλειας για την προώθηση της σταθερότητας.<br /><br />Το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία συνδέονται ήδη από τον περασμένο Σεπτέμβριο με συμφωνία που προβλέπει τη χρήση «όλων των στρατιωτικών μέσων» σε περίπτωση επίθεσης, όπως ανέφερε Σαουδάραβας αξιωματούχος. Ωστόσο, στην πράξη, το Ισλαμαμπάντ έχει αποφύγει τη στρατιωτική εμπλοκή στις συγκρούσεις του Ιράν με το Ριάντ.<br /><br />Παράλληλα, Τουρκία και Πακιστάν, αν και δεν έχουν δεχθεί απευθείας πλήγματα, επιδιώκουν την εκτόνωση των εχθροπραξιών που απειλούν την οικονομική τους ευημερία. Για τη Σαουδική Αραβία, οι επιπτώσεις της κρίσης που ξεκίνησε στις 7 Οκτωβρίου είναι έντονες, πλήττοντας τις εξαγωγικές δυνατότητες και θέτοντας ερωτήματα για την αξιοπιστία της αμερικανικής προστασίας.<br />Αμυντική βιομηχανία και συνεργασία<br /><br />Σύμφωνα με πακιστανικές πηγές, η συμφωνία εστιάζει στην κοινή παραγωγή οπλικών συστημάτων, αξιοποιώντας σαουδαραβικά κεφάλαια, τουρκική τεχνολογία και πακιστανική πολεμική εμπειρία.<br /><br />Ιστορικά, το Πακιστάν παρέχει εκπαίδευση και τεχνική υποστήριξη στο Ριάντ, έχοντας ήδη αναπτύξει δυνάμεις, αεροσκάφη, drones και αντιαεροπορικά συστήματα στη χώρα.<br /><br />Αντίστοιχα, Τουρκία και Πακιστάν έχουν ανταλλάξει πολεμικά πλοία και εκπαιδευτικά αεροσκάφη. Σημειώνεται ότι το 2023, το Ριάντ συμφώνησε στην αγορά τουρκικών drones, σε μια κίνηση που η Άγκυρα χαρακτήρισε ως τη μεγαλύτερη εξαγωγική της συμφωνία στον αμυντικό τομέα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αμυντική συμφωνία Σ. Αραβίας - Τουρκίας - Πακιστάν: «Επίθεση εναντίον ενός, είναι επίθεση έναντι όλων»

Τριμερής αμυντική συμφωνία: Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Πακιστάν ενισχύουν τους δεσμούς τους Στόχος της συμφωνίας η ενίσχυση της περιφερεια...

Διαβάστε την συνέχεια

Πάνω από 500 εκατομμύρια ευρώ σε μισθώσεις εναέριων μέσων πυρόσβεσης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.datajournalists.co.uk/wp-content/uploads/2023/08/%CE%B1%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%80%CF%85%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%B2%CE%B5%CF%83%CE%B7-3-1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="683" data-original-width="1024" height="102" src="https://www.datajournalists.co.uk/wp-content/uploads/2023/08/%CE%B1%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%80%CF%85%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%B2%CE%B5%CF%83%CE%B7-3-1.jpg" width="755" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Πολλά ευρώ για το τίποτα κ. Μητσοτάκη» σχολιάζει η «ΝΙΚΗ» και ρωτάει: «Γιατί δεν αποκτήθηκε εθνικός στόλος;»</span></h3>Το κόμμα «ΝΙΚΗ» επανέρχεται στο θέμα της πυρόσβεσης εξαπολύοντας νέα σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση, αυτή τη φορά για τις μισθώσεις εναέριων μέσων, επισημαίνοντας ότι την τελευταία εξαετία έχει δαπανήσει συνολικά πάνω από 500 εκατομμύρια ευρώ σε ενοικιάσεις, αντί να αποκτήσει έναν μόνιμο εθνικό στόλο σύγχρονων πυροσβεστικών αεροσκαφών, καθώς όπως αναφέρει σε σχετική ανακοίνωση, «το κόστος για την προμήθεια 7 ολοκαίνουργιων πυροσβεστικών αεροσκαφών Canadair DHC-515, τα οποία διαθέτουν σημαντικά αυξημένες επιχειρησιακές δυνατότητες, ανέρχεται σε περίπου 361 εκατ. ευρώ».<br /><br />Το ερώτημα που θέτει η «NIKH» είναι το εξής: «Γιατί επιλέχθηκε η πανάκριβη λύση των συνεχών μισθώσεων αντί της σταδιακής δημιουργίας ενός ισχυρού, μόνιμου εθνικού στόλου εναέριων μέσων;» ενώ σχολιάζει με ιδιαίτερα επικριτικό ύφος: «Το ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι, όσο αυξάνονται οι δαπάνες για τις μισθώσεις, αυξάνονται και οι καμένες εκτάσεις, οι καταστροφές περιουσιών και, δυστυχώς, οι ανθρώπινες απώλειες».<div><br />Η «ΝΙΚΗ» για τις μισθώσεις εναέριων μέσων πυρόσβεσης: «Πολλά ευρώ για το τίποτα κ. Μητσοτάκη»<br /><br />Οι δημόσιες προμήθειες και οι συμβάσεις αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες πληγές της διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη.<br /><br />Ειδικά στον τομέα της πυροπροστασίας, μόνο τα τελευταία έξι χρόνια η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει δαπανήσει περισσότερα από 341 εκατ. ευρώ για βασικές συμβάσεις μίσθωσης εναέριων μέσων. Με τις συνοδές συμβάσεις, το συνολικό κόστος εκτιμάται ότι υπερβαίνει τα 500 εκατ. ευρώ.<br /><br />Ενδεικτικά, οι βασικές συμβάσεις μίσθωσης διαμορφώθηκαν ως εξής:<br />2019: 32,3 εκατ. ευρώ<br />2020: 54,0 εκατ. ευρώ<br />2021: 78,2 εκατ. ευρώ<br />2022: 75,9 εκατ. ευρώ<br />2023: 101,2 εκατ. ευρώ<br /><br />Την ίδια στιγμή, το κόστος για την προμήθεια επτά ολοκαίνουργιων πυροσβεστικών αεροσκαφών Canadair DHC-515, τα οποία διαθέτουν σημαντικά αυξημένες επιχειρησιακές δυνατότητες, ανέρχεται σε περίπου 361 εκατ. ευρώ.<br /><br />Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση έχει δαπανήσει σε ενοικιάσεις ποσά που προσεγγίζουν – και μαζί με τις συνοδές συμβάσεις ξεπερνούν – το κόστος απόκτησης ενός μόνιμου εθνικού στόλου σύγχρονων πυροσβεστικών αεροσκαφών.<br /><br />Το εύλογο ερώτημα είναι απλό: γιατί επιλέχθηκε η πανάκριβη λύση των συνεχών μισθώσεων αντί της σταδιακής δημιουργίας ενός ισχυρού, μόνιμου εθνικού στόλου εναέριων μέσων;<br /><br />Το ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι, όσο αυξάνονται οι δαπάνες για τις μισθώσεις, αυξάνονται και οι καμένες εκτάσεις, οι καταστροφές περιουσιών και, δυστυχώς, οι ανθρώπινες απώλειες.<br /><br />Πολλά ευρώ για το τίποτα κ. Μητσοτάκη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πάνω από 500 εκατομμύρια ευρώ σε μισθώσεις εναέριων μέσων πυρόσβεσης

«Πολλά ευρώ για το τίποτα κ. Μητσοτάκη» σχολιάζει η «ΝΙΚΗ» και ρωτάει: «Γιατί δεν αποκτήθηκε εθνικός στόλος;» Το κόμμα «ΝΙΚΗ» επανέρχεται στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στη Βρετανία απαγορεύουν τα γυαλιά του Άδωνι σε εστιατόρια, παμπ και θέατρα.

<img height="113" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/08/ADONIS-630x400.jpg" width="750" /><br /><br />Η προσπάθεια της Meta να επιβάλει τα νέα της «έξυπνα» γυαλιά ως το απόλυτο αξεσουάρ της καθημερινότητας προσκρούει σε ένα ισχυρό τείχος αντιδράσεων.<br /><br />Αν και ο τεχνολογικός κολοσσός επιστράτευσε κορυφαία ονόματα της lifestyle βιομηχανίας όπως η Κάιλι Τζένερ, η υποδοχή της συσκευής στη Βρετανία συνοδεύεται από αυστηρούς περιορισμούς.<br /><br />Μια ευρεία συμμαχία από πολυτελή εστιατόρια, ιδιωτικές λέσχες, παραδοσιακές παμπ και ιστορικά θέατρα προχωρά σε άμεση απαγόρευση της χρήσης τους, θέτοντας σε πρώτη προτεραιότητα την προστασία της ιδιωτικότητας.<br /><br />Ο σχεδιασμός των γυαλιών, που παραπέμπει σε συνηθισμένους σκελετούς οράσεως ή ηλίου, ενισχύει την καχυποψία.<br /><br />Ο γνωστός εστιάτορας Τζέρεμι Κινγκ κατέστησε σαφές ότι δεν πρόκειται να ανεχτεί συσκευές που καταγράφουν τους πελάτες του, ενώ η αλυσίδα παμπ Wetherspoons ζητά από τους θαμώνες να απενεργοποιούν τις κάμερες.<br /><br />Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται τα μέλη του Soho House αλλά και ο όμιλος ATG Theatres, ξεκαθαρίζοντας πως όποιος φοράει τα γυαλιά κατά τη διάρκεια των παραστάσεων θα καλείται να τα αφαιρέσει.<br /><br />Οι φόβοι για καταγραφή εν αγνοία των πολτών είναι έντονοι.<br /><br />Ήδη έχουν δει το φως της δημοσιότητας καταγγελίες για βιντεοσκόπηση χωρίς συγκατάθεση, ακόμη και για υποθέσεις εκβιασμού ή παραβίασης προσωπικών στιγμών.<br /><br />Η Meta υποστηρίζει ότι η λυχνία LED που αναβοσβήνει κατά την εγγραφή εγγυάται τη διαφάνεια και ότι η κάμερα απενεργοποιείται αν καλυφθεί το φωτάκι.<br /><br />Παράλληλα, τονίζει τις χρηστικές δυνατότητες της συσκευής, όπως η ζωντανή μετάφραση και η αναπαραγωγή μουσικής.<br /><br />Παρά τις έντονες αμφισβητήσεις, η εμπορική πορεία του προϊόντος παραμένει εντυπωσιακή.<br /><br />Με δωρεάν διανομή σε δημοφιλείς influencers και στοχευμένη προώθηση, οι πωλήσεις έχουν τριπλασιαστεί φτάνοντας τα επτά εκατομμύρια κομμάτια παγκοσμίως.<br /><br />Την ίδια στιγμή, ορισμένες φωνές στην εστίαση, όπως ο βραβευμένος σεφ Τομ Κέριτζ, βλέπουν τη συσκευή ως δημιουργικό εργαλείο της νέας ψηφιακής εποχής.<br /><br />Το στοίχημα για τη Meta παραμένει ανοιχτό. Η ισορροπία ανάμεσα στην τεχνολογική εξέλιξη και τα ατομικά δικαιώματα εξελίσσεται σε κεντρικό πεδίο αντιπαράθεσης, με τη βρετανική αγορά να στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα για τα όρια της ψηφιακής επιτήρησης στη δημόσια σφαίρα.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στη Βρετανία απαγορεύουν τα γυαλιά του Άδωνι σε εστιατόρια, παμπ και θέατρα.

Η προσπάθεια της Meta να επιβάλει τα νέα της «έξυπνα» γυαλιά ως το απόλυτο αξεσουάρ της καθημερινότητας προσκρούει σε ένα ισχυρό τείχος αντι...

Διαβάστε την συνέχεια

Δεν “θυμήθηκαν” τυχαία το Κυπριακό ΟΗΕ και Γκουτέρες…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSkWHRUCUICBBneQ3eXFq6oUfcML8fVjdxpL3KxpdLBs4F1zOItMsKR8FhS&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="387" data-original-width="516" height="79" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSkWHRUCUICBBneQ3eXFq6oUfcML8fVjdxpL3KxpdLBs4F1zOItMsKR8FhS&s=10" width="749" /></a></div><div><br /></div>Η επίσκεψη του Γ.Γ. του ΟΗΕ Α. Γκουτέρες στην Κύπρο και οι σχετικές επαφές και διαβουλεύσεις δεν έφεραν κανένα ελπιδοφόρο μήνυμα για την επίλυση του Κυπριακού με δεδομένη την τουρκική στάση και θέση την οποία επιβεβαίωσε ο Τούρκος Πρόεδρος Ρ. Τ. Ερντογάν και το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών αμέσως μετά τις τελικές δηλώσεις του Γ.Γ. του ΟΗΕ.<br /><br /><b>Λάζαρος Καμπουρίδης</b><div> αντιστράτηγος ε.α. </div><div><br />Ο Γ.Γ. του ΟΗΕ απογοήτευσε με την συνολική στάση του αφού εξομοίωσε την Κυπριακή Δημοκρατία με το ψευδοκράτος και δεν έκανε καμία αναφορά στα ψηφίσματα του ΣΑ του ΟΗΕ τα οποία καταδικάζουν την Τουρκία για την εισβολή και κατοχή του βόρειου τμήματος της Νήσου. Το μόνο ουσιαστικό που ανακοινώθηκε από τον Α. Γκουτέρες ήταν, η χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα σύγκλιση νέας συνάντηση σε σύνθεση 5+1, έπειτα από επαρκή προετοιμασία όσον αφορά την οικοδόμηση εμπιστοσύνης, τη μεθοδολογία και την ουσία, λαμβάνοντας υπόψη τις συγκλίσεις που έχουν ήδη επιτευχθεί, τονίζοντας ο ίδιος την ανάγκη της έντασης των προσπαθειών για τον καθορισμό και την εφαρμογή μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης, τα οποία μπορούν να βελτιώσουν την καθημερινή ζωή όλων των Κυπρίων.<br /><br />Όμως υπάρχει ένα σημείο στο οποίο αναφέρθηκε ο κ. Γκουτέρες και το οποίο αποκαλύπτει τον λόγο για τον οποίο αυτός ανέλαβε μία νέα προσπάθεια επίλυσης αυτού του πολύ σημαντικού εθνικού ζητήματος επιβεβαιώνοντας άρθρο μας της προηγούμενης εβδομάδας από αυτή εδώ τη στήλη.<br /><br />Συγκεκριμένα, αυτός στην τελευταία του ομιλία αμέσως μετά τη συνάντηση με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και τον ηγέτη των Τουρκοκυπρίων ανέφερε χαρακτηριστικά μεταξύ των άλλων: «Πρόκειται για μια περιοχή στην οποία παρακολουθούμε σημαντικές γεωπολιτικές εξελίξεις, μια περιοχή όπου βλέπουμε έναν αριθμό συγκρούσεων που επιμένουν χωρίς να τελειώνουν και μια περιοχή όπου έχουμε δει πώς οι συγκρούσεις μπορούν να διευρυνθούν. Μια λύση στην Κύπρο είναι απολύτως καθοριστική, όχι μόνο για τη διαφύλαξη των συμφερόντων και της ειρήνης του κυπριακού λαού, αλλά και ως παράγοντας σταθερότητας σε μια περιοχή που γίνεται επικίνδυνα ασταθής».<br /><br />Ο Γ.Γ. του ΟΗΕ στην ουσία αποκάλυψε ότι η προσπάθειά του για επίλυση του Κυπριακού εντάσσεται σε ένα <a href="http://kypriako/">ευρύτερο πλαίσιο επίλυσης</a> θεμάτων της περιοχής για την εξυπηρέτηση ενός ευρύτερου σχεδιασμού. Στο σχετικό μας άρθρο είχαμε αναφέρει ότι η επίλυση του Κυπριακού εντάσσεται στο ανακοινωθέν από τον Αμερικανό Πρέσβη στην Άγκυρα Τ. Μπάρακ σχέδιο των ΗΠΑ να διαμορφώσουν ένα επενδυτικό περιβάλλον σταθερότητας στην περιοχή η οποία εκτείνεται από την Κασπία Θάλασσα μέχρι την ανατολική Μεσόγειο στο οποίο η Τουρκία θα έχει κεντρικό ρόλο ως ενεργειακός κόμβος.<br /><br /><br />Σε αυτόν τον γεωγραφικό χώρο περιλαμβάνεται και η Κύπρος αφού εκεί καταλήγουν όλοι οι τερματικοί σταθμοί αγωγών της περιοχής. Δεν είναι τυχαίο εξ’ άλλου ότι παράλληλα με αυτή την προσπάθεια για επίλυση του Κυπριακού, ο Αμερικανός Πρέσβης στην Άγκυρα και απεσταλμένος του Ν. Τραμπ για τη Συρία και το Ιράκ, έχει αναλάβει πρωτοβουλίες επίλυσης ζητημάτων και διαφορών σε όλη την περιοχή (Κουρδικό, Ιράκ, Συρία).<br /><br /><br />Έτσι εξηγείται και η προσπάθεια του Α. Γκουτέρες να αναλάβει μία νέα πρωτοβουλία επίλυσης του Κυπριακού στα τέλη της θητείας του με περιορισμένο χρόνο πρωτοβουλιών και χειρισμών. Είναι δυνατόν αυτός να ελπίζει σε επίλυση ενός τόσου σημαντικού θέματος κάτι που δεν κατάφερε κατά την διάρκεια της 10ετούς θητείας του;<br /><br />Αυτός είναι και ο λόγος που η Άγκυρα προέβη ταυτόχρονα με τις επαφές του Γ.Γ. του ΟΗΕ στην Κύπρο σε τρεις προκλητικές κινήσεις. Συγκεκριμένα, η Τουρκία κατέθεσε στον ΟΗΕ επιστολή του ψευδοκράτους στην οποία χαρακτηρίζει ως «νόμιμη και δικαιολογημένη» την εισβολή του 1974. Την ίδια ημέρα το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε ανακοίνωση όπου χαρακτηρίζει ως αδιάλλακτη την Κυπριακή Δημοκρατία υποστηρίζοντας την πάγια τουρκική θέση της για επίλυση του ζητήματος στη βάση των δύο κρατών με τον Τούρκο Πρόεδρο Ρ. Τ. Ερντογάν να επαναλαμβάνει ακριβώς τα ίδια σε σχετική του ομιλία.<br /><br />Η Άγκυρα με τις κινήσεις αυτές έστειλε μήνυμα στους εντολείς του Γκουτέρες ότι δεν εγκαταλείπει τις θέσεις της και δεν θα δεχθεί καμία φόρμουλα λύσης η οποία δεν θα ταυτίζεται με τις θέσεις της. Εξάλλου οι κόκκινες γραμμές της Άγκυρας στο θέμα έχουν διατυπωθεί τις τελευταίες ημέρες από Τούρκους αναλυτές λίγα εικοσιτετράωρα πριν την επίσκεψη του Γκουτέρες στην Κύπρο. Καμία συζήτηση για θέματα εδαφικών παραχωρήσεων, καμία σκέψη για το θέμα των εγγυήσεων και καμία απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων από τη Νήσο.<br /><br /><br />Εξάλλου η Άγκυρα ευθυγραμμισμένη με τους νέους ευρύτερους σχεδιασμούς προδίκασε το αποτέλεσμα της νέας πρωτοβουλίας ανακοινώνοντας τον διπλό αγωγό φυσικού αερίου από το ψευδοκράτος προς την Τουρκία, με σκοπό την μεταφορά στο μέλλον του φυσικού αερίου της περιοχής της Κύπρου προς την Ευρώπη μέσω της Τουρκίας.<br />Εκτιμάται ότι, η ελληνική πλευρά στη βάση της νέας πρωτοβουλίας επίλυσης του Κυπριακού θα δεχθεί πιέσεις αφού φαίνεται ότι το ζήτημα εντάσσεται σε μία ευρύτερη προσπάθεια των ΗΠΑ για επίλυση όλων των θεμάτων της περιοχής με την Άγκυρα να αισθάνεται ότι διατηρεί τα απαραίτητα στοιχεία υπεροχής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δεν “θυμήθηκαν” τυχαία το Κυπριακό ΟΗΕ και Γκουτέρες…

Η επίσκεψη του Γ.Γ. του ΟΗΕ Α. Γκουτέρες στην Κύπρο και οι σχετικές επαφές και διαβουλεύσεις δεν έφεραν κανένα ελπιδοφόρο μήνυμα για την επί...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ: Εγκρίθηκε η συμφωνία του “Θόλου”! Προς υπογραφή…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSpqO-LlwlBL6a_HPxDbJooqK8FHt9sdp0FQCDnYSfP_mefZDjbPwZt4R3Z&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="678" height="69" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSpqO-LlwlBL6a_HPxDbJooqK8FHt9sdp0FQCDnYSfP_mefZDjbPwZt4R3Z&s=10" width="754" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Περίπου δύο εβδομάδες μετά τη συνεδρίαση (23 Ιουλίου) του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ) που ενέκρινε την προμήθεια των συστημάτων αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας της «Ασπίδας του Αχιλλέα», η διυπουργική επιτροπή εξαγωγών του Ισραήλ ενέκρινε την Πέμπτη 6 Αυγούστου τη διακρατική συμφωνία Ελλάδας – Ισραήλ για την υλοποίηση της.</div><br />Σημειώνεται, ότι η εν λόγω διακρατική διέπεται από τους όρους της κυρωμένης από τη Βουλή των Ελλήνων (Νόμος 4705/2020) διμερούς συμφωνίας μεταξύ των υπουργείων Άμυνας των δύο χωρών για την προμήθεια εξοπλισμού και υπηρεσιών άμυνας. Κατά συνέπεια, διασφαλίζονται με εγγυήσεις του Κράτους του Ισραήλ, όλα τα σχετικά με την εξαγωγή, μεταφορά και διαμετακόμιση των συμβατικών υλικών και επιπρόσθετα υφίσταται νομικά δεσμευτικό πλαίσιο για την προμήθεια και διασφάλιση της ποιότητας τους, καθώς και την ασφάλεια πληροφοριών.<br /><br />Μετά την έγκριση της συμφωνίας από τα αρμόδια κυβερνητικά όργανα των δύο χωρών, απομένουν οι τελικές υπογραφές για την ενεργοποίηση και έναρξη ισχύος της, που σύμφωνα με πληροφορίες του DP προγραμματίζεται για το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.<br /><br />Ο συνολικός προϋπολογισμός της προμήθειας ανέρχεται σε 3.010.000.000 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων κρατήσεων 6% (καθαρή αξία 2.829.400.000 ευρώ) και η διάρκεια της χρηματοδότησης της σε επτά έτη. Οι παραδόσεις του συνόλου των συστημάτων θα ολοκληρωθούν εντός 35 μηνών από την ενεργοποίηση των συμβάσεων, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας μετά τη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ.<br />Η προμήθεια περιλαμβάνει:<br /><br />-Δύο μονάδες πυρός του συστήματος David’s Sling, κατασκευής της Rafael Advanced Defense Systems σε συνεργασία με την αμερικανική RTX (πρώην Raytheon), με κόστος 771.841.944 ευρώ. Το David’s Sling αναπτύχθηκε για την αντικατάσταση των Patriot (έξι μονάδες πυρός βρίσκονται σε υπηρεσία με την Πολεμική Αεροπορία) σε ισραηλινή υπηρεσία και η τυπική μονάδα πυρός περιλαμβάνει: Κέντρο Διαχείρισης Μάχης (BMC) «Golden Almond» («χρυσό αμύγδαλο») που έχει αναπτυχθεί από την Elisra, θυγατρική της Elbit Systems, ραντάρ EL/M-2084 MMR κατασκευής Elta Group, που πλέον αποτελεί επιχειρηματική μονάδα της IAI, και τέσσερις εκτοξευτές, έκαστος των οποίων διαθέτει 12 κελιά εκτόξευσης για πυραύλους Stunner.<br /><br />-Πέντε μονάδες πυρός του συστήματος BARAK-MX κατασκευής της Israel Aerospace Industries (IAI) με κόστος 1.016.940.000 ευρώ. Η τυπική μονάδα πυρός αποτελείται από Κέντρο Διαχείρισης Μάχης (BMC), ραντάρ EL/M-2084 MMR και αριθμό εκτοξευτών, έκαστος των οποίων διαθέτει οκτώ κελιά εκτόξευσης, που χωρίς τροποποίηση δύνανται να βάλλουν βλήματα BARAK MR (Medium Range) μεσαίου βεληνεκούς (έως 35 χλμ.), BARAK LR (Long Range), μακρού βεληνεκούς (70 χλμ.) και BARAK ER (Extended Range), εκτεταμένου βεληνεκούς (150 χλμ.).<br /><br />-10 μονάδες πυρός του αυτοκινούμενου (επί τροχοφόρου οχήματος 8×8) συστήματος SPYDER AiO (All-In-One) κατασκευής της Rafael Advanced Defense Systems, με κόστος 899.538.056 εκατ. ευρώ. Εκτιμάται, ότι η μονάδα πυρός θα αποτελείται από τρεις εκτοξευτές (συνολικά 30 εκτοξευτές). Κάθε εκτοξευτής SPYDER AiO διαθέτει ραντάρ και ηλεκτροοπτικό σύστημα για εντοπισμό και ιχνηλάτηση στόχων, σύστημα διοίκησης, ελέγχου και επικοινωνιών και οκτώ έτοιμα προς βολή βλήματα. Το SPYDER AiO δύναται να βάλλει βλήματα Python-5 SR, I-Derby SR και I-Derby ER, με μέγιστα βεληνεκή 15 χλμ., 20 χλμ. και 40 χλμ. και μέγιστα υψόμετρα αναχαίτισης 6 χλμ., 9 χλμ. και 12 χλμ. αντίστοιχα.<br /><br />-Έξι ραντάρ τύπου EL/M-2084 MMR, κατασκευής Elta Group, κόστους 230 εκατ. ευρώ, με ενισχυμένες δυνατότητες στον εντοπισμό και ιχνηλάτηση στόχων χαμηλής παρατηρησιμότητας (stealth). Τα ραντάρ πρόκειται να αναβαθμίσουν δραματικά το εθνικό Σύστημα Αεροπορικού Ελέγχου (ΣΑΕ) το οποίο σήμερα περιλαμβάνει ραντάρ που είχαν ενταχθεί σε υπηρεσία τις δεκαετίες 1970-1980, σχεδιασμένα για διαφορετικές απειλές και τα οποία αντιμετωπίζουν προβλήματα απαρχαίωσης.<br /><br />-Σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου (ΣΔΕ) κόστους 91.680.000 ευρώ, το οποίο με τη χρήση κρυπτασφαλισμένων ευρυζωνικών επικοινωνιών θα επιτρέψει απρόσκοπτη διασύνδεση και διαλειτουργικότητα του συνόλου των μονάδων αεράμυνας των τριών Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων. Το σύστημα, η ανάπτυξη και διαχείριση του οποίου θα τελεί υπό αποκλειστικό εθνικό έλεγχο, διακρίνεται από υψηλό επίπεδο αυτοματοποίησης και ενσωμάτωση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης και μηχανικής μάθησης που θα επιταχύνουν τη διαδικασία λήψης απόφασης με συνέπεια την ταχεία αντίδραση σε ποικιλία απειλών.<br /><br />-Υπηρεσίες Εν-Συνεχεία-Υποστήριξης (FOS: Follow-On-Support) για χρονικό διάστημα πέντε ετών.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, στις συμβάσεις περιλαμβάνονται δικαιώματα προαίρεσης (option) εκτιμώμενου ύψους 2 δις ευρώ που αφορούν την προμήθεια επιπλέον φόρτων πυραύλων για τα προς προμήθεια συστήματα και είναι σχεδόν ισόποσα κατανεμημένα μεταξύ των δύο κύριων αναδόχων (IAI και Rafael).<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ: Εγκρίθηκε η συμφωνία του “Θόλου”! Προς υπογραφή…

Περίπου δύο εβδομάδες μετά τη συνεδρίαση (23 Ιουλίου) του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ) που ενέκρινε την προμήθεια των σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συμφωνία αμυντικής συνεργασίας υπογράφουν σήμερα Σαουδική Αραβία, Τουρκία και Πακιστάν εν μέσω της κρίσης στη Μέση Ανατολή.

<img height="103" src="https://img-s-msn-com.akamaized.net/tenant/amp/entityid/AA29yUAJ.img?w=768&h=512&m=6&x=71&y=175&s=891&d=253" width="755" /><br /><br />Στην υπογραφή συμφωνίας αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής ετοιμάζονται να προχωρήσουν σήμερα στην Τζέντα η Σαουδική Αραβία, το Πακιστάν και η Τουρκία, σύμφωνα με πηγές των ενόπλων δυνάμεων και της κυβέρνησης του Ριάντ που επικαλείται το AFP, στον απόηχο της κλιμάκωσης του πολέμου στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Ο πρίγκιπας διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας, Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, και ο πρωθυπουργός του Πακιστάν, Σεχμπάζ Σαρίφ, αναμένεται να συναντηθούν σήμερα στην Τζέντα, σύμφωνα με ανακοινώσεις της βασιλικής αυλής του Ριάντ, της τουρκικής προεδρίας και του υπουργείου Εξωτερικών του Πακιστάν.<br /><br /><div class="twitter-slot" style="background-color: #f7f7f7; color: #242424; font-family: "Segoe UI", "Segoe UI Midlevel", sans-serif; font-size: 17px;"><slot name="socialEmbed-ba420ce67e714056aec65237830b3e73"><div class="article-social-slot" slot="socialEmbed-ba420ce67e714056aec65237830b3e73" style="display: flex; justify-content: center;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2085493477270261819" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2085493477270261819&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.enikos.gr%2Finternational%2Fsymfonia-amyntikis-synergasias-ypografoun-simera-saoudiki-aravia-tourkia-kai-pakistan-en-meso-tis-krisis-sti-mesi-anatoli%2F2625569%2F&sessionId=c4f270ab359a884784e38708919091fb63754855&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="display: block; flex-grow: 1; height: 760px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div></slot></div><br />Η συμφωνία είναι «ζήτημα που συζητείτο για καιρό», αλλά «οι πρόσφατες εξελίξεις στην περιοχή επιτάχυναν» τα πράγματα, εξήγησε στο AFP πηγή του στον σαουδαραβικό στρατό, η οποία εκφράστηκε υπό τον όρο να μην κατονομαστεί.<div><br /></div><div><a href="https://www.enikos.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συμφωνία αμυντικής συνεργασίας υπογράφουν σήμερα Σαουδική Αραβία, Τουρκία και Πακιστάν εν μέσω της κρίσης στη Μέση Ανατολή.

Στην υπογραφή συμφωνίας αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής ετοιμάζονται να προχωρήσουν σήμερα στην Τζέντα η Σαουδική Αραβία, το Πακιστάν και η Το...

Διαβάστε την συνέχεια

Αδιανόητο το νέο κόλπο Μαξίμου: Επιστρατεύθηκαν ακόμα και οι στοιχηματικές, με απίστευτες αποδόσεις. «Άβολες» οι δημοσκοπήσεις.

<img src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/55098fa3e5f12229c0d812252ab17dfe_XL.jpg?v=3" /><br /><br /><div>Ο Αντώνης Σαμαράς έχει δυναμική στα στοιχήματα, κάτι που έρχεται να επιβεβαιώσει ότι είναι ίσως το μόνο κόμμα που κάνει ζημιά στον Κυριάκο Μητσοτάκη<br /><br />Αφού τον Αύγουστο δεν έχει δημοσκοπήσεις, και επειδή ο κόσμος στην κυριολεξία καίγεται, βρήκαν έναν νέο τρόπο να πουσάρουν το αφήγημα Μητσοτάκη για πρωθυπουργό. Κόντρα στις δημοσκοπήσεις που δίνουν ποσοστά μη αυτοδυναμίας της ΝΔ και χαμηλές πτήσεις Μητσοτάκη πέριξ του 30% (που σημαίνει ότι 7 στους 10 δεν τον βλέπουν πρωθυπουργό) στοιχηματική εταιρεία αποφάσισε να μπει στο παιχνίδι και να δώσει αποδόσεις που δείχνουν ντέρμπυ μεταξύ των Μητσοτάκη και Τσίπρα.<br /><br />Κουπόνι για πρώτη φορά<br /><br />Οκτώ μήνες -εάν ισχύει η δέσμευση Μητσοτάκη- εκείνες παίρνουν… στοιχήματα για το ποιος θα είναι πρωθυπουργός της χώρας το βράδυ των εκλογών μπαίνοντας και εκείνες στο παιχνίδι με ένα …κουπόνι που δεν υπήρχε στις προηγούμενες εκλογές.<br />Σύμφωνα με συγκεκριμένη εταιρεία, αυτοί που στοιχηματίζουν δείχνουν να απαντούν στο ποιος θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός της Ελλάδας, ποντάροντας τα λεφτά τους στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος φαίνεται να διατηρεί ξεκάθαρο προβάδισμα στις αποδόσεις.<br /><br />Οι αποδόσεις και οι εκπλήξεις<br /><br />Συγκεκριμένα, στη Novibet, με απόδοση 1,22, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας εμφανίζεται ως το ισχυρότερο φαβορί, ενώ η παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στη σχετική λίστα ανεβάζει το πολιτικό ενδιαφέρον, με απόδοση 4.<br />Στη συνέχεια της κατάταξης βρίσκονται ο Νίκος Ανδρουλάκης και η Μαρία Καρυστιανού ακολουθούν με απόδοση 51, ενώ ο Δημήτρης Κουτσούμπας και ο Σωκράτης Φάμελλος ακολουθούν με απόδοση 101 εάν και ο τελευταίος δεν είναι πλέον αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ και κανένα νόημα δεν έχει ότι τον μετράνε! Ο Κυριάκος Βελόπουλος είναι στο 151 και η Κωνσταντοπούλου με την Λατινοπούλου στο 251. Τέλος ο Γιάννης Βαρουφάκης έχει απόδοση 501, όπως και ο Νατσιός.<br /><br />Μετράνε και τον Σαμαρά<br /><br />Τo εντυπωσιακό στοιχείο των στοιχημάτων που βάζουν είναι ότι η στοιχηματική βάζει και το όνομα του Αντώνη Σαμαρά στις επιλογές καθώς καταγράφεται με απόδοση 41, παρά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν έχει ανακοινώσει τη δημιουργία νέου κόμματος. Δηλαδή είναι πολύ ψηλότερα και από τον Ανδρουλάκη και από την Καρυστιανού που δεν περνά και τις καλύτερες μέρες της.<br />Αυτό σημαίνει ότι η υποψηφιότητα Σαμαρά έχει δυναμική στα στοιχήματα κάτι που έρχεται να επιβεβαιώσει ότι είναι ίσως το μόνο κόμμα που κάνει ζημιά στον Κυριάκο Μητσοτάκη, από τα δεξιά του και όχι μόνο. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να προβληματίσει το Μαξίμου καθώς ένα τέτοιο κόμμα μπορεί να περιορίσει και την θέση ότι ο Μητσοτάκης είναι το φαβορί για πρωθυπουργός.<br /><br />Απλά αποτίμηση και όχι αποτέλεσμα<br /><br />Οι αποδόσεις δείχνουν τον τρόπο με τον οποίο η στοιχηματική αγορά αποτιμά τα πιθανά πολιτικά σενάρια, χωρίς να αποτελούν πρόβλεψη για το τελικό αποτέλεσμα των εκλογών. Αξίζει να αναφέρουμε πως στη σχετική λίστα της Novibet υπάρχουν μόνο οι αρχηγοί των κομμάτων και όχι άλλα πρόσωπα, σε αντίθεση με το πρόσφατο παρελθόν που η αγορά ήταν αισθητά πιο διευρυμένη. Στις βουλευτικές εκλογές του 2023, το ενδιαφέρον της αγοράς επικεντρώθηκε κυρίως στον νικητή της εκλογικής αναμέτρησης, καθώς θεωρούνταν σχεδόν βέβαιο ότι ο αρχηγός του πρώτου κόμματος θα αναλάμβανε και την πρωθυπουργία.<br /><br />Τι έδιναν το 2023<br /><br />Λίγες εβδομάδες πριν από τις εκλογές της 21ης Μαΐου, οι αποδόσεις των μεγαλύτερων στοιχηματικών εταιρειών έδειχναν ξεκάθαρο φαβορί τη Νέα Δημοκρατία. Η Stoiximan προσέφερε απόδοση περίπου 1.07 για επικράτηση της Νέας Δημοκρατίας, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθούσε με απόδοση 7.25. Αντίστοιχη ήταν η εικόνα και στις Novibet, Betshop και Betsson, όπου οι αποδόσεις για νίκη της Νέας Δημοκρατίας κυμαίνονταν από 1.09 έως 1.15, επιβεβαιώνοντας την ισχυρή εμπιστοσύνη της αγοράς στην επανεκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη.<br /><br />Οι αποδόσεις επιβεβαιώθηκαν<br /><br />Οι αποδόσεις αυτές αποδείχθηκαν ιδιαίτερα εύστοχες, καθώς το τελικό αποτέλεσμα επιβεβαίωσε τις εκτιμήσεις των στοιχηματικών που ταυτιζόταν βέβαια με αυτό των δημοσκοπικών εταιρειών.<br />Η Νέα Δημοκρατία επικράτησε με σημαντική διαφορά έναντι των αντιπάλων της και ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρέμεινε στην πρωθυπουργία. Σήμερα βέβαια η εικόνα που υπάρχει δεν είναι σε κανένα σημείο κοινή με αυτή που υπήρχε το 2023 που η ΝΔ και ο Μητσοτάκης ήταν τα απόλυτα φαβορί.<br />Εμείς οφείλουμε από τη μεριά μας να υπενθυμίσουμε ότι αγορές πολιτικού στοιχήματος, δεν αποτελούν ασφαλή πρόβλεψη, αλλά καταγράφουν το κλίμα από πλευράς στοιχημάτων που διαμορφώνονται πριν από μια εκλογική αναμέτρηση. Όπως σε όλες τις προβλέψεις ισχύει ότι τα λεφτά δεν τα δίνουν τα…σίγουρα αλλά οι εκπλήξεις. Τώρα τι θα βγει τώρα είναι ακόμη νωρίς για να πει κάποιος με σιγουριά που να ποντάρει τα δικά του χρήματα…<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αδιανόητο το νέο κόλπο Μαξίμου: Επιστρατεύθηκαν ακόμα και οι στοιχηματικές, με απίστευτες αποδόσεις. «Άβολες» οι δημοσκοπήσεις.

Ο Αντώνης Σαμαράς έχει δυναμική στα στοιχήματα, κάτι που έρχεται να επιβεβαιώσει ότι είναι ίσως το μόνο κόμμα που κάνει ζημιά στον Κυριάκο Μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινοί: ”Μυστική αποστολή της Κύπρου στον Λίβανο. Συνάντηση ακόμη και με τη Χεζμπολάχ για την ΑΟΖ

<img height="95" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/08/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-90-1068x601.png" width="741" /><br /><br />Κύπριος αρχηγός πληροφοριών στη Βηρυτό – Συνάντηση ακόμη και με τη Χεζμπολάχ για τη συμφωνία ΑΟΖ, σύμφωνα με ισραηλινά και λιβανικά δημοσιεύματα<br /><br />Στη Βηρυτό βρέθηκε πρόσφατα ο διευθυντής της Κυπριακής Υπηρεσίας Πληροφοριών, Τάσος Τζιωνής, πραγματοποιώντας σειρά επαφών υψηλού επιπέδου με πολιτικούς και στρατιωτικούς αξιωματούχους του Λιβάνου. Σύμφωνα με ισραηλινά μέσα ενημέρωσης και συγκεκριμένα τη Maariv, αλλά και δημοσίευμα της λιβανικής εφημερίδας Al-Akhbar, στο επίκεντρο των συνομιλιών βρέθηκαν οι θαλάσσιες ζώνες, η συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ και οι αυξανόμενες εντάσεις με την Τουρκία.<br />Συναντήσεις με τον στρατό και – σύμφωνα με δημοσιεύματα – με την ηγεσία της Χεζμπολάχ<br /><br />Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του, ο Τάσος Τζιωνής συναντήθηκε με τον αρχηγό του λιβανικού στρατού, στρατηγό Ρούντολφ Χαϊκάλ, καθώς και με τον επικεφαλής της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών του Λιβάνου, στρατηγό Τόνι Καχουάζι.<br /><br />Παράλληλα, σύμφωνα με την Al-Akhbar, πραγματοποιήθηκε και έκτακτη συνάντηση με την ηγεσία της Χεζμπολάχ, χωρίς ωστόσο να έχουν δημοσιοποιηθεί επίσημες λεπτομέρειες για το περιεχόμενο των συνομιλιών.<div><br />Στόχος η διατήρηση της συμφωνίας για τις θαλάσσιες ζώνες<br /><br />Πηγές με γνώση των επαφών, τις οποίες επικαλείται η λιβανική εφημερίδα, αναφέρουν ότι, πέρα από την ενίσχυση των διμερών σχέσεων, κύριος στόχος της κυπριακής αποστολής ήταν η διασφάλιση της σταθερότητας γύρω από τη συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).<br /><br />Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο Κύπριος αξιωματούχος υπογράμμισε προς τη λιβανική πλευρά ότι δεν θα πρέπει να υπάρξει οποιαδήποτε υπαναχώρηση από τη συμφωνία που υπεγράφη στο Προεδρικό Μέγαρο της Βηρυτού στις 26 Νοεμβρίου 2025.</div><div><br />Η Τουρκία στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης<br /><br />Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι η κυπριακή παρέμβαση πραγματοποιείται στο φόντο της κλιμακούμενης αντιπαράθεσης με την Τουρκία, η οποία αντιτίθεται στις πρωτοβουλίες της Λευκωσίας για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών και την ανάπτυξη ενεργειακών διαδρομών στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η Άγκυρα υποστηρίζει ότι οι κινήσεις αυτές παραβιάζουν τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων, ενώ, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο Τάσος Τζιωνής ξεκαθάρισε στις κατ’ ιδίαν συνομιλίες του ότι η αντιπαράθεση αφορά αποκλειστικά την Τουρκία και την Κυπριακή Δημοκρατία και δεν συνδέεται με τον Λίβανο, ο οποίος, όπως φέρεται να τόνισε, δεν έχει λόγο να επανεξετάσει τη συμφωνία.</div><div><br />Η επίσκεψη πριν από το ταξίδι του Ζοζέφ Αούν στην Τουρκία<br /><br />Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς οι επαφές πραγματοποιήθηκαν λίγο πριν από την προγραμματισμένη επίσκεψη του Προέδρου του Λιβάνου, Ζοζέφ Αούν, στην Τουρκία.<br /><br />Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, η Άγκυρα διατηρεί σκληρή στάση απέναντι στη συμμετοχή του Λιβάνου σε περιφερειακές ενεργειακές συμφωνίες που δεν περιλαμβάνουν τη Συρία ή που εντάσσουν τη Βηρυτό σε γεωπολιτικά σχήματα τα οποία θεωρεί αντίθετα προς τα τουρκικά συμφέροντα.<br />Συζητήσεις και για συνεργασία σε πολιτικούς τομείς<br /><br />Πέρα από τα ζητήματα ασφάλειας και ενέργειας, οι συνομιλίες στη Βηρυτό περιλάμβαναν και θέματα πολιτικής και τεχνικής συνεργασίας.<br /><br />Ειδικότερα, εξετάστηκαν δυνατότητες συνεργασίας στους τομείς:της ηλεκτρικής ενέργειας<br />των τηλεπικοινωνιών των δικτύων διαδικτύου και ψηφιακών υποδομών<br /><br />Οι συζητήσεις αυτές εντάσσονται στο ευρύτερο πλαίσιο ενίσχυσης των σχέσεων μεταξύ Κύπρου και Λιβάνου, σε μια περίοδο κατά την οποία η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται στο επίκεντρο σημαντικών γεωπολιτικών και ενεργειακών εξελίξεων.<br /><br />Σημείωση: Οι πληροφορίες για τις επαφές του επικεφαλής της κυπριακής υπηρεσίας πληροφοριών με την ηγεσία της Χεζμπολάχ προέρχονται από δημοσιεύματα της ισραηλινής Maariv και της λιβανικής Al-Akhbar και δεν έχουν επιβεβαιωθεί επίσημα από τις αρμόδιες κυπριακές ή λιβανικές αρχές.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραηλινοί: ”Μυστική αποστολή της Κύπρου στον Λίβανο. Συνάντηση ακόμη και με τη Χεζμπολάχ για την ΑΟΖ

Κύπριος αρχηγός πληροφοριών στη Βηρυτό – Συνάντηση ακόμη και με τη Χεζμπολάχ για τη συμφωνία ΑΟΖ, σύμφωνα με ισραηλινά και λιβανικά δημοσιεύ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο "φίλος" Καντάφι έδινε αμερικανικά όπλα στην Τουρκία το 1974.

<img height="95" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-08/%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%86%CE%B9.jpg?itok=oN6OAXzc" width="755" /><br /><br />Ο πρώην Τούρκοος πρέσβης Ουλούτς Οζούλκερ αποκάλυψε το πως η Τουρκία κατάφερε να αποφύγει το εμπάργκο των ΗΠΑ τότε το μακρινό 1974-Ποιές είναι οι ομοιότητες με το σήμερα<br /><br />Τουρκικά ΜΜΕ επαναφέρουν δηλώσεις του απόστρατου Τούρκου πρέσβη Ουλούτς Οζούλκερ, ο οποίος δήλωσε ότι ο παλαί ποτέ Λίβυος ηγέτης Μουαμάρ Καντάφι προσέφερε απεριόριστη στρατιωτική βοήθεια στην Τουρκία κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974.<br /><br />Ο Καντάφι που πολλοί πολιτικοί στην χώρα μας τον θεωρούσαν και φίλο της Ελλάδος, ήταν ένας από τους μεγαλύτερους εχθρούς της σε μια κρίσιμη για την πατρίδα μας περίοδο, απόδειξη ότι οι Μουσουλμανικές χώρες υποστηρίζονται και θα υποστηρίζονται πάντα μεταξύ τους. <br /><br />Ο πρώην Τούρκος πρέσβης Ουλούτς Οζούλκερ (Uluç Özülker), ο οποίος υπηρέτησε στο παρελθόν στη Λιβύη, και αναφέρεται στην απεριόριστη στρατιωτική και υλική βοήθεια που προσέφερε ο Μουαμάρ Καντάφι στην Τουρκία πριν και μετά την διάρκεια της εισβολής στην Κύπρο το 1974.<br /><br />Η μαρτυρία αυτή από τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, υπενθυμίζει την στάση της Λιβύης σε μια περίοδο που η Άγκυρα αντιμετωπίζει έντονη διεθνή απομόνωση και αμερικανικό εμπάργκο όπλων.<br /><br />Σύμφωνα με τις δηλώσεις του Τούρκου διπλωμάτη ο Καντάφι είπε στον Ετσεβίτ τότε :«Πάρτε ό,τι χρειάζεστε».<br /><br />Ο Καντάφι άνοιξε πλήρως τις στρατιωτικές αποθήκες της χώρας του λέγοντας στους Τούρκους αξιωματούχους: «Ελάτε και πάρτε ό,τι χρειάζεστε. Αν τα υλικά επαρκούν για τις ανάγκες σας, είστε ελεύθεροι να τα πάρετε».<br /><br />Η Λιβύη ανταποκρίθηκε άμεσα στο αίτημα της Άγκυρας στέλνοντας 170.000 τόνους πετρελαίου στην Τουρκία. Μάλιστα, για τη μεταφορά αυτή επιστρατεύτηκε κρυφά ακόμη και ελληνικό πλοίο.<br /><br />Από τα λιβυκά μαχητικά αεροσκάφη αφαιρέθηκαν τα καθίσματα επιβατών ώστε να μετατραπούν σε μεταγωγικά, μεταφέροντας ασταμάτητα όπλα, πυρομαχικά και ανταλλακτικά προς την Τουρκία.<br /><br />Η συγκεκριμένη ιστορική αναδρομή χρησιμοποιείται συστηματικά από την τουρκική διπλωματία και τα ΜΜΕ ως επιχείρημα για να δικαιολογηθεί το «ιστορικό χρέος» και οι στενοί στρατιωτικοί και πολιτικοί δεσμοί που διατηρεί η σημερινή Άγκυρα με τις αρχές της Λιβύης.<div><br />Ποιές είναι οι ομοιότητες με το σήμερα εν έτει 2026<br /><br />Η στρατηγική παράκαμψης του αμερικανικού εμπάργκο το 1974 μέσω της Λιβύης παρουσιάζει εντυπωσιακές γεωπολιτικές ομοιότητες με τη σημερινή εξωτερική πολιτική της Άγκυρας.<br /><br />Τότε, η Τουρκία χρησιμοποίησε τη Λιβύη ως «πίσω πόρτα» για να επιβιώσει στρατιωτικά.<br /><br />Σήμερα, η σχέση αυτή έχει αντιστραφεί, με την Τουρκία να παρεμβαίνει ως περιφερειακός προστάτης στη Λιβύη για να εξυπηρετήσει τα δικά της ενεργειακά και στρατιωτικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Πολεμικά αεροπλάνα της Λιβύης προσγειώθηκαν στη στρατιωτική βάση του Μπαλίκεσιρ στην Τουρκία, όπου βάφτηκαν με τα χρώματα της τουρκικής αεροπορίας για να ενσωματωθούν προσωρινά στον τουρκικό εναέριο στόλο της.<br /><br />Τότε η Λιβύη του Καντάφι λειτούργησε ως ο απόλυτος αιμοδότης της Τουρκίας. Της παρείχε καύσιμα, πυρομαχικά και ανταλλακτικά αεροσκαφών, σπάζοντας στην πράξη τη διεθνή απομόνωση που της επέβαλλαν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.<br /><br />Σήμερα η Λιβύη παραμένει ο κρισιμότερος σύμμαχος της Άγκυρας στην περιοχή. Μέσω του Τουρκοιβυκού Μνημονίου του 2019 και της στρατιωτικής της παρουσίας (βάσεις σε Μισράτα και Αλ Ουατίγια), η Τουρκία επιχειρεί να εδραιώσει τον έλεγχο των θαλασσίων ζωνών και να «κλειδώσει» τις διεκδικήσεις της έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου.<br /><br />Τότε το 1974, το σοκ του αμερικανικού εμπάργκο ανάγκασε την Τουρκία να συνειδητοποιήσει την επικίνδυνη εξάρτησή της από ξένα οπλικά συστήματα.<br /><br />Σήμερα η ανάγκη αυτή οδήγησε άμεσα στην ίδρυση κρατικών πυλώνων όπως η ASELSAN (1975) και αργότερα η TAI και η ROKETSAN.<br /><br />Σήμερα η Τουρκία αντιμετωπίζει εκ νέου αποκλεισμούς από τη Δύση (π.χ. αποβολή από το πρόγραμμα των F-35 λόγω των ρωσικών S-400). Όπως και τότε, η πίεση αυτή λειτουργεί ως καταλύτης και πλέον η Άγκυρα βασίζεται στην τεράστια εγχώρια παραγωγή της (όπως τα drones Bayraktar, το μαχητικό KAAN και εγχώριες φρεγάτες), προωθώντας την «αμυντική της ανεξαρτησία».<br /><br />Τότε ο Καντάφι βοήθησε την Τουρκία όχι μόνο λόγω αντι-αμερικανισμού, αλλά και με αντάλλαγμα την οικονομική διείσδυση. Αμέσως μετά το 1974, τουρκικές κατασκευαστικές εταιρείες ανέλαβαν δισεκατομμύρια δολάρια σε έργα υποδομής στη Λιβύη, απασχολώντας δεκάδες χιλιάδες Τούρκους εργάτες.<br /><br />Σήμερα η Τουρκία εφάρμοσε το ίδιο μοντέλο. Διέσωσε στρατιωτικά την κυβέρνηση της Τρίπολης (GNA/GNU) από την επίθεση του Χαφτάρ.<br /><br />Ως αντάλλαγμα, εξασφάλισε προνομιακά συμβόλαια ανοικοδόμησης, πρόσβαση στα λιβυκά κοιτάσματα πετρελαίου και τη νομιμοποίηση των θαλάσσιων διεκδικήσεών της.<br />Η ρήξη με τις ΗΠΑ και η αυτόνομη δράση της Τουρκίας<br /><br />Τότε το 1974 η Άγκυρα αψηύφησε πλήρως τις προειδοποιήσεις της Ουάσιγκτον και προχώρησε στην εισβολή στην Κύπρο, επιλέγοντας να συγκρουστεί με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.<br /><br />Σήμερα η Τουρκία συνεχίζει να εφαρμόζει μια πολυπολική εξωτερική πολιτική, συχνά σε ευθεία αντίθεση με τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ (όπως οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία, οι σχέσεις με τη Ρωσία και η αυτόνομη δράση στη Λιβύη).<br /><br />Η ιστορία του 1974, όπως την περιγράφει ο πρωην Τούρκος πρέσβης, αποτελεί το ιστορικό θεμέλιο της σημερινής τουρκικής στρατηγικής.<br /><br />Τότε η Λιβύη έσωσε την Τουρκία από το εμπάργκο· σήμερα η Τουρκία χρησιμοποιεί τη Λιβύη για να σπάσει τον γεωγραφικό αποκλεισμό της στην Ανατολική Μεσόγειο, αποδεικνύοντας ότι ο άξονας Άγκυρας-Τρίπολης παραμένει διαχρονικό εργαλείο αμφισβήτησης των δυτικών πιέσεων.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Ο "φίλος" Καντάφι έδινε αμερικανικά όπλα στην Τουρκία το 1974.

Ο πρώην Τούρκοος πρέσβης Ουλούτς Οζούλκερ αποκάλυψε το πως η Τουρκία κατάφερε να αποφύγει το εμπάργκο των ΗΠΑ τότε το μακρινό 1974-Ποιές είν...

Διαβάστε την συνέχεια

Κυπριακό: Νέο κρίσιμο τετ α τετ Χριστοδουλίδη–Έρχιουρμαν στις 26 Αυγούστου υπό τον ΟΗΕ.

<img height="93" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/gutteres-768x511.jpg" width="748" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η νέα συνάντηση των δύο ηγετών εντάσσεται στην προσπάθεια του Αντόνιο Γκουτέρες να διατηρήσει ζωντανή τη διαδικασία και να προετοιμάσει διευρυμένη διάσκεψη. Η Λευκωσία προσέρχεται με στόχο την επανέναρξη ουσιαστικών συνομιλιών, ενώ η επιμονή της Άγκυρας στη λύση δύο κρατών παραμένει το μεγάλο εμπόδιο.<br /><br />Για την Τετάρτη 26 Αυγούστου προγραμματίζεται η νέα συνάντηση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκου Χριστοδουλίδη, με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη, Τουφάν Έρχιουρμαν, υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών.<br /><br />Το νέο τετ α τετ αποτελεί συνέχεια της πρόσφατης παρέμβασης του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, ο οποίος επισκέφθηκε την Κύπρο και είχε χωριστές αλλά και κοινές επαφές με τους δύο ηγέτες, στο πλαίσιο των καλών του υπηρεσιών για το Κυπριακό. Μετά τις συνομιλίες, ο Γκουτέρες δήλωσε ότι και οι δύο πλευρές δεσμεύτηκαν να συνεχίσουν τη συνεργασία τους με την προσωπική του απεσταλμένη και ζήτησε εντατικοποίηση των προσπαθειών για μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης.<div><br />Στόχος η νέα διευρυμένη διάσκεψη<br /><br />Η συνάντηση της 26ης Αυγούστου δεν αντιμετωπίζεται ως απομονωμένο διπλωματικό γεγονός. Εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό του ΟΗΕ για τη σύγκληση νέας άτυπης διευρυμένης συνάντησης, με συμμετοχή των δύο κυπριακών πλευρών, των εγγυητριών δυνάμεων και, ανάλογα με τη μορφή της διαδικασίας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης.<br /><br />Το ζητούμενο είναι να διαπιστωθεί εάν υπάρχει επαρκές κοινό έδαφος ώστε να ξεκινήσει ξανά μια ουσιαστική διαπραγμάτευση, έπειτα από μια μακρά περίοδο στασιμότητας.<br /><br />Ο ΟΗΕ επιχειρεί σε πρώτη φάση να ενισχύσει τη συνεργασία σε πρακτικά ζητήματα και να προωθήσει μέτρα που μπορούν να βελτιώσουν την καθημερινότητα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Η λογική είναι ότι μικρές, εφαρμόσιμες συμφωνίες μπορούν να δημιουργήσουν σταδιακά το αναγκαίο πολιτικό κλίμα για τη δύσκολη συζήτηση επί της ουσίας. </div><div><br />Η Λευκωσία ζητά επιστροφή στις αποφάσεις του ΟΗΕ<br /><br />Η ελληνοκυπριακή πλευρά αναμένεται να επαναλάβει ότι παραμένει έτοιμη για επανέναρξη των συνομιλιών από το σημείο όπου διακόπηκαν, στη βάση των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας και του συμφωνημένου πλαισίου για διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία.<br /><br />Για τον Νίκο Χριστοδουλίδη, το κρίσιμο ζήτημα είναι η διαδικασία να μη μετατραπεί σε ατέρμονη ανταλλαγή θέσεων χωρίς προοπτική. Η Λευκωσία επιδιώκει συγκεκριμένο οδικό χάρτη, σαφή σύνδεση με τις προηγούμενες συγκλίσεις και ενεργότερη ευρωπαϊκή παρουσία, καθώς η Κυπριακή Δημοκρατία αποτελεί κράτος-μέλος της ΕΕ.<br /><br />Η ευρωπαϊκή διάσταση θεωρείται από την ελληνοκυπριακή πλευρά σημαντικό εργαλείο, καθώς μια πιθανή λύση θα πρέπει να είναι συμβατή με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, τις θεμελιώδεις ελευθερίες και τις αρχές της Ένωσης.</div><div><br />Το μεγάλο αγκάθι: Η θέση της Τουρκίας<br /><br />Το βασικό εμπόδιο παραμένει η στάση της Άγκυρας, η οποία τα τελευταία χρόνια υποστηρίζει ανοιχτά την κυριαρχική ισότητα και την ύπαρξη δύο ξεχωριστών κρατών στην Κύπρο.<br /><br />Η θέση αυτή βρίσκεται εκτός του συμφωνημένου πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών και καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την έναρξη μιας κανονικής διαπραγμάτευσης. Ο ΟΗΕ καλείται ουσιαστικά να γεφυρώσει δύο διαφορετικές αφετηρίες: την ομοσπονδιακή λύση που υποστηρίζει η ελληνοκυπριακή πλευρά και το μοντέλο δύο κρατών που προωθούν Τουρκία και τουρκοκυπριακή ηγεσία.<br /><br />Η εκλογή του Τουφάν Έρχιουρμαν είχε αρχικά δημιουργήσει προσδοκίες για πιο διαλλακτικό ύφος και μεγαλύτερη προσήλωση στον διάλογο. Ωστόσο, οι πραγματικές δυνατότητες μετακίνησης της τουρκοκυπριακής πλευράς θα κριθούν από το κατά πόσο η Άγκυρα θα επιτρέψει ουσιαστική ευελιξία.<br />Κριτική για την προετοιμασία της αποστολής Γκουτέρες<br /><br />Παράλληλα, στον κυπριακό και ομογενειακό Τύπο διατυπώνεται κριτική για το κατά πόσο ο Αντόνιο Γκουτέρες είχε πλήρη εικόνα των τουρκικών θέσεων πριν από την επίσκεψή του.<br /><br />Σχολιαστές υποστηρίζουν ότι η προσωπική απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα, Μαρία Άνχελα Ολγκίν, ενδεχομένως παρουσίασε υπερβολικά αισιόδοξη εικόνα για τις πιθανότητες μετακίνησης της Τουρκίας. Πρόκειται, πάντως, για πολιτική αξιολόγηση και όχι για επιβεβαιωμένο γεγονός από τον ΟΗΕ.<br /><br />Η επίσημη εικόνα που έδωσε ο Γκουτέρες μετά τις επαφές του ήταν περισσότερο συγκρατημένη. Δεν ανακοίνωσε ουσιαστική σύγκλιση στο βασικό πολιτικό ζήτημα, αλλά κάλεσε τους δύο ηγέτες να εντείνουν τις προσπάθειες και να εργαστούν με την προσωπική του απεσταλμένη.</div><div><br />Τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης<br /><br />Πριν από οποιαδήποτε νέα διευρυμένη διάσκεψη, ο ΟΗΕ επιδιώκει πρόοδο σε πρακτικά θέματα που μπορούν να λειτουργήσουν ως δοκιμασία πολιτικής βούλησης.<br /><br />Στο τραπέζι μπορούν να βρεθούν:νέα σημεία διέλευσης,<br />ζητήματα ενέργειας και περιβάλλοντος,<br />συνεργασία στην υγεία και την πολιτική προστασία,<br />ενίσχυση των τεχνικών επιτροπών,<br />πρωτοβουλίες για νέους και κοινωνία των πολιτών.<br /><br />Οι τεχνικές επιτροπές εξακολουθούν να αποτελούν ένα από τα ελάχιστα σταθερά κανάλια συνεργασίας μεταξύ των δύο κοινοτήτων, αν και η δραστηριότητά τους διαφέρει σημαντικά ανά τομέα.<br />Το πολιτικό τεστ της 26ης Αυγούστου<br /><br />Η επικείμενη συνάντηση δεν αναμένεται από μόνη της να επιλύσει τις βαθιές διαφορές. Θα δείξει, όμως, εάν οι δύο πλευρές μπορούν να συμφωνήσουν σε έναν στοιχειώδη οδικό χάρτη προς την επόμενη διευρυμένη διάσκεψη.<br /><br />Για τη Λευκωσία, επιτυχία θα είναι η διατήρηση της διαδικασίας αυστηρά εντός του πλαισίου του ΟΗΕ και η αποφυγή οποιασδήποτε έμμεσης αναγνώρισης της λογικής των δύο κρατών. Για την τουρκοκυπριακή πλευρά και την Άγκυρα, το ζητούμενο είναι να τεθεί στο τραπέζι η απαίτηση για κυριαρχική ισότητα πριν από την έναρξη επίσημων συνομιλιών.<br /><br />Ο Αντόνιο Γκουτέρες προσπαθεί να κρατήσει ανοιχτή μια διπλωματική πόρτα που παραμένει σχεδόν κλειστή εδώ και χρόνια. Η 26η Αυγούστου θα δείξει εάν η νέα κινητικότητα μπορεί να οδηγήσει σε πραγματική διαπραγμάτευση ή αν θα προστεθεί στον μακρύ κατάλογο συναντήσεων που διατήρησαν τον διάλογο, χωρίς να μετακινήσουν τις θεμελιώδεις θέσεις των πλευρών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κυπριακό: Νέο κρίσιμο τετ α τετ Χριστοδουλίδη–Έρχιουρμαν στις 26 Αυγούστου υπό τον ΟΗΕ.

Βασιλης Διαμαντακος  Η νέα συνάντηση των δύο ηγετών εντάσσεται στην προσπάθεια του Αντόνιο Γκουτέρες να διατηρήσει ζωντανή τη διαδικασία και...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Γαλλία επενδύει στην Ανατολική Μεσόγειο: Τι σημαίνει η είσοδος της Meridiam στο GSI.

<img height="90" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/7051301-1-768x512.jpg" width="763" /><br /><br /><b>Κωστας Καλλιαντερης</b> <br />Η είσοδος του γαλλικού επενδυτικού κολοσσού Meridiam στον Great Sea Interconnector σηματοδοτεί την επανεκκίνηση ενός έργου στρατηγικής σημασίας για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης, ενισχύοντας παράλληλα τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας και της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η γαλλική «σφραγίδα» αλλάζει τα δεδομένα στην Ανατολική Μεσόγειο – Η Meridiam βάζει μπροστά το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου<br /><br />Μετά από μήνες αβεβαιότητας, γεωπολιτικών πιέσεων και χρηματοδοτικών εκκρεμοτήτων, η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου εισέρχεται σε νέα φάση. Η συμφωνία για την είσοδο της γαλλικής Meridiam ως πλειοψηφικού μετόχου της Great Sea Interconnector (GSI) θεωρείται σημείο καμπής για ένα από τα σημαντικότερα ενεργειακά έργα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. <div><br />Ο άνθρωπος πίσω από τη Meridiam<br /><br />Καθοριστικό ρόλο στη στρατηγική επέκταση της Meridiam διαδραματίζει ο ιδρυτής και πρόεδρός της, Thierry Déau, ένας από τους πλέον αναγνωρισμένους επενδυτές διεθνώς στον τομέα των μεγάλων υποδομών.<br /><br />Ο Γάλλος επιχειρηματίας ίδρυσε τη Meridiam το 2005, με στόχο τη χρηματοδότηση έργων μακροχρόνιας στρατηγικής σημασίας. Σήμερα ο όμιλος διαχειρίζεται δεκάδες έργα υποδομών σε Ευρώπη, Βόρεια Αμερική, Αφρική και Μέση Ανατολή, με επενδύσεις που ξεπερνούν τα 100 δισ. ευρώ, έχοντας ισχυρή παρουσία σε τομείς όπως η ενέργεια, οι μεταφορές, οι υδάτινοι πόροι και οι περιβαλλοντικές υποδομές.<br /><br />Η συμμετοχή ενός τέτοιου επενδυτή θεωρείται σημαντική ψήφος εμπιστοσύνης όχι μόνο προς το ίδιο το έργο, αλλά και προς την Ελλάδα ως επενδυτικό και ενεργειακό προορισμό. </div><div><br />Γιατί η συμφωνία αλλάζει τα δεδομένα<br /><br />Η είσοδος της Meridiam ενισχύει τη χρηματοδοτική αξιοπιστία του Great Sea Interconnector, ενώ παράλληλα προσφέρει τεχνογνωσία στη διαχείριση σύνθετων διασυνοριακών ενεργειακών έργων.<br /><br />Παράλληλα, ο ΑΔΜΗΕ διατηρεί τον στρατηγικό και τεχνικό έλεγχο του έργου, αναλαμβάνοντας την υλοποίηση και τη μελλοντική λειτουργία της ηλεκτρικής διασύνδεσης, ενώ η συνεργασία με τη Nexans ανοίγει τον δρόμο για την άμεση έναρξη των κρίσιμων θαλάσσιων ερευνών βυθού.<br />Πότε ξεκινούν οι έρευνες<br /><br />Το πρώτο ουσιαστικό βήμα μετά τη συμφωνία αφορά την επανεκκίνηση των θαλάσσιων ερευνών, οι οποίες είχαν «παγώσει» τους προηγούμενους μήνες λόγω γεωπολιτικών εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η τριμερής συμφωνία μεταξύ ΑΔΜΗΕ, GSI και Nexans προβλέπει την άμεση έναρξη των ερευνών, ώστε να ολοκληρωθεί η τεχνική προετοιμασία για την πόντιση του υποβρύχιου καλωδίου μήκους περίπου 900 χιλιομέτρων. Το έργο θα διαθέτει αρχική μεταφορική ικανότητα 1.000 MW, με δυνατότητα επέκτασης στα 2.000 MW. </div><div><br />Η γεωπολιτική διάσταση<br /><br />Πέρα από την ενεργειακή του σημασία, το έργο αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική βαρύτητα.<br /><br />Η ηλεκτρική διασύνδεση θα βάλει τέλος στην ενεργειακή απομόνωση της Κύπρου, του μοναδικού κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που παραμένει εκτός του ευρωπαϊκού ηλεκτρικού δικτύου. Παράλληλα, ενισχύει τον ρόλο της Ελλάδας ως ενεργειακού κόμβου μεταξύ Ευρώπης και Ανατολικής Μεσογείου, σε μια περίοδο κατά την οποία η ενεργειακή ασφάλεια αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα για τις Βρυξέλλες.<br /><br />Η παρουσία ενός ισχυρού γαλλικού επενδυτικού ομίλου προσδίδει επίσης πρόσθετη πολιτική και διπλωματική βαρύτητα στο έργο, ενισχύοντας το γαλλικό αποτύπωμα στην περιοχή και λειτουργώντας ως παράγοντας σταθερότητας απέναντι στις γεωπολιτικές προκλήσεις της Ανατολικής Μεσογείου.<br />Το επόμενο βήμα<br /><br />Με την ολοκλήρωση της συμφωνίας, το έργο περνά από τη φάση του σχεδιασμού στην ενεργή υλοποίηση. Οι θαλάσσιες έρευνες αναμένεται να αποτελέσουν το πρώτο επιχειρησιακό ορόσημο, ενώ στη συνέχεια θα ακολουθήσει η πόντιση του καλωδίου και η προώθηση της δεύτερης φάσης της διασύνδεσης προς το Ισραήλ.<br /><br />Εφόσον τηρηθούν τα χρονοδιαγράμματα, ο Great Sea Interconnector αναμένεται να εξελιχθεί σε μία από τις σημαντικότερες ενεργειακές υποδομές της Ευρώπης, αναβαθμίζοντας τον στρατηγικό ρόλο της Ελλάδας, της Κύπρου και της Γαλλίας στον νέο ενεργειακό χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Γαλλία επενδύει στην Ανατολική Μεσόγειο: Τι σημαίνει η είσοδος της Meridiam στο GSI.

Κωστας Καλλιαντερης   Η είσοδος του γαλλικού επενδυτικού κολοσσού Meridiam στον Great Sea Interconnector σηματοδοτεί την επανεκκίνηση ενός έ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το καλώδιο που αλλάζει τον χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/shutterstock_2433860037-scaled-1.jpg"><img height="88" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/shutterstock_2433860037-scaled-1-1068x712.jpg" width="752" /></a><br /><br /><b>Θοδωρής Καλούδης</b><br /><div>Η είσοδος της γαλλικής Meridiam στον Great Sea Interconnector δίνει στο έργο ευρωπαϊκό βάρος, ενισχύει τη γαλλική παρουσία στην περιοχή και προσφέρει στην Ελλάδα μια μεγάλη γεωοικονομική ευκαιρία. Το δύσκολο μέρος, όμως, αρχίζει τώρα.<br /><br />Η είσοδος της γαλλικής Meridiam ως πλειοψηφικού μετόχου στην εταιρεία που θα αναπτύξει την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου είναι, ασφαλώς, μια σημαντική ξένη επένδυση στον ελληνικό ενεργειακό τομέα.<br /><br />Θα ήταν όμως λάθος να τη διαβάσουμε μόνο έτσι.<br /><br />Η δική μας ανάγνωση είναι ότι η συμφωνία αλλάζει την πολιτική και γεωστρατηγική υπόσταση του Great Sea Interconnector. Δίνει στο έργο κάτι που του έλειπε: ισχυρό ευρωπαϊκό βάρος και έναν μέτοχο με την οικονομική επιφάνεια, την τεχνογνωσία και τις πολιτικές αναφορές που απαιτεί μια τόσο σύνθετη επένδυση.<br /><br />Μέχρι σήμερα, η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου έμοιαζε με ένα μεγάλο αλλά αβέβαιο ελληνοκυπριακό σχέδιο. Ένα υποβρύχιο καλώδιο προϋπολογισμού περίπου 1,9 δισ. ευρώ, με τεχνικές δυσκολίες, ρυθμιστικές εκκρεμότητες, χρηματοδοτικά κενά και, βεβαίως, σοβαρούς γεωπολιτικούς κινδύνους.<br /><br />Στην πορεία συνάντησε διαφωνίες, εντάσεις, καθυστερήσεις και αναβολές. Κάποιες στιγμές έδινε την εντύπωση ότι όλοι αναγνώριζαν τη στρατηγική του σημασία, αλλά κανείς δεν ήταν απολύτως βέβαιος ποιος θα αναλάμβανε το κόστος και, κυρίως, το ρίσκο.<br /><br />Η Meridiam δεν εξαφανίζει αυτά τα προβλήματα. Τα μεταφέρει, όμως, σε διαφορετικό επίπεδο. Το έργο παύει να είναι μια δύσκολη διμερής εκκρεμότητα και αποκτά πιο καθαρά τα χαρακτηριστικά μιας ευρωπαϊκής στρατηγικής υποδομής.</div><div><br />Το γαλλικό βάρος<br /><br />Η Meridiam δεν είναι ένας επενδυτής που ήρθε για να τοποθετήσει κεφάλαια και να αναζητήσει μια γρήγορη απόδοση. Πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους ευρωπαϊκούς ομίλους μακροπρόθεσμων επενδύσεων σε υποδομές. Διαχειρίζεται περίπου 25 δισ. ευρώ και έχει εμπειρία σε μεγάλα διευρωπαϊκά δίκτυα.<br /><br />Μαζί με τη γαλλική Nexans, που έχει αναλάβει το καλωδιακό σκέλος, σχηματίζεται γύρω από το έργο ένας ισχυρός γαλλικός πυρήνας. Το αποκαλούμενο «Team France» φέρνει κεφάλαια και τεχνολογία. Φέρνει όμως και κάτι ακόμη πιο κρίσιμο: πολιτικό βάρος.<br /><br />Και αυτό έχει σημασία σε μια περιοχή όπου σχεδόν καμία μεγάλη ενεργειακή υποδομή δεν είναι απλώς μια επιχειρηματική υπόθεση.<br /><br />Το καλώδιο θα περάσει από θαλάσσιες ζώνες στις οποίες η Τουρκία αμφισβητεί δικαιώματα και δικαιοδοσίες. Η παρουσία ενός ισχυρού γαλλικού ομίλου δεν πρόκειται, φυσικά, να λύσει τις ελληνοτουρκικές διαφορές. Ούτε εξασφαλίζει από μόνη της ότι οι θαλάσσιες έρευνες θα γίνουν χωρίς εμπόδια.<br /><br />Ανεβάζει, όμως, το πολιτικό κόστος μιας νέας παρεμπόδισης.<br /><br />Το έργο δεν αφορά πλέον μόνο την Αθήνα και τη Λευκωσία. Αποκτά γαλλικό επιχειρηματικό ενδιαφέρον, ισχυρότερη ευρωπαϊκή νομιμοποίηση και περισσότερους παίκτες που έχουν λόγο να δουν το καλώδιο να φτάνει στον προορισμό του.<br /><br />Αυτό ίσως είναι και το σημαντικότερο στοιχείο της συμφωνίας.<br />Η νέα ισχύς περνά από τα δίκτυα<br /><br />Υπάρχει όμως και μια ευρύτερη πλευρά.<br /><br />Η γεωπολιτική ισχύς δεν μετριέται πλέον μόνο με στρατούς, εδάφη και πρώτες ύλες. Στη νέα γεωοικονομία ισχύ αποκτά και όποιος ελέγχει, φιλοξενεί ή διασφαλίζει κρίσιμες ροές: ηλεκτρικής ενέργειας, φυσικού αερίου, δεδομένων, εμπορευμάτων και μεταφορών.<br /><br />Τα δίκτυα δεν είναι ουδέτερα τεχνικά έργα, αλλά υποδομές ισχύος.<br /><br />Η Ελλάδα έχει εδώ και χρόνια τη φιλοδοξία να εξελιχθεί σε ενεργειακή πύλη της Ευρώπης. Η γεωγραφία τής δίνει τη δυνατότητα. Δεν της εξασφαλίζει, όμως, αυτομάτως και τον ρόλο.<br /><br />Η διασύνδεση Κρήτης-Κύπρου και, αργότερα, Κύπρου-Ισραήλ μπορεί να δημιουργήσει έναν νέο ηλεκτρικό διάδρομο ανάμεσα στην Ανατολική Μεσόγειο και την ευρωπαϊκή αγορά. Εφόσον ολοκληρωθεί, η Ελλάδα δεν θα είναι απλώς παραγωγός ή καταναλωτής ενέργειας. Θα αποτελεί κρίσιμο κρίκο στη μεταφορά και στην εξισορρόπηση ηλεκτρικών φορτίων στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Εδώ βρίσκεται το πραγματικό γεωοικονομικό κέρδος. Όχι τόσο στα έσοδα από τη διέλευση της ενέργειας, όσο στην αναβάθμιση της θέσης της χώρας μέσα στην αρχιτεκτονική των ευρωπαϊκών δικτύων.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει συμπεριλάβει τον Great Sea Interconnector στις οκτώ «Ενεργειακές Λεωφόρους» άμεσης προτεραιότητας και τον στηρίζει με περίπου 658 εκατ. ευρώ. Η Κύπρος παραμένει το μοναδικό κράτος-μέλος που δεν είναι συνδεδεμένο με το ευρωπαϊκό ηλεκτρικό σύστημα. Η άρση αυτής της απομόνωσης δεν είναι πια ένα κυπριακό αίτημα, αλλά ευρωπαϊκή προτεραιότητα ενεργειακής ασφάλειας.</div><div><br />Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα<br /><br />Δεν χρειάζονται, ωστόσο, πανηγυρισμοί πριν από την ώρα τους.<br /><br />Η συμφωνία με τη Meridiam είναι ένα αποφασιστικό βήμα. Δεν είναι το τέλος της διαδρομής. Παραμένουν ανοιχτά το ρυθμιστικό πλαίσιο, ο επιμερισμός του κόστους, η χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, η ολοκλήρωση των θαλάσσιων ερευνών και, ασφαλώς, η στάση της Τουρκίας.<br /><br />Η Meridiam ενισχύει την κεφαλαιακή βάση και την αξιοπιστία του σχεδίου. Δεν μπορεί όμως να υποκαταστήσει τις πολιτικές αποφάσεις ούτε να λύσει από μόνη της όλες τις εκκρεμότητες που το κράτησαν πίσω.<br /><br />Το κρίσιμο για την Ελλάδα δεν είναι μόνο ότι ένας μεγάλος διεθνής όμιλος αποφασίζει να επενδύσει στη χώρα. Είναι το είδος της επένδυσης. Πρόκειται για κεφάλαια που δεν κατευθύνονται απλώς σε ακίνητα, ξενοδοχεία ή σε κάποια ήδη ώριμη ελληνική επιχείρηση. Κατευθύνονται σε μια υποδομή η οποία, εφόσον υλοποιηθεί, θα επηρεάσει τον ενεργειακό χάρτη της περιοχής για δεκαετίες.<br /><br />Αυτή είναι η ευκαιρία. Εδώ βρίσκεται όμως και η ευθύνη.<br /><br />Γιατί δεν αρκεί να δηλώνουμε ότι “η Ελλάδα γίνεται ενεργειακός κόμβος”. Ούτε αρκεί να εμφανίζουμε κάθε συμφωνία ως “ψήφο εμπιστοσύνης”. Η πραγματική αξιοπιστία θα κριθεί από το εάν η χώρα μπορεί να ολοκληρώνει σύνθετα έργα, να επιλύει εγκαίρως τις ρυθμιστικές εμπλοκές και να στηρίζει πολιτικά τις στρατηγικές επιλογές που η ίδια ανακοινώνει.<br /><br />Η είσοδος της Meridiam ανοίγει τον δρόμο. Δεν εγγυάται ότι θα φτάσουμε στο τέλος του.<br /><br />Αυτό θα εξαρτηθεί πλέον από εμάς.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το καλώδιο που αλλάζει τον χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου.

Θοδωρής Καλούδης Η είσοδος της γαλλικής Meridiam στον Great Sea Interconnector δίνει στο έργο ευρωπαϊκό βάρος, ενισχύει τη γαλλική παρουσία ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανοίγει ο δρόμος για τα Στενά του Ορμούζ. Σχέδιο ανακωχής και μηδενικών τελών από Ιράν και Ομάν.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/Hormuz.webp"><img height="90" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/Hormuz-1068x626.webp" width="733" /></a><br /><br />Σε φάση οριστικοποίησης βρίσκονται οι διαβουλεύσεις μεταξύ Ιράν και Ομάν για μια προσωρινή συμφωνία σχετικά με τη διέλευση πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ, καθώς τόσο η Τεχεράνη όσο και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αφήσει να εννοηθεί ότι οι σχετικές ανακοινώσεις είναι επικείμενες.<br />Σύμφωνα με πληροφορίες από Ιρανό αξιωματούχο που συνδέεται άμεσα με τις συνομιλίες, το πλαίσιο προβλέπει ότι η ναυσιπλοΐα μέσω των Στενών δεν θα επιβαρύνεται με «καμιά απολύτως χρέωση ή διόδια». Η συμφωνία φέρεται να καλύπτει το σύνολο της εισερχόμενης κυκλοφορίας μέσω των ιρανικών χωρικών υδάτων, καθώς και την εξερχόμενη κίνηση μέσω εναλλακτικής διαδρομής που περνά πλησιέστερα προς το Ομάν.<br /><br />Επαναφορά στην εκεχειρία του Ιουνίου<br /><br />Η ίδια πηγή, μιλώντας υπό καθεστώς ανωνυμίας λόγω της ευαισθησίας του ζητήματος, ανέφερε ότι στόχος της συμφωνίας είναι να επιστρέψουν οι συνομιλίες στη βάση της εκεχειρίας και του μνημονίου συναντίληψης που είχαν συμφωνηθεί μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν στα μέσα Ιουνίου, ενεργοποιώντας εκ νέου έναν κύκλο διαπραγματεύσεων διάρκειας 60 ημερών. Παράλληλα, αξιωματούχος του Κόλπου επιβεβαίωσε ότι το περιεχόμενο της συμφωνίας έχει τύχει της έγκρισης των κρατών-μελών του Συμβουλίου Συνεργασίας του Περσικού Κόλπου (GCC), ενώ στη σχετική διαδικασία αναμένεται να εμπλεκούν τόσο η Ουάσιγκτον όσο και ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (IMO) του ΟΗΕ.<br /><br />Tο παρασκήνιο<br /><br />Μιλώντας στην κρατική τηλεόραση IRNA, ο υφυπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Καζέμ Γχαριμπαβί, δήλωσε ότι οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να «επιστρέψουν στις δεσμεύσεις τους», αποφεύγοντας πάντως να επιβεβαιώσει απευθείας τρέχουσες διμερείς διαπραγματεύσεις με την Ουάσιγκτον.<br />Η αναφορά του συνδέεται με την ενδιάμεση συμφωνία που είχε επιτευχθεί στις 17 Ιουνίου. Βάσει εκείνου του μνημονίου, η Τεχεράνη υποχρεούταν να επιτρέψει την απρόσκοπτη διέλευση εμπορικών πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ χωρίς καμία χρέωση για 60 ημέρες, με αντάλλαγμα τη δέσμευση των ΗΠΑ για άρση του ναυτικού αποκλεισμού των ιρανικών πλοίων.<div><br />Υπενθυμίζεται ότι νωρίτερα την ίδια εβδομάδα, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε κατηγορήσει τους ηγέτες της Ισλαμικής Δημοκρατίας για «διπροσωπία» σχετικά με τις συνομιλίες για την ειρήνη, υποστηρίζοντας ότι αυτές βρίσκονται σε εξέλιξη «είτε το θέλει το Ιράν είτε όχι».<br />Ο Γχαριμπαβί επέμεινε πάντως ότι ο «δρόμος της συνεννόησης αφορά αποκλειστικά το Ιράν και το Ομάν», προσθέτοντας ότι οι παλαιότεροι ναυτιλιακοί διάδρομοι δεν ανταποκρίνονται πλέον στις τρέχουσες συνθήκες που απειλούν την εθνική ασφάλεια του Ιράν. Από την πλευρά του, ο εκπρόσωπος του ιρανικού ΥΠΕΞ, Εσμαΐλ Μπαγκαέι, είχε προϊδεάσει για την επίτευξη συμφωνίας, θέτοντας ως βασική προϋπόθεση την αποχή τρίτων μερών από παρεμβάσεις που δυσχεραίνουν το έργο.<br /><br />Οι εκτιμήσεις από την πλευρά των ΗΠΑ<br /><br />Την εκτίμηση ότι μια λύση για το άνοιγμα της πλωτής οδού είναι κοντά είχαν εκφράσει προηγουμένως και Αμερικανοί αξιωματούχοι, με τον υπουργό Οικονομικών, Σκοτ Μπέσεντ, να δηλώνει στο CNBC ότι μια συμφωνία θα μπορούσε να κλειδώσει άμεσα.<br />Ταυτόχρονα, η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM) επεσήμανε σε ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι η νότια διαδρομή μέσω των Στενών του Ορμούζ παραμένει ελεύθερη και ανοικτή για όλα τα εμπορικά πλοία που επιθυμούν να διέλθουν από τη διεθνή υδάτινη οδό, διέλευση που πραγματοποιείται μέσω των χωρικών υδάτων του Ομάν και όχι της πλευράς που ελέγχεται από το Ιράν.<br />Στο μεταξύ, η Υπηρεσία Ναυτιλιακού Εμπορίου του Ηνωμένου Βασιλείου (UKMTO) ανακοίνωσε ότι δέχθηκε αναφορές για εκρήξεις κοντά σε δεξαμενόπλοια ανοιχτά της Υεμένης και του Ομάν, υπογραμμίζοντας την εύθραυστη κατάσταση ασφαλείας στην ευρύτερη περιοχή.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ανοίγει ο δρόμος για τα Στενά του Ορμούζ. Σχέδιο ανακωχής και μηδενικών τελών από Ιράν και Ομάν.

Σε φάση οριστικοποίησης βρίσκονται οι διαβουλεύσεις μεταξύ Ιράν και Ομάν για μια προσωρινή συμφωνία σχετικά με τη διέλευση πλοίων από τα Στε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία επιχειρεί να κλείσει τον κύκλο του PKK μετά από τέσσερις δεκαετίες αίματος

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/pkk.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1265" data-original-width="1900" height="71" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/pkk.jpg" width="749" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ανοίγει ο δρόμος για αφοπλισμό και επιστροφές</span></h3><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Η κυβερνητική συμμαχία στην Τουρκία κατέθεσε σήμερα (5/8) στην Εθνοσυνέλευση νομοσχέδιο που ανοίγει τον δρόμο για την εφαρμογή της συμφωνίας ειρήνευσης με το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK). Το σχέδιο προβλέπει μεταξύ άλλων προστασία πρώην μαχητών από ποινικές διώξεις και αναστολή ποινών φυλάκισης για όσους έχουν καταδικαστεί για συμμετοχή στην οργάνωση.<br />Τι προβλέπει το νομοσχέδιο<br /><br />Το σχέδιο νόμου αναμένεται να εγκριθεί από το τουρκικό κοινοβούλιο εντός της εβδομάδας και αποσκοπεί στον τερματισμό της πολυετούς σύγκρουσης μεταξύ του τουρκικού κράτους και του PKK.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, προβλέπεται η διευκόλυνση της επιστροφής χιλιάδων μελών της οργάνωσης που βρίσκονται σήμερα στο βόρειο Ιράκ, ενώ το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας θα είναι αρμόδιο για την επαλήθευση της διάλυσης και του αφοπλισμού του PKK.<div><br />Επιτροπή για την εφαρμογή<br /><br />Την υλοποίηση του νόμου θα επιβλέπει ειδική επιτροπή, στην οποία θα συμμετέχουν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, οι αρμόδιοι υπουργοί και ο επικεφαλής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (MIT). Αποστολή της θα είναι η παρακολούθηση της εφαρμογής του πλαισίου και της διαδικασίας παράδοσης των μαχητών.<div><br />Μια σύγκρουση που μετρά δεκαετίες<br /><br />Με τη νομοθετική αυτή πρωτοβουλία, η Άγκυρα επιχειρεί να βάλει τέλος στην ένοπλη σύγκρουση που ξεκίνησε το 1984 και έχει στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 40.000 ανθρώπους.<br /><br />Η ειρηνευτική διαδικασία εξακολουθεί να προκαλεί έντονες πολιτικές αντιδράσεις στο εσωτερικό της Τουρκίας, ενώ η δράση του PKK τα προηγούμενα χρόνια έχει συνδεθεί με επανειλημμένες εξάρσεις βίας στις περιοχές κοντά στα σύνορα με το Ιράκ και τη Συρία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Η Τουρκία επιχειρεί να κλείσει τον κύκλο του PKK μετά από τέσσερις δεκαετίες αίματος

Ανοίγει ο δρόμος για αφοπλισμό και επιστροφές Γιάννης Κολεΐδης Η κυβερνητική συμμαχία στην Τουρκία κατέθεσε σήμερα (5/8) στην Εθνοσυνέλευση ...

Διαβάστε την συνέχεια