Όταν η Εθνική Ασφάλεια γίνεται προεκλογικό εργαλείο. Η επικίνδυνη εργαλειοποίηση του φόβου.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinHfTGKJYZHdm6LjQnubdPfSufsSvsQw60It2K5mpwxStAaM9v-YcBmlTwStoyiTDRp6HuDZv8DANuPgeHXXBgzVI981ISmybKSu6ld9Il3ihmk_GQwaFkAxVARhez-tRireWCBJrGyfK4-nO4_iylLSu_qDahOEkTuVSrewogHRLT3fy_Vqp2sNv_HBku/s549/%CE%9A%CE%B1%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B7%20%CE%95%CE%BB%CE%B9%CE%AC%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%A3%CE%BA%CE%B1%CE%BA%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%20%CF%84%CE%BF%CF%85%20%CE%91%CE%B9%CE%B3%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%85.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="549" data-original-width="458" height="205" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinHfTGKJYZHdm6LjQnubdPfSufsSvsQw60It2K5mpwxStAaM9v-YcBmlTwStoyiTDRp6HuDZv8DANuPgeHXXBgzVI981ISmybKSu6ld9Il3ihmk_GQwaFkAxVARhez-tRireWCBJrGyfK4-nO4_iylLSu_qDahOEkTuVSrewogHRLT3fy_Vqp2sNv_HBku/w751-h205/%CE%9A%CE%B1%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B7%20%CE%95%CE%BB%CE%B9%CE%AC%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%A3%CE%BA%CE%B1%CE%BA%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%20%CF%84%CE%BF%CF%85%20%CE%91%CE%B9%CE%B3%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%85.jpg" width="751" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η Αυταπάτη της Σταθερότητας και τα Επικίνδυνα Παιχνίδια με τη Φωτιά στην Εξωτερική Πολιτική</div><br />Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική ζωή αυτού του τόπου που η αρθρογραφία παύει να είναι απλή καταγραφή απόψεων και μετατρέπεται σε ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟ. Όταν διαβάζεις ανάμεσα στις γραμμές αρθρογραφίας που γνωρίζεις ότι προέρχεται από πηγές οι οποίες γνωρίζουν πολύ καλά τί συμβαίνει στην κυβέρνηση, τότε είσαι διπλά προσεκτικός. <br /><br />Ένα τέτοιο δημοσίευμα του καλά πληροφορημένου Μανώλη Κοττάκη στην Εστία (29/10/2026) θα μπορούσε να περάσει κάτω από τα ραντάρ πολλών. Για τους παροικούντες, όμως, χτυπάνε πολλαπλά καμπανάκια δεδομένου ότι αποτελεί μια βαθύτερη ανάγνωση των προθέσεων της κυβέρνησης, σε συνδυασμό με την τρέχουσα πολιτική και διπλωματική συγκυρία.<br /><br />Αποδόμηση του Κυβερνητικού Διλήμματος: Αυτοδυναμία ή Εθνική Απειλή;<div><br />Για να κατανοήσει κανείς την ανάλυση της Εστίας, πρέπει να κοιτάξει τη στρατηγική που οικοδομείται συστηματικά από το Μέγαρο Μαξίμου. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει επενδύσει σε ένα συγκεκριμένο, εκβιαστικό δίλημμα: Αυτοδύναμη κυβέρνηση ή πολιτική αστάθεια. Η επιχειρηματολογία αυτή αποτυπώθηκε με σαφήνεια στη ΔΕΘ, όπου ο Πρωθυπουργός επέμεινε στην ανάγκη μιας «σταθερής κυβέρνησης» ενόψει και της ανάληψης της προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ, επικαλούμενος τον κίνδυνο ενός κυβερνητικού κενού.<br /><br />Ωστόσο, το αφήγημα αυτό κλιμακώθηκε επικίνδυνα. Υπουργοί της κυβέρνησης —όπως ο Γιώργος Φλωρίδης και ο Άδωνις Γεωργιάδης— προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα, συνδέοντας ευθέως την πιθανότητα μετεκλογικής ακυβερνησίας με άμεσους κινδύνους στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ο κ. Γεωργιάδης υποστήριξε μάλιστα ότι ιστορικά, όποτε η Ελλάδα βρέθηκε σε παρατεταμένη ακυβερνησία, η Τουρκία βρήκε την ευκαιρία να αποκομίσει όφελος, παραπέμποντας ευθέως στην τραγωδία των Σεπτεμβριανών και των Ιμίων.<br /><br />Αυτή η τακτική δεν είναι τυχαία. Μετατοπίζει τη συζήτηση από την πολιτική αξιολόγηση στην εθνική επιβίωση. Ο πολίτης δεν καλείται πλέον να κρίνει την οικονομία ή τους θεσμούς, αλλά εξαναγκάζεται να ψηφίσει υπό το καθεστώς ενός υπαρξιακού φόβου. Παρά τις προσπάθειες του κυβερνητικού εκπροσώπου, Παύλου Μαρινάκη, να διατηρήσει αποστάσεις από τις πιο ακραίες διατυπώσεις, το μήνυμα είχε ήδη διοχετευθεί.<br /><br />Εδώ ακριβώς παρεμβαίνει το δημοσίευμα της Εστίας για να αποδομήσει το σαπρό δίλημμα. Η ακυβερνησία δεν είναι συνεπάγεται αυτόματα καταστροφή. Η κοινωνία, όπως αποδεικνύουν τα διεθνή παραδείγματα (Σερβία, Ισραήλ), είναι διατεθειμένη να αποδεχθεί μια περίοδο πολιτικής ρευστότητας εάν αυτή αποτελεί το μοναδικό μέσο για να απαλλαγεί από τη διαφθορά και την ηθική παρακμή.<br /><br />Η συγκυβέρνηση δεν σημαίνει εθνική αδυναμία. Η πολιτική σταθερότητα δεν ταυτίζεται αναγκαστικά με την αυτοδυναμία. Ακόμη και διεθνείς οίκοι αξιολόγησης όπως η S&P, θεωρεί πιθανό το ενδεχόμενο κυβέρνησης συνεργασίας. Η επίκληση της αυτοδυναμίας ως μοναδικής εγγύησης ασφάλειας είναι παραπλανητική.<br /><br />Ο «Τουρκικός Παράγοντας» και η Διεθνής Εκτόνωση της Προπαγάνδας<br />Ένα σημαντικό στοιχείο που οφείλει να τονιστεί επίσης, είναι ότι η Άγκυρα δεν παρακολουθεί απλώς τις ελληνικές εκλογικές εξελίξεις. Εντάσσει την ελληνική προεκλογική αντιπαράθεση στη δική της διπλωματική επιχειρηματολογία.<br /><br />Στις 19 Σεπτεμβρίου 2026, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, σε συνέντευξή του στο δίκτυο NTV (η οποία αναρτήθηκε και στην επίσημη ιστοσελίδα του τουρκικού ΥΠΕΞ), διατύπωσε ευθέως την άποψη ότι στην ελληνική εσωτερική πολιτική λειτουργεί υπολογισμένα ο «τουρκικός παράγοντας». Ο Φιντάν επεσήμανε με νόημα ότι όποτε ένας Έλληνας πολιτικός χρειάζεται γρήγορους πολιτικούς πόντους ή θέλει να αποσπάσει την προσοχή της κοινής γνώμης, εργαλειοποιεί και «παίζει» το τουρκικό χαρτί, προειδοποιώντας ότι όσο η Ελλάδα εισέρχεται σε προεκλογικό κλίμα, αυτή η εμπρηστική γλώσσα θα εντείνεται. Αυτό βέβαια θα μπορούσε να το πει κοιτάζοντας στον καθρέπτη αλλά εν προκειμένω δεν ειπώθηκε τυχαία.<br /><br />Όταν η απέναντι πλευρά καταγράφει και εκμεταλλεύεται διπλωματικά το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση χρησιμοποιεί τα ελληνοτουρκικά ως μικροκομματικό εργαλείο εσωτερικής κατανάλωσης, η εθνική γραμμή υφίσταται βαρύτατο πλήγμα.<br /><br />Παράλληλα, ο Κοττάκης ορθώς στηλιτεύει ως ιστορικά τυφλή και επικίνδυνη την προσπάθεια της κυβέρνησης να χρησιμοποιήσει δηλώσεις της κεμαλικής αντιπολίτευσης της Τουρκίας για να φιλοτεχνήσει το «πατριωτικό» προφίλ του Πρωθυπουργού. Ο τουρκικός αναθεωρητισμός είναι ενιαίος και αρραγής. Το να δανείζεσαι επιχειρήματα από την Άγκυρα για να κερδίσεις λίγες ψήφους στο εσωτερικό αποτελεί στρατηγική ήττα στην καλύτερη των περιπτώσεων.<br /><br />Έμμεση Προειδοποίηση: «Οδηγίες προς Ναυτιλομένους»<br />Οι πληροφορίες που προέρχονται από τα ενδότερα της εξουσίας, σπάνια γίνονται γνωστές με φθηνές διαρροές. Ντύνονται με τη μορφή ψύχραιμης ανάλυσης, αδιάψευστων ιστορικών παραλληλισμών και διεθνών εκλογικών μοτίβων (τη στάση της τουρκικής διπλωματίας, τις δηλώσεις Ελλήνων υπουργών, τις κάλπες στη Σερβία και το Ισραήλ). Η κατακλείδα του άρθρου —«Οδηγίες προς ναυτιλομένους!»— είναι ένα σαφές μήνυμα προς το Μέγαρο Μαξίμου ότι οι σχεδιασμοί για την εργαλειοποίηση της εθνικής ασφάλειας είναι εμφανείς «δια γυμνού οφθαλμού». Και ότι προβλέπονται «τρικυμίες» κομματικές και κυρίως Εθνικές, εάν η κυβέρνηση συνεχίσει να ποντάρει σε Εθνικά επιζήμιες τακτικές.<br /><br />Εν κατακλείδι<br />Όσοι θεωρούν ότι μπορούν να παίζουν με τη νοημοσύνη των πολιτών και με την Εθνική Ασφάλεια για να παρατείνουν την παραμονή τους στην εξουσία, υπολογίζουν χωρίς τον αστάθμητο παράγοντα: έναν λαό που είναι έτοιμος να τιμωρήσει τόσο τη διαφθορά όσο και τον τυχοδιωκτισμό, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα περάσει μέσα από την προσωρινή ατραπό της πολιτικής αβεβαιότητας. Έχουμε ήδη προειδοποιήσει: Η γλώσσα της οργής είναι το έσχατο καταφύγιο εκείνων που βλέπουν τα όνειρά τους να συντρίβονται και τότε «οι δρόμοι γίνονται το κοινοβούλιο των λαών»!<br /> <br /><a href="http://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Όταν η Εθνική Ασφάλεια γίνεται προεκλογικό εργαλείο. Η επικίνδυνη εργαλειοποίηση του φόβου.

Η Αυταπάτη της Σταθερότητας και τα Επικίνδυνα Παιχνίδια με τη Φωτιά στην Εξωτερική Πολιτική Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική ζωή αυτού του τόπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εξωτερική πολιτική:Η κρίση εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση και η απάντηση στην Τουρκία.

<img height="97" src="https://omegapress.gr/images/TREIS.jpg" width="736" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Μια σειρά από απογοητευτικά γεγονότα στην εξωτερική πολιτική έφεραν και πάλι στην επιφάνεια τις αδυναμίες, τις ανεπάρκειες, την απουσία εθνικού σχεδιασμού και τελικά την κρίση εμπιστοσύνης μεταξύ κυβέρνησης -λαού και μεταξύ κυβέρνησης -πολιτικών κομμάτων.<br />Προκαλεί πολλά και εύλογα ερωτηματικά το γεγονός, πως κυρίως η κυβέρνηση, αλλά και η αντιπολίτευση δεν θέτουν ζήτημα διαβουλεύσεων μεταξύ του πρωθυπουργού και των πολιτικών αρχηγών, ούτε με την πραγματοποίηση κοινής σύσκεψης, ούτε καν σε κοινοβουλευτικό επίπεδο.<br /><br />Επειδή όμως τα όσα έρχονται στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, είναι πολύ πιο ανησυχητικά, εγείρονται σοβαρές αμφιβολίες, αν η κυβέρνηση είναι σε θέση να διαχειριστεί αλλεπάλληλες και μεγαλύτερες κρίσεις. Δεν μπορεί, αυτό είναι βέβαιο. Και δεν μπορεί ούτε στο εσωτερικό καθώς δεν υφίσταται πολιτικό μέτωπο με βάση ένα σχέδιο που να υπηρετηθεί απ΄ όλους, ούτε σε διεθνές επίπεδο. Η αποστασιοποίηση των ΗΠΑ, η ασθενική διπλωματία της ΕΕ, αλλά και η επιρροή που ασκεί η Τουρκία σε πολλές χώρες της ευρύτερης Μέσης Ανατολής, αλλά και της Ευρώπης, έχουν φέρει την Ελλάδα σε πολύ δυσχερή θέση. Τι επιδιώκει άραγε ο Κυριάκος Μητσοτάκης;<br /><br /> Η Τουρκία να νοιώσει την απειλή<br /><br />Η επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου απλά επιβεβαίωσε το ανύπαρκτο γεωπολιτικό αποτύπωμα για το οποίο συχνά κάνει λόγο ο ανεκδιήγητος υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης. Η ελληνική κυβέρνηση δεν κατάφερε επί επτά χρόνια , δηλαδή από την υπογραφή του Μνημονίου Τουρκίας -Λιβύης το 2019, μέχρι τώρα να δημιουργήσει μια σταθερή βάση επιρροής στην Λιβύη σε συνεργασία φυσικά με την Αίγυπτο , την Ιταλία και άλλες χώρες της ΕΕ. Αντίθετα η Τουρκία ενίσχυσε τους δεσμούς της και την φαμίλια Χάφταρ και με την Ιταλία , η οποία πρόσφερε βοήθεια στην Άγκυρα για να πείσει όλες τις πλευρές στην Λιβύη να συνεργαστούν. Και τα κατάφερε<br /><br />Νωρίτερα όμως η Τουρκία με τα δύο θαλάσσια πάρκα που ανακοίνωσε και με τα οποία τεμαχίζει ολόκληρες περιοχές μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης και νότια του Καστελλόριζου, έδειξε στην Ελλάδα ότι αδιαφορεί πλήρως για τις διαμαρτυρίες της, όσο αυτές περιορίζονται σε απλές ανακοινώσεις του υπουργείου Εξωτερικών.</div><div><br />Η κυβέρνηση δεν παράγει πολιτική, η Τουρκία δεν νοιώθει ότι έχει κόστος από τις ελληνικές ανακοινώσεις ή τις δηλώσεις αξιωματούχων της ΕΕ, οπότε συνεχίζει ακάθεκτη τον στρατηγικό της σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο στο Αιγαίο. Τώρα ετοιμάζεται να φέρει και το νόμο για την Γαλάζια Πατρίδα, που θα “τεμαχίζει” το Αιγαίο και θα περιορίζει την Ελλάδα δυτικά του 25ου μεσηβρινού. Με απλά λόγια για να περάσει πλοίο κοντά στην Μύκονο και την Πάρο ή να βγούν τα ψαροκάικα θα πρέπει να πάρουν άδεια από την Τουρκία. Ακρωτηριασμός εθνικής κυριαρχίας λέγεται και στην γλώσσα που καταλαβαίνει ο Γεραπετρίτης και ο Μητσοτάκης…<br /><br />Για να αποτραπεί αυτή η εξέλιξη απαιτούνται δύο πράγματα</div><div><br />1. Να υπάρξει ομόφωνη απάντηση της ελληνικής βουλής, ότι αν η Τουρκία ψηφίσει το νόμο για την Γαλάζια Πατρίδα, η Ελλάδα θα επεκτείνει τα χωρικά ητς ύδατα και στο Αιγαίο , οπότε η Άγκυρα θα ξέρει ότι το κόστος θα είναι πολύ μεγαλύτερο από τα οφέλη της Γαλάζιας Πατρίδας και θα το ξανασκεφθεί πολλές φορές.</div><div>  <br />2. Η κίνηση αυτή να συνδυαστεί με ένα νέο σχέδιο που θα καταστήσει συνυπεύθυνο το ΝΑΤΟ , την ΕΕ και τις ΗΠΑ, ότι τα όρια υπομονής της Ελλάδας έχουν εξαντληθεί και το σημείο μηδέν είναι ο νόμος για την Γαλάζια Πατρίδα . <br />Η Τουρκία επεκτείνεται , απειλεί ή εκβιάζει όσο της επιτρέπει η Ελλάδα.<br />Οπότε αυτό που απαιτείται είναι το πολιτικό προσωπικό της χώρας, αυτό που έχουμε να δικαιολογήσει την ύπαρξή του και τον ρόλο του.</div><div><br />ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ<br /><br />Η επίσκεψη του πρωθυπουργού στη Σαουδική Αραβία την Κυριακή 25 Οκτωβρίου, αποτελεί μυστήριο. Πολλές φορές , ο πρωθυπουργός και πολλοί υπουργοί περιοδεύουν στις χώρες του Κόλπου, χωρίς να υπάρχουν χειροπιαστά αποτελέσματα στην εξωτερική πολιτική της χώρας. Ανακοινώσεις γενικές χωρίς οτιδήποτε συγκεκριμένο που να αφορά την περιοχή μας, την πολιτική του Ριάντ στα ζητήματα της Ανατολικής Μεσογείου και τις διμερείς σχέσεις.<br /><br />Το μόνο συγκεκριμένο στοιχείο είναι η εκ νέου δέσμευση του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι η πυροβολαρχία Patriot θα παραμείνει στη Σαουδική Αραβία, μια δέσμευση που είχε ήδη ανακοινώσει λίγες ημέρες πριν ο Νίκος Δένδιας. Τα όσα είπε επίσης ο πρωθυπουργός περί συνδεσιμότητας κλπ θα μπορούσε να τα πει και να τα κάνει ο υπουργός ψηφιακής πολιτικής. Αλλά ούτε και στο θέμα αυτό ανακοινώθηκε κάτι συγκεκριμένο, ούτε για άλλο θέμα. Δηλαδή πήγε άρον άρον στο Ριάντ, κυριακάτικα για να ανακοινώσει ότι οι Patriot θα παραμείνουν εκεί; περίεργο δεν είναι;<br /><br />Άρα τι ακριβώς πήγε να κάνει στο Ριάντ ο πρωθυπουργός; Αίσθηση επίσης προκάλεσε περιοδεία του Άδωνι Γεωργιάδη στο Ριάντ και μετά στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα απ όπου δεν μάθαμε για ποιους λόγους έκανε τα ταξίδια. Από αναρτήσεις του πληροφορηθήκαμε, ότι επισκέφθηκε γραφεία οικονομικών ομίλων και σε μια ανάρτηση κάνει λόγο για τρομερή επένδυση στην Τριίπετρα, μια σχεδόν απάτητη περιοχή στη νότια Κρήτη. Αλλά ο Γεωργιάδης είναι υπουργός Υγείας, όχι Ανάπτυξης. Οπότε γιατί πήγε εκείνος στα ΗΑΕ και όχι ο αρμόδιος υπουργός;</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εξωτερική πολιτική:Η κρίση εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση και η απάντηση στην Τουρκία.

Του Στράτου Βαλτινού Μια σειρά από απογοητευτικά γεγονότα στην εξωτερική πολιτική έφεραν και πάλι στην επιφάνεια τις αδυναμίες, τις ανεπάρκε...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο κόκκινο η ένταση στο Υπουργείο Εξωτερικών.

<img height="89" src="https://omegapress.gr/images/PAPADOPOULOY.jpg" width="759" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Με αρνητικούς πρωταγωνιστές τον Γιώργο Γεραπετρίτη και την Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, στα γραφεία και τους διαδρόμους του Υπουργείου Εξωτερικών, επικρατεί ένταση και δοκιμάζονται οι σχέσεις μεταξύ υπηρεσιακών παραγόντων και της διορισμένης πολιτικής ηγεσίας. H δομή του ΥΠΕΞ λειτουργεί μόνο μέσω προσωπικών σχέσεων, ρουσφετιών και κυρίως με όσους έχουν καλή πρόσβαση στα γραφεία του πρωθυπουργού και της Ντόρας Μπακογιάννη. <br /><br />Οι ήττες φέρνουν γκρίνιες, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Η Υφυπουργός Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου κατηγορείται ότι περιορίζει ακόμη και την πρόσβαση σε υπηρεσιακά έγγραφα και την ενημέρωση, αποφασίζοντας η ίδια πως και ποιοι θα ενημερώνονται. Η ανασφάλεια και η ανεπάρκεια στο κόκκινο...<br /><br />Η διαδικασία λήψης των αποφάσεων είναι αφανής, όπως και οι επεξεργασίες θέσεων στα μείζονα ζητήματα της χώρας. Η στεγανοποίηση δεν έχει να κάνει με τον φόβο διαρροής πληροφοριών, αλλά με την συγκάλυψη λαθών , ανεπαρκειών και ευθυνών για τα συνεχόμενα βατερλό στην εξωτερική πολιτική. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης γνωρίζει τα πάντα, αλλά τις αποφάσεις τις λαμβάνει μόνος του σε αδιευκρίνιστο περιβάλλον…</div><div><br />Η προσωποκεντρική εξωτερική πολιτική.<br /><br />Η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας δεν είναι καν πρωθυπουργοκεντρική, αλλά προσωποκεντρική. Γιατί ακόμη και αν ο πρωθυπουργός λειτουργούσε θεσμικά, θα συνεργάζονταν με τους αρμόδιους διπλωμάτες, συμβούλους και επιτελεία , ώστε να σχεδιαστεί κάθε κίνηση, να προετοιμάζεται κατάλληλα και στην συνέχεια να αποτιμάται το αποτέλεσμα. Ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας Θάνος Ντόκος είναι στο περιθώριο εδώ και μήνες. Οι σύνδεσμοι με τα υπουργεία δεν λειτουργούν. Οι πρεσβείες δεν παίρνουν σαφείς οδηγίες , πολλές φορές δεν γνωρίζουν καν πως πρέπει να κινηθούν στις χώρες που υπηρετούν. Δεν υπάρχει ούτε επικοινωνιακό, ούτε πολιτικό, ούτε διπλωματικό σχέδιο.<br /><br />Είναι δεκάδες οι περιπτώσεις που ο πρωθυπουργός ταξιδεύει, όπως πριν από λίγες ημέρες στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας ή παλαιότερα σε άλλες αραβικές χώρες, ακόμη και στις ΗΠΑ ή το Ισραήλ που κανείς στο ΥΠΕΞ δεν γνωρίζει τι ακριβώς συζητά ο Κυριάκος Μητσοτάκης, τι δεσμεύσεις αναλαμβάνει που συμφωνεί, που διαφωνεί και τελικά ποιες είναι οι θέσεις της χώρας.<br />Στους διαδρόμους του ΥΠΕΞ επικρατεί έντονος σκεπτικισμός, ακόμη και για την επικεφαλής της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδας στον ΟΗΕ Αγλαία Μπαλτά, καθώς υπάρχουν στο παρασκήνιο πολλά αρνητικά σχόλια για την ελληνική προεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Το ζήτημα όμως είναι ότι πολλές φορές η Μπαλτά είναι εκτεθειμένη από το Υπουργείο Εξωτερικών το οποίο αντί να έχει επεξεργασμένες θέσεις και πρωτοβουλίες, αδυνατεί να την στηρίξει και πολλές φορές οι οδηγίες είναι ασαφείς .<br /><br />Ζήτημα έχει εγερθεί και για την συζητούμενη υποψηφιότητα του Τούρκου διπλωμάτη Σινιρίογλου για την θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ. Ενώ υπάρχουν δεκάδες δημοσιεύματα για στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης, ούτε το ΥΠΕΞ, ούτε ο πρωθυπουργός έχουν τοποθετηθεί, λες και είναι προσωπική τους απόφαση τι πρέπει να κάνουν. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Σινιρίογλου, επικεφαλής στον ΟΑΣΕ σήμερα θα είναι υποψήφιος, είναι μάλλον απίθανο να εκλεγεί, αλλά είναι πιθανό να πάρει θέση ως αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας. Θα τον στηρίξει και αν ναι, με ποιούς όρους θα στηρίξει η Αθήνα; υπάρχει διαπραγμάτευση ή όχι;</div><div><br />Το χάος είναι εδώ...<br /><br />Ο Γιώργος Γεραπετρίτης έχει συνεχή επαφή με τον πρωθυπουργό, αλλά όπως υπογραμμίζουν οι καλά γνωρίζοντες, δεν κατάφερε ποτέ να συνειδητοποιήσει τον ρόλο του ως Υπουργός Εξωτερικών, πέραν του ότι συνεχίζει να παρέχει τις νομικές του υπηρεσίες στον πρωθυπουργό για διάφορα ζητήματα. Η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου συμπεριφέρεται ως ομαδάρχης σε κομματική δομή και όχι ως αξιωματούχος με θέση ευθύνης. Τη χώρα εκπροσωπεί και υπηρετεί όχι την οικογένεια Μητσοτάκη...<br /> Η υπόθεση του ηλεκτρικού καλωδίου προκάλεσε διπλωματικό χάος, κανείς δεν ήξερε επί μήνες τι να κάνει και πως να χειριστεί ο ζήτημα , ούτε υπάρχει PLAN B σε περίπτωση που η Τουρκία πιέσει στρατιωτικά.<br />Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ η Κυπριακή Δημοκρατία εξέδωσε NAVTEX άμεσα, η Αθήνα ακόμη περιμένει να τακτοποιήσει το ζήτημα της ενημέρωσης -άδειας η Γαλλία στο παρασκήνιο και μετά να εκδοθεί η NAVTEX.<br />Χάος επικρατεί στο ΥΠΕΞ και ως προς το ζήτημα των θαλάσσιων πάρκων της Τουρκίας που και παράνομα και εκτός λογικής είναι. Η υπόθεση έχει υποβαθμιστεί από την κυβέρνηση , ενώ πρόκειται για μείζον ζήτημα. Οι ψαράδες τη Καλύμνου, που διαθέτουν τον μεγαλύτερο στόλο αλιευτικών απειλούνται με αφανισμό, αν η Τουρκία αποφασίσει να απαγορεύσει με στρατιωτικά μέσα την είσοδο ελληνικών αλιευτικών στο Πάρκο, νότια του Καστελλόριζου.<br />Αντίστοιχα, χάος επικρατεί και με τις εισόδους τουρκικών αλιευτικών ακόμη και σε ελληνικά χωρικά ύδατα, ενώ οι τουρκικές μηχανότρατες σαρώνουν τον βυθό, εντελώς παράνομα. Παρά τις ενστάσεις διπλωματών, ότι η Τουρκία κλιμακώνει επικίνδυνα τις κινήσεις της και περιορίζει την Ελλάδα παντού στο Αιγαίο ανατολικά του 25ου μεσημβρινού, ακόμη και σε διεθνή ύδατα, το δίδυμο Γεραπετρίτη -Παπαδοπούλου σιωπά.<br />Η υπόθεση Τουρκίας -Λιβύης, επιβεβαίωσε σε απόλυτο βαθμό την παροιμιώδη ανεπάρκεια της Υφυπουργού Παπαδοπούλου να κατανοήσει την διπλωματική δυναμική της Άγκυρας. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά. Αν δεν ήταν ευνοούμενη της οικογένειας Μητσοτάκη δεν θα περνούσε καν την πόρτα του Υπουργείου Εξωτερικών.<br /><br />Όμως την βασική ευθύνη την έχει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Απομονωμένος με δική του πρωτοβουλία, δεν διαβουλεύεται με διπλωμάτες, στρατιωτικούς, εμπειρογνώμονες , ακαδημαικούς και γνώστες της εξωτερικής πολιτικής της χώρας, ώστε να σχεδιαστεί μαι πλήρης, ουσιαστική και αποτελεσματική ατζέντα. Λίγους εμπιστεύεται, όχι γιατί δεν αξίζουν της εμπιστοσύνης του, αλλά γιατί ο ίδιος είναι ανασφαλής και τόσο εξαρτημένος που του είναι αδύνατον να συζητήσει όλες τις πτυχές των προβλημάτων.<br /><br />Δηλαδή οι αποφάσεις για την εξωτερική πολιτική δεν λαμβάνονται στα συλλογικά όργανα της κυβέρνησης, ούτε στο ΚΥΣΕΑ, ούτε έστω σε ένα ευέλικτο όργανο που θα μπορούσε να δρα άμεσα και αποτελεσματικά. Ούτε στο ΥΠΕΞ λειτουργούν οι διευθύνσεις, ούτε εισακούονται, όσοι θέτουν ζητήματα αναβάθμισης της διπλωματίας. Η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου προερχόμενη από το διπλωματικό σώμα, όπου δεν διέπρεψε πουθενά και δεν έχει να παρουσιάσει την παραμικρή επιτυχία, έχει αποτύχει στην διαχείριση όλων των φακέλων που της έχουν ανατεθεί, όπως οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, οι σχέσεις με την Λιβύη, ενώ εντελώς απολίτικη είναι η στάση της ως προς την διαχείριση των σχέσεων με τις βαλκανικές χώρες, και τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις . <br /><br />Όλα αυτά δεν πρόκειται αλλάξουν όσο είναι πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης και όσο η διορισμένη ηγεσία του ΥΠΕΞ (δεν υπάρχει κανείς εκλεγμένος), λειτουργεί ως αυλή του πρωθυπουργού και όχι με εθνικά κριτήρια.<br />Οι συνέπειες φαίνονται ήδη και όσα έρχονται θα είναι ακόμη πιο δύσκολα για την χώρα..</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στο κόκκινο η ένταση στο Υπουργείο Εξωτερικών.

Του Σωτήρη Σιδέρη Με αρνητικούς πρωταγωνιστές τον Γιώργο Γεραπετρίτη και την Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, στα γραφεία και τους διαδρόμους του Υπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ουκρανία: Η Ευρώπη φοβάται συμφωνία Τραμπ–Πούτιν πίσω από την πλάτη της.Το ρήγμα για τις συνομιλίες.

<img height="108" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/VORygcGWgtFVjAIKGpO90CezX5jjCZJFKNQgBuk-rZeugS-xdYVK6fLrE4w87Q1pmNV04oNXM4RTvMwoS3S1_OnT6rc61f1gk9U6mSKEWsFjuAkyoR4jiZ8PKw4qg5bx0v1iOtBqAujhr-FCQnvibVd-Q2r5cwqS2BRquAZ6lKlVubFzmBQl0rl_YRCWKoOG-1.jpg" width="725" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Διπλωματικός συναγερμός στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ενόψει των διαπραγματεύσεων ΗΠΑ–Ρωσίας–Ουκρανίας στο Άμπου Ντάμπι. Το τηλεφώνημα Στουμπ και Στέρε στον Πούτιν διχάζει τους συμμάχους, το Λονδίνο, το Παρίσι και το Βερολίνο διεκδικούν ρόλο, ενώ οι Βρυξέλλες αναζητούν τρόπο να αποκτήσουν θέση στο τραπέζι όπου θα συζητηθεί το μέλλον της ευρωπαϊκής ασφάλειας.<br /><br />Ένα κρίσιμο ερώτημα κυριαρχεί πλέον στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες: μπορεί η Ευρώπη να επηρεάσει μια συμφωνία για την Ουκρανία, όταν κινδυνεύει να απουσιάζει από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων;<br /><br />Η προοπτική επανέναρξης των συνομιλιών μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών, Ρωσίας και Ουκρανίας στο Άμπου Ντάμπι προκαλεί έντονη διπλωματική κινητικότητα. Όμως, αντί να διαμορφώνεται μια ενιαία ευρωπαϊκή στρατηγική, αναδεικνύονται διαφορετικές προσεγγίσεις για το ποιος πρέπει να συνομιλήσει με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, με ποια εντολή και υπό ποιες προϋποθέσεις.<br /><br />Σύμφωνα με τους Financial Times, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ανησυχούν ότι η Ουάσιγκτον και η Μόσχα θα μπορούσαν να συζητήσουν ρυθμίσεις που επηρεάζουν άμεσα την ασφάλεια της ηπείρου, ακόμη και το μελλοντικό πλαίσιο λειτουργίας του ΝΑΤΟ, χωρίς ουσιαστική ευρωπαϊκή συμμετοχή.<br /><br />Η ανησυχία έχει ενταθεί καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται να επιδιώκει ταχύτερη διπλωματική διευθέτηση, ενώ αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θεωρούν ότι η Μόσχα δεν έχει εγκαταλείψει τις βασικές απαιτήσεις της.<br /><br />Το πρόβλημα για την Ευρώπη είναι διπλό: να διατηρήσει την υποστήριξή της προς το Κίεβο και, ταυτόχρονα, να εξασφαλίσει ότι δεν θα ληφθούν αποφάσεις για τη δική της ασφάλεια χωρίς τη συμμετοχή της.<div><br />Άμπου Ντάμπι: Το τραπέζι στο οποίο η Ευρώπη δεν έχει εξασφαλισμένη καρέκλα. <a href="https://www.pagenews.gr/2026/10/30/policy-briefs/oukrania-i-europi-fobatai-symfonia-tramp-poutin-piso-apo-tin-plati-tis-to-rigma-gia-tis-synomilies/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><br /><br /><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ουκρανία: Η Ευρώπη φοβάται συμφωνία Τραμπ–Πούτιν πίσω από την πλάτη της.Το ρήγμα για τις συνομιλίες.

Βασιλης Διαμαντακος Διπλωματικός συναγερμός στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ενόψει των διαπραγματεύσεων ΗΠΑ–Ρωσίας–Ουκρανίας στο Άμπου Ντάμπι. Τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σχέδιο Μακρόν για ευρωπαϊκή «πυρηνική ομπρέλα»: Σενάρια για μεταστάθμευση γαλλικών Rafale και στην Ελλάδα.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/Macron-Rafale.jpg"><img height="110" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/Macron-Rafale-1068x652.jpg" width="767" /></a><br /><br /><div>Τη διεύρυνση της ευρωπαϊκής «πυρηνικής αποτροπής» σχεδιάζει ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, επιδιώκοντας την ανάπτυξη μαχητικών αεροσκαφών Rafale πολλαπλού ρόλου —τα οποία έχουν τη δυνατότητα μεταφοράς πυρηνικών όπλων— σε αεροπορικές βάσεις 10 συμμαχικών χωρών. Ανάμεσα στις χώρες που περιλαμβάνονται στους γαλλικούς σχεδιασμούς είναι και η Ελλάδα.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, η λίστα των κρατών όπου το Παρίσι επιθυμεί να διανείμει στρατηγικές δυνάμεις περιλαμβάνει τη Βρετανία, τη Γερμανία, την Ολλανδία, το Βέλγιο, την Πολωνία, την Ελλάδα, τη Φινλανδία, τη Νορβηγία, τη Σουηδία και τη Δανία.<br />Αποκλειστικός ο έλεγχος στο Παρίσι – Η πρώτη άσκηση στη Μεσόγειο<br /><br />Παρά το άνοιγμα προς τους Ευρωπαίους εταίρους, η Γαλλία ξεκαθαρίζει ότι δεν τίθεται θέμα μεταφοράς πυρηνικών κεφαλών σε ξένες κυβερνήσεις. Ευρωπαίοι αμυντικοί αναλυτές τονίζουν ότι το Παρίσι διατηρεί τον αποκλειστικό έλεγχο του οπλοστασίου του, με την τελική απόφαση για τυχόν χρήση να ανήκει αποκλειστικά στον Γάλλο πρόεδρο.<br /><br />Η νέα αυτή στρατηγική έχει ήδη περάσει σε φάση επιχειρησιακής δοκιμής:<br /><br />Γερμανία: Τον Ιούλιο, γαλλικά Rafale μεταστάθμευσαν στη γερμανική βάση Νόρβενιχ στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία.<br /><br />Άσκηση «Rummy» στη Μεσόγειο: Στις 20-21 Οκτωβρίου, γαλλικά Rafale (από τη βάση Σεν Ντιζιέ) και βρετανικά Eurofighter Typhoon πραγματοποίησαν για πρώτη φορά κοινή προσομοίωση αποστολής αντιμετώπισης πυρηνικής επίθεσης. Ο Βρετανός υπουργός Άμυνας, Γουέσλινγκ Στρίτινγκ, έκανε λόγο για την αρχή ενός νέου κεφαλαίου στη διμερή αμυντική συνεργασία.</div><div><br />Το γαλλικό πυρηνικό οπλοστάσιο και η τακτική της «διασποράς»<br /><br />Η Γαλλία αποτελεί τη μοναδική πυρηνική δύναμη εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη δεύτερη στην Ευρώπη μετά τη Βρετανία. Το οπλοστάσιό της υπολογίζεται σε περίπου 290 πυρηνικές κεφαλές και βασίζεται σε δύο πυλώνες:<br /><br />Αεροπορική συνιστώσα: Αεροσκάφη Rafale εξοπλισμένα με υπερηχητικούς πυραύλους κρουζ ASMP-A (ισχύος έως 300 κιλοτόνους).<br /><br />Ναυτική συνιστώσα: Υποβρύχια κλάσης Le Triomphant.<br /><br />Στόχος του σχεδίου είναι η «επιχειρησιακή ευελιξία». Η δυνατότητα ταχείας μετακίνησης των αεροσκαφών μεταξύ ευρωπαϊκών βάσεων αυξάνει την αβεβαιότητα του αντιπάλου, εμποδίζει τον εντοπισμό τους και ενισχύει τις δυνατότητες αντίδρασης σε περίπτωση κλιμάκωσης.<br /><br />Χώρα Στάση / Επίπεδο συμμετοχήςΦινλανδία Απέκλεισε τη φιλοξενία πυρηνικών όπλων σε καιρό ειρήνης, αλλά επιβεβαίωσε το ενδιαφέρον για αμυντική συνεργασία.<br />Λοιποί Σύμμαχοι (συμπ. Ελλάδας) Διαπραγματεύσεις σε διάφορα στάδια για κοινές ασκήσεις, χρήση υποδομών και ανταλλαγή πληροφοριών.<br /><br />Η αβεβαιότητα για την αμερικανική «ομπρέλα» και οι πιέσεις του Πενταγώνου<br /><br />Η γαλλική πρωτοβουλία εκδηλώνεται σε μια περίοδο αυξανόμενης αβεβαιότητας σχετικά με τη διατήρηση της αμερικανικής πυρηνικής προστασίας στην Ευρώπη. Την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ εξετάζουν τη μείωση των στρατευμάτων τους στη Γηραιά Ήπειρο, πιέζοντας τους Ευρωπαίους να αναλάβουν μεγαλύτερο βάρος της δικής τους άμυνας.<br /><br />Σύμφωνα με αποκαλύψεις του Reuters, αξιωματούχοι του αμερικανικού Πενταγώνου έχουν ζητήσει εμπιστευτικά από ευρωπαϊκές χώρες (όπως η Λιθουανία, η Λετονία και η Εσθονία) να χαμηλώσουν τους τόνους της ρητορικής τους απέναντι στη Ρωσία, προκειμένου να μην τεθούν σε κίνδυνο οι διπλωματικές προσπάθειες.<br /><br />Παράλληλα, η Ουάσιγκτον επιδιώκει διαπραγματευτική επίλυση του πολέμου στην Ουκρανία, εξετάζοντας ακόμα και οικονομικά κίνητρα προς τη Μόσχα, την ώρα που πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις επιμένουν στη διατήρηση των κυρώσεων και την περαιτέρω στρατιωτική ενίσχυση του Κιέβου.<br /><br /><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σχέδιο Μακρόν για ευρωπαϊκή «πυρηνική ομπρέλα»: Σενάρια για μεταστάθμευση γαλλικών Rafale και στην Ελλάδα.

Τη διεύρυνση της ευρωπαϊκής «πυρηνικής αποτροπής» σχεδιάζει ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, επιδιώκοντας την ανάπτυξη μαχητικών αεροσκαφ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Γαλανόλευκη» στη φρεγάτα «ΝΕΑΡΧΟΣ». Στην τελική ευθεία για τον Στόλο η δεύτερη ελληνική Belharra.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.kathimerini.com.cy/assets/modules/wnp/articles/202609/600712/images/b_kimwn-2.jpeg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="540" data-original-width="900" height="85" src="https://www.kathimerini.com.cy/assets/modules/wnp/articles/202609/600712/images/b_kimwn-2.jpeg" width="767" /></a></div><div><br /></div>Ιστορικές στιγμές στη Λοριάν παρουσία Νίκου Δένδια και Κατρίν Βοτρίν<div><br />Ένα καθοριστικό βήμα για τον εκσυγχρονισμό του Πολεμικού Ναυτικού πραγματοποιείται στη Γαλλία, καθώς στη φρεγάτα FDI «ΝΕΑΡΧΟΣ» υψώνεται η ελληνική σημαία στις εγκαταστάσεις της Naval Group στη Λοριάν. Στην τελετή δίνουν το «παρών» ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, η Γαλλίδα ομόλογός του Κατρίν Βοτρίν, σύσσωμη η στρατιωτική ηγεσία και στελέχη της ναυπηγικής βιομηχανίας.<br /><br />Η ύψωση της σημαίας σφραγίζει την επιτυχή ολοκλήρωση των δοκιμών εν πλω. Αμέσως μετά την εκδήλωση, το πολεμικό πλοίο θα χαράξει πορεία για τη Βρέστη, όπου θα πραγματοποιηθεί η τοποθέτηση του βαρύ οπλισμού του, προτού αναχωρήσει οριστικά για την Ελλάδα και τον Ναύσταθμο Σαλαμίνας, προκειμένου να ενταχθεί στις επιχειρησιακές μονάδες του Στόλου.</div><div><br />Ένα υπερσύγχρονο «πλωτό φρούριο» στο Αιγαίο<br /><br />Ο «ΝΕΑΡΧΟΣ» αποτελεί τη δεύτερη από τις συνολικά τέσσερις φρεγάτες FDI HN (θα ακολουθήσουν ο «ΦΟΡΜΙΩΝ» και ο «ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ») που αναμορφώνουν τον πυρήνα κρούσης της χώρας στη θάλασσα. Στη διαμόρφωση Standard 2, το πλοίο διαθέτει κορυφαίες επιχειρησιακές δυνατότητες:</div><div><br /></div><div>Αντιαεροπορική και Αντιπλοϊκή Άμυνα: 32 πύραυλοι Aster 30, 8 πύραυλοι Exocet MM40 Block 3C και σύστημα εγγύς προστασίας RAM.</div><div><br />Πυροβολικό – Ανθυποβρυχιακός Πόλεμος: Κύριο πυροβόλο OTO Melara 76mm, δύο τηλεχειριζόμενα πυροβόλα 20mm, τορπίλες MU90 και εξελιγμένα σόναρ Kingklip και CAPTAS-4.</div><div><br />Ηλεκτρονικά Συστήματα: Ψηφιακό ραντάρ Sea Fire για ταυτόχρονη επιτήρηση αέρα και επιφάνειας, σύστημα διαχείρισης μάχης SETIS, καθώς και υποδομές φιλοξενίας ελικοπτέρου και μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAVs).<br /><br />Στο περιθώριο της τελετής, οι κ.κ. Δένδιας και Βοτρίν είχαν κατ’ ιδίαν συνάντηση, επιβεβαιώνοντας τη βαθιά στρατηγική σχέση Αθήνας και Παρισιού. Στην ατζέντα βρέθηκαν η βιομηχανική συνεργασία, οι περιφερειακές προκλήσεις ασφαλείας και η υλοποίηση των αμυντικών συμφωνιών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Γαλανόλευκη» στη φρεγάτα «ΝΕΑΡΧΟΣ». Στην τελική ευθεία για τον Στόλο η δεύτερη ελληνική Belharra.

Ιστορικές στιγμές στη Λοριάν παρουσία Νίκου Δένδια και Κατρίν Βοτρίν Ένα καθοριστικό βήμα για τον εκσυγχρονισμό του Πολεμικού Ναυτικού πραγμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μεγαλώνει η ρωγμή στις σχέσεις Τουρκίας – Αζερμπαϊτζάν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1368279/1c83a61fda56b49c03c0f53fbf9c9ff3_xl.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="485" data-original-width="900" height="485" src="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1368279/1c83a61fda56b49c03c0f53fbf9c9ff3_xl.jpg" width="900" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η ηχηρή απουσία Αλίγιεφ και η στήριξη για τη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ</span></h3><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Βαθιά ρωγμή έχει ανοίξει το τελευταίο διάστημα στις σχέσεις Τουρκίας και Αζερμπαϊτζάν. Ο Ιλχάμ Αλίγιεφ δεν παρευρέθηκε στη Σύνοδο Κορυφής του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών στην Άγκυρα, ενώ αποφάσισε να στηρίξει για τη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ υποψήφια των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και όχι της Τουρκίας. Οι δύο κινήσεις θεωρούνται η κορύφωση των διαφωνιών ανάμεσα στους δύο ηγέτες.<div><br />Η απουσία από την Άγκυρα και η υποψηφιότητα στον ΟΗΕ<br /><br />Ο Αζέρος πρόεδρος επικαλέστηκε προγραμματισμένες υποχρεώσεις στο Μπακού και εκπροσωπήθηκε στη σύνοδο από τον υπουργό Εξωτερικών, Τζεϊχούν Μπαϊράμοφ. Λίγες ημέρες νωρίτερα, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε απομακρύνει τον σύμβουλό του Οκτάι Σαράλ, επιχειρώντας να εκτονώσει την κρίση. Παράλληλα, ο Αλίγιεφ επέλεξε να στηρίξει τη Λάνα Νουσεϊμπέ των ΗΑΕ αντί του Φεριντούν Σινιρλίογλου για τη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ.</div><div><br />Οι τριβές που προηγήθηκαν<br /><br />Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, οι πρώτες εμφανείς ρωγμές προέκυψαν όταν ο Ερντογάν, απειλώντας το Ισραήλ, επικαλέστηκε την τουρκική εμπλοκή στο Ναγκόρνο Καραμπάχ. Το Μπακού δυσαρεστήθηκε, θεωρώντας ότι η Άγκυρα οικειοποιείται τη στρατιωτική νίκη του Αζερμπαϊτζάν. Η ένταση βάθυνε εξαιτίας των στενών σχέσεων Αζερμπαϊτζάν και Ισραήλ. Η Άγκυρα ενοχλήθηκε επειδή η αζέρικη αντιπροσωπεία έμεινε στην αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ κατά την ομιλία του Μπενιαμίν Νετανιάχου στις 24 Σεπτεμβρίου, ενώ το Μπακού είχε ενοχληθεί από τα εμπόδια που προκάλεσαν οι τουρκικοί περιορισμοί στις μετακινήσεις του Ισραηλινού προέδρου Ισαάκ Χέρτζογκ.<br /><br />Νέο σημείο τριβής αποτέλεσαν οι τουρκικές αντιδράσεις στην απαγόρευση της μαντίλας στα σχολεία του Αζερμπαϊτζάν, στις 2 Οκτωβρίου. Ο Αλίγιεφ απάντησε σε τουρκικές παρεμβάσεις για τον κοσμικό χαρακτήρα της χώρας του με προειδοποίηση: «Μην ανακατεύεστε στις εσωτερικές μας υποθέσεις» και «Μην ανακατεύεστε στον τρόπο ζωής μας».</div><div><br />Η ανάγνωση των αναλυτών<br /><br />Σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές, η στάση του Αλίγιεφ δεν στρέφεται εναντίον της Τουρκίας, αλλά αντανακλά τη δυσφορία του Μπακού απέναντι στην πολιτική του Ερντογάν. «Ούτε ο αραβικός κόσμος ούτε ο τουρκικός κόσμος θέλουν έναν νέο μεγάλο αδελφό στο τιμόνι», έγραψε σήμερα ο Τούρκος πολιτικός αναλυτής Μουράτ Γετκίν.</div><div><br /></div><div>πηγή <br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μεγαλώνει η ρωγμή στις σχέσεις Τουρκίας – Αζερμπαϊτζάν.

Η ηχηρή απουσία Αλίγιεφ και η στήριξη για τη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Γιάννης Κολεΐδης Βαθιά ρωγμή έχει ανοίξει το τελευταίο διάστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Λίβανος: Η Χεζμπολάχ δεν δεσμεύεται για μη συμμετοχή σε περιφερειακό πόλεμο.

<img height="95" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/HEZBOLLAH-630x394.jpg" width="740" /><br /><br />Επίσημη πηγή του Λιβάνου δήλωσε στην εφημερίδα «Αν-Ντάα αλ-Ουατάν» ότι ο Πρόεδρος του Λιβάνου, Ζοζέφ Αούν, και ο Πρωθυπουργός, Νουάφ Λαχάντ, δεν έχουν λάβει καμία επίσημη εγγύηση από τη «Χεζμπολάχ» ότι η οργάνωση δεν θα εμπλακεί σε έναν νέο πόλεμο.<br /><br />Αντίστοιχα, καμία ανάλογη δέσμευση δεν έχει λάβει ούτε ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου του Λιβάνου, Ναμπίχ Μπέρι.<br /><br />Η χώρα βρίσκεται στην πιο επικίνδυνη καμπή της, χωρίς να διαθέτει σαφείς δεσμεύσεις στις οποίες να μπορεί να βασιστεί για την αποφυγή μιας νέας σύρραξης, την ώρα που οι προειδοποιήσεις για το ενδεχόμενο ξεσπάσματος ενός περιφερειακού πολέμου γίνονται όλο και πιο συχνές.<br /><br />Παράλληλα, επισημάνθηκε ότι ο κίνδυνος δεν έγκειται μόνο στην απουσία εγγυήσεων, καθώς ακόμα κι αν αυτές παρέχονταν, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα τηρούνταν εφόσον βρεθούν αντιμέτωπες με αποφάσεις που λαμβάνονται στην Τεχεράνη.<br /><br />Η ίδια πηγή υπογράμμισε ότι προηγούμενες εγγυήσεις παραβιάστηκαν στο πλαίσιο των εξελίξεων με τη δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, γεγονός που καθιστά οποιεσδήποτε νέες δεσμεύσεις ανεπαρκείς για την ουσιαστική προστασία του Λιβάνου.<br /><br />Το ζήτημα δεν είναι τι δηλώνει η «Χεζμπολάχ» στη Βηρυτό, αλλά τι διαταγές ενδέχεται να φτάσουν από το Ιράν, εφόσον αποφασίσει να απαντήσει στο Ισραήλ μέσω του λιβανικού μετώπου.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Λίβανος: Η Χεζμπολάχ δεν δεσμεύεται για μη συμμετοχή σε περιφερειακό πόλεμο.

Επίσημη πηγή του Λιβάνου δήλωσε στην εφημερίδα «Αν-Ντάα αλ-Ουατάν» ότι ο Πρόεδρος του Λιβάνου, Ζοζέφ Αούν, και ο Πρωθυπουργός, Νουάφ Λαχάντ,...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα εξαφανίσει Ελλάδα κι Ισραήλ η Τουρκία! Σιγά… μας τρόμαξες

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRuk20DwGaC4EOFu4v4XlZWb8dj5cgKnkTeO5mfilAtHjwD_EhF4s49XiY&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="600" height="82" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRuk20DwGaC4EOFu4v4XlZWb8dj5cgKnkTeO5mfilAtHjwD_EhF4s49XiY&s=10" width="737" /></a></div><br /><div>Ελλάδα – Ισραήλ – Τουρκία… “Καθώς γράφω αυτό”, σημειώνει ο Οθωμανιστής – αρθρογράφος της Γενί Σαφάκ, Ιμπραήμ Καραγκούλ, “τα αποτελέσματα των εκλογών στο Ισραήλ είναι ακόμη ασαφή”.</div><br />Το γεγονός ότι τα αποτελέσματα δεν έχουν οριστικοποιηθεί σε μια χούφτα χώρες είναι από μόνο του περίεργο, αλλά το κύριο σημείο είναι το εξής: αν ο Νετανιάχου παραμείνει με κάποιο τρόπο στην εξουσία, η περιοχή θα πρέπει να είναι προετοιμασμένη για πολύ μεγάλης κλίμακας συγκρούσεις.<br /><br />Λίγο πριν από τις εκλογές, το Ισραήλ και οι ΗΠΑ υπαινίχθηκαν μια καταστροφική επίθεση στο Ιράν. Οι μυστικές και οι φανερές προετοιμασίες, η εκκένωση πρεσβειών και οι αντισυμβατικές στρατιωτικές συγκεντρώσεις έδειχναν ότι δεν θα επρόκειτο για μια κλασική επίθεση, αλλά μάλλον για τη χρήση πιο καταστροφικών όπλων. Ποιος ξέρει, ίσως το Ισραήλ και οι ΗΠΑ προετοιμάζονταν να εγκαινιάσουν μια εποχή πυρηνικών επιθέσεων.<div><br />Θα είναι αυτή η αρχή μιας εποχής πυρηνικών επιθέσεων από ΗΠΑ και Ισραήλ;<br /><br />Ο επανασχεδιασμός των αμερικανικών πρεσβειών ώστε να επιβιώσουν για ενενήντα ημέρες χωρίς καμία βοήθεια, οι εκκλήσεις προς τους ανθρώπους στις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιαπωνία να αποθηκεύσουν τρόφιμα, καθώς και η έντονη μετακίνηση ανθρώπων στην περιοχή έχουν αυξήσει τις ανησυχίες ως προς αυτό το θέμα.<br /><br />Τι συμβαίνει; Μήπως κάποιος προετοιμάζεται για πυρηνικές επιθέσεις; Στο προηγούμενο άρθρο μου, είπα: «Αν εκλεγεί ο Νετανιάχου, τα πυρηνικά όπλα θα εκραγούν και θα ξεσπάσει ένας τουρκο-ισραηλινός πόλεμος». Τώρα, επαναλαμβάνω την ίδια θέση: «αν ο Νετανιάχου παραμείνει με κάποιο τρόπο στην εξουσία». Ακόμα κι αν χάσει, θα επιχειρήσει αυτή την τρέλα στον χρόνο που χρειάζεται για να αλλάξει την κυβέρνηση!<br /><br />Κάθε χώρα πρέπει να είναι έτοιμη για κάθε είδους εξαιρετικά γεγονότα – Η επιστροφή των στρατιωτικών κρατών<br /><br />Όλες οι χώρες και όλα τα έθνη στην περιοχή μας πρέπει να είναι προετοιμασμένα για κάθε είδους έκτακτες ανάγκες. Η τρέχουσα κατάσταση εγκυμονεί πολύ μεγαλύτερους κινδύνους ακόμη και από την περίοδο πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Επειδή η συμβατική εποχή του κόσμου έχει τελειώσει. Οι πόλεμοι θα διεξάγονται από στρατούς μηχανικών, με εξαιρετικά προηγμένη τεχνολογία. <a href="https://echedoros.blog/?p=99583"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θα εξαφανίσει Ελλάδα κι Ισραήλ η Τουρκία! Σιγά… μας τρόμαξες

Ελλάδα – Ισραήλ – Τουρκία… “Καθώς γράφω αυτό”, σημειώνει ο Οθωμανιστής – αρθρογράφος της Γενί Σαφάκ, Ιμπραήμ Καραγκούλ, “τα αποτελέσματα των...

Διαβάστε την συνέχεια

Ένα «ΟΧΙ» από την Κωνσταντινούπολη με αποδέκτη και την Άγκυρα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1368005/collagezaxaraki1_1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1337" data-original-width="2048" height="81" src="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1368005/collagezaxaraki1_1.jpg" width="774" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><b>Μαρία Ζαχαράκη</b></div>Αιχμηρή παρέμβαση του γενικού προξένου Κωνσταντίνου Κούτρα για το τουρκολιβυκό, τα δικαιώματα των ελληνικών νησιών και τη στάση των συμμάχων, σε μια περίοδο κατά την οποία ο ελληνοτουρκικός διάλογος συνυπάρχει με τις διαφωνίες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Από την καρδιά της Πόλης, εκεί όπου η ελληνική παρουσία κουβαλά το βάρος της ιστορίας αλλά και τις αγωνίες του παρόντος, ο γενικός πρόξενος της Ελλάδας, πρέσβης Κωνσταντίνος Κούτρας, επέλεξε να συνδέσει το ιστορικό «ΟΧΙ» με τις σημερινές προκλήσεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Ο Έλληνας διπλωμάτης έδωσε στην εθνική επέτειο μια διάσταση που ξεπερνούσε την ιστορική αναδρομή, με αναφορές στις τουρκικές διεκδικήσεις, στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, στα δικαιώματα των ελληνικών νησιών και στη στάση των συμμάχων.<br /><br />Η συγκυρία προσέδιδε ιδιαίτερη σημασία στα λόγια του. Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται σε μια ιδιότυπη κατάσταση: οι δίαυλοι επικοινωνίας παραμένουν ανοιχτοί, η ανάγκη διατήρησης της ηρεμίας αναγνωρίζεται και από τις δύο πλευρές, αλλά οι διαφωνίες για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο εξακολουθούν να δοκιμάζουν τα όρια της διπλωματίας.<br /><br />Μια εθνική επέτειος με πολιτικά μηνύματα<br /><br />Η ομιλία πραγματοποιήθηκε στο Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη, μετά την πανηγυρική δοξολογία στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου Πέραν.<br /><br />Μέλη της ομογένειας, Έλληνες επισκέπτες στην Πόλη, εκπαιδευτικοί και μαθητές των ομογενειακών σχολείων συγκεντρώθηκαν για να τιμήσουν την επέτειο του 1940. Η επιμνημόσυνη δέηση για τους πεσόντες, η κατάθεση στεφάνου, η ενός λεπτού σιγή και ο Εθνικός Ύμνος, που έψαλαν όλοι μαζί στο τέλος της εκδήλωσης, διαμόρφωσαν μια ατμόσφαιρα συγκίνησης.<br /><br />Για τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, άλλωστε, η 28η Οκτωβρίου έχει και μια πρόσθετη διάσταση. Είναι μια ημέρα που συνδέει τη μνήμη της πατρίδας με την ιστορία της ίδιας της ομογένειας, με ανθρώπους που έφυγαν από την Πόλη για να πολεμήσουν στην Ελλάδα, γνωρίζοντας ότι ενδέχεται να μην επιστρέψουν ποτέ στα σπίτια τους.<br /><br />Αυτό το ιστορικό υπόβαθρο αξιοποίησε ο Κωνσταντίνος Κούτρας για να περάσει από το χθες στο σήμερα, από την αντίσταση του 1940 στις σύγχρονες διπλωματικές αντιπαραθέσεις.<br /><br />«Τι εννοούν όταν μας λένε να τα βρούμε με την Τουρκία;»<br /><br />Ένα από τα βασικά σημεία της παρέμβασης του Έλληνα Γενικού Προξένου ήταν η αναφορά στις πιέσεις και στις προτροπές που δέχεται η Ελλάδα για την επίλυση των διαφορών της με την Τουρκία.<br /><br />Ο γενικός πρόξενος δεν αμφισβήτησε την ανάγκη του διαλόγου, αλλά έθεσε το ερώτημα ποιο μπορεί να είναι το περιεχόμενό του όταν, κατά την ελληνική θέση, οι διεκδικήσεις της Άγκυρας δεν έχουν έρεισμα στο διεθνές δίκαιο.<br /><br />«Τι άραγε εννοούν όταν μας παροτρύνουν “να τα βρούμε με την Τουρκία”; Όταν μας παροτρύνουν να συζητήσουμε τις τουρκικές απαιτήσεις, οι οποίες είναι έωλες και δεν εδράζονται στο Διεθνές Δίκαιο;», είπε ο Κωνσταντίνος Κούτρας.<br /><br />Το τουρκολιβυκό και τα νησιά στο επίκεντρο<br /><br />Ο Έλληνας Γενικός Πρόξενος επέκρινε την έγκριση του μνημονίου του 2019 από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της ανατολικής Λιβύης στις 20 Οκτωβρίου 2026, χαρακτηρίζοντάς το «ανυπόστατο, ψευδεπίγραφο, παράνομο και εξόχως προκλητικό».<br /><br />Στο επίκεντρο της κριτικής του βρέθηκε η αντιμετώπιση των ελληνικών νησιών στην οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών.<br /><br />«Η κεντρική λογική της Άγκυρας και της Λιβύης δεν είναι ότι τα ελληνικά νησιά (Κρήτη, Κάσος, Κάρπαθος, Ρόδος) δεν υπάρχουν φυσικά στον χάρτη, αλλά ότι δεν δικαιούνται καθόλου υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) πέραν των 6 ναυτικών μιλίων των χωρικών τους υδάτων».<br /><br />Και συνέχισε:<br /><br />«Εξαφανίζοντας νομικά τις θαλάσσιες ζώνες των νησιών, η Τουρκία και η Λιβύη ισχυρίζονται ότι οι ηπειρωτικές τους ακτές προβάλλονται ανεμπόδιστα η μία απέναντι στην άλλη».<br /><br />Το μήνυμα προς τους συμμάχους και η αναφορά στις ΗΠΑ<br /><br />Η παρέμβαση του Κωνσταντίνου Κούτρα δεν είχε ως αποδέκτη μόνο την Άγκυρα. Περιλάμβανε και μια αναφορά στη στάση συμμάχων και εταίρων απέναντι στις ελληνοτουρκικές διαφορές.<br /><br />Ανατρέχοντας στην πολιτική της Τουρκίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, την οποία χαρακτήρισε «επιτήδεια ουδετερότητα», έκανε τη σύνδεση με το παρόν:<br /><br />«Υπάρχουν και σήμερα σύμμαχοι και εταίροι που παριστάνουν τον επιτήδειο ουδέτερο και κρατούν ίσες αποστάσεις μεταξύ θύτη και θύματος. Σε θέματα που αφορούν στην Ελλάδα και στην Κύπρο».<br /><br />Ο Έλληνας διπλωμάτης, ωστόσο, αναφέρθηκε και στις αντιδράσεις που προκάλεσε η έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου, ενδυναμώνοντας το επιχείρημα ότι η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει μόνη της τη διαφωνία για το τουρκολιβυκό μνημόνιο.<br /><br />«Βέβαια, η Ελλάδα δεν μένει άπραγη! Την απόφαση κύρωσης του ψευδεπίγραφου τουρκο-λιβυκού μνημονίου καταδίκασαν οι ΗΠΑ με διορθωτική δήλωσή τους».<br /><br />Επικαλέστηκε επίσης την κοινή τοποθέτηση της Ελλάδας, της Κύπρου, της Αιγύπτου, του Μπαχρέιν, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και αντίδραση του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ.<br /><br />Η ελληνική ομογένεια στο πλευρό της εμπόλεμης Ελλάδας<br /><br />Πέρα από τις πολιτικές αναφορές, η ομιλία είχε ιδιαίτερη σημασία για την ελληνική κοινότητα της Κωνσταντινούπολης.<br /><br />Ο Κωνσταντίνος Κούτρας υπενθύμισε ότι περίπου 400 έως 600 Κωνσταντινουπολίτες αναχώρησαν από τον σταθμό του Σίρκετζι για να πολεμήσουν στο Αλβανικό Μέτωπο.<br /><br />Ανάμεσά τους βρίσκονταν και Ρωμιοί με τουρκική υπηκοότητα, οι οποίοι, όπως ανέφερε, γνώριζαν ότι η συμμετοχή τους στον ελληνικό στρατό μπορούσε να οδηγήσει στην απώλεια της ιθαγένειάς τους και στην οριστική απομάκρυνσή τους από την Πόλη.<br /><br />«Η Ρωμιοσύνη της Πόλης έδωσε το δικό της αίμα για την ελευθερία», ήταν η φράση με την οποία ο γενικός πρόξενος συνόψισε αυτή την ιστορική διαδρομή.<br /><br />Στην ίδια ενότητα αναφέρθηκε και στις διώξεις των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων στην Τουρκία κατά τη διάρκεια του πολέμου, στην επιστράτευση των «Είκοσι Κλάσεων» το 1941 και στην επιβολή του Φόρου Περιουσίας, το γνωστό «Βαρλίκι», το 1942.<br /><br />Για τους μαθητές των ομογενειακών σχολείων που παρακολουθούσαν την εκδήλωση, η αναφορά αυτή έφερε στο προσκήνιο μια πτυχή της ιστορίας που συνδέεται άμεσα με τις οικογένειες και τη συλλογική μνήμη της κοινότητάς τους.<br /><br />Αιχμές για την τουρκική ουδετερότητα στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο<br /><br />Στο ιστορικό μέρος της ομιλίας του, ο Κωνσταντίνος Κούτρας υπενθύμισε επίσης τη στάση της Τουρκίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αντιπαραβάλλοντας την ελληνική αντίσταση στον φασισμό με την πολιτική ουδετερότητας που ακολούθησε η Άγκυρα. Αναφέρθηκε ειδικότερα στη συμφωνία της Τουρκίας με τη ναζιστική Γερμανία, στις εμπορικές σχέσεις των δύο χωρών και στην καθυστερημένη είσοδο της Τουρκίας στον πόλεμο.<br /><br />«Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η επίσημη Τουρκία ακολούθησε μια πολιτική που οι ιστορικοί ονομάζουν “επιτήδεια ουδετερότητα”», δήλωσε, υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα δεν ανταποκρίθηκε στις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει έναντι των συμμάχων της.<br /><br />«Παρότι είχε υπογράψει το 1939 Αγγλογαλλοτουρκικό Σύμφωνο Αλληλοβοήθειας και δεσμευόταν από το Βαλκανικό Σύμφωνο να συνδράμει την Ελλάδα σε περίπτωση επίθεσης στα σύνορά της, όταν ήρθε η ώρα της κρίσης, αθέτησε τις υπογραφές της. Αντί να σταθεί στο πλευρό των Συμμάχων, επέλεξε ένα ύπουλο διπλό παιχνίδι».<br /><br />Στη συνέχεια περιέγραψε τις σχέσεις της Τουρκίας με τις δύο εμπόλεμες πλευρές:<br /><br />«Από τη μία πλευρά, διαπραγματευόταν με τους Βρετανούς και τους Αμερικανούς, αποσπώντας οικονομική βοήθεια και σύγχρονο οπλισμό, με την υπόσχεση ότι “κάποια στιγμή” θα μπει στον πόλεμο. Από την άλλη πλευρά, τον Ιούνιο του 1941 —τη στιγμή ακριβώς που η Ελλάδα βρισκόταν υπό γερμανική μπότα— η Άγκυρα υπέγραψε Σύμφωνο Φιλίας και Μη Επίθεσης με τη ναζιστική Γερμανία του Χίτλερ».<br /><br />Ο Κωνσταντίνος Κούτρας υπενθύμισε επίσης ότι η Τουρκία προμήθευε τη γερμανική πολεμική βιομηχανία με χρώμιο μέχρι το 1944 και κήρυξε τον πόλεμο στη Γερμανία και στην Ιαπωνία στις 23 Φεβρουαρίου 1945, λίγο πριν από τη λήξη της προθεσμίας για συμμετοχή στα ιδρυτικά μέλη του ΟΗΕ.<br /><br />«Πέντε ημέρες πριν λήξει η προθεσμία, χωρίς να ρίξει ούτε μία σφαίρα, χωρίς να θυσιάσει ούτε έναν στρατιώτη, εξασφάλισε θέση στο τραπέζι των νικητών, απολαμβάνοντας όλα τα οφέλη της ειρήνης».<br /><br />«Η Ελλάδα έτοιμη να βροντοφωνάξει ξανά το ΟΧΙ»<br /><br />Η κορύφωση της ομιλίας ήρθε όταν ο Κωνσταντίνος Κούτρας συνέδεσε ευθέως την επέτειο του 1940 με τη σημερινή υπεράσπιση της ελληνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων.<br /><br />«Θα ήθελα να σας διαβεβαιώσω ότι ο Ελληνικός λαός, έχοντας συναίσθηση της ιστορικής του συνέχειας και του βάρους της ένδοξης ιστορίας που κουβαλάει στους ώμους του, είναι έτοιμος να βροντοφωνάξει ξανά το “ΟΧΙ” ως αυτονόητη απάντηση έναντι οιουδήποτε ανιστόρητου αναθεωρητισμού, έναντι οιασδήποτε προσπάθειας αμφισβήτησης της εθνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων», είπε.<div><br /></div><div><a href="https://www.sigmalive.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ένα «ΟΧΙ» από την Κωνσταντινούπολη με αποδέκτη και την Άγκυρα

Μαρία Ζαχαράκη Αιχμηρή παρέμβαση του γενικού προξένου Κωνσταντίνου Κούτρα για το τουρκολιβυκό, τα δικαιώματα των ελληνικών νησιών και τη στά...

Διαβάστε την συνέχεια

Πολιτικός σεισμός: Ο Μητσοτάκης επιβεβαιώνει «απόδραση» από Ελλάδα και... ασυλία με κορυφαίο αξίωμα στην ΕΕ.

<img height="84" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/de8a413bbf9b2d920c41163344a6e0a9_XL.jpg?v=3" width="755" /><br /><br /><div>Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δηλώσει ότι θα ηγηθεί της Νέας Δημοκρατίας στις επόμενες εθνικές εκλογές, επιδιώκοντας τρίτη συνεχόμενη πρωθυπουργική θητεία<br /><br />Μια αποστροφή του Κυριάκου Μητσοτάκη κατά την ομιλία του σε συγκέντρωση πολιτών στο Νέο Αγιονέρι Κιλκίς ήταν αρκετή για να τροφοδοτήσει εκ νέου τα σενάρια γύρω από τις μελλοντικές πολιτικές του κινήσεις και το ενδεχόμενο διεκδίκησης μιας κορυφαίας θέσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.<br />Ο πρωθυπουργός επέλεξε να αναφερθεί στην πολυετή παρουσία του στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, υπογραμμίζοντας την εμπειρία που έχει αποκτήσει και τον ρόλο της Ελλάδας στις ευρωπαϊκές εξελίξεις.<br /><br />Το απόσπασμα της ομιλίας<br /><br />«Και πρέπει να σας πω ότι κάθε φορά που πηγαίνω στο εξωτερικό, κάθε φορά που πηγαίνω στις Βρυξέλλες —και είμαι πια από τους αρκετά έμπειρους στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, σχεδόν οκτώ χρόνια πρωθυπουργός—, είμαι υπερήφανος που η χώρα μας μετράει στις Βρυξέλλες, που δεν είμαστε πια το “μαύρο πρόβατο”, που είμαστε μια χώρα η οποία έχει άποψη […] και μπορούμε και συνδιαμορφώνουμε τις εξελίξεις», ανέφερε χαρακτηριστικά, με αποτέλεσμα να δείχνει το παράθυρο διαφυγής που έχει στο μυαλό του.<br />Η συγκεκριμένη αναφορά μπορεί να διαβαστεί ως απολογισμός της παρουσίας του στην ευρωπαϊκή σκηνή, αλλά και ως υπενθύμιση της εμπειρίας που έχει αποκτήσει σε επίπεδο ηγετών.<br />Σε μια περίοδο κατά την οποία επανέρχονται συζητήσεις για τις επόμενες κινήσεις του, η έμφαση στην πολυετή θητεία του και στη θέση που, όπως υποστηρίζει, έχει αποκτήσει η Ελλάδα στις Βρυξέλλες αποκτά ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον.<br />Ιδιαίτερα εάν αυτό συνδυαστεί με το περιβόητο 25% που έβαλε ο ίδιος ο Μητσοτάκης ως πήχη στον εαυτό του στις εκλογές.<br /><br />Το μήνυμα πίσω από την αναφορά<br /><br />Το ερώτημα που ανακύπτει είναι αν ο πρωθυπουργός περιορίστηκε στην προβολή του κυβερνητικού έργου και της διεθνούς παρουσίας της χώρας ή αν θέλησε παράλληλα να υπενθυμίσει ότι διαθέτει τα χαρακτηριστικά ενός πολιτικού που θα μπορούσε να διεκδικήσει έναν ευρύτερο ευρωπαϊκό ρόλο.<br />Μια τέτοια ερμηνεία, βεβαίως, δεν συνιστά απόδειξη ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης σχεδιάζει να εγκαταλείψει την ελληνική πολιτική σκηνή, τουλάχιστον με βάση τις διαψεύσεις του.<br />Ο ίδιος έχει δηλώσει ότι θα ηγηθεί της Νέας Δημοκρατίας στις επόμενες εθνικές εκλογές, επιδιώκοντας τρίτη συνεχόμενη πρωθυπουργική θητεία.<br />Η αναφορά του, ωστόσο, στην εμπειρία του στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά συζητήσεων για το ενδεχόμενο αξιοποίησης της παρουσίας του σε ευρωπαϊκό επίπεδο.<br /><br />Η προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στο παρασκήνιο<br /><br />Όπως έχουμε αποκαλύψει, το όνομα του πρωθυπουργού έχει κατά καιρούς συνδεθεί με κορυφαίες ευρωπαϊκές θέσεις.<br />Ανάμεσα στα σενάρια που συζητούνται βρίσκεται και η προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, την οποία κατέχει σήμερα ο πρώην πρωθυπουργός της Πορτογαλίας, Antonio Costa.<br />Η θητεία του Costa ξεκίνησε την 1η Δεκεμβρίου 2024 και ολοκληρώνεται στις 31 Μαΐου 2027, με δυνατότητα ανανέωσης για ακόμη δυόμισι χρόνια.<br />Σύμφωνα με δημοσιεύματα του Reuters, ο Πορτογάλος πολιτικός αναμένεται να επιδιώξει δεύτερη θητεία, γεγονός που σημαίνει ότι οποιαδήποτε συζήτηση για αλλαγή προσώπου θα πρέπει να λάβει υπόψη τις προθέσεις του και τις ισορροπίες μεταξύ των ευρωπαϊκών πολιτικών οικογενειών.<br />Παράλληλα, η προοπτική μιας τέτοιας επιλογής θα εξαρτηθεί από τις διαπραγματεύσεις μεταξύ των κρατών-μελών και τις πολιτικές ισορροπίες στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές ομάδες.<br />Το γεγονός ότι ο Μητσοτάκης ανήκει στο ΕΛΚ θα μπορούσε να αποτελέσει παράγοντα σε μια μελλοντική συζήτηση, χωρίς αυτό να προδικάζει κάποια υποψηφιότητα ή συμφωνία.<br /><br />Το ευρωπαϊκό μέλλον και οι ελληνικές εκλογές<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο έχουν κυκλοφορήσει σενάρια και για άλλες κορυφαίες θέσεις, μεταξύ των οποίων εκείνη της προεδρίας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, μετά τις συζητήσεις για το μέλλον της Christine Lagarde. Ωστόσο, μια τέτοια προοπτική παραμένει διαφορετική από την πολιτική θέση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, καθώς οι δύο θεσμοί έχουν διαφορετικές αρμοδιότητες και διαδικασίες επιλογής.<br />Προς το παρόν, δεν υπάρχει δημόσια επιβεβαίωση ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης προετοιμάζει συγκεκριμένη υποψηφιότητα για ευρωπαϊκό αξίωμα.<br />Η αναφορά του στο Κιλκίς, πάντως, έδωσε νέα αφορμή για συζητήσεις σχετικά με το πώς αντιλαμβάνεται ο ίδιος την ευρωπαϊκή του παρουσία και ποιες επιλογές θα μπορούσαν να βρεθούν μπροστά του μετά τις επόμενες πολιτικές εξελίξεις.<br /><br />Ασυλία Βρυξελλών<br /><br />Το αν πρόκειται απλώς για μια αναφορά στην εμπειρία του ή για μια φράση που θα αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία στο πολιτικό παρασκήνιο, μένει να φανεί.<br />Σε κάθε περίπτωση, το ενδιαφέρον στρέφεται τόσο στις επόμενες κινήσεις του πρωθυπουργού στο εσωτερικό όσο και στις ισορροπίες που θα διαμορφωθούν στις Βρυξέλλες.<br />Κάποιοι δε επισημαίνουν ότι, αν ο Μητσοτάκης κερδίσει, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, άνευ αυτοδυναμίας, θα έχει πετύχει να σπάσει το... ρεκόρ πρωθυπουργού που κερδίζει τις εκλογές, αλλά θα... παραμερίσει για να πάει στην ΕΕ, διευκολύνοντας από τη μια τις εξελίξεις και εξασφαλίζοντας για τον εαυτό του ασυλία Βρυξελλών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πολιτικός σεισμός: Ο Μητσοτάκης επιβεβαιώνει «απόδραση» από Ελλάδα και... ασυλία με κορυφαίο αξίωμα στην ΕΕ.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δηλώσει ότι θα ηγηθεί της Νέας Δημοκρατίας στις επόμενες εθνικές εκλογές, επιδιώκοντας τρίτη συνεχόμενη πρωθυπουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Μόνιμη παρουσία ελληνικών F-16 και πολεμικού πλοίου!». Νέα δεδομένα στην αμυντική συνεργασία Αθήνας–Λευκωσίας!

<img height="81" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/739295143_1714303679767975_4991032827381004005_n-1068x601-1-1.jpeg" width="745" /><br /><br />Μια ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη για την αμυντική συνεργασία Ελλάδας και Κύπρου αποκάλυψε ο Κύπριος υπουργός Άμυνας, Βασίλης Πάλμας, ανακοινώνοντας ότι ελληνικά μαχητικά F-16 και πολεμικό πλοίο βρίσκονται πλέον σε μόνιμη παρουσία στην Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Οι δηλώσεις έγιναν στη Θεσσαλονίκη, στο περιθώριο των εορτασμών της 28ης Οκτωβρίου, αναδεικνύοντας την ενίσχυση της στρατιωτικής συνεργασίας Αθήνας και Λευκωσίας σε μια περίοδο αυξημένων γεωπολιτικών προκλήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Πάλμας: «Περάσαμε από τα συνθήματα στην πολιτική πράξη»<br /><br />Ο υπουργός Άμυνας της Κύπρου ήταν ιδιαίτερα σαφής στις δηλώσεις του.<br /><br />«Πλέον στην Κύπρο υπάρχει μόνιμη παρουσία μαχητικών αεροπλάνων F-16. Την ίδια ώρα πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδος βρίσκεται μονίμως στην Κύπρο», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Παράλληλα, υπογράμμισε ότι οι δύο χώρες έχουν περάσει «από τα συνθήματα στην πολιτική πράξη», επισημαίνοντας την ουσιαστική διάσταση της διμερούς αμυντικής συνεργασίας.<div><br />Δένδιας: Τέσσερα F-16 και μία φρεγάτα στην Κύπρο<br /><br />Η ελληνική στρατιωτική παρουσία είχε επιβεβαιωθεί και από τον Νίκο Δένδια, ο οποίος σε συνέντευξή του στις 25 Οκτωβρίου αναφέρθηκε στη μεταστάθμευση δύο ζευγών F-16 και μίας φρεγάτας στην Κύπρο.<br /><br />Ωστόσο, η ελληνική πλευρά δεν έχει ανακοινώσει επισήμως συμφωνία μόνιμης στάθμευσης, ενώ παραμένει αδιευκρίνιστο εάν η παρουσία θα εξασφαλίζεται μέσω εναλλαγής αεροσκαφών και πολεμικών πλοίων.</div><div><br />Το μήνυμα στην Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Στις 28 Οκτωβρίου, Δένδιας και Πάλμας συναντήθηκαν στη Θεσσαλονίκη, συζητώντας θέματα άμυνας και περιφερειακής ασφάλειας.<br /><br />Η ενισχυμένη ελληνική αεροναυτική παρουσία στην Κύπρο αποκτά σημαντική στρατηγική βαρύτητα, καθώς διευρύνει τις δυνατότητες συνεργασίας και συντονισμού των δύο χωρών.<br /><br />Το κρίσιμο στοιχείο πλέον είναι η αποσαφήνιση του επιχειρησιακού καθεστώτος αυτής της παρουσίας, η οποία μπορεί να αποτελέσει σημαντικό παράγοντα αποτροπής και ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Μόνιμη παρουσία ελληνικών F-16 και πολεμικού πλοίου!». Νέα δεδομένα στην αμυντική συνεργασία Αθήνας–Λευκωσίας!

Μια ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη για την αμυντική συνεργασία Ελλάδας και Κύπρου αποκάλυψε ο Κύπριος υπουργός Άμυνας, Βασίλης Πάλμας, ανακοινώ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Θα δράσουμε όταν χρειαστεί»: Ο Γκιουλέρ ανεβάζει τους τόνους στο Αιγαίο. Το διπλό μήνυμα στην Αθήνα.

<img height="84" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/b_yasar-guler-arthroy2-1-1200x720.jpg" width="735" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ μιλά για διάλογο και συνεργασία με την Ελλάδα, αλλά ταυτόχρονα διαμηνύει ότι η Άγκυρα δεν πρόκειται να κάνει παραχωρήσεις και διαθέτει την πολιτική βούληση να ενεργήσει αποφασιστικά. Τι αποκαλύπτει η διπλή γλώσσα της τουρκικής ηγεσίας για το Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο και τα όρια της ελληνοτουρκικής προσέγγισης.<br /><br />Ένα ακόμη μήνυμα με δύο διαφορετικές αναγνώσεις εκπέμπει η Άγκυρα προς την Αθήνα, σε μια περίοδο κατά την οποία οι ελληνοτουρκικές σχέσεις εξακολουθούν να κινούνται ανάμεσα στην προσπάθεια διατήρησης της επικοινωνίας και στις βαθιές διαφωνίες για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Εθνικής Άμυνας, Γιασάρ Γκιουλέρ, επέλεξε να επαναβεβαιώσει τη σημασία της διπλωματίας, της καλής γειτονίας και της αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Ωστόσο, στην ίδια τοποθέτηση υπογράμμισε ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να υποχωρήσει από όσα θεωρεί δικαιώματα και συμφέροντά της.<br /><br />Η πιο χαρακτηριστική αποστροφή του ήταν σαφής:<br /><br />«Η Τουρκία διαθέτει τόσο τα μέσα και τις δυνατότητες να προστατεύσει τα δικαιώματα που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο όσο και την πολιτική βούληση να ενεργήσει αποφασιστικά, όταν αυτό κριθεί αναγκαίο».<br /><br />Πρόκειται για μια δήλωση που αποκτά ιδιαίτερο πολιτικό βάρος επειδή διατυπώνεται από τον επικεφαλής του τουρκικού υπουργείου Άμυνας.<br /><br />Δεν συνιστά από μόνη της ανακοίνωση συγκεκριμένης στρατιωτικής ενέργειας. Αποτελεί, όμως, ρητή υπενθύμιση ότι η Άγκυρα επιδιώκει να συνδυάζει τη διπλωματική διαπραγμάτευση με την προβολή της δυνατότητάς της να ασκήσει πίεση. <a href="https://www.pagenews.gr/2026/10/28/geopolitika/tha-drasoume-otan-xreiastei-o-gkiouler-anebazei-tous-tonous-sto-aigaio-to-diplo-minyma-stin-athina/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Θα δράσουμε όταν χρειαστεί»: Ο Γκιουλέρ ανεβάζει τους τόνους στο Αιγαίο. Το διπλό μήνυμα στην Αθήνα.

Βασιλης Διαμαντακος  Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ μιλά για διάλογο και συνεργασία με την Ελλάδα, αλλά ταυτόχρονα διαμηνύει ότι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ: Ο Νετανιάχου κρατά ανοιχτό το μέτωπο Ιράν.Το μυστικό σχέδιο τριών ημερών και το «πράσινο φως» Τραμπ.

<img height="75" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/Tehran-poster-october-AFP-1.jpg" width="746" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b> <br />Η εκλογική εκκρεμότητα στο Ισραήλ δεν αποκλείει μια νέα στρατιωτική επιχείρηση κατά της Τεχεράνης. Οι Financial Times αποκαλύπτουν σχέδια για σφοδρούς βομβαρδισμούς, ενώ οι αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου αναδεικνύονται σε κρίσιμο παράγοντα για τις αποφάσεις Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ.<br /><br />Μια νέα περίοδος επικίνδυνης γεωπολιτικής αβεβαιότητας διαμορφώνεται στη Μέση Ανατολή, καθώς το αδιέξοδο που προέκυψε από τις ισραηλινές εκλογές αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέας στρατιωτικής επίθεσης κατά του Ιράν, ακόμη και χωρίς τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης.<br /><br />Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα των Financial Times, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου θα μπορούσε να διατάξει νέα στρατιωτική επιχείρηση ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός, εφόσον υπάρξουν οι απαραίτητες στρατιωτικές και πολιτικές προϋποθέσεις.<br /><br />Το ενδεχόμενο αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή, σύμφωνα με πρόσωπα που γνωρίζουν τον σχεδιασμό, το Ισραήλ είχε ήδη προετοιμάσει πολυήμερη αεροπορική επιχείρηση για το Σαββατοκύριακο της 10ης Οκτωβρίου.<br /><br />Η επιχείρηση δεν πραγματοποιήθηκε, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έδωσε την απαιτούμενη έγκριση, σύμφωνα με το βρετανικό δημοσίευμα.<div><br />Το εκλογικό αποτέλεσμα και οι 53 έδρες που αλλάζουν τους υπολογισμούς<br /><br />Τα πρώτα εκλογικά αποτελέσματα καταδεικνύουν ένα κατακερματισμένο πολιτικό τοπίο.<br /><br />Ο συνασπισμός του Νετανιάχου κατευθύνεται προς τις 53 έδρες στην Κνεσέτ, χάνοντας την προηγούμενη κοινοβουλευτική πλειοψηφία του. Ωστόσο, το Λικούντ παραμένει, με βάση την καταμέτρηση, το μεγαλύτερο μεμονωμένο κόμμα.<br /><br />Το εβραϊκό αντιπολιτευόμενο μπλοκ συγκεντρώνει περίπου 48 έδρες, ενώ δύο αραβικά κόμματα ενδέχεται να εξασφαλίσουν έως 19.<br /><br />Κανένας πολιτικός σχηματισμός δεν διαθέτει προς το παρόν σαφή διαδρομή προς την απαιτούμενη πλειοψηφία των 61 βουλευτών.<br /><br />Αυτό δημιουργεί το ενδεχόμενο παρατεταμένων διαπραγματεύσεων, κατά τη διάρκεια των οποίων ο Νετανιάχου μπορεί να συνεχίσει να ασκεί καθήκοντα υπηρεσιακού πρωθυπουργού.<br /><br />Και εδώ βρίσκεται η κρίσιμη διάσταση της υπόθεσης: η απώλεια της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας δεν συνεπάγεται αυτομάτως απώλεια της εξουσίας λήψης στρατιωτικών αποφάσεων. </div><div><br />Οι Ισραηλινοί αναλυτές: Δεν υπάρχει αυτόματο νομικό εμπόδιο<br /><br />Ο Γιαακόβ Αμιντρόρ, πρώην σύμβουλος εθνικής ασφάλειας και πρόσωπο με στενές σχέσεις με τον Νετανιάχου, υποστηρίζει στους Financial Times ότι η διατήρηση της πρώτης θέσης από το Λικούντ ενισχύει την πολιτική δυνατότητα του πρωθυπουργού να δώσει εντολές στις υπηρεσίες ασφαλείας.<br /><br />«Είμαι αρκετά βέβαιος ότι πολλοί στρατηγοί των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων θεωρούν ότι πρέπει να κάνουμε κάτι εναντίον του Ιράν», δηλώνει.<br /><br />Ανάλογη είναι η εκτίμηση του Ντάνι Σιτρίνοβιτς, πρώην αναλυτή για το Ιράν στις ισραηλινές στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών.<br /><br />«Δεν έχει νομικούς περιορισμούς. Μπορεί ακόμη να κάνει ό,τι χρειάζεται. Οι διοικητές του στρατού δεν μπορούν να πουν όχι και προετοιμάζονται», αναφέρει.<br /><br />Οι τοποθετήσεις αυτές αποτελούν εκτιμήσεις ειδικών και όχι επίσημη νομική απόφαση ή επιβεβαίωση ότι έχει ληφθεί εντολή επίθεσης.</div><div><br />Το σχέδιο των τριών ημερών: Πυρηνικές εγκαταστάσεις και υποδομές<br /><br />Η σημαντικότερη αποκάλυψη αφορά τον χαρακτήρα μιας ενδεχόμενης νέας επιχείρησης.<br /><br />Σύμφωνα με πρόσωπα που επικαλούνται οι Financial Times, ο στρατιωτικός σχεδιασμός προβλέπει μια ιδιαίτερα έντονη επιχείρηση διάρκειας περίπου τριών ημερών.<br /><br />Στους πιθανούς στόχους περιλαμβάνονται πυρηνικές εγκαταστάσεις, υποδομές του ιρανικού καθεστώτος και κρίσιμες πολιτικές υποδομές, ακόμη και σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής.<br /><br />Η συμπερίληψη ενεργειακών εγκαταστάσεων δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα για τις επιπτώσεις στον άμαχο πληθυσμό και για τη συμμόρφωση οποιασδήποτε επίθεσης με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο.<br /><br />Πρόκειται, πάντως, για αναφερόμενα σχέδια και όχι για επιβεβαιωμένη επιχειρησιακή εντολή.<br /><br />Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η Τεχεράνη αναμένεται να απαντήσει δυναμικά σε μια νέα επίθεση, γεγονός που θα μπορούσε να προκαλέσει ευρύτερη περιφερειακή κλιμάκωση. </div><div><br />Η 3η Νοεμβρίου και ο παράγοντας Τραμπ<br /><br />Στην Ουάσιγκτον, οι ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου αποτελούν καθοριστικό πολιτικό ορόσημο.<br /><br />Ο Λευκός Οίκος έχει καταστήσει σαφές ότι οι αμερικανικές δυνάμεις δεν πρόκειται να εξαπολύσουν νέα επίθεση κατά του Ιράν πριν από τις εκλογές.<br /><br />Το γεγονός αυτό δημιουργεί ένα διαφορετικό περιβάλλον αποφάσεων μετά την ολοκλήρωση της αμερικανικής εκλογικής διαδικασίας, χωρίς να σημαίνει ότι η στρατιωτική δράση έχει προαποφασιστεί.<br /><br />Ο πρώην αξιωματικός των ισραηλινών υπηρεσιών πληροφοριών Μάικλ Μιλστάιν εκτιμά ότι ο Νετανιάχου θα μπορούσε να εξετάσει σοβαρά νέες στρατιωτικές κινήσεις την επόμενη ή τη μεθεπόμενη εβδομάδα.<br /><br />Κατά την εκτίμησή του, η προτιμώμενη επιλογή θα ήταν μια κοινή επιχείρηση με τις ΗΠΑ. Εάν, όμως, η Ουάσιγκτον εμφανιστεί διστακτική, δεν αποκλείονται ανεξάρτητες ισραηλινές ενέργειες σε συντονισμό με τους Αμερικανούς.<br /><br />Το Ισραήλ εξακολουθεί να εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από την αμερικανική στρατιωτική υποστήριξη, ιδιαίτερα στο πεδίο της αεράμυνας.</div><div><br />Άιζενκοτ προς Νετανιάχου: Μην χρησιμοποιήσεις την ασφάλεια για πολιτικούς σκοπούς<br /><br />Η προοπτική νέας στρατιωτικής επιχείρησης έχει ήδη προκαλέσει έντονη πολιτική αντιπαράθεση.<br /><br />Ο Γκάντι Άιζενκοτ, πρώην αρχηγός των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων και επικεφαλής της μεγαλύτερης εβραϊκής αντιπολιτευόμενης παράταξης, αμφισβητεί την πολιτική νομιμοποίηση μιας τέτοιας απόφασης.<br /><br />«Νετανιάχου, μην τολμήσεις να χρησιμοποιήσεις την ασφάλεια του Ισραήλ για τις πολιτικές σου ανάγκες», προειδοποίησε.<br /><br />Ο Άιζενκοτ υποστήριξε επίσης ότι ένας υπηρεσιακός πρωθυπουργός δεν διαθέτει την αναγκαία λαϊκή εντολή για να ξεκινήσει νέα στρατιωτική περιπέτεια.<br /><br />Η αντιπαράθεση αναδεικνύει μια ουσιαστική διάκριση ανάμεσα στη νομική αρμοδιότητα μιας υπηρεσιακής κυβέρνησης και στην πολιτική νομιμοποίηση μιας απόφασης με τόσο μεγάλες συνέπειες.<br />Η εύθραυστη εκεχειρία και ο κίνδυνος περιφερειακής ανάφλεξης<br /><br />Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ξεκίνησαν τον πόλεμο κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, ενώ από τον Απρίλιο ισχύει μια εύθραυστη εκεχειρία που δεν έχει επιλύσει τις βαθύτερες αντιπαραθέσεις.<br /><br />Το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, η ασφάλεια του Ισραήλ, ο έλεγχος των θαλάσσιων διαδρομών και η στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο εξακολουθούν να αποτελούν πηγές έντασης.<br /><br />Παράλληλα, συνεχίζονται οι περιφερειακές διπλωματικές προσπάθειες για μια προσωρινή συμφωνία ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη.<br /><br />Η επιτυχία ή αποτυχία αυτών των προσπαθειών ενδέχεται να επηρεάσει καθοριστικά τις επόμενες αποφάσεις.<br /><br />Μια νέα σύγκρουση θα μπορούσε να έχει σοβαρές συνέπειες για τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ, τις διεθνείς αγορές ενέργειας και την ασφάλεια των κρατών του Κόλπου.</div><div><br />Το κρίσιμο ερώτημα: Κυβέρνηση συνεργασίας ή νέα στρατιωτική κλιμάκωση;<br /><br />Το Ισραήλ εισέρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η εσωτερική πολιτική αβεβαιότητα συμπίπτει με την πιθανότητα νέας περιφερειακής στρατιωτικής κρίσης.<br /><br />Οι διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης μπορεί να διαρκέσουν εβδομάδες ή ακόμη και μήνες.<br /><br />Στο μεταξύ, ο Νετανιάχου παραμένει στο επίκεντρο των αποφάσεων εθνικής ασφάλειας, ενώ η αμερικανική στάση μετά τις 3 Νοεμβρίου αναμένεται να επηρεάσει το περιθώριο των ισραηλινών επιλογών.<br /><br />Το βασικό γεωπολιτικό συμπέρασμα είναι ότι η εκλογική αβεβαιότητα δεν αποκλείει μια στρατιωτική κλιμάκωση. Δεν την καθιστά, όμως, ούτε αναπόφευκτη.<br /><br />Το εάν θα επικρατήσει η διπλωματική διαχείριση ή θα ενεργοποιηθούν εκ νέου τα στρατιωτικά σχέδια θα εξαρτηθεί από τις αποφάσεις Ισραήλ και ΗΠΑ, την πορεία των επαφών με το Ιράν και τις εκτιμήσεις για το κόστος μιας νέας σύγκρουσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ: Ο Νετανιάχου κρατά ανοιχτό το μέτωπο Ιράν.Το μυστικό σχέδιο τριών ημερών και το «πράσινο φως» Τραμπ.

Βασιλης Διαμαντακος   Η εκλογική εκκρεμότητα στο Ισραήλ δεν αποκλείει μια νέα στρατιωτική επιχείρηση κατά της Τεχεράνης. Οι Financial Times ...

Διαβάστε την συνέχεια

Yalta 2.0: Ο κίνδυνος μιας τριμερούς συμφωνίας Πούτιν, Τραμπ και Σι για το μέλλον της Ουκρανίας και της Ευρώπης..

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/Putin-Trump-Xi.png"><img height="85" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/Putin-Trump-Xi-1068x601.png" width="751" /></a><br /><br />Ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν έριξε στο τραπέζι την ιδέα μιας τριμερούς συνάντησης κορυφής με τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ, με στόχο την αναζήτηση διεξόδου από τον πόλεμο στην Ουκρανία. Ο Τραμπ φάνηκε να επιβεβαιώνει την πρόταση χωρίς να ορίσει ημερομηνία, αφήνοντας να εννοηθεί ότι μια τέτοια συνάντηση θα μπορούσε να αποβεί ωφέλιμη για τον πλανήτη, ειδικά αν περιλαμβάνει συνομιλίες για την αποπυρηνικοποίηση.<br /><br />Η προοπτική αυτή, ωστόσο, προκαλεί έντονο προβληματισμό. Ο Πούτιν επιδιώκει μια «Yalta 2.0» — μια στιγμή που θα αποκαταστήσει τη διεθνή του υπόσταση και θα προβάλει τη Ρωσία ως υπερδύναμη, στα πρότυπα της ιστορικής συνδιάσκεψης που διαμόρφωσε τον μεταπολεμικό κόσμο πριν από 81 χρόνια στη Γιάλτα της Κριμαίας.<div><br />Τα διδάγματα της Ιστορίας: Από το 1945 στο σήμερα<br /><br />Το 1945, καθώς η νίκη επί της ναζιστικής Γερμανίας πλησίαζε, ο Ρούζβελτ, ο Τσόρτσιλ και ο Στάλιν συγκεντρώθηκαν στη Γιάλτα για να μοιράσουν τις σφαίρες επηρεασμού στον μεταπολεμικό κόσμο. Η συνδιάσκεψη αυτή έθεσε τις βάσεις για την επικράτηση των Σοβιετικών στην Ανατολική Ευρώπη και την επιβολή του «Σιδηρού Παραπετάσματος» για δεκαετίες.<br /><br />Σήμερα, οι αμφισβητούμενες περιοχές βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο. Εάν το σύγχρονο «τριμερές μέτωπο» (Τραμπ, Σι, Πούτιν) προχωρήσει σε μια αντίστοιχη συνάντηση, οι συνομιλίες αναμένεται να επικεντρωθούν στην Ουκρανία και την Ταϊβάν. Μια παρασκηνιακή συμφωνία μεταξύ των τριών θα ανάγκαζε τον υπόλοιπο κόσμο να αποδεχθεί τετελεσμένα, χαρίζοντας στον Πούτιν τη μεγαλύτερη στρατηγική νίκη της Ρωσίας μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης.<br /><br />Οι συνέπειες για τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και τη Δύση<br /><br />Μια ενδεχόμενη συμμετοχή των ΗΠΑ σε μια τέτοια συμφωνία εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για τις διεθνείς συμμαχίες:<br /><br />Απομόνωση των Συμμάχων: Η διακυβέρνηση της Ουάσινγκτον κινδυνεύει να περιθωριοποιήσει παραδοσιακούς συμμάχους, οι οποίοι είναι απαραίτητοι για τη διατήρηση των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων και της παγκόσμιας αμυντικής αρχιτεκτονικής.<br /><br />Διάβρωση της Αποτροπής του ΝΑΤΟ: Μια συμφωνία για την Ουκρανία ερήμην του Κιέβου και των Ευρωπαίων θα μπορούσε να σημάνει το τέλος των διατλαντικών σχέσεων όπως τις γνωρίζουμε.</div><div><br />Η ανάγκη για αυτόνομη ευρωπαϊκή στρατηγική<br /><br />Η Ευρώπη βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο και καλείται να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στις εξελίξεις:<br /><br />Διαμόρφωση Ευρωπαϊκού Σχεδίου Ειρήνης: Η Ε.Ε. οφείλει να καθορίσει με σαφήνεια τις δικές της θέσεις για την ασφάλεια στην ήπειρο και τις εγγυήσεις που απαιτούνται στα ανατολικά της σύνορα, τα οποία εκτείνονται σε περισσότερα από 4.000 χιλιόμετρα.<br /><br />Εγγύηση Χρηματοδότησης: Απαιτείται μακροπρόθεσμος σχεδιασμός για τη στήριξη της Ουκρανίας, παρά τις εσωτερικές πολιτικές πιέσεις και τις διαμαρτυρίες για το κόστος διαβίωσης.<br /><br />Διορισμός Ειδικού Απεσταλμένου: Κρίνεται απαραίτητη η τοποθέτηση ενός εκπροσώπου με σαφή πολιτική εντολή, ο οποίος θα εξασφαλίσει θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, ξεπερνώντας τις ανεπίσημες τακτικές προσέγγισης.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Yalta 2.0: Ο κίνδυνος μιας τριμερούς συμφωνίας Πούτιν, Τραμπ και Σι για το μέλλον της Ουκρανίας και της Ευρώπης..

Ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν έριξε στο τραπέζι την ιδέα μιας τριμερούς συνάντησης κορυφής με τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Κινέζο ηγέτη Σι...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Τούρκοι τον «χαβά» τους.Μοιράζουν χιλιάδες τετραγωνικά θάλασσας για να πετύχουν συμφωνία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/%CE%91%CE%9F%CE%96.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1078" data-original-width="1920" height="102" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/%CE%91%CE%9F%CE%96.jpg" width="758" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Γη και ύδωρ στην Αίγυπτο</span></h3>Την πρόθεσή της να υπογράψει συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών με την Αίγυπτο επανέλαβε η Τουρκία, επιχειρώντας να παρουσιάσει μια τέτοια συμφωνία ως πιο συμφέρουσα για το Κάιρο σε σύγκριση με ενδεχόμενη αντίστοιχη συμφωνία με την Ελλάδα.<br /><br />Κατά την εβδομαδιαία ενημέρωση Τύπου, εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Άμυνας υποστήριξε ότι η Αίγυπτος θα μπορούσε να εξασφαλίσει περισσότερα από 15.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα επιπλέον θαλάσσιας δικαιοδοσίας, εάν προχωρούσε σε συμφωνία με την Άγκυρα.<br /><br />Οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί αποτυπώνουν την τουρκική θέση για τις θαλάσσιες οριοθετήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και δεν συνιστούν κοινά αποδεκτό συμπέρασμα για τα δικαιώματα των δύο χωρών.<div><br />Το μήνυμα της Άγκυρας προς το Κάιρο<br /><br />Ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, αρχιπλοίαρχος Ζεκί Ακτούρκ, επανέλαβε ότι η χώρα του είναι έτοιμη να διαπραγματευτεί με την Αίγυπτο, επικαλούμενος την αρχή των αμοιβαίων συμφερόντων.<br /><br />Όπως ανέφερε, η σύναψη συμφωνίας μεταξύ των δύο χωρών θα μπορούσε, σύμφωνα με την τουρκική εκτίμηση, να προσφέρει στην Αίγυπτο περισσότερα από 15.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας δικαιοδοσίας σε σχέση με μια ενδεχόμενη συμφωνία με την Ελλάδα.<br /><br />Η τοποθέτηση εντάσσεται στις προσπάθειες της Άγκυρας να προωθήσει τη δική της προσέγγιση για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών στην περιοχή. Το ζήτημα παραμένει ιδιαίτερα σημαντικό για τις σχέσεις Τουρκίας, Ελλάδας και Αιγύπτου, καθώς συνδέεται με τις διεκδικήσεις και τα δικαιώματα των παράκτιων κρατών στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br />Η έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου<br /><br />Στην ίδια ενημέρωση, το τουρκικό υπουργείο Άμυνας αναφέρθηκε και στην έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης, στις 20 Οκτωβρίου 2026.<br /><br />Η Άγκυρα χαρακτήρισε την εξέλιξη σημαντική για την προώθηση των θέσεών της στην Ανατολική Μεσόγειο. Το μνημόνιο, που υπογράφηκε μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης το 2019, αφορά την οριοθέτηση περιοχών θαλάσσιας δικαιοδοσίας.<br /><br />Σύμφωνα με την τουρκική ανακοίνωση, η συμφωνία βασίζεται στο διεθνές δίκαιο και στην αρχή της ευθυδικίας, ενώ λαμβάνει υπόψη τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των παράκτιων κρατών. Η Άγκυρα δήλωσε ότι θα συνεχίσει να υπερασπίζεται τις θέσεις της στην περιοχή και να επιδιώκει, όπως υποστηρίζει, την ενίσχυση της περιφερειακής ειρήνης και σταθερότητας.<br /><br />Το τουρκολιβυκό μνημόνιο αποτελεί, ωστόσο, αντικείμενο έντονης διαφωνίας, καθώς η Ελλάδα αμφισβητεί τη νομιμότητα και τη γεωγραφική βάση της οριοθέτησης που προβλέπει.<br /><br /><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Τούρκοι τον «χαβά» τους.Μοιράζουν χιλιάδες τετραγωνικά θάλασσας για να πετύχουν συμφωνία.

Γη και ύδωρ στην Αίγυπτο Την πρόθεσή της να υπογράψει συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών με την Αίγυπτο επανέλαβε η Τουρκία, επιχειρώντας ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παρέμβαση της Τουρκίας και του Κατάρ στις ισραηλινές εκλογές καταγγέλλει ο Νετανιάχου.

<img height="90" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/10/EKLOGES-ISRAEL-1-630x400.jpg" width="744" /><br /><br />Παρέμβαση της Τουρκίας και του Κατάρ στις ισραηλινές εκλογές κατήγγειλε την Πέμπτη 29/10, εν μέσω πολιτικής αβεβαιότητας, το κόμμα Λικούντ, αρχηγός του οποίου είναι ο Μπενιαμίν Νετανιάχου.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσιεύματα εβραϊκών Μέσων Ενημέρωσης, το Λικούντ εκτιμά ότι η Άγκυρα και η Ντόχα βρίσκονται πίσω από τη χρηματοδότηση ομάδων που ενθαρρύνουν την προσέλευση των Αράβων πολιτών στις κάλπες, υπόθεση που τελεί ήδη υπό διερεύνηση από τη Σιν Μπετ (υπηρεσία εσωτερικής ασφαλείας).<br /><br />Όπως μεταδίδει το Κανάλι 12, η έρευνα βασίζεται σε πληροφορίες που περιήλθαν σε γνώση της Σιν Μπετ και παρουσιάστηκαν στον επικεφαλής της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής, δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Νόαμ Σόλμπεργκ.<br /><br />Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, οι δίαυλοι μέσω των οποίων φέρεται να διοχετεύθηκαν τα κεφάλαια στις εν λόγω οργανώσεις παρουσιάζουν μεγάλη ομοιότητα με εκείνους που είχαν χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν για τη χρηματοδότηση τρομοκρατικών δραστηριοτήτων.<br /><br />Το πρωί της Πέμπτης 29/10, ο Σόλμπεργκ έδωσε εντολή στον επικεφαλής της Σιν Μπετ, Ντέιβιντ Ζίνι, να ξεκινήσει έρευνα για τις καταγγελίες περί ξένης παρέμβασης και σχετικά με «υποψίες για ξένη χρηματοδότηση και πιθανή εκλογική δωροδοκία από ξένες οντότητες».<br /><br />Την Τρίτη, ο Ζίνι δήλωσε ότι η εκλογική διαδικασία εξελίχθηκε «καλά μέχρι στιγμής», προσθέτοντας ωστόσο ότι «αυτό δεν θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο».<br /><br />Πριν από την ψηφοφορία, εβραϊκά Μέσα Ενημέρωσης ανέφεραν ότι το Λικούντ σχεδίαζε να αμφισβητήσει τα αποτελέσματα σε περιοχές με αραβικό πληθυσμό και να ισχυριστεί ότι οι εκλογές «εκλάπησαν» σε περίπτωση που δεν κέρδιζε ο Νετανιάχου.<br /><br />Μάλιστα, το κόμμα φέρεται να είχε προετοιμάσει εκ των προτέρων σειρά καταγγελιών και ισχυρισμών περί εκλογικής νοθείας.<br /><br />Νωρίτερα το πρωί της Πέμπτης 29/10, πηγή της ισραηλινής Αστυνομίας απέρριψε τους ισχυρισμούς του Λικούντ ότι οι εκλογές «κλάπηκαν» από τα αραβικά κόμματα, δηλώνοντας ότι «δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία» που να τους στηρίζουν.<br /><br />Η αραβική ψήφος είναι κομβικής σημασίας για τους μετεκλογικούς συσχετισμούς.<br /><br />Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, η Κοινή Λίστα οδεύει προς την κατάληψη 12 εδρών, ενώ το κόμμα Ράαμ εξασφαλίζει 7 έδρες.<br /><br />Η συνολική αυτή δύναμη των 19 εδρών μετατρέπει τα δύο αραβικά κόμματα σε καθοριστικούς παράγοντες για οποιονδήποτε εναλλακτικό κυβερνητικό σχεδιασμό.<br /><br />Ο πρόεδρος Ισαάκ Χέρτζογκ κάλεσε τους πολιτικούς να επιδείξουν ανοιχτό πνεύμα κατά τις διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης, επισημαίνοντας ότι το Ισραήλ οφείλει να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να αποφευχθεί μια νέα εκλογική αναμέτρηση.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Παρέμβαση της Τουρκίας και του Κατάρ στις ισραηλινές εκλογές καταγγέλλει ο Νετανιάχου.

Παρέμβαση της Τουρκίας και του Κατάρ στις ισραηλινές εκλογές κατήγγειλε την Πέμπτη 29/10, εν μέσω πολιτικής αβεβαιότητας, το κόμμα Λικούντ, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εδώ και τώρα οριοθέτηση της ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/10/haftar-fidan.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="486" data-original-width="864" height="113" src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/10/haftar-fidan.jpg" width="741" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"><span>Η Αθήνα γνώριζε ότι οι Χαφτάρ αγοράζονται σε τιμή ευκαιρίας; Ή θα έπαιζε το βρώμικο παιγνίδι της εξαγοράς ή θα έκανε την «αθώα περιστερά»…</span> </span></h3>Του <b>ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ</b><br />Η υπόθεση του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου με την επικύρωση του από τη Βουλή της Λιβύης, συγκλόνισε το ελληνικό πολιτικό σκηνικό, καθώς θεωρήθηκε μία μεγάλη εθνική ήττα.<br /><br />Με το δικαίωμα που μας δίνει η Δημοκρατία, θεωρώ ότι είναι υπερβολική η αντίδραση, για ένα θέμα για το οποίο απαιτείται πρώτα απ’ όλα ψυχραιμία και βεβαίως ενότητα όλων. Άλλωστε, όλοι συμφωνούμε ότι το μνημόνιο είναι παράνομο.<br />Αυτό το παραμύθι ότι «εγώ θα τα έκανα καλύτερα» είναι η πιο σοβαρή ασθένεια του κομματικού συστήματος και στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Το ίδιο λάθος έκανε η Νέα Δημοκρατία, όταν βρισκόταν στην αντιπολίτευση. Το ίδιο λάθος επαναλαμβάνουν τα κόμματα σήμερα.<br /><br />Είναι σεβαστός ο ισχυρισμός της κάθε αντιπολίτευσης αν και μερικές φορές -αυτό συμβαίνει και στη Μεγαλόνησο- η κριτική φτάνει στο σημείο να υιοθετεί τους πανηγυρισμούς της κατοχικής Τουρκίας, η οποία και σε αυτή την περίπτωση άνοιξε ακόμα μία τρύπα μέσα στο νερό.<br />Από τη στιγμή που συμφωνούν οι πάντες -εκτός των Αμερικανών του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ που χωρίς αιδώ άλλαξαν τη θέση τους και σε 2-3 μέρες την άλλαξαν ξανά- ότι το μνημόνιο είναι ένα χαρτί για τα σκουπίδια, γιατί τόσο κομματικό μίσος.<br /><br />Την ίδια στιγμή δεν μπορούμε να μην ψέξουμε το ελληνικό υπουργείο των Εξωτερικών που απέτυχε να σταματήσει την «άλωση» από την Άγκυρα της Βεγγάζης και της διεφθαρμένης οικογένειας των Χαφτάρ. Η Αθήνα γνώριζε ότι ο πατέρας και οι υιοί του αγοράζονται και πωλούνται σε τιμή ευκαιρίας. Ή θα έπαιζε το βρώμικο παιγνίδι ή θα έκανε την «αθώα περιστερά (και παρθένα)» -με το συμπάθιο.<br /><br />Όταν έχεις απέναντι σου την Τουρκία, η οποία φυσικά είναι οτιδήποτε άλλο από αυτό που εύχεσαι να είναι, η ηθική στην πολιτική πρέπει να εξαφανίζεται. Η ελληνική κυβέρνηση, πρέπει επιτέλους να καταλάβει ότι η γεωγραφία της έμελλε ένα κακό γείτονα, ο οποίος πρέπει να αντιμετωπιστεί πριν να είναι αργά. <a href="https://hellasjournal.com/2026/10/i-athina-gnorize-oti-o-pateras-chaftar-kai-oi-yioi-tou-agorazontai-kai-polountai-se-timi-efkairias-i-tha-epaize-to-vromiko-paignidi-kai-tha-tous-agoraze-i-tha-ekane-tin-athoa-peristera/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εδώ και τώρα οριοθέτηση της ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου…

Η Αθήνα γνώριζε ότι οι Χαφτάρ αγοράζονται σε τιμή ευκαιρίας; Ή θα έπαιζε το βρώμικο παιγνίδι της εξαγοράς ή θα έκανε την «αθώα περιστερά»…  ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία υποτίμησε την επιρροή της Αιγύπτου στη Λιβύη.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/10/haftar-fidan.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="486" data-original-width="864" height="79" src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/10/haftar-fidan.jpg" width="736" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Η Τουρκία δεν υπολόγισε σωστά τα όρια της επιρροής της στη Λιβύη, ούτε τη δυνατότητα άλλων περιφερειακών δυνάμεων να επηρεάζουν τις αποφάσεις των αντίπαλων λιβυκών στρατοπέδων».</span></h3>Την εκτίμηση ότι η Τουρκία υπερεκτίμησε τη δυνατότητά της να επηρεάσει τις πολιτικές και στρατιωτικές εξελίξεις στη Λιβύη και υποτίμησε τον ρόλο περιφερειακών δυνάμεων, ιδιαίτερα της Αιγύπτου, διατυπώνει ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων Ραμαντάν αλ Ναφάτι, σε δηλώσεις του στην αραβόφωνη έκδοση του The New Arab (Al-Araby Al-Jadeed).<br /><br />Στο δημοσίευμα της 27ης Οκτωβρίου 2026, με τίτλο «Αδιέξοδο στις λιβυκές διαπραγματεύσεις στην Αγκυρα: Το πρόβλημα της κατανομής της εξουσίας παραμένει», ο καθηγητής εξετάζει τους λόγους για τους οποίους οι συνομιλίες μεταξύ των αντίπαλων λιβυκών παρατάξεων, που πραγματοποιήθηκαν υπό τουρκική αιγίδα, ολοκληρώθηκαν χωρίς συμφωνία (στη φωτογραφία αρχείου, επάνω, από το libyaupdate.com, συνάντηση του Σαντάμ Χαφτάρ, γιος του στρατάρχη Χαφτάρ και αναπληρωτής διοικητής των στρατιωτικών δυνάμεων της ανατολικής Λιβύης, αριστερά, με τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακίν Φιντάν, στην Αγκυρα).<br /><br />Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην Αίγυπτο, η οποία αντιτίθεται στο τουρκολιβυκό μνημόνιο θαλάσσιας οριοθέτησης του 2019. <a href="https://www.in.gr/2026/10/29/politics/politiki-grammateia/tourkolivyko-mnimonio-nea-araviki-analysi-i-tourkia-ypotimise-tin-epirroi-tis-aigyptou-sti-livyi/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.in.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία υποτίμησε την επιρροή της Αιγύπτου στη Λιβύη.

«Η Τουρκία δεν υπολόγισε σωστά τα όρια της επιρροής της στη Λιβύη, ούτε τη δυνατότητα άλλων περιφερειακών δυνάμεων να επηρεάζουν τις αποφάσε...

Διαβάστε την συνέχεια

Deal κυβέρνησης με Βρυξέλλες και Kovesi για ανακωχή… με αντάλλαγμα την οικονομική mafia της Ελλάδος.

<img height="90" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/8a6f7e86eb9bcf0d0272fe44c64c883b_XL.jpg?v=3" width="733" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Υπάρχει deal της ελληνικής κυβέρνησης με τις Βρυξέλλες και την Ευρωπαία Εισαγγελέα Laura Kovesi για ανακωχή… με αντάλλαγμα την οικονομική mafia της Ελλάδος…</span></h3>Σε μια μεγάλη αποκάλυψη προβαίνει το bankingnews (BN) που στηρίζεται σε πηγές στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, σε κυβερνητικούς παράγοντες και σε πολιτικούς γνώστες…<br />Υπάρχει deal της ελληνικής κυβέρνησης με τις Βρυξέλλες και την Ευρωπαία Εισαγγελέα Laura Kovesi για ανακωχή… με αντάλλαγμα την οικονομική mafia της Ελλάδος…<br />Πολλοί διερωτώνται, και δικαίως, γιατί ξαφνικά υπάρχουν τόσο τρομερές αποκαλύψεις για τα κυκλώματα φοροδιαφυγής στην Ελλάδα...<br /><br />Τι ακριβώς συμβαίνει;<br /><br />Σύμφωνα με πολύ καλά ενημερωμένη πηγή του BN, κορυφαίοι αξιωματούχοι στις Βρυξέλλες είχαν εκφράσει την δυσφορία τους στην ελληνική κυβέρνηση για την διαφθορά που μαστίζει την Ελλάδα.<br />Η Ευρωπαία Εισαγγελέα Laura Kovesi διαμαρτυρήθηκε έντονα, τονίζοντας σε πολιτικούς προϊσταμένους της στις Βρυξέλλες ότι η Ελλάδα συγκαλύπτει το οργανωμένο οικονομικό έγκλημα.<br />Η παραοικονομία στην Ελλάδα φθάνει τα 40 δισεκ. και το κράτος είτε επειδή λαδώνονται αστυνομικοί στα ανώτατα κλιμάκια, είτε και πολιτικοί… για να ανέχονται οικονομικούς απατεώνες.<br />Τότε οι Βρυξέλλες συνειδητοποίησαν ότι πρέπει το απόστημα να σπάσει στην Ελλάδα και ο βούρκος της σάπιας οικονομίας να αποκαλυφθεί…<div><br />Προειδοποίησαν τον Μητσοτάκη τον έλληνα πρωθυπουργό ότι θα βγει κόκκινη κάρτα στην Ελλάδα.<br />Στις Βρυξέλλες έχουν αποδείξεις ότι το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι τεράστιο, γνωρίζουν ότι οι έλληνες έκλεβαν τα ευρωπαϊκά κονδύλια και ήταν έτοιμοι αρχές 2027 να πάρουν πολύ σκληρά μέτρα, τόσο σκληρά που η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα κινδύνευε με κατάρρευση.<br /><br />Deal κυβέρνησης με Βρυξέλλες και Kovesi για ανακωχή<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση γνωρίζοντας ότι το θέμα δεν μπορεί να κρυφτεί και ότι η Ελλάδα κινδύνευε με παγκόσμιο διασυρμό… έκανε ένα deal… με Βρυξέλλες και την Ευρωπαία Εισαγγελέα Laura Kovesi…<br />Το deal είναι αυτό που εκτυλίσσεται το τελευταίο διάστημα όπου οι αποκαλύψεις για την οικονομική Mafia της Ελλάδος έρχονται στο φως και θα ακολουθήσουν και άλλες υποθέσεις, όπως στην Μύκονο ή στα Βόρεια Προάστια σε αλυσίδες εστιατορίων και άλλα.<br />Η κυβέρνηση έπρεπε να δείξει στην Ευρωπαία Εισαγγελέα Laura Kovesi και στις Βρυξέλλες ότι λαμβάνει μέτρα και η περίπτωση του Χωριάτικου ενώ ήταν γνωστή εδώ και χρόνια… έπρεπε να αποκαλυφθεί.</div><div><br />Έδεσαν την υπόθεση προβαίνοντας και σε μια κίνηση ύψιστης σημασίας… από 1η Σεπτεμβρίου 2026 οι παρακολουθήσεις κινητών και συνδιαλέξεων έφθασε στο ύψιστο βαθμό.<br />Είναι 100% ακριβές αυτό που αναφέρουμε.<br />Βέβαια η Mafia Χωριάτικο είναι ο κορυφή του παγόβουνου, γνωρίζουν στην κυβέρνηση ότι λάδωνε με τσάντες γεμάτες εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ανώτατους αστυνομικούς και πολιτικά πρόσωπα ώστε να έχει ασυλία όλα αυτά τα χρόνια…<br />Τα έδινε μαύρα σε σακούλες οπότε δεν μπορούν να αποκαλυφθούν ακόμη και εάν δώσει ονόματα, δεν μπορεί να τα αποδείξει ακόμη και εάν έχει τα κινητά τους τηλέφωνα ή υπάρχουν καταγραμμένες συνομιλίες.<br />Υπήρχε ένα απόστημα, ήταν σαπισμένο έως το κόκαλο και αυτό το σύστημα της οικονομικής mafias έπρεπε να σπάσει…<br /><br />Υποσημείωση<br /><br />Δεν κινεί την περιέργεια ότι η Ευρωπαία Εισαγγελέα Laura Kovesi, η θητεία της οποίας λήγει σε λίγες ημέρες (τέλος Οκτωβρίου 2026), είχε εξαφανιστεί από το προσκήνιο εσχάτως;<br />Μάλιστα πληροφορούμαστε ότι ο επόμενος Εισαγγελέας, Andrés Ritter, που αναλαμβάνει από 1η Νοεμβρίου, έχει εντολή να συνεχίσει να διερευνά την Ελλάδα το άνδρο της παρανομίας.<br /><br />Συμπέρασμα<br /><br />Η κυβέρνηση πήρε την σωστή απόφαση να τους αποκαλύψει όλους τους οικονομικά διαφθαρμένους και θα συνεχίσει με νέες αποκαλύψεις γιατί το deal με τις Βρυξέλλες απαιτεί… γενναία μέτρα από την Ελλάδα.<br />Πίσω από ότι συμβαίνει σήμερα… κρύβεται το deal της Ελληνικής κυβέρνησης με Βρυξέλλες και Kovesi για ανακωχή… με αντάλλαγμα την οικονομική mafia της Ελλάδος…<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Deal κυβέρνησης με Βρυξέλλες και Kovesi για ανακωχή… με αντάλλαγμα την οικονομική mafia της Ελλάδος.

Υπάρχει deal της ελληνικής κυβέρνησης με τις Βρυξέλλες και την Ευρωπαία Εισαγγελέα Laura Kovesi για ανακωχή… με αντάλλαγμα την οικονομική ma...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επιχειρούμενη μεταβολή του status quo της Μονής ΣΙΝΑ.

<img height="81" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2025/06/sina_795131-930x550.jpg" width="750" /><br /><br />Του<b> Ιωάννη Ιντζέ </b><br />Οι ανακοινώνεις του Υπουργείου Εξωτερικών για την Ιερά Μονή ΣΙΝΑ μπορεί να κάνουν λόγο για «ιστορική ημέρα για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία» αλλά στην πραγματικότητα με την συμβιβαστική λύση επιχειρείται μια βίαιη μεταβολή ενός καθεστώτος λειτουργίας 16 αιώνων.<br /><br />Και ενώ παρουσιάζεται ότι την συμφωνία στήριξαν το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, η Εκκλησία της Κύπρου και η Εκκλησία της Ελλάδας, οι σχετικές επιστολές τους δεν έχουν δημοσιοποιηθεί και γίνεται μόνο λόγος για καταχώρηση τους στο αρχείο της Μονής. Οι μόνες δημοσιευμένες επιστολές είναι αυτές του προηγούμενου της Μονής, Αρχιεπισκόπου Δαμιανού προς τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και η επιστολή του Αγίου Όρους (Κοινή Σύναξη των Αντιπροσώπων και των Προϊσταμένων των είκοσι Ιερών Μονών του Αγίου Όρους) που απεστάλη στις 10 Σεπ 2026 στον νέο ηγούμενο της Μονής Αρχιεπίσκοπο Συμεών. Παραθέτω μόνο ένα τμήμα από την επιστολή του ΑΟ:<br /><br />«προεξένησαν εἰς ἡμᾶς βαθυτάτην ἀνησυχίαν πρόσφατα δημοσιεύματα, κατὰ τὰ ὁποῖα φέρεται νὰ συζητεῖται ἡ καθιέρωσις ἑνὸς νέου καὶ πρωτοφανοῦς καθεστῶτος λεγομένης «διττῆς κυριότητος», κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ κυριότης ἐπὶ τῆς Μονῆς καὶ τῆς ἱστορικῆς περιουσίας αὐτῆς θὰ περιέλθῃ εἰς τὸ Αἰγυπτιακὸν Κράτος, ἐνῶ εἰς τὴν Σιναϊτικὴν Ἀδελφότητα θὰ ἀπομείνῃ ἡ χρῆσις. Ἐὰν αἱ πληροφορίαι αὗται ἀληθεύουν, πρόκειται περὶ μεταβολῆς ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ἁπλῶς ὡς νέος τρόπος κατοχυρώσεως τοῦ ὑφισταμένου καθεστῶτος. Ἡ κυριότης καὶ ἡ χρῆσις δὲν εἶναι ταυτόσημα δικαιώματα. Καὶ ἡ μετατροπὴ ἑνὸς ἱστορικοῦ δικαιώματος κυριότητος εἰς παραχωρούμενον δικαίωμα χρήσεως συνιστᾷ μεταβολὴν τοῦ status quo, ὄχι διατήρησιν αὐτοῦ».<br /><br />Τα σχόλια περιττεύουν για την διαφορά προσέγγισης του όλου θέματος. <a href="https://www.militaire.gr/moni-sina-ioannis-intzes/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η επιχειρούμενη μεταβολή του status quo της Μονής ΣΙΝΑ.

Του Ιωάννη Ιντζέ  Οι ανακοινώνεις του Υπουργείου Εξωτερικών για την Ιερά Μονή ΣΙΝΑ μπορεί να κάνουν λόγο για «ιστορική ημέρα για τον Ελληνι...

Διαβάστε την συνέχεια

Καραγκιούλ κατά Ελλάδας–Ισραήλ: «Η Αθήνα είναι Δούρειος Ίππος του Νετανιάχου!».Προειδοποιεί για πόλεμο στο Αιγαίο!

<img height="82" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/a33847b8-9b7a-47da-aa12-69e2a798d375-1068x601.png" width="729" /><br /><br />Με ένα ιδιαίτερα επιθετικό άρθρο στην τουρκική εφημερίδα Yeni Şafak, ο γνωστός Τούρκος αρθρογράφος Ιμπραήμ Καραγκιούλ εξαπολύει σφοδρή επίθεση εναντίον του Ισραήλ και του Μπενιαμίν Νετανιάχου, προειδοποιώντας για έναν καταστροφικό πόλεμο που ενδέχεται να συμπαρασύρει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Ο Καραγκιούλ υποστηρίζει ότι ο κόσμος βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική καμπή, με ορισμένες δυνάμεις να προετοιμάζουν γενικευμένους πολέμους, ενώ άλλες επιχειρούν να αποτρέψουν την καταστροφή.<br /><br />«Εάν δεν το σταματήσουμε σήμερα, η γενοκτονία θα γίνει παγκόσμια», αναφέρει χαρακτηριστικά, κατηγορώντας το Ισραήλ ότι προετοιμάζει νέους πολέμους μετά τη Γάζα.<div><br />«Αν επανεκλεγεί ο Νετανιάχου, θα ξεσπάσει τουρκοϊσραηλινός πόλεμος»<br /><br />Το πλέον προκλητικό σημείο του άρθρου αφορά την πρόβλεψη του Καραγκιούλ για μια μελλοντική στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ.<br /><br />«Εάν ο Νετανιάχου κερδίσει τις σημερινές εκλογές, θα ξεκινήσει οπωσδήποτε έναν τουρκοϊσραηλινό πόλεμο. Ή, όπως συμβαίνει με την Ελλάδα, θα χρησιμοποιήσει Δούρειους Ίππους εναντίον της Τουρκίας, πυροδοτώντας μια σύγκρουση στο Αιγαίο ή στην Ανατολική Μεσόγειο», γράφει.<br /><br />Ο Τούρκος αρθρογράφος προχωρά ακόμη περισσότερο, ισχυριζόμενος ότι ο Νετανιάχου θα χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα κάπου στην περιοχή, εφόσον εξασφαλίσει νέα εκλογική νίκη.<br /><br />Κατηγορεί επίσης τον Ισραηλινό πρωθυπουργό ότι χρησιμοποιεί τον φόβο μιας ιρανικής πυρηνικής επίθεσης στο Τελ Αβίβ για να ενισχύσει την πολιτική του θέση.<br /><br />Κατά τον Καραγκιούλ, τέτοιες προειδοποιήσεις ενδέχεται να αποτελούν προετοιμασία για τη δικαιολόγηση μιας ισραηλινής πυρηνικής επίθεσης.</div><div><br />Σφοδρή επίθεση στην Ελλάδα και στην ελληνοϊσραηλινή συνεργασία<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία παρουσιάζει η αναφορά του στην Ελλάδα.<br /><br />Ο Καραγκιούλ κατηγορεί το Ισραήλ ότι πραγματοποιεί στρατιωτικές ασκήσεις με την Ελλάδα στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο, με σκοπό τη βύθιση τουρκικού πολεμικού πλοίου με πυραύλους.<br /><br />Παρουσιάζει μάλιστα την Αθήνα ως πιθανό εργαλείο της ισραηλινής στρατηγικής εναντίον της Άγκυρας.<br /><br />Παράλληλα, κατηγορεί το Ισραήλ ότι απειλεί την Τουρκία, την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία, ενώ επιχειρεί να επεκτείνει τις συγκρούσεις από τον Περσικό Κόλπο μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο.<br />«Η Συμμαχία της Μέκκας μπορεί να σταματήσει το Ισραήλ»<br /><br />Στη συνέχεια, ο Καραγκιούλ αναφέρεται στη λεγόμενη «Συμμαχία της Μέκκας», δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στις επαφές Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν και Ιράν.<br /><br />Αναφέρεται σε συνάντηση στην Τεχεράνη, με συμμετοχή του επικεφαλής της τουρκικής ΜΙΤ, Ιμπραήμ Καλίν, του Σαουδάραβα υπουργού Άμυνας Χαλίντ μπιν Σαλμάν και του Πακιστανού στρατιωτικού ηγέτη Ασίμ Μουνίρ.<br /><br />«Εάν η Συμμαχία της Μέκκας επεκταθεί και επιτευχθεί συνεννόηση με τον ιρανικό κόσμο, μπορούμε να αποτρέψουμε όλα αυτά», υποστηρίζει.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, η δημιουργία μιας κοινής περιφερειακής αμυντικής ασπίδας θα μπορούσε να περιορίσει την ισραηλινή ισχύ και τη δυτική παρέμβαση.<br />«Οι ΗΠΑ χάνουν την επιρροή τους – Η Ευρώπη βγαίνει από την εξίσωση»<br /><br />Ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι η αμερικανική επιρροή υποχωρεί διεθνώς, επικαλούμενος και την εκλογική επικράτηση του Λούλα στη Βραζιλία, όπως την παρουσιάζει.<br /><br />«Πεντακόσια χρόνια ευρωπαϊκής κυριαρχίας καταρρέουν», ισχυρίζεται, εκτιμώντας ότι η Ευρώπη κινδυνεύει να απομακρυνθεί από το παγκόσμιο κέντρο ισχύος.<br /><br />Κλείνοντας, ζητά από την Τουρκία να μετατρέψει τη θεωρία της «Μεσαίας Ζώνης» (Middle Belt) σε επίσημη κρατική πολιτική, δημιουργώντας έναν ευρύ γεωπολιτικό συνασπισμό από την Ινδονησία μέχρι τη Βόρεια Αφρική.<br /><br />«Εάν εκλεγεί σήμερα ο Νετανιάχου, πυρηνικές βόμβες θα εκραγούν στην περιοχή μας», καταλήγει, επαναλαμβάνοντας τη δραματική προειδοποίησή του.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Καραγκιούλ κατά Ελλάδας–Ισραήλ: «Η Αθήνα είναι Δούρειος Ίππος του Νετανιάχου!».Προειδοποιεί για πόλεμο στο Αιγαίο!

Με ένα ιδιαίτερα επιθετικό άρθρο στην τουρκική εφημερίδα Yeni Şafak, ο γνωστός Τούρκος αρθρογράφος Ιμπραήμ Καραγκιούλ εξαπολύει σφοδρή επίθε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η μεγάλη νύχτα πριν τον πόλεμο! Η Αθήνα τη νύχτα της 27ης και το ξημέρωμα της 28ης Οκτωβρίου 1940.

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/17/stigmes_28october_Screenshot-2020-10-27-at-12.08.51-AM.png"><img height="86" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/17/stigmes_28october_Screenshot-2020-10-27-at-12.08.51-AM-696x417.png" width="728" /></a><br /><br /><div>Γράφει ο <b>Δημήτρης Σταυρόπουλος</b><br />Η Κυριακή 27 Οκτωβρίου 1940, ήταν μια ηλιόλουστη φθινοπωρινή μέρα.<br />Οι Αθηναίοι έβαλαν τα καλά τους και οι Αθηναίες στολίστηκαν για να κάνουν την καθιερωμένη βόλτα στο Ζάππειο, τον Βασιλικό Κήπο η το Φάληρο.<br /><br />Η κοινωνική και καλλιτεχνική ζωή της εποχής ήταν έντονη.<br /><br />Θεατρικές πρεμιέρες, στο Εθνικό θέατρο (ο έμπορος της Βενετίας) όπερα του Πουτσίνι, και μεγαλειώδης παράσταση στο θέατρο Κοτοπούλη (μαντάμ Μποβαρυ).<br />Το μεσημέρι τα γήπεδα ποδοσφαίρου αρχίζουν να γεμίζουν.<br />Μια μέρα πριν από την 28η Οκτωβρίου του 1940, ξεκινά για 15η χρονιά το Κύπελλο Πόλεων, ένα ιδιότυπο πρωτάθλημα στο οποίο δεν αγωνίζονται μεταξύ τους ομάδες αλλά μικτές ολόκληρων πόλεων.<br /><br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/17/stigmes_28october_Screenshot-2020-10-27-at-12.08.41-AM.png"><img height="500" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/17/stigmes_28october_Screenshot-2020-10-27-at-12.08.41-AM.png" width="640" /></a><br /><br />Χαρακτηριστικό παράδειγμα η περίπτωση της ομάδας της Αθήνας, που στην ίδια ενδεκάδα συμμετέχουν παίκτες του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και στον Πειραιά, με τον Ολυμπιακό και τον Εθνικό. Στις 27 Οκτωβρίου λαμβάνουν χώρα δύο αναμετρήσεις. «Αθήναι – Βόλος 6-0» και «Πάτραι – Πειραιεύς 1-3».<br />Σύμφωνα με τις ανταποκρίσεις των εφημερίδων, ο καιρός είναι ηλιόλουστος με τους φιλάθλους των ομάδων να προσέρχονται στα γήπεδα σε Αθήνα και Πάτρα αντίστοιχα.<br />Μόνο στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, σύμφωνα με τις πληροφορίες από την εφημερίδα «Ακρόπολις», ο κόσμος που συγκεντρώνεται ξεπερνά τους 5 χιλιάδες.<br /><br />Ο «προκαθήμενος» της ελληνικής κουζίνας Νικόλαος Τσελεμεντές γράφει εκείνη τη μέρα στη στήλη του «Οικιακή Οικονομία» στην εφημερίδα «Έθνος» για «ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ζητήματα που απασχολούν κάθε οικοκυράν κατά τας πολεμικάς αυτάς ημέρας».<br /><br />Για το πώς θα αντικατασταθεί η ζάχαρη δηλαδή, η οποία αρχίζει να εξαφανίζεται σιγά-σιγά από την αγορά.<br />Ο αρχιμάγειρας παρατηρεί πως «το ζήτημα της αντικαταστάσεως της ζακχάρεως» λύνεται εύκολα «με τα παράγωγα της σταφίδος μας, καθώς και με το θαυμάσιο και παγκοσμίου φήμης μέλι μας».<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/17/stigmes_28october_Screenshot-2020-10-27-at-12.09.21-AM.png"><img height="350" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/17/stigmes_28october_Screenshot-2020-10-27-at-12.09.21-AM.png" width="640" /></a><br />ΤΟ ΜΠΡΙΤΖ ΤΟΥ ΙΤΑΛΟΥ ΠΡΕΣΒΗ<br /><br />Το κλίμα ήταν ήδη πολεμικό και αυτό φαίνεται από τα πρωτοσέλιδα του Τύπου.<br />Στην Αθήνα ωστόσο κυριαρχεί μια ηρεμία καθώς οι πολίτες θέλουν να απομακρύνουν τις σκέψεις ενός ενδεχόμενου πολέμου με την Ιταλία, και να γευτούν τις χαρές μια ανέμελης ζωής.<br />Τριγύρω όλα όμως μυρίζουν μπαρούτι!<br />Το απόγευμα της Κυριακής και καθώς νυχτώνει μια σκιά απλώνεται παντού.<br />Η κίνηση στους δρόμους ερημώνει και μόνο στη πλατεία Κοτζια οι κοσμικοί θεατρόφιλοι συρρέουν στο Εθνικό (Βασιλικό) θέατρο να απολαύσουν τον «έμπορο της Βενετίας» με τις κορυφαίες πρωταγωνίστριες Μαρία Αλκαίου και Ελένη Παπαδάκη.<br />Την ίδια ώρα ο Ιταλός πρέσβης κόμης Γκράτσι, έχοντας πάρει από την Ρώμη, την επιστολή προς τον Μεταξά με την οποία κηρύσσεται ο πόλεμος, προσπαθεί να μείνει απαθής και ήρεμος και να μη προδώσει τα συναισθήματα του.<br /><br />Λίγο νωρίτερα παρίστανε τον ψύχραιμο, καθώς οι υπάλληλοι της ιταλικής πρεσβείας αποκρυπτογραφούσαν το τελεσίγραφο που ερχόταν κομμάτι-κομμάτι από την Ιταλία και έπρεπε να επιδοθεί στον Μεταξά. Τραγική ειρωνεία;<br />Πάνω στο τραπέζι, πλάι στις σημαίες Ελλάδας και Ιταλίας, είχε τοποθετηθεί σε περίοπτη θέση μια τούρτα που έγραφε «Viva La Grecia».<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/17/Metaxas-and-Gratzi.jpg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/17/Metaxas-and-Gratzi.jpg" /></a><br /><br />Ο Γκράτσι καθησύχαζε τις φήμες εκείνο το βράδυ και όταν είχε στα χέρια του το πλήρες κείμενο του τελεσιγράφου (που κατέφτανε κωδικοποιημένο και τμηματικά), πήγε για μπριτζ!<br />Για να ροκανίσει την ώρα δηλαδή μέχρι τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου, όπου έπρεπε να δώσει το χαρτί στον Μεταξά.<br />Όπως είναι γνωστό, ο ιταλός πρεσβευτής πέρασε το βράδυ του στη φιλική οικία Βλαστού στη Βασιλίσσης Σοφίας με μπριτζ και αστεία.<br />Παρέα με μια ομήγυρη της κοσμικής Αθήνας.<br />Κάποια στιγμή, ξημερώματα, σηκώθηκε για να πάρει τον δρόμο προς Κηφισιά, για το σπίτι του Μεταξά.<br />Και πήγε με το αμάξι του στρατιωτικού ακολούθου του και όχι με τη λιμουζίνα για να μην εγείρει υπόνοιες.<br />Στο αρχοντικό του έλληνα δικτάτορα έφτασε κατά τις 3:00 τα ξημερώματα, 3 ώρες πριν εκπνεύσει το τελεσίγραφο, ξαφνιάζοντας τον Μεταξά με το ακατάλληλο της ώρας.<br /><br />Η ΝΥΧΤΑ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΖΗΣΕ Ο ΣΕΦΕΡΗΣ<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/17/seferis.jpg"><img height="470" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/17/seferis.jpg" width="640" /></a><br /><br />Ο Γιώργος Σεφέρης περιγράφει γλαφυρά στο ημερολόγιο του το πώς έζησε εκείνη τη μεγάλη νύχτα.<br />Ως γνωστόν τον Οκτώβριο του 1936 διορίζεται πρόξενος στην Κορυτσά, όπου θα παραμείνει μέχρι τον Οκτώβριο του 1937 οπότε και μετατίθεται στην Αθήνα ως προϊστάμενος της Διεύθυνσης Εξωτερικού Τύπου του Υφυπουργείου Τύπου και Πληροφοριών:<br />«Κοιμήθηκα δύο το πρωί, διαβάζοντας Μακρυγιάννη. Στις τρεις και μισή μια φωνή μέσα από το τηλέφωνο με ξύπνησε: «Έχουμε πόλεμο». Τίποτε άλλο, ο κόσμος είχε αλλάξει.<br />Η αυγή, που λίγο αργότερα είδα να χαράζει πίσω από τον Υμηττό, ήταν άλλη αυγή: άγνωστη. Περιμένει ακόμη εκεί που την άφησα. Δεν ξέρω πόσο θα περιμένει, αλλά ξέρω πως θα φέρει το μεγάλο μεσημέρι.
Ντύθηκα κι έφυγα αμέσως. Στο Υπουργείο Τύπου δυο-τρεις υπάλληλοι. Ο Γκράτσι είχε δει τον Μεταξά στις τρεις.</div><div><br />Του έδωσε μια νότα και του είπε πως στις 6 τα ιταλικά στρατεύματα θα προχωρήσουν. Ο πρόεδρος του αποκρίθηκε πως αυτό ισοδυναμεί με κήρυξη πολέμου, και όταν έφυγε κάλεσε τον πρέσβη της Αγγλίας.
Αμέσως έπειτα με τον Νικολούδη στο Υπουργείο Εξωτερικών. Ο πρόεδρος ήταν μέσα με τον πρέσβη της Τουρκίας. Στο γραφείο του Μαυρουδή, ο Μελάς έγραφε σπασμωδικά ένα τηλεγράφημα. Ο Μαυρουδής μέσα στο παλτό του σαν ένα μικρό σακούλι. Διάβασα τη νότα του Γκράτσι. Ο Γάφος κι ο Παπαδάκης τηλεφωνούσαν.<br />Καθώς ετοίμαζα το
τηλεγράφημα του Αθηναϊκού πρακτορείου, μπήκε ο Τούρκος πρέσβης για να ιδεί τη νότα και σε λίγο ο πρόεδρος με όψη πολύ ζωντανή.<br />Έπειτα άρχισαν να φτάνουν οι υπουργοί, χλωμοί περισσότερο ή λιγότερο, καθένας κατά την κράση του. Το υπουργικό συμβούλιο κράτησε λίγο.<br />Ο Μεταξάς πήγε αμέσως στο γραφείο του κι έγραψε το διάγγελμα στο λαό . Το πήραμε και γυρίσαμε στο υπουργείο τύπου.<br />Μέσα από τα τζάμια του αυτοκινήτου, η αυγή μ’ ένα παράξενο μυστήριο χυμένο στο πρόσωπό της. Έγραψα μαζί με το Νικολούδη το διάγγελμα του βασιλιά. Καμιά δακτυλογράφος ακόμη· πήγα σπίτι μια στιγμή και το χτύπησα στη γραφομηχανή μου.<br />Η Μαρώ μού είχε ετοιμάσει καφέ. Γύρισα στο Υπουργείο καθώς σφύριζαν οι σειρήνες…»<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η μεγάλη νύχτα πριν τον πόλεμο! Η Αθήνα τη νύχτα της 27ης και το ξημέρωμα της 28ης Οκτωβρίου 1940.

Γράφει ο Δημήτρης Σταυρόπουλος Η Κυριακή 27 Οκτωβρίου 1940, ήταν μια ηλιόλουστη φθινοπωρινή μέρα. Οι Αθηναίοι έβαλαν τα καλά τους και οι Αθη...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ και Πούτιν: Πότε η στήριξή τους γίνεται εκλογικό «φιλί του θανάτου»;

<img height="75" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/trump-8.jpg" width="733" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Οι ήττες στη Βραζιλία και στη Σερβία αναδεικνύουν τα όρια της επιρροής των μεγάλων δυνάμεων. Γιατί, όμως, η ξένη υποστήριξη κοστίζει σε ορισμένες κάλπες και αποδίδει σε άλλες; Το κλειδί βρίσκεται στην πίεση, στην ασφάλεια και στο οικονομικό όφελος.<br /><br />Μπορεί η υποστήριξη μιας υπερδύναμης να αποδυναμώσει τον υποψήφιο που υποτίθεται ότι βοηθά; Οι εκλογικές ανατροπές στη Βραζιλία και στη Σερβία επαναφέρουν το ερώτημα, χωρίς να προσφέρουν μια απλή, καθολική απάντηση.<br /><br />Στις 25 Οκτωβρίου, ο Φλάβιο Μπολσονάρου ηττήθηκε από τον Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, παρά τις πολιτικές σχέσεις της οικογένειάς του με τον Ντόναλντ Τραμπ. Την ίδια ημέρα, ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς, τον οποίο είχε στηρίξει ο Βλαντίμιρ Πούτιν, αναγνώρισε την ήττα του απέναντι στη φοιτητική αντιπολίτευση στη Σερβία.<br /><br />Η εύκολη ανάγνωση είναι ότι οι ξένες «ευλογίες» έγιναν εκλογικά τοξικές. Η προσεκτικότερη ερμηνεία είναι ότι οι ψηφοφόροι αξιολογούν τι κάνει η ξένη δύναμη στη δική τους χώρα — και ποιος μπορεί να διαχειριστεί αυτή τη σχέση.<br /><br />Άλλο η υπόσχεση προστασίας ή χρηματοδότησης και άλλο οι δασμοί, οι απειλές και η πίεση στους θεσμούς.<div><br />Η Βραζιλία και το χαρτί της εθνικής κυριαρχίας<br /><br />Η βραζιλιάνικη περίπτωση προσφέρεται για την εξέταση αυτού του μηχανισμού.<br /><br />Οι εμπορικές πιέσεις της κυβέρνησης Τραμπ και η αμερικανική στάση απέναντι στην οικογένεια Μπολσονάρου επέτρεψαν στον Λούλα να παρουσιάσει την αναμέτρηση και ως ζήτημα εθνικής ανεξαρτησίας.<br /><br />Αυτό μπορεί να μεταβάλει το πολιτικό πεδίο μιας εκστρατείας. Ένας πρόεδρος που καλείται να απολογηθεί για την ακρίβεια και τις αδυναμίες της διακυβέρνησής του αποκτά τη δυνατότητα να εμφανιστεί ως υπερασπιστής της χώρας απέναντι σε εξωτερική πίεση.<br /><br />Δεν αποδεικνύεται, ωστόσο, ότι η παρέμβαση Τραμπ προκάλεσε την ήττα Μπολσονάρου. Το κόστος ζωής, οι προεκλογικές δεσμεύσεις, η κομματική κινητοποίηση και η συμμετοχή επηρέασαν επίσης την αναμέτρηση.<br /><br />Η πιο περιορισμένη —και περισσότερο υπερασπίσιμη— εκτίμηση είναι ότι η αμερικανική πίεση προσέφερε στον Λούλα ένα ισχυρό μήνυμα συσπείρωσης. </div><div><br />Η επίδραση μπορεί να βρίσκεται στους αναποφάσιστους<br /><br />Μια ξένη παρέμβαση δεν χρειάζεται να μεταπείσει τον σκληρό πυρήνα των ψηφοφόρων για να επηρεάσει μια αμφίρροπη εκλογή.<br /><br />Μπορεί να κινητοποιήσει πολίτες που διαφορετικά θα απείχαν, να ενισχύσει την προσέλευση ενός στρατοπέδου ή να αλλάξει τις προτεραιότητες των λιγότερο δεσμευμένων ψηφοφόρων.<br /><br />Αυτός είναι ο πιθανός μηχανισμός της «εκλογικής ποινής του προστάτη»: ο υποψήφιος επιβαρύνεται όταν η σχέση του με έναν ξένο ηγέτη αρχίζει να συνδέεται με κόστος για τη χώρα του.<br /><br />Για να μετρηθεί αυτή η επίδραση, όμως, χρειάζονται στοιχεία για τις μετακινήσεις και τα κίνητρα των ψηφοφόρων. Η χρονική συνύπαρξη εξωτερικής πίεσης και εκλογικής ήττας δεν αρκεί ως απόδειξη αιτιότητας.</div><div><br />Σερβία: Η ήττα Βούτσιτς δεν σημαίνει απόρριψη της Ρωσίας<br /><br />Η Σερβία δείχνει γιατί η ερμηνεία χρειάζεται προσοχή.<br /><br />Η φοιτητική κινητοποίηση αναπτύχθηκε γύρω από τη διαφθορά, τη λειτουργία των θεσμών και την απαίτηση λογοδοσίας μετά την κατάρρευση του στεγάστρου στον σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ.<br /><br />Οι διαδηλώσεις και η εκλογική αλλαγή είχαν ισχυρό εσωτερικό περιεχόμενο. Η στήριξη Πούτιν δεν προστάτευσε τον Βούτσιτς από τη φθορά, αλλά αυτό δεν αποδεικνύει ότι ήταν η αιτία της ήττας του.<br /><br />Η απομάκρυνση ενός πολιτικού που διατηρεί στενές σχέσεις με τη Μόσχα δεν συνεπάγεται αυτομάτως αλλαγή στρατηγικού προσανατολισμού της χώρας.<br /><br />Η επόμενη σερβική κυβέρνηση θα εξακολουθήσει να αντιμετωπίζει την ανάγκη διαχείρισης σχέσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Ρωσία και την Κίνα. Οι δεσμοί και οι εξαρτήσεις των κρατών δεν εξαφανίζονται με μία εκλογική αναμέτρηση.</div><div><br />Καναδάς και Αυστραλία: Όταν ο εξωτερικός παράγοντας αλλάζει τη συζήτηση<br /><br />Οι εκλογές του 2025 στον Καναδά και στην Αυστραλία ενισχύουν τη συζήτηση για το πολιτικό κόστος της σύνδεσης με τον Τραμπ.<br /><br />Στον Καναδά, ο εμπορικός πόλεμος και η ρητορική περί «51ης πολιτείας» έφεραν την εθνική κυριαρχία στο επίκεντρο της εκστρατείας. Στην Αυστραλία, η σύγκριση του Πίτερ Ντάτον με τον Αμερικανό πρόεδρο αποτέλεσε μέρος της πολιτικής αντιπαράθεσης.<br /><br />Οι περιπτώσεις διαφέρουν μεταξύ τους. Δεν τεκμηριώνουν έναν ενιαίο κανόνα ούτε επιτρέπουν να αποδοθούν οι ήττες αποκλειστικά στην αμερικανική επιρροή.<br /><br />Δείχνουν, όμως, έναν κίνδυνο: όταν μια ξένη κυβέρνηση πιέζει μια χώρα, η ιδεολογική εγγύτητα προς αυτήν μπορεί να μετατραπεί από πλεονέκτημα σε βάρος.<br />Γιατί στην Πολωνία και στην Αργεντινή η εικόνα διαφέρει<br /><br />Οι επιτυχίες πολιτικών που είχαν αμερικανική στήριξη στην Πολωνία και στην Αργεντινή εμποδίζουν τη γενίκευση ότι η εύνοια Τραμπ οδηγεί σε ήττα.<br /><br />Όταν οι ψηφοφόροι συνδέουν τις ΗΠΑ με προστασία απέναντι σε μια κοντινή απειλή ή με οικονομική βοήθεια, η εξωτερική υποστήριξη μπορεί να ερμηνευθεί θετικά.<br /><br />Το ερώτημα αλλάζει: από το εάν η χώρα υφίσταται πίεση, στο εάν ο συγκεκριμένος υποψήφιος μπορεί να εξασφαλίσει ασφάλεια, κεφάλαια ή ευνοϊκότερη μεταχείριση.<br /><br />Η ίδια δημόσια δήλωση υποστήριξης μπορεί επομένως να αποκτήσει αντίθετο νόημα σε διαφορετικά εκλογικά σώματα.</div><div><br />Οι τρεις συνθήκες που κάνουν τη στήριξη βάρος<br /><br />Ως αναλυτική υπόθεση, ο κίνδυνος εκλογικού κόστους αυξάνεται όταν συνυπάρχουν τρεις παράγοντες:Η ξένη δύναμη ασκεί ορατή πίεση στην οικονομία ή στους θεσμούς της χώρας.<br />Ο υποστηριζόμενος υποψήφιος δυσκολεύεται να εμφανιστεί ως ανεξάρτητος διαπραγματευτής.<br />Ο αντίπαλός του μπορεί πειστικά να διεκδικήσει τον ρόλο του υπερασπιστή της εθνικής κυριαρχίας.<br /><br />Πρόκειται για πλαίσιο ερμηνείας, όχι για στατιστικά αποδεδειγμένο μοντέλο πρόβλεψης.<br /><br />Σημαντικό ρόλο εξακολουθούν να παίζουν η κυβερνητική φθορά, η οικονομία, η αξιοπιστία των υποψηφίων και η οργάνωση της εκστρατείας.<br />Πώς μπορούν να προσαρμοστούν οι μεγάλες δυνάμεις;<br /><br />Μια πιθανή προσαρμογή είναι η λιγότερο δημόσια πολιτική στήριξη, μέσω δικτύων, επαφών και οικονομικών κινήσεων που δεν εμφανίζονται ως προσωπική παρέμβαση υπέρ υποψηφίου.<br /><br />Μια δεύτερη διαδρομή είναι η μετεκλογική κλιμάκωση: αμφισβήτηση αποτελεσμάτων, νέοι δασμοί ή κυρώσεις. Σε αυτή την περίπτωση, μια αποτυχημένη πολιτική επένδυση μπορεί να εξελιχθεί σε διακρατική κρίση.<br /><br />Η τρίτη επιλογή είναι η προσαρμογή στο αποτέλεσμα, με συνεργασία με τον νικητή παρά τις προηγούμενες προτιμήσεις.<br /><br />Οι τρεις διαδρομές δεν είναι ισοδύναμες. Η πρώτη επιδιώκει να περιορίσει την πολιτική έκθεση, η δεύτερη αυξάνει το κόστος της σύγκρουσης και η τρίτη δίνει προτεραιότητα στα διακρατικά συμφέροντα.<br /><br />Το βασικό δίδαγμα είναι ότι η επιρροή έχει όρια. Μια μεγάλη δύναμη μπορεί να προσφέρει στήριξη σε έναν υποψήφιο· δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένο ότι οι πολίτες θα αποδεχθούν και το κόστος που συνοδεύει αυτή τη σχέση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ και Πούτιν: Πότε η στήριξή τους γίνεται εκλογικό «φιλί του θανάτου»;

Βασιλης Διαμαντακος  Οι ήττες στη Βραζιλία και στη Σερβία αναδεικνύουν τα όρια της επιρροής των μεγάλων δυνάμεων. Γιατί, όμως, η ξένη υποστή...

Διαβάστε την συνέχεια