Deal κυβέρνησης με Βρυξέλλες και Kovesi για ανακωχή… με αντάλλαγμα την οικονομική mafia της Ελλάδος.

<img height="90" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/8a6f7e86eb9bcf0d0272fe44c64c883b_XL.jpg?v=3" width="733" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Υπάρχει deal της ελληνικής κυβέρνησης με τις Βρυξέλλες και την Ευρωπαία Εισαγγελέα Laura Kovesi για ανακωχή… με αντάλλαγμα την οικονομική mafia της Ελλάδος…</span></h3>Σε μια μεγάλη αποκάλυψη προβαίνει το bankingnews (BN) που στηρίζεται σε πηγές στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, σε κυβερνητικούς παράγοντες και σε πολιτικούς γνώστες…<br />Υπάρχει deal της ελληνικής κυβέρνησης με τις Βρυξέλλες και την Ευρωπαία Εισαγγελέα Laura Kovesi για ανακωχή… με αντάλλαγμα την οικονομική mafia της Ελλάδος…<br />Πολλοί διερωτώνται, και δικαίως, γιατί ξαφνικά υπάρχουν τόσο τρομερές αποκαλύψεις για τα κυκλώματα φοροδιαφυγής στην Ελλάδα...<br /><br />Τι ακριβώς συμβαίνει;<br /><br />Σύμφωνα με πολύ καλά ενημερωμένη πηγή του BN, κορυφαίοι αξιωματούχοι στις Βρυξέλλες είχαν εκφράσει την δυσφορία τους στην ελληνική κυβέρνηση για την διαφθορά που μαστίζει την Ελλάδα.<br />Η Ευρωπαία Εισαγγελέα Laura Kovesi διαμαρτυρήθηκε έντονα, τονίζοντας σε πολιτικούς προϊσταμένους της στις Βρυξέλλες ότι η Ελλάδα συγκαλύπτει το οργανωμένο οικονομικό έγκλημα.<br />Η παραοικονομία στην Ελλάδα φθάνει τα 40 δισεκ. και το κράτος είτε επειδή λαδώνονται αστυνομικοί στα ανώτατα κλιμάκια, είτε και πολιτικοί… για να ανέχονται οικονομικούς απατεώνες.<br />Τότε οι Βρυξέλλες συνειδητοποίησαν ότι πρέπει το απόστημα να σπάσει στην Ελλάδα και ο βούρκος της σάπιας οικονομίας να αποκαλυφθεί…<div><br />Προειδοποίησαν τον Μητσοτάκη τον έλληνα πρωθυπουργό ότι θα βγει κόκκινη κάρτα στην Ελλάδα.<br />Στις Βρυξέλλες έχουν αποδείξεις ότι το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι τεράστιο, γνωρίζουν ότι οι έλληνες έκλεβαν τα ευρωπαϊκά κονδύλια και ήταν έτοιμοι αρχές 2027 να πάρουν πολύ σκληρά μέτρα, τόσο σκληρά που η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα κινδύνευε με κατάρρευση.<br /><br />Deal κυβέρνησης με Βρυξέλλες και Kovesi για ανακωχή<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση γνωρίζοντας ότι το θέμα δεν μπορεί να κρυφτεί και ότι η Ελλάδα κινδύνευε με παγκόσμιο διασυρμό… έκανε ένα deal… με Βρυξέλλες και την Ευρωπαία Εισαγγελέα Laura Kovesi…<br />Το deal είναι αυτό που εκτυλίσσεται το τελευταίο διάστημα όπου οι αποκαλύψεις για την οικονομική Mafia της Ελλάδος έρχονται στο φως και θα ακολουθήσουν και άλλες υποθέσεις, όπως στην Μύκονο ή στα Βόρεια Προάστια σε αλυσίδες εστιατορίων και άλλα.<br />Η κυβέρνηση έπρεπε να δείξει στην Ευρωπαία Εισαγγελέα Laura Kovesi και στις Βρυξέλλες ότι λαμβάνει μέτρα και η περίπτωση του Χωριάτικου ενώ ήταν γνωστή εδώ και χρόνια… έπρεπε να αποκαλυφθεί.</div><div><br />Έδεσαν την υπόθεση προβαίνοντας και σε μια κίνηση ύψιστης σημασίας… από 1η Σεπτεμβρίου 2026 οι παρακολουθήσεις κινητών και συνδιαλέξεων έφθασε στο ύψιστο βαθμό.<br />Είναι 100% ακριβές αυτό που αναφέρουμε.<br />Βέβαια η Mafia Χωριάτικο είναι ο κορυφή του παγόβουνου, γνωρίζουν στην κυβέρνηση ότι λάδωνε με τσάντες γεμάτες εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ανώτατους αστυνομικούς και πολιτικά πρόσωπα ώστε να έχει ασυλία όλα αυτά τα χρόνια…<br />Τα έδινε μαύρα σε σακούλες οπότε δεν μπορούν να αποκαλυφθούν ακόμη και εάν δώσει ονόματα, δεν μπορεί να τα αποδείξει ακόμη και εάν έχει τα κινητά τους τηλέφωνα ή υπάρχουν καταγραμμένες συνομιλίες.<br />Υπήρχε ένα απόστημα, ήταν σαπισμένο έως το κόκαλο και αυτό το σύστημα της οικονομικής mafias έπρεπε να σπάσει…<br /><br />Υποσημείωση<br /><br />Δεν κινεί την περιέργεια ότι η Ευρωπαία Εισαγγελέα Laura Kovesi, η θητεία της οποίας λήγει σε λίγες ημέρες (τέλος Οκτωβρίου 2026), είχε εξαφανιστεί από το προσκήνιο εσχάτως;<br />Μάλιστα πληροφορούμαστε ότι ο επόμενος Εισαγγελέας, Andrés Ritter, που αναλαμβάνει από 1η Νοεμβρίου, έχει εντολή να συνεχίσει να διερευνά την Ελλάδα το άνδρο της παρανομίας.<br /><br />Συμπέρασμα<br /><br />Η κυβέρνηση πήρε την σωστή απόφαση να τους αποκαλύψει όλους τους οικονομικά διαφθαρμένους και θα συνεχίσει με νέες αποκαλύψεις γιατί το deal με τις Βρυξέλλες απαιτεί… γενναία μέτρα από την Ελλάδα.<br />Πίσω από ότι συμβαίνει σήμερα… κρύβεται το deal της Ελληνικής κυβέρνησης με Βρυξέλλες και Kovesi για ανακωχή… με αντάλλαγμα την οικονομική mafia της Ελλάδος…<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Deal κυβέρνησης με Βρυξέλλες και Kovesi για ανακωχή… με αντάλλαγμα την οικονομική mafia της Ελλάδος.

Υπάρχει deal της ελληνικής κυβέρνησης με τις Βρυξέλλες και την Ευρωπαία Εισαγγελέα Laura Kovesi για ανακωχή… με αντάλλαγμα την οικονομική ma...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επιχειρούμενη μεταβολή του status quo της Μονής ΣΙΝΑ.

<img height="81" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2025/06/sina_795131-930x550.jpg" width="750" /><br /><br />Του<b> Ιωάννη Ιντζέ </b><br />Οι ανακοινώνεις του Υπουργείου Εξωτερικών για την Ιερά Μονή ΣΙΝΑ μπορεί να κάνουν λόγο για «ιστορική ημέρα για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία» αλλά στην πραγματικότητα με την συμβιβαστική λύση επιχειρείται μια βίαιη μεταβολή ενός καθεστώτος λειτουργίας 16 αιώνων.<br /><br />Και ενώ παρουσιάζεται ότι την συμφωνία στήριξαν το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, η Εκκλησία της Κύπρου και η Εκκλησία της Ελλάδας, οι σχετικές επιστολές τους δεν έχουν δημοσιοποιηθεί και γίνεται μόνο λόγος για καταχώρηση τους στο αρχείο της Μονής. Οι μόνες δημοσιευμένες επιστολές είναι αυτές του προηγούμενου της Μονής, Αρχιεπισκόπου Δαμιανού προς τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και η επιστολή του Αγίου Όρους (Κοινή Σύναξη των Αντιπροσώπων και των Προϊσταμένων των είκοσι Ιερών Μονών του Αγίου Όρους) που απεστάλη στις 10 Σεπ 2026 στον νέο ηγούμενο της Μονής Αρχιεπίσκοπο Συμεών. Παραθέτω μόνο ένα τμήμα από την επιστολή του ΑΟ:<br /><br />«προεξένησαν εἰς ἡμᾶς βαθυτάτην ἀνησυχίαν πρόσφατα δημοσιεύματα, κατὰ τὰ ὁποῖα φέρεται νὰ συζητεῖται ἡ καθιέρωσις ἑνὸς νέου καὶ πρωτοφανοῦς καθεστῶτος λεγομένης «διττῆς κυριότητος», κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ κυριότης ἐπὶ τῆς Μονῆς καὶ τῆς ἱστορικῆς περιουσίας αὐτῆς θὰ περιέλθῃ εἰς τὸ Αἰγυπτιακὸν Κράτος, ἐνῶ εἰς τὴν Σιναϊτικὴν Ἀδελφότητα θὰ ἀπομείνῃ ἡ χρῆσις. Ἐὰν αἱ πληροφορίαι αὗται ἀληθεύουν, πρόκειται περὶ μεταβολῆς ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ἁπλῶς ὡς νέος τρόπος κατοχυρώσεως τοῦ ὑφισταμένου καθεστῶτος. Ἡ κυριότης καὶ ἡ χρῆσις δὲν εἶναι ταυτόσημα δικαιώματα. Καὶ ἡ μετατροπὴ ἑνὸς ἱστορικοῦ δικαιώματος κυριότητος εἰς παραχωρούμενον δικαίωμα χρήσεως συνιστᾷ μεταβολὴν τοῦ status quo, ὄχι διατήρησιν αὐτοῦ».<br /><br />Τα σχόλια περιττεύουν για την διαφορά προσέγγισης του όλου θέματος. <a href="https://www.militaire.gr/moni-sina-ioannis-intzes/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η επιχειρούμενη μεταβολή του status quo της Μονής ΣΙΝΑ.

Του Ιωάννη Ιντζέ  Οι ανακοινώνεις του Υπουργείου Εξωτερικών για την Ιερά Μονή ΣΙΝΑ μπορεί να κάνουν λόγο για «ιστορική ημέρα για τον Ελληνι...

Διαβάστε την συνέχεια

Καραγκιούλ κατά Ελλάδας–Ισραήλ: «Η Αθήνα είναι Δούρειος Ίππος του Νετανιάχου!».Προειδοποιεί για πόλεμο στο Αιγαίο!

<img height="82" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/a33847b8-9b7a-47da-aa12-69e2a798d375-1068x601.png" width="729" /><br /><br />Με ένα ιδιαίτερα επιθετικό άρθρο στην τουρκική εφημερίδα Yeni Şafak, ο γνωστός Τούρκος αρθρογράφος Ιμπραήμ Καραγκιούλ εξαπολύει σφοδρή επίθεση εναντίον του Ισραήλ και του Μπενιαμίν Νετανιάχου, προειδοποιώντας για έναν καταστροφικό πόλεμο που ενδέχεται να συμπαρασύρει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Ο Καραγκιούλ υποστηρίζει ότι ο κόσμος βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική καμπή, με ορισμένες δυνάμεις να προετοιμάζουν γενικευμένους πολέμους, ενώ άλλες επιχειρούν να αποτρέψουν την καταστροφή.<br /><br />«Εάν δεν το σταματήσουμε σήμερα, η γενοκτονία θα γίνει παγκόσμια», αναφέρει χαρακτηριστικά, κατηγορώντας το Ισραήλ ότι προετοιμάζει νέους πολέμους μετά τη Γάζα.<div><br />«Αν επανεκλεγεί ο Νετανιάχου, θα ξεσπάσει τουρκοϊσραηλινός πόλεμος»<br /><br />Το πλέον προκλητικό σημείο του άρθρου αφορά την πρόβλεψη του Καραγκιούλ για μια μελλοντική στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ.<br /><br />«Εάν ο Νετανιάχου κερδίσει τις σημερινές εκλογές, θα ξεκινήσει οπωσδήποτε έναν τουρκοϊσραηλινό πόλεμο. Ή, όπως συμβαίνει με την Ελλάδα, θα χρησιμοποιήσει Δούρειους Ίππους εναντίον της Τουρκίας, πυροδοτώντας μια σύγκρουση στο Αιγαίο ή στην Ανατολική Μεσόγειο», γράφει.<br /><br />Ο Τούρκος αρθρογράφος προχωρά ακόμη περισσότερο, ισχυριζόμενος ότι ο Νετανιάχου θα χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα κάπου στην περιοχή, εφόσον εξασφαλίσει νέα εκλογική νίκη.<br /><br />Κατηγορεί επίσης τον Ισραηλινό πρωθυπουργό ότι χρησιμοποιεί τον φόβο μιας ιρανικής πυρηνικής επίθεσης στο Τελ Αβίβ για να ενισχύσει την πολιτική του θέση.<br /><br />Κατά τον Καραγκιούλ, τέτοιες προειδοποιήσεις ενδέχεται να αποτελούν προετοιμασία για τη δικαιολόγηση μιας ισραηλινής πυρηνικής επίθεσης.</div><div><br />Σφοδρή επίθεση στην Ελλάδα και στην ελληνοϊσραηλινή συνεργασία<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία παρουσιάζει η αναφορά του στην Ελλάδα.<br /><br />Ο Καραγκιούλ κατηγορεί το Ισραήλ ότι πραγματοποιεί στρατιωτικές ασκήσεις με την Ελλάδα στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο, με σκοπό τη βύθιση τουρκικού πολεμικού πλοίου με πυραύλους.<br /><br />Παρουσιάζει μάλιστα την Αθήνα ως πιθανό εργαλείο της ισραηλινής στρατηγικής εναντίον της Άγκυρας.<br /><br />Παράλληλα, κατηγορεί το Ισραήλ ότι απειλεί την Τουρκία, την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία, ενώ επιχειρεί να επεκτείνει τις συγκρούσεις από τον Περσικό Κόλπο μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο.<br />«Η Συμμαχία της Μέκκας μπορεί να σταματήσει το Ισραήλ»<br /><br />Στη συνέχεια, ο Καραγκιούλ αναφέρεται στη λεγόμενη «Συμμαχία της Μέκκας», δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στις επαφές Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν και Ιράν.<br /><br />Αναφέρεται σε συνάντηση στην Τεχεράνη, με συμμετοχή του επικεφαλής της τουρκικής ΜΙΤ, Ιμπραήμ Καλίν, του Σαουδάραβα υπουργού Άμυνας Χαλίντ μπιν Σαλμάν και του Πακιστανού στρατιωτικού ηγέτη Ασίμ Μουνίρ.<br /><br />«Εάν η Συμμαχία της Μέκκας επεκταθεί και επιτευχθεί συνεννόηση με τον ιρανικό κόσμο, μπορούμε να αποτρέψουμε όλα αυτά», υποστηρίζει.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, η δημιουργία μιας κοινής περιφερειακής αμυντικής ασπίδας θα μπορούσε να περιορίσει την ισραηλινή ισχύ και τη δυτική παρέμβαση.<br />«Οι ΗΠΑ χάνουν την επιρροή τους – Η Ευρώπη βγαίνει από την εξίσωση»<br /><br />Ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι η αμερικανική επιρροή υποχωρεί διεθνώς, επικαλούμενος και την εκλογική επικράτηση του Λούλα στη Βραζιλία, όπως την παρουσιάζει.<br /><br />«Πεντακόσια χρόνια ευρωπαϊκής κυριαρχίας καταρρέουν», ισχυρίζεται, εκτιμώντας ότι η Ευρώπη κινδυνεύει να απομακρυνθεί από το παγκόσμιο κέντρο ισχύος.<br /><br />Κλείνοντας, ζητά από την Τουρκία να μετατρέψει τη θεωρία της «Μεσαίας Ζώνης» (Middle Belt) σε επίσημη κρατική πολιτική, δημιουργώντας έναν ευρύ γεωπολιτικό συνασπισμό από την Ινδονησία μέχρι τη Βόρεια Αφρική.<br /><br />«Εάν εκλεγεί σήμερα ο Νετανιάχου, πυρηνικές βόμβες θα εκραγούν στην περιοχή μας», καταλήγει, επαναλαμβάνοντας τη δραματική προειδοποίησή του.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Καραγκιούλ κατά Ελλάδας–Ισραήλ: «Η Αθήνα είναι Δούρειος Ίππος του Νετανιάχου!».Προειδοποιεί για πόλεμο στο Αιγαίο!

Με ένα ιδιαίτερα επιθετικό άρθρο στην τουρκική εφημερίδα Yeni Şafak, ο γνωστός Τούρκος αρθρογράφος Ιμπραήμ Καραγκιούλ εξαπολύει σφοδρή επίθε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η μεγάλη νύχτα πριν τον πόλεμο! Η Αθήνα τη νύχτα της 27ης και το ξημέρωμα της 28ης Οκτωβρίου 1940.

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/17/stigmes_28october_Screenshot-2020-10-27-at-12.08.51-AM.png"><img height="86" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/17/stigmes_28october_Screenshot-2020-10-27-at-12.08.51-AM-696x417.png" width="728" /></a><br /><br /><div>Γράφει ο <b>Δημήτρης Σταυρόπουλος</b><br />Η Κυριακή 27 Οκτωβρίου 1940, ήταν μια ηλιόλουστη φθινοπωρινή μέρα.<br />Οι Αθηναίοι έβαλαν τα καλά τους και οι Αθηναίες στολίστηκαν για να κάνουν την καθιερωμένη βόλτα στο Ζάππειο, τον Βασιλικό Κήπο η το Φάληρο.<br /><br />Η κοινωνική και καλλιτεχνική ζωή της εποχής ήταν έντονη.<br /><br />Θεατρικές πρεμιέρες, στο Εθνικό θέατρο (ο έμπορος της Βενετίας) όπερα του Πουτσίνι, και μεγαλειώδης παράσταση στο θέατρο Κοτοπούλη (μαντάμ Μποβαρυ).<br />Το μεσημέρι τα γήπεδα ποδοσφαίρου αρχίζουν να γεμίζουν.<br />Μια μέρα πριν από την 28η Οκτωβρίου του 1940, ξεκινά για 15η χρονιά το Κύπελλο Πόλεων, ένα ιδιότυπο πρωτάθλημα στο οποίο δεν αγωνίζονται μεταξύ τους ομάδες αλλά μικτές ολόκληρων πόλεων.<br /><br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/17/stigmes_28october_Screenshot-2020-10-27-at-12.08.41-AM.png"><img height="500" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/17/stigmes_28october_Screenshot-2020-10-27-at-12.08.41-AM.png" width="640" /></a><br /><br />Χαρακτηριστικό παράδειγμα η περίπτωση της ομάδας της Αθήνας, που στην ίδια ενδεκάδα συμμετέχουν παίκτες του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και στον Πειραιά, με τον Ολυμπιακό και τον Εθνικό. Στις 27 Οκτωβρίου λαμβάνουν χώρα δύο αναμετρήσεις. «Αθήναι – Βόλος 6-0» και «Πάτραι – Πειραιεύς 1-3».<br />Σύμφωνα με τις ανταποκρίσεις των εφημερίδων, ο καιρός είναι ηλιόλουστος με τους φιλάθλους των ομάδων να προσέρχονται στα γήπεδα σε Αθήνα και Πάτρα αντίστοιχα.<br />Μόνο στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, σύμφωνα με τις πληροφορίες από την εφημερίδα «Ακρόπολις», ο κόσμος που συγκεντρώνεται ξεπερνά τους 5 χιλιάδες.<br /><br />Ο «προκαθήμενος» της ελληνικής κουζίνας Νικόλαος Τσελεμεντές γράφει εκείνη τη μέρα στη στήλη του «Οικιακή Οικονομία» στην εφημερίδα «Έθνος» για «ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ζητήματα που απασχολούν κάθε οικοκυράν κατά τας πολεμικάς αυτάς ημέρας».<br /><br />Για το πώς θα αντικατασταθεί η ζάχαρη δηλαδή, η οποία αρχίζει να εξαφανίζεται σιγά-σιγά από την αγορά.<br />Ο αρχιμάγειρας παρατηρεί πως «το ζήτημα της αντικαταστάσεως της ζακχάρεως» λύνεται εύκολα «με τα παράγωγα της σταφίδος μας, καθώς και με το θαυμάσιο και παγκοσμίου φήμης μέλι μας».<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/17/stigmes_28october_Screenshot-2020-10-27-at-12.09.21-AM.png"><img height="350" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/17/stigmes_28october_Screenshot-2020-10-27-at-12.09.21-AM.png" width="640" /></a><br />ΤΟ ΜΠΡΙΤΖ ΤΟΥ ΙΤΑΛΟΥ ΠΡΕΣΒΗ<br /><br />Το κλίμα ήταν ήδη πολεμικό και αυτό φαίνεται από τα πρωτοσέλιδα του Τύπου.<br />Στην Αθήνα ωστόσο κυριαρχεί μια ηρεμία καθώς οι πολίτες θέλουν να απομακρύνουν τις σκέψεις ενός ενδεχόμενου πολέμου με την Ιταλία, και να γευτούν τις χαρές μια ανέμελης ζωής.<br />Τριγύρω όλα όμως μυρίζουν μπαρούτι!<br />Το απόγευμα της Κυριακής και καθώς νυχτώνει μια σκιά απλώνεται παντού.<br />Η κίνηση στους δρόμους ερημώνει και μόνο στη πλατεία Κοτζια οι κοσμικοί θεατρόφιλοι συρρέουν στο Εθνικό (Βασιλικό) θέατρο να απολαύσουν τον «έμπορο της Βενετίας» με τις κορυφαίες πρωταγωνίστριες Μαρία Αλκαίου και Ελένη Παπαδάκη.<br />Την ίδια ώρα ο Ιταλός πρέσβης κόμης Γκράτσι, έχοντας πάρει από την Ρώμη, την επιστολή προς τον Μεταξά με την οποία κηρύσσεται ο πόλεμος, προσπαθεί να μείνει απαθής και ήρεμος και να μη προδώσει τα συναισθήματα του.<br /><br />Λίγο νωρίτερα παρίστανε τον ψύχραιμο, καθώς οι υπάλληλοι της ιταλικής πρεσβείας αποκρυπτογραφούσαν το τελεσίγραφο που ερχόταν κομμάτι-κομμάτι από την Ιταλία και έπρεπε να επιδοθεί στον Μεταξά. Τραγική ειρωνεία;<br />Πάνω στο τραπέζι, πλάι στις σημαίες Ελλάδας και Ιταλίας, είχε τοποθετηθεί σε περίοπτη θέση μια τούρτα που έγραφε «Viva La Grecia».<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/17/Metaxas-and-Gratzi.jpg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/17/Metaxas-and-Gratzi.jpg" /></a><br /><br />Ο Γκράτσι καθησύχαζε τις φήμες εκείνο το βράδυ και όταν είχε στα χέρια του το πλήρες κείμενο του τελεσιγράφου (που κατέφτανε κωδικοποιημένο και τμηματικά), πήγε για μπριτζ!<br />Για να ροκανίσει την ώρα δηλαδή μέχρι τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου, όπου έπρεπε να δώσει το χαρτί στον Μεταξά.<br />Όπως είναι γνωστό, ο ιταλός πρεσβευτής πέρασε το βράδυ του στη φιλική οικία Βλαστού στη Βασιλίσσης Σοφίας με μπριτζ και αστεία.<br />Παρέα με μια ομήγυρη της κοσμικής Αθήνας.<br />Κάποια στιγμή, ξημερώματα, σηκώθηκε για να πάρει τον δρόμο προς Κηφισιά, για το σπίτι του Μεταξά.<br />Και πήγε με το αμάξι του στρατιωτικού ακολούθου του και όχι με τη λιμουζίνα για να μην εγείρει υπόνοιες.<br />Στο αρχοντικό του έλληνα δικτάτορα έφτασε κατά τις 3:00 τα ξημερώματα, 3 ώρες πριν εκπνεύσει το τελεσίγραφο, ξαφνιάζοντας τον Μεταξά με το ακατάλληλο της ώρας.<br /><br />Η ΝΥΧΤΑ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΖΗΣΕ Ο ΣΕΦΕΡΗΣ<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/17/seferis.jpg"><img height="470" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/17/seferis.jpg" width="640" /></a><br /><br />Ο Γιώργος Σεφέρης περιγράφει γλαφυρά στο ημερολόγιο του το πώς έζησε εκείνη τη μεγάλη νύχτα.<br />Ως γνωστόν τον Οκτώβριο του 1936 διορίζεται πρόξενος στην Κορυτσά, όπου θα παραμείνει μέχρι τον Οκτώβριο του 1937 οπότε και μετατίθεται στην Αθήνα ως προϊστάμενος της Διεύθυνσης Εξωτερικού Τύπου του Υφυπουργείου Τύπου και Πληροφοριών:<br />«Κοιμήθηκα δύο το πρωί, διαβάζοντας Μακρυγιάννη. Στις τρεις και μισή μια φωνή μέσα από το τηλέφωνο με ξύπνησε: «Έχουμε πόλεμο». Τίποτε άλλο, ο κόσμος είχε αλλάξει.<br />Η αυγή, που λίγο αργότερα είδα να χαράζει πίσω από τον Υμηττό, ήταν άλλη αυγή: άγνωστη. Περιμένει ακόμη εκεί που την άφησα. Δεν ξέρω πόσο θα περιμένει, αλλά ξέρω πως θα φέρει το μεγάλο μεσημέρι.
Ντύθηκα κι έφυγα αμέσως. Στο Υπουργείο Τύπου δυο-τρεις υπάλληλοι. Ο Γκράτσι είχε δει τον Μεταξά στις τρεις.</div><div><br />Του έδωσε μια νότα και του είπε πως στις 6 τα ιταλικά στρατεύματα θα προχωρήσουν. Ο πρόεδρος του αποκρίθηκε πως αυτό ισοδυναμεί με κήρυξη πολέμου, και όταν έφυγε κάλεσε τον πρέσβη της Αγγλίας.
Αμέσως έπειτα με τον Νικολούδη στο Υπουργείο Εξωτερικών. Ο πρόεδρος ήταν μέσα με τον πρέσβη της Τουρκίας. Στο γραφείο του Μαυρουδή, ο Μελάς έγραφε σπασμωδικά ένα τηλεγράφημα. Ο Μαυρουδής μέσα στο παλτό του σαν ένα μικρό σακούλι. Διάβασα τη νότα του Γκράτσι. Ο Γάφος κι ο Παπαδάκης τηλεφωνούσαν.<br />Καθώς ετοίμαζα το
τηλεγράφημα του Αθηναϊκού πρακτορείου, μπήκε ο Τούρκος πρέσβης για να ιδεί τη νότα και σε λίγο ο πρόεδρος με όψη πολύ ζωντανή.<br />Έπειτα άρχισαν να φτάνουν οι υπουργοί, χλωμοί περισσότερο ή λιγότερο, καθένας κατά την κράση του. Το υπουργικό συμβούλιο κράτησε λίγο.<br />Ο Μεταξάς πήγε αμέσως στο γραφείο του κι έγραψε το διάγγελμα στο λαό . Το πήραμε και γυρίσαμε στο υπουργείο τύπου.<br />Μέσα από τα τζάμια του αυτοκινήτου, η αυγή μ’ ένα παράξενο μυστήριο χυμένο στο πρόσωπό της. Έγραψα μαζί με το Νικολούδη το διάγγελμα του βασιλιά. Καμιά δακτυλογράφος ακόμη· πήγα σπίτι μια στιγμή και το χτύπησα στη γραφομηχανή μου.<br />Η Μαρώ μού είχε ετοιμάσει καφέ. Γύρισα στο Υπουργείο καθώς σφύριζαν οι σειρήνες…»<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η μεγάλη νύχτα πριν τον πόλεμο! Η Αθήνα τη νύχτα της 27ης και το ξημέρωμα της 28ης Οκτωβρίου 1940.

Γράφει ο Δημήτρης Σταυρόπουλος Η Κυριακή 27 Οκτωβρίου 1940, ήταν μια ηλιόλουστη φθινοπωρινή μέρα. Οι Αθηναίοι έβαλαν τα καλά τους και οι Αθη...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ και Πούτιν: Πότε η στήριξή τους γίνεται εκλογικό «φιλί του θανάτου»;

<img height="75" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/trump-8.jpg" width="733" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Οι ήττες στη Βραζιλία και στη Σερβία αναδεικνύουν τα όρια της επιρροής των μεγάλων δυνάμεων. Γιατί, όμως, η ξένη υποστήριξη κοστίζει σε ορισμένες κάλπες και αποδίδει σε άλλες; Το κλειδί βρίσκεται στην πίεση, στην ασφάλεια και στο οικονομικό όφελος.<br /><br />Μπορεί η υποστήριξη μιας υπερδύναμης να αποδυναμώσει τον υποψήφιο που υποτίθεται ότι βοηθά; Οι εκλογικές ανατροπές στη Βραζιλία και στη Σερβία επαναφέρουν το ερώτημα, χωρίς να προσφέρουν μια απλή, καθολική απάντηση.<br /><br />Στις 25 Οκτωβρίου, ο Φλάβιο Μπολσονάρου ηττήθηκε από τον Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, παρά τις πολιτικές σχέσεις της οικογένειάς του με τον Ντόναλντ Τραμπ. Την ίδια ημέρα, ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς, τον οποίο είχε στηρίξει ο Βλαντίμιρ Πούτιν, αναγνώρισε την ήττα του απέναντι στη φοιτητική αντιπολίτευση στη Σερβία.<br /><br />Η εύκολη ανάγνωση είναι ότι οι ξένες «ευλογίες» έγιναν εκλογικά τοξικές. Η προσεκτικότερη ερμηνεία είναι ότι οι ψηφοφόροι αξιολογούν τι κάνει η ξένη δύναμη στη δική τους χώρα — και ποιος μπορεί να διαχειριστεί αυτή τη σχέση.<br /><br />Άλλο η υπόσχεση προστασίας ή χρηματοδότησης και άλλο οι δασμοί, οι απειλές και η πίεση στους θεσμούς.<div><br />Η Βραζιλία και το χαρτί της εθνικής κυριαρχίας<br /><br />Η βραζιλιάνικη περίπτωση προσφέρεται για την εξέταση αυτού του μηχανισμού.<br /><br />Οι εμπορικές πιέσεις της κυβέρνησης Τραμπ και η αμερικανική στάση απέναντι στην οικογένεια Μπολσονάρου επέτρεψαν στον Λούλα να παρουσιάσει την αναμέτρηση και ως ζήτημα εθνικής ανεξαρτησίας.<br /><br />Αυτό μπορεί να μεταβάλει το πολιτικό πεδίο μιας εκστρατείας. Ένας πρόεδρος που καλείται να απολογηθεί για την ακρίβεια και τις αδυναμίες της διακυβέρνησής του αποκτά τη δυνατότητα να εμφανιστεί ως υπερασπιστής της χώρας απέναντι σε εξωτερική πίεση.<br /><br />Δεν αποδεικνύεται, ωστόσο, ότι η παρέμβαση Τραμπ προκάλεσε την ήττα Μπολσονάρου. Το κόστος ζωής, οι προεκλογικές δεσμεύσεις, η κομματική κινητοποίηση και η συμμετοχή επηρέασαν επίσης την αναμέτρηση.<br /><br />Η πιο περιορισμένη —και περισσότερο υπερασπίσιμη— εκτίμηση είναι ότι η αμερικανική πίεση προσέφερε στον Λούλα ένα ισχυρό μήνυμα συσπείρωσης. </div><div><br />Η επίδραση μπορεί να βρίσκεται στους αναποφάσιστους<br /><br />Μια ξένη παρέμβαση δεν χρειάζεται να μεταπείσει τον σκληρό πυρήνα των ψηφοφόρων για να επηρεάσει μια αμφίρροπη εκλογή.<br /><br />Μπορεί να κινητοποιήσει πολίτες που διαφορετικά θα απείχαν, να ενισχύσει την προσέλευση ενός στρατοπέδου ή να αλλάξει τις προτεραιότητες των λιγότερο δεσμευμένων ψηφοφόρων.<br /><br />Αυτός είναι ο πιθανός μηχανισμός της «εκλογικής ποινής του προστάτη»: ο υποψήφιος επιβαρύνεται όταν η σχέση του με έναν ξένο ηγέτη αρχίζει να συνδέεται με κόστος για τη χώρα του.<br /><br />Για να μετρηθεί αυτή η επίδραση, όμως, χρειάζονται στοιχεία για τις μετακινήσεις και τα κίνητρα των ψηφοφόρων. Η χρονική συνύπαρξη εξωτερικής πίεσης και εκλογικής ήττας δεν αρκεί ως απόδειξη αιτιότητας.</div><div><br />Σερβία: Η ήττα Βούτσιτς δεν σημαίνει απόρριψη της Ρωσίας<br /><br />Η Σερβία δείχνει γιατί η ερμηνεία χρειάζεται προσοχή.<br /><br />Η φοιτητική κινητοποίηση αναπτύχθηκε γύρω από τη διαφθορά, τη λειτουργία των θεσμών και την απαίτηση λογοδοσίας μετά την κατάρρευση του στεγάστρου στον σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ.<br /><br />Οι διαδηλώσεις και η εκλογική αλλαγή είχαν ισχυρό εσωτερικό περιεχόμενο. Η στήριξη Πούτιν δεν προστάτευσε τον Βούτσιτς από τη φθορά, αλλά αυτό δεν αποδεικνύει ότι ήταν η αιτία της ήττας του.<br /><br />Η απομάκρυνση ενός πολιτικού που διατηρεί στενές σχέσεις με τη Μόσχα δεν συνεπάγεται αυτομάτως αλλαγή στρατηγικού προσανατολισμού της χώρας.<br /><br />Η επόμενη σερβική κυβέρνηση θα εξακολουθήσει να αντιμετωπίζει την ανάγκη διαχείρισης σχέσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Ρωσία και την Κίνα. Οι δεσμοί και οι εξαρτήσεις των κρατών δεν εξαφανίζονται με μία εκλογική αναμέτρηση.</div><div><br />Καναδάς και Αυστραλία: Όταν ο εξωτερικός παράγοντας αλλάζει τη συζήτηση<br /><br />Οι εκλογές του 2025 στον Καναδά και στην Αυστραλία ενισχύουν τη συζήτηση για το πολιτικό κόστος της σύνδεσης με τον Τραμπ.<br /><br />Στον Καναδά, ο εμπορικός πόλεμος και η ρητορική περί «51ης πολιτείας» έφεραν την εθνική κυριαρχία στο επίκεντρο της εκστρατείας. Στην Αυστραλία, η σύγκριση του Πίτερ Ντάτον με τον Αμερικανό πρόεδρο αποτέλεσε μέρος της πολιτικής αντιπαράθεσης.<br /><br />Οι περιπτώσεις διαφέρουν μεταξύ τους. Δεν τεκμηριώνουν έναν ενιαίο κανόνα ούτε επιτρέπουν να αποδοθούν οι ήττες αποκλειστικά στην αμερικανική επιρροή.<br /><br />Δείχνουν, όμως, έναν κίνδυνο: όταν μια ξένη κυβέρνηση πιέζει μια χώρα, η ιδεολογική εγγύτητα προς αυτήν μπορεί να μετατραπεί από πλεονέκτημα σε βάρος.<br />Γιατί στην Πολωνία και στην Αργεντινή η εικόνα διαφέρει<br /><br />Οι επιτυχίες πολιτικών που είχαν αμερικανική στήριξη στην Πολωνία και στην Αργεντινή εμποδίζουν τη γενίκευση ότι η εύνοια Τραμπ οδηγεί σε ήττα.<br /><br />Όταν οι ψηφοφόροι συνδέουν τις ΗΠΑ με προστασία απέναντι σε μια κοντινή απειλή ή με οικονομική βοήθεια, η εξωτερική υποστήριξη μπορεί να ερμηνευθεί θετικά.<br /><br />Το ερώτημα αλλάζει: από το εάν η χώρα υφίσταται πίεση, στο εάν ο συγκεκριμένος υποψήφιος μπορεί να εξασφαλίσει ασφάλεια, κεφάλαια ή ευνοϊκότερη μεταχείριση.<br /><br />Η ίδια δημόσια δήλωση υποστήριξης μπορεί επομένως να αποκτήσει αντίθετο νόημα σε διαφορετικά εκλογικά σώματα.</div><div><br />Οι τρεις συνθήκες που κάνουν τη στήριξη βάρος<br /><br />Ως αναλυτική υπόθεση, ο κίνδυνος εκλογικού κόστους αυξάνεται όταν συνυπάρχουν τρεις παράγοντες:Η ξένη δύναμη ασκεί ορατή πίεση στην οικονομία ή στους θεσμούς της χώρας.<br />Ο υποστηριζόμενος υποψήφιος δυσκολεύεται να εμφανιστεί ως ανεξάρτητος διαπραγματευτής.<br />Ο αντίπαλός του μπορεί πειστικά να διεκδικήσει τον ρόλο του υπερασπιστή της εθνικής κυριαρχίας.<br /><br />Πρόκειται για πλαίσιο ερμηνείας, όχι για στατιστικά αποδεδειγμένο μοντέλο πρόβλεψης.<br /><br />Σημαντικό ρόλο εξακολουθούν να παίζουν η κυβερνητική φθορά, η οικονομία, η αξιοπιστία των υποψηφίων και η οργάνωση της εκστρατείας.<br />Πώς μπορούν να προσαρμοστούν οι μεγάλες δυνάμεις;<br /><br />Μια πιθανή προσαρμογή είναι η λιγότερο δημόσια πολιτική στήριξη, μέσω δικτύων, επαφών και οικονομικών κινήσεων που δεν εμφανίζονται ως προσωπική παρέμβαση υπέρ υποψηφίου.<br /><br />Μια δεύτερη διαδρομή είναι η μετεκλογική κλιμάκωση: αμφισβήτηση αποτελεσμάτων, νέοι δασμοί ή κυρώσεις. Σε αυτή την περίπτωση, μια αποτυχημένη πολιτική επένδυση μπορεί να εξελιχθεί σε διακρατική κρίση.<br /><br />Η τρίτη επιλογή είναι η προσαρμογή στο αποτέλεσμα, με συνεργασία με τον νικητή παρά τις προηγούμενες προτιμήσεις.<br /><br />Οι τρεις διαδρομές δεν είναι ισοδύναμες. Η πρώτη επιδιώκει να περιορίσει την πολιτική έκθεση, η δεύτερη αυξάνει το κόστος της σύγκρουσης και η τρίτη δίνει προτεραιότητα στα διακρατικά συμφέροντα.<br /><br />Το βασικό δίδαγμα είναι ότι η επιρροή έχει όρια. Μια μεγάλη δύναμη μπορεί να προσφέρει στήριξη σε έναν υποψήφιο· δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένο ότι οι πολίτες θα αποδεχθούν και το κόστος που συνοδεύει αυτή τη σχέση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ και Πούτιν: Πότε η στήριξή τους γίνεται εκλογικό «φιλί του θανάτου»;

Βασιλης Διαμαντακος  Οι ήττες στη Βραζιλία και στη Σερβία αναδεικνύουν τα όρια της επιρροής των μεγάλων δυνάμεων. Γιατί, όμως, η ξένη υποστή...

Διαβάστε την συνέχεια

Πούτιν–Ιράν–Κατάρ: Παζάρι στη Μόσχα, φωτιά στα Ορμούζ.Η ενέργεια στο τραπέζι του πολέμου.

<img height="80" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/geo-1.jpg" width="742" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Συνομιλίες στη ρωσική πρωτεύουσα ενώ η Τεχεράνη ανακοινώνει ότι τάνκερ προσέκρουσε σε νάρκες. Κοινά πυρά Πούτιν–Πεζεσκιάν κατά των κυρώσεων, με το Κατάρ να κρατά ανοιχτό τον δίαυλο της διαμεσολάβησης.<br /><br />«Αυτές οι μονομερείς κυρώσεις που επιβάλλονται από ορισμένες χώρες δεν επηρεάζουν μόνο τις χώρες παραγωγής, αλλά και τον παγκόσμιο ενεργειακό εφοδιασμό, συμπεριλαμβανομένων των καταναλωτριών χωρών».<br /><br />Με αυτή τη δήλωση, απευθυνόμενος στον Ιρανό πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν, ο Βλαντίμιρ Πούτιν συνέδεσε την ενεργειακή ασφάλεια με την αντιπαράθεση για τις δυτικές κυρώσεις, στη σύνοδο των χωρών εξαγωγής φυσικού αερίου στη Μόσχα.<br /><br />Η παρουσία του Πεζεσκιάν και του εμίρη του Κατάρ, σεΐχη Ταμίμ μπιν Χάμαντ Αλ Θάνι, στη ρωσική πρωτεύουσα δημιουργεί ένα ακόμη πεδίο διπλωματικών επαφών γύρω από τον πόλεμο με το Ιράν. Την ίδια ώρα, οι αναφορές για νέο περιστατικό με δεξαμενόπλοιο ανατολικά των Στενών του Ορμούζ υπενθυμίζουν πόσο εύθραυστη παραμένει η κατάσταση στη θάλασσα.<br /><br />Η διπλωματία επιταχύνεται, αλλά οι κίνδυνοι για τη ναυσιπλοΐα και τις ενεργειακές υποδομές παραμένουν ενεργοί.Αυτός είναι ο συνδυασμός που κρατά την αποκλιμάκωση δύσκολη και την παγκόσμια αγορά εκτεθειμένη.<div><br />Η Μόσχα αξιοποιεί την ενεργειακή σύνοδο<br /><br />Ο Πούτιν φιλοξενεί επαφές με τον Ιρανό πρόεδρο και τον εμίρη του Κατάρ στο πλαίσιο της συνόδου του Φόρουμ Χωρών Εξαγωγής Φυσικού Αερίου — GECF. Νωρίτερα, ο σεΐχης Ταμίμ συναντήθηκε με τον Πεζεσκιάν στο περιθώριο της διοργάνωσης.<br /><br />Οι συναντήσεις φέρνουν στο ίδιο διπλωματικό περιβάλλον τη Ρωσία, το Ιράν και το Κατάρ, χώρες με σημαντικό ενεργειακό βάρος και διαφορετικές σχέσεις με την Ουάσιγκτον.<br /><br />Για τη Μόσχα, η συγκυρία προσφέρει δυνατότητα να προβάλει ρόλο συνομιλητή σε μια κρίση που επηρεάζει τις διεθνείς ενεργειακές ροές. Η φιλοξενία των επαφών, ωστόσο, δεν συνιστά από μόνη της συμφωνία ή κοινό σχέδιο επίλυσης του πολέμου.<br /><br />Ο Ρώσος πρόεδρος υπερασπίστηκε επίσης τη χρήση του φυσικού αερίου ως καυσίμου μετάβασης, υποστηρίζοντας ότι η πράσινη ατζέντα δεν πρέπει να προωθείται υπερβολικά επιθετικά. </div><div><br />Πεζεσκιάν: Ενεργειακή ασφάλεια υπό σοβαρή απειλή<br /><br />Στην ομιλία του, ο Ιρανός πρόεδρος υποστήριξε ότι η παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια αντιμετωπίζει σοβαρές προκλήσεις εν μέσω του πολέμου ΗΠΑ–Ισραήλ με το Ιράν.<br /><br />Συνέδεσε τις επιθέσεις σε ενεργειακές εγκαταστάσεις με τις αναταράξεις στον διεθνή εφοδιασμό και κατηγόρησε τις μονομερείς κυρώσεις και αυτό που ο ίδιος χαρακτήρισε «οικονομική τρομοκρατία» για τις επιπτώσεις στην αγορά.<br /><br />Η παρέμβασή του επιδιώκει να μεταφέρει την αντιπαράθεση από το πεδίο της στρατιωτικής σύγκρουσης στις συνέπειες για παραγωγούς και καταναλωτές. Η απάντηση Πούτιν έδειξε σύμπτωση θέσεων ως προς την κριτική στις κυρώσεις.<br /><br />Η σύμπτωση αυτή δεν αρκεί για να λυθεί το άμεσο πρόβλημα των Ορμούζ: η ασφάλεια της διέλευσης πλοίων παραμένει δεμένη με τις απαιτήσεις των εμπόλεμων πλευρών.</div><div><br />Τάνκερ στις φλόγες: Τι υποστηρίζει το Ιράν<br /><br />Το ιρανικό ναυτικό ανακοίνωσε, σύμφωνα με κρατικά μέσα ενημέρωσης που επικαλείται το Al Jazeera, ότι δεξαμενόπλοιο έπιασε φωτιά αφού προσέκρουσε σε θαλάσσιες νάρκες ανατολικά των Στενών του Ορμούζ.<br /><br />Η ιρανική πλευρά υποστήριξε ότι το πλοίο είχε εισέλθει σε απαγορευμένη περιοχή με απενεργοποιημένα συστήματα εντοπισμού.<br /><br />Στις συγκεκριμένες ενημερώσεις δεν παρέχεται ανεξάρτητη επιβεβαίωση των συνθηκών του περιστατικού, ούτε πλήρη στοιχεία για την ταυτότητα του πλοίου, την κατάσταση του πληρώματος ή την έκταση των ζημιών.<br /><br />Η αναφορά, πάντως, προσθέτει έναν ακόμη παράγοντα κινδύνου στις προσπάθειες αποκατάστασης της ναυσιπλοΐας. Για να επανέλθει η εμπιστοσύνη των μεταφορέων, απαιτούνται ασφαλείς και προβλέψιμες συνθήκες διέλευσης.</div><div><br />Το Κατάρ κρατά ανοιχτό τον δίαυλο<br /><br />Η παρουσία του εμίρη στη Μόσχα ακολουθεί έναν γύρο περιφερειακών επαφών με την Τεχεράνη.<br /><br />Τη Δευτέρα, ανώτεροι αξιωματούχοι της Σαουδικής Αραβίας, του Πακιστάν και της Τουρκίας συναντήθηκαν με την ιρανική ηγεσία, στο πλαίσιο προσπαθειών αποτροπής νέας κλιμάκωσης. Το Κατάρ και το Πακιστάν συμμετέχουν στη διαμεσολάβηση για προσωρινή διευθέτηση.<br /><br />Σύμφωνα με τους Financial Times, οι προσπάθειες περιλαμβάνουν την επαναλειτουργία των Ορμούζ, την άρση του αμερικανικού αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών και πρόσβαση της Τεχεράνης σε δεσμευμένα περιουσιακά στοιχεία. Η σειρά εφαρμογής των βημάτων παραμένει βασικό σημείο διαφωνίας.</div><div><br />Ορμούζ: Ποιος θα κάνει πρώτος πίσω;<br /><br />Ο Μεχράν Καμράβα, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Georgetown στο Κατάρ, αξιολόγησε ως σημαντική την ένδειξη ότι ο Πεζεσκιάν παραμένει διαθέσιμος για διαπραγματεύσεις.<br /><br />Μιλώντας στο Al Jazeera, ανέφερε:<br /><br />«Υπάρχει πάρα πολλή διπλωματική δραστηριότητα και αυτό που έχουμε δει είναι το μήνυμα του Πεζεσκιάν ότι το Ιράν είναι έτοιμο να διαπραγματευτεί και ότι η πόρτα των διαπραγματεύσεων παραμένει ανοιχτή».<br /><br />Εντόπισε όμως το άμεσο εμπόδιο στη θαλάσσια αντιπαράθεση:<br /><br />«Είναι το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ και η συνεχής παρενόχληση της ναυσιπλοΐας από το Ιράν στα Στενά του Ορμούζ και ο αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών από τις Ηνωμένες Πολιτείες».<br /><br />Το ερώτημα, κατά την ανάλυσή του, αφορά την αλληλουχία των υποχωρήσεων:<br /><br />«Ποιος ακριβώς θα άρει πρώτος ποια κύρωση ή ποιο μέτρο». </div><div><br />Χούθι και Ριάντ: Η κλιμάκωση παραμένει περιφερειακή<br /><br />Παράλληλα, ο συνασπισμός υπό τη Σαουδική Αραβία ανακοίνωσε ότι κατέστρεψε δύο βαλλιστικούς πυραύλους των Χούθι που είχαν στόχο το Ριάντ.<br /><br />Οι Χούθι, από την πλευρά τους, ισχυρίστηκαν ότι απέκρουσαν προέλαση κυβερνητικών δυνάμεων της Υεμένης από τη νότια κατεύθυνση του Μπαμπ αλ Μαντέμπ.<br /><br />Ο στρατιωτικός εκπρόσωπός τους, Γιαχία Σάρεα, υποστήριξε ότι χρησιμοποιήθηκαν βαλλιστικοί πύραυλοι και βαρέα όπλα, προκαλώντας απώλειες και καταστροφές στρατιωτικών οχημάτων. Οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί δεν συνοδεύονται από ανεξάρτητη επιβεβαίωση στο διαθέσιμο υλικό.<br /><br />Τα Ορμούζ και το Μπαμπ αλ Μαντέμπ παραμένουν δύο κρίσιμα σημεία μιας κρίσης που συνδέει τον πόλεμο, τις θαλάσσιες μεταφορές και την ενεργειακή ασφάλεια.<br /><br />Οι επαφές στη Μόσχα προσθέτουν έναν δίαυλο επικοινωνίας. Η ουσιαστική δοκιμασία θα είναι αν οδηγήσουν σε εφαρμόσιμα βήματα αποκλιμάκωσης. Όπως σημείωσε ο Καμράβα, ακόμη και μία κίνηση άρσης των άμεσων εμποδίων θα αποτελούσε «ουσιαστική πρόοδο προς την επίλυση της συνεχιζόμενης σύγκρουσης».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πούτιν–Ιράν–Κατάρ: Παζάρι στη Μόσχα, φωτιά στα Ορμούζ.Η ενέργεια στο τραπέζι του πολέμου.

Βασιλης Διαμαντακος  Συνομιλίες στη ρωσική πρωτεύουσα ενώ η Τεχεράνη ανακοινώνει ότι τάνκερ προσέκρουσε σε νάρκες. Κοινά πυρά Πούτιν–Πεζεσκι...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Τούρκοι προτείνουν στην Αίγυπτο ανυπόστατη ΑΟΖ στην Ανατ. Μεσόγειο.

<img height="85" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2019/12/eez-east-med-630x351.jpg" width="722" /><br /><br />Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας εξέφρασε την ετοιμότητα της Άγκυρας να υπογράψει συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών με την Αίγυπτο, υποστηρίζοντας ότι το Κάιρο θα εξασφάλιζε θαλάσσια περιοχή άνω των 15.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων επιπλέον, σε σύγκριση με μια ενδεχόμενη συμφωνία με την Ελλάδα.<br /><br />Σε ανακοίνωσή του, το υπουργείο χαρακτηρίζει σημαντική εξέλιξη την επικύρωση, στις 20 Οκτωβρίου 2026, από τη λιβυκή Βουλή των Αντιπροσώπων του Μνημονίου Συναντίληψης για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών, το οποίο υπεγράφη μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης το 2019.<br /><br />Σύμφωνα με την Άγκυρα, η εξέλιξη αυτή ενισχύει την προσέγγισή της, η οποία, όπως αναφέρει, βασίζεται στο «αλά τούρκα» διεθνές δίκαιο και στις αρχές της δίκαιης κατανομής, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τα δήθεν νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα των εμπλεκόμενων παράκτιων κρατών.<div><br />Η πρόταση προς την Αίγυπτο<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας σημειώνει ότι η χώρα παραμένει έτοιμη να συνάψει συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών με την Αίγυπτο, στη βάση των αμοιβαίων συμφερόντων των δύο πλευρών.<br /><br />Παράλληλα, εκτιμά ότι μια τέτοια συμφωνία θα εξασφάλιζε στην Αίγυπτο επιπλέον θαλάσσια ζώνη έκτασης άνω των 15.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, σε σύγκριση με εκείνη που θα μπορούσε να αποκτήσει μέσω μιας ενδεχόμενης συμφωνίας με την Ελλάδα.<br /><br />Το υπουργείο δεν παραθέτει περαιτέρω στοιχεία ή υπολογισμούς για τη συγκεκριμένη εκτίμηση στην ανακοίνωσή του.<br /><br />Καταλήγοντας, η Άγκυρα αναφέρει ότι θα συνεχίσει να διαφυλάσσει τα δικαιώματα και τα συμφέροντά της στην Ανατολική Μεσόγειο, στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου, και να συμβάλλει στην ενίσχυση της περιφερειακής ειρήνης, ασφάλειας και σταθερότητας.<br />Αναλυτικά η ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας:<br /><br />«Η επικύρωση από τη λιβυκή Βουλή των Αντιπροσώπων, στις 20 Οκτωβρίου 2026, του Μνημονίου Συναντίληψης για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών -το οποίο υπεγράφη μεταξύ της χώρας μας και της Λιβύης το 2019- αποτελεί μια σημαντική εξέλιξη που ενισχύει την προσέγγιση της χώρας μας· μια προσέγγιση που εδράζεται στο διεθνές δίκαιο και στις αρχές της δίκαιης κατανομής, λαμβάνοντας παράλληλα δεόντως υπόψη τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα των εμπλεκόμενων παράκτιων κρατών.<br /><br />»Στο πλαίσιο αυτό, επαναλαμβάνουμε την ετοιμότητά μας να υπογράψουμε συμφωνία για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών και με την Αίγυπτο, σύμφωνα με τα αμοιβαία συμφέροντά μας.<br /><br />»Εκτιμάται ότι, εάν η Αίγυπτος συνάψει μια τέτοια συμφωνία με τη χώρα μας, θα εξασφαλίσει μια επιπλέον θαλάσσια ζώνη έκτασης άνω των 15.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, σε σύγκριση με εκείνη που ενδεχομένως θα αποκτούσε μέσω μιας πιθανής συμφωνίας με την Ελλάδα.<br /><br />»Η χώρα μας θα συνεχίσει να διαφυλάττει τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντά της στην Ανατολική Μεσόγειο, στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου, και να συμβάλλει στην ενίσχυση της περιφερειακής ειρήνης, ασφάλειας και σταθερότητας».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Τούρκοι προτείνουν στην Αίγυπτο ανυπόστατη ΑΟΖ στην Ανατ. Μεσόγειο.

Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας εξέφρασε την ετοιμότητα της Άγκυρας να υπογράψει συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών με την Αίγυπτο, υποστηρίζ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εκλογικό θρίλερ στο Ισραήλ… Νετανιάχου ή αντιπολίτευση;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2026/10/israil-netanyahou-eisengkot-768x512.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="512" data-original-width="768" height="100" src="https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2026/10/israil-netanyahou-eisengkot-768x512.png" width="719" /></a></div><div><br /></div>Νετανιάχου ή αντιπολίτευση; Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται το εκλογικό θρίλερστο Ισραήλ με τα αποτελέσματα να μην δίνουν ξεκάθαρο νικητή και την αβεβαιότητα για την επόμενη ημέρα να κυριαρχεί.<br /><br />Με καταμετρημένο το 72,4% των ψήφων σύμφωνα με τους Times of Israel το δεξιό μπλοκ του απερχόμενου πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου συγκεντρώνει 54 έδρες, ενώ η αντιπολίτευση υπό τον Γκάντι Άιζενκοτ παίρνει 48 έδρες και τα αραβικά κόμματα που ενδέχεται να αναδειχθούν σε ρυθμιστή για τον σχηματισμό κυβέρνησης λαμβάνουν 18 έδρες.<br /><br />Κάτω από το εκλογικό όριο του 3,25% βρίσκονται μέχρι στιγμής το κόμμα των Εφέδρων (2,7%), το κόμμα Λαός του Ισραήλ (1,7%) και το κόμμα Υπερορθόδοξο Κοινό (0,2%).<br /><br />Τα αποτελέσματα παραμένουν προσωρινά και αναμένεται να μεταβληθούν όσο προχωρά η καταμέτρηση. Οι ψήφοι που έχουν κατατεθεί σε διπλούς φακέλους, μεταξύ των οποίων και εκείνες των στρατιωτών, καταμετρώνται σε μεταγενέστερο στάδιο.<br /><br />Σύμφωνα με τα στοιχεία της καταμέτρησης που μετέδωσε νωρίτερα το Ynet, περίπου 1,6 εκατομμύρια ψηφοδέλτια είχαν ενσωματωθεί, με το Λικούντ να συγκεντρώνει 27% και το Γιασάρ! 21%. Η μεταξύ τους διαφορά είχε περιοριστεί στις 6,8 ποσοστιαίες μονάδες, από 7,7 στην προηγούμενη ενημέρωση.<br /><br />Στην τρίτη θέση βρισκόταν η Κοινή Λίστα των αραβικών κομμάτων με 12%, ενώ ακολουθούσε το Μπεγιαχάντ του Ναφτάλι Μπένετ με 11%. Το Ισραέλ Μπεϊτένου συγκέντρωνε 8%, οι Δημοκρατικοί 8%, η Ενωμένη Τοραϊκή Ιουδαϊκή Παράταξη 7%,, το Οτσμά Γεχουντίτ 7%, το Σας 7% και ο Θρησκευτικός Σιωνισμός 6%. Ιδιαίτερη σημασία είχε η επίδοση της Ra’am, η οποία έλαβε 6%, επηρεάζοντας άμεσα τις ισορροπίες στη νέα Κνεσέτ.<br /><br />Ο Νετανιάχου εμφανίστηκε στο εκλογικό αρχηγείο του Λικούντ στην Ιερουσαλήμ, όπου έγινε δεκτός με επευφημίες από στελέχη και υποστηρικτές του. «Το Λικούντ είναι το μεγαλύτερο κόμμα στο Ισραήλ» διακήρυξε, ευχαριστώντας τους ακτιβιστές και τους βουλευτές της παράταξής του.<br /><br />Παράλληλα, επιτέθηκε στα μέσα ενημέρωσης που είχαν προεξοφλήσει βαριά ήττα του κόμματός του, υποστηρίζοντας ότι «το δεξιό μπλοκ διαθέτει αποφασιστική πλειοψηφία». Ωστόσο, αναγνώρισε ότι η καταμέτρηση δεν είχε ολοκληρωθεί. «Περιμένουμε ακόμη τα πραγματικά αποτελέσματα» σημείωσε.<br /><br />Σημαντικό μέρος της ομιλίας του αφιερώθηκε στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 και στην αντιπαράθεση με την Τεχεράνη. «Το Ιράν είναι πιο αδύναμο από ποτέ, το Ισραήλ είναι ισχυρότερο από ποτέ» δήλωσε.<br /><br />«Μαζί με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, το Ισραήλ θα δώσει τέλος στην ιρανική απειλή μια για πάντα» συμπλήρωσε, παρουσιάζοντας τη συνεργασία με την Ουάσινγκτον ως βασικό άξονα της πολιτικής του.<br /><br />Ο απερχόμενος πρωθυπουργός χαρακτήρισε επίσης την παρούσα συγκυρία «ιστορική, μοναδική ευκαιρία» για την αντιμετώπιση του Ιράν, ενώ επέκρινε τις πολιτικές δυνάμεις που εξετάζουν συνεργασία με αραβικά κόμματα. Αναφέρθηκε ακόμη στις ποινικές έρευνες που τον αφορούν, χαρακτηρίζοντάς τις πολιτικά υποκινούμενες.<br /><br />Στην αντίπερα όχθη, ο Γκάντι Άιζενκοτ υποστήριξε από το Τελ Αβίβ ότι οι Ισραηλινοί επέλεξαν την πολιτική αλλαγή. Ο πρώην αρχηγός του Γενικού Επιτελείου δήλωσε αποφασισμένος να συγκροτήσει την επόμενη κυβέρνηση, απορρίπτοντας το ενδεχόμενο νέας εκλογικής αναμέτρησης.<br /><br />«Ο λαός επέλεξε την αλλαγή» ανέφερε, υποστηρίζοντας ότι η χώρα χρειάζεται νέα ηγεσία, που θ’ αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη στους θεσμούς και θα ενισχύσει την κοινωνική συνοχή.<br /><br />Στις προτεραιότητές του περιλαμβάνονται η καθολική εθνική υπηρεσία, η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία και για τους υπερορθόδοξους Εβραίους, η διατήρηση του εβραϊκού και δημοκρατικού χαρακτήρα του κράτους και η συνέχιση της αντιμετώπισης της Χαμάς.<br /><br />Ο Άιζενκοτ απηύθυνε επίσης ευθεία προειδοποίηση στον πολιτικό του αντίπαλο. «Ούτε που να το σκεφτείς να χρησιμοποιήσεις την ασφάλεια του Ισραήλ για πολιτικούς σκοπούς» τόνισε, αφήνοντας αιχμές για τις αναφορές του Νετανιάχου στην ιρανική απειλή.<br /><br />Παράλληλα, κάλεσε την ηγεσία των υπηρεσιών ασφαλείας και της δημόσιας διοίκησης να μην υποκύψει σε πολιτικές πιέσεις, επισημαίνοντας ότι ο Νετανιάχου εξακολουθεί να ασκεί καθήκοντα πρωθυπουργού μέχρι τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης.<div><br />Ενισχυμένα τα αραβικά κόμματα<br /><br />Η ενισχυμένη παρουσία των αραβικών κομμάτων αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες της επόμενης ημέρας. Οι αρχικές προβολές των exit polls τούς έδιναν συνολικά 17 έως 18 έδρες, ενώ το Al Jazeera μετέδωσε ενδείξεις για συμμετοχή κοντά στο 80% στις αραβικές κοινότητες.<br /><br />Ο επικεφαλής της Ra’am, Μανσούρ Αμπάς, εξέφρασε την επιθυμία να σχηματιστεί κοινοβουλευτική πλειοψηφία που θα αντικαταστήσει τον Νετανιάχου, αναγνωρίζοντας όμως ότι οι αριθμοί δεν εξασφαλίζουν ακόμη αυτή την εξέλιξη.<br /><br />Ο Άιζενκοτ έχει αποκλείσει τη συμμετοχή αραβικών κομμάτων σε κυβερνητικό συνασπισμό, χωρίς να έχει εξαλειφθεί η συζήτηση για ενδεχόμενη κοινοβουλευτική ανοχή προς μια κυβέρνηση μειοψηφίας. Ο Νετανιάχου απορρίπτει την προοπτική κυβέρνησης εξαρτώμενης από τη στήριξή τους.<br /><br />Ο Άβιγκντορ Λίμπερμαν έχει επίσης αποκλείσει τη στήριξη κυβέρνησης μειοψηφίας, ενώ τα υπερορθόδοξα κόμματα δεν έχουν απορρίψει πλήρως μια πιθανή συνεργασία με τον Άιζενκοτ.<br /><br />Η συμμετοχή στις εκλογές έφτασε στο 77,7%, το υψηλότερο ποσοστό από το 1999, σύμφωνα με την Κεντρική Εκλογική Επιτροπή.<br /><br />Η αναμέτρηση ήταν η πρώτη μετά την επίθεση της Χαμάς τον Οκτώβριο του 2023, με κυρίαρχα ζητήματα την ασφάλεια, τον πόλεμο στη Γάζα, την αντιπαράθεση με το Ιράν, το κόστος ζωής, τη στρατιωτική θητεία των υπερορθόδοξων και την απόδοση ευθυνών για τις αποτυχίες ασφαλείας της 7ης Οκτωβρίου.</div><div><br />Τα επόμενα βήματα<br /><br />Η ολοκλήρωση της καταμέτρησης αναμένεται έως το απόγευμα της Πέμπτης 29 Οκτωβρίου, ενώ η 4η Νοεμβρίου αποτελεί την καταληκτική ημερομηνία για τη δημοσίευση των επίσημων αποτελεσμάτων. Στη συνέχεια, ο πρόεδρος του Ισραήλ, Ισαάκ Χέρτσογκ, θα πραγματοποιήσει διαβουλεύσεις με τα κοινοβουλευτικά κόμματα, προκειμένου να αναθέσει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης -εάν, φυσικά, δεν έχει ήδη προκύψει αυτοδύναμη κυβέρνηση.<br /><br />Ο εντολοδόχος διαθέτει αρχικά 28 ημέρες, με δυνατότητα παράτασης έως 14 ημέρες. Σε περίπτωση αποτυχίας, προβλέπονται νέες διαδικασίες αναζήτησης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας.<br /><br />Με το όριο των 61 εδρών να αποτελεί το καθοριστικό ζητούμενο, η εκλογική πρωτιά δεν αρκεί για την ανάληψη της εξουσίας. Το τελικό αποτέλεσμα και οι πιθανές μετεκλογικές συμμαχίες θα κρίνουν αν το Ισραήλ θα αποκτήσει κυβέρνηση ή θα οδηγηθεί σε παρατεταμένο πολιτικό αδιέξοδο, με ένα ακόμη πιθανό σενάριο να είναι η διεξαγωγή επαναληπτικών εκλογών σε εύλογο χρονικό διάστημα.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εκλογικό θρίλερ στο Ισραήλ… Νετανιάχου ή αντιπολίτευση;

Νετανιάχου ή αντιπολίτευση; Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται το εκλογικό θρίλερστο Ισραήλ με τα αποτελέσματα να μην δίνουν ξεκάθαρο νικητή και την...

Διαβάστε την συνέχεια

Την ουρά κάτω ο Ερντογάν! Πλήρης υποχώρηση… Η Αθήνα βλέπει;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://el.armradio.am/wp-content/uploads/2022/07/erdogan-aliyev.webp" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="352" data-original-width="640" height="81" src="https://el.armradio.am/wp-content/uploads/2022/07/erdogan-aliyev.webp" width="730" /></a></div><div><br /></div><div>Ο Ερντογάν εξαναγκάστηκε να ζητήσει την παραίτηση του αρχισυμβούλου του O. Saral, μετά από απαίτηση του Προέδρου του Αζερμπαϊτζάν Ι. Aliyev! Αυτό συμβαίνει για πρώτη φορά…</div><br />ΤΟΥ  <b>ΛΑΖΑΡΟΥ ΚΑΜΠΟΥΡΙΔΗ</b><br />ΑΝΓΟΥ ε.α.<br /><br />Ο Saral το προηγούμενο διάστημα είχε επιτεθεί με μήνυμα εναντίον του Προέδρου του Αζερμπαϊτζάν με αφορμή την απαγόρευση της μαντίλας στα σχολεία του Αζερμπαϊτζάν…<br />Την ουρά στα σκέλια ο Ερντογάν<br /><br />Ο Aliyev κατηγόρησε την Τουρκία για επέμβαση της Άγκυρας στα εσωτερικά της χώρας και ζήτησε την παραίτηση του αρχισυμβούλου του Ερντογάν, την σύλληψη 7 Τούρκων και ανακοίνωσε την απαγόρευση στο Αζερμπαϊτζάν 31 Τούρκων πολιτικών, ακαδημαϊκών και δημοσιογράφων!<br /><br />Η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να υιοθετήσει την ίδια στάση με αυτή του Πρόεδρου του Αζερμπαϊτζάν, καθώς η Τουρκία πολλές φορές παρεμβαίνει στα εσωτερικά της Ελλάδας και συγκεκριμένα στα θέματα της Μουσουλμανικής Μειονότητας της Ελληνικής Θράκης!<br /><br />Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ανακοίνωση του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών για το θέμα του διορισμού των Μουφτήδων στην Ελληνική Θράκη…<br /><br />Η Άγκυρα πολλές φορές αντιδρά σε παρόμοια θέματα και ζητά την μη παρέμβαση στα εσωτερικά της Τουρκίας, όπως για παράδειγμα στις αναφορές περί παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις ετήσιες εκθέσεις της ΕΕ για την Τουρκία…<br /><br />Η Ελλάδα θα πρέπει να υιοθετήσει μια παρόμοια στάση και ειδικά στον παρεμβατισμό της Τουρκίας στα εσωτερικά μας και ιδιαίτερα στα θέματα της Μουσουλμανικής Μειονότητας… Η Τουρκία “τα μαζεύει” όταν βλέπει σκληρή εθνική στάση από άλλες χώρες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό του Αζερμπαϊτζάν…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Την ουρά κάτω ο Ερντογάν! Πλήρης υποχώρηση… Η Αθήνα βλέπει;

Ο Ερντογάν εξαναγκάστηκε να ζητήσει την παραίτηση του αρχισυμβούλου του O. Saral, μετά από απαίτηση του Προέδρου του Αζερμπαϊτζάν Ι. Aliyev!...

Διαβάστε την συνέχεια

H Γερμανία στην άκρη του οικονομικού γκρεμού. Πτώση βιοτικού επιπέδου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcREFH-crQhPCMxkN7ooZ441LZhWDMrQKIyht8pGyjC7gGPoGQBlBuw2CH4&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="415" data-original-width="739" height="83" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcREFH-crQhPCMxkN7ooZ441LZhWDMrQKIyht8pGyjC7gGPoGQBlBuw2CH4&s=10" width="722" /></a></div><div>Το βιοτικό επίπεδο στη Γερμανία «θα πέσει πάρα πολύ» τα επόμενα χρόνια, προειδοποίησε ο διάσημος οικονομολόγος Χανς-Βέρνερ Ζιν και εξέφρασε την απαισιοδοξία του για την κατάσταση τόσο στη χώρα του όσο και συνολικά στην Ευρώπη.</div><br />Επέκρινε επίσης τις μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης του Φρίντριχ Μερτς, ενώ επισήμανε ότι η όποια ανάπτυξη χρηματοδοτείται κυρίως από νέο χρέος.<br />Το βιοτικό επίπεδο στη Γερμανία θα πέσει πάρα πολύ.<br /><br />«Το βιοτικό επίπεδο στη Γερμανία θα πέσει πάρα πολύ τα επόμενα χρόνια. Ενώ εξακολουθεί να υπάρχει ισχυρή βάση στη μεσαία τάξη, είμαι γενικά απαισιόδοξος», δήλωσε ο πρώην πρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Ifo του Μονάχου και ανέφερε ως αιτίες κυρίως τον πόλεμο στην Ουκρανία, τις υψηλές τιμές ενέργειας και τα «υπερβολικά» μέτρα για το περιβάλλον.<br /><br />«Υπάρχει μεγάλη ανησυχία παγκοσμίως για το τι συμβαίνει στη Γερμανία και την Ευρώπη», επισήμανε σε συνέντευξη που παραχώρησε στην BILD.<br /><br />Αναφερόμενος στην πολιτική της σημερινής κυβέρνησης, ο κ. Ζιν σχολίασε ότι η έστω ισχνή ανάπτυξη που καταγράφεται στη Γερμανία «δεν αφορά διαρθρωτική ανάπτυξη, καθώς χρηματοδοτείται κυρίως από νέο χρέος» και είναι ως εκ τούτου «επικίνδυνη».<br /><br />«Αν ακολουθήσουμε αυτό το μονοπάτι, τότε η πιστοληπτική αξιολόγηση της Γερμανίας θα είναι παρελθόν», εκτίμησε, ενώ σχετικά με τις μεταρρυθμίσεις του κ. Μερτς, σχολίασε ότι τα σχέδια για τον φόρο εισοδήματος και την αγορά εργασίας δεν αλλάζουν επί της ουσίας και πολλά πράγματα. «Υπάρχουν λιγότεροι πόροι και πρέπει με κάποιον τρόπο να κατανεμηθούν», τόνισε.<br /><br />Επικριτικός ήταν ο Χανς-Βέρνερ Ζιν και προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, ειδικά για τον κανονισμό που αφορά τις εκπομπές καυσαερίων CO2. «Καταστρέφουν την αυτοκινητοβιομηχανία. Πρόκειται για επίθεση στην καρδιά της βιομηχανίας μας», δήλωσε χαρακτηριστικά και περιέγραψε ως «έργο του διαβόλου», το οποίο πρέπει να καταργηθεί, τους κανόνες για τις αλυσίδες εφοδιασμού.<br /><br />Αναφερόμενος επίσης στους δασμούς που επέβαλαν οι ΗΠΑ, έκανε λόγο για «εκβιασμό του Ντόναλντ Τραμπ προκειμένου να συμμορφωθούν οι σύμμαχοί του στη Δύση».<br /><br />Ερωτώμενος πάντως σχετικά με την πρόσφατη εμφάνιση του διευθύνοντος συμβούλου της Audi Γκέρνοτ Ντέλνερ στο πλευρό του Αμερικανού προέδρου σε προεκλογική εκδήλωση στις ΗΠΑ, κατά την οποία ανακοινώθηκε η δημιουργία εργοστασίου της Audi στην πολιτεία της Τζόρτζια, ο Γερμανός οικονομολόγος έδειξε κατανόηση:<br /><br /><div>«Η απόφαση να κατασκευαστεί ένα νέο εργοστάσιο στις ΗΠΑ είναι ορθή. Εδώ στην Ευρώπη δεν γίνεται πλέον τίποτα, επειδή η πολιτική της ΕΕ για το κλίμα απομακρύνει φυσικά τους κατασκευαστές αυτοκινήτων. Μπορούν πλέον να κατασκευάζουν μόνο ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Αλλά οι Κινέζοι είναι καλύτεροι σε αυτό, όπως πιθανότατα και οι Γάλλοι, οπότε αναζητούν μια διέξοδο στην Αμερική», ανέφερε.<br /><br />Ο κ. Ζιν επέκρινε ακόμη τα σχέδια της Αριστεράς στο Βερολίνο για απαλλοτρίωση ιδιωτικών εταιριών ακινήτων, προκειμένου να διατεθεί φθηνότερη στέγη στους κατοίκους της πρωτεύουσας. «Είναι αδιανόητο να επικαλούμαστε το Σύνταγμα και να θέλουμε να απαλλοτριώσουμε, “για το κοινό καλό” – αυτό είναι σε βάρος του κοινού καλού, διότι οι μεγάλοι επενδυτές του κόσμου θα αποφύγουν τη Γερμανία και θα σταματήσουν να κατασκευάζουν νέες πολυκατοικίες», υποστήριξε.<br /><br />Απογοήτευση όμως εξέφρασε ο γνωστός οικονομολόγος και για την κατάσταση που επικρατεί στην παιδεία στη Γερμανία: «Η χώρα των ποιητών και των στοχαστών δεν έχει πλέον αξιοπρεπή σχολεία. Απαιτούνται πολύ περισσότερα χρήματα για τα σχολεία και υψηλότεροι μισθοί για τους εκπαιδευτικούς ώστε να έχουμε τους καλύτερους», υπογράμμισε.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

H Γερμανία στην άκρη του οικονομικού γκρεμού. Πτώση βιοτικού επιπέδου

Το βιοτικό επίπεδο στη Γερμανία «θα πέσει πάρα πολύ» τα επόμενα χρόνια, προειδοποίησε ο διάσημος οικονομολόγος Χανς-Βέρνερ Ζιν και εξέφρασε ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Έλληνες και τα διαχρονικά, στους αιώνες ΟΧΙ τους.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTsvdkzsnH3-aiX_dqvaaiO_SwlE6bAtnAcxTk87rcbVmK3vL_11Ow5NDg&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="76" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTsvdkzsnH3-aiX_dqvaaiO_SwlE6bAtnAcxTk87rcbVmK3vL_11Ow5NDg&s=10" width="728" /></a></div><div><br /></div>Ο Ελληνισμός έχει καταγραφεί στην παγκόσμια ιστορία για τα «ΟΧΙ» του. Η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940 μάς δίνει επίκαιρα μηνύματα. <br /><br />ΤΟΥ <b>ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΟΛΕΒΑ<br /></b><br />Η πίστη στην Υπέρμαχο Στρατηγό ως οδοδείκτης της πορείας του Έθνους. Ο λαός μας είχε προσβληθεί από τον τορπιλισμό της «Έλλης» από το ιταλικό υποβρύχιο «Ντελφίνο» στις 15 Αυγούστου 1940 στην Τήνο. Οι στρατιώτες μας είχαν στο αντίσκηνό τους και μέσα στην τσέπη τους την εικόνα της Παναγίας.<br /><br />Ο Γιάννης Τσαρούχης, ο Στρατής Μυριβήλης και άλλοι αυτόπτες μάρτυρες και γνωστοί λόγιοι ή δημοσιογράφοι το καταγράφουν. Η Υπέρμαχος Στρατηγός βοήθησε τους Έλληνες στα βουνά της Βορείου Ηπείρου, όχι διότι μεροληπτεί, αλλά διότι είχαμε δίκαιο. Ήμασταν οι αμυνόμενοι.<br />Τα διαχρονικά ΟΧΙ<br /><br />Τα «ΟΧΙ» του Ελληνισμού. Το «ΟΧΙ» της 28ης Οκτωβρίου 1940 έρχεται να προστεθεί σε μία σειρά αντιστοίχων απαντήσεων του Ελληνισμού.<br /><br />Θυμίζω το «μολών λαβέ» του Λεωνίδα, την απάντηση του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου στον Μωάμεθ τον Πορθητή, την άρνηση παραδόσεως των Μεσολογγιτών και την Έξοδο του 1826, τον ηρωικό αγώνα των Ελλήνων Κυπρίων του 1955-59, που είπαν «ΟΧΙ» στις δόλιες υποσχέσεις της βρετανικής αποικιοκρατίας.<br /><br />Τα «ΟΧΙ» πρέπει να συνεχισθούν απέναντι σε πολυποίκιλους κινδύνους εδαφικής κατάκτησης ή πολιτιστικής αλλοτρίωσης.<br /><br />Η ανάγκη για συνεχή εγρήγορση και αμυντική προετοιμασία. Το καθεστώς του Ιωάννου Μεταξά δεν ήταν δημοκρατικό, αλλά κατά γενική ομολογία κατόρθωσε να οργανώσει επιτυχώς την άμυνα της χώρας, να επιστρατεύσει χωρίς τυμπανοκρουσία διάφορες κλάσεις εφέδρων, να οχυρώσει τα βόρεια σύνορά μας με τη γραμμή οχυρών όπως το Ρούπελ, το Λίσσε και άλλα.<br /><br />Ας μη λησμονούμε τον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου. Οι γυναίκες της ταλαίπωρης αλλά και πανάρχαιας ελληνικής γης μετέφεραν στην πλάτη τα εφόδια του Στρατού μας. Οι κάτοικοι των πόλεων υποδέχθηκαν τους Έλληνες φαντάρους με εκατοντάδες ελληνικές σημαίες, όπως παραδείγματος χάρη στο Αργυρόκαστρο και στην Κορυτσά.<br /><br />Στα χρόνια του σκληρού κομμουνιστικού καθεστώτος (1945-1991) οι Βορειοηπειρώτες άναβαν – κρυφά από κάθε αδιάκριτο μάτι – τα καντήλια στους τάφους των πεσόντων στρατιωτών μας. Ας στηρίξουμε και σήμερα με κάθε νόμιμο και δημοκρατικό μέσο τον Ελληνισμό της Αλβανίας, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι υπερήφανοι βλαχόφωνοι Έλληνες.<br /><br />Η οικονομική διπλωματία συχνά αποτυγχάνει. Πριν από την ιταλογερμανική επίθεση η Ελλάς είχε άριστες εμπορικές σχέσεις με τη Γερμανία διά της μεθόδου του συμψηφισμού (κλήρινγκ). Δηλαδή παίρναμε βαριά μηχανήματα και στέλναμε σταφίδες και καπνά αντί χρημάτων. Οι συναλλαγές μας με τη Βρετανία και τη Γαλλία ήσαν πολύ περιορισμένες.<br /><br />Και όμως όταν ήρθε η ώρα για τη μεγάλη απόφαση η Ελλάς τάχθηκε στο πλευρό των Αγγλογάλλων και όχι με τον Άξονα Ιταλίας – Γερμανίας.<br /><br />Όπως εξήγησε ο πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς στους αρχισυντάκτες των αθηναϊκών εφημερίδων στις 30 Οκτωβρίου 1940, η Ελλάς είναι χώρα νησιωτική και παραθαλάσσια, άρα τα συμφέροντά της συνδέονται με τις ναυτικές δυνάμεις, όπως ήταν τότε η Βρετανία.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Οι Έλληνες και τα διαχρονικά, στους αιώνες ΟΧΙ τους.

Ο Ελληνισμός έχει καταγραφεί στην παγκόσμια ιστορία για τα «ΟΧΙ» του. Η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940 μάς δίνει επίκαιρα μηνύματα. ΤΟΥ ΚΩ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «Τουρκοσυριακό μνημόνιο» και ο πόλεμος στην Μεσόγειο.

<img height="87" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-10/%CF%83%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1.jpg?itok=am7D2KyD" width="729" /><br /><br />Η πρόσφατη επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου και τα σενάρια για ένα αντίστοιχο «τουρκοσυριακό μνημόνιο»<br /><br />Η γεωπολιτική σκακιέρα στην Ανατολική Μεσόγειο παρουσιάζει ραγδαίες εξελίξεις, με την Άγκυρα να επιχειρεί μια στρατηγική περικύκλωσης της Ελλάδας και της Κύπρου μέσω της δημιουργίας ενός άξονα που συνδέει τη Λιβύη με τη Συρία.<br /><br />Η πρόσφατη επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου και τα νέα σενάρια για ένα αντίστοιχο «τουρκοσυριακό μνημόνιο», διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό σκηνικό, στο οποίο το Ισραήλ εμπλέκεται άμεσα ως στρατηγικός σύμμαχος της χώρας μας.<br /><br />Η Τουρκία θα επιδιώξεει το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα να εφαρμόσει στη Συρία το ίδιο μοντέλο που χρησιμοποίησε με επιτυχία στη Λιβύη, αγνοώντας τους πάντες και τα πάντα σε σχέση με το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Στόχος θα είναι ο έλεγχος της Ανατολικής Μεσογείου, και η υποβάθμιση όλων των χωρών της περιοχής, σε μια αναβίωση της Οθωμανικής κυριαρχίας περασμένων αιώνων. <br />Το «Τουρκοσυριακό Μνημόνιο»<br /><br />Η Άγκυρα προωθεί ένα μνημόνιο κατανόησης με τη Δαμασκό για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών (ΑΟΖ). Στόχος είναι να «εξαφανιστεί» η θαλάσσια επήρεια της Κύπρου, εγκλωβίζοντάς την ανάμεσα στις τουρκικές και συριακές διεκδικήσεις.<br /><br />Υπάρχουν πληροφορίες ότι η Άγκυρα εξετάζει τη μεταφορά συστημάτων αεράμυνας (όπως οι S-400) σε συριακό έδαφος για να ελέγξει τον εναέριο χώρο της περιοχής, προκαλώντας την έντονη αντίδραση του Ισραήλ.<br /><br />Ο Ερντογάν επιδιώκει τη σταδιακή προσέγγιση με το καθεστώς Άσαντ με σκοπό τον γεωπολιτικό έλεγχο και τη δημιουργία ενός κοινού μετώπου κατά των κουρδικών δυνάμεων, αλλά και τον περιορισμό της ισραηλινής επιρροής.<div>  <br />Πώς εισέρχεται το Ισραήλ στη διαμάχη Ελλάδος-Τουρκίας;<br /><br />Το Ισραήλ δεν θα παραμείνει απλός παρατηρητής, καθώς βλέπει τις τουρκικές κινήσεις στη Λιβύη και τη Συρία ως άμεση απειλή για την ασφάλειά του.<br /><br />Το Ισραηλινό Υπουργείο Εξωτερικών καταδίκασε απερίφραστα την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου, τονίζοντας ότι παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα των στενών του συμμάχων (Ελλάδας και Κύπρου) και αποσταθεροποιεί την περιοχή.<br /><br />Την ίδια περίοδο ο Ισραηλινός Α/ΓΕΝ έκανε την εμφάνιση του σε άσκηση κοντά στην Κρήτη, παρουσία του Έλληνα ομολόγου του και του Α/ΓΕΕΘΑ, με το μύνημα να είναι σαφές προς την Άγκυρα.<br /><br />Η Άγκυρα βρίσκεται σε νευρικό κλονισμό λόγω της διαρκούς ενίσχυσης της στρατιωτικής συνεργασίας ανάμεσα σε Αθήνα, Λευκωσία και Τελ Αβίβ.<br /><br />Ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας, Γιασάρ Γκιουλέρ, παραδέχθηκε δημόσια ότι η Τουρκία προετοιμάζεται ακόμη και για σενάρια πολέμου στην Ανατολική Μεσόγειο εξαιτίας αυτής της συμμαχίας.<br /><br />Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει ξεκαθαρίσει ότι το Ισραήλ δεν θα ανεχθεί τουρκική στρατιωτική βάση ή προκεχωρημένα συστήματα αεράμυνας στη Δαμασκό ( δεσμεύοντας και τον επόμενο πρωθυπουργό,αν δεν εκλεγεί ο ίδιος τον Νοέμβριο).<br /><br />Αν η Τουρκία επιχειρήσει να κλείσει τη θαλάσσια τρύπα με τη Συρία, το Ισραήλ ενδέχεται να απαντήσει στρατιωτικά εντός του συριακού εδάφους, συνδέοντας άμεσα το μέτωπο της Μέσης Ανατολής με τις ελληνοτουρκικές διαφορές.</div><div>  <br />Ο «Πόλεμος» που έρχεται στην Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Τα τουρκικά ΜΜΕ αναλύουν συνεχώς σενάρια πολεμικής εμπλοκής στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Άγκυρα έχει διαμηνύσει ότι δεν θα δεχθεί κανένα τετελεσμένο (όπως η πιθανή επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης) και επιχειρεί να χρησιμοποιήσει τον άξονα Λιβύης-Συρίας για να ελέγξει πλήρως τις ενεργειακές και ναυτιλιακές διόδους.<br /><br />Η συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ αποτελεί το βασικό ανάχωμα σε αυτά τα σχέδια, μετατρέποντας τη θαλάσσια ζώνη από την Κρήτη μέχρι την Κύπρο και τις ακτές του Λεβάντε σε μια μπαρουταποθήκη έτοιμη να αναφλεγεί.<br /><br />Αν η Άγκυρα καταφέρει, μετά τη Λιβύη, να επιβάλει ένα παρόμοιο μνημόνιο θαλάσσιων ζωνών στη Συρία (εκμεταλλευόμενη τις μυστικές επαφές με τη Δαμασκό), θα δημιουργήσει ένα συνεχόμενο θαλάσσιο τόξο που θα εγκλωβίσει την Κυπριακή ΑΟΖ και θα ακυρώσει τη γεωγραφική συνέχεια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η Ανατολική Μεσόγειος δεν αποτελεί απλώς ένα πεδίο νομικών διαφωνιών για τις ΑΟΖ, αλλά μια ενιαία γεωστρατηγική ζώνη ασφαλείας, όπου η αποτροπή ενός θερμού επεισοδίου εξαρτάται πλέον άμεσα από τη στρατιωτική και διπλωματική ισχύ του άξονα Αθήνας - Λευκωσίας - Τελ Αβίβ – Καΐρου.<br /><br />Όλα όμως θα απιχθούν στις επερχόμενες εκλογές σε Ισραήλ και Ελλάδα, και το πως θα διαμορφωθεί η κατάσταση, ενώ και ο Ερντογάν ετοιμάζεται για Τρίτη θητεία, για την οποία είναι ικανός για τα πάντα, ακόμα και για πόλεμο. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το «Τουρκοσυριακό μνημόνιο» και ο πόλεμος στην Μεσόγειο.

Η πρόσφατη επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου και τα σενάρια για ένα αντίστοιχο «τουρκοσυριακό μνημόνιο» Η γεωπολιτική σκακιέρα στην Ανατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το τουρκολιβυκό ταράζει το Κάιρο, ο φόβος των τετελεσμένων και η προσέγγιση με την Αθήνα.

<a href="https://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2026/10/%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CF%8C%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-%CE%BF%CE%B8%CF%8C%CE%BD%CE%B7%CF%82-2026-10-26-212352.png"><img height="92" src="https://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2026/10/%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CF%8C%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-%CE%BF%CE%B8%CF%8C%CE%BD%CE%B7%CF%82-2026-10-26-212352-696x417.png" width="739" /></a><br /><br /><div>του <b>Γιώργου Κουτσούμη</b><br />Ηεπικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη λιβυκή Βουλή των Αντιπροσώπων άνοιξε στον αιγυπτιακό δημόσιο διάλογο μια συζήτηση ευρύτερη από τη διαφορά για τις θαλάσσιες ζώνες. Πίσω από την κατηγορηματική απόρριψη της συμφωνίας διακρίνεται η ανησυχία για την αποτελεσματικότητα της αιγυπτιακής επιρροής στη Λιβύη. Το ερώτημα που επανέρχεται στα δημοσιεύματα και στα τηλεοπτικά σχόλια είναι πώς η Άγκυρα εξασφάλισε τη συναίνεση ενός πολιτικού στρατοπέδου που επί χρόνια αντιτασσόταν στο μνημόνιο και διατηρούσε στενούς δεσμούς με το Κάιρο.<br /><br />Η μεταστροφή της ανατολικής λιβυκής Βουλής προσδίδει στην εξέλιξη ιδιαίτερο πολιτικό βάρος. Για την Αίγυπτο, το πρόβλημα αφορά πλέον και τις επιλογές εταίρων στους οποίους είχε επενδύσει για την ασφάλεια των δυτικών συνόρων της και τη διαμόρφωση των λιβυκών ισορροπιών. Η τουρκική διείσδυση στην ανατολική Λιβύη φέρνει το Κάιρο αντιμέτωπο με μια δυσάρεστη διαπίστωση: οι παραδοσιακές σχέσεις επιρροής δεν εξασφαλίζουν από μόνες τους πολιτική σύμπλευση. Αυτή είναι η βασική αναλυτική διάσταση που αναδεικνύει η αραβική αρθρογραφία.<br /><br />Στον αιγυπτιακό Τύπο, η αρχική κάλυψη κινήθηκε γύρω από την επίσημη θέση. Η Youm7 προέβαλε την απόρριψη της επικύρωσης και την αιγυπτιακή διακήρυξη ότι το μνημόνιο είναι απολύτως άκυρο, στερείται έννομων αποτελεσμάτων για την Αίγυπτο και προσβάλλει τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Η έμφαση στη δυνατότητα του Καΐρου να προστατεύσει τα συμφέροντά του έδωσε στην κάλυψη τόνο αποφασιστικότητας, αφήνοντας σε δεύτερο πλάνο τα ερωτήματα για τη στάση των ανατολικών λιβυκών δυνάμεων.<br /><br />Η Al-Shorouk μετέφερε, αντιστοίχως, τον χαρακτηρισμό του μνημονίου ως «μελάνι στο χαρτί» από τον εκπρόσωπο του αιγυπτιακού ΥΠΕΞ. Η φράση συμπυκνώνει την προσπάθεια της αιγυπτιακής διπλωματίας να περιορίσει τη σημασία της επικύρωσης και να καταστήσει σαφές ότι η κοινοβουλευτική έγκριση δεν ενισχύει, κατά τη θέση του Καΐρου, τη νομιμότητα της συμφωνίας. Παράλληλα, η διατήρηση των επαφών με την Άγκυρα δείχνει ότι η αυστηρή δημόσια γλώσσα συνοδεύεται από αναζήτηση διπλωματικής διαχείρισης. <a href="https://www.anixneuseis.gr/%cf%84%ce%bf-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ba%ce%bf%ce%bb%ce%b9%ce%b2%cf%85%ce%ba%cf%8c-%cf%84%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%ac%ce%b9%cf%81%ce%bf-%ce%bf-%cf%86%cf%8c%ce%b2/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.anixneuseis.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το τουρκολιβυκό ταράζει το Κάιρο, ο φόβος των τετελεσμένων και η προσέγγιση με την Αθήνα.

του Γιώργου Κουτσούμη Ηεπικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη λιβυκή Βουλή των Αντιπροσώπων άνοιξε στον αιγυπτιακό δημόσιο διάλογο μια...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Δόγμα Ντονρόε στραπατσαρίστηκε στις φαβέλες. Ένα μάθημα για τις κάλπες που έρχονται!

<div><div class="entry-header blog-entry-header has-meta"><i style="font-size: 13px; text-align: right !important;"><h4></h4></i></div><div class="entry-content-wrap"><div class="post-body entry-content" id="post-body"><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEieI26P2lmfsYLRFiKDPR49PcwPq9ovskustAfL-PZS3D-1JPpm1qqeXPCLZ7Pso3irLAlazw7BCMmE7ogUWdAYENeUiNdLSxGPi1rTdyQ9ojxm9hAxtw74edQ2o32NgWm00Vy11oWon5LnHbmT0qDC_ARJKEMHgBa6pd9uPMFfXsz2NVrXgfQ03waYUXAv/s630/1.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="630" height="82" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEieI26P2lmfsYLRFiKDPR49PcwPq9ovskustAfL-PZS3D-1JPpm1qqeXPCLZ7Pso3irLAlazw7BCMmE7ogUWdAYENeUiNdLSxGPi1rTdyQ9ojxm9hAxtw74edQ2o32NgWm00Vy11oWon5LnHbmT0qDC_ARJKEMHgBa6pd9uPMFfXsz2NVrXgfQ03waYUXAv/w768-h82/1.jpg" width="768" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div>Η Ουάσιγκτον είχε έτοιμο το σενάριο. Στα σκοτεινά δωμάτια του Deep State, στους αλγόριθμους της Silicon Valley και στα επιτελεία του MAGA, η εντολή ήταν σαφής: η Λατινική Αμερική πρέπει να γίνει η «αυλή της αυτοκρατορίας». Αυτό είναι το περίφημο «<a href="https://i-epikaira.blogspot.com/2026/04/blog-post_59.html" target="_blank">Δόγμα Ντονρόε</a>» – η γκροτέσκα, υπερφιαλή εκδοχή του Δόγματος Μονρόε της εποχής του Τραμπισμού, μπολιασμένη με κυρώσεις, υβριδικό πόλεμο, ψηφιακό ευνουχισμό και νεο-πεντηκοστιανή παράνοια.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και μετά ήρθαν οι Βραζιλιάνοι.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο γηραιός μεταλλωρύχος Λούλα, ασχέτως εάν συμφωνούμε ή όχι με τις πολιτικές του ανδρός, η αλήθεια είναι ότι κατάφερε ένα καίριο λάκτισμα στην καρδιά του νεο-αποικιακού σχεδίου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το Δόγμα Ντονρόε στηρίζεται σε μια πολύ απλοϊκή, σχεδόν νηπιακή παραδοχή: ότι η Λατινική Αμερική δεν δικαιούται να έχει δική της εξωτερική πολιτική. Απαγορεύεται να κοιτάζει προς το Πεκίνο, απαγορεύεται να μιλάει με τη Μόσχα, απαγορεύεται να συνδιαλέγεται με την Τεχεράνη. Ο ρόλος της; Ένας απλός προμηθευτής πρώτων υλών, ένας παράδεισος για τα κοράκια της πράσινης και ψηφιακής μετάβασης.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο Φλάβιο Μπολσονάρο είναι ένας πρόθυμος τοποτηρητής αυτής της ατζέντας. Υποσχέσεις για μεταφορά πρεσβειών στην Ιερουσαλήμ, υποδαύλιση των BRICS, παράδοση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας στο ξένο κεφάλαιο– μας θυμίζει κάτι αυτό στην Ελλάδα;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όμως, υπολόγισαν χωρίς τον ξενοδόχο – ή μάλλον, χωρίς τους φτωχούς της Βορειοανατολικής Βραζιλίας και την εργατική τάξη των φαβέλων.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η στρατηγική του MAGA βασίστηκε στην απόλυτη κυριαρχία της πληροφορίας: αλγόριθμοι της Meta, στρατοί από bots στο WhatsApp, fake news και όλα τα γνωστά εργαλεία. Κι όμως, η αντεπίθεση του Λούλα πέτυχε το αδιανόητο. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αποδείχθηκε ότι η ψηφιακή χειραγώγηση μπορεί να φτάσει μέχρι ένα σημείο. Όταν η πραγματική οικονομία –το κόστος διαβίωσης, η πείνα, η φτώχεια– χτυπάει την πόρτα, η λαϊκή οργή διασπά τα αλγοριθμικά τείχη. Η απόπειρα μετατροπής της Βραζιλίας σε δορυφόρο ιμπεριαλιστικών συμφερόντων προσέκρουσε στον παραδοσιακό ιστό της βραζιλιάνικης κοινωνίας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αυτό δεν σημαίνει ότι η «αυτοκρατορία κοιμάται», ούτε ότι συγχωρεί τέτοιες ταπεινώσεις. Τα δύσκολα για τον Λούλα είναι μάλλον μπροστά. Το Deep State και οι μηχανισμοί αποσταθεροποίησης θα επιστρατεύσουν κάθε βρώμικο κόλπο από το οπλοστάσιό τους. Όμως το μήνυμα εστάλη: Η Λατινική Αμερική είναι πολύ μεγάλη για να μετατραπεί εύκολα στην πίσω αυλή που κάποιοι οραματίζονται. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αλλά ας μεταφέρουμε το παράδειγμα και στα καθ' ημάς...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div>Η επικοινωνιακή υπεροπλία του καθεστώτος Μητσοτάκη, η απροκάλυπτη στοίχιση με τις επιταγές της Ουάσιγκτον και το μουχλιασμένο αφήγημα του «εκσυγχρονισμού», αλέθονται πάνω στη μυλόπετρα της ελληνικής πραγματικότητας: στο καλάθι της ακρίβειας που αδειάζει τις τσέπες, στο δυσθεώρητο κόστος στέγασης, στη διάλυση της δημόσιας υγείας και της παιδείας, και στην εξοργιστική εκποίηση του εθνικού πλούτου σε ημετέρους και ξένα funds. </div><div><br /></div><div>Ο Μητσοτάκης ως άλλος Μπολσονάρο, σε ρόλο εντεταλμένου των ελίτ, θα ανακαλύψει ότι κανένας αλγόριθμος και κανένα συστημικό μέσο δεν μπορεί να ωραιοποιήσει την καθημερινότητα ενός λαού που εγγίζει τα όρια της εξάντλησης.</div><div><br /></div><div>Οι επερχόμενες εκλογές δεν θα είναι μια απλή αναμέτρηση, αλλά ένα λαϊκό ξέσπασμα στις μπαγιάτικες πολιτικές προτάσεις που δεν αγγίζουν πλέον κανέναν. Και αυτό αφορά σε όλο το φάσμα των κομμάτων που λυμαίνονται την χώρα. </div><div><br /></div><div>Η επταετία Μητσοτάκη ήταν μάλλον η ταφόπλακα της μεταπολίτευσης και όπως και στη Βραζιλία, η προσπάθεια επιβολής μιας ελεγχόμενης «σταθερότητας» αποδεικνύεται μια γυάλινη φυλακή που θα καταρρεύσει με κρότο όταν η κοινωνία θα αποφασίσει να πάρει την τύχη στα χέρια της. Τα σημάδια <a href="https://i-epikaira.blogspot.com/2026/10/blog-post_604.html" target="_blank">ήδη αχνοφαίνονται</a>...</div><div><br /></div><div>Το μήνυμα προς το πολιτικό σύστημα θα είναι ηχηρό: η αλαζονεία της εξουσίας έχει πάντοτε υψηλό τίμημα, ασχέτως κομματικών αποχρώσεων και πολιτικών πεποιθήσεων. Και αυτήν την φορά –προφήτες δεν είμαστε– οι εκλογές εκτιμάται ότι θα διαφέρουν όσο η μπόσα νόβα από το τσάμικο. Προσδεθείτε! </div></div></div></div><br /></div><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή </a><div><br /></div><div>Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera. </div>

Το Δόγμα Ντονρόε στραπατσαρίστηκε στις φαβέλες. Ένα μάθημα για τις κάλπες που έρχονται!

Η Ουάσιγκτον είχε έτοιμο το σενάριο. Στα σκοτεινά δωμάτια του Deep State, στους αλγόριθμους της Silicon Valley και στα επιτελεία του MAGA, η...

Διαβάστε την συνέχεια

Το σοκ του Σουέζ επιστρέφει: Όταν ο σύμμαχος γίνεται ο μεγαλύτερος μοχλός πίεσης.

<img height="81" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/ormouz-3.jpg" width="738" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Εβδομήντα χρόνια μετά την κρίση που ταπείνωσε τη Βρετανία, η Μέση Ανατολή επαναφέρει το δύσκολο ερώτημα: πόση ασφάλεια προσφέρουν οι συμμαχίες όταν τα συμφέροντα αποκλίνουν;<br /><br />Τον Οκτώβριο του 1956, η Βρετανία ξεκίνησε μια στρατιωτική επιχείρηση για να αποδείξει ότι παρέμενε μεγάλη δύναμη. Λίγες ημέρες αργότερα, αναγκάστηκε να αναγνωρίσει ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει χωρίς την οικονομική στήριξη του ισχυρότερου συμμάχου της.<br /><br />Το καθοριστικό πλήγμα ήρθε από την Ουάσιγκτον. Η αμερικανική πίεση, σε συνδυασμό με τη φυγή συναλλάγματος και την κρίση της στερλίνας, περιόρισε δραστικά τα περιθώρια του Λονδίνου και συνέβαλε αποφασιστικά στην αποδοχή της κατάπαυσης του πυρός.<br /><br />Εβδομήντα χρόνια μετά, το Σουέζ παραμένει ένα σκληρό μάθημα για τα όρια της συμμαχικής αλληλεγγύης. Η κοινή ιστορία, οι πολιτισμικοί δεσμοί και οι διακηρύξεις φιλίας έχουν πολιτική αξία. Η αξιοπιστία μιας συμμαχίας, όμως, δοκιμάζεται όταν οι εταίροι επιδιώκουν διαφορετικά αποτελέσματα.<div><br />Η επιχείρηση που αποκάλυψε την πραγματική ιεραρχία<br /><br />Η εθνικοποίηση της Εταιρείας της Διώρυγας του Σουέζ από τον Γκαμάλ Άμπντελ Νάσερ, τον Ιούλιο του 1956, έπληξε έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες της βρετανικής επιρροής.<br /><br />Η διώρυγα συνέδεε τη Μεσόγειο με τον Ινδικό Ωκεανό και αποτελούσε κρίσιμο πέρασμα για το εμπόριο και τις ενεργειακές ροές. Ο έλεγχός της είχε οικονομικό, στρατιωτικό και συμβολικό βάρος.<br /><br />Η κυβέρνηση του Άντονι Ίντεν, σε μυστική συνεννόηση με τη Γαλλία και το Ισραήλ, επιχείρησε να ανατρέψει τα δεδομένα. Στις 29 Οκτωβρίου 1956, οι ισραηλινές δυνάμεις εισέβαλαν στο Σινά. Ακολούθησε η βρετανογαλλική επέμβαση.<br /><br />Η στρατιωτική προέλαση, ωστόσο, δεν μπορούσε να εξασφαλίσει πολιτική επιτυχία απέναντι στην αμερικανική αντίθεση. Η κατάπαυση του πυρός τέθηκε σε ισχύ τα μεσάνυχτα της 6ης προς την 7η Νοεμβρίου. Η αποχώρηση των ξένων δυνάμεων ακολούθησε τους επόμενους μήνες.<br />Η στερλίνα έγινε το αδύναμο σημείο<br /><br />Ο πρόεδρος Ντουάιτ Αϊζενχάουερ θεωρούσε ότι η επέμβαση θα υπονόμευε την αμερικανική θέση στον αραβικό κόσμο και θα δημιουργούσε ευκαιρίες για τη Σοβιετική Ένωση.<br /><br />Η Βρετανία, από την πλευρά της, χρειαζόταν οικονομική υποστήριξη για να υπερασπιστεί τη στερλίνα. Αυτή η ανάγκη έδωσε στην Ουάσιγκτον έναν εξαιρετικά αποτελεσματικό μοχλό πίεσης. Η αμερικανική στάση απέναντι στη χρηματοδοτική βοήθεια συνδέθηκε με την απαίτηση τερματισμού της επιχείρησης και αποχώρησης.<br /><br />Το στρατηγικό δίδαγμα ήταν σαφές: ένα κράτος μπορεί να διαθέτει στρατό ικανό να επιχειρήσει, αλλά να στερείται την οικονομική αντοχή για να συνεχίσει.<br /><br />Η εξάρτηση περιόρισε την ελευθερία δράσης του Λονδίνου. Το Σουέζ αποκάλυψε δημόσια μια μεταβολή ισχύος που είχε ήδη συντελεστεί.</div><div><br />Το λάθος της «ειδικής σχέσης»<br /><br />Η βρετανική ηγεσία είχε υπερεκτιμήσει την ανοχή που θα εξασφάλιζε η στενή σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Η εμπειρία του πολέμου και η συνεργασία των δύο χωρών δημιούργησαν την προσδοκία ότι η Ουάσιγκτον θα αποδεχόταν τελικά τις βρετανικές επιλογές. Η κυβέρνηση Αϊζενχάουερ έκρινε ότι το κόστος για τα δικά της συμφέροντα ήταν μεγαλύτερο.<br /><br />Εδώ βρίσκεται η διαχρονική προειδοποίηση της κρίσης: η συμμαχία προσφέρει στήριξη, χωρίς να αποτελεί λευκή επιταγή για κάθε εθνική πρωτοβουλία.<br /><br />Όταν η προστασία μετατρέπεται σε αποκλειστική εξάρτηση, ο ισχυρότερος εταίρος αποκτά τη δυνατότητα να επηρεάζει αποφασιστικά τις επιλογές του ασθενέστερου. </div><div><br />Δύο απαντήσεις στην ίδια ταπείνωση<br /><br />Το Λονδίνο και το Παρίσι άντλησαν διαφορετικά πολιτικά συμπεράσματα.<br /><br />Η Βρετανία έδωσε προτεραιότητα στην αποκατάσταση και εμβάθυνση της σχέσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Γαλλία ενίσχυσε την επιδίωξη στρατηγικής αυτονομίας, με κεντρικό στοιχείο την ανεξάρτητη πυρηνική της αποτροπή και, αργότερα, την αποχώρηση από την ολοκληρωμένη στρατιωτική διοίκηση του ΝΑΤΟ.<br /><br />Οι επιλογές αυτές φωτίζουν δύο διαφορετικούς τρόπους διαχείρισης της εξάρτησης: στενότερη ευθυγράμμιση με τον ισχυρό σύμμαχο ή επένδυση σε μεγαλύτερη αυτονομία.<br /><br />Στην πράξη, οι περισσότερες χώρες αναζητούν έναν συνδυασμό: διατηρούν τις βασικές συμμαχίες τους, ενώ προσπαθούν να αυξήσουν τα δικά τους μέσα και τις εναλλακτικές τους.</div><div><br />Από το Σουέζ στη Μέκκα<br /><br />Η σημερινή αναζήτηση πρόσθετων εγγυήσεων ασφαλείας στη Μέση Ανατολή δίνει νέα επικαιρότητα σε αυτή τη συζήτηση.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Πακιστάν υπέγραψαν τον Αύγουστο του 2026 συμφωνία κοινής άμυνας στη Μέκκα. Το πλαίσιο προβλέπει ότι ένοπλη επίθεση εναντίον ενός μέλους αντιμετωπίζεται ως επίθεση εναντίον όλων, μαζί με διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας.<br /><br />Η θεσμική οργάνωση της συνεργασίας περιλαμβάνει στρατηγική πολιτική και αμυντική επιτροπή, όπως αποτυπώνεται και στην κοινή δήλωση που δημοσιοποίησε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.<br /><br />Μια γεωπολιτική ανάγνωση της συμφωνίας είναι ότι οι περιφερειακές δυνάμεις επιδιώκουν περισσότερες επιλογές προστασίας και μεγαλύτερο περιθώριο πρωτοβουλιών. Αυτό δεν συνεπάγεται αυτόματη αντικατάσταση των αμερικανικών σχέσεων ασφαλείας. Δείχνει, όμως, την προσπάθεια περιορισμού της εξάρτησης από έναν μόνο εταίρο.<br /><br />Η αποτελεσματικότητα ενός τέτοιου σχήματος θα κριθεί από τις διαθέσιμες δυνάμεις, τον επιχειρησιακό συντονισμό και την πολιτική βούληση των μελών του όταν προκύψει πραγματικό κόστος.<br />Γιατί η αναλογία με την Αμερική χρειάζεται προσοχή<br /><br />Η σύγκριση με το 1956 έχει συγκεκριμένα όρια.<br /><br />Η Βρετανία τότε εξαρτιόταν οικονομικά από έναν ισχυρότερο σύμμαχο. Η σημερινή συζήτηση για τις Ηνωμένες Πολιτείες αφορά το εύρος των δεσμεύσεών τους και την προθυμία ή δυνατότητά τους να ανταποκρίνονται ταυτόχρονα σε διαφορετικές κρίσεις.<br /><br />Επομένως, η ενίσχυση περιφερειακών συνεργασιών δεν αποδεικνύει από μόνη της το τέλος της αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας. Μπορεί να εκφράζει προληπτική διαχείριση κινδύνου, διαπραγματευτική πίεση ή επιδίωξη μεγαλύτερης αυτονομίας.<br /><br />Το ουσιαστικό ερώτημα είναι πόσο ευθυγραμμίζονται οι δεσμεύσεις μιας δύναμης με τους πόρους και τις πολιτικές επιλογές που απαιτούνται για να τις στηρίξει.</div><div><br />Το δίδαγμα για την Ελλάδα<br /><br />Για την Ελλάδα, η επέτειος του Σουέζ προσφέρει ένα χρήσιμο πλαίσιο στρατηγικής σκέψης.<br /><br />Οι συμμαχίες αποκτούν μεγαλύτερη αξία όταν στηρίζονται σε σαφή κοινά συμφέροντα και συνοδεύονται από εθνική αντοχή: αξιόπιστη αποτροπή, οικονομική σταθερότητα, λειτουργικές υποδομές και διπλωματική προετοιμασία.<br /><br />Απαιτείται επίσης προσεκτική αποτίμηση του τι δεσμεύεται να κάνει κάθε εταίρος σε μια συγκεκριμένη κρίση. Η πολιτική υποστήριξη, η οικονομική συνδρομή και η στρατιωτική εμπλοκή αποτελούν διαφορετικά επίπεδα δέσμευσης.<br /><br />Η μεγαλύτερη παγίδα είναι να αντιμετωπίζεται η προσδοκία στήριξης ως εξασφαλισμένο επιχειρησιακό δεδομένο.<br /><br />Εβδομήντα χρόνια μετά, το Σουέζ υπενθυμίζει ότι η ισχύς μιας χώρας κρίνεται και από την ικανότητά της να αντέχει τη στιγμή που ένας σύμμαχος θα επιλέξει διαφορετικά. Οι σταθερές συνεργασίες παραμένουν πολύτιμες· η νηφάλια γνώση των ορίων τους αποτελεί μέρος της εθνικής στρατηγικής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το σοκ του Σουέζ επιστρέφει: Όταν ο σύμμαχος γίνεται ο μεγαλύτερος μοχλός πίεσης.

Βασιλης Διαμαντακος Εβδομήντα χρόνια μετά την κρίση που ταπείνωσε τη Βρετανία, η Μέση Ανατολή επαναφέρει το δύσκολο ερώτημα: πόση ασφάλεια π...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν απορρίπτει τις θέσεις της ΕΕ και της Ελλάδας για το τουρκολιβυκό μνημόνιο (λιβυκό δημοσίευμα).

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/10/%CF%83%CE%BA%CE%BB%CF%83%CE%BD%CE%BC%CE%B4%CF%83%CE%B1345.jpg?ssl=1"><img height="85" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/10/%CF%83%CE%BA%CE%BB%CF%83%CE%BD%CE%BC%CE%B4%CF%83%CE%B1345.jpg?resize=640%2C358&ssl=1" width="720" /></a><br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υπερασπίστηκε τη συμφωνία για τα θαλάσσια σύνορα του 2019 μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, υποστηρίζοντας ότι η ευρωπαϊκή και διεθνής κριτική για την επικύρωσή της στερείται οποιασδήποτε νόμιμης βάσης, γράφει σήμερα λιβυκό δημοσίευμα.<br /><br />Τα σχόλιά του έρχονται εν μέσω ανανεωμένης διαμάχης σχετικά με τις θαλάσσιες ρυθμίσεις στην ανατολική Μεσόγειο μετά την επικύρωση της συμφωνίας από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης στα ανατολικά.<br /><br />Ο Ερντογάν δήλωσε τη Δευτέρα ότι οι αντιδράσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων μερών στην επικύρωση της συμφωνίας ήταν αδικαιολόγητες, τονίζοντας ότι η χώρα του δεν επιδιώκει πολιτικά οφέλη εις βάρος κανενός μέρους στην περιοχή…<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος πρόσθεσε ότι τα μέρη που επιδιώκουν να αποκλείσουν την Άγκυρα από την Ανατολική Μεσόγειο πρέπει να σεβαστούν τη βούληση της Τουρκίας και της Λιβύης, υποδεικνύοντας τη δέσμευση της χώρας του στη συμφωνία ως πλαίσιο που διέπει τις θαλάσσιες σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών.<br /><br />Απόρριψη της συμφωνίας από την Ευρώπη και την Ελλάδα<br /><br />Αντιθέτως, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ελλάδα απέρριψαν την επικύρωση της συμφωνίας από τη Λιβύη, υποστηρίζοντας ότι παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα άλλων χωρών και το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Αυτή η στάση αντικατοπτρίζει τη συνεχιζόμενη απόκλιση μεταξύ της Άγκυρας και της Ευρωπαϊκής πλευράς σχετικά με τη νομιμότητα της συμφωνίας και την έκταση του αντίκτυπού της στις θαλάσσιες αξιώσεις άλλων χωρών.<br /><br />Υπογραμμίζει επίσης ότι η επικύρωση από τη Λιβύη δεν έχει τερματίσει τη διαμάχη γύρω από τη συμφωνία, αλλά αντίθετα την έχει επαναφέρει στο προσκήνιο των περιφερειακών διαφορών.<br /><br />Το ζήτημα περιστρέφεται γύρω από τη συμβατότητα των διμερών ναυτιλιακών ρυθμίσεων με τα δικαιώματα και τις αξιώσεις άλλων κρατών στην περιοχή. Αυτό καθιστά τη διαφορά μια διαμάχη με διαφορετικές νομικές ερμηνείες καθώς και πολιτικούς υπολογισμούς.<br /><br />Η Λιβύη επανασχεδιάζει τον χάρτη της Μεσογείου: Η συμφωνία της Άγκυρας πυροδοτεί μια θαλάσσια αντιπαράθεση, σύμφωνα με το λιβυκό δημοσίευμα<br /><br />Ανατολική Μεσόγειος: Μεταξύ Θαλάσσιων Συμφερόντων και Νομικών Διαφορών<br /><br />Οι δηλώσεις Ερντογάν επιβεβαιώνουν τη δέσμευση της Τουρκίας στη συμφωνία και την απόρριψη των επικρίσεων που διατυπώνονται εναντίον της. Εν τω μεταξύ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ελλάδα διατηρούν τις αντιρρήσεις τους ως προς τις νομικές και κυριαρχικές επιπτώσεις της.<br /><br />Δεδομένων των αποκλινουσών θέσεων, η επικύρωση από τη Λιβύη από μόνη της δεν σημαίνει επίλυση της υπάρχουσας διαφοράς.<br /><br />Οι ευρωπαϊκές και ελληνικές αντιρρήσεις παραμένουν, σύμφωνα με τις δηλωμένες θέσεις τους.<br /><br />Εν τω μεταξύ, η συμφωνία εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό παράγοντα που επηρεάζει τις σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης και τη φύση των περιφερειακών αλληλεπιδράσεων στην Ανατολική Μεσόγειο.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ερντογάν απορρίπτει τις θέσεις της ΕΕ και της Ελλάδας για το τουρκολιβυκό μνημόνιο (λιβυκό δημοσίευμα).

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υπερασπίστηκε τη συμφωνία για τα θαλάσσια σύνορα του 2019 μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, υποστηρίζοντα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανατροπή στο Ουκρανικό.Η Ευρώπη «σπάει» την απομόνωση Πούτιν. Έτοιμοι για τριμερή στο Αμπού Ντάμπι .

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/Putin-Ukraine.jpg"><img height="92" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/Putin-Ukraine-1068x712.jpg" width="720" /></a><br /><br />Καταιγιστικές είναι οι διπλωματικές διεργασίες στο ουκρανικό μέτωπο, καθώς η Ευρώπη επιχειρεί να σπάσει το πολυετές διπλωματικό αδιέξοδο και να αποκτήσει πρωταγωνιστικό ρόλο στις παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις. Σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού και ουσίας, ο πρόεδρος της Φινλανδίας, Αλεξάντερ Στουμπ, και ο πρωθυπουργός της Νορβηγίας, Γιόνας Γκάρ Στόρε, είχαν απευθείας τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ρώσο Πρόεδρο, Βλαντιμίρ Πούτιν, σπάζοντας την απομόνωση στην οποία είχε περιέλθει το Κρεμλίνο από τη δυτική ηγεσία μετά την εισβολή του 2022.<div><br />Η συνομιλία περιγράφηκε από την πλευρά του Ελσίνκι ως «ειλικρινής και ουσιαστική», με τον Αλεξάντερ Στουμπ να υπογραμμίζει πως η επίτευξη ειρήνης απαιτεί απευθείας διάλογο, ειδικά από κράτη που συνορεύουν με τη Ρωσία και επηρεάζονται άμεσα από την αρχιτεκτονική της ευρωπαϊκής ασφάλειας. Αμέσως μετά την επαφή με τη Μόσχα, οι δύο ηγέτες επικοινώνησαν με τον πρόεδρο της Ουκρανίας, Βολόντιμιρ Ζελένσκι, προκειμένου να τον ενημερώσουν αναλυτικά για τα αποτελέσματα των συνομιλιών, όπως επιβεβαίωσε ο προεδρικός σύμβουλος του Κιέβου, Ντμίτρο Λίτβιν.<br />Από την πλευρά του, ο Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε στους συνομιλητές του ότι η επίτευξη ειρήνης στην Ουκρανία προϋποθέτει την πλήρη αναγνώριση των ρωσικών συμφερόντων. Σύμφωνα με ανακοίνωση της υπηρεσίας Τύπου του Κρεμλίνου, κατά την τηλεφωνική επικοινωνία με τους δύο ηγέτες, ο Ρώσος πρόεδρος υπογράμμισε ότι «η επίτευξη μιας δίκαιης και μακροχρόνιας ειρήνης είναι δυνατή μόνο με την πλήρη και άνευ όρων συνεκτίμηση των νόμιμων συμφερόντων της Ρωσικής Ομοσπονδίας». Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ σχολίασε ότι η Ρωσία αντιμετωπίζει τη Νορβηγία και τη Φινλανδία ως νέους συμμετέχοντες στις προσπάθειες επίλυσης της σύγκρουσης και θα εξετάσει «αν μπορούν να επιτύχουν κάτι τέτοιο».<br /><br />Ο ρόλος του απεσταλμένου του Τραμπ<br /><br />Η σκανδιναβική πρωτοβουλία δεν εκδηλώθηκε στο κενό, αλλά αποτελεί κρίσιμο κρίκο μιας ευρύτερης αλυσίδας επαφών που βρίσκεται σε εξέλιξη. Την περασμένη εβδομάδα, ο ειδικός απεσταλμένος του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, Στηβ Γουίτκοφ, βρέθηκε στο Όσλο όπου συνάντησε τον Βολόντιμιρ Ζελένσκι μαζί με τους ηγέτες της Νορβηγίας και της Φινλανδίας.<br />Αμέσως μετά, ο Γουίτκοφ ταξίδεψε στην Αγία Πετρούπολη για απευθείας συνομιλίες με τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Το Κρεμλίνο, δια στόματος του εκπροσώπου του Ντμίτρι Πεσκόφ, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο η Ρωσία να αξιολογήσει τον πιθανό ρόλο της Νορβηγίας και της Φινλανδίας ως νέων συμμετεχόντων στις ειρηνευτικές προσπάθειες, σημειώνοντας πως η Μόσχα εξετάζει κατά πόσο οι δύο χώρες μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά.<br /><br />Ραντεβού στο Αμπού Ντάμπι για τριμερείς συνομιλίες<br /><br />Την ίδια ώρα, η διπλωματική σκακιέρα διευρύνεται με ορίζοντα τον Νοέμβριο. Ο διπλωματικός σύμβουλος του Ρώσου προέδρου, Γιούρι Ουσακόφ, αποκάλυψε ότι προετοιμάζονται επίσημες διαπραγματεύσεις για την επίλυση της σύγκρουσης, οι οποίες προγραμματίζονται για το πρώτο δεκαπενθήμερο του Νοεμβρίου στο Αμπού Ντάμπι. Οι συνομιλίες αυτές αναμένεται να διεξαχθούν σε τριμερές επίπεδο, με τη συμμετοχή της Ουκρανίας, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας.<br />Παράλληλα, ο Ουσακόφ ανέφερε ότι Μόσχα, Ουάσινγκτον και Πεκίνο έχουν ξεκινήσει προπαρασκευαστικές επαφές για τη διοργάνωση μιας ιστορικής τριμερούς συνάντησης κορυφής μεταξύ των Βλαντίμιρ Πούτιν, Ντόναλντ Τραμπ και Σι Τζινπίνγκ, δείχνοντας ότι οι εξελίξεις στο ουκρανικό μέτωπο διαπλέκονται πλέον άμεσα με τις γενικότερες ισορροπίες των υπερδυνάμεων.<br /><br />Αυξανόμενη πίεση στο Κίεβο ενόψει χειμώνα<br /><br />Παρά την έντονη κινητικότητα, το κλίμα για την ουκρανική πλευρά παραμένει εξαιρετικά πιεστικό. Η στάση του Υπουργού Εξωτερικών της Ουκρανίας, Αντρίι Σίμπιχα, αποτυπώνει τις επιφυλάξεις του Κιέβου για το κατά πόσο η Μόσχα είναι έτοιμη για σοβαρές διαπραγματεύσεις, την ώρα που οι διμερείς σχέσεις Ουκρανίας και ΗΠΑ δοκιμάζονται.<br />Η πρόσφατη συμφωνία των ΗΠΑ με τη Ρωσία για το ντίζελ, οι αναταράξεις στη λειτουργία του δορυφορικού δικτύου Starlink που είναι ζωτικής σημασίας για την ουκρανική άμυνα, αλλά και οι σοβαρές ελλείψεις σε συστήματα αεράμυνας δημιουργούν ένα δυσμενές σκηνικό για το Κίεβο. Καθώς ο προϋπολογισμός της χώρας εξαντλείται και ο χειμώνας πλησιάζει με την απειλή νέων ρωσικών πυραυλικών επιθέσεων, η ανάγκη για διπλωματικές εγγυήσεις ασφαλείας καθίσταται πιο επιτακτική από ποτέ.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ανατροπή στο Ουκρανικό.Η Ευρώπη «σπάει» την απομόνωση Πούτιν. Έτοιμοι για τριμερή στο Αμπού Ντάμπι .

Καταιγιστικές είναι οι διπλωματικές διεργασίες στο ουκρανικό μέτωπο, καθώς η Ευρώπη επιχειρεί να σπάσει το πολυετές διπλωματικό αδιέξοδο και...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ: Η ώρα της κρίσης για τον Νετανιάχου. Κάλπες στη σκιά του πολέμου και της 7ης Οκτωβρίου.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2026/10/israel-neta.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1440" data-original-width="1920" height="1440" src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2026/10/israel-neta.jpg" width="1920" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η ευθύνη για την αποτυχία ασφαλείας, η Γάζα και η αβέβαιη κοινοβουλευτική πλειοψηφία καθορίζουν την επόμενη ημέρα</span></h3><b>Μαριάννα Γαλανοπούλου</b><br />Περίπου 7,3 εκατομμύρια Ισραηλινοί προσέρχονται σήμερα Τρίτη (27/10) στις κάλπες, στις πρώτες βουλευτικές εκλογές μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023. Για τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, η αναμέτρηση αποτελεί κρίσιμη δοκιμασία έπειτα από σχεδόν τρία χρόνια πολέμων, κοινωνικής πόλωσης και διεθνούς κριτικής.<br /><br />Η ψηφοφορία εξελίσσεται σε μια άτυπη «ψήφο εμπιστοσύνης» προς τον πρωθυπουργό, καθώς οι πολίτες καλούνται να αξιολογήσουν τόσο την αποτυχία αποτροπής της επίθεσης όσο και τη στρατιωτική απάντηση που ακολούθησε. Στο επίκεντρο βρίσκονται επίσης η διαχείριση του πολέμου στη Γάζα, οι σχέσεις με τις ΗΠΑ και η αντιπαράθεση για τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών.<br /><br />Ο Νετανιάχου προβάλλει την εμπειρία του και τα στρατιωτικά αποτελέσματα των τελευταίων ετών ως εγγύηση για την ασφάλεια της χώρας. Απέναντί του, ο πρώην αρχηγός του γενικού επιτελείου των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων Γκάντι Άιζενκοτ επιχειρεί να συσπειρώσει όσους ζητούν αλλαγή ηγεσίας και διερεύνηση των ευθυνών για την 7η Οκτωβρίου.<br /><br />Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν αμφίρροπη αναμέτρηση, χωρίς εξασφαλισμένη πλειοψηφία για κανένα από τα δύο βασικά στρατόπεδα. Το αποτέλεσμα, επομένως, δεν θα κριθεί μόνο στην κάλπη, αλλά και στις διαπραγματεύσεις που θα ακολουθήσουν για τον σχηματισμό κυβέρνησης.<div><br />Η 7η Οκτωβρίου στοιχειώνει την προεκλογική εκστρατεία<br /><br />Η επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, κατά την οποία σκοτώθηκαν περίπου 1.200 άνθρωποι και 251 απήχθησαν, αποτέλεσε τη μεγαλύτερη αποτυχία ασφαλείας στην ιστορία του σύγχρονου <a href="https://www.newsbreak.gr/tag/israil/">Ισραήλ</a>. Ο αιφνιδιασμός των ισραηλινών υπηρεσιών πληροφοριών και των ενόπλων δυνάμεων κλόνισε την εμπιστοσύνη στην πολιτική και στρατιωτική ηγεσία.<br /><br />Η αντιπολίτευση θεωρεί ότι η χώρα χρειάζεται πλήρη διερεύνηση των παραλείψεων που επέτρεψαν στη Χαμάς να εξαπολύσει την επίθεση. Έχει δεσμευτεί να προωθήσει τη συγκρότηση κρατικής επιτροπής έρευνας, ώστε να αποσαφηνιστούν οι ευθύνες και να εξεταστούν οι αποφάσεις που προηγήθηκαν της καταστροφής.<br /><br />Ο Νετανιάχου, από την πλευρά του, αποφεύγει να αποδεχθεί την αποκλειστική πολιτική ευθύνη και υπογραμμίζει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις που ακολούθησαν. Η στάση του απέναντι στο αίτημα για ανεξάρτητη έρευνα έχει εξελιχθεί σε ένα από τα βασικά σημεία αντιπαράθεσης της προεκλογικής περιόδου.<br /><br />Για τους επικριτές του, η λογοδοσία δεν μπορεί να αναβάλλεται επ’ αόριστον. Για τους υποστηρικτές του, η προτεραιότητα παραμένει η αντιμετώπιση των απειλών και η αποτροπή νέων επιθέσεων.</div><div><br />Ο Νετανιάχου ποντάρει στην ασφάλεια και στον Τραμπ<br /><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός στηρίζει την εκστρατεία του στην εικόνα του έμπειρου ηγέτη που μπορεί να διαχειριστεί τις απειλές σε πολλαπλά μέτωπα. Προβάλλει τα πλήγματα κατά της Χαμάς στη Γάζα και της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, ενώ επιμένει ότι η αντιμετώπιση του Ιράν παραμένει κεντρική προτεραιότητα.<br /><br />Η σχέση του με τον Ντόναλντ Τραμπ αποτελεί επίσης σημαντικό στοιχείο της επιχειρηματολογίας του. Ο Αμερικανός πρόεδρος εξέφρασε δημόσια την υποστήριξή του στον Νετανιάχου πριν από την ψηφοφορία, παρέμβαση που προσφέρει στον πρωθυπουργό ένα ισχυρό διεθνές επιχείρημα προς το εκλογικό σώμα.<br /><br />Ο Νετανιάχου έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων στρατιωτικών ενεργειών κατά του Ιράν, υποστηρίζοντας ότι η απειλή δεν έχει εξαλειφθεί. Η προοπτική αυτή αναδεικνύει το ευρύτερο περιφερειακό διακύβευμα των εκλογών, καθώς οι επιλογές της επόμενης κυβέρνησης θα επηρεάσουν τις σχέσεις του Ισραήλ με την Ουάσιγκτον και τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Παράλληλα, ο πρωθυπουργός βρίσκεται αντιμέτωπος με δίκες για υποθέσεις διαφθοράς, τις οποίες αρνείται. Οι υποθέσεις αυτές, μαζί με τις επιθέσεις του κατά της δικαστικής εξουσίας, τροφοδοτούν την κριτική ότι η παραμονή του στην εξουσία συνδέεται και με την προσωπική πολιτική του επιβίωση.<br />Γάζα και Δυτική Όχθη στο επίκεντρο της διεθνούς κριτικής<br /><br />Η διεθνής εικόνα του Ισραήλ έχει επιβαρυνθεί από τις συνέπειες του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας. Οι εκτεταμένες καταστροφές, οι απώλειες αμάχων και οι μαζικοί εκτοπισμοί έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, ενώ η ισραηλινή στρατιωτική δράση βρίσκεται στο επίκεντρο διπλωματικών και νομικών αντιπαραθέσεων.<br /><br />Στη Δυτική Όχθη, η επέκταση των ισραηλινών οικισμών και η βία εποίκων εντείνουν τις εντάσεις με τους Παλαιστινίους. Οι ακροδεξιοί κυβερνητικοί εταίροι του Νετανιάχου, Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ και Μπεζαλέλ Σμότριτς, έχουν υποστηρίξει σκληρές πολιτικές απέναντι στους Παλαιστινίους, περιλαμβανομένων προτάσεων για την απομάκρυνσή τους από τη Γάζα και την ενίσχυση του εποικισμού.<br /><br />Η αντιπολίτευση εκτιμά ότι η σημερινή πολιτική έχει επιβαρύνει τις διεθνείς σχέσεις της χώρας και έχει περιορίσει τα περιθώρια διπλωματικών ελιγμών. Ωστόσο, δεν προτείνει ενιαία γραμμή σε όλα τα ζητήματα: αρκετοί από τους βασικούς αντιπάλους του Νετανιάχου υποστηρίζουν επίσης σκληρή στάση απέναντι στους περιφερειακούς αντιπάλους του Ισραήλ και απορρίπτουν την άμεση ίδρυση παλαιστινιακού κράτους.</div><div><br />Ο Άιζενκοτ και το στοίχημα της αντιπολίτευσης<br /><br />Ο Γκάντι Άιζενκοτ επιχειρεί να εμφανιστεί ως αξιόπιστη εναλλακτική, συνδυάζοντας τη στρατιωτική του εμπειρία με την υπόσχεση για πιο υπεύθυνη διακυβέρνηση. Δίνει έμφαση στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς, στην κρατική λογοδοσία και στην ανάγκη να μετατραπούν οι στρατιωτικές επιτυχίες σε σαφείς και επιτεύξιμους πολιτικούς στόχους.<br /><br />Η αντιπολίτευση, ωστόσο, δεν κατεβαίνει στις εκλογές ως ενιαίο κόμμα. Ο Γκάντι Άιζενκοτ ηγείται του Yashar, ενώ ο πρώην πρωθυπουργός Ναφτάλι Μπένετ βρίσκεται επικεφαλής της κοινής εκλογικής λίστας B’Yachad, με τον Γιαΐρ Λαπίντ στη δεύτερη θέση. Στο ευρύτερο αντιπολιτευτικό στρατόπεδο συμμετέχουν επίσης ο Αβίγκντορ Λίμπερμαν, επικεφαλής του Yisrael Beiteinu, και ο Γιαΐρ Γκολάν, ηγέτης των Δημοκρατών.<br /><br />Οι πέντε πολιτικοί έχουν δεσμευτεί να συνεργαστούν με στόχο την απομάκρυνση του Νετανιάχου, παρά τις ιδεολογικές διαφορές τους. Η συμφωνία τους ενισχύει την προσπάθεια συσπείρωσης, αλλά δεν εξαλείφει τις δυσκολίες που θα προκύψουν εάν χρειαστεί να μοιραστούν την εξουσία και να συμφωνήσουν σε ένα κοινό κυβερνητικό πρόγραμμα.</div><div><br />Η μάχη των 61 εδρών<br /><br />Η Κνεσέτ διαθέτει 120 έδρες και η συγκρότηση κυβέρνησης απαιτεί την εξασφάλιση κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας 61 βουλευτών. Οι Ισραηλινοί ψηφίζουν κόμματα και όχι απευθείας πρωθυπουργό, ενώ το εκλογικό όριο για την είσοδο στη Βουλή είναι 3,25%.<br /><br />Οι δημοσκοπήσεις δεν δίνουν σε κανένα από τα δύο βασικά στρατόπεδα σαφές προβάδισμα προς την πλειοψηφία. Έτσι, καθοριστική θα είναι η επίδοση των μικρότερων κομμάτων, καθώς και το ποιοι συνδυασμοί θα μπορέσουν να συμφωνήσουν σε κυβερνητική συνεργασία.<br /><br />Ρόλο μπορεί να διαδραματίσουν και τα αραβικά κόμματα, που εκπροσωπούν περίπου το ένα πέμπτο του πληθυσμού. Η συμμετοχή των Αράβων πολιτών του Ισραήλ έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η δυσαρέσκεια για τις διακρίσεις και την εγκληματικότητα στις αραβικές κοινότητες ενδέχεται να επηρεάσει την εκλογική τους κινητοποίηση.<br /><br />Ωστόσο, η συνεργασία των αραβικών κομμάτων με τα κυριότερα εβραϊκά κόμματα της αντιπολίτευσης παραμένει δύσκολη. Οι επιφυλάξεις των πολιτικών αρχηγών περιορίζουν τις επιλογές για τον σχηματισμό κυβέρνησης και αυξάνουν τον κίνδυνο παρατεταμένου αδιεξόδου.<br /><br />Οι κάλπες κλείνουν στις 22:00, ώρα Ελλάδας, και οι πρώτες εκτιμήσεις αναμένονται αμέσως μετά. Η καταμέτρηση θα δείξει τον συσχετισμό δυνάμεων, αλλά η τελική έκβαση θα εξαρτηθεί από τις διαπραγματεύσεις για τη συγκρότηση κυβερνητικού συνασπισμού.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ: Η ώρα της κρίσης για τον Νετανιάχου. Κάλπες στη σκιά του πολέμου και της 7ης Οκτωβρίου.

Η ευθύνη για την αποτυχία ασφαλείας, η Γάζα και η αβέβαιη κοινοβουλευτική πλειοψηφία καθορίζουν την επόμενη ημέρα Μαριάννα Γαλανοπούλου Περί...

Διαβάστε την συνέχεια

Ηγεμών εξ Ανατολικής Λιβύης

<br /><img height="104" src="https://www.huffingtonpost.gr/wp-content/uploads/2026/10/g4photos_6adfa508e38af-2048x1364.jpg" width="734" /><div><br /></div><div>ΔΡ. <b>ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΙΩΓΑΣ</b><br />Γράφει ο Δρ Χρήστος Ζιώγας, Επίκουρος Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών Παν/μιου Αιγαίου και εντεταλμένος Λέκτορας στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων.<br /><br />Την 6η Απριλίου του 2021 ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, συνοδευόμενος από τον τότε υπουργό Εξωτερικών, πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Τρίπολη της Λιβύης. Σύμφωνα με τις ακόλουθες δηλώσεις ως κύριοι στόχοι της επίσκεψης προσδιορίστηκαν: η αποκατάσταση των διμερών σχέσεων, η ακύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου ‒είχε υπογραφεί το 2019 μεταξύ της Άγκυρας και της τότε κυβέρνησης της Τρίπολης‒ και η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών. Η ελληνική πλευρά θεωρούσε την άρνηση έγκρισης από το Λιβυκό κοινοβούλιο του τουρκολιβυκού μνημονίου– πέραν της εγγενούς του αντίθεσης προς το διεθνές δίκαιο της θάλασσας– ως ένα επιπλέον τεκμήριο της ακυρότητάς του. Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης επαναπροσέγγισης, ο νυν Έλληνας υπουργός Εξωτερικών πραγματοποίησε την 15η Ιουλίου του 2025 επίσημη επίσκεψη στη Λιβύη ‒τόσο στην Τρίπολη, όσο και στη Βεγγάζη‒ με στόχο την επανεκκίνηση του διπλωματικού διαλόγου. Οι συνομιλίες με την επισήμως αναγνωρισμένη κυβέρνηση της «δυτικής Λιβύης» αφορούσαν το ζήτημα των μεταναστευτικών ροών προς την Ελλάδα και την προοπτική οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών μεταξύ των δύο κρατών.<br /><br />Όσον αφορά το τουρκολιβυκό μνημόνιο, στο μεσοδιάστημα από την υπογραφή του έως πρόσφατα, δεν είχε κυρωθεί από το κοινοβούλιο της Λιβύης το οποίο τελεί υπό τον έλεγχο των δυνάμεων της «ανατολικής Λιβύης» του Στρατηγού Χαφτάρ. Την προηγουμένη εβδομάδα η Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης ενέκρινε ομόφωνα τη θαλάσσια συμφωνία (τουρκολιβυκό μνημόνιο) με την Τουρκία, ανακαλώντας την αρνητική απόφαση που είχε λάβει το 2020. Σε ένα συναφές πεδίο και σύμφωνα με τα στοιχεία της ελληνικής ακτοφυλακής το 2025 κατέφτασαν μέσω της «νότιας διαδρομής» από τη Λιβύη στην Κρήτη και τη Γαύδο περίπου 19.948 άτομα, σημειώνοντας αύξηση περίπου 400% σε σύγκριση με τα 4.935 άτομα του 2024. Εν συνεχεία, ο Έλληνας υπουργός Μετανάστευσης δήλωσε τον Οκτώβριο του 2026 ότι τους προηγούμενους εννέα μήνες περίπου 19.000 μετανάστες έφτασαν από τη Λιβύη στην Κρήτη.<br /><br />Αντιπαραβάλλοντας αρχικές στοχοθεσίες και αποτελέσματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής εύλογα προκύπτει μια αλληλουχία ερωτημάτων σχετικά με τη χάραξη, την άσκηση και την αποτελεσματικότητα της εξωτερικής μας πολιτικής: Πώς προσλαμβάνουμε μια αρνητική εξέλιξη που θίγει κυριαρχικά δικαιώματα και το εθνικό συμφέρον; Τι λέμε σε όσους την προκάλεσαν; Τι μας λεν και τι εν τέλει καταλαβαίνουμε (και κυρίως πράττουμε); Αναμφίβολα, συνιστά εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περιπτωσιολογική μελέτη για το επιστημονικό πεδίο της ανάλυσης εξωτερικής πολιτικής (Foreign Policy Analysis). Το δε γνωστό επιμύθιο ότι «η συμφωνία δεν παράγει νομικά αποτελέσματα προς τρίτους», είναι επικοινωνιακά βολικό και ενδεχομένως ψυχικά θεραπευτικό ‒για τους ασκούντες την ελληνική εξωτερική πολιτική‒ δεν συνιστά σε καμία όμως περίπτωση μέτρο επιτυχίας στο απαιτητικό πεδίο της διεθνούς πολιτικής.<br /><br />Επίσης, δηλώσεις ανώτατων αξιωματούχων της ΕΕ, εν προκειμένω της προέδρου της Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και του πρόεδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα με τις οποίες αμφότεροι εξέφρασαν «τη βαθιά τους λύπη για τη σημερινή επικύρωση, από το λιβυκό Κοινοβούλιο, του λεγόμενου Μνημονίου Συνεννόησης μεταξύ Λιβύης και Τουρκίας σχετικά με την οριοθέτηση θαλάσσιων δικαιοδοσιών στη Μεσόγειο Θάλασσα», μικρή σημασία έχουν επί του πρακτέου αν δεν συνοδεύονται από αποφάσεις που θα έχουν ουσιαστικές συνέπειες για τη Λιβύη.<br /><br />Αξίζει λοιπόν να σημειωθούν τα εξής: η Λιβύη λαμβάνει για το χρονικό διάστημα 2021-2027 διμερή αναπτυξιακή βοήθεια ύψους 224 εκ.€. Λόγω της πολιτικής αστάθειας στη διαιρεμένη χώρα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν εκταμιεύει το σύνολο του ποσού, αντίθετα εγκρίνει με ετήσιες αποφάσεις (Commission Decisions) κάθε πακέτο «Ειδικού Μέτρου» (Special Measure in favour of Libya for 2023, 2024, 2025-2027), διασφαλίζοντας ότι τα κονδύλια αποδεσμεύονται σταδιακά και ελέγχονται αυστηρά. Η χρηματοδότηση τελεί υπό την κοινοτική Αρχή της Αιρεσιμότητας (Conditionality Principle) η οποία αποτελεί θεμελιώδη κανόνα στη διαχείριση της εξωτερικής βοήθειας και της αναπτυξιακής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γεγονός που σημαίνει ότι η παροχή, η συνεχής ροή ή η αύξηση της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης εξαρτώνται από την εκπλήρωση συγκεκριμένων προϋποθέσεων, κριτηρίων και δεσμεύσεων από τη λήπτρια χώρα.<br /><br />Επομένως, αν δεν συνιστά ο σεβασμός των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας –που αποτελεί μέρος του ευρωπαϊκού κεκτημένου και πολλοί εξ ημών ευαγγελίζονται νυχθημερόν– προαπαιτούμενο για τη χρηματοδότηση ενός τρίτου κράτους, κάποιος/οι δεν έκανε/αν καλά την δουλειά του/ς κατά τη διαδικασία προσδιορισμού των όρων αιρεσιμότητας για τη Λιβύη.<br /><br />Επίσης στο πλαίσιο του Προγράμματος Μετανάστευσης Προστασίας (2021–2026) η συγκεκριμένη χώρα έχει λάβει 220 εκατ.€ για προστασία των προσφύγων, οικειοθελείς επιστροφές και διαχείριση συνόρων ·ουδέν σχόλιο επ’ αυτού.<br /><br />Εν κατακλείδι τόσο η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν – κατά κύριο λόγο– όσο και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου – που προεδρεύει του ανώτατου πολιτικού οργάνου της ΕΕ κι ο οποίος μεταξύ των άλλων εκπροσωπεί την ΕΕ στο ανώτατο επίπεδο για θέματα Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας (CFSP) – Αντόνιο Κόστα δύνανται να δρομολογήσουν διαδικασίες ώστε να υπάρξουν ουσιαστικές κι όχι ρητορικές μόνο συνέπειες για τη Λιβύη. Οι περισσότεροι εξ ημών εικάζουμε βάσιμα πως ούτε αυτοί θα πράξουν κάτι παραπάνω από τη δήλωση συμπαθείας, ούτε οι ημέτεροι θα τους ελέγξουν γιατί δεν το έπραξαν. Το δεύτερο λοιπόν επιμύθιο αφορά τη μετάθεση στο ευρωπαϊκό πλαίσιο ζητημάτων που αφορούν την ελληνική εξωτερική πολιτική και την αξιοποίηση αυτού ως προς την ευόδωση των στόχων της. Εμφανιζόμαστε όμως εξακολουθητικά επιμηθείς!<br /><br /><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ηγεμών εξ Ανατολικής Λιβύης

ΔΡ. ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΙΩΓΑΣ Γράφει ο Δρ Χρήστος Ζιώγας, Επίκουρος Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών Παν/μιου Αιγαίου και εντετα...

Διαβάστε την συνέχεια

Σαουδαραβική απελπισία; Δωροδοκία Χούθι; Συμφωνία Μέκκας κοροϊδία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.israelhayom.com/wp-content/uploads/2026/10/reuters-1140x570.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="570" data-original-width="1140" height="80" src="https://www.israelhayom.com/wp-content/uploads/2026/10/reuters-1140x570.jpg" width="745" /></a></div><div><br /></div><div>Διπλωματικές πηγές στον Κόλπο αναφέρουν ότι ο Σαουδάραβας υπουργός Άμυνας, πρίγκιπας Χαλίντ μπιν Σαλμάν, ταξίδεψε στην Τεχεράνη για να διαπραγματευτεί μια εκεχειρία με τους Χούθι, στο πλαίσιο της οποίας το Ριάντ θα μετέφερε 1 δισεκατομμύριο δολάρια στην οργάνωση μέσω του Ιράν.</div><br />ΤΟΥ <a href="https://www.israelhayom.com/2026/10/26/saudi-arabia-reportedly-offers-houthis-1-billion-in-iran-brokered-deal-to-halt-attacks/"><b>Danny Zaken</b></a><br /><br />Μία πηγή ισχυρίζεται μάλιστα ότι ο υπουργός μετέφερε τα χρήματα με στρατιωτικό αεροσκάφος, αν και Σαουδάραβας αξιωματούχος δεν επιβεβαίωσε καμία μεταφορά χρημάτων.<br />Χούθι… φόβος και τρόμος<br /><br />Οι συνομιλίες πραγματοποιούνται εν μέσω επιθέσεων των Χούθι κατά σαουδαραβικών πετρελαϊκών εγκαταστάσεων, καθώς και ιρανικών προσπαθειών για την ενίσχυση της περιφερειακής επιρροής της Τεχεράνης.<br /><br />Διπλωματικές πηγές στον Κόλπο αναφέρουν ότι η αιφνιδιαστική επίσκεψη του Σαουδάραβα υπουργού Άμυνας, πρίγκιπα Χαλίντ μπιν Σαλμάν, στο Ιράν είχε ως στόχο την επίτευξη εκεχειρίας με τους Χούθι, βάσει μιας συμφωνίας που προέβλεπε τη μεταφορά 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων από τη Σαουδική Αραβία προς την οργάνωση — η οποία υποστηρίζεται από το Ιράν — μέσω της Τεχεράνης.<br /><br />Σύμφωνα με μία πηγή, ο Μπιν Σαλμάν μετέφερε τα χρήματα μαζί του στο στρατιωτικό μεταγωγικό αεροσκάφος τύπου Hercules, με το οποίο έφτασε στη χώρα.<br /><br />Η επίσκεψη διευθετήθηκε από τους εταίρους της Σαουδικής Αραβίας στο πλαίσιο του αμυντικού συμφώνου της Μέκκας. Στις συνομιλίες συμμετέχουν επίσης ο επικεφαλής των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών, Ιμπραήμ Καλίν, και ο αρχηγός του στρατού του Πακιστάν, στρατάρχης Ασίμ Μουνίρ.<br /><br />Το Πακιστάν και η Τουρκία απέτυχαν να παράσχουν ουσιαστική βοήθεια στη Σαουδική Αραβία, παρά τη σχετική συμφωνία, στέλνοντας μόνο στρατιωτικούς συμβούλους και όχι επιπλέον δυνάμεις υποστήριξης — παρόλο που η αμυντική συμμαχία επιβάλλει ρητά στα μέλη της την παροχή στρατιωτικής συνδρομής σε περίπτωση που κάποιο από αυτά δεχθεί επίθεση.<br /><br />Το Ιράν εκπροσωπήθηκε από τον Πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν, τον Γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας Μοχσέν Ρεζαΐ, καθώς και από ανώτερους αξιωματούχους των Φρουρών της Επανάστασης. Το Ιράν προσφέρθηκε να μεσολαβήσει μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και των Χούθι σχετικά με την κρίση στην Υεμένη.<br /><br />Οι Χούθι εξαπολύουν επιθέσεις εναντίον αεροδρομίων και, ειδικότερα, πετρελαϊκών εγκαταστάσεων στη Σαουδική Αραβία, προκαλώντας τεράστια οικονομική ζημιά στο βασίλειο. Παράλληλα, ιρανικές επιθέσεις κατά δεξαμενόπλοιων στα Στενά του Ορμούζ έχουν διαταράξει τις εξαγωγές πετρελαίου από την περιοχή του Κόλπου. Το χρήμα στο επίκεντρο των διαπραγματεύσεων<br /><br />Το Υπουργείο Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας αναφέρθηκε στη συνάντηση με επίσημη δήλωση, στην οποία αναφέρεται: «Η επίσκεψη στην Τεχεράνη του Πρίγκιπα Χαλίντ μπιν Σαλμάν, Υπουργού Άμυνας, και εκπροσώπων των κρατών-μελών της “Συμμαχίας Κοινής Άμυνας της Μέκκας”, εντάσσεται στις συνεχιζόμενες προσπάθειες της συμμαχίας για την αποκλιμάκωση της έντασης μεταξύ των εμπλεκόμενων μερών στην τρέχουσα κρίση, την ενθάρρυνση του διαλόγου και των διπλωματικών λύσεων, καθώς και τη στήριξη των προσπαθειών διαμεσολάβησης που καταβάλλουν το Κατάρ και το Πακιστάν».<br /><br />Σαουδάραβας αξιωματούχος δεν επιβεβαίωσε αν πραγματοποιήθηκε μεταφορά χρημάτων. Ωστόσο, μιλώντας στην εφημερίδα «Israel Hayom», ο αξιωματούχος σημείωσε ότι μέρος της διαμάχης με τους Χούθι αφορά την υλοποίηση συμφωνιών που είχαν επιτευχθεί πριν από τρία χρόνια.<br /><br />Σύμφωνα με τις συμφωνίες αυτές, η Σαουδική Αραβία επρόκειτο να παρέχει άμεση οικονομική βοήθεια στους Χούθι, στο πλαίσιο των προσπαθειών για την επίτευξη διευθέτησης. Η χρηματοδότηση προοριζόταν, μεταξύ άλλων, για την καταβολή μισθών στον δημόσιο τομέα σε περιοχές που ελέγχονται από τους Χούθι, καθώς και για την ανοικοδόμηση πολιτικών υποδομών. Σε αντάλλαγμα, οι Χούθι αναμενόταν να τηρήσουν την εκεχειρία και να σταματήσουν τις επιθέσεις τους κατά του βασιλείου.<br /><br />Τους τελευταίους μήνες, οι Χούθι δικαιολογούν τις επιθέσεις τους ισχυριζόμενοι ότι η Σαουδική Αραβία αθέτησε τις εν λόγω συμφωνίες. Παρ’ όλα αυτά, το Ιράν βρίσκεται σαφώς πίσω από την τρέχουσα κλιμάκωση, στο πλαίσιο του πολέμου του με τις ΗΠΑ, εξοπλίζοντας τους Χούθι και παρέχοντάς τους στήριξη με άλλους τρόπους.<br /><br />Ως εκ τούτου, η συνάντηση στην Τεχεράνη αποτελεί επίσης πλήγμα για την εικόνα της Σαουδικής Αραβίας, καθώς υποδηλώνει προθυμία για παραχωρήσεις —τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα— προκειμένου να αποκατασταθούν πλήρως οι εξαγωγές πετρελαίου.<div><br />Μια διπλωματική νίκη για το Ιράν<br /><br />Η επίσημη θέση του Ριάντ παραμένει ότι το βασίλειο απορρίπτει κατηγορηματικά μια νέα εκεχειρία και αρνείται να υποκύψει σε «στρατιωτικό εκβιασμό» ή να μεταφέρει κεφάλαια στους Χούθι, προτού εκείνοι επιστρέψουν εδάφη που κατέλαβαν από τη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Υεμένης, η οποία υποστηρίζεται από τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Για το Ιράν, οι εξελίξεις αυτές συνιστούν σημαντικά κέρδη. Πρόκειται για την πρώτη επίσημη συνάντηση μεταξύ εκπροσώπων της «Συμμαχίας της Μέκκας» και της ιρανικής ηγεσίας. Η πρωτοβουλία για τη συνάντηση προέκυψε κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του αρχηγού του πακιστανικού στρατού στην Τεχεράνη, την περασμένη εβδομάδα.<br /><br />Το Ιράν επιδιώκει να αξιοποιήσει τη συνάντηση αυτή για να προωθήσει ένα νέο πλαίσιο περιφερειακής ασφάλειας, υπό την καθοδήγηση των Με τον τρόπο αυτό, η Τεχεράνη υπογραμμίζει την επιθυμία της να αποτρέψει μια αμερικανική ή ισραηλινή στρατιωτική επέμβαση στην περιοχή, ενώ παράλληλα τοποθετεί τον εαυτό της στον ρόλο του περιφερειακού διπλωματικού διαμεσολαβητή</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σαουδαραβική απελπισία; Δωροδοκία Χούθι; Συμφωνία Μέκκας κοροϊδία.

Διπλωματικές πηγές στον Κόλπο αναφέρουν ότι ο Σαουδάραβας υπουργός Άμυνας, πρίγκιπας Χαλίντ μπιν Σαλμάν, ταξίδεψε στην Τεχεράνη για να διαπρ...

Διαβάστε την συνέχεια