«Δεν μας θέλει ο κόσμος, μας βαρέθηκαν» μονολογεί ο Μητσοτάκης αλλά σχεδιάζει μπαράζ ανακοινώσεων... σερί για 6 μήνες.

<img height="86" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/f78d544238dd36782b6b21ef098ca682_XL.jpg?v=3" width="745" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Σχεδιάζει μπαράζ ανακοινώσεων ο Μητσοτάκης για 6 μήνες… κάθε μήνα και από ένα θετικό μέτρ... μπας και αλλάξει το κακό κλίμα... </span></h3>«Δεν μας θέλει ο κόσμος, μας βαρέθηκαν» αυτή η φράση αποδίδεται στον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και η κυβερνητική πηγή που μίλησε στο BN είναι πολύ αξιόπιστη.<br />Ουσιαστικά πρόκειται για λάθη που αναγνωρίζει ο Μητσοτάκης και για τα οποία μπορεί να μην ευθύνεται ο ίδιος... αλλά άφησε να εξελιχθούν οπότε ως επικεφαλής της κυβέρνησης... εύλογα συγκεντρώνει τα πυρά της κοινωνίας από τις αστοχίες και αποτυχίες... <br />Η ΝΔ δεν έχει αφήγημα... έχει χάσει την δυναμική της και απλά κούρασε... ο κόσμος πλέον ξεκάθαρα - και απόλυτα εύλογα - δυσανασχετεί<br />Η αναγνώριση αυτή είναι σπουδαίας σημασίας γιατί ο Μητσοτάκης αναγνωρίζει επί της ουσίας ότι η 8ετής διακυβέρνηση πλέον κούρασε την κοινωνία…<br />Μπαράζ αρνητικών ειδήσεων, σκάνδαλα, αποτυχίες, απαράδεκτη επίθεση στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, κάλυψη απατεώνων στον ΟΠΕΚΕΠΕ, τρομερά αποτυχημένη επικοινωνιακή τακτική στα Τέμπη, άχρηστοι που είναι αρεστοί στο σύστημα, ανικανότητα διαχείρισης των οικονομικών του κόμματος και πλήθος άλλων αστοχιών με επίκεντρο την ακρίβεια έχουν όντως κουράσει τον κόσμο…<br />Δυστυχώς η αλήθεια είναι η εξής… εντός της κυβέρνησης υπάρχουν και 5-6 υπουργοί σοβαροί και αξιόλογοι, όλοι οι υπόλοιποι είναι τραγικές μετριότητες, ανίκανοι, άχρηστοι, αλαζόνες και απατεώνες.<br /><br />Σχεδιάζει μπαράζ ανακοινώσεων για 6 μήνες… κάθε μήνα και από ένα θετικό μέτρο<br /><br />Με βάση ορισμένες πληροφορίες ο Μητσοτάκης βλέπει ότι η αριθμητική δεν του βγαίνει.<br />Η ΝΔ πάει για 27% με 28% στο καλό σενάριο και κάτω από 25% στο κακό σενάριο για τους σχεδιασμούς τους…<br />Ο Μητσοτάκης αυτή την στιγμή διαθέτει 156 βουλευτές και εάν πάει τώρα σε εκλογές θα πάρει 116 βουλευτές θα ήταν καταστροφή.<br />Έχει αποφασίσει να πάει σε εκλογές 23 ή 30 Μαίου 2027 και όχι Οκτώβριο στις 25 Οκτωβρίου 2026 που αναφέρουν ορισμένοι.<br />Για τον σκοπό αυτό, σχεδιάζει μπαράζ ανακοινώσεων για 6 μήνες… κάθε μήνα και από ένα θετικό μέτρο… από Σεπτέμβριο έως Μάρτιο θα ανακοινώνει και από κάτι… αυτό είναι το σχέδιο και μάλιστα συστήνει άτυπη ομάδα παροχών και επικοινωνιακής προβολής…<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

«Δεν μας θέλει ο κόσμος, μας βαρέθηκαν» μονολογεί ο Μητσοτάκης αλλά σχεδιάζει μπαράζ ανακοινώσεων... σερί για 6 μήνες.

Σχεδιάζει μπαράζ ανακοινώσεων ο Μητσοτάκης για 6 μήνες… κάθε μήνα και από ένα θετικό μέτρ... μπας και αλλάξει το κακό κλίμα... «Δεν μας θέλε...

Διαβάστε την συνέχεια

Αν Ελλάδα και Τουρκία φτάσουν σε κρίση, τι θα κάνει το Ριάντ; Η «κρυφή παγίδα» της Συμφωνίας της Μέκκας.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/mitsotakis-saudi-768x512.jpg" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η ρήτρα «επίθεση στον έναν θεωρείται επίθεση σε όλους» δημιουργεί ένα πρωτόγνωρο ερώτημα για την Αθήνα: η Σαουδική Αραβία, την οποία η Ελλάδα έχει προστατεύσει με Patriot και στρατιωτικό προσωπικό, θα ήταν υποχρεωμένη να σταθεί στο πλευρό της Τουρκίας; Τι πραγματικά προβλέπει το νέο σύμφωνο, πού αρχίζουν οι γκρίζες ζώνες και γιατί ούτε το ΝΑΤΟ ούτε το Ριάντ έχουν εύκολη απάντηση<br /><br />Η νέα αμυντική συμφωνία Σαουδικής Αραβίας–Τουρκίας–Πακιστάν, που υπεγράφη στη Μέκκα στις 7 Αυγούστου, αποκτά για την Ελλάδα μια διάσταση πολύ πιο άμεση από τη γενική συζήτηση περί ενός ενδεχόμενου «Ισλαμικού ΝΑΤΟ».<br /><br />Το ερώτημα είναι απλό και ταυτόχρονα εξαιρετικά δύσκολο:<br /><br />τι θα συμβεί αν κάποτε Ελλάδα και Τουρκία βρεθούν σε σοβαρή στρατιωτική κρίση;<br /><br />Θα θεωρήσει η Σαουδική Αραβία ότι οφείλει, βάσει της νέας συμφωνίας, να υποστηρίξει την Άγκυρα;<br /><br />Θα επιλέξει ουδετερότητα;<br /><br />Ή θα επιχειρήσει να λειτουργήσει ως μεσολαβητής, γνωρίζοντας ότι η Αθήνα είναι τα τελευταία χρόνια ένας από τους στενότερους αμυντικούς εταίρους της στον ευρωπαϊκό χώρο;<br /><br />Η απάντηση, με βάση όσα έχουν δημοσιοποιηθεί μέχρι σήμερα, είναι ότι η συμφωνία δημιουργεί πολιτική υποχρέωση συλλογικής άμυνας, αλλά όχι ακόμη έναν αυτόματο μηχανισμό πολέμου αντίστοιχο του NATO.<br /><br />Και αυτή η διαφορά είναι θεμελιώδης.<br />Τι ακριβώς λέει η ρήτρα της Μέκκας<br /><br />Η κεντρική αρχή που έχει δημοσιοποιηθεί για το νέο τριμερές σύμφωνο είναι ότι:<br /><br />μια ένοπλη επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη θα αντιμετωπίζεται ως επίθεση εναντίον όλων.<br /><br />Η διατύπωση είναι σαφώς σχεδιασμένη ώστε να παραπέμπει στην αρχή της συλλογικής άμυνας. Σύγχρονες αναφορές για τη συμφωνία επιβεβαιώνουν αυτή την κεντρική ρήτρα.<br /><br />Υπάρχει όμως ένα πολύ σημαντικό «αλλά».<br /><br />Δεν έχει δημοσιοποιηθεί πλήρες επιχειρησιακό κείμενο που να εξηγεί ότι σε κάθε σύγκρουση ενεργοποιείται αυτομάτως συγκεκριμένη στρατιωτική απάντηση.<br /><br />Δεν γνωρίζουμε δημόσια εάν υπάρχει μυστικό παράρτημα που να προσδιορίζει:<br /><br />ποια στρατεύματα ενεργοποιούνται,<br /><br />σε πόσο χρόνο,<br /><br />με ποιον μηχανισμό λήψης απόφασης,<br /><br />σε ποιες γεωγραφικές περιοχές,<br /><br />και κυρίως ποιος αποφασίζει ποιος ήταν ο επιτιθέμενος.<br /><br />Αυτό το τελευταίο είναι καθοριστικό για την Ελλάδα. <a href="https://www.pagenews.gr/2026/08/08/geopolitika/an-ellada-kai-tourkia-ftasoun-se-krisi-ti-tha-kanei-to-riant-i-kryfi-pagida-tis-symfonias-tis-mekkas/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αν Ελλάδα και Τουρκία φτάσουν σε κρίση, τι θα κάνει το Ριάντ; Η «κρυφή παγίδα» της Συμφωνίας της Μέκκας.

Βασιλης Διαμαντακος  Η ρήτρα «επίθεση στον έναν θεωρείται επίθεση σε όλους» δημιουργεί ένα πρωτόγνωρο ερώτημα για την Αθήνα: η Σαουδική Αραβ...

Διαβάστε την συνέχεια

Φιντάν πετά τη «βόμβα»: «Η Μέκκα είναι Άρθρο 5». Έρχεται η Αίγυπτος και μεγαλώνει το νέο μπλοκ;

<img height="88" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/fidan-2-768x512.jpg" width="760" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η Τουρκία επιβεβαιώνει ότι το σύμφωνο με Σαουδική Αραβία και Πακιστάν αποκτά μόνιμη γραμματεία, υπουργική δομή και ρήτρα συλλογικής άμυνας αντίστοιχη με του NATO – Το Κάιρο εμφανίζεται ως ο επόμενος πιθανός κρίκος, ενώ η Άγκυρα επιμένει ότι το σχήμα δεν στρέφεται κατά του Ιράν<br /><br />Η συμφωνία της Μέκκας αποκτά πλέον πολύ πιο βαριά θεσμική και στρατηγική διάσταση απ’ ό,τι έδειχνε τις πρώτες ώρες μετά την υπογραφή της.<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν δήλωσε ότι η ρήτρα αμοιβαίας άμυνας του νέου συμφώνου Τουρκίας–Σαουδικής Αραβίας–Πακιστάν είναι «τεχνικά ίδια» με το Άρθρο 5 του NATO, επιβεβαιώνοντας παράλληλα ότι προβλέπεται μόνιμη γραμματεία στη Σαουδική Αραβία και επιτροπή υπουργών κατά το πρότυπο της Ατλαντικής Συμμαχίας.<br /><br />Και ο Φιντάν δεν σταμάτησε εκεί.<br /><br />Άφησε ανοιχτά την πόρτα για διεύρυνση, κατονομάζοντας την Αίγυπτο ως πιθανό επόμενο μέλος μόλις ξεπεραστούν ορισμένα τεχνικά ζητήματα.<br /><br />Αυτό αλλάζει ποιοτικά τη συζήτηση.<br /><br />Δεν μιλάμε πλέον μόνο για μια πολιτική διακήρυξη τριών χωρών.<br /><br />Μιλάμε για έναν μηχανισμό που αρχίζει να αποκτά θεσμική αρχιτεκτονική, συλλογική άμυνα και προοπτική επέκτασης.<div><br />«Επίθεση στον έναν, επίθεση σε όλους»<br /><br />Η βασική ρήτρα είναι πλέον ξεκάθαρη:<br /><br />ένοπλη επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων.<br /><br />Αυτό είναι το σημείο που κάνει τον Φιντάν να συγκρίνει ευθέως το νέο σύμφωνο με το Άρθρο 5 του NATO.<br /><br />Η ομοιότητα όμως δεν σημαίνει πλήρη ταύτιση.<br /><br />Το NATO διαθέτει δεκαετίες κοινής στρατιωτικής διοίκησης, ολοκληρωμένα επιχειρησιακά σχέδια, ενιαία πρότυπα, μόνιμες δομές και πυρηνική αποτροπή.<br /><br />Το νέο σύμφωνο βρίσκεται μόλις στην αρχή.<br /><br />Αλλά για πρώτη φορά η Άγκυρα επιβεβαιώνει ότι θέλει να του δώσει μονιμότητα και θεσμούς. </div><div><br />Η νέα γραμματεία στη Σαουδική Αραβία αλλάζει πολλά<br /><br />Η δημιουργία μόνιμης γενικής γραμματείας στο σαουδαραβικό έδαφος είναι πολύ πιο σημαντική απ’ όσο ακούγεται.<br /><br />Οι συμμαχίες επιβιώνουν όταν αποκτούν γραφειοκρατία.<br /><br />Μόνιμο προσωπικό.<br /><br />Συναντήσεις.<br /><br />Κοινό σχεδιασμό.<br /><br />Δομές λήψης αποφάσεων.<br /><br />Αν αυτά υλοποιηθούν, η συμφωνία της Μέκκας θα πάψει σταδιακά να είναι ένα απλό πολιτικό χαρτί και θα αποκτήσει μηχανισμό καθημερινής στρατηγικής συνεργασίας.<br /><br />Και αυτό είναι ακριβώς το στοιχείο που έλειπε μέχρι τώρα από τις συγκρίσεις με το NATO.<br />Η Αίγυπτος μπορεί να είναι ο game changer<br /><br />Αν το Κάιρο ενταχθεί, η εικόνα αλλάζει δραματικά.<br /><br />Η Αίγυπτος διαθέτει:<br /><br />έναν από τους μεγαλύτερους στρατούς της περιοχής,<br /><br />τεράστιο δημογραφικό βάρος,<br /><br />έλεγχο της Διώρυγας του Σουέζ,<br /><br />γεωγραφική σύνδεση Μεσογείου–Ερυθράς Θάλασσας,<br /><br />και ιστορικό πολιτικό βάρος στον αραβικό κόσμο.<br /><br />Με την Αίγυπτο μέσα, το σχήμα θα πάψει να είναι απλώς ένα τρίγωνο Ριάντ–Άγκυρα–Ισλαμαμπάντ.<br /><br />Θα μπορούσε να εξελιχθεί σε περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφαλείας από την Ανατολική Μεσόγειο έως τη Νότια Ασία.<br /><br />Ο Φιντάν μάλιστα έκανε σαφές ότι η Άγκυρα δεν βλέπει το σύμφωνο ως κλειστή λέσχη, αλλά ως σχήμα που μπορεί να διευρυνθεί περαιτέρω.<br />Και το Πακιστάν θέλει μεγαλύτερο «ισλαμικό» σχήμα<br /><br />Η ίδια γραμμή εμφανίζεται και στο Ισλαμαμπάντ.<br /><br />Ο Πακιστανός υπουργός Άμυνας Khawaja Asif δήλωσε ότι μια τέτοια συμμαχία δεν θα πρέπει να είναι «exclusive club», ζητώντας ευρύτερη συμμετοχή μουσουλμανικών χωρών.<br /><br />Αυτό είναι ίσως ακόμη σημαντικότερο από την ίδια την τριμερή συμφωνία.<br /><br />Γιατί δείχνει ότι τουλάχιστον δύο από τους τρεις εταίρους σκέφτονται ήδη το επόμενο επίπεδο.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα λοιπόν δεν είναι πια μόνο τι υπέγραψαν οι τρεις.<br /><br />Είναι:<br /><br />ποιοι θα είναι οι τέσσερις, οι πέντε ή οι έξι σε έναν χρόνο.<br />Φιντάν: Δεν υπάρχει σύγκρουση με το NATO<br /><br />Ένα μεγάλο νομικό ερώτημα αφορά την Τουρκία.<br /><br />Μπορεί ένα κράτος μέλος του NATO να συμμετέχει ταυτόχρονα σε άλλη συλλογική αμυντική συμφωνία;<br /><br />Ο Φιντάν απάντησε κατηγορηματικά ότι δεν υπάρχει ασυμβατότητα.<br /><br />Υποστήριξε ότι η Άγκυρα έχει εξετάσει για μεγάλο χρονικό διάστημα το ζήτημα τόσο νομικά όσο και στρατηγικά.<br /><br />Και χρησιμοποίησε ένα απλό επιχείρημα:<br /><br />οι Ηνωμένες Πολιτείες κάνουν ήδη το ίδιο.<br /><br />Η Ουάσιγκτον έχει αμυντικές συμφωνίες με χώρες εκτός NATO στην Ασία και αλλού.<br /><br />Άρα, κατά την τουρκική ανάγνωση, η συμμετοχή σε NATO και Μέκκα μπορεί να είναι παράλληλη.<br />Αυτό όμως δημιουργεί ένα νέο στρατηγικό ερώτημα για την Ευρώπη<br /><br />Νομικά μπορεί να μην υπάρχει άμεση σύγκρουση.<br /><br />Πολιτικά όμως η Τουρκία αποκτά δεύτερο δίκτυο συλλογικής ασφάλειας εκτός της δυτικής συμμαχίας.<br /><br />Και αυτό ενισχύει την αυτονομία της Άγκυρας.<br /><br />Η Τουρκία μπορεί πλέον να κινείται ταυτόχρονα:<br /><br />μέσα στο NATO,<br /><br />στον Κόλπο,<br /><br />με το Πακιστάν,<br /><br />και πιθανώς με την Αίγυπτο.<br /><br />Αυτό είναι η επιτομή της πολυδιάστατης στρατηγικής του Ερντογάν.<br />Το Ιράν παραμένει ο μεγάλος ελέφαντας στο δωμάτιο<br /><br />Ο Φιντάν επιμένει ότι η συμφωνία δεν στοχεύει το Ιράν ή οποιοδήποτε άλλο συγκεκριμένο κράτος.<br /><br />Τυπικά, αυτό πρέπει να ληφθεί σοβαρά.<br /><br />Το σύμφωνο παρουσιάζεται ως αμυντικό.<br /><br />Αλλά γεωπολιτικά, η χρονική στιγμή δεν μπορεί να αγνοηθεί.<br /><br />Η περιοχή βρίσκεται σε βαθιά κρίση μετά τον πόλεμο με το Ιράν, τις επιθέσεις στους ενεργειακούς διαδρόμους και την αστάθεια στο Ορμούζ.<br /><br />Άρα ακόμη και αν δεν κατονομάζει την Τεχεράνη, το νέο σύστημα ασφαλείας δημιουργείται σε μεγάλο βαθμό από την ανάγκη των κρατών της περιοχής να διαχειριστούν τέτοιου τύπου απειλές. </div><div><br />Η Αίγυπτος θα φέρει και το Ισραήλ στο κάδρο<br /><br />Εδώ η υπόθεση γίνεται ακόμη πιο περίπλοκη.<br /><br />Η Αίγυπτος έχει ειρηνευτική συνθήκη με το Ισραήλ και διατηρεί κρίσιμο ρόλο στη Γάζα, στο Σινά και στην Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Αν ενταχθεί σε μια συμμαχία όπου η Τουρκία αποκτά κεντρικό ρόλο, η Ιερουσαλήμ θα παρακολουθήσει με πολύ μεγαλύτερη προσοχή.<br /><br />Δεν σημαίνει αυτόματα ότι δημιουργείται αντι-ισραηλινό μπλοκ.<br /><br />Αλλά η γεωγραφική σύνδεση θα είναι εντυπωσιακή:<br /><br />Τουρκία – Αίγυπτος – Σαουδική Αραβία – Πακιστάν.<br /><br />Από τη Μεσόγειο μέχρι την Αραβική Θάλασσα.<br />Και η Ελλάδα; Εδώ η Αίγυπτος γίνεται κρίσιμο στοιχείο<br /><br />Για την Αθήνα, η πιθανή ένταξη της Αιγύπτου είναι ίσως σημαντικότερη ακόμη και από την αρχική συμμετοχή της Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Η Ελλάδα έχει αναπτύξει την τελευταία δεκαετία πολύ στενή στρατηγική σχέση με το Κάιρο.<br /><br />Υπάρχει:<br /><br />μερική οριοθέτηση ΑΟΖ,<br /><br />ενεργειακή συνεργασία,<br /><br />στρατιωτικές ασκήσεις,<br /><br />πολιτικός συντονισμός στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Άρα η Ελλάδα θα πρέπει να εξετάσει πολύ προσεκτικά τι θα σημαίνει η συμμετοχή της Αιγύπτου σε έναν μηχανισμό συλλογικής άμυνας όπου συμμετέχει και η Τουρκία.<br /><br />Δεν σημαίνει ότι το Κάιρο θα γίνει αντι-ελληνικό.<br /><br />Το αντίθετο: οι στενές σχέσεις Αθήνας–Καΐρου μπορούν να λειτουργήσουν και ως εσωτερικός παράγοντας εξισορρόπησης μέσα στο νέο σύστημα.<br />Το πραγματικό ελληνικό ερώτημα γίνεται πλέον πολύ πιο συγκεκριμένο<br /><br />Αν η ρήτρα είναι πράγματι «τεχνικά ίδια» με το Άρθρο 5, τότε σε μια υποθετική ελληνοτουρκική στρατιωτική κρίση θα προέκυπτε το ίδιο ερώτημα που ήδη θέτει η Αθήνα:<br /><br />ποιος θεωρείται ο επιτιθέμενος;<br /><br />Αν η Τουρκία επιτεθεί πρώτη, μια αμυντική ρήτρα δεν θα πρέπει αυτομάτως να την καλύπτει.<br /><br />Αν όμως η Άγκυρα ισχυριστεί ότι δέχθηκε επίθεση, τότε οι εταίροι της θα κληθούν να αποφασίσουν πολιτικά και νομικά τι ακριβώς συνέβη.<br /><br />Εδώ η παρουσία κρατών όπως η Σαουδική Αραβία και ενδεχομένως η Αίγυπτος —χώρες με στενές σχέσεις και με την Ελλάδα— μπορεί να λειτουργήσει ως φρένο στην αυτοματοποιημένη λογική «όλοι με την Τουρκία».<br />Ο Φιντάν ανοίγει και το Κυπριακό με σκληρή γραμμή<br /><br />Οι ίδιες δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών είχαν και ακόμη μία σημαντική διάσταση.<br /><br />Ο Φιντάν υποστήριξε ότι η σταθερότητα στην Κύπρο τα τελευταία 50 χρόνια οφείλεται στην παρουσία τουρκικών στρατευμάτων και επανέλαβε ότι η Άγκυρα θεωρεί τη λύση δύο κρατών τη μόνη ρεαλιστική προοπτική.<br /><br />Η θέση αυτή παραμένει σε ευθεία σύγκρουση με το πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία.<br /><br />Και αυτό αποκτά μεγαλύτερο βάρος ακριβώς επειδή η Τουρκία εμφανίζεται την ίδια στιγμή να χτίζει νέα περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφαλείας.<br />Η Άγκυρα θέλει να γίνει ο συνδετικός κρίκος από τη Μαύρη Θάλασσα έως τον Κόλπο<br /><br />Ο Φιντάν αναφέρθηκε παράλληλα και στη Μαύρη Θάλασσα, ζητώντας από Ρωσία και Ουκρανία μορατόριουμ επιθέσεων κατά πλοίων.<br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί έτσι να παίξει ταυτόχρονα ρόλο:<br /><br />μεσολαβητή στη Μαύρη Θάλασσα,<br /><br />κεντρικού παίκτη στη Μέση Ανατολή,<br /><br />πυλώνα του NATO,<br /><br />και ιδρυτικού μέλους μιας νέας αμυντικής δομής στη Μέκκα.<br /><br />Αυτό δεν είναι τυχαίο.<br /><br />Είναι ένα πολύ συγκεκριμένο τουρκικό δόγμα:<br /><br />να βρίσκεται σε κάθε τραπέζι και να είναι απαραίτητη σε όσο το δυνατόν περισσότερους αντιπάλους και συμμάχους ταυτόχρονα.<br />Δεν έχουμε ακόμη NATO 2.0 – αλλά το blueprint γίνεται πιο καθαρό<br /><br />Μέχρι χθες μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι ο όρος «Ισλαμικό NATO» ήταν δημοσιογραφική υπερβολή.<br /><br />Μετά τις δηλώσεις Φιντάν, η σύγκριση δεν μπορεί πλέον να απορριφθεί τόσο εύκολα.<br /><br />Όχι επειδή τα δύο συστήματα είναι ισοδύναμα.<br /><br />Δεν είναι.<br /><br />Αλλά επειδή η ίδια η Τουρκία μιλά πλέον για:<br /><br />ρήτρα τύπου Άρθρου 5, υπουργική επιτροπή, μόνιμη γραμματεία και διεύρυνση με νέα κράτη.<br /><br />Αυτά είναι ακριβώς τα δομικά στοιχεία που μετατρέπουν μια συμφωνία συνεργασίας σε συμμαχία.<br />Το μεγάλο ερώτημα πλέον δεν είναι αν η Μέκκα μοιάζει με NATO<br /><br />Είναι πόσο μακριά θέλουν οι ιδρυτές της να φτάσουν.<br /><br />Αν η Αίγυπτος ενταχθεί και ακολουθήσουν και άλλες μεγάλες μουσουλμανικές χώρες, τότε θα αρχίσει να διαμορφώνεται κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια τριμερή συμφωνία.<br /><br />Ένας νέος άξονας ασφαλείας που θα διαθέτει:<br /><br />σαουδαραβικό κεφάλαιο,<br /><br />τουρκική αμυντική τεχνολογία,<br /><br />πακιστανική πυρηνική ισχύ,<br /><br />και πιθανώς αιγυπτιακό στρατηγικό βάρος.<br /><br />Και τότε το ερώτημα δεν θα είναι πλέον αν γεννιέται ένα «Ισλαμικό NATO».<br /><br />Θα είναι αν η Μέκκα γίνεται το θεσμικό κέντρο μιας νέας αρχιτεκτονικής ισχύος που θα αναγκάσει ΗΠΑ, Ευρώπη, Ισραήλ, Ιράν — αλλά και Ελλάδα και Κύπρο — να ξαναγράψουν τους υπολογισμούς τους.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Φιντάν πετά τη «βόμβα»: «Η Μέκκα είναι Άρθρο 5». Έρχεται η Αίγυπτος και μεγαλώνει το νέο μπλοκ;

Βασιλης Διαμαντακος Η Τουρκία επιβεβαιώνει ότι το σύμφωνο με Σαουδική Αραβία και Πακιστάν αποκτά μόνιμη γραμματεία, υπουργική δομή και ρήτρα...

Διαβάστε την συνέχεια

Patriot στη Σαουδική Αραβία: Η στρατηγική της Αθήνας απέναντι στον «επιτήδειο ουδέτερο». Συμμαχίες με Ισραήλ, Ινδία και Εμιράτα.

<h3 style="text-align: left;"><img height="103" src="https://www.onalert.gr/app/uploads/2026/08/ELDYSA-GEETHA-1440x960.jpg" width="760" /></h3><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η αναβάθμιση των Patriot από το Ριάντ που δεν έχει προχωρήσει, οι ισχυρές εναλλακτικές επιλογές της Αθήνας και τα ελληνικά Apache στα Εμιράτα</span></h3><b>Κώστας Σαρικάς</b><div>Η απόφαση της Αθήνας να επαναξιολογεί σε μηνιαία βάση την παρουσία της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία αποτελεί μόνο μία ψηφίδα μιας πολύ μεγαλύτερης γεωπολιτικής εικόνας και ταυτόχρονα ένα πρώτο σαφές μήνυμα προς το Ριάντ σε μια περίοδο κατά την οποία οι ισορροπίες στον αραβικό κόσμο και συνολικά στη Μέση Ανατολή μεταβάλλονται με πρωτοφανή ταχύτητα.<br /><br />Η Ελλάδα δείχνει ότι έχει επιλέξει μια συγκεκριμένη στρατηγική στις σχέσεις της με τις χώρες της περιοχής, δηλαδή σταθερές συμμαχίες, σαφείς δεσμεύσεις και, όπου απαιτείται, πραγματική στρατιωτική συνδρομή, όπως με τους Patriot στη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Πρόκειται για μια πολιτική που βρίσκεται στον αντίποδα της τακτικής που ακολουθεί διαχρονικά η Τουρκία, επιχειρώντας να διατηρεί ανοιχτούς διαύλους προς όλες τις πλευρές, να αποφεύγει όσο μπορεί το κόστος μιας απόλυτης επιλογής και τελικά να επιχειρεί να αξιοποιεί προς όφελός της κάθε νέα συγκυρία.<br /><br />Το δόγμα του «επιτήδειου ουδέτερου», το οποίο η Άγκυρα έχει εφαρμόσει επανειλημμένα τα τελευταία χρόνια, βρίσκεται ξανά σε πλήρη ανάπτυξη, μόνο που αυτή τη φορά υπάρχει μια σημαντική διαφοροποίηση.<br /><br />Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει αποδείξει εμπράκτως τη συνεισφορά της στην ασφάλεια των κρατών του Κόλπου και ειδικά της Σαουδικής Αραβίας, το Ριάντ επιλέγει να προχωρήσει σε μια εξαιρετικά σημαντική αμυντική προσέγγιση με την Τουρκία και το Πακιστάν, με την Αθήνα να παρακολουθεί πλέον με ιδιαίτερη προσοχή τις εξελίξεις. <b><a href="https://www.onalert.gr/enoples-dynameis/patriot-sti-saoudiki-aravia-i-stratigiki-tis-athinas-apenanti-ston-epitideio-oudetero-symmaxies-me-israil-india-kai-emirata/812999/">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a></b></div><div><b><br /></b></div><div><b><br /></b></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Patriot στη Σαουδική Αραβία: Η στρατηγική της Αθήνας απέναντι στον «επιτήδειο ουδέτερο». Συμμαχίες με Ισραήλ, Ινδία και Εμιράτα.

Η αναβάθμιση των Patriot από το Ριάντ που δεν έχει προχωρήσει, οι ισχυρές εναλλακτικές επιλογές της Αθήνας και τα ελληνικά Apache στα Εμιράτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Προκλητικός ξανά ο Φιντάν: Συνδέει τη σταθερότητα στην Κύπρο με την τουρκική στρατιωτική παρουσία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/fidan.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1215" data-original-width="1900" height="114" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/fidan.jpg" width="769" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Δεν αναγνωρίζουμε την ελληνοκυπριακή πλευρά ως κράτος»</span></h3><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Με νέες αιχμηρές δηλώσεις για το Κυπριακό επανήλθε ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, υποστηρίζοντας πως η ειρήνη και η σταθερότητα που επικρατούν στο νησί τις τελευταίες πέντε δεκαετίες οφείλονται αποκλειστικά στην παρουσία τουρκικών στρατευμάτων. Μιλώντας στο πρακτορείο Anadolu, ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας υπερασπίστηκε τη στρατιωτική παρουσία της Άγκυρας στην Κύπρο, επαναλαμβάνοντας παράλληλα πως η λύση των δύο κρατών παραμένει η μόνη ρεαλιστική, κατά την ίδια, προοπτική.<div><br />«Η σταθερότητα οφείλεται στους Τούρκους στρατιώτες»<br /><br />«Εδώ και 50 χρόνια, το status quo παραμένει το ίδιο. Η σταθερότητα και η ειρήνη στο νησί οφείλονται σε έναν και μόνο λόγο, την παρουσία Τούρκων στρατιωτών στο νησί», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Φιντάν.<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός επανέλαβε την πάγια θέση της Άγκυρας για το Κυπριακό, απορρίπτοντας ουσιαστικά το μοντέλο επανένωσης με βάση τη διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία. «Για εμάς, η λύση συνίσταται ουσιαστικά στην εφαρμογή μιας λύσης δύο κρατών. Αυτή είναι η ιδανική λύση. Αυτή είναι η θέση μας», ανέφερε, υποστηρίζοντας παράλληλα πως η «κυρίαρχη, ισότιμη και ανεξάρτητη» στάση των Τουρκοκυπρίων αποτελεί βασική προϋπόθεση για κάθε διευθέτηση.</div><div><br />«Δύο συν δύο ισούται με τέσσερα»<br /><br />Συνεχίζοντας, ο Φιντάν υποστήριξε πως η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν πρόκειται ποτέ να αποδεχθεί ισότιμη κατανομή εξουσίας με τους Τουρκοκύπριους. «Η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν θα συμφωνήσει ποτέ σε ισότιμη κατανομή του κράτους με τους Τουρκοκύπριους. Αυτό είναι απολύτως βέβαιο, όπως το ότι δύο συν δύο ισούται με τέσσερα», είπε, σημειώνοντας πάντως πως η Τουρκία στηρίζει κάθε μορφή διαλόγου στον οποίο συμμετέχει η τουρκοκυπριακή πλευρά και πως «δεν χρειάζεται να περιμένουμε μόνιμες λύσεις για να αποκομίσουμε ορισμένα οφέλη».</div><div><br />«Δεν αναγνωρίζουμε την ελληνοκυπριακή πλευρά ως κράτος»<br /><br />Ο Χακάν Φιντάν επανέλαβε επίσης τη γνωστή θέση της Άγκυρας απέναντι στην Κυπριακή Δημοκρατία, δηλώνοντας: «Δεν αναγνωρίζουμε την ελληνοκυπριακή πλευρά ως κράτος. Αν δεν αναγνωρίσετε τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων, δεν θα αναγνωρίσω την κρατική σας υπόσταση. Δεν είστε το κράτος που ιδρύθηκε το 1960».<br /><br />Οι δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών έρχονται σε μια περίοδο έντονης διπλωματικής κινητικότητας γύρω από το Κυπριακό, με τα Ηνωμένα Έθνη να επιχειρούν να διατηρήσουν ανοιχτό τον δίαυλο για επανέναρξη ουσιαστικών συνομιλιών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Προκλητικός ξανά ο Φιντάν: Συνδέει τη σταθερότητα στην Κύπρο με την τουρκική στρατιωτική παρουσία.

«Δεν αναγνωρίζουμε την ελληνοκυπριακή πλευρά ως κράτος» Γιάννης Κολεΐδης Με νέες αιχμηρές δηλώσεις για το Κυπριακό επανήλθε ο υπουργός Εξωτε...

Διαβάστε την συνέχεια

Εγκύκλιος με άρωμα εκλογών προκαλεί αναστάτωση!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2024/04/ypourgeio-esoterikon.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="405" data-original-width="720" height="96" src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2024/04/ypourgeio-esoterikon.jpg" width="754" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το υπουργείο Εσωτερικών έβαλε τα κόμματα... στην πρίζα!</span></h3>Σε κατάσταση… συναγερμού εκλογών τέθηκαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης εντοπίζοντας μια εγκύκλιο της διεύθυνσης εκλογών του υπουργείου Εσωτερικών, με την ένδειξη «κατεπείγον-εκλογικό» και ημερομηνία 31 Ιουλίου 2026, που αφορά τους Έλληνες εκλογείς του εξωτερικού.<br /><br />Συνδυάζοντας το γεγονός ότι παρόμοια εγκύκλιος είχε εκδοθεί 90 ημέρες πριν τις εθνικές εκλογές του 2023, στα επιτελεία των κομμάτων δημιουργήθηκε μια σχετική αναστάτωση, καθώς άρχισαν να… βλέπουν πιο καλά το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, παρά τις κυβερνητικές διαψεύσεις.<div><br /><div>Η εγκύκλιος του υπουργείου Εσωτερικών που αναστάτωσε τα κόμματα</div><div><img height="640" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/eggrafo_egkyklios.jpg" width="693" /><div><br /></div><div>Παράλληλα, οι Έλληνες που είναι εγγεγραμμένοι στους ειδικούς καταλόγους εκλογέων του εξωτερικού, άρχισαν να λαμβάνουν email από το ΥΠΕΣ το οποίο τους καλεί να κάνουν νέα αίτηση εγγραφής στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους, εάν επιθυμούν να ψηφίσουν από το εξωτερικό στις επόμενες βουλευτικές εκλογές.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div></div>

Εγκύκλιος με άρωμα εκλογών προκαλεί αναστάτωση!

Το υπουργείο Εσωτερικών έβαλε τα κόμματα... στην πρίζα! Σε κατάσταση… συναγερμού εκλογών τέθηκαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης εντοπίζοντας ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Χαμάς προσπαθεί με τεχνάσματα να μην αφοπλιστεί.

<img height="96" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/08/DANON-630x381.jpg" width="733" /><br /><br />Σε αιχμηρές δηλώσεις προέβη ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος του Ισραήλ στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, Ντάνι Ντανόν, κατηγορώντας τη Χαμάς για τεχνάσματα και προσπάθεια αλλοίωσης της έννοιας του αφοπλισμού.<br /><br />Αφορμή στάθηκε η πρόταση της παλαιστινιακής οργάνωσης να συγκεντρωθεί ο οπλισμός της σε αποθήκες εντός της Λωρίδας της Γάζας, με την ίδια ωστόσο να διατηρεί τον έλεγχο και τη διαχείρισή τους.<br /><br />«Αυτό δεν συνιστά αφοπλισμό», υπογράμμισε ο Ισραηλινός διπλωμάτης, ξεκαθαρίζοντας πως η μοναδική αποδεκτή λύση για την Ιερουσαλήμ είναι η πλήρης και οριστική απομάκρυνση κάθε πολεμικού υλικού εκτός των ορίων του θύλακα.<br /><br />Ο κ. Ντανόν κατέστησε σαφές ότι η ολοκλήρωση μιας τέτοιας διαδικασίας αποτελεί απαράβατο όρο για την αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων και τη διαμόρφωση της επόμενης ημέρας στη Γάζα.<br /><br />Στέλνοντας δε αυστηρό μήνυμα, σημείωσε πως το Ισραήλ δεν προτίθεται να εμπλακεί σε «επικίνδυνα παιχνίδια», καθώς τα διδάγματα της 7ης Οκτωβρίου είναι νωπά.<br /><br />Στην κατακλείδα του, ο Ισραηλινός αξιωματούχος διαμήνυσε σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να επιτραπεί στη Χαμάς να διατηρήσει στο ελάχιστο τη στρατιωτική δυνατότητα αμφισβήτησης της ισραηλινής ασφάλειας.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; color: #333333; display: flex; font-family: Arial, "Helvetica Neue", Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; margin: 10px 0px; max-width: 550px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2085632219159097635" frameborder="0" id="twitter-widget-3" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=https%3A%2F%2Ftwitter.com%2Ftribunegr&dnt=false&embedId=twitter-widget-3&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2085632219159097635&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.tribune.gr%2Fworld%2Fnews%2Farticle%2F953299%2Fi-chamas-prospathei-me-technasmata-na-min-afoplistei.html&sessionId=b7a93cd87ad62c81cda4dbb54a84f9417a1cd638&siteScreenName=tribunegr&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; display: block; flex-grow: 1; font-family: inherit; font-style: inherit; height: 764px; margin: 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Η Χαμάς προσπαθεί με τεχνάσματα να μην αφοπλιστεί.

Σε αιχμηρές δηλώσεις προέβη ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος του Ισραήλ στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, Ντάνι Ντανόν, κατηγορώντας τη Χαμάς για τεχνάσμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γροιλανδία: Στόχος της «αυλής Τραμπ» πετρελαϊκό κοίτασμα αξίας έως $1 τρισ.

<img height="107" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/01/TRUMP-GREENLAND-630x388.jpg" width="742" /><br /><br />Η Γροιλανδία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα νέο πολιτικό και περιβαλλοντικό δίλημμα, καθώς αμερικανική εταιρεία πετρελαίου μετέφερε εξοπλισμό σε απομακρυσμένη περιοχή της, ενώ η διαδικασία για την επίσημη αδειοδότηση των γεωτρήσεων βρίσκεται ακόμη σε εκκρεμότητα.<br /><br />Η Greenland Energy, με έδρα το Τέξας, σχεδιάζει έρευνες στην περιοχή Τζέιμσον Λαντ (Jameson Land), όπου εκτιμάται ότι υποκρύπτονται κοιτάσματα αργού πετρελαίου αξίας έως και 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων.<br /><br />Το εγχείρημα αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική βαρύτητα, καθώς διευθυντικά στελέχη της εταιρείας συνδέονται στενά με το πολιτικό περιβάλλον του Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Η αιφνιδιαστική μεταφορά του εξοπλισμού στην ακτή προκάλεσε την έντονη αντίδραση των Αρχών της Γροιλανδίας, όπως αποκαλύπτει η εφημερίδα The Guardian.<br /><br />Σε επίσημη ανακοίνωσή της, η κυβέρνηση ξεκαθάρισε ότι ουδέποτε ενέκρινε τη συγκεκριμένη ενέργεια, απευθύνοντας αυστηρή προειδοποίηση προς τη διοίκηση της εταιρείας:<br /><br />«Όλα τα μελλοντικά ζητήματα που αφορούν την εφοδιαστική υποστήριξη πρέπει να γνωστοποιούνται και να εγκρίνονται από την αρμόδια Αρχή ορυκτών πόρων, πριν από οποιαδήποτε υλοποίηση».<br />Το πετρελαϊκό δυναμικό στο Τζέιμσον Λαντ<br /><br />Η Greenland Energy, η οποία ιδρύθηκε στο Τέξας το 2025, έχει καταστήσει σαφή τον φιλόδοξο σχεδιασμό της για το Τζέιμσον Λαντ.<br /><br />Έχοντας προϋπολογίσει περίπου 60 εκατομμύρια δολάρια για την αρχική φάση, η εταιρεία αναθεώρησε τον αρχικό σχεδιασμό των δύο γεωτρήσεων, ενημερώνοντας τους μετόχους της ότι θα περιοριστεί, σε πρώτο στάδιο, σε μία.<br /><br />Το project συνδέεται λειτουργικά με τη βρετανική 80 Mile, η οποία διατηρούσε δικαιώματα έρευνας πριν από την απόφαση της Γροιλανδίας, το 2021, να αναστείλει την έκδοση νέων αδειών πετρελαϊκής δραστηριότητας για περιβαλλοντικούς λόγους.<br /><br />Βάσει των εταιρικών εγγράφων, η Greenland Energy θα χρηματοδοτήσει την εξερεύνηση αποκτώντας την πλειοψηφία των μετοχών, αν και η έναρξη των εργασιών προαπαιτεί την τελική έγκριση των Αρχών.<br /><br />Παράλληλα, η εταιρεία έχει επενδύσει σημαντικά στον τομέα της επικοινωνίας, αναθέτοντας στον Φιλ ΜακΓκρόου (Phil McGraw) -γνωστό ως «Dr. Phil»- την παραγωγή σειράς ντοκιμαντέρ με αντικείμενο την καταγραφή της αποστολής των «σύγχρονων κυνηγών πετρελαίου».<div><br />Οι διασυνδέσεις με τον Τραμπ και το πρόγραμμα «Golden Dome»<br /><br />Οι πολιτικές προεκτάσεις του εγχειρήματος ενισχύονται από τη σύνθεση των στελεχών της Greenland Energy.<br /><br />Στο διοικητικό της συμβούλιο συμμετέχει βετεράνος του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού, ο οποίος δραστηριοποιείται παράλληλα στο «Golden Dome», το πρόγραμμα αντιπυραυλικής άμυνας που προωθεί ο Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος διατηρεί σταθερά τη θέση ότι ο έλεγχος της Γροιλανδίας είναι «ζωτικής σημασίας» για τις ΗΠΑ, επικαλούμενος λόγους αμερικανικής ασφάλειας και τη στρατηγική σημασία της Αρκτικής.<br /><br />Από την πλευρά του, ο πρόεδρος και κύριος μέτοχος της Greenland Energy, Λάρι Σουέτς (Larry Swets), επιχειρεί να αποσυνδέσει το έργο από τις γεωπολιτικές επιδιώξεις της Ουάσιγκτον, δηλώνοντας κατηγορηματικά ότι το project «δεν σχετίζεται με ενδεχόμενη αμερικανική προσάρτηση».<br /><br />Ωστόσο, η εταιρεία προκάλεσε σύγχυση ως προς το νομικό καθεστώς των ενεργειών της.<br /><br />Όταν εκπρόσωπός της ισχυρίστηκε τον Ιούνιο σε κατοίκους της περιοχής ότι υπήρχε άδεια για τη μεταφορά του εξοπλισμού -ισχυρισμός που διαψεύστηκε-, ο Σουέτς δικαιολογήθηκε δηλώνοντας:<br /><br />«Ο ενθουσιασμός μας για το έργο μάς οδήγησε σε επικοινωνιακά ατοπήματα που δημιούργησαν σύγχυση».</div><div><br />Η απόβαση της φορτηγίδας<br /><br />Η κατάσταση κλιμακώθηκε τον επόμενο μήνα, όταν κάτοικοι εντόπισαν ρυμουλκό να οδηγεί φορτηγίδα στην ακτή, από την οποία αποβιβάστηκαν περίπου δώδεκα κοντέινερ με εξοπλισμό.<br /><br />Η κυβέρνηση της Γροιλανδίας επιβεβαίωσε ότι στόχος της επιχείρησης ήταν η μεταφορά του εξοπλισμού στην ξηρά, στην περιοχή Νούναπ Κέκγουα (Nunap Qeqqa) του Τζέιμσον Λαντ.<br /><br />Παράλληλα, το δανικό ερευνητικό μέσο Danwatch, επικαλούμενο τον επικεφαλής της ναυτιλιακής εταιρείας που εκτέλεσε το δρομολόγιο, επιβεβαίωσε ότι παραλήπτης του φορτίου ήταν η Greenland Energy.<br /><br />Αν και η εταιρεία απέφυγε να απαντήσει στα ερωτήματα του Guardian, σε επιστολή προς τους μετόχους της σημείωσε:<br /><br />«Οι πρόσφατες συναντήσεις υψηλού επιπέδου μεταξύ της διοίκησης του έργου και των Αρχών της Γροιλανδίας που είναι αρμόδιες για τη ρύθμιση και την εποπτεία ήταν εποικοδομητικές και συνεχίζουμε να ενθαρρυνόμαστε από την πρόοδο που σημειώνεται προς την εξασφάλιση των υπόλοιπων εγκρίσεων που απαιτούνται για τις γεωτρήσεις».<br /><br />Η τελική απόφαση ανήκει αποκλειστικά στις τοπικές Αρχές, καθώς η Γροιλανδία, ως ημιαυτόνομη περιοχή του Βασιλείου της Δανίας, διατηρεί την πλήρη δικαιοδοσία διαχείρισης των φυσικών της πόρων.<br /><br />Η επιπλέον περιβαλλοντική επιπλοκή έγκειται στο γεγονός ότι η ζώνη των προγραμματισμένων εργασιών εμπίπτει σε προστατευόμενη περιοχή βάσει της Διεθνούς Σύμβασης Ραμσάρ (Ramsar) για τους υγροτόπους.<br /><br />Προς το παρόν, η κυβέρνηση έκρινε ότι δεν θα ήταν «αναλογικό μέτρο» να απαιτήσει την άμεση απομάκρυνση του εξοπλισμού, ενώ η αίτηση αδειοδότησης παραμένει υπό εξέταση.<br /><br />Η Greenland Energy έχει ήδη προγραμματίσει την αναχώρηση πλοίου από τον Καναδά στις 12 Σεπτεμβρίου, μεταφέροντας επιπλέον 300 κοντέινερ, με στόχο την έναρξη των εργασιών εντός του Οκτωβρίου.<br /><br />Την ίδια στιγμή, ο Τζεφ Λάντρι (Jeff Landry), κυβερνήτης της Λουιζιάνα και ειδικός απεσταλμένος του Τραμπ για τη Γροιλανδία, εκτιμά ότι η παραγωγή πετρελαίου μπορεί να ξεκινήσει ακόμη και εντός του 2027.<br /><br />Καθώς ο εξοπλισμός παραμένει στην ανατολική ακτή, η ηγεσία της Γροιλανδίας καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στις οικονομικές προοπτικές, τις περιβαλλοντικές δεσμεύσεις και τις αυξανόμενες αμερικανικές πιέσεις στην Αρκτική.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γροιλανδία: Στόχος της «αυλής Τραμπ» πετρελαϊκό κοίτασμα αξίας έως $1 τρισ.

Η Γροιλανδία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα νέο πολιτικό και περιβαλλοντικό δίλημμα, καθώς αμερικανική εταιρεία πετρελαίου μετέφερε εξοπλισμό σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Δικαιολογημένα πανηγυρίζει η Τουρκία για τη Μέκκα; Έχει λάκκο η φάβα!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTi5ZyEWJodUii-1wK1-92wZTJLQ-e-Hu8Og36DX6lMR5IuqM9cmBKiaSw&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="492" data-original-width="623" height="98" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTi5ZyEWJodUii-1wK1-92wZTJLQ-e-Hu8Og36DX6lMR5IuqM9cmBKiaSw&s=10" width="743" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πανηγυρίζουν στην Τουρκία για την υπογραφή της Αμυντικής Συμφωνίας Τουρκίας – Σαουδικής Αραβίας – Πακιστάν. Όμως η Τουρκία ανοίγει νέα μέτωπα!</span></h3>ΤΟΥ ΑΝΓΟΥ ε.α. <b>ΛΑΖΑΡΟΥ ΚΑΜΠΟΥΡΙΔΗ</b><br />Η Συμφωνία αυτή αποτελεί προϊόν της τουρκικής διπλωματίας με στόχο τη δημιουργία ενός σουνιτικού τόξου εναντίον του Ισραήλ… Αρχικά στο σχέδιο ήταν και η Αίγυπτος η οποία όμως φαίνεται ότι δεν δέχθηκε να πάρει μέρος στη Συμφωνία της Μέκκας, όπως ονομάζεται αυτή η Συμφωνία, η οποία μάλιστα περιλαμβάνει και τον σημαντικό όρο της αμοιβαίας συνδρομής!<br /><br />Δηλαδή κάθε επίθεση από άλλη χώρα εναντίον μιας από τις τρείς χώρες της Συμφωνίας (Τουρκία, Σαουδική Αραβία, Πακιστάν), θα θεωρηθεί επίθεση εναντίον και των άλλων δύο χωρών! Όμως ήδη το Ιράν αλλά και οι Χούθι έχουν εκδηλώσει αντίδραση εναντίον αυτής της Συμφωνίας!<br /><br />Τι θα γίνει εάν η Σαουδική Αραβία ζητήσει την συνδρομή της Τουρκίας σε περίπτωση που δεχθεί επίθεση από τους Χούθι; Αμέσως η Τουρκία θα ανοίξει μέτωπο και με το Ιράν. Μήπως είναι η ώρα η Ελλάδα να προχωρήσει σε παρόμοια αμυντική συμφωνία με το Ισραήλ και την Ινδία;<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δικαιολογημένα πανηγυρίζει η Τουρκία για τη Μέκκα; Έχει λάκκο η φάβα!

Πανηγυρίζουν στην Τουρκία για την υπογραφή της Αμυντικής Συμφωνίας Τουρκίας – Σαουδικής Αραβίας – Πακιστάν. Όμως η Τουρκία ανοίγει νέα μέτωπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Πόλεμος αλλάζει ριζικά, ο Ελληνικός Στρατός θα προσαρμοστεί;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS0CuoWto2zH8UYUZ3eST9J4eMW2gnzL3zDQV-5WPaSp1g3JILloi-Iy8rT&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="451" data-original-width="679" height="94" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS0CuoWto2zH8UYUZ3eST9J4eMW2gnzL3zDQV-5WPaSp1g3JILloi-Iy8rT&s=10" width="750" /></a></div><div><br /></div>ΤΟΥ <b>ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΥ</b><br />Οι στρατοί καλούνται να επαναπροσδιορίσουν, όχι μόνο τα μέσα που διαθέτουν, αλλά και την αποστολή κάθε σχηματισμού, από την Ταξιαρχία, μέχρι το Σώμα Στρατού. Η συζήτηση που έχει ανοίξει στις ΗΠΑ γύρω από τον επιχειρησιακό ρόλο των Ταξιαρχιών Μάχης (Brigade Combat Teams) αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για την Ελλάδα.<br /><br />Πρόσφατη μελέτη του Modern War Institute στο West Point δεν εστιάζει τόσο στο πόσες ταξιαρχίες χρειάζεται ένας στρατός, ή ποιος είναι ο ιδανικός αριθμός αρμάτων και τεθωρακισμένων που πρέπει να διαθέτουν. Αντίθετα, θέτει ένα πολύ πιο θεμελιώδες ερώτημα:<br /><br />Ποιο ακριβώς επιχειρησιακό πρόβλημα καλείται να λύσει κάθε τύπος ταξιαρχίας; Με άλλα λόγια, γιατί υπάρχει μια τεθωρακισμένη ταξιαρχία, γιατί μια μηχανοκίνητη ή αεροκίνητη και υπό ποιες συνθήκες ο διοικητής ενός Σώματος Στρατού, ή μιας Μεραρχίας, θα επιλέξει να χρησιμοποιήσει τη μία αντί της άλλης.<br /><br />Το ερώτημα αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια εποχή όπου η τεχνολογία μεταβάλλει ριζικά τον χαρακτήρα των επιχειρήσεων. Η διαρκής επιτήρηση του πεδίου μάχης από μη επανδρωμένα αεροσκάφη, η ευρεία χρήση πυρομαχικών περιπλάνησης, η ηλεκτρονική μάχη και τα πλήγματα μεγάλης ακρίβειας, καθιστούν ολοένα δυσκολότερη την επιβίωση μεγάλων, συγκεντρωμένων σχηματισμών.<br />Ο Ελληνικός Στρατός και η Ατζέντα 2030<br /><br />Για τον Ελληνικό Στρατό, η συζήτηση αυτή είναι ιδιαίτερα επίκαιρη, καθώς το πρόγραμμα “Ατζέντα 2030” φιλοδοξεί να οδηγήσει σε μια συνολική αναδιοργάνωση των χερσαίων δυνάμεων. Μέχρι σήμερα, οι ελληνικές ταξιαρχίες περιγράφονται κυρίως με βάση τον εξοπλισμό, ή τη γεωγραφική περιοχή στην οποία επιχειρούν. Γίνεται λόγος για τεθωρακισμένες, μηχανοκίνητες, αεροκίνητες ή ταξιαρχίες πεζοναυτών, χωρίς όμως να έχει αποτυπωθεί με σαφήνεια ποιος είναι ο διακριτός επιχειρησιακός τους ρόλος σε έναν σύγχρονο πόλεμο υψηλής έντασης.<br /><br /><br />Οι τεθωρακισμένες ταξιαρχίες, για παράδειγμα, δεν υπάρχουν απλώς για να διαθέτουν άρματα μάχης Leopard 2A6HEL ή Leopard 2A4. Ο πραγματικός τους ρόλος είναι να αποτελούν τη δύναμη διάρρηξης της εχθρικής άμυνας. Σε ένα ενδεχόμενο μέτωπο στον Έβρο, θα είναι οι σχηματισμοί που θα αναλάβουν να διασπάσουν οργανωμένες αμυντικές τοποθεσίες, να υπερνικήσουν ισχυρές τεθωρακισμένες δυνάμεις και να δημιουργήσουν το επιχειρησιακό ρήγμα από το οποίο θα περάσουν οι υπόλοιπες δυνάμεις.<br /><br />Στο μέλλον, ο ρόλος αυτός θα εξαρτάται όχι μόνο από τα άρματα μάχης, αλλά και από τη στενή συνεργασία με UAV αναγνώρισης, περιφερόμενα πυρομαχικά, συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, ενεργητικά συστήματα αυτοπροστασίας και μη επανδρωμένα οχήματα μηχανικού. <a href="https://slpress.gr/amyna/poso-o-ellinikos-stratos-prosarmozetai-sto-neo-eidos-polemou/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Πόλεμος αλλάζει ριζικά, ο Ελληνικός Στρατός θα προσαρμοστεί;

ΤΟΥ ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΥ Οι στρατοί καλούνται να επαναπροσδιορίσουν, όχι μόνο τα μέσα που διαθέτουν, αλλά και την αποστολή κάθε σχηματισμού...

Διαβάστε την συνέχεια

Δεκάδες τουρκικοί ATACMS στην Ουκρανία! Στροφή στη Δύση & “ελληνική διάσταση”.

<a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR66Sdm9nhSFAjC0nB58vf_PvMKW-PBoDoYf8gmIhkaBxcD21mJg774gacR&s=10" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="411" data-original-width="746" height="110" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR66Sdm9nhSFAjC0nB58vf_PvMKW-PBoDoYf8gmIhkaBxcD21mJg774gacR&s=10" width="728" /></a><br /><br /><b>Μιχαήλ Βασιλείου</b><br />Αυξάνονται συνεχώς οι ενδείξεις που παραπέμπουν σε οριστική στροφή της Τουρκίας προς τη Δύση, με παράλληλη εγκατάλειψη, ή τουλάχιστον σημαντική υποβάθμιση, των σχέσεων με τη Ρωσία. Προφανής στόχος της πολιτικής αυτής του καθεστώτος Ερντογάν είναι να ενισχύσει την ασφάλεια της Τουρκίας, αν και η μεγαλύτερη απειλή που νιώθουν οι Τούρκοι προέρχεται από το Ισραήλ. Κι αυτό έχει σημαντικές περιπλοκές για την ελληνική, ελλαδική και κυπριακή ασφάλεια.<br /><br />Κι ενώ η προσοχή ήταν στραμμένη στην ένταξη της Τουρκίας στο αμυντικό σύμφωνο ανάμεσα στη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν, με την υπογραφή του νέου συμφώνου να γίνεται στην ιερή πόλη των Μουσουλμάνων, τη Μέκκα, στη Σαουδική Αραβία από τους ηγέτες των τριών χωρών, σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές, η Άγκυρα ετοιμάζεται να προσφέρει στην Ουκρανία ένα ιδιαίτερα… γενναιόδωρο εξοπλιστικό πακέτο!<br /><br />Τις προηγούμενες ώρες μάλιστα, κυκλοφόρησε σε μέσα ενημέρωσης που παρακολουθούν τις τουρκικές εξελίξεις, ότι η Τουρκία έχει ήδη απευθυνθεί στις ΗΠΑ, από τις οποίες απαιτείται η έκδοση «πιστοποιητικού τελικού χρήστη» (end user certificate), καθώς πρόκειται για αμερικανικά οπλικά συστήματα. Όπως αναφέρεται, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ειδοποίησε το Κογκρέσο (στο κάτω μέρος της μεσαίας στήλης της σελίδας του 30 του αρχείου), για την προτεινόμενη μεταβίβαση αμερικανικής κατασκευής οπλικών συστημάτων στο τουρκικό οπλοστάσιο, προς την Ουκρανία.<br /><br />Όσα περιλαμβάνει η σχετική λίστα είναι ιδιαιτέρως εντυπωσιακά… Περιλαμβάνει 12 εκτοξευτές Συστημάτων Πολλαπλής Εκτόξευσης Ρουκετών (MLRS: Multiple Launch Rocket System) M270, το σύνολο των εκτοξευτών που είχε προμηθευτεί η γειτονική χώρα, η οποία παροπλίζει το αμερικανικής προέλευσης σύστημα και επενδύει στην εγχώρια πυραυλική τεχνολογία.<br /><br />Επίσης, 70 τακτικούς βαλλιστικούς πυραύλους M39 ATACMS, πρώτης γενιάς που φέρουν κεφαλές διασποράς (περίπου 950 υποπυρομαχικά) με επιχειρησιακή εμβέλεια περίπου 165 χλμ., 2.524 μη καθοδηγούμενες ρουκέτες M26, με πυροκεφαλές διασποράς Βελτιωμένων Συμβατικών Πυρομαχικών Διπλής Χρήσης (DPICM: Dual-Purpose Improved Conventional Munition) που εκτοξεύονται από εκτοξευτές M270/HIMARS για την εξουδετέρωση συγκεντρώσεων πυροβολικού και πεζικού και 47.000 βλήματα οβιδοβόλων/πυροβόλων M509A1 DPICM διαμετρήματος 203 χλστ.<br /><br />Η μεταφορά των εκτοξευτών MLRS, των ρουκετών DPICM και των βλημάτων πυροβολικού προβλέπεται να πραγματοποιηθεί μέσω των τουρκικών ιδιωτικών εταιρειών MKE A.S., ASFAT A.S. και ARCA Savunma San. Tic. A.S., καθώς επίσης και της βουλγαρικής ιδιωτικής εταιρείας VTIC International Ltd. Ρόλο στη μεταβίβαση στους Ουκρανούς θα διαδραματίσουν και οι αμερικανικές ιδιωτικές εταιρίες Pansophico και Patriot Defense Group. Η πρώτη με έδρα το Γουίλιαμσμπεργκ της Βιρτζίνια και η δεύτερη το Άρλινγκτον της ίδιας πολιτείας… που τυγχάνει να φιλοξενεί και την έδρα της CIA (στο Λάνγκλεϊ).<br /><br />Σύμφωνα πάντα με τα έγγραφα που κοινοποιήθηκαν στο αμερικανικό Κογκρέσο, η δικαιολογητική βάση της τουρκικής «γενναιοδωρίας» έχει μεγάλο ενδιαφέρον: «Η Τουρκία επιδιώκει να μειώσει το απόθεμά της σε παλαιότερα αμυντικά προϊόντα, προκειμένου να κατανείμει τους οικονομικούς της πόρους στον εκσυγχρονισμό και τη διατήρηση των υπαρχόντων συστημάτων»! Η πολιτική αυτή δε στερείται λογικής, αφού απελευθερώσει κεφάλαια και χώρο αποθήκευσης, που θα μπορέσει να υποστηρίξει τα εγχώρια προγράμματα κατευθυνόμενων πυραύλων ακριβείας που βρίσκονται σε εξέλιξη, κυρίως από την εταιρία Roketsan.<br /><br />Η αιτιολογία της επιθυμίας της Ουκρανίας να τα αποκτήσει, προφανώς δεν εκπλήσσει: «Η Ουκρανία επιδιώκει να αποκτήσει αυτά τα συστήματα για να ενισχύσει τις επιθετικές και αμυντικές της δυνατότητες υποστήριξης πυρός καθώς αντιστέκεται στη ρωσική εισβολή. Η Ουκρανία κατέχει ήδη πυρομαχικά του ίδιου ή ουσιαστικά παρόμοιου τύπου».<br /><br />Πρόκειται για μεταβίβαση κρίσιμου πολεμικού υλικού στην Ουκρανία που μάλιστα φαίνεται ότι θα ολοκληρωθεί σύντομα, καθώς πάντα σύμφωνα με τα διαβιβαστικά έγγραφα στο Κογκρέσο, η μεταφορά προτείνεται να γίνει «αμέσως μόλις ολοκληρωθεί η περίοδος κοινοποίησης». Η 3η Αυγούστου 2026 καταγράφεται ως ημερομηνία παράδοσης της ειδοποίησης στο Κογκρέσο. Επί της ουσίας πρέπει να παρέλθει χρονικό διάστημα 15 ημερών, εντός του οποίου θα πρέπει να εγερθούν ενστάσεις, κάτι που δεν αναμένεται. Μετά την παρέλευση του διαστήματος, η άδεια διεκπεραίωσης της μεταφοράς στην Ουκρανία, τίθεται αυτόματα σε ισχύ.<br /><br />Η «ελληνική» διάσταση<br /><br />Με βάση τα ανωτέρω, ένα πρώτο βασικό ερώτημα που θα πρέπει να τεθεί εντός Ελλάδος και να εξεταστεί, αφορά την περιώνυμη συνεργασία για την παραγωγή μη επανδρωμένων συστημάτων επιφανείας (USV). Πέραν των ήδη γνωστών ουκρανικών επιθυμιών να περιορίσουν την ελευθερία χρήσης τους σε ελληνική υπηρεσία, πλέον θα πρέπει να συνυπολογιστεί και η… έξαρση «ουκρανικής ευγνωμοσύνης» προς την Τουρκία μετά την παράδοση των συστημάτων.<br /><br />Το δεύτερο ζήτημα που εγείρεται και αναφέρθηκε στην εισαγωγική τοποθέτηση, αφορά την άρον-άρον επιστροφή της Τουρκίας στο δυτικό μαντρί. Μερικά χρόνια πριν, θα ήταν αδιανόητο να σκεφτούμε τόσο απροκάλυπτη υποστήριξη της Άγκυρας για το Κίεβο, λόγω της αυτονόητης αντίδρασης της Μόσχας, με την οποία οι σχέσεις περιγράφονταν εκατέρωθεν ως «στρατηγικές».<br /><br />Βέβαια, το DP από τότε υπογράμμιζε ότι επρόκειτο για τακτικής φύσεως ευκαιριακές συμμαχίες και ότι την πραγματική κατεύθυνση των σχέσεων των δυο πλευρών την έχει καθορίσει η ιστορία. Το περίφημο ανεπίλυτο «Ανατολικό Ζήτημα» δεν θα μπορούσε να επιλυθεί απλά και μόνον λόγω των μεταβολών των περιφερειακών δεδομένων…<br /><br />Η σαφής στροφή της Τουρκίας προς τη Δύση που ερμηνεύεται από την ανασφάλεια που νιώθει ιδίως στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της προοπτικής μετωπικής σύγκρουσης με το Ισραήλ στο έδαφος της Συρίας. Έχει καταστεί εμφανής η νέα… σύλληψη των υπευθύνων χάραξης της τουρκικής πολιτικής ασφάλειας, να πετύχουν την αμερικανική παρέμβαση, απευθείας ή διά του ΝΑΤΟ, ανάμεσα στην Τουρκία και τους δυο δυνητικούς αντιπάλους: Τη Ρωσία και το Ισραήλ!<br /><br />Τούτων λεχθέντων, η ένταξη της Τουρκίας στο επίδοξο… «Ισλαμικό ΝΑΤΟ», λαμβάνει νέα διάσταση. Αφενός μπορεί να «σερβίρει» την είσοδό της στην Ουάσινγκτον ως εξυπηρέτηση! Ότι έγινε με σκοπό να υπάρχει έλεγχος εκ των έσω! Αυτό βέβαια αναμένεται να συνυπολογιστεί από τη σαουδαραβική ηγεσία που έχει την ευθύνη προστασίας των συμφερόντων της χώρας.<br /><br />Ο ηγέτης της χώρας, Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, έχει την ευθύνη να αξιολογήσει τα δεδομένα και να ζυγίσει τα ενδεχόμενα υποκρυπτόμενα τουρκικά κίνητρα, με την ξεκάθαρη, σε όλες της τις διαστάσεις, ελληνική συνεισφορά στην ασφάλεια του βασιλείου, μέσω της ανάπτυξης συστημάτων Patriot. Και μια καταληκτική επισήμανση…<br /><br />Η πώληση των τουρκικών M270 MLRS, των πυραύλων ATACMS, των ρουκετών και των βλημάτων πυροβολικού, με μεθοδολογία παρόμοια των πωλήσεων της Ελλάδας, δηλαδή με ενδιάμεσες εταιρίες και όχι απευθείας στην Ουκρανία, καλό θα ήταν να μην ωθήσει την ελληνική κυβέρνηση σε βεβιασμένες και λανθασμένες αποφάσεις, σε ό,τι αφορά το μέλλον των 36 εκτοξευτών M270 MLRS που διαθέτει σε υπηρεσία ο Ελληνικός Στρατός.<br /><br />Σε αντίθεση με την Τουρκία, που έχει αποκτήσει εγχώρια δυνατότητα ανάπτυξης και παραγωγής πυραυλικών συστημάτων και Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων (ΠΕΠ), οι ελληνικοί MLRS πρέπει στο σύνολό τους να εκσυγχρονιστούν, διότι οι 36 ΠΕΠ PULS που αποκτώνται από την ισραηλινή Elbit Systems, δεν επαρκούν αριθμητικά για να διατηρήσουν το συσχετισμό ισχύος στο πυραυλικό πυροβολική.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><br /><br />

Δεκάδες τουρκικοί ATACMS στην Ουκρανία! Στροφή στη Δύση & “ελληνική διάσταση”.

Μιχαήλ Βασιλείου Αυξάνονται συνεχώς οι ενδείξεις που παραπέμπουν σε οριστική στροφή της Τουρκίας προς τη Δύση, με παράλληλη εγκατάλειψη, ή τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τούρκος πρώην στρατιωτικός ο νέος διοικητής της 62ης συριακής Μεραρχίας ΠΖ.

<img height="87" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-08/images_24.jpeg?itok=pSXQzsA8" width="748" /><br /><br />Τούρκοι και Σύριοι πρώην Τζιχαντιστές του Αλ Σαράα (η Τζολάνι) ετοιμάζονται να κινηθούν κατά των Ισραηλινών για να ελέγξουν την χώρα τους αλλά θα μπλέξουν πολύ άσχημα<br /><br />Ημεταβατική κυβέρνηση της Συρίας διόρισε τον Τούρκο υπήκοο Omar Jafateshi (γνωστό και ως Mukhtar al-Turki) ως τον νέο διοικητή της 62ης Μεραρχίας του Συριακού Στρατού.<br /><br />Ο Omar Jafateshi έχει αναφερθεί στο παρελθόν από διεθνή μέσα και αναλυτές ως υψηλόβαθμο στέλεχος ισλαμιστικών οργανώσεων (όπως η Αλ Κάιντα), προτού ενταχθεί στις νέες δομές διοίκησης στη Συρία, και ταυτόχρονα το "δεξί χέρι" του Ερντογάν στην περιοχή.<br /> <br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 560px; padding: 0px; width: 560px;"><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2085394751113855177" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2085394751113855177&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fmesi-anatoli%2F7384047_toyrkos-proin-stratiotikos-o-neos-dioikitis-tis-62is-syriakis-merarhias&sessionId=7b5352f2ed68307046a9496bec4974849a1d0aaa&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 648px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div> Ο διορισμός αυτός αποτελεί μέρος μιας ευρείας στρατιωτικής αναδιάρθρωσης που εφαρμόζει η κεντρική διοίκηση της Δαμασκού υπό τον Πρόεδρο Αχμάντ αλ-Σάρα (Ahmad al-Sharaa) να προσεταιριστεί ακόμη πιο πολύ την Τουρκία έναντι του Ισραήλ.<br /><br />Επίσημα η κίνηση αυτή αποσκοπεί στην αποδυνάμωση των τοπικών συμμαχιών και την ενίσχυση της πίστης των στρατευμάτων προς την κεντρική κυβέρνηση, ανεπίσημα όμως η πλήρη υποταγή στον "Σουλτάνο" Ερντογάν και στην βοήθεια του με όπλα και προσωπικό είναι σαφώς το ζητούμενο.<br /><br />Ο Jafateshi αντικαθιστά τον Μοχάμαντ αλ-Τζάσεμ (Mohammad al-Jassem), ευρύτερα γνωστό ως Abu Amsha. Οι στρατιώτες της 62ης Μεραρχίας επιδείκνυαν μεγαλύτερη αφοσίωση στον πρώην διοικητή τους παρά στον επίσημο συριακό στρατό λένε οι Σύριοι, που δεν μας λένε γιατί δεν τοποθέτησαν άλλο Σύριο Αξιωματικό.<br /><br />Ο πρώην διοικητής μετακινήθηκε στη διοίκηση του Σώματος της Κεντρικής Περιοχής στις επαρχίες Χομς και Χάμα, μακριά από την κύρια βάση ισχύος του.<br />Ποια είναι η 62η συριακή Μεραρχία Πεζικού;<br /><br />Ο σχηματισμός αυτός αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από πρώην μαχητές της Μεραρχίας «Σουλτάν Σουλεϊμάν Σαχ» του Συριακού Εθνικού Στρατού (SNA), μιας πολιτοφυλακής που υποστηριζόταν ιστορικά από την Τουρκία.<br /><br />Η μεραρχία σταθμεύει και έχει την ευθύνη της ασφάλειας στην επαρχία της Χάμα, που είναι η πιο κρίσιμη περιοχή της Συρίας, αφού ελέγχει το οδικό άξονα Χομς -Δαμασκό και την ίδια την κυβέρνηση του Αλ Σαράα.<br /><br />Η αντικατάσταση της ηγεσίας προκάλεσε κατάσταση μέγιστου συναγερμού από τις συριακές δυνάμεις ασφαλείας στις περιοχές της Χάμα και του Ιντλίμπ, λόγω φόβων για πιθανή εξέγερση ή ανταρσία των στρατιωτών που παραμένουν πιστοί στον Abu Amsha.<br /><br />Ο ντε φάκτο ηγέτης της Συρίας Ακ Σαραά έχει ασκήσει κριτική στο Ισραήλ κατηγορώντας το ότι επιχειρεί να εξάγει συγκρούσεις, ωστόσο η τρέχουσα πολιτική γραμμή του περιλαμβάνει διπλωματικές επαφές και διαπραγματεύσεις ασφαλείας.<br /><br />Ο λόγος είναι να υπνωτίσει τους Ισραηλινούς, και όταν εξοπλίσει τον στρατό του με την βοήθεια φυσικά της Τουρκίας και του Ερντογάν, να ξεκινήσει αυτό που ξέρει καλύτερα εδώ και τόσα χρόνια, δηλαδή ανταρτοπόλεμο ή πόλεμο φθοράς των Ισραηλινών που κατέχουν το νότιο τμήμα της χώρας.<br /><br />Η Τουρκία και η νυν συριακή ηγεσία έχουν τονίσει σε όλους τους τόνους, ότι η χώρα θα πρέπει να ενωθεί ως ανεξάρτητο κράτος και να αποχωρήσουν οι "ξένες δυνάμεις" από αυτήν, δηλαδή ο ισραηλινός στρατός.<br /><br />Δεν πρόκειται να ησυχάσουν σε Άγκυρα και Δαμασκό να δεν διώξουν τους Ισραηλινούς, σύμφωνα με την φιλοσοφία τους, αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρούνε σύντομα τον μπελά τους, και πλανήτης ένα νέο μέτωπο. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τούρκος πρώην στρατιωτικός ο νέος διοικητής της 62ης συριακής Μεραρχίας ΠΖ.

Τούρκοι και Σύριοι πρώην Τζιχαντιστές του Αλ Σαράα (η Τζολάνι) ετοιμάζονται να κινηθούν κατά των Ισραηλινών για να ελέγξουν την χώρα τους αλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η «Αχίλλειος Ασπίδα» και η «Αχίλλειος Φτέρνα» της Ελλάδας (τουρκικό δημοσίευμα).

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/08/fdsaoruweo.jpg?ssl=1"><img height="86" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/08/fdsaoruweo.jpg?resize=720%2C540&ssl=1" width="758" /></a><br /><br />Η Ελλάδα επιδιώκει να επιφέρει μια ποιοτική μετατόπιση στις αμυντικές της δυνατότητες, ξεκινώντας ένα νέο έργο με την ονομασία «Αχίλλειος Ασπίδα», ένα πολυεπίπεδο πρόγραμμα αεράμυνας που βασίζεται στην απόκτηση προηγμένων ισραηλινών συστημάτων, με εκτιμώμενο κόστος μεταξύ 3 και 3,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. <br /><br />Η Αθήνα παρουσιάζει το έργο ως ένα στρατηγικό βήμα που αποσκοπεί στην προστασία του εναέριου χώρου της ενόψει των κλιμακούμενων περιφερειακών προκλήσεων.<br /><br />Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στην τουρκική έκδοση της εφημερίδας Independent, ο Τούρκος συγγραφέας Gürsel Tükmak Oğlu επεσήμανε ότι το έργο εγείρει ερωτήματα σχετικά με την ικανότητά του να ξεπεράσει τους γεωγραφικούς και στρατιωτικούς περιορισμούς που αντιμετωπίζει η Ελλάδα. <br /><br />Ενώ η ελληνική κυβέρνηση πιστεύει ότι η συμφωνία θα συμβάλει στην ενίσχυση της εθνικής της ασφάλειας, ορισμένοι ειδικοί αμφιβάλλουν για την πιθανότητα μετατροπής της σε ένα ολοκληρωμένο αμυντικό σύστημα, εκτιμώντας ότι τα διαρθρωτικά προβλήματα από τα οποία υποφέρει η χώρα είναι πολύ βαθιά για να λυθούν απλώς με την αγορά νέων οπλικών συστημάτων.<br /><br />Η μεγαλύτερη πρόκληση<br /><br />Ο Τούρκος συγγραφέας δήλωσε ότι η γεωγραφική φύση της Ελλάδας αποτελεί το κύριο εμπόδιο για τη δημιουργία ενός ενιαίου εθνικού δικτύου αεράμυνας. <br /><br />Οι κύριες βάσεις της Ελλάδας<br /><br />Η χώρα αποτελείται από την ηπειρωτική χώρα και εκατοντάδες νησιά διάσπαρτα σε όλο το Αιγαίο Πέλαγος και την ανατολική Μεσόγειο, εκτός από γεωγραφικά διασκορπισμένες στρατιωτικές, αεροπορικές και ναυτικές βάσεις. <br /><br />Αυτές οι βάσεις περιλαμβάνουν τοποθεσίες στρατηγικής σημασίας, όπως η βάση της Σούδας στην Κρήτη, το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης στην περιοχή της Θράκης και η βάση Ανδραβίδας, η οποία ετοιμάζεται να υποδεχθεί μαχητικά F-35, καθώς και οι βάσεις που βρίσκονται στην Αθήνα και τη Λάρισα.<br /><br />Παρά τη στρατιωτική σημασία καθεμίας από αυτές τις τοποθεσίες, η σύνδεσή τους σε ένα ενιαίο δίκτυο αεράμυνας απαιτεί ένα ολοκληρωμένο σύστημα διοίκησης, ελέγχου, επικοινωνιών και πληροφοριών, το οποίο θέτει σημαντικές τεχνικές, υλικοτεχνικές και οικονομικές προκλήσεις. <br /><br />Η κατανομή των νησιών σε ευρείες περιοχές καθιστά επίσης εξαιρετικά δύσκολη την παροχή συνεχούς κάλυψης από ραντάρ και άμυνας, ειδικά δεδομένης της ανάγκης ανάπτυξης συστοιχιών αεράμυνας σε διάσπαρτες περιοχές και σύνδεσής τους με ασφαλή δίκτυα επικοινωνιών ικανά να αντιμετωπίσουν παρεμβολές και ηλεκτρονικές επιθέσεις.<br /><br />Ο συγγραφέας πρόσθεσε ότι αυτές οι προκλήσεις αυξάνονται με τη συνεχή εξέλιξη της φύσης των στρατιωτικών απειλών. <br /><br />Οι πρόσφατοι πόλεμοι έχουν δείξει ότι η αεράμυνα δεν εξαρτάται πλέον αποκλειστικά από την αναχαίτιση συμβατικών πυραύλων, αλλά πλέον απαιτεί την αντιμετώπιση ταυτόχρονων επιθέσεων που περιλαμβάνουν βαλλιστικούς πυραύλους, πυραύλους κρουζ και μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε μεγάλους αριθμούς. <br /><br />Αυτό απαιτεί ένα ολοκληρωμένο σύστημα που περιλαμβάνει ραντάρ, ηλεκτρονικό πόλεμο, κυβερνοδυνάμεις, δορυφόρους και συστήματα διοίκησης και ελέγχου, και όχι μόνο την κατοχή προηγμένων πυραυλικών συστοιχιών.<br /><br />Η συνεργασία με το Ισραήλ<br /><br />Ο Τούρκος συγγραφέας πρόσθεσε ότι το σχέδιο «Αχίλλειος Ασπίδα» δεν μπορεί να διαχωριστεί από την αυξανόμενη συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο. <br /><br />Οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών έχουν επεκταθεί τα τελευταία χρόνια, καλύπτοντας την άμυνα, την ενέργεια και τη θαλάσσια ασφάλεια, εκτός από τη συμμετοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ορισμένες από αυτές τις ρυθμίσεις.<br /><br />Έτσι, το Ισραήλ επιδιώκει να ενισχύσει την παρουσία του στην Ανατολική Μεσόγειο, δημιουργώντας ένα δίκτυο περιφερειακών συνεργασιών, εκμεταλλευόμενο τη θέση της Ελλάδας ως πύλης προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και ενεργειακά έργα και γραμμές θαλάσσιων μεταφορών που συνδέουν την περιοχή με την Ευρώπη. <br /><br />Από αυτή την οπτική γωνία, οι συμφωνίες όπλων αντιπροσωπεύουν μια πτυχή αυτής της συνεργασίας, μαζί με τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και την ανταλλαγή εμπειρογνωμοσύνης στον τομέα της ασφάλειας.<br /><br />Η προτεινόμενη ισραηλινή συμφωνία περιλαμβάνει τρία κύρια συστήματα:<br /><br /> Το «David’s Sling» που έχει σχεδιαστεί για την αναχαίτιση πυραύλων μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς, το σύστημα «Spider» για αεράμυνα μικρού και μεσαίου βεληνεκούς εναντίον αεροσκαφών, ελικοπτέρων, drones και πυραύλων κρουζ, εκτός από το πολυεπίπεδο σύστημα «Barak MX» που είναι ικανό να αναχαιτίζει διαφορετικούς τύπους πυραύλων.<br /><br />Ο συγγραφέας επεσήμανε ότι παρά τις δυνατότητες που προσφέρουν αυτά τα συστήματα, οι επικριτές του έργου πιστεύουν ότι από μόνα τους δεν αποτελούν μια ολοκληρωμένη εθνική ασπίδα, αλλά μάλλον παρέχουν περιορισμένα αμυντικά στρώματα που μπορούν να ενισχύσουν τις υπάρχουσες δυνατότητες χωρίς να αντιμετωπίσουν όλα τα αμυντικά κενά που επιβάλλονται από την ελληνική γεωγραφία.<br /><br />Το ίδιο το όνομα του έργου, «Ασπίδα του Αχιλλέα», προκαλεί επίσης διαμάχη μεταξύ ορισμένων παρατηρητών, καθώς επισημαίνουν ότι ο ελληνικός μύθος συνδέθηκε με τη φήμη του Αχιλλέα ως τον ήρωα του οποίου το αδύνατο σημείο ήταν η φτέρνα του, όχι η άτρωτη ασπίδα του… και θεώρησαν το όνομα ως κάτι που είχε περισσότερο προπαγανδιστικό χαρακτήρα παρά αντανακλούσε τη στρατιωτική φύση του έργου.<br /><br />Το κόστος κατασκευής<br /><br />Ο Τούρκος συγγραφέας εξήγησε ότι ο ρωσοουκρανικός πόλεμος, καθώς και οι αντιπαραθέσεις που παρατηρήθηκαν στη Μέση Ανατολή, αποκάλυψαν ότι η αεράμυνα έχει εισέλθει σε μια νέα φάση, η οποία εξαρτάται από την αντιμετώπιση πολύπλοκων και ταυτόχρονων επιθέσεων και χρησιμοποιεί ταυτόχρονα διαφορετικούς τύπους πυραύλων και drones. <br /><br />Η επιτυχία οποιουδήποτε αμυντικού συστήματος έχει συνδεθεί με την ικανότητά του να λειτουργεί μέσα σε ένα ολοκληρωμένο δίκτυο, συνδέοντας ραντάρ, τεχνητή νοημοσύνη, ηλεκτρονικό πόλεμο, κρυπτογραφημένες επικοινωνίες και δορυφόρους, με υψηλή ταχύτητα στην ανταλλαγή πληροφοριών και τη λήψη αποφάσεων.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η κατοχή ενός περιορισμένου αριθμού σύγχρονων συστημάτων αεράμυνας δεν επαρκεί για την οικοδόμηση μιας εθνικής αμυντικής ομπρέλας, ειδικά για μια χώρα με σύνθετη γεωγραφία όπως η Ελλάδα.<br /><br />Το ζήτημα δεν αφορά απλώς την αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού, αλλά την οικοδόμηση μιας ολοκληρωμένης υποδομής ικανής να λειτουργεί αυτά τα συστήματα με ενιαίο τρόπο και να τα αναβαθμίζει συνεχώς.<br /><br />Οι επικριτές του έργου επισημαίνουν επίσης ότι η Ελλάδα δεν διαθέτει μια εξελιγμένη αμυντική βιομηχανική βάση ικανή να παράγει ή να αναπτύξει αυτά τα συστήματα εγχώρια, γεγονός που την καθιστά σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένη από ξένους προμηθευτές για συντήρηση, αναβαθμίσεις και αγορά πυρομαχικών και ανταλλακτικών.<br /><br /> Αυτό αυξάνει το μακροπρόθεσμο λειτουργικό κόστος και περιορίζει την ανεξαρτησία της στρατιωτικής λήψης αποφάσεων.<br /><br />Επιπλέον, ορισμένοι πιστεύουν ότι η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου συστήματος αεράμυνας, που θα καλύπτει όλα τα ελληνικά εδάφη και νησιά, μπορεί να απαιτήσει επενδύσεις ύψους μεταξύ 80 και 90 δισεκατομμυρίων ευρώ, ποσό που υπερβαίνει κατά πολύ την αξία της τρέχουσας συμφωνίας.<br /><br />Υπερβαίνει επίσης τις οικονομικές δυνατότητες που διαθέτει η Ελλάδα, καθώς οι χώρες της ΕΕ δεν φαίνονται πρόθυμες να χρηματοδοτήσουν ένα έργο αυτού του μεγέθους.<br /><br />Ο συγγραφέας σημείωσε ότι το έργο «Αχίλλειος Ασπίδα» αντικατοπτρίζει τις προσπάθειες της Ελλάδας να ενισχύσει τις αμυντικές της δυνατότητες σε ένα ταχέως μεταβαλλόμενο περιφερειακό περιβάλλον.<br /><br />Ωστόσο, η επιτυχία του έργου θα εξαρτηθεί από την ικανότητά της να ξεπεράσει τις διαρθρωτικές προκλήσεις που θέτει η γεωγραφία, οι οικονομικοί πόροι και η βιομηχανική της ικανότητα. <br /><br />Η στρατηγική διάσταση των ισραηλινο-ελληνικών σχέσεων<br /><br />Η ισραηλινή συμφωνία μπορεί να προσθέσει ποιοτικές δυνατότητες στο ελληνικό σύστημα αεράμυνας, αλλά δεν φαίνεται επαρκής για να δημιουργήσει ένα ολοκληρωμένο εθνικό αμυντικό δίκτυο ικανό να παρέχει ολοκληρωμένη προστασία σε όλα τα εδάφη και τα νησιά.<br /><br />Ταυτόχρονα, το έργο αποκαλύπτει την αυξανόμενη πολιτική και στρατηγική διάσταση των ισραηλινο-ελληνικών σχέσεων. Οι συμφωνίες όπλων δεν είναι πλέον απλώς στρατιωτικές αγορές, αλλά έχουν γίνει μέρος ευρύτερων ρυθμίσεων που περιλαμβάνουν την ασφάλεια, την ενέργεια και την αναδιαμόρφωση των ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο. <br /><br />Ενώ η Αθήνα θεωρεί αυτά τα βήματα απαραίτητα για την ενίσχυση της ασφάλειάς της, οι επικριτές του έργου πιστεύουν ότι η εξάρτηση από την αγορά ξεχωριστών αμυντικών συστημάτων δεν μπορεί να αντισταθμίσει την απουσία μιας ολοκληρωμένης αμυντικής στρατηγικής ή να αντιμετωπίσει τις γεωγραφικές και διαρθρωτικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα. <br /><br />Αυτό καθιστά την «Αχίλλειο Ασπίδα» περισσότερο ένα έργο που ενισχύει ορισμένες αμυντικές δυνατότητες παρά μια ριζική μετατόπιση της περιφερειακής ισορροπίας δυνάμεων.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η «Αχίλλειος Ασπίδα» και η «Αχίλλειος Φτέρνα» της Ελλάδας (τουρκικό δημοσίευμα).

Η Ελλάδα επιδιώκει να επιφέρει μια ποιοτική μετατόπιση στις αμυντικές της δυνατότητες, ξεκινώντας ένα νέο έργο με την ονομασία «Αχίλλειος Ασ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θέουτα:Το Μαρόκο παίζει με τη «στρόφιγγα» του μεταναστευτικού. Ο Τραμπ,ο Σάντσεθ και ο νέος πονοκέφαλος της ΕΕ

<img height="105" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/theouta-8-768x512.jpg" width="748" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />The Guardian: Η μαζική είσοδος άνω των 70.000 ανθρώπων στον ισπανικό θύλακα ανοίγει επικίνδυνη γεωπολιτική συζήτηση: η στενή σχέση Ραμπάτ–Ουάσιγκτον, η Δυτική Σαχάρα και οι φόβοι ότι το μεταναστευτικό μετατρέπεται ξανά σε εργαλείο πίεσης προς την Ευρώπη<br /><br />Μια μεταναστευτική κρίση που εξελίσσεται ταχύτατα σε γεωπολιτικό μπρα ντε φερ μεταξύ Μαρόκου, Ισπανίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ να βρίσκεται στο παρασκήνιο, έχει προκαλέσει η πρωτοφανής μαζική είσοδος περισσότερων από 70.000 ανθρώπων στη Θέουτα.<br /><br />Το ερώτημα που κυριαρχεί πλέον δεν είναι μόνο πώς κατόρθωσαν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι να περάσουν αιφνιδιαστικά σε ένα από τα δύο χερσαία σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Αφρική.<br /><br />Το πολύ πιο εκρηκτικό ερώτημα είναι εάν το Ραμπάτ επέλεξε συνειδητά να μην τους σταματήσει – και γιατί.<br /><br />Ρεπορτάζ του Guardian καταγράφει εκτιμήσεις αναλυτών ότι η στάση του Μαρόκου ενδέχεται να συνδέεται με την ολοένα στενότερη στρατηγική σχέση του βασιλείου με την κυβέρνηση Τραμπ. Δεν υπάρχει, ωστόσο, απόδειξη ότι Ουάσιγκτον και Ραμπάτ οργάνωσαν από κοινού τη μεταναστευτική εισροή, ενώ Μαροκινοί αξιωματούχοι απορρίπτουν κατηγορηματικά οποιαδήποτε συνενοχή.<br />Η κρίσιμη υποψία: «Μπορεί να αποφάσισαν να μην κάνουν τίποτα»<br /><br />Ο Riccardo Fabiani, διευθυντής Βόρειας Αφρικής του International Crisis Group, εκτιμά ότι υπάρχουν αρκετές ενδείξεις ώστε να τεθεί σοβαρά το ενδεχόμενο μαροκινής εμπλοκής.<br /><br />Η διατύπωσή του, όμως, είναι προσεκτική.<br /><br />«Είναι προφανώς αδύνατο να αποδειχθεί», σημειώνει για το σενάριο σύνδεσης της μαροκινής στάσης με τις εξαιρετικές σχέσεις Ραμπάτ–Ουάσιγκτον.<br /><br />Το πιθανότερο σενάριο που περιγράφεται δεν είναι ότι οι μαροκινές αρχές «οργάνωσαν» τη μετακίνηση των ανθρώπων.<br /><br />Είναι πολιτικά πολύ πιο λεπτό: ότι γνώριζαν τις διαδικτυακές φήμες περί ανοίγματος των ισπανικών συνόρων και ενδεχομένως επέλεξαν να παρακολουθήσουν την κατάσταση χωρίς να παρέμβουν εγκαίρως.<br /><br />Και αυτό ακριβώς μετατρέπει τη Θέουτα από μεταναστευτική κρίση σε υπόθεση υβριδικής πίεσης. <div><br />Τραμπ και Μαρόκο σε «χρυσή εποχή»<br /><br />Πίσω από την κρίση βρίσκεται μια γεωπολιτική σχέση που έχει αποκτήσει ιδιαίτερο βάθος.<br /><br />Η Ουάσιγκτον επί Τραμπ έχει προσφέρει στο Ραμπάτ κάτι εξαιρετικά σημαντικό: πολιτική στήριξη στο ζήτημα της Δυτικής Σαχάρας.<br /><br />Η βάση της σχέσης δημιουργήθηκε ήδη από την πρώτη προεδρία Τραμπ, όταν οι ΗΠΑ αναγνώρισαν τη μαροκινή κυριαρχία επί της αμφισβητούμενης Δυτικής Σαχάρας, ενώ το Μαρόκο προχώρησε στην εξομάλυνση των σχέσεών του με το Ισραήλ.<br /><br />Σήμερα οι δεσμοί έχουν ενισχυθεί ακόμη περισσότερο.<br /><br />Το Μαρόκο έγινε το πρώτο αφρικανικό κράτος που ανακοίνωσε συμμετοχή στο Board of Peace του Τραμπ, ενώ ο βασιλιάς Μοχάμεντ ΣΤ΄ έδωσε το όνομα του Αμερικανού προέδρου σε αυτοκινητόδρομο αξίας περίπου 1 δισ. δολαρίωνκοντά στη Δυτική Σαχάρα. Αναλυτές στο Ραμπάτ περιγράφουν τις αμερικανο-μαροκινές σχέσεις ως ευρισκόμενες στη «χρυσή εποχή» τους.<br />Και στη μέση ο… Σάντσεθ<br /><br />Υπάρχει όμως και δεύτερη διάσταση.<br /><br />Η κυβέρνηση Τραμπ βρίσκεται σε βαθιά πολιτική απόσταση από την κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ.<br /><br />Η Μαδρίτη έχει συγκρουστεί με την Ουάσιγκτον σε μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα: από τις αμυντικές δαπάνες και τη στάση απέναντι στο Ισραήλ έως την άρνηση της Ισπανίας να επιτρέψει τη χρήση αεροπορικών βάσεων από τις ΗΠΑ κατά τον πόλεμο με το Ιράν.<br /><br />Ταυτόχρονα, η πρόσφατη προσέγγιση της Ισπανίας με την Αλγερία, τον μεγάλο περιφερειακό ανταγωνιστή του Μαρόκου, προσθέτει ακόμη μία εστία έντασης.<br /><br />Έτσι δημιουργείται ένα εξαιρετικά περίπλοκο τρίγωνο:<br /><br />Μαρόκο – ΗΠΑ – Ισπανία.<br /><br />Και στο κέντρο βρίσκεται η Θέουτα. </div><div><br />Η λεπτομέρεια που ανησυχεί τη Μαδρίτη: «Υπό ισπανική διοίκηση»<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία αποκτά και η ορολογία που χρησιμοποιείται στις ΗΠΑ για τη Θέουτα.<br /><br />Πρόσφατη έκθεση του αμερικανικού Κογκρέσου περιέγραψε τον θύλακα ως περιοχή «υπό ισπανική διοίκηση», αντί να τον χαρακτηρίσει απλώς ισπανικό έδαφος.<br /><br />Η διαφοροποίηση μπορεί να μοιάζει λεκτική, αλλά γεωπολιτικά μόνο αθώα δεν είναι.<br /><br />Το Μαρόκο δεν αναγνωρίζει την ισπανική κυριαρχία επί της Θέουτα και της Μελίγια και θεωρεί ότι το ζήτημα παραμένει ανοικτό. Η αμερικανική φρασεολογία συνεπώς μπορεί να εκληφθεί στο Ραμπάτ ως ένδειξη ότι διαθέτει πλέον μεγαλύτερο πολιτικό χώρο για να πιέσει τη Μαδρίτη.<br />Το προηγούμενο του 2021 και το «όπλο» της μετανάστευσης<br /><br />Η Ευρώπη έχει ξαναδεί το ίδιο έργο.<br /><br />Τον Μάιο του 2021, περισσότεροι από 8.000 άνθρωποι πέρασαν στη Θέουτα όταν το Μαρόκο χαλάρωσε τους συνοριακούς ελέγχους, εν μέσω διπλωματικής κρίσης με την Ισπανία για τη φιλοξενία του ηγέτη του Μετώπου Πολισάριο.<br /><br />Τώρα ο αριθμός είναι σχεδόν δεκαπλάσιος.<br /><br />Ο Haizam Amirah-Fernández, του Κέντρου Σύγχρονων Αραβικών Σπουδών στη Μαδρίτη, περιγράφει τη μαροκινή συμπεριφορά ως χρήση «υβριδικών τακτικών για την επίτευξη πολιτικών στόχων».<br /><br />Αυτό ακριβώς είναι που τρομάζει περισσότερο τις Βρυξέλλες.<br />Η μεγάλη παγίδα για την Ευρώπη<br /><br />Η ΕΕ έχει επενδύσει εδώ και χρόνια τεράστιο πολιτικό και οικονομικό κεφάλαιο στη συνεργασία με χώρες της Βόρειας Αφρικής ώστε αυτές να συγκρατούν τις μεταναστευτικές ροές πριν φτάσουν στα ευρωπαϊκά σύνορα.<br /><br />Η πολιτική αυτή λειτουργεί όσο οι συγκεκριμένες κυβερνήσεις παραμένουν συνεργάσιμες.<br /><br />Όταν όμως η «στρόφιγγα» της μετανάστευσης μπορεί να ανοίγει και να κλείνει ανάλογα με τις γεωπολιτικές επιδιώξεις ενός εταίρου, η ευρωπαϊκή εξάρτηση μετατρέπεται σε στρατηγική αδυναμία.<br /><br />«Αυτό έχει καταστήσει την Ευρώπη εντελώς ευάλωτη και εξαρτημένη από την καλή θέληση μιας χώρας όπως το Μαρόκο», προειδοποιεί ο Fabiani.<br />Η Θέουτα μπορεί να είναι μόνο η αρχή<br /><br />Το πιο ανησυχητικό στοιχείο επομένως δεν είναι μόνο όσα συνέβησαν αυτή την εβδομάδα.<br /><br />Είναι τι μπορεί να ακολουθήσει.<br /><br />Το Μαρόκο εμφανίζεται ισχυρότερο διπλωματικά, έχει πίσω του μια αμερικανική κυβέρνηση πολύ πιο φιλική προς τις θέσεις του για τη Δυτική Σαχάρα και εξακολουθεί να θεωρεί ανοιχτό το ζήτημα της Θέουτα.<br /><br />Την ίδια ώρα, η Ευρώπη χρειάζεται το Ραμπάτ για τον έλεγχο της μετανάστευσης, ενώ η Ισπανία βρίσκεται αντιμέτωπη με μία κρίση που αγγίζει πλέον ζητήματα κυριαρχίας, συνόρων και εθνικής ασφάλειας.<br /><br />Και ίσως αυτή να είναι η πραγματική γεωπολιτική «βόμβα» πίσω από τις εικόνες των χιλιάδων ανθρώπων στα σύνορα.<br /><br />Η Θέουτα απέδειξε πόσο γρήγορα μια μεταναστευτική ροή μπορεί να μετατραπεί σε εργαλείο εξωτερικής πολιτικής — και πόσο δύσκολο είναι για την Ευρώπη να απαντήσει όταν ο εταίρος που φυλάει την πύλη αποφασίζει ότι τον συμφέρει να την αφήσει ανοιχτή.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θέουτα:Το Μαρόκο παίζει με τη «στρόφιγγα» του μεταναστευτικού. Ο Τραμπ,ο Σάντσεθ και ο νέος πονοκέφαλος της ΕΕ

Βασιλης Διαμαντακος The Guardian: Η μαζική είσοδος άνω των 70.000 ανθρώπων στον ισπανικό θύλακα ανοίγει επικίνδυνη γεωπολιτική συζήτηση: η σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Patriot στη Σαουδική Αραβία: Κάθε μήνα επαναξιολογείται η ελληνική παρουσία. Μήνυμα της Αθήνας στο Ριάντ.

<img height="82" src="https://www.onalert.gr/app/uploads/2026/08/PATRIOT-ELDYSA-SAUDI-ARABIA-GEETHA-1440x960.jpg" width="751" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η απόφαση έρχεται μετά την τριμερή αμυντική συμφωνία με Πακιστάν και Τουρκία - Ενημερώθηκε η πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας στην Αθήνα.</span></h3><b>Κώστας Σαρικάς</b><br />Σε νέα βάση θέτει πλέον η Αθήνα την παρουσία της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες του OnAlert.gr από πηγές του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, η παραμονή της Ελληνικής Δύναμης Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ) επαναξιολογείται σε μηνιαία βάση.<br /><br />Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές του ΥΠΕΘΑ, η απόφαση για μηνιαία πλέον αξιολόγηση της ελληνικής παρουσίας των Patriot ερμηνεύεται και ως ένα πρώτο μήνυμα της Αθήνας προς το Ριάντ, ότι η διάθεση μιας κρίσιμης ελληνικής αντιαεροπορικής μονάδας για την προστασία της Σαουδικής Αραβίας δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη ανεξαρτήτως των γεωπολιτικών επιλογών της σαουδαραβικής ηγεσίας.<br /><br />Μάλιστα, για την εξέλιξη αυτή έχει ήδη ενημερωθεί η πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας στην Αθήνα.<br /><br />Η απόφαση αποδίδεται στο εξαιρετικά ρευστό περιβάλλον ασφαλείας στη Μέση Ανατολή, αλλά αποκτά ιδιαίτερη πολιτική και διπλωματική σημασία μετά τη νέα αμυντική συμφωνία που υπέγραψαν χθες (07.08.2026) η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Πακιστάν, η οποία προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι ένοπλη επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη θα αντιμετωπίζεται ως επίθεση εναντίον όλων.<br />Το ζήτημα είχε τεθεί από τον Νίκο Δένδια<br /><br />Το θέμα της παραμονής των Patriot στη Σαουδική Αραβία δεν προέκυψε τώρα. Ήδη από τον Μάρτιο του 2026 ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας είχε θέσει στο ΚΥΣΕΑ την ανάγκη συνεχούς επαναξιολόγησης της αποστολής, με δεδομένες τόσο τις ελληνικές ανάγκες αεράμυνας όσο και τη διαρκώς μεταβαλλόμενη κατάσταση στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η νέα παράμετρος είναι ότι αυτή η επαναξιολόγηση αποκτά πλέον συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα και, σύμφωνα με τις πληροφορίες, θα πραγματοποιείται κάθε μήνα, ώστε η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία να εξετάζει εάν εξακολουθούν να συντρέχουν οι λόγοι παραμονής της πυροβολαρχίας στο Βασίλειο.<br /><br />Η Αθήνα, άλλωστε, έχει προσφέρει στη Σαουδική Αραβία μια εξαιρετικά σημαντική στρατιωτική δυνατότητα. Οι ελληνικοί Patriot δεν έχουν απλώς συμβολική παρουσία, αλλά έχουν εμπλακεί επιχειρησιακά στην προστασία κρίσιμων εγκαταστάσεων και περιοχών του Βασιλείου. Μόλις στις 25 Ιουλίου 2026, η ελληνική πυροβολαρχία κατέρριψε δύο UAV στην περιοχή Γιανμπού, ενώ είχε προηγηθεί και σειρά αναχαιτίσεων κατά τη διάρκεια της κλιμάκωσης στην περιοχή.<div>  <br />Η Τουρκία και η νέα εξίσωση<br /><br />Αυτό ακριβώς είναι που, σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα μετά την επιλογή του Ριάντ να προχωρήσει σε αμυντική συμφωνία με την Άγκυρα και το Ισλαμαμπάντ.<br /><br />Στην Αθήνα επισημαίνεται ότι η Ελλάδα έχει συνεισφέρει έμπρακτα και με πραγματικές στρατιωτικές δυνατότητες στην ασφάλεια της Σαουδικής Αραβίας, διαθέτοντας επί χρόνια προσωπικό και ένα από τα πλέον πολύτιμα αντιαεροπορικά συστήματα των Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Αντίθετα, σύμφωνα με την ελληνική ανάγνωση των τελευταίων εξελίξεων, η Τουρκία δεν έχει προσφέρει αντίστοιχη επιχειρησιακή συνδρομή στη Σαουδική Αραβία και στις υπόλοιπες αραβικές χώρες κατά την πρόσφατη πολεμική κρίση με το Ιράν, διατηρώντας σαφώς πιο ισορροπημένη στάση απέναντι στην Τεχεράνη.<br /><br />Υπό αυτό το πρίσμα, η απόφαση για μηνιαία επαναξιολόγηση της ΕΛΔΥΣΑ δεν σημαίνει αυτομάτως αποχώρηση των Patriot, ούτε ότι έχει ληφθεί αυτή τη στιγμή σχετική απόφαση. Σημαίνει όμως ότι η Αθήνα δεν αντιμετωπίζει πλέον την παραμονή της ελληνικής πυροβολαρχίας ως μια αποστολή χωρίς συγκεκριμένο ορίζοντα.<br /><br />Και κυρίως στέλνει το μήνυμα προς το Ριάντ ότι η ελληνική στρατιωτική συνδρομή και η διάθεση ενός τόσο κρίσιμου οπλικού συστήματος δεν μπορούν να θεωρούνται αυτονόητες, αλλά θα αξιολογούνται σε συνάρτηση με τις εξελίξεις, τις ανάγκες των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και το νέο γεωπολιτικό περιβάλλον που διαμορφώνεται στη Μέση Ανατολή.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Patriot στη Σαουδική Αραβία: Κάθε μήνα επαναξιολογείται η ελληνική παρουσία. Μήνυμα της Αθήνας στο Ριάντ.

Η απόφαση έρχεται μετά την τριμερή αμυντική συμφωνία με Πακιστάν και Τουρκία - Ενημερώθηκε η πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας στην Αθήνα. Κώστ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Γιατί οι Τούρκοι συρρέουν στα ελληνικά νησιά;»: Η ανάλυση τουρκικού ΜΜΕ που κάνει αίσθηση.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/greek-island-1.jpg"><img height="93" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/greek-island-1-1068x599.jpg" width="751" /></a><br /><br />Μαζική είναι η απόβαση Τούρκων τουριστών στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου, με την τουρκική εφημερίδα «Nefes» να αναλύει τους λόγους πίσω από το πρωτοφανές τουριστικό ρεύμα. Οι φθηνότερες τιμές, η βίζα εξπρές, ο χαμηλός ΦΠΑ αλλά και η ηρεμία των ελληνικών νησιών απέναντι στις «απλησίαστες» τιμές της Τουρκίας.<br /><br />Στο άρθρο του με τίτλο «Γιατί οι Τούρκοι συρρέουν στα ελληνικά νησιά;», ο γνωστός αρθρογράφος Ντενίζ Ζεϊρέκ (Deniz Zeyrek) παρουσιάζει τα εντυπωσιακά μεγέθη αυτής της μετακίνησης.<br /><br />Όπως επισημαίνει:<br /><br />Το 2025, περισσότεροι από 1,5 εκατομμύριο Τούρκοι πραγματοποίησαν 2,6 εκατομμύρια επισκέψεις στα ελληνικά νησιά, δαπανώντας πάνω από 500 εκατομμύρια ευρώ.<br /><br />Για το 2026, οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για νέα αύξηση της τάξης του 25%-30%.<br />Η ελληνική στρατηγική που «έκλεψε» τους Τούρκους τουρίστες<br /><br />Ο Ζεϊρέκ τονίζει ότι η επιτυχία της Ελλάδας είναι αποτέλεσμα στρατηγικού σχεδιασμού. Η ελληνική πολιτεία κράτησε χαμηλά τον ΦΠΑ στο 13% σε εστίαση και διαμονή, ενώ εφάρμοσε ειδικές εκπτώσεις ΦΠΑ σε ακριτικά νησιά όπως η Λέσβος, η Χίος, η Σάμος και η Κως.<br /><br />Παράλληλα, η καθιέρωση της βίζας στην πύλη (express visa) το 2024 μετέτρεψε τα τουρκικά παράλια σε μια άμεση δεξαμενή ταξιδιωτών. Το χαμηλό κόστος των ακτοπλοϊκών, οι αυστηροί έλεγχοι στις τιμές, η απουσία χρεώσεων για στάθμευση ή πρόσβαση στις παραλίες και η προσιτή ενοικίαση οχημάτων συνθέτουν μια ποιοτική και ταυτόχρονα οικονομική εμπειρία.<br /><br />«Στη Σάμο με τα μισά λεφτά απ’ ό,τι στη Μαρμαρίδα»<br /><br />Στον αντίποδα, η τουριστική αγορά της Τουρκίας υποφέρει από τον καλπάζοντα πληθωρισμό στα τρόφιμα και τα αυξημένα λειτουργικά έξοδα, καθιστώντας τα τουρκικά θέρετρα απλησίαστα ακόμα και για τους ντόπιους.<br /><br />Κάνοντας μια άμεση σύγκριση, ο Τούρκος δημοσιογράφος αναφέρει πως ένα τριήμερο ταξίδι στη Σάμο κόστισε σχεδόν το μισό σε σύγκριση με τη διαμονή σε αντίστοιχο ξενοδοχείο στη Μαρμαρίδα, προσφέροντας παράλληλα αισθητά ανώτερη ποιότητα.<div><br />Το ψυχολογικό κλίμα και η ελληνική φιλοξενία<br /><br />Πέρα από τους αριθμούς, ο αρθρογράφος στάθηκε ιδιαίτερα στο ψυχολογικό σκέλος. Σε αντίθεση με την καθημερινή ένταση, τις πολιτικές αντιπαραθέσεις και την πίεση που επικρατούν στην Τουρκία, τα ελληνικά νησιά προσφέρουν στους επισκέπτες ένα περιβάλλον ηρεμίας, ευγένειας, χαράς και αυθεντικής φιλοξενίας, μετατρέποντας τις διακοπές σε μια πραγματικά αναζωογονητική εμπειρία.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Γιατί οι Τούρκοι συρρέουν στα ελληνικά νησιά;»: Η ανάλυση τουρκικού ΜΜΕ που κάνει αίσθηση.

Μαζική είναι η απόβαση Τούρκων τουριστών στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου, με την τουρκική εφημερίδα «Nefes» να αναλύει τους λόγους πίσω από τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπόθεση υποκλοπών: Η αλήθεια δεν αρχειοθετείται!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/kinito1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1304" data-original-width="1900" height="84" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/kinito1.jpg" width="748" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Το αρχείο μπορεί να κλείνει μια δικογραφία. Δεν κλείνει όμως τα ερωτήματα μιας ολόκληρης κοινωνίας»</span></h3>Για μία υπόθεση που συγκλόνισε τη χώρα, άγγιξε πολιτικούς, δημοσιογράφους και κρατικούς αξιωματούχους και έθεσε ευθέως ζητήματα λειτουργίας των θεσμών, η τελευταία εξέλιξη είναι βαριά. Ο Άρειος Πάγος αποφάσισε εκ νέου να μην ανασύρει από το αρχείο τη δικογραφία των υποκλοπών, απορρίπτοντας τα αιτήματα του Αντώνη Σαμαρά, του Χρήστου Σπίρτζη και του δικηγόρου Ζαχαρία Κεσσέ.<br /><br />Το βασικό σκεπτικό είναι ότι δεν προέκυψαν νέα στοιχεία που να δικαιολογούν την επανεκκίνηση της έρευνας. Αλλά εδώ ακριβώς βρίσκεται το πολιτικό και θεσμικό ερώτημα: πόσα στοιχεία χρειάζονται ακόμη για να θεωρηθεί ότι μια υπόθεση αξίζει να διερευνηθεί μέχρι τέλους; Γιατί η υπόθεση δεν αφορά ένα απλό ιδιωτικό αδίκημα. Αφορά τη πολιτική ζωή του τόπου μας!<br /><br />Η κυβέρνηση μπορεί να επιλέγει τη σιωπή. Η Δικαιοσύνη μπορεί να κρίνει ότι δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για νέα έρευνα. Όμως η κοινωνία δικαιούται να ζητά πλήρη διαφάνεια. Γιατί η Δημοκρατία δεν μπορεί να λειτουργεί με τη λογική: «Η υπόθεση μπήκε στο αρχείο, άρα το θέμα τελείωσε».<br /><br />Το αρχείο μπορεί να κλείνει μια δικογραφία. Δεν κλείνει όμως τα ερωτήματα μιας ολόκληρης κοινωνίας. Και όσο παραμένουν αναπάντητα κρίσιμα ερωτήματα για την υπόθεση των υποκλοπών, η πολιτική ευθύνη είναι να συνεχίζεται η απαίτηση για διαφάνεια, θεσμικό έλεγχο και πλήρη λογοδοσία.<br /><br />Γιατί σε μια Δημοκρατία, η αλήθεια δεν μπορεί να θεωρείται απόρρητη. Και η αλήθεια αργά ή γρήγορα βγαίνει στο φως, όσο και αν προσπαθούν να την καταπνίξουν!<br /><br />Ζωή Ρούσσου<br />Δικηγόρος<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Υπόθεση υποκλοπών: Η αλήθεια δεν αρχειοθετείται!

«Το αρχείο μπορεί να κλείνει μια δικογραφία. Δεν κλείνει όμως τα ερωτήματα μιας ολόκληρης κοινωνίας» Για μία υπόθεση που συγκλόνισε τη χώρα,...

Διαβάστε την συνέχεια

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα για το “Ισλαμικό ΝΑΤΟ” των τριών…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSfbnbmprkJnNMhogzxCTbJnCafxmzqTqQjr_TtRlLXEqj06B8gSSrog7g&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="288" data-original-width="480" height="120" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSfbnbmprkJnNMhogzxCTbJnCafxmzqTqQjr_TtRlLXEqj06B8gSSrog7g&s=10" width="752" /></a></div><div><br /></div><b>Ζαχαρίας Μίχας</b><br />Στην πρώτη προσέγγιση της υπογραφής αμυντικού συμφώνου μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν και Τουρκίας, με την τελευταία να είναι η χώρα που προστίθεται στην προϋπάρχουσα αμυντική συμφωνία Ριάντ και Ισλαμαμπάντ, καταγράφηκαν οι πρώτες εντυπώσεις. Αυτό που επισημάνθηκε είναι, ότι το Σύμφωνο έχει τη δυνατότητα να αποτελέσει έναν νέο πόλο στο υπό ανάδυση νέο διεθνές σύστημα. Ιδιαίτερα εάν αποδειχθεί υβρίδιο ενός «ισλαμικού ΝΑΤΟ», κάτι που εμφανώς επιχειρεί να προπαγανδίσει η υπογραφή του Συμφώνου στην ιερή πόλη των Μουσουλμάνων, τη Μέκκα.<br /><br />Ως χρονικό σημείο έναρξης της αλλαγής των συσχετισμών που οδήγησε στη συμφωνία, καθορίστηκε η 7η Οκτωβρίου 2023, όταν η εισβολή της Χαμάς στο Ισραήλ οδήγησε σε αλυσιδωτές αντιδράσεις και πολεμικές συρράξεις που αλλάζουν σταδιακά την εικόνα της Μέσης Ανατολής. Και του κόσμου ολόκληρου, αφού έχει τη δυναμική να επηρεάσει καθοριστικά σχεδιασμούς και επιθυμίες για τη νέα πλανητική ισορροπία…<br /><br />Ας πάμε όμως κι ένα βήμα πιο κάτω τη συλλογιστική. Ο εντοπισμός της 7ης Οκτωβρίου και των πολέμων που ακολούθησαν ως συνέπεια, βάζει αυτομάτως στο κάδρο δύο χώρες. Η πρώτη είναι το Ισραήλ και η δεύτερη οι Ηνωμένες Πολιτείες. Αμφότερες εντάσσονται στη γεωστρατηγική εξίσωση της περιοχής. Το Ισραήλ έτσι κι αλλιώς αποτελούσε πάντοτε κεντρικό δρώντα ως χώρα της περιοχής, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ο εξισορροπητικός παράγων.<br /><br />Οι ΗΠΑ, πάντα εξυπηρετώντας τα δικά της συμφέροντα εθνικής ασφαλείας έπαιζε τον ρόλο του εγγυητή της ασφάλειας των συμμαχικών χωρών. Είχε αναγνωριστεί από τις μοναρχίες του Κόλπου ως η χώρα που εξασφάλιζε την ειρήνη με το ειδικό στρατιωτικό της βάρος. Η ισλαμική επανάσταση των Σιιιτών στο Ιράν το 1979, ήταν άλλη μια χρονική συγκυρία-ορόσημο για την πορεία της πολύπαθης γεωγραφικής περιφέρειας του πλανήτη.<br /><br />Η τότε ήττα της Ουάσινγκτον με την απώλεια του Ιράν, καθόρισε τις εξελίξεις για πολλές δεκαετίες. Η συνεπακόλουθη αναζωπύρωση της σύγκρουσης Σιιτών-Σουνιτών, έδωσε τον τόνο στα ζητήματα ασφαλείας της περιοχής. Σήμερα, η Ουάσινγκτον συγκρούστηκε ξανά με το Ιράν, τασσόμενη στο πλευρό του Ισραήλ, με πρόσχημα και πραγματική αιτία, ταυτόχρονα, τις πυρηνικές δραστηριότητες της Τεχεράνης.<br /><br />Η ανθεκτικότητα που έχει επιδείξει το ιρανικό θεοκρατικό καθεστώς, αλλάζει εκ νέου τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή… Επί της ουσίας συνιστά εκ νέου ήττα των ΗΠΑ στο ίδιο μέτωπο. Υπενθυμίζεται, ότι σειρά χωρών έχει δεσμευθεί πως δεν θα έχει άλλη επιλογή από την πυρηνικοποίηση, σε περίπτωση που το Ιράν αποκτούσε πυρηνικά όπλα, συμπεριλαμβανομένων της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας, Το δε Πακιστάν που συμμετέχει στο αμυντικό σύμφωνο, ευθύνεται για το πιο οργανωμένο δίκτυο διασποράς πυρηνικής τεχνολογίας στην Ιστορία. Ας μην το ξεχνάμε…<div><br />Αναζήτηση εναλλακτικής<br /><br />Ο σημερινός πόλεμος έχει επιπτώσεις σε δυο επίπεδα: Η διατήρηση του θεοκρατικού καθεστώτος στην εξουσία, επιτείνει το πρόβλημα ασφαλείας των σουνιτικών καθεστώτων. Η ανατροπή του ήταν ο ανομολόγητος στόχος σε Ουάσινγκτον και Ιερουσαλήμ. Συνδυαζόμενο με τη γενικότερη συμπεριφορά της κυβέρνησης Τραμπ και το ιδιότυπο «bullying» έναντι φίλων και συμμάχων, έπληξε καθοριστικά την αξιοπιστία την αμερικανικής εγγύησης ασφαλείας.<br /><br />Χώρες της περιοχής, αντί να επιλέξουν μονοδιάστατα τη διαρκή χρηματοδότηση των επιθυμιών του Αμερικανού προέδρου, φαίνεται να επιλέγουν και την οδό των μεταξύ τους συσπειρώσεων, με στόχο να δημιουργήσουν κάποια εναλλακτική λύση τη λύση στο πρόβλημα ασφαλείας τους. Το Ιράν, πάντα υπό την προϋπόθεση ότι το καθεστώς θα συνεχίσει να ελέγχει την Ισλαμική Δημοκρατία, δικαίως τρομάζει το σύνολο της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Ο πόλεμος προφανώς το έχει εξαντλήσει. Όμως, η ανθεκτικότητα του καθεστώτος στις απόπειρες ανατροπής και η αποδεδειγμένη ικανότητα να πλήξει σκληρά οποιαδήποτε χώρα της περιοχής με το βαλλιστικό του οπλοστάσιο, σε συνδυασμό με τον έμμεσο έλεγχο των Στενών Μπάμπ ελ-Μαντέμπ μέσω των Χούθι στην Υεμένη, βάζει εξ ορισμού πολύ ψηλά τον πήχη.<br /><br />Οι τρεις χώρες του αμυντικού συμφώνου, αφενός επιθυμούν να διασφαλιστούν εάν οι ΗΠΑ επιδείξουν απροθυμία στην παροχή ομπρέλας ασφαλείας. Αφετέρου, βάσιμα προσδοκούν ότι η συλλογική επιδίωξη του στόχου της ασφάλειας θα φέρει καλύτερα αποτελέσματα απέναντι στην Ουάσινγκτον.<br />Η ισχύς… και ευελιξία εν τη ενώσει;<br /><br />Και κάτι ακόμα: Σε μια εποχή που ο πλανήτης διολισθαίνει… πρόθυμα προς μια αναβίωση ενός Ψυχρού Πολέμου και των «μπλοκ», με την αυτόνομη διατήρηση διαύλων συνεννόησης, κατά βούληση και χωρίς εξαιρέσεις με όλες τις δυνάμεις της υφηλίου να τελεί υπό δίωξη, μήπως το αμυντικό σύμφωνο διευκολύνει, μέσω της συλλογικότητας τις επαφές και τις διαβουλεύσεις, παρακάμπτοντας τις «απαγορεύσεις»;<br /><br />Η περίπτωση του Πακιστάν χρήζει περαιτέρω εμβάθυνση. Η χώρα δεν βρίσκεται γεωγραφικά στη Μέση Ανατολή. Όπως άλλωστε και η Τουρκία. Αμφότερες συνορεύουν με αυτήν. Παράλληλα, έχει ενισχύσει τις σχέσεις του με τις ΗΠΑ του Τραμπ, σε μια εξέλιξη που έχει εξοργίσει τη γειτονική Ινδία. Το Πακιστάν, την ίδια στιγμή διατηρεί καλές-λειτουργικές σχέσεις με το Ιράν. Αυτό αποδεικνύεται και στην ενεργό διαμεσολάβηση με σκοπό την υπέρβαση του αδιεξόδου του πολέμου με τις ΗΠΑ.<br /><br />Κατά συνέπεια, η συμμετοχή των Πακιστανών στο αμυντικό σύμφωνο παίζει ένα πολύ ενδιαφέροντα ρόλο. Μπορεί διακηρυγμένος στόχος του συμφώνου να είναι η αποτροπή και η συλλογική άμυνα. Το Ισλαμαμπάντ, όμως, θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι θα συνεχίσει τις μεσολαβητικές απόπειρες για την εξεύρεση διεξόδου στις σχέσεις Σουνιτών-Σιιτών στη Μέση Ανατολή. Παρότι χιλιάδες Πακιστανοί στρατιώτες βρέθηκαν στη Σαουδική Αραβία στο πλαίσιο υλοποίησης της προηγούμενης διμερούς συμφωνίας.</div><div><br />Η τουρκική ψύχωση με το Ισραήλ<br /><br />Ως βασικότερο κίνητρο της Τουρκίας για την ένταξη στο αμυντικό σύμφωνο θα πρέπει να θεωρηθούν οι προβληματικές σχέσεις με το Ισραήλ και η προοπτική το εν λόγω ψυχροπολεμικό μέτωπο να μετατραπεί σε θερμό… Προφανώς, τα δισ. δολ. των Σαουδαράβων θέλγουν τόσο το Ισλαμαμπάντ όσο και την Άγκυρα και αποτελούν ισχυρό μέρος του κινήτρου.<br /><br />Όμως, η ανάλυση δεν θα ήταν πλήρης εάν δεν συνυπολογιστεί η δυνητική επίπτωση που θα έχει το αμυντικό σύμφωνο στις περίφημες Συμφωνίες του Αβραάμ, τον ακρογωνιαίο λίθο της αμερικανικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή τα τελευταία χρόνια, με βασικό στόχο την ενίσχυση της ασφάλειας του εβραϊκού κράτους.<br /><br />Το αυθόρμητο συμπέρασμα είναι, ότι η Τουρκία τοποθετείται κατά τρόπον που θα της επιτρέψει να παίξει ρόλο σε κάθε προσπάθεια αναβίωσης. Η κατάσταση στη Συρία περιπλέκεται κάθε μέρα που περνά και η πιθανότητα να βρεθούν αντιμέτωπες τουρκικές και ισραηλινές δυνάμεις μόνο αμελητέες δεν είναι.<br /><br /><br />Όλα κρίνονται στην πράξη<br /><br />Δεδομένης της συμπερίληψης στο αμυντικό σύμφωνο ότι «η επίθεση εναντίον ενός θα θεωρείται ως επίθεση εναντίον όλων», πώς θα λειτουργήσει άραγε αυτό στο επίπεδο της αποτροπής, μια έννοια που επίσης υπάρχει ονομαστικά στο κείμενο της κοινής ανακοίνωσης; Το βέβαιο είναι ότι το εβραϊκό κράτος θα επιχειρήσει να καταστήσει τη διακήρυξη αναξιόπιστη στην πράξη.<br /><br />Εάν οι Ισραηλινοί εξαπολύσουν πλήγμα κατά των τουρκικών δυνάμεων στη Συρία, ποιο περιθώριο επιτυχούς παρέμβασης θα έχουν Ριαντ και Ισλαμαμπάντ επί του πεδίου; Είναι δυνατόν να μην ετέθη το θέμα αυτό κατά τους μήνες που προηγήθηκαν, όταν οι συμμετέχοντες είχαν θέσει υπό διαπραγμάτευση τους όρους του αμυντικού συμφώνου;<br /><br />Πέραν αυτών, σε περίπτωση που το αμυντικό σύμφωνο αποτελέσει πόλο έλξης και άλλων μουσουλμανικών, μεσανατολικών και μη χωρών, τότε το σκηνικό θα έχει μεταβληθεί δραστικά. Η προοπτική, δηλαδή, να μετεξελιχθεί το σύμφωνο σε «ισλαμικό ΝΑΤΟ». Μπορεί να δίνει, εκ πρώτης όψεως, τέτοιον χαρακτήρα το αμυντικό σύμφωνο. Θα κριθεί όμως στην πράξη.<br /><br />Πάντως, ο Ερντογάν στις δηλώσεις του κράτησε χαμηλούς τόνους προφανώς για να μην προκαλέσει αντιδράσεις από την πλευρά της Συμμαχίας που ήταν ήδη μέλος η Τουρκία (ΝΑΤΟ), αλλά και διότι ρεαλιστικά, θα δούμε πως θα εξελιχθεί. Ας σημειωθεί ωστόσο, η… αντιγραφή της ελληνικής ρητορικής αναφορικά με τη στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ, καθώς φρόντισε να δηλώσει πως «δε στρέφεται εναντίον οποιουδήποτε»!</div><div><br />Μια «πολιτισμική» παράμετρος<br /><br />Εν κατακλείδι, υπάρχει κι ένα ακόμα ζήτημα που δεν έχει συνυπολογιστεί, παρότι είναι κεφαλαιώδους σημασίας. Αφορά τη διαφορά των πολιτικών συστημάτων ανάμεσα στον δυτικό κόσμο με αυτά των χωρών του αμυντικού συμφώνου. Είναι δηλαδή ένας άτυπος… «πολιτισμικός παράγων» που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικός.<br /><br />Για την «εκλεγμένη δικτατορία» Ερντογάν στην Τουρκία, όλα είναι λίγο-πολύ γνωστά. Δημοκρατία κι εκλογές έχει και το Πακιστάν. Όλοι γνωρίζουν όμως την ισχύ και το ειδικό βάρος των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων και των μυστικών τους υπηρεσιών. Όσον αφορά τη Σαουδική Αραβία, αποτελεί και αυτή ένα πολύ συγκεντρωτικό καθεστώς που χαρακτηρίζεται από την απόλυτη ισχύ του μονάρχη.<br /><br />Στις ΗΠΑ, για να δώσουμε ένα παράδειγμα, ό,τι και να πει δημόσια ο πρόεδρος Τραμπ, δεν συνεπάγεται αυτόματη υλοποίηση. Σε αντίθεση με αυτό που συμβαίνει στη Σαουδική Αραβία, όπου τον πρώτο και τελευταίο λόγο τον έχει ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν. Εκεί δεν υπάρχει Κογκρέσο που μπορεί να αντιπαρατεθεί επιτυχώς με τη βασιλική επιθυμία. Δεν υπάρχουν «checks and balances».<br /><br />Είναι εξαιρετικά αμφίβολη και η διάθεση οποιουδήποτε είτε από το στράτευμα είτε από τις μυστικές υπηρεσίες και τα διάφορα υπουργεία, να διαφωνήσουν με τη γενική κατεύθυνση του ηγέτη και να επιχειρηματολογήσουν ελεύθερα. Παρόλο που οι θέσεις αυτές καταλαμβάνονται συνήθως από μέλη της βασιλικής οικογένειας των Σαούντ. Όχι από κάποιους πολιτικούς ή τεχνοκράτες.<br /><br />Κατά συνέπεια, πώς μπορεί κανείς να είναι βέβαιος ότι δεν θα συμβεί οτιδήποτε που κάποια ηγεσία θα το πάρει προσωπικά, θα προσβληθεί, με αποτέλεσμα να πληγεί σοβαρά, στην πράξη, το αμυντικό σύμφωνο που υπογράφτηκε με τόσες προσδοκίες; Κι επειδή η «κωλοτούμπα» Ερντογάν και η προσαρμοστικότητά του απέναντι στον Σαουδάραβα είναι καλά τεκμηριωμένη, το πρόβλημα δεν θα προκύψει από εκεί.</div><div><br />Το παιχνίδι των ισορροπιών<br /><br />Τι θα συμβεί άραγε εάν συμβεί το ακριβώς αντίθετο; Εάν για παράδειγμα ο περίφημος MbS θέσει π.χ. θέμα ένταξης της Τουρκίας στις Συμφωνίες του Αβραάμ; Κι ένα δεύτερο παράδειγμα: Τι θα συμβεί εάν σε περίπτωση ελληνοτουρκικής κρίσης ο Σαουδάραβας, μετά από παράσταση της -εμφανώς ενοχλημένης σήμερα από την εξέλιξη- ελληνικής διπλωματίας- ζητήσει από τον Ερντογάν να αναδιπλωθεί;<br /><br />Η αναφορά αυτή, αρκεί για να υποδείξει έμμεσα το είδος της εξωτερικής πολιτικής που οφείλει να αναπτύξει η Ελλάδα σε ένα τόσο ρευστό και μεταβαλλόμενο περιβάλλον. Οι ελληνικοί Patriot στο βασίλειο, υπερβαίνουν συντριπτικά τις ρητορικές εκφράσεις υποστήριξης και περνούν στο διά ταύτα. Δεν είναι δυνατόν να γίνει ανεκτή μια προσβλητική υποτίμηση της συνεισφοράς…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα για το “Ισλαμικό ΝΑΤΟ” των τριών…

Ζαχαρίας Μίχας Στην πρώτη προσέγγιση της υπογραφής αμυντικού συμφώνου μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν και Τουρκίας, με την τελευταία να ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Πλήρως απαξιωτικό το Ιράν απέναντι στο… “ισλαμικό ΝΑΤΟ”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTTLvX8JSLlCNvPuso5KQGIEuT-aXMtsqoh3TrI7nawEvLc2V5yRfarz1YI&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="711" height="113" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTTLvX8JSLlCNvPuso5KQGIEuT-aXMtsqoh3TrI7nawEvLc2V5yRfarz1YI&s=10" width="747" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Για συμφωνία στα χαρτιά κάνει λόγο το Ιράν στην πρώτη αντίδραση από την Τεχεράνη μετά την υπογραφή της Συμφωνία Κοινής Άμυνας από τη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία και το Πακιστάν την Παρασκευή (7/8) στη Μέκκα. Λίγες μόλις ώρες αφότου η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Πακιστάν υπέγραψαν τη Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας στην ίδια την πόλη, ο Ιρανός βουλευτής Εμπραχίμ Ρεζαΐ δημοσίευσε μια κατηγορηματική απόρριψη της συμφωνίας.</div><br />Ο Εμπραχίμ Ρεζαΐ, μέλος της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας και Εξωτερικής Πολιτικής του ιρανικού Κοινοβουλίου, με ανάρτησή του στο «Χ» απέρριψε τη συμφωνία χαρακτηρίζοντάς την «στα χαρτιά» και αντέστρεψε το επιχείρημα περί ασφάλειας, στρέφοντάς το κατά του Ριάντ. «Οι Σαουδάραβες πρέπει να γνωρίζουν ότι μια χάρτινη συμφωνία με την Τουρκία και το Πακιστάν δεν τους προσφέρει ασφάλεια, όπως και τα χρόνια μονομερούς στήριξης στους Αμερικανούς δεν τους έφερε ασφάλεια. Διορθώστε τις πολιτικές σας ώστε να μην χρειάζεται δίχτυ ασφαλείας από τους άλλους».<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πλήρως απαξιωτικό το Ιράν απέναντι στο… “ισλαμικό ΝΑΤΟ”

Για συμφωνία στα χαρτιά κάνει λόγο το Ιράν στην πρώτη αντίδραση από την Τεχεράνη μετά την υπογραφή της Συμφωνία Κοινής Άμυνας από τη Σαουδικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εξετάζεται η αποστολή δύο ελικοπτέρων Apache AH-64D στα ΗΑΕ.

<img height="89" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-08/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-08-07_144201945.png?itok=Rw4CjBGn" width="747" /><br /><br />Η Ελλάδα θα στείλει δυο ελικόπτερα και προσωπικό για εξεικοίωση με το ποελμικών περιβάλλον του πολέμου με το Ιράν<br /><br />ΗΑθήνα σχεδιάζει την αποστολή δύο επιθετικών ελικοπτέρων Apache AH-64D της Αεροπορίας Στρατού στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), με σκοπό την ενίσχυση της άμυνας της χώρας και των εκεί αμερικανικών δυνάμεων απέναντι σε απειλές από μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) και την προστασία κρίσιμων υποδομών.<br /><br />Σύυμφωνα με τον δημοπσιογράφο Σταύρο Ιωαννίδη και την Καθημερινή, η κίνηση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο της ευρύτερης αμυντικής συνεργασίας της Ελλάδας με χώρες του Κόλπου, ακολουθώντας το παράδειγμα της προηγούμενης αποστολής της ελληνικής συστοιχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Η συμμετοχή στο «κυνήγι» και την αναχαίτηση drones, καθώς και η φύλαξη στρατιωτικών εγκαταστάσεων και κρίσιμων υποδομών.<br /><br /> Δύο ελληνικά επιθετικά ελικόπτερα Apache AH-64D συνοδευόμενα από ολιγομελές κλιμάκιο προσωπικού υποστήριξης (περίπου 10 άτομα) θα μεταβούν πιθανόν στασ ΗΑΕ, και σχεδιάζεται να αναπτυχθούν σε βάση των ΗΑΕ όπου σταθμεύουν και αμερικανικές δυνάμεις.<br /><br />Ήδη ομάδα Ελλήνων στρατιωτικών έχει μεταβεί στην περιοχή για να οργανώσει την υποδοχή και την υποστήριξη των ελικοπτέρων.<div><br />Επιχειρησιακά και Στρατηγικά Οφέλη για την Αεροπορίσα Στρατού<br /><br />Τα στελέχη της Αεροπορίας Στρατού θα αποκομίσουν πολύτιμη, πραγματική επιχειρησιακή εμπειρία σε περιβάλλον σύγχρονων ασύμμετρων απειλών (anti-drone επιχειρήσεις).Ανταλλάγματα: Η κίνηση έρχεται σε συνέχεια της διακρατικής συμφωνίας ύψους 50 εκατομμυρίων ευρώ με τα ΗΑΕ, μέσω της οποίας η Ελλάδα εξασφάλισε κρίσιμα ανταλλακτικά και τεχνικό εξοπλισμό για τη συντήρηση του εγχώριου στόλου των Apache.<br /><br />Η αμυντική συνεργασία Ελλάδας και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ) εδραιώθηκε με ιστορικό τρόπο τον Νοέμβριο του 2020, όταν οι δύο χώρες υπέγραψαν μια πρωτοφανή Συμφωνία Κοινής Συνεργασίας στην Εξωτερική Πολιτική και την Άμυνα, η οποία περιλαμβάνει ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής.<br /><br />Η στρατηγική αυτή προσέγγιση ξεκίνησε ως απάντηση στις κοινές γεωπολιτικές προκλήσεις και την αστάθεια στην Ανατολική Μεσόγειο και τον Κόλπο, μετατρέποντας τις παραδοσιακά οικονομικές σχέσεις των δύο κρατών σε μια ισχυρή στρατιωτική συμμαχία.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο, τα ΗΑΕ έστειλαν έμπρακτη στήριξη στην Ελλάδα αναπτύσσοντας τέσσερα μαχητικά F-16 Block 60 στην 115 Πτέρυγα Μάχης στη Σούδα για κοινές ασκήσεις με την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία.<br /><br /> Υπογράφεται στο Αμπού Ντάμπι η Στρατηγική Εταιρική Σχέση. Η συμφωνία χαρακτηρίστηκε ιστορική, καθώς προέβλεπε ότι σε περίπτωση απειλής της εδαφικής ακεραιότητας του ενός κράτους, το άλλο θα προστρέξει σε βοήθεια.<br /><br /> Η στενή σχέση επέτρεψε στην Ελλάδα να εξασφαλίσει συμφωνία ύψους 50 εκατομμυρίων ευρώ για την προμήθεια κρίσιμων ανταλλακτικών για τα ελικόπτερα Apache της Αεροπορίας Στρατού.<br /><br /> Τον Μάιο του 2025, οι δύο χώρες συμφώνησαν για τη διασύνδεση των αμυντικών τους βιομηχανιών, υπογράφοντας συνεργασία ανάμεσα στο Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) και τον αμυντικό κολοσσό των Εμιράτων EDGE.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εξετάζεται η αποστολή δύο ελικοπτέρων Apache AH-64D στα ΗΑΕ.

Η Ελλάδα θα στείλει δυο ελικόπτερα και προσωπικό για εξεικοίωση με το ποελμικών περιβάλλον του πολέμου με το Ιράν ΗΑθήνα σχεδιάζει την αποστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η άνοδος και η πτώση της Μαρίας Καρυστιανού.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.rthess.gr/wp-content/uploads/2025/03/fotia-42.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="791" data-original-width="1200" height="86" src="https://www.rthess.gr/wp-content/uploads/2025/03/fotia-42.jpg" width="729" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Η Μαρία Καρυστιανού αναδείχθηκε σε φυσιογνωμία ενός κοινωνικού κινήματος που εξαπλώθηκε σαν τσουνάμι σε όλη την Ελλάδα. Το αίσθημα αδικίας και η έλλειψη εμπιστοσύνης, τόσο στην κυβέρνηση , όσο και στην Δικαιοσύνη, προκάλεσαν ένα πανίσχυρο ρεύμα με επίκεντρο την τραγωδία των Τεμπών, του οποίου ηγήθηκε με επιτυχία η Καρυστιανού. <br /><br />Η Καρυστιανού θέλησε να κεφαλαιοποιήσει αυτή τη δημοφιλία ιδρύοντας κόμμα. Όπως είχαμε προβλέψει και επιβεβαιωθήκαμε, την ίδια στιγμή, η Μαρία Καρυστιανού έπαψε να είναι απλά μια μητέρα που θέλει Δικαιοσύνη και πέρασε στην , εντελώς διαφορετική, αρένα της πολιτικής. Το κόμμα της, Ελπίδα για τη Δημοκρατία, καταρρέει εν μέσω καταγγελιών για τη δομή του, για την απουσία οργάνων και για αδιαφάνεια στη λήψη των αποφάσεων.Θα προσθέταμε ότι εκείνοι που αποχωρούν και κάνουν τις καταγγελίες, παραλείπουν επιμελώς πολλά .<br /><br />Ότι το κόμμα τους, δεν είχε ποτέ ιδεολογικό στίγμα, δεν απέκτησε ποτέ ειδικό πολιτικό βάρος, καθώς μετά από κάποιες άστοχες παρεμβάσεις της Καρυστιανού με ακροδεξιό πρόσημο που αποδοκιμάστηκαν, κινείται σε γκρίζα ζώνη. Τώρα δεν είναι σίγουρο ότι η Ελπίδα για την Δημοκρατία θα έχει τη δυνατότητα να κατέβει στις εκλογές. Και τα αίτια αυτής της αποσύνθεσης είναι ολοφάνερα…<br /> <br />Κόμμα χωρίς ταυτότητα, χωρίς οργάνωση χωρίς πολιτική.<br /><br /> Εξαρχής, η Ελπίδα για τη Δημοκρατία ήταν προσωποπαγές κόμμα και βασίζονταν στην Καρυστιανού για να διεκδικήσει μια θέση στον πολιτικό χάρτη της χώρας. Η συμπάθεια παράγει αποτελέσματα για ένα διάστημα, αλλά η συμπάθεια δεν παράγει πολιτική , ούτε κυρίως, πρόγραμμα διακυβέρνησης , ούτε λύνει κοινωνικά ή εθνικά προβλήματα. Όπως αποδεικνύεται, ούτε η Καρυστιανού, ούτε οι αποχωρήσαντες διέθεταν κάποιο πολιτικό χάρισμα, ώστε να γίνει κατανοητή η ιδεολογική, η πολιτική και η προγραμματική ταυτότητα του νέου κόμματος. Έτσι , ένα μαζικό κοινωνικό κίνημα όπως ήταν ο Σύλλογος Θυμάτων των Τεμπών, δεν μετατρέπεται αυτόματα σε πολιτικό οργανισμό και μάλιστα επιτυχημένο. Η Καρυστιανού πήρε μαζί της την συμπάθεια και την στήριξη από τον Σύλλογο στο Κόμμα, ήταν όμως θέμα χρόνου να φανεί ότι δεν είναι το ίδιο πράγμα.<br /><br />Πέραν αυτών για να στηθεί ένα κόμμα σε πανελλαδικό επίπεδο, απαιτεί πολύ έμπειρα στελέχη που να ξέρουν πως να το οργανώσουν.. Τέτοιου είδους στελέχη δεν έχει η Ελπίδα για τη Δημοκρατία. Το οργανωτικό πρόβλημα είναι εμφανές και σε συνδυασμό με τις προαναφερθείσες αδυναμίες σε πολιτικό και ιδεολογικό επίπεδο συνθέτουν μια κρίση ταυτότητας που δεν είναι καθόλου εύκολο να ανατραπεί πλέον.<br />Τι αλλαγές μπορεί να κάνει η Καρυστιανού; δύσκολη απάντηση, γιατί το πρόβλημα είναι η ίδια η Καρυστιανού, όπως καταγγέλλουν όσοι αποχωρούν, αλλά και όπως αυτό καταγράφεται με βάση την ηγετική της εικόνα. Ο συγκεντρωτισμός η αδιαφάνεια, ίσως και πτυχές του χαρακτήρα της, οδηγούν πολλούς στην έξοδο. Αλλά υπάρχουν πολλά ακόμη να ειπωθούν, γιατί όλα αυτά είναι μόνο η μία πλευρά.<br /><br />Η άλλη πλευρά είναι ότι τα άλλα πολιτικά κόμματα δεν ήταν ιδιαίτερα επιθετικά με την Ελπίδα για τη Δημοκρατία , όπως είναι με την ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα . Γιατί ο Τσίπρας έχει κόμμα, με θέσεις , ιδεολογία και κρίνεται σοβαρός αντίπαλος, ενώ η Ελπίδα για τη Δημοκρατία είναι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Οπότε οι πολιτικοί αντίπαλοι της Καρυστιανού, απλά περιμένουν την πλήρη αποδυνάμωσή της, προκειμένου να επωφεληθούν . Και σίγουρα θα επωφεληθούν. Το θέμα είναι ποιο κόμμα θα γίνει πιο ελκυστικό για τους οπαδούς της Καρυστιανού και τι δυνάμεις θα καταφέρει τελικά να διατηρήσει ενόψει των εκλογών.<br /><br />Σύντομα θα έχουμε καλύτερη εικόνα. Η ΔΕΘ ίσως είναι ένα πεδίο, όπου η Καρυστιανού θα πρέπει να δώσει απαντήσεις για τα πρόσωπα, ιδέες και πράγματα και κυρίως να εξηγήσει τα αίτια της κρίσης στο κόμμα της. Είναι φανερό ότι δεν διαθέτει πολιτική εμπειρία, ούτε όμως και πολιτική κατάρτιση για να επανέλθει με διψήφια ποσοστά . Ωστόσο διατηρεί συμπάθειες στο εκλογικό σώμα και η ψήφος προς το κόμμα αυτό θα είναι ένα από τα διλήμματα των ψηφοφόρων. <br /> <br />Αν όμως η Καρυστιανού δεν καταφέρει να αναχαιτίσει την εικόνα διάλυσης, τότε θα είναι πολύ δύσκολο , ακόμη και να κατέβει αυτόνομα στις εκλογές. Οπότε σε κάθε περίπτωση, οι αποφάσεις της θα έχουν ένα ευρύτερο πολιτικό ενδιαφέρον… <div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η άνοδος και η πτώση της Μαρίας Καρυστιανού.

Του Σωτήρη Σιδέρη Η Μαρία Καρυστιανού αναδείχθηκε σε φυσιογνωμία ενός κοινωνικού κινήματος που εξαπλώθηκε σαν τσουνάμι σε όλη την Ελλάδα. Τ...

Διαβάστε την συνέχεια