Τέλος εποχής για το καθεστώς Μητσοτάκη.

<img height="97" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/08/agima.-mitsotakis-ekloges-elas-tsipras-pasok-antonis-samaras-SLpress-825x568.jpg" width="742" /><br /><br /><b>ΓΚΟΥΤΖΑΝΗΣ ΣΠΥΡΟΣ</b><br />Είναι διάχυτη η αίσθηση τέλους εποχής που συνοδεύει την ολοκλήρωση της δεύτερης τετραετίας του Κυριακού Μητσοτάκη, ο οποίος σπεύδει να κλείσει εκκρεμότητες, εκποιώντας ότι έχει απομείνει από την δημόσια περιουσία, πχ το νερό και την πολιτιστική κληρονομιά και συγκαλύπτοντας τα πολλά σκάνδαλα που χρεώνεται από τις υποκλοπές (αρχειοθέτηση Μπακέλα) μέχρι τον ΟΠΕΚΕΠΕ με την επίθεση στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.<br /><br />Η πρόσφατη ιστορία της Μεταπολίτευσης δείχνει ότι οι κυβερνήσεις (με εξαίρεση την μνημονιακή περίοδο), συνήθως μετά από δύο εκλογικές αναμετρήσεις, αποχωρούν από την σκηνή, όταν πλέον έχει αποκαλυφθεί η βαθύτερη πολιτική τους και έχει εξαντληθεί η δυναμική που ενσάρκωναν στο ξεκίνημά τους. Το καθεστώς Μητσοτάκη δεν θα είναι εξαίρεση. <br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έκρυψε από την αρχή ότι αποσκοπούσε στην συνολική νεοφιλελεύθερη αποδιάρθρωση της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Η υπόσχεση όμως ότι αυτό θα συνοδευόταν με την αναβάθμιση της ελληνικής οικονομίας και την βελτίωση των όρων διαβίωσης της πλειονότητας της κοινωνίας και της διεθνούς θέσης της χώρας διαψεύστηκε, όπως άλλωστε προέβλεπαν όσοι δεν παίρνουν τις υποσχέσεις στην ονομαστική τους αξία και επιμένουν σε βαθύτερες αναγνώσεις.<div>  <br />Απογοητευτικός απολογισμός Μητσοτάκη<br /><br />Η επταετία Μητσοτάκη χαρακτηρίζεται από την αιμορραγία των δημόσιων πόρων προς ιδιωτικά συμφέροντα. Ο τελικός απολογισμός είναι απογοητευτικός: Παρά τον πακτωλό ευρωπαϊκών και εγχώριων πόρων που είχε στη διάθεση του, περί τα 100 δισ. μαζί με το μαξιλάρι που του κληροδότησε ο ΣΥΡΙΖΑ, οι επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας λίγο βελτιωμένες είναι σε σχέση με το 2019, ενώ δεν έχουν φθάσει τα προ κρίσης επίπεδα. <br /><br />Τα μέτρα που διαφημίζει η κυβέρνηση σε όλους του τομείς δεν είναι σχεδιασμένα για την ανάπτυξη, ή πολύ περισσότερο την μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας, ή την προστασία από τις φυσικές καταστροφές (πχ από πλημμύρες, πυρκαγιές, λειψυδρία κλπ), αλλά με γνώμωνα την κατανομή των κονδυλίων σε φιλικά ιδιωτικά συμφέροντα (ακόμη και στην άμυνα) και την περαιτέρω διάχυση σε εκλογικές πελατείες. Η <a href="https://www.efsyn.gr/oikonomia/diethnis-oikonomia/478135_aggigma-toy-mida/">μετατροπή του μελλοντικού συμπεθέρου από μικρομεσαίο σε επιχειρηματία ολκής</a> και της ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ σε εθνικό εργολάβο είναι ενδεικτικές.<br /><br />Ο Μητσοτάκης συμπεριφέρεται ως ο κεντρικός πάτρωνας που χρησιμοποιεί το κράτος για να απομυζά την κοινωνία μέσω της υψηλής έμμεσης φορολόγησης και ακολούθως κατευθύνει τους πόρους με ατομικά και συλλογικά ρουσφέτια σε εκλογικές πελατείες και υποστηρικτές, που θα του εξασφαλίσουν την απρόσκοπτη παραμονή του στην εξουσία και την επανεκλογή. <br /><br />Την επταετία Μητσοτάκη η διεθνής θέση της χώρας δεν έχει βελτιωθεί, ενώ αντίθετα έχει συντελεσθεί υποχώρηση στις σχέσεις με την Τουρκία, η οποία σταδιακά επιβάλλει την αναθεωρητική της ατζέντα, δίχως να χρειαστεί καν να συγκρουστεί έστω στο διπλωματικό πεδίο. Στο κοινωνικό πεδίο η δημογραφική καθίζηση έφθασε στο χαμηλότερο σημείο, ενώ και στο μεταναστευτικό έχουν διπλασιαστεί οι άδειες παραμονής μεταναστών σε σχέση με την περίοδο Τσίπρα, παρά τις ακροδεξιές κορώνες του Θάνου Πλεύρη.<br /><br />Μέσα στην αλαζονεία του, ο Μητσοτάκης έφερε τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών ως αποκορύφωμα της διάλυσης του κοινωνικού ιστού και μαζί και των παραδόσεων της Δεξιάς. Η μείωση του κοινωνικού κράτους μέσω της ιδιωτικοποίησης της υγείας, της παιδείας, της ασφάλισης κλπ γίνεται πλέον αισθητή, με την υποβάθμιση των υπηρεσιών και την άνοδο του κόστους των υπηρεσιών. <br /><br />Στο πεδίο των θεσμών παραβίασε βασικές αρχές του Συντάγματος και δημοκρατικής λειτουργίας του πολιτεύματος, εγκαθιδρύοντας ουσιαστικά καθεστώς κοινοβουλευτικής δικτατορίας, αφού η πλειοψηφία του στην βουλή νομιμοποιεί όλες τις παραβιάσεις, η δικαιοσύνη συγκαλύπτει και τα ΜΜΕ λευκαίνουν όλα του τα σκάνδαλα. Στο ερώτημα γιατί αντέχει ακόμη η απάντηση είναι ότι ένα 25% της κοινωνίας είναι ευνοημένο – πάντα είναι – ενώ παράλληλα έχει κατακερματίσει το πολιτικό σύστημα – όχι βέβαια δίχως τα κόμματα και πολιτικοί παράγοντες να έχουν τις δικές τους τεράστιες ευθύνες. <br /><br />Οι παροχές<br /><br />Στο τέλος της δεύτερης τετραετίας του ο Μητσοτάκης θυμήθηκε την ανάγκη αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου, υποσχόμενος ότι στην επόμενη τετραετία θα επενδύσει στην βιομηχανία. Παράλληλα την περασμένη εβδομάδα ανακοίνωσε εν χορδαίς και οργάνοις την είσοδο δύο γαλλικών εταιρειών στην κοινοπραξία για την πόντιση του ενεργειακού καλωδίου σύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου, σε μία προσπάθεια να ξεπεράσει μέσω των διεθνών ιδιωτικών συμφερόντων την ενδοτικότητα έναντι της Τουρκίας. <br /><br />Θα υποσχεθεί και άλλα στην πορεία προς τις εκλογές ο Μητσοτάκης, τα οποία ελάχιστη σημασία έχουν και αποσκοπούν στο να δημιουργούν επικοινωνιακά ψευδογεγονότα που προβάλλουν υπέρμετρα και δίχως καμία κριτική τα φιλικά ΜΜΕ, ώστε να δικαιολογούν τα προαποφασισμένα ποσοστά που του δίνουν οι δημοσκοπήσεις και να συντηρούν την εντύπωση ότι είναι μέσα στο παιχνίδι των πολιτικών εξελίξεων της επόμενης ημέρας. <br /><br />Οι επικοινωνιακές πομφόλυγες πείθουν όσους είναι ήδη αποφασισμένοι και αναζητούν άλλοθι, ωστόσο υπάρχει ένα στοιχείο που συντηρεί τον Μητσοτάκη και είναι οι παροχές που θα ανακοινώσει στην ΔΕΘ. <br /><br />Οι αρχικές πληροφορίες έκαναν λόγο για 1,5 με 2 δισ. ευρώ και έχουν φθάσει, σύμφωνα με τις τελευταίες διαρροές να ξεπερνούν σε ορίζοντα εκλογών τα 2,5 δισ. ευρώ. Θα είναι κατανεμημένες ώστε να συντηρούν προσδοκία απολαβών σε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες και να μετατραπούν σε ψήφο. Μία πρόσφατη δημοσκόπηση έδειξε ότι το 51% των πολιτών επινεύει στην επιδοματική πολιτική, θεωρώντας ότι είναι προς την σωστή κατεύθυνση αλλά χρειάζονται περισσότερα.</div><div><br />Δίχως αφήγημα<br /><br />Προφανώς η ελληνική κοινωνία μετά από μία επταετία Μητσοτάκη έχει εγκαταλείψει τις προσδοκίες αξιοπρεπούς διαβίωσης και αρκείται σε pass και επιδόματα. Η ηθική αξιολόγηση απάδει, το ερώτημα είναι εάν η αίσθηση μειωμένων προσδοκιών, πασπαλισμένη με ψευτο-επιχειρήματα του είδους ότι “δεν υπάρχει εναλλακτική”, θα υπερισχύσει ώστε να του δώσει το πάνω από 25% που επιδιώκει στις πρώτες εκλογές και να εκβιάσει τις πολιτικές εξελίξεις. <br /><br />Είναι όμως εμφανές ότι ο Μητσοτάκης δεν διαθέτει αφήγημα για να διεκδικήσει νέα τετραετία. Ήδη έχει αρχίσει και προβάλλει “ποια κυβέρνηση θα διαχειριστεί την προεδρία της ΕΕ και θα ολοκληρώσει την διαπραγμάτευση για τον επόμενο κοινοτικό προϋπολογισμό”. Πρόκειται για παραλλαγή του ίδιου επιχειρήματος “Μητσοτάκης ή Τσίπρας”, “Μητσοτάκης ή Ανδρουλάκης” και εν τελεί “Μητσοτάκης ή χάος”.<br /><br />Φυσικά και η ΕΛΑΣ και το ΠΑΣΟΚ και ο Αντώνης Σαμαράς, ή μία προσωπικότητα κοινής αποδοχής, μπορούν να διαχειριστούν καλύτερα τις τύχες της χώρας. Εξαρτάται από το πώς τίθεται το ερώτημα. Άλλωστε στο ξεκίνημά του, πριν του φιλοτεχνήσει το προφίλ ο θηριώδης επικοινωνιακός μηχανισμός, ο Κυριάκος προκαλούσε ειρωνικά σχόλια ακόμη και μέσα στο κόμμα του – και θλίψη μετά από κάθε αναμέτρηση στην Βουλή με τον Αλέξη Τσίπρα.</div><div>  <br />Υπάρχει εναλλακτική; <br /><br />Όσο αληθεύει ότι ένα σύστημα δεν αποχωρεί από την σκηνή εάν δεν ολοκληρώσει τον κύκλο του και δεν ξετυλίξει την πολιτική του, άλλο τόσο ισχύει ότι χρειάζεται ένας νέος φορέας να κάνει την εμφάνισή του δημιουργώντας προσδοκίες και προοπτική. Όχι κατ’ ανάγκη πλειοψηφικός αλλά πάντως καινοτόμος. Υπ’ αυτή την έννοια λίγη σημασία έχει εάν το κόμμα Τσίπρα ή το υπό ίδρυση κόμμα Σαμαρά συγκεντρώνουν μεγαλύτερα ή μικρότερα ποσοστά στις παρούσες δημοσκοπήσεις.<br /><br />Το σημαντικό είναι εάν κομίζουν κάτι νέο στην ευρύτερη πολιτική συνθήκη, έστω και εάν μοιάζουν για παραλλαγές του παλαιού. Για τον Τσίπρα το στίγμα του είναι θολό καθώς πολιτεύεται με συγκυριακούς και δημοσκοπικούς όρους (πχ το ερώτημα εάν είναι αριστερό κόμμα η ΕΛΑΣ δεν έχει απαντηθεί πειστικά, αφού υιοθετεί θέσεις με γνώμωνα να εκφράσει ένα απροσδιόριστο κεντρώο κοινό). <br /><br />Ο Σαμαράς αφήνει την υπόσχεση μίας συνολικής επανατοποθέτησης της χώρας και της Δεξιάς παράταξης. Προς το παρόν το σύστημα Μητσοτάκη δεν μπορεί να τον αντιμετωπίσει. Αντί για πολιτική επιδίδεται σε τακτικισμούς, εάν όχι σε κουτσομπολιό και παρασκηνιακούς εκβιασμούς. Το εάν με την παρουσίαση της ιδρυτικής πράξης, του προγράμματος και των ανθρώπων που θα το στελεχώνουν, ο Σαμαράς θα δημιουργήσει εδραία πεποίθηση ότι θα ανοίξει έναν νέο κύκλο για την χώρα μετά την παρακμή Μητσοτάκη είναι ζητούμενο. </div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τέλος εποχής για το καθεστώς Μητσοτάκη.

ΓΚΟΥΤΖΑΝΗΣ ΣΠΥΡΟΣ Είναι διάχυτη η αίσθηση τέλους εποχής που συνοδεύει την ολοκλήρωση της δεύτερης τετραετίας του Κυριακού Μητσοτάκη, ο οποίο...

Διαβάστε την συνέχεια

«Όχι» Νετανιάχου στο σχέδιο Τραμπ για τη Γάζα: «Ούτε βήμα πίσω χωρίς πλήρη αφοπλισμό της Χαμάς».

<img height="105" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-08/2026-01-08T122922Z_1217817561_RC2BSGAOHVMV_RTRMADP_3_LEBANON-SECURITY-1.jpg?itok=wn72m1oa" width="750" /><br /><br />Ο Νετανιάχου απορρίπτει το σχέδιο Τραμπ για τη Γάζα και ξεκαθαρίζει ότι ο ισραηλινός στρατός δεν πρόκειται να αποχωρήσει πριν από τον πλήρη και πραγματικό αφοπλισμό της Χαμάς, στέλνοντας παράλληλα σαφές μήνυμα προς την Ουάσινγκτον<br /><br />ΟΙσραηλινός Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου απέρριψε την Κυριακή (9 Αυγούστου) τη συμφωνία ειρήνης για τη Γάζα που είχε ανακοινώσει τον προηγούμενο μήνα ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ, δηλώνοντας ότι ο ισραηλινός στρατός «δεν θα πραγματοποιήσει καμία αποχώρηση αν δεν αφοπλιστεί ουσιαστικά η Χαμάς».<br /><br />Κατά τη διάρκεια υπουργικού συμβουλίου, ο Νετανιάχου τόνισε ότι «το Ισραήλ απορρίπτει το έγγραφο των 15 σημείων», σημειώνοντας ωστόσο ότι βρίσκεται ακόμη σε συζητήσεις με την Ουάσινγκτον για τα σχέδια που αφορούν τη Γάζα.<br /><br />«Το Ισραήλ δεν αποδέχεται το έγγραφο των 15 σημείων. Ο IDF δεν θα αποσυρθεί αν δεν αφοπλιστεί η Χαμάς. Και όταν λέω αφοπλισμό, εννοώ βαρύ οπλισμό, ελαφρύτερο οπλισμό, τα πάντα. Μιλάμε για πραγματικό και όχι εικονικό αφοπλισμό. Αυτή τη στιγμή συζητάμε το θέμα με τους Αμερικανούς», δήλωσε χαρακτηριστικά, σύμφωνα με την εφημερίδα The Guardian.<br /><br />Το σχέδιο της Ουάσινγκτον και οι απαιτήσεις του Ισραήλ<br /><br />Το «Συμβούλιο Ειρήνης» του Τραμπ είχε προτείνει τη συμφωνία τον Ιούλιο, προβλέποντας τον αφοπλισμό της Χαμάς με αντάλλαγμα την πλήρη στρατιωτική αποχώρηση του Ισραήλ από τη Λωρίδα της Γάζας, καθώς και την εντέλει μεταβίβαση της εξουσίας σε μια ανεξάρτητη Παλαιστινιακή Εθνική Επιτροπή.<br /><br />Εκφράζοντας την αντίθεσή του στο σταδιακό αυτό σχέδιο, ο Νετανιάχου απαίτησε τον απόλυτο αφοπλισμό της οργανώσης πριν από οποιαδήποτε εφαρμογή της συμφωνίας. Το Ισραήλ είχε αφήσει νωρίτερα να εννοηθεί ότι δεν θα υποστήριζε τη πρόταση, με το γραφείο του Πρωθυπουργού να δηλώνει ότι «η δημοσιοποιημένη εκδοχή δεν αντικατοπτρίζει τις ισραηλινές θέσεις», την ίδια στιγμή που οι στρατιωτικές επιχειρήσεις και οι βομβαρδισμοί στα παλαιστινιακά εδάφη κλιμακώνονταν.<div><br />Aιχμές κατά Τραμπ και διεθνείς αντιδράσεις<br /><br />Αναφερόμενος στο έγγραφο, ο Νετανιάχου σημείωσε: «Σε αντίθεση με όλους όσοι μας κάνουν μαθήματα, εμείς πράττουμε ό,τι χρειάζεται για την ασφάλεια του Ισραήλ και γνωρίζουμε πώς να εμμένουμε στις θέσεις μας, ακόμα και απέναντι στους καλύτερους φίλους μας όταν είναι απαραίτητο». Τα σχόλια αυτά εκλήφθηκαν ευρέως ως ευθεία βολή κατά του Τραμπ, ο οποίος υποστηρίζει τις ισραηλινές επιχειρήσεις στην Παλαιστίνη από το 2023.<br /><br />Από την πλευρά του, ο ύπατος εκπρόσωπος του Συμβουλίου Ειρήνης για τη Γάζα δήλωσε στην ισραηλινή τηλεόραση ότι η συγκεκριμένη πρόταση αποτελεί «τη μόνη οδό που διασφαλίζει ότι αυτή η τραγωδία δεν θα επαναληφθεί».<br /><br />Η εξέλιξη αυτή επιβαρύνει περαιτέρω το ήδη τεταμένο κλίμα στην περιοχή, όπου οι επιθέσεις ισραηλινών δυνάμεων και εποίκων συνεχίζονται. Παράλληλα, το μέλος του πολιτικού γραφείου της Χαμάς, Μπασέμ Ναΐμ, δήλωσε ότι η οργάνωση παραμένει δεσμευμένη στον οδικό χάρτη, προσθέτοντας ότι αναμένει από τους μεσολαβητές και τις ΗΠΑ να ασκήσουν πιέσεις στον Νετανιάχου — ο οποίος αντιμετωπίζει επίσης έντονες εσωτερικές πολιτικές πιέσεις ενόψει των εκλογών της 27ης Οκτωβρίου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Όχι» Νετανιάχου στο σχέδιο Τραμπ για τη Γάζα: «Ούτε βήμα πίσω χωρίς πλήρη αφοπλισμό της Χαμάς».

Ο Νετανιάχου απορρίπτει το σχέδιο Τραμπ για τη Γάζα και ξεκαθαρίζει ότι ο ισραηλινός στρατός δεν πρόκειται να αποχωρήσει πριν από τον πλήρη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αντί απολογίας, έκρηξη πατριωτικού λαϊκισμού.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.huffingtonpost.gr/wp-content/uploads/2026/03/Lancering-patriot-pac-ii.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1366" data-original-width="2048" height="74" src="https://www.huffingtonpost.gr/wp-content/uploads/2026/03/Lancering-patriot-pac-ii.jpg" width="737" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b></div>Ο πανικός και ο πατριωτικός λαϊκισμός είναι κακοί σύμβουλοι και γίνονται εφιάλτες όταν εκδηλώνονται από πρόσωπα εγνωσμένης ανικανότητας όπως ο Νίκος Δένδιας. Η διαρροή του υπουργείου Άμυνας ότι η παραμονή των Patriot στην Σαουδική Αραβία επανεξετάζεται ανά μήνα πλέον και όχι ανά έτος, έγινε λίγες ώρες μετά την ιστορική συμφωνία Τουρκίας -Πακιστάν -Σαουδικής Αραβίας. Το πρώτο λάθος της Αθήνας είναι ότι διέθεσε ένα ισχυρό αμυντικό όπλο της Ελλάδας σε άλλη χώρα και μάλιστα χωρίς ανταλλάγματα και χωρίς διπλωματικές ασφαλιστικές δικλείδες. <br /><br />Το δεύτερο λάθος ήταν η διαρροή που προαναφέραμε. Ακριβώς επειδή έγινε αμέσως μετά την υπογραφή της συμφωνίας, γεγονός που δείχνει ότι η Αθήνα πανικοβλήθηκε και αντέδρασε σπασμωδικά. Αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη ή ο Δένδιας διαφωνούν ή έχουν κάνει άλλες σκέψεις, ας επαναφέρουν στην Ελλάδα τους Patriot ή ας επαναδιαπραγματευθούν σε νέα βάση. Ούτε το ένα κάνει , ούτε το άλλο και επιλέγει μια ανόητη διαρροή. Αυτή δεν είναι πολιτική, είναι κενό πολιτικής. Το τρίτο λάθος είναι μπροστά μας και είναι πολύπλοκο.<br /><br />Αν η κυβέρνηση, θελήσει τώρα να τους αποσύρει θα προκαλέσει δυσφορία και υπόγειες εντάσεις που θα στραφούν κατά της Αθήνας. Αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη ανησυχεί οφείλει να αναλάβει πρωτοβουλίες σε διπλωματικό επίπεδο, σε επίπεδο στρατιωτικής διπλωματίας, να αναβαθμίσει τις δραστηριότητές της και να έχει διαβουλεύσεις με ξένες και φιλικές χώρες, ώστε να γίνει μια ανάλυση δεδομένων και να εξεταστούν οι επιπτώσεις της τριμερούς συμφωνίας . Μια καλή ιδέα είναι να αποσύρει οπλικά συστήματα και από άλλες χώρες, να σταματήσει την ροή χρημάτων και εξοπλισμού στην Ουκρανία και να επανατοποθετηθεί στη διεθνή σκακιέρα με νέους όρους. Σίγουρα η Ελλάδα έχει πρόβλημα και αυτό είναι ο ίδιος ο πρωθυπουργός. <br /><br />Πέραν αυτών, τίποτα δεν κινείται και τίποτα δεν προδικάζει ότι ο Μητσοτάκης ή ο Δένδιας έχουν το παραμικρό πολιτικό εκτόπισμα , είτε πρωτοβουλία να αναλάβουν, είτε να αφυπνίσουν άλλες χώρες της Μεσογείου, ή της Ευρώπης. Για τις ΗΠΑ δεν το συζητάμε καν γιατί δεν υφίσταται Μητσοτάκης για τις ΗΠΑ και τον Τραμπ γεγονός που είναι ολοφάνερο επί δύο χρόνια.<br /><br />Αλλά , αν ο Έλληνας πρωθυπουργός θέλει να τον σέβονται και να σέβονται την χώρα του , την Ελλάδα, οφείλει να διαφοροποιηθεί και από την Ουάσιγκτον και από το Ισραήλ και να αναπτύξει σχέσεις με όλες τις χώρες. Και φυσικά να νοιώσουν οι Αμερικανοί και οι ισραηλινοί , ότι η Ελλάδα είναι σύμμαχος χώρα, αλλά όχι δεδομένη ή και αναλώσιμη. Απαιτείται δηλαδή μια νέα πιο ισορροπημένη εξωτερική πολιτική, κάτι που δεν είναι ικανός ο Μητσοτάκης να κάνει. Είναι υποτελής και το δείχνει με κάθε τρόπο, εξυπηρετώντας συμφέροντα και την πολιτική ασφάλειας άλλων χωρών, υποβαθμίζοντας παράλληλα τις απειλές κατά της Ελλάδας.<br /><br />Γι αυτό και τα οπλικά μας συστήματα, “μεταναστεύουν” είτε προς την Ουκρανία, είτε προς την Σαουδική Αραβία, είτε προς τα Εμιράτα, με την αποστολή δύο ελικοπτέρων Απάτσι, είναι με την συμμετοχή της στην αποστολή “Ασπίδες”..<br />Τα χειρότερα μάλλον είναι μπροστά μας. Δεν είναι μόνο η Κίνα, η Τουρκία, το Ιράν, η Σαουδική Αραβία, το Πακιστάν και δεκάδες ακόμη χώρες που δεν φοβούνται τις ΗΠΑ. Είναι και το γεγονός ότι αμφισβητούν την ισχύ των Αμερικανών και αποφασίζουν η μία μετά την άλλη ή και κατά ομάδες χωρών, να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους.<br />Η κυβέρνηση τι κάνει; έχει βέβαια Άδωνη Γεωργιάδη που καθορίζει κάθε ατζέντα και κάθε συζήτηση σε αυτή τη χώρα. Οι άλλοι όμως;<div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αντί απολογίας, έκρηξη πατριωτικού λαϊκισμού.

Του Στράτου Βαλτινού Ο πανικός και ο πατριωτικός λαϊκισμός είναι κακοί σύμβουλοι και γίνονται εφιάλτες όταν εκδηλώνονται από πρόσωπα εγνωσμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο σουνιτικός άξονας που προκαλεί δέος, η σιωπή των παπαγάλων της Αθήνας και η νέα απειλή ασφάλειας.

<img height="81" src="https://omegapress.gr/images/IERA.png" width="733" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Όπως και να την αποκαλέσει κανείς, άξονα, σουνιτικό ΝΑΤΟ ή Ιερή Συμμαχία, το ζήτημα είναι ότι η υπογραφή κοινής αμυντικής συμφωνίας από την Σαουδική Αραβία, το Πακιστάν και την Τουρκία , προκαλεί δέος. Η συμφωνία προβλέπει ότι αν μια από τις τρεις χώρες δεχθεί επίθεση, θα θεωρηθεί επίθεση κατά των τριών χωρών. Να σημειωθεί ότι η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος και η Τουρκία αντιδρούν στα σχέδια του Νετανιάχου και των ακροδεξιών κυβερνητικών εταίρων του για το Μεγάλο Ισραήλ και φυσικά η Άγκυρα, έχει στο μυαλό της τη συμμαχία Ελλάδας -Κύπρου- Ισραήλ, ενώ το Πακιστάν έχει ανοιχτό μέτωπο με την Ινδία.<br /><br />Η συμφωνία σαφώς αποτελεί άξονα, έχει την προσοχή της και στο ασταθές Ιράν που διέρχεται και κρίση ηγεσίας. Πρόκειται για εξελίξεις που όχι μόνο πρέπει να ανησυχήσουν την Αθήνα και την Λευκωσία, αλλά πρέπει να ενεργοποιήσουν άμεσα όλες τις πολιτικές δυνάμεις και να συζητηθεί μια νέα εξωτερική πολιτική. Όσοι θριαμβολογούν επί επτά χρόνια επειδή η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι ταυτισμένη με το Ισραήλ, έχουν χάσει τη φωνή τους και θα υποβαθμίσουν την συμφωνία. Η κυβέρνηση αμήχανη, άφαντη και παγιδευμένη στις εμμονές του πρωθυπουργού, αδυνατεί να αντιδράσει με βάση το εθνικό συμφέρον.</div><div><br />Με το βλέμμα στο μέλλον και τη νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας<br /><br />Σύμφωνα με ελληνικές διπλωματικές πηγές, έχουν απευθυνθεί και στην Αίγυπτο η οποία διστάζει λόγω των στενών σχέσεων με την ΕΕ και τις ΗΠΑ.<br />Συνολικά οι τρεις χώρες διαθέτουν Ένοπλες Δυνάμεις που ξεπερνούν τα δύο εκατομμύρια. Το Πακιστάν που όπως είπαμε είναι πυρηνική δύναμη, έχει αναπτύξει δυνάμεις στη Σαουδική Αραβία, ενώ διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ -Ιράν. Οι Ένοπλες Δυνάμεις της αριθμούν περίπου 1.200.000 στρατιώτες μαζί με τους εφέδρους. Η Σαουδική Αραβία διαθέτει περίπου 450.000 στρατιώτες και είναι σύγχρονη πολεμική μηχανή, ενώ η Τουρκία που έχει περίπου 700.000 στρατιώτες, χωρίς τα παραστρατιωτικά σώματα είναι από τις πλέον καλύτερα εξοπλισμένες χώρες του ΝΑΤΟ.<br /><br />Πέραν όλων αυτών, σημασία έχει ότι οι τρεις χώρες υπέγραψαν στη Μέκκα την Παρασκευή 7 Αυγούστου μια συμφωνία με το βλέμμα στο μέλλον. Αυτό το μέλλον παίζεται τώρα με τον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν και των Παλαιστινίων, την συμμαχία Ισραήλ -Ινδίας στην οποία σέρνει και την Ελλάδα και προφανώς προκαλεί την αντίδραση του Πακιστάν που ενισχύει τους ήδη πολύ στενούς με την Τουρκία. Το Ριάντ, η Άγκυρα και το Ισλαμαμπάτ θα αυξήσουν την επιρροή τους στην ευρύτερη περιοχή και είναι βέβαιο ότι η αναβάθμιση του ρόλου τους θα έχει κατά νου και τα σχέδια του Ισραήλ να ελέγχει τις εξελίξεις από την Ινδία μέχρι τη Μεσόγειο. Ο μεγαλοϊδεατισμός του Νετανιάχου βρήκε ήδη αντίπαλο δέος. Προφανώς πολλά θα αποκαλυφθούν στην πορεία, θα περιμένουμε και τις αντιδράσεις των ΗΠΑ και άλλων χωρών, καθώς το ακριβές κείμενο της συμφωνίας δεν έχει δημοσιοποιηθεί.<br /><br />Αν στην πορεία προστεθεί και η Αίγυπτος στη συμμαχία, είναι βέβαιο ότι θα έχουμε ιστορικού τύπου ανατροπές και μια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας που θα διαμορφώνουν σε σημαντικό βαθμό οι χώρες αυτές. Φυσικά οι τρεις χώρες θα αρνηθούν ότι η συμμαχία τους στρέφεται κατά άλλων χωρών, όπως αρνείται η Αθήνα και το Τελ Αβίβ ότι η δική τους συμμαχία στρέφεται κατά της Τουρκίας, παρά τις επιθετικές δηλώσεις ασυγκράτητων ισραηλινών αξιωματούχων κατά της Τουρκίας και μάλιστα με αναφορές στο Αιγαίο.</div><div><br />Η Ελλάδα και η λάθος ανάγνωση της ιστορίας<br /><br />Τούρκος αξιωματούχος διευκρίνισε ήδη στο Ρώυτερ ότι , το σύμφωνο έχει αποκλειστικά αμυντικό χαρακτήρα, δεν στρέφεται κατά συγκεκριμένης χώρας και παραμένει ανοικτό σε άλλα κράτη της περιοχής. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι δεν καταργεί ούτε αντικαθιστά υφιστάμενες διμερείς ή πολυμερείς αμυντικές συμφωνίες των τριών χωρών. Φυσικά θα δούμε και την αντίδραση του ΝΑΤΟ<br />Πάντως η επιρροή της συμφωνίας είναι ήδη σημαντική. «Ο πολιτικός συμβολισμός της συνόδου είναι ιδιαίτερα σημαντικός. Τρία από τα ισχυρότερα κράτη του μουσουλμανικού κόσμου συναντώνται σε μια περίοδο αυξημένης αβεβαιότητας, δείχνοντας μεγαλύτερη διάθεση να συντονίσουν τις πολιτικές τους στον τομέα της ασφάλειας», δήλωσε ο Αμπντουλαζίζ Σάγκερ, πρόεδρος του Gulf Research Center.<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επί επτά χρόνια δεν κατάφερε ούτε μια στιγμή να παρουσιάσει ένα εθνικό σχέδιο για την εξωτερική πολιτική. Δεν έκανε ούτε μια ανάλυση και έχει παραδώσει την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας στις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Η ιστορική θέση της ΝΔ ότι η Ελλάδα πρέπει να είναι ενσωματωμένη στις πολιτικές της Δύσης αποδείχθηκε λάθος και στην εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο και στην κρίση των Ιμίων και με τη χούντα του 1967-1974 που επιβλήθηκε από τις ΗΠΑ. Τώρα, για μια ακόμη φορά και ο κόσμος και η περιοχή μας βιώνουν πολλαπλές απειλές και ο κίνδυνος γενικευμένου πολέμου απαιτεί επίσης πολλαπλές επιλογές και ανάπτυξη διπλωματικών πρωτοβουλιών, γιατί αυτό απαιτεί το εθνικό συμφέρον είναι καθηλωμένη. Ο Μητσοτάκης έχει “φυλακιστεί” στην αόρατη πλευρά της ιστορίας και ενώ η εμπλοκή της χώρας στους πολέμους γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη.<br /><br />Είναι αναγκαία η αφύπνιση της αντιπολίτευσης ώστε να πιεστεί η κυβέρνηση να επανεξετάσει σημαντικές πτυχές της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας πριν η κατάσταση πάρει δραματικές διαστάσεις. </div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο σουνιτικός άξονας που προκαλεί δέος, η σιωπή των παπαγάλων της Αθήνας και η νέα απειλή ασφάλειας.

Του Στράτου Βαλτινού Όπως και να την αποκαλέσει κανείς, άξονα, σουνιτικό ΝΑΤΟ ή Ιερή Συμμαχία, το ζήτημα είναι ότι η υπογραφή κοινής αμυντικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο στρατός καταπίνει την πολιτική στο Ιράν:Το Ορμούζ εκτοξεύει τους Φρουρούς Επανάστασης στην κορυφή εξουσίας.

<img height="85" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/ormouz-1-2-768x531.jpg" width="740" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η παρατεταμένη κρίση στα Στενά μετατρέπεται σε καταλύτη εσωτερικών ανατροπών στην Τεχεράνη – Οι IRGC αποκτούν αυξανόμενο λόγο στη διπλωματία, στην ασφάλεια και στη διαχείριση της σημαντικότερης ενεργειακής αρτηρίας του πλανήτη, περιορίζοντας τα περιθώρια του προέδρου Μασούντ Πεζεσκιάν<br /><br />Η κρίση στα Στενά του Ορμούζ δεν αλλάζει μόνο τις ισορροπίες στον Περσικό Κόλπο και στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας. Αλλάζει, σταδιακά, και την ίδια την αρχιτεκτονική εξουσίας στο εσωτερικό του Ιράν.<br /><br />Όσο παρατείνεται η αντιπαράθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, τόσο μεγαλύτερο βάρος αποκτούν οι μηχανισμοί εθνικής ασφάλειας και ιδιαίτερα οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC). Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι μιας χώρας στην οποία κρίσιμες αποφάσεις εξωτερικής πολιτικής περνούν ολοένα περισσότερο μέσα από το πρίσμα της στρατιωτικής ασφάλειας.<br /><br />Οι τελευταίες εξελίξεις είναι χαρακτηριστικές: η Τεχεράνη δηλώνει ότι δεν πρόκειται να αποκαταστήσει πλήρως τη ναυσιπλοΐα στο Ορμούζ εάν η Ουάσιγκτον δεν αλλάξει πολιτική, ενώ ανάμεσα στις απαιτήσεις που έχουν δημοσιοποιηθεί βρίσκονται η άρση κυρώσεων και του ναυτικού αποκλεισμού, η αποχώρηση αμερικανικών δυνάμεων και η καταβολή αποζημιώσεων.<div><br />Το Ορμούζ γίνεται το μεγάλο όπλο της Τεχεράνης<br /><br />Για δεκαετίες, το Ιράν απειλούσε ότι σε περίπτωση υπαρξιακής σύγκρουσης θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη γεωγραφική του θέση στο Ορμούζ ως στρατηγικό όπλο.<br /><br />Τώρα αυτή η απειλή βρίσκεται στο κέντρο της πραγματικής γεωπολιτικής αντιπαράθεσης.<br /><br />Η σημασία της θαλάσσιας οδού είναι τεράστια: περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας διακίνησης πετρελαίου περνά από τα Στενά, γεγονός που σημαίνει ότι ακόμη και η αβεβαιότητα γύρω από τη λειτουργία τους μπορεί να μεταφερθεί στις ενεργειακές αγορές, στις ασφαλιστικές καλύψεις των πλοίων και τελικά στον πληθωρισμό.<br /><br />Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η δύναμη των IRGC.<br /><br />Όποιος ελέγχει στρατιωτικά το Ορμούζ αποκτά ουσιαστικά λόγο και στις διαπραγματεύσεις για το μέλλον του. </div><div><br />Πεζεσκιάν από τη μία – μηχανισμός ασφαλείας από την άλλη<br /><br />Στο εσωτερικό του ιρανικού συστήματος φαίνεται να διαμορφώνεται μια κρίσιμη διαφοροποίηση.<br /><br />Ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν έχει εμφανιστεί περισσότερο θετικός στην προοπτική συμφωνίας μέσω Ομάν, ενώ οι Φρουροί της Επανάστασης επιμένουν ότι η πλήρης επαναλειτουργία του Ορμούζ δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από ευρύτερες αμερικανικές παραχωρήσεις. Οι διεθνείς αναφορές των τελευταίων ωρών καταγράφουν ακριβώς αυτή τη σκληρότερη γραμμή από τους μηχανισμούς ασφαλείας.<br /><br />Δεν πρόκειται απαραιτήτως για ανοιχτή σύγκρουση δύο ξεχωριστών κέντρων εξουσίας.<br /><br />Πρόκειται όμως για διαφορετικές προτεραιότητες.<br /><br />Η πολιτική κυβέρνηση έχει ισχυρό κίνητρο να επιδιώξει οικονομική αποκλιμάκωση.<br /><br />Ο μηχανισμός ασφαλείας αντιμετωπίζει το Ορμούζ ως μοχλό στρατηγικής πίεσης που δεν πρέπει να εγκαταλειφθεί χωρίς σημαντικό αντάλλαγμα.</div><div><br />Η άνοδος του Μοχάμαντ Μπαγκέρ Ζολγκάντρ<br /><br />Καθοριστικός είναι πλέον και ο ρόλος του Μοχάμαντ Μπαγκέρ Ζολγκάντρ, γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας.<br /><br />Πρόκειται για πρώην ανώτατο στέλεχος των Φρουρών της Επανάστασης, ο οποίος βρίσκεται σήμερα στην καρδιά του μηχανισμού που συντονίζει άμυνα, πληροφορίες και εξωτερική πολιτική.<br /><br />Ήταν ο Ζολγκάντρ που παρουσίασε τη σκληρή λίστα προϋποθέσεων για την πλήρη επαναλειτουργία του Ορμούζ.<br /><br />Η επιλογή του προσώπου έχει ιδιαίτερη σημασία.<br /><br />Η κρίση δεν διαχειρίζεται πλέον αποκλειστικά από την κλασική διπλωματική οδό.<br /><br />Μεταφέρεται στην κορυφή του μηχανισμού εθνικής ασφάλειας.<br />Οι απαιτήσεις που δύσκολα μπορεί να δεχθεί η Ουάσιγκτον<br /><br />Η ιρανική πλευρά έχει θέσει ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο πλαίσιο απαιτήσεων. </div><div><br />Μεταξύ αυτών βρίσκονται η άρση κυρώσεων, ο τερματισμός του ναυτικού αποκλεισμού, η αποχώρηση αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων από την περιοχή και η καταβολή αποζημιώσεων για τις ζημιές του πολέμου.<br /><br />Η πλήρης αποδοχή ενός τέτοιου πακέτου από την κυβέρνηση Ντόναλντ Τραμπ θεωρείται εξαιρετικά δύσκολη.<br /><br />Και ίσως αυτό να αποτελεί μέρος της στρατηγικής της Τεχεράνης.<br /><br />Οι όροι μπορεί να λειτουργούν όχι μόνο ως πραγματικές απαιτήσεις αλλά και ως αρχική μαξιμαλιστική διαπραγματευτική θέση.</div><div><br />Το Ιράν βλέπει μια ιστορική ευκαιρία<br /><br />Υπάρχει όμως και μια βαθύτερη στρατηγική διάσταση.<br /><br />Σκληροπυρηνικοί κύκλοι στην Τεχεράνη θεωρούν ότι η κρίση δημιουργεί μια σπάνια ευκαιρία να τεθεί στο τραπέζι κάτι πολύ μεγαλύτερο από τις κυρώσεις:<br /><br />η ίδια η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στον Περσικό Κόλπο.<br /><br />Παρά τις μεγάλες απώλειες που έχει υποστεί το Ιράν από την πολεμική σύγκρουση, το καθεστώς επιχειρεί να μετατρέψει τον έλεγχο του Ορμούζ σε διαπραγματευτικό χαρτί για τον περιορισμό της αμερικανικής επιρροής στην περιοχή.<br /><br />Εάν το πετύχει έστω εν μέρει, στην Τεχεράνη θα παρουσιαστεί ως στρατηγική νίκη.<br /><br />Και οι Φρουροί της Επανάστασης θα μπορούν να υποστηρίξουν ότι ήταν η στρατηγική της πίεσης –και όχι των παραχωρήσεων– που απέδωσε.<br />Το μεγάλο ρίσκο: Οι IRGC μπορεί να βγουν ισχυρότεροι ακόμη και χωρίς συμφωνία<br /><br />Εδώ βρίσκεται ίσως η σημαντικότερη συνέπεια της κρίσης.<br /><br />Οι Φρουροί δεν χρειάζεται απαραίτητα να επιτύχουν όλους τους στόχους τους για να ενισχυθούν πολιτικά.<br /><br />Όσο η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση παρατεταμένης εξωτερικής απειλής:<br /><br />η ασφάλεια υπερισχύει της οικονομίας,<br /><br />η στρατιωτική λογική της πολιτικής,<br /><br />και η εθνική άμυνα της εσωτερικής μεταρρύθμισης.<br /><br />Με άλλα λόγια, η ίδια η κρίση αποτελεί πηγή θεσμικής ισχύος για το στρατιωτικό κατεστημένο.</div><div> <br />Ο κίνδυνος της “στρατιωτικοποίησης” της ιρανικής εξωτερικής πολιτικής<br /><br />Εάν αυτή η κατάσταση παγιωθεί, οι συνέπειες μπορεί να ξεπεράσουν κατά πολύ το Ορμούζ.<br /><br />Η ιρανική εξωτερική πολιτική θα μπορούσε να κινηθεί ακόμη περισσότερο προς ένα μοντέλο όπου το υπουργείο Εξωτερικών διαπραγματεύεται, αλλά οι πραγματικές κόκκινες γραμμές καθορίζονται από το Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας, τους Φρουρούς και τελικά την ανώτατη ηγεσία.<br /><br />Αυτό κάνει οποιαδήποτε συμφωνία δυσκολότερη.<br /><br />Διότι η Ουάσιγκτον δεν χρειάζεται απλώς μια συμφωνία με τους Ιρανούς διπλωμάτες.<br /><br />Χρειάζεται μια συμφωνία την οποία θα εφαρμόσει και ο μηχανισμός που ελέγχει τα όπλα.<br />Το Ορμούζ γίνεται εργαστήριο της νέας Μέσης Ανατολής<br /><br />Η αντιπαράθεση δεν αφορά πλέον μόνο το αν θα περάσουν ελεύθερα τα δεξαμενόπλοια.<br /><br />Αφορά το ποιος θα ελέγχει τους κανόνες ασφαλείας στον Περσικό Κόλπο μετά τον πόλεμο.<br /><br />Οι ΗΠΑ επιδιώκουν ελεύθερη ναυσιπλοΐα χωρίς ιρανικούς περιορισμούς.<br /><br />Το Ιράν επιχειρεί να μετατρέψει τη γεωγραφία του σε πολιτική κυριαρχία.<br /><br />Οι αραβικές μοναρχίες του Κόλπου φοβούνται ότι μια συμφωνία που θα δώσει υπερβολικές εξουσίες στην Τεχεράνη μπορεί να δημιουργήσει ένα επικίνδυνο προηγούμενο.<br /><br />Και οι Φρουροί της Επανάστασης έχουν κάθε λόγο να αποδείξουν ότι χωρίς αυτούς καμία μεταπολεμική τάξη ασφαλείας δεν μπορεί να λειτουργήσει.<br />Η μεγάλη ανατροπή μπορεί τελικά να συμβεί μέσα στο ίδιο το Ιράν<br /><br />Η ιστορική ειρωνεία είναι ότι μια κρίση που προκαλεί τεράστιο οικονομικό κόστος στην Ισλαμική Δημοκρατία μπορεί ταυτόχρονα να ενισχύει τους σκληρότερους μηχανισμούς της.<br /><br />Όσο το Ορμούζ παραμένει πεδίο αντιπαράθεσης, τόσο η πολιτική εξουσία εξαρτάται από εκείνους που μπορούν να το ανοίξουν, να το κλείσουν ή να απειλήσουν τη ναυσιπλοΐα.<br /><br />Και αυτοί είναι πρωτίστως οι άνθρωποι της ασφάλειας.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα επομένως δεν είναι μόνο πότε θα ανοίξει ξανά πλήρως το Ορμούζ.<br /><br />Είναι ποιο Ιράν θα προκύψει όταν τελειώσει η κρίση: ένα Ιράν όπου η πολιτική ηγεσία θα ανακτήσει τον πρώτο λόγο ή μια Ισλαμική Δημοκρατία στην οποία οι Φρουροί της Επανάστασης θα έχουν μετατραπεί ακόμη περισσότερο από “κράτος εν κράτει” σε κεντρικό πυλώνα του ίδιου του κράτους.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο στρατός καταπίνει την πολιτική στο Ιράν:Το Ορμούζ εκτοξεύει τους Φρουρούς Επανάστασης στην κορυφή εξουσίας.

Βασιλης Διαμαντακος  Η παρατεταμένη κρίση στα Στενά μετατρέπεται σε καταλύτη εσωτερικών ανατροπών στην Τεχεράνη – Οι IRGC αποκτούν αυξανόμεν...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο καύσωνας γίνεται μόνιμος κίνδυνος για την Ευρώπη. Ασφυκτικές οι συνθήκες στην Αττική

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/29861032_l_normal_none-1280x853-1.jpg"><img height="85" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/29861032_l_normal_none-1280x853-1-1068x712.jpg" width="740" /></a><br /><br /><b>ByΘοδωρής Καλούδης</b><br />Η άνοδος της θερμοκρασίας αποτελεί κίνδυνο για την υγεία, απειλεί τα δάση, στερεύει ποτάμια, περιορίζει την παραγωγή ενέργειας, δυσκολεύει τις μεταφορές και μεταφέρει το κόστος της κλιματικής αλλαγής στην οικονομία και στην καθημερινή ζωή.<br /><br />Ο καύσωνας που δοκιμάζει φέτος μεγάλο μέρος της Ευρώπης (και την Ελλάδα) χαρακτηρίζεται από τους ειδικούς η πιο πρόσφατη εκδήλωση της κλιματικής αλλαγής που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη: οι υψηλές θερμοκρασίες διαρκούν περισσότερο, επανέρχονται συχνότερα και συνδυάζονται με ξηρασία, πυρκαγιές και πίεση στα υδάτινα αποθέματα.<br /><br />Η Ευρώπη είναι η ταχύτερα θερμαινόμενη ήπειρος στον κόσμο. Σύμφωνα με το ευρωπαϊκό πρόγραμμα Copernicus, από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 η μέση θερμοκρασία της αυξάνεται κατά περίπου 0,53 βαθμούς Κελσίου ανά δεκαετία. Τον Ιούνιο του 2026 η Δυτική Ευρώπη κατέγραψε τον θερμότερο Ιούνιο στην ιστορία της, με τη μέση θερμοκρασία να βρίσκεται 3,06 βαθμούς πάνω από τον μέσο όρο της περιόδου 1991-2020.<br /><br />Το φαινόμενο δεν περιορίζεται πλέον στον ευρωπαϊκό Νότο, αλλά αφορά και σε χώρες της κεντρικής και βορειοκεντρικής Ευρώπης. Τις τελευταίες ημέρες, η Ιταλία έθεσε όλες τις μεγάλες πόλεις της σε κόκκινο συναγερμό, ενώ Αυστρία και Σλοβακία κατέγραψαν ιστορικά ρεκόρ θερμοκρασίας. Πριν ένα μήνα η Αγγλία γνώρισε πρωτοφανείς για τη χώρα και την εποχή καύσωνες. Στην Ελλάδα, τα 40άρια σε συνδυασμό με τα ισχυρά μελτέμια δημιουργούν ιδιαίτερα επικίνδυνες συνθήκες για την εκδήλωση και την εξάπλωση πυρκαγιών.<br /><br />Τα ελληνικά στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Όπως επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής Φυσικής Περιβάλλοντος και Κλίματος στο ΕΚΠΑ Κωνσταντίνος Καρτάλης, οι ημέρες κατά τις οποίες καταγράφηκαν ταυτόχρονα καύσωνας και ξηρασία στην Αττική ήταν συνολικά 45 την περίοδο 1971-2000. Στο διάστημα 2001-2023 αυξήθηκαν στις 150.<br /><br />Δεν πρόκειται για μια απλή στατιστική μεταβολή. Ο συνδυασμός υψηλής θερμοκρασίας και ξηρασίας αφαιρεί την υγρασία από τη βλάστηση και τη μετατρέπει σε έτοιμη καύσιμη ύλη. Η κλιματική αλλαγή δεν προκαλεί από μόνη της την αρχική σπίθα. Κάνει όμως μια πυρκαγιά πολύ πιο επιθετική και πολύ δυσκολότερη στην κατάσβεση.<div><br />Από το περιβάλλον στην οικονομία<br /><br />Η ίδια αλληλουχία επαναλαμβάνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η μειωμένη χιονόπτωση στις Άλπεις περιορίζει τα αποθέματα νερού. Οι παρατεταμένες υψηλές θερμοκρασίες αυξάνουν την εξάτμιση. Η στάθμη των ποταμών πέφτει και μαζί της περιορίζονται η παραγωγή ενέργειας και οι δυνατότητες μεταφοράς εμπορευμάτων.<br /><br />Όπως μεταδίδει το Reuters, στον Ρήνο, τα χαμηλά νερά δυσκολεύουν ήδη τη ναυσιπλοΐα και αυξάνουν το κόστος μεταφοράς πρώτων υλών. Στον Δούναβη, η Ουγγαρία και η Ρουμανία αναγκάστηκαν να περιορίσουν την παραγωγή πυρηνικών μονάδων, επειδή δεν υπήρχε επαρκές νερό για την ψύξη τους. Στην Πολωνία, προβλήματα στην ψύξη θερμοηλεκτρικών σταθμών αφαίρεσαν σημαντική ισχύ από το ενεργειακό σύστημα.<br /><br />Παράλληλα, η ξηρασία μειώνει τις γεωργικές αποδόσεις και δημιουργεί νέες πιέσεις στις τιμές των τροφίμων. Ο τουρισμός αντιμετωπίζει επίσης μια δύσκολη προσαρμογή, καθώς οι ακραίες θερμοκρασίες αλλάζουν τις ώρες μετακίνησης, περιορίζουν τις υπαίθριες δραστηριότητες και κάνουν λιγότερο ελκυστικούς ορισμένους προορισμούς στην καρδιά του καλοκαιριού.<br /><br />Ο Κωνσταντίνος Καρτάλης περιγράφει αυτή την κατάσταση με τον όρο «πολυκρίση»: η μία διαταραχή προκαλεί ή ενισχύει την επόμενη. Ο καύσωνας φέρνει ξηρασία, η ξηρασία επιβαρύνει τις πυρκαγιές, περιορίζει την ενέργεια και την αγροτική παραγωγή και τελικά αυξάνει το οικονομικό και κοινωνικό κόστος.<br /><br />Η απάντηση δεν μπορεί πλέον να περιορίζεται στην πολιτική προστασία των ημερών του καύσωνα. Χρειάζονται περισσότερο πράσινο και σκίαση στις πόλεις, καλύτερη διαχείριση του νερού, ανθεκτικότερα ενεργειακά δίκτυα και πολεοδομικός σχεδιασμός που να λαμβάνει υπόψη το νέο κλίμα.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο καύσωνας γίνεται μόνιμος κίνδυνος για την Ευρώπη. Ασφυκτικές οι συνθήκες στην Αττική

ByΘοδωρής Καλούδης Η άνοδος της θερμοκρασίας αποτελεί κίνδυνο για την υγεία, απειλεί τα δάση, στερεύει ποτάμια, περιορίζει την παραγωγή ενέρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Καλεντερίδης: «Τραγελαφικό» να μένουν οι ελληνικοί Patriot στη Σαουδική Αραβία. «Τι κερδίζει η Ελλάδα;»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/patriot-2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1224" data-original-width="1920" height="92" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/patriot-2.jpg" width="762" /></a></div><div><br /></div>Ο γεωστρατηγικός αναλυτής θέτει ερωτήματα για τη συμφωνία με το Ριάντ και προειδοποιεί για τις νέες ισορροπίες στην περιοχή<br /><br />Η παρουσία της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία, οι νέες γεωπολιτικές ισορροπίες στη Μέση Ανατολή και η τουρκική διείσδυση στην περιοχή βρέθηκαν στο επίκεντρο της παρέμβασης του γεωστρατηγικού αναλυτή Σάββα Καλεντερίδη. Μιλώντας στo Open, ο έμπειρος αναλυτής έθεσε ευθέως το ερώτημα τι έχει κερδίσει η Ελλάδα από την πολυετή ανάπτυξη ενός ιδιαίτερα σημαντικού συστήματος αεράμυνας στη Σαουδική Αραβία, υποστηρίζοντας ότι οι Έλληνες πολίτες δεν έχουν ενημερωθεί επαρκώς για το πλαίσιο της συμφωνίας.<br /><br />«Ποτέ δεν μάθαμε ως Έλληνες πολίτες ποιο είναι το πλαίσιο της συμφωνίας και η Ελλάδα τι κερδίζει από την παρουσία αυτού του πανάκριβου και εξαιρετικά σημαντικού για την εθνική μας άμυνα και ασφάλεια οπλικού συστήματος», ανέφερε χαρακτηριστικά. Ο ίδιος αμφισβήτησε, μάλιστα, ότι η παραμονή των Patriot στη Σαουδική Αραβία μπορεί να δικαιολογηθεί από τα ευρύτερα ελληνικά συμφέροντα στην περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας.<br /><br />«Τουλάχιστον τραγελαφικό»<br /><br />Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε όταν αναφέρθηκε στις νέες αμυντικές και γεωπολιτικές σχέσεις που διαμορφώνονται στην περιοχή, με την Τουρκία να επιχειρεί να ενισχύσει το αποτύπωμά της στη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Υπό αυτά τα δεδομένα, χαρακτήρισε «τουλάχιστον τραγελαφικό» να παραμένουν ελληνικοί Patriot στη Σαουδική Αραβία, θέτοντας παράλληλα το ερώτημα τι θα συνέβαινε σε περίπτωση μιας ελληνοτουρκικής σύγκρουσης και πώς θα επηρέαζαν την Ελλάδα οι αμυντικές δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί.<br /><br />Κατά τον κ. Καλεντερίδη, η Τουρκία επιδιώκει να αυξήσει το γεωπολιτικό της βάρος και να ενισχύσει τις εξαγωγές αμυντικού εξοπλισμού προς το Ριάντ. Συνέδεσε, μάλιστα, τις κινήσεις της Άγκυρας με παλαιότερες επιδιώξεις για τη δημιουργία ενός ευρύτερου σουνιτικού αμυντικού σχήματος, το οποίο θα αποκτούσε ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα με τη συμμετοχή της Αιγύπτου.<br /><br />Ο γεωστρατηγικός αναλυτής υποστήριξε ότι η Αθήνα θα πρέπει να παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις και να ενισχύσει τις σχέσεις της με χώρες όπως η Ινδία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ισραήλ.<div><br />«Η προδοσία της Κύπρου συνεχίζεται 52 χρόνια»<br /><br />Σκληρή ήταν η τοποθέτησή του και για το Κυπριακό, με αφορμή τις αναφορές του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν στη λύση των δύο κρατών. Ο Σάββας Καλεντερίδης αναφέρθηκε στον ρόλο της Ελλάδας ως εγγυήτριας δύναμης και στην τουρκική εισβολή του 1974, ασκώντας κριτική στη διαχρονική στάση της Αθήνας.<br /><br />«Η προδοσία της Κύπρου συνεχίζεται 52 χρόνια», δήλωσε, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα έχει αφήσει την Κύπρο να αντιμετωπίζει τις συνέπειες της τουρκικής κατοχής.<br /><br />Παράλληλα, αμφισβήτησε την αποτελεσματικότητα της πολιτικής των «ήρεμων νερών» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, παραπέμποντας στις τουρκικές διεκδικήσεις, στο casus belli και στη «Γαλάζια Πατρίδα».<div><br />Το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου και ο ρόλος της Γαλλίας<br /><br />Ο κ. Καλεντερίδης αναφέρθηκε και στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου, εκφράζοντας επιφυλάξεις για το κατά πόσο η γαλλική συμμετοχή στο έργο μπορεί από μόνη της να αποτρέψει νέες τουρκικές αντιδράσεις.<br /><br />Με αφορμή όσα είχαν συμβεί στην περιοχή της Κάσου, διερωτήθηκε εάν η Ελλάδα θα πρέπει κάθε φορά που επιχειρεί να ασκήσει κυριαρχικά δικαιώματα να βασίζεται στην παρουσία ή τη στήριξη μιας τρίτης χώρας.<br /><br />Το βασικό ερώτημα, όπως το έθεσε, αφορά και το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα πραγματοποιηθούν οι επόμενες εργασίες για το καλώδιο και κατά πόσο θα υπάρξει οποιαδήποτε απαίτηση για άδεια πέραν αυτής των ελληνικών αρχών.<br /><br />Για τον ίδιο, η εικόνα που διαμορφώνεται δεν επιβεβαιώνει την αντίληψη περί «ήρεμων νερών» στις σχέσεις Αθήνας και Άγκυρας, καθώς, όπως υποστηρίζει, οι τουρκικές διεκδικήσεις και κινήσεις συνεχίζουν να δημιουργούν ένα διαφορετικό περιβάλλον.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Καλεντερίδης: «Τραγελαφικό» να μένουν οι ελληνικοί Patriot στη Σαουδική Αραβία. «Τι κερδίζει η Ελλάδα;»

Ο γεωστρατηγικός αναλυτής θέτει ερωτήματα για τη συμφωνία με το Ριάντ και προειδοποιεί για τις νέες ισορροπίες στην περιοχή Η παρουσία της ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ: «Ο πόλεμος είναι σαν μια παρτίδα σκάκι». Τι απαντά το Ιράν

<div class="separator" style="clear: both;"><img border="0" height="77" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/iran-2.jpg" width="757" /></div><br /><div>Νέο;ς γύρος δηλώσεων</div><br />Νέες τοποθετήσεις από ΗΠΑ και Ιράν την στιγμή που η ένταση δεν φαίνεται να κοπάζει ανάμεσα στις δύο χώρες με αφορμή τις συνομιλίες.<br />Τραμπ: «Σαν μια παρτίδα σκάκι»<br /><br />Χθες, Κυριακή, ο Ντόναλντ Τραμπ, σε δηλώσεις του, παρομοίασε τον πόλεμο που μαίνεται με μια «παρτίδα σκάκι».<div><br />Η απάντηση της Τεχεράνης<br /><br />Οι Ιρανοί είναι «επαγγελματίες σκακιστές», δήλωσε σήμερα ο εκπρόσωπος της ιρανικής διπλωματίας απαντώντας στον πρόεδρο των ΗΠΑ για την παραπάνω δήλωση.<br /><br />Είτε κατά την διάρκεια των επίσημων διαπραγματεύσεων ή για τις διαπραγματεύσεις στους διαδρόμους, «οι Ιρανοί έδειξαν ότι είναι επαγγελματίες σκακιστές», δήλωσε ο Ισμαΐλ Μπαγαΐ κατά την διάρκεια της εβδομαδιαία συνέντευξη Τύπου.<br /><br />Απαντώντας στις επικρίσεις για το γεγονός ότι βρίσκεται εγκλωβισμένος στην κρίση που ξεκίνησε με την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση κατά του Ιράν στο τέλος του Φεβρουαρίου, ο Τραμπ δήλωσε χθες σε συνέντευξή του στο Axios: «Θα τακτοποιηθεί. Ολα στο τέλος τακτοποιούνται. Είναι σαν παρτίδα σκάκι».<br /><br />Ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών πρόσθεσε: «Δεν πρέπει να ελπίζετε ότι δεν θα λερωθείτε όταν παλεύετε με γουρούνια. Αλλωστε, μερικές φορές αυτό αποτελεί μέρος της μάχης που σας έχει επιβληθεί».</div><div><br />Τι είπε για τις διαπραγματεύσεις<br /><br />Επαναλαμβάνοντας στους δημοσιογράφους το μήνυμα που επαναλαμβάνεται τις τελευταίες ημέρες από την ιρανική ηγεσία ο εκπρόσωπος είπε: δεν υπάρχει σε εξέλιξη «απευθείας διαπραγμάτευση» με την Ουάσινγκτον, μόνο «ανταλλαγές μηνυμάτων» μέσω των μεσολαβητών και οι συνομιλίες μπορούν να επαναληφθούν όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες σταματήσουν τις παραβιάσεις του πρωτοκόλλου συμφωνίας.Οσο αυτό συνεχίζεται, «δεν υπάρχουν εγγυήσεις ότι πληρούνται οι αναγκαίες προϋποθέσεις για την εγκαθίδρυση ασφαλούς διεθνούς ναυσιπλοΐας», είπε. «Κατά κανόνα, όταν παρέχετε θαλάσσιες υπηρεσίες, λαμβάνετε αναγκαστικά κάτι σε αντάλλαγμα», είπε.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ: «Ο πόλεμος είναι σαν μια παρτίδα σκάκι». Τι απαντά το Ιράν

Νέο;ς γύρος δηλώσεων Νέες τοποθετήσεις από ΗΠΑ και Ιράν την στιγμή που η ένταση δεν φαίνεται να κοπάζει ανάμεσα στις δύο χώρες με αφορμή τις...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπάρχει ελληνική στρατηγική για το αμυντικό σύμφωνο των τριών;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQutJUeJStQoqOKZKGb3Y28jS2Bv5y-UjCqP_tvoBlPWJceTnTdLCq1Nz0p&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="415" data-original-width="739" height="89" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQutJUeJStQoqOKZKGb3Y28jS2Bv5y-UjCqP_tvoBlPWJceTnTdLCq1Nz0p&s=10" width="745" /></a></div><div><br /></div>Που βρίσκεται η ελληνική στρατηγική απέναντι στην αμυντική συμφωνία Σαουδικής Αραβίας-Τουρκίας-Πακιστάν; – Η υπογραφή της Συμφωνίας Κοινής Άμυνας της Μέκκας μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν, στο πλαίσιο μιας ήδη εξελισσόμενης στρατηγικής σύγκλισης, αποτελεί εξέλιξη ιδιαίτερης γεωπολιτικής σημασίας.<br /><br /><b>Θωμάς Χατζηαθανασίου</b><br /> αντιπτέραρχος ε.α. <br /><br />Η συμφωνία προβλέπει ότι ένοπλη επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων, ενισχύοντας τη μεταξύ τους αμυντική συνεργασία και την αρχή της συλλογικής αποτροπής. Οι ακριβείς στρατιωτικές υποχρεώσεις που θα προκύπτουν σε περίπτωση επίθεσης δεν έχουν ακόμη εξειδικευθεί, γεγονός που δεν μειώνει τη συμβολική και στρατηγική σημασία της συμφωνίας.<br /><br />Η εξέλιξη εντάσσεται σε μια ήδη εξελισσόμενη στρατηγική σύγκλιση και συμβάλλει στη διαμόρφωση μιας νέας περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφάλειας από τον Κόλπο έως τη Νότια Ασία. Για την Ελλάδα δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για τη θέση και την επιρροή της στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα έχει το ενδεχόμενο διεύρυνσης του σχήματος. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν δήλωσε ότι η Αίγυπτος θα μπορούσε να ενταχθεί στη νέα συμφωνία, εφόσον επιλυθούν ορισμένα τεχνικά ζητήματα. Η δήλωση αυτή αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς Αίγυπτος, Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Πακιστάν συμμετέχουν ήδη στο τετραμερές σχήμα R4, του οποίου η τέταρτη υπουργική συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο στις 21 Ιουνίου 2026.<br /><br />Η Αίγυπτος δεν έχει μέχρι σήμερα προσχωρήσει στη Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας. Εάν όμως το πράξει, η εξέλιξη θα αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα. Θα συνδέσει ακόμη στενότερα την Τουρκία με έναν ευρύτερο περιφερειακό μηχανισμό στον οποίο θα συμμετέχει και η Αίγυπτος, επηρεάζοντας άμεσα τις ισορροπίες από την Ανατολική Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα έως τον Κόλπο.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι η Αίγυπτος θα καταστεί αντίπαλος της Ελλάδας ή ότι θα εγκαταλείψει τις στρατηγικές σχέσεις της με την Αθήνα. Η διεθνής πολιτική δεν λειτουργεί με όρους μηδενικού αθροίσματος. Σημαίνει, όμως, ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένες τις σημερινές ισορροπίες ούτε να αντιμετωπίζει τις εξελίξεις στην περιοχή αποσπασματικά.<br /><br />Από το 2021, ελληνική πυροβολαρχία Patriot και ελληνικό προσωπικό συμβάλλουν στην προστασία κρίσιμων υποδομών που συνδέονται με την ασφάλεια εφοδιασμού καυσίμων στη Σαουδική Αραβία, στο πλαίσιο της ελληνοσαουδαραβικής αμυντικής συνεργασίας.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Σαουδική Αραβία συνάπτει με την Τουρκία και το Πακιστάν έναν μηχανισμό αμοιβαίας αμυντικής δέσμευσης, με την Τουρκία να διατηρεί απέναντι στην Ελλάδα την απειλή πολέμου σε περίπτωση επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων, να αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και να θέτει ζητήματα ελληνικής κυριαρχίας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />Η εξέλιξη αυτή δεν ακυρώνει τη στρατηγική σχέση Ελλάδας–Σαουδικής Αραβίας. Αναδεικνύει, όμως, ένα ευρύτερο ερώτημα: κατά πόσο οι ελληνικές διμερείς σχέσεις μεταφράζονται σε πραγματικό στρατηγικό αποτέλεσμα.<br /><br />Το ίδιο ερώτημα αφορά ακόμη περισσότερο την Αίγυπτο. Η Ελλάδα έχει επενδύσει σημαντικά στην ελληνοαιγυπτιακή στρατηγική σχέση και στην τριμερή συνεργασία Ελλάδας–Κύπρου–Αιγύπτου. Το Κάιρο αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου, ενώ η γεωγραφική του θέση το καθιστά σημαντικό παράγοντα για τη Λιβύη, την Ερυθρά Θάλασσα και την ευρύτερη Μέση Ανατολή.<br /><br />Εάν η Αίγυπτος ενταχθεί τελικά στη Συμφωνία της Μέκκας, η εξέλιξη δεν θα αφορά πλέον μόνο τον Κόλπο και τη Νότια Ασία. Θα αποκτήσει άμεση διάσταση για την Ανατολική Μεσόγειο και θα ενισχύσει την εκτίμηση ότι η Τουρκία επιδιώκει να διευρύνει το στρατηγικό της αποτύπωμα πολύ πέρα από το άμεσο γεωγραφικό της περιβάλλον.<br /><br />Η Ελλάδα διαθέτει ένα σημαντικό δίκτυο σχέσεων με την Αίγυπτο, τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τη Γαλλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κύπρο, το Ισραήλ και άλλους περιφερειακούς εταίρους. Είναι ταυτόχρονα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι αν η Ελλάδα έχει εταίρους.<br /><br />Το ερώτημα είναι αν διαθέτει συνεκτική στρατηγική που να συνδέει αυτές τις σχέσεις σε μια ενιαία αντίληψη για την περιφερειακή ασφάλεια. Η νέα Συμφωνία της Μέκκας δείχνει ότι το περιβάλλον ασφαλείας στην ευρύτερη περιοχή μεταβάλλεται γρήγορα. Η Τουρκία ενισχύει τις σχέσεις της με σημαντικές αραβικές και μουσουλμανικές χώρες και επιδιώκει να διευρύνει το περιφερειακό στρατηγικό της αποτύπωμα.<br /><br />Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια μιας εξωτερικής πολιτικής που απλώς αντιδρά εκ των υστέρων στις εξελίξεις. Δεν χρειάζεται να δημιουργήσει έναν «αντιτουρκικό άξονα». Χρειάζεται, όμως, να γνωρίζει ποια θέση θέλει να καταλαμβάνει στην αναδυόμενη αρχιτεκτονική ασφάλειας της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο «πού βρίσκεται η ελληνική στρατηγική;». Είναι εάν η Ελλάδα διαμορφώνει τις περιφερειακές εξελίξεις ή απλώς προσαρμόζεται σε αυτές.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Υπάρχει ελληνική στρατηγική για το αμυντικό σύμφωνο των τριών;

Που βρίσκεται η ελληνική στρατηγική απέναντι στην αμυντική συμφωνία Σαουδικής Αραβίας-Τουρκίας-Πακιστάν; – Η υπογραφή της Συμφωνίας Κοινής Ά...

Διαβάστε την συνέχεια

Κακό στην άμμο να χτίζεις παλάτια! Οι Χούθι καταλύτης, η Τουρκία έκθετη.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQDc10pt64lICnMiYZqKPyDBc7m4Vq8cMyOtrTBdU8VY_-GXQTpiQE50n8&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="393" data-original-width="780" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQDc10pt64lICnMiYZqKPyDBc7m4Vq8cMyOtrTBdU8VY_-GXQTpiQE50n8&s=10" width="758" /></a></div><div><br /></div>Τα προβλήματα για την Συμφωνία της Μέκκα άρχισαν ήδη πριν καλά-καλά στεγνώσει το μελάνι από την υπογραφή της… Εκτός κι αν η Τουρκία εμπλακεί στρατιωτικά με τους Χούθι, τους στενούς συμμάχους του Ιράν!<br /><br /><div>Εν μέσω του αδιεξόδου στο Ορμούζ, οι Χούθι κλιμακώνουν κατά της Σαουδικής Αραβίας και απειλούν να επεκτείνουν την ενεργειακή «ασφυξία» στην Ερυθρά Θάλασσα, με το βλέμμα να στρέφεται αναπόφευκτα στο νεοσύστατο Σύμφωνο της Μέκκας και την ασάφεια που περιβάλλει τη ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής μεταξύ τριών εκ των τεσσάρων μεγάλων σουνιτικών δυνάμεων – της Σαουδικής Αραβίας, της Τουρκίας και του Πακιστάν, με την Αίγυπτο να παραμένει, τουλάχιστον επί του παρόντος, εκτός, γράφει η Ευαγγελία Μπίφη στο <a href="https://www.liberal.gr/diethni-themata/hoythi-kata-saoydikis-arabias-ypo-dokimasia-symfono-tis-mekkas?shem=dsdf,sharefoc,agadiscoversdl,,sh/x/discover/m1/4">Liberal.gr</a><br /><br />Το Σύμφωνο, «προϊόν» του μετασχηματισμού της περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφαλείας που έθεσε σε κίνηση η σφαγή της 7η Οκτωβρίου και επιτάχυνε ο πόλεμος ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν, κινείται στο πνεύμα του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ «όλοι για έναν και ένας για όλους»· δεν αποσαφηνίζει, ωστόσο, τόσο τους όρους ενεργοποίησης της ρήτρας ούτε τη μορφή της συνδρομής που θα καλούνταν να παράσχουν Τουρκία και Πακιστάν – εάν και εφόσον αυτή ζητούνταν επισήμως από το Ριάντ.<br /><br />Προτού ακόμη στεγνώσει το μελάνι της υπογραφής του συμφώνου από τον ντε φάκτο ηγέτη και διάδοχο του σαουδαραβικού θρόνου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον Πακιστανό πρωθυπουργό Σεχμπάζ Σαρίφ, οι υποστηριζόμενοι πό την Τεχεράνη Χούθι της Υεμένης έπληξαν με drone το διυλιστήριο της Saudi Aramco στην Τζαζάν της Σαουδικής Αραβίας για να ακολουθήσουν πολύνεκρες επιθέσεις στο λιμάνι Μόχα της Υεμένης, το οποίο ελέγχεται από δυνάμεις που πρόσκεινται στη διεθνώς αναγνωρισμένη και υποστηριζόμενη από το Ριάντ κυβέρνηση της χώρας<b>. <a href="https://www.liberal.gr/diethni-themata/hoythi-kata-saoydikis-arabias-ypo-dokimasia-symfono-tis-mekkas?shem=dsdf,sharefoc,agadiscoversdl,,sh/x/discover/m1/4">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κακό στην άμμο να χτίζεις παλάτια! Οι Χούθι καταλύτης, η Τουρκία έκθετη.

Τα προβλήματα για την Συμφωνία της Μέκκα άρχισαν ήδη πριν καλά-καλά στεγνώσει το μελάνι από την υπογραφή της… Εκτός κι αν η Τουρκία εμπλακεί...

Διαβάστε την συνέχεια

Το “Σύμφωνο της Άμμου” (Μέκκας) σύνδεσε τρεις “υστερόβουλες” δυνάμεις.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQmdrvuPkqUY3TG4bJsUy6Qe1JhAoLn1j46wKB3-1hzQQ&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="365" data-original-width="547" height="89" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQmdrvuPkqUY3TG4bJsUy6Qe1JhAoLn1j46wKB3-1hzQQ&s=10" width="755" /></a></div><div><br /></div>Το τριμερές ισλαμικό (σουνιτικό) αμυντικό σύμφωνο Σαουδικής Αραβίας με το Πακιστάν αρχικώς και στην συνέχεια με την Τουρκία, δεν αποτελεί στρατηγική πανάκεια έναντι του Ιράν, αλλά καλύπτει διαφορετικές γεωστρατηγικές και σχεδιασμούς. Επίσης δεν στρέφεται κατά των ΗΠΑ και του βασικότερου συμμάχου στην Μέση Ανατολή του Ισραήλ, αφήνοντας ωστόσο πεδίο σε συνομωσιολογικές ισλαμιστικές ερμηνείες για το τι μπορεί να προκύψει στο μέλλον.<br /><br />Γράφει ο <b>Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος</b><br />(Δημοσιογράφος / αμυντικός αναλυτής)<br /><br />Επίκεντρο είναι το Ριάντ, το οποίο δεν έχει υπογράψει ακόμη τις Συμφωνίες του Αβραάμ (ίσως έτσι «διασκεδαστούν» οι ανησυχίες και τελικώς γίνει μέλος αυτών) το οποίο διαθέτει οικονομική, ενεργειακή ισχύ και γεωγραφική θέση ελέγχου δύο κρίσιμων εμπορικών οδών. Τι ζητά το βασίλειο που δεν μπορεί να έχει εξ ιδίων πόρων και δυνατοτήτων; Μισθοφορικές υπηρεσίες, στρατιωτική προστασία από τρίτες χώρες για να συντηρήσει μια γεωστρατηγική ψευδαίσθηση. Ότι με τα χρήματα «αγοράζει ασφάλεια» και μέσω του συμφώνου οι άλλοι δυο συνυπογράφοντες θα προστρέξουν να το προστατέψουν ωσάν να είναι επίθεση στο εδάφους τους.<br /><br />Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι και η ισχύς των υπογραφών και των δεσμεύσεων -δεν έχει δημοσιοποιηθεί το ακριβές κείμενο της συμφωνίας- δοκιμάστηκε και απέδειξε το πρόβλημα της εφαρμογής. Από ποιους και από τι πρακτικά κινδυνεύει το βασίλειο; Από τους proxy του Ιράν τους Χούθι, οι οποίοι συνεχίζουν τα σοβαρά πλήγματα στην ενεργειακή υποδομή της χώρας.<br /><br />Οι «ξυπόλητοι» απειλούν να διαταράξουν ή και να διακόψουν τις οδούς διακομιδής ενεργειακών αγαθών και εν τέλει να καταδείξουν την επιχειρησιακή αδυναμία του Ριάντ θέτοντας σε πλήρη αμφιβολία την έννοια της όποιας αποτροπής. Το βασίλειο δεν προστάτεψαν αποτελεσματικά ούτε οι ΗΠΑ ούτε κάποια άλλη δύναμη.<br /><br />Η Ελλάδα με την συστοιχία Patriot παρήγαγε και συνεχίζει ένα δυσανάλογα μεγάλο επιχειρησιακό αποτέλεσμα, προστατεύοντας στρατηγικές υποδομές στα δυτικά της χώρας. Όμως ο Σαουδάραβας ηγέτης MBS (Mohamed Bin Salman) αποκάλυψε τον εκνευρισμό αλλά και τον φόβο του, όταν διαπίστωσε ότι καμία δύναμις δεν μπορεί να του εγγυηθεί το απυρόβλητο…<br /><br />Το Ριάντ απευθύνθηκε στο Πακιστάν, το οποίο ανέπτυξε δύναμη 8.000 ανδρών, απέστειλε τον περασμένο Απρίλιο μοίρα μαχητικών JF-17 Thunder (16 αεροσκάφη) και ένα αντιαεροπορικό αντιβαλλιστικό σύστημα HQ-9 (αμφότερα κινεζικής κατασκευής) συν αριθμό συστημάτων drones. Η συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών προβλέπει την ανάπτυξη έως 80.000 Πακιστανών στρατιωτών στο βασίλειο. Το αντάλλαγμα είναι πετροδολάρια, οικονομική στήριξη, ενεργειακή υποστήριξη και άλλα συναφή.<br /><br />Να θυμίσουμε ότι το 1998 όταν το Πακιστάν υπέστη κυρώσεις λόγω των πυρηνικών του δοκιμών, δύο μόλις εβδομάδες μετά τις ινδικές, το βασίλειο παρείχε σε ημερήσια βάση 50.000 βαρέλια πετρελαίου δωρεάν. Αξίζει να σημειωθεί ότι το Ριάντ διαθέτει μερικές δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους υγρού καυσίμου DF-3A (εμβελείας 2.500 km) κινεζικής κατασκευής (μυστική προμήθεια το 1988).<br /><br />Το 2007 απέκτησε την νεότερη έκδοση ακριβείας DF-21. Οι επίγειες και υπόγειες εγκαταστάσεις των πυραύλων έχουν καταγραφεί από δορυφόρους. Συνεπώς για την στρατηγική ασφάλεια του το Ριάντ βασίζεται και σε κινεζικά συστήματα, η χώρα παραγωγής διαθέσεως των οποίων αποτελεί το βασικό γεωπολιτικό στόχο της αεροναυτικής επιχειρήσεως των ΗΠΑ κατά του Ιράν. Οι Χούθι προκάλεσαν την ισχύ των υπογραφών και τώρα απομένει να διαπιστώσουμε εάν πρόκειται περί λεκτικής διασφαλίσεως, δηλαδή έπεα πτερόεντα ή περί πρακτικής εφαρμογής.<br /><br />Το βασίλειο απέτυχε το 2015 να περιορίσει τους αντιπροσώπους της Τεχεράνης και απεσύρθη ντροπιασμένο. Ας σημειωθεί ότι και τότε είχε ζητηθεί η στρατιωτική βοήθεια και εμπλοκή του Ισλαμαμπάντ, λαμβάνοντας αρνητική απάντηση. Μάλιστα το κοινοβούλιο (10/04/2015) υποστήριξε ότι παρά την παρουσία Πακιστανικών δυνάμεων στο βασίλειο, δεν θα εμπλέκετο στον Πόλεμο της Υεμένης, αλλά θα υποστήριζε την ακεραιότητα της χώρας εάν δεχόταν επίθεση.<br /><br />Τι έχει άραγε μεταβληθεί έκτοτε έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε, όπως και εάν το βρυχώμενο ποντίκι (Χούθι) έχει τόσο τρομοκρατήσει τον αραβικό λέοντα, που να ζήτησε την σύσταση συμμαχίας ενός «Συμφώνου της Άμμου» (Μέκκας) με σαθρά θεμέλια από την υπογραφή του. Αλλά αυτή είναι μια μόλις πλευρά (της Σαουδαραβικής) και όχι η πλήρης μιας καθόλα εντυπωσιακής σκηνικής παρουσίας τριών υστερόβουλων δυνάμεων με διαφορετικές στοχεύσεις. Θα επανέλθουμε.<br />Δύο υποσημειώσεις<br /><br />1. Οι Χούθι αναλαμβάνουν την ευθύνη για επίθεση με UAV στο διυλιστήριο της Aramco στο Jazan.<br /><br />2. Ο ⁠Τούρκος ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν διευκρίνισε, ότι παρότι η λογική του συμφώνου αντιστοιχεί «τεχνικά» στο Άρθρο 5, η φύση και η έκταση της βοήθειας εξετάζονται κατά περίπτωση.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το “Σύμφωνο της Άμμου” (Μέκκας) σύνδεσε τρεις “υστερόβουλες” δυνάμεις.

Το τριμερές ισλαμικό (σουνιτικό) αμυντικό σύμφωνο Σαουδικής Αραβίας με το Πακιστάν αρχικώς και στην συνέχεια με την Τουρκία, δεν αποτελεί στ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Δεν μας θέλει ο κόσμος, μας βαρέθηκαν» μονολογεί ο Μητσοτάκης αλλά σχεδιάζει μπαράζ ανακοινώσεων... σερί για 6 μήνες.

<img height="86" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/f78d544238dd36782b6b21ef098ca682_XL.jpg?v=3" width="745" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Σχεδιάζει μπαράζ ανακοινώσεων ο Μητσοτάκης για 6 μήνες… κάθε μήνα και από ένα θετικό μέτρ... μπας και αλλάξει το κακό κλίμα... </span></h3>«Δεν μας θέλει ο κόσμος, μας βαρέθηκαν» αυτή η φράση αποδίδεται στον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και η κυβερνητική πηγή που μίλησε στο BN είναι πολύ αξιόπιστη.<br />Ουσιαστικά πρόκειται για λάθη που αναγνωρίζει ο Μητσοτάκης και για τα οποία μπορεί να μην ευθύνεται ο ίδιος... αλλά άφησε να εξελιχθούν οπότε ως επικεφαλής της κυβέρνησης... εύλογα συγκεντρώνει τα πυρά της κοινωνίας από τις αστοχίες και αποτυχίες... <br />Η ΝΔ δεν έχει αφήγημα... έχει χάσει την δυναμική της και απλά κούρασε... ο κόσμος πλέον ξεκάθαρα - και απόλυτα εύλογα - δυσανασχετεί<br />Η αναγνώριση αυτή είναι σπουδαίας σημασίας γιατί ο Μητσοτάκης αναγνωρίζει επί της ουσίας ότι η 8ετής διακυβέρνηση πλέον κούρασε την κοινωνία…<br />Μπαράζ αρνητικών ειδήσεων, σκάνδαλα, αποτυχίες, απαράδεκτη επίθεση στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, κάλυψη απατεώνων στον ΟΠΕΚΕΠΕ, τρομερά αποτυχημένη επικοινωνιακή τακτική στα Τέμπη, άχρηστοι που είναι αρεστοί στο σύστημα, ανικανότητα διαχείρισης των οικονομικών του κόμματος και πλήθος άλλων αστοχιών με επίκεντρο την ακρίβεια έχουν όντως κουράσει τον κόσμο…<br />Δυστυχώς η αλήθεια είναι η εξής… εντός της κυβέρνησης υπάρχουν και 5-6 υπουργοί σοβαροί και αξιόλογοι, όλοι οι υπόλοιποι είναι τραγικές μετριότητες, ανίκανοι, άχρηστοι, αλαζόνες και απατεώνες.<br /><br />Σχεδιάζει μπαράζ ανακοινώσεων για 6 μήνες… κάθε μήνα και από ένα θετικό μέτρο<br /><br />Με βάση ορισμένες πληροφορίες ο Μητσοτάκης βλέπει ότι η αριθμητική δεν του βγαίνει.<br />Η ΝΔ πάει για 27% με 28% στο καλό σενάριο και κάτω από 25% στο κακό σενάριο για τους σχεδιασμούς τους…<br />Ο Μητσοτάκης αυτή την στιγμή διαθέτει 156 βουλευτές και εάν πάει τώρα σε εκλογές θα πάρει 116 βουλευτές θα ήταν καταστροφή.<br />Έχει αποφασίσει να πάει σε εκλογές 23 ή 30 Μαίου 2027 και όχι Οκτώβριο στις 25 Οκτωβρίου 2026 που αναφέρουν ορισμένοι.<br />Για τον σκοπό αυτό, σχεδιάζει μπαράζ ανακοινώσεων για 6 μήνες… κάθε μήνα και από ένα θετικό μέτρο… από Σεπτέμβριο έως Μάρτιο θα ανακοινώνει και από κάτι… αυτό είναι το σχέδιο και μάλιστα συστήνει άτυπη ομάδα παροχών και επικοινωνιακής προβολής…<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

«Δεν μας θέλει ο κόσμος, μας βαρέθηκαν» μονολογεί ο Μητσοτάκης αλλά σχεδιάζει μπαράζ ανακοινώσεων... σερί για 6 μήνες.

Σχεδιάζει μπαράζ ανακοινώσεων ο Μητσοτάκης για 6 μήνες… κάθε μήνα και από ένα θετικό μέτρ... μπας και αλλάξει το κακό κλίμα... «Δεν μας θέλε...

Διαβάστε την συνέχεια

Αν Ελλάδα και Τουρκία φτάσουν σε κρίση, τι θα κάνει το Ριάντ; Η «κρυφή παγίδα» της Συμφωνίας της Μέκκας.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/mitsotakis-saudi-768x512.jpg" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η ρήτρα «επίθεση στον έναν θεωρείται επίθεση σε όλους» δημιουργεί ένα πρωτόγνωρο ερώτημα για την Αθήνα: η Σαουδική Αραβία, την οποία η Ελλάδα έχει προστατεύσει με Patriot και στρατιωτικό προσωπικό, θα ήταν υποχρεωμένη να σταθεί στο πλευρό της Τουρκίας; Τι πραγματικά προβλέπει το νέο σύμφωνο, πού αρχίζουν οι γκρίζες ζώνες και γιατί ούτε το ΝΑΤΟ ούτε το Ριάντ έχουν εύκολη απάντηση<br /><br />Η νέα αμυντική συμφωνία Σαουδικής Αραβίας–Τουρκίας–Πακιστάν, που υπεγράφη στη Μέκκα στις 7 Αυγούστου, αποκτά για την Ελλάδα μια διάσταση πολύ πιο άμεση από τη γενική συζήτηση περί ενός ενδεχόμενου «Ισλαμικού ΝΑΤΟ».<br /><br />Το ερώτημα είναι απλό και ταυτόχρονα εξαιρετικά δύσκολο:<br /><br />τι θα συμβεί αν κάποτε Ελλάδα και Τουρκία βρεθούν σε σοβαρή στρατιωτική κρίση;<br /><br />Θα θεωρήσει η Σαουδική Αραβία ότι οφείλει, βάσει της νέας συμφωνίας, να υποστηρίξει την Άγκυρα;<br /><br />Θα επιλέξει ουδετερότητα;<br /><br />Ή θα επιχειρήσει να λειτουργήσει ως μεσολαβητής, γνωρίζοντας ότι η Αθήνα είναι τα τελευταία χρόνια ένας από τους στενότερους αμυντικούς εταίρους της στον ευρωπαϊκό χώρο;<br /><br />Η απάντηση, με βάση όσα έχουν δημοσιοποιηθεί μέχρι σήμερα, είναι ότι η συμφωνία δημιουργεί πολιτική υποχρέωση συλλογικής άμυνας, αλλά όχι ακόμη έναν αυτόματο μηχανισμό πολέμου αντίστοιχο του NATO.<br /><br />Και αυτή η διαφορά είναι θεμελιώδης.<br />Τι ακριβώς λέει η ρήτρα της Μέκκας<br /><br />Η κεντρική αρχή που έχει δημοσιοποιηθεί για το νέο τριμερές σύμφωνο είναι ότι:<br /><br />μια ένοπλη επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη θα αντιμετωπίζεται ως επίθεση εναντίον όλων.<br /><br />Η διατύπωση είναι σαφώς σχεδιασμένη ώστε να παραπέμπει στην αρχή της συλλογικής άμυνας. Σύγχρονες αναφορές για τη συμφωνία επιβεβαιώνουν αυτή την κεντρική ρήτρα.<br /><br />Υπάρχει όμως ένα πολύ σημαντικό «αλλά».<br /><br />Δεν έχει δημοσιοποιηθεί πλήρες επιχειρησιακό κείμενο που να εξηγεί ότι σε κάθε σύγκρουση ενεργοποιείται αυτομάτως συγκεκριμένη στρατιωτική απάντηση.<br /><br />Δεν γνωρίζουμε δημόσια εάν υπάρχει μυστικό παράρτημα που να προσδιορίζει:<br /><br />ποια στρατεύματα ενεργοποιούνται,<br /><br />σε πόσο χρόνο,<br /><br />με ποιον μηχανισμό λήψης απόφασης,<br /><br />σε ποιες γεωγραφικές περιοχές,<br /><br />και κυρίως ποιος αποφασίζει ποιος ήταν ο επιτιθέμενος.<br /><br />Αυτό το τελευταίο είναι καθοριστικό για την Ελλάδα. <a href="https://www.pagenews.gr/2026/08/08/geopolitika/an-ellada-kai-tourkia-ftasoun-se-krisi-ti-tha-kanei-to-riant-i-kryfi-pagida-tis-symfonias-tis-mekkas/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αν Ελλάδα και Τουρκία φτάσουν σε κρίση, τι θα κάνει το Ριάντ; Η «κρυφή παγίδα» της Συμφωνίας της Μέκκας.

Βασιλης Διαμαντακος  Η ρήτρα «επίθεση στον έναν θεωρείται επίθεση σε όλους» δημιουργεί ένα πρωτόγνωρο ερώτημα για την Αθήνα: η Σαουδική Αραβ...

Διαβάστε την συνέχεια

Φιντάν πετά τη «βόμβα»: «Η Μέκκα είναι Άρθρο 5». Έρχεται η Αίγυπτος και μεγαλώνει το νέο μπλοκ;

<img height="88" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/fidan-2-768x512.jpg" width="760" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η Τουρκία επιβεβαιώνει ότι το σύμφωνο με Σαουδική Αραβία και Πακιστάν αποκτά μόνιμη γραμματεία, υπουργική δομή και ρήτρα συλλογικής άμυνας αντίστοιχη με του NATO – Το Κάιρο εμφανίζεται ως ο επόμενος πιθανός κρίκος, ενώ η Άγκυρα επιμένει ότι το σχήμα δεν στρέφεται κατά του Ιράν<br /><br />Η συμφωνία της Μέκκας αποκτά πλέον πολύ πιο βαριά θεσμική και στρατηγική διάσταση απ’ ό,τι έδειχνε τις πρώτες ώρες μετά την υπογραφή της.<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν δήλωσε ότι η ρήτρα αμοιβαίας άμυνας του νέου συμφώνου Τουρκίας–Σαουδικής Αραβίας–Πακιστάν είναι «τεχνικά ίδια» με το Άρθρο 5 του NATO, επιβεβαιώνοντας παράλληλα ότι προβλέπεται μόνιμη γραμματεία στη Σαουδική Αραβία και επιτροπή υπουργών κατά το πρότυπο της Ατλαντικής Συμμαχίας.<br /><br />Και ο Φιντάν δεν σταμάτησε εκεί.<br /><br />Άφησε ανοιχτά την πόρτα για διεύρυνση, κατονομάζοντας την Αίγυπτο ως πιθανό επόμενο μέλος μόλις ξεπεραστούν ορισμένα τεχνικά ζητήματα.<br /><br />Αυτό αλλάζει ποιοτικά τη συζήτηση.<br /><br />Δεν μιλάμε πλέον μόνο για μια πολιτική διακήρυξη τριών χωρών.<br /><br />Μιλάμε για έναν μηχανισμό που αρχίζει να αποκτά θεσμική αρχιτεκτονική, συλλογική άμυνα και προοπτική επέκτασης.<div><br />«Επίθεση στον έναν, επίθεση σε όλους»<br /><br />Η βασική ρήτρα είναι πλέον ξεκάθαρη:<br /><br />ένοπλη επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων.<br /><br />Αυτό είναι το σημείο που κάνει τον Φιντάν να συγκρίνει ευθέως το νέο σύμφωνο με το Άρθρο 5 του NATO.<br /><br />Η ομοιότητα όμως δεν σημαίνει πλήρη ταύτιση.<br /><br />Το NATO διαθέτει δεκαετίες κοινής στρατιωτικής διοίκησης, ολοκληρωμένα επιχειρησιακά σχέδια, ενιαία πρότυπα, μόνιμες δομές και πυρηνική αποτροπή.<br /><br />Το νέο σύμφωνο βρίσκεται μόλις στην αρχή.<br /><br />Αλλά για πρώτη φορά η Άγκυρα επιβεβαιώνει ότι θέλει να του δώσει μονιμότητα και θεσμούς. </div><div><br />Η νέα γραμματεία στη Σαουδική Αραβία αλλάζει πολλά<br /><br />Η δημιουργία μόνιμης γενικής γραμματείας στο σαουδαραβικό έδαφος είναι πολύ πιο σημαντική απ’ όσο ακούγεται.<br /><br />Οι συμμαχίες επιβιώνουν όταν αποκτούν γραφειοκρατία.<br /><br />Μόνιμο προσωπικό.<br /><br />Συναντήσεις.<br /><br />Κοινό σχεδιασμό.<br /><br />Δομές λήψης αποφάσεων.<br /><br />Αν αυτά υλοποιηθούν, η συμφωνία της Μέκκας θα πάψει σταδιακά να είναι ένα απλό πολιτικό χαρτί και θα αποκτήσει μηχανισμό καθημερινής στρατηγικής συνεργασίας.<br /><br />Και αυτό είναι ακριβώς το στοιχείο που έλειπε μέχρι τώρα από τις συγκρίσεις με το NATO.<br />Η Αίγυπτος μπορεί να είναι ο game changer<br /><br />Αν το Κάιρο ενταχθεί, η εικόνα αλλάζει δραματικά.<br /><br />Η Αίγυπτος διαθέτει:<br /><br />έναν από τους μεγαλύτερους στρατούς της περιοχής,<br /><br />τεράστιο δημογραφικό βάρος,<br /><br />έλεγχο της Διώρυγας του Σουέζ,<br /><br />γεωγραφική σύνδεση Μεσογείου–Ερυθράς Θάλασσας,<br /><br />και ιστορικό πολιτικό βάρος στον αραβικό κόσμο.<br /><br />Με την Αίγυπτο μέσα, το σχήμα θα πάψει να είναι απλώς ένα τρίγωνο Ριάντ–Άγκυρα–Ισλαμαμπάντ.<br /><br />Θα μπορούσε να εξελιχθεί σε περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφαλείας από την Ανατολική Μεσόγειο έως τη Νότια Ασία.<br /><br />Ο Φιντάν μάλιστα έκανε σαφές ότι η Άγκυρα δεν βλέπει το σύμφωνο ως κλειστή λέσχη, αλλά ως σχήμα που μπορεί να διευρυνθεί περαιτέρω.<br />Και το Πακιστάν θέλει μεγαλύτερο «ισλαμικό» σχήμα<br /><br />Η ίδια γραμμή εμφανίζεται και στο Ισλαμαμπάντ.<br /><br />Ο Πακιστανός υπουργός Άμυνας Khawaja Asif δήλωσε ότι μια τέτοια συμμαχία δεν θα πρέπει να είναι «exclusive club», ζητώντας ευρύτερη συμμετοχή μουσουλμανικών χωρών.<br /><br />Αυτό είναι ίσως ακόμη σημαντικότερο από την ίδια την τριμερή συμφωνία.<br /><br />Γιατί δείχνει ότι τουλάχιστον δύο από τους τρεις εταίρους σκέφτονται ήδη το επόμενο επίπεδο.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα λοιπόν δεν είναι πια μόνο τι υπέγραψαν οι τρεις.<br /><br />Είναι:<br /><br />ποιοι θα είναι οι τέσσερις, οι πέντε ή οι έξι σε έναν χρόνο.<br />Φιντάν: Δεν υπάρχει σύγκρουση με το NATO<br /><br />Ένα μεγάλο νομικό ερώτημα αφορά την Τουρκία.<br /><br />Μπορεί ένα κράτος μέλος του NATO να συμμετέχει ταυτόχρονα σε άλλη συλλογική αμυντική συμφωνία;<br /><br />Ο Φιντάν απάντησε κατηγορηματικά ότι δεν υπάρχει ασυμβατότητα.<br /><br />Υποστήριξε ότι η Άγκυρα έχει εξετάσει για μεγάλο χρονικό διάστημα το ζήτημα τόσο νομικά όσο και στρατηγικά.<br /><br />Και χρησιμοποίησε ένα απλό επιχείρημα:<br /><br />οι Ηνωμένες Πολιτείες κάνουν ήδη το ίδιο.<br /><br />Η Ουάσιγκτον έχει αμυντικές συμφωνίες με χώρες εκτός NATO στην Ασία και αλλού.<br /><br />Άρα, κατά την τουρκική ανάγνωση, η συμμετοχή σε NATO και Μέκκα μπορεί να είναι παράλληλη.<br />Αυτό όμως δημιουργεί ένα νέο στρατηγικό ερώτημα για την Ευρώπη<br /><br />Νομικά μπορεί να μην υπάρχει άμεση σύγκρουση.<br /><br />Πολιτικά όμως η Τουρκία αποκτά δεύτερο δίκτυο συλλογικής ασφάλειας εκτός της δυτικής συμμαχίας.<br /><br />Και αυτό ενισχύει την αυτονομία της Άγκυρας.<br /><br />Η Τουρκία μπορεί πλέον να κινείται ταυτόχρονα:<br /><br />μέσα στο NATO,<br /><br />στον Κόλπο,<br /><br />με το Πακιστάν,<br /><br />και πιθανώς με την Αίγυπτο.<br /><br />Αυτό είναι η επιτομή της πολυδιάστατης στρατηγικής του Ερντογάν.<br />Το Ιράν παραμένει ο μεγάλος ελέφαντας στο δωμάτιο<br /><br />Ο Φιντάν επιμένει ότι η συμφωνία δεν στοχεύει το Ιράν ή οποιοδήποτε άλλο συγκεκριμένο κράτος.<br /><br />Τυπικά, αυτό πρέπει να ληφθεί σοβαρά.<br /><br />Το σύμφωνο παρουσιάζεται ως αμυντικό.<br /><br />Αλλά γεωπολιτικά, η χρονική στιγμή δεν μπορεί να αγνοηθεί.<br /><br />Η περιοχή βρίσκεται σε βαθιά κρίση μετά τον πόλεμο με το Ιράν, τις επιθέσεις στους ενεργειακούς διαδρόμους και την αστάθεια στο Ορμούζ.<br /><br />Άρα ακόμη και αν δεν κατονομάζει την Τεχεράνη, το νέο σύστημα ασφαλείας δημιουργείται σε μεγάλο βαθμό από την ανάγκη των κρατών της περιοχής να διαχειριστούν τέτοιου τύπου απειλές. </div><div><br />Η Αίγυπτος θα φέρει και το Ισραήλ στο κάδρο<br /><br />Εδώ η υπόθεση γίνεται ακόμη πιο περίπλοκη.<br /><br />Η Αίγυπτος έχει ειρηνευτική συνθήκη με το Ισραήλ και διατηρεί κρίσιμο ρόλο στη Γάζα, στο Σινά και στην Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Αν ενταχθεί σε μια συμμαχία όπου η Τουρκία αποκτά κεντρικό ρόλο, η Ιερουσαλήμ θα παρακολουθήσει με πολύ μεγαλύτερη προσοχή.<br /><br />Δεν σημαίνει αυτόματα ότι δημιουργείται αντι-ισραηλινό μπλοκ.<br /><br />Αλλά η γεωγραφική σύνδεση θα είναι εντυπωσιακή:<br /><br />Τουρκία – Αίγυπτος – Σαουδική Αραβία – Πακιστάν.<br /><br />Από τη Μεσόγειο μέχρι την Αραβική Θάλασσα.<br />Και η Ελλάδα; Εδώ η Αίγυπτος γίνεται κρίσιμο στοιχείο<br /><br />Για την Αθήνα, η πιθανή ένταξη της Αιγύπτου είναι ίσως σημαντικότερη ακόμη και από την αρχική συμμετοχή της Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Η Ελλάδα έχει αναπτύξει την τελευταία δεκαετία πολύ στενή στρατηγική σχέση με το Κάιρο.<br /><br />Υπάρχει:<br /><br />μερική οριοθέτηση ΑΟΖ,<br /><br />ενεργειακή συνεργασία,<br /><br />στρατιωτικές ασκήσεις,<br /><br />πολιτικός συντονισμός στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Άρα η Ελλάδα θα πρέπει να εξετάσει πολύ προσεκτικά τι θα σημαίνει η συμμετοχή της Αιγύπτου σε έναν μηχανισμό συλλογικής άμυνας όπου συμμετέχει και η Τουρκία.<br /><br />Δεν σημαίνει ότι το Κάιρο θα γίνει αντι-ελληνικό.<br /><br />Το αντίθετο: οι στενές σχέσεις Αθήνας–Καΐρου μπορούν να λειτουργήσουν και ως εσωτερικός παράγοντας εξισορρόπησης μέσα στο νέο σύστημα.<br />Το πραγματικό ελληνικό ερώτημα γίνεται πλέον πολύ πιο συγκεκριμένο<br /><br />Αν η ρήτρα είναι πράγματι «τεχνικά ίδια» με το Άρθρο 5, τότε σε μια υποθετική ελληνοτουρκική στρατιωτική κρίση θα προέκυπτε το ίδιο ερώτημα που ήδη θέτει η Αθήνα:<br /><br />ποιος θεωρείται ο επιτιθέμενος;<br /><br />Αν η Τουρκία επιτεθεί πρώτη, μια αμυντική ρήτρα δεν θα πρέπει αυτομάτως να την καλύπτει.<br /><br />Αν όμως η Άγκυρα ισχυριστεί ότι δέχθηκε επίθεση, τότε οι εταίροι της θα κληθούν να αποφασίσουν πολιτικά και νομικά τι ακριβώς συνέβη.<br /><br />Εδώ η παρουσία κρατών όπως η Σαουδική Αραβία και ενδεχομένως η Αίγυπτος —χώρες με στενές σχέσεις και με την Ελλάδα— μπορεί να λειτουργήσει ως φρένο στην αυτοματοποιημένη λογική «όλοι με την Τουρκία».<br />Ο Φιντάν ανοίγει και το Κυπριακό με σκληρή γραμμή<br /><br />Οι ίδιες δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών είχαν και ακόμη μία σημαντική διάσταση.<br /><br />Ο Φιντάν υποστήριξε ότι η σταθερότητα στην Κύπρο τα τελευταία 50 χρόνια οφείλεται στην παρουσία τουρκικών στρατευμάτων και επανέλαβε ότι η Άγκυρα θεωρεί τη λύση δύο κρατών τη μόνη ρεαλιστική προοπτική.<br /><br />Η θέση αυτή παραμένει σε ευθεία σύγκρουση με το πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία.<br /><br />Και αυτό αποκτά μεγαλύτερο βάρος ακριβώς επειδή η Τουρκία εμφανίζεται την ίδια στιγμή να χτίζει νέα περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφαλείας.<br />Η Άγκυρα θέλει να γίνει ο συνδετικός κρίκος από τη Μαύρη Θάλασσα έως τον Κόλπο<br /><br />Ο Φιντάν αναφέρθηκε παράλληλα και στη Μαύρη Θάλασσα, ζητώντας από Ρωσία και Ουκρανία μορατόριουμ επιθέσεων κατά πλοίων.<br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί έτσι να παίξει ταυτόχρονα ρόλο:<br /><br />μεσολαβητή στη Μαύρη Θάλασσα,<br /><br />κεντρικού παίκτη στη Μέση Ανατολή,<br /><br />πυλώνα του NATO,<br /><br />και ιδρυτικού μέλους μιας νέας αμυντικής δομής στη Μέκκα.<br /><br />Αυτό δεν είναι τυχαίο.<br /><br />Είναι ένα πολύ συγκεκριμένο τουρκικό δόγμα:<br /><br />να βρίσκεται σε κάθε τραπέζι και να είναι απαραίτητη σε όσο το δυνατόν περισσότερους αντιπάλους και συμμάχους ταυτόχρονα.<br />Δεν έχουμε ακόμη NATO 2.0 – αλλά το blueprint γίνεται πιο καθαρό<br /><br />Μέχρι χθες μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι ο όρος «Ισλαμικό NATO» ήταν δημοσιογραφική υπερβολή.<br /><br />Μετά τις δηλώσεις Φιντάν, η σύγκριση δεν μπορεί πλέον να απορριφθεί τόσο εύκολα.<br /><br />Όχι επειδή τα δύο συστήματα είναι ισοδύναμα.<br /><br />Δεν είναι.<br /><br />Αλλά επειδή η ίδια η Τουρκία μιλά πλέον για:<br /><br />ρήτρα τύπου Άρθρου 5, υπουργική επιτροπή, μόνιμη γραμματεία και διεύρυνση με νέα κράτη.<br /><br />Αυτά είναι ακριβώς τα δομικά στοιχεία που μετατρέπουν μια συμφωνία συνεργασίας σε συμμαχία.<br />Το μεγάλο ερώτημα πλέον δεν είναι αν η Μέκκα μοιάζει με NATO<br /><br />Είναι πόσο μακριά θέλουν οι ιδρυτές της να φτάσουν.<br /><br />Αν η Αίγυπτος ενταχθεί και ακολουθήσουν και άλλες μεγάλες μουσουλμανικές χώρες, τότε θα αρχίσει να διαμορφώνεται κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια τριμερή συμφωνία.<br /><br />Ένας νέος άξονας ασφαλείας που θα διαθέτει:<br /><br />σαουδαραβικό κεφάλαιο,<br /><br />τουρκική αμυντική τεχνολογία,<br /><br />πακιστανική πυρηνική ισχύ,<br /><br />και πιθανώς αιγυπτιακό στρατηγικό βάρος.<br /><br />Και τότε το ερώτημα δεν θα είναι πλέον αν γεννιέται ένα «Ισλαμικό NATO».<br /><br />Θα είναι αν η Μέκκα γίνεται το θεσμικό κέντρο μιας νέας αρχιτεκτονικής ισχύος που θα αναγκάσει ΗΠΑ, Ευρώπη, Ισραήλ, Ιράν — αλλά και Ελλάδα και Κύπρο — να ξαναγράψουν τους υπολογισμούς τους.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Φιντάν πετά τη «βόμβα»: «Η Μέκκα είναι Άρθρο 5». Έρχεται η Αίγυπτος και μεγαλώνει το νέο μπλοκ;

Βασιλης Διαμαντακος Η Τουρκία επιβεβαιώνει ότι το σύμφωνο με Σαουδική Αραβία και Πακιστάν αποκτά μόνιμη γραμματεία, υπουργική δομή και ρήτρα...

Διαβάστε την συνέχεια

Patriot στη Σαουδική Αραβία: Η στρατηγική της Αθήνας απέναντι στον «επιτήδειο ουδέτερο». Συμμαχίες με Ισραήλ, Ινδία και Εμιράτα.

<h3 style="text-align: left;"><img height="103" src="https://www.onalert.gr/app/uploads/2026/08/ELDYSA-GEETHA-1440x960.jpg" width="760" /></h3><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η αναβάθμιση των Patriot από το Ριάντ που δεν έχει προχωρήσει, οι ισχυρές εναλλακτικές επιλογές της Αθήνας και τα ελληνικά Apache στα Εμιράτα</span></h3><b>Κώστας Σαρικάς</b><div>Η απόφαση της Αθήνας να επαναξιολογεί σε μηνιαία βάση την παρουσία της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία αποτελεί μόνο μία ψηφίδα μιας πολύ μεγαλύτερης γεωπολιτικής εικόνας και ταυτόχρονα ένα πρώτο σαφές μήνυμα προς το Ριάντ σε μια περίοδο κατά την οποία οι ισορροπίες στον αραβικό κόσμο και συνολικά στη Μέση Ανατολή μεταβάλλονται με πρωτοφανή ταχύτητα.<br /><br />Η Ελλάδα δείχνει ότι έχει επιλέξει μια συγκεκριμένη στρατηγική στις σχέσεις της με τις χώρες της περιοχής, δηλαδή σταθερές συμμαχίες, σαφείς δεσμεύσεις και, όπου απαιτείται, πραγματική στρατιωτική συνδρομή, όπως με τους Patriot στη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Πρόκειται για μια πολιτική που βρίσκεται στον αντίποδα της τακτικής που ακολουθεί διαχρονικά η Τουρκία, επιχειρώντας να διατηρεί ανοιχτούς διαύλους προς όλες τις πλευρές, να αποφεύγει όσο μπορεί το κόστος μιας απόλυτης επιλογής και τελικά να επιχειρεί να αξιοποιεί προς όφελός της κάθε νέα συγκυρία.<br /><br />Το δόγμα του «επιτήδειου ουδέτερου», το οποίο η Άγκυρα έχει εφαρμόσει επανειλημμένα τα τελευταία χρόνια, βρίσκεται ξανά σε πλήρη ανάπτυξη, μόνο που αυτή τη φορά υπάρχει μια σημαντική διαφοροποίηση.<br /><br />Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει αποδείξει εμπράκτως τη συνεισφορά της στην ασφάλεια των κρατών του Κόλπου και ειδικά της Σαουδικής Αραβίας, το Ριάντ επιλέγει να προχωρήσει σε μια εξαιρετικά σημαντική αμυντική προσέγγιση με την Τουρκία και το Πακιστάν, με την Αθήνα να παρακολουθεί πλέον με ιδιαίτερη προσοχή τις εξελίξεις. <b><a href="https://www.onalert.gr/enoples-dynameis/patriot-sti-saoudiki-aravia-i-stratigiki-tis-athinas-apenanti-ston-epitideio-oudetero-symmaxies-me-israil-india-kai-emirata/812999/">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a></b></div><div><b><br /></b></div><div><b><br /></b></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Patriot στη Σαουδική Αραβία: Η στρατηγική της Αθήνας απέναντι στον «επιτήδειο ουδέτερο». Συμμαχίες με Ισραήλ, Ινδία και Εμιράτα.

Η αναβάθμιση των Patriot από το Ριάντ που δεν έχει προχωρήσει, οι ισχυρές εναλλακτικές επιλογές της Αθήνας και τα ελληνικά Apache στα Εμιράτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Προκλητικός ξανά ο Φιντάν: Συνδέει τη σταθερότητα στην Κύπρο με την τουρκική στρατιωτική παρουσία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/fidan.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1215" data-original-width="1900" height="114" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/fidan.jpg" width="769" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Δεν αναγνωρίζουμε την ελληνοκυπριακή πλευρά ως κράτος»</span></h3><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Με νέες αιχμηρές δηλώσεις για το Κυπριακό επανήλθε ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, υποστηρίζοντας πως η ειρήνη και η σταθερότητα που επικρατούν στο νησί τις τελευταίες πέντε δεκαετίες οφείλονται αποκλειστικά στην παρουσία τουρκικών στρατευμάτων. Μιλώντας στο πρακτορείο Anadolu, ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας υπερασπίστηκε τη στρατιωτική παρουσία της Άγκυρας στην Κύπρο, επαναλαμβάνοντας παράλληλα πως η λύση των δύο κρατών παραμένει η μόνη ρεαλιστική, κατά την ίδια, προοπτική.<div><br />«Η σταθερότητα οφείλεται στους Τούρκους στρατιώτες»<br /><br />«Εδώ και 50 χρόνια, το status quo παραμένει το ίδιο. Η σταθερότητα και η ειρήνη στο νησί οφείλονται σε έναν και μόνο λόγο, την παρουσία Τούρκων στρατιωτών στο νησί», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Φιντάν.<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός επανέλαβε την πάγια θέση της Άγκυρας για το Κυπριακό, απορρίπτοντας ουσιαστικά το μοντέλο επανένωσης με βάση τη διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία. «Για εμάς, η λύση συνίσταται ουσιαστικά στην εφαρμογή μιας λύσης δύο κρατών. Αυτή είναι η ιδανική λύση. Αυτή είναι η θέση μας», ανέφερε, υποστηρίζοντας παράλληλα πως η «κυρίαρχη, ισότιμη και ανεξάρτητη» στάση των Τουρκοκυπρίων αποτελεί βασική προϋπόθεση για κάθε διευθέτηση.</div><div><br />«Δύο συν δύο ισούται με τέσσερα»<br /><br />Συνεχίζοντας, ο Φιντάν υποστήριξε πως η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν πρόκειται ποτέ να αποδεχθεί ισότιμη κατανομή εξουσίας με τους Τουρκοκύπριους. «Η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν θα συμφωνήσει ποτέ σε ισότιμη κατανομή του κράτους με τους Τουρκοκύπριους. Αυτό είναι απολύτως βέβαιο, όπως το ότι δύο συν δύο ισούται με τέσσερα», είπε, σημειώνοντας πάντως πως η Τουρκία στηρίζει κάθε μορφή διαλόγου στον οποίο συμμετέχει η τουρκοκυπριακή πλευρά και πως «δεν χρειάζεται να περιμένουμε μόνιμες λύσεις για να αποκομίσουμε ορισμένα οφέλη».</div><div><br />«Δεν αναγνωρίζουμε την ελληνοκυπριακή πλευρά ως κράτος»<br /><br />Ο Χακάν Φιντάν επανέλαβε επίσης τη γνωστή θέση της Άγκυρας απέναντι στην Κυπριακή Δημοκρατία, δηλώνοντας: «Δεν αναγνωρίζουμε την ελληνοκυπριακή πλευρά ως κράτος. Αν δεν αναγνωρίσετε τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων, δεν θα αναγνωρίσω την κρατική σας υπόσταση. Δεν είστε το κράτος που ιδρύθηκε το 1960».<br /><br />Οι δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών έρχονται σε μια περίοδο έντονης διπλωματικής κινητικότητας γύρω από το Κυπριακό, με τα Ηνωμένα Έθνη να επιχειρούν να διατηρήσουν ανοιχτό τον δίαυλο για επανέναρξη ουσιαστικών συνομιλιών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Προκλητικός ξανά ο Φιντάν: Συνδέει τη σταθερότητα στην Κύπρο με την τουρκική στρατιωτική παρουσία.

«Δεν αναγνωρίζουμε την ελληνοκυπριακή πλευρά ως κράτος» Γιάννης Κολεΐδης Με νέες αιχμηρές δηλώσεις για το Κυπριακό επανήλθε ο υπουργός Εξωτε...

Διαβάστε την συνέχεια

Εγκύκλιος με άρωμα εκλογών προκαλεί αναστάτωση!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2024/04/ypourgeio-esoterikon.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="405" data-original-width="720" height="96" src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2024/04/ypourgeio-esoterikon.jpg" width="754" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το υπουργείο Εσωτερικών έβαλε τα κόμματα... στην πρίζα!</span></h3>Σε κατάσταση… συναγερμού εκλογών τέθηκαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης εντοπίζοντας μια εγκύκλιο της διεύθυνσης εκλογών του υπουργείου Εσωτερικών, με την ένδειξη «κατεπείγον-εκλογικό» και ημερομηνία 31 Ιουλίου 2026, που αφορά τους Έλληνες εκλογείς του εξωτερικού.<br /><br />Συνδυάζοντας το γεγονός ότι παρόμοια εγκύκλιος είχε εκδοθεί 90 ημέρες πριν τις εθνικές εκλογές του 2023, στα επιτελεία των κομμάτων δημιουργήθηκε μια σχετική αναστάτωση, καθώς άρχισαν να… βλέπουν πιο καλά το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, παρά τις κυβερνητικές διαψεύσεις.<div><br /><div>Η εγκύκλιος του υπουργείου Εσωτερικών που αναστάτωσε τα κόμματα</div><div><img height="640" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/eggrafo_egkyklios.jpg" width="693" /><div><br /></div><div>Παράλληλα, οι Έλληνες που είναι εγγεγραμμένοι στους ειδικούς καταλόγους εκλογέων του εξωτερικού, άρχισαν να λαμβάνουν email από το ΥΠΕΣ το οποίο τους καλεί να κάνουν νέα αίτηση εγγραφής στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους, εάν επιθυμούν να ψηφίσουν από το εξωτερικό στις επόμενες βουλευτικές εκλογές.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div></div>

Εγκύκλιος με άρωμα εκλογών προκαλεί αναστάτωση!

Το υπουργείο Εσωτερικών έβαλε τα κόμματα... στην πρίζα! Σε κατάσταση… συναγερμού εκλογών τέθηκαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης εντοπίζοντας ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Χαμάς προσπαθεί με τεχνάσματα να μην αφοπλιστεί.

<img height="96" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/08/DANON-630x381.jpg" width="733" /><br /><br />Σε αιχμηρές δηλώσεις προέβη ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος του Ισραήλ στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, Ντάνι Ντανόν, κατηγορώντας τη Χαμάς για τεχνάσματα και προσπάθεια αλλοίωσης της έννοιας του αφοπλισμού.<br /><br />Αφορμή στάθηκε η πρόταση της παλαιστινιακής οργάνωσης να συγκεντρωθεί ο οπλισμός της σε αποθήκες εντός της Λωρίδας της Γάζας, με την ίδια ωστόσο να διατηρεί τον έλεγχο και τη διαχείρισή τους.<br /><br />«Αυτό δεν συνιστά αφοπλισμό», υπογράμμισε ο Ισραηλινός διπλωμάτης, ξεκαθαρίζοντας πως η μοναδική αποδεκτή λύση για την Ιερουσαλήμ είναι η πλήρης και οριστική απομάκρυνση κάθε πολεμικού υλικού εκτός των ορίων του θύλακα.<br /><br />Ο κ. Ντανόν κατέστησε σαφές ότι η ολοκλήρωση μιας τέτοιας διαδικασίας αποτελεί απαράβατο όρο για την αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων και τη διαμόρφωση της επόμενης ημέρας στη Γάζα.<br /><br />Στέλνοντας δε αυστηρό μήνυμα, σημείωσε πως το Ισραήλ δεν προτίθεται να εμπλακεί σε «επικίνδυνα παιχνίδια», καθώς τα διδάγματα της 7ης Οκτωβρίου είναι νωπά.<br /><br />Στην κατακλείδα του, ο Ισραηλινός αξιωματούχος διαμήνυσε σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να επιτραπεί στη Χαμάς να διατηρήσει στο ελάχιστο τη στρατιωτική δυνατότητα αμφισβήτησης της ισραηλινής ασφάλειας.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; color: #333333; display: flex; font-family: Arial, "Helvetica Neue", Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; margin: 10px 0px; max-width: 550px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2085632219159097635" frameborder="0" id="twitter-widget-3" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=https%3A%2F%2Ftwitter.com%2Ftribunegr&dnt=false&embedId=twitter-widget-3&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2085632219159097635&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.tribune.gr%2Fworld%2Fnews%2Farticle%2F953299%2Fi-chamas-prospathei-me-technasmata-na-min-afoplistei.html&sessionId=b7a93cd87ad62c81cda4dbb54a84f9417a1cd638&siteScreenName=tribunegr&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; display: block; flex-grow: 1; font-family: inherit; font-style: inherit; height: 764px; margin: 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Η Χαμάς προσπαθεί με τεχνάσματα να μην αφοπλιστεί.

Σε αιχμηρές δηλώσεις προέβη ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος του Ισραήλ στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, Ντάνι Ντανόν, κατηγορώντας τη Χαμάς για τεχνάσμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γροιλανδία: Στόχος της «αυλής Τραμπ» πετρελαϊκό κοίτασμα αξίας έως $1 τρισ.

<img height="107" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/01/TRUMP-GREENLAND-630x388.jpg" width="742" /><br /><br />Η Γροιλανδία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα νέο πολιτικό και περιβαλλοντικό δίλημμα, καθώς αμερικανική εταιρεία πετρελαίου μετέφερε εξοπλισμό σε απομακρυσμένη περιοχή της, ενώ η διαδικασία για την επίσημη αδειοδότηση των γεωτρήσεων βρίσκεται ακόμη σε εκκρεμότητα.<br /><br />Η Greenland Energy, με έδρα το Τέξας, σχεδιάζει έρευνες στην περιοχή Τζέιμσον Λαντ (Jameson Land), όπου εκτιμάται ότι υποκρύπτονται κοιτάσματα αργού πετρελαίου αξίας έως και 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων.<br /><br />Το εγχείρημα αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική βαρύτητα, καθώς διευθυντικά στελέχη της εταιρείας συνδέονται στενά με το πολιτικό περιβάλλον του Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Η αιφνιδιαστική μεταφορά του εξοπλισμού στην ακτή προκάλεσε την έντονη αντίδραση των Αρχών της Γροιλανδίας, όπως αποκαλύπτει η εφημερίδα The Guardian.<br /><br />Σε επίσημη ανακοίνωσή της, η κυβέρνηση ξεκαθάρισε ότι ουδέποτε ενέκρινε τη συγκεκριμένη ενέργεια, απευθύνοντας αυστηρή προειδοποίηση προς τη διοίκηση της εταιρείας:<br /><br />«Όλα τα μελλοντικά ζητήματα που αφορούν την εφοδιαστική υποστήριξη πρέπει να γνωστοποιούνται και να εγκρίνονται από την αρμόδια Αρχή ορυκτών πόρων, πριν από οποιαδήποτε υλοποίηση».<br />Το πετρελαϊκό δυναμικό στο Τζέιμσον Λαντ<br /><br />Η Greenland Energy, η οποία ιδρύθηκε στο Τέξας το 2025, έχει καταστήσει σαφή τον φιλόδοξο σχεδιασμό της για το Τζέιμσον Λαντ.<br /><br />Έχοντας προϋπολογίσει περίπου 60 εκατομμύρια δολάρια για την αρχική φάση, η εταιρεία αναθεώρησε τον αρχικό σχεδιασμό των δύο γεωτρήσεων, ενημερώνοντας τους μετόχους της ότι θα περιοριστεί, σε πρώτο στάδιο, σε μία.<br /><br />Το project συνδέεται λειτουργικά με τη βρετανική 80 Mile, η οποία διατηρούσε δικαιώματα έρευνας πριν από την απόφαση της Γροιλανδίας, το 2021, να αναστείλει την έκδοση νέων αδειών πετρελαϊκής δραστηριότητας για περιβαλλοντικούς λόγους.<br /><br />Βάσει των εταιρικών εγγράφων, η Greenland Energy θα χρηματοδοτήσει την εξερεύνηση αποκτώντας την πλειοψηφία των μετοχών, αν και η έναρξη των εργασιών προαπαιτεί την τελική έγκριση των Αρχών.<br /><br />Παράλληλα, η εταιρεία έχει επενδύσει σημαντικά στον τομέα της επικοινωνίας, αναθέτοντας στον Φιλ ΜακΓκρόου (Phil McGraw) -γνωστό ως «Dr. Phil»- την παραγωγή σειράς ντοκιμαντέρ με αντικείμενο την καταγραφή της αποστολής των «σύγχρονων κυνηγών πετρελαίου».<div><br />Οι διασυνδέσεις με τον Τραμπ και το πρόγραμμα «Golden Dome»<br /><br />Οι πολιτικές προεκτάσεις του εγχειρήματος ενισχύονται από τη σύνθεση των στελεχών της Greenland Energy.<br /><br />Στο διοικητικό της συμβούλιο συμμετέχει βετεράνος του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού, ο οποίος δραστηριοποιείται παράλληλα στο «Golden Dome», το πρόγραμμα αντιπυραυλικής άμυνας που προωθεί ο Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος διατηρεί σταθερά τη θέση ότι ο έλεγχος της Γροιλανδίας είναι «ζωτικής σημασίας» για τις ΗΠΑ, επικαλούμενος λόγους αμερικανικής ασφάλειας και τη στρατηγική σημασία της Αρκτικής.<br /><br />Από την πλευρά του, ο πρόεδρος και κύριος μέτοχος της Greenland Energy, Λάρι Σουέτς (Larry Swets), επιχειρεί να αποσυνδέσει το έργο από τις γεωπολιτικές επιδιώξεις της Ουάσιγκτον, δηλώνοντας κατηγορηματικά ότι το project «δεν σχετίζεται με ενδεχόμενη αμερικανική προσάρτηση».<br /><br />Ωστόσο, η εταιρεία προκάλεσε σύγχυση ως προς το νομικό καθεστώς των ενεργειών της.<br /><br />Όταν εκπρόσωπός της ισχυρίστηκε τον Ιούνιο σε κατοίκους της περιοχής ότι υπήρχε άδεια για τη μεταφορά του εξοπλισμού -ισχυρισμός που διαψεύστηκε-, ο Σουέτς δικαιολογήθηκε δηλώνοντας:<br /><br />«Ο ενθουσιασμός μας για το έργο μάς οδήγησε σε επικοινωνιακά ατοπήματα που δημιούργησαν σύγχυση».</div><div><br />Η απόβαση της φορτηγίδας<br /><br />Η κατάσταση κλιμακώθηκε τον επόμενο μήνα, όταν κάτοικοι εντόπισαν ρυμουλκό να οδηγεί φορτηγίδα στην ακτή, από την οποία αποβιβάστηκαν περίπου δώδεκα κοντέινερ με εξοπλισμό.<br /><br />Η κυβέρνηση της Γροιλανδίας επιβεβαίωσε ότι στόχος της επιχείρησης ήταν η μεταφορά του εξοπλισμού στην ξηρά, στην περιοχή Νούναπ Κέκγουα (Nunap Qeqqa) του Τζέιμσον Λαντ.<br /><br />Παράλληλα, το δανικό ερευνητικό μέσο Danwatch, επικαλούμενο τον επικεφαλής της ναυτιλιακής εταιρείας που εκτέλεσε το δρομολόγιο, επιβεβαίωσε ότι παραλήπτης του φορτίου ήταν η Greenland Energy.<br /><br />Αν και η εταιρεία απέφυγε να απαντήσει στα ερωτήματα του Guardian, σε επιστολή προς τους μετόχους της σημείωσε:<br /><br />«Οι πρόσφατες συναντήσεις υψηλού επιπέδου μεταξύ της διοίκησης του έργου και των Αρχών της Γροιλανδίας που είναι αρμόδιες για τη ρύθμιση και την εποπτεία ήταν εποικοδομητικές και συνεχίζουμε να ενθαρρυνόμαστε από την πρόοδο που σημειώνεται προς την εξασφάλιση των υπόλοιπων εγκρίσεων που απαιτούνται για τις γεωτρήσεις».<br /><br />Η τελική απόφαση ανήκει αποκλειστικά στις τοπικές Αρχές, καθώς η Γροιλανδία, ως ημιαυτόνομη περιοχή του Βασιλείου της Δανίας, διατηρεί την πλήρη δικαιοδοσία διαχείρισης των φυσικών της πόρων.<br /><br />Η επιπλέον περιβαλλοντική επιπλοκή έγκειται στο γεγονός ότι η ζώνη των προγραμματισμένων εργασιών εμπίπτει σε προστατευόμενη περιοχή βάσει της Διεθνούς Σύμβασης Ραμσάρ (Ramsar) για τους υγροτόπους.<br /><br />Προς το παρόν, η κυβέρνηση έκρινε ότι δεν θα ήταν «αναλογικό μέτρο» να απαιτήσει την άμεση απομάκρυνση του εξοπλισμού, ενώ η αίτηση αδειοδότησης παραμένει υπό εξέταση.<br /><br />Η Greenland Energy έχει ήδη προγραμματίσει την αναχώρηση πλοίου από τον Καναδά στις 12 Σεπτεμβρίου, μεταφέροντας επιπλέον 300 κοντέινερ, με στόχο την έναρξη των εργασιών εντός του Οκτωβρίου.<br /><br />Την ίδια στιγμή, ο Τζεφ Λάντρι (Jeff Landry), κυβερνήτης της Λουιζιάνα και ειδικός απεσταλμένος του Τραμπ για τη Γροιλανδία, εκτιμά ότι η παραγωγή πετρελαίου μπορεί να ξεκινήσει ακόμη και εντός του 2027.<br /><br />Καθώς ο εξοπλισμός παραμένει στην ανατολική ακτή, η ηγεσία της Γροιλανδίας καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στις οικονομικές προοπτικές, τις περιβαλλοντικές δεσμεύσεις και τις αυξανόμενες αμερικανικές πιέσεις στην Αρκτική.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γροιλανδία: Στόχος της «αυλής Τραμπ» πετρελαϊκό κοίτασμα αξίας έως $1 τρισ.

Η Γροιλανδία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα νέο πολιτικό και περιβαλλοντικό δίλημμα, καθώς αμερικανική εταιρεία πετρελαίου μετέφερε εξοπλισμό σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Δικαιολογημένα πανηγυρίζει η Τουρκία για τη Μέκκα; Έχει λάκκο η φάβα!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTi5ZyEWJodUii-1wK1-92wZTJLQ-e-Hu8Og36DX6lMR5IuqM9cmBKiaSw&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="492" data-original-width="623" height="98" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTi5ZyEWJodUii-1wK1-92wZTJLQ-e-Hu8Og36DX6lMR5IuqM9cmBKiaSw&s=10" width="743" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πανηγυρίζουν στην Τουρκία για την υπογραφή της Αμυντικής Συμφωνίας Τουρκίας – Σαουδικής Αραβίας – Πακιστάν. Όμως η Τουρκία ανοίγει νέα μέτωπα!</span></h3>ΤΟΥ ΑΝΓΟΥ ε.α. <b>ΛΑΖΑΡΟΥ ΚΑΜΠΟΥΡΙΔΗ</b><br />Η Συμφωνία αυτή αποτελεί προϊόν της τουρκικής διπλωματίας με στόχο τη δημιουργία ενός σουνιτικού τόξου εναντίον του Ισραήλ… Αρχικά στο σχέδιο ήταν και η Αίγυπτος η οποία όμως φαίνεται ότι δεν δέχθηκε να πάρει μέρος στη Συμφωνία της Μέκκας, όπως ονομάζεται αυτή η Συμφωνία, η οποία μάλιστα περιλαμβάνει και τον σημαντικό όρο της αμοιβαίας συνδρομής!<br /><br />Δηλαδή κάθε επίθεση από άλλη χώρα εναντίον μιας από τις τρείς χώρες της Συμφωνίας (Τουρκία, Σαουδική Αραβία, Πακιστάν), θα θεωρηθεί επίθεση εναντίον και των άλλων δύο χωρών! Όμως ήδη το Ιράν αλλά και οι Χούθι έχουν εκδηλώσει αντίδραση εναντίον αυτής της Συμφωνίας!<br /><br />Τι θα γίνει εάν η Σαουδική Αραβία ζητήσει την συνδρομή της Τουρκίας σε περίπτωση που δεχθεί επίθεση από τους Χούθι; Αμέσως η Τουρκία θα ανοίξει μέτωπο και με το Ιράν. Μήπως είναι η ώρα η Ελλάδα να προχωρήσει σε παρόμοια αμυντική συμφωνία με το Ισραήλ και την Ινδία;<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δικαιολογημένα πανηγυρίζει η Τουρκία για τη Μέκκα; Έχει λάκκο η φάβα!

Πανηγυρίζουν στην Τουρκία για την υπογραφή της Αμυντικής Συμφωνίας Τουρκίας – Σαουδικής Αραβίας – Πακιστάν. Όμως η Τουρκία ανοίγει νέα μέτωπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Πόλεμος αλλάζει ριζικά, ο Ελληνικός Στρατός θα προσαρμοστεί;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS0CuoWto2zH8UYUZ3eST9J4eMW2gnzL3zDQV-5WPaSp1g3JILloi-Iy8rT&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="451" data-original-width="679" height="94" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS0CuoWto2zH8UYUZ3eST9J4eMW2gnzL3zDQV-5WPaSp1g3JILloi-Iy8rT&s=10" width="750" /></a></div><div><br /></div>ΤΟΥ <b>ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΥ</b><br />Οι στρατοί καλούνται να επαναπροσδιορίσουν, όχι μόνο τα μέσα που διαθέτουν, αλλά και την αποστολή κάθε σχηματισμού, από την Ταξιαρχία, μέχρι το Σώμα Στρατού. Η συζήτηση που έχει ανοίξει στις ΗΠΑ γύρω από τον επιχειρησιακό ρόλο των Ταξιαρχιών Μάχης (Brigade Combat Teams) αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για την Ελλάδα.<br /><br />Πρόσφατη μελέτη του Modern War Institute στο West Point δεν εστιάζει τόσο στο πόσες ταξιαρχίες χρειάζεται ένας στρατός, ή ποιος είναι ο ιδανικός αριθμός αρμάτων και τεθωρακισμένων που πρέπει να διαθέτουν. Αντίθετα, θέτει ένα πολύ πιο θεμελιώδες ερώτημα:<br /><br />Ποιο ακριβώς επιχειρησιακό πρόβλημα καλείται να λύσει κάθε τύπος ταξιαρχίας; Με άλλα λόγια, γιατί υπάρχει μια τεθωρακισμένη ταξιαρχία, γιατί μια μηχανοκίνητη ή αεροκίνητη και υπό ποιες συνθήκες ο διοικητής ενός Σώματος Στρατού, ή μιας Μεραρχίας, θα επιλέξει να χρησιμοποιήσει τη μία αντί της άλλης.<br /><br />Το ερώτημα αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια εποχή όπου η τεχνολογία μεταβάλλει ριζικά τον χαρακτήρα των επιχειρήσεων. Η διαρκής επιτήρηση του πεδίου μάχης από μη επανδρωμένα αεροσκάφη, η ευρεία χρήση πυρομαχικών περιπλάνησης, η ηλεκτρονική μάχη και τα πλήγματα μεγάλης ακρίβειας, καθιστούν ολοένα δυσκολότερη την επιβίωση μεγάλων, συγκεντρωμένων σχηματισμών.<br />Ο Ελληνικός Στρατός και η Ατζέντα 2030<br /><br />Για τον Ελληνικό Στρατό, η συζήτηση αυτή είναι ιδιαίτερα επίκαιρη, καθώς το πρόγραμμα “Ατζέντα 2030” φιλοδοξεί να οδηγήσει σε μια συνολική αναδιοργάνωση των χερσαίων δυνάμεων. Μέχρι σήμερα, οι ελληνικές ταξιαρχίες περιγράφονται κυρίως με βάση τον εξοπλισμό, ή τη γεωγραφική περιοχή στην οποία επιχειρούν. Γίνεται λόγος για τεθωρακισμένες, μηχανοκίνητες, αεροκίνητες ή ταξιαρχίες πεζοναυτών, χωρίς όμως να έχει αποτυπωθεί με σαφήνεια ποιος είναι ο διακριτός επιχειρησιακός τους ρόλος σε έναν σύγχρονο πόλεμο υψηλής έντασης.<br /><br /><br />Οι τεθωρακισμένες ταξιαρχίες, για παράδειγμα, δεν υπάρχουν απλώς για να διαθέτουν άρματα μάχης Leopard 2A6HEL ή Leopard 2A4. Ο πραγματικός τους ρόλος είναι να αποτελούν τη δύναμη διάρρηξης της εχθρικής άμυνας. Σε ένα ενδεχόμενο μέτωπο στον Έβρο, θα είναι οι σχηματισμοί που θα αναλάβουν να διασπάσουν οργανωμένες αμυντικές τοποθεσίες, να υπερνικήσουν ισχυρές τεθωρακισμένες δυνάμεις και να δημιουργήσουν το επιχειρησιακό ρήγμα από το οποίο θα περάσουν οι υπόλοιπες δυνάμεις.<br /><br />Στο μέλλον, ο ρόλος αυτός θα εξαρτάται όχι μόνο από τα άρματα μάχης, αλλά και από τη στενή συνεργασία με UAV αναγνώρισης, περιφερόμενα πυρομαχικά, συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, ενεργητικά συστήματα αυτοπροστασίας και μη επανδρωμένα οχήματα μηχανικού. <a href="https://slpress.gr/amyna/poso-o-ellinikos-stratos-prosarmozetai-sto-neo-eidos-polemou/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Πόλεμος αλλάζει ριζικά, ο Ελληνικός Στρατός θα προσαρμοστεί;

ΤΟΥ ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΥ Οι στρατοί καλούνται να επαναπροσδιορίσουν, όχι μόνο τα μέσα που διαθέτουν, αλλά και την αποστολή κάθε σχηματισμού...

Διαβάστε την συνέχεια

Δεκάδες τουρκικοί ATACMS στην Ουκρανία! Στροφή στη Δύση & “ελληνική διάσταση”.

<a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR66Sdm9nhSFAjC0nB58vf_PvMKW-PBoDoYf8gmIhkaBxcD21mJg774gacR&s=10" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="411" data-original-width="746" height="110" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR66Sdm9nhSFAjC0nB58vf_PvMKW-PBoDoYf8gmIhkaBxcD21mJg774gacR&s=10" width="728" /></a><br /><br /><b>Μιχαήλ Βασιλείου</b><br />Αυξάνονται συνεχώς οι ενδείξεις που παραπέμπουν σε οριστική στροφή της Τουρκίας προς τη Δύση, με παράλληλη εγκατάλειψη, ή τουλάχιστον σημαντική υποβάθμιση, των σχέσεων με τη Ρωσία. Προφανής στόχος της πολιτικής αυτής του καθεστώτος Ερντογάν είναι να ενισχύσει την ασφάλεια της Τουρκίας, αν και η μεγαλύτερη απειλή που νιώθουν οι Τούρκοι προέρχεται από το Ισραήλ. Κι αυτό έχει σημαντικές περιπλοκές για την ελληνική, ελλαδική και κυπριακή ασφάλεια.<br /><br />Κι ενώ η προσοχή ήταν στραμμένη στην ένταξη της Τουρκίας στο αμυντικό σύμφωνο ανάμεσα στη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν, με την υπογραφή του νέου συμφώνου να γίνεται στην ιερή πόλη των Μουσουλμάνων, τη Μέκκα, στη Σαουδική Αραβία από τους ηγέτες των τριών χωρών, σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές, η Άγκυρα ετοιμάζεται να προσφέρει στην Ουκρανία ένα ιδιαίτερα… γενναιόδωρο εξοπλιστικό πακέτο!<br /><br />Τις προηγούμενες ώρες μάλιστα, κυκλοφόρησε σε μέσα ενημέρωσης που παρακολουθούν τις τουρκικές εξελίξεις, ότι η Τουρκία έχει ήδη απευθυνθεί στις ΗΠΑ, από τις οποίες απαιτείται η έκδοση «πιστοποιητικού τελικού χρήστη» (end user certificate), καθώς πρόκειται για αμερικανικά οπλικά συστήματα. Όπως αναφέρεται, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ειδοποίησε το Κογκρέσο (στο κάτω μέρος της μεσαίας στήλης της σελίδας του 30 του αρχείου), για την προτεινόμενη μεταβίβαση αμερικανικής κατασκευής οπλικών συστημάτων στο τουρκικό οπλοστάσιο, προς την Ουκρανία.<br /><br />Όσα περιλαμβάνει η σχετική λίστα είναι ιδιαιτέρως εντυπωσιακά… Περιλαμβάνει 12 εκτοξευτές Συστημάτων Πολλαπλής Εκτόξευσης Ρουκετών (MLRS: Multiple Launch Rocket System) M270, το σύνολο των εκτοξευτών που είχε προμηθευτεί η γειτονική χώρα, η οποία παροπλίζει το αμερικανικής προέλευσης σύστημα και επενδύει στην εγχώρια πυραυλική τεχνολογία.<br /><br />Επίσης, 70 τακτικούς βαλλιστικούς πυραύλους M39 ATACMS, πρώτης γενιάς που φέρουν κεφαλές διασποράς (περίπου 950 υποπυρομαχικά) με επιχειρησιακή εμβέλεια περίπου 165 χλμ., 2.524 μη καθοδηγούμενες ρουκέτες M26, με πυροκεφαλές διασποράς Βελτιωμένων Συμβατικών Πυρομαχικών Διπλής Χρήσης (DPICM: Dual-Purpose Improved Conventional Munition) που εκτοξεύονται από εκτοξευτές M270/HIMARS για την εξουδετέρωση συγκεντρώσεων πυροβολικού και πεζικού και 47.000 βλήματα οβιδοβόλων/πυροβόλων M509A1 DPICM διαμετρήματος 203 χλστ.<br /><br />Η μεταφορά των εκτοξευτών MLRS, των ρουκετών DPICM και των βλημάτων πυροβολικού προβλέπεται να πραγματοποιηθεί μέσω των τουρκικών ιδιωτικών εταιρειών MKE A.S., ASFAT A.S. και ARCA Savunma San. Tic. A.S., καθώς επίσης και της βουλγαρικής ιδιωτικής εταιρείας VTIC International Ltd. Ρόλο στη μεταβίβαση στους Ουκρανούς θα διαδραματίσουν και οι αμερικανικές ιδιωτικές εταιρίες Pansophico και Patriot Defense Group. Η πρώτη με έδρα το Γουίλιαμσμπεργκ της Βιρτζίνια και η δεύτερη το Άρλινγκτον της ίδιας πολιτείας… που τυγχάνει να φιλοξενεί και την έδρα της CIA (στο Λάνγκλεϊ).<br /><br />Σύμφωνα πάντα με τα έγγραφα που κοινοποιήθηκαν στο αμερικανικό Κογκρέσο, η δικαιολογητική βάση της τουρκικής «γενναιοδωρίας» έχει μεγάλο ενδιαφέρον: «Η Τουρκία επιδιώκει να μειώσει το απόθεμά της σε παλαιότερα αμυντικά προϊόντα, προκειμένου να κατανείμει τους οικονομικούς της πόρους στον εκσυγχρονισμό και τη διατήρηση των υπαρχόντων συστημάτων»! Η πολιτική αυτή δε στερείται λογικής, αφού απελευθερώσει κεφάλαια και χώρο αποθήκευσης, που θα μπορέσει να υποστηρίξει τα εγχώρια προγράμματα κατευθυνόμενων πυραύλων ακριβείας που βρίσκονται σε εξέλιξη, κυρίως από την εταιρία Roketsan.<br /><br />Η αιτιολογία της επιθυμίας της Ουκρανίας να τα αποκτήσει, προφανώς δεν εκπλήσσει: «Η Ουκρανία επιδιώκει να αποκτήσει αυτά τα συστήματα για να ενισχύσει τις επιθετικές και αμυντικές της δυνατότητες υποστήριξης πυρός καθώς αντιστέκεται στη ρωσική εισβολή. Η Ουκρανία κατέχει ήδη πυρομαχικά του ίδιου ή ουσιαστικά παρόμοιου τύπου».<br /><br />Πρόκειται για μεταβίβαση κρίσιμου πολεμικού υλικού στην Ουκρανία που μάλιστα φαίνεται ότι θα ολοκληρωθεί σύντομα, καθώς πάντα σύμφωνα με τα διαβιβαστικά έγγραφα στο Κογκρέσο, η μεταφορά προτείνεται να γίνει «αμέσως μόλις ολοκληρωθεί η περίοδος κοινοποίησης». Η 3η Αυγούστου 2026 καταγράφεται ως ημερομηνία παράδοσης της ειδοποίησης στο Κογκρέσο. Επί της ουσίας πρέπει να παρέλθει χρονικό διάστημα 15 ημερών, εντός του οποίου θα πρέπει να εγερθούν ενστάσεις, κάτι που δεν αναμένεται. Μετά την παρέλευση του διαστήματος, η άδεια διεκπεραίωσης της μεταφοράς στην Ουκρανία, τίθεται αυτόματα σε ισχύ.<br /><br />Η «ελληνική» διάσταση<br /><br />Με βάση τα ανωτέρω, ένα πρώτο βασικό ερώτημα που θα πρέπει να τεθεί εντός Ελλάδος και να εξεταστεί, αφορά την περιώνυμη συνεργασία για την παραγωγή μη επανδρωμένων συστημάτων επιφανείας (USV). Πέραν των ήδη γνωστών ουκρανικών επιθυμιών να περιορίσουν την ελευθερία χρήσης τους σε ελληνική υπηρεσία, πλέον θα πρέπει να συνυπολογιστεί και η… έξαρση «ουκρανικής ευγνωμοσύνης» προς την Τουρκία μετά την παράδοση των συστημάτων.<br /><br />Το δεύτερο ζήτημα που εγείρεται και αναφέρθηκε στην εισαγωγική τοποθέτηση, αφορά την άρον-άρον επιστροφή της Τουρκίας στο δυτικό μαντρί. Μερικά χρόνια πριν, θα ήταν αδιανόητο να σκεφτούμε τόσο απροκάλυπτη υποστήριξη της Άγκυρας για το Κίεβο, λόγω της αυτονόητης αντίδρασης της Μόσχας, με την οποία οι σχέσεις περιγράφονταν εκατέρωθεν ως «στρατηγικές».<br /><br />Βέβαια, το DP από τότε υπογράμμιζε ότι επρόκειτο για τακτικής φύσεως ευκαιριακές συμμαχίες και ότι την πραγματική κατεύθυνση των σχέσεων των δυο πλευρών την έχει καθορίσει η ιστορία. Το περίφημο ανεπίλυτο «Ανατολικό Ζήτημα» δεν θα μπορούσε να επιλυθεί απλά και μόνον λόγω των μεταβολών των περιφερειακών δεδομένων…<br /><br />Η σαφής στροφή της Τουρκίας προς τη Δύση που ερμηνεύεται από την ανασφάλεια που νιώθει ιδίως στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της προοπτικής μετωπικής σύγκρουσης με το Ισραήλ στο έδαφος της Συρίας. Έχει καταστεί εμφανής η νέα… σύλληψη των υπευθύνων χάραξης της τουρκικής πολιτικής ασφάλειας, να πετύχουν την αμερικανική παρέμβαση, απευθείας ή διά του ΝΑΤΟ, ανάμεσα στην Τουρκία και τους δυο δυνητικούς αντιπάλους: Τη Ρωσία και το Ισραήλ!<br /><br />Τούτων λεχθέντων, η ένταξη της Τουρκίας στο επίδοξο… «Ισλαμικό ΝΑΤΟ», λαμβάνει νέα διάσταση. Αφενός μπορεί να «σερβίρει» την είσοδό της στην Ουάσινγκτον ως εξυπηρέτηση! Ότι έγινε με σκοπό να υπάρχει έλεγχος εκ των έσω! Αυτό βέβαια αναμένεται να συνυπολογιστεί από τη σαουδαραβική ηγεσία που έχει την ευθύνη προστασίας των συμφερόντων της χώρας.<br /><br />Ο ηγέτης της χώρας, Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, έχει την ευθύνη να αξιολογήσει τα δεδομένα και να ζυγίσει τα ενδεχόμενα υποκρυπτόμενα τουρκικά κίνητρα, με την ξεκάθαρη, σε όλες της τις διαστάσεις, ελληνική συνεισφορά στην ασφάλεια του βασιλείου, μέσω της ανάπτυξης συστημάτων Patriot. Και μια καταληκτική επισήμανση…<br /><br />Η πώληση των τουρκικών M270 MLRS, των πυραύλων ATACMS, των ρουκετών και των βλημάτων πυροβολικού, με μεθοδολογία παρόμοια των πωλήσεων της Ελλάδας, δηλαδή με ενδιάμεσες εταιρίες και όχι απευθείας στην Ουκρανία, καλό θα ήταν να μην ωθήσει την ελληνική κυβέρνηση σε βεβιασμένες και λανθασμένες αποφάσεις, σε ό,τι αφορά το μέλλον των 36 εκτοξευτών M270 MLRS που διαθέτει σε υπηρεσία ο Ελληνικός Στρατός.<br /><br />Σε αντίθεση με την Τουρκία, που έχει αποκτήσει εγχώρια δυνατότητα ανάπτυξης και παραγωγής πυραυλικών συστημάτων και Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων (ΠΕΠ), οι ελληνικοί MLRS πρέπει στο σύνολό τους να εκσυγχρονιστούν, διότι οι 36 ΠΕΠ PULS που αποκτώνται από την ισραηλινή Elbit Systems, δεν επαρκούν αριθμητικά για να διατηρήσουν το συσχετισμό ισχύος στο πυραυλικό πυροβολική.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><br /><br />

Δεκάδες τουρκικοί ATACMS στην Ουκρανία! Στροφή στη Δύση & “ελληνική διάσταση”.

Μιχαήλ Βασιλείου Αυξάνονται συνεχώς οι ενδείξεις που παραπέμπουν σε οριστική στροφή της Τουρκίας προς τη Δύση, με παράλληλη εγκατάλειψη, ή τ...

Διαβάστε την συνέχεια