Η πιο επικίνδυνη κίνηση του Ερντογάν μέχρι σήμερα! Τουρκικά F-16 απέναντι στη Ρωσία στη Βαλτική Oργή Μόσχας.

<img height="80" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-79-4-1068x601.png" width="742" /><br /><br />Για πρώτη φορά τουρκικά F-16 αναπτύσσονται στις χώρες της Βαλτικής – Το μήνυμα προς τη Μόσχα και οι πραγματικές επιδιώξεις της Άγκυρας<br /><br />Μια κίνηση που περνά σχεδόν απαρατήρητη από τη διεθνή επικαιρότητα, αλλά ενδέχεται να κρύβει πολύ μεγαλύτερες γεωπολιτικές προεκτάσεις, πραγματοποιεί η Τουρκία. Για πρώτη φορά στην ιστορία της συμμετέχει με μαχητικά F-16 στην αποστολή εναέριας επιτήρησης του ΝΑΤΟ στις χώρες της Βαλτικής, αναπτύσσοντας αεροσκάφη και προσωπικό στην Εσθονία, σε μια περιοχή που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της αντιπαράθεσης μεταξύ της Συμμαχίας και της Ρωσίας.<br /><br />Η ρωσική εφημερίδα Vzglyad αντιμετωπίζει την εξέλιξη ως κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή εναλλαγή δυνάμεων στο πλαίσιο της αποστολής Baltic Air Policing. Σύμφωνα με τη ρωσική ανάλυση, η Άγκυρα επιδιώκει να αποκτήσει μόνιμο στρατηγικό αποτύπωμα στη βορειοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, ενισχύοντας τον ρόλο της ως βασικού στρατιωτικού παίκτη στην ευρωπαϊκή ασφάλεια.<br />Πέντε τουρκικά F-16 και 76 στελέχη στην Εσθονία<br /><br />Οι τελικές προετοιμασίες έχουν ήδη ολοκληρωθεί για την ανάπτυξη:5 μαχητικών F-16 της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας 76 στελεχών, μεταξύ των οποίων πιλότοι και προσωπικό υποστήριξης <br />Η δύναμη θα επιχειρεί από τον Αύγουστο έως και τον Νοέμβριο, στο πλαίσιο της αποστολής της Συμμαχίας για την προστασία του εναέριου χώρου των χωρών της Βαλτικής.<br /><br />Ο διοικητής της 181ης Μοίρας, Αντισυνταγματάρχης Οζντεμίρ, χαρακτήρισε την αποστολή ιδιαίτερα κρίσιμη:<br /><br />«Η αποστολή αυτή έχει στρατηγική σημασία για την άμυνα της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ και ενισχύει τις αποτρεπτικές δυνατότητες της Τουρκίας, τη διαλειτουργικότητα με τους συμμάχους και τη στρατηγική ισχύ της χώρας.»<br />Η πρώτη συμμετοχή της Τουρκίας έρχεται στην πιο επικίνδυνη φάση<br /><br />Η χρονική συγκυρία μόνο τυχαία δεν θεωρείται.<br /><br />Η Τουρκία δεν είχε συμμετάσχει ποτέ μέχρι σήμερα στην αποστολή Baltic Air Policing.<br /><br />Η πρώτη της συμμετοχή πραγματοποιείται ακριβώς τη στιγμή που το ΝΑΤΟ προχωρά σε αλλαγή της φιλοσοφίας της αποστολής.<br /><br />Σύμφωνα με τη ρωσική προσέγγιση, η μέχρι πρότινος αποστολή «αστυνόμευσης» μετατρέπεται ουσιαστικά σε αποστολή αεράμυνας, γεγονός που –κατά την ίδια πηγή– αυξάνει σημαντικά τον επιχειρησιακό ρόλο των μαχητικών που περιπολούν στην περιοχή.<br /><br />Η συγκεκριμένη ερμηνεία αντανακλά τη ρωσική οπτική για τις αποφάσεις της Συμμαχίας και δεν αποτελεί επίσημη θέση του ΝΑΤΟ.<br />Η Άγκυρα αλλάζει στρατηγική απέναντι στη Ρωσία<br /><br />Η ανάπτυξη των τουρκικών F-16 έρχεται σε μια περίοδο όπου οι σχέσεις Μόσχας και Άγκυρας χαρακτηρίζονται από έντονες αντιφάσεις.<br /><br />Από τη μία πλευρά:η Τουρκία εξακολουθεί να συνεργάζεται ενεργειακά με τη Ρωσία,<br />εξαρτάται από τον πυρηνικό σταθμό του Ακούγιου,<br />διατηρεί τους αγωγούς Turkish Stream και Blue Stream,<br />στηρίζεται στον ρωσικό τουρισμό και στις εμπορικές σχέσεις.<br /><br />Από την άλλη όμως:συνεχίζει να παρέχει στρατιωτική υποστήριξη στην Ουκρανία,<br />επιδιώκει την επανένταξη στο πρόγραμμα των F-35,<br />εξετάζει λύσεις για το μέλλον των S-400,<br />ενισχύει σταθερά τη συμμετοχή της στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ.<br />Ερντογάν: «Θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε στρατιωτικά την Ουκρανία»<br /><br />Κατά τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιβεβαίωσε δημόσια ότι η Τουρκία θα συνεχίσει τη στρατιωτική της υποστήριξη προς το Κίεβο, υπογραμμίζοντας ότι η Άγκυρα θα εξακολουθήσει να καλύπτει ανάγκες της Ουκρανίας από το εθνικό της οπλοστάσιο.<br /><br />Λίγες ημέρες αργότερα, ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν πραγματοποίησε επίσκεψη στο Κίεβο για συνομιλίες με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι σχετικά με τις εξελίξεις στον πόλεμο.<br />Η πρόβα στη Βαλτική με το TCG Anadolu και τα Bayraktar<br /><br />Η τουρκική δραστηριότητα δεν περιορίζεται στην αεροπορία.<br /><br />Νωρίτερα μέσα στη χρονιά, η Άγκυρα συμμετείχε δυναμικά στη μεγάλη άσκηση του ΝΑΤΟ Steadfast Dart 2026 στη Βαλτική.<br /><br />Μάλιστα, έστειλε μία από τις ισχυρότερες ναυτικές δυνάμεις της, με κορυφαίο το αμφίβιο πλοίο TCG Anadolu, εκτοπίσματος περίπου 27.000 τόνων, το οποίο επιχειρεί με μη επανδρωμένα αεροσκάφη Bayraktar TB3.<br /><br />Κατά τη διάρκεια των ασκήσεων πραγματοποιήθηκαν:επιθέσεις UAV εναντίον θαλάσσιων στόχων,<br />αποβατικές επιχειρήσεις,<br />σενάρια μεταφοράς συμμαχικών δυνάμεων στη Βαλτική,<br />επιχειρήσεις σε περιβάλλον που προσομοίαζε πιθανή σύγκρουση με ανατολικό αντίπαλο.<br />Η Τουρκία θέλει να γίνει ο βασικός στρατός της Ευρώπης<br /><br />Η Άγκυρα επιδιώκει πλέον να εμφανίζεται ως η ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη της ευρωπαϊκής πτέρυγας του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ο ίδιος ο Ερντογάν δήλωσε:<br /><br />«Ως χώρα με τον μεγαλύτερο χερσαίο στρατό στην Ευρώπη, είμαστε έτοιμοι να αναλάβουμε μεγαλύτερη ευθύνη για την άμυνα της ηπείρου.»<br /><br />Η δήλωση αυτή ερμηνεύεται από αρκετούς αναλυτές ως προσπάθεια της Τουρκίας να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερο ειδικό βάρος στις μελλοντικές αποφάσεις της Συμμαχίας αλλά και της ευρωπαϊκής αμυντικής αρχιτεκτονικής.<br />Η πραγματική επιδίωξη: περισσότερη επιρροή στο ΝΑΤΟ και πρόσβαση στα ευρωπαϊκά αμυντικά προγράμματα<br /><br />Ο Ρώσος στρατιωτικός αναλυτής Αλεξέι Λεόνκοφ θεωρεί ότι η αποστολή των τουρκικών F-16 αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής επέκτασης της επιρροής της Άγκυρας μέσα στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Κατά την άποψή του, ο Ερντογάν επιδιώκει:να αποδείξει ότι η Τουρκία είναι αναντικατάστατη για την ευρωπαϊκή άμυνα,<br />να ενισχύσει τον πολιτικό της ρόλο εντός της Συμμαχίας,<br />να αποκτήσει πρόσβαση στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα SAFE, μέσω του οποίου χρηματοδοτούνται αμυντικές επενδύσεις και εξοπλιστικά προγράμματα.<br /><br />Μέσω αυτής της διαδικασίας, η Άγκυρα φιλοδοξεί να αποκτήσει νέα ευρωπαϊκή τεχνολογία, κρίσιμα εξαρτήματα και χρηματοδοτικά εργαλεία που θα ενισχύσουν τη δική της αμυντική βιομηχανία.<br />Η διπλή στρατηγική της Τουρκίας συνεχίζεται<br /><br />Η πολιτική της Άγκυρας εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από ισορροπίες.<br /><br />Από τη μία πλευρά διατηρεί ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας με τη Μόσχα, αποφεύγοντας να συμμετάσχει πλήρως στις δυτικές κυρώσεις και φιλοξενώντας κατά καιρούς συνομιλίες μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.<br /><br />Από την άλλη, ενισχύει διαρκώς τη στρατιωτική της παρουσία στις δομές του ΝΑΤΟ, διεκδικώντας πρωταγωνιστικό ρόλο στην ευρωπαϊκή ασφάλεια και επενδύοντας στη στενότερη συνεργασία με τις δυτικές αμυντικές πρωτοβουλίες.<br />Το μήνυμα της Άγκυρας<br /><br />Η ανάπτυξη των τουρκικών F-16 στην Εσθονία αποτελεί αναμφίβολα ένα ακόμη βήμα στην προσπάθεια της Τουρκίας να αναβαθμίσει τον γεωπολιτικό της ρόλο.<br /><br />Για τη Μόσχα, η κίνηση αυτή αντιμετωπίζεται ως ένδειξη ότι η Άγκυρα συμμετέχει πιο ενεργά στη στρατηγική αποτροπής του ΝΑΤΟ έναντι της Ρωσίας.<br /><br />Για το ΝΑΤΟ, αντίθετα, πρόκειται για συνεισφορά κράτους-μέλους σε μια μακροχρόνια αποστολή συλλογικής αεράμυνας και επιτήρησης.<br /><br />Το μόνο βέβαιο είναι ότι η Τουρκία επιχειρεί να τοποθετηθεί στο επίκεντρο των εξελίξεων τόσο στη Μαύρη Θάλασσα όσο και στη Βαλτική, διεκδικώντας έναν ρόλο που υπερβαίνει κατά πολύ τα παραδοσιακά γεωγραφικά της όρια. Με τις κινήσεις αυτές, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιδιώκει να ενισχύσει τη διαπραγματευτική ισχύ της Άγκυρας απέναντι τόσο στους δυτικούς συμμάχους όσο και στη Ρωσία, αξιοποιώντας τη θέση της Τουρκίας ως κρίσιμου παράγοντα στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η πιο επικίνδυνη κίνηση του Ερντογάν μέχρι σήμερα! Τουρκικά F-16 απέναντι στη Ρωσία στη Βαλτική Oργή Μόσχας.

Για πρώτη φορά τουρκικά F-16 αναπτύσσονται στις χώρες της Βαλτικής – Το μήνυμα προς τη Μόσχα και οι πραγματικές επιδιώξεις της Άγκυρας Μια κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα τουρκική πρόκληση κατά της Ελλάδας: Στο στόχαστρο η πτήση του Νετανιάχου πάνω από το Αιγαίο!

<img height="94" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-85-1068x601.png" width="758" /><br /><br />Το πρακτορείο Anadolu επαναφέρει το ζήτημα του εντάλματος του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, εστιάζοντας στην πτήση του αεροσκάφους του Ισραηλινού πρωθυπουργού πάνω από τον ελληνικό εναέριο χώρο. Νέες αιχμές από την Άγκυρα με γεωπολιτικό υπόβαθρο.<br /><br />Η ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις φαίνεται πως μεταφέρεται πλέον ακόμη και… στους αιθέρες. Τουρκικά μέσα ενημέρωσης επιχειρούν να δώσουν νέα πολιτική διάσταση στην πρόσφατη επίσκεψη του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου στις Ηνωμένες Πολιτείες, βάζοντας στο επίκεντρο την Ελλάδα, την Ιταλία και τη Γαλλία.<br /><br />Το κρατικό πρακτορείο Anadolu δημοσίευσε νέο ρεπορτάζ, εστιάζοντας στο γεγονός ότι το αεροσκάφος που μετέφερε τον Ισραηλινό πρωθυπουργό προς την Ουάσινγκτον διέσχισε τον εναέριο χώρο ευρωπαϊκών κρατών που είναι συμβαλλόμενα μέρη του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ).<br /><br />Η χρονική συγκυρία μόνο τυχαία δεν θεωρείται, καθώς η Άγκυρα συνεχίζει την ιδιαίτερα σκληρή ρητορική της απέναντι στην ισραηλινή κυβέρνηση, ενώ παράλληλα επιχειρεί να ασκήσει πολιτική πίεση και προς ευρωπαϊκές χώρες που διατηρούν στενές σχέσεις με το Τελ Αβίβ.<br /><br />Στο επίκεντρο η Ελλάδα<br /><br />Σύμφωνα με το Anadolu, στοιχεία της πλατφόρμας παρακολούθησης πτήσεων Flightradar δείχνουν ότι το κυβερνητικό αεροσκάφος του Μπενιαμίν Νετανιάχου πέταξε πάνω από τον ελληνικό εναέριο χώρο, συνεχίζοντας στη συνέχεια μέσω Ιταλίας και Γαλλίας πριν κατευθυνθεί προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Το τουρκικό δημοσίευμα υπογραμμίζει ότι τόσο η Ελλάδα όσο και οι άλλες δύο χώρες είναι μέλη του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, επιχειρώντας να συνδέσει την πτήση με το ένταλμα σύλληψης που έχει εκδώσει το ΔΠΔ κατά του Ισραηλινού πρωθυπουργού.<br /><br />Ωστόσο, το ίδιο το δημοσίευμα αναφέρεται αποκλειστικά στη διέλευση από τον εναέριο χώρο των συγκεκριμένων χωρών και όχι σε προσγείωση ή παραμονή του αεροσκάφους στο έδαφός τους.<div><br />Η ίδια διαδρομή με προηγούμενες επισκέψεις<br /><br />Το τουρκικό πρακτορείο επισημαίνει ακόμη ότι η συγκεκριμένη πτήση ακολούθησε σχεδόν την ίδια διαδρομή που είχε χρησιμοποιηθεί και σε προηγούμενες μετακινήσεις του Μπενιαμίν Νετανιάχου προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, αντίστοιχες διαδρομές είχαν χρησιμοποιηθεί:στις 28 Δεκεμβρίου,<br />στις 10 Φεβρουαρίου,<br />αλλά και κατά το ταξίδι του Ισραηλινού πρωθυπουργού στη Νέα Υόρκη τον Σεπτέμβριο του 2025, όταν το αεροσκάφος του είχε πετάξει πάνω από την Ελλάδα και την Ιταλία, χωρίς όμως τότε να εισέλθει στον γαλλικό εναέριο χώρο.<br /><br />Η αναφορά αυτή παρουσιάζεται από τα τουρκικά μέσα ως στοιχείο που, κατά την άποψή τους, αναδεικνύει μια επαναλαμβανόμενη πρακτική.</div><div><br />Η γεωπολιτική διάσταση της τουρκικής αφήγησης<br /><br />Η επιλογή του Anadolu να επαναφέρει το θέμα δεν θεωρείται τυχαία.<br /><br />Οι σχέσεις Τουρκίας και Ισραήλ παραμένουν ιδιαίτερα τεταμένες λόγω του πολέμου στη Γάζα, ενώ η Άγκυρα έχει εντείνει την κριτική της απέναντι στην κυβέρνηση Νετανιάχου σε διεθνή φόρα.<br /><br />Παράλληλα, η στρατηγική συνεργασία Ελλάδας – Ισραήλ στους τομείς της άμυνας, της ενέργειας και της ασφάλειας βρίσκεται σε διαρκή ενίσχυση, γεγονός που συχνά αποτελεί αντικείμενο αρνητικών σχολίων από τουρκικά μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, κάθε εξέλιξη που συνδέεται με τις μετακινήσεις του Ισραηλινού πρωθυπουργού αποκτά ευρύτερη πολιτική και επικοινωνιακή διάσταση.</div><div><br />Η Ελλάδα παραμένει στο επίκεντρο της τουρκικής ρητορικής<br /><br />Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα αναφέρεται σε τουρκικά δημοσιεύματα σχετικά με τη συνεργασία της με το Ισραήλ.<br /><br />Το τελευταίο διάστημα, τουρκικά μέσα έχουν επανειλημμένα σχολιάσει:τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις Ελλάδας και Ισραήλ,<br />την αμυντική συνεργασία Αθήνας – Τελ Αβίβ,<br />τα ενεργειακά σχέδια στην Ανατολική Μεσόγειο,<br />καθώς και τις διπλωματικές επαφές μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />Το νέο δημοσίευμα του Anadolu εντάσσεται σε αυτή τη γενικότερη γραμμή, επιχειρώντας να συνδέσει την Ελλάδα με τη διεθνή συζήτηση που έχει ανοίξει γύρω από τις μετακινήσεις του Ισραηλινού πρωθυπουργού μετά τις εξελίξεις στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.<br />Ένα ακόμη επεισόδιο στον πόλεμο της πληροφόρησης<br /><br />Πέρα από τη νομική ή διπλωματική διάσταση, η συγκεκριμένη υπόθεση αναδεικνύει και τον πόλεμο της επικοινωνίας που εξελίσσεται στην περιοχή.<br /><br />Η Ανατολική Μεσόγειος δεν αποτελεί πλέον μόνο πεδίο στρατιωτικού και ενεργειακού ανταγωνισμού, αλλά και χώρο όπου οι κυβερνήσεις και τα κρατικά μέσα ενημέρωσης επιδιώκουν να διαμορφώσουν αφηγήματα με στόχο τη διεθνή κοινή γνώμη.<br /><br />Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Ελλάδα συνεχίζει να βρίσκεται στο επίκεντρο της τουρκικής δημοσιότητας, όχι μόνο λόγω των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αλλά και εξαιτίας της ολοένα στενότερης συνεργασίας της με το Ισραήλ και άλλους περιφερειακούς εταίρους.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέα τουρκική πρόκληση κατά της Ελλάδας: Στο στόχαστρο η πτήση του Νετανιάχου πάνω από το Αιγαίο!

Το πρακτορείο Anadolu επαναφέρει το ζήτημα του εντάλματος του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, εστιάζοντας στην πτήση του αεροσκάφους του Ισρα...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ ανάμεσα σε Ιράν και Ουκρανία: Μπορεί να κλείσει δύο πολέμους με μία διπλωματική κίνηση;

<img height="91" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/Trump-NATO-1-1-1-768x512.jpg" width="756" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος υποδέχεται στον Λευκό Οίκο τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι και τον Μπενιαμίν Νετανιάχου σε μια κρίσιμη συγκυρία για τα μέτωπα της Ουκρανίας και του Ιράν. Οι δύο διαδοχικές συναντήσεις αποκαλύπτουν τις διαφορετικές προτεραιότητες της Ουάσιγκτον και τη δύσκολη προσπάθεια εξισορρόπησης δύο πολέμων με παγκόσμιες γεωπολιτικές συνέπειες.<br /><br /> Τραμπ ανάμεσα σε δύο πολέμους: Το διπλωματικό «σταυροδρόμι» με Ζελένσκι και Νετανιάχου κρίνει τη νέα αμερικανική στρατηγική<br /><br />Δύο πόλεμοι, δύο ηγέτες, μία δύσκολη εξίσωση για τον Λευκό Οίκο<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται αντιμέτωπος με μία από τις μεγαλύτερες διπλωματικές προκλήσεις της δεύτερης προεδρικής του θητείας.<br /><br />Την ίδια ημέρα, ο Λευκός Οίκος φιλοξενεί τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου και τον πρόεδρο της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι, καθώς οι δύο σημαντικότερες διεθνείς κρίσεις για τις Ηνωμένες Πολιτείες εισέρχονται σε καθοριστική φάση.<br /><br />Αφορμή αποτελεί η επιμνημόσυνη τελετή για τον εκλιπόντα γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκράχαμ, έναν από τους ισχυρότερους υποστηρικτές τόσο της στρατηγικής σχέσης ΗΠΑ–Ισραήλ όσο και της αμερικανικής βοήθειας προς την Ουκρανία.<br /><br />Ωστόσο, πίσω από τον συμβολισμό της κοινής παρουσίας, εξελίσσονται δύο διαφορετικές διπλωματικές διαπραγματεύσεις.<div><br />Ο Ζελένσκι ζητά Patriot και βαθύτερη στρατηγική συνεργασία<br /><br />Η ουκρανική αποστολή μεταβαίνει στην Ουάσιγκτον με σαφή στόχο: την ενίσχυση της αεράμυνας της χώρας απέναντι στις συνεχιζόμενες ρωσικές επιθέσεις.<br /><br />Σύμφωνα με ουκρανικές πηγές, το Κίεβο θα ζητήσει:πρόσθετους πυραύλους αναχαίτισης Patriot,<br />επέκταση της στρατιωτικής συνεργασίας,<br />επιτάχυνση της συμφωνίας για συνεργασία στα μη επανδρωμένα συστήματα,<br />πρόοδο στο σχέδιο αδειοδοτημένης παραγωγής αναχαιτιστικών Patriot στην Ουκρανία.<br /><br />Ο Ζελένσκι αναμένεται επίσης να απευθυνθεί και στα 100 μέλη της αμερικανικής Γερουσίας, επιδιώκοντας να διατηρήσει τη διακομματική στήριξη προς την Ουκρανία.<br /><br />Η επίσκεψη πραγματοποιείται σε μια περίοδο κατά την οποία το Πεντάγωνο έχει ενημερώσει το Κογκρέσο ότι μέρος ήδη εγκεκριμένης στρατιωτικής χρηματοδότησης θα μεταφερθεί χρονικά στα επόμενα δημοσιονομικά έτη, εξέλιξη που έχει προκαλέσει πολιτικές αντιδράσεις στην Ουάσιγκτον. </div><div><br />Ο Νετανιάχου επιδιώκει επανεκκίνηση των σχέσεων με τον Τραμπ<br /><br />Διαφορετική είναι η ατζέντα του Μπενιαμίν Νετανιάχου.<br /><br />Παρά τις δημόσιες δηλώσεις στήριξης του Τραμπ προς τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, οι τελευταίοι μήνες σημαδεύτηκαν από διαφωνίες σχετικά με τη διαχείριση της κρίσης με το Ιράν.<br /><br />Σύμφωνα με αμερικανικά δημοσιεύματα, τηλεφωνική επικοινωνία των δύο ηγετών τον Ιούνιο χαρακτηρίστηκε ιδιαίτερα έντονη, καθώς η Ουάσιγκτον εξέφρασε ανησυχίες ότι ορισμένες ισραηλινές στρατιωτικές επιλογές θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ευρύτερη περιφερειακή κλιμάκωση.<br /><br />Ο Νετανιάχου μεταβαίνει στην αμερικανική πρωτεύουσα επιδιώκοντας να ενισχύσει τους πολιτικούς δεσμούς με τον Λευκό Οίκο, ενώ στο εσωτερικό του Ισραήλ πλησιάζει μια ιδιαίτερα απαιτητική προεκλογική περίοδος.<br /><br />Στην κορυφή της ατζέντας βρίσκονται:</div><div>το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν,<br />η κατάσταση στον Λίβανο,<br />η περιφερειακή ασφάλεια,<br />η προοπτική διεύρυνσης των Συμφωνιών του Αβραάμ.<br />Η Σαουδική Αραβία παραμένει ο μεγάλος στόχος<br /><br />Παράλληλα, ο Ντόναλντ Τραμπ εξακολουθεί να επιδιώκει την ένταξη της Σαουδικής Αραβίας στο πλαίσιο εξομάλυνσης των σχέσεων με το Ισραήλ.<br /><br />Ωστόσο, το Ριάντ διατηρεί τη θέση ότι οποιαδήποτε επίσημη αναγνώριση του Ισραήλ προϋποθέτει ουσιαστική πρόοδο στο παλαιστινιακό ζήτημα και συγκεκριμένα βήματα προς τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους.<br /><br />Το ζήτημα αυτό εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια για την ευρύτερη αναδιάταξη των ισορροπιών στη Μέση Ανατολή.<br />Δύο μέτωπα που απορροφούν αμερικανικούς πόρους<br /><br />Οι δύο συγκρούσεις παραμένουν ανοικτές.<br /><br />Στην Ουκρανία συνεχίζονται οι ρωσικές πυραυλικές επιθέσεις, παρά τις ουκρανικές επιτυχίες σε επιλεγμένα μέτωπα.<br /><br />Στη Μέση Ανατολή, μετά την κατάρρευση της τελευταίας εκεχειρίας, η ένταση μεταξύ Ισραήλ και Ιράν εξακολουθεί να επηρεάζει την περιφερειακή σταθερότητα, ενώ η Ουάσιγκτον επιχειρεί να αποτρέψει μια ευρύτερη στρατιωτική σύγκρουση.<br /><br />Για τον Λευκό Οίκο, το βασικό ζητούμενο είναι να διατηρήσει την υποστήριξη προς τους συμμάχους του χωρίς να οδηγηθεί σε βαθύτερη άμεση στρατιωτική εμπλοκή.<br />Ο Τραμπ αναζητά νέα ισορροπία μεταξύ Ευρώπης και Μέσης Ανατολής<br /><br />Οι διαδοχικές συναντήσεις στον Λευκό Οίκο αναδεικνύουν μια μετατόπιση της αμερικανικής στρατηγικής. Η Ουάσιγκτον καλείται να διαχειριστεί ταυτόχρονα δύο κρίσεις με διαφορετική φύση αλλά κοινό χαρακτηριστικό: απαιτούν συνεχή στρατιωτική, οικονομική και διπλωματική υποστήριξη, ενώ αυξάνουν την πίεση στους αμερικανικούς πόρους και στη συνοχή των συμμαχιών.<br /><br />Παράλληλα, διαφαίνεται μια διαφοροποίηση στις προσωπικές σχέσεις του Ντόναλντ Τραμπ με τους δύο ηγέτες. Οι επαφές με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι φαίνεται να έχουν βελτιωθεί, καθώς η ουκρανική πλευρά επιδιώκει συγκεκριμένες συμφωνίες αμυντικής συνεργασίας. Αντίθετα, οι σχέσεις με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου εμφανίζονται περισσότερο συναλλακτικές, με τις διαφωνίες γύρω από τη διαχείριση της κρίσης με το Ιράν να έχουν επηρεάσει το κλίμα. Η εξέλιξη αυτή δεν αναιρεί τη στρατηγική σχέση ΗΠΑ–Ισραήλ, αλλά δείχνει ότι η Ουάσιγκτον επιδιώκει μεγαλύτερο έλεγχο στον τρόπο με τον οποίο εξελίσσονται οι περιφερειακές κρίσεις. </div><div><br />Οι αποφάσεις της Ουάσιγκτον θα επηρεάσουν τη διεθνή ισορροπία<br /><br />Οι συνομιλίες του Ντόναλντ Τραμπ με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι και τον Μπενιαμίν Νετανιάχου πραγματοποιούνται σε μια περίοδο κατά την οποία η διεθνής ασφάλεια δοκιμάζεται σε δύο διαφορετικά μέτωπα. Οι αποφάσεις που θα ληφθούν για τη στρατιωτική υποστήριξη της Ουκρανίας, τη διαχείριση της έντασης με το Ιράν και την προώθηση νέων διπλωματικών πρωτοβουλιών στη Μέση Ανατολή αναμένεται να επηρεάσουν όχι μόνο τις διμερείς σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών με τους συμμάχους τους, αλλά και τη συνολική γεωπολιτική ισορροπία τους επόμενους μήνες.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ ανάμεσα σε Ιράν και Ουκρανία: Μπορεί να κλείσει δύο πολέμους με μία διπλωματική κίνηση;

Βασιλης Διαμαντακος Ο Αμερικανός πρόεδρος υποδέχεται στον Λευκό Οίκο τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι και τον Μπενιαμίν Νετανιάχου σε μια κρίσιμη συγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Απόλυτος πρωταγωνιστής ο Τραμπ, αποδυναμωμένος ο Νετανιάχου: Ποιος καθορίζει πλέον τη Μέση Ανατολή;

<img height="87" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/trump-netaniaxou-4-768x512.jpg" width="762" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Axios: Η όγδοη συνάντηση στον Λευκό Οίκο δεν θυμίζει τις προηγούμενες. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου φτάνει στην Ουάσιγκτον με αισθητά μειωμένη επιρροή, ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται αποφασισμένος να επιβάλει τη δική του στρατηγική για το Ιράν, την Τουρκία και τη Σαουδική Αραβία, ακόμη κι όταν αυτή συγκρούεται με τις επιδιώξεις του Ισραήλ.<br /><br />Η ισορροπία ισχύος αλλάζει στον Λευκό Οίκο<br /><br />Η όγδοη συνάντηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου με τον Ντόναλντ Τραμπ από την επιστροφή του τελευταίου στην προεδρία δεν έχει τον χαρακτήρα των προηγούμενων επισκέψεων.<br /><br />Αντί να εμφανίζεται ως ο ηγέτης που επηρεάζει τις αμερικανικές αποφάσεις στη Μέση Ανατολή, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός φτάνει στην Ουάσιγκτον με εμφανώς περιορισμένο πολιτικό βάρος. Σύμφωνα με το Axios, η επιρροή του στον Λευκό Οίκο έχει μειωθεί αισθητά μετά την κατάπαυση των επιχειρήσεων στο Ιράν, ενώ η προσωπική σχέση των δύο ηγετών περνά τη δυσκολότερη φάση της. Οι σχεδόν καθημερινές τηλεφωνικές επικοινωνίες των πρώτων μηνών του πολέμου έχουν αντικατασταθεί από αραιές επαφές και αυξανόμενη δυσπιστία.<br />Από τη στρατηγική σύμπλευση στη στρατηγική απόσταση<br /><br />Στις αρχές της κρίσης, Ηνωμένες Πολιτείες και Ισραήλ έδειχναν να λειτουργούν ως ένα ενιαίο στρατηγικό κέντρο.<br /><br />Πέντε μήνες αργότερα, οι προτεραιότητες αποκλίνουν.<br /><br />Ο Τραμπ επιδιώκει να αξιοποιήσει την παύση των στρατιωτικών επιχειρήσεων για να επαναφέρει τη διπλωματία απέναντι στο Ιράν, ενώ ο Νετανιάχου θεωρεί ότι η στρατιωτική πίεση θα έπρεπε να συνεχιστεί μέχρι την περαιτέρω αποδυνάμωση του ιρανικού καθεστώτος.<br /><br />Η απόφαση του Αμερικανού προέδρου να διακόψει τους βομβαρδισμούς βρήκε, σύμφωνα με αμερικανικές και ισραηλινές πηγές, το Τελ Αβίβ σχεδόν απροετοίμαστο. Η ισραηλινή κυβέρνηση πληροφορήθηκε την τελική απόφαση του Λευκού Οίκου μόλις λίγες ώρες πριν από την εφαρμογή της, γεγονός που αποτυπώνει το μειωμένο επίπεδο συντονισμού μεταξύ των δύο συμμάχων.<br />Το Ιράν δεν είναι η μόνη διαφωνία<br /><br />Η διαφωνία δεν περιορίζεται στο πυρηνικό πρόγραμμα ή στον πόλεμο.<br /><br />Ο Νετανιάχου επιχείρησε χωρίς επιτυχία να μεταπείσει τον Τραμπ ώστε να μην προχωρήσει στην πώληση μαχητικών F-35 στην Τουρκία.<br /><br />Η απάντηση του Αμερικανού προέδρου ήταν αποκαλυπτική:«Κανείς δεν θα μου πει τι θα πουλήσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και τι όχι.»<br /><br />Η δήλωση αυτή δεν αφορά μόνο την Άγκυρα.<br /><br />Αποτελεί σαφές μήνυμα ότι η αμερικανική εξωτερική πολιτική δεν θα καθορίζεται πλέον από τις ισραηλινές ανησυχίες, αλλά από τη συνολική στρατηγική που επιλέγει ο Λευκός Οίκος.<br />Σαουδική Αραβία: ακόμη μία διπλωματική έκπληξη<br /><br />Αντίστοιχη ήταν η εικόνα και στη συμφωνία πυρηνικής συνεργασίας ΗΠΑ–Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Η κυβέρνηση Νετανιάχου περίμενε ότι οποιαδήποτε συμφωνία θα συνέδεε υποχρεωτικά το Ριάντ με την εξομάλυνση των σχέσεων με το Ισραήλ μέσω των Συμφωνιών του Αβραάμ.<br /><br />Τελικά, το κείμενο της συμφωνίας δεν περιλάμβανε τέτοια ρήτρα, προκαλώντας έντονη δυσαρέσκεια στο Ισραήλ. <br /><br />Το γεγονός ότι ο Τραμπ εμφανίστηκε αργότερα να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μελλοντικής σύνδεσης των δύο θεμάτων δείχνει ότι ούτε η Ουάσιγκτον έχει ακόμη οριστικοποιήσει τη στρατηγική της απέναντι στη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες του Axios, αρκετοί υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι του στενού κύκλου του Τραμπ θεωρούν ότι ο Νετανιάχου υπερεκτίμησε επανειλημμένα τις στρατιωτικές εξελίξεις και παρουσίασε υπερβολικά αισιόδοξες προβλέψεις για την πορεία του πολέμου.<br /><br />Η εικόνα αυτή έχει επηρεάσει την αξιοπιστία του Ισραηλινού πρωθυπουργού στους διαδρόμους της αμερικανικής εξουσίας.<br /><br />Παράλληλα, ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς και άλλα στελέχη του περιβάλλοντος Τραμπ εμφανίζονται περισσότερο επιφυλακτικά απέναντι στις εισηγήσεις του Τελ Αβίβ από ό,τι στην αρχή της κρίσης.<br />Η πολιτική διάσταση είναι εξίσου κρίσιμη<br /><br />Η επίσκεψη πραγματοποιείται λίγους μήνες πριν από τις ισραηλινές εκλογές.<br /><br />Ο Νετανιάχου γνωρίζει ότι μια δημόσια εικόνα πλήρους ταύτισης με τον Τραμπ θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά την προεκλογική του θέση.<br /><br />Ωστόσο, μέχρι στιγμής ο Αμερικανός πρόεδρος αποφεύγει να προσφέρει ξεκάθαρη πολιτική στήριξη.<br /><br />Ερωτηθείς επανειλημμένα τις τελευταίες εβδομάδες αν στηρίζει τον Νετανιάχου, ο Τραμπ περιορίστηκε να τον χαρακτηρίσει «μεγάλο πρωθυπουργό σε περίοδο πολέμου», χρησιμοποιώντας όμως διατύπωση που παραπέμπει περισσότερο στο παρελθόν παρά στο μέλλον.<br /><br />Η επιλογή των λέξεων δ<br /><br />Η συνάντηση στον Λευκό Οίκο προγραμματίζεται να πραγματοποιηθεί χωρίς δημοσιογράφους.<br /><br />Αυτό ενισχύει τις εκτιμήσεις ότι οι πιο δύσκολες συζητήσεις θα αφορούν:το ενδεχόμενο επανέναρξης στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά του Ιράν,<br />τη διαχείριση των Στενών του Ορμούζ,<br />τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις,<br />τη Σαουδική Αραβία,<br />τις επόμενες κινήσεις στη Συρία και στον Λίβανο.<br /><br />Για τον Νετανιάχου, το ζητούμενο είναι να αποδείξει ότι εξακολουθεί να αποτελεί τον βασικό στρατηγικό συνομιλητή της Ουάσιγκτον.<br /><br />Για τον Τραμπ, το ζητούμενο είναι διαφορετικό: να δείξει ότι η αμερικανική πολιτική στη Μέση Ανατολή υπηρετεί πρωτίστως τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. <div><br />Η εποχή της «ειδικής σχέσης» περνά σε νέα φάση<br /><br />Η συνάντηση Τραμπ–Νετανιάχου σηματοδοτεί μια βαθύτερη μεταβολή στη δομή της αμερικανοϊσραηλινής σχέσης. Η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να θεωρεί το Ισραήλ βασικό σύμμαχο, όμως ο Λευκός Οίκος εμφανίζεται λιγότερο πρόθυμος να προσαρμόζει τις περιφερειακές του επιλογές στις προτεραιότητες της ισραηλινής κυβέρνησης.<br /><br />Οι εξελίξεις γύρω από το Ιράν, η πιθανή πώληση F-35 στην Τουρκία, η προσέγγιση με τη Σαουδική Αραβία και οι προσπάθειες για νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στη Μέση Ανατολή δείχνουν ότι ο Τραμπ επιδιώκει να διαμορφώσει ένα ευρύτερο περιφερειακό ισοζύγιο, ακόμη και αν αυτό δημιουργεί τριβές με το Τελ Αβίβ.<br /><br />Η συνάντηση δεν αφορά μόνο τη σχέση δύο ηγετών. Αφορά το ποιος θα καθορίζει τους όρους της επόμενης ημέρας στη Μέση Ανατολή: η κυβέρνηση του Ισραήλ ή ο Λευκός Οίκος</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Απόλυτος πρωταγωνιστής ο Τραμπ, αποδυναμωμένος ο Νετανιάχου: Ποιος καθορίζει πλέον τη Μέση Ανατολή;

Βασιλης Διαμαντακος Axios: Η όγδοη συνάντηση στον Λευκό Οίκο δεν θυμίζει τις προηγούμενες. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου φτάνει στην Ουάσιγκτον με ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πολιτική αντιπαράθεση για τους ελληνικούς Patriot στη Σαουδική Αραβία

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/patriot2-1200x675-1.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/patriot2-1200x675-1-1068x601.jpg" width="758" /></a><br /><br />Νέα επιχειρησιακή εμπλοκή κατέγραψε η ελληνική πυροβολαρχία Patriot που βρίσκεται στη Σαουδική Αραβία, αναχαιτίζοντας εντός λίγων ωρών ένα μη επανδρωμένο αεροχήμα (UAV) και δύο βαλλιστικούς πυραύλους που εκτοξεύτηκαν από την Υεμένη.<br /><br />Το περιστατικό προκάλεσε την άμεση αντίδραση των κομμάτων της αριστερής αντιπολίτευσης, τα οποία θέτουν ζητήματα ασφάλειας του προσωπικού και υποστηρίζουν ότι η έμμεση αυτή εμπλοκή στις πολεμικές συρράξεις της Μέσης Ανατολής δεν εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα.<div><br />Η ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ<br /><br />Σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές και τη σχετική ανακοίνωση του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ): «Η Ελληνική Δύναμη Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ) συνεχίζει κανονικά την αποστολή της, στο πλαίσιο της συμμετοχής της στη διεθνή πρωτοβουλία “Integrated Air Missile Defense Concept” για την υποστήριξη της αεράμυνας του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας».<br /><br />Σύσσωμη η Αριστερά ζητά την επιστροφή της συστοιχίας<br /><br />Τα κόμματα της αντιπολίτευσης (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Νέα Αριστερά) τοποθετήθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα, ζητώντας την άμεση ανάκληση των ελληνικών δυνάμεων στην Ελλάδα.</div><div><br />1. ΚΚΕ: «Κίνδυνος ζωής και θανάτου για το προσωπικό»<br />Το ΚΚΕ επισημαίνει ότι η προστασία υποδομών (όπως τα διυλιστήρια στο Γιανμπού) επιβεβαιώνει την άμεση εμπλοκή της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο: «Η ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ επιβεβαιώνει τους μεγάλους κινδύνους που προκύπτουν από τη συμμετοχή της χώρας, αλλά και τον κίνδυνο ζωής και θανάτου στον οποίο είναι εκτεθειμένο το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων που έχει σταλεί εκτός συνόρων».</div><div><br />2. Νέα Αριστερά: «Οι Έλληνες στρατιωτικοί δεν έχουν θέση σε ξένη χώρα»<br />Υπογραμμίζοντας ότι είναι η τρίτη φορά μέσα σε λίγους μήνες που οι Patriot αποκρούουν επιθέσεις από την Υεμένη, η Νέα Αριστερά σημειώνει: «Οι ελληνικές δυνάμεις και το αμυντικό υλικό μας δεν έχουν καμία θέση σε ξένη χώρα. Η Ελλάδα δεν κερδίζει τίποτα από τη συμμετοχή της στα πολεμικά σχέδια που οδηγούν τις κοινωνίες σε αδιέξοδο».<br /><br />3. ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: «Ποια συμφέροντα υπηρετεί η παρατεταμένη παρουσία;»<br />Από την πλευρά του, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θέτει ερωτήματα για τους σκοπούς της αποστολής σε μια τόσο επικίνδυνη συγκυρία: «Πέρα από τους κινδύνους για το προσωπικό, η εμπλοκή στη διαμάχη δεν εξυπηρετεί ούτε την ασφάλεια ούτε τα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Ποια συμφέροντα, ποιων δυνάμεων, υπηρετεί εντέλει η παρατεινόμενη παρουσία της συστοιχίας Patriot;»</div><div><br />Η απαίτηση των κομμάτων για επιστροφή των στρατευμάτων φέρνει στο προσκήνιο τον ιστορικό όρο «Οίκαδε» (προς τον οίκο / προς το σπίτι).<br /><br />Πρόκειται για το περίφημο πολιτικό σύνθημα και τίτλο άρθρου του Γεωργίου Βλάχου στην εφημερίδα «Η Καθημερινή» κατά την κρίση του 1922, με το οποίο ζητούσε την αποχώρηση του ελληνικού στρατού από τη Μικρά Ασία, επιχειρηματολογώντας ότι η Ελλάδα δεν άντεχε άλλο οικονομικά και στρατιωτικά την παραμονή της εκεί.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πολιτική αντιπαράθεση για τους ελληνικούς Patriot στη Σαουδική Αραβία

Νέα επιχειρησιακή εμπλοκή κατέγραψε η ελληνική πυροβολαρχία Patriot που βρίσκεται στη Σαουδική Αραβία, αναχαιτίζοντας εντός λίγων ωρών ένα μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρεβυθούσα και Αλεξανδρούπολη στο στόχαστρο του Ιράν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/revythousa1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1239" data-original-width="1900" height="69" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/revythousa1.jpg" width="758" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Λίστα ευρωπαϊκών στόχων των Ιρανών Φρουρών της Επανάστασης μετά την ουκρανική επίθεση σε ιρανικό πλοίο στην Κασπία</span></h3><b>Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Σε λίστα ενεργειακών στόχων του Ιράν που συνδέονται με την ΕΕ φαίνεται ότι είναι τόσο η Ρεβυθούσα, όσο και η Αλεξανδρούπολη, με τους ελληνικούς τερματικούς σταθμούς LNG (Υγροποιημένο Φυσικό Αέριο) να αποτελούν κομβικά σημεία για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης.<br /><br />Συγκεκριμένα, σύμφωνα με δημοσιεύματα και αναφορές που έχουν εμφανιστεί σε κανάλια περσικής γλώσσας, το Ιράν έχει καταρτίσει μια λίστα ενεργειακών υποδομών που συνδέονται με την ΕΕ ως πιθανούς στόχους, καθώς όπως τονίζουν, η Ουκρανία λειτουργεί ως «ευρωπαϊκή πληρεξούσια δύναμη», οι ενέργειες της οποίας «θα μπορούσαν να προκαλέσουν μια απάντηση κατά των ενεργειακών συμφερόντων της ΕΕ».<br /><br />Η ουκρανική επίθεση εναντίον ιρανικού εμπορικού πλοίου στην Κασπία Θάλασσα (με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός ναυτικού), ανοίγει τον Ασκό του Αιόλου, με την Τεχεράνη να απειλεί ανοιχτά με επιθέσεις και κατά ευρωπαϊκών στόχων.<div><br /></div><div>Οι στόχοι του Ιράν με Ρεβυθούσα-Αλεξανδρούπολη<br /><br />Σύμφωνα με τις περσικές αναφορές, οι Φρουροί της Επανάστασης «έχουν βάλει στο μάτι» για αντίποινα τους εξής ενεργειακούς στόχους:<br /><br />Αγωγούς που συνδέονται με την ΕυρώπηΜπακού–Τιφλίδα–Τσεϊχάν<br />Μπακού–Σούψα<br />Σαουδαραβικός Αγωγός Ανατολής–Δύσης<br />Νότιος Διάδρομος Φυσικού Αερίου<br />Διακασπιανός Αγωγός<br />Αγωγός Ανατολικής Μεσογείου<br />Αραβικός Αγωγός Φυσικού Αερίου<br />Αγωγός Ελ Αρίς–Ασκελόν<br /><br />Κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου που συνδέονται με την Ευρώπη:Αζέρι–Τσιράγκ–Γκιουνέσλι (ACG), Αζερμπαϊτζάν<br />Κοίτασμα Σαχ Ντενίζ, Αζερμπαϊτζάν<br />Κοίτασμα Αμπσερόν, Αζερμπαϊτζάν<br />Κοίτασμα Λεβιάθαν, Ισραήλ<br />Κοίτασμα Ζορ, Αίγυπτος<br />Κοίτασμα Κρόνος (Τμήμα 6), Κύπρος<br />Έργο GGIP, Ιράκ<br /><br />Εγκαταστάσεις Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (LNG) συνδεδεμένες με την Ευρώπη:Εργοστάσιο ΥΦΑ Idku, Αίγυπτος<br />Εργοστάσιο ΥΦΑ SEGAS, Νταμιέτα, Αίγυπτος<br />Τερματικός σταθμός Ρεβυθούσα, Ελλάδα<br />Τερματικός σταθμός Αλεξανδρούπολη, Ελλάδα(ΑΡΧΕΙΟ) Έναρξη της εμπορικής λειτουργίας του Τερματικού Σταθμού LNG Αλεξανδρούπολης, Τρίτη 1 Οκτωβρίου 2024. <br /><br />Στο στόχαστρο έχουν μπει επίσης και έργα πράσινου υδρογόνου στο Ομάν με την υποστήριξη ευρωπαϊκών επενδύσεων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ρεβυθούσα και Αλεξανδρούπολη στο στόχαστρο του Ιράν.

Λίστα ευρωπαϊκών στόχων των Ιρανών Φρουρών της Επανάστασης μετά την ουκρανική επίθεση σε ιρανικό πλοίο στην Κασπία Ιωάννα Γκορόγια Σε λίστα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Έσπειρε ανέμους θερίζει θύελλες: Εξαπάτησε την αντιπολίτευση με τον Τασούλα, πώς να τον εμπιστευτούν;

<img height="101" src="https://img-s-msn-com.akamaized.net/tenant/amp/entityid/AA28Ql1d.img?w=768&h=512&m=6&x=224&y=107&s=675&d=492" width="775" /><br /><br />Μπούμερανγκ η Συνταγματική Αναθεώρηση για το Μαξίμου- Δεν υπάρχει προηγούμενο να μην λάβει 180 ψήφους ούτε μια αναθεωρητέα διάταξη!- Προμήνυμα για την επόμενη μέρα των εκλογών;<br /><br />Δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο! Στην ψηφοφορία για τη Συνταγματική Αναθεώρηση καμία αναθεωρητέα διάταξη δεν συγκέντρωσε τις απαιτούμενες 180 ψήφους ώστε να επιτυγχάνεται η ψήφισή της με 151 ψήφους από την επόμενη Βουλή!<br /><br />Γεγονός που δείχνει δυο τουλάχιστον πράγματα:<br /><br />Πρώτον, κανείς από την αντιπολίτευση δεν εμπιστεύεται τον Κυριάκο Μητσοτάκη για την επόμενη μέρα. Στην προηγούμενη αναθεώρηση τα άλλα κόμματα, με πρώτον τον ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα, του έδωσαν τη δυνατότητα να αναθεωρήσει τη διάταξη για εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας χωρίς διάλυση της Βουλής και εκλογές. Και ο Κυριάκος Μητσοτάκης διαμόρφωσε έτσι το άρθρο του Συντάγματος ώστε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να εκλέγεται ακόμα και με ...80 ψήφους! Ποιος, ο ανώτατος πολιτειακός άρχοντας που ως εγγυητής του πολιτεύματος χρειάζεται την αυξημένη δημοκρατική νομιμοποίηση όσο κανείς άλλος! Ο πρωθυπουργός μάλιστα εκμεταλλεύτηκε τη σχετική διάταξη και εξέλεξε κομματικό Πρόεδρο της Δημοκρατίας έχοντας για πρώτη φορά στη μεταπολίτευση σύσσωμη την αντιπολίτευση απέναντι! Με αυτό τον τρόπο ο Κ. Μητσοτάκης «έκαψε» ουσιαστικά και τον Κωνσταντίνο Τασούλα που και άριστος Πρόεδρος της Δημοκρατίας να αποδειχθεί θα έχει να αντιμετωπίσει καθημερινά την καχυποψία (για να το πούμε κομψά) της αντιπολίτευσης!<br /><br />Δεύτερον, η ψηφοφορία για το Σύνταγμα έδειξε πως η Νέα Δημοκρατία του Κ. Μητσοτάκη αποτελεί πλέον «κόμμα ανάδελφο», κόμμα δηλαδή πλέον χωρίς τη δυνατότητα συμμαχιών! Προϊδεάζει δε κατά τη γνώμη του υπογράφοντος για το τι θα συμβεί την επομένη ημέρα των -πρώτων- εκλογών: Ο Κ. Μητσοτάκης εφόσον η ΝΔ αναδειχθεί πρώτο κόμμα δεν θα βρει κυβερνητικό εταίρο, εκτός πολύ μεγάλης εκπλήξεως, ενώ αναλόγως των ποσοστών της ΝΔ είναι πιθανόν να τεθεί ως όρος η συγκρότηση κυβέρνησης χωρίς τον Μητσοτάκη πρωθυπουργό.<br /><br />Το Μαξίμου κατηγορεί την αντιπολίτευση ότι σε μια κορυφαία διαδικασία όπως είναι η Συνταγματική Αναθεώρηση δεν δείχνει συναίνεση. «Ξεχνώντας» πως η συναίνεση και η εμπιστοσύνη δεν εκβιάζονται, κερδίζονται. Και το Μαξίμου απλώς εκβιάζει. Μόνο που πλέον δεν έχει τη δυνατότητα να εκβιάζει επιτυχώς- και εδώ έπαιξε ρόλο και η σθεναρή στάση του Νίκου Ανδρουλάκη η οποία και πρέπει να του πιστωθεί!<div><br /></div><div><a href="https://www.dnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Έσπειρε ανέμους θερίζει θύελλες: Εξαπάτησε την αντιπολίτευση με τον Τασούλα, πώς να τον εμπιστευτούν;

Μπούμερανγκ η Συνταγματική Αναθεώρηση για το Μαξίμου- Δεν υπάρχει προηγούμενο να μην λάβει 180 ψήφους ούτε μια αναθεωρητέα διάταξη!- Προμήνυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θέατρο σκιών στην Κύπρο: Ο Γκουτέρες μοιράζει «αλληλεγγύη», ίσες αποστάσεις και χαριεντίσματα με το ψευδοκράτος.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.ekirikas.com/wp-content/uploads/2023/07/GUTERES-XRISTODOULIDHS-EE.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="683" data-original-width="1024" height="98" src="https://www.ekirikas.com/wp-content/uploads/2023/07/GUTERES-XRISTODOULIDHS-EE.jpg" width="768" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι ανέξοδες υποσχέσεις του ΓΓ του ΟΗΕ, το νέο τουρκικό αφήγημα περί «ρεαλιστικής μεθοδολογίας» από τον Έρχιουρμαν και το αποψινό δείπνο όπου η Λευκωσία καλείται ξανά να καταπιεί τις απαιτήσεις της Άγκυρας</div><br />Ο Αντόνιο Γκουτέρες προσγειώθηκε στην Κύπρο, φόρεσε τη γνώριμη διπλωματική μάσκα του «Πόντιου Πιλάτου» και ξεκίνησε το αγαπημένο σπορ των Ηνωμένων Εθνών. Τον εξισωτισμό του θύματος με τον θύτη. Σε μια κρίσιμη συγκυρία για τον Ελληνισμό, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ επέλεξε να μοιράσει ξανά ευχολόγια και ανέξοδη «αλληλεγγύη», κλείνοντας το μάτι στην τουρκική αδιαλλαξία και αναβαθμίζοντας εμμέσως το κατοχικό μόρφωμα.<br /><br />Βγαίνοντας από το Προεδρικό Μέγαρο μετά τη συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, ο κ. Γκουτέρες θυμήθηκε να δηλώσει πως πρόκειται για μια «επίσκεψη αλληλεγγύης προς τον λαό της Κύπρου». Αφού υποσχέθηκε πως θα διασφαλίσει (με ποιον τρόπο άραγε;) ότι θα βρεθεί λύση, έσπευσε να πετάξει το μπαλάκι στην εξέδρα: «Αυτό εξαρτάται από τους ίδιους τους Κύπριους, ενώ και οι εγγυήτριες δυνάμεις έχουν να διαδραματίσουν τον ρόλο τους».<br /><br />Με απλά λόγια, ο επικεφαλής του ΟΗΕ νομιμοποιεί πλήρως τον ρόλο της Τουρκίας ως «εγγυήτριας», ξεχνώντας βολικά ότι είναι η ίδια χώρα που κατέχει παράνομα το 37% του νησιού. Φρόντισε μάλιστα να υποβαθμίσει την Κυπριακή Δημοκρατία σε επίπεδο «κοινότητας», τονίζοντας πως θα κάνει ό,τι μπορεί για να υποστηρίξει «τους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους».<br /><br />Το σόου στα Κατεχόμενα και η «ρεαλιστική μεθοδολογία» των Τούρκων<br /><br />Αφού ξεμπέρδεψε με τις τυπικότητες στη Λευκωσία, ο Αντόνιο Γκουτέρες συνοδευόμενος από την… κουστωδία του (την Αναπληρώτρια ΓΓ Ρόζμαρι ΝτιΚάρλο, τον Ζαν-Πιερ Λακρουά, την Προσωπική Απεσταλμένη Μαρία Άγκελα Ολγκίν Κουεγιάρ και τον Χασίμ Ντιάν), πέρασε στην άλλη πλευρά για να συναντήσει τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Τουφάν Έρχιουρμαν.<br /><br />Εκεί, σε μια συνάντηση όπου έδωσε το παρών σύσσωμος ο μηχανισμός του ψευδοκράτους –από τον «υφυπουργό προεδρίας» Μεχμέτ Ντανά μέχρι τη «σύμβουλο διπλωματίας» Ιπέκ Μπόρμαν– το κλίμα ήταν κάτι παραπάνω από θερμό. Ο Έρχιουρμαν, εμφανιζόμενος ως δήθεν διαλλακτικός, μίλησε για την «ισχυρή βούληση του τουρκοκυπριακού λαού για δίκαιη λύση» και άρχισε να πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες περί Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης.<br /><br />Το «ζουμί», όμως, των δηλώσεων του Τουρκοκύπριου εκπροσώπου κρύβεται αλλού. «Σε αντίθεση με τις εμπειρίες του 2004 και του 2017, αυτή τη φορά εργαζόμαστε πάνω σε μια νέα και ρεαλιστική μεθοδολογία που θα συμβάλει στην επίτευξη του κοινού μας στόχου», δήλωσε με θράσος. Τι σημαίνει στο λεξιλόγιο της Άγκυρας «νέα και ρεαλιστική μεθοδολογία»; Φυσικά, το οριστικό ενταφιασμό του πλαισίου του ΟΗΕ, την προώθηση της λύσης των δύο κρατών και την κυριαρχική ισότητα του ψευδοκράτους.<br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin: 10px auto; max-width: 550px; width: 550px;"><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2081877897967772110" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2081877897967772110&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fgeopolitiki-amyna%2F1031642%2Fkypro-gkoyteres%2F&sessionId=7b5488525686d1c06501643356408cfea454793e&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 392px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div>Τα χαμόγελα και το δείπνο της… υποχωρητικότητας<br /><br />Απέναντι σε αυτές τις ξεκάθαρες προκλήσεις, ο κ. Γκουτέρες δεν βρήκε ούτε μισή λέξη να πει για το Διεθνές Δίκαιο ή τα ψηφίσματα του ίδιου του Οργανισμού του. Αντιθέτως, δήλωσε… τρισευτυχισμένος! «Είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι εδώ. Σας ευχαριστώ για την ευγενική σας φιλοξενία», είπε χαμογελαστός, επιβεβαιώνοντας ξανά ότι αποδίδει «μεγάλη σημασία στην παροχή οποιασδήποτε συμβολής από τις εγγυήτριες χώρες» για την «ευημερία των δύο κοινοτήτων».<br /><br />Η αυλαία αυτού του διπλωματικού θεάτρου παραλόγου πέφτει απόψε, με το δείπνο που παραθέτει ο Νίκος Χριστοδουλίδης στον ΓΓ του ΟΗΕ και τον Τουφάν Έρχιουρμαν. Αύριο το πρωί, σε νέα κοινή συνάντηση, ο κ. Γκουτέρες αναμένεται να ανακοινώσει τα «επόμενα βήματα». Το ερώτημα που πλανάται, ωστόσο, είναι ένα. Στο αποψινό μενού, εκτός από τα εδέσματα, πόσες εθνικές υποχωρήσεις θα σερβιριστούν στο πιάτο της Λευκωσίας στο όνομα μιας δήθεν «ρεαλιστικής λύσης» που ράβεται στα μέτρα της Τουρκίας;<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θέατρο σκιών στην Κύπρο: Ο Γκουτέρες μοιράζει «αλληλεγγύη», ίσες αποστάσεις και χαριεντίσματα με το ψευδοκράτος.

Οι ανέξοδες υποσχέσεις του ΓΓ του ΟΗΕ, το νέο τουρκικό αφήγημα περί «ρεαλιστικής μεθοδολογίας» από τον Έρχιουρμαν και το αποψινό δείπνο όπου...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία ως το στρατηγικό ασφαλές καταφύγιο της Χαμάς.

<img height="116" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2020/09/muslim-brotherhood-turkey-630x366.jpg" width="758" /><br /><br />Μετά την υποβάθμιση της στρατιωτικής υποδομής της οργάνωσης στη Γάζα, η εξωτερική της ηγεσία έχει εδραιωθεί στην Κωνσταντινούπολη, εγείροντας νέα ερωτήματα σχετικά με τον ρόλο της Τουρκίας και τη στρατηγική της Δύσης κατά της τρομοκρατίας.<br /><br />(Ιερουσαλημικό Κέντρο Ασφάλειας και Εξωτερικών Υποθέσεων): Η Χαμάς έχει μετατοπίσει το οργανωτικό της κέντρο βάρους στην Τουρκία, ανατρέποντας μια τάση ετών μείωσης της παρουσίας της εκεί, σύμφωνα με δημοσίευμα της 9ης Ιουλίου της εφημερίδας Asharq Al-Awsat με έδρα το Λονδίνο, η οποία επικαλείται πηγές της Χαμάς.<br /><br />Οι πρόσφατες συναντήσεις, οι οργανωτικές επιχειρήσεις και οι δημόσιες δηλώσεις της Χαμάς δείχνουν όλες ότι η Τουρκία διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στις δραστηριότητές της.<br /><br />Τααυτόχρονα, η Χαμάς εξέδωσε δηλώσεις με τις οποίες καταδικάζει δύο τρομοκρατικές επιθέσεις στη Συρία και εκφράζει την αλληλεγγύη της προς τα θύματα, μια κίνηση που ερμηνεύτηκε ευρέως ως μέρος της προσπάθειάς της να δημιουργήσει στενότερους δεσμούς με τη νέα ηγεσία της χώρας υπό τον Πρόεδρο Αχμέντ αλ-Σαράα.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η σαφέστερη ένδειξη της αυξανόμενης εξάρτησης της Χαμάς από την Τουρκία ήταν η απόφασή της να πραγματοποιήσει τις εσωτερικές εκλογές του κινήματος για τον επικεφαλής του Πολιτικού της Γραφείου στην Κωνσταντινούπολη τον περασμένο Μάιο.<br /><br />Η ψηφοφορία έληξε χωρίς καθαρό νικητή, και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε επαναληπτικός γύρος μεταξύ του Χαλέντ Μασάαλ και του Χαλίλ αλ-Χάγια, με τον αλ-Χάγια να γίνεται ο νέος ηγέτης της Χαμάς. <a href="https://www.tribune.gr/world/news/article/952536/i-toyrkia-os-to-stratigiko-asfales-katafygio-tis-chamas.html"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><div><br /><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Η Τουρκία ως το στρατηγικό ασφαλές καταφύγιο της Χαμάς.

Μετά την υποβάθμιση της στρατιωτικής υποδομής της οργάνωσης στη Γάζα, η εξωτερική της ηγεσία έχει εδραιωθεί στην Κωνσταντινούπολη, εγείροντα...

Διαβάστε την συνέχεια

Eurostat: Φτώχεια για τα ελληνικά νοικοκυριά. Μειώνονται τα εισοδήματα, εξανεμίζονται οι αποταμιεύσεις, καταρρέουν οι επενδύσεις.

<img height="111" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2014/03/krisi-630x349.jpg" width="756" /><br /><br />Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η εικόνα που αποτυπώνουν τα στοιχεία της Eurostat για το πρώτο τρίμηνο του 2026, καθώς τα ελληνικά νοικοκυριά συγκαταλέγονται στους μεγάλους χαμένους της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε όρους εισοδήματος, αποταμίευσης και επενδύσεων.<br /><br />Σύμφωνα με τα στοιχεία, η Ελλάδα κατέγραψε τη δεύτερη μεγαλύτερη μείωση του μεικτού διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών στην ΕΕ (-2,5%), πίσω μόνο από τη Ρουμανία.<br /><br />Ακόμη πιο αρνητική είναι η εικόνα στο πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα, μετά την επίδραση του πληθωρισμού, όπου η χώρα εμφανίζει τη χειρότερη επίδοση μεταξύ των κρατών-μελών, με πτώση 3,65%.<br /><br />Παρά τη συρρίκνωση των εισοδημάτων, η ιδιωτική κατανάλωση αυξήθηκε κατά 1,2%, στοιχείο που, σύμφωνα με την ανάλυση των δεδομένων, υποδηλώνει ότι πολλά νοικοκυριά συνεχίζουν να καλύπτουν τις βασικές τους ανάγκες αντλώντας χρήματα από τις αποταμιεύσεις τους ή άλλες πηγές χρηματοδότησης.<br /><br />Την ίδια ώρα, η Ελλάδα καταγράφει τη δεύτερη μεγαλύτερη επιδείνωση στην αποταμίευση των νοικοκυριών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ η εικόνα στις επενδύσεις είναι ακόμη πιο δυσμενής.<br /><br />Ο δείκτης επενδύσεων των νοικοκυριών σημείωσε τη μεγαλύτερη μείωση μεταξύ όλων των κρατών-μελών, ενώ οι επενδύσεις σε πάγιο κεφάλαιο -που αφορούν κυρίως αγορά ή ανακαίνιση κατοικιών- υποχώρησαν κατά 11,8% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, επίδοση που αποτελεί τη χειρότερη στην Ευρώπη.<br /><br />Τα στοιχεία της Eurostat σκιαγραφούν μια οικονομική πραγματικότητα όπου τα ελληνικά νοικοκυριά βλέπουν το πραγματικό τους εισόδημα να υποχωρεί, περιορίζουν δραστικά τις επενδύσεις τους και καταναλώνουν περισσότερα από όσα εισπράττουν, σε μια περίοδο που το υψηλό κόστος ζωής και η στεγαστική κρίση εξακολουθούν να ασκούν έντονες πιέσεις στον οικογενειακό προϋπολογισμό.<br /><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Eurostat: Φτώχεια για τα ελληνικά νοικοκυριά. Μειώνονται τα εισοδήματα, εξανεμίζονται οι αποταμιεύσεις, καταρρέουν οι επενδύσεις.

Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η εικόνα που αποτυπώνουν τα στοιχεία της Eurostat για το πρώτο τρίμηνο του 2026, καθώς τα ελληνικά νοικοκυριά συ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Κατάρ διοχετεύει εκατομμύρια για να διαμορφώσει τις απόψεις των νεαρών Αμερικανών για το Ισραήλ.

<img height="126" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/07/AJ-630x397.jpg" width="757" /><br /><br />Οι ψηφιακές πλατφόρμες του Αλ Τζαζίρα έχουν γίνει ένας κεντρικός βραχίονας της εκστρατείας ήπιας ισχύος της Ντόχα, αναμειγνύοντας ιογενή (viral) Μέσα Ενημέρωσης με πολιτικά μηνύματα που στοχεύουν σε δυτικά ακροατήρια.<br /><br />Το κρατικά χρηματοδοτούμενο δίκτυο Αλ Τζαζίρα του Κατάρ χρησιμοποιεί τις ψηφιακές του θυγατρικές για να διαμορφώσει το πώς οι νεαροί Αμερικανοί κατανοούν το Ισραήλ, τη Γάζα και την ευρύτερη Μέση Ανατολή, σύμφωνα με δημόσια ακαδημαϊκά/επίσημα αρχεία και παρακολούθηση μέσων ενημέρωσης των διαδικτυακών πλατφορμών του δικτύου.<br /><br />Στο επίκεντρο αυτής της προσπάθειας βρίσκεται το AJ+, η μάρκα βίντεο του Αλ Τζαζίρα με προτεραιότητα στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, που ξεκίνησε το 2014 για να προσεγγίσει νεότερα ακροατήρια σε πλατφόρμες όπως το Ίνσταγκραμ, το ΤικΤοκ, το ΓιουΤιουμπ, το Φέισμπουκ και το «X».<br /><br />Το εγχείρημα χτίστηκε για σύντομο, κοινοποιήσιμο περιεχόμενο ακτιβιστικού ύφους, συχνά πλαισιώνοντας το Ισραήλ μέσα από τη γλώσσα της αποικιοκρατίας, της καταπίεσης και της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.<br /><br />Το δίκτυο παρουσιάζεται ως ανεξάρτητη δημοσιογραφία. Όμως το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ κατέληξε το 2020 στο συμπέρασμα ότι το AJ+ απαιτούνταν να εγγραφεί βάσει του Νόμου περί Εγγραφής Ξένων Πρακτόρων (FARA), διαπιστώνοντας ότι το Δίκτυο Μέσων Ενημέρωσης Αλ Τζαζίρα ελεγχόταν και χρηματοδοτούνταν από το Κατάρ και ότι το AJ+ ενεπλάκη σε πολιτική δραστηριότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες εκ μέρους μιας αλλοδαπής Αρχής.<br /><br />Ο χαρακτηρισμός αυτός τοποθέτησε την πλατφόρμα σε μια κατηγορία πιο κοντά σε δραστηριότητα ξένης επιρροής παρά σε συνηθισμένα εγχώρια μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Για τους κριτικούς, αυτή η διάκριση είναι κεντρική: Το AJ+ δεν είναι απλώς ένα ακόμη διαδικτυακό ειδησεογραφικό Μέσο που ανταγωνίζεται για κλικς, αλλά μέρος ενός κρατικά υποστηριζόμενου συστήματος επικοινωνίας που χρηματοδοτείται από μία από τις πλουσιότερες κυβερνήσεις του κόσμου.<br /><br />Το Κατάρ έχει επενδύσει σε μεγάλο βαθμό παγκοσμίως στην άσκηση επιρροής μέσω των μέσων ενημέρωσης, της εκπαίδευσης, της διπλωματίας και των πολιτιστικών ιδρυμάτων.<br /><br />Αναφέρθηκε κατά την έναρξή του ότι το AJ+ διέθετε προϋπολογισμό που πιθανότατα ανερχόταν σε εκατομμύρια δολάρια, ενώ το ευρύτερο αμερικανικό δίκτυο επιρροής της Ντόχα, συμπεριλαμβανομένων των πανεπιστημιακών συνεργασιών και των προσπαθειών δημόσιας διπλωματίας, περιελάμβανε πολύ μεγαλύτερα ποσά με την πάροδο των ετών.<br /><br />Το ζήτημα του Ισραήλ παραμένει ένα από τα πιο σταθερά θεματικά μοτίβα του δικτύου.<br /><br />Το περιεχόμενο του AJ+ συχνά επικεντρώνεται στις παλαιστινιακές αφηγήσεις, κατηγορεί το Ισραήλ για συστημική κατάχρηση και δίνει περιορισμένη προσοχή στην τρομοκρατία της Χαμάς, τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου ή τις ένοπλες ομάδες που υποστηρίζονται από το Ιράν και διαμορφώνουν τη σύγκρουση.<br /><br />Η πλατφόρμα έχει επίσης αντιμετωπίσει αντιδράσεις. Το 2019, το Αλ Τζαζίρα έθεσε σε διαθεσιμότητα δύο υπαλλήλους του AJ+ αφού ένα βίντεο στην αραβική γλώσσα άφησε να εννοηθεί ότι οι Εβραίοι είχαν υπερβάλει για την κλίμακα του Ολοκαυτώματος, προκαλώντας διεθνή κατακραυγή.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι ένας ισχυρός και παραπλανητικός δίαυλος Μέσων Ενημέρωσης: μηνύματα χρηματοδοτούμενα από το Κατάρ, συσκευασμένα για τους Δυτικούς προοδευτικούς, που παραδίδονται απευθείας στα τηλέφωνα των Αμερικανών φοιτητών.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Κατάρ διοχετεύει εκατομμύρια για να διαμορφώσει τις απόψεις των νεαρών Αμερικανών για το Ισραήλ.

Οι ψηφιακές πλατφόρμες του Αλ Τζαζίρα έχουν γίνει ένας κεντρικός βραχίονας της εκστρατείας ήπιας ισχύος της Ντόχα, αναμειγνύοντας ιογενή (vi...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία σε ρόλο “κακομαθημένου παλιόπαιδου”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTPqjFKy8a80JY1iqyP0mdSsHkJ5IDWeLNR_q2tDNMV_g&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="417" data-original-width="733" height="88" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTPqjFKy8a80JY1iqyP0mdSsHkJ5IDWeLNR_q2tDNMV_g&s=10" width="787" /></a></div><div><br /></div>Του<b> Ζαχαρία Μίχα</b><br />Η ίδρυση τουρκικής Ταξιαρχίας Πεζοναυτών με έδρα την Ίμβρο αποτελεί άλλη μια απόδειξη της ασυνέπειας της Άγκυρας και αποδεικνύει πόσο σαθρό είναι το ιδεολόγημα των «ήρεμων νερών». Παράλληλα όμως, αναδεικνύει άλλη μια αντίφαση της σύγχρονης Τουρκίας.<br /><br />Πίσω από την «αυτοκρατορική πολιτική» που προσπαθεί να υλοποιήσει σε όλα τα μέτωπα, δεν μπορεί να συγκαλύψει το κλασικό σύνδρομο καταδίωξης που την κατατρύχει, με αποτέλεσμα όλα να καταλήγουν σε έναν φαύλο κύκλο, υπονομεύοντας στην πράξη κάθε δυνατότητα συνεννόησης με οποιονδήποτε. Πολλώ δε μάλλον όταν αυτό το σύνδρομο καταδίωξης είναι αποτέλεσμα της αντίδρασης των γειτόνων της στις τουρκικές πρωτοβουλίες και στις μη φιλικές αναφορές στο επίπεδο της ρητορικής.<br /><br />Σύμφωνα με τον αντιστράτηγο ε.α. Καμπουρίδη, τυπικά, η ίδρυση της ταξιαρχίας καταδρομών στην Ίμβρο δικαιολογείται από την ανάγκη ελέγχου των Στενών των Δαρδανελίων, αλλά και τον έλεγχο περιοχής εγκατάστασης θαλασσίου πάρκου στην περιοχή του βορείου Αιγαίου. Σε αυτά θα πρέπει να προστεθεί και η ίδρυση Αμφίβιου Σώματος Στρατού στο Τσανάκκαλε. Κάπου εκεί οι μάσκες πέφτουν.<br /><br />Κι όλα αυτά, σε συνάφεια με την πάγια τουρκική επιδίωξη να αποτρέψουν την αμυντική ενίσχυση των ελληνικών νησιών του ανατολικού Αιγαίου. Ως γνωστόν, η Άγκυρα επικαλείται το επιχείρημα ότι τα νησιά πρέπει να είναι αποστρατιωτικοποιημένα. Στόχος της είναι, στην κατάλληλη ευκαιρία, η εισβολή της να καταστεί ευκολότερη. Ας μην ξεχνάμε ότι μέχρι πρόσφατα, οι απειλές ήταν ευθύτατες από την τουρκική κυβέρνηση, ιδίως από τον εταίρο του Ερντογάν, Ντεβλέτ Μπαχτσελί (MHP).<br /><br />Ο Καμπουρίδης ορθότατα συσχετίζει την ίδρυση ταξιαρχίας με το περίφημο «Σχέδιο Βαριοπούλα» (2010) που αφορούσε ανατροπή του Ερντογάν από τους ακόμα τότε ισχυρούς στρατιωτικούς. Εκείνο το σχέδιο πρόβλεπε ότι αποστολή του 5ου Συντάγματος Καταδρομών της Ίμβρου θα ήταν η διείσδυση και κατάληψη της περιοχής του αεροδρομίου της Αλεξανδρούπολης!<br /><br />Ευρασιατικές προτιμήσεις και η δυσμενής πραγματικότητα<br /><br />Παρακολουθώντας, όμως, συνολικότερα την τουρκική στάση σε όλη τη συνοριακή γραμμή, πέραν δηλαδή των ελληνοτουρκικών, παρατηρείται μια γενικευμένη «στρατιωτικοποίηση». Η σύγχρονη Τουρκία δεν αισθάνεται ασφαλής. Κοιτώντας προς όλες τις κατευθύνσεις διακρίνει εχθρούς.<br /><br />Η ανασφάλεια αυτή δείχνει να ενταφιάζει, προς το παρόν έστω, τα ευρασιατικά όνειρα του καθεστώτος Ερντογάν. Η επιθυμία του οδηγούσε στη διεκδίκηση της συμμετοχής ως ίσος προς ίσον στο μεγάλο παιχνίδι της Ευρασίας και στο σύστημα ισορροπίας ισχύος που θα μοίραζε την τράπουλα στην ευρύτερη περιοχή. Οι σύγχρονες συρράξεις σε Ουκρανία και Ιράν, όμως, ανέδειξαν τις τουρκικές αδυναμίες και σηματοδότησαν μια στροφή προς το δυτικό μαντρί.<br /><br />Είναι καταφανές, ότι η Τουρκία προσβλέπει στο ΝΑΤΟ για να παρεμβληθεί ανάμεσα στην ίδια και δυο χώρες: Η πρώτη είναι η Ρωσία, όπου τα όρια της διαφημισμένης σαν «στρατηγικής» σχέσης Μόσχας-Άγκυρας έχουν πλέον φανεί. Η δεύτερη χώρα είναι το Ισραήλ. Και στις δυο περιπτώσεις βέβαια, οι τουρκικές ενέργειες έχουν προκαλέσει την όξυνση στις διμερείς σχέσεις και συνακόλουθα την όξυνση του προαναφερθέντος συνδρόμου καταδίωξης.<br /><br />Στη δε περίπτωση του Ισραήλ, με περισσή νεοοθωμανική αλαζονεία, ο Ερντογάν απειλεί με εισβολή και κατάληψη της Ιερουσαλήμ, γυρίζοντας τον κόσμο στο Μεσαίωνα! Μοιάζει να προσπαθεί με κάθε τρόπο να αντιγράψει το προηγούμενο των σχέσεων Ισραήλ-Ιράν, ενδεχομένως ποντάροντας στο υπερατλαντικό… σύνδρομο της «αναντικατάστατης Τουρκίας», το οποίο δεν θα επιτρέψει τη στοχοποίησή της από τη Δύση, όπως συνέβη με το Ιράν!<br /><br />Η παρεμβολή του ΝΑΤΟ –πιστεύουν αρκετοί στην Τουρκία– θα δημιουργήσει ένα πλαίσιο ασφαλείας εντός του οποίου θα συνυπάρχει το «μη πόλεμος» με μια εμπρηστική ρητορική που αποφέρει στον Ερντογάν σημαντικά οφέλη στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό, αφυπνίζοντας τα αντισημιτικά αντανακλαστικά του μέσου Τούρκου.<br /><br />Το καθεστώς Ερντογάν, η «εκλεγμένη δικτατορία», που καταλύει κάθε μέρα τους στοιχειώδεις δημοκρατικούς κανόνες, ακολουθεί τον δικό του δρόμο στο σύγχρονο διεθνές περιβάλλον. Ελπίζει ότι ο σκληρός έλεγχος της χώρας θα εξασφαλίζει ευελιξία και θα την οδηγήσει αυτή τη φορά στην πλευρά των κερδισμένων, όταν θα έχουν οριστικοποιηθεί οι νέες πλανητικές ισορροπίες…<br /><br />Η Τουρκία διακατέχεται από το σύνδρομο καταδίωξης, αναμεμειγμένο μάλιστα με ένα αίσθημα «ιστορικής αδικίας». Ταυτόχρονα, τα αξιοποιεί πολιτικά κυρίως με το βλέμμα στραμμένο στο εσωτερικό της χώρας. Πρόκειται για δοκιμασμένη μέθοδο συσπείρωσης της τουρκικής κοινωνίας γύρω από την εξουσία.<br /><br />Η συμπεριφορά όμως της Τουρκίας παροξύνει το δίλημμα ασφαλείας των γειτόνων της, παράγοντας περιφερειακή αστάθεια. Σε έναν βαθμό, αυτό είναι επιθυμητό από την Άγκυρα, αφού παραμένει στο κέντρο της προσοχής κυρίως από την πλευρά του ΝΑΤΟ και ειδικά των Αμερικανών.<br /><br />Μπαίνοντας στη μέση, ώστε να αποτραπεί κάποια ανάφλεξη μεταξύ τύποις συμμάχων, η Τουρκία μοιάζει σαν το κακομαθημένο παλιόπαιδο που βρίζει και προκαλεί τους πάντες, αλλά ξέρει ότι στο τέλος θα παρεμβληθεί ο Αμερικανός «μπαμπάς» για να αποτρέψει τις συνέπειες που συνήθως έχει αυτή η συμπεριφορά στους δρόμους…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία σε ρόλο “κακομαθημένου παλιόπαιδου”.

Του Ζαχαρία Μίχα Η ίδρυση τουρκικής Ταξιαρχίας Πεζοναυτών με έδρα την Ίμβρο αποτελεί άλλη μια απόδειξη της ασυνέπειας της Άγκυρας και αποδε...

Διαβάστε την συνέχεια

Οργή Καραμανλή: Η σιωπή του Μαξίμου στις δηλώσεις Στουρνάρα πυροδοτεί νέα ρήξη. Πιο κοντά στον Σαμαρά

<img height="99" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/bb5c884ba5c914dbefd271704494d177_XL.jpg?v=3" width="759" /><br /><br /><div>Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δείχνει ότι θέλει να κόψει οριστικά τις γέφυρες με τους πρώην πρωθυπουργούς εκτιμώντας ότι ο μεν Σαμαράς έχει πάρει τις αποφάσεις του, ο δε Καραμανλής δεν έχει την επιρροή που πιστεύουν κάποιοι ότι έχει στο κομματικό ακροατήριο της σημερινής ΝΔ<br /><br />Τελικά εκεί στο Μαξίμου - και όχι μόνο - κάνουν ότι μπορούν για να επαναφέρουν σε... εργοστασιακές ρυθμίσεις το δίδυμο των πρώην πρωθυπουργών, Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά.<br />Διότι δεν εξηγείται το αμόκ κατά της διακυβέρνησης Καραμανλή, ούτε από τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας Γιάννη Στουρνάρα, ούτε φυσικά τα υπονοούμενα για την απουσία του Κώστα Καραμανλή από τη δεξίωση στο Προεδρικό Μέγαρο.<br /><br />Μπηχτές από το σύστημα<br /><br />Το σύστημα του Μαξίμου ρίχνει μπηχτές στον πρώην πρωθυπουργό, αφήνοντας υπόνοιες ότι συντάχθηκε με τους απόντες από την αντιπολίτευση, παρά το γεγονός ότι γνωρίζουν ότι ο Κ. Καραμανλής δεν πήγε σε δεξίωση στο Προεδρικό επί της ουσίας από τότε που έπαψε να είναι πρωθυπουργός και φυσικά ούτε επί προεδρίας Παυλόπουλου.<br />Άρα οι διαρροές στοχοποίησης δείχνουν τον εκνευρισμό του Μαξίμου, για άλλη μια φορά, παρά το ότι θεωρητικά επιχειρήθηκε μια προσέγγιση του πρώην πρωθυπουργού από υψηλόβαθμα στελέχη της ΝΔ, με στόχο να κλείσουν το «μέτωπο» με την Παναγή Κυριακού, όπου και το γραφείο του Κώστα Καραμανλή.<br /><br />Νέος γύρος αντιπαράθεσης<br /><br />Εκείνο όμως που πυροδότησε το νέο γύρο έκρηξης του πρώην πρωθυπουργού, αλλά και αρκετών καραμανλικών και μη βουλευτών της ΝΔ ήταν το ότι ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννης Στουρνάρας έριξε όλες τις ευθύνες για τη χρεοκοπία της χώρας στην κυβέρνηση της ΝΔ.<br />Όπως χαρακτηριστικά είπε αναφερόμενος στο πως οδηγηθήκαμε στα Μνημόνια: «Θέλω να πιστεύω ότι τα παθήματα γίνανε μαθήματα, να μην ξαναζήσουμε καταστάσεις της πρώτης πενταετίας – δεκαετίας του 2000 και του πρώτου εξαμήνου του 2015.<br />Τότε ακολουθήθηκε μια δημοσιονομική επεκτατική πολιτική, που εκτίναξε το δημόσιο χρέος» είπε ο Στουρνάρας, ταυτίζοντας τον Καραμανλή με τον Τσίπρα, αλλά κυρίως δείχνοντάς τον ως υπεύθυνο της πολιτικής που οδήγησε στη χρεοκοπία της χώρας.<br /><br />Η σιωπή του Μαξίμου<br /><br />Αυτό ήταν που έκανε έξαλλο τον πρώην πρωθυπουργό, που ενοχλήθηκε από την μη αντίδραση του Μεγάρου Μαξίμου στα όσα είπε ο Στουρνάρας, συμφωνώντας ...με τη σιωπή του, μαζί με τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας.<br />Στην Παναγή Κυριακού πιστεύουν ότι είναι υποκριτική η προσπάθεια του Μαξίμου να τα ...βρουν με τον Καραμανλή, όταν την ίδια ώρα τορπιλίζουν την όποια συνεννόηση και ερμηνεύουν με λάθος τρόπο την σιωπή του πρώην πρωθυπουργού, ως δείγμα καλής θέλησης τον τελευταίο καιρό.<br />Δεν ήταν τυχαίο ότι στο πλαίσιο αυτής της άτυπης συμφωνίας, ο Κώστας Καραμανλής, δεν είχε τοποθετηθεί για μια σειρά από ζητήματα, παρά το ότι είχε δεχθεί εισηγήσεις για να εμφανιστεί δημόσια σε εκδήλωση ώστε να τοποθετηθεί για τα όσα έγιναν στην Άγκυρα και στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, αλλά και στην υπόθεση των σκανδάλων.<br /><br />Παραβίασαν το «μορατόριουμ»<br /><br />Φαίνεται ότι το Μαξίμου παραβίασε το «μορατόριουμ» πυροδοτώντας με τις διαρροές και με την κάλυψη που παρείχε στον Στουρνάρα ένα νέο αναμενόμενο κύκλο με συγκρουσιακό πρόσημο.<br />Τέτοιες κινήσεις λειτουργούν και πάλι ως...όχημα για την επαναφορά των σχέσεων Καραμανλή-Σαμαρά στην προ συνεδρίου εποχή που είχε οδηγήσει στις κοινές εμφανίσεις των δυο πρώην πρωθυπουργών και σε ομιλίες που είχαν ανάψει...φωτιές στην ηγεσία της ΝΔ.<br />Τα όσα γίνονται από πλευράς Μαξίμου είναι στην ουσία «δώρο» στο Μεσσήνιο πολιτικό την ώρα που βρίσκεται στην τελευταία φάση των δικών του σχεδιασμών , στα οποία μια σειρά από αναγνωρίσιμα στελέχη που βρίσκονταν και βρίσκονται κοντά στον Καραμανλή, ετοιμάζονται να στηρίξουν το κόμμα Σαμαρά.<br /><br />Δεν έχει....υποχρέωση<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης από τη μεριά του με τα όσα είπε στην τελευταία του συνέντευξη στο OPEN δείχνει ότι θέλει να κόψει οριστικά τις γέφυρες με τους πρώην πρωθυπουργούς εκτιμώντας, μετά από συμβουλές του περιβάλλοντός του, ότι ο μεν Σαμαράς έχει πάρει τις αποφάσεις του, ο δε Καραμανλής δεν έχει την επιρροή που πιστεύουν κάποιοι ότι έχει στο κομματικό ακροατήριο της σημερινής ΝΔ.<br />Ο πρωθυπουργός αναφερόμενος στις σχέσεις του με τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, πήρε σαφείς αποστάσεις.<br />Αφού δήλωσε ότι σέβεται όλους τους πρώην προέδρους της ΝΔ και τους πρώην πρωθυπουργούς, ξεκαθάρισε πως «ο καθένας είναι υπεύθυνος για τις δικές του απόψεις και για τον τρόπο με τον οποίο εκφράζεται», προσθέτοντας ότι: «Δεν έχω υποχρέωση να συμφωνώ σε όλα με τους πρώην πρωθυπουργούς. Η κυβέρνηση αυτή εξελέγη από τον ελληνικό λαό για να υλοποιήσει το πρόγραμμά της. Τελεία και παύλα».<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οργή Καραμανλή: Η σιωπή του Μαξίμου στις δηλώσεις Στουρνάρα πυροδοτεί νέα ρήξη. Πιο κοντά στον Σαμαρά

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δείχνει ότι θέλει να κόψει οριστικά τις γέφυρες με τους πρώην πρωθυπουργούς εκτιμώντας ότι ο μεν Σαμαράς έχει πάρει τι...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επιτυχημένη ιδιωτικοποίηση του υπουργείου Εξωτερικών στον Προκοπίου.

<img height="118" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/07/mitsotakis_financial_times-930x550.png" width="755" /><br /><br /><b>Νίκος Μιχαλόπουλος</b><br />Το διεθνές σήριαλ του Ιουλίου για την χώρα μας, έφτασε στο τέλος του με υπερήφανη νίκη των ελληνικών χρωμάτων.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα της κορυφαίας οικονομικής εφημερίδας στον κόσμο, των Financial Times της 15ης Ιουλίου, η Ελλάδα μπλόκαρε το νέο πακέτο μέτρων εναντίον της Ρωσίας γιατί θίγονταν τα συμφέροντα της εταιρίας του εφοπλιστή Προκοπίου.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/07/financial_times.png"><img height="178" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/07/financial_times.png" width="640" /></a><br /><br />Όπως ανέφερε το ρεπορτάζ, ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην ΕΕ δήλωσε στους ομολόγους του ότι οι σχεδιαζόμενες κυρώσεις θα μπορούσαν να «καταστρέψουν» την ελληνική εταιρεία Dynagas, που ανήκει στον Προκοπίου. Πρόκειται για την προβλεπόμενη απαγόρευση μεταφοράς ρωσικού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) προς τρίτες χώρες.<br /><br />Δύο ακόμη πηγές επιβεβαίωσαν στους Financial Times ότι η Αθήνα δεν στηρίζει το πακέτο ακριβώς εξαιτίας της Dynagas και έτσι Η Ελλάδα μετακινήθηκε από την «σωστή πλευρά της Ιστορίας» για χάρη του Έλληνα εφοπλιστή<br /><br />Τα 9 πλοία της Dynagas<br /><br />Η Dynagas διαθέτει 5 παγοθραυστικά πλοία μεταφοράς LNG κλάσης Arc7 και 4 Arc4, τα οποία απασχολούνται στο έργο Yamal LNG, μία από τις σημαντικότερες ενεργειακές αναπτύξεις της Ρωσίας στην Αρκτική. Σε περίπτωση επιβολής κυρώσεων, η εταιρεία θα αναγκαστεί να τα πουλήσει και η αξία πώλησης κάθε τέτοιου πλοίου ανέρχεται σε περίπου 300 εκατομμύρια δολάρια. Η εταιρία διαχειρίζεται συνολικά στόλο 27 πλοίων μεταφοράς φυσικού αερίου.<br /><br />Σύμφωνα με υπολογισμούς των Financial Times, που βασίζονται σε στοιχεία της Kpler, από τις αρχές του 2025 η Dynagas έχει μεταφέρει περισσότερους από 10 εκατομμύρια τόνους ρωσικού LNG.<br /><br />Πρόκειται για 144 ταξίδια που πραγματοποιήθηκαν με 11 πλοία. Ο Προκοπίου ελέγχει επίσης την εταιρεία μεταφοράς πετρελαίου Dynacom. Τα τελευταία τρία χρόνια, η εταιρεία αυτή έχει αποκομίσει τουλάχιστον 915 εκατομμύρια δολάρια από τη μεταφορά ρωσικού πετρελαίου, περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη ελληνική ναυτιλιακή εταιρεία.<br /><br />Να θυμίσουμε ότι το 2022 ολοκληρώθηκε η ιδιωτικοποίηση των στρατηγικής σημασίας Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, τα οποία πέρασαν στον έλεγχο της Milina Enterprises, εταιρείας συμφερόντων του Γιώργου Προκοπίου.<br /><br />Με τη συμφωνία αυτή, ο Έλληνας εφοπλιστής απέκτησε το μεγαλύτερο ναυπηγείο της χώρας και ένα από τα μεγαλύτερα της Μεσογείου, το οποίο διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες δεξαμενές ξηράς (dry dock) στην Ευρώπη, εγκαταστάσεις για την κατασκευή και επισκευή μεγάλων εμπορικών πλοίων, καθώς και εξειδικευμένες υποδομές για τη ναυπήγηση, συντήρηση και επισκευή πολεμικών πλοίων και υποβρυχίων.<br /><br />Έπειτα «ιδιωτικοποιήθηκε» στον εφοπλιστή και ο μέχρι πρότινος υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης.<br /><br />Ο υπουργός Ναυτιλίας των Σαμαρά και Μητσοτάκη (παραιτήθηκε τον Σεπτέμβριο 2023 λίγες ημέρες μετά τη δολοφονία του Αντώνη Καργιώτη στο λιμάνι του Πειραιά από μέλη του πληρώματος του πλοίου Blue Horizon) ανέλαβε Διευθύνων Σύμβουλος (CEO) των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά τον Μάιο του 2024, ενώ έχει εμφανιστεί ακόμη και ως Πρόεδρος καθώς και ως Αντιπρόεδρος της εταιρείας.<br /><br />Τώρα προχωρήσαμε σε άλλη μια επιτυχημένη ιδιωτικοποίηση στον κ Προκοπίου, μόλις ιδιωτικοποιήσαμε την εξωτερική μας πολιτική.<br /><br />Το ελληνικό βέτο ανέστειλε την υιοθέτηση του 21ου πακέτου κυρώσεων της ΕΕ, το οποίο περιλάμβανε πρόσθετα μέτρα κατά ρωσικών τραπεζών, πλατφορμών κρυπτονομισμάτων και επιχειρήσεων της αμυντικής βιομηχανίας, καθώς και μηχανισμό για τη μείωση του πλαφόν στην τιμή του ρωσικού πετρελαίου.<br /><br />Φυσικά η μεγάλη, ξαφνική και για τους λάθος λόγους η μετατόπιση της εξωτερικής μας πολιτικής έφερε αντιδράσεις.<div><a href="https://www.militaire.gr/i-epitychimeni-idiotikopoiisi-toy-ypoyrgeioy-exoterikon-ston-prokopioy/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η επιτυχημένη ιδιωτικοποίηση του υπουργείου Εξωτερικών στον Προκοπίου.

Νίκος Μιχαλόπουλος Το διεθνές σήριαλ του Ιουλίου για την χώρα μας, έφτασε στο τέλος του με υπερήφανη νίκη των ελληνικών χρωμάτων. Σύμφωνα με...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Δένδιας και το σενάριο παράδοσης των S-300 στην Ουκρανία έναντι ανταλλάγματος.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-07/s300-crete.jpg?itok=oHDZu6Sn" /><br /><br />Όσο και καλοί πύραυλοι και αν είναι οι S-300 στην Κρήτη η ουσία είναι ότι χωρίς τεχνική υποστήριξη και ανταλλακτικά σύντομα θα καταστούν ανενεργοί και αυτό θα είναι "τρύπα" στην ελληνική αεράμυνα<br /><br />Ηπρόσφατη δήλωση Δένδια για τους S-300, φέρνει ξανά στην επιφάνεια το απολύτως υπαρκτό σενάριο πώλησης τους, ή παράδοσης τους στην Ουκρανία για παράδειγμα, έναντι σοβαρού ανταλάγματος για την χώρα μας.<br /><br />Ο κ. Δένδιας ανακοίνωσε προχθές και το τυπικό τέλος των S-300 παραδεχόμενος ότι «δεν είναι απαρχαιωμένο αλλά έχει ήδη και από την παραγωγό χώρα αντικατασταθεί με νεότερο σύστημα. Αποτελεί για την ώρα τμήμα του οπλοστασίου μας, αλλά θα μου επιτρέψετε να το περιγράψω ως απερχόμενο τμήμα του οπλοστασίου μας».<br /><br />Απέφυγε να πει ότι το «τελειώνουμε» επειδή είναι ρωσικό οπλικό σύστημα, αλλά η ουσία είναι ότι χωρίς τεχνική υποστήριξη και ανταλλακτικά σύντομα θα καταστούν ανενεργοί και αυτό θα είναι " τρύπα" στην ελληνική αεράμυνα. <br /><br />Οι κυρώσεις στην Ρωσία καθιστούν επιτακτική ανάγκη να αποφασίσει η ελληνική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία την επόμενη ημέρα για τους S-300, και τα α/α συστήματα Tor-M1, αλλα και το κινητό σύστημα μικρού βεληνεκούς Osa-AK/AKM που υπηρετούν στην χώρα μας, αφού δεν επιτρέπεται από την δύση καμία αμυντική σχέση με την Ρωσία.<br /><br />Ο κίνδυνος να ξεμείνουμε με ανενεργά σοβαρά οπλικά συστήματα στα χέρια μας είναι κάτι παραπάνω από υπαρκτή και η λύση είναι η πώληση τους σε άλλη χώρα.<br /><br />Μπορεί η πώληση των S-300 για παράδειγμα στην Ουκρανία, να απαιτεί την ρωσική έγκριση σύμφωνα με απαλιότερη διακρατική συμφωνία με την Μόσχα, αλλά οι Ένοπλες Δυνάμις μας κινδυνεύουν να μείνουν με " άχρηστα" οπλικά συστήματα στα χέρια τους, μετά απο κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα.<br /><br />Πάνω και πέρα από όλα είναι το συμφέρον της χώρας μας και των ισχυρών Ενόπλων μας Δυνάμεων, οι οποίες έχουν να αντιμετωπίσουν μια Τουρκία η οποία εξοπλίζεται συνεχώς με φρενήρεις ρυθμούς και μας απειλεί ήδη με την περιβόητη " Γαλάζια Πατρίδα".<br /><br />Σε αυτά τα θέματα δεν χωρούν συμφωνίες και χαρτιά τα οποία έχουν ξεπεραστεί στην πράξη, ούτε πολιτικές αποφάσεις μεσοβέζικου τύπου.<br /><br />Η τουρκική εναέρια απειλή είναι κάτι παραπάνω από υπαρκτή στο Αιγαίο, για αυτό απαιτείται και η παρουσία ισχυρών και εξελιγμένων οπλικών συστημάτων από πλευράς μας, τα οποία θα είναι λειτουργικά 1000%, χωρίς καμία έκπτωση σε αυτό.<br /><br />Τα χιλιάδες τουρκικά drones, όλων των τύπων, τα νέα μαχητικά αεροσκάφη Eurofighter της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας ( που θα παραληφθούν), απαιτούν εδώ και τώρα ελληνικά αντιαερπορικά πυραυλικά συστήματα αιχμής για την αντιμετώπιση τους.<br /><br />Απαιτούν, διασύνδεση με τα υπόλοιπα α/α συστήματα της χώρας μας, αλλά και με όλων των τύπων τα μαχητικά αεροσκάφη που ήδη διαθέτει η Πολεμική μας Αεροπορία που αγωνίζεται 24ώρες το 24ωρο για να φυλάξει το Αιγαίο, στο οποίο η Άγκυρα θέλει εναγωνίως να εφαρμώσει την περιβόητη "Γαλάζια Πατρίδα".<br /><br />Όταν λοιπόν θα πέσει η πρώτη "ντουφεκιά" στο ελληνικό Αρχιπέλαγος, (διότι όσο και αν λένε πολλοί ή επιχειρούν να μιλούν για συμμάχους και ΝΑΤΟ κά), αυτή θα πέσει, θα πρέπει να είμαστε πανέτοιμοι και κυρίως ετοιμοπόλεμοι σε όλα τα οπλικά μας συστήματα, για να δώσουμε το μάθημα που ζητούν από το 2020 οι Τούρκοι.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Δένδιας και το σενάριο παράδοσης των S-300 στην Ουκρανία έναντι ανταλλάγματος.

Όσο και καλοί πύραυλοι και αν είναι οι S-300 στην Κρήτη η ουσία είναι ότι χωρίς τεχνική υποστήριξη και ανταλλακτικά σύντομα θα καταστούν ανε...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι στρατηγοί «φρέναραν» τον Τραμπ: Τέλος οι βομβαρδισμοί στον Ορμούζ ή προετοιμασία για γενικευμένο πόλεμο;

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/geo-1-768x433.jpg" width="751" /><br /><br /><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Ο επικεφαλής της CENTCOM, ναύαρχος Μπραντ Κούπερ, φέρεται να εισηγήθηκε την αναστολή των αμερικανικών πληγμάτων, κρίνοντας ότι η επιχείρηση είχε εξαντλήσει τους άμεσους στόχους της. Η έλλειψη αντιαεροπορικών πυραύλων, οι διαπραγματεύσεις Ιράν–Ομάν και το σχέδιο διεθνούς ναυτικής δύναμης διαμορφώνουν μια εύθραυστη παύση, πίσω από την οποία παραμένει ανοιχτό το σενάριο μεγάλης κλιμάκωσης.<br /><br />Ένα παρασκηνιακό στρατιωτικό «φρένο» φαίνεται ότι επηρέασε καθοριστικά την απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αναστείλει, τουλάχιστον προσωρινά, τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς κατά ιρανικών στόχων γύρω από τα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Ο ανώτατος διοικητής των αμερικανικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή, ναύαρχος Μπραντ Κούπερ, εισηγήθηκε τον τερματισμό της συγκεκριμένης φάσης της αεροπορικής εκστρατείας, εκτιμώντας ότι είχε πλέον φτάσει στα όρια της επιχειρησιακής της αποτελεσματικότητας.<br /><br />Σύμφωνα με δύο πηγές που γνωρίζουν τη θέση του και μίλησαν στο Axios, ο επικεφαλής της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ – CENTCOM υποστήριξε ότι οι δύο εβδομάδες εντατικών πληγμάτων είχαν ήδη αποδυναμώσει σημαντικά την ικανότητα του Ιράν να επιτίθεται σε εμπορικά πλοία, ενώ οι περισσότεροι από τους στόχους που είχαν επιλεγεί για τη συγκεκριμένη επιχείρηση είχαν πλέον καταστραφεί ή εξαντληθεί.<br /><br />Η εισήγηση δεν συνιστούσε γενική αντίθεση σε έναν πόλεμο με το Ιράν. Αντίθετα, έθετε στην πολιτική ηγεσία ένα πολύ πιο δύσκολο δίλημμα:<br /><br />είτε σταματήστε τώρα, είτε προχωρήστε σε μεγάλη και συνολική στρατιωτική κλιμάκωση.<br />Η πρώτη παύση έπειτα από δύο εβδομάδες βομβαρδισμών<br /><br />Για πρώτη φορά σε διάστημα δύο εβδομάδων, ο πρόεδρος Τραμπ διέταξε τις αμερικανικές δυνάμεις να μην πραγματοποιήσουν επιθέσεις κατά στόχων στη νότια ιρανική ακτή και στην περιοχή του Ορμούζ.<br /><br />Η απόφαση ελήφθη την Παρασκευή, έπειτα από σύσκεψη του Αμερικανού προέδρου με κορυφαίους συμβούλους και στρατιωτικούς αξιωματούχους, οι οποίοι του παρουσίασαν ένα νέο σχέδιο πληγμάτων.<br /><br />Μέχρι λίγες ώρες νωρίτερα, ο Τραμπ φερόταν να εξετάζει σοβαρά την επιστροφή σε επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας. Η στάση του άρχισε να μεταβάλλεται από το βράδυ της Πέμπτης και οριστικοποιήθηκε την Παρασκευή, μετά τις προειδοποιήσεις της στρατιωτικής ηγεσίας και την επανεκκίνηση των διπλωματικών επαφών<br /><br />Η παύση δεν αποτελεί επίσημη κατάπαυση του πυρός. Πρόκειται περισσότερο για μια κατάσταση «ηρεμίας έναντι ηρεμίας», κατά την οποία οι ΗΠΑ δεν βομβαρδίζουν και το Ιράν δεν πραγματοποιεί νέες επιθέσεις εναντίον αμερικανικών δυνάμεων ή περιφερειακών συμμάχων.<br /><br />Η προσωρινή σιωπή των όπλων, όμως, μπορεί να διακοπεί ανά πάσα στιγμή.<div><a href="https://www.pagenews.gr/2026/07/27/geopolitika/oi-stratigoi-frenaran-ton-tramp-telos-oi-bombardismoi-ston-ormouz-i-proetoimasia-gia-genikeumeno-polemo/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι στρατηγοί «φρέναραν» τον Τραμπ: Τέλος οι βομβαρδισμοί στον Ορμούζ ή προετοιμασία για γενικευμένο πόλεμο;

Κωστας Καλλιαντερης Ο επικεφαλής της CENTCOM, ναύαρχος Μπραντ Κούπερ, φέρεται να εισηγήθηκε την αναστολή των αμερικανικών πληγμάτων, κρίνοντ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η νέα αμε.ρικανική «εισβολή» στη Συρία δεν γίνεται με στρατό αλλά με δισεκατομμύρια

<img height="109" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/US-Syria-1-768x511.jpg" width="756" /><br /><br /><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Η Ουάσιγκτον εγκαταλείπει οριστικά τη στρατηγική των κυρώσεων και ανοίγει τον δρόμο στις αμερικανικές επενδύσεις στη μεταπολεμική Συρία. Το πρώτο Συριακο-Αμερικανικό Επιχειρηματικό Φόρουμ στη Δαμασκό δεν ήταν μια απλή οικονομική συνάντηση, αλλά η επίσημη έναρξη μιας νέας γεωπολιτικής στρατηγικής του Ντόναλντ Τραμπ. Στόχος δεν είναι μόνο η ανοικοδόμηση μιας χώρας που καταστράφηκε από τον πόλεμο, αλλά και ο περιορισμός της επιρροής της Ρωσίας, της Κίνας και του Ιράν στην καρδιά της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Από τις κυρώσεις στις επενδύσεις: Η μεγαλύτερη ανατροπή της αμερικανικής πολιτικής<br /><br />Για σχεδόν δύο δεκαετίες η αμερικανική πολιτική απέναντι στη Συρία στηριζόταν στην απομόνωση.<br /><br />Οι κυρώσεις, με κορυφαίο εργαλείο τον Caesar Act, απέκλεισαν τη Δαμασκό από το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, αποτρέποντας ξένες επιχειρήσεις και τράπεζες από κάθε σοβαρή οικονομική συνεργασία.<br /><br />Η κατάρρευση όμως του καθεστώτος Άσαντ στα τέλη του 2024 άλλαξε τα δεδομένα.<br /><br />Η κυβέρνηση Τραμπ προχώρησε σταδιακά:στην έκδοση ειδικών αδειών συναλλαγών,<br />στην άρση βασικών κυρώσεων,<br />στην κατάργηση του Caesar Act,<br />στην αφαίρεση εκατοντάδων προσώπων και εταιρειών από τις λίστες κυρώσεων,<br />ενώ προανήγγειλε ακόμη και την άρση του χαρακτηρισμού της Συρίας ως κράτους που υποστηρίζει την τρομοκρατία.<br /><br />Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες ανατροπές αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή μετά τον πόλεμο στο Ιράκ.<br /><br />Το πρώτο Business Forum ήταν η πραγματική πολιτική ανακοίνωση<br /><br />Το Syrian-American Business Forum που πραγματοποιήθηκε στη Δαμασκό δεν είχε ως μοναδικό αντικείμενο τις επενδύσεις.<br /><br />Στην πραγματικότητα αποτέλεσε την επίσημη επιβεβαίωση ότι η Ουάσιγκτον αλλάζει εργαλείο ισχύος.<br /><br />Αντί για στρατιωτική πίεση ή οικονομικό αποκλεισμό, επιλέγει <div>πλέον: επενδύσεις,<br />τραπεζική επανένταξη,<br />ενεργειακά συμβόλαια,<br />ιδιωτικά κεφάλαια,<br />χρηματοδότηση ανοικοδόμησης.<br /><br />Με άλλα λόγια, η οικονομία μετατρέπεται σε βασικό εργαλείο άσκησης γεωπολιτικής επιρροής.</div><div><br />Γιατί ο Τραμπ αλλάζει στρατηγική<br /><br />Η νέα πολιτική βασίζεται σε τρεις μεγάλους γεωστρατηγικούς στόχους.</div><div><br />1. Να περιοριστεί η Ρωσία και η Κίνα<br /><br />Παρότι η Μόσχα διατηρεί ακόμη τις στρατιωτικές της εγκαταστάσεις στη Χμεϊμίμ και στην Ταρτούς, η Ουάσιγκτον εκτιμά ότι η οικονομική παρουσία μπορεί να αποδειχθεί ισχυρότερη από τη στρατιωτική.<br /><br />Ταυτόχρονα επιδιώκει να περιορίσει την κινεζική διείσδυση στις υποδομές, στις τηλεπικοινωνίες και στις μεταφορές πριν αυτή αποκτήσει μόνιμο χαρακτήρα.</div><div><br />2. Να σταθεροποιηθεί η Συρία χωρίς νέα στρατιωτική εμπλοκή<br /><br />Η αμερικανική διοίκηση θεωρεί ότι μία οικονομικά λειτουργική Συρία μειώνει:τις προσφυγικές ροές,<br />την πιθανότητα επιστροφής του ISIS,<br />την περιφερειακή αποσταθεροποίηση.<br /><br />Με αυτόν τον τρόπο η οικονομική ανάπτυξη αντιμετωπίζεται ως εργαλείο ασφάλειας και όχι μόνο ως αναπτυξιακή πολιτική.<br /><br />3. Να δημιουργηθεί ένας νέος φιλοδυτικός άξονας στη Μέση Ανατολή<br /><br />Η Ουάσιγκτον συντονίζεται πλέον στενά με:την Τουρκία,<br />τη Σαουδική Αραβία,<br />το Κατάρ,<br />τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα,<br /><br />χώρες που ήδη χρηματοδοτούν μεγάλα έργα ανοικοδόμησης.<br /><br />Η αμερικανική παρουσία λειτουργεί ως πολιτική και χρηματοοικονομική «ομπρέλα», επιτρέποντας στις επενδύσεις να προχωρήσουν χωρίς τον φόβο δευτερογενών κυρώσεων.<br />216 δισ. δολάρια το στοίχημα της ανοικοδόμησης<br /><br />Η οικονομική διάσταση είναι τεράστια.<br /><br />Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας, η ανοικοδόμηση της Συρίας απαιτεί περίπου 216 δισ. δολάρια, ενώ άλλες μελέτες ανεβάζουν το συνολικό κόστος ακόμη και στα 400 δισ. δολάρια.<br /><br />Η ηλεκτροπαραγωγή εξακολουθεί να κινείται περίπου στο 20% των προπολεμικών επιπέδων, ενώ οι υποδομές αντιστοιχούν σε περισσότερο από το ένα τρίτο των συνολικών ζημιών της χώρας.<br /><br />Οι αμερικανικοί ενεργειακοί κολοσσοί επιστρέφουν<br /><br />Η νέα στρατηγική ανοίγει τον δρόμο και για την επιστροφή αμερικανικών εταιρειών ενέργειας.<br /><br />Η Chevron και η ConocoPhillips έχουν ήδη ξεκινήσει διερευνητικές επαφές με τη νέα συριακή κρατική πετρελαϊκή εταιρεία, εξετάζοντας πιθανές επενδύσεις στον ενεργειακό τομέα.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι η ενέργεια θα αποτελέσει το πρώτο μεγάλο πεδίο οικονομικού ανταγωνισμού στη μεταπολεμική Συρία.<br />Η Τουρκία είναι ο μεγάλος κερδισμένος – αλλά όχι ο μοναδικός<br /><br />Παρά την επιστροφή των Ηνωμένων Πολιτειών, η Τουρκία παραμένει μέχρι στιγμής ο ισχυρότερος οικονομικός παίκτης στη Συρία.<br /><br />Τουρκικές εταιρείες έχουν ήδη εξασφαλίσει συμβάσεις δισεκατομμυρίων δολαρίων σε έργα υποδομών, ενώ η Άγκυρα διατηρεί καθοριστική επιρροή τόσο στην ασφάλεια όσο και στην οικονομία της χώρας.<br /><br />Παράλληλα, Κατάρ, Σαουδική Αραβία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα χρηματοδοτούν μεγάλα έργα σε ενέργεια, λιμάνια, τουρισμό και τηλεπικοινωνίες.<br /><br />Η Ουάσιγκτον επιχειρεί πλέον να εξασφαλίσει ότι δεν θα μείνει εκτός του νέου οικονομικού χάρτη της Συρίας, διατηρώντας παράλληλα τον δυτικό έλεγχο απέναντι στη ρωσική και κινεζική επιρροή.<br /><br />Το Ισραήλ και το Ιράν παραμένουν οι μεγάλοι άγνωστοι<br /><br />Παρά την οικονομική επαναπροσέγγιση της Δύσης με τη Δαμασκό, οι γεωπολιτικές εκκρεμότητες παραμένουν.<br /><br />Το Ισραήλ συνεχίζει στρατιωτικές επιχειρήσεις σε συριακό έδαφος και διατηρεί δυνάμεις στη ζώνη ασφαλείας, ενώ το Ιράν καλείται να επαναπροσδιορίσει τη στρατηγική του μετά την απώλεια του διαδρόμου επιρροής που διέθετε επί καθεστώτος Άσαντ.<br /><br />Οι εξελίξεις αυτές σημαίνουν ότι, παρά τη νέα οικονομική δυναμική, η σταθερότητα της Συρίας εξακολουθεί να εξαρτάται από τις ευρύτερες ισορροπίες στη Μέση Ανατολή.<br />Το νέο αμερικανικό δόγμα για τη Συρία<br /><br />Το πρώτο Συριακο-Αμερικανικό Επιχειρηματικό Φόρουμ σηματοδοτεί κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια επενδυτική πρωτοβουλία. Αποτελεί την επίσημη μετάβαση της αμερικανικής στρατηγικής από την πολιτική των κυρώσεων στην πολιτική της οικονομικής επιρροής. Η κυβέρνηση Τραμπ επενδύει στην πεποίθηση ότι οι τράπεζες, οι ενεργειακές συμφωνίες, οι ιδιωτικές επενδύσεις και η ανοικοδόμηση μπορούν να αποδειχθούν αποτελεσματικότερα εργαλεία ισχύος από την απομόνωση και τις κυρώσεις. Το αν αυτό το φιλόδοξο γεωοικονομικό εγχείρημα θα περιορίσει τελικά τη ρωσική, κινεζική και ιρανική επιρροή ή θα δημιουργήσει έναν νέο κύκλο ανταγωνισμού στη Μέση Ανατολή, θα κριθεί τα επόμενα χρόνια, καθώς η Συρία μετατρέπεται ξανά σε έναν από τους σημαντικότερους γεωπολιτικούς και ενεργειακούς κόμβους της περιοχής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η νέα αμε.ρικανική «εισβολή» στη Συρία δεν γίνεται με στρατό αλλά με δισεκατομμύρια

Κωστας Καλλιαντερης Η Ουάσιγκτον εγκαταλείπει οριστικά τη στρατηγική των κυρώσεων και ανοίγει τον δρόμο στις αμερικανικές επενδύσεις στη μετ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Μπορεί να συμβεί αύριο το πρωί»: Η προειδοποίηση Ισραηλινού υπουργού για την Τουρκία και η συμμαχία με την Ελλάδα.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/Israel-Tourkia.jpg"><img height="86" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/Israel-Tourkia-1068x601.jpg" width="763" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Σενάριο για θερμό επεισόδιο στη θάλασσα</span></h3>Η αυξανόμενη ναυτική ισχύς της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και η κλιμάκωση της επιθετικής ρητορικής από την Άγκυρα προκαλούν έντονο προβληματισμό στο Ισραήλ, με το αμυντικό κατεστημένο της χώρας να εξετάζει ακόμη και την απόκτηση εξειδικευμένων αεροσκαφών ναυτικής περιπολίας P-8 Poseidon για την αντιμετώπιση των περιφερειακών απειλών.<div><br />Την ίδια στιγμή, οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι εκφράζουν φόβους ότι η οξυμένη αντιπαράθεση με την Τουρκία θα μπορούσε να οδηγήσει σε άμεση στρατιωτική εμπλοκή. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Υπουργού Υποθέσεων Διασποράς, Αμιχάι Τσίκλι, ο οποίος προειδοποίησε ανοιχτά: «Θα μπορούσε να υπάρξει άμεση επαφή με τον τουρκικό στρατό στη θάλασσα. Αυτό δεν είναι ένα απίθανο σενάριο, θα μπορούσε να συμβεί ακόμη και αύριο το πρωί».<br /><br />Στα «άκρα» οι σχέσεις Ισραήλ – Τουρκίας<br /><br />Παρόλο που το Ισραήλ συνεχίζει να θεωρεί το Ιράν και τους περιφερειακούς αντιπροσώπους του -τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ και τους Χούθι- ως τους κύριους εχθρούς του, οι σχέσεις με την Τουρκία βρίσκονται στο χαμηλότερο σημείο των τελευταίων δεκαετιών. Η κατάσταση χαρακτηρίζεται από αμοιβαίες κατηγορίες, αναστολή του εμπορίου και έναν εντεινόμενο στρατηγικό ανταγωνισμό.<br />Η Άγκυρα έχει καταδικάσει τη στρατιωτική εκστρατεία στη Γάζα και εξέδωσε εντάλματα σύλληψης για εγκλήματα πολέμου κατά του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου. Από την πλευρά του, ο Νετανιάχου έχει σκληρύνει τη στάση του απέναντι στην Τουρκία, ενώ παράλληλα εμβαθύνει τους δεσμούς με την Ελλάδα και την Κύπρο, δύο χώρες που διατηρούν μακροχρόνιες διαφορές με την Άγκυρα.<br />Η ένταση παραλίγο να μετατραπεί σε θερμό επεισόδιο στη θάλασσα νωρίτερα φέτος, όταν η Τουρκία απείλησε να συνοδεύσει με πολεμικά πλοία έναν στόλο ανθρωπιστικής βοήθειας προς τη Γάζα — ένα σχέδιο που εγκαταλείφθηκε μόνο μετά από έντονες διπλωματικές πιέσεις του Ισραήλ και των ΗΠΑ.<br /><br />Η ναυτική ανισορροπία και ο ρόλος της Ελλάδας<br /><br />Το Τελ Αβίβ παρακολουθεί στενά τη ραγδαία στρατιωτική επέκταση της Τουρκίας, αναγνωρίζοντας ότι το τουρκικό ναυτικό αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα και πιο ισχυρά στη المέση Ανατολή. Με περισσότερα από 10 ενεργά ντιζελοκίνητα υποβρύχια, την κατασκευή νέων μονάδων με σύστημα Αναερόβιας Προώθησης (AIP) που παρατείνει τη δυνατότητα παραμονής υπό την επιφάνεια του νερού, καθώς και με πλήθος φρεγατών, κορβετών και του αεροπλανοφόρου drones TCG με αεροσκάφη TB3, η Άγκυρα διαμορφώνει μια ισχυρή παρουσία.</div><div><br />Αντίθετα, το ισραηλινό ναυτικό είναι πολύ μικρότερο και εστιάζει κυρίως στη ναυτική αμυντική κάλυψη των ακτών, τις επιχειρήσεις υποβρυχίων και την προστασία των θαλάσσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου.</div><div><br />Για την αντιμετώπιση αυτής της ναυτικής ανισορροπίας, το Ισραήλ εξετάζει την προσθήκη των αμερικανικών P-8 Poseidon, τα οποία λειτουργούν ως δικτυωμένες πλατφόρμες αισθητήρων. Τα αεροσκάφη αυτά μπορούν να μοιράζονται δεδομένα σε πραγματικό χρόνο με πλοία, αεροσκάφη και κέντρα διοίκησης, επιτρέποντας στις Ισραηλινές Δυνάμεις Άμυνας (IDF) να διευρύνουν τη στρατιωτική συνεργασία με περιφερειακούς εταίρους, όπως η Ελλάδα και η Κύπρος.<br /><br />Το υπερόπλο P-8 Poseidon και το αγκάθι του κόστους<br /><br />Το P-8 Poseidon, στρατιωτική έκδοση του Boeing 737-800, είναι ένα εξειδικευμένο αεροσκάφος ανθυποβρυχιακού πολέμου, ναυτικής περιπολίας και αποστολών Πληροφοριών, Επιτήρησης και Αναγνώρισης (ISR). Διαθέτει μέγιστη εμβέλεια 7.500 χιλιομέτρων και αυτονομία 10 ωρών, επιτρέποντας τη διαρκή επιτήρηση κρίσιμων θαλάσσιων περασμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />Εξοπλισμένο με ανιχνευτές μαγνητικών διαταραχών, ακουστικά συστήματα ηχοσημαντήρων και τορπίλες MK-54 που μπορούν να εκτοξευθούν ως βόμβες ολίσθησης από ύψος 30.000 ποδιών (σύστημα HAAWC), το P-8 θεωρείται ο ιδανικός «κυνηγός» για τα αθόρυβα τουρκικά υποβρύχια.<br />Ωστόσο, η απόκτησή του προσκρούει στο υψηλό κόστος. Με την τιμή μονάδας να αγγίζει τα 328,5 εκατομμύρια δολάρια και τον ισραηλινό αμυντικό προϋπολογισμό να επιβαρύνεται από τις τρέχουσες πολεμικές επιχειρήσεις, η αγορά ακόμη και μικρού αριθμού αεροσκαφών θεωρείται εξαιρετικά δύσκολη. Αρμόδιες πηγές σημειώνουν ότι ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος για την υλοποίηση του προγράμματος θα ήταν η ενσωμάτωσή του σε μια ευρύτερη στρατηγική ή διπλωματική συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Μπορεί να συμβεί αύριο το πρωί»: Η προειδοποίηση Ισραηλινού υπουργού για την Τουρκία και η συμμαχία με την Ελλάδα.

Σενάριο για θερμό επεισόδιο στη θάλασσα Η αυξανόμενη ναυτική ισχύς της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και η κλιμάκωση της επιθετικής ρητορ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέος γύρος συνομιλιών με τη Λιβύη για την ΑΟΖ: Ανοιχτοί δίαυλοι με χαμηλές προσδοκίες.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/feedelio/ipourgeioeksoterikon-eurokinissi.jpg.webp?itok=J4Mcunnq" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="800" height="120" src="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/feedelio/ipourgeioeksoterikon-eurokinissi.jpg.webp?itok=J4Mcunnq" width="771" /></a></div><div><br /></div>Η Αθήνα επιδιώκει να κρατήσει ζωντανό τον διάλογο, ωστόσο το πολιτικό χάος στη γειτονική χώρα και το τουρκολιβυκό μνημόνιο κρατούν τις προσδοκίες προσγειωμένες.<br /><br />Σε μια συγκυρία όπου οι γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο παραμένουν ρευστές, η Αθήνα φιλοξενεί σήμερα Δευτέρα τον τρίτο γύρο των τεχνικών συνομιλιών μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης. Αντικείμενο παραμένει, θεωρητικά τουλάχιστον, η οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) και της υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Από πλευράς της ελληνικής κυβέρνησης, η διαδικασία προβάλλεται ως μια διπλωματική κίνηση υψηλής στρατηγικής σημασίας για τη θωράκιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων. Ωστόσο, αναλύοντας τις τοποθετήσεις διπλωματικών κύκλων, αντιλαμβάνεται κανείς πως ο πήχης έχει τεθεί με άκρως ρεαλιστικούς όρους. Το γεγονός ότι, μετά τις συναντήσεις σε Αθήνα και Τρίπολη, οι δύο πλευρές εξακολουθούν απλώς να συζητούν, μεταφράζεται ήδη ως «σημαντική εθνική επιτυχία». Στη διεθνή διπλωματία, βέβαια, όταν η τελική συμφωνία φαντάζει μακρινή, η ίδια η διατήρηση του διαλόγου συχνά βαφτίζεται αυτοσκοπός.<div><br />Το Διεθνές Δίκαιο και ο «ελέφαντας» του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου<br /><br />Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, η ελληνική στάση περιγράφεται ως αταλάντευτη, με αποκλειστικό γνώμονα τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και την πλήρη επήρεια των νησιών. Πρόκειται για μια νομικά άρτια και αναμενόμενη εθνική γραμμή.<br /><br />Την ίδια στιγμή, όμως, η πραγματικότητα επιβάλλει τις δικές της συνθήκες. Η ελληνική διπλωματία μπορεί να υπογραμμίζει σε κάθε τόνο πως το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019 είναι νομικά ανυπόστατο, ωστόσο η παρουσία του ρίχνει βαριά σκιά στις συνομιλίες. Η λιβυκή αντιπροσωπεία προέρχεται από ένα περιβάλλον μακροχρόνιας ζύμωσης με την τουρκική εξωτερική πολιτική. Η Τρίπολη επιχειρεί να ισορροπήσει σε τεντωμένο σχοινί ανάμεσα στις απαιτήσεις της Αθήνας και τις δεσμεύσεις της προς την Άγκυρα, καθιστώντας την αποσύνδεση των δύο ζητημάτων μια εξαιρετικά αισιόδοξη ελληνική επιδίωξη.</div><div><br />Αναζητώντας συνομιλητή σε ένα κατακερματισμένο κράτος<br /><br />Το πιο δυσεπίλυτο πρόβλημα, ωστόσο, δεν εδράζεται στους χάρτες των τεχνοκρατών, αλλά στο εσωτερικό της ίδιας της Λιβύης. Οποιαδήποτε τεχνική πρόοδος και αν επιτευχθεί στα γραφεία της Αθήνας, προσκρούει στη σκληρή γεωπολιτική πραγματικότητα. Η Λιβύη στερείται ενιαίας κρατικής οντότητας.<br /><br />Το ρήγμα ανάμεσα στη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Τρίπολης και την ισχυρή παράταξη της Ανατολικής Λιβύης υπό τον στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ παραμένει αγεφύρωτο. Ακόμα και αν οι επιτροπές καταλήξουν αύριο σε κοινό κείμενο, το ερώτημα του ποιος διαθέτει τη νομιμοποίηση και την πολιτική ισχύ να το επικυρώσει μένει αναπάντητο. Υπό αυτό το πρίσμα, οι τρέχουσες συνομιλίες μοιάζουν περισσότερο με μια απαραίτητη προπαρασκευαστική άσκηση επί χάρτου, παρά με το προοίμιο μιας άμεσης γεωπολιτικής ανατροπής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέος γύρος συνομιλιών με τη Λιβύη για την ΑΟΖ: Ανοιχτοί δίαυλοι με χαμηλές προσδοκίες.

Η Αθήνα επιδιώκει να κρατήσει ζωντανό τον διάλογο, ωστόσο το πολιτικό χάος στη γειτονική χώρα και το τουρκολιβυκό μνημόνιο κρατούν τις προσδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Jerusalem Post: Να εξοπλίσει το Ισραήλ τους Κούρδους και να στηρίξει την ίδρυση ανεξάρτητου Κουρδιστάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/kourdoi_iraq.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1280" data-original-width="1920" height="103" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/kourdoi_iraq.jpg" width="764" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αντίβαρο στην επιρροή του Ιράν και της Τουρκίας στην περιοχή</span></h3>Μια νέα, ιδιαίτερα αιχμηρή πρόταση για τον ρόλο του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή φιλοξενεί η Jerusalem Post, καθώς σε άρθρο γνώμης η Κούρδο-Σουηδή δημοσιογράφος Σουζάν Κουίταζ υποστηρίζει ότι το Ισραήλ θα πρέπει να εξετάσει ενεργότερα την υποστήριξη και τον εξοπλισμό κουρδικών δυνάμεων, με απώτερο στόχο τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου Κουρδιστάν.<br /><br />Η αρθρογράφος υποστηρίζει ότι οι Κούρδοι και το Ισραήλ έχουν κοινούς αντιπάλους και ότι μια στρατηγική συνεργασία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αντίβαρο στην επιρροή του Ιράν και της Τουρκίας στην περιοχή.<br /><br />Στο επίκεντρο της ανάλυσης βρίσκεται το Κόμμα Ελευθερίας του Κουρδιστάν (PAK), μια ένοπλη κουρδική οργάνωση που δραστηριοποιείται εναντίον του καθεστώτος της Τεχεράνης. Η Κουίταζ επικαλείται δηλώσεις του στρατηγού Χουσεΐν Γιαζντάνπανα, σύμφωνα με τον οποίο η ασφάλεια του Ισραήλ και του κουρδικού λαού είναι στενά συνδεδεμένες.<br /><br />Ο ίδιος υποστηρίζει ότι μια στρατηγική συμμαχία μεταξύ Ισραήλ και Κούρδων θα μπορούσε να συμβάλει στην αντιμετώπιση κρατικά υποστηριζόμενων απειλών και εξτρεμιστικών οργανώσεων στην περιοχή.<div><br />Η ιστορική σχέση Ισραήλ και Κούρδων<br /><br />Σύμφωνα με την ανάλυση, οι σχέσεις Ισραήλ και Κούρδων έχουν ιστορικό βάθος και ανάγονται στη δεκαετία του 1960. Η αρθρογράφος υποστηρίζει ότι οι δύο λαοί έχουν αντιμετωπίσει διώξεις, εχθρότητα και αμφισβήτηση του δικαιώματός τους να διατηρούν τη δική τους εθνική ταυτότητα και πατρίδα.<br /><br />Ο κουρδικός πληθυσμός υπολογίζεται σε περίπου 50 έως 60 εκατομμύρια ανθρώπους, οι οποίοι ζουν κυρίως σε περιοχές που βρίσκονται εντός των σημερινών συνόρων της Τουρκίας, του Ιράν, του Ιράκ και της Συρίας.<br /><br />Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο δημοψήφισμα του 2017 για την ανεξαρτησία της αυτόνομης κουρδικής περιοχής του Ιράκ, όπου, σύμφωνα με τα αποτελέσματα, περίπου το 93% των ψηφοφόρων τάχθηκε υπέρ της ανεξαρτησίας.<br /><br />Το Ισραήλ ήταν τότε η μοναδική χώρα που εξέφρασε ανοιχτά την υποστήριξή του στην κίνηση, γεγονός που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην περιοχή.</div><div><br />Η θεωρία περί «δεύτερου Ισραήλ»<br /><br />Η αρθρογράφος αναφέρεται και στη διαχρονική κατηγορία ότι οι Κούρδοι επιδιώκουν να δημιουργήσουν ένα «δεύτερο Ισραήλ» στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η καθηγήτρια Όφρα Μπέντζιο, επικεφαλής του προγράμματος Κουρδικών Σπουδών στο Κέντρο Μοσέ Νταγιάν του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ, υποστηρίζει ότι τέτοιες αναφορές χρησιμοποιούνται για να δαιμονοποιήσουν και να απονομιμοποιήσουν τόσο τους Εβραίους όσο και τους Κούρδους, παρουσιάζοντας τις σχέσεις μεταξύ τους ως κάτι παράνομο ή απειλητικό.<br />Η στόχευση του Ιράν και η τουρκική παράμετρος<br /><br />Σύμφωνα με την άποψη που εκφράζεται στο δημοσίευμα, η υποστήριξη κουρδικών δυνάμεων που βρίσκονται κοντά στα σύνορα Ιράν και Ιράκ θα μπορούσε να δημιουργήσει σημαντικές πιέσεις στην Τεχεράνη και να περιορίσει τη δυνατότητα του Ιράν να υποστηρίζει ένοπλες οργανώσεις στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Η ανάλυση συνδέει την προοπτική αυτή και με την αυξανόμενη ένταση στις σχέσεις Ισραήλ και Τουρκίας. Η αρθρογράφος υποστηρίζει ότι η Άγκυρα έχει ενισχύσει τις σχέσεις της με ισλαμιστικές οργανώσεις και ότι η τουρκική πολιτική στη Μέση Ανατολή αποτελεί πλέον σημαντική πηγή ανησυχίας για το Ισραήλ.<br /><br />Παράλληλα, επισημαίνεται ότι περίπου 20 εκατομμύρια Κούρδοι ζουν στην Τουρκία, κυρίως στις ανατολικές και νοτιοανατολικές περιοχές της χώρας, ενώ σημαντικές κουρδικές δυνάμεις βρίσκονται επίσης στο Ιράκ και τη Συρία.</div><div><br />«Το Ισραήλ πρέπει να κάνει περισσότερα»<br /><br />Το βασικό συμπέρασμα του άρθρου είναι ότι η μέχρι σήμερα ηθική και πολιτική υποστήριξη του Ισραήλ προς τους Κούρδους δεν επαρκεί και ότι το Τελ Αβίβ θα πρέπει να εξετάσει έναν πιο ενεργό ρόλο, ακόμη και σε επίπεδο στρατιωτικής υποστήριξης.<br /><br />Η πρόταση, ωστόσο, θα είχε τεράστιες γεωπολιτικές συνέπειες, καθώς ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν θα επηρέαζε άμεσα την εδαφική ακεραιότητα τεσσάρων χωρών: της Τουρκίας, του <a href="https://www.newsbreak.gr/tag/iran/">Ιράν</a>, του Ιράκ και της Συρίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Jerusalem Post: Να εξοπλίσει το Ισραήλ τους Κούρδους και να στηρίξει την ίδρυση ανεξάρτητου Κουρδιστάν

Θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αντίβαρο στην επιρροή του Ιράν και της Τουρκίας στην περιοχή Μια νέα, ιδιαίτερα αιχμηρή πρόταση για τον ρόλο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανοιχτό το ενδεχόμενο ειρήνης με το Ισραήλ αφήνει ο Αχμέντ αλ-Σαράα υπό τον όρο συμφωνίας ασφαλείας.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/07/GOLANI-630x400.jpg" width="765" /><br /><br />Το εβραϊκό κράτος κατέχει αυτή τη στιγμή μια στενή λωρίδα των συριακών Υψιπέδων του Γκολάν ως μέτρο ασφαλείας εναντίον τζιχαντιστικών ομάδων στη Συρία.<br /><br />Ο Σύρος Πρόεδρος Αχμέντ αλ-Σαράα άφησε να εννοηθεί την Κυριακή 26/07 ότι μια συμφωνία ασφαλείας με το Ισραήλ βρίσκεται υπό διαμόρφωση, και ότι, εάν αυτή πετύχει, θα μπορούσε να οδηγήσει σε ομαλοποίηση των σχέσεων με το εβραϊκό κράτος.<br /><br />«Εάν η συμφωνία ασφαλείας πετύχει, και το Ισραήλ δεσμευτεί στην πλευρά της ασφάλειας, και η Συρία κάνει το ίδιο, μαζί με όλους τους όρους της συμφωνίας που ενδέχεται να συναφθεί αργότερα, αυτό θα δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για ένα δεύτερο στάδιο συνομιλιών για μια συνολική ειρήνη, χωρίς να εκχωρηθεί το δικαίωμα της Συρίας στο κατεχόμενο Γκολάν [Υψίπεδα]», δήλωσε ο Σύρος ηγέτης σε συνέντευξη που μεταδόθηκε την Κυριακή 26/07 από το Αλ Τζαζίρα.<br /><br />Το Ισραήλ κατέλαβε το δυτικό τμήμα των Υψιπέδων του Γκολάν στον Πόλεμο των Έξι Ημερών το 1967, και έκτοτε έχει εφαρμόσει την κυριαρχία του επί του εδάφους.<br /><br />Στον απόηχο της κατάρρευσης του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Άσαντ τον Δεκέμβριο του 2024, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις κατέλαβαν ένα στενό, δεσπόζον έδαφος των συριακών Υψιπέδων του Γκολάν ως αμυντικό μέτρο εναντίον ανεξέλεγκτων τζιχαντιστικών ομάδων στη Συρία.<br /><br />Το κατά πόσον μια διευθέτηση ασφαλείας με το Ισραήλ περιλαμβάνει την αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων από τα συριακά Υψίπεδα του Γκολάν δεν κατέστη σαφές από τη συνέντευξη.<br /><br />Ο Αλ-Σαράα δήλωσε επιπλέον στη συνέντευξη ότι δεν προτίθεται να εμπλακεί στρατιωτικά στον Λίβανο για να βοηθήσει στην διασφάλιση της κυριαρχίας της επικεφαλής κυβέρνησης στη Βηρυτό.<br /><br />Η Δαμασκός επιδιώκει επιπλέον να διατηρήσει τη στάση μη επίθεσης απέναντι στο Ισραήλ, σύμφωνα με το Αλ Τζαζίρα.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ανοιχτό το ενδεχόμενο ειρήνης με το Ισραήλ αφήνει ο Αχμέντ αλ-Σαράα υπό τον όρο συμφωνίας ασφαλείας.

Το εβραϊκό κράτος κατέχει αυτή τη στιγμή μια στενή λωρίδα των συριακών Υψιπέδων του Γκολάν ως μέτρο ασφαλείας εναντίον τζιχαντιστικών ομάδων...

Διαβάστε την συνέχεια

«Τελειώστε τη δουλειά»: Μυστικές εκκλήσεις Αράβων σε Ισραήλ και ΗΠΑ εναντίον του Ιράν

<img height="126" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/07/ISRAEL-1-630x396.jpg" width="785" /><br /><br />Πίσω από τις κλειστές πόρτες της μεσανατολικής διπλωματίας, οι ισορροπίες φαίνεται να μετατοπίζονται δραματικά. Σύμφωνα με τον Ισραηλινό Ταξίαρχο εν αποστρατεία Αμίρ Αβίβι, ιδρυτή του Φόρουμ Άμυνας και Ασφάλειας του Ισραήλ (IDSF), οι επιθετικές ενέργειες της Τεχεράνης στον Περσικό Κόλπο φέρνουν τελικά τα ολοκληρωτικά αντίθετα αποτελέσματα από τα προσδοκώμενα για το ιρανικό καθεστώς.<br /><br />Όπως επισημαίνει ο Αβίβι, ενώ τα αραβικά κράτη αποφεύγουν τις δημόσιες τοποθετήσεις, στις παρασκηνιακές επαφές τους διαμηνύουν με απόλυτη σαφήνεια προς την Ουάσινγκτον και την Ιερουσαλήμ πως η απειλή του Ιράν κατά της διεθνούς ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ πρέπει να εξουδετερωθεί οριστικά.<br /><br />Οι ιρανικές επιθέσεις εναντίον αραβικών εδαφών, αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων και κρίσιμων ενεργειακών υποδομών έχουν συσπειρώσει τις περιφερειακές δυνάμεις εναντίον της Τεχεράνης.<br /><br />Παράλληλα, ο Ισραηλινός αξιωματούχος υπογραμμίζει πως το Ισραήλ βρίσκεται σε ετοιμότητα για μια αποφασιστικής σημασίας στρατιωτική επιχείρηση, εφόσον κριθεί αναγκαίο.<br /><br />Ξεκαθαρίζει δε πως ο αντικειμενικός σκοπός δεν μπορεί να περιορίζεται πλέον στη διαχείριση της ιρανικής απειλής, αλλά οφείλει να είναι η πλήρης εξάρθρωση του δικτύου των οργανώσεων-πληρεξουσίων (proxies) που ελέγχει το Ιράν στην περιοχή.<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο, ο Αβίβι τονίζει την ανάγκη διαρκούς επιχειρησιακής ετοιμότητας του Ισραήλ απέναντι στη Χεζμπολάχ και τη Χαμάς, παράλληλα με τη συγκρότηση ενός ισχυρού μετώπου συνεργασίας ανάμεσα στις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τα μετριοπαθή σουνιτικά καθεστώτα της περιοχής.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Τελειώστε τη δουλειά»: Μυστικές εκκλήσεις Αράβων σε Ισραήλ και ΗΠΑ εναντίον του Ιράν

Πίσω από τις κλειστές πόρτες της μεσανατολικής διπλωματίας, οι ισορροπίες φαίνεται να μετατοπίζονται δραματικά. Σύμφωνα με τον Ισραηλινό Ταξ...

Διαβάστε την συνέχεια

Shay Gal: Η Τουρκία θα φύγει από την Κύπρο με τον ένα ή τον… άλλο τρόπο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRfOtUfUsVrp2Ik-gswjzu-YtwA35XET5XpAK1O3qlrHjgPU8ou48SCKrg&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="667" height="120" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRfOtUfUsVrp2Ik-gswjzu-YtwA35XET5XpAK1O3qlrHjgPU8ou48SCKrg&s=10" width="757" /></a></div><div><br /></div>Η τουρκική κατοχή της Κύπρου θα τερματιστεί. Η Άγκυρα μπορεί ακόμα να επιλέξει τον Τρόπο, Όχι το Αποτέλεσμα. Στις 20 Ιουλίου 1974, η Τουρκία εισέβαλε στην Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Πενήντα δύο χρόνια αργότερα, εξακολουθεί να κατέχει περισσότερο από το ένα τρίτο του κυρίαρχου εδάφους ενός κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γράφει ο Shay Gal στο <a href="http://shay%20gal%20%D7%A9%D7%99%20%D7%92%D7%9C/">X</a>. Αυτή η ημερομηνία δεν είναι πλέον υπόθεση μόνο της Λευκωσίας και της Αθήνας. Είναι επίσης της Ιερουσαλήμ.<br /><br />Ο κατεχόμενος βορράς είναι το στρατιωτικό προγεφύρωμα της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Περίπου 40.000 στρατιώτες, τεθωρακισμένα, πυροβολικό, πυραυλικές δυνάμεις, αεράμυνα, οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, πυρομαχικά, αποθήκες, λιμάνια, αεροδρόμια, διοίκηση και υλικοτεχνική υποστήριξη.<br /><br />Εκβιάζει την Κύπρο, πλαγιοκοπεί την Ελλάδα και απειλεί τις θαλάσσιες γραμμές ζωής, το στρατηγικό βάθος και τις κρίσιμες υποδομές του Ισραήλ. Η τουρκική κατοχή είναι ζήτημα ασφάλειας του Ισραήλ. Η “Οργή του Ποσειδώνα” συνένωσε την Κύπρο στον αμυντικό χάρτη του Ισραήλ.<br /><br />Είναι το δόγμα της εκτάκτου ανάγκης βάσει του οποίου η Ιερουσαλήμ, η Αθήνα και η Λευκωσία ορίζουν τον κατεχόμενο βορρά, τον τουρκικό θαλάσσιο καταναγκασμό, την υποδομή της Χαμάς της Άγκυρας και τις απειλές για τις θάλασσές τους, τον εναέριο χώρο και τα κρίσιμα περιουσιακά τους στοιχεία ως ένα θέατρο.<br /><br />Η Γαλλία ολοκληρώνει αυτό το κέντρο της Ανατολικής Μεσογείου. Οποιαδήποτε τουρκική ενεργοποίηση του κατεχόμενου βορρά εναντίον της Κύπρου, της Ελλάδας ή του Ισραήλ θα αντιμετωπίσει τη δύναμη και των τεσσάρων κρατών. Η κλεψύδρα της Άγκυρας τρέχει. Η τελευταία ελεγχόμενη έξοδός της είναι η διαπραγματευμένη αποχώρηση.<br /><br />Λύση; Η Τουρκία αποσύρει όλα τα στρατεύματα και το υλικό στην Ανατολία. Κάθε άρμα μάχης, τεθωρακισμένο όχημα, πυροβολικό, σύστημα πυραύλων, πυροβολαρχία αεράμυνας, drone, πυρομαχικά, αποθήκη και εγκατάσταση διοίκησης εγκαταλείπει το νησί.<br /><br />Η Κύπρος επανενώνεται υπό την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας, του μόνου κράτους στο νησί που αναγνωρίζεται από τα Ηνωμένα Έθνη. Ο αποικισμός τερματίζεται. Όσοι μεταφέρονται από την Ανατολία για να εδραιώσουν τη διχοτόμηση επιστρέφουν, με την επιφύλαξη μόνο στενά καθορισμένων ανθρωπιστικών εξαιρέσεων. Οι Τουρκοκύπριοι παραμένουν πολίτες της Δημοκρατίας. Οι ξένες εγγυήσεις, οι κατοχικές δυνάμεις και τα μονομερή δικαιώματα επέμβασης τερματίζονται.<br /><br />Εάν η Άγκυρα απορρίψει την αποχώρηση με συμφωνία, επιλέγει την απομάκρυνση με βία. Οι συνέπειες θα επεκταθούν πολύ πέρα ​​από την Κύπρο.Το Ισραήλ θα δεσμεύσει όλο το φάσμα της δύναμής του. Η Ελλάδα θα υπερασπιστεί την Κύπρο και τα νοτιοανατολικά σύνορα της Ευρώπης.<br /><br />Η Γαλλία θα εισέλθει ως η τέταρτη δύναμη στο κέντρο της Ανατολικής Μεσογείου. Η Κύπρος θα επικαλεστεί το Άρθρο 42(7), το οποίο υποχρεώνει τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να παρέχουν βοήθεια και υποστήριξη με όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους.<br /><br />Το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να επικαλεστεί το Άρθρο 5 για να υπερασπιστεί έναν πόλεμο που δημιουργεί η Τουρκία σε κατεχόμενα κυπριακά εδάφη. Για πενήντα δύο χρόνια, η Άγκυρα μετέτρεψε την καθυστέρηση σε μονιμότητα. Η Οργή του Ποσειδώνα μετέτρεψε αυτή τη μονιμότητα σε αντίστροφη μέτρηση.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Shay Gal: Η Τουρκία θα φύγει από την Κύπρο με τον ένα ή τον… άλλο τρόπο.

Η τουρκική κατοχή της Κύπρου θα τερματιστεί. Η Άγκυρα μπορεί ακόμα να επιλέξει τον Τρόπο, Όχι το Αποτέλεσμα. Στις 20 Ιουλίου 1974, η Τουρκία...

Διαβάστε την συνέχεια