Δεν υπάρχει επιχειρησιακή δυνατότητα για τους Χούθι χωρίς την Τουρκία.

<img height="133" src="https://geopolitico.gr/wp-content/uploads/2026/03/erdogan-huti.jpeg" width="743" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι αντάρτες της Υεμένη δεν είναι μόνο ιρανικό παρακλάδι. Είναι και τουρκική πλατφόρμα.<br />Οι Χούθι χρειάζονται δύο πρωτεύουσες όπως τον αέρα: την Τεχεράνη και την Άγκυρα.</span></h3>Γράφει ο <b>Σάι Γκαλ</b><br />Η Τεχεράνη χτίζει δυνατότητες. Η Άγκυρα τις συντηρεί. Χωρίς την Τεχεράνη, δεν υπάρχουν πύραυλοι. Χωρίς την Άγκυρα, δεν υπάρχει σύστημα. Όχι συμμαχία. Μια επιχειρησιακή αρχιτεκτονική.<br /><br />Όποιος ψάχνει για γραπτή εντολή, χάνει τη μέθοδο. Αυτό το σύστημα λειτουργεί μέσω δικτύων ροής.<br /><br />Αυτά τα δίκτυα είναι εκτεθειμένα.<br />Οντότητες με έδρα την Κωνσταντινούπολη μετακινούν εκατομμύρια από τη Δύναμη Κουντς προς τα δίκτυα των Χούθι.<br />Ιρανοί χρηματοδότες δραστηριοποιούνται από τουρκικό έδαφος, διευκολύνοντας ροές ρωσικών όπλων και κλεμμένων ουκρανικών σιτηρών. Αλυσίδες διαμεσολάβησης συνδέουν το Ιράν, την Υεμένη και εξαρτήματα ευρωπαϊκής προέλευσης που διοχετεύονται μέσω τουρκικών εταιρειών.<br /><br />Εξαρτήματα γερμανικής κατασκευής πέρασαν μέσω Τουρκίας σε ιρανικά συστήματα και στη συνέχεια σε πυραύλους των Χούθι που χρησιμοποιήθηκαν κατά της Σαουδικής Αραβίας, των ΗΑΕ και ισραηλινών στόχων.<div><br />Μια αλυσίδα εφοδιασμού.<br /><br />Μια δεκαετία λαθρεμπορίου όπλων.<br />10.000 τυφέκια κρυμμένα σε αποστολές ζάχαρης και πλαστικών. Καμία δίωξη.<br />Καμία διακοπή.<br /><br />Το 2014, μια άμεση έρευνα για δραστηριότητα της Δύναμης Κουντς σε τουρκικό έδαφος τερματίστηκε.<br />Οι ερευνητές απομακρύνθηκαν.<br />Οι ύποπτοι αφέθηκαν ελεύθεροι.<br />Οι ίδιοι δρώντες αργότερα συγκρότησαν τα δίκτυα-βιτρίνες που στηρίζουν τους Χούθι.<br /><br />Κρατική επιλογή.<br /><br />Η Τεχεράνη παρέχει τη φωτιά.<br />Η Άγκυρα τη μετατρέπει σε διαρκή επιχειρησιακή δυνατότητα.<br /><br />Οι Χούθι δεν μπήκαν άμεσα.<br />Δεν απαιτήθηκε καμία εξουσιοδότηση.<br />Μόνο διαβεβαίωση: πρόσβαση διατηρημένη, χρηματοδότηση συνεχής, εφοδιαστική αλυσίδα άθικτη, ανοχή εξασφαλισμένη.<br /><br />Μόνο τότε πόλεμος.<br /><br />Αυτό συνέβη.<br /><br />Ενεργοποίηση.<br /><br />Οι Χούθι δεν είναι μόνο ιρανικό παρακλάδι.<br />Είναι και τουρκική πλατφόρμα.<br /><br />Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τους έχει πλαισιώσει αναλόγως: όχι ως εχθρό, αλλά ως εταίρο.<br /><br />Καμία συμμαχία.<br />Καμία αποδόμηση.<br />Καμία παύση.<br />Καμία αντίδραση.<br /><br />Σκόπιμα.<br /><br />Ασφάλεια: πλήγματα στο Ισραήλ μέσω πληρεξουσίων.<br />Περιφερειακά: φθορά της Αιγύπτου, της Σαουδικής Αραβίας και των ΗΑΕ.<br /><a href="https://www.israelhayom.com/opinions/erdogans-unofficial-navy-the-houthis-in-yemen/">Οικονομικά: ενσωμάτωση του κινδύνου στην Ερυθρά Θάλασσα ώστε να προωθηθούν χερσαίοι διάδρομοι μέσω Τουρκίας ως εναλλακτική.²</a><br />Κάθε χτύπημα των Χούθι στη ναυσιπλοΐα είναι και εμπορικό μήνυμα.<br /><br />Σχεδιασμένη αστάθεια.<br /><br />Δημιουργήθηκε ένα επιχειρησιακό πλαίσιο.<br />Συναντήσεις στη Ντόχα και την Άγκυρα παρήγαγαν επιχειρησιακές συνεννοήσεις μεταξύ υεμενικών φατριών.<br />Αποχωρήσεις και μετακινήσεις γραμμών χωρίς εμπλοκή.<br />Ευθυγράμμιση με το al-Islah και δίκτυα των Αδελφών Μουσουλμάνων.<br />Εναρμονισμένη επικοινωνιακή γραμμή.<br />Συνεχιζόμενη ανοχή ενώ στοχοποιούνται κρίσιμες θαλάσσιες οδοί.<br /><br />Παράλληλα, τοποθέτηση στις πύλες της Ερυθράς Θάλασσας.<br />Σουακίν στο Σουδάν.<br />Βάση στη Σομαλία.<br />Προωθημένη παρουσία που επιτρέπει πίεση στις θαλάσσιες διαδρομές χωρίς στόλο.<br /><br />Δόγμα.<br />Όχι έλεγχος της θάλασσας. Έλεγχος του κινδύνου.<br />Όχι κλείσιμο των διαδρομών. Υποβάθμισή τους.<br /><br />Η γλώσσα πρέπει να προσαρμοστεί.<br />Όχι μια υεμενική πολιτοφυλακή.<br />Όχι μόνο ένα ιρανικό παρακλάδι.<br />Το ανεπίσημο ναυτικό της Άγκυρας.<br /><br />Μια ναυτική δύναμη με δυνατότητα άρνησης ευθύνης.<br />Έλεγχος μιας εμπορικής αρτηρίας χωρίς αεροπλανοφόρο. Στρατηγική επιρροή χωρίς σημαία.<br /><br />Το βασικό ζήτημα αποκαλύπτεται.<br />Ένα μέλος του ΝΑΤΟ λειτουργεί ως κόμβος εφοδιαστικής υποστήριξης για τη Δύναμη Κουντς.<br /><br />Δομική αποτυχία.<br /><br />Όσο αυτό συνεχίζεται, το μοντέλο επεκτείνεται.<br />Περισσότεροι πληρεξούσιοι.<br />Περισσότεροι διάδρομοι.<br />Περισσότεροι πόλεμοι χωρίς απόδοση ευθύνης.<br /><br />Ο διαχωρισμός Τεχεράνης–Άγκυρας διαβάζει έναν ξεπερασμένο χάρτη. Το σύστημα έχει διπλή αγκύρωση.<br />Η μία αγκύρωση βρίσκεται εντός του ΝΑΤΟ.<br /><br /><a href="https://geo-trends.eu/interview/lion-out-of-necessity-shay-gal-on-turkiye-houthis-and-mediterranean-deterrence/">Η Ιερουσαλήμ βλέπει το σύνολο του συστήματος: δίκτυα, χρηματοδότηση και τη δομή που το υποστηρίζει.³</a><br /><br />Υπάρχει προηγούμενο.<br /><br />Όταν κράτη στήριξαν την τρομοκρατία μέσω δικτύων με δυνατότητα άρνησης, η Ιερουσαλήμ δεν έμεινε στο επίπεδο των πληρεξουσίων.<br />Έφτασε στην πηγή.<br />Όχι πάντα άμεσα.<br />Όχι πάντα δημόσια.<br />Πάντα με ακρίβεια.<br /><br />Δόγμα.<br /><br />Κάθε παράγοντας που επιτρέπει την αρχιτεκτονική της τρομοκρατίας γίνεται μέρος της.<br /><br />Το συμπέρασμα είναι σαφές.<br />Οι Χούθι πυροβολούν από την Υεμένη.<br />Η «διεύθυνση» έχει επεκταθεί.</div><div><br /></div><div><a href="https://geopolitico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δεν υπάρχει επιχειρησιακή δυνατότητα για τους Χούθι χωρίς την Τουρκία.

Οι αντάρτες της Υεμένη δεν είναι μόνο ιρανικό παρακλάδι. Είναι και τουρκική πλατφόρμα. Οι Χούθι χρειάζονται δύο πρωτεύουσες όπως τον αέρα: τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ολόκληρος ο διάλογος Πεζεσκιάν με Διοικητή των Φρουρών: ”Μην ανακατεύεσαι, διαλύεις την χώρα, ακυρώνετε τη βούληση του λαού, η χώρα τελειώνει”-Σκηνές εμφυλίου.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/03/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-35-1068x601.png" width="747" /><br /><br />Αποσπάσματα από την αντιπαράθεση μεταξύ του Ιρανού προέδρου και του διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης<br /><br />Η αντιπαράθεση μεταξύ του Προέδρου Πεζεσκιάν και των Φρουρών της Επανάστασης κλιμακώνεται • Σε κλειστές συνομιλίες, ο πρόεδρος προειδοποιεί για οικονομική κατάρρευση μέσα σε λίγες εβδομάδες: “Διοικείτε τη χώρα σαν βομβιστές αυτοκτονίας” • Τα πλήρη αποσπάσματα και το δράμα πίσω από τα παρασκήνια<br /><br />Το ρήγμα στην κορυφή της κυβέρνησης στην Τεχεράνη βαθαίνει: Αφού αποκαλύψαμε για πρώτη φορά εδώ την ύπαρξη της αντιπαράθεσης μεταξύ του Ιρανού Προέδρου Μασούντ Πεζεσκιάν και ανώτερων αξιωματούχων των Φρουρών της Επανάστασης, συνεχίζουμε να αποκαλύπτουμε σήμερα (Κυριακή) πρόσθετα και πρωτοφανή αποσπάσματα από την μετωπική αντιπαράθεση που ξεπέρασε όλες τις κόκκινες γραμμές.<br /><br />Σύμφωνα με τις πηγές μας, η μεγάλη έκρηξη σημειώθηκε την περασμένη εβδομάδα, γύρω από τον διορισμό του Μοχάμεντ Μπακέρ Ζολάρντ στη θέση του Γραμματέα του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (αντικαθιστώντας τον Λαριτζανί). Ο διορισμός έγινε από τους Φρουρούς της Επανάστασης, κάτι που εξόργισε τον Παζακιάν. Ο πρόεδρος, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι λόγω της θέσης του ήταν αυτός που έπρεπε να διορίσει το άτομο στην ευαίσθητη θέση, έλαβε μια απορριπτική απάντηση από τους Φρουρούς της Επανάστασης, οι οποίοι του ξεκαθάρισαν: «Μην ανακατεύεσαι».<br /><br />Η αντιπαράθεση κορυφώθηκε με μια σκληρή ανταλλαγή απόψεων μεταξύ του προέδρου και του διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης, Ahmad Vahidi. Σε αποσπάσματα που έφτασαν σε εμάς, ο Πεζεσκιάν επιτέθηκε στον Vahidi: «Διοικείτε τη χώρα σαν βομβιστές αυτοκτονίας, δεν έχουμε καμία πιθανότητα να ανακάμψουμε από αυτό. Αν αυτό συνεχιστεί για άλλες τρεις εβδομάδες, η οικονομία θα καταρρεύσει ό,τι και να κάνουμε».<br /><br />Ο Πεζεσκιάν , ο οποίος νίκησε τον συντηρητικό υποψήφιο Klibaf στις εκλογές, υπενθύμισε στον διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης την δημόσια εντολή που είχε λάβει: «Ο ιρανικός λαός με εξέλεξε με μεγάλη διαφορά επειδή ήθελε ελπίδα, ήθελε να επιβιώσει. Αυτό που κάνετε είναι το εντελώς αντίθετο – ακυρώνετε τη βούληση του λαού». Ο πρόεδρος πρόσθεσε με πόνο: «Όχι μόνο μου αφαιρέσατε τη διαχείριση των ζητημάτων ασφαλείας και των πολιτικών, αλλά από το ξέσπασμα του πολέμου έχετε αναλάβει και τη διαχείριση των πολιτικών και οικονομικών ζητημάτων».<br /><br />Όπως έχουμε αποκαλύψει προηγουμένως, το αδιέξοδο στο οποίο βρέθηκε ο πρόεδρος τον οδήγησε να ζητήσει επείγουσα συνάντηση με τον Μουγκάμπε προκειμένου να υποβάλει την παραίτησή του. Το αίτημα αντιμετωπίστηκε με κατηγορηματική άρνηση. Πρόσφατα, ο Παζακιάν προσπάθησε ξανά να ζητήσει συνάντηση για να παραιτηθεί, αλλά απορρίφθηκε και πάλι.<br /><br />Στο επίκεντρο της διαμάχης βρίσκεται επίσης η προσπάθεια του Παζακιάν να ηγηθεί μιας πιο μετριοπαθούς γραμμής προς τη Δύση. Ο πρόεδρος απαίτησε να συμμετάσχει σε διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ, υποστηρίζοντας τον διορισμένο Υπουργό Εξωτερικών, Αμπάς Αρακτσί: «Η μόνη μας ευκαιρία επιβίωσης είναι μια γρήγορη συμφωνία με τους Αμερικανούς, ώστε η οικονομία να σωθεί από την πλήρη κατάρρευση».<br /><br />Η απάντηση του διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης, Αχμάντ Βαχίντι, ήταν σταθερή: «Γι’ αυτό ακριβώς δεν πρέπει να προσεγγίσετε τις διαπραγματεύσεις – είστε πρόθυμοι να δώσετε τα πάντα, ώστε οι Αμερικανοί να άρουν τις κυρώσεις».<br /><br />Ο Πρόεδρος Πεζεσκιάν ολοκλήρωσε τη δύσκολη συζήτηση με σκληρά λόγια που περιγράφουν την αδυναμία του απέναντι στην κυριαρχία της στρατιωτικής αίρεσης: «Νιώθω σαν όμηρος. Δεν με αφήνετε να παραιτηθώ και δεν με αφήνετε να κάνω τίποτα. Η μόνη μου δουλειά είναι να διαβάζω τις γελοίες υπαγορεύσεις σας».<br /><br />Τα αποσπάσματα που αποκαλύψαμε απόψε αποδεικνύουν, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, τον ασφυκτικό έλεγχο που ασκούν οι Φρουροί της Επανάστασης στους κυβερνητικούς θεσμούς του Ιράν και το γεγονός ότι το στρατιωτικό κλιμάκιο οδηγεί τη χώρα σε τροχιά σύγκρουσης, αγνοώντας εντελώς το εκλεγμένο πολιτικό κλιμάκιο και την απελπιστική οικονομική κατάσταση του ιρανικού λαού.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ολόκληρος ο διάλογος Πεζεσκιάν με Διοικητή των Φρουρών: ”Μην ανακατεύεσαι, διαλύεις την χώρα, ακυρώνετε τη βούληση του λαού, η χώρα τελειώνει”-Σκηνές εμφυλίου.

Αποσπάσματα από την αντιπαράθεση μεταξύ του Ιρανού προέδρου και του διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης Η αντιπαράθεση μεταξύ του Προέδρου ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η απατηλή γοητεία της αεροπορικής υπεροχής. Τί δείχνει ο πόλεμος στο Ιράν.

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/03/ballistikoi-pyrauloi-polemos-iran-israel-ipa-kharg-stena-tou-ormouz-SLpress-825x600.jpg" width="746" /><br /><div><br /><b>ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ</b><br />Υπάρχει μια επίμονη παρανόηση, βαθιά ριζωμένη στη σκέψη όσων πιστεύουν ότι ένας εχθρός μπορεί να καταβληθεί αποκλειστικά μέσω της αεροπορικής ισχύος. Οι ιδέες των Τζούλιο Ντουέτ, Μπίλι Μίτσελ και άλλων πρωτοπόρων της αεροπορικής θεωρίας καλλιέργησαν την αντίληψη ότι ένας πόλεμος μπορεί να κερδηθεί από αέρος. Η ιστορία, ωστόσο, δείχνει το αντίθετο.<br /><br />Η Luftwaffe επιχείρησε να εφαρμόσει αυτή τη λογική στη Μάχη της Αγγλίας, ενώ οι ΗΠΑ και η Βρετανία την υιοθέτησαν στους στρατηγικούς βομβαρδισμούς κατά της Γερμανίας και της Ιαπωνίας. Παρά τις τεράστιες καταστροφές σε υποδομές και οικονομία, οι εκστρατείες αυτές δεν οδήγησαν από μόνες τους σε καθεστωτικές καταρρεύσεις. Έτσι και με το Ιράν.<br /><br />Παρά τα διδάγματα αυτά, η ίδια παρανόηση επιμένει: Πως ο έλεγχος του ουρανού ισοδυναμεί με νίκη. Στη σύγχρονη σύγκρουση με το Ιράν, οι Ηνωμένες Πολιτείες έρχονται αντιμέτωπες ξανά με την πραγματικότητα ότι η αεροπορική κυριαρχία είναι εργαλείο καταστροφής, όχι όμως εγγύηση στρατηγικού αποτελέσματος.<br /><br />Μελέτες αμερικανικών δεξαμενών σκέψης και στρατιωτικών ιδρυμάτων έχουν ήδη καταδείξει το ίδιο συμπέρασμα από τον πόλεμο του Βιετνάμ έως και το Αφγανιστάν: Ακόμη και με συντριπτική ή απόλυτη αεροπορική υπεροχή, οι ΗΠΑ δεν πέτυχαν τους τελικούς στρατηγικούς τους στόχους. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, οι αντίπαλοι διέθεταν την δομή και την αντοχή να “αγοράζουν χρόνο”, μεταφέροντας το βάρος της σύγκρουσης στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο των ΗΠΑ.<br /><br />Το Ιράν, ωστόσο, αποτελεί ακόμη πιο σύνθετη πρόκληση. Η γεωγραφική του κλίμακα και το ανάγλυφό του υπερβαίνουν κατά πολύ αντίστοιχα παραδείγματα, όπως το Αφγανιστάν. Με περίπου 906.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα ορεινού και δύσβατου εδάφους – κυρίως στις οροσειρές Ζάγκρος και Άλμπορζ – διαθέτει φυσικά αμυντικά εμπόδια που μια δύναμη εισβολής πρέπει να υπερβεί, απλώς για να φτάσει στο κεντρικό οροπέδιο.<br /><br />Παράλληλα, το Ιράν έχει επενδύσει επί δεκαετίες σε υπόγειες υποδομές. Αναλύσεις επιβεβαιώνουν ότι “πόλεις πυραύλων” και κέντρα διοίκησης βρίσκονται βαθιά θαμμένα σε σκληρό βράχο, σε βάθη που καθιστούν περιορισμένης αποτελεσματικότητας, ακόμη και τα πιο ισχυρά διατρητικά όπλα. Η αεροπορική ισχύς μπορεί να πλήξει εισόδους και επιφανειακές εγκαταστάσεις, αλλά όχι να εξουδετερώσει πλήρως τέτοιες δομές.<br /><br />Οι χερσαίες δυνάμεις του Ιράν<br /><br />Το Ιράν διατηρεί δύναμη άνω του ενός εκατομμυρίου ατόμων: Περίπου 350.000 στον τακτικό στρατό (Artesh), 190.000 στους Φρουρούς της Επανάστασης (IRGC) και περίπου 300.000 ενεργά μέλη στην παραστρατιωτική Basij, με δυνατότητα μαζικής κινητοποίησης.<br /><br />Η δομή αυτή βασίζεται στο δόγμα της “Μωσαϊκής Άμυνας”, που έχει διαιρέσει τη χώρα σε 31 αυτόνομες διοικήσεις. Σε περίπτωση εξουδετέρωσης της κεντρικής ηγεσίας, οι μονάδες αυτές μπορούν να επιχειρούν ανεξάρτητα. Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι μια εκστρατεία “αποκεφαλισμού” δεν τερματίζει τον πόλεμο, αλλά τον κατακερματίζει σε δεκάδες ταυτόχρονες συγκρούσεις, σε μια τεράστια και δύσβατη γεωγραφία.<br /><br />Η αεροπορική υπεροχή δεν μπορεί να παρακολουθήσει – πόσο μάλλον να εξουδετερώσει – ένα τόσο μεγάλο, διασκορπισμένο και ευέλικτο σύνολο δυνάμεων, που επιχειρεί σε μικρές ομάδες και εκμεταλλεύεται το έδαφος για απόκρυψη και επιβίωση.<br /><br />Τα Στενά του Ορμούζ<br /><br />Η γεωγραφία μετατρέπει ακόμη και την αεροπορική υπεροχή σε σχετικό μειονέκτημα. Οι οροσειρές παρέχουν κάλυψη (σκιά ραντάρ στα ανατολικά πρανή) για αντιπλοϊκά συστήματα και ταυτόχρονα λειτουργούν ως φυσικά σημεία επιτήρησης των Στενών.<br /><br />Η ιρανική στρατηγική βασίζεται στον κορεσμό: Μαζική χρήση μικρών σκαφών και drones χαμηλού κόστους σε επαναλαμβανόμενα κύματα, με στόχο την υπερφόρτωση των αμυντικών συστημάτων. Σενάρια κάνουν λόγο για εκατοντάδες, ή και χιλιάδες drones σε σύντομο χρονικό διάστημα.<br /><br />Σε αυτό προστίθεται η απειλή ναρκοθέτησης. Ακόμη και με απόλυτη αεροπορική κυριαρχία, η εκκαθάριση ναρκών δεν μπορεί να επιτευχθεί από αέρος. Έτσι, τα Στενά του Ορμούζ μπορούν να μετατραπούν σε ζώνη υψηλού κινδύνου για τη ναυσιπλοΐα και την παγκόσμια οικονομία. Ένα και μόνο πλήγμα σε δεξαμενόπλοιο αρκεί για να προκαλέσει αλυσιδωτές οικονομικές επιπτώσεις.</div><div><br />Η παγίδα του Kharg<br /><br />Η περίπτωση του νησιού Kharg συμπυκνώνει όλα τα παραπάνω. Παρά την ικανότητα των ΗΠΑ να πλήττουν με ακρίβεια στρατιωτικούς στόχους και να ελέγχουν τον εναέριο χώρο, η πιθανή κατοχή του νησιού δημιουργεί ένα διαφορετικό πρόβλημα: Τη μετατροπή μιας κινητής δύναμης σε στατικό στόχο.<br /><br />Το νησί, αν και μικρό και θεωρητικά διαχειρίσιμο, βρίσκεται εντός άμεσης εμβέλειας ιρανικών πυραύλων, drones και ταχύπλοων. Ο ανεφοδιασμός του είναι ευάλωτος, ενώ η ναρκοθέτηση επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Οι δυνάμεις που θα το κατέχουν θα πρέπει να υπερασπιστούν έναν εκτεθειμένο χώρο απέναντι σε έναν ευέλικτο αντίπαλο, που επιχειρεί από ευνοϊκότερο έδαφος.<br /><br />Η κατοχή του Kharg δεν επιλύει το στρατηγικό πρόβλημα, ούτε ανοίγει τα Στενά του Ορμούζ. Δεν εξουδετερώνει τη δομή της ιρανικής άμυνας, ούτε επιβάλλει διαπραγματεύσεις. Αντίθετα, κινδυνεύει να παγιδεύσει μια ανώτερη τεχνολογικά δύναμη σε έναν πόλεμο φθοράς.<br /><br />Η ιστορία είναι σαφής: Η κατάληψη είναι συχνά εφικτή· η διατήρηση, όμως, είναι το πραγματικό πρόβλημα. Από τον Αλέξανδρο μέχρι τις σύγχρονες επεμβάσεις, το ιρανικό οροπέδιο έχει αποδείξει ότι ευνοεί τον αμυνόμενο.</div><div><br />Συμπέρασμα για το Ιράν<br /><br />Η αεροπορική κυριαρχία παραμένει απαραίτητη, αλλά δεν είναι επαρκής. Ο πόλεμος κρίνεται από τη δυνατότητα διατήρησης αποτελέσματος στο έδαφος – και εκεί το Ιράν έχει σχεδιαστεί ακριβώς για να αντέχει.<br /><br />Το Kharg δεν είναι απλώς ένας στόχος. Είναι ένα τεστ στρατηγικής κατανόησης: Αν η τεχνολογική υπεροχή μπορεί να μεταφραστεί σε βιώσιμη νίκη ή αν – όπως τόσες φορές στο παρελθόν – μετατρέπεται σε βάρος, μέσα σε ένα περιβάλλον που ευνοεί τη φθορά.<br /><br />Με δεδομένη την κατάσταση στο Kharg, θα πρέπει οδηγηθούμε σε σκέψεις ότι οι συσσωρευόμενες αμερικανικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή ίσως έχουν άλλο αντικειμενικό σκοπό, που σχετίζεται αμεσότερα με τη διάνοιξη των Στενών του Ορμούζ, ένα ζήτημα το οποίο θα μας απασχολήσει στο εγγύς μέλλον.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η απατηλή γοητεία της αεροπορικής υπεροχής. Τί δείχνει ο πόλεμος στο Ιράν.

ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ Υπάρχει μια επίμονη παρανόηση, βαθιά ριζωμένη στη σκέψη όσων πιστεύουν ότι ένας εχθρός μπορεί να καταβληθεί αποκλειστι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο αμερικανο-ιρανικός πόλεμος των εντυπώσεων με υπερβολές, ψέματα και… αλήθειες

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://foreignpolicy.com/wp-content/uploads/2019/11/iran-tehran-murals-embassy-2019-GettyImages-1179425669.jpg?quality=90" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="750" data-original-width="1500" height="100" src="https://foreignpolicy.com/wp-content/uploads/2019/11/iran-tehran-murals-embassy-2019-GettyImages-1179425669.jpg?quality=90" width="664" /></a></div><div><br /></div><b>Δημήτρης Μηλάκας</b><br />Στον πόλεμο, η αλήθεια δεν είναι απλώς το πρώτο θύμα. Είναι το πρώτο εργαλείο. Και στην περίπτωση των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, η αλήθεια έχει αποκτήσει μια ιδιότυπη διπλή υπόσταση: υπάρχει και δεν υπάρχει ταυτόχρονα. Δηλώνεται για να ακουστεί και διαψεύδεται για να λειτουργήσει. Δεν πρόκειται για αντίφαση. Πρόκειται για μέθοδο.<br /><br />Δύο αφηγήσεις, μία συνεννόηση<br /><br />Η Ουάσιγκτον επιμένει ότι υπάρχουν συνομιλίες. Μιλά για διαύλους που παραμένουν ανοιχτοί, για επαφές που συνεχίζονται στο παρασκήνιο, για μια «διπλωματική γραμμή» που λειτουργεί παράλληλα με τα στρατιωτικά πλήγματα. Η εικόνα που καλλιεργείται είναι αυτή του ελέγχου: τίποτα δεν γίνεται χωρίς να υπάρχει ένας τρόπος να αποκλιμακωθεί.<br /><br />Η Τεχεράνη, αντίθετα, αρνείται τα πάντα. Δεν υπάρχουν συνομιλίες, δεν υπάρχουν επαφές, δεν υπάρχει καμία διαδικασία διαλόγου όσο συνεχίζονται οι πιέσεις. Η γραμμή είναι καθαρή: δεν διαπραγματευόμαστε υπό απειλή.<br /><br />Κι όμως, όσο πιο έντονα δηλώνεται η άρνηση τόσο πιο εμφανές γίνεται ότι κάτι υπάρχει από κάτω. Γιατί σε μια σύγκρουση αυτού του επιπέδου το πραγματικά επικίνδυνο δεν είναι η αντιπαράθεση. Είναι η έλλειψη επικοινωνίας. Και όπως δείχνουν τα πράγματα, έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ των εμπολέμων δεν υπάρχει..<div><br />Οι κρυφοί δίαυλοι<br /><br />Στον σύγχρονο πόλεμο, οι συνομιλίες δεν γίνονται απαραίτητα σε τραπέζια. Δεν συνοδεύονται από φωτογραφίες και δηλώσεις. Γίνονται αλλού – και αλλιώς. Μέσω τρίτων χωρών, μέσω διαμεσολαβητών, μέσω υπηρεσιών και μηχανισμών που δεν εμφανίζονται στο προσκήνιο. Το Ομάν, το Κατάρ, ευρωπαϊκά κανάλια, ακόμα και άτυπες επαφές σε διεθνείς οργανισμούς λειτουργούν ως αγωγοί μηνυμάτων. Δεν μεταφέρουν συμφωνίες. Μεταφέρουν τα όρια των εμπολέμων, το μήνυμα μέχρι πού μπορεί να φτάσει, υπό ποιους όρους μπορεί να σταματήσει (να επιτίθεται ή να αντιστέκεται). Κι αυτή είναι άτυπη μεν, αλλά ουσιαστική δε, «συνομιλία».</div><div><br />Η ανάγκη της σιωπηρής συνεννόησης<br /><br />Η αντιπαράθεση ΗΠΑ – Ιράν δεν είναι ανεξέλεγκτη. Είναι προσεκτικά ρυθμισμένη. Και για να παραμείνει έτσι, απαιτείται ένα ελάχιστο επίπεδο κατανόησης – όχι δημόσιο, αλλά λειτουργικό.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες γνωρίζουν ότι μια πλήρης σύγκρουση θα άνοιγε ένα μέτωπο με απρόβλεπτες συνέπειες. Το Ιράν γνωρίζει ότι μια ευθεία αντιπαράθεση θα έφερνε συντριπτική πίεση. Κανείς δεν θέλει να περάσει τη γραμμή. Αλλά για να μην την περάσει, πρέπει να ξέρει πού βρίσκεται ο αντίπαλος. Και αυτό δεν μπορεί να γίνει χωρίς επικοινωνία.<br /><br />Έτσι δημιουργείται ένα παράδοξο: η σύγκρουση διατηρείται σε ελέγξιμο επίπεδο χάρη στη συνεννόηση που δεν παραδέχεται κανείς.<br /><br />Πολιτική διγλωσσία<br /><br />Γιατί, όμως, αυτή η διπλή αφήγηση; Γιατί κάθε πλευρά παίζει σε δύο επίπεδα. Στο εξωτερικό πεδίο και στο εσωτερικό ακροατήριο.<br /><br />Η Ουάσιγκτον θέλει να δείχνει ότι υπάρχει έλεγχος, ότι η κατάσταση δεν οδηγείται σε ανεξέλεγκτη κρίση. Η Τεχεράνη θέλει να δείχνει ότι δεν υποχωρεί, ότι δεν συνομιλεί υπό πίεση. Και οι δύο λένε αυτό που πρέπει να πουν. Και κάνουν αυτό που πρέπει να κάνουν.<br />Οι proxies ως γλώσσα του πολέμου<br /><br />Σε αυτή τη σιωπηρή διπλωματία, οι proxies (αντιπρόσωποι των εμπολέμων) δεν είναι απλώς επιχειρησιακά εργαλεία. Είναι μέσο επικοινωνίας. Κάθε επίθεση, κάθε πλήγμα, κάθε «ατύχημα» σε μια βάση ή σε ένα πλοίο δεν είναι μόνο στρατιωτική πράξη. Είναι μήνυμα.<br /><br />Η ένταση μεταφέρεται στο πεδίο, αλλά η πληροφορία μεταφέρεται στο παρασκήνιο. Ένα χτύπημα μπορεί να σημαίνει «μέχρι εδώ». Μια αποχή μπορεί να σημαίνει «κρατάμε την ένταση χαμηλά». Η σύγκρουση λειτουργεί έτσι σαν διάλογος χωρίς λέξεις.<br /><br />Και όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, αυτή η μορφή πολέμου είναι πιο σταθερή από μια ανοιχτή σύγκρουση. Γιατί έχει κανόνες – έστω και άγραφους.</div><div><br />Το Ορμούζ και η οικονομία της απειλής<br /><br />Αυτή η σιωπηρή συνεννόηση αποτυπώνεται καθαρά στο ενεργειακό πεδίο. Τα Στενά του Ορμούζ δεν χρειάζεται να κλείσουν για να επηρεάσουν τον κόσμο. Αρκεί να μπορεί κάποιος να τα κλείσει.<br /><br />Κάθε ένταση στην περιοχή μεταφράζεται σε αύξηση ρίσκου. Και κάθε αύξηση ρίσκου μεταφράζεται σε τιμές. Οι αγορές δεν περιμένουν το γεγονός. Αντιδρούν στην πιθανότητα. Έτσι, ο πόλεμος παράγει οικονομικό αποτέλεσμα χωρίς να φτάνει στο σημείο της πλήρους ρήξης. Η απειλή γίνεται εργαλείο πίεσης και η αβεβαιότητα μετατρέπεται σε στρατηγικό πλεονέκτημα.<br /><br />Το κρίσιμο στοιχείο σε αυτή τη σχέση δεν είναι η ένταση. Είναι ο έλεγχός της.<br /><br />Και οι δύο πλευρές κινούνται σε μια στενή ζώνη: αρκετά κοντά στην κλιμάκωση ώστε να διατηρούν την πίεση, αλλά αρκετά μακριά ώστε να αποφεύγουν την έκρηξη. Αυτό απαιτεί συνεχή «ανάγνωση» του αντιπάλου.<br />Και αυτή η ανάγνωση δεν γίνεται μόνο μέσω πληροφοριών. Γίνεται μέσω σιωπηρών σημάτων. Μέσω εκείνης της επικοινωνίας που επισήμως δεν υπάρχει.</div><div><br />Ο ακήρυχτος πόλεμος<br /><br />Στο τέλος, αυτό που βλέπουμε δεν είναι η απουσία διπλωματίας. Είναι η μετάλλαξή της. Η σύγκρουση ΗΠΑ – Ιράν δεν εξελίσσεται μόνο με όπλα. Εξελίσσεται με σήματα, υπαινιγμούς και διαψεύσεις. Με μια γλώσσα που δεν καταγράφεται σε ανακοινώσεις, αλλά καθορίζει τις κινήσεις στο πεδίο. Η αλήθεια δεν εξαφανίζεται, κατακερματίζεται.<br /><br />Και κάπου ανάμεσα στις δηλώσεις και στις διαψεύσεις, διαμορφώνεται μια πραγματικότητα που κανείς δεν περιγράφει πλήρως – αλλά όλοι καταλαβαίνουν. Γιατί στον σύγχρονο πόλεμο, το όριο δεν είναι αυτό που λέγεται. Είναι αυτό που επιτρέπεται να συμβεί χωρίς να ξεφύγει. Και αυτό το όριο δεν είναι απλώς τακτικό· είναι στρατηγικό. Προδιαγράφει έναν πόλεμο που δεν κλιμακώνεται για να τελειώσει, αλλά διατηρείται για να συνεχίζεται. Έναν πόλεμο χωρίς τελικό στόχο νίκης – άρα, έναν πόλεμο χωρίς τέλος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.topontiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο αμερικανο-ιρανικός πόλεμος των εντυπώσεων με υπερβολές, ψέματα και… αλήθειες

Δημήτρης Μηλάκας Στον πόλεμο, η αλήθεια δεν είναι απλώς το πρώτο θύμα. Είναι το πρώτο εργαλείο. Και στην περίπτωση των Ηνωμένων Πολιτειών κα...

Διαβάστε την συνέχεια

«Χέρια γεμάτα αίμα»: Ο Πάπας συγκρούεται με ηγέτες και βάζει φωτιά στη Δύση.

<img height="123" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/papas-1-768x474.jpg" width="745" /><br /><br />Σφοδρή παρέμβαση του Ποντίφικα κατά του πολέμου – αιχμές για Τραμπ και χρήση της θρησκείας ως άλλοθι βίας<br /><br />Σε μια από τις πιο αιχμηρές παρεμβάσεις θρησκευτικού ηγέτη των τελευταίων ετών, ο πάπας Λέων ΙΔ’ εξαπέλυσε σφοδρή κριτική κατά των πολιτικών ηγετών που εμπλέκονται σε πολεμικές συγκρούσεις, στέλνοντας σαφές μήνυμα προς τη Δύση και ιδιαίτερα προς την κυβέρνηση του Τραμπ.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της Κυριακής των Βαΐων στο Βατικανό, ο Πάπας κατήγγειλε με δραματικό τόνο τη νομιμοποίηση της βίας μέσω της θρησκείας, σε μια συγκυρία όπου ο πόλεμος με το Ιράν κλιμακώνεται επικίνδυνα.<div><br />«Ο Θεός δεν ακούει όσους κάνουν πόλεμο»<br /><br />Η παρέμβαση του Ποντίφικα ξεπέρασε τα όρια της συνηθισμένης θρησκευτικής ρητορικής.<br /><br />Πάπας Λέων ΙΔ’:«Ο Θεός δεν ακούει τις προσευχές εκείνων που διεξάγουν πολέμους»<br /><br />Και σε μια φράση με έντονο πολιτικό φορτίο:«Τα χέρια τους είναι γεμάτα αίμα»<br /><br />Η δήλωση αυτή ερμηνεύεται ευρέως ως έμμεση αλλά σαφής επίκριση προς τη στρατηγική των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στη Μέση Ανατολή.</div><div><br /></div><div>  <img height="335" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/papas-2.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Θρησκεία και πόλεμος: μια επικίνδυνη σύγκλιση<br /><br />Η τοποθέτηση του Πάπα έρχεται λίγες ημέρες μετά από δηλώσεις του Αμερικανού Υπουργού Άμυνας Pete Hegseth, ο οποίος είχε προσευχηθεί δημοσίως για «συντριπτική βία» κατά των εχθρών.<br /><br />Η αντίθεση είναι ξεκάθαρη: Από τη μία, πολιτικο-στρατιωτική ρητορική που επικαλείται το θείο<br />Από την άλλη, ο Πάπας που υπενθυμίζει ότι ο Χριστιανισμός απορρίπτει τη βία<br /><br />«Ο Ιησούς είναι βασιλιάς της ειρήνης – κανείς δεν μπορεί να τον χρησιμοποιήσει για να δικαιολογήσει πόλεμο», τόνισε χαρακτηριστικά.</div><div><br />Μια σύγκρουση πέρα από τη γεωπολιτική<br /><br />Η παρέμβαση αυτή δεν αφορά μόνο τον πόλεμο στο Ιράν. Αποτελεί:ηθική καταδίκη της στρατιωτικοποίησης της διεθνούς πολιτικής<br />προειδοποίηση για την εργαλειοποίηση της θρησκείας<br />έμμεση αμφισβήτηση της νομιμοποίησης των στρατιωτικών επιχειρήσεων<br /><br />Ο Πάπας χαρακτήρισε τη σύγκρουση «φρικτή» και εξέφρασε βαθιά ανησυχία για τους αμάχους και τις χριστιανικές κοινότητες της Μέσης Ανατολής, ειδικά ενόψει του Πάσχα. </div><div><br />Η Δύση υπό ηθική πίεση<br /><br />Η παρέμβαση του Βατικανού δημιουργεί ένα νέο επίπεδο πίεσης για τις δυτικές κυβερνήσεις:Ηθική απονομιμοποίηση της στρατιωτικής κλιμάκωσης<br />Αμφισβήτηση της χρήσης θρησκευτικών συμβόλων στην πολιτική<br />Ενίσχυση των φωνών υπέρ κατάπαυσης πυρός<br /><br />Ταυτόχρονα, εντείνεται το ρήγμα μεταξύ:πολιτικής ηγεσίας που επιλέγει στρατιωτική λύση<br />θρησκευτικής ηγεσίας που ζητά άμεση ειρήνη</div><div><br />Στρατηγική Ανάγνωση<br /><br />Η παρέμβαση του Πάπα εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση:Επανεμφάνιση ηθικής διπλωματίας σε παγκόσμιο επίπεδο<br />Αμφισβήτηση της “θεολογίας του πολέμου” που επανέρχεται στη Δύση<br />Πίεση για πολυμερή λύση αντί στρατιωτικής επικράτησης<br /><br />Σε ένα περιβάλλον όπου η γεωπολιτική κυριαρχείται από στρατιωτική ισχύ, η φωνή του Βατικανού λειτουργεί ως αντίβαρο — αλλά με περιορισμένη πρακτική επιρροή.<br /><br />Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή αποκτά πλέον και μια ηθικο-ιδεολογική διάσταση.<br /><br />Ο Πάπας δεν παρεμβαίνει απλώς ως θρησκευτικός ηγέτης — αλλά ως παγκόσμιος πολιτικός παράγοντας που αμφισβητεί ανοιχτά τη νομιμοποίηση του πολέμου.<br /><br />Το ερώτημα είναι αν αυτή η φωνή θα επηρεάσει τις εξελίξεις — ή αν θα χαθεί μέσα στον θόρυβο των όπλων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Χέρια γεμάτα αίμα»: Ο Πάπας συγκρούεται με ηγέτες και βάζει φωτιά στη Δύση.

Σφοδρή παρέμβαση του Ποντίφικα κατά του πολέμου – αιχμές για Τραμπ και χρήση της θρησκείας ως άλλοθι βίας Σε μια από τις πιο αιχμηρές παρεμβ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στενά του Ορμούζ: Όταν το Πέρασμα Γράφει Περισσότερα από Συνθήκες. Αναθεωρώντας τη Γιάλτα του 21ου αιώνα.

<img height="113" src="https://www.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/irans-oberster-fuehrer-ajatollah-ali-chamenei-1-1.jpg" width="740" /><br /><br />Τα Στενά του Ορμούζ δεν είναι πια απλώς ένα θαλάσσιο πέρασμα· είναι το επίκεντρο μιας κρίσης που κλονίζει την παγκόσμια ασφάλεια, ανοίγει νέο γεωπολιτικό κεφάλαιο και καλεί σε επανεξέταση της παγκόσμιας τάξης.<br /><br />Τι συνέβη; Οι πρόσφατες επιθέσεις μεταξύ ΗΠΑ – Ισραήλ και Ιράν, με στόχο κρίσιμες υποδομές της Τεχεράνης, πυροδότησαν σύγκρουση που ξεπερνά τα όρια της Μέσης Ανατολής. Σε αντίποινα, ιρανικές δυνάμεις κατέστησαν τα Στενά — από τα οποία περνά περίπου το 20 % της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου — ουσιαστικά κλειστά για τις περισσότερες εμπορικές μεταφορές, προκαλώντας σοβαρές διαταραχές στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα ενέργειας και όχι μόνο.<div><br />Ο Χάρτης Δύναμης Μετατοπίζεται<br /><br />Ιράν: Το καθεστώς της Τεχεράνης εκμεταλλεύεται την κρίση για να διεκδικήσει de facto έλεγχο μιας στρατηγικής δίοδος που για δεκαετίες λειτουργούσε υπό την προστασία της διεθνούς ναυσιπλοΐας. Με προειδοποιήσεις κατά πλοίων — ειδικά αυτών που συνδέονται με ΗΠΑ και Ισραήλ — και πλήρη ή μερική παρεμπόδιση διέλευσης, το Ιράν έχει βάλει σε εφαρμογή μια γεωστρατηγική μετατόπιση που φέρνει σε αμφισβήτηση το status quo.<br /><br />ΗΠΑ και ΝΑΤΟ: Η Ουάσιγκτον έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν θα επιτρέψει μόνιμο κλείσιμο του Ορμούζ, πιέζοντας για ευρύτερη συμμετοχή συμμάχων, ακόμη και στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Η στρατιωτική εμπλοκή των ΗΠΑ έχει ενταθεί, με στόχο να ανοίξει ξανά η δίοδος.<br /><br />Κίνα: Παρά τη δυσκολία πρόσβασης, ο ρόλος του Πεκίνου είναι κρίσιμος: εξαρτώμενη σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές ενέργειας του Κόλπου, η Κίνα έχει ήδη δει κάποιες δηλωμένες περιπτώσεις κινέζικων ή κινέζικης ενδιαφέροντος πλοίων να επιχειρούν διέλευση κάτω από υψηλό ρίσκο, ενώ υπάρχουν αναφορές περί προνομιακών ρυθμίσεων και οικονομικών δελεασμών για περαιτέρω συνεργασία.<br /><br />Ευρώπη & Ελλάδα:Καθώς η ΕΕ αναζητεί τρόπους να μειώσει την έκθεσή της σε πιθανές μελλοντικές διαταραχές, ανοίγει χώρος για ευρωπαϊκή εμπλοκή στην ασφάλεια της περιοχής και στρατηγικές εναλλακτικές όπως διαμετακομιστικοί διάδρομοι εκτός του Ορμούζ. Σε αυτό το γεωπολιτικό πλαίσιο, η Ελλάδα — λόγω θέσης και ενδοευρωπαϊκής σύνδεσης — αποκτά την προοπτική να λειτουργήσει ως κρίσιμος κόμβος για ενεργειακές και εμπορικές ροές που απομακρύνονται από την κρίσιμη περιοχή του Κόλπου προς τη Μεσόγειο και την Κεντρική Ευρώπη.</div><div><br />Το Νομικό και Διπλωματικό Πλαίσιο<br /><br />Η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) κατοχυρώνει το «transit passage» μέσω στα Στενά, αλλά οι πρόσφατες ενέργειες του Ιράν, όπως η απαγόρευση διέλευσης σε ορισμένες κατηγορίες πλοίων, έχουν προκαλέσει διεθνείς αντιδράσεις περί παραβίασης αυτού του δικαίου.<br /><br />Διπλωματικές προσπάθειες — τόσο σε διμερές όσο και σε πολυμερές επίπεδο — είναι σε εξέλιξη, με κάποιες ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες να προτείνονται ως μέτρα αποτροπής μακροχρόνιας αστάθειας.<br />Πιθανές ΕξελίξειςΜακροχρόνια κρίση στο Ορμούζ: Με μεγάλο μέρος της ναυτιλίας να αποφεύγει το πέρασμα, ακόμη και αν προσωρινά ανοίγει για κάποιες χώρες, η κατάσταση παραμένει επισφαλής.<br />Μετατόπιση ενεργειακών ροών: Οι αγορές ενέργειας εξετάζουν εναλλακτικές διαδρομές και συμφωνίες που δεν εξαρτώνται αποκλειστικά από το Ορμούζ.</div><div><br />Νέοι Διεθνείς Άξονες Συνεργασίας: Η κρίση δημιουργεί ένα «κόμμα» για αναθεώρηση συμμαχιών — από ασιατικές οικονομίες μέχρι ευρωπαϊκούς και μεσογειακούς εταίρους.<br /><br />Τα Στενά του Ορμούζ σήμερα αποτελούν πολύ περισσότερο από έναν γεωγραφικό «διακόπτη» — είναι το σημείο όπου επανακαθορίζονται οι γραμμές ισχύος στην ενεργειακή ασφάλεια και το παγκόσμιο γεωπολιτικό σύστημα, παρόμοια με τον συμβολισμό της Γιάλτας πριν οκτώ δεκαετίες.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στενά του Ορμούζ: Όταν το Πέρασμα Γράφει Περισσότερα από Συνθήκες. Αναθεωρώντας τη Γιάλτα του 21ου αιώνα.

Τα Στενά του Ορμούζ δεν είναι πια απλώς ένα θαλάσσιο πέρασμα· είναι το επίκεντρο μιας κρίσης που κλονίζει την παγκόσμια ασφάλεια, ανοίγει νέ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Να τους πάρουμε το πετρέλαιο και να καταλάβουμε το νησί Χαρκ». Η προκλητική δήλωση Τραμπ που τινάζει τις τιμές στα ύψη.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/trump.avif"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/trump-696x464.avif" width="748" /></a><br /><br />Σε μια δήλωση που προκαλεί παγκόσμιο σεισμό, ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκαθάρισε πως η κατάληψη των πετρελαιοπηγών του Ιράν και του στρατηγικού κόμβου στο νησί Χαρκ αποτελεί την «αγαπημένη του επιλογή». Ενώ οι εχθροπραξίες στη Μέση Ανατολή μαίνονται για πέμπτη εβδομάδα, ο Αμερικανός πρόεδρος συγκρίνει την κατάσταση με την επιχείρηση στη Βενεζουέλα, στέλνοντας τις διεθνείς τιμές του αργού σε ράλι ανόδου και το Πεντάγωνο σε κατάσταση συναγερμού για μια πιθανή χερσαία εισβολή που θα μπορούσε να αλλάξει τον χάρτη της περιοχής.<div><br />Ειδικότερα, ο Τραμπ δήλωσε στους Financial Times ότι η «προτίμησή του θα ήταν να πάρει το πετρέλαιο», συγκρίνοντας την κατάσταση με τη στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα νωρίτερα φέτος, όπου οι ΗΠΑ απέκτησαν ουσιαστικά τον έλεγχο της πετρελαιοβιομηχανίας της χώρας της Λατινικής Αμερικής, μετά τη σύλληψη του ηγέτη της, Νικολάς Μαδούρο.<br /><br />Σχέδιο εισβολής στο νησί Χαρκ<br /><br />Η κυβέρνηση Τραμπ εξετάζει το ενδεχόμενο αποστολής χερσαίων δυνάμεων στο νησί Χαρκ, σύμφωνα με το Reuters, με μία από τις πηγές του να προειδοποιεί ότι μια τέτοια επιχείρηση θα ήταν «πολύ επικίνδυνη». Η Τεχεράνη έχει τη δυνατότητα να πλήξει το νησί με πυραύλους και drones.<br />Στη συνέντευξη στους FT, ο Τραμπ είπε: «Το αγαπημένο μου πράγμα είναι να πάρω το πετρέλαιο στο Ιράν, αλλά κάποιοι ανόητοι πίσω στις ΗΠΑ λένε: “γιατί το κάνεις αυτό;”. Αλλά είναι ανόητοι άνθρωποι».<br />«Ίσως πάρουμε το νησί Χαρκ, ίσως όχι. Έχουμε πολλές επιλογές», είπε ο Τραμπ. «Θα σήμαινε επίσης ότι θα έπρεπε να είμαστε εκεί [στο νησί Χαρκ] για αρκετό καιρό».</div><div><br />Επιπτώσεις στην αγορά ενέργειας<br /><br />Οι δηλώσεις του Τραμπ έρχονται καθώς η σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν επεκτείνεται στην περιοχή, αυξάνοντας τους κινδύνους για την ενέργεια και τις υποδομές, και προκαλώντας άλμα στις τιμές του αργού πετρελαίου. Ειδικότερα, τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης Μαΐου για το Brent αυξήθηκαν πάνω από 3,2%, στα 116,12 δολάρια ανά βαρέλι, ενώ το αμερικανικό WTI σημείωσε άνοδο 3,4%, φτάνοντας τα 102,96 δολάρια ανά βαρέλι.<br /><br />Στρατιωτικές προετοιμασίες<br /><br />Η Washington Post ανέφερε το βράδυ του Σαββάτου ότι το Πεντάγωνο προετοιμάζεται για εβδομάδες πιθανής χερσαίας σύγκρουσης στο Ιράν, με περίπου 3.500 στρατιώτες να φτάνουν στην περιοχή την Παρασκευή. Χιλιάδες στρατιώτες από την 82η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία έχουν επίσης λάβει εντολή να υποστηρίξουν την πολεμική προσπάθεια.<br />Ο Τραμπ δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι οι Ιρανοί διαπραγματευτές «παρακαλούσαν» τις ΗΠΑ να συνάψουν συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου, αν και το Ιράν αρνήθηκε οποιαδήποτε άμεση επαφή. Στη συνέντευξή του, ο Τραμπ ανέφερε ότι οι έμμεσες συνομιλίες μέσω Πακιστανών «απεσταλμένων» σημειώνουν πρόοδο.</div><div><br />Μπερδεμένα μηνύματα και διαπραγματεύσεις<br /><br />Ο Τραμπ δήλωσε στους δημοσιογράφους το βράδυ της Κυριακής ότι οι δύο πλευρές είχαν «πολύ καλές συναντήσεις, τόσο άμεσα όσο και έμμεσα». Οι ΗΠΑ έστειλαν στο Ιράν ένα ειρηνευτικό σχέδιο 15 σημείων, το οποίο περιλαμβάνει:Πλήρη τερματισμό του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.<br />Αυστηρούς περιορισμούς στην εμβέλεια και το μέγεθος του πυραυλικού του οπλοστασίου.<br /><br />Η Τεχεράνη απέρριψε δημόσια την προσφορά, ωστόσο ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι το Ιράν συμφώνησε στα περισσότερα σημεία και ότι επέτρεψε σε 20 πλοία με πετρέλαιο να περάσουν από τα Στενά του Ορμούζ ως «δείγμα σεβασμού». «Θα έλεγα μόνο ότι τα πάμε εξαιρετικά καλά σε αυτή τη διαπραγμάτευση. Αλλά ποτέ δεν ξέρεις με το Ιράν, γιατί διαπραγματευόμαστε μαζί τους και μετά πρέπει πάντα να τους ανατινάζουμε», δήλωσε ο Τραμπ.</div><div><br />Κλιμάκωση και επιθέσεις σε υποδομές<br /><br />Ο Seth Krummrich, αντιπρόεδρος της Global Guardian, προειδοποίησε ότι μια χερσαία επιχείρηση των ΗΠΑ πιθανότατα θα ωθήσει τον ιρανικό στρατό να κλιμακώσει τις επιθέσεις σε υποδομές ηλεκτροδότησης και μονάδες αφαλάτωσης στον Κόλπο. Ήδη, το Κουβέιτ ανακοίνωσε ότι μια μονάδα παραγωγής ενέργειας και αφαλάτωσης υπέστη ζημιές σε επίθεση την Κυριακή, με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός εργάτη ινδικής υπηκοότητας. Οι αρχές του Κουβέιτ περιέγραψαν το συμβάν ως μέρος της «ιρανικής επιθετικότητας».<br />Τέλος, οι δυνάμεις των Χούθι που ευθυγραμμίζονται με το Ιράν εισήλθαν στη σύγκρουση, εκτοξεύοντας βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον «ευαίσθητων ισραηλινών στρατιωτικών τοποθεσιών», σύμφωνα με τον εκπρόσωπό τους, Yahya Saree.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Να τους πάρουμε το πετρέλαιο και να καταλάβουμε το νησί Χαρκ». Η προκλητική δήλωση Τραμπ που τινάζει τις τιμές στα ύψη.

Σε μια δήλωση που προκαλεί παγκόσμιο σεισμό, ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκαθάρισε πως η κατάληψη των πετρελαιοπηγών του Ιράν και του στρατηγικού κόμβ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Μη με αναγκάσεις να σε βρω»: Τα μηνύματα της ρωσικής αντικατασκοπείας. Πράκτορες με το ζόρι.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Rosia-kataskopoi.webp"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Rosia-kataskopoi-696x464.webp" width="753" /></a><br /><br />«Μη με αναγκάσεις να σε βρω». Η φράση αυτή, γραμμένη σε μια οθόνη κινητού μέσω της εφαρμογής Telegram, δεν ήταν μια απλή απειλή ανάμεσα σε κοινούς εγκληματίες. Ήταν το τελεσίγραφο ενός Ρώσου αξιωματικού των μυστικών υπηρεσιών προς έναν 21χρονο φοιτητή πληροφορικής. Για τον «Ιβάν» —ένα ψευδώνυμο που υιοθετήθηκε για την προστασία της ζωής του— η αντίστροφη μέτρηση είχε ξεκινήσει πολύ πριν από αυτό το μήνυμα, σε μια αίθουσα ανακρίσεων του αεροδρομίου Σερεμέτιεβο της Μόσχας.<div><br />Η ιστορία του Ιβάν, η οποία ήρθε στο φως μέσα από μια σπάνια συλλογή ηχογραφημένων συνομιλιών και γραπτών μηνυμάτων που μοιράστηκε με το Politico, αποκαλύπτει τους μηχανισμούς μιας αθέατης αλλά σκληρής εκστρατείας: τη στρατολόγηση «πρακτόρων με το ζόρι». Σε μια εποχή που το Κρεμλίνο κλιμακώνει τις επιχειρήσεις δολιοφθοράς και κατασκοπείας σε ολόκληρη την Ευρώπη, η περίπτωση αυτή προσφέρει μια ανατριχιαστική ματιά στο πώς η ρωσική αντικατασκοπεία (<a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CE%BC%CE%BF%CF%83%CF%80%CE%BF%CE%BD%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE_%CE%A5%CF%80%CE%B7%CF%81%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%B1%CF%82_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%A1%CF%89%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82_%CE%9F%CE%BC%CE%BF%CF%83%CF%80%CE%BF%CE%BD%CE%B4%CE%AF%CE%B1%CF%82">FSB</a>) εργαλειοποιεί τον φόβο για να διεισδύσει στις τάξεις της αντιπολίτευσης.<br /><br />Η παγίδα του αεροδρομίου<br /><br />Όλα ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 2023. Ο Ιβάν, επιστρέφοντας στη Μόσχα από μια επίσκεψη στους γονείς του, βρέθηκε αντιμέτωπος με δύο άνδρες με πολιτικά και δύο ένστολους αστυνομικούς. Πριν προλάβει να αντιδράσει, το διαβατήριο και το κινητό του είχαν κατασχεθεί. Οι πράκτορες, που συστήθηκαν ως ερευνητές της ελίτ της FSB για «ιδιαίτερα σημαντικές υποθέσεις», δεν έχασαν χρόνο.<br />Περιμένοντας τις αποσκευές του, άρχισαν να του παραθέτουν λεπτομέρειες για την προσωπική του ζωή: τα φοιτητικά του δάνεια, τις σχέσεις του, την επικοινωνία με τους γονείς του. «Έψαχναν τα σημεία πίεσης», θυμάται ο ίδιος. Η πραγματική βόμβα, όμως, έπεσε σε ένα γραφείο της αστυνομίας του αεροδρομίου. Οι πράκτορες του έδειξαν ένα οργανόγραμμα με τη φωτογραφία του, συνδέοντάς τον με την οργάνωση Vesna (Άνοιξη), μια φιλοδημοκρατική ομάδα που η Μόσχα είχε χαρακτηρίσει ως «εξτρεμιστική».</div><div><br />Το δίλημμα ήταν κυνικό: Ή γίνεσαι πληροφοριοδότης μας, ή οδηγείσαι απευθείας στη φυλακή με ποινή 15 ετών. Ο Ιβάν υπέγραψε.<br /><br />Η τακτική του «Brotherly Control»<br /><br />Η στρατολόγηση δεν σταμάτησε στην υπογραφή. Ακολούθησε μια ψυχολογική πολιορκία μέσω Telegram. Δύο πράκτορες ανέλαβαν τον ρόλο του «καλού και του κακού μπάτσου». Ο ένας, με σχεδόν πατερναλιστικό ύφος, του υποσχόταν προστασία: «Μίλησα γι’ αυτό, κανείς δεν πρόκειται να σε πάρει στον στρατό για την Ουκρανία», του έγραφε, υποσχόμενος ότι η περίπτωσή του ήταν υπό τον «προσωπικό του έλεγχο».<br />Ο άλλος πράκτορας ήταν η φωνή του τρόμου. Όταν ο Ιβάν απέφευγε τις συναντήσεις, οι απειλές γίνονταν ωμές. «Είμαι αξιοπρεπής άνθρωπος, μη με περνάς για ηλίθιο. Έχουμε μια κοινή δουλειά να κάνουμε!». Οι πράκτορες δεν ζητούσαν απλώς πληροφορίες για υψηλόβαθμα στελέχη, αλλά «ασήμαντες» λεπτομέρειες: ποιοι δάσκαλοι γλωσσών βοηθούν τους Ρώσους εξόριστους στην Ευρώπη, ποιοι υπάλληλοι ξένων υπουργείων τους παρέχουν στήριξη.<br /><br />Το διπλό παιχνίδι και η απόδραση<br /><br />Η ψυχική υγεία του Ιβάν κατέρρευσε. Η συνεργασία σήμαινε την προδοσία των φίλων του και των αξιών του. «Αν σταματούσα να τους είμαι χρήσιμος, θα με φυλάκιζαν έτσι κι αλλιώς», σκέφτηκε. Αποφάσισε να παίξει το πιο επικίνδυνο παιχνίδι της ζωής του.<br />Ήρθε σε επαφή με έναν από τους ανθρώπους που υποτίθεται ότι θα κατασκόπευε, τον Alexander Kashevarov, ο οποίος ζούσε ήδη στο εξωτερικό. Μαζί κατέστρωσαν ένα σχέδιο: ο Kashevarov θα του έδινε ελεγχόμενες, ακίνδυνες ή ψευδείς πληροφορίες για να ικανοποιεί τους πράκτορες, ενώ ο Ιβάν θα προετοίμαζε κρυφά τη φυγή του.<br />Στις αρχές του 2025, ο Ιβάν κατάφερε να διαφύγει στην Ισπανία. Η FSB άργησε να το αντιληφθεί. Για μήνες, οι πράκτορες συνέχιζαν να του στέλνουν μηνύματα, νομίζοντας ότι βρίσκεται ακόμα στη Μόσχα. Όταν τελικά κατάλαβαν τι συνέβη, το ύφος άλλαξε: «Γιατί πήγες στο εξωτερικό; Καλύτερα να με πάρεις τηλέφωνο γρήγορα». Μετά από αυτό, επικράτησε σιωπή.</div><div><br />Μια ήπειρος σε αναμμένα κάρβουνα<br /><br />Η περίπτωση του Ιβάν δεν είναι μεμονωμένη. Σύμφωνα με τον Andrei Soldatov, ειδικό στις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες, το Κρεμλίνο χρησιμοποιεί τους πληροφοριοδότες με διπλό στόχο. Ακόμα κι αν ένας πράκτορας σαν τον Ιβάν δεν δώσει κρίσιμες πληροφορίες, η αποκάλυψή του -όπως συνέβη με την περίπτωση του Igor Rogov στην Πολωνία- σπέρνει τη δυσπιστία.<br />Οι Ρώσοι που αντιτίθενται στον πόλεμο βρίσκονται σε μια τραγική θέση: στη Ρωσία θεωρούνται προδότες, και στην Ευρώπη αντιμετωπίζονται συχνά με καχυποψία ως εν δυνάμει κατάσκοποι. «Ζούμε σε μια ατμόσφαιρα δυσπιστίας», λένε ακτιβιστές στην Ευρώπη. «Και αυτό ακριβώς θέλει η Μόσχα. Να μας κάνει να φοβόμαστε ο ένας τον άλλον».<br />Ο Ιβάν σήμερα περιμένει την έγκριση του πολιτικού του ασύλου. Δεν νιώθει ήρωας, αλλά ένας άνθρωπος που κατάφερε να σπάσει τα δεσμά ενός μηχανισμού που μετατρέπει τη ζωή σε ένα διαρκές δίλημμα μεταξύ φυλακής και προδοσίας. Η ιστορία του παραμένει μια ζωντανή υπενθύμιση ότι ο πόλεμος της πληροφορίας δεν διεξάγεται μόνο στα μέτωπα της Ουκρανίας, αλλά και στα σκοτεινά δωμάτια των αεροδρομίων και στις οθόνες των κινητών τηλεφώνων ανυποψίαστων πολιτών.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Μη με αναγκάσεις να σε βρω»: Τα μηνύματα της ρωσικής αντικατασκοπείας. Πράκτορες με το ζόρι.

«Μη με αναγκάσεις να σε βρω». Η φράση αυτή, γραμμένη σε μια οθόνη κινητού μέσω της εφαρμογής Telegram, δεν ήταν μια απλή απειλή ανάμεσα σε κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τραμπ θέλει να πάρει μισό τόνο ουράνιο από το Ιράν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRe21vQcOvs9SembTeVjj9CwkIaMszbadcjow&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="112" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRe21vQcOvs9SembTeVjj9CwkIaMszbadcjow&s" width="671" /></a></div><div><br /></div><b>Ανδρέας Δερμιτζάκης</b><br />Την εξαγωγή σχεδόν μισού τόνου ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού από το Ιράν σχεδιάζει ο Ντόναλντ Τραμπ. ‘Οπως δήλωσαν στην Wall Street Journal Αμερικανοί αξιωματούχοι ο Αμερικανός Πρόεδρος εξετάζει το ενδεχόμενο στρατιωτικής επιχείρησης για την εξαγωγή σχεδόν 1.000 λιβρών ( περίπου μισού τόνου) ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού από τουλάχιστον δύο τοποθεσίες στο Ιράν. Μια πολύπλοκη και επικίνδυνη αποστολή που πιθανότατα θα έθετε σε κίνδυνο εκατοντάδες αμερικανικές χερσαίες δυνάμεις στο εσωτερικό της χώρας για ημέρες ή και περισσότερο.<br /><br />Οποιαδήποτε τέτοια κίνηση για την κατάσχεση του ουρανίου με τη βία θα ήταν περίπλοκη και επικίνδυνη, κατατάσσοντάς την μεταξύ των πιο απαιτητικών επιχειρήσεων που διέταξε ο Τραμπ, δήλωσαν πρώην αξιωματικοί και ειδικοί του στρατού των ΗΠΑ. Η πιθανή επιχείρηση, η οποία πιθανότατα θα προκαλέσει αντίποινα από το Ιράν, θα μπορούσε επίσης να παρατείνει τον πόλεμο πολύ πέρα ​​από το χρονικό πλαίσιο των 4-6 εβδομάδων που έχει ορίσει δημόσια η ομάδα του Τραμπ.<br /><br />Για να γίνει αυτό ομάδες αμερικανικών δυνάμεων θα πρέπει να πετάξουν στις τοποθεσίες, πιθανώς υπό πυρά ιρανικών πυραύλων εδάφους-αέρος και drones. Μόλις φτάσουν στο σημείο, τα μάχιμα στρατεύματα θα πρέπει να ασφαλίσουν τις περιμέτρους, ώστε οι μηχανικοί με εξοπλισμό εκσκαφής να μπορούν να ψάξουν μέσα από τα συντρίμμια και να ελέγξουν για νάρκες και παγίδες.<br /><br />«Η εξαγωγή του υλικού πιθανότατα θα πρέπει να διεξάγεται από μια επίλεκτη ομάδα ειδικών επιχειρήσεων ειδικά εκπαιδευμένη για την αφαίρεση ραδιενεργού υλικού από μια ζώνη σύγκρουσης. Το ουράνιο υψηλού εμπλουτισμού πιθανότατα περιέχεται σε 40 έως 50 ειδικούς κυλίνδρους που μοιάζουν με άρματα μάχης. Θα πρέπει να τοποθετηθούν σε βαρέλια μεταφοράς για προστασία από ατυχήματα. Αυτό θα μπορούσε να γεμίσει πολλά φορτηγά» δήλωσε ο Ρίτσαρντ Νέφιου, ανώτερος ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και πρώην διαπραγματευτής για τα πυρηνικά με το Ιράν. «Η ολοκλήρωση ολόκληρης της επιχείρησης θα διαρκούσε ημέρες ή και μία εβδομάδα», ανέφεραν οι ειδικοί.<br /><br />Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τους New York Times, εκατοντάδες μέλη των Ειδικών Δυνάμεων των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των Army Rangers και των Navy SEAL, έχουν φτάσει στη Μέση Ανατολή, ενώνοντας τις δυνάμεις τους με χιλιάδες πεζοναύτες και αλεξιπτωτιστές του Στρατού από την 82η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία σε μια ανάπτυξη που έχει ως στόχο να δώσει στον Πρόεδρο Τραμπ πρόσθετες επιλογές για την επέκταση του τρέχοντος πολέμου του Ιράν, που διαρκεί έναν μήνα, με τον σχεδιασμό να βρίσκεται σε εξέλιξη για πιθανές χερσαίες επιχειρήσεις, δήλωσαν δύο στρατιωτικοί αξιωματούχοι των ΗΠΑ στην εφημερίδα.<br /><br />Μόλις χθες ο Ντόναλντ Τραμπ αποκάλυψε ότι υπάρχουν διαφορετικές απόψεις μεταξύ των ανώτερων συμβούλων του σχετικά με την πολιτική απέναντι στο Ιράν, σημειώνοντας ότι η επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών του, Τούλσι Γκάμπαρντ, ήταν «πιο ήπια» από αυτόν σχετικά με τον περιορισμό του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης. Ο Τραμπ άφησε να εννοηθεί ότι μια πιθανή συμφωνία για την αντιμετώπιση των πυρηνικών φιλοδοξιών του Ιράν θα μπορούσε να είναι κοντά, απάντησε «ναι, σίγουρα», όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφο αν εξακολουθεί να έχει εμπιστοσύνη στην Γκάμπαρντ, τη Διευθύντρια Εθνικών Πληροφοριών των ΗΠΑ. «Είναι λίγο διαφορετική στον τρόπο σκέψης της από εμένα», είπε ο Τραμπ στο Air Force One καθώς επέστρεφε στην Ουάσινγκτον αφού πέρασε το Σαββατοκύριακο στο Mar-a-Lago του στη Φλόριντα. «Αλλά αυτό δεν καθιστά κάποιον μη διαθέσιμο για υπηρεσία. Θα έλεγα ότι είμαι πολύ αυστηρός στο γεγονός ότι δεν θέλω το Ιράν να έχει πυρηνικό όπλο, επειδή αν είχε πυρηνικό όπλο, θα το χρησιμοποιούσε αμέσως. Νομίζω ότι είναι πιθανώς λίγο πιο ήπια σε αυτό το θέμα, αλλά αυτό είναι εντάξει».<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Τραμπ θέλει να πάρει μισό τόνο ουράνιο από το Ιράν.

Ανδρέας Δερμιτζάκης Την εξαγωγή σχεδόν μισού τόνου ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού από το Ιράν σχεδιάζει ο Ντόναλντ Τραμπ. ‘Οπως δήλωσαν στην W...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρωσία και Κίνα προσπαθούν να παρασύρουν τις ΗΠΑ βαθύτερα στον πόλεμο.

<img height="113" src="https://files.forbesgreece.gr/Content/ImagesDatabase/p/1455x819/crop/both/7f/7f7356e4ba6c41df824cd132a7fe5df7.jpg?quality=80&404=default&v=4" width="747" /><a href="https://www.forbesgreece.gr/diethni/3979286/rosia-kai-kina-prospathoun-na-parasuroun-tis-ipa-bathutera-ston-polemo#0"></a><br />Του <b>Melik Kaylan</b><br />Το χάος των πληροφοριών που έρχονται από τη Μέση Ανατολή αφενός αποτυπώνει την ομίχλη του πολέμου και αφετέρου προδίδει μοτίβα. Αυτό που ξεκίνησε ως σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν έχει πλέον αποκτήσει περιφερειακό και παγκόσμιο χαρακτήρα. Κανείς από τους συμμετέχοντες δεν θέλει να το δηλώσει δημοσίως, πόσο μάλλον η Ουάσιγκτον. Και σίγουρα όχι η Μόσχα ή το Πεκίνο. Κανένας ηγέτης δεν θέλει να παραδεχτεί ότι τροφοδοτεί μια παγκόσμια σύγκρουση.<br /><br />Παρ' όλα αυτά, ουσιαστικά, Ρωσία και Κίνα στοχεύουν να μετατρέψουν το Ιράν σε κάτι αντίστοιχο με τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία: ένα τέλμα που καταναλώνει πόρους και ανθρώπινο δυναμικό και αποξενώνει τους συμμάχους, όπως έκανε η Ουκρανία με τη Ρωσία. Μόσχα και Πεκίνο είναι διατεθειμμένοι να θυσιάσουν άφθονο ιρανικό αίμα σε αυτήν τη διαδικασία.<br /><br />Ας δούμε τις πραγματικότητες. Η Ρωσία έχασε την επιρροή της στη Συρία, στην Αρμενία, στο Αζερμπαϊτζάν και στις χώρες της Κεντρικής Ασίας, όσο πολεμούσε στην Ουκρανία. Εν τω μεταξύ, μια σειρά από αντι-ρωσικά κράτη συμμάχησαν με το Κίεβο, κυρίως η Πολωνία και οι χώρες της Βαλτικής. Οι στρατηγικές συμμαχίες της Ρωσίας κατακερματίστηκαν. Η Μόσχα πάντα θεωρούσε ότι στον Καύκασο και στον Δρόμο του Μεταξιού, οι γειτονικές της χώρες δεν είχαν πού αλλού να στραφούν, καθώς ήταν κλεισμένες από ξηρά και γεωπολιτικά περιορισμένες επί αιώνες. Έτσι, το Κρεμλίνο μπορούσε να ρισκάρει μια ολοκληρωτική εισβολή στην Ουκρανία. Η παραμέληση και η κακομεταχείριση των συμμάχων της στο σύμφωνο ασφαλείας δεν θα άλλαζαν τα πράγματα.<br /><br />Αυτός ο υπολογισμός αποδείχθηκε λανθασμένος. Σήμερα, η Αρμενία έχει αποκαταστήσει τις σχέσεις της με τους παλιούς εχθρούς της, το Αζερμπαϊτζάν και την Τουρκία. Η Άγκυρα άνοιξε πτήσεις της Turkish Airlines προς την Αρμενία. Οι τρεις αυτές χώρες αναπτύσσουν τον Μεσαίο Διάδρομο, ο οποίος θα απομακρύνει το εμπόριο από τον έλεγχο του Ιράν και της Ρωσίας προς την Τουρκία και τη Μεσόγειο, απελευθερώνοντας έτσι το εμπόριο της περιοχής.<br /><br />Ο άξονας Ρωσίας-Κίνας σκοπεύει να επιτύχει το αντίστοιχο αυτής της διάλυσης εναντίον των ΗΠΑ μέσω του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Δηλαδή, να κατακερματίσει τις συμμαχίες της Ουάσινγκτον, να απειλήσει το δολάριο και την αμερικανική επιρροή στην πιο στρατηγικά κρίσιμη ζώνη του κόσμου. Προς το παρόν, οι ΗΠΑ έχουν αποτύχει να υπερασπιστούν στρατηγικές τοποθεσίες μεταξύ των Αράβων συμμάχων τους, αποξενώνοντάς τους με αυτό τον τρόπο. Όταν ο βασικός προστάτης σου δεν μπορεί να σε προστατεύσει επαρκώς ή παραμελεί την ασφάλειά σου, αναζητάς άλλες συμφωνίες. Εξ ου και οι αμείλικτες ιρανικές επιθέσεις εναντίον των χωρών του Κόλπου και της ναυτιλίας στην περιοχή.<br /><br />Στο μεταξύ, οι Χούθι και οι σιιτικές πολιτοφυλακές του Ιράκ συσπειρώνονται υπέρ του Ιράν. Οι μονάδες αφαλάτωσης του Κόλπου παραμένουν ευάλωτες. Αν καταστραφούν, οι πληθυσμοί της περιοχής θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα επιβίωσης. Μπορείτε να ερμηνεύσετε όλες τις ιρανικές επιθέσεις στην περιοχή ως προειδοποίηση, ως ένδειξη της ικανότητας της Τεχεράνης να χτυπήσει τις εγκαταστάσεις ύδρευσης αν φτάσει η κατάσταση στα άκρα. Κατά καιρούς το Ιράν έχει δείξει εντυπωσιακή ακρίβεια στοη στόχευση των επιθέσεών του. <br /><br />Η στρατηγική θέλει να χρησιμοποιείται το Ιράν για να παρασύρει τις ΗΠΑ σε βαθύτερη εμπλολή στην περιοχή - οι ΗΠΑ έχουν περάσει από αυτό το στάδιο στο παρελθόν, στο Ιράκ, από το 2003 και μετά όταν η Ουάσιγκτον και οι πόροι της ήταν τόσο απασχολημένοι που η Ρωσία και η Κίνα ανέκαμψαν ως υπερδυνάμεις. Το σχέδιό τους είναι να εμπλέξουν ξανά τις ΗΠΑ. Επιπλέον, πάντα πίστευαν ότι αυτή ήταν η αμερικανική πολιτική έναντι της Ρωσίας από νωρίς στον πόλεμο της Ουκρανίας, με σκοπό να διασφαλιστεί ότι καμία από τις δύο πλευρές δεν θα νικήσει. Αυτό, για το Πεκίνο και τη Μόσχα, εξηγεί ακόμη και το γιατί η κυβέρνηση Μπάιντεν δεν έδωσε στην Ουκρανία ισχυρά όπλα ή την άδεια να επιτεθεί στη Ρωσία. Οι ΗΠΑ δεν ήθελαν καμία από τις δύο πλευρές να νικήσει γρήγορα. Αυτή η προσέγγιση της αργής "αιμορραγίας" ήταν, πιστεύουν, απολύτως σκόπιμη εκ μέρους της Ουάσιγκτον.<br /><br />Και τώρα σκοπεύουν να αντιστρέψουν το σενάριο. Είναι σαφές ότι η βοήθεια για τη στόχευση των εγκαταστάσεων στον Κόλπο προήλθε σε μεγάλο βαθμό από τον άξονα Ρωσίας-Κίνας. Η Τεχεράνη απλώς δεν διαθέτει τους δορυφόρους για τις επιθέσεις ακριβείας στις εγκαταστάσεις του Κόλπου, στις αμερικανικές βάσεις ή στις απόπειρες κατά της αεροπορικής βάσης Ιντσιρλίκ στην Τουρκία και στο Ναχτσεβάν. Η τελευταία αποτελεί στρατηγική γέφυρα του πολυδιαφημισμένου Μεσαίου Διαδρόμου, ο οποίος έλαβε ώθηση όταν ο Τραμπ προήδρευσε μιας ιστορικής ειρηνευτικής συμφωνίας μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν. Έτσι ήρθαν οι πυραυλικές επιθέσεις κατά του Αζερμπαϊτζάν, το οποίο έχει δείξει μεγάλη αυτοσυγκράτηση απέναντι στο Ιράν που βρίσκεται σε δεινή θέση. Πρόκειται για πολύ συγκεκριμένους στόχους, με στρατηγικά μηνύματα: "Η στρατηγική σας ευθυγράμμιση με την Αμερική δεν θα σας προστατεύσει".<br /><br />Το πιο κρίσιμο ερώτημα που προκύπτει είναι το εξής: πότε θα αποσυρθεί ο πρόεδρος Τραμπ; Θα στείλει στρατεύματα, επαναλαμβάνοντας έτσι την καταστροφή του Ιράκ; Αν όχι, θεωρητικά μπορεί να ανακοινώσει μονομερή διακοπή των εχθροπραξιών ανά πάσα στιγμή, έτσι δεν είναι; Αν η Μόσχα και το Πεκίνο σκοπεύουν να κρατήσουν τις ΗΠΑ "μπλεγμένες" στην περιοχή για μεγάλο χρονικό διάστημα, πώς μπορούν να εμποδίσουν τον Τραμπ να επιλέξει το δικό του χρονοδιάγραμμα αποχώρησης; Αυτό είναι το κρίσιμο ζήτημα. Και η απλή απάντηση είναι ότι μπορούν να το κάνουν συνεχίζοντας τις επιθέσεις εναντίον των συμμάχων της Αμερικής, ακόμα και μετά την αναγγελία της παύσης των στρατιωτικών επιχειρήσεων από τις ΗΠΑ. Σε αυτό το σενάριο, κάθε επίθεση εναντίον του Κόλπου, της Τουρκίας, του Ισραήλ ή της Αρμενίας/Αζερμπαϊτζάν είναι πλήγμα για το χρονοδιάγραμμα και την αξιοπιστία του Αμερικανού προέδρου. Ή για την απόφασή του να εμπλέξει τις ΗΠΑ σε αυτή την ιστορία.<br /><br />Γιατί όλα αυτά δεν συνέβησαν στον προηγούμενο "γύρο": όταν οι ΗΠΑ βομβάρδισαν τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν το 2025; Επειδή δεν υπήρξε καμία απόπειρα αλλαγής καθεστώτος ή καταστροφής του Ιράν ως στρατηγικού συμμάχου της Ρωσίας και της Κίνας. Το καθεστώς παρέμεινε στη θέση του, σχετικά ικανό να εκπληρώνει τις γεωπολιτικές του λειτουργίες για τους υποστηρικτές του. <br /><br />Σίγουρα το Ιράν δεν θα είναι πολύ λειτουργικό σε αυτόν τον ρόλο στο άμεσο μέλλον. Ειδικά αν οι εσωτερικές διαμάχες συνεχιστούν, καθώς οι βομβαρδισμοί αποδυναμώνουν τους ηγέτες του καθεστώτος και τους στρατιώτες του. Στο μεταξύ, ο Τραμπ δεν είναι και αυτός αθώος. Κάνει δηλώσεις ότι θα τερματίσει τον πόλεμο λέγοντας ότι "η στρατιωτική επιχείρηση είναι ολοκληρωμένη", χωρίς όμως να το κάνει. Το να θέτει υπό αμφισβήτηση το χρονοδιάγραμμά του συγκρατεί τον εχθρό ως προς το ποσούς πυραύλους και πόσα drones να χρησιμοποιήσει άμεσα ή να τα φυλάξει για μεταγενέστερο στάδιο. <div><br /></div><div><a href="https://www.forbesgreece.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ρωσία και Κίνα προσπαθούν να παρασύρουν τις ΗΠΑ βαθύτερα στον πόλεμο.

Του Melik Kaylan Το χάος των πληροφοριών που έρχονται από τη Μέση Ανατολή αφενός αποτυπώνει την ομίχλη του πολέμου και αφετέρου προδίδει μοτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο πόλεμος στο Ιράν δίνει σανίδα σωτηρίας στον Πούτιν.

<img height="113" src="https://files.forbesgreece.gr/Content/ImagesDatabase/p/1455x819/crop/both/bd/bd5a0eb9b4534148a8274fbf5f800856.jpg?quality=80&404=default&v=4" width="750" /><a href="https://www.forbesgreece.gr/diethni/3982183/o-polemos-sto-iran-dinei-sanida-sotirias-ston-poutin#0"></a><br />Του <b>Michael P. Dempsey</b><br />Παρακολουθώντας κάποιος την στρατιωτική επιχείρηση του Βλαντίμιρ Πούτιν στην Ουκρανία, την εδραίωση της πολιτικής του εξουσίας στο εσωτερικό της Ρωσίας, την ανάπτυξη στενότερων δεσμών με το Πεκίνο και την Ουάσιγκτον, καθώς και την διαρκή του προπαγάνδα, θα υποθέσει ότι ο Ρώσος πρόεδρος διαθέτει ισχυρό momentum.<br /><br />Αυτή η αίσθηση δεν επιβεβαιώνεται από μια σειρά οπισθοδρομήσεων στο πεδίο της μάχης και από την εγχώρια οικονομική τάση που είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα επιδεινωθεί τα επόμενα χρόνια. Στην πραγματικότητα, το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του Πούτιν σήμερα είναι ο πόλεμος στο Ιράν, ο οποίος εκτινάσσει τις τιμές της ενέργειας παγκοσμίως — δημιουργώντας ένα απροσδόκητο -και πολύ αναγκαίο- οικονομικό όφελος για τη Ρωσία. Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή αποσπά επίσης την προσοχή των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ από την Ουκρανία και δημιουργεί ρήξη μεταξύ των ΗΠΑ και των Ευρωπαίων συμμάχων τους.<div><br />Η καταστροφή στην Ουκρανία<br /><br />Τέσσερα χρόνια μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (και 12 χρόνια μετά την παράνομη προσάρτηση της Κριμαίας), τα στρατιωτικά νέα είναι δυσοίωνα σε διάφορα μέτωπα. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Μελέτης του Πολέμου, η Ρωσία κατέχει σήμερα περίπου το 20% της Ουκρανίας, αλλά οι γραμμές του μετώπου έχουν παραμείνει σε μεγάλο βαθμό στάσιμες τα τελευταία χρόνια, με μια δυναμική στο πεδίο της μάχης που θυμίζει περισσότερο τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο παρά μια σύγχρονη σύγκρουση. Ας δούμε τα εξής στοιχεία:<br /><br />Σύμφωνα με το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών, από το 2022 η Ρωσία έχει υποστεί περίπου 1,2 εκατ. απώλειες σε ανθρώπινο δυναμικό με 325.000 στρατιώτες να έχουν σκοτωθεί. Για να κατανοήσουμε το μέγεθος, οι ΗΠΑ έχασαν περίπου 58.000 στρατιώτες στο Βιετνάμ από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1970.<br /><br />Τα αποθέματα όπλων της Ρωσίας έχουν εξαντληθεί. Σύμφωνα με αναφορές έχουν εξουδετερωθεί πάνω από 10.000 άρματα μάχης και θωρακισμένα, περισσότερα από 30.000 συστήματα πυροβολικού, εκατοντάδες μαχητικά αεροσκάφη και περίπου το 1/3 του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας.<br /><br />Δεδομένης της εκπληκτικής καινοτομίας των Ουκρανών στη χρήση ρομποτικής και αυτόνομων drones (σύμφωνα με εκτιμήσεις η Ουκρανία θα παράγει σχεδόν 4 εκατ. drones το 2026), η Ρωσία δεν έχει τη δυνατότητα να συγκεντρώσει στρατεύματα ενόψει νέων επιχειρήσεων, ενώ η ικανότητά της να καταλαμβάνει και να διατηρεί νέα εδάφη έχει περιοριστεί σημαντικά.<br /><br />Η Ρωσία βρίσκεται στη διαδικασία έναρξης της εαρινής-θερινής της επίθεσης. Την περασμένη Τρίτη αποφάσισε να εξαπολύσει σχεδόν 1.000 επιθέσεις με drones σε ουκρανικές πόλεις και υποδομές. Ωστόσο, το Κίεβο αντιδρά επιθετικά τις τελευταίες εβδομάδες για να προλάβει τη νέα ρωσική επιδρομή, καταλαμβάνοντας εδάφη στη νότια και ανατολική Ουκρανία, ενώ οι συστημικές στρατιωτικές αδυναμίες της Ρωσίας σε θέματα εκπαίδευσης, εφοδιασμού, ηθικού και τεχνολογίας ενάντια στα drones πιθανόν να "φρενάρουν" οποιαδήποτε σημαντική εδαφική επέκταση.</div><div><br />Εξίσου άσχημα τα οικονομικά<br /><br />Όσο δυσοίωνες είναι οι εξελίξεις στο στρατιωτικό μέτωπο για τη Ρωσία, αντίστοιχα άσχημη είναι η κατάσταση της οικονομίας της.<br /><br />Τον Ιανουάριο, το ΔΝΤ προέβλεψε ότι η αύξηση του ΑΕΠ της Ρωσίας το 2026 θα ανέλθει σε μόλις 0,8%, όσο αυξήθηκε και το 2025. Με περίπου το 40% του κρατικού προϋπολογισμού να δαπανάται για τις στρατιωτικές και τις υπηρεσίες ασφαλείας, η κατάσταση πολέμου έχει περιορίσει τις ιδιωτικές, έχει μειώσει το διαθέσιμο εργατικό δυναμικό και τα επιτόκια έχουν σκαρφαλώσει στο 15%.<br /><br />Η Ρωσία μαστίζεται από έντονη ανισότητα στις οικονομικές επιδόσεις μεταξύ των απομακρυσμένων περιοχών της χώρας και των αστικών κέντρων, με σχεδόν τα δύο τρίτα των περιφερειών να λειτουργούν πέρυσι με δημοσιονομικό έλλειμμα. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, η οικονομία της Ρωσίας θα ήταν σήμερα μεγαλύτερη κατά 20% τουλάχιστον, αν δεν είχε εισβάλει στην Ουκρανία.<br /><br />Οι μακροπρόθεσμες οικονομικές προοπτικές της Ρωσίας είναι επίσης ζοφερές. Οι δυτικές κυρώσεις έχουν μειώσει δραματικά την πρόσβαση της Ρωσίας σε βασική τεχνολογία και βιομηχανικά εξαρτήματα. Ακόμη και όταν αυτά είναι διαθέσιμα, η Μόσχα αναγκάζεται να πληρώνει υπέρογκα ποσά σε σύγκριση με τις κανονικές παγκόσμιες τιμές για ζωτικής σημασίας εξαρτήματα.<br /><br />Ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία έχει αναγκάσει τις διεθνείς εταιρείες τεχνολογίας να εγκαταλείψουν τη Ρωσία, καθώς και να προκαλέσει brain drain στον ρωσικό τεχνολογικό κλάδο. <br /><br />Ένα παράδειγμα της μακροπρόθεσμης ζημιάς που αυτό προκαλεί στην οικονομία της Ρωσίας είναι η μαζική έξοδος κορυφαίων ταλέντων στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης, η απώλεια πρόσβασης σε προηγμένα τσιπ και μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης, καθώς και η εξάντληση των διεθνών επενδύσεων και του επιχειρηματικού κεφαλαίου για κρίσιμες έρευνες. Έκθεση επισημαίνει ότι το 2024 οι ρωσικές εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης προσέλκυσαν περίπου 30 εκατομμύρια δολάρια σε χρηματοδότηση start ups, ενώ η OpenAI "σήκωσε" περισσότερα από 6 δισ. δολάρια την ίδια χρονική περίοδο.<br /><br />Σύμφωνα με το Global AI Vibrancy Tool του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, η Ρωσία κατατάχθηκε πέρυσι στην 28η θέση μεταξύ 36 χωρών σε αυτόν τον τομέα. Έτσι, όχι μόνο η ρωσική οικονομία αντιμετωπίζει δυσχέρειες στο σήμερα, αλλά ο Πούτιν θέτει τις βάσεις για μακροπρόθεσμα προβλήματα.<br /><br />Εν μέσω αυτής της απελπιστικής κατάστασης, ο Πούτιν βλέπει μπροστά του μια βραχυπρόθεσμη σανίδα σωτηρίας από τον πόλεμο στο Ιράν, και είναι σαφές ότι η Ρωσία έχει αναδειχθεί ήδη νικήτρια από αυτή τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η Ρωσία έχει σημαντικά έσοδα από την εκτίναξη των τιμών του πετρελαίου λόγω της διακοπής μεταφοράς πετρελαίου μέσω του Στενού του Ορμούζ, με ορισμένους αναλυτές να εκτιμούν ότι η Ρωσία κερδίζει έως και 150 εκατομμύρια δολάρια επιπλέον έσοδα κάθε μέρα, ενώ από την αρχή του πολέμου έως το τέλος Μαρτίου τα έσοδά της εκτιμώνται μεταξύ 3 και 5 δισ. δολαρίων.<br /><br />Ο πόλεμος στο Ιράν είναι ένα τεράστιο διπλωματικό και στρατιωτικό ζήτημα για τις ΗΠΑ και αποσπά την προσοχή της Ουάσινγκτον από τη σύγκρουση στην Ουκρανία. Έτσι η Ρωσία έχει αποκτήσει μεγαλύτερο περιθώριο ελιγμών για τη πολεμικές της επιχειρήσεις κατά της Ουκρανίας και έχει αναβάλει επ’ αόριστον οποιεσδήποτε σοβαρές διαπραγματεύσεις για κατάπαυση του πυρός υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, στις οποίες η Ρωσία αντιτίθεται εδώ και χρόνια.<br /><br />Συγχρόνως, οι ΗΠΑ καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες πυραύλων υψηλής τεχνολογίας με καθοδήγηση ακριβείας και αναχαιτιστικών πυραύλων αεράμυνας σε αυτή τη σύγκρουση, γεγονός που θα δυσχεράνει τη μεταφορά αυτών των συστημάτων στην Ουκρανία στο μέλλον και την αναπλήρωση των αποθεμάτων του αμερικανικού στρατού για τουλάχιστον το επόμενο έτος.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Ρωσία βοηθά το Ιράν στη σύγκρουση παρέχοντας πληροφορίες σχετικά με τη θέση των αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων και του προσωπικού, αυξάνοντας το κόστος της σύγκρουσης με το Ιράν για τις ΗΠΑ τόσο σε ανθρώπινες απώλειες όσο και σε οικονομικούς πόρους και εμπλέκοντάς τες περαιτέρω.</div><div><br />Με το βλέμμα στο μέλλον<br /><br />Κατά τη γνώμη μου, είναι σαφές ότι η Ρωσία θα ευνοηθεί βραχυπρόθεσμα από τον πόλεμο στο Ιράν, ιδίως λόγω της μεγάλης ανόδου των τιμών του πετρελαίου και της απόφασης των ΗΠΑ να χαλαρώσουν προσωρινά τις κυρώσεις στις πωλήσεις ρωσικού πετρελαίου. Το πόσο καιρό θα παραμείνουν υψηλές οι τιμές του πετρελαίου —με τους περισσότερους αναλυτές να προβλέπουν τουλάχιστον έξι μήνες— θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό πόσο σημαντικά θα είναι αυτά τα νέα έσοδα για τη Μόσχα.<br /><br />Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι ο Πούτιν είναι πολύ καλύτερος στο να δημιουργεί την εντύπωση ότι έχει δύναμη παρά αυτή η ισχύ να έχει ερείσματα οικονομικά, στρατιωτικά, πολιτικά και κοινωνικά στη Ρωσία.<br /><br />Η προσέγγιση του Πούτιν όχι μόνο έχει βλάψει τις άμεσες προοπτικές της Ρωσίας, αλλά είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα κρατήσει τη Ρωσία ακόμη πιο πίσω με την πάροδο του χρόνου σε όλους τους βασικούς τομείς που θα καθορίσουν την ισχύ μιας χώρας στο μέλλον, συμπεριλαμβανομένης της ικανότητας να προσελκύει ξένες επενδύσεις, να κρατά ή/και να "εισάγει" κορυφαία επιστημονικά ταλέντα, να αναπτύσσει ένα εκπαιδευτικό σύστημα παγκόσμιας κλάσης, να εξασφαλίζει πρόσβαση σε προηγμένη τεχνολογία (συμπεριλαμβανομένης της τεχνητής νοημοσύνης, της πληροφορικής και της αεροδιαστημικής) και να εξαλείφει τη διαφθορά των αξιωματούχων.<br /><br />Οι πολιτικοί ηγέτες στη Δύση θα πρέπει να κατανοήσουν την απειλή που συνιστά η Ρωσία για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους στο άμεσο μέλλον.<br /><br />Όταν ακούμε από τα ΜΜΕ (ή ακόμη και από τον Λευκό Οίκο) περί ισχυρής ηγεσίας του Πούτιν και δήθεν ικανότητας να διαχειρίζεται υποθέσεις στο εσωτερικό της χώρας του και παγκοσμίως, να θυμόμαστε ότι ο Πούτιν είναι ο άμεσα υπεύθυνος για το γεγονός ότι ο Ρωσία έχει συρθεί σε έναν καταστροφικό πολυετή πόλεμο στην Ουκρανία χωρίς να διαφαίνεται το τέλος του στο άμεσο μέλλον, καθώς και για τα θεμέλια της μακροπρόθεσμης πολιτικής, οικονομικής και επιστημονικής παρακμής της Ρωσίας. Και γι' αυτό δεν χρειάζεται να τον φοβόμαστε, να τον επαινούμε ή να τον μιμούμαστε. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.forbesgreece.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο πόλεμος στο Ιράν δίνει σανίδα σωτηρίας στον Πούτιν.

Του Michael P. Dempsey Παρακολουθώντας κάποιος την στρατιωτική επιχείρηση του Βλαντίμιρ Πούτιν στην Ουκρανία, την εδραίωση της πολιτικής του...

Διαβάστε την συνέχεια

Γεωπολιτικό σκάκι: Μήπως έχει λογική η στρατηγική των ΗΠΑ με το Ιράν;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTwVbGLkcsIItHUbxH93CraUW8vSAcxnXWzRg&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTwVbGLkcsIItHUbxH93CraUW8vSAcxnXWzRg&s" width="675" /></a></div><div><br /></div>Του <b>Αθανασίου Πλατιά</b><br />Η κρυφή λογική της αμερικανικής υψηλής στρατηγικής – Οι περισσότερες αναλύσεις των πρόσφατων αμερικανικών κινήσεων – από τη Βενεζουέλα έως το Ιράν – ξεκινούν από την ίδια παραδοχή: ότι η αμερικανική στρατηγική στερείται συνοχής και εξαρτάται από τις παρορμήσεις και τον αυτοσχεδιασμό ενός απρόβλεπτου προέδρου. Αυτή η ανάγνωση είναι διαισθητικά ελκυστική, αλλά στρατηγικά παραπλανητική. Αυτό που μοιάζει με αποσπασματικότητα μπορεί, αν ιδωθεί μέσα από το πρίσμα της υψηλής στρατηγικής, να αποκαλύπτει ένα καλά επεξεργασμένο στρατηγικό σχέδιο, το οποίο έχουμε δει να εφαρμόζεται επανειλημμένα στην ιστορία από μεγάλες δυνάμεις όταν καλούνται να διαχειριστούν πολλαπλά μέτωπα.<br /><br />Πίσω από τις κινήσεις της Ουάσιγκτον διακρίνεται μια συνεκτική λογική που στηρίζεται σε τρεις αλληλένδετους στόχους: πρώτον, στην αναδιαμόρφωση της περιφέρειας ώστε να εξασθενήσει το αντίπαλο στρατηγικό κέντρο· δεύτερον, στον αποσυγχρονισμό πιθανών θεάτρων σύγκρουσης ώστε να αποφευχθεί η ταυτόχρονη πίεση σε πολλαπλά μέτωπα· και, τρίτον, στην εξουδετέρωση των γεωοικονομικών πλεονεκτημάτων που στήριξαν την άνοδο της Κίνας. Και οι τρεις αυτοί στόχοι λειτουργούν σωρευτικά: καμία επιμέρους στρατηγική δεν αρκεί από μόνη της, αλλά η συσσώρευσή τους θα μπορούσε να μεταβάλει τη συνολική ισορροπία ισχύος.<br /><br />Η χωρική διάσταση<div><br />Το πρώτο στοιχείο είναι χωρικό. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν επιχειρούν να αναμετρηθούν μετωπικά με την Κίνα. Προσπαθούν πρώτα να διαμορφώσουν το στρατηγικό περιβάλλον γύρω της. Υπάρχει εδώ μια ειρωνική ιστορική αναλογία. Ο Μάο Τσε Τουνγκ υποστήριζε ότι το κέντρο μπορεί να εξασθενήσει μέσω πίεσης στην περιφέρεια – μέσω της «περικύκλωσης των πόλεων από την ύπαιθρο». Η Ουάσιγκτον μοιάζει να εφαρμόζει σήμερα μια στρατηγική αντίστοιχης λογικής: αντί να αντιμετωπίσει το Πεκίνο άμεσα, ασκεί πίεση σε όλη τη γεωπολιτική περιφέρεια που τροφοδοτεί την κινεζική ισχύ – στη Βενεζουέλα, στο Ιράν, στον Παναμά, στα θαλάσσια στενά, στις εφοδιαστικές αλυσίδες και στους ενεργειακούς κόμβους.<br /><br />Δεν πρόκειται για κλασική στρατηγική «ανάσχεσης», όπως αυτή του Ψυχρού Πολέμου. Πρόκειται για κάτι πιο σύνθετο: για «rollback» της κινεζικής επιρροής μέσω οπλοποίησης της οικονομικής αλληλεξάρτησης. Στόχος δεν είναι μόνο αντίπαλα κράτη, αλλά τα ίδια τα δίκτυα ροών – ενέργειας, εμπορίου, χρηματοδότησης, θαλάσσιων μεταφορών – μέσω των οποίων η Κίνα απέκτησε στρατηγική μόχλευση. Με άλλα λόγια, η Ουάσιγκτον επιχειρεί να οπλοποιήσει την εξάρτηση της Κίνας από την παγκοσμιοποιημένη οικονομία.<br /><br />Από αυτή τη σκοπιά, η πολιτική απέναντι στη Βενεζουέλα αφορά την κινεζική γεωοικονομική παρουσία στο Δυτικό Ημισφαίριο. Η εκδίωξη της κινεζικής CK Hutchison από τα λιμάνια του Παναμά εντάσσεται στην ίδια λογική: στην εκκαθάριση της αμερικανικής γεωπολιτικής περιφέρειας από κινεζικά προγεφυρώματα. Τα πλήγματα κατά του Ιράν υπακούουν στην ίδια στρατηγική.<br /><br />Το Ιράν υπήρξε ταυτόχρονα προμηθευτής φθηνής ενέργειας για την Κίνα, κρίκος του ευρασιατικού άξονα Πεκίνου – Μόσχας – Τεχεράνης και γεωγραφικός κόμβος που συνδέει τον Περσικό Κόλπο, την Κεντρική Ασία και τις κινεζικές χερσαίες διαδρομές.<br /><br />Η ιστορία των μεγάλων δυνάμεων μας βοηθά να κατανοήσουμε γιατί τέτοιες κινήσεις είναι στρατηγικά αναμενόμενες. Πριν εμπλακούν σε άμεση αντιπαράθεση, τέτοιου είδους δυνάμεις τείνουν πρώτα να εξασφαλίζουν τον γεωγραφικό τους περίγυρο. Η γεωγραφία άλλωστε παρέχει στις ΗΠΑ ένα σημαντικό πλεονέκτημα. Σε αντίθεση με Κίνα ή Ρωσία, που δραστηριοποιούνται σε ανταγωνιστικά και διαφιλονικούμενα περιφερειακά περιβάλλοντα, οι ΗΠΑ διαθέτουν σαφή ασυμμετρία ισχύος στη δική τους γειτονιά.<br /><br />Μπορούν, επομένως, να εδραιώνουν τη θέση τους εκεί χωρίς να χάνουν την εστίασή τους από το «μεγάλο παιχνίδι» στον Ινδο-Ειρηνικό. Η περίπτωση της Βενεζουέλας και οι ανακατατάξεις που προκάλεσε ο πόλεμος κατά του Ιράν δεν αποτελούν παρεκκλίσεις από τον ανταγωνισμό με την Κίνα. Είναι μέρος της προετοιμασίας για αυτόν.<br /><br />Η χρονική διάσταση<br /><br />Το δεύτερο στοιχείο είναι χρονικό. Η Ουάσιγκτον δεν ανησυχεί μόνο για την ισχύ των επιμέρους αντιπάλων της, αλλά και για το ενδεχόμενο σύμπτωσης πολλαπλών κρίσεων: μια αναμέτρηση για την Ταϊβάν, ταυτόχρονα με πόλεμο φθοράς στην Ευρώπη λόγω Ρωσίας και περιφερειακή ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή λόγω Ιράν. Ακόμη και μια υπερδύναμη αντιμετωπίζει σοβαρούς περιορισμούς όταν καλείται να διαχειριστεί τρία απαιτητικά μέτωπα ταυτόχρονα.<br /><br />Η απάντηση σε αυτό το πρόβλημα λέγεται «στρατηγικός αποσυγχρονισμός». Η Ουάσιγκτον δεν χρειάζεται να εξαλείψει τελείως όλες τις δευτερεύουσες απειλές. Αρκεί να φροντίσει ώστε να μη συγκλίνουν χρονικά. Οι κινήσεις στο Ιράν και στη Βενεζουέλα αποκτούν νόημα αν ιδωθούν ως προσπάθειες υποβάθμισης ή σταθεροποίησης δευτερευόντων μετώπων, ώστε να μην επηρεαστούν τα αποφασιστικά μέτωπα σε μια μελλοντική αντιπαράθεση με την Κίνα.<br /><br />Η ίδια λογική εξηγεί και το έντονο αμερικανικό ενδιαφέρον για τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία με όρους ευνοϊκούς για τη Ρωσία: πρόκειται για μια κλασική προσπάθεια αναδιάταξης των απειλών στον χώρο και στον χρόνο ώστε να αποφευχθεί η διάσπαση δυνάμεων σε πολλά μέτωπα ταυτόχρονα.</div><div><br />Η γεωοικονομική διάσταση<br /><br />Το τρίτο στοιχείο είναι γεωοικονομικό και έχει υποτιμηθεί σημαντικά. Την τελευταία δεκαετία, η Κίνα απολάμβανε ένα εξαιρετικά σημαντικό πλεονέκτημα: την πρόσβαση σε φθηνό πετρέλαιο από χώρες υπό δυτικές κυρώσεις – Ρωσία, Ιράν και Βενεζουέλα. Οι ροές αυτές πρόσφεραν στο Πεκίνο όχι μόνο χαμηλότερο ενεργειακό κόστος αλλά και ενισχυμένη βιομηχανική ανταγωνιστικότητα.<br /><br />Επρόκειτο ουσιαστικά για μια έμμεση επιδότηση της κινεζικής ισχύος – ενώ ταυτόχρονα υπονομευόταν η αποτελεσματικότητα των αμερικανικών κυρώσεων και η ανταγωνιστικότητα των δυτικών οικονομιών. Το Ιράν είχε κεντρικό ρόλο σε αυτή τη διάταξη. Η Κίνα απορροφούσε τη συντριπτική πλειονότητα των ιρανικών πετρελαϊκών εξαγωγών με μεγάλη έκπτωση, παρακάμπτοντας το αμερικανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα.<br /><br />Μαζί με Ρωσία και Βενεζουέλα, το Ιράν αποτελούσε έναν από τους τρεις βασικούς πυλώνες μιας ενεργειακής στρατηγικής που παρείχε στην Κίνα φθηνές πρώτες ύλες και ενεργειακή ανθεκτικότητα. Η αμερικανική στρατηγική φαίνεται να επιδιώκει να στερήσει από την Κίνα αυτό το πλεονέκτημα. Με τη διατάραξη των ενεργειακών ροών, με την αύξηση του κόστους ενέργειας και με την αποδυνάμωση καθεστώτων που πρόσφεραν πετρέλαιο με έκπτωση, η Ουάσιγκτον στερεί από το Πεκίνο ένα αθέατο αλλά καθοριστικό γεωοικονομικό πλεονέκτημα.<br /><br />Αυτό έχει και ευρύτερη στρατηγική σημασία. Το μήνυμα που εκπέμπεται προς τον Παγκόσμιο Νότο είναι ότι μια «στρατηγική εταιρική σχέση» με την Κίνα δεν αποτελεί ασπίδα απέναντι στην αμερικανική σκληρή ισχύ. Υποδομές, επενδύσεις και οικονομικές σχέσεις μπορούν να εξατμιστούν όταν εισέλθει στη σκηνή η στρατιωτική ισχύς. Η κινεζική γεωοικονομική επιρροή, χωρίς αξιόπιστες εγγυήσεις ασφάλειας, αποδεικνύεται πιο εύθραυστη από όσο πολλοί πίστευαν.</div><div><br />Κίνδυνοι και αντίμετρα<br /><br />Η στρατηγική αυτή δεν είναι χωρίς σοβαρούς κινδύνους. Η προσπάθεια αποσυγχρονισμού μπορεί να οδηγήσει στο αντίθετο αποτέλεσμα – δηλαδή σε ταυτόχρονη κλιμάκωση σε πολλά μέτωπα. Η αναδιάταξη των ενεργειακών αγορών πλήττει συμμάχους όσο και αντιπάλους. Και η επίθεση κατά του Ιράν ενέχει τον κίνδυνο ευρύτερης περιφερειακής ανάφλεξης που θα μπορούσε να εκτροχιάσει την παγκόσμια οικονομία. Η Κίνα, εξάλλου, έχει κατανοήσει πλήρως την αμερικανική στρατηγική και προσαρμόζεται ανάλογα: διαφοροποιεί προμηθευτές, ενισχύει τις χερσαίες ενεργειακές διαδρομές μέσω Ρωσίας και Κεντρικής Ασίας και στηρίζει έμμεσα εταίρους υπό αμερικανική πίεση. Το γεωπολιτικό σκάκι είναι σε πλήρη εξέλιξη.</div><div><br />Το κρίσιμο ερώτημα<br /><br />Το κεντρικό ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν η αμερικανική πολιτική είναι παρορμητική ή όχι. Είναι αν πράγματι πίσω από τις επιμέρους κινήσεις υπάρχει μια συνεκτική υψηλή στρατηγική. Και η απάντηση φαίνεται να είναι καταφατική. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν ανοίγουν απερίσκεπτα το ένα μέτωπο πίσω από το άλλο. Επιχειρούν να αναδιατάξουν το γεωπολιτικό περιβάλλον σύμφωνα με μια διαχρονική λογική που έχουν ακολουθήσει και άλλες μεγάλες δυνάμεις στο παρελθόν.<br /><br />Το αν αυτή η προσέγγιση θα αποδώσει θα εξαρτηθεί από τη διαχείριση τριών μεταβλητών: χρόνου, κόστους και αξιοπιστίας. Αν η Ουάσιγκτον μειώσει τις περιφερειακές τρωτότητές της χωρίς να υπερεκταθεί, θα έχει βελτιώσει τη θέση της στην κεντρική αντιπαράθεση με την Κίνα.<br /><br />Αν όχι, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι ακριβώς αυτό που η ίδια η στρατηγική επιδιώκει να αποτρέψει: το ταυτόχρονο άνοιγμα μετώπων με Κίνα, Ρωσία και Ιράν. Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι τα επιμέρους μέτωπα, όπως αυτά του Ιράν ή της Ουκρανίας. Είναι η αρχιτεκτονική της επόμενης διεθνούς τάξης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γεωπολιτικό σκάκι: Μήπως έχει λογική η στρατηγική των ΗΠΑ με το Ιράν;

Του Αθανασίου Πλατιά Η κρυφή λογική της αμερικανικής υψηλής στρατηγικής – Οι περισσότερες αναλύσεις των πρόσφατων αμερικανικών κινήσεων – απ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ «σφράγισε» τον Πανάγιο Τάφο. H εκδίωξη του Λατίνου πατριάρχη εξόργισε Meloni, Macron.

<img height="120" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/580e98db27e3e32cd73109ad637079d0_XL.jpg?v=3" width="752" /><br /><br /><div>Πέρυσι, ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ απηύθυνε έκκληση για σύνεση προς το Ιράν και το Ισραήλ, όταν ξέσπασε σύγκρουση μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />Σε μια πρωτοφανή κίνηση αυταρχισμού που θυμίζει σκοτεινές εποχές διωγμών, το Ισραήλ, ανήμερα της Κυριακής των Βαΐων των Καθολικών (29/3/2026), τίναξε στον αέρα το εκκλησιαστικό Status Quo αιώνων, απαγορεύοντας την είσοδο στον Ναό της Αναστάσεως όχι μόνο στον Πατριάρχη των Καθολικών, Pierbattista Pizzaballa και τον Κουστωδό Francesco Patton, προκαλώντας την αντίδραση και του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.<br />Η ταπεινωτική αποπομπή των ιεραρχών την Κυριακή των Βαΐων των Καθολικών αποτελεί ένα «κήρυγμα πολέμου» κατά του χριστιανικού κόσμου, την ώρα που οι φλόγες της σύρραξης με το Ιράν απειλούν να καταπιούν την Αγία Γη.<br />Για πρώτη φορά μετά από εκατοντάδες χρόνια, οι πύλες του ιερότερου χριστιανικού προσκυνήματος «κλείδωσαν» μπροστά στους πνευματικούς ηγέτες δισεκατομμυρίων πιστών, μετατρέποντας την Ιερουσαλήμ σε ένα εκρηκτικό καζάνι θρησκευτικού μίσους.<br />Οι Ορθόδοξοι πιστοί παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα τις ισραηλινές δυνάμεις να βεβηλώνουν την ιερή παράδοση, σε μια κίνηση που πολλοί ερμηνεύουν ως το τελικό σινιάλο για τον επερχόμενο γεωπολιτικό και θρησκευτικό Αρμαγεδδώνα στην περιοχή.<br />Πέρυσι, ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ απηύθυνε έκκληση για σύνεση προς το Ιράν και το Ισραήλ, όταν ξέσπασε σύγκρουση μεταξύ των δύο χωρών.<br />Ο προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας υπενθύμισε στους ηγέτες των κρατών την ευθύνη τους και την ανάγκη να εργαστούν από κοινού για το καλό της παγκόσμιας ειρήνης.</div><div><br /></div><div><img height="480" src="https://www.bankingnews.gr/image/%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%A4%CE%AC%CF%86%CE%BF%CF%82.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Η επίσημη εξήγηση του Ισραήλ<br /><br />Στην τρέχουσα σύγκρουση με το Ιράν, η ισραηλινή Πολιτική Διοίκηση και η Αστυνομία εξέδωσαν ανακοινώσεις που στηρίζονται σε δύο άξονες:<br /><br />Στην απουσία καταφυγίων<br />Το βασικό επιχείρημα για το κλείσιμο του Ναού της Αναστάσεως και άλλων χώρων στην Παλιά Πόλη είναι η έλλειψη αντιπυραυλικών καταφυγίων.<br />Σε μια περίοδο που το Ιράν εξαπολύει βαλλιστικούς πυραύλους, οι αρχές ισχυρίζονται ότι η συγκέντρωση πλήθους σε ιστορικά κτίρια που δεν διαθέτουν θωράκιση αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο.<br /><br />Στον περιορισμό μαζικών συναθροίσεων<br />Λόγω της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, ισχύει απαγόρευση συναθροίσεων άνω των 50 ατόμων σε δημόσιους χώρους.<br />Το Ισραήλ υποστηρίζει ότι οι περιορισμοί αυτοί εφαρμόζονται «οριζόντια» σε συναγωγές, τζαμιά και εκκλησίες, αρνούμενο ότι στοχοποιεί ειδικά τους Χριστιανούς.<br />Οι εκκλησιαστικοί ηγέτες, ωστόσο, απορρίπτουν αυτές τις εξηγήσεις ως προσχηματικές.<br />Υποστηρίζουν ότι η παρεμπόδιση των Πατριαρχών να εισέλθουν ιδιωτικά, χωρίς πομπή ή πλήθος, αποδεικνύει ότι ο στόχος δεν είναι η προστασία της ζωής, αλλά η επίδειξη απόλυτης κυριαρχίας πάνω στα ιερά προσκυνήματα.<br />Η κίνηση αυτή θεωρείται από την Εκκλησία ως η πιο σοβαρή παραβίαση του Status Quo (του νομικού καθεστώτος που ισχύει από την Οθωμανική περίοδο), καθώς η πρόσβαση των θρησκευτικών ηγετών στους ναούς τους θεωρούνταν μέχρι σήμερα απαραβίαστη, ακόμη και σε καιρό πολέμου.<br /><br />Κεραυνοί Macron, οργή Meloni για την προσβολή Ισραήλ με την απαγόρευση εισόδου στον Πανάγιο Τάφο του Λατίνου Πατριάρχη<br /><br />Σε μια κίνηση που υπογραμμίζει τη ραγδαία διπλωματική απομόνωση του Ισραήλ, ο Γάλλος Πρόεδρος Emmanuel Macron εξαπέλυσε δριμύτατη επίθεση κατά της ισραηλινής κυβέρνησης, καταδικάζοντας την απαγόρευση εισόδου του Λατίνου Πατριάρχη στον Ναό της Αναστάσεως.<br />Ο Emmanuel Macron, μέσω του λογαριασμού του στο X (πρώην Twitter), εξέφρασε την πλήρη στήριξή του στον Πατριάρχη Pierbattista Pizzaballa, χαρακτηρίζοντας την απαγόρευση εισόδου ως ένα «ανησυχητικό παράδειγμα της αυξανόμενης παραβίασης του καθεστώτος των Αγίων Τόπων».<br />Ο Γάλλος Πρόεδρος, ο οποίος παραδοσιακά θεωρεί τη Γαλλία «προστάτιδα δύναμη» των καθολικών θεσμών στην Ανατολή, τόνισε ότι η ελεύθερη άσκηση των θρησκευτικών καθηκόντων στην Ιερουσαλήμ πρέπει να είναι εγγυημένη για όλες τις θρησκείες, χωρίς εξαιρέσεις.<br /><br />Η αντίδραση της Ιταλίας ήταν ακόμη πιο άμεση και θεσμική<br /><br />Ο Ιταλός Υπουργός Εξωτερικών, Antonio Tajani, προχώρησε στην κλήση του Ισραηλινού πρέσβη στη Ρώμη για εξηγήσεις.<br />Η κίνηση αυτή αντανακλά την οργή του Βατικανού και της ιταλικής κυβέρνησης για την ταπείνωση του Πατριάρχη και του Κουστωδού Francesco Patton, θεωρώντας ότι οι δικαιολογίες περί «ασφάλειας» δεν επαρκούν για να καλύψουν την προσβολή προς την Καθολική Εκκλησία.<br />Η άρνηση της ισραηλινής αστυνομίας να επιτρέψει στους ιεράρχες να τελέσουν τη λειτουργία, σε μια περίοδο που το Ισραήλ βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με το Ιράν, ερμηνεύεται από το Παρίσι και τη Ρώμη ως μια επικίνδυνη διολίσθηση προς τον θρησκευτικό αυταρχισμό.<br />Για την Ευρώπη, η διατήρηση του Status Quo στην Ιερουσαλήμ αποτελεί «κόκκινη γραμμή» που το Ισραήλ φαίνεται πλέον να υπερβαίνει συστηματικά.<br /><br />Ιστορικά προηγούμενα: Όταν οι πύλες έκλεισαν<br /><br />Αν και ο ναός θεωρείται το πνευματικό κέντρο της Χριστιανοσύνης, οι πύλες του έχουν σφραγιστεί αρκετές φορές στο παρελθόν, συνήθως ως αποτέλεσμα πολέμων, θρησκευτικών διωγμών ή πολιτικών εκβιασμών.<br /><br />1. Η μαύρη περίοδος των χαλιφών και η καταστροφή του 1009</div><div>Η πιο δραματική περίπτωση «κλεισίματος» και ολοκληρωτικής καταστροφής συνέβη υπό τον Χαλίφη των Φατιμιδών, Αλ-Χακίμ μπι-Αμρ Αλλάχ.<br />Το 1009, ο επονομαζόμενος «Τρελός Χαλίφης» διέταξε την πλήρη κατεδάφιση του ναού.<br />Για αρκετά χρόνια, η πρόσβαση στον ιερό χώρο ήταν αδύνατη και ο Χριστιανισμός στην Ιερουσαλήμ πέρασε τη δυσκολότερη φάση του. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε μία από τις κύριες αφορμές που οδήγησαν, δεκαετίες αργότερα, στην κήρυξη της Πρώτης Σταυροφορίας.<br /><br />2. Η πτώση της Ιερουσαλήμ στον Σαλαντίν (1187)</div><div>Όταν ο Σαλαντίν ανακατέλαβε την Ιερουσαλήμ από τους Σταυροφόρους το 1187, ο ναός έκλεισε προσωρινά για τρεις ημέρες. Υπήρχαν φωνές μέσα στο στρατόπεδο των μουσουλμάνων που ζητούσαν την πλήρη ισοπέδωσή του, όπως είχε γίνει το 1009. Ωστόσο, ο Σαλαντίν επέδειξε σύνεση, αποφασίζοντας να τον κρατήσει ανοιχτό, αλλά επέβαλε έναν αυστηρό έλεγχο: παρέδωσε τα κλειδιά της εισόδου σε δύο μουσουλμανικές οικογένειες (Nuseibeh και Joudeh), μια παράδοση που κρατά μέχρι και σήμερα για να αποφεύγονται οι συγκρούσεις μεταξύ των χριστιανικών ομολογιών.<br /><br />3. Ο Κριμαϊκός Πόλεμος και τα «Κλειδιά» του Status Quo</div><div>Κατά τον 19ο αιώνα, ο Ναός της Αναστάσεως βρέθηκε στο επίκεντρο της παγκόσμιας διπλωματίας.<br />Η διαμάχη για τον έλεγχο των κλειδιών και των δικαιωμάτων εντός του ναού μεταξύ της Ορθόδοξης Ρωσίας και της Καθολικής Γαλλίας ήταν μια από τις αφορμές του Κριμαϊκού Πολέμου (1853-1856). Κατά τη διάρκεια των εντάσεων, οι πύλες παρέμεναν συχνά κλειστές για το κοινό, καθώς οι ομολογίες συγκρούονταν σώμα με σώμα στο εσωτερικό του ναού για το ποιος θα έχει την πρωτοκαθεδρία.<br /><br />4. Ο πόλεμος των Έξι Ημερών (1967)</div><div> Στη σύγχρονη ιστορία, κατά τη διάρκεια του Πολέμου των Έξι Ημερών το 1967, οι μάχες στην Παλιά Πόλη ανάγκασαν τους μοναχούς να σφραγίσουν τις πύλες για την προστασία του μνημείου και των πιστών. Ο ναός παρέμεινε κλειστός μέχρι την ολοκλήρωση των επιχειρήσεων και την κατάληψη της Ανατολικής Ιερουσαλήμ από το Ισραήλ.</div><div><br />Πιο πρόσφατα γεγονότα:<br /><br />5. Η κατάληψη του ξενώνα του Αγίου Ιωάννη (1990)<br />Οι πόρτες του Ναού της Αναστάσεως σφραγίστηκαν συμβολικά από τους ίδιους τους εκκλησιαστικούς ηγέτες σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την κατάληψη γειτονικού χριστιανικού ξενώνα από Εβραίους εποίκους.<br /><br />6. Η φορολογική ανταρσία (2018)<br />Οι αρχηγοί των Εκκλησιών έκλεισαν τον Πανάγιο Τάφο για τρεις ημέρες, αντιδρώντας στην απόφαση του δήμου Ιεροσολύμων να επιβάλει δημοτικούς φόρους στα εκκλησιαστικά ακίνητα.<br />Ήταν μια από τις σπάνιες φορές που οι χριστιανικές ομολογίες ενώθηκαν ενάντια στην ισραηλινή διοίκηση.<br /><img src="https://www.bankingnews.gr/image/Capture3_22.JPG" /><br /><br /></div><div>7. Πανδημία COVID-19 (2020)<br />Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2020, για πρώτη φορά μετά την πανώλη του Μεσαίωνα, ο ναός έκλεισε για παρατεταμένο διάστημα λόγω της πανδημίας του COVID-19, μια απόφαση που προκάλεσε παγκόσμια αίσθηση, καθώς ούτε οι πόλεμοι του 20ού αιώνα δεν είχαν καταφέρει να κρατήσουν τις πύλες κλειστές για τόσο μεγάλο διάστημα.<br /><br />8. Το Άγιο Φως υπό πολιορκία (2023)<br />Η ισραηλινή αστυνομία επέβαλε δραστικούς περιορισμούς στον αριθμό των πιστών (από 10.000 σε λιγότερους από 2.000) επικαλούμενη λόγους πυρασφάλειας, προκαλώντας βίαια επεισόδια και συγκρούσεις με πιστούς και κληρικούς.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ισραήλ «σφράγισε» τον Πανάγιο Τάφο. H εκδίωξη του Λατίνου πατριάρχη εξόργισε Meloni, Macron.

Πέρυσι, ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ απηύθυνε έκκληση για σύνεση προς το Ιράν και το Ισραήλ, όταν ξέσπασε σύγκρουση μεταξύ των δύο χωρών. Σε μια πρωτοφα...

Διαβάστε την συνέχεια

Σοβαρή κρίση στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας για Κούρδους!-Απειλές Άγκυρας-ΜΙΤ-Φιντάν πιέζουν για μη εμπλοκή των Κούρδων του Ιράν.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/03/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-20-1068x601.png" width="739" /><br /><br />Η Τουρκία απειλεί τις ΗΠΑ: Εάν οι κουρδικές δυνάμεις συμμετάσχουν σε επιθέσεις κατά του Ιράν θα ακολουθήσει αμέσως στρατιωτική απάντηση!!<br /><br />Νωρίτερα, οι ΗΠΑ είχαν συζητήσει την υποστήριξη κουρδικών ομάδων για επιχειρήσεις στο δυτικό Ιράν — αλλά τα σχέδια περιπλέκονταν από τη θέση της Τουρκίας, η οποία το βλέπει αυτό ως κίνδυνο αυτονομισμού κοντά στα σύνορά της.<br /><br />Σύμφωνα με την εφημερίδα Türkiye, ”η Άγκυρα προειδοποίησε επίσης άμεσα τις κουρδικές ομάδες: οποιαδήποτε εμπλοκή σε επιχειρήσεις κατά του Ιράν θα πυροδοτούσε αμέσως την τουρκική στρατιωτική δράση!!<br /><br />Κατά τη διάρκεια των επιθέσεων των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, το σχέδιο της Μοσάντ να χρησιμοποιήσει το ΡΚΚ στο βόρειο Ιράκ και τις συνδεδεμένες με αυτό τρομοκρατικές οργανώσεις εντός του Ιράν ως δυνάμεις πληρεξουσίου ματαιώθηκε χάρη στις προσπάθειες της Τουρκίας.<br /><br />Σύμφωνα με τις πληροφορίες που ελήφθησαν, από τις 28 Φεβρουαρίου, όταν ξεκίνησαν οι επιθέσεις, το Ισραήλ ήθελε να τοποθετήσει τις τρομοκρατικές οργανώσεις ΡΚΚ και PJAK ως χερσαίες δυνάμεις εναντίον του Ιράν. Έγινε επαφή με τους ηγέτες των οργανώσεων μέσω της ΜΟΣΑΝΤ. Όταν ξεκίνησε η δραστηριότητα τόσο στο Βόρειο Ιράκ όσο και στην ιρανική πλευρά, η Τουρκία παρενέβη γρήγορα. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, η στάση της Τουρκίας κοινοποιήθηκε στα εμπλεκόμενα μέρη σε τέσσερα μέτωπα.<br /><br />Αρχικά, έγινε γνωστό ότι σε τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στις αρχές Μαρτίου, ο Ερντογάν εναντιώθηκε κατηγορηματικά στη χρήση της τρομοκρατικής οργάνωσης σε πόλεμο με το Ιράν και δήλωσε ότι η στάση της Τουρκίας σχετικά με την εδαφική ακεραιότητα του Ιράν ήταν σαφής.<br /><br />Πρόσφατα, κατά τη διάρκεια συνάντησης στο Προεδρικό Μέγαρο μεταξύ αξιωματούχων ασφαλείας και ορισμένων στρατηγών του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) σχετικά με έναν πιθανό πόλεμο με το Ιράν, ήρθε στο προσκήνιο το ζήτημα του πώς ματαιώθηκε το σχέδιο του Ισραήλ να εμπλέξει τρομοκρατικές οργανώσεις στον πόλεμο με το Ιράν.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, έγινε γνωστό ότι ο Υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, καθώς και ο επικεφαλής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (MİT), Ιμπραήμ Καλίν, έχουν εντατικές επαφές με την κεντρική ιρακινή κυβέρνηση και την Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν (KRG), και ότι η θέση της Τουρκίας έχει εκφραστεί με σαφήνεια.<br /><br />Μεταβιβάστηκε στα εμπλεκόμενα μέρη ότι εάν κουρδικές ομάδες εξαπολύσουν επίθεση στο Ιράν σύμφωνα με το σχέδιο του Ισραήλ, η Τουρκία δεν θα παραμείνει σιωπηλή και θα μπορούσε να παρέμβει.<br /><br />Κατά τη διάρκεια των συναντήσεων, τα μέρη ενημερώθηκαν ότι η Τουρκία θα παρενέβαινε εάν η οργάνωση εμπλεκόταν, μεταφέροντας το μήνυμα: «Είδατε τι συνέβη στη Συρία. Θα κάνουμε εδώ ό,τι κάναμε εκεί. Δεν θα ακούσουμε να μιλάμε για μια «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία» ή κάτι τέτοιο. Θα ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα με το παραμικρό βήμα που θα πυροδοτήσει την περιοχή».Έχει καταστεί σαφές ότι η θέση της Τουρκίας είναι πολύ σαφής.”<div><figure class="wp-block-embed is-type-rich is-provider-twitter wp-block-embed-twitter" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; font-family: Roboto; font-size: 16px; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;"><div class="wp-block-embed__wrapper" style="box-sizing: border-box; position: relative;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2038151671742902555" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=true&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2038151671742902555&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fdirectus.gr%2Fsovari-krisi-stis-scheseis-ipa-tourkias-gia-kourdous-apeiles-agkyras-mit-fintan-piezoun-gia-mi-ebloki-ton-kourdon-tou-iran%2F&sessionId=bae53cd58e8eec6f9a501620991b2d448507e7be&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 707px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div></figure><figure class="wp-block-embed is-type-rich is-provider-twitter wp-block-embed-twitter" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; font-family: Roboto; font-size: 16px; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;"><div class="wp-block-embed__wrapper" style="box-sizing: border-box; position: relative;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2038201920632865104" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=true&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2038201920632865104&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fdirectus.gr%2Fsovari-krisi-stis-scheseis-ipa-tourkias-gia-kourdous-apeiles-agkyras-mit-fintan-piezoun-gia-mi-ebloki-ton-kourdon-tou-iran%2F&sessionId=bae53cd58e8eec6f9a501620991b2d448507e7be&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 694px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div></figure></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σοβαρή κρίση στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας για Κούρδους!-Απειλές Άγκυρας-ΜΙΤ-Φιντάν πιέζουν για μη εμπλοκή των Κούρδων του Ιράν.

Η Τουρκία απειλεί τις ΗΠΑ: Εάν οι κουρδικές δυνάμεις συμμετάσχουν σε επιθέσεις κατά του Ιράν θα ακολουθήσει αμέσως στρατιωτική απάντηση!! Νω...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποια σοβαρή πρόκληση επιχειρεί η Τουρκία πάνω από την Κάρπαθο στοχεύοντας ευθέως τους ελληνικούς Patriot.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://karpathosinfo.com/wp-content/uploads/where-is-karpathos-island-in-greece.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="683" data-original-width="1024" height="133" src="https://karpathosinfo.com/wp-content/uploads/where-is-karpathos-island-in-greece.jpg" width="660" /></a></div><div><br /></div>Εν μέσω πολέμου στο Ιράν οι Τούρκοι έχουν την δική τους Οθωμανική Ατζέντα στοχεύοντας Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ<br /><br />Ηπρόσφατη ανάπτυξη ελληνικής συστοιχίας Patriot στην Κάρπαθο (Μάρτιος 2026) έχει προκαλέσει έντονη νευρικότητα στην Τουρκία, καθώς το αντιαεροπορικό σύστημα ενισχύει την ελληνική αεράμυνα στο κρίσιμο νοτιοανατολικό Αιγαίο.<br /><br />Η Τουρκία κλιμακώνει σταδιακά την ένταση στο Αιγαίο στέλνοντας μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) και μαχητικά F-16 με στόχο να προκαλέσει και να «τεστάρει» κατά κάποιο τρόπο την ετοιμότητα της συστοιχίας Patriot που ανέπτυξε πρόσφατα η Ελλάδα στην Κάρπαθο.<br /><br />Οι Τούρκοι στέλνουν εν μέσω κινδύνου γενικότερης ανάφλεξης του σφοδρού πολέμου στο Ιράν, τα δικά τους drones, τα οποία παραβιάζουν τον Εθνικό μας Εναέριο Χώρο, για να προκαλέσουν τα ελληνικά συστήματα αεράμυνας Patriot στην Κάρπαθο.<br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 560px; padding: 0px; width: 560px;"><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2037846378391511082" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2037846378391511082&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7362849_poia-sobari-proklisi-epiheirei-i-toyrkia-pano-apo-tin&sessionId=eaff177a461fe2f64affc93c3ea03f2d0492d75f&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 897px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div>Υπάρχουν αναφορές για προσπάθειες δημιουργίας τεχνητής κρίσης μέσω πτήσεων drones, με σκοπό να εξαναγκαστεί η ελληνική πλευρά σε αντίδραση ή κατάρριψη που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως αφορμή για περαιτέρω κλιμάκωση.<br /><br />Η Αθήνα απέρριψε τους ισχυρισμούς της Άγκυρας ως αβάσιμους, τονίζοντας ότι η αμυντική διάταξη της χώρας είναι μη διαπραγματεύσιμη και αποτελεί αναγκαίο μέτρο για την εθνική ασφάλεια, ειδικά εν μέσω της αυξανόμενης αστάθειας στη Μέση Ανατολή<br /><br />Σύμφωνα με τον ελληνικό τύπο, είχαμε επανειλημμένες παραβιάσεις και παραβάσεις του Εθνικούς μας Εναερίου Χώρου, σε διαφορετικές περιοχές του Αιγαίου, με την παρουσία τουρκικών αεροσκαφών και UAV.<br /><br />Το τουρκικό Γενικό Επιτελείο θέλει να μετρήσει αντανακλαστικά, τρόπους και χρόνους αντίδρασης της ελληνικής Αεράμυνας, για να έχει στην “ βιβλιοθήκη” των πληροφοριών του, όλα αυτά τα κρίσιμα στοιχεία, σε περίπτωση πιθανής ελληνοτουρκικής πολεμικής κρίσης.<br /><br />Οι ελληνικές δυνάμεις ανταποκρίνονται με αναχαιτίσεις και αναγνωρίσεις, σύμφωνα με τις πάγιες επιχειρησιακές διαδικασίες και τα πρωτόκολλα.<br /><br />Οι Patriot στην Κάρπαθο θεωρούνται κλειδί για την αντιμετώπιση του αυξανόμενου αριθμού τουρκικών drones που επιχειρούν στην περιοχή. Παράλληλα, η Ελλάδα αξιοποιεί συστήματα όπως το αντι-drone «Κένταυρος» για την προστασία των υποδομών της.<br /><br />H παρουσία των Patriot «τυφλώνει» τις τουρκικές αεροπορικές επιχειρήσεις, καθώς δημιουργεί μια ισχυρή «ομπρέλα» προστασίας που περιορίζει την ελευθερία κινήσεων της Άγκυρας στο νοτιοανατολικό Αιγαίο.<br /><br />Η ελληνική πλευρά ξεκαθαρίζει προς πάσα κατεύθυνση ότι η κίνηση είναι αμιγώς αμυντική και αποσκοπεί στην προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας απέναντι στις συνεχιζόμενες προκλήσεις. Η αλήθεια όμως είναι ότι χρήση τουρκικών drones προσθέτει έναν νέο παράγοντα στον υβριδικό πόλεμο που ασκεί η Τουρκία στην Ελλάδα.<br /><br />Η κατάσταση παραμένει τεταμένη, καθώς η παρουσία του αντιαεροπορικού συστήματος στην Κάρπαθο αποτελεί «κόκκινο πανί» για τον τουρκικό σχεδιασμό στην περιοχή.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ποια σοβαρή πρόκληση επιχειρεί η Τουρκία πάνω από την Κάρπαθο στοχεύοντας ευθέως τους ελληνικούς Patriot.

Εν μέσω πολέμου στο Ιράν οι Τούρκοι έχουν την δική τους Οθωμανική Ατζέντα στοχεύοντας Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ Ηπρόσφατη ανάπτυξη ελληνικής ...

Διαβάστε την συνέχεια

Liveblog - Ιράν: «Θα τιμωρήσουμε τους Αμερικανούς και τους γύρω συμμάχους τους μια για πάντα».

<img height="200" src="https://img.bbmd.gr/img/640/640/90/2026/03/29/f4138692-usamarine.jpg?t=AwFHOxRh3yA4AWyF1kx7Wg" width="748" /><br /><br /><b>Μιχάλης Παπαδάκος</b><br />Την ώρα που ο Ντόναλντ Τραμπ έχει στείλει ήδη 3.500 πεζοναύτες στη Μέση Ανατολή με το πλοίο Tripoli, οι Ιρανοί προετοιμάζονται για να αντιμετωπίσουν τους Αμερικανούς και τους συμμάχους τους στη γύρω περιοχή και να τους «τιμωρήσουμε μια για πάντα».<br /><br />Οι Ιρανοί επιβεβαίωσαν κι επίσημα ότι επίκειται αμερικανική χερσαία επέμβαση με τον πρόεδρο του ιρανικού κοινοβουλίου, Μοχάμεντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, να δηλώνει σήμερα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες σχεδιάζουν χερσαία επίθεση, ενώ παράλληλα διεξάγουν δημόσια διπλωματικές προσπάθειες για τον τερματισμό του πολέμου.<br /><br />«Ο εχθρός στέλνει δημόσια μηνύματα διαπραγμάτευσης και διαλόγου, ενώ κρυφά σχεδιάζει χερσαία επίθεση», είπε ο Γκαλιμπάφ σε ανακοίνωση που μεταδόθηκε από το επίσημο ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων IRNA.<br /><br />«Οι άνδρες μας περιμένουν την άφιξη Αμερικανών στρατιωτών στο έδαφος, ώστε να μπορέσουν να τους επιτεθούν και να τιμωρήσουν τους περιφερειακούς συμμάχους τους μια για πάντα», πρόσθεσε.<br /><br />Ο Γκαλιμπάφ κάλεσε τους Ιρανούς να ενωθούν, τονίζοντας ότι η χώρα εμπλέκεται σε «έναν μεγάλο παγκόσμιο πόλεμο» που βρίσκεται «στο πιο κρίσιμο στάδιο».<br /><br />«Είμαστε πεπεισμένοι ότι μπορούμε να τιμωρήσουμε τις Ηνωμένες Πολιτείες, να τις κάνουμε να μετανιώσουν για την επίθεση στο Ιράν και να διεκδικήσουμε σθεναρά τα νόμιμα δικαιώματά μας», δήλωσε ακόμη.<br /><br />Πάνω από 3.500 πεζοναύτες στη Μέση Ανατολή<br /><br />Σύμφωνα με την Washington Post, η οποία επικαλέστηκε Αμερικανούς αξιωματούχους χθες Σάββατο, το Πεντάγωνο προετοιμάζεται για χερσαίες επιχειρήσεις που θα διαρκέσουν αρκετές εβδομάδες.<br /><br />Τέτοιες επιχειρήσεις δεν θα ισοδυναμούν με πλήρη εισβολή στο Ιράν, σύμφωνα με αυτούς τους αξιωματούχους, αλλά θα περιλαμβάνουν επιδρομές σε ιρανικό έδαφος από ειδικές δυνάμεις και άλλα στρατεύματα.<br /><br />Ο αμερικανικός στρατός ανακοίνωσε χθες την άφιξη στη Μέση Ανατολή του πλοίου αμφίβιων επιχειρήσεων Tripoli, που θα ηγηθεί μιας ναυτικής δύναμης αποτελούμενης από «περίπου 3.500» ναύτες και πεζοναύτες.<br /><br />Σύμφωνα με έκθεση, το Πεντάγωνο προετοιμάζεται για εβδομάδες στοχευμένων ωστόσο χερσαίων επιχειρήσεων στο Ιράν, οι οποίες θα περιλαμβάνουν ένα μείγμα μονάδων Ειδικών Επιχειρήσεων και τακτικού πεζικού.<br />Αυτό ενισχύεται από την άφιξη στην περιοχή ειδική ομάδας περίπου 3.500 πεζοναυτών και ναυτών.<br /><div class="embed-twitter" style="background-color: white; border: 0px; margin-block: 2em; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="border: 0px; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 550px;"><br /><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2037906827778682900" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbombgr&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2037906827778682900&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbomb.gr%2Fkosmos%2Fliveblog%2F1718784%2Fliveblog-israilini-epithesi-stin-texerani-kai-iranika-antipoina-o-tramp-dinei-paratasi-10-imeron&sessionId=71a8cf19aaac5c599d7ab3d236a19df203aef050&siteScreenName=newsbombgr&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; display: block; flex-grow: 1; height: 648px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div>Επιδρομές ΗΠΑ και Ισραήλ έπληξαν λιμάνι του Ιράν κοντά στο Στενό του Ορμούζ<br /><br />Οι επιδρομές ΗΠΑ-Ισραήλ την Κυριακή έπληξαν μια αποβάθρα σε ένα ιρανικό λιμάνι κοντά στο στρατηγικό Στενό του Ορμούζ, σκοτώνοντας πέντε ανθρώπους, ανέφεραν ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης.<br /><br />«Ο εχθρός πραγματοποίησε εγκληματική επίθεση στην αποβάθρα του Μπαντάρ Χαμίρ, σκοτώνοντας πέντε ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους τέσσερις», μετέδωσε το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων IRNA.<br /><br />Νωρίτερα την Κυριακή, το AFP ανέφερε ότι ακούστηκε μια σειρά από δυνατές εκρήξεις σε διάφορα σημεία της Τεχεράνης.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbomb.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Liveblog - Ιράν: «Θα τιμωρήσουμε τους Αμερικανούς και τους γύρω συμμάχους τους μια για πάντα».

Μιχάλης Παπαδάκος Την ώρα που ο Ντόναλντ Τραμπ έχει στείλει ήδη 3.500 πεζοναύτες στη Μέση Ανατολή με το πλοίο Tripoli, οι Ιρανοί προετοιμάζο...

Διαβάστε την συνέχεια