Έρχεται εκλογικό σοκ. Οι «έχοντες» επωφελήθηκαν μόνο από την 7ετία Μητσοτάκη .Διαφθορά, ακρίβεια και ενδοτικότητα στα εθνικά

<img height="111" src="https://st2.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/aa09716557c38a3f164720ecfa26bc12_XL.jpg?v=3" width="755" /><br /><br /><div>Οι απειλές για την κοινωνική συμμαχία που διαμόρφωσε η κυβέρνηση έρχονται από δύο πλευρές: την ανισομερή κατανομή του παραχθέντος πλούτου (σε συνδύασμό με την ακρίβεια) – ο οποίος κατά βάση προέρχεται από μη μισθολογικά εισοδήματα – αλλά και από την εικόνα θεσμοποίησης της διαφθοράς και την ενδοτική στάση στα εθνικά θέματα<br /><br />Η οικονομία αναδεικνύεται ενδεχομένως στο ισχυρότερο χαρτί της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, εφαρμόζοντας τη γνωστή ρήση του συμβούλου του Clinton, James Carville «it’s the economy stupid» («Είναι η οικονομία, ανόητε»).<br />Εξηγούμαστε: Η επιστροφή της Ελλάδας στην κανονικότητα, η επίτευξη αναπτυξιακών ρυθμών αλλά και μια σειρά κινήσεων όπως η ένταξη ενός μέρους της «φαιάς» οικονομίας στη φορολογική βάση μέσω της ψηφιοποίησης διαμόρφωσαν μια σημαντική κοινωνική συμμαχία σε σχέση με την οικονομική πολιτική.</div><div><br />Την ίδια ώρα, κινήσεις όπως η πρόωρη αποπληρωμή χρέους των 13 δισ. ευρώ που ανακοινώθηκε στις 17/8 ενίσχυσαν της εικόνα της αξιοπιστίας της χώρας απέναντι στις αγορές και τους Ευρωπαίους εταίρους – το αφήγημα της ισχυρής Ελλάδας.<br />Οι απειλές για αυτή την κοινωνική συμμαχία που διαμόρφωσε η κυβέρνηση έρχονται από δύο πλευρές: την ανισομερή κατανομή του παραχθέντος πλούτου – ο οποίος κατά βάση προέρχεται από μη μισθολογικά εισοδήματα – αλλά και από την εικόνα θεσμοποίησης της διαφθοράς και την ενδοτική στάση στα εθνικά θέματα απέναντι σε μια Τουρκία (που έχει αναλάβει ήδη ρόλο του ισχυρού περιφερειακού παίκτη στην Ανατολική Μεσόγειο) ενώ τα εξοπλιστικά προγράμματα επικρατεί η εικόνα ότι χρησιμοποιούνται ως προπέτασμα καπνού.<br /><br />Το ανισομερές αναπτυξιακό μέρισμα<br /><br />Ας δούμε τα ρήγματα στην κοινωνική συμμαχία που έχει διαμορφωθεί στην οικονομία και σχετίζονται με το πόσο ανισομερώς κατανέμεται το «αναπτυξιακό μέρισμα».<br />Από το 2019 η Ελλάδα έχει αυξήσει την απασχόληση, οι μισθοί έχουν ανέβει και το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών έχει ενισχυθεί.<br />Όμως η εικόνα δεν είναι ίδια για όλους: Άλλη είναι η πορεία ενός εργαζόμενου που ζει αποκλειστικά από τον μισθό του και άλλη ενός νοικοκυριού που διαθέτει ακίνητα, μετοχές, καταθέσεις ή επιχειρηματικά περιουσιακά στοιχεία.<br />Τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι το 2025 το ονομαστικό εισόδημα από εξαρτημένη εργασία αυξήθηκε κατά 6,9% στο πρώτο εξάμηνο, με τις αμοιβές ανά μισθωτό να αυξάνονται κατά 4% και τον αριθμό των μισθωτών κατά 2,8%.<br />Η Τράπεζα της Ελλάδος σημειώνει μάλιστα ότι οι αυξήσεις ήταν ιδιαίτερα αισθητές στο κάτω άκρο της μισθολογικής κατανομής.<br />Το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα, μετά δηλαδή την επίδραση του πληθωρισμού, αυξήθηκε μόλις κατά 1% στο πρώτο εξάμηνο του 2025.<br /><br />Αυτό όμως είναι μόνο το ένα σκέλος της εικόνας.<br />Από το 2019 έως το 2025 αυξήθηκαν σημαντικά και οι αξίες πολλών περιουσιακών στοιχείων.<br />Για τους ιδιοκτήτες ακινήτων, η αύξηση των τιμών των κατοικιών και των ενοικίων δημιούργησε μια πρόσθετη πηγή πλούτου και εισοδήματος, η οποία αφορά κυρίως νοικοκυριά που είχαν ήδη στην κατοχή τους ακίνητη περιουσία.<br />Παράλληλα, όσοι διέθεταν κεφάλαια σε μετοχές, ομόλογα, αμοιβαία κεφάλαια ή καταθέσεις είχαν τη δυνατότητα να επωφεληθούν από την άνοδο των χρηματιστηριακών αξιών και από την επιστροφή των επιτοκίων σε θετικό έδαφος.<br />Η ίδια η Τράπεζα της Ελλάδος επισημαίνει ότι το εισόδημα από περιουσία αποτελεί ξεχωριστή συνιστώσα του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών, ενώ το 2025 οι επενδύσεις των νοικοκυριών σε ακίνητα και εξοπλισμό πέρασαν για πρώτη φορά ύστερα από 15 χρόνια σε οριακά θετικό καθαρό σχηματισμό κεφαλαίου.<br /><img height="640" src="https://www.bankingnews.gr/image/%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CF%8C%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF_%CE%BF%CE%B8%CF%8C%CE%BD%CE%B7%CF%82_2026-08-24_161149.png" width="508" /><br /><br /></div><div>Η ανισοκατανομή των περιουσιακών στοιχείων έχει πολλαπλασιαστικές συνέπειες<br /><br />Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ αποτυπώνουν αυτή τη διαφοροποίηση στην τελική κατανομή του εισοδήματος.<br />Το 2025 το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού είχε εισόδημα 5,18 φορές μεγαλύτερο από το φτωχότερο 20%.<br />Το πλουσιότερο 25% συγκέντρωνε το 45,5% του συνολικού ισοδύναμου διαθέσιμου εισοδήματος, ενώ το φτωχότερο 25% μόλις το 10,5%. Ο δείκτης Gini που περιγράφει την κοινωνική ανισότητα διαμορφώθηκε στο 31,6.<br />Και εδώ μπαίνει ένα δεύτερο ζήτημα: η φορολογία.<br />Μέχρι και το φορολογικό έτος 2025, η φορολογική κλίμακα για μισθούς και συντάξεις παρέμενε στα επίπεδα των 9%, 22%, 28%, 36% και 44%, με τα βασικά όρια των 10.000, 20.000, 30.000 και 40.000 ευρώ να παραμένουν αμετάβλητα.<br />Αυτό έχει σημασία επειδή από το 2019 έως το 2025 ο πληθωρισμός συσσωρευτικά ήταν περίπου 21%, με βάση τις ετήσιες μεταβολές του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή.<br />Ο ετήσιος πληθωρισμός ήταν 0,8% το 2019, -2,3% το 2020, 5,1% το 2021, 7,2% το 2022, 3,5% το 2023 και από 2,6% τόσο το 2024 όσο και το 2025.<br />Με άλλα λόγια, ένας εργαζόμενος που το 2019 έπαιρνε, για παράδειγμα, 20.000 ευρώ και είδε τον ονομαστικό μισθό του να αυξάνεται τα επόμενα χρόνια, μπορούσε να μετακινηθεί σε υψηλότερο φορολογικό κλιμάκιο χωρίς τα όρια αυτά να έχουν αυξηθεί αντίστοιχα με τις τιμές.<br />Αυτό είναι το φαινόμενο που συνήθως αποκαλείται «φορολογική διολίσθηση» ή bracket creep: όταν η φορολογική κλίμακα δεν τιμαριθμοποιείται, ένα μέρος της ονομαστικής αύξησης του μισθού μπορεί να απορροφηθεί από υψηλότερη φορολογία, παρότι η πραγματική αγοραστική δύναμη δεν αυξάνεται στον ίδιο βαθμό.<br />Επιπλέον, τα εισοδήματα από κεφάλαιο είχαν διαφορετική φορολογική μεταχείριση.<br />Μέχρι το 2025, τα μερίσματα φορολογούνταν αυτοτελώς με 5%, οι τόκοι με 15%, ενώ τα εισοδήματα από ακίνητα φορολογούνταν με 15% έως τις 12.000 ευρώ, 35% από 12.001 έως 35.000 ευρώ και 45% πάνω από αυτό το ποσό.</div><div><br />Η σύγκριση με τον οριακό συντελεστή 44% για μισθωτή εργασία δείχνει γιατί η σύνθεση του εισοδήματος έχει μεγάλη σημασία: το ίδιο συνολικό ποσό μπορεί να έχει διαφορετική φορολογική επιβάρυνση ανάλογα με το αν προέρχεται από εργασία, ενοίκια ή μερίσματα.<br />Από το 2026 η κυβέρνηση προχώρησε σε νέα φορολογική κλίμακα.<br />Για τα εισοδήματα από μισθούς και συντάξεις ο δεύτερος συντελεστής μειώθηκε από 22% σε 20% και ο τρίτος από 28% σε 26%, ενώ δημιουργήθηκε και νέο κλιμάκιο 39% για εισοδήματα από 40.000 έως 60.000 ευρώ.</div><div><br />Παράλληλα θεσπίστηκαν ακόμη μεγαλύτερες ελαφρύνσεις για οικογένειες με παιδιά και μηδενικοί συντελεστές στα πρώτα 20.000 ευρώ για νέους έως 25 ετών.<br />Η φορολογική μεταρρύθμιση του 2026, δεν αλλάζει το γεγονός ότι την περίοδο 2019-2025 η ονομαστική αύξηση των εισοδημάτων εξελισσόταν μέσα σε ένα περιβάλλον υψηλού πληθωρισμού και χωρίς αυτόματη τιμαριθμική προσαρμογή των φορολογικών ορίων.<br />Το τελικό συμπέρασμα είναι πιο σύνθετο από το κυβερνητικό αφήγημα «οι μισθοί αυξάνονται».<br />Αυξήθηκαν πράγματι τα εισοδήματα από εργασία, ιδιαίτερα τα χαμηλότερα μισθολογικά εισοδήματα.<br />Αλλά ταυτόχρονα αυξήθηκε η αξία και η απόδοση περιουσιακών στοιχείων, κάτι που ευνόησε περισσότερο όσους διέθεταν ήδη ακίνητα και χρηματοοικονομικό πλούτο.<br /><br />Η θεσμοποίηση της διαφθοράς και τα «ήρεμα νερά» κοστίζουν<br /><br />Η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να έχει καθαρό δημοσκοπικό προβάδισμα – πρωτοφανές στην Ελλάδα για μια κυβέρνηση στον 7ο χρόνο της θητείας της - σε συνδυασμό με μια σημαντική πολιτική φθορά που την απομακρύνει από την τροχιά της αυτοδυναμίας.<br />Το αντίθετο: η σημερινή εικόνα δείχνει μια κυβέρνηση που παραμένει πρώτη επειδή η αντιπολίτευση αδυνατεί να συγκροτήσει μία πειστική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, την ίδια ώρα όμως χάνει έδαφος σε δύο πεδία που αποτελούσαν βασικά στοιχεία του πολιτικού της πλεονεκτήματος: τους θεσμούς και την εθνική αξιοπιστία.<br />Στην τελευταία μεγάλη μέτρηση της Marc, στα τέλη Ιουλίου, η ΝΔ βρισκόταν στο 30,8% στην εκτίμηση ψήφου, έναντι 16,8% της ΕΛΑΣ και 11% του ΠΑΣΟΚ.<br />Ωστόσο, μόλις το 35,6% αξιολογούσε θετικά ή μάλλον θετικά την κυβέρνηση, ενώ το 63,7% την αξιολογούσε αρνητικά.<br />Ακόμη πιο χαρακτηριστικό: μόνο 18,8% θεωρούσε πιθανή μια αυτοδύναμη νίκη της ΝΔ, ενώ 46,8% προέβλεπε νίκη της χωρίς αυτοδυναμία.<br />Το χάσμα ανάμεσα στην εκλογική πρωτιά και την κοινωνική αξιολόγηση είναι το κλειδί. Η ΝΔ δεν έχει χάσει την πρώτη θέση• έχει χάσει μέρος της αυτονόητης εμπιστοσύνης που τη συνόδευε.<br /><br />Αυτό φαίνεται καθαρά στο ζήτημα των θεσμών<br /><br />Η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ και η παρουσία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας έχουν προσδώσει στην πολιτική συζήτηση ένα ιδιαίτερο συμβολικό βάρος.<br />Η Laura Kovesi έχει καταστεί για ένα τμήμα της κοινής γνώμης σύμβολο ενός εξωτερικού θεσμικού ελέγχου που εμφανίζεται πιο αξιόπιστος από το ίδιο το ελληνικό πολιτικό σύστημα.<br />Στη δημοσκόπηση της MRB τον Μάιο, το 71,3% εξέφραζε εμπιστοσύνη στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία καθώς η κυβέρνηση παρουσιάζει εικόνα θεσμοποίηση της διαφθοράς – μέσω της κυβερνητικής πλειοψηφίας γίνεται η ίδια κριτής και κρινόμενες σε υποθέσεις νομικού ενδιαφέροντος ενώ ασκεί ασφυκτικό έλεγχο στις ανεξάρτητες αρχές.<br />Και η Metron Analysis τον Ιούνιο αποτύπωνε αυτή τη δυσπιστία με ιδιαίτερα σκληρούς αριθμούς: 73% αρνητικές γνώμες για την κυβερνητική επίδοση στα θέματα Δημοκρατίας και Θεσμών, έναντι μόλις 19% θετικών. Η κρίση των θεσμών ήταν, μάλιστα, το τρίτο σημαντικότερο πρόβλημα της χώρας με 21%, ενώ η διαφθορά συγκέντρωνε 14%.<br /><br />Το δεύτερο μέτωπο είναι τα εθνικά<br /><br />Εδώ η ΝΔ δεν έχει χάσει την παράδοση της ως κόμμα ασφάλειας και εθνικής ευθύνης, αλλά έχει χάσει μέρος του συγκριτικού της πλεονεκτήματος. Η ίδια μέτρηση της Metron είναι χαρακτηριστική: όταν οι πολίτες αξιολογούν την κυβέρνηση στα γεωπολιτικά και στις διεθνείς σχέσεις —με ρητή αναφορά στα ελληνοτουρκικά, αλλά και στις σχέσεις με ΗΠΑ, Ρωσία, Ισραήλ και ΕΕ— το 47% δηλώνει μάλλον αρνητικό, έναντι μόλις 37% που δηλώνει μάλλον θετικό.<br />Το στοιχείο αυτό αποδεικνύει όμως ότι δεν πείθει πλέον όλους τους πολίτες ως επαρκώς δυναμική και αποτελεσματική στα εθνικά θέματα.<br />Και αυτή είναι μια σημαντική πολιτική μεταβολή για ένα κόμμα που επί χρόνια είχε σχεδόν μονοπωλιακό πλεονέκτημα στην αξιοπιστία πάνω στην εξωτερική πολιτική και την άμυνα.<br />Οι σχέσεις Ελλάδας–Τουρκίας εξακολουθούν, άλλωστε, να αποτελούν σημαντική πηγή ανησυχίας για την κοινή γνώμη, ενώ η εξωτερική πολιτική και οι πόλεμοι καταγράφονταν τον Ιούνιο ως σημαντικό πρόβλημα για το 10% των πολιτών.<br />Επομένως, το πραγματικό πρόβλημα της ΝΔ είναι ότι η πρωτιά της δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη κοινωνική υπεροχή στην αξιολόγηση της διακυβέρνησης. Και έτσι διαμορφώνεται ένα επικίνδυνο για την κυβέρνηση παράδοξο: παραμένει η ισχυρότερη εκλογική δύναμη, αλλά δεν θεωρείται αυτονόητα η πιο αξιόπιστη δύναμη ούτε για την προστασία των θεσμών ούτε για την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων.<br />Τα παραπάνω δείχνουν ότι η κοινωνική συμμαχία που κρίστηκε το 2019 παρουσιάζει σημαντικές ρωγμές γεγονός που καθιστά την αυτοδυναμία της ΝΔ αδύνατη στις επόμενες εκλογές όποτε και εάν γίνουν...<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Έρχεται εκλογικό σοκ. Οι «έχοντες» επωφελήθηκαν μόνο από την 7ετία Μητσοτάκη .Διαφθορά, ακρίβεια και ενδοτικότητα στα εθνικά

Οι απειλές για την κοινωνική συμμαχία που διαμόρφωσε η κυβέρνηση έρχονται από δύο πλευρές: την ανισομερή κατανομή του παραχθέντος πλούτου (σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συναγερμός στην Τουρκία για τους ελληνικούς Patriot: ”Η Ελλάδα θωρακίζει την Κρήτη”. Γιατί η Hurriyet βλέπει μεγάλη στρατιωτική αναδιάταξη!

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/08/ChatGPT-Image-19-%CE%91%CF%85%CE%B3-2026-05_06_02-%CE%BC.%CE%BC-1068x601.png" width="757" /><br /><br />Με ιδιαίτερη προσοχή παρακολουθεί η Άγκυρα τη μετακίνηση ελληνικής συστοιχίας Patriot από την Κάρπαθο προς τη Σούδα, με την τουρκική Hurriyet να αφιερώνει εκτενή αναφορά στην ελληνική στρατιωτική αναδιάταξη και στον ολοένα ισχυρότερο ρόλο της Κρήτης στον αμυντικό σχεδιασμό των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το τουρκικό ενδιαφέρον δεν περιορίζεται σε μια απλή μεταστάθμευση ενός αντιαεροπορικού συστήματος. Η εικόνα που σχηματίζεται αφορά μια ευρύτερη αναδιάταξη της ελληνικής αεράμυνας από την Κύπρο και την Κρήτη μέχρι τη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, την ώρα που οι εξελίξεις γύρω από το Ιράν αυξάνουν κατακόρυφα τον βαθμό επιφυλακής.<br /><br />Η Hurriyet, με τίτλο «Κίνηση Patriot από την Ελλάδα προς την Κρήτη: Άρχισε η διαδικασία μεταφοράς», καταγράφει αναλυτικά την ελληνική κινητικότητα, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στη γεωστρατηγική σημασία της Σούδας.<div><br />Οι Patriot εγκαταλείπουν την Κάρπαθο – Ενισχύεται η ομπρέλα πάνω από τη Σούδα<br /><br />Σύμφωνα με τις πληροφορίες που επικαλείται το τουρκικό δημοσίευμα, η διαδικασία μετακίνησης της πυροβολαρχίας Patriot από την Κάρπαθο προς την Κρήτη έχει ήδη αρχίσει, με προσωπικό και υλικό να μεταφέρονται σταδιακά προς τη νέα θέση ανάπτυξης.<br /><br />Ο επιχειρησιακός στόχος είναι σαφής: η ισχυρότερη προστασία κρίσιμων στρατιωτικών και συμμαχικών εγκαταστάσεων γύρω από τη Σούδα, σε μία περίοδο κατά την οποία το περιβάλλον ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο γίνεται ολοένα πιο ασταθές.<br /><br />Η συγκεκριμένη κίνηση αποκτά ξεχωριστή σημασία επειδή η Σούδα δεν αποτελεί μια συμβατική ελληνική βάση.<br /><br />Πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους στρατιωτικούς κόμβους των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο, με δυνατότητα υποστήριξης αεροπορικών, ναυτικών και διακλαδικών επιχειρήσεων προς τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική και την ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Η ανάπτυξη Patriot γύρω από τη βάση δημιουργεί συνεπώς μια πολύ ισχυρότερη αντιβαλλιστική και αντιαεροπορική ασπίδα γύρω από έναν κόμβο στρατηγικής σημασίας .<a href="https://directus.gr/synagermos-stin-tourkia-gia-tous-ellinikous-patriot-i-ellada-thorakizei-tin-kriti-giati-i-hurriyet-vlepei-megali-stratiotiki-anadiataxi/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συναγερμός στην Τουρκία για τους ελληνικούς Patriot: ”Η Ελλάδα θωρακίζει την Κρήτη”. Γιατί η Hurriyet βλέπει μεγάλη στρατιωτική αναδιάταξη!

Με ιδιαίτερη προσοχή παρακολουθεί η Άγκυρα τη μετακίνηση ελληνικής συστοιχίας Patriot από την Κάρπαθο προς τη Σούδα, με την τουρκική Hurriye...

Διαβάστε την συνέχεια

Θερμό επεισόδιο από την «πίσω πόρτα»; Τα 4 σενάρια κρίσης με NAVTEX, Καστελλόριζο και θαλάσσιες υποδομές Η Αγκυρα στήνει νέα παγίδα στο Αιγαίο.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/08/ChatGPT-Image-17-%CE%91%CF%85%CE%B3-2026-03_50_54-%CE%BC.%CE%BC-1068x601.png" width="739" /><br /><br />Νέα δεδομένα ασφαλείας διαμορφώνονται στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς η Αθήνα εξετάζει πλέον όχι μόνο τη νομική και διπλωματική διάσταση των τουρκικών «θαλάσσιων πάρκων», αλλά και το πώς η Άγκυρα θα μπορούσε να επιχειρήσει να μεταφέρει τις μονομερείς διεκδικήσεις της στο πεδίο.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκονται οι στρατιωτικές NAVTEX, οι επιχειρήσεις Έρευνας και Διάσωσης, οι υποθαλάσσιες στρατιωτικές και ενεργειακές υποδομές, αλλά και ένας πιθανός νέος πληροφοριακός πόλεμος με «οικολογικό» μανδύα.<br />Η ανάλυση που βρίσκεται στο τραπέζι δεν αφορά ένα θεωρητικό παιχνίδι χαρτών. Το κρίσιμο ερώτημα είναι τι θα συμβεί εάν η Τουρκία επιχειρήσει να χρησιμοποιήσει στην πράξη τις λεγόμενες «προστατευόμενες ζώνες» για να αμφισβητήσει ελληνικές δραστηριότητες στη θάλασσα.<br /><br />Σύμφωνα με το υλικό που βρίσκεται υπό εξέταση, τέσσερα είναι τα βασικά σενάρια μέσω των οποίων θα μπορούσε να δημιουργηθεί τεχνητή ένταση: αντι-NAVTEX, σύγκρουση αρμοδιοτήτων σε Έρευνα και Διάσωση, παρεμπόδιση υποθαλάσσιων υποδομών και διεθνοποίηση της αντιπαράθεσης μέσω περιβαλλοντικών καταγγελιών.<br /><br />Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα μετά τις τουρκικές προεδρικές αποφάσεις της 15ης Αυγούστου 2026, με τις οποίες η Άγκυρα ανακήρυξε δύο «εθνικά θαλάσσια πάρκα» στο βορειοανατολικό Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών απάντησε επισήμως ότι, στον βαθμό που οι τουρκικές ζώνες εκτείνονται σε διεθνή ύδατα και στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, δεν παράγουν κανένα έννομο αποτέλεσμα και δεν μπορούν να δημιουργήσουν τετελεσμένα.<div><br />Ο «πράσινος» αναθεωρητισμός της Άγκυρας<br /><br />Η περιβαλλοντική διάσταση είναι αυτή που προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία στην Αθήνα.<br /><br />Η Τουρκία εμφανίζει τις νέες ζώνες ως εργαλεία προστασίας του θαλάσσιου οικοσυστήματος. Όμως η ελληνική ανάγνωση είναι εντελώς διαφορετική.<br /><br />Η ανησυχία είναι ότι περιβαλλοντικές έννοιες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πολιτικό και επιχειρησιακό όχημα για παλαιότερες τουρκικές διεκδικήσεις.<br /><br />Με άλλα λόγια, εκεί όπου μέχρι σήμερα η Άγκυρα μιλούσε για «Γαλάζια Πατρίδα», «γκρίζες ζώνες», αποστρατιωτικοποίηση νησιών ή αμφισβητούμενες θαλάσσιες δικαιοδοσίες, θα μπορούσε πλέον να προσθέσει στο οπλοστάσιό της και έναν νέο όρο:<br /><br />«προστασία του περιβάλλοντος».<br /><br />Το ίδιο το ελληνικό ΥΠΕΞ έχει ξεκαθαρίσει ότι κανένα κράτος δεν μπορεί να δημιουργεί μονομερώς προστατευόμενες θαλάσσιες περιοχές πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας του και ότι οι τουρκικές αποφάσεις δεν μεταβάλλουν τα δικαιώματα της Ελλάδας.<br />Πρώτο σενάριο: «πόλεμος» NAVTEX στο Αιγαίο<br /><br />Το πρώτο και ίσως πιο άμεσο πεδίο πιθανής αντιπαράθεσης αφορά τις στρατιωτικές ασκήσεις.<br /><br />Η Ελλάδα πραγματοποιεί κάθε χρόνο μεγάλο αριθμό αεροναυτικών και διακλαδικών δραστηριοτήτων στο Αιγαίο.<br /><br />Αν μια τέτοια άσκηση διεξαχθεί σε περιοχή που η Τουρκία έχει επιχειρήσει μονομερώς να χαρακτηρίσει «θαλάσσιο πάρκο», τότε ανοίγει ο δρόμος για μια νέα μορφή έντασης.<br /><br />Η Άγκυρα θα μπορούσε να εκδώσει αντι-NAVTEX, ισχυριζόμενη ότι η ελληνική στρατιωτική δραστηριότητα επηρεάζει μια «προστατευόμενη» περιοχή.<br /><br />Το επίμαχο υλικό περιγράφει ειδικά το ενδεχόμενο η Τουρκία να επικαλεστεί περιβαλλοντική επιβάρυνση όταν ελληνικές ή συμμαχικές μονάδες πραγματοποιούν ασκήσεις με πραγματικά πυρά ή ανθυποβρυχιακές δραστηριότητες, ιδιαίτερα στην περιοχή Λήμνου–Σαμοθράκης.<br /><br />Εδώ βρίσκεται και η παγίδα.<br /><br />Η Τουρκία δεν θα χρειάζεται να εμφανίσει την παρέμβασή της ως ευθεία αμφισβήτηση ελληνικών δικαιωμάτων. Θα μπορεί να την παρουσιάζει ως δήθεν «περιβαλλοντική προστασία».<br /><br />Εάν μάλιστα στο σημείο εμφανιστούν τουρκικά πολεμικά πλοία ή σκάφη της ακτοφυλακής, ένα φαινομενικά τεχνικό ζήτημα μπορεί να πάρει πολύ γρήγορα επιχειρησιακές διαστάσεις.<br />Γιατί το σημείο Λήμνος–Σαμοθράκη είναι κρίσιμο<br /><br />Η περιοχή δεν επιλέχθηκε τυχαία.<br /><br />Η θαλάσσια ζώνη μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης βρίσκεται απέναντι από την έξοδο των Δαρδανελίων, δηλαδή έναν από τους σημαντικότερους ναυτικούς διαύλους της ευρύτερης περιοχής.<br /><br />Από εκεί εξέρχονται τουρκικές ναυτικές μονάδες προς το Αιγαίο.<br /><br />Από εκεί περνούν επίσης κρίσιμες θαλάσσιες γραμμές επικοινωνίας.<br /><br />Για το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, η περιοχή έχει ιδιαίτερη αξία τόσο για την επιτήρηση όσο και για τον έλεγχο κινήσεων.<br /><br />Στο αρχικό υλικό επισημαίνεται ότι η τουρκική κίνηση μπορεί να ερμηνευθεί ως προσπάθεια δημιουργίας μιας σφήνας ανάμεσα στη Λήμνο και τη Σαμοθράκη, με δυνητικές επιπτώσεις στη δραστηριότητα ελληνικών υποβρυχίων και μονάδων επιφανείας.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι η τουρκική ανακήρυξη αποκτά αυτομάτως νομική ισχύ.<br /><br />Σημαίνει όμως ότι μπορεί να δημιουργήσει νέα σημεία τριβής επί του πεδίου.<br />Δεύτερο σενάριο: σύγκρουση σε επιχείρηση Έρευνας και Διάσωσης<br /><br />Το δεύτερο σενάριο είναι ακόμη πιο επικίνδυνο, επειδή θα μπορούσε να εκδηλωθεί χωρίς να προηγηθεί προγραμματισμένη στρατιωτική δραστηριότητα.<br /><br />Ένα ναυτικό δυστύχημα, η πτώση ενός αεροσκάφους ή ένα περιστατικό με εμπορικό πλοίο θα μπορούσε να μετατραπεί σε ελληνοτουρκική κρίση.<br /><br />Η Τουρκία εδώ και χρόνια αμφισβητεί πλευρές της ελληνικής αρμοδιότητας Έρευνας και Διάσωσης στο Αιγαίο.<br /><br />Το νέο στοιχείο είναι ότι μια μονομερώς ανακηρυγμένη «θαλάσσια προστατευόμενη ζώνη» θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως πρόσθετο πολιτικό επιχείρημα.<br /><br />Το σενάριο προβλέπει ότι η Άγκυρα θα μπορούσε να επιχειρήσει να εμφανιστεί ως αρμόδια δύναμη συντονισμού σε περιστατικό κοντά στη Λήμνο, τη Σαμοθράκη ή το Καστελλόριζο, οδηγώντας σε ταυτόχρονη παρουσία ελληνικών και τουρκικών εναέριων και θαλάσσιων μέσων.<br /><br />Εκεί ακριβώς βρίσκεται ο κίνδυνος ενός θερμού επεισοδίου.<br /><br />Όχι επειδή κάποια πλευρά θα το έχει απαραίτητα σχεδιάσει εκ των προτέρων, αλλά επειδή δύο διαφορετικές δυνάμεις μπορεί να επιχειρούν ταυτόχρονα στον ίδιο περιορισμένο χώρο διεκδικώντας τον επιχειρησιακό συντονισμό.<br />Τρίτο σενάριο: τα υποθαλάσσια καλώδια στο στόχαστρο<br /><br />Ίσως όμως το πιο σημαντικό σενάριο για τα επόμενα χρόνια αφορά τον βυθό.<br /><br />Η σύγχρονη στρατιωτική και ενεργειακή ισχύς δεν βρίσκεται μόνο πάνω από τη θάλασσα.<br /><br />Βρίσκεται και κάτω από αυτή.<br /><br />Υποβρύχιοι αισθητήρες, καλώδια επικοινωνιών, ηλεκτρικές διασυνδέσεις, δίκτυα επιτήρησης και άλλες κρίσιμες υποδομές μετατρέπουν τον βυθό του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου σε νέο πεδίο γεωπολιτικού ανταγωνισμού.<br /><br />Το αρχικό κείμενο επισημαίνει ότι η Τουρκία θα μπορούσε να επικαλεστεί την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος για να αμφισβητήσει εργασίες εγκατάστασης ή συντήρησης συστημάτων στον βυθό, τόσο στρατιωτικού όσο και πολιτικού χαρακτήρα.<br /><br />Και εδώ το ζήτημα γίνεται εξαιρετικά σοβαρό.<br /><br />Διότι μια παρεμπόδιση πλοίου πόντισης καλωδίων δεν αποτελεί θεωρητική διπλωματική διαφωνία.<br /><br />Μπορεί να προκαλέσει άμεση αντιπαράθεση ναυτικών μονάδων.<br />Το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου είναι το μεγάλο τεστ<br /><br />Το θέμα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία λόγω του σχεδιασμού της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου.<br /><br />Σύμφωνα με σημερινές πληροφορίες της Καθημερινής, η Αθήνα θεωρεί ότι δύο εξελίξεις θα δείξουν τις πραγματικές προθέσεις της Άγκυρας τις επόμενες εβδομάδες.<br /><br />Η πρώτη είναι τι περιορισμούς θα επιχειρήσει να επιβάλει η Τουρκία στα «θαλάσσια πάρκα» σε αλιεία, ναυσιπλοΐα και έρευνα.<br /><br />Η δεύτερη είναι η στάση της όταν επανεκκινήσουν οι έρευνες που συνδέονται με το ηλεκτρικό καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου.</div><div><br />Αυτό αποτελεί ίσως το πραγματικό τεστ.<br /><br />Διότι εκεί θα φανεί εάν τα τουρκικά πάρκα θα παραμείνουν σχεδιασμένα όρια σε έναν χάρτη ή εάν η Άγκυρα θα επιχειρήσει να τα μετατρέψει σε εργαλείο φυσικής παρεμπόδισης δραστηριοτήτων.<br />Τέταρτο σενάριο: πληροφοριακός πόλεμος στα διεθνή fora<br /><br />Το τέταρτο πεδίο δεν βρίσκεται στο Αιγαίο.<br /><br />Βρίσκεται στις Βρυξέλλες, στη Νέα Υόρκη και στους διεθνείς οργανισμούς.<br /><br />Η Τουρκία θα μπορούσε να επιχειρήσει να μεταφέρει την ελληνοτουρκική αντιπαράθεση από το πεδίο του Δικαίου της Θάλασσας στο πεδίο της οικολογίας.<br /><br />Το σενάριο που περιγράφεται προβλέπει καταγγελίες ότι η Ελλάδα πραγματοποιεί στρατιωτικές δραστηριότητες μέσα σε δήθεν «προστατευόμενες περιοχές», με στόχο να παρουσιαστεί η Αθήνα ως υπεύθυνη για περιβαλλοντική επιβάρυνση.<br /><br />Πρόκειται για μια μορφή υβριδικής πίεσης.<br /><br />Η στρατιωτική αμφισβήτηση συνοδεύεται από επικοινωνιακή εκστρατεία.<br /><br />Η επικοινωνιακή εκστρατεία μεταφέρεται στους διεθνείς οργανισμούς.<br /><br />Και στη συνέχεια επιχειρείται η δημιουργία μιας εικόνας «διαφοράς» εκεί όπου η ελληνική πλευρά θεωρεί ότι δεν υπάρχει καμία νόμιμη τουρκική δικαιοδοσία.<br />Το Καστελλόριζο στο κέντρο του σχεδιασμού<br /><br />Η πιο ευαίσθητη περιοχή όλων είναι το σύμπλεγμα της Μεγίστης.<br /><br />Το Καστελλόριζο αποτελεί έναν από τους κρισιμότερους κρίκους στη γεωγραφική σύνδεση των ελληνικών θαλάσσιων δικαιωμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Για αυτό και κάθε τουρκικός σχεδιασμός γύρω από το νησί εξετάζεται με εξαιρετικά μεγάλη προσοχή.<br /><br />Η Αθήνα βλέπει τη συγκεκριμένη τουρκική ζώνη ως προσπάθεια περιορισμού της επήρειας του Καστελλόριζου στις θαλάσσιες ζώνες και ουσιαστικής απομόνωσής του από τη Ρόδο.<br /><br />Αυτή ακριβώς την ερμηνεία αποδίδουν και πρόσφατες ελληνικές διπλωματικές πηγές, σύμφωνα με τις οποίες η ανατολικομεσογειακή τουρκική ζώνη εμφανίζεται να απομονώνει το Καστελλόριζο και να περιορίζει την επήρειά του στα υφιστάμενα έξι ναυτικά μίλια χωρικών υδάτων, σύμφωνα με την τουρκική λογική.<br /><br />Το αρχικό υλικό προχωρά ακόμη περισσότερο, χαρακτηρίζοντας τη συγκεκριμένη κίνηση ως εφαρμογή της λογικής της «Γαλάζιας Πατρίδας», ακριβώς επειδή επιχειρεί να αποκόψει λειτουργικά το σύμπλεγμα της Μεγίστης από τη Ρόδο και τα Δωδεκάνησα.<br />Από τη «Γαλάζια Πατρίδα» στα «θαλάσσια πάρκα»<br /><br />Εδώ βρίσκεται ίσως το ουσιαστικότερο στοιχείο της υπόθεσης.<br /><br />Η Τουρκία δεν εγκαταλείπει τις παλαιές της θέσεις. Αλλάζει το εργαλείο με το οποίο επιχειρεί να τις προωθήσει.<br /><br />Η «Γαλάζια Πατρίδα» είναι η μεγάλη γεωπολιτική αφήγηση.<br /><br />Οι «γκρίζες ζώνες» αφορούν την αμφισβήτηση κυριαρχίας.<br /><br />Οι διαφωνίες για FIR και SAR αφορούν αρμοδιότητες.<br /><br />Οι αντι-NAVTEX αφορούν επιχειρησιακή παρουσία.<br /><br />Και τώρα, τα «θαλάσσια πάρκα» μπορούν να προσθέσουν ένα περιβαλλοντικό περίβλημα γύρω από το ίδιο πλέγμα διεκδικήσεων.<br /><br />Αυτό ακριβώς είναι που προκαλεί προβληματισμό στην Αθήνα.<br /><br />Διότι η μεγαλύτερη πρόκληση δεν βρίσκεται μόνο στην ανακήρυξη μιας ζώνης.<br /><br />Βρίσκεται στο τι θα επιχειρήσει η Άγκυρα να κάνει μέσα σε αυτή τη ζώνη.<br />Η Αθήνα σκληραίνει τη στάση της<br /><br />Τα νεότερα δεδομένα της 24ης Αυγούστου 2026 δείχνουν ότι στην Αθήνα εξετάζεται πλέον ένα ευρύτερο πακέτο αντιδράσεων.<br /><br />Σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της Καθημερινής, η ελληνική κυβέρνηση επεξεργάζεται μέτρα μετά τις τουρκικές κινήσεις, ενώ οι επαφές υψηλού επιπέδου εμφανίζονται ουσιαστικά «παγωμένες».<br /><br />Παράλληλα, ο υπουργός Εξωτερικών αναμένεται να ενημερώσει τους Ευρωπαίους ομολόγους του για τα τουρκικά θαλάσσια πάρκα, ενώ μεταξύ των επιλογών που εξετάζονται βρίσκεται ακόμη και η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων νοτίως της Κρήτης στα 12 ναυτικά μίλια.<br /><br />Η συγκεκριμένη συζήτηση δείχνει ότι το κλίμα των προηγούμενων ετών αλλάζει.<br />Τα «ήρεμα νερά» βρίσκονται πλέον σε δοκιμασία<br /><br />Η τουρκική κίνηση δεν αντιμετωπίζεται στην Αθήνα ως ένα απομονωμένο περιβαλλοντικό μέτρο.<br /><br />Συνδέεται με το ευρύτερο πλέγμα τουρκικών θέσεων σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Και αυτό είναι κρίσιμο.<br /><br />Διότι η στρατηγική πίεση δεν χρειάζεται να εκδηλωθεί με μία θεαματική κρίση.<br /><br />Μπορεί να οικοδομηθεί σταδιακά:<br /><br />ένας χάρτης σήμερα, μία προεδρική απόφαση αύριο, μια αντι-NAVTEX αργότερα, μια παρεμπόδιση ερευνητικού ή καλωδιακού πλοίου και στη συνέχεια μια καταγγελία σε διεθνή οργανισμό.<br /><br />Έτσι δημιουργούνται οι γκρίζες περιοχές όχι μόνο στον χάρτη, αλλά και στη διεθνή αντίληψη.<br />Η απάντηση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων<br /><br />Το ελληνικό στρατιωτικό μήνυμα, σύμφωνα με το αρχικό υλικό, είναι ότι ο επιχειρησιακός σχεδιασμός δεν πρόκειται να τροποποιηθεί λόγω των μονομερών τουρκικών ανακηρύξεων.<br /><br />Οι ασκήσεις, οι βολές και τα ναυτικά γυμνάσια συνεχίζονται σύμφωνα με τον ετήσιο σχεδιασμό των Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία.<br /><br />Γιατί εάν η ελληνική πλευρά αποδεχόταν στην πράξη περιορισμούς που προκύπτουν από τουρκικές μονομερείς αποφάσεις, θα δημιουργούνταν ακριβώς εκείνο το προηγούμενο που η Αθήνα θέλει να αποτρέψει.<br /><br />Το μεγάλο στοίχημα επομένως είναι η αποτροπή της μετατροπής ενός παράνομου –κατά την ελληνική θέση– χαρτογραφικού ισχυρισμού σε επιχειρησιακό τετελεσμένο.<br />Το πραγματικό τεστ θα γίνει στη θάλασσα<br /><br />Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν εάν η Άγκυρα επιδιώκει κυρίως πολιτικό και επικοινωνιακό αποτέλεσμα ή εάν σχεδιάζει να ενεργοποιήσει στην πράξη τους νέους χαρακτηρισμούς.<br /><br />Τρία γεγονότα θα είναι καθοριστικά:<br /><br />η πρώτη μεγάλη ελληνική στρατιωτική άσκηση μέσα ή κοντά στις επίμαχες ζώνες, η επανέναρξη εργασιών σε κρίσιμα υποθαλάσσια καλώδια και το πρώτο σοβαρό περιστατικό Έρευνας και Διάσωσης στην περιοχή.<br /><br />Εκεί θα δοκιμαστεί η πραγματική τουρκική στρατηγική.<br /><br />Και εκεί θα φανεί εάν τα «θαλάσσια πάρκα» αποτελούν απλώς ακόμα ένα κεφάλαιο στον ελληνοτουρκικό πόλεμο χαρτών ή το νέο επιχειρησιακό εργαλείο της «Γαλάζιας Πατρίδας».</div><div><br /></div><div>πηγή <br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θερμό επεισόδιο από την «πίσω πόρτα»; Τα 4 σενάρια κρίσης με NAVTEX, Καστελλόριζο και θαλάσσιες υποδομές Η Αγκυρα στήνει νέα παγίδα στο Αιγαίο.

Νέα δεδομένα ασφαλείας διαμορφώνονται στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς η Αθήνα εξετάζει πλέον όχι μόνο τη νομική και διπλωματική...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ διέκοψε την ανταλλαγή πληροφοριών με τον Πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Τουρκία.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-08/us-israel-flags-2-768x512-1.jpg?itok=7CRpy7H-" /><br /><br />Ανώτερη πολιτική πηγή του Ισραήλ ανέφερε ότι η κίνηση έγινε λόγω της «αντι-ισραηλινής στάσης» του Αμερικανού διπλωμάτη<br /><br />Το Ισραήλ αποφάσισε να διακόψει την ανταλλαγή πληροφοριών με τον Πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Άγκυρα και Ειδικό Απεσταλμένο για τη Συρία και το Ιράκ, Tom Barrack, σύμφωνα με δημοσίευμα της ισραηλινής εφημερίδας Maariv.<br /><br />Ανώτερη πολιτική πηγή του Ισραήλ ανέφερε ότι η κίνηση έγινε λόγω της «αντι-ισραηλινής στάσης» του Αμερικανού διπλωμάτη.<br />Οι ισραηλινές αρχές εξοργίστηκαν από τις έντονες επικρίσεις του Barrack σχετικά με το ισραηλινό αεροπορικό πλήγμα της 18ης Αυγούστου στην αεροπορική βάση Abu al-Duhur της Συρίας.<br /><br />Ο Barrack δήλωσε δημόσια ότι οι πληροφορίες του Ισραήλ πως η Τουρκία μετέφερε στρατιωτικό εξοπλισμό στη βάση ήταν εσφαλμένες, συμπληρώνοντας ότι οι αμερικανικές υπηρεσίες εξέτασαν τα στοιχεία και τα βρήκαν αναληθή.<br /><br />Ο διπλωμάτης χαρακτήρισε την επίθεση «περιττή κλιμάκωση» που θα μπορούσε να προκαλέσει άμεση σύγκρουση με την Τουρκία, κατηγορώντας το Ισραήλ ότι «προκαλεί τους Τούρκους».<br /><br />Ο Ισραηλινός Υπουργός Άμυνας Israel Katz και το γραφείο του Πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu απέρριψαν τις δηλώσεις Barrack, επιμένοντας ότι οι πληροφορίες είχαν διαβιβαστεί κανονικά στις ΗΠΑ πριν από το πλήγμα.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ισραήλ διέκοψε την ανταλλαγή πληροφοριών με τον Πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Τουρκία.

Ανώτερη πολιτική πηγή του Ισραήλ ανέφερε ότι η κίνηση έγινε λόγω της «αντι-ισραηλινής στάσης» του Αμερικανού διπλωμάτη Το Ισραήλ αποφάσισε ν...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ελληνική κυβέρνηση συγκαλύπτει την τουρκική απειλή!

<img height="97" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/02/stathis_mitsotakis_erdogan-930x550.png" width="762" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι κηδεμόνες των ηγεμόνων</span></h3><b>ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ</b><br />Δεν μπορούμε να αδικούμε την Τουρκία.<br /><br />Εκείνη κάνει ό,τι μπορεί για να δείξει σε μας και στον κόσμο ,τι θέλει, τι επιδιώκει και πως θα το πάρει.<br /><br />Εμείς (οι κυβερνήσεις μας) κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν.<br /><br />Καταλαβαίνουν όμως όλοι οι άλλοι, ΗΠΑ, Ευρωπαϊκή Ένωση (και κάθε χώρα χωριστά), Αραβικός κόσμος, Ισραήλ, Ρωσία- οι πάντες! Τι καταλαβαίνουν; Ότι η Ελλάδα είναι μια αδύναμη χώρα, ανίκανη να υπερασπισθεί τον εαυτόν της.<br /><br />Ότι οι συμμαχίες της χώρας είναι της πλάκας, διότι η χώρα είναι υποτελής (στις ΗΠΑ), ανοχύρωτη (στο ΝΑΤΟ) και οικονομικό προτεκτοράτο (της Ένωσης).<br /><br />Η Ελλάδα δεν έχει διακηρυγμένο Αμυντικό Δόγμα που να το ξέρουν όλοι -και να το σέβονται άπαντες.<br /><br />Η Τουρκία αντιθέτως έχει διακηρυγμένο Επιθετικό Δόγμα που το ξέρουν όλοι και το υποστηρίζουν πολλοί.<br /><br />Η ίδια η ελληνική κυβέρνηση συγκαλύπτει την τουρκική απειλή!<br /><br />Καθησυχάζει και παραπλανά τον λαό,κερδίζοντας (;) χρόνο που αξιοποιεί (!) η Τουρκία.<br /><br />Πρόκειται για μια αυτοκτονική πολιτική. Που ίσως να εξηγεί γιατί η κυβέρνηση δεν αντιμετωπίζει το δημογραφικό, γιατί έχει μετατρέψει την κοινωνία σε κοινωνία επιδομάτων ή γιατί η παραγωγική βάση της χώρας έχει αφεθεί στην τύχη της ή απλώς λεηλατείται.<br /><br />Είναι πιθανόν για τις άρχουσες τάξεις, για την ελληνική αστική τάξη η Ελλάδα να είναι μία χαμένη υπόθεση.<br /><br />Σε αυτήν την περίπτωση εξηγείται η πολιτική κατευνασμού, η λυκοσυμμαχία με το Ισραήλ και η τυφλή υποταγή στις ΗΠΑ.<br /><br />Είτε ως Ευρωπαϊκή Επαρχία, είτε ως τουρκικό σαντζάκι, οι ελληνικές ελίτ (φαναριώτικου τύπου) και κάποιοι Έλληνες (ραγιάδικου τύπου) ελπίζουν σε κάποια ψίχουλα από τον εθνικό πλούτο της χώρας- με τον λαό να φθίνει και να φτωχαίνει…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η ελληνική κυβέρνηση συγκαλύπτει την τουρκική απειλή!

Οι κηδεμόνες των ηγεμόνων ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ Δεν μπορούμε να αδικούμε την Τουρκία. Εκείνη κάνει ό,τι μπορεί για να δείξει σε μας και στον κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ–Τουρκία στα όρια στη Συρία: Το χτύπημα που η Άγκυρα βλέπει προειδοποίηση για το «Σύμφωνο της Μέκκας».

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/erdogan-salman-2-768x595.jpg" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η επίθεση στη βάση Abu al-Duhur ανοίγει επικίνδυνο μέτωπο ανάμεσα σε δύο συμμάχους των ΗΠΑ – Η τουρκική στρατιωτική παρουσία, η νέα συμμαχία με Σαουδική Αραβία και Πακιστάν και οι ισραηλινές «κόκκινες γραμμές»<br /><br />Η ισραηλινή αεροπορική επίθεση στη στρατιωτική βάση Abu al-Duhur στη βόρεια Συρία δεν αντιμετωπίζεται στην Άγκυρα ως ένα ακόμη επεισόδιο της μακράς ισραηλινής εκστρατείας εναντίον στρατιωτικών υποδομών στο συριακό έδαφος.<br /><br />Η τουρκική ανάγνωση είναι πολύ ευρύτερη και πολύ πιο ανησυχητική: το Ισραήλ επιχειρεί να στείλει μήνυμα ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί ανεξέλεγκτη επέκταση της τουρκικής στρατιωτικής επιρροής στη μετα-Άσαντ Συρία, ενώ ταυτόχρονα δοκιμάζει τα όρια της νέας περιφερειακής αρχιτεκτονικής που οικοδομεί η Άγκυρα μέσω του αμυντικού Συμφώνου της Μέκκας με τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι μία από τις πλέον επικίνδυνες γεωπολιτικές εξισώσεις της Μέσης Ανατολής: Ισραήλ και Τουρκία, δύο χώρες με τεράστια στρατιωτική ισχύ και στενές σχέσεις με την Ουάσινγκτον, βρίσκονται πλέον αντιμέτωπες στο ίδιο συριακό πεδίο.<div><br />Το μήνυμα των οκτώ βομβών<br /><br />Στις 18 Αυγούστου, ισραηλινά αεροσκάφη έπληξαν την αεροπορική βάση Abu al-Duhur στην επαρχία Ιντλίμπ, περίπου 70 χιλιόμετρα από τα τουρκικά σύνορα.<br /><br />Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, τουλάχιστον οκτώ βόμβες έπληξαν διαδρόμους και υπόστεγα της εγκατάστασης. Δεν αναφέρθηκαν θύματα.<br /><br />Η ισραηλινή κυβέρνηση δεν έκρυψε το πραγματικό μήνυμα της επιχείρησης.<br /><br />Το γραφείο του Μπενιαμίν Νετανιάχου υποστήριξε ότι η Δαμασκός βρισκόταν κοντά στην παραβίαση του υφιστάμενου «status quo», επιτρέποντας τουρκική στρατιωτική παρουσία στη συγκεκριμένη εγκατάσταση — κάτι που το Ισραήλ θεωρεί απειλή για την ασφάλειά του.<br /><br />Η Τουρκία απάντησε ότι οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί είναι αβάσιμοι και χρησιμοποιούνται ως πρόσχημα για επιθέσεις εναντίον της συριακής κυριαρχίας. <a href="https://www.pagenews.gr/2026/08/23/geopolitika/israil-tourkia-sta-oria-sti-syria-to-xtypima-pou-i-agkyra-blepei-proeidopoiisi-gia-to-symfono-tis-mekkas/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ–Τουρκία στα όρια στη Συρία: Το χτύπημα που η Άγκυρα βλέπει προειδοποίηση για το «Σύμφωνο της Μέκκας».

Βασιλης Διαμαντακος  Η επίθεση στη βάση Abu al-Duhur ανοίγει επικίνδυνο μέτωπο ανάμεσα σε δύο συμμάχους των ΗΠΑ – Η τουρκική στρατιωτική παρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ειρήνη ή πόλεμος; Το Πακιστάν γίνεται ο «μυστικός» μεσολαβητής Ιράν-ΗΠΑ. Στην Τεχεράνη ο Ασίμ Μουνίρ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/Asim-Munir.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1280" data-original-width="1920" height="98" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/Asim-Munir.jpg" width="748" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Κρίσιμη επίσκεψη του αρχηγού του πακιστανικού στρατού τη Δευτέρα</span></h3><b> Αλέξης Τερζής</b><br />Σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη διπλωματική αποστολή στην Τεχεράνη μεταβαίνει τη Δευτέρα ο αρχηγός του πακιστανικού στρατού, στρατάρχης Ασίμ Μουνίρ, καθώς το Ισλαμαμπάντ επιχειρεί να διαδραματίσει ρόλο διαμεσολαβητή ανάμεσα στο Ιράν και τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Την επίσκεψη επιβεβαίωσε την Κυριακή ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών, Εσμαΐλ Μπαγαΐ, σημειώνοντας ότι εντάσσεται στις προσπάθειες του Πακιστάν για την ενίσχυση της ειρήνης και της ασφάλειας στην περιοχή. Δύο κυβερνητικές πηγές του Πακιστάν επιβεβαίωσαν επίσης την επίσκεψη στο Reuters.<div><br />Στο επίκεντρο η αποκλιμάκωση<br /><br />Η αποστολή του Μουνίρ πραγματοποιείται σε μια περίοδο ιδιαίτερα αυξημένης έντασης. Το Πακιστάν έχει αναλάβει ρόλο διαμεσολαβητή στις συνομιλίες Ιράν–ΗΠΑ, με στόχο τον τερματισμό του πολέμου που ξέσπασε μετά τα αμερικανικά και ισραηλινά πλήγματα κατά του<a href="https://www.newsbreak.gr/tag/polemos-iran/"> Ιράν</a> τον Φεβρουάριο.<br /><br />Σύμφωνα με πακιστανικές πηγές, στις συζητήσεις αναμένεται να βρεθούν οι τελευταίες εξελίξεις του πολέμου, οι νέες αμερικανικές απειλές για αυστηρότερες κυρώσεις κατά της Τεχεράνης, αλλά και οι ευρύτερες περιφερειακές εξελίξεις.<br /><br />Η επίσκεψη αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς η Ουάσιγκτον ετοιμάζεται να ανακοινώσει αυτό που έχει χαρακτηριστεί ως οι «σκληρότερες κυρώσεις στην ιστορία» κατά του Ιράν, ενώ η Τεχεράνη προειδοποιεί ότι θα απαντήσει σε οικονομικές πιέσεις που θεωρεί μέρος του πολέμου εναντίον της.<br />Το Πακιστάν ανάμεσα σε Τεχεράνη και Ουάσιγκτον<br /><br />Το Ισλαμαμπάντ έχει ήδη επενδύσει διπλωματικά στη διαδικασία διαμεσολάβησης. Το λεγόμενο Μνημόνιο του Ισλαμαμπάντ αποτέλεσε βάση για την προσπάθεια επανέναρξης των συνομιλιών, με το Πακιστάν να έχει φιλοξενήσει και πολυμερείς επαφές μαζί με το Κατάρ. Η ίδια η πακιστανική κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι συνεχίζει τις προσπάθειες να φέρει τις δύο πλευρές στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.<br /><br />Παράλληλα, ο Μουνίρ είχε πρόσφατα τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί, με αντικείμενο τις περιφερειακές εξελίξεις και τρόπους ενίσχυσης της ειρήνης, της σταθερότητας και της ασφάλειας στη Δυτική Ασία.</div><div><br />Κρίσιμη και η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ<br /><br />Ένα από τα πλέον ευαίσθητα ζητήματα είναι η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ, από τα σημαντικότερα περάσματα παγκοσμίως για τη μεταφορά πετρελαίου και φυσικού αερίου.<br /><br />Η παρατεταμένη ένταση έχει περιορίσει δραματικά την κίνηση πλοίων στην περιοχή, δημιουργώντας επιπλέον πιέσεις στις διεθνείς αγορές ενέργειας.<br /><br />Παράλληλα, οι εξελίξεις γύρω από τους Χούθι, οι νέες περιφερειακές συμμαχίες και η συμφωνία Πακιστάν–Τουρκίας–Σαουδικής Αραβίας προσθέτουν ακόμη περισσότερες παραμέτρους στη δύσκολη διπλωματική εξίσωση.</div><div><br />Μια κρίσιμη αποστολή<br /><br />Η επίσκεψη του Ασίμ Μουνίρ στην Τεχεράνη δεν αποτελεί απλώς μια διμερή επαφή Πακιστάν–Ιράν. Έρχεται σε μια στιγμή κατά την οποία η διπλωματική διαδικασία Ιράν–ΗΠΑ παραμένει εύθραυστη και η απειλή νέας κλιμάκωσης εξακολουθεί να είναι υπαρκτή.<br /><br />Το ερώτημα πλέον είναι αν το Ισλαμαμπάντ μπορεί να λειτουργήσει ως πραγματική γέφυρα ανάμεσα στις δύο πλευρές και να οδηγήσει σε επανέναρξη των απευθείας συνομιλιών ή αν η περιοχή θα διολισθήσει ξανά προς μια νέα φάση πολεμικής κλιμάκωσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ειρήνη ή πόλεμος; Το Πακιστάν γίνεται ο «μυστικός» μεσολαβητής Ιράν-ΗΠΑ. Στην Τεχεράνη ο Ασίμ Μουνίρ.

Κρίσιμη επίσκεψη του αρχηγού του πακιστανικού στρατού τη Δευτέρα  Αλέξης Τερζής Σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη διπλωματική αποστολή στην Τεχεράνη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Jerusalem Post: Σαουδική Αραβία, Τουρκία, Πακιστάν προσκάλεσαν το Ιράν να προσχωρήσει στο νεοσυσταθέν αμυντικό σύμφωνο της Μέκκας.

<img height="101" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2015/12/turkey_iran-630x392.jpg" width="764" /><br /><br />Το Ιράν έχει προσκληθεί να προσχωρήσει στη Συμφωνία της Μέκκας για Αμοιβαία Άμυνα, τη νέα αμυντική συμμαχία που ιδρύθηκε από τη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία και το Πακιστάν νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ανέφερε το Al Mayadeen το Σάββατο 22/08, επικαλούμενο ανώτερο Ιρανό αξιωματούχο.<br /><br />Η πρόσκληση δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί επίσημα από το Υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν ή από κάποια από τις τρεις χώρες που αποτελούν μέρη της συμφωνίας.<br /><br />Ο Μεχντί Ραχιμί, επικεφαλής του πρακτορείου ειδήσεων Khaneh Mellat του ιρανικού κοινοβουλίου, δήλωσε στο κανάλι ότι «το Ιράν έχει λάβει πρόσκληση να προσχωρήσει στη Συμφωνία της Μέκκας και το ζήτημα βρίσκεται υπό εξέταση».<br /><br />Ο Ραχιμί πρόσθεσε ότι οι χώρες της περιοχής «κινούνται προς την αναζήτηση μιας περιφερειακής ομπρέλας ασφαλείας» και ισχυρίστηκε ότι αυτό αντιπροσωπεύει «μια νίκη για το Ιράν, επειδή το ζητούσε αυτό για μεγάλο χρονικό διάστημα».<br /><br />Η Συμφωνία της Μέκκας υπεγράφη στις 7 Αυγούστου από τον Σαουδάραβα Πρίγκιπα Διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον Πακιστανό Πρωθυπουργό Σεχμπάζ Σαρίφ.<br /><br />Η συμφωνία θεσπίζει μια αρχή αμοιβαίας άμυνας σύμφωνα με την οποία μια επίθεση σε οποιαδήποτε από τις τρεις χώρες θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων τους.<br /><br />Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν συνέκρινε τον μηχανισμό με το Άρθρο 5 της συνθήκης του ΝΑΤΟ, αλλά τόνισε ότι η συμφωνία δεν στρέφεται κατά του Ιράν ή οποιασδήποτε συγκεκριμένης χώρας.<br /><br />Τα κράτη μέλη έχουν ήδη ξεκινήσει την ανάπτυξη μηχανισμών διπλωματικού και στρατιωτικού συντονισμού, περιλαμβανομένων συναντήσεων μεταξύ των υπουργών εξωτερικών και άμυνας και στρατιωτικών διοικητών, κοινών ασκήσεων, και συνεργασίας μεταξύ των αμυντικών βιομηχανιών τους.<br />Η συμμαχία θα μπορούσε να διευρυνθεί ώστε να περιλάβει περισσότερες χώρες<br /><br />Η Τουρκία έχει δηλώσει ότι η συμμαχία θα μπορούσε να διευρυνθεί για να περιλάβει πρόσθετες χώρες.<br /><br />Η Αίγυπτος έχει αναφερθεί δημοσίως ως πιθανή υποψήφια για συμμετοχή.<br /><br />Το Ιράν έχει αντιδράσει μέχρι στιγμής στη συμφωνία προσεκτικά.<br /><br />Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών του Ιράν Εσμαήλ Μπαγαΐ δήλωσε στις 10 Αυγούστου ότι η Τεχεράνη δεν είχε «κανέναν λόγο ανησυχίας» για την ίδρυση της συμμαχίας.<br /><br />Σύμφωνα με τον Μπαγαΐ, η κίνηση αντικατοπτρίζει την αυξανόμενη αναγνώριση μεταξύ των χωρών της περιοχής για την ανάγκη οικοδόμησης περιφερειακών μηχανισμών ασφαλείας.<br /><br />Εάν ο ισχυρισμός ότι το Ιράν προσκλήθηκε επιβεβαιωθεί επίσημα, η ιρανική συμμετοχή θα άλλαζε σημαντικά τον χαρακτήρα της συμμαχίας, η οποία ιδρύθηκε από τρεις χώρες με στενούς δεσμούς ασφαλείας με τη Δύση, και θα τη μετέτρεπε σε ένα ουσιωδώς ευρύτερο περιφερειακό πλαίσιο.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Jerusalem Post: Σαουδική Αραβία, Τουρκία, Πακιστάν προσκάλεσαν το Ιράν να προσχωρήσει στο νεοσυσταθέν αμυντικό σύμφωνο της Μέκκας.

Το Ιράν έχει προσκληθεί να προσχωρήσει στη Συμφωνία της Μέκκας για Αμοιβαία Άμυνα, τη νέα αμυντική συμμαχία που ιδρύθηκε από τη Σαουδική Αρα...

Διαβάστε την συνέχεια

Το μέγα λάθος του Πούτιν; Ξύπνησε και πάλι τα Panzer;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSumdigkzAvigZQYQZsYlU91HEabDo0q_BIDZHWnPf-kfneIfugRreE43k&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="410" data-original-width="749" height="95" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSumdigkzAvigZQYQZsYlU91HEabDo0q_BIDZHWnPf-kfneIfugRreE43k&s=10" width="745" /></a></div><div><br /></div>Ο Πούτιν μπορεί να έκανε ένα Ιστορικό Λάθος. Η Γερμανία ξαναφτιάχνει έναν Στρατό που η Ρωσία θα μπορούσε να φοβάται. Μια προειδοποίηση που προέρχεται από τους ρωσικούς στρατηγικούς κύκλους αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία.<br /><br />Η αντιπαράθεση της Μόσχας με την Ευρώπη μπορεί να αφύπνισε μια δύναμη που είχε σκόπιμα περιορίσει τις στρατιωτικές της φιλοδοξίες για δεκαετίες. Η Γερμανία αναδομεί τώρα γρήγορα την Bundeswehr και ο μετασχηματισμός θα μπορούσε να αλλάξει ριζικά τη στρατιωτική ισορροπία της Ευρώπης, γράφει το <a href="https://x.com/War_Radar2/status/2091433302133702730">War_Radar2</a><br /><br />-Πάνω από 108 δισεκατομμύρια ευρώ σε αμυντικές δαπάνες για το 2026, με μόνο τον βασικό αμυντικό προϋπολογισμό να είναι περίπου 82,7 δισεκατομμύρια ευρώ.<br /><br />-Οι αμυντικές δαπάνες προβλέπεται να αυξηθούν στο 3,5% του ΑΕΠ έως το 2029.<br />-Μια σημαντική επέκταση του στρατιωτικού προσωπικού και της ετοιμότητας μάχης της Γερμανίας.<br />-Μαχητικά stealth F-35A για αποστολές υψηλών προδιαγραφών και κοινή χρήση πυρηνικών όπλων του ΝΑΤΟ.<br />-Επιπλέον Eurofighters και σημαντικές αναβαθμίσεις στον υπάρχοντα στόλο της Γερμανίας.<br /><br />-Κύρια άρματα μάχης Leopard 2A8 και διευρυμένες τεθωρακισμένες δυνάμεις.<br />-Τεθωρακισμένα οχήματα Boxer και σύγχρονοι μηχανοκίνητοι σχηματισμοί.<br />-Συστήματα αεράμυνας IRIS-T SLM και Patriot.<br />-Πύραυλοι κρουζ μεγάλου βεληνεκούς Tomahawk.<br /><br />-Ανάπτυξη ευρωπαϊκών όπλων κρούσης μεγάλου βεληνεκούς επόμενης γενιάς.<br />-Συνεργασία με τη Βρετανία σε προηγμένους πυραύλους κρουζ και υπερηχητικά όπλα.<br />-Μαζικές επενδύσεις σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη, δορυφόρους, ηλεκτρονικό πόλεμο, επικοινωνίες και δίκτυα μάχης.<br />-Μια ταχέως αναπτυσσόμενη γερμανική βιομηχανική βάση άμυνας ικανή να παράγει όπλα σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα.<br /><br />Οι στρατιωτικές δαπάνες της Γερμανίας έχουν ήδη αυξηθεί δραματικά. Το SIPRI εκτιμά ότι οι γερμανικές στρατιωτικές δαπάνες έφτασαν περίπου τα 114 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025, αύξηση 24% από το προηγούμενο έτος.<br /><br />Αλλά η μεγαλύτερη αλλαγή μπορεί να είναι ακόμα μπροστά. Η Γερμανία έχει την οικονομική δύναμη, τη βιομηχανική ικανότητα και την τεχνολογική βάση για να διατηρήσει μια σημαντική στρατιωτική ανάπτυξη για χρόνια.<br /><br />Αν το Βερολίνο υλοποιήσει τα σχέδιά του, η Γερμανία θα μπορούσε να εισέλθει στη δεκαετία του 2030 με stealth μαχητικά, προηγμένες αεροπορικές άμυνες, μεγάλους θωρακισμένους σχηματισμούς, όπλα ακριβείας μεγάλου βεληνεκούς, drones, σύγχρονα δίκτυα διοίκησης και μια αμυντική βιομηχανία που λειτουργεί σε εντελώς διαφορετική κλίμακα.<br /><br />Και η Ρωσία μπορεί να βοήθησε στην πυροδότησή της. Η Μόσχα ήθελε να αναδιαμορφώσει την τάξη ασφαλείας της Ευρώπης. Αντ’ αυτού, η αντιπαράθεσή της με την Ευρώπη μπορεί να δημιουργεί μια πολύ πιο στρατιωτικοποιημένη Γερμανία, μια Γερμανία που θα μπορούσε να γίνει ολοένα και πιο δυναμική και πολύ πιο δύσκολο να αγνοηθεί από τη Ρωσία.<br /><br />Η Γερμανία του μέλλοντος μπορεί να φαίνεται πολύ διαφορετική από τη Γερμανία που αντιμετώπισε η Ρωσία πριν από τον πόλεμο της Ουκρανίας. Ο Πούτιν μπορεί να ξύπνησε τον κοιμισμένο γίγαντα της Ευρώπης.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το μέγα λάθος του Πούτιν; Ξύπνησε και πάλι τα Panzer;

Ο Πούτιν μπορεί να έκανε ένα Ιστορικό Λάθος. Η Γερμανία ξαναφτιάχνει έναν Στρατό που η Ρωσία θα μπορούσε να φοβάται. Μια προειδοποίηση που ...

Διαβάστε την συνέχεια

Με την όπισθεν ο Τομ Μπάρακ! Σαν βρεγμένη γάτα ο ατζέντης του Ερντογάν!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/jpg/files/2025-11-13/skandalo-stin-tourkia-me-ton-presveuti-ton-ipa.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="667" data-original-width="1130" height="87" src="https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/jpg/files/2025-11-13/skandalo-stin-tourkia-me-ton-presveuti-ton-ipa.jpg" width="754" /></a></div><div><br /></div>Όπισθεν ολοταχώς» από τον ειδικό απεσταλμένο των ΗΠΑ για τη Συρία, και πρέσβη στην Άγκυρα, Τομ Μπάρακ. Μετά τις έντονες αντιδράσεις στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα, ο Μπάρακ επανέλαβε τη θέση της Ουάσινγκτον ότι τα Υψίπεδα του Γκολάν ανήκουν στο Ισραήλ, ανασκευάζοντας τη δήλωση της περασμένης εβδομάδας ότι το έδαφος κατέχεται από το Ισραήλ «ενάντια σε όλη τη διεθνή τάξη».<br /><br />Ο Μπάρακ διαβεβαίωσε ότι η πολιτική των ΗΠΑ να αναγνωρίσουν την κυριαρχία του Ισραήλ επί του συριακού εδάφους παραμένει «αμετάβλητη». «Η πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών για τα Υψίπεδα του Γκολάν καθορίστηκε από τον πρόεδρο Τραμπ το 2019 και παραμένει αμετάβλητη», δήλωσε χαρακτηριστικά στο πρακτορείο ειδήσεων Associated Press, σύμφωνα με το ΣΚΑΙ.<br /><br />Το Ισραήλ κατέλαβε τα Υψίπεδα του Γκολάν κατά τη διάρκεια του Έξι Ημερών Πολέμου του 1967 και προσάρτησε την περιοχή το 1981. Μέχρι ο Τραμπ να υποστηρίξει την ισραηλινή αξίωση για το συριακό έδαφος, καμία χώρα δεν είχε αναγνωρίσει τα Υψίπεδα του Γκολάν ως μέρος του Ισραήλ.<br /><br />Σε μια συνέντευξή του την Παρασκευή, ο Μπαράκ φάνηκε να αναγνωρίζει ότι τα Γκολάν είναι κατεχόμενη συριακή γη. Ο Μπαράκ ρωτήθηκε αν το Ισραήλ έχει σχέδια να προσαρτήσει τμήματα του νότιου Λιβάνου. Είπε ότι ανεξάρτητα από την πρόθεση, το Ισραήλ γνωρίζει ότι θα ήταν δύσκολο να διεκδικήσει λιβανέζικο έδαφος ως δικό του.<br /><br />«Το Ισραήλ εξακολουθεί να κατέχουν τα υψίπεδα ενάντια στα ψηφίσματα του ΟΗΕ, ενάντια σε όλη τη διεθνή τάξη, η οποία έχει δηλώσει ότι τα Γκολάν είναι έδαφος της Συρίας», είπε ο Μπαράκ. Υποστηρικτές του Ισραήλ έσπευσαν να επικρίνουν το σχόλιο του Μπαράκ. Η υπερσυντηρητική σχολιαστής Λόρα Λούμερ, επίσης φίλη του πρροέδρου των ΗΠΑ, κάλεσε τον Αμερικανό απεσταλμένο να παραιτηθεί.<br /><br />«Θα πρέπει να παραιτηθεί λόγω της έλλειψης κατανόησης της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ», έγραψε σε μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κοινοποιώντας τη διακήρυξη του Τραμπ του 2019 που διακήρυσσε ότι τα Υψίπεδα του Γκολάν ανήκουν στο Ισραήλ.<br /><br />Ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Ρικ Σκοτ ​​επέκρινε επίσης τον πρέσβη, λέγοντας ότι ο Μπαράκ επικυρώθηκε από τη Γερουσία για να εφαρμόσει την ατζέντα του Τραμπ. «Φαίνεται ότι ο Πρέσβης το ξέχασε αυτό ή δεν έκανε την έρευνά του, οπότε ορίστε μια υπενθύμιση για αυτόν», έγραψε ο Σκοτ ​​σε μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που περιελάμβανε το εκτελεστικό διάταγμα του Τραμπ για τα Υψίπεδα του Γκολάν.<br /><br />«Ο Πρόεδρος Τραμπ ήταν ΣΑΦΗΣ για την κυριαρχία του Ισραήλ στα Υψίπεδα του Γκολάν εδώ και χρόνια!» υπογράμμισε. Ο Μπαράκ έχει επίσης επικριθεί για την αντίθεσή του στις ισραηλινές αεροπορικές επιθέσεις σε μια συριακή αεροπορική βάση την περασμένη εβδομάδα.<br /><br />Στη συνέντευξή του στο Nawfal, ο Μπάρακ άφησε να εννοηθεί ότι οι ισραηλινές επιθέσεις στη Συρία αποσκοπούσαν στο να προκαλέσουν ένταση με την Τουρκία, η οποία είναι σύμμαχος της συριακής κυβέρνησης. «Μια θεωρία είναι ότι απλώς έριξαν ”δόλωμα” στην Τουρκία, και είναι μια πολύ επιθετική, αλλά ίσως ευρέως αποδεκτή προεκλογική ιδέα», είπε ο Αμερικανός αξιωματούχος.<br /><br />Το Ισραήλ διέκοψε την ανταλλαγή πληροφοριών με τον απεσταλμένο των ΗΠΑ Τομ Μπαράκ έγινε γνωστό την Κυριακή. «Ενεργεί με εχθρικό τρόπο» φέρεται να είπε ο Μπενιαμίν Νετανιάχου.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Με την όπισθεν ο Τομ Μπάρακ! Σαν βρεγμένη γάτα ο ατζέντης του Ερντογάν!

Όπισθεν ολοταχώς» από τον ειδικό απεσταλμένο των ΗΠΑ για τη Συρία, και πρέσβη στην Άγκυρα, Τομ Μπάρακ. Μετά τις έντονες αντιδράσεις στο Ρεπο...

Διαβάστε την συνέχεια

“Από το Ιντλίμπ μέχρι την Κωνσταντινούπολη το Ισραήλ θα επιτεθεί”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTOtULRHV5gav0Vds69TOOnfl9HKK3fwO2wI0fNzotcal0E0PUwuuoMHHA&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="390" data-original-width="785" height="99" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTOtULRHV5gav0Vds69TOOnfl9HKK3fwO2wI0fNzotcal0E0PUwuuoMHHA&s=10" width="760" /></a></div><div><br /></div>Άρθρο γνώμης στην <b><a href="https://www.jpost.com/opinion/article-906105">Jerusalem Post</a> </b>αποκαλεί την Τουρκία στρατιωτική απειλή ανάλογη του Ιράν: «Από την Ιντλίμπ μέχρι την Κωνσταντινούπολη, το Ισραήλ θα επιτεθεί αν χρειαστεί!», γράφει. <br /><br />Το άρθρο γνώμης υποστηρίζει ότι το Ισραήλ θα πρέπει να αντιμετωπίζει την Τουρκία ως στρατιωτική απειλή στο ίδιο επίπεδο με το Ιράν. Το άρθρο γράφει: «Από την Ιντλίμπ μέχρι την Κωνσταντινούπολη, το Ισραήλ θα επιτεθεί, αν χρειαστεί, όχι θα αμυνθεί». Η ρητορική αυτή δείχνει σε ποιο ύψος κλιμάκωσης έχει φτάσει η κατάσταση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Από το Ιντλίμπ μέχρι την Κωνσταντινούπολη το Ισραήλ θα επιτεθεί”

Άρθρο γνώμης στην Jerusalem Post αποκαλεί την Τουρκία στρατιωτική απειλή ανάλογη του Ιράν: «Από την Ιντλίμπ μέχρι την Κωνσταντινούπολη, το ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συμφέρει την Ελλάδα η απόσυρση των PATRIOT από τη Σαουδική Αραβία;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSBW_HXLa0QK_p10GeGidPXNT_bUdvlCpg2LY7Lhi827AvFU0O1z8mkrolU&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="679" height="107" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSBW_HXLa0QK_p10GeGidPXNT_bUdvlCpg2LY7Lhi827AvFU0O1z8mkrolU&s=10" width="760" /></a></div><br /><div>Ως «στρατηγική» χαρακτηρίζει τη σχέση της χώρας μας με τη Σαουδική Αραβία, ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, σε συνέντευξη του στο χθεσινό «Βήμα της Κυριακής», όπου μάλιστα επισημαίνει ότι «η Σαουδική Αραβία συγκαταλέγεται μεταξύ των χωρών που με σαφήνεια τάχθηκε κατά του τουρκολιβυκού μνημονίου».</div><br />Σύμφωνα όμως με χθεσινές διαρροές, σε συνεδρίαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ) που θα λάβει χώρα τις επόμενες ημέρες, πρόκειται να ληφθεί η απόφαση για την επιστροφή της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot που έχει αναπτυχθεί στο Γιανμπού της Σαουδικής Αραβίας για την παροχή προστασίας σε ενεργειακές και στρατηγικές υποδομές του Βασιλείου.<br /><br />Εκ των πραγμάτων λοιπόν εγείρονται πιεστικά ερωτήματα τόσο για τη χρονική συγκυρία όσο και για ζητήματα ουσίας για το status της ελληνο-σαουδαραβικής στρατηγικής σχέσης. Γιατί η πιο σημαντική εξέλιξη που έλαβε χώρα στην ευρύτερη περιοχή δεν αφορά το επίπεδο απειλής που αντιπροσωπεύει το Ιράν, αλλά την υπογραφή της Συμφωνίας της Μέκκας στις 7 Αυγούστου 2026, μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν και Τουρκίας. Η ιρανική απειλή είναι υπαρκτή, όπως ήταν και τον προηγούμενο Μάρτιο, όταν εξαιτίας αυτής το ΚΥΣΕΑ αποφάσισε την επιχειρησιακή ανάπτυξη πυροβολαρχιών Patriot σε Κάρπαθο (*) και Διδυμότειχο.<br /><br />«Η συμφωνία για την ανάπτυξη της ελληνικής συστοιχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία έχει αποκλειστικά αμυντικό και αποτρεπτικό χαρακτήρα, συνδέεται με την προστασία κρίσιμων υποδομών, που άλλωστε άπτονται της ελληνικής και ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας, ενώ έχει και σημαντική πρόσθετη αξία για την εκπαίδευση του στρατιωτικού προσωπικού μας και τη δοκιμασία των συστημάτων σε πραγματικές συνθήκες», αναφέρει ο Γεραπετρίτης στη συνέντευξη στο «Βήμα της Κυριακής».<br /><br />Αφού παρατηρήσουμε ότι ο αποτρεπτικός χαρακτήρας δεν λειτούργησε, αφού το σύστημα ενεργοποιήθηκε, θα επισημάνουμε το εξαιρετικά ενδιαφέρον: από τα τρία επιχειρήματα που διατυπώνει υπέρ της ανάπτυξης της πυροβολαρχίας Patriot τα δύο είναι καθαρά στρατιωτικής φύσης (εκπαίδευση, δοκιμή αποτελεσματικότητας) και σαφώς εκτός της κύριας αρμοδιότητας του υπουργείου Εξωτερικών.<br /><br />«Η Ελλάδα παρακολουθεί πάντοτε τις περιφερειακές εξελίξεις με σοβαρότητα και προσαρμόζει τη στάση της με γνώμονα το εθνικό συμφέρον και τις ελληνικές αμυντικές προτεραιότητες και τις διεθνείς της δεσμεύσεις», σημειώνει επίσης. Ο υπουργός Εξωτερικών δηλώνει μεν το αυτονόητο, αλλά σε συνδυασμό με τη διαρροή περί επικείμενης απόφασης επιστροφής της ελληνικής πυροβολαρχίας από τη Σαουδική Αραβία εγείρονται, όπως προαναφέρθηκε, ερωτήματα. <a href="https://www.defence-point.gr/symferei-tin-ellada-i-aposyrsi-ton-patriot-apo-ti-saoydiki-aravia"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συμφέρει την Ελλάδα η απόσυρση των PATRIOT από τη Σαουδική Αραβία;

Ως «στρατηγική» χαρακτηρίζει τη σχέση της χώρας μας με τη Σαουδική Αραβία, ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, σε συνέντευξη του στο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ελληνική ΤΠΚ που είχε την αποστολή βύθισης του ΣΙΣΜΙΚ το 1987.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-08/images_45.jpeg?itok=FOq_AAuB" width="754" /><br /><br />Το πλοίο έφερε το παρατσούκλι «Μπαλάκι»<br /><br />Ησυγκεκριμένη ιστορία και η άκρως απόρρητη πολεμική αποστολή ενός συγκεκριμένου πλοίου του Πολεμικού μας Ναυτικού, αφορά την ελληνοτουρκική κρίση του «Σισμίκ» τον Μάρτιο του 1987, κατά την οποία η Ελλάδα βρέθηκε στα πρόθυρα γενικευμένου πολέμου με την Τουρκία. <br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="320" src="https://www.youtube.com/embed/KbJVZ1PYtQM" width="666" youtube-src-id="KbJVZ1PYtQM"></iframe><br /><br />Το πλοίο το οποίο θα έπαιζε καίριο ρόλο στην κρίση του 1987, έφερε το παρατσούκλι «Μπαλάκι», λόγω της συνεχούς αλλαγής αποστολών και της φόρτωσης πυρομαχικών της τελευταίας στιγμής, ήταν η πυραυλάκατος (ΤΠΚ) «ΜΠΑΛΑΚΗΣ» (P-28), τύπου Combattante IIIB.<br /><br />Το πρωί της Παρασκευής 27 Μαρτίου 1987, ενώ η κρίση κορυφωνόταν, η Διοίκηση Ταχέων Σκαφών (ΔΤΣ) διέταξε το ΤΠΚ «ΜΠΑΛΑΚΗΣ» να καταπλεύσει εσπευσμένα στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας. Εκεί φορτώθηκαν επιπλέον πυρομαχικά και κατευθυνόμενα βλήματα στο μέγιστο της χωρητικότητάς του. <br /><br />Το πλοίο απέπλευσε αμέσως με μέγιστη ταχύτητα για τη Λήμνο, προκειμένου να τεθεί σε θέση μάχης στην πρώτη γραμμή του μετώπου. <br /><br />Το Σάββατο 28 Μαρτίου 1987, το ΤΠΚ «ΜΠΑΛΑΚΗΣ» βγήκε σε περιπολία με αποστολή την αναχαίτιση του τουρκικού ερευνητικού σκάφους «Σισμίκ» (το οποίο συνοδευόταν από τουρκικά πολεμικά).<br /><br />Οι κανόνες εμπλοκής (Rules of Engagement) που είχαν δοθεί από την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία (υπό τον Πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου και την ηγεσία του ΓΕΕΘΑ/ΓΕΝ).<br /><br /> Αν το «Σισμίκ» επιχειρούσε να παραβιάσει τα ελληνικά χωρικά ύδατα (τα 6 ναυτικά μίλια), το ελληνικό πλοίο θα εκτελούσε δύο προειδοποιητικές βολές με το πυροβόλο στην πλώρη του τουρκικού σκάφους.<br /><br />Αν το τουρκικό σκάφος δεν άλλαζε πορεία και επέμενε στην παραβίαση, η επόμενη άμεση ενέργεια θα ήταν η αναφορά στο Κέντρο Επιχειρήσεων με τη λέξη-κλειδί και τη διαταγή: «ΒΥΘΙΖΟΥΜΕ».<br /><br />Ο Ρόλος των ΤΠΚ στην Κρίση του 1987<br /><br />Οι πυραυλάκατοι (ΤΠΚ) της Διοίκησης Ταχέων Σκαφών αποτέλεσαν το αιχμηρό δόρυ της ελληνικής αποτροπής στο Αιγαίο. Λόγω της μεγάλης τους ταχύτητας, της ευελιξίας τους και της τεράστιας ισχύος πυρός τους (με κατευθυνόμενα βλήματα Exocet/Harpoon και τορπίλες), είχαν αναπτυχθεί κρυφά σε προκεχωρημένες κρύπτες και «ανοιχτά» σε στενά των νησιών του ανατολικού Αιγαίου. <br /><br />Η αποφασιστικότητα των πληρωμάτων αυτών των σκαφών, σε συνδυασμό με την πλήρη έξοδο του Στόλου στο Αιγαίο, ανάγκασε τελικά την τουρκική κυβέρνηση του Τουργκούτ Οζάλ να υπαναχωρήσει την τελευταία στιγμή και να κρατήσει το «Σισμίκ» εντός των τουρκικών χωρικών υδάτων, αποτρέποντας τη σύρραξη.<br /><br />Την ιστορία του ονόματος του πλοίου, το οποίο πήρε το όνομά του προς τιμήν του πεσόντος Κυβερνήτη Υποπλοιάρχου Βασιλείου Μπαλάκη.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Η ελληνική ΤΠΚ που είχε την αποστολή βύθισης του ΣΙΣΜΙΚ το 1987.

Το πλοίο έφερε το παρατσούκλι «Μπαλάκι» Ησυγκεκριμένη ιστορία και η άκρως απόρρητη πολεμική αποστολή ενός συγκεκριμένου πλοίου του Πολεμικού...

Διαβάστε την συνέχεια

Η παγίδα του Ιράν για το Ριάντ: Οι Χούθι «στραγγαλίζουν» τη Σαουδική Αραβία στην Ερυθρά Θάλασσα.

<img height="94" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/iran-4-768x512.jpg" width="751" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Επιθέσεις σε Aramco και Μόκα, απειλές στο Bab al-Mandeb και το δύσκολο δίλημμα του Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν: πόλεμος ξανά στην Υεμένη ή συμβίωση με μια μόνιμη απειλή στις εξαγωγές πετρελαίου;<br /><br />Η Σαουδική Αραβία βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλημμα που προσπαθούσε επί χρόνια να αποφύγει: να επιστρέψει στρατιωτικά στην Υεμένη ή να αποδεχθεί ότι οι Χούθι μπορούν να απειλούν συστηματικά δεξαμενόπλοια, λιμάνια και πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της.<br /><br />Η κατάσταση έχει αλλάξει δραματικά μετά την ανακοίνωση, στις 20 Ιουλίου, ενός ναυτικού αποκλεισμού εναντίον σαουδαραβικών λιμανιών και πλοίων από τους υποστηριζόμενους από το Ιράν Χούθι. Έκτοτε οι επιθέσεις έχουν μεταφερθεί από την Υεμένη στην ίδια τη σαουδαραβική ενεργειακή υποδομή, ενώ η Μόκα —στρατηγικό λιμάνι της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης— έχει βρεθεί επανειλημμένα στο στόχαστρο.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι μια εξαιρετικά επικίνδυνη εξίσωση: ενώ τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν σοβαρά διαταραγμένα από τον πόλεμο με το Ιράν, η δεύτερη μεγάλη θαλάσσια έξοδος της Σαουδικής Αραβίας προς τις παγκόσμιες αγορές πιέζεται από τους συμμάχους της Τεχεράνης στην Υεμένη.<br />Η κρίσιμη εικόνα20 Ιουλίου: οι Χούθι ανακοινώνουν αποκλεισμό σαουδαραβικών λιμανιών και πλοίων<br />400.000 βαρέλια/ημέρα: δυναμικότητα του διυλιστηρίου Jazan<br />11 νεκροί καταγράφηκαν στη μεγάλη επίθεση της 9ης Αυγούστου στη Μόκα<br />32 τραυματίες στην ίδια επίθεση, σύμφωνα με ιατρικές πηγές<br />254 πλοία εξακολουθούσαν να περνούν από Bab al-Mandeb μεταξύ 10–16 Αυγούστου<br />14 χώρες συμμετείχαν στη νέα σαουδαραβική πρωτοβουλία θαλάσσιας ασφάλειας<div><br />Οι Χούθι χτυπούν εκεί που πονά περισσότερο το Ριάντ<br /><br />Το Jazan είναι ίσως το καλύτερο παράδειγμα της νέας απειλής.<br /><br />Στις 9 Αυγούστου οι Χούθι ανακοίνωσαν ότι έπληξαν με drone το συγκρότημα της Saudi Aramco στην περιοχή.<br /><br />Ο στρατιωτικός εκπρόσωπός τους, Yahya Saree, υποστήριξε ότι η επίθεση ήταν επιτυχής και ότι το διυλιστήριο αποτέλεσε άμεσο στόχο της επιχείρησης. Η σαουδαραβική κυβέρνηση επιβεβαίωσε πυρκαγιά στην εγκατάσταση, η οποία τέθηκε υπό έλεγχο χωρίς θύματα, χωρίς όμως να αποδώσει επισήμως την αιτία στους Χούθι.<br /><br />Το Jazan μπορεί να επεξεργάζεται περίπου 400.000 βαρέλια αργού ημερησίως και είχε ήδη βρεθεί στο στόχαστρο στα τέλη Ιουλίου.<br /><br />Η Aramco έχει αναγνωρίσει ότι οι πρόσφατες επιθέσεις προκάλεσαν ορισμένες διακοπές παραγωγής, αν και ο διευθύνων σύμβουλος Amin Nasser δήλωσε ότι δεν υπήρξε ουσιώδης επιχειρησιακή ή οικονομική επίπτωση και εξέφρασε εμπιστοσύνη στην ταχεία αποκατάσταση των λειτουργιών.<br /><br />Το μήνυμα των Χούθι, ωστόσο, είναι περισσότερο στρατηγικό παρά οικονομικό:<br /><br />οι εγκαταστάσεις που στηρίζουν την ενεργειακή ισχύ της Σαουδικής Αραβίας παραμένουν εντός βεληνεκούς. </div><div><br />Η Μόκα γίνεται το νέο μέτωπο<br /><br />Παράλληλα, οι Χούθι έχουν αυξήσει θεαματικά την πίεση στη Μόκα, στη δυτική ακτή της Υεμένης.<br /><br />Στη μεγάλη επίθεση της 9ης Αυγούστου χρησιμοποιήθηκαν βαλλιστικοί πύραυλοι, drones και, σύμφωνα με τις δυνάμεις της κυβέρνησης της Υεμένης, εκρηκτικό μη επανδρωμένο σκάφος.<br /><br />Ιατρικές πηγές ανέβασαν στη συνέχεια τον απολογισμό σε 11 νεκρούς —τρεις αμάχους και οκτώ στρατιωτικούς— και 32 τραυματίες.<br /><br />Οι τελευταίες επιθέσεις έχουν πλέον οδηγήσει σε διακοπή λειτουργιών στο στρατηγικό λιμάνι και δυσχεραίνουν τον ανεφοδιασμό των αντι-Χούθι δυνάμεων.<br /><br />Και αυτό αλλάζει τον χαρακτήρα της σύγκρουσης.<br /><br />Οι Χούθι δεν προσπαθούν μόνο να προκαλέσουν ζημιές.<br /><br />Προσπαθούν να δημιουργήσουν στρατηγικό έλεγχο της δυτικής ακτής της Υεμένης και μεγαλύτερη δυνατότητα πίεσης γύρω από το Bab al-Mandeb.<br />«Πολιορκία για την πολιορκία»<br /><br />Οι Χούθι παρουσιάζουν την εκστρατεία τους ως απάντηση στον αποκλεισμό που υποστηρίζουν ότι υφίσταται η Υεμένη από τη Σαουδική Αραβία — κατηγορία που το Ριάντ απορρίπτει.<br /><br />Σύμφωνα με τη δική τους λογική, πρόκειται για ανταπόδοση: η Σαουδική Αραβία δεν μπορεί να περιορίζει την πρόσβαση της Υεμένης και ταυτόχρονα να θεωρεί δεδομένη την ελεύθερη πρόσβαση των δικών της πλοίων στην Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Από την πλευρά του Ριάντ, όμως, πρόκειται για κάτι πολύ μεγαλύτερο.<br /><br />Εάν οι Χούθι αποκτήσουν τη δυνατότητα να απειλούν συστηματικά τις σαουδαραβικές εξαγωγές μέσω της Ερυθράς Θάλασσας, το βασίλειο θα βρεθεί αντιμέτωπο με δύο ενεργειακά chokepoints ταυτόχρονα:<br /><br />το Ορμούζ στα ανατολικά και το Bab al-Mandeb στα νοτιοδυτικά. </div><div><br />Το Ιράν αποκτά έναν εξαιρετικά ισχυρό μοχλό<br /><br />Και εδώ βρίσκεται η ιρανική διάσταση.<br /><br />Οι Χούθι έχουν τη δική τους πολιτική και στρατιωτική ατζέντα και δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται απλώς ως μονάδα που λαμβάνει καθημερινές εντολές από την Τεχεράνη.<br /><br />Ωστόσο, αποτελούν έναν από τους ισχυρότερους εταίρους του ιρανικού περιφερειακού δικτύου.<br /><br />Και για την Τεχεράνη η πίεση στη Σαουδική Αραβία δημιουργεί ένα εξαιρετικά ευνοϊκό στρατηγικό αποτέλεσμα.<br /><br />Το Ιράν μπορεί να βρίσκεται υπό αμερικανική και ισραηλινή στρατιωτική πίεση, αλλά οι σύμμαχοί του μπορούν να αυξήσουν το κόστος για τους εταίρους της Ουάσιγκτον σε άλλα μέτωπα.<br /><br />Μάλιστα, σαουδαραβικές και άλλες περιφερειακές εκτιμήσεις που επικαλέστηκε το Reuters υποστήριξαν ότι ορισμένες επιθέσεις εναντίον της Σαουδικής Αραβίας πραγματοποιήθηκαν ακόμη και από ιρακινό έδαφος, με συνεργασία Χούθι και φιλοϊρανικών ιρακινών οργανώσεων και υπό την εποπτεία των Φρουρών της Επανάστασης. Πρόκειται για εκτίμηση αξιωματούχων της περιοχής και όχι για ανεξάρτητα επιβεβαιωμένη παραδοχή της Τεχεράνης.<br /><br />Αν αυτή η αξιολόγηση είναι σωστή, η απειλή για το Ριάντ γίνεται πολύ πιο σύνθετη.<br /><br />Δεν υπάρχει πλέον μόνο ένα μέτωπο στην Υεμένη.<br /><br />Υπάρχει ένα περιφερειακό δίκτυο πίεσης.</div><div><br />Το δίλημμα του Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν<br /><br />Το Ριάντ έχει ουσιαστικά τρεις επιλογές.<br /><br />Η πρώτη είναι να συνεχίσει την αναχαίτιση πυραύλων και drones, προστατεύοντας τις ενεργειακές εγκαταστάσεις και αποφεύγοντας έναν μεγάλο πόλεμο.<br /><br />Αλλά αυτό αφήνει την πρωτοβουλία στους Χούθι.<br /><br />Η δεύτερη είναι μια περιορισμένη αεροπορική και ναυτική εκστρατεία εναντίον των πυραυλικών, drone και παράκτιων δυνατοτήτων τους.<br /><br />Η τρίτη —και πολύ πιο επικίνδυνη— είναι η επιστροφή σε μεγάλη χερσαία επιχείρηση στην Υεμένη, κυρίως μέσω δυνάμεων της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης που έχουν υποστηριχθεί και εξοπλιστεί από τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Το Ριάντ φέρεται ήδη να προετοιμάζεται τόσο για θαλάσσιες όσο και για πιθανές χερσαίες επιχειρήσεις, με στόχο να σπάσει την πίεση των Χούθι στις σαουδαραβικές πετρελαϊκές εξαγωγές.<br /><br />Αυτό, όμως, είναι ακριβώς το σημείο στο οποίο εμφανίζεται η παγίδα.<br />Το Ριάντ θυμάται πολύ καλά τον προηγούμενο πόλεμο<br /><br />Η Σαουδική Αραβία παρενέβη στρατιωτικά στην Υεμένη το 2015 πιστεύοντας ότι η εκστρατεία θα μπορούσε να ανατρέψει σχετικά γρήγορα την επέκταση των Χούθι.<br /><br />Δεν συνέβη.<br /><br />Ακολούθησαν χρόνια πολέμου, τεράστιο ανθρωπιστικό κόστος και διεθνής κριτική, χωρίς οι Χούθι να ηττηθούν.<br /><br />Αντίθετα, σήμερα διαθέτουν πολύ πιο εξελιγμένες δυνατότητες σε πυραύλους, drones και επιθέσεις εναντίον πλοίων.<br /><br />Η εκεχειρία του 2022 είχε ουσιαστικά επιτρέψει στον Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν να απομακρυνθεί από έναν πόλεμο που είχε εξελιχθεί σε στρατηγικό βάρος.<br /><br />Τώρα το Ριάντ κινδυνεύει να επιστρέψει στο ίδιο πεδίο μάχης. </div><div><br />Η Σαουδική Αραβία χτίζει νέα συμμαχία<br /><br />Το βασίλειο προσπαθεί αυτή τη φορά να μη δράσει μόνο του.<br /><br />Έχει κινηθεί για τη δημιουργία πολυεθνικής θαλάσσιας αρχιτεκτονικής ασφαλείας στην Ερυθρά Θάλασσα, με συμμετοχή 14 άλλων χωρών, με στόχο την προστασία της ναυσιπλοΐας από τις απειλές γύρω από το Bab al-Mandeb.<br /><br />Παράλληλα, το Ριάντ υπέγραψε αμυντικό σύμφωνο με Τουρκία και Πακιστάν, σύμφωνα με το οποίο επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη αντιμετωπίζεται ως επίθεση εναντίον όλων.<br /><br />Το μεγάλο ερώτημα είναι τι σημαίνει αυτό επιχειρησιακά.<br /><br />Δεν έχει αποσαφηνιστεί εάν —και υπό ποιες συνθήκες— η Άγκυρα ή το Ισλαμαμπάντ θα συμμετείχαν σε μια σαουδαραβική στρατιωτική απάντηση εναντίον των Χούθι.<br />Οι Χούθι δεν έχουν ακόμη κλείσει το Bab al-Mandeb<br /><br />Υπάρχει όμως μια σημαντική διάκριση.<br /><br />Ο «αποκλεισμός» που έχουν ανακοινώσει οι Χούθι δεν ισοδυναμεί με πλήρες κλείσιμο του Bab al-Mandeb.<br /><br />Παρά τις επιθέσεις, 254 πλοία πέρασαν από το στενό μόνο την εβδομάδα 10–16 Αυγούστου.<br /><br />Άρα οι Χούθι δεν έχουν επιτύχει έναν απόλυτο ναυτικό αποκλεισμό.<br /><br />Έχουν όμως πετύχει κάτι που μπορεί να είναι σχεδόν εξίσου χρήσιμο στρατηγικά:<br /><br />έχουν αυξήσει τον κίνδυνο.<br /><br />Και στη ναυτιλία, ο κίνδυνος μεταφράζεται σε υψηλότερα ασφάλιστρα, αλλαγές διαδρομών, μεγαλύτερο κόστος και αβεβαιότητα για τις ενεργειακές αγορές. </div><div><br />Γιατί το Ιράν μπορεί να κερδίσει ό,τι κι αν αποφασίσει το Ριάντ<br /><br />Εδώ βρίσκεται η ουσία της παγίδας.<br /><br />Εάν η Σαουδική Αραβία δεν απαντήσει δυναμικά, οι Χούθι μπορούν να συνεχίσουν να πιέζουν τη ναυτιλία και τις ενεργειακές υποδομές της.<br /><br />Εάν απαντήσει με περιορισμένα πλήγματα, υπάρχει κίνδυνος αυτά να μην είναι αρκετά για να καταστρέψουν ένα αποκεντρωμένο οπλοστάσιο πυραύλων και drones.<br /><br />Και εάν επιστρέψει σε μεγάλο πόλεμο στην Υεμένη, το Ριάντ μπορεί να ξαναμπεί σε μια μακρά σύγκρουση που προσπάθησε επί χρόνια να εγκαταλείψει.<br /><br />Σε κάθε σενάριο, η Τεχεράνη αποκτά πλεονεκτήματα.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία αναγκάζεται να ξοδεύει περισσότερους στρατιωτικούς πόρους, η περιφερειακή ενεργειακή ασφάλεια αποσταθεροποιείται και η προσοχή της Ουάσιγκτον διασπάται σε περισσότερα μέτωπα.<br />Το ενεργειακό «τανάλι»<br /><br />Το επικίνδυνο στοιχείο είναι ότι η κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα δεν εξελίσσεται απομονωμένα.<br />Συμβαίνει ενώ το Στενό του Ορμούζ παραμένει σοβαρά περιορισμένο.<br /><br />Το Ιράν μπορεί επομένως να ασκεί άμεση πίεση στην ανατολική ενεργειακή πύλη του Κόλπου, ενώ οι Χούθι δημιουργούν πίεση στη δυτική.<br /><br />Για μια οικονομία που παραμένει ο μεγαλύτερος εξαγωγέας πετρελαίου στον κόσμο, αυτή είναι η γεωοικονομική απειλή που το Ριάντ δεν μπορεί να αγνοήσει.<br />Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν θα απαντήσει η Σαουδική Αραβία<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα είναι ποια απάντηση μπορεί να αντέξει μακροπρόθεσμα.<br /><br />Μια νέα εισβολή στην Υεμένη θα μπορούσε να οδηγήσει σε στρατιωτικές επιτυχίες χωρίς να εξαφανίσει την πυραυλική απειλή.<br /><br />Η αδράνεια, από την άλλη, θα μπορούσε να εδραιώσει την αντίληψη ότι οι Χούθι μπορούν να επιβάλλουν κόστος στη μεγαλύτερη οικονομία του Κόλπου χωρίς αποφασιστική απάντηση.<br /><br />Η πιο πιθανή στρατηγική του Ριάντ φαίνεται επομένως να είναι ένας συνδυασμός: ενίσχυση της αεράμυνας, θαλάσσιος συνασπισμός, περιορισμένα πλήγματα, ενδυνάμωση των κυβερνητικών δυνάμεων της Υεμένης και ταυτόχρονη διατήρηση διπλωματικών διαύλων.<br /><br />Αλλά αυτή ακριβώς είναι η δύναμη της στρατηγικής των Χούθι.<br /><br />Δεν χρειάζεται να καταλάβουν το Ριάντ.<br /><br />Δεν χρειάζεται καν να κλείσουν πλήρως το Bab al-Mandeb.<br /><br />Αρκεί να αποδείξουν ότι μπορούν να κάνουν μόνιμα ακριβότερη, πιο επικίνδυνη και περισσότερο αβέβαιη την εξαγωγή σαουδαραβικού πετρελαίου.<br /><br />Και όσο το Ορμούζ παραμένει προβληματικό, κάθε πύραυλος προς τη Μόκα και κάθε drone προς το Jazan αποκτά πολύ μεγαλύτερη γεωπολιτική αξία.<br /><br />Αυτή είναι η πραγματική παγίδα του Ιράν: όποια επιλογή κι αν κάνει το Ριάντ, κάποιος λογαριασμός καταλήγει στη Σαουδική Αραβία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η παγίδα του Ιράν για το Ριάντ: Οι Χούθι «στραγγαλίζουν» τη Σαουδική Αραβία στην Ερυθρά Θάλασσα.

Βασιλης Διαμαντακος Επιθέσεις σε Aramco και Μόκα, απειλές στο Bab al-Mandeb και το δύσκολο δίλημμα του Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν: πόλεμος ξανά στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το κινεζικό «κόλπο» που φρέναρε το πετρέλαιο: Πώς το Πεκίνο άντεξε το σοκ του Ιράν.

<img height="97" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/oil-3-768x512.jpg" width="752" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b> <br />Η Κίνα έκοψε σχεδόν στο μισό τις εισαγωγές αργού μετά το ξέσπασμα του πολέμου, επιστράτευσε τεράστια αποθέματα, άνθρακα και ηλεκτροκίνηση – και έγινε απρόσμενος «ρυθμιστής» των διεθνών τιμών<br /><br />Μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της ενεργειακής κρίσης που προκάλεσε ο πόλεμος με το Ιράν δεν βρίσκεται στα Στενά του Ορμούζ αλλά χιλιάδες χιλιόμετρα ανατολικότερα: στην Κίνα.<br /><br />Η μεγαλύτερη εισαγωγέας πετρελαίου στον κόσμο κατάφερε να περιορίσει δραστικά τις αγορές αργού χωρίς να προκαλέσει αντίστοιχη ενεργειακή ασφυξία στην οικονομία της. Και αυτή η κινεζική «εξαφάνιση» εκατομμυρίων βαρελιών ημερήσιας ζήτησης από τη διεθνή αγορά αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες που εμπόδισαν τις τιμές του πετρελαίου να εκτοξευθούν ακόμη περισσότερο.<br /><br />Το εντυπωσιακότερο στοιχείο που παρουσιάζει η Wall Street Journal είναι η κλίμακα της προσαρμογής: από τον Φεβρουάριο έως τον Ιούνιο του 2026, οι κινεζικές εισαγωγές αργού μειώθηκαν κατά περίπου 5,8 εκατ. βαρέλια ημερησίως ή 48,9%. Το 2025 η Κίνα αγόραζε περίπου 11 εκατ. βαρέλια ημερησίως, σχεδόν τα μισά από προμηθευτές της Μέσης Ανατολής. <div><br />Τα νούμερα πίσω από το κινεζικό «θαύμα»-48,9% οι εισαγωγές αργού Φεβρουάριο–Ιούνιο<br />-5,8 εκατ. βαρέλια/ημέρα η μείωση των εισαγωγών<br />1–1,4 δισ. βαρέλια τα εκτιμώμενα συνολικά κινεζικά αποθέματα<br />71 εκατ. βαρέλια αντλήθηκαν από εμπορικά και διυλιστηριακά αποθέματα από τον Μάιο<br />71,6% έπεσε η χρησιμοποίηση δυναμικότητας 49 κρατικών διυλιστηρίων τον Μάιο<br />Μόλις -1,6 εκατ. βαρέλια/ημέρα μειώθηκε η πραγματική ζήτηση πετρελαίου στο β΄ τρίμηνο<br /><br />Η απόσταση ανάμεσα στην πτώση των εισαγωγών και στη σαφώς μικρότερη πτώση της κατανάλωσης αποκαλύπτει τι πραγματικά έκανε το Πεκίνο: αντί να ανταγωνιστεί τις υπόλοιπες οικονομίες για ακριβότερα βαρέλια εν μέσω πολέμου, χρησιμοποίησε τα ενεργειακά «μαξιλάρια» που είχε δημιουργήσει τα προηγούμενα χρόνια.</div><div><br />Το μεγάλο όπλο του Πεκίνου: Ένα «βουνό» πετρελαίου<br /><br />Η Κίνα είχε προετοιμαστεί πριν ξεσπάσει η κρίση.<br /><br />Το 2025 εκμεταλλεύτηκε τις χαμηλότερες τιμές ρωσικού και ιρανικού αργού για να δημιουργήσει τεράστια αποθέματα. Η EIA έχει υπολογίσει ότι κατά τη διάρκεια του 2025 το Πεκίνο πρόσθετε περίπου 1,1 εκατ. βαρέλια ημερησίως στα αποθέματά του.<br /><br />Το ακριβές μέγεθος παραμένει κρατικό μυστικό. Αναλυτές τοποθετούν όμως το συνολικό κινεζικό απόθεμα –στρατηγικό, εμπορικό και αποθηκευμένο στα διυλιστήρια– μεταξύ 1 και 1,4 δισ. βαρελιών.<br /><br />Από τις αρχές Μαΐου, σύμφωνα με στοιχεία της Vortexa που επικαλείται η WSJ, η Κίνα άντλησε περίπου 56 εκατ. βαρέλια από εμπορικά αποθέματα και άλλα 15 εκατ. από αποθέματα διυλιστηρίων.<br /><br />Το ακόμη σημαντικότερο είναι ότι, σύμφωνα με την ίδια εκτίμηση, το βασικό στρατηγικό απόθεμα της χώρας παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό ανέγγιχτο.</div><div><br />Έκοψε τα διυλιστήρια αντί να κυνηγήσει ακριβό πετρέλαιο<br /><br />Το δεύτερο εργαλείο ήταν καθαρά διοικητικό.<br /><br />Μετά την έναρξη του πολέμου, το Πεκίνο περιόρισε τις εξαγωγές βενζίνης, diesel και άλλων προϊόντων ώστε να προστατεύσει την εσωτερική αγορά. Οι περιορισμοί ανάγκασαν τα διυλιστήρια να μειώσουν την επεξεργασία αργού.<br /><br />Τον Μάιο, ο μέσος βαθμός χρησιμοποίησης 49 κρατικών διυλιστηρίων υποχώρησε στο 71,6%, στο χαμηλότερο επίπεδο από την περίοδο της πανδημίας. Στο πρώτο εξάμηνο η παραγωγή διυλισμένων πετρελαϊκών προϊόντων μειώθηκε κατά 5,6%, ενώ η παραγωγή πλαστικών προϊόντων κατά 4,9%.<br /><br />Με απλά λόγια, το Πεκίνο επέλεξε να θυσιάσει μέρος της εξαγωγικής και διυλιστικής δραστηριότητας αντί να βγει πανικόβλητο στις αγορές για να αντικαταστήσει κάθε χαμένο βαρέλι. </div><div><br />Η ηλεκτροκίνηση μετατράπηκε σε γεωπολιτικό όπλο<br /><br />Εδώ εμφανίζεται μια βαθύτερη αλλαγή.<br /><br />Η τεράστια εξάπλωση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων στην Κίνα έχει ήδη αρχίσει να περιορίζει τη δομική εξάρτηση των μεταφορών από το πετρέλαιο. Και όταν ήρθε η κρίση του Ιράν, αυτή η αλλαγή αποδείχθηκε εργαλείο ενεργειακής ασφάλειας.<br /><br />Ακόμη και στις μετακινήσεις μεγάλων αποστάσεων υπήρχε εναλλακτική.<br /><br />Οι υψηλότερες τιμές των αεροπορικών καυσίμων επιβάρυναν τις πτήσεις και οι επιβάτες εσωτερικού μειώθηκαν κατά 8% τον Μάιο και 7% τον Ιούνιο σε ετήσια βάση. Αντίθετα, οι σιδηροδρομικές μετακινήσεις άντεξαν καλύτερα, καθώς το κινεζικό σιδηροδρομικό δίκτυο είναι ηλεκτροκίνητο και τροφοδοτείται από ένα σύστημα ηλεκτροπαραγωγής που βασίζεται κυρίως σε άνθρακα και ΑΠΕ.</div><div><br />Και μετά ήρθε ο… άνθρακας<br /><br />Υπάρχει όμως και μια λιγότερο «πράσινη» πλευρά της κινεζικής στρατηγικής.<br /><br />Η Κίνα έχει επενδύσει επί χρόνια στην παραγωγή υγρών καυσίμων και χημικών προϊόντων από άνθρακα. Μόνο το 2024, η παραγωγή προϊόντων από άνθρακα αντιστοιχούσε περίπου στην επεξεργασία 300 εκατ. βαρελιών αργού – σχεδόν όσο ένας μήνας κινεζικών εισαγωγών πετρελαίου εκείνης της χρονιάς.<br /><br />Στη Xinjiang, μάλιστα, η παραγωγή νάφθας και diesel από άνθρακα σχεδόν διπλασιάστηκε το 2025. Η συγκεκριμένη βιομηχανική επιλογή, αμφιλεγόμενη από κλιματική άποψη, μετατράπηκε ξαφνικά σε σημαντικό ενεργειακό «μαξιλάρι» όταν η κρίση του Ορμούζ χτύπησε την αγορά αργού.</div><div><br />Ο Ορμούζ αποκάλυψε τη νέα δύναμη της Κίνας<br /><br />Η σημασία αυτής της στρατηγικής ξεπερνά κατά πολύ τα κινεζικά σύνορα.<br /><br />Πριν από τον πόλεμο, περίπου 20,9 εκατ. βαρέλια πετρελαίου ημερησίως περνούσαν από τα Στενά του Ορμούζ, ποσότητα αντίστοιχη περίπου με το 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαϊκών υγρών. Το 89% του αργού και condensate που διερχόταν από το πέρασμα κατευθυνόταν προς την Ασία.<br /><br />Η Κίνα ήταν επομένως ένας από τους πλέον εκτεθειμένους παίκτες σε ένα σοκ στον Περσικό Κόλπο.<br /><br />Κι όμως, αντί η μεγαλύτερη εισαγωγέας πετρελαίου του κόσμου να ενισχύσει τον ανταγωνισμό για τα λιγοστά διαθέσιμα φορτία, έκανε το αντίθετο: αποσύρθηκε προσωρινά από την αγορά.<br /><br />Αυτό περιόρισε την παγκόσμια ζήτηση ακριβώς τη στιγμή που περιοριζόταν η προσφορά.<br /><br />Και εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο γεωοικονομικό συμπέρασμα της κρίσης. </div><div><br />Η Κίνα έγινε άθελά της «κεντρική τράπεζα» του πετρελαίου<br /><br />Η ενεργειακή πολιτική του Πεκίνου λειτούργησε σχεδόν όπως λειτουργεί μια κεντρική τράπεζα σε μια χρηματοπιστωτική κρίση: απορρόφησε το σοκ αντί να το μεταδώσει στην αγορά.<br /><br />Η Κίνα είχε αγοράσει όταν το πετρέλαιο ήταν φθηνότερο, είχε γεμίσει τις δεξαμενές της και, όταν οι γεωπολιτικές συνθήκες επιδεινώθηκαν, περιόρισε τις αγορές της.<br /><br />Το αποτέλεσμα ήταν ότι εκατομμύρια βαρέλια ημερήσιας δυνητικής ζήτησης εξαφανίστηκαν από τη spot αγορά.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι, παρά την τεράστια αναστάτωση στον Περσικό Κόλπο, οι τιμές δεν παρέμειναν μόνιμα στα ακραία επίπεδα που πολλοί φοβούνταν. Ακόμη και στα μέσα Αυγούστου, όταν οι εξαγωγές αργού από τις χώρες του Κόλπου είχαν πέσει περίπου στα 9,2 εκατ. βαρέλια ημερησίως από περίπου 18 εκατ. πριν από τον πόλεμο, η διεθνής αγορά συνέχιζε να εμφανίζει αξιοσημείωτη αντοχή.<br />Το επόμενο ρίσκο: Τι θα συμβεί όταν η Κίνα ξαναρχίσει να αγοράζει;<br /><br />Και εδώ βρίσκεται η άλλη όψη της ιστορίας.<br /><br />Η στρατηγική των αποθεμάτων δεν μπορεί να συνεχιστεί επ’ αόριστον.<br /><br />Η Kpler ήδη βλέπει τα κινεζικά διυλιστήρια να αυξάνουν σταδιακά τη δραστηριότητά τους και προβλέπει άνοδο των εισαγωγών αργού από 12,64 εκατ. βαρέλια ημερησίως τον Ιούλιο σε 12,92 εκατ. τον Αύγουστο, 13,29 εκατ. τον Σεπτέμβριο και 13,54 εκατ. τον Οκτώβριο.<br /><br />Αν αυτή η επιστροφή συμπέσει με συνεχιζόμενους περιορισμούς στον Ορμούζ και προβλήματα στις εξαγωγές του Κόλπου, τότε ο παράγοντας που μέχρι σήμερα συγκρατούσε την αγορά μπορεί να λειτουργήσει προς την αντίθετη κατεύθυνση.<br /><br />Το μεγάλο ερώτημα για το πετρέλαιο δεν είναι πλέον μόνο τι θα κάνει το Ιράν στα Στενά του Ορμούζ. Είναι πότε η Κίνα θα αποφασίσει ότι ήρθε η ώρα να ξαναγεμίσει τις δεξαμενές της.<br /><br />Και όταν ο μεγαλύτερος αγοραστής αργού στον κόσμο επιστρέψει μαζικά στην αγορά, η επόμενη πετρελαϊκή αναταραχή μπορεί να ξεκινήσει όχι από την Τεχεράνη – αλλά από το Πεκίνο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το κινεζικό «κόλπο» που φρέναρε το πετρέλαιο: Πώς το Πεκίνο άντεξε το σοκ του Ιράν.

Βασιλης Διαμαντακος   Η Κίνα έκοψε σχεδόν στο μισό τις εισαγωγές αργού μετά το ξέσπασμα του πολέμου, επιστράτευσε τεράστια αποθέματα, άνθρακ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ και Τουρκία σε τροχιά σύγκρουσης για τη Συρία. Τι μας λένε τρία Αμερικανικά think tanks.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/Turkiye-and-Isreal-scaled-1.jpg"><img height="114" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/Turkiye-and-Isreal-scaled-1-1068x610.jpg" width="747" /></a><br /><div><br /></div><div><b>Θοδωρής Καλούδης</b></div><div>Με τα ισραηλινά πλήγματα στην αεροπορική βάση Abu al-Duhur το Ισραήλ για πρώτη φορά εμφανίζεται να χρησιμοποιεί στρατιωτική ισχύ για να ανακόψει ευθέως την επέκταση της τουρκικής στρατιωτικής παρουσίας στη Συρία. Και αυτό είναι μια εξέλιξη που αμερικανικά think tanks είχαν αρχίσει να περιγράφουν εδώ και μήνες ως ίσως την επόμενη επικίνδυνη γραμμή αντιπαράθεσης στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η χθεσινή είδηση, από μόνη της, είναι αρκετά καθαρή. Σύμφωνα με την ισραηλινή πλευρά, η Τουρκία ετοιμαζόταν να εγκαταστήσει στην Abu al-Duhur ραντάρ, αντιαεροπορικά συστήματα και στρατιωτικό προσωπικό. Η Δαμασκός προειδοποιήθηκε. Δεν αντέδρασε και ακολούθησαν τα ισραηλινά πλήγματα.<br /><br />Η Άγκυρα και η Συρία αμφισβητούν αυτή την εκδοχή. Η Ουάσιγκτον, επίσης, δεν φαίνεται να υιοθετεί πλήρως την ισραηλινή ανάγνωση. Ο Αμερικανός ειδικός απεσταλμένος Tom Barrack μίλησε για «περιττή κλιμάκωση», ενώ το Reuters μετέδωσε ότι ο Αμερικανός αξιωματούχος προσπαθεί να ενισχύσει τον μηχανισμό αποφυγής επεισοδίων ανάμεσα σε Ισραήλ, Τουρκία και Συρία.<br /><br />Υπάρχει διάσταση απόψεων για το τι ακριβώς επρόκειτο να εγκατασταθεί στην Abu al-Duhur. Αλλά η διαφωνία αυτή δεν αλλάζει το βασικό πρόβλημα.<br /><br />Το είχε περιγράψει από τον Μάιο του 2025 το Washington Institute, σε ανάλυση του, με έναν τίτλο που σήμερα ακούγεται μάλλον λιγότερο δραματικός από τότε: <a href="https://www.washingtoninstitute.org/policy-analysis/coming-clash-over-syria-israel-and-turkey-are-collision-course">Israel and Turkey Are on a Collision Course</a> (Ισραήλ και Τουρκία βρίσκονται σε τροχιά σύγκρουσης.)<br /><br />Η διαπίστωσή του Αμερικανικού Think Tank ήταν απλή. Μετά την πτώση του Άσαντ, Τουρκία και Ισραήλ βρέθηκαν ενισχυμένες στη Συρία, αλλά επιδιώκουν διαφορετικά πράγματα σε αυτήν.Η Άγκυρα επιδιώκει ένα λειτουργικό, κατά το δυνατόν ενιαίοΣυριακό κράτος, με μια κυβέρνηση στη Δαμασκό πάνω στην οποία θα διαθέτει σημαντική επιρροή. Θέλει να κλείσει το κουρδικό μέτωπο στα νότια σύνορά της, να διευκολύνει την επιστροφή προσφύγων και να έχει λόγο -πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό- στην επόμενη ημέρα της χώρας.</div><div><br />Το Ισραήλ βλέπει τα πράγματα διαφορετικά. Θέλει πάνω απ’ όλα να είναι βέβαιο ότι από το Συριακό έδαφος δεν θα δημιουργηθεί μια νέα στρατιωτική απειλή. Και αυτό σημαίνει ότι επιδιώκει να διατηρήσει κάτι που απέκτησε τα προηγούμενα χρόνια: μεγάλη ελευθερία στρατιωτικών επιχειρήσεων μέσα στη Συρία.</div><div><br />Τι ανησυχεί το Ισραήλ<br /><br />Εδώ βρίσκεται και η πραγματική σημασία των πληροφοριών για τουρκικά ραντάρ και αντιαεροπορικά.<br /><br />Το πρόβλημα για το Ισραήλ δεν είναι μερικές εκατοντάδες Τούρκοι στρατιώτες σε μία Συριακή βάση. Είναι η πιθανότητα δημιουργίας ενός τουρκικού δικτύου αεράμυνας που θα αρχίσει να αλλάζει τους όρους με τους οποίους επιχειρεί η ισραηλινή αεροπορία.<br /><br />Ένα τουρκικό ραντάρ δεν χρειάζεται να καταρρίψει ισραηλινό αεροσκάφος για να αλλάξει την ισορροπία. Αρκεί να το βλέπει το Ισραήλ και να υποχρεώνεται να συνυπολογίζει την Τουρκία πριν από κάθε επιχείρηση. Αυτό είναι κάτι που η κυβέρνηση Νετανιάχου δείχνει ότι δεν θέλει να αποδεχθεί.<br /><br />Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά.<br /><br />Το Center for Strategic and International Studies (CSIS) έχει επισημάνει ότι η Τουρκία δεν αντιμετωπίζει πλέον τη Συρία μόνο ως πρόβλημα ασφαλείας. Τη βλέπει ως χώρο μακροχρόνιας πολιτικής και οικονομικής επιρροής. Η ανοικοδόμηση, οι εμπορικές σχέσεις και η στρατιωτική συνεργασία με τη Δαμασκό εντάσσονται στην ίδια στρατηγική.<br /><br />Και το Middle East Institute, είχε σταθεί ακριβώς στο ζήτημα των βάσεων και της αεράμυνας. Η Τουρκία, έγραφε, είχε ήδη εξετάσει την ανάπτυξη βάσεων και radar στη Συρία, προκαλώντας ισραηλινές αντιδράσεις επειδή μια τέτοια παρουσία θα περιόριζε την επιχειρησιακή ελευθερία του Ισραήλ.<br /><br />Υπάρχει μάλιστα ένα παράδοξο που επισημαίνουν οι αμερικανικές αναλύσεις. Όσο περισσότερο το Ισραήλ βομβαρδίζει συριακές υποδομές για να περιορίσει την τουρκική επιρροή, τόσο περισσότερο μπορεί να ενισχύει την ανάγκη της Δαμασκού να στηριχθεί στην Τουρκία.</div><div><br />Η Συρία “μήλον της Έριδος”<br /><br />Κάπως έτσι η Συρία κινδυνεύει να γίνει το νέο πεδίο ενός ανταγωνισμού που μέχρι πρόσφατα παρέμενε ελεγχόμενος.<br /><br />Το εντυπωσιακό είναι ότι Ισραήλ και Τουρκία είχαν έναν κοινό αντίπαλο εκεί: το Ιράν. Η αποδυνάμωση της Τεχεράνης και της Hezbollah και η πτώση του Άσαντ περιόρισαν δραστικά την ιρανική παρουσία.<br /><br />Μόνο που το κενό που δημιουργήθηκε δεν έμεινε κενό: Η Τουρκία επιχειρεί να το καλύψει αποκτώντας στρατηγικό βάθος στη Συρία. Το Ισραήλ προσπαθεί να εμποδίσει οποιαδήποτε περιφερειακή δύναμη να αποκτήσει εκεί στρατιωτικές δυνατότητες που θα περιορίζουν τη δική του ισχύ.<br /><br />Γι’ αυτό και η χθεσινή Ισραηλινή επίθεση στο Abu al-Duhur έχει ιδιαίτερη σημασία πέρα από έναν βομβαρδισμένο διάδρομο προσγείωσης.<br /><br />Το Ισραήλ αντιμετωπίζει πλέον ένα μέρος της Συρίας ως προέκταση της δικής του ζώνης ασφαλείας. Η Τουρκία βλέπει την ίδια χώρα ως βασικό χώρο της δικής της περιφερειακής επιρροής.<br /><br />Και οι δύο αυτές αντιλήψεις χωρούν στον ίδιο χάρτη. Δύσκολα, όμως, χωρούν για πολύ στην ίδια Συρία…</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ και Τουρκία σε τροχιά σύγκρουσης για τη Συρία. Τι μας λένε τρία Αμερικανικά think tanks.

Θοδωρής Καλούδης Με τα ισραηλινά πλήγματα στην αεροπορική βάση Abu al-Duhur το Ισραήλ για πρώτη φορά εμφανίζεται να χρησιμοποιεί στρατιωτική...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέο ισραηλινό χτύπημα στη Συρία. «Απάντηση» και στον Τομ Μπάρακ.

<img height="93" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/08/barrack-1-630x400.jpg" width="748" /><br /><br />Το Ισραήλ εξαπέλυσε νέα επίθεση στη Συρία το Σάββατο 22/08, ενώ παράλληλα άσκησε δριμεία κριτική στον Αμερικανό απεσταλμένο, Τομ Μπάρακ.<br /><br />Αφορμή στάθηκαν οι δηλώσεις του Μπάρακ, με τις οποίες αποδοκίμαζε προηγούμενο ισραηλινό πλήγμα σε αεροπορική βάση στα βορειοδυτικά της χώρας, μια εγκατάσταση που το Ισραήλ κατηγορεί την Τουρκία ότι σκοπεύει να χρησιμοποιήσει.<br /><br />Ο Αμερικανός απεσταλμένος για τη Συρία είχε καταδικάσει την Τρίτη 18/08/26 την ισραηλινή επίθεση στην παροπλισμένη στρατιωτική βάση, χαρακτηρίζοντάς την ως «αχρείαστη κλιμάκωση που δεν προάγει την περιφερειακή σταθερότητα».<br /><br />Την Παρασκευή 21/08, σε συνέντευξή του στον ινφλουένσερ Μάριο Ναουφάλ, ο Μπάρακ δήλωσε πως η επίθεση ενδέχεται να είχε στόχο την πρόκληση σύγκρουσης με την Τουρκία.<br /><br />Η δήλωση αυτή προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Ισραηλινού Υπουργού Άμυνας, Ίσραελ Κατζ, ο οποίος το Σάββατο χαρακτήρισε τα σχόλια «γεμάτα ανακρίβειες».<br /><br />Από την ανατροπή του καθεστώτος Μπασάρ αλ-Άσαντ τον Δεκέμβριο του 2024, το Ισραήλ έχει πραγματοποιήσει εκατοντάδες επιθέσεις εντός του συριακού εδάφους.<br /><br />Επιπλέον, έχει αναπτύξει στρατεύματα στην επιτηρούμενη από τον ΟΗΕ νεκρή ζώνη, η οποία επί δεκαετίες χώριζε τις ισραηλινές από τις συριακές δυνάμεις στα Υψίπεδα του Γκολάν.<br /><br />Ο Ίσραελ Κατζ ανέφερε στο «X» (πρώην Twitter) το Σάββατο 22/08 ότι το Ισραήλ είχε διαβιβάσει «πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών στα εξουσιοδοτημένα μέρη των Ηνωμένων Πολιτειών» πριν από το χτύπημα της Τρίτης 18/08.<br /><br />Πρόσθεσε ότι τα σχόλια του Μπάρακ ήταν «γεμάτα ανακρίβειες και θέσεις που έρχονται σε αντίθεση με τη στάση του ίδιου του Αμερικανού Προέδρου (Ντόναλντ) Τραμπ σχετικά με τα Υψίπεδα του Γκολάν», με αφορμή τον χαρακτηρισμό της περιοχής ως «κατεχόμενης» από τον Μπάρακ.<br /><br />Το Ισραήλ κατέλαβε το μεγαλύτερο μέρος των Υψιπέδων του Γκολάν από τη Συρία κατά τον Αραβοϊσραηλινό Πόλεμο του 1967 και αργότερα προσάρτησε τα εδάφη που βρίσκονταν υπό τον έλεγχό του.<br /><br />Η κίνηση αυτή έχει αναγνωριστεί μόνο από τις Ηνωμένες Πολιτείες και, αυτόν τον μήνα, από την Κολομβία.<div><br />«Κατάφωρη παραβίαση»<br /><br />Σχολιάζοντας την επίθεση της Τρίτης 18/08, ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου υποστήριξε ότι η Τουρκία -σύμμαχος της νέας κυβέρνησης της Δαμασκού- επιδίωκε να εγκαθιδρύσει στρατιωτική παρουσία στην εν λόγω αεροπορική βάση.<br /><br />Η Άγκυρα, ωστόσο, αρνείται ότι έχει πραγματοποιηθεί οποιαδήποτε επίσκεψη στην τοποθεσία.<br /><br />Μετά το περιστατικό, Νετανιάχου και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αντάλλαξαν πυρά.<br /><br />Η Άγκυρα ανακοίνωσε ότι επιδιώκει την έκδοση «ερυθράς αγγελίας» από την Interpol κατά του Νετανιάχου, κατηγορώντας τον για «γενοκτονία» σε σχέση με την αναχαίτιση στολίσκου βοήθειας προς τη Γάζα.<br /><br />Το γραφείο του Νετανιάχου χαρακτήρισε τον Ερντογάν «αντισημίτη δικτάτορα», ενώ το γραφείο του Τούρκου Προέδρου απάντησε κάνοντας λόγο για «εξωφρενικά παραληρήματα» και κατηγόρησε την ισραηλινή κυβέρνηση ότι «προσπαθεί να αποφύγει τη λογοδοσία».<br /><br />Την ίδια μέρα (Σάββατο 22/08), η συριακή κρατική τηλεόραση μετέδωσε ότι ένας άνδρας τραυματίστηκε όταν «drone της ισραηλινής κατοχής» στόχευσε όχημα στο χωριό Μπέιτ Τζιν.<br /><br />Το χωριό βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δαμασκού, κοντά στα προσαρτημένα από το Ισραήλ Υψίπεδα του Γκολάν.<br /><br />Το συριακό Υπουργείο Εξωτερικών κατήγγειλε την επίθεση ως «κατάφωρη παραβίαση» της εθνικής κυριαρχίας.<br /><br />Ο ισραηλινός στρατός επιβεβαίωσε το χτύπημα, δηλώνοντας ότι οι δυνάμεις του «άνοιξαν πυρ στη νότια Συρία εναντίον τρομοκράτη που προωθούσε τρομοκρατικές επιθέσεις και βρίσκονταν στα τελικά στάδια προετοιμασίας», χωρίς ωστόσο να κατονομάσει τον στόχο.<br /><br />Το Ισραήλ πραγματοποιεί συνεχείς εισβολές στο συριακό έδαφος και έχει δεσμευτεί να διατηρήσει στρατεύματα σε μια λεγόμενη «ζώνη ασφαλείας» στη νότια Συρία, επιδιώκοντας παράλληλα τη δημιουργία μιας ευρύτερης αποστρατιωτικοποιημένης ζώνης.<br /><br />Αυτή την εβδομάδα, ο αρχηγός του ισραηλινού στρατού, Αντιστράτηγος Εγιάλ Ζαμίρ, απευθυνόμενος στα στρατεύματα στη νότια Συρία, ξεκαθάρισε:<br /><br />«Παρακολουθούμε τις αλλαγές στο συριακό μέτωπο. Δεν θα επιτρέψουμε σε εχθρικές δυνάμεις να εδραιωθούν στα σύνορά μας».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέο ισραηλινό χτύπημα στη Συρία. «Απάντηση» και στον Τομ Μπάρακ.

Το Ισραήλ εξαπέλυσε νέα επίθεση στη Συρία το Σάββατο 22/08, ενώ παράλληλα άσκησε δριμεία κριτική στον Αμερικανό απεσταλμένο, Τομ Μπάρακ. Αφο...

Διαβάστε την συνέχεια

Το γεωπολιτικό σκάκι Τουρκίας - Ισραήλ: Ο μεγάλος κίνδυνος στραβοπατήματος στη Συρία και ο ρόλος του Τραμπ.

<img height="112" src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2026-08-22/xrwma-tripli-erdogan-trump-netanyahu.jpg" width="743" /><br /><br />Η Τουρκία θεωρεί ότι έχει τη μοναδική ευκαιρία για την εκπλήρωση των φιλοδοξιών του Ερντογάν να καταστήσει τη χώρα μεγάλη και ηγεμονική περιφερειακή δύναμη ενώ το Ισραήλ είναι αποφασισμένο να ρισκάρει τα πάντα προκειμένου να μην βρεθεί «περικυκλωμένο» από εχθρικές χώρες.<div><br /><div>Η πρόβλεψη ότι ο μεγάλος περιφερειακός ανταγωνισμός που θα προέκυπτε μετά τον πόλεμο στη Γάζα και τις ανατροπές που επέφερε, καθώς και ο πόλεμος στο Ιράν με τη συνολική αναδιάταξη των ισορροπιών που προκαλεί, θα αφορούσε την Τουρκία και το Ισραήλ επιβεβαιώνεται πλέον μετά τις τελευταίες εξελίξεις.<br /><br />Η Τουρκία, εκμεταλλευόμενη τη γεωστρατηγική θέση της, τις ισχυρές αμυντικές δυνατότητές της, τη διπλωματία του «επιτήδειου ουδέτερου» σε όλες τις μεγάλες κρίσεις και έχοντας πλέον και την εύνοια του Προέδρου Τραμπ, θεωρεί ότι έχει τη μοναδική ευκαιρία για την εκπλήρωση των φιλοδοξιών του Τ. Ερντογάν να καταστήσει τη χώρα μεγάλη και ηγεμονική περιφερειακή δύναμη.<br /><br />Το μεγαλύτερο εμπόδιο αυτής της προσπάθειας είναι η άλλη ισχυρότερη χώρα της περιοχής, το Ισραήλ, το οποίο έχει εμπλακεί βεβαίως σε ένα αδιέξοδο μέτωπο με τους Παλαιστίνιους και έχοντας πλέον ένα πολύ ισχυρό μέτωπο απέναντί του, είναι αποφασισμένο να ρισκάρει τα πάντα προκειμένου να μην βρεθεί «περικυκλωμένο» από εχθρικές χώρες που έχουν τη στήριξη περιφερειακών δυνάμεων όπως η Τουρκία. </div>Ο Τ. Ερντογάν με τη δαιμονοποίηση του Ισραήλ έχει βρει έναν ισχυρό ρόλο που δεν απευθύνεται πλέον μόνο στις μουσουλμανικές αραβικές χώρες, αλλά και στη δυτική κοινή γνώμη που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη για τα ζητήματα της Γάζας, αλλά και στην επιθετικότητα του Ισραήλ, όπως εκδηλώνεται στον πολυμέτωπο αγώνα του Τελ Αβίβ εναντίον των εξτρεμιστικών παλαιστινιακών οργανώσεων και ομάδων. Το παλαιστινιακό και η Γάζα εργαλειοποιήθηκαν από τον Τούρκο Πρόεδρο προκειμένου να εξυπηρετηθεί το αφήγημα της Τουρκίας ως προστάτη των Παλαιστινίων και της ηγετικής θέσης της χώρας στον μουσουλμανικό κόσμο.<a href="https://www.protothema.gr/greece/article/1868153/to-geopolitiko-skaki-tourkias-israil-o-megalos-kindunos-stravopatimatos-sti/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Το γεωπολιτικό σκάκι Τουρκίας - Ισραήλ: Ο μεγάλος κίνδυνος στραβοπατήματος στη Συρία και ο ρόλος του Τραμπ.

Η Τουρκία θεωρεί ότι έχει τη μοναδική ευκαιρία για την εκπλήρωση των φιλοδοξιών του Ερντογάν να καταστήσει τη χώρα μεγάλη και ηγεμονική περι...

Διαβάστε την συνέχεια

To Ισραήλ πρέπει να σταματήσει την Τουρκία με κάθε τρόπο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQCKSyVB4aPuh_IGLqIGr6qqL17HXLdtPGmjf1m1LL-rDwbzFcWmMQlh3g&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="404" data-original-width="700" height="115" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQCKSyVB4aPuh_IGLqIGr6qqL17HXLdtPGmjf1m1LL-rDwbzFcWmMQlh3g&s=10" width="750" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αν το Ισραήλ δεν χαράξει συγκεκριμένες κόκκινες γραμμές στη Συρία και την ανατολική Μεσόγειο, ο τουρκικός στρατός και το ναυτικό θα καταπατήσουν περαιτέρω τα βόρεια και θαλάσσια σύνορα του Ισραήλ.</span></h3>Αν το Ισραήλ δεν χαράξει συγκεκριμένες κόκκινες γραμμές στη Συρία και την ανατολική Μεσόγειο, ο τουρκικός στρατός και το ναυτικό θα καταπατήσουν περαιτέρω τα βόρεια και θαλάσσια σύνορα του Ισραήλ. Το Ισραήλ θα μπορούσε να βρεθεί αντιμέτωπο με τουρκικά τανκς στα Υψίπεδα του Γκολάν και τουρκικές φρεγάτες στα ανοικτά των ακτών της Καισάρειας, γράφει ο DAVID M. WEINBERG(*) στην <a href="https://www.jpost.com/opinion/article-906105">Jerusalem Post</a>.<div><br />Αυτή είναι η προειδοποίηση που άκουσα αυτή την εβδομάδα από έναν πολύ ανώτερο αξιωματούχο των ισραηλινών υπηρεσιών πληροφοριών. Η προειδοποίηση απηχεί τον συναγερμό που εκφράστηκε στην έκθεση της Επιτροπής Νάγκελ για το 2025 (η οποία αξιολόγησε τον αμυντικό προϋπολογισμό και τη συγκρότηση δυνάμεων του Ισραήλ) σχετικά με την τουρκική ώθηση προς μια ισλαμιστική-τζιχαντιστική περιφερειακή τάξη με ηγεμονικές φιλοδοξίες της οθωμανικής εποχής.<br /><br />Το Ισραήλ πρέπει να είναι προετοιμασμένο, προειδοποιούσε η έκθεση της επιτροπής, για άμεση αντιπαράθεση με την Άγκυρα και με Σύρους πληρεξουσίους και στρατούς που ευθυγραμμίζονται με την Τουρκία. «Η απειλή από τη Συρία θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κάτι ακόμη πιο επικίνδυνο από την ιρανική απειλή», ανέφερε η έκθεση.<br /><br />“Αυτή η απειλητική πραγματικότητα εξηγεί το ισραηλινό αεροπορικό πλήγμα πριν από μερικές ημέρες σε αεροπορική βάση κοντά στο Ιντλίμπ στη βόρεια Συρία, όπου οι Τούρκοι προφανώς εγκαθιστούσαν ένα σύστημα ραντάρ και αεράμυνας που είχε σκοπό να παρεμβαίνει στις επιχειρήσεις της Ισραηλινής Αεροπορίας (IAF) στον βορρά. <a href="https://www.defence-point.gr/to-israil-prepei-na-stamatisei-tin-toyrkia-me-kathe-tropo">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

To Ισραήλ πρέπει να σταματήσει την Τουρκία με κάθε τρόπο.

Αν το Ισραήλ δεν χαράξει συγκεκριμένες κόκκινες γραμμές στη Συρία και την ανατολική Μεσόγειο, ο τουρκικός στρατός και το ναυτικό θα καταπατή...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε εξέλιξη η μεταφορά των PATRIOT από την Κάρπαθο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.aftodioikisi.gr/wp-content/uploads/2026/03/dd8281a991c3384f4460db05ecf72295_XL.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="900" height="90" src="https://www.aftodioikisi.gr/wp-content/uploads/2026/03/dd8281a991c3384f4460db05ecf72295_XL.jpg" width="743" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές, σε εξέλιξη βρίσκεται τις τελευταίες ώρες η μεταφορά της πυροβολαρχίας του συστήματος αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής προστασίας Patriot από την Κάρπαθο. Πληροφορίες αναφέρουν, ότι η μεταφορά του συστήματος γίνεται με τον ίδιο τρόπο που μεταφέρθηκε το σύστημα στη νήσο.<br /><br />Αρματαγωγό του Πολεμικού Ναυτικού αφίχθηκε στην ευρύτερη περιοχή και αργά το βράδυ, υπό την κάλυψη του σκότους προσέγγισε στον κατάλληλο χρόνο και φόρτωσε τα επιμέρους στοιχεία του συστήματος, τα οποία μεταφέρθηκαν στο σημείο με τον ίδιο τρόπο που είχαν αναπτυχθεί. Πλέον, το ερώτημα που τίθεται είναι ο προορισμός του συστήματος.<br /><br />Παρότι αρχικές αναφορές έκαναν λόγο για ενίσχυση της άμυνας της Σούδας -το πλέον πιθανό σενάριο- υπό το φως των νέων απειλών από την πλευρά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν να πλήξει στρατιωτικές εγκαταστάσεις που εμπλέκονται (π.χ. Σούδα, βρετανική αεροπορική βάση Ακρωτηρίου στην Κύπρου) στην υποστήριξη των επιχειρήσεων των δυνάμεων των αντιπάλων τους (βλ. ΗΠΑ), στη δημόσια συζήτηση στην Ελλάδα διακινούνται και άλλα σενάρια.<br /><br />Σύμφωνα με αυτά, η γεωπολιτική κατάσταση αποτελεί την αφορμή που αναζητούσε η ελληνική πλευρά για να απομακρύνει το σύστημα από την Κάρπαθο, στην προσπάθεια να μειώσει τη διαφαινόμενη άνοδο της θερμοκρασίας στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Η ένταση αυτή, εκτιμάται ότι έχει ως αφορμή και την παρουσία του συστήματος στη νήσο, η οποία εντάσσεται στο τουρκικό αφήγημα περί αποστρατιωτικοποίησης. Σε αυτή την περίπτωση όμως θα επρόκειτο για μία ακόμη ελληνική κατευναστική επιλογή που, όπως η εμπειρία έχει δείξει, ενίοτε επιφέρει τα αντίθετα του αναμενομένου αποτελέσματα.<br /><br />Στην πρώτη φάση της μετακίνησης των πυροβολαρχιών Patriot από τα σημεία ανάπτυξής τους εξαιτίας των αναγκών που προέκυψαν λόγω του πολέμου στο Ιράν, το DP είχε επισημάνει ότι το λεκανοπέδιο της Αττικής που φιλοξενεί σχεδόν τον μισό πληθυσμό της χώρας, καθώς επίσης κρίσιμες πολιτικές και στρατιωτικές υποδομές, έμενε επί της ουσίας απροστάτευτο.<br /><br />Κατά συνέπεια, μένει να αποδειχθεί ποια είναι η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης και οι εισηγήσεις του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ). Λόγω της ευαίσθητης φύσης του ζητήματος και για το εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι, διάφορες φωνές εκτιμούν ότι πιθανότερη είναι η μεταφορά του συστήματος στην Κρήτη. Εν συνεχεία, εν ευθέτω χρόνω και αναλόγως των εξελίξεων στο μέτωπο του Ιράν, θα προχωρήσει η επαναφορά του στην περιοχή της πρωτεύουσας.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σε εξέλιξη η μεταφορά των PATRIOT από την Κάρπαθο.

Σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές, σε εξέλιξη βρίσκεται τις τελευταίες ώρες η μεταφορά της πυροβολαρχίας του συστήματος αντιαεροπορικής και...

Διαβάστε την συνέχεια

To Ισραήλ βρήκε έναν δαιμόνιο τρόπο για να σαρώσει την Τουρκία χωρίς να πυροδοτήσει το άρθρο 5 ΝΑΤΟ. Η Κύπρος στο στόχαστρο.

<img src="https://st2.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/35485ac84df8e2d240cef41aa75b60a0_XL.jpg?v=3" /><br /><br /><div>Η ρήτρα συλλογικής άμυνας του Άρθρου 5 προστατεύει την τουρκική επικράτεια, αλλά δεν καλύπτει τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται εκτός συνόρων, όπως αυτές που σταθμεύουν στη Συρία ή στην Κύπρο...<br /><br />Η κυβέρνηση του Netanyahu αναζητά εναγωνίως τρόπους για να χτυπήσει τα αδύναμα σημεία της Τουρκίας, χωρίς όμως να «αγγίξει» συμμαχικούς στόχους, διακινδυνεύοντας, έτσι, να ξυπνήσει τη μήνιν των εταίρων της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ και -όπως τονίζει η Israel Hayom στις 20 Αυγούστου - αυτό το σχέδιο περνάει αναπόφευκτα μέσα από την Κύπρο και τη Συρία.<br />Συγκεκριμένα, το Ισραήλ φέρεται να μελετά πιθανά σενάρια για το πώς θα μπορούσε να πλήξει τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις χωρίς να προκαλέσει την ενεργοποίηση του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ, σύμφωνα με δημοσιεύματα ισραηλινών μέσων ενημέρωσης.<br />Όπως αναφέρει η εφημερίδα Israel Hayom, ισραηλινοί αξιωματούχοι κατέληξαν στην εκτίμηση ότι η ρήτρα συλλογικής άμυνας του Άρθρου 5 προστατεύει την τουρκική επικράτεια, αλλά δεν είναι απαραίτητο ότι καλύπτει τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται εκτός συνόρων, όπως αυτές που σταθμεύουν στη Συρία ή στην Κύπρο.<br />Παράλληλα, σύμφωνα με τις αναφορές των i24 και Yediot Ahronoth, οι ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών φέρονται να έχουν στοιχεία ότι η Τουρκία προετοιμάζεται να αποστείλει οπλικά συστήματα στη Συρία, συμπεριλαμβανομένων προηγμένων συστημάτων αεράμυνας.<br /><br />Σε επιφυλακή το Ισραήλ - Πολεμικά σχέδια και... ακροβασίες με το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ<br /><br />Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο ισραηλινός πρωθυπουργός συγκάλεσε έκτακτη συνεδρίαση του συμβουλίου ασφαλείας, με τη συμμετοχή του υπουργού Άμυνας και των επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών, προκειμένου να εξεταστεί η αυξανόμενη ένταση στις σχέσεις με την Τουρκία.<br />Η λεπτομερής εξέταση των ορίων και των δυνατοτήτων που παρέχει μια συνθήκη αμοιβαίας άμυνας δεν αποτελεί διαδικασία που γίνεται από απλή περιέργεια.<br /><br />Η προσπάθεια να προσδιοριστεί με ακρίβεια το σημείο στο οποίο σταματά η ισχύς του Άρθρου 5 δείχνει ότι το συγκεκριμένο σενάριο αντιμετωπίζεται πλέον πιο σοβαρά από ποτέ στο Τελ Αβίβ.<br />Δύο σύμμαχες χώρες των Ηνωμένων Πολιτειών, με τη μία από αυτές να αποτελεί μέλος του ΝΑΤΟ, φαίνεται πως σχεδιάζουν πλέον τις κινήσεις τους λαμβάνοντας υπόψη η μία την άλλη, σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης γεωπολιτικής αντιπαράθεσης.<br /><br />«Η Κύπρος είναι ο αδύναμος κρίκος σε μία ισρηλινο-τουρκική διαμάχη...»<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η Κύπρος αναδεικνύεται ως τo πιο σύνθετο και περίπλοκο σημέιο τριβής των Τουρκο-ισραηλινών σχέσεων τονίζει η Israel Hayom.<br />Προδήλως, οι Ισραηλινοί, όπως προκύπτει από το δημοσίευμα, αντιλαμβάνονται το νησί ως προέκταση του ζωτικού τους χώρου<br />«Η τουρκική κατοχή του βόρειου τμήματος του νησιού είναι παράνομη», υποσημειώνουν χαρακτηριστικά προκειμένου να νομιμοποιήσουν τυχόν ξέσπασμα χάους στο νησί.<br /><br />Επισημαίνεται, ότι τον Μάρτιο, η Τουρκία ανέπτυξε έξι μαχητικά αεροσκάφη F-16 και συστήματα αεράμυνας στα κατεχόμενα, όπου η Άγκυρα διατηρεί μια οιονεί κρατική οντότητα που δεν αναγνωρίζεται από κανένα άλλο κράτος.<br />«Η κατεχόμενη περιοχή βρίσκεται μέσα στον στρατηγικό χώρο που συνδέει το Ισραήλ, την Κυπριακή Δημοκρατία, την Ελλάδα και την Ευρώπη», επισημαίνει η Hayom<br />Η παρουσία μαχητικής αεροπορίας, ολοκληρωμένης αεράμυνας, ραντάρ, δυνατοτήτων ηλεκτρονικού πολέμου και ναυτικών μέσων μπορεί να μετατρέψει μια κατοχή σε προκεχωρημένη τουρκική στρατιωτική ισχύ απέναντι στις ισραηλινές προσβάσεις, τις ενεργειακές υποδομές και τους στρατηγικούς διαδρόμους διασύνδεσης.<br />Από την άλλη, η Συρία παρουσιάζει το «φθηνότερο» και ευκολότερο σενάριο ενός σαρωτικού -αυτήτη φορά- πλήγματος του καθεστώτος Netanyahu: άλλωστε το Ισραήλ θεωρεί ότι εκεί «ενήργησε προτού η τουρκική στρατιωτική παρουσία αποκτήσει βάθος και ωριμότητα».<br /><br />«Αναπόφευκτη η αλλαγή του status της Κύπρου μέσω πολεμικής σύρραξης»<br /><br />Όμως στην κατεχόμενη Κύπρο, αυτό το στρατηγικό βάθος της Τουρκίας υπάρχει ήδη και συνεχίζει να ενισχύεται, τονίζει ο Shay Gal της Israel Hayom.<br />Ο χρόνος αυξάνει το κόστος μιας ανατροπής.<br />Δεν νομιμοποιεί την κατοχή ούτε παρέχει ασυλία στη στρατιωτική υποδομή που έχει οικοδομηθεί πάνω σε αυτήν.<br />Η «αποκατάσταση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ολόκληρο το βόρειο τμήμα αποτελεί τη νόμιμη τελική κατάσταση», διευκρινίζουν οι Ισραληνοί προμηνύοντας αλλαγές δια των... όπλων στη μεγαλόνησο.<br />Εάν η Άγκυρα μετατρέψει τα κατεχόμενα σε επιχειρησιακό βάθος εναντίον του Ισραήλ, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Ελλάδας ή των υποδομών που τις συνδέουν, τότε η αποκατάσταση αυτή μετατρέπεται επίσης σε «απαίτηση ισραηλινής ασφάλειας», ξεκαθαρίζει το άθρο της Hayom.<br /><br />Η «Οργή του Ποσειδώνα» ξεκινά από αυτό το σημείο.</div><div><br />Πρόκειται για το ενδεχόμενο εξουδετέρωσης των στρατιωτικών λειτουργιών της κατοχής που τη μετατρέπουν σε προκεχωρημένο τουρκικό βάθος ισχύος απέναντι στο Ισραήλ, την Κυπριακή Δημοκρατία ή την Ελλάδα, την παρεμπόδιση ενισχύσεων και την αποκατάσταση του status quo που η Άγκυρα επί 52 χρόνια επιχειρεί να καταστήσει μη αναστρέψιμη, ισχυρίζεται ο Gal.<br />Ένα παγιωμένο στρατιωτικό τετελεσμένο δεν αποκτά ασυλία απλώς και μόνο επειδή η ανατροπή του έγινε δαπανηρή.<br />Η Άγκυρα δεν θα πρέπει να συγχέει 52 χρόνια αν(τ)οχής με εγγύηση μονιμότητας της παρουσίας της στην Κύπρο...<br /><br />«Θα προκύψει ζήτημα και με το τουρκολιβυκό Μνημόνιο»<br /><br />«Η ίδια τουρκική μέθοδος εμφανίζεται και στη θάλασσα, χωρίς να απαιτείται στρατιωτική φρουρά», εξηγεί το ισραηλινό έντυπο σχολιάζοντας τη στρατηγική των Τούρκων στα ύδατα.<br />Το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο θαλάσσιας οριοθέτησης του 2019 χάραξε μια γραμμή στην Ανατολική Μεσόγειο, παρακάμπτοντας τη θαλάσσια επήρεια που η Ελλάδα αποδίδει στην Κρήτη.<br /><br />Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει καταλήξει ότι το συγκεκριμένο μνημόνιο παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών, δεν συνάδει με το Δίκαιο της Θάλασσας και δεν μπορεί να παράγει έννομα αποτελέσματα έναντι αυτών.<br />Η Άγκυρα, ωστόσο, συνεχίζει να επικαλείται αυτή την κατασκευή προκειμένου να αμφισβητεί ελληνικές δραστηριότητες νότια της Κρήτης.<br /><br />«Δεν θα αφήσουμε την Ελλάδα... είναι ο διάδρομος μας στην Ευρώπη»<br /><br />Αυτό είναι το τετελεσμένο γεγονός μεταφρασμένο.. σε χαρτογραφία: μια γραμμή επαναλαμβάνεται μέχρι η πολιτική πραγματικότητα να σκληρύνει γύρω από αυτήν και στη συνέχεια παρουσιάζεται προς διαπραγμάτευση, σαν η επανάληψη να την είχε μετατρέψει... σε σύνορο.<br />Μια αξίωση που δεν δημιουργεί νομικές συνέπειες για τρίτα κράτη δεν μπορεί να αποκτήσει στρατηγικές συνέπειες μέσω εξαναγκασμού.<br />«Τα ύδατα γύρω από την Κρήτη και την Κύπρο αποτελούν τον στρατηγικό διάδρομο του Ισραήλ προς την Ευρώπη».<br /><br />«Έχουμε ενέργεια, καλώδια, ναυσιπλοΐα και στρατιωτική πρόσβαση μέσω Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας», υπογραμμίζει με χαρακτηριστική γεωπολιτική αυθάδεια και ως εάν να μιλάει εξ ονόματος του ισραηλινού κατεστημένου, ο Shay Gal.<br />Η Άγκυρα δεν μπορεί να χαράξει ένα θαλάσσιο δικαίωμα αρνησικυρίας πάνω σε αυτόν τον χώρο και να αναμένει ότι η διάρκεια θα μετατρέψει μια μονομερή διεκδίκηση σε συναίνεση, διευκρινίζει καταληκτικά, συσχετίζοντας για μία ακόμη φορά τις ισραηλινές βλέψεις ενάντια στην Άγκυρα με την... προστασία των ελληνικών υδάτων.<br /><br />Πυροδοτείται τουρκο-ισραηλινό χάος και στα ύδατα της Σομαλίας<br /><br />Τέλος, η Τουρκία δρα στη Σομαλία με την έγκριση του Μογκαντίσου.<br />Διατηρεί τη μεγαλύτερη υπερπόντια στρατιωτική βάση εκπαίδευσης στην πρωτεύουσα της Σομαλίας, έχει εμβαθύνει τις αμυντικές και ναυτικές σχέσεις της, ανέπτυξε μαχητικά αεροσκάφη εκεί φέτος και προωθεί ένα διαστημικό και πυραυλικό δοκιμαστικό συγκρότημα κοντά στο Warsheikh.<br />Ένα πεδίο δοκιμών βαλλιστικών πυραύλων στη Σομαλία δεν χρειάζεται να αποτελεί άμεση απειλή για το Ισραήλ.<br />Υπάρχει για να... προετοιμάσει έναν πύραυλο, ο οποίος αργότερα μπορεί να αναπτυχθεί αλλού.<br />Κατ' επέκτασιν, το Τελ Αβίβ παρακολουθεί τι επιδιώκει να μάθει η Τουρκία στο Warsheikh και όχι μόνο τι αναπτύσσει εκεί.<br />Η ανάπτυξη τεχνολογιών πρόωσης, καθοδήγησης και εμβέλειας σε αυτή την περιοχή ενισχύει δυνατότητες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε θέατρα επιχειρήσεων πολύ πέρα από το Κέρας της Αφρικής.<br />Η σομαλική συναίνεση δεσμεύει την Άγκυρα και το Μογκαντίσου, όχι το Ισραήλ.<br />Από τη στιγμή που οι δυνατότητες που αναπτύσσονται εκεί περιορίζουν την ισραηλινή πρόσβαση ή απειλούν ισραηλινό έδαφος, υποδομές ή στρατηγικά συμφέροντα, «η ανάπτυξη αυτή παύει να αποτελεί απλώς διμερές ζήτημα», κλείνει το ισραηλινό έντυπο υποδεικνύοντας ακόμη ένα πιθανό μέτωπο, όπου μπορεί να καταστεί πεδίο ανεξέλεγκτης ανάφλεξης μεταξύ των καθεστώτων του Netanyahu και του Erdogan...<br />Παρά ταύτα, το εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι αν η Ελλάδα έχει να αποκομίσει κάτι ή να χάσει κάτι δια της εμπλοκής της σε αυτή την αντιπαράθεση...<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

To Ισραήλ βρήκε έναν δαιμόνιο τρόπο για να σαρώσει την Τουρκία χωρίς να πυροδοτήσει το άρθρο 5 ΝΑΤΟ. Η Κύπρος στο στόχαστρο.

Η ρήτρα συλλογικής άμυνας του Άρθρου 5 προστατεύει την τουρκική επικράτεια, αλλά δεν καλύπτει τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται...

Διαβάστε την συνέχεια