Πώς η Τουρκία ενορχηστρώνει την ανθελληνική εκστρατεία των Αλβανοτσάμηδων.

<img height="123" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/07/albania-tsamides-diadilosi-tourkia-tsamouria-screenshot-youtube-SLpress-825x506.jpg" width="755" /><br /><b><br /></b><div><b>ΜΠΕΤΣΗΣ ΟΡΦΕΑΣ</b><br />Θα εστιάσουμε την προσοχή μας σε δύο νέα στοιχεία των εκδηλώσεων κάποιων φορέων των Τσάμηδων στην Αλβανία, τα οποία αμφότερα – μαζί με τις έτερες επαναλήψεις του ιδίου προπαγανδιστικού-ανθελληνικού πολέμου στους κόλπους της αλβανικής κοινωνίας – καταδεικνύουν με σαφήνεια την ανάμειξη τουρκικών μηχανισμών. Κάθε άλλη προσέγγιση αποτελεί ουσιαστικά εφησυχασμό σε ένα ζήτημα που αφορά τον ακριτικό Ελληνισμό και μελλοντικά δύναται να προσλάβει κι άλλες διαστάσεις, όπως μαρτυρά και η ιστορία.<br /><br />Ως γνωστόν, μετά την κατάρρευση του κομουνιστικού καθεστώτος, η Αλβανία “ενέδωσε” άμεσα σε πιέσεις δήθεν κληρονόμων των Μουσουλμάνων Τσάμηδων που είχαν εγκαταλείψει τη Θεσπρωτία, ακολουθώντας τα ηττημένα ναζιστικά στρατεύματα με τα οποία είχαν συνεργαστεί αρκετοί από τους προύχοντες τους. Όπως τεκμηριώνουν οι ιστορικές πηγές, οι Αλβανοτσάμηδες είχαν πρωταγωνιστήσει σε βαριά εγκλήματα εις βάρος του γηγενούς ελληνικού πληθυσμού.<br /><br />Ωστόσο, εδώ και χρόνια ο Ιούνιος μετατρέπεται σε μια εκστρατεία ανθελληνικών εκδηλώσεων προς αξιοποίηση ενός στην πραγματικότητα ανύπαρκτου ζητήματος, με σκοπό την διέγερση της κοινής γνώμης και εμμέσως πλην σαφώς, στην “τεκμηρίωση” εδαφικών βλέψεων εις βάρος της ελληνικής επικράτειας στην ακριτική Ήπειρο. Εξάλλου, η αλβανική Βουλή έχει από το 1994 κατοχυρώσει την 27η Ιουνίου ως “Ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων, κατά των Τσάμηδων Αλβανών”.<br /><br />Φέτος η ρητορική των παραγόντων που εκπροσωπούν το εν λόγω “ζήτημα” με τους Αλβανοτσάμηδες είχε και ακόμη ένα στοιχείο: Κατηγόρησαν τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ως υπαίτιο και αυτουργό της αποκαλούμενης αυτής «εθνοκάθαρσης»! Τούτο δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας… Ενώ η ελληνική πολιτεία ατονεί και αδιαφορεί, ένας δήθεν μη κυβερνητικός οργανισμός – με έδρα την Πρίστινα του Κοσσόβου και με άμεση σύνδεση και χρηματοδότηση από τις τουρκικές υπηρεσίες, το Ίδρυμα “Χότζα Χασάν Ταχσίν” – επιδιώκει να προσδώσει μια σύγχρονη διάσταση στην υπόθεση, ενδύοντας τη με αντιλήψεις περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μειονοτικών πολιτικών κ.α.<br /><br />Ισλαμικά κηρύγματα για τους Αλβανοτσάμηδες<br /><br />Στις αφίσες που κυκλοφόρησαν και στα λογότυπα των συλλογικοτήτων τους για φέτος κυριαρχεί ένα τέμενος, με υπερυψωμένο μιναρέ. Πρόκειται για αυτό που έχουν εγκαθιδρύσει ετσι-θεληματικά – με κρατική ωστόσο χρηματοδότηση – σε ένα (υποτιθέμενο) μαζικό νεκροταφείο πλησίον του Μουρσί και στις παρυφές της αρχαίας πόλης του Βουθρωτού, η οποία έχει υψηλή επισκεψιμότητα.<br /><br />Το ό,τι επιδιώκουν (κατά την αντίληψη της Άγκυρας) να προσδώσουν θρησκευτικά χαρακτηριστικά στην υπόθεση, αποδεικνύεται κυρίως από την – για πρώτη φορά φέτος – άμεση ανάμειξη χοτζάδων – με επίσημες θέσεις στην ιεραρχία της Μουσουλμανικής εγχώριας Κοινότητας – αλλά που αποτελούν ταυτόχρονα βασικά στελέχη του δικτύου της Τουρκίας, στην κοινότητα των ιμάμηδων στην Αλβανία.<br /><br />Ο Μουφτής των Τιράνων Μπιλάλ Γκαζμέντ Τέκια, ταυτοχρόνως υπεύθυνος ιμάμης του κεντρικού τους τεμένους – κτίστηκε και διευθύνεται από την Διεύθυνση Βακουφιών της Τουρκικής Προεδρίας και εγκαινιάστηκε από τον Πρόεδρο Ερντογάν – την προπερασμένη Παρασκευή, κατά την επίσημη προσευχή, αφιέρωσε το “κήρυγμα” του (που αναπαράγεται εκτενώς σε ΜΜΕ και social) στην «γενοκτονία του Ελληνικού κράτους εις βάρος των Μουσουλμάνων-αδελφών Τσάμηδων». Κάλεσε μάλιστα, όχι απλά στην υπόμνηση του γεγονότος και σε προσευχή για τα θύματα της «θηριωδίας», αλλά σε διαρκή προσπάθεια δικαίωσης!<br /><br />Άλλος δε ιμάμης, ο Αχμέντ Καλιάγια, επικεφαλής της κοινότητας των πιστών στο Τζαμί επί της οδού Καβάγια – που επί το πλείστον συγκεντρώνει τους πιο ακραίους Σουνίτες της χώρας – εκφώνησε ανάλογου περιεχομένου ομιλία για τους Αλβανοτσάμηδες, αφιερωμένη στην «82η επέτειο της γενοκτονίας»…<br /><br />Την ίδια ώρα στην περίφραξη διάφορων διπλωματικών αντιπροσωπιών της Ελλάδας στην Τουρκία, το Κόσσοβο κ.α. καθοδηγούμενοι πολίτες εναπόθεσαν στεφάνια με 82 μαύρα τριαντάφυλλα – ένας συμβολισμός που δεν θέλει σχολιασμό κι επεξηγήσεις.<br /><br />Οι κυβερνητικοί βουλευτές διεγείρουν ανθελληνισμό <br /><br />Προφανώς και ενοχλεί το ό,τι η αίθουσα συνεδριάσεων της Ολομέλειας της αλβανικής Βουλής για μία ακόμα φορά διατέθηκε για ένα σκηνοθετημένο σόου μνήμης και πολιτιστικής κληρονομιάς των ακτιβιστών της “Τσάμικης υπόθεσης”, στην πραγματικότητα ανάξιο σχολιασμού.<br /><br />Η “φιλοξενία” ωστόσο του Δημάρχου της Κονίσπολης (Εργκέστ Ντούλε) που εκλέγεται με το κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα – κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα – στις εκδηλώσεις του “Μήνα της Μνήμης της Γενοκτονίας”, προφανώς αποτελεί απόδειξη της κρατικής στήριξης σε αυτήν την ανθελληνική εκστρατεία. Έχει γράψει παλαιότερα το SLpress.gr ότι στην συγκεκριμένη περιοχή – με την επίκληση διάφορων ανθρωπιστικών προγραμμάτων και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, όπως ένα κέντρο εκμάθησης της τουρκικής γλώσσας, παροχή υποτροφιών, υπηρεσιών καθαρισμού κ.α. – υφίσταται μόνιμη παρουσία Τούρκων κρατικών υπαλλήλων.<br /><br />Τον τόνο ωστόσο των εκδηλώσεων αυτών πάνω στη μεθόριο με την Ελλάδα έδωσαν οι κυβερνητικοί βουλευτές – γνωστοί και για τον ανθελληνικό τους ακτιβισμό και για τις επαφές τους με τις τουρκικές υπηρεσίες – Σινάϊ και Μπίντο. Το δεδομένο αυτό δεν εκθέτει απλά την κυβέρνηση των Τιράνων, αλλά αποδεικνύει την ροπή του ίδιου του Έντι Ράμα στην πονηρή υπόθαλψη και συντήρηση του ανθελληνισμού – και όχι απλά για ψηφοθηρικούς λόγους.<br /><br />Στην πραγματικότητα έχουμε έναν υβριδικό πόλεμο χαμηλής έντασης, με ψυχολογικό αντίκτυπο στο άμεσο περιβάλλον του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, με μακροπρόθεσμο κίνδυνο ενδεχόμενες προκλήσεις κατά της ακεραιότητας του ίδιου του Ελληνισμού.<br /><br />Τα Τίρανα εκτιμούν ότι δημιουργούν πρόσφορο αντίβαρο στην απαίτηση (και των Ευρωπαίων) για την διασφάλιση ενός καθεστώτος αξιοπρεπούς διαιώνισης της γηγενούς Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας, ενισχύοντας την τουρκικής έμπνευσης και μεθόδευσης “Τσάμικη” υπόθεση. Στην πραγματικότητα υπονομεύουν την εσωτερική τους συνοχή και υποθηκεύουν την προοπτική ειρηνικής συνύπαρξης…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πώς η Τουρκία ενορχηστρώνει την ανθελληνική εκστρατεία των Αλβανοτσάμηδων.

ΜΠΕΤΣΗΣ ΟΡΦΕΑΣ Θα εστιάσουμε την προσοχή μας σε δύο νέα στοιχεία των εκδηλώσεων κάποιων φορέων των Τσάμηδων στην Αλβανία, τα οποία αμφότερα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Tα Ελληνικά μαχητικά μένουν επ’ αόριστον στην Κύπρο. Μόνιμη αεροπορική ασπίδα πάνω από το FIR Λευκωσίας.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-41-5-1068x601-1.png" width="761" /><br /><br />Συνεχίζεται χωρίς χρονικό περιορισμό η παρουσία των ελληνικών μαχητικών αεροσκαφών στην Κύπρο, με την Αθήνα και τη Λευκωσία να διατηρούν σε υψηλό επίπεδο την επιχειρησιακή τους συνεργασία σε μια περίοδο αυξημένων γεωπολιτικών προκλήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Τα τέσσερα ελληνικά μαχητικά, που επιχειρούν από την Αεροπορική Βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» στην Πάφο, πραγματοποιούν καθημερινές αποστολές, με τις πτήσεις τους να καταγράφονται συνεχώς από κατοίκους και τουρίστες, οι οποίοι απαθανατίζουν την έντονη αεροπορική δραστηριότητα στην περιοχή.<div><br />Αποστολή η προστασία του FIR Λευκωσίας<br /><br />Η κύρια αποστολή των ελληνικών αεροσκαφών είναι η ενίσχυση της αεράμυνας και η προστασία του FIR Λευκωσίας απέναντι σε πιθανές αεροπορικές απειλές, αποτελώντας σημαντικό παράγοντα αποτροπής στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Η παρουσία τους στην Κύπρο δεν έχει προσωρινό χαρακτήρα, αλλά εντάσσεται σε έναν ευρύτερο επιχειρησιακό σχεδιασμό Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας για τη διατήρηση υψηλής ετοιμότητας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Βασίλης Πάλμας: «Δεν αλλάζει τίποτα – Παραμένουν στην Κύπρο»<br /><br />Ξεκάθαρο μήνυμα για τη συνέχιση της ελληνικής στρατιωτικής παρουσίας έστειλε ο Υπουργός Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας, Βασίλης Πάλμας, μιλώντας στην εκπομπή του δημοσιογράφου Πάρη Ποταμίτη.<br /><br />Όπως δήλωσε:<br /><br />«Δεν διαφοροποιείται οτιδήποτε σε σχέση με την παρουσία των αεροσκαφών στην Κύπρο. Θα ανασκοπούμε και θα παρακολουθούμε καθημερινά την κατάσταση και αναλόγως θα προσαρμόζουμε την παρουσία ή όχι πολεμικών αεροσκαφών και πλοίων στην Κύπρο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα φύγουν.»<br /><br />Η δήλωση αυτή επιβεβαιώνει ότι η Ελλάδα και η Κύπρος αξιολογούν καθημερινά τις εξελίξεις στην περιοχή, διατηρώντας την ευελιξία να ενισχύσουν ή να προσαρμόσουν τις δυνάμεις τους, εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο.</div><div><br />Έρχεται αντικατάσταση των ελληνικών μαχητικών<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσίευσε το philenews, τα ελληνικά μαχητικά που βρίσκονται σήμερα στην Πάφο αναμένεται να αντικατασταθούν από άλλο τύπο αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας, στο πλαίσιο της εναλλαγής των επιχειρησιακών μέσων και της διατήρησης της αποστολής σε μόνιμη βάση.<br /><br />Η αλλαγή αυτή δεν σημαίνει αποχώρηση της Ελλάδας από την Κύπρο, αλλά αποτελεί μέρος της κανονικής επιχειρησιακής ανανέωσης των δυνάμεων που συμμετέχουν στην αποστολή.</div><div><br />Αντικατάσταση και της φρεγάτας «Έλλη»<br /><br />Ανάλογη διαδικασία προβλέπεται και για τη φρεγάτα «Έλλη», η οποία βρίσκεται στα κυπριακά χωρικά ύδατα.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το πλοίο θα αντικατασταθεί από άλλη μονάδα του Πολεμικού Ναυτικού, προκειμένου να δοθεί χρόνος ανάπαυσης και ανασυγκρότησης στο πλήρωμά του, χωρίς να επηρεαστεί η ελληνική ναυτική παρουσία στην περιοχή.</div><div><br />Μήνυμα διαρκούς αποτροπής στην Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Η παραμονή των ελληνικών μαχητικών και των ναυτικών μονάδων στην Κύπρο αποτελεί σαφές μήνυμα επιχειρησιακής ετοιμότητας και στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ Αθήνας και Λευκωσίας.<br /><br />Η συνεχής παρουσία ελληνικών δυνάμεων στην Αεροπορική Βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» και στην κυπριακή ΑΟΖ ενισχύει την αεροπορική και ναυτική αποτροπή στην Ανατολική Μεσόγειο, σε μια περίοδο όπου οι εξελίξεις στην περιοχή παραμένουν ιδιαίτερα ρευστές και οι προκλήσεις για την περιφερειακή ασφάλεια συνεχίζονται.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Tα Ελληνικά μαχητικά μένουν επ’ αόριστον στην Κύπρο. Μόνιμη αεροπορική ασπίδα πάνω από το FIR Λευκωσίας.

Συνεχίζεται χωρίς χρονικό περιορισμό η παρουσία των ελληνικών μαχητικών αεροσκαφών στην Κύπρο, με την Αθήνα και τη Λευκωσία να διατηρούν σε ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γερμανία: Σφοδρές αντιδράσεις για τις δηλώσεις Φιντάν κατά του Ισραήλ.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-07/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-07-06_095651146.png?itok=jNdyVy6P" width="776" /><br /><br />Σφοδρές αντιδράσεις προκάλεσαν στη Γερμανία οι δηλώσεις του Τούρκου ΥΠΕΞ περί «βάρους για την ανθρωπότητα», με τη γερμανική πλευρά να καταδικάζει την «απονομιμοποιητική γλώσσα» του Χακάν Φιντάν<br /><br />Σε κλίμα έντονης διπλωματικής αμηχανίας εισέρχονται οι σχέσεις Τουρκίας και Δύσης, μετά τις πρόσφατες δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, ο οποίος χαρακτήρισε το Ισραήλ «πρόβλημα για ολόκληρη την ανθρωπότητα» και «βάρος που δεν μπορεί πλέον να αντέξει η ανθρωπότητα». Οι τοποθετήσεις αυτές πυροδότησαν άμεσες και σφοδρές αντιδράσεις στο γερμανικό πολιτικό σκηνικό, ενόψει μάλιστα της κρίσιμης Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα.<br /><br />Η καταδίκη από το γερμανικό πολιτικό σύστημα<br /><br />Η γερμανική κυβέρνηση και εκπρόσωποι των κομμάτων καταδίκασαν απερίφραστα τη ρητορική του κ. Φιντάν, κάνοντας λόγο για υπέρβαση των ορίων του πολιτικού διαλόγου.<br /><br />Γερμανική Κυβέρνηση: Ο Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών χαρακτήρισε τις δηλώσεις «εντελώς ακατάλληλες», υπογραμμίζοντας ότι το Ισραήλ έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση να προστατεύει τον πληθυσμό του απέναντι στις απειλές.<br /><br />Πολιτικά Κόμματα:<br /><br />Η αντιπρόεδρος των Πρασίνων, Ανιέσκα Μπρούγκερ, τόνισε ότι η επιτυχία της Συνόδου του ΝΑΤΟ δεν δικαιολογεί τη σιωπή απέναντι σε τέτοιες τοποθετήσεις.<br /><br />Το SPD και το CDU έκαναν λόγο για «πρωτοφανές ολίσθημα» και χρήση γλώσσας που «ξεπερνά την κόκκινη γραμμή», επισημαίνοντας την ανάγκη για συνέπειες.<br /><br />Η Αριστερά χαρακτήρισε τις δηλώσεις «επικίνδυνες και απανθρωποποιητικές», τονίζοντας ότι η κριτική στην ισραηλινή κυβέρνηση δεν πρέπει να μετατρέπεται σε καταδίκη ενός λαού.<div><br />Το πλαίσιο της έντασης<br /><br />Οι δηλώσεις του κ. Φιντάν έρχονται σε μια περίοδο όπου οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ βρίσκονται στο ναδίρ, με αφορμή την πρόσφατη ομόφωνη απόφαση της ισραηλινής κυβέρνησης (28 Ιουνίου 2026) να αναγνωρίσει επίσημα τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Η απόφαση αυτή, η οποία αναμένεται να επικυρωθεί από την Κνεσέτ, αντιμετωπίστηκε από την Άγκυρα ως «πολιτική πράξη εκδίκησης».<br /><br />Ο Ισραηλινός Υπουργός Εξωτερικών, Γκίντεον Σάαρ, απάντησε δηκτικά στις δηλώσεις του Τούρκου ομολόγου του, χαρακτηρίζοντάς τις «εμετικές» και κάνοντας λόγο για «σαφή υποκίνηση σε γενοκτονία». Ο Ισραηλινός Πρόεδρος, Ισαάκ Χέρτζογκ, από την πλευρά του, τόνισε πως το Ισραήλ αποτελεί «ευλογία για τον κόσμο» και υπογράμμισε τη συμβολή της χώρας του στην παγκόσμια καινοτομία και την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.<br /><br />Η ένταση αυτή προσθέτει ένα επιπλέον στρώμα δυσκολίας στην επικείμενη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, καθώς οι Σύμμαχοι καλούνται να διαχειριστούν τις βαθιές διαφωνίες μεταξύ δύο σημαντικών εταίρων τους στην περιοχή.<br />Το βίντεο παρουσιάζει τις δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, οι οποίες προκάλεσαν τη διεθνή κατακραυγή.<br /><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="337" src="https://www.youtube.com/embed/WbV4XIlLsCo" width="618" youtube-src-id="WbV4XIlLsCo"></iframe></div><br /><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γερμανία: Σφοδρές αντιδράσεις για τις δηλώσεις Φιντάν κατά του Ισραήλ.

Σφοδρές αντιδράσεις προκάλεσαν στη Γερμανία οι δηλώσεις του Τούρκου ΥΠΕΞ περί «βάρους για την ανθρωπότητα», με τη γερμανική πλευρά να καταδι...

Διαβάστε την συνέχεια

Η τεχνητή νοημοσύνη γίνεται νέο ΝΑΤΟ του Τραμπ. Οι σύμμαχοι θα κρίνονται πλέον από την πρόσβασή τους στην AI

<img height="132" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/us-768x507.jpg" width="750" /><br /><br /><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Η Ουάσιγκτον επαναπροσδιορίζει τις διεθνείς συμμαχίες μέσα από την τεχνητή νοημοσύνη, μετατρέποντας τα προηγμένα μοντέλα, τα chips και τις υποδομές σε εργαλεία γεωπολιτικής ισχύος. Η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε ένα νέο στρατηγικό δίλημμα.<br /><br />Η τεχνητή νοημοσύνη παύει να αποτελεί αποκλειστικά πεδίο τεχνολογικού ανταγωνισμού και εξελίσσεται στο σημαντικότερο εργαλείο άσκησης εξωτερικής πολιτικής των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ διαμορφώνει σταδιακά ένα νέο δόγμα διεθνών σχέσεων, στο οποίο οι παραδοσιακές συμμαχίες δεν αρκούν πλέον. Το νέο κριτήριο είναι ποιος μπορεί να συμβάλει στην αμερικανική πρωτοκαθεδρία στην τεχνητή νοημοσύνη.<br /><br />Η πρόσβαση στα πλέον προηγμένα μοντέλα AI, στους υπερυπολογιστές, στα εξειδικευμένα chips και στις κρίσιμες ενεργειακές υποδομές μετατρέπεται σε στρατηγικό προνόμιο που δεν θα παρέχεται αυτόματα ούτε στους πιο στενούς συμμάχους της Ουάσιγκτον.<div><br />Από το ΝΑΤΟ στο AI<br /><br />Για περισσότερα από εβδομήντα χρόνια, οι δυτικές συμμαχίες οικοδομήθηκαν γύρω από τη στρατιωτική ασφάλεια, τις κοινές δημοκρατικές αξίες και τις οικονομικές σχέσεις.<br /><br />Σήμερα, ο Λευκός Οίκος φαίνεται να θεωρεί ότι η πραγματική ισχύς του 21ου αιώνα θα καθορίζεται από την τεχνητή νοημοσύνη.<br /><br />Η νέα αμερικανική προσέγγιση αντιμετωπίζει τα κορυφαία μοντέλα AI περίπου όπως αντιμετώπιζε άλλοτε τις πλέον προηγμένες στρατιωτικές τεχνολογίες.<br /><br />Η πρόσβαση δεν θεωρείται πλέον εμπορικό προϊόν αλλά στρατηγικό εργαλείο εθνικής ισχύος.</div><div><br />Η Ευρώπη στο περιθώριο<br /><br />Το μήνυμα προς την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ιδιαίτερα σαφές.<br /><br />Παρότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις συμμετέχουν ενεργά στις αμερικανικές πρωτοβουλίες για την προστασία των αλυσίδων εφοδιασμού κρίσιμων ορυκτών και ημιαγωγών, η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να περιορίζει την πρόσβασή τους στα πλέον προηγμένα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης.<br /><br />Ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίστηκε ιδιαίτερα επικριτικός απέναντι στην Ευρώπη.<br /><br />«Το πρόβλημα είναι ότι προηγούμαστε όλων με μεγάλη διαφορά. Η Ευρώπη πρέπει να προσέξει πολύ. Χάνει την επιχειρηματική της δυναμική», δήλωσε χαρακτηριστικά.<br /><br />Παράλληλα επέκρινε την ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική, χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τη μη αξιοποίηση ενεργειακών κοιτασμάτων στη Βόρεια Θάλασσα λόγω περιβαλλοντικών περιορισμών. </div><div><br />Η AI ως εργαλείο γεωπολιτικής πίεσης<br /><br />Οι περιορισμοί στις εξαγωγές προηγμένων μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης αποτελούν πλέον μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής.<br /><br />Η Ουάσιγκτον διατηρεί το δικαίωμα να επιτρέπει ή να ανακαλεί την πρόσβαση σε κορυφαίες τεχνολογίες ανάλογα με τις γεωπολιτικές συνθήκες.<br /><br />Η λογική θυμίζει περισσότερο έλεγχο εξαγωγών αμυντικού υλικού παρά εμπορική πολιτική.<br /><br />Οι χώρες που θεωρούνται στρατηγικά χρήσιμες αποκτούν προνομιακή πρόσβαση.<br /><br />Οι υπόλοιπες καλούνται να αναπτύξουν δικές τους δυνατότητες.</div><div><br />Η ευρωπαϊκή απάντηση<br /><br />Στις Βρυξέλλες γίνεται πλέον αντιληπτό ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να εξαρτάται επ’ αόριστον από αμερικανικές πλατφόρμες τεχνητής νοημοσύνης.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ήδη ξεκινήσει νέο γύρο διαλόγου με τις αμερικανικές εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης, επιδιώκοντας ευρύτερη πρόσβαση στα προηγμένα μοντέλα.<br /><br />Παράλληλα, όμως, ξεκαθαρίζει ότι η ευρωπαϊκή νομοθεσία δεν πρόκειται να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης.<br /><br />«Η κυρίαρχη ευρωπαϊκή νομοθεσία δεν είναι προς διαπραγμάτευση», υπογράμμισε εκπρόσωπος της Κομισιόν.<br /><br />Η θέση αυτή δείχνει ότι το χάσμα μεταξύ ΗΠΑ και Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν περιορίζεται πλέον μόνο στους κανονισμούς για την AI αλλά επεκτείνεται στον ίδιο τον ορισμό της τεχνολογικής κυριαρχίας. </div><div><br />Η νέα μορφή εξάρτησης<br /><br />Το ενδιαφέρον είναι ότι ακόμη και στενοί σύμμαχοι των Ηνωμένων Πολιτειών διαπιστώνουν πως η συμμετοχή τους στις αμερικανικές στρατηγικές πρωτοβουλίες δεν συνεπάγεται αυτόματα ισότιμη πρόσβαση στις κρίσιμες τεχνολογίες.<br /><br />Η AI μετατρέπεται έτσι σε ένα νέο σύστημα διαβαθμισμένης εμπιστοσύνης.<br /><br />Μια χώρα μπορεί να θεωρείται πολύτιμος στρατηγικός εταίρος σε ζητήματα άμυνας, αλλά να αντιμετωπίζει περιορισμούς στην πρόσβαση σε προηγμένα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης.<br />Μια νέα εποχή διεθνών σχέσεων<br /><br />Η τεχνητή νοημοσύνη εξελίσσεται πλέον σε τέταρτο πυλώνα της γεωπολιτικής, δίπλα στη στρατιωτική ισχύ, την οικονομία και την ενέργεια.<br /><br />Όποιος ελέγχει τα κορυφαία μοντέλα, τα εξειδικευμένα chips, τα data centers και τις ενεργειακές υποδομές που τα τροφοδοτούν αποκτά πλεονέκτημα όχι μόνο στην αγορά αλλά και στη διεθνή πολιτική.<br /><br />Για την Ευρώπη, το δίλημμα γίνεται ολοένα πιο πιεστικό.<br /><br />Να παραμείνει τεχνολογικά εξαρτημένη από τις Ηνωμένες Πολιτείες ή να επιταχύνει την οικοδόμηση μιας πραγματικά ευρωπαϊκής στρατηγικής τεχνητής νοημοσύνης.<br /><br />Οι εξελίξεις δείχνουν ότι η Ουάσιγκτον έχει ήδη επιλέξει τη δική της πορεία. Στην εποχή της AI, οι συμμαχίες δεν θα κρίνονται μόνο από κοινές αξίες ή αμυντικές δεσμεύσεις, αλλά και από το ποιος θα έχει πρόσβαση στην τεχνολογία που θα καθορίσει την ισορροπία ισχύος των επόμενων δεκαετιών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η τεχνητή νοημοσύνη γίνεται νέο ΝΑΤΟ του Τραμπ. Οι σύμμαχοι θα κρίνονται πλέον από την πρόσβασή τους στην AI

Κωστας Καλλιαντερης Η Ουάσιγκτον επαναπροσδιορίζει τις διεθνείς συμμαχίες μέσα από την τεχνητή νοημοσύνη, μετατρέποντας τα προηγμένα μοντέλα...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ιράν θάβει τον Χαμενεΐ, αλλά η σκληρή κληρονομιά του παραμένει.

<img height="134" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/iran-1-2-768x516.jpg" width="762" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Ή ταφή του Αλί Χαμενεΐ στη Μασχάντ κλείνει έναν ιστορικό κύκλο 37 ετών στην κορυφή της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Όμως το πολιτικό σύστημα που άφησε πίσω του, το IRGC, η αντιδυτική στρατηγική και η περιφερειακή αρχιτεκτονική επιρροής δείχνουν ότι η επόμενη ημέρα στο Ιράν δύσκολα θα είναι μετριοπαθής.<br /><br />Η Ισλαμική Δημοκρατία ετοιμάζεται να κλείσει και τυπικά το κεφάλαιο του Αλί Χαμενεΐ, με την ταφή του στη Μασχάντ στις 9 Ιουλίου, έπειτα από πολυήμερες τελετές σε Τεχεράνη, Κομ, Νατζάφ και Καρμπάλα. Όμως, όπως επισημαίνει το Al-Monitor, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος θα σταθεί πάνω από τον τάφο του, αλλά ποια πολιτική κληρονομιά θα συνεχίσει να καθορίζει το Ιράν την επόμενη ημέρα.<br /><br />Ο Χαμενεΐ υπήρξε για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες ο απόλυτος ρυθμιστής του ιρανικού συστήματος. Επέβλεψε την ενίσχυση των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, τη διεύρυνση της ιρανικής επιρροής στη Μέση Ανατολή, τη σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη διαχείριση του πυρηνικού προγράμματος και την καταστολή εσωτερικών κινημάτων αμφισβήτησης. Η Al Arabiya σημειώνει ότι επί των ημερών του το Ιράν εξελίχθηκε σε ισχυρή αντι-αμερικανική δύναμη, με περιφερειακή επιρροή μέσω συμμάχων όπως η Χεζμπολάχ, αλλά και με σκληρή καταστολή στο εσωτερικό.<div><br />Η κηδεία ως πολιτικό δημοψήφισμα<br /><br />Οι ιρανικές αρχές δεν αντιμετωπίζουν την κηδεία ως απλή τελετή πένθους. Τη μετατρέπουν σε επίδειξη αντοχής του καθεστώτος.<br /><br />Ο Αγιατολάχ Μοχάμαντ Σαΐντι, ιμάμης της προσευχής της Παρασκευής στην Κομ, δήλωσε ότι η μεγάλη συμμετοχή στην πομπή θα αποτελέσει «ένα ακόμη δημοψήφισμα για την Ισλαμική Δημοκρατία», σύμφωνα με το Al-Monitor.<br /><br />Αυτό είναι το βασικό μήνυμα της Τεχεράνης: ο θάνατος του Χαμενεΐ δεν σημαίνει αποσύνθεση του συστήματος.<br /><br />Οι εικόνες μαζικής συμμετοχής, οι κόκκινες σημαίες, τα συνθήματα αντίστασης και η παρουσία ξένων αντιπροσωπειών υπηρετούν ακριβώς αυτή τη λογική. Η κηδεία δεν αφορά μόνο το παρελθόν. Είναι τελετή νομιμοποίησης της επόμενης ημέρας. </div><div><br />Ο Χαμενεΐ φεύγει, το σύστημα μένει<br /><br />Η πιο κρίσιμη παρακαταθήκη του Χαμενεΐ δεν είναι ένα πρόσωπο, αλλά μια δομή εξουσίας.<br /><br />Στα 37 χρόνια της ηγεσίας του, το Ιράν μετατράπηκε σε κράτος όπου το θρησκευτικό κατεστημένο, οι υπηρεσίες ασφαλείας και οι Φρουροί της Επανάστασης λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία.<br /><br />Το IRGC δεν είναι πλέον μόνο στρατιωτικός μηχανισμός. Είναι οικονομικός, πολιτικός και περιφερειακός βραχίονας ισχύος.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και αν η νέα ηγεσία επιχειρήσει να παρουσιάσει εικόνα συνέχειας και θεσμικής σταθερότητας, η πραγματική ισορροπία θα κριθεί από τη σχέση του διαδόχου με τους Φρουρούς της Επανάστασης.</div><div><br />Η σκληρή γραμμή ως κληρονομιά<br /><br />Η εξωτερική πολιτική Χαμενεΐ στηρίχθηκε σε τρεις άξονες:<br /><br />Πρώτον, στην αντίσταση απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Δεύτερον, στη διατήρηση του πυρηνικού προγράμματος ως εργαλείου αποτροπής και διαπραγμάτευσης.<br /><br />Τρίτον, στη δημιουργία ενός δικτύου συμμάχων και ένοπλων οργανώσεων από τον Λίβανο και τη Συρία έως το Ιράκ και την Υεμένη.<br /><br />Η στρατηγική αυτή επέτρεψε στο Ιράν να αποκτήσει επιρροή δυσανάλογη της οικονομικής του ισχύος. Ταυτόχρονα, όμως, το οδήγησε σε διαρκείς κυρώσεις, οικονομική ασφυξία και επαναλαμβανόμενες εσωτερικές εκρήξεις δυσαρέσκειας. </div><div><br />Το δίλημμα του διαδόχου<br /><br />Το μεγάλο ερώτημα είναι αν η νέα ηγεσία θα επιχειρήσει προσαρμογή ή αναπαραγωγή της σκληρής γραμμής.<br /><br />Η απουσία του Μοτζταμπά Χαμενεΐ από τις πρώτες δημόσιες τελετές, σύμφωνα με διεθνή ρεπορτάζ, αποδίδεται κυρίως σε λόγους ασφαλείας, αλλά πολιτικά ενισχύει την αβεβαιότητα για τη μετάβαση. Οι Financial Times ανέφεραν ότι η ηγεσία επιχείρησε να δείξει ενότητα στην κηδεία, με την παρουσία κορυφαίων πολιτικών και στρατιωτικών αξιωματούχων, ενώ ο Μοτζταμπά παρέμεινε εκτός δημόσιας εικόνας.<br /><br />Αν η νέα ηγεσία κινηθεί υπερβολικά προς τη διαπραγμάτευση, κινδυνεύει να προκαλέσει αντιδράσεις από τους σκληροπυρηνικούς κύκλους.<br /><br />Αν, αντίθετα, επιλέξει πλήρη συνέχεια της πολιτικής Χαμενεΐ, τότε το Ιράν θα διατηρήσει την ιδεολογική του συνοχή αλλά θα παραμείνει εγκλωβισμένο στην ίδια αντιπαράθεση με τη Δύση.<br />Η κοινωνία παραμένει η άγνωστη μεταβλητή<br /><br />Η κηδεία μπορεί να εμφανίσει εικόνα μαζικής ενότητας, όμως δεν ακυρώνει τα βαθύτερα προβλήματα.<br /><br />Η ιρανική κοινωνία παραμένει πιεσμένη από πληθωρισμό, κυρώσεις, ανεργία, καταστολή και γενεακές αντιθέσεις.<br /><br />Η νεότερη γενιά, ιδίως στις μεγάλες πόλεις, έχει επανειλημμένα δείξει ότι δεν ταυτίζεται πλήρως με τη σκληρή ιδεολογική γραμμή του καθεστώτος.<br /><br />Το καθεστώς γνωρίζει ότι η μαζικότητα μιας κηδείας δεν ισοδυναμεί απαραίτητα με πολιτική συναίνεση. Γι’ αυτό και η επόμενη περίοδος θα κριθεί όχι μόνο στη διαχείριση της εξωτερικής πίεσης, αλλά και στην ικανότητα του συστήματος να συγκρατήσει την εσωτερική δυσαρέσκεια.<br />Η περιφερειακή επίδραση<br /><br />Η κληρονομιά Χαμενεΐ δεν σταματά στα σύνορα του Ιράν.<br /><br />Η Χεζμπολάχ στον Λίβανο, οι σιιτικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ, οι Χούθι στην Υεμένη και οι δεσμοί με τη Συρία αποτέλεσαν βασικά εργαλεία της ιρανικής στρατηγικής.<br /><br />Αυτό το δίκτυο δύσκολα θα εγκαταλειφθεί.<br /><br />Αντίθετα, είναι πιθανό να χρησιμοποιηθεί από τη νέα ηγεσία ως απόδειξη συνέχειας και ως μηχανισμός αποτροπής απέναντι σε ΗΠΑ και Ισραήλ.<br />Το πραγματικό ερώτημα<br /><br />Η ταφή του Χαμενεΐ δεν σηματοδοτεί απαραίτητα το τέλος της εποχής του.<br /><br />Μπορεί να σηματοδοτεί την αρχή της θεσμοποίησης της κληρονομιάς του.<br /><br />Το Ιράν που αφήνει πίσω του είναι ένα κράτος πιο στρατιωτικοποιημένο, πιο περιφερειακά δικτυωμένο και πιο δύσπιστο απέναντι στη Δύση.<br /><br />Η νέα ηγεσία μπορεί να αλλάξει τακτική. Δύσκολα όμως θα εγκαταλείψει γρήγορα τη στρατηγική αρχιτεκτονική που οικοδομήθηκε επί Χαμενεΐ.<br /><br />Και αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα: ο Χαμενεΐ θάβεται στη Μασχάντ, αλλά η σκληρή πολιτική του παρακαταθήκη θα συνεχίσει να καθορίζει την Ισλαμική Δημοκρατία για πολύ περισσότερο από την τελετή της ταφής του.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ιράν θάβει τον Χαμενεΐ, αλλά η σκληρή κληρονομιά του παραμένει.

Βασιλης Διαμαντακος Ή ταφή του Αλί Χαμενεΐ στη Μασχάντ κλείνει έναν ιστορικό κύκλο 37 ετών στην κορυφή της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Όμως το πο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο αεροπορικός άξονας Ελλάδας – Ισραήλ που πιέζει την Τουρκία: F-35, Rafale, Viper και Adir αλλάζουν τις ισορροπίες.

<img height="133" src="https://www.onalert.gr/app/uploads/2026/07/HAF-IAF-ASKISEIS-GEA-5-1440x960.jpg" width="763" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Για την Άγκυρα, το πρόβλημα δεν είναι μόνο τι διαθέτει σήμερα η Ελλάδα ή το Ισραήλ, αλλά τι διαμορφώνεται για την επόμενη δεκαετία.</span></h3><b>Κώστας Σαρικάς</b><br /><div>Η στρατηγική σύμπλευση Ελλάδας και Ισραήλ αποκτά όλο και πιο έντονο αεροπορικό αποτύπωμα, με συνεχείς συνεκπαιδεύσεις ανάμεσα στην ελληνική (HAF) και ισραηλινή (IAF) πολεμική αεροπορία, εναέριους ανεφοδιασμούς ελληνικών μαχητικών από ισραηλινά ιπτάμενα τάνκερ και μελλοντικό κοινό παρονομαστή τα F-35, κάτι που δεν αφήνει αδιάφορη την Τουρκία.<br /><br />Ειδικότερα, η Τουρκία παρακολουθεί με αυξανόμενο προβληματισμό τη διαρκή εμβάθυνση της στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας – Ισραήλ, έναν άξονα που δεν περιορίζεται πλέον σε πολιτικό, διπλωματικό ή ενεργειακό επίπεδο, αλλά αποκτά καθαρό επιχειρησιακό αποτύπωμα, με αιχμή του δόρατος την αεροπορική ισχύ με προηγμένα και αναβαθμισμένα μαχητικά αεροσκάφη όπως τα F-35 και τα F-16 Viper.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκονται οι πολεμικές αεροπορίες των δύο χωρών, οι οποίες τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτύξει έναν σταθερό κύκλο συνεκπαιδεύσεων, ανταλλαγής τεχνογνωσίας και σύνθετων σεναρίων μεγάλης ακτίνας δράσης.<br /><br />Η συνεργασία HAF και IAF δεν αποτελεί μια συγκυριακή επιλογή, αντίθετα, εντάσσεται σε έναν ευρύτερο στρατηγικό σχεδιασμό που διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο, σε μια περίοδο κατά την οποία η Τουρκία επιχειρεί να ενισχύσει τη δική της αποτρεπτική ισχύ, αλλά ταυτόχρονα αντιμετωπίζει σοβαρές καθυστερήσεις, αβεβαιότητες και περιορισμούς στα προγράμματα αεροπορικής αναβάθμισης.<br /><br />Η απομάκρυνση της Άγκυρας από το πρόγραμμα των F-35, η καθυστέρηση στο εγχώριο KAAN, οι εκκρεμότητες για την απόκτηση Eurofighter και η ανάγκη εκσυγχρονισμού του στόλου F-16 δημιουργούν ένα σύνθετο περιβάλλον πίεσης. Την ίδια ώρα, Ελλάδα και Ισραήλ κινούνται σε διαφορετική ταχύτητα. Η Αθήνα χτίζει σταδιακά μια Πολεμική Αεροπορία με Rafale F3R, F-16 Viper, Mirage 2000-5 και, στον επόμενο ορίζοντα, F-35A.<a href="https://www.onalert.gr/enoples-dynameis/o-aeroporikos-aksonas-elladas-israil-pou-piezei-tin-tourkia-f-35-rafale-viper-kai-adir-allazoun-tis-isorropies/806028/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο αεροπορικός άξονας Ελλάδας – Ισραήλ που πιέζει την Τουρκία: F-35, Rafale, Viper και Adir αλλάζουν τις ισορροπίες.

Για την Άγκυρα, το πρόβλημα δεν είναι μόνο τι διαθέτει σήμερα η Ελλάδα ή το Ισραήλ, αλλά τι διαμορφώνεται για την επόμενη δεκαετία. Κώστας Σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Goldman Sachs: Το στοίχημα της αυτοδυναμίας στην Ελλάδα και το σενάριο συγκυβέρνησης.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/08/Goldman.webp"><img height="131" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/08/Goldman-1068x702.webp" width="768" /></a><br /><br />Αν και η Goldman Sachs αναγνωρίζει ότι ο ορίζοντας των ελληνικών εκλογών του 2027 φέρνει στο προσκήνιο τον κίνδυνο κατακερματισμένων κοινοβουλίων σε Ελλάδα, Ιταλία και Ισπανία, εμφανίζεται καθησυχαστική. Όπως επισημαίνει, το πολιτικό ρίσκο δεν αποτελεί —τουλάχιστον για την ώρα— απειλή για σοβαρές αναταράξεις στην αγορά των κρατικών ομολόγων.<div><br />Για την περίπτωση της Ελλάδας, η Goldman Sachs στρέφει την προσοχή των θεσμικών επενδυτών στις ιδιαιτερότητες του εκλογικού νόμου. Το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής λειτουργεί ως ένας μηχανισμός που συνδυάζει την αναλογική εκπροσώπηση με ένα κλιμακωτό bonus για το πρώτο κόμμα. Ειδικότερα, το πριμ ξεκινά από τις 20 έδρες, με την προϋπόθεση ότι το πρώτο κόμμα θα συγκεντρώσει τουλάχιστον το 25% των ψήφων, ενώ αυξάνεται κατά μία έδρα για κάθε επιπλέον 0,5% που καταγράφεται στην κάλπη και τελικά φτάνει στο ανώτατο όριο των 50 εδρών (ταβάνι), εάν το πρώτο κόμμα αγγίξει ή ξεπεράσει το 40%.<br /><br />Από το 40% του 2023 στο «γρίφο» του 30%<br /><br />Η έκθεση υπενθυμίζει ότι στις προηγούμενες εκλογές του 2023, η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη αξιοποίησε πλήρως αυτό το σύστημα, ξεπερνώντας το 40% και εξασφαλίζοντας μια ισχυρή, αυτοδύναμη πλειοψηφία στη Βουλή. Ωστόσο, τα δεδομένα έχουν πλέον ανατραπεί.<br />Σύμφωνα με την ανάλυση των διεθνών αναλυτών, οι δημοσκοπήσεις που διενεργούνται σταθερά από τον Ιούνιο του 2024 και μετά δείχνουν μια νέα πραγματικότητα: η Νέα Δημοκρατία σταθεροποιείται πλέον κοντά στο 30%. Αν και διατηρεί ένα σαφές προβάδισμα έναντι του ΠΑΣΟΚ αλλά και του νέου πολιτικού σχήματος που συνδέεται με τον Αλέξη Τσίπρα, το ποσοστό αυτό δεν επαρκεί για να ξεκλειδώσει την αυτοδυναμία.<br /><br />Το σενάριο της συγκυβέρνησης στο μικροσκόπιο<br /><br />Αυτή η δημοσκοπική κάμψη αλλάζει και το βασικό ερώτημα των ξένων χαρτοφυλακίων. Οι αγορές δεν αναζητούν πλέον απλώς τον νικητή της κάλπης, αλλά τη δυνατότητα σχηματισμού μιας βιώσιμης και σταθερής κυβέρνησης.<br />Η Goldman Sachs «δείχνει» ως το επικρατέστερο μετεκλογικό σενάριο μια κυβέρνηση συνεργασίας ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Παρά το γεγονός ότι οι ηγεσίες των κομμάτων απορρίπτουν παραδοσιακά τέτοιες συμμαχίες κατά την προεκλογική περίοδο, οι αναλυτές θεωρούν ότι η αριθμητική της κάλπης θα επιβάλει τελικά τη συμβιβαστική αυτή λύση.<br /><br />Γιατί οι επενδυτές δεν «σοκάρονται»<br /><br />Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα οδεύει προς κυβέρνηση συνεργασίας, τα ελληνικά ομόλογα παραμένουν προστατευμένα. Η Goldman Sachs εξηγεί ότι οι αγορές διατηρούν την ψυχραιμία τους για τρεις λόγους:Το ρίσκο έχει ήδη κοστολογηθεί: Τα μοντέλα της τράπεζας δείχνουν ότι οι επενδυτές έχουν ήδη ενσωματώσει τον πολιτικό κίνδυνο στις τιμές. Είναι ενδεικτικό ότι τα spreads της Νότιας Ευρώπης κάλυψαν άμεσα τις απώλειες που είχαν σημειώσει κατά την πρόσφατη κρίση με το Ιράν.<br />Δημοσιονομική πειθαρχία: Οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου συνεχίζουν να επιτυγχάνουν μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρωζώνη.<br />Καθαρός ορίζοντας το φθινόπωρο: Αν και οι προϋπολογισμοί του Σεπτεμβρίου και του Οκτωβρίου θα βρεθούν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, ο οίκος ξεκαθαρίζει ότι δεν αναμένει δυσάρεστες εκπλήξεις.<br /><br />Η Goldman Sachs διαμηνύει ότι η άνοδος του πολιτικού ρίσκου ενόψει του 2027 είναι υπαρκτή, αλλά είναι πολύ νωρίς για να προκαλέσει επιθετικές πωλήσεις στα ομόλογα.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Goldman Sachs: Το στοίχημα της αυτοδυναμίας στην Ελλάδα και το σενάριο συγκυβέρνησης.

Αν και η Goldman Sachs αναγνωρίζει ότι ο ορίζοντας των ελληνικών εκλογών του 2027 φέρνει στο προσκήνιο τον κίνδυνο κατακερματισμένων κοινοβο...

Διαβάστε την συνέχεια

Σύνοδος ΝΑΤΟ και ελληνοτουρκικές σχέσεις: Τα «αγκάθια» και η διπλωματική σκακιέρα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/synodos_nato3.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1151" data-original-width="1920" height="120" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/synodos_nato3.jpg" width="775" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ενώ η Άγκυρα αναβαθμίζει τις αξιώσεις της, η ελληνική πλευρά επιλέγει την «ασφάλεια» των χαμηλών τόνων</span></h3>Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην τουρκική πρωτεύουσα τίθεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Από την πλευρά του Μαξίμου, η στρατηγική είναι σαφώς διατυπωμένη. Καμία συνάντηση σε ανώτατο επίπεδο μεταξύ Κυριάκου Μητσοτάκη και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν βρίσκεται στο τραπέζι. Η ελληνική κυβέρνηση εκτιμά πως οι τρέχουσες συνθήκες δεν προσφέρονται για μια ουσιαστική διμερή προσέγγιση, επιλέγοντας να αποφύγει κινήσεις που δεν οδηγούν σε απτά αποτελέσματα.<br />«Ήρεμα νερά» και «κόκκινες γραμμές»<br /><br />Την ίδια στιγμή, η ρητορική περί «ήρεμων νερών» και σεβασμού του διεθνούς δικαίου ακούγεται πλέον σαν μια επαναλαμβανόμενη άσκηση επί χάρτου. Ενώ η Τουρκία συνεχίζει ακάθεκτη την προώθηση της «Γαλάζιας Πατρίδας» -μιας ευθείας αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας- η Αθήνα περιορίζεται σε διαπιστωτικούς τόνους. Η επιμονή σε μια «ευρωπαϊκή πορεία» της Τουρκίας, την ίδια στιγμή που η ίδια η γείτονας κλιμακώνει τις απειλές της, προκαλεί ερωτήματα για το αν η ελληνική εξωτερική πολιτική διαθέτει το απαιτούμενο σθένος για να επιβάλει κυρώσεις.<br /><br />Σύνοδος ΝΑΤΟ: Το διαβατήριο της Τουρκίας για τις ΗΠΑ<br /><br />Η Σύνοδος στην Άγκυρα μετατρέπει την τουρκική πρωτεύουσα σε κέντρο λήψης αποφάσεων, με την Τουρκία να διαπραγματεύεται από θέση ισχύος τις σχέσεις της με τη Δύση. Η συνάντηση Ερντογάν – Τραμπ φαντάζει ως το «διαβατήριο» της Άγκυρας για μια νέα εποχή εξοπλιστικής αναβάθμισης. Ενώ οι σύμμαχοι μοιράζουν ρόλους και εξοπλισμούς, η ελληνική εξωτερική πολιτική μοιάζει εγκλωβισμένη ανάμεσα στην επιθυμία να μην «ενοχλήσει» τους εταίρους και στην ανάγκη να ορθώσει ανάστημα.<br /><br />Η ψευδαίσθηση της διατλαντικής σταθερότητας<div><br />Την ίδια ώρα, ο πανικός των ευρωπαϊκών πρωτευουσών για το μέλλον του ΝΑΤΟ και την αμερικανική στάση αφήνει την Ελλάδα εκτεθειμένη. Ο Μαρκ Ρούτε καλείται να «μαζέψει τα ασυμμάζευτα» μιας Συμμαχίας που κλυδωνίζεται, ενώ η Αθήνα φαίνεται να προσμένει παθητικά τις εξελίξεις, αντί να εκμεταλλευτεί τον διατλαντικό αναβρασμό για να θέσει επιτέλους στο τραπέζι μια πιο αυστηρή, αξιοπρεπή και διεκδικητική ατζέντα. Το ερώτημα παραμένει: Πόσο ακόμη θα αντέξει η ελληνική διπλωματία να κρύβεται πίσω από «ήρεμα νερά», την ώρα που ο γεωπολιτικός χάρτης επανασχεδιάζεται εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων;<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Σύνοδος ΝΑΤΟ και ελληνοτουρκικές σχέσεις: Τα «αγκάθια» και η διπλωματική σκακιέρα

Ενώ η Άγκυρα αναβαθμίζει τις αξιώσεις της, η ελληνική πλευρά επιλέγει την «ασφάλεια» των χαμηλών τόνων Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην τουρκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία προειδοποιεί για ανανεωμένο περιφερειακό πόλεμο καθοδηγούμενο από το Ισραήλ.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/ERDOGAN-630x400.jpg" width="769" /><br /><br />Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προειδοποίησε για τον κίνδυνο ενός ανανεωμένου περιφερειακού πολέμου καθοδηγούμενου από το ισραηλινό καθεστώς, λέγοντας ότι η Άγκυρα υποστηρίζει τις προσπάθειες για τη μείωση των εντάσεων μέσω διαλόγου και διπλωματίας.<br /><br />Μιλώντας σε κοινή συνέντευξη Τύπου στην Κωνσταντινούπολη μετά από συνομιλίες με τον Πακιστανό Πρωθυπουργό Σεχμπάζ Σαρίφ, ο Ερντογάν δήλωσε ότι η Τουρκία επιδίωξε την ειρήνη και την ασφάλεια για όλους τους ανθρώπους στην περιοχή, ανεξαρτήτως θρησκείας.<br /><br />«Θέλουμε ένα κλίμα στο οποίο όλοι οι άνθρωποι της περιοχής θα ζουν σε ειρήνη και ασφάλεια, ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις», είπε.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος, ωστόσο, πρόσθεσε ότι το ισραηλινό καθεστώς, «εθισμένο στον πόλεμο, δεν πρέπει να επιτραπεί να παρασύρει την περιοχή μας ξανά στη μυρωδιά της μπαρούτης και του αίματος».<br /><br />Ο Ερντογάν δήλωσε ότι η Άγκυρα θα συνεχίσει να υποστηρίζει πρωτοβουλίες που στοχεύουν στη μείωση των περιφερειακών εντάσεων και στην επίλυση των διαφορών μέσω διπλωματικής εμπλοκής.<br /><br />«Υποστηρίζουμε κάθε βήμα που συμβάλλει στην αποκλιμάκωση στην περιοχή και βοηθά στην επίλυση προβλημάτων μέσω διαλόγου», δήλωσε.<br /><br />Πρόσθεσε ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να συνεργάζεται με «αδελφικές χώρες», συμπεριλαμβανομένου του Πακιστάν, για την προώθηση της περιφερειακής σταθερότητας, ασφάλειας και ευημερίας.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει για περιφερειακή κλιμάκωση, εντείνοντας τις προειδοποιήσεις του τις τελευταίες εβδομάδες για την πιθανότητα μιας ευρύτερης περιφερειακής σύγκρουσης που εμπλέκει το καθεστώς.<br /><br />Κατά τη διάρκεια μιας τελετής βραβείων της Τουρκικής Ερυθράς Ημισελήνου στην Άγκυρα στα τέλη του περασμένου μήνα, ο Ερντογάν περιέγραψε το καθεστώς ως ένα «εργοστάσιο παραγωγής διχόνοιας, αιματοχυσίας και αποσταθεροποίησης στην περιοχή».<br /><br />Είπε ότι η Τουρκία εργάζεται για να διασφαλίσει τη λογοδοσία για τη γενοκτονία του καθεστώτος στη Γάζα, προσθέτοντας ότι οι υπεύθυνοι θα λογοδοτήσουν ενώπιον του νόμου και της ιστορίας.<br /><br />Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ο Ερντογάν επέπληξε ξανά το καθεστώς, παρομοιάζοντάς το με τη Ναζιστική Γερμανία και λέγοντας ότι όσοι «ακολουθούν τα βήματα του Αδόλφου Χίτλερ» θα αντιμετωπίσουν παρόμοια μοίρα αν συνεχίσουν στον ίδιο δρόμο.<br /><br />«Όσοι επιτίθενται στην περιοχή σαν καρχαρίας που έχει μυρίσει αίμα θα πληρώσουν το τίμημα αργά ή γρήγορα», προειδοποίησε επίσης.<br /><br />Η Τουρκία, που έχει εισβάλει παράνομα σε Κύπρο, Συρία, Ιράκ και Λιβύη, που κατέχει παράνομα εδάφη στις παραπάνω χώρες, που εκτουρκίζει τα κατεχόμενα και διατηρεί κατοχικές στρατιωτικές βάσεις, που αποδεδειγμένα υποστηρίζει την Αλ Κάιντα, το Ισλαμικό Κράτος και τη Χαμάς -κι όλα αυτά στο πλαίσιο αναβίωσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της φαντασίωσης να καταστεί ηγέτιδα δύναμη της Ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων-, αυτή η εγκληματική και ιμπεριαλιστική Τουρκία παριστάνει το «περιστέρι της ειρήνης».<br /><br />Έλληνες (Ελλαδίτες και Κύπριοι), Ισραηλινοί και, παράλληλα, οι περισσότεροι Άραβες του Κόλπου στεκόμαστε απέναντι στον ιμπεριαλιστικό νεοοθωμανισμό.<br /><br />Έχουμε τα όπλα, τους στρατούς, το χρήμα και την απόφαση να τελειώσουμε για πάντα με την απειλή. Και, εάν χρειαστεί, και οι Κούρδοι αδελφοί μας θα σταθούν στο πλευρό μας.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία προειδοποιεί για ανανεωμένο περιφερειακό πόλεμο καθοδηγούμενο από το Ισραήλ.

Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προειδοποίησε για τον κίνδυνο ενός ανανεωμένου περιφερειακού πολέμου καθοδηγούμενου από το ισραηλιν...

Διαβάστε την συνέχεια

Το μήνυμα του Νετανιάχου στον Τραμπ: «Έχουμε και άλλους φίλους».

<img height="120" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/07/NETANYAHOU-2-630x377.jpg" width="757" /><br /><br />Σε μια συνέντευξη ευρείας θεματολογίας στο Fox News, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός απέρριψε τις φήμες περί ρήξης με την Ουάσιγκτον, αλλά κατέστησε σαφές ότι το Ισραήλ θα δράσει ανεξάρτητα όσον αφορά το Ιράν και επεσήμανε με νόημα την τεράστια υποστήριξη που απολαμβάνει στην Ινδία και πέραν αυτής.<br /><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου απέκρουσε την Κυριακή 05/07 τους ισχυρισμούς περί αυξανόμενης ρήξης με τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, ενώ παράλληλα απηύθυνε μια σειρά από προσεκτικά διατυπωμένες υπενθυμίσεις ότι η Ιερουσαλήμ έχει τα δικά της συμφέροντα και άλλους φίλους ανά τον κόσμο.<br /><br />Μιλώντας σε συνέντευξη στο Fox News, ο Νετανιάχου επέμεινε ότι η σχέση ΗΠΑ-Ισραήλ παραμένει εξαιρετικά ισχυρή και δήλωσε ότι οι δύο χώρες συνεχίζουν να μοιράζονται τους ίδιους θεμελιώδεις στόχους έναντι του Ιράν.<br /><br />«Δεν νομίζω ότι υπάρχει ρήγμα», δήλωσε ο Νετανιάχου, τονίζοντας ότι οι Ισραηλινοί και οι Αμερικανοί στρατιώτες έχουν πολεμήσει «ώμο με ώμο» και περιγράφοντας το Ισραήλ ως ίσως τον στενότερο σύμμαχο της Αμερικής.<br /><br />Αλλά έθεσε επίσης μια σαφή διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στις ευθύνες των δύο ηγετών.<br /><br />«Ο πρόεδρος Τραμπ είναι ο ηγέτης των Ηνωμένων Πολιτειών και κάνει ό,τι είναι καλό για την Αμερική», δήλωσε ο Νετανιάχου.<br /><br />«Εγώ είμαι ο ηγέτης του Ισραήλ και κάνω ό,τι είναι καλό για το Ισραήλ».<br /><br />Το σχόλιο αυτό έγινε εν μέσω αυξανόμενων αναφορών για διαφωνίες μεταξύ Ιερουσαλήμ και Ουάσιγκτον σχετικά με το μέλλον του Ιράν, τη διπλωματική στρατηγική της κυβέρνησης Τραμπ και τις δηλώσεις ανώτερων Αμερικανών αξιωματούχων σχετικά με την εξάρτηση του Ισραήλ από τις Ηνωμένες Πολιτείες.<div><br />«Με συμφωνία ή χωρίς συμφωνία»<br /><br />Ο Νετανιάχου δήλωσε ότι το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να μοιράζονται τους ίδιους βασικούς στόχους όσον αφορά την Τεχεράνη: την αποτροπή ενός ιρανικού πυρηνικού όπλου, την απομάκρυνση του εμπλουτισμένου υλικού από τη χώρα και την αποσυναρμολόγηση των εγκαταστάσεων εμπλουτισμού.<br /><br />Σύμφωνα με τον Νετανιάχου, ο Τραμπ πιστεύει ότι τα καταστροφικά πλήγματα ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν έχουν δημιουργήσει επαρκή πίεση και διπλωματικό χώρο ώστε να διασφαλιστούν αυτοί οι στόχοι μέσω διαπραγματεύσεων.<br /><br />Το Ισραήλ, είπε, σέβεται αυτή την προσέγγιση.<br /><br />«Ελπίζω να πετύχει», δήλωσε ο Νετανιάχου.<br /><br />Στη συνέχεια ήρθε η προειδοποίηση.<br /><br />«Με συμφωνία ή χωρίς συμφωνία, όσο είμαι εγώ πρωθυπουργός του Ισραήλ, το Ιράν δεν θα αποκτήσει πυρηνικό όπλο».<br /><br />Η δήλωση αυτή ισοδυναμούσε με μια σαφή διακήρυξη ότι το Ισραήλ δεν θεωρεί τον εαυτό του δεσμευμένο από την επιτυχία ή την αποτυχία των διαπραγματεύσεων της Ουάσιγκτον με την Τεχεράνη.<br />Ο Νετανιάχου απαντά στον Βανς<br /><br />Ο πρωθυπουργός ρωτήθηκε επίσης για τις πρόσφατες δηλώσεις του αντιπροέδρου Τζέι Ντι Βανς, ο οποίος άφησε να εννοηθεί ότι ο κυβερνητικός συνασπισμός του Νετανιάχου θα πρέπει να θυμάται ποιοι είναι οι μόνοι φίλοι του στον κόσμο.<br /><br />Ο Νετανιάχου απάντησε διπλωματικά, αλλά δεν αποδέχτηκε τη βάση του συλλογισμού.<br /><br />«Πρώτα απ’ όλα, σέβομαι τον Τζέι Ντι Βανς», δήλωσε.<br /><br />«Έχουμε μια πολύ καλή σχέση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι συμφωνώ με όλα όσα λέει».<br /><br />Στη συνέχεια, ο Νετανιάχου έσπευσε να επαινέσει προσωπικά τον Τραμπ, αποκαλώντας τον τον μεγαλύτερο φίλο που είχε ποτέ το Ισραήλ στον Λευκό Οίκο.<br /><br />Αλλά αμέσως μετά, ο Ισραηλινός ηγέτης πρόσθεσε μια αιχμηρή διευκρίνιση.<br /><br />«Δεύτερον, έχουμε και άλλους φίλους», δήλωσε ο Νετανιάχου.<br /><br />Ξεχώρισε την Ινδία.<br /><br />«Για παράδειγμα, μια μικρή χώρα που λέγεται Ινδία, ξέρετε, με 1,4 δισεκατομμύρια ανθρώπους, και εκεί έχουμε τεράστια υποστήριξη», δήλωσε ο Νετανιάχου, προσθέτοντας ότι η σελίδα του στο Facebook είναι κατακλυσμένη από μηνύματα υποστήριξης από Ινδούς.<br /><br />«Έχουμε πολλές άλλες τέτοιες χώρες».<br /><br />Το σχόλιο αυτό φάνηκε να λειτουργεί ως μια διακριτική απάντηση στην ιδέα ότι το Ισραήλ είναι διπλωματικά απομονωμένο και πλήρως εξαρτημένο από την Ουάσιγκτον.<br />Ο Νετανιάχου απορρίπτει τις φήμες περί ρήξης με τον Τραμπ<br /><br />Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο Νετανιάχου απέρριψε επανειλημμένα τους ισχυρισμούς περί προσωπικής ρήξης με τον Τραμπ.<br /><br />«Στο 99% των περιπτώσεων, συμπίπτουν οι απόψεις μας», δήλωσε.<br /><br />«Αλλά όπως σε κάθε οικογένεια, και όπως σε κάθε στενή φιλία, μερικές φορές υπάρχουν διαφωνίες, και τις συζητάμε ανοιχτά».<br /><br />Ο Νετανιάχου περιέγραψε τον Τραμπ ως έναν ηγέτη που ενεργεί για τα αμερικανικά συμφέροντα και τον εαυτό του ως έναν ηγέτη που υποχρεούται να προστατεύει τα ισραηλινά συμφέροντα, μια διατύπωση που φάνηκε σχεδιασμένη τόσο για να καθησυχάσει την Ουάσιγκτον όσο και για να διατηρήσει την ελευθερία κινήσεων του Ισραήλ.<br /><br />Η συνέντευξη πραγματοποιείται στο πλαίσιο πληροφοριών ότι ο Νετανιάχου θα μπορούσε σύντομα να συναντηθεί με τον Τραμπ στον Λευκό Οίκο.<br /><br />Ο Τραμπ φέρεται να δήλωσε το Σάββατο 04/07 ότι ο Νετανιάχου είχε ζητήσει μια τέτοια συνάντηση και άφησε να εννοηθεί ότι αυτή θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί ακόμη και την επόμενη εβδομάδα, μετά την επιστροφή του προέδρου από τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Τουρκία στις 7-8 Ιουλίου.<br /><br />Ο Τραμπ επέμεινε επίσης δημοσίως ότι η σχέση του με τον Νετανιάχου παραμένει καλή, αλλά φέρεται να πρόσθεσε τη χαρακτηριστική φράση: «Ο Νετανιάχου ξέρει ποιος είναι το αφεντικό».<br />Προειδοποίηση για τη «Μαμντάνι» Αριστερά<br /><br />Ο Νετανιάχου αναφέρθηκε επίσης στην άνοδο υποψηφίων που συνδέονται με το πολιτικό κύμα που εκπροσωπεί ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Ζοράν Μαμντάνι.<br /><br />Ο Ισραηλινός ηγέτης υποστήριξε ότι η αυξανόμενη εχθρότητα προς το Ισραήλ συνδέεται με ένα ευρύτερο αντιαμερικανικό ιδεολογικό κίνημα.<br /><br />«Νομίζω ότι είναι σαφές ότι υπάρχει επί του παρόντος ένα αντι-ισραηλινό κύμα και επίσης ένα αντιαμερικανικό κύμα», δήλωσε ο Νετανιάχου. «Πιστεύω ότι τα δύο συνδέονται».<br /><br />Σύμφωνα με τον Νετανιάχου, οι ίδιες πολιτικές δυνάμεις που επιτίθενται στο Ισραήλ αμφισβητούν επίσης την αμερικανική ισχύ στο εξωτερικό και τον καπιταλισμό της ελεύθερης αγοράς στο εσωτερικό.<br /><br />Προειδοποίησε ότι άνθρωποι που «θα έπρεπε να ξέρουν καλύτερα» παρασύρονται από αυτό που περιέγραψε ως παράλογες διαμαρτυρίες και μια «τοξική ιδεολογία».<br /><br />Ο Νετανιάχου υποστήριξε ότι η τάση αυτή τελικά θα σβήσει από μόνη της.<br /><br />«Η Αμερική μπορεί να δοκιμάσει», είπε. «Απλώς ας δοκιμάσει τον σοσιαλισμό».<br /><br />Το Ισραήλ, πρόσθεσε, είχε ήδη πειραματιστεί με μια έντονα σοσιαλιστική οικονομία πριν στραφεί προς μια πιο ελεύθερη αγορά.<br /><br />«Δεν λειτούργησε πραγματικά», δήλωσε ο Νετανιάχου.<br /><br />«Έτσι αποφάσισα να μεταβώ σε μια ελεύθερη αγορά. Αυτό λειτούργησε πολύ καλύτερα».</div><div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το μήνυμα του Νετανιάχου στον Τραμπ: «Έχουμε και άλλους φίλους».

Σε μια συνέντευξη ευρείας θεματολογίας στο Fox News, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός απέρριψε τις φήμες περί ρήξης με την Ουάσιγκτον, αλλά κατέστη...

Διαβάστε την συνέχεια

ΝΑΤΟ: Μια διχασμένη Συμμαχία στην έδρα του πιο τοξικού μέλους…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRQaSkhmRen-bCFQBQ2MMyXoiqfNkLnEb6JO9sL3jm8OJfTprRIkBPN-EY&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="405" data-original-width="720" height="113" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRQaSkhmRen-bCFQBQ2MMyXoiqfNkLnEb6JO9sL3jm8OJfTprRIkBPN-EY&s=10" width="765" /></a></div><div><br /></div>Της <b>Μαρίας Αρώνη </b><br />Οι αμυντικές δαπάνες των κρατών-μελών, η σταδιακή ανακατανομή των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Ευρώπη, η συνέχιση της στρατιωτικής υποστήριξης προς την Ουκρανία, καθώς και η ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανικής βάσης της Συμμαχίας, αναμένεται να κυριαρχήσουν στις εργασίες της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, που θα πραγματοποιηθεί στην Άγκυρα στις 7 και 8 Ιουλίου, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές.<br /><br />Η Σύνοδος πραγματοποιείται σε μια περίοδο κατά την οποία η Συμμαχία επιδιώκει να μετατρέψει τις δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν στη Χάγη, τον Ιούνιο του 2025, σε συγκεκριμένες στρατιωτικές δυνατότητες, με έμφαση στην ενίσχυση της αποτρεπτικής και αμυντικής της ικανότητας, στην επιτάχυνση της παραγωγής αμυντικού υλικού και στη «διαλειτουργικότητα» των συμμαχικών δυνάμεων.<br /><br />Κεντρικό θέμα των συζητήσεων θα αποτελέσει η υλοποίηση της δέσμευσης για συνολικές αμυντικές δαπάνες ύψους 5% του ΑΕΠ έως το 2035, εκ των οποίων το 3,5% αφορά αμιγώς στρατιωτικές δαπάνες και το υπόλοιπο επενδύσεις που ενισχύουν την άμυνα και την ανθεκτικότητα.<br /><br />Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, στόχος της Συμμαχίας είναι η Σύνοδος να εκπέμψει μήνυμα ενότητας και προόδου, καθώς αρκετοί σύμμαχοι έχουν ήδη αυξήσει σημαντικά τις αμυντικές τους δαπάνες. Ωστόσο, παραμένουν διαφοροποιήσεις ως προς το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης των δεσμεύσεων. Η Ελλάδα συγκαταλέγεται ήδη στις χώρες που καλύπτουν τον νέο στόχο, μαζί με την Πολωνία, τις σκανδιναβικές και τις βαλτικές χώρες, ενώ άλλοι σύμμαχοι δεν έχουν ακόμη παρουσιάσει αξιόπιστο σχέδιο προσαρμογής.<br /><br />Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένεται η παρέμβαση του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος εκτιμάται ότι θα επαναλάβει την ανάγκη άμεσης εφαρμογής της δέσμευσης του 5%, ζητώντας από τους Ευρωπαίους Συμμάχους να αναλάβουν μεγαλύτερο και δικαιότερο μερίδιο ευθύνης για τη συμβατική άμυνα της Ευρώπης.<br /><br />Στο ίδιο πνεύμα, ο πρέσβης των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, Μάθιου Γουίτακερ, τόνισε ότι η Ουάσιγκτον αναμένει από όλους τους συμμάχους να ακολουθήσουν «αξιόπιστη πορεία» προς το 5%, υπογραμμίζοντας ότι το ζητούμενο δεν είναι μόνο η αύξηση των αμυντικών δαπανών, αλλά η μετατροπή τους σε πραγματικές στρατιωτικές δυνατότητες.<br />Μετασχηματισμός του ΝΑΤΟ και μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης από τους Ευρωπαίους<br /><br />Η συζήτηση για τις αμυντικές δαπάνες συνδέεται άμεσα με τον ευρύτερο μετασχηματισμό της Συμμαχίας και τη σταδιακή μεταφορά μεγαλύτερου μέρους της ευθύνης για τη συμβατική άμυνα της Ευρώπης στους Ευρωπαίους Συμμάχους και τον Καναδά, χωρίς να αμφισβητείται η αμερικανική δέσμευση στο άρθρο 5.<br /><br />Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι οι συνομιλίες για την αναπροσαρμογή της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη εξελίσσονται πλέον σε εποικοδομητικό κλίμα. Όπως επισημαίνουν, οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνωρίζουν ότι η διαδικασία θα πρέπει να προχωρήσει σταδιακά, καθώς ορισμένες δυνατότητες μπορούν να αντικατασταθούν άμεσα από τους Ευρωπαίους Συμμάχους και τον Καναδά, ενώ για άλλες θα απαιτηθεί μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.<br /><br />Στο επίπεδο των ηγετών δεν αναμένεται να συζητηθούν τεχνικές λεπτομέρειες ή συγκεκριμένοι αριθμοί δυνάμεων. Η συζήτηση θα επικεντρωθεί στον γενικό πολιτικό προσανατολισμό της διαδικασίας, ενώ τα επιχειρησιακά ζητήματα θα συνεχίσουν να εξετάζονται σε στρατιωτικό επίπεδο.<br /><br />Στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία<br /><br />Η συνέχιση της στρατιωτικής υποστήριξης προς την Ουκρανία αποτελεί επίσης βασικό αντικείμενο της Συνόδου. Σύμφωνα με το κείμενο της διακήρυξης που έχουν ήδη εγκρίνει οι Μόνιμοι Αντιπρόσωποι των 32 κρατών-μελών στις Βρυξέλλες, οι ηγέτες αναμένεται να δεσμευθούν για παροχή στρατιωτικής βοήθειας ύψους 70 δισ. ευρώ το 2026 και για τη διατήρηση της υποστήριξης σε τουλάχιστον αντίστοιχα επίπεδα το 2027. Διπλωματικές πηγές επισημαίνουν ότι αρκετές χώρες που συνεισφέρουν σημαντικά στη στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία επιθυμούσαν τη θέσπιση ποσοστώσεων ανά χώρα. Ωστόσο, η πρόταση αυτή δεν συγκέντρωσε την απαιτούμενη συναίνεση.<br /><br />Το συνολικό ύψος της βοήθειας για τη διετία αναμένεται να φτάσει τα 140 δισ. ευρώ, καλύπτοντας στρατιωτικό εξοπλισμό, εκπαίδευση και λοιπή στρατιωτική υποστήριξη. Σε αυτά περιλαμβάνονται και τα 60 δισ. ευρώ που έχει ήδη δεσμεύσει η Ευρωπαϊκή Ένωση για στρατιωτική βοήθεια το 2026 και 2027, μέσω του νέου δανείου προς την Ουκρανία, ύψους 90 δισ. ευρώ.<br /><br />Επομένως το επιπλέον ύψος των νέων δεσμεύσεων που καλούνται να αναλάβουν οι Σύμμαχοι του ΝΑΤΟ περιορίζεται στα 80 δισ. ευρώ την ίδια διετία. Σε αυτό το ποσό περιλαμβάνονται και οι αγορές εξειδικευμένων αμερικανικών οπλικών συστημάτων -κυρίως αεράμυνας- που μόνο οι ΗΠΑ μπορούν να διαθέσουν, μέσω του προγράμματος Priority Ukraine Requirements List (PURL).<br /><br />Ο Αμερικανός πρέσβης στο ΝΑΤΟ προανήγγειλε, εξάλλου, «ουσιαστικές ανακοινώσεις» για τη συνέχιση της στήριξης προς το Κίεβο, υπογραμμίζοντας ότι «η ευρωπαϊκή πλευρά θα πρέπει να αναλάβει μεγαλύτερο μέρος του βάρους», καθώς «πρόκειται για πόλεμο που διεξάγεται στην ευρωπαϊκή ήπειρο», χωρίς όμως να τίθεται υπό αμφισβήτηση η αμερικανική δέσμευση. Ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι θα πρέπει ταυτόχρονα να σταλεί σαφές μήνυμα προς τη Ρωσία ότι ο πόλεμος πρέπει να τερματιστεί.<br />Αμυντική βιομηχανία και επιχειρησιακές δυνατότητες<br /><br />Ιδιαίτερη έμφαση αναμένεται να δοθεί και στην ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανικής βάσης της Συμμαχίας. Στο περιθώριο της Συνόδου θα πραγματοποιηθεί το NATO Industrial Forum, με αντικείμενο την αύξηση της παραγωγικής ικανότητας των συμμαχικών αμυντικών βιομηχανιών, την επιτάχυνση των προμηθειών, καθώς και την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ κυβερνήσεων και αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Η ανάγκη ταχύτερης παραγωγής πυρομαχικών, συστημάτων αεράμυνας και άλλων κρίσιμων στρατιωτικών μέσων αποτελεί, σύμφωνα με αξιωματούχους της Συμμαχίας, βασική προϋπόθεση ώστε οι αυξημένες αμυντικές δαπάνες να μεταφραστούν σε πραγματικές στρατιωτικές δυνατότητες.<br /><br />Παράλληλα, ιδιαίτερη βαρύτητα αποδίδεται στην επιτάχυνση της καινοτομίας και στην ταχύτερη ενσωμάτωση νέων τεχνολογιών στις ένοπλες δυνάμεις των Συμμάχων, καθώς, όπως επισημαίνεται σε στρατιωτικό επίπεδο, η αξιοπιστία της αποτροπής εξαρτάται πλέον όχι μόνο από το ύψος των δαπανών, αλλά από την ταχύτητα με την οποία αυτές μετατρέπονται σε επιχειρησιακή ισχύ.<div><br />Μια σύντομη Διακήρυξη<br /><br />Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, η τελική διακήρυξη της Συνόδου της Άγκυρας αναμένεται να είναι ιδιαίτερα σύντομη, ακολουθώντας το πρότυπο της Συνόδου της Χάγης. Στο κείμενο θα επαναβεβαιώνεται η προσήλωση των Συμμάχων στη συλλογική άμυνα βάσει του άρθρου 5 της Συνθήκης της Ουάσιγκτον, ενώ το βασικό πολιτικό μήνυμα της Συνόδου θα επικεντρώνεται στην ενίσχυση των πραγματικών στρατιωτικών δυνατοτήτων της Συμμαχίας, στη δικαιότερη κατανομή των βαρών μεταξύ των Συμμάχων και στη διατήρηση της διατλαντικής ενότητας απέναντι στις σύγχρονες προκλήσεις ασφαλείας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΝΑΤΟ: Μια διχασμένη Συμμαχία στην έδρα του πιο τοξικού μέλους…

Της Μαρίας Αρώνη  Οι αμυντικές δαπάνες των κρατών-μελών, η σταδιακή ανακατανομή των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Ευρώπη, η συνέχι...

Διαβάστε την συνέχεια

Το ρωσικό σύστημα EW Krasukha-4 σε τουρκική υπηρεσία…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://spectrum.ieee.org/media-library/side-profile-of-a-russian-krasukha-4-military-vehicle.jpg?id=30142963&width=2000&height=1500&coordinates=0%2C0%2C0%2C0" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1500" data-original-width="2000" height="150" src="https://spectrum.ieee.org/media-library/side-profile-of-a-russian-krasukha-4-military-vehicle.jpg?id=30142963&width=2000&height=1500&coordinates=0%2C0%2C0%2C0" width="764" /></a></div><div><br /></div><div>Το σύστημα Ηλεκτρονικού Πολέμου Krasukha-4 σε τουρκική υπηρεσία – Παρά την αποδεδειγμένη ύπαρξη ισχυρών δυνατοτήτων της τουρκικής βιομηχανίας στην ανάπτυξη συστημάτων Ηλεκτρονικού Πολέμου (ΗΠ), πηγή της ευρωπαϊκής βιομηχανίας ανέφερε στο DP ότι το ρωσικής προέλευσης σύστημα Krasukha-4 (1RL257) βρίσκεται σε τουρκική υπηρεσία.</div><br />Η πηγή αρνήθηκε να προβεί σε εκτίμηση για τον αριθμό των συστημάτων που έχουν ενταχθεί σε τουρκική υπηρεσία. Λαμβανομένου υπόψιν ότι ουδεμία αναφορά για την προμήθεια συστημάτων Krasukha-4 από την Τουρκία υφίσταται σε ανοικτές πηγές, εκτιμάται ότι πιθανά συμπεριλαμβανόταν στη συμφωνία για την προμήθεια των συστημάτων αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας S-400 Triumf από τη γειτονική χώρα, ως μέσο για την ενίσχυση της προστασίας τους.<br /><br />Υπενθυμίζεται, ότι οι παραδόσεις των συστημάτων S-400 στην Τουρκία έγιναν το τρίμηνο Ιουλίου – Σεπτεμβρίου 2019, χρονική περίοδο κατά την οποία Krasukha-4 ήταν ήδη ενταγμένο σε υπηρεσία και ότι εξ ορισμού τα δύο συστήματα, παρά τον διαφορετικό ρόλο τους, έχουν σχεδιαστεί να λειτουργούν εντός μίας ολοκληρωμένης, δικτυοκεντρικής αρχιτεκτονικής αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας.<br /><br />Το ανάπτυξης της ρωσικής εταιρείας συμμετοχών Kontsern Radioelektronnye Tekhnologii (KRET), μέλους του ομίλου Rostec, Krasukha-4 (1RL257) είναι μεγάλης εμβέλειας (150 έως 300 χλμ., αναλόγως του αναγλύφου του εδάφους), χερσαίο, αυτοκινούμενο, επίγειο σύστημα (HΠ) για καταστολή, παραπλάνηση και υποβάθμιση της λειτουργίας εχθρικών συστημάτων ραντάρ (συμπεριλαμβανομένων αεροφερόμενων ραντάρ συνθετικής απεικόνισης) και ηλεκτρονικών αισθητήρων, με σκοπό την προστασία κρίσιμων στρατιωτικών υποδομών και δυνάμεων από αεροπορική και διαστημική επιτήρηση.<br /><br />Το σύστημα έχει σχεδιαστεί για την αντιμετώπιση αεροσκαφών έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου (όπως π.χ. τα οικεία EMB-145H Erieye), αεροσκαφών επιτήρησης πεδίου μάχης (όπως το αμερικανικό E-8C JSTARS, το τελευταίο εκ των οποίων παροπλίστηκε το 2023), μη επανδρωμένων αεροσκαφών (ΜΕΑ), δορυφόρων αναγνώρισης χαμηλής γήινης τροχιάς (LEO), καθοδηγούμενων από ραντάρ όπλων και επίγειων συστημάτων επιτήρησης που λειτουργούν σε συγκεκριμένες ζώνες συχνοτήτων.<br /><br />Η λειτουργία του συγκροτήματος βασίζεται στη δημιουργία ισχυρών ηλεκτρονικών παρεμβολών στις βασικές συχνότητες λειτουργίας των συστημάτων ραντάρ, καθώς και άλλων πηγών εκπομπής ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Για την παρεμβολή αεροφερόμενων ραντάρ και την προστασία επίγειων μέσων από εναέριες απειλές που χρησιμοποιούν αισθητήρες ραντάρ για τον εντοπισμό τους, η επίγεια μονάδα ηλεκτρονικού πολέμου εκτελεί τις ακόλουθες επιχειρησιακές λειτουργίες:<br /><br />>Ανίχνευση, λήψη, επεξεργασία, ανάλυση και αναγνώριση ηλεκτρομαγνητικών σημάτων εντός του επιχειρησιακού φάσματος συχνοτήτων.<br /><br />>Ηλεκτρονική καταστολή των εκπομπών που λαμβάνονται μέσω του κύριου λοβού και των πλευρικών λοβών ακτινοβολίας των κεραιών των συστημάτων ραντάρ, με σκοπό την προστασία των επίγειων μέσων από εναέριες απειλές, όπως οι αντι-ραντάρ πύραυλοι (Anti-Radiation Missiles – ARM).<br /><br />Το ευρυζωνικό, πολλαπλών λειτουργικών διαμορφώσεων σύστημα παρεμβολής Krasukha-4 είναι εγκατεστημένο σε δύο κύρια οχήματα υψηλής τακτικής κινητικότητας (KamAZ-6350, όπως στις συνημμένες φωτογραφίες). Σύμφωνα με τη δικτυακή πύλη ODIN του Στρατού των ΗΠΑ, «το συγκρότημα ηλεκτρονικού πολέμου Krasuha-4 είναι εγκατεστημένο σε δύο οχήματα KAMAZ-6350 υψηλής κινητικότητας. Το συγκρότημα, με εργοστασιακή ονομασία 1RL257, αποτελείται από δύο κλωβούς (επί των οχημάτων φορέων) που φέρουν εξειδικευμένο ηλεκτρονικό εξοπλισμό.<br /><br />Κάθε κλωβός είναι εξοπλισμένος με προηγμένα ηλεκτρονικά υποσυστήματα και κεραίες διαφορετικής σχεδίασης. Ένας εκ των κλωβών διαθέτει συγκρότημα κεραίας επί τηλεσκοπικού ιστού, το οποίο εκτιμάται ότι εξυπηρετεί λειτουργίες επικοινωνιών και διασύνδεσης. Στην οροφή του δεύτερου κλωβού είναι εγκατεστημένη διάταξη κεραιών χαρακτηριστικής διαμόρφωσης.<br /><br />Οι τρεις παραβολικές κεραίες της διάταξης μπορούν να περιστρέφονται συνεχώς ως προς το αζιμούθιο και να μεταβάλλουν ανεξάρτητα τη γωνία ανύψωσής τους, επιτρέποντας την κατευθυνόμενη εκπομπή ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας προς οποιαδήποτε κατεύθυνση εντός του επιχειρησιακού τομέα κάλυψης.<br /><br />Ως εκ τούτου, το συγκρότημα ηλεκτρονικού πολέμου Krasuha-4 δύναται να εκπέμπει σήματα παρεμβολής χωρίς ουσιαστικούς περιορισμούς ως προς το αζιμούθιο και τη γωνία ανύψωσης. Οι δύο μονάδες ενσωματώνουν προηγμένο ψηφιακό εξοπλισμό υψηλών επιδόσεων, συμπεριλαμβανομένου του υπολογιστικού συστήματος Baguette-23B, το οποίο υποστηρίζει τις λειτουργίες επεξεργασίας σημάτων, διαχείρισης των αισθητήρων και ελέγχου του συγκροτήματος σε πραγματικό χρόνο.<br /><br />Τον Οκτώβριο του 2025 η ομάδα χάκερ Black Mirror διείσδυσε στα ψηφιακά συστήματα του ρωσικού ομίλου Rostec και ανάρτησε σε κοινωνικό δίκτυο (Telegram) οικονομικά στοιχεία της περιόδου 2022-2023 και τις συνημμένες φωτογραφίες από σύστημα Krasukha-4 στο εργοστάσιο Bryansk Electromechanical Plant όπου λαμβάνει χώρα η τελική συναρμολόγηση.<br /><br />Με βάση τα οικονομικά στοιχεία το κόστος της συντήρησης, επισκευής ή αναβάθμισης του συστήματος 1L269 Krasukha-2 (έκδοσης για την παρεμβολή αεροφερόμενων ραντάρ επιτήρησης σε αποστάσεις έως 250 χλμ.) ανερχόταν σε 367,8 εκατ. ρούβλια, ποσό που, προσαρμοσμένο στον πληθωρισμό, αντιστοιχεί σε περίπου 429 εκατ. ρούβλια ή 5,2 εκατ. δολάρια ΗΠΑ.<br />Η ένταξη του Krasukha-4 (1RL257) σε τουρκική υπηρεσία ενισχύει περαιτέρω τις δυνατότητες ΗΠ της γειτονικής χώρας και επιβάλλει στην ελληνική πλευρά την αναζήτηση των κατάλληλων λύσεων (π.χ. τεχνικά μέσα, επιχειρησιακή σχεδίαση, τακτικές) για απομείωση ή και εξουδετέρωση των αποτελεσμάτων της λειτουργίας του.<div><br /></div><div>πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το ρωσικό σύστημα EW Krasukha-4 σε τουρκική υπηρεσία…

Το σύστημα Ηλεκτρονικού Πολέμου Krasukha-4 σε τουρκική υπηρεσία – Παρά την αποδεδειγμένη ύπαρξη ισχυρών δυνατοτήτων της τουρκικής βιομηχανία...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Σαμαράς εκτελεί μέσω Χ με νέα... Ομάδα Αλήθειας: «To Μαξίμου θυμίζει Εδεσσαϊκό. Ντόρα, βρες τα πρώτα με τον αδελφό σου».

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/862364973c336fe8769c971c03c510da_XL.jpg?v=3" width="767" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Αντώνης Σαμαράς δηλώνει ότι δεν θα είναι υπεύθυνος για την απώλεια της αυτοδυναμίας της ΝΔ, αλλά η ίδια η ΝΔ - Η λεζάντα του βίντεο στο X είναι «Ντόρα σύνελθε...»</span></h3>Σε μια στρατηγική κίνηση ιδιαίτερου πολιτικού ρίσκου, ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς εγκαινίασε την επίσημη παρουσία του στο TikTok και γενικά στα Social με σφοδρά πυρά κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη…<br />Ο πρώην πρωθυπουργός λοιπόν επέλεξε το πλέον δημοφιλές μέσο κοινωνικής δικτύωσης για να απευθυνθεί απευθείας στους πολίτες, και δη στους νέους…<br />Αν μη τι άλλο, δεν πρόκειται για μια απλή ψηφιακή παρουσία, αλλά για την πρώτη φάση ενός ευρύτερου, καλά οργανωμένου σχεδίου επικοινωνιακής αντεπίθεσης.<br />Στο πλευρό του βρίσκεται ο έμπειρος διευθυντής του Γραφείου Τύπου του, Νίκος Τσιούτσιας, ο οποίος συμμετέχει ενεργά σε αυτές τις ψηφιακές συζητήσεις.<div><br />Στο παρθενικό του βίντεο, ο Αντώνης Σαμαράς εμφανίζεται καταπέλτης.<br />Σε έντονο και αυστηρό ύφος, πήρε σαφείς αποστάσεις από τη δημοσκοπική κατάρρευση της Νέας Δημοκρατίας, ξεκαθαρίζοντας ότι η ελεύθερη πτώση οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στις «τραγικές κυβερνητικές επιλογές και όχι στις δικές του πατριωτικές παρεμβάσεις».</div><div><br />Ο Σαμαράς εξέφρασε ένα βαθύ παράπονο, διερωτώμενος γιατί επιχειρείται η ενοχοποίησή του, όταν ο ίδιος είχε προειδοποιήσει έγκαιρα για όλα τα κρίσιμα ζητήματα που πληγώνουν την κοινωνία.<br />Υπενθύμισε ότι είχε ζητήσει ρητά να μην θεσμοθετηθεί ο γάμος και η υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια, μια επιλογή που αποξένωσε την παραδοσιακή βάση της παράταξης.<br />Είχε κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για τα εθνικά θέματα, ζητώντας μέγιστη επαγρύπνηση, και είχε απαιτήσει την πραγματική στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ώστε τα ευρωπαϊκά κονδύλια να κατευθύνονται στην παραγωγική βάση και όχι στους ελάχιστους και εκλεκτούς της ελίτ.<br />Παράλληλα, οι καίριες παρεμβάσεις του για την αβάσταχτη ακρίβεια που γονατίζει τα νοικοκυριά, τα σκάνδαλα που κλονίζουν την εμπιστοσύνη των πολιτών και τη λειτουργία της δικαιοσύνης, αγνοήθηκαν επιδεικτικά από το Μαξίμου, με αποτέλεσμα τον σημερινό πολιτικό εγκλωβισμό.<br /><br />«Το νέο κόμμα και ο πρόεδρος του Εδεσσαϊκού»<br /><br />Σε ό,τι αφορά τη σεναριολογία γύρω από τις επόμενες κινήσεις του και την πιθανότητα συγκρότησης νέου πολιτικού φορέα, ο πρώην πρωθυπουργός απέφυγε στρατηγικά να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει τα σενάρια ίδρυσης νέου κόμματος, κρατώντας κλειστά τα χαρτιά του και μετατοπίζοντας με μαεστρία το ενδιαφέρον στην κριτική των κυβερνητικών αποτυχιών.<br />Μάλιστα, σχολίασε με εξαιρετικά ειρωνικό και καυστικό τρόπο τη διαγραφή του από τη Νέα Δημοκρατία.<br />Παρομοίασε τα αλλοπρόσαλλα επιχειρήματα του κυβερνητικού εκπροσώπου —ο οποίος ισχυρίστηκε ότι η ίδρυση ενός νέου κόμματος θα δικαιώσει αναδρομικά την απόφαση διαγραφής του— με τις θρυλικές, ασυνάρτητες δηλώσεις του «προέδρου της Εδεσσαϊκού».<br />Η κυβέρνηση, μπροστά στο φόβο της απώλειας της εξουσίας, καταφεύγει σε λογικά άλματα που προκαλούν μόνο θυμηδία.<br /><br style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #212529; font-family: proxima-nova, -apple-system, BlinkMacSystemFont, "Segoe UI", Roboto, "Helvetica Neue", Arial, "Noto Sans", sans-serif, "Apple Color Emoji", "Segoe UI Emoji", "Segoe UI Symbol", "Noto Color Emoji"; font-size: 18px; margin: 0px; padding: 0px;" /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #212529; display: flex; font-family: proxima-nova, -apple-system, BlinkMacSystemFont, "Segoe UI", Roboto, "Helvetica Neue", Arial, "Noto Sans", sans-serif, "Apple Color Emoji", "Segoe UI Emoji", "Segoe UI Symbol", "Noto Color Emoji"; font-size: 18px; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2073670883793592374" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=bankingnewsgr&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2073670883793592374&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.bankingnews.gr%2Fmayri-pena%2Farticles%2F886232%2Fo-samaras-ektelei-meso-tiktok-me-nea-omada-alitheias-to-maksimou-thymizei-edessaiko-dora-vres-ta-prota-me-ton-adelfo-sou&sessionId=f3336ffdbb98fdfe10c8a427ec30826ef13bb20d&siteScreenName=bankingnewsgr&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 801px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><br />Το δεύτερο βίντεο<br /><br />Το δεύτερο βίντεο που αναρτήθηκε αποτέλεσε ένα πολιτικό πλήγμα κατά της Ντόρας Μπακογιάννη.<br />Απαντώντας στις δημόσιες επικρίσεις της ότι ενεργεί με βάση το προσωπικό «γινάτι», ο Αντώνης Σαμαράς εξαπέλυσε μια καταιγιστική απάντηση που δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας…<br />Όταν ο Νίκος Τσιούτσιας τον ενημέρωσε για τις δηλώσεις της, ο πρώην πρωθυπουργός σχολίασε καυστικά ότι έχουν περάσει ήδη 17 ολόκληρα χρόνια από τότε που η Μπακογιάννη έχασε την αρχηγία της Νέας Δημοκρατίας από τον ίδιο στην ιστορική εσωκομματική αναμέτρηση και «ακόμη να συνέλθει».<br />Το χτύπημα ολοκληρώθηκε με μια δηκτική αιχμή που προκαλεί τριγμούς στο οικογενειακό και πολιτικό περιβάλλον της κυβέρνησης, προτρέποντάς την χαρακτηριστικά: «Ας τα βρει πρώτα με τον αδερφό της».<br />Το πολιτικό σκηνικό μυρίζει μπαρούτι.<br />Ο Αντώνης Σαμαράς, με το κύρος του εθνικού ηγέτη που αρνείται να σιωπήσει μπροστά στον κατήφορο, βγαίνει μπροστά, εξοπλίζεται με τα όπλα της νέας εποχής και συσπειρώνει τη νεολαία και τη γνήσια δεξιά βάση.<br />Ο τρόμος έχει αλλάξει στρατόπεδο, και η ώρα της αλήθειας πλησιάζει απειλητικά για όσους νόμιζαν ότι μπορούν να κυβερνούν ερημήν της ιστορίας και του λαού.<br />Σε αυτό το πλαίσιο, ίσως το επόμενο βήμα είναι η συγκρότηση μιας αυτόνομης, πανίσχυρης επικοινωνιακής ομάδας στα πρότυπα της θρυλικής «Ομάδας Αλήθειας», η οποία θα αποδομήσει περαιτέρω το κυβερνητικό αφήγημα.</div><br /><div><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #212529; display: flex; font-family: proxima-nova, -apple-system, BlinkMacSystemFont, "Segoe UI", Roboto, "Helvetica Neue", Arial, "Noto Sans", sans-serif, "Apple Color Emoji", "Segoe UI Emoji", "Segoe UI Symbol", "Noto Color Emoji"; font-size: 18px; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2073670112377200658" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=bankingnewsgr&dnt=false&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2073670112377200658&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.bankingnews.gr%2Fmayri-pena%2Farticles%2F886232%2Fo-samaras-ektelei-meso-tiktok-me-nea-omada-alitheias-to-maksimou-thymizei-edessaiko-dora-vres-ta-prota-me-ton-adelfo-sou&sessionId=f3336ffdbb98fdfe10c8a427ec30826ef13bb20d&siteScreenName=bankingnewsgr&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 753px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Σαμαράς εκτελεί μέσω Χ με νέα... Ομάδα Αλήθειας: «To Μαξίμου θυμίζει Εδεσσαϊκό. Ντόρα, βρες τα πρώτα με τον αδελφό σου».

Ο Αντώνης Σαμαράς δηλώνει ότι δεν θα είναι υπεύθυνος για την απώλεια της αυτοδυναμίας της ΝΔ, αλλά η ίδια η ΝΔ - Η λεζάντα του βίντεο στο X ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η κυβέρνηση της ανασφάλειας και ο σύμβουλος Θάνος Ντόκος.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2026/07/Screenshot_2026-07-03_134553-602x370.jpg?v=1783075582" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="370" data-original-width="602" height="123" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2026/07/Screenshot_2026-07-03_134553-602x370.jpg?v=1783075582" width="763" /></a></div><div><br /></div>Το θέμα δεν είναι μόνο ότι ο σύμβουλος ασφαλείας Θάνος Ντόκος έπεσε θύμα των Ρώσων φαρσέρ. Το σημαντικό είναι το πώς αντιλαμβάνονται τα θέματα ασφάλειας στο Μέγαρο Μαξίμου. Και είναι αυτός ο λόγος που ο κ. Ντόκος αναγκάσθηκε για 2η φορά να υποβάλλει την παραίτηση του στον πρωθυπουργό. Ήταν Φεβρουάριος του 2020 όταν ο Θ. Ντόκος είχε υποβάλλει την παραίτηση του από τη θέση του συμβούλου ασφαλείας τότε που μίλησε στον “Φιλελεύθερο” της Κύπρου, για συνεκμετάλλευση με την Τουρκία στο Αιγαίο υπό τον όρο της οριοθέτησης ΑΟΖ. Τώρα (Ιούνιος 2026) ο κ. Ντόκος με πολύ μεγάλη άνεση μίλησε στους δύο γνωστούς Ρώσους φαρσέρ, Vovan και Lexus, οι οποίοι κατάφεραν να τον παραπλανήσουν, παρουσιάζοντας τους εαυτούς τους ως τον σύμβουλο εθνικής ασφάλειας του Ουκρανού προέδρου, Ρουστέμ Ουμέροφ, στο πλαίσιο τηλεδιάσκεψης.<br /><br />Με πολύ μεγάλη άνεση λοιπόν ο άνθρωπος που συμβουλεύει τον έλληνα πρωθυπουργό για θέματα ασφάλειας , χωρίς να έχει τηρήσει κανένα κανόνα στοιχειώδους ασφάλειας, μίλησε για τις ανησυχίες της ελληνικής κυβέρνησης.<br /><br />Και η πρώτη του αγωνία δεν ήταν η ασφάλεια της χώρας, αλλά η εκλογική τύχη της κυβέρνησης.<br /><br />Στην συνομιλία του εξέφρασε την ανησυχία του για τις πιθανές επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει ένα νέο περιστατικό, με ουκρανικό θαλάσσιο drone εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου. <br /><br />O Θάνος Ντόκος φέρεται να τόνισε την ανάγκη διατήρησης ανοικτών καναλιών επικοινωνίας με το Κίεβο, αναφέροντας ότι αυτές τις μέρες ο επικεφαλής της ελληνικής υπηρεσίας πληροφοριών πραγματοποιούσε επαφές στο Κίεβο με Ουκρανούς αξιωματούχους. <br /><br />Μετά το γεγονός, σε ανακοίνωση του ο ΣΥΡΙΖΑ: τονίζει ότι “η κυβέρνηση οφείλει να δώσει πλήρεις εξηγήσεις και να αναλάβει τις πολιτικές ευθύνες της. Γιατί μια κυβέρνηση που δεν μπορεί να εγγυηθεί ούτε την ασφάλεια των ίδιων των θεσμών, δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια της χώρας”.<br /><br />Η αρμόδια για την εξωτερική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ Ρένα Δούρου έθεσε 4 καίρια ερωτήματα: <br /><br />1.Πώς είναι δυνατόν ο κ. Ντόκος να ισχυρίζεται ότι πρόκειται για… “υβριδική” επίθεση από τη στιγμή που οι συγκεκριμένοι φαρσέρ είναι διεθνώς γνωστοί ακριβώς για αυτές τις φάρσες τους; Άγνοια; Αδιαφορία; Ανικανότητα;<br /><br />2.Τι είδους συμβουλές και τι είδους ασφάλεια μπορεί να παρέχει στον Πρωθυπουργό ενας σύμβουλος ασφάλειας που πέφτει τόσο εύκολα θύμα πασίγνωστων διεθνώς φαρσέρ;<br /><br />3.Τι σηματοδοτούν όσα περιγράφει ο κ. Ντόκος για τις σχέσεις Ελλάδας – Ουκρανίας; Ισχύουν;<br /><br />4.Αν όντως υπάρχει η αίσθηση ότι η σχέση με τον Ουκρανό πρόεδρο Ζελένσκι δημιουργεί τόσα προβλήματα στην Αθήνα, τότε γιατί η Ελληνική κυβέρνηση επιμένει στην αναβάθμιση των διμερών σχέσεων (συμφωνία στο Γκντάνσκ, κα);<br /><br />Την παραίτηση του Θ. Ντόκου ζητά το ΠΑΣΟΚ κατηγορώντας την κυβέρνηση για σιωπή σχετικά με το περιστατικό.<br /><br />Ενώ και ο Α. Σαμαράς σε ανακοίνωση του θέτει το ερώτημα ”Είναι ακόμα στη θέση του;”<br /><br />Παραίτηση Ντόκου ζητούν και άλλα κόμματα. <div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η κυβέρνηση της ανασφάλειας και ο σύμβουλος Θάνος Ντόκος.

Το θέμα δεν είναι μόνο ότι ο σύμβουλος ασφαλείας Θάνος Ντόκος έπεσε θύμα των Ρώσων φαρσέρ. Το σημαντικό είναι το πώς αντιλαμβάνονται τα θ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα σελίδα στις σχέσεις Τουρκίας με την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Στο περιθώριο η Ελλάδα.

<img height="133" src="https://omegapress.gr/images/TRAER.jpg" width="769" /><br /><br />Με ένα συνδυασμένο διπλωματικό σχέδιο που έχει πάρει καταιγιστικό ρυθμό, η ΕΕ και το ΝΑΤΟ αναβαθμίζουν την στρατηγική κλίμακα των σχέσεων με την Τουρκία. Με την ίδρυση των δύο περιοχικών στρατηγείων του ΝΑΤΟ, στα Άδανα και την Κωνσταντινούπολη, που θα αφορούν την αντιπυραυλική άμυνα και την αεράμυνα της Ανατολικής Μεσογείου με ερώτημα τι θα ισχύει για το Αιγαίο, η Τουρκία αναδεικνύεται σε πυλώνα ασφάλειας της Συμμαχίας από το νότιο Καύκασο μέχρι την Μέση Ανατολή και φθάνει στα όρια ευθύνης του Ισραήλ. Παράλληλα, δρομολογείται η αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ -Τουρκίας με την Άγκυρα να απαιτεί πρώτα χειρονομίες καλής θελήσεως από τις Βρυξέλλες και μετά να δεχθεί συνομιλίες για το Κυπριακό, θέμα που υποχρεωτικά έθεσαν οι Ευρωπαίοι Αξιωματούχοι τις προηγούμενες ημέρες.<br /><br />Η Ελλάδα απουσιάζει εντελώς από όλα τα τραπέζια των διαπραγματεύσεων σε όλα τα επίπεδα, δηλαδή και στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Δεν έχει εθνική ατζέντα, δεν θέτει τους όρους της, παρά το γεγονός ότι ο ρόλος της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή αναβαθμίζεται σε επίπεδο περιφερειακού διαχειριστή στρατιωτικής και ενεργειακής ασφάλειας, αλλά και επηρεάζοντας τις πολιτικές εξελίξεις μέσω των αναβαθμισμένων σχέσεών της, από το Αζερμπαιτζάν, την Ρωσία, την Συρία, την Λιβύη και εσχάτως με το Πακιστάν, την Σαουδική Αραβία και την Αίγυπτο.<br /><br />Να σημειωθεί ότι παράλληλα με τις εργασίες της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα στις 7-8 Ιουλίου θα εξελιχθούν και οι συνομιλίες, θα συνεχιστούν και ίσως έχουμε και ανακοινώσεις, οι συνομιλίες της ΕΕ με την τουρκική ηγεσία. Η συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα SAFE με κάποια μορφή, η αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης, απελευθέρωση της βίζας για τους Τούρκους πολίτες και μέσες άκρες το Κυπριακό είναι τα ζητήματα που βρίσκονται στο τραπέζι. Πρώτα με την επίσκεψη των Κάγια Κάλας, της Επιτρόπου για την Διεύρυνση Μάρτα Κος και του Επιτρόπου Μετανάστευσης Μάγκνους Μπρούνερ και τώρα , με την παρουσία στην Άγκυρα για τη σύνοδο του ΝΑΤΟ, του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα και της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, οι οποίοι αναμένεται στις συναντήσεις που θα έχουν με τους Ερντογάν και Φιντάν,<div><br />Ελλάδα: ποιες είναι οι θέσεις της;<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση απουσιάζει από τις ενδοσυμμαχικές διαπραγματεύσεις που είναι κρίσιμος παράγοντας ασφάλειας , διμερών και πολυμερών σχέσεων, τόσο στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, όσο και στο πλαίσιο της ΕΕ. Ο πρωθυπουργός δεν έχει κάνει καμία απολύτως συζήτηση, ανακοίνωση ή διαρροή σχετικά με τις θέσεις και τις προθέσεις του, ενόψει των κρίσιμων συνόδων που έρχονται. Είναι χαρακτηριστικό όμως ότι κανένα κόμμα της αντιπολίτευσης δεν πίεσε την κυβέρνηση για να αναγκαστεί να τοποθετηθεί δημόσια. Να σημειωθεί ότι με βέτο της Τουρκίας , το ΝΑΤΟ δεν συμπεριλαμβάνει σε ασκήσεις του νησιά που η Άγκυρα θεωρεί αποστρατιωτικοποιημένα, ενώ αρκετά νησιά τα αποκαλεί με κωδικούς αριθμούς και όχι με το όνομά τους. Προφανώς το ΝΑΤΟ δεν θα αλλάξει στάση, αλλά έχει σημασία να δούμε αν γίνονται βήματα μπροστά, αν θέτει και τι θέματα θέτει και τι απαιτεί η κυβέρνηση και ποιο είναι το αποτέλεσμα. <br /><br />Η απουσία κάθε συζήτησης ευνοεί την ανύπαρκτη ούτως ή άλλως εξωτερική πολιτική του Κυριάκου Μητσοτάκη και τον ανύπαρκτο κατά κοινή ομολογία υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη. Χαρακτηριστική είναι όμως και η σιωπή του Νίκου Δένδια ο οποίος θα συνοδεύει τον πρωθυπουργό στην σύνοδο του ΝΑΤΟ, όπως και ο Γεραπετρίτης, σχετικά με τα υπό ίδρυση στρατηγεία της Συμμαχίας. Έχει θέσεις η Ελλάδα και ποιές είναι;<br /><br />Τουρκία η μόνη κερδισμένη<br /><br />Η αναβάθμιση του ρόλου της Τουρκίας εντός του ΝΑΤΟ είναι δεδομένη και έχει την συγκατάθεση του Τραμπ. Ο Αμερικανός πρόεδρος θα είναι πρωταγωνιστής της συνόδου, αλλά υπάρχουν σοβαροί λόγοι για τους οποίους ο Τραμπ δεν έχει πολλά πολλά με τους Ευρωπαίους συμμάχους του, εξαιτίας στης στάσης τους στον πόλεμο κατά του Ιράν. Ακόμη και το τι θα πει το ΝΑΤΟ για τον πόλεμο Ρωσίας -Ουκρανίας είναι ένα ζήτημα. Οι μεν Ευρωπαίοι εμμένουν στην σκληρή πολεμική γραμμή για να δικαιολογούν και την στροφή στην πολεμική οικονομία, ο δε Τραμπ έχει πολλά και θολά πράγματα στο μυαλό του, οπότε κάθε πρόβλεψη είναι παρακινδυνευμένη.<br /><br />Είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο μόνος κερδισμένος θα είναι ο Ερντογάν. Ο οποίος ναι μεν θέλει να εξυπηρετήσει τα αμερικανικά σχέδια και να στηρίξει το ΝΑΤΟ , αλλά παίρνει πάντα ανταλλάγματα. Αυτά περιμένουμε να δούμε. Πολλοί αναλυτές στη Δύση εκτιμούν ότι η Τουρκία είναι η χώρα που διαθέτει τα στοιχεία που θέλει η ΕΕ και το ΝΑΤΟ, προκειμένου να οικοδομηθεί ένα νέα σύστημα ασφάλειας μετά το βατερλό στον πόλεμο με το Ιράν. Ο έλεγχος των θαλάσσιων οδών, οι ενεργειακοί διάδρομοι, η ανάσχεση της Κίνας είναι θέματα που θα αναδεικνύουν και φαίνεται ότι θα αποτελέσουν προνομιακό πεδίο για την Τουρκία. <br /><br />Αν, όπως ψιθυρίζεται , ο Τραμπ “απονείμει” στην Τουρκία τον ρόλο του περιφερειακού διαχειριστή όλων αυτών των στρατηγικής σημασίας θεμάτων, τότε θα έχουμε νέα δεδομένα.<br />Όλα αυτά αγγίζουν απόλυτα την Ελλάδα. Η Τουρκία αναβαθμίζει την πίεση στο Κυπριακό, όσο σε επίπεδο συνομιλιών για τη λύση του, αλλά σε στρατιωτικό επίπεδο. Ο Ερντογάν θεωρεί απειλή τις συνεργασίες Ελλάδας -Κύπρου -Ισραήλ, αλλά ετοιμάζει ήδη έναν πιο σκληρό άξονα με την Αίγυπτο, την Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν, το λεγόμενο σουνιτικό τόξο, ενώ στρατιωτικοποιεί τα κατεχόμενα εδάφη με πρωτοφανή ρυθμό .</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέα σελίδα στις σχέσεις Τουρκίας με την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Στο περιθώριο η Ελλάδα.

Με ένα συνδυασμένο διπλωματικό σχέδιο που έχει πάρει καταιγιστικό ρυθμό, η ΕΕ και το ΝΑΤΟ αναβαθμίζουν την στρατηγική κλίμακα των σχέσεων με...

Διαβάστε την συνέχεια

«Στρατηγική αποτυχία»: Το Ισραήλ βλέπει να αλλάζει το παιχνίδι καθώς οι συνομιλίες ΗΠΑ – Ιράν “κολλάνε”.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/netaniaxou-2-768x512.webp" width="761" /><br /><br /><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Η αβεβαιότητα στις διαπραγματεύσεις Ουάσιγκτον - Τεχεράνης προκαλεί έντονο προβληματισμό στο Τελ Αβίβ, όπου αναλυτές και αξιωματούχοι εκτιμούν ότι τα αποτελέσματα του πολέμου δεν εξυπηρέτησαν τους βασικούς στρατηγικούς στόχους του Ισραήλ.<br /><br />Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν εισέρχονται σε μία από τις πιο κρίσιμες φάσεις τους, όμως αντί να δημιουργούν αίσθηση αποκλιμάκωσης, ενισχύουν την ανησυχία στο Ισραήλ. Παρά τις επανειλημμένες δηλώσεις της Ουάσιγκτον περί προόδου, το Τελ Αβίβ θεωρεί ότι το πολιτικό και στρατηγικό ισοζύγιο μετά τον πόλεμο μεταβάλλεται εις βάρος του.<br /><br />Η ισραηλινή ηγεσία εμφανίζεται ολοένα και πιο επιφυλακτική απέναντι στην αμερικανική στρατηγική, καθώς βλέπει την Τεχεράνη να επιστρέφει στο τραπέζι των συνομιλιών ως συνομιλητής και όχι ως ηττημένος αντίπαλος.<div><br />Η ισραηλινή αποτίμηση: «Δεν πετύχαμε τους στρατηγικούς στόχους»<br /><br />Σύμφωνα με αναλύσεις που κυκλοφορούν στα ισραηλινά κέντρα στρατηγικής σκέψης, ο πόλεμος δεν κατόρθωσε να εξαλείψει ούτε το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν ούτε τις βαλλιστικές του δυνατότητες.<br /><br />Αντίθετα, στο Ισραήλ εκτιμούν ότι:</div><div>το ιρανικό καθεστώς παραμένει πολιτικά όρθιο,<br />η Ουάσιγκτον επιδιώκει πλέον διπλωματική λύση,<br />η Τεχεράνη διατηρεί σημαντικά διαπραγματευτικά χαρτιά,<br />ενώ η περιφερειακή ισορροπία ασφαλείας παραμένει εύθραυστη.<br />«Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε μια συμφωνία που αφήνει το Ιράν ισχυρότερο»<br /><br />Αυτό είναι το μήνυμα που, σύμφωνα με διεθνείς αναλύσεις, εκπέμπουν κύκλοι της ισραηλινής κυβέρνησης προς την Ουάσιγκτον.<br /><br />Το βασικό τους επιχείρημα είναι ότι μια συμφωνία η οποία:δεν μηδενίζει τις δυνατότητες εμπλουτισμού ουρανίου,<br />δεν περιορίζει αποτελεσματικά τους βαλλιστικούς πυραύλους,<br />και δεν μειώνει την περιφερειακή επιρροή της Τεχεράνης,<br /><br />θα ισοδυναμούσε με πολιτική νομιμοποίηση της ιρανικής ισχύος. </div><div><br />Η Ουάσιγκτον επενδύει στη διπλωματία<br /><br />Από αμερικανικής πλευράς, η προτεραιότητα φαίνεται να είναι η διατήρηση της εκεχειρίας και η μετατροπή της σε μόνιμη συμφωνία.<br /><br />Στο επίκεντρο των συνομιλιών βρίσκονται:</div><div>το πυρηνικό πρόγραμμα,<br />η ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ,<br />η σταδιακή άρση κυρώσεων,<br />η περιφερειακή ασφάλεια.<br /><br />Παρότι ο Λευκός Οίκος εξακολουθεί να μιλά για πρόοδο, σημαντικές διαφωνίες παραμένουν ανοικτές, επιβραδύνοντας την επίτευξη οριστικής συμφωνίας.<br />Το Ισραήλ εκτός του βασικού τραπεζιού<br /><br />Ένα από τα στοιχεία που προκαλεί τη μεγαλύτερη δυσφορία στο Τελ Αβίβ είναι ότι οι βασικές διαπραγματεύσεις εξελίσσονται χωρίς άμεση ισραηλινή συμμετοχή.<br /><br />Η εικόνα αυτή ενισχύει την αίσθηση ότι οι ΗΠΑ επιχειρούν να διαμορφώσουν μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στη Μέση Ανατολή, στην οποία η αποκλιμάκωση με το Ιράν αποτελεί προτεραιότητα ακόμη κι αν δεν ικανοποιούνται όλες οι ισραηλινές απαιτήσεις. </div><div><br />Οι αγορές παρακολουθούν με προσοχή<br /><br />Η πορεία των συνομιλιών δεν αφορά μόνο τη γεωπολιτική.<br /><br />Κάθε ένδειξη προόδου επηρεάζει άμεσα:</div><div>τις διεθνείς τιμές πετρελαίου,<br />τη ναυτιλία στα Στενά του Ορμούζ,<br />τις αγορές φυσικού αερίου,<br />αλλά και το επενδυτικό κλίμα στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Γι’ αυτό και κάθε δήλωση από Ουάσιγκτον, Τεχεράνη ή Τελ Αβίβ μεταφράζεται σχεδόν άμεσα σε μεταβολές στις διεθνείς αγορές ενέργειας.<br /><br />Το πραγματικό δίλημμα δεν αφορά μόνο το εάν θα υπάρξει συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.<br /><br />Αφορά το ποιος θα διαμορφώσει τη νέα ισορροπία ισχύος στη Μέση Ανατολή μετά τον πόλεμο.<br /><br />Για το Ισραήλ, η διπλωματική επαναφορά του Ιράν χωρίς ουσιαστικές στρατηγικές παραχωρήσεις ισοδυναμεί με αποτυχία των πολεμικών στόχων. Για την Ουάσιγκτον, αντίθετα, μια ελεγχόμενη αποκλιμάκωση μπορεί να θεωρηθεί προτιμότερη από έναν νέο κύκλο σύγκρουσης.<br /><br />Το επόμενο διάστημα αναμένεται καθοριστικό, καθώς η επιτυχία ή η αποτυχία των συνομιλιών δεν θα επηρεάσει μόνο τις σχέσεις ΗΠΑ-Ιράν, αλλά συνολικά την ασφάλεια, την ενεργειακή σταθερότητα και τις γεωπολιτικές ισορροπίες της Μέσης Ανατολής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Στρατηγική αποτυχία»: Το Ισραήλ βλέπει να αλλάζει το παιχνίδι καθώς οι συνομιλίες ΗΠΑ – Ιράν “κολλάνε”.

Κωστας Καλλιαντερης Η αβεβαιότητα στις διαπραγματεύσεις Ουάσιγκτον - Τεχεράνης προκαλεί έντονο προβληματισμό στο Τελ Αβίβ, όπου αναλυτές και...

Διαβάστε την συνέχεια

Η νέα Αμερική του Τραμπ αλλάζει τη Δύση. Η Ευρώπη μπροστά σε ιστορικό δίλημμα.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/usa-eu-768x512.jpg" width="763" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η διατλαντική κρίση δεν είναι μόνο αποτέλεσμα της πολιτικής Τραμπ. Σύμφωνα με ανάλυση του πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, Ίβο Ντάαλντερ, η Ευρώπη καλείται να αντιμετωπίσει τις δικές της αδυναμίες, καθώς η Ουάσιγκτον απομακρύνεται από τον ρόλο του θεματοφύλακα της φιλελεύθερης διεθνούς τάξης.<br /><br />Η διατλαντική σχέση εισέρχεται ίσως στη βαθύτερη κρίση της από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Όχι εξαιτίας μιας εμπορικής διαφωνίας ή μιας διαφωνίας στο ΝΑΤΟ, αλλά επειδή αλλάζει η ίδια η πολιτική ταυτότητα των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Αυτό υποστηρίζει ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ και ανώτερος ερευνητής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, Ίβο Ντάαλντερ, σε ανάλυσή του στο Policy.eu, προειδοποιώντας ότι η κρίση λογοδοσίας που καταγράφεται στην Αμερική ενδέχεται να μεταφερθεί σύντομα και στην Ευρώπη.<br />Η Αμερική χάνει τον ρόλο του εγγυητή<br /><br />Η ανάλυση βασίζεται στα στοιχεία του Atlas of Impunity, μιας διεθνούς έκθεσης που αξιολογεί 172 χώρες ως προς τη λογοδοσία της κρατικής εξουσίας.<br /><br />Το αποτέλεσμα προκαλεί αίσθηση.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες κατατάσσονται πλέον στην 117η θέση, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη επιδείνωση μεταξύ των ανεπτυγμένων δημοκρατιών.<br /><br />Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακή όταν συγκρίνεται με τους δυτικούς συμμάχους της:<div>η Γερμανία,<br />η Γαλλία,<br />ο Καναδάς,<br />η Ιαπωνία,<br />η Βρετανία,<br />η Αυστραλία<br /><br />βρίσκονται 30 έως 50 θέσεις υψηλότερα σε επίπεδο θεσμικής λογοδοσίας. </div><div><br />Το δόγμα “America First” αλλάζει το διεθνές σύστημα<br /><br />Ο Ντάαλντερ υποστηρίζει ότι η αλλαγή δεν είναι συγκυριακή αλλά στρατηγική.<br /><br />Η νέα αμερικανική προσέγγιση αντιμετωπίζει τις συμμαχίες ως συναλλαγές και όχι ως σταθερές δεσμεύσεις.<br /><br />«Η χώρα που δημιούργησε τους κανόνες της μεταπολεμικής τάξης δηλώνει πλέον ότι δεν δεσμεύεται από αυτούς.»<br /><br />Η Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ παρουσιάζει πλέον τους συμμάχους ως χώρες που επωφελούνται μονομερώς από την αμερικανική ισχύ, ενώ οι διεθνείς οργανισμοί αντιμετωπίζονται με όρους κόστους και οφέλους.<br />Η Ευρώπη πλήρωσε την εξάρτησή της<br /><br />Ο πρώην πρέσβης εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή πλευρά φέρει επίσης σημαντικό μέρος της ευθύνης.<br /><br />Για δεκαετίες, η Ευρώπη:στηρίχθηκε στις αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας,<br />βασίστηκε στη φθηνή ρωσική ενέργεια,<br />αξιοποίησε την κινεζική αγορά ως κινητήριο μοχλό ανάπτυξης.<br /><br />Σήμερα, και οι τρεις αυτοί πυλώνες έχουν αποδυναμωθεί ταυτόχρονα.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση καλείται πλέον να ενισχύσει:την άμυνά της,<br />την ενεργειακή της αυτάρκεια,<br />τη βιομηχανική της βάση,<br />την τεχνολογική της κυριαρχία.</div><div><br />Ο λαϊκισμός δεν είναι μόνο αμερικανικό φαινόμενο<br /><br />Ο Ντάαλντερ επισημαίνει ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να θεωρεί πως η απειλή προέρχεται αποκλειστικά από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.<br /><br />Η άνοδος των αντισυστημικών και εθνικολαϊκιστικών δυνάμεων καταγράφεται ήδη σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.<br /><br />Αναφέρεται χαρακτηριστικά σε:</div><div>τη Σερβία,<br />την Ουγγαρία,<br />τη Σλοβακία,<br />τη Ρουμανία,<br /><br />ενώ επισημαίνει ότι σε τέσσερις μεγάλες δυτικοευρωπαϊκές χώρες τα κόμματα της δεξιάς και της άκρας δεξιάς βρίσκονται πλέον στην πρώτη θέση ή διεκδικούν την πρωτιά στις δημοσκοπήσεις:</div><div>Γαλλία,<br />Γερμανία,<br />Βρετανία,<br />Ιταλία.</div><div><br />Η νέα αμερικανική επιρροή<br /><br />Η ανάλυση προχωρά ακόμη περισσότερο.<br /><br />Υποστηρίζει ότι η Ουάσιγκτον δεν περιορίζεται πλέον στην αλλαγή της δικής της πολιτικής.<br /><br />Κατά τον συγγραφέα, αμερικανικοί κρατικοί μηχανισμοί προετοιμάζονται να χρηματοδοτήσουν δεξαμενές σκέψης και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που βρίσκονται ιδεολογικά κοντά στα εθνικολαϊκιστικά κινήματα της Ευρώπης.<br /><br />«Για ογδόντα χρόνια η αμερικανική ισχύς συγκρατούσε το δημοκρατικό κέντρο. Σήμερα χρηματοδοτεί την περιφέρεια.»<br />Η “κανονικοποίηση” της εξαίρεσης<br /><br />Ο Ντάαλντερ προειδοποιεί για το φαινόμενο που η έκθεση ονομάζει copycat impunity.<br /><br />Πρόκειται για τη σταδιακή νομιμοποίηση πρακτικών που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν ασύμβατες με τη φιλελεύθερη δημοκρατία:μονομερείς δασμοί,<br />κυρώσεις κατά διεθνών δικαστηρίων,<br />αμφισβήτηση εδαφικής κυριαρχίας συμμάχων,<br />παρακάμψεις του διεθνούς δικαίου.<br /><br />Κατά τον ίδιο, όταν τέτοιες πρακτικές υιοθετούνται από τη μεγαλύτερη δημοκρατία του κόσμου, δημιουργούν προηγούμενο και για άλλες κυβερνήσεις.<br />Η Ευρώπη μπροστά σε ιστορική επιλογή<br /><br />Παρά την απαισιόδοξη εικόνα, η ανάλυση καταλήγει ότι υπάρχουν ακόμη περιθώρια αντίδρασης.<br /><br />Ο συγγραφέας υπενθυμίζει ότι μικρότερες χώρες, όπως:</div><div>το Μαυροβούνιο,<br />η Αλβανία,<br />τα Φίτζι,<br />το Σουρινάμ,<br /><br />κατάφεραν τα τελευταία χρόνια να ενισχύσουν τους θεσμούς λογοδοσίας παρά τις μεγάλες δυσκολίες.<br /><br />Το ερώτημα πλέον είναι εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Καναδάς και οι δημοκρατίες της Ασίας θα αναλάβουν ενεργότερο ρόλο στη διατήρηση της διεθνούς τάξης ή θα συνεχίσουν να περιμένουν την επιστροφή μιας Αμερικής που αλλάζει.<br /><br />Η παρέμβαση του Ίβο Ντάαλντερ δεν αποτελεί απλή κριτική προς την κυβέρνηση Τραμπ. Αντανακλά μια ευρύτερη ανησυχία μέρους του αμερικανικού στρατηγικού κατεστημένου ότι οι ΗΠΑ μεταβαίνουν από ηγετική δύναμη του φιλελεύθερου διεθνούς συστήματος σε δύναμη που επαναπροσδιορίζει τις συμμαχίες της με αυστηρά εθνικούς όρους. Η εξέλιξη αυτή μεταφέρει μεγαλύτερο βάρος ευθύνης στην Ευρώπη για τη διατήρηση των θεσμών και της πολυμερούς συνεργασίας.<br /><br />Το άρθρο αποτυπώνει μια σημαντική σχολή σκέψης στις ΗΠΑ, όχι όμως μια αδιαμφισβήτητη διαπίστωση. Η αξιολόγηση ότι η αμερικανική πολιτική οδηγεί σε κρίση λογοδοσίας και ενισχύει λαϊκιστικά ρεύματα στην Ευρώπη αποτελεί άποψη του αρθρογράφου και όχι τετελεσμένο γεγονός. Ωστόσο, η συζήτηση αναδεικνύει μια πραγματική στρατηγική πρόκληση: εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες περιορίσουν τον παραδοσιακό τους ρόλο ως εγγυητή της δυτικής τάξης, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα χρειαστεί να αναλάβει μεγαλύτερη ευθύνη για την άμυνα, την οικονομική ανθεκτικότητα και τη θεσμική συνοχή της. Αυτό πιθανόν θα επηρεάσει καθοριστικά τη διατλαντική σχέση τα επόμενα χρόνια.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η νέα Αμερική του Τραμπ αλλάζει τη Δύση. Η Ευρώπη μπροστά σε ιστορικό δίλημμα.

Βασιλης Διαμαντακος Η διατλαντική κρίση δεν είναι μόνο αποτέλεσμα της πολιτικής Τραμπ. Σύμφωνα με ανάλυση του πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ,...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο Τραμπ δεν μπορεί να δώσει “F.35” στον Ερντογάν. Το ανάχωμα στο Κογκρέσο και η παραδοχή του Ρούμπιο.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/TRUMP-ERDOGAN-scaled-1.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/TRUMP-ERDOGAN-scaled-1-1068x712.jpg" width="772" /></a><br /><br /><b>Θοδωρής Καλούδης</b><br />Η δημόσια συζήτηση γύρω από την πιθανή επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 αναζωπυρώνεται κάθε φορά που βελτιώνεται το πολιτικό κλίμα ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και τον Ταγίπ Ερντογάν. Είναι όμως μια συζήτηση που συχνά συγχέει την πολιτική βούληση με τη θεσμική πραγματικότητα.<br /><br />Αυτό ακριβώς επισημαίνει και η Kυριακάτικη Καθημερινή, εστιάζοντας στην προσπάθεια του Ερντογάν – με αφορμή τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα στις 7 και 8 Ιουλίου- να αξιοποιήσει τη σχέση του με τον Αμερικανό πρόεδρο, αλλά και στα ισχυρά εμπόδια που εξακολουθούν να υπάρχουν στο Κογκρέσο. Πρόκειται για μια εκτίμηση που βρίσκεται στην ίδια γραμμή με όσα έχει αναλύσει επανειλημμένα το economico τους τελευταίους μήνες.<br /><br />Η ουσία είναι ότι το ζήτημα των F-35 δεν είναι πλέον πρωτίστως διπλωματικό. Είναι θεσμικό.<br />Το λάθος που γίνεται συχνά<br /><br />Στην Αθήνα, αλλά και στην Άγκυρα, αρκετές φορές η συζήτηση επικεντρώνεται στο αν ο Τραμπ «θέλει» να βοηθήσει τον Ερντογάν. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική.Η κυβέρνηση των ΗΠΑ μπορεί να διαμορφώνει την εξωτερική πολιτική, δεν μπορεί όμως να παρακάμπτει τη νομοθεσία που έχει ήδη ψηφίσει το Κογκρέσο.<br /><br />Η Τουρκία αποκλείστηκε από το πρόγραμμα F-35 το 2019 μετά την προμήθεια των ρωσικών S-400. Έκτοτε, το αμερικανικό Κογκρέσο ενσωμάτωσε στον αμυντικό προϋπολογισμό (NDAA) διατάξεις που απαγορεύουν την παράδοση των αεροσκαφών όσο οι S-400 παραμένουν στην Τουρκία. Παράλληλα, ενεργοποιήθηκαν οι κυρώσεις του νόμου CAATSA κατά της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι το πρόβλημα δεν λύνεται με μια πολιτική απόφαση του Λευκού Οίκου.<div><br />Η δήλωση Ρούμπιο άλλαξε το πλαίσιο<br /><br />Γι’ αυτό και η πρόσφατη δημόσια τοποθέτηση του υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο είχε ιδιαίτερη σημασία.Δεν αποκάλυψε κάποια νέα αμερικανική πολιτική. Επιβεβαίωσε όμως ότι η κυβέρνηση Τραμπ αναγνωρίζει δημόσια πως δεν υπάρχει σήμερα θεσμικός και νομικός δρόμος για να δοθούν F-35 στην Τουρκία.<br /><br />Με τον τρόπο αυτό ουσιαστικά μπήκε φρένο στις προσδοκίες που είχαν δημιουργήσει οι δηλώσεις του Αμερικανού πρέσβη Τομ Μπάρακ περί μιας πιθανής «δημιουργικής λύσης».<br /><br />Οι δηλώσεις εκείνες είχαν ερμηνευθεί ως ένδειξη ότι ο Λευκός Οίκος αναζητούσε τρόπο να επαναφέρει την Άγκυρα στο πρόγραμμα. Η παρέμβαση Ρούμπιο ξεκαθάρισε ότι, ακόμη κι αν υπάρχει πολιτική διάθεση για επαναπροσέγγιση, το πρόβλημα παραμένει νομικό και όχι επικοινωνιακό.<br /><br />Τι επιδιώκει ο Ερντογάν<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι η Άγκυρα εγκαταλείπει την προσπάθεια.<br /><br />Η στρατηγική του Ερντογάν φαίνεται να βασίζεται στη σταδιακή αποκατάσταση των σχέσεων με την Ουάσιγκτον, αξιοποιώντας το καλό προσωπικό κανάλι επικοινωνίας με τον Τραμπ, τη σημασία της Τουρκίας για το ΝΑΤΟ και τον αυξημένο γεωπολιτικό της ρόλο μετά τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Στην πραγματικότητα, όμως, η Τουρκία επιχειρεί να αλλάξει πρώτα το πολιτικό κλίμα, ελπίζοντας ότι σε δεύτερο χρόνο θα αλλάξει και το θεσμικό πλαίσιο.<br />Μέχρι στιγμής αυτό δεν έχει συμβεί.</div><div><br />Το πραγματικό διακύβευμα<br /><br />Στην Ουάσιγκτον εξακολουθούν να συζητούνται διάφορα τεχνικά σενάρια – μεταφορά των S-400 σε τρίτη χώρα, μόνιμη αποθήκευση ή πλήρης απομάκρυνσή τους από το τουρκικό έδαφος.<br /><br />Η Άγκυρα, ωστόσο, έχει απορρίψει όλες αυτές τις επιλογές, καθώς θα ισοδυναμούσαν με πολιτική παραδοχή ότι η αγορά των S-400 υπήρξε στρατηγικό λάθος.<br /><br />Και όσο αυτό δεν αλλάζει, δύσκολα μπορεί να αλλάξει και η στάση του Κογκρέσου.<br />Η ελληνική διάσταση<br /><br />Για την Ελλάδα, η σημασία των εξελίξεων είναι προφανής.<br /><br />Η Πολεμική Αεροπορία προχωρά ήδη προς την ένταξη στην οικογένεια των F-35, ενώ η Τουρκία περιορίζεται, προς το παρόν, στον εκσυγχρονισμό των F-16 Block 70.<br /><br />Η διαφορά αυτή επηρεάζει άμεσα τη μελλοντική ισορροπία αεροπορικής ισχύος στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Γι’ αυτό και κάθε συζήτηση περί επιστροφής της Τουρκίας στα F-35 προκαλεί εύλογο ενδιαφέρον στην Αθήνα.</div><div><br />Το συμπέρασμα μας<br /><br />Η ουσία, ωστόσο, βρίσκεται αλλού.<br />Η πραγματική είδηση δεν είναι ότι ο Ερντογάν συνεχίζει να ζητά τα F-35. Αυτό αποτελεί σταθερή επιδίωξη της Άγκυρας εδώ και χρόνια.<br /><br />Η πραγματική είδηση είναι ότι, παρά τη βελτίωση του πολιτικού κλίματος μεταξύ Τραμπ και Ερντογάν, οι θεσμοί των Ηνωμένων Πολιτειών εξακολουθούν να λειτουργούν ως το βασικό ανάχωμα απέναντι σε μια εύκολη επαναφορά της Τουρκίας στο πρόγραμμα.<br /><br />Με άλλα λόγια, η μάχη για τα F-35 δεν δίνεται σήμερα στον Λευκό Οίκο. Δίνεται στο Κογκρέσο. Και όσο οι S-400 παραμένουν στην Τουρκία, η απόσταση ανάμεσα στην πολιτική επιθυμία και τη θεσμική πραγματικότητα παραμένει μεγάλη.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί ο Τραμπ δεν μπορεί να δώσει “F.35” στον Ερντογάν. Το ανάχωμα στο Κογκρέσο και η παραδοχή του Ρούμπιο.

Θοδωρής Καλούδης Η δημόσια συζήτηση γύρω από την πιθανή επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 αναζωπυρώνεται κάθε φορά που βελτιώνετ...

Διαβάστε την συνέχεια

Jerusalem Post: Άνοδος του τουρκικού άξονα στη Μέση Ανατολή με την υποστήριξη Τραμπ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/09/ERDOGAN-TRUMP.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1280" data-original-width="1920" height="133" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/09/ERDOGAN-TRUMP.jpg" width="761" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το «παιχνίδι ισχύος» της Άγκυρας και η νέα σουνιτική συμμαχία</span></h3><b> Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Στο επίκεντρο της διεθνούς στρατηγικής ανάλυσης βρίσκεται η αυξανόμενη και συχνά παρερμηνευμένη επιρροή της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή, καθώς η Άγκυρα ηγείται μιας αναδυόμενης σουνιτικής ισλαμικής συμμαχίας. Σύμφωνα με κεντρικό <a href="https://www.jpost.com/middle-east/article-901287">άρθρο της ισραηλινής εφημερίδας Jerusalem Post</a>, το συγκεκριμένο μπλοκ συμπληρώνεται από το Κατάρ και το Πακιστάν, ενώ ήδη καταγράφονται συστηματικές προσπάθειες προκειμένου να προσελκυστούν στον ίδιο άξονα η Σαουδική Αραβία και η Αίγυπτος.<br /><br />Η ιδιαιτερότητα του ρόλου της Άγκυρας έγκειται στην ικανότητά της να ισορροπεί ανάμεσα στις στενές σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Δύση, εκμεταλλευόμενη ταυτόχρονα τις αντιδυτικές ισλαμιστικές δυνάμεις στο έδαφος για την εδραίωση της δικής της ισχύος.<div><br />Η ρητορική κατά του Ισραήλ και η νέα Συρία<br /><br />Η συμμαχία αυτή εκφράζει μια ανοιχτή αντίθεση προς το Ισραήλ, η οποία αποτυπώνεται καθαρά στη συστηματική γλώσσα που χρησιμοποιούν κορυφαίοι Τούρκοι αξιωματούχοι, επισημαίνει η JP. Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, σε πρόσφατη ομιλία του, δήλωσε ότι «η γενοκτονική, κατοχική, επεκτατική ιδεολογία που ονομάζεται Σιωνισμός απειλεί όχι μόνο εμένα, όχι μόνο το κόμμα μας, όχι μόνο τη συμμαχία μας· απειλεί τους πάντες… Όταν αγωνιζόμαστε ενάντια στον Σιωνισμό, δεν διεξάγουμε αυτόν τον αγώνα για τον εαυτό μας ή για προσωπικούς λόγους. Το κάνουμε για τη δική μας επιβίωση και για την επιβίωση του έθνους μας».<br /><br />Στο ίδιο μήκος κύματος, ο υπουργός Εσωτερικών, Μουσταφά Τσιφτσί, σημείωσε ότι «όπως ακριβώς γίναμε μάρτυρες της απελευθέρωσης της Δαμασκού, του Χαλεπίου και του Καραμπάχ, αν το επιτρέψει ο Θεός, μια μέρα θα γίνουμε μάρτυρες και της απελευθέρωσης της Ιερουσαλήμ».<br /><br />Πέρα από τη ρητορική, το δημοσίευμα εστιάζει στην πράξη και συγκεκριμένα στην καταλυτική τουρκική υποστήριξη προς το νέο σουνιτικό ισλαμιστικό καθεστώς του προέδρου Αχμέντ αλ-Σάραα στη Συρία. Μετά τη συνάντηση των δύο ηγετών στο Διπλωματικό Φόρουμ της Αττάλειας, η Τουρκία έχει αναδειχθεί στον βασικό εξωτερικό ρυθμιστή της νέας συριακής πραγματικότητας. Μέσω διμερούς συμφωνίας, η Άγκυρα έχει αναλάβει την εκπαίδευση του νέου συριακού στρατού με στόχο τη δημιουργία μιας δύναμης 200.000 στρατιωτών. Ωστόσο, οι δομές αυτές ελέγχονται από ισλαμιστές διοικητές, ορισμένοι εκ των οποίων βρίσκονται υπό καθεστώς αμερικανικών κυρώσεων για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ανάμεσά τους ο Αμπού Χατέμ Σάκρα της Μεραρχίας 86 και ο Μοχάμεντ αλ-Τζασίμ της Μεραρχίας 62, οι οποίοι συνδέονται με βίαιες έκνομες ενέργειες κατά του κουρδικού πληθυσμού. Παράλληλα, η Τουρκία αποτελεί την κύρια οικονομική άγκυρα της Συρίας, στοχεύοντας σε ετήσιο εμπορικό όγκο 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων.</div><div><br />Διασυνδέσεις στο Λεβάντε και η στρατηγική τριάδα<br /><br />Η επιρροή της Άγκυρας εκτείνεται και σε άλλες περιοχές του Λεβάντε, διατηρώντας ενεργό γραφείο της Χαμάς στην Κωνσταντινούπολη για τον σχεδιασμό επιθέσεων και τη μεταφορά κεφαλαίων, ενώ στελέχη της οργάνωσης ταξιδεύουν με τουρκικά διαβατήρια. Στον Λίβανο, η Τουρκία χτίζει σταθερά ερείσματα στην Τρίπολη και την Άκαρ. Οι πρόσφατες αναφορές του Προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, για τον ρόλο της Συρίας στον Λίβανο, μετά τη συνάντησή του με τον αλ-Σάραα στον Λευκό Οίκο, αντικατοπτρίζουν, σύμφωνα με την ανάλυση, την επιρροή της Άγκυρας μέσω του Αμερικανού ειδικού απεσταλμένου Τομ Μπαράκ, καθώς και την επιρροή του Κατάρ μέσω του Στιβ Γουίτκοφ.<br /><br />Σε επίπεδο περιφερειακών συμμαχιών, η Τουρκία συμπράττει στενά με το Κατάρ, από το οποίο εισάγει φυσικό αέριο και όπου διατηρεί μόνιμη στρατιωτική βάση. Το τρίτο σκέλος της τριάδας αποτελεί το Πακιστάν, με την Τουρκία να είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος προμηθευτής όπλων του και σταθερός υποστηρικτής του στον ΟΗΕ για το ζήτημα του Κασμίρ.<br /><br />Ο συνδυασμός της οικονομικής ισχύος του Κατάρ, της στρατιωτικής μηχανής της Τουρκίας και της πυρηνικής ικανότητας του Πακιστάν δημιουργεί ένα ισχυρό σύμπλεγμα που αυτοπαρουσιάζεται ως ο ιδανικός μεσολαβητής και εταίρος της Δύσης. Στην πραγματικότητα, ο συνδυασμός της υποστήριξης του πολιτικού Ισλάμ με τους βαθείς δεσμούς με τη Δύση μετατρέπει αυτόν τον άξονα σε μια αναδυόμενη και σύνθετη πρόκληση τόσο για το Ισραήλ όσο και για τη δυτική εξωτερική πολιτική, καταλήγει η ισραηλινή εφημερίδα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Jerusalem Post: Άνοδος του τουρκικού άξονα στη Μέση Ανατολή με την υποστήριξη Τραμπ.

Το «παιχνίδι ισχύος» της Άγκυρας και η νέα σουνιτική συμμαχία  Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Στο επίκεντρο της διεθνούς στρατηγικής ανάλυσης βρί...

Διαβάστε την συνέχεια