Ξεκίνησε ισραηλινο-τουρκικός “πόλεμος”: “Η Τουρκία δεν έχει ιστορία και ο Κεμάλ ήταν Έλληνας”.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/%CE%9A%CE%95%CE%9C%CE%91%CE%9B.jpg?itok=9lMnjunq" width="778" /><br /><br />Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρ.Ν. Ερντογάν έχει αναφερθεί επανειλημμένα στην Ιερουσαλήμ ως «ιερή παρακαταθήκη» και έχει διακηρύξει πως «η Ιερουσαλήμ είναι δική μας πόλη», υπενθυμίζοντας τα τέσσερα αιώνες οθωμανικής κυριαρχίας στην περιοχή<br /><br />Μάχη " χαρακωμάτων" έχουμε μεταξύ Τούρκων και Ισραηλινών, με αφορμή τις δηλώσεις του Μουσταφά Τσιφτσί. Σε ομιλία του σε περιφερειακό συμβούλιο του κυβερνώντος κόμματος (AK Party), ο Τούρκος αξιωματούχος δήλωσε ότι η προσωπική του προσευχή ήταν να αξιωθεί να γίνει «νομάρχης (κυβερνήτης) της Ιερουσαλήμ» έστω και για μία ημέρα. Εξέφρασε την πεποίθηση ότι τα εδάφη αυτά θα επιστρέψουν στην τουρκική κυριαρχία και εξουσία χάρη στην ηγεσία του Προέδρου Ερντογάν. Μάλιστα, ανέφερε πως ευελπιστεί η Ιερουσαλήμ να «απελευθερωθεί» όπως συνέβη παλαιότερα με το Χαλέπι και τη Δαμασκό".<br /><br /><div class="adv" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; float: right; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 0; margin: 0px 0px 30px 20px; padding: 0px; text-align: center;"><div class="adv__inner" id="in_article_1" style="box-sizing: border-box; display: inline-block; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; vertical-align: top; z-index: 1;"></div></div><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 560px; padding: 0px; width: 560px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2063784790478701042" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2063784790478701042&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fmesi-anatoli%2F7374449_xekinise-israilino-toyrkikos-polemos-i-toyrkia-den-ehei-istoria-kai-o&sessionId=1c5e6cf3680df4a6d99cd3361d47990ef319b159&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 548px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div><br />Απάντηση δίνει η ισραηλινή ειδικός Ντάνα Λεβί με σχετική ανάρτηση της: <br /><br />"Η Τουρκία δεν έχει ιστορία. Ο Ατατούρκ ήταν Έλληνας που είχε το όραμα μιας κοσμικής χώρας. Η Τουρκία έγινε λιμάνι τρομοκρατίας. Είδα στο Αζερμπαϊτζάν τους Τούρκους μισθοφόρους, αυτό είναι η Τουρκία.<br />Βρωμιά, τρομοκρατία, κλοπή, κακοποίηση γυναικών και απώλεια αξιοπρέπειας. Καθίστε ήσυχοι στη γωνιά σας.<br /><br />Θυμάστε τη Γενοκτονία των Αρμενίων; Μην θυμίζετε ποτέ σε κανέναν τα διεθνή εγκλήματα".<br /><br />Κορυφαίοι Τούρκοι αξιωματούχοι πραγματοποιούν προκλητικές δηλώσεις, εκφράζοντας ανοιχτά τη φιλοδοξία για επιστροφή της Ιερουσαλήμ υπό τουρκική και οθωμανική κυριαρχία. Το ζήτημα συνδέεται έντονα με το παρελθόν της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και αποτελεί πεδίο έντονης πολιτικής και διπλωματικής αντιπαράθεσης με το Ισραήλ.<br /><br />Ο Τούρκος Πρόεδρος έχει αναφερθεί επανειλημμένα στην Ιερουσαλήμ ως «ιερή παρακαταθήκη» και έχει διακηρύξει πως «η Ιερουσαλήμ είναι δική μας πόλη», υπενθυμίζοντας τα τέσσερα αιώνες οθωμανικής κυριαρχίας στην περιοχή.<br /><br />Οι δηλώσεις αυτές έχουν προκαλέσει την άμεση και σκληρή αντίδραση της ισραηλινής κυβέρνησης. Ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας, Ισραέλ Κατς, απάντησε δημόσια υπενθυμίζοντας ότι το Ισραήλ είναι ένα ισχυρό κράτος και η Ιερουσαλήμ θα παραμείνει πρωτεύουσα του εβραϊκού λαού για πάντα, απορρίπτοντας κάθε όνειρο για ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.<br /><br />Για την ιστορία ο Μουσταφά Κεμάλ γεννήθηκε το 1881 στη Θεσσαλονίκη, η οποία τότε ήταν τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.<br /><br />Οι γονείς του, Αλή Ριζά και Ζουμπεϊντέ, ήταν μουσουλμάνοι και προέρχονταν από οικογένειες με πιθανώς βαλκανικές, αλβανικές ρίζες που είχαν εγκατασταθεί στην Μακεδονία.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία αντιμετωπίζει σοβαρά δομικά προβλήματα που σχετίζονται με την έμφυλη βία, το πολιτικό κλίμα και την εγκληματικότητα.<br /><br />Ζητήματα όπως η ασφάλεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα απασχολούν συχνά τόσο την εσωτερική όσο και τη διεθνή επικαιρότητα.<br /><br />Η ενδοοικογενειακή βία και οι γυναικοκτονίες παραμένουν κρίσιμα προβλήματα στη χώρα. Οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν εκφράσει έντονες ανησυχίες, ειδικά μετά την αποχώρηση της χώρας από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, η οποία παρείχε νομικό πλαίσιο προστασίας.<br /><br />Επίσης η Τουρκία έχει βιώσει σειρά τρομοκρατικών επιθέσεων στο παρελθόν. Παράλληλα, η αυστηρή αντιτρομοκρατική νομοθεσία χρησιμοποιείται συχνά για περιορισμούς στην ελευθερία του λόγου και πολιτικές διώξεις.<br /><br />Στα μεγάλα αστικά κέντρα και στις τουριστικές περιοχές, η μικροεγκληματικότητα (όπως πορτοφολάδες και κλοπές) απαιτεί προσοχή από τους τουρίστες.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση όμως η κόντρα μεταξύ Τούρκων και Ισραηλινών έχει μεγαλώσει επικίνδυνα, ειδικά με την ανακοίνωση των νέων οθωμανικού τύπου σχεδίων της Άγκυρας για την Μέση Ανατολή, ειδικά την Συρία.<br /><br />Η τουρκική προκλητικότητα και επέκταση στην Ανατολική Μεσόγειο θα οδηγήσει πιθανότατα σε πολεμική εμπλοκή στην περιοχή, λόγω των ενεργειακών σχεδίων και κοιτασμάτων, τα οποία οι Τούρκοι θέλουν να υφαρπάξουν χωρίς κανένα δικαίωμα. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ξεκίνησε ισραηλινο-τουρκικός “πόλεμος”: “Η Τουρκία δεν έχει ιστορία και ο Κεμάλ ήταν Έλληνας”.

Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρ.Ν. Ερντογάν έχει αναφερθεί επανειλημμένα στην Ιερουσαλήμ ως «ιερή παρακαταθήκη» και έχει διακηρύξει πως «η Ιερουσαλήμ ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Όταν ο ευσεβής πόθος υποκαθιστά τη στρατηγική και η ψευδαίσθηση τον ρεαλισμό.

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmz7HF5yjujuzV1SGGx2Si5IsZ6nRpDncjqp9TV7c47l6T5B_nzznE6I1Q8h5W05lw5-p27EwB1SiaJ3LzPhI3_mr7UyHY6Kqqi1snjSY0lFrFylVdIrnK9VfadoUmue1k-B9kM1PZAbfEPyHdHKqVOkWr3TXZI9m8G28S_W8F-_V2tyFS4MMEPc_DGn5o/s465/1780898065995f.jpg"><img border="0" height="132" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmz7HF5yjujuzV1SGGx2Si5IsZ6nRpDncjqp9TV7c47l6T5B_nzznE6I1Q8h5W05lw5-p27EwB1SiaJ3LzPhI3_mr7UyHY6Kqqi1snjSY0lFrFylVdIrnK9VfadoUmue1k-B9kM1PZAbfEPyHdHKqVOkWr3TXZI9m8G28S_W8F-_V2tyFS4MMEPc_DGn5o/w784-h132/1780898065995f.jpg" width="784" /></a><div><br /></div><div>Του <b>Κωνσταντίνου Λουκόπουλου</b><br />Έχει επισημανθεί πολλές φορές από τον γράφοντα ότι στην Ελλάδα υπάρχει μια διαχρονική τάση απόδρασης από την αδυσώπητη τουρκική απειλή και θα μπορούσαμε να πούμε ότι σε αυτό το πλαίσιο υπάρχουν δύο συγκλίνουσες «σχολές σκέψης» που συμπληρώνουν η μία την άλλη! Η πρώτη είναι των «ναταβρουμενάκηδων», εκείνων δηλαδή που θεωρούν ότι η χώρα μας πρέπει πάση θυσία να «τα βρει» με την Άγκυρα, ακόμη και αν αυτό προϋποθέτει ολέθριες υποχωρήσεις που αφορούν σε ζητήματα κυριαρχικών δικαιωμάτων και ακόμα χειρότερα σε αυτά της κυριαρχίας. Η δεύτερη είναι των «ησυχάκηδων-ηρεμονεράκηδων», που δεν ενδιαφέρονται τόσο για το περιεχόμενο των ελληνοτουρκικών σχέσεων όσο για την απουσία έντασης. Το βασικό τους μέλημα είναι να μην υπάρξουν «φασαρίες», να διατηρηθεί μια επίπλαστη ηρεμία με την απατηλή μακαριότητα αποφυγής οποιασδήποτε σύγκρουσης.<br /><br />Σε αυτό το σημείο και πριν προχωρήσουμε επειδή κάποια διακεκριμένη πολιτικός είχε δηλώσει δημόσια ότι δεν αισθάνεται απειλή από την Τουρκία κρίνεται σκόπιμο να πούμε ότι «απειλή είναι η εκδηλωμένη πρόθεση της μία πλευράς να προκαλέσει ζημιά σε βάρος των συμφερόντων της άλλης χρησιμοποιώντας ακόμα και στρατιωτική βία αν η τελευταία δεν αποδεχθεί τις απαιτήσεις της» !<br /><br /></div><div>Διαφορετικές αφετηρίες. Ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα.<br /><br />Και οι δύο αντιμετωπίζουν την Τουρκία όχι όπως είναι, αλλά όπως θα ήθελαν να είναι. Κατασκευάζουν μια εικονική πραγματικότητα, μέσα στην οποία ο τουρκικός αναθεωρητισμός είτε υποβαθμίζεται είτε θεωρείται ότι μπορεί να εξουδετερωθεί με καλές προθέσεις, χαμόγελα, αγκαλιές και κατευνασμό. Η πραγματικότητα όμως είναι πεισματάρα.<br /><br />Ο αναθεωρητισμός δεν είναι συγκυρία, είναι στρατηγική<br /><br />Αρνούνται να δουν είναι ότι στην Τουρκία έχει διαμορφωθεί εδώ και δεκαετίες μια στρατηγική κουλτούρα, η οποία διαπερνά το πολιτικό σύστημα, το κράτος, τις ένοπλες δυνάμεις και ένα πολύ μεγάλο τμήμα της κοινωνίας. Μια κουλτούρα που θεωρεί ότι η χώρα αδικήθηκε ιστορικά και γεωγραφικά στην περιοχή από την Ελλάδα και ότι οφείλει να αποκαταστήσει αυτές τις «αδικίες»!<br /><br />Η αντίληψη αυτή δεν αποτελεί αποκλειστικό χαρακτηριστικό των ισλαμιστών του σημερινού καθεστώτος. Προϋπήρχε, υπάρχει και πιθανότατα θα συνεχίσει να υπάρχει ανεξάρτητα από το ποιος κυβερνά την Τουρκία. Είτε πρόκειται για κεμαλιστές είτε για νεοοθωμανούς, είτε για «μετά-ερντογανιστές», ο πυρήνας της τουρκικής στρατηγικής σκέψης παραμένει ο ίδιος. Συνέχιση της αναβάθμιση της τουρκικής ισχύος για την αναθεώρηση του υφιστάμενου status quo και εκπλήρωση ηγεμονικών φιλοδοξιών στην ευρύτερη περιοχή όπως στην Λιβύη, στην Συρία αλλά ακόμα και στον Νότιο Καύκασο.<br /><br />Η γνωστή τοποθέτηση του πρώην πρωθυπουργού και υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας και θεωρητικού του νέο-οθωμανισμού Αχμέτ Νταβούτογλου, περί αποκατάστασης των «ιστορικών και γεωγραφικών λαθών» δεν συνιστά μία λεκτική υπερβολή. Πρόκειται για την συμπύκνωση της βασικής στρατηγικής αντίληψης που διαμορφώνει την τουρκική εξωτερική πολιτική.<br /><br />Η ψευδαίσθηση της «ήρεμης συνθηκολόγησης»<br /><br />Το κουτοπόνηρο δίλημμα «μα τι θέλετε να κάνουμε πόλεμο» επιχειρεί να παρουσιάσει την παραίτηση ως… ρεαλισμό! Όμως η Άγκυρα δεν λειτουργεί με τη λογική της αμοιβαίας υποχώρησης αλλά με τη λογική της διαρκούς διεύρυνσης των διεκδικήσεων. Η εμπειρία έχει δείξει ότι κάθε παραχώρηση δεν οδηγεί σε αποκλιμάκωση των απαιτήσεων αλλά σε νέες απαιτήσεις.<br /><br />Όλοι αυτοί υποστήριξαν την βλαπτική Πολιτική Διακήρυξη των Αθηνών περί… Φιλίας και Καλής Γειτονίας (σημ. τι κίβδηλος τίτλος!) του Δεκεμβρίου 2023 με την οποία η Ελλάδα αφού ξέπλυνε την επιθετικότητα της Τουρκίας, της έδωσε πιστοποιητικό καλής διαγωγής και διευκόλυνε εταίρους και συμμάχους να της στρώσουν κόκκινο χαλί! Δεν ήθελαν να δουν ότι με αυτήν την διακήρυξη η Χώρα αυτοεγκλωβίστηκε και αυτοπεριορίστηκε και αναπαρήγαγαν το κυβερνητικό αφήγημα περί ήρεμων νερών στο Αιγαίο μην θέλοντας να δουν τα ισχυρά υπόγεια ρεύματα του τουρκικού αναθεωρητισμού άσχετα αν αυτό βυθίστηκε «αύτανδρο».<br /><br />Η επιδίωξη της ηρεμίας με οποιοδήποτε τίμημα δεν οδηγεί στην ειρήνη. Οδηγεί στον αυτοπεριορισμό, στον αυτοεγκλωβισμό και τελικά στη σταδιακή αποδοχή τετελεσμένων και στην επιβολή μίας κανονικότητας «αλά τούρκα»!<br /><br />Η Ελλάδα δεν χρειάζεται ούτε φοβικά σύνδρομα ούτε μεγαλοστομίες<br /><br />Επικίνδυνη είναι και η αντίστροφη αυταπάτη. Η υποτίμηση της Τουρκίας και η υπερτίμηση των ελληνικών δυνατοτήτων. Η Ελλάδα χρειάζεται καθαρή εικόνα της πραγματικότητας, σοβαρή στρατηγική σκέψη και σταθερή ενίσχυση της αποτρεπτικής της ισχύος. Αλλά η αποτροπή δεν είναι όπως λέει ένας καλός συνάδελφος και στρατηγικός διανοητής «το θυμιατό που ξορκίζει το κακό». Δεν αρκεί να εξοπλίζεσαι και να χρησιμοποιείς επικοινωνιακά έναν εξοπλιστικό πατριωτισμό όταν η Κυβέρνηση δεν έχει πείσει τον επιβουλέα ότι αυτά τα μέσα αν παραστεί ανάγκη θα τα χρησιμοποιήσεις και θα προκαλέσει τουλάχιστον ισόποσο κόστος αν όχι μεγαλύτερο από το κέρδος στο οποίο αποσκοπεί.<br /><br />Η Τουρκία αναντίρρητα με τα μεγέθη της παραμένει μια σημαντική περιφερειακή δύναμη με μεγάλες δυνατότητες, αλλά η Ελλάδα μπορεί να την αντιμετωπίσει με στιβαρή διπλωματία, ανάσχεση διεθνώς και αξιόπιστη αποτροπή. Και η αποτροπή δεν στηρίζεται σε επικοινωνιακά φληναφήματα που λέγονται τσάμπα στα τηλεοπτικά πάνελ. Στηρίζεται σε ισχύ, βούληση και πάνω απ’ όλα σε αξιοπιστία. Βέβαια η πλαδαρή και άνευρη αντίδραση μας στην Κάσο έδειξε οτιδήποτε άλλο εκτός από τα προαναφερθέντα.<br /><br />Οι σύμμαχοι στηρίζουν, δεν υποκαθιστούν<br /><br />Λανθασμένη προσέγγιση είναι και η πεποίθηση ότι τρίτες χώρες θα αναλάβουν να λύσουν τα προβλήματα ασφαλείας της Ελλάδας. Και για αυτή την λάθος προσέγγιση που εγκληματικά εφησυχάζει τον λαό μας ευθύνονται οι κυβερνώντες. Νομίζω ότι όλοι θυμόνται κάποιους με το «Σύνδρομο του Ναβαρίνου» πως πανηγύριζαν όταν είχε έλθει στην Ελλάδα το Γαλλικό Αεροπλανοφόρο Σαρλ Ντεγκόλ. Κάποιοι άλλοι οραματίζονται μικτές ελληνό-ισραηλινές Ταξιαρχίες.<br /><br />Οι στρατηγικές συνεργασίες με χώρες της περιοχής, οι σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες και η συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελούν αναμφίλεκτα πολύτιμα εργαλεία ενίσχυσης της εθνικής ισχύος. Δεν αποτελούν όμως υποκατάστατο της ούτε της εθνικής στρατηγικής και πρωτίστως δεν μας απαλλάσσει από τα δικά μας πατριωτικά καθήκοντα. Ο φιλόσοφος Στέλιος Ράμφος είχε κάποτε πει ότι οι φαντασιώσεις που δημιουργούμε μας απαλλάσσουν από τις ευθύνες της πραγματικότητας.<br /><br />Στις διεθνείς σχέσεις κυριαρχούν τα συμφέροντα και όχι τα συναισθήματα. Όλες οι χώρες, μικρές και μεγάλες, διαμορφώνουν τη στάση τους με βάση το δικό τους συμφέρον. Το ίδιο κάνει και η Τουρκία. Το ίδιο οφείλει να κάνει και η Ελλάδα. Όποιος πιστεύει ότι άλλοι θα πολεμήσουν για λογαριασμό μας, αρνείται να κατανοήσει τον τρόπο λειτουργίας του διεθνούς συστήματος. Αν η αποτροπή αποτύχει και φθάσουμε σε πόλεμο, στο πεδίο θα είμαστε μόνοι μας. «Μην περιμένετε τους άλλους να κάνουν τους δικούς σου πολέμους» λένε οι Ισραηλινοί φίλοι μας!<br /><br />Αντί επιλόγου<br /><br />Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι η τουρκική επιθετικότητα. Αυτή είναι δεδομένη και διακηρυγμένη. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η δική μας τάση να ωραιοποιούμε την πραγματικότητα όταν αυτή γίνεται δυσάρεστη. Κάνουν μεγάλο κακό όσοι παρουσιάζουν την Τουρκία απομονωμένη, στριμωγμένη και έτοιμη να καταρρεύσει ακόμα και με ένα ελληνικό… φύσημα! Ισόποσο κακό όμως κάνουν και οι υπερβάλλοντες την τουρκική εθνική ισχύ.<br /><br />Με θολό λόγο, επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και πολιτικές που αποσκοπούν αποκλειστικά στην αγορά πρόσκαιρης ηρεμίας δεν οικοδομείται εθνική στρατηγική. Οικοδομείται μόνο η ψευδαίσθηση της ασφάλειας. Η Ελλάδα δεν έχει λόγο να φοβάται την πραγματικότητα.<br /><br />Γιατί η ιστορία διδάσκει ότι τα κράτη δεν κινδυνεύουν όταν αναγνωρίζουν τις απειλές τους. Κινδυνεύουν όταν πείθουν τον εαυτό τους ότι οι απειλές δεν υπάρχουν. Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ είχε πει: «Δεν πρέπει να γυρνάς την πλάτη σου σε έναν επαπειλούμενο κίνδυνο και να προσπαθείς να ξεφύγεις από αυτόν. Αν το κάνεις, θα διπλασιάσεις τον κίνδυνο αυτόν. Αλλά αν τον αντιμετωπίσεις εγκαίρως θα τον μειώσεις στο μισό. Ποτέ μην τρέχεις να γλυτώσεις από αυτόν»<br /><br />Και σε αυτό ακριβώς το σημείο συναντώνται οι «ναταβρουμενάκηδες» και οι «ησυχάκηδες», στην κοινή αυταπάτη ότι η πραγματικότητα μπορεί να προσαρμοστεί στις επιθυμίες μας. Όμως στις διεθνείς σχέσεις συμβαίνει πάντοτε το αντίθετο. Οι επιθυμίες συντρίβονται όταν αγνοούν την πραγματικότητα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Όταν ο ευσεβής πόθος υποκαθιστά τη στρατηγική και η ψευδαίσθηση τον ρεαλισμό.

Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου Έχει επισημανθεί πολλές φορές από τον γράφοντα ότι στην Ελλάδα υπάρχει μια διαχρονική τάση απόδρασης από την αδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επόμενη πετρελαϊκή κρίση δεν έχει ξεκινήσει ακόμη.

<img height="112" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/ormouz-768x429.jpg" width="792" /><br /><div><br /></div><div><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Πώς η Χεζμπολάχ έγινε το τελευταίο χαρτί του Ιράν και γιατί οι αγορές ίσως υποτιμούν τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την παγκόσμια οικονομία<br /><br />Για περισσότερο από έναν χρόνο, οι διεθνείς αγορές έχουν επιδείξει αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα απέναντι στις αλλεπάλληλες κρίσεις της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Πόλεμοι, πυραυλικές επιθέσεις, ναυτικές συγκρούσεις, επιδρομές, απειλές για κλείσιμο θαλάσσιων διαδρόμων. Και όμως, το παγκόσμιο ενεργειακό σύστημα συνέχισε να λειτουργεί.<br /><br />Η εικόνα αυτή ίσως δημιουργεί μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση. <br /><br />Διότι η πραγματική δοκιμασία δεν αφορά όσα έχουν ήδη συμβεί. Αφορά όσα μπορούν να συμβούν εάν η σημερινή αντιπαράθεση μετατραπεί σε νέα περιφερειακή αρχιτεκτονική σύγκρουσης μεταξύ Ιράν, Ισραήλ και των συμμάχων τους.<br /><br />Στο επίκεντρο αυτής της εξίσωσης βρίσκεται πλέον η Χεζμπολάχ<br /><br />Όχι ως απλή στρατιωτική οργάνωση.<br /><br />Αλλά ως στρατηγικός μοχλός επιρροής της Τεχεράνης και ως κρίσιμος παράγοντας στις διαπραγματεύσεις για τη μεταπολεμική Μέση Ανατολή.</div><div>  <br />Η Χεζμπολάχ ως «κόκκινη γραμμή»<br /><br />Για δεκαετίες η Χεζμπολάχ αποτέλεσε το σημαντικότερο εργαλείο προβολής ισχύος του Ιράν στη Μεσόγειο.<br /><br />Η γεωγραφία εξηγεί γιατί.<br /><br />Από τον Λίβανο, η Τεχεράνη αποκτά στρατηγικό βάθος απέναντι στο Ισραήλ.<br /><br />Διατηρεί δυνατότητες αποτροπής.<br /><br />Διατηρεί δίαυλο επιρροής στις εξελίξεις της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Και κυρίως διατηρεί ένα εργαλείο που αυξάνει το κόστος οποιασδήποτε στρατιωτικής επιλογής εναντίον της.<br /><br />Γι’ αυτό η Χεζμπολάχ δεν αντιμετωπίζεται από την ιρανική ηγεσία ως ένας ακόμη περιφερειακός εταίρος.<br /><br />Αποτελεί τμήμα του ίδιου του συστήματος ασφαλείας της Ισλαμικής Δημοκρατίας.<br /><br />Η απώλεια ή η δραστική αποδυνάμωσή της θα μπορούσε να θεωρηθεί από την Τεχεράνη ως στρατηγική ήττα πρώτης τάξεως. </div><div><br />Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι ο Λίβανος<br /><br />Η δημόσια συζήτηση συχνά επικεντρώνεται στο εάν θα υπάρξει εκεχειρία ή νέα κλιμάκωση.<br /><br />Ωστόσο, οι μεγάλες δυνάμεις διαβάζουν την κρίση διαφορετικά.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν ένα περιβάλλον όπου οι περιφερειακές συγκρούσεις δεν θα απειλούν τις ενεργειακές ροές και τη διεθνή ναυσιπλοΐα.<br /><br />Το Ισραήλ επιδιώκει μια μακροπρόθεσμη αναδιάταξη του συσχετισμού ισχύος στα βόρεια σύνορά του.<br /><br />Οι αραβικές μοναρχίες του Κόλπου θέλουν σταθερότητα ώστε να προχωρήσουν τα φιλόδοξα επενδυτικά και ενεργειακά τους σχέδια.<br /><br />Η Κίνα ενδιαφέρεται πρωτίστως για την ασφάλεια των εισαγωγών ενέργειας.<br /><br />Η Ρωσία παρακολουθεί μια κρίση που δυνητικά μπορεί να επηρεάσει τις διεθνείς τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου.<br /><br />Με άλλα λόγια, το ζήτημα δεν είναι μόνο πολιτικό ή στρατιωτικό.<br /><br />Είναι βαθιά γεωοικονομικό. </div><div><br />Γιατί οι αγορές παραμένουν ψύχραιμες<br /><br />Η μέχρι σήμερα ανθεκτικότητα της αγοράς εξηγείται από τρεις λόγους:<br /><br />Πρώτον, οι βασικές υποδομές παραγωγής πετρελαίου δεν έχουν δεχθεί καταστροφικά πλήγματα.<br /><br />Δεύτερον, τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν ανοιχτά.<br /><br />Τρίτον, οι μεγαλύτεροι παραγωγοί του Κόλπου εξακολουθούν να εξάγουν κανονικά.<br /><br />Αυτό έχει επιτρέψει στους traders να θεωρούν ότι κάθε κρίση είναι προσωρινή.<br /><br />Όμως η ιστορία των ενεργειακών σοκ διδάσκει ότι οι αγορές συνήθως αντιδρούν απότομα όχι όταν ξεκινά μια κρίση, αλλά όταν συνειδητοποιούν ότι η κρίση μπορεί να διαρκέσει. </div><div><br />Το Ορμούζ: η πιο σημαντική θαλάσσια αρτηρία του πλανήτη<br /><br />Υπάρχει ένας λόγος που κάθε γεωπολιτικός αναλυτής παρακολουθεί το ίδιο σημείο στον χάρτη.Τα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Αποτελούν τον πιο κρίσιμο ενεργειακό διάδρομο στον κόσμο.<br /><br />Οποιαδήποτε σοβαρή διατάραξη εκεί θα είχε επιπτώσεις πολύ πέρα από τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Θα επηρέαζε:</div><div>τις τιμές καυσίμων,<br />το κόστος μεταφορών,<br />τον πληθωρισμό,<br />τις αλυσίδες εφοδιασμού,<br />τις χρηματοπιστωτικές αγορές.<br /><br />Η σημασία τους δεν είναι μόνο περιφερειακή.<br /><br />Είναι παγκόσμια.<br />Η Κίνα έχει περισσότερα να χάσει από όλους<br /><br />Στη Δύση η προσοχή στρέφεται συνήθως στις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Ωστόσο, ο μεγαλύτερος οικονομικός κίνδυνος ίσως αφορά την Κίνα.<br /><br />Το κινεζικό οικονομικό μοντέλο εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις ενεργειακές εισαγωγές.<br /><br />Μια παρατεταμένη διαταραχή στις ροές του Κόλπου θα μπορούσε να αυξήσει σημαντικά το ενεργειακό κόστος για το Πεκίνο.<br /><br />Αυτό εξηγεί γιατί η κινεζική διπλωματία επιδιώκει σταθερά αποκλιμάκωση στις περιφερειακές κρίσεις. </div><div><br />Η Ρωσία και το παράδοξο της κρίσης<br /><br />Για τη Μόσχα, η εικόνα είναι πιο σύνθετη.<br /><br />Υψηλότερες τιμές πετρελαίου μπορούν να ενισχύσουν τα κρατικά έσοδα.<br /><br />Όμως μια ανεξέλεγκτη κρίση μπορεί να οδηγήσει σε παγκόσμια οικονομική επιβράδυνση που τελικά θα περιορίσει τη ζήτηση.<br /><br />Η Ρωσία επομένως δεν έχει συμφέρον σε ένα απόλυτο χάος.<br /><br />Έχει όμως συμφέρον σε μια αγορά όπου το γεωπολιτικό ασφάλιστρο κινδύνου παραμένει υψηλό.<br />Τρία σενάρια για τους επόμενους δώδεκα μήνες</div><div><br />Σενάριο Α: Ελεγχόμενη αποκλιμάκωση<br /><br />Οι διπλωματικές πρωτοβουλίες αποδίδουν. Οι συγκρούσεις περιορίζονται. Οι ενεργειακές ροές συνεχίζονται χωρίς σημαντικές διαταραχές.</div><div><br />Σενάριο Β: Μόνιμη ένταση<br /><br />Επιθέσεις και αντίποινα συνεχίζονται. Η ναυτιλία γίνεται ακριβότερη. Οι αγορές ενσωματώνουν μόνιμο γεωπολιτικό ρίσκο. </div><div><br />Σενάριο Γ: Το σοκ<br /><br />Σημαντική διατάραξη των θαλάσσιων διαδρόμων. Απότομη άνοδος του κόστους μεταφοράς. Νέο παγκόσμιο πληθωριστικό κύμα. Επαναφορά της ενέργειας ως του σημαντικότερου γεωπολιτικού παράγοντα της διεθνούς οικονομίας.<br />Το ερώτημα που κανείς δεν θέλει να απαντήσει<br /><br />Οι κυβερνήσεις αναζητούν τρόπους να αποφύγουν μια νέα μεγάλη κρίση.<br /><br />Οι επενδυτές στοιχηματίζουν ότι θα τα καταφέρουν.<br /><br />Όμως η Ιστορία της Μέσης Ανατολής δείχνει ότι οι μεγαλύτερες ανατροπές συμβαίνουν όταν οι περισσότεροι έχουν πειστεί ότι η κατάσταση βρίσκεται υπό έλεγχο.<br /><br />Η Hezbollah μπορεί να είναι η σημερινή «κόκκινη γραμμή» του Ιράν.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα όμως είναι αν η επόμενη κόκκινη γραμμή θα χαραχθεί πάνω στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η επόμενη πετρελαϊκή κρίση δεν έχει ξεκινήσει ακόμη.

Βασιλης Διαμαντακος Πώς η Χεζμπολάχ έγινε το τελευταίο χαρτί του Ιράν και γιατί οι αγορές ίσως υποτιμούν τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την παγκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Αμερική αλλάζει δόγμα: Το τελεσίγραφο Τραμπ προς την Ευρώπη

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/pete-hegseth-usa-europe-768x512.jpg" width="781" /><br /><br /><div><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Ουάσιγκτον προς συμμάχους: «Δεν αρκούν τα χρήματα – αλλάξτε και τον τρόπο που σκέφτεστε» - Η νέα αμερικανική στρατηγική δεν ζητά μόνο περισσότερες αμυντικές δαπάνες από την Ευρώπη, αλλά και ιδεολογική ευθυγράμμιση με ένα νέο δόγμα ισχύος, εθνικής κυριαρχίας και πολιτισμικής συνοχής.<br /><br />Η Δύση διχάζεται: Γιατί ΗΠΑ και Ευρώπη δεν μιλούν πλέον την ίδια γλώσσα<br /><br />Η συζήτηση για το μέλλον της διατλαντικής συμμαχίας έχει επί δεκαετίες περιστραφεί γύρω από ένα γνώριμο παράπονο της Ουάσιγκτον: οι Ευρωπαίοι δεν επενδύουν αρκετά στην άμυνά τους και βασίζονται υπερβολικά στην αμερικανική στρατιωτική ομπρέλα. Ωστόσο, η τοποθέτηση του Αμερικανού υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ στο Shangri-La Dialogue της Σιγκαπούρης τον Μάιο του 2026 αποκάλυψε ότι η σημερινή αμερικανική απαίτηση προς τους συμμάχους της είναι πολύ βαθύτερη.<br /><br />Δεν αφορά μόνο τα χρήματα.<br /><br />Αφορά τις ίδιες τις αξίες πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε η μεταπολεμική Δύση.<br /><br />Δύο απαιτήσεις σε μία πρόταση<br /><br />Όταν ο Χέγκσεθ δήλωσε ότι οι διαρκείς συμμαχίες στηρίζονται στην «ευθυγράμμιση εθνικών συμφερόντων» και όχι σε «ηθικολογίες», πολλοί θεώρησαν ότι επανέλαβε το διαχρονικό αμερικανικό αίτημα για μεγαλύτερη κατανομή βαρών.<br /><br />Στην πραγματικότητα, όμως, η παρέμβασή του περιείχε δύο διαφορετικά μηνύματα.<br /><br />Το πρώτο ήταν οικονομικό και στρατιωτικό: η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει μεγαλύτερο μέρος του κόστους της δικής της ασφάλειας.<br /><br />Το δεύτερο ήταν ιδεολογικό: η Ευρώπη πρέπει να εγκαταλείψει το πολιτικό λεξιλόγιο που κυριάρχησε μετά το 1945 — τις αναφορές σε κανόνες, πολυμερείς θεσμούς, κοινές αξίες και διεθνές δίκαιο — και να υιοθετήσει μια πιο ωμή αντίληψη ισχύος και εθνικού συμφέροντος.<br /><br />Η πρώτη απαίτηση μπορεί να καλυφθεί με περισσότερους αμυντικούς προϋπολογισμούς.<br /><br />Η δεύτερη απαιτεί αλλαγή κοσμοθεωρίας.<br /><br />Η επιστροφή της «πολιτισμικής ισχύος»<br /><br />Η σημερινή Ουάσιγκτον δεν απορρίπτει τη γλώσσα των αξιών. Αντίθετα, την επαναπροσδιορίζει.<br /><br />Η κυβέρνηση Τραμπ δεν αντικαθιστά την ηθική με τον ρεαλισμό, αλλά μια ηθική με μια άλλη.<br /><br />Για δεκαετίες, οι Ηνωμένες Πολιτείες προωθούσαν μια φιλελεύθερη αντίληψη διεθνούς τάξης βασισμένη σε δημοκρατικούς θεσμούς, πολυμέρεια, ανθρώπινα δικαιώματα και συνεργασία μεταξύ συμμάχων.<br /><br />Σήμερα, το νέο αφήγημα δίνει έμφαση σε διαφορετικές έννοιες:<br /><br />Εθνική κυριαρχία.<br /><br />Πολιτισμική συνοχή.<br /><br />Δημογραφική ανθεκτικότητα.<br /><br />Αυτάρκεια.<br /><br />Στρατιωτική ισχύ.<br /><br />Ισχυρά σύνορα.<br /><br />Στο νέο αυτό πλαίσιο, η Ευρώπη δεν παρουσιάζεται ως ένας ανεπαρκής στρατιωτικά εταίρος, αλλά ως μια ήπειρος που αντιμετωπίζει κρίση ταυτότητας.<br /><br />Η Ευρώπη ως «πρόβλημα πολιτισμού»<br /><br />Η Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας των ΗΠΑ του 2025 αποτυπώνει ξεκάθαρα αυτή τη μετατόπιση.<br /><br />Στο κείμενο, οι παραδοσιακές ανησυχίες για χαμηλές αμυντικές δαπάνες περνούν σε δεύτερη μοίρα. Αντίθετα, δίνεται έμφαση σε ζητήματα όπως:</div><div>Η μαζική μετανάστευση.<br />Η μείωση των γεννήσεων.<br />Η απώλεια εθνικής ταυτότητας.<br />Η υποχώρηση της πολιτισμικής αυτοπεποίθησης.<br />Οι περιορισμοί στην ελευθερία του λόγου.<br /><br />Η Ευρώπη παρουσιάζεται ως μια δύναμη που κινδυνεύει όχι μόνο γεωπολιτικά αλλά και πολιτισμικά.<br /><br />Το μήνυμα είναι σαφές: η στρατιωτική ισχύς δεν μπορεί να αποκατασταθεί χωρίς παράλληλη αναγέννηση της κοινωνικής και εθνικής συνοχής.<br />Η μετατόπιση προς την Ασία<br /><br />Πίσω από τη νέα ρητορική βρίσκεται και μια σκληρή γεωστρατηγική πραγματικότητα.<br /><br />Η Ουάσιγκτον θεωρεί πλέον ότι ο κύριος ανταγωνιστής της δεν βρίσκεται στην Ευρώπη αλλά στην Ασία.<br /><br />Η άνοδος της Κίνας, οι εντάσεις στον Ινδο-Ειρηνικό και η ανάγκη ανακατανομής στρατιωτικών πόρων ωθούν τις Ηνωμένες Πολιτείες να περιορίσουν σταδιακά το ευρωπαϊκό τους αποτύπωμα.<br /><br />Η νέα ιδεολογική αφήγηση λειτουργεί ως πολιτική και ηθική νομιμοποίηση αυτής της στρατηγικής μετατόπισης.<br /><br />Με άλλα λόγια, η Ουάσιγκτον δεν αποχωρεί επειδή η Ευρώπη ξαφνικά έγινε αδύναμη.<br /><br />Αποχωρεί επειδή οι αμερικανικές προτεραιότητες αλλάζουν. </div><div><br />Οι τέσσερις ευρωπαϊκές απαντήσεις<br /><br />Η Ευρώπη δεν αντιδρά ενιαία.<br />Γαλλία: Η ευκαιρία της στρατηγικής αυτονομίας<br /><br />Ο Εμανουέλ Μακρόν βλέπει στη νέα αμερικανική στάση μια επιβεβαίωση όσων υποστηρίζει εδώ και χρόνια.<br /><br />Το Παρίσι θεωρεί ότι η Ευρώπη πρέπει να αποκτήσει αυτόνομη στρατηγική ισχύ, ανεξάρτητα από τις αμερικανικές αποφάσεις.<br />Γερμανία: Αύξηση δαπανών χωρίς ιδεολογική μεταστροφή<br /><br />Το Βερολίνο αποδέχεται ότι επί χρόνια επωφελήθηκε από την αμερικανική προστασία.<br />Αυξάνει θεαματικά τις αμυντικές δαπάνες του, αλλά συνεχίζει να υπερασπίζεται το μεταπολεμικό μοντέλο πολυμερούς συνεργασίας.</div><div><br />Πολωνία: Φόβος εγκατάλειψης<br /><br />Η Βαρσοβία, παρά τις υψηλότερες αμυντικές δαπάνες στο ΝΑΤΟ ως ποσοστό του ΑΕΠ, ανησυχεί ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να αποδυναμώσουν τις δεσμεύσεις τους απέναντι στην Ευρώπη.<br /><br />Για την Πολωνία, η αμερικανική παρουσία παραμένει αναντικατάστατη.<br /><br />ΝΑΤΟ: Διατήρηση της συνοχής<br /><br />Η ηγεσία της Συμμαχίας επιχειρεί να παρουσιάσει τις αμερικανικές κινήσεις ως φυσική εξέλιξη μιας πιο ισχυρής και ώριμης Ευρώπης.<br /><br />Στόχος είναι να αποφευχθεί η εικόνα μιας στρατηγικής αποσύνδεσης.<br />Μια συμμαχία που αλλάζει χαρακτήρα<br /><br />Το ουσιαστικό διακύβευμα δεν είναι οι αμυντικοί προϋπολογισμοί.<br /><br />Είναι η ταυτότητα της Δύσης.<br /><br />Για επτά δεκαετίες, οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ο βασικός αρχιτέκτονας της διεθνούς φιλελεύθερης τάξης. Σήμερα, η ίδια χώρα αμφισβητεί πολλές από τις αρχές που κάποτε προωθούσε ως θεμέλια της συμμαχικής συνοχής.<br /><br />Η Ευρώπη εξακολουθεί να μιλά τη γλώσσα των θεσμών, των κανόνων και της πολυμέρειας.<br /><br />Η Ουάσιγκτον μιλά όλο και περισσότερο τη γλώσσα της κυριαρχίας, της ισχύος και του πολιτισμικού ανταγωνισμού.<br /><br />Το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς μια διαφωνία για τις δαπάνες.<br /><br />Είναι μια βαθύτερη σύγκρουση αντιλήψεων για το τι σημαίνει Δύση στον 21ο αιώνα.<br /><br />Συμπέρασμα<br /><br />Η νέα αμερικανική απαίτηση προς τους συμμάχους της δεν συνοψίζεται στο γνωστό σύνθημα «πληρώστε περισσότερα».<br /><br />Το πραγματικό μήνυμα είναι πιο σύνθετο και πιο απαιτητικό:<br /><br />Ενισχύστε τις ένοπλες δυνάμεις σας, αλλά και αναθεωρήστε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεστε την ισχύ, την κυριαρχία και την πολιτική ταυτότητα.<br /><br />Η Ευρώπη βρίσκεται σήμερα μπροστά σε ένα στρατηγικό δίλημμα που θα καθορίσει τις επόμενες δεκαετίες.<br /><br />Θα προσαρμοστεί στο νέο αμερικανικό δόγμα ή θα επιδιώξει τη δική της αυτόνομη πορεία;<br /><br />Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα θα καθορίσει όχι μόνο το μέλλον της διατλαντικής συμμαχίας, αλλά και τη μορφή της παγκόσμιας τάξης που αναδύεται.<br /><br />Η Ευρώπη μπροστά στο δίλημμα: Υποταγή στο νέο δόγμα ή στρατηγική αυτονομία;</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Αμερική αλλάζει δόγμα: Το τελεσίγραφο Τραμπ προς την Ευρώπη

Βασιλης Διαμαντακος  Ουάσιγκτον προς συμμάχους: «Δεν αρκούν τα χρήματα – αλλάξτε και τον τρόπο που σκέφτεστε» - Η νέα αμερικανική στρατηγική...

Διαβάστε την συνέχεια

Γαλλικές δυνάμεις στην Κύπρο. Νέο στρατιωτικό “τείχος” κατά Τουρκίας;

<img height="158" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/christodoulides-markon-768x607.jpg" width="777" /><br /><br />Σήμερα Δευτέρα στη Λευκωσία η υπογραφή της συμφωνίας SOFA μεταξύ Κύπρου και Γαλλίας, που προβλέπει ανάπτυξη γαλλικών δυνάμεων στο νησί στο πλαίσιο ενισχυμένης στρατιωτικής συνεργασίας<br /><br />Η επικείμενη υπογραφή συμφωνίας Status of Forces Agreement (SOFA) μεταξύ Γαλλίας και Κυπριακής Δημοκρατίας σήμερα Δευτέρα στη Λευκωσία σηματοδοτεί μια νέα φάση στρατηγικής αναδιάταξης στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ του POLITICO και δηλώσεις ανώτερων κυβερνητικών πηγών, η συμφωνία θα επιτρέψει την παρουσία γαλλικών στρατιωτικών δυνάμεων στο νησί, υπό αυστηρό πλαίσιο και – επισήμως – για ανθρωπιστικούς και εκπαιδευτικούς σκοπούς.<br /><br />Η συμφωνία δεν αποτελεί μεμονωμένη εξέλιξη, αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική σύσφιξης σχέσεων Παρισιού–Λευκωσίας.<br /><br />Όπως αναφέρουν διπλωματικές πηγές, το SOFA:καθορίζει το νομικό πλαίσιο για την παρουσία ξένων στρατευμάτων,<br />επιτρέπει κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και εκπαίδευση,<br />ενισχύει τη συνεργασία σε αμυντική τεχνολογία,<br />και ανοίγει τον δρόμο για επιχειρησιακό συντονισμό σε κρίσεις.<br /><br />Ο Κύπριος Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης υπογραμμίζει ότι η παρουσία αυτή γίνεται “με πλήρη σεβασμό στην κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας”. <div><br />Η στρατηγική διάσταση: Μεσογειακή ισορροπία σε μετατόπιση<br /><br />Η συμφωνία εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο ενίσχυσης της ευρωπαϊκής στρατιωτικής παρουσίας στην Ανατολική Μεσόγειο, σε μια περίοδο όπου:η Τουρκία διατηρεί ενεργό ρόλο σε θαλάσσιες ζώνες και ενεργειακές διεκδικήσεις,<br />η ΕΕ επιχειρεί ενίσχυση στρατηγικής αυτονομίας,<br />και οι περιφερειακές συμμαχίες αναδιαμορφώνονται.<br /><br />Η Γαλλία έχει τα τελευταία χρόνια ενισχύσει τη στρατιωτική της παρουσία στην περιοχή, στο πλαίσιο της πολιτικής της για αυξημένη επιρροή στη Μεσόγειο και στήριξη συμμάχων όπως η Ελλάδα και η Κύπρος.<br />Αντιδράσεις και πολιτική ένταση<br /><br />Η τουρκοκυπριακή πλευρά χαρακτήρισε τη συμφωνία “άκυρη και χωρίς νομική ισχύ”, υποστηρίζοντας ότι:μπορεί να μεταβάλει την ισορροπία δυνάμεων στο νησί,<br />αγνοεί τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων,<br />και ενδέχεται να αυξήσει την ένταση στην περιοχή.<br /><br />Παράλληλα, τίθεται ζήτημα πολιτικής νομιμοποίησης, με την τουρκοκυπριακή ηγεσία να αμφισβητεί την αρμοδιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας να συνάπτει τέτοιες συμφωνίες εκ μέρους του συνόλου της Κύπρου. </div><div><br />Νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Η εξέλιξη αυτή ερμηνεύεται από αναλυτές ως μέρος μιας σταδιακής διαμόρφωσης ενός τριγώνου στρατηγικής επιρροής Ελλάδας – Κύπρου – Γαλλίας, το οποίο λειτουργεί ως αντίβαρο σε περιφερειακές πιέσεις.<br /><br />Η παρουσία γαλλικών δυνάμεων, ακόμη και σε περιορισμένο και ανθρωπιστικό πλαίσιο, δημιουργεί:ενισχυμένη αποτρεπτική ισχύ,<br />μεγαλύτερη διαλειτουργικότητα ευρωπαϊκών στρατών,<br />και πολιτικό μήνυμα εμπλοκής μεγάλου ευρωπαϊκού κράτους στην περιοχή.<br /><br />Η συμφωνία SOFA Κύπρου–Γαλλίας δεν είναι απλώς τεχνική ή διοικητική ρύθμιση. <img height="426" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/makron-xristodoulidis.jpg" width="640" /><br /><br />Αντιθέτως, αποτελεί γεωπολιτικό σήμα αναβάθμισης συμμαχιών και ισορροπιών ισχύος σε μια από τις πιο ευαίσθητες περιοχές του πλανήτη.<br /><br />Το επόμενο διάστημα αναμένεται να δείξει αν η κίνηση αυτή θα λειτουργήσει ως παράγοντας σταθερότητας ή ως νέα εστία έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γαλλικές δυνάμεις στην Κύπρο. Νέο στρατιωτικό “τείχος” κατά Τουρκίας;

Σήμερα Δευτέρα στη Λευκωσία η υπογραφή της συμφωνίας SOFA μεταξύ Κύπρου και Γαλλίας, που προβλέπει ανάπτυξη γαλλικών δυνάμεων στο νησί στο π...

Διαβάστε την συνέχεια

Μέση Ανατολή.Το «όχι» Νετανιάχου στον Τραμπ πριν τη νέα ανακωχή με το Ιράν. Όλο το παρασκήνιο.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Trump-Netanyahu.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Trump-Netanyahu-696x464.jpg" width="765" /></a><br /><br />Ένα δραματικό διπλωματικό και στρατιωτικό θρίλερ εκτυλίχθηκε τις προηγούμενες ώρες στη Μέση Ανατολή, με τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου να έρχονται σε ευθεία αντιπαράθεση, λίγο πριν οι δύο πλευρές οδηγηθούν τελικά στην ανακοίνωση για παύση των επιθέσεων.<br />Η ανάρτηση του Τραμπ στο Truth Social τη Δευτέρα, με την οποία κάλεσε το Ισραήλ και το Ιράν να «σταματήσουν αμέσως τα πυρά», ήταν η δημόσια κορυφή ενός παγόβουνου έντονων πιέσεων και παρασκηνιακών διαβουλεύσεων που απείλησαν να τινάξουν στον αέρα την αμερικανική στρατηγική στην περιοχή.<br /><br />Το «όχι» του Νετανιάχου<br /><br />Η εύθραυστη εκεχειρία της 8ης Απριλίου κατέρρευσε όταν το Ιράν εξαπέλυσε ομοβροντία πυραύλων κατά του Ισραήλ. Η Τεχεράνη παρουσίασε την κίνηση αυτή ως αντίποινα για ισραηλινή επίθεση στον Λίβανο, την οποία και θεώρησε κατάφωρη παραβίαση των συμφωνηθέντων.<br />Πριν το Ισραήλ απαντήσει, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε προσωπική τηλεφωνική επικοινωνία με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου. Όπως αποκάλυψε ο ίδιος ο Τραμπ στο Axios, ζήτησε ρητά από τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό να μην προχωρήσει σε αντίποινα, προειδοποιώντας τον ότι μια τέτοια κίνηση θα «τίναζε στον αέρα» τη μεγάλη συμφωνία που διαπραγματεύεται η Ουάσιγκτον με την Τεχεράνη.<br />Σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο, η συνομιλία των δύο ανδρών ήταν «ευγενική», ωστόσο ο Νετανιάχου απέρριψε το αμερικανικό αίτημα. Λίγες ώρες αργότερα, έδωσε την εντολή για σφοδρά πλήγματα εντός του Ιράν, αψηφώντας ανοιχτά τον Λευκό Οίκο.<br />«Ειπώθηκε ρητά στον Νετανιάχου ότι αυτός ο κύκλος πρέπει να τελειώσει. Οι ΗΠΑ δεν συμφώνησαν ούτε υποστήριξαν αυτά τα πλήγματα», δήλωσε χαρακτηριστικά Αμερικανός αξιωματούχος, αποτυπώνοντας τη δυσαρέσκεια της Ουάσιγκτον.<br /><br />Η ακτινογραφία των στρατιωτικών πληγμάτων<br /><br />Η άρνηση του Ισραήλ να υποχωρήσει πυροδότησε έναν άμεσο και σφοδρό κύκλο αντιποίνων στο πεδίο των μαχών. Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) εξαπέλυσαν εκτεταμένες επιθέσεις, στοχεύοντας συστήματα αεράμυνας που οι Ιρανοί είχαν ανακατασκευάσει κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας, ενώ αργότερα έπληξαν μια μεγάλη πετροχημική εγκατάσταση στο Ιράν, η οποία, σύμφωνα με το Τελ Αβίβ, χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή πρώτων υλών για όπλα. Από την πλευρά του, ο ισραηλινός στρατός δήλωνε επιχειρησιακά έτοιμος για μάχες «πολλών ημερών».<div><br />Η απάντηση της Τεχεράνης ήταν άμεση, με τον ιρανικό στρατό να εκτοξεύει περισσότερους από 25 πυραύλους προς το μέρος του Ισραήλ, στοχεύοντας ακόμη και το Τελ Αβίβ, με την πλειονότητα αυτών να αναχαιτίζεται. Παράλληλα, το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) προειδοποίησε με διεύρυνση των πληγμάτων σε υποδομές των χωρών του Γαλφικού Κόλπου αλλά και σε αμερικανικές βάσεις στην περιοχή.</div><div><br />Στο πολεμικό σκηνικό ενεπλάκησαν ενεργά και οι αντάρτες Χούθι της Υεμένης, οι οποίοι δήλωσαν την πλήρη στοίχισή τους με το Ιράν, εκτοξεύοντας δύο πυραύλους κατά του Ισραήλ και ανακοινώνοντας νέες επιθέσεις εναντίον ισραηλινών πλοίων στην Ερυθρά Θάλασσα.<br />Αξίζει να σημειωθεί ότι, αν και δύο Αμερικανοί αξιωματούχοι ξεκάθαρισαν ότι ο στρατός των ΗΠΑ δεν είχε καμία ανάμειξη στις επιθετικές επιχειρήσεις του Ισραήλ, ισραηλινή πηγή επιβεβαίωσε ότι η Ουάσιγκτον παρείχε κρίσιμη αμυντική συνδρομή, βοηθώντας στην αναχαίτιση των ιρανικών πυραύλων.<br /><br />Η επόμενη ημέρα της διπλωματίας<br /><br />Παρά το γεγονός ότι ο εκπρόσωπος του ιρανικού Υπουργείου Εξωτερικών, Εσμαήλ Μπαγκαέι, έσπευσε να επιρρίψει την πλήρη ευθύνη στις ΗΠΑ, κατηγορώντας τες ότι επιδεινώνουν τη «χαοτική κατάσταση της διπλωματικής διαδικασίας», η Ουάσιγκτον κράτησε ανοιχτό το κανάλι των διαπραγματεύσεων.<br />Ο Τραμπ επέμεινε μέσω του Truth Social ότι, παρά την προσωρινή αναζωπύρωση των μαχών, οι συνομιλίες με το Ιράν πρέπει να προχωρήσουν «γρήγορα», αφήνοντας αιχμές ότι μόνο η «άγνοια ή η βλακεία» θα μπορούσαν να σταθούν εμπόδιο. Αν και εκείνες τις ώρες τόσο το Ισραήλ όσο και το Ιράν εμφανίζονταν απρόθυμα να δείξουν σημάδια υποχώρησης, το εκρηκτικό αυτό 24ωρο αποτέλεσε το τελευταίο και πιο επικίνδυνο crash test πριν οι δύο πλευρές αναγκαστούν τελικά να επανέλθουν στο καθεστώς της νέας ανακωχής.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μέση Ανατολή.Το «όχι» Νετανιάχου στον Τραμπ πριν τη νέα ανακωχή με το Ιράν. Όλο το παρασκήνιο.

Ένα δραματικό διπλωματικό και στρατιωτικό θρίλερ εκτυλίχθηκε τις προηγούμενες ώρες στη Μέση Ανατολή, με τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανατροπή στη Μέση Ανατολή. Ανακωχή Ιράν και Ισραήλ με «φόντο» τον Λίβανο και τη Χεζμπολάχ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Iran-Israel.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Iran-Israel-696x392.jpg" width="786" /></a><br /><br />Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, καθώς το Ιράν ανακοίνωσε την αναστολή των στρατιωτικών του επιχειρήσεων κατά του Ισραήλ, με το Τελ Αβίβ να ανταποκρίνεται στο αίτημα του Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, και να σταματά, με τη σειρά του, τα πλήγματα κατά της Τεχεράνης. Ωστόσο, η εύθραυστη αυτή ισορροπία δεν φέρνει τη συνολική ειρήνη στην περιοχή, καθώς το Ισραήλ ξεκαθαρίζει ότι οι επιχειρήσεις στον Λίβανο θα συνεχιστούν «με πλήρη ισχύ», απορρίπτοντας κάθε προσπάθεια του ιρανικού καθεστώτος να επιβάλει μια νέα εξίσωση στο μέτωπο της Χεζμπολάχ.<br /><br />Η προειδοποίηση της Τεχεράνης<br /><br />Η ιρανική πλευρά, μέσω ανακοίνωσης των Ένοπλων Δυνάμεών της που μετέδωσε το πρακτορείο Tasnim, έκανε λόγο για μια «επώδυνη απάντηση» που δόθηκε στο ισραηλινό καθεστώς, ως ένδειξη υποστήριξης προς τον καταπιεσμένο λαό του Λιβάνου. Παρά την αναστολή των επιχειρήσεων, η Τεχεράνη έστειλε σαφές προειδοποιητικό μήνυμα: «Εάν οι επιθέσεις και οι εχθρικές ενέργειες συνεχιστούν –συμπεριλαμβανομένου του νότιου Λιβάνου– θα ακολουθήσουν πολύ πιο αυστηρά και συντριπτικά μέτρα από πριν».<br />Την ίδια στιγμή, ο Ιρανός Πρόεδρος, Μασούντ Πεζεσκιάν, με ανάρτησή του στην πλατφόρμα X, έσπευσε να διευκρινίσει ότι η χώρα του δεν αποσύρεται από το διπλωματικό προσκήνιο. «Η διπλωματία και η άμυνα είναι τα δύο φτερά της εθνικής ισχύος. Ούτε το πεδίο της μάχης έχουμε αφήσει, ούτε το τραπέζι των διαπραγματεύσεων έχουμε εγκαταλείψει», τόνισε χαρακτηριστικά, επιβεβαιώνοντας ότι οι δίαυλοι επικοινωνίας με τις ΗΠΑ παραμένουν ανοιχτοί.<div><br />Το «όχι» του Ισραήλ στη νέα εξίσωση<div><br />Από την άλλη πλευρά, το Τελ Αβίβ εμφανίζεται αποφασισμένο να μην επιτρέψει στην Τεχεράνη να συνδέσει την ασφάλεια του Ιράν με εκείνη της Χεζμπολάχ. Σύμφωνα με ενημέρωση του Γραφείου του Ισραηλινού Πρωθυπουργού προς τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου, το Ισραήλ δεν πρόκειται να δεχθεί μια νέα εξίσωση, βάσει της οποίας κάθε πλήγμα σε προπύργια της Χεζμπολάχ στη Βηρυτό θα απαντάται με ιρανικές επιθέσεις εναντίον ισραηλινών πόλεων.<br />«Θα συνεχίσουμε να επιχειρούμε σε όλο τον Λίβανο, όπως απαιτείται, για να εξαλείψουμε την τρομοκρατική απειλή της Χεζμπολάχ για τους πολίτες μας», ξεκαθαρίζει το μήνυμα της ισραηλινής ηγεσίας.<br />Μάλιστα, ανώτατος αξιωματούχος δήλωσε στο ισραηλινό Channel 12 ότι, ενώ το Ισραήλ παγώνει τις επιθέσεις στο Ιράν μετά από ρητό αίτημα του Ντόναλντ Τραμπ, θα συνεχίσει να βομβαρδίζει τον Λίβανο «με πλήρη ισχύ» τις επόμενες ημέρες, βάζοντας στο στόχαστρο και τη συνοικία Νταχίγια της Βηρυτού, εφόσον η Χεζμπολάχ συνεχίσει να απειλεί το βόρειο Ισραήλ.<br /><br />Το παρασκήνιο των επαφών Τραμπ – Νετανιάχου<br /><br />Καταλυτικό ρόλο στις εξελίξεις διαδραμάτισε η έντονη κινητικότητα στην Ουάσιγκτον. Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου είχαν δύο τηλεφωνικές επικοινωνίες σε διάστημα μικρότερο των 24 ωρών.<br />Σύμφωνα με αμερικανικές πηγές, ο Τραμπ είχε ζητήσει ήδη από την Κυριακή από τον Ισραηλινό πρωθυπουργό να καθυστερήσει τα αντίποινα κατά του Ιράν, ενώ με δημόσια παρέμβασή του στο Truth Social κάλεσε και τις δύο πλευρές να «σταματήσουν να πυροβολούν», εκφράζοντας την επιθυμία του να διατηρηθεί ανέπαφη η κατάπαυση του πυρός που είχε επιτευχθεί τον Απρίλιο.<br />«Ανάσα» για το πετρέλαιο<br /><br />Η είδηση της μονομερούς αναστολής των ιρανικών επιθέσεων έφερε άμεση εκτόνωση στις διεθνείς αγορές, οι οποίες είχαν θορυβηθεί από την πρωινή κλιμάκωση.<br />Το πετρέλαιο Brent, το οποίο νωρίς το πρωί κατέγραφε άλμα άνω του 5%, περιόρισε τα κέρδη του στο +1,4%, υποχωρώντας στα 94,40 δολάρια το βαρέλι, ενώ το αμερικανικό αργό (WTI) σημείωσε άνοδο 1,13% στα 91,56 δολάρια.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Ανατροπή στη Μέση Ανατολή. Ανακωχή Ιράν και Ισραήλ με «φόντο» τον Λίβανο και τη Χεζμπολάχ.

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, καθώς το Ιράν ανακοίνωσε την αναστολή των στρατιωτικών του επιχειρήσεων κατά του Ισραήλ, με το...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία χρησιμοποιεί την αλιεία ως «Δούρειο Ίππο» για τη «Γαλάζια Πατρίδα» .

<img height="123" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/TSABOURAKI-630x389.jpg" width="778" /><br /><br />Η Τουρκία θέτει σε εφαρμογή νέο «Εθνικό Σχέδιο Δράσης» για την αντιμετώπιση της παράνομης, αδήλωτης και ανεξέλεγκτης αλιείας, παρουσιάζοντάς το ως εργαλείο προστασίας των θαλάσσιων πόρων και ενίσχυσης των ελέγχων.<br /><br />Σύμφωνα με τουρκικό δημοσίευμα, το σχέδιο του υπουργείου Γεωργίας και Δασών βασίζεται σε πρότυπα του FAO και προβλέπει αυστηρότερη επιτήρηση των αλιευτικών δραστηριοτήτων, ηλεκτρονική παρακολούθηση σκαφών, ελέγχους στα λιμάνια, κυρώσεις και μεγαλύτερη διεθνή συνεργασία.<br /><br />Ωστόσο, το ενδιαφέρον για την ελληνική πλευρά είναι ότι η Άγκυρα συνδέει το συγκεκριμένο σχέδιο και με την ενίσχυση των «κυριαρχικών δικαιωμάτων» της στην υφαλοκρηπίδα και τις ΑΟΖ της, εντάσσοντάς το ουσιαστικά στο πλαίσιο της «Γαλάζιας Πατρίδας».<br /><br />Το δημοσίευμα αναφέρεται επίσης στην οικονομική σημασία του κλάδου, σημειώνοντας ότι οι εξαγωγές ψαριών και υδατοκαλλιεργειών της Τουρκίας έφτασαν τα 2 δισ. δολάρια το 2024 και ξεπέρασαν τα 2,2 δισ. δολάρια το 2025.<br /><br />Η αναφορά σε Αιγαίο, Μεσόγειο και θαλάσσιους πόρους δείχνει ότι η Τουρκία επιχειρεί να παρουσιάσει την πολιτική της για την αλιεία όχι μόνο ως περιβαλλοντικό ή οικονομικό ζήτημα, αλλά και ως κομμάτι της ευρύτερης στρατηγικής της στη θάλασσα.<br /><br />Αναφορικά με την παραπάνω πρόκληση, ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Νικόλας Φαραντούρης κάλεσε την Κομισιόν να παρέμβει για την εργαλειοποίηση της αλιείας και της προστασίας του περιβάλλοντος απ’ την Τουρκία.<br /><br />Συγκεκριμένα, γραπτή ερώτηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέθεσε τη Δευτέρα 08/06 ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ καθηγητής Νικόλας Φαραντούρης, σχετικά με την προκλητική εργαλειοποίηση της αλιείας και της περιβαλλοντικής προστασίας από την Τουρκία στο πλαίσιο της «Γαλάζιας Πατρίδας» [<a href="https://www.tribune.gr/politics/news/article/948849/o-farantoyris-kalei-tin-komision-na-paremvei-gia-tin-ergaleiopoiisi-tis-alieias-kai-tis-prostasias-toy-perivallontos-ap-tin-toyrkia.html">ΔΙΑΒΑΣΤΕ αναλυτικά πατώντας ΕΔΩ</a>].<br /><br />Σχολιάζοντας τις εν λόγω τουρκικές ενέργειες, η Γεωπόνος-Περιβαλλοντολόγος MSc, <a href="https://www.facebook.com/elpida.tsampourakigeorgiou">Ελπίδα Τσαμπουράκη</a>, προειδοποίησε με ανάρτησή της στο Facebook:<br /><br />«Προχθές (5 Ιουνίου) ήταν λέει η παγκόσμια μέρα κατά της παράνομης αλιείας.<br /><br />»Ήταν η μέρα που η Τουρκία επέλεξε να ανακοινώσει, μέσω του Υπουργού Γεωργίας και Δασοκομίας, İbrahim Yumaklı, το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας των υδάτινων πόρων.<br /><br />»Για την προστασία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων από την παράνομη αλιευτική δραστηριότητα, η Τουρκία σχεδιάζει την 24/7 ηλεκτρονική παρακολούθηση στις θαλάσσιες περιοχές (δικαιοδοσίας της).<br /><br />»Αυτά, για όσους πιστεύουν ότι πρέπει να περιμένουμε να κατατεθεί (αν και όταν) προς συζήτηση στη “βουλή” τους, το νομοσχέδιο για τη “Γαλάζια Πατρίδα” ή ότι μας φοβήθηκαν και το αναβάλουν για το φθινόπωρο».<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία χρησιμοποιεί την αλιεία ως «Δούρειο Ίππο» για τη «Γαλάζια Πατρίδα» .

Η Τουρκία θέτει σε εφαρμογή νέο «Εθνικό Σχέδιο Δράσης» για την αντιμετώπιση της παράνομης, αδήλωτης και ανεξέλεγκτης αλιείας, παρουσιάζοντάς...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ράμα και ο “πόλεμος” κατά των Ελλήνων της Αλβανίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://images.euronews.com/articles/stories/09/78/65/18/432x243_cmsv2_2d0efd42-5e4e-54f3-ace7-9fea375dcfd8-9786518.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="243" data-original-width="432" height="113" src="https://images.euronews.com/articles/stories/09/78/65/18/432x243_cmsv2_2d0efd42-5e4e-54f3-ace7-9fea375dcfd8-9786518.jpg" width="787" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div> TOYΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΟΛΕΒΑ</div><div>Πού είναι η Σβέρνιτσα; Υπάρχουν εκεί μέλη της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας; Αυτά τα ερωτήματα απασχολούν κατά τις τελευταίες ημέρες τα ελληνικά και αλβανικά ΜΜΕ. Η απάντηση είναι απλή: Η Ελληνική Μειονότητα βρίσκεται διεσπαρμένη σε διάφορα σημεία της Αλβανίας και όχι μόνο στον χώρο της Βορείου Ηπείρου.</div><br />Βεβαίως στο βόρειο τμήμα της ιστορικής Ηπείρου εντοπίζονται αρχέγονες ελληνικές κοιτίδες, αλλά τα εθνολογικά όρια του Ελληνισμού βρίσκονται βορειότερα από τα σημεία που θέλει να παρουσιάσει η προπαγάνδα του αλβανικού κράτους.<br /><br />Ορθώς αντέδρασε το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών για την καταπάτηση ελληνικών περιουσιών στις περιοχές Σβέρνιτσας και Νάρτας βορείως του Αυλώνα. Αξιοπρεπής ήταν και η αντίδραση αρκετών κομμάτων και προσώπων της αντιπολίτευσης.<br /><br />Το πρόβλημα είναι ότι και στις δύο απογραφές του αλβανικού κράτους, του 2012 και του 2023, η αριθμητική δύναμη των Ελλήνων δεν κατεγράφη αντικειμενικά. Άλλοτε δεν ρωτήθηκε η εθνικότητα και το θρήσκευμα (η απάντηση είναι προαιρετική, αλλά η ερώτηση είναι υποχρεωτική). Άλλοτε τα αποτελέσματα αλλοιώθηκαν. Άλλοτε δεν λειτουργούσαν τα τάμπλετ των υπαλλήλων της απογραφής, ειδικά όταν πήγαιναν σε περιοχές με ελληνικό στοιχείο.<br /><br />Το 2012 η ΟΜΟΝΟΙΑ, η Οργάνωση της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας, κατήγγειλε την επίσημη απογραφή και διοργάνωσε τη δική της. Κατέγραψε 280.000 Αλβανούς πολίτες ελληνικής εθνικής καταγωγής και συνειδήσεως. Πολλοί από αυτούς έχουν πάρει την κάρτα Ομογενούς από την Ελλάδα. Περίπου 4000 από αυτούς κατοικούν ή έχουν γη στην επίμαχη περιοχή Σβέρνιτσας και Νάρτας. Το 2023 η απογραφή πάλι καταγγέλθηκε από τους επίσημους φορείς της Μειονότητας, καθώς και από το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών.<br /><br />Πρέπει οπωσδήποτε να απαιτήσουμε να γίνει υπό την αιγίδα διεθνών Οργανισμών μία ακριβής και όχι πλαστογραφημένη αριθμητική και γεωγραφική καταγραφή των ομοεθνών μας της Αλβανίας. Να τους ψάξουμε παντού και όχι μόνο στις αυθαίρετες μειονοτικές ζώνες του κομμουνιστικού καθεστώτος.<br /><br />Ακόμη και σήμερα η Αλβανία διατηρεί τον όρο «μειονοτικές ζώνες» που είχαν θεσπίσει οι κομμουνιστικές κυβερνήσεις του Χότζα και του Αλία για να περιορίσουν τους Έλληνες γεωγραφικά και αριθμητικά. Αυτή η ορολογία – και τα όσα συνεπάγεται- πρέπει να καταργηθεί. Δεν περιορίζεται σε ζώνες ο Ελληνισμός. Η Νάρτα, η Σβέρνιτσα, αλλά και η Σελενίτσα είναι κωμοπόλεις με ιστορική και εθνολογική ταυτότητα ελληνική.<br /><br />Αρκετοί από αυτούς ζουν σήμερα στην Ελλάδα, αλλά διατηρούν την περιουσία τους και τα εκλογικά τους δικαιώματα. Όπως και στη Χειμάρρα έτσι και σε αυτές τις περιοχές γίνεται μία συστηματική παραβίαση των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων. Μερικές φορές αδικούνται και άλλοι πλην των Ελλήνων. Όμως τα περισσότερα θύματα των καταπατήσεων και των άδικων διοικητικών μέτρων είναι ομοεθνείς μας.<br /><br />Έλληνες είναι και οι Βλαχόφωνοι της Αλβανίας, οι οποίοι ανέδειξαν σπουδαία πνευματικά κέντρα επί Τουρκοκρατίας, όπως ήταν η Μοσχόπολη, και σημαντικούς Εθνικούς Ευεργέτες. Ας τους πλησιάσουμε περισσότερο, διότι διεκδικούνται από εθνικές και εκκλησιαστικές προπαγάνδες άλλων βαλκανικών χωρών.<br /><br />Να δώσουμε έμφαση στην περιοχή της Κορυτσάς. Οι Βλαχόφωνοι Έλληνες στη Βόρειο Ήπειρο – και στην Ελλάδα- έχουν δώσει αγώνες για την Ελευθερία, την Ορθοδοξία και την Ελληνική Παιδεία. Ας μην τους εγκαταλείψουμε. Θέλουμε τη φιλία και τη συνεργασία με την Αλβανία. Αλλά πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η ευρωπαϊκή πορεία της εξαρτάται από τον σεβασμό στα δικαιώματα της Ελληνικής Μειονότητας.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ράμα και ο “πόλεμος” κατά των Ελλήνων της Αλβανίας

 TOYΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΟΛΕΒΑ Πού είναι η Σβέρνιτσα; Υπάρχουν εκεί μέλη της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας; Αυτά τα ερωτήματα απασχολούν κατά τις τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ: Η οθωμανική αυτοκρατορία δεν θα επιστρέψει ΠΟΤΕ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ3JoYgUz3X0GVODNPH1zABSBB8VFmYVvpNTA&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="112" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ3JoYgUz3X0GVODNPH1zABSBB8VFmYVvpNTA&s" width="779" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Στον υπουργός Εσωτερικών της Τουρκίας Μουσταφά Τσιφτσί, που εξέφρασε την επιθυμία να γίνει «νομάρχης της Ιερουσαλήμ» λέγοντας ότι η πόλη θα βρεθεί ξανά υπό τουρκική κυριαρχία, όπως κατά την οθωμανική περίοδο, απάντησε ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας, Ίσραελ Κατζ.<br /><br />Σε ανάρτησή του, κατηγόρησε συνολικά την κυβέρνηση Ερντογάν ότι σέρνει την Τουρκία πίσω σε μια σκοτεινή και οπισθοδρομική εποχή, ενώ ανέφερε χαρακτηριστικά ότι η Ιερουσαλήμ είναι η πρωτεύουσα του εβραϊκού λαού εδώ και 3.000 χρόνια και θα παραμείνει η πρωτεύουσα του Ισραήλ για πάντα.<br />Αναλυτικά η ανάρτηση του Ίσραελ Κατς:<br /><br />«Στον Τούρκο Υπουργό Εσωτερικών, που ονειρεύεται να κυβερνήσει την Ιερουσαλήμ και εκπέμπει απειλές, λέω τα εξής: Η Ιερουσαλήμ δεν είναι Κωνσταντινούπολη και το Κράτος του Ισραήλ δεν είναι μια καταρρέουσα Αυτοκρατορία. Το Ισραήλ είναι ένα ισχυρό και αποφασιστικό και έχει αποδείξει την ικανότητά του να αμύνεται έναντι οποιασδήποτε απειλής.<br /><br />“Η Ιερουσαλήμ είναι η πρωτεύουσα του εβραϊκού λαού εδώ και 3.000 χρόνια και θα παραμείνει η πρωτεύουσα του Ισραήλ για πάντα. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία που ονειρεύεστε εσείς και ο Ερντογάν έχει καταρρεύσει και δεν θα επιστρέψει ποτέ. Δυστυχώς, δεν έχετε μάθει τίποτα από την κληρονομιά του Ατατούρκ, ο οποίος εργάστηκε για να μετατρέψει την Τουρκία σε ένα σύγχρονο κράτος. Αντιθέτως, εργάζεστε για να σύρετε την Τουρκία πίσω σε μια σκοτεινή και οπισθοδρομική εποχή».<br /><br />Ο Μουσταφά Τσιφτσί δήλωσε: «Όπως είδαμε την απελευθέρωση της Δαμασκού, του Χαλεπίου και του Καραμπάχ, με το θέλημα του Αλλάχ θα δούμε μια μέρα και την απελευθέρωση της Ιερουσαλήμ». Στη συνέχεια αποκάλυψε ότι, όπως είπε, η προσωπική του προσευχή ήταν πάντα: «Αλλάχ μου, αξίωσέ με μια μέρα να γίνω νομάρχης της Ιερουσαλήμ. Έστω και για μία ημέρα».<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός εξέφρασε, μάλιστα, την πεποίθηση ότι η Ιερουσαλήμ θα βρεθεί ξανά υπό τουρκικό έλεγχο, δηλώνοντας: «Πιστεύω ότι ο Αλλάχ θα μας δείξει αυτές τις ημέρες. Όπως και στο παρελθόν, αυτά τα μέρη θα γίνουν πάλι δικά μας, θα βρεθούν ξανά υπό τη δική μας κυριαρχία και τον έλεγχό μας, διότι έχουμε έναν πρόεδρο παγκόσμιας εμβέλειας όπως ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν».<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ: Η οθωμανική αυτοκρατορία δεν θα επιστρέψει ΠΟΤΕ.

Στον υπουργός Εσωτερικών της Τουρκίας Μουσταφά Τσιφτσί, που εξέφρασε την επιθυμία να γίνει «νομάρχης της Ιερουσαλήμ» λέγοντας ότι η πόλη θα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το ΝΑΤΟ, ο υπερασπιστής της Ελευθερίας, στην χώρα φυλακή Τουρκία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSCgNkGIW5kJCvkP8dnlVg97RUsxTAeZ100Kg&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="252" height="127" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSCgNkGIW5kJCvkP8dnlVg97RUsxTAeZ100Kg&s" width="774" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>TOY <b>ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ</b><div>Η Τουρκία θα φιλοξενήσει τη Σύνοδο Κορυφής των ηγετών του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα στις 7 και 8 Ιουλίου 2026. Αυτή είναι η δεύτερη φορά στην ιστορία που η χώρα διοργανώνει τη Σύνοδο. Η προηγούμενη ήταν αυτή της Κωνσταντινούπολης το 2004.<br /><br />Το ΝΑΤΟ που προασπίζεται, υποτίθεται, την ελευθερία, τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, αποδέχεται η οργάνωση της συνόδου κορυφής του να γίνει σε μια χώρα ανοιχτή φυλακή, με εδραιωμένη την αυταρχική διακυβέρνηση, τις πολιτικές διώξεις και τη μαζική φυλάκιση δημοσιογράφων, διανοουμένων, δικηγόρων, εκλεγμένων δημάρχων και πολλών άλλων πολιτών.<br /><br />Σε μια χώρα όπου ακόμη και τον αρχηγό της αντιπολίτευσης όρίζει ο Ερντογάν μέσω ελεγχόμενου δικαστηρίου. Σε μια χώρα όπου οι μειονότητες, εθνοτικές και θρησκευτικές είναι υπό μόνιμη δίωξη.<br />Η παρουσία του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ επιβεβαιώθηκε επίσημα από τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο. Ασφαλώς θα τιμήσει με την παρουσία του τον καλό του φίλο τον Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Στο επίκεντρο των συζητήσεων θα βρίσκονται η ασφάλεια στην Ευρώπη, ο ρόλος και η αναδιάρθρωση της συμμαχίας, η κατανομή των αμυντικών δαπανών, καθώς και οι εξελίξεις και κρίσεις στη Μέση Ανατολή. Αναμένεται φυσικά να αναδειχθεί ο ρόλος της Τουρκίας στην αμυντική θωράκιση της Ευρώπης και στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής. Επιπλέον, αναμένεται να αναδειχθεί η τεχνολογική πρόοδος της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας.<br />Η Άγκυρα θα προβάλει αυτή τη βιτρίνα για να ενισχύσει την εξαγωγή στρατιωτικού υλικού ακόμη και σε χώρες του ΝΑΤΟ. όπως το κάνει ήδη από καιρό.<br /><br />Γενικότερα τα οφέλη της Τουρκίας από αυτή τη διάσκεψη θα είναι πολλαπλά. Οικονομικά, πολιτικά , διπλωματικά. Και ταυτόχρονα θα ξεπλύνει, όσο ξεπλένεται φυσικά, την εικόνα του αυταρχισμού και της καταπίεσης που βγάζει προς τα έξω. Η Άγκυρα προσδοκά να μεγιστοποιήσει τη γεωπολιτική και στρατιωτική της επιρροή κατά τη σύνοδο αυτή κορυφής του ΝΑΤΟ.<br /><br />Στα βασικά της οφέλη είναι και η αναβάθμιση του ρόλου της στην ευρωπαϊκή άμυνα, κάτι που προωθεί και την αμυντική της βιομηχανία, αλλά και η προώθηση μιας ενεργειακής πολιτικής αγωγών που θα την καθιστά κυρίαρχο του ενεργειακού παιχνιδιού στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Τουρκία έχει καταθέσει οικονομική πρόταση στο ΝΑΤΟ για τη δημιουργία αγωγού καυσίμων για την τροφοδοσία της ανατολικής πτέρυγας του. Αυτό την καθιστά βασικό ενεργειακό κόμβο για τη συμμαχία και ενισχύει τον στρατηγικό της ρόλο.<br /><br />Εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι διαθέτει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ, η Άγκυρα θα επιχειρήσει να διασφαλίσει την ισότιμη και χωρίς όρους εμπλοκή της στα μεγάλα ευρωπαϊκά αμυντικά προγράμματα. Με τη φιλοξενία της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, η Άγκυρα αποδεικνύει ότι παραμένει ο κρίσιμος γεωπολιτικός «κρίκος» ανάμεσα στη Δύση και τις χώρες του Παγκόσμιου Νότου, επιβεβαιώνοντας τη θέση της ως απαραίτητος συνομιλητής.<br /><br />Η Τουρκία εφαρμόζει μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, σε σημείο που δεν υιοθετεί πάντα τις αποφάσεις του ΝΑΤΟ, αυτές των Αμερικανών ή και της Δύσης γενικότερα, όπως για παράδειγμα τις κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας και του Ιράν. Και όμως αυτή η πολιτική γίνεται ανεκτή και από το ΝΑΤΟ και από τους Αμερικανούς και τις χώρες της Δύσης γενικότερα. Η τουρκική πολιτική είναι στον αντίποδα αυτής της Αθήνας και της Λευκωσίας,σε σημείο που ο Μητσοτάκης έφτασε να δηλώνει ότι η Ελλάδα είναι «σε πόλεμο με την Ρωσία».<br /><br />Τι κερδίζουν η Αθήνα και η Λευκωσία από αυτή την πολιτική του «καλού παδιού»; Η τουρκική κατοχή στην Κύπρο συνεχίζεται και η εξάρτηση των κατεχομένων ενισχύεται καθημερινά, ο εποικισμός συνεχίζεται, οι επεκτατικές απειλές στο Αιγαίο συνεχίζονται και αυτά ακόμη τα «ήρεμα νερά» που επιδίωξε η Αθήνα πνέουν τα λοίσθια.<br /><br />Στην Κύπρο η Τουρκία προχωρεί στην εδραίωση των κατοχικών δεδομένων και με στοχευμένες κινήσεις παγιώνει τα τετελεσμένα που οδηγούν στην τουρκοποίηση του νησιού. Έτσι σχεδιάζονται και θα υλοποιηθούν έργα στρατηγικής σημασίας όπως η κατασκευή αγωγών μεταφοράς φυσικού αερίου και η ηλεκτρική διασύνδεση Τουρκίας-κατεχομένων. Έργα που συμπληρώνουν αυτό της μεταφοράς νερού με υποθαλάσσιους αγωγούς, που έγινε στο παρελθόν. Είναι φυσικό ότι αυτά τα έργα οδηγούν στην ενσωμάτωση των κατεχομένων, τουτέστιν ευρωπαϊκού εδάφους, στην Τουρκία.<br /><br />Ακούσατε το ΝΑΤΟ, τους Εγγλέζους, τους Αμερικανούς, τους Ευρωπαίους να διαμαρτυρηθούν; Αυτοί που συμβάλλουν με δισεκατομμύρια στον πόλεμο της Ουκρανίας στα οποία συμπεριλαμβάνεται και η ελληνική και κυπριακή εισφορά; Πέρα από κάποιες ακαδημαϊκού τύπου αναφορές, η Τουρκία παραμένει το αγαπημένο τους παιδί. Πού λόγος για κυρώσεις όπως αυτές που επιβλήθηκαν στη Ρωσία.<br /><br />Φυσικά οι ευθύνες της Αθήνας και της Λευκωσίας είναι ασήκωτες με την πολιτική που ακολουθούν. Εντός των συμμαχιών τους πρωταρχικά όπου διαθέτουν μοχλούς αντίδρασης, αλλά και εκτός. Σε τι χρησιμεύουν οι συμμαχίες όταν συντελούνται όλα αυτά σε βάρος της εθνικής τους κυριαρχίας;<br /><br />Στις 7 με 8 Ιουλίου 2026 λοιπόν η όλη Δύση θα πανηγυρίζει στην Άγκυρα, στην σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, χαϊδεύοντας την Τουρκία. Θα ακουστούν διακηρύξεις προάσπισης της ελευθερίας από τον ρωσικό κίνδυνο, την ίδια ώρα που οι τουρκικές φυλακές θα είναι γεμάτες από τους αντιπάλους του Ερντογάν, στην Κύπρο θα εδραιώνεται η κατοχή και θα απειλούνται τα νησιά του Αιγαίου.<br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το ΝΑΤΟ, ο υπερασπιστής της Ελευθερίας, στην χώρα φυλακή Τουρκία.

TOY ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ Η Τουρκία θα φιλοξενήσει τη Σύνοδο Κορυφής των ηγετών του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα στις 7 και 8 Ιουλίου 2026. Αυτή είναι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Χαμάς ετοίμαζε για πρώτη φορά μαζικό τρομοκρατικό χτύπημα σε ελληνικό έδαφος! Πόσοι άλλοι κρύβονται εδώ.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/%CF%87%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CF%82%201.jpg?itok=Npr8Yh6_" width="765" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πόσοι εκπαιδευμένοι τρομοκράτες της Χαμάς κρύβονται πίσω από τις ευρωπαϊκές άδειες;</span></h3>Σε κατάσταση απόλυτου κόκκινου συναγερμού και βαθιάς ανησυχίας έχουν περιέλθει οι ελληνικές και ευρωπαϊκές υπηρεσίες ασφαλείας, καθώς η χώρα μας βρέθηκε για πρώτη φορά στο στόχαστρο ενός οργανωμένου, διεθνούς δικτύου της Χαμάς. Η σύλληψη ενός 37χρονου Παλαιστίνιου στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης ξεσκέπασε ένα εφιαλτικό σχέδιο μεταφοράς του τυφλού τρόμου και των ένοπλων χτυπημάτων από τα πεδία της Μέσης Ανατολής στην καρδιά της Ευρώπης.<br /><br />Η υπόθεση αυτή, που σοκάρει με την αγριότητα του σχεδιασμού της, δεν αντιμετωπίζεται ως ένα τυχαίο ή μεμονωμένο συμβάν. Αντίθετα, αποτελεί το κεντρικό κομμάτι ενός σκοτεινού παζλ που απλώνεται από την Ελλάδα και την Κύπρο μέχρι τη Μαλαισία. Σύμφωνα με αποκαλυπτικές πληροφορίες, οι αρχές εξετάζουν με απόλυτη σοβαρότητα το γεγονός ότι η τρομοκρατική οργάνωση επιχείρησε να εγκαινιάσει έναν νέο κύκλο αίματος σε ευρωπαϊκό έδαφος, σημαδεύοντας με ακρίβεια χώρους και πρόσωπα ισραηλινών συμφερόντων.<br /><br />Στο στόχαστρο κρουαζιερόπλοιο και οι χώροι συνάθροισης Ισραηλινών<br /><br />Οι λεπτομέρειες που έρχονται στο φως προκαλούν ανατριχίλα. Το δίκτυο φέρεται να είχε χαρτογραφήσει συγκεκριμένους στόχους σε Ελλάδα και Κύπρο. Οι έρευνες δείχνουν ότι ανάμεσα στα υποψήφια θύματα βρίσκονταν σημεία όπου συγκεντρώνονταν πολίτες του Ισραήλ, ενώ το πιο τρομακτικό σενάριο που αποτράπηκε την τελευταία στιγμή αφορούσε ένα μεγάλο χτύπημα σε κρουαζιερόπλοιο ισραηλινών συμφερόντων, το οποίο επρόκειτο να δέσει σε ελληνικό λιμάνι.<br />Η διεθνής διασύνδεση και το στρατόπεδο της Μαλαισίας<br /><br />Ιδιαίτερο τρόμο προκαλεί η διαδρομή του 37χρονου. Ο Παλαιστίνιος, γεννημένος στη Γάζα, στρατολογήθηκε από κορυφαίο στέλεχος της Χαμάς και στάλθηκε μαζί με έναν συνεργό του ,ο οποίος συνελήφθη στην Κύπρο σε ειδική, μυστική εγκατάσταση στη Μαλαισία. Εκεί έλαβε εξειδικευμένη και σκληρή εκπαίδευση στη δημιουργία συνθετικών εκρηκτικών μηχανισμών, χρησιμοποιώντας απλά, καθημερινά χημικά υλικά που κυκλοφορούν ελεύθερα στο εμπόριο.<br /><br />Οι ελληνικές αρχές (ΕΥΠ και Αντιτρομοκρατική), σε στενή συνεργασία με ξένες υπηρεσίες, προσπαθούν τώρα να απαντήσουν σε δύο καίρια και αγωνιώδη ερωτήματα:<br /><br />Πόσα άλλα εκπαιδευμένα στελέχη έχουν καταφέρει να διεισδύσουν και να κρυφτούν στην Ελλάδα και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες;<br /><br />Υπάρχουν ενεργοί θύλακες ή υποστηρικτικά δίκτυα που είναι έτοιμα να τους προσφέρουν κάλυψη για να φέρουν εις πέρας τις φονικές οδηγίες;<br /><br />Η αντίστροφη μέτρηση: Από τα πατήσια στην Κρήτη και η σύλληψη στις 5 το πρωί<br /><br />Ο 37χρονος είχε καταφέρει να χτίσει ένα τέλειο προσωπείο. Έφτασε στην Ελλάδα στα τέλη του καλοκαιριού του 2023, εξασφαλίζοντας καθεστώς πολιτικού ασύλου, γεγονός που του επέτρεπε να ταξιδεύει και να κινείται ανενόχλητος σε όλη την Ευρώπη. Ενώ διατηρούσε ως ορμητήριο ένα διαμέρισμα στα Πατήσια, το τελευταίο διάστημα μετακόμισε στην Κρήτη, όπου εργαζόταν ως εποχικός υπάλληλος σε ξενοδοχείο, αποφεύγοντας να κινήσει υποψίες.<br /><br />Ωστόσο, το δίχτυ των αρχών είχε ήδη αρχίσει να σφίγγει γύρω του τις τελευταίες 15 ημέρες, όταν εντοπίστηκαν οι ύποπτες τηλεφωνικές του επαφές με τον συλληφθέντα της Κύπρου. Η κατάσταση έφτασε στο σημείο μηδέν όταν οι αναλυτές της ΕΥΠ διαπίστωσαν ότι ο 37χρονος είχε ξεκινήσει να αναζητά μανιωδώς στο διαδίκτυο τις χημικές ουσίες που απαιτούνταν για τη σύνθεση της βόμβας.<br /><br />Η τελική έφοδος έγινε στις 5 το πρωί του Σαββάτου στην Κρήτη. Κατά τη διάρκεια της εξαντλητικής, 12ωρης ανάκρισής του, ο 37χρονος λύγισε και ομολόγησε τα πάντα: τη στρατολόγησή του, τη σκοτεινή εκπαίδευση στη Μαλαισία και τη συγκέντρωση των υλικών. Στην απολογία του, ωστόσο, προέβαλε τον ισχυρισμό ότι δεν γνώριζε τον τελικό στόχο της αιματηρής επίθεσης, καθώς περίμενε τις τελικές, κωδικοποιημένες οδηγίες από τον κεντρικό του χειριστή για το πού και πότε θα πυροδοτούσε τον όλεθρο.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Χαμάς ετοίμαζε για πρώτη φορά μαζικό τρομοκρατικό χτύπημα σε ελληνικό έδαφος! Πόσοι άλλοι κρύβονται εδώ.

Πόσοι εκπαιδευμένοι τρομοκράτες της Χαμάς κρύβονται πίσω από τις ευρωπαϊκές άδειες; Σε κατάσταση απόλυτου κόκκινου συναγερμού και βαθιάς ανη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο άρπαγας Ράμα εξαγριώνει Αλβανούς και Έλληνες.

<img height="123" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/06/ximara-albania-edi-rama-periousies-trump-SLpress-825x506.jpg" width="778" /><br /><br /><b>ΜΠΕΤΣΗΣ ΟΡΦΕΑΣ</b><br />Η μεγαλύτερη απόδειξη για το απολυταρχικό καθεστώς του αυταρχικού πρωθυπουργού της Αλβανίας, Έντι Ράμα, βρίσκεται στον τρόπο που διαχειρίζεται τις περιουσίες, Ελλήνων και Αλβανών. Αμφισβητώντας την κυριότητα και τις ιδιοκτησίες τους, αλλά και όλες τις ευρωπαϊκές οδηγίες για την προστασία της παράκτιας περιοχής και το φυσικό της κάλος, ο Ράμα παραβιάζει κατάφωρα κάθε αρχή νομιμότητας.<br /><br />Η εμμονή του Ράμα να βολέψει τους ημέτερους-αυλικούς του επιχειρηματίες (τα κεφάλαια των οποίων προέρχονται από το ξέπλυμα μαύρου χρήματος) όχι μόνο αειφόρα τουριστική ανάπτυξη δεν πρόκειται να φέρει, αλλά προσβάλλει την ιστορία και το κυριότερο απειλεί την ύπαρξη των προαιώνιων ελληνικών κοινοτήτων.<br /><br />Όμως, η απληστία του Ράμα έχει πλέον φέρει γενικευμένη κοινωνική κατακραυγή στην Αλβανία, καθώς πλέον απειλούνται και τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των Αλβανών στις παράκτιες περιοχές. Κατακραυγή που έχει αιφνιδιάσει τον Αλβανό πρωθυπουργό, ο οποίος ως γραμμή άμυνας χρησιμοποιεί θεωρίες συνωμοσίες περί “υβριδικού πόλεμου”, τα συνήθη ανθελληνικά του φληναφήματα, όπως και τις διάφορες “εξυπνάδες” που κατά καιρούς πετάει!<br /><br />Πλήθος κόσμου διαδήλωσε και το Σάββατο στη λιμνοθάλασσα Βιόσα-Νάρτα, μία προστατευμένη περιοχή στην αλβανική ακτή, για να καταγγείλουν το γνωστό πια σχέδιο να κατασκευαστεί εκεί ένα πολυτελές θέρετρο από εταιρεία που συνδέεται με την οικογένεια Τραμπ. «Όλη αυτή η θαλάσσια έκταση είναι μια προστατευμένη ζώνη. Το να καταστραφεί θα είναι μοιραίο για τη βιοποικιλότητα», δήλωσε διαδηλώτρια στο Γαλλικό Πρακτορείο.<br /><br />Σε μια παραλία με άμμο μπροστά στα γαλανά νερά, μερικοί διαδηλωτές κρατούσαν κόκκινες αλβανικές σημαίες, άλλοι είχαν φέρει μαζί τους φουσκωτά ή χάρτινα ροζ φλαμίνγκο – τα πουλιά που έχουν γίνει σύμβολο του κινήματος – και φώναζαν “Ακυρώστε το σχέδιο!”. Πρόκειται για το σημείο όπου είχαν ξεσπάσει τα πρόσφατα επεισόδια. Να σημειωθεί ότι τα συρματοπλέγματα που είχαν τοποθετηθεί έχουν αφαιρεθεί, ενώ δεν βρίσκονται πλέον μπουλντόζες.<br /><br />Χιλιάδες διαδηλωτές συγκεντρώνονται κάθε βράδυ εδώ και σχεδόν μια εβδομάδα στα Τίρανα, την πρωτεύουσα, για να καταγγείλουν την προγραμματισμένη καταστροφή, όπως λένε, ολόκληρων τμημάτων της προστατευμένης περιοχής Βιόσα-Νάρτα. Η λιμνοθάλασσα αυτή αποτελεί καταφύγιο πολλών αποδημητικών πτηνών, μεταξύ των οποίων τα ροζ φλαμίνγκο. Διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν και σε χώρες όπου ζουν Αλβανοί μετανάστες, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα.<br /><br />Διαχρονική η ελληνική παρουσία<br /><br />Η πολιτική του Έντι Ράμα δεν βιάζει μόνο το φυσικό περιβάλλον της Αλβανίας, αλλά αμφισβητεί και το αναφαίρετο δικαίωμα των πολιτών (Ελλήνων και Αλβανών) στην ιδιοκτησία γης και την απρόσκοπτη εκμετάλλευσή της. Με τρόπο αυθαίρετο αποκλείει τις τοπικές κοινωνίες από την οικονομική δραστηριότητα και το κυριότερο, αλλοιώνει τη δημογραφική σύνθεση των περιοχών αυτών. Σε ό,τι αφορά τους ομογενείς, το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει επισημάνει, για παράδειγμα, ότι η πολεοδομική ασυδοσία στη Χιμάρα και η περιουσιακή απογύμνωση των γηγενών κατοίκων της, αποτελεί ένα ύπουλο εργαλείο καταπίεσης και ξεριζωμού των μελών της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας.<br /><br />Όταν οι αρχαίοι Έλληνες έκτιζαν πόλεις λαμπρές, το Ορικό και το Βουθρωτό, τη Χιμάρα και την Απολλωνία, τη Βύλλιδα και την Αμάντεια, αποικίες αρχικά των Κερκυραίων και των Κορινθίων και στη συνέχεια των Ηπειρωτών δεν μπορούσαν να μαντέψουν τι μέλει γενέσθαι 25 αιώνες αργότερα. Όμως, τα δημιουργήματά τους πιστοποιούν διαχρονικά την ελληνική παρουσία.<br /><br />Ούτε οι Βυζαντινοί, οι οποία ίδρυσαν σε όλη την γραμμή της Αδριατικής και του Ιονίου τα περίφημα Μοναστήρια και εγκαθίδρυαν ιστορικές Επισκοπές – προικίζοντάς τες με ακίνητη περιουσία – θα περίμεναν τις σημερινές ασχημίες. Και όμως αργότερα μέσα στην Τουρκοκρατία, οι κοινότητες των Ελλήνων με μεγάλες θυσίες περιφρούρησαν αυτά τα επιτεύγματα, ως κόρη οφθαλμού για να στηρίξουν την πίστη και την ελπίδα τους.<br /><br />Η διαχρονική ελληνική παρουσία στην περιοχή ξεχωρίζει για το φυσικό της κάλος και την πολιτιστική της κληρονομιά. Από την άλλη, η κερδοσκοπία με όχημα την τουριστική ανάπτυξη έχει καταστεί εργαλείο λεηλασίας και καταπίεσης του τοπικού πληθυσμού, την ίδια στιγμή που τα Τίρανα δηλώνουν στην Ευρώπη ότι σέβονται την ιδιωτική, εκκλησιαστική και μοναστηριακή περιουσία, όπως έχουν κατοχυρωθεί νομικά.<br /><br />Όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα μπροστά στις διαθέσεις του Ράμα που για να ικανοποιήσει πελατειακές σχέσεις και δήθεν “στρατηγικούς επενδυτές”, υφαρπάζει χωρίς καμία αναστολή τις περιουσίες των κατοίκων, ταπεινώνοντας με τον πλέον αυταρχικό τρόπο, όχι μόνο την τοπική ελληνική κοινωνία, αλλά και τους ίδιους τους Αλβανούς.<div><br />Πλιάτσικο από το καθεστώς Ράμα<br /><br />Το όργιο από τον Κόλπο της Αυλώνας, τη Νάρτα και το Σβερνέτσι, τη Χιμάρα και τη Νίβητσα, τον Άγιο Γεώργιο και το Βουθρωτό, ξεπερνά ακόμη και τις πρακτικές του κομμουνιστικού καθεστώτος του Χότζα! Τότε το σύνολο των ιδιοκτησιών κρατικοποιήθηκαν, αλλά δεν απαλλοτριώθηκαν. Η σημερινή κυβέρνηση Ράμα έχει επιδοθεί εδώ και 17 χρόνια σε μία σταδιακή και οριστική απαλλοτρίωση της ιδιοκτησίας, προς όφελος ανθρώπων και συμφερόντων που καμιά σχέση δεν έχουν με την περιοχή και την ιστορία της.<br /><br />H κληρονομιά του γηγενούς Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, αντί να αποτελεί ευλογία, μετατρέπεται σε αιτία για τον ξεριζωμό του, μάλιστα υπό την ανοχή της ΕΕ, η οποία έναντι σκοπιμοτήτων και με περίσσια διπλωματική υποκρισία, καταπατεί θεμελιώδεις αρχές και τα δικά της νομοθετήματα, στο όνομα μίας αμφίβολης πολιτικής προσέγγισης.<br /><br />Η χάρτα της Κοπεγχάγης για τα κριτήρια των υπό ένταξη κρατών έχει γίνει κουρελόχαρτο από την Αλβανία. Οι δε περιβαλλοντικές οδηγίες περί αειφόρου κι ισορροπημένης ανάπτυξης, όπως και οι οδηγίες για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, δεν έχουν καμία ισχύ.<br /><br />Το δώρο Ράμα στον Κούσνερ<br /><br />Η κυβέρνηση Ράμα, προκειμένου εξυπηρετήσει θελήματα και επενδυτικά κερδοφόρα σχέδια, δεν σταματά μπροστά σε κανένα νομικής φύσης εμπόδιο. Μένει να φανεί αν θα του γυρίσει μπούμερανγκ η σπουδή του να προσφέρει το Νησί του Σάσσωνα στον Κόλπο της Αυλώνας, καθώς και την (μεγάλη) έκταση στο Σβερνέτσι στον γαμπρό του Ντόναλντ Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, που βρίσκεται στο επίκεντρο των κοινωνικών αντιδράσεων. Πάνε οι εποχές που ο Ράμα χαρακτήριζε τον Τραμπ επικίνδυνο για την ανθρωπότητα!<br /><br />Ως γνωστόν υπήρξε νομοθετική πρωτοβουλία από την κυβερνώσα πλειοψηφία που περιορίζει τις προστατευόμενες περιοχές στα σημεία ενδιαφέροντος, προκειμένου να διατεθούν στους επενδυτές, χωρίς νομικές επιπλοκές, όπως στην περίπτωση του Τζάρεντ Κούσνερ, αλλά και πολλών άλλων ντόπιων επιχειρήσεων, με αδιαφανείς πηγές χρηματοδότησης. Ο περιώνυμος νόμος περί “Προστασίας των στρατηγικών επενδύσεων”, είχε περάσει με δόλιο τρόπο από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, λόγω έλλειψης απαρτίας κατά την ψηφοφορία.<br /><br />Στον δε Κόλπο της Νάρτας, με την κατασκευή αεροδρομίου τουρκικών συμφερόντων, παραβιάζονται διεθνείς περιβαλλοντικές συνθήκες, τις οποίες η Αλβανία έχει υπογράψει, δεσμευόμενη για την προστασία των ευαίσθητων οικοσυστημάτων που σχηματίζουν οι λιμνοθάλασσες. Πάνω από 30 περιβαλλοντικές οργανώσεις, η ίδια η ΕΕ και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχουν ζητήσει να σταματήσει το έργο ή να αλλάξει τοποθεσία. Λόγω των έντονων διαμαρτυριών, μεγάλες ξένες εταιρείες συμβούλων (όπως η Munich Airport International) αποσύρθηκαν από το έργο. Όμως το αυτί του <a href="https://slpress.gr/tag/%CF%81%CE%AC%CE%BC%CE%B1/">Ράμα</a> δεν ιδρώνει από διαμαρτυρίες…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο άρπαγας Ράμα εξαγριώνει Αλβανούς και Έλληνες.

ΜΠΕΤΣΗΣ ΟΡΦΕΑΣ Η μεγαλύτερη απόδειξη για το απολυταρχικό καθεστώς του αυταρχικού πρωθυπουργού της Αλβανίας, Έντι Ράμα, βρίσκεται στον τρόπο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το σχέδιο της Τουρκίας για διείσδυση στα όπλα της Ευρώπης.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/06/Yellow-Modern-Podcast-YouTube-Thumbnail-2026-06-06T155454.635-1068x601.png" width="756" /><br /><br />Έπειτα από δύο δεκαετίες συστηματικών κρατικών επενδύσεων στην αμυντική βιομηχανία, η Τουρκία έχει εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους εξαγωγείς drones και στρατιωτικού εξοπλισμού παγκοσμίως. Η χώρα, που μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2000 εξαρτιόταν σε μεγάλο βαθμό από ξένους προμηθευτές οπλικών συστημάτων, επιδιώκει πλέον να αξιοποιήσει τη νέα διεθνή συγκυρία, καθώς η Δύση επανεξοπλίζεται και οι ισορροπίες ασφαλείας αναδιαμορφώνονται μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία.<br /><br />Όπως μεταδίδει το Reuters, σήμερα η Τουρκία προμηθεύει σχεδόν 40 χώρες σε Μέση Ανατολή, Αφρική, Ασία και Ευρώπη με στρατιωτικό εξοπλισμό, προσφέροντας λύσεις που πολλοί αγοραστές θεωρούν οικονομικότερες, ταχύτερες στην παράδοση και περισσότερο προσαρμοσμένες στις επιχειρησιακές τους ανάγκες από τις δυτικές εναλλακτικές.<br /><br />Η αναζήτηση μεγαλύτερης στρατηγικής αυτονομίας από τις ευρωπαϊκές χώρες, σε συνδυασμό με τα ερωτήματα για τη μακροπρόθεσμη αμερικανική δέσμευση στην ευρωπαϊκή ασφάλεια, δημιουργούν νέες ευκαιρίες για την Άγκυρα. Πολλοί σύμμαχοι του ΝΑΤΟ βλέπουν πλέον την Τουρκία όχι μόνο ως στρατιωτικό ανάχωμα στη νοτιοανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας, αλλά και ως πιθανό βιομηχανικό εταίρο στον τομέα της άμυνας.<br /><br />Στόχος της τουρκικής ηγεσίας είναι να αξιοποιήσει τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ που θα φιλοξενηθεί στην Άγκυρα τον επόμενο μήνα, παρουσία του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και άλλων ηγετών της Συμμαχίας, προκειμένου να ενισχύσει τις εξαγωγές αμυντικού υλικού και τις συμπαραγωγές με ευρωπαϊκές χώρες.<br /><br />Αποδίδει η στρατηγική<br /><br />Τα στοιχεία δείχνουν ότι η στρατηγική αυτή ήδη αποδίδει. Οι τουρκικές αμυντικές εξαγωγές έχουν υπερτριπλασιαστεί από το 2021, φτάνοντας τα 10 δισ. δολάρια το 2025, ενώ μόνο οι εξαγωγές προς την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες αυξήθηκαν τετραπλασιάστηκαν, στα 5,6 δισ. δολάρια. Σημαντικό μέρος αυτής της επιτυχίας οφείλεται στα μη επανδρωμένα αεροσκάφη Bayraktar, τα οποία απέκτησαν διεθνή αναγνώριση μέσω της χρήσης τους στον πόλεμο της Ουκρανίας.<br /><br />Η τουρκική αμυντική βιομηχανία περιλαμβάνει πλέον κολοσσούς όπως η Baykar και η Turkish Aerospace Industries, αλλά και μικρότερες εταιρείες που αναπτύσσουν εξειδικευμένα συστήματα, πυρομαχικά και τεχνολογίες αιχμής. Σύμφωνα με αναλυτές, η κρατική στήριξη, η ευελιξία στην παραγωγή και η δυνατότητα προσαρμογής των οπλικών συστημάτων στις ανάγκες κάθε πελάτη επέτρεψαν στις τουρκικές εταιρείες να κερδίσουν έδαφος σε αγορές όπου οι δυτικοί κατασκευαστές αντιμετωπίζουν καθυστερήσεις και περιορισμούς παραγωγής.<br /><br />Η Άγκυρα φιλοδοξεί να διπλασιάσει τις εξαγωγές αμυντικού υλικού μέσα στην επόμενη διετία, προσβλέποντας τόσο σε αυξημένα κρατικά έσοδα όσο και στην περαιτέρω ενίσχυση της τεχνολογικής της αυτονομίας. Παράλληλα, η Τουρκία επιδιώκει να καλύψει και δικές της επιχειρησιακές αδυναμίες, όπως στους τομείς της αεράμυνας και των κινητήρων για μαχητικά αεροσκάφη και άρματα μάχης, μέσω διεθνών συνεργασιών και μεταφοράς τεχνογνωσίας.<br /><br />Τα εμπόδια<br /><br />Ωστόσο, η ευρωπαϊκή αγορά εξακολουθεί να παρουσιάζει σημαντικά εμπόδια. Η Τουρκία παραμένει εκτός του ευρωπαϊκού προγράμματος SAFE για την αμυντική συνεργασία, ενώ αρκετές κυβερνήσεις διατηρούν επιφυλάξεις λόγω γεωπολιτικών διαφορών και ανησυχιών για την κατάσταση του κράτους δικαίου στη χώρα.<br /><br />Σύμφωνα με το Reuters, παρά τα εμπόδια αυτά, τουρκικές εταιρείες έχουν ήδη εξασφαλίσει σημαντικές συμφωνίες με χώρες όπως η Πολωνία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ρουμανία, ενώ η Baykar προχώρησε πρόσφατα στην εξαγορά της ιταλικής Piaggio Aerospace και σε συνεργασία με τη Leonardo για την παραγωγή αμυντικών συστημάτων.<br /><br />Η παγκόσμια αύξηση των στρατιωτικών δαπανών, οι γεωπολιτικές εντάσεις και η ανάγκη των ευρωπαϊκών χωρών για ταχεία ενίσχυση των αμυντικών τους δυνατοτήτων δημιουργούν ένα περιβάλλον που ευνοεί τις φιλοδοξίες της Τουρκίας. Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι κατά πόσο η Άγκυρα θα καταφέρει να ξεπεράσει τα πολιτικά εμπόδια και να μετατρέψει την αμυντική της βιομηχανία σε βασικό πυλώνα της νέας ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφάλειας.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το σχέδιο της Τουρκίας για διείσδυση στα όπλα της Ευρώπης.

Έπειτα από δύο δεκαετίες συστηματικών κρατικών επενδύσεων στην αμυντική βιομηχανία, η Τουρκία έχει εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερου...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο Χ. Φιντάν πήγε άρον-άρον στο Μπαγκλαντές και τι ρόλο παίζουν οι ινδικοί πύραυλοι BrahMos και η Κύπρος;

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/%CE%A6%CE%B9%CE%BD%CF%84%CE%AC%CE%BD.jpg?itok=uKxZWFPL" width="777" /><br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στο Μπαγκλαντές, με κρυφό στόχο έναν νέο στρατιωτικό άξονα<br /><br />Βιάζονται πολύ οι Τούρκοι για την επιβολή της " Γαλάζιας Πατρίδας", και αυτό το μαρτυρούν οι κινήσεις τους σε όλα τα επίπεδα σε Αιγαίο, Αθήνα, και φυσικά την Κύπρο, η σχέση της οποίας με την Ινδία και τους νέους πυραύλους Κρουζ, προκάλεσε ανησυχία στην Άγκυρα.<br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 560px; padding: 0px; width: 560px;"><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2062529322599014910" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2062529322599014910&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fkypros%2F7374135_giati-o-h-fintan-pige-aron-aron-sto-mpagklantes-kai-ti-rolo-paizoyn&sessionId=e10177edb2637834180208e056340a3cf8c093a8&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 704px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div><div class="taboola-mid" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"></div>Η ανησυχία εδράζεται στα μυστικά σχέδια που έχουν οι Τούρκοι για την Μεγαλόνησο, τα οποία κινδυνεύουν από το κυπριακό αξοπλιστικό πρόγραμμα. <br /><br />Για τον λόγο αυτόν, ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στο Μπαγκλαντές, εστιάζοντας στη διεύρυνση της συνεργασίας σε διμερές επίπεδο, την άμυνα και το εμπόριο.<br /><br />Ο Χακάν Φιντάν βρέθηκε στη Ντάκα συναντώμενος με τον Πρωθυπουργό Tarique Rahman και τον ΥΠΕΞ Khalilur Rahman.<br /><br />Οι δύο πλευρές συμφώνησαν στη δημιουργία κοινής επιτροπής για την ενίσχυση της πολιτικής και αμυντικής συνεργασίας, στοχεύοντας παράλληλα σε εμπορικές συναλλαγές ύψους 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων.<br /><br />Ο κύριος λόγος είναι ότι η Άγκυρα παρακολουθεί με ανησυχία τις αναφορές για πιθανή απόκτηση των πυραύλων BrahMos από την Κύπρο, διότι με αυτόν τον τρόπο ανεβαίνει κατρακόρυφα το κόστος σε κάθε πολεμικό σενάριο, σε συνδυασμό με τους γαλλικούς πυραύλους EXOCET MM40 BLOCK 3C της Εθνικής Φρουράς που θα βυθίζουν τουρκικά πολεμικά.<br /><br /> Η πιθανή ενσωμάτωση του υπερηχητικού πυραύλου BrahMos στο αμυντικό οπλοστάσιο της Κύπρου μέσω ευρωπαϊκών κονδυλίων προκαλεί έντονο προβληματισμό στα αμυντικά κέντρα της Άγκυρας.<br /><br />Αναλυτές στην Τουρκία προειδοποιούν ότι η ανάπτυξη ενός τέτοιου οπλικού συστήματος από την Ινδία αλλάζει ριζικά τις ισορροπίες ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο, αμφισβητώντας ευθέως το δόγμα της "Γαλάζιας Πατρίδας".<br /><br />Ο Χακάν Φιντάν έχει προειδοποιήσει έντονα τόσο τη Λευκωσία όσο και τις εμπλεκόμενες χώρες, κάνοντας λόγο για «επικίνδυνες πολιτικές», στα πλάισια του γνωστού τουρκικού εκβιασμού του κυποριακού ελληνισμού .<br /><br />Η Άγκυρα ενισχύει τις δικές της στρατιωτικές δυνατότητες στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, διατηρώντας βάσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) και συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου.<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας παρακολουθεί στενά όλες τις κινήσεις, συμπεριλαμβανομένης και της προμήθειας του αντιπυραυλικού συστήματος Barak MX από την Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Η προοπτική να αποκτήσει η Κύπρος ινδικά στρατηγικά όπλα παρακολουθείται στενά από την Τουρκία, η οποία ψάχνει διαρκώς τρόπους για να ανταποδώσει στρατηγικά και να προστατεύσει την "Γαλάζια Πατρίδα" της.<div><br />Γιατί χαλάει τα τουρκικά σχέδια μια πιθανή αγορά ινδιθκών πυραύλων <br /><br />Τα στρατιωτικά και γεωπολιτικά σενάρια κατάληψης ολόκληρης της Κύπρου από την Τουρκία βασίζονται στο δόγμα της "Γαλάζιας Πατρίδας" (Mavi Vatan).<br /><br />Σύμφωνα με αναλυτές, μια τέτοια κίνηση περιλαμβάνει αμφίβια απόβαση και αεροπορική έφοδο σε συνδυασμό με ναυτικό αποκλεισμό του νησιού.<br /><br />Τα στάδια και οι προεκτάσεις ενός τέτοιου σεναρίου περιλαμβάνουν:<br /><br />Αμφίβια Επιχείρηση (Απόβαση): Μεταφορά βαρέως οπλισμού και στρατευμάτων από τα μικρασιατικά παράλια (λιμάνια Μερσίνας και Αλεξανδρέττας).<br /><br />Το κύριο βάρος θα έπεφτε στη νότια και νοτιοανατολική ακτογραμμή της Κύπρου για την αποκοπή των αστικών κέντρων.<br /><br />Αεροπορική Υπεροχή & Κυριαρχία: Χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAVs), μαχητικών F-16 και αερομεταφερόμενων καταδρομών με στόχο τον έλεγχο κρίσιμων υποδομών, όπως το Διεθνές Αεροδρόμιο Λάρνακας και το λιμάνι Λεμεσού, αλλά μόλιες εισέλθει στην εξίσωση η ελληνική Πολεμική Αεροπορία όλα θα αλλάξουν.<br /><br />Αποκλεισμός (Naval Blockade): Πλήρης έλεγχος των θαλάσσιων οδών από τον τουρκικό πολεμικό στόλο για την αποτροπή ενίσχυσης της Εθνικής Φρουράς ή άφιξης συμμαχικών δυνάμεων.<br /><br />Όλα τα σχέδια αυτά είναι γνωστά στην κυπριακή Εθνική Φρουρά, και το εξοπλιστικό πρόγραμμα που υλοποιείται και σε συνεργασία με το Ισραήλ ήδη, αλλά και θα υλοποιηθεί στο μέλλον, δίνει την δυνατότητα απόκτησης οπλικών συστημάτων αιχμής, τα οποία θα πλήξουν καίρια κάθε τουρκική προσπάθεια στο μέλλον. <div><br /></div><div> <a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Γιατί ο Χ. Φιντάν πήγε άρον-άρον στο Μπαγκλαντές και τι ρόλο παίζουν οι ινδικοί πύραυλοι BrahMos και η Κύπρος;

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στο Μπαγκλαντές, με κρυφό στόχο έναν νέο στρατιωτικό άξονα Βιάζον...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Κίνα πουλά ανάπτυξη, οι ΗΠΑ επιρροή. Ποιος κερδίζει τον Παγκόσμιο Νότο;

<img height="132" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/Global-South-1-1-768x507.jpg" width="777" /><br /><br />Η Κίνα προσφέρει φθηνή ανάπτυξη. Οι ΗΠΑ ζητούν στρατηγική ευθυγράμμιση. Και ο Παγκόσμιος Νότος προσπαθεί να αποφύγει μια νέα μορφή οικονομικής εξάρτησης.<br /><br />«Ανάμεσα στον Δράκο και τον Αετό: Το Global South αρνείται να διαλέξει στρατόπεδο»<br />Η νέα μάχη των υπερδυνάμεων δεν διεξάγεται στην Ουάσιγκτον ή στο Πεκίνο<br /><br />Η πραγματική σύγκρουση του 21ου αιώνα εξελίσσεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.<div>Στην Ινδία.<br />Στη Βραζιλία.<br />Στην Ινδονησία.<br />Στη Νότια Αφρική.<br /><br />Στις αναδυόμενες οικονομίες που συγκροτούν το λεγόμενο Global South.<br /><br />Εκεί όπου η αμερικανοκινεζική αντιπαράθεση μετατρέπεται από γεωπολιτική θεωρία σε καθημερινή οικονομική πραγματικότητα.<br /><br />Οι χώρες αυτές δεν βρίσκονται πλέον στο περιθώριο των διεθνών εξελίξεων.<br /><br />Αποτελούν το κεντρικό πεδίο όπου ανακατανέμεται η παγκόσμια ισχύς.<br />Η Κίνα αλλάζει στρατηγική<br /><br />Καθώς οι αμερικανικοί δασμοί, οι τεχνολογικοί περιορισμοί και οι δυτικές βιομηχανικές πολιτικές περιορίζουν την πρόσβαση στις ώριμες αγορές, το Πεκίνο αναζητά νέους χώρους επέκτασης.<br /><br />Η απάντηση είναι μία:<br /><br />Global South.<br /><br />Από τη Νοτιοανατολική Ασία μέχρι την Αφρική και τη Λατινική Αμερική, κινεζικά προϊόντα, κεφάλαια, τεχνολογίες και βιομηχανική παραγωγή κατακλύζουν νέες αγορές.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό.<br /><br />Η Κίνα δεν εξάγει πλέον απλώς προϊόντα.<br /><br />Εξάγει ολόκληρα οικοσυστήματα ανάπτυξης.<br />Η μεγάλη υπόσχεση του Πεκίνου<br /><br />Για πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, η κινεζική παρουσία μοιάζει ελκυστική.<br /><br />Φθηνά φωτοβολταϊκά.<br /><br />Οικονομικές μπαταρίες.<br /><br />Γρήγορη ανάπτυξη υποδομών.<br /><br />Χαμηλού κόστους βιομηχανικός εξοπλισμός.<br /><br />Ψηφιακά δίκτυα.<br /><br />Συστήματα τηλεπικοινωνιών.<br /><br />Για κυβερνήσεις που επιδιώκουν ανάπτυξη χωρίς να περιμένουν δεκαετίες, το κινεζικό μοντέλο προσφέρει ταχύτητα και κλίμακα που δύσκολα μπορούν να ανταγωνιστούν οι δυτικές οικονομίες.<br /><br />Όμως πίσω από την ευκολία κρύβεται ένα δύσκολο ερώτημα.<br /><br />Πόσο ασφαλής είναι μια ανάπτυξη που εξαρτάται από έναν μόνο προμηθευτή; </div><div><br />Η ενεργειακή μετάβαση γεννά νέα εξάρτηση<br /><br />Η κρίση στον Κόλπο και οι αναταράξεις στο Στενό του Ορμούζ επιτάχυναν τη στροφή προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.<br /><br />Αλλά αυτή η μετάβαση συνοδεύεται από ένα παράδοξο.<br /><br />Καθώς οι χώρες επιχειρούν να απεξαρτηθούν από το πετρέλαιο, κινδυνεύουν να εξαρτηθούν από την κινεζική βιομηχανία καθαρής ενέργειας.<br /><br />Η Κίνα ελέγχει τη συντριπτική πλειονότητα της παγκόσμιας παραγωγής φωτοβολταϊκών πάνελ, μπαταριών λιθίου και μεγάλου μέρους της επεξεργασίας κρίσιμων ορυκτών.<br /><br />Η εξάρτηση αλλάζει μορφή.<br /><br />Δεν εξαφανίζεται.<br />Η Ινδία ως το μεγάλο εργαστήριο της νέας εποχής<br /><br />Καμία χώρα δεν αποτυπώνει καλύτερα αυτό το δίλημμα από την Ινδία.<br /><br />Το Νέο Δελχί χρειάζεται κινεζικά εξαρτήματα για:</div><div>ηλεκτρονικά,<br />φαρμακοβιομηχανία,<br />βιομηχανικό εξοπλισμό,<br />ανανεώσιμες πηγές ενέργειας,<br />παραγωγή μπαταριών.<br /><br />Την ίδια στιγμή όμως βλέπει την Κίνα ως τον σημαντικότερο στρατηγικό ανταγωνιστή της στην Ασία.<br /><br />Έτσι γεννήθηκε μια νέα στρατηγική.<br /><br />Ούτε πλήρης αποσύνδεση.<br /><br />Ούτε ανεξέλεγκτη εξάρτηση.<br /><br />Αυτό που οι αναλυτές αποκαλούν πλέον «managed interdependence».<br /><br />Διαχειριζόμενη αλληλεξάρτηση.<br />Η εποχή του «de-risking»<br /><br />Η Ινδία επιχειρεί να μειώσει τους κινδύνους χωρίς να διαλύσει τις εμπορικές σχέσεις.<br /><br />Επενδύει στην εγχώρια παραγωγή.<br /><br />Χρηματοδοτεί νέες βιομηχανίες.<br /><br />Θέτει τεχνικά πρότυπα.<br /><br />Περιορίζει ευαίσθητες κινεζικές επενδύσεις.<br /><br />Ενισχύει την ασφάλεια των τηλεπικοινωνιακών και ψηφιακών υποδομών.<br /><br />Η λογική είναι απλή:<br /><br />Να διατηρηθούν τα οφέλη της παγκοσμιοποίησης χωρίς να δημιουργηθούν ευάλωτα στρατηγικά σημεία που μπορούν να μετατραπούν σε μοχλούς πίεσης. </div><div><br />Το πρόβλημα δεν λέγεται μόνο Κίνα<br /><br />Η μεγάλη αλλαγή του 2026 είναι ότι πολλές χώρες του Global South δεν φοβούνται πλέον μόνο την κινεζική εξάρτηση.<br /><br />Φοβούνται και την αμερικανική.<br /><br />Οι κυρώσεις.<br /><br />Οι δασμοί.<br /><br />Οι τεχνολογικοί περιορισμοί.<br /><br />Οι χρηματοπιστωτικές πιέσεις.<br /><br />Η χρήση της οικονομικής ισχύος ως εργαλείου εξωτερικής πολιτικής έχει καταστήσει σαφές ότι και η Ουάσιγκτον μπορεί να χρησιμοποιήσει την αλληλεξάρτηση ως μέσο επιρροής.<br /><br />Έτσι εμφανίζεται μια νέα έννοια:<br /><br />Dual De-Risking.<br /><br />Μείωση εξάρτησης τόσο από την Κίνα όσο και από τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br />Η κρίση του Ορμούζ αλλάζει τα πάντα<br /><br />Η αναταραχή στον Περσικό Κόλπο λειτούργησε ως υπενθύμιση ότι η εξάρτηση δεν αφορά μόνο χώρες.<br /><br />Αφορά και διαδρόμους.<br /><br />Ένα κλείσιμο του Ορμούζ δεν επηρεάζει μόνο το πετρέλαιο.<br /><br />Επηρεάζει:ναυτιλία,<br />ασφάλιστρα,<br />logistics,<br />βιομηχανική παραγωγή,<br />αποθέματα,<br />επενδύσεις.<br /><br />Η ενεργειακή ασφάλεια, η βιομηχανική πολιτική και η γεωπολιτική συνδέονται πλέον σε ένα ενιαίο σύστημα.<br />Η μεγάλη πρόκληση του Global South<br /><br />Οι αναδυόμενες οικονομίες δεν μπορούν να απορρίψουν την Κίνα.<br /><br />Δεν μπορούν όμως ούτε να στηριχθούν αποκλειστικά σε αυτήν.<br /><br />Δεν μπορούν να αγνοήσουν τις ΗΠΑ.<br /><br />Δεν μπορούν όμως ούτε να ευθυγραμμιστούν πλήρως.<br /><br />Αυτό δημιουργεί μια νέα στρατηγική πραγματικότητα.<br /><br />Η επιτυχία δεν θα εξαρτηθεί από το ποια πλευρά θα επιλέξει κάποιος.<br /><br />Θα εξαρτηθεί από το πόσο αποτελεσματικά μπορεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις δύο.<br />Η νέα ανεξαρτησία<br /><br />Η παλιά στρατηγική αυτονομία αφορούσε στρατούς και σύνορα.<br /><br />Η νέα στρατηγική αυτονομία αφορά:εργοστάσια,<br />μπαταρίες,<br />μικροτσίπ,<br />κρίσιμα ορυκτά,<br />ενεργειακά δίκτυα,<br />εφοδιαστικές αλυσίδες.<br /><br />Η πραγματική μάχη του μέλλοντος δεν είναι ποιος θα κυριαρχήσει στον κόσμο.<br /><br />Είναι ποιος θα μπορέσει να αναπτυχθεί χωρίς να γίνει εξαρτημένος.<br /><br />Και για το Global South, αυτό ίσως αποδειχθεί η πιο δύσκολη εξίσωση της νέας γεωπολιτικής εποχής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Κίνα πουλά ανάπτυξη, οι ΗΠΑ επιρροή. Ποιος κερδίζει τον Παγκόσμιο Νότο;

Η Κίνα προσφέρει φθηνή ανάπτυξη. Οι ΗΠΑ ζητούν στρατηγική ευθυγράμμιση. Και ο Παγκόσμιος Νότος προσπαθεί να αποφύγει μια νέα μορφή οικονομικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Μεγάλη Ληστεία των Ωκεανών: Πώς ο κόσμος εξαντλεί τα ψάρια του.

<img height="150" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/cao_z8rgXNdtkjmLlhgGMlM8ZC1u7-tscGA5cCrf6lKTxAh2zsOTK4dL-fVYNfmi2alu9GvJhlFWUElXF3Q-c3VuDqx-tCyWjrJO3JBz-iBYqK_DNy11kRvjUUIKPHZ20DOq0QjwgbHNInO_xON0z9wWjbdyxp6hOPjlMexEahmiqPv8izN1w6mQ3oKbiux-1-768x576.jpg" width="775" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Από τη Νότια Σινική Θάλασσα μέχρι τη Μεσόγειο, τα αλιευτικά αποθέματα καταρρέουν και η μάχη για την πρωτεΐνη του μέλλοντος αποκτά γεωπολιτικές διαστάσεις.</span></h3><a href="https://www.pagenews.gr/author/diamantatos-vasilis/"><b>Βασιλης Διαμαντακος</b></a><br />Η επόμενη μεγάλη κρίση ίσως να μην αφορά το πετρέλαιο<br /><br />Για δεκαετίες οι κυβερνήσεις προετοιμάζονταν για ενεργειακές κρίσεις.Παρακολουθούσαν το πετρέλαιο.<br />Το φυσικό αέριο.<br />Τις σπάνιες γαίες.<br />Τα μικροτσίπ.<br /><br />Όμως ένα διαφορετικό στρατηγικό αγαθό εισέρχεται αθόρυβα στη λίστα των παγκόσμιων κινδύνων:<br /><br />Τα ψάρια.<br /><br />Και μαζί τους, η ασφάλεια τροφίμων εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων.<br />Τα στοιχεία προκαλούν συναγερμό<br /><br />Η υπεραλίευση δεν αποτελεί πλέον περιβαλλοντικό πρόβλημα.<br /><br />Αποτελεί οικονομικό και γεωπολιτικό ζήτημα.<br /><br />Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO), σχεδόν το 38% των παγκόσμιων αλιευτικών αποθεμάτων εκμεταλλεύεται πλέον σε μη βιώσιμα επίπεδα.<br /><br />Πριν από μισό αιώνα το ποσοστό ήταν μόλις 10%.<br /><br />Η τάση είναι σαφής.<br /><br />Ο πλανήτης αλιεύει περισσότερα από όσα μπορούν να αναπαραχθούν οι θάλασσες.<br />Η Μεσόγειος στο κόκκινο<br /><br />Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η εικόνα στη Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα.<br /><br />Περιοχές με ιστορική αλιευτική παράδοση αντιμετωπίζουν πλέον επίπεδα εκμετάλλευσης που πλησιάζουν το όριο κατάρρευσης.<br /><br />Σε αρκετές περιπτώσεις, πάνω από το μισό των αλιευτικών αποθεμάτων βρίσκεται υπό έντονη πίεση.<br /><br />Για τις χώρες της Νότιας Ευρώπης αυτό δεν είναι μόνο οικονομικό θέμα.<br /><br />Αφορά ολόκληρες παράκτιες κοινωνίες, χιλιάδες θέσεις εργασίας και μια διατροφική κουλτούρα αιώνων. <img height="640" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/36287.jpg" width="640" /><br />Η Νότια Σινική Θάλασσα γίνεται πεδίο σύγκρουσης<br /><br />Η κατάσταση είναι ακόμη πιο εκρηκτική στην Ασία.<br /><br />Η Νότια Σινική Θάλασσα φιλοξενεί ένα από τα μεγαλύτερα αλιευτικά οικοσυστήματα του πλανήτη.<br /><br />Ταυτόχρονα αποτελεί μία από τις πιο στρατιωτικοποιημένες θαλάσσιες περιοχές του κόσμου.<br /><br />Η Κίνα, οι Φιλιππίνες, το Βιετνάμ, η Μαλαισία και άλλες χώρες συγκρούονται όχι μόνο για θαλάσσια σύνορα.<br /><br />Συγκρούονται και για την πρόσβαση σε εξαντλούμενους φυσικούς πόρους.<br /><br />Όσο μειώνονται τα αποθέματα, τόσο αυξάνεται η στρατηγική αξία κάθε θαλάσσιας ζώνης.<br />Η παράνομη αλιεία ως εργαλείο ισχύος<br /><br />Η παράνομη αλιεία εξελίσσεται σε μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τη θαλάσσια διακυβέρνηση.<br /><br />Από τη Δυτική Αφρική μέχρι τον Ειρηνικό, στόλοι που λειτουργούν χωρίς ουσιαστικό έλεγχο αφαιρούν τεράστιες ποσότητες αλιευμάτων από τα τοπικά οικοσυστήματα.<br /><br />Οι οικονομικές απώλειες ανέρχονται σε δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.<br /><br />Για πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, η παράνομη αλιεία ισοδυναμεί με αφαίρεση εθνικού πλούτου.<br /><br />Και σε αρκετές περιπτώσεις συνδέεται πλέον με ζητήματα εθνικής ασφάλειας. <div><br />Η μάχη για την πρωτεΐνη του μέλλοντος<br /><br />Η πραγματική ανησυχία βρίσκεται αλλού.<br /><br />Στον πληθυσμό.<br /><br />Μέχρι τα μέσα του αιώνα, ο παγκόσμιος πληθυσμός θα προσεγγίζει τα 10 δισεκατομμύρια.<br /><br />Η ζήτηση για πρωτεΐνες θα εκτοξευθεί.<br /><br />Τα ψάρια αποτελούν βασική πηγή διατροφής για περισσότερους από τρία δισεκατομμύρια ανθρώπους.<br /><br />Αν τα αποθέματα συνεχίσουν να μειώνονται, η πίεση στις διεθνείς αγορές τροφίμων θα αυξηθεί δραματικά.<br /><br />Η επισιτιστική ασφάλεια θα μετατραπεί σε νέο γεωπολιτικό πεδίο ανταγωνισμού. </div><div><br />Κλιματική αλλαγή και υπεραλίευση: ο τέλειος συνδυασμός κρίσης<br /><br />Η υπεραλίευση δεν δρα μόνη της.<br /><br />Συνδυάζεται με την αύξηση της θερμοκρασίας των ωκεανών.<br /><br />Την οξίνιση των θαλασσών.<br /><br />Τις μεταβολές στα θαλάσσια ρεύματα.<br /><br />Την καταστροφή κρίσιμων οικοσυστημάτων.<br /><br />Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η κλιματική αλλαγή επιταχύνει ήδη τη μετακίνηση πολλών ειδών προς νέες περιοχές.<br /><br />Αυτό δημιουργεί νέες διεκδικήσεις και νέες εντάσεις μεταξύ κρατών.<br />Από περιβαλλοντικό ζήτημα σε ζήτημα εθνικής ασφάλειας<br /><br />Μέχρι πρόσφατα η υπεραλίευση αντιμετωπιζόταν ως θέμα περιβαλλοντικής πολιτικής.<br /><br />Σήμερα αντιμετωπίζεται όλο και περισσότερο ως ζήτημα στρατηγικής σημασίας.<br /><br />Οι κυβερνήσεις ανησυχούν για:την ασφάλεια τροφίμων,<br />τη σταθερότητα των παράκτιων κοινωνιών,<br />τις μεταναστευτικές πιέσεις,<br />την οικονομική βιωσιμότητα των αλιευτικών κλάδων,<br />τις γεωπολιτικές συγκρούσεις σε αμφισβητούμενες θάλασσες.<br /><br />Το ψάρι μετατρέπεται σε γεωπολιτικό αγαθό.<br />Το μεγάλο ερώτημαΗ ανθρωπότητα γνωρίζει το πρόβλημα.<br />Γνωρίζει επίσης τη λύση.<br />Περιορισμός της υπεραλίευσης.<br />Καταπολέμηση της παράνομης δραστηριότητας.<br />Αυστηρότερη επιτήρηση.<br />Διεθνής συνεργασία.<br /><br />Το ερώτημα δεν είναι τεχνικό.<br /><br />Είναι πολιτικό.<br /><br />Διότι όσο οι κυβερνήσεις επιδιώκουν βραχυπρόθεσμα οικονομικά οφέλη, τα θαλάσσια αποθέματα συνεχίζουν να μειώνονται.<br /><br />Και όταν τα ψάρια γίνουν πραγματικά σπάνια, η κρίση δεν θα αφορά μόνο τους ψαράδες.<br /><br />Θα αφορά ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία. <br />Η νέα πραγματικότητα<br /><br />Τον 20ό αιώνα οι πόλεμοι έγιναν για το πετρέλαιο.<br /><br />Στον 21ο αιώνα οι συγκρούσεις θα αφορούν ολοένα και περισσότερο τους πόρους που στηρίζουν την ανθρώπινη επιβίωση.<br /><br />Νερό.<br /><br />Τρόφιμα.<br /><br />Ενέργεια.<br /><br />Και πλέον, τα ψάρια.<br /><br />Η μάχη για τις θάλασσες μόλις ξεκινά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Μεγάλη Ληστεία των Ωκεανών: Πώς ο κόσμος εξαντλεί τα ψάρια του.

Από τη Νότια Σινική Θάλασσα μέχρι τη Μεσόγειο, τα αλιευτικά αποθέματα καταρρέουν και η μάχη για την πρωτεΐνη του μέλλοντος αποκτά γεωπολιτικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέο σοκ για την Ευρώπη: Οι ΗΠΑ ακυρώνουν την αποστολή πυραύλων Tomahawk στη Γερμανία.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/tomahawk.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/tomahawk-696x392.jpg" width="769" /></a><br /><br />Το Πεντάγωνο αναμένεται να ακυρώσει το σχέδιο αποστολής πυραύλων Tomahawk στη Γερμανία, εν μέρει επειδή οι αξιωματούχοι φοβούνται ότι η Ρωσία θα το εκλάβει ως κλιμάκωση της έντασης, μια αιφνιδιαστική ανατροπή μιας συμφωνίας που είχε προγραμματιστεί εδώ και καιρό με έναν από τους μεγαλύτερους συμμάχους των ΗΠΑ.<br /><br />Φόβοι για αντίποινα<br /><br />Αμερικανοί αξιωματούχοι φοβούνται ότι η Μόσχα θα προβεί σε αντίποινα αν η κυβέρνηση Τραμπ προχωρήσει στην ανάπτυξη πυραύλων ακριβείας στο κέντρο της ηπείρου, σύμφωνα με δύο Ευρωπαίους και έναν Αμερικανό αξιωματούχο. Ωστόσο, οποιαδήποτε απόφαση να μην παραδοθούν θα ακύρωνε μια συμφωνία που είχε συναφθεί κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Μπάιντεν και θα άφηνε το Βερολίνο χωρίς τις άμυνες που οι Γερμανοί ηγέτες λένε ότι χρειάζονται απεγνωσμένα.<br /><br />Η κίνηση αυτή αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης αμερικανικής αποχώρησης από τη συμμαχία του ΝΑΤΟ — συμπεριλαμβανομένης της απόσυρσης χιλιάδων Αμερικανών στρατιωτών στη Γερμανία και των σχεδίων για την απόσυρση ορισμένων πόρων — καθώς οι ΗΠΑ ανατρέπουν τις στενές συνεργασίες που εδραίωσαν τη σχέση για γενιές. Η Ευρώπη «μπορεί να αναλάβει δράση τώρα και στο εγγύς μέλλον», δήλωσε αυτή την εβδομάδα στους στρατιωτικούς ηγέτες ο στρατηγός Αλέξους Γκρίνκεβιτς, ανώτατος διοικητής του ΝΑΤΟ και επικεφαλής των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη.<br /><br />Έλλειψη αποθεμάτων<br /><br />Η Αμερική, είπε, θα «ανακατανείμει» τον εξοπλισμό και τις δυνάμεις της αλλού. Αμερικανοί αξιωματούχοι, αν και φοβούνται κυρίως την αντίδραση της Ρωσίας, πιθανότατα ανησυχούν και για τη μείωση των αποθεμάτων όπλων των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ ξόδεψαν χιλιάδες πυραύλους Tomahawk και Patriot τις πρώτες εβδομάδες του πολέμου με το Ιράν. Ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ δήλωσε τον περασμένο μήνα στο Κογκρέσο ότι θα χρειαστούν «μήνες και χρόνια» για να αντικατασταθούν τα πυρομαχικά που καταναλώθηκαν στη στρατιωτική σύγκρουση.<br /><br />Η πιθανή ανατροπή της απόφασης για τους Tomahawk είναι ιδιαίτερα ανησυχητική για τους Γερμανούς αξιωματούχους, οι οποίοι βιάζονται να εκσυγχρονίσουν τις ατροφικές δυνάμεις τους ώστε να λειτουργήσουν ως προπύργιο ενάντια στη ρωσική επιθετικότητα. Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς δήλωσε τον περασμένο μήνα ότι δεν περίμενε οι ΗΠΑ να σταθμεύσουν πυραύλους Tomahawk στη Γερμανία λόγω της περιορισμένης διαθεσιμότητας των πυραύλων κρουζ, οι οποίοι μπορούν να διανύσουν πάνω από 1.000 μίλια.<br /><br />Νεό πλήγμα για το Βερολίνο<br /><br />«Οι Αμερικανοί δεν έχουν αρκετά για τους ίδιους αυτή τη στιγμή», δήλωσε στη γερμανική κρατική τηλεόραση. Οι ΗΠΑ αποκάλυψαν περαιτέρω αλλαγές στον ρόλο τους στο ΝΑΤΟ αυτή την εβδομάδα σε μια τριμηνιαία διάσκεψη στρατιωτικών ηγετών. Αυτές περιλαμβάνουν μειώσεις σε μαχητικά αεροσκάφη, drones και ναυτικές μονάδες. «Ο στόχος είναι να δοθούν στους συμμάχους οι πληροφορίες και η σαφήνεια που χρειάζονται για να προχωρήσουν όσο πιο γρήγορα και αποτελεσματικά», δήλωσε ένας αξιωματούχος του Υπουργείου Άμυνας.<br /><br />Πρόκειται για το να «αναλάβουν οι σύμμαχοι την κύρια ευθύνη για την συμβατική άμυνα της Ευρώπης». Το Βερολίνο έχει πληγεί ιδιαίτερα σκληρά από την περικοπή των δαπανών. Το Πεντάγωνο ακύρωσε την άνοιξη την αποστολή 5.000 Αμερικανών στρατιωτών στη Γερμανία, μια κίνηση που εξέπληξε τους Ευρωπαίους αξιωματούχους και τους σκληροπυρηνικούς του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στον τομέα της άμυνας.<div><br />Η Ρωσία απειλεί<br /><br />Η απόφαση για τα στρατεύματα, η οποία επαναφέρει τα επίπεδα στα προ του πολέμου στην Ουκρανία, ελήφθη αφότου ο Μερτς δήλωσε ότι ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είχε «ταπεινώσει» τον εαυτό του με τον πόλεμο στο Ιράν. Το Πεντάγωνο δεν έχει ακόμη ανακοινώσει το σχέδιο για αυτούς τους στρατιώτες, σύμφωνα με δύο Αμερικανούς αξιωματούχους της άμυνας, ούτε αν ενδέχεται να αναπτυχθούν αλλού στην Ευρώπη.<br /><br />Οι ΗΠΑ μπορεί να ανησυχούν για τη Μόσχα, αλλά η Γερμανία και η υπόλοιπη Ευρώπη πρέπει να αντιμετωπίσουν έναν πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας στα σύνορά τους. Οι ρωσικές δυνάμεις έχουν από καιρό αναπτύξει πυραύλους Iskander με πυρηνική ικανότητα στην εξκλάβεια του Καλίνινγκραντ, μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανίας. Έχουν επίσης τοποθετήσει πυραύλους Oreshnik μεσαίου βεληνεκούς στη Λευκορωσία, οι οποίοι μπορούν να φτάσουν σε ολόκληρη την Ευρώπη σε λίγα λεπτά.<br /><br />«Δεν έχω πολλές ελπίδες»<br /><br />Αξιωματούχοι της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης παρακολουθούν τις κινήσεις αυτές με επιφυλακτικότητα, καθώς εξακολουθούν να εργάζονται για την ανάπτυξη δικών τους συγκρίσιμων συστημάτων. «Υποβάλαμε επίσημο αίτημα στους Αμερικανούς πριν από ενάμιση χρόνο για την αγορά πυραύλων Tomahawk», δήλωσε ο Γερμανός υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους στη γερμανική κρατική τηλεόραση τον περασμένο μήνα.<br /><br />«Ακόμα περιμένουμε απάντηση. Αλλά για να είμαι ειλικρινής, δεδομένης της τρέχουσας κατάστασης στον κόσμο, δεν έχω πολλές ελπίδες σε αυτό το θέμα», προσέθεσε. Σύμφωνα με το γερμανικό υπουργείο Άμυνας, ο Πιστόριους εξέφρασε ενδιαφέρον για την αγορά του αμερικανικού συστήματος πυραύλων εδάφους «Typhon», το οποίο εκτοξεύει πυραύλους «Tomahawk», κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στην Ουάσιγκτον τον περασμένο Ιούλιο μαζί με τον Χέγκσεθ. Ωστόσο, δεν έχει λάβει καμία ενημέρωση σχετικά.</div><div><br />Εναλλακτικές<br /><br />Γερμανοί αξιωματούχοι διερευνούν ευρωπαϊκές εναλλακτικές λύσεις για να καλύψουν το κενό στην ακρίβεια των πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς. Η συζήτηση στο Βερολίνο δεν αφορά τόσο ένα συγκεκριμένο οπλικό σύστημα, όσο το πόσο γρήγορα μπορεί η Γερμανία να αποκτήσει την ικανότητα να χτυπά στόχους από απόσταση — είτε μέσω αγορών έτοιμων προϊόντων, είτε μέσω επέκτασης της παραγωγής με συμμάχους, είτε μέσω μακροπρόθεσμης ευρωπαϊκής ανάπτυξης.<br /><br />Τα drones και τα φθηνότερα συστήματα μπορεί να βοηθήσουν, αλλά οι γερμανοί υπεύθυνοι σχεδιασμού άμυνας δεν τα θεωρούν ως πλήρη αντικατάσταση των πυραύλων της κατηγορίας Tomahawk. Οι γερμανοί αξιωματούχοι ανησυχούν γενικότερα ότι η απόσυρση των ΗΠΑ θα υποχρεώσει την Ευρώπη να καλύψει τα στρατιωτικά κενά ταχύτερα από ό,τι μπορεί να ανταποκριθεί η αμυντική της βιομηχανία – αλλά και η βιομηχανία των ΗΠΑ ή άλλων χωρών που παράγουν κρίσιμα συστήματα.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέο σοκ για την Ευρώπη: Οι ΗΠΑ ακυρώνουν την αποστολή πυραύλων Tomahawk στη Γερμανία.

Το Πεντάγωνο αναμένεται να ακυρώσει το σχέδιο αποστολής πυραύλων Tomahawk στη Γερμανία, εν μέρει επειδή οι αξιωματούχοι φοβούνται ότι η Ρωσί...

Διαβάστε την συνέχεια