”Από τη Γάζα μέχρι το Αιγαίο. 7 περιοχές τριβής που ωθούν το Ισραήλ και την Τουρκία σε τροχιά σύγκρουσης”.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/06/Yellow-Modern-Podcast-YouTube-Thumbnail-2026-06-12T165651.880-1068x601.png" width="763" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Είναι η Τουρκία η «νέα Ιράν»; Οι επτά άξονες της αυξανόμενης στρατηγικής αντιπαράθεσης με το Ισραήλ</span></h3>Στον δημόσιο διάλογο στο Ισραήλ, η άποψη ότι «η Τουρκία είναι το νέο Ιράν» κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται ασφαλώς για έναν προβληματικό παραλληλισμό, καθώς ενδέχεται να υποβαθμίζει τη σοβαρότητα της ιρανικής απειλής, η οποία εξακολουθεί να υφίσταται, ενώ παραβλέπει το γεγονός ότι η Τουρκία παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ και διατηρεί δεσμούς με τη Δύση και το Ισραήλ ακόμη και σε περιόδους έντασης.<br /><br />Ωστόσο, η ίδια η εμφάνιση αυτού του αφηγήματος αποκαλύπτει το βάθος της αυξανόμενης ανησυχίας στο Ισραήλ σχετικά με τη στρατηγική πορεία της Άγκυρας. Η ανησυχία αυτή δεν πηγάζει από έναν μόνο παράγοντα, αλλά από μια σειρά μετώπων στα οποία οι τριβές μεταξύ των δύο χωρών εντείνονται διαρκώς.Η Γάζα και η Χαμάς<br /><br />Η Λωρίδα της Γάζας αναδεικνύει το βαθύτερο χάσμα μεταξύ των αντιλήψεων της Ιερουσαλήμ και της Άγκυρας.<br /><br />Για το Ισραήλ, η εξάλειψη της πολιτικής και στρατιωτικής ισχύος της Χαμάς αποτελεί κορυφαίο στρατηγικό στόχο. Αντίθετα, για την Τουρκία, η διατήρηση της Χαμάς ως σημαντικού παράγοντα στην «επόμενη ημέρα» της Γάζας αποτελεί δηλωμένο συμφέρον.<br /><br />Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει επανειλημμένα χαρακτηρίσει τη Χαμάς «οργάνωση αντίστασης» και όχι τρομοκρατική οργάνωση, ενώ η Τουρκία παραμένει ένας από τους σημαντικότερους υποστηρικτές της, μαζί με το Κατάρ.<br /><br />Αυτό εξηγεί και την ισραηλινή αντίθεση σε μια ουσιαστική τουρκική συμμετοχή στους μελλοντικούς μηχανισμούς ασφαλείας και εποπτείας της Γάζας. Η Ιερουσαλήμ φοβάται ότι μια τουρκική παρουσία στις διεθνείς δυνάμεις ή στα προγράμματα ανοικοδόμησης θα μπορούσε να μετατραπεί σε μοχλό επιρροής πάνω στο μέλλον της περιοχής και στη θέση της Χαμάς.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Άγκυρα ενισχύει τη ανθρωπιστική και πολιτική της παρουσία στη Γάζα μέσω οργανώσεων βοήθειας, διατηρώντας ανοικτούς διαύλους με την ηγεσία της Χαμάς και επιδιώκοντας να αναδειχθεί σε βασικό εγγυητή της μελλοντικής διευθέτησης.Η Συρία<br /><br />Η σημαντικότερη στρατηγική τριβή αναπτύσσεται σήμερα στη Συρία.<br /><br />Μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ, η τουρκική επιρροή στο πολιτικό και στρατιωτικό σύστημα της χώρας έχει ενισχυθεί σημαντικά. Η βασική ανησυχία του Ισραήλ αφορά το ενδεχόμενο εγκατάστασης τουρκικών στρατιωτικών βάσεων στην κεντρική και νότια Συρία, καθώς και την πιθανότητα η Άγκυρα να επιχειρήσει να περιορίσει την ελευθερία δράσης της ισραηλινής αεροπορίας.<br /><br />Παράλληλα, το Ισραήλ ανησυχεί ότι ενεργειακά, εμπορικά και περιφερειακά έργα που θα προωθήσει η Τουρκία μέσω της Συρίας θα μπορούσαν να παρακάμψουν το ίδιο και να αποδυναμώσουν στρατηγικές πρωτοβουλίες όπως ο Οικονομικός Διάδρομος Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC).<br /><br />Παρά τις διαφωνίες, η συριακή κρίση αποδεικνύει ότι και οι δύο πλευρές επιθυμούν να αποφύγουν μια άμεση σύγκρουση. Ο μηχανισμός συντονισμού ασφαλείας («hotline») που δημιουργήθηκε με αμερικανική διαμεσολάβηση μεταξύ Ιερουσαλήμ και Άγκυρας υπηρετεί ακριβώς αυτόν τον σκοπό.<div><br /></div><div>Ο Λίβανος και η Χεζμπολάχ<br /><br />Η δήλωση του Ερντογάν ότι «η ασφάλεια της Τουρκίας ξεκινά από το Χαλέπι, τη Δαμασκό και τη Βηρυτό» αποτυπώνει μια νέα στρατηγική αντίληψη, σύμφωνα με την οποία η Άγκυρα θεωρεί ότι έχει λόγο και ευθύνη για τις εξελίξεις στον Λίβανο.<br /><br />Σε αυτό το πεδίο, ο Ερντογάν φαίνεται να επιχειρεί να καλύψει μέρος του κενού που αφήνει πίσω της μια αποδυναμωμένη Τεχεράνη. Ως αποτέλεσμα, μια μελλοντική κλιμάκωση μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ θα μπορούσε να μετατραπεί και σε πεδίο τριβής με την Τουρκία, η οποία επιδιώκει να εδραιωθεί ως κεντρικός περιφερειακός παίκτης στον Λίβανο.Οι Κούρδοι και το Ιράν<br /><br />Η αποδυνάμωση του Ιράν δημιουργεί για την Τουρκία τόσο ευκαιρίες όσο και κινδύνους.<br /><br />Από τη μία πλευρά, η Άγκυρα επωφελείται από τη μείωση της ιρανικής ισχύος. Από την άλλη, φοβάται μια πλήρη κατάρρευση του ιρανικού καθεστώτος, καθώς ένα τέτοιο σενάριο θα μπορούσε να οδηγήσει στη δημιουργία ανεξάρτητης κουρδικής οντότητας, ενισχύοντας αποσχιστικές τάσεις μεταξύ των Κούρδων της Τουρκίας.<br /><br />Για το Ισραήλ, αντίθετα, η εξασθένηση της ιρανικής επιρροής μειώνει τη στρατηγική πίεση που ασκούνταν επί δεκαετίες μέσω των περιφερειακών συμμάχων της Τεχεράνης. Εδώ εντοπίζεται μια θεμελιώδης απόκλιση συμφερόντων: το Ισραήλ μπορεί να βλέπει ευκαιρίες εκεί όπου η Τουρκία διακρίνει απειλές.Κύπρος,</div><div><br /></div><div> Ελλάδα και Ανατολική Μεσόγειος<br /><br />Ένα από τα πιο ευαίσθητα πεδία αντιπαράθεσης είναι η Ανατολική Μεσόγειος.<br /><br />Η Τουρκία προωθεί το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», επιδιώκοντας την επέκταση της ναυτικής και γεωπολιτικής της επιρροής στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Η στρατηγική αυτή συγκρούεται άμεσα με τα συμφέροντα της Ελλάδας και της Κύπρου και έμμεσα με εκείνα του Ισραήλ.<br /><br />Η εμβάθυνση της συνεργασίας μεταξύ Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου αντιμετωπίζεται από την Άγκυρα ως γεωπολιτική πρόκληση. Η ανάπτυξη ισραηλινών αμυντικών συστημάτων στην Κύπρο, οι ενεργειακές συνεργασίες και οι περιφερειακοί μηχανισμοί συντονισμού θεωρούνται από την τουρκική πλευρά ως μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας περιορισμού της επιρροής της.<br /><br />Παράλληλα, το ζήτημα των στολίσκων προς τη Γάζα, που κορυφώθηκε με την κρίση του Mavi Marmara το 2010, εξακολουθεί να αποτελεί πηγή έντασης μεταξύ των δύο χωρών.Οικονομικός και πολιτικός πόλεμος φθοράς<br /><br />Πέρα από τις γεωπολιτικές συγκρούσεις, εξελίσσεται και ένας πόλεμος οικονομικής και διπλωματικής φθοράς.<br />Το εμπορικό εμπάργκο που έχει επιβάλει η Τουρκία στο Ισραήλ εξακολουθεί να επηρεάζει τις διμερείς σχέσεις. Ταυτόχρονα, η Άγκυρα πρωτοστατεί σε διεθνείς εκστρατείες κατά του Ισραήλ, συμμετέχει σε νομικές διαδικασίες εναντίον του και προωθεί μια ιδιαίτερα επιθετική ρητορική αμφισβήτησης της πολιτικής του.<br /><br />Οι δηλώσεις του Ερντογάν τα τελευταία χρόνια συχνά υπερβαίνουν τα όρια της πολιτικής κριτικής και στρέφονται κατά της ίδιας της νομιμοποίησης του ισραηλινού κράτους.Η τουρκική στρατιωτική ενίσχυση<br /><br />Παράλληλα, η Τουρκία βρίσκεται σε φάση ταχείας στρατιωτικής αναβάθμισης.<br /><br />Η Άγκυρα επενδύει σε νέα μαχητικά αεροσκάφη, στην ανάπτυξη του αντιαεροπορικού συστήματος «Steel Dome», στην επέκταση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και στην ανάπτυξη βαλλιστικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς.<br /><br />Τα διδάγματα που αντλεί από τις πρόσφατες συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή — και ιδιαίτερα από τις επιχειρησιακές δυνατότητες που επέδειξε το Ισραήλ απέναντι στο Ιράν και τους συμμάχους του — επιταχύνουν περαιτέρω αυτή τη διαδικασία εξοπλιστικής ενίσχυσης.<br /><br />Συμπέρασμα: Στρατηγικός ανταγωνισμός, όχι αναπόφευκτος πόλεμος<br /><br />Η Τουρκία και το Ισραήλ εισέρχονται σε μια περίοδο αυξανόμενου στρατηγικού ανταγωνισμού, όχι όμως σε μια πορεία αναπόφευκτης πολεμικής σύγκρουσης.<br /><br />Οι σχέσεις των δύο χωρών βρίσκονται σήμερα στο πιο τεταμένο σημείο των τελευταίων δεκαετιών. Ωστόσο, σε αντίθεση με το μοντέλο της αντιπαράθεσης Ισραήλ–Ιράν, πρόκειται για δύο ισχυρά κράτη που διατηρούν δεσμούς με τη Δύση και γνωρίζουν το υψηλό κόστος μιας άμεσης σύγκρουσης.<br /><br />Το πιθανότερο σενάριο για τα επόμενα χρόνια δεν είναι ένας πόλεμος μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας, αλλά ένας «περιφερειακός ψυχρός πόλεμος»: μια διαρκής αναμέτρηση για επιρροή, συμμαχίες, ενεργειακούς πόρους, εμπορικούς διαδρόμους και ηγεμονία στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η αντιπαράθεση αυτή θα εκτείνεται από τη Γάζα και τη Συρία έως τον Λίβανο, την Κύπρο, την Ελλάδα, τον Καύκασο και ολόκληρη τη Μεσόγειο. Αν η προηγούμενη δεκαετία χαρακτηρίστηκε από την αντιπαράθεση Ισραήλ–Ιράν, η επόμενη ενδέχεται να καθοριστεί από τον στρατηγικό ανταγωνισμό μεταξύ Ιερουσαλήμ και Άγκυρας για τη διαμόρφωση της νέας Μέσης Ανατολής.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

”Από τη Γάζα μέχρι το Αιγαίο. 7 περιοχές τριβής που ωθούν το Ισραήλ και την Τουρκία σε τροχιά σύγκρουσης”.

Είναι η Τουρκία η «νέα Ιράν»; Οι επτά άξονες της αυξανόμενης στρατηγικής αντιπαράθεσης με το Ισραήλ Στον δημόσιο διάλογο στο Ισραήλ, η άποψη...

Διαβάστε την συνέχεια

Economist: Γιατί ΝΑΤΟ και Τουρκία αγαπήθηκαν ξανά.

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbE4ETB7ZZEKZHthL8u2KEnV_bbgkYrRA89zUBzQss5zhs7Gk-qNzB-Z-xPob1CKtpgKTi3ZNS74nAP0SQymUK9MIVDmvXPWeIxlIng8RhvdF83RzYLKiV7hIhi847-CLkdy58G7GJTD8se6myDNWPzJz7WUEK0TieiAuQqn6AfFRKdGmnmr8-SIMJqVEi/s585/ChatGPT%20Image%2012%20%CE%99%CE%BF%CF%85%CE%BD%202026,%2008_33_56%20%CF%80.%CE%BC..jpg"><img border="0" height="113" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbE4ETB7ZZEKZHthL8u2KEnV_bbgkYrRA89zUBzQss5zhs7Gk-qNzB-Z-xPob1CKtpgKTi3ZNS74nAP0SQymUK9MIVDmvXPWeIxlIng8RhvdF83RzYLKiV7hIhi847-CLkdy58G7GJTD8se6myDNWPzJz7WUEK0TieiAuQqn6AfFRKdGmnmr8-SIMJqVEi/w790-h113/ChatGPT%20Image%2012%20%CE%99%CE%BF%CF%85%CE%BD%202026,%2008_33_56%20%CF%80.%CE%BC..jpg" width="790" /></a><div><br /></div><div>Ο Ερντογάν βλέπει πλέον τη Συμμαχία ως αναντικατάστατο πυλώνα ασφάλειας, ενώ η Ευρώπη χρειάζεται περισσότερο από ποτέ τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ<br /><br />Υπήρξε μια εποχή που το ΝΑΤΟ ήταν σχεδόν συνώνυμο της καχυποψίας στην Τουρκία. Σήμερα, όμως, καθώς ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ετοιμάζεται να φιλοξενήσει τη σύνοδο κορυφής της Συμμαχίας στις 7 Ιουλίου, η Άγκυρα εμφανίζεται πιο κοντά στο ΝΑΤΟ από οποιαδήποτε άλλη στιγμή της τελευταίας δεκαετίας.<br /><br />Η μεταστροφή δεν είναι τυχαία, σημειώνει ο Economist. Ο πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, η συνεχιζόμενη σύγκρουση στην Ουκρανία και οι αμφιβολίες για το μέλλον της ευρωπαϊκής ασφάλειας έχουν υπενθυμίσει στην τουρκική ηγεσία ότι, παρά τις διαφωνίες, το ΝΑΤΟ παραμένει η σημαντικότερη ασπίδα προστασίας της χώρας.<br /><br />Από την καχυποψία στην επαναπροσέγγιση<br /><br />Οι σχέσεις της Τουρκίας με τη Συμμαχία πέρασαν δύσκολες στιγμές μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016. Ο Ερντογάν είχε κατηγορήσει τότε δυτικές κυβερνήσεις ότι αντέδρασαν χλιαρά στην απόπειρα ανατροπής του, ενώ κορυφαίοι Τούρκοι αξιωματούχοι άφηναν ακόμη και αιχμές για αμερικανική εμπλοκή.<br /><br />Δέκα χρόνια αργότερα, το κλίμα είναι διαφορετικό. Η τουρκική κυβέρνηση παρουσιάζει πλέον το ΝΑΤΟ ως θεμέλιο της εθνικής ασφάλειας και η κοινή γνώμη εμφανίζεται πιο θετική απέναντι στη Συμμαχία. Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Metropoll τον Μάρτιο, το 61% των Τούρκων θεωρεί το ΝΑΤΟ σημαντικό για την ασφάλεια της χώρας.<br /><br />Η αλλαγή στάσης συνδέεται άμεσα με τις εξελίξεις στην περιοχή. Τον Μάρτιο, συστήματα αεράμυνας του ΝΑΤΟ αναχαίτισαν τέσσερις ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους που κατευθύνονταν προς την Τουρκία, υπενθυμίζοντας στην Άγκυρα τη στρατηγική αξία της συμμαχικής ομπρέλας προστασίας.<br /><br />Οι ΗΠΑ και τα F-35<br /><br />Παράλληλα, οι σχέσεις της Άγκυρας με την Ουάσιγκτον παρουσιάζουν σημάδια βελτίωσης. Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει αμερικανικές δυνάμεις από τη Συρία αφαίρεσε μία από τις βασικές εστίες έντασης μεταξύ των δύο χωρών. Η Τουρκία θεωρούσε εδώ και χρόνια ότι η αμερικανική συνεργασία με κουρδικές οργανώσεις στη Συρία υπονόμευε τα ζωτικά της συμφέροντα.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η τουρκική ηγεσία παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις ενδείξεις ότι η Ουάσιγκτον ίσως επανεξετάσει το πάγωμα της πώλησης των μαχητικών F-35, το οποίο είχε επιβληθεί μετά την αγορά των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-400 το 2019.<br /><br />Η Ευρώπη χρειάζεται την Τουρκία<br /><br />Η αναβάθμιση του ρόλου της Τουρκίας δεν οφείλεται μόνο στις δικές της κινήσεις, εξηγεί ο Economist. Προκύπτει και από τις ανάγκες της Ευρώπης.<br /><br />Με εξαίρεση την Ουκρανία, καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν διαθέτει στρατό αντίστοιχου μεγέθους και επιχειρησιακής εμπειρίας με τον τουρκικό. Ο έλεγχος των Στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελλίων, σε συνδυασμό με τις δυνατότητες του τουρκικού ναυτικού, καθιστούν την Άγκυρα κρίσιμο παράγοντα για την ισορροπία δυνάμεων στη Μαύρη Θάλασσα.<br /><br />Ταυτόχρονα, η τουρκική αμυντική βιομηχανία εξελίσσεται σε έναν από τους σημαντικότερους προμηθευτές ευρωπαϊκών χωρών. Εταιρείες όπως η Baykar έχουν υπογράψει συμφωνίες με τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία και την Εσθονία, ενώ τουρκικά drones βρίσκονται ήδη στα οπλοστάσια πολλών χωρών της Ευρώπης.<br /><br />Ο φόβος μιας Ευρώπης χωρίς τις ΗΠΑ<br /><br />Πίσω από τη νέα προσέγγιση κρύβεται και ένας ακόμη παράγοντας, εκτιμά ο Economist: η αυξανόμενη ανησυχία για τη μελλοντική δέσμευση των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Στην Ευρώπη συζητούνται ήδη σενάρια για το πώς θα μπορούσε να οργανωθεί η ασφάλεια της ηπείρου σε περίπτωση που η Ουάσιγκτον περιορίσει δραστικά τον ρόλο της. Για την Τουρκία, η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία.<br /><br />Η Άγκυρα γνωρίζει ότι σε ένα ΝΑΤΟ χωρίς τις ΗΠΑ θα εξακολουθούσε να διαθέτει θέση στο τραπέζι των αποφάσεων. Αντίθετα, σε ένα αμιγώς ευρωπαϊκό αμυντικό σχήμα θα κινδύνευε να βρεθεί στο περιθώριο, καθώς η ενταξιακή της πορεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει ουσιαστικά παγωμένη.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι η τουρκική κυβέρνηση αντιμετωπίζει με επιφυλακτικότητα πρωτοβουλίες όπως το ευρωπαϊκό πρόγραμμα επανεξοπλισμού SAFE, ύψους 150 δισ. ευρώ, από το οποίο οι τουρκικές αμυντικές εταιρείες παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αποκλεισμένες.<br /><br />Οι σκιές παραμένουν<br /><br />Η επαναπροσέγγιση δεν σημαίνει ότι εξαφανίστηκαν οι διαφωνίες.<br /><br />Η Τουρκία εξακολουθεί να κατηγορεί το ΝΑΤΟ ότι υποτιμά τις απειλές που αντιμετωπίζει στα νότια σύνορά της, από κουρδικές ένοπλες οργανώσεις μέχρι τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Παράλληλα, η Άγκυρα θεωρεί ότι οι σύμμαχοί της δεν λαμβάνουν επαρκώς υπόψη τις ανησυχίες της για την ασφάλεια στην περιοχή.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν έχουν ξεχάσει το βέτο που διατήρησε επί μήνες η Τουρκία στην ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ, ούτε τις συνεχιζόμενες δημοκρατικές οπισθοδρομήσεις στο εσωτερικό της χώρας.<br /><br /></div><div>Η απομάκρυνση από τη Μόσχα<br /><br />Παρά τις στενές σχέσεις που διατηρούσε επί χρόνια με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, ο Ερντογάν φαίνεται να επαναξιολογεί τη σχέση του με τη Ρωσία.<br /><br />Η αποδυνάμωση της ρωσικής επιρροής στη Συρία, οι απώλειες του ρωσικού στόλου στη Μαύρη Θάλασσα και οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις στον Καύκασο έχουν αλλάξει τους συσχετισμούς.<br />Ενδεικτικό είναι ότι ο Τούρκος πρόεδρος, ο οποίος ήταν συχνός επισκέπτης της Ρωσίας κατά την προηγούμενη δεκαετία, δεν έχει επισκεφθεί τον Ρώσο πρόεδρο εδώ και σχεδόν τρία χρόνια.<br /><br />Η Τουρκία δεν εγκαταλείπει τη στρατηγική της αυτονομία. Όμως, σε έναν κόσμο που γίνεται ολοένα πιο ασταθής, η Άγκυρα δείχνει να θεωρεί ότι το ΝΑΤΟ παραμένει το ασφαλέστερο στοίχημα για τα συμφέροντά της.<br /><br /><a href="https://www.naftemporiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Economist: Γιατί ΝΑΤΟ και Τουρκία αγαπήθηκαν ξανά.

Ο Ερντογάν βλέπει πλέον τη Συμμαχία ως αναντικατάστατο πυλώνα ασφάλειας, ενώ η Ευρώπη χρειάζεται περισσότερο από ποτέ τον δεύτερο μεγαλύτερο...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ και Ιράν «πουλούν» διαφορετικές νίκες για την ίδια συμφωνία.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/iran-3-768x512.jpg" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Καθώς η Ουάσιγκτον και η Τεχεράνη πλησιάζουν σε ιστορικό συμβιβασμό, η μάχη της προπαγάνδας ίσως αποδειχθεί εξίσου κρίσιμη με τη μάχη της διπλωματίας<br /><br />Μια παράδοξη γεωπολιτική πραγματικότητα διαμορφώνεται στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν φαίνεται να βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ σε μια συμφωνία αποκλιμάκωσης της κρίσης που τους έφερε στα πρόθυρα μιας ευρύτερης περιφερειακής σύγκρουσης, οι δύο πλευρές παρουσιάζουν στους πολίτες τους δύο εντελώς διαφορετικές εκδοχές της ίδιας διαπραγμάτευσης.<br /><br />Στην Ουάσιγκτον, η κυβέρνηση εμφανίζει το υπό διαμόρφωση πλαίσιο ως μια στρατηγική νίκη που υποχρεώνει την Τεχεράνη να περιορίσει το πυρηνικό της πρόγραμμα, να αποδεχθεί αυστηρότερους ελέγχους και να συμβάλει στην επαναφορά της σταθερότητας στα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Στην Τεχεράνη, αντιθέτως, το αφήγημα εστιάζει στην άρση πιέσεων, στη χαλάρωση κυρώσεων και στη διατήρηση της εθνικής αξιοπρέπειας, χωρίς να εμφανίζεται ότι η Ισλαμική Δημοκρατία υποχωρεί απέναντι στις αμερικανικές απαιτήσεις. <div><br />Η μάχη των αφηγήσεων πριν από την υπογραφή<br /><br />Οι διπλωματικές διαπραγματεύσεις δεν αφορούν μόνο τα κείμενα των συμφωνιών. Αφορούν και την πολιτική τους πώληση στο εσωτερικό κάθε χώρας.<br /><br />Αμερικανοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι το υπό συζήτηση μνημόνιο περιλαμβάνει δεσμεύσεις για τον περιορισμό του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, τη διαχείριση των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου και τη διασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στον Περσικό Κόλπο.<br /><br />Την ίδια στιγμή, ιρανικά μέσα ενημέρωσης και κυβερνητικοί κύκλοι προβάλλουν κυρίως τα οικονομικά και γεωπολιτικά οφέλη που ενδέχεται να προκύψουν για τη χώρα, επιχειρώντας να παρουσιάσουν τη συμφωνία ως αποτέλεσμα αντίστασης και όχι ως προϊόν πίεσης.<br /><br />Γιατί η Τεχεράνη χρειάζεται μια «νίκη»<br /><br />Η ιρανική ηγεσία βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρές εσωτερικές προκλήσεις.<br /><br />Οι οικονομικές κυρώσεις, η υποχώρηση των επενδύσεων, η πίεση στο νόμισμα και η κοινωνική δυσαρέσκεια έχουν περιορίσει τα περιθώρια ελιγμών του καθεστώτος.<br /><br />Υπό αυτές τις συνθήκες, οποιαδήποτε συμφωνία με τις ΗΠΑ πρέπει να παρουσιαστεί ως διπλωματικό επίτευγμα και όχι ως υποχώρηση απέναντι στη Δύση. Για τον λόγο αυτό, η Τεχεράνη επιδιώκει να δώσει έμφαση σε ζητήματα όπως η πρόσβαση σε δεσμευμένα κεφάλαια και η σταδιακή άρση οικονομικών περιορισμών. </div><div><br />Ο Τραμπ και η ανάγκη για γεωπολιτικό αποτέλεσμα<br /><br />Από την άλλη πλευρά, ο Λευκός Οίκος επιδιώκει να παρουσιάσει τη συμφωνία ως απόδειξη ότι η πολιτική της «μέγιστης πίεσης» απέδωσε καρπούς.<br /><br />Η αμερικανική αφήγηση δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ασφάλεια της περιοχής, στον έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος και στην αποκατάσταση της ελεύθερης ροής πετρελαίου μέσω των Στενών του Ορμούζ, ενός από τα σημαντικότερα ενεργειακά περάσματα του πλανήτη.<br /><br />Η διαφορά των αφηγήσεων δεν αποτελεί ένδειξη αποτυχίας των συνομιλιών. Αντιθέτως, συχνά αποτελεί προϋπόθεση για την επιτυχία τους.</div><div><br />Το μεγάλο αγκάθι: Λίβανος και περιφερειακή ασφάλεια<br /><br />Παρά την πρόοδο, σημαντικές διαφωνίες παραμένουν ανοιχτές.<br /><br />Ένα από τα πιο σύνθετα ζητήματα αφορά τον ρόλο των φιλοϊρανικών δυνάμεων στην περιοχή και ειδικότερα τις εξελίξεις στον Λίβανο.<br /><br />Η Τεχεράνη επιδιώκει να ενταχθούν στις συζητήσεις ευρύτερες εγγυήσεις ασφαλείας, ενώ η αμερικανική πλευρά εμφανίζεται πιο επιφυλακτική ως προς το εύρος των δεσμεύσεων που θα μπορούσαν να αναληφθούν.</div><div><br />Οι αγορές ήδη «ψηφίζουν» συμφωνία<br /><br />Ενδεικτικό της προσδοκίας για αποκλιμάκωση είναι το γεγονός ότι οι διεθνείς αγορές έχουν αρχίσει να προεξοφλούν θετική έκβαση.<br /><br />Οι τιμές του πετρελαίου έχουν υποχωρήσει σε σχέση με τα επίπεδα κορύφωσης της κρίσης, ενώ οι επενδυτές παρακολουθούν στενά κάθε ένδειξη προόδου στις διαπραγματεύσεις.<br />Η πραγματική συμφωνία δεν θα κριθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο εάν θα υπάρξει συμφωνία.<br /><br />Είναι αν οι δύο πλευρές θα καταφέρουν να πείσουν τα εσωτερικά τους ακροατήρια ότι βγήκαν κερδισμένες.<br /><br />Στη σύγχρονη γεωπολιτική, οι συμβιβασμοί σπάνια παρουσιάζονται ως συμβιβασμοί. Παρουσιάζονται ως νίκες.<br /><br />Και στην περίπτωση ΗΠΑ – Ιράν, η μάχη για το ποιος θα ελέγξει το αφήγημα ίσως αποδειχθεί εξίσου σημαντική με την ίδια τη συμφωνία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ και Ιράν «πουλούν» διαφορετικές νίκες για την ίδια συμφωνία.

Βασιλης Διαμαντακος Καθώς η Ουάσιγκτον και η Τεχεράνη πλησιάζουν σε ιστορικό συμβιβασμό, η μάχη της προπαγάνδας ίσως αποδειχθεί εξίσου κρίσι...

Διαβάστε την συνέχεια

«ΠΙΚΡΗ ΓΕΥΣΗ» ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ: Η συμφωνία Τραμπ με το Ιράν αλλάζει το παιχνίδι στη Μέση Ανατολή.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/netaniaxou-5-768x433.jpg" width="775" /><br /><br /><div><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός αιφνιδιάζεται από την αμερικανική στροφή – Η Ουάσιγκτον προχωρά σε deal που τερματίζει τον πόλεμο και αναδιαμορφώνει τις ισορροπίες<br /><br />Μια δραματική πολιτική ανατροπή φαίνεται να διαμορφώνεται στον άξονα Ουάσιγκτον–Τελ Αβίβ, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ προωθεί συμφωνία με το Ιράν, την οποία παρουσιάζει ως τελική κίνηση αποκλιμάκωσης της σύγκρουσης, αφήνοντας τον Μπενιαμίν Νετανιάχου σε εξαιρετικά δύσκολη θέση.<br /><br />Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, ο Αμερικανός πρόεδρος ενημέρωσε τον Ισραηλινό πρωθυπουργό ότι η συμφωνία αναμένεται να υπογραφεί μέσα σε λίγες ημέρες, χαρακτηρίζοντάς την ως «μια καλή συμφωνία» και υπογραμμίζοντας ότι «είναι ώρα να τελειώσει αυτός ο πόλεμος».</div><div><br />Αιφνιδιασμός στο Τελ Αβίβ<br /><br />Η ενημέρωση αυτή φέρεται να αιφνιδίασε την ισραηλινή ηγεσία, η οποία είχε επενδύσει πολιτικά και στρατηγικά στην υπόθεση ότι η πίεση προς το Ιράν θα συνεχιζόταν με αμερικανική στήριξη.<br />Αντί αυτού, η Ουάσιγκτον φαίνεται να επιλέγει ταχεία αποκλιμάκωση, επιδιώκοντας ένα τέλος στις εχθροπραξίες και σταθεροποίηση της περιοχής, ακόμη και αν αυτό σημαίνει σημαντικές παραχωρήσεις προς την Τεχεράνη.</div><div><br />Η φράση-κλειδί του Τραμπ<br /><br />Ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα αποκτά η φράση που φέρεται να είπε ο Τραμπ στον Νετανιάχου:<br /><br />«Αυτή είναι η συμφωνία. Είναι μια καλή συμφωνία και είναι ώρα να τελειώσει αυτός ο πόλεμος.»<br /><br />Η διατύπωση αυτή αποτυπώνει όχι μόνο την αμερικανική βούληση για τερματισμό της σύγκρουσης, αλλά και τη μετατόπιση προτεραιοτήτων από τη στρατιωτική πίεση προς τη διπλωματική σταθεροποίηση. </div><div><br />Το «βαρύ χαρτί» του Ιράν στο τραπέζι<br /><br />Η προωθούμενη συμφωνία φαίνεται να εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αποκλιμάκωσης με το Ιράν, το οποίο περιλαμβάνει: </div><div>σταδιακή άρση κυρώσεων<br />περιορισμό του πυρηνικού προγράμματος<br />ρυθμίσεις για την περιφερειακή ασφάλεια<br />και πιθανή εκεχειρία σε πολλαπλά μέτωπα της Μέσης Ανατολής<br /><br />Η Ουάσιγκτον εμφανίζεται να θεωρεί ότι η συμφωνία αυτή μπορεί να σταθεροποιήσει την περιοχή και να αποτρέψει έναν ευρύτερο πόλεμο.</div><div><br />Το δίλημμα του Νετανιάχου<br /><br />Για τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ένα ιδιαίτερα δύσκολο στρατηγικό δίλημμα.<br /><br />Από τη μία πλευρά, το Ισραήλ έχει επενδύσει σε μια πολιτική μέγιστης πίεσης προς το Ιράν, με στόχο τον δραστικό περιορισμό της επιρροής του στην περιοχή.<br /><br />Από την άλλη, η αμερικανική στροφή προς συμφωνία αφήνει το Τελ Αβίβ εκτεθειμένο σε μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα, όπου η βασική του σύμμαχος δύναμη επιλέγει τον συμβιβασμό αντί της κλιμάκωσης. </div><div><br />Στρατηγική ρωγμή στον άξονα ΗΠΑ–Ισραήλ<br /><br />Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει πιθανές εντάσεις στον παραδοσιακό άξονα Ουάσιγκτον–Τελ Αβίβ.<br /><br />Ενώ το Ισραήλ επιδιώκει μακροπρόθεσμη αποδυνάμωση του Ιράν, η αμερικανική πλευρά φαίνεται να δίνει προτεραιότητα στη βραχυπρόθεσμη σταθερότητα και στον τερματισμό των συγκρούσεων.<br /><br />Αυτή η διαφοροποίηση στρατηγικής ενδέχεται να αποτελέσει σημείο τριβής τους επόμενους μήνες, ιδιαίτερα εάν η συμφωνία προχωρήσει χωρις ισραηλινές εγγυήσεις ασφαλείας.<br /><br />Η επόμενη ημέρα στη Μέση Ανατολή<br /><br />Εάν η συμφωνία προχωρήσει, η Μέση Ανατολή ενδέχεται να εισέλθει σε μια νέα φάση:αποκλιμάκωση στρατιωτικών επιχειρήσεων<br />αναδιάταξη περιφερειακών συμμαχιών<br />και επαναπροσδιορισμός της αμερικανικής παρουσίας στην περιοχή<br /><br />Ωστόσο, η επιτυχία της θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο θα γίνει αποδεκτή από όλους τους βασικούς δρώντες — κάτι που παραμένει αβέβαιο.<br /><br />Η συμφωνία που παρουσιάζεται ως «τέλος του πολέμου» μπορεί ταυτόχρονα να σηματοδοτήσει την αρχή μιας νέας γεωπολιτικής αστάθειας, με διαφορετικούς συσχετισμούς ισχύος και νέες γραμμές ρήξης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«ΠΙΚΡΗ ΓΕΥΣΗ» ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ: Η συμφωνία Τραμπ με το Ιράν αλλάζει το παιχνίδι στη Μέση Ανατολή.

Κωστας Καλλιαντερης Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός αιφνιδιάζεται από την αμερικανική στροφή – Η Ουάσιγκτον προχωρά σε deal που τερματίζει τον πόλ...

Διαβάστε την συνέχεια

“ΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ”: Το Ισραήλ αιφνιδιασμένο από τον Τραμπ και το υπό διαμόρφωση deal με το Ιράν.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/trump-netaniaxou-3-768x432.jpg" width="770" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"><a href="https://www.pagenews.gr/author/diamantatos-vasilis/"> </a>Το Τελ Αβίβ αναζητά απαντήσεις, ενώ Ουάσιγκτον και Τεχεράνη κινούνται προς συμφωνία που ανατρέπει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή</span></h3><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Το Ισραήλ βρίσκεται αντιμέτωπο με μια από τις πιο αβέβαιες και πολιτικά επικίνδυνες στιγμές των τελευταίων ετών, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν φαίνεται να πλησιάζουν σε ένα πλαίσιο συμφωνίας αποκλιμάκωσης, χωρίς όμως σαφή συντονισμό με το Τελ Αβίβ.<br /><br />Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, η κυβέρνηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου περιγράφει την κατάσταση ως «πλήρη καταστροφή», καθώς η Ουάσιγκτον προωθεί μια συμφωνία που ενδέχεται να αναδιαμορφώσει ριζικά τις ισορροπίες ισχύος στη Μέση Ανατολή, περιορίζοντας την ισραηλινή επιρροή στη διαμόρφωση των όρων ασφαλείας απέναντι στο Ιράν.<br />Ρήγμα Ουάσιγκτον–Τελ Αβίβ για το Ιράν<br /><br />Το βασικό πρόβλημα για το Ισραήλ δεν είναι μόνο η πιθανή συμφωνία με το Ιράν, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αυτή διαμορφώνεται: με την αμερικανική πλευρά να κινείται γρήγορα προς ένα πλαίσιο αποκλιμάκωσης, ενώ το Ισραήλ επιχειρεί να καταγράψει τις δικές του «κόκκινες γραμμές» εκ των υστέρων.<br /><br />Ο Νετανιάχου, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, έχει μεταφέρει επανειλημμένα τις ανησυχίες του στον πρόεδρο των ΗΠΑ, επισημαίνοντας ότι οποιαδήποτε συμφωνία που αφήνει το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα μελλοντικά ενεργό ή ανεπαρκώς περιορισμένο θα συνιστά στρατηγική απειλή για το Ισραήλ.<br /><br />Ωστόσο, στο Τελ Αβίβ επικρατεί η εκτίμηση ότι αυτές οι θέσεις αντιμετωπίζονται περισσότερο ως πολιτική καταγραφή παρά ως ουσιαστική διαπραγματευτική βάση. <div><br />Ο Τραμπ πιέζει για συμφωνία – το Ισραήλ μένει εκτός τραπεζιού<br /><br />Η Ουάσιγκτον, υπό τον Ντόναλντ Τραμπ, εμφανίζεται αποφασισμένη να κλείσει μια συμφωνία που θα τερματίζει τον πόλεμο και θα σταθεροποιεί την περιοχή.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκονται:η επαναλειτουργία της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ<br />η σταδιακή άρση οικονομικών περιορισμών προς το Ιράν<br />και ένα νέο πλαίσιο για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα<br /><br />Το Ισραήλ, ωστόσο, δεν συμμετέχει στις συνομιλίες, γεγονός που ενισχύει την αίσθηση απομόνωσης και στρατηγικής πίεσης στο εσωτερικό της κυβέρνησης Νετανιάχου.</div><div><br />Εσωτερικός πολιτικός κίνδυνος για τον Νετανιάχου<br /><br />Η εξέλιξη αυτή έχει άμεσες πολιτικές συνέπειες.<br /><br />Η ισραηλινή αντιπολίτευση κατηγορεί τον πρωθυπουργό ότι δεν κατάφερε να εξασφαλίσει τον έλεγχο των εξελίξεων με τον βασικό σύμμαχο της χώρας, τις ΗΠΑ, την ώρα που ο πόλεμος με το Ιράν βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη.<br /><br />Παράλληλα, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι:η πλειοψηφία των πολιτών στηρίζει την ασφάλεια απέναντι στο Ιράν<br />αλλά δεν μεταφράζει αυτή τη στάση σε ενίσχυση της κυβέρνησης<br />ενώ αυξάνεται η κόπωση από την παρατεταμένη σύγκρουση</div><div><br />Το αφήγημα “νίκης” που δεν αποδίδει πολιτικά<br /><br />Ο Νετανιάχου αντιμετωπίζει ένα κλασικό γεωπολιτικό παράδοξο:<br /><br />οι στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν και των συμμάχων του δεν μεταφράζονται σε πολιτικό κεφάλαιο στο εσωτερικό.<br /><br />Αντίθετα, η πιθανότητα μιας αμερικανο-ιρανικής συμφωνίας χωρίς ισραηλινή συνδιαμόρφωση ενισχύει την εικόνα ενός πρωθυπουργού που κινείται σε περιβάλλον μειωμένης διεθνούς επιρροής.<br />Η περιφερειακή εξίσωση αλλάζει<br /><br />Η πιθανή συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν δεν αφορά μόνο το πυρηνικό πρόγραμμα.<br /><br />Αγγίζει:</div><div>τη ναυσιπλοΐα στον Περσικό Κόλπο<br />τις σχέσεις με περιφερειακές δυνάμεις<br />και την ισορροπία αποτροπής στη Μέση Ανατολή<br /><br />Για το Ισραήλ, αυτό μεταφράζεται σε έναν νέο γεωπολιτικό χάρτη όπου η Ουάσιγκτον ενδέχεται να επιλέγει σταθερότητα και αποκλιμάκωση, αντί της πλήρους στρατηγικής ευθυγράμμισης με τις ισραηλινές θέσεις.</div><div><br />Κρίση εμπιστοσύνης στον άξονα Ουάσιγκτον–Τελ Αβίβ<br /><br />Η κρίση δεν αφορά μόνο το Ιράν.<br /><br />Αφορά την ίδια τη σχέση ΗΠΑ–Ισραήλ σε μια περίοδο όπου οι προτεραιότητες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής φαίνεται να μετατοπίζονται προς την ταχεία αποκλιμάκωση των συγκρούσεων, ακόμη και αν αυτό δημιουργεί ρωγμές με παραδοσιακούς συμμάχους.<br /><br />Για τον Νετανιάχου, το στοίχημα δεν είναι μόνο στρατιωτικό ή διπλωματικό.<br /><br />Είναι πλέον βαθιά πολιτικό: πώς να διατηρήσει τον έλεγχο του αφηγήματος σε μια στιγμή όπου οι εξελίξεις διαμορφώνονται αλλού.<br /><br />Η “συμφωνία που έρχεται”, αν ολοκληρωθεί, δεν θα κρίνει μόνο τον πόλεμο με το Ιράν.<br /><br />Θα κρίνει και τα όρια της ισραηλινής επιρροής στην εποχή της νέας γεωπολιτικής ισορροπίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“ΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ”: Το Ισραήλ αιφνιδιασμένο από τον Τραμπ και το υπό διαμόρφωση deal με το Ιράν.

  Το Τελ Αβίβ αναζητά απαντήσεις, ενώ Ουάσιγκτον και Τεχεράνη κινούνται προς συμφωνία που ανατρέπει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή Βασιλης ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: «Ίσως στις επόμενες μέρες υπογραφεί εξ αποστάσεων πρωτόκολλο συμφωνίας με τις ΗΠΑ».

<img height="100" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/05/IRAN-KHAMENEI-750x375.jpg" width="776" /><br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί δήλωσε ότι το πρωτόκολλο της συμφωνίας (μνημόνιο συνεννόησης) με τις ΗΠΑ για τον τερματισμό του πολέμου θα υπογραφεί «εξ αποστάσεως» μόλις οριστικοποιηθεί, ίσως μέσα «στις επόμενες ημέρες».<br /><br />«Μόλις τα τελικά στάδια των διαπραγματεύσεών μας ολοκληρωθούν, η συμφωνία αυτή θα υπογραφεί και θα ανακοινωθεί. Η υπογραφή θα πραγματοποιηθεί αρχικά ψηφιακά. Κάθε συμβαλλόμενο μέρος θα υπογράψει από απόσταση. Κατόπιν, θα ανακοινωθεί ότι το εν λόγω πρωτόκολλο της συμφωνίας υπογράφηκε και από τα δύο συμβαλλόμενα μέρη», διευκρίνισε ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας όταν ρωτήθηκε από την κρατική τηλεόραση.<br /><br />«Αυτό θα μπορούσε να συμβεί μέσα τις επόμενες ημέρες, είμαι αισιόδοξος», πρόσθεσε ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, ο οποίος κατηγόρησε το Ισραήλ ότι επιδιώκει να «εκτροχιάσει» μια πιθανή συμφωνία με την Ουάσινγκτον για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή, η οποία ανακοινώθηκε ότι επίκειται από τους βασικούς εμπλεκόμενους παράγοντες.<br /><br />«Η συμφωνία αυτή έχει εχθρούς, με πρώτο το σιωνιστικό καθεστώς, το οποίο ψάχνει προσχήματα για να την εκτροχιάσει», δήλωσε ο ίδιος στην ιρανική κρατική τηλεόραση. Νωρίτερα, ο Αμπάς Αραγτσί είχε δηλώσει ότι μια συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες «δεν ήταν ποτέ τόσο κοντά» για να σταματήσει ο πόλεμος που ξέσπασε από τα ισραηλοαμερικανικά πλήγματα στις 28 Φεβρουαρίου.<br /><br />Tο Ιράν ζήτησε την Παρασκευή (12.06.2026) την αραίωση των αποθεμάτων ουρανίου εμπλουτισμένου σε ποσοστό 60% στο ιρανικό έδαφος, ενώ η Ουάσινγκτον απαιτεί την καταστροφή τους στο πλαίσιο του μνημονίου συνεννόησης που συζητείται επί του παρόντος.<br /><br />«Η θέση μας ήταν πάντα ότι ο μόνος τρόπος διαχείρισης των αποθεμάτων εμπλουτισμένων υλικών είναι η αραίωσή τους στο Ιράν», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί στην κρατική τηλεόραση.<br /><br />Η αραίωση του ουρανίου σε ποσοστό μικρότερο του 5%, που απέχει μακράν από το 90% που απαιτείται για την κατασκευή πυρηνικής βόμβας, θα επέτρεπε να απομακρυνθεί σημαντικά η απειλή εμπλουτισμού για στρατιωτικούς σκοπούς.<div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν: «Ίσως στις επόμενες μέρες υπογραφεί εξ αποστάσεων πρωτόκολλο συμφωνίας με τις ΗΠΑ».

Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί δήλωσε ότι το πρωτόκολλο της συμφωνίας (μνημόνιο συνεννόησης) με τις ΗΠΑ για τον τερματισμό τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Που συμφωνούν ΗΠΑ και Ιράν. Τι μπορεί να συμβεί από εδώ και πέρα

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/usa_iran.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/usa_iran-696x394.jpg" width="771" /></a><br /><br />Παρά τις διαρροές περί επικείμενης συμφωνίας, κανείς δεν μπορεί ακόμη να πει με βεβαιότητα ότι Ουάσιγκτον και Τεχεράνη έχουν κλείσει το deal. Οι δύο πλευρές φαίνεται να βρίσκονται πιο κοντά από οποιαδήποτε άλλη στιγμή τους τελευταίους μήνες, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές διαφορές για το περιεχόμενο και κυρίως για τη σειρά εφαρμογής των δεσμεύσεων.<br /><br />Με τα σημερινά δεδομένα, το πιθανότερο επόμενο βήμα δεν φαίνεται να είναι μια πλήρης και οριστική συμφωνία, αλλά ένα ενδιάμεσο πολιτικό πλαίσιο συνεννόησης. Οι πληροφορίες που διαρρέουν από τις διαπραγματεύσεις συγκλίνουν στο ότι Ουάσιγκτον και Τεχεράνη αναζητούν πρώτα μια συμφωνία που θα «παγώσει» την κρίση και θα δημιουργήσει χρόνο για τις πιο δύσκολες συζητήσεις που θα ακολουθήσουν.<br /><br />Η λογική αυτού του σεναρίου βασίζεται σε τρία στοιχεία: στις αμερικανικές αναφορές για ένα επικείμενο μνημόνιο κατανόησης και μια μεταβατική περίοδο περίπου 60 ημερών, στην ιρανική παραδοχή ότι τα δύσκολα ζητήματα του πυρηνικού προγράμματος μπορούν να μεταφερθούν σε επόμενη φάση και στην ευρωπαϊκή εκτίμηση ότι οποιαδήποτε πρώτη συμφωνία θα χρειαστεί στη συνέχεια να συμπληρωθεί από πιο ουσιαστικές διαπραγματεύσεις για τα πυρηνικά, την περιφερειακή ασφάλεια και το μέλλον των κυρώσεων.<br /><br />Το δεύτερο σενάριο και το…κακό<br /><br />Υπάρχει, ωστόσο, και ένα δεύτερο, λιγότερο αισιόδοξο σενάριο. Να υπάρξει δηλαδή μια πολιτική συμφωνία που θα διατηρεί την εκεχειρία και θα μειώνει την ένταση στον Περσικό Κόλπο, χωρίς όμως να επιλύει τα κρίσιμα τεχνικά ζητήματα. Σε μια τέτοια περίπτωση, τα πιο δύσκολα θέματα —το υψηλά εμπλουτισμένο ουράνιο, οι επιθεωρήσεις, οι πυρηνικές εγκαταστάσεις που έχουν πληγεί και οι μηχανισμοί ελέγχου— θα παραμείνουν ανοιχτά, αφήνοντας αβεβαιότητα για το αν η συμφωνία μπορεί να αντέξει στον χρόνο.<br /><br />Το πιο αρνητικό σενάριο παραμένει η επιστροφή στην κλιμάκωση. Η κατάσταση στην περιοχή εξακολουθεί να είναι εύθραυστη. Ένα επεισόδιο στα Στενά του Ορμούζ, μια παραβίαση της εκεχειρίας ή μια νέα στρατιωτική εμπλοκή θα μπορούσαν να εκτροχιάσουν γρήγορα τη διπλωματική διαδικασία. Το γεγονός ότι ακόμη και τις ημέρες των διαπραγματεύσεων συνεχίζονται στρατιωτικά περιστατικά δείχνει πόσο εύθραυστη παραμένει η κατάσταση.<div><br />Τα βασικά αγκάθια<br /><br />Τα βασικά αγκάθια είναι γνωστά αλλά ιδιαίτερα δύσκολα. Πότε και με ποια σειρά θα γίνουν οι δεσμεύσεις; Θα περιοριστεί η συζήτηση μόνο στα πυρηνικά ή θα επεκταθεί σε πυραύλους, drones και περιφερειακές οργανώσεις που στηρίζει το Ιράν; Τι θα γίνει με τα αποθέματα εμπλουτισμένου ουρανίου; Πότε θα δοθεί οικονομική ανακούφιση στην Τεχεράνη; Και ποιο θα είναι τελικά το νομικό πλαίσιο πάνω στο οποίο θα στηριχθεί η συμφωνία;<br /><br />Η μεγάλη εικόνα είναι ότι μια σταδιακή και αυστηρά ελεγχόμενη συμφωνία μοιάζει σήμερα πιο πιθανή από μια συνολική ιστορική διευθέτηση. Όχι επειδή λείπει η πολιτική βούληση για διάλογο, αλλά επειδή Ουάσιγκτον και Τεχεράνη εξακολουθούν να δίνουν διαφορετικό περιεχόμενο στη λέξη «συμφωνία».<br />Τα ερωτήματα που παραμένουν ανοιχτά<br /><br />Το σημαντικότερο ερώτημα είναι αν υπάρχει ήδη ένα οριστικό κείμενο ή απλώς ένα σχεδόν ολοκληρωμένο πλαίσιο συμφωνίας. Οι πληροφορίες παραμένουν αντικρουόμενες. Από τη μία πλευρά υπάρχουν αναφορές ότι δεν έχει ληφθεί ακόμη τελική απόφαση και δεν έχει υπογραφεί κανένα μνημόνιο. Από την άλλη, διπλωματικές πηγές και δημοσιεύματα υποστηρίζουν ότι οι δύο πλευρές βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ σε συμφωνία.<br /><br />Εξίσου ασαφές παραμένει το περιεχόμενο της επόμενης, τεχνικής φάσης των πυρηνικών συνομιλιών. Παρότι γίνεται λόγος για επιθεωρήσεις, έλεγχο αποθεμάτων και περιορισμούς στο πυρηνικό πρόγραμμα, δεν έχει δημοσιοποιηθεί κανένα τελικό τεχνικό παράρτημα που να δείχνει πώς ακριβώς θα εφαρμοστούν όλα αυτά.<br /><br />Τέλος, δεν είναι ακόμη σαφές πόσο στενά θα συνδεθούν τα πυρηνικά με τα υπόλοιπα μέτωπα της περιοχής. Για το Ιράν, ζητήματα όπως τα Στενά του Ορμούζ, ο Λίβανος και η ευρύτερη περιφερειακή ασφάλεια φαίνεται να αποτελούν μέρος της ίδιας διαπραγμάτευσης. Αντίθετα, η Ευρώπη και ο ΟΗΕ επιμένουν ότι η συζήτηση πρέπει να επικεντρωθεί σε τρεις βασικές αρχές: τη διατήρηση της εκεχειρίας, την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και τη διασφάλιση ενός αποκλειστικά ειρηνικού πυρηνικού προγράμματος.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Που συμφωνούν ΗΠΑ και Ιράν. Τι μπορεί να συμβεί από εδώ και πέρα

Παρά τις διαρροές περί επικείμενης συμφωνίας, κανείς δεν μπορεί ακόμη να πει με βεβαιότητα ότι Ουάσιγκτον και Τεχεράνη έχουν κλείσει το deal...

Διαβάστε την συνέχεια

Φωτογραφία-σκάνδαλο με Έλληνα αξιωματικό διακινούν οι Τούρκοι. Θα απαντήσουν οι αρμόδιοι;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/keimeno_foto_ellas_psevdokratos.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1263" data-original-width="1900" height="133" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/keimeno_foto_ellas_psevdokratos.jpg" width="777" /></a></div><h3 style="text-align: left;"> <span style="font-weight: normal;">Έλληνας στρατιωτικός ακόλουθος μαζί με αξιωματικό των κατοχικών δυνάμεων του ψευδοκράτους στην άσκηση Denizkurdu-II/2026</span></h3><b>Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει άμεσα για το τι ισχύει με την φωτογραφία που διακινούν οι Τούρκοι και δείχνει Έλληνα αξιωματικό στο παρατηρητήριο της τουρκικής άσκησης Denizkurdu-II/2026 (Θαλασσόλυκος 2026), να εμφανίζεται μαζί με αξιωματικό των κατοχικών δυνάμεων του ψευδοκράτους!<br /><br />«Ορισμένες φωτογραφίες αποκαλύπτουν περισσότερα από εκτενείς αναλύσεις… Οι Στρατιωτικοί Ακόλουθοι της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου και της Ελλάδας παρακολούθησαν σήμερα την Ημέρα Διακεκριμένου Παρατηρητή της Άσκησης DENİZKURDU-II», σχολιάζει σε ανάρτησή του στο X ο τουρκικός λογαριασμός SavunmaSanayiST, η ιστοσελίδα του οποίου είναι από τις πιο δημοφιλείς στη γειτονική χώρα, με εξειδίκευση σε αμυντικά και στρατιωτικά θέματα.<br /><br /><div class="embed-x" style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin-left: auto; margin-right: auto;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2065170273410654645" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=true&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2065170273410654645&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fgeopolitiki-amyna%2F1018040%2Ffotografia-ellina-psevdokratos%2F&sessionId=94e9bfb3f6badb4b5296480b2102b0bb78d0d30f&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 849px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div>Είναι πραγματική αυτή η εικόνα ντροπής που κυκλοφορεί από το επιτελείο των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων και τα τουρκικά ΜΜΕ;<br />Είναι προϊόν AI η φωτογραφία;<br />Έχει δημοσιευθεί εδώ και πάνω από 24 ώρες αυτή η εικόνα, κανένας δεν την πήρε χαμπάρι; Άσχετα αν είναι πραγματική ή όχι, είναι υποχρέωση της κυβέρνησης και των αρμοδίων να δώσουν εξηγήσεις.<br /><br />Είναι δεδομένο ότι η πρόθεση της Τουρκίας είναι να παγιδεύσει την Ελλάδα και να επιβάλει τετελεσμένα αποδοχής της κατοχής στην Κύπρο και έμμεσης αναγνώρισης του μορφώματος.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin: 10px auto; max-width: 560px; width: 560px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2065574740492759072" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=true&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2065574740492759072&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fgeopolitiki-amyna%2F1018040%2Ffotografia-ellina-psevdokratos%2F&sessionId=94e9bfb3f6badb4b5296480b2102b0bb78d0d30f&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 314px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 560px;" title="X Post"></iframe></div>Γιάννος Χαραλαμπίδης: «Είναι ντροπιαστική η φωτογραφία»<br /><br />Σχολιάζοντας το θέμα στην Σημερινή, ο έμπειρος στρατιωτικός και πολιτικός αναλυτής Γιάννος Χαραλαμπίδης, υποστήριξε ότι αυτές οι εικόνες χρησιμοποιούνται από την Τουρκία για προπαγανδιστικούς σκοπούς, ταπεινώνοντας την Ελλάδα και τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br /><br />«Με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, την έχουμε πατήσει κι έχουμε γίνει θύμα της τουρκικής προπαγάνδας. Αλίμονο αν ένας οποιοσδήποτε Έλληνας αξιωματικός κάθεται στο ίδιο παρατηρητήριο νομιμοποιώντας πολιτικά και κατά κάποιο τρόπο και νομικά το ψευδοκράτος, δεδομένου ότι οι ΕΔ των κρατών αποτελούν σύμβολο ισχύος», σχολίασε μεταξύ άλλων.<br /><br />Ανέφερε ακόμα ότι αυτή η κατάσταση χρησιμεύει για να νομιμοποιήσει το ψευδοκράτος διεθνώς, καθώς είτε οι εικόνες είναι πραγματικές είτε όχι, το συγκεκριμένο περιστατικό αποτελεί ένα σοβαρό διπλωματικό πρόβλημα. Ο Γιάννος Χαραλαμπίδης τονίζει ότι το θέμα πρέπει να συζητηθεί στο ελληνικό Κοινοβούλιο.<br /><br />Η φωτογραφία κυκλοφόρησε από τους Τούρκους πολύ γρήγορα στο διαδίκτυο<br /><br />«Οι Τούρκοι ταπείνωσαν την Ελλάδα»<br /><br />«Σοκ: Πώς οι Τούρκοι ταπείνωσαν την Ελλάδα σε μια στρατιωτική άσκηση;», γράφει στον τίτλο του τουρκικό κανάλι στο YouTube που ασχολείται με ειδήσεις που αφορούν τη χώρα μας και δείχνει πλάνα από την ανάλυση του Γιάννου Χαραλαμπίδη.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Φωτογραφία-σκάνδαλο με Έλληνα αξιωματικό διακινούν οι Τούρκοι. Θα απαντήσουν οι αρμόδιοι;

  Έλληνας στρατιωτικός ακόλουθος μαζί με αξιωματικό των κατοχικών δυνάμεων του ψευδοκράτους στην άσκηση Denizkurdu-II/2026 Ιωάννα Γκορόγια Η...

Διαβάστε την συνέχεια

Μόνιμα στην Κύπρο τα «ελληνικά φτερά»: Σενάρια για εναλλαγή μαχητικών στην Πάφο και σταθερή παρουσία φρεγατών στην κυπριακή ΑΟΖ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2020/09/Untitled.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="360" data-original-width="640" height="113" src="https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2020/09/Untitled.jpg" width="782" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η ελληνική και η γαλλική στρατιωτική ασπίδα απλώνεται στην Κύπρο</span></h3><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Τη μόνιμη παρουσία μαχητικών αεροσκαφών της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας επιδιώκει η <a href="https://www.newsbreak.gr/tag/kypros/">Κύπρος</a>, στο πλαίσιο της περαιτέρω εμβάθυνσης της αμυντικής συνεργασίας με την Αθήνα και της ενίσχυσης της αποτρεπτικής ικανότητας της Λευκωσίας. Μετά την επίθεση της Χεζμπολάχ με drone στις βρετανικές Βάσεις του Ακρωτηρίου στις αρχές Μαρτίου, η Λευκωσία επιζητεί αποτελεσματικότερη προστασία του κυπριακού FIR, κρίνοντας πως δεν αρκεί η περιοδική παρουσία ελληνικών μαχητικών στην Πάφο, αλλά απαιτείται σταθερή και μόνιμη παρουσία.<div><br />Εναλλαγή τύπων και πληρωμάτων για κάλυψη των αναγκών<br /><br />Η παρουσία ελληνικών μαχητικών στην Κύπρο αναμένεται να επεκταθεί, με πέραν της εναλλαγής πληρωμάτων και εναλλαγή στον τύπο των αεροσκαφών. Τα ελληνικά F-16 που βρίσκονται αυτή την περίοδο στο νησί ενδέχεται να αντικατασταθούν σε μεταγενέστερο στάδιο από άλλο τύπο, όπως τα δικινητήρια F-4 Phantom, ενώ η ελληνική παρουσία λειτουργεί παράλληλα ως πεδίο επιχειρησιακής εξοικείωσης για το ΓΕΕΦ, ειδικά σε συνεργασία, συντονισμό και διαλειτουργικότητα με την Πολεμική Αεροπορία της Ελλάδας.</div><div><br />Μόνιμη παρουσία και ελληνικής φρεγάτας<br /><br />Την ίδια φιλοσοφία μόνιμης παρουσίας υιοθετεί η Λευκωσία και για τη θάλασσα. Μόνιμη παρουσία στην κυπριακή ΑΟΖ θα έχει ελληνική φρεγάτα του Πολεμικού Ναυτικού, για αποτελεσματική προστασία και επιτήρηση έναντι ασύμμετρων απειλών από τη Μέση Ανατολή. Ήδη στην περιοχή βρίσκεται η φρεγάτα «ΕΛΛΗ» (F 450), εξοπλισμένη με δύο ναυτικά πυροβόλα 76 χιλ. OTO Melara, δύο Phalanx, πυραύλους Harpoon, Sea Sparrow, όπλα ανθυποβρυχιακού πολέμου και ηλεκτρονικά αντίμετρα. Οι ελληνικές ναυτικές δυνάμεις θα εναλλάσσονται για την ανάπαυση των πληρωμάτων.</div><div><br />Κοινές επιχειρήσεις, ασκήσεις και ταχύτερη ανάπτυξη σε περιόδους κρίσης<br /><br />Παράλληλα, η νέα Συμφωνία Καθεστώτος Δυνάμεων (SOFA) μεταξύ Κύπρου και Γαλλίας θεσπίζει νομικό πλαίσιο για κοινές επιχειρήσεις, ασκήσεις και στρατιωτική παρουσία στο έδαφος των δύο χωρών, ρυθμίζοντας δικαιώματα και υποχρεώσεις στρατιωτικού προσωπικού, διοικητική και υλικοτεχνική υποστήριξη, όρους συνεργασίας σε κοινές εκπαιδεύσεις και πολυεθνικές αποστολές.<br /><br />Στόχος είναι η ενίσχυση της διαλειτουργικότητας και η ταχύτερη ανταπόκριση σε αποστολές ασφάλειας, με τον Κύπριο υπουργό Άμυνας Βασίλη Πάλμα να δηλώνει ότι η συμφωνία είναι το επιστέγασμα της ήδη στενής στρατηγικής σχέσης των δύο χωρών. Η συνεργασία περιλαμβάνει ναυτικές, χερσαίες και αεροπορικές διαστάσεις, με κοινές ασκήσεις όπως οι ARGONAUT και EUNOMIA, καθώς και γαλλική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή για αποστολές επιτήρησης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μόνιμα στην Κύπρο τα «ελληνικά φτερά»: Σενάρια για εναλλαγή μαχητικών στην Πάφο και σταθερή παρουσία φρεγατών στην κυπριακή ΑΟΖ

Η ελληνική και η γαλλική στρατιωτική ασπίδα απλώνεται στην Κύπρο Γιάννης Κολεΐδης Τη μόνιμη παρουσία μαχητικών αεροσκαφών της ελληνικής Πολε...

Διαβάστε την συνέχεια

Καύκασος: Η νέα γεωπολιτική εξίσωση για ΗΠΑ, Ρωσία, Ιράν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRAnHF3hH0lSh68rqftnNCDimNCvSBU2F30UdCkkEA9ZqDeRR9wE7lQ0JM&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="443" data-original-width="692" height="128" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRAnHF3hH0lSh68rqftnNCDimNCvSBU2F30UdCkkEA9ZqDeRR9wE7lQ0JM&s=10" width="787" /></a></div><div><br /></div><div>Του <b>Melik Kaylan</b></div>Μην σας εκπλήσσει η εκτεταμένη διεθνής κάλυψη των πρόσφατων εθνικών εκλογών στην Αρμενία. Πρόκειται για ένα γεγονός που ενδεχομένως θα αποδειχθεί καθοριστικό σε πολλά επίπεδα, και σίγουρα από γεωστρατηγική άποψη. Ένα πιθανό ντόμινο θα μπορούσε να σημαίνει μεγάλες αλλαγές για την περιοχή και τον κόσμο.<br /><br />Ο νυν φιλοδυτικός πρωθυπουργός της Αρμενίας, Νικολ Πασινιάν, κέρδισε τις εκλογές με κάτι περισσότερο από 49%. Ποσοστό που του δίνει κυβερνητικό έλεγχο, αλλά όχι την απαραίτητη πλειοψηφία για τις σημαντικές συνταγματικές αναθεωρήσεις που πρέπει να κάνει για να εκπληρώσει τις προεκλογικές του υποσχέσεις.<br /><br />Γιατί όλα αυτά έχουν σημασία για τον υπόλοιπο κόσμο; Κατ’ αρχάς, η Μόσχα επιστράτευσε όλη την προπαγάνδα της εναντίον του Πασινιάν: παραπληροφόρηση, bots, μαύρο χρήμα, μαζική επιστροφή φιλορώσων μεταναστών και ρητές απειλές από τον Πούτιν: “Ζούμε αυτή τη στιγμή όλα όσα συμβαίνουν με την Ουκρανία… Και πώς ξεκίνησαν; Ξεκίνησαν με την ένταξη ή την επιθυμία ένταξης της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση”.<br /><br />Με άλλα λόγια, αν η Αρμενία συμμαχούσε με τη Δύση αντί να παραμείνει υπό τον έλεγχο της Ρωσίας, θα είχε την ίδια τύχη με την Ουκρανία. Παρά την πίεση και την παρουσία ρωσικών βάσεων στη χώρα, ο λαός ψήφισε υπέρ μιας κατεύθυνσης μακριά από τη Μόσχα.<br /><br />Εδώ βρίσκεται το πρώτο γεωστρατηγικό δίδαγμα των εκλογών. Σε αντίθεση με τις εκλογές στη γειτονική Γεωργία στα τέλη του 2012, τη νίκη δεν κέρδισε κάποιος φιλο-μοσχοβίτης ολιγάρχης –ο ίδιος ολιγάρχης εξακολουθεί να κυβερνά τη Γεωργία με ρωσικά χρήματα– παρά τον αντίστοιχο πόλεμο πληροφοριών και τις αμείλικτες απειλές για σύγκρουση.<br /><br />Οι πολίτες στην ανατολική Ευρώπη έμαθαν μετά από 14 χρόνια πώς να αγνοούν τη Μόσχα. Δείτε την πτώση του Όρμπαν στην Ουγγαρία. Χρειάστηκε πολύς χρόνος, αλλά το κλίμα φαίνεται να αλλάζει. Ο όλεθρος στην Ουκρανία και η αποδυνάμωση του Πούτιν μάλλον λειτούργησαν εναντίον των απειλών που συνηθίζει να εξαπολύει το Κρεμλίνο. <b><a href="https://www.forbesgreece.gr/diethni/3997855/i-nea-geopolitiki-exisosi-ston-notio-kaukaso-gia-ipa-rosia-kai-iran">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a> </b><div><br /></div><div><a href="https://www.forbesgreece.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Καύκασος: Η νέα γεωπολιτική εξίσωση για ΗΠΑ, Ρωσία, Ιράν.

Του Melik Kaylan Μην σας εκπλήσσει η εκτεταμένη διεθνής κάλυψη των πρόσφατων εθνικών εκλογών στην Αρμενία. Πρόκειται για ένα γεγονός που ενδ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΜΜΕ Άγκυρας: Νέος EastMed στην Μεσόγειο, αλλά… χωρίς την Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRdcUEUPrpdSIAf-IX93UNkZOdtBpUZLLFDpA-slsp-0D5vtjaGBhnUqH8&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="384" data-original-width="768" height="100" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRdcUEUPrpdSIAf-IX93UNkZOdtBpUZLLFDpA-slsp-0D5vtjaGBhnUqH8&s=10" width="765" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><b>ΜΑΡΙΑ ΖΑΧΑΡΑΚΗ</b><br />Ο τουρκικός Τύπος αντιμετωπίζει με εμφανή ενόχληση τη νέα πολυμερή ενεργειακή και γεωπολιτική σύμπραξη στην Ανατολική Μεσόγειο, γνωστή ως East Mediterranean Gas Forum (EMGF), κάνοντας λόγο για επαναφορά ενός «νέου EastMed» και για διαμόρφωση ενός πλαισίου συνεργασίας χωρίς την Τουρκία.<br /><br />Η τουρκική ανάγνωση εστιάζει στο γεγονός ότι στο σχήμα συμμετέχουν Ελλάδα, Κυπριακή Δημοκρατία, Αίγυπτος, Ιορδανία, Ισραήλ, Παλαιστίνη, Ιταλία, καθώς και οι ΗΠΑ και η Παγκόσμια Τράπεζα, στοιχείο που παρουσιάζεται ως ένδειξη διεύρυνσης μιας «αντιτουρκικής ενεργειακής αρχιτεκτονικής».<br /><br />Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη μετατροπή του East Mediterranean Gas Forum, με έδρα το Κάιρο, σε διεθνή οργανισμό, κάτι που τα τουρκικά μέσα παρουσιάζουν ως εξέλιξη που ενισχύει τη γεωπολιτική διάσταση της ενεργειακής συνεργασίας.<br /><br />Τα τουρκικά ΜΜΕ δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στις δηλώσεις του Έλληνα υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρου Παπασταύρου, τις οποίες προβάλλουν ως απόδειξη ότι το φόρουμ υπερβαίνει πλέον το ενεργειακό πεδίο και αποκτά πολιτικό βάθος.<br /><br />Παράλληλα, προβάλλονται δηλώσεις της Αμερικανίδας πρέσβειρας στην Ελλάδα Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, οι οποίες, σύμφωνα με τα τουρκικά δημοσιεύματα, επιβεβαιώνουν την ενίσχυση της στρατηγικής σχέσης Ουάσιγκτον–Αθήνας.<br /><br />Τα τουρκικά σχόλια (π.χ. εφημερίδα Αϊντινλίκ) επισημαίνουν ότι η αυξανόμενη εμπλοκή των ΗΠΑ, μαζί με επενδύσεις σε ενέργεια, λιμάνια και αμυντική βιομηχανία, ενισχύει την εικόνα ενός αναδυόμενου άξονα συνεργασίας που αποκλείει την Τουρκία και αναδιαμορφώνει το ενεργειακό και γεωπολιτικό τοπίο της περιοχής.<div><br /></div><div><a href="https://www.sigmalive.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΜΜΕ Άγκυρας: Νέος EastMed στην Μεσόγειο, αλλά… χωρίς την Τουρκία

ΜΑΡΙΑ ΖΑΧΑΡΑΚΗ Ο τουρκικός Τύπος αντιμετωπίζει με εμφανή ενόχληση τη νέα πολυμερή ενεργειακή και γεωπολιτική σύμπραξη στην Ανατολική Μεσόγει...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία είναι επικίνδυνη αλλά και αντιμετωπίσιμη.

<img height="97" src="https://img-s-msn-com.akamaized.net/tenant/amp/entityid/AA25xnLI.img?w=768&h=372&m=6" width="767" /><br /><br /><b> Παντελής Σαββίδης</b><br />Η αποτυχία της Άγκυρας να επιδείξει ισχύ στην Ξάνθη με αφορμή τη δίκη των κατηγορουμένων μειονοτικών που προπηλάκισαν τον μουφτή Κομοτηνής το 2024 και οι μελετημένες διπλωματικές κινήσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας αποδεικνύουν ότι η διπλωματία και η πολιτική της Άγκυρας έχουν όρια και είναι αντιμετωπίσιμες.<br /><br />Απομένει να πάρει μάθημα αποτροπής και στο πεδίο. Αλλά αυτό προϋποθέτει ότι η Αθήνα θα εγκαταλείψει το φοβικό σύνδρομο που την διακατέχει.<br /><br />Η Τουρκία έχει συνηθίσει να εμφανίζει την πολιτική της στην περιοχή ως αδιάκοπη πορεία επιβολής. Στη Θράκη επιχειρεί να εμφανίζεται ως προστάτης και καθοδηγητής της μουσουλμανικής μειονότητας. Στην Κύπρο εμφανίζεται ως δύναμη που καθορίζει τις ισορροπίες της Ανατολικής Μεσογείου. Όμως οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν ότι η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Δεν πάνε όλα ρόδινα για την Άγκυρα.<br /><br />Στη Θράκη, η απόπειρα επίδειξης ισχύος του τουρκικού Προξενείου στην Κομοτηνή, με αφορμή τη δίκη για τον προπηλακισμό του νόμιμου μουφτή, δεν είχε το αποτέλεσμα που πιθανώς επιδίωκαν οι οργανωτές της. Η κινητοποίηση ανθρώπων του προξενικού μηχανισμού, η παρουσία παραγόντων από την Τουρκία και η κάλυψη από τουρκικά κρατικά μέσα ενημέρωσης είχαν έναν σαφή στόχο: να σταλεί μήνυμα ότι η Άγκυρα εξακολουθεί να ελέγχει το κλίμα στη μειονότητα.<br /><br />Μόνο που αυτή τη φορά το μήνυμα δεν πέρασε αναπάντητο. Απέναντι στη συγκέντρωση υπέρ των κατηγορουμένων εμφανίστηκε μια άλλη παρουσία, εξίσου σημαντική και πολιτικά πολύ πιο αποκαλυπτική: μουσουλμάνοι πολίτες της Θράκης που αντιτάχθηκαν στις μεθοδεύσεις του Προξενείου. Αυτό είναι το στοιχείο που πρέπει να κρατήσει η Αθήνα. Δεν πρόκειται για μια σύγκρουση χριστιανών και μουσουλμάνων. Πρόκειται για σύγκρουση ανάμεσα σε πολίτες που θέλουν να ζήσουν ελεύθερα, δημοκρατικά και ειρηνικά, και σε έναν μηχανισμό που προσπαθεί να τους μετατρέψει σε εργαλείο ξένης πολιτικής.<br /><br />Αυτό ακριβώς είναι το πολιτικό πρόβλημα για την Άγκυρα. Όσο και αν επενδύει σε δίκτυα, συλλόγους, ψευδοθεσμούς, παρασκηνιακές πιέσεις και εκλογικούς σχεδιασμούς, μέσα στη μειονότητα φαίνεται ότι διαμορφώνεται μια κρίσιμη μάζα που δεν θέλει να ζει υπό επιτήρηση.<br /><br />Δεν θέλει ούτε εκβιασμούς ούτε φόβο ούτε καθοδήγηση από προξενικά γραφεία. Θέλει κανονικότητα. Και η κανονικότητα αυτή μπορεί να γίνει το ισχυρότερο όπλο της ελληνικής πολιτείας, αν η Αθήνα πάψει να αδρανεί.<br /><br />Το ίδιο διάστημα, η Τουρκία βλέπει και την Κύπρο να κινείται διπλωματικά με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Η αμυντική συμφωνία Γαλλίας και Κυπριακής Δημοκρατίας δεν είναι ένα απλό διμερές έγγραφο. Εντάσσεται σε μια ευρύτερη μεταβολή ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Λευκωσία ενισχύει τη σχέση της με το Παρίσι, εμβαθύνει τη συνεργασία της με την Ελλάδα και το Ισραήλ, λειτουργεί ως κόμβος περιφερειακής ασφάλειας και ανοίγει διαύλους ακόμη και σε χώρες της Κεντρικής Ασίας, τις οποίες η Τουρκία θεωρούσε σχεδόν αυτονόητο πεδίο επιρροής της.<br /><br />Η επίσκεψη Χριστοδουλίδη στο Καζακστάν και η τιμητική διάκριση που του απονεμήθηκε στην Αστάνα είχαν ισχυρό συμβολισμό. Για την Άγκυρα, που επένδυσε στον Οργανισμό Τουρκικών Κρατών και προσπάθησε να εντάξει εκεί το ψευδοκράτος ως παρατηρητή, η εικόνα ενός Κύπριου προέδρου να γίνεται δεκτός με τιμές στην καρδιά της Κεντρικής Ασίας είναι διπλωματικά ενοχλητική.<br /><br />Έτσι, η Τουρκία βρίσκεται μπροστά σε δύο παράλληλες δυσκολίες. Στη Θράκη, η προξενική επιρροή δεν είναι πλέον αδιαμφισβήτητη. Στην Κύπρο, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν μένει αμυνόμενη, αλλά χτίζει δίκτυα ισχύος, ασφάλειας και διεθνούς νομιμοποίησης. Η Άγκυρα απειλεί, προειδοποιεί και προσπαθεί να εμφανιστεί κυρίαρχη του παιχνιδιού. Όμως οι κινήσεις της δείχνουν περισσότερο ανησυχία παρά αυτοπεποίθηση.<br /><br />Η Ελλάδα και η Κύπρος δεν πρέπει να υποτιμήσουν τον τουρκικό αναθεωρητισμό. Αλλά δεν πρέπει και να τον υπερτιμήσουν.<br /><br />Η Τουρκία πιέζει, επειδή αισθάνεται ότι σε κρίσιμα μέτωπα χάνει έδαφος. Και αυτό είναι το πραγματικό μήνυμα των τελευταίων ημερών: η Άγκυρα εξακολουθεί να είναι επικίνδυνη, αλλά δεν είναι παντοδύναμη.<div><br /></div><div><a href="https://www.pontosnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία είναι επικίνδυνη αλλά και αντιμετωπίσιμη.

Παντελής Σαββίδης Η αποτυχία της Άγκυρας να επιδείξει ισχύ στην Ξάνθη με αφορμή τη δίκη των κατηγορουμένων μειονοτικών που προπηλάκισαν τον...

Διαβάστε την συνέχεια

Σεισμός στην Αν. Μεσόγειο: Άγριες απειλές Erdogan για «σκληρό πλήγμα» σε Ελλάδα και Κύπρο.

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/1de06121e56b662711e94374bd1fc549_XL.jpg?v=3" width="750" /><br /><br /><div>Το παρασκήνιο της τουρκικής οργής</div><div>Τρόμος στην Άγκυρα για τη «Γαλάζια Συμμαχία» με το Ισραήλ και το διπλωματικό σαμποτάζ Χριστοδουλίδη στο Καζακστάν – Γιατί ο Τούρκος Πρόεδρος «καταπίνει» τη Γαλλία ενόψει της Συνόδου του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ο Πρόεδρος της Τουρκίας, Recep Tayyip Erdogan, απηύθυνε την Τετάρτη 10/6 μία από τις πιο αυστηρές προειδοποιήσεις του στην Κύπρο και την Ελλάδα τους τελευταίους μήνες, δηλώνοντας στους βουλευτές ότι οποιαδήποτε προσπάθεια υπονόμευσης των δικαιωμάτων της Τουρκίας ή των Τουρκοκυπρίων στην Ανατολική Μεσόγειο θα προκαλέσει μια «πολύ σαφή» και «πολύ σκληρή» αντίδραση.<br />Οι δηλώσεις αυτές έγιναν μετά από μια σειρά διπλωματικών, στρατιωτικών και γεωπολιτικών εξελίξεων που έχουν εντείνει τις ανησυχίες στην Άγκυρα σχετικά με αυτό που Τούρκοι αξιωματούχοι θεωρούν μεταβαλλόμενη ισορροπία δυνάμεων γύρω από την Κύπρο και την ευρύτερη Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Αφορμή αποτέλεσε η συμφωνία αμυντικής συνεργασίας που υπεγράφη μεταξύ της Γαλλίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 8 Ιουνίου 2026.<br />Η συμφωνία διευρύνει τον στρατιωτικό συντονισμό, τη συνεργασία στην αμυντική βιομηχανία, τις κοινές ασκήσεις και τις ανταλλαγές προσωπικού μεταξύ των δύο χωρών, εμβαθύνοντας μια σχέση που ενισχύεται σταθερά τα τελευταία χρόνια.<br />Στις 11 Ιουνίου 2026, το τουρκικό υπουργείο Άμυνας υποστήριξε ότι η συμφωνία ενδέχεται να μεταβάλει την υφιστάμενη ισορροπία ασφαλείας στο νησί και τόνισε ότι η Τουρκία παραμένει προσηλωμένη στην προστασία των συμφερόντων των Τουρκοκυπρίων ως μία από τις εγγυήτριες δυνάμεις της Κύπρου.</div><div><br />Το καθεστώς αυτό απορρέει από τις συνθήκες του 1960, οι οποίες παρείχαν στην Τουρκία, την Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο περιορισμένα δικαιώματα και ευθύνες σχετικά με την Κύπρο.<br />Ωστόσο, η γαλλοκυπριακή συμφωνία αποτελεί απλώς την πιο πρόσφατη από μια σειρά εξελίξεων που έχουν προσελκύσει την προσοχή της Άγκυρας.<br />Τους τελευταίους μήνες, η Κύπρος έχει εντείνει τις διπλωματικές της επαφές με χώρες της Κεντρικής Ασίας, τις οποίες η Τουρκία παραδοσιακά θεωρεί μέρος της στενότερης πολιτικής και πολιτιστικής της σφαίρας επιρροής.<br />Η τάση αυτή έγινε ιδιαίτερα εμφανής κατά την επίσκεψη του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκου Χριστοδουλίδη, στο Καζακστάν, όπου τιμήθηκε από τον Πρόεδρο Kassym-Jomart Tokayev με μία από τις ανώτατες κρατικές διακρίσεις της χώρας.<br />Η τελετή είχε συμβολική σημασία που ξεπερνούσε τις διμερείς σχέσεις. Ο Kassym-Jomart Tokayev εξήρε τη διεθνή θέση της Κύπρου και εξέφρασε την υποστήριξή του για την περαιτέρω ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών.</div><div><br />Η επίσκεψη συνέπεσε επίσης με προσπάθειες εμβάθυνσης της διπλωματικής εκπροσώπησης και των οικονομικών δεσμών μεταξύ του Καζακστάν και της Κύπρου.<br />Για την Άγκυρα, οι συμβολισμοί αυτών των εξελίξεων ήταν δύσκολο να περάσουν απαρατήρητοι.<br />Οι Τούρκοι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής έχουν αφιερώσει χρόνια στην προώθηση στενότερου συντονισμού μεταξύ των τουρκόφωνων κρατών και στην ενθάρρυνση της στήριξης προς το βόρειο τμήμα της Κύπρου σε περιφερειακούς οργανισμούς.<br />Ως εκ τούτου, η ανάπτυξη θερμότερων σχέσεων μεταξύ αρκετών πρωτευουσών της Κεντρικής Ασίας και της Κύπρου παρακολουθείται στενά από Τούρκους αξιωματούχους.<br />Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη ευαισθησία, καθώς ακολουθεί την επιτυχημένη προσπάθεια της Τουρκίας το 2022 να εξασφαλίσει καθεστώς παρατηρητή για το βόρειο τμήμα της Κύπρου στον Οργανισμό Τουρκικών Κρατών.<br />Έκτοτε, αρκετές κυβερνήσεις της Κεντρικής Ασίας έχουν ταυτόχρονα ενισχύσει τις επαφές τους με την Ευρωπαϊκή Ένωση και έχουν διευρύνει τη συνεργασία τους με τη διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία.</div><div><br />Η διπλωματική δυναμική δεν περιορίστηκε στο Καζακστάν.</div><div><br />Η Κύπρος έχει εντείνει την προσέγγισή της προς την Κεντρική Ασία, επιδιώκοντας να οικοδομήσει πολιτικές και οικονομικές συνεργασίες σε μια περίοδο κατά την οποία και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις διευρύνουν την παρουσία τους στην περιοχή.<br />Το αποτέλεσμα είναι ένα πιο ενεργό κυπριακό διπλωματικό προφίλ σε μια περιοχή όπου η Τουρκία παραδοσιακά ασκούσε σημαντική επιρροή.<br /><br />Γαλάζια συμμαχία<br /><br />Την ίδια στιγμή, μια άλλη τάση εξελίσσεται στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />Οι σχέσεις μεταξύ του Ισραήλ, της Ελλάδας και της Κύπρου συνεχίζουν να εμβαθύνονται μέσω αμυντικής συνεργασίας, ενεργειακών έργων και πρωτοβουλιών περιφερειακής ασφάλειας.<br />Οι τρεις χώρες έχουν αναπτύξει ολοένα και στενότερους στρατηγικούς δεσμούς κατά την τελευταία δεκαετία, διατηρώντας παράλληλα τακτικές πολιτικές και στρατιωτικές διαβουλεύσεις.<br />Η σχέση αυτή απέκτησε πρόσθετη σημασία μετά τον πόλεμο στη Γάζα και τη γενικότερη περιφερειακή αστάθεια που αφορά το Ιράν και το Ισραήλ.<br />Η Κύπρος έχει αναδειχθεί σε κέντρο υλικοτεχνικής υποστήριξης για ανθρωπιστικές επιχειρήσεις και προσπάθειες περιφερειακού συντονισμού, ενώ οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν αυξήσει τη στρατιωτική τους παρουσία στο νησί.<br />Οι γαλλικές στρατιωτικές αναπτύξεις δυνάμεων στην Κύπρο τα τελευταία χρόνια αντανακλούν αυτή την ευρύτερη μετατόπιση.</div><div><br />Το Παρίσι έχει περιγράψει τις δραστηριότητές του ως συμβολή στη σταθερότητα της περιοχής και ως υποστήριξη επιχειρησιακών αναγκών στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.<br />Ωστόσο, ο τουρκικός στρατηγικός σχεδιασμός αντιμετωπίζει ολοένα και περισσότερο την Κύπρο μέσα από το πρίσμα ενός ευρύτερου περιφερειακού ανταγωνισμού στον τομέα της ασφάλειας.<br />Μια συμφωνία συνεργασίας που υπεγράφη νωρίτερα φέτος μεταξύ της Τουρκίας και της βόρειας Κύπρου αντικατοπτρίζει αυτή τη λογική με ασυνήθιστα σαφείς όρους.<br />Το έγγραφο συνέδεε τις εξελίξεις στο νησί με ένα ευρύ τόξο γεωπολιτικών εντάσεων που εκτείνεται από τη Γάζα και τη Συρία έως το Ιράν, την Ανατολική Μεσόγειο και την Κεντρική Ασία.</div><div><br />Υποστήριζε ότι η Κύπρος δεν θα πρέπει πλέον να θεωρείται μια απομονωμένη διαφορά, αλλά μέρος μιας ευρύτερης αντιπαράθεσης που περιλαμβάνει στρατιωτικές τοποθετήσεις, θαλάσσιες οδούς, ενεργειακούς πόρους και περιφερειακή επιρροή.<br />Σχεδόν το ήμισυ του πακέτου οικονομικής βοήθειας που διέθεσε η Τουρκία στη βόρεια Κύπρο για το 2026 προορίστηκε για αμυντικές δαπάνες, γεγονός που καταδεικνύει τον αυξανόμενο ρόλο που διαδραματίζουν οι παράγοντες ασφάλειας στην προσέγγιση της Άγκυρας απέναντι στο νησί.<br />Η συμφωνία παρουσίαζε επίσης τη βόρεια Κύπρο ως στρατηγικό εταίρο, του οποίου το μέλλον συνδέεται όλο και περισσότερο με τις ευρύτερες περιφερειακές εξελίξεις.<br />Το έγγραφο συνέδεε την Κύπρο με συγκρούσεις και ανταγωνισμούς που εκτείνονται από τη Γάζα και το Ιράν έως την Ανατολική Μεσόγειο, αντανακλώντας την αυξανόμενη αντίληψη της Άγκυρας ότι το νησί έχει καταστεί μέρος μιας ευρύτερης περιφερειακής αντιπαράθεσης, στην οποία οι εντάσεις με το Ισραήλ αποτελούν ολοένα και σημαντικότερο παράγοντα.<br /><br />Γαλλοκυπριακή αμυντική συμφωνία<br /><br />Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι πρόσφατες δηλώσεις του Erdogan φαίνεται να σχεδιάστηκαν όχι μόνο ως αντίδραση στη γαλλοκυπριακή αμυντική συμφωνία, αλλά και ως απάντηση σε μια ευρύτερη αλληλουχία εξελίξεων, τις οποίες οι Τούρκοι αξιωματούχοι θεωρούν ότι περιορίζουν τα περιθώρια ελιγμών της Άγκυρας γύρω από το Κυπριακό.<br />Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Erdogan απέφυγε να κατονομάσει άμεσα τη Γαλλία κατά τις δηλώσεις του, παρά τη χρονική συγκυρία.<br />Η παράλειψη αυτή έρχεται ενώ η Άγκυρα και το Παρίσι συνεχίζουν τις συζητήσεις για πιθανή αμυντική συνεργασία, συμπεριλαμβανομένων των ανανεωμένων συνομιλιών σχετικά με το αντιαεροπορικό σύστημα SAMP/T.<br />Η πιθανότητα προόδου στο συγκεκριμένο πρόγραμμα έχει αναδειχθεί ενόψει της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί στις 7-8 Ιουλίου 2026 στην Άγκυρα, όπου τα κράτη-μέλη της Συμμαχίας αναμένεται να επικεντρωθούν στις ευρωπαϊκές αμυντικές δυνατότητες, την περιφερειακή ασφάλεια και τις στρατιωτικές προμήθειες.</div><div><br />Η δημόσια στοχοποίηση της Γαλλίας θα μπορούσε να δημιουργήσει πρόσθετες τριβές σε μια περίοδο κατά την οποία οι δύο κυβερνήσεις διερευνούν τομείς πρακτικής συνεργασίας, παρά τις μακροχρόνιες διαφωνίες τους στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />Η χρονική συγκυρία είναι επίσης σημαντική, καθώς η Τουρκία επιδιώκει να αποφύγει μείζονες διαμάχες με συμμάχους του ΝΑΤΟ ενόψει της Συνόδου, ενώ παράλληλα συνεχίζει να υπερασπίζεται τις θέσεις της για την Κύπρο, τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες και τα ζητήματα περιφερειακής ασφάλειας.<br />Τους τελευταίους μήνες, η Άγκυρα ακολουθεί μια προσεκτική στρατηγική εξισορρόπησης.<br />Τούρκοι αξιωματούχοι διατηρούν διάλογο με Ευρωπαίους εταίρους, εργάζονται για τη βελτίωση των σχέσεων με διάφορους περιφερειακούς παράγοντες και συνεχίζουν τις συζητήσεις στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας με χώρες των οποίων οι πολιτικές για την Κύπρο συχνά αποκλίνουν σημαντικά από τις τουρκικές θέσεις.</div><div><br />Στο εσωτερικό, το Κυπριακό παραμένει ένα από τα λίγα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής που μπορούν να δημιουργήσουν ευρεία πολιτική συναίνεση.<br />Τουρκικές κυβερνήσεις διαφορετικών πολιτικών αποχρώσεων αντιμετώπιζαν διαχρονικά την προστασία των Τουρκοκυπρίων ως βασικό εθνικό συμφέρον, ενώ οι εξελίξεις στο νησί εξακολουθούν να παρακολουθούνται στενά από την κοινή γνώμη.<br /><br />Το ζήτημα ενδέχεται να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη πολιτική σημασία καθώς η Τουρκία πλησιάζει σε εκλογικούς κύκλους.<br />Θέματα που αφορούν την εθνική κυριαρχία, τα θαλάσσια δικαιώματα και την Κύπρο βρίσκουν παραδοσιακά απήχηση στους ψηφοφόρους ανεξαρτήτως ιδεολογικών διαφορών.<br />Οι πρόσφατες συζητήσεις γύρω από τη θαλάσσια πολιτική έχουν προσθέσει μία ακόμη διάσταση.<br />Οι τουρκικές αρχές έχουν καθυστερήσει ορισμένες πρωτοβουλίες που σχετίζονται με διεκδικήσεις θαλάσσιας δικαιοδοσίας, καθώς ευρύτερες διπλωματικές προτεραιότητες, συμπεριλαμβανομένων ζητημάτων που σχετίζονται με το ΝΑΤΟ, έχουν λάβει προτεραιότητα.<br />Συνολικά, η γαλλοκυπριακή αμυντική συμφωνία, η διεύρυνση των επαφών της Κύπρου με την Κεντρική Ασία, η τιμητική διάκριση του Χριστοδουλίδη από το Καζακστάν και η συνεχιζόμενη στρατηγική σύγκλιση μεταξύ του Ισραήλ, της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας έχουν συμβάλει στη διαμόρφωση της αντίληψης στην Άγκυρα ότι το στρατηγικό περιβάλλον γύρω από το νησί μεταβάλλεται.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σεισμός στην Αν. Μεσόγειο: Άγριες απειλές Erdogan για «σκληρό πλήγμα» σε Ελλάδα και Κύπρο.

Το παρασκήνιο της τουρκικής οργής Τρόμος στην Άγκυρα για τη «Γαλάζια Συμμαχία» με το Ισραήλ και το διπλωματικό σαμποτάζ Χριστοδουλίδη στο Κα...

Διαβάστε την συνέχεια

Χαργκ: Το «απαγορευμένο νησί» που μπορεί να τινάξει στον αέρα τον πόλεμο ΗΠΑ-Ιράν.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/1781187104912-2-768x432.jpg" width="768" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Γιατί ο Τραμπ απειλεί να καταλάβει τον ενεργειακό πνεύμονα της Τεχεράνης. Τα τεράστια κέρδη, οι θανάσιμοι κίνδυνοι και ο φόβος έκρηξης στις αγορές</span></h3><b>Βασιλης Διαμαντακος</b> <br />Η απειλή του Ντόναλντ Τραμπ να καταλάβει τη νήσο Χαργκ δεν είναι μια ακόμη πολεμική υπερβολή σε ένα ήδη εκρηκτικό σκηνικό. Είναι μια κίνηση που, αν υλοποιηθεί, μπορεί να αλλάξει τους όρους της σύγκρουσης ΗΠΑ-Ιράν, να πλήξει την καρδιά της ιρανικής οικονομίας και να προκαλέσει παγκόσμιο ενεργειακό σοκ.<br /><br />Το μικρό νησί στον Περσικό Κόλπο, περίπου 15 μίλια από τις ιρανικές ακτές, αποτελεί τον βασικότερο κόμβο εξαγωγής ιρανικού πετρελαίου. Από εκεί περνά περίπου το 90% των εξαγωγών αργού της χώρας, γεγονός που καθιστά τη Χαργκ όχι απλώς στρατηγικό στόχο αλλά τον ενεργειακό λαιμό της Τεχεράνης.<br /><br />Γι’ αυτό και όταν ο Τραμπ γράφει ότι οι ΗΠΑ «στο όχι πολύ μακρινό μέλλον» θα πάρουν τη Χαργκ και άλλες ενεργειακές υποδομές, δεν απειλεί απλώς με νέο χτύπημα. Απειλεί με οικονομικό στραγγαλισμό του Ιράν.<div><br />Γιατί η Χαργκ είναι τόσο κρίσιμη<br /><br />Η Χαργκ είναι γνωστή στους Ιρανούς ως το «Απαγορευμένο Νησί», ακριβώς λόγω της τεράστιας στρατηγικής της αξίας.<br /><br />Σε αντίθεση με μεγάλο μέρος της ρηχής ιρανικής ακτογραμμής, τα βαθιά νερά γύρω από το νησί επιτρέπουν τον ελλιμενισμό γιγαντιαίων δεξαμενόπλοιων. Οι εγκαταστάσεις της μπορούν, σύμφωνα με εκτιμήσεις, να φορτώνουν εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως.<br /><br />Στο νησί βρίσκονται κρίσιμες ενεργειακές υποδομές, μεταξύ των οποίων και εγκαταστάσεις που συνδέονται με τη μεγαλύτερη πετρελαϊκή παραγωγική οντότητα της χώρας, τη Falat Iran Oil Company.</div><div><br /></div><div>  <img height="438" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/hargk.jpg" width="640" /><br /><br />Με απλά λόγια:<br /><br />όποιος ελέγχει τη Χαργκ, κρατά στα χέρια του την κάνουλα των ιρανικών εξαγωγών.<br />Το σχέδιο πίσω από την απειλή Τραμπ<br /><br />Η στρατηγική λογική της Ουάσιγκτον είναι ωμή αλλά ξεκάθαρη.<br /><br />Αν το Ιράν αντέχει τα στρατιωτικά πλήγματα, ίσως να μην αντέξει την απώλεια των πετρελαϊκών του εσόδων.<br /><br />Τα έσοδα από το πετρέλαιο αποτελούν βασική πηγή χρηματοδότησης για το ιρανικό κράτος, τις ένοπλες δυνάμεις και τα δίκτυα επιρροής της Τεχεράνης στην περιοχή. Ένα πλήγμα ή αποκλεισμός της Χαργκ θα μπορούσε να προκαλέσει ασφυκτική πίεση στο καθεστώς.<br /><br />Το ερώτημα, όμως, είναι αν αυτή η πίεση θα οδηγήσει το Ιράν σε διαπραγμάτευση ή σε ακόμη πιο επικίνδυνη κλιμάκωση.<br /><br />Διότι η ιστορία δείχνει ότι η Τεχεράνη σπάνια υποχωρεί όταν αισθάνεται ότι απειλείται η ίδια η επιβίωσή της.<br />Το φάντασμα του πολέμου Ιράν-Ιράκ<br /><br />Η Χαργκ δεν βρίσκεται για πρώτη φορά στο στόχαστρο.<br /><br />Κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν-Ιράκ τη δεκαετία του 1980, οι ιρακινές δυνάμεις χτύπησαν επανειλημμένα τις πετρελαϊκές υποδομές του νησιού, γνωρίζοντας ότι εκεί βρισκόταν ένα από τα πιο ευαίσθητα σημεία της ιρανικής οικονομίας.<br /><br />Το εντυπωσιακό είναι ότι ο Τραμπ είχε μιλήσει για τη Χαργκ ήδη πριν από δεκαετίες, λέγοντας ότι σε περίπτωση επίθεσης εναντίον αμερικανικών δυνάμεων θα «έκανε ζημιά» στο νησί και θα το καταλάμβανε.<br /><br />Η σημερινή απειλή, επομένως, δεν εμφανίζεται από το πουθενά.<br /><br />Είναι μια παλιά ιδέα που επιστρέφει σε ένα πολύ πιο επικίνδυνο γεωπολιτικό περιβάλλον.<br />Το μεγάλο ρίσκο για τις αγορές<br /><br />Ένα πλήγμα στη Χαργκ δεν θα χτυπούσε μόνο το Ιράν.<br /><br />Θα χτυπούσε και τις διεθνείς αγορές ενέργειας.<br /><br />Η Κίνα, ως βασικός αγοραστής ιρανικού πετρελαίου, θα δεχόταν άμεση πίεση, ενώ οι τιμές του πετρελαίου θα μπορούσαν να κινηθούν ανοδικά μέσα σε λίγες ώρες. Παράλληλα, χώρες του Κόλπου θα φοβούνταν ιρανικά αντίποινα σε αγωγούς, τερματικούς σταθμούς και ενεργειακές εγκαταστάσεις.<br /><br />Το σενάριο που φοβούνται οι αναλυτές είναι ένας φαύλος κύκλος:<br /><br />χτύπημα στη Χαργκ, ιρανικά αντίποινα στον Κόλπο, άνοδος τιμών ενέργειας, πληθωριστική πίεση στη Δύση και πολιτικό κόστος για τον ίδιο τον Τραμπ. </div><div><br />Αμερικανικά στρατεύματα στο νησί; Το πιο επικίνδυνο σενάριο<br /><br />Άλλο πράγμα είναι ένα αεροπορικό πλήγμα.<br /><br />Άλλο η κατάληψη.<br /><br />Η αποστολή αμερικανικών δυνάμεων στη Χαργκ θα σήμαινε ότι οι ΗΠΑ περνούν από την πολιτική των χτυπημάτων στην πολιτική εδαφικού ελέγχου. Αυτό θα άφηνε Αμερικανούς στρατιώτες εκτεθειμένους σε ιρανικούς πυραύλους και drones, καθώς το νησί βρίσκεται σε μικρή απόσταση από την ηπειρωτική χώρα.<br /><br />Η φράση Αμερικανού αξιωματούχου ότι υπάρχουν «μεγάλοι κίνδυνοι και μεγάλα κέρδη» συμπυκνώνει το δίλημμα.<br /><br />Η Χαργκ μπορεί να είναι το απόλυτο χαρτί πίεσης.<br /><br />Μπορεί όμως και να γίνει η παγίδα μιας μακράς, ανεξέλεγκτης σύγκρουσης.<br />Το πραγματικό διακύβευμα<br /><br />Η συζήτηση για τη Χαργκ δεν αφορά μόνο ένα νησί.<br /><br />Αφορά τον έλεγχο της ενέργειας, την αντοχή του ιρανικού καθεστώτος, την ασφάλεια των Στενών του Ορμούζ και τη δυνατότητα των ΗΠΑ να επιβάλουν τους όρους τους σε έναν πόλεμο που ήδη δοκιμάζει τις αντοχές της περιοχής.<br /><br />Ο Τραμπ θέλει να δείξει ότι διαθέτει το τελικό μέσο πίεσης.<br /><br />Η Τεχεράνη γνωρίζει ότι η απώλεια της Χαργκ θα ήταν στρατηγικό πλήγμα πρώτης γραμμής.<br /><br />Και οι αγορές γνωρίζουν ότι μια τέτοια κίνηση μπορεί να ανοίξει έναν κύκλο αναταράξεων πολύ πέρα από τον Περσικό Κόλπο.<br /><br />Γιατί η Χαργκ δεν είναι απλώς ένα νησί.<br /><br />Είναι το σημείο όπου ο πόλεμος, το πετρέλαιο και η παγκόσμια οικονομία συναντώνται με τον πιο επικίνδυνο τρόπο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χαργκ: Το «απαγορευμένο νησί» που μπορεί να τινάξει στον αέρα τον πόλεμο ΗΠΑ-Ιράν.

Γιατί ο Τραμπ απειλεί να καταλάβει τον ενεργειακό πνεύμονα της Τεχεράνης. Τα τεράστια κέρδη, οι θανάσιμοι κίνδυνοι και ο φόβος έκρηξης στις ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «χαρτί» του Λιβάνου: Γιατί το Ιράν δεν εγκαταλείπει τη Χεζμπολάχ στις διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/LEBANON-POLITICS-PRESIDENCY-3-1200x800-1-768x512.jpg" width="781" /><br /><div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η μάχη για τον έλεγχο της Βηρυτού, ο ρόλος της Χεζμπολάχ μετά τον Άσαντ και το γεωπολιτικό παζάρι που μπορεί να καθορίσει τη νέα Μέση Ανατολή</span></h3><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Ενώ τα βλέμματα της διεθνούς κοινότητας είναι στραμμένα στα Στενά του Ορμούζ, στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και στις αμερικανικές επιδρομές στον Περσικό Κόλπο, ένα δεύτερο, λιγότερο ορατό μέτωπο αποκτά καθοριστική σημασία για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Αυτός ο γεωπολιτικός κόμβος λέγεται Λίβανος.<br /><br />Για την Τεχεράνη, η Βηρυτός δεν αποτελεί απλώς έναν ακόμη σύμμαχο στην περιοχή. Αποτελεί το τελευταίο ισχυρό προγεφύρωμα επιρροής απέναντι στο Ισραήλ μετά τη δραματική αποδυνάμωση του άξονα Ιράν – Συρίας και τις ανατροπές που προκάλεσε η πτώση του καθεστώτος Άσαντ.<br /><br />Γι’ αυτό και η τύχη της Χεζμπολάχ έχει μετατραπεί σε κεντρικό κεφάλαιο των παρασκηνιακών διαπραγματεύσεων μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης. </div><div><br />Η Χεζμπολάχ ως στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο<br /><br />Στο στρατηγικό δόγμα της Ισλαμικής Δημοκρατίας, η Χεζμπολάχ δεν είναι απλώς μια λιβανική σιιτική οργάνωση.<br /><br />Είναι ο σημαντικότερος βραχίονας της ιρανικής αποτροπής απέναντι στο Ισραήλ.<br /><br />Επί δεκαετίες, η Τεχεράνη επένδυσε πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά στη δημιουργία ενός δικτύου που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μοχλός πίεσης σε περίπτωση περιφερειακής σύγκρουσης.<br /><br />Σήμερα, όμως, το δίκτυο αυτό βρίσκεται υπό πρωτοφανή πίεση.<br /><br />Οι ισραηλινές επιχειρήσεις στον νότιο Λίβανο, οι απώλειες της Χεζμπολάχ και η μεταβαλλόμενη περιφερειακή ισορροπία έχουν δημιουργήσει νέες συνθήκες που απειλούν την ιρανική επιρροή.<br /><br />Και αυτό ακριβώς είναι που προσπαθεί να αποτρέψει η Τεχεράνη.<br />Μετά τη Συρία, ο Λίβανος είναι η τελευταία γραμμή άμυνας<br /><br />Η πτώση του Μπασάρ αλ Άσαντ άλλαξε δραματικά τη γεωπολιτική εικόνα της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Για πρώτη φορά εδώ και χρόνια, το Ιράν βλέπει έναν από τους βασικούς πυλώνες του περιφερειακού του άξονα να αποδυναμώνεται.<br /><br />Υπό αυτές τις συνθήκες, ο Λίβανος αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία.<br /><br />Διπλωματικές πηγές εκτιμούν ότι η Τεχεράνη θεωρεί πλέον τη διατήρηση της Χεζμπολάχ ως οργανωμένης στρατιωτικής και πολιτικής δύναμης «κόκκινη γραμμή» στις συνομιλίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες. <br /><br />Με άλλα λόγια:<br /><br />το Ιράν μπορεί να διαπραγματευτεί πολλά, αλλά όχι την πλήρη εξουδετέρωση της Χεζμπολάχ.<br />Το σχέδιο της Ουάσιγκτον<br /><br />Η αμερικανική στρατηγική κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση.<br /><br />Οι ΗΠΑ επιχειρούν να στηρίξουν μια διαδικασία που θα οδηγήσει σε σταθερή εκεχειρία μεταξύ Λιβάνου και Ισραήλ, σε σταδιακή αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων από αμφισβητούμενες περιοχές και στην ενίσχυση του λιβανικού κράτους και του στρατού.<br /><br />Στην Ουάσιγκτον θεωρούν ότι μόνο η ενίσχυση των κρατικών θεσμών μπορεί να περιορίσει την επιρροή της Χεζμπολάχ.<br /><br />Ωστόσο, αυτή ακριβώς η προσέγγιση συγκρούεται με τις στρατηγικές επιδιώξεις της Τεχεράνης.<br />Ο πρόεδρος Αούν και η μάχη για την κυριαρχία<br /><br />Ο πρόεδρος του Λιβάνου, Ζοζέφ Αούν, προσπαθεί να χαράξει μια δύσκολη γραμμή ισορροπίας.<br /><br />Από τη μία αναγνωρίζει τη σημασία των σχέσεων με το Ιράν.<br /><br />Από την άλλη, επιμένει ότι το μέλλον της χώρας πρέπει να καθορίζεται από τους ίδιους τους Λιβανέζους.<br /><br />Το μήνυμά του είναι σαφές:<br /><br />«Ο Λίβανος δεν θα γίνει πεδίο άσκησης εξωτερικών επιρροών, είτε προέρχονται από την Τεχεράνη είτε από το Τελ Αβίβ».<br /><br />Όμως η πραγματικότητα αποδεικνύεται πολύ πιο σύνθετη. </div><div><br />Το αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων<br /><br />Οι συνομιλίες που διεξάγονται με αμερικανική διαμεσολάβηση αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες.<br /><br />Η Βηρυτός ζητά πρώτα μόνιμη κατάπαυση του πυρός, πλήρη αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων και επιστροφή των εκτοπισμένων κατοίκων.<br /><br />Το Ισραήλ, αντίθετα, απαιτεί την ουσιαστική αποστρατιωτικοποίηση της Χεζμπολάχ στον νότιο Λίβανο πριν εξετάσει οποιαδήποτε υποχώρηση.<br /><br />Ανάμεσα στις δύο θέσεις υπάρχει τεράστια απόσταση.<br /><br />Και αυτή η απόσταση καθιστά τον Λίβανο μέρος ενός πολύ ευρύτερου γεωπολιτικού παζαριού.<br />Η επόμενη μέρα της Χεζμπολάχ<br /><br />Στο παρασκήνιο αναπτύσσεται μια κρίσιμη συζήτηση:<br /><br />Μπορεί να υπάρξει ειρήνη στον Λίβανο χωρίς να διαλυθεί η Χεζμπολάχ;<br /><br />Η λιβανική κυβέρνηση επιχειρεί να προωθήσει ένα μεταβατικό μοντέλο, σύμφωνα με το οποίο η επέκταση του κρατικού ελέγχου θα προχωρήσει παράλληλα με τη σταδιακή αποχώρηση της οργάνωσης από συγκεκριμένες περιοχές.<br /><br />Η Χεζμπολάχ, ωστόσο, απορρίπτει μέχρι στιγμής κάθε σχέδιο που θεωρεί ότι οδηγεί σε στρατηγική αποδυνάμωσή της.<br /><br />Και η Τεχεράνη στηρίζει αυτή τη θέση.<br />Το πραγματικό διακύβευμα<br /><br />Για πολλούς αναλυτές, το μέλλον του Λιβάνου αποτελεί σήμερα το πιο κρίσιμο γεωπολιτικό τεστ στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Αν η Ουάσιγκτον καταφέρει να ενισχύσει το λιβανικό κράτος και να περιορίσει τη Χεζμπολάχ, θα πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες στρατηγικές ήττες του Ιράν εδώ και δεκαετίες.<br /><br />Αντίθετα, αν η Τεχεράνη διατηρήσει την επιρροή της και εξασφαλίσει τη θεσμική και στρατιωτική επιβίωση της οργάνωσης, θα έχει διαφυλάξει το σημαντικότερο περιφερειακό της χαρτί απέναντι στο Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Και γι’ αυτό ακριβώς ο Λίβανος δεν είναι σήμερα ένα δευτερεύον μέτωπο.<br /><br />Είναι το πεδίο όπου θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό η νέα ισορροπία ισχύος στη Μέση Ανατολή μετά τον πόλεμο</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το «χαρτί» του Λιβάνου: Γιατί το Ιράν δεν εγκαταλείπει τη Χεζμπολάχ στις διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ.

Η μάχη για τον έλεγχο της Βηρυτού, ο ρόλος της Χεζμπολάχ μετά τον Άσαντ και το γεωπολιτικό παζάρι που μπορεί να καθορίσει τη νέα Μέση Ανατολ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το μεγάλο δίλημμα του Τραμπ: Από το «ούτε δολάριο στο Ιράν» στην απελευθέρωση δισεκατομμυρίων.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/trump-4-768x432.jpg" /><br /><div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η μυστική διαπραγμάτευση για τα παγωμένα ιρανικά κεφάλαια, ο πολιτικός κίνδυνος για τον Λευκό Οίκο και το παζάρι που μπορεί να αλλάξει τη Μέση Ανατολή</span></h3><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Επί χρόνια ο Ντόναλντ Τραμπ έχτιζε το πολιτικό του αφήγημα καταγγέλλοντας κάθε μορφή οικονομικής διευκόλυνσης προς την Τεχεράνη. Από την πυρηνική συμφωνία του Ομπάμα μέχρι την αποδέσμευση ιρανικών κεφαλαίων στο εξωτερικό, ο σημερινός Αμερικανός πρόεδρος παρουσίαζε κάθε τέτοια κίνηση ως στρατηγικό λάθος της Ουάσιγκτον.<br /><br />Σήμερα, όμως, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια πολιτική ειρωνεία.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που διαρρέουν από τις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις ΗΠΑ – Ιράν, στο τραπέζι βρίσκεται η πιθανότητα αποδέσμευσης δισεκατομμυρίων δολαρίων από παγωμένα ιρανικά περιουσιακά στοιχεία ως μέρος μιας ευρύτερης συμφωνίας αποκλιμάκωσης και ελέγχου του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης.<br /><br />Το ζήτημα δεν είναι μόνο διπλωματικό.<br /><br />Είναι βαθιά πολιτικό.<br />Το παζάρι των δισεκατομμυρίων<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν σε αμερικανικούς διπλωματικούς κύκλους, η Τεχεράνη ζητά πρόσβαση σε σημαντικό μέρος των δεσμευμένων κεφαλαίων της ως προϋπόθεση για οποιαδήποτε μόνιμη συμφωνία. Ιρανικές απαιτήσεις που έχουν διαρρεύσει φέρονται να κινούνται από 12 έως και 24 δισ. δολάρια σε πρώτη φάση, ενώ οι Αμερικανοί εξετάζουν πιο περιορισμένα και σταδιακά σχήματα αποδέσμευσης με αυστηρούς όρους χρήσης.<br /><br />Παράλληλα εξετάζονται μηχανισμοί που θα συνδέουν την πρόσβαση στα κεφάλαια με τη μείωση ή μεταφορά αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου και με διεθνείς ελέγχους στις πυρηνικές εγκαταστάσεις. </div><div><br /> Η παγίδα του ίδιου του Τραμπ<br /><br />Το πραγματικό πρόβλημα για τον Αμερικανό πρόεδρο δεν βρίσκεται στην Τεχεράνη.<br /><br />Βρίσκεται στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Εάν ο Τραμπ εγκρίνει την αποδέσμευση δισεκατομμυρίων προς το Ιράν, θα βρεθεί αντιμέτωπος με το ίδιο επιχείρημα που χρησιμοποίησε επί μία δεκαετία κατά των πολιτικών του αντιπάλων.<br /><br />Οι Δημοκρατικοί αλλά και αρκετοί Ρεπουμπλικανοί επικριτές θα υποστηρίξουν ότι εφαρμόζει μια παραλλαγή της πολιτικής που ο ίδιος χαρακτήριζε «χρηματοδότηση του ιρανικού καθεστώτος».<br /><br />Γι’ αυτό και ο Λευκός Οίκος αποφεύγει επιμελώς τη λέξη «πληρωμή».<br /><br />Στελέχη που συμμετέχουν στις συνομιλίες προωθούν όρους όπως «απελευθέρωση παγωμένων περιουσιακών στοιχείων», «ανθρωπιστική πρόσβαση» ή «επενδυτικό πλαίσιο», επιχειρώντας να περιορίσουν το πολιτικό κόστος.<br />Από τη στρατιωτική πίεση στη διπλωματική συναλλαγή<br /><br />Το παράδοξο είναι ότι οι συζητήσεις αυτές εξελίσσονται την ώρα που οι αμερικανοϊρανικές σχέσεις βρίσκονται στο πιο επικίνδυνο σημείο των τελευταίων ετών.<br /><br />Οι αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις, οι απειλές κατά της νήσου Χαργκ, οι συγκρούσεις γύρω από τα Στενά του Ορμούζ και η ανταλλαγή πληγμάτων έχουν δημιουργήσει ένα περιβάλλον σχεδόν πολεμικής αντιπαράθεσης.<br /><br />Ωστόσο, πίσω από τα πρωτοσέλιδα και τις στρατιωτικές κινήσεις, οι δίαυλοι επικοινωνίας παραμένουν ανοιχτοί.<br /><br />Η αμερικανική στρατηγική μοιάζει να κινείται ταυτόχρονα σε δύο παράλληλες τροχιές:<br /><br />μέγιστη στρατιωτική πίεση και παράλληλη διαπραγμάτευση για μια ιστορική συμφωνία. </div><div><br />Ο ρόλος του Κατάρ και των μεσαζόντων<br /><br />Κρίσιμο ρόλο διαδραματίζει το Κατάρ, το οποίο λειτουργεί ως βασικός διαμεσολαβητής ανάμεσα στις δύο πλευρές.<br /><br />Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι οι συνομιλίες επικεντρώνονται σε ένα σύνθετο πακέτο που θα περιλαμβάνει οικονομικές διευκολύνσεις, σταδιακή χαλάρωση ορισμένων περιορισμών και δεσμεύσεις της Τεχεράνης για το πυρηνικό της πρόγραμμα.<br /><br />Το πρόβλημα είναι η αμοιβαία δυσπιστία.<br /><br />Η Τεχεράνη ζητά απτά ανταλλάγματα πριν προβεί σε παραχωρήσεις.<br /><br />Η Ουάσιγκτον απαιτεί πρώτα δεσμεύσεις και μετά οικονομικά οφέλη.<br />Το γεωπολιτικό διακύβευμα<br /><br />Για την αμερικανική πλευρά, η απελευθέρωση κεφαλαίων δεν αφορά μόνο το πυρηνικό πρόγραμμα.<br /><br />Αφορά τη συνολική αρχιτεκτονική ασφαλείας στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Μια συμφωνία θα μπορούσε να μειώσει την ένταση στον Περσικό Κόλπο, να περιορίσει τον κίνδυνο ενεργειακών αναταράξεων και να επηρεάσει άμεσα τις διεθνείς αγορές πετρελαίου και φυσικού αερίου.<br /><br />Αποτυχία των συνομιλιών, αντίθετα, θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέα κλιμάκωση και να ενισχύσει τα πιο σκληροπυρηνικά κέντρα εξουσίας και στις δύο πλευρές.<br />Η κρίσιμη απόφαση<br /><br />Το μεγάλο ερώτημα πλέον δεν είναι αν υπάρχουν διαπραγματεύσεις.<br /><br />Υπάρχουν.<br /><br />Το ερώτημα είναι αν ο Ντόναλντ Τραμπ είναι έτοιμος να αναλάβει το πολιτικό κόστος μιας συμφωνίας που πριν από λίγα χρόνια θα κατήγγελλε ο ίδιος.<br /><br />Γιατί αν τελικά εγκρίνει την αποδέσμευση δισεκατομμυρίων δολαρίων προς το Ιράν, θα πρόκειται για μία από τις πιο εντυπωσιακές γεωπολιτικές μεταστροφές της πολιτικής του διαδρομής.<br /><br />Και ίσως για τη συμφωνία που θα καθορίσει όχι μόνο το μέλλον των αμερικανοϊρανικών σχέσεων, αλλά και την ισορροπία δυνάμεων σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το μεγάλο δίλημμα του Τραμπ: Από το «ούτε δολάριο στο Ιράν» στην απελευθέρωση δισεκατομμυρίων.

Η μυστική διαπραγμάτευση για τα παγωμένα ιρανικά κεφάλαια, ο πολιτικός κίνδυνος για τον Λευκό Οίκο και το παζάρι που μπορεί να αλλάξει τη Μέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Από την εισβολή στο νησί Χαρκ στην «ιστορική συμφωνία»: Οι 40 φορές που ο Τραμπ είδε το τέλος του πολέμου. Ανάλυση κόλαφος του CNN.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Trump.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Trump-696x392.jpg" width="778" /></a><br /><br />Σε ένα πρωτοφανές διπλωματικό και στρατιωτικό «roller coaster» παρασύρθηκε η διεθνής κοινότητα την Πέμπτη, παρακολουθώντας τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να κινείται μέσα σε λίγες ώρες από τις απειλές για μια αιματηρή πολεμική σύρραξη, στις θριαμβολογίες για μια ιστορική ειρήνη.<br />Σύμφωνα με εκτενή ανάλυση του CNN, η Ουάσιγκτον έζησε ένα εικοσιτετράωρο απόλυτης αντίφασης. Το πρωί, ο Τραμπ εμφανιζόταν έτοιμος να διατάξει εισβολή στο νησί Χαρκ, τον κρισιμότερο κόμβο εξαγωγής πετρελαίου του Ιράν —μια επιχείρηση υψηλού ρίσκου που θα έθετε σε άμεσο κίνδυνο αμέτρητες ζωές Αμερικανών στρατιωτών. Λίγες ώρες αργότερα, σε μια εντυπωσιακή στροφή 180 μοιρών, ο ίδιος ανακοίνωνε με περηφάνια σε προεκλογική συγκέντρωση στην Τζόρτζια: «Δεν ξέρω αν το ακούσατε, αλλά σήμερα τελειώσαμε τον πόλεμο με το Ιράν».<div><br />Η πραγματικότητα, ωστόσο, όπως επισημαίνει το αμερικανικό δίκτυο, είναι πολύ πιο περίπλοκη και ο κόσμος υποδέχεται τις ανακοινώσεις με βαθύ σκεπτικισμό. Άλλωστε, αυτή είναι σχεδόν η 40ή φορά που ο Τραμπ διακηρύσσει ότι μια συμφωνία με την Τεχεράνη είναι «επικείμενη», την ίδια στιγμή που οι πράξεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας αποδεικνύουν το αντίθετο.<br /><br />Μια «concept» συμφωνία χωρίς αντίκρισμα;<br /><br />Το CNN αποκαλύπτει ότι ο Λευκός Οίκος δεν έχει δώσει ακόμα στη δημοσιότητα το επίσημο κείμενο του προτεινόμενου Μνημονίου Συναντίληψης (MOU). Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι πρόκειται απλώς για μια προσωρινή παράταση της εκεχειρίας (πιθανόν για 60 ημέρες), με στόχο το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ ως αντάλλαγμα για την άρση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού.<br />«Αυτό δεν είναι μια τελική συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου», προειδοποίησε μιλώντας στο CNN ο Φρανκ Κένταλ, πρώην υπουργός Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, τονίζοντας ότι οι ισχυρισμοί του Τραμπ πρέπει να αντιμετωπίζονται με μεγάλη επιφύλαξη.<br />Ακόμα και ο ίδιος ο Τραμπ, σε δηλώσεις του από το Οβάλ Γραφείο, χαρακτήρισε τη συμφωνία «λίγο προσχέδιο» (conceptual), παραδεχόμενος έμμεσα ότι οι διαπραγματεύσεις για το φλέγον ζήτημα —το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν— μετατίθενται για το μέλλον.<br /><br />Τα 4 μεγάλα «αγκάθια» που εκθέτουν τον Λευκό Οίκο<br /><br />Η ανάλυση-κόλαφος του CNN θέτει τον Αμερικανό Πρόεδρο προ των ευθυνών του, καταγράφοντας τα κριτήρια που θα κρίνουν αν πρόκειται για πραγματική διπλωματία ή για ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα:</div><div><br />Επιστροφή στο σημείο μηδέν: Το άνοιγμα των στενών προσφέρει ανακούφιση στην παγκόσμια αγορά ενέργειας, αλλά απλώς γυρίζει το ρολόι πίσω στην έναρξη του πολέμου. Δεν αναιρεί το γεγονός ότι το Ιράν απέδειξε πλέον πως μπορεί να στραγγαλίσει την παγκόσμια οικονομία όποτε το επιθυμεί.<br />Το φάντασμα της συμφωνίας Ομπάμα: Ο Τραμπ θα κριθεί αυστηρά σε σύγκριση με τη λεπτομερή πυρηνική συμφωνία του 2015 (JCPOA) που είχε υπογράψει ο Μπαράκ Ομπάμα και την οποία ο ίδιος ο Τραμπ έσκισε το 2018. Έκτοτε, ο πόλεμός του στοίχισε τη ζωή σε 13 Αμερικανούς στρατιώτες, κατέστρεψε εξοπλισμό εκατομμυρίων δολαρίων και βύθισε την οικονομία σε κρίση, χωρίς να κάνει τις ΗΠΑ πιο ασφαλείς.</div><div><br />Το «ξεπάγωμα» δισεκατομμυρίων: Το Ιράν απαιτεί την άμεση απελευθέρωση δισεκατομμυρίων δολαρίων από ξένες τράπεζες για να υπογράψει. Μια τέτοια παραχώρηση θα ήταν πολιτική αυτοκτονία για τον Τραμπ, ο οποίος επί χρόνια κατηγορούσε τον Ομπάμα για τον ίδιο ακριβώς λόγο. «Εμπιστεύομαι την πολιτική ηγεσία του Ιράν όσο εμπιστεύομαι τις τουαλέτες σε στάση της εθνικής οδού», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Τζον Κένεντι.<br />Το Ισραήλ σε αντίθετη τροχιά: Παρά την κοινή έναρξη του πολέμου, τα συμφέροντα Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ πλέον αποκλίνουν. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου ξεκαθάρισε ότι μια απλή εκεχειρία δεν τον ικανοποιεί, απαιτώντας την πλήρη εξάρθρωση των πυρηνικών υποδομών του Ιράν και τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ.</div><div><br />Η Τεχεράνη διαψεύδει το αφήγημα<br /><br />Ενώ ο Αμερικανός Πρόεδρος υποστηρίζει ότι ανάγκασε το Ιράν σε υποχώρηση μέσω των πρόσφατων αεροπορικών επιδρομών, η Τεχεράνη έσπευσε να τον προσγειώσει απότομα.<br />Ο εκπρόσωπος του ιρανικού Υπουργείου Εξωτερικών, Εσμαΐλ Μπαγκαέι, χαρακτήρισε τις δηλώσεις του Τραμπ «απλές εικασίες», ξεκαθαρίζοντας μέσω του πρακτορείου IRNA ότι «το Ιράν δεν έχει λάβει καμία τελική απόφαση σχετικά με οποιαδήποτε συμφωνία».<br />Συνεπώς, αυτό που μετράει δεν είναι το τι λέει ο μετρ του πολιτικού μάρκετινγκ Ντόναλντ Τραμπ, αλλά το τι θα υπογράψει και —κυρίως— τι θα τηρήσει το Ιράν στην πράξη. Και αυτή η στιγμή, παρά τον πρωινό ενθουσιασμό, μοιάζει να απέχει ακόμα πάρα πολύ.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Από την εισβολή στο νησί Χαρκ στην «ιστορική συμφωνία»: Οι 40 φορές που ο Τραμπ είδε το τέλος του πολέμου. Ανάλυση κόλαφος του CNN.

Σε ένα πρωτοφανές διπλωματικό και στρατιωτικό «roller coaster» παρασύρθηκε η διεθνής κοινότητα την Πέμπτη, παρακολουθώντας τον Αμερικανό Πρό...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τραμπ «τραβάει το χαλί» κάτω από το ΝΑΤΟ. Επισπεύδει την αποχώρηση δυνάμεων από την Ευρώπη. Όλο το σχέδιο

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Trump-NATO.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Trump-NATO-696x464.jpg" width="765" /></a><br /><br />Σοκ και δέος προκαλεί στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες η απόφαση της κυβέρνησης Τραμπ να προχωρήσει σε σαρωτικές περικοπές των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων που διατίθενται για την άμυνα της γηραιάς ηπείρου. Μυστικό έγγραφο του Πενταγώνου, το οποίο αποκαλύπτει η εφημερίδα The New York Times, περιγράφει ένα σχέδιο απότομης απομείωσης της αμερικανικής παρουσίας, τερματίζοντας μια «ομπρέλα προστασίας» οκτώ δεκαετιών και αφήνοντας την Ευρώπη εκτεθειμένη σε μια κρίσιμη γεωπολιτική συγκυρία.<div><br />Η απόφαση της Ουάσιγκτον κοινοποιήθηκε εμπιστευτικά στους συμμάχους στις αρχές Ιουνίου. Σύμφωνα με ανώτερους Ευρωπαίους αξιωματούχους που ενημερώθηκαν για το περιεχόμενό του και μίλησαν υπό καθεστώς ανωνυμίας, οι αμερικανικές περικοπές πλήττουν καίρια την ικανότητα του ΝΑΤΟ να διεξάγει αναγνωρίσεις και να εξαπολύει πλήγματα μεγάλου βεληνεκούς.</div><div><br />Το σχέδιο της κυβέρνησης Τραμπ προβλέπει:<br /><br />Δραστική μείωση των μαχητικών: Τα αεροσκάφη F-16 και F-15E που είναι διαθέσιμα για το ΝΑΤΟ στην Ευρώπη μειώνονται κατά το ένα τρίτο, πέφτοντας από τα 150 στα 100.<br />Κατάργηση των εναέριων τάνκερ: Αποσύρονται και τα 8 αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού (ιπτάμενα τάνκερ) που υποστήριζαν τις ευρωπαϊκές αποστολές, ενώ τα αεροσκάφη ναυτικής αναγνώρισης μειώνονται από 26 σε μόλις 15.<br />Αποδυνάμωση της ναυτικής ισχύος: Ανακατανέμεται ένα υποβρύχιο εκτόξευσης πυραύλων, καθώς και ένα αεροπλανοφόρο μαζί με τα συνοδευτικά πολεμικά πλοία και τις δεκάδες μαχητικά που το πλαισιώνουν.<br />Πλήγμα στα βομβαρδιστικά: Απομακρύνεται η μία από τις δύο ομάδες στρατηγικών βομβαρδιστικών που είχαν διατεθεί για την άμυνα της Ευρώπης.<br /><br />Το Πεντάγωνο απέφυγε να σχολιάσει τους συγκεκριμένους αριθμούς, παραπέμποντας σε γενικόλογη δήλωση της Ευρωπαϊκής Διοίκησής του (EUCOM) σχετικά με την πρόθεση μείωσης των δεσμεύσεων στην Ευρώπη. Ωστόσο, οι λεπτομέρειες αυτές, που εν μέρει είδαν το φως της δημοσιότητας και μέσω του γερμανικού μέσου Die Welt, αποτυπώνουν με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο την πρόθεση του Ντόναλντ Τραμπ να αποδεσμευτεί από την ιστορική συμμαχία.<br /><br />Κενό αποτροπής έναντι της Ρωσίας<br /><br />Αυτό που προκαλεί έντονο τρόμο στους Ευρωπαίους είναι το χρονοδιάγραμμα. Αν και το Πεντάγωνο δεν έχει ανακοινώσει επίσημα ημερομηνίες, Αμερικανοί αξιωματούχοι ξεκαθάρισαν ότι οι μειώσεις θα τεθούν σε ισχύ «πολύ σύντομα» — πολύ νωρίτερα από τις εκτιμήσεις για τις οποίες προετοιμάζονταν οι ευρωπαϊκοί στρατοί.<br />Η ξαφνική αυτή «αποστράγγιση» αμερικανικών δυνάμεων θα τυφλώσει και θα αποδυναμώσει το ΝΑΤΟ. Για παράδειγμα, η συμμαχία θα δυσκολεύεται πλέον να παρακολουθεί την κίνηση των ρωσικών υποβρυχίων ή να έχει τη δυνατότητα να πλήξει στόχους βαθιά στο ρωσικό έδαφος με πυραύλους Tomahawk. Παρότι οι Ευρωπαίοι διαθέτουν δικά τους οπλικά συστήματα, αναλυτές επισημαίνουν ότι η αποτρεπτική ισχύς των όπλων αυτών είναι πολλαπλάσια όταν τα κρατούν οι ΗΠΑ, καθώς η Μόσχα γνωρίζει ότι οι Ευρωπαίοι είναι πολύ πιο διστακτικοί στο να τα χρησιμοποιήσουν.<br />«Αν και κάθε μία από αυτές τις περικοπές μπορεί να αντιμετωπιστεί μεμονωμένα, μαζί αντιπροσωπεύουν μια σημαντική αλλαγή στη διάταξη των δυνάμεων και δημιουργούν προκλήσεις για την ευρωπαϊκή αποτρεπτική ετοιμότητα σε όλο το φάσμα της», προειδοποιεί ο Τζουζέπε Σπαταφόρα, αναλυτής του Ινστιτούτου Μελετών της Ε.Ε. για θέματα Ασφάλειας (EUISS).<br /><br />Η Ευρώπη σε βαθιά κρίση και σύγχυση<br /><br />Επί χρόνια ο Τραμπ διαμαρτυρόταν για το οικονομικό και στρατιωτικό βάρος που επωμίζονται οι ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, απειλώντας ακόμα και με πλήρη αποχώρηση. Μέχρι σήμερα, οι κινήσεις του περιορίζονταν σε μικρές, συμβολικές αποχωρήσεις από μεμονωμένες χώρες. Το έγγραφο του Ιουνίου, όμως, αποτελεί το τελειωτικό χτύπημα.<br />Αν και οι επιπτώσεις μετριάζονται ελαφρώς από το γεγονός ότι οι αμερικανικές δυνάμεις που παραμένουν στην Ευρώπη εξακολουθούν να είναι ισχυρές, και από το ότι οι Ευρωπαίοι είχαν ήδη ξεκινήσει μια προσπάθεια επανεξοπλισμού, η γηραιά ήπειρος δείχνει ανέτοιμη να σταθεί στα πόδια της.<br />Η πολιτική κρίση είναι ήδη ορατή: την Πέμπτη, ο υπουργός Άμυνας της Βρετανίας παραιτήθηκε καταγγέλλοντας την κυβέρνησή του για ανεπαρκείς στρατιωτικές δαπάνες, ενώ την ίδια ώρα το κοινό ευρωπαϊκό μέτωπο διασπάται, με τη Γερμανία να αποχωρεί από το κοινό πρόγραμμα Γαλλίας-Ισπανίας για τη δημιουργία του νέου μαχητικού αεροσκάφους.<br />Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν είναι μόνο οι αριθμοί, αλλά η αξιοπιστία της συμμαχίας. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο Γερμανός βουλευτής Άντον Χοφράιτερ: «Το κύριο πρόβλημα του ΝΑΤΟ είναι ότι, όσο ο Τραμπ είναι πρόεδρος, δεν υπάρχει πλέον καμία πίστη ότι οι ΗΠΑ θα έσπευδαν σε βοήθεια των Ευρωπαίων σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης».</div><div><br />Στροφή στην Ασία την ώρα που η Ρωσία απειλεί<br /><br />Η αμερικανική υποχώρηση συμπίπτει με μια εξαιρετικά επικίνδυνη συγκυρία. Στα τέλη Μαΐου, ρωσικό drone έπληξε πολυκατοικία στη Ρουμανία —το πρώτο τέτοιο χτύπημα σε μεγάλη αστική περιοχή εντός νατοϊκού εδάφους— πυροδοτώντας φόβους ότι η Μόσχα δοκιμάζει τις αντοχές της Δύσης πέρα από τα σύνορα της Ουκρανίας.<br />Ωστόσο, η Ουάσιγκτον έχει άλλες προτεραιότητες. Την ώρα που οι περικοπές γίνονταν γνωστές στα κρυφά, Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωναν δημόσια ότι οι δυνάμεις πρέπει να ανακατανεμηθούν για την προάσπιση των συμφερόντων των ΗΠΑ στον Ινδο-Ειρηνικό (απέναντι στην Κίνα).<br />Ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Διοίκησης του Πενταγώνου και ανώτατος στρατιωτικός διοικητής του ΝΑΤΟ, Στρατηγός Άλεξους Τζ. Γκρίνκεβιτς, ήταν κυνικός στις δηλώσεις του: «Υπήρξε μια ανθυγιεινή αλληλεξάρτηση στο Μοντέλο Δυνάμεων του ΝΑΤΟ από τις αμερικανικές δυνάμεις… Ο Πρόεδρος Τραμπ και ο Υπουργός [Άμυνας] Χέγκεθ έχουν καταστήσει σαφές ότι αυτό πρέπει να αλλάξει, και θα αλλάξει. Η πιθανή πραγματικότητα μιας ταυτόχρονης σύγκρουσης σε πολλαπλά θέατρα επιχειρήσεων το απαιτεί».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Τραμπ «τραβάει το χαλί» κάτω από το ΝΑΤΟ. Επισπεύδει την αποχώρηση δυνάμεων από την Ευρώπη. Όλο το σχέδιο

Σοκ και δέος προκαλεί στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες η απόφαση της κυβέρνησης Τραμπ να προχωρήσει σε σαρωτικές περικοπές των αμερικανικών στρατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπογράφηκε η ίδρυση του EMEC στο Χιούστον: Ελλάδα, ΗΠΑ, Κύπρος και Ισραήλ ιδρύουν το Κέντρο Ενέργειας Ανατολικής Μεσογείου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/oil.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1069" data-original-width="1900" height="113" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/oil.jpg" width="789" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Γεώτρηση της ExxonMobil στο Ιόνιο το 2027</span></h3><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Μια νέα γεωστρατηγική πραγματικότητα διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς η Υπουργική Συνάντηση του Σχήματος 3+1 στο Χιούστον του Τέξας επισφραγίστηκε με μια ιστορική συμφωνία. Υπό την πλήρη στήριξη και τη «σφραγίδα» των ΗΠΑ, η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ υπέγραψαν στο Πανεπιστήμιο Rice τη διακήρυξη για την ίδρυση του Κέντρου Ενέργειας Ανατολικής Μεσογείου (EMEC), δημιουργώντας ένα μόνιμο στρατηγείο για την ενεργειακή ασφάλεια της ευρύτερης περιοχής.<br /><br />Στη συνάντηση συμμετείχαν κορυφαίοι αξιωματούχοι, με τον Έλληνα Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρο Παπασταύρου να συντονίζει τα βήματα με τον Αμερικανό ομόλογό του Chris Wright, τον Κύπριο Υπουργό Μιχάλη Δαμιανό και την ισραηλινή αντιπροσωπεία υπό τον πρέσβη Dr. Yechiel Leiter. Ο νέος οργανισμός θα εστιάσει στην έρευνα, τα δίκτυα νέας γενιάς, τις ηλεκτρικές διασυνδέσεις, αλλά και στην κρίσιμη θωράκιση των υποδομών μέσω της κυβερνοασφάλειας.<div><br />Έμμεσο «τελεσίγραφο» στην Τουρκία κατά της εργαλειοποίησης<br /><br />Η τοποθέτηση της ελληνικής πλευράς έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα με αποδέκτες όσους επιχειρούν να προκαλέσουν αστάθεια. Χαρακτηρίζοντας τη στιγμή ιστορική, ο κ. Παπασταύρου υπογράμμισε τον άρρηκτο δεσμό Αθήνας και Λευκωσίας, καθώς και τη στενή συμμαχία με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.<br /><br />Χωρίς να κατονομάσει ευθέως την Τουρκία, έστειλε ένα σαφές μήνυμα, ξεκαθαρίζοντας ότι: «Η ενέργεια δεν πρέπει ποτέ να εργαλειοποιείται. Οι μονομερείς ενέργειες και οι απειλές που υπονομεύουν την περιφερειακή σταθερότητα δεν έχουν απολύτως καμία θέση στο κοινό μέλλον των κρατών μας».<br />Έρχεται το γεωτρύπανο της ExxonMobil – Στο παιχνίδι και η Chevron<br /><br />Πέρα από το θεσμικό σκέλος της συμμαχίας, η συνάντηση στο Τέξας έβγαλε σημαντικές ειδήσεις και στο πεδίο των ερευνών για υδρογονάνθρακες. Κατά τη διάρκεια της διμερούς συνάντησης του Έλληνα υπουργού με τον Chris Wright, επιβεβαιώθηκαν οι κινήσεις των αμερικανικών ενεργειακών κολοσσών στην ελληνική ΑΟΖ:</div><div>ExxonMobil: Κλειδώνει ο προγραμματισμός του αμερικανικού μεγαθηρίου για την κάθοδο του γεωτρυπάνου του στο Βορειοδυτικό Ιόνιο τον Φεβρουάριο του 2027, ανοίγοντας τον δρόμο για τις κρίσιμες ερευνητικές γεωτρήσεις.<br />Chevron: Στο τραπέζι των συζητήσεων τέθηκε και επίσημα το έντονο και αυξανόμενο ενδιαφέρον του δεύτερου αμερικανικού κολοσσού να εισέλθει δυναμικά στον τομέα των ελληνικών υδρογονανθράκων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Υπογράφηκε η ίδρυση του EMEC στο Χιούστον: Ελλάδα, ΗΠΑ, Κύπρος και Ισραήλ ιδρύουν το Κέντρο Ενέργειας Ανατολικής Μεσογείου

Γεώτρηση της ExxonMobil στο Ιόνιο το 2027 Γιάννης Κολεΐδης Μια νέα γεωστρατηγική πραγματικότητα διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: Διαψεύδει πάλι τον Τραμπ. «Δεν υπάρχει τελική συμφωνία για υπογραφή»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/2bfed9f39c1408615d38fe5404712630_XL.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="598" data-original-width="900" height="133" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/2bfed9f39c1408615d38fe5404712630_XL.jpg" width="780" /></a></div><div><br /></div><b>Ανδρέας Δερμιτζάκης</b><br /><br />Τι αναφέρουν<br />Παρά τις διαβεβαιώσεις του Ντόναλντ Τραμπ ότι οι ΗΠΑ και το Ιράν είναι έτοιμες να υπογράψουν την πολυπόθητη συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου, το Ιράν φέρεται πως έχει απορρίψει το σχέδιο του Αμερικανού προέδρου.ανταπόκριση από τις ΗΠΑ για το Newsbreak<br /><br />Σύμφωνα με το <a href="https://farsnews.ir/showcase"><b>Fars</b></a>, το Ιράν έχει απορρίψει το φημολογούμενο σχέδιο του Προέδρου Τραμπ για τελετή υπογραφής συμφωνίας το Σαββατοκύριακο με τον Αντιπρόεδρο Τζ. Ντ. Βανς, λέγοντας ότι δεν υπάρχει τελική συμφωνία και εγκεκριμένο κείμενο προς υπογραφή.<br /><br />Ιρανοί αξιωματούχοι χαρακτήρισαν τις αναφορές για εκδήλωση υπογραφής στη Γενεύη ή για συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο ως «λανθασμένη κατανόηση των προτάσεων και επιθυμιών των ΗΠΑ», τονίζοντας ότι δεν έχει επιτευχθεί τελική συμφωνία.<br /><br />Η ομάδα του Τραμπ ήταν έτοιμη να πετάξει στη Γενεύη αυτό το Σαββατοκύριακο για μια τελετή υπογραφής συμφωνίας με το Ιράν.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν: Διαψεύδει πάλι τον Τραμπ. «Δεν υπάρχει τελική συμφωνία για υπογραφή»

Ανδρέας Δερμιτζάκης Τι αναφέρουν Παρά τις διαβεβαιώσεις του Ντόναλντ Τραμπ ότι οι ΗΠΑ και το Ιράν είναι έτοιμες να υπογράψουν την πολυπόθητη...

Διαβάστε την συνέχεια