Καραγκιούλ: «Σύντομα η Ελλάδα μπορεί να δει τη φωτιά που θα την κάψει».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2016/11/erdogan_yeni_safak.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="487" data-original-width="640" height="152" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2016/11/erdogan_yeni_safak.jpg" width="756" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο σύμβουλος του Ερντογάν σε νέο παραλήρημα</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Για άλλη μια φορά στο στόχαστρο της επιθετικής ρητορικής του αρχισυντάκτη της TR Haber και συμβούλου του Ρετζεπ Ταγιπ Ερντογάν, Ιμπραήμ Καραγκιούλ, βρέθηκε η χώρα μας. Τούτη τη φορά τον Ερντογανικό προπαγανδιστή ενόχλησε η στρατηγική συμμαχία της Ελλάδας τόσο με το Ισραήλ όσο και με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.<br /><br />Αυτές τις συμμαχίες ο Τούρκος δημοσιογράφος τις αντιλαμβάνεται ως «μέτωπο πολέμου» κατά της Τουρκίας, απειλώντας ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι η Άγκυρα θα συντονίσει επιθέσεις κατά και των τριών κρατών.<br /><br />Στο παραλήρημά του ο Καραγκιούλ γράφει τα εξής:<br /><br />«Ισραήλ, Ελλάδα και ΗΑΕ·<br /><br />Η Τουρκία διαμορφώνεται ως «μέτωπο πολέμου» εναντίον τους.<br /><br />Μια χώρα του ΝΑΤΟ (Ελλάδα) μπορεί να χρησιμοποιεί εκφράσεις όπως «επίθεση κατά της Τουρκίας».<br /><br />Τουρκικά φορτηγά αεροσκάφη δεν χρησιμοποιούν τον εναέριο χώρο της Ελλάδας, τον θεωρούν επικίνδυνο.<br /><br />Σύντομα στο Αιγαίο μπορεί να ξεσπάσουν καταστροφές.<br />Σύντομα η Ελλάδα μπορεί να δει τη φωτιά που θα την κάψει.<br />Σύντομα τα ΗΑΕ μπορεί να μείνουν εντελώς ακατοίκτητα γεωγραφικά.<br />Σύντομα το Ισραήλ μπορεί να δει τον εαυτό του να πολιορκείται από παντού».<br /><br />Ο Καραγκιούλ ως βασικός παίκτης του Ερντογανικού επικοινωνιακού μηχανισμού<br /><br />Τα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης λειτουργούν ως ο απαραίτητος συνδετικός κρίκος μεταξύ των κλειστών κομματικών διεργασιών του ακραία εθνικιστικού κυβερνητικού σχηματισμού και του δημόσιου διαλόγου. Προσωπικότητες όπως ο Ιμπραήμ Καραγκιούλ μεταφέρουν την επιθετική ρητορική των εσωτερικών δικτύων στην κοινή γνώμη, χρησιμοποιώντας εκφράσεις που φτάνουν μέχρι την απειλή κατάληψης του Ισραήλ, καταστροφής του Τελ Αβίβ, επίθεσης στο Αιγαίο και την Κύπρο.<br /><br />Αυτές οι αφηγήσεις παρουσιάζουν την Τουρκία ως τον μοναδικό παίκτη που μπορεί να ανατρέψει την αρχιτεκτονική ασφαλείας των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, καλλιεργώντας ένα κλίμα γεωπολιτικού μεσσιανισμού που υπερβαίνει κατά πολύ τις επίσημες διπλωματικές τοποθετήσεις, όμως εκφράζουν τις βαθύτερες βλέψεις της τουρκικής εξουσίας. Τα κείμενά τους δεν απευθύνονται μόνο στο εσωτερικό κοινό αλλά επιδιώκουν να καταστήσουν σαφείς και τις απειλές της Άγκυρας στους διεθνείς παρατηρητές.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Καραγκιούλ: «Σύντομα η Ελλάδα μπορεί να δει τη φωτιά που θα την κάψει».

Ο σύμβουλος του Ερντογάν σε νέο παραλήρημα Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Για άλλη μια φορά στο στόχαστρο της επιθετικής ρητορικής του αρχισυντάκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Πειραιάς και η Ελευσίνα στο επίκεντρο του σινοαμερικανικού ανταγωνισμού, σύμφωνα με τον Economist.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/11/COSCO-PIREAS-630x400.jpg" width="725" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η γεωπολιτική σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου μεταφέρεται στα ελληνικά λιμάνια, καθώς ο Πειραιάς και η Ελευσίνα εξελίσσονται στο νέο πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας.</span></h3>Σύμφωνα με ανάλυση του περιοδικού Economist, η σύγκρουση συμφερόντων των μεγάλων δυνάμεων επικεντρώνεται στον έλεγχο των κρίσιμων θαλάσσιων υποδομών και των εμπορικών ροών που συνδέουν την Ασία με την Ευρώπη.<div><br />Η στρατηγική σημασία των ελληνικών λιμένων<br /><br />Ο Πειραιάς, τοποθετημένος σε απόσταση περίπου 1.200 χιλιομέτρων βόρεια της Διώρυγας του Σουέζ, έχει αναδειχθεί σε έναν από τους πλέον πολυσύχναστους εμπορικούς κόμβους της γηραιάς ηπείρου.<br /><br />Με τη διαχείριση περισσότερων από 4 εκατομμυρίων εμπορευματοκιβωτίων ετησίως και την πλειοψηφική συμμετοχή της κινεζικής κρατικής εταιρείας Cosco, το λιμάνι αποτελεί βασική πύλη εισόδου των ασιατικών προϊόντων, προκαλώντας έντονο προβληματισμό στις δυτικές πρωτεύουσες.<br /><br />Στον αντίποδα, μόλις 30 χιλιόμετρα δυτικότερα, η Ουάσιγκτον στηρίζει ενεργά την αναβάθμιση του λιμένα της Ελευσίνας, στοχεύοντας στην εξισορρόπηση της κινεζικής επιρροής.<br /><br />Την ίδια στιγμή, το σκηνικό του ανταγωνισμού συμπληρώνεται στη Θεσσαλονίκη, με την παρουσία Ρώσων και Κινέζων επενδυτών, και στην Αλεξανδρούπολη, η οποία έχει μετατραπεί σε στρατηγικό κόμβο ανεφοδιασμού για τις αμερικανικές και νατοϊκές δυνάμεις.<br />Παγκόσμιος αγώνας για τον έλεγχο των θαλασσών<br /><br />Η ανησυχία των κυβερνήσεων για την ασφάλεια των εφοδιαστικών αλυσίδων εντείνεται, καθώς το 80% του παγκόσμιου εμπορίου διεξάγεται μέσω θαλάσσης.<br /><br />Σύμφωνα με στοιχεία της PwC, οι παγκόσμιες δαπάνες για λιμενικές υποδομές αναμένεται να αυξηθούν κατά 30%, ξεπερνώντας τα 90 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως έως το 2035.<br /><br />Η κινεζική επέκταση: Το Πεκίνο έχει ήδη επενδύσει τουλάχιστον 80 δισεκατομμύρια δολάρια, με κινεζικές εταιρείες να ελέγχουν ή να συμμετέχουν σε 129 λιμάνια παγκοσμίως. Πολλά από αυτά βρίσκονται σε καίρια σημεία, όπως τα Στενά της Μαλάκα και του Ορμούζ.<br /><br />Η δυτική αντίδραση: Οι ΗΠΑ υιοθετούν πλέον μια πιο επιθετική γραμμή, ενώ οι μη κινεζικές ναυτιλιακές εταιρείες έχουν προχωρήσει σε εξαγορές ύψους 140 δισεκατομμυρίων δολαρίων από το 2021 για να ενισχύσουν τα δίκτυά τους.<br /><br />«Κάθε λιμάνι και κάθε χώρα επιδιώκει να καταστεί κόμβος εφοδιαστικής, αλλά είναι αδύνατο όλοι να πετύχουν αυτόν τον στόχο», επισημαίνει στέλεχος ευρωπαϊκής ναυτιλιακής στον Economist.<br />Οι κίνδυνοι της υπερεπένδυσης<br /><br />Παρά την κινητικότητα, η ανάλυση προειδοποιεί για τον κίνδυνο της «φούσκας» στις υποδομές.<br /><br />Η πολιτική πίεση προς τις εταιρείες να επιλέγουν συγκεκριμένα λιμάνια με γεωπολιτικά και όχι εμπορικά κριτήρια μπορεί να οδηγήσει σε χαμηλές αποδόσεις για τους επενδυτές και τους φορολογούμενους.<br /><br />Αν και ο διαχωρισμός μεταξύ δυτικών και κινεζικών δικτύων μπορεί να βελτιώσει προσωρινά τις υπηρεσίες, η υπερπροσφορά εγκαταστάσεων απειλεί να αυξήσει τα λειτουργικά κόστη.<br /><br />Εν τέλει, ο «πόλεμος των λιμανιών» ίσως οδηγήσει σε χαμηλότερα ναύλα λόγω ανταγωνισμού, όμως το αποτέλεσμα αυτό απέχει σημαντικά από τις αρχικές στρατηγικές επιδιώξεις των μεγάλων δυνάμεων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Πειραιάς και η Ελευσίνα στο επίκεντρο του σινοαμερικανικού ανταγωνισμού, σύμφωνα με τον Economist.

Η γεωπολιτική σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου μεταφέρεται στα ελληνικά λιμάνια, καθώς ο Πειραιάς και η Ελευσίνα εξελίσσονται στο νέο πεδίο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: Ο Πεζεσκιάν κήρυξε τον πόλεμο στο «Παρακράτος» των Φρουρών της Επανάστασης.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/05/PEZESKIAN-630x400.jpg" width="723" /><br /><br />Αυτή η εσωτερική ρήξη αποκαλύπτει το βαθαίνον χάσμα μεταξύ της πολιτικής κυβέρνησης του Ιράν και του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), καθώς ο Τραμπ κλιμακώνει την αμερικανική πίεση κατά του ιρανικού καθεστώτος.<br /><br />Μια σφοδρή σύγκρουση εξουσίας έχει ξεσπάσει στα υψηλότερα κλιμάκια του ιρανικού καθεστώτος, με τον Πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν και τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου Μοχαμάντ Μπακέρ Καλιμπάφ να ενώνονται σε μια σπάνια συμμαχία, απαιτώντας την άμεση αποπομπή του Υπουργού Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί.<br /><br />Οι τριγμοί οφείλονται σε εκρηκτικές καταγγελίες, σύμφωνα με τις οποίες ο Αραγτσί παρέκαμψε την πολιτική εξουσία για να λειτουργήσει ως άμεσος εντολοδόχος του Διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης, Αχμάντ Βαχιντί, συντονίζοντας τις πυρηνικές διαπραγματεύσεις εν αγνοία του Προέδρου.<div><br />Η κρίση της «σκιώδους» διπλωματίας<br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ του δικτύου Iran International και πηγές από το νομοθετικό σώμα, η κίνηση για την απόλυση του Αραγτσί τροφοδοτείται από την πλήρη κατάρρευση της εμπιστοσύνης:<br /><br />Παράκαμψη του Προέδρου: Ο Αραγτσί κατηγορείται ότι εγκατέλειψε τον ρόλο του ως υπουργός του υπουργικού συμβουλίου για να λειτουργήσει ως προσωπικός βοηθός του Αχμάντ Βαχιντί.<br /><br />Πηγές υποστηρίζουν ότι οι πρόσφατοι διπλωματικοί ελιγμοί του Αραγτσί στις πυρηνικές συνομιλίες υπαγορεύτηκαν αποκλειστικά από τον Βαχιντί, αφήνοντας τον Πρόεδρο Πεζεσκιάν σε πλήρη άγνοια.<br /><br />Η αποτυχία του Ισλαμαμπάντ: Η ένταση κορυφώθηκε στις 24 Απριλίου 2026, όταν ο Αραγτσί ταξίδεψε μόνος του στο Ισλαμαμπάντ του Πακιστάν για να παρουσιάσει μια πυρηνική πρόταση.<br /><br />Η συμφωνία απορρίφθηκε στη συνέχεια από τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, μια αποτυχία την οποία το περιβάλλον του Πεζεσκιάν θεωρεί αποτέλεσμα της «μυστικής και άκαμπτης» παρέμβασης των Φρουρών της Επανάστασης στη διπλωματία.<br /><br />Αφαίρεση αρμοδιοτήτων: Η κρίση αυτή ακολουθεί αναφορές του Μαρτίου, οι οποίες υποδεικνύουν ότι ο Βαχιντί έχει αφαιρέσει συστηματικά τις εξουσίες του Προέδρου, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας διορισμού βασικών αξιωματούχων, επικαλούμενος την «κρίσιμη κατάσταση πολέμου» ως δικαιολογία για τον πλήρη έλεγχο από πλευράς των Φρουρών.</div><div><br />Ένα διχασμένο καθεστώς<br /><br />Ο πολιτικός σεισμός στην Τεχεράνη δεν αφορά μόνο τον Αραγτσί· αντιπροσωπεύει μια απέλπιδα προσπάθεια της πολιτικής ηγεσίας ενάντια σε μια στρατιωτική κατάληψη της εξουσίας.<br /><br />Ενώ 261 μέλη του Κοινοβουλίου υπέγραψαν διακήρυξη στήριξης προς την αρχική διαπραγματευτική ομάδα, οι σκληροπυρηνικοί που συντάσσονται με τον Σαΐντ Τζαλιλί απέχουν από τις προσπάθειες, παραλύοντας περαιτέρω την ικανότητα του καθεστώτος να παρουσιάσει ένα ενιαίο μέτωπο προς τη Δύση.<br /><br />Καθώς η αμερικανική εκστρατεία «Μέγιστης Πίεσης» εντείνεται, το ερώτημα για το ποιος κρατά πραγματικά τα κλειδιά της Τεχεράνης -η εκλεγμένη προεδρία ή η ανώτατη διοίκηση των Φρουρών της Επανάστασης- έχει φτάσει σε σημείο οριακής θραύσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν: Ο Πεζεσκιάν κήρυξε τον πόλεμο στο «Παρακράτος» των Φρουρών της Επανάστασης.

Αυτή η εσωτερική ρήξη αποκαλύπτει το βαθαίνον χάσμα μεταξύ της πολιτικής κυβέρνησης του Ιράν και του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανά...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα νέα διλήμματα της εξωτερικής πολιτικής.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2026/05/An.-Mesogeios-1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="681" data-original-width="1024" height="133" src="https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2026/05/An.-Mesogeios-1.jpg" width="718" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η αποκρυστάλλωση της γεωπολιτικής ταυτότητας της χώρας, αλλά και η αποσαφήνιση του πλέγματος των συμμαχιών της ήταν το μεγάλο κεκτημένο της Μεταπολίτευσης.</div><br />ΤΟΥ <b>ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΑΡΒΑΝΙΤΟΠΟΥΛΟΥ<br /></b>Τρεις είναι οι βασικοί άξονες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής μετά το 1974. Ο πρώτος είναι η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση (τότε ΕΟΚ), η οποία αποτελεί σταθμό για τη διεθνή θέση της χώρας. Σταθεροποίησε τους δημοκρατικούς θεσμούς, βελτίωσε τις οικονομικές προοπτικές της χώρας, συνέβαλε στην εθνική ασφάλεια αλλά και στην εξισορρόπηση της μονοδιάστατης εξάρτησης από τις ΗΠΑ. Μειώνοντας, έτσι, τη διαχρονική ανάγκη της Ελλάδας να αναζητεί προστάτιδες δυνάμεις, όπως τόνιζε συχνά και ο ίδιος ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.<br /><br />Το δεύτερο στοιχείο το οποίο διακρίνει αυτή την περίοδο είναι η μετατόπιση της απειλής ενάντια στα εθνικά μας συμφέροντα από τον Βορρά προς Ανατολάς. Καθίσταται δηλαδή προφανές, μετά το ’74, ότι η προεξάρχουσα απειλή για την ελληνική ασφάλεια προέρχεται εξ ανατολών, από την Τουρκία, παρά το γεγονός ότι είμαστε ακόμα σε ψυχροπολεμικό περιβάλλον. Αυτό αποτελεί μια θεμελιώδη αλλαγή για την ελληνική εξωτερική και αμυντική πολιτική.<br /><br />Το τρίτο στοιχείο που πρέπει να αναφερθεί είναι ότι από το 1974 και μετά, πέραν της συμμετοχής μας στους δυτικούς θεσμούς, η ελληνική εξωτερική πολιτική αποκτά έναν πολυδιάστατο χαρακτήρα. Η προσέγγιση και τα μέσα που ακολούθησε η χώρα μας στην εξωτερική της πολιτική ήταν κατά βάση αυτά που ακολουθούν κυρίως τα μικρά κράτη. Βασίστηκε, σε μεγάλο βαθμό, στην επίκληση των κανόνων του διεθνούς δικαίου και την αξιοποίηση της πολυμερούς διπλωματίας στους διεθνείς θεσμούς.<br /><br />Σήμερα, η αποσάθρωση της μεταπολεμικής τάξης έχει οδηγήσει σε ένα περιβάλλον ανταγωνισμού των μεγάλων δυνάμεων, σφαιρών επιρροής και ωμής ισχύος ως μέσου διευθέτησης των διεθνών διαφορών και ζητημάτων.<br /><br />Οι σταθερές πάνω στις οποίες διαμορφώθηκε το consensus στην εξωτερική μας πολιτική, ακόμα και οι συμμαχίες μας, είναι υπό αίρεση. Αυτό το νέο περιβάλλον θέτει νέες προκλήσεις όχι μόνο για την εξωτερική μας πολιτική, αλλά συνολικά για την εθνική μας στρατηγική.<br /><br />Η Ελλάδα είναι υπέρμαχος της θεσμικής ολοκλήρωσης της ΕΕ, και ειδικότερα στον τομέα της άμυνας και ασφάλειας. Η ιστορία, όμως, έχει δείξει ότι τα όποια βήματα προς αυτή την κατεύθυνση σημειώνονται με αργούς ρυθμούς. Επιπλέον, η διαδικασία ενίσχυσης της ευρωπαϊκής άμυνας κρύβει παγίδες, όπως ο κίνδυνος ανάμειξης της Τουρκίας σε ζητήματα ευρωπαϊκής άμυνας μέσω μιας «συμμαχίας των προθύμων».<br /><br />Η αποστασιοποίηση της Αμερικής από τους ευρωπαίους συμμάχους της πραγματοποιείται ταυτόχρονα με την ενίσχυση της στρατιωτικής και ενεργειακής παρουσίας της στην Ελλάδα και την ευρύτερη περιοχή. Αυτό δεν δημιουργεί, για την ώρα, διλήμματα επιλογής για τη χώρα μας. Υπό την προϋπόθεση, βέβαια, ότι η απαγκίστρωση της Αμερικής από την Ευρώπη θα είναι σταδιακή και συνεργατική.<br /><br />Σε ένα πλαίσιο «εξευρωπαϊσμού» του NATO, με την Ευρώπη να αυξάνει τις αμυντικές της δαπάνες και να αναλαμβάνει ολοένα και πιο καίριες διοικητικές και επιχειρησιακές ευθύνες στη Συμμαχία. Κάτι που θα επιτρέψει τη μετατόπιση του γεωπολιτικού ενδιαφέροντος της Αμερικής προς την Ασία και την Κίνα. Μόνο στη λιγότερο πιθανή περίπτωση μιας ολοσχερούς ευρωαμερικανικής ρήξης θα βρεθούμε ενώπιον επώδυνων επιλογών.<br /><br />Η Ελλάδα βρίσκεται στο μεταίχμιο τριών ηπείρων στο κέντρο μιας εύθραυστης ζώνης γεωπολιτικής αστάθειας. Η σοβαρότερη και πιο άμεση απειλή παραμένει η Τουρκία. Η αστάθεια στη Μέση Ανατολή, το ενεργειακό ζήτημα και η μεταναστευτική πίεση θέτουν νέες σοβαρές προκλήσεις. Στο νέο αυτό διεθνές περιβάλλον θα ήταν επικίνδυνο να αρκεστούμε μόνο στα μέσα που χρησιμοποιήσαμε στην προηγούμενη τάξη πραγμάτων.<br /><br />Πέρα από την αξιοποίηση της συμμετοχής μας στην Ευρώπη και στο ΝΑΤΟ και το πλέγμα των διμερών αμυντικών σχέσεων που έχουμε αναπτύξει, θα πρέπει να ενισχύσουμε την αμυντική μας αυτονομία και τη στρατηγική μας ανθεκτικότητα. Ενισχύοντας την ενεργειακή ασφάλεια, την εφοδιαστική επάρκεια και την τεχνολογική αυτονομία μας.<br /><br />Οι πόλεμοι σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή, άλλωστε, δείχνουν ότι οι νέες τεχνολογίες δίνουν δυνατότητες σε μικρά κράτη να πολλαπλασιάσουν την αμυντική τους ισχύ και την αποτρεπτική τους αξιοπιστία με σχετικά μικρό κόστος.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα νέα διλήμματα της εξωτερικής πολιτικής.

Η αποκρυστάλλωση της γεωπολιτικής ταυτότητας της χώρας, αλλά και η αποσαφήνιση του πλέγματος των συμμαχιών της ήταν το μεγάλο κεκτημένο της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Χαμός στην Τουρκία: ”Διέρρευσε το σχέδιο του Ισραήλ! Έρχεται η επιχείρηση «Αμαλήκ» Προετοιμασία επίθεσης σε Τουρκία-Κατεχόμενα”.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/05/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-2026-05-02T145342.544-1068x601.png" width="735" /><br /><br />”Ο καθηγητής Δρ. Μεχμέτ Χασγκιουλέρ, ο οποίος υπηρετεί ως σύμβουλος στο υπουργικό συμβούλιο της ΤΔΒΚ σ.σ.(Κατεχόμενα), έκανε εντυπωσιακές δηλώσεις. Εφιστώντας την προσοχή στις δηλώσεις υποστήριξης του Γάλλου Προέδρου Μακρόν προς τη Νότια Κύπρο και την Αθήνα, καθώς και στην μεταβαλλόμενη γεωπολιτική της περιοχής, ο καθηγητής Δρ. Χασγκιουλέρ δήλωσε ότι η δήλωση του Τζο Κεντ, πρώην επικεφαλής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας των ΗΠΑ, ότι «θα αποχωρήσουμε από το ΝΑΤΟ ώστε να μπορέσουμε να ταχθούμε με το Ισραήλ όταν η Τουρκία και το Ισραήλ συγκρουστούν στη Συρία», ήταν μια παραδοχή, και ότι παρόμοιες δηλώσεις έχουν προέλθει και από την Κνεσέτ.<br /><br />Ο Μεχμέτ Χασγκιουλέρ δήλωσε: «Αυτές δεν είναι συμπτώσεις. είναι μέρος μιας μακροχρόνιας πρόβλεψης. Επί του παρόντος, η εστίαση είναι στο Ιράν, αλλά η επόμενη κρίση θα είναι η Κύπρος, η οποία θεωρείται περιοχή «παγωμένης σύγκρουσης». Το Ισραήλ υπολογίζει ότι, εκτός από την υποστήριξη ΗΠΑ-ΕΕ, θα κερδίσει επίσης την υποστήριξη της Ινδίας και ορισμένων αραβικών χωρών».<br /><br />Ο καθηγητής Δρ. Χασγκιούλερ ισχυρίστηκε ότι η συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ-Ελληνοκυπρίων θα εξαπολύσει μια de facto επίθεση εναντίον της ΤΔΒΚ και της Τουρκίας από θάλασσα και αέρα, συνεχίζοντας: «Το Ισραήλ έχει δώσει ακόμη και ένα όνομα στο κύμα κατοχής του: το παλιό όνομα της Αμμοχώστου, «Αμαλήκ». Αυτό χρησιμοποιείται σε εβραϊκά ιερά κείμενα για να περιγράψει εχθρικές φυλές. Για χρόνια, γίνεται λόγος για μια «ισορροπία στο ΝΑΤΟ» στην Κύπρο. Το πρώτο στοιχείο που παρέχει αυτήν την ισορροπία είναι η υπόθεση ότι η Τουρκία και η Ελλάδα, και οι δύο μέλη του ΝΑΤΟ, δεν θα διεξάγουν πόλεμο η μία εναντίον της άλλης».<br /><br />Το δεύτερο στοιχείο στην ισορροπία του ΝΑΤΟ είναι οι κυρίαρχες βάσεις του Ηνωμένου Βασιλείου στη νότια Κύπρο. Αυτή η ισορροπία δεν είναι πλέον τόσο ισχυρή όσο ήταν κάποτε. Ένας πόλεμος με επίκεντρο την Κύπρο θα σήμαινε το τέλος του ΝΑΤΟ, αλλά αξίζει να θυμηθούμε τις δηλώσεις Τραμπ και τις συζητήσεις στις ΗΠΑ και την Ευρώπη σχετικά με το τέλος της ζωής της Ένωσης. Το Ισραήλ, ο ενορχηστρωτής ενός μεγάλης κλίμακας σχεδίου κρίσης με επίκεντρο την Κύπρο, τη Μεσόγειο και το Αιγαίο, θέλει την κατάρρευση του ΝΑΤΟ. Πιστεύουν ότι μπορούν να το επιτύχουν αυτό μέσω ενός τουρκο-ελληνικού πολέμου που θα υποκινήσουν.<br /><br />Από την δική μας οπτική γωνία, η ισχυρότερη απάντηση σε αυτή την αναπόφευκτη καταστροφή θα ήταν η κατασκευή μιας τεράστιας στρατιωτικής βάσης στην Καρπασία. Είτε μέσω πολέμου είτε μέσω διαπραγματεύσεων, πρέπει να δημιουργήσουμε αυτή τη ζώνη ασφαλείας στην Κύπρο το συντομότερο δυνατό. Η Ελλάδα και οι Ελληνοκύπριοι μετακινούν σκόπιμα το Ισραήλ προς τα τουρκικά σύνορα. Η ισραηλινή κυβέρνηση προετοιμάζει τη δική της κοινή γνώμη, ειδικά τον τελευταίο χρόνο, για ένα μέτωπο εναντίον της Τουρκίας. Τα μέσα ενημέρωσης δημοσιεύουν συνεχώς ειδήσεις και αναλύσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Έχουν επιλέξει την Κύπρο ως γραμμή επαφής επειδή, στα μάτια των Σιωνιστών, η Κύπρος είναι μεταξύ των γαιών της επαγγελίας.<br /><br />Τα τελευταία χρόνια, το Ισραήλ έχει αναπτύξει τις σχέσεις του με τους Ελληνοκύπριους σε τέτοιο βαθμό που έχουν μια ισχυρή συνεργασία σε κάθε τομέα, από την ασφάλεια έως τις πληροφορίες. Είναι επίσης γνωστό γεγονός ότι οι Ισραηλινοί αποκτούν ολοένα και περισσότερο περιουσίες τόσο στο βόρειο όσο και στο νότιο τμήμα της Κύπρου. Σήμερα, στη Λάρνακα και τη Λεμεσό στο νότο, υπάρχουν εβραϊκές γειτονιές στις οποίες ούτε οι Ελληνοκύπριοι δεν μπορούν να εισέλθουν. Η δεύτερη επιλογή είναι μια λύση χωρίς πόλεμο. Μια εταιρική σχέση βασισμένη στην ενέργεια θα μπορούσε να δημιουργηθεί με την παραχώρηση στην Τουρκία μιας κυρίαρχης βάσης στην Καρπασία. Αυτό θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει σε μια νέα προσπάθεια αναβίωσης του διάσημου «Σχεδίου Άτσεσον».<br /><br />Σε αυτό το σενάριο, η Τουρκία αναμένεται να μεταφέρει ισραηλινο-κυπριακό φυσικό αέριο και πετρέλαιο από την Ανατολική Μεσόγειο στην Ευρώπη. Και τα δύο σενάρια σημαίνουν άνοιγμα του Κουτιού της Πανδώρας στο Κυπριακό, το οποίο παραμένει άλυτο και παγωμένο από το 1964.”<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χαμός στην Τουρκία: ”Διέρρευσε το σχέδιο του Ισραήλ! Έρχεται η επιχείρηση «Αμαλήκ» Προετοιμασία επίθεσης σε Τουρκία-Κατεχόμενα”.

”Ο καθηγητής Δρ. Μεχμέτ Χασγκιουλέρ, ο οποίος υπηρετεί ως σύμβουλος στο υπουργικό συμβούλιο της ΤΔΒΚ σ.σ.(Κατεχόμενα), έκανε εντυπωσιακές δη...

Διαβάστε την συνέχεια

Μικρασιατική Εκστρατεία: Η έναρξη του πολέμου και η αποβίβαση του στρατού στη Σμύρνη.

<img height="100" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/05/GES-MIKRASIATIKEKSTRATEIA-7-750x375.jpg" width="759" /><br /><br />Το 1918, η συμπαράταξη της Ελλάδας με τις νικήτριες δυνάμεις του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου παρείχε μοναδική ευκαιρία προώθησης των εθνικών ζητημάτων, με προεξάρχουσες τις διεκδικήσεις στη δυτική Μικρά Ασία, γεγονός που οδήγησε αργότερα στην Μικρασιατική Εκστρατεία.<br /><br />Έτσι, τον Απρίλιο του 1919, στο πλαίσιο της Διάσκεψης Ειρήνης των Παρισίων, «ἀπεφασίσθη ὑπὸ τῶν Μεγάλων Δυνάμεων ἡ διὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ κατάληψις τῆς Σμύρνης καὶ ἡ ἐξασφάλισις τῆς τάξεως ἐκεῖ», με στόχο την προστασία των χριστιανικών πληθυσμών και του ελληνικού στοιχείου από τις τουρκικές αυθαιρεσίες.<br /><br /><img height="640" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/05/GES-MIKRASIATIKEKSTRATEIA-1-961x1200.jpg" width="513" /><br /><br />Το πρωί της 2ας Μαΐου 1919, δεκαοκτώ ελληνικά οπλιταγωγά εισήλθαν στο λιμάνι της Σμύρνης, όπου αποβιβάστηκαν τα τμήματα της I Μεραρχίας Πεζικού (Σιδηρά Μεραρχία Λαρίσσης). Μπροστά από τη Λέσχη των Κυνηγών, ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος έδινε τις ευλογίες του στα ελληνικά στρατεύματα που γνώριζαν την αποθέωση από το συγκεντρωμένο πλήθος.<br /><br /><img height="427" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/05/GES-MIKRASIATIKEKSTRATEIA-6-1200x800.jpg" width="640" /><br /><br />Παρόλα αυτά, στις 1030, το II Τάγμα του 1/38 Συντάγματος Ευζώνων, κατά τη διέλευσή του από την περιοχή του Διοικητηρίου, δέχθηκε αιφνιδίως σφοδρούς πυροβολισμούς. Ακολούθησαν αιματηρές συμπλοκές για περίπου μία ώρα.<div><br /><img height="427" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/05/GES-MIKRASIATIKEKSTRATEIA-2-1200x800.jpg" width="640" /><br /><br /><img height="427" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/05/GES-MIKRASIATIKEKSTRATEIA-3-1200x800.jpg" width="640" /><br /><br />Όμως, έως το απόγευμα της ίδιας ημέρας η τάξη αποκαταστάθηκε και η κύκλωση της πόλης ολοκληρώθηκε με επιτυχία. Η απόβαση του Ελληνικού Στρατού στη Σμύρνη, στις 2 Μαΐου 1919, σήμανε ότι η Μικρασιατική Εκστρατεία είχε μόλις ξεκινήσει.<br /><br /><img height="427" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/05/GES-MIKRASIATIKEKSTRATEIA-5-1200x800.jpg" width="640" /> <img height="427" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/05/GES-MIKRASIATIKEKSTRATEIA-4-1200x800.jpg" width="640" /><br /><br />Μιας εκστρατείας φιλόδοξης και ριψοκίνδυνης που, όμως, έληξε άδοξα τον Σεπτέμβριο του 1922, βάζοντας οριστικό τέλος στις προσδοκίες του Έθνους για την απελευθέρωση όλων των Ελλήνων και την ενσωμάτωση στον εθνικό κορμό των προαιώνιων αλύτρωτων εδαφών (Μεγάλη Ιδέα).</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μικρασιατική Εκστρατεία: Η έναρξη του πολέμου και η αποβίβαση του στρατού στη Σμύρνη.

Το 1918, η συμπαράταξη της Ελλάδας με τις νικήτριες δυνάμεις του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου παρείχε μοναδική ευκαιρία προώθησης των εθνικών ζητημ...

Διαβάστε την συνέχεια

CNN: Δύο μήνες μετά τον πόλεμο στο Ιράν, σχεδόν όλοι είναι χαμένοι.

<img height="100" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/04/F-16-USAF-REUTERS-2-750x375.jpg" width="726" /><br /><br />Πέρασαν δύο μήνες από τη μέρα που Ισραήλ και ΗΠΑ επιτέθηκαν στο Ιράν και παρά τις διαβεβαιώσεις ότι επρόκειτο για έναν σύντομο και γρήγορο πόλεμο που θα τους έφερνε τη νίκη, η ένταση παραμένει αν και οι εχθροπραξίες έχουν μειωθεί με τον Τραμπ να αποσύρει τα στρατεύματά του και να ζητά διαπραγμάτευση με τους Ιρανούς εκτοξεύοντας απειλές.<br /><br />Οι επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία από τον πόλεμο στο Ιράν είναι εμφανείς και παρά τις αρχικές εκτιμήσεις για μια σύντομη στρατιωτική επιχείρηση, η πραγματικότητα δείχνει μια σύγκρουση με παρατεταμένο αποτύπωμα, όπου λίγοι μπορούν να μιλήσουν για πραγματικά οφέλη και πολλοί αντιμετωπίζουν αυξανόμενες πιέσεις, όπως αναφέρει σημερινή (02.05.2026) ανάλυση του CNN<div>.<br />Οι μεγάλοι χαμένοι<br /><br />Το Ιράν αν και αντιστέκεται ακόμα είναι ένας από τους μεγάλους χαμένους του πολέμου, με τον άμαχο πληθυσμό να σηκώνει το μεγαλύτερο βάρος. Οι απώλειες από τα στρατιωτικά πλήγματα είναι σημαντικές, ενώ διεθνείς οργανώσεις κάνουν λόγο για χιλιάδες νεκρούς και εκτεταμένη ανθρωπιστική κρίση.<br /><br />Ταυτόχρονα, στο εσωτερικό της χώρας εντείνεται η καταστολή, με εκατοντάδες εκτελέσεις και αυστηρούς περιορισμούς στην πληροφόρηση. Η οικονομία δέχεται ισχυρό πλήγμα, με την ανεργία και τη φτώχεια να αυξάνονται, ενώ η κοινωνική ένταση βαθαίνει.<br /><br />Στους μεγάλους χαμένους συγκαταλέγεται και ο Λίβανος, που έχει βρεθεί στο επίκεντρο της σύγκρουσης Ισραήλ – Χεζμπολάχ. Οι εκτεταμένες καταστροφές, οι χιλιάδες νεκροί και οι μαζικοί εκτοπισμοί έχουν δημιουργήσει μια νέα ανθρωπιστική κρίση, με ολόκληρες περιοχές να έχουν ισοπεδωθεί.<br /><br />Αρνητικά επηρεάζονται και οι χώρες του Κόλπου, που παρά τη σχετική σταθερότητα των προηγούμενων ετών, βρίσκονται αντιμέτωπες με επιθέσεις και ενεργειακές διαταραχές. Η αστάθεια στα Στενά του Ορμούζ έχει πλήξει το εμπόριο και τις εξαγωγές, προκαλώντας οικονομική πίεση σε κράτη που εξαρτώνται από την ενέργεια.</div><div><br />Οι κερδισμένοι<br /><br />Στους σχετικά κερδισμένους περιλαμβάνονται κυρίως οι ενεργειακές εταιρείες, οι οποίες επωφελούνται από την άνοδο των τιμών του πετρελαίου και τις έντονες διακυμάνσεις της αγοράς. Τα υψηλά περιθώρια κέρδους ενισχύουν τον κλάδο, παρά τις διεθνείς αντιδράσεις.<br /><br />Παράλληλα, η αμυντική βιομηχανία καταγράφει αύξηση ζήτησης, καθώς οι γεωπολιτικές εντάσεις οδηγούν σε άνοδο των στρατιωτικών δαπανών παγκοσμίως. Οι παραγγελίες για εξοπλισμούς και συστήματα ασφαλείας αυξάνονται σε πολλές χώρες.<br /><br />Στους έμμεσους ωφελημένους συγκαταλέγεται και η Κίνα, η οποία καταφέρνει να απορροφά τις ενεργειακές πιέσεις χάρη στα αποθέματα και τη διαφοροποίηση των πηγών της. Παράλληλα, ενισχύει τη διπλωματική της εικόνα ως δύναμη σταθερότητας, εκμεταλλευόμενη τη φθορά της αμερικανικής επιρροής.<br /><br />Η Ρωσία επίσης επωφελείται οικονομικά από την άνοδο των τιμών ενέργειας, με τα κρατικά έσοδα από πετρέλαιο και συναφή προϊόντα να αυξάνονται σημαντικά, προσφέροντας οικονομική ανάσα.</div><div><br />Οι λεπτές ισορροπίες σε ΗΠΑ, Ισραήλ, Ουκρανία<br /><br />Οι ΗΠΑ βρίσκονται σε μια αβέβαιη ζώνη αποτελεσμάτων. Παρότι η στρατιωτική τους παρέμβαση ήταν καθοριστική για την έναρξη της σύγκρουσης, τα στρατηγικά οφέλη παραμένουν ασαφή. Η οικονομία επηρεάζεται από την άνοδο των τιμών καυσίμων και τον πληθωρισμό, ενώ η πολιτική πίεση στο εσωτερικό αυξάνεται.<br /><br />Το Ισραήλ, από την άλλη πλευρά, εμφανίζεται στρατιωτικά ενισχυμένο, καθώς έχουν πληγεί σημαντικές ιρανικές υποδομές. Ωστόσο, η ασφάλεια παραμένει εύθραυστη, με τη Χεζμπολάχ να διατηρεί ενεργή απειλή στο βόρειο μέτωπο και την κοινωνία να παραμένει διχασμένη.<br /><br />Η Ουκρανία έχει επηρεαστεί από τον πόλεμο. Από τη μία πλευρά, έχει επηρεαστεί αρνητικά λόγω της μετατόπισης διεθνούς προσοχής και πόρων. Από την άλλη, η ανάπτυξη τεχνολογιών drones και η ενίσχυση διεθνών συνεργασιών δημιουργούν νέες προοπτικές.<br /><br />Στο παγκόσμιο επίπεδο, η Ευρώπη και οι αναδυόμενες οικονομίες παρακολουθούν τις εξελίξεις με ανησυχία, καθώς η αύξηση του κόστους ενέργειας και η επιβράδυνση της ανάπτυξης δημιουργούν ένα αβέβαιο οικονομικό περιβάλλον.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

CNN: Δύο μήνες μετά τον πόλεμο στο Ιράν, σχεδόν όλοι είναι χαμένοι.

Πέρασαν δύο μήνες από τη μέρα που Ισραήλ και ΗΠΑ επιτέθηκαν στο Ιράν και παρά τις διαβεβαιώσεις ότι επρόκειτο για έναν σύντομο και γρήγορο π...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ: Έστειλε προηγμένα οπλικά συστήματα και τεχνολογία λέιζερ στα ΗΑΕ για την αντιμετώπιση ιρανικών επιθέσεων.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/United-ArabEmirates-1.jpg"><img height="138" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/United-ArabEmirates-1.jpg" width="720" /></a><br /><br />Το Ισραήλ προχώρησε στην αποστολή εξελιγμένων οπλικών συστημάτων —συμπεριλαμβανομένου ενός προηγμένου συστήματος λέιζερ— στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), προκειμένου να συνδράμει στην άμυνα της μοναρχίας του Κόλπου έναντι της σφοδρής επίθεσης ιρανικών πυραύλων και drones, σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times.<br /><br />Η συγκεκριμένη ανάπτυξη δυνάμεων αποτελεί ένα από τα πρώτα δείγματα μείζονος αμυντικής συνεργασίας μεταξύ των δύο κρατών, τα οποία δεν διατηρούσαν επίσημες διπλωματικές σχέσεις μέχρι τις Συμφωνίες του Αβραάμ το 2020, υπό τη μεσολάβηση του τότε προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. Σύμφωνα με περιφερειακό αξιωματούχο, η κίνηση αυτή αναδεικνύει έμπρακτα «την αξία του να είσαι φίλος του Ισραήλ».<div><br />Τα συστήματα «Spectro» και «Iron Beam» στο προσκήνιο<br /><br />Σύμφωνα με πηγές που έχουν γνώση του θέματος, το Ισραήλ απέστειλε εσπευσμένα το ελαφρύ σύστημα επιτήρησης Spectro, το οποίο βοήθησε τα ΗΑΕ να εντοπίζουν εισερχόμενα drones (ιδιαίτερα τύπου Shahed) από απόσταση έως και 20 χιλιομέτρων.<br /><br />Επιπλέον, στάλθηκε μια έκδοση του συστήματος αεράμυνας λέιζερ Iron Beam. Το συγκεκριμένο όπλο, το οποίο έχει την ικανότητα να εξουδετερώνει πυραύλους μικρού βεληνεκούς και drones μέσω εξάτμισης, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από το Ισραήλ νωρίτερα φέτος για την αναχαίτιση βλημάτων της Χεζμπολάχ από τον Λίβανο. Η ανάπτυξη των συστημάτων Iron Beam και Spectro στα ΗΑΕ δεν είχε αναφερθεί προηγουμένως.</div><div><br />Στρατιωτική συνεργασία και «Boots on the Ground»<br /><br />Τα παραπάνω όπλα θεωρούνται αμυντικά και πλαισίωσαν το γνωστό σύστημα αεράμυνας Iron Dome, το οποίο επίσης εστάλη στα Εμιράτα. Μαζί με τον εξοπλισμό, μεταφέρθηκαν «αρκετές δεκάδες» στελέχη του ισραηλινού στρατού για τον χειρισμό των συστημάτων.<br /><br />Πηγή με γνώση της επιχείρησης ανέφερε ότι αναπτύχθηκαν επιπλέον οπλικά συστήματα και προσωπικό στο κράτος του Κόλπου, σημειώνοντας χαρακτηριστικά πως: «Δεν πρόκειται για μικρό αριθμό στρατιωτών στο έδαφος».</div><div><br />Πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο και η ιρανική επίθεση<br /><br />Πέρα από το υλικό, το Ισραήλ μοιράστηκε κρίσιμες πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο σχετικά με την προετοιμασία εκτοξεύσεων πυραύλων μικρού βεληνεκούς από το δυτικό Ιράν με στόχο τα ΗΑΕ. Το αραβικό κράτος δέχθηκε το κύριο βάρος της ιρανικής αντεπίθεσης κατά τη διάρκεια της κοινής σύγκρουσης ΗΠΑ-Ισραήλ με την Ισλαμική Δημοκρατία.<br /><br />Σύμφωνα με τις αναφορές:<br /><br />Το Ιράν εκτόξευσε περισσότερους από 500 βαλλιστικούς πυραύλους και 2.000 drones κατά των ΗΑΕ.<br /><br />Η συντριπτική πλειονότητα των βλημάτων αναχαιτίστηκε, καθώς τα ΗΑΕ αξιοποίησαν πολλαπλά συστήματα αεράμυνας, συμπεριλαμβανομένου του ισραηλινού εξοπλισμού.<br /><br />Για να ανταπεξέλθει στον καταιγιστικό ρυθμό των επιχειρήσεων, ο ισραηλινός στρατός απέσυρε όπλα που βρίσκονταν ακόμη σε στάδιο πρωτοτύπου ή δεν είχαν ενσωματωθεί πλήρως στα δικά του συστήματα ραντάρ, και τα παρέδωσε στα Εμιράτα.<br /><br />Η δοκιμασία των «Συμφωνιών του Αβραάμ»<br /><br />Οι Συμφωνίες του Αβραάμ επισημοποίησαν τις σχέσεις μεταξύ του Ισραήλ και τεσσάρων αραβικών κρατών, συμπεριλαμβανομένων των ΗΑΕ. Έκτοτε, το Ισραήλ έχει αναπτύξει στενούς οικονομικούς και στρατιωτικούς δεσμούς με το Εμιράτο, στο οποίο είχε ήδη πουλήσει τα συστήματα αεράμυνας Barak και Spyder.<br /><br />Ωστόσο, ο πόλεμος που ακολούθησε την κοινή επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν τον περασμένο Φεβρουάριο, αποτέλεσε την πρώτη μεγάλη και διαρκή δοκιμασία της συμμαχίας Ισραήλ-ΗΑΕ. Η ιρανική αντεπίθεση ανάγκασε το Ισραήλ να μεταφέρει πλατφόρμες τεχνολογίας αιχμής στο κράτος του Κόλπου για την προστασία του.</div><div><br />Στροφή στην Ουάσιγκτον και την Ιερουσαλήμ<br /><br />Παρά την κριτική που ασκεί το Άμπου Ντάμπι σε αραβικούς και μουσουλμανικούς θεσμούς —τους οποίους κατηγορεί για «υποτονική» αντίδραση απέναντι στην ιρανική επιθετικότητα— κατέστησε σαφές ότι πλέον θα επενδύσει διπλά στις σχέσεις του με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.<br /><br />Σύμφωνα με δυτικό αξιωματούχο, τα ΗΑΕ αποτέλεσαν έναν από τους κύριους στόχους του Ιράν, εν μέρει λόγω της «ενθουσιώδους» αποδοχής και στήριξης των Συμφωνιών του Αβραάμ.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ: Έστειλε προηγμένα οπλικά συστήματα και τεχνολογία λέιζερ στα ΗΑΕ για την αντιμετώπιση ιρανικών επιθέσεων.

Το Ισραήλ προχώρησε στην αποστολή εξελιγμένων οπλικών συστημάτων —συμπεριλαμβανομένου ενός προηγμένου συστήματος λέιζερ— στα Ηνωμένα Αραβικά...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο πόλεμος με το Ιράν: Ο Τραμπ μεταξύ πολέμου και συμφωνίας. «Ή τους ισοπεδώνουμε ή προσπαθούμε για deal».

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/iran-usa-us.jpg"><img height="112" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/iran-usa-us-696x390.jpg" width="713" /></a><br /><br />Σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της σύγκρουσης με το Ιράν, ο Ντόναλντ Τραμπ ανεβάζει τους τόνους, απορρίπτοντας την τελευταία πρόταση της Τεχεράνης και θέτοντας ένα ωμό δίλημμα: «ή τους ισοπεδώνουμε ή προσπαθούμε για συμφωνία». Η δήλωση αυτή, που μεταδίδεται από The Wall Street Journal, Reuters και Axios, δεν είναι απλώς ρητορική. Έρχεται την ημέρα που εκπνέει το κρίσιμο όριο των 60 ημερών του War Powers Resolution (ΣΣ: το βασικό νομικό πλαίσιο που ρυθμίζει πότε και πώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ μπορεί να χρησιμοποιήσει στρατιωτική ισχύ χωρίς επίσημη κήρυξη πολέμου από το Κογκρέσο), ανοίγοντας ταυτόχρονα στρατιωτικό και θεσμικό μέτωπο για την Ουάσινγκτον.<br /><br /><div>Ο Λευκός Οίκος επιμένει ότι «οι εχθροπραξίες έχουν τερματιστεί», επικαλούμενος την εκεχειρία των αρχών Απριλίου για να υποστηρίξει ότι το χρονόμετρο του νόμου έχει ουσιαστικά παγώσει. Πρόκειται για μια ερμηνεία που, σύμφωνα με αναλύσεις των New York Times και Bloomberg, διευρύνει επικίνδυνα τα όρια της προεδρικής εξουσίας, καθώς αν γίνει αποδεκτή θα επιτρέψει στο μέλλον την παράταση στρατιωτικών επιχειρήσεων χωρίς σαφή κοινοβουλευτικό έλεγχο.<br /><br />Η αντίδραση στο Κογκρέσο ήδη κλιμακώνεται, με τους Δημοκρατικούς να απορρίπτουν την έννοια της «παύσης» των 60 ημερών όσο αμερικανικές δυνάμεις παραμένουν σε επιχειρησιακή ετοιμότητα στην περιοχή.<br /><br />Το Ιραν “χαλαρώνει” τους όρους<br /><br />Την ίδια στιγμή, οι ενδείξεις από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού είναι πιο σύνθετες απ’ ό,τι δείχνει η σκληρή ρητορική. Σύμφωνα με τη Wall Street Journal, το Ιράν εμφανίζεται διατεθειμένο να χαλαρώσει ορισμένους όρους για την επανεκκίνηση συνομιλιών, γεγονός που υποδηλώνει ότι η στρατηγική πίεσης της Ουάσινγκτον δεν είναι χωρίς αποτέλεσμα. Ωστόσο, η ίδια αυτή πίεση μεταφράζεται σε αυξημένο κίνδυνο κλιμάκωσης, καθώς στο τραπέζι παραμένουν σενάρια νέων στοχευμένων πληγμάτων, ενίσχυσης του ναυτικού αποκλεισμού ή ακόμη και πιο επιθετικών κινήσεων για το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ.<br /><br />Το Ορμούζ, άλλωστε, έχει εξελιχθεί στο πραγματικό επίκεντρο της κρίσης. Η προειδοποίηση των ΗΠΑ προς τις ναυτιλιακές εταιρείες να μην καταβάλλουν «διόδια» στο Ιράν για τη διέλευση συνιστά ευθεία αμφισβήτηση του ελέγχου της Τεχεράνης στη στρατηγική αυτή πλωτή αρτηρία. Στην πράξη, μετατρέπει την περιοχή σε ζώνη οικονομικής και νομικής σύγκρουσης, αυξάνοντας δραστικά το ρίσκο για το παγκόσμιο εμπόριο και εκτοξεύοντας τα ασφάλιστρα μεταφοράς. Για τις αγορές, αυτό δεν είναι πλέον ένα στιγμιαίο σοκ αλλά ένας μόνιμος παράγοντας αβεβαιότητας, με το ενεργειακό κόστος να ενσωματώνει ένα σταθερό «γεωπολιτικό premium».</div><div><br />Η στρατηγική του Τραμπ<br /><br />Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η στρατηγική του Τραμπ – όπως περιγράφεται σε Bloomberg και The New York Times – μοιάζει να ισορροπεί σε μια λεπτή γραμμή: διατήρηση υψηλής στρατιωτικής πίεσης χωρίς πλήρη εμπλοκή, συνδυασμένη με ανοιχτό δίαυλο διαπραγμάτευσης. Πρόκειται για μια μορφή «εξαναγκαστικής διπλωματίας», όπου η απειλή λειτουργεί ως μοχλός διαπραγμάτευσης. Το πρόβλημα είναι ότι όσο παρατείνεται αυτή η κατάσταση, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος λάθους – είτε στρατιωτικού είτε πολιτικού.<br /><br />Το διακύβευμα πλέον δεν είναι μόνο αν θα υπάρξει συμφωνία ή σύγκρουση. Είναι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να διαχειριστούν μια παρατεταμένη κρίση χωρίς να διαρραγεί η ισορροπία μεταξύ εκτελεστικής εξουσίας και Κογκρέσου και χωρίς να προκληθεί ένα νέο ενεργειακό σοκ που θα μεταδοθεί στην παγκόσμια οικονομία. Το 60ήμερο μπορεί τυπικά να έληξε, αλλά στην πραγματικότητα η κρίση εισέρχεται σε μια πιο σύνθετη φάση, όπου ο χρόνος δεν λειτουργεί υπέρ καμίας πλευράς.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο πόλεμος με το Ιράν: Ο Τραμπ μεταξύ πολέμου και συμφωνίας. «Ή τους ισοπεδώνουμε ή προσπαθούμε για deal».

Σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της σύγκρουσης με το Ιράν, ο Ντόναλντ Τραμπ ανεβάζει τους τόνους, απορρίπτοντας την τελευταία πρόταση τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο πόλεμος με το Ιράν: Ο Τραμπ αγνοεί τον «κόφτη» των 60 ημερών και το Κογκρέσο.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/Tramp-IPA-Kogreso.webp"><img height="127" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/Tramp-IPA-Kogreso-696x442.webp" width="712" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Συνταγματική σύγκρουση, στρατιωτική κλιμάκωση και αγορές σε ομηρία</span></h3>Η προθεσμία των 60 ημερών για τη στρατιωτική εμπλοκή των ΗΠΑ στο Ιράν εξέπνευσε, αλλά ο Λευκός Οίκος επιχειρεί να «παγώσει» το ρολόι. Η επιλογή του Ντόναλντ Τραμπ ανοίγει ταυτόχρονα τρία μέτωπα: θεσμικό, στρατιωτικό και ενεργειακό – με τις αγορές να τιμολογούν ήδη ένα παρατεταμένο σενάριο αστάθειας.<br /><br />Σύμφωνα με αμερικανικά μέσα (Reuters, Axios, The New York Times), η Ουάσινγκτον δεν προτίθεται να ζητήσει άμεσα έγκριση από το Κογκρέσο, όπως προβλέπει το πλαίσιο του War Powers Resolution (ΣΣ: το βασικό νομικό πλαίσιο που ρυθμίζει πότε και πώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ μπορεί να χρησιμοποιήσει στρατιωτική ισχύ χωρίς επίσημη κήρυξη πολέμου από το Κογκρέσο.)<div><br />Το επιχείρημα του Λευκού Οίκου<br /><br />Το επιχείρημα της κυβέρνησης είναι ότι η εκεχειρία της 8ης Απριλίου «ανέστειλε» την αντίστροφη μέτρηση. Θέση που απορρίπτουν οι Δημοκρατικοί, με τον ηγέτη της μειοψηφίας στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών Τσακ Σούμερ να προειδοποιεί ότι η εκτελεστική εξουσία δεν μπορεί να επαναπροσδιορίζει μονομερώς τα όρια του νόμου.<br /><br />Την ίδια ώρα, οι στρατιωτικές επιλογές παραμένουν στο τραπέζι:νέα στοχευμένα πλήγματα για πίεση προς την Τεχεράνη<br />ενίσχυση ή επέκταση του ναυτικού αποκλεισμού<br />ακόμη και περιορισμένη χερσαία εμπλοκή για το άνοιγμα του Ορμούζ<br /><br />Παράλληλα, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ προωθεί τη δημιουργία διεθνούς ναυτικής δύναμης (“Maritime Freedom Construct”) για την αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας.</div><div><br />Η μεγάλη εικόνα που δίνουν τα αμερικανικά media<br /><br />Η ανάλυση της Wall Street Journal και του Bloomberg συγκλίνει σε ένα κρίσιμο σημείο:<br />ο Τραμπ δεν επιδιώκει άμεση νίκη, αλλά διαχείριση πίεσης με χρονικό ορίζοντα.<br /><br />Αυτό μεταφράζεται σε τρία επίπεδα:<br /><br />1. Νομική «γκρίζα ζώνη»<br />Η ερμηνεία περί «παύσης του ρολογιού» δημιουργεί προηγούμενο. Αν γίνει αποδεκτή, διευρύνει de facto τις προεδρικές εξουσίες σε πολεμικές επιχειρήσεις χωρίς ουσιαστικό κοινοβουλευτικό έλεγχο.<br /><br />2. Στρατηγική φθοράς <br />Οι ΗΠΑ ποντάρουν στην οικονομική εξάντληση του Ιράν μέσω αποκλεισμού και πίεσης στο Ορμούζ — όχι σε άμεση στρατιωτική κατάρρευση.<br /><br />3. Εσωτερική πολιτική πίεση<br />Με τις ενδιάμεσες εκλογές να πλησιάζουν, η τιμή της βενζίνης αναδεικνύεται σε καθοριστικό παράγοντα. Ο ίδιος ο Τραμπ δηλώνει ότι θα «πέσει σαν πέτρα» μόνο μετά το τέλος της κρίσης – συνεπώς αναγνωρίζει έμμεσα ότι η διάρκεια είναι το βασικό ρίσκο.</div><div><br />Αγορές: από το σοκ στο “duration risk”<br /><br />Το πετρέλαιο αντέδρασε άμεσα: το Brent κινήθηκε έως τα 120+ δολάρια πριν σταθεροποιηθεί χαμηλότερα.<br /><br />Η μετατόπιση όμως είναι βαθύτερη: οι αγορές δεν τιμολογούν πλέον μόνο την κλιμάκωση, αλλά τη διάρκεια της κρίσης.<br /><br />Το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ -απ’ όπου διέρχεται περίπου το 20% της παγκόσμιας ροής ενέργειας- μετατρέπεται από «σοκ» σε δομικό παράγοντα πληθωρισμού και γεωοικονομικής αστάθειας.<br />Τι σημαίνει πρακτικά η κίνηση Τραμπ </div><div>Η Ουάσινγκτον δοκιμάζει τα όρια του συνταγματικού πλαισίου<br />Η σύγκρουση μετατρέπεται σε πόλεμο αντοχής, όχι ταχύτητας<br />Οι ενεργειακές αγορές εισέρχονται σε φάση μόνιμου risk premium<br />Οι σύμμαχοι καλούνται να επιλέξουν: συμμετοχή ή έκθεση</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο πόλεμος με το Ιράν: Ο Τραμπ αγνοεί τον «κόφτη» των 60 ημερών και το Κογκρέσο.

Συνταγματική σύγκρουση, στρατιωτική κλιμάκωση και αγορές σε ομηρία Η προθεσμία των 60 ημερών για τη στρατιωτική εμπλοκή των ΗΠΑ στο Ιράν εξέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Φιλότουρκος Ζελένσκι: Δεν σταματά τις προκλήσεις κατά της Ελλάδας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/zelenski_simaia_turkey1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1257" data-original-width="1900" height="132" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/zelenski_simaia_turkey1.jpg" width="200" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Ουκρανός θέλει ρήτρα βέτο στην ελληνική χρήση των θαλάσσιων drones MAGURA 5</span></h3><b>Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Η ελληνική κυβέρνηση έχει κάνει τα πάντα για χάρη του Βολοντιμίρ Ζελένσκι, υπακούοντας τυφλά στις συμμαχικές οδηγίες (ακόμα και σε βάρος των συμφερόντων της χώρα μας πολλές φορές), αλλά ο Ουκρανός Πρόεδρος δεν χάνει ευκαιρία να αποδεικνύει συχνά πυκνά ότι εκτός από αχάριστος, θρασύς και ξεδιάντροπος, είναι και φιλότουρκος.<br /><br />Η τελευταία πρόκληση του Ζελένσκι αφορά την συμφωνία αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας–Ουκρανίας στον τομέα των θαλάσσιων drones, η οποία προβλέπει τη δημιουργία τοπικής παραγωγής σε ελληνικές επιχειρήσεις, για την επακόλουθη προμήθειά τους στις ελληνικές και ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br />Θέλει να κάνει κουμάντο στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις!<br /><br />Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας διεμήνυσε ότι θέλει να έχει το δικαίωμα βέτο ως προς το πώς θα χρησιμοποιεί η Ελλάδα αυτά τα θαλάσσια drones (σ.σ. τα MAGURA 5 συγκεκριμένα), προκαλώντας… μπλακ άουτ στις διαπραγματεύσεις!<br /><br />Με λίγα λόγια, ο Ζελένσκι θέλει να μπορεί να εμποδίσει τη χρήση συστημάτων που δημιουργήθηκαν στην Ουκρανία ή εκείνων που περιλαμβάνουν ουκρανικές τεχνολογίες, από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br /><br />Έλληνες αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι η Αθήνα δεν δέχεται αυτόν τον όρο και υποστηρίζουν ότι τα οπλικά συστήματα δεν μπορούν να λειτουργούν υπό περιορισμούς που επιβάλλονται από άλλη χώρα, ιδίως κατά τη διάρκεια στρατιωτικής εμπλοκής<div><br />Η ουσία: Ο Ζελένσκι και η Τουρκία<br /><br />Αν και ευθέως δεν έχει ειπωθεί συγκεκριμένος λόγος για την θρασύτατη ουκρανική απαίτηση, πολλές ουκρανικές και ελληνικές πηγές μεταφέρουν ότι ο Ζελένσκι δεν θα ήθελε την ελεύθερη χρήση αυτών των ουκρανικών θαλάσσιων drones εναντίον της Τουρκίας, η οποία είναι σημαντικός εταίρος για την Ουκρανία.<br /><br />Σύμφωνα με το Defense Express, η αρχική συμφωνία Ελλάδας-Ουκρανίας προέβλεπε τη χρήση ελληνικών ηλεκτρονικών συστημάτων, οπτικού εξοπλισμού και άλλων αισθητήρων σε drones που παράγονται στην Ελλάδα, καθώς και πολεμικές κεφαλές (προαιρετικά).<br /><br />Ταυτόχρονα, η συμμετοχή της Ουκρανίας φαίνεται να αφορούσε όχι μόνο την προμήθεια κύτους θαλάσσιας πλατφόρμας με κινητήρα και σύστημα καυσίμου, αλλά και συστήματος ελέγχου και λογισμικού, με σήμανση αποδεδειγμένης αποτελεσματικότητας σε μάχη.<br /><br />«Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η Ελλάδα χρειάζεται έτοιμη λύση, καθώς στο ζήτημα των ναυτικών drones, σε σύγκριση με την Τουρκία, υστερεί», σχολιάζει ακόμα το Defense Express.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Φιλότουρκος Ζελένσκι: Δεν σταματά τις προκλήσεις κατά της Ελλάδας

Ο Ουκρανός θέλει ρήτρα βέτο στην ελληνική χρήση των θαλάσσιων drones MAGURA 5 Ιωάννα Γκορόγια Η ελληνική κυβέρνηση έχει κάνει τα πάντα για χ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Συρία ξεκινά την ενσωμάτωση των δυνάμεων των SDF στον στρατό: Συγκροτήθηκαν οι πρώτες τέσσερις ταξιαρχίες

<img height="114" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/05/SDF-630x360.jpg" width="721" /><br /><br />Υψηλόβαθμος αξιωματούχος του συριακού Υπουργείου Άμυνας ανακοίνωσε την έναρξη της διαδικασίας ένταξης των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) στις δομές του Υπουργείου, επισημαίνοντας ότι τέσσερις ταξιαρχίες έχουν ήδη ενσωματωθεί επίσημα.<br /><br />Ο Σιπάν Χάμο, βοηθός του Σύρου Υπουργού Άμυνας για θέματα της βορειοανατολικής Συρίας, δήλωσε σε συνέντευξη που παραχώρησε στα Μέσα Ενημέρωσης ότι οι νεοσύστατες ταξιαρχίες εδρεύουν στο Κομπάνι, τη Χασάκα, το Καμισλί και το Ντέρικ.<br /><br />Ο ίδιος σημείωσε ότι οι προσπάθειες για την ενσωμάτωση των υπόλοιπων μονάδων των SDF στον κορμό του συριακού στρατού βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.<br /><br />Ο Χάμο υπογράμμισε ότι στόχος του Υπουργείου είναι η δημιουργία ενός ενιαίου εθνικού στρατού, ο οποίος θα λειτουργεί υπό ένα νέο εσωτερικό πλαίσιο, με σκοπό τον τερματισμό των φατριών εντός των ενόπλων δυνάμεων.<br /><br />Αναφερόμενος στην κατάσταση στο Αφρίν (ή Εφρίν) και τις πληροφορίες περί συγκρότησης «κουρδικής ταξιαρχίας», ο Χάμο δήλωσε ότι υπάρχει πρωτοβουλία που επιτρέπει σε μαχητές με καταγωγή από το Αφρίν -οι οποίοι προηγουμένως υπηρετούσαν στις τάξεις των SDF- να επιστρέψουν στις ιδιαίτερες πατρίδες τους.<br /><br />Πρόσθεσε ότι οι μαχητές αυτοί έχουν την επιλογή είτε να ενταχθούν στους επίσημους στρατιωτικούς θεσμούς της περιοχής τους, είτε να επανενταχθούν στην πολιτική ζωή.<br /><br />Σε άλλο ζήτημα, ο αξιωματούχος εξέφρασε την ανησυχία του για τις καθυστερήσεις στην απελευθέρωση των κρατουμένων των SDF, τονίζοντας ότι όλοι οι φυλακισμένοι πρέπει να αφεθούν ελεύθεροι χωρίς διακρίσεις, ενώ προειδοποίησε κατά της πολιτικοποίησης του θέματος.<br /><br />Σχετικά με τους πεσόντες και τους τραυματίες του πολέμου κατά του Ισλαμικού Κράτους (ISIS), ο Χάμο ανέφερε ότι επετεύχθη συμφωνία για την αναγνώρισή τους ως «μάρτυρες και τραυματίες του συριακού κράτους», διασφαλίζοντας τα πλήρη νόμιμα δικαιώματά τους και την επίσημη τεκμηρίωση.<br /><br />Σχολιάζοντας τις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις, δήλωσε ότι οι τοποθεσίες που εκκενώνονται από τις διεθνείς δυνάμεις παραδίδονται στον συριακό στρατό και αξιοποιούνται για τις ανάγκες της εθνικής άμυνας.<br /><br />Συμπλήρωσε ότι η τρέχουσα πολιτική της Συρίας επικεντρώνεται στην αποφυγή συγκρούσεων με γειτονικές χώρες και στη διατήρηση της σταθερότητας στα σύνορα.<br /><br />Ο Χάμο κατέληξε απευθύνοντας κάλεσμα στις κουρδικές και αραβικές κοινότητες να ενωθούν για την οικοδόμηση μιας νέας Συρίας, όπου τα δικαιώματα όλων των συνιστωσών -και ιδιαίτερα των Κούρδων- θα είναι συνταγματικά κατοχυρωμένα και όπου δεν θα αναδυθούν νέες μορφές καταπίεσης.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Συρία ξεκινά την ενσωμάτωση των δυνάμεων των SDF στον στρατό: Συγκροτήθηκαν οι πρώτες τέσσερις ταξιαρχίες

Υψηλόβαθμος αξιωματούχος του συριακού Υπουργείου Άμυνας ανακοίνωσε την έναρξη της διαδικασίας ένταξης των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SD...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: Ο Πεζεσκιάν κήρυξε τον πόλεμο στο «Παρακράτος» των Φρουρών της Επανάστασης.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/05/PEZESKIAN-630x400.jpg" width="723" /><br /> <br />Αυτή η εσωτερική ρήξη αποκαλύπτει το βαθαίνον χάσμα μεταξύ της πολιτικής κυβέρνησης του Ιράν και του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), καθώς ο Τραμπ κλιμακώνει την αμερικανική πίεση κατά του ιρανικού καθεστώτος.<br /><br />Μια σφοδρή σύγκρουση εξουσίας έχει ξεσπάσει στα υψηλότερα κλιμάκια του ιρανικού καθεστώτος, με τον Πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν και τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου Μοχαμάντ Μπακέρ Καλιμπάφ να ενώνονται σε μια σπάνια συμμαχία, απαιτώντας την άμεση αποπομπή του Υπουργού Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί.<br /><br />Οι τριγμοί οφείλονται σε εκρηκτικές καταγγελίες, σύμφωνα με τις οποίες ο Αραγτσί παρέκαμψε την πολιτική εξουσία για να λειτουργήσει ως άμεσος εντολοδόχος του Διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης, Αχμάντ Βαχιντί, συντονίζοντας τις πυρηνικές διαπραγματεύσεις εν αγνοία του Προέδρου.<div><br />Η κρίση της «σκιώδους» διπλωματίας<br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ του δικτύου Iran International και πηγές από το νομοθετικό σώμα, η κίνηση για την απόλυση του Αραγτσί τροφοδοτείται από την πλήρη κατάρρευση της εμπιστοσύνης:<br /><br />Παράκαμψη του Προέδρου: Ο Αραγτσί κατηγορείται ότι εγκατέλειψε τον ρόλο του ως υπουργός του υπουργικού συμβουλίου για να λειτουργήσει ως προσωπικός βοηθός του Αχμάντ Βαχιντί.<br /><br />Πηγές υποστηρίζουν ότι οι πρόσφατοι διπλωματικοί ελιγμοί του Αραγτσί στις πυρηνικές συνομιλίες υπαγορεύτηκαν αποκλειστικά από τον Βαχιντί, αφήνοντας τον Πρόεδρο Πεζεσκιάν σε πλήρη άγνοια.<br /><br />Η αποτυχία του Ισλαμαμπάντ: Η ένταση κορυφώθηκε στις 24 Απριλίου 2026, όταν ο Αραγτσί ταξίδεψε μόνος του στο Ισλαμαμπάντ του Πακιστάν για να παρουσιάσει μια πυρηνική πρόταση.<br /><br />Η συμφωνία απορρίφθηκε στη συνέχεια από τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, μια αποτυχία την οποία το περιβάλλον του Πεζεσκιάν θεωρεί αποτέλεσμα της «μυστικής και άκαμπτης» παρέμβασης των Φρουρών της Επανάστασης στη διπλωματία.<br /><br />Αφαίρεση αρμοδιοτήτων: Η κρίση αυτή ακολουθεί αναφορές του Μαρτίου, οι οποίες υποδεικνύουν ότι ο Βαχιντί έχει αφαιρέσει συστηματικά τις εξουσίες του Προέδρου, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας διορισμού βασικών αξιωματούχων, επικαλούμενος την «κρίσιμη κατάσταση πολέμου» ως δικαιολογία για τον πλήρη έλεγχο από πλευράς των Φρουρών.<br />Ένα διχασμένο καθεστώς<br /><br />Ο πολιτικός σεισμός στην Τεχεράνη δεν αφορά μόνο τον Αραγτσί· αντιπροσωπεύει μια απέλπιδα προσπάθεια της πολιτικής ηγεσίας ενάντια σε μια στρατιωτική κατάληψη της εξουσίας.<br /><br />Ενώ 261 μέλη του Κοινοβουλίου υπέγραψαν διακήρυξη στήριξης προς την αρχική διαπραγματευτική ομάδα, οι σκληροπυρηνικοί που συντάσσονται με τον Σαΐντ Τζαλιλί απέχουν από τις προσπάθειες, παραλύοντας περαιτέρω την ικανότητα του καθεστώτος να παρουσιάσει ένα ενιαίο μέτωπο προς τη Δύση.<br /><br />Καθώς η αμερικανική εκστρατεία «Μέγιστης Πίεσης» εντείνεται, το ερώτημα για το ποιος κρατά πραγματικά τα κλειδιά της Τεχεράνης -η εκλεγμένη προεδρία ή η ανώτατη διοίκηση των Φρουρών της Επανάστασης- έχει φτάσει σε σημείο οριακής θραύσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν: Ο Πεζεσκιάν κήρυξε τον πόλεμο στο «Παρακράτος» των Φρουρών της Επανάστασης.

Αυτή η εσωτερική ρήξη αποκαλύπτει το βαθαίνον χάσμα μεταξύ της πολιτικής κυβέρνησης του Ιράν και του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επαν...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι τρομάζει την Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSq6MZoxikEDk3pz84TAyKhDCH6F2iZuWw4xQ&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="183" data-original-width="275" height="133" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSq6MZoxikEDk3pz84TAyKhDCH6F2iZuWw4xQ&s" width="739" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><b>Νίκος Μελέτης</b></div>Η κρίση με τον πόλεμο στο Ιράν, ίσως θεωρήθηκε στην Άγκυρα μια ακόμη ευκαιρία, προκειμένου να αναλάβει ρόλο, καλύπτοντας το γεωπολιτικό κενό που θα άφηνε πίσω του το Ιράν και συγχρόνως θα της έδινε την ευκαιρία να αναπτύξει ένα νέο πλαίσιο συμμαχιών που θα συνέβαλλαν στην προσπάθειά της να αναδειχθεί σε περιφερειακή ηγετική δύναμη.<br /><br />Δύο μήνες μετά, «κάνοντας ταμείο», η τουρκική ηγεσία διαπιστώνει ότι τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως ίσως τα είχε σχεδιάσει. Ο τρόπος με τον οποίο εξελίσσεται η αντιπαράθεση στον Περσικό Κόλπο πλήττει και τη δική της οικονομία, όπως συμβαίνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /><br />Οι Αμερικανοί και ο πρόεδρος Τραμπ αγνόησαν την προσφορά της για μεσολάβηση, επιλέγοντας για τον ρόλο αυτό το Πακιστάν, ενώ η δαιμονοποίηση του Ισραήλ από τον Ερντογάν αγγίζει ίσως τον μουσουλμανικό κόσμο και κάποιες ελίτ στην Ευρώπη, όμως αναβιώνει την παραδοσιακή καχυποψία προς το πρόσωπό του από το κατεστημένο της Ουάσιγκτον.<br /><br />Και μάλιστα σε μια στιγμή που και ο πρόεδρος Τραμπ έχει κάνει μια καθαρή επιλογή και έχει ταυτιστεί με το Ισραήλ στον πόλεμο του Ιράν αλλά και σε άλλα ζητήματα, όπως η Γάζα.<br /><br /> Για την Άγκυρα επίσης αποδεικνύεται δύσκολη εξίσωση η επιδίωξη να παίξει έναν ρόλο «αφυπνιστή» του αραβικού κόσμου, καθώς η καχυποψία των Αράβων για την εμπλοκή της Τουρκίας σε ενδοαραβικές υποθέσεις παραμένει μεγάλη, ενώ χώρες του Κόλπου όπως το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία, που έχουν άριστες σχέσεις με την Άγκυρα, αλλά και τα ΗΑΕ, τα οποία έχουν επενδύσει μεγάλα κεφάλαια στην τουρκική οικονομία, είδαν ότι στη δύσκολη στιγμή που δέχονταν επίθεση η «φιλία» με την Τουρκία αποδείχθηκε κενή περιεχομένου.<br /><br />Η Άγκυρα δεν μπόρεσε να προστατεύσει τα ίδια της τα σύνορα και αναγκάστηκε να προστρέξει σε βοήθεια από το ΝΑΤΟ, πόσο μάλλον να βοηθήσει τους Άραβες «φίλους» της. Ακόμη και οι προσπάθειές της να συγκροτήσει ένα «μουσουλμανικό ΝΑΤΟ», με την Αίγυπτο, τη Σαουδική Αραβία αλλά και το Πακιστάν, δεν μπορούν να καρποφορήσουν λόγω των σοβαρών βαθύτερων αντιθέσεων, ιδεολογικών, οικονομικών και γεωστρατηγικών, κυρίως με το Κάιρο και το Ριάντ.<br /><br /> Τη στιγμή μάλιστα που έχει αναλάβει εργολαβικά ο Τ. Ερντογάν τον «ιερό πόλεμο» εναντίον του Ισραήλ, διαπιστώνει ότι τα ΗΑΕ όχι μόνο διατηρούν το πνεύμα των «Συμφωνιών του Αβραάμ», αλλά προχωρούν σε ένα βήμα παραπέρα που οδηγεί σε μια στρατηγική σχέση με βάθος.<br /><br />Τα Εμιράτα, όπως αποκαλύφθηκε τις τελευταίες ημέρες, δέχθηκαν βοήθεια από το Ισραήλ κρίσιμη για την άμυνά τους έναντι των ιρανικών επιθέσεων, που περιλαμβάνει Iron Dome και ένα προηγμένο σύστημα ανίχνευσης drones με την ονομασία «Spectro», ενώ με την παρουσία Ισραηλινών αναπτύχθηκε στο έδαφός τους και το νέο ισραηλινό σύστημα αεράμυνας με λέιζερ Iron Beam.<br /><br /> Σε αυτό το περιβάλλον η Τουρκία παρακολουθεί συγχρόνως τις κινήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο, όπου διαπιστώνει ότι με αφορμή τον πόλεμο στο Ιράν διαμορφώνεται ένα νέο πλαίσιο συνεργασιών που μπορεί να δημιουργήσει αυτό που θεωρεί ως επιβολή τετελεσμένων εις βάρος της.<br /><br />Και μέσα από αυτό το πρίσμα πλέον βλέπει και τις σχέσεις της με την Ελλάδα και την Κύπρο. <br />Η αναδιάταξη των ελληνικών αμυντικών δυνατοτήτων, με τη χρήση της Καρπάθου και της Λήμνου, η αναβάθμιση του ρόλου της Σούδας στον αμερικανικό σχεδιασμό, η παρουσία ελληνικών δυνάμεων στην Κύπρο, είναι κινήσεις οι οποίες, αντιλαμβάνονται στην Άγκυρα ,ότι δεν θα ανακληθούν όσο τουλάχιστον διαρκεί η αναταραχή στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Οι συμφωνίες της Αθήνας με τη Γαλλία για ενδυνάμωση της συμμαχικής σχέσης, με την επίσημη και δημόσια επαναβεβαίωση της ρήτρας περί αμοιβαίας συνδρομής, προκαλούν ανησυχία στην Άγκυρα.<br /><br />Επίσης, στην Κύπρο, η αναμενόμενη τον επόμενο μήνα υπογραφή συμφωνίας SOFA με το Παρίσι προβλέπει τη δυνατότητα παρουσίας στο νησί γαλλικών δυνάμεων (για ανθρωπιστικούς λόγους), ενώ ήδη γίνονται κινήσεις από τις ΗΠΑ και από τη Γαλλία για εξασφάλιση υποδομών που θα επιτρέπουν την παρουσία δυνάμεών τους στο νησί. <br /><br />Οι επικλήσεις της Τουρκίας, άλλοτε σε υστερικούς τόνους και άλλοτε με την επίκληση της υποχρέωσης δήθεν αποστρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών ή των Συνθηκών Εγγυήσεων στην Κύπρο, δεν δείχνουν να πτοούν δυνάμεις όπως η Γαλλία αλλά και οι ΗΠΑ.<br /><br />Επίσης, η Άγκυρα διαπιστώνει ότι παρά τις προσπάθειες να υπονομεύσει τη σχέση της Ελλάδας με τους Άραβες, προβάλλοντας τη σχέση της χώρας με το Ισραήλ, οι σχέσεις αυτές παραμένουν ισχυρές, με το Κατάρ αλλά και τη Σαουδική Αραβία να εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους για τη βοήθεια που προσέφερε η Ελλάδα για την άμυνά τους έναντι των επιθέσεων του Ιράν, αλλά και με τη στήριξη στο ΣΑ του ΟΗΕ, όπου η Ελλάδα είναι μη μόνιμο μέλος.<br /><br /> Σε ό,τι αφορά το Ισραήλ, οι προσπάθειες υπονόμευσης της Τριμερούς Συνεργασίας Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ δεν φέρνουν αποτελέσματα. Αντιθέτως, στην Άγκυρα βλέπουν ότι η συνεργασία αυτή αποκτά και βάθος σε ό,τι αφορά το κεφάλαιο «Άμυνα», με την προμήθεια ισραηλινών εξελιγμένων πυραυλικών συστημάτων από την Ελλάδα και την Κύπρο.<br /><br />Η κατάσταση αυτή δημιουργεί πίεση στην Άγκυρα, η οποία, αν και προσεκτική μέχρι τώρα, περιοριζόμενη σε ρητορικές αντιδράσεις, εκτιμάται ότι μελετά τις επόμενες κινήσεις της ώστε να επιχειρήσει να ανατρέψει τα δήθεν «τετελεσμένα» και να επανατοποθετηθεί στο νέο σκηνικό που διαμορφώνεται μετά τον πόλεμο στο Ιράν. Και ο πειρασμός πάντοτε είναι μεγάλος για την Τουρκία να στραφεί εκεί όπου θεωρεί ότι βρίσκεται ο πιο «ευαίσθητος κρίκος». <div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι τρομάζει την Τουρκία

Νίκος Μελέτης Η κρίση με τον πόλεμο στο Ιράν, ίσως θεωρήθηκε στην Άγκυρα μια ακόμη ευκαιρία, προκειμένου να αναλάβει ρόλο, καλύπτοντας το γε...

Διαβάστε την συνέχεια

“Η Τουρκία να επικεντρωθεί στην Κύπρο”. Νουθεσίες διαπιστωμένων προθέσεων

<div><a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/05/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BD%CF%89asdrwe35r78.jpg?resize=960%2C540&ssl=1" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="540" data-original-width="960" height="113" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/05/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BD%CF%89asdrwe35r78.jpg?resize=960%2C540&ssl=1" width="706" /></a></div><div><br /></div><div>Το ζήτημα στο οποίο η Άγκυρα ίσως θα έπρεπε να καταβάλει τη μεγαλύτερη ενέργεια είναι η Κύπρος, γράφει Τούρκος αρθρογράφος στη Γενί Σαφάκ. Η Γαλλία έχει παραγκωνιστεί στη Συρία και τον Λίβανο. Η επιρροή της στην Ανατολική Μεσόγειο έχει μειωθεί. Προσπαθεί να διατηρήσει την παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Κύπρου.</div><br />Μία από τις πηγές μου, αναφερόμενη στην προηγούμενη κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο το 2020, είπε: «Βιώνουμε ένα déjà vu». Προσθέτοντας: «Είχαν δει από πριν ότι το παιχνίδι δεν μπορούσε να παιχτεί στην περιοχή χωρίς την Τουρκία, και θα το ξαναδούν.») Η προετοιμασία της Γαλλίας να αναπτύξει στρατεύματα στην Κυπριακή Δημοκρατία είναι αντίθετη με τη Συμφωνία Εγγύησης του 1960. Εάν συμβεί αυτό, το status quo που διαρκεί εδώ και δεκαετίες στην Κύπρο θα αλλάξει. Θα είναι ένα σημείο χωρίς επιστροφή. Στην πραγματικότητα, η πορεία των γεγονότων ήταν σαφής. Με την ασυμβίβαστη στάση της ελληνοκυπριακής πλευράς, η πιθανότητα ενός ισότιμου κράτους δύο κοινοτήτων στο νησί έχει εξαφανιστεί.<br /><br />Η εκλογή του Τουφάν Ερχιουρμάν ως Προέδρου δημιούργησε προσδοκίες για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, αλλά οι Ελληνοκύπριοι αντέδρασαν στη δήλωση του Ερχιουρμάν, «Αν πρόκειται να διαπραγματευτούμε, ας υπάρξει εγγύηση ότι το παλιό status quo δεν θα πειραχθεί εάν δεν μπορέσουμε να καταλήξουμε σε συμφωνία», χωρίς καμία απάντηση από τους Ελληνοκύπριους.<br /><br />Αντιθέτως, προσκάλεσαν γαλλικά στρατεύματα στην Κύπρο. Μια νέα πενταμερής συνάντηση συζητείται για τον Ιούλιο, αλλά όπως έχουν τα πράγματα, οι επιλογές που αντιμετωπίζουν η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι γίνονται πιο σαφείς. Τουρκικές ειδήσεις<div><br />Πρώτα νερό, τώρα φυσικό αέριο<br /><br />Τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων είναι ζωτικής σημασίας για την Άγκυρα. Η αύξηση της στρατιωτικής παρουσίας της Τουρκίας στην Κύπρο καθίσταται απαραίτητη για την προστασία αυτών των δικαιωμάτων. Αλλά και έργα που υπερβαίνουν αυτό πρέπει να βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη.<br /><br />Όπως γνωρίζετε, η Τουρκία έχει υπογράψει ένα έργο ζωτικής σημασίας για τους Τουρκοκύπριους με το Έργο Υδρευσης προς το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου. Σε πρόσφατη δήλωση του Υπουργού Ενέργειας Μπαϊρακτάρ, μια μόνο πρόταση τράβηξε την προσοχή μου.<br /><br />Ο Υπουργός Μπαϊρακτάρ λέει ότι θα μπορούσε να κατασκευαστεί αγωγός φυσικού αερίου που θα συνδέεται με το κατεχόμενο από τον τουρκικό στρατό τμήμα της Κύπρου. Πρώτα νερό, τώρα φυσικό αέριο. Όποιος μπορεί να διαβάσει τις μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες των ανεξάρτητων εξελίξεων γνωρίζει καλά τι σημαίνει αυτό…, καταλήγει ο αρθρογράφος.</div><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><br /><br />

“Η Τουρκία να επικεντρωθεί στην Κύπρο”. Νουθεσίες διαπιστωμένων προθέσεων

Το ζήτημα στο οποίο η Άγκυρα ίσως θα έπρεπε να καταβάλει τη μεγαλύτερη ενέργεια είναι η Κύπρος, γράφει Τούρκος αρθρογράφος στη Γενί Σαφάκ. Η...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ουκρανία βάζει όρους στη χρήση των drones.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/04/48e82369a82c6f64d411a2bfddfb5c38_AP25340579914508-1.jpg"><img height="126" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/04/48e82369a82c6f64d411a2bfddfb5c38_AP25340579914508-1.jpg.pagespeed.ce.nx_NdZ5FkB.jpg" width="741" /></a><br /><br />Του <b>ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ</b><br />Επιπλοκές στην προώθηση της συμφωνίας για τη συνεργασία Ελλάδας και Ουκρανίας στον τομέα της ανάπτυξης θαλασσίων drones παρουσιάζονται την τελευταία στιγμή, λόγω διαφορών σε ορισμένα πολύ ουσιαστικά σημεία των διαπραγματεύσεων.<br /><br />Οπως είναι λογικό, το γεγονός ότι το Κίεβο διαθέτει την τεχνολογία έχει οδηγήσει σε μια σειρά από αιτήματα για τις άδειες πιθανής μεταπώλησης των συγκεκριμένων drones.<br /><br />Ωστόσο, για την ελληνική πλευρά το βασικό «αγκάθι» αυτή τη στιγμή είναι ότι το Κίεβο ζητάει να έχει λόγο στον τρόπο με τον οποίο θα χρησιμοποιούν οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις τα συγκεκριμένα drones. Ο συγκεκριμένος όρος, τον οποίο η Αθήνα δεν έχει αποδεχθεί, πρακτικά σημαίνει ότι σε περίπτωση στρατιωτικής εμπλοκής το Κίεβο θα μπορεί να μην επιτρέψει τη χρήση συστημάτων που έχουν κατασκευαστεί στην Ουκρανία ή διαθέτουν ουκρανική τεχνολογία.<br /><br />Η Αθήνα δεν μπορεί να δεχθεί την ανάπτυξη οπλικών συστημάτων των οποίων η χρήση τελεί υπό όρους και αυτό έχει μεταφερθεί αρμοδίως προς το Κίεβο. Αν και δεν έχει εκφραστεί κάποιος συγκεκριμένος λόγος που υπαγορεύει αυτή τη στάση από την πλευρά του Κιέβου, είναι προφανές ότι συνδέεται και με τις ισορροπίες που επιχειρεί να τηρήσει με την Αγκυρα.<br /><br />Παρότι η Τουρκία συνεργάζεται με τη Μόσχα, διευκολύνοντας την εξαγωγή ρωσικών ορυκτών καυσίμων και άλλων αγαθών μέσω του εδάφους της, παραμένει μια χώρα που διευκολύνει τις επαφές ανάμεσα στα δύο εμπόλεμα μέρη, ενώ ως κράτος του ΝΑΤΟ με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στη Μαύρη Θάλασσα (με δικαιώματα μόνιμης ναυτικής παρουσίας λόγω της Σύμβασης του Μοντρέ) θεωρείται από το Κίεβο προτιμητέος εταίρος.<br /><br />Η εμπλοκή αυτή στις συζητήσεις δεν σημαίνει ότι το πρόγραμμα είναι καταδικασμένο σε αποτυχία. Αντιθέτως, σε ανύποπτο χρόνο, αξιωματικοί των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων βρέθηκαν στο Κίεβο όπου και συζήτησαν εκτενώς για τεχνικά ζητήματα που αφορούν το συγκεκριμένο πεδίο. Αθήνα και Κίεβο συζητούν εδώ και αρκετό καιρό για τον τρόπο που μπορεί να επεκτείνουν τη συνεργασία τους, πέρα από αυτόν της παροχής βοήθειας.<br /><br />Σύμφωνα με άριστα πληροφορημένες πηγές, η Αθήνα έχει –μέχρι στιγμής– κατορθώσει να εισπράξει περίπου μισό δισ. ευρώ από τα συστήματα (κατά κύριο λόγο επιχειρησιακά μη αναγκαία) που έχει παραχωρήσει προς το Κίεβο είτε μέσω των ΗΠΑ και της Γερμανίας είτε μέσω Τσεχίας.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι η συμφωνία για διαπραγματεύσεις σχετικά με το αν Αθήνα και Κίεβο μπορούν να προχωρήσουν σε συμπαραγωγή θαλασσίων drones, συγκεκριμένα μη επανδρωμένων οχημάτων επιφανείας (USV), έγινε σε ανώτατο επίπεδο, ανάμεσα στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και στον πρόεδρο της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι.<br /><br />Σκοπός αυτών των συζητήσεων είναι τμήμα της παραγωγής USV να μεταφερθεί και σε ελληνικά ναυπηγεία, για τη χρήση από τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις, καθώς επίσης ώστε η Αθήνα να αποκτήσει και πρόσβαση στην τεχνολογία που έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια.<br /><br />Η Ελλάδα είναι μια από τις τελευταίες χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ που επιχειρούν να επωφεληθούν και στην πράξη από την τεχνολογία η οποία τα τελευταία τέσσερα χρόνια αναπτύσσεται κατά τρόπο ραγδαίο στα ουκρανικά πεδία μαχών.<br /><br />Στο πλευρό των καινοτόμων ουκρανικών εταιρειών και των χερσαίων δυνάμεων του Κιέβου εργάζονται εδώ και χρόνια όχι μόνο στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων κρατών-μελών του ΝΑΤΟ, αλλά και εκατοντάδες ειδικοί μεγάλων εταιρειών που παράγουν ή αναπτύσσουν αμυντικό υλικό, πρακτικά ενσωματώνοντας πολλές από αυτές τις τεχνολογίες σε νέα αλλά και παλιά προϊόντα.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ουκρανία βάζει όρους στη χρήση των drones.

Του ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ Επιπλοκές στην προώθηση της συμφωνίας για τη συνεργασία Ελλάδας και Ουκρανίας στον τομέα της ανάπτυξης θαλασσίων drones παρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αυτοί είναι οι 20 Τούρκοι που συνελήφθησαν!-Εσπευσμένα στην Κρήτη ο Τούρκος πρέσβης. Κινητικότητα από Άγκυρα.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/05/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-2026-05-01T173533.242-1068x601.png" width="722" /><br /><br />Είκοσι Τούρκοι πολίτες από τον Παγκόσμιο Στόλο, ο οποίος δέχτηκε επίθεση από το Ισραήλ, θα φτάσουν στην Κωνσταντινούπολη σήμερα στις 5 μ.μ.<br /><br />Ο Παγκόσμιος Στόλος Sumud εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με τους Τούρκους ακτιβιστές που κρατούνται από το δολοφονικό ισραηλινό καθεστώς.<br /><br />Η δήλωση αναφέρει: «Μετά την επίθεση στον στολίσκο, 175 ακτιβιστές μεταφέρθηκαν στην Κρήτη για επαναπατρισμό. Τούρκοι πολίτες μεταξύ των ακτιβιστών αναμένεται να φτάσουν στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης μεταξύ 5 μ.μ. και 6 μ.μ. σήμερα».<br /><br />ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ<br /><br />Ο Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών, Οντζού Κετσέλι, σε δήλωση που έκανε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χαρακτήρισε την παρέμβαση του Ισραήλ ως «παράνομη» και δήλωσε ότι η διαδικασία εκκένωσης των συμμετεχόντων παρακολουθείται στενά. Ο Κετσέλι δήλωσε ότι ο Πρέσβης στην Αθήνα και οι προξενικοί υπάλληλοι βρίσκονταν στην Κρήτη για να διαχειριστούν τη διαδικασία και μοιράστηκε τις ακόλουθες πληροφορίες:<br /><br />«Οι πολίτες μας και άλλοι συμμετέχοντες στον Παγκόσμιο Στόλο, οι οποίοι συνελήφθησαν ως αποτέλεσμα της παράνομης επέμβασης των ισραηλινών δυνάμεων σε διεθνή ύδατα, έχουν αποβιβαστεί στην Κρήτη. Ο Πρέσβης μας στην Αθήνα και το προξενικό μας προσωπικό βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην Κρήτη. Αναμένεται ότι οι πολίτες μας και ορισμένοι υπήκοοι τρίτων χωρών που συμμετείχαν θα μεταφερθούν στην Τουρκία σήμερα με ειδική πτήση».<br /><br />Αξιωματούχοι του Γραφείου Κρίσεων του Παγκόσμιου Στόλου δήλωσαν στο AA ότι 175 ακτιβιστές συνελήφθησαν στην επίθεση τη νύχτα της 29ης Απριλίου, 173 εκ των οποίων μεταφέρθηκαν στην Κρήτη από ισραηλινές δυνάμεις και παραδόθηκαν στις ελληνικές αρχές, αλλά οι ηγέτες του Στόλου, Σαΐφ Αμπουκέσεκ και Τιάγκο Αβίλια, παραμένουν υπό ισραηλινή κράτηση.<div><br /></div><div><img src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/05/sumud-01052026c0c12da7.webp" /><br /><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αυτοί είναι οι 20 Τούρκοι που συνελήφθησαν!-Εσπευσμένα στην Κρήτη ο Τούρκος πρέσβης. Κινητικότητα από Άγκυρα.

Είκοσι Τούρκοι πολίτες από τον Παγκόσμιο Στόλο, ο οποίος δέχτηκε επίθεση από το Ισραήλ, θα φτάσουν στην Κωνσταντινούπολη σήμερα στις 5 μ.μ. ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι αποκάλυψε ο πόλεμος του Ιράν για τη δυτική στρατιωτική υπεροχή .

<a href="https://www.economist.com/cdn-cgi/image/width=1424,quality=80,format=auto/content-assets/images/20250613_LDD001_FH.jpg"><img border="0" height="200" src="https://www.economist.com/cdn-cgi/image/width=1424,quality=80,format=auto/content-assets/images/20250613_LDD001_FH.jpg" width="751" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μια ανάλυση βασισμένη σε δυτικές κυβερνητικές πηγές, επικοινωνίες του ΝΑΤΟ και αξιόπιστες δυτικές δεξαμενές σκέψης</span></h3>Η σύγκρουση του 2026 με το Ιράν λειτούργησε ως ένα άνευ προηγουμένου τεστ αντοχής για τη στρατιωτική στάση του ΝΑΤΟ και τις υποκείμενες παραδοχές της δυτικής αμυντικής στρατηγικής. Ενώ η δυτική ανάλυση επιβεβαιώνει σταθερά ότι οι ΗΠΑ και οι συμμαχικές δυνάμεις διατήρησαν την τακτική κυριαρχία, επιτυγχάνοντας βαθιά διείσδυση κρούσης, καταστέλλοντας την ιρανική αεράμυνα και αναχαιτίζοντας την πλειονότητα των εισερχόμενων πυραύλων, ο πόλεμος έχει καταλύσει μια βαθιά επανεκτίμηση εντός των πρωτευουσών του ΝΑΤΟ σχετικά με τη βιωσιμότητα, τη βιομηχανική ικανότητα και τη συνοχή της συμμαχίας.<br /><br />Το κυρίαρχο συμπέρασμα είναι ότι η δυτική στρατιωτική μηχανή δεν μπορεί να ξαναγεμίσει αρκετά γρήγορα για παρατεταμένους σύγχρονους πολέμους. Αυτή η διάκριση μεταξύ της αποτελεσματικότητας στο πεδίο της μάχης και της βιομηχανικής αντοχής διαμορφώνει τώρα τη στρατηγική σκέψη στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και την Ουάσιγκτον.<br /><br />Βλέπουν τώρα οι κυβερνήσεις του ΝΑΤΟ τις Ηνωμένες Πολιτείες ως στρατιωτικά ασθενέστερες;<br /><br />Τακτική υπεροχή<br /><br />Οι δυτικές στρατιωτικές εκτιμήσεις συνεχίζουν να περιγράφουν τις δυνάμεις των ΗΠΑ ως τεχνολογικά κυρίαρχες σε σενάρια άμεσης μάχης. Ακόμη και οι κριτικές αναλύσεις αναγνωρίζουν ότι οι επιχειρήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ πέτυχαν βαθιά διείσδυση στο ιρανικό έδαφος χρησιμοποιώντας πλατφόρμες stealth και πυρομαχικά ακριβείας μεγάλου βεληνεκούς, μεγάλης κλίμακας καταστολή των ιρανικών ολοκληρωμένων συστημάτων αεράμυνας, αποτελεσματική αναχαίτιση βαλλιστικών πυραύλων που στοχεύουν συμμαχικά εδάφη και συνεχιζόμενη ναυτική και αεροπορική κυριαρχία στον Περσικό Κόλπο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Όπως σημειώνεται σε συντηρητικά σχόλια ασφαλείας, η εναρκτήρια φάση της σύγκρουσης πλαισιώθηκε από ορισμένους αναλυτές ως απόδειξη ότι ο πόλεμος ακριβείας των ΗΠΑ εξακολουθεί να λειτουργεί σε κλίμακα <a href="https://www.reddit.com/r/Conservative/comments/1rlfpfw/with_air_superiority_achieved_the_war_moves_into/?utm_source=chatgpt.com">.</a> Το Ιράν απέτυχε να αρνηθεί την αμερικανική αεροπορική υπεροχή με τη συμβατική έννοια.<br /><br />Η Μετατόπιση: Από το Command of the Skies στο Command of the Reload<br /><br />Ωστόσο, η ανησυχία εντός του ΝΑΤΟ μετατοπίστηκε αποφασιστικά από την ικανότητα στην αντοχή. Το κεντρικό μάθημα που αντλούν οι δυτικές δεξαμενές σκέψης είναι το εξής:<br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν ακόμα να κυριαρχήσουν τακτικά, αλλά η διατήρηση πολέμου υψηλής έντασης εναντίον ενός αντιπάλου με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη γίνεται εξαιρετικά δαπανηρή και βιομηχανικά δύσκολη.<br /><br />Το Royal United Services Institute αποτύπωσε αυτή την εξέλιξη συνοπτικά, περιγράφοντας τη σύγκρουση ως μετάβαση από τη διοίκηση των ουρανών στη διοίκηση της επαναφόρτωσης <a href="https://www.rusi.org/explore-our-research/publications/commentary/over-11000-munitions-16-days-iran-war-command-reload-governs-endurance?utm_source=chatgpt.com">[πηγή].</a><br /><br />Το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών κατέληξε σε ένα παράλληλο συμπέρασμα: ενώ οι ΗΠΑ διατήρησαν επαρκή όπλα για την ίδια τη σύγκρουση με το Ιράν, οι μελλοντικοί πόλεμοι, ιδιαίτερα εναντίον της Κίνας, ενέχουν τώρα μεγαλύτερο κίνδυνο, επειδή τα κρίσιμα αποθέματα είχαν εξαντληθεί σε μεγάλο βαθμό<a href="https://www.csis.org/analysis/last-rounds-status-key-munitions-iran-war-ceasefire?utm_source=chatgpt.com">.</a> Το μεγάλο ερώτημα είναι τι θα συμβεί με τα αποθέματα όπλων εάν ο πόλεμος συνεχιστεί για πολύ;<div><b><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/2026/05/what-iran-war-revealed-about-western.html">Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</a></b></div><div><br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι αποκάλυψε ο πόλεμος του Ιράν για τη δυτική στρατιωτική υπεροχή .

Μια ανάλυση βασισμένη σε δυτικές κυβερνητικές πηγές, επικοινωνίες του ΝΑΤΟ και αξιόπιστες δυτικές δεξαμενές σκέψης Η σύγκρουση του 2026 με τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η παγίδα της ασάφειας: όταν η στρατηγική γίνεται χάος στα Στενά του Ορμούζ.

<img height="112" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/xegkseth-768x431.jpg" width="746" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η “ελεγχόμενη απρόβλεπτη ισχύς” μετατρέπεται σε συστημικό ρίσκο σε έναν πολυπαραγοντικό κόσμο</span></h3>Το δόγμα της ασάφειας<br /><br />Στις αρχές του πολέμου με το Ιράν, ο υπουργός Άμυνας Χέγκσεθ διατύπωσε μια κλασική στρατηγική αρχή:«Δεν μπορείς να κερδίσεις έναν πόλεμο αν αποκαλύπτεις τι θα κάνεις»<br /><br />Η λογική αυτή δεν είναι νέα. Αντλεί από θεωρητικούς όπως ο Thomas Schelling, που υποστήριζε ότι η αβεβαιότητα αυξάνει τη διαπραγματευτική ισχύ, και ενισχύθηκε ιστορικά από δόγματα όπως η “madman theory” της εποχής Νίξον<br /><br />Η ιδέα είναι απλή:κρατώντας τον αντίπαλο στο σκοτάδι, τον αναγκάζεις να υπολογίζει τα πάντα.<br /> Όταν η θεωρία συναντά την πολυπλοκότητα<br /><br />Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στη θεωρία — αλλά στο περιβάλλον όπου εφαρμόζεται.<br /><br />Η στρατηγική ασάφεια λειτουργεί όταν:υπάρχουν δύο βασικοί δρώντες<br />υπάρχει έλεγχος της πληροφορίας<br />το σύστημα είναι σχετικά «κλειστό»<br /><br />Όμως ο σύγχρονος πόλεμος δεν είναι διμερής. Είναι ένα πολύπλοκο σύστημα με:πολλούς δρώντες<br />αγορές<br />συμμάχους<br />θεσμούς<br />απρόβλεπτες αλληλεπιδράσεις<br /><br />Εδώ, η ασάφεια δεν ελέγχεται — διαχέεται.<br /> Το Στενό του Ορμούζ ως εργαστήριο χάους<br /><br />Το Στενό του Ορμούζ αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα.<br /><br />Αρχικός στόχος: πίεση στο Ιράν μέσω πιθανής διακοπής ροών<br /><br />Πραγματικό αποτέλεσμα:Δεκάδες χώρες οργανώνουν ανεξάρτητες πρωτοβουλίες ασφάλειας<br />Νέες συμμαχίες σχηματίζονται χωρίς τις ΗΠΑ<br />Η διαχείριση της κρίσης μετατοπίζεται εκτός αμερικανικού ελέγχου<br /><br />Το σύστημα «αναδιοργανώνεται» μόνο του. <br /> Εσωτερική αντίδραση: το πολιτικό σύστημα πιέζει<br /><br />Η ασάφεια δεν επηρεάζει μόνο τον αντίπαλο — επιστρέφει και στο εσωτερικό.<br /><br />Στις ΗΠΑ:Νομοθέτες ζητούν σαφή στρατηγική<br />Ενεργοποιείται το War Powers Resolution<br />Πιέσεις για έγκριση στρατιωτικών επιχειρήσεων αυξάνονται<br /><br />Η “ευελιξία” περιορίζεται από το ίδιο το σύστημα που την παράγει.<br />Η ανατροφοδότηση της ασάφειας<br /><br />Σε ένα σύνθετο περιβάλλον, τα σήματα δεν πηγαίνουν μόνο προς τον αντίπαλο.<br /><br />Αντίθετα:διαχέονται σε συμμάχους<br />επηρεάζουν αγορές<br />ενεργοποιούν πολιτικούς μηχανισμούς<br />δημιουργούν νέα δεδομένα<br /><br />Η ασάφεια επιστρέφει στον αποστολέα — αλλά μετασχηματισμένη.<br /><br />Αυτό θυμίζει τη «τριβή» του Carl von Clausewitz: η απόσταση μεταξύ σχεδίου και πραγματικότητας.<br /> Ανάλυση: από εργαλείο σε διαταραχή<br /><br />1. Η ασάφεια χάνει τον έλεγχο Δεν παραμένει εργαλείο — γίνεται συστημική μεταβλητή.<br /><br />2. Το σύστημα παράγει νέους περιορισμούς Οι συνέπειες δεν είναι «λάθη», αλλά δομικά αποτελέσματα.<br /><br />3. Πολυπολικός κόσμος = απώλεια ελέγχου Καμία δύναμη δεν ελέγχει πλήρως τη ροή πληροφοριών.<br /><br />4. Η στρατηγική γυρίζει μπούμερανγκ Η αβεβαιότητα που επιβάλλεις επιστρέφει σε σένα.<br /> Ιστορικά μαθήματα που επαναλαμβάνονται<br /><br />Ανάλογες δυναμικές εμφανίστηκαν σε:Ιράκ → ενίσχυση περιφερειακών αντιπάλων<br />Αφγανιστάν → κατάρρευση μετά την αποχώρηση<br /><br />Δεν ήταν απλώς λάθη σχεδιασμού —ήταν αποτέλεσμα του πώς τα συστήματα αντιδρούν σε εξωτερικές παρεμβάσεις.<br /><br />Η στρατηγική ασάφεια παραμένει ισχυρό εργαλείο — αλλά μόνο σε συγκεκριμένα περιβάλλοντα.<br /><br />Στον σημερινό κόσμο: τα συστήματα είναι πιο πολύπλοκα<br /> οι δρώντες περισσότεροι<br /> οι αντιδράσεις μη γραμμικές<br /><br />Το αποτέλεσμα;<br /><br />Η ασάφεια δεν ελέγχει το παιχνίδι.Το παιχνίδι μετασχηματίζει την ασάφεια.<div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η παγίδα της ασάφειας: όταν η στρατηγική γίνεται χάος στα Στενά του Ορμούζ.

Η “ελεγχόμενη απρόβλεπτη ισχύς” μετατρέπεται σε συστημικό ρίσκο σε έναν πολυπαραγοντικό κόσμο Το δόγμα της ασάφειας Στις αρχές του πολέμου μ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Φωτιά» στον άξονα ΗΠΑ–Γερμανίας: Ο Τραμπ επιτίθεται, ο Μερτς μιλά για πόλεμο

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/04/merts-3-768x467.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Κλιμάκωση ρητορικής με φόντο Ουκρανία, Ιράν και ΝΑΤΟ, σε τεντωμένο σχοινί η διατλαντική σχέση</span></h3><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Μια νέα γεωπολιτική ένταση αναδύεται στον δυτικό κόσμο, με τον Ντόναλντ Τραμπ να εξαπολύει σφοδρή επίθεση κατά του Φρίντριχ Μερτς, κατηγορώντας τον για αναποτελεσματικότητα και λανθασμένες προτεραιότητες σε μια περίοδο διεθνούς αστάθειας.<br /><br />Η αντιπαράθεση δεν περιορίζεται σε προσωπικό επίπεδο. Αντιθέτως, αποτυπώνει μια βαθύτερη σύγκρουση στρατηγικών ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Γερμανία, σε μια συγκυρία όπου η παγκόσμια ισορροπία μοιάζει πιο εύθραυστη από ποτέ.<br />Η έκρηξη Τραμπ: «Να φτιάξει τη διαλυμένη χώρα του»<br /><br />Σε ανάρτησή του στο Truth Social, ο Τραμπ δεν μάσησε τα λόγια του:<br /><br />«Ο καγκελάριος της Γερμανίας πρέπει να ασχοληθεί με τον πόλεμο Ρωσίας–Ουκρανίας, όπου είναι εντελώς αναποτελεσματικός»<br /><br />και συνέχισε με ακόμη πιο αιχμηρό τόνο:«Να φτιάξει τη διαλυμένη χώρα του, ειδικά στο Μεταναστευτικό και στην Ενέργεια»<br /><br />Παράλληλα, κατηγόρησε τον Μερτς ότι παρεμβαίνει αχρείαστα στις προσπάθειες περιορισμού της ιρανικής πυρηνικής απειλής, υπονοώντας ότι η Ουάσιγκτον έχει τον πρώτο λόγο στο συγκεκριμένο πεδίο. <div><br />Η εικόνα Μερτς που «πυροδότησε» αντιδράσεις<br /><br />Η ένταση ήρθε λίγες ώρες μετά την ιδιαίτερα συμβολική εμφάνιση του Μερτς σε στρατιωτική βάση στο Μύνστερ.<br /><br />Με στολή παραλλαγής και μπροστά σε άρμα μάχης, ο Γερμανός καγκελάριος έστειλε ένα σαφές μήνυμα στρατιωτικής ετοιμότητας:<br /><br />«Η Γερμανία πρέπει να είναι έτοιμη να πολεμήσει ακόμη και απόψε»<br /><br />Η δήλωση αυτή, αν και εντάσσεται στο πλαίσιο μεταρρύθμισης της Bundeswehr, ερμηνεύτηκε από πολλούς ως ένδειξη στροφής της Γερμανίας σε πιο επιθετική στρατηγική.<br />Ορμούζ και Ιράν: Το νέο επικίνδυνο μέτωπο<br /><br />Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του Μερτς στο Στενό του Ορμούζ, έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς διαδρόμους στον κόσμο.<br /><br />Ο καγκελάριος άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο στρατιωτικής εμπλοκής:<br /><br />«Η Γερμανία είναι έτοιμη να συμβάλει στρατιωτικά για να διασφαλίσει την ελευθερία των θαλάσσιων οδών»<br /><br />Η δήλωση αυτή συνδέεται άμεσα με την ένταση γύρω από το Ιράν και την πυρηνική του δραστηριότητα, ένα ζήτημα που αποτελεί πάγιο σημείο τριβής με τις ΗΠΑ. </div><div><br />ΝΑΤΟ και διατλαντική ισορροπία<br /><br />Παρά τις επιθέσεις, ο Μερτς επιχείρησε να κρατήσει ισορροπίες, τονίζοντας τη σημασία του ΝΑΤΟ και της συνεργασίας με τις ΗΠΑ:<br /><br />«Χρειαζόμαστε αξιόπιστη διατλαντική συνεργασία, με αμοιβαίο σεβασμό και δίκαιη κατανομή βαρών»<br /><br />Ωστόσο, η ρητορική Τραμπ δείχνει ότι αυτή η ισορροπία δοκιμάζεται.<br />Τι πραγματικά διακυβεύεται<br /><br />Η σύγκρουση Τραμπ–Μερτς δεν είναι απλώς μια διπλωματική αψιμαχία. Αντανακλά τρεις κρίσιμες τάσεις:Διαφωνία για την ηγεσία της Δύσης<br />Αντίθετες προσεγγίσεις σε Ουκρανία και Ιράν<br />Αναδιάταξη στρατιωτικών ρόλων στην Ευρώπη<br /><br />Η Γερμανία φαίνεται να επιδιώκει μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία, ενώ ο Τραμπ επαναφέρει το δόγμα της αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας.<br />Το μεγάλο ερώτημα<br /><br />Μπορεί η Δύση να παραμείνει ενωμένη όταν οι βασικοί της πυλώνες συγκρούονται ανοιχτά;<br /><br />Σε μια περίοδο όπου οι διεθνείς κρίσεις πολλαπλασιάζονται, η απάντηση σε αυτό το ερώτημα ίσως καθορίσει όχι μόνο τις ισορροπίες ισχύος, αλλά και την ίδια τη σταθερότητα του διεθνούς συστήματος.<br /><br />Πηγές εμπλουτισμού & διεθνής κάλυψη: Δηλώσεις από Truth Social (ανάρτηση Ντόναλντ Τραμπ),Ανακοινώσεις και ομιλίες Φρίντριχ Μερτς σε στρατιωτική βάση Μύνστερ,Αναλύσεις διεθνών μέσων: Reuters, BBC News, Politico, Financial Times,Γεωπολιτικά δεδομένα για Στενό του Ορμούζ και ενεργειακές ροές,Στοιχεία για τη μεταρρύθμιση της Bundeswehr και τον ρόλο του ΝΑΤΟ<br /><br />Το μόνο βέβαιο;<br /><br />Η σύγκρουση δεν είναι προσωπική — είναι προάγγελος μιας νέας γεωπολιτικής εποχής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Φωτιά» στον άξονα ΗΠΑ–Γερμανίας: Ο Τραμπ επιτίθεται, ο Μερτς μιλά για πόλεμο

Κλιμάκωση ρητορικής με φόντο Ουκρανία, Ιράν και ΝΑΤΟ, σε τεντωμένο σχοινί η διατλαντική σχέση Κωστας Καλλιαντερης Μια νέα γεωπολιτική ένταση...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο Ανδρουλάκης έπαθε “Τσίπρας”. Πως το ΠΑΣΟΚ εγκαταλείπει το Κέντρο.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/androulakis-tsipras-770x432-1.webp"><img height="112" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/androulakis-tsipras-770x432-1-696x390.webp" width="729" /></a><br /><br />Τις τελευταίες ημέρες, η ένταση στο πολιτικό σκηνικό αυξάνεται, με επίκεντρο τον λόγο της αντιπολίτευσης και ειδικά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Νίκου Ανδρουλάκη. Η επιλογή του να ανεβάσει τους τόνους, υιοθετώντας μια πιο συγκρουσιακή ρητορική, δεν αποτελεί μεμονωμένο φαινόμενο, αλλά εντάσσεται σε ένα περιβάλλον αυξανόμενου ανταγωνισμού για την κυριαρχία στον χώρο της αντιπολίτευσης. Ένα περιβάλλον που αλλάζει εκ νέου, καθώς ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται έτοιμος να επανέλθει με νέο πολιτικό σχήμα, διεκδικώντας ευθέως τη δεύτερη θέση από το ΠΑΣΟΚ.<br /><br />Η συγκυρία αυτή μεταβάλλει τα δεδομένα. Ο κ. Ανδρουλάκης, που μέχρι πρότινος επεδίωκε να κεφαλαιοποιήσει τη φθορά του ΣΥΡΙΖΑ και να εδραιώσει το ΠΑΣΟΚ ως βασικό πόλο της αντιπολίτευσης, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με έναν νέο -αλλά γνώριμο- ανταγωνιστή. Η επανεμφάνιση Τσίπρα, με ένα σχήμα που επιχειρεί να επανασυσπειρώσει δυνάμεις της λεγόμενης «νέας αγανάκτησης», επαναφέρει όρους πολιτικής σύγκρουσης που θυμίζουν την προηγούμενη δεκαετία.<div><br />Το ΠΑΣΟΚ μετατοπίζεται στην έδρα του Τσίπρα<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η στρατηγική του ΠΑΣΟΚ φαίνεται να μετατοπίζεται. Από την προσπάθεια διαμόρφωσης ενός προγραμματικού, κεντρώου προφίλ, προς μια πιο επιθετική γραμμή που δίνει έμφαση στην καταγγελία και στη συναισθηματική φόρτιση. Οι αιχμές του κ. Ανδρουλάκη απέναντι στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, ακόμη και σε επίπεδο ηθικής τάξης, εντάσσονται σε αυτή τη λογική: μιας αντιπολίτευσης που επιδιώκει να κινητοποιήσει, αλλά ταυτόχρονα κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σε έναν κύκλο πόλωσης.<br /><br />Το πρόβλημα για το ΠΑΣΟΚ είναι ότι αυτή η στρατηγική το φέρνει σε άμεσο ανταγωνισμό με τον ίδιο τον Τσίπρα – στο ίδιο «γήπεδο». Όταν ο πολιτικός λόγος μετατοπίζεται προς την οργή, την καταγγελία και την επίκληση του συναισθήματος, το συγκριτικό πλεονέκτημα δεν είναι δεδομένο. Αντιθέτως, ο πρώην πρωθυπουργός διαθέτει εμπειρία και πολιτικό κεφάλαιο ακριβώς σε αυτό το είδος αντιπαράθεσης.</div><div><br />Η μάχη για τη δεύτερη θέση<br /><br />Έτσι, διαμορφώνεται ένας διμέτωπος αγώνας για τον κ. Ανδρουλάκη: αφενός απέναντι στην κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη, αφετέρου απέναντι σε μια ανασυγκροτούμενη αντιπολίτευση υπό τον Τσίπρα. Η μάχη για τη δεύτερη θέση αποκτά στρατηγική σημασία, καθώς θα καθορίσει ποιος θα εμφανιστεί ως ο βασικός εναλλακτικός πόλος εξουσίας τα επόμενα χρόνια.<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν το ΠΑΣΟΚ μπορεί να αντέξει αυτή τη διπλή πίεση χωρίς να χάσει τον προσανατολισμό του. Η υιοθέτηση μιας έντονα συγκρουσιακής ρητορικής μπορεί να προσφέρει βραχυπρόθεσμα οφέλη, αλλά δυσκολεύει τη διαμόρφωση ενός συνεκτικού, πειστικού πολιτικού σχεδίου που να απευθύνεται στο πολιτικό Κέντρο.<br /><br />Σε μια περίοδο όπου η οικονομία, η ενέργεια και η γεωπολιτική αβεβαιότητα απαιτούν σταθερότητα και καθαρές πολιτικές προτάσεις, η ποιότητα του δημόσιου λόγου αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Το ζητούμενο για το ΠΑΣΟΚ -και συνολικά για την αντιπολίτευση- δεν είναι μόνο η ένταση της σύγκρουσης, αλλά η αξιοπιστία της εναλλακτικής που προτείνεται. Και σε αυτό το πεδίο θα κριθεί τελικά και η μάχη για τη δεύτερη θέση.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί ο Ανδρουλάκης έπαθε “Τσίπρας”. Πως το ΠΑΣΟΚ εγκαταλείπει το Κέντρο.

Τις τελευταίες ημέρες, η ένταση στο πολιτικό σκηνικό αυξάνεται, με επίκεντρο τον λόγο της αντιπολίτευσης και ειδικά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μέση Ανατολή: Πώς το καθεστώς της Τεχεράνης συνεχίζει να κρατά με «σιδερένια γροθιά» την εξουσία στο Ιράν

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/iran_regime.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/iran_regime-696x464.jpg" width="749" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Στη συζήτηση για το μέλλον του Ιράν, τα πράγματα μοιάζουν στατικά.</span></h3>Πάνω από δύο μήνες μετά την έναρξη της σύγκρουσης των ΗΠΑ με την Ισλαμική Δημοκρατία, η «Επιχείρηση Epic Fury» δεν επέφερε την αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη που πολλοί είχαν αρχικά προβλέψει. Ενώ υπάρχουν αυξανόμενα σημάδια ότι η χώρα έχει μετατραπεί σε κάτι που, παρά την θεοκρατική βιτρίνα, μοιάζει πολύ με στρατιωτική δικτατορία, είναι επίσης προφανές ότι η Ουάσιγκτον δεν έχει επιτύχει μια θεμελιώδη αλλαγή στη συμπεριφορά της — τουλάχιστον όχι ακόμα.<br />Χώρα χωρίς διαδίκτυο<br /><br />Όλα τα βλέμματα στρέφονται τώρα, όπως είναι φυσικό, στις σποραδικές διπλωματικές επαφές μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, καθώς και στις καταστροφικές οικονομικές επιπτώσεις του αμερικανικού αποκλεισμού, ο οποίος ήδη αναδιαμορφώνει τον πετρελαϊκό τομέα του Ιράν. Ωστόσο, η εσωτερική πολιτική ισορροπία στο Ιράν ενδέχεται να αποδειχθεί ακόμη πιο αποφασιστική, καθώς θα συμβάλει στο να καθοριστεί αν η εναπομένουσα ηγεσία του καθεστώτος μπορεί να διατηρήσει την εξουσία της.<br /><br />Αυτό απασχολεί σαφώς τις νέες εξουσίες στην Τεχεράνη. Σύμφωνα με πληροφορίες, σε πρόσφατη συνεδρίαση του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας της χώρας επισημάνθηκε η εντεινόμενη ανησυχία των υπηρεσιών ασφαλείας του καθεστώτος για το ενδεχόμενο νέων εσωτερικών αναταραχών, λόγω των οικονομικών δυσχερειών και της πολιτικής απογοήτευσης. Ως απάντηση, το ιρανικό καθεστώς έχει κινηθεί επιθετικά για να ενισχύσει τον έλεγχό του μέσω μιας σειράς παράλληλων μέτρων.<br /><br />Την τελευταία δεκαετία, οι ηγέτες του Ιράν έχουν συνειδητοποιήσει πλήρως ότι η διαδικτυακή σύνδεση αποτελεί τη ζωτική δύναμη της αντιπολίτευσης της χώρας, καθώς της επιτρέπει να συντονίζει τις δράσεις της, να διαδίδει πληροφορίες και να μοιράζεται τα μηνύματά της με τον έξω κόσμο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το ιρανικό καθεστώς έκοψε εντελώς το διαδίκτυο στις αρχές Ιανουαρίου, κατά τις πρώτες ημέρες του τελευταίου κύματος διαδηλώσεων, και για τον οποίο έχει διατηρήσει μια εκτεταμένη διακοπή επικοινωνιών σε εθνικό επίπεδο τις εβδομάδες που ακολούθησαν.<div><br />Παιδιά – στρατιώτες<br /><br />Επιπλέον, αυτή η αποσύνδεση θα μπορούσε να γίνει η «νέα κανονικότητα». Αμερικανοί εμπειρογνώμονες προειδοποιούν ότι η Ισλαμική Δημοκρατία ενδέχεται να μην αποκαταστήσει ποτέ την πλήρη συνδεσιμότητα στη χώρα, αλλά αντίθετα να μεταβεί σε ένα ελεγχόμενο σύστημα που θα περιλαμβάνει «λευκές λίστες» για εγκεκριμένους εκπροσώπους του καθεστώτος και περιορισμένη συνδεσιμότητα για τοπικές επιχειρήσεις — θεσμοθετώντας ουσιαστικά ένα κλειστό ψηφιακό περιβάλλον.<br /><br />Στο αποκορύφωμα της αεροπορικής εκστρατείας των ΗΠΑ και του Ισραήλ, και εν αναμονή μιας πιθανής χερσαίας επίθεσης των ΗΠΑ, η Ισλαμική Δημοκρατία άρχισε να στρατολογεί παιδιά ηλικίας μόλις 12 ετών για στρατιωτικά καθήκοντα και καθήκοντα ασφαλείας. Τον Μάρτιο, ένας ανώτερος διοικητής του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) ανακοίνωσε στην κρατική τηλεόραση ότι ο κληρικός στρατός επιδίωκε να στρατολογήσει αγόρια και κορίτσια «ηλικίας 12 ετών και άνω» για να υπηρετήσουν ως «εθελοντές μαχητές» και να «υπερασπιστούν την πατρίδα».<br /><br />Πρόσφατα, με την εύθραυστη εκεχειρία που ισχύει πλέον, το Ιράν άρχισε να χρησιμοποιεί ανηλίκους για έναν άλλο σκοπό: τον έλεγχο των πλήθους και τον εκφοβισμό. Μια νέα έκθεση του Al Hurra επισημαίνει ότι το IRGC και η επίφοβη εγχώρια πολιτοφυλακή του, η Basij, αναπτύσσουν «οπλισμένα παιδιά ηλικίας μεταξύ 10 και 17 ετών» για μια αποστολή «που σχετίζεται με τις μυστικές υπηρεσίες». Αυτά τα παιδιά έχουν αναλάβει το καθήκον να «κατασκοπεύουν Ιρανούς, να τους παρακολουθούν και να συλλαμβάνουν πολίτες με την κατηγορία της κατασκοπείας ή της συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ».</div><div><br />Ξένες πολιτοφυλακές<br /><br />Ταυτόχρονα, το IRGC έχει αρχίσει να αναπτύσσει ξένες πολιτοφυλακές εντός της χώρας για να παρέχει πρόσθετη προστασία ενάντια σε μια πιθανή εξέγερση. Η Ταξιαρχία Fatemiyoun, που αποτελείται από σιίτες νεοσύλλεκτους από το Αφγανιστάν, και η Ταξιαρχία Zainebiyoun, που αποτελείται από σιίτες μαχητές από το Πακιστάν, μαζί με διάφορες ιρακινές φατρίες, έχουν, σύμφωνα με πληροφορίες, εισαχθεί στο Ιράν και τους έχουν ανατεθεί καθήκοντα εσωτερικής ασφάλειας σε γεωγραφικά διακριτές ζώνες της χώρας.<br /><br />Η κίνηση αυτή είναι αποκαλυπτική. Αντανακλά την εκτίμηση του IRGC για τη δική του τρέχουσα, αποδυναμωμένη θέση. Με σημαντικές απώλειες σε προσωπικό και υποδομές, και με το ηθικό του ιρανικού στρατού να φέρεται να επιδεινώνεται, το καθεστώς φαίνεται να έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να βασιστεί μόνο στον εσωτερικό μηχανισμό ασφαλείας του για να περιορίσει πιθανές εσωτερικές αναταραχές.<br /><br />Όλα αυτά τα μέτρα μπορεί να διασφαλίσουν πολύτιμο χρόνο για τους εναπομείναντες ηγέτες της χώρας. Ωστόσο, δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αποκαταστήσουν τη χαμένη νομιμότητα της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Ένα καθεστώς που έχει φτάσει στο σημείο να οπλίζει παιδιά, να εισάγει ξένους μαχητές και να απομονώνει τον λαό του από τον έξω κόσμο δεν κυβερνά. Αντίθετα, απλώς διαχειρίζεται την κατοχή της ίδιας του της χώρας.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μέση Ανατολή: Πώς το καθεστώς της Τεχεράνης συνεχίζει να κρατά με «σιδερένια γροθιά» την εξουσία στο Ιράν

Στη συζήτηση για το μέλλον του Ιράν, τα πράγματα μοιάζουν στατικά. Πάνω από δύο μήνες μετά την έναρξη της σύγκρουσης των ΗΠΑ με την Ισλαμική...

Διαβάστε την συνέχεια

Ραγδαίες εξελίξεις στο Ιράν: Ο Αραγτσί στο στόχαστρο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/03/araghchi-abas-620x350.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="350" data-original-width="620" height="113" src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/03/araghchi-abas-620x350.jpg" width="721" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Πεζεσκιάν και Γκαλιμπάφ ζητούν την αποπομπή του Ιρανού ΥΠΕΞ λόγω «υποταγής» στους Φρουρούς της Επανάστασης</div><br />Όπως μεταδίδει το δίκτυο Iran international, ο Υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αραγτσί έχει μπει στο στόχαστρο και γίνονται κινήσεις για την απομάκρυνσή του. Όχι από ΗΠΑ ή Ισραήλ, όπως θα περίμενε κανείς, αλλά από «εχθρούς» εντός των τειχών!<br /><br />Συγκεκριμένα και σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Πρόεδρος του Ιράν και ο Πρόεδρος του κοινοβουλίου, ζητούν την απομάκρυνση του Αραγτσί, κατηγορώντας τον ότι ακολούθησε τις οδηγίες του αρχηγού των Φρουρών της Επανάστασης στις πυρηνικές συνομιλίες χωρίς να τους ενημερώσει.<br /><br />Ο Μασούντ Πεζεσκιάν και ο Μοχάμεντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, πιστεύουν ότι ο Αραγτσί τις τελευταίες εβδομάδες ενήργησε λιγότερο ως Υπουργός επιφορτισμένος με την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής και περισσότερο ως βοηθός του Αχμάντ Βαχίντι, του διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης, ανέφεραν πηγές.<img height="423" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/04/vahidi_ahmad.jpg" width="640" /><i>(ΑΡΧΕΙΟ) Ahmad Vahidi στην Τεχεράνη, Ιράν, 30 Μαΐου 2024. EPA/ABEDIN TAHERKENAREH</i><br /><br />Κατά το Iran International αυτό έχει προκαλέσει έντονη δυσαρέσκεια στον Πεζεσκιάν, ο οποίος είπε σε άτομα του στενού του περιβάλλοντος ότι θα απομακρύνει τον Αραγτσί εάν συνεχίσει έτσι.<br /><br />Ο Βαχίντι είναι αυτή τη στιγμή η πιο ισχυρή φιγούρα στους Φρουρούς της Επανάστασης και είναι της άποψης ότι λόγω της κρίσιμης πολεμικής κατάστασης, όλες οι βασικές και ευαίσθητες διευθυντικές θέσεις πρέπει, μέχρι νεωτέρας, να επιλέγονται και να διοικούνται απευθείας από τους Φρουρούς.<br /><br />Κρίση υπαρκτή στην Τεχεράνη ή μήπως πρόκειται για διαρροή αποπροσανατολισμού;<br />Στη «σκιά» του Αραγτσί το μήνυμα Πεζεσκιάν<br /><br />Παράλληλα με όλα αυτά και την ώρα που Ισραήλ-ΗΠΑ ακονίζουν τα ξίφη τους και εντείνουν τις προετοιμασίες για ένα νέο –κατά τα φαινόμενα- κύμα επιθέσεων κατά του Ιράν, ο Πρόεδρος της Ισλαμικής Δημοκρατίας έστειλε το δικό του μήνυμα.<br /><br />Επισημαίνοντας ότι η χώρα του έχει επιδείξει ανοχή και επιδιώκει την ειρήνη, προσθέτει ότι το Ιράν πληρώνει το τίμημα της στάσης του και της ανεξαρτησίας του.<br /><br />Ο Πεζεσκιάν κάνει λόγο για επέκταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων υπό τον μανδύα του ναυτικού αποκλεισμού, τονίζοντας ότι «η συνέχιση αυτής της καταπιεστικής προσέγγισης είναι απαράδεκτη».<br /><br />«Ο κόσμος έχει γίνει μάρτυρας της ανοχής και της επιδίωξης της ειρήνης από το Ιράν.<br /><br />Αυτό που γίνεται με το πρόσχημα ενός ναυτικού αποκλεισμού, είναι μια επέκταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον ενός έθνους που πληρώνει το τίμημα για τη στάση και την ανεξαρτησία του.<br /><br />Η συνέχιση αυτής της καταπιεστικής προσέγγισης είναι απαράδεκτη».<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ραγδαίες εξελίξεις στο Ιράν: Ο Αραγτσί στο στόχαστρο.

Πεζεσκιάν και Γκαλιμπάφ ζητούν την αποπομπή του Ιρανού ΥΠΕΞ λόγω «υποταγής» στους Φρουρούς της Επανάστασης Όπως μεταδίδει το δίκτυο Iran int...

Διαβάστε την συνέχεια

Υποκλοπές: Η Κοβέσι μοίρασε εγκεφαλικά με ερωτήσεις για το Predator.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/article_16_9/public/2025-10/eurokinissi_kovesi.jpg?itok=9S0NFd0x" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1280" height="113" src="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/article_16_9/public/2025-10/eurokinissi_kovesi.jpg?itok=9S0NFd0x" width="749" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Η επικεφαλής της EPPO ζήτησε συνάντηση με τον επικεφαλής της ΑΔΑΕ και τότε άρχισαν τα... περίεργα!<br />Η πρόσφατη επίσκεψη της Λάουρα Κοβέσι στην Αθήνα μόνο τυπική δεν ήταν, με το παρασκήνιο να είναι ιδιαίτερα… ζουμερό! Ένα ραντεβού της Ευρωπαίας Εισαγγελέως και μερικές ερωτήσεις για τις υποκλοπές και το Predator, ήταν αρκετά ώστε να προκαλέσουν πανικό.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας «Τα Νέα», η Ρουμάνα Εισαγγελέας ζήτησε να συναντήσει τον διορισμένο (με ψήφους ΝΔ και Ελληνικής Λύσης) αντιπρόεδρο της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ) Γιώργο Μπακάλη, ο οποίος μετά τη λήξη της θητείας του Χρήστου Ράμμου, έχει αναλάβει προσωρινά τη θέση του προεδρεύοντα.<div><br />Πανικός και «αμνησία» μόλις αναφέρθηκαν υποκλοπές και Predator<br /><br />Η συνάντηση Κοβέσι-Μπακάλη κάθε άλλο παρά εθιμοτυπική ήταν. Η Ευρωπαία Εισαγγελέας ρωτούσε να ενημερωθεί για το ισχύον θεσμικό πλαίσιο για τις υποκλοπές αλλά και για τις εξελίξεις γύρω από το πολύκροτο λογισμικό Predator.<br /><br />Δεν είναι καθόλου περίεργο το ότι η επικεφαλής της EPPO (Ευρωπαϊκή Εισαγγελία) ήταν πλήρως ενημερωμένη, θέτοντας στοχευμένα ερωτήματα για το τι έχει γίνει μέχρι σήμερα και ποια είναι η πραγματική εικόνα της υπόθεσης.<br /><br />Το πολύ περίεργο είναι η στάση του Γιώργου Μπακάλη, ο οποίος φέρεται να δήλωσε… άγνοια για κρίσιμες πτυχές της υπόθεσης Predator, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι το υφιστάμενο πλαίσιο λειτουργεί ικανοποιητικά.</div><div><br />Περίεργα πράγματα…<br /><br />Να επισημανθεί ότι ο αντιπρόεδρος της ΑΔΑΕ ήταν ένα πρόσωπο με ενεργό ρόλο στην έρευνα της Αρχής, την περίοδο που η υπόθεση των υποκλοπών βρισκόταν στο μικροσκόπιο.<br /><br />Μάλιστα, στο παρελθόν είχε διαφοροποιηθεί από χειρισμούς της διοίκησης Ράμμου, αντιδρώντας σε πρωτοβουλίες που αφορούσαν τη διερεύνηση διασυνδέσεων μεταξύ στόχων παρακολούθησης και τη στάση απέναντι στην ΕΥΠ.<br /><br />Φαίνεται ότι το σκάνδαλο των υποκλοπών όχι μόνο παραμένει «ζωντανό» σε επίπεδο EPPO, αλλά ενδεχομένως, εισέρχεται σε νέα φάση -με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Υποκλοπές: Η Κοβέσι μοίρασε εγκεφαλικά με ερωτήσεις για το Predator.

Η επικεφαλής της EPPO ζήτησε συνάντηση με τον επικεφαλής της ΑΔΑΕ και τότε άρχισαν τα... περίεργα! Η πρόσφατη επίσκεψη της Λάουρα Κοβέσι στη...

Διαβάστε την συνέχεια

Αυξανόμενη ταύτιση της Μαδρίτης με την Άγκυρα σε κρίσιμα περιφερειακά ζητήματα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i2.prth.gr/files/2020-03-12/pedro.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="541" data-original-width="963" height="112" src="https://i2.prth.gr/files/2020-03-12/pedro.jpg" width="735" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η ανάλυση της τρέχουσας ισπανικής εξωτερικής πολιτικής υπό τον Πέδρο Σάντσεθ αναδεικνύει μια ενδιαφέρουσα, αν και αμφιλεγόμενη, μετατόπιση των ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><br />Η σφοδρή σύγκρουση με το Ισραήλ και η επίκληση της ανθρωπιστικής κρίσης στη Γάζα δεν ερμηνεύονται από όλους τους αναλυτές ως μια αμιγώς ηθική στάση, αλλά ως μέρος ενός ευρύτερου γεωπολιτικού ανασχεδιασμού.<div><br />Η «νεο-οθωμανική» σύγκλιση και η Ανατολική Μεσόγειος<br /><br />Η κατηγορία περί υιοθέτησης μιας ατζέντας που προσομοιάζει σε νεο-οθωμανικές πρακτικές εδράζεται στην αυξανόμενη ταύτιση της Μαδρίτης με την Άγκυρα σε κρίσιμα περιφερειακά ζητήματα.<br /><br />Ο Άξονας Μαδρίτης-Άγκυρας: Η Ισπανία παραμένει από τους ελάχιστους Ευρωπαίους εταίρους που διατηρούν στενή αμυντική και στρατηγική συνεργασία με την Τουρκία (π.χ. μεταφορά τεχνογνωσίας για το ελικοπτεροφόρο Anadolu).<br /><br />Αυτή η προσέγγιση θεωρείται από ορισμένους ως προσπάθεια της Ισπανίας να λειτουργήσει ως «γέφυρα» που όμως συχνά υπονομεύει την κοινή ευρωπαϊκή γραμμή στην Ανατολική Μεσόγειο, ευνοώντας αναθεωρητικές δυνάμεις.<br /><br />Η Γάζα ως Διπλωματικό Εφαλτήριο: Η εργαλειοποίηση του Παλαιστινιακού επιτρέπει στη Μαδρίτη να διεισδύσει στον αραβομουσουλμανικό κόσμο, διεκδικώντας ηγετικό ρόλο στη «διπλωματία του ανθρωπισμού».<br /><br />Ωστόσο, η ταυτόχρονη ρήξη με το Ισραήλ και η αμφισβήτηση των δυτικών στρατηγικών επιλογών (όπως η στάση έναντι του Ιράν) την φέρνουν σε τροχιά σύγκρουσης με τον παραδοσιακό άξονα σταθερότητας στην περιοχή.</div><div><br />Εσωτερική πολιτική πίεση και σκάνδαλα<br /><br />Η ένταση στην εξωτερική πολιτική συχνά λειτουργεί ως «αντιπερισπασμός» από τα εσωτερικά μέτωπα που απειλούν την κυβέρνηση Σάντσεθ.<br /><br />Οι έρευνες για φερόμενη διαφθορά και αθέμιτη επιρροή που εμπλέκουν τη σύζυγο του πρωθυπουργού έχουν προκαλέσει πολιτικό σεισμό.<br /><br />Η υιοθέτηση μιας «επιθετικής» και ηθικά φορτισμένης εξωτερικής πολιτικής για τη Γάζα επιτρέπει στον Σάντσεθ να συσπειρώσει την αριστερή του βάση και να μετατοπίσει την ατζέντα από τις δικαστικές περιπέτειες της οικογένειάς του.<br /><br />Η εξάρτηση του Σάντσεθ από τα αυτονομιστικά κόμματα (Καταλονία, Χώρα των Βάσκων) και την άκρα αριστερά τον αναγκάζει σε μια συνεχή ρητορική πλειοδοσία σε ζητήματα «κοινωνικής δικαιοσύνης» και «αντιαποικιοκρατίας», προκειμένου να διατηρήσει την εύθραυστη κοινοβουλευτική πλειοψηφία.<br /><br />Η Ισπανία φαίνεται να διολισθαίνει από τον παραδοσιακό ρόλο μιας μετριοπαθούς ευρωπαϊκής δύναμης σε μια πιο απρόβλεπτη εξωτερική πολιτική.<br /><br />Η σύμπλευση με δυνάμεις που επιδιώκουν την ανατροπή του status quo στην Ανατολική Μεσόγειο, σε συνδυασμό με την εσωτερική πολιτική φθορά, δημιουργεί την εικόνα μιας χώρας που χρησιμοποιεί τον ανθρωπισμό ως προπέτασμα για την εξυπηρέτηση στενά κομματικών και γεωπολιτικών σκοπιμοτήτων, απομακρυνόμενη από τις πάγιες θέσεις των εταίρων της στη Μεσόγειο.</div><div><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αυξανόμενη ταύτιση της Μαδρίτης με την Άγκυρα σε κρίσιμα περιφερειακά ζητήματα.

Η ανάλυση της τρέχουσας ισπανικής εξωτερικής πολιτικής υπό τον Πέδρο Σάντσεθ αναδεικνύει μια ενδιαφέρουσα, αν και αμφιλεγόμενη, μετατόπιση τ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Σανδαλάκηδες» ακτιβιστές του Στολίσκου για τη Γάζα μεταφέρθηκαν στην Κρήτη μετά από ισραηλινή αναχαίτιση.

<img height="122" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/05/GAZA-FLOTILLA-630x384.jpg" width="739" /><br /><br />Περισσότεροι από 100 φιλοπαλαιστίνιοι «σανδαλάκηδες» ακτιβιστές που επέβαιναν σε καΐκια με συμβολική ανθρωπιστική βοήθεια για τη Γάζα μεταφέρθηκαν την Παρασκευή 01/05 στην Κρήτη, αφού οι ισραηλινές δυνάμεις κατέσχεσαν τα σκάφη τους σε διεθνή ύδατα κοντά στην Ελλάδα, σύμφωνα με δηλώσεις των διοργανωτών της αποστολής.<br /><br />Οι ακτιβιστές συμμετείχαν στον δεύτερο στολίσκο «Global Sumud», ο οποίος ξεκίνησε τους τελευταίους μήνες σε μια προσπάθεια να σπάσει τον ισραηλινό αποκλεισμό της Γάζας παραδίδοντας συμβολική ανθρωπιστική βοήθεια.<br /><br />Τα πλοία απέπλευσαν από το λιμάνι της Βαρκελώνης στην Ισπανία στις 12 Απριλίου.<br /><br />Την Παρασκευή 01/05, ένα σκάφος του ισραηλινού στρατού μετέφερε 168 μέλη των πληρωμάτων του στολίσκου σε ελληνικά σκάφη, τα οποία στη συνέχεια τους μετέφεραν στην ακτή, όπου τους περίμεναν λεωφορεία και ένα ασθενοφόρο, όπως ανέφεραν οι διοργανωτές και κατέγραψαν πλάνα του Reuters.<br /><br />Κατά τους διοργανωτές, δύο ακτιβιστές παραμένουν υπό την κράτηση των ισραηλινών Αρχών.<br /><br />Πηγή που ζήτησε να μην κατονομαστεί δήλωσε ότι, ενώ 22 σκάφη αναχαιτίστηκαν από το Ισραήλ, άλλα 47 εξακολουθούν να πλέουν στα ανοικτά της νότιας Κρήτης, με προγραμματισμό να αγκυροβολήσουν εκεί πριν συνεχίσουν την πορεία τους προς τη Γάζα.<br /><br />Κάθε πλοίο μεταφέρει περίπου έναν τόνο τροφίμων, ιατρικού και άλλου εξοπλισμού, πρόσθεσε η ίδια πηγή.<br /><br />Τα 22 σκάφη κατασχέθηκαν από το Ισραήλ αργά το βράδυ της Τετάρτης 29/04 σε διεθνή ύδατα στα ανοικτά της Πελοποννήσου, σε απόσταση εκατοντάδων μιλίων από τη Γάζα, σύμφωνα με τους διοργανωτές.<br /><br />Το ισραηλινό Υπουργείο Εξωτερικών χαρακτήρισε τους διοργανωτές της αποστολής «επαγγελματίες προβοκάτορες», ενώ τα Υπουργεία Εξωτερικών της Γερμανίας και της Ιταλίας εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση στην οποία αναφέρουν ότι παρακολουθούν τις εξελίξεις με «βαθιά ανησυχία».<br /><br />Σε δήλωσή του την Πέμπτη 30/04, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ απείλησε με «επιβολή κυρώσεων» εναντίον όσων υποστηρίζουν τον στολίσκο, τον οποίο παρουσίασε ως προσκείμενο στη Χαμάς.<br /><br />Από την πλευρά τους, οι φιλοπαλαιστίνιοι «σανδαλάκηδες» ακτιβιστές υποστηρίζουν ότι το Ισραήλ και οι ΗΠΑ εξισώνουν εσφαλμένα την προάσπιση των παλαιστινιακών δικαιωμάτων με την υποστήριξη προς τους τζιχαντιστές της Χαμάς.<br /><br />Τον περασμένο Οκτώβριο, ο ισραηλινός στρατός είχε ανακόψει προηγούμενο στολίσκο που είχε οργανωθεί από τον ίδιο φορέα, συλλαμβάνοντας τη Σουηδή ακτιβίστρια Γκρέτα Τούνμπεργκ και περισσότερους από 450 συμμετέχοντες.<br /><br />Η προσπάθεια εκείνη ακολούθησε και άλλες θαλάσσιες επιχειρήσεις για την προσέγγιση της αποκλεισμένης Γάζας.<br /><br />Το Ισραήλ, το οποίο ελέγχει κάθε πρόσβαση στη Λωρίδα της Γάζας, αρνείται ότι παρεμποδίζει την παροχή εφοδίων στους κατοίκους της.<br />Η Ισπανία καταδικάζει έντονα την αναχαίτιση του Στολίσκου για τη Γάζα από το Ισραήλ<br /><br />Η Ισπανία εξέδωσε την Πέμπτη 30/04 ανακοίνωση με την οποία «καταδικάζει σθεναρά» την κατάληψη από τις ισραηλινές δυνάμεις ενός στολίσκου υποτίθεται ανθρωπιστικής βοήθειας που κατευθυνόταν προς τη Γάζα, μεταφέροντας Ισπανούς υπηκόους, σε διεθνή ύδατα ανοικτά της Ελλάδας.<br /><br />Το Υπουργείο Εξωτερικών πρόσθεσε σε δήλωσή του ότι η Μαδρίτη κάλεσε τον επιτετραμμένο του Ισραήλ στην Ισπανία, προκειμένου να μεταφέρει τη διαμαρτυρία της για την κράτηση των σκαφών του στόλου «Global Sumud».<br /><br />Το ισπανικό διπλωματικό προσωπικό στο Ισραήλ βρίσκεται σε επαφή με τους οργανωτές της αποστολής, ενώ ο Υπουργός Εξωτερικών, Χοσέ Μανουέλ Αλμπάρες, συνομίλησε με τους ομολόγους του των οποίων οι πολίτες επιβαίνουν επίσης στα πλοία, σύμφωνα με την ανακοίνωση.<br /><br />Ο τελευταίος στολίσκος φιλοπαλαιστίνιων «σανδαλάκηδων» ακτιβιστών, που επιδιώκει να σπάσει τον ισραηλινό αποκλεισμό στη Γάζα, απέπλευσε τις τελευταίες εβδομάδες από τη Μασσαλία της Γαλλίας, τη Βαρκελώνη της Ισπανίας και τις Συρακούσες της Ιταλίας.<br /><br />Οι διοργανωτές ανακοίνωσαν νωρίς την Πέμπτη 30/04 ότι τα σκάφη τους είχαν περικυκλωθεί από ισραηλινά πολεμικά πλοία ενώ βρίσκονταν στα ανοικτά των ακτών της Κρήτης.<br /><br />Οι σχέσεις μεταξύ Ισραήλ και Ισπανίας έχουν επιδεινωθεί κατακόρυφα μετά το ξέσπασμα του πολέμου στη Γάζα, ο οποίος πυροδοτήθηκε από τις διασυνοριακές επιθέσεις της Χαμάς τον Οκτώβριο του 2023.<br /><br />Το Ισραήλ εξέφρασε την οργή του για την ανένδοτη κριτική του Πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ σχετικά με τους βομβαρδισμούς στα παλαιστινιακά εδάφη.<br /><br />Ο Σοσιαλιστής ηγέτης της Ισπανίας έχει επίσης αντιταχθεί στον αμερικανοϊσραηλινό πόλεμο με το Ιράν, προκαλώντας την έντονη αντίδραση του Ισραήλ.<br /><br />Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός, Μπενιαμίν Νετανιάχου, απαγόρευσε στη Μαδρίτη να συμμετάσχει στις εργασίες ενός κέντρου υπό την ηγεσία των ΗΠΑ για τη σταθεροποίηση της μεταπολεμικής Γάζας, κατηγορώντας την Ισπανία ότι διεξάγει διπλωματική εκστρατεία κατά του Ισραήλ.<br /><br />Και οι δύο χώρες έχουν προχωρήσει στην ανάκληση των πρεσβευτών τους.<br /><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

«Σανδαλάκηδες» ακτιβιστές του Στολίσκου για τη Γάζα μεταφέρθηκαν στην Κρήτη μετά από ισραηλινή αναχαίτιση.

Περισσότεροι από 100 φιλοπαλαιστίνιοι «σανδαλάκηδες» ακτιβιστές που επέβαιναν σε καΐκια με συμβολική ανθρωπιστική βοήθεια για τη Γάζα μεταφέ...

Διαβάστε την συνέχεια