Τουρκικός εκνευρισμός για την «Ευνομία 2026» και τον GSI: Ο Γιαϊτζί επιτίθεται στην Ελλάδα.

<img height="86" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/a33847b8-9b7a-47da-aa12-69e2a798d375-1068x601.png" width="727" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Οι ασκήσεις με τέσσερα κράτη δεν σας κάνουν αρχιπελαγικό κράτος!». Στο στόχαστρο Καστελόριζο και Κάσος!</span></h3>Νέο κύμα τουρκικών προκλήσεων προκαλεί η πολυεθνική αεροναυτική άσκηση «Ευνομία 2026» στην Ανατολική Μεσόγειο, με τον απόστρατο Τούρκο υποναύαρχο Τζιχάτ Γιαϊτζί (Cihat Yaycı) να εξαπολύει επίθεση κατά της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας, αμφισβητώντας τις ελληνικές θέσεις για τις θαλάσσιες ζώνες.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκεται η στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας, Γαλλίας, Ιταλίας και Κύπρου, αλλά κυρίως η σύνδεσή της με τον στρατηγικής σημασίας Great Sea Interconnector (GSI), το υποθαλάσσιο ηλεκτρικό καλώδιο που σχεδιάζεται να συνδέσει την Κρήτη με την Κύπρο.<br /><br />Το πραγματικό ενδιαφέρον της Άγκυρας δεν περιορίζεται στην παρουσία πολεμικών πλοίων και μαχητικών. Επικεντρώνεται στις επόμενες κινήσεις των ερευνητικών σκαφών και στις εργασίες στον βυθό της Ανατολικής Μεσογείου.<div><br />Γιαϊτζί: «Η Ελλάδα δεν είναι αρχιπελαγικό κράτος»<br /><br />Σε συνέντευξή του στο τουρκικό GZT, που δημοσιεύθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2026, ο Γιαϊτζί επιχείρησε να αποδομήσει τη σημασία της τετραμερούς συνεργασίας.<br /><br />«Το γεγονός ότι η Ελλάδα πραγματοποιεί στρατιωτικές ασκήσεις με τέσσερα κράτη δεν την καθιστά αρχιπελαγικό κράτος», υποστήριξε.<br /><br />Ο Τούρκος απόστρατος αξιωματικός ισχυρίστηκε ότι η Αθήνα επιχειρεί να αξιοποιήσει τη στρατιωτική παρουσία Γαλλίας και Ιταλίας προκειμένου να ενισχύσει πολιτικά τις διεκδικήσεις της στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />«Η διεξαγωγή στρατιωτικών ασκήσεων δεν αποτελεί μέθοδο απόκτησης θαλάσσιας δικαιοδοσίας», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Παράλληλα, υποστήριξε ότι η συμμετοχή ευρωπαϊκών στρατιωτικών δυνάμεων δεν μεταβάλλει τα δικαιώματα που η Τουρκία θεωρεί ότι διαθέτει στις συγκεκριμένες περιοχές.</div><div><br />«Ευνομία 2026»: Τέσσερις χώρες στέλνουν μήνυμα στην Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Η άσκηση είναι προγραμματισμένη για τις 19 Οκτωβρίου, με δραστηριότητες νοτίως του Καστελόριζου και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Η συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου, Γαλλίας και Ιταλίας αποτελεί μέρος της τετραμερούς πρωτοβουλίας EUNOMIA, με στόχο την επιχειρησιακή διαλειτουργικότητα, τη θαλάσσια ασφάλεια και την ελευθερία της ναυσιπλοΐας.<br /><br />Ο Γιαϊτζί παραδέχθηκε ότι η πραγματοποίηση στρατιωτικών δραστηριοτήτων σε διεθνή ύδατα δεν αποτελεί αυτομάτως παραβίαση δικαιωμάτων.<br /><br />Ωστόσο, πρόσθεσε:<br /><br />«Το γεγονός ότι μια άσκηση είναι νομικά επιτρεπτή δεν σημαίνει ότι είναι και πολιτικά αθώα».<br /><br />Κατά την εκτίμησή του, το μήνυμα Αθήνας και Λευκωσίας είναι ότι δεν βρίσκονται μόνες στην περιοχή, αλλά διαθέτουν τη στρατιωτική υποστήριξη δύο ισχυρών ευρωπαϊκών κρατών.<br />Καστελόριζο, Ρόδος, Κάρπαθος, Κάσος και Κρήτη στο τουρκικό στόχαστρο<br /><br />Ο Γιαϊτζί επανέφερε τις γνωστές τουρκικές θέσεις για την επήρεια των ελληνικών νησιών στις θαλάσσιες οριοθετήσεις.<br /><br />Υποστήριξε ότι η Ελλάδα επιχειρεί να συνδέσει το Καστελόριζο με τη Ρόδο, την Κάρπαθο, την Κάσο και την Κρήτη, προκειμένου να διαμορφώσει θαλάσσιες ζώνες που, σύμφωνα με την τουρκική επιχειρηματολογία, περιορίζουν τα δικαιώματα της Ανατολίας.<br /><br />Επικαλέστηκε μάλιστα τη διαιτητική απόφαση του 1977 για την υφαλοκρηπίδα μεταξύ Βρετανίας και Γαλλίας, αναφερόμενος στη μειωμένη επήρεια που αναγνωρίστηκε στα Νησιά της Μάγχης.<br /><br />Ωστόσο, υπάρχει μια κρίσιμη νομική διάκριση: Το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν είναι αρχιπελαγικό κράτος κατά το άρθρο 46 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας δεν σημαίνει ότι τα ελληνικά νησιά στερούνται υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ.<br /><br />Το άρθρο 121 προβλέπει θαλάσσιες ζώνες για τα νησιά, με συγκεκριμένη εξαίρεση για ορισμένους βράχους. Η έκταση της επήρειάς τους κατά την οριοθέτηση μεταξύ αντικείμενων ή παρακείμενων ακτών αποτελεί χωριστό νομικό ζήτημα.</div><div><br />Great Sea Interconnector: Εδώ βρίσκεται η πραγματική ανησυχία της Άγκυρας<br /><br />Το σημαντικότερο μέρος των δηλώσεων Γιαϊτζί αφορά τον GSI και τις επικείμενες υποθαλάσσιες έρευνες.<br /><br />Ο Τούρκος υποναύαρχος υποστήριξε ότι πρέπει να διαχωριστούν οι στρατιωτικές ασκήσεις από τις εργασίες των ερευνητικών πλοίων για τον καθορισμό της διαδρομής του καλωδίου.<br /><br />«Τοποθετήστε το καλώδιό σας. Αν όμως περνάτε από την τουρκική υφαλοκρηπίδα, δηλώστε τη διαδρομή σας, επικοινωνήστε με την Τουρκία και εξασφαλίστε συντονισμό», ανέφερε.<br /><br />Επικαλέστηκε τα άρθρα 79 και 246 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας.<br /><br />Το άρθρο 79 αναγνωρίζει την ελευθερία τοποθέτησης υποθαλάσσιων καλωδίων στην υφαλοκρηπίδα, ενώ το άρθρο 246 ρυθμίζει τη θαλάσσια επιστημονική έρευνα.<br /><br />Δεν απαιτείται αυτομάτως συναίνεση παράκτιου κράτους για κάθε εργασία πόντισης καλωδίου. Η νομική αξιολόγηση των ερευνών εξαρτάται από τη φύση τους και το καθεστώς της συγκεκριμένης θαλάσσιας περιοχής.</div><div><br />NAVTEX και γαλλικό ερευνητικό – Η επόμενη εστία έντασης<br /><br />Η αντιπαράθεση έχει ήδη αποκτήσει επιχειρησιακή διάσταση.<br /><br />Στις 16 Οκτωβρίου, η Τουρκία εξέδωσε αντι-NAVTEX, αμφισβητώντας την αρμοδιότητα του ελληνικού Σταθμού Ηρακλείου για την ανακοίνωση της άσκησης νοτίως του Καστελόριζου.<br /><br />Η περιοχή συνδέεται με την προβλεπόμενη διαδρομή του γαλλικού ερευνητικού Abeille Marengo, το οποίο αναμένεται να πραγματοποιήσει εργασίες για το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου.<br /><br />Ο Γιαϊτζί χαρακτήρισε δικαιολογημένη την τουρκική αντίδραση, αν και αναγνώρισε ότι μια NAVTEX δεν δημιουργεί από μόνη της δικαιώματα υφαλοκρηπίδας ή κυριαρχίας.<br />Το στρατηγικό μήνυμα για την Αθήνα<br /><br />Η ουσία της αντιπαράθεσης βρίσκεται στη μετάβαση από τις στρατιωτικές ασκήσεις στην πραγματική υλοποίηση του GSI.<br /><br />Η παρουσία γαλλικών και ιταλικών δυνάμεων προσδίδει πολιτική και στρατιωτική βαρύτητα στην τετραμερή συνεργασία, χωρίς να καθορίζει από μόνη της θαλάσσια σύνορα.<br /><br />Για την Ελλάδα, το κρίσιμο ζήτημα είναι η συνέχιση των ενεργειακών έργων και η άσκηση των δικαιωμάτων της βάσει του διεθνούς δικαίου.<br /><br />Η 19η Οκτωβρίου αποτελεί σημαντικό ορόσημο. Η πραγματική δοκιμασία, όμως, θα έρθει όταν τα ερευνητικά σκάφη επιστρέψουν στις θαλάσσιες περιοχές όπου η Άγκυρα προβάλλει τις αμφισβητήσεις της.<br /><br />Τότε θα φανεί εάν η τουρκική αντίδραση θα παραμείνει στο επίπεδο των NAVTEX και των δηλώσεων ή εάν θα υπάρξει νέα επιχειρησιακή ένταση γύρω από τον Great Sea Interconnector.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκικός εκνευρισμός για την «Ευνομία 2026» και τον GSI: Ο Γιαϊτζί επιτίθεται στην Ελλάδα.

«Οι ασκήσεις με τέσσερα κράτη δεν σας κάνουν αρχιπελαγικό κράτος!». Στο στόχαστρο Καστελόριζο και Κάσος! Νέο κύμα τουρκικών προκλήσεων προκα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τραμπ σκέφτεται να μαζέψει τα στρατεύματα του και το ΝΑΤΟ μετρά τα όπλα του.

<img height="93" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-10/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-10-19_094914305.png?itok=K8O1FcLb" width="741" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το ΝΑΤΟ ξαναγράφει τα πολεμικά σχέδια του 2029! Στο τραπέζι η αμερικανική παρουσία, τα drones, η Ρωσία και ο λογαριασμός της Ευρώπης</span></h3>Για δεκαετίες, όταν οι ευρωπαϊκές δυνάμεις του ΝΑΤΟ δεν διέθεταν αρκετά αεροσκάφη, πυραύλους ή μέσα υποστήριξης, η απάντηση βρισκόταν συνήθως στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Τώρα, όμως, το αμερικανικό δίχτυ ασφαλείας δεν θεωρείται πλέον δεδομένο. Οι 32 σύμμαχοι αρχίζουν έναν νέο κύκλο στρατιωτικών διαπραγματεύσεων, με την προοπτική μικρότερης παρουσίας των ΗΠΑ στην Ευρώπη και την ανησυχία για τη Ρωσία να ανατρέπουν παλαιές ισορροπίες.<br /><br />Σύμφωνα με έρευνα του POLITICO, η διαδικασία που ξεκινά τον Οκτώβριο θα καθορίσει τις στρατιωτικές δυνατότητες που πρέπει να διαθέτει η Συμμαχία με ορίζοντα το 2029. Στο τραπέζι βρίσκονται οι απαιτήσεις σε στρατεύματα και οπλικά συστήματα, η κατανομή του κόστους, αλλά και η ανάγκη προσαρμογής σε έναν πόλεμο όπου τα drones έχουν αποκτήσει κεντρικό ρόλο.<br /><br />Οι πέντε μεγάλες εκκρεμότητες δεν αποτελούν αποφάσεις που έχουν ήδη εγκριθεί. Είναι τα ζητήματα πάνω στα οποία οι σύμμαχοι καλούνται να συμφωνήσουν.<br /><br />Αν φύγουν αμερικανικές δυνάμεις, ποιος θα καλύψει το κενό;<br /><br />Το Πεντάγωνο επανεξετάζει την παρουσία του στην Ευρώπη, με τη σχετική αξιολόγηση να αναμένεται να ολοκληρωθεί τον Δεκέμβριο.<br /><br />Μια ενδεχόμενη μείωση δεν θα αφορούσε μόνο τον αριθμό των στρατιωτών. Θα μπορούσε να επηρεάσει κρίσιμες δυνατότητες, από αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού και βαρέα μεταγωγικά μέχρι μέσα πληροφοριών, επιτήρησης και πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς.<br /><br />Το ερώτημα είναι ποιος θα μπορούσε να αναλάβει αυτές τις αποστολές και με ποια χρηματοδότηση.<br /><br />Η Καμίλ Γκραντ, επικεφαλής του ευρωπαϊκού συνδέσμου αμυντικών βιομηχανιών ASD και πρώην αξιωματούχος του ΝΑΤΟ, περιέγραψε την αλλαγή που έχει συντελεστεί: στο παρελθόν οι ΗΠΑ κάλυπταν μεγάλο μέρος των συμμαχικών ελλείψεων. Πλέον αυτή η δυνατότητα δεν θεωρείται αυτονόητη.<div><br />Η Ρωσία του 2029 και τα εννέα εκατομμύρια drones<br /><br />Η δεύτερη μεγάλη πρόκληση αφορά το είδος των όπλων που πρέπει να αποκτήσει η Συμμαχία.<br /><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει αναδείξει τη σημασία των μη επανδρωμένων συστημάτων, αλλά και το τεράστιο κόστος της αντιμετώπισής τους με ακριβούς αντιαεροπορικούς πυραύλους.<br /><br />Ο ανώτατος συμμαχικός διοικητής μετασχηματισμού, Γάλλος ναύαρχος Πιερ Βαντιέ, έχει δηλώσει ότι η Ρωσία παράγει περίπου εννέα εκατομμύρια drones ετησίως. Πρόκειται για εκτίμηση του ίδιου, η οποία υπογραμμίζει την κλίμακα του προβλήματος που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι δυτικές αμυντικές βιομηχανίες.<br /><br />Οι σύμμαχοι εξετάζουν την ενίσχυση των αυτόνομων συστημάτων, χωρίς να εγκαταλείπουν τα άρματα μάχης, το πυροβολικό ή την επανδρωμένη αεροπορία.<br /><br />Στη Γαλλία έχουν προβλεφθεί περίπου 8,4 δισεκατομμύρια ευρώ για drones και περιφερόμενα πυρομαχικά. Η Γερμανία σχεδιάζει ειδικό σύνταγμα μη επανδρωμένων συστημάτων, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο προωθεί συνδυασμούς επανδρωμένων και αυτόνομων ναυτικών μέσων.</div><div><br />Λιγότεροι ακριβοί πύραυλοι, περισσότερα φθηνά όπλα;<br /><br />Ένα ακόμη ζήτημα είναι αν οι συμμαχικοί στόχοι πρέπει να καθορίζονται από τον αριθμό των διαθέσιμων οπλικών συστημάτων ή από το επιχειρησιακό αποτέλεσμα που μπορεί να επιτύχει κάθε χώρα.<br /><br />Σήμερα, η κατοχή προηγμένων αμερικανικών όπλων αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα. Δεν έχουν όμως όλοι οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι πρόσβαση σε συστήματα όπως οι πύραυλοι Tomahawk.<br /><br />Ο Φαμπρίς Ποτιέ, πρώην διευθυντής σχεδιασμού πολιτικής του ΝΑΤΟ, υποστήριξε ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μαζικά φθηνότερες εναλλακτικές λύσεις αντί της εξάρτησης από χιλιάδες πανάκριβους πυραύλους.<br /><br />Η συζήτηση αυτή αφορά όχι μόνο το κόστος αγοράς, αλλά και τη δυνατότητα γρήγορης αναπλήρωσης των αποθεμάτων σε μια παρατεταμένη σύγκρουση.<br /><br />Παράλληλα, οι ευρωπαϊκές χώρες αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη στρατολόγηση και διατήρηση στρατιωτικού προσωπικού. Η ανάπτυξη αυτόνομων συστημάτων εμφανίζεται έτσι και ως πιθανή απάντηση στις δημογραφικές πιέσεις.</div><div><br />Ο Βορράς, ο Νότος και η Μαύρη Θάλασσα<br /><br />Δεν βλέπουν όλοι οι σύμμαχοι τις ίδιες απειλές με την ίδια προτεραιότητα.<br /><br />Η ανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας παραμένει προσηλωμένη στη Ρωσία, ενώ η Αρκτική έχει αποκτήσει αυξημένο στρατηγικό ενδιαφέρον.<br /><br />Χώρες του Νότου και της νοτιοανατολικής Ευρώπης ζητούν μεγαλύτερη προσοχή στη Μεσόγειο, στη Λιβύη και στη Μαύρη Θάλασσα, όπου επιθέσεις με drones εναντίον εμπορικών πλοίων έχουν αναδείξει νέους κινδύνους για τη ναυσιπλοΐα.<br /><br />Η δυσκολία βρίσκεται στην κατανομή δυνάμεων και χρημάτων μεταξύ διαφορετικών γεωγραφικών μετώπων.<br /><br />Η Ελλάδα, ως σύμμαχος με σημαντική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο, έχει προφανές ενδιαφέρον για τη θέση που θα καταλάβει η νότια πτέρυγα στους νέους σχεδιασμούς. Ωστόσο, δεν έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες νέες υποχρεώσεις ή πρόσθετοι εξοπλιστικοί στόχοι για την Αθήνα στο πλαίσιο αυτών των συνομιλιών.</div><div><br />Η Ουκρανία ως πολεμικό εργαστήριο – Και το μάθημα που δεν θέλει να αντιγράψει το ΝΑΤΟ<br /><br />Η εμπειρία του ουκρανικού στρατού θεωρείται πολύτιμη για τη Συμμαχία, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τα drones, την αεράμυνα και τα ψηφιακά συστήματα διαχείρισης του πεδίου μάχης.<br /><br />Όμως οι στρατιωτικοί σχεδιαστές προειδοποιούν ότι το ΝΑΤΟ δεν πρέπει να αντιγράψει αυτούσια τη μορφή του πολέμου στην Ουκρανία.<br /><br />Η συμμαχική στρατηγική βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην αεροπορική υπεροχή, στην ταχεία κινητοποίηση και σε πλήγματα ακριβείας από μεγάλες αποστάσεις. Αυτές οι δυνατότητες διαφοροποιούν τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί μια επίθεση εναντίον χώρας-μέλους.<br /><br />Ο Αμερικανός στρατηγός Άλεξους Γκρίνκεβιτς έχει επισημάνει ότι το ΝΑΤΟ πρέπει να αξιοποιήσει τα διδάγματα της ουκρανικής εμπειρίας, χωρίς να καταλήξει να διεξάγει τον ίδιο τύπο πολέμου.<br /><br />Οι διαπραγματεύσεις που αρχίζουν τώρα δεν σημαίνουν ότι επίκειται ρωσική επίθεση το 2029. Η χρονολογία αφορά τον ορίζοντα του αμυντικού σχεδιασμού, ενώ οι προειδοποιήσεις για πιθανή μελλοντική ρωσική στρατιωτική ικανότητα παραμένουν εκτιμήσεις.<br /><br />Το διακύβευμα για τους 32 συμμάχους είναι πρακτικό: να αποφασίσουν ποια μέσα χρειάζονται, ποιος θα τα διαθέσει και ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό, πριν διαπιστώσουν σε μια πραγματική κρίση ότι οι δυνατότητες στις οποίες βασίζονταν δεν είναι πλέον διαθέσιμες.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Τραμπ σκέφτεται να μαζέψει τα στρατεύματα του και το ΝΑΤΟ μετρά τα όπλα του.

Το ΝΑΤΟ ξαναγράφει τα πολεμικά σχέδια του 2029! Στο τραπέζι η αμερικανική παρουσία, τα drones, η Ρωσία και ο λογαριασμός της Ευρώπης Για δεκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Όταν οι δρόμοι γίνονται κοινοβούλια...

<div><div class="entry-content-wrap"><div class="post-body entry-content" id="post-body"><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhL8dZ3DY2sy0gTk-M3NKcv33FaC7m65s0CwZIFoy8Q6PIcfwXF5c37sN6bEkLPHnxhbYdrA7hKan7BayoGeB97WTAdlZcJNhF963uS03HrI1DPyLMbJ4oaer9kFZ4GAwFUAXljoecvYNKMWL045dfhDMibHNedkzd_8ZLKx-wF_YCgLXGPiXfR84eZvgUv/s688/Gemini_Generated_Image_9ygskd9ygskd9ygs%20(2).jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="384" data-original-width="688" height="112" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhL8dZ3DY2sy0gTk-M3NKcv33FaC7m65s0CwZIFoy8Q6PIcfwXF5c37sN6bEkLPHnxhbYdrA7hKan7BayoGeB97WTAdlZcJNhF963uS03HrI1DPyLMbJ4oaer9kFZ4GAwFUAXljoecvYNKMWL045dfhDMibHNedkzd_8ZLKx-wF_YCgLXGPiXfR84eZvgUv/w757-h112/Gemini_Generated_Image_9ygskd9ygskd9ygs%20(2).jpg" width="757" /></a></div><h3><span style="font-weight: normal;">Η Ευρώπη εν αβελτηρία: Όταν οι λαοί αμύνονται..</span>.</h3></div><div style="text-align: justify;">«Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες, Όσσα· ραγιάδες έχεις, μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι», έγραφε άλλοτε ο Κωστής Παλαμάς, στηλιτεύοντας τη μοιρολατρία και την παθητική υποταγή. Και ιδού που σήμερα, από το Παρίσι και τις Βρυξέλλες μέχρι τη Ρώμη και τη Λισαβόνα, οι λαοί της Ευρώπης αρνούνται να μείνουν «σκυφτοί», καθώς ο ευρωπαϊκός ορίζοντας συγκλονίζεται από τις φλόγες μιας γενικευμένης, βαθιάς κοινωνικής οργής.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τι είναι, αλήθεια, αυτό που παρατηρούμε σήμερα στους δρόμους της γηραιάς ηπείρου; Είναι απλώς περιστασιακές διαμαρτυρίες, ή μήπως βλέπουμε τα ρήγματα στα σαθρά θεμέλια του ευρωπαϊκού οικοδομήματος;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Οι κρατούντες και οι γραφειοκράτες —εγκλωβισμένοι στον τεχνοκρατικό τους «κοιλιοκεντρισμό» και στον αλαζονικό τους «φραγκολεβαντινισμό»— σπεύδουν να υποτιμήσουν τις κινητοποιήσεις. Ομιλούν για «μεμονωμένα φαινόμενα». Αλλά ποιος μπορεί να εθελοτυφλεί μπροστά στην αμείλικτη πραγματικότητα;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η κοινωνική αποδιοργάνωση: Ο πληθωρισμός σαρώνει τα πενιχρά εισοδήματα, η ενέργεια μετατρέπεται σε είδος πολυτελείας, και η νέα γενιά καταδικάζεται σε μία ισόβια οικονομική ομηρία, αδυνατώντας να εξασφαλίσει ακόμη και τη στοιχειώδη στέγη.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο αφοπλισμός του κοινωνικού κράτους: Την ίδια ώρα που οι πολίτες καλούνται να «σφίξουν κι άλλο το ζωνάρι», οι κυβερνήσεις μετακυλούν δισεκατομμύρια σε εξοπλιστικά προγράμματα, αφήνοντας την υγεία, την παιδεία και την κοινωνική πρόνοια να καταρρέουν.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Για ποια «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη» και για ποια «πράσινη μετάβαση» κομπάζουν οι ταγοί, όταν ο απλός άνθρωπος αδυνατεί να επιβιώσει; Όταν η οικονομική δυσπραγία μετατρέπεται σε υπαρξιακή αγωνία; Για ποιόν, αλήθεια, θα σώσουμε το περιβάλλον, όταν η ίδια η ζωή λιγοστεύει; Για ποιόν ετοιμάζονται οι "πράσινες" ουτοπίες, όταν η Ευρώπη καταντά ένας απέραντος οίκος ευγηρίας;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όταν η οικονομική δυσπραγία και η υλιστική αβελτηρία πνίγουν τη νέα γενιά, οδηγώντας τη δημογραφική κατάρρευση σε επίπεδα εθνικού και ευρωπαϊκού αυτοχειριασμού, για ποιο περιβάλλον κομπάζουμε; Αν δεν μείνουν άνθρωποι να κατοικήσουν αυτή τη γη, αν οι κούνιες μείνουν άδειες και τα σχολεία βουβά, τότε όλη αυτή η "πράσινη" φιλολογία δεν είναι παρά ένας νερόβραστος ευφημισμός που καλύπτει το κενό μιας κοινωνίας που πεθαίνει.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προειδοποιεί για δημοσιονομικές πιέσεις της τάξεως του 5% του ΑΕΠ έως το 2040. Αλλά το πρόβλημα δεν είναι λογιστικό. Είναι βαθύτατα ηθικό και πολιτικό. Ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο; Οι συνήθεις ύποπτοι; Τα λαϊκά στρώματα ή οι γραφειοκράτες που υπογράφουν κονδύλια επί χάρτου;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όταν η παιδεία και η κοινωνική συνοχή ξεπουλιούνται στο βωμό μιας τεχνοκρατικής αβελτηρίας, τότε «οι δρόμοι γίνονται το κοινοβούλιο των λαών». Η γλώσσα της οργής είναι το έσχατο καταφύγιο εκείνων που βλέπουν τα όνειρά τους να συντρίβονται.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">«Καθεύδομεν τον νήδυμον» όσοι πιστεύουμε ότι η Ευρώπη θα αντέξει χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη. Αν οι πολιτικές ελίτ συνεχίσουν να επιδίδονται σε επιπόλαιους βηματισμούς και σε έναν ισοπεδωτικό πασιφισμό, η κρίση αυτή δεν θα είναι απλώς πολιτική. Θα είναι οριστική, πνευματική και κοινωνική κατάρρευση.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η ιστορία δεν συγχωρεί τους εθελοτυφλούντες. Κάθε γλωσσικό ή κοινωνικό οχυρό που πέφτει, ανοίγει μία νέα κερκόπορτα. Κι αν η Ευρώπη δεν επιστρέψει στις θεμελιώδεις αξίες του Χριστιανισμού, της δικαιοσύνης και του σεβασμού στον άνθρωπο, το τίμημα της παρακμής θα είναι βαρύ και ανεπανόρθωτο.</div></div></div><br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή </a></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera. </div>

Όταν οι δρόμοι γίνονται κοινοβούλια...

Η Ευρώπη εν αβελτηρία: Όταν οι λαοί αμύνονται.. . «Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες, Όσσα· ραγιάδες έχεις, μάνα γη, σκυφτούς για το χ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ευρώπη και Βαλκάνια σε κοινωνικό αναβρασμό . Τα τρία μέτωπα πίεσης για την Ελλάδα.

<img height="91" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/france-1200x800.jpg" width="737" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Μακρόν και Μελόνι καταδικάζουν τη βία, ο Ράμα αρνείται να παραιτηθεί και η Σερβία οδεύει στις κάλπες — Ακρίβεια, στέγη και κρίση εμπιστοσύνης δοκιμάζουν τις κυβερνήσεις.<br /><br />Η ακρίβεια, η στεγαστική πίεση και η αμφισβήτηση της κυβερνητικής λογοδοσίας δημιουργούν ένα δύσκολο πολιτικό περιβάλλον σε ευρωπαϊκές και βαλκανικές χώρες. Οι κινητοποιήσεις έχουν διαφορετικές αφετηρίες, αλλά αναδεικνύουν μια κοινή δοκιμασία: πόσο αποτελεσματικά μπορούν οι κυβερνήσεις να προστατεύσουν το βιοτικό επίπεδο, να διατηρήσουν τη δημόσια τάξη και να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών.<br /><br />Στη Γαλλία και στην Ιταλία, οι καταστροφές που συνόδευσαν διαδηλώσεις ενίσχυσαν την αντιπαράθεση για την ασφάλεια. Στην Αλβανία, η απαίτηση παραίτησης του Έντι Ράμα μεταφέρει την κρίση στην καρδιά της κυβερνητικής εξουσίας. Στη Σερβία, το κίνημα λογοδοσίας για την τραγωδία του Νόβι Σαντ συναντά την εκλογική αναμέτρηση της 25ης Οκτωβρίου.<br /><br />Για την Ελλάδα, το σημαντικότερο πεδίο έκθεσης βρίσκεται στην ενέργεια, στο κόστος χρηματοδότησης και στις οικονομικές σχέσεις με τη βαλκανική περιφέρεια. Η εξέλιξη των κινητοποιήσεων αποκτά επομένως ενδιαφέρον που υπερβαίνει την εσωτερική πολιτική κάθε χώρας. <div><br />Γαλλία — Μακρόν: «Όσοι κατέστρεψαν πρέπει να πληρώσουν»<br /><br />Στο διάγγελμά του την Κυριακή 18 Οκτωβρίου, ο Εμανουέλ Μακρόν απέδωσε τα εκτεταμένα επεισόδια σε ακροαριστερές ομάδες και παραβατικά στοιχεία, προαναγγέλλοντας δικαστική λογοδοσία.<br /><br />«Όσοι κατέστρεψαν πρέπει να πληρώσουν. Όσοι λεηλάτησαν πρέπει να αποζημιώσουν», δήλωσε.<br /><br />Παράλληλα, αναγνώρισε τις ανησυχίες για την αγοραστική δύναμη και το μέλλον των νέων, διαχωρίζοντας τους ειρηνικούς διαδηλωτές από τους υπευθύνους των καταστροφών.<br /><br />Η γαλλική κυβέρνηση καλείται να κινηθεί σε δύο απαιτητικά πεδία: στην προστασία πόλεων, καταστημάτων και δημόσιων κτιρίων και στην αντιμετώπιση των κοινωνικών αιτημάτων. Ο Μακρόν ανακοίνωσε κινητοποίηση βοήθειας για τους πληγέντες, ενώ ζήτησε αξιολόγηση της πρόληψης και της προετοιμασίας των αρχών.<br /><br />Με τις προεδρικές εκλογές του 2027 να πλησιάζουν, η αποτελεσματικότητα αυτής της απάντησης αποκτά άμεση πολιτική σημασία. </div><div><br />Ιταλία — Μελόνι: Δικαίωμα η διαδήλωση, όχι οι καταστροφές<br /><br />Στην Ιταλία, οι κινητοποιήσεις για το κόστος ζωής συνοδεύτηκαν από συγκρούσεις σε πόλεις όπως το Μιλάνο, το Τορίνο και η Μπολόνια.<br /><br />Η πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι δήλωσε:<br /><br />«Η διαδήλωση είναι δικαίωμα, αλλά το να παραδίδουμε τις πόλεις μας στη φωτιά δεν είναι».<br /><br />Η τοποθέτηση συμπυκνώνει την κυβερνητική γραμμή διαχωρισμού της κοινωνικής διεκδίκησης από τη βία. Η Μελόνι κατηγόρησε επίσης ομάδες ότι εκμεταλλεύονται τις συγκεντρώσεις για να προκαλέσουν χάος και επιθέσεις στις δυνάμεις ασφαλείας.<br /><br />Το οικονομικό σκέλος της δυσαρέσκειας παραμένει, ωστόσο, ανοιχτό. Η καταδίκη των επεισοδίων συνοδεύεται από πίεση προς την κυβέρνηση για τις τιμές, τις υπηρεσίες και τις καθημερινές δαπάνες των νοικοκυριών. <a href="https://www.pagenews.gr/2026/10/19/kosmos/europi-kai-balkania-se-koinoniko-anabrasmo-ta-tria-metopa-piesis-gia-tin-ellada/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ευρώπη και Βαλκάνια σε κοινωνικό αναβρασμό . Τα τρία μέτωπα πίεσης για την Ελλάδα.

Βασιλης Διαμαντακος Μακρόν και Μελόνι καταδικάζουν τη βία, ο Ράμα αρνείται να παραιτηθεί και η Σερβία οδεύει στις κάλπες — Ακρίβεια, στέγη κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εφιάλτης… μνημονίου στη Γαλλία. Οι αγορές ζητούν σκληρά μέτρα όπως στην Ελλάδα της κρίσης. Φόβος για σκληρή λιτότητα από ΕΚΤ

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/Gallia3.webp"><img height="103" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/Gallia3-1068x601.webp" width="768" /></a><br /><br />Σε επικίνδυνα νερά εισέρχεται η γαλλική οικονομία, καθώς η πολιτική αβεβαιότητα στη Γαλλία, οι ογκώδεις διαδηλώσεις και το δυσβάσταχτο δημόσιο χρέος ασκούν ασφυκτικές πιέσεις στα περιουσιακά στοιχεία της χώρας. Την ίδια ώρα, το ενδεχόμενο μιας δημοσιονομικής προσαρμογής «μνημονιακού τύπου» παύει να αποτελεί σενάριο επιστημονικής φαντασίας, με τους διεθνείς αναλυτές να χτυπούν το καμπανάκι του κινδύνου.<div><br />Τη Δευτέρα, τα γαλλικά κρατικά ομόλογα και οι μετοχές στο Χρηματιστήριο του Παρισιού βρέθηκαν εκ νέου στο «στόχαστρο» των επενδυτών, συμπαρασύροντας και το ευρωπαϊκό νόμισμα. Η απόδοση του γαλλικού 10ετούς ομολόγου σημείωσε άλμα άνω των 10 μονάδων βάσης, παραμένοντας στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων δεκαετιών και εκτινάσσοντας το κόστος δανεισμού για την κυβέρνηση, ενώ ανάλογη ανοδική τροχιά ακολούθησαν οι αποδόσεις των 2ετών και 30ετών τίτλων.<br /><br />Ακριβότερο το γαλλικό χρέος από το ελληνικό<br /><br />Το πλέον εντυπωσιακό στοιχείο της τρέχουσας κρίσης είναι η διεύρυνση του λεγόμενου «OAT-Bund spread», δηλαδή της επιπλέον απόδοσης που απαιτούν οι αγορές για να διακρατήσουν γαλλικά ομόλογα έναντι των γερμανικών. Το spread έχει σκαρφαλώσει στα υψηλότερα επίπεδα από την Κρίση Χρέους της Ευρωζώνης στις αρχές της δεκαετίας του 2010.<br />Μάλιστα, οι γαλλικές αποδόσεις ξεπερνούν πλέον ακόμη και τις αντίστοιχες της Ελλάδας ή της Ιταλίας. Η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει μια ιστορική ανατροπή στις αγορές, με τους επενδυτές να θεωρούν το γαλλικό χρέος πιο ρίσκο από το ελληνικό.<br />Η κατάσταση αυτή πλήττει καίρια και το χρηματιστήριο του Παρισιού, με τον δείκτη CAC 40 να καταγράφει σημαντικές απώλειες, δεχόμενος πιέσεις τόσο από τον τραπεζικό τομέα όσο και από τις εταιρείες πολυτελών ειδών, οι οποίες επηρεάζονται από την κάμψη των δαπανών στην Κίνα. Οι αγορές ανησυχούν πλέον ανοιχτά ότι η αύξηση του κόστους δανεισμού θα μετακυλιστεί στις επιχειρήσεις, ανοίγοντας τον δρόμο για αυξήσεις φόρων και αυστηρότερο ρυθμιστικό πλαίσιο.<br /><br />«Ή θα ξεσηκωθούν οι αγορές ή ο λαός»<br /><br />Η οικονομική αβεβαιότητα τροφοδοτείται άμεσα από τις εικόνες χάους στους δρόμους. Εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές πλημμύρισαν τις μεγάλες γαλλικές πόλεις, διαμαρτυρόμενοι για την πολιτική παράλυση, την ακρίβεια και την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών. Οι συγκεντρώσεις σε Παρίσι, Λυών και Μασσαλία σημαδεύτηκαν από βίαια επεισόδια, πυρπολήσεις και περισσότερες από 2.000 συλλήψεις.<br />«Αν είστε διεθνής επενδυτής και σκέφτεστε αν θέλετε να επενδύσετε σε γαλλικά ομόλογα, αυτό δεν βοηθάει», σχολίασε ο Mike Bell της RBC BlueBay Asset Management. «Φαίνεται ότι είτε οι αγορές ομολόγων θα ξεσηκωθούν, είτε ο λαός θα ξεσηκωθεί, είτε και τα δύο», πρόσθεσε, υπογραμμίζοντας πως το γεγονός ότι οι ξένοι επενδυτές κατέχουν πλέον σχεδόν το 60% του γαλλικού χρέους αυξάνει κατακόρυφα τη μεταβλητότητα.<br />Παράλληλα, ο Bell έθεσε το δομικό πρόβλημα της χώρας: «Η Γαλλία πρέπει να βάλει σε τάξη τα δημοσιονομικά της και να αυξήσει το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης. Δεν μπορείς να συνταξιοδοτείσαι στα 62 όταν το προσδόκιμο ζωής είναι στα 84. Αλλά αν συμβαίνουν αυτά πριν καν ξεκινήσει η συζήτηση, φανταστείτε τι θα γινόταν στους δρόμους αν προσπαθούσαν να το πάνε, για παράδειγμα, στα 68 όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο».<br /><br />Ο φόβος για άνοδο της Λεπέν<br /><br />Η ρίζα του προβλήματος εντοπίζεται στην πολιτική αστάθεια. Η κυβέρνηση μειοψηφίας του πρωθυπουργού, Σεμπαστιάν Λεκορνί, δίνει μάχη για να περάσει τον προϋπολογισμό, μια διαδικασία που έχει ήδη «καταπιεί» δύο προηγούμενους πρωθυπουργούς.<br />Οι αγορές ζητούν επίμονα ένα αυστηρό πρόγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης για να μαζευτεί το έλλειμμα που αγγίζει το 5% του ΑΕΠ, την ώρα που η οικονομική ανάπτυξη παραμένει αναιμική. Παράλληλα, η πολιτική αβεβαιότητα εντείνεται ενόψει των επόμενων προεδρικών εκλογών, με την ακροδεξιά, Μαρίν Λεπέν, να προηγείται στις δημοσκοπήσεις.<br />«Θα είναι δύσκολο να δούμε το δημοσιονομικό έλλειμμα να μειώνεται χωρίς επώδυνα μέτρα», προειδοποίησε η Sharon Bell της Goldman Sachs. «Οι φόροι ενδέχεται να αυξηθούν γενικά στη Γαλλία. Δημοσιονομική εξυγίανση σημαίνει είτε λιγότερες δαπάνες είτε περισσότερους φόρους. Και αυτά είναι πολύ δύσκολα αποφάσεις».</div><div><br />Στο βάθος… ΕΚΤ και πρόγραμμα «τύπου Ελλάδας»<br /><br />Το μεγάλο ερώτημα που απασχολεί πλέον τους αναλυτές είναι αν και πότε θα παρέμβει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Σύμφωνα με την Goldman Sachs, η ΕΚΤ δεν επιθυμεί να ενεργοποιήσει έκτακτους μηχανισμούς στήριξης (όπως το εργαλείο TPI), εκτός αν οι αναταράξεις απειλήσουν τη ρευστότητα της αγοράς.<br />Ωστόσο, μια τέτοια παρέμβαση θα είχε βαρύ πολιτικό τίμημα: Θα απαιτούσε από τη Γαλλία να δεσμευτεί σε ένα μακροχρόνιο και εξαιρετικά αυστηρό πρόγραμμα δημοσιονομικών μεταρρυθμίσεων, αντίστοιχο με εκείνα που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους. Επιπλέον, η ΕΚΤ ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται να παρέμβει αν μια χώρα δεν συμμορφώνεται με τον κανόνα για έλλειμμα κάτω του 3% του ΑΕΠ. Από την πλευρά του, ο Διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας, Εμμανουέλ Μουλέν, επιμένει ότι ο στόχος για μείωση του ελλείμματος στο 3% έως το 2029 είναι εφικτός, όμως οι αγορές παραμένουν βαθιά σκεπτικές.<br />Όπως καταλήγει ο Mike Bell της RBC BlueBay, η Γαλλία αντιμετωπίζει έναν «πολύ πραγματικό κίνδυνο» μιας δικής της κρίσης χρέους: «Αν προτείνατε στην κάλπη τα μέτρα που πραγματικά χρειάζονται, δεν θα εκλεγόσασταν ποτέ. Και αν προσπαθούσατε να τα επιβάλετε εκ των υστέρων, θα είχατε γενικευμένη εξέγερση στους δρόμους».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εφιάλτης… μνημονίου στη Γαλλία. Οι αγορές ζητούν σκληρά μέτρα όπως στην Ελλάδα της κρίσης. Φόβος για σκληρή λιτότητα από ΕΚΤ

Σε επικίνδυνα νερά εισέρχεται η γαλλική οικονομία, καθώς η πολιτική αβεβαιότητα στη Γαλλία, οι ογκώδεις διαδηλώσεις και το δυσβάσταχτο δημόσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εμπρηστικό κρεσέντο στην Κύπρο: Ο γιος του Ντενκτάς τραγουδά για… επέκταση της κατοχής στον Νότο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/Serdar_Denktas.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1054" data-original-width="1920" height="110" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/Serdar_Denktas.jpg" width="756" /></a></div><div><br /></div>Σε μια πρωτοφανή προκλητική ενέργεια προχώρησε ο Σερντάρ Ντενκτάς, γιος του ιδρυτή του ψευδοκράτους, Ραούφ Ντενκτάς. Επιλέγοντας έναν ιδιαίτερα εμπρηστικό τρόπο για να εκφράσει τις επιδιώξεις του, ο ίδιος ερμήνευσε στίχους τραγουδιού που αμφισβητούν ευθέως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας.<div><br />«Θα κρεμάσουμε τη σημαία της Βόρειας Κύπρου και στον νότο»<br /><br />Συγκεκριμένα, ο Σερντάρ Ντενκτάς δεν δίστασε να τραγουδήσει τους στίχους με το μήνυμα «Θα κρεμάσουμε τη σημαία της Βόρειας Κύπρου και στον νότο», προκαλώντας έντονες αντιδράσεις.<br /><br />Η συγκεκριμένη αναφορά συνιστά μια σαφή πρόκληση, καθώς μπορεί να ερμηνευθεί ως προτροπή για επέκταση της παρουσίας και της επιρροής του παράνομου καθεστώτος στις ελεύθερες περιοχές της Μεγαλονήσου, δυναμιτίζοντας εκ νέου το κλίμα.</div><br /><div><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin: 10px auto; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2111560275954737393" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2111560275954737393&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fgeopolitiki-amyna%2F1055326%2Fkypro-gios-ntenktas%2F&sessionId=6d9b3c0c19450eb92c2722bc5e758bf8b46b6d5b&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 850px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; line-height: 1.6 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; transition: font-size 0.18s, line-height 0.18s;"></p></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εμπρηστικό κρεσέντο στην Κύπρο: Ο γιος του Ντενκτάς τραγουδά για… επέκταση της κατοχής στον Νότο

Σε μια πρωτοφανή προκλητική ενέργεια προχώρησε ο Σερντάρ Ντενκτάς, γιος του ιδρυτή του ψευδοκράτους, Ραούφ Ντενκτάς. Επιλέγοντας έναν ιδιαίτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Συρία ζητά διεθνή δράση κατά του Ισραήλ

<img height="99" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/10/SYRIA-ISRAEL-630x357.jpg" width="735" /><br /><br />Το υπουργείο Εξωτερικών της Συρίας, υπό τον ισλαμιστή-νεοθωμανό -και τουρκικής υπηκοότητας/ιθαγένειας- υπουργό Εξωτερικών Ασάντ αλ-Σαϊμπάνι, καταδίκασε τις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στις περιοχές Κουνέιτρα και Ντεράα, κατηγορώντας τις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) για κλιμάκωση των χερσαίων εισβολών, καθώς και για αυξημένη δραστηριότητα ελικοπτέρων, μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) και μαχητικών αεροσκαφών σε ολόκληρη τη νότια Συρία.<br /><br />Η προτεραιότητα του Ισραήλ στον τομέα της ασφάλειας είναι σαφής: να αποτρέψει εχθρικές ένοπλες ομάδες, τρομοκράτες και δυνάμεις που υποστηρίζονται από το Ιράν από το να εδραιωθούν κοντά στα Υψίπεδα του Γκολάν, από όπου θα μπορούσαν να απειλήσουν ισραηλινές κοινότητες και να εξαπολύσουν επιθέσεις κατά μήκος των συνόρων.<br /><br />Η παροχή δυνατότητας σε εχθρικές δυνάμεις να αποκτήσουν πάτημα στα βόρεια σύνορα του Ισραήλ θα συνιστούσε άμεση απειλή για την ασφάλειά του.<br /><br />Η Δαμασκός απαιτεί διεθνή επέμβαση, ισχυριζόμενη ότι οι ισραηλινές επιχειρήσεις απειλούν την περιφερειακή σταθερότητα και παρεμποδίζουν τις προσπάθειες ανασυγκρότησης της Συρίας.<br /><br />Μέχρι την ώρα της ανάρτησης δεν έχει επιβεβαιωθεί κάποια στρατιωτική απάντηση από την πλευρά του Ισραήλ στις τελευταίες συριακές κατηγορίες.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Συρία ζητά διεθνή δράση κατά του Ισραήλ

Το υπουργείο Εξωτερικών της Συρίας, υπό τον ισλαμιστή-νεοθωμανό -και τουρκικής υπηκοότητας/ιθαγένειας- υπουργό Εξωτερικών Ασάντ αλ-Σαϊμπάνι,...

Διαβάστε την συνέχεια

Νετανιάχου: “Ελπίζω να μην… αλλά προετοιμαζόμαστε για σύγκρουση με Τουρκία”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQv8_eFKYOxjQM0VQVYCu3YwRTivw8mQ8FReNp2fcwZvgjoEuCPpQRjvqSq&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="678" height="133" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQv8_eFKYOxjQM0VQVYCu3YwRTivw8mQ8FReNp2fcwZvgjoEuCPpQRjvqSq&s=10" width="760" /></a></div><br /><div>Την ανησυχία του για το ενδεχόμενο μιας απευθείας στρατιωτικής αντιπαράθεσης ανάμεσα στο Ισραήλ και την Τουρκία εξέφρασε ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, δηλώνοντας ότι επιδιώκει να αποφύγει μια τέτοια εξέλιξη, αλλά προετοιμάζεται για κάθε πιθανό σενάριο.</div><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός άφησε νέες αιχμές κατά του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, υποστηρίζοντας ότι οι δηλώσεις του ισλαμιστή Τούρκου προέδρου για το Ισραήλ και την Ιερουσαλήμ είναι εξαιρετικά εχθρικές.<br /><br />Παράλληλα, προειδοποίησε ότι το Ισραήλ ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπο με έναν «εχθρικό» Αμερικανό πρόεδρο σε δύο χρόνια, ενώ ξεκαθάρισε ότι στόχος του είναι η ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος και απέκλεισε οποιαδήποτε συμφωνία, που θα οδηγούσε στη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους.<div><br />Νετανιάχου για Τουρκία<br /><br />Παρουσιάζοντας, στην Ιερουσαλήμ, τη στρατηγική εθνικής ασφάλειας του Ισραήλ για τα επόμενα χρόνια, ο Νετανιάχου αναφέρθηκε στις αυξανόμενες εντάσεις με την Άγκυρα και στις προοπτικές των σχέσεων των δύο χωρών. «Ελπίζω να μην φτάσουμε σε μετωπική αντιπαράθεση. Τουλάχιστον αυτό προσπαθώ να πετύχω» δήλωσε χαρακτηριστικά, αναγνωρίζοντας τους κινδύνους που δημιουργεί η επιδείνωση των σχέσεων Ισραήλ και Τουρκίας.<br /><br />Σύμφωνα με την Jerusalem Post, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός υποστήριξε ότι θα επιθυμούσε την επιστροφή στις στενές σχέσεις που διατηρούσαν οι δύο χώρες στο παρελθόν, εμφανίστηκε όμως ιδιαίτερα επιφυλακτικός ως προς το ενδεχόμενο να συμβεί κάτι τέτοιο, όσο βρίσκεται στην εξουσία ο Ερντογάν. «Δεν νομίζω ότι αυτό πρόκειται να συμβεί υπό τη διακυβέρνηση του Ερντογάν» ανέφερε.<br /><br />Σύμφωνα με τον Νετανιάχου, η ρητορική του Τούρκου προέδρου απέναντι στο Ισραήλ αποτελεί σημαντική πηγή ανησυχίας για την ισραηλινή κυβέρνηση, η οποία, όπως είπε, λαμβάνει υπόψη όλα τα πιθανά ενδεχόμενα.<br /><br />«Λέει ότι το κράτος του Ισραήλ πρέπει να καταστραφεί, ότι πρέπει να επιστρέψουν και να κυβερνήσουν την Ιερουσαλήμ, επειδή είναι δική τους πόλη. Όλες αυτές οι δηλώσεις είναι εξαιρετικά εχθρικές και εμείς λαμβάνουμε υπόψη κάθε πιθανότητα» υπογράμμισε.<br /><br />Παράλληλα, παρουσίασε ένα χάρτη, με τις συμμαχίες και τα «στρατόπεδα» στη Μέση Ανατολή και τις γύρω περιοχές. Σε αυτόν η Ελλάδα κατατάσσεται στις χώρες που το Ισραήλ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα θεωρούν φιλικές, όπως είναι η Κύπρος, η Αιθιοπία, η Ινδία και το Αζερμπαϊτζάν.<br /><br />Η Τουρκία κατατάσσεται στις χώρες της Συμφωνίας της Μέκκας, μαζί με το Πακιστάν, την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Προειδοποίηση για έναν «εχθρικό» Αμερικανό πρόεδρο μετά τον Τραμπ<br /><br />Ο Νετανιάχου στάθηκε επίσης στην ανάγκη να αξιοποιηθεί η περίοδος που απομένει από την προεδρική θητεία του Ντόναλντ Τραμπ, προειδοποιώντας ότι η επόμενη αμερικανική κυβέρνηση ενδέχεται να ακολουθήσει πολύ διαφορετική πολιτική απέναντι στο Ισραήλ.<br /><br />Όπως εξήγησε, η χώρα του πρέπει να προετοιμαστεί ακόμα και για το ενδεχόμενο να βρεθεί σε δύο χρόνια αντιμέτωπη με έναν πρόεδρο των ΗΠΑ που θα τηρεί «εχθρική» στάση απέναντί της. «Υπάρχει ένα παράθυρο ακόμη δύο ετών με τον πρόεδρο Τραμπ και ένα από τα ερωτήματα αυτών των εκλογών είναι ποιος θα συνεργαστεί με τον Τραμπ; Ποιος θα ολοκληρώσει το έργο που απομένει;» υπογράμμισε.<br /><br />Συνέδεσε μάλιστα το ζήτημα αυτό με την επιλογή της επόμενης ισραηλινής κυβέρνησης, θέτοντας το ερώτημα ποιος πρωθυπουργός θα μπορούσε να διαχειριστεί αποτελεσματικά τις σχέσεις με την Ουάσινγκτον, σε περίπτωση αλλαγής της αμερικανικής πολιτικής. «Πρέπει να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε αυτά τα δύο χρόνια -και τα δύο χρόνια που θα ακολουθήσουν- ώστε να μπορούμε να ενεργούμε όταν τα πράγματα είναι καλά, αλλά ακόμη και όταν είναι άσχημα» τόνισε.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτής της προετοιμασίας, αποκάλυψε ότι εργάζεται για την ενίσχυση των διεθνών συμμαχιών του Ισραήλ, τόσο στη Μέση Ανατολή όσο και εκτός της περιοχής. «Εργάζομαι τώρα με πολλές χώρες στην περιοχή μας, καθώς και με χώρες εκτός της περιοχής μας, για τη δημιουργία αυτών των συμμαχιών -για παράδειγμα με την Ινδία, αλλά υπάρχουν και άλλες χώρες» δήλωσε.<br /><br />Κατά τον Νετανιάχου, η διεύρυνση των διεθνών συνεργασιών αποτελεί μέρος της προσπάθειας να διασφαλιστεί ότι το Ισραήλ θα μπορεί να προασπίζεται τα συμφέροντά του ανεξάρτητα από τις πολιτικές εξελίξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες.</div><div><br />«Το ιρανικό καθεστώς δεν μπορεί να παραμείνει στην εξουσία»<br /><br />Ιδιαίτερα σκληρή ήταν η τοποθέτηση του Ισραηλινού πρωθυπουργού για το Ιράν, καθώς δήλωσε ευθέως ότι επιδιώκει την ανατροπή του καθεστώτος της Τεχεράνης. «Δεν μπορεί να παραμείνει στην εξουσία. Απλώς δεν μπορεί και είμαι αποφασισμένος να το ανατρέψω» ανέφερε.<br /><br />Ο Νετανιάχου υποστήριξε ότι η οικονομική πίεση που ασκείται στο Ιράν, εξαιτίας των κυρώσεων και του αποκλεισμού που έχει επιβάλει η κυβέρνηση Τραμπ, έχει αρχίσει να προκαλεί αναταραχές στο εσωτερικό της χώρας. «Η οικονομία βρίσκεται σε τόσο δύσκολη κατάσταση, ώστε αρχίζει να ασκεί πίεση στους πολίτες» σημείωσε, εκτιμώντας ότι εμφανίζονται ήδη σημάδια κοινωνικής δυσαρέσκειας.<br /><br />Παράλληλα, αποκάλυψε ότι το Ισραήλ έχει καταρτίσει ένα συνολικό σχέδιο για την ανατροπή της ιρανικής ηγεσίας, το οποίο αποτελεί, όπως είπε, κατευθυντήρια εντολή προς όλες τις υπηρεσίες ασφαλείας. «Αυτή είναι η οδηγία που έδωσα σε όλες τις υπηρεσίες ασφαλείας και αυτό είναι που θα συμβεί» επισήμανε.<br /><br />Ξεκαθάρισε ακόμη ότι η ισραηλινή κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να αντιμετωπίσει τόσο το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν όσο και την ευρύτερη απειλή που θεωρεί ότι προέρχεται από την ηγεσία της Τεχεράνης. Μάλιστα, τόνισε ότι το Ισραήλ δεν πρόκειται να εξαρτήσει τις ενέργειές του αποκλειστικά από την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών. «Εφόσον χρειαστεί, θα ενεργήσουμε και ανεξάρτητα. Το έχουμε ήδη κάνει και, αν χρειαστεί, θα το κάνουμε ξανά» προειδοποίησε.<br /><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός τοποθετήθηκε και για τα περιστατικά βίας από Ισραηλινούς εποίκους στη Δυτική Όχθη, μεταξύ των οποίων οι επιθέσεις που σημειώθηκαν το Σαββατοκύριακο εναντίον φωτογράφου της Washington Post και Ευρωπαίων διπλωματών. Παρότι καταδίκασε τις επιθέσεις, υποστήριξε ότι η διάσταση που έχει λάβει το ζήτημα στον δημόσιο διάλογο είναι υπερβολική.<br /><br />«Πιστεύω ότι ο μεγάλος κίνδυνος είναι πως στην ουσία βιώνουμε μια μεγάλη προπαγανδιστική εκστρατεία γύρω από αυτούς τους νεαρούς ταραχοποιούς, οι οποίοι μας προκαλούν τεράστια ζημιά» δήλωσε. Ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι η συμπεριφορά των δραστών δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή σε ένα κράτος δικαίου. «Κάνουν κάτι που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Δεν παίρνεις τον νόμο στα χέρια σου. Αυτό δεν είναι να παίρνεις τον νόμο στα χέρια σου -είναι να διαλύεις τον νόμο με τα ίδια σου τα χέρια.</div><div><br /></div><div> Είμαστε ένα κράτος που διέπεται από το κράτος δικαίου» τόνισε.<br /><br />Ο Νετανιάχου αναγνώρισε ότι τέτοια περιστατικά προκαλούν ζημιά όχι μόνο στα θύματα των επιθέσεων αλλά και στη διεθνή εικόνα του Ισραήλ. «Αυτές οι πράξεις βίας είναι σοβαρές από μόνες τους και επιπλέον βλάπτουν τη χώρα. Γι’ αυτό ενέπλεξα για πρώτη φορά τη Σιν Μπετ στην υπόθεση και θα χρησιμοποιήσουμε πρόσθετα μέτρα για να εξαλείψουμε αυτό το φαινόμενο από τη ρίζα του» ανέφερε.<br /><br />Παράλληλα, κατηγόρησε όσους ασκούν κριτική στο Ισραήλ ότι δεν επιδεικνύουν την ίδια ευαισθησία απέναντι στην Παλαιστινιακή Αρχή. Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε στις πληρωμές προς δράστες τρομοκρατικών επιθέσεων, στο πλαίσιο της πολιτικής που ο ίδιος αποκαλεί «pay-for-slay», καθώς και σε περιπτώσεις υποκίνησης για την καταστροφή του Ισραήλ, υποστηρίζοντας ότι οι επικριτές της χώρας του δεν αναλαμβάνουν αντίστοιχη δράση εναντίον Παλαιστινίων αξιωματούχων.<br /><br />Αναφερόμενος στις Συμφωνίες του Αβραάμ, μέσω των οποίων επιτεύχθηκε η εξομάλυνση των σχέσεων του Ισραήλ με αραβικά κράτη με αμερικανική διαμεσολάβηση, ο Νετανιάχου δήλωσε ότι η διεύρυνσή τους παραμένει βασική προτεραιότητα της κυβέρνησής του.<br /><br />Υποστήριξε ότι υπάρχουν δυνατότητες για νέες συμφωνίες με περισσότερες αραβικές χώρες, οι οποίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη δημιουργία ενός ευρύτερου δικτύου διεθνών συνεργασιών. «Όλοι επιστρέφουν σε εμάς και μπορούμε να επεκτείνουμε αυτή τη διαδικασία σε ευρείες διεθνείς συμφωνίες» υποστήριξε, αναφερόμενος στις αραβικές χώρες.<br /><br />Έθεσε, ωστόσο, μία αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση: καμία μελλοντική συμφωνία εξομάλυνσης των σχέσεων δεν θα περιλαμβάνει τη δημιουργία ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους. «Αυτό έχει αποκλειστεί» δήλωσε κατηγορηματικά.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, οι χώρες με τις οποίες το Ισραήλ συζητά ενδεχόμενες συμφωνίες γνωρίζουν και κατανοούν τη συγκεκριμένη θέση, ακόμη κι αν οι δημόσιες τοποθετήσεις τους διαφέρουν από όσα εκφράζουν στις κατ’ ιδίαν συνομιλίες. «Οι δυνητικοί εταίροι μας το καταλαβαίνουν επίσης. Μιλούν διαφορετικά δημόσια και ιδιωτικά, αλλά αυτό είναι αυτονόητο» υποστήριξε.<br /><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός συνέδεσε την άρνησή του να αποδεχθεί την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους με την εθνική ασφάλεια και την ίδια την ύπαρξη του Ισραήλ. «Δεν πρόκειται να αυτοκτονήσουμε για να πετύχουμε μια συμφωνία που θα μας έφερνε στο χείλος της καταστροφής, επειδή καταλαβαίνουμε ότι ένα παλαιστινιακό κράτος θα λειτουργούσε ως προκεχωρημένη βάση για τον αφανισμό μας. Δεν θα το επιτρέψουμε» δήλωσε.<br /><br />Με τον τρόπο αυτό, ο Νετανιάχου κατέστησε σαφές ότι, ενώ επιδιώκει τη διεύρυνση των περιφερειακών συμμαχιών του Ισραήλ και την υπογραφή νέων συμφωνιών με αραβικά κράτη, δεν προτίθεται να συνδέσει αυτή τη διαδικασία με την προοπτική δημιουργίας παλαιστινιακού κράτους.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νετανιάχου: “Ελπίζω να μην… αλλά προετοιμαζόμαστε για σύγκρουση με Τουρκία”.

Την ανησυχία του για το ενδεχόμενο μιας απευθείας στρατιωτικής αντιπαράθεσης ανάμεσα στο Ισραήλ και την Τουρκία εξέφρασε ο Μπενιαμίν Νετανιά...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα – ΗΠΑ, Γκίλφοϊλ και καθρεφτάκια στους ιθαγενείς

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTaoaqGqs-mPgZT_1qdo38Q35Z__xH7e_UvkR9KHCb1qiavpzY1IPgHQdA&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="578" data-original-width="531" height="122" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTaoaqGqs-mPgZT_1qdo38Q35Z__xH7e_UvkR9KHCb1qiavpzY1IPgHQdA&s=10" width="727" /></a></div><div><br /></div><div>Η «υπόθεση Γκίλφοϊλ» δεν είναι απλή. Η Ελλάδα βρέθηκε στην «καρδιά» ενός σκανδάλου που συνδυάζει τα πάντα. Πρώτα απ’ όλα την πρόθεση των Δημοκρατικών να ξεκινήσουν πολύ μεθοδικές έρευνες, που θα αφορούν το ευρύτερο περιβάλλον του προέδρου Τραμπ μετά τις εκλογές για το Κογκρέσο.</div><br />TOY <b>ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ</b><br /><br />Οι έρευνες θα επικεντρωθούν και στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια. Κατόπιν, μια σκληρή μάχη εξουσίας και διαδοχής του Τραμπ ανάμεσα στον αντιπρόεδρο Βανς και στον υπουργό Εξωτερικών Ρούμπιο, αλλά και τα ενδότερα της οικογένειας Τραμπ.<br /><br />Στην Αθήνα, οι θεωρίες και τα κουτσομπολιά κινούνται μεταξύ παράνοιας και τοπικής μικρόνοιας. Φτάνουν στο σημείο να πιστεύουν κάποιοι ότι ένας εγχώριος επιχειρηματικός παίκτης μπορεί να προκαλέσει το τσουνάμι που κατέληξε στην αποπομπή της κ. Γκίλφοϊλ.<br /><br />Και ως συνήθως, βάζουν και μια πινελιά Τουρκίας στην εξίσωση, ξεχνώντας ότι στην εξέλιξη της υπόθεσης μάλλον έπαιξε μεγαλύτερο ρόλο η νέα σύζυγος του υιού Τραμπ παρά οτιδήποτε άλλο…<br /><br />Ας δούμε, όμως, τη μεγαλύτερη εικόνα. Η Αμερική έχει αλλάξει, πολύ πριν φτάσει στην Αθήνα η κ. Γκίλφοϊλ. Αυτό θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση και να έχουμε ρεαλιστικές προσδοκίες καθώς η εποχή των ιερών τεράτων της αμερικανικής διπλωματίας έχει περάσει ανεπιστρεπτί, μαζί με τη βεβαιότητα μιας αμερικανικής παρέμβασης σε περίπτωση ελληνοτουρκικής κρίσης.<br /><br />Ο πήχυς είχε κατέβει από καιρό, αλλά η κ. Γκίλφοϊλ προσπάθησε με μανία να παραβιάσει κάθε κανόνα, να προκαλέσει και να υποπέσει στην πιο κλασική μορφή ύβρεως. Το κατάφερε και πλήρωσε το τίμημα, αν και επειδή είναι σκληρός παίκτης και ξέρει πώς παίζεται το μιντιακό παιχνίδι στις ΗΠΑ, δεν θα πέσει αμαχητί.<br /><br />Στην Ελλάδα, όμως, θα πρέπει να ξεφύγουμε από την ακατανίκητη γοητεία της εξάρτησης, που συχνά θεοποιεί διάφορους περαστικούς, αλλά ταυτόχρονα καταφέρνει να τους μπλέκει στις μικροδιενέξεις του «χωριού» μας.<br /><br />Έχοντας μελετήσει τα αμερικανικά αρχεία περασμένων δεκαετιών, μου έκανε πάντοτε εντύπωση, και με θύμωνε ενίοτε, το πώς Έλληνες πολιτικοί ή επιχειρηματίες προσέφευγαν στους Αμερικανούς για να ξεκάνουν κάποιον αντίπαλο.<br /><br />Συνέβαινε με τον Ωνάση και τον Νιάρχο, αλλά και με άλλους πολλούς. Είναι καιρός να επιστρέψουμε στη σοβαρότητα και στο μέτρο στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις.<br /><br />Μακριά από πυροτεχνήματα που μοιάζουν με καθρεφτάκια σε ιθαγενείς, να βασιστούμε σε απολύτως ρεαλιστικές εκτιμήσεις και προσδοκίες για το ποιος επηρεάζει και ποιος αποφασίζει για θέματα που μας αφορούν, ειδικά μετά τις επικείμενες εκλογές στις ΗΠΑ, που θα δώσουν πάλι δύναμη στους Δημοκρατικούς με έναν απασφαλισμένο Τραμπ απέναντι.<br /><br />Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το brand της Αμερικής έχει πάθει ζημιά. Και όποιος επιλέξει τον επόμενο πρέσβη, θα πρέπει να διαλέξει αν τον στέλνει στη Μύκονο ή στη Βασιλίσσης Σοφίας…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα – ΗΠΑ, Γκίλφοϊλ και καθρεφτάκια στους ιθαγενείς

Η «υπόθεση Γκίλφοϊλ» δεν είναι απλή. Η Ελλάδα βρέθηκε στην «καρδιά» ενός σκανδάλου που συνδυάζει τα πάντα. Πρώτα απ’ όλα την πρόθεση των Δημ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ισραηλινή Maariv προκαλεί «σεισμό» στην Τουρκία: «Τα ελληνικά F-35 μπορούν να διεισδύσουν βαθιά στην Ανατολία!»

<img height="93" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/3fd1cbe9-df00-4769-a688-e55fc59232cb-1068x601.png" width="732" /><br /><br />Nέες γεωπολιτικές διαστάσεις αποκτά η ενίσχυση της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, με τη μεγάλη ισραηλινή εφημερίδα <a href="https://www.maariv.co.il/news/opinions/article-1377965">Maariv</a> να αναδεικνύει τις δυνατότητες των μελλοντικών ελληνικών F-35, το αμερικανικό εξοπλιστικό πακέτο των 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων και τις συνέπειες για την ισορροπία στρατιωτικής ισχύος με την Τουρκία.<br /><br />Με τον εντυπωσιακό τίτλο «Το αμερικανικό χτύπημα στον Ερντογάν και οι πανηγυρισμοί στην Ελλάδα: Τα F-35 θα διεισδύουν στην καρδιά της Τουρκίας», η Maariv δημοσίευσε στις 13 Οκτωβρίου 2026 εκτενές ρεπορτάζ για την ελληνική στρατιωτική αναβάθμιση.<br /><br />Η ισραηλινή εφημερίδα συνδέει την απόκτηση των stealth μαχητικών με τις δηλώσεις του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και τα νομικά εμπόδια που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν οι τουρκικές προσπάθειες απόκτησης F-35.<div><br />Τα ελληνικά F-35 και οι αποστάσεις που προκαλούν συζητήσεις<br /><br />Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην επιχειρησιακή ακτίνα δράσης των αμερικανικών μαχητικών πέμπτης γενιάς.<br /><br />Σύμφωνα με τηλεοπτική ανάλυση που επικαλείται η Maariv, εξετάστηκαν αποστάσεις 200, 900 και 1.200 χιλιομέτρων, με τους σχολιαστές να υποστηρίζουν ότι τα F-35 θα μπορούσαν να πραγματοποιούν αποστολές βαθιά στην τουρκική επικράτεια.<br /><br />«Τα F-35 μπορούν να φτάσουν βαθιά στην Τουρκία και να επιστρέψουν χωρίς εναέριο ανεφοδιασμό», είναι ο κεντρικός ισχυρισμός που αναδεικνύεται.<br /><br />Η επιχειρησιακή ακτίνα, ωστόσο, εξαρτάται από τη διαμόρφωση του αεροσκάφους, τον οπλισμό, τη διαδρομή και τις συνθήκες αποστολής.<br /><br />Τα επίσημα στοιχεία της Lockheed Martin αναφέρουν ακτίνα μάχης άνω των 1.090 χιλιομέτρων για συγκεκριμένο επιχειρησιακό προφίλ του F-35A.</div><div><br />Ο Ρούμπιο βάζει φρένο στα τουρκικά F-35<br /><br />Το σημαντικότερο διπλωματικό στοιχείο αφορά τη στάση της Ουάσιγκτον.<br /><br />Ο Μάρκο Ρούμπιο, κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα, ξεκαθάρισε ότι η Τουρκία δεν μπορεί να αποκτήσει F-35 όσο παραμένει ανεπίλυτο το ζήτημα των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-400.<br /><br />Η αμερικανική νομοθεσία δημιουργεί συγκεκριμένους περιορισμούς, παρά την επιθυμία του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να εξεταστεί η επανένταξη της Άγκυρας στο πρόγραμμα.<br /><br />Για την Ελλάδα, η κατάσταση δημιουργεί ένα σημαντικό χρονικό παράθυρο τεχνολογικής αναβάθμισης της Πολεμικής Αεροπορίας.</div><div><br />Εξοπλιστική «βόμβα» 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων<br /><br />Η Maariv επικαλείται δημοσίευμα του Reuters για την ελληνοαμερικανική εξοπλιστική συμφωνία ύψους έως 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων.<br /><br />Το πακέτο προβλέπει προηγμένους πυραύλους, αεροπορικά όπλα και περαιτέρω αναβάθμιση των ελληνικών F-16.<br /><br />Στον σχεδιασμό περιλαμβάνονται όπλα για τα F-16 Viper, τα μελλοντικά F-35 και τα ελικόπτερα Black Hawk.<br /><br />Παράλληλα, εξετάζεται η αναβάθμιση επιπλέον 37 μαχητικών F-16 Block 50 σε διαμόρφωση Viper, με εκτιμώμενο κόστος περίπου ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων.<br /><br />Οι σχετικές δαπάνες εντάσσονται στον πολυετή αμυντικό σχεδιασμό και προβλέπεται να κατανεμηθούν σε βάθος χρόνου.</div><div><br />Rafale, Viper και F-35: Η νέα ελληνική αεροπορική ισχύς<br /><br />Η Ελλάδα έχει ήδη συμφωνήσει στην αγορά 20 F-35, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για τα τέλη του 2028.<br /><br />Τα νέα αεροσκάφη θα συμπληρώσουν τα Rafale και τον στόλο των αναβαθμισμένων F-16 Viper.<br /><br />Ο συνδυασμός μαχητικών τέταρτης και πέμπτης γενιάς, προηγμένων αισθητήρων και πυραύλων μεγάλων αποστάσεων θα μπορούσε να ενισχύσει ουσιαστικά την ελληνική αποτροπή.<br /><br />Η ολοκλήρωση των παραδόσεων, η εκπαίδευση και η επιχειρησιακή ενσωμάτωση παραμένουν καθοριστικές προϋποθέσεις.</div><div><br />Το μήνυμα της Αθήνας και οι νέες ισορροπίες<br /><br />Η Maariv αναδεικνύει επίσης τις δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη, ο οποίος υπογράμμισε ότι η εποχή της παθητικής διπλωματικής στάσης έχει παρέλθει.<br /><br />Η ελληνική στρατηγική στηρίζεται στην ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων, στις διεθνείς συνεργασίες και στην προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων.<br /><br />Το συμπέρασμα της ισραηλινής ανάλυσης είναι ότι η Ελλάδα προετοιμάζεται να αποκτήσει σημαντικά αναβαθμισμένες αεροπορικές δυνατότητες, ενώ η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει εμπόδια στην απόκτηση F-35.<br /><br />Το μεγάλο στοίχημα για την Αθήνα είναι να μετατρέψει τα εξοπλιστικά προγράμματα σε πραγματική επιχειρησιακή ισχύ, διαμορφώνοντας μια ισχυρότερη αποτρεπτική θέση στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ισραηλινή Maariv προκαλεί «σεισμό» στην Τουρκία: «Τα ελληνικά F-35 μπορούν να διεισδύσουν βαθιά στην Ανατολία!»

Nέες γεωπολιτικές διαστάσεις αποκτά η ενίσχυση της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, με τη μεγάλη ισραηλινή εφημερίδα Maariv να αναδεικνύει τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Βόμβες Σαμαρά κατά Μητσοτάκη για στραγγαλισμό 830.000 μικρομεσαίων... ξηλώνει το «αφήγημα» επιτυχίας.

<img height="113" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/29d5544297af0d904124de113861d89a_XL.jpg?v=3" width="750" /><br /><br /><div>Ο πρώην πρωθυπουργός περιέγραψε μια ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, υποστηρίζοντας ότι η πραγματική οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με βαθιά και δομική κρίση.<br /><br />Σφοδρή κριτική στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης άσκησε ο Αντώνης Σαμαράς, κάνοντας λόγο για βαθιά κρίση στη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα.<br />Ζήτησε μείωση του κόστους ενέργειας και των έμμεσων φόρων, επαναφορά του ΦΠΑ στην εστίαση στο 13% και ειδική χρηματοδότηση για τις μικρές επιχειρήσεις.<br />Ευθεία επίθεση στην κυβερνητική οικονομική πολιτική εξαπέλυσε ο Αντώνης Σαμαράς, με αφορμή τον χαιρετισμό του στο Συνέδριο της Ομοσπονδίας Επαγγελματικών, Βιοτεχνικών και Εμπορικών Σωματείων Μεσσηνίας, στην Καλαμάτα.<br />Ο πρώην πρωθυπουργός περιέγραψε μια ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, υποστηρίζοντας ότι η πραγματική οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με βαθιά και δομική κρίση.<br /><br />Φιάσκο με τις δόσεις<br /><br />Ο κ. Σαμαράς υποστήριξε ότι το κόστος λειτουργίας μιας μικρομεσαίας επιχείρησης αυξήθηκε κατά 35% μέσα στην τελευταία διετία, ενώ άσκησε έντονη κριτική στις ρυθμίσεις για τα ιδιωτικά χρέη.<br />Όπως ανέφερε, το μέτρο των 72 δόσεων «απέτυχε παταγωδώς», καθώς, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλέστηκε, συμμετείχε λιγότερο από το 10% των επιχειρήσεων.<br />Επιφυλάξεις εξέφρασε και για τη νέα ρύθμιση των 120 δόσεων, σημειώνοντας ότι τα πρόστιμα, οι προσαυξήσεις και το επιτόκιο που προσεγγίζει το 6% περιορίζουν τις δυνατότητες ουσιαστικής διευθέτησης των οφειλών.<br /><br />«Τεράστιο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας»<br /><br />Στο στόχαστρο του πρώην πρωθυπουργού βρέθηκε συνολικά το παραγωγικό μοντέλο της χώρας.<br />Επικαλούμενος στοιχεία για το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και τη χρηματοοικονομική κατάσταση των επιχειρήσεων, έκανε λόγο για σοβαρό έλλειμμα ανταγωνιστικότητας και παραγωγικότητας.<br />Παράλληλα, υποστήριξε ότι από τις περίπου 900.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις της χώρας, μόλις 70.000 διαθέτουν αξιόχρεο, αναδεικνύοντας, όπως είπε, το μέγεθος του προβλήματος.<br /><br />Νεοφιλελεύθερη η κυβέρνηση<br /><br />Ο Αντώνης Σαμαράς χαρακτήρισε το ζήτημα βαθιά πολιτικό, τονίζοντας ότι οι κυβερνητικές επιλογές καθορίζουν ποιους κλάδους ενισχύει η οικονομική πολιτική και ποιο παραγωγικό μοντέλο προωθείται. Αντιπαρέβαλε, μάλιστα, τη σημερινή κυβερνητική προσέγγιση, την οποία περιέγραψε ως «διαχειριστική, νεοφιλελεύθερη», με τον κοινωνικό φιλελευθερισμό που ο ίδιος υποστηρίζει.<br /><br />Τα τρία μέτρα που προτείνει<br /><br />Ο πρώην πρωθυπουργός ζήτησε άμεσα μέτρα στήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, παρουσιάζοντας τρεις βασικές προτεραιότητες.<br />Πρώτον, τη μείωση του ενεργειακού κόστους, το οποίο επιβαρύνει σημαντικά τη λειτουργία των επιχειρήσεων.<br />Δεύτερον, τη μείωση των έμμεσων φόρων, με ιδιαίτερη έμφαση στην επαναφορά του ΦΠΑ στην εστίαση στο 13%, μέτρο που, όπως υπενθύμισε, είχε εφαρμοστεί επί των ημερών της δικής του κυβέρνησης.<br />Τρίτον, πρότεινε τη δημιουργία Εθνικού Ταμείου ή Τράπεζας Ειδικού Σκοπού, με χρηματοδότηση αποκλειστικά για τη μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα.<br />Κλείνοντας, ο Αντώνης Σαμαράς διαβεβαίωσε τους επαγγελματίες ότι βρίσκεται σταθερά στο πλευρό τους, στέλνοντας μήνυμα υπέρ της ενίσχυσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και της πραγματικής οικονομίας.<br /><br />Ο χαιρετισμός του πρώην πρωθυπουργού<br /><br />Συγκεκριμένα στο γραπτό του χαιρετισμό για τα 100 χρόνια της ΟΕΒΕΣ Μεσσηνίας (Ομοσπονδίας Επαγγελματικών, Βιοτεχνικών και Εμπορικών Σωματείων Μεσσηνίας) τόνισε: "Το Συνέδριό σας διεξάγεται σε μια δύσκολη συγκυρία.<br />Η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα είναι αντιμέτωπη με μία μεγάλη ιστορική πρόκληση.<br />Ιστορική, διότι ενώ εσείς αποτελείτε τη σπονδυλική στήλη της ελληνικής οικονομίας, τα τελευταία χρόνια ο κλάδος είναι αντιμέτωπος με μια βαθιά και δομική κρίση. Τα στοιχεία μιλάνε από μόνα τους.<br />Η αύξηση του κόστους για μια μικρομεσαία επιχείρηση -μόνο την τελευταία διετία- έφθασε στο ιλιγγιώδες 35%…!<br />Το μέτρο των 72 δόσεων για το ιδιωτικό χρέος απέτυχε παταγωδώς.<br />Ούτε καν το 10% των επιχειρήσεων δεν συμμετείχε τελικά σε αυτό.<br />Αλλά και οι πρώτες ενδείξεις για τη νέα ρύθμιση των 120 δόσεων είναι αποθαρρυντικές.<br />Γιατί, με τα πρόστιμα, τις προσαυξήσεις και με ένα επιτόκιο που ακουμπά το 6%, ματαιώνεται κάθε δυνατότητα ουσιαστικής επίλυσης του προβλήματος.<br /><br />Έλλειμμα σοκ<br /><br />Την ίδια ώρα -και αυτό δυστυχώς σκοπίμως αποσιωπάται - το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών έχει ξεπεράσει τα 9 δισεκατομμύρια ευρώ!<br />Μιλάμε δηλαδή για ένα τεράστιο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας και παραγωγικότητας της χώρας μας.<br />Σήμερα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο τοποθετεί την Ελλάδα στην 172η θέση, επί συνόλου 190 χωρών στο θέμα αυτό...<br />Να θυμίσω μόνο ότι μετά από το 1948, μια μόνον χρονιά η χώρα μας είχε θετικό ισοζύγιο: το 2013!<br />Να προσθέσω ακόμα ότι από τις 900.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις, μόλις οι 70.000 έχουν το αξιόχρεο…<br />Το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό.<br />Είναι βαθιά πολιτικό.<br />Γιατί είναι πολιτική η απόφαση ποιους κλάδους της οικονομίας ενισχύεις ή αποδυναμώνεις, πού στηρίζεσαι και πού όχι.<br />Είναι πολιτική η απόφαση για το παραγωγικό μοντέλο της χώρας.<br />Είναι πολιτική η απόφαση το κατά πόσον ενδιαφέρεσαι ή αδιαφορείς για τις κοινωνικές επιπτώσεις των οικονομικών σου προτεραιοτήτων.<br /><br />Απαντώ με κοινωνικό φιλελευθερισμό<br /><br />Απέναντι λοιπόν στην διαχειριστική, νεοφιλελεύθερη πολιτική που ακολουθεί η σημερινή κυβέρνηση, επιλέγω τον κοινωνικό φιλελευθερισμό.<br />Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να ενδιαφέρεσαι μόνο για την μακροοικονομική επίδοση μέσα από υπερπλεονάσματα, τα οποία δημιουργεί κυρίως η υψηλή έμμεση φορολογία.<br />Ούτε και πρέπει να ενθαρρύνεις την καρτελοποίηση της οικονομίας σε βάρος της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας.<br />Ιδιαίτερα σε εποχές κοινωνικής και οικονομικής κρίσης στην πραγματική οικονομία.<br /><br />Τρία μέτρα-προτάσεις<br /><br />Αντιθέτως, απαιτείται η λήψη άμεσων και έκτακτων μέτρων για τη στήριξη της μικρής και μεσαίας επιχειρηματικότητας.<br />Θα σας αναφέρω, ενδεικτικά, τρία από αυτά:<br />Πρώτον, άμεσες παρεμβάσεις για τη μείωση του κόστους της ενέργειας.<br />Δεύτερον, τη μείωση έμμεσων φόρων.<br />Θέλω στο σημείο αυτό να επιμείνω στην ανάγκη για τη μείωση του ΦΠΑ στην Εστίαση.<br />Πρέπει ο ΦΠΑ στην Εστίαση να επανέλθει στο 13%, το οποίο επί δικής μου κυβερνήσεως καθιέρωσα – και μάλιστα κόντρα στην Τρόϊκα τότε- μέτρο το οποίο πέτυχε απολύτως και μάλιστα επέφερε περισσότερα έσοδα.<br />Τρίτον, τη χρηματοδότηση αποκλειστικά της μικρής και μεσαίας επιχειρηματικότητας, μέσω ενός Εθνικού Ταμείου ή μιας Τράπεζας Ειδικού σκοπού.<br />Με αυτές τις σκέψεις θέλω να σας ευχηθώ να έχετε στην Καλαμάτα μας έναν ουσιαστικό και ειλικρινή διάλογο στο Συνέδριό σας και να σας διαβεβαιώσω ότι είμαι σταθερά στο πλευρό σας."<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βόμβες Σαμαρά κατά Μητσοτάκη για στραγγαλισμό 830.000 μικρομεσαίων... ξηλώνει το «αφήγημα» επιτυχίας.

Ο πρώην πρωθυπουργός περιέγραψε μια ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, υποστηρίζοντας ότι η πραγματική οικονομία...

Διαβάστε την συνέχεια

Περίεργο δημοσίευμα από ”ΤΑ ΝΕΑ” για την αποπομπή Γκίλφοϊλ: ”Δύο κυβερνητικά στελέχη μιλούσαν στη WSJ!.Το κυβερνητικό «βαθύ λαρύγγι»”.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/0437e89d-4ea6-4cde-b7f9-cec63a46883f-1068x601.png" width="748" /><br /><br />Μείζον πολιτικό ζήτημα δημιουργεί η αποκάλυψη της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» ότι δύο στελέχη της ελληνικής κυβέρνησης είχαν επαφές με δημοσιογράφους της αμερικανικής Wall Street Journal, οι οποίοι ερευνούσαν επί μήνες την υπόθεση της πρώην πρέσβειρας των ΗΠΑ στην Αθήνα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ.<br /><br />Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς οι αποκαλύψεις της WSJ προηγήθηκαν της απομάκρυνσης της Γκίλφοϊλ, προκαλώντας σοβαρούς τριγμούς στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις.<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα είναι πλέον τι ακριβώς γνώριζαν τα δύο κυβερνητικά στελέχη, ποιες πληροφορίες μετέφεραν και εάν είχαν ενημερώσει την ελληνική κυβέρνηση για τις επαφές τους.<br />Η αποκάλυψη των «ΝΕΩΝ» – Το κυβερνητικό «βαθύ λαρύγγι»<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα της Τζίνας Μοσχολιού, στις 17 Οκτωβρίου 2026, δημοσιογράφοι της WSJ είχαν επισκεφθεί την Αθήνα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, αναζητώντας πληροφορίες για την Αμερικανίδα πρέσβειρα.<br /><br />Οι δημοσιογράφοι προσέγγισαν διπλωμάτες, επιχειρηματίες και κυβερνητικά πρόσωπα.<br /><br />Το εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι φέρονται να συναντήθηκαν με δύο κυβερνητικά στελέχη, ενώ το ένα είχε επανειλημμένες επαφές μαζί τους.<br /><br />Κατά την εφημερίδα, το συγκεκριμένο πρόσωπο λειτούργησε ως σημαντική πηγή πληροφόρησης, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση του ρεπορτάζ.<br />Τι πληροφορίες έδωσαν; Τα ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις<br /><br />Εδώ αρχίζει το σοβαρό πολιτικό ζήτημα.<br /><br />Εάν κυβερνητικά στελέχη συζητούσαν με Αμερικανούς δημοσιογράφους για δραστηριότητες της πρέσβειρας των ΗΠΑ, ποια ήταν η φύση των πληροφοριών που διέθεταν;<br /><br />Αφορούσαν δημόσια γνωστά περιστατικά; Διπλωματικές συνομιλίες; Επιχειρηματικές επαφές; Ή ζητήματα υπηρεσιακού χαρακτήρα;<br /><br />Η διάκριση είναι καθοριστική.<br /><br />Δεν υπάρχει δημοσιοποιημένη απόδειξη ότι μεταφέρθηκαν διαβαθμισμένα στοιχεία ή ότι τελέστηκε κατασκοπεία. Ωστόσο, εάν αποκαλυφθεί μη εξουσιοδοτημένη διαρροή προστατευόμενων πληροφοριών, θα προκύψει ζήτημα ενδεχόμενων ποινικών και πειθαρχικών ευθυνών.<br /><br />Η κυβέρνηση οφείλει να διευκρινίσει εάν γνώριζε τις συγκεκριμένες επαφές. <a href="https://directus.gr/periergo-dimosievma-apo-ta-nea-gia-tin-apopobi-gkilfoil-dyo-kyvernitika-stelechi-milousan-sti-wsj-to-kyvernitiko-vathy-laryngi/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Περίεργο δημοσίευμα από ”ΤΑ ΝΕΑ” για την αποπομπή Γκίλφοϊλ: ”Δύο κυβερνητικά στελέχη μιλούσαν στη WSJ!.Το κυβερνητικό «βαθύ λαρύγγι»”.

Μείζον πολιτικό ζήτημα δημιουργεί η αποκάλυψη της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» ότι δύο στελέχη της ελληνικής κυβέρνησης είχαν επαφές με δημοσιογράφου...

Διαβάστε την συνέχεια

Λαϊκές εξεγέρσεις στην Ευρώπη. Σε λήθαργο η ΕΕ, η Ελλάδα σε σύγχυση.

<img height="94" src="https://omegapress.gr/images/EXEGERSH.jpg" width="721" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Το κατεστημένο αμύνεται, οι κοινωνίες οργίζονται. Δύο εικόνες, μία κρίση. Στις Βρυξέλλες οι ηγέτες των κρατών -μελών της ΕΕ έδωσαν την εντύπωση μιας μη αναστρέψιμης πολιτικής, οικονομικής και ηθικής κρίσης. Η αγωνία τους να μην αγγίξουν τα προνόμια του μεγάλου κεφαλαίου και των καρτέλ, το ενεργειακό αδιέξοδο, η στροφή στην πολεμική οικονομία που οδηγεί επίσης σε αδιέξοδα, η διαφθορά που έχει γιγαντωθεί, ο προυπολογισμός που περικόπτει κοινωνικές δαπάνες, προκάλεσαν οργή στους ευρωπαικούς λαούς. Μια ΕΕ αποκομμένη από την πραγματικότητα, οικοδόμησε θεσμούς και πολιτικές με τέτοιο τρόπο, ώστε οι ανισότητες να μην ανατραπούν ποτέ, ακόμη και αν αυτό την οδηγήσει στην διαλυσή της. <br /><br />Η άλλη εικόνα , αυτή των εξεγέρσεων σε Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία και Αλβανία, αλλά και σε άλλες ευρωπαικές χώρες όπου οι λαοί “βράζουν”, συνθέτουν την σκληρή πραγματικότητα , την οποία αρνούνται να δουν οι ηγέτες. Ίδια είναι τα χαρακτηριστικά της κρίσης και στην Ελλάδα, είναι το ίδιο οικονομικό μοντέλο που βρίσκεται σε κρίση, με τη διαφορά ότι εδώ δεν έχουμε ακόμη κοινωνική έκρηξη. Η κρίση απλώνεται από χώρα σε χώρα, ενώ παρά τις ιδιομορφίες, ο παρανομαστής είναι κοινός. Το σύστημα χρεοκοπεί, οι λαοί εξεγείρονται και προς το παρόν δείχνει να επωφελείται μόνο η Ακροδεξιά...<br /><br />Τα αίτια και οι δικαιολογίες...<br /><br />Με κοινοβούλια να έχουν μικρότερη επιρροή από τις πολυεθνικές, με τα λόμπι να οργιάζουν, με την ακρίβεια, το στεγαστικό και τους χαμηλούς μισθούς να επιδρούν καταλυτικά στην εικόνα ανατροπής, η Ευρώπη μάλλον πρέπει να προετοιμάζεται για μεγάλες αναστατώσεις. Σήμερα είναι η Γαλλία , η Ιταλία, η Ισπανία και η Αλβανία. Αύριο ποιός;<br /><br />Το σύστημα τρίζει. Από την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού και την κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού, δηλαδή από το 1990-91, οι ανισότητες έγιναν το σχέδιο του κεφαλαίου. Αφιονισμένα συμφέροντα, διέλυσαν τα συνδικαλιστικά κινήματα, κυνήγησαν ιδεολογικά την Αριστερά με σκοτεινά νομοθετήματα που υπηρετούν το δόγμα της εξίσωσης Αριστεράς -Ακροδεξιάς, με πόλεμο κατά των δημόσιων αγαθών που απαξιώθηκαν και παραδόθηκαν σε αμφιλεγόμενα ιδιωτικά συμφέροντα, με υπονόμευση του κοινωνικού κράτους και του κράτους δικαίου και πολλά ακόμη, ενίσχυσαν ένα αντιδημοκρατικό και αντικοινωνικό τέρας που τώρα δείχνει τα δόντια του. Το γεγονός ότι μέχρι σήμερα αυτά τα κινήματα δεν φαίνεται να έχουν ούτε ομοιογενή πολιτική έκφραση, ούτε σαφή ηγεσία, οδηγούν στην δυσοίωνη εκτίμηση, ότι ίσως επωφεληθεί ακόμη περισσότερο η Ακροδεξιά, με εφιαλτικές για το μέλλον συνέπειες...<br /><br />Τι συμβαίνει στη Γαλλία; Η κρίση δεν είναι σημερινή . Τουλάχιστον εδώ και μια δεκαετία, διάφορα κινήματα από τα Κίτρινα Γιλέκα, μέχρι την σημερινή εξέγερση μαθητών, φοιτητών και εργαζομένων, δείχνουν ότι η Γαλλία βρίσκεται σε κρίση. Και πως απάντησε η πολιτική τάξη και το μεγάλο κεφάλαιο; Επινόησε τη θεωρία του κέντρου και ανέδειξε τον Μακρόν στην ηγεσία της Γαλλίας. Και το αποτέλεσμα, ενώ ήταν ορατό από την πρώτη στιγμή, πολλοί και στο Παρίσι και στην Ευρώπη γενικότερα υποκρίνονταν ότι δεν το έβλεπαν. Η Γαλλία βουλιάζει στην παρακμή εδώ και χρόνια και ο αναλώσιμος Μακρόν απλά υπηρέτησε τα συμφέρονταν και τώρα τους είναι εντελώς άχρηστος, ενώ αφήνει πίσω του γενικευμένη κρίση.<br /><br />Η Γερμανία που επέβαλλε στην ΕΕ το μοντέλο που σήμερα πνέει τα λοίσθια και προκαλεί τις εξεγέρσεις, βιώνει την μεγαλύτερη κρίση από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η αυταρχική οικονομική πολιτική που προκαλεί βίαιες ανισότητες, η αδυναμία του Βερολίνου να δώσει απαντήσεις, αλλά και η απογύμνωσή της σε γεωπολιτικό επίπεδο, αποτελεί επίσης κρίσιμο παράγοντα της αστάθειας στην Ευρώπη. Η νίκη της Αριστεράς στο Βερολίνο προκάλεσε σοκ στην νεοφιλελεύθερη εξουσία της Γερμανίας, αλλά η καταιγίδα του φιλοναζιστικού AfD δεν τους συγκινεί ιδιαίτερα...<br /><br />Είναι επομένως φυσική συνέπεια τα όσα συμβαίνουν στην Γαλλία και αλλού. Ο κοινωνικός αναβρασμός δεν είναι ούτε υποκινούμενος , όπως επιχειρεί να τον εμφανίσει ο Μακρόν, ούτε στιγμιαίος. Η κρίση εξελίσσεται χρόνια τώρα, στην παιδεία, την υγεία, την κοινωνική πρόνοια, το στεγαστικό πρόβλημα, τους μισθούς και την προοπτική της νέας γενιάς. Είναι προβλήματα που συναντάμε παντού, από τη Γαλλία και τη Γερμανία, μέχρι την Ισπανία, την Ελλάδα και την Κύπρο. Δηλαδή είναι συστημική κρίση και όχι κομματικά υποκινούμενη, όπως επιχειρεί να εμφανίσει το σύστημα,αυξάνοντας φυσικά τις επιθέσεις κατά της Αριστεράς, αφήνοντας όμως στο περιθώριο την Ακροδεξιά που πραγματικά, είναι η μόνη που επωφελείται . Και το σύστημα σιωπά για την τρομακτική άνοδο της Ακροδεξιάς.<br /><br />Η αστυνομική βία έρχεται στο προσκήνιο μετά από χρόνια και είναι βέβαιο ότι το ζήτημα αυτό θα γίνει κορυφαίο πολιτικό θέμα τα επόμενα χρόνια και όσο η ΕΕ κλείνει τα μάτια στην πραγματικότητα, επινοώντας την δική της πραγματικότητα. Όσο υπηρετεί τις ανισότητες και τα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα εις βάρος των κοινωνιών, όσο παραμένει προσανατολισμένη σε ένα νέο ψυχρό πόλεμο με την Ρωσία απειλώντας μάλιστα και με θερμό, είναι βέβαιο ότι η κρίση θα βαθαίνει και οι κοινωνικές εξεγέρσεις θα γίνουν η νέα πραγματικότητα.<br /><br />Οι βίαιες εκδηλώσεις τόσο στα Τίρανα, όσο και στο Παρίσι, δείχνουν οργισμένη νέα γενιά, δείχνουν και μια άκαμπτη αποφασιστικότητα και αδιαφορία για τις συνέπειες. Αυτή η κατάσταση όμως είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών αδιαφορίας εκ μέρους των ισχυρών, είναι συνέπεια της δικής τους ωμής οικονομικής και ιδεολογικής βίας που ασκούν. Ισχύει δηλαδή το γνωμικό, ότι έσπειραν ανέμους και θα θερίσουν θύελλες.<br /><br />Στην Αλβανία βιώνουν μια επίσης εκρηκτική κατάσταση. Η διαφθορά, η ανυπαρξία κράτους δικαίου, η σύμφυση πολιτικής -μαφίας την οποία χρεώνεται ο Ράμα, η ανυπαρξία κράτους δικαίου , συσσώρευσε ένταση που τώρα βγαίνει στην επιφάνεια. Από το κίνημα των Φλαμίνγκο που αντιστάθηκε στην εκχώρηση σημαντικής γης στον γιο του Τραμπ, μέχρι την ηθική και την πολιτική κρίση, όσο και το γενικότερο ζήτημα λειτουργίας των θεσμών, ο αλβανικός λαός, επιθυμεί μεν αλλαγή, αλλά δεν νιώθει ότι υπάρχει σοβαρή εναλλακτική, γι αυτό και η εξέγερση παίρνει βίαια χαρακτηριστικά. Ο ίδιος φόβος, δηλαδή η απουσία σοβαρής εναλλακτικής λύσης, ισχύει και στην Γαλλία και σε άλλες χώρες. Αγγίζει φυσικά και την Ελλάδα.<br /><br />Η περίπτωση της Ελλάδας<br /><br />Τα συμπτώματα της κρίσης είναι παντού ίδια , όπως και τα προβλήματα. Ανάλογα με το βαθμό και την ταχύτητα οργάνωσης των κοινωνικών δυνάμεων, αλλά και την συνειδητοποίηση της κρίσης, αναπτύσσονται πολλά κινήματα στην Ευρώπη. Κανένα από αυτά δεν απειλεί τη δημοκρατία, όσο η κρίση φτώχειας, η κρίση χρέους που είναι ήδη στον ορίζοντα, η ευνοική μεταχείριση των λίγων, η απουσία πολιτικής στην στεγαστική κρίση, η ακρίβεια και η ίδια η ποιότητα της δημοκρατίας.<br /><br />Αντίθετα, η μαζικοποίηση των κοινωνικών αντιδράσεων έχει ως βασικά αιτήματα, τη στέγη, την αντιμετώπιση της ακρίβειας, την αύξηση των μισθών, το κοινωνικό κράτος και το κράτος δικαίου. Πουθενά στην Ευρώπη και φυσικά στην Ελλάδα, παρά το όργιο διαφθοράς, δεν λειτουργεί η δικαιοσύνη για τους λίγους και ισχυρούς. Ειδικά στην Ελλάδα η κρίση περιλαμβάνει και την κρίση στη δικαιοσύνη και το κράτος δικαίου γενικότερα .<br />Η Ελλάδα αν και βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο, δεν συζητά τα μείζονα προβλήματα με τρόπο αξιόπιστο. Στο σύνολό της σχεδόν η δημόσια συζήτηση επικεντρώνεται σε ένα ατέρμονο κομματικό κουτσομπολιό, ποιος είπε τι και γιατί, κάθε λέξη αντιμετωπίζεται ως αδίκημα και κάθε αδίκημα αποσιωπάται, όπως τα μεγάλα σκάνδαλα του καθεστώτος Μητσοτάκη.<br /><br />Η συζήτηση για το οικονομικό μοντέλο και την αποτυχία του είναι το κεντρικό πρόβλημα. Από εκεί και πέρα, τα κόμματα πρέπει να παρουσιάσουν πρακτικές και άμεσα εφαρμοστέες λύσεις για το στεγαστικό, την ακρίβεια, τον ρόλο του κράτους, τα δημόσια αγαθά , τα όρια μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και φυσικά απαιτείται, μια μεγάλη επανάσταση στήριξης του κράτους δικαίου.<br />Διαφορετικά , κάποια στιγμή η εξέγερση θα είναι αναπόφευκτη και στην Ελλάδα. Μόνο ποιος θα ηγηθεί δεν ξέρουμε...</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Λαϊκές εξεγέρσεις στην Ευρώπη. Σε λήθαργο η ΕΕ, η Ελλάδα σε σύγχυση.

Του Στράτου Βαλτινού Το κατεστημένο αμύνεται, οι κοινωνίες οργίζονται. Δύο εικόνες, μία κρίση. Στις Βρυξέλλες οι ηγέτες των κρατών -μελών τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ–Ζελένσκι: Ρήγμα με πολεμικές συνέπειες. Είναι αυτή η καμπή για την Ουκρανία;

<img height="103" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/zelenski-1.png" width="760" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Το ρωσικό ντίζελ, οι κυρώσεις και η εξάρτηση του Κιέβου από αμερικανικές δυνατότητες μετατρέπουν την αντιπαράθεση των δύο προέδρων σε κρίσιμη γεωπολιτική δοκιμασία. Η Ευρώπη καλείται να καλύψει μεγαλύτερο βάρος.<br /><br />Η νέα σύγκρουση ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι θέτει ένα ερώτημα με άμεση σημασία για την πορεία του πολέμου: μπορεί η Ουκρανία να διατηρήσει την κρίσιμη αμερικανική υποστήριξη όταν οι στρατιωτικές της επιλογές συγκρούονται με τις ενεργειακές και πολιτικές προτεραιότητες της Ουάσιγκτον;<br /><br />Η ανάλυση που παρουσιάζει New York Times, εντοπίζει τον κίνδυνο στο διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ των δύο ηγετών. Στις προηγούμενες κρίσεις, το Κίεβο κατόρθωνε να διατηρεί ανοικτούς διαύλους και κάποια μορφή αμερικανικής στήριξης.<br /><br />Σήμερα, η αντιπαράθεση αγγίζει ταυτόχρονα την ενέργεια, τις κυρώσεις και τις επιχειρησιακές δυνατότητες του ουκρανικού στρατού. Αυτό αυξάνει το πιθανό κόστος μιας παρατεταμένης ρήξης. <div><br />Το ντίζελ συνδέει δύο πολέμους<br /><br />Η συμφωνία Τραμπ–Πούτιν για τη διάθεση ρωσικού ντίζελ στις διεθνείς αγορές έφερε την ουκρανική στρατηγική απέναντι σε μια νέα πολιτική πίεση.<br /><br />Το Κίεβο χρησιμοποιεί επιθέσεις κατά ρωσικών ενεργειακών εγκαταστάσεων για να επιβαρύνει την οικονομία και την εφοδιαστική δυνατότητα του αντιπάλου του. Ο Αμερικανός πρόεδρος αντιμετωπίζει την αύξηση της προσφοράς καυσίμων ως μέσο περιορισμού των τιμών.<br /><br />Οι δύο επιδιώξεις μπορούν να συγκρούονται: πλήγματα που η Ουκρανία θεωρεί στρατιωτικά χρήσιμα παρουσιάζονται από τον Τραμπ ως επιβαρυντικά για το ενεργειακό κόστος.<br /><br />Η κρίση των καυσίμων έχει, πάντως, ευρύτερες αιτίες. Ο πόλεμος με το Ιράν και οι διαταραχές στις ροές από τη Μέση Ανατολή αποτελούν σημαντικό μέρος της διεθνούς πίεσης στην προσφορά.<br /><br />Η μεταφορά της συζήτησης αποκλειστικά στις ενέργειες του Κιέβου αλλάζει το πολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο αξιολογείται η ουκρανική άμυνα.</div><div><br />Οι κυρώσεις γίνονται πεδίο σύγκρουσης<br /><br />Η απόφαση Τραμπ στις 16 Οκτωβρίου να εξαιρέσει από την εφαρμογή βασικά πρόσθετα μέτρα του νόμου Γκρέιαμ διεύρυνε τη διαφωνία.<br /><br />Ο Λευκός Οίκος υποστηρίζει ότι η άμεση ενεργοποίησή τους θα δυσχέραινε τη διπλωματική προσπάθεια. Η ουκρανική πλευρά αντιτείνει ότι η μείωση της οικονομικής πίεσης προσφέρει περιθώριο στη Μόσχα να συνεχίσει τον πόλεμο.<br /><br />Το διάταγμα δεν καταργεί συνολικά τις προϋφιστάμενες αμερικανικές κυρώσεις. Αναστέλλει, όμως, σημαντικό μέρος της νέας πίεσης που είχε εγκρίνει το Κογκρέσο.<br /><br />Η διαφορά είναι πλέον στρατηγική: η Ουάσιγκτον επιλέγει διαπραγματευτική ευελιξία, ενώ το Κίεβο ζητά μεγαλύτερο κόστος για τη Ρωσία πριν από οποιαδήποτε παραχώρηση.</div><div><br />Η επιχειρησιακή εξάρτηση κάνει τη ρήξη επικίνδυνη<br /><br />Η Ουκρανία διαθέτει σημαντική εγχώρια στρατιωτική παραγωγή και ευρωπαϊκή υποστήριξη. Εξακολουθεί, ωστόσο, να χρειάζεται κρίσιμες αμερικανικές δυνατότητες.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκονται η ανταλλαγή πληροφοριών, η αεράμυνα και οι δορυφορικές επικοινωνίες. Οι αναφορές για περιορισμούς στο Starshield, τη στρατιωτική εκδοχή του Starlink, ενίσχυσαν την ανησυχία για την αξιοπιστία αυτής της πρόσβασης.<br /><br />Ο Ζελένσκι δήλωσε στις 16 Οκτωβρίου ότι οι δυνατότητες δεν είχαν αποκατασταθεί πλήρως. Η αμερικανική πλευρά έχει απορρίψει ισχυρισμούς ότι έχει διακοπεί συνολικά η ανταλλαγή πληροφοριών.<br /><br />Η διάκριση έχει σημασία: οι περιορισμοί, οι απειλές περιορισμού και η πλήρης διακοπή υποστήριξης αποτελούν διαφορετικές καταστάσεις.<br /><br />Για τον ουκρανικό σχεδιασμό, όμως, ακόμη και η αβεβαιότητα δημιουργεί πρόβλημα. Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις απαιτούν σταθερότητα πρόσβασης σε συστήματα που δεν αντικαθίστανται άμεσα.</div><div><br />Η Ευρώπη μπροστά σε μεγαλύτερη ευθύνη<br /><br />Στη Σύνοδο της 15ης–16ης Οκτωβρίου, οι Ευρωπαίοι ηγέτες επανέλαβαν τη στήριξή τους προς την Ουκρανία και ζήτησαν ενίσχυση της ενεργειακής της ανθεκτικότητας πριν από τον χειμώνα.<br /><br />Το Κίεβο παρουσίασε παράλληλα αίτημα για τουλάχιστον 70 δισ. ευρώ πρόσθετης υποστήριξης το 2027, συνδέοντάς το με όπλα, άμυνα και ανθεκτικότητα.<br /><br />Η κάλυψη οικονομικών αναγκών αποτελεί ένα σκέλος. Η διατήρηση πρόσβασης σε εξειδικευμένες στρατιωτικές υπηρεσίες είναι ένα άλλο.<br /><br />Ως γεωπολιτική εκτίμηση, η αμερικανική αβεβαιότητα αυξάνει την ανάγκη ευρωπαϊκού σχεδιασμού που θα αντέχει πέρα από μια προσωρινή διπλωματική κρίση.</div><div><br />Τι θα καθορίσει αν πρόκειται για σημείο καμπής<br /><br />Η έκταση της δημόσιας αντιπαράθεσης δεν αρκεί για να κρίνει την έκβαση. Καθοριστικές θα είναι οι αποφάσεις για τις παραδόσεις όπλων, τη λειτουργία κρίσιμων συστημάτων, την ανταλλαγή πληροφοριών και την εφαρμογή κυρώσεων.<br /><br />Εάν οι δίαυλοι παραμείνουν λειτουργικοί, η σύγκρουση μπορεί να αποδειχθεί ακόμη μία δύσκολη φάση μιας άνισης συμμαχικής σχέσης. Εάν η διαφωνία μετατραπεί σε παρατεταμένη απώλεια επιχειρησιακής υποστήριξης, το κόστος για την Ουκρανία θα είναι διαφορετικής κλίμακας.<br /><br />Το σημείο καμπής θα αποτυπωθεί στις δυνατότητες που θα διαθέτει το Κίεβο όταν έρθει η επόμενη ρωσική επίθεση — και στην υποστήριξη που θα μπορούν πράγματι να προσφέρουν οι σύμμαχοί του.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ–Ζελένσκι: Ρήγμα με πολεμικές συνέπειες. Είναι αυτή η καμπή για την Ουκρανία;

Βασιλης Διαμαντακος  Το ρωσικό ντίζελ, οι κυρώσεις και η εξάρτηση του Κιέβου από αμερικανικές δυνατότητες μετατρέπουν την αντιπαράθεση των δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Financial Times: Μήπως οδεύουμε προς τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2024/07/1-a-29-1.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="496" data-original-width="796" height="102" src="https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2024/07/1-a-29-1.jpeg" width="757" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Γκίντεον Ράχμαν προειδοποιεί: οι μηχανισμοί αποτροπής αποδυναμώνονται και ο πόλεμος πλησιάζει</span></h3>Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις, η Ρωσία και η Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα, η Πολωνία προειδοποιεί για τον κίνδυνο επιθέσεων εντός της ΕΕ και η Κίνα ξεκινά εξαήμερες στρατιωτικές ασκήσεις με πραγματικά πυρά κατά μήκος των ακτών της. Όλα αυτά συνέβησαν μέσα σε μία μόνο εβδομάδα. Για τον Γκίντεον Ράχμαν, επικεφαλής σχολιαστή διεθνών υποθέσεων των <a href="https://www.newsbreak.gr/tag/financial-times/">Financial Times</a>, η σύμπτωση αυτή αποτυπώνει μια βαθύτερη αλλαγή: περιοχές που επί δεκαετίες θεωρούσαν την ειρήνη δεδομένη βρίσκονται πλέον αντιμέτωπες με την προοπτική ή και την πραγματικότητα του πολέμου.<br /><br />Το ερώτημα που θέτει στην ανάλυσή του είναι ευθύ: υπνοβατεί ο κόσμος προς έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο; Η απάντησή του είναι ανησυχητική, καθώς οι μηχανισμοί που θα μπορούσαν να τον αποτρέψουν αποδυναμώνονται, την ώρα που αυξάνονται επικίνδυνα οι πιθανότητες ενός καταστροφικού λάθους υπολογισμού.<div><br />Όταν το αδιανόητο γίνεται πραγματικότητα<br /><br />Ο Ράχμαν γυρίζει πίσω στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου τον Φεβρουάριο του 2022, λίγες ημέρες πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Οι αμερικανικές και βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών ήταν κατηγορηματικές ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν επρόκειτο να επιτεθεί. Ωστόσο, ορισμένοι Ευρωπαίοι και Ουκρανοί συνομιλητές εξακολουθούσαν να ελπίζουν ότι επρόκειτο για μπλόφα ή για λανθασμένη εκτίμηση. Η συνύπαρξη γνώσης και δυσπιστίας είναι κρίσιμη για την επιχειρηματολογία του: οι προειδοποιήσεις μπορεί να είναι σαφείς, όμως η πεποίθηση ότι «αυτά δεν συμβαίνουν πια» παραμένει ισχυρότερη.<br /><br />Περισσότερα από τέσσερα χρόνια αργότερα, η διεθνής ατμόσφαιρα έχει μεταμορφωθεί. Η αναφορά σε παγκόσμιο πόλεμο έχει περάσει στο καθημερινό λεξιλόγιο των ηγετών, οι οποίοι όμως διαφωνούν ριζικά για το πώς μπορεί να αποτραπεί.</div><div><br />Τραμπ και Ζελένσκι: δύο διαφορετικοί δρόμοι προς τον ίδιο φόβο<br /><br />Στη σύγκρουσή τους στο Οβάλ Γραφείο τον Φεβρουάριο του 2025, ο Ντόναλντ Τραμπ κατηγόρησε τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι ότι διακινδυνεύει έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη λογική του Αμερικανού προέδρου, η δυτική στήριξη προς την Ουκρανία μπορεί να παρασύρει τις ΗΠΑ σε άμεση αναμέτρηση με τη Ρωσία. Ο Ζελένσκι βλέπει τον κίνδυνο από την αντίθετη κατεύθυνση: η αποτυχία αναχαίτισης της ρωσικής επιθετικότητας θα ενθαρρύνει νέες επιθέσεις και θα φέρει πιο κοντά μια γενικευμένη σύρραξη.<br /><br />Η ανησυχία δεν περιορίζεται στο Κίεβο. Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, έχει προειδοποιήσει τους Ευρωπαίους ότι πρέπει να προετοιμαστούν για πόλεμο σε κλίμακα ανάλογη με εκείνη που γνώρισαν προηγούμενες γενιές. Στην Ασία, ο Σι Τζινπίνγκ επικαλείται την «παγίδα του Θουκυδίδη», δηλαδή τον κίνδυνο σύγκρουσης ανάμεσα σε μια κυρίαρχη και μια ανερχόμενη δύναμη. Την ίδια στιγμή, σημειώνει ο Ράχμαν, η στρατιωτική ενίσχυση της Κίνας και η αυξανόμενη πίεση στην Ταϊβάν τροφοδοτούν την ένταση για την οποία προειδοποιεί ο ίδιος ο Κινέζος ηγέτης.<br /><br />Τα δύο όρια που δεν έχουν ακόμη ξεπεραστεί<br /><br />Τι θα συνιστούσε, όμως, παγκόσμιο πόλεμο; Ο αρθρογράφος των FT θέτει δύο βασικές προϋποθέσεις: οι ισχυρότερες χώρες του κόσμου να συγκρουστούν άμεσα και η αναμέτρηση να εκτείνεται σε περισσότερες ηπείρους. Κατά την εκτίμησή του, τα όρια αυτά δεν έχουν ακόμη ξεπεραστεί, αλλά οι υφιστάμενοι πόλεμοι συνδέονται όλο και περισσότερο μεταξύ τους.<br /><br />Η συμμετοχή Βορειοκορεατών στρατιωτών στο πλευρό της Ρωσίας έχει ήδη προσδώσει νέα διεθνή διάσταση στον πόλεμο στην Ουκρανία. Παράλληλα, ο πόλεμος ΗΠΑ–Ιράν διασταυρώνεται με την ουκρανική σύγκρουση: η Τεχεράνη θεωρείται ότι έχει λάβει ρωσική βοήθεια για τον εντοπισμό αμερικανικών στόχων, ενώ η Ουκρανία έχει προσφέρει τεχνογνωσία αντιμετώπισης drones στις χώρες του Κόλπου. Στην Ευρώπη, οι δολιοφθορές, οι εμπρησμοί και οι άλλες μορφές υβριδικών επιχειρήσεων που αποδίδονται στη Ρωσία αυξάνουν τον κίνδυνο ακούσιας κλιμάκωσης. Το όριο ανάμεσα στην ειρήνη και στον πόλεμο γίνεται έτσι ολοένα πιο δυσδιάκριτο.</div><div><br />Ο «άξονας» των αντιπάλων της Δύσης<br /><br />Η Ρωσία, η Κίνα, το Ιράν και η Βόρεια Κορέα δεν αποτελούν έναν απολύτως ενιαίο συνασπισμό, όμως οι δεσμοί τους είναι υπαρκτοί και ενισχύονται. Η Μόσχα και η Πιονγιάνγκ υπέγραψαν το 2024 συνθήκη αμοιβαίας άμυνας. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν και ο Σι Τζινπίνγκ έχουν διακηρύξει μια εταιρική σχέση «χωρίς όρια», ενώ η κινεζική οικονομική και τεχνολογική υποστήριξη έχει βοηθήσει τη Μόσχα να αντέξει τις δυτικές κυρώσεις.<br /><br />Κοινό τους στοιχείο, κατά τον Ράχμαν, είναι η αμφισβήτηση της διεθνούς τάξης ασφαλείας υπό αμερικανική ηγεσία. Η Ρωσία θέλει να περιορίσει το ΝΑΤΟ, η Κίνα επιδιώκει να ανατρέψει την αμερικανική πρωτοκαθεδρία στον Ειρηνικό, το Ιράν έχει επιτεθεί σε αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή και η Βόρεια Κορέα απειλεί τη Νότια Κορέα, η οποία στηρίζεται στην αμερικανική προστασία. Η πιθανότητα συντονισμένων κρίσεων σε Ευρώπη και Ασία περιπλέκει ακόμη περισσότερο τους σχεδιασμούς της Δύσης.</div><div><br />Γιατί πολλαπλασιάζονται οι συγκρούσεις<br /><br />Η ανάλυση των FT συνδέει την αύξηση της πολεμικής βίας με τη μετατόπιση της παγκόσμιας ισορροπίας ισχύος. Το 1989, οι χώρες της G7 αντιπροσώπευαν περίπου τα δύο τρίτα της παγκόσμιας οικονομικής παραγωγής, ενώ το 2022 το μερίδιό τους είχε υποχωρήσει περίπου στο 43%. Αντίστοιχη ήταν η σχετική υποχώρησή τους στις παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες.<br /><br />Η μεταβολή αυτή έχει διευρύνει τα περιθώρια δράσης δυνάμεων που επιθυμούν να αναθεωρήσουν την υφιστάμενη τάξη. Παράλληλα, η απογοήτευση των Αμερικανών από τους πολέμους στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν ενίσχυσε την πολιτική πίεση για περιορισμό των διεθνών στρατιωτικών δεσμεύσεων. Το αποτέλεσμα είναι ένα περιβάλλον στο οποίο περισσότεροι ηγέτες φαίνονται πρόθυμοι να δοκιμάσουν τα όρια των αντιπάλων τους. Σύμφωνα με την καταμέτρηση του International Crisis Group που επικαλείται το άρθρο, βρίσκονται σε εξέλιξη 65 συγκρούσεις στον κόσμο, περισσότερες από οποιαδήποτε άλλη στιγμή μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.<br /><br />Οι «σφαίρες επιρροής» και τα όριά τους<br /><br />Ένας ακόμη παράγοντας είναι η επιστροφή της αντίληψης ότι η ισχύς νομιμοποιεί τις διεκδικήσεις. Ο Ράχμαν εντάσσει σε αυτό το πλαίσιο τόσο τις εδαφικές φιλοδοξίες της Ρωσίας και της Κίνας όσο και τις δηλώσεις Τραμπ για τη Γροιλανδία και τον Καναδά. Πίσω από την προσέγγιση αυτή βρίσκεται μια θεωρία: αν οι μεγάλες δυνάμεις αναγνωρίσουν η μία τη σφαίρα επιρροής της άλλης, μπορούν να αποφύγουν τη μεταξύ τους σύγκρουση.<br /><br />Ο σχολιαστής των FT απορρίπτει τη λογική αυτή ως επισφαλή, για δύο λόγους. Πρώτον, επειδή αγνοεί τη βούληση των μικρότερων χωρών· η Ουκρανία έχει ήδη αποδείξει ότι ένα κράτος μπορεί να αντισταθεί στρατιωτικά στην υποταγή του σε έναν ισχυρότερο γείτονα. Δεύτερον, επειδή τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων δεν χωρίζονται σε καθαρές γεωγραφικές ζώνες. Η Ταϊβάν έχει κρίσιμη σημασία για την παγκόσμια βιομηχανία προηγμένων ημιαγωγών, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να αποδεχθεί την επιστροφή κρατών-μελών της στη ρωσική σφαίρα επιρροής.<br />Το πιο επικίνδυνο ερώτημα: πόσο αξιόπιστη είναι η αποτροπή<br /><br />Στον πυρήνα της ανάλυσης βρίσκεται η αξιοπιστία της αποτροπής. Επί δεκαετίες, η αμερικανική στρατιωτική ισχύς, οι συμμαχικές δεσμεύσεις και ο φόβος πυρηνικής αναμέτρησης περιόριζαν τον κίνδυνο άμεσης σύγκρουσης μεταξύ μεγάλων δυνάμεων. Σήμερα, όμως, ο Ράχμαν θέτει ένα ερώτημα που δεν έχει αυτονόητη απάντηση: θα πολεμούσαν οι ΗΠΑ του Τραμπ για να υπερασπιστούν τις χώρες της Βαλτικής, την Πολωνία, την Ιαπωνία ή τη Βρετανία; Η αβεβαιότητα αυτή μπορεί να ενθαρρύνει έναν αντίπαλο να αναλάβει ένα ρίσκο που διαφορετικά θα απέφευγε.<br /><br />Η ιστορία προσφέρει εδώ μια προειδοποίηση. Το 1914, η Γερμανία υποτίμησε την πιθανότητα βρετανικής επέμβασης για το Βέλγιο. Το 1939, ο Χίτλερ πίστεψε ότι η Βρετανία και η Γαλλία θα υποχωρούσαν ξανά, παρά την εγγύηση ασφαλείας προς την Πολωνία. Και στις δύο περιπτώσεις ο υπολογισμός αποδείχθηκε λανθασμένος. Σήμερα, ο Πούτιν πρέπει να σταθμίσει την αξιοπιστία του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ και ο Σι την πιθανότητα αμερικανικής αντίδρασης σε επίθεση στην Ταϊβάν.<br /><br />Ο κίνδυνος, καταλήγει ο Ράχμαν, είναι κάποιος να θεωρήσει μια εγγύηση ασφαλείας κενή περιεχομένου και να ανακαλύψει το λάθος του αφού έχει ήδη αρχίσει ο πόλεμος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Financial Times: Μήπως οδεύουμε προς τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο;

Ο Γκίντεον Ράχμαν προειδοποιεί: οι μηχανισμοί αποτροπής αποδυναμώνονται και ο πόλεμος πλησιάζει Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ουκρανία θέλει 20-30 πυραύλους PAC-2 Patriot από την Ελλάδα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/patriot_korea.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1259" data-original-width="1900" height="112" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/patriot_korea.jpg" width="741" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα παρά τις δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού</span></h3>Η Ουκρανία, με τη συνδρομή του NATO και της ΕΕ, αυξάνει την πίεση στην Ελλάδα για την παραχώρηση 20 έως 30 πυραύλων PAC-2 Patriot από τα ελληνικά αποθέματα, προς ενίσχυση της αεράμυνάς της κόντρα στις ρωσικές επιθέσεις, οι οποίες αναμένεται να ενταθούν τον χειμώνα.<br /><br />Όπως αποκάλυψε ο διευθυντής σύνταξης του Star, Ηλίας Παπανικολάου, στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του καναλιού, το Κίεβο ζήτησε από την Αθήνα συγκεκριμένοι αριθμό πυραύλων: «Οι Ουκρανοί πλέον δεν ζητούν συστοιχία Patriot από εμάς. Ζητάνε συγκεκριμένα 20 με 30 πυραύλους PAC-2».<br /><br />Σύμφωνα με το Star, το επιχείρημα του Κιέβου είναι η επικείμενη λήξη της διάρκειας ζωής περίπου 200 εξ αυτών των πυραύλων: «Λένε οι Ουκρανοί ότι από αυτούς τους 200 που λήγουν, δώστε μας 20», σχολίασε ο Ηλίας Παπανικολάου.<br /><br />Για να προσθέσει: «Το ότι λήγει ο πύραυλος δεν σημαίνει κάτι. Μπορεί να θέλει μπαταρία, κάποιο ανταλλακτικό. Δεν τον πετάς τον πύραυλο. Ο πύραυλος αυτός κάνει κατά μέσο όρο 3 εκατομμύρια δολάρια ο ένας».<br /><br />Μητσοτάκης για Ουκρανία: «Θα κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε χωρίς να υπονομεύουμε τις αμυντικές δυνατότητες της Ελλάδας»<br /><br />Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου του Κυριάκου Μητσοτάκη μετά το πέρας των εργασιών της Συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες, η συζήτηση έφτασε στο Κίεβο και στο αν μπορεί η Ελλάδα να δώσει από τα αποθέματά της βλήματα αναχαίτισης PAC.Η απάντηση του πρωθυπουργού ήταν η εξής:<br /><br />«Έχουμε στηρίξει την Ουκρανία με σημαντικές αντι-αεροπορικές ικανότητες από τα αποθέματά μας. Την ίδια στιγμή, θέλω να είμαι πολύ ειλικρινής: θα κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για να στηρίξουμε την Ουκρανία, χωρίς να υπονομεύουμε τις αμυντικές δυνατότητες της Ελλάδας.<br /><br />Βρισκόμαστε επίσης σε μια ευαίσθητη γειτονιά, έχουμε και άλλες υποχρεώσεις, αλλά στεκόμαστε στο πλευρό της Ουκρανίας και προσπαθούμε πάντα να κάνουμε το καλύτερο».<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ουκρανία θέλει 20-30 πυραύλους PAC-2 Patriot από την Ελλάδα.

Ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα παρά τις δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού Η Ουκρανία, με τη συνδρομή του NATO και της ΕΕ, αυξάνει την πίεση στη...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Τουρκικό Πρόβλημα ως εμπόδιο στην λύση του Κυπριακού.

<img height="101" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/10/ELLINES-STRATIOTES-KYPROS-630x400.jpg" width="742" /><br /><br /><b>Γιώργος Γεωργιάδης</b><br />Το πιο βασικό θέμα στο Κυπριακό, αλλά και στο σύνολο των ζητημάτων που συνιστούν το λεγόμενο Τουρκικό πρόβλημα, είναι ακριβώς αυτό:<br /><br />Το Τουρκικό πρόβλημα.<br /><br />Η Τουρκία αποτελεί ένα ΠΡΟΒΛΗΜΑ σε διμερές, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο.<br /><br />Με γενοκτονίες, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, εκτοπίσεις, εξισλαμισμούς, παρεμβάσεις σε τρίτες χώρες, διώξεις αντιφρονούντων, παράνομο εποικισμό, πολιτιστική λεηλασία, κυρίαρχο ρατσιστικό ισλαμοκεμαλικό λόγο που ποτίζει με δηλητήριο όλες τις γενιές των κατοίκων της Μικράς Ασίας που κατέκτησε.<br /><br />Η Τουρκία έχει Ιστορία καταγεγραμμένη μπροστά στα μάτια όλων.<br /><br />Δεν την κρύβει.<br /><br />Αισθάνεται περήφανη για τα εγκλήματά της, που τα θεωρεί «αναγκαίες κινήσεις για τη σωτηρία και τη μη διαμελισμό της».<br /><br />Για την Τουρκία δεν υπάρχει τίποτε που να μην είναι δικαιολογημένο ως προς την κρατική της αρτιμέλεια.<br /><br />Αν υποτεθεί, με κάποιον μαγικό τρόπο, ότι οι Τουρκοκύπριοι σε ένα παράλληλο σύμπαν έπαιρναν τα όπλα εναντίον της Τουρκίας για να αποτινάξουν τον ζυγό της, για να ζήσουν χωρίς τα δεσμά της, είναι απόλυτα βέβαιο ότι ο «Αττίλας 3» θα αφορούσε τους ίδιους.<br /><br />Η Τουρκία θα επενέβαινε στρατιωτικά.<br /><br />Εναντίον των ίδιων των Τουρκοκυπρίων.<br /><br />Διότι η Τουρκία ουδόλως ενδιαφέρεται για την τύχη και τη ζωή των Τουρκοκυπρίων· απλώς χρησιμοποιεί την ύπαρξή τους για να κρατά την Κυπριακή Δημοκρατία όμηρο μέσω της κατοχής, να εκβιάζει, να τη θεωρεί εκλιπούσα και να εποφθαλμιά το σύνολο της νήσου.<br /><br />Για την Τουρκία, η Κύπρος είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για τα δικά της συμφέροντα, που καμία σχέση δεν έχουν με την εξασφάλιση των δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων.<br /><br />Το μείζον ζήτημα στην επίλυση του Κυπριακού είναι το εξής -και πάντως όχι ο φόβος μερίδας του κόσμου της ελεύθερης Κύπρου να «μοιραστεί την εξουσία»:<br /><br />Ο έλεγχος της στρατηγικής πλεύσης της Κυπριακής Δημοκρατίας μετά τη λύση από την Άγκυρα.<br /><br />Ότι δηλαδή η Τουρκία θα μπορεί, μέσω της δομής της λύσης, να υπαγορεύει στη μετεξελιχθείσα Ομοσπονδιακή Κυπριακή Δημοκρατία την πορεία και το στίγμα της έναντι της ΕΕ, της Δύσης, της Ελλάδος και όλων των φυσικών συμμάχων που διαθέτει σήμερα.<br /><br />Να τουρκοποιήσει, εν ολίγοις, τη διεθνή θέση του νέου ομοσπονδιακού κράτους μέσω του ελέγχου που θα ασκεί στα νέα όργανα διοίκησης.<br /><br />Αυτό είναι το πιο μεγάλο ζήτημα.<br /><br />Όχι αν μπορούν οι Έλληνες της Κύπρου να πίνουν καφέ ή να παίζουν ποδόσφαιρο με τους Τούρκους της Κύπρου.<br /><br />Στην καθημερινή ζωή θα βρεθούν συγκλίσεις.<br /><br />Εξάλλου, μέσα στην κοινότητα των Τουρκοκυπρίων υφίστανται θύλακες κοινωνικών ομάδων που έχουν και ελληνική καταγωγή -ακόμα και στην ομάδα των εποίκων, που δύσκολα μπορεί κανείς να πιστέψει ότι θα φύγουν, και μάλιστα όλοι, μετά τη λύση.<br /><br />Άρα, το ζήτημα αφορά τον τυπικό και ουσιαστικό έλεγχο της διεθνούς θέσης της νέας Κυπριακής Δημοκρατίας στον κόσμο:<br /><br />Δυτική και Ευρωπαϊκή;<br /><br />Ή τουρκόφιλη με εκβιασμό και ανατολίτικη;<br /><br />Ιδού η απορία…<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Τουρκικό Πρόβλημα ως εμπόδιο στην λύση του Κυπριακού.

Γιώργος Γεωργιάδης Το πιο βασικό θέμα στο Κυπριακό, αλλά και στο σύνολο των ζητημάτων που συνιστούν το λεγόμενο Τουρκικό πρόβλημα, είναι ακρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Ανοιχτό το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών που θα μπορούσαν να ανοίξουν τον δρόμο για την επανεκλογή Ερντογάν.

<img height="101" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/04/ERDOGAN-630x397.jpg" width="717" /><br /><br />Η Τουρκία πιθανότατα θα διεξαγάγει τις εκλογές του 2028 νωρίτερα από το αναμενόμενο, δήλωσε προεδρικός σύμβουλος την Πέμπτη 15/10, σε μια κίνηση που θα επέτρεπε στον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να παρακάμψει τα συνταγματικά όρια και να θέσει εκ νέου υποψηφιότητα για το ύπατο αξίωμα.<br /><br />Οι επόμενες προεδρικές και βουλευτικές εκλογές είναι επί του παρόντος προγραμματισμένες να διεξαχθούν τον Μάιο εκείνου του έτους.<br /><br />«Είναι πλέον σχεδόν βέβαιο ότι οι εκλογές του 2028 θα διεξαχθούν τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο», δήλωσε στους δημοσιογράφους στην Άγκυρα ο σύμβουλος του Ερντογάν, Μεχμέτ Ουτσούμ.<br /><br />Ο Ουτσούμ δεν διευκρίνισε τι σημαίνει αυτό για τα σχέδια του Προέδρου.<br /><br />Ωστόσο, ήταν η πρώτη φορά που ένα ανώτατο στέλεχος υποστήριξε τόσο ανοιχτά τη πρόταση που είχαν διατυπώσει σύμμαχοι του Ερντογάν για μεταφορά της ημερομηνίας της ψηφοφορίας, προκειμένου να του επιτραπεί να διεκδικήσει άλλη μία θητεία.<br /><br />Ο Ερντογάν κυβερνά την Τουρκία για σχεδόν 23 χρόνια, αρχικά ως πρωθυπουργός και στη συνέχεια ως πρόεδρος.<br /><br />Το δημοψήφισμα του 2017 εισήγαγε ένα νέο προεδρικό σύστημα διακυβέρνησης, το οποίο επέτρεψε στον Ερντογάν να επανεκλεγεί Πρόεδρος ακόμη δύο φορές, το 2018 και το 2023.<br /><br />Παρόλο που το νέο αυτό σύστημα θέτει όριο δύο θητειών, το σύνταγμα του επιτρέπει να υποβάλει εκ νέου υποψηφιότητα εάν η Βουλή προκηρύξει πρόωρες εκλογές, πριν δηλαδή ολοκληρώσει ολόκληρη την τελευταία πενταετή θητεία του.<br /><br />Η τουρκική αντιπολίτευση έχει επίσης ζητήσει την προσφυγή στις κάλπες νωρίτερα, δήλωσε όμως ότι επιθυμεί τις πρόωρες εκλογές για να αμφισβητήσει την οικονομική πολιτική του Ερντογάν και όχι για να του δώσει άλλη μία ευκαιρία να πολιτευθεί.<br /><br />«Η αναγωγή του ζητήματος στο “πώς θα επανεκλεγεί ο Ταγίπ Ερντογάν Πρόεδρος” είναι, από τη δική μας σκοπιά, απλώς απαράδεκτη», δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ο ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Οζγκούρ Οζέλ.<br /><br />Ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ηγέτης του ακροδεξιού εθνικιστικού MHP που είναι σύμμαχος του Ερντογάν, κάλεσε την περασμένη εβδομάδα τη Βουλή να προκηρύξει εκλογές σε «κατάλληλο χρόνο», ώστε να επιτραπεί στον «Πρόεδρο Ερντογάν να είναι υποψήφιος για την επανεκλογή του».<br /><br />Για την προκήρυξη πρόωρων εκλογών απαιτείται πλειοψηφία τριών πέμπτων του κοινοβουλίου, δηλαδή 360 από τους 600 βουλευτές.<br /><br />Το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) του Ερντογάν και οι σύμμαχοί του διαθέτουν 331 έδρες, επομένως η συντηρητική συμμαχία χρειάζεται ακόμη 29 ψήφους από άλλα κόμματα, γεγονός που συνεχίζει να αποτελεί πρόκληση.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Ανοιχτό το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών που θα μπορούσαν να ανοίξουν τον δρόμο για την επανεκλογή Ερντογάν.

Η Τουρκία πιθανότατα θα διεξαγάγει τις εκλογές του 2028 νωρίτερα από το αναμενόμενο, δήλωσε προεδρικός σύμβουλος την Πέμπτη 15/10, σε μια κί...

Διαβάστε την συνέχεια

Ηχηρή φωνή εξ Αμερικής κατά Άγκυρας! Χώρα “τραμπούκος Τουρκία”!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR4Hit9VsXHhTr2h1PTV8Z_VC13mt1iB7yfb5ihbh8GESNEbng1f6Ab1Cw&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="150" data-original-width="150" height="89" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR4Hit9VsXHhTr2h1PTV8Z_VC13mt1iB7yfb5ihbh8GESNEbng1f6Ab1Cw&s=10" width="740" /></a></div><div><br /></div>Ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής, Ρικ Σκοτ, κατηγόρησε την Τουρκία για «συμπεριφορά τραμπούκου» απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο, ασκώντας ασυνήθιστα δριμεία κριτική σε έναν σύμμαχο στο ΝАТО, κατά τη διάρκεια επισκέψεών του και στις δύο χώρες.<br /><br />Ο Αμερικανός γερουσιαστής από τη Φλόριντα δήλωσε στο Associated Press ότι η Τουρκία «δεν συμπεριφέρεται ως σύμμαχος στο ΝАТО», αναφερόμενος στις διαφορές της με την Ελλάδα σχετικά με τον εναέριο χώρο και τις θαλάσσιες ζώνες, καθώς και στη συνεχιζόμενη στρατιωτική της κατοχή στην κατεχόμενη Κύπρο. Το νησί παραμένει παράνομα διαιρεμένο με τη βία από το 1974 μετά την τουρκική εισβολή.<br /><br />Τα σχόλια του Σκοτ ​​έρχονται εν μέσω αναζωπύρωσης των εντάσεων γύρω από τον σχεδιαζόμενο υποθαλάσσιο ηλεκτρικό διασυνδετήριο αγωγό μεταξύ της Ελλάδας και της Κύπρου, με πιθανή επέκταση προς το Ισραήλ. Η Τουρκία υποστηρίζει ότι θα πρέπει να ερωτηθεί προτού προχωρήσουν οι έρευνες στον βυθό της θάλασσας.<br /><br />Ο Σκοτ, μέλος των Επιτροπών Ενόπλων Δυνάμεων και Διεθνών Σχέσεων της Γερουσίας, είχε συνομιλίες με Έλληνες αξιωματούχους για θέματα άμυνας και ενέργειας, σε συνέχεια της επίσκεψης του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, στην Αθήνα την περασμένη εβδομάδα.<br />Τραμπούκος Τουρκία<br /><br />«Δεν συμπεριφέρεσαι ως σύμμαχος στο ΝАТО όταν χρησιμοποιείς μαχητικά F-16 για να πετάξεις πάνω από τη χώρα κάποιου άλλου. Δεν είσαι και πολύ καλός σύμμαχος όταν κατέχεις τμήμα του εδάφους μιας άλλης χώρας. Κι αυτό ακριβώς κάνουν», δήλωσε ο Σκοτ ​​αναφερόμενος στην Τουρκία.<br /><br />«Ελπίζω, λοιπόν, ότι η κατάσταση θα αλλάξει, αλλά, αν το εξετάσει κανείς, πρόκειται για συμπεριφορά τραμπούκου», πρόσθεσε. Η Ελλάδα και η Τουρκία, αμφότερες μέλη του ΝАТО, βρίσκονται εδώ και δεκαετίες σε αντιπαράθεση σχετικά με τα θαλάσσια σύνορα στο Αιγαίο Πέλαγος και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και για το ζήτημα της κατοχής της Κύπρου.<br /><br />Το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης αποτελεί πλέον τη νεότερη εστία τριβής μεταξύ της Άγκυρας και της Αθήνας λόγω της απαράδεκτης τουρκικής στάσης.<br /><br />«Πιστεύω ότι αυτό που κάνουν η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ θα είναι θετικό. Είναι καλό για εκείνες, είναι καλό και για εμάς», δήλωσε ο Σκοτ. «Θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να βοηθήσουμε. Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε να διασφαλίσουμε ότι η Τουρκία δεν θα προκαλέσει προβλήματα με αυτό».<br /><br />Ο Σκοτ ​​δήλωσε επίσης ότι οι αμερικανοελληνικές σχέσεις δεν θα επηρεαστούν από την πρόσφατη αποχώρηση της Κίμπερλι Γκιλφόιλ από τη θέση της πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Ελλάδα. Ως γνωστό, ο Λευκός Οίκος ζήτησε δημόσια την παραίτησή της, έπειτα από καταγγελίες για ανάρμοστη και ενδεχομένως παράνομη συμπεριφορά – ισχυρισμούς τους οποίους η ίδια διαψεύδει.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ηχηρή φωνή εξ Αμερικής κατά Άγκυρας! Χώρα “τραμπούκος Τουρκία”!

Ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής, Ρικ Σκοτ, κατηγόρησε την Τουρκία για «συμπεριφορά τραμπούκου» απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο, ασκώντας ασ...

Διαβάστε την συνέχεια

To Αζερμπαϊτζάν χτυπά σαν χταπόδι τον Ερντογάν μέσω… Ισραήλ!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQl23kLZjBRXaMcGpdcnKNQDxxU-OIv0lif7fcIud8tJ34-xL7mDLRnW3s&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="600" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQl23kLZjBRXaMcGpdcnKNQDxxU-OIv0lif7fcIud8tJ34-xL7mDLRnW3s&s=10" width="735" /></a></div><div><a href="https://substack.com/@korybko" style="border-bottom-color: currentcolor !important; border-bottom-style: none !important; border-width: 0px; box-sizing: inherit; outline-offset: -2px; outline: 0px; transition: 0.075s linear;"><b>Andrew Korybko</b></a></div>Η αμοιβαία δηλωμένη έννοια του «ένα έθνος, δύο κράτη» δεν είναι τόσο πιστευτή όσο ήταν παλιά.<br /><br />Πρόσφατα εκτιμήθηκε ότι « η Αζερμπαϊτζανο-Τουρκική Αδελφότητα δοκιμάζεται από τις διαμαρτυρίες υπέρ της χιτζάμπ στο Αζερμπαϊτζάν », αφού ορισμένοι Αζέροι υποψιάστηκαν ότι ορισμένες από αυτές τις διαδηλώσεις ενορχηστρώνονταν, τουλάχιστον εν μέρει, από ορισμένους Τούρκους ακτιβιστές που υπάρχουν υποψίες ότι συνδέονται με το τουρκικό κράτος.<br /><br />Αυτό ακολούθησε ομιλία του Τούρκου προέδρου, ο οποίος καταδίκαζε την απαγόρευση της χιτζάμπ, χωρίς όμως να κατονομάσει χώρες, ακριβώς πριν από την εφαρμογή της νέας πολιτικής σχολικών στολών του Αζερμπαϊτζάν, την οποία ορισμένοι διοικητικοί υπάλληλοι ερμήνευσαν με αυτόν τον τρόπο.<br /><br />Η προαναφερθείσα ανάλυση αξιολόγησε επίσης ότι οι στενοί δεσμοί στρατιωτικής ασφάλειας του Αζερμπαϊτζάν με το Ισραήλ διαταράσσουν την Τουρκία, καθώς το Αζερμπαϊτζάν και η Τουρκία θεωρούν επίσημα τους εαυτούς τους ως «ένα έθνος, δύο κράτη», ωστόσο το Αζερμπαϊτζάν εξακολουθεί να έχει στενές σχέσεις με τον ισραηλινό αντίπαλο της Τουρκίας μετά τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου.<br /><br />Αυτή η παρατήρηση πλαισιώνει τον τρόπο με τον οποίο ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίγιεφ χρησιμοποίησε τον Ισραηλινό ομόλογό του Ισαάκ Χέρτζογκ για να επιτεθεί στον Ερντογάν κατά τη διάρκεια της τελευταίας συνόδου κορυφής της CICA που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα στο Μπακού.<br /><br />Το CICA αναφέρεται στη «Διάσκεψη για την Αλληλεπίδραση και τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης στην Ασία», η οποία είναι ένα από τα κύρια πολυμερή φόρουμ της Ασίας και φιλοξενεί συνόδους κορυφής ηγεσίας κάθε τέσσερα χρόνια.<br /><br />Το <a href="https://www.middleeasteye.net/news/israel-president-took-azerbaijani-flight-bypass-turkey-airspace-ban">Middle East Eye</a> επιβεβαίωσε δημοσιεύματα στα τουρκικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι ο Χέρτζογκ έφτασε στο Αζερμπαϊτζάν με την εθνική αεροπορική εταιρεία του, Azerbaijan Airlines, η οποία διήλθε από τον τουρκικό εναέριο χώρο.<br /><br />Αυτό ερμηνεύτηκε ως το πρώτο χτύπημα του Αλίγιεφ στον Ερντογάν μέσω του Χέρτζογκ από τότε που η Τουρκία απαγόρευσε τις ισραηλινές πτήσεις στον εναέριο χώρο της.<br /><br />Η δεύτερη επίπληξη εναντίον του αφορούσε το όνομα του αεροπλάνου, Shusha, το οποίο το Middle East Eye <a href="https://x.com/Defence_Turk/status/2110454256893317209">επικαλέστηκε τουρκικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης</a> για να αναφέρει ότι θα μπορούσε να είναι μια σκόπιμη αναφορά στη <a href="https://president.az/en/articles/view/52122">Διακήρυξη Shusha του 2021</a> , η οποία επισημοποίησε ένα σύμφωνο αμοιβαίας άμυνας μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Τουρκίας.<br /><br />Ορισμένοι Τούρκοι, επομένως, θεωρούν την πτήση του Χέρτζογκ προς το Ισραήλ με ένα αεροσκάφος του Αζερμπαϊτζάν που πήρε το όνομά του από αυτή τη συμμαχία και πέρασε τον τουρκικό εναέριο χώρο, παραβιάζοντας την απαγόρευση της Άγκυρας στις ισραηλινές πτήσεις, ως μια κατάφωρη – ακόμη και ασυγχώρητη – περιφρόνηση.<br /><br />Το τελευταίο χτύπημα του Αλίγιεφ στον Ερντογάν επισημάνθηκε από το άρθρο « <a href="https://x.com/TurkishCentury/status/2110679407564038167">Turkish Century</a> », το οποίο επέστησε την προσοχή στο πώς αυτός και <a href="https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1642000477293927&set=pb.100044519705966.-2207520000&type=3">η σύζυγός του</a> μοιράστηκαν ξεχωριστά μια φωτογραφία του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν να υποκλίνεται με σεβασμό ενώ σφίγγει το χέρι του Αλίγιεφ, την οποία ερμήνευσαν ως «μια άθλια προσπάθεια προσβολής της Τουρκίας».<br /><br />Άλλωστε, ο Φιντάν απεικονίζεται με τρόπο που θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως ένδειξη σεβασμού προς τον Αλίγιεφ, αλλά ο Αλίγιεφ θα μπορούσε «εύλογα να αρνηθεί» ότι πρόκειται για προσβολή αν αμφισβητηθεί και να κατηγορήσει έναν διαχειριστή μέσων κοινωνικής δικτύωσης, αν πιεστεί.<br /><br />Ως λιγότερο ερεθιστικό και περισσότερο μήνυμα, η φωτογραφία του Αλίγιεφ από την κατ’ ιδίαν συνάντησή του με τον Φιντάν τους δείχνει ψυχρά να αντικατοπτρίζουν ο ένας τη στάση του άλλου στις καρέκλες τους, ενώ η φωτογραφία της κατ’ ιδίαν συνάντησής του με τον Χέρτζογκ τους δείχνει ενεργά εμπλεκόμενους σε μια φιλική συζήτηση.<br /><br />Αυτή η αντίθεση δείχνει πόσο άβολα έχει γίνει ο Αλίγιεφ με την Τουρκία εν μέσω των διαμαρτυριών υπέρ της χιτζάμπ, τις οποίες ορισμένοι Αζέροι αποδίδουν σε Τούρκους ακτιβιστές που συνδέονται με το τουρκικό κράτος, ενώ παράλληλα δείχνει πόσο άνετα νιώθει με το Ισραήλ παρά την έντονη αντιπαλότητά του με την Τουρκία.<br /><br />Επιστρέφοντας στο πώς ο Αλίγιεφ χρησιμοποίησε τον Χέρτζογκ για να χτυπήσει τον Ερντογάν τρεις φορές σε μια εκδήλωση, είναι σαφές ότι είναι εξαιρετικά δυσαρεστημένος μαζί του και θέλει να το μάθει όλος ο κόσμος.<br /><br />Από την τουρκική οπτική γωνία, ωστόσο, ο Αλίγιεφ μπορεί να έχει ξεπεράσει μια κόκκινη γραμμή.<br /><br />Αντί οι ακτιβιστές του (είτε συνδέονται πραγματικά με το τουρκικό κράτος είτε μόνο υπάρχουν υποψίες ότι συνδέονται) να μειώσουν την εκστρατεία τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εναντίον του Αζερμπαϊτζάν και του ίδιου προσωπικά, μπορεί να την εντείνουν προκλητικά, καίγοντας έτσι τα τελευταία νήματα αδελφοσύνης μεταξύ τους.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

To Αζερμπαϊτζάν χτυπά σαν χταπόδι τον Ερντογάν μέσω… Ισραήλ!

Andrew Korybko Η αμοιβαία δηλωμένη έννοια του «ένα έθνος, δύο κράτη» δεν είναι τόσο πιστευτή όσο ήταν παλιά. Πρόσφατα εκτιμήθηκε ότι « η Αζε...

Διαβάστε την συνέχεια