Αμερικανός γερουσιαστής ”τελειώνει” τα σχέδια Τραμπ για τα F-35 στην Τουρκία.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/726768427_1739294377090416_7988516153534855188_n-1068x601-1-1.jpeg" width="770" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"> ”Παράνομη η πώληση των μαχητικών – Σοκαριστικό ότι ο Τραμπ εξετάζει την πώληση”</span></h3>Νέα πολιτική θύελλα στην Ουάσινγκτον – Δημοκρατικός γερουσιαστής προειδοποιεί ότι οποιαδήποτε προσπάθεια παράκαμψης του νόμου θα είναι «απαράδεκτη»<br /><br />Νέα εμπόδια υψώνονται απέναντι σε κάθε ενδεχόμενο επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών F-35, καθώς ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Κρις βαν Χόλεν εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση τόσο κατά του Ντόναλντ Τραμπ όσο και κατά του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα ότι το αμερικανικό Κογκρέσο δεν πρόκειται να επιτρέψει την παράκαμψη της νομοθεσίας.<br /><br />Οι δηλώσεις του γερουσιαστή από το Μέριλαντ έρχονται σε μια περίοδο έντονου παρασκηνίου γύρω από το ενδεχόμενο επανεκκίνησης των αμερικανοτουρκικών διαπραγματεύσεων για τα F-35, με την υπόθεση να εξελίσσεται πλέον σε μείζον πολιτικό και γεωστρατηγικό ζήτημα για τις Ηνωμένες Πολιτείες, το ΝΑΤΟ και την ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου.<div><br />«Οι S-400 απειλούν άμεσα τα F-35»<br /><br />Ο Κρις βαν Χόλεν ήταν απολύτως κατηγορηματικός, τονίζοντας ότι η Τουρκία εξακολουθεί να διατηρεί σε επιχειρησιακή ετοιμότητα το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα S-400, γεγονός που, όπως υπογράμμισε, δημιουργεί σοβαρότατους κινδύνους για την ασφάλεια του κορυφαίου αμερικανικού μαχητικού πέμπτης γενιάς.<br /><br />«Η Άγκυρα εξακολουθεί να διατηρεί το ρωσικό σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας S-400, το οποίο απειλεί άμεσα την ασφάλεια των δικών μας F-35», σημείωσε χαρακτηριστικά.<br /><br />Η συγκεκριμένη θέση αποτελεί διαχρονική ανησυχία της Ουάσινγκτον, καθώς οι αμερικανικές υπηρεσίες εκτιμούν ότι η ταυτόχρονη λειτουργία των S-400 και των F-35 θα μπορούσε να οδηγήσει σε συλλογή κρίσιμων ηλεκτρονικών δεδομένων για τις δυνατότητες του αμερικανικού αεροσκάφους.</div><div><br />Στο στόχαστρο και ο Ερντογάν<br /><br />Ο Αμερικανός γερουσιαστής δεν περιορίστηκε μόνο στο τεχνικό σκέλος του ζητήματος.<br /><br />Άσκησε ιδιαίτερα σκληρή κριτική στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, χαρακτηρίζοντάς τον «αναξιόπιστο σύμμαχο» του ΝΑΤΟ, υποστηρίζοντας ότι συνεχίζει να απομακρύνεται από τις δημοκρατικές αρχές και το κράτος δικαίου.<br /><br />Σύμφωνα με τον βαν Χόλεν, η συμπεριφορά της Άγκυρας δεν δικαιολογεί την παροχή προηγμένων αμερικανικών οπλικών συστημάτων, καθώς οι πολιτικές επιλογές της τουρκικής ηγεσίας δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα αξιοπιστίας στο εσωτερικό της Συμμαχίας.</div><div><br />«Σοκαριστικό ότι ο Τραμπ εξετάζει την πώληση»<br /><br />Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε ο Δημοκρατικός γερουσιαστής και απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Ο βαν Χόλεν χαρακτήρισε «σοκαριστικό» ακόμη και το ενδεχόμενο να εξετάζεται η μεταφορά F-35 στην Τουρκία, υποστηρίζοντας ότι μια τέτοια απόφαση θα είχε σοβαρές επιπτώσεις στην εθνική ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών αλλά και των συμμάχων τους.<br /><br />«Το γεγονός ότι ο Πρόεδρος Τραμπ εξετάζει καν αυτή τη μεταφορά είναι σοκαριστικό, καθώς όχι μόνο υπονομεύει την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ και των συμμάχων μας στο ΝΑΤΟ, αλλά παραβιάζει και την αμερικανική νομοθεσία», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Η παρέμβασή του καταδεικνύει ότι το ζήτημα των F-35 μετατρέπεται εκ νέου σε πεδίο σκληρής πολιτικής αντιπαράθεσης στην Ουάσινγκτον.</div><div><br />«Ο νόμος είναι ξεκάθαρος – Όσο υπάρχουν S-400 δεν υπάρχουν F-35»<br /><br />Το πλέον κρίσιμο σημείο της παρέμβασης του Κρις βαν Χόλεν αφορά το νομικό πλαίσιο που διέπει την υπόθεση.<br /><br />Ο Αμερικανός γερουσιαστής υπενθύμισε ότι η ισχύουσα αμερικανική νομοθεσία αποκλείει ρητά την Τουρκία από το πρόγραμμα των F-35 όσο εξακολουθεί να διατηρεί τους ρωσικούς S-400.<br /><br />«Ο νόμος είναι σαφής: όσο η Τουρκία κατέχει τους S-400, η Άγκυρα αποκλείεται από το πρόγραμμα των F-35», τόνισε.<br /><br />Με τον τρόπο αυτό έστειλε μήνυμα ότι οποιαδήποτε προσπάθεια επαναφοράς της Τουρκίας χωρίς προηγούμενη απομάκρυνση ή απενεργοποίηση των ρωσικών συστημάτων θα προσκρούσει στο ίδιο το αμερικανικό νομικό πλαίσιο.</div><div><br />Προειδοποίηση προς τον Λευκό Οίκο<br /><br />Ο βαν Χόλεν υποστήριξε ακόμη ότι το Κογκρέσο έχει εκφράσει διακομματικά τη θέση του απέναντι στην Τουρκία, υπογραμμίζοντας ότι η νομοθεσία δεν αφήνει κανένα περιθώριο ερμηνειών.<br /><br />«Το Κογκρέσο το έχει καταστήσει σαφές σε διακομματική βάση και οποιαδήποτε προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να παρακάμψει τον νόμο είναι απλώς απαράδεκτη», δήλωσε.<br /><br />Η αναφορά αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς δείχνει ότι η αντίθεση στην πιθανή πώληση F-35 δεν περιορίζεται στους Δημοκρατικούς, αλλά συναντά ισχυρή υποστήριξη και από σημαντικό αριθμό Ρεπουμπλικανών βουλευτών και γερουσιαστών.</div><div><br />Το παρασκήνιο πίσω από τα F-35 παραμένει «καυτό»<br /><br />Οι δηλώσεις του Κρις βαν Χόλεν επιβεβαιώνουν ότι η υπόθεση των F-35 εξελίσσεται σε μία από τις πλέον σύνθετες γεωπολιτικές και πολιτικές εκκρεμότητες στις σχέσεις Ουάσινγκτον – Άγκυρας.<br /><br />Παρά τις κατά καιρούς δηλώσεις περί επαναπροσέγγισης, η παρουσία των S-400 εξακολουθεί να αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο για οποιαδήποτε επανένταξη της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35, ενώ οι έντονες αντιδράσεις στο Κογκρέσο καταδεικνύουν ότι η πολιτική συναίνεση υπέρ της διατήρησης των περιορισμών παραμένει ισχυρή.<br /><br />Με τις δημόσιες παρεμβάσεις κορυφαίων γερουσιαστών να πυκνώνουν, το μήνυμα προς την Άγκυρα αλλά και προς τον Λευκό Οίκο είναι σαφές: χωρίς οριστική επίλυση του ζητήματος των S-400, η επιστροφή της Τουρκίας στα F-35 εξακολουθεί να συναντά ισχυρά πολιτικά, νομικά και στρατηγικά εμπόδια.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αμερικανός γερουσιαστής ”τελειώνει” τα σχέδια Τραμπ για τα F-35 στην Τουρκία.

 ”Παράνομη η πώληση των μαχητικών – Σοκαριστικό ότι ο Τραμπ εξετάζει την πώληση” Νέα πολιτική θύελλα στην Ουάσινγκτον – Δημοκρατικός γερουσι...

Διαβάστε την συνέχεια

«Πόλεμος διαδοχής» στο στρατόπεδο Τραμπ: Ο Ρούμπιο εκτοπίζει τον Βανς.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-67-6-1068x601.png" width="768" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"> Το ισχυρό φιλοϊσραηλινό λόμπι αλλάζει τα δεδομένα για το 2028</span></h3>Σενάρια διαδοχής στον Λευκό Οίκο – Η μάχη Βανς και Ρούμπιο φουντώνει, με το Ισραήλ, το Ιράν και το MAGA να βρίσκονται στο επίκεντρο<br /><br />Η μάχη για τη διαδοχή του Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη ξεκινήσει, παρά το γεγονός ότι απομένουν ακόμη χρόνια μέχρι τις προεδρικές εκλογές του 2028. Πίσω από τις κλειστές πόρτες της Ουάσινγκτον, εξελίσσεται μια σκληρή εσωκομματική αναμέτρηση που θυμίζει πολιτικό θρίλερ, με δύο ισχυρούς «παίκτες» να διεκδικούν την επόμενη ημέρα του κινήματος MAGA.<br /><br />Σύμφωνα με ανάλυση της Jerusalem Post, ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς βλέπει την επιρροή του να υποχωρεί, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο αναδεικνύεται σε ισχυρό φαβορί, κυρίως χάρη στη σταθερή φιλοϊσραηλινή στάση του και στην αυξανόμενη αποδοχή που καταγράφει σε σημαντικά κέντρα επιρροής του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.<div><br />Ο Βανς χάνει έδαφος στους φιλοϊσραηλινούς κύκλους<br /><br />Παρότι ο Τζέι Ντι Βανς εξακολουθεί να θεωρείται από αρκετούς ως ο φυσικός πολιτικός κληρονόμος του Ντόναλντ Τραμπ, η εικόνα του έχει δεχθεί ισχυρό πλήγμα μεταξύ πολλών φιλοϊσραηλινών και Εβραίων Ρεπουμπλικανών.<br /><br />Οι επικρίσεις εστιάζουν:στις δημόσιες επιθέσεις του προς την κυβέρνηση Νετανιάχου,<br />στην πιο επιφυλακτική στάση του απέναντι στο Ισραήλ,<br />στην ανοχή που του καταλογίζουν απέναντι σε αντι-ισραηλινές θεωρίες συνωμοσίας,<br />και στη σιωπή του απέναντι στις τοποθετήσεις του Τάκερ Κάρλσον για το Ισραήλ.<br /><br />Η στάση αυτή έχει προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις σε τμήμα της εκλογικής βάσης που παραδοσιακά στηρίζει τόσο τον Τραμπ όσο και το Ισραήλ.</div><div><br />Ο Μάρκο Ρούμπιο αναδεικνύεται σε μεγάλο φαβορί<br /><br />Την ίδια στιγμή, ο Μάρκο Ρούμπιο εμφανίζεται να κερδίζει συνεχώς πολιτικό έδαφος.<br /><br />Ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών και σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Ντόναλντ Τραμπ έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα ιδιαίτερα ισχυρό προφίλ στο εσωτερικό του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.<br /><br />Η σταθερή στήριξή του προς το Ισραήλ, η σκληρή γραμμή απέναντι στο Ιράν και η επιθετική εξωτερική πολιτική που υποστηρίζει, τον έχουν μετατρέψει σε έναν από τους πλέον δημοφιλείς πολιτικούς στους συντηρητικούς κύκλους.</div><div><br />«100 προς 0 υπέρ Ρούμπιο»<br /><br />Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν οι δηλώσεις του γνωστού Εβραίου συντηρητικού ακτιβιστή Σάμπος Κέστενμπαουμ, ο οποίος περιέγραψε με εντυπωσιακό τρόπο την εικόνα που επικρατεί στους φιλοϊσραηλινούς κύκλους του MAGA.<br /><br />«Ο Μάρκο Ρούμπιο προηγείται με διαφορά 99 προς 1. Στην πραγματικότητα, ίσως η αναλογία να είναι πιο κοντά στο 100 προς 0», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Η συγκεκριμένη τοποθέτηση αποτυπώνει το εύρος της υποστήριξης που φαίνεται να συγκεντρώνει ο Ρούμπιο σε ένα ιδιαίτερα κρίσιμο τμήμα της συντηρητικής εκλογικής βάσης.</div><div><br />Η σκληρή γραμμή απέναντι στο Ιράν και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο<br /><br />Η πολιτική ταυτότητα του Ρούμπιο έχει ενισχυθεί ακόμη περισσότερο μέσα από τις πρόσφατες παρεμβάσεις του.<br /><br />Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών έχει ταχθεί υπέρ της άρσης περιορισμών σε Ισραηλινούς εποίκους, έχει υιοθετήσει σκληρή στάση απέναντι στο Ιράν και έχει δεσμευθεί να κινηθεί εναντίον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, μετά τα εντάλματα που έχουν εκδοθεί σε βάρος Ισραηλινών αξιωματούχων.<br /><br />Παράλληλα, έχει στηρίξει τα αυστηρά μέτρα της κυβέρνησης Τραμπ απέναντι σε φιλοπαλαιστινιακές κινητοποιήσεις σε αμερικανικά πανεπιστήμια, γεγονός που ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τη δημοτικότητά του στους συντηρητικούς κύκλους.</div><div><br />Ο Τραμπ άνοιξε τη συζήτηση για το 2028<br /><br />Το ενδιαφέρον είναι ότι ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο ενός κοινού ψηφοδελτίου Βανς – Ρούμπιο, χωρίς όμως να αποκαλύψει ποιον θεωρεί καταλληλότερο για την κορυφή του ψηφοδελτίου.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες από αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, σε συγκέντρωση μεγάλων δωρητών στο Μαρ-α-Λάγκο, ο Τραμπ φέρεται να ζήτησε τη γνώμη των παρευρισκομένων για τους δύο πιθανούς διαδόχους του.<br />Οι εντυπώσεις, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ήταν ξεκάθαρα υπέρ του Μάρκο Ρούμπιο.</div><div><br />Οι μεγάλοι δωρητές αλλάζουν στρατόπεδο<br /><br />Η μετατόπιση δεν περιορίζεται μόνο στους πολιτικούς κύκλους.<br /><br />Μεγάλοι χρηματοδότες του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος εμφανίζονται πλέον να βλέπουν τον Ρούμπιο ως την ασφαλέστερη επιλογή για το 2028.<br /><br />Χαρακτηριστική ήταν η δημόσια τοποθέτηση του δισεκατομμυριούχου Κεν Γκρίφιν, ο οποίος δήλωσε ότι, εφόσον χρειαστεί να επιλέξει μεταξύ Ρούμπιο και Βανς στις προκριματικές εκλογές, θα στηρίξει τον σημερινό υπουργό Εξωτερικών.<br /><br />Παράλληλα, ακόμη και οι εταιρείες στοιχημάτων εμφανίζουν αυξημένες πιθανότητες υπέρ του Ρούμπιο, καταγράφοντας τη δυναμική που αναπτύσσει.</div><div><br />Η συμφωνία με το Ιράν άνοιξε νέο κύκλο αντιπαράθεσης<br /><br />Ένα ακόμη σημείο που φαίνεται να επηρέασε τις ισορροπίες ήταν η πρόσφατη αμερικανική συμφωνία με το Ιράν.<br /><br />Φιλοϊσραηλινοί αναλυτές και σχολιαστές άσκησαν έντονη κριτική στον Τζέι Ντι Βανς, θεωρώντας ότι οι παραχωρήσεις προς την Τεχεράνη δεν εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ.<br /><br />Αντίθετα, η πιο επιφυλακτική στάση του Μάρκο Ρούμπιο ερμηνεύθηκε από πολλούς ως έμμεση διαφωνία, γεγονός που ενίσχυσε ακόμη περισσότερο το πολιτικό του προφίλ.</div><div><br />Οι επικριτές βλέπουν υπερβολική εγγύτητα με το Ισραήλ<br /><br />Την ίδια ώρα, η άνοδος του Ρούμπιο προκαλεί έντονες αντιδράσεις σε κύκλους που ασκούν κριτική στο Ισραήλ, τόσο από την αριστερά όσο και από τμήματα της δεξιάς.<br /><br />Ορισμένοι σχολιαστές και πολιτικοί αντίπαλοι υποστηρίζουν ότι ο Ρούμπιο υιοθετεί πολιτικές που ευθυγραμμίζονται πλήρως με τις ισραηλινές θέσεις, ενώ έχουν διατυπωθεί και ατεκμηρίωτοι ισχυρισμοί περί οργανωμένης προσπάθειας ενίσχυσης της υποψηφιότητάς του από φιλοϊσραηλινούς κύκλους.<br /><br />Οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί δεν συνοδεύονται από δημόσια αποδεικτικά στοιχεία και παραμένουν πολιτικές τοποθετήσεις των επικριτών του.</div><div><br />Η μάχη για τη «μετά Τραμπ» εποχή μόλις ξεκίνησε<br /><br />Η εικόνα που διαμορφώνεται στην Ουάσινγκτον δείχνει ότι η διαδοχή του Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη μετατραπεί σε πεδίο σκληρής πολιτικής αντιπαράθεσης.<br /><br />Από τη μία πλευρά βρίσκεται ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς, που εξακολουθεί να διαθέτει ισχυρή επιρροή στον πυρήνα του MAGA. Από την άλλη, ο Μάρκο Ρούμπιο συγκεντρώνει ολοένα και μεγαλύτερη υποστήριξη από δωρητές, στελέχη του κόμματος και φιλοϊσραηλινούς κύκλους, οι οποίοι τον θεωρούν τον καταλληλότερο να οδηγήσει τους Ρεπουμπλικανούς στη νέα εποχή.<br /><br />Με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, τις σχέσεις ΗΠΑ – Ισραήλ και την πολιτική απέναντι στο Ιράν να παραμένουν στο επίκεντρο, η εσωκομματική σύγκρουση για το χρίσμα του 2028 αναμένεται να αποτελέσει μία από τις πιο σκληρές πολιτικές αναμετρήσεις των επόμενων ετών.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Πόλεμος διαδοχής» στο στρατόπεδο Τραμπ: Ο Ρούμπιο εκτοπίζει τον Βανς.

 Το ισχυρό φιλοϊσραηλινό λόμπι αλλάζει τα δεδομένα για το 2028 Σενάρια διαδοχής στον Λευκό Οίκο – Η μάχη Βανς και Ρούμπιο φουντώνει, με το Ι...

Διαβάστε την συνέχεια

Το τροχαίο που άλλαξε την Τουρκία. Η αρχή του τέλους του κεμαλικού βαθέος κράτους.

<img height="113" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/07/susurluk-car-crash-1996-yt-screenshot-825x600.jpg" width="771" /><br /><b><br /></b><div><b>ΣΤΑΛΙΔΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ</b><br />Από το 1926 —συμβολικό έτος για την επιβολή του νέου κοσμικού Αστικού Κώδικα— δύο μεγάλα πολιτικά και κοινωνικά ρεύματα συγκρούονται για τον χαρακτήρα της Τουρκίας. Από τη μία βρίσκονται οι κεμαλιστές: Ο στρατός, η ανώτατη γραφειοκρατία, η δικαιοσύνη και οι κοσμικές πολιτικές ελίτ που θεωρούσαν αποστολή τους τη διατήρηση ενός συγκεντρωτικού, εθνικιστικού και δυτικότροπου κράτους.<br /><br />Από την άλλη, η συντηρητική και θρησκευόμενη Τουρκία της Ανατολίας, η οποία παρέμενε δεμένη με το Ισλάμ και την οθωμανική παράδοση. Η σύγκρουση δεν περιορίστηκε στις εκλογές. Ο στρατός επενέβη με το πραξικόπημα του 1960, το στρατιωτικό υπόμνημα του 1971, το πραξικόπημα του 1980 και τη λεγόμενη “μεταμοντέρνα” επέμβαση του 1997 κατά της κυβέρνησης Ερμπακάν. Το κεμαλικό κατεστημένο ανεχόταν μετριοπαθείς ισλαμιστικές κυβερνήσεις, όχι όμως την ανατροπή του ιδεολογικού και θεσμικού ελέγχου του κράτους.<br /><br />Η άνοδος του πολιτικού Ισλάμ συνδέθηκε κυρίως με τον Νετσμεττίν Ερμπακάν. Τα κόμματά του απαγορεύονταν και επανιδρύονταν με νέα ονόματα, αλλά η κοινωνική τους βάση διευρυνόταν. Η μεγάλη τομή ήρθε στις δημοτικές εκλογές της 27ης Μαρτίου 1994, όταν το Κόμμα Ευημερίας, το Refah Partisi, κέρδισε την Κωνσταντινούπολη με υποψήφιο τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η δημαρχιακή θητεία του τού έδωσε πανεθνική αναγνωρισιμότητα και την εικόνα αποτελεσματικού διαχειριστή.<br /><br />Στις εκλογές της 24ης Δεκεμβρίου 1995, το Refah αναδείχθηκε πρώτο κόμμα με 21,4% και 158 έδρες. Τον Ιούνιο του 1996 σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού με το DYP της Τανσού Τσιλέρ και ο Ερμπακάν έγινε ο πρώτος ανοιχτά ισλαμιστής πρωθυπουργός της Τουρκικής Δημοκρατίας. Τότε συνέβη το δυστύχημα του Σουσουρλούκ!<br /><br />Το Σουσουρλούκ που αποκάλυψε το βαθύ κράτος<br /><br />Στις 3 Νοεμβρίου 1996, μία Mercedes συγκρούστηκε με φορτηγό κοντά στην κωμόπολη Σουσουρλούκ. Στο αυτοκίνητο επέβαιναν ο Σεντάτ Μπουτζάκ, βουλευτής του DYP και αρχηγός ισχυρής φυλής με ένοπλους “φρουρούς χωριών”, ο υψηλόβαθμος αστυνομικός Χουσεΐν Κοτζαντάγ, ο Αμπντουλάχ Τσατλί, καταζητούμενος ακροδεξιός των Γκρίζων Λύκων και άνθρωπος του υποκόσμου, και η σύντροφός του. Ο Μπουτζάκ επέζησε· οι υπόλοιποι σκοτώθηκαν.<br /><br />Το “ζουμί” της υπόθεσης δεν ήταν απλώς ότι ένας πολιτικός, ένας αστυνομικός και ένας μαφιόζος ταξίδευαν μαζί. Αποκαλύφθηκε ένας μηχανισμός αμοιβαίων εξυπηρετήσεων: κρατικές υπηρεσίες παρείχαν σε καταζητούμενους ακροδεξιούς όπλα, πλαστές ταυτότητες, διαβατήρια, προστασία και δυνατότητα ελεύθερης μετακίνησης. Εκείνοι αναλάμβαναν επιχειρήσεις που το επίσημο κράτος δεν μπορούσε να εκτελέσει ανοιχτά — δολοφονίες, απαγωγές, εκφοβισμό και επιχειρήσεις εναντίον προσώπων που θεωρούνταν συνεργάτες ή χρηματοδότες του <a href="https://slpress.gr/tag/pkk/">PKK</a>.<br /><br />Ως αντάλλαγμα, απολάμβαναν ασυλία για εγκληματικές δραστηριότητες, όπως λαθρεμπόριο, εκβιασμούς, καζίνα και πιθανώς διακίνηση ναρκωτικών. Η “εθνική ασφάλεια” είχε μετατραπεί σε κάλυμμα ενός δικτύου που απέκτησε δικά του οικονομικά συμφέροντα και σχετική αυτονομία από το νόμιμο κράτος. Το Σουσουρλούκ έγινε έτσι το σύμβολο του τουρκικού βαθέος κράτους: Ενός πλέγματος πολιτικών, αστυνομικών, στρατιωτικών, παρακρατικών και εγκληματικών συμφερόντων που λειτουργούσε μέσα στους θεσμούς αλλά έξω από τον νόμο.<br /><br />Η υπόθεση έπληξε ιδιαίτερα το DYP. Ο Μπουτζάκ ήταν βουλευτής του, ενώ ο υπουργός Εσωτερικών Μεχμέτ Αγκάρ θεωρήθηκε κεντρικό πρόσωπο του δικτύου. Οι μαζικές διαμαρτυρίες με το σύνθημα “Ένα λεπτό σκοτάδι για διαρκές φως” εξέφρασαν την οργή μιας κοινωνίας που έβλεπε ότι το κράτος, το οποίο επικαλούνταν τη νομιμότητα για να περιορίζει τους αντιπάλους του, χρησιμοποιούσε το ίδιο παρακρατικούς και εγκληματίες.<br /><br />Η επίδραση στην άνοδο των ισλαμιστών ήταν έμμεση αλλά σημαντική. Το Σουσουρλούκ δεν έστειλε αμέσως τους ψηφοφόρους στο πολιτικό Ισλάμ. Απονομιμοποίησε όμως την παλιά τάξη και επιτάχυνε την αποσύνθεση των παραδοσιακών κεντροδεξιών κομμάτων, του DYP και του ANAP. Οι ισλαμιστές μπορούσαν πλέον να παρουσιάζονται όχι μόνο ως θρησκευτική εναλλακτική, αλλά και ως δύναμη κάθαρσης απέναντι σε ένα διεφθαρμένο κατεστημένο.<br /><br /><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/07/pinax1-stalidis.jpg" /><br /><br />Η βασική εικόνα είναι καθαρή. Τα DYP και ANAP κατέρρευσαν από συνολικό 51% το 1991 σε μόλις 14,6% το 2002. Το ισλαμιστικό ρεύμα ανέβηκε το 1995, περιορίστηκε προσωρινά το 1999 και επανεμφανίστηκε το 2002 υπό τη διευρυμένη, “συντηρητική δημοκρατική” μορφή του AKP. Παράλληλα, η κυβέρνηση DSP–MHP–ANAP του 1999 τιμωρήθηκε συντριπτικά μετά την οικονομική κρίση του 2001. Επειδή μόνο το AKP και το CHP πέρασαν το όριο του 10%, το 34,3% του AKP μετατράπηκε σε 363 από τις 550 έδρες. Η πιο εντυπωσιακή μεταβολή ήταν η εξαφάνιση της κυβέρνησης συνασπισμού του 1999:<br /><br /><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/07/pinax2-stalidis.jpg" /><br />Επομένως, το 2002 δεν ήταν απλώς μετακίνηση από τον κεμαλισμό προς τον ισλαμισμό. Ήταν κατάρρευση ολόκληρου του υφιστάμενου κομματικού συστήματος.<br />Το “μεταμοντέρνο πραξικόπημα” κατά του Ερμπακάν<br /><br />Στις 28 Φεβρουαρίου 1997, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας, υπό την καθοριστική επιρροή του στρατού, επέβαλε στην κυβέρνηση Ερμπακάν μέτρα κατά της “ισλαμικής απειλής”. Ακολούθησε συντονισμένη πίεση από τον στρατό, τη δικαιοσύνη, τη γραφειοκρατία, τα μέσα ενημέρωσης και οικονομικά κέντρα.<br /><br />Ο Ερμπακάν παραιτήθηκε τον Ιούνιο, θεωρώντας ότι η πρωθυπουργία θα περνούσε στην Τανσού Τσιλέρ. Ο πρόεδρος Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, όμως, έδωσε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Μεσούτ Γιλμάζ. Δεν διαλύθηκε το Κοινοβούλιο ούτε εγκαταστάθηκε στρατιωτική κυβέρνηση, αλλά το στρατιωτικό και κεμαλικό κατεστημένο επηρέασε αποφασιστικά ποια κόμματα μπορούσαν να κυβερνήσουν και ποια έπρεπε να αποκλειστούν. Για τον λόγο αυτό τα γεγονότα χαρακτηρίστηκαν “μεταμοντέρνο” ή “μίνι” πραξικόπημα.<br /><br />Το “Refah” διαλύθηκε δικαστικά το 1998. Μακροπρόθεσμα, όμως, η επέμβαση δεν εξαφάνισε το πολιτικό Ισλάμ. Το ώθησε να αλλάξει γλώσσα και στρατηγική.<br /><br />Από τη φυλακή στην πρωθυπουργία<br /><br />Ο Ερντογάν βρέθηκε στο επίκεντρο αυτής της μετάβασης. Τον Δεκέμβριο του 1997, σε ομιλία στη Σιίρτη, απήγγειλε τους γνωστούς στίχους για «τα τεμένη ως στρατώνες, τους θόλους ως κράνη και τους μιναρέδες ως ξιφολόγχες». Το 1998 καταδικάστηκε σε φυλάκιση και πολιτική απαγόρευση. Απομακρύνθηκε από τη δημαρχία και εξέτισε περίπου τέσσερις μήνες στη φυλακή, από τον Μάρτιο έως τον Ιούλιο του 1999.<br /><br />Η καταδίκη, αντί να τον εξαφανίσει, τον μετέτρεψε για εκατομμύρια συντηρητικούς ψηφοφόρους σε σύμβολο διωκόμενου από το κεμαλικό κατεστημένο. Στις 14 Αυγούστου 2001, ο Ερντογάν και ο Αμπντουλάχ Γκιουλ ίδρυσαν το AKP. Το νέο κόμμα απέφυγε τον ανοιχτό ισλαμιστικό λόγο και αυτοχαρακτηρίστηκε “συντηρητικό δημοκρατικό”. Υποσχόταν οικονομική σταθερότητα, ευρωπαϊκή προοπτική, καταπολέμηση της διαφθοράς και περιορισμό της στρατιωτικής κηδεμονίας.<br /><br />Μετά τη σαρωτική εκλογική νίκη της 3ης Νοεμβρίου 2002, ο Ερντογάν δεν μπορούσε ακόμη να γίνει βουλευτής λόγω της καταδίκης του. Πρωθυπουργός ανέλαβε προσωρινά ο Αμπντουλάχ Γκιουλ. Μετά την άρση του πολιτικού κωλύματος και την επανάληψη των εκλογών στη Σιίρτη στις 9 Μαρτίου 2003, ο Ερντογάν εξελέγη βουλευτής και στις 14 Μαρτίου ανέλαβε πρωθυπουργός.<br />Το πολιτικό Ισλάμ λέει το πρώτο “όχι” στις ΗΠΑ<br /><br />Πριν ακόμη ολοκληρωθεί αυτή η μετάβαση, εμφανίστηκε το πρώτο μεγάλο ρήγμα με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Την 1η Μαρτίου 2003, η τουρκική Εθνοσυνέλευση δεν ενέκρινε την ανάπτυξη δεκάδων χιλιάδων Αμερικανών στρατιωτών στο τουρκικό έδαφος για τη δημιουργία βόρειου μετώπου κατά του Ιράκ.<br /><br />Η απόφαση υποχρέωσε τις ΗΠΑ να εγκαταλείψουν αυτό το μέρος του σχεδιασμού τους. Η κύρια χερσαία επίθεση έγινε από το Κουβέιτ και τον νότο. Το “όχι” σηματοδότησε την έναρξη μίας αντιαμερικανικής ρητορικής στροφής. Ήταν το πρώτο ισχυρό μήνυμα ότι η νέα Τουρκία, υπό μια πολιτική δύναμη που αργότερα θα υιοθετούσε ολοένα εντονότερη νεο-οθωμανική και αναθεωρητική πολιτική δεν θα ακολουθούσε αυτομάτως την Ουάσιγκτον.<br /><br />Από το Σουσουρλούκ και το κεμαλικό βαθύ κράτος έως τη φυλάκιση του Ερντογάν, την κατάρρευση των παλαιών κομμάτων και το “όχι” για το Ιράκ, η Τουρκία είχε εισέλθει σε μια νέα εποχή. Η σύγκρουση Κεμαλιστών και πολιτικού Ισλάμ δεν είχε λήξει. Η ισορροπία της εξουσίας, όμως, είχε αρχίσει να αντιστρέφεται.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το τροχαίο που άλλαξε την Τουρκία. Η αρχή του τέλους του κεμαλικού βαθέος κράτους.

ΣΤΑΛΙΔΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Από το 1926 —συμβολικό έτος για την επιβολή του νέου κοσμικού Αστικού Κώδικα— δύο μεγάλα πολιτικά και κοινωνικά ρεύματα συγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συναγερμός στο Πεντάγωνο! ΝΑΤΟ και ΕΕ μας πιέζουν να δώσουμε Patriot στην Ουκρανία.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-07/Patriot.jpg?itok=pGoXNzer" width="770" /><br /><br />Ο θανάσιμος κίνδυνος αν η Αθήνα υποκύψει και παραδώσει τις συστοιχίες Patriot<br /><br />Σε συμπληγάδες σκληρών γεωπολιτικών πιέσεων βρίσκεται για ακόμη μια φορά η Αθήνα, καθώς το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση σφίγγουν τη μέγγενη γύρω από την ελληνική κυβέρνηση. Οι σύμμαχοι απαιτούν εδώ και τώρα από την Ελλάδα να απογυμνώσει την εθνική της αεράμυνα, παραχωρώντας στην Ουκρανία τις πολύτιμες συστοιχίες των αντιαεροπορικών συστημάτων Patriot, αλλά και ένα τεράστιο μέρος από το εθνικό απόθεμα πυραύλων, προκαλώντας συναγερμό στο ελληνικό Πεντάγωνο!<br /><br />Η συμμαχική μέγγενη: Γερμανία και Ολλανδία πιέζουν ασφυκτικά<br /><br />Η Ελλάδα διαθέτει αυτή τη στιγμή έξι υπερπολύτιμες συστοιχίες αντιαεροπορικών πυροβολαρχιών Patriot, οι οποίες αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της αντιαεροπορικής και αντιβαλλιστικής προστασίας της χώρας. Αυτό το οπλοστάσιο έχει μπει στο στόχαστρο των Βρυξελλών και του Βερολίνου:<br /><br />Σύμφωνα με αποκαλύψεις της <a href="https://www.kathimerini.gr/politics/amyna/564349111/pyrayloys-gia-patriot-zitaei-i-oykrania-apo-tin-ellada/">«Καθημερινής»</a>, η Γερμανία και η Ολλανδία ηγούνται μιας συντονισμένης εκστρατείας «πειθαναγκασμού» της Αθήνας. Στόχος είναι να καμφθούν οι ελληνικές αντιρρήσεις ώστε να ενισχυθεί το Κίεβο απέναντι στο ανελέητο σφυροκόπημα της ρωσικής αεροπορίας και των drones αυτοκτονίας.<br /><br />Η επίσημη ελληνική θέση βρίσκεται σε εξέλιξη πίσω από ερμητικά κλειστές πόρτες. Παρά το γεγονός ότι η στρατιωτική ηγεσία ξεκαθαρίζει πως δεν περισσεύει ούτε μία βίδα από την αεράμυνα του Αιγαίου, οι πολιτικές πιέσεις για «θυσίες» στο όνομα της συμμαχικής αλληλεγγύης είναι πρωτοφανείς.<br />Το αιφνιδιαστικό αίτημα του Ζελένσκι: 200 πύραυλοι PAC-2 στο στόχαστρο!<br /><br />Οι απαιτήσεις του Κιέβου έχουν γίνει πλέον συγκεκριμένες και άκρως πιεστικές. Η Ουκρανία ζητά επισήμως από την Ελλάδα την άμεση παράδοση έως και 200 πυραύλων τύπου PAC-2 από το ελληνικό στοκ.<br /><br />Το πρόσχημα που χρησιμοποιούν οι Ουκρανοί είναι σχεδόν προκλητικό: ισχυρίζονται ότι η επιχειρησιακή διάρκεια ζωής αυτών των ελληνικών βλημάτων πλησιάζει στο τέλος της, οπότε η Ελλάδα «δεν τους χρειάζεται» και είναι προτιμότερο να αναλωθούν στο μέτωπο της Ουκρανίας! Αν και το αρχικό σχέδιο των συμμάχων αφορούσε την παραχώρηση ολόκληρων των συστημάτων (ραντάρ και εκτοξευτές), το Κίεβο αυτή τη στιγμή καίγεται κυρίως για τα πυρομαχικά, καθώς οι δικές του αποθήκες έχουν αδειάσει.<div><br />Η μυστική τριγωνική συναλλαγή μέσω Νορβηγίας<br /><br />Για να ξεπεραστούν τα τεράστια νομικά και πολιτικά εμπόδια μιας απευθείας αποστολής όπλων που θα αποδυνάμωνε την ελληνική αποτροπή, οι επιτελείς του ΝΑΤΟ επεξεργάζονται ένα άκρως απόρρητο, κυκλικό σχέδιο:<br /><br />Η «Πώληση»: Η Ελλάδα θα εμφανιστεί ότι πουλάει τους 200 πυραύλους PAC-2 στη Νορβηγία.<br /><br />Η «Μεταβίβαση»: Το Όσλο, με τη σειρά του, θα αναλάβει να τους «δωρίσει» και να τους μεταφέρει απευθείας στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις.<br /><br />Μέχρι στιγμής, η Αθήνα κρατά κλειστά τα χαρτιά της και δεν έχει δώσει το «πράσινο φως» για αυτό το τριγωνικό deal, καθώς η αφαίρεση 200 πυραύλων πρώτης γραμμής δημιουργεί ένα τεράστιο, επικίνδυνο κενό στην άμυνα της χώρας.</div><div><br />Η ατέλειωτη λίστα των απαιτήσεων: Από τα BMP-1 και τα Stinger μέχρι τους Patriot<br /><br />Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα εξαναγκάζεται να στείλει στρατιωτικό υλικό στην Ουκρανία. Από την έναρξη της σύρραξης, το Κίεβο και οι Βρυξέλλες ζητούν συνεχώς εξοπλισμό, με την Αθήνα να έχει ήδη παραχωρήσει:<br /><br />Τεθωρακισμένα Οχήματα Μάχης (BMP-1): Που αντικαταστάθηκαν με τα γερμανικά Marder.<br /><br />Πυρομαχικά και Αντιαεροπορικούς Πυραύλους: Από τα αποθέματα των νησιών.<br /><br />Φήμες για S-300: Οι πιέσεις για την παραχώρηση του ρωσικού συστήματος S-300 που βρίσκεται στην Κρήτη παραμένουν στο τραπέζι, με τις ΗΠΑ να απαιτούν την πλήρη απομάκρυνση κάθε ρωσικού όπλου από το ελληνικό έδαφος.<br /><br />Η στρατιωτική ηγεσία της χώρας προειδοποιεί ότι η συνεχή αφαίρεση πυρομαχικών και η πίεση για τους Patriot αγγίζει τα όρια της εθνικής ασφάλειας, τη στιγμή που οι περιφερειακές απειλές παραμένουν ενεργές.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συναγερμός στο Πεντάγωνο! ΝΑΤΟ και ΕΕ μας πιέζουν να δώσουμε Patriot στην Ουκρανία.

Ο θανάσιμος κίνδυνος αν η Αθήνα υποκύψει και παραδώσει τις συστοιχίες Patriot Σε συμπληγάδες σκληρών γεωπολιτικών πιέσεων βρίσκεται για ακόμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ὁ πιλότος ἥρωας τοῦ καθήκοντος: Ἔσωσε δημόσια περιουσία 100 ἑκατομμυρίων.

<img height="115" src="https://www.estianews.gr/wp-content/uploads/2026/07/est16076.jpg" width="777" /> <br />Ποιός εἶναι ὁ πιλότος τοῦ μαχητικοῦ F-16 πού ἔκανε ἀναγκαστική προσγείωση στήν Ζάκυνθο. Πῶς οἱ πιλότοι καί οἱ τεχνικοί τῆς Πολεμικῆς Ἀεροπορίας κρατοῦν ψηλά τά ἑλληνικά φτερά<br /><br />Τό Oνομα τοῦ ἀντισμηνάρχου Γιώργου Χατζόπουλου ἴσως καί νά μήν τό ἀκούγαμε ποτέ. Καί ὅμως εἶχε διαγράψει μιά πορεία στήν Πολεμική Ἀεροπορία ὡς χειριστής καί ὡς διοικητής πρίν γίνει γνωστός στό πανελλήνιο ἀπό ἕνα περιστατικό πού ἐκ πρώτης ὄψεως ἦταν ἀτυχές.<br /><br />Τό μαχητικό του, τό F-16 μέ τό ὁποῖο πετοῦσε στό Ἰόνιο, παρουσίασε ἀστοχία, μέ ἀποτέλεσμα νά ὑποχρεωθεῖ νά κάνει ἀναγκαστική προσγείωση στήν Ζάκυνθο ὑπό συνθῆκες ἐξαιρετικά δύσκολες. Μέ τά σκέλη τοῦ ἀεροσκάφους νά μήν ἀνοίγουν καί μέ τόν κίνδυνο τῆς φωτιᾶς νά εἶναι ἄμεσος, ὁ ἔμπειρος χειριστής προσγείωσε μέ «τήν κοιλιά» τό ἀεροπλάνο καί τό ἔσωσε. Ἤδη τό συγκεκριμένο ἀεροπλάνο ἔχει μεταφερθεῖ στήν ἀεροπορική βάση τῆς Ἀνδραβίδας, ὅπου τό παραλαμβάνουν ἔμπειροι τεχνικοί πού θά τό ἀποκαταστήσουν. Καί ἄν ὑπάρχουν ἀνάγκες πιό σοβαρῶν ἐργοστασιακῶν ἐπισκευῶν, ὑπάρχει ἡ ΕΑΒ, ἡ ὁποία κατά τό παρελθόν ἔχει ἐπιτελέσει ἄθλους.<br /><br />Ἀκόμη πετάει ἕνα μαχητικό Mirage 2000 πού τό ὀνομάζουν «τό ὑποβρύχιο». Αὐτό τό ἀεροπλάνο εἶχε βυθισθεῖ στήν θάλασσα, ἀνεσύρθη καί ἐπισκευάστηκε πλήρως. Τά γράφουμε σήμερα αὐτά γιά νά τονίσουμε ἕνα πρᾶγμα. Κάθε φορά πού βλέπουμε τά ἀεροπλάνα μας νά πετοῦν, κάθε φορά πού ἀκοῦμε καί διαβάζουμε ὅτι εἴτε ἀναχαίτισαν κάποιους παρείσακτους στούς οὐρανούς μας εἴτε ἐστάλησαν σέ ἄλλες ἀποστολές, πρέπει νά θυμόμαστε τούς ἀνθρώπους πού κάνουν δυνατόν νά γίνονται ὅλα αὐτά. Χειριστές καί μηχανοσυνθέτες. Ἀνθρώπους τοῦ καθήκοντος. Ἀξιωματικούς καί ὑπαξιωματικούς πού κάνουν ἀθορύβως αὐτό πού πρέπει ὥστε ἡ χώρα νά αἰσθάνεται ἀσφαλής.<br /><br />Ὁ ἀντισμήναρχος Χατζόπουλος ἐπέδειξε ἱκανότητα καί ἐπαγγελματισμό. Ἐφήρμοσε στήν πράξη ὅλες τίς πολύπλοκες καί ἐν πολλοῖς ἐπικίνδυνες διαδικασίες τῆς ἀναγκαστικῆς προγειώσεως καί ἔσωσε τόν ἑαυτό του καί τό ἀεροπλάνο του. Καί νά τονίσουμε στό σημεῖο αὐτό ὅτι προέχει ἡ σωτηρία τοῦ πιλότου καί ἕπεται αὐτή τοῦ ἀεροπλάνου. Δέν εἶναι μόνον τό γεγονός ὅτι ἡ ἀνθρώπινη ζωή εἶναι ἀνεκτίμητη. Καί μέ ψυχρά οἰκονομικά κριτήρια νά τό δοῦμε, ἕνας πιλότος, ἕνας στρατιωτικός ἐν γένει, εἶναι ἕνας ἄνθρωπος στόν ὁποῖο ἡ πατρίδα ἔχει ἐπενδύσει χρόνο καί χρῆμα γιά νά τόν ἐκπαιδεύσει καί νά τόν προετοιμάσει. Καί στήν προκειμένη περίπτωση, ἐξαιρετικά δύσκολη, γιά ὅσους γνωρίζουν τά ἀεροπορικά δεδομένα, ἡ ἀποστολή ἐξετελέσθη καθ’ ὁλοκληρίαν. Διεσώθη ὁ πιλότος καί διέσωσε καί ἕνα ἀεροπλάνο πού ἡ ἀξία του ἀγγίζει τά 100 ἑκατομμύρια δολλάρια.<br /><br />Ἀνεδείχθη δηλαδή σέ φρουρό ὄχι μόνον τῶν οὐρανῶν τῆς πατρίδος, ἀλλά καί τοῦ δημοσίου συμφέροντος. Πληρώνεται αὐτό τό ἔργο; Δέν θά ἀναφερθοῦμε ἐδῶ στίς ἀποδοχές τῶν στρατιωτικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐκτελοῦν εὐόρκως καί μέ εὐσυνειδησία τά καθήκοντά τους. Ἀκόμη καί μέ τίς πρόσφατες ἀναπροσαρμογές, οἱ μισθοί πού πληρώνονται ἀπέχουν πολύ ἀπό τοῦ νά χαρακτηρισθοῦν ἱκανοποιητικοί.<br /><br />Καί κάτι τελευταῖο. Γιά αὐτούς πού γνωρίζουν, τό συγκεκριμένο ἀεροπλάνο ἐκτελοῦσε μιά πολύ σημαντική ἐκπαιδευτική ἀποστολή. Γι’ αὐτό καί πετοῦσε στό Ἰόνιο, μακριά ἀπό ἀδιάκριτα βλέμματα. Τέτοιες ἀποστολές οἱ πιλότοι μας πετοῦν σχεδόν κάθε μέρα. Οὔτε τό προβάλλουν οὔτε τό καυχῶνται οὔτε εἴμεθα εἰς θέσιν νά τούς τό ἀναγνωρίσουμε. Καί ἀκούγονται κατά καιρούς καί μικρόψυχα σχόλια, πού ὅμως δέν ἀγγίζουν τούς στρατιωτικούς μας. Δείχνουν ἁπλῶς τήν μικρότητα ἐκείνων πού τά ἐκστομίζουν.<br /><br />Ὁ ἀντισμήναρχος Χατζόπουλος ἐκλήθη στό Ὑπουργεῖο Ἐθνικῆς Ἀμύνης καί ἐτιμήθη ἀπό τήν πολιτική καί τήν στρατιωτική ἡγεσία. Εἶναι τό ἐλάχιστον πού θά μποροῦσε νά γίνει. Γιά τόν ἴδιο καί γιά ὅλους ἐκείνους πού ἀγρυπνοῦν, ὅπως καί αὐτός, στό καθῆκον.<div><br /></div><div><a href="https://www.estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ὁ πιλότος ἥρωας τοῦ καθήκοντος: Ἔσωσε δημόσια περιουσία 100 ἑκατομμυρίων.

  Ποιός εἶναι ὁ πιλότος τοῦ μαχητικοῦ F-16 πού ἔκανε ἀναγκαστική προσγείωση στήν Ζάκυνθο. Πῶς οἱ πιλότοι καί οἱ τεχνικοί τῆς Πολεμικῆς Ἀεροπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νόμο είπαμε, για το Χάρτη της Σεβίλλης.Εσείς ξαναστέλνετε εξορία το Θουκιδίδη.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://newideas.gr/wp-content/uploads/2020/09/sevillemap1_NK.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1280" height="113" src="https://newideas.gr/wp-content/uploads/2020/09/sevillemap1_NK.jpg" width="781" /></a></div>Το Μικρό της θαλάσσης κράτος κάνει τη δεύτερη εξορία, γιατί ο συγγραφέας του Πελοποννησιακού Πολέμου επιμένει για το Μέγα<br /><br />Γράφει ο <b>Χ. Κηπουρός</b><br /><br />Όταν οι ελάχιστες εναπομείνασες φυσητήρες φάλαινες της Ανατολικής Μεσογείου ανεβαίνουν από τα βάθη της Ελληνικής Τάφρου, φυσούν και ξεφυσούν για τρεις λόγους: για να αναπαυθούν, να αναστενάξουν για τις θανατώσεις από τις προπέλες των πλοίων, αλλά και να διαμαρτύρονται γιατί ο 12μίλιος τόπος τους παραμένει μισός, χωρίς ακόμη εθνική κυριαρχία.<br /><br />Ο Χάρτης της Σεβίλλης βάζει τάξη σε ολόκληρο το θαλάσσιο τόξο από το Ταίναρο μέχρι τη Ρόδο. Στο «Ταιναρόδιον», όπως το ονομάζω. Ένα 12μίλιο διαμαντένιο κολιέ μεταξύ Αιγαίου και Ανατολικής Μεσογείου. Με τη θέσπιση των 12 ναυτικών μιλίων βάσει της UNCLOS, τα Διεθνή Στενά της Κάσου και των Κυθήρων προσφέρουν μια γεωστρατηγική απογείωση, μετατρέποντας την περιοχή σε ένα «Ελληνικό Μοντρέ». Αυτό κάνουν τα κόκκινα τετράγωνα αποτυπώματα του Χάρτη.<br /><br />Όμως στη σημερινή Ελλάδα, συντελείται δεύτερη εξορία του Θουκιδίδη. Την κάνει το «Μικρό της θαλάσσης κράτος» απέναντι στο Μέγα, που εκείνος επέμενε. Μικρό άλλωστε είναι το άνευ των 12 μιλίων. Και μάλιστα εκεί όπου δεν ισχύει κανένα Casus Belli!<br /><br />Γιατί μια προσεκτική ανάγνωση των περί Casus Belli πρωθυπουργικών λογυδρίων, εντοπίζει μια θολότητα. Η οποία δεν θα υπήρχε, αν είχε προηγηθεί ο καθορισμός των 12 μιλίων στο Ταιναρόδιον, όπως αν τα 12 μίλια της Ελληνοϊταλικής Συμφωνίας συνέχιζαν και μετά από το Ταίναρο. Ένα τσιγάρο δρόμο από το Διεθνές Στενό των Κυθήρων και από την έναρξη της Γεωστρατηγικής μας Απογείωσης που μαζί με το Ελληνικό Μοντρέ, αξίζουν ίσαμε τα Βόρεια Προάστια.<br /><br />Αποκάλεσαν τον Χάρτη της Σεβίλλης «Ακαδημαϊκή μελέτη», αν όχι και «ιδιωτικό γεγονός», τη στιγμή που όλοι οι νέοι Διεθνείς Χάρτες τον κάνουν Copy Paste, ως τη Γεωγραφία της Αλήθειας. Τελευταία φορά, στις 20/12/2019, ο οικολογικός τομέας του ΟΗΕ.<br /><br />Και λίγο πιο πριν, το 2014, αυτή που ονομάζεται Ευρώπη αλλά που δεν είναι. Όπως η μνημειώδης Αθηναϊκή μυωπία, μετά των ουκ ολίγων εξ αντικειμένου φιλοτουρκικών συμπλεγμάτων που την κατατρύχουν διαχρονικά.<br /><br />Το Δημοψήφισμα για ΑΟΖ και 12 μίλια ήταν μια κάποια λύση. Όμως αυτοί που νομιμοποιούνται να το αναδείξουν από ένα βήμα ευρείας ακροάσεως, όπως το κοινοβούλιο, δεν είναι οι βάρβαροι του Καβάφη που ήταν μια κάποια λύση. Δεν λέω αν είναι χειρότεροι. Ας απαντήσουν οι ίδιοι.<br /><br />Η ουσία δεν είναι τα περί παρανομίας ψηφίσματα και οι αποφάσεις της Ε. Ε., που φυσικά δεν ιδρώνουν κανένα τουρκικό αυτί. Είναι η ακυρωτέα αυτή υπόθεση της λεγόμενης “MAVI VATAN”.<br /><br />Απαιτούνταν, όπως έχω ξαναγράψει, η ανάθεση σε ειδικό διεθνές νομικό γραφείο για προσφυγή στη Διεθνή Δικαιοσύνη, όμως αυτό είναι υπόθεση άλλων.<br /><br />Και επειδή δεν πρόκειται να γίνει τίποτα από όλα αυτά, οι υπογραφές των Ελλήνων πολιτών για το Δημοψήφισμα είναι η εναπομένουσα λύση πριν από την ψήφιση βέβαια της “Mavi Vatan”.<br /><br />Οι πολίτες πάντως δικαιούνται αλλά και οφείλουν να ερωτούν: «Εσείς οι Αντιπροσωπεύσεις, τι κάνατε γι’ αυτόν τον Χάρτη;»<br /><br />Εμείς κάτι κάναμε. Και θα κάνουμε περισσότερα. Και εφόσον η ΑΟΖ είναι η ίδια η νομιμότητα, θα σας ταράξουμε στην ΑΟΖ!<div><br /></div><div><a href="https://cretaone.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νόμο είπαμε, για το Χάρτη της Σεβίλλης.Εσείς ξαναστέλνετε εξορία το Θουκιδίδη.

Το Μικρό της θαλάσσης κράτος κάνει τη δεύτερη εξορία, γιατί ο συγγραφέας του Πελοποννησιακού Πολέμου επιμένει για το Μέγα Γράφει ο Χ. Κηπουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σεισμός στην Ουάσιγκτον: Ο Τραμπ κατηγορεί την Κίνα για εκλογική συνωμοσία και «συγκάλυψη».

<img height="160" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/trump-si-2-768x614.jpg" width="776" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος ανοίγει νέο μέτωπο με τις υπηρεσίες πληροφοριών, επαναφέροντας τη σύγκρουση για τις εκλογές του 2020 και την παγκόσμια μάχη επιρροής ΗΠΑ–Κίνας<br /><br />Η πολιτική σκηνή των Ηνωμένων Πολιτειών εισέρχεται ξανά σε περίοδο έντονης πόλωσης, καθώς ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εξαπέλυσε νέες βαριές κατηγορίες για την εκλογική διαδικασία του 2020, υποστηρίζοντας ότι η Κίνα επιχείρησε να επηρεάσει το αποτέλεσμα και ότι τμήματα των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών απέκρυψαν κρίσιμες πληροφορίες από την κυβέρνηση και την κοινή γνώμη.<br /><br />Σε τηλεοπτικό διάγγελμα από τον Λευκό Οίκο, ο Τραμπ παρουσίασε αποχαρακτηρισμένα έγγραφα τα οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, αποδεικνύουν μια ευρύτερη επιχείρηση κινεζικής παρέμβασης στις αμερικανικές εκλογές. Ισχυρίστηκε ότι το Πεκίνο απέκτησε τεράστιο όγκο δεδομένων ψηφοφόρων και ότι υπήρξε προσπάθεια δημιουργίας παράνομων ψήφων υπέρ του Τζο Μπάιντεν. <div><br />Η σύγκρουση με τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών<br /><br />Η πιο σοβαρή διάσταση των δηλώσεων Τραμπ αφορά την ευθεία αμφισβήτηση των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών. Ο πρόεδρος υποστήριξε ότι αξιωματούχοι του λεγόμενου «βαθέος κράτους» απέκρυψαν στοιχεία σχετικά με κινεζικές επιχειρήσεις επιρροής και εμπόδισαν την πλήρη ενημέρωση της πολιτικής ηγεσίας.<br /><br />Οι ισχυρισμοί αυτοί έρχονται σε αντίθεση με προηγούμενες αξιολογήσεις των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών, οι οποίες ανέφεραν ότι υπήρχαν κινεζικές προσπάθειες συλλογής πληροφοριών και επιρροής, αλλά δεν βρέθηκαν στοιχεία ότι το Πεκίνο άλλαξε το αποτέλεσμα της προεδρικής εκλογής του 2020 ή αλλοίωσε τη διαδικασία καταμέτρησης των ψήφων.</div><div><br />Η γεωπολιτική διάσταση: ΗΠΑ και Κίνα σε έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο τεχνολογίας και επιρροής<br /><br />Πέρα από την εσωτερική αμερικανική πολιτική αντιπαράθεση, η υπόθεση εντάσσεται στη μεγαλύτερη στρατηγική σύγκρουση μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν την Κίνα τον σημαντικότερο γεωπολιτικό ανταγωνιστή τους στον 21ο αιώνα, με πεδία αντιπαράθεσης που περιλαμβάνουν:κυβερνοασφάλεια και ψηφιακές επιχειρήσεις επιρροής,<br />τεχνολογική κυριαρχία στην τεχνητή νοημοσύνη και τα ημιαγωγά,<br />στρατιωτική ισορροπία στον Ινδο-Ειρηνικό,<br />έλεγχο κρίσιμων υποδομών και δεδομένων.<br /><br />Η κατηγορία ότι μια ξένη δύναμη επιχείρησε να επηρεάσει την αμερικανική δημοκρατική διαδικασία αγγίζει ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα της διεθνούς πολιτικής: την ασφάλεια των εκλογών στη νέα εποχή του κυβερνοχώρου. </div><div><br />Η πολιτική αξιοποίηση και οι επόμενες κινήσεις<br /><br />Η αναζωπύρωση της συζήτησης για την εκλογική ασφάλεια αποτελεί σημαντικό πολιτικό εργαλείο για τον Τραμπ και τους Ρεπουμπλικανούς, καθώς το θέμα της εμπιστοσύνης στους θεσμούς παραμένει βαθιά διχαστικό στην αμερικανική κοινωνία.<br /><br />Οι επικριτές του προέδρου υποστηρίζουν ότι οι νέες δηλώσεις αναπαράγουν αμφισβητούμενους ισχυρισμούς για το 2020 και ενισχύουν τη δυσπιστία απέναντι στους εκλογικούς θεσμούς. Από την άλλη πλευρά, οι υποστηρικτές του θεωρούν ότι η κυβέρνηση έχει υποχρέωση να διερευνήσει κάθε πιθανή ξένη παρέμβαση, ακόμη και αν αυτή αφορά προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις.<br />Ένα νέο κεφάλαιο στην παγκόσμια μάχη για την πληροφορία<br /><br />Η υπόθεση ξεπερνά τα όρια μιας αμερικανικής πολιτικής διαμάχης. Αναδεικνύει το πώς οι εκλογές, η τεχνολογία και η γεωπολιτική ισχύς έχουν πλέον συνδεθεί άμεσα.<br /><br />Στον 21ο αιώνα, η μάχη για την επιρροή δεν διεξάγεται μόνο με στρατούς και οικονομικές κυρώσεις, αλλά και μέσα από δεδομένα, κυβερνοεπιχειρήσεις, πληροφοριακές εκστρατείες και τον έλεγχο της αφήγησης.<br /><br />Η αντιπαράθεση Τραμπ–υπηρεσιών πληροφοριών αναμένεται να συνεχιστεί, επηρεάζοντας όχι μόνο την αμερικανική πολιτική σκηνή αλλά και τη διεθνή συζήτηση για την ασφάλεια των δημοκρατιών απέναντι στις νέες μορφές υβριδικού πόλεμου</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σεισμός στην Ουάσιγκτον: Ο Τραμπ κατηγορεί την Κίνα για εκλογική συνωμοσία και «συγκάλυψη».

Βασιλης Διαμαντακος Ο Αμερικανός πρόεδρος ανοίγει νέο μέτωπο με τις υπηρεσίες πληροφοριών, επαναφέροντας τη σύγκρουση για τις εκλογές του 20...

Διαβάστε την συνέχεια

«Το πυρηνικό ζήτημα διαπραγματεύεται, το Ορμούζ όχι». Το σχέδιο 15ετίας του Χαμενεΐ έγινε ο βασικός μοχλός πίεσης του Ιράν κατά των ΗΠΑ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Hormuz.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="714" data-original-width="1280" height="112" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Hormuz.jpeg" width="771" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Πριν από περίπου δεκαπέντε χρόνια, καθώς η διεθνής κοινότητα παρακολουθούσε με αυξανόμενη ανησυχία την εξέλιξη του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης, ο Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ έλαβε μια απόφαση που έμελλε να αλλάξει τα γεωπολιτικά δεδομένα του σήμερα. Κάλεσε τους στρατιωτικούς του συμβούλους και έδωσε μια σαφή, κατεπείγουσα εντολή: να καταρτιστεί άμεσα ένα σχέδιο για το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ.</div><div><br /></div>Όπως αποκάλυψε πρόσφατα στην κρατική τηλεόραση ο υποστράτηγος Ραχίμ Σαφαβί, στρατιωτικός σύμβουλος του εκλιπόντος ανώτατου ηγέτη, ο Χαμενεΐ είχε προβλέψει ότι αυτή η στρατηγική θα αποδεικνυόταν απαραίτητη στο μέλλον. Μάλιστα, όταν ο Σαφαβί ζήτησε διορία τριών μηνών για την προετοιμασία, ο Χαμενεΐ τη μείωσε δραστικά σε μόλις έναν μήνα, δείχνοντας την κρισιμότητα που απέδιδε στην επιχείρηση. Στην πορεία, οι Ιρανοί σχεδιαστές επέκτειναν το δόγμα τους, αναπτύσσοντας στρατηγικές αποκλεισμού όχι μόνο για τον Κόλπο, αλλά και για τη Θάλασσα του Ομάν, την Ερυθρά Θάλασσα, ακόμη και την ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το Ορμούζ εκτοπίζει τα πυρηνικάηορμ<br /><br />Για χρόνια, οι απειλές της Τεχεράνης για κλείσιμο των στενών αντιμετωπίζονταν από τη Δύση ως απλή ρητορική, καθώς θεωρείτο ότι ένα τέτοιο βήμα θα επιστρατευόταν μόνο σε περίπτωση υπαρξιακού πολέμου. Αυτή η στιγμή όμως ήρθε τον περασμένο Φεβρουάριο, με τις πρώτες αεροπορικές επιθέσεις της συμμαχίας ΗΠΑ και Ισραήλ, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο του Χαμενεΐ και άλλων κορυφαίων στελεχών του καθεστώτος.<br />Έχοντας υποστεί βαρύτατα πλήγματα στις κύριες εγκαταστάσεις εμπλουτισμού ουρανίου κατά τη διάρκεια του περσινού πολέμου των 12 ημερών, το Ιράν έθεσε για πρώτη φορά σε εφαρμογή το σχέδιο του Χαμενεΐ. Στοχοποιώντας την εμπορική ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ —από όπου πριν τη σύγκρουση διερχόταν το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου— η Τεχεράνη προκάλεσε τη χειρότερη ενεργειακή κρίση των τελευταίων ετών, αποκτώντας παράλληλα έναν πανίσχυρο μοχλό πίεσης.<br />Όπως χαρακτηριστικά δηλώνει στέλεχος του καθεστώτος, αποτυπώνοντας τη νέα πραγματικότητα: «Το πυρηνικό ζήτημα μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Το Ορμούζ όχι. Η μόνη λύπη τώρα είναι ότι θα έπρεπε να είχαμε κλείσει τα στενά πριν από χρόνια, όταν οι ΗΠΑ επέβαλαν για πρώτη φορά κυρώσεις».<div><br />Το ναυάγιο της συμφωνίας του Ιουνίου<br /><br />Η αποφασιστικότητα της Τεχεράνης να διατηρήσει τον έλεγχο της θαλάσσιας διόδου οδήγησε και στην κατάρρευση της προσχεδιασμένης συμφωνίας του Ιουνίου. Ενώ το μνημόνιο συναντίληψης προέβλεπε την άρση του αμερικανικού αποκλεισμού στα ιρανικά λιμάνια με αντάλλαγμα τη σταδιακή επανέναρξη της εμπορικής ναυτιλίας, η προσπάθεια της Ουάσιγκτον να κατευθύνει τα πλοία κατά μήκος των ακτών του Ομάν πυροδότησε νέα κρίση.<br />Το Ιράν άρχισε να στοχοποιεί σκάφη που κατηγόρησε ότι χρησιμοποιούσαν «μη εξουσιοδοτημένη» διαδρομή, επιμένοντας ότι τα στενά πρέπει να παραμείνουν υπό τον απόλυτο έλεγχό του για όσο διαρκεί ο πόλεμος. Η απάντηση των ΗΠΑ με νέες αεροπορικές επιδρομές και επαναφορά του αποκλεισμού έχει φέρει τις δύο πλευρές στα πρόθυρα μιας νέας, γενικευμένης σύγκρουσης, προτού καν ξεκινήσουν οι ουσιαστικές συζητήσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα.<br /><br />Η ασυμμετρία στη διαπραγμάτευση και το παιχνίδι αντοχής<br /><br />Η παρούσα φάση αναδεικνύει μια έντονη ασυμμετρία στις θέσεις των δύο πλευρών:<br />Η Ουάσιγκτον βιάζεται: Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δέχεται ισχυρές εσωτερικές πιέσεις για τη μείωση των τιμών της ενέργειας ενόψει των κρίσιμων ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου.<br />Η Τεχεράνη καθυστερεί: Το ιρανικό καθεστώς εκτιμά ότι έχει πολύ υψηλότερο όριο αντοχής στον οικονομικό πόνο από ό,τι η αμερικανική κυβέρνηση και επιλέγει τη στρατηγική των αργών διαπραγματεύσεων.<br /><br />Σύμφωνα με τον Αλί Βαέζ του Crisis Group, για πρώτη φορά από τη δεκαετία του 1980, το Ιράν κατάφερε να απαντήσει στον οικονομικό καταναγκασμό των ΗΠΑ με το ίδιο νόμισμα, πλήττοντας την αμερικανική οικονομία. «Θέλουν να χρησιμοποιήσουν αυτό το προηγούμενο για να στείλουν το μήνυμα στην Ουάσιγκτον ότι ένας νέος πόλεμος θα σημαίνει ένα ακόμη οικονομικό σοκ. Αυτό είναι πλέον το κύριο μέσο αποτροπής τους», εξηγεί ο Βαέζ.</div><div><br />Οι κόκκινες γραμμές και το αβέβαιο μέλλον<br /><br />Οι απαιτήσεις του Ιράν για την επόμενη μέρα είναι ξεκάθαρες και μη διαπραγματεύσιμες. Ζητά τον αποκλειστικό έλεγχο της διαχείρισης της θαλάσσιας διόδου από κοινού με το Ομάν, απορρίπτοντας κάθε αμερικανική απόπειρα δημιουργίας εναλλακτικής ναυτιλιακής λωρίδας, ενώ σχεδιάζει να επιβάλει «τέλη παροχής υπηρεσιών» στα διερχόμενα πλοία.</div><div><br />Παράλληλα, το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης απειλεί ανοιχτά με επέκταση των επιχειρήσεων και κλείσιμο και άλλων οδών εξαγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου.<br />Την ίδια ώρα, αν και οι αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις στις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις μείωσαν την αίσθηση του κατεπείγοντος για το πυρηνικό πρόγραμμα, η Τεχεράνη διατηρεί την τεχνογνωσία ανασυγκρότησής του. Ο Ντόναλντ Τραμπ απειλεί τώρα με πλήγματα στην εξαιρετικά προστατευμένη, υπόγεια εγκατάσταση κάτω από το Kolang Gazla («Όρος Αξίνα»), ενώ το Ιράν αρνείται να στείλει το απόθεμα εμπλουτισμένου ουρανίου του στο εξωτερικό.</div><div><br />Όπως επισημαίνει ο πρώην Αμερικανός αξιωματούχος Βάλι Νασρ, η διατήρηση του ελέγχου των στενών λειτουργεί για το Ιράν ως η υπέρτατη εγγύηση ότι οποιαδήποτε συμφωνία υπογραφεί για το πυρηνικό ζήτημα θα εφαρμοστεί στην πράξη. Με τα δεδομένα αυτά, η μάχη για το Ορμούζ υποβαθμίζει τις πυρηνικές συνομιλίες σε δευτερεύουσας σημασίας, καθιστώντας, κατά τις πηγές του καθεστώτος, μια συνολική διευθέτηση να φαντάζει αυτή τη στιγμή σχεδόν αδύνατη.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Το πυρηνικό ζήτημα διαπραγματεύεται, το Ορμούζ όχι». Το σχέδιο 15ετίας του Χαμενεΐ έγινε ο βασικός μοχλός πίεσης του Ιράν κατά των ΗΠΑ.

Πριν από περίπου δεκαπέντε χρόνια, καθώς η διεθνής κοινότητα παρακολουθούσε με αυξανόμενη ανησυχία την εξέλιξη του πυρηνικού προγράμματος τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν Vs ΗΠΑ με… έπαθλο το Ορμούζ: Αμερικανικό ρεσάλτο σε τάνκερ στον Κόλπο του Ομάν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/keimeno_us_resalto_oman1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1218" data-original-width="1900" height="128" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/keimeno_us_resalto_oman1.jpg" width="765" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ιρανικός στρατός: «Τα Στενά του Ορμούζ δεν θα επιστρέψουν ποτέ στην προπολεμική κατάσταση»</span></h3><b> Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Γύρω-γύρω όλοι και στη μέση τα Στενά του Ορμούζ… Η CENTCOM έδωσε το έναυσμα για την έκτη σερί νύχτα αμερικανικών επιθέσεων με στόχο την «υποβάθμιση των στρατιωτικών δυνατοτήτων του <a href="https://www.newsbreak.gr/tag/iran/">Ιράν</a>» και στοχεύοντας υποδομές, με εκρήξεις να αναφέρονται σε όλη τη νότια Ισλαμική Δημοκρατία. Τα ΜΜΕ της χώρας να μεταδίδουν επιθέσεις των ΗΠΑ σε γέφυρες, σιδηροδρομικούς υποσταθμούς και στο αεροδρόμιο Ιρανσχάρ.<br /><br /><div class="embed-x" style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin-left: auto; margin-right: auto;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2077872894483607996" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=true&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2077872894483607996&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fgeopolitiki-amyna%2F1028435%2Firan-ipa-ormoyz-resalto%2F&sessionId=bf8efe5bb557a76b1286d0b3c73e5feb0abc39de&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 672px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="box-sizing: border-box; margin-bottom: 26px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; transition: font-size 0.18s, line-height 0.18s;"></p></div>Το νησί Κεσμ, το Μπουσέρ η Αχβάζ, το Μπαντάρ Αμπάς, η Τσαμπαχάρ, το Μπαντάρ-ε Χαμίρ, το λιμάνι Μπαντάρ Λένγκεχ και άλλες πόλεις, δέχονται σφοδρό κύμα βομβαρδισμών από τις αμερικανικές δυνάμεις.<br /><br />Ιρανικά πρακτορεία αναφέρουν ότι δύο άτομα σκοτώθηκαν και οκτώ τραυματίστηκαν σε αμερικανική επιδρομή στη γέφυρα Κεχβαρστάν. Το κρατικό IRIB είπε ότι πύραυλοι εδάφους-εδάφους HIMARS εκτοξεύτηκαν από το Κουβέιτ προς το Ιράν.<br /><br />Οι ΗΠΑ έχουν 50.000 στρατιώτες στη Μέση Ανατολή και είναι έτοιμοι να εκτελέσουν οποιαδήποτε αποστολή, δήλωσε εκπρόσωπος του αμερικανικού στρατού στο Al Jazeera.<br />Ορμούζ: Δεν θα επιστρέψει ποτέ στην προπολεμική κατάσταση<br /><br />Οι ΗΠΑ είναι «τρομοκρατημένες» από την «κυριαρχία» του Ιράν στο Ορμούζ, λέει ο εκπρόσωπος των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων Εμπραχίμ Ζολφαγκάρι και επισημαίνει: «Όλος ο κόσμος είδε ότι εσείς ήσασταν αυτοί που ξεκινήσατε τις επιθέσεις στις υποδομές. Θα εκπλαγείτε!»<br /><br />«Οι ΗΠΑ είναι αυτές που εργάζονται για την αποσταθεροποίηση της ασφάλειας στα Στενά του Ορμούζ», δήλωσε ακόμα ο Ζολφαγκάρι και τόνισε: «Η κατάσταση εκεί δεν θα επιστρέψει ποτέ σε αυτό που ήταν πριν από τον 40ήμερο πόλεμο».<br /><br />Το Ιράν ζήτησε από τις χώρες του Κόλπου «να μην επιτρέψουν στην Αμερική να χρησιμοποιήσει τα εδάφη τους για να μας επιτεθεί», ανέφερε ακόμα και πρόσθεσε: «Εάν οι χώρες της περιοχής συνεργαστούν μαζί μας και απέχουν από τη συνεργασία με την Αμερική, θα επιτύχουμε συλλογική ασφάλεια μαζί».<div><br />CENTCOM: Τα Στενά του Ορμούζ και τα γύρω ύδατα παραμένουν ελεύθερα και ανοιχτά<br /><br />Ρεσάλτο Αμερικανών πεζοναυτών στο τάνκερ M/T Wen Yao το οποίο τελεί υπό καθεστώς κυρώσεων ανακοίνωσε η CENTCOM η οποία επιμένει ότι το Ορμούζ είναι ανοιχτό:<br /><br />«Πεζοναύτες των ΗΠΑ από την 11η Μονάδα Εκστρατείας Πεζοναυτών πραγματοποιούν επαλήθευση επιβίβασης στο M/T Wen Yao στον Κόλπο του Ομάν, στις 16 Ιουλίου.<br /><br />Μέχρι σήμερα, οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν ανακατευθύνει 3 εμπορικά πλοία που προσπαθούσαν να παραβιάσουν τον αποκλεισμό, έχουν ακινητοποιήσει 1 που δεν συμμορφώθηκε και έχουν επιβιβαστεί σε 1, για να διασφαλίσουν την πλήρη συμμόρφωση με τον συνεχιζόμενο ναυτικό αποκλεισμό των ΗΠΑ κατά του Ιράν.<br /><br />Τα Στενά του Ορμούζ και τα γύρω ύδατα παραμένουν ελεύθερα και ανοιχτά, με εξαίρεση για τα πλοία που επιχειρούν να παραβιάσουν τον αμερικανικό αποκλεισμό από χάλυβα».<br /><br />Καταστροφές στο Μπαντάρ Αμπάς<br /><br />Εικόνες από την ιρανική πόλη Μπαντάρ Αμπάς δείχνουν σημάδια καταστροφής μετά τις τελευταίες αμερικανικές επιδρομές, όπως μεταδίδει το Al Jazeera Arabic.<br /><br />Οι ΗΠΑ στόχευσαν έναν πύργο επικοινωνιών σε έναν λόφο της πόλης, προκαλώντας διακοπή ρεύματος στην περιοχή, ανέφερε νωρίτερα το πρακτορείο Tasnim, προσθέτοντας ότι 7 άνθρωποι τραυματίστηκαν επίσης από αμερικανική επίθεση.<br /><br /></div><div>«Σειρά εκρήξεων στο Κουβέιτ»<br /><br />Το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Fars μεταδίδει εν τω μεταξύ μια «σειρά εκρήξεων» στο Κουβέιτ, οι οποίες ακούγονταν μέχρι τη Βασόρα στο νότιο Ιράκ. Νωρίτερα την Πέμπτη (16/7), το Κουβέιτ είχε αναφέρει ότι εντόπισε 32 «εχθρικά drones» στον εναέριο χώρο του.<br /><br />Το ιρακινό δίκτυο Sabreen News ανέφερε ότι αμερικανικά ραντάρ έγιναν στόχος στο Κουβέιτ, κοντά στη βάση Ουμ Κασρ:</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν Vs ΗΠΑ με… έπαθλο το Ορμούζ: Αμερικανικό ρεσάλτο σε τάνκερ στον Κόλπο του Ομάν.

Ιρανικός στρατός: «Τα Στενά του Ορμούζ δεν θα επιστρέψουν ποτέ στην προπολεμική κατάσταση»  Ιωάννα Γκορόγια Γύρω-γύρω όλοι και στη μέση τα Σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπαράζ αμερικανικών επιθέσεων κοντά στα Στενά του Ορμούζ. Έτοιμο για αντίποινα το Ιράν.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/07/CENTCOM-PERSIKOS-IRAN-USA11-630x400.jpg" width="750" /><br /><br />Σε τροχιά επικίνδυνης κλιμάκωσης εισέρχεται η κατάσταση στη Μέση Ανατολή, μετά από μπαράζ αμερικανικών επιθέσεων σε στρατηγικά σημεία του νοτίου Ιράν, την ώρα που η Τεχεράνη προετοιμάζει τους συμμάχους της για ασύμμετρα αντίποινα που μπορεί να προκαλέσουν παγκόσμιο ενεργειακό σοκ.<br /><br />Στο στόχαστρο το νησί Κεσμ και το Μπαντάρ Αμπάς<br /><br />Σύμφωνα με ιρανικά Μέσα Ενημέρωσης, οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις εξαπέλυσαν επιθέσεις σε διάφορες περιοχές κοντά στα στρατηγικής σημασίας Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Πολλαπλά χτυπήματα στο Κεσμ: Το νησί Κεσμ επλήγη επανειλημμένα από αμερικανικούς πυραύλους αργά το απόγευμα, όπως επιβεβαίωσε το κυβερνείο της επαρχίας Χορμουζγκάν μέσω των ειδησεογραφικών πρακτορείων Fars και Tasnim.<br /><br />Οι επιθέσεις σημειώθηκαν γύρω στις 18.00 τοπική ώρα.<br /><br />Αεροπορικές επιδρομές στο Μπαντάρ Αμπάς: Η ιρανική κρατική τηλεόραση μετέδωσε ότι και η περιοχή του Μπαντάρ Αμπάς έγινε στόχος αεροπορικών επιδρομών από τις ΗΠΑ.<br /><br />Βάσει των δηλώσεων τοπικών αξιωματούχων, δεν έχουν αναφερθεί μέχρι στιγμής θύματα από το συγκεκριμένο κύμα επιθέσεων στο ιρανικό έδαφος.<br />Το τελεσίγραφο του Ιράν: «Κλείστε την Ερυθρά Θάλασσα»<br /><br />Πίσω από τις κλειστές πόρτες, η Τεχεράνη φαίνεται πως οργανώνει ήδη την απάντησή της.<br /><br />Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Reuters, το Ιράν ζήτησε από το κίνημα των Χούτι στην Υεμένη να βρίσκεται σε πλήρη ετοιμότητα προκειμένου να αποκλείσει την πετρελαϊκή δίοδο της Ερυθράς Θάλασσας, σε περίπτωση που οι ΗΠΑ πλήξουν τις ιρανικές ενεργειακές υποδομές.<br /><br />Μια τέτοια κίνηση θα αποτελούσε άμεση απειλή για τον παγκόσμιο εφοδιασμό καυσίμων. Όπως αναφέρουν διπλωματικές και περιφερειακές πηγές:<br /><br />-Το σχέδιο έχει ήδη συζητηθεί και εγκριθεί από την ανώτατη ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας.<br /><br />-Το σχετικό μήνυμα διαβιβάστηκε πρόσφατα στους αντάρτες Χούτι, χωρίς ωστόσο να αποσαφηνίζεται αν η επικοινωνία έγινε πριν ή μετά τις πρόσφατες προειδοποιήσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για πιθανά πλήγματα στις ιρανικές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις.<br />Σε θέση μάχης οι Χούτι – Απειλές και κατά της Σαουδικής Αραβίας<br /><br />Πηγές προσκείμενες στους Χούτι επιβεβαιώνουν ότι οι δυνάμεις τους έχουν ολοκληρώσει τις προπαρασκευές τους.<br /><br />Έχουν ήδη αναπτυχθεί πύραυλοι και drones στα υψώματα της Χοντέιντα και στον Κόλπο του Άντεν, θέτοντας υπό άμεση απειλή το στενό Μπαμπ ελ Μαντέμπ.<br /><br />Το μόνο που απομένει, όπως αναφέρουν, είναι η τελική εντολή για την έναρξη των επιχειρήσεων.<br /><br />Παράλληλα, ο ηγέτης της οργάνωσης, Αμπντούλ Μαλίκ αλ Χούτι, έστειλε ξεκάθαρο προειδοποιητικό μήνυμα και προς το Ριάντ.<br /><br />Δήλωσε πως όλες οι πετρελαϊκές και ζωτικές εγκαταστάσεις της Σαουδικής Αραβίας, καθώς και το αεροδρόμιο της πρωτεύουσας, θα αποτελέσουν άμεσους στόχους εάν το Ριάντ αποφασίσει να εμπλακεί ή να στηρίξει μια ολοκληρωτική επίθεση εναντίον της Υεμένης<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μπαράζ αμερικανικών επιθέσεων κοντά στα Στενά του Ορμούζ. Έτοιμο για αντίποινα το Ιράν.

Σε τροχιά επικίνδυνης κλιμάκωσης εισέρχεται η κατάσταση στη Μέση Ανατολή, μετά από μπαράζ αμερικανικών επιθέσεων σε στρατηγικά σημεία του νο...

Διαβάστε την συνέχεια

Το χάσμα μεταξύ Τραμπ και Νετανιάχου μεγαλώνει.

<img height="113" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/83/8390cb32b1c04b838ea888c954eb14e1.jpg?quality=85&404=default&v=8" width="773" /><br /><br />Γράφει η<b> Mairav Zonszein</b><br />Μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου του 2023, όταν το Ισραήλ βρέθηκε στην πιο ευάλωτη στιγμή του και απορροφήθηκε πλήρως από την προσπάθεια να αποκαταστήσει την ισχύ του, οι ηγέτες του έθεσαν τον πήχη της επιτυχίας σε ανέφικτα ύψη: στο επίπεδο του αήττητου.<br /><br />Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου μίλησε για "ολοκληρωτική νίκη" και εξαπέλυσε μια εκστρατεία που κατέστρεψε τη Γάζα. Στη συνέχεια, έστρεψε το βλέμμα του στη Χεζμπολάχ στον Λίβανο, στους Χούθι στην Υεμένη, σε τμήματα της Συρίας και στο Ιράν. Η δυνατότητα συνέχισης των πολεμικών επιχειρήσεων χωρίς περιορισμούς - τόσο εσωτερικούς όσο και εξωτερικούς - κατέστη αυτοσκοπός για την κυβέρνηση του. Και καθώς ο πόλεμος μετατρεπόταν σε μια νέα μόνιμη κατάσταση, το να τάσσεται κανείς υπέρ του Ισραήλ άρχισε να ταυτίζεται με τη στήριξη - ή τουλάχιστον τη μη αμφισβήτηση - αυτού του δόγματος ασφαλείας.<br /><br />Είναι, λοιπόν, κατανοητό το σοκ και η αγανάκτηση που νιώθουν οι Ισραηλινοί παρακολουθώντας το χάσμα που έχει πλέον διαμορφωθεί στις σχέσεις μεταξύ της κυβέρνησης Τραμπ και της ισραηλινής κυβέρνησης. Το βλέπουμε παντού: στα σχόλια του προέδρου Τραμπ προς τον Νετανιάχου που διέρρευσαν στις αρχές Ιουνίου – για την κλιμάκωση των επιχειρήσεων του Ισραήλ στον Λίβανο, όταν φέρεται να τον αποκάλεσε "τρελό", προσθέτοντας ότι "όλοι σε μισούν πια" - μέχρι τις πρόσφατες προσπάθειες του αντιπροέδρου Τζέι Ντι Βανς να βάλει το Ισραήλ στη θέση του.<br /><br />Αν και ο Νετανιάχου είναι προσεκτικός μέχρι τώρα να μην εκδηλώσει τη δυσαρέσκεια του, οι υποστηρικτές του στα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης δεν είναι τόσο μετρημένοι στα λόγια τους. Ένας ακροδεξιός παρουσιαστής στην τηλεόραση, ο Γινόν Μαγκάλ, αποκάλεσε τον Βανς "απόβρασμα" και χρησιμοποίησε έναν υποτιμητικό όρο για τους Εβραίους προκειμένου να περιγράψει τους απεσταλμένους του Τραμπ, τον Στιβ Γουίτκοφ και τον Τζάρεντ Κούσνερ. Μια άλλη εξέχουσα ισραηλινή προσωπικότητα και σύμμαχος του Νετανιάχου δήλωσε στο περιοδικό The New Yorker ότι ένιωθε "σοκαρισμένος" από τη συμφωνία που έκλεισε ο Τραμπ με το Ιράν και ότι, κατά πάσα πιθανότητα, σοκαρισμένος ήταν και ο Νετανιάχου. Μια δημοσκόπηση που διεξήχθη στο Ισραήλ, μετά την υπογραφή του μνημονίου κατανόησης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, έδειξε κατακόρυφη πτώση της δημοτικότητας του Τραμπ.<br /><br />Είναι πρόωρο να μιλάμε για πλήρη ρήξη στη συμμαχία ΗΠΑ-Ισραήλ ή στη σχέση μεταξύ των ηγετών των δύο χωρών. Ωστόσο, αναμφίβολα βρίσκονται σε κρίσιμο σημείο. Ο δυσανάλογα μεγάλος ρόλος του Ισραήλ στην αμερικανική πολιτική σκηνή, η στρατιωτική και οικονομική κυριαρχία του στην περιοχή - την οποία στήριξαν και κατέστησαν δυνατή οι ΗΠΑ επί μακρόν - καθώς και η επιτυχία του φιλοϊσραηλινού λόμπι, όλα αυτά βρίσκονται πλέον σε μια ρευστή φάση. Το Ισραήλ πόνταρε όλο το πολιτικό του κεφάλαιο σε αυτόν τον τελευταίο γύρο αντιπαράθεσης με το Ιράν, αλλά το αποτέλεσμα δεν το δικαίωσε.<br /><br />Η ρωγμή στη σχέση αυτή είναι πιο εμφανής στις δηλώσεις του Βανς. Πρόσφατα είπε στον αρθρογράφο της στήλης γνώμης των Times, Ρος Ντάουθατ, ότι θα μετέφερε το εξής μήνυμα στους ακροδεξιούς υπουργούς του Ισραήλ που άσκησαν κριτική στη συμφωνία των ΗΠΑ με το Ιράν: "Δεν μπορείτε να επιλύετε κάθε πρόβλημα εθνικής ασφάλειας που αντιμετωπίζετε απλώς καταφεύγοντας σε σκοτωμούς". Στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια ενημέρωσης του Τύπου στον Λευκό Οίκο, ο αντιπρόεδρος συνέχισε στο ίδιο μήκος κύματος, δηλώνοντας: "Αν συμμετείχα στο υπουργικό συμβούλιο της ισραηλινής κυβέρνησης, ίσως να [προτιμούσα] να μην κάνω επιθέσεις στον μοναδικό ισχυρό σύμμαχο που μου έχει απομείνει σε ολόκληρο τον κόσμο".<br /><br />Πράγματι, κατά καιρούς φαινόταν ότι ο Βανς προωθούσε ένα νέο δόγμα για το Ισραήλ στους κόλπους της αμερικανικής κυβέρνησης. Τον περασμένο μήνα, μιλώντας σε ένα χριστιανικό podcast συντηρητικής κατεύθυνσης, δήλωσε ότι, αν και "μερικές φορές η κριτική προς το Ισραήλ καταλήγει σε μίσος κατά των Εβραίων", οι φιλοϊσραηλινές φωνές στις ΗΠΑ υποπίπτουν στο σφάλμα να "ταυτίζουν την κριτική προς μια συγκεκριμένη κυβέρνηση με το μίσος κατά των Εβραίων. Διότι, αν τα πάντα συνιστούν μίσος κατά των Εβραίων, τότε τίποτα δεν αποτελεί μίσος κατά των Εβραίων". Σημείωσε επίσης ότι είναι λάθος να θεωρούμε πως τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του Ισραήλ ταυτίζονται σε όλες τις περιπτώσεις.<br /><br />Μένει να φανεί αν η αμερικανική πολιτική απέναντι στο Ισραήλ θα αλλάξει ουσιαστικά - είτε όσον αφορά τη στρατιωτική βοήθεια και τη διπλωματική κάλυψη, είτε με την άρνηση των ΗΠΑ να χαλιναγωγήσουν το Ισραήλ στην προσπάθεια του να αποτρέψει τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους μέσω της βίας των εποίκων και της προσάρτησης της Δυτικής Όχθης. Ωστόσο, ο Βανς ανέδειξε ένα πραγματικό ζήτημα για το οποίο οι Αμερικανοεβραίοι της Αριστεράς κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου εδώ και καιρό: αν τα πάντα αποτελούν απειλή για τους Εβραίους, τότε καθίσταται πρακτικά αδύνατο να εντοπιστούν οι πραγματικές απειλές. Με την ίδια λογική, αν το Ισραήλ βρίσκεται διαρκώς σε πόλεμο με τους πάντες, γίνεται αδύνατο να διαχωριστούν οι πραγματικές από τις υπερβολικές απειλές, ή να ξεχωρίσει κανείς πότε η ισραηλινή στρατιωτική ισχύς είναι αναγκαία, αποτελεσματική και δικαιολογημένη και πότε αποτελεί απλώς αντανακλαστική αντίδραση και μέσο αποφυγής οποιασδήποτε συμφωνίας μέσω συνομιλιών.<br /><br />Αυτό είναι το θεμελιώδες σφάλμα στον υφιστάμενο τρόπο δράσης του Ισραήλ, το οποίο θα κληθεί να αντιμετωπίσει όποιος και αν κερδίσει τις φετινές κοινοβουλευτικές εκλογές - είτε πρόκειται για τον Νετανιάχου είτε για κάποιον άλλον.<br /><br />Το Ισραήλ όχι μόνο δεν είναι ανίκητο, αλλά οφείλει να εξετάσει σοβαρά το ενδεχόμενο αλλαγής της στρατηγικής του. Δεν υπάρχει στρατιωτική λύση για κάθε πρόβλημα. Η αντίληψη "μηδενικού αθροίσματος" σχετικά με το τι σημαίνει να τάσσεται κανείς υπέρ του Ισραήλ έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, ώστε πλέον αποξενώνει ακόμη και τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της χώρας. Η επιλογή του Ισραήλ να υιοθετεί τη λογική του ολοκληρωτικού πολέμου και της διαρκούς χρήσης στρατιωτικής ισχύος, χωρίς να υπάρχει κάποιος εφικτός τελικός στόχος, φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα, υπονομεύοντας την ίδια την αποτελεσματικότητα και τη χρησιμότητά του.<br /><br />Αυτό είναι πιο εμφανές από ποτέ σήμερα, στον Λίβανο. Παρόλο που το Ισραήλ αναγκάστηκε να αποδεχθεί άλλη μία εκεχειρία με τη διαμεσολάβηση των ΗΠΑ, εξακολουθεί να διατηρεί στρατεύματα σε μεγάλα τμήματα του νότιου Λιβάνου και να εξαπολύει πλήγματα που το ίδιο χαρακτηρίζει αμυντικά. Πρόκειται για μια δοκιμασμένη συνταγή που οδηγεί σε παρατεταμένες εχθροπραξίες. Τις τελευταίες ημέρες, ο Νετανιάχου και ο υπουργός Άμυνας επέμειναν ότι ο ισραηλινός στρατός θα παραμείνει σε μια "ζώνη ασφαλείας" μέχρι να αφοπλιστεί η Χεζμπολάχ – κάτι που, στην πράξη, σημαίνει επ' αόριστον.<br /><br />Ο Νετανιάχου έχει διαμορφώσει μια κατάσταση στην οποία οποιαδήποτε σημαντική αποχώρηση ή παραχώρηση θα εκληφθεί ως ένδειξη αδυναμίας και συνθηκολόγησης, τόσο από τους Ισραηλινούς όσο και από τους Αμερικανούς.<br /><br />Εάν ο Τραμπ και ο Βανς εννοούν πραγματικά ότι επιθυμούν να σταθεροποιηθούν οι σχέσεις μεταξύ Λιβάνου και Ισραήλ, πρώτη προτεραιότητα θα πρέπει να αποτελέσει να βρεθεί ο βέλτιστος τρόπος για την ολοκληρωτική αποχώρηση του Ισραήλ από την περιοχή. Είναι προς το συμφέρον του Ισραήλ να βρει τρόπους να δρομολογήσει και να υλοποιήσει αυτή τη διαδικασία με δική του πρωτοβουλία, αντί να αναγκαστεί από άλλους να το κάνει. <br /><br />Μέχρι στιγμής, οι ΗΠΑ έχουν αλλάξει τη ρητορική τους στάση, αλλά δεν έχουν ακόμη ασκήσει την απαιτούμενη πίεση στον Νετανιάχου ώστε να τον αναγκάσουν να δράσει. Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι παραμένει ασαφές αν οι ίδιοι οι Ισραηλινοί θα αρχίσουν να αμφισβητούν τη λογική του "μηδενικού αθροίσματος" που ακολουθεί η χώρα τους. Οι Ισραηλινοί βρίσκονται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, καθώς ετοιμάζονται να προσέλθουν στις κάλπες και προσπαθούν να βρουν διέξοδο από έναν πόλεμο χωρίς ορίζοντα λήξης που διαρκεί ήδη σχεδόν τρία χρόνια, την αυξανόμενη διεθνή απομόνωση και την τραγική έλλειψη ηγετών ικανών να προτείνουν κάποια εναλλακτική λύση.<div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το χάσμα μεταξύ Τραμπ και Νετανιάχου μεγαλώνει.

Γράφει η Mairav Zonszein Μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου του 2023, όταν το Ισραήλ βρέθηκε στην πιο ευάλωτη στιγμή του και απορρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία δηλώνει έτοιμη για νέα “επέμβαση” στην Κύπρο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTKFTwoxSySwZOLpUmtiM8L0DNgzFdrozOW5qA_rEpcV17Hc1vlksV4nXyj&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="678" height="133" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTKFTwoxSySwZOLpUmtiM8L0DNgzFdrozOW5qA_rEpcV17Hc1vlksV4nXyj&s=10" width="752" /></a></div><div><br /></div>Σε νέες, άμεσες απειλές κατά της Κύπρου προχωρά η Τουρκία.Ο Υποναύαρχος Ζέκι Ακτούρκ, Σύμβουλος Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων και Εκπρόσωπος Τύπου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, μίλησε στην εβδομαδιαία ενημέρωση Τύπου.<br /><br />Ο τουρκικός Τύπος αναφέρει ως έκτακτη είδηση τις δηλώσεις από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας της χώρας σχετικά με την Κύπρο.<br />Σύμφωνα με την εφημερίδα Sabah: Η Τουρκία, με την αυξανόμενη στρατηγική της αποστολή στον κόσμο και την περιοχή, αναλαμβάνει επίσης μερικές από τις σημαντικότερες στρατιωτικο-διπλωματικές δραστηριότητες των τελευταίων χρόνων. Αυτή η κατάσταση φέρνει μαζί της ενέργειες που έρχονται σε αντίθεση με την ανάδειξη της Άγκυρας ως κυρίαρχου παράγοντα στην μεταβαλλόμενη ισορροπία δυνάμεων, ιδίως στη Μεσόγειο.<br /><br />Ένα σαφές μήνυμα προέρχεται από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (MSB) σχετικά με το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Κύπρο, το οποίο περιέχει «αβάσιμους, παράλογους και απαράδεκτους ισχυρισμούς». Το Υπουργείο δήλωσε: «Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις είναι πιο αποφασισμένες από ποτέ να απαντήσουν σε οποιαδήποτε εχθρική στάση που στοχεύει στην ασφάλεια του Τουρκοκυπριακού λαού».<br /><br />Ο Ακτούρκ δήλωσε ότι η HAVELSAN, η οποία ιδρύθηκε το 1982 και λειτουργεί στο πλαίσιο του Ιδρύματος Ενίσχυσης των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, συμβάλλει σημαντικά στην ανάπτυξη της εγχώριας και εθνικής αμυντικής βιομηχανίας με τις λύσεις που αναπτύσσει για τον αμυντικό, δημόσιο και ιδιωτικό τομέα στους τομείς της διοίκησης και ελέγχου, της προσομοίωσης, της εκπαίδευσης, των αυτόνομων συστημάτων, της κυβερνοασφάλειας και των τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών. <a href="https://echedoros.blog/?p=91973"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία δηλώνει έτοιμη για νέα “επέμβαση” στην Κύπρο

Σε νέες, άμεσες απειλές κατά της Κύπρου προχωρά η Τουρκία.Ο Υποναύαρχος Ζέκι Ακτούρκ, Σύμβουλος Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων και Εκπρόσωπος Τύ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σκληρό μήνυμα από Τουρκία σε Ελλάδα για εισβολή όπως το… 1940: «Θα φερθούμε όπως οι Γερμανοί, σε 24 ώρες θα πίνουμε καφέ στην Αθήνα»

<img height="127" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/12c8e3f1b53c29a6706a735882d9a5b4_XL.jpg?v=3" width="762" /><br /><br /><div>Νέες εμπρηστικές απειλές από την Άγκυρα…<br /><br />Σε μία ακόμη ακραία επίδειξη επιθετικής ρητορικής απέναντι στην Ελλάδα προχώρησε ο απόστρατος συνταγματάρχης Çağlar Özer, εξαπολύοντας πρωτοφανείς απειλές και αναφορές που επαναφέρουν στο προσκήνιο το κλίμα έντασης στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />Με δηλώσεις που προκαλούν έντονο προβληματισμό, ο Çağlar Özer επιχείρησε να συνδέσει ιστορικά γεγονότα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου με τις σημερινές ελληνοτουρκικές σχέσεις, υιοθετώντας μια ιδιαίτερα επιθετική και πολεμική ρητορική.</div><div><br />Αναφερόμενος στη γερμανική εισβολή στην Ελλάδα κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ισχυρίστηκε ότι οι ναζιστικές δυνάμεις κατέλαβαν τη χώρα μέσα σε μία νύχτα, ενώ έκανε ειδική αναφορά στην αεραπόβαση στην Κρήτη, υποστηρίζοντας ότι οι Έλληνες αιφνιδιάστηκαν.<br />Παράλληλα, υποστήριξε ότι την περίοδο της μεγάλης πείνας η Τουρκία απέστειλε επισιτιστική βοήθεια από το Edremit προς τη Λέσβο, παρουσιάζοντας την κίνηση αυτή ως απόδειξη της στάσης της Τουρκίας απέναντι στον ελληνικό λαό.</div><div><br />Ωστόσο, το πλέον ανησυχητικό σημείο των δηλώσεών του ήταν οι ευθείες στρατιωτικές απειλές κατά της Ελλάδας.</div><div><br />«Προειδοποιώ για ακόμη μία φορά.<br />Αν η κατάσταση οδηγηθεί σε σύγκρουση, οι Τούρκοι στρατιωτικοί διοικητές θα πίνουν τον καφέ τους στην Αθήνα 24 ώρες αργότερα» ανέφερε χαρακτηριστικά, σε μία φράση που αναμένεται να προκαλέσει έντονες αντιδράσεις.<br /><br />Πάγιες τουρκικές θέσεις<br /><br />Ο Çağlar Özer επανέφερε επίσης τις πάγιες τουρκικές θέσεις σχετικά με τις θαλάσσιες ζώνες, αμφισβητώντας ευθέως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.<br />Υποστήριξε ότι η Ελλάδα δεν επικαλέστηκε τη θέση περί Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης των νησιών στις διαπραγματεύσεις με την Ιταλία στο Ιόνιο, ενώ αναφέρθηκε και στο Καστελλόριζο (Meis),</div><div> αμφισβητώντας τον ρόλο του στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και των θαλάσσιων ζωνών.</div><div><br />Παράλληλα, εξαπέλυσε νέες προειδοποιήσεις για την παρουσία ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στα νησιά του Αιγαίου, υποστηρίζοντας ότι «δεν πρέπει να υπάρχει καμία στρατιωτική δραστηριότητα στα νησιά» και προειδοποιώντας ότι οι συνέπειες θα είναι «πολύ βαριές» εάν η κατάσταση συνεχιστεί.<br />Στο στόχαστρο των δηλώσεών του βρέθηκε και το Ισραήλ, με τον απόστρατο Τούρκο αξιωματικό να υποστηρίζει ότι επιχειρεί να χρησιμοποιήσει την Ελλάδα ως «αντιπρόσωπο» και «δεκανίκι» στην περιοχή, ισχυριζόμενος ότι η Αθήνα πέφτει σε αυτή την «παγίδα».<br />Παρά το ιδιαίτερα επιθετικό ύφος των δηλώσεών του, ο Çağlar Özer κατέληξε υποστηρίζοντας ότι «η Τουρκία δεν έχει πρόθεση ή στόχο να εισβάλει στην Ελλάδα», μία αναφορά που έρχεται σε εμφανή αντίθεση με τις προηγούμενες ευθείες απειλές περί στρατιωτικής κατάληψης της Αθήνας μέσα σε 24 ώρες.</div><div><br />Οι συγκεκριμένες τοποθετήσεις εντάσσονται στο ευρύτερο πλαίσιο της σκληρής εθνικιστικής ρητορικής που κατά διαστήματα καταγράφεται στην Τουρκία, τροφοδοτώντας το ήδη τεταμένο κλίμα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και προκαλώντας νέα ερωτήματα για το επίπεδο της έντασης στην περιοχή.<br /><br style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #212529; font-family: proxima-nova, -apple-system, BlinkMacSystemFont, "Segoe UI", Roboto, "Helvetica Neue", Arial, "Noto Sans", sans-serif, "Apple Color Emoji", "Segoe UI Emoji", "Segoe UI Symbol", "Noto Color Emoji"; font-size: 18px; margin: 0px; padding: 0px;" /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #212529; display: flex; font-family: proxima-nova, -apple-system, BlinkMacSystemFont, "Segoe UI", Roboto, "Helvetica Neue", Arial, "Noto Sans", sans-serif, "Apple Color Emoji", "Segoe UI Emoji", "Segoe UI Symbol", "Noto Color Emoji"; font-size: 18px; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2076331519275053304" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=bankingnewsgr&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2076331519275053304&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.bankingnews.gr%2Famyna-diplomatia%2Farticles%2F888589%2Fskliro-minyma-apo-tourkia-se-ellada-me-eisvoli-opos-to-1940-tha-ferthoyme-opos-oi-germanoi-se-24-ores-tha-pinoume-kafe-stin-athina&sessionId=a8cf25fd8b2fa5c290775b74facd8878984ad34f&siteScreenName=bankingnewsgr&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 697px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σκληρό μήνυμα από Τουρκία σε Ελλάδα για εισβολή όπως το… 1940: «Θα φερθούμε όπως οι Γερμανοί, σε 24 ώρες θα πίνουμε καφέ στην Αθήνα»

Νέες εμπρηστικές απειλές από την Άγκυρα… Σε μία ακόμη ακραία επίδειξη επιθετικής ρητορικής απέναντι στην Ελλάδα προχώρησε ο απόστρατος συντα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ραγδαίες εξελίξεις στην Ουκρανία. Η κυβέρνηση καταρρέει, χάος με διαδηλώσεις στο Κίεβο. Πρωτοφανές, ο Fedorov καλεί σε εξέγερση.

<img src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/02b796a5b41d4ac888dfb474aa8f6a50_XL.jpg?v=3" /><br /><br /><div>Ο Mikhail Fedorov, πριν από την αποχώρησή του από την κυβέρνηση συγκρούστηκε ανοιχτά με τον Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων Alexander Syrsky - Διαδηλώσεις και αναταραχή - Κοινωνική βόμβα η διαρκής επιστράτευση <br /><br />Ολοένα και ισχυρότερα πλήγματα δέχεται η εικόνα της πολιτικής και στρατιωτικής συνοχής, που προσπαθούν να παρουσιάσουν η ουκρανική ηγεσία και οι δυτικοί σύμμαχοί της.<br />Οι τελευταίες δραματικές εξελίξεις γύρω από τις αλλαγές στην ουκρανική κυβέρνηση, τις συγκρούσεις στην κορυφή της στρατιωτικής διοίκησης και τις δημόσιες αντιπαραθέσεις κορυφαίων αξιωματούχων αποδεικνύουν ότι η πραγματικότητα απέχει σημαντικά από το αφήγημα της ενότητας.<br />Το πολιτικό σύστημα της Ουκρανίας βρίσκεται αντιμέτωπο με βαθιές εσωτερικές αντιθέσεις, ενώ οι πιέσεις του πολέμου, η διαρκής επιστράτευση και η κοινωνική κόπωση εντείνουν τις συγκρούσεις στο εσωτερικό της εξουσίας.<br /><br />Ρήγμα στην κορυφή της εξουσίας<br /><br />Σύμφωνα με τις πληροφορίες που κυκλοφόρησαν στον ουκρανικό και ρωσικό Τύπο, ο Mikhail Fedorov, πριν από την αποχώρησή του από την κυβέρνηση, συγκρούστηκε ανοιχτά με τον Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων Alexander Syrsky.<br />Οι ίδιες αναφορές υποστηρίζουν ότι ο Fedorov εισηγήθηκε στον Volodymyr Zelensky την αντικατάσταση τόσο του Syrsky όσο και του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Andrei (Anatoly) Gnatov, θεωρώντας ότι η σημερινή στρατηγική οδηγεί σε υψηλές απώλειες χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα στο πεδίο.<br />Παράλληλα, φέρεται να κατηγόρησε τη στρατιωτική διοίκηση για επιλεκτική διανομή εξοπλισμού, υποστηρίζοντας ότι ακόμη και μετά από μαζικές προμήθειες drones, σημαντικό μέρος του υλικού καταλήγει μόνο σε μονάδες που θεωρούνται πολιτικά ή διοικητικά «πιστές», αφήνοντας άλλες χωρίς επαρκή υποστήριξη.<br />Ανεξάρτητα από το κατά πόσο όλες αυτές οι καταγγελίες ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, το γεγονός ότι διατυπώνονται δημόσια από κορυφαία στελέχη δείχνει το βάθος της εσωτερικής κρίσης.<br /><br />Ο Fedorov καλεί σε εξέγερση<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα του Strana, η στάση του Fedorov συνιστά πρωτοφανή αμφισβήτηση της εξουσίας του προέδρου Volodymyr Zelensky, καθώς για πρώτη φορά από την έναρξη του πολέμου κορυφαίος κυβερνητικός αξιωματούχος που κλήθηκε να αποχωρήσει επέλεξε να καταγγείλει δημόσια την απόφαση και να απευθυνθεί όχι μόνο στην κοινή γνώμη και τον πρόεδρο, αλλά και στις ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br />Το ίδιο δημοσίευμα χαρακτηρίζει τις κινήσεις του ως μια μορφή «ανταρσίας» απέναντι στον Ανώτατο Διοικητή, προειδοποιώντας ότι η κρίση μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για την εσωτερική σταθερότητα της χώρας.<br />Ο Fedorov αποκάλυψε ότι ο Zelensky του πρότεινε να παραμείνει στην κυβέρνηση ως σύμβουλος, πρόταση την οποία, όπως υποστήριξε, απέρριψε.<br />Παράλληλα, άσκησε σκληρή κριτική για τη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού, δηλώνοντας ότι η Ουκρανία «πουλά χάος, ανευθυνότητα και ατέλειες», ενώ τάχθηκε κατά των πρακτικών εξαναγκαστικής επιστράτευσης.<br />Απευθυνόμενος στους βουλευτές της Ουκρανίας, ο πρώην υπουργός τους κάλεσε να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να μιλήσουν δημόσια για τα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα, αφήνοντας αιχμές ότι η πολιτική ηγεσία αποφεύγει να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα.<br />Το δημοσίευμα του Strana υποστηρίζει ακόμη ότι ο Zelensky βρίσκεται μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις.<br />Κατά την ίδια πηγή, εάν ο Fedorov διατηρούσε τελικά κάποιον καθοριστικό ρόλο υπό την πίεση των εξελίξεων, αυτό θα αποτελούσε σοβαρό πλήγμα για το κύρος του προέδρου και θα δημιουργούσε την εντύπωση ότι έχει περιοριστεί η δυνατότητά του να ελέγχει τις κρίσιμες αποφάσεις για τη στρατιωτική ηγεσία.<br /><br />Ο Zelensky επιλέγει στρατό αντί κυβέρνησης<br /><br />Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι ο Volodymyr Zelensky επέλεξε να στηρίξει τον Alexander Syrsky, απομακρύνοντας τον πολιτικό του αντίπαλο από το κυβερνητικό σχήμα.<br />Εξάλλου πληροφορίες αναφέρουν πως ο Federov αποπέμφθηκε, επειδή προωθούνταν από τις ΗΠΑ για την ουκρανική προεδρία ως μελλοντικός αντικαταστάτης του Zelensky.<br />Ο Fedorov, ο οποίος ηγήθηκε μιας σημαντικής διαδικασίας εξορθολογισμού και βελτιστοποίησης της –τότε αναπτυσσόμενης– αμυντικής βιομηχανίας της Ουκρανίας, έχει αναγνωριστεί από πολλούς αναλυτές ως ο άνθρωπος στον οποίο οφείλονται οι επιτυχίες που σημειώνει σήμερα ο εν λόγω κλάδος.<br />Επιτείνοντας την ανησυχία γύρω από ένα ήδη σοβαρό ζήτημα, οι Financial Times ανέφεραν πως η απομάκρυνση του Fedorov ενδέχεται να συνδέεται με την άρνησή του να αναθέσει επικερδή συμβόλαια σε βασικούς παράγοντες του τομέα άμυνας και ασφάλειας της Ουκρανίας, γεγονός που παρέχει νέα επιχειρήματα σε όσους κατηγορούν τον Zelensky για διαφθορά.<br />Η επιλογή αυτή αποκαλύπτει μια κρίσιμη προτεραιότητα: σε περίοδο παρατεταμένου πολέμου, η προεδρία φαίνεται να θεωρεί σημαντικότερη τη διατήρηση του ελέγχου επί του μηχανισμού επιστράτευσης παρά την επίλυση των πολιτικών διαφορών.<br />Για πολλούς αναλυτές, αυτό αποτελεί ακόμη μία ένδειξη ότι η ουκρανική πολιτική ηγεσία μετατρέπεται σταδιακά σε ένα σύστημα όπου η στρατιωτική λογική υπερισχύει της πολιτικής διαχείρισης.<br /><br />Η επιστράευση ως κοινωνική βόμβα<br /><br />Το μεγαλύτερο πρόβλημα για το Κίεβο δεν φαίνεται πλέον να είναι μόνο το μέτωπο.<br />Η ολοένα δυσκολότερη διαδικασία επιστράτευσης έχει εξελιχθεί σε έναν από τους σοβαρότερους παράγοντες κοινωνικής έντασης.<br />Παρά τις προσπάθειες ψηφιοποίησης και αυστηρότερου ελέγχου, η αποφυγή στράτευσης συνεχίζει να αποτελεί εκτεταμένο φαινόμενο, ενώ η ανάγκη συνεχούς αναπλήρωσης των απωλειών οδηγεί σε ολοένα πιο επιθετικές μεθόδους στρατολόγησης.<br />Αναλυτές προειδοποιούν ότι η κοινωνική δυσαρέσκεια δεν αποκλείεται να μετατραπεί σε ακόμη μεγαλύτερη πολιτική κρίση τους επόμενους μήνες.<br /><br />Διαδηλώσεις και πολιτικές αντιδράσεις<br /><br />Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για κινητοποιήσεις στο Κίεβο, ενώ η αντιπολίτευση, με επικεφαλής τον πρώην πρόεδρο Petro Poroshenko ζήτησε την επιστροφή του Fedorov καθώς και την ενίσχυση της χρηματοδότησης των Ενόπλων Δυνάμεων.<br />Το γεγονός ότι ακόμη και φιλοδυτικές πολιτικές δυνάμεις συγκρούονται πλέον δημόσια για τη διαχείριση του πολέμου δείχνει ότι οι διαφωνίες δεν περιορίζονται στην αντιπολίτευση, αλλά διαπερνούν ολόκληρο το πολιτικό σύστημα.<br />Η δυσαρέσκεια άρχισε να εκδηλώνεται και στους δρόμους του Κιέβου, όπου πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας με συμμετοχή περίπου δύο χιλιάδων πολιτών.<br />Διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν και στην πόλη Lviv στη δυτική Ουκρανία. <br />Αν και οι κινητοποιήσεις απέχουν σημαντικά από το μέγεθος ενός νέου Maidan, αποτυπώνουν μια κοινωνία που εμφανίζει ολοένα μεγαλύτερα σημάδια κόπωσης έπειτα από περισσότερα από τρία χρόνια πολέμου, συνεχών επιστρατεύσεων και οικονομικής επιβάρυνσης.<br />Στο επίκεντρο των αντιδράσεων βρέθηκε η αποχώρηση του Fedorov από την κυβέρνηση, εξέλιξη που, σύμφωνα με πολιτικούς του αντιπάλους αλλά και ορισμένους αναλυτές, δεν αντιμετωπίστηκε ως μια απλή κυβερνητική αλλαγή, αλλά ως ακόμη μία ένδειξη ότι η ουκρανική ηγεσία δυσκολεύεται να διαχειριστεί τις αυξανόμενες εσωτερικές πιέσεις.<br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η στάση του Petro Poroshenko, ο οποίος επιχείρησε να αξιοποιήσει πολιτικά τη συγκυρία.<br />Ο πρώην πρόεδρος και επικεφαλής της παράταξης European Solidarity ζήτησε δημόσια την επιστροφή του Fedorov στην κυβέρνηση, υποστηρίζοντας ότι η απομάκρυνσή του αποδυναμώνει τη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού σε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ραγδαίες εξελίξεις στην Ουκρανία. Η κυβέρνηση καταρρέει, χάος με διαδηλώσεις στο Κίεβο. Πρωτοφανές, ο Fedorov καλεί σε εξέγερση.

Ο Mikhail Fedorov, πριν από την αποχώρησή του από την κυβέρνηση συγκρούστηκε ανοιχτά με τον Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων Alexander Syrsky - Δ...

Διαβάστε την συνέχεια

F-35 για την Τουρκία: Το ισραηλινό «όπλο» που μπορεί να ανατρέψει τα σχέδια του Ερντογάν .Το δόγμα QME βάζει νέα εμπόδια στην Άγκυρα

<img height="112" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-2-1.jpeg" width="759" /><br /><br />Το νέο μέτωπο για τα F-35 δεν βρίσκεται στη Μόσχα, αλλά στην Ιερουσαλήμ και την Ουάσιγκτον<br /><br />Η επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στην Άγκυρα, στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, και οι δηλώσεις του περί πιθανής άρσης των κυρώσεων CAATSA, αναζωπύρωσαν τα σενάρια για επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35. Ωστόσο, παρά την αισιοδοξία που επιχειρεί να καλλιεργήσει η Άγκυρα και τα σενάρια περί μεταφοράς των S-400 σε τρίτη χώρα, ένα ακόμη ισχυρότερο εμπόδιο υψώνεται απέναντι στα σχέδια του Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Το εμπόδιο αυτό δεν αφορά πλέον τη Ρωσία, αλλά το Ισραήλ και κυρίως το αμερικανικό δόγμα του Qualitative Military Edge (QME), δηλαδή του Ποιοτικού Στρατιωτικού Πλεονεκτήματος, το οποίο αποτελεί διαχρονικό πυλώνα της αμερικανικής στρατηγικής στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Με άλλα λόγια, ακόμη κι αν ξεπεραστεί το ζήτημα των S-400, η μάχη για τα F-35 μόλις αρχίζει.<br />Το QME αποτελεί τη μεγαλύτερη ασπίδα του Ισραήλ<br /><br />Το Qualitative Military Edge (QME) δεν είναι μια απλή πολιτική επιλογή της εκάστοτε αμερικανικής κυβέρνησης.<br /><br />Πρόκειται για θεσμοθετημένη υποχρέωση των Ηνωμένων Πολιτειών να διασφαλίζουν ότι το Ισραήλ θα διατηρεί διαρκώς στρατιωτική υπεροχή έναντι οποιουδήποτε πιθανού αντιπάλου στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η φιλοσοφία του δόγματος είναι απλή αλλά εξαιρετικά κρίσιμη:Το Ισραήλ διαθέτει περιορισμένο γεωγραφικό βάθος.<br />Δεν μπορεί να αντέξει έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς.<br />Η επιβίωσή του βασίζεται στην τεχνολογική και επιχειρησιακή υπεροχή.<br /><br />Για τον λόγο αυτό, κάθε αμερικανική πώληση προηγμένων οπλικών συστημάτων σε χώρες της περιοχής εξετάζεται μέσα από το πρίσμα του QME.<br />Γιατί τα F-35 στην Τουρκία προκαλούν συναγερμό στο Ισραήλ<br /><br />Στην Ιερουσαλήμ θεωρούν ότι η πιθανή ένταξη της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη εξοπλιστική συμφωνία.<br /><br />Θεωρείται εξέλιξη που μπορεί να ανατρέψει συνολικά την ισορροπία ισχύος στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Το Ισραήλ παραμένει μέχρι σήμερα η μοναδική χώρα της περιοχής που διαθέτει και επιχειρεί μαχητικά πέμπτης γενιάς F-35, αποκτώντας ένα κρίσιμο στρατηγικό πλεονέκτημα τόσο απέναντι στο Ιράν όσο και έναντι άλλων περιφερειακών δυνάμεων.<br /><br />Η απόκτηση αντίστοιχης δυνατότητας από την Τουρκία:θα μειώσει το τεχνολογικό προβάδισμα της ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας,<br />θα μεταβάλει τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή,<br />θα αυξήσει σημαντικά τις ανησυχίες για τη χρήση stealth αεροσκαφών από μια χώρα που ακολουθεί αναθεωρητική εξωτερική πολιτική.<div><br />Η σκληρή γραμμή Νετανιάχου<br /><br />Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει επανειλημμένα καταστήσει σαφές ότι αντιτίθεται στην επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35.<br /><br />Η ισραηλινή ηγεσία θεωρεί ότι η παράδοση των αεροσκαφών στην Άγκυρα:<br /><br />θα υπονόμευε την αποτρεπτική ισχύ του Ισραήλ και θα δημιουργούσε έναν νέο στρατηγικό πονοκέφαλο σε ολόκληρη την περιοχή.<br /><br />Στην ίδια γραμμή κινείται και ο υπουργός Εξωτερικών Γκίντεον Σάαρ, ο οποίος ξεκαθάρισε ότι:<br /><br />«Η διατήρηση του QME είναι κρίσιμη και η αντίθεση του Ισραήλ στην ενδεχόμενη πώληση παραμένει απόλυτη.»<br /><br />Η δήλωση αυτή αποτυπώνει τη στρατηγική θέση της Ιερουσαλήμ, η οποία δεν αντιμετωπίζει το ζήτημα ως διπλωματική διαφωνία, αλλά ως θέμα εθνικής ασφάλειας.<br />Το Κογκρέσο παραμένει ο μεγάλος «παίκτης»<br /><br />Παρά τη διάθεση του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να επαναφέρει τις σχέσεις Ουάσιγκτον–Άγκυρας σε καλύτερο επίπεδο και να εξετάσει την άρση των κυρώσεων CAATSA, η τελική απόφαση δεν περνά αποκλειστικά από τον Λευκό Οίκο.<br /><br />Το Κογκρέσο εξακολουθεί να αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα.<br /><br />Εκεί, σύμφωνα με πληροφορίες και δημόσιες τοποθετήσεις Αμερικανών βουλευτών, το ισραηλινό αλλά και το ελληνικό λόμπι αναμένεται να ασκήσουν ισχυρές πιέσεις, προβάλλοντας δύο βασικά επιχειρήματα:την προστασία του Ποιοτικού Στρατιωτικού Πλεονεκτήματος (QME) του Ισραήλ,<br />τη διατήρηση της στρατηγικής ισορροπίας στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η διαδικασία αυτή μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο δύσκολη από όσο παρουσιάζει σήμερα η τουρκική πλευρά.<br />Η ιστορική σημασία του QME<br /><br />Το δόγμα του Qualitative Military Edge έχει τις ρίζες του ήδη από τη δεκαετία του 1960 και ενισχύθηκε θεσμικά μέσα από τη νομοθεσία των Ηνωμένων Πολιτειών, επηρεάζοντας διαχρονικά κάθε σημαντική πώληση αμερικανικών οπλικών συστημάτων στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Δεν αποτελεί προσωρινή πολιτική επιλογή, αλλά στρατηγική δέσμευση των ΗΠΑ απέναντι στο Ισραήλ.<br /><br />Η βασική λογική είναι ότι το Ισραήλ, λόγω της γεωγραφικής του πραγματικότητας, πρέπει να διατηρεί διαρκώς ποιοτική υπεροχή απέναντι σε κάθε πιθανό συνασπισμό αντιπάλων.<br /><br />Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που κάθε νέα εξοπλιστική συμφωνία εξετάζεται υπό αυτό το πρίσμα.<br />Η πραγματική μάχη για τα F-35 ξεκινά τώρα<br /><br />Παρά τις θετικές δηλώσεις από την πλευρά της Άγκυρας και τις προσπάθειες εξεύρεσης λύσης για τους S-400, η υπόθεση των F-35 απέχει ακόμη σημαντικά από το να θεωρείται «κλεισμένη».<br /><br />Η ενεργοποίηση του δόγματος QME, οι αντιδράσεις της ισραηλινής κυβέρνησης, οι πιέσεις στο Κογκρέσο και οι ευρύτερες γεωπολιτικές ισορροπίες καθιστούν το θέμα εξαιρετικά περίπλοκο.<br /><br />Το μεγάλο ερώτημα πλέον δεν είναι αν ο Ντόναλντ Τραμπ επιθυμεί να αποκαταστήσει τις σχέσεις με την Τουρκία, αλλά αν η Ουάσιγκτον είναι διατεθειμένη να διακινδυνεύσει την αρχή που επί δεκαετίες αποτελεί τη βάση της αμερικανικής στρατηγικής στη Μέση Ανατολή: τη διατήρηση της απόλυτης ποιοτικής στρατιωτικής υπεροχής του Ισραήλ.<br /><br />Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα θα καθορίσει όχι μόνο το μέλλον των τουρκικών F-35, αλλά και τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο και ολόκληρη τη Μέση Ανατολή τα επόμενα χρόνια.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

F-35 για την Τουρκία: Το ισραηλινό «όπλο» που μπορεί να ανατρέψει τα σχέδια του Ερντογάν .Το δόγμα QME βάζει νέα εμπόδια στην Άγκυρα

Το νέο μέτωπο για τα F-35 δεν βρίσκεται στη Μόσχα, αλλά στην Ιερουσαλήμ και την Ουάσιγκτον Η επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιταμή ανακοίνωση της Άγκυρας: Παραχαράζουν την ιστορία της εισβολής στην Κύπρο οι Τούρκοι.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-07/attilas_arthro.jpg?itok=fEZ3RCxe" width="763" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η ιστορία δεν αλλάζει, δεν παραχαράζεται και φυσικά δεν αλλοιώνεται - Οι Τούρκοι βάρβαροι εισέβαλαν στην Κύπρο σκοτώνοντας, βιάζοντας και εκτοπίζοντας χιλιάδες Ελληνοκύπριους.</span></h3>Σε μια ιταμή ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας στο πρόσφατο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Κύπρο, απορρίπτει τις αναφορές που αφορούν την τουρκική στρατιωτική παρουσία στο νησί και κάνοντας λόγο για «αβάσιμους, παράλογους και αισχρούς ισχυρισμούς» κατά των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Στην ανακοίνωσή του, το τουρκικό υπουργείο παραχαράζει την ιστορία αναφέροντας: «απορρίπτουμε κατηγορηματικά την απόφαση και τους αβάσιμους, παράλογους και αισχρούς ισχυρισμούς του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που στοχοποιούν τις ηρωικές Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις σχετικά με την Ειρηνευτική Επιχείρηση του 1974.<br /><br />Η στρατιωτική επιχείρηση του 1974 πραγματοποιήθηκε έπειτα από «συστηματικές επιθέσεις, σφαγές και βίαιους εκτοπισμούς εις βάρος των Τουρκοκυπρίων και ισχυρίζεται ότι η επέμβαση «έσωσε τον τουρκοκυπριακό λαό από τον αφανισμό.<br /><br />Μετά το 1963, υποστηρίζοντας ότι η ΕΟΚΑ, με στόχο την Ένωση, «κατέστρεψε 103 τουρκικά χωριά και εκτόπισε περίπου 30.000 Τουρκοκύπριους», ενώ προσθέτει ότι «αθώες γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι δολοφονήθηκαν».<br /><br />Κανείς σεν ξεχνά τα «Ματωμένα Χριστούγεννα», στις περιοχές Άγιος Βασίλειος, Μαράθα, Σανταλλάρη και Αλόα, σημειώνοντας ότι «είναι κωμικοτραγικό όσοι αγνοούν αυτές τις σφαγές να επιχειρούν σήμερα να κατηγορήσουν τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις. Ο τουρκικός στρατός αποτελεί εγγύηση ειρήνης.<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο επαναλαμβάνει τη θέση της Άγκυρας ότι η Τουρκία ενήργησε ως εγγυήτρια δύναμη βάσει των διεθνών συμφωνιών και υποστηρίζει ότι η επέμβαση του 1974 «αποκατέστησε την ειρήνη και την ασφάλεια στο νησί.<br /><br />Η παρουσία του τουρκικού στρατού στο νησί εξακολουθεί εδώ και περισσότερο από μισό αιώνα να αποτελεί εγγύηση ειρήνης, ασφάλειας και σταθερότητας.<br /><br />Η Τουρκία θα συνεχίσει να διασφαλίζει τα δικαιώματα, τα συμφέροντα και την ασφάλεια του τουρκοκυπριακού λαού», ενώ υποστηρίζει ότι οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις είναι «σήμερα περισσότερο από ποτέ αποφασισμένες να απαντήσουν σε κάθε εχθρική στάση που θα στοχεύει την ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων», καταλήγει η ανακοίνωση .<br /><br />Παράλληλα το Τουρκικό ΥΠΑΜ δημοσίευσε και προπαγανδιστικό βίντεο κατά των Ελλήνων Κυπρίων.<br /><br />Έτσι διαβάζει το ισλαμικό φασιστικό κράτος την εισβολή του τουρκικού Στρατού στην Κύπρο το 1974, παρά τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, τις σφαγές, τις εκτοπίσεις, τις ομαδικές εκτελέσεις Ελλήνων και πολλά άλλα.<br /><br /> Η Τουρκία προβάλλει την εισβολή του 1974 ως «ειρηνευτική επιχείρηση» βάσει της Συνθήκης Εγγυήσεων, αποσιωπώντας τα εγκλήματα πολέμου, την παράνομη κατοχή του 36% της Κυπριακής Δημοκρατίας, τους νεκρούς και τους εκτοπισμένους, ενώ το ψευδοκράτος λειτουργεί ως ελεγχόμενο προτεκτοράτο της Άγκυρας.<br /><br />Ο επίσημος τουρκικός κρατικός μηχανισμός δικαιολογεί τη στρατιωτική επέμβαση με διάφορα τερτίπια. Ισχυρίζεται ότι η τουρκική στρατιωτική δράση ήταν νομικά κατοχυρωμένη από το άρθρο 4 της Συνθήκης Εγγυήσεων (1960), προκειμένου να αποκαταστήσει τη συνταγματική τάξη μετά το πραξικόπημα της χούντας στην Αθήνα.<br /><br />Χρησιμοποιεί ως βασικό αφήγημα την προστασία των Τουρκοκυπρίων από διώξεις που είχαν προηγηθεί, παραβλέποντας τις συστηματικές εθνοκαθάρσεις και την εκδίωξη 200.000 Ελληνοκυπρίων από τις πατρογονικές τους εστίες.<br /><br />Βαφτίζει παράνομα και καταχρηστικά την παρουσία των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων και την ανακήρυξη του παράνομου μορφώματος του 1983 σε «βήμα ειρήνης» και διατήρησης της ασφάλειας, παρά το γεγονός ότι τα Ηνωμένα Έθνη και το Συμβούλιο της Ευρώπης έχουν καταδικάσει την εισβολή ως παράνομη στρατιωτική κατοχή.<br /><br />Η Κύπρος αναβαθμίζεται σε απαραίτητο γεωπολιτικό πυλώνα για τη Δύση. Αυτό περιορίζει την προσπάθεια της Τουρκίας να επιβάλει διεθνώς τη λύση των «δύο κρατών».<br /><br />Η στενή σχέση οδήγησε στην πλήρη ανανέωση της άρσης του αμερικανικού εμπάργκο όπλων, επιτρέποντας στην Κύπρο να αγοράζει σύγχρονο αμυντικό εξοπλισμό.<br /><br />Η αμερικανική παρουσία στις ελεύθερες περιοχές ενοχλεί έντονα την Τουρκία και το ψευδοκράτος, καθώς στερεί από την Άγκυρα το μονοπώλιο της στρατιωτικής ισχύος στην περιοχή.<br /><br />Η «ανάκτηση» ή επανένωση της Κύπρου επιδιώκεται να γίνει μόνο μέσω της διπλωματικής οδού, με την ισχυρή αμυντική σχέση με τις ΗΠΑ να λειτουργεί ως μοχλός πίεσης και ασφάλειας, και όχι ως εργαλείο πολέμου.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιταμή ανακοίνωση της Άγκυρας: Παραχαράζουν την ιστορία της εισβολής στην Κύπρο οι Τούρκοι.

Η ιστορία δεν αλλάζει, δεν παραχαράζεται και φυσικά δεν αλλοιώνεται - Οι Τούρκοι βάρβαροι εισέβαλαν στην Κύπρο σκοτώνοντας, βιάζοντας και εκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανάμεσα στον Χαμενεΐ και τον Τραμπ: Το αδύνατο γεωπολιτικό ισοζύγιο του Ιράκ.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/trump-8-768x432.jpg" width="761" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Μέσα σε λίγες ημέρες ο Ιρακινός πρωθυπουργός τίμησε τον Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν και βρέθηκε στον Λευκό Οίκο. Η Βαγδάτη επιχειρεί να επιβιώσει ανάμεσα στις δύο υπερδυνάμεις της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Ανάμεσα στον Χαμενεΐ και τον Τραμπ: Το αδύνατο γεωπολιτικό ισοζύγιο του Ιράκ<br /><br />Η εικόνα μοιάζει αντιφατική, αλλά αποτυπώνει όσο λίγες τη σημερινή γεωπολιτική πραγματικότητα στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Μόλις λίγες ημέρες μετά τη συμμετοχή του στην τελετή προς τιμήν του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, ο πρωθυπουργός του Ιράκ, Αλί αλ-Ζαΐντι, βρέθηκε στον Λευκό Οίκο για συνάντηση με τον Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Δεν πρόκειται για διπλωματική αντίφαση, αλλά για τη νέα κανονικότητα μιας χώρας που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο ανταγωνιστικά κέντρα ισχύος, από τα οποία εξαρτάται τόσο η ασφάλεια όσο και η οικονομική της επιβίωση.<div><br />Το Ιράκ στη μέση ενός περιφερειακού ανταγωνισμού<br /><br />Για περισσότερες από δύο δεκαετίες, κάθε ιρακινή κυβέρνηση επιχειρεί να διατηρήσει ταυτόχρονα στρατηγικές σχέσεις με την Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να αποτελούν βασικό παράγοντα για την εκπαίδευση των ιρακινών ενόπλων δυνάμεων, την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και τη διεθνή οικονομική στήριξη της χώρας.<br /><br />Την ίδια στιγμή, το Ιράν διαθέτει τεράστια πολιτική, οικονομική και στρατιωτική επιρροή στο εσωτερικό του Ιράκ, μέσω κομμάτων, σιιτικών πολιτοφυλακών και ενός πυκνού δικτύου διασυνδέσεων που έχει οικοδομηθεί μετά το 2003.<br /><br />Η Βαγδάτη γνωρίζει ότι δεν μπορεί να αποξενώσει καμία από τις δύο πλευρές. </div><div><br />Η αποστολή του Ζαΐντι στην Ουάσιγκτον<br /><br />Η επίσκεψη στον Λευκό Οίκο αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς πραγματοποιείται σε μια περίοδο όπου οι σχέσεις ΗΠΑ–Ιράν βρίσκονται ξανά σε εξαιρετικά υψηλή ένταση.<br /><br />Μετά τις συγκρούσεις που προηγήθηκαν, την κρίση στα Στενά του Ορμούζ και τις αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις, η Ουάσιγκτον επιδιώκει να διατηρήσει το Ιράκ εντός της δικής της σφαίρας επιρροής.<br /><br />Από την πλευρά του, ο Ιρακινός πρωθυπουργός αναμένεται να ζητήσει συνέχιση της αμερικανικής οικονομικής και στρατιωτικής συνεργασίας, χωρίς όμως να οδηγηθεί σε ευθεία σύγκρουση με την Τεχεράνη.</div><div><br />Η δύσκολη εξίσωση<br /><br />Το πρόβλημα είναι ότι οι ισορροπίες γίνονται ολοένα και πιο δύσκολες.<br />Όταν Ουάσιγκτον και Τεχεράνη βρίσκονται σε κατάσταση σχετικής ηρεμίας, η Βαγδάτη μπορεί να λειτουργεί ως γέφυρα επικοινωνίας.<br /><br />Όταν όμως οι δύο πλευρές συγκρούονται στρατιωτικά, το Ιράκ μετατρέπεται αυτομάτως σε πεδίο αντιπαράθεσης.<br /><br />Οι φιλοϊρανικές πολιτοφυλακές εξακολουθούν να διαθέτουν σημαντική ισχύ στο εσωτερικό της χώρας, ενώ οι αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις παραμένουν πιθανός στόχος κάθε φορά που κλιμακώνεται η ένταση στην περιοχή.<br /><br />Η συνάντηση Ζαΐντι – Τραμπ δεν αφορά μόνο τις διμερείς σχέσεις.<br /><br />Αποτελεί μέρος της ευρύτερης προσπάθειας των Ηνωμένων Πολιτειών να διαμορφώσουν ένα νέο πλέγμα συμμαχιών στη Μέση Ανατολή απέναντι στην αυξανόμενη επιρροή του Ιράν.<br /><br />Παράλληλα, η Τεχεράνη επιχειρεί να διατηρήσει το Ιράκ ως βασικό κρίκο του λεγόμενου «άξονα αντίστασης», που συνδέει το Ιράν με τη Συρία, τον Λίβανο και τις φιλοϊρανικές οργανώσεις της περιοχής.<br /><br />Για τον λόγο αυτό, κάθε κίνηση της Βαγδάτης παρακολουθείται στενά τόσο από την Ουάσιγκτον όσο και από την Τεχεράνη. </div><div><br />Πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική ή πολιτική επιβίωσης;<br /><br />Η στάση του Ιρακινού πρωθυπουργού δεν αντανακλά ιδεολογική επιλογή αλλά πολιτικό ρεαλισμό.<br /><br />Η Βαγδάτη γνωρίζει ότι η οικονομική ανάκαμψη, οι ενεργειακές επενδύσεις και η ασφάλεια της χώρας εξαρτώνται από την ισορροπία ανάμεσα στις δύο μεγάλες δυνάμεις.<br /><br />Το Ιράκ επιχειρεί να εφαρμόσει μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, αποφεύγοντας να ταυτιστεί πλήρως με οποιοδήποτε στρατόπεδο.<br /><br />Ωστόσο, όσο η αντιπαράθεση ΗΠΑ–Ιράν βαθαίνει, τόσο μικρότερα γίνονται τα περιθώρια ουδετερότητας.</div><div><br />Η νέα γεωπολιτική πραγματικότητα<br /><br />Η εικόνα ενός Ιρακινού πρωθυπουργού που αποτίει φόρο τιμής στην ιρανική ηγεσία και λίγες ημέρες αργότερα συνομιλεί με τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών δεν αποτελεί αντίφαση.<br /><br />Αποτελεί την πιο χαρακτηριστική αποτύπωση της νέας Μέσης Ανατολής.<br /><br />Μιας περιοχής όπου οι παραδοσιακές συμμαχίες γίνονται πιο ευέλικτες, οι κυβερνήσεις αναζητούν διαρκώς ισορροπίες και η επιβίωση συχνά προϋποθέτει να διατηρείς ανοιχτούς διαύλους με αντιμαχόμενες δυνάμεις.<br /><br />Για τη Βαγδάτη, το πραγματικό στοίχημα δεν είναι να επιλέξει ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη.<br /><br />Είναι να αποφύγει να μετατραπεί ξανά στο πεδίο όπου οι δύο αντίπαλοι θα λύσουν τις διαφορές τους.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ανάμεσα στον Χαμενεΐ και τον Τραμπ: Το αδύνατο γεωπολιτικό ισοζύγιο του Ιράκ.

Βασιλης Διαμαντακος Μέσα σε λίγες ημέρες ο Ιρακινός πρωθυπουργός τίμησε τον Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν και βρέθηκε στον Λευκό Οίκο. Η Βαγδάτη επ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ορμούζ: Θα τολμήσουν οι ΗΠΑ να καταλάβουν ιρανικά νησιά ή ανοίγει ο δρόμος για έναν νέο πόλεμο;

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/reuters_6a575e03-1784110595-768x512.jpg" width="766" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Τα σενάρια περί αμερικανικής κατάληψης των στρατηγικών νησιών του νότιου Ιράν επανέρχονται μετά τις νέες επιδρομές των ΗΠΑ. Παρότι στρατιωτικά εφικτό, ένα τέτοιο εγχείρημα θα μπορούσε να μετατρέψει τη σύγκρουση σε έναν μακροχρόνιο πόλεμο με τεράστιες γεωπολιτικές και ενεργειακές συνέπειες.<br /><br />Η στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν εισέρχεται σε μια νέα, ιδιαίτερα επικίνδυνη φάση. Οι αμερικανικές επιθέσεις στα νησιά Κεςμ (Qeshm), Κις (Kish) και Αμπού Μούσα (Abu Musa), καθώς και σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις γύρω από το Μπαντάρ Αμπάς, αναζωπύρωσαν ένα σενάριο που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν περισσότερο θεωρητικό παρά επιχειρησιακό: θα μπορούσε η Ουάσιγκτον να επιχειρήσει την κατάληψη ιρανικού εδάφους;<br /><br />Η συζήτηση αναζωπυρώθηκε όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, απέφυγε να αποκλείσει δημόσια ένα τέτοιο ενδεχόμενο.<br /><br />«Δεν μπορώ να σας το πω, γιατί αν το έκανα, θα ήταν ανόητο», απάντησε σε σχετική ερώτηση, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο μιας επιχείρησης που μέχρι πρόσφατα αντιμετωπιζόταν ως ακραίο σενάριο.<br /><br />Η αμφισημία αυτή έχει ήδη πυροδοτήσει έντονο προβληματισμό στις στρατιωτικές και διπλωματικές πρωτεύουσες.<br />Γιατί τα νησιά έχουν τόσο μεγάλη σημασία<br /><br />Τα νησιά του νότιου Ιράν δεν αποτελούν απλώς μικρές νησίδες στον Περσικό Κόλπο.<br /><br />Βρίσκονται δίπλα στα Στενά του Ορμούζ, το σημαντικότερο ενεργειακό πέρασμα του πλανήτη, από όπου διέρχεται περίπου το 20% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου και μεγάλο μέρος των εξαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου του Κόλπου.<br /><br />Όποιος ελέγχει στρατιωτικά αυτή την περιοχή αποκτά σημαντικό πλεονέκτημα στην επιτήρηση των θαλάσσιων μεταφορών και των ενεργειακών ροών.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι η Ουάσιγκτον επιχειρεί συστηματικά να περιορίσει τις δυνατότητες του Ιράν να απειλεί τη ναυσιπλοΐα στην περιοχή. <div><br />Η στρατιωτική δυνατότητα υπάρχει<br /><br />Σύμφωνα με αναλυτές ασφαλείας, οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν αναμφίβολα τη στρατιωτική ισχύ για να καταλάβουν ένα ή περισσότερα μικρά ιρανικά νησιά.<br /><br />Οι περίπου 50.000 Αμερικανοί στρατιώτες που βρίσκονται ήδη ανεπτυγμένοι στη Μέση Ανατολή, σε συνδυασμό με την αεροναυτική υπεροχή του αμερικανικού στόλου, επιτρέπουν τη διεξαγωγή σύνθετων αμφίβιων επιχειρήσεων.<br /><br />Όπως επισημαίνει ο καθηγητής Andreas Krieg του King’s College London, μια περιορισμένη επιχείρηση θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί σχετικά γρήγορα.<br /><br />Το πραγματικό πρόβλημα, όμως, δεν είναι η κατάληψη.<br /><br />Είναι η διατήρηση του ελέγχου.</div><div><br />Η κατοχή είναι πολύ δυσκολότερη από την εισβολή<br />Τα μεγαλύτερα νησιά, όπως το Qeshm, βρίσκονται σε ελάχιστη απόσταση από τις ιρανικές ακτές.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι κάθε αμερικανική φρουρά θα βρίσκεται διαρκώς εντός εμβέλειας:βαλλιστικών πυραύλων,<br />πυροβολικού,<br />drones,<br />ταχύπλοων σκαφών των Φρουρών της Επανάστασης,<br />παράκτιων πυραυλικών συστημάτων.<br /><br />Με άλλα λόγια, ακόμη κι αν οι ΗΠΑ καταλάμβαναν τα νησιά μέσα σε λίγες ώρες, η υπεράσπισή τους θα απαιτούσε μόνιμη στρατιωτική παρουσία χιλιάδων στρατιωτών, συνεχή αεροπορική κάλυψη και τεράστια επιμελητειακή υποστήριξη.<br /><br />Όπως σημειώνει ο Krieg, η επιχείρηση θα μπορούσε εύκολα να μετατραπεί σε μια νέα εκδοχή του αμερικανικού αδιεξόδου στο Ιράκ. </div><div><br />Το Ιράν δεν χρειάζεται τα νησιά για να απειλήσει το Ορμούζ<br /><br />Ένα ακόμη κρίσιμο στοιχείο αφορά την ίδια τη στρατηγική του Ιράν.<br /><br />Η δυνατότητα διακοπής της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τα νησιά.<br /><br />Οι περισσότερες πυραυλικές συστοιχίες, τα drones και τα συστήματα επιτήρησης βρίσκονται εγκατεστημένα στην ηπειρωτική ακτή του Ιράν.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και μετά από πιθανή κατάληψη των νησιών, η Τεχεράνη θα μπορούσε να συνεχίσει να απειλεί τα εμπορικά πλοία, να τοποθετεί θαλάσσιες νάρκες ή να εξαπολύει επιθέσεις κατά ενεργειακών εγκαταστάσεων των χωρών του Κόλπου.<br /><br />Η στρατιωτική αξία μιας τέτοιας επιχείρησης, επομένως, παραμένει αμφισβητούμενη.<br />Ο οικονομικός πόλεμος θα ήταν παγκόσμιος<br /><br />Η μεγαλύτερη επίπτωση πιθανόν να μην ήταν στρατιωτική αλλά οικονομική.<br /><br />Οποιαδήποτε αμερικανική απόπειρα κατάληψης ιρανικού εδάφους θα θεωρούνταν από την Τεχεράνη πράξη κατοχής και πιθανότατα θα οδηγούσε σε γενικευμένη απάντηση.<br /> <br />Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει: πλήρη αποφυγή των Στενών του Ορμούζ από εμπορικά πλοία,<br />εκτόξευση των ασφαλίστρων στη ναυτιλία,<br />νέες επιθέσεις σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του Κόλπου,<br />σημαντική αύξηση των διεθνών τιμών πετρελαίου και φυσικού αερίου.<br /><br />Σε μια περίοδο όπου η παγκόσμια οικονομία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει πληθωριστικές πιέσεις, ένα τέτοιο σοκ θα επηρέαζε άμεσα την Ευρώπη, την Ασία και τις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές.</div><div><br />Το πολιτικό κόστος για τον Τραμπ<br /><br />Η στρατιωτική επιλογή έχει όμως και εσωτερική πολιτική διάσταση.<br />Ο Ντόναλντ Τραμπ εξελέγη υποσχόμενος ότι δεν θα εμπλέξει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε νέους μακροχρόνιους πολέμους.<br /><br />Μια χερσαία επιχείρηση στο Ιράν θα έφερνε αναπόφευκτα συγκρίσεις με το Ιράκ και το Αφγανιστάν, προκαλώντας αντιδράσεις ακόμη και μέσα στη δική του πολιτική βάση.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετοί Αμερικανοί αναλυτές θεωρούν πως οι συνεχείς δηλώσεις περί πιθανής κατάληψης νησιών λειτουργούν περισσότερο ως εργαλείο στρατηγικής αποτροπής παρά ως πραγματικό επιχειρησιακό σχέδιο.</div><div><br />Η νέα γεωπολιτική πραγματικότητα<br /><br />Πίσω από τα στρατιωτικά σενάρια διαμορφώνεται μια βαθύτερη γεωπολιτική μεταβολή.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν επιχειρούν πλέον μόνο να αποτρέψουν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.<br /><br />Επιχειρούν να διατηρήσουν τον έλεγχο της σημαντικότερης ενεργειακής αρτηρίας του πλανήτη, σε μια εποχή όπου η Κίνα εξαρτάται ολοένα περισσότερο από τις εισαγωγές πετρελαίου του Κόλπου και η Ρωσία επιδιώκει στενότερη στρατηγική συνεργασία με την Τεχεράνη.<br /><br />Έτσι, κάθε στρατιωτική κίνηση στον Περσικό Κόλπο αποκτά πλέον χαρακτηριστικά ανταγωνισμού μεταξύ μεγάλων δυνάμεων και όχι απλώς περιφερειακής σύγκρουσης.<br /><br />Η κατάληψη ενός ή περισσότερων ιρανικών νησιών μπορεί να φαίνεται στρατιωτικά εφικτή.<br /><br />Ωστόσο, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να το κάνουν.<br /><br />Είναι αν μπορούν να διαχειριστούν τις συνέπειες της επόμενης ημέρας.<br /><br />Ένας πόλεμος κατοχής, ακόμη και σε περιορισμένη κλίμακα, θα εγκλώβιζε την Ουάσιγκτον σε μια μακροχρόνια στρατιωτική και πολιτική δέσμευση, θα αποσταθεροποιούσε ακόμη περισσότερο τη Μέση Ανατολή και θα μετέτρεπε μια διαμάχη για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας σε σύγκρουση για τον έλεγχο εδάφους.<br /><br />Σε μια περιοχή όπου η γεωγραφία καθορίζει την ισχύ, τα μικρά νησιά του Περσικού Κόλπου θα μπορούσαν να εξελιχθούν στον πυρήνα της μεγαλύτερης γεωπολιτικής κρίσης της δεκαετίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ορμούζ: Θα τολμήσουν οι ΗΠΑ να καταλάβουν ιρανικά νησιά ή ανοίγει ο δρόμος για έναν νέο πόλεμο;

Βασιλης Διαμαντακος Τα σενάρια περί αμερικανικής κατάληψης των στρατηγικών νησιών του νότιου Ιράν επανέρχονται μετά τις νέες επιδρομές των Η...

Διαβάστε την συνέχεια