Πολεμική διάταξη στην Μέση Ανατολή: Οι ΗΠΑ έστειλαν στο Ισραήλ, F-22 Raptor και γιγαντιαία Stratotanker.

<img height="125" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/02/HB7s_Q_WEAAPcZt-640x400-1.webp" width="776" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"> Εκατοντάδες Ιρανοί Μουτζαχεντίν σχεδίασαν επίθεση στην οικία του Χαμενεΐ</span></h3>Καθώς τα διπλωματικά παζάρια με την Τεχεράνη κορυφώνονται στη Γενεύη, οι ΗΠΑ συγκεντρώνουν αεροπορική ισχύ πρωτοφανούς κλίμακας στη Μέση Ανατολή. Η άφιξη των αμερικανικών F-22 στο αεροδρόμιο στο νότιο Ισραήλ είναι η πιο ηχηρή ένδειξη ότι η Ουάσιγκτον έχει περάσει από τη ρητορική στην έμπρακτη στρατιωτική ετοιμότητα.<br /><br />Σύμφωνα με τους times του Ισραήλ, δώδεκα μαχητικά πέμπτης γενιάς F-22 Raptor απογειώθηκαν από τη βάση της Royal Air Force στο Λέικενχιθ της Αγγλίας με κατεύθυνση στην Μέση Ανατολή. Τα αεροσκάφη, που επιχειρούσαν τις προηγούμενες ημέρες από το Royal Air Force Lakenheath, προσγειώθηκαν σε αεροπορική βάση της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας στο νότιο Ισραήλ.<br /><br />Το F-22, αποκλειστικά επιχειρησιακό μέσο της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας, θεωρείται το πλέον προηγμένο μαχητικό αεροπορικής υπεροχής παγκοσμίως: αόρατο στα ραντάρ, εξαιρετικά ευέλικτο, σχεδιασμένο για να κυριαρχεί σε αερομαχίες. Η επιχειρησιακή του ανάπτυξη σε ισραηλινή βάση, και όχι στο πλαίσιο κοινής άσκησης, είναι εξαιρετικά σπάνια και πολιτικά φορτισμένη. Σύμφωνα με αναλυτές ανοικτών πηγών, έντεκα από τα δώδεκα αεροσκάφη ολοκλήρωσαν τη μετάβαση, ενώ ένα επέστρεψε λόγω τεχνικού ζητήματος. Μαζί τους καταγράφηκε μετακίνηση δεκάδων ιπτάμενων τάνκερ ανεφοδιασμού και μεταγωγικών αεροσκαφών.<br /><br />Ιστορική συγκέντρωση αμερικανικών δυνάμεων<br />Η ανάπτυξη των F-22 εντάσσεται σε μια ευρύτερη, μαζική συγκέντρωση αμερικανικών αεροπορικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή. Τις τελευταίες ημέρες έχουν καταγραφεί μετακινήσεις F-35, F-15 και F-16, καθώς και εκατοντάδες πτήσεις μεταγωγικών και ανεφοδιαστικών.<br /><br />Αναλυτές εκτιμούν ότι πρόκειται για τη μεγαλύτερη συγκέντρωση αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος στην περιοχή από την εισβολή στο Ιράκ το 2003. Ο εν ενεργεία Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, έχει επανειλημμένα διαμηνύσει ότι αν οι διαπραγματεύσεις με το Ιράν αποτύχουν, «η στρατιωτική επιλογή είναι στο τραπέζι». Σε πρόσφατη δήλωσή του υποστήριξε ότι μια ενδεχόμενη στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν θα ήταν «κάτι που θα μπορούσε να κερδηθεί εύκολα», απορρίπτοντας αναφορές περί επιφυλάξεων από τον αρχηγό του Μικτού Επιτελείου.<br /><br />Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου τόνισε πως «η πρώτη επιλογή είναι πάντα η διπλωματία», αλλά προειδοποίησε ότι ο Πρόεδρος «είναι διατεθειμένος να χρησιμοποιήσει φονική ισχύ αν χρειαστεί».<br /><br />Διαπραγματεύσεις στη Γενεύη: Η τελευταία ευκαιρία;<div><br />Στη Γενεύη αναμένεται νέος γύρος συνομιλιών μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης. Ο Ιρανός Υπουργός Εξωτερικών, Abbas Araghchi, δηλώνει ότι «μια συμφωνία είναι εφικτή, αν δοθεί προτεραιότητα στη διπλωματία». Σύμφωνα με ισραηλινά μέσα, έχει λάβει έγκριση από τον Ανώτατο Ηγέτη Ali Khamenei για την κατάθεση αντιπρότασης.<br /><br />Το βασικό αγκάθι παραμένει ο εμπλουτισμός ουρανίου. Η Ουάσιγκτον απαιτεί πλήρη παύση, ενώ η Τεχεράνη επιμένει στο «δικαίωμά της για ειρηνική πυρηνική τεχνολογία». Παρότι το Ιράν διαβεβαιώνει ότι δεν επιδιώκει πυρηνικό όπλο, έχει εμπλουτίσει ουράνιο σε επίπεδα χωρίς πολιτική χρήση και έχει περιορίσει την πρόσβαση διεθνών επιθεωρητών. Η αμερικανική πλευρά φέρεται να αντιμετωπίζει τις συνομιλίες ως «τελευταία ευκαιρία» πριν από πιθανή στρατιωτική κλιμάκωση.<br /><br />Ιρανικές ασκήσεις και προειδοποιήσεις</div><div><br />Παράλληλα με τη διπλωματική ρητορική, οι Φρουροί της Επανάστασης πραγματοποίησαν εκτεταμένες ασκήσεις στις νότιες ακτές του Ιράν. Πλάνα που μεταδόθηκαν από ιρανικά μέσα έδειξαν χρήση drones, πυραύλων και αμφίβιων οχημάτων.<br /><br />Ο αναπληρωτής ΥΠΕΞ Ματζίντ Ταχτ-Ραβαντσί προειδοποίησε ότι «αν υπάρξει επίθεση, το Ιράν θα απαντήσει σύμφωνα με τα αμυντικά του σχέδια», χαρακτηρίζοντας μια αμερικανική επίθεση «πραγματικό στοίχημα υψηλού ρίσκου».<br /><br />Το Ισραήλ βλέπει το αναπόφευκτο</div><div><br />Στην Ιερουσαλήμ, η αίσθηση είναι διαφορετική. Σύμφωνα με το Channel 12, πολιτικοί και στρατιωτικοί αξιωματούχοι θεωρούν ένα αμερικανικό πλήγμα «αναπόφευκτο». Ο Νετανιάχου φέρεται να εργάζεται για τη δημιουργία ενός ευρύτερου περιφερειακού άξονα απέναντι στο Ιράν και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα.<br /><br />Σε επαφές με τον Αμερικανό ομόλογό του, ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του Ισραήλ παρουσίασε «εύρος στρατιωτικών επιλογών», προειδοποιώντας ότι μια αδύναμη συμφωνία θα λειτουργούσε ως «ασφαλιστήριο ζωής» για το ιρανικό καθεστώς.<br /><br />Ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος δήλωσε χαρακτηριστικά: «Θα είναι η έκπληξη της χρονιάς αν υπάρξει πραγματική διπλωματική λύση».<br /><br />Στο σταυροδρόμι πολέμου και διπλωματίας<br />Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αντιφατική αλλά ξεκάθαρη: δημόσιες δηλώσεις υπέρ της διπλωματίας, αλλά ταυτόχρονα πρωτοφανής στρατιωτική συγκέντρωση. Τα F-22 στο νότιο Ισραήλ δεν είναι απλώς αεροσκάφη· είναι πολιτικό μήνυμα.<br /><br />Η Γενεύη μπορεί να προσφέρει διέξοδο. Αν όμως οι συνομιλίες καταρρεύσουν, η περιοχή ίσως βρεθεί μπροστά σε μια νέα, επικίνδυνη φάση σύγκρουσης, με επιπτώσεις που θα ξεπεράσουν κατά πολύ τα σύνορα του Ιράν και του Ισραήλ.<br /><br />Και τότε, η κινητικότητα των τελευταίων ημερών θα αποδειχθεί πως δεν ήταν απλώς προειδοποίηση — αλλά προετοιμασία.<br /><br /> Εκατοντάδες Ιρανοί Μουτζαχεντίν σχεδίασαν επίθεση στην οικία του Χαμενεΐ <br /><br />Ίσως τελικά να μην χρειαστεί να επιτεθούν οι ΗΠΑ κατά του ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεί, αφού όπως όλα δείχνουν Ιρανοί αντικαθεστωτικοί θέλουν και αυτοί την εξόντωση του, εν μέσω εξέγερσης στην χώρα.<br /><br />Ιρανοί Μουτζαχεντίν, με 250 μαχητές, σχεδίαζαν να επιτεθούν στο σπίτι του Μοτζταμπά Χαμενεΐ στο συγκρότημα Μοταχάρι στην Τεχεράνη.<br /><br />Έπεσαν σε ενέδρα του ιρανικού καθεστώτος όμως και 100 μαχητές συνελήφθησαν ή σκοτώθηκαν, ενώ άλλοι 150 κατάφεραν να διαφύγουν μετά από σφοδρές μάχες. Περισσότερες πληροφορίες θα ακολουθήσουν σύντομα, αναφέρει κουρδική πηγή.<br /><br />Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, είναι ζωντανός. Αν και κατά καιρούς κυκλοφορούν φήμες για τον θάνατό του, δεν υπάρχει καμία επίσημη επιβεβαίωση για κάτι τέτοιο.<br /><br />Η οργάνωση Μουτζαχεντίν του Λαού του Ιράν κάνει ισχυρισμό για έκρηξη σε συγκρότημα κατοικιών, ενώ τονίζει ότι 100 μαχητές επιτέθηκαν στο συγκρότημα Μοταχάρι, οικία του Ανώτατου Ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ.<br /><br />Η Λαϊκή Οργάνωση Μουτζαχεντίν του Ιράν λέει ότι η επιχείρηση προκάλεσε βαριές απώλειες, αλλά δεν υπάρχει ανεξάρτητη επιβεβαίωση μέχρι στιγμής.<br /><br />Η MEK ισχυρίζεται ότι η επίθεση σε συγκρότημα που συνδέεται με τον Χαμενεΐ πυροδοτεί φήμες για θάνατο του ίδιου, αλλά δεν υπάρχει ανεξάρτητη επιβεβαίωση ακόμη από αξιωματούχους ή μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Σύμφωνα με την ομάδα, η επιχείρηση στόχευε τον ίδιο και την οικία του Χαμενεί μαζί με μέλη που συνδέονται με την ανώτατη ηγεσία της χώρας.<br /><br />Υποστηρικτές της αντιπολιτευόμενης ομάδας κυκλοφόρησαν λογαριασμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που περιέγραφαν μια τεταμένη κατάσταση γύρω από το συγκρότημα, συμπεριλαμβανομένων αναφορών για ασθενοφόρα, αυξημένη παρουσία ασφαλείας και φερόμενες κυβερνοεισβολές που μετέδιδαν για λίγο μηνύματα κατά του Χαμενεΐ.<br /><br />Ορισμένες αναρτήσεις έκαναν επίσης tag σε εξέχουσες προσωπικότητες των ΗΠΑ σε μια προφανή προσπάθεια να τραβήξουν τη διεθνή προσοχή.<br /><br />Παρά τους ισχυρισμούς αυτούς, τα ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης δεν έχουν αναφέρει καμία τέτοια επίθεση και οι παρατηρητές έχουν εκφράσει σκεπτικισμό, σημειώνοντας το ιστορικό της MEK να κάνει τολμηρούς ισχυρισμούς κατά τη διάρκεια περιόδων αναταραχής στο Ιράν.<br /><br />Το NewsX δεν μπόρεσε να επαληθεύσει ανεξάρτητα τον ισχυρισμό της MEK σχετικά με την φερόμενη επίθεση στην κατοικία του Χαμενεΐ.<br /><br />Ισχυρισμοί που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και υποδηλώνουν ότι ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν είναι νεκρός ή σοβαρά τραυματισμένος μετά το φερόμενο περιστατικό παραμένουν ανεπιβεβαίωτοι.<br /><br />Η MEK, επίσης γνωστή ως Οργάνωση Μουτζαχεντίν του Λαού, είναι μεταξύ των κύριων ιρανικών αντιπολιτευτικών παρατάξεων που λειτουργούν εκτός της Ισλαμικής Δημοκρατίας.<br /><br />Ιδρύθηκε στο Ιράν το 1965, και η ομάδα αρχικά έλαβε όπλα εναντίον της κυβερνώσας δυναστείας Παχλεβί, πραγματοποιώντας βομβιστικές επιθέσεις εναντίον της κυβέρνησης του Σάχη και αμερικανικών στόχων τη δεκαετία του 1970.<br /><br />Υποστήριξε επίσης τον Αγιατολάχ Ρουχολάχ Χομεϊνί κατά την Ισλαμική Επανάσταση του 1978-1979.<br /><br />Ωστόσο, λίγο μετά την επανάσταση, η οργάνωση διαφώνησε με τη νέα ηγεσία στην Τεχεράνη και στη συνέχεια απαγορεύτηκε. Στη συνέχεια, η ομάδα έφυγε στην εξορία, από όπου συνέχισε τις αντιπολιτευτικές της δραστηριότητες κατά της ιρανικής κυβέρνησης.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι επιλογή των ΗΠΑ είναι σαφώς η δολοφονία του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ανώτατου ηγέτη του Ιράν.<br /><br />Νωρίτερα, δημοσιεύματα των αμερικανικών μέσων ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είχε λάβει από το Πεντάγωνο πιθανές στρατιωτικές επιλογές σχετικά με το Ιράν.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ένα σενάριο περιελάμβανε ένα σχέδιο δολοφονίας του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ και του γιου του, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, ακόμη και όταν οι διπλωματικοί δίαυλοι παραμένουν ανοιχτοί σχετικά με μια πιθανή πυρηνική συμφωνία.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πολεμική διάταξη στην Μέση Ανατολή: Οι ΗΠΑ έστειλαν στο Ισραήλ, F-22 Raptor και γιγαντιαία Stratotanker.

 Εκατοντάδες Ιρανοί Μουτζαχεντίν σχεδίασαν επίθεση στην οικία του Χαμενεΐ Καθώς τα διπλωματικά παζάρια με την Τεχεράνη κορυφώνονται στη Γενε...

Διαβάστε την συνέχεια

Χαμός στην Τουρκία: ”Η Ελλάδα κυβερνάται σωστά, η Άγκυρα κάνει τεράστια λάθη.

<img height="133" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/02/suda.webp" width="754" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Αθήνα έκανε σημαντικές βάσεις σε Κρήτη & Αλεξανδρούπολη-Η Τουρκία έγινε σκουπιδότοπος”</span></h3>Η Ελλάδα κυβερνάται σωστά, η Τουρκία κάνει τεράστια λάθη», αναφέρουν Τούρκοι αναλυτές – προσθέτοντας ότι «η βάση της Σούδας και όλη η Ελλάδα έγιναν σημαντικές βάσεις των ΗΠΑ, ενώ εμείς πήγαμε να πάρουμε S-400 από τη Ρωσία».<br /><br />«Οι Έλληνες συμπεριφέρθηκαν έξυπνα και έκαναν σημαντικές βάσεις την Κρήτη και την Αλεξανδρούπολη. Η Τουρκία έγινε σκουπιδότοπος», αναφέρουν ακόμη οι ίδιοι αναλυτές.<br /><br />Ειδικότερα, ο Γιλμάζ Οζντίλ, διευθυντής της τουρκικής εφημερίδας Sozcu, δήλωσε: «Δείτε εδώ είναι η Τουρκία, εδώ η Κρήτη κι εδώ η βάση της Σούδας. Αυτή τη στιγμή το αεροπλανοφόρο Gerald Ford βρίσκεται εκεί. Είναι το πιο σύγχρονο, το πιο ισχυρό πυρηνικό αεροπλανοφόρο του κόσμου και τώρα είναι στη Σούδα. Εγώ είμαι παιδί οικογένειας που κατάγεται από την Κρήτη.<br /><br />Η γιαγιά μου ήρθε από την Κρήτη. Η βάση της Σούδας είναι η πιο σημαντική και η μεγαλύτερη ναυτική βάση του ΝΑΤΟ στην Αν.Μεσόγειο. Σε ποια χώρα βρίσκεται η Σούδα, στην Ελλάδα. Είναι η μοναδική βάση η οποία μπορεί να φιλοξενήσει τα αεροπλανοφόρα στην Αν. Μεσόγειο».<br /><br />Ο ίδιος σημειώνει ακόμη: «Η Κρήτη θα είναι από τα πιο κρίσιμα σημεία για το χτύπημα στο Ιράν. Για εμάς έχει σημασία το εξής. Το 2019, η Τουρκία πήγε και υπέγραψε μια συμφωνία αγοράς των S-400 από τη Ρωσία, ένα λάθος που δεν θα είχαν κάνει οι παππούδες σε ένα καφενείο.<br />- Advertisement -<br /><br />Εμείς μόλις συμφωνήσαμε για τους S-400 με τη Ρωσία, ένα μήνα μετά οι ΗΠΑ υπέγραψαν συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας με την Ελλάδα που περιλάμβανε και τον εκσυγχρονισμό της Σούδας. Αν σήμερα η Σούδα είναι η πιο σύγχρονη βάση των ΗΠΑ στην Αν. Μεσόγειο αυτό το οφείλει στα λάθη της τουρκικής κυβέρνησης.<br /><br />Η Τουρκία κυβερνάται με άσχημο τρόπο, η Ελλάδα κυβερνάται πολύ καλά και το τίμημα το πληρώνει ο τουρκικός λαός». Μιλώντας για τις βάσεις στη Σούδα και την Αλεξανδρούπολη, σημείωσε ότι «έγιναν οι πιο σημαντικές βάσεις των ΗΠΑ στην Αν. Μεσόγειο, ενώ η Τουρκία έγινε ο σκουπιδότοπος της περιοχής. Αυτό το κάναμε με τα δικά μας χέρια».<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χαμός στην Τουρκία: ”Η Ελλάδα κυβερνάται σωστά, η Άγκυρα κάνει τεράστια λάθη.

Η Αθήνα έκανε σημαντικές βάσεις σε Κρήτη & Αλεξανδρούπολη-Η Τουρκία έγινε σκουπιδότοπος” Η Ελλάδα κυβερνάται σωστά, η Τουρκία κάνει τερά...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποκάλυψη: Το ιρανικό πυραυλικό οπλοστάσιο έχει «λοκάρει» ελληνικά εδάφη. Τι υπάρχει στο οπλοστάσιο του Ayatollah.

<img height="109" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/b273b7209d576c8e8f34ac421147a036_XL.jpg?v=3" width="746" /><br /><br /><div>Οι Φρουροί της Επανάστασης, στη μάχη με τους Ισραηλινούς, απέδειξαν ότι μπορούν σε αρκετές περιπτώσεις να διαπεράσουν την αντιπυραυλική ασπίδα του εβραϊκού κράτους – πόσο μάλλον την ελληνική<br /><br />Η αυξανόμενη ένταση στη Μέση Ανατολή και οι διαρκείς γεωπολιτικές ανακατατάξεις επαναφέρουν στο προσκήνιο ένα κρίσιμο ερώτημα: πόσο εκτεθειμένη είναι η Ελλάδα απέναντι στις πυραυλικές δυνατότητες του Ιράν;<br />Σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών, τμήματα της νοτιοανατολικής Ευρώπης θα μπορούσαν να βρεθούν εντός εμβέλειας προηγμένων ιρανικών βαλλιστικών συστημάτων, γεγονός που μεταβάλλει τα δεδομένα ασφάλειας στην περιοχή.<br />Την ίδια ώρα, η παρουσία αμερικανικών δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο –με αιχμή το αεροπλανοφόρο των ΗΠΑ που επιχειρεί από τη Σούδα την καθιστά κρίσιμο κόμβο σε ένα ευρύτερο πλέγμα αποτροπής και πιθανών στοχοποιήσεων.<br />Σε αυτό το περιβάλλον, το ιρανικό πυραυλικό οπλοστάσιο και οι επιχειρησιακές επιλογές της Τεχεράνης αποκτούν ιδιαίτερη σημασία.<br />Τι πραγματικά διαθέτει στο οπλοστάσιό του το καθεστώς του Ayatollah;<br />Ποια είναι τα βεληνεκή, οι δυνατότητες και οι στρατηγικοί στόχοι;<br />Και πόσο ρεαλιστικό είναι το ενδεχόμενο ελληνικά εδάφη να βρίσκονται στο «ραντάρ» της Τεχεράνης; Το ρεπορτάζ που ακολουθεί φωτίζει τα δεδομένα και τις ισορροπίες πίσω από μια αποκάλυψη με σοβαρές προεκτάσεις για την εθνική ασφάλεια.<br /><br />Αξιόλογο οπλοστάσιο <br /><br />Το Ιράν έχει αναπτύξει με τα χρόνια ένα αξιόλογο οπλοστάσιο για να μπορεί να πλήττει εχθρούς από απόσταση.<br />Άμεση συνέπεια του πολέμου με το Ιράκ του Saddam Hussein τη δεκαετία του ’80.<br />Από τότε οι μηχανικοί του, με τη βοήθεια της Κίνας, της Ρωσίας και της Βόρειας Κορέας, τελειοποίησαν συστήματα που στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν στη σύγκρουση με το Ισραήλ, αλλά και για να στοχοποιήσουν τόσο τους Κούρδους όσο και τους Μπαλούχους στο Πακιστάν.<br />Επιπλέον, παρέχοντας ορισμένους πυραύλους και drones σε φιλικές πολιτοφυλακές (όπως οι Houthis στην Υεμένη), δοκίμασαν τα μέσα σε πραγματικές συνθήκες μάχης.<br />Ένα στοιχείο που τους επέτρεψε να αναβαθμίσουν και να τροποποιήσουν τα συστήματά τους.<br />Για την Τεχεράνη αυτά τα μέσα είναι απαραίτητα, καθώς αποτελούν την καλύτερη άμυνα, επιτρέπουν απάντηση σε ενδεχόμενες επιθέσεις και κρατούν υπό απειλή αμερικανικές βάσεις και στόχους στην περιοχή.</div><div><br />Η πρώτη κατηγορία πυραύλων περιλαμβάνει εκείνους μικρού/μεσαίου βεληνεκούς: από τα 300 χιλιόμετρα του Shahab 1 έως τα 1.000 του Dezful.<br />Σε ανώτερο επίπεδο υπάρχουν «όπλα» με τα οποία οι Φρουροί της Επανάστασης μπορούν να πλήξουν στόχους σε εύρος από 1.300 χιλιόμετρα (Shahab 3) έως περίπου 2.000 (Khorramshahr_.<br />Είναι πιθανό ότι ο Donald Trump, όταν μίλησε στο Κογκρέσο για όπλα που απειλούν την Ευρώπη, να αναφερόταν ακριβώς σε αυτό το μοντέλο.<br />Σύμφωνα με ειδικούς, μπορεί να φτάσει σε νοτιοανατολικά ευρωπαϊκά εδάφη (για παράδειγμα στην Ελλάδα) αν εκτοξευθεί από τις δυτικές περιοχές του Ιράν.<br />Η διάταξη συμπληρώνεται από πυραύλους cruise, συμπεριλαμβανομένου του Soumar (2.000 χιλιόμετρα), καθώς και από μια ευρεία σειρά drones-καμικάζι, που έχουν χρησιμοποιηθεί επανειλημμένα.<br /><br />Προστατευμένα καταφύγια<br /><br />Οι Φρουροί της Επανάστασης έχουν δημιουργήσει μια σειρά από καλά προστατευμένα καταφύγια και υπόγεια συγκροτήματα στα δυτικά και στο κεντρικό τμήμα της χώρας, ενώ έχουν «διασπείρει» τους πυραύλους, ώστε να εξασφαλίσουν την «επιβίωση» σε περίπτωση εχθρικών επιδρομών.<br />Είναι τουλάχιστον πέντε οι (γνωστές) τοποθεσίες που έχουν διαμορφωθεί μέσα σε βουνά και φιλοξενούν πυραυλικά συστήματα.<br />Κατά τη σύγκρουση του Ιουνίου, με τους Ισραηλινούς και τους Αμερικανούς, πολλές εγκαταστάσεις υπέστησαν ζημιές.<br />Οι βομβαρδισμοί έθεσαν εκτός λειτουργίας πολυάριθμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις, έπληξαν κέντρα παραγωγής κινητήρων και στερεών καυσίμων και κατέστρεψαν σταθερές και κινητές «ράμπες» εκτόξευσης.</div><div><br />Τους επόμενους μήνες οι Ιρανοί εργάστηκαν για να αναπληρώσουν τις απώλειες.<br />Η Τεχεράνη φέρεται να αγόρασε νέο υλικό από το Πεκίνο (και πάλι για την τελειοποίηση των καυσίμων) και να βρίσκεται κοντά σε συμφωνία για αντιαεροπορικούς/αντιπλοϊκούς πυραύλους CM 302, με τους οποίους θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τον αμερικανικό στόλο.<br />Μη επίσημες εκτιμήσεις θεωρούν ότι οι Φρουροί της Επανάστασης διαθέτουν τουλάχιστον 2.000 πυραύλους, ενώ για τους εκτοξευτές γίνεται λόγος για 200–260, εφόσον έχουν καταφέρει να προμηθευτούν τα απαραίτητα εξαρτήματα.</div><div><br />Και σε αυτό το πεδίο, όμως, η Ισλαμική Δημοκρατία έχει βαθιά εμπειρία στο πώς να παρακάμπτει εμπάργκο, ελέγχους και διεθνή εμπόδια, χρησιμοποιώντας διαύλους σε τρίτες χώρες.<br />Οι Φρουροί της Επανάστασης, στη μάχη με τους Ισραηλινούς, απέδειξαν ότι μπορούν σε αρκετές περιπτώσεις να διαπεράσουν την αντιπυραυλική ασπίδα του εβραϊκού κράτους, θεωρητικά μία από τις πιο εξελιγμένες στον κόσμο και ενσωματωμένη με το αμερικανικό δίκτυο έγκαιρης προειδοποίησης.<br />Κατά ορισμένους παρατηρητές, οι «κεφαλές» έχουν σχετική ακρίβεια, όμως αυτό δεν μειώνει τη «στρατηγική» τους αξία.<br />Στις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις η Ουάσιγκτον, λαμβάνοντας υπόψη και τις ανησυχίες του Τελ Αβίβ, έχει ζητήσει από την Τεχεράνη μείωση του επιχειρησιακού βεληνεκούς των πυραύλων και περιορισμό του οπλοστασίου.<br />Όροι που απορρίπτονται πάντοτε σε επίσημο επίπεδο από τους αγιατολάχ.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αποκάλυψη: Το ιρανικό πυραυλικό οπλοστάσιο έχει «λοκάρει» ελληνικά εδάφη. Τι υπάρχει στο οπλοστάσιο του Ayatollah.

Οι Φρουροί της Επανάστασης, στη μάχη με τους Ισραηλινούς, απέδειξαν ότι μπορούν σε αρκετές περιπτώσεις να διαπεράσουν την αντιπυραυλική ασπί...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν για τον «διεθνή ρόλο» της Τουρκίας και τη Θράκη. Τι είπε για τη συνάντηση του με τον Κ.Μητσοτάκη.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.lifo.gr/sites/default/files/styles/max_1920x1920/public/articles/2025-09-22/Mitsotakis%20Erdogan.jpg?itok=T__zvK6V" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="800" data-original-width="1200" height="133" src="https://www.lifo.gr/sites/default/files/styles/max_1920x1920/public/articles/2025-09-22/Mitsotakis%20Erdogan.jpg?itok=T__zvK6V" width="669" /></a></div><div><br /></div>Μήνυμα διεθνούς ρόλου, αποτροπής συγκρούσεων και διεύρυνσης του διπλωματικού της αποτυπώματος έστειλε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μετά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου. Ο Τούρκος πρόεδρος αναφέρθηκε παράλληλα στη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη,θέτοντας ξανά θέμα για τη Θράκη.<br /><br />Ο διεθνής ρόλος της Τουρκίας<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος υπογράμμισε τη διεθνή επιρροή της χώρας και την προσπάθεια αποτροπής κλιμάκωσης κρίσεων. «Αυτή τη στιγμή, ο άνεμος της Τουρκίας φυσάει σε όλο τον κόσμο. Όλοι αναρωτιούνται τι σκέφτεται η Τουρκία, τι κάνει, ποια είναι η στάση της απέναντι στις νέες εξελίξεις και ποια μέτρα θα λάβει. Προσπαθούμε να αποτρέψουμε τις εντάσεις από το να εξελιχθούν σε θερμές συγκρούσεις», τόνισε.<br /><br />Ο Ταγίπ Ερντογάν υπογράμμισε τη γεωπολιτική σημασία της Τουρκίας ως κόμβου τριών ηπείρων, αναφέροντας ότι «είμαστε μια χώρα που βρίσκεται στο σημείο συνάντησης τριών ηπείρων, της Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής. Προσπαθούμε να αξιοποιήσουμε αποτελεσματικά τα πλεονεκτήματα που προσφέρει στη χώρα μας αυτή η στρατηγική γεωγραφική θέση».<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος επανέλαβε τη συμβολή των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Όπως είπε: «Η άσκηση Steadfast, μία από τις μεγαλύτερες και πιο ολοκληρωμένες ασκήσεις του ΝΑΤΟ, που ξεκίνησε στις 20 Φεβρουαρίου, έδειξε για άλλη μια φορά σε όλο τον κόσμο το επίπεδο που έχουν φτάσει οι ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας».<br /><br />Παράλληλα, έθεσε ως στόχο την ενίσχυση των διεθνών σχέσεων, με γνώμονα τον σεβασμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων των γειτονικών χωρών.<br /><br />«Σήμερα, που ο κόσμος βιώνει έντονες αναταράξεις, ο μοναδικός στόχος της Τουρκίας είναι να αυξήσει τον αριθμό των φίλων της και να αποκτήσει νέους φίλους. Δεν επιδιώκουμε να δημιουργούμε έχθρες από τις διαφωνίες. Δεν έχουμε σκοπό να μεγαλοποιούμε τις διαφορές και να επιδεινώνουμε τα προβλήματα. Σεβόμαστε τα κυριαρχικά δικαιώματα των χωρών και αναμένουμε από όλους να σέβονται τα δικαιώματα και τις νόμιμες αξιώσεις μας».<br /><br />Αναφορά στη συνάντηση με Κυρ. Μητσοτάκη<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έκανε ειδική μνεία στη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και στις διμερείς σχέσεις.<br />«Τις τελευταίες εβδομάδες φιλοξενήσαμε πολλούς σημαντικούς προσκεκλημένους στη χώρα μας. Στις 11 Φεβρουαρίου υποδεχθήκαμε τον πρωθυπουργό της Ελλάδας κ. Μητσοτάκη στο μέγαρο μας. Στις συνομιλίες μας, είχαμε την ευκαιρία να αξιολογήσουμε τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, καθώς και τις θέσεις μας σχετικά με το Αιγαίο και τη Μεσόγειο. Με τα πρωτόκολλα που υπογράψαμε, ενισχύσαμε τη συμβατική βάση των σχέσεών μας», ανέφερε, προσθέτοντας ότι μοιράστηκε με τον Κυριάκο Μητσοτάκη «τις προσδοκίες μας όσον αφορά την πλήρη αξιοποίηση των εκπαιδευτικών και θρησκευτικών δικαιωμάτων της τουρκικής μειονότητας (όπως την αποκάλεσε) της Δυτικής Θράκης».<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ερντογάν για τον «διεθνή ρόλο» της Τουρκίας και τη Θράκη. Τι είπε για τη συνάντηση του με τον Κ.Μητσοτάκη.

Μήνυμα διεθνούς ρόλου, αποτροπής συγκρούσεων και διεύρυνσης του διπλωματικού της αποτυπώματος έστειλε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μετά τη συνεδρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τούρκος αναλυτής: Ας μοιραστούμε έσοδα, όχι σύνορα σε Αιγαίο και Αν. Μεσόγειο

<img height="105" src="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1334628/greece_turkey_flags_aegean_758x4001_1_696x367_1.jpg" width="763" /><br /><br /><div><b>Μαρία Ζαχαράκη</b><br />Την ανάγκη εγκατάλειψης της αντιπαράθεσης για τα θαλάσσια σύνορα και στροφής σε ένα μοντέλο κοινής εκμετάλλευσης των ενεργειακών πόρων σε Αιγαίο και ανατολική Μεσόγειο υποστηρίζει ο Τούρκος αναλυτής, Αϊντίν Σεζέρ, προτείνοντας τη δημιουργία κοινοπραξιών ως ρεαλιστική διέξοδο από το αδιέξοδο των τελευταίων δεκαετιών.<br /><br />«Το κεφάλαιο είναι δειλό»<br /><br />Ο Αϊντίν Σεζέρ εκτιμά ότι η τουρκική εξωτερική πολιτική στο ζήτημα των θαλάσσιων δικαιοδοσιών έχει εγκλωβιστεί σε έναν φαύλο κύκλο αντιπαραθέσεων χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα στην εκμετάλλευση υδρογονανθράκων.<br /><br />Όπως σημειώνει, «σχεδιάζουμε χάρτες, η άλλη πλευρά σχεδιάζει χάρτες. Ναυτικά περιπολούν το Αιγαίο και τη Μεσόγειο, αλλά στο τέλος, ούτε φυσικό αέριο ούτε πετρέλαιο εξορύσσεται. Γιατί; Επειδή ξεχνάμε τον χρυσό κανόνα της ενεργειακής γεωπολιτικής: Το κεφάλαιο είναι δειλό. Κανένας διεθνής ενεργειακός γίγαντας δεν θα έφερνε και δεν θα ανέπτυσσε μια πλατφόρμα δισεκατομμυρίων δολαρίων σε μια θάλασσα με αμφισβητούμενο νομικό καθεστώς και κίνδυνο πολέμου».<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, θέτει ως κεντρικό ερώτημα: «Λοιπόν, ποια είναι η λύση;».<br /><br />Ανατολική Μεσόγειος: «Είμαστε μόνοι μας»<br /><br />Αναφερόμενος στις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, ο Τούρκος αναλυτής υποστηρίζει ότι η Άγκυρα έχει μείνει εκτός περιφερειακών σχηματισμών.<br /><br />Όπως σημειώνει, «η Τουρκία λέει ‘είμαι εδώ’ με ανακοινώσεις NAVTEX και ερευνητικά σκάφη, αλλά ποιο είναι το αποτέλεσμα; Είμαστε μόνοι μας».<br /><br />Κατά τον ίδιο, η δημιουργία Κοινών Ζωνών Ανάπτυξης (JDZs) αποτελεί αναγκαία προσαρμογή της πρότασης του 1974 στα σημερινά δεδομένα.<br /><br />«Εκτός αν δημιουργήσουμε Κοινές Ζώνες Ανάπτυξης (JDZs), αφήνοντας στην άκρη τη διαμάχη ‘είναι δική σας ή δική μου’ και λέγοντας ότι ‘από τις κάθε 100 λίρες που προέρχονται από εδώ, οι 50 είναι δικές σας και οι 50 είναι δικές μου’».<br /><br />«Η ειρήνη είναι βιώσιμη μόνο εάν έχει οικονομικό ισοδύναμο»<br /><br />Ο Σεζέρ επισημαίνει ότι η αβεβαιότητα αποτελεί τον μεγαλύτερο αποτρεπτικό παράγοντα για επενδύσεις και θεωρεί ότι η μεταφορά των αμφισβητούμενων περιοχών σε μια «Κοινή Εταιρεία» χωρίς παραίτηση από αξιώσεις κυριαρχίας θα μπορούσε να αποτελέσει διέξοδο.<br /><br />Όπως τονίζει, «Η ειρήνη είναι βιώσιμη μόνο εάν έχει ένα οικονομικό ισοδύναμο».<br /><br />Πρόταση για «γιγαντιαία Κοινή Εταιρεία Ανάπτυξης» με συμμετοχή ΕΕ<br /><br />Σε μια πιο ριζοσπαστική κατεύθυνση, προτείνει τη δημιουργία μιας ευρείας «Κοινής Εταιρείας Ανάπτυξης» που θα περιλαμβάνει Τουρκία, Ελλάδα και Κύπρο, ενδεχομένως υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.<br /><br />Κατά τον ίδιο, σε ένα περιβάλλον τελωνειακής ένωσης και οικονομικής αλληλεξάρτησης, η διαμάχη για το «δικό σου και δικό μου» συνιστά «ξεπερασμένο εθνικισμό του 20ού αιώνα».<br /><br />Υποστηρίζει επίσης ότι μια τέτοια ενεργειακή σύμπραξη θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο επίλυσης του Κυπριακού και να επιταχύνει την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας.<br /><br />«Διπλωματία, όχι ρητορική» – Το δίλημμα της Άγκυρας<br /><br />Ο Αϊντίν Σεζέρ θέτει, τέλος, το στρατηγικό δίλημμα για την Τουρκία, αναφέροντας: «Η Τουρκία αντιμετωπίζει δύο δρόμους: Είτε θα συνεχίσουμε να εκμεταλλευόμαστε την εγχώρια κοινή γνώμη κουνώντας χάρτες της Γαλάζιας Πατρίδας, οδηγώντας σε απομόνωση και φτώχεια στο εξωτερικό, είτε θα θυμηθούμε το όραμα του Ετζεβίτ το 1974 και του Οζάλ το 1988 και θα στραφούμε σε μια στρατηγική «Ανάπτυξης μέσω της Κοινής Χρήσης».<br /><br />Καταλήγοντας, σημειώνει: «Ας μην ξεχνάμε ότι το πιο ακριβό αέριο είναι το αέριο που δεν μπορεί να εξαχθεί. Και το μεγαλύτερο όριο είναι το όριο στο μυαλό μας».</div><div><br /><a href="https://www.sigmalive.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τούρκος αναλυτής: Ας μοιραστούμε έσοδα, όχι σύνορα σε Αιγαίο και Αν. Μεσόγειο

Μαρία Ζαχαράκη Την ανάγκη εγκατάλειψης της αντιπαράθεσης για τα θαλάσσια σύνορα και στροφής σε ένα μοντέλο κοινής εκμετάλλευσης των ενεργεια...

Διαβάστε την συνέχεια

Είναι η Τουρκία ο στόχος της Εξαγωνικής Συμμαχίας; (τουρκική ανάλυση).

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%82%CE%B5%CE%BB%CF%8423-45%CF%81321.jpg?ssl=1"><img height="167" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%82%CE%B5%CE%BB%CF%8423-45%CF%81321.jpg?resize=640%2C534&ssl=1" width="747" /></a><br /><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου έκανε μια πολύ ενδιαφέρουσα δήλωση πριν από την επίσκεψη του Ινδού πρωθυπουργού Μόντι σήμερα:<br /><br />«Θα δημιουργήσουμε ένα «εξαγωνικό σύστημα συμμαχιών» γύρω ή εντός της Μέσης Ανατολής».<br /><br />Ο Νετανιάχου ισχυρίστηκε ότι αυτή η συμμαχία θα περιλάμβανε το Ισραήλ , την Ινδία , την Ελλάδα, την Κύπρο και ανώνυμες αραβικές, αφρικανικές και ασιατικές χώρες.<br /><br />Λοιπόν, εναντίον ποίου θα σχηματιστεί αυτή η συμμαχία;<br /><br />Ο Νετανιάχου λέει: «Ο στόχος εδώ είναι να οικοδομήσουμε ένα ενιαίο μέτωπο ομοϊδεατών εθνών ενάντια τόσο στον ριζοσπαστικό σιιτικό άξονα , στον οποίο έχουμε καταφέρει πολύ σκληρά πλήγματα, όσο και στον νεοαναδυόμενο ριζοσπαστικό σουνιτικό άξονα ».<br /><br />Ειλικρινά, όταν κάποιος εξετάζει τις συμμαχικές χώρες (τόσο τις καταχωρημένες όσο και τις μη καταχωρημένες), ο επιδιωκόμενος στόχος δεν ευθυγραμμίζεται απόλυτα με τη γεωγραφία που καλύπτεται από τη συμμαχία.<br /><br />Ποιο είναι λοιπόν το θέμα;<br /><br />Είναι σαφές ότι ο Νετανιάχου σκοπεύει να οδηγήσει σε διαφορετικό επίπεδο τη γεωπολιτική του αντιπαλότητα με την Τουρκία, την οποία θεωρεί ως το μεγαλύτερο εμπόδιο στις περιφερειακές του φιλοδοξίες.<br /><br />Είμαστε μάρτυρες της έναρξης ενός νέου πολιτικού σκακιού που εκτείνεται από την Ελλάδα μέχρι την Ινδία και από την Κεντρική Ασία μέχρι τον Κόλπο του Άντεν .<br /><br />Ας ρίξουμε μια ματιά στις τελευταίες εξελίξεις για να γίνει πιο κατανοητό αυτό.<br /><br />Άξονας Ινδίας – Ελλάδας<br /><br />Πριν από λίγες εβδομάδες, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ινδία υπέγραψαν μια συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών που θα μπορούσε να μεταβάλει τις παγκόσμιες ισορροπίες. Αυτή η συμφωνία αποτέλεσε ένα σημαντικό σημείο καμπής στους εμπορικούς πολέμους που επηρεάζουν τους πάντες αυτές τις μέρες.<br /><br />Την περασμένη εβδομάδα, ο Έλληνας πρωθυπουργός Μητσοτάκης βρέθηκε στην Ινδία. Ανακοίνωσε ότι, σύμφωνα με τη νέα συμφωνία, η Ελλάδα θα ανοίξει δύο εμπορικά προξενεία στην Ινδία.<br /><br />Η φιλοδοξία της Ινδίας να μετατραπεί από περιφερειακή δύναμη σε παγκόσμια την έχει φέρει κοντά με την Ελλάδα και το Ισραήλ στην περιοχή. <br /><br />Ο Μόντι εγκατέλειψε την πολιτική της χώρας του απέναντι στην Παλαιστίνη της εποχής του Ψυχρού Πολέμου και καθιέρωσε στενή συνεργασία με τον Νετανιάχου.<br /><br />Θα μιλήσει επίσης σήμερα στην ισραηλινή Κνεσέτ. Η άμυνα, η τεχνολογία και η οικονομική ολοκλήρωση είναι οι πυλώνες αυτής της σχέσης.<br /><br /> Ωστόσο, ο Μόντι αντιμετωπίζει τόσο υποστήριξη όσο και αντίθεση εντός της χώρας του. <br /><br />Η γραμμή της Ανατολικής Μεσογείου <br /><br />Είναι σαφές ότι οι πρόσφατες εξελίξεις του Ισραήλ στις σχέσεις με την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία στοχεύουν στην Τουρκία.<br /><br />Οι τρεις ηγέτες συναντήθηκαν στην Ιερουσαλήμ τον Δεκέμβριο και έστειλαν μήνυμα ενότητας μεταξύ τους.<br />Στον πυρήνα του, το ζήτημα είναι η διαμάχη για τη θαλάσσια δικαιοδοσία στη Μεσόγειο, που απορρέει από την προσέγγιση της Τουρκίας με τη Λιβύη και την Αίγυπτο , αλλά το ζήτημα δεν περιορίζεται σε αυτό.<br /><br />Η κοινή διακήρυξη αφορά όλα τα έργα ενέργειας και συνδεσιμότητας στην περιοχή στο πλαίσιο του Οικονομικού Διαδρόμου Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης (IMEC) .<br /><br />Η Ελλάδα βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο Ισραήλ για στρατιωτικό εξοπλισμό, πληροφορίες και εκπαίδευση.<br /><br />Πριν από δύο μήνες, η ελληνική Βουλή ενέκρινε την αγορά 36 πυραυλικών συστημάτων PULS από το Ισραήλ αξίας 650 εκατομμυρίων ευρώ. Στόχος τους είναι να φτάσουν σε ένα σημείο όπου θα μπορούν να ανταγωνιστούν την Τουρκία δαπανώντας 28 δισεκατομμύρια ευρώ σε στρατιωτικές δαπάνες εντός 10 ετών.<br /><br />Το Ισραήλ σχεδιάζει επίσης να δημιουργήσει ένα Κέντρο Αριστείας Κυβερνοασφάλειας στη Ναυτιλία (MCCE) στην Κυπριακή Δημοκρατία φέτος.<br /><br />Εν τω μεταξύ, παρέχει εκπαίδευση σε Έλληνες πιλότους στη στρατιωτική του βάση στην Καλαμάτα.<br /><br />Η κυβέρνηση Νετανιάχου στοχεύει τόσο στην αύξηση των εξοπλισμών της στη Μεσόγειο όσο και στην προσέλκυση της Ινδίας στην περιοχή για ενεργειακούς διαδρόμους.<br /><br />Το Αφρικανικό Αίνιγμα<br /><br />Ο Νετανιάχου δεν το κατονόμασε, είναι σαφές ότι η Σομαλιλάνδη αποτελεί το αφρικανικό σκέλος της «Εξαγωνικής Συμμαχίας» .<br /><br />Το Ισραήλ έγινε πρόσφατα η πρώτη χώρα που αναγνώρισε τη Σομαλιλάνδη , μια αμφισβητούμενη περιοχή της Σομαλίας, ως κράτος.<br /><br /> Αυτό το έθεσε σε αντίθεση με την Τουρκία, η οποία διατηρεί εδώ και καιρό στενή εμπορική και στρατιωτική συνεργασία με τη Σομαλία, στο Κέρας της Αφρικής .<br /><br />Η Τουρκία έχει αναβαθμίσει τις σχέσεις της με τη Σομαλία σε στρατηγικό επίπεδο χάρη στη Συμφωνία-Πλαίσιο για την Άμυνα και την Οικονομική Συνεργασία που υπογράφηκε πέρυσι. <br /><br />Το γεωτρύπανο Çağrı Bey , το οποίο αναχώρησε από το λιμάνι της Μερσίνας πριν από 10 ημέρες, θα αναζητήσει πετρέλαιο και φυσικό αέριο στα ανοικτά των ακτών της Σομαλίας. <br /><br />Η ξαφνική αναγνώριση της Σομαλιλάνδης ως κράτους από το Ισραήλ, 34 χρόνια μετά τον εμφύλιο πόλεμο της Σομαλίας, πιθανότατα δεν είναι σύμπτωση.<br /><br />Το αραβικό και ασιατικό μέτωπο<br /><br />Ο Νετανιάχου δίστασε να το κατονομάσει είναι πιθανότατα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), τα οποία συμμερίζονται τη θέση του σε θέματα όπως η Σομαλιλάνδη και το Σουδάν.<br /><br />Οι δύο χώρες μοιράζονται κοινές ανησυχίες όπως η ιρανική επιρροή, οι επιθέσεις των Χούθι και η ασφάλεια των εμπορικών οδών. Για το Ισραήλ, μια σχέση αμοιβαίου οφέλους με τα ΗΑΕ σημαίνει επέκταση του στρατηγικού του βάθους στην Ερυθρά Θάλασσα και στο Κέρας της Αφρικής .<br /><br />Είναι πιθανό η ασιατική χώρα στην οποία αναφέρθηκε ο Νετανιάχου χωρίς να την κατονομάσει να είναι το Καζακστάν.<br /><br />Ο ηγέτης του Καζακστάν, Τοκάγιεφ, ήταν η τελευταία χώρα που υπέγραψε τις Συμφωνίες του Αβραάμ , οι οποίες περιλαμβάνουν δέσμευση για ομαλοποίηση των σχέσεων με το Ισραήλ. Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ορισμένες χώρες της Κεντρικής Ασίας, επιδιώκοντας να απελευθερωθούν από τη ρωσική επιρροή, έρχονται πιο κοντά στις ΗΠΑ και το Ισραήλ.<br /><br />Η θέση της Τουρκίας<br /><br />Μια ανάλυση που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στην Jerusalem Post θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τη θέση της Τουρκίας στο νέο γεωπολιτικό παιχνίδι σκακιού που εισήγαγε<br />ο Νετανιάχου ως «Εξαγωνική Συμμαχία», από την οπτική γωνία του Ισραήλ.<br /><br />Σε άρθρο του Seth J. Fratzman, τονίζεται ότι η δημιουργία καλών σχέσεων από την Τουρκία με τις χώρες της περιοχής, ειδικά μετά το 2019, και ο ρόλος της ως παράγοντας εξισορρόπησης στον πόλεμο Ουκρανίας-Ρωσίας, άλλαξαν τα δεδομένα και ότι η πτώση του Άσαντ στη Συρία ήταν σημείο καμπής.<br /><br />Ο Fratzman, δηλώνοντας ότι αυτές οι μεταβαλλόμενες πολιτικές έχουν προκαλέσει ανησυχία στο Ισραήλ, ολοκληρώνει το άρθρο με τις ακόλουθες προτάσεις: «Η Άγκυρα πιστεύει ότι το Ισραήλ τώρα πετάγεται από τη μία κρίση στην άλλη.<br /><br /> Στην ουσία, η Άγκυρα πιστεύει ότι οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί : δεν βλέπει πλέον τον εαυτό της ως χώρα που πυροδοτεί κρίσεις, αλλά ως σταθεροποιητική δύναμη. Υποθέτει ότι το Ισραήλ έχει μετατραπεί σε παράγοντα που δημιουργεί κρίσεις».<br /><br />Είναι επίσης πιθανό να ερμηνευθεί η ρητορική της «Εξαγωνικής Συμμαχίας» ως η απάντηση του Νετανιάχου στις τρέχουσες συνθήκες.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Είναι η Τουρκία ο στόχος της Εξαγωνικής Συμμαχίας; (τουρκική ανάλυση).

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου έκανε μια πολύ ενδιαφέρουσα δήλωση πριν από την επίσκεψη του Ινδού πρωθυπουργού Μόντι σήμερα: «Θα δημιο...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Δύση επιστρέφει στο Πεκίνο: Αναγκαίος ρεαλισμός ή αρχή γεωπολιτικής μετατόπισης;

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/03/Xi-China.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/03/Xi-China-696x392.jpg" width="747" /></a><br /><br />Δείτε τον ισχυρό συμβολισμό της εικόνας: μια πομπή δυτικών ηγετών να συρρέει στο Πεκίνο, την ώρα που μόλις πριν από λίγα χρόνια στις ίδιες πρωτεύουσες μιλούσαν για «αντιμετώπιση του Κινεζικού κινδύνου» και στρατηγική απεξάρτηση από την Κίνα. Ο Καναδός πρωθυπουργός Μάρκ Κάρνεϊ υπέγραψε στρατηγική συνεργασία με μια χώρα που έχει κατηγορηθεί για παρεμβάσεις στον Καναδά και έχει φυλακίσει Καναδούς υπηκόους. Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ πραγματοποίησε την πρώτη επίσκεψη Βρετανού ηγέτη μετά το 2018, ανατρέποντας μια περίοδο ψυχρών σχέσεων. Και ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντροχ Μερτς μεταβαίνει στο Πεκίνο γνωρίζοντας ότι πάνω από ένα εκατομμύριο γερμανικές θέσεις εργασίας εξαρτώνται από τις εξαγωγές προς την κινεζική αγορά.<br /><br />Τι άλλαξε; Όχι βέβαια η Κίνα. Το Πεκίνο επιμένει να χρησιμοποιεί το εμπόριο ως εργαλείο πίεσης, να περιορίζει εξαγωγές κρίσιμων πρώτων υλών και να στηρίζει τη Ρωσία στον πόλεμο της Ουκρανίας, παρά τις ευρωπαϊκές διαμαρτυρίες. Αυτό που μετατοπίστηκε είναι το διεθνές πλαίσιο: η επιδείνωση των διατλαντικών σχέσεων και η αίσθηση ότι οι ΗΠΑ, υπό τον Ντόναλντ Τραμπ, κινούνται με όρους επιβολής των αμερικανικών συμφερόντων – κυρίως μέσω δασμών. Η «επιστροφή» στο Πεκίνο δεν είναι ένδειξη εμπιστοσύνης στην Κίνα, αλλά αντανάκλαση αμφιβολίας για την αμερικανική αξιοπιστία.<br /><br />Ωστόσο, η επιρροή της Δύσης στην Κίνα είναι περιορισμένη. Η Βρετανία και ο Καναδάς δεν διαθέτουν κρίσιμα διαπραγματευτικά χαρτιά. Η Γερμανία βρίσκεται σε αμυντική θέση: προσπαθεί να διασώσει μερίδιο αγοράς για τις επιχειρήσεις της, την ώρα που κινεζικές ανταγωνιστικές εταιρείες κερδίζουν έδαφος παγκοσμίως – από τα ηλεκτρικά οχήματα έως τις τεχνολογίες καθαρής ενέργειας.<br /><br /><div>Το Πεκίνο, από την πλευρά του, προβάλλει εικόνα αυτοπεποίθησης. Ο Σι Χιπίνγκ έχει δείξει ότι μπορεί να αντέξει και να απαντήσει σε εμπορική πίεση, αξιοποιώντας το στρατηγικό του πλεονέκτημα στις σπάνιες γαίες – κρίσιμες για τσιπ, μπαταρίες και αμυντικά συστήματα. Παράλληλα όμως, η κινεζική οικονομία δοκιμάζεται από την κρίση ακινήτων και την υποτονική εσωτερική ζήτηση. Οι εξαγωγές αποτελούν σχεδόν τη μοναδική ατμομηχανή ανάπτυξης, γεγονός που εντείνει τις κατηγορίες ότι εφαρμόζει «ντάμπινγκ» στις δυτικές αγορές.<br /><br />Οι πρόσφατες συμφωνίες έχουν περισσότερο συμβολικό παρά ουσιαστικό χαρακτήρα. Όμως ο συμβολισμός αρκεί για να ενισχύσει το αφήγημα του Πεκίνου στο εσωτερικό του: ότι η Κίνα παραμένει αναντικατάστατος παγκόσμιος πόλος. Το ερώτημα είναι αν αυτή η κινητικότητα συνιστά αρχή μιας δομικής μετατόπισης από την αμερικανική κυριαρχία ή απλώς μια τακτική προσαρμογή σε έναν πιο κατακερματισμένο κόσμο.<br /><br />Προς το παρόν, πρόκειται για ρεαλισμό ανάγκης. Μακροπρόθεσμα, όμως, η επανατοποθέτηση της Ευρώπης ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Πεκίνο θα κρίνει αν η Δύση μπορεί να διατηρήσει ενιαία στρατηγική ή αν ο 21ος αιώνας θα ανήκει σε μια πιο ρευστή, πολυπολική ισορροπία.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί η Δύση επιστρέφει στο Πεκίνο: Αναγκαίος ρεαλισμός ή αρχή γεωπολιτικής μετατόπισης;

Δείτε τον ισχυρό συμβολισμό της εικόνας: μια πομπή δυτικών ηγετών να συρρέει στο Πεκίνο, την ώρα που μόλις πριν από λίγα χρόνια στις ίδιες π...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Χρήστος Ροζάκης επανέρχεται με σενάρια μισών κυριαρχικών δικαιωμάτων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/02/Untitled-design-10-26.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="113" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/02/Untitled-design-10-26.jpg" width="692" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Προτείνει περιορισμό της επέκτασης των 12 ν.μ. δυτικά του 25ου Μεσημβρινού</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Με μια παρέμβαση-μανιφέστο για τον «ρεαλισμό στις ελληνοτουρκικές σχέσεις», ο γνωστός για τις θέσεις του ομότιμος καθηγητής Χρήστος Ροζάκης αποτιμά θετικά το πρόσφατο τετ-α-τετ Μητσοτάκη – Ερντογάν. Σε άρθρο του υποστηρίζει ότι η πολιτική των «ήρεμων νερών»… απέδωσε καρπούς, διαψεύδοντας όσους προεξοφλούσαν την αποτυχία, ενώ διακρίνει μια «ποιοτική μετατόπιση» στην αναφορά του Τούρκου Προέδρου για λύσεις εντός του Διεθνούς Δικαίου.<div><br />Το «τέλος ενός μύθου» για την UNCLOS<br /><br />Ο κ. Ροζάκης επιχειρεί να αποδομήσει το επιχείρημα ότι η μη υπογραφή της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) από την Άγκυρα αποτελεί ανυπέρβλητο εμπόδιο για τον διάλογο. Επικαλούμενος τη διεθνή νομολογία, εξηγεί ότι ο σκληρός πυρήνας της UNCLOS αποτελεί πλέον εθιμικό δίκαιο που δεσμεύει όλα τα κράτη, ανεξαρτήτως υπογραφής. Συνεπώς, θεωρεί «εσφαλμένη» την εμμονή στην τουρκική επικύρωση ως προϋπόθεση για την έναρξη ουσιαστικών συζητήσεων.<br />Casus Belli και η «γεωγραφία» των 12 μιλίων<br /><br />Χαρακτηρίζοντας την τουρκική απειλή πολέμου ως «σαφή παρανομία», ο καθηγητής συνδέει την άρση της με το φλέγον ζήτημα της αιγιαλίτιδας ζώνης. Προχωρά μάλιστα σε μια τεχνική ανάλυση:<br /><br />Υποστηρίζει ότι πλήρης επέκταση στα 12 ναυτικά μίλια στο κεντρικό Αιγαίο θα δημιουργούσε έναν «φραγμό 24 μιλίων», επηρεάζοντας την ελεύθερη ναυσιπλοΐα.<br /><br />Επιπλέον, εκτιμά ότι πίσω από το τουρκικό casus belli «κρύβονται» και άλλες δυνάμεις (όπως οι ΗΠΑ και χώρες του Εύξεινου Πόντου), που επιθυμούν την απρόσκοπτη διέλευση των πλοίων τους.<br /><br />Εν προκειμένω, δεν σχολιάζει το γεγονός ότι σύμφωνα με την UNCLOS, όταν ένα κράτος επεκτείνει τα χωρικά του ύδατα σε σημεία που δεν απομένουν διεθνή ύδατα, τα ξένα πλοία (εμπορικά και πολεμικά) διατηρούν το δικαίωμα της «αβλαβούς διέλευσης» (innocent passage).</div><div><br />Η πρόταση για «Επιλεκτική Επέκταση»<br /><br />Αντί για μια οριζόντια επέκταση που -σύμφωνα με τον ίδιο- θα προκαλούσε εμπλοκή, ο κ. Ροζάκης προτείνει μια στρατηγική κλιμάκωση σε περιοχές που δεν επηρεάζουν τη διεθνή ναυσιπλοΐα, αφού προηγηθεί κοινοποίηση στην Άγκυρα:<br /><br />–Ηπειρωτικές ακτές και νησιά δυτικά του 25ου μεσημβρινού.<br /><br />–Πλήρης επέκταση στην Κρήτη (νότια, δυτικά, ανατολικά).<br /><br />–Ανατολικές ακτές Δωδεκανήσων και νότιο σύμπλεγμα Καστελλορίζου.<br /><br />Παραπέμπει δε, σε ανάλογες συζητήσεις που είχαν γίνει επί εποχής Σημίτη και Καραμανλή.<br />Διεθνής Δικαιοσύνη: Η μόνη διέξοδος<br /><br />Για το «μεγάλο αγκάθι» της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, ο καθηγητής είναι σαφής: ο διμερής διάλογος έχει εξαντληθεί λόγω των διαμετρικά αντίθετων θέσεων. Προτείνει την παραπομπή της διαφοράς στη διεθνή δικαιοσύνη, χρησιμοποιώντας ως πρότυπο τη συμφωνία Καραμανλή – Ντεμιρέλ του 1975, ώστε να απομονωθεί το νομικό ζήτημα της οριοθέτησης από τις υπόλοιπες διεκδικήσεις.</div><div><br />Πολιτικός χρονισμός και ρίσκο<br /><br />Ο κ. Ροζάκης καταλήγει με μια πολιτική προειδοποίηση. Θεωρεί ότι τέτοιες κινήσεις απαιτούν νωπή λαϊκή εντολή και ισχυρή κυβερνητική πλειοψηφία, μεταθέτοντας τις εξελίξεις για την επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο. «Ο χρόνος δεν δουλεύει για εμάς», τονίζει, χαρακτηρίζοντας την Τουρκία ως έναν απρόβλεπτο παίκτη που επιβάλλει εγρήγορση.</div><div><br />Παλαιόθεν εμμονές<br /><br />Η θέση περί επιλεκτικής επέκτασης των 12ν.μ. στο Αιγαίο, δεν έχει διατυπωθεί μόνο τώρα από τον κ. Ροζάκη. Στο παρελθόν την είχε διανθήσει και με εκούσια μείωση του Εθνικού Εναέριου Χώρου κατά 3 ν.μ., κάτι που μάλλον υπονοείται και στην πρόσφατη παρέμβασή του. Σε κάθε περίπτωση μιλούμε για εκούσιο περιορισμό των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.<br /><br />Ακόμα όμως κι αν ισχύουν οι ερμηνείες του για την ελεύθερη ναυσιπλοΐα, οι οποίες αμφισβητούνται από πολλούς αναλυτές, είναι ένα ζήτημα που θα μπορούσε να λυθεί με άλλου είδους επιλεκτική επέκταση, χωρίς να παραχωρεί στην Τουρκία προνόμια ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού, και φυσικά χωρίς να οδηγήσει σε μείωση του Εθνικού Εναέριου Χώρου της Ελλάδας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Χρήστος Ροζάκης επανέρχεται με σενάρια μισών κυριαρχικών δικαιωμάτων

Προτείνει περιορισμό της επέκτασης των 12 ν.μ. δυτικά του 25ου Μεσημβρινού Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Με μια παρέμβαση-μανιφέστο για τον «ρεα...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία διαψεύδει τους ισχυρισμούς περί σχεδίων «εισβολής» στο Ιράν σε περίπτωση αμερικανικής επίθεσης.

<img height="122" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2020/06/turkish-army-630x385.jpg" width="760" /><br /><br />Η Τουρκία απέρριψε αργά το βράδυ της Τρίτης 24/02 δημοσιεύματα που την έφεραν να προετοιμάζει εισβολή σε ιρανικά εδάφη σε περίπτωση που οι Ηνωμένες Πολιτείες εξαπολύσουν επίθεση κατά του Ιράν, χαρακτηρίζοντας τις εν λόγω αιτιάσεις «παραπληροφόρηση».<br /><br />«Οι ισχυρισμοί ορισμένων Μέσων Ενημέρωσης, σύμφωνα με τους οποίους “η Τουρκία σχεδιάζει να εισβάλει σε ιρανικό έδαφος για λόγους ασφαλείας σε περίπτωση επίθεσης των ΗΠΑ στο Ιράν”, εμπεριέχουν στοιχεία παραπληροφόρησης», ανακοίνωσε το Κέντρο Καταπολέμησης Παραπληροφόρησης της Διεύθυνσης Επικοινωνίας της Προεδρίας μέσω της πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης «X».<br />Η Τουρκία υπογραμμίζει τον σεβασμό στην εδαφική ακεραιότητα των γειτονικών χωρών<br /><br />Η Διεύθυνση τόνισε ότι η Άγκυρα παραμένει προσηλωμένη στον διαχρονικό σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας και της κυριαρχίας των γειτονικών κρατών.<br /><br />«Η Τουρκία, η οποία υποστηρίζει σταθερά τον σεβασμό στην εδαφική ακεραιότητα και την κυριαρχία των γειτονικών χωρών, λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη διασφάλιση της ασφάλειας των συνόρων της σε 24ωρη βάση, είτε σε περιόδους κρίσης είτε σε άλλες συνθήκες», σημειώνεται στην ανακοίνωση.<br /><br />Η Διεύθυνση κάλεσε το κοινό να μην δίνει πίστη σε ανεπιβεβαίωτους ισχυρισμούς και να βασίζεται αποκλειστικά στις επίσημες ανακοινώσεις των αρμόδιων Αρχών.<br />Το δημοσίευμα του Bloomberg για τα σχέδια της Άγκυρας περί εισόδου σε ιρανικό έδαφος<br /><br />Η ανακοίνωση εκδόθηκε αφότου το Bloomberg δημοσίευσε ρεπορτάζ με τίτλο «Το ΝΑΤΟ φέρεται να ενισχύει την επιτήρηση του Ιράν καθώς αυξάνεται η ένταση με τις ΗΠΑ».<br /><br />Επικαλούμενο ανώνυμες πηγές, το δημοσίευμα υποστήριζε ότι το επίκεντρο της εναέριας επιτήρησης του ΝΑΤΟ στην Τουρκία μετατοπίστηκε από τη Ρωσία προς το Ιράν, καθώς αυξάνεται ο κίνδυνος μιας στρατιωτικής επιχείρησης υπό την ηγεσία των ΗΠΑ κατά της Τεχεράνης.<br /><br />Το ρεπορτάζ ισχυριζόταν ότι η τουρκική κυβέρνηση εκφράζει αυξανόμενη ανησυχία για το ενδεχόμενο μιας τέτοιας σύγκρουσης, φοβούμενη ότι θα μπορούσε να πυροδοτήσει νέες προσφυγικές ροές προς την Τουρκία, κυρίως υπηκόων του Αφγανιστάν και του Πακιστάν που διαμένουν στο Ιράν.<br /><br />Επιπλέον, το Bloomberg υποστήριξε ότι η Τουρκία έχει επικαιροποιήσει τα σχέδια έκτακτης ανάγκης για τη διαχείριση μεγάλου αριθμού εκτοπισμένων σε περίπτωση γενικευμένης σύρραξης.<br /><br />Οι επιλογές αυτές φέρονται να κυμαίνονται από τη δημιουργία καταυλισμών κοντά στα σύνορα έως την είσοδο σε ιρανικό έδαφος με σκοπό την αναχαίτιση των προσφύγων πριν περάσουν τη μεθόριο.<br /><br />Η Διεύθυνση Επικοινωνίας της Τουρκίας δεν αναφέρθηκε ονομαστικά στο δημοσίευμα του Bloomberg, ωστόσο απέρριψε κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς περί εισβολής ως προϊόν παραπληροφόρησης.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία διαψεύδει τους ισχυρισμούς περί σχεδίων «εισβολής» στο Ιράν σε περίπτωση αμερικανικής επίθεσης.

Η Τουρκία απέρριψε αργά το βράδυ της Τρίτης 24/02 δημοσιεύματα που την έφεραν να προετοιμάζει εισβολή σε ιρανικά εδάφη σε περίπτωση που οι Η...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ιράν απορρίπτει τις αιτιάσεις για τους πυραύλους και το πυρηνικό του πρόγραμμα μετά τις καταγγελίες Τραμπ.

<img height="114" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2021/05/iran-pirinika-630x360.jpg" width="757" /><br /><br />Το Ιράν απέρριψε την Τετάρτη 25/02 τους ισχυρισμούς των ΗΠΑ σχετικά με το πυραυλικό του πρόγραμμα, χαρακτηρίζοντάς τους «μεγάλα ψεύδη», μετά τις δηλώσεις του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ότι η Τεχεράνη αναπτύσσει πυραύλους ικανούς να πλήξουν τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Στην ομιλία του για την Κατάσταση του Έθνους την Τρίτη 24/02, ο Τραμπ κατηγόρησε την Τεχεράνη για «σκοτεινές πυρηνικές φιλοδοξίες», την ώρα που η Ουάσιγκτον κλιμακώνει την πίεση με μια τεράστια στρατιωτική ανάπτυξη πέριξ του Κόλπου.<br /><br />Οι δύο αντίπαλοι είναι προγραμματισμένο να συναντηθούν για έναν τρίτο γύρο συνομιλιών την Πέμπτη 26/02 στην ελβετική πόλη της Γενεύης, σε μια προσπάθεια εξεύρεσης διπλωματικής λύσης.<br /><br />Ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι η Τεχεράνη έχει «ήδη αναπτύξει πυραύλους που μπορούν να απειλήσουν την Ευρώπη και τις βάσεις μας στο εξωτερικό, και εργάζονται για την κατασκευή πυραύλων που σύντομα θα φτάσουν στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής».<br /><br />Ανέφερε, επίσης, ότι το Ιράν θέλει «να ξεκινήσει από την αρχή» το πυρηνικό του πρόγραμμα και ότι «αυτή τη στιγμή επιδιώκει και πάλι τις σκοτεινές πυρηνικές του φιλοδοξίες».<br /><br />Ωστόσο, ο εκπρόσωπος του ιρανικού Υπουργείου Εξωτερικών, Εσμαΐλ Μπακαΐ, διέψευσε την Τετάρτη 25/02 αυτούς τους ισχυρισμούς, χωρίς να κατονομάσει απευθείας τον Τραμπ.<br /><br />«Οτιδήποτε ισχυρίζονται σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, τους βαλλιστικούς πυραύλους του Ιράν και τον αριθμό των θυμάτων κατά τη διάρκεια των ταραχών του Ιανουαρίου, είναι απλώς η επανάληψη “μεγάλων ψευδών”», δήλωσε μέσω της πλατφόρμας «Χ».<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος είχε επίσης ισχυριστεί ότι οι ιρανικές Αρχές σκότωσαν 32.000 ανθρώπους κατά τη διάρκεια ενός κύματος διαδηλώσεων που ξεκίνησε τον Δεκέμβριο και κορυφώθηκε στις 8 και 9 Ιανουαρίου.<br /><br />Η Δύση πιστεύει ότι το Ιράν επιδιώκει την απόκτηση ατομικής βόμβας, όμως η Τεχεράνη επιμένει ότι το πυρηνικό της πρόγραμμα έχει ειρηνικό χαρακτήρα.<br /><br />Ο Τραμπ έχει απειλήσει με τη διεξαγωγή πληγμάτων κατά του Ιράν εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία.<br /><br />Η Τεχεράνη έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι θα απαντήσει σθεναρά σε οποιαδήποτε επίθεση, προειδοποιώντας ότι ακόμη και ένα περιορισμένο πλήγμα «θα θεωρηθεί πράξη επιθετικότητας».<br /><br />«Προτίμησή μου είναι να λυθεί αυτό το πρόβλημα μέσω της διπλωματίας, αλλά ένα πράγμα είναι βέβαιο: δεν θα επιτρέψω ποτέ στον υπ’ αριθμόν ένα χορηγό της τρομοκρατίας στον κόσμο -που είναι με διαφορά- να αποκτήσει πυρηνικό όπλο», δήλωσε ο Τραμπ.<br /><br />Λίγες ώρες πριν από την ομιλία του, ο Υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, δήλωσε ότι μια συμφωνία για την αποφυγή στρατιωτικής σύγκρουσης είναι εφικτή.<br /><br />«Έχουμε μια ιστορική ευκαιρία να συνάψουμε μια πρωτοφανή συμφωνία που θα αντιμετωπίζει τις αμοιβαίες ανησυχίες και θα επιτυγχάνει τα αμοιβαία συμφέροντα», ανέφερε ο Αραγτσί σε ανάρτησή του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, προσθέτοντας ότι μια συμφωνία είναι «εφικτή, αλλά μόνο εάν δοθεί προτεραιότητα στη διπλωματία».<br /><br />Ο Αραγτσί δεσμεύτηκε ότι το Ιράν «υπό καμία συνθήκη δεν θα αναπτύξει ποτέ πυρηνικό όπλο», αλλά επέμεινε στο δικαίωμα της χώρας να «αξιοποιεί τα οφέλη της ειρηνικής πυρηνικής τεχνολογίας».<br /><br />Το Ιράν και οι ΗΠΑ διεξήγαγαν πέντε γύρους πυρηνικών συνομιλιών πέρυσι, αλλά οι διαπραγματεύσεις αυτές τερματίστηκαν μετά την πρωτοφανή επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν, η οποία πυροδότησε έναν πόλεμο 12 ημερών.<div><br />«Κόκκινες γραμμές»<br /><br />Στο εσωτερικό του Ιράν, οι φοιτητές των πανεπιστημίων ξεκίνησαν το νέο εξάμηνο το Σαββατοκύριακο με συγκεντρώσεις, αναβιώνοντας συνθήματα από τις πανεθνικές διαμαρτυρίες κατά της θρησκευτικής ηγεσίας, διατηρώντας την εγχώρια πίεση προς το καθεστώς.<br /><br />Την Τρίτη 24/02, τέταρτη συνεχή ημέρα των διαδηλώσεων στις πανεπιστημιουπόλεις, βίντεο που επαληθεύτηκαν από το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP) έδειξαν δύο ομάδες να αναμετρώνται σε μια μεγάλη αίθουσα πανεπιστημίου της Τεχεράνης προτού ξεσπάσουν συμπλοκές.<br /><br />Την προηγούμενη ημέρα, φοιτητές είχαν κάψει τη σημαία που υιοθέτησε η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν μετά την επανάσταση του 1979, σύμφωνα με τα ίδια βίντεο.<br /><br />Η εκπρόσωπος της ιρανικής κυβέρνησης, Φατεμέ Μοχατζερανί, δίνοντας την πρώτη επίσημη αντίδραση στις κινητοποιήσεις, δήλωσε ότι ενώ οι φοιτητές έχουν δικαίωμα διαμαρτυρίας, πρέπει να «κατανοήσουν τις κόκκινες γραμμές».<br /><br />Η σημαία, πρόσθεσε, είναι μία «από αυτές τις κόκκινες γραμμές που πρέπει να προστατεύσουμε και να μην παραβιάσουμε ή να παρεκκλίνουμε από αυτές, ακόμη και στην κορύφωση της οργής».<br /><br />Το αρχικό κύμα διαδηλώσεων ξεκίνησε τον Δεκέμβριο, με έναυσμα τα οικονομικά δεινά στο πλήττονται από κυρώσεις Ιράν, αλλά σύντομα εξελίχθηκε σε πανεθνικές διαδηλώσεις που αποτέλεσαν μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τους ηγέτες του Ιράν εδώ και χρόνια.<br /><br />Η αναταραχή προκάλεσε μια βίαιη καταστολή που στοίχισε τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους.<br /><br />Το Πρακτορείο Ειδήσεων Ακτιβιστών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRANA), με έδρα τις ΗΠΑ, έχει καταγράψει περισσότερους από 7.000 θανάτους, προειδοποιώντας παράλληλα ότι ο πλήρης απολογισμός είναι πιθανότατα πολύ υψηλότερος.<br /><br />Ιρανοί αξιωματούχοι παραδέχονται περισσότερους από 3.000 θανάτους, αλλά υποστηρίζουν ότι η βία προκλήθηκε από «τρομοκρατικές ενέργειες» που υποκινήθηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ιράν απορρίπτει τις αιτιάσεις για τους πυραύλους και το πυρηνικό του πρόγραμμα μετά τις καταγγελίες Τραμπ.

Το Ιράν απέρριψε την Τετάρτη 25/02 τους ισχυρισμούς των ΗΠΑ σχετικά με το πυραυλικό του πρόγραμμα, χαρακτηρίζοντάς τους «μεγάλα ψεύδη», μετά...

Διαβάστε την συνέχεια

Νεκροί πάνω από 200.000 Ρώσοι στρατιωτικοί στην Ουκρανία.

<img height="124" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2022/01/RUSSIAN-ARMY-1-630x392.jpg" width="782" /><br /><br />Τους 200.186 φτάνουν οι Ρώσοι στρατιωτικοί νεκροί που έχουν επιβεβαιωθεί στον πόλεμο στην Ουκρανία, σύμφωνα με κοινή έρευνα της Mediazona και της Ρωσικής Υπηρεσίας του BBC.<br /><br />Την καταγραφή υποστήριξε ομάδα εθελοντών, με τα στοιχεία να δημοσιοποιούνται τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της ρωσικής εισβολής.<br /><br />Η βάση δεδομένων των δύο Μέσων αυξήθηκε τον τελευταίο μήνα κατά 35.000 ονόματα.<br /><br />Όπως διευκρινίζεται, η μεταβολή αυτή δεν συνδέεται με πρόσφατες εξελίξεις στο πεδίο των συγκρούσεων.<br /><br />«Τον τελευταίο μήνα καταφέραμε να διασταυρώσουμε εγγραφές που είχαν συγκεντρωθεί επί σειρά ετών με ανοιχτά δεδομένα κρατικών βάσεων, κυρίως με τις λίστες του μητρώου κληρονομικών υποθέσεων», αναφέρεται χαρακτηριστικά.<br />Το 2025 η πιο βαριά χρονιά σε απώλειες<br /><br />Οι συντάκτες της έρευνας επισημαίνουν ότι «με υψηλό βαθμό βεβαιότητας μπορεί να ειπωθεί» πως το 2025 ήταν η χρονιά με τις περισσότερες απώλειες για τον ρωσικό στρατό. Για το συγκεκριμένο έτος έχουν ήδη επιβεβαιωθεί 49.935 θάνατοι.<br /><br />Το 2024 καταγράφηκαν τουλάχιστον 83.706 νεκροί στρατιώτες και αξιωματικοί.<br /><br />Παράλληλα, «ο μεγάλος όγκος ακόμη μη επεξεργασμένων νεκρολογιών, στις οποίες ως ημερομηνία θανάτου ή ταφής αναφέρεται το 2025, περιλαμβάνει ακόμη δεκάδες χιλιάδες εγγραφές».<br /><br />Οι προκαταρκτικές εκτιμήσεις ανεβάζουν τον συνολικό αριθμό για το 2025 σε περισσότερους από 90.000, καθιστώντας το την πιο σκοτεινή σελίδα στην ιστορία του ρωσικού στρατού στον 21ο αιώνα.<br />Από μικρές πόλεις οι περισσότεροι νεκροί<br /><br />Τα στοιχεία δείχνουν ότι 122.700 από τους επιβεβαιωμένους νεκρούς προέρχονταν από αστικές περιοχές και 57.200 από αγροτικές.<br /><br />Δύο στους τρεις ζούσαν σε περιοχές με πληθυσμό κάτω των 100.000 κατοίκων, ενώ οι μεγάλες πόλεις εμφανίζουν χαμηλότερα ποσοστά απωλειών.<br /><br />Σε απόλυτους αριθμούς, οι περισσότερες απώλειες καταγράφονται στο Μπασκορτοστάν με 7.700 νεκρούς, στο Ταταρστάν με 6.800 και στην περιφέρεια Σβερντλόφσκ με 6.300.<br /><br />Αναλογικά, πρώτη σε απώλειες ανά 100.000 κατοίκους είναι η Τιβά με 476 νεκρούς.<br /><br />Ακολουθούν η Μπουριατία με 400, η Υπερβαϊκαλία με 362 και η Δημοκρατία του Αλτάι με 316.<br />«Δεν έχουν τίποτα να χάσουν»<br /><br />Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του BBC, «Η λεπτομερής ανάλυση των δεδομένων μας δείχνει ότι συμβόλαια στράτευσης υπογράφουν συχνότερα κάτοικοι μικρών πόλεων και χωριών, όπου η σταθερή και καλά αμειβόμενη εργασία είναι σπάνια και η προπαγάνδα των τοπικών Αρχών μπορεί να είναι πιο πιεστική απ’ ό,τι στις μεγάλες πόλεις.<br /><br />»Στην κατανομή των νεκρών ανά περιφέρεια παρατηρείται συχνά μια σαφής τάση: όσο υψηλότερο είναι το επίπεδο φτώχειας, τόσο υψηλότερος είναι, κατά κανόνα, ο δείκτης απωλειών».<br /><br />Δημοσιογράφος που ανέλυσε τα ίδια δεδομένα και ζήτησε να παραμείνει ανώνυμος σημειώνει ότι οι περιοχές με υψηλές απώλειες συμπίπτουν σε μεγάλο βαθμό με εκείνες που εμφανίζουν χαμηλό προσδόκιμο ζωής.<br /><br />«Με άλλα λόγια, στον πόλεμο πηγαίνουν πιο πρόθυμα κάτοικοι περιοχών όπου η πιθανότητα να πεθάνει κανείς από μη φυσικά αίτια είναι εξαρχής υψηλή.<br /><br />»Σύμφωνα με την εκτίμηση του ειδικού, όσους υπογράφουν τώρα συμβόλαιο ενδέχεται να τους ωθεί πλέον όχι τόσο η φτώχεια, όσο η έλλειψη προοπτικών και η αίσθηση ότι δεν έχουν τίποτα να χάσουν», σημειώνεται.<br />Το χρονικό της εισβολής: Από το «Κίεβο σε λίγες μέρες» στο αδιέξοδο<br /><br />Η ρωσική εισβολή, που ξεκίνησε με στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης στο Κίεβο μέσα σε 48ωρα, έχει εξελιχθεί τέσσερα χρόνια μετά σε έναν πόλεμο φθοράς, με τη Μόσχα να ελέγχει πλέον το 20% των ουκρανικών εδαφών.<br /><br />Παρά τη διαμεσολάβηση του Ντόναλντ Τραμπ και τη συνάντησή του με τον Βλαντίμιρ Πούτιν στην Αλάσκα τον περασμένο Αύγουστο, οι διαπραγματεύσεις παραμένουν σε τέλμα, καθώς το Κίεβο αρνείται να παραχωρήσει την κυριαρχία του.<br /><br />Ο Πούτιν επένδυσε επικοινωνιακά στο αφήγημα της «αποναζιστικοποίησης», αμφισβητώντας ευθέως την κρατική υπόσταση της Ουκρανίας.<br /><br />Ήδη από το 2021, υποστήριζε ότι Ρώσοι και Ουκρανοί είναι «ένας λαός», ενώ χαρακτήρισε τη γειτονική χώρα «τεχνητό κράτος» σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσει την επέμβαση.<br /><br />Για τη Μόσχα, οι στόχοι παραμένουν αμετακίνητοι:<br /><br />Εδαφικές διεκδικήσεις στο Ντονμπάς και την Κριμαία.<br /><br />Ουδετερότητα της Ουκρανίας και απομάκρυνση του ΝΑΤΟ από τα σύνορά της.<br /><br />Πλήρης πολιτικός έλεγχος, τον οποίο η ρωσική προπαγάνδα ονομάζει «αποουκρανοποίηση».<br /><br />Παρά τη σκληρή ρητορική του Κρεμλίνου για «συμμορίες νεοναζί», η πραγματικότητα του μετώπου δείχνει ότι το κόστος αυτής της επιδίωξης μεταφράζεται σε εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, την ώρα που η ουκρανική ταυτότητα παραμένει το μεγαλύτερο εμπόδιο στα σχέδια του Πούτιν.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νεκροί πάνω από 200.000 Ρώσοι στρατιωτικοί στην Ουκρανία.

Τους 200.186 φτάνουν οι Ρώσοι στρατιωτικοί νεκροί που έχουν επιβεβαιωθεί στον πόλεμο στην Ουκρανία, σύμφωνα με κοινή έρευνα της Mediazona κα...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα είναι η Τουρκία ο επόμενος στόχος του Ισραήλ;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSVv0HwWXLrn8UEjrCLvYiDGYhh22_1uTf-Yw&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="183" data-original-width="275" height="133" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSVv0HwWXLrn8UEjrCLvYiDGYhh22_1uTf-Yw&s" width="682" /></a></div><div><br /></div><div>Μπορεί να αποτελέσει η Τουρκία τον επόμενο στόχο του Ισραήλ; Τίποτε δεν αποκλείεται εάν λάβουμε υπόψη τις ανησυχίες Ισραηλινών αξιωματούχων και φορέων έναντι της προοπτικής της Τουρκίας να αποκτήσει πυρηνικό όπλο σε συνδυασμό και με το εθνικό δόγμα του Ισραήλ το οποίο προβλέπει την εξάλειψη κάθε απειλής πριν την ανάδυση της ακόμη και εκτός συνόρων.<br /><br />ΤΟΥ <b>ΛΑΖΑΡΟΥ ΚΑΜΠΟΥΡΙΔΗ</b><div>ΑΝ/ΓΟΥ ε.α. </div><br />Αφορμή για τις ισραηλινές ανησυχίες αποτέλεσαν οι προ ολίγων ημερών δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Χ. Φιντάν ο οποίος παραδέχθηκε έμμεσα σε τουρκικό τηλεοπτικό κανάλι ότι η Τουρκία κατασκευάζει πυρηνικό όπλο!!!<br /><br />Αυτό πυροδότησε μια σειρά από δηλώσεις κορυφαίων παραγόντων του Ισραήλ, όπως ο πρώην πρωθυπουργός Ν. Μπένετ και ο αρχηγός της Μοσάντ Γ. Κοέν, οι οποίοι καλούν την κυβέρνηση να λάβει μέτρα εναντίον της Τουρκίας!<br /><br />Στο ίδιο μήκος κύματος και η έκθεση της ισραηλινής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων Nagel η οποία καλεί τον Νετανιάχου να λάβει μέτρα εναντίον της Τουρκίας μετά το Ιράν. Μάλιστα στην Έκθεση αυτή εκφράζεται η ανησυχία και για την πυρηνική προοπτική της Τουρκίας αναφέροντας και ένα πυρηνικό πρόγραμμα για τα τουρκικά υποβρύχια.!<br /><br />Όλα αυτά δείχνουν ότι η Τουρκία στοχοποιείται πλέον από το Ισραήλ το οποίο όπως ανακοινώθηκε από τον πρωθυπουργό της χώρας Νετανιάχου ιδρύεται μία Εξάγωνη Συμμαχία για την αποτροπή του τουρκικής πρωτοβουλίας σουνιτικού τόξου που έχει στόχο το Ισραήλ. Όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θα είναι η Τουρκία ο επόμενος στόχος του Ισραήλ;

Μπορεί να αποτελέσει η Τουρκία τον επόμενο στόχο του Ισραήλ; Τίποτε δεν αποκλείεται εάν λάβουμε υπόψη τις ανησυχίες Ισραηλινών αξιωματούχων ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η περίπλοκη σχέση ΗΠΑ-Ισραήλ & Ιράν που γεννά πόλεμο και η… “μέθοδος των τριών”!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQG66usn-eyuLSbYkIzQaVi4VasveCjTy5-Jw&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="159" data-original-width="316" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQG66usn-eyuLSbYkIzQaVi4VasveCjTy5-Jw&s" width="691" /></a></div><div><br /></div>Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><br />Αγκύλωση κοντεύει να πάθει το δάχτυλο των Αμερικανών στρατιωτών, καθώς εδώ και αρκετό καιρό είναι τοποθετημένο στη σκανδάλη, με τα σκοπευτικά να κοιτούν προς την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. Όμως, η περίφημη εντολή «πυρ» δεν λέει να έρθει. Θα τη δώσουν οι στρατηγοί από το Πεντάγωνο. Όμως, το πραγματικό πράσινο φως, το παράγγελμα, θα έρθει από το Λευκό Οίκο και τον Ντόναλντ Τραμπ προσωπικά. Ουδείς τρέφει ψευδαισθήσεις.<br /><br />Πού βρισκόμαστε λοιπόν; Στην πραγματικότητα, έχουν περάσει αρκετές ημέρες από τον πρώτο συναγερμό που σήμαναν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης και οι ανταποκριτές τους στην Ουάσινγκτον. Όσο περνά ο καιρός, τόσο δημιουργείται η αίσθηση χειραγώγησης από τον Τραμπ στο πλαίσιο της γνωστής διαπραγματευτικής τακτικής του. Έλα όμως που οι Ιρανοί δεν τσιμπάνε. Ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος εξέφρασε την απορία και την απογοήτευσή του, για ποιον λόγο δεν έχουν προχωρήσει ακόμα σε συμφωνία με τις ΗΠΑ.<br /><br />Όλα δείχνουν ότι η προτίμηση του Τραμπ είναι η διπλωματική διευθέτηση της υπόθεσης. Προφανώς, για λόγους περισσότερους της απλής ενίσχυσης της υποψηφιότητάς του για την απόσπαση του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης που τόσο πολύ δείχνει να επιθυμεί. «Μπάλωμα» θα αποδειχθεί βέβαια, εάν δεν επιτευχθεί ο διακηρυγμένος στόχος για τον έλεγχο του βαλλιστικού οπλοστασίου της χώρας. Και ο Τραμπ δεν θα βρίσκεται στην εξουσία εσαεί.<br /><br />Πέραν του ότι οι βαλλιστικοί πύραυλοι είναι οι φορείς των πυρηνικών κεφαλών σε περίπτωση που επιτευχθεί ο στόχος απόκτησης πυρηνικού οπλοστασίου και με συμβατικές κεφαλές συνιστούν αρκούντως αξιόπιστη απειλή. Η «βροχή» πάνω από τα ισραηλινά αστικά κέντρα απέδειξε του λόγου το αληθές. Χωρίς τη βοήθεια των ΗΠΑ, ακόμα και το τελειότερο στον κόσμο σύστημα αεράμυνας, όπως θεωρείται αυτό του Ισραήλ, δεν θα μπορούσε να αποφύγει τον κορεσμό και τις εκτεταμένες ζημιές στο έδαφος.<br /><br />Τα μη επανδρωμένα αυτοκτονίας μπορεί να μην τρόμαξαν κανέναν, όμως η αντιμετώπισή τους είχε μεγάλο κόστος και δαπάνη στρατιωτικών πόρων (δυνάμεων και όπλων). Η εμφάνιση αεροσκαφών εγγύς υποστήριξης τύπου A-10 Thunderbolt (“Warthog”) στην Κρήτη, μοιάζει να προαναγγέλλει την ανάθεση σε αυτά της αντιμετώπισης της συγκεκριμένης απειλής. Προφανώς με τα πυροβόλα τους, ώστε να εξισορροπηθεί η δυσανάλογη δαπάνη για την αντιμετώπιση της απειλής που συνεπαγόταν η εξουδετέρωση με τη χρήση πυραύλων αέρος-αέρος ή εδάφους-αέρος.<br /><br />Πέραν των περιορισμών στην ενημέρωση που επιβάλλονται από το Ισραήλ εν καιρώ πολέμου, θα πρέπει να συνυπολογιστεί και η για στρατηγικούς λόγους «αυτοσυγκράτηση» των Ιρανών στον προηγούμενο πόλεμο. Καλές και βολικές στο εσωτερικό είναι οι διακηρύξεις περί… σβησίματος του Ισραήλ από το χάρτη. Η εφαρμογή τέτοιων «δογμάτων» δεν είναι εξίσου εύκολη. Στόχος των μουλάδων ήταν να ξεπεραστεί το πρόβλημα και μάλιστα το συντομότερο.<br /><br />Οι ίδιοι επιθυμούσαν να κάνουν το ελάχιστο στη δύσκολη ισορροπία μεταξύ της αποφυγής προβολής εικόνας αδυναμίας και της επιθυμίας να ολοκληρωθεί η σύγκρουση το ταχύτερο δυνατό. Συμπεριφερόμενοι ορθολογικά, χώρα και καθεστώς ήθελαν τερματισμό της σύγκρουσης, να απορροφήσουν τις όποιες ζημιές και να ξεκινήσουν από την επόμενη ημέρα να ξαναχτίσουν… όσα έχτιζαν και πριν. Διότι η καθεστωτική σταθερότητα είναι βασικός στόχος για την Τεχεράνη.<br />Μια δύσκολη σχέση… αλλά με πάθος<br /><br />Τούτων λεχθέντων, είναι σαφές ότι στους υπολογισμούς του Τραμπ, βαρύνοντα ρόλο παίζει ο παράγων Ισραήλ. Πολλώ δε μάλλον όταν επικεφαλής παραμένει ο προσωπικός του φίλος -κατά κυριολεξία- Μπενιαμίν Νετανιάχου. Όμως, αυτή η αποδεδειγμένα πολύ στενή προσωπική σχέση και παρά τη μεγάλη εξάρτηση της ασφάλειας του εβραϊκού κράτους από τις ΗΠΑ, δεν έχει οδηγήσει σε άκριτη ταύτιση στρατηγικής. Καθένας εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα της χώρας του…<br /><br />Ο χρόνος είναι αμείλικτος και για τους δυο ηγέτες, που βρίσκονται πλέον -αμφότεροι- σε προχωρημένη ηλικία και αντιμετωπίζουν ένα πολύπλοκο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό. Ο δε Νετανιάχου, έχει κάθε λόγο να φοβάται ότι το στρατηγικό περιβάλλον στην μετά-Τραμπ εποχή θα είναι δυσμενέστερο. Γι’ αυτό και ανακοίνωσε την επένδυση 100 δισ. δολ. σε μια δεκαετία, με στόχο την ενίσχυση της αμυντικής αυτάρκειας του Ισραήλ. Δηλαδή τη δραστική μείωση της εξάρτησης του εβραϊκού κράτους από την Ουάσινγκτον για την άμυνά του. Μόνο εύκολο δεν θα είναι, εκτός από δαπανηρό.<br /><br />Οι Ισραηλινοί έχουν ήδη εντοπίσει το διαρκώς επιδεινούμενο κλίμα στις ΗΠΑ απέναντι στη χώρα τους. Οι αντιδράσεις που υπήρχαν πάντα από την πλευρά των Δημοκρατικών, οι οποίες μεγιστοποιήθηκαν την εποχή του Μπάρακ Ομπάμα, έχουν πλέον παρουσιάσει σημαντική «μετάσταση» και στο στρατόπεδο των Ρεπουμπλικάνων. Το πρόβλημα είναι σοβαρότερο από όσο φαίνεται μέχρι στιγμής και απαιτεί γενικότερα διορθωτικές κινήσεις από την Ιερουσαλήμ.<br /><br />Είναι όμως εξίσου εύλογο να υποτεθεί, ότι όσο δεν λύνεται το πρόβλημα με το Ιράν που θα ολοκλήρωνε την ανασχεδίαση του μεσανατολικού χάρτη, η εφαρμογή τέτοιας στρατηγικής δεν μοιάζει εφικτή. Κατά συνέπεια, στο σημείο που βρισκόμαστε, συγκρούεται η προτίμηση Τραμπ για διπλωματική διευθέτηση, ή το πολύ εξαπόλυση περιορισμένου στρατιωτικού πλήγματος, με την ισραηλινή αδημονία να επιτευχθεί ο στόχος της καθεστωτικής αλλαγής στο Ιράν. Είναι όμως εφικτό;<br /><br />Στο δε αντεπιχείρημα του περιφερειακού χάους που θα προκληθεί σε περίπτωση κατάρρευσης του καθεστώτος, οι Ισραηλινοί δείχνουν να αναλύουν διαφορετικά την κατάσταση. Πιστεύουν, ότι για τη δική τους ασφάλεια είναι προτιμότερο να μην έχουν ως αντίπαλο ένα οργανωμένο κράτος με αποδεδειγμένη ικανότητα να τους πλήξει στρατιωτικά. Οτιδήποτε κι αν προκύψει θα είναι ευκολότερα αντιμετωπίσιμο, εάν δεν υπάρχει η ικανότητα να απειληθεί αυτή καθαυτή η ύπαρξη του κράτους του Ισραήλ διά της κατοχής μη συμβατικού οπλοστασίου.<br /><br />Μοιάζει σαν συνέχεια των πολέμων στο Ιράκ. Η κατάρρευση του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν ενίσχυσε το Ιράν και οδήγησε σταδιακά στη σημερινή σύγκρουση. Άρα, επιδιώκοντας την κατάρρευση του θεοκρατικού καθεστώτος, στόχος είναι η θεραπεία του προβλήματος αυτού. Ακόμα κι αν η στάση τους έχει αρνητική επίπτωση και λειτουργεί ανασχετικά στη βελτίωση των σχέσεων με σουνιτικές χώρες (π.χ. Σαουδική Αραβία), οι Ισραηλινοί θεωρούν ότι η κατάσταση είναι αναστρέψιμη.<br /><br /><div>Φαίνεται πως θεωρούν ότι η εξαφάνιση από τη στρατηγική εξίσωση του μεγάλου Σιίτη αντιπάλου, αργά ή γρήγορα θα τους πιστωθεί από τις σουνιτικές μοναρχίες και η υπόθεση της μεταξύ τους εξομάλυνσης (σ.σ. Συμφωνίες του Αβραάμ) θα επανέλθει σε θετική τροχιά…<br /><br />Προς το παρόν μένει να αποδειχθεί ποια θα είναι η τελική απόφαση του Τραμπ και πώς θα την αντιμετωπίσει στην πράξη το Ισραήλ. Διότι η ανατροπή ενός καθεστώτος όπως του ιρανικού, είναι πολύ δυσκολότερη υπόθεση από όσο μοιάζει στις συζητήσεις μεταξύ «φανατικών». Εκτός κι αν η «προεργασία» που έχει γίνει όλα αυτά τα χρόνια, έχει παραμέτρους τις οποίες θα ανακαλύψουμε προσεχώς.<br /><br />Το αγκάθι της Ουκρανίας παντού<br /><br />Στο προηγούμενο σχόλιο για το θέμα του Ιράν είχε υπενθυμιστεί η επίπτωση που είχε το άνοιγμα μετώπου στη Μέση Ανατολή στο υφιστάμενο -στις 7 Οκτωβρίου 2023- της Ουκρανίας, προσθέτοντας ότι αποτελεί παράμετρο και στη σημερινή εξίσωση. Ας μην λησμονούμε και το ότι το ζήτημα της Ουκρανίας έχει αποσταθεροποιήσει πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Άρα θα πρέπει να εκτιμηθεί το πως η απόφαση Τραμπ θα επηρεάσει και αυτό το επίπεδο.<br /><br />Μήπως η επίθεση θα αποτελούσε «δώρο» στη Ρωσία του Πούτιν σε μια στιγμή που η Δύση προσπαθεί να περιορίσει τους στόχους της για να επιτευχθεί συμφωνία τερματισμού των συγκρούσεων; Μήπως αυτό ερμηνεύει την εκκωφαντική αντίρρηση των Βρετανών που φέρονται να απέκλεισαν τη χρήση της νήσου Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό, ως βάσης μεταστάθμευσης των αμερικανικών βομβαρδιστικών;<br /><br />Στον σύγχρονο μεταβατικό κόσμο που ζούμε, οι περιφερειακές συγκρούσεις έχουν παράπλευρες συνέπειες σε πολλά επίπεδα. Η αβεβαιότητα βασιλεύει. Μένει να αποδειχθεί πώς θα εξελιχθεί τις επόμενες ώρες και ημέρες το παρόν δράμα που παρακολουθούμε.<br /><br />Προς το παρόν όμως, το μεγάλο ερώτημα είναι εάν θα πραγματοποιηθεί η νέα συνάντηση των Ιρανών με τις ΗΠΑ στην Ελβετία την Πέμπτη, ή θα έχει προηγηθεί η στρατιωτική ενέργεια, την απόφαση για την οποία πολλοί θεωρούν πως θα τη λάβει ο Τραμπ επηρεασμένος ιδιαίτερα και από το σκάνδαλο Έπστιν…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η περίπλοκη σχέση ΗΠΑ-Ισραήλ & Ιράν που γεννά πόλεμο και η… “μέθοδος των τριών”!

Του Ζαχαρία Μίχα Αγκύλωση κοντεύει να πάθει το δάχτυλο των Αμερικανών στρατιωτών, καθώς εδώ και αρκετό καιρό είναι τοποθετημένο στη σκανδάλη...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία αλλάζει το πρόγραμμα των Eurofighter Typhoon. Θέλει να αποκτήσει 56 αντί για 44 μαχητικά αεροσκάφη.

<img height="133" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2025/12/EUROFIGHTER-TYPHOON-DVIDS-1-1068x712.jpg" width="754" /><br /><br />Αναθεωρεί προς τα πάνω η Τουρκία τον προγραμματισμό της για την προμήθεια μαχητικών αεροσκαφών θέλοντας να δημιουργήσει δύο μοίρες.<br /><br />Σημαντικές αλλαγές φαίνεται πως δρομολογεί η Τουρκία για το εξοπλιστικό πρόγραμμα των Eurofighter Typhoon, με δημοσίευμα της Milliyet να υποστηρίζει ότι η Άγκυρα θέλει μέχρι το 2030 να δημιουργήσει δύο μοίρες με συνολικά 56 μαχητικά αεροσκάφη, που θα προέρχονται από το Κατάρ, το Ομάν και φυσικά από το Ηνωμένο Βασίλειο.<br /><br />Ουσιαστικά, η Τουρκία αναθεωρεί τον προγραμματισμό προμήθειας των μαχητικών αεροσκαφών, ο οποίος μέχρι πρότινος προέβλεπε την απόκτηση συνολικά 44 Eurofighter Typhoon, εκ των οποίων 12 από το Κατάρ, 12 από το Ομάν και 20 από την συμφωνία με το Ηνωμένο Βασίλειο.<br /><br />Ωστόσο, η Άγκυρα θέλει να προσθέσει 12 ακόμα Eurofighter Typhoon Tranche 3 από το Κατάρ, εξοπλισμένα με ραντάρ AESA και εξοπλισμένα με πυραύλους τύπου Meteor στα 44 μαχητικά αεροσκάφη που έχει ήδη ζητήσει και συμφωνήσει να αγοράσει από τους εταίρους της, ανεβάζοντας στα 56 τον συνολικό αριθμό των μαχητικών αεροσκαφών που θα αγοράσει.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι η Τουρκία υπέγραψε συμφωνία αξίας 10,7 δισεκατομμύρια δολαρίων τον Οκτώβριο του 2025 με το Ηνωμένο Βασίλειο για την αγορά 20 νέων μαχητικών αεροσκαφών Eurofighter Typhoon Tranche 4. Έπειτα, η Άγκυρα «έδωσε τα χέρια» με το Ομάν για την απόκτηση 12 ακόμα μαχητικών αεροσκαφών που θα αναβαθμιστούν από τους Βρετανούς πριν παραδοθούν το 2028 και τώρα φαίνεται πως το deal με το Κατάρ θα περιλαμβάνει 24 Eurofighter Typhoon Tranche 3A αντί για 12 όπως αρχικά είχε προβλεφθεί.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία αλλάζει το πρόγραμμα των Eurofighter Typhoon. Θέλει να αποκτήσει 56 αντί για 44 μαχητικά αεροσκάφη.

Αναθεωρεί προς τα πάνω η Τουρκία τον προγραμματισμό της για την προμήθεια μαχητικών αεροσκαφών θέλοντας να δημιουργήσει δύο μοίρες. Σημαντικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Αμερικανοί τίναξαν την παράνομη τουρκική Γαλάζια Πατρίδα στον αέρα.

<img height="114" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/02/tourkolivyko-mnimonio-sosto-1068x611-1-768x439-1.jpg" width="744" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τούρκοι: ”Η αμερικανική πλευρά δεν αναγνωρίζει τη λογική της τουρκολιβυκής χάραξης”.</span></h3>Η συμφωνία Ελλάδας και Chevron για έρευνες υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για τη «Γαλάζια Πατρίδα» και τη συμφωνία Άγκυρας – Τρίπολης του 2019. Δύο από τα τέσσερα θαλάσσια οικόπεδα που περιλαμβάνονται στη νέα συμφωνία, επικαλύπτουν περιοχές που η Τουρκία θεωρεί ότι εμπίπτουν στη δική της οριοθέτηση με τη Λιβύη.<br /><br />Το τουρκικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας χαρακτήρισε τις ελληνικές κινήσεις μονομερείς και αντίθετες στο διεθνές δίκαιο, αν και σημείωσε ότι δεν επηρεάζουν άμεσα τη θαλάσσια δικαιοδοσία της Τουρκίας, μια διατύπωση που προκάλεσε ερωτήματα για την εσωτερική συνοχή της ανακοίνωσης. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο αναλυτής εξωτερικής πολιτικής Αϊντίν Σεζέρ υποστήριξε ότι η ρητορική της «Γαλάζιας Πατρίδας» οδήγησε σε στρατηγικό αδιέξοδο. Όπως τόνισε, η πατρίδα ταυτίζεται με την πλήρη κυριαρχία στα χωρικά ύδατα και όχι με ζώνες περιορισμένων δικαιωμάτων.<br /><br />Ο Σεζέρ εκτιμά ότι η συμφωνία του 2019 ανέτρεψε το προηγούμενο ισοζύγιο στην Ανατολική Μεσόγειο, διευκολύνοντας τελικά την ελληνοαιγυπτιακή οριοθέτηση και απομονώνοντας την Άγκυρα δυτικά του 28ου μεσημβρινού. Κατά την άποψή του, η εμπλοκή των ΗΠΑ μέσω της Chevron συνιστά έμμεση επιβεβαίωση ότι η αμερικανική πλευρά δεν αναγνωρίζει τη λογική της τουρκολιβυκής χάραξης. Σε αυτό το πλαίσιο, θεωρεί πως η Τουρκία «αυτοπυροβολήθηκε», διαταράσσοντας ένα status quo που προηγουμένως της άφηνε περισσότερα περιθώρια ελιγμών.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Αμερικανοί τίναξαν την παράνομη τουρκική Γαλάζια Πατρίδα στον αέρα.

Τούρκοι: ”Η αμερικανική πλευρά δεν αναγνωρίζει τη λογική της τουρκολιβυκής χάραξης”. Η συμφωνία Ελλάδας και Chevron για έρευνες υδρογονανθρά...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιστορική ανατροπή με συμμετοχή της Ελλάδας.«Εξάγωνο της Μέσης Ανατολής» είναι το μεγάλο σχέδιο που εφαρμόζει ο Netanyahu του Ισραήλ.

<img height="114" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/8388c6785737f393a73799a4dcf3e8dd_XL.jpg?v=3" width="745" /><br /><br /><div>Από τον Νείλο στον Ευφράτη… είναι το πρώτο μέρος του σχεδίου του «Μεγάλου Ισραήλ» που καίει τη Μέση Ανατολή<br /><br />Είναι πλέον εμφανές ότι η ρητορική περί «ιρανικής απειλής» χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για μια ευρύτερη γεωπολιτική αναδιάταξη της Μέσης Ανατολής προς όφελος του Ισραήλ, με την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών.<br />Όσοι προωθούν επίθεση κατά του Ιράν ισχυρίζονται ότι στόχος είναι η ασφάλεια του Ισραήλ απέναντι σε έναν «ριζοσπαστικό σιιτικό άξονα».<br />Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική και δεν είναι και κρυφή.<br />Ο ίδιος ο Benjamin Netanyahu και ο Αμερικανός πρέσβης Mike Huckabee, σε πρόσφατη συνέντευξή τους στον Tucker Carlson σχολίασαν την έννοια του «Μεγάλου Ισραήλ» (από τον Νείλο έως τον Ευφράτη), προκαλώντας αντιδράσεις σε μουσουλμανικές χώρες.<br /><br />Η δύναμη του σιιτικού άξονα<br /><br />Οι υποστηρικτές μιας επίθεσης στο Ιράν επιμένουν ότι ο πρωταρχικός τους στόχος είναι να διασφαλίσουν την ασφάλεια του Ισραήλ και της Μέσης Ανατολής στο σύνολό της, εξαλείφοντας την τρομερή απειλή που θέτει ένας «ριζοσπαστικός σιιτικός άξονας» με επικεφαλής «μανιασμένους μουλάδες που είναι αποφασισμένοι να αποκτήσουν πυρηνική βόμβα».<br />Αυτή η θέση προωθείται, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του Benjamin Netanyahu, εδώ και δεκαετίες, αλλά δεν έχει πείσει κανέναν εκτός από ορισμένους Αμερικανούς και Ευρωπαίους.<br />Ο φόβος μιας «ιρανικής απειλής» είναι αναποτελεσματικός - και η επικείμενη αμερικανική επίθεση προκαλεί μόνο φόβο και άγχος στους γείτονες του Ιράν.<br />Όχι μόνο λόγω των συνεπειών μιας επίθεσης στην Ισλαμική Δημοκρατία, αλλά και επειδή η θυσία του Ιράν θα άνοιγε την πόρτα σε μια πλήρη αναδιοργάνωση ολόκληρης της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Τι θέλει το Ισραήλ<br /><br />Προς το συμφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών; Όχι, προς το συμφέρον του Ισραήλ, αλλά στα χέρια των Αμερικανών, ή πιο συγκεκριμένα, των λεγόμενων Χριστιανών Σιωνιστών, οι οποίοι αποτελούν το πιο ισχυρό μέρος της αμερικανικής ελίτ.<br />Να εξαλειφθεί το Ιράν και στη συνέχεια να αντιμετωπιστεί η υπόλοιπη περιοχή, με τέτοιο τρόπο ώστε να διασφαλιστούν τα διαβόητα «βιβλικά σύνορα» του Ισραήλ.<br />Αλλά δεν είναι αυτό «βρώμικη αντισημιτική προπαγάνδα» - μήπως το Ισραήλ απλώς αμύνεται από τις ατελείωτες απειλές των «μουσουλμάνων εξτρεμιστών» που επινοούν κάθε είδους μύθους για την «εβραϊκή επέκταση» για να δικαιολογήσουν τον εαυτό τους;<br />Και όλοι οι βομβαρδισμοί του Λιβάνου, της Συρίας και της Υεμένης , για να μην αναφέρουμε τη Γάζα και την απέλαση των Παλαιστινίων από τη Δυτική Όχθη - μήπως είναι απλώς αυτοάμυνα;<br />Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρέσβης των ΗΠΑ στο Ισραήλ, Mike Huckabee, σε συνέντευξή του στον Tucker Carlson προκάλεσε ένα τεράστιο σκάνδαλο στη Μέση Ανατολή .<br /><br />Ο ρόλος του Tucker Carlson<br /><br />Ο Tucker Carlson, ο οποίος αντιτίθεται στην επιθετικότητα κατά του Ιράν και επικρίνει τον Netanyahu, ρώτησε τον πρέσβη αν συμφωνεί με την έννοια του «Μεγάλου Ισραήλ» - δηλαδή, σύμφωνα με το βιβλικό Βιβλίο της Γένεσης, ο Θεός έδωσε στον Αβραάμ και στους απογόνους του γη από τον Νείλο μέχρι τον Ευφράτη.<br />Ο Huckabee απάντησε ότι «θα ήταν μια χαρά αν την έπαιρναν όλη».<br />Θα ήταν μια μεγάλη έκταση γης, συνέχισε, αλλά «δεν ζητούν να επιστρέψουν και να την πάρουν όλη πίσω.<br />Ζητούν τουλάχιστον να πάρουν τη γη που κατέχουν αυτή τη στιγμή, την οποία ζουν νόμιμα, την οποία κατέχουν νόμιμα και η οποία για αυτούς είναι ένα ασφαλές καταφύγιο για να προστατεύσουν τον λαό τους».<br />Αλλά αν και ο Huckabee αργότερα το απέρριψε ως υπερβολή, ξέσπασε ένα τρομερό σκάνδαλο.<br /><br />Οργή στον μουσουλμανικό κόσμο<br /><br />Σχεδόν 14 μουσουλμανικές χώρες καταδίκασαν έντονα τις δηλώσεις του Αμερικανού πρέσβη, οι οποίες «νομιμοποιούσαν τον έλεγχο των εδαφών άλλων χωρών».<br />Σε κοινή δήλωση σημειωνόταν συγκεκριμένα ότι τα λόγια του πρέσβη έρχονταν σε άμεση αντίθεση με το όραμα του Trump και το σχέδιό του για τη Γάζα.<br />Φυσικά, η Ουάσιγκτον δεν υποτίμησε καθόλου τον Huckabee, επειδή πολλοί Ευαγγελικοί (ένα παρακλάδι του Προτεσταντισμού) είναι «Χριστιανοί Σιωνιστές» και πιστεύουν ακράδαντα ότι οι Εβραίοι έχουν δικαίωμα στα εδάφη από τον Νείλο μέχρι τον Ευφράτη.<br />Είναι αυτό θρησκευτική πεποίθηση;<br />Αλλά σε συνδυασμό με την αμερικανική στρατιωτική ισχύ και την πλήρη υποστήριξη προς το Ισραήλ, γίνεται ένας κρίσιμος παράγοντας στην παγκόσμια πολιτική - και αυτό δεν είναι πλέον απλώς γνήσιος θρησκευτικός φανατισμός, αλλά μια πραγματική γεωπολιτική έννοια.<br /><br />Ποιον απειλεί το «Μεγάλο Ισραήλ»<br /><br />Ένα «Μεγάλο Ισραήλ» μπορεί να χτιστεί μόνο πάνω στα ερείπια της Μέσης Ανατολής.<br />Αίγυπτος, Λίβανος, Ιορδανία, Συρία, Σαουδική Αραβία και Ιράκ (βρίσκονται, εν όλω ή εν μέρει, στην περιοχή από τον Νείλο μέχρι τον Ευφράτη).<br />Μπορεί αυτό να μοιάζει με τρέλα, αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι σε λιγότερο από εκατό χρόνια πριν, το σχέδιο ίδρυσης ενός εβραϊκού κράτους σε παλαιστινιακά εδάφη φαινόταν τρελό.<br />Κι όμως επιβλήθηκε στους ντόπιους Άραβες από τις βρετανικές κατοχικές αρχές με το πρόσχημα μιας «πατρίδας για τον εβραϊκό λαό».<br /><br />Επεκτατικές βλέψεις<br /><br />Επέκτεινε ακόμη και την επικράτειά του - εις βάρος των ίδιων αυτών Παλαιστινίων.<br />Και στη συνέχεια εις βάρος αιγυπτιακών και συριακών εδαφών - μερικά από τα οποία, όπως το Σινά, επιστράφηκαν αργότερα, αλλά τα Υψίπεδα του Γκολάν προσαρτήθηκαν.<br />Με άλλα λόγια, η περιοχή υπό ισραηλινό έλεγχο επεκτείνεται συνεχώς: μόνο τα τελευταία δύο χρόνια, έχει καταλάβει τμήματα του Λιβάνου και της Συρίας.<br />Το Τελ Αβίβ δεν έχει τη δύναμη ή τις προϋποθέσεις για μεγάλης κλίμακας επέκταση, αλλά τι θα συμβεί αν το Ιράν πέσει πραγματικά;<br />Ολόκληρη η περιοχή θα αναταραχθεί, θα ξεκινήσει ένας νέος μετασχηματισμός - και το Ισραήλ θα έχει νέες ευκαιρίες.<br />Αυτό είναι περίπου ο τρόπος που σκέφτονται πολλοί στην ισραηλινή ηγεσία, υποστηρίζοντάς το με πολύ συγκεκριμένα σχέδια.<br />Δεν είναι τυχαίο ότι ο Netanyahu την Κυριακή, ενόψει της επίσκεψης του Ινδού πρωθυπουργού Modi στο Ισραήλ, συζήτησε την ανάγκη σχηματισμού μιας νέας πολυμερούς συμμαχίας εντός και γύρω από τη Μέση Ανατολή.<br />«Μακροπρόθεσμα, όπως το βλέπω εγώ, θα δημιουργήσουμε ένα ολόκληρο σύστημα - ένα είδος εξαγώνου συμμαχιών γύρω ή εντός της Μέσης Ανατολής, που θα περιλαμβάνει την Ινδία, αραβικές χώρες, αφρικανικά κράτη, μεσογειακές χώρες (Ελλάδα και Κύπρος ), καθώς και ασιατικές χώρες», είπε.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιστορική ανατροπή με συμμετοχή της Ελλάδας.«Εξάγωνο της Μέσης Ανατολής» είναι το μεγάλο σχέδιο που εφαρμόζει ο Netanyahu του Ισραήλ.

Από τον Νείλο στον Ευφράτη… είναι το πρώτο μέρος του σχεδίου του «Μεγάλου Ισραήλ» που καίει τη Μέση Ανατολή Είναι πλέον εμφανές ότι η ρητορι...

Διαβάστε την συνέχεια

«Μήνυμα» Ισραήλ στον Λίβανο: Θα δεχτείτε σκληρό πλήγμα αν η Χεζμπολάχ εμπλακεί σε ενδεχόμενο πόλεμο ΗΠΑ – Ιράν.

<img height="100" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2025/09/HEZBOLLAH-REUTERS-750x375.jpg" width="764" /><br /><br />Το Ισραήλ έστειλε έμμεσο αλλά σαφές μήνυμα προς τον Λίβανο, προειδοποιώντας ότι θα εξαπολύσει σκληρά πλήγματα ακόμη και κατά μη στρατιωτικών υποδομών της χώρας – συμπεριλαμβανομένου του διεθνούς αεροδρομίου της Βηρυτού – εάν η Χεζμπολάχ εμπλακεί σε ενδεχόμενη στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.<br /><br />Την αποκάλυψη έκαναν σήμερα δύο υψηλόβαθμοι Λιβανέζοι αξιωματούχοι, μιλώντας υπό καθεστώς ανωνυμίας στο Reuters. Ούτε το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, ούτε η Λιβανέζικη προεδρία είχαν άμεση ανταπόκριση σε αιτήματα για σχόλιο.<br /><br />Η προειδοποίηση έρχεται σε μια ιδιαίτερα τεταμένη συγκυρία, καθώς οι ΗΠΑ και το Ιράν ετοιμάζονται μεν για νέο γύρο έμμεσων συνομιλιών για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα την Πέμπτη στη Γενεύη, αλλά ταυτόχρονα συνεχίζεται η συγκέντρωση αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι το 2024 το Ισραήλ είχε εξαπολύσει σφοδρή επίθεση κατά της Χεζμπολάχ, σκοτώνοντας τον τότε ηγέτη της Χασάν Νασράλα, χιλιάδες μαχητές και καταστρέφοντας μεγάλο μέρος του οπλοστασίου της οργάνωσης.<br /><br />Η σιιτική οργάνωση, που ιδρύθηκε το 1982 με πρωτοβουλία των Ιρανών Φρουρών της Επανάστασης, παραμένει στενά συνδεδεμένη με την Τεχεράνη. Ο νέος γενικός γραμματέας της, Ναΐμ Κάσεμ, σε τηλεοπτικό διάγγελμα πριν από έναν μήνα είχε δηλώσει ρητά ότι η Χεζμπολάχ δεν είναι ουδέτερη στην αντιπαράθεση Ουάσινγκτον – Τεχεράνης και ότι η ίδια «στοχοθετείται από την πιθανή επιθετικότητα».<br /><br />«Είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας. Θα επιλέξουμε την κατάλληλη στιγμή πώς και εάν θα επέμβουμε», είχε τονίσει χαρακτηριστικά ο Κάσεμ.<br /><br />Καθώς η ένταση κλιμακώνεται, οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αποφάσισαν να αποσύρουν μη αναγκαίο προσωπικό και μέλη των οικογενειών τους από την πρεσβεία τους στη Βηρυτό. Όπως ανακοίνωσε χθες υψηλόβαθμος αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η κίνηση κρίθηκε «σκόπιμη» λόγω της επιδείνωσης του περιβάλλοντος ασφαλείας στην περιοχή.<br /><br />Οι εξελίξεις ενισχύουν τις ανησυχίες ότι οποιαδήποτε κλιμάκωση μεταξύ ΗΠΑ – Ιράν μπορεί να συμπαρασύρει τον Λίβανο σε νέο γύρο σύγκρουσης με το Ισραήλ, με σοβαρές συνέπειες για τις ήδη εύθραυστες πολιτικές και οικονομικές ισορροπίες της χώρας.<div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Μήνυμα» Ισραήλ στον Λίβανο: Θα δεχτείτε σκληρό πλήγμα αν η Χεζμπολάχ εμπλακεί σε ενδεχόμενο πόλεμο ΗΠΑ – Ιράν.

Το Ισραήλ έστειλε έμμεσο αλλά σαφές μήνυμα προς τον Λίβανο, προειδοποιώντας ότι θα εξαπολύσει σκληρά πλήγματα ακόμη και κατά μη στρατιωτικών...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως ο Ερντογάν επιδιώκει να βάλει «Σουνιτική θηλιά» στο Ισραήλ παίρνοντας τη σκυτάλη από τους Σιίτες του Ιράν.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/08/Erdogan.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/08/Erdogan-696x463.jpg" width="760" /></a><br /><br />Η Άγκυρα επιχειρεί τα τελευταία δύο χρόνια μια εντυπωσιακή διπλωματική επανατοποθέτηση στον αραβο-σουνιτικό κόσμο. Ο στόχος του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν είναι απλώς η εξομάλυνση σχέσεων με παλαιούς αντιπάλους, αλλά η συγκρότηση ενός ευρύτερου σουνιτικού πλαισίου συνεργασίας που, σύμφωνα με ισραηλινούς και δυτικούς αναλυτές, θα μπορούσε να λειτουργήσει ως «στρατηγική θηλιά» γύρω από το Ισραήλ.<br /><br />Καταλύτης υπήρξε η αποκατάσταση σχέσεων με τη Σαουδική Αραβία. Μετά τη ρήξη που προκάλεσε η δολοφονία Κασόγκι, Ριάντ και Άγκυρα κινούνται πλέον προς μια συντονισμένη πολιτική στάση σε περιφερειακά μέτωπα. Παράλληλα, η επαναπροσέγγιση με την Αίγυπτο αποκτά ιδιαίτερο βάρος: η συμφωνία-πλαίσιο ύψους 350 εκατ. δολαρίων για συμπαραγωγή οπλικών συστημάτων, ανταλλαγή πληροφοριών και ασκήσεις, σε συνδυασμό με την αύξηση του διμερούς εμπορίου, προσδίδει στρατιωτικό και οικονομικό βάθος στη σχέση. Η γεωστρατηγική θέση της Αιγύπτου –ως θεματοφύλακα της Διώρυγας του Σουέζ– της παρέχει επιρροή σε θαλάσσιες οδούς κρίσιμες για την ισραηλινή οικονομία.<br /><br />Στις 9 Φεβρουαρίου, κοινό ανακοινωθέν υπουργών Εξωτερικών από την Τουρκία, την Αίγυπτο, την Ιορδανία, το Κατάρ, το Πακιστάν την Iνδονησία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα κατήγγειλε την «ισραηλινή επεκτατική πολιτική» και ζήτησε ισλαμική ενότητα. Παρότι τα ΗΑΕ υπό τον Mohammed bin Zayed Al Nahyan διατηρούν πιο τεχνοκρατική και λιγότερο ιδεολογική προσέγγιση, η ρητορική σύγκλιση είναι αξιοσημείωτη.<br /><br />Η άποψη του Ισραήλ<br /><br />Ισραηλινοί κύκλοι μιλούν για αντικατάσταση της ιρανικής «σιιτικής ημισελήνου» με έναν σουνιτικό άξονα επηρεασμένο από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, με την Άγκυρα να αξιοποιεί τη σχέση της με τη Χαμάς. Η κυβέρνηση του Μπένζαμιν Νετανιάχου επιδιώκει να αποκλείσει την τουρκική παρουσία στις μεταπολεμικές ρυθμίσεις της Γάζας, θεωρώντας την τουρκική διείσδυση μακροπρόθεσμη απειλή.<br /><br />Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι μονοσήμαντη. Οι ενδοσουνιτικές αντιθέσεις, οι ανταγωνισμοί Ριάντ–Αμπού Ντάμπι και οι εθνικές προτεραιότητες κάθε κράτους περιορίζουν την πιθανότητα ενός συμπαγούς, ιδεολογικά ενιαίου μπλοκ. Το εγχείρημα του Ερντογάν αντανακλά περισσότερο μια προσπάθεια ηγεμονικής αναβάθμισης της Τουρκίας σε μετα-αμερικανικό περιβάλλον αστάθειας, παρά έναν άμεσα επιχειρησιακό σχεδιασμό «περικύκλωσης».<br /><br />Το ερώτημα παραμένει αν πρόκειται για διαρκή γεωπολιτική αναδιάταξη ή για συγκυριακή σύγκλιση συμφερόντων γύρω από το παλαιστινιακό. Σε κάθε περίπτωση, η Άγκυρα επιχειρεί να μετατρέψει τη ρητορική ενότητα σε στρατηγικό κεφάλαιο.<br /><br />ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Σουνίτες και Σιίτες: η βασική διαφορά στο Ισλάμ<br /><br />Η διάκριση μεταξύ Σουνιτών και Σιιτών αποτελεί το σημαντικότερο εσωτερικό ρήγμα στον ισλαμικό κόσμο και ανάγεται στον 7ο αιώνα, αμέσως μετά τον θάνατο του προφήτη Μωάμεθ (632 μ.Χ.). Το ερώτημα που προέκυψε ήταν ποιος έχει τη νομιμοποίηση να ηγηθεί της μουσουλμανικής κοινότητας (Ummah).<br /><br />1. Το ζήτημα της διαδοχής: Οι Σουνίτες υποστήριξαν ότι ο ηγέτης (χαλίφης) πρέπει να επιλεγεί από την κοινότητα. Πρώτος χαλίφης αναδείχθηκε ο Αμπού Μπακρ, στενός συνεργάτης του Προφήτη. Οι Σιίτες: Πίστεψαν ότι η ηγεσία έπρεπε να παραμείνει στην οικογένεια του Μωάμεθ, και ειδικά στον Αλί ιμπν Αμπί Τάλιμπ, ξάδελφο και γαμπρό του. Από εκεί προέρχεται και ο όρος «Σιίτες» (Shiat Ali = παράταξη του Αλί).<br />2. Θεολογικές και θεσμικές διαφορές. Οι Σουνίτες (περίπου 85–90% των μουσουλμάνων) δίνουν έμφαση στη Σούννα (παράδοση του Προφήτη) και στην ερμηνεία από λόγιους (ουλεμά). Δεν αναγνωρίζουν ιεραρχική θρησκευτική εξουσία τύπου «κληρικών». Οι Σιίτες (10–15%) αποδίδουν ιδιαίτερη πνευματική και πολιτική αυθεντία στους Ιμάμηδες, απογόνους του Αλί. Στον δωδεκατισμό (η μεγαλύτερη σιιτική τάση) πιστεύουν στον «Κρυμμένο Ιμάμη» που θα επανεμφανιστεί.<br />3. Ιστορική μνήμη και ταυτότητα. Καθοριστικό γεγονός για τους Σιίτες είναι η Μάχη της Καρμπάλα (680 μ.Χ.), όπου σκοτώθηκε ο Χουσεΐν, εγγονός του Προφήτη. Η επέτειος της Ασούρα έχει έντονο συμβολικό και συναισθηματικό χαρακτήρα.<br />4. Γεωπολιτική διάσταση σήμερα: Η διάκριση έχει και πολιτικές προεκτάσεις:Σιιτική πλειοψηφία στο Ιράν, σημαντικές κοινότητες στο Ιράκ και στον Λίβανο.<br />Σουνιτική πλειοψηφία σε χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος και η Τουρκία.<br /><br />Οι ανταγωνισμοί (π.χ. Ιράν–Σαουδική Αραβία) συχνά ενδύονται θρησκευτικό μανδύα, αν και έχουν βαθιά γεωστρατηγικά και πολιτικά αίτια. Η διαφορά Σουνιτών–Σιιτών ξεκίνησε ως ζήτημα πολιτικής διαδοχής, εξελίχθηκε σε θεολογική διαφοροποίηση και σήμερα λειτουργεί και ως άξονας γεωπολιτικής ισχύος στον ευρύτερο μουσουλμανικό κόσμο.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πως ο Ερντογάν επιδιώκει να βάλει «Σουνιτική θηλιά» στο Ισραήλ παίρνοντας τη σκυτάλη από τους Σιίτες του Ιράν.

Η Άγκυρα επιχειρεί τα τελευταία δύο χρόνια μια εντυπωσιακή διπλωματική επανατοποθέτηση στον αραβο-σουνιτικό κόσμο. Ο στόχος του Τούρκου προέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ουκρανία 2022 2026: Τέσσερα χρόνια πολέμου που αναμόρφωσαν τη διεθνή τάξη – Η νέα παγκόσμια πραγματικότητα.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/Oukrania.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/Oukrania-696x464.jpg" width="746" /></a><br /><br />Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία εισέρχεται στο πέμπτο έτος της, έχοντας ήδη διαρκέσει περισσότερο από ολόκληρη τη μάχη στο ανατολικό μέτωπο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ενώ το 1944-45 οι Σοβιετικοί προέλασαν από το Λένινγκραντ στο Βερολίνο σε 15 μήνες, σήμερα, σύμφωνα με το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (CSIS), ο ρυθμός της ρωσικής προέλασης στο Ποκρόβσκ είναι μόλις 70 μέτρα την ημέρα και στο Κουπιάνσκ 23 μέτρα.<div><br />Παρά το αφήγημα του Κρεμλίνου περί επικείμενης κατάρρευσης της Ουκρανίας, τα εδαφικά κέρδη της Ρωσίας το 2025 ανήλθαν σε 1.865 τετραγωνικά μίλια (περίπου 0,8% της χώρας). Η Christina Harward του Ινστιτούτου για τη Μελέτη του Πολέμου (ISW) χαρακτηρίζει τους ισχυρισμούς περί κατάρρευσης ως «εντελώς ψευδείς», επισημαίνοντας ότι η Ουκρανία πραγματοποιεί απελευθερώσεις μικρής κλίμακας, εκμεταλλευόμενη τον χειμώνα και τον αποκλεισμό του συστήματος Starlink για τους Ρώσους στρατιώτες.</div><div><br />Στο εσωτερικό μέτωπο, ο νέος υπουργός Άμυνας, Mykhailo Fedorov, στοχεύει στην εξουδετέρωση 50.000 Ρώσων στρατιωτών μηνιαίως, ώστε να αναγκάσει τη Μόσχα σε μια πολιτικά ριψοκίνδυνη επιστράτευση. Ωστόσο, η Ουκρανία αντιμετωπίζει τη δική της κόπωση, με 200.000 στρατιώτες να απουσιάζουν χωρίς άδεια (AWOL). Η Jade McGlynn από το King’s College εκφράζει φόβους ότι οι σύμμαχοι δεν έχουν αξιόπιστο σχέδιο για την επιβολή κατάπαυσης του πυρός σε μια σύγκρουση που βρίσκεται σε αδιέξοδο.<br /><br />Η αλλαγή της παγκόσμιας πραγματικότητας με τέσσερις τρόπουςΗ επανάσταση των Drones<br />Η σύγκρουση άλλαξε μόνιμα τη φύση του πολέμου. Για πρώτη φορά, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAVs) έγιναν κυρίαρχη δύναμη. Η χρήση αναγνωριστικών μέσων, όπλων καμικάζι και drones με οπτικές ίνες σημαίνει ότι οι μελλοντικοί στρατοί θα χτίζονται γύρω από σμήνη drones και όχι γύρω από τις μαζικές σχηματισμούς του 20ού αιώνα. Σύμφωνα με αναλύσεις, το 80% των απωλειών προκαλείται πλέον από drones, εμποδίζοντας τη συγκέντρωση στρατιωτών.</div><div><br />Η αδυναμία των Διεθνών Οργανισμών</div><div><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία εξέθεσε τα όρια του ΟΗΕ. Ως μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας, η Ρωσία χρησιμοποίησε επανειλημμένα το βέτο της για να μπλοκάρει ψηφίσματα κατάπαυσης του πυρός. Η αποτυχία αυτή ανάγκασε το διεθνές σώμα να στρέψει την προσοχή του αλλού, όπως στον πόλεμο Ισραήλ-Χαμάς, χωρίς όμως ούτε εκεί να επιφέρει αλλαγή. Επιπλέον, ο πόλεμος επιτάχυνε τον κατακερματισμό του κόσμου σε αντίπαλα μπλοκ, με τις χώρες BRICS (Βραζιλία, Κίνα, Ινδία) να αρνούνται να απομονώσουν τη Μόσχα.</div><div><br />Εξοπλιστικά προγράμματα και πυρηνική απειλή</div><div><br />Οι χώρες που συνορεύουν με την Ουκρανία, όπως η Πολωνία και η Μολδαβία, αύξησαν τις αμυντικές τους δαπάνες, παίρνοντας μαθήματα από την Κριμαία και τη Γεωργία. Ο πόλεμος αποκάλυψε πόσο «κούφιες» ήταν οι υποθέσεις της Δύσης για τα αποθέματα πυρομαχικών, καθώς η κατανάλωση βλημάτων θυμίζει τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.<br />Παράλληλα, οι επανειλημμένες αναφορές του Πούτιν στο πυρηνικό οπλοστάσιο λειτούργησαν ως ασπίδα για τη διεξαγωγή συμβατικής επίθεσης με ατιμωρησία. Σύμφωνα με ανάλυση του Ινστιτούτου Επιστήμης και Διεθνούς Ασφάλειας, το ποσοστό επιτυχίας των οπλισμένων Shahed αυξήθηκε από 6% τον Ιανουάριο του ’25 σε 29% τον Δεκέμβριο, λόγω της έλλειψης δυτικών πυραύλων αεράμυνας.<br />Το μάθημα της Ευρώπης για αυτονομία<br />Η Ευρώπη συνειδητοποίησε ότι οι αμερικανικές εγγυήσεις δεν επαρκούν. Η Γερμανία εγκατέλειψε τον πασιφισμό δεκαετιών και επανεξοπλίστηκε, ενώ η Φινλανδία και η Σουηδία εντάχθηκαν στο ΝΑΤΟ. Παρά το γεγονός ότι ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Ζελένσκι διαφώνησαν ανοιχτά στο παρελθόν και υπήρχε φόβος για διακοπή της στήριξης, η Orysia Lutsevych του Chatham House σημειώνει ότι οι ΗΠΑ συνεχίζουν να προμηθεύουν όπλα και πληροφορίες, αρνούμενες να αναγκάσουν το Κίεβο σε υποχωρήσεις.</div><div><br />Η ανθρωπιστική τραγωδία: Kholodomor<br /><br />Στο πεδίο των υποδομών, η κατάσταση στην Ουκρανία είναι καταστροφική. Η συστηματική ρωσική εκστρατεία βομβαρδισμών, που περιγράφεται ως «Kholodomor» (θάνατος από το κρύο), άφησε πάνω από ένα εκατομμύριο Ουκρανούς χωρίς ρεύμα και νερό. Στο Κίεβο, 2.600 κτίρια είναι χωρίς θέρμανση, με τις εσωτερικές θερμοκρασίες να πέφτουν στους 5°C.<br />Παρά την εξάντληση, δεν υπάρχει επιθυμία υποταγής στη ρωσική κυριαρχία. Η ρωσική στρατηγική επιθέσεων κατά αμάχων έχει αποφέρει ελάχιστα στρατηγικά κέρδη, παρά τον ισχυρισμό του Πούτιν ότι οι δύο λαοί είναι «ένας λαός». Η διπλωματική παραπλάνηση της Ρωσίας, όπως οι ισχυρισμοί του Σεργκέι Λαβρόφ για συμφωνίες στο Άνκορατζ περί παράδοσης του Ντονέτσκ, αναδεικνύει την κακή απόδοση του ρωσικού στρατού, ο οποίος, σύμφωνα με το ΝΑΤΟ, θα χρειαζόταν τουλάχιστον 18 μήνες και 600.000 απώλειες για να καταλάβει την περιοχή.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ουκρανία 2022 2026: Τέσσερα χρόνια πολέμου που αναμόρφωσαν τη διεθνή τάξη – Η νέα παγκόσμια πραγματικότητα.

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία εισέρχεται στο πέμπτο έτος της, έχοντας ήδη διαρκέσει περισσότερο από ολόκληρη τη μάχη στο ανατολικό μέτωπο τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μάικλ Ρούμπιν: Η Τουρκία είναι η μεγαλύτερη κατοχική δύναμη στη Μέση Ανατολή.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/07/erdogan.jpg?w=144" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1108" data-original-width="1900" height="117" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/07/erdogan.jpg?w=144" width="705" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Εκτιμά ότι η Άγκυρα οφείλει στην Κυπριακή Δημοκρατία περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια δολάρια σε αποζημιώσεις.</span></h3>Σε μια <a href="https://www.meforum.org/mef-observer/if-turkey-doesnt-have-colonial-ambitions-in-syria-it-should-return-hatay">καυστική ανάλυση στο Middle East Forum</a>, ο Μάικλ Ρούμπιν, ανώτερος συνεργάτης του American Enterprise Institute, αποδομεί το αφήγημα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν περί μιας Τουρκίας που μάχεται την αποικιοκρατία. Ο Ρούμπιν υποστηρίζει ότι, παρά τη ρητορική που παρουσιάζει την Άγκυρα ως «προστάτιδα» των καταπιεσμένων λαών, οι πράξεις της αποκαλύπτουν μια ξεκάθαρη ιμπεριαλιστική ατζέντα.<div><br />Το προσωπείο του «αντι-αποικιακού ήρωα»<br /><br />Ο Ερντογάν, αν και ιδεολογικά αντίθετος με τον κοσμικό χαρακτήρα του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, δεν διστάζει να χρησιμοποιεί την κληρονομιά του για να εμπνεύσει έθνη στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Παρουσιάζει την Τουρκία ως ένα προπύργιο που απέτρεψε τον διαμελισμό της Ανατολίας, προβάλλοντας τα κίνητρά της στη Συρία και αλλού ως «αγνά» και αντι-ιμπεριαλιστικά, σε αντίθεση με τα συμφέροντα της Δύσης και του Ισραήλ.</div><div><br />Η Πραγματικότητα: Κατοχή, πόροι και «Χατάι»<br /><br />Ο Ρούμπιν χαρακτηρίζει «φαιδρή» την αντίληψη περί αντι-ιμπεριαλιστικής Τουρκίας, παραθέτοντας συγκεκριμένα παραδείγματα:<br /><br />Κύπρος: Μια κατοχή που μετρά πάνω από μισό αιώνα, με την Τουρκία να εκμεταλλεύεται συστηματικά τους φυσικούς πόρους του νησιού. Ο αρθρογράφος εκτιμά ότι η Άγκυρα οφείλει στην Κυπριακή Δημοκρατία περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια δολάρια σε αποζημιώσεις.<br /><br />Συρία: Ο Ρούμπιν επισημαίνει ότι η Τουρκία είναι η μεγαλύτερη κατοχική δύναμη στη Συρία. Η παρουσία τουρκικών ταχυδρομείων σε συριακές πόλεις (Αφρίν, Αζάζ, κ.α.) υποδηλώνει πρόθεση μόνιμης προσάρτησης ή μετατροπής των περιοχών αυτών σε προτεκτοράτα.<br /><br />Το «προηγούμενο» της Αλεξανδρέττας: Το άρθρο υπενθυμίζει την προσάρτηση του Σαντζακίου της Αλεξανδρέττας (Χατάι) το 1939, την οποία χαρακτηρίζει ως μια «κυνική αρπαγή εδάφους» που βασίστηκε σε ιστορικές φαντασιώσεις του Ατατούρκ και στον κατευνασμό από πλευράς Γαλλίας.<br />Νεοοθωμανισμός και αναθεωρητισμός<br /><br />Η ανάλυση δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη ρητορική περί αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάννης. Οι αλυτρωτικοί χάρτες που δημοσιεύονται κατά καιρούς, απεικονίζοντας την Κύπρο, την Αρμενία, την Κρήτη και τμήματα της Βουλγαρίας και του Ιράκ εντός τουρκικών συνόρων, δεν είναι απλά «λόγια για εσωτερική κατανάλωση».<br /><br />«Ο νεοοθωμανισμός επιδιώκει την ανατροπή των εθνικών συνόρων που προέκυψαν από τα απελευθερωτικά κινήματα του 19ου και 20ού αιώνα», σημειώνει ο Ρούμπιν.</div><div><br />Η Μακροβιότερη Κατοχή<br /><br />Ο Μάικλ Ρούμπιν καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η υποκρισία του Ερντογάν είναι εντυπωσιακή: απαιτεί σεβασμό της κυριαρχίας στη Σομαλία, ενώ την ίδια στιγμή κατέχει εδάφη στη Συρία που είναι 13 φορές μεγαλύτερα από τη ζώνη ασφαλείας που ελέγχει το Ισραήλ. Το άρθρο καλεί τη νέα συριακή ηγεσία και τη διεθνή κοινότητα να απαιτήσουν τον τερματισμό αυτού που αποκαλεί «μακροβιότερη κατοχή στη Μέση Ανατολή».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μάικλ Ρούμπιν: Η Τουρκία είναι η μεγαλύτερη κατοχική δύναμη στη Μέση Ανατολή.

Εκτιμά ότι η Άγκυρα οφείλει στην Κυπριακή Δημοκρατία περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια δολάρια σε αποζημιώσεις. Σε μια καυστική ανάλυση στο...

Διαβάστε την συνέχεια

Περίεργες δηλώσεις Ερντογάν περί «σύγκλισης» στο πλαίσιο διαλόγου για Αιγαίο και Αν. Μεσόγειο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.alphatv.gr/images/963x541/files/alpha_news/DIETHNI_2025/Erdogan_AP_Photo_Achmad_Ibrahim.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="541" data-original-width="963" height="112" src="https://www.alphatv.gr/images/963x541/files/alpha_news/DIETHNI_2025/Erdogan_AP_Photo_Achmad_Ibrahim.jpg" width="661" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Κάποια πλευρά πληροφορεί ψευδώς τους πολίτες της κι ελπίζουμε αυτή να μην είναι η ελληνική</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Στην ατζέντα των συνομιλιών που είχε με τον Έλληνα Πρωθυπουργό αναφέρθηκε σήμερα ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δίνοντας το στίγμα των θεμάτων που συζητήθηκαν στο Προεδρικό Μέγαρο της Άγκυρας. Ο Τούρκος Πρόεδρος επιβεβαίωσε πως οι δύο ηγέτες προχώρησαν σε μια συνολική ανασκόπηση των διμερών σχέσεων, εστιάζοντας στις ανοιχτές θαλάσσιες ζώνες αλλά και σε ζητήματα που αφορούν τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη την οποία χαρακτήρισε και πάλι «τουρκική».<br />Αξιολόγηση θέσεων και νέες συμφωνίες<br /><br />Αναφερόμενος στη συνάντηση της 11ης Φεβρουαρίου, ο κ. Ερντογάν σημείωσε:<br /><br />«Στις 11 Φεβρουαρίου, φιλοξενήσαμε τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, κ. Μητσοτάκη, στο προεδρικό μας Μέγαρο. Κατά τη διάρκεια των συνομιλιών μας, είχαμε την ευκαιρία να αξιολογήσουμε τις σχέσεις μας μεταξύ των δύο χωρών, καθώς και τις θέσεις μας σχετικά με το Αιγαίο και τη Μεσόγειο».<br /><br />Ο Ερντογάν χαρακτήρισε τα ζητήματα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο ως «ακανθώδη», υποστηρίζοντας ωστόσο ότι δεν είναι ανυπέρβλητα.<br /><br />Επανέλαβε τη θέση ότι η Τουρκία επιδιώκει λύσεις βασισμένες στο… διεθνές δίκαιο, σημειώνοντας μάλιστα με ικανοποίηση ότι υπάρχει σύγκλιση με τον Έλληνα Πρωθυπουργό ως προς αυτό το πλαίσιο διαλόγου.<br /><br />Τόνισε ότι «αρκεί να υπάρχει καλή βούληση και θέληση για λύση» προκειμένου να ξεπεραστούν οι σύνθετες γεωπολιτικές προκλήσεις.<br /><br />«Τουρκική» και πάλι η μειονότητα στη Θράκη<br /><br />Παράλληλα, υπογράμμισε τη σημασία της υπογραφής νέων κειμένων συνεργασίας, και αναφέρθηκε σε προσδοκίες της Άγκυρα για την μειονότητα της Θράκης.<br /><br />«Ενισχύσαμε τη νομική βάση των σχέσεών μας με τις συμφωνίες που υπογράψαμε. Μετέφερα τις προσδοκίες μας στον κ. Μητσοτάκη σχετικά με την τουρκική μειονότητα της δυτικής Θράκης, για να επωφεληθούν πλήρως των εκπαιδευτικών και θρησκευτικών δικαιωμάτων».<br />Κύπρος και «Κυριαρχική Ισότητα»<br /><br />Στις σημερινές του τοποθετήσεις, ο Ερντογάν δεν παρέλειψε να αναφερθεί στο Κυπριακό, συνδέοντάς το με την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Δήλωσε ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να εργάζεται για την αναγνώριση της κυριαρχικής ισότητας και του ισότιμου διεθνούς καθεστώτος των Τουρκοκυπρίων.<br /><br />Ξεκαθάρισε ότι η Άγκυρα δεν πρόκειται να υποχωρήσει από την προστασία των δικαιωμάτων της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» (όπως αποκάλεσε το ψευδοκράτος) όσον αφορά τους ενεργειακούς πόρους.<div><br />Στόχος τα 10 δισ. δολάρια στο εμπόριο<br /><br />Πέρα από τα αμιγώς πολιτικά και μειονοτικά ζητήματα, ο Τούρκος Πρόεδρος έθεσε τον πήχη ψηλά και στο πεδίο της οικονομικής συνεργασίας. Παρά το θετικό πρόσημο της περσινής χρονιάς, η Άγκυρα στοχεύει σε περαιτέρω εμβάθυνση των εμπορικών δεσμών. Όπως τόνισε χαρακτηριστικά:<br /><br />«Επιδιώκουμε να αυξήσουμε τον διμερή όγκο των εμπορικών μας συναλλαγών με την Ελλάδα, ο οποίος έφτασε τα 7 δισεκατομμύρια δολάρια πέρυσι, στα 10 δισεκατομμύρια δολάρια».<br />Ποιο ακριβώς είναι το πλαίσιο του διαλόγου;<br /><br />Η σημερινή ρητορική του Ερντογάν επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στο «καλό κλίμα» και τη διατήρηση των τουρκικών θέσεων για τη «Γαλάζια Πατρίδα», αποφεύγοντας μεν την ακραία ένταση, αλλά χωρίς να κάνει βήμα πίσω από τις βασικές διεκδικήσεις της Άγκυρας.<br /><br />Επιπλέον οι αναφορές περί σύγκλησης των δύο ηγετών για το πλαίσιο του διαλόγου μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, προκαλεί ερωτήματα, καθώς, με βάση τα επισήμως ανακοινωθέντα, υπάρχει διάσταση απόψεων σχετικά με το τι μπαίνει στο τραπέζι του διαλόγου και τι όχι.<br /><br />Η μεν Τουρκία θέτει επισήμως ζητήματα αποστρατικοποίησης των νησιών, αδειών της για κάθε ενέργεια πέραν του 25ου Μεσημβρινού, σεβασμού στο παράνομο τουρκολυβικό μνημόνιο, αναγνώρισης «τουρκικής» μειονότητας σε Θράκη και Δωδεκάνησα, αμφισβήτησης κυριαρχίας σε 152 συμπλέγματα νησίδων, καθώς και το ζήτημα υφαλοκρηπίδας – ΑΟΖ. Η δε ελληνική πλευρά επισήμως αναφέρει ότι συζητάει μόνο το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ.<br /><br />Υπό αυτή την έννοια κάποια πλευρά πληροφορεί ψευδώς τους πολίτες της για το ακριβές πλαίσιο του διαλόγου, κι ελπίζουμε αυτή να μην είναι η ελληνική.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Περίεργες δηλώσεις Ερντογάν περί «σύγκλισης» στο πλαίσιο διαλόγου για Αιγαίο και Αν. Μεσόγειο.

Κάποια πλευρά πληροφορεί ψευδώς τους πολίτες της κι ελπίζουμε αυτή να μην είναι η ελληνική Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Στην ατζέντα των συνομι...

Διαβάστε την συνέχεια

«Μη βυθιστείτε μαζί με τον Χαμενεΐ»: Το δραματικό μήνυμα του Πρίγκιπα Διαδόχου προς τους Ιρανούς στρατηγούς

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/06/REZA-PAHLAVI-630x400.jpg" width="755" /><br /><br />Ο Ρεζά Παχλαβί, υιός του εξόριστου Σάχη, κάλεσε τους Ιρανούς στρατιωτικούς διοικητές να εγκαταλείψουν το «σαπιοκάραβο» του Ανώτατου Ηγέτη και να συνταχθούν με την κλιμακούμενη επανάσταση πριν να είναι πολύ αργά.<br /><br />Καθώς το ιρανικό καθεστώς προετοιμάζεται για μια πιθανή πολεμική σύρραξη με τις Ηνωμένες Πολιτείες, βρίσκεται αντιμέτωπο με μια εσωτερική κρίση που θα μπορούσε να αποδειχθεί εξίσου θανατηφόρα με μια αμερικανική βόμβα.<br /><br />Ο Ρεζά Παχλαβί, ηγετική φυσιογνωμία της εξόριστης κοινότητας, απηύθυνε άμεση και επείγουσα έκκληση προς τους επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας του Ιράν.<br /><br />Με την απειλή μιας ξένης επέμβασης να βρίσκεται στο ναδίρ, ο Παχλαβί προειδοποίησε ότι το «παράθυρο ευκαιρίας» κλείνει ταχύτατα για όσους επιθυμούν να διαχωρίσουν τη θέση τους από τα εγκλήματα της Ισλαμικής Δημοκρατίας.<br /><br />Το μήνυμά του, το οποίο διαδόθηκε ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης της αντιπολίτευσης, παρουσιάζει την τρέχουσα κυβέρνηση ως ένα «βυθιζόμενο πλοίο» και προτρέπει τους στρατιώτες του έθνους να σώσουν τη ζωή τους και τις οικογένειές τους, τασσόμενοι στο πλευρό του λαού πριν το καθεστώς σαρωθεί οριστικά.<div><br />Το κάλεσμα για αυτομόληση<br /><br />Το τελεσίγραφο του Παχλαβί στοχεύει ειδικά τους διοικητές των οποίων τα χέρια δεν έχουν ακόμη «βαφτεί με το αίμα του έθνους».<br /><br />Υποστήριξε ότι η επιλογή είναι απλή: είτε θα παραμείνουν πιστοί σε ένα ετοιμοθάνατο καθεστώς και θα βυθιστούν μαζί με τον Αλί Χαμενεΐ, είτε θα προστατεύσουν τον ιρανικό λαό και θα συμμετάσχουν στη νίκη ενός νέου έθνους.<br /><br />«Η επιλογή είναι στα χέρια σας: σώστε τη ζωή σας και τις οικογένειές σας προσχωρώντας στον λαό και συμμετέχοντας στη νίκη του έθνους, ή συνδέστε τη μοίρα σας με το σαπιοκάραβο της Ισλαμικής Δημοκρατίας και βυθιστείτε μαζί με τον Χαμενεΐ και το καθεστώς του», δήλωσε ο Παχλαβί.<br /><br />Αυτή η έκκληση για αυτομόληση έρχεται σε μια στιγμή εξαιρετικής ευάλωτότητας για το καθεστώς, καθώς πασχίζει να διατηρήσει τον έλεγχο των δικών του δυνάμεων ασφαλείας, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζεται για έναν περιφερειακό πόλεμο.</div><div><br />Συνθήματα υπέρ του Σάχη στην Τεχεράνη<br /><br />Το μήνυμα του εξόριστου πρίγκιπα φαίνεται να βρίσκει απήχηση στο εσωτερικό της χώρας. Για τρεις συνεχόμενες ημέρες, φοιτητές σε μεγάλα πανεπιστήμια της Τεχεράνης βγήκαν στους δρόμους, σκίζοντας αφίσες «μαρτύρων» του καθεστώτος και φωνάζοντας συνθήματα υπέρ της επιστροφής της μοναρχίας.<br /><br />Στο Πανεπιστήμιο Αμίρ Καμπίρ και στο αμιγώς γυναικείο Πανεπιστήμιο Αλ-Ζάχρα, ακούστηκαν διαδηλωτές να φωνάζουν:<br /><br />«Ο Σάχης επιστρέφει στη χώρα του, οι φοιτητές είναι ακριβώς πίσω του».<br /><br />Ορισμένοι φοιτητές έφτασαν στο σημείο να κάψουν τη σημαία της Ισλαμικής Δημοκρατίας, ένα αδίκημα που συνήθως επισύρει τη θανατική ποινή.<br /><br />Αν και το καθεστώς φαίνεται να επιτρέπει μια σχετική «εκτόνωση» κατά τη διάρκεια αυτών των διαδηλώσεων, η ανοιχτή υποστήριξη προς τον Παχλαβί υποδηλώνει ότι η εσωτερική διάβρωση -όπως την περιέγραψε ο πρώην αρχηγός της Ισραηλινής Αεροπορίας, Εϊτάν Μπεν Ελιγιάχου– είναι βαθύτερη από ό,τι οι μουλάδες τολμούν να παραδεχτούν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Μη βυθιστείτε μαζί με τον Χαμενεΐ»: Το δραματικό μήνυμα του Πρίγκιπα Διαδόχου προς τους Ιρανούς στρατηγούς

Ο Ρεζά Παχλαβί, υιός του εξόριστου Σάχη, κάλεσε τους Ιρανούς στρατιωτικούς διοικητές να εγκαταλείψουν το «σαπιοκάραβο» του Ανώτατου Ηγέτη κα...

Διαβάστε την συνέχεια