Σκληρό μήνυμα από Τουρκία σε Ελλάδα για εισβολή όπως το… 1940: «Θα φερθούμε όπως οι Γερμανοί, σε 24 ώρες θα πίνουμε καφέ στην Αθήνα»

<img height="127" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/12c8e3f1b53c29a6706a735882d9a5b4_XL.jpg?v=3" width="762" /><br /><br /><div>Νέες εμπρηστικές απειλές από την Άγκυρα…<br /><br />Σε μία ακόμη ακραία επίδειξη επιθετικής ρητορικής απέναντι στην Ελλάδα προχώρησε ο απόστρατος συνταγματάρχης Çağlar Özer, εξαπολύοντας πρωτοφανείς απειλές και αναφορές που επαναφέρουν στο προσκήνιο το κλίμα έντασης στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />Με δηλώσεις που προκαλούν έντονο προβληματισμό, ο Çağlar Özer επιχείρησε να συνδέσει ιστορικά γεγονότα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου με τις σημερινές ελληνοτουρκικές σχέσεις, υιοθετώντας μια ιδιαίτερα επιθετική και πολεμική ρητορική.</div><div><br />Αναφερόμενος στη γερμανική εισβολή στην Ελλάδα κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ισχυρίστηκε ότι οι ναζιστικές δυνάμεις κατέλαβαν τη χώρα μέσα σε μία νύχτα, ενώ έκανε ειδική αναφορά στην αεραπόβαση στην Κρήτη, υποστηρίζοντας ότι οι Έλληνες αιφνιδιάστηκαν.<br />Παράλληλα, υποστήριξε ότι την περίοδο της μεγάλης πείνας η Τουρκία απέστειλε επισιτιστική βοήθεια από το Edremit προς τη Λέσβο, παρουσιάζοντας την κίνηση αυτή ως απόδειξη της στάσης της Τουρκίας απέναντι στον ελληνικό λαό.</div><div><br />Ωστόσο, το πλέον ανησυχητικό σημείο των δηλώσεών του ήταν οι ευθείες στρατιωτικές απειλές κατά της Ελλάδας.</div><div><br />«Προειδοποιώ για ακόμη μία φορά.<br />Αν η κατάσταση οδηγηθεί σε σύγκρουση, οι Τούρκοι στρατιωτικοί διοικητές θα πίνουν τον καφέ τους στην Αθήνα 24 ώρες αργότερα» ανέφερε χαρακτηριστικά, σε μία φράση που αναμένεται να προκαλέσει έντονες αντιδράσεις.<br /><br />Πάγιες τουρκικές θέσεις<br /><br />Ο Çağlar Özer επανέφερε επίσης τις πάγιες τουρκικές θέσεις σχετικά με τις θαλάσσιες ζώνες, αμφισβητώντας ευθέως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.<br />Υποστήριξε ότι η Ελλάδα δεν επικαλέστηκε τη θέση περί Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης των νησιών στις διαπραγματεύσεις με την Ιταλία στο Ιόνιο, ενώ αναφέρθηκε και στο Καστελλόριζο (Meis),</div><div> αμφισβητώντας τον ρόλο του στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και των θαλάσσιων ζωνών.</div><div><br />Παράλληλα, εξαπέλυσε νέες προειδοποιήσεις για την παρουσία ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στα νησιά του Αιγαίου, υποστηρίζοντας ότι «δεν πρέπει να υπάρχει καμία στρατιωτική δραστηριότητα στα νησιά» και προειδοποιώντας ότι οι συνέπειες θα είναι «πολύ βαριές» εάν η κατάσταση συνεχιστεί.<br />Στο στόχαστρο των δηλώσεών του βρέθηκε και το Ισραήλ, με τον απόστρατο Τούρκο αξιωματικό να υποστηρίζει ότι επιχειρεί να χρησιμοποιήσει την Ελλάδα ως «αντιπρόσωπο» και «δεκανίκι» στην περιοχή, ισχυριζόμενος ότι η Αθήνα πέφτει σε αυτή την «παγίδα».<br />Παρά το ιδιαίτερα επιθετικό ύφος των δηλώσεών του, ο Çağlar Özer κατέληξε υποστηρίζοντας ότι «η Τουρκία δεν έχει πρόθεση ή στόχο να εισβάλει στην Ελλάδα», μία αναφορά που έρχεται σε εμφανή αντίθεση με τις προηγούμενες ευθείες απειλές περί στρατιωτικής κατάληψης της Αθήνας μέσα σε 24 ώρες.</div><div><br />Οι συγκεκριμένες τοποθετήσεις εντάσσονται στο ευρύτερο πλαίσιο της σκληρής εθνικιστικής ρητορικής που κατά διαστήματα καταγράφεται στην Τουρκία, τροφοδοτώντας το ήδη τεταμένο κλίμα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και προκαλώντας νέα ερωτήματα για το επίπεδο της έντασης στην περιοχή.<br /><br style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #212529; font-family: proxima-nova, -apple-system, BlinkMacSystemFont, "Segoe UI", Roboto, "Helvetica Neue", Arial, "Noto Sans", sans-serif, "Apple Color Emoji", "Segoe UI Emoji", "Segoe UI Symbol", "Noto Color Emoji"; font-size: 18px; margin: 0px; padding: 0px;" /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #212529; display: flex; font-family: proxima-nova, -apple-system, BlinkMacSystemFont, "Segoe UI", Roboto, "Helvetica Neue", Arial, "Noto Sans", sans-serif, "Apple Color Emoji", "Segoe UI Emoji", "Segoe UI Symbol", "Noto Color Emoji"; font-size: 18px; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2076331519275053304" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=bankingnewsgr&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2076331519275053304&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.bankingnews.gr%2Famyna-diplomatia%2Farticles%2F888589%2Fskliro-minyma-apo-tourkia-se-ellada-me-eisvoli-opos-to-1940-tha-ferthoyme-opos-oi-germanoi-se-24-ores-tha-pinoume-kafe-stin-athina&sessionId=a8cf25fd8b2fa5c290775b74facd8878984ad34f&siteScreenName=bankingnewsgr&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 697px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σκληρό μήνυμα από Τουρκία σε Ελλάδα για εισβολή όπως το… 1940: «Θα φερθούμε όπως οι Γερμανοί, σε 24 ώρες θα πίνουμε καφέ στην Αθήνα»

Νέες εμπρηστικές απειλές από την Άγκυρα… Σε μία ακόμη ακραία επίδειξη επιθετικής ρητορικής απέναντι στην Ελλάδα προχώρησε ο απόστρατος συντα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ραγδαίες εξελίξεις στην Ουκρανία. Η κυβέρνηση καταρρέει, χάος με διαδηλώσεις στο Κίεβο. Πρωτοφανές, ο Fedorov καλεί σε εξέγερση.

<img src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/02b796a5b41d4ac888dfb474aa8f6a50_XL.jpg?v=3" /><br /><br /><div>Ο Mikhail Fedorov, πριν από την αποχώρησή του από την κυβέρνηση συγκρούστηκε ανοιχτά με τον Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων Alexander Syrsky - Διαδηλώσεις και αναταραχή - Κοινωνική βόμβα η διαρκής επιστράτευση <br /><br />Ολοένα και ισχυρότερα πλήγματα δέχεται η εικόνα της πολιτικής και στρατιωτικής συνοχής, που προσπαθούν να παρουσιάσουν η ουκρανική ηγεσία και οι δυτικοί σύμμαχοί της.<br />Οι τελευταίες δραματικές εξελίξεις γύρω από τις αλλαγές στην ουκρανική κυβέρνηση, τις συγκρούσεις στην κορυφή της στρατιωτικής διοίκησης και τις δημόσιες αντιπαραθέσεις κορυφαίων αξιωματούχων αποδεικνύουν ότι η πραγματικότητα απέχει σημαντικά από το αφήγημα της ενότητας.<br />Το πολιτικό σύστημα της Ουκρανίας βρίσκεται αντιμέτωπο με βαθιές εσωτερικές αντιθέσεις, ενώ οι πιέσεις του πολέμου, η διαρκής επιστράτευση και η κοινωνική κόπωση εντείνουν τις συγκρούσεις στο εσωτερικό της εξουσίας.<br /><br />Ρήγμα στην κορυφή της εξουσίας<br /><br />Σύμφωνα με τις πληροφορίες που κυκλοφόρησαν στον ουκρανικό και ρωσικό Τύπο, ο Mikhail Fedorov, πριν από την αποχώρησή του από την κυβέρνηση, συγκρούστηκε ανοιχτά με τον Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων Alexander Syrsky.<br />Οι ίδιες αναφορές υποστηρίζουν ότι ο Fedorov εισηγήθηκε στον Volodymyr Zelensky την αντικατάσταση τόσο του Syrsky όσο και του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Andrei (Anatoly) Gnatov, θεωρώντας ότι η σημερινή στρατηγική οδηγεί σε υψηλές απώλειες χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα στο πεδίο.<br />Παράλληλα, φέρεται να κατηγόρησε τη στρατιωτική διοίκηση για επιλεκτική διανομή εξοπλισμού, υποστηρίζοντας ότι ακόμη και μετά από μαζικές προμήθειες drones, σημαντικό μέρος του υλικού καταλήγει μόνο σε μονάδες που θεωρούνται πολιτικά ή διοικητικά «πιστές», αφήνοντας άλλες χωρίς επαρκή υποστήριξη.<br />Ανεξάρτητα από το κατά πόσο όλες αυτές οι καταγγελίες ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, το γεγονός ότι διατυπώνονται δημόσια από κορυφαία στελέχη δείχνει το βάθος της εσωτερικής κρίσης.<br /><br />Ο Fedorov καλεί σε εξέγερση<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα του Strana, η στάση του Fedorov συνιστά πρωτοφανή αμφισβήτηση της εξουσίας του προέδρου Volodymyr Zelensky, καθώς για πρώτη φορά από την έναρξη του πολέμου κορυφαίος κυβερνητικός αξιωματούχος που κλήθηκε να αποχωρήσει επέλεξε να καταγγείλει δημόσια την απόφαση και να απευθυνθεί όχι μόνο στην κοινή γνώμη και τον πρόεδρο, αλλά και στις ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br />Το ίδιο δημοσίευμα χαρακτηρίζει τις κινήσεις του ως μια μορφή «ανταρσίας» απέναντι στον Ανώτατο Διοικητή, προειδοποιώντας ότι η κρίση μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για την εσωτερική σταθερότητα της χώρας.<br />Ο Fedorov αποκάλυψε ότι ο Zelensky του πρότεινε να παραμείνει στην κυβέρνηση ως σύμβουλος, πρόταση την οποία, όπως υποστήριξε, απέρριψε.<br />Παράλληλα, άσκησε σκληρή κριτική για τη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού, δηλώνοντας ότι η Ουκρανία «πουλά χάος, ανευθυνότητα και ατέλειες», ενώ τάχθηκε κατά των πρακτικών εξαναγκαστικής επιστράτευσης.<br />Απευθυνόμενος στους βουλευτές της Ουκρανίας, ο πρώην υπουργός τους κάλεσε να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να μιλήσουν δημόσια για τα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα, αφήνοντας αιχμές ότι η πολιτική ηγεσία αποφεύγει να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα.<br />Το δημοσίευμα του Strana υποστηρίζει ακόμη ότι ο Zelensky βρίσκεται μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις.<br />Κατά την ίδια πηγή, εάν ο Fedorov διατηρούσε τελικά κάποιον καθοριστικό ρόλο υπό την πίεση των εξελίξεων, αυτό θα αποτελούσε σοβαρό πλήγμα για το κύρος του προέδρου και θα δημιουργούσε την εντύπωση ότι έχει περιοριστεί η δυνατότητά του να ελέγχει τις κρίσιμες αποφάσεις για τη στρατιωτική ηγεσία.<br /><br />Ο Zelensky επιλέγει στρατό αντί κυβέρνησης<br /><br />Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι ο Volodymyr Zelensky επέλεξε να στηρίξει τον Alexander Syrsky, απομακρύνοντας τον πολιτικό του αντίπαλο από το κυβερνητικό σχήμα.<br />Εξάλλου πληροφορίες αναφέρουν πως ο Federov αποπέμφθηκε, επειδή προωθούνταν από τις ΗΠΑ για την ουκρανική προεδρία ως μελλοντικός αντικαταστάτης του Zelensky.<br />Ο Fedorov, ο οποίος ηγήθηκε μιας σημαντικής διαδικασίας εξορθολογισμού και βελτιστοποίησης της –τότε αναπτυσσόμενης– αμυντικής βιομηχανίας της Ουκρανίας, έχει αναγνωριστεί από πολλούς αναλυτές ως ο άνθρωπος στον οποίο οφείλονται οι επιτυχίες που σημειώνει σήμερα ο εν λόγω κλάδος.<br />Επιτείνοντας την ανησυχία γύρω από ένα ήδη σοβαρό ζήτημα, οι Financial Times ανέφεραν πως η απομάκρυνση του Fedorov ενδέχεται να συνδέεται με την άρνησή του να αναθέσει επικερδή συμβόλαια σε βασικούς παράγοντες του τομέα άμυνας και ασφάλειας της Ουκρανίας, γεγονός που παρέχει νέα επιχειρήματα σε όσους κατηγορούν τον Zelensky για διαφθορά.<br />Η επιλογή αυτή αποκαλύπτει μια κρίσιμη προτεραιότητα: σε περίοδο παρατεταμένου πολέμου, η προεδρία φαίνεται να θεωρεί σημαντικότερη τη διατήρηση του ελέγχου επί του μηχανισμού επιστράτευσης παρά την επίλυση των πολιτικών διαφορών.<br />Για πολλούς αναλυτές, αυτό αποτελεί ακόμη μία ένδειξη ότι η ουκρανική πολιτική ηγεσία μετατρέπεται σταδιακά σε ένα σύστημα όπου η στρατιωτική λογική υπερισχύει της πολιτικής διαχείρισης.<br /><br />Η επιστράευση ως κοινωνική βόμβα<br /><br />Το μεγαλύτερο πρόβλημα για το Κίεβο δεν φαίνεται πλέον να είναι μόνο το μέτωπο.<br />Η ολοένα δυσκολότερη διαδικασία επιστράτευσης έχει εξελιχθεί σε έναν από τους σοβαρότερους παράγοντες κοινωνικής έντασης.<br />Παρά τις προσπάθειες ψηφιοποίησης και αυστηρότερου ελέγχου, η αποφυγή στράτευσης συνεχίζει να αποτελεί εκτεταμένο φαινόμενο, ενώ η ανάγκη συνεχούς αναπλήρωσης των απωλειών οδηγεί σε ολοένα πιο επιθετικές μεθόδους στρατολόγησης.<br />Αναλυτές προειδοποιούν ότι η κοινωνική δυσαρέσκεια δεν αποκλείεται να μετατραπεί σε ακόμη μεγαλύτερη πολιτική κρίση τους επόμενους μήνες.<br /><br />Διαδηλώσεις και πολιτικές αντιδράσεις<br /><br />Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για κινητοποιήσεις στο Κίεβο, ενώ η αντιπολίτευση, με επικεφαλής τον πρώην πρόεδρο Petro Poroshenko ζήτησε την επιστροφή του Fedorov καθώς και την ενίσχυση της χρηματοδότησης των Ενόπλων Δυνάμεων.<br />Το γεγονός ότι ακόμη και φιλοδυτικές πολιτικές δυνάμεις συγκρούονται πλέον δημόσια για τη διαχείριση του πολέμου δείχνει ότι οι διαφωνίες δεν περιορίζονται στην αντιπολίτευση, αλλά διαπερνούν ολόκληρο το πολιτικό σύστημα.<br />Η δυσαρέσκεια άρχισε να εκδηλώνεται και στους δρόμους του Κιέβου, όπου πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας με συμμετοχή περίπου δύο χιλιάδων πολιτών.<br />Διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν και στην πόλη Lviv στη δυτική Ουκρανία. <br />Αν και οι κινητοποιήσεις απέχουν σημαντικά από το μέγεθος ενός νέου Maidan, αποτυπώνουν μια κοινωνία που εμφανίζει ολοένα μεγαλύτερα σημάδια κόπωσης έπειτα από περισσότερα από τρία χρόνια πολέμου, συνεχών επιστρατεύσεων και οικονομικής επιβάρυνσης.<br />Στο επίκεντρο των αντιδράσεων βρέθηκε η αποχώρηση του Fedorov από την κυβέρνηση, εξέλιξη που, σύμφωνα με πολιτικούς του αντιπάλους αλλά και ορισμένους αναλυτές, δεν αντιμετωπίστηκε ως μια απλή κυβερνητική αλλαγή, αλλά ως ακόμη μία ένδειξη ότι η ουκρανική ηγεσία δυσκολεύεται να διαχειριστεί τις αυξανόμενες εσωτερικές πιέσεις.<br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η στάση του Petro Poroshenko, ο οποίος επιχείρησε να αξιοποιήσει πολιτικά τη συγκυρία.<br />Ο πρώην πρόεδρος και επικεφαλής της παράταξης European Solidarity ζήτησε δημόσια την επιστροφή του Fedorov στην κυβέρνηση, υποστηρίζοντας ότι η απομάκρυνσή του αποδυναμώνει τη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού σε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ραγδαίες εξελίξεις στην Ουκρανία. Η κυβέρνηση καταρρέει, χάος με διαδηλώσεις στο Κίεβο. Πρωτοφανές, ο Fedorov καλεί σε εξέγερση.

Ο Mikhail Fedorov, πριν από την αποχώρησή του από την κυβέρνηση συγκρούστηκε ανοιχτά με τον Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων Alexander Syrsky - Δ...

Διαβάστε την συνέχεια

F-35 για την Τουρκία: Το ισραηλινό «όπλο» που μπορεί να ανατρέψει τα σχέδια του Ερντογάν .Το δόγμα QME βάζει νέα εμπόδια στην Άγκυρα

<img height="112" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-2-1.jpeg" width="759" /><br /><br />Το νέο μέτωπο για τα F-35 δεν βρίσκεται στη Μόσχα, αλλά στην Ιερουσαλήμ και την Ουάσιγκτον<br /><br />Η επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στην Άγκυρα, στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, και οι δηλώσεις του περί πιθανής άρσης των κυρώσεων CAATSA, αναζωπύρωσαν τα σενάρια για επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35. Ωστόσο, παρά την αισιοδοξία που επιχειρεί να καλλιεργήσει η Άγκυρα και τα σενάρια περί μεταφοράς των S-400 σε τρίτη χώρα, ένα ακόμη ισχυρότερο εμπόδιο υψώνεται απέναντι στα σχέδια του Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Το εμπόδιο αυτό δεν αφορά πλέον τη Ρωσία, αλλά το Ισραήλ και κυρίως το αμερικανικό δόγμα του Qualitative Military Edge (QME), δηλαδή του Ποιοτικού Στρατιωτικού Πλεονεκτήματος, το οποίο αποτελεί διαχρονικό πυλώνα της αμερικανικής στρατηγικής στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Με άλλα λόγια, ακόμη κι αν ξεπεραστεί το ζήτημα των S-400, η μάχη για τα F-35 μόλις αρχίζει.<br />Το QME αποτελεί τη μεγαλύτερη ασπίδα του Ισραήλ<br /><br />Το Qualitative Military Edge (QME) δεν είναι μια απλή πολιτική επιλογή της εκάστοτε αμερικανικής κυβέρνησης.<br /><br />Πρόκειται για θεσμοθετημένη υποχρέωση των Ηνωμένων Πολιτειών να διασφαλίζουν ότι το Ισραήλ θα διατηρεί διαρκώς στρατιωτική υπεροχή έναντι οποιουδήποτε πιθανού αντιπάλου στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η φιλοσοφία του δόγματος είναι απλή αλλά εξαιρετικά κρίσιμη:Το Ισραήλ διαθέτει περιορισμένο γεωγραφικό βάθος.<br />Δεν μπορεί να αντέξει έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς.<br />Η επιβίωσή του βασίζεται στην τεχνολογική και επιχειρησιακή υπεροχή.<br /><br />Για τον λόγο αυτό, κάθε αμερικανική πώληση προηγμένων οπλικών συστημάτων σε χώρες της περιοχής εξετάζεται μέσα από το πρίσμα του QME.<br />Γιατί τα F-35 στην Τουρκία προκαλούν συναγερμό στο Ισραήλ<br /><br />Στην Ιερουσαλήμ θεωρούν ότι η πιθανή ένταξη της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη εξοπλιστική συμφωνία.<br /><br />Θεωρείται εξέλιξη που μπορεί να ανατρέψει συνολικά την ισορροπία ισχύος στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Το Ισραήλ παραμένει μέχρι σήμερα η μοναδική χώρα της περιοχής που διαθέτει και επιχειρεί μαχητικά πέμπτης γενιάς F-35, αποκτώντας ένα κρίσιμο στρατηγικό πλεονέκτημα τόσο απέναντι στο Ιράν όσο και έναντι άλλων περιφερειακών δυνάμεων.<br /><br />Η απόκτηση αντίστοιχης δυνατότητας από την Τουρκία:θα μειώσει το τεχνολογικό προβάδισμα της ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας,<br />θα μεταβάλει τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή,<br />θα αυξήσει σημαντικά τις ανησυχίες για τη χρήση stealth αεροσκαφών από μια χώρα που ακολουθεί αναθεωρητική εξωτερική πολιτική.<div><br />Η σκληρή γραμμή Νετανιάχου<br /><br />Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει επανειλημμένα καταστήσει σαφές ότι αντιτίθεται στην επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35.<br /><br />Η ισραηλινή ηγεσία θεωρεί ότι η παράδοση των αεροσκαφών στην Άγκυρα:<br /><br />θα υπονόμευε την αποτρεπτική ισχύ του Ισραήλ και θα δημιουργούσε έναν νέο στρατηγικό πονοκέφαλο σε ολόκληρη την περιοχή.<br /><br />Στην ίδια γραμμή κινείται και ο υπουργός Εξωτερικών Γκίντεον Σάαρ, ο οποίος ξεκαθάρισε ότι:<br /><br />«Η διατήρηση του QME είναι κρίσιμη και η αντίθεση του Ισραήλ στην ενδεχόμενη πώληση παραμένει απόλυτη.»<br /><br />Η δήλωση αυτή αποτυπώνει τη στρατηγική θέση της Ιερουσαλήμ, η οποία δεν αντιμετωπίζει το ζήτημα ως διπλωματική διαφωνία, αλλά ως θέμα εθνικής ασφάλειας.<br />Το Κογκρέσο παραμένει ο μεγάλος «παίκτης»<br /><br />Παρά τη διάθεση του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να επαναφέρει τις σχέσεις Ουάσιγκτον–Άγκυρας σε καλύτερο επίπεδο και να εξετάσει την άρση των κυρώσεων CAATSA, η τελική απόφαση δεν περνά αποκλειστικά από τον Λευκό Οίκο.<br /><br />Το Κογκρέσο εξακολουθεί να αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα.<br /><br />Εκεί, σύμφωνα με πληροφορίες και δημόσιες τοποθετήσεις Αμερικανών βουλευτών, το ισραηλινό αλλά και το ελληνικό λόμπι αναμένεται να ασκήσουν ισχυρές πιέσεις, προβάλλοντας δύο βασικά επιχειρήματα:την προστασία του Ποιοτικού Στρατιωτικού Πλεονεκτήματος (QME) του Ισραήλ,<br />τη διατήρηση της στρατηγικής ισορροπίας στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η διαδικασία αυτή μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο δύσκολη από όσο παρουσιάζει σήμερα η τουρκική πλευρά.<br />Η ιστορική σημασία του QME<br /><br />Το δόγμα του Qualitative Military Edge έχει τις ρίζες του ήδη από τη δεκαετία του 1960 και ενισχύθηκε θεσμικά μέσα από τη νομοθεσία των Ηνωμένων Πολιτειών, επηρεάζοντας διαχρονικά κάθε σημαντική πώληση αμερικανικών οπλικών συστημάτων στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Δεν αποτελεί προσωρινή πολιτική επιλογή, αλλά στρατηγική δέσμευση των ΗΠΑ απέναντι στο Ισραήλ.<br /><br />Η βασική λογική είναι ότι το Ισραήλ, λόγω της γεωγραφικής του πραγματικότητας, πρέπει να διατηρεί διαρκώς ποιοτική υπεροχή απέναντι σε κάθε πιθανό συνασπισμό αντιπάλων.<br /><br />Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που κάθε νέα εξοπλιστική συμφωνία εξετάζεται υπό αυτό το πρίσμα.<br />Η πραγματική μάχη για τα F-35 ξεκινά τώρα<br /><br />Παρά τις θετικές δηλώσεις από την πλευρά της Άγκυρας και τις προσπάθειες εξεύρεσης λύσης για τους S-400, η υπόθεση των F-35 απέχει ακόμη σημαντικά από το να θεωρείται «κλεισμένη».<br /><br />Η ενεργοποίηση του δόγματος QME, οι αντιδράσεις της ισραηλινής κυβέρνησης, οι πιέσεις στο Κογκρέσο και οι ευρύτερες γεωπολιτικές ισορροπίες καθιστούν το θέμα εξαιρετικά περίπλοκο.<br /><br />Το μεγάλο ερώτημα πλέον δεν είναι αν ο Ντόναλντ Τραμπ επιθυμεί να αποκαταστήσει τις σχέσεις με την Τουρκία, αλλά αν η Ουάσιγκτον είναι διατεθειμένη να διακινδυνεύσει την αρχή που επί δεκαετίες αποτελεί τη βάση της αμερικανικής στρατηγικής στη Μέση Ανατολή: τη διατήρηση της απόλυτης ποιοτικής στρατιωτικής υπεροχής του Ισραήλ.<br /><br />Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα θα καθορίσει όχι μόνο το μέλλον των τουρκικών F-35, αλλά και τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο και ολόκληρη τη Μέση Ανατολή τα επόμενα χρόνια.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

F-35 για την Τουρκία: Το ισραηλινό «όπλο» που μπορεί να ανατρέψει τα σχέδια του Ερντογάν .Το δόγμα QME βάζει νέα εμπόδια στην Άγκυρα

Το νέο μέτωπο για τα F-35 δεν βρίσκεται στη Μόσχα, αλλά στην Ιερουσαλήμ και την Ουάσιγκτον Η επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιταμή ανακοίνωση της Άγκυρας: Παραχαράζουν την ιστορία της εισβολής στην Κύπρο οι Τούρκοι.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-07/attilas_arthro.jpg?itok=fEZ3RCxe" width="763" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η ιστορία δεν αλλάζει, δεν παραχαράζεται και φυσικά δεν αλλοιώνεται - Οι Τούρκοι βάρβαροι εισέβαλαν στην Κύπρο σκοτώνοντας, βιάζοντας και εκτοπίζοντας χιλιάδες Ελληνοκύπριους.</span></h3>Σε μια ιταμή ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας στο πρόσφατο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Κύπρο, απορρίπτει τις αναφορές που αφορούν την τουρκική στρατιωτική παρουσία στο νησί και κάνοντας λόγο για «αβάσιμους, παράλογους και αισχρούς ισχυρισμούς» κατά των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Στην ανακοίνωσή του, το τουρκικό υπουργείο παραχαράζει την ιστορία αναφέροντας: «απορρίπτουμε κατηγορηματικά την απόφαση και τους αβάσιμους, παράλογους και αισχρούς ισχυρισμούς του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που στοχοποιούν τις ηρωικές Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις σχετικά με την Ειρηνευτική Επιχείρηση του 1974.<br /><br />Η στρατιωτική επιχείρηση του 1974 πραγματοποιήθηκε έπειτα από «συστηματικές επιθέσεις, σφαγές και βίαιους εκτοπισμούς εις βάρος των Τουρκοκυπρίων και ισχυρίζεται ότι η επέμβαση «έσωσε τον τουρκοκυπριακό λαό από τον αφανισμό.<br /><br />Μετά το 1963, υποστηρίζοντας ότι η ΕΟΚΑ, με στόχο την Ένωση, «κατέστρεψε 103 τουρκικά χωριά και εκτόπισε περίπου 30.000 Τουρκοκύπριους», ενώ προσθέτει ότι «αθώες γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι δολοφονήθηκαν».<br /><br />Κανείς σεν ξεχνά τα «Ματωμένα Χριστούγεννα», στις περιοχές Άγιος Βασίλειος, Μαράθα, Σανταλλάρη και Αλόα, σημειώνοντας ότι «είναι κωμικοτραγικό όσοι αγνοούν αυτές τις σφαγές να επιχειρούν σήμερα να κατηγορήσουν τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις. Ο τουρκικός στρατός αποτελεί εγγύηση ειρήνης.<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο επαναλαμβάνει τη θέση της Άγκυρας ότι η Τουρκία ενήργησε ως εγγυήτρια δύναμη βάσει των διεθνών συμφωνιών και υποστηρίζει ότι η επέμβαση του 1974 «αποκατέστησε την ειρήνη και την ασφάλεια στο νησί.<br /><br />Η παρουσία του τουρκικού στρατού στο νησί εξακολουθεί εδώ και περισσότερο από μισό αιώνα να αποτελεί εγγύηση ειρήνης, ασφάλειας και σταθερότητας.<br /><br />Η Τουρκία θα συνεχίσει να διασφαλίζει τα δικαιώματα, τα συμφέροντα και την ασφάλεια του τουρκοκυπριακού λαού», ενώ υποστηρίζει ότι οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις είναι «σήμερα περισσότερο από ποτέ αποφασισμένες να απαντήσουν σε κάθε εχθρική στάση που θα στοχεύει την ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων», καταλήγει η ανακοίνωση .<br /><br />Παράλληλα το Τουρκικό ΥΠΑΜ δημοσίευσε και προπαγανδιστικό βίντεο κατά των Ελλήνων Κυπρίων.<br /><br />Έτσι διαβάζει το ισλαμικό φασιστικό κράτος την εισβολή του τουρκικού Στρατού στην Κύπρο το 1974, παρά τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, τις σφαγές, τις εκτοπίσεις, τις ομαδικές εκτελέσεις Ελλήνων και πολλά άλλα.<br /><br /> Η Τουρκία προβάλλει την εισβολή του 1974 ως «ειρηνευτική επιχείρηση» βάσει της Συνθήκης Εγγυήσεων, αποσιωπώντας τα εγκλήματα πολέμου, την παράνομη κατοχή του 36% της Κυπριακής Δημοκρατίας, τους νεκρούς και τους εκτοπισμένους, ενώ το ψευδοκράτος λειτουργεί ως ελεγχόμενο προτεκτοράτο της Άγκυρας.<br /><br />Ο επίσημος τουρκικός κρατικός μηχανισμός δικαιολογεί τη στρατιωτική επέμβαση με διάφορα τερτίπια. Ισχυρίζεται ότι η τουρκική στρατιωτική δράση ήταν νομικά κατοχυρωμένη από το άρθρο 4 της Συνθήκης Εγγυήσεων (1960), προκειμένου να αποκαταστήσει τη συνταγματική τάξη μετά το πραξικόπημα της χούντας στην Αθήνα.<br /><br />Χρησιμοποιεί ως βασικό αφήγημα την προστασία των Τουρκοκυπρίων από διώξεις που είχαν προηγηθεί, παραβλέποντας τις συστηματικές εθνοκαθάρσεις και την εκδίωξη 200.000 Ελληνοκυπρίων από τις πατρογονικές τους εστίες.<br /><br />Βαφτίζει παράνομα και καταχρηστικά την παρουσία των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων και την ανακήρυξη του παράνομου μορφώματος του 1983 σε «βήμα ειρήνης» και διατήρησης της ασφάλειας, παρά το γεγονός ότι τα Ηνωμένα Έθνη και το Συμβούλιο της Ευρώπης έχουν καταδικάσει την εισβολή ως παράνομη στρατιωτική κατοχή.<br /><br />Η Κύπρος αναβαθμίζεται σε απαραίτητο γεωπολιτικό πυλώνα για τη Δύση. Αυτό περιορίζει την προσπάθεια της Τουρκίας να επιβάλει διεθνώς τη λύση των «δύο κρατών».<br /><br />Η στενή σχέση οδήγησε στην πλήρη ανανέωση της άρσης του αμερικανικού εμπάργκο όπλων, επιτρέποντας στην Κύπρο να αγοράζει σύγχρονο αμυντικό εξοπλισμό.<br /><br />Η αμερικανική παρουσία στις ελεύθερες περιοχές ενοχλεί έντονα την Τουρκία και το ψευδοκράτος, καθώς στερεί από την Άγκυρα το μονοπώλιο της στρατιωτικής ισχύος στην περιοχή.<br /><br />Η «ανάκτηση» ή επανένωση της Κύπρου επιδιώκεται να γίνει μόνο μέσω της διπλωματικής οδού, με την ισχυρή αμυντική σχέση με τις ΗΠΑ να λειτουργεί ως μοχλός πίεσης και ασφάλειας, και όχι ως εργαλείο πολέμου.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιταμή ανακοίνωση της Άγκυρας: Παραχαράζουν την ιστορία της εισβολής στην Κύπρο οι Τούρκοι.

Η ιστορία δεν αλλάζει, δεν παραχαράζεται και φυσικά δεν αλλοιώνεται - Οι Τούρκοι βάρβαροι εισέβαλαν στην Κύπρο σκοτώνοντας, βιάζοντας και εκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανάμεσα στον Χαμενεΐ και τον Τραμπ: Το αδύνατο γεωπολιτικό ισοζύγιο του Ιράκ.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/trump-8-768x432.jpg" width="761" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Μέσα σε λίγες ημέρες ο Ιρακινός πρωθυπουργός τίμησε τον Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν και βρέθηκε στον Λευκό Οίκο. Η Βαγδάτη επιχειρεί να επιβιώσει ανάμεσα στις δύο υπερδυνάμεις της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Ανάμεσα στον Χαμενεΐ και τον Τραμπ: Το αδύνατο γεωπολιτικό ισοζύγιο του Ιράκ<br /><br />Η εικόνα μοιάζει αντιφατική, αλλά αποτυπώνει όσο λίγες τη σημερινή γεωπολιτική πραγματικότητα στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Μόλις λίγες ημέρες μετά τη συμμετοχή του στην τελετή προς τιμήν του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, ο πρωθυπουργός του Ιράκ, Αλί αλ-Ζαΐντι, βρέθηκε στον Λευκό Οίκο για συνάντηση με τον Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Δεν πρόκειται για διπλωματική αντίφαση, αλλά για τη νέα κανονικότητα μιας χώρας που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο ανταγωνιστικά κέντρα ισχύος, από τα οποία εξαρτάται τόσο η ασφάλεια όσο και η οικονομική της επιβίωση.<div><br />Το Ιράκ στη μέση ενός περιφερειακού ανταγωνισμού<br /><br />Για περισσότερες από δύο δεκαετίες, κάθε ιρακινή κυβέρνηση επιχειρεί να διατηρήσει ταυτόχρονα στρατηγικές σχέσεις με την Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να αποτελούν βασικό παράγοντα για την εκπαίδευση των ιρακινών ενόπλων δυνάμεων, την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και τη διεθνή οικονομική στήριξη της χώρας.<br /><br />Την ίδια στιγμή, το Ιράν διαθέτει τεράστια πολιτική, οικονομική και στρατιωτική επιρροή στο εσωτερικό του Ιράκ, μέσω κομμάτων, σιιτικών πολιτοφυλακών και ενός πυκνού δικτύου διασυνδέσεων που έχει οικοδομηθεί μετά το 2003.<br /><br />Η Βαγδάτη γνωρίζει ότι δεν μπορεί να αποξενώσει καμία από τις δύο πλευρές. </div><div><br />Η αποστολή του Ζαΐντι στην Ουάσιγκτον<br /><br />Η επίσκεψη στον Λευκό Οίκο αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς πραγματοποιείται σε μια περίοδο όπου οι σχέσεις ΗΠΑ–Ιράν βρίσκονται ξανά σε εξαιρετικά υψηλή ένταση.<br /><br />Μετά τις συγκρούσεις που προηγήθηκαν, την κρίση στα Στενά του Ορμούζ και τις αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις, η Ουάσιγκτον επιδιώκει να διατηρήσει το Ιράκ εντός της δικής της σφαίρας επιρροής.<br /><br />Από την πλευρά του, ο Ιρακινός πρωθυπουργός αναμένεται να ζητήσει συνέχιση της αμερικανικής οικονομικής και στρατιωτικής συνεργασίας, χωρίς όμως να οδηγηθεί σε ευθεία σύγκρουση με την Τεχεράνη.</div><div><br />Η δύσκολη εξίσωση<br /><br />Το πρόβλημα είναι ότι οι ισορροπίες γίνονται ολοένα και πιο δύσκολες.<br />Όταν Ουάσιγκτον και Τεχεράνη βρίσκονται σε κατάσταση σχετικής ηρεμίας, η Βαγδάτη μπορεί να λειτουργεί ως γέφυρα επικοινωνίας.<br /><br />Όταν όμως οι δύο πλευρές συγκρούονται στρατιωτικά, το Ιράκ μετατρέπεται αυτομάτως σε πεδίο αντιπαράθεσης.<br /><br />Οι φιλοϊρανικές πολιτοφυλακές εξακολουθούν να διαθέτουν σημαντική ισχύ στο εσωτερικό της χώρας, ενώ οι αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις παραμένουν πιθανός στόχος κάθε φορά που κλιμακώνεται η ένταση στην περιοχή.<br /><br />Η συνάντηση Ζαΐντι – Τραμπ δεν αφορά μόνο τις διμερείς σχέσεις.<br /><br />Αποτελεί μέρος της ευρύτερης προσπάθειας των Ηνωμένων Πολιτειών να διαμορφώσουν ένα νέο πλέγμα συμμαχιών στη Μέση Ανατολή απέναντι στην αυξανόμενη επιρροή του Ιράν.<br /><br />Παράλληλα, η Τεχεράνη επιχειρεί να διατηρήσει το Ιράκ ως βασικό κρίκο του λεγόμενου «άξονα αντίστασης», που συνδέει το Ιράν με τη Συρία, τον Λίβανο και τις φιλοϊρανικές οργανώσεις της περιοχής.<br /><br />Για τον λόγο αυτό, κάθε κίνηση της Βαγδάτης παρακολουθείται στενά τόσο από την Ουάσιγκτον όσο και από την Τεχεράνη. </div><div><br />Πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική ή πολιτική επιβίωσης;<br /><br />Η στάση του Ιρακινού πρωθυπουργού δεν αντανακλά ιδεολογική επιλογή αλλά πολιτικό ρεαλισμό.<br /><br />Η Βαγδάτη γνωρίζει ότι η οικονομική ανάκαμψη, οι ενεργειακές επενδύσεις και η ασφάλεια της χώρας εξαρτώνται από την ισορροπία ανάμεσα στις δύο μεγάλες δυνάμεις.<br /><br />Το Ιράκ επιχειρεί να εφαρμόσει μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, αποφεύγοντας να ταυτιστεί πλήρως με οποιοδήποτε στρατόπεδο.<br /><br />Ωστόσο, όσο η αντιπαράθεση ΗΠΑ–Ιράν βαθαίνει, τόσο μικρότερα γίνονται τα περιθώρια ουδετερότητας.</div><div><br />Η νέα γεωπολιτική πραγματικότητα<br /><br />Η εικόνα ενός Ιρακινού πρωθυπουργού που αποτίει φόρο τιμής στην ιρανική ηγεσία και λίγες ημέρες αργότερα συνομιλεί με τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών δεν αποτελεί αντίφαση.<br /><br />Αποτελεί την πιο χαρακτηριστική αποτύπωση της νέας Μέσης Ανατολής.<br /><br />Μιας περιοχής όπου οι παραδοσιακές συμμαχίες γίνονται πιο ευέλικτες, οι κυβερνήσεις αναζητούν διαρκώς ισορροπίες και η επιβίωση συχνά προϋποθέτει να διατηρείς ανοιχτούς διαύλους με αντιμαχόμενες δυνάμεις.<br /><br />Για τη Βαγδάτη, το πραγματικό στοίχημα δεν είναι να επιλέξει ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη.<br /><br />Είναι να αποφύγει να μετατραπεί ξανά στο πεδίο όπου οι δύο αντίπαλοι θα λύσουν τις διαφορές τους.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ανάμεσα στον Χαμενεΐ και τον Τραμπ: Το αδύνατο γεωπολιτικό ισοζύγιο του Ιράκ.

Βασιλης Διαμαντακος Μέσα σε λίγες ημέρες ο Ιρακινός πρωθυπουργός τίμησε τον Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν και βρέθηκε στον Λευκό Οίκο. Η Βαγδάτη επ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ορμούζ: Θα τολμήσουν οι ΗΠΑ να καταλάβουν ιρανικά νησιά ή ανοίγει ο δρόμος για έναν νέο πόλεμο;

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/reuters_6a575e03-1784110595-768x512.jpg" width="766" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Τα σενάρια περί αμερικανικής κατάληψης των στρατηγικών νησιών του νότιου Ιράν επανέρχονται μετά τις νέες επιδρομές των ΗΠΑ. Παρότι στρατιωτικά εφικτό, ένα τέτοιο εγχείρημα θα μπορούσε να μετατρέψει τη σύγκρουση σε έναν μακροχρόνιο πόλεμο με τεράστιες γεωπολιτικές και ενεργειακές συνέπειες.<br /><br />Η στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν εισέρχεται σε μια νέα, ιδιαίτερα επικίνδυνη φάση. Οι αμερικανικές επιθέσεις στα νησιά Κεςμ (Qeshm), Κις (Kish) και Αμπού Μούσα (Abu Musa), καθώς και σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις γύρω από το Μπαντάρ Αμπάς, αναζωπύρωσαν ένα σενάριο που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν περισσότερο θεωρητικό παρά επιχειρησιακό: θα μπορούσε η Ουάσιγκτον να επιχειρήσει την κατάληψη ιρανικού εδάφους;<br /><br />Η συζήτηση αναζωπυρώθηκε όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, απέφυγε να αποκλείσει δημόσια ένα τέτοιο ενδεχόμενο.<br /><br />«Δεν μπορώ να σας το πω, γιατί αν το έκανα, θα ήταν ανόητο», απάντησε σε σχετική ερώτηση, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο μιας επιχείρησης που μέχρι πρόσφατα αντιμετωπιζόταν ως ακραίο σενάριο.<br /><br />Η αμφισημία αυτή έχει ήδη πυροδοτήσει έντονο προβληματισμό στις στρατιωτικές και διπλωματικές πρωτεύουσες.<br />Γιατί τα νησιά έχουν τόσο μεγάλη σημασία<br /><br />Τα νησιά του νότιου Ιράν δεν αποτελούν απλώς μικρές νησίδες στον Περσικό Κόλπο.<br /><br />Βρίσκονται δίπλα στα Στενά του Ορμούζ, το σημαντικότερο ενεργειακό πέρασμα του πλανήτη, από όπου διέρχεται περίπου το 20% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου και μεγάλο μέρος των εξαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου του Κόλπου.<br /><br />Όποιος ελέγχει στρατιωτικά αυτή την περιοχή αποκτά σημαντικό πλεονέκτημα στην επιτήρηση των θαλάσσιων μεταφορών και των ενεργειακών ροών.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι η Ουάσιγκτον επιχειρεί συστηματικά να περιορίσει τις δυνατότητες του Ιράν να απειλεί τη ναυσιπλοΐα στην περιοχή. <div><br />Η στρατιωτική δυνατότητα υπάρχει<br /><br />Σύμφωνα με αναλυτές ασφαλείας, οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν αναμφίβολα τη στρατιωτική ισχύ για να καταλάβουν ένα ή περισσότερα μικρά ιρανικά νησιά.<br /><br />Οι περίπου 50.000 Αμερικανοί στρατιώτες που βρίσκονται ήδη ανεπτυγμένοι στη Μέση Ανατολή, σε συνδυασμό με την αεροναυτική υπεροχή του αμερικανικού στόλου, επιτρέπουν τη διεξαγωγή σύνθετων αμφίβιων επιχειρήσεων.<br /><br />Όπως επισημαίνει ο καθηγητής Andreas Krieg του King’s College London, μια περιορισμένη επιχείρηση θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί σχετικά γρήγορα.<br /><br />Το πραγματικό πρόβλημα, όμως, δεν είναι η κατάληψη.<br /><br />Είναι η διατήρηση του ελέγχου.</div><div><br />Η κατοχή είναι πολύ δυσκολότερη από την εισβολή<br />Τα μεγαλύτερα νησιά, όπως το Qeshm, βρίσκονται σε ελάχιστη απόσταση από τις ιρανικές ακτές.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι κάθε αμερικανική φρουρά θα βρίσκεται διαρκώς εντός εμβέλειας:βαλλιστικών πυραύλων,<br />πυροβολικού,<br />drones,<br />ταχύπλοων σκαφών των Φρουρών της Επανάστασης,<br />παράκτιων πυραυλικών συστημάτων.<br /><br />Με άλλα λόγια, ακόμη κι αν οι ΗΠΑ καταλάμβαναν τα νησιά μέσα σε λίγες ώρες, η υπεράσπισή τους θα απαιτούσε μόνιμη στρατιωτική παρουσία χιλιάδων στρατιωτών, συνεχή αεροπορική κάλυψη και τεράστια επιμελητειακή υποστήριξη.<br /><br />Όπως σημειώνει ο Krieg, η επιχείρηση θα μπορούσε εύκολα να μετατραπεί σε μια νέα εκδοχή του αμερικανικού αδιεξόδου στο Ιράκ. </div><div><br />Το Ιράν δεν χρειάζεται τα νησιά για να απειλήσει το Ορμούζ<br /><br />Ένα ακόμη κρίσιμο στοιχείο αφορά την ίδια τη στρατηγική του Ιράν.<br /><br />Η δυνατότητα διακοπής της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τα νησιά.<br /><br />Οι περισσότερες πυραυλικές συστοιχίες, τα drones και τα συστήματα επιτήρησης βρίσκονται εγκατεστημένα στην ηπειρωτική ακτή του Ιράν.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και μετά από πιθανή κατάληψη των νησιών, η Τεχεράνη θα μπορούσε να συνεχίσει να απειλεί τα εμπορικά πλοία, να τοποθετεί θαλάσσιες νάρκες ή να εξαπολύει επιθέσεις κατά ενεργειακών εγκαταστάσεων των χωρών του Κόλπου.<br /><br />Η στρατιωτική αξία μιας τέτοιας επιχείρησης, επομένως, παραμένει αμφισβητούμενη.<br />Ο οικονομικός πόλεμος θα ήταν παγκόσμιος<br /><br />Η μεγαλύτερη επίπτωση πιθανόν να μην ήταν στρατιωτική αλλά οικονομική.<br /><br />Οποιαδήποτε αμερικανική απόπειρα κατάληψης ιρανικού εδάφους θα θεωρούνταν από την Τεχεράνη πράξη κατοχής και πιθανότατα θα οδηγούσε σε γενικευμένη απάντηση.<br /> <br />Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει: πλήρη αποφυγή των Στενών του Ορμούζ από εμπορικά πλοία,<br />εκτόξευση των ασφαλίστρων στη ναυτιλία,<br />νέες επιθέσεις σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του Κόλπου,<br />σημαντική αύξηση των διεθνών τιμών πετρελαίου και φυσικού αερίου.<br /><br />Σε μια περίοδο όπου η παγκόσμια οικονομία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει πληθωριστικές πιέσεις, ένα τέτοιο σοκ θα επηρέαζε άμεσα την Ευρώπη, την Ασία και τις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές.</div><div><br />Το πολιτικό κόστος για τον Τραμπ<br /><br />Η στρατιωτική επιλογή έχει όμως και εσωτερική πολιτική διάσταση.<br />Ο Ντόναλντ Τραμπ εξελέγη υποσχόμενος ότι δεν θα εμπλέξει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε νέους μακροχρόνιους πολέμους.<br /><br />Μια χερσαία επιχείρηση στο Ιράν θα έφερνε αναπόφευκτα συγκρίσεις με το Ιράκ και το Αφγανιστάν, προκαλώντας αντιδράσεις ακόμη και μέσα στη δική του πολιτική βάση.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετοί Αμερικανοί αναλυτές θεωρούν πως οι συνεχείς δηλώσεις περί πιθανής κατάληψης νησιών λειτουργούν περισσότερο ως εργαλείο στρατηγικής αποτροπής παρά ως πραγματικό επιχειρησιακό σχέδιο.</div><div><br />Η νέα γεωπολιτική πραγματικότητα<br /><br />Πίσω από τα στρατιωτικά σενάρια διαμορφώνεται μια βαθύτερη γεωπολιτική μεταβολή.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν επιχειρούν πλέον μόνο να αποτρέψουν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.<br /><br />Επιχειρούν να διατηρήσουν τον έλεγχο της σημαντικότερης ενεργειακής αρτηρίας του πλανήτη, σε μια εποχή όπου η Κίνα εξαρτάται ολοένα περισσότερο από τις εισαγωγές πετρελαίου του Κόλπου και η Ρωσία επιδιώκει στενότερη στρατηγική συνεργασία με την Τεχεράνη.<br /><br />Έτσι, κάθε στρατιωτική κίνηση στον Περσικό Κόλπο αποκτά πλέον χαρακτηριστικά ανταγωνισμού μεταξύ μεγάλων δυνάμεων και όχι απλώς περιφερειακής σύγκρουσης.<br /><br />Η κατάληψη ενός ή περισσότερων ιρανικών νησιών μπορεί να φαίνεται στρατιωτικά εφικτή.<br /><br />Ωστόσο, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να το κάνουν.<br /><br />Είναι αν μπορούν να διαχειριστούν τις συνέπειες της επόμενης ημέρας.<br /><br />Ένας πόλεμος κατοχής, ακόμη και σε περιορισμένη κλίμακα, θα εγκλώβιζε την Ουάσιγκτον σε μια μακροχρόνια στρατιωτική και πολιτική δέσμευση, θα αποσταθεροποιούσε ακόμη περισσότερο τη Μέση Ανατολή και θα μετέτρεπε μια διαμάχη για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας σε σύγκρουση για τον έλεγχο εδάφους.<br /><br />Σε μια περιοχή όπου η γεωγραφία καθορίζει την ισχύ, τα μικρά νησιά του Περσικού Κόλπου θα μπορούσαν να εξελιχθούν στον πυρήνα της μεγαλύτερης γεωπολιτικής κρίσης της δεκαετίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ορμούζ: Θα τολμήσουν οι ΗΠΑ να καταλάβουν ιρανικά νησιά ή ανοίγει ο δρόμος για έναν νέο πόλεμο;

Βασιλης Διαμαντακος Τα σενάρια περί αμερικανικής κατάληψης των στρατηγικών νησιών του νότιου Ιράν επανέρχονται μετά τις νέες επιδρομές των Η...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Κύπρος κρατά το “κλειδί” της ευρωπαϊκής άμυνας. Το βέτο που μπλοκάρει την Τουρκία.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/Nikos-Christodoulides-1-768x512.jpg" width="776" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία αυξάνει τη στρατηγική αξία της Άγκυρας, όμως το Κυπριακό εξακολουθεί να αποτελεί τη μεγαλύτερη πολιτική "κόκκινη γραμμή" στις σχέσεις Ε.Ε. – Τουρκίας.<br /><br />Η Κύπρος κρατά το “κλειδί” της ευρωπαϊκής άμυνας – Γιατί το Κυπριακό εξακολουθεί να μπλοκάρει την Τουρκία<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναζητά εναγωνίως τρόπους να ενισχύσει την αμυντική της αυτονομία. Ο πόλεμος στην Ουκρανία, η σταδιακή μετατόπιση της αμερικανικής προσοχής προς την Ασία και οι συνεχείς πιέσεις από την Ουάσιγκτον για μεγαλύτερη ευρωπαϊκή συμμετοχή στην άμυνα έχουν αλλάξει τις ισορροπίες στις Βρυξέλλες.<br /><br />Μέσα σε αυτό το νέο γεωπολιτικό περιβάλλον, η Τουρκία επανέρχεται στο επίκεντρο των ευρωπαϊκών υπολογισμών. Διαθέτει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ, μια ταχύτατα αναπτυσσόμενη αμυντική βιομηχανία και κομβική γεωγραφική θέση που εκτείνεται από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ωστόσο, όσο αυξάνεται η στρατηγική αξία της Άγκυρας, τόσο αναδεικνύεται και το μεγαλύτερο πολιτικό εμπόδιο στις ευρωτουρκικές σχέσεις: το Κυπριακό.<div><br />Η Τουρκία είναι απαραίτητη, αλλά όχι αποδεκτή από όλους<br /><br />Τα τελευταία δύο χρόνια, αρκετές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες έχουν αναθεωρήσει τη στάση τους απέναντι στην Τουρκία.<br /><br />Η Γερμανία θεωρεί ότι η ευρωπαϊκή ασφάλεια δεν μπορεί να σχεδιαστεί χωρίς τη συμμετοχή της Άγκυρας. Δεν είναι τυχαίο ότι η Τουρκία συμμετέχει ήδη στην European Sky Shield Initiative, το ευρωπαϊκό πρόγραμμα ολοκληρωμένης αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας που προωθεί το Βερολίνο.<br /><br />Η γερμανική προσέγγιση είναι βαθιά ρεαλιστική.<br /><br />Οι ευρωπαϊκές αμυντικές ανάγκες αυξάνονται, ενώ η τουρκική βιομηχανία παράγει πλέον drones, πυραύλους, τεθωρακισμένα και πολεμικά πλοία με ιδιαίτερα ανταγωνιστικό κόστος.<br /><br />Για πολλές χώρες, η Τουρκία δεν αποτελεί πλέον μόνο σύμμαχο του ΝΑΤΟ.<br /><br />Αποτελεί πιθανό πυλώνα της ευρωπαϊκής αμυντικής αρχιτεκτονικής.<br />Το Παρίσι και η Λευκωσία βλέπουν διαφορετικά τον χάρτη<br /><br />Δεν συμμερίζονται όμως όλοι αυτή την αντίληψη.<br /><br />Η Γαλλία εξακολουθεί να προωθεί την έννοια της ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας, επιδιώκοντας μια άμυνα που δεν θα εξαρτάται από τρίτες χώρες, ακόμη και αν αυτές είναι μέλη του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ακόμη πιο σαφής είναι η στάση της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Για τη Λευκωσία, το ζήτημα δεν είναι τεχνικό ούτε οικονομικό.<br /><br />Είναι πρωτίστως πολιτικό και ζήτημα ασφάλειας.<br /><br />Η κυπριακή κυβέρνηση υποστηρίζει ότι δεν μπορεί μια χώρα που διατηρεί στρατιωτικές δυνάμεις στο βόρειο τμήμα κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης να συμμετέχει ταυτόχρονα στα σημαντικότερα ευρωπαϊκά αμυντικά προγράμματα.<br /><br />Η θέση αυτή στηρίζεται σταθερά από την Ελλάδα. </div><div><br />SAFE και EDIP: Τα νέα πεδία αντιπαράθεσης<br /><br />Η αντιπαράθεση αποκτά πλέον και οικονομική διάσταση.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση προωθεί δύο από τα μεγαλύτερα αμυντικά της προγράμματα.<br /><br />Το SAFE (Security Action for Europe) προβλέπει χρηματοδοτήσεις ύψους περίπου 150 δισ. ευρώ για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας και αποτελεί βασικό πυλώνα του σχεδίου Readiness 2030.<br /><br />Παράλληλα, το EDIP (European Defence Industry Programme) στοχεύει στη δημιουργία μιας ισχυρής και περισσότερο αυτόνομης ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Η Τουρκία βρίσκεται σήμερα εκτός και των δύο μηχανισμών.<br /><br />Και αυτό δεν οφείλεται σε τεχνολογικούς περιορισμούς.<br /><br />Οφείλεται στο Κυπριακό.<br />Το Κυπριακό από διμερές έγινε ευρωπαϊκό ζήτημα<br /><br />Η ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004 άλλαξε ριζικά τα δεδομένα.<br /><br />Το Κυπριακό έπαψε να αποτελεί αποκλειστικά μια ελληνοτουρκική διαφορά ή μια υπόθεση του ΟΗΕ.<br /><br />Μετατράπηκε σε ευρωπαϊκό ζήτημα.<br /><br />Από τότε, κάθε σημαντική απόφαση που αφορά τις σχέσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας περνά αναπόφευκτα μέσα από τη Λευκωσία.<br /><br />Με άλλα λόγια, η Κύπρος απέκτησε θεσμικά εργαλεία που της επιτρέπουν να επηρεάζει συνολικά την ευρωπαϊκή πολιτική έναντι της Άγκυρας.<br />Οι Βρυξέλλες επιχειρούν νέα κινητικότητα<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δείχνει να επιθυμεί ενεργότερο ρόλο.<br /><br />Η πρόσφατη ανάθεση ειδικών αρμοδιοτήτων στον εκτελεστικό αντιπρόεδρο της Κομισιόν, Ραφαέλε Φίτο, ερμηνεύεται ως προσπάθεια των Βρυξελλών να στηρίξουν τη διαδικασία που συντονίζουν τα Ηνωμένα Έθνη για επανέναρξη των συνομιλιών.<br /><br />Ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, χαρακτήρισε την εξέλιξη επιβεβαίωση της στρατηγικής της Λευκωσίας να ευρωπαϊκοποιήσει ακόμη περισσότερο το Κυπριακό.<br /><br />Η Άγκυρα, αντίθετα, αντιμετώπισε την πρωτοβουλία με επιφυλακτικότητα, επαναλαμβάνοντας ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχασε την ουδετερότητά της από τη στιγμή που ενέταξε την Κυπριακή Δημοκρατία ως πλήρες μέλος το 2004. </div><div><br />Το γεωπολιτικό παράδοξο της Ευρώπης<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σήμερα μπροστά σε ένα παράδοξο.<br /><br />Από τη μία πλευρά, χρειάζεται περισσότερο από ποτέ την Τουρκία.<br /><br />Η γεωγραφική της θέση, η στρατιωτική της ισχύς και η αμυντική της βιομηχανία αποτελούν σημαντικά πλεονεκτήματα σε μια περίοδο αυξημένων απειλών.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δεσμευθεί να υπερασπίζεται την κυριαρχία και την ασφάλεια ενός κράτους-μέλους της.<br /><br />Έτσι, οι στρατηγικές ανάγκες συγκρούονται με τις πολιτικές δεσμεύσεις.<br />Το πραγματικό διακύβευμα<br /><br />Το Κυπριακό δεν αποτελεί πλέον μόνο μια εκκρεμότητα της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Έχει εξελιχθεί σε παράγοντα που επηρεάζει την ίδια τη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής αμυντικής πολιτικής.<br /><br />Όσο η Ευρώπη αναζητά μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία, τόσο περισσότερο θα χρειάζεται να απαντήσει σε ένα δύσκολο ερώτημα:<br /><br />Μπορεί να οικοδομήσει μια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας χωρίς την Τουρκία ή μπορεί να ενσωματώσει την Τουρκία χωρίς προηγουμένως να έχει επιλυθεί το Κυπριακό;<br /><br />Προς το παρόν, η απάντηση παραμένει αρνητική και στα δύο σκέλη. Και αυτό σημαίνει ότι, παρά τις γεωπολιτικές ανακατατάξεις και τις αυξανόμενες πιέσεις για στενότερη συνεργασία, η Λευκωσία εξακολουθεί να κρατά ένα από τα σημαντικότερα «κλειδιά» της ευρωπαϊκής άμυνας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Κύπρος κρατά το “κλειδί” της ευρωπαϊκής άμυνας. Το βέτο που μπλοκάρει την Τουρκία.

Βασιλης Διαμαντακος  Ο πόλεμος στην Ουκρανία αυξάνει τη στρατηγική αξία της Άγκυρας, όμως το Κυπριακό εξακολουθεί να αποτελεί τη μεγαλύτερη ...

Διαβάστε την συνέχεια

FT: Ελληνικό μπλόκο στις νέες κυρώσεις της ΕΕ κατά της Ρωσίας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2023/04/russia-oil.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="377" data-original-width="670" height="113" src="https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2023/04/russia-oil.jpg" width="775" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Αθήνα μπλοκάρει τις νέες ευρωπαϊκές κυρώσεις για να προστατεύσει την Dynagas του Προκοπίου υποστηρίζουν οι Αμερικανοί</span></h3><b>Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Η Ελλάδα αντιτίθεται στο νέο πακέτο της ΕΕ που περιλαμβάνει κυρώσεις κατά του ρωσικού φυσικού αερίου για την προστασία της Dynagas, της ναυτιλιακής εταιρείας που ανήκει στον Έλληνα μεγιστάνα Γιώργο Προκοπίου και η οποία ειδικεύεται στη μεταφορά ρωσικού φορτίου από εργοστάσιο LNG στην περιοχή της Αρκτικής, αναφέρουν σε δημοσίευμά τους οι Financial Times.<br /><br />Ο πρέσβης της Ελλάδας στην ΕΕ δήλωσε σε συναδέλφους του απεσταλμένους την Τετάρτη (15/7), ότι οι σχεδιαζόμενες κυρώσεις, οι οποίες θα απαγορεύουν τη μεταφορά ρωσικού LNG σε τρίτες χώρες, θα «καταστρέψουν την Dynagas», σύμφωνα με δύο πηγές που ενημερώθηκαν για τα σχόλιά του.<br /><br />Άλλα δύο άτομα επιβεβαίωσαν ότι ο Έλληνας πρέσβης ανέφερε την Dynagas ως τον λόγο για τον οποίο η Αθήνα δεν μπορεί να υποστηρίξει τις κυρώσεις.<br /><br />Σύμφωνα με την <a href="https://www.equasis.org/EquasisWeb/public/HomePage">Equasis</a>, μια πύλη ναυτιλιακών δεδομένων, η Dynagas διαχειρίζεται 27 δεξαμενόπλοια φυσικού αερίου. Σε αυτά περιλαμβάνεται το ένα τρίτο του στόλου των δεξαμενόπλοιων Arc7, τα οποία κατασκευάζονται για να λειτουργούν στα παγωμένα νερά της Αρκτικής, κοντά στο εργοστάσιο υγροποιημένου φυσικού αερίου Yamal.<br /><br />Η αντίρρηση της Ελλάδας καθυστερεί κατά μία εβδομάδα την έγκριση του 21ου πακέτου κυρώσεων της ΕΕ κατά της Ρωσίας, το οποίο απαιτεί ομόφωνη υποστήριξη, αφήνοντας άλλα μέτρα, όπως κυρώσεις κατά περισσότερων τραπεζών, δικτύων κρυπτονομισμάτων και στρατιωτικοβιομηχανικών εταιρειών, σε εκκρεμότητα.<div><br />Το πλαφόν στο ρωσικό πετρέλαιο και οι κυρώσεις<br /><br />Το πακέτο περιλαμβάνει επίσης έναν μηχανισμό για τη μείωση του ανώτατου ορίου τιμών στο ρωσικό πετρέλαιο, πάνω από το οποίο οι εταιρείες δεν μπορούν να το αγοράσουν και να το μεταφέρουν νόμιμα.<br /><br />Οι απεσταλμένοι το βράδυ της Τετάρτης (15/7) αναγκάστηκαν να συμφωνήσουν σε μια επείγουσα παράταση της υπάρχουσας τιμής των 44,10 δολαρίων ανά βαρέλι για μια εβδομάδα, για να κερδίσουν περισσότερο χρόνο για διαπραγματεύσεις.<br /><br />Χωρίς απόφαση, η τιμή θα είχε αυξηθεί σημαντικά λόγω της αύξησης των παγκόσμιων τιμών, που προκλήθηκε από τον πόλεμο των ΗΠΑ κατά του Ιράν, φέρνοντας στη Μόσχα δισεκατομμύρια σε πρόσθετα έσοδα.<br /><br />Η παράταση σχεδιάστηκε επίσης για να μελετήσει τις οικονομικές και τεχνικές συνέπειες των κυρώσεων, συμπεριλαμβανομένης της απαγόρευσης της μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), σύμφωνα με αξιωματούχο της ΕΕ που επικαλούνται οι FT.<br /><br />Άλλοι διπλωμάτες της ΕΕ υποστηρίζουν ότι όλα τα κράτη μέλη έχουν χάσει κάποιες δουλειές ως αποτέλεσμα των κυρώσεων, προκειμένου να προκαλέσουν οικονομική ζημία στη Μόσχα.<br /><br />Ρέει άφθονο το χρήμα στην ελληνική εταιρεία<br /><br />Ο Προκοπίου κατέχει τόσο την Dynagas όσο και την Dynacom, μια επιχείρηση πετρελαιοφόρων που έχει κερδίσει τουλάχιστον 915 εκατομμύρια δολάρια από την εμπορία ρωσικού πετρελαίου τα τελευταία τρία χρόνια – περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη ελληνική ναυτιλιακή εταιρεία, σημειώνει το αμερικανικό δημοσίευμα.<br /><br />Σύμφωνα με υπολογισμούς των FT που χρησιμοποιούν δεδομένα από την Kpler, μια εταιρεία επεξεργασίας και ανάλυσης δεδομένων, η Dynagas έχει μεταφέρει πάνω από 10 εκατομμύρια τόνους ρωσικού LNG από τις αρχές του 2025 σε 11 πλοία. Οι Financial Times εντόπισαν τα 11 πλοία της Dynagas που πραγματοποίησαν 144 ταξίδια κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

FT: Ελληνικό μπλόκο στις νέες κυρώσεις της ΕΕ κατά της Ρωσίας.

Η Αθήνα μπλοκάρει τις νέες ευρωπαϊκές κυρώσεις για να προστατεύσει την Dynagas του Προκοπίου υποστηρίζουν οι Αμερικανοί Ιωάννα Γκορόγια Η Ελ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στα πρόθυρα κατάρρευσης η άτυπη εκεχειρία Σαουδικής Αραβίας και Χούτι.

<img height="80" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/07/HORN-ARABIA-630x400.jpg" width="776" /><br /><br />Το Ριάντ είναι έτοιμο να απαντήσει σε οποιεσδήποτε επιθέσεις στο έδαφός του, δηλώνει διπλωμάτης του Κόλπου στη <a href="https://www.thenationalnews.com/news/gulf/2026/07/15/hanging-by-a-thread-informal-truce-between-saudi-arabia-and-houthis-on-brink-of-collapse/">National</a><br /><br />Η εύθραυστη ηρεμία που χαρακτηρίζει τις σχέσεις μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και των ανταρτών Χούτι της Υεμένης μετά την εκεχειρία του 2022 αντιμετωπίζει την πιο σοβαρή δοκιμασία της, καθώς μια πρόσφατη στρατιωτική ανταλλαγή πληγμάτων απειλεί να παρασύρει και τις δύο πλευρές πίσω στην ανοιχτή αντιπαράθεση.<br /><br />Η κλιμάκωση αυτή αποκάλυψε την υποκείμενη ένταση κάτω από μια κατάπαυση του πυρός που ποτέ δεν εξελίχθηκε σε μια συνολική ειρηνευτική συμφωνία.<br /><br />Ενώ η Σαουδική Αραβία και οι υποστηριζόμενοι από το Ιράν Χούτι έχουν αποφύγει την απευθείας σύγκρουση από τότε που τέθηκε σε ισχύ η εκεχειρία, απέτυχαν να καταλήξουν σε μια τελική πολιτική διευθέτηση, αφήνοντας ανεπίλυτες τις βασικές διαφωνίες σχετικά με το μέλλον της Υεμένης και τον καταμερισμό της εξουσίας.<br /><br />Οι Χούτι έπληξαν το Διεθνές Αεροδρόμιο Άμπχα της Σαουδικής Αραβίας το βράδυ της Δευτέρας 13/07, στοχεύοντας την πρωτεύουσα της ορεινής περιοχής Ασίρ του βασιλείου, κοντά στα σύνορα με την Υεμένη, όπου πολλοί Σαουδάραβες καταφεύγουν για να γλιτώσουν από τη ζέστη του καλοκαιριού.<br /><br />Η επίθεση σημειώθηκε μετά από αεροπορικά πλήγματα της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης που έπληξαν το Διεθνές Αεροδρόμιο της Σαναά, προκειμένου να εμποδίσουν την προσγείωση ιρανικού αεροσκάφους που μετέφερε αντιπροσωπεία των Χούτι.<br /><br />Οι Χούτι κατηγόρησαν το Ριάντ, το οποίο υποστηρίζει την κυβέρνηση, για το πλήγμα στη Σαναά.<br /><br />Το αεροσκάφος, που ανήκει στην ιρανική εταιρεία Mahan Air, μετέφερε την αντιπροσωπεία καθώς επέστρεφε από την κηδεία του πρώην ανώτατου ηγέτη, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ.<div><a href="https://www.tribune.gr/world/news/article/951906/sta-prothyra-katarreysis-i-atypi-ekecheiria-saoydikis-aravias-kai-choyti.html"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στα πρόθυρα κατάρρευσης η άτυπη εκεχειρία Σαουδικής Αραβίας και Χούτι.

Το Ριάντ είναι έτοιμο να απαντήσει σε οποιεσδήποτε επιθέσεις στο έδαφός του, δηλώνει διπλωμάτης του Κόλπου στη National Η εύθραυστη ηρεμία π...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική “λύσσα” κατά της Ελλάδας και του Ισραήλ… Πολεμικό κλίμα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTSpYTTMI10POMrctELJRwcxObg-zfUxRIeiLawV1Cs7XiIYxMROoixfMk&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="379" data-original-width="792" height="96" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTSpYTTMI10POMrctELJRwcxObg-zfUxRIeiLawV1Cs7XiIYxMROoixfMk&s=10" width="762" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Στο στόχαστρο του φιλοκυβερνητικού τηλεοπτικού δικτύου Haber Global βρέθηκε η αμυντική συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ, με Τούρκους αναλυτές να υποστηρίζουν ότι Αθήνα και Τελ Αβίβ επιδιώκουν να δημιουργήσουν τετελεσμένα στο Αιγαίο σε βάρος της Τουρκίας.<br /><br />Όπως μεταδίδει στον ΣΚΑΪ ο Μανώλης Κωστίδης, κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής εκπομπής, ο πρόεδρος του Κέντρου Στρατηγικών Ερευνών ASAM αμφισβήτησε ευθέως τα σχέδια της Ελλάδας για την ανάπτυξη της λεγόμενης «Ασπίδας του Αχιλλέα», κάνοντας λόγο για ένα σχέδιο που, όπως υποστήριξε, δεν μπορεί να υλοποιηθεί.<br /><br />«Λένε ότι δήθεν θα εγκαταστήσουν την “Ασπίδα του Αχιλλέα”, κάποιο σύστημα στα νησιά και τα λοιπά. Αυτά, βέβαια, μπορούμε να τα εξηγήσουμε και με τεχνικές λεπτομέρειες, αλλά κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν», ανέφερε.<br /><br />Στρέφοντας τα βέλη του και προς το Ισραήλ, ισχυρίστηκε ότι: «Αν το Ισραήλ θέλει πραγματικά να δημιουργήσει ένα πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας, ας ξεκινήσει πρώτα να επισκευάζει τον Σιδηρούν Θόλο, ο οποίος έχει γεμίσει τρύπες. Αν προσπαθεί να πουλήσει στην Ελλάδα κάτι που δεν διαθέτει ούτε το ίδιο και αν οι Έλληνες το πιστεύουν και το αγοράζουν, τότε πράγματι υπάρχει πρόβλημα με τη στρατηγική σκέψη του ελληνικού κράτους. Δεν μπορεί κανείς να το πάρει στα σοβαρά».<br /><br />Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Γεντίτεπε, Φουρκάν Καγιά, ο οποίος υποστήριξε ότι πίσω από τις κινήσεις της Ελλάδας βρίσκεται η προσπάθεια αποκλεισμού της Τουρκίας από το Αιγαίο.<br /><br />«Στόχος είναι να αποκοπεί πλήρως η Τουρκία από το Αιγαίο μέσω ενός τετελεσμένου γεγονότος. Θα τους πρότεινα να εγκαταλείψουν αυτή την προσέγγιση το συντομότερο δυνατό», ανέφερε. Όπως είπε, η Άγκυρα θεωρεί ότι η στρατηγική της «Γαλάζιας Πατρίδας» εξακολουθεί να προκαλεί έντονη ενόχληση τόσο στην Ελλάδα όσο και στο Ισραήλ.<br /><br />Ο ίδιος αναφέρθηκε και στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, υποστηρίζοντας ότι είχε προκαλέσει αντιδράσεις στην Αθήνα, ενώ σημείωσε πως η συμφωνία που επρόκειτο να υπογραφεί μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου δεν προχώρησε χωρίς επιφυλάξεις, καθώς – όπως ισχυρίστηκε – το Κάιρο διατηρούσε ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεννόησης με την Τουρκία.<br /><br />Κλείνοντας, επικαλέστηκε πρόσφατες τοποθετήσεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, λέγοντας ότι η Τουρκία επιθυμεί πλέον να επιλύσει τις διαφορές με την Ελλάδα μέσω διαλόγου. «Ο κ. Πρόεδρος ουσιαστικά λέει: “Αφήστε πια κατά μέρος το casus belli και όλα αυτά. Τα έχουμε ξεπεράσει. Ας καθίσουμε σαν πολιτισμένοι άνθρωποι να συζητήσουμε και να λύσουμε το ζήτημα”», υποστήριξε ο Τούρκος καθηγητής.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκική “λύσσα” κατά της Ελλάδας και του Ισραήλ… Πολεμικό κλίμα.

Στο στόχαστρο του φιλοκυβερνητικού τηλεοπτικού δικτύου Haber Global βρέθηκε η αμυντική συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ, με Τούρκους αναλυτές ν...

Διαβάστε την συνέχεια

“Κοντά σε λύση για τους S-400″… μα κάνουν πως δεν θέλουν τα F-35.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSqT4fei9g3DIpzLfLSjUzCRhO6q_nAwNFSP03DAhoraJOibi5aRx6u4q8&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="424" data-original-width="723" height="87" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSqT4fei9g3DIpzLfLSjUzCRhO6q_nAwNFSP03DAhoraJOibi5aRx6u4q8&s=10" width="760" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Αισιόδοξος για την άρση του αδιεξόδου στις σχέσεις ΗΠΑ – Τουρκίας εμφανίστηκε ο πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, Φουάτ Οκτάι, υποστηρίζοντας ότι οι δύο πλευρές βρίσκονται «πολύ κοντά» στην εξεύρεση λύσης για το ζήτημα των ρωσικών S-400 και των αμερικανικών κυρώσεων CAATSA.</div><br />Σε δηλώσεις του, ο Φουάτ Οκτάι ανέφερε ότι η Άγκυρα βρίσκεται «πραγματικά πολύ, πολύ κοντά» σε συμφωνία για τους S-400, εκτιμώντας ότι υπάρχει πλέον προοπτική οριστικής διευθέτησης του ζητήματος, σύμφωνα με ανταπόκριση του Μανώλη Κωστίδη για τον ΣΚΑΙ.<br /><br />Αναφερόμενος στις κυρώσεις CAATSA, σημείωσε ότι, παρότι ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών ενδέχεται να χρειάζεται την έγκριση του Κογκρέσου, θα μπορούσε να αξιοποιήσει τη δυνατότητα εξαίρεσης (waiver) επικαλούμενος τον συμμαχικό ρόλο της Τουρκίας και τις ανάγκες ασφαλείας, παρακάμπτοντας ουσιαστικά τη σχετική διαδικασία.<br /><br />Όπως εξήγησε, διαφορετική είναι η περίπτωση των F-35, καθώς η αποβολή της Τουρκίας από το πρόγραμμα βασίζεται σε νομοθετική πρόβλεψη. Για τον λόγο αυτό, όπως είπε, θα πρέπει να ενημερωθεί εκ νέου το Κογκρέσο ότι το εμπόδιο που συνδέεται με τους S-400 έχει στην πράξη αρθεί.<br /><br />«Πιστεύουμε ότι και σε αυτό το σημείο είμαστε πολύ κοντά. Ελπίζουμε ότι θα αφήσουμε οριστικά όλα αυτά πίσω μας», ανέφερε χαρακτηριστικά. Ο Φουάτ Οκτάι υποστήριξε ότι για την Άγκυρα δεν είναι αρκετό να αποκτήσει απλώς τα μαχητικά πέμπτης γενιάς, αλλά επιδιώκει να επανενταχθεί πλήρως στο πρόγραμμα των F-35, από το οποίο είχε αποκλειστεί μετά την αγορά των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων.<br /><br />Ωστόσο, έσπευσε να διευκρινίσει ότι όσα ακολούθησαν αποτελούν προσωπικές του απόψεις και όχι την επίσημη θέση της τουρκικής κυβέρνησης. Ο ίδιος αμφισβήτησε, μάλιστα, τη σημασία των αμερικανικών μαχητικών για την Τουρκία, υποστηρίζοντας ότι η εγχώρια αμυντική βιομηχανία έχει πλέον αποκτήσει τις απαραίτητες δυνατότητες.<br /><br />«Είναι άραγε τα F-35 τόσο κρίσιμα για εμάς; Κατά τη γνώμη μου, όχι», δήλωσε, προσθέτοντας ότι «στο επίπεδο που έχει φτάσει σήμερα η τουρκική αμυντική βιομηχανία, όλοι πλέον βλέπουν ότι, είτε μας δώσουν κινητήρες είτε όχι, είτε αποκτήσουμε τα F-35 είτε όχι, η Τουρκία διαθέτει πλέον την ικανότητα και τις δυνατότητες να αναπτύξει μόνη της αυτά τα συστήματα».<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Κοντά σε λύση για τους S-400″… μα κάνουν πως δεν θέλουν τα F-35.

Αισιόδοξος για την άρση του αδιεξόδου στις σχέσεις ΗΠΑ – Τουρκίας εμφανίστηκε ο πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της τουρκικής Εθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι σηματοδοτεί η παρουσία του τουρκικού ναυτικού στις ακτές της Συρίας (ισραηλινή ανάλυση).

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRWNRQhmhKL6bzZxJ7JsSG_cO5D_rn2GXeFzWVXTdgQu5kE1QSKVSJ8vKw&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="401" data-original-width="765" height="105" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRWNRQhmhKL6bzZxJ7JsSG_cO5D_rn2GXeFzWVXTdgQu5kE1QSKVSJ8vKw&s=10" width="783" /></a></div><br />Η επίσκεψη τουρκικού πολεμικού πλοίου στο λιμάνι της Λαττάκειας στη Συρία στις 13 Ιουλίου 2026 είχε ως στόχο να εδραιώσει την στρατιωτική κυριαρχία της Άγκυρας στη μετά-Άσαντ Συρία. <br /><br />Η προηγμένη ναυαρχίδα φρεγάτα της Τουρκίας, TCG Istanbul , με επικεφαλής τον Διοικητή του Τουρκικού Ναυτικού, Ναύαρχο Ercüment Tatlıoğlu, έδεσε επίσημα στο λιμάνι της Λατάκιας στη Συρία. <br /><br />Πρόκειται για την πρώτη επίσημη επίσκεψη αυτού του είδους από τουρκικές ναυτικές δυνάμεις σε συριακό λιμάνι από το ξέσπασμα του συριακού εμφυλίου πολέμου (και την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ στα τέλη του 2024). <br /><br />Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε κατόπιν επίσημης πρόσκλησης του νέου Διοικητή του Συριακού Ναυτικού, Ταξίαρχου Muhammad Al-Saud, κατά τη διάρκεια της οποίας τα μέρη συζήτησαν την αποκατάσταση και την εκπαίδευση των συριακών ενόπλων δυνάμεων από την Τουρκία.<br /><br />Επίσκεψη με στρατιωτική σημασία<br /><br />Άρνηση στη Ρωσία<br /><br />Η νέα συριακή κυβέρνηση στη Δαμασκό (με επικεφαλής τον Πρόεδρο Άχμεντ αλ-Σαράα) ακολουθεί μια αποφασιστικά φιλοτουρκική γραμμή και περιορίζει τα βήματα της Ρωσίας. Η Δαμασκός αρνήθηκε πρόσφατα να επιτρέψει την είσοδο ρωσικών πλοίων στο λιμάνι της Ταρτούς, και η τουρκική παρουσία στη Λατάκια σηματοδοτεί μια αλλαγή φρουράς μεταξύ των ισχυρών δυνάμεων στη χώρα. <br /><br />Όραμα «Γαλάζια Πατρίδα» (Mavi Vatan) <br /><br />Η Τουρκία εκμεταλλεύεται τις πολιτικές αλλαγές για να επεκτείνει τη θαλάσσια επιρροή της στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο Τούρκος Υπουργός Μεταφορών δήλωσε μάλιστα ότι η Άγκυρα εξετάζει το ενδεχόμενο υπογραφής συμφωνίας για τα θαλάσσια σύνορα (ΑΟΖ) με τη Συρία για την εξασφάλιση της παραγωγής φυσικού αερίου και των εμπορικών συμφερόντων. <br /><br />Πρόκληση ασφαλείας για το Ισραήλ- Εμποδίστηκε ισραηλινό υποβρύχιο<br /><br />Ο ελλιμενισμός προηγμένων τουρκικών στρατιωτικών σκαφών στη Λατάκια – μόλις λίγα χιλιόμετρα από τις ακτές του Λιβάνου και του βόρειου Ισραήλ – δημιουργεί συνεχείς θαλάσσιες τριβές. Το γεγονός έρχεται μόλις μια εβδομάδα μετά από ένα τεταμένο περιστατικό στη Μεσόγειο Θάλασσα, στο οποίο τουρκικά πολεμικά πλοία επιχείρησαν να εμποδίσουν την πορεία πλοήγησης ενός ισραηλινού υποβρυχίου. <br /><br /> Ψάχνει η Τουρκία μόνιμη ναυτική βάση στη Συρία;<br /><br />Όχι προς το παρόν. Επίσημες αναφορές και αναλύσεις πληροφοριών τονίζουν ότι πρόκειται για «επίσκεψη σε λιμάνι» και επίδειξη διπλωματικής-στρατιωτικής ισχύος, και όχι για τη δημιουργία μόνιμων υποδομών. <br /><br />Αντί της δικής της βάσης, η τουρκική στρατηγική «κατάληψης» πραγματοποιείται μέσω δύο έμμεσων καναλιών:<br /><br />Έλεγχος μέσω της ανασυγκρότησης : Η Τουρκία έχει αναλάβει το έργο της ανασυγκρότησης και εκπαίδευσης του Συριακού Ναυτικού, το οποίο θα της δώσει de facto τον έλεγχο των συριακών λιμένων χωρίς να επωμιστεί το κόστος διατήρησης μιας ξένης βάσης.<br /><br />Οικονομικές συμφωνίες : Η Τουρκία στοχεύει στην ανάπτυξη της υποαξιοποιημένης θαλάσσιας υποδομής της Συρίας και στην ενσωμάτωσή της σε διεθνείς εμπορικές οδούς που θα ανταγωνιστούν τις ισραηλινές οδούς.<br /><br />Αποτελεί η τουρκική επίσκεψη απειλή για το Ισραήλ;<br /><br />Ναι, η τουρκική επίσκεψη αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της στρατηγικής και επιχειρησιακής απειλής για το Ισραήλ . <br /><br />Το κατεστημένο ασφαλείας στην Ιερουσαλήμ ορίζει πλέον την Τουρκία, με επικεφαλής τον Ερντογάν, ως «άμεση απειλή» που διαφαίνεται ακριβώς στα βόρεια σύνορα της χώρας. <br /><br />Η απειλή χωρίζεται σε τρεις κύριους τομείς:<br /><br />1. Άμεση στρατιωτική τριβή στον θαλάσσιο χώρο (νέο βόρειο μέτωπο)<br /><br />Κλείσιμο του χώρου ελιγμών του Ισραηλινού Ναυτικού : Τα λιμάνια της Λατάκια και της Ταρτούς έχουν στο παρελθόν χρησιμεύσει ως μεγάλη βάση για ισραηλινές επιθέσεις (σύμφωνα με ξένες πηγές) εναντίον ιρανικών αποστολών όπλων.<br /><br />Η μόνιμη ή συχνή παρουσία προηγμένων τουρκικών πολεμικών πλοίων (όπως το TCG Istanbul) σε αυτόν τον χώρο θα περιόριζε δραματικά την επιχειρησιακή ελευθερία δράσης του Ισραηλινού Ναυτικού και θα δυσκόλευε τη συλλογή πληροφοριών. <br /><br />Τακτικές προκλήσεις<br /><br />Η επίσκεψη στη Λατάκια έρχεται λίγες μέρες μετά από ένα ασυνήθιστο περιστατικό στη Μεσόγειο, κατά το οποίο τέσσερα τουρκικά αντιτορπιλικά πλησίασαν ένα ισραηλινό υποβρύχιο και το ανάγκασαν να αλλάξει πορεία.<br /><br /> Η τουρκική παρουσία στη Συρία δίνει στο τουρκικό ναυτικό μια προωθημένη βάση για να πραγματοποιεί παρόμοιες προκλήσεις πολύ κοντά στις ακτές του Ισραήλ. <br /><br />2. Δημιουργία ενός σουνιτικού «δαχτυλιδιού της φωτιάς» και πολιτικοοικονομική απομόνωση<br /><br />Πλήρωση του κενού Λιβάνου-Συρίας : Με την αποδυνάμωση της ιρανικής και ρωσικής επιρροής στη Συρία μετά την ανατροπή του Άσαντ, η Τουρκία επιδιώκει να πάρει τη θέση τους.<br /><br />Αντί για μια σιιτική-ιρανική απειλή, το Ισραήλ αντιμετωπίζει τώρα έναν έμπειρο δυτικό στρατό και ένα μέλος του ΝΑΤΟ (το μεγαλύτερο στην Ευρώπη) που έχει έδρα στα βόρεια σύνορά του. <br /><br />Αποκλεισμός ισραηλινών έργων<br /><br />Η Άγκυρα προσπαθεί να εδραιώσει την πλήρη κυριαρχία της στην Ανατολική Μεσόγειο, προκειμένου να μπλοκάρει τις ισραηλινές πρωτοβουλίες στον τομέα της ενέργειας και των υποδομών (όπως το υποθαλάσσιο καλώδιο ηλεκτρικής ενέργειας ή οι αγωγοί φυσικού αερίου προς την Ελλάδα και την Κύπρο) και να αναγκάσει το Ισραήλ σε πλήρη εξάρτηση από αυτήν. <br /><br />3. Άμεση χορηγία αντι-ισραηλινών τρομοκρατικών οργανώσεων<br /><br />Το κατεστημένο ασφαλείας φοβάται ότι η ενίσχυση των στρατιωτικών σχέσεων μεταξύ Δαμασκού και Άγκυρας θα επιτρέψει στην Τουρκία να παρέχει μια αμυντική ομπρέλα και έναν ασφαλή χώρο δράσης για τους τρομοκράτες της Χαμάς και άλλα εξτρεμιστικά στοιχεία εντός του συριακού εδάφους, υπό την προστασία του τουρκικού ναυτικού και του στρατού. <br /><br />Συμπέρασμα <br /><br />Η μετατόπιση της Τουρκίας από την εχθρική ρητορική στην ενεργό στρατιωτική και ναυτική δραστηριότητα στα σύνορα του Ισραήλ την καθιστά μία από τις πιο σύνθετες προκλήσεις ασφαλείας των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων για τα επόμενα χρόνια. <div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι σηματοδοτεί η παρουσία του τουρκικού ναυτικού στις ακτές της Συρίας (ισραηλινή ανάλυση).

Η επίσκεψη τουρκικού πολεμικού πλοίου στο λιμάνι της Λαττάκειας στη Συρία στις 13 Ιουλίου 2026 είχε ως στόχο να εδραιώσει την στρατιωτική κυ...

Διαβάστε την συνέχεια

F-35: η κυβέρνηση γνώριζε από πέρυσι...

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/07/GERAP-RUBIO.jpg"><img height="158" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/07/GERAP-RUBIO.jpg.pagespeed.ce.vuoJHAbAzQ.jpg" width="767" /></a><br /><br /><b>Aλέξανδρος Τάρκας</b><br />Η προμήθεια μαχητικών F-35 από την Τουρκία (των 6 ετοιμοπαράδοτων από το 2018 και, αργότερα, των υπολοίπων 94 της αρχικής παραγγελίας του 2012) είναι πλέον πολύ πιθανή, αλλά δεν θα πρέπει να θεωρείται και άμεσα υλοποιήσιμη. Οι εκκρεμότητες είναι πολλές και σημαντικές.<br /><br />Με κορυφαίες -πέραν, ασφαλώς, του Κογκρέσου- την επαναβεβαίωση αποδέσμευσης του «πηγαίου κώδικα» (λογισμικό της Lockheed Martin για τις πτητικές αποστολές και το ραντάρ), τον υπολογισμό της απολεσθείσας αξίας των διακρατηθέντων αεροσκαφών και τις αναπροσαρμογές των χρονοδιαγραμμάτων και τιμών παραγωγής των μαχητικών και του οπλισμού τους.<br /><br />Ωστόσο, ο πρόεδρος Ρ.Τ. Ερντογάν βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ στην επίτευξη του στόχου του. Γιατί, σε αντίθεση με το πολύ πρόσφατο παρελθόν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, τάσσεται για πρώτη φορά ευθέως υπέρ της προαπαιτούμενης άρσης των κυρώσεων CAATSA που ο ίδιος είχε προωθήσει τον Ιούλιο του 2017 και μπλόκαραν, νομοθετικά, την πώληση.<br /><br />Ταυτόχρονα, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου επιβεβαίωσε, επίσης για πρώτη φορά, ότι συνεχίζονται οι επαφές για την άρση του κύριου εμποδίου, δια της παραχώρησης των τουρκικών S-400 σε τρίτη χώρα με τη σύμφωνη γνώμη της κατασκευάστριας Rosoboronexport/Rostec, όπως προέβλεπε η σχετική σύμβαση Μόσχας-Άγκυρας.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, ό,τι και όποτε κι αν συμβεί, η υπόθεση έχει πάρει αρνητική τροπή για τα ελληνικά συμφέροντα. Η κυβέρνηση, παρά τις μεγαλοστομίες περί σημαντικής επιρροής και παρεμβατικής ισχύος του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, αγνοήθηκε πλήρως.<br /><br />Ενδεχομένως, και άλλες ελληνικές κυβερνήσεις να μην είχαν μακροπρόθεσμη δυνατότητα παρέμβασης, όταν οι ΗΠΑ και η Ρωσία, για διαφορετικούς λόγους η καθεμία, επιθυμούν να διευκολύνουν την Τουρκία.<br /><br />Πάντως, οι περισσότερες προηγούμενες κυβερνήσεις δεν θα αδρανούσαν και, σίγουρα, δεν θα έχτιζαν ανάλογους σαθρούς μύθους περί διεθνούς απήχησης των αντίστοιχων Πρωθυπουργών τους. Τα διαδραματισθέντα στην προ εβδομάδος σύνοδο του ΝΑΤΟ απέδειξαν πως ο βασιλιάς του Μαξίμου είναι γυμνός.<br /><br />Μέσα σε μία μόνο ημέρα, ο κ. Μητσοτάκης έβλεπε άφωνος τα αμερικανικά F-35 να «πετούν» πολιτικά προς την Άγκυρα, τη Βρετανία να υπογράφει στρατηγική συμφωνία με την Τουρκία, τη Γαλλία να ανακοινώνει πως θα πωλήσει αντιαεροπορικά συστήματα στη γειτονική χώρα και τον γ.γ. της Συμμαχίας να απονέμει στην κ. Ερντογάν εύσημα παντός είδους. Επιπλέον, τα εξής τρία στοιχεία συμπληρώνουν την αρνητική εικόνα:<br /><br />Πρώτον, από τις αρχές του 2025, η Αθήνα επαναπαύθηκε ότι η προμήθεια των τουρκικών F-35 θα μπλοκάρεται εσαεί από το Ισραήλ που, δικαίως, επεσήμαινε στην Ουάσιγκτον ότι η παραχώρησή τους θα οδηγήσει σε ανατροπή της ισορροπίας δυνάμεων στη ΝΑ Μεσόγειο και την ευρύτερη περιοχή. Ορισμένες απόρρητες πληροφορίες για τα συζητηθέντα στην πρώτη επίσημη συνάντηση Τραμπ-Νετανιάχου, το Φεβρουάριο του 2025, προκάλεσαν ενθουσιασμό στον κ. Μητσοτάκη και τον υπουργό Εξωτερικών, Γιώργο Γεραπετρίτη. Πίστεψαν ότι το πρόβλημα θα λυνόταν από το ισραηλινό λόμπι στις ΗΠΑ και ότι το Μαξίμου θα μπορούσε να το παρουσιάσει σαν δική του επιτυχία στην ελληνική κοινή γνώμη. Στη συνέχεια, αρκετές πρωτοβουλίες του Ισραηλινού πρεσβευτή στην Ουάσιγκτον, Μάικλ Λάιτερ, αξιολογήθηκαν ως ενισχυτικές της εν Αθήναις αισιοδοξίας.<br /><br />Δεύτερον, στις 25 Ιουνίου 2025, ο κ. Γεραπετρίτης συναντήθηκε με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, στη Χάγη. Σύμφωνα με πηγές και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού, ο κ. Γεραπετρίτης πρόβαλε το (ορθό) επιχείρημα ότι, όσο διαρκούν το casus belli κατά της Ελλάδος και οι έντονες ανησυχίες του Ισραήλ, η αποδέσμευση των F-35 δεν θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή. Ωστόσο, κατά τις ίδιες πηγές, ο κ. Ρούμπιο προανήγγειλε ότι ο Λευκός Οίκος θα έθετε αυτοβούλως το ζήτημα στο Κογκρέσο, όπως, δηλαδή, τώρα δημόσια προκύπτει από τις δηλώσεις Τραμπ για τις CAATSA. Ο κ. Ρούμπιο αποκάλυψε, μάλιστα, ότι ούτε ο Αμερικανός Πρόεδρος ούτε και ο ίδιος συμμερίζονται το επιχείρημα περί διατάραξης της ισχύος μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας και δεν δεσμεύονται από ανάλογες εκτιμήσεις. Επομένως, η ελληνική κυβέρνηση γνώριζε, εδώ και 13 μήνες, πως ο Λευκός Οίκος και το Στέητ Ντηπάρτμεντ όχι μόνον είχαν τη σκέψη ή πρόθεση, αλλά και ότι είχαν ήδη λάβει, επί της αρχής, την απόφαση να προχωρήσει το πρόγραμμα των τουρκικών F-35. Προφανώς, δεν «ξέφυγαν» όλα αυτά από τον κ. Ρούμπιο τυχαία ή επειδή, στο πρόσωπο του κ. Γεραπετρίτη, αντίκρυσε την ελληνική έκδοση ενός Κίσινγκερ ή Μπρεζίνσκι. Έκτοτε, οι κύριοι Μητσοτάκης και Γεραπετρίτης παρέμειναν άπρακτοι. Αν σήμερα η κυβέρνηση αποφάσιζε να διαμαρτυρηθεί στην Ουάσιγκτον, η απάντηση θα ήταν «σας το είχαμε πει από πέρυσι, γιατί αντιδράτε τώρα»;<br /><br />Τρίτον, η ελληνική πλευρά έχει υποεκτιμήσει -ή και αγνοεί πλήρως- ότι η Τουρκία επικαλείται στους υποστηρικτές της (στο Κογκρέσο και αλλού), το επιχείρημα ότι χρειάζεται τα F-35 και για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ. Υποστηρίζει ότι, αν τα αποκτήσει, θα τα διαθέτει μετά το 2030 σε συμμαχική ετοιμότητα ως αεροσκάφη «διπλού ρόλου» (“DCA”- για συμβατικές αποστολές με δυνατότητα διαμόρφωσης και για αποστολές πυρηνικής αποτροπής). Συμπτωματικά ή όχι, η τουρκική προσφορά για αεροσκάφη DCA διατυπώθηκε σχεδόν ταυτόχρονα με τα λεχθέντα από τον κ. Ρούμπιο στον κ. Γεραπετρίτη πέρυσι.<br /><br />Όμως, μετά τα λάθη και τις παραλείψεις, το ζητούμενο είναι τι μπορεί τώρα να πράξει η Ελλάδα για τη διατήρηση της -αποτρεπτικής- αεροπορικής υπεροχής της. Τα πρώτα δείγματα γραφής του Μαξίμου είναι απογοητευτικά. Ακούγονται διαρροές ότι «ακόμα κερδίζουμε», γιατί η Ελλάδα θα παραλάβει τα δικά της 20 F-35 νωρίτερα από τα 6 τουρκικά, το 2029-30.<br /><br />Σαν να μην αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση πως η αποδέσμευση των F-35 στην Τουρκία, μαζί με τον υπαρκτό κίνδυνο και των μόνον 6, μεταφράζεται στη σταδιακή παραγωγή των υπόλοιπων 94 και σε στρατηγική πρόκληση για την Ελλάδα τα επόμενα 30 ή και 40 χρόνια. Όπως και στα περισσότερα θέματα, ο Πρωθυπουργός δείχνει να ενδιαφέρεται μόνον για το τι θα λέει στην προσεχή προεκλογική εκστρατεία. Σαν ο εθνικός χρόνος να σταματά εκεί.<br /><br />Αντίθετα, το πρόβλημα ξεπερνά τον επόμενο εκλογικό κύκλο, απαιτώντας αναθεώρηση σχεδιασμού. Ενώπιον των πολλών προγραμμάτων της Τουρκίας («εθνικό» αεροσκάφος KAAΝ, προμήθεια Eurofighter από το Ηνωμένο Βασίλειο, το Κατάρ ή το Ομάν, σκέψεις για F-16 Block 70 και αναβίωση του προγράμματος F-35), η Ελλάδα -αναγκαστικά και με τεράστιο οικονομικό βάρος- θα απαιτηθεί να λάβει δύσκολες αποφάσεις.<br /><br />Μαζί με τα διαρκώς προβαλλόμενα (και χρησιμότατα) προγράμματα drones, θα χρειαστεί να εξετάσει την ενεργοποίηση του δικαιώματος προαίρεσης («οψιόν») αγοράς επιπλέον αριθμού F-35 (η παραγγελία των πρώτων 20 κόστισε $ 3,54 δις) και πρόσθετων Rafale (τα σημερινά 24 τιμολογήθηκαν € 3,44 δις συν € 600 εκατ. για πρόσθετο οπλισμό).<br /><br />Τα νούμερα είναι πολύ μεγάλα. Και, σίγουρα, η κυβέρνηση δεν δικαιούται να λάβει αποφάσεις, τόσο υψηλού κόστους, εν μέσω προεκλογικής περιόδου. Εκ των πραγμάτων, η επομένη ημέρα των εκλογών θα απαιτήσει απαντήσεις ως προς το αν, πότε και πώς θα εξασφαλιστούν τα απαραίτητα κονδύλια.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

F-35: η κυβέρνηση γνώριζε από πέρυσι...

Aλέξανδρος Τάρκας Η προμήθεια μαχητικών F-35 από την Τουρκία (των 6 ετοιμοπαράδοτων από το 2018 και, αργότερα, των υπολοίπων 94 της αρχικής ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ: Νέα αποβατικά, σχέδια για επιχειρήσεις σε εχθρικές ακτές & ετοιμότητα για μελλοντικό «τουρκικό μέτωπο».

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-71-1-1068x601.png" width="772" /><br /><br />Το Ισραήλ αλλάζει στρατηγική – Ενισχύει το Πολεμικό Ναυτικό για επιχειρήσεις μεγάλης εμβέλειας<br /><br />Μια νέα στρατηγική πραγματικότητα διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς το Ισραήλ προχωρά σε σημαντική ενίσχυση των αμφίβιων επιχειρησιακών του δυνατοτήτων, σε μια περίοδο όπου οι ανησυχίες για τις περιφερειακές εξελίξεις αυξάνονται.<br /><br />Η απόκτηση πέντε νέων αποβατικών σκαφών τύπου Triton από το Υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ δεν αποτελεί μια απλή αναβάθμιση του στόλου. Πρόκειται για μια κίνηση με έντονο γεωπολιτικό αποτύπωμα, η οποία αποκαλύπτει ότι το Τελ Αβίβ προετοιμάζεται για ένα ευρύτερο φάσμα στρατιωτικών επιχειρήσεων, πολύ πέρα από τα σημερινά μέτωπα.<br /><br />Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύει η Israel Hayom, στους ισραηλινούς αμυντικούς κύκλους κερδίζει συνεχώς έδαφος η συζήτηση για το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός μελλοντικού «τουρκικού μετώπου», γεγονός που προκαλεί έντονο προβληματισμό στην ισραηλινή στρατιωτική ηγεσία.<div><br />Νέα αποβατική δύναμη για επιχειρήσεις πίσω από τις εχθρικές γραμμές<br /><br />Τα νέα σκάφη Triton χαρακτηρίζονται από υψηλή ταχύτητα, ευελιξία και δυνατότητα μεταφοράς σημαντικού αριθμού στρατιωτών, ειδικών δυνάμεων, ελαφρών τεθωρακισμένων και στρατιωτικού εξοπλισμού.<br /><br />Στόχος τους δεν είναι η κλασική απόβαση μεγάλης κλίμακας, αλλά οι ταχείες επιχειρήσεις αιφνιδιασμού σε εχθρικές ακτές, εκεί όπου απαιτείται άμεση ανάπτυξη δυνάμεων χωρίς να προηγηθεί συμβατική επίθεση.<br /><br />Τα νέα μέσα έρχονται να προστεθούν στα μεγαλύτερα αποβατικά πλοία INS Nahshon και INS Komemiyut, τα οποία αποκτήθηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια του πολέμου και διαθέτουν δυνατότητα μεταφοράς:</div><div>αρμάτων μάχης,<br />τεθωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς προσωπικού,<br />βαρέος στρατιωτικού εξοπλισμού,<br />μεγάλων ποσοτήτων εφοδίων απευθείας σε εχθρικές ακτές.<br /><br />Η συνδυασμένη χρήση των δύο κατηγοριών αποβατικών δημιουργεί μια νέα επιχειρησιακή δυνατότητα για το ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό.<br />Το Ισραήλ προετοιμάζεται για επιχειρήσεις βαθιά μέσα σε εχθρικό έδαφος<br /><br />Στρατιωτικοί αναλυτές στο Ισραήλ επισημαίνουν ότι η αξία αυτών των μέσων δεν βρίσκεται μόνο στη χρήση τους σε περίοδο πολέμου, αλλά κυρίως στην αποτρεπτική ισχύ που προσφέρουν.<br /><br />Η δυνατότητα πραγματοποίησης:αιφνιδιαστικών αποβάσεων,<br />συγκαλυμμένων επιχειρήσεων ειδικών δυνάμεων,<br />διείσδυσης πίσω από τις πρώτες γραμμές άμυνας ενός αντιπάλου,<br /><br />διευρύνει σημαντικά τις επιλογές της στρατιωτικής ηγεσίας.<br /><br />Παρότι ο ισραηλινός στρατός δεν έχει πραγματοποιήσει μέχρι σήμερα μεγάλης κλίμακας αποβατική επιχείρηση στον τρέχοντα πόλεμο, ανώτατοι αξιωματικοί θεωρούν ότι η συγκεκριμένη δυνατότητα θα αποτελέσει κρίσιμο πλεονέκτημα στις συγκρούσεις του μέλλοντος.</div><div><br />Αυξημένη επιφυλακή στα ανοικτά του Λιβάνου<br /><br />Παράλληλα με την αναβάθμιση των αποβατικών δυνατοτήτων, το ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό συνεχίζει να διατηρεί υψηλή επιχειρησιακή ετοιμότητα στη βόρεια θαλάσσια ζώνη.<br /><br />Η περιοχή της λεγόμενης “Κίτρινης Γραμμής” παραμένει ένα από τα πλέον ευαίσθητα σημεία ασφαλείας, καθώς ισραηλινές δυνάμεις εξακολουθούν να επιχειρούν στο νότιο Λίβανο.<br /><br />Μετά την κατάπαυση του πυρός με τη Χεζμπολάχ, η επιστροφή αλιευτικών σκαφών στις επίμαχες θαλάσσιες περιοχές έχει αυξήσει τις ανησυχίες.<br /><br />Ισραηλινές στρατιωτικές πηγές εκτιμούν ότι μέλη της Χεζμπολάχ θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν την πολιτική ναυσιπλοΐα ως μέσο απόκρυψης ή μεταφοράς προσωπικού και υλικού, γεγονός που απαιτεί εντατικοποίηση της επιτήρησης.<br />Η Τουρκία μπαίνει πλέον στα επιχειρησιακά σενάρια του Ισραήλ<br /><br />Το στοιχείο που προκαλεί τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι ότι η Τουρκία αρχίζει να εμφανίζεται όλο και συχνότερα στα επιχειρησιακά σενάρια των ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Η σχετική συζήτηση εντάθηκε μετά τις πληροφορίες ότι ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ζήτησε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να εγκρίνει την πώληση μαχητικών F-35 στην Τουρκία.<br /><br />Στο Ισραήλ εκφράζεται έντονος προβληματισμός ότι μια τέτοια εξέλιξη:θα περιορίσει το ποιοτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα της ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας,<br />θα ενισχύσει σημαντικά τις τουρκικές δυνατότητες προβολής ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο,<br />θα μεταβάλει τις στρατηγικές ισορροπίες στην περιοχή.<br />Η αριθμητική υπεροχή του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού προκαλεί ανησυχία<br /><br />Στο θαλάσσιο πεδίο, οι ισραηλινές αναλύσεις αναγνωρίζουν ότι η Τουρκία διαθέτει ήδη ένα από τα ισχυρότερα Πολεμικά Ναυτικά της Μεσογείου.<br /><br />Το τουρκικό ναυτικό διαθέτει:δεκάδες φρεγάτες και κορβέτες,<br />σύγχρονα υποβρύχια,<br />αποβατικά πλοία,<br />πυραυλακάτους,<br />πλατφόρμες επιχειρήσεων μη επανδρωμένων αεροσκαφών που μπορούν να λειτουργήσουν ως ελαφρά αεροπλανοφόρα.<br /><br />Για τον λόγο αυτό, Ισραηλινοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι η ανάπτυξη τουρκικών δυνατοτήτων για επιχειρήσεις μακριά από την επικράτειά της δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί στον στρατηγικό σχεδιασμό του Ισραήλ.<br />Φόβοι για στρατηγική περικύκλωση του Ισραήλ<br /><br />Παρότι η Τουρκία παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ και δεν χαρακτηρίζεται επίσημα εχθρικό κράτος, οι ανησυχίες στους ισραηλινούς αμυντικούς κύκλους αυξάνονται αισθητά.<br /><br />Σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις, η Άγκυρα επιχειρεί να διευρύνει την περιφερειακή της επιρροή μέσω της Συρίας και της Ανατολικής Μεσογείου, δημιουργώντας νέες γεωπολιτικές πιέσεις για το Ισραήλ.<br /><br />Ανώτατοι αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι η προετοιμασία για ένα πιθανό μελλοντικό «τουρκικό μέτωπο» θα απαιτούσε βαθιά αναδιοργάνωση των ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων, με ιδιαίτερη έμφαση στην ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού, διαδικασία που θα απαιτούσε σημαντικό χρόνο και επενδύσεις.</div><div><br />Νέο σχέδιο και απέναντι στους Χούθι της Υεμένης<br /><br />Παράλληλα, το ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό προετοιμάζεται και για μια παρατεταμένη θαλάσσια εκστρατεία απέναντι στους Χούθι, οι οποίοι συνεχίζουν να απειλούν τη ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα και στα στενά του Μπαμπ ελ Μαντέμπ.<br /><br />Μέχρι σήμερα, η αντιμετώπιση των επιθέσεων βασιζόταν κυρίως στην Πολεμική Αεροπορία.<br /><br />Ωστόσο, η μεγάλη απόσταση από το Ισραήλ περιορίζει τη δυνατότητα συνεχούς αεροπορικής παρουσίας, γεγονός που οδηγεί το Τελ Αβίβ σε μια διαφορετική στρατηγική.<br /><br />Το νέο σχέδιο προβλέπει:μόνιμη παρουσία πολεμικών πλοίων κοντά στις περιοχές δράσης των Χούθι,<br />ταχύτερη αντίδραση σε επιθέσεις κατά της ναυσιπλοΐας,<br />δυνατότητα μακροχρόνιας ανάπτυξης δυνάμεων σε απομακρυσμένα θαλάσσια μέτωπα.<br />Το Ισραήλ προετοιμάζεται για μια νέα εποχή θαλάσσιων συγκρούσεων<br /><br />Η ενίσχυση των αποβατικών δυνατοτήτων, η αύξηση της παρουσίας στη Μεσόγειο και στην Ερυθρά Θάλασσα, καθώς και η αυξανόμενη συζήτηση για πιθανές μελλοντικές απειλές από την Τουρκία, αποτυπώνουν μια βαθιά μεταβολή στη στρατηγική σκέψη του Ισραήλ.<br /><br />Η ισραηλινή στρατιωτική ηγεσία φαίνεται να σχεδιάζει πλέον όχι μόνο την αντιμετώπιση των σημερινών απειλών από τη Χεζμπολάχ, τη Χαμάς ή τους Χούθι, αλλά και την προετοιμασία για ένα πολύ πιο σύνθετο γεωπολιτικό περιβάλλον στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού, οι νέες αποβατικές δυνατότητες και η ανάπτυξη επιχειρήσεων μεγάλης ακτίνας δράσης αποτελούν ενδείξεις ότι το Τελ Αβίβ εισέρχεται σε μια νέα φάση στρατηγικού σχεδιασμού, όπου η θαλάσσια ισχύς αποκτά πλέον πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις της ευρύτερης περιοχής.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ: Νέα αποβατικά, σχέδια για επιχειρήσεις σε εχθρικές ακτές & ετοιμότητα για μελλοντικό «τουρκικό μέτωπο».

Το Ισραήλ αλλάζει στρατηγική – Ενισχύει το Πολεμικό Ναυτικό για επιχειρήσεις μεγάλης εμβέλειας Μια νέα στρατηγική πραγματικότητα διαμορφώνετ...

Διαβάστε την συνέχεια

O Μόνιμος Αντιπρόσωπος των HΠΑ στο ΝΑΤΟ ”πάγωσε” την Τουρκία. Νέο ”θρίλερ” με τα F-35 της Τουρκίας. Η δήλωση που αλλάζει τα δεδομένα.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-56-3-1068x601.png" width="769" /><br /><br />Ο Γουίτακερ στέλνει διπλό μήνυμα στην Άγκυρα. «Η συμφωνία μπορεί να γίνει, αλλά ο νόμος δεν αλλάζει»<br /><br />Νέα δεδομένα διαμορφώνονται στο εξαιρετικά κρίσιμο ζήτημα της επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών πέμπτης γενιάς F-35, μετά τις δηλώσεις του Μόνιμου Αντιπροσώπου των Ηνωμένων Πολιτειών στο ΝΑΤΟ, Ματ Γουίτακερ, ο οποίος άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο συμφωνίας μεταξύ Ουάσιγκτον και Άγκυρας.<br /><br />Ωστόσο, πίσω από το αισιόδοξο μήνυμα που εξέπεμψε ο Αμερικανός αξιωματούχος, κρύβεται μια ξεκάθαρη προειδοποίηση: ο αμερικανικός νόμος που συνδέει τους ρωσικούς S-400 με τις κυρώσεις CAATSA και το πρόγραμμα των F-35 εξακολουθεί να αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο.<br /><br />Με άλλα λόγια, παρά τη βούληση του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να αποκαταστήσει τις σχέσεις με την Τουρκία, η νομική και πολιτική πραγματικότητα στην Ουάσιγκτον δεν έχει αλλάξει.<br /><br />«Η συμφωνία μπορεί να γίνει». Η αποκάλυψη για τις συνομιλίες Τραμπ – Ερντογάν<br /><br />Σε συνέντευξή του στο CNN, ο Ματ Γουίτακερ αποκάλυψε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται σε απευθείας διαπραγματεύσεις με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για το ζήτημα των F-35, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι υπάρχει περιθώριο επίτευξης συμφωνίας.<br /><br />Ο Αμερικανός πρεσβευτής στο ΝΑΤΟ εμφανίστηκε αισιόδοξος, δηλώνοντας χαρακτηριστικά:<br /><br />«Πιστεύω ότι πρόκειται για μια συμφωνία που μπορεί να γίνει. Πιστεύω ότι θα συμβεί. Ο Πρόεδρος Τραμπ θα διασφαλίσει ότι θα επιτευχθεί η σωστή συμφωνία για την πώληση των F-35 στις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις.»<br /><br />Η συγκεκριμένη δήλωση ερμηνεύεται ως η πιο θετική δημόσια τοποθέτηση Αμερικανού αξιωματούχου υπέρ της επανένταξης της Τουρκίας στο πρόγραμμα των stealth μαχητικών μετά τις πρόσφατες εξελίξεις.<div><br />Η κρίσιμη προειδοποίηση: «Ο νόμος είναι πολύ σαφής»<br /><br />Παρά την αισιοδοξία του, ο Γουίτακερ δεν άφησε περιθώρια παρερμηνειών.<br /><br />Ξεκαθάρισε ότι η αμερικανική νομοθεσία εξακολουθεί να συνδέει άμεσα την κατοχή των ρωσικών S-400 με οποιαδήποτε επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35.<br /><br />Η φράση του:<br /><br />«Ο νόμος είναι πολύ σαφής»<br /><br />αποτυπώνει το βασικό πρόβλημα που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει η Άγκυρα.<br /><br />Οι κυρώσεις CAATSA εξακολουθούν να ισχύουν και, όσο οι S-400 παραμένουν στην Τουρκία, η διαδικασία επιστροφής στο πρόγραμμα των F-35 παραμένει εξαιρετικά δύσκολη.<br />Ο μεγάλος φόβος της Ουάσιγκτον: Η τεχνολογία των F-35 και η Ρωσία<br /><br />Ο Αμερικανός αξιωματούχος αναγνώρισε επίσης ότι στο Κογκρέσο εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρές επιφυλάξεις, οι οποίες δεν έχουν εξαλειφθεί.<br /><br />Η βασική ανησυχία αφορά τον κίνδυνο έκθεσης της τεχνολογίας των F-35 στη Ρωσία, λόγω της συνύπαρξης των stealth μαχητικών με τα ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα S-400.<br /><br />Πρόκειται για το επιχείρημα που οδήγησε τις Ηνωμένες Πολιτείες στον αποκλεισμό της Τουρκίας από το πρόγραμμα το 2019 και εξακολουθεί να αποτελεί τον πυρήνα της αμερικανικής στάσης.<br />Ακόμη και αν εγκριθούν, τα F-35 δεν θα παραδοθούν άμεσα<br /><br />Ένα ακόμη στοιχείο που αποκάλυψε ο Γουίτακερ αφορά το χρονοδιάγραμμα των πιθανών παραδόσεων.<br /><br />Ακόμη και αν η Τουρκία εκπληρώσει όλες τις προϋποθέσεις, ολοκληρωθούν οι νομικές διαδικασίες και αρθούν τα εμπόδια, τα F-35 δεν θα παραδοθούν άμεσα.<br /><br />Η διαδικασία προβλέπει:σταδιακή επανένταξη στο πρόγραμμα,<br />νομικές εγκρίσεις,<br />χρονοδιάγραμμα παραγωγής και παραδόσεων που μπορεί να διαρκέσει αρκετά χρόνια.<br /><br />Επομένως, η επιστροφή της Άγκυρας στο πρόγραμμα δεν συνεπάγεται αυτόματα και άμεση επιχειρησιακή ενίσχυση της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας.<br />Η Ουάσιγκτον βλέπει την Τουρκία ως κρίσιμο σύμμαχο<br /><br />Ο Ματ Γουίτακερ χαρακτήρισε τις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις:<br /><br />«Ιδιαίτερα ικανό σύμμαχο, πλήρως ενσωματωμένο στη Δύση.»<br /><br />Η δήλωση αυτή καταδεικνύει ότι η κυβέρνηση Τραμπ επιδιώκει να διατηρήσει την Τουρκία στον δυτικό στρατηγικό άξονα, παρά τις σοβαρές διαφωνίες που εξακολουθούν να υπάρχουν.<br /><br />Η Ουάσιγκτον θεωρεί ότι η Άγκυρα εξακολουθεί να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο ΝΑΤΟ και επιθυμεί την περαιτέρω ενίσχυση της στρατηγικής συνεργασίας.<br />Μπαχτσελί: «Δεν είναι χάρη, αλλά αποκατάσταση της αδικίας»<br /><br />Την ίδια ώρα, από την Άγκυρα ο κυβερνητικός εταίρος του Ταγίπ Ερντογάν και ηγέτης του MHP, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, εμφανίστηκε ιδιαίτερα ικανοποιημένος από τις τελευταίες εξελίξεις.<br /><br />Ο Τούρκος πολιτικός χαρακτήρισε σημαντική την προοπτική:άρσης των κυρώσεων CAATSA,<br />επανεξέτασης της συμμετοχής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35.<br /><br />Παράλληλα, υποστήριξε ότι οποιαδήποτε θετική απόφαση των Ηνωμένων Πολιτειών:<br /><br />«Δεν αποτελεί χάρη προς την Τουρκία, αλλά καθυστερημένη αποκατάσταση της δικαιοσύνης.»<br /><br />Με τον τρόπο αυτό επιχείρησε να παρουσιάσει τον αποκλεισμό της Τουρκίας ως μια άδικη πολιτική επιλογή των συμμάχων της.<br />Η «Γαλάζια Πατρίδα» και τα τουρκικά εξοπλιστικά στο επίκεντρο<br /><br />Ο Μπαχτσελί χαρακτήρισε τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα ως ιστορικό σταθμό για τη Συμμαχία, επισημαίνοντας ότι στο τραπέζι βρέθηκαν</div><div>:η Ουκρανία,<br />τα εξοπλιστικά προγράμματα,<br />τα εμπάργκο μεταξύ συμμάχων,<br />η Ανατολική Μεσόγειος,<br />η στρατηγική της “Γαλάζιας Πατρίδας”.<br /><br />Παράλληλα, εξήρε τις δυνατότητες της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, αναφερόμενος στα προγράμματα:KAAN,<br />KIZILELMA,<br />AKINCI,<br />TCG Anadolu,<br />MİLGEM,<br />Altay,<br />Tayfun και Bora.<br /><br />Οι δηλώσεις αυτές εντάσσονται στη διαρκή προσπάθεια της τουρκικής ηγεσίας να παρουσιάσει την Τουρκία ως ανερχόμενη περιφερειακή στρατιωτική δύναμη.<br />Η πραγματική μάχη μεταφέρεται πλέον στο Κογκρέσο<br /><br />Παρά τις αισιόδοξες δηλώσεις του Ματ Γουίτακερ και τις απευθείας επαφές Τραμπ – Ερντογάν, η υπόθεση των F-35 απέχει ακόμη σημαντικά από την οριστική επίλυσή της.<br /><br />Οι κυρώσεις CAATSA, η παρουσία των S-400, οι αντιδράσεις του αμερικανικού Κογκρέσου, αλλά και οι έντονες επιφυλάξεις του Ισραήλ για τη διατήρηση του Ποιοτικού Στρατιωτικού Πλεονεκτήματος (QME), εξακολουθούν να αποτελούν κρίσιμα εμπόδια.<br /><br />Το μήνυμα από την Ουάσιγκτον είναι πλέον διπλό: πολιτική βούληση υπάρχει, αλλά ο δρόμος για την επιστροφή της Τουρκίας στα F-35 περνά μέσα από το Κογκρέσο, τη νομοθεσία των ΗΠΑ και την οριστική επίλυση του ζητήματος των S-400. Μέχρι τότε, η πολυπόθητη συμφωνία για την Άγκυρα παραμένει περισσότερο πολιτική επιδίωξη παρά τετελεσμένο γεγονός.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

O Μόνιμος Αντιπρόσωπος των HΠΑ στο ΝΑΤΟ ”πάγωσε” την Τουρκία. Νέο ”θρίλερ” με τα F-35 της Τουρκίας. Η δήλωση που αλλάζει τα δεδομένα.

Ο Γουίτακερ στέλνει διπλό μήνυμα στην Άγκυρα. «Η συμφωνία μπορεί να γίνει, αλλά ο νόμος δεν αλλάζει» Νέα δεδομένα διαμορφώνονται στο εξαιρετ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σπάνιο βίντεο-ντοκουμέντο: Η Λευκωσία τρεις ημέρες μετά το πραξικόπημα του 1974.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-07/kypros%20%282%29.jpg?itok=cONobFKS" width="771" /><br /><br />Στις 18 Ιουλίου 1974, ο δημοσιογράφος Μάικλ Νίκολσον βρέθηκε στη Λευκωσία και κατέγραψε εικόνες από την πόλη<br /><br /><div>Ένα σχετικά άγνωστο βίντεο-ντοκουμέντο που καταγράφει τη Λευκωσία τις ημέρες που ακολούθησαν το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 έφερε πρόσφατα στο φως το αρχειακό υλικό του ITN (Independent Television News), του βρετανικού ειδησεογραφικού οργανισμού.<br /><br />Στις 18 Ιουλίου 1974, ο δημοσιογράφος Μάικλ Νίκολσον βρέθηκε στη Λευκωσία και κατέγραψε εικόνες από την πόλη, η οποία εξακολουθούσε να βρίσκεται σε κατάσταση έντασης, λίγες μόλις ημέρες πριν από την τουρκική εισβολή.<br /><br />Στο βίντεο διακρίνονται στρατιώτες να επανδρώνουν σημεία ελέγχου στις γωνίες των δρόμων και να φρουρούν τα καμένα ερείπια κυβερνητικών κτιρίων, τα οποία είχαν υποστεί σοβαρές ζημιές από τα πυρά των τεθωρακισμένων κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος.<br /><br />Ο Νίκολσον εξασφάλισε επίσης αποκλειστική συνέντευξη με τον τότε επικεφαλής του καθεστώτος, Νίκο Σαμψών, αμέσως μετά την πρώτη του συνέντευξη Τύπου ως ασκών χρέη Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο Βρετανός δημοσιογράφος αμφισβήτησε τη νομιμότητα του νέου καθεστώτος. Ο Σαμψών, από την πλευρά του, αρνήθηκε επανειλημμένα οποιαδήποτε εμπλοκή της ελληνικής κυβέρνησης, επιμένοντας ότι επρόκειτο για «επανάσταση» και όχι για «πραξικόπημα».<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ερώτηση που του τέθηκε σχετικά με το ενδεχόμενο τουρκικής εισβολής. Στην απάντησή του ο Σαμψών εμφανίστηκε κατηγορηματικός, δηλώνοντας: «Όχι, δεν ανησυχώ.»<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="399" src="https://www.youtube.com/embed/-SDZ9XqZPNg" width="762" youtube-src-id="-SDZ9XqZPNg"></iframe><br /><br />Το πιο κάτω βίντεο δείχνει πλάνα από την Αθήνα την επομένη του πραξικοπήματος:<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="356" src="https://www.youtube.com/embed/_HpjzYuTYTY" width="782" youtube-src-id="_HpjzYuTYTY"></iframe><br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Σπάνιο βίντεο-ντοκουμέντο: Η Λευκωσία τρεις ημέρες μετά το πραξικόπημα του 1974.

Στις 18 Ιουλίου 1974, ο δημοσιογράφος Μάικλ Νίκολσον βρέθηκε στη Λευκωσία και κατέγραψε εικόνες από την πόλη Ένα σχετικά άγνωστο βίντεο-ντοκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στρατιωτικές δοκιμές Ελλάδος-Ισραήλ προκαλούν συναγερμό στην Τουρκία

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-07/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-07-15_101913209.png?itok=GKCbAwhf" /><br /><br />Σειρά ευαίσθητων υποβρύχιων στρατιωτικών δοκιμών πραγματοποιήθηκε στο Αιγαίο Πέλαγος νωρίτερα φέτος, με τη συμμετοχή ισραηλινών αμυντικών εταιρειών<br /><br />Μυστήριο και έντονη ανησυχία επικρατεί στην Τουρκία, από πρόσφατες υποβρύχιες στρατιωτικές δοκιμές που πραγματοποιήθηκε στο Αιγαίο Πέλαγος, κυρίως λόγω της συμμετοχής ισραηλινών αμυντικών εταιρειών. <br /><br />Η τουρκική εφημερίδα Γενί Σαφάκ ισχυρίζεται με έντονη ανησυχία ότι "οι υποβρύχιες στρατιωτικές δοκιμές, στις οποίες συμμετείχαν ισραηλινές αμυντικές οντότητες, διεξήχθησαν κοντά στο λιμάνι του Λαυρίου χωρίς επίσημη ανακοίνωση".<br /><br />Μάλιστα η τουρκική εφημερίδα αναφέρει περί "πενθήμερης δραστηριότητας που φέρεται να χρησιμοποίησε τοξικά και ραδιενεργά υλικά, θέτοντας σε πιθανό κίνδυνο το θαλάσσιο οικοσύστημα".<br /><br /><br />Τόσο πολύ καίγονται για το θαλάσσιο οικοσύστημα του Αιγαίου οι Τούρκοι, έχοντας το ως πρώτη προτεραιότητα, κάτι που προφανώς δεν πείθει κανέναν στην Αθήνα. <br /><br />Αυτή η εξέλιξη έχει προσελκύσει δήθεν την προσοχή στην Τουρκία σχετικά με τα περιφερειακά πρωτόκολλα ασφαλείας και την περιβαλλοντική ασφάλεια στο Αιγαίο Πέλαγος.<br /><br />Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι δοκιμές πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 16 και 20 Μαρτίου στα ανοικτά των ακτών του λιμανιού του Λαυρίου στην χώρα μας.<br /><br />Οι δραστηριότητες φέρονται να διεξήχθησαν υπό το πρόσχημα ενός ευρωπαϊκού ερευνητικού προγράμματος που επικεντρώνεται στην «Υποβρύχια Ασφάλεια» (UnderSec), το οποίο ξεκίνησε επίσημα το 2023 και περιλαμβάνει λιμάνια όπως η Βαλένθια και η Ραβέννα. Ωστόσο, οι λεπτομέρειες των πρόσφατων δοκιμών-ασκήσεων έχουν εγείρει ανησυχίες πολύ πέρα ​​από την τυπική επιστημονική έρευνα.<br /><br />Φερόμενη εμπλοκή του Ισραήλ και επικίνδυνα υλικά<br /><br />Το άρθρο ομιλεί για την συμμετοχή ισραηλινών φορέων, συμπεριλαμβανομένου του ισραηλινού Υπουργείου Άμυνας και της κρατικής αμυντικής εταιρείας RAFAEL, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ και Γερμανούς εταίρους.<br /><br />Οι δοκιμές περιελάμβαναν τη χρήση εκρηκτικών όπως TNT, καθώς και τοξικών και ραδιενεργών ουσιών. Η φύση αυτών των υλικών και η μυστικότητα που περιβάλλει την επιχείρηση έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με τον πραγματικό σκοπό των ασκήσεων.<br /><br />Στο συγκεκριμένο πρόγραμμα συμμετείχαν 22 εταίροι από 11 χώρες. Οι δοκιμές πραγματοποιήθηκαν επιτυχώς με σκοπό την αξιολόγηση τεχνολογιών αιχμής για την προστασία κρίσιμων θαλάσσιων και λιμενικών υποδομών.<div><br />Γεωπολιτικό και περιφερειακό πλαίσιο<br /><br />Παρατηρητές στην Τουρκία, δηλαδή η ΜΙΤ και ο Φιντάν με την νεά υπηρεσία τιου εντός του τουρκικού ΥΠΕΞ, παρακολουθούν στενά αυτές τις εξελίξεις, δεδομένης της στρατηγικής σημασίας του Αιγαίου Πελάγους στα σχέδια για την 'Γαλάζια Πατρίδα".<br /><br />"Η χρήση εδάφους ενός συμμάχου του ΝΑΤΟ για τέτοιες δοκιμές, στις οποίες φέρεται να εμπλέκονται αμυντικές βιομηχανίες εκτός ΝΑΤΟ χωρίς σαφείς περιβαλλοντικές διασφαλίσεις, προσθέτει ένα επίπεδο πολυπλοκότητας στη δυναμική της περιφερειακής ασφάλειας", αναφέρει η τουρκική πλευρά η οποία τρέμει στην κυριολεξία την αμυντική συνεργασία της Ελλάδος με το Ισραήλ.<br /><br />Η Άγκυρα ανησυχεί για τη συνδυασμένη αποτρεπτική ισχύ και τον συντονισμό των δύο χωρών στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το Ισραήλ διαθέτει μεγάλη στρατιωτική ισχύ και βαθιές σχέσεις με τις ΗΠΑ, με αποτέλεσμα η Τουρκία να εκφράζει συχνά ανησυχίες για την ενίσχυση των ελληνικών δυνατοτήτων μέσω κοινών προγραμμάτων ή αναβαθμίσεων.<br /><br />Η στενή συνεργασία εμποδίζει τα τουρκικά σχέδια (π.χ. «Γαλάζια Πατρίδα») στην περιοχή, δεδομένου ότι Ισραήλ, Ελλάδα και Κύπρος προωθούν από κοινού ενεργειακά δίκτυα και συνέργειες.</div><div><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στρατιωτικές δοκιμές Ελλάδος-Ισραήλ προκαλούν συναγερμό στην Τουρκία

Σειρά ευαίσθητων υποβρύχιων στρατιωτικών δοκιμών πραγματοποιήθηκε στο Αιγαίο Πέλαγος νωρίτερα φέτος, με τη συμμετοχή ισραηλινών αμυντικών ετ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα “σιωπηλά τρισεκατομμύρια” του Κόλπου: Πώς τα κρατικά επενδυτικά ταμεία αλλάζουν τη γεωπολιτική οικονομίας.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/dollar-economy-1-768x512.jpg" width="780" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Τα κρατικά επενδυτικά ταμεία (Sovereign Wealth Funds) των χωρών του Κόλπου μετατρέπονται στο νέο όπλο οικονομικής ισχύος της Μέσης Ανατολής. Με επενδύσεις-ρεκόρ που ξεπερνούν τα 53,9 δισ. δολάρια μέσα στο 2026, η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κατάρ επανασχεδιάζουν την παγκόσμια οικονομική επιρροή τους, μειώνοντας σταδιακά την εξάρτησή τους από το πετρέλαιο και τις αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας.<br /><br />Για δεκαετίες η δύναμη των αραβικών μοναρχιών μετριόταν σχεδόν αποκλειστικά σε βαρέλια πετρελαίου.<br /><br />Σήμερα, όμως, η πραγματική ισχύς τους δεν βρίσκεται μόνο στα κοιτάσματα υδρογονανθράκων.<br />Βρίσκεται στα επενδυτικά τους χαρτοφυλάκια.<br /><br />Τα κρατικά επενδυτικά ταμεία του Κόλπου (SWFs) εξελίσσονται στον σημαντικότερο οικονομικό μοχλό επιρροής της περιοχής, επενδύοντας σε τεχνητή νοημοσύνη, άμυνα, τεχνολογία, υποδομές, χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.<br /><br />Μόνο μέσα στο 2026 οι συνολικές επενδύσεις τους ξεπέρασαν τα 53,9 δισεκατομμύρια δολάρια, καταγράφοντας ιστορικό υψηλό.<br /><br />Την ίδια στιγμή, οι περιορισμοί στη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ προκάλεσαν απώλειες που εκτιμώνται σε περισσότερα από 50 δισεκατομμύρια δολάρια για την περιφερειακή οικονομία.<br /><br />Η απάντηση των χωρών του Κόλπου δεν ήταν η αύξηση της παραγωγής πετρελαίου.<br /><br />Ήταν η αξιοποίηση των επενδυτικών τους ταμείων ως εργαλείου οικονομικής ασφάλειας. <br />Η νέα οικονομική υπερδύναμη<br /><br />Συνολικά, τα κρατικά επενδυτικά ταμεία του Κόλπου διαχειρίζονται πλέον περιουσιακά στοιχεία αξίας αρκετών τρισεκατομμυρίων δολαρίων.<br /><br />Τα μεγαλύτερα από αυτά είναι:<div>Abu Dhabi Investment Authority (ADIA)<br />Mubadala Investment Company<br />Saudi Public Investment Fund (PIF)<br />Qatar Investment Authority (QIA)<br />Kuwait Investment Authority (KIA)<br /><br />Η στρατηγική τους διαφέρει από τα παραδοσιακά επενδυτικά κεφάλαια.<br /><br />Δεν επενδύουν απλώς για υψηλές αποδόσεις.<br /><br />Επενδύουν για γεωπολιτική επιρροή.<br />Η αποχώρηση των ΗΑΕ από τον OPEC άλλαξε τους κανόνες<br /><br />Η πιο χαρακτηριστική ένδειξη αυτής της αλλαγής ήταν η απόφαση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων να αποχωρήσουν από τον OPEC.<br /><br />Για δεκαετίες, η συμμετοχή στον οργανισμό προσέφερε υψηλές τιμές πετρελαίου μέσω ελεγχόμενης παραγωγής.<br /><br />Ωστόσο, περιόριζε την ευελιξία κάθε χώρας να διαμορφώνει τη δική της ενεργειακή πολιτική.<br /><br />Τα ΗΑΕ θεώρησαν ότι πλέον διαθέτουν ένα πολύ ισχυρότερο “μαξιλάρι”.<br /><br />Τα κρατικά τους επενδυτικά ταμεία.<br /><br />Με συνολικά περιουσιακά στοιχεία που υπερβαίνουν τα 1,8 τρισεκατομμύρια δολάρια, μπορούν να απορροφήσουν πολύ πιο εύκολα τις διακυμάνσεις στις τιμές του πετρελαίου.<br /><br />Με απλά λόγια:<br /><br />η οικονομική σταθερότητα δεν εξαρτάται πλέον αποκλειστικά από την τιμή του Brent.<br />Η Σαουδική Αραβία επενδύει στην… ανεξαρτησία της<br /><br />Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η περίπτωση της Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Το Public Investment Fund (PIF), με ενεργητικό που προσεγγίζει τα 900 δισεκατομμύρια δολάρια, αποτελεί πλέον το βασικό εργαλείο υλοποίησης του οράματος Vision 2030 του πρίγκιπα Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν.<br /><br />Η μεγαλύτερη αλλαγή όμως αφορά την άμυνα.<br /><br />Μέσω του PIF χρηματοδοτείται η Saudi Arabian Military Industries (SAMI), η οποία δημιουργήθηκε για να μειώσει την εξάρτηση της χώρας από τις αμερικανικές αμυντικές βιομηχανίες.<br /><br />Η εταιρεία παράγει πλέον:μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UCAV),<br />αυτόνομα θαλάσσια συστήματα,<br />τεθωρακισμένα οχήματα,<br />ηλεκτρονικά συστήματα επιτήρησης.<br /><br />Πρόκειται ουσιαστικά για την οικονομική βάση της στρατηγικής αυτονομίας του Ριάντ. </div><div><br />Το τέλος της εποχής του πετροδολαρίου;<br /><br />Η εξέλιξη αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν θυμηθεί κανείς τη συμφωνία του 1974 ανάμεσα στον βασιλιά Φαϊζάλ και τον πρόεδρο Νίξον.<br /><br />Η συμφωνία εκείνη καθιέρωσε το πετροδολάριο.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία πουλούσε πετρέλαιο αποκλειστικά σε δολάρια.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες παρείχαν στρατιωτική προστασία.<br /><br />Σήμερα το μοντέλο αυτό μεταβάλλεται.<br /><br />Όχι επειδή καταρρέει.<br /><br />Αλλά επειδή το Ριάντ αποκτά πλέον οικονομικές και στρατιωτικές εναλλακτικές επιλογές.<br />Η Ασία γίνεται η νέα επενδυτική προτεραιότητα<br /><br />Η δεύτερη μεγάλη αλλαγή αφορά τη γεωγραφία των επενδύσεων.<br /><br />Για δεκαετίες τα περισσότερα αραβικά κεφάλαια κατευθύνονταν στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ευρώπη.<br /><br />Πλέον το ενδιαφέρον μεταφέρεται σταδιακά προς την Ασία.<br /><br />Χαρακτηριστικά παραδείγματα:επένδυση 550 εκατ. δολαρίων της Mubadala σε Νότια Κορέα και Χονγκ Κονγκ,<br />επένδυση περίπου 500 εκατ. δολαρίων της Qatar Investment Authority στην Κίνα,<br />περίπου 1,7 δισ. δολάρια σε ινδικές επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένης της IDFC First Bank,<br />συμφωνία της θυγατρικής Alat του PIF ύψους 200 εκατ. δολαρίων με κινεζικό τεχνολογικό όμιλο.<br /><br />Η μετατόπιση αυτή αντανακλά μια ευρύτερη στρατηγική.<br /><br />Οι χώρες του Κόλπου βλέπουν πλέον την Ασία ως τον βασικό κινητήρα της παγκόσμιας ανάπτυξης για τις επόμενες δεκαετίες.<br />Από το πετρέλαιο στην τεχνητή νοημοσύνη<br /><br />Οι επενδύσεις δεν περιορίζονται πλέον στην ενέργεια.<br /><br />Τα κρατικά επενδυτικά ταμεία κατευθύνουν κεφάλαια σε:τεχνητή νοημοσύνη,<br />data centers,<br />ημιαγωγούς,<br />κυβερνοασφάλεια,<br />βιοτεχνολογία,<br />πράσινη ενέργεια,<br />fintech,<br />κρυπτονομίσματα,<br />logistics.<br /><br />Με αυτόν τον τρόπο επιχειρούν να δημιουργήσουν νέες πηγές εθνικού εισοδήματος, ανεξάρτητες από τις διακυμάνσεις των διεθνών τιμών του πετρελαίου.<br />Η νέα μορφή ισχύος<br /><br />Η Μέση Ανατολή εισέρχεται σε μια διαφορετική εποχή.<br /><br />Η ισχύς των κρατών του Κόλπου δεν βασίζεται πλέον μόνο στον έλεγχο των ενεργειακών αποθεμάτων ή των θαλάσσιων διαδρόμων.<br /><br />Βασίζεται όλο και περισσότερο στην ικανότητά τους να επηρεάζουν την παγκόσμια οικονομία μέσω στρατηγικών επενδύσεων.<br /><br />Οι αποφάσεις που λαμβάνονται σήμερα στα διοικητικά συμβούλια του PIF, της ADIA ή της Mubadala ενδέχεται να επηρεάζουν περισσότερο τις διεθνείς αγορές από μια μεταβολή της παραγωγής πετρελαίου.<br /><br />Η πραγματική γεωπολιτική μετάβαση του Κόλπου δεν είναι μόνο ενεργειακή.<br /><br />Είναι χρηματοοικονομική.<br /><br />Και ίσως αυτό να αποτελεί τη σημαντικότερη αλλαγή στην παγκόσμια οικονομική ισορροπία της τελευταίας δεκαετίας: οι αραβικές μοναρχίες δεν εξάγουν πλέον μόνο πετρέλαιο· εξάγουν κεφάλαιο, τεχνολογία και στρατηγική επιρροή.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα “σιωπηλά τρισεκατομμύρια” του Κόλπου: Πώς τα κρατικά επενδυτικά ταμεία αλλάζουν τη γεωπολιτική οικονομίας.

Βασιλης Διαμαντακος  Τα κρατικά επενδυτικά ταμεία (Sovereign Wealth Funds) των χωρών του Κόλπου μετατρέπονται στο νέο όπλο οικονομικής ισχύο...

Διαβάστε την συνέχεια