Τα ”έχασαν” οι Τούρκοι: ”2.500 Ισραηλινοί στρατιώτες στην Κύπρο-Μας περικυκλώνουν-Έχουμε δικαίωμα παρέμβασης”

<img src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/05/Yellow-Modern-Podcast-YouTube-Thumbnail-2026-05-18T133521.938-1068x601.png" /><br /><br />Συνεχίζουν τα ψεύδη οι Τούρκοι!<br /><br />”Το τρομοκρατικό κράτος του Ισραήλ συνεχίζει να κλιμακώνει τις απειλές του κατά της Τουρκίας μέρα με τη μέρα. Πιο πρόσφατα, το Ισραήλ, μέσω της ελληνοκυπριακής διοίκησης, άρχισε να εδραιώνει την παρουσία του στην Κύπρο. Σχολιάζοντας αυτή την κλιμακούμενη ένταση στην εφημερίδα Türkiye, ο καθηγητής Δρ. Μεχμέτ Χασγκιουλέρ δήλωσε: «Οι δυτικές δυνάμεις αρχικά εξευρωπαϊσσαν το πρόβλημα κάνοντας τους Ελληνοκύπριους μέλη της ΕΕ. Το Ισραήλ έχει τώρα προστεθεί σε αυτήν την αντιτουρκική εξίσωση. Κατά μία έννοια, η Κύπρος, η οποία εξευρωπαϊστηκε, αρχίζει τώρα να γίνεται Ισραηλινή».<br /><br />«Το σιωνιστικό κατοχικό καθεστώς έχει αναπτύξει 2.500 στρατιώτες στο νησί με το όνομα Δύναμη Ταχείας Αντίδρασης», δήλωσε ο Χασγκιουλέρ, συνεχίζοντας ως εξής:<br /><br />Αυτή η κατάσταση από μόνη της είναι αρκετή για να διαβρώσει το status quo στην Κύπρο. Τα τελευταία τρία χρόνια, ο Νετανιάχου και ο Χριστοδουλίδης ενεργούν σαν ένα έθνος, δύο κράτη, σε κάθε τομέα, από τις μυστικές υπηρεσίες μέχρι την άμυνα. Φυσικά, πρέπει να προσθέσουμε και την Ελλάδα σε αυτήν την εικόνα. Ο μόνος λόγος που φέρνει αυτούς τους τρεις κοντά είναι ο φόβος τους για την Τουρκία.<br /><br />Η Κύπρος, επιβαρυμένη από μια κατάσταση όπως το Ισραήλ, θα υποχωρούσε ακόμη περισσότερο από το status quo του 1960. Πιο συγκεκριμένα, θα γινόταν αποικία του Ισραήλ. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι, βάσει των υφιστάμενων συμφωνιών, η Τουρκία είναι υπεύθυνη όχι μόνο για τους Τουρκοκύπριους (ή Ελληνοκύπριους) αλλά για ολόκληρη την Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Η αγορά γης από Ισραηλινούς πολίτες στο νησί έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που έχουν αναδυθεί γειτονιές και χωριά όπου ζουν μόνο αυτοί, και οι Κύπριοι δεν επιτρέπεται να εισέλθουν. Θα έπρεπε να είναι κανείς τυφλός για να μην δει ότι αυτή η τάση στην Κύπρο, η οποία κατέχει μια πολύ σημαντική θέση στον σιωνιστικό χάρτη του «Μεγάλου Ισραήλ», θα οδηγήσει σε τεράστια προβλήματα στο μέλλον.<br /><br />Ο ναύαρχος απόστρατος Cihat Yaycı, ο οποίος έκανε αναφορά στο Δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας, επέστησε επίσης την προσοχή στην αυξανόμενη απειλή και μοιράστηκε τις ακόλουθες σημαντικές πληροφορίες:<br /><br />Οι πρόσφατες ενέργειες που ανέλαβε η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση στη Νότια Κύπρο προς το Ισραήλ αποτελούν μια στρατηγική κίνηση που στοχεύει άμεσα την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας. Μια εξέταση των ενεργειών που ανέλαβε σήμερα η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση αποκαλύπτει ότι η Κύπρος ουσιαστικά μετατρέπεται σε αντιτουρκικό στρατιωτικό φυλάκιο στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ΤΔΒΚ δεν είναι μια παθητική οντότητα. Η ασφάλεια της ΤΔΒΚ σχετίζεται άμεσα με την ασφάλεια της Τουρκίας. Εκτός από το ότι είναι εγγυήτρια χώρα, η Τουρκία είναι επίσης η προστάτιδα της ΤΔΒΚ. Κάθε μονομερές στρατιωτικό βήμα που λαμβάνει το Ισραήλ και η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση κλιμακώνει περαιτέρω τις εντάσεις στο νησί.<br /><br />Η Τουρκία έχει επανειλημμένα επιδείξει την υπομονή της, την προσήλωσή της στο νόμο και τη διπλωματική της βούληση. Ωστόσο, κανείς δεν πρέπει να ερμηνεύσει αυτή την κοινή λογική ως αδυναμία. Η Δημοκρατία της Τουρκίας δεν θα εγκαταλείψει τους Τουρκοκύπριους. Ταυτόχρονα, δεν θα υποκύψει σε καμία προσπάθεια περικύκλωσης που στρέφεται εναντίον της στην Ανατολική Μεσόγειο.”<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα ”έχασαν” οι Τούρκοι: ”2.500 Ισραηλινοί στρατιώτες στην Κύπρο-Μας περικυκλώνουν-Έχουμε δικαίωμα παρέμβασης”

Συνεχίζουν τα ψεύδη οι Τούρκοι! ”Το τρομοκρατικό κράτος του Ισραήλ συνεχίζει να κλιμακώνει τις απειλές του κατά της Τουρκίας μέρα με τη μέρα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ραγδαία κλιμάκωση: Οι Κεμαλιστές απαιτούν από τον Ερντογάν την ανακήρυξη τουρκικής ΑΟΖ στην ανατολική Μεσόγειο.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-05/%CE%B5%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%B1%CE%BD.jpg?itok=Lhx52eHA" width="752" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">"Λαγός" του Ερντογάν οι Κεμαλιστές παίζουν μαζί με τους Ισλαμιστές ένα πολύ βρώμικο παιχνίδι κατά του Ελληνισμού στο σύνολο του.</span></h3>Νέα πρόκληση έτοιμη στα σκαριά έχει η Τουρκία κατά του Ελληνισμού. Το κόμμα της τουρκικής αντιπολίτευσης CHP, ζητώντας το υπό διαμόρφωση νομοσχέδιο για τις θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας να περιλαμβάνει ρητές αναφορές στην Ανατολική Μεσόγειο, την ΑΟΖ αλλά και το ζήτημα των νησίδων και βραχονησίδων του Αιγαίου.<br /> <br />Ο αντιπρόεδρος του CHP αρμόδιος για θέματα Άμυνας, Yankı Bağcıoğlu, κάλεσε την τουρκική κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα σε ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Σε γραπτή ανακοίνωσή του για το υπό επεξεργασία «Νόμο για τις Θαλάσσιες Ζώνες Δικαιοδοσίας», ο Μπαγτζίογλου υποστήριξε ότι η Τουρκία χρειάζεται ένα ενιαίο νομικό πλαίσιο που θα ενσωματώνει τις βασικές διεκδικήσεις της Άγκυρας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Όπως ανέφερε, «η ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο πρέπει οπωσδήποτε να ανακηρυχθεί».<br /> <br /> Παράλληλα, ο αντιπρόεδρος του CHP κάλεσε την Άγκυρα να επανεκκινήσει τις έρευνες και γεωτρήσεις για φυσικό αέριο και πετρέλαιο στην Ανατολική Μεσόγειο, υποστηρίζοντας ότι από το 2020 έχει υπάρξει «παύση» στις σχετικές δραστηριότητες της Τουρκίας. <br /> <br />Η παρέμβαση έρχεται την ώρα που στην Τουρκία συνεχίζεται η συζήτηση για το νέο θεσμικό πλαίσιο γύρω από τη «Γαλάζια Πατρίδα», με την αντιπολίτευση αλλά και κύκλους του τουρκικού εθνικιστικού χώρου να πιέζουν για πιο σαφείς προβλέψεις σχετικά με τις θαλάσσιες διεκδικήσεις της Άγκυρας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. <br /><br />Η κλιμάκωση στην Ανατολική Μεσόγειο είναι πράγματι ραγδαία, καθώς το κυβερνών κόμμα (AKP) του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προωθεί νομοσχέδιο που του παραχωρεί υπερεξουσίες για μονομερή ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) έως \(200\) ναυτικά μίλια.<br /><br />Η συγκεκριμένη κίνηση αλλάζει το γεωπολιτικό τοπίο με τους εξής τρόπους:Νομοθετική Πρωτοβουλία: Σύμφωνα με αποκαλύψεις του Bloomberg, το τουρκικό σχέδιο νόμου επιτρέπει στον Ερντογάν να οριοθετεί θαλάσσιες ζώνες, να ελέγχει την αλιεία και τις γεωτρήσεις, και να δημιουργεί θαλάσσια πάρκα ακόμα και σε αμφισβητούμενα ύδατα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Οι Κεμαλιστές (CHP) όχι μόνο συμφωνούν, αλλά παρεμβαίνουν απαιτώντας το νέο νομοθετικό πλαίσιο της «Γαλάζιας Πατρίδας» να περιλαμβάνει ρητές και απόλυτες διεκδικήσεις για την Ανατολική Μεσόγειο, ωθώντας την κυβέρνηση σε ακόμα πιο σκληρή στάση απέναντι σε Ελλάδα και Κύπρο.<br /><br /> Η Άγκυρα αγνοεί τις ελληνοκυπριακές θέσεις που βασίζονται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), προωθώντας τη δική της ερμηνεία ότι τα νησιά δεν δικαιούνται πλήρη επήρεια σε ΑΟΖ.<br /><br />Η Αθήνα και η Λευκωσία παρακολουθούν τις εξελίξεις, με τα νομικά και διπλωματικά επιτελεία να προετοιμάζουν τις απαντήσεις τους απέναντι σε αυτές τις μονομερείς ενέργειες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες απευθύνουν εκκλήσεις για διάλογο και αποκλιμάκωση.<br /><br />Δεν νομίζουμε ότι η Άγκυρα θα σταματήσει εδώ και πιθανότατα ετοιμάζει ακόμα και στρατιωτικό επεισόδιο το επόμενο διάστημα.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ραγδαία κλιμάκωση: Οι Κεμαλιστές απαιτούν από τον Ερντογάν την ανακήρυξη τουρκικής ΑΟΖ στην ανατολική Μεσόγειο.

"Λαγός" του Ερντογάν οι Κεμαλιστές παίζουν μαζί με τους Ισλαμιστές ένα πολύ βρώμικο παιχνίδι κατά του Ελληνισμού στο σύνολο του. Ν...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα ΗΑΕ Επιστρέφουν στη Δαμασκό με Όπλο τα Λιμάνια και τις Υποδομές.

<div><img height="134" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/al-saraa-768x513.jpg" width="773" /></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η μεταπολεμική Συρία μετατρέπεται σε πεδίο γεωοικονομικής επιρροής για το Άμπου Ντάμπι και τον νέο αραβικό κόσμο.</span></h3>Η Συρία εισέρχεται σε μια νέα ιστορική φάση. Μετά από περισσότερο από μία δεκαετία πολέμου, διεθνούς απομόνωσης και οικονομικής κατάρρευσης, η Δαμασκός επιχειρεί να επανενταχθεί στον αραβικό και διεθνή χώρο μέσα από ένα νέο μοντέλο ισχύος: τις υποδομές, τα λιμάνια και τα logistics.<br /><br />Στην πρώτη γραμμή αυτής της διαδικασίας βρίσκονται τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία επανέρχονται δυναμικά στη Συρία όχι με στρατεύματα ή ιδεολογικές συμμαχίες, αλλά με επενδύσεις, κεφάλαια και εμπορικά δίκτυα.<br /><br />Το Άμπου Ντάμπι βλέπει τη μεταπολεμική Συρία ως κρίσιμο κρίκο της νέας γεωοικονομικής αρχιτεκτονικής της Μέσης Ανατολής. Και σε αυτή τη στρατηγική, τα λιμάνια αποκτούν ρόλο αντίστοιχο με εκείνον που είχαν κάποτε οι στρατιωτικές βάσεις.<br />Η Ταρτούς και η Μάχη των Διαδρόμων<br /><br />Το μεγαλύτερο σύμβολο αυτής της επιστροφής είναι η επένδυση της DP World στο λιμάνι της Ταρτούς, ένα project ύψους περίπου 800 εκατομμυρίων δολαρίων που στοχεύει στον πλήρη εκσυγχρονισμό των λιμενικών και εμπορευματικών εγκαταστάσεων.<br /><br />Η Ταρτούς δεν αποτελεί απλώς ένα εμπορικό λιμάνι της Μεσογείου. Βρίσκεται πάνω σε κρίσιμους θαλάσσιους και χερσαίους διαδρόμους που συνδέουν:<div>τον Περσικό Κόλπο,<br />την Ανατολική Μεσόγειο,<br />την Ευρώπη,<br />και τις ασιατικές αλυσίδες εφοδιασμού.<br /><br />Σε μια εποχή όπου οι κρίσεις στην Ερυθρά Θάλασσα, στο Σουέζ και στα Στενά του Ορμούζ αποσταθεροποιούν το παγκόσμιο εμπόριο, οι εναλλακτικές εμπορικές διαδρομές αποκτούν τεράστια στρατηγική αξία.<br /><br />Τα ΗΑΕ επιχειρούν να τοποθετήσουν τη Συρία μέσα σε αυτό το νέο πλέγμα διασυνδέσεων. <br />Η Γεωοικονομία Αντικαθιστά τη Γεωπολιτική του Πολέμου<br /><br />Η επιστροφή των Εμιράτων στη Δαμασκό αντανακλά μια βαθύτερη αλλαγή σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Οι μεγάλες αραβικές δυνάμεις — κυρίως τα ΗΑΕ και η Σαουδική Αραβία — μετακινούνται σταδιακά από τη λογική των στρατιωτικών συγκρούσεων στη λογική της οικονομικής επιρροής.<br /><br />Τα εργαλεία ισχύος πλέον είναι:</div><div>τα logistics,<br />οι ελεύθερες οικονομικές ζώνες,<br />τα λιμάνια,<br />οι ενεργειακοί διάδρομοι,<br />τα επενδυτικά funds,<br />και οι αλυσίδες εμπορίου.<br /><br />Η Συρία μετατρέπεται έτσι από πεδίο σύγκρουσης σε πεδίο ανταγωνισμού για τον έλεγχο της μεταπολεμικής ανοικοδόμησης.<br /><br />Η Δαμασκός χρειάζεται επειγόντως:</div><div>ξένα κεφάλαια,<br />τεχνογνωσία,<br />υποδομές,<br />και διεθνή οικονομική επανένταξη.<br /><br />Τα ΗΑΕ εμφανίζονται πρόθυμα να καλύψουν αυτό το κενό. <br />Η Νέα Αραβική Οικονομική Τάξη<br /><br />Η στρατηγική των Εμιράτων δεν περιορίζεται στη Συρία. Το Άμπου Ντάμπι οικοδομεί τα τελευταία χρόνια ένα τεράστιο δίκτυο λιμανιών και logistics hubs που εκτείνεται:</div><div>από τον Περσικό Κόλπο,<br />έως την Ερυθρά Θάλασσα,<br />τη Βόρεια Αφρική,<br />και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ο έλεγχος των εμπορικών ροών μετατρέπεται σε βασικό μηχανισμό περιφερειακής ισχύος.<br /><br />Η Συρία, λόγω γεωγραφικής θέσης, μπορεί να εξελιχθεί σε κομβικό σημείο αυτού του συστήματος:</div><div>σύνδεση με Τουρκία,<br />πρόσβαση στην Ευρώπη,<br />διαδρομές προς Ιράκ και Κόλπο,<br />και έξοδος στη Μεσόγειο.<br /><br />Παράλληλα, η σταδιακή άρση ορισμένων κυρώσεων και η επαναπροσέγγιση αραβικών κρατών με τη Δαμασκό δημιουργούν ευνοϊκότερο περιβάλλον για επενδύσεις.<br />Η Συρία Επιστρέφει στον Χάρτη<br /><br />Η νέα συριακή ηγεσία επιχειρεί να χρησιμοποιήσει την οικονομική ανοικοδόμηση ως εργαλείο πολιτικής σταθεροποίησης και διεθνούς νομιμοποίησης.<br /><br />Η επιστροφή αραβικών κεφαλαίων στη χώρα στέλνει μήνυμα ότι η Συρία δεν αντιμετωπίζεται πλέον αποκλειστικά ως «ζώνη κρίσης», αλλά ως πιθανός εμπορικός και ενεργειακός κόμβος της επόμενης δεκαετίας.<br /><br />Η Ανατολική Μεσόγειος μετατρέπεται σταδιακά σε ενιαίο γεωοικονομικό χώρο όπου διασταυρώνονται:ενεργειακά projects,<br />εμπορικές αλυσίδες,<br />λιμενικές υποδομές,<br />και επενδυτικά συμφέροντα από Ευρώπη, Κόλπο και Ασία.<br /><br />Σε αυτό το νέο περιβάλλον, η Συρία αποκτά ξανά γεωστρατηγική σημασία.<br /><br />Όχι πλέον ως πεδίο πολέμου.<br /><br />Αλλά ως κόμβος ροών, υποδομών και περιφερειακής ισχύος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα ΗΑΕ Επιστρέφουν στη Δαμασκό με Όπλο τα Λιμάνια και τις Υποδομές.

Η μεταπολεμική Συρία μετατρέπεται σε πεδίο γεωοικονομικής επιρροής για το Άμπου Ντάμπι και τον νέο αραβικό κόσμο. Η Συρία εισέρχεται σε μια ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Σι κρατά «όμηρο» τον Τραμπ μέχρι τις κάλπες. Ταϊβάν αντί Ορμούζ στο μεγάλο παζάρι.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/thumbnail-1-768x822.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το Πεκίνο επέβαλε τετράμηνη εκεχειρία ισχύος μέχρι τον Σεπτέμβριο, με τον Τραμπ να αναζητά πολιτικό οξυγόνο ενόψει ενδιάμεσων εκλογών</span></h3>Η πολυδιαφημισμένη Σύνοδος Κορυφής ΗΠΑ – Κίνας δεν παρήγαγε το «ιστορικό deal» που προανήγγειλε ο Ντόναλντ Τραμπ. Δεν υπήρξε εμπορική ανατροπή, ούτε στρατηγική συμφωνία που να αλλάζει τους παγκόσμιους συσχετισμούς. Αντίθετα, πίσω από τις κάμερες και τις διπλωματικές χειραψίες, διαμορφώθηκε κάτι πολύ πιο ουσιαστικό: ένας τετράμηνος οδικός χάρτης ελεγχόμενης σταθερότητας, πλήρως προσαρμοσμένος στις πολιτικές ανάγκες του Λευκού Οίκου και στις στρατηγικές επιδιώξεις του Πεκίνου.<br /><br />Ο Σι Ζινπίνγκ δεν πήγε στη σύνοδο για να προσφέρει «δώρα» στον Τραμπ. Πήγε για να επιβάλει πλαίσιο. Και το πέτυχε.<br /><br />Η κινεζική ηγεσία αντιμετωπίζει πλέον τον Αμερικανό πρόεδρο όχι ως αντίπαλο που πρέπει να ηττηθεί, αλλά ως έναν ασταθή διαχειριστή που πρέπει να παραμείνει πολιτικά λειτουργικός μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου. Το Πεκίνο γνωρίζει ότι μια αποσταθεροποιημένη Ουάσιγκτον δεν εξυπηρετεί ούτε το εμπόριο ούτε τη γεωπολιτική ισορροπία.<br /><br />Έτσι, η συνάντηση λειτούργησε ως μια συμφωνία προσωρινής ανακωχής μεταξύ δύο δυνάμεων που συνεχίζουν να ανταγωνίζονται σκληρά, αλλά δεν επιθυμούν ανεξέλεγκτη σύγκρουση. <div><br />Η πραγματική συμφωνία ήταν πολιτική, όχι εμπορική<br /><br />Οι εξαγγελίες για Boeing, General Electric και αγορές αγροτικών προϊόντων είχαν περισσότερο επικοινωνιακό παρά στρατηγικό χαρακτήρα.<br /><br />Η ανακοίνωση για αγορά 200 αεροσκαφών Boeing από την Κίνα απέχει σημαντικά από τα μεγέθη που ανέμεναν οι αγορές, ενώ ούτε το Πεκίνο ούτε οι αμερικανικές εταιρείες έδωσαν σαφές χρονοδιάγραμμα ή δεσμευτικά στοιχεία. Το ίδιο ισχύει και για τις αναφορές του Τραμπ περί «δισεκατομμυρίων» σε αμερικανικές εξαγωγές σόγιας.<br /><br />Στην πραγματικότητα, η ουσία βρίσκεται αλλού:<br /><br />Σι και Τραμπ συμφώνησαν να μεταφέρουν την πραγματική διαπραγμάτευση στον Σεπτέμβριο, στην Ουάσιγκτον.<br /><br />Η νέα Σύνοδος Κορυφής που έχει ήδη προγραμματιστεί για τις 23 Σεπτεμβρίου δίνει στον Τραμπ τον πολιτικό χρόνο που χρειάζεται. Εάν υπάρξουν χειροπιαστά αποτελέσματα, θα ανακοινωθούν επί αμερικανικού εδάφους, λίγες εβδομάδες πριν τις κάλπες.<br /><br />Ουσιαστικά, ο Σι προσφέρει στον Τραμπ μια ελεγχόμενη περίοδο ηρεμίας και οικονομικής προβλεψιμότητας, επιτρέποντάς του να πάει στις εκλογές χωρίς νέα έκρηξη στις αμερικανοκινεζικές σχέσεις. </div><div><br />Η Ταϊβάν έγινε το μεγάλο χαρτί του Πεκίνου<br /><br />Το πιο ανησυχητικό στοιχείο για την Ουάσιγκτον δεν ήταν οι εμπορικές συμφωνίες, αλλά οι δημόσιες τοποθετήσεις του Τραμπ για την Ταϊβάν.<br /><br />Παρά τις διαβεβαιώσεις του Λευκού Οίκου ότι το ζήτημα δεν θα βρισκόταν στην ατζέντα, ο Αμερικανός πρόεδρος αποκάλυψε ότι συζήτησε εκτενώς με τον Σι το μέλλον των αμερικανικών εξοπλισμών προς την Ταϊπέι.<br /><br />«Θα λάβω απόφαση μέσα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα», δήλωσε ο Τραμπ όταν ρωτήθηκε εάν θα συνεχίσει τις πωλήσεις όπλων προς την Ταϊβάν.<br /><br />Η φράση αυτή προκάλεσε σοκ σε διπλωματικούς και στρατιωτικούς κύκλους στις ΗΠΑ, καθώς για πρώτη φορά Αμερικανός πρόεδρος εμφανίζεται διατεθειμένος να συνδέσει τις πωλήσεις όπλων προς την Ταϊβάν με διαπραγμάτευση απέναντι στο Πεκίνο.<br /><br />Ακόμη πιο αποκαλυπτική ήταν η τοποθέτησή του για τις δεσμεύσεις Ρίγκαν του 1982:<br /><br />«Τι θα κάνω δηλαδή; Θα πω “δεν θέλω να το συζητήσω μαζί σας”;»<br /><br />Η φράση αυτή ουσιαστικά ακυρώνει δεκαετίες αμερικανικής στρατηγικής αμφισημίας.<br /><br />Ο Σι έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα:<br /><br />Η Ταϊβάν είναι η κόκκινη γραμμή.<br /><br />Και ο Τραμπ, πιεσμένος από τα μέτωπα στη Μέση Ανατολή και τις ανάγκες της εσωτερικής πολιτικής, έδειξε για πρώτη φορά διάθεση υποχώρησης.<br />Το Ορμούζ έμεινε στα χέρια της Τεχεράνης<br /><br />Εκεί όπου ο Τραμπ απέτυχε εμφανώς ήταν το Ιράν.<br /><br />Παρά τις αμερικανικές προσδοκίες, ο Σι δεν δεσμεύτηκε να πιέσει την Τεχεράνη για τα Στενά του Ορμούζ. Η κοινή ανακοίνωση περιορίστηκε σε γενικόλογες αναφορές περί «ανοιχτής ναυσιπλοΐας», ενώ η κινεζική πλευρά απέφυγε επιμελώς οποιαδήποτε συγκεκριμένη δέσμευση.<br /><br />Το μήνυμα ήταν σαφές:<br /><br />Η Κίνα δεν εγκαταλείπει το Ιράν για να διευκολύνει τον Τραμπ.<br /><br />Αντίθετα, όλα δείχνουν ότι στο Πεκίνο διαμορφώθηκε νέο πλαίσιο αποκλιμάκωσης, πιο κοντά στις ιρανικές θέσεις και πολύ μακριά από το σενάριο πίεσης που επιθυμούσε ο Μπενιαμίν Νετανιάχου.<br /><br />Η απόφαση ΗΠΑ και Ιράν να αφαιρέσουν προσωρινά από την ατζέντα το ζήτημα της μεταφοράς απεμπλουτισμένου ουρανίου αποτελεί ένδειξη ότι διαμορφώνεται μια παρασκηνιακή ισορροπία, με την Κίνα σε ρόλο σιωπηλού εγγυητή.<br />Ο Σι ως ρυθμιστής των αμερικανικών εκλογών<br /><br />Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της συνόδου δεν ήταν όσα ειπώθηκαν δημόσια, αλλά όσα υπονοήθηκαν.<br /><br />Ο Σι Ζινπίνγκ εμφανίζεται πλέον να διαδραματίζει ρόλο άτυπου ρυθμιστή του πολιτικού κλίματος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν επιδιώκει να «σώσει» τον Τραμπ. Επιχειρεί όμως να αποτρέψει μια ανεξέλεγκτη αμερικανική κρίση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε παγκόσμια αποσταθεροποίηση.<br /><br />Μέχρι τον Σεπτέμβριο, Ουάσιγκτον και Πεκίνο θα κινηθούν σε μια εύθραυστη ισορροπία:περιορισμένες εντάσεις,<br />ελεγχόμενες κρίσεις,<br />δίαυλοι επικοινωνίας ανοιχτοί,<br />και οικονομική σταθερότητα αρκετή ώστε να μην τιναχθεί στον αέρα η προεκλογική περίοδος στις ΗΠΑ.<br /><br />Η εικόνα που αφήνει η σύνοδος είναι τελικά σαφής:<br /><br />Ο Τραμπ χρειαζόταν απεγνωσμένα μια ήρεμη διεθνή σκηνή μέχρι τις εκλογές. Ο Σι το γνώριζε — και του την πούλησε ακριβά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Σι κρατά «όμηρο» τον Τραμπ μέχρι τις κάλπες. Ταϊβάν αντί Ορμούζ στο μεγάλο παζάρι.

Το Πεκίνο επέβαλε τετράμηνη εκεχειρία ισχύος μέχρι τον Σεπτέμβριο, με τον Τραμπ να αναζητά πολιτικό οξυγόνο ενόψει ενδιάμεσων εκλογών Η πολυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Moody’s: Τα 4 εκλογικά σενάρια που κρίνουν την ελληνική οικονομία, Ο κίνδυνος του πολιτικού αδιεξόδου.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2019/09/moodys.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2019/09/moodys.jpg" width="756" /></a><br /><br />Σύννεφα πάνω από την ελληνική οικονομία φέρνει η πολιτική αβεβαιότητα εν όψει των βουλευτικών εκλογών που πρέπει να διεξαχθούν το αργότερο έως τα μέσα του 2027, όπως προειδοποιεί σε έκθεσή της η <a href="https://economico.gr/tag/moody-s/">Moody’s</a>. Παρά το γεγονός ότι οι μέχρι τώρα επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας χαρακτηρίζονται «εκπληκτικές» εκ πρώτης όψεως, ο οίκος αξιολόγησης χτυπά καμπανάκι κινδύνου, τονίζοντας ότι η ανάκαμψη δεν έχει καταφέρει ακόμα να βελτιώσει ουσιαστικά το επίπεδο διαβίωσης των πολιτών.<br />Είναι ενδεικτικό ότι το 2025 το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας παρέμενε οριακά υψηλότερο μόνο από εκείνο της Λετονίας και της Βουλγαρίας, καθώς τη τελευταία δεκαετία η χώρα έχει υποχωρήσει κάτω από την Κύπρο, την Πορτογαλία, τη Λιθουανία και την Κροατία. Σύμφωνα με τους αναλυτές της Moody’s, η εκλογική παραφιλολογία και η πολιτική αβεβαιότητα απειλούν να επηρεάσουν άμεσα την πραγματική οικονομία, παγώνοντας επενδύσεις, αποταμιεύσεις, προσλήψεις και ροές κεφαλαίων.<br /><br />Τα 4 σενάρια για τις κάλπες<div><br /></div><div>Ομαλή προσγείωση (Βασικό σενάριο)<br />Αποτελεί το κεντρικό και πλέον ευνοϊκό σενάριο της Moody’s. Προβλέπει ότι η κυβέρνηση θα εξαντλήσει τη θητεία της, με τις εκλογές να διεξάγονται κανονικά γύρω στο δεύτερο τρίμηνο του 2027. Ο σχηματισμός κυβέρνησης επιτυγχάνεται γρήγορα, μετά από έναν ή το πολύ δύο εκλογικούς γύρους. Οι προεκλογικές παροχές και τα προσωρινά φορολογικά μέτρα προκαλούν μια μικρή, ελεγχόμενη διεύρυνση του ελλείμματος, χωρίς όμως να κλονιστεί η εμπιστοσύνη των αγορών. Τα spreads παραμένουν σταθερά και η αβεβαιότητα υποχωρεί άμεσα.</div><div><br />Ήπια αναταραχή<br />Στο σενάριο αυτό, η κυβέρνηση επιλέγει τον εκλογικό αιφνιδιασμό για να διατηρήσει το πολιτικό της πλεονέκτημα, προκηρύσσοντας πρόωρες εκλογές για το τρίτο τρίμηνο του 2026. Η Moody’s υποθέτει ότι θα χρειαστούν δύο εκλογικοί γύροι, χωρίς όμως να καταγραφεί παρατεταμένο αδιέξοδο. Αν και η κατανάλωση και οι επενδύσεις θα δεχθούν ένα ήπιο, προσωρινό πλήγμα εντός του 2026, η οικονομία αναμένεται να επιστρέψει γρήγορα σε τροχιά ομαλότητας αμέσως μετά τον σχηματισμό κυβέρνησης.</div><div><br />Σοβαρό δυσμενές σενάριο<br />Εδώ η εκλογική διαδικασία περιπλέκεται και παρατείνεται επικίνδυνα. Το κόμμα που κατατάσσεται δεύτερο στον πρώτο γύρο συγκεντρώνει ποσοστό πολύ κοντά στον πρώτο, αποκτώντας ισχυρό κίνητρο να συντηρήσει τον εκλογικό κύκλο για να αυξήσει τη διαπραγματευτική του ισχύ ή να διεκδικήσει την πρωτοκαθεδρία σε έναν επόμενο γύρο. Ανάλογη στάση κρατά και το τρίτο κόμμα. Το αδιέξοδο σπάει μόνο αν οι ψηφοφόροι—υπό το βάρος του οικονομικού κόστους—δώσουν αυτοδυναμία σε ένα κόμμα ή αν οι πολιτικές δυνάμεις αναγκαστούν να σχηματίσουν κυβέρνηση συνασπισμού. Σε αυτή την περίπτωση, οι επιπτώσεις είναι βαθύτερες: τα spreads των ομολόγων αυξάνονται, οι πιστωτικές συνθήκες σφίγγουν και οι επενδύσεις υποχωρούν, καθώς οι πολίτες στρέφονται στην προληπτική αποταμίευση.</div><div><br />Πρωτοφανής Αβεβαιότητα (Το χειρότερο σενάριο)<br />Το χειρότερο δυνατό σενάριο σύμφωνα με τη Moody’s συνδυάζει τον αιφνιδιασμό των πρόωρων εκλογών το τρίτο τρίμηνο του 2026 με μια σειρά από επαναλαμβανόμενες, άκαρπες εκλογικές αναμετρήσεις. Η αλληλεπίδραση του απροσδόκητου timing και της παρατεταμένης ακυβερνησίας δημιουργεί ένα σκηνικό χωρίς ιστορικό προηγούμενο για τη χώρα. Η αβεβαιότητα παγιώνεται σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα, προκαλώντας μακροχρόνια διάβρωση της εμπιστοσύνης, της πολιτικής αξιοπιστίας και της πραγματικής οικονομίας, πολύ πέρα από το άμεσο διοικητικό κόστος των καλπών.</div><div><br />Το ορόσημο του 2027<br /><br />Η Moody’s ξεκαθαρίζει ότι το 2027 θα είναι το έτος-κλειδί που θα κρίνει το μέλλον της ελληνικής οικονομίας, ανάλογα με την ταχύτητα σχηματισμού κυβέρνησης.<br />Στα σενάρια 1 και 2, εάν οι κάλπες αναδείξουν γρήγορα σταθερή κυβέρνηση, το 2027 θα είναι έτος ισχυρής ανάκαμψης. Το ΑΕΠ θα τρέξει με ρυθμό 2,4% έως 2,7%, τα spreads θα συγκρατηθούν κάτω από τις 250 μονάδες βάσης και το δημόσιο χρέος θα συνεχίσει την αποκλιμάκωσή του από το 148% του ΑΕΠ.<br />Στα σενάρια 3 και 4, εάν η χώρα εγκλωβιστεί σε πολιτικό αδιέξοδο, οι συνέπειες για το 2027 θα είναι δραματικές. Οι επενδύσεις προβλέπεται να καταρρεύσουν κατά 8,2%, η κατανάλωση θα παραμείνει στάσιμη και η ανεργία θα επιστρέψει πάνω από το 9%. Στις αγορές, τα spreads θα εκτοξευθούν σε επίπεδα άνω του 10%, ενώ το δημόσιο χρέος θα πάρει ξανά την ανηφόρα ξεπερνώντας το σημείο εκκίνησης του 2025 και σβήνοντας πρόοδο ετών. Υπό το καθεστώς της «πρωτοφανούς αβεβαιότητας», ο ρυθμός ανάπτυξης του ΑΕΠ θα βουλιάξει μόλις στο 0,6%.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Moody’s: Τα 4 εκλογικά σενάρια που κρίνουν την ελληνική οικονομία, Ο κίνδυνος του πολιτικού αδιεξόδου.

Σύννεφα πάνω από την ελληνική οικονομία φέρνει η πολιτική αβεβαιότητα εν όψει των βουλευτικών εκλογών που πρέπει να διεξαχθούν το αργότερο έ...

Διαβάστε την συνέχεια

Άγκυρα: Από τη «Γαλάζια Πατρίδα» στο «νομικό πόλεμο». Πώς τα διεθνή ινστιτούτα βλέπουν τον νέο τουρκικό αναθεωρητισμό.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/me-nomo-i-galazia-patrida-stin-toyrkia.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/me-nomo-i-galazia-patrida-stin-toyrkia-696x464.jpg" width="745" /></a><br /><br />Τα τελευταία χρόνια, η εικόνα της Τουρκίας στα μεγάλα δυτικά στρατηγικά ινστιτούτα έχει αλλάξει αισθητά. Οργανισμοί όπως το International Institute for Strategic Studies (IISS), το Royal United Services Institute (RUSI), το CSIS και το Council on Foreign Relations δεν αντιμετωπίζουν πλέον την Άγκυρα ως μια κλασική «αντιδυτική δύναμη», αλλά ως κάτι πιο σύνθετο και δυνητικά πιο δύσκολο να διαχειριστεί η Δύση:<br /><br />Mια «autonomous transactional power», όπως χαρακτηριστικά την αναφέρουν. Δηλαδή, η Τουρκία είναι μια χώρα που παραμένει εντός του ΝΑΤΟ και του δυτικού συστήματος ασφαλείας, αλλά ταυτόχρονα αμφισβητεί επιλεκτικά βασικούς κανόνες της δυτικής διεθνούς τάξης όταν θεωρεί ότι αυτό εξυπηρετεί τα γεωπολιτικά της συμφέροντα.<br /><br />Αυτή η αλλαγή οπτικής είναι κρίσιμη και για την Ελλάδα, διότι μεταφέρει το ζήτημα της τουρκικής στρατηγικής από το επίπεδο μιας διμερούς έντασης σε ένα πολύ ευρύτερο διεθνές πλαίσιο αναθεωρητισμού. Η «Γαλάζια Πατρίδα» δεν αντιμετωπίζεται πλέον από πολλά think tanks απλώς ως μια επιθετική ρητορική απέναντι στην Αθήνα ή τη Λευκωσία, αλλά ως μέρος μιας παγκόσμιας τάσης όπου περιφερειακές δυνάμεις επιχειρούν να επανακαθορίσουν κανόνες, θαλάσσιες ζώνες και σφαίρες επιρροής.<div><br />Η εφαρμογή του lawfare<br /><br />Στο επίκεντρο αυτής της στρατηγικής βρίσκεται πλέον το λεγόμενο lawfare – η χρήση δηλαδή του νόμου ως εργαλείου γεωπολιτικής πίεσης. Η Τουρκία επιχειρεί να ενσωματώσει σταδιακά τη «Γαλάζια Πατρίδα» και τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο στο εσωτερικό της νομικό σύστημα, επιδιώκοντας να μετατρέψει μια μονομερή γεωπολιτική θέση σε «κανονικότητα». Αυτό ακριβώς προκαλεί ανησυχία σε διεθνείς αναλυτές, καθώς θεωρούν ότι η σταδιακή θεσμοθέτηση τέτοιων διεκδικήσεων δημιουργεί νέα τετελεσμένα που μελλοντικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο διπλωματικά όσο και επιχειρησιακά.<br /><br />Η Τουρκία δεν είναι μόνη…<br /><br />Η Τουρκία δεν είναι η μόνη χώρα που ακολουθεί αυτή τη στρατηγική. Τα διεθνή ινστιτούτα εντοπίζουν παρόμοια μοτίβα στην Κίνα στη Νότια Σινική Θάλασσα, στο Ιράν στα Στενά του Ορμούζ και ακόμη και στη Ρωσία στην Αρκτική. Το κοινό στοιχείο είναι η προσπάθεια μετατροπής διεθνών ή αμφισβητούμενων περιοχών σε ζώνες εθνικής δικαιοδοσίας μέσω εσωτερικής νομοθεσίας, διοικητικών πράξεων ή στρατιωτικής παρουσίας χαμηλής έντασης.<br /><br />Σύμφωνα με αυτή τη σχολή σκέψης, η Τουρκία αξιοποιεί πλέον ένα ολόκληρο πλέγμα εργαλείων πίεσης: στρατιωτική ισχύ, drones, ενεργειακή γεωπολιτική, μεταναστευτικές ροές, περιφερειακές συμμαχίες και νομική αμφισβήτηση διεθνών συνθηκών. Δεν επιδιώκει απαραίτητα μια άμεση στρατιωτική σύγκρουση, αλλά μια σταδιακή αναθεώρηση ισορροπιών μέσα από συνεχή πίεση κάτω από το όριο του πολέμου. Αυτό που τα στρατηγικά ινστιτούτα αποκαλούν grey-zone competition.</div><div><br />Τι ανησυχεί τη Δύση<br /><br />Το ιδιαίτερα ανησυχητικό στοιχείο για τη Δύση είναι ότι αυτή η μορφή αναθεωρητισμού είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Δεν ενεργοποιεί εύκολα στρατιωτικούς μηχανισμούς αποτροπής, δεν οδηγεί απαραίτητα σε ανοιχτή κρίση, αλλά παράγει σταδιακά φθορά, αμφισβήτηση και νέες «γκρίζες ζώνες» τόσο νομικά όσο και γεωπολιτικά.<br /><br />Γι’ αυτό και ολοένα περισσότερες δυτικές αναλύσεις συνδέουν πλέον το ζήτημα της Ανατολικής Μεσογείου με μια ευρύτερη παγκόσμια κρίση της διεθνούς τάξης. Το βασικό συμπέρασμα αυτών των ινστιτούτων είναι ότι ο κόσμος περνά από την εποχή των σταθερών κανόνων στην εποχή της διαρκούς αμφισβήτησης.<br /><br />Και μέσα σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, η Τουρκία θεωρείται από πολλούς ως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα περιφερειακής δύναμης που επιχειρεί να επαναδιαπραγματευθεί τους όρους ισχύος της περιοχής της χωρίς να αποχωρεί από το δυτικό στρατόπεδο, αλλά πιέζοντάς το από μέσα.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Άγκυρα: Από τη «Γαλάζια Πατρίδα» στο «νομικό πόλεμο». Πώς τα διεθνή ινστιτούτα βλέπουν τον νέο τουρκικό αναθεωρητισμό.

Τα τελευταία χρόνια, η εικόνα της Τουρκίας στα μεγάλα δυτικά στρατηγικά ινστιτούτα έχει αλλάξει αισθητά. Οργανισμοί όπως το International In...

Διαβάστε την συνέχεια

Εκτός ελέγχου η Τουρκία: Έτοιμη να διεκδικήσει 152 ελληνικά νησιά ως «αμφισβητούμενα»

<a href="https://asigazetesicom.teimg.com/crop/1280x720/asigazetesi-com/uploads/2026/05/ekran-goruntusu-2026-05-15-162108.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1280" height="113" src="https://asigazetesicom.teimg.com/crop/1280x720/asigazetesi-com/uploads/2026/05/ekran-goruntusu-2026-05-15-162108.webp" width="757" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Άγκυρα θα μπορούσε να προσφύγει σε διεθνή φόρα και στον ΟΗΕ υποστηρίζει Τούρκος αναλυτής</span></h3>Η Τουρκία συνεχίζει να ανεβάζει τους τόνους, στέλνοντας στον… κάλαθο των αχρήστων τα «ήρεμα νερά», καθώς, ως φαίνεται, ετοιμάζεται να… αρπάξει 152 ελληνικά νησιά, χαρακτηρίζοντάς τα «αμφισβητούμενα»!<br /><br />Ειδικότερα, με βάση το υπό διαμόρφωση νομοσχέδιο για τις θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας της λεγόμενης «Γαλάζιας Πατρίδας», φιλοκυβερνητικά μέσα επαναφέρουν στο προσκήνιο τις «γκρίζες ζώνες», κάνοντας λόγο για «152 αμφισβητούμενα νησιά και βραχονησίδες» στο Αιγαίο.<br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ του τουρκικού τηλεοπτικού δικτύου A Haber, το νέο νομοθετικό πλαίσιο που ετοιμάζει η Άγκυρα, αναμένεται να κατατεθεί σύντομα στην τουρκική Εθνοσυνέλευση και θα καθορίζει τις τουρκικές θαλάσσιες δικαιοδοσίες, την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ.<br /><br />Δικαίωμα να «διατηρεί σημαία» σε νησίδες<br /><br />Στο συγκεκριμένο ρεπορτάζ, ο στρατιωτικός αναλυτής και πανεπιστημιακός Κεμάλ Ολτσάρ υποστήριξε ότι η Τουρκία θα μπορούσε -μέσω νέας νομοθεσίας- να αποκτήσει το δικαίωμα να «διατηρεί σημαία» σε νησίδες, των οποίων, όπως ισχυρίζεται, το καθεστώς κυριαρχίας δεν έχει αποσαφηνιστεί.<br /><br />Ο ίδιος ανέφερε ότι η Άγκυρα θα μπορούσε να θεσπίσει ειδικό νόμο που να χαρακτηρίζει ως τουρκικές τις «152 αδιευκρίνιστες νησίδες και βραχονησίδες», υποστηρίζοντας ότι κάτι τέτοιο θα άλλαζε «ολόκληρη την πορεία» των συζητήσεων για την υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο.<div><br />Ενάντια στην ελληνική πολιτική «τετελεσμένων»<br /><br />Μάλιστα, ο Ολτσάρ δεν έχασε την ευκαιρία να κατηγορήσει την Ελλάδα για πολιτική «τετελεσμένων» σε νησίδες τύπου Ίμια, ισχυριζόμενος ότι η Αθήνα επιχειρεί να ενισχύσει τις διεκδικήσεις της μέσω στρατιωτικής παρουσίας και εγκατάστασης κατοίκων σε μικρονήσους.<br /><br />Στην ανάλυση του επανέλαβε ακόμη τις γνωστές τουρκικές αιτιάσεις περί στρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών, ενώ υποστήριξε ότι η Τουρκία θα μπορούσε να προσφύγει σε διεθνή φόρα και στον ΟΗΕ, καταθέτοντας φάκελο με στοιχεία για την παρουσία ελληνικών και αμερικανικών όπλων στο Αιγαίο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Εκτός ελέγχου η Τουρκία: Έτοιμη να διεκδικήσει 152 ελληνικά νησιά ως «αμφισβητούμενα»

Η Άγκυρα θα μπορούσε να προσφύγει σε διεθνή φόρα και στον ΟΗΕ υποστηρίζει Τούρκος αναλυτής Η Τουρκία συνεχίζει να ανεβάζει τους τόνους, στέλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Χαμάς σχεδιάζει επανάληψη της 7ης Οκτωβρίου στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια.

<img height="126" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/09/HAMAS-630x398.jpg" width="744" /><br /><br />Ανώτατοι αξιωματούχοι των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF) σημαίνουν συναγερμό για μια δραματική επιδείνωση της κατάστασης ασφαλείας στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια, καθώς οι πληροφορίες δείχνουν σχέδια της Χαμάς για μαζικές ένοπλες επιδρομές σε ισραηλινές κοινότητες.<br /><br />Το κατεστημένο ασφαλείας του Ισραήλ προετοιμάζεται για αυτό που ορισμένοι αξιωματούχοι αποκαλούν την πιο σοβαρή απειλή στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια μετά την 7η Οκτωβρίου 2023.<br /><br />Οι προειδοποιήσεις των υπηρεσιών πληροφοριών πληθαίνουν, ιρανικά και τουρκικά κεφάλαια εισρέουν, και 22 τάγματα των IDF έχουν αναπτυχθεί οριακά σε εκατοντάδες χιλιόμετρα μιας εξαιρετικά ασταθούς περιοχής.<br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά από τον Ισραηλινό δημοσιογράφο Αμίρ Μπουχμπούτ στον ιστότοπο Walla, απόρρητα έγγραφα της Χαμάς που κατασχέθηκαν από τις δυνάμεις ασφαλείας στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια τα τελευταία δύο χρόνια αποκαλύπτουν ξεκάθαρες επιχειρησιακές προθέσεις: η τρομοκρατική οργάνωση έχει εκπονήσει λεπτομερή σχέδια για ένοπλες επιδρομές και μαζικές επιθέσεις σε ισραηλινούς οικισμούς, μια πιθανή επανάληψη της σφαγής της 7ης Οκτωβρίου, αυτή τη φορά στην καρδιά της Ιουδαίας και της Σαμάρειας (Δυτ. Όχθη).<div><br />Οριακή ανάπτυξη δυνάμεων σε μια εκτεταμένη γραμμή<br /><br />Οι αριθμοί αποτυπώνουν το μέγεθος της πίεσης. Η Μεραρχία Ιουδαίας και Σαμάρειας των IDF, υπό τον Ταξίαρχο Κόμπι Χέλερ, διαθέτει αυτή τη στιγμή 22 τάγματα ανεπτυγμένα για την ασφάλεια 525 χιλιομέτρων της γραμμής επαφής, εκ των οποίων τα 60 χιλιόμετρα δεν διαθέτουν καθόλου περίφραξη.<br /><br />Αξιωματικοί περιγράφουν τον επιχειρησιακό φόρτο ως εξαιρετικά βαρύ και την καταπόνηση των δυνάμεων ως βαθιά.<br /><br />Η πίεση κλιμακώνεται. Καθώς η ισραηλινή εποικιστική δραστηριότητα επεκτείνεται στην Κοιλάδα του Ιορδάνη και τις γύρω περιοχές, η τριβή με τον τοπικό παλαιστινιακό πληθυσμό αυξάνεται, και αξιωματούχοι ασφαλείας αναφέρουν ότι τα περιστατικά εθνικιστικής βίας και από τις δύο πλευρές παρουσιάζουν αυξητική τάση, με τρόπους που είναι δύσκολο να συγκρατηθούν.<br />Ιράν, Τουρκία και η διαδρομή του χρήματος<br /><br />Ανώτατοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι υποδεικνύουν έναν γνώριμο συνδυασμό εξωτερικών παραγόντων ως την κινητήριο δύναμη πίσω από την τρέχουσα κλιμάκωση.<br /><br />Το Ιράν και η Τουρκία, όπως αναφέρουν, λειτουργούν ως μια αδιάλειπτη πηγή χρηματοδότησης για τις εγχώριες τρομοκρατικές υποδομές, ασκώντας πίεση από μακριά -συμπεριλαμβανομένης της εξ αποστάσεως καθοδήγησης από τη Λωρίδα της Γάζας- σε ένοπλα δίκτυα για τη διεξαγωγή επιθέσεων αυτοκτονίας, ένοπλων επιθέσεων και πληγμάτων με εκρηκτικούς μηχανισμούς στο άμεσο μέλλον.<br /><br />Η εικόνα που παρουσιάζει το λαθρεμπόριο όπλων ενισχύει την ανησυχία.<br /><br />Οι δυνάμεις ασφαλείας διεξάγουν μια ανελέητη καταστολή των όπλων που εισρέουν από την Ιορδανία, και η μαύρη αγορά αντικατοπτρίζει αυτή την προσπάθεια.<br /><br />Η τιμή ενός πιστολιού Γκλοκ στον δρόμο έχει εκτιναχθεί στα 40.000 σέκελ, ένα ιστορικό υψηλό που, σύμφωνα με αξιωματούχους, σηματοδοτεί τόσο την επιτυχία των προσπαθειών αναχαίτισης όσο και την αυξανόμενη ζήτηση από τρομοκρατικές οργανώσεις που προσπαθούν να εξοπλίσουν τα μέλη τους.</div><div><br />Η σκιά του συνεδρίου της Φατάχ<br /><br />Πάνω σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί η πολιτική διάσταση.<br /><br />Το κατεστημένο ασφαλείας του Ισραήλ παρακολουθεί στενά τις επιπτώσεις από το πρόσφατο συνέδριο της Φατάχ, στο οποίο ο Πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής, Μαχμούντ Αμπάς, εκφώνησε ομιλία καταδικάζοντας δριμύτατα τις επιχειρήσεις των IDF στη Γάζα, τον Λίβανο, την Ιουδαία και τη Σαμάρεια, και επιτιθέμενος στους νόμους για την επέκταση των ισραηλινών οικισμών και την απαλλοτρίωση γαιών.<br /><br />Ο Αμπάς δήλωσε ότι δεν θα επιτραπεί καμία διεθνής δραστηριότητα στη Γάζα χωρίς την εμπλοκή της Παλαιστινιακής Αρχής και προειδοποίησε για μια βαθύτερη οικονομική κρίση που απορρέει από το ζήτημα των πληρωμών προς τους κρατουμένους.<br /><br />Σε μια κίνηση που εξέπληξε τους παρατηρητές, επέλεξε να μην κατονομάσει διάδοχο ούτε να σηματοδοτήσει μια διαδικασία μετάβασης, αλλά κάλεσε για την ενσωμάτωση των νεότερων γενεών υπό την ομπρέλα της PLO (Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης) και διακήρυξε την αρχή του «ένας νόμος, ένας στρατός, ένα όπλο».<br /><br />Ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος ασφαλείας εκτίμησε ότι τις επόμενες εβδομάδες ο δρόμος θα ανταποκριθεί στο συνέδριο, με τον κύριο φόβο να εντοπίζεται σε μια βίαιη αφύπνιση των ένοπλων φραξιών της Τανζίμ.<br />«Δεν περιμένουμε τους τρομοκράτες»<br /><br />Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των IDF, Αντιστράτηγος Εγιάλ Ζαμίρ, πραγματοποίησε πρόσφατα αξιολόγηση της κατάστασης στη Μεραρχία Ιουδαίας και Σαμάρειας.<br /><br />Το μήνυμά του ήταν άμεσο: «Δεν περιμένουμε τους τρομοκράτες, τους φτάνουμε παντού».<br /><br />Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε καθώς οι υπουργοί του υπουργικού συμβουλίου όξυναν τη δική τους ρητορική.<br /><br />Ο πρώην αρχηγός της Σιν Μπετ και νυν υπουργός, Άβι Ντίχτερ, δήλωσε σε συνεδρίαση του στενού συμβουλίου ασφαλείας ότι «όλες οι παραστάσεις της Παλαιστινιακής Αρχής δεν θα ωφελήσουν σε τίποτα, ο ίδιος ο Αμπάς δήλωσε ότι η Παλαιστινιακή Αρχή θα συνεχίσει να πληρώνει τις οικογένειες των τρομοκρατών μέχρι και το τελευταίο σέκελ».<br /><br />Η υπουργός Ορίτ Στρουκ επικαλέστηκε το Βιβλίο της Εσθήρ, λέγοντας στον Πρωθυπουργό Νετανιάχου ότι, όπως ο Μαρδοχαίος έπρεπε να πείσει τον Πέρση βασιλιά Ασσουήρη (Ξέρξη Α’) ότι ο Αμάν ήταν ένας μοχθηρός και επικίνδυνος εχθρός, έτσι και «ο Νετανιάχου πρέπει να πείσει τον Πρόεδρο Τραμπ ότι ο Αμπού Μαζέν είναι ένας μοχθηρός και επικίνδυνος εχθρός».<br />Το υπόβαθρο των πληρωμών «Pay-for-Slay»<br /><br />Οι προειδοποιήσεις αυτές έρχονται σε ένα υπόβαθρο συνεχιζόμενων πληρωμών από την Παλαιστινιακή Αρχή προς φυλακισμένους τρομοκράτες και τις οικογένειές τους.<br /><br />Σύμφωνα με στοιχεία που αναφέρονται στο ρεπορτάζ, η Παλαιστινιακή Αρχή μετέφερε περίπου μισό δισεκατομμύριο σέκελ το περασμένο έτος στο πλαίσιο αυτού που οι επικριτές αποκαλούν μηχανισμό «πληρωμής για φόνο» (pay-for-slay): 395 εκατομμύρια σέκελ σε τρομοκράτες που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στη φυλακή και 92 εκατομμύρια σέκελ στις οικογένειες τρομοκρατών που σκοτώθηκαν κατά την εκτέλεση επιθέσεων.<br /><br />Τρομοκράτες που απελευθερώθηκαν σε πρόσφατες συμφωνίες ανταλλαγής ομήρων έλαβαν μια επιπλέον ειδική πληρωμή μπόνους από την Αρχή.<br /><br />Το κατεστημένο ασφαλείας του Ισραήλ δηλώνει ότι η παρούσα κατάσταση απαιτεί μέγιστη επαγρύπνηση και συνεχή επιχειρησιακή δραστηριότητα.<br /><br />Οι αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις συνεχίζονται με υψηλή ένταση, με τις δυνάμεις των IDF να εργάζονται όλο το εικοσιτετράωρο για να αποτρέψουν τα εφιαλτικά σενάρια που η Χαμάς έχει ήδη αποτυπώσει στο χαρτί.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Χαμάς σχεδιάζει επανάληψη της 7ης Οκτωβρίου στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια.

Ανώτατοι αξιωματούχοι των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF) σημαίνουν συναγερμό για μια δραματική επιδείνωση της κατάστασης ασφαλείας στην...

Διαβάστε την συνέχεια

Το τουρκικό θράσος ΑΠΑΙΤΕΙ ελληνική απάντηση… 12 ν.μ. και ΑΟΖ ΤΩΡΑ.

<img height="127" src="https://www.defence-point.gr/wp-content/uploads/2024/11/aegean-greece-aoz.bmp" width="757" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">To θρασύ νομοσχέδιο του ισλαμιστή Ερντογάν απαιτεί απάντηση: Εδώ και τώρα επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια και ανακήρυξη της ΑΟΖ με την Κύπρο.</span></h3><div>ΤΟΥ <b>ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΙΑΚΟΜΙΧΑΛΗ</b><br />Σε συνέχεια του θρασύτατου και προβοκατόρικου νομοσχεδίου που ανακοίνωσε ο Πρόεδρος Ερντογάν για τις θαλάσσιες ζώνες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο που σύντομα θα γίνει νόμος του κράτους, ο Πρωθυπουργός της χώρας οφείλει άμεσα να δώσει τις κατάλληλες εντολές ώστε να προχωρήσει η επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ν.μ. στο Αιγαίο και να γίνει η ανακήρυξη της ΑΟΖ με την Κύπρο.<br /><br />Οφείλουμε ως Ελληνισμός επιτέλους να διαβάσουμε και να αξιολογήσουμε σωστά τον Εθνικό όρκο των Τούρκων που ψήφισε το 1920 το τελευταίο Οθωμανικό Κοινοβούλιο για τις στοχεύσεις που έπρεπε να υλοποιήσει το υπό σύσταση νέο Τουρκικό Κράτος σε συνέχεια της Συνθήκης της Λωζάνης. Στα 6 σημεία του Εθνικού Τουρκικού όρκου γίνονται ιδιαίτερες αναφορές στο Αιγαίο, την Κύπρο και τη Δυτική Θράκη.<br /><br />Επίσης οι Έλληνες πολιτικοί ας διαβάσουν το βιβλίο του Αχμέτ Νταβούτογλου για το στρατηγικό βάθος της Τουρκίας, για να καταλάβουν επιτέλους ότι το νέο νομοσχέδιο για τις θαλάσσιες ζώνες στο Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο του Ερντογάν που θα γίνει νόμος του Τουρκικού κράτους δεν γίνεται μόνο για εσωτερική κατανάλωση, αλλά θέλουν να δώσουν και θεσμική υπόσταση με το νομοθέτημα αυτό.<br /><br />Είναι δυστυχώς για μας ένας άλλος κρίκος στη αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας που κινείται σύμφωνα με τις επιταγές του Εθνικού τους Όρκου και του στρατηγικού βάθους του Νταβούτογλου που πρέπει να υλοποιήσει η Τουρκία. Αυτό το νομοσχέδιο σύμφωνα με τα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας θα συμπεριλάβει στις διατάξεις του και το CASUS BELLI.<br /><br />Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ο κύριος Μαρινάκης πολύ σωστά απάντησε σε ερώτηση δημοσιογράφου για το νομοσχέδιο αυτό που ανακοίνωσε ο Πρόεδρος της Τουρκίας για τις Θαλάσσιες ζώνες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, ότι δεν έχει καμιά αξία, γιατί αντίκειται στο Διεθνές Δίκαιο και ότι η Ελλάδα ασκεί εξωτερική πολιτική σύμφωνα με τις προβλέψεις του Διεθνούς Δικαίου.<br /><br />Ακριβώς για αυτό τον λόγο τώρα που η Τουρκία για άλλη μια φορά λειτουργεί απροκάλυπτα και περιφρονητικά απέναντι στη Διεθνή κοινότητα και γίνεται διεθνής παραβάτης όσον αφορά το Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο με απρόβλεπτες εξελίξεις, πρέπει εμείς τώρα να ασκήσουμε τα δικαιώματα μας σύμφωνα με τις προβλέψεις του Δικαίου της Θάλασσας και να επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα στα 12 ν.μ και να ανακηρύξουμε την ΑΟΖ με την Κύπρο.<br /><br />Η χώρα μας στήριξε τις ΗΠΑ, στα τελευταία γεγονότα της Μέσης Ανατολής και γι’ αυτό οφείλουν να σεβαστούν και να στηρίξουν την Ελληνική απόφαση.<br /><br />Με αυτή την νέα προκλητική – προβοκατόρικη ενέργεια της η Τουρκία έρχεται να επιβάλει τις παράνομες θέσεις της στο Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο, περιορίζοντας τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στα έξι ναυτικά μίλια με αποτέλεσμα για όποια δραστηριότητα θέλει να αναπτύξει η χώρα μας πέραν των έξι ναυτικών μιλίων, να πρέπει να συναινέσει η Άγκυρα.<br /><br />Η Τουρκία με την Γαλάζια πατρίδα, με το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, την αμφισβήτηση του δικαιώματος των νησιών σε υφαλοκρηπίδα και Α.Ο.Ζ , την διεκδίκηση της έρευνας και διάσωσης ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού, με την αποστρατικοποίηση των νησιών, προσπαθεί να περάσει το μήνυμα στη Διεθνή κοινότητα ότι αυτή είναι το αφεντικό στο Αιγαίο.<br /><br />Οι παράνομες navtex , η εισβολή των τουρκικών μηχανοτρατών στα χωρικά μας ύδατα σε απόσταση 300-400 μέτρων από τις ακτές των νησιών μας από τη Ζουράφα μέχρι το Καστελλόριζο, που έγινε πλέον καθεστώς όταν εμείς δεν εφαρμόζουμε ούτε τον Ποινικό Κώδικα γι’ αυτούς που παράνομα ψαρεύουν στα χωρικά μας ύδατα, όταν εμείς δεν αξιοποιήσαμε και δεν εφαρμόσαμε τον κανονισμό 170/83 της τότε ΕΟΚ για επέκταση της αλιευτικής μας δραστηριότητας στα 12 ν.μ ανεξάρτητα από το εύρος των χωρικών μας υδάτων (αυτή την δυνατότητα έδινε αυτός ο κανονισμός), μα ούτε ποτέ ζητήσαμε την ενεργοποίηση του κανονισμού 105/2008 της Ε.Ε για την επιβολή εμπάργκο από την Ε.Ε για τα αλιεύματα που αλιεύονται παράνομα στα χωρικά μας ύδατα, αποθράσυνε την Άγκυρα.<br /><br />Η αμφισβήτηση της Ελληνικότητας μικρών κατοικημένων νησιών όπως η ΨΕΡΗΜΟΣ , νησίδων και βραχονησίδων που άλλοτε είναι 150, κάποιες άλλες φορές 28 και κάποιες άλλες φορές 25, σε συνδυασμό με την παρεμπόδιση από το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό στη Κάσο της πόντισης του Καλωδίου, ενός έργου που συγχρηματοδοτείται και από την Ε.Ε, και το πρόσφατο γεγονός στα 7 ναυτικά μίλια ανατολικά της Αστυπάλαιας, συνθέτουν τον καμβά, του πως βλέπει η Τουρκία τα ήρεμα νερά , παρά την ύπαρξη της Διακήρυξης των Αθηνών του Δεκεμβρίου του 2023.<br /><br />Γι αυτό τώρα που για την χώρα μας η συγκυρία είναι καλή, ας ξεχάσουμε την πολιτική του κατευνασμού και του φοβικού Συνδρόμου και να επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα στα 12ν.μ και να ανακηρύξουμε τη ΑΟΖ με την Κύπρο. Εάν τελικά τις παράνομες διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο τις θεσμοθετήσει και με Νόμο ο Ερντογάν, άμεσα να μπλοκάρουμε την αναβάθμιση της τελωνειακής Ένωσης της Τουρκίας με την Ε.Ε. και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι μας επιτέλους να δουν με στοιχειώδη ηθική τον ρόλο της Τουρκίας απέναντι σε δύο κράτη μέλη της, την Ελλάδα και την Κύπρο.<br /><br />Η επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ν.μ δεν καθιστά το Αιγαίο Ελληνική Λίμνη, όπως θέλουν να ισχυρίζονται οι Τούρκοι και μας απειλούν με το Casus Belli. Σήμερα η χώρα μας έχει ένοπλες δυνάμεις με δύναμη αποτροπής ικανότατη για να διασφαλίσει τα Εθνικά μας συμφέροντα στο Αιγαίο, την Αν Μεσόγειο και την Κύπρο.<br /><br />Αυτό ας το αξιοποιήσει η πολιτική ηγεσία του τόπου μας , γιατί αυτή τη δύναμη αποτροπής των Ενόπλων Δυνάμεων την πληρώνει ο Ελληνικός Λαός από το υστέρημα του. Ας μην υπερισχύσει πάλι η λογική του κατευνασμού και του φοβικού συνδρόμου που μας χαρακτηρίζει στην άσκηση της εξωτερικής μας πολιτικής απέναντι στην Τουρκία.<br /><br />Έχουμε το παράδειγμα της Κύπρου και το πώς ο αείμνηστος Τάσος Παπαδόπουλος χειρίστηκε το θέμα της ΑΟΖ αξιοποιώντας το Δίκαιο της Θάλασσας. Όλοι μας θέλουμε να έχουμε ήρεμα νερά στο Αιγαίο, όμως χωρίς εκπτώσεις στα Εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα και στην άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων. Εμείς οι Έλληνες ξέρουμε και μπορούμε να διασφαλίζουμε τα Εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα. Το παράδειγμα το δίνουν οι αεροπόροι μας στους αιθέρες του Αιγαίου, το πολεμικό μας ναυτικό και γενικά όλες οι Ένοπλες Δυνάμεις.<br /><br />Και ας θυμηθούμε λίγο την μηδενική αντίδραση της γειτονικής χώρας στην επακούμβηση της Φρεγάτας Λήμνος στη Kemal Reis καμάρι του Π.Ν. της Τουρκίας, γιατί εκεί βρέθηκε ένας Έλληνας ναυτικός ο κυβερνήτης της Φρεγάτας Λήμνος που αντέδρασε με τον πρέποντα τρόπο προκειμένου να διασφαλίσει τα Εθνικά μας κυριαρχικά δικαιώματα. Μια ενέργεια που στο Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό θα θυμούνται για πολλά χρόνια.<br /><br />Αλήθεια πόση υπερηφάνεια αισθανθήκαμε όταν η Φρεγάτα Λήμνος συγκρούστηκε με το καμάρι του πολεμικού Ναυτικού των Τούρκων το πλοίο Kemal Reis όταν ο Τούρκος πλοίαρχος πήγε να κάνει τσαλιμάκια στο Αιγαίο και βρέθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα να επισκευάζει τις ζημιές που υπέστη.<br /><br />Κύριε Πρωθυπουργέ στην πολιτική υπάρχουν κάποιες στιγμές που όταν κανείς τις αξιοποιήσει σωστά η ιστορία τον γράφει με χρυσά γράμματα.<br /><br />Κύριε Πρωθυπουργέ αυτό που κάνατε για την ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας το γνωρίζει ο Ελληνικός Λαός , τώρα όμως που ο Ερντογάν παραφρονεί και νομοθετεί για να αποκτήσει ξένα χωράφια στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, εσείς πρέπει να κάνετε αυτό που δεν έκανε κανένας Πρωθυπουργός από το 1982 μέχρι σήμερα, δηλαδή την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ν.μ.<br />Την UNCLOS την ψήφισαν 171 χώρες και η Ε.Ε.<br /><br />Τώρα κ. Πρωθυπουργέ που η χώρα δέχεται την μεγαλύτερη πρόκληση στο Αιγαίο πρέπει να κάνετε το αυτονόητο και Εθνικά επωφελές, ενεργώντας σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Το τουρκικό θράσος ΑΠΑΙΤΕΙ ελληνική απάντηση… 12 ν.μ. και ΑΟΖ ΤΩΡΑ.

To θρασύ νομοσχέδιο του ισλαμιστή Ερντογάν απαιτεί απάντηση: Εδώ και τώρα επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια και ανακήρυξη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο τουρκικός ακήρυχτος πόλεμος κατά της Ελλάδας…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://img.bbmd.gr/img/640/max/90/2018/03/23/polemos-elladas-tourkias.jpg?t=po3qUSGqJ8AO9zoiAZlMGg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="382" data-original-width="640" height="119" src="https://img.bbmd.gr/img/640/max/90/2018/03/23/polemos-elladas-tourkias.jpg?t=po3qUSGqJ8AO9zoiAZlMGg" width="749" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Του <b>Κώστα Ράπτη</b></div>Κατά τον Κλάουζεβιτς, ως γνωστόν, ο πόλεμος αποτελεί τη συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα. Κατά την Άγκυρα, πάλι, ο "νομικός πόλεμος" προβάλλει ως ένα καλό υποκατάστατο της κινητοποίησης στρατιωτικών μέσων – μέχρι νεωτέρας...<br /><br />Από αυτή την άποψη η πρωτοβουλία να κατοχυρωθεί νομοθετικά από τη γείτονα το δόγμα της "Γαλάζιας Πατρίδας" συνιστά, καίτοι δεν φέρει τα χαρακτηριστικά μιας κρίσης "επί του πεδίου", μείζονα κλιμάκωση – και αξίζει τον κόπο να αναλογισθεί κανείς τι την προκαλεί.<br /><br />Όπως έγινε γνωστό από ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, ο υπό επεξεργασία "Νόμος περί Ναυτικής Δικαιοδοσίας" θα αποτελεί "νόμο-πλαίσιο" που θα καθορίζει τις αρμοδιότητες στις θαλάσσιες περιοχές δικαιοδοσίας της χώρας και θα καλύπτει, όπως αναφέρει, "τα κενά του εγχώριου νομικού πλαισίου".<br /><br />Παράλληλα, το υπουργείο κάνει γνωστό ότι συμμετείχε ενεργά στην προετοιμασία του σχεδίου "σε στρατιωτικό, τεχνικό, ακαδημαϊκό και νομικό επίπεδο" και καταλήγει ότι "οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις θα συνεχίσουν με ακλόνητη αποφασιστικότητα να προστατεύουν τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της χώρας στις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας".<br /><br />Πώς ερμηνεύονται αυτά; Ο εκτός προβλέψεων Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας προσδιορισμός από την Τουρκία των θαλάσσιων δικαιοδοσιών της θα καταστεί μέρος του εσωτερικού της δικαίου, δεσμεύοντας πολιτικά και νομικά κάθε μελλοντική τουρκική κυβέρνηση και παγιώνοντας έστω και σε εγχώριο επίπεδο τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο.<br /><br />"Εάν οποιαδήποτε χώρα επιλέξει να λάβει μονομερώς μέτρα τα οποία, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, θα έπρεπε να καθοριστούν σε πολυμερές ή διμερές επίπεδο, τότε θα πρόκειται για κινήσεις απλώς μόνο για εσωτερική χρήση, χωρίς διεθνή εφαρμογή", αντέτεινε ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, μιλώντας το πρωί της Πέμπτης στο Energy Transition Summit, και υπογράμμισε ότι το Δίκαιο της Θάλασσας και η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) αποτελούν μέρος του διεθνούς εθιμικού δικαίου και δεσμεύουν όλα τα κράτη, ακόμη και αν δεν την έχουν υπογράψει.<br /><br />Άλλοι είναι περισσότερο ανήσυχοι. Ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών, καθηγητής Γιάννης Βαληνάκης, σε ανάρτησή του σημειώνει: Εάν η Τουρκία πράγματι "προσαρτήσει διά νόμου" (!) νησιά και βραχονησίδες (έως σήμερα "γκρίζες ζώνες") στα Δωδεκάνησα και το Αν. Αιγαίο, αντιμετωπίζουμε προσπάθεια μονομερούς επιβολής νέων ελληνο-τουρκικών συνόρων! Οι ώρες είναι ιστορικά κρίσιμες και δεν επιτρέπουν αδιανόητα αυτοκαταστροφικές αντιδράσεις ("δεν παράγει έννομα αποτελέσματα", "γίνεται για εσωτερική κατανάλωση") αντί πολύπλευρης κινητοποίησης για να αποτραπεί μια δυνάμει ολέθρια εξέλιξη".<div><br />Παραλληλισμοί με Ιράν και Κίνα<br /><br />Στην πραγματικότητα, η Τουρκία συντονίζεται με έναν νέο διεθνή "συρμό". Όπως εξηγεί ο διευθυντής του Geoeurope.org και άλλοτε επικεφαλής του Επιτελείου Υπουργού Άμυνας, Βαγγέλης Χωραφάς: "Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), βρίσκεται στο στόχαστρο μιας νέας κατηγορίας δρώντων: των μεσαίων αναθεωρητικών δυνάμεων. Χώρες όπως η Τουρκία και το Ιράν δεν περιορίζονται πλέον σε ρητορικές αμφισβητήσεις, αλλά εντείνουν τη χρήση του Lawfare (Νομικού Πολέμου), εντάσσοντας τις μονομερείς διεκδικήσεις τους στην εσωτερική τους έννομη τάξη.<br /><br />Το Ιράν προωθεί ένα σχέδιο για τη διαχείριση των Στενών του Ορμούζ που προβλέπει την επιβολή τελών διέλευσης και τον έλεγχο της ναυσιπλοΐας, παραβιάζοντας το καθεστώς της "ελεύθερης διέλευσης”. Αυτή η κίνηση του Ιράν είναι μια απάντηση στην επίθεση που δέχτηκε από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και η εφαρμογή της ή όχι, εξαρτάται από τις εξελίξεις στον πόλεμο.<br /><br />Παράλληλα, η Τουρκία προχωρά στην ενσωμάτωση των ορίων της υφαλοκρηπίδας της και της "Γαλάζιας Πατρίδας” στο εσωτερικό της δίκαιο, αγνοώντας τα δικαιώματα των νησιών που προβλέπει η UNCLOS.<br /><br />Και οι δύο χώρες δεν έχουν επικυρώσει την UNCLOS, γεγονός που τους επιτρέπει να υποστηρίζουν ότι δεν δεσμεύονται από αυτήν, ενώ ταυτόχρονα επικαλούνται "γενικές αρχές ευθυδικίας” μόνο όταν αυτές εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους. Επιδιώκουν να μετατρέψουν διεθνή στενά ή θαλάσσιες περιοχές σε ζώνες εσωτερικής δικαιοδοσίας, ελέγχοντας τις γεωπολιτικές ισορροπίες, τη ροή ενέργειας και το εμπόριο.<br /><br />Η συμπεριφορά αυτή δεν είναι μεμονωμένη, αλλά μέρος μιας ευρύτερης παγκόσμιας τάσης όπου μεσαίες και μεγάλες δυνάμεις αμφισβητούν την κυριαρχία του "δυτικού” διεθνούς δικαίου.<br /><br />Η Κίνα, αν και δεν είναι μεσαία δύναμη, αποτελεί έναν από τους εμπνευστές αυτής της στρατηγικής. Μέσω του "Νόμου για την Ακτοφυλακή” η Κίνα νομιμοποιεί εσωτερικά τη χρήση βίας σε ύδατα που η UNCLOS αναγνωρίζει ως ΑΟΖ άλλων κρατών, δημιουργώντας ένα προηγούμενο που οι μεσαίες επιλεκτικά αναθεωρητικές δυνάμεις μελετούν στενά.<br /><br />Η Ινδονησία ως αρχιπελαγικό κράτος, χρησιμοποιεί εσωτερικούς κανονισμούς για να περιορίσει τη διέλευση ξένων πολεμικών πλοίων, προσπαθώντας να επιβάλει αυστηρότερους κανόνες από αυτούς που προβλέπει η διεθνής σύμβαση.<br /><br />Η Ινδία διατηρεί μια στάση "επιλεκτικής συμμόρφωσης”, θεσπίζοντας εσωτερικές διατάξεις που απαιτούν προηγούμενη άδεια για στρατιωτικές ασκήσεις στην ΑΟΖ της, μια θέση που δεν αναγνωρίζεται από την UNCLOS, η οποία επιτρέπει τη στρατιωτική χρήση της ΑΟΖ από τρίτα κράτη".<br />Με το βλέμμα στη σύμπραξη με το Ισραήλ<br /><br />Τι προσπαθεί να προκαταλάβει η Άγκυρα; Σίγουρα το κυοφορούμενο νομοθέτημα αποτελεί απάντηση σε ελληνικές πρωτοβουλίες "με κορυφαία τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό, που καθορίστηκαν τα απώτατα δυνητικά όρια της χώρας με τη σφραγίδα της Ευρώπης", όπως το έθεσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης. Ενδεχομένως, πάλι, να αποτελεί, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, μαξιμαλιστικό άνοιγμα σε μελλοντική ελληνοτουρκική διαπραγμάτευση.<br />Αν και το μείζον στη συγκυρία είναι το πόσο έχει θορυβηθεί η Άγκυρα από την εξοπλιστική και στρατιωτική σύμπραξη της Ελλάδας με τη Γαλλία και ιδίως το Ισραήλ, σε σημείο ώστε να γίνεται λόγος για "νέα Συμφωνία Σεβρών στη Μεσόγειο".<br /><br />Κατά τον Βαγγέλη Χωραφά, "η τουρκική κίνηση είναι μια άμεση απάντηση στην ενίσχυση των σχέσεων του άξονα Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ. Η Άγκυρα αισθάνεται ότι η συνεργασία αυτή, υποστηριζόμενη από την UNCLOS, την "κλειδώνει” στις ακτές της. Η νομοθέτηση της υφαλοκρηπίδας της είναι μια προσπάθεια να ακυρώσει στην πράξη το East Med Gas Forum και τις οριοθετήσεις των γειτόνων της, παρουσιάζοντας τις δικές της διεκδικήσεις ως "νόμο του κράτους” που οι ένοπλες δυνάμεις της είναι υποχρεωμένες να υπερασπιστούν.<br /><br />Αρνούμενη σταθερά την UNCLOS και θεσπίζοντας δικούς της νόμους, επιχειρεί να εξαιρεθεί από τη δημιουργία νέου εθιμικού δικαίου, ελπίζοντας ότι σε μια μελλοντική διαπραγμάτευση, η δική της εσωτερική νομοθεσία θα έχει το ίδιο ειδικό βάρος με τις διεθνείς συνθήκες.<br /><br />Μέσω εσωτερικών κανονισμών ή χαρτών που κατατίθενται σε διεθνείς οργανισμούς, η αναθεωρητική δύναμη προσπαθεί να μετατρέψει μια αυθαιρεσία σε "κανονικότητα”. Αν η διεθνής κοινότητα δεν αντιδράσει άμεσα, το νέο αυτό "δίκαιο” αρχίζει να παγιώνεται.<br /><br />Αν ο επιλεκτικός αναθεωρητισμός κάποιων μεσαίων δυνάμεων και όχι μόνο επικρατήσει, η θάλασσα θα πάψει να είναι ένας χώρος συνεργασίας και θα μετατραπεί σε ένα μωσαϊκό συγκρουόμενων εθνικών νόμων, όπου ο ισχυρότερος θα ορίζει το δικό του "δίκαιο”".</div><div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο τουρκικός ακήρυχτος πόλεμος κατά της Ελλάδας…

Του Κώστα Ράπτη Κατά τον Κλάουζεβιτς, ως γνωστόν, ο πόλεμος αποτελεί τη συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα. Κατά την Άγκυρα, πάλι, ο "...

Διαβάστε την συνέχεια

Σιγά μην πέρναγαν! Ισραηλινό ΣΤΟΠ τον τουρκικό στολίσκο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTAa0-XORaQnyypEFrw7ckdvb9wX3B9Bb3sqA&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="112" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTAa0-XORaQnyypEFrw7ckdvb9wX3B9Bb3sqA&s" width="759" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Οι ισραηλινές στρατιωτικές δυνάμεις αναχαίτισαν ανοικτά της Κύπρου τον «στολίσκο Global Sumud για την Γάζα» που αποτελείται από μια πενηνταριά σκάφη τα οποία είχαν αποπλεύσει από την νότια Τουρκία την περασμένη εβδομάδα, ανακοίνωσαν μέσω του Χ οι οργανωτές.<br /><br />Το ισραηλινό υπουργείο Εξωτερικών είχε προειδοποιήσει νωρίτερα σήμερα ότι το Ισραήλ δεν θα επιτρέψει καμία παραβίαση του ναυτικού αποκλεισμού που έχει επιβληθεί στην Λωρίδα της Γάζας.<br /><br />Το υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι «δύο βίαιες τουρκικές οργανώσεις, οι Mavi Marmara και IHH (Humanitarian Relief Foundation), συμμετέχουν στην πρόκληση», «στόχος της οποίας είναι να υπηρετήσει την Χαμάς, να αποτρέψει την προσοχή από την άρνηση της οργάνωσης (Χαμάς) να αφοπλισθεί και να διαταράξει την πρόοδο του ειρηνευτικού σχεδίου του προέδρου Τραμπ».<br /><br />Τουρκική αντίδραση στα λόγια…<br /><br />Η αναχαίτιση σήμερα από τις ισραηλινές δυνάμεις ανοικτά της Κύπρου των πλοίων «στολίσκου για την Γάζα» που απέπλευσε την περασμένη εβδομάδα από την νότια Τουρκία «συνιστά πράξη πειρατείας» , κατήγγειλε η Αγκυρα.<br /><br />«Καταδικάζουμε την επέμβαση των ισραηλινών δυνάμεων στα διεθνή ύδατα κατά του στολίσκου Global Sumud (…), η οποία συνιστά νέα πράξη πειρατείας», αναφέρεται σε ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας.<div><div class="code-block code-block-3" style="background-color: white; border: 0px; color: #222222; float: right; font-family: sans-serif; font-size: 14px; margin: 8px 0px 8px 8px; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;"></div><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; color: #222222; display: flex; font-family: sans-serif; font-size: 14px; margin: 10px 0px; max-width: 550px; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2056290749201723418" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=Defencepointgr&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2056290749201723418&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.defence-point.gr%2Fsiga-min-pernagan-israilino-stop-ton-toyrkiko-stolisko&sessionId=0d50a86cefc2b91049da8d7ca4a79fa412068db4&siteScreenName=Defencepointgr&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; display: block; flex-grow: 1; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; height: 587px; margin: 0px; max-width: 100%; outline: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="background-color: white; border: 0px; color: #222222; font-family: "Open Sans", sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; margin: 0px 0px 18px; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;"></p><div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Σιγά μην πέρναγαν! Ισραηλινό ΣΤΟΠ τον τουρκικό στολίσκο.

Οι ισραηλινές στρατιωτικές δυνάμεις αναχαίτισαν ανοικτά της Κύπρου τον «στολίσκο Global Sumud για την Γάζα» που αποτελείται από μια πενηνταρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα είναι κάπως… “θολό” το δώρο της Ελλάδας για την εθνική επέτειο του Ισραήλ;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTknJsVQ_1XZVCtAvZvC5Hdi9MYi2cboCWNZw&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="314" height="160" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTknJsVQ_1XZVCtAvZvC5Hdi9MYi2cboCWNZw&s" width="767" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Καλημέρα αγαπημένοι μου αναγνώστες, αυτή την ηλιόλουστη Κυριακή τα μέσα του Μαΐου, επομένη του 70ου διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision, όπου η Ελλάδα κατέκτησε τη 10η θέση για τρίτη φορά στην ιστορία του θεσμού, και τελευταία ημέρα του 16ου Συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας. Όπου μέχρι στιγμής έχουν καταγραφεί ο πολιτικά και επικοινωνιακά δεξιοτεχνικός «υπερκερωτικός» ελιγμός του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη που… αφομοίωσε την «Ατζέντα 2030» του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια στη συνολική κυβερνητική ατζέντα για το 2030 και η «αντεπίθεση» του δεύτερου που στόχευσε συγκεκριμένα «κέντρα βαρύτητας». Αναμένονται με ενδιαφέρον οι επόμενες κινήσεις τους.</div><br />Ο «ΚΑΤΑΔΕΙΚΤΗΣ», σε όσους εξορμήσετε για να απολαύσετε την ημέρα σας εύχεται ολόψυχα να περάσετε καλά, αλλά δυστυχώς ο ίδιος και το Κέντρο Επιχειρήσεων – «ΚΑΤΑΔΕΙΚΤΗ» (ΚΕΠΙΧ-Κ) είναι υποχρεωμένοι να «πιάσουν τον κασμά» (κυριολεκτικά και μεταφορικά), καθώς όλες οι πληροφορίες επιβεβαιώνουν ότι αύριο, Δευτέρα 18 Μαΐου, έχει προγραμματιστεί συνεδρίαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ). Ενδιαφέρουσα σύμπτωση αποτελεί ότι το βράδυ της ίδιας ημέρας η πρεσβεία του Ισραήλ στην Αθήνα διοργανώνει τελετή για τον εορτασμό της 78ης επετείου της ημέρας ανεξαρτησίας του κράτους του Ισραήλ.<br /><br />Όπως ίσως θα ενθυμούνται οι συστηματικοί αναγνώστες, στις 18 Απριλίου το DP, με δημοσίευμα, είχε δημοσιοποιήσει την αποστολή στο υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ (SIBAT) του ελληνικού επίσημου αιτήματος για υποβολή προσφοράς (RFP: Request for Proposal) για τον «θόλο», και ταυτόχρονα προαναγγείλει τη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ για την τελική έγκριση για τις 15 Μαΐου, ώστε η διακρατική συμφωνία να υπογραφεί μέχρι τα τέλη του Ιουνίου, όπως προέβλεπε το αρχικό χρονοδιάγραμμα.<br /><br />‘Όμως ένα δημοσίευμα με τίτλο «Η “Ασπίδα του Αχιλλέα” κινητοποιεί ελληνικούς και ξένους ομίλους – Το επιχειρηματικό παρασκήνιο του νέου αμυντικού προγράμματος», που το Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων διένειμε στους συνδρομητές του στις 08.00 το πρωί (!) του Σαββάτου 16 Μαΐου 2026, ενώ όλοι ανέμεναν να απολαύσουν τον Ακύλα στον τελικό της Eurovision το ίδιο βράδυ, εγείρει πολλά ερωτήματα λόγω του χρονοδιαγράμματος και μιας αναφοράς που περιλαμβάνει:<br /><br />«Τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι το πρόγραμμα επρόκειτο να εισαχθεί προς τελική έγκριση στο ΚΥΣΕΑ εντός του 2026, ώστε να ξεκινήσουν οι οριστικές συμβατικές διαπραγματεύσεις με τους υποψήφιους αναδόχους. Παράλληλα, τεχνικά και νομικά κλιμάκια των ενδιαφερόμενων εταιρειών βρίσκονται ήδη σε επαφή με την ελληνική πλευρά για τη διαμόρφωση του τελικού μοντέλου συνεργασίας. Με βάση το υφιστάμενο χρονοδιάγραμμα, οι δεσμευτικές προσφορές και η οριστικοποίηση των βασικών συμφωνιών εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθούν εντός του 2026 ή στις αρχές του 2027. Εφόσον δεν υπάρξουν καθυστερήσεις, η σταδιακή παράδοση των πρώτων συστημάτων θα μπορούσε να ξεκινήσει από το 2027 και να εξελιχθεί σε πολλαπλές φάσεις μέχρι το τέλος της δεκαετίας».<br /><br />Λαμβανομένου υπόψιν ότι η προσφορά – απάντηση στο επίσημο ελληνικό RFP έχει παραληφθεί και φυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού, όχι όμως από την αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας (ΓΔΑΕΕ) αλλά από το ΓΕΕΘΑ (!), οι αναφορές του δημοσιεύματος για «τελική έγκριση στο ΚΥΣΕΑ εντός του 2026» και «δεσμευτικές προσφορές και η οριστικοποίηση των βασικών συμφωνιών [που] εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθούν εντός του 2026 ή στις αρχές του 2027», δεν αποτελούν άραγε ένα είδος ΝΟΤΑΜ για κάθε ενδιαφερόμενο, εντός (εξ ου και η ονομαστική αναφορά ελληνικών εταιριών, ζήτημα που παρουσιάζει ενδιαφέρουσα σημειολογία) και εκτός χώρας;<br /><br />Διότι πώς αλλιώς μπορεί να ερμηνευθεί η σαββατιάτικη… ζέση του κρατικού ΑΠΕ-ΜΠΕ να ενημερώσει για το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης των προγραμμάτων του θόλου; Παρά μόνο με σκοπό για να προϊδεάσει το… φιλοθεάμον κοινό (του ΚΕΠΙΧ-Κ συμπεριλαμβανομένου); Επίσης, ενδιαφέρουσες ερμηνείες επιδέχεται και η αναφορά του δημοσιεύματος ότι «οι δεσμευτικές προσφορές και η οριστικοποίηση των βασικών συμφωνιών εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθούν εντός του 2026 ή στις αρχές του 2027».<br /><br />Μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου…<br /><br />Άραγε αποτελεί την επιβεβαίωση πληροφοριών που είχαν περιέλθει σε γνώση του ΚΕΠΙΧ-Κ, ότι περί τα τέλη Απριλίου, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ έδωσε εντολή στον Γενικό Διευθυντή της ΓΔΑΕΕ να ενημερώσει την ισραηλινή πλευρά ότι προαπαιτούμενο για την υπογραφή της διακρατικής σύμβασης για τα συστήματα του «θόλου», είναι οι ανάδοχες ισραηλινές εταιρίες να συνάψουν συμβάσεις με τις ελληνικές εταιρίες για το έργο που θα τους αναθέσουν και το οποίο δε θα πρέπει να υπολείπεται ως ποσοστό το 25%; Όπως δηλαδή είχε προτείνει το DP σε δημοσίευμα στις 27 Απριλίου, με τίτλο «ΜΕΝΕΙ ΕΚΤΟΣ του “θόλου” η ελληνική αμυντική βιομηχανία;», όπου παρέθετε αδιάσειστα στοιχεία για την επιτυχία της συγκεκριμένης προσέγγισης κατά την εφαρμογή της στο παρελθόν.<br /><br />Προσοχή, όχι ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, που ως ο Έχων την Οικονομική Εξουσία (ΕΟΕ) θα υπογράψει την κατακυρωτική και ως ο πολιτικός προϊστάμενος την αρμοδιότητα να διασφαλίσει την εφαρμογή του Υπηρεσιακού Σημειώματος 455 που εκδόθηκε κατ’ εντολή του για την επίτευξη ποσοστού τουλάχιστον 25%. Ας μην ξεχνάμε ότι οι προβλέψεις του Άρθρου 86 του Συντάγματος αφορούν τους υπουργούς και όχι τους υπηρεσιακούς παράγοντες που εφόσον δεν επιτευχθεί ποσοστό 25% ενδέχεται να αντιμετωπίσουν μεταξύ άλλων και ποινικές ευθύνες.<br /><br />Και επειδή μέχρι σήμερα που το ενδιαφέρον του υπουργείου Εθνικής Άμυνας για τη συμμετοχή της εγχώριας βιομηχανίας περιοριζόταν αποκλειστικά σε γενικόλογες πολιτικές διακηρύξεις για ποσοστό 25%, μήπως η κατάρτιση και υπογραφή των συμβάσεων για την εγχώρια βιομηχανική συμμετοχή είναι ο κύριος λόγος για τη μετατόπιση του χρονοδιαγράμματος;<br /><br />Σε κάθε περίπτωση εντός 24 ωρών, θα γίνουμε όλοι σοφότεροι για το ζήτημα, και θα διαπιστώσουμε εάν η Ελληνική Δημοκρατία δωρίσει τη διακρατική συμφωνία για τον θόλο, ανήμερα της επετείου της ανεξαρτησίας του Ισραήλ ή με κάποια χρονική υστέρηση.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θα είναι κάπως… “θολό” το δώρο της Ελλάδας για την εθνική επέτειο του Ισραήλ;

Καλημέρα αγαπημένοι μου αναγνώστες, αυτή την ηλιόλουστη Κυριακή τα μέσα του Μαΐου, επομένη του 70ου διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision, ό...

Διαβάστε την συνέχεια

Λευκάδα: Ουκρανικό το drone με τα εκρηκτικά. Ζητά εξηγήσεις η Αθήνα.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-05/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-05-15_125015302.png?itok=ExMrsxGj" width="749" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο ρόλος της ΕΥΠ, η διαδρομή του drone και ο εφιάλτης μιας σύγκρουσης με επιβατηγό πλοίο</span></h3>Ένα πλωτό οπλοστάσιο, ακυβέρνητο και φορτωμένο με εκρηκτικά, έφερε την πραγματικότητα ενός σκληρού πολέμου στα ήρεμα νερά του Ιονίου.<br /><br />Ο εντοπισμός του θαλάσσιου drone στις ακτές της Λευκάδας έχει σημάνει γενικό συναγερμό στα ανώτατα κλιμάκια της ελληνικής εθνικής ασφάλειας, ξετυλίγοντας ένα γεωπολιτικό θρίλερ που συνδέει ευθέως τις ελληνικές θάλασσες με το μέτωπο της Μαύρης Θάλασσας.<br /><br />Όλα τα στοιχεία που έχουν συλλέξει μέχρι στιγμής οι αρμόδιες υπηρεσίες συγκλίνουν σε ένα αδιαμφισβήτητο συμπέρασμα ότι το παγιδευμένο όχημα είναι ουκρανικής προέλευσης.<br /><br />Η υπόθεση έχει λάβει διεθνείς διαστάσεις, με τις διπλωματικές και στρατιωτικές επικοινωνίες μεταξύ Αθήνας και Κιέβου να είναι συνεχείς και έντονες. Κατά τη διάρκεια αυτών των επαφών, η ουκρανική πλευρά προχώρησε σε μια ανεπίσημη παραδοχή, επιβεβαιώνοντας τη σύνδεση του επικίνδυνου ευρήματος με τις δικές της ένοπλες δυνάμεις.<div><br />Ο χάρτης της διαδρομής στα χέρια ΓΕΕΘΑ και ΕΥΠ<br /><br />Ο μηχανισμός των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων έχει ενεργοποιηθεί πλήρως για την αποκρυπτογράφηση της πορείας του drone. Οι Αρχές έχουν καταφέρει να ανασυνθέσουν κρίσιμα κομμάτια από τη διαδρομή που ακολούθησε το θαλάσσιο όχημα μέχρι να ξεβραστεί στη Λευκάδα.<br /><br />Αυτά τα εξαιρετικά ευαίσθητα δεδομένα έχουν κοινοποιηθεί σε έναν αυστηρά περιορισμένο αριθμό επιτελών του ΓΕΕΘΑ και στελεχών της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ), η οποία συνδράμει αποφασιστικά στις έρευνες. Το τελικό πόρισμα των στρατιωτικών εμπειρογνωμόνων αναμένεται να παραδοθεί τις αμέσως επόμενες ημέρες, ρίχνοντας φως στο πώς ένα τηλεκατευθυνόμενο όπλο ξέφυγε από τον έλεγχο και διέσχισε εκατοντάδες ναυτικά μίλια ανενόχλητο.</div><div><br />Το τελεσίγραφο Δένδια και ο εφιάλτης στο Αιγαίο<br /><br />Η παρουσία ενός οπλισμένου, ακυβέρνητου στόχου σε περιοχές με έντονη τουριστική και εμπορική κίνηση συνιστά μια ασύμμετρη απειλή υψίστης σημασίας. Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, κατά την επίσκεψή του στο Αγαθονήσι, υπήρξε κατηγορηματικός, υπογραμμίζοντας την κρισιμότητα του περιστατικού και θέτοντας το Κίεβο προ των ευθυνών του.<br /><br />«Το drone έθεσε σε κίνδυνο τη ναυσιπλοΐα. Δεν χρειάζεται να φανταστεί κανείς τι θα σήμαινε μια σύγκρουση με επιβατηγό ή εμπορικό πλοίο.»<br /><br />Ο υπουργός κατέστησε σαφές πως το ζήτημα είναι «ιδιαίτερα σοβαρό» και η ελληνική κυβέρνηση αναμένει πλέον επίσημες και πειστικές εξηγήσεις, τις οποίες άλλωστε έχει δεσμευθεί να παράσχει ο Ουκρανός ομόλογός του.<br /><br />Η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στις ελληνικές θάλασσες δεν αποτελεί πεδίο διαπραγμάτευσης, και η ανοχή σε «τυφλά» όπλα που περιφέρονται ανεξέλεγκτα στο Αιγαίο και το Ιόνιο πρέπει ναι είναι μηδενική.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Λευκάδα: Ουκρανικό το drone με τα εκρηκτικά. Ζητά εξηγήσεις η Αθήνα.

Ο ρόλος της ΕΥΠ, η διαδρομή του drone και ο εφιάλτης μιας σύγκρουσης με επιβατηγό πλοίο Ένα πλωτό οπλοστάσιο, ακυβέρνητο και φορτωμένο με εκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η απειλή του drone, η καχεκτική διπλωματία και η μεγάλη ανατροπή του Πούτιν

<img height="113" src="https://omegapress.gr/images/DRONES.jpg" width="756" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Αυτό που κατάλαβε ο απλός πολίτης από την πρώτη ώρα, ότι δηλαδή το drone που βρέθηκε στη Λευκάδα, είναι ουκρανικό, χρειάστηκε πέντε ημέρες για να το επιβεβαιώσουν, οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας Γιώργος Γεραπετρίτης και Νίκος Δένδιας, με τον δεύτερο να έχει εκτεθεί, στην προσπάθειά του να αποκρύψει την αλήθεια. Και αντί η κυβέρνηση να κάνει άμεσα τις επιβεβλημένες ενέργειες, όπως κάνει κάθε χώρα που υπερασπίζεται την κυριαρχία της και διεκδικεί τον σεβασμό όλων, οι δύο προαναφερθέντες αξιωματούχοι “έθεσαν” το ζήτημα στις υπουργικές συνόδους εξωτερικών και άμυνας της ΕΕ. Ο Δένδιας ειδικότερα, το “έθεσε” στον Ουκρανό ομόλογό του, ο οποίος προσποιήθηκε τον απορημένο και απάντησε ότι θα ενημερωθεί από το Κίεβο.<br /><br />Αν όμως ο Έλληνας υπουργός απαιτούσε μια δημόσια συγνώμη και άμεσες, δηλαδή εδώ και πέντε ημέρες, εξηγήσεις προειδοποιώντας για κρίση στις διμερείς σχέσεις, η απάντηση δεν θα ήταν η ίδια Η μυστική διπλωματία της κυβέρνησης Μητσοτάκη στο ουκρανικό γίνεται μπούμερανγκ και πλέον , ανεξάρτητα από τις εξηγήσεις του Κιέβου, η εικόνα αλλάζει ραγδαία με την Αθήνα να μένει δραματικά πίσω. Την ίδια στιγμή οι μεγάλες χώρες της Ευρώπης εγκαταλείπουν τον Ζελένσκι και ετοιμάζονται για την αποκατάσταση των σχέσεων με τη Μόσχα, μετά τη δήλωση Πούτιν για το τέλος του πολέμου. Που είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη;<br /><br />Ο Βλαντιμίρ Πούτιν ανακοίνωσε ουσιαστικά το τέλος του πολέμου. Δεν μίλησε για εκεχειρία , αλλά για το τέλος, που σημαίνει συμφωνία. Είναι πολύ πιθανό αυτή να περιλαμβάνει εδαφικές προσαρμογές, που οι ορκισμένοι φίλοι της Ουκρανίας στο Παρίσι, το Βερολίνο , την Ουάσιγκτον και αλλού είναι έτοιμοι να αποδεχθούν. Και σίγουρα, κάποια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας αναδύεται. Φαίνεται ΄ ότι όλα αυτά έχουν κάποια σοβαρή βάση, γιατί πριν καλά καλά τελειώσει τις ανακοινώσεις του ο Πούτιν, οι Financial Times αποκάλυψαν, ότι υπάρχει μήνυμα των Μακρόν, Μερτς και Στάρμερ προς τον Πούτιν, που δηλώνουν ετοιμότητα και προθυμία να συζητήσουν εξομάλυνση των σχέσεων με τη Μόσχα. Ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν έχει καταλάβει τίποτα;<br /> <br />Εθισμένη στην συγκάλυψη - Κρίση διπλωματικών επιλογών<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης , ο μόνος από όλη την ΕΕ έχει μείνει στην ιστορία γιατί είναι αυτός που δήλωσε ότι βρίσκεται σε πόλεμο με τη Ρωσία. Στήριξε φανερά και παρασκηνιακά όλες τις αποφάσεις των Ευρωπαίων για κυρώσεις κατά της Ρωσίας και παροχή στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας προς την Ουκρανία, πολλές φορές με αδιαφάνεια.<br /><br />Μόλις βρέθηκε το drone, η Αθήνα αιφνιδιάστηκε και προσπάθησε να αποσιωπήσει το γεγονός. Ωστόσο με το που ελήφθησαν οι πρώτες φωτογραφίες και τραβήχτηκαν τα πρώτα βίντεο, η δημοσιότητα ήταν αναπόφευκτη. Παρ όλα αυτά, ο μηχανισμός προπαγάνδας της κυβέρνησης κράτησε εκτός στόχου το Κίεβο , παρά το γεγονός ότι πρόκειται για μια πολύ σοβαρή υπόθεση. Αν το όχημα συγκρούονταν έστω τυχαία με κάποιο επιβατικό πλοίο, ιστιοπλοϊκά ή όπου οπουδήποτε αλλού και προκαλούσε θύματα, πολλά θύματα μάλιστα, τα πράγματα θα ήταν οδυνηρά για την κυβέρνηση, αλλά και για το προφίλ της Ελλάδας και για τον τουρισμό.<br /><br />Επρόκειτο δηλαδή για μια πολυσύνθετη απειλή, την οποία η κυβέρνηση, εθισμένη σε ένα δόγμα γενικής συγκάλυψης γεγονότων, αντί να την αξιοποιήσει πολιτικά και διπλωματικά προσπάθησε να την υποβαθμίσει. Όταν όμως με την πάροδο των ημερών η δημοσιότητα είχε “ξεφύγει” και μετά την πρώτη δήλωση Δένδια ότι το drone ήταν εκτός χωρικών υδάτων, που τον γελοιοποίησε, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να αναπροσαρμόσει την τακτική της και δειλά είναι γεγονός, το έθεσε στην ΕΕ. Μόνο που το να θέτει ένα ζήτημα δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Η κυβέρνηση όφειλε να κινηθεί απευθείας προς το Κίεβο, να απειλήσει με κρίση τις σχέσεις, να ζητήσει λεπτομέρειες για το πόσα τέτοια οχήματα κινούνται , αν κινούνται στην περιοχή κλπ.</div><div><br />Ο Νίκος Δένδιας στις 12 Μαίου, μετά την συνεδρίαση του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων (ΣΕΥ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε σύνθεση Υπουργών Άμυνας των κρατών - μελών της, δήλωσε μεταξύ άλλων:<br />“Ενημερώθηκα για τη διαδικασία επικαιροποίησης της "Ανάλυσης Απειλών". Υπογράμμισα την ανάγκη ενίσχυσης της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, με έμφαση στην καινοτομία και στην υλοποίηση της ατζέντας για την Αμυντική Ετοιμότητα.<br /><br />Έθεσα επίσης στους ομολόγους μου, καθώς και στον Υπουργό Άμυνας της Ουκρανίας που συμμετείχε μέσω τηλεδιάσκεψης στο ΣΕΥ – Άμυνας, το ζήτημα της ανέλκυσης θαλάσσιου drone στην Ελλάδα, το οποίο είμαστε βέβαιοι πλέον ότι είναι ουκρανικό, και τον μεγάλο κίνδυνο που προκάλεσε στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας».<br />Είμαστε σοβαροί; Το πρώτο που όφειλε να κάνει η Αθήνα , ήταν να συμπορευθεί με την Γαλλία, την Γερμανία και την Αγγλία και άμεσα να κινηθεί προς τη Μόσχα. Προφανώς περιμένει εντολές ο Μητσοτάκης...<br /><br />Τρέχουν στην Ρωσία<br /><br />Άλλοι δεν έχουν ανάγκη από εντολές και σε βασικά ζητήματα προέχει η υπεράσπιση του εθνικούς τους συμφέροντος.<br />Η δήλωση Πούτιν για τερματισμό του πολέμου προκάλεσε άμεση αφύπνιση. Η πιο ακραία χώρα έναντι της Ρωσίας, η Αγγλία με πρώτο τον Στάρμερ, δήλωσε την ετοιμότητά της να συζητήσει και να αποκαταστήσει σχέσεις με τη Μόσχα. Τα συμφέροντα είναι πολλά, κυρίως οικονομικά, ενεργειακά και το Λονδίνο έχει ανάγκη τις πρώτες ύλες της Ρωσίας, όπως μεταλλεύματα .<br /><br />Η Γαλλία και η Γερμανία , η δεύτερη κυρίως έχει κυριολεκτικά γονατίσει μετά την διακοπή της ενεργειακής συνεργασίας και τώρα βλέπει την Ρωσία σαν οικονομικό σωτήρα. Ο Ζελένσκι μπαίνει σταδιακά στο περιθώριο. Το σκηνικό αλλάζει, ίσως να ανασταλεί και η εξοπλιστική φρενίτιδα και η ΕΕ να αλλάξει πορεία και να στραφεί στα τεράστια οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα.<br />Η Ελλάδα, είναι βέβαιο ότι έστω και ασθμαίνουσα ότι θα ακολουθήσει. Πολλές ανατροπές έρχονται , όπως έρχονται και εκλογές στη χώρα και ίσως μια άλλη κυβέρνηση να υπερασπιστεί καλύτερα τα συμφέροντα της χώρας...</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η απειλή του drone, η καχεκτική διπλωματία και η μεγάλη ανατροπή του Πούτιν

Του Στράτου Βαλτινού Αυτό που κατάλαβε ο απλός πολίτης από την πρώτη ώρα, ότι δηλαδή το drone που βρέθηκε στη Λευκάδα, είναι ουκρανικό, χρει...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα -Τουρκία: Το ειδικό καθεστώς του Αιγαίου ως τελικό στάδιο της αναθεωρητικής πολιτικής.

<img height="133" src="https://omegapress.gr/images/AGKYRA.jpg" width="746" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Με μια καταιγίδα διαρροών , η Άγκυρα ετοιμάζει νόμο με τον οποίο θέλει να καταστήσει διαπραγματεύσιμα τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, ακόμη και την κυριαρχία δεκάδων νησιών και βραχονησίδων και μη διαπραγματεύσιμα τα δικά της δικαιώματα, δημιουργώντας ένα παράδοξο, από πλευράς διεθνούς δικαίου, Ειδικό Καθεστώς στο Αιγαίο. Λες και δεν μπορεί η Ελλάδα να νομοθετήσει και μάλιστα πλησιέστερα στο διεθνές δίκαιο ή να προκαλέσει εξίσου ισχυρά τετελεσμένα, μέσω της επιλεκτικής επέκτασης των χωρικών υδάτων. Μπορεί , αλλά η Τουρκία θεωρεί μάλλον δεδομένο ότι δεν είναι αυτή η αντίδραση της Αθήνας και αυτό την κάνει πιο αλαζονική. Ποιος είναι ο στόχος αυτής της νέας “χορογραφίας” που στήνεται και χαρακτηρίζεται δικαίως ως πολύ επικίνδυνη εξέλιξη;<br /><br />Η Τουρκία, εισέρχεται στο τελικό στάδιο της αναθεωρητικής της πολιτικής ως προς το καθεστώς του Αιγαίου. Το σχέδιο προβλέπει ομογενοποίηση όλων των επιμέρους πολιτικών μέσα από μια νομοθετική πρωτοβουλία που θα καταστήσει την αναθεωρητική της πολιτική εσωτερικό δίκαιο, με το οποίο θα προσπαθήσει να εδραιώσει της διεκδικήσεις και να συμπεριλάβει τα κατά την άποψή της κυριαρχικά δικαιώματα επί πιθανών πόρων στην περιοχή, αλλά και να θέσει υπό νομική ομπρέλα το καθεστώς των “γκρίζων ζωνών”, επικαλούμενη μάλιστα το διεθνές δίκαιο!.<br /><br />Το αφήγημα της Ελλάδας<br /><br />Επί δεκαετίες, με εξαίρεση την περίοδο 2000-2003 όταν έγιναν πραγματικές συνομιλίες , δηλαδή μετά το Ελσίνκι, δεν υπήρξε ουσιαστικός διάλογος, ούτε κατάφερε ποτέ η Ελλάδα να ακυρώσει τα αναθεωρητικά σχέδια της Τουρκίας. Η κατευναστική πολιτική, είχαμε επισημάνει, έκλεισε τον κύκλο της με την Διακήρυξη των Αθηνών το 2022, που παρά το γεγονός ότι είναι ετεροβαρής, δεν ήταν αρκετή για την Τουρκία, που απλά θέλει να εδραιώσει το αναθεωρητικό της δόγμα και να απενεργοποιήσει ταυτόχρονα κάθε δικαίωμα της Ελλάδας στο Αιγαίο. Αυτό αποδεικνύεται τώρα. <br /><br />Η νέα εμπλοκή είναι η κορύφωση μιας απειλής που ναι μεν είναι προφανώς αστήρικτη σε σχέση με το διεθνές δίκαιο, ωστόσο διαμορφώνει μια νέα πολύ απειλητική ατζέντα στις διμερείς σχέσεις. Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, αντί να απαντήσει επί της ουσίας, επιδόθηκε σε γενικεύσεις, ωραιοποιήσεις και αοριστίες, κάτι που συνηθίζει για κάθε περίπτωση κάνοντας εμφανή την αμηχανία της κυβέρνησης. Κατά τη διάρκεια συζήτησής του με τον Κωνσταντίνο Φίλη στο συνέδριο Energy Transition Summit ο Γ. Γεραπετρίτης είπε: “οιαδήποτε μονομερής δραστηριότητα που επιδιώκει να υλοποιήσει τις προθέσεις μιας χώρας είναι καταδικασμένη να αποτύχει»,<br /><br />Πώς όμως θα αποτύχει; κατά τον Γ. Γεραπετρίτη:</div><div><br />“Εάν οποιαδήποτε χώρα επιλέξει να λάβει μονομερώς μέτρα, τα οποία, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, θα έπρεπε να οργανωθούν σε πολυμερές ή διμερές επίπεδο, αυτά έχουν μόνο εσωτερική ισχύ και δεν έχουν διεθνή εφαρμογή, Για να έχουμε βιώσιμη ειρήνη, πρέπει να συνεργαστούμε», Πρόσθεσε ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι για να αντιδράσει η Ελλάδα σε αυτό, σημείωσε όμως πως προτιμούμε να ενεργούμε παρά να αντιδρούμε. Η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και βρίσκεται στον πυρήνα των Ηνωμένων Εθνών, υπάρχουν πολλά φόρα για να εκφράσει πιθανές διαμαρτυρίες”. Είναι αυτό αρκετό, δηλαδή θα επηρεάσει την Τουρκία, όταν η ίδια η κυβέρνηση και ο ίδιος ο Γεραπετρίτης σιωπούν στην ΕΕ εδώ και χρόνια;<br /><br />Μόνο που όλα όσα δηλώνει ο Έλληνας ΥΠΕΞ είναι ακριβώς το αντίθετο από αυτά που θεωρεί ενεργητική πολιτική. Προδίδει αμηχανία και κυρίως πρόκειται για μια μηχανιστική αντίληψη , δηλαδή κάνει τις ίδιες δηλώσεις για κάθε πρόβλημα και για κάθε περίσταση. <br /><br />Αξίζει όμως μια παρατήρηση: ο Γ. Γεραπετρίτης αναφέρεται στις συνομιλίες που διεξάγουν η Ελλάδα και η Τουρκία εδώ και χρόνια. Επισημαίνει ότι «έχουμε καταβάλει σημαντικές προσπάθειες με την Τουρκία και πιστεύω ότι έχουμε σημειώσει σημαντική πρόοδο, και θα ήταν απόλυτη σπατάλη να έχουμε οπισθοδρόμηση».</div><div>  <br />Ποια είναι η πρόοδος; Σύμφωνα με τις διακηρύξεις και του ιδίου και του πρωθυπουργού, οι συνομιλίες είχαν στόχο την παραπομπή των διαφορών στη Χάγη. Από τον Δεκέμβριο του 2024 όμως, υπό την πίεση Καραμανλή και Σαμαρά, η κυβέρνηση “έκαψε” κάθε συζήτηση για τη Χάγη, αναδιπλώθηκε, χωρίς ποτέ να παρουσιάσει ένα νέο σχέδιο ως προς τις συνομιλίες που θεωρούνται ήδη νεκρές. Αυτό το μόνιμο κενό που παρουσιάζει η ΝΔ διαχρονικά στις ελληνοτουρκικές σχέσεις εκμεταλλεύεται η Τουρκία για να επαυξάνει την πίεση προς την Ελλάδα και να προσπαθεί να κανονικοποιήσει τις διεκδικήσεις της. <br /><br />Την ίδια πολιτική μάλιστα είχε ασκήσει ο Κώστας Καραμανλής, ο οποίος ακύρωσε την στρατηγική του Ελσίνκι, τη μόνη που είχε η Ελλάδα μετά την μεταπολίτευση, χωρίς ποτέ να παρουσιάσει ένα νέο σχέδιο. Όταν η Ελλάδα επιχειρεί ενέργειες όπως π.χ. το καλώδιο Ελλάδας -Κύπρου, η Τουρκία τις ακυρώνει χωρίς κόστος. Και όχι μόνο. Η άθλια πολιτική έναντι της κατάφωρης παραβίασης όλων των διμερών διακηρύξεων εκ μέρους της Τουρκίας , όπως π.χ. με τις μονομερείς έρευνες του Ουρούτς Ρέις, δεν απαντήθηκαν ποτέ από την Αθήνα. Και τώρα, η Τουρκία θέλει να καταστήσει διαπραγματεύσιμα τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, μη διαπραγματεύσιμα τα δικά της και μέσω της αμφισβήτησης της κυριαρχίας δεκάδων νησιών και βραχονησίδων, να “πολιορκήσει” διαπραγματευτικά την Ελλάδα. <br /><br />Αλλά, πέραν αυτών, η ελληνική κυβέρνηση υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, απέσυρε κάθε κίνηση, ενέργεια ή δράση στο πλαίσιο της ΕΕ που αποσκοπούσε στην άσκηση πιέσεων προς την Τουρκία , βγάζοντας από την ατζέντα την πολιτική της Άγκυρας, βρίσκει τώρα μπροστά της ένα βουνό προκλήσεων. Επί 7 χρόνια ο πρωθυπουργός δεν παρουσίασε ποτέ την αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας, δεν ζήτησε ποτέ μέτρα , παρά την τεράστια πρόκληση της Κάσου και του Ουρούτς Ρέις. Πρωταγωνίστησε ωστόσο στην ΕΕ για την καταδίκη της αναθεωρητικής πολιτικής της Ρωσίας…..</div><div><br />Υπάρχουν εθνικοί στόχοι;<br /><br />Οι πρώτες δηλώσεις του Γ. Γεραπετρίτη είναι απογοητευτικές. Είναι προφανές ότι δεν αρκούν για να πιέσουν την Τουρκία να κάνει το επικίνδυνο βήμα που έχει εξαγγείλει ότι θα κάνει. Δεν πρόκειται για μια συγκυριακή πολιτική της Άγκυρας, αλλά για ένα μακροχρόνιο σχέδιο που μάλλον φιλοδοξεί να ολοκληρώσει αυτό το καλοκαίρι. <br />Στόχος της Ελλάδας πρέπει να είναι η ακύρωση των σχεδίων της Τουρκίας και όχι η διαπραγμάτευση αυτών των σχεδίων. Αυτό θέλει και η Τουρκία. Να κατοχυρώσει τα δικά της δικαιώματα και να διαπραγματευθεί τα δικαιώματα της Ελλάδας. <br /><br />Εκ των προτέρων μπορούμε να προβλέψουμε πως μόλις η Τουρκία εμφανίσει ακόμη και μια ήπια εκδοχή όσων ισχυρίζεται με τις διαρροές, πολλές χώρες της Ευρώπης και ίσως οι ΗΠΑ, αντί να βάλουν στον “πάγο” την Άγκυρα , να προτείνουν δήθεν αθώα διάλογο επί των τουρκικών διεκδικήσεων. Θα είναι μια άνευ προηγουμένου κρίση , από την οποία δύσκολα θα βγει αλώβητη η Ελλάδα. Η Τουρκία κλιμακώνει παντού, ίσως θεωρεί ότι είναι ευκαιρία να πιέσει την Ελλάδα, ίσως βλέπει και την αποδυνάμωση της κυβέρνησης και του Μητσοτάκη και προσπαθεί να επιβάλλει στο τραπέζι το σύνολο της δικής ατζέντας για κάθε χρήση στο μέλλον..<br />Αν η Ελλάδα δεν ακυρώσει αυτή την πολιτική, το μεγαλύτερο μέρος του Αιγαίου θα μετατραπεί σε Ειδικό Καθεστώς, με ο,τι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον της χώρας. </div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα -Τουρκία: Το ειδικό καθεστώς του Αιγαίου ως τελικό στάδιο της αναθεωρητικής πολιτικής.

Του Σωτήρη Σιδέρη Με μια καταιγίδα διαρροών , η Άγκυρα ετοιμάζει νόμο με τον οποίο θέλει να καταστήσει διαπραγματεύσιμα τα κυριαρχικά δικαιώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρούμπιο: Η Ταϊβάν στο επίκεντρο της παγκόσμιας ισορροπίας ΗΠΑ–Κίνας.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/rubio-1-1024x577-1-768x433.jpg" width="747" /><br /><br />Οι δηλώσεις Ρούμπιο για την Ταϊβάν επιβεβαιώνουν μια βασική γραμμή της αμερικανικής πολιτικής: σταθερότητα χωρίς ανατροπή του status quo, αλλά με πλήρη αποτροπή κάθε κινεζικής στρατιωτικής επιλογής.<br /><br />ΗΠΑ–Κίνα–Ταϊβάν: στρατηγική σταθερότητα, αποτροπή και ο νέος ψυχρός ανταγωνισμός.Η πρόσφατη τοποθέτηση του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο επαναφέρει στο προσκήνιο τον πυρήνα της σινοαμερικανικής αντιπαράθεσης: την Ταϊβάν ως σημείο ισορροπίας ανάμεσα σε αποτροπή πολέμου και προετοιμασία για το χειρότερο σενάριο.<div><br /> Η “σταθερότητα” ως στρατηγικό δόγμα της Ουάσιγκτον<br /><br />Σύμφωνα με τον Ρούμπιο, η αμερικανική πολιτική παραμένει αμετάβλητη: </div><div>διατήρηση του status quo στο Στενό της Ταϊβάν<br />αποφυγή μονομερούς αλλαγής συνόρων ή καθεστώτος<br />αποτροπή βίαιης ενσωμάτωσης της Ταϊβάν από την Κίνα<br /><br />Η Ουάσιγκτον δεν προωθεί αλλαγή, αλλά “παγώνει” την υπάρχουσα ισορροπία.<br /><br />Η λογική αυτή δεν είναι ουδέτερη: λειτουργεί ως μηχανισμός αποτροπής πολέμου, αλλά και στρατηγικού περιορισμού της κινεζικής ισχύος.<br />Η Ταϊβάν ως κόκκινη γραμμή παγκόσμιας ισχύος<br /><br />Η αμερικανική θέση στηρίζεται σε τρεις άξονες:η Ταϊβάν ως τεχνολογικός κόμβος (ημιαγωγοί, AI υποδομές)<br />η γεωγραφική της θέση στον Ινδο-Ειρηνικό<br />η συμβολική της σημασία για την αρχή μη αλλαγής συνόρων με βία<br /><br />Οποιαδήποτε ανατροπή στο status quo θεωρείται συστημικός κίνδυνος, όχι τοπικό ζήτημα.</div><div><br /></div><div>  <img height="360" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/roubio.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div> Κίνα: στρατηγική επιλογή μεταξύ πίεσης και προσαρμογής<br /><br />Ο Ρούμπιο αναγνωρίζει ότι το Πεκίνο μπορεί να προτιμά μια “ειρηνική ενσωμάτωση” της Ταϊβάν, όμως η πραγματική ανησυχία της Ουάσιγκτον είναι διαφορετική:η Κίνα έχει πλέον τον δεύτερο ισχυρότερο στρατό παγκοσμίως<br />αυξάνει συστηματικά την αποτρεπτική και επιθετική της ικανότητα<br />ενσωματώνει την Ταϊβάν στο μακροπρόθεσμο εθνικό αφήγημα<br /><br />Το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι η πρόθεση, αλλά η δυνατότητα επιβολής αλλαγής.<br />Το νέο μοντέλο σύγκρουσης: αποτροπή χωρίς άμεση αντιπαράθεση<br /><br />Η σινοαμερικανική σχέση κινείται πλέον σε ένα “γκρίζο καθεστώς”: </div><div>στρατιωτική αποτροπή υψηλής έντασης<br />οικονομική αλληλεξάρτηση υπό πίεση<br />τεχνολογικός διαχωρισμός (decoupling σε κρίσιμους τομείς)<br />συνεχής διπλωματική επικοινωνία για αποφυγή κρίσεων<br /><br />Αυτό δεν είναι ψυχρός πόλεμος κλασικού τύπου, αλλά “διαχειριζόμενος ανταγωνισμός”.<br />Η συνάντηση ΗΠΑ–Κίνας: σταθερότητα χωρίς εμπιστοσύνη<br /><br />Η πρόσφατη επαφή Τραμπ–Σι, όπως αποτυπώνεται στη δημόσια διπλωματική γραμμή, δεν αλλάζει το πλαίσιο:και οι δύο πλευρές αναγνωρίζουν την ανάγκη “στρατηγικής σταθερότητας”<br />καμία δεν εγκαταλείπει τα βασικά της συμφέροντα<br />η επικοινωνία λειτουργεί ως μηχανισμός αποφυγής ατυχήματος, όχι σύγκλισης<br /><br />Στην πράξη, πρόκειται για διαχείριση κινδύνου, όχι επίλυση αντιθέσεων.<br />Σύνδεση με Ρωσία και post-Russia σενάριο<br /><br />Η αμερικανική ανάλυση για την Κίνα και την Ταϊβάν συνδέεται άμεσα με το ρωσικό πεδίο:η Ρωσία λειτουργεί ως “ευρασιακός παράγοντας πίεσης”<br />η Κίνα παρακολουθεί την ουκρανική σύγκρουση ως μοντέλο αντοχής και φθοράς<br />η πιθανή αποσταθεροποίηση της Ρωσίας θα μεταβάλει την ισορροπία ισχύος στην Ασία<br /><br />Το ευρασιατικό σύστημα δεν είναι δύο ξεχωριστά μέτωπα (Ουκρανία και Ταϊβάν), αλλά ένα ενιαίο δίκτυο στρατηγικής αλληλεξάρτησης. </div><div><br />Το νέο παγκόσμιο τρίγωνο ισχύος<br /><br />Από τη συνολική εικόνα προκύπτει ένα σταθερό γεωπολιτικό τρίγωνο:ΗΠΑ: διαχείριση αποτροπής και συμμαχιών<br />Κίνα: άνοδος ισχύος με έμφαση στην Ινδο-Ειρηνική<br />Ρωσία: σύστημα υπό πίεση και στρατηγική εξάρτηση από την Κίνα<br /><br />Η σταθερότητα του συστήματος εξαρτάται πλέον από την αποφυγή “συγχρονισμένων κρίσεων” σε Ευρώπη και Ασία.<br />Η Ταϊβάν ως μηχανισμός αποτροπής παγκόσμιου πολέμου<br /><br />Η αμερικανική θέση, όπως αποτυπώνεται στις δηλώσεις Ρούμπιο, δεν είναι απλώς διπλωματική ρητορική.<br /><br />Είναι στρατηγική αρχιτεκτονική:διατήρηση status quo<br />αποτροπή βίαιης αλλαγής<br />αποφυγή σύγκρουσης μεγάλων δυνάμεων<br /><br />Η Ταϊβάν δεν είναι μόνο περιφερειακό ζήτημα, αλλά ο βασικός μηχανισμός ισορροπίας του 21ου αιώνα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ρούμπιο: Η Ταϊβάν στο επίκεντρο της παγκόσμιας ισορροπίας ΗΠΑ–Κίνας.

Οι δηλώσεις Ρούμπιο για την Ταϊβάν επιβεβαιώνουν μια βασική γραμμή της αμερικανικής πολιτικής: σταθερότητα χωρίς ανατροπή του status quo, αλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν ντύνει νομικά τη «Γαλάζια Πατρίδα»: Στόχος Αιγαίο, ΑΟΖ και «γκρίζες ζώνες».

<img height="139" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/Erdogan2-1024x711-1-768x533.jpg" width="763" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το AKP ετοιμάζει ιστορικό νομοσχέδιο που μετατρέπει το αναθεωρητικό δόγμα της Άγκυρας σε εσωτερικό δίκαιο.</span></h3>Η Τουρκία ετοιμάζεται να περάσει σε μια νέα φάση στρατηγικής και θεσμικής κλιμάκωσης απέναντι στην Ελλάδα και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς το κυβερνών κόμμα AKP προωθεί προς ψήφιση έναν ενιαίο «Νόμο της Γαλάζιας Πατρίδας», ο οποίος φιλοδοξεί να μετατρέψει το νεο-οθωμανικό θαλάσσιο δόγμα της Άγκυρας σε επίσημο εσωτερικό νομικό πλαίσιο του τουρκικού κράτους.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που διαρρέουν από πηγές του AKP προς τουρκικά μέσα ενημέρωσης, το νομοσχέδιο αναμένεται να κατατεθεί στην τουρκική Εθνοσυνέλευση αμέσως μετά το «Kurban Bayramı», στα τέλη Μαΐου, με στόχο –όπως αναφέρεται– «την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων και συμφερόντων της Τουρκίας στη Μαύρη Θάλασσα, το Αιγαίο και τη Μεσόγειο».<br /><br />Πρόκειται για μια εξέλιξη με βαθύ γεωπολιτικό αποτύπωμα, καθώς για πρώτη φορά η Άγκυρα επιχειρεί να συγκεντρώσει σε ενιαίο νομικό κορμό όλες τις διεκδικήσεις της για θαλάσσιες ζώνες, υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ και τις λεγόμενες «γκρίζες ζώνες».<br />Το Αιγαίο στο επίκεντρο της νέας τουρκικής στρατηγικής<br /><br />Το πιο κρίσιμο στοιχείο του σχεδίου είναι ότι το νέο νομοθέτημα δεν περιορίζεται σε τεχνικές ρυθμίσεις θαλάσσιου δικαίου.<br /><br />Αντιθέτως, φιλοδοξεί να προσδώσει νομική και κρατική υπόσταση στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», το οποίο μέχρι σήμερα λειτουργούσε κυρίως ως στρατιωτικο-γεωπολιτική θεωρία.<br /><br />Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές:<br /><br />«Τα όρια της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και της υφαλοκρηπίδας θα κανονικοποιηθούν μέσω ενός βασικού νόμου».<br /><br />Με απλά λόγια, η Άγκυρα επιχειρεί να κατοχυρώσει εσωτερικά τις μονομερείς διεκδικήσεις της σε περιοχές του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, δημιουργώντας ένα νομικό εργαλείο που θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο διπλωματικά όσο και επιχειρησιακά.<br /><br />Ακόμη πιο ανησυχητική θεωρείται η πρόβλεψη για τις λεγόμενες «γκρίζες ζώνες».<br /><br />Το προσχέδιο εξετάζει –σύμφωνα με τις διαρροές– το καθεστώς νησίδων, βραχονησίδων και μικρών νησιωτικών σχηματισμών στο Αιγαίο, οι οποίοι αμφισβητούνται από την Τουρκία εδώ και δεκαετίες. <br /><br />Η ουσία είναι ότι η Άγκυρα επιχειρεί να “κλειδώσει” σε νόμο όλες τις πάγιες αναθεωρητικές της θέσεις απέναντι στην Ελλάδα.<br />Το βαθύτερο μήνυμα προς Αθήνα και Δύση<br /><br />Η χρονική συγκυρία δεν είναι τυχαία.<br /><br />Η Τουρκία επιδιώκει να εκμεταλλευτεί:τη γεωπολιτική ρευστότητα στη Μέση Ανατολή,<br />την ενασχόληση της Δύσης με τον πόλεμο στην Ουκρανία,<br />αλλά και την αυξανόμενη σημασία των ενεργειακών και θαλάσσιων διαδρομών στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Με τη μετατροπή της «Γαλάζιας Πατρίδας» σε εσωτερικό νόμο, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιχειρεί ουσιαστικά να περάσει από τη θεωρία στην κρατική θεσμοποίηση του τουρκικού αναθεωρητισμού.<br /><br />Το νέο πλαίσιο θα μπορούσε μελλοντικά να χρησιμοποιηθεί:για έκδοση νέων NAVTEX,<br />για αδειοδοτήσεις ερευνών,<br />για αποστολές γεωτρύπανων,<br />ακόμη και για στρατιωτική παρουσία σε περιοχές που η Άγκυρα θεωρεί «τουρκικής δικαιοδοσίας».<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι στη σύνταξη του νομοσχεδίου συμμετείχαν ενεργά οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις και η Διοίκηση Ναυτικών Δυνάμεων.<br /><br />«Οι τεχνικές απόψεις και προτάσεις των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων συμπεριλήφθηκαν στη ρύθμιση», αναφέρουν οι ίδιες πηγές.<br />Νέα εποχή στο ελληνοτουρκικό πεδίο<br /><br />Διπλωματικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η ψήφιση ενός τέτοιου νόμου θα δημιουργήσει νέα δεδομένα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, καθώς η Τουρκία θα επιχειρήσει να εμφανίσει τις διεκδικήσεις της όχι ως πολιτική επιλογή αλλά ως κατοχυρωμένη κρατική νομοθεσία.<br /><br />Αυτό ενδέχεται να αυξήσει: τις εντάσεις στο Αιγαίο,<br />τις παρεμβάσεις σε θαλάσσιες έρευνες,<br />αλλά και τις πιέσεις γύρω από το καθεστώς νησιών και θαλάσσιων ζωνών.<br /><br />Για την Αθήνα, το επόμενο διάστημα θεωρείται κρίσιμο, καθώς η Τουρκία φαίνεται να μεταφέρει τη σύγκρουση από το επίπεδο της ρητορικής στο επίπεδο της θεσμικής και νομικής κατοχύρωσης.<br /><br />Και αυτό, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, συνιστά ίσως τη σοβαρότερη φάση του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» από τη στιγμή που διατυπώθηκε.<div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ερντογάν ντύνει νομικά τη «Γαλάζια Πατρίδα»: Στόχος Αιγαίο, ΑΟΖ και «γκρίζες ζώνες».

Το AKP ετοιμάζει ιστορικό νομοσχέδιο που μετατρέπει το αναθεωρητικό δόγμα της Άγκυρας σε εσωτερικό δίκαιο. Η Τουρκία ετοιμάζεται να περάσει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σι σε Τραμπ: «Η Ταϊβάν μπορεί να οδηγήσει σε πόλεμο». Ο Αμερικανός έφυγε από το Πεκίνο με λόγια, όχι νίκες.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://geoim.bloomberght.com/l/2026/05/15/ver1778836388/3777811/jpg/640x360" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="360" data-original-width="640" height="113" src="https://geoim.bloomberght.com/l/2026/05/15/ver1778836388/3777811/jpg/640x360" width="749" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η ιστορική σύνοδος ΗΠΑ–Κίνας έκλεισε με θερμές δηλώσεις αλλά ελάχιστα ουσιαστικά αποτελέσματα, ενώ το Πεκίνο έστειλε σκληρά μηνύματα για Ταϊβάν, Ιράν και την παγκόσμια ισορροπία ισχύος</div><br />Με χαμόγελα, τελετουργικές χειραψίες και διπλωματική ευγένεια ολοκληρώθηκε η πολυσυζητημένη επίσκεψη του Ντόναλντ Τραμπ στο Πεκίνο.<br /><br />Πίσω όμως από τις εικόνες ενότητας και τις δηλώσεις περί συνεργασίας, η πραγματικότητα αποδείχθηκε πολύ πιο ψυχρή και γεωπολιτικά ανησυχητική.<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος αναχώρησε από την κινεζική πρωτεύουσα επιχειρώντας να παρουσιάσει εμπορικές συμφωνίες και οικονομικά ανοίγματα ως διπλωματική επιτυχία. Ωστόσο, οι αγορές παρέμειναν επιφυλακτικές, οι επενδυτές απογοητευμένοι και το Πεκίνο αξιοποίησε τη σύνοδο κυρίως για να περάσει αυστηρές στρατηγικές προειδοποιήσεις προς την Ουάσινγκτον. <br /><br />Το πιο ηχηρό μήνυμα ήρθε από τον ίδιο τον Σι Τζινπίνγκ.<br /><br />«Ο λανθασμένος χειρισμός του ζητήματος της Ταϊβάν μπορεί να οδηγήσει σε σύγκρουση», προειδοποίησε ο Κινέζος πρόεδρος τον Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με πληροφορίες του Reuters.<br /><br />Η συγκεκριμένη φράση θεωρείται από διεθνείς αναλυτές μία από τις πιο σκληρές κινεζικές προειδοποιήσεις των τελευταίων ετών προς Αμερικανό πρόεδρο.<br />Το Πεκίνο έδωσε εικόνα σταθερότητας – αλλά όχι παραχωρήσεις<br /><br />Παρά τις θερμές δημόσιες δηλώσεις, το Πεκίνο απέφυγε οποιαδήποτε στρατηγική υποχώρηση σε κρίσιμα ζητήματα.<br /><br />Ο Τραμπ προσπάθησε να εμφανίσει τη σύνοδο ως επιτυχία μέσω συμφωνιών για:αγροτικά προϊόντα,<br />βοδινό κρέας,<br />ενεργειακές εξαγωγές,<br />και εμπορικές συνεργασίες.<br /><br />Αμερικανοί αξιωματούχοι μίλησαν για σημαντικά deals που θα μπορούσαν να ενισχύσουν την αμερικανική οικονομία ενόψει των κρίσιμων ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ.<br /><br />Ωστόσο, οι αγορές δεν πείστηκαν.<br /><br />Η μετοχή της Boeing υποχώρησε αισθητά, καθώς οι παραγγελίες από την Κίνα θεωρήθηκαν χαμηλότερες των προσδοκιών, προκαλώντας απογοήτευση στη Wall Street και αμφιβολίες για το πραγματικό οικονομικό βάθος της επίσκεψης. <div><br />Η Κίνα εκμεταλλεύεται τη Μέση Ανατολή για να εμφανιστεί ως “υπεύθυνη δύναμη”<br /><br />Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η κινεζική στάση για τη σύγκρουση με το Ιράν.<br /><br />Το Πεκίνο εμφανίστηκε ανοιχτά επικριτικό απέναντι στην πολεμική κλιμάκωση, με Κινέζους αξιωματούχους να δηλώνουν ότι:<br /><br />«Ο πόλεμος με το Ιράν δεν έπρεπε ποτέ να είχε ξεκινήσει.»<br /><br />Η τοποθέτηση αυτή δεν ήταν απλή διπλωματική ρητορική.<br /><br />Η Κίνα επιχειρεί πλέον συστηματικά να παρουσιάζεται ως εναλλακτικός πόλος σταθερότητας απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες, αξιοποιώντας την αυξανόμενη ένταση στη Μέση Ανατολή για να ενισχύσει τη δική της επιρροή.<br /><br />Το Πεκίνο ανησυχεί βαθιά για την ασφάλεια του Στενού του Ορμούζ, από όπου διέρχεται μεγάλο μέρος των κινεζικών ενεργειακών εισαγωγών, και επιδιώκει να αποτρέψει γενικευμένη ανάφλεξη που θα μπορούσε να πλήξει σοβαρά την κινεζική οικονομία.<br />Ταϊβάν: Η γεωπολιτική «ωρολογιακή βόμβα»<br /><br />Παρά τις εμπορικές συμφωνίες και τις διπλωματικές φιλοφρονήσεις, η πραγματική σκιά πάνω από τη σύνοδο παρέμεινε η Ταϊβάν.<br /><br />Για το Πεκίνο, το νησί αποτελεί υπαρξιακό και ιστορικό ζήτημα εθνικής κυριαρχίας.<br /><br />Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Ταϊβάν παραμένει κρίσιμος στρατηγικός σύμμαχος στον Ινδο-Ειρηνικό και κομβικό κέντρο παραγωγής προηγμένων ημιαγωγών.<br /><br />Η Κίνα θεωρεί ότι η αυξανόμενη αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή αποτελεί προσπάθεια ανάσχεσης της ανόδου της.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, η Ουάσινγκτον βλέπει την κινεζική στρατιωτική επέκταση ως απειλή για την ισορροπία ισχύος στην Ασία.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι μια ολοένα πιο επικίνδυνη στρατηγική αντιπαράθεση ανάμεσα στις δύο ισχυρότερες δυνάμεις του πλανήτη.</div><div><br />Ο Τραμπ πήρε εικόνες – ο Σι πήρε γεωπολιτικό έλεγχο<br /><br />Παρά τις προσπάθειες του Λευκού Οίκου να παρουσιάσει την επίσκεψη ως επιτυχημένη, αρκετοί διεθνείς αναλυτές θεωρούν ότι ο πραγματικός κερδισμένος της συνόδου ήταν το Πεκίνο.<br /><br />Ο Σι Τζινπίνγκ κατάφερε:να εμφανιστεί ως ψύχραιμος παγκόσμιος ηγέτης,<br />να αποφύγει ουσιαστικές παραχωρήσεις,<br />να ενισχύσει τη θέση της Κίνας στη Μέση Ανατολή,<br />και να επαναφέρει την Ταϊβάν στο επίκεντρο της διεθνούς γεωπολιτικής ατζέντας.<br /><br />Ο Τραμπ, αντίθετα, αποχώρησε με θερμά λόγια, περιορισμένα οικονομικά οφέλη και χωρίς καμία σημαντική στρατηγική συμφωνία που να αλλάζει ουσιαστικά τις σινοαμερικανικές σχέσεις.<br /><br />Και πίσω από τα διπλωματικά χαμόγελα, η πραγματικότητα παραμένει αμετάβλητη:<br /><br />Η γεωπολιτική σύγκρουση ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα όχι μόνο δεν αποκλιμακώνεται — αλλά εισέρχεται σε ακόμη πιο επικίνδυνη φάση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σι σε Τραμπ: «Η Ταϊβάν μπορεί να οδηγήσει σε πόλεμο». Ο Αμερικανός έφυγε από το Πεκίνο με λόγια, όχι νίκες.

Η ιστορική σύνοδος ΗΠΑ–Κίνας έκλεισε με θερμές δηλώσεις αλλά ελάχιστα ουσιαστικά αποτελέσματα, ενώ το Πεκίνο έστειλε σκληρά μηνύματα για Ταϊ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σύγκρουση Σαουδικής Αραβίας και ΗΑΕ για την περιφερειακή ηγεμονία. Οι ΗΠΑ και το νέο «ισλαμικό μπλοκ».

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/SAUDUAE1.jpg"><img height="112" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/SAUDUAE1-696x391.jpg" width="760" /></a><br /><br />Η σύγκρουση με το Ιράν δεν αποσταθεροποιεί μόνο τη Μέση Ανατολή. Αναδιαμορφώνει και τις ισορροπίες ισχύος μέσα στον ίδιο τον αραβικό κόσμο. Η ολοένα βαθύτερη ρήξη ανάμεσα στη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αποτελεί ίσως τη σημαντικότερη γεωπολιτική μεταβολή στον Κόλπο μετά τις Συμφωνίες του Αβραάμ.<br /><br />Για χρόνια, ο κοινός φόβος απέναντι στο Ιράν λειτουργούσε ως συγκολλητική ουσία ανάμεσα στις δύο μοναρχίες. Σήμερα όμως ο πόλεμος έχει αναδείξει δύο εντελώς διαφορετικά στρατηγικά δόγματα. Το Ριάντ επιλέγει τη λογική της αποκλιμάκωσης και της περιφερειακής ισορροπίας. Η Σαουδική Αραβία αντιλαμβάνεται ότι η αμερικανική προστασία δεν είναι πλέον δεδομένη και επιχειρεί να οικοδομήσει ένα νέο «ισλαμικό μπλοκ» μαζί με την Τουρκία, την Αίγυπτο και το Πακιστάν, ώστε να περιορίσει τόσο το Ιράν όσο και την ανεξέλεγκτη ισραηλινή ισχύ.<br /><br />Αντίθετα, το Άμπου Ντάμπι επιλέγει την πιο επιθετική στρατηγική ευθυγράμμισης με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ. Τα ΗΑΕ θεωρούν ότι η ασφάλεια και η τεχνολογική υπεροχή μπορούν να εξασφαλιστούν μόνο μέσω της στενής πρόσβασης στην ισραηλινο-αμερικανική στρατιωτική και τεχνολογική αρχιτεκτονική. Η συνεργασία σε αντιπυραυλικά συστήματα, κυβερνοασφάλεια και τεχνητή νοημοσύνη αποκτά πλέον στρατηγικό χαρακτήρα.<br /><br />Εμιράτα, OPEC και περιφερειακή ηγεμονία<br /><br />Η αποχώρηση των Εμιράτων από τον OPEC ήταν το πιο ηχηρό μήνυμα ότι η σύγκρουση με τη Σαουδική Αραβία ξεπερνά το πετρέλαιο. Πρόκειται για μάχη περιφερειακής ηγεμονίας: ποιος θα ελέγξει το νέο οικονομικό και τεχνολογικό μοντέλο του αραβικού κόσμου μετά την εποχή του πετρελαίου.<br /><br />Το πρόβλημα για τις ΗΠΑ είναι ότι η Ουάσιγκτον βλέπει πλέον τους δύο βασικότερους συμμάχους της στον Κόλπο να ακολουθούν αποκλίνουσες στρατηγικές. Και αυτό συμβαίνει ακριβώς τη στιγμή που η αμερικανική ισχύς στην περιοχή δείχνει λιγότερο σταθερή από οποιαδήποτε άλλη περίοδο μετά τον Πόλεμο του Κόλπου.<br /><br />Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η πιθανότητα ένταξης της Σαουδικής Αραβίας στις Συμφωνίες του Αβραάμ παραμένει ανοιχτή αλλά εξαιρετικά σύνθετη. Το Ριάντ ζητά αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας και πολιτικό «χώρο» στο παλαιστινιακό. Αν όμως μια τέτοια συμφωνία τελικά προχωρήσει, τότε η Μέση Ανατολή θα εισέλθει σε μια εντελώς νέα γεωπολιτική εποχή, με νέο άξονα ισχύος και διαφορετικές περιφερειακές ισορροπίες.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σύγκρουση Σαουδικής Αραβίας και ΗΑΕ για την περιφερειακή ηγεμονία. Οι ΗΠΑ και το νέο «ισλαμικό μπλοκ».

Η σύγκρουση με το Ιράν δεν αποσταθεροποιεί μόνο τη Μέση Ανατολή. Αναδιαμορφώνει και τις ισορροπίες ισχύος μέσα στον ίδιο τον αραβικό κόσμο. ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Πούτιν πάει Κίνα για να μάθει τι είπαν Σι Τζινπίνγκ-Τραμπ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2025/09/poutin-e1771527578296-696x372.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="372" data-original-width="696" height="107" src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2025/09/poutin-e1771527578296-696x372.jpg" width="752" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το Πεκίνο ως κέντρο παγκόσμιας ισχύος</span></h3> <b>Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Ο Βλαντιμίρ Πούτιν θα επισκεφθεί την Κίνα την επόμενη εβδομάδα, μια είδηση που έρχεται λίγες μόλις ώρες αφότου ο Ντόναλντ Τραμπ ολοκλήρωσε το ταξίδι του στο Πεκίνο!<br /><br />Σύμφωνα με την South China Morning Post, το ταξίδι του Ρώσου Προέδρου θα είναι «αστραπή» και θα πραγματοποιηθεί πιθανότατα στις 20 Μαΐου, με πηγές να δηλώνουν ότι η επίσκεψη αποτελεί μέρος «της ρουτίνας της Μόσχας με το Πεκίνο».<br /><br />Ωστόσο, η χρονική συγκυρία μόνο τυχαία δεν φαίνεται να είναι, καθώς ο Αμερικανός Πρόεδρος μόλις αναχώρησε από την Κίνα μετά από τριήμερη επίσκεψή.<br /><br />Συνεπώς, μια συζήτηση για τα όσα ειπώθηκαν -και όσα δεν ειπώθηκαν- στις συναντήσεις Σι Τζινπίνγκ-Ντόναλντ Τραμπ, είναι σαφώς μέσα στην ατζέντα, αφού ο Πρόεδρος της Ρωσίας θέλει να βεβαιωθεί ότι δεν επηρεάζουν τη Μόσχα.<br /><br />Η Κίνα κέντρο του κόσμου<br /><br />Στα ενδιαφέροντα στοιχεία της υπόθεσης, είναι ότι η επίσκεψη Πούτιν θα σηματοδοτήσει την πρώτη φορά που η Κίνα φιλοξενεί τους ηγέτες των δύο υπερδυνάμεων τον ίδιο μήνα εκτός πολυμερούς πλαισίου.<br /><br />Επίσης, θα γίνει και η πρώτη χώρα που θα φιλοξενήσει και τους τέσσερις ηγέτες των άλλων μόνιμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, με διαφορά μηνών.<br /><br />Το ΣΑ του ΟΗΕ έχει πέντε μόνιμα μέλη: τη Ρωσία, τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και την Κίνα. Ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν επισκέφθηκε την Κίνα τον Δεκέμβριο, ενώ ο Βρετανός Πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ τον Ιανουάριο.<br />Το Πεκίνο στέλνει ένα αδιαμφισβήτητο -πλέον- μήνυμα: Είναι το απόλυτο κέντρο της παγκόσμιας γεωπολιτικής σκηνής.<div><br />Επιβεβαιώνει το Κρεμλίνο την επίσκεψη Πούτιν<br /><br />Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ είχε δηλώσει την Πέμπτη (14/05) ότι ο Ρώσος Πρόεδρος θα επισκεφθεί προσεχώς την Κίνα. «Θα τις ανακοινώσουμε σύντομα. Αυτή η επίσκεψη προετοιμάζεται. Μπορεί κανείς να πει ότι οι προετοιμασίες έχουν ήδη ολοκληρωθεί, με μόνο τις τελευταίες πινελιές να απομένουν. Θα πραγματοποιηθεί στο εγγύς μέλλον», είπε.<br /><br />Δήλωσε ακόμα ότι οι συνομιλίες μεταξύ Πούτιν και Σι θα επικεντρωθούν κυρίως στην ενίσχυση των διμερών δεσμών μεταξύ Ρωσίας και Κίνας, συμπεριλαμβανομένης της εμπορικής και οικονομικής συνεργασίας.<br /><br />Ερωτώμενος για πιθανές ρωσοκινεζικές επαφές μετά την επίσκεψη του Αμερικανού Προέδρου, ο Πεσκόφ σχολίασε ότι η ρωσική ηγεσία αναμένει επαφές με τον Σι Τζινπίνγκ, ανεξάρτητα από την επίσκεψη του Τραμπ στο Πεκίνο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Πούτιν πάει Κίνα για να μάθει τι είπαν Σι Τζινπίνγκ-Τραμπ.

Το Πεκίνο ως κέντρο παγκόσμιας ισχύος   Ιωάννα Γκορόγια Ο Βλαντιμίρ Πούτιν θα επισκεφθεί την Κίνα την επόμενη εβδομάδα, μια είδηση που έρχετ...

Διαβάστε την συνέχεια