Νέα στρατηγική συμμαχία προτείνει το Ισραήλ: Άξονας από την Ινδία έως την Ελλάδα και την Κύπρο απέναντι στις νέες απειλές.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-37-3-1068x601.png" width="749" /><br /><br />Τη δημιουργία μιας νέας περιφερειακής στρατηγικής συμμαχίας που θα εκτείνεται από την Ινδία, μέσω των χωρών του Κόλπου, έως την Ελλάδα και την Κύπρο, προτείνει η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του Ισραήλ, σε μια περίοδο που οι γεωπολιτικές ισορροπίες στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο μεταβάλλονται ραγδαία.<br /><br />Την πρόταση παρουσίασε ο Γενικός Διευθυντής του ισραηλινού υπουργείου Άμυνας, υποστράτηγος ε.α. Αμίρ Μπαράμ, μιλώντας στο Συνέδριο της Χερτσλίγια στο Πανεπιστήμιο Reichman, υπογραμμίζοντας ότι η νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας πρέπει να στηρίζεται σε στενότερη συνεργασία μεταξύ Ισραήλ, ΗΠΑ, Ινδίας, Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Ελλάδας και Κύπρου.<br />Η Ελλάδα και η Κύπρος αποκτούν κομβικό ρόλο στη νέα στρατηγική του Ισραήλ<br /><br />Η ενίσχυση των σχέσεων του Ισραήλ με την Ελλάδα και την Κύπρο αποτελεί πλέον βασικό πυλώνα της ισραηλινής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής.<br /><br />Τα τελευταία χρόνια, οι τρεις χώρες έχουν ενισχύσει σημαντικά τη συνεργασία τους:<br />σε κοινές στρατιωτικές ασκήσεις,<br />στην ανταλλαγή τεχνογνωσίας,<br />στην αμυντική βιομηχανία και<br />στην προώθηση εξοπλιστικών προγραμμάτων.<br /><br />Σύμφωνα με την ανάλυση, αυτή η συνεργασία εξελίσσεται πλέον σε μια ευρύτερη στρατηγική σύμπραξη, η οποία αποκτά ιδιαίτερη σημασία μετά τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.<div><br />Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» ενισχύει τον ελληνοϊσραηλινό άξονα<br /><br />Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο ελληνικό πρόγραμμα «Ασπίδα του Αχιλλέα», το οποίο αποτελεί τη μεγαλύτερη προσπάθεια εκσυγχρονισμού της ελληνικής αεράμυνας.<br /><br />Η Ελλάδα προχωρά στην υλοποίηση ενός πολυεπίπεδου αντιαεροπορικού και αντιπυραυλικού δικτύου, ύψους περίπου 3 δισεκατομμυρίων ευρώ, βασισμένου σε ισραηλινή τεχνολογία.<br /><br />Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:το σύστημα SPYDER της Rafael,<br />το David’s Sling,<br />το Barak MX της Israel Aerospace Industries (IAI) και<br />τα υπερσύγχρονα ραντάρ ELTA.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή ακολουθεί την πρόσφατη εξαγωγή του συστήματος SPYDER και στη Ρουμανία, επιβεβαιώνοντας τη διαρκώς αυξανόμενη επιρροή της ισραηλινής αμυντικής βιομηχανίας στην Ευρώπη.<br />Από την Ανατολική Μεσόγειο έως την Ινδία<br /><br />Η στρατηγική αυτή δεν περιορίζεται στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Σύμφωνα με τον Αμίρ Μπαράμ, στόχος είναι η δημιουργία ενός ευρύτερου γεωπολιτικού άξονα που θα συνδέει:την Ινδία,<br />τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα,<br />το Ισραήλ,<br />την Ελλάδα και<br />την Κύπρο.<br /><br />Η φιλοσοφία αυτού του σχεδίου βασίζεται στην ενίσχυση της περιφερειακής ασφάλειας, αλλά και στη δημιουργία νέων οικονομικών και ενεργειακών διαδρόμων.<br />Το Ιράν επιταχύνει τις εξελίξεις<br /><br />Ο Μπαράμ υποστήριξε ότι ο πόλεμος ανέδειξε σε όλες τις χώρες της περιοχής το κόστος της στρατιωτικής ενίσχυσης του Ιράν, δημιουργώντας κοινά συμφέροντα απέναντι στις νέες απειλές.<br /><br />Όπως ανέφερε:<br /><br />«Η σύγκρουση δημιούργησε μια κοινή ανάγκη για μια ευρύτερη συμμαχία, από την Ινδία, μέσω των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, έως την Ελλάδα και την Κύπρο.»<br /><br />Παράλληλα προειδοποίησε ότι:<br /><br />«Το Ιράν ενδέχεται να επιταχύνει ακόμη περισσότερο την ανάπτυξη των στρατιωτικών του δυνατοτήτων.»<br />Ο ρόλος των Ηνωμένων Πολιτειών<br /><br />Ο Ισραηλινός αξιωματούχος ξεκαθάρισε ότι η δημιουργία αυτής της νέας περιφερειακής αρχιτεκτονικής δεν υποκαθιστά τη στρατηγική σχέση Ισραήλ – Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Αντίθετα, όπως τόνισε:<br /><br />«Η διεύρυνση των στρατηγικών συνεργασιών θα αυξήσει τα περιθώρια ελιγμών του Ισραήλ και θα ενισχύσει τη διεθνή του θέση, χωρίς να αντικαθιστά τη συμμαχία με τις ΗΠΑ.»<br />Οι διαφορετικές προτεραιότητες Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ<br /><br />Ο Μπαράμ επισήμανε ότι ΗΠΑ και Ισραήλ αντιλαμβάνονται διαφορετικά τις βασικές στρατηγικές απειλές.<br /><br />Όπως εξήγησε:<br /><br />«Για το Ισραήλ, το Ιράν αποτελεί υπαρξιακή απειλή. Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, αποτελεί μία περιφερειακή πρόκληση, ενώ η βασική τους προτεραιότητα είναι η Κίνα και η περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού.»<br /><br />Χαρακτηριστικά σημείωσε:<br /><br />«Εμείς σκεφτόμαστε την Τεχεράνη. Οι Αμερικανοί σκέφτονται την Ταϊβάν.»<br />Η νέα συμμαχία δεν θα είναι στρατιωτικό μπλοκ<br /><br />Η ανάλυση επισημαίνει ότι πρωτοβουλίες όπως:οι Συμφωνίες του Αβραάμ,<br />το Negev Forum,<br />το σχήμα I2U2 (Ινδία – Ισραήλ – ΗΑΕ – ΗΠΑ) και<br />η πρωτοβουλία N7<br /><br />δεν δημιουργήθηκαν ως στρατιωτικές συμμαχίες, αλλά ως μηχανισμοί οικονομικής συνεργασίας, σταθερότητας και περιφερειακής ολοκλήρωσης.<br /><br />Αυτό αποτελεί και τη βασική διαφορά σε σχέση με τις σχέσεις του Ισραήλ με την Ελλάδα και την Κύπρο, όπου η αμυντική συνεργασία είναι πολύ πιο ανεπτυγμένη, κυρίως λόγω των κοινών ανησυχιών για την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />Η Σαουδική Αραβία κρατά αποστάσεις<br /><br />Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι οι φιλοδοξίες του Ισραήλ για ακόμη στενότερη συνεργασία με τη Σαουδική Αραβία έχουν δυσκολέψει μετά τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου και τις συγκρούσεις στη Γάζα.<br /><br />Σύμφωνα με την ανάλυση:<br /><br />Το Ριάντ επιθυμεί μεγαλύτερη πολιτική μετριοπάθεια από την ισραηλινή κυβέρνηση, πρόοδο στο παλαιστινιακό ζήτημα και αποφυγή νέων περιφερειακών συγκρούσεων.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία εμφανίζεται επίσης επιφυλακτική απέναντι σε σχέδια που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε περαιτέρω αποσταθεροποίηση της περιοχής.<br />Το μεγάλο γεωπολιτικό στοίχημα<br /><br />Η ανάλυση καταλήγει ότι η μακροπρόθεσμη στρατηγική του Ισραήλ δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά στις στρατιωτικές συγκρούσεις, αλλά στην οικοδόμηση ενός ισχυρού δικτύου συνεργασιών που θα εκτείνεται από την Ανατολική Μεσόγειο έως την Ινδία.<br /><br />Η ενίσχυση των σχέσεων με την Ελλάδα και την Κύπρο, σε συνδυασμό με τη συνεργασία με την Ινδία, τις χώρες του Κόλπου και τις Ηνωμένες Πολιτείες, παρουσιάζεται ως το θεμέλιο μιας νέας περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφάλειας και οικονομικής συνεργασίας, η οποία θα διαμορφώσει τις ισορροπίες της επόμενης δεκαετίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέα στρατηγική συμμαχία προτείνει το Ισραήλ: Άξονας από την Ινδία έως την Ελλάδα και την Κύπρο απέναντι στις νέες απειλές.

Τη δημιουργία μιας νέας περιφερειακής στρατηγικής συμμαχίας που θα εκτείνεται από την Ινδία, μέσω των χωρών του Κόλπου, έως την Ελλάδα και τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Έντονο παρασκήνιο πριν από τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ: Σενάρια για επίσκεψη Χέγκσεθ ή Ρούμπιο στην Αθήνα.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-38-1068x601.png" width="749" /><br /><br />Έντονο παρασκήνιο πριν από τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ. Ποιος κορυφαίος Αμερικανός αξιωματούχος έρχεται στην Αθήνα<br /><br />Η αντίστροφη μέτρηση για τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στις 7 και 8 Ιουλίου συνοδεύεται από έντονη διπλωματική κινητικότητα, με την Αθήνα να βρίσκεται στο επίκεντρο σεναρίων για πιθανή επίσκεψη κορυφαίου στελέχους της νέας αμερικανικής κυβέρνησης.<br /><br />Παρότι τα σενάρια που ήθελαν τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, να πραγματοποιεί στάση στην ελληνική πρωτεύουσα φαίνεται να απομακρύνονται, οι πληροφορίες συγκλίνουν ότι η Ελλάδα ενδέχεται να υποδεχθεί έναν από τους δύο ισχυρότερους υπουργούς της αμερικανικής κυβέρνησης, λίγες ημέρες πριν από την κρίσιμη Σύνοδο του ΝΑΤΟ.<div><br />Στο τραπέζι δύο κορυφαία ονόματα<br /><br />Οι τελευταίες πληροφορίες φέρνουν στο προσκήνιο δύο πρόσωπα με κομβικό ρόλο στην αμερικανική εξωτερική πολιτική και άμυνα.<br /><br />Πρόκειται για τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και τον υπουργό Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, με έναν από τους δύο να εξετάζεται σοβαρά για ολιγόωρη επίσκεψη στην Αθήνα.<br /><br />Ωστόσο, οι μέχρι στιγμής ενδείξεις δείχνουν ότι το προβάδισμα ανήκει στον επικεφαλής του Πενταγώνου, Πιτ Χέγκσεθ, ο οποίος εμφανίζεται ως ο πιθανότερος να πραγματοποιήσει το ταξίδι πριν από τη Σύνοδο.<br /><br />Απομακρύνεται το σενάριο επίσκεψης Τραμπ<br /><br />Τα πρώτα σενάρια που ήθελαν τον Ντόναλντ Τραμπ να περνά από την Αθήνα μετά από πιθανή επίσκεψη στην Τουρκία δεν επιβεβαιώνονται.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες από την Ουάσιγκτον, ο Λευκός Οίκος δεν έχει δώσει καμία ένδειξη ότι ο Αμερικανός πρόεδρος σχεδιάζει να συμπεριλάβει την Ελλάδα στο πρόγραμμά του, γεγονός που απομακρύνει, τουλάχιστον προς το παρόν, αυτό το ενδεχόμενο.<br /><br />Έτσι, η προσοχή στρέφεται πλέον αποκλειστικά στις κινήσεις των κορυφαίων υπουργών της αμερικανικής κυβέρνησης.</div><div><br />Ο Χέγκσεθ εμφανίζεται ως το επικρατέστερο σενάριο<br /><br />Οι διπλωματικές εκτιμήσεις συγκλίνουν στο ότι ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ είναι σήμερα ο επικρατέστερος υποψήφιος για μια σύντομη επίσκεψη στην ελληνική πρωτεύουσα.<br /><br />Μια τέτοια επίσκεψη θα αποκτούσε ιδιαίτερη σημασία, καθώς θα πραγματοποιούνταν λίγες ημέρες πριν από τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, σε μια περίοδο όπου τα ζητήματα ασφάλειας, άμυνας και γεωπολιτικών εξελίξεων κυριαρχούν στην ατζέντα της Συμμαχίας.</div><div><br />Το σχέδιο Ρούμπιο για το σχήμα «3+1»<br /><br />Διαφορετική φαίνεται να είναι η προσέγγιση του υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο.<br /><br />Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ επιθυμεί η πρώτη επίσκεψή του στην Ελλάδα να συνδυαστεί με μια ευρύτερη συνάντηση του στρατηγικού σχήματος «3+1», στο οποίο συμμετέχουν:</div><div>Ελλάδα<br />Κύπρος<br />Ισραήλ<br />Ηνωμένες Πολιτείες<br /><br />Μια τέτοια πρωτοβουλία θα έδινε ιδιαίτερο πολιτικό και γεωστρατηγικό βάρος στην επίσκεψη, ενισχύοντας τη συνεργασία των τεσσάρων χωρών στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br />Οι δυσκολίες μιας συνάντησης κορυφής<br /><br />Παρά τη βούληση για ενεργοποίηση του σχήματος «3+1», οι πρακτικές δυσκολίες παραμένουν σημαντικές.<br /><br />Η οργάνωση μιας τέτοιας πολυμερούς συνάντησης απαιτεί πολύμηνη διπλωματική προετοιμασία, καθώς πρέπει να συντονιστούν οι ατζέντες τεσσάρων κυβερνήσεων και να προετοιμαστούν όλα τα πολιτικά και οργανωτικά ζητήματα.<br /><br />Είναι χαρακτηριστικό ότι αντίστοιχη υπουργική συνάντηση του ίδιου σχήματος στο παρελθόν χρειάστηκε περίπου εννέα μήνες προετοιμασίας, γεγονός που καθιστά ιδιαίτερα δύσκολη την πραγματοποίησή της μέσα σε ελάχιστες ημέρες.<br />Η Αθήνα στο επίκεντρο της διπλωματικής κινητικότητας<br /><br />Παρά την αβεβαιότητα γύρω από τα τελικά προγράμματα των Αμερικανών αξιωματούχων, η Αθήνα βρίσκεται στο επίκεντρο των διπλωματικών εξελίξεων πριν από τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ.<br /><br />Οι επόμενες ημέρες αναμένονται κρίσιμες, καθώς θα ξεκαθαρίσει αν η ελληνική πρωτεύουσα θα αποτελέσει σταθμό για κορυφαίο μέλος της αμερικανικής κυβέρνησης, σε μια περίοδο όπου οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις και η συνοχή της Συμμαχίας αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη γεωπολιτική σημασία.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Έντονο παρασκήνιο πριν από τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ: Σενάρια για επίσκεψη Χέγκσεθ ή Ρούμπιο στην Αθήνα.

Έντονο παρασκήνιο πριν από τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ. Ποιος κορυφαίος Αμερικανός αξιωματούχος έρχεται στην Αθήνα Η αντίστροφη μέτρηση για τη Σύνοδο...

Διαβάστε την συνέχεια

Επιστροφή σε εποχές... «17 Νοέμβρη»: Αντιπερισπασμός Μαξίμου για να κρυφτούν σκάνδαλα και η «αιμορραγία» προς Σαμαρά.

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/bb322bffdecd9c57558315b0a85ab5f5_XL.jpg?v=3" width="757" /><br /><br /><div>Ακραίες υπερβολές και αντιπερισπασμός Μαξίμου από τα σοβαρά προβλήματα και τα σκάνδαλα – Ξαναθυμούνται την τρομοκρατία στην Ελλάδα…<br /><br />O τρόπος με τον οποίο το Μέγαρο Μαξίμου χειρίζεται την υπόθεση των επιθέσεων στα πολιτικά γραφεία και στις οικείες πολιτευτών και στελεχών της Νέας Δημοκρατίας δημιουργεί μία υπερβολή και θυμίζει αντιπερισπασμό από τα μεγάλα προβλήματα της καθημερινότητας και των πολιτών, τις ανοικτές υποθέσεις που έχει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κατά της κυβέρνησης και τις σοβαρές διαρροές του κόμματος προς άλλα δεξιά σχήματα.<div><br />Όπως για παράδειγμα η υπόθεση των υποκλοπών που λέγεται ότι θα υπάρξει τροπολογία για να πέσει ο Dilian στα μαλακά ενώ την ίδια στιγμή είναι μεγάλη η διαρροή ψηφοφόρων προς το κόμμα Σαμαρά…<br />Σίγουρα δεν φτάνουμε στο συμπέρασμα ότι τα χτυπήματα είναι προβοκάτσια αλλά μήπως η κυβέρνηση τα υπερπροβάλλει για να αποπροσανατολίσει;</div><div><br />Το να φτάνει ο Πρωθυπουργός να ανεβαίνει πάνω στη Θεσσαλονίκη για να δείξει ότι δεν «φοβάται την τρομοκρατία» δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για την στρατηγική και την επικοινωνιακή διαχείριση του θέματος.<br />Ακραίες ενέργειες, γκαζάκια και διαμαρτυρίες είχαμε πάντα. Και σίγουρα είναι καταδικαστέες πέρα για πέρα. Ότι ξαφνικά αναλαμβάνει η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία και κινητοποιεί όλες τις υπηρεσίες της για να βρει τους δράστες, είναι υπερβολή.<br /><br />Εποχές 17 Νοέμβρη<br /><br />Θυμίζουν εποχές που εξαρθρωνόταν η 17 Νοέμβρη και όλοι παρακολουθούσαν τις τηλεοράσεις αδιαφορώντας για τα άλλα ζητήματα…<br />Όμως, εδώ αρχίζει ένα αφήγημα ότι η ΝΔ είναι δημοκρατικό αστικό κόμμα και όλα τα άλλα κόμματα είναι ακραία.<br />Το ίδιο έπραξαν και με την περίπτωση του Γιωτόπουλου που άρον άρον ανάγκασαν τον Άρειο Πάγο να πάρει πίσω την αποφυλάκισή του λες και υπάρχει περίπτωση ο Γιωτόπουλος στα 83 του να πάρει τα μπαζούκας και να απειλήσει τη δημοκρατία.</div><div><br />Πέρα από αυτά υπάρχει και στο εξής ζήτημα. Στην Θεσσαλονίκη και γενικότερα στην Βόρεια Ελλάδα υπάρχουν σοβαρά προβλήματα βίας, οπαδικής βίας, ανέχειας και φτώχειας.<br />Η ΝΔ πονάει πολύ στο συντηρητικό κοινό που έχουν πάει σε άλλα κόμματα. Ερώτηση κρίσεως;<br />Μήπως όλο αυτό εξυπηρετεί το αφήγημα ότι η ΝΔ είναι το κόμμα των νοικοκυραίων; Ερωτήματα θέτουμε…<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Επιστροφή σε εποχές... «17 Νοέμβρη»: Αντιπερισπασμός Μαξίμου για να κρυφτούν σκάνδαλα και η «αιμορραγία» προς Σαμαρά.

Ακραίες υπερβολές και αντιπερισπασμός Μαξίμου από τα σοβαρά προβλήματα και τα σκάνδαλα – Ξαναθυμούνται την τρομοκρατία στην Ελλάδα… O τρόπος...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο κύκλος της ήττας κάνει την Ελλάδα οικόπεδο στα χέρια ολιγαρχών και ξένων.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="383" src="https://www.youtube.com/embed/FvDJrHJh2HM" width="730" youtube-src-id="FvDJrHJh2HM"></iframe></div><div><br /></div>«Η χώρα είναι πλέον δορυφόρος του Ισραήλ και των ΗΠΑ και λιγότερο των πρώην μεγάλων οικονομικών ευρωπαϊκών δυνάμεων…Οι δυνατότητες ομαλής σχετικώς θεσμικής ανανέωσης, μεταρρύθμισης και αλλαγής είναι πολύ λίγες…Η κοινωνία δεν συμμετέχει στη πολιτική σφαίρα και το Έθνος δεν ορίζει την πολιτική εξέλιξη, σημαίνει ότι όποιος κοινωνικός μετασχηματισμός έρθει -αν έρθει- θα είναι πιο ριζοσπαστικός και πολύ πιο βίαιος», λέει στο militaire news ο κ.Θέμης Τζήμας, δικηγόρος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας…<br /><br />Υπάρχει νέο πολιτικό σκηνικό ή νέο πολιτικό τσίρκο; «Υπάρχει ο κίνδυνος για την ελληνική κοινωνία να εγκλωβιστεί και με δική της ευθύνη , στις συνθήκες της ήττας. Η ολιγαρχία της χώρας ,οι πρεσβείες των ΗΠΑ και του Ισραήλ, επιδιώκουν η ελληνική κοινωνία να παραμείνει σε συνθήκες ήττας…Γι’ αυτό και η ανακύκλωση προσώπων…Καμία συζήτηση για τα μεγάλα στρατηγικά ζητήματα , η χώρα δεν μπαίνει σε λογική βιομηχανικής ανάπτυξης αλλά γίνεται ένας ενεργειακός διάδρομος και η χώρα μετατρέπεται από κρίσιμος διεθνής δρων , σε χρήσιμο οικόπεδο που καταλήγει σε συγκεκριμένα χέρια. Αυτός είναι ο κύκλος της ήττας», λέει ο κ. Τζήμας.<br /><br />Μπορεί κάτι να «σπάσει» αυτόν τον κύκλο;<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο κύκλος της ήττας κάνει την Ελλάδα οικόπεδο στα χέρια ολιγαρχών και ξένων.

«Η χώρα είναι πλέον δορυφόρος του Ισραήλ και των ΗΠΑ και λιγότερο των πρώην μεγάλων οικονομικών ευρωπαϊκών δυνάμεων…Οι δυνατότητες ομαλής σχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο απολογισμός του πολέμου. Τι κέρδισαν και τι έχασαν ΗΠΑ και Ιράν.

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/07/32057406-825x600.jpg" /><br /><div><br />Κατόπιν 5μήνων εχθροπραξιών μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν, τo αποτέλεσμα εις όρους παγκοσμίου ποδοσφαιρικού κυπέλου είναι 1-0 υπέρ του Ιράν.<br /><br /><b>ΚΟΛΜΕΡ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ</b><br />Ένας πρόχειρος απολογισμός: Η Αμερική έχασε το “ντέρμπι” των στενών του Ορμούζ, τα πυρηνικά αποθέματα του Ιράν, μία ναυτική βάση στο Μπαχρέιν, καμιά ντουζίνα αεροπλάνα και ελικόπτερα, την συνεργασία του Ισραήλ (που κατέχει τον νότιο Λίβανο) και την ευκαιρία ανατροπής του θεοκρατικού καθεστώτος του Ιράν. Το πετρέλαιο επανήλθε στα προ του πολέμου επίπεδα, αλλά η τιμή της βενζίνης, που ενδιαφέρει τις ΗΠΑ, είναι διπλάσια όπου έπρεπε να βρίσκεται κατά τον πρόεδρο Τραμπ (2,20 $/g). Η “προτίμηση ψήφου” του, κατά τους δημοσκόπους “μας”, είναι μόλις 30% για τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου εν Αμερική.<br /><br />Το Ιράν κέρδισε έναν ασύμμετρο πόλεμο με την ισχυρότερη στρατιωτικώς χώρα του πλανήτη, επιβίωσε του ναυτικού αποκλεισμού (που είχε γονατίσει την Γερμανία στον Α΄ Παγκ. Πόλεμο), διατήρησε κατά το μάλλον ή ήττον τις υποδομές του και πέτυχε την αδιαμφισβήτητη ηγεσία του Σιιτικού Ισλάμ, με τα παρακλάδια της Χαμάς, Χούθι και Χεζμπολάχ. Πήρε, τέλος, τον “αέρα νικητή” απέναντι στις Αραβικές χώρες και “έκοψε τον βήχα” του Ερντογάν ως νεοχαλίφη των Σουνιτών.<br /><br />Βεβαίως, ο πόλεμος στον Περσικό δεν έληξε ακόμη. Έχουμε και τις… παρατάσεις αγώνος (ποδοσφαιρικώς). Οι παρενέργειες του όμως (στην εξέδρα), θα είναι για αρκετό χρόνο μαζί μας. Αδόκητο θύμα της “θύρας 13” είναι το καρτέλ του ΟΠΕΚ, που πάει για διάλυση, με την απώλεια του ελέγχου των τιμών του αργού – ήδη κάτω από 70 $/β. Ακολουθεί το ΝΑΤΟ, παρά τα τζιώτικα ραβαΐσια εν Αγκύρα, όπου οι δημοκράτες “σύμμαχοι” κατάπιαν την φιλελεύθερη γλώσσα (η Τουρκική αντιπολίτευση βρίσκεται στην φυλακή). Το Ισραήλ αναλαμβάνει την… σταυροφορία εναντίον της νεοθωμανικής Τουρκίας και η Αίγυπτος ταλαντεύεται που να πάει.<br /><br />Μόνη ωφελημένη από τον πόλεμο με το Ιράν είναι η Κυπριακή Δημοκρατία, που ανασύρθηκε από το χρονοντούλαπο της Ιστορίας, ύστερα από 53 χρόνια εισβολής και κατοχής υπό της Τουρκίας και προσώρας έχει στρατηγικές σχέσεις με την Γαλλία, ΗΠΑ κι επιτέλους με το… Κολωνάκι. Ίδομεν. Ο πάτερ-Παΐσιος του Αγίου Όρους είχε εν τέλει δίκιο: Ισχυρός δεν είναι εκείνος με τα πολλά (μέσα), αλλά ο αρκούμενος στα λίγα. Δηλαδή το Ιράν με τις αντοχές του.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο απολογισμός του πολέμου. Τι κέρδισαν και τι έχασαν ΗΠΑ και Ιράν.

Κατόπιν 5μήνων εχθροπραξιών μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν, τo αποτέλεσμα εις όρους παγκοσμίου ποδοσφαιρικού κυπέλου είναι 1-0 υπέρ του Ιράν. Κ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ – Ιράν: Θα επιστρέψει ο πόλεμος μετά τις ενδιάμεσες εκλογές;

<img height="140" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/Donald-Trump-1-1-768x644.jpg" width="765" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η προσωρινή εκεχειρία αποκλιμακώνει τις πιέσεις στις αγορές ενέργειας, όμως οι διαφωνίες για το πυρηνικό πρόγραμμα, οι αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές και ο γεωπολιτικός έλεγχος του Στενού του Ορμούζ διατηρούν υψηλό τον κίνδυνο νέας κρίσης.<br /><br />Η εκεχειρία ΗΠΑ – Ιράν είναι προσωρινή; Τα σενάρια για νέα κρίση μετά τις αμερικανικές εκλογές<br /><br />Η συμφωνία προσωρινής εκεχειρίας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν έχει μειώσει τον άμεσο κίνδυνο γενικευμένης σύρραξης στη Μέση Ανατολή, επιτρέποντας την επανεκκίνηση της ναυσιπλοΐας μέσω του Στενού του Ορμούζ και την αποκλιμάκωση των διεθνών τιμών πετρελαίου.<br /><br />Ωστόσο, πίσω από την προσωρινή ηρεμία παραμένουν άλυτες οι βασικές αιτίες της κρίσης: το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, οι οικονομικές κυρώσεις, η περιφερειακή ασφάλεια και ο έλεγχος των σημαντικότερων ενεργειακών διαδρόμων του κόσμου.<br /><br />Για αρκετούς αναλυτές, η σημερινή εκεχειρία αποτελεί περισσότερο μια πολιτική παύση παρά μια μόνιμη ειρηνευτική συμφωνία.<br />Η αποκλιμάκωση στις αγορές πετρελαίου προσφέρει προσωρινή ανάσα<br /><br />Η επαναλειτουργία του Στενού του Ορμούζ αποκατέστησε την εμπιστοσύνη στις διεθνείς ενεργειακές αγορές.<br /><br />Οι τιμές του Brent επέστρεψαν κοντά στα προπολεμικά επίπεδα, μειώνοντας τις πληθωριστικές πιέσεις, το κόστος μεταφορών και τις ανησυχίες για νέα ενεργειακή κρίση.<br /><br />Η αποκλιμάκωση βοήθησε επίσης τις διεθνείς χρηματαγορές, καθώς οι επενδυτές εγκατέλειψαν μέρος των ασφαλών τοποθετήσεων και επέστρεψαν σε περιουσιακά στοιχεία υψηλότερου κινδύνου. <div><br />Οι αμερικανικές εκλογές αλλάζουν τους υπολογισμούς<br /><br />Η προσωρινή αποκλιμάκωση εξυπηρετεί και τις δύο πλευρές, αλλά ιδιαίτερα την Ουάσιγκτον.<br /><br />Με τις ενδιάμεσες εκλογές (midterms) να πλησιάζουν, ο Λευκός Οίκος έχει ισχυρό πολιτικό κίνητρο να αποφύγει μια νέα ενεργειακή κρίση που θα οδηγούσε σε άνοδο των τιμών καυσίμων και θα επιβάρυνε τον πληθωρισμό.<br /><br />Η σταθερότητα στις αγορές ενέργειας αποτελεί κρίσιμο στοιχείο για το οικονομικό αφήγημα της αμερικανικής κυβέρνησης.<br /><br />Αυτό εξηγεί γιατί η διπλωματική διαδικασία αποκτά σήμερα μεγαλύτερη σημασία από μια νέα στρατιωτική κλιμάκωση.</div><div><br />Το Ιράν εξακολουθεί να κρατά το ισχυρότερο γεωοικονομικό χαρτί<br /><br />Παρά την επαναλειτουργία του Στενού του Ορμούζ, η Τεχεράνη εξακολουθεί να διαθέτει σημαντική διαπραγματευτική ισχύ.<br /><br />Δεν απαιτείται πλέον πλήρες κλείσιμο του περάσματος για να επηρεαστούν οι διεθνείς αγορές.<br /><br />Αρκεί:</div><div>μια απειλή κατά της ναυσιπλοΐας,<br />ένα επεισόδιο με εμπορικό πλοίο,<br />μια περιορισμένη στρατιωτική ένταση,<br />ή ακόμη και αυξημένες ασφαλιστικές χρεώσεις.<br /><br />Οι αγορές πετρελαίου λειτουργούν πλέον περισσότερο με βάση την αντίληψη του κινδύνου παρά μόνο την πραγματική διακοπή των ροών.<br />Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι το πετρέλαιο αλλά ο χρόνος<br /><br />Η σημερινή εκεχειρία δημιουργεί ένα παράθυρο περίπου δύο μηνών για διαπραγματεύσεις.<br /><br />Το διάστημα αυτό επιτρέπει:στις ΗΠΑ να περάσουν την προεκλογική περίοδο χωρίς ενεργειακό σοκ,<br />στο Ιράν να αποφύγει νέες κυρώσεις ή στρατιωτικές επιχειρήσεις,<br />στις διεθνείς αγορές να ανακτήσουν σταδιακά τη σταθερότητά τους.<br /><br />Ωστόσο, κανένα από τα βασικά ζητήματα της κρίσης δεν έχει επιλυθεί.<br /><br />Το πυρηνικό πρόγραμμα, οι αμερικανικές κυρώσεις και η περιφερειακή επιρροή του Ιράν εξακολουθούν να αποτελούν τα βασικά σημεία αντιπαράθεσης. </div><div><br />Μετά τις εκλογές αλλάζουν τα δεδομένα<br /><br />Η μεγαλύτερη ανησυχία των αναλυτών αφορά το πολιτικό περιβάλλον μετά τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές.<br /><br />Εφόσον η κυβέρνηση δεν θα αντιμετωπίζει πλέον τις ίδιες εσωτερικές πολιτικές πιέσεις, ενδέχεται να υιοθετήσει αυστηρότερη στάση απέναντι στην Τεχεράνη, ιδιαίτερα αν οι διαπραγματεύσεις δεν οδηγήσουν σε ουσιαστική πρόοδο.<br /><br />Αντίστοιχα, το Ιράν μπορεί να επανεκτιμήσει τη στρατηγική του, θεωρώντας ότι διαθέτει περισσότερα περιθώρια πίεσης.<br />Η ενεργειακή ασφάλεια γίνεται εθνική στρατηγική<br /><br />Η πρόσφατη κρίση υπενθύμισε στις μεγάλες οικονομίες πόσο ευάλωτες παραμένουν απέναντι σε λίγες κρίσιμες θαλάσσιες αρτηρίες.<br /><br />Για την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα αλλά και την Κίνα, η διαφοροποίηση των ενεργειακών πηγών αποκτά πλέον γεωπολιτική σημασία.<br /><br />Οι επενδύσεις σε:LNG,<br />πυρηνική ενέργεια,<br />ανανεώσιμες πηγές,<br />ηλεκτρικά δίκτυα,<br />και νέους ενεργειακούς διαδρόμους<br /><br />δεν αποτελούν μόνο περιβαλλοντική πολιτική αλλά και εργαλείο στρατηγικής ασφάλειας.<br />Το Στενό του Ορμούζ είναι πλέον όπλο αποτροπής<br /><br />Η τελευταία κρίση επιβεβαιώνει ότι η πραγματική ισχύς του Ιράν δεν βρίσκεται αποκλειστικά στις στρατιωτικές του δυνατότητες αλλά στην ικανότητά του να επηρεάζει τις προσδοκίες των διεθνών αγορών.<br /><br />Το Στενό του Ορμούζ, από το οποίο διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου, λειτουργεί πλέον ως γεωοικονομικός μοχλός πίεσης. Ακόμη και χωρίς φυσικό αποκλεισμό, η αβεβαιότητα γύρω από την ασφάλεια της διέλευσης αρκεί για να επηρεάσει τις τιμές ενέργειας, τα ασφάλιστρα μεταφοράς και τις επενδυτικές αποφάσεις.<br /><br />Η κρίση ανέδειξε ότι στον σύγχρονο γεωοικονομικό ανταγωνισμό, η διαχείριση της αντίληψης του κινδύνου μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματική με τη στρατιωτική ισχύ.<br />Η επόμενη κρίση ίσως είναι πολιτική και όχι στρατιωτική<br /><br />Η προσωρινή εκεχειρία δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί το τέλος της αντιπαράθεσης ΗΠΑ – Ιράν. Αντίθετα, αποτελεί μια περίοδο τακτικής ανασύνταξης, κατά την οποία και οι δύο πλευρές επαναξιολογούν τις πολιτικές και στρατηγικές τους επιλογές. Το αν η σημερινή αποκλιμάκωση θα εξελιχθεί σε μια βιώσιμη συμφωνία ή θα αποτελέσει απλώς προοίμιο μιας νέας κρίσης θα εξαρτηθεί από την πρόοδο στις διαπραγματεύσεις, αλλά και από το πολιτικό τοπίο στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τις ενδιάμεσες εκλογές. Μέχρι τότε, οι αγορές ενέργειας και η παγκόσμια οικονομία θα συνεχίσουν να κινούνται υπό τη σκιά ενός γεωπολιτικού κινδύνου που δεν έχει ακόμη εκλείψει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ – Ιράν: Θα επιστρέψει ο πόλεμος μετά τις ενδιάμεσες εκλογές;

Βασιλης Διαμαντακος Η προσωρινή εκεχειρία αποκλιμακώνει τις πιέσεις στις αγορές ενέργειας, όμως οι διαφωνίες για το πυρηνικό πρόγραμμα, οι α...

Διαβάστε την συνέχεια

ΟΠΕΚΕΠΕ: Ο εισαγγελέας «δείχνει» Μελά και Ρέππα. Πρόταση για ενοχή και παραπομπή σε κακούργημα.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/opekepe-768x550.jpg" /><br /><br /><b>Αφροδιτη Πανου </b><br />Ραγδαίες εξελίξεις στη δίκη για την υπόθεση της έκθεσης Τυχεροπούλου. Ο εισαγγελέας πρότεινε την ενοχή του πρώην προέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ Δημήτρη Μελά και της πρώην διευθύντριας Αθανασίας Ρέππα για υπόθαλψη εγκληματία και παράβαση καθήκοντος, ενώ εισηγήθηκε η υπόθεση της υπεξαγωγής εγγράφου να παραπεμφθεί ως κακούργημα στο αρμόδιο Εφετείο.<br /><br />Νέα δικαστική τροπή στην υπόθεση που βρίσκεται στο επίκεντρο των ερευνών για τις αγροτικές επιδοτήσεις<br /><br />Μία από τις πλέον κρίσιμες δικαστικές εξελίξεις γύρω από τις υποθέσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ καταγράφηκε στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, όπου ο εισαγγελέας της έδρας εισηγήθηκε όχι μόνο την ενοχή δύο βασικών κατηγορουμένων, αλλά και την αναβάθμιση μέρους της υπόθεσης σε κακούργημα.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκονται ο πρώην πρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ και πολιτευτής της Νέας Δημοκρατίας Δημήτρης Μελάς και η πρώην επικεφαλής της Διεύθυνσης Άμεσων Ενισχύσεων και της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων Αθανασία Ρέππα, οι οποίοι δικάζονται για τη μη διαβίβαση της λεγόμενης Έκθεσης Τυχεροπούλου στις εισαγγελικές αρχές.<br /><br />Η δίκη συνεχίζεται με τις αγορεύσεις των συνηγόρων υπεράσπισης και στη συνέχεια το δικαστήριο θα εκδώσει την απόφασή του. <div><br />Η εισαγγελική πρόταση: «Απέκρυψαν την έκθεση από τον εισαγγελέα»<br /><br />Στην αγόρευσή του, ο εισαγγελέας ήταν ιδιαίτερα αιχμηρός ως προς την αξιολόγηση των στοιχείων της υπόθεσης.<br /><br />«Προέκυψε ότι η κ. Ρέππα και ο κ. Μελάς, όντας υπάλληλοι του ΟΠΕΚΕΠΕ, με πρόθεση απέκρυψαν από τον εισαγγελέα την έκθεση Τυχεροπούλου. Δεν ήθελαν να αποκαλυφθεί από τις δικαστικές αρχές ότι οι συγκεκριμένοι παραγωγοί εξαπατούσαν τον ΟΠΕΚΕΠΕ.»<br /><br />Με βάση αυτή την εκτίμηση, πρότεινε το δικαστήριο να δηλώσει αναρμοδιότητα ως προς το αδίκημα της υπεξαγωγής εγγράφου, κρίνοντας ότι, λόγω του ύψους της ζημίας που αποδίδεται στην υπόθεση, αυτή θα πρέπει να δικαστεί ως κακούργημα.<br /><br />«Επειδή η πράξη πληροί τη νομοτυπική υπόσταση του κακουργήματος, προτείνω το δικαστήριο να κηρυχθεί καθ’ ύλην αναρμόδιο και η υπόθεση να παραπεμφθεί στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών.»<br /><br />Παράλληλα, εισηγήθηκε να κηρυχθούν ένοχοι οι δύο κατηγορούμενοι για τα πλημμελήματα της υπόθαλψης εγκληματία και της παράβασης καθήκοντος.<br /><br />Η έκθεση Τυχεροπούλου και τα ευρήματα για τις αγροτικές επιδοτήσεις<br /><br />Κεντρικό στοιχείο της δίκης αποτελεί η έκθεση που είχε συντάξει η υπάλληλος του ΟΠΕΚΕΠΕ Παρασκευή Τυχεροπούλου.<br /><br />Σύμφωνα με την εισαγγελική πρόταση, η έκθεση δεν ήταν ένα απλό υπηρεσιακό έγγραφο, αλλά περιείχε σημαντικά ευρήματα σχετικά με ενδεχόμενες παράτυπες ή δόλιες λήψεις αγροτικών ενισχύσεων, προτείνοντας μάλιστα να διαβιβαστεί άμεσα στις εισαγγελικές αρχές.<br /><br />Ο εισαγγελέας απέρριψε τους ισχυρισμούς περί παρανομίας της έκθεσης.<br /><br />«Η έκθεση Τυχεροπούλου ήταν καθόλα νόμιμη. Ο κ. Βάρρας είχε δώσει ειδικές εντολές ελέγχου και η Τυχεροπούλου ενήργησε κατόπιν των εντολών αυτών. Αλλά ακόμη και αυθαίρετα να είχε ενεργήσει, θα ψέξουμε μία υπάλληλο που έφερε στην επιφάνεια προβλήματα απάτης; Εγώ δεν το καταλαβαίνω αυτό.»<br />Ο ρόλος του Γρηγόρη Βάρρα<br /><br />Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον τότε πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ Γρηγόρη Βάρρα, ο οποίος, σύμφωνα με τον εισαγγελέα, ήταν εκείνος που ενεργοποίησε τους ελέγχους όταν άρχισαν να εμφανίζονται ενδείξεις εκτεταμένων παρατυπιών.<br /><br />Στην αγόρευση περιγράφηκε ότι ο κ. Βάρρας συγκρότησε ειδικές επιτροπές ελέγχου για δεκάδες παραγωγούς που είχαν λάβει ενισχύσεις από το Εθνικό Απόθεμα, ενώ ζήτησε να διερευνηθούν συγκεκριμένες υποθέσεις που είχαν ήδη απασχολήσει τις εισαγγελικές αρχές.<br /><br />Η εισαγγελική πρόταση αναφέρει ότι η έκθεση Τυχεροπούλου εντόπιζε ευρύτερο κύκλο πιθανών παρατυπιών από εκείνον που αρχικά είχε ανατεθεί προς έλεγχο.</div><div><br />Οι αιχμές για τη στάση της Ρέππα<br /><br />Ο εισαγγελέας στάθηκε ιδιαίτερα στη στάση της Αθανασίας Ρέππα κατά την περίοδο των ελέγχων.<br /><br />«Η κατηγορούμενη δεν απαντά στο κρίσιμο ερώτημα αν είχε διαπιστώσει ότι παραγωγοί δήλωναν ως ιδιωτικά βοσκοτόπια εκτάσεις που παλαιότερα εμφανίζονταν ως δημόσιες. Η σιωπή της σημαίνει είτε ότι δεν είχε αντιληφθεί το φαινόμενο είτε ότι, κατά παράβαση των καθηκόντων της, δεν είχε ενημερώσει τη διοίκηση ούτε είχε δώσει εντολή για σχετικούς ελέγχους.»<br /><br />Κατά τον εισαγγελέα, μετά την αποχώρηση του Γρηγόρη Βάρρα, η κατηγορούμενη δεν υλοποίησε τις εντολές που είχαν ήδη δοθεί για τη συνέχιση των ελέγχων.<br /><br />«Παρά τη σαφέστατη εντολή Βάρρα για έλεγχο παραγωγών, η κυρία Ρέππα αρνήθηκε να την εκτελέσει, ζητώντας οδηγίες για τον τρόπο ελέγχου, ενώ γνώριζε ότι επίκειται αλλαγή διοίκησης.» </div><div><br />Οι αναφορές στον Δημήτρη Μελά<br /><br />Σύμφωνα με την εισαγγελική πρόταση, και ο τότε αντιπρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ Δημήτρης Μελάς είχε ενεργό ενδιαφέρον για το περιεχόμενο της εμπιστευτικής έκθεσης.<br /><br />Ο εισαγγελέας ανέφερε χαρακτηριστικά:<br /><br />«Ο κύριος Μελάς πίεζε να μάθει τα αποτελέσματα της εμπιστευτικής έκθεσης που είχε ζητήσει ο κύριος Βάρρας.»<br /><br />Παράλληλα, σημείωσε ότι, ενώ η έκθεση πρότεινε τη διαβίβασή της στις εισαγγελικές αρχές και την εξαίρεση συγκεκριμένων παραγωγών από το Εθνικό Απόθεμα, οι προβλεπόμενες ενέργειες δεν προχώρησαν.</div><div><br />Η υπόθεση περνά στην πιο κρίσιμη καμπή<br /><br />Η εισαγγελική πρόταση δεν αποτελεί δικαστική απόφαση ούτε προδικάζει την τελική κρίση του δικαστηρίου. Ωστόσο, η εισήγηση για αναβάθμιση της κατηγορίας της υπεξαγωγής εγγράφου σε κακούργημα και η πρόταση ενοχής των δύο κατηγορουμένων προσδίδουν ιδιαίτερη βαρύτητα στην εξέλιξη της υπόθεσης.<br /><br />Οι συνήγοροι υπεράσπισης θα αναπτύξουν τις θέσεις τους κατά τη συνέχεια της διαδικασίας, πριν το δικαστήριο αποφανθεί τόσο για την εισαγγελική πρόταση όσο και για την περαιτέρω πορεία της υπόθεσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΟΠΕΚΕΠΕ: Ο εισαγγελέας «δείχνει» Μελά και Ρέππα. Πρόταση για ενοχή και παραπομπή σε κακούργημα.

Αφροδιτη Πανου  Ραγδαίες εξελίξεις στη δίκη για την υπόθεση της έκθεσης Τυχεροπούλου. Ο εισαγγελέας πρότεινε την ενοχή του πρώην προέδρου το...

Διαβάστε την συνέχεια

Reuters: Απόρρητα έγγραφα αποκαλύπτουν μυστική στρατιωτική εκπαίδευση Ρώσων στην Κίνα.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/Russia-China.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/Russia-China-696x464.jpg" width="751" /></a><br /><br /><div>Η μυστική στρατιωτική εκπαίδευση των ρωσικών δυνάμεων από την Κίνα κατά το περασμένο έτος είχε την προσωπική έγκριση του Ρώσου Υπουργού Άμυνας, Αντρέι Μπελούσοφ, και σε αυτήν ενεπλάκησαν άμεσα τουλάχιστον τέσσερις Ρώσοι και Κινέζοι στρατηγοί, σύμφωνα με δύο Ευρωπαίους αξιωματούχους και έγγραφα που περιήλθαν στη γνώση του <a href="https://www.reuters.com/business/aerospace-defense/russia-approved-secret-china-military-training-top-level-sources-say-2026-07-01/">Reuters</a>.<br /><br />Οι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η εμπλοκή τόσο υψηλόβαθμων στελεχών σε εκπαιδευτικά προγράμματα που συνδέονται με τον πόλεμο στην Ουκρανία υπογραμμίζει τη σημασία που αποδίδουν η Μόσχα και το Πεκίνο σε αυτή τη συνεργασία. Το γεγονός αυτό έχει προκαλέσει συναγερμό στην Ευρώπη, παρά τις διαψεύσεις του Πεκίνου. Απόρρητο ρωσικό έγγραφο αναφέρεται ρητά σε εσωτερικό διάταγμα που εξέδωσε ο Υπουργός Άμυνας Αντρέι Μπελούσοφ τον Αύγουστο του 2025.<br /><br />Σύμφωνα με το έγγραφο, κατόπιν απόφασης του Μπελούσοφ, αντιπροσωπεία των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων μετέβη στην Κίνα για να συμμετάσχει σε εκπαιδευτικές ασκήσεις σε εγκαταστάσεις του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (PLA).</div><div><br />Εκπαίδευση σε ραδιολογικό, βιολογικό και χημικό πόλεμο<br /><br />Η ίδια έκθεση περιγράφει αναλυτικά ένα από τα προγράμματα εκπαίδευσης: μια συνεδρία τριών εβδομάδων με αντικείμενο τη ραδιολογική, χημική και βιολογική προστασία, η οποία πραγματοποιήθηκε σε στρατιωτική εγκατάσταση στο Πεκίνο τον Νοέμβριο.<br /><br />Η συγκεκριμένη έκθεση, καθώς και μια δεύτερη, περιλαμβάνουν περιγραφές και φωτογραφίες Ρώσων στρατιωτών που παρακολουθούν διάλεξη από Κινέζο εκπαιδευτή, εξετάζουν το μοντέλο ενός πυρηνικού αντιδραστήρα και εκπαιδεύονται στη «χημική αναγνώριση», τη «ραδιολογική αναγνώριση» και την προστασία των συστημάτων εξαερισμού από μολύνσεις.<br /><br />Η συμπερίληψη εκπαίδευσης σε θέματα ραδιολογικού, βιολογικού και χημικού πολέμου υπογραμμίζει τον στρατηγικό χαρακτήρα αυτών των ανταλλαγών, σχολίασε ένας από τους Ευρωπαίους αξιωματούχους, σημειώνοντας ότι το συγκεκριμένο αντικείμενο είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο για τις ένοπλες δυνάμεις παγκοσμίως.<br /><br />Το υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας ανέφερε σε δήλωσή του ότι η στάση του στην κρίση της Ουκρανίας παραμένει σταθερή. «Οι σχετικοί ισχυρισμοί είναι εντελώς αβάσιμοι», πρόσθεσε, αναφερόμενο στις πληροφορίες της έκθεσης. Το Πεκίνο δηλώνει ουδέτερο στον πόλεμο της Ρωσίας με την Ουκρανία και αυτοπαρουσιάζεται ως ειρηνευτικός μεσολαβητής.<br /><br />Σύμφωνα με περασμένο ρεπορτάζ του Reuters, το οποίο επικαλούνταν ευρωπαϊκές υπηρεσίες πληροφοριών και στρατιωτικά έγγραφα, η Κίνα εκπαίδευσε τον Νοέμβριο περίπου 200 Ρώσους στρατιωτικούς, ορισμένοι εκ των οποίων έχουν έκτοτε ενταχθεί στις επιχειρήσεις στην Ουκρανία. Το Κρεμλίνο αρνήθηκε να σχολιάσει το εν λόγω ρεπορτάζ, κάνοντας λόγο για «ψευδείς πληροφορίες» που δημοσιεύονται στη Δύση.<br /><br />Η επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Κάγια Κάλλας, δήλωσε στις 15 Ιουνίου ότι οι Βρυξέλλες επιβεβαίωσαν μέσω δικών τους διαύλων τη διεξαγωγή της εκπαίδευσης και πλέον αξιολογούν τις επιπτώσεις. Το Πεκίνο χαρακτήρισε τις δηλώσεις της «τίποτα παραπάνω από συκοφαντίες».<br /><br />Η ΕΕ εξετάζει την απάντησή της προς την Κίνα<br /><br />Οι ευρωπαϊκές δυνάμεις, οι οποίες θεωρούν τη Ρωσία ως την κύρια απειλή για την ασφάλειά τους μετά την εισβολή στην Ουκρανία το 2022, παρακολουθούν με ανησυχία τη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ της Μόσχας και της Κίνας – της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας στον κόσμο και βασικού εμπορικού εταίρου της ΕΕ.<br /><br />Για το μπλοκ των 27 κρατών-μελών, οι συζητήσεις κεκλεισμένων των θυρών επικεντρώνονται στο αν απαιτούνται περαιτέρω μέτρα ως απάντηση σε αυτή την εκπαίδευση, δεδομένων των εμπορικών προτεραιοτήτων που παραδοσιακά διαμορφώνουν τις σχέσεις με το Πεκίνο. Η ΕΕ έχει ήδη επιβάλει κυρώσεις σε κινεζικές εταιρείες που, όπως υποστηρίζει, στηρίζουν την πολεμική προσπάθεια της Ρωσίας.<br /><br />Ένας τρίτος αξιωματούχος στις Βρυξέλλες δήλωσε στο Reuters ότι το μπλοκ πρέπει να σταματήσει να βλέπει την Κίνα κυρίως μέσα από έναν οικονομικό φακό και να επικεντρωθεί σε αυτό που η Κάλλας αποκάλεσε ρόλο της ως «καθοριστικού παράγοντα που διευκολύνει τον πόλεμο της Ρωσίας».<br /><br />Και οι δύο Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, που ζήτησαν να τηρηθεί η ανωνυμία τους λόγω της κρισιμότητας των πληροφοριών, ταυτοποίησαν ως υπογράφοντες της συμφωνίας της 2ας Ιουλίου – η οποία αποτέλεσε τη βάση για την εκπαίδευση – τον Ρώσο Υποστράτηγο Ρουστάμ Χουσάινοφ και τον Κινέζο Συνταγματάρχη Σουν Νταγιούν.<br /><br />Ο Αντρέι Καρταπόλοφ, ανώτερος νομοθέτης και επικεφαλής της επιτροπής άμυνας του ρωσικού κοινοβουλίου, δήλωσε στο ρωσικό δίκτυο RTVI ότι το δημοσίευμα περί εκπαίδευσης είναι «εντελώς ανόητο» και ότι ο ρωσικός στρατός δεν έχει τίποτα να μάθει από την Κίνα.<br />Η έλλειψη πολεμικής εμπειρίας της Κίνας<br /><br />Η Ρωσία έχει συσσωρεύσει εκτενή εμπειρία σε περισσότερα από τέσσερα χρόνια μαχών στην Ουκρανία, ενώ η Κίνα, παρά τον τεράστιο και τεχνολογικά προηγμένο στρατό της, δεν έχει διεξάγει πόλεμο εδώ και δεκαετίες.<br /><br />Εσωτερικές εκθέσεις του ρωσικού στρατού που είδε το Reuters σημειώνουν τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία της εκπαίδευσης. Μια έκθεση για την εκπαίδευση στο Ναντζίνγκ εξήρε το επίπεδο του εξοπλισμού, τη χρήση προσομοιωτών και τις υψηλές θεωρητικές γνώσεις των εκπαιδευτών, επισημαίνοντας ωστόσο συγκεκριμένα την έλλειψη πολεμικής εμπειρίας της Κίνας.<br /><br />Άλλα έγγραφα κατονόμαζαν τρεις στρατηγούς που έλαβαν μέρος. Ρωσικό στρατιωτικό έγγραφο περιλαμβάνει τα ονόματα όλων των συμμετεχόντων σε όλα τα σεμινάρια —συμπεριλαμβανομένων των ανώτερων αξιωματικών— αναφέροντας τον βαθμό, την ημερομηνία γέννησης, τη μονάδα και το επίπεδο διαβάθμισης ασφαλείας για κάθε περίπτωση.<br /><br />Ο Αντιστράτηγος Ρουστάμ Μουράντοφ, αναπληρωτής αρχηγός των ρωσικών χερσαίων δυνάμεων, ήταν ο επικεφαλής της ρωσικής αντιπροσωπείας, σύμφωνα με τη λίστα και ένα δεύτερο στρατιωτικό έγγραφο.<br /><br />Σύμφωνα με το τελευταίο, ο Κινέζος Υποστράτηγος Λι Τζινσούν, επικεφαλής της Στρατιωτικής Ακαδημίας Ραδιολογικής, Χημικής και Βιολογικής Άμυνας του PLA, συμμετείχε στην έναρξη ενός εκ των προγραμμάτων. Ο Ρώσος Υποστράτηγος Βιτάλι Γκερασίμοφ συμμετείχε σε σεμινάριο στο Μπενγκμπού, σύμφωνα με την ίδια λίστα.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Reuters: Απόρρητα έγγραφα αποκαλύπτουν μυστική στρατιωτική εκπαίδευση Ρώσων στην Κίνα.

Η μυστική στρατιωτική εκπαίδευση των ρωσικών δυνάμεων από την Κίνα κατά το περασμένο έτος είχε την προσωπική έγκριση του Ρώσου Υπουργού Άμυν...

Διαβάστε την συνέχεια

Κατάθεση – καταπέλτης του Μάικλ Ρούμπιν στο Κογκρέσο: Οι ΗΠΑ οφείλουν να τερματίσουν την τουρκική κατοχή στην Κύπρο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/Untitled-design-22-3.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="113" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/Untitled-design-22-3.jpg" width="747" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Η Τουρκία μετατρέπει τα κατεχόμενα σε βάση drones και F-16»</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Μια εξαιρετικά δυναμική και κατηγορηματική παρέμβαση για το ζήτημα της συνεχιζόμενης τουρκικής κατοχής στην Κύπρο πραγματοποιήθηκε στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο διευθυντής ανάλυσης πολιτικής του <a href="https://www.newsbreak.gr/tag/middle-east-forum/">Middle East Forum</a>, Μάικλ Ρούμπιν, παρουσίασε στα μέλη του αμερικανικού νομοθετικού σώματος μια ζοφερή πραγματικότητα, εξαπολύοντας ευθείες κατηγορίες εναντίον της Άγκυρας για τη συστηματική στρατηγική που ακολουθεί με σκοπό την πλήρη εμπέδωση και παγίωση των τετελεσμένων στο βόρειο τμήμα του νησιού.<div><br />Στρατιωτικοποίηση και παράνομο χρήμα στα κατεχόμενα<br /><br />Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο Αμερικανός αναλυτής, η Τουρκία δεν περιορίζεται στην απλή διατήρηση των κατοχικών δυνάμεων, αλλά προχωρά σε μια βαθιά και επικίνδυνη αλλοίωση της περιοχής. Ο Ρούμπιν κατήγγειλε τη συνεχιζόμενη δημογραφική αλλοίωση μέσω της μαζικής μεταφοράς εποίκων, καθώς και τη ραγδαία στρατιωτικοποίηση των κατεχομένων, τα οποία μετατρέπονται πλέον σε μόνιμες βάσεις υποδοχής για μη επανδρωμένα αεροσκάφη και μαχητικά αεροσκάφη F-16. Παράλληλα, έφερε στο φως τη λειτουργία ενός σκοτεινού οικονομικού συστήματος, επισημαίνοντας ότι το κατοχικό καθεστώς λειτουργεί ως ασφαλές καταφύγιο για εκτεταμένα δίκτυα ξεπλύματος μαύρου χρήματος, ανεξέλεγκτα καζίνο και άλλες παράνομες οικονομικές δραστηριότητες.</div><div><br />Τέλος στη διπλωματική ασάφεια των ΗΠΑ<br /><br />Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, ο διευθυντής του Middle East Forum κάλεσε την πολιτική ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών να αλλάξει ριζικά στάση και να εγκαταλείψει οριστικά τις διαχρονικές διπλωματικές ασάφειες που θολώνουν το τοπίο. Στην επίσημη κατάθεσή του, ζήτησε από την Ουάσιγκτον να διακηρύξει με απόλυτη σαφήνεια και χωρίς περιστροφές ότι η Τουρκία κατέχει παράνομα έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα σεβασμού της διεθνούς νομιμότητας.</div><div><br />Πιέσεις για απελευθέρωση και διεθνές δίκαιο<br /><br />Στο κλείσιμο της τοποθέτησής του, ο Ρούμπιν περιέγραψε τον οδικό χάρτη που οφείλει να ακολουθήσει η αμερικανική εξωτερική πολιτική για την επίλυση του προβλήματος. Κάλεσε την κυβέρνηση των ΗΠΑ να ασκήσει ουσιαστικές και συντονισμένες πιέσεις προς την Άγκυρα με τελικό στόχο τον πλήρη τερματισμό της κατοχής, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να γίνει οποιαδήποτε κίνηση έμμεσης ή άμεσης νομιμοποίησης του ψευδοκράτους. Υπογράμμισε, τέλος, ότι η διεθνής κοινότητα οφείλει να προσεγγίσει την τουρκική παρουσία στην Κύπρο όχι ως μια διμερή διαφορά, αλλά ως ένα μείζον ζήτημα διεθνούς δικαίου, περιφερειακής ασφάλειας και κατάφορης παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.<a href="https://www.newsbreak.gr/geopolitiki-amyna/1023864/katathesi-kogkreso-2/"> <b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κατάθεση – καταπέλτης του Μάικλ Ρούμπιν στο Κογκρέσο: Οι ΗΠΑ οφείλουν να τερματίσουν την τουρκική κατοχή στην Κύπρο

«Η Τουρκία μετατρέπει τα κατεχόμενα σε βάση drones και F-16» Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Μια εξαιρετικά δυναμική και κατηγορηματική παρέμβαση ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νετανιάχου σε Ερντογάν: «Ηρέμησε…τα 400 χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έχουν τελειώσει».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.huffingtonpost.gr/wp-content/uploads/2026/06/reuters_6a32e71aa93d0-2048x1366.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1366" data-original-width="2048" height="133" src="https://www.huffingtonpost.gr/wp-content/uploads/2026/06/reuters_6a32e71aa93d0-2048x1366.jpg" width="767" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Σήμερα υπάρχει ένα ισχυρό κράτος του Ισραήλ»</span></h3><b> Κώστας Τσάκος</b><br />Νέα ένταση ξέσπασε στις σχέσεις Άγκυρας – Τελ Αβίβ, με τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου να ανταλλάσσουν σκληρές κατηγορίες.<br /><br />Αφορμή αποτέλεσε η αναγνώριση από το Ισραήλ της γενοκτονίας των Αρμενίων, με την τουρκική κυβέρνηση να αντιδρά έντονα και να κατηγορεί την πλευρά του Ισραήλ για προσπάθεια αποπροσανατολισμού της διεθνούς κοινότητας από τον πόλεμο στη Γάζα.<div><br />Η αντίδραση Ερντογάν<br /><br />Μετά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου στην Άγκυρα, ο Τούρκος πρόεδρος απέρριψε κατηγορηματικά τις κατηγορίες που διατυπώθηκαν κατά της Τουρκίας.<br /><br />«Δεν δίνουμε την παραμικρή αξιοπιστία στις συκοφαντίες που στρέφονται κατά της χώρας μας από ένα εγκληματικό δίκτυο, τα χέρια του οποίου είναι βαμμένα με το αίμα 73.000 αθώων Παλαιστινίων, στην πλειονότητά τους γυναίκες και παιδιά», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Ο Ερντογάν υποστήριξε ακόμη ότι η ιστορία της Τουρκίας δεν περιλαμβάνει γενοκτονίες, σφαγές, καταπίεση ή αποικιοκρατία, αλλά, όπως ανέφερε, «δικαιοσύνη και συμπόνια».<br /><br />Παράλληλα, κάλεσε όσους κατηγορούν την Άγκυρα να εξετάσουν πρώτα τη δική τους ιστορία.<br />Η απάντηση Νετανιάχου<br /><br />Η αντίδραση του Ισραηλινού πρωθυπουργού ήταν άμεση, με τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου να κατηγορεί τον Ερντογάν ότι απειλεί το Ισραήλ.<br /><br />Αναφερόμενος σε δηλώσεις του Τούρκου προέδρου για το Ισραήλ και την Ιερουσαλήμ, ο Νετανιάχου δήλωσε:<br /><br />«Ο Ερντογάν δήλωσε ότι θέλει να καταστρέψει το Ισραήλ και να πάρει ξανά τον έλεγχο της Ιερουσαλήμ. Φαίνεται πως έχει ξεχάσει ότι τα 400 χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έχουν τελειώσει».<br /><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός πρόσθεσε πως σήμερα υπάρχει ένα ισχυρό κράτος του Ισραήλ και υπογράμμισε ότι η χώρα του δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να απειλήσει την ύπαρξη ή την ασφάλειά της.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νετανιάχου σε Ερντογάν: «Ηρέμησε…τα 400 χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έχουν τελειώσει».

«Σήμερα υπάρχει ένα ισχυρό κράτος του Ισραήλ»  Κώστας Τσάκος Νέα ένταση ξέσπασε στις σχέσεις Άγκυρας – Τελ Αβίβ, με τον πρόεδρο της Τουρκίας...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τραμπ εξετάζει την επανάληψη πολέμου πλήρους κλίμακας με το Ιράν.

<img height="126" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/TRUMP-3-630x396.jpg" width="728" /><br /><br />Η Wall Street Journal αναφέρει ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει συζητήσει για νέα πλήγματα με τον υπουργό Άμυνας και τον κορυφαίο στρατηγό του, αλλά προς το παρόν δίνει περισσότερο χώρο στη διπλωματία, ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι θα αφήσει να παρέλθει η προθεσμία της 18ης Αυγούστου για μια πυρηνική συμφωνία.<br /><br />Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, είχε μια σειρά συνομιλιών τις τελευταίες ημέρες με τον υπουργό Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, και τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού, στρατηγό Νταν Κέιν, σχετικά με την πιθανότητα επανάληψης στρατιωτικών πληγμάτων πλήρους κλίμακας στο Ιράν, ανέφερε κατά τη διάρκεια της νύχτας η Wall Street Journal, επικαλούμενη αξιωματούχους που γνωρίζουν τις συζητήσεις.<br /><br />Οι συνομιλίες, οι οποίες διεξήχθησαν στον Λευκό Οίκο και το Πεντάγωνο, επικεντρώθηκαν στο αν η Ουάσιγκτον θα πρέπει να εγκαταλείψει τη διπλωματική οδό και να επιστρέψει στις επιθέσεις μεγάλης κλίμακας, ένα βήμα που ορισμένοι αξιωματούχοι περιέγραψαν ως προσπάθεια να «τελειώσει η δουλειά» εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας.<br /><br />Ο Τραμπ δεν έχει λάβει τελική απόφαση, σύμφωνα με το δημοσίευμα.<br /><br />Προς το παρόν, έχει πει στους συνεργάτες του ότι ένας άλλος μεγάλος γύρος πληγμάτων κινδυνεύει να εκτροχιάσει τις διαπραγματεύσεις και να υπονομεύσει τον ευρύτερο στόχο της Ουάσιγκτον για την εξάρθρωση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν μέσω μιας συμφωνίας.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, αισθάνεται άνετα να αφήσει τις συνομιλίες να παραταθούν πέραν της προθεσμίας της 18ης Αυγούστου που έχει οριστεί για μια τελική πυρηνική συμφωνία.<br /><br />Παράλληλα, ο Τραμπ παραμένει πρόθυμος να εγκρίνει στοχευμένα πλήγματα όποτε το Ιράν παραβιάζει το μνημόνιο συνεννόησης που υπέγραψαν οι δύο χώρες στις 17 Ιουνίου.<br /><br />Αυτές οι παραβιάσεις έχουν συσσωρευτεί τις τελευταίες ημέρες: οι ιρανικές δυνάμεις έπληξαν εμπορικά πλοία στα Στενά του Ορμούζ, συμπεριλαμβανομένου ενός δεξαμενόπλοιου που μετέφερε περισσότερους από δύο εκατομμύρια τόνους αργού πετρελαίου, προκαλώντας αμερικανικά πλήγματα αντιποίνων σε ιρανικές τοποθεσίες αποθήκευσης πυραύλων και drones, καθώς και σε παράκτιες εγκαταστάσεις ραντάρ.<br /><br />Οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν απάντησαν με δικά τους πλήγματα εναντίον στόχων που συνδέονται με τις ΗΠΑ στο Κουβέιτ και το Μπαχρέιν.<br /><br />Μετά από μια τέτοια ανταλλαγή πληγμάτων κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, ο Τραμπ έγραψε στο Truth Social ότι το Ιράν παραβίασε την κατάπαυση του πυρός για άλλη μια φορά, προειδοποιώντας ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται σύντομα να μην είναι σε θέση να συνεχίσουν να επιδεικνύουν αυτοσυγκράτηση, και ότι εάν αναγκαστούν να τελειώσουν στρατιωτικά αυτό που ξεκίνησαν, «η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν δεν θα υπάρχει πλέον».<br /><br />Δημόσια, ο Τραμπ επιμένει ότι οι διαπραγματεύσεις αποδίδουν.<br /><br />Η Τεχεράνη, δήλωσε στους δημοσιογράφους την περασμένη εβδομάδα, θα «συμφωνήσει σε όλα όσα θέλω», διαφορετικά οι ΗΠΑ απλώς θα επαναλάβουν τις μάχες.<br /><br />Ένας αξιωματούχος του Λευκού Οίκου δήλωσε στη Journal ότι η διπλωματία παραμένει η σαφής προτίμηση του Τραμπ και ότι το Ιράν θα ήταν σοφό να κλείσει μια συμφωνία όσο η προσφορά ισχύει.<br /><br />Αυτή η διπλωματία, ωστόσο, κλονίζεται. Οι απεσταλμένοι του Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, έφτασαν στη Ντόχα αυτή την εβδομάδα για έναν νέο γύρο συνομιλιών, αλλά αξιωματούχοι του Κατάρ αναφέρουν ότι οι συναντήσεις διεξάγονται μέσω μεσολαβητών και όχι πρόσωπο με πρόσωπο, αφού το Ιράν απέρριψε μια απευθείας συνάντηση.<br /><br />Οι δύο πλευρές εξακολουθούν να απέχουν πολύ επί της ουσίας: το Ιράν απαιτεί δισεκατομμύρια δολάρια σε τέλη διέλευσης από πλοία που διασχίζουν τα Στενά του Ορμούζ, τα οποία η Ουάσιγκτον επιμένει ότι πρέπει να παραμείνουν ανοιχτά χωρίς κόστος, όπως ήταν πριν από τον πόλεμο.<br /><br />Η Τεχεράνη αντιστέκεται επίσης στους σαρωτικούς περιορισμούς στο πυρηνικό της πρόγραμμα, τους οποίους ο Τραμπ υποστηρίζει ότι έχει ήδη δεχτεί να αποδεχθεί.<br /><br />Ο υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ, Κρις Ράιτ, δήλωσε αυτή την εβδομάδα ότι το Ιράν δεν έχει ακόμη συνεργαστεί με κανέναν ουσιαστικό τρόπο, αποδίδοντας στις αμερικανικές ναυτικές συνοδείες -και όχι στην ιρανική καλή θέληση- την πρόσφατη ανάκαμψη της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου.<br /><br />Η Ουάσιγκτον, είπε, θα διατηρήσει τη ροή ενέργειας μέσω των Στενών ανεξάρτητα από τη συνεργασία της Τεχεράνης, ενώ θα συνεχίσει να πιέζει για τον πλήρη τερματισμό του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.<br /><br />Παράλληλα, οι ΗΠΑ δημιουργούν έναν δίαυλο επικοινωνίας κρίσεων μεταξύ των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν και της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM), με στόχο να αποτραπεί ένα λάθος βήμα που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ανοιχτό πόλεμο.<br /><br />Ένας αξιωματούχος του Λευκού Οίκου δήλωσε ότι ο δίαυλος είναι ενεργός και χρησιμοποιείται ήδη και από τις δύο πλευρές, αν και άλλοι προειδοποιούν ότι βρίσκεται ακόμη στα αρχικά του στάδια.<br /><br />Οι τρέχουσες διαβουλεύσεις ακολουθούν την Επιχείρηση «Epic Fury» (Επική Οργή), την κοινή εκστρατεία ΗΠΑ-Ισραήλ που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου, κατά την οποία οι αμερικανικές δυνάμεις και μόνο έπληξαν περισσότερους από 13.000 στόχους σε όλο το Ιράν, σύμφωνα με στοιχεία που μεταφέρθηκαν αργότερα στον Τραμπ από στρατιωτικούς ηγέτες, υποβαθμίζοντας σοβαρά το οπλοστάσιο πυραύλων και drones της Τεχεράνης, καθώς και την ικανότητά της να το ανακατασκευάσει.<br /><br />Έως τις αρχές Απριλίου, οι ίδιοι στρατιωτικοί ηγέτες είπαν στον Τραμπ ότι θα χρειάζονταν αρκετές ακόμη εβδομάδες για να τελειώσουν τη δουλειά στρατιωτικά· αντίθετα, ο Τραμπ αποδέχθηκε μια αρχική κατάπαυση του πυρός στις 7 Απριλίου.<br /><br />Έκτοτε, έχει αναβάλει επανειλημμένα να διατάξει την πλήρη επανάληψη της εκστρατείας, απειλώντας δύο φορές με δραματική κλιμάκωση -συμπεριλαμβανομένης της απειλής να καταλάβει τον κύριο κόμβο εξαγωγής πετρελαίου του Ιράν στο νησί Χαρκ- για να υπαναχωρήσει και τις δύο φορές υπέρ της επανάληψης των συνομιλιών.<br /><br />Έχει πει στο παρελθόν σε συνεργάτες του ότι θα επανεκκινούσε τον πόλεμο ολοκληρωτικά μόνο εάν το Ιράν σκότωνε Αμερικανούς στρατιώτες.<br /><br />Ο περαιτέρω βομβαρδισμός του Ιράν θα οδηγούσε μόνο σε θανάτους ανθρώπων, δήλωσε πρόσφατα ο Τραμπ, προσθέτοντας ότι μια συμφωνία κατόπιν διαπραγμάτευσης θα αποδεικνυόταν τελικά «ισχυρότερη από τις βόμβες».<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Τραμπ εξετάζει την επανάληψη πολέμου πλήρους κλίμακας με το Ιράν.

Η Wall Street Journal αναφέρει ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει συζητήσει για νέα πλήγματα με τον υπουργό Άμυνας και τον κορυφαίο στρατηγό του, α...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ιρανός δηλώνει σκληρός… “πάντα έτοιμοι για πόλεμο”!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQWTXYjkaoVtZlvIgU4-r3cesLZRUN43X4aHYKLVJJN_NbERxctg4iooJSL&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="405" data-original-width="720" height="113" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQWTXYjkaoVtZlvIgU4-r3cesLZRUN43X4aHYKLVJJN_NbERxctg4iooJSL&s=10" width="729" /></a></div><div><br /></div>Το Ιράν δεν πρόκειται να εμπλακεί σε περαιτέρω διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ με στόχο την επίτευξη οριστικής συμφωνίας για τον τερματισμό του πολέμου εάν δεν τηρηθούν οι δεσμεύσεις που προβλέπονται στο μνημόνιο συνεννόησης (MoU) που υπεγράφη μεταξύ της Τεχεράνης και της Ουάσινγκτον, δήλωσε σήμερα ο κορυφαίος Ιρανός διαπραγματευτής και πρόεδρος του Κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ.<br /><br />Επιδιώκουμε τον διάλογο, αλλά παραμένουμε πάντα έτοιμοι για πόλεμο, υπογράμμισε. Το Ιράν δεν θα κάνει ποτέ συμβιβασμούς σε ό,τι αφορά τα κυριαρχικά του δικαιώματα στα Στενά του Ορμούζ, τόνισε και επανέλαβε πως η δωρεάν διέλευση των πλοίων ισχύει μόνο για διάστημα 60 ημερών από την υπογραφή του μνημονίου, όπως προβλέπεται στο κείμενο.Ανέφερε πως από την άρση του ναυτικού αποκλεισμού που είχαν επιβάλει οι ΗΠΑ, μετά την υπογραφή του MoU στις 17 Ιουνίου, το Ιράν «έχει εξαγάγει περισσότερα από 40 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου». Ωστόσο, κατά τις προηγούμενες 50-60 ημέρες, το Ιράν δεν κατάφερε να εξαγάγει «ούτε ένα βαρέλι», είπε ο Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ιρανός δηλώνει σκληρός… “πάντα έτοιμοι για πόλεμο”!

Το Ιράν δεν πρόκειται να εμπλακεί σε περαιτέρω διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ με στόχο την επίτευξη οριστικής συμφωνίας για τον τερματισμό του ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνικά συμφέροντα και “νέοι ρόλοι” της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ.

<img height="113" src="https://www.defence-point.gr/wp-content/uploads/2026/07/TURKEY-NATO.webp" width="740" /><br /><br />Επικίνδυνος ο νέος ρόλος της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ – Η επόμενη Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα (07 – 08 Ιουλίου) αποτελεί ένα πολύ σημαντικό γεγονός καθώς πραγματοποιείται σε μία περίοδο όπου η Συμμαχία μετασχηματίζεται και την Τουρκία να δείχνει έτοιμη να αναλάβει πολύ σημαντικούς ρόλους οι οποίοι όμως έρχονται σε αντίθεση με τα εθνικά μας συμφέροντα.<br /><br /><br />Γράφει ο αντιστράτηγος ε.α. <b>Λάζαρος Καμπουρίδης</b><br /><br />Η Τουρκία φαίνεται ότι δίνει πολύ μεγάλη σημασία στη Σύνοδο αυτή αν λάβει κανείς υπόψη τις προετοιμασίες που γίνονται στην τουρκική πρωτεύουσα οι οποίες έχουν κριθεί υπερβολικές από κύκλους της αντιπολίτευσης και όχι μόνο. Βαφές κτιρίων, επέκταση της πίστας του αεροδρομίου Esenboğa, δρακόντεια μέτρα ασφαλείας κλπ. Φυσικά ο Τούρκος Πρόεδρος θέλει να εντυπωσιάσει και τον «φίλο του» Ν. Τράμπ αφού όπως δήλωσε αυτός η παρουσία του σε αυτή τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ οφείλεται στον Τούρκο Πρόεδρο Ρ. Τ. Ερντογάν.<br /><br />Μιλάμε για έναν μετασχηματισμό – μεταμόρφωση του ΝΑΤΟ αφού αλλάζουν και οι προτεραιότητες της αμυντικής στρατηγικής των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή. Το μήνυμα για αυτόν τον μετασχηματισμό του ΝΑΤΟ έδωσε ο Υπουργός Πολέμου (Άμυνας) των ΗΠΑ Π. Χέγσεθ στην τελευταία Διάσκεψη Υπουργών Άμυνας των χωρών μελών του ΝΑΤΟ η οποία πραγματοποιήθηκε πριν από λίγες ημέρες στις Βρυξέλλες. Αυτός μεταξύ των άλλων δήλωσε χαρακτηριστικά:<br /><br />«Εντείνουμε τις προσπάθειές μας για να κάνουμε το ΝΑΤΟ αυτό που πάντα έπρεπε να είναι, μια ισορροπημένη συμμαχία με την Ευρώπη να ηγείται της άμυνάς της — το ΝΑΤΟ 3.0». Όπως ανέφερε ο Χέγσεθ, η αναθεώρηση αυτή θα διαρκέσει έως και έξι μήνες — αν και θα μπορούσε να είναι συντομότερη — και θα λάβει υπόψη τις απόψεις τόσο των αμερικανικών όσο και των ευρωπαϊκών στρατιωτικών διοικήσεων.<br /><br />Στην Τουρκία υπάρχουν φωνές προβληματισμού καθώς φαίνεται ότι στην επόμενη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ θα προταθούν στην Άγκυρα νέοι ρόλοι οι οποίοι μπορεί να αποτελέσουν παγίδα για την τουρκική πλευρά. Για τους νέους ρόλους της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ οι οποίοι θα συζητηθούν στην επόμενη Σύνοδο Κορυφής, αναφέρονται πηγές από Ινστιτούτα του εξωτερικού.<br /><br />Ειδικότερα:<br /><br />-Σύμφωνα με το Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών (IISS) με έδρα το Λονδίνο θα προταθεί στην Τουρκία να αναλάβει την ηγεσία της «Προστατευτικής Αποστολής του ΝΑΤΟ» στην Ουκρανία.<br /><br />-Σύμφωνα με το Ιταλικό Ινστιτούτο Διεθνών Υποθέσεων (IAI) στη Ρώμη, η Τουρκία θα αναλάβει επίσης και την «Ανώτατη Διοίκηση Νότιας Πτέρυγας του ΝΑΤΟ».<br /><br />-Σύμφωνα με το Defence24 με έδρα την Πολωνία, η Τουρκία θα κληθεί να χρησιμεύσει ως υλικοτεχνική ασπίδα στη Μαύρη Θάλασσα και στη Μέση Ανατολή, ενεργώντας ως κράτος-ανάχωμα όχι μόνο στον αμυντικό τομέα αλλά και στον τομέα της μετανάστευσης.<br /><br />Ενώ πέρυσι είχε διαφανεί μία προσπάθεια από την Ε.Ε. να εντάξει την Τουρκία στον ευρωπαϊκό μηχανισμό ασφάλειας στη Μαύρη Θάλασσα, παρατηρείται πλέον και στο ΝΑΤΟ η ανάθεση στην Τουρκία νέων ρόλων οι οποίοι θα καταστήσουν την Άγκυρα έναν πρωταγωνιστικό παράγοντα σε θέματα άμυνας και ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Η Άγκυρα από την πλευρά της δείχνει έτοιμη να αναλάβει τους ρόλους αυτούς. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Τούρκος Υπουργός Εθνικής Άμυνας Γ. Γκιουλέρ πρόσφατα δήλωσε ότι η Τουρκία από «χώρα πτέρυγα» του ΝΑΤΟ καθίσταται «κεντρική χώρα».<br /><br />Επίσης, από αυτή εδώ τη στήλη είχαμε αναφερθεί στην ίδρυση του ΝΑΤΟϊκού στρατηγείου επιπέδου Σώματος Στρατού το οποίο πρόκειται να ιδρυθεί στη νότια Τουρκία στα Άδανα αλλά και στην ίδρυση μιας Ναυτικής Βάσης στην περιοχή Μπέικοζ του Βοσπόρου υπό το Επιχειρησιακό Στρατηγείο Ουκρανίας προκαλώντας την αντίδραση της Ρωσίας.<br /><br />Αυτό δείχνει ότι η Τουρκία έχει ετοιμασθεί να αναλάβει τους ρόλους που προαναφέρθηκαν αφού ταιριάζουν απόλυτα με τα υπό ίδρυση στρατηγεία. Η ίδρυση της Ναυτικής Βάσης στο Βόσπορο με τον προαναφερόμενο ρόλο της Τουρκίας στην προαναφερόμενη ηγεσία της «Προστατευτικής Αποστολής του ΝΑΤΟ» στην Ουκρανία και το ΝΑΤΟϊκό Σώμα Στρατού στα Άδανα με την ανάληψη από την Τουρκία της «Ανώτατης Διοίκησης Νότιας Πτέρυγας του ΝΑΤΟ».<br /><br />Η μεγάλη εικόνα δείχνει ότι ενώ τα τελευταία δύο χρόνια και λόγω ρωσικής απειλής η Άγκυρα έδειχνε πρόθυμη και έτοιμη να αναλάβει ειδικό ρόλο στην αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ευρώπης κατόπιν φυσικά και της υποστήριξης φίλιων προς την Τουρκία ευρωπαϊκών χωρών, τώρα η τουρκική πλευρά δείχνει έτοιμη για έναν πρωταγωνιστικό ρόλο εντός των κόλπων του ΝΑΤΟ το οποίο μεταμορφώνεται όπου οι ΗΠΑ φαίνεται να κάνουν βήματα προς τα πίσω.<br /><br />Η Τουρκία είχε ανησυχήσει τον περασμένο Μάρτιο όταν είδε ότι η Ε.Ε. δίνει μεγάλη σημασία στον παράγοντα Ελλάδα – Κύπρος αναφορικά με την ασφάλεια της Ευρώπης, με αφορμή τις επιθέσεις με drones από την Χεζμπολάχ του Λιβάνου εναντίον της Κύπρου.<br /><br />Η Άγκυρα με την κίνηση αυτή πετυχαίνει με έναν «σμπάρο πολλά τρυγόνια» καθώς, καθίσταται χώρα κλειδί εντός του ΝΑΤΟ για όλη την περιοχή, δημιουργεί στοιχεία ανάσχεσης εναντίον της πολεμικής μηχανής του Ισραήλ, μετατρέπεται σε ρυθμιστικός παράγοντας σε περιοχές ανάφλεξης όπως είναι η Μαύρη Θάλασσα, ο Καύκασος και η Μέση Ανατολή αλλά και στρατιωτικά ηγεμονεύουσα δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ακόμη σημαντικότερο θέμα για τα εθνικά μας συμφέροντα αποτελεί το γεγονός ότι ένας τέτοιος κεντρικός ρόλος της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, αποτελεί στοιχείο υπεροχής της Άγκυρας έναντι της Ελλάδας στον επιχειρησιακό τομέα ενώ σε πολιτικό επίπεδο, θα μείωνε τα αντανακλαστικά στης Συμμαχίας σε κάθε ελληνική διαμαρτυρία για την τουρκική επιθετικότητα. Σε μία περίοδο μάλιστα που η Τουρκία έχει εξαγγείλει την ψήφιση του αποκαλούμενου Νόμου «Γαλάζια Πατρίδα».<br /><br />Από την άλλη πλευρά οι νέοι ρόλο της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ θεωρείται σίγουρο ότι θα αυξήσουν τη δυσαρέσκεια και την καχυποψία της Μόσχας έναντι της Τουρκίας και θα αναγκάσουν την Ελλάδα και την Κύπρο να ενισχύσουν τον άξονα με το Ισραήλ.<br />Το θέμα είναι, εάν η Ελλάδα ως χώρα – μέλος της Συμμαχίας έχει απαντήσεις και ξεκάθαρη θέση απέναντι στο ενδεχόμενο ανάληψης νέου πρωταγωνιστικού ρόλου της Τουρκίας ενόψει της επόμενης Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελληνικά συμφέροντα και “νέοι ρόλοι” της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ.

Επικίνδυνος ο νέος ρόλος της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ – Η επόμενη Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα (07 – 08 Ιουλίου) αποτελεί ένα πολύ σημαντικ...

Διαβάστε την συνέχεια

.βλέπει πρόωρες κάλπες τον Οκτώβριο .

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/8a0555eab1b227a2efc759f409c35d28_XL.jpg?v=3" width="709" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η παρέμβασή του προκάλεσε αίσθηση στα πολιτικά και δημοσιογραφικά γραφεία</span></h3>Νέα διάσταση στη συζήτηση για τον πολιτικό σχεδιασμό της κυβέρνησης έδωσε το άρθρο του διευθυντή της «Καθημερινής», Αλέξη Παπαχελά, ο οποίος εκτίμησε ότι η χώρα ενδέχεται να οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές μέχρι τον Οκτώβριο 2026 δηλαδή 6 μήνες πριν το συνταηματικό τέλος της 4ετούς διακυβέρνησης.<div><br />Η παρέμβασή του προκάλεσε αίσθηση στα πολιτικά και δημοσιογραφικά γραφεία, καθώς προέρχεται από έναν αναλυτή που σπανίως προχωρά σε τόσο συγκεκριμένες χρονικές προβλέψεις.<br />Στο άρθρο του υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση έχει ήδη εισέλθει σε άτυπη προεκλογική περίοδο, σημειώνοντας πως αρκετοί υπουργοί λειτουργούν πλέον περισσότερο ως υποψήφιοι παρά ως μέλη του υπουργικού συμβουλίου, με έμφαση στην εκλογική τους περιφέρεια και λιγότερο στην προώθηση μεταρρυθμίσεων.</div><div><br />Παράλληλα, εκτιμά ότι μια σύντομη προεκλογική περίοδος θα περιόριζε τις πολιτικές αβεβαιότητες, ιδιαίτερα ενόψει πιθανών εξελίξεων στα ελληνοτουρκικά το φθινόπωρο.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

.βλέπει πρόωρες κάλπες τον Οκτώβριο .

Η παρέμβασή του προκάλεσε αίσθηση στα πολιτικά και δημοσιογραφικά γραφεία Νέα διάσταση στη συζήτηση για τον πολιτικό σχεδιασμό της κυβέρνηση...

Διαβάστε την συνέχεια

Ψυχρή η αντίδραση από τον φιλότουρκο Πασινιάν για τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Τι κρύβεται πίσω από τη σιωπή.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/06/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-36-1-1068x601.png" width="737" /><br /><br />Ψυχρή αντίδραση του Γερεβάν στην ιστορική απόφαση του Ισραήλ – Ο Πασινιάν αποφεύγει να πανηγυρίσει για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων<br /><br />Η ιστορική απόφαση του Ισραήλ να αναγνωρίσει επίσημα τη Γενοκτονία των Αρμενίων προκάλεσε ισχυρούς κραδασμούς στην περιοχή, πυροδοτώντας έντονες αντιδράσεις από την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν. Ωστόσο, αυτό που προκάλεσε τη μεγαλύτερη έκπληξη ήταν η εξαιρετικά συγκρατημένη στάση της ίδιας της Αρμενίας, με τον πρωθυπουργό Νικόλ Πασινιάν να αποφεύγει οποιαδήποτε πανηγυρική δήλωση ή δημόσια επιδοκιμασία.<br /><br />Σύμφωνα με το Armenian Press, η κυβέρνηση του Γερεβάν επέλεξε να κρατήσει χαμηλούς τόνους, σε μια περίοδο κατά την οποία η χώρα βρίσκεται σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη φάση διπλωματικών ισορροπιών.<div><br />Πασινιάν: «Δεν βλέπουμε λόγο να απαντήσουμε»<br /><br />Κατά τη διάρκεια δηλώσεών του μετά τη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου του κυβερνώντος κόμματος «Πολιτικό Συμβόλαιο», ο Νικόλ Πασινιάν ξεκαθάρισε ότι η αρμενική κυβέρνηση δεν θεωρεί αναγκαία κάποια επίσημη αντίδραση στην απόφαση του Ισραήλ.<br /><br />Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε:<br /><br />«Δεν βλέπουμε κανέναν λόγο να απαντήσουμε, καθώς πιστεύουμε ότι η αποχή από την εργαλειοποίηση της Γενοκτονίας των Αρμενίων είναι προς το συμφέρον της Δημοκρατίας της Αρμενίας.»<br /><br />Η τοποθέτηση αυτή ερμηνεύεται ως προσπάθεια του Γερεβάν να αποφύγει την περαιτέρω πολιτικοποίηση ενός εξαιρετικά ευαίσθητου ιστορικού ζητήματος, δίνοντας προτεραιότητα στη διατήρηση των εύθραυστων διπλωματικών ισορροπιών.</div><div><br />Η ιστορική απόφαση του Ισραήλ<br /><br />Στις 28 Ιουνίου, η κυβέρνηση του Ισραήλ ενέκρινε ομόφωνα την πρόταση του υπουργού Εξωτερικών Γκιντόν Σάαρ για την επίσημη αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων.<br /><br />Λίγο νωρίτερα, ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου είχε δηλώσει δημόσια ότι στηρίζει την πρωτοβουλία, ανοίγοντας τον δρόμο για μια απόφαση με ιδιαίτερο ιστορικό και διπλωματικό βάρος.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί μια σημαντική αλλαγή στη στάση του Ισραήλ απέναντι σε ένα ζήτημα που επί δεκαετίες αποτελούσε αντικείμενο έντονων διεθνών πολιτικών ισορροπιών.<br />Η επαναπροσέγγιση Αρμενίας – Τουρκίας εξηγεί τη στάση του Γερεβάν<br /><br />Η επιφυλακτική αντίδραση της αρμενικής κυβέρνησης δεν θεωρείται τυχαία.<br /><br />Αρμενία και Τουρκία βρίσκονται σήμερα σε μια ιστορική αλλά ιδιαίτερα εύθραυστη διαδικασία εξομάλυνσης των διμερών τους σχέσεων, η οποία ξεκίνησε μετά τον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ το 2020.<br /><br />Μέσα σε αυτό το σύνθετο γεωπολιτικό περιβάλλον, η κυβέρνηση Πασινιάν φαίνεται να επιδιώκει να μην επιβαρύνει περαιτέρω το ήδη δύσκολο κλίμα στις συνομιλίες με την Άγκυρα.<br />Τα ισραηλινά ΜΜΕ: Η στάση της Αρμενίας είναι πιο αποκαλυπτική από τις αντιδράσεις της Τουρκίας<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα σχόλια των ισραηλινών μέσων ενημέρωσης, τα οποία επισημαίνουν ότι, παρά τις έντονες καταδίκες από την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν, η πιο αποκαλυπτική εξέλιξη ήταν η στάση του ίδιου του Γερεβάν.<br /><br />Όπως σημειώνουν, η επιλογή της αρμενικής ηγεσίας να αποφύγει πανηγυρικές δηλώσεις ή πολιτική αξιοποίηση της ισραηλινής απόφασης αποτυπώνει τις νέες προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής της χώρας, η οποία επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και στην προώθηση μιας δύσκολης διαδικασίας περιφερειακής εξομάλυνσης.<br /><br />Η στάση αυτή αναδεικνύει ότι, παρά τη μεγάλη συμβολική σημασία της αναγνώρισης από το Ισραήλ, το Γερεβάν επιλέγει να αντιμετωπίσει το ζήτημα με ψυχραιμία και διπλωματική προσοχή, αποφεύγοντας κινήσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις ευρύτερες γεωπολιτικές εξελίξεις στον Νότιο Καύκασο.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ψυχρή η αντίδραση από τον φιλότουρκο Πασινιάν για τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Τι κρύβεται πίσω από τη σιωπή.

Ψυχρή αντίδραση του Γερεβάν στην ιστορική απόφαση του Ισραήλ – Ο Πασινιάν αποφεύγει να πανηγυρίσει για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Άγκυρα εργαλειοποιεί το Ιράν για να στοχοποιήσει τον ελληνικό εξοπλισμό.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-06-30_145022369.png?itok=Ai11M2ym" width="728" /><br /><br />''Χρησιμοποιώντας τον πόλεμο με το Ιράν ως πρόσχημα και παραβιάζοντας σοβαρά τη Συνθήκη της Λωζάνης, η κυβέρνηση Μητσοτάκη στην Ελλάδα ανέπτυξε μαχητικά αεροσκάφη, συστοιχίες πυραύλων εδάφους-αέρος (SAM), μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) και πυραύλους κατά πλοίων στα νησιά του Αιγαίου και στην Κύπρο'' επισημαίνουν «οι γείτονες»<br /><br />Είναι γνωστές οι παράνομες αξιώσεις της Τουρκίας στην ΝΑ Μεσόγειο στο πλαίσιο του ανυπόστατου σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και Δίκαιο της θάλασσας ιδεολογήματος της "Γαλάζιας Πατρίδας".<br /><br /><div>Τις κινήσεις των γειτόνων με βάση τα παραπάνω αλλά και την οπτική τους απέναντι στην σύμπλευση Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ, αποτυπώνει <a href="https://www.dailysabah.com/opinion/op-ed/how-turkiye-responds-to-unfolding-plans-in-cyprus-east-med">τουρκικό ΜΜΕ</a> σε σχετικό άρθρο του, επισημαίνοντας:<br />Η τουρκική οπτική για τις κινήσεις Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ-Γαλλίας στην Α. Μεσόγειο<br /><br />"Φαίνεται ότι η κυβέρνηση του Τελ Αβίβ προσπαθεί να σφυρηλατήσει ένα νέο δίκτυο συμμαχιών παράλληλα με τον «ατελείωτο πόλεμο» που ξεκίνησε στην περιοχή, ιδιαίτερα μετά τη γενοκτονία στη Γάζα. Το κάνει αυτό εξοπλίζοντας την Ελλάδα και την ελληνοκυπριακή κυβέρνηση για να σχηματίσουν μια στρατιωτική συμμαχία μαζί τους.<br /><br />Χρησιμοποιώντας τον πόλεμο με το Ιράν ως πρόσχημα και παραβιάζοντας σοβαρά τη Συνθήκη της Λωζάνης, η κυβέρνηση Μητσοτάκη στην Ελλάδα ανέπτυξε μαχητικά αεροσκάφη, συστοιχίες πυραύλων εδάφους-αέρος (SAM), μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) και πυραύλους κατά πλοίων στα νησιά του Αιγαίου και στην Κύπρο.<br /><br />Επιπλέον, βάσει στρατιωτικής συμφωνίας με τη Γαλλία, η οποία παραβιάζει τις Συμφωνίες του Λονδίνου και της Ζυρίχης, διέθεσε στρατιωτική βάση για το Γαλλικό Ναυτικό.<br /><br />Η ελληνοκυπριακή κυβέρνηση, από την άλλη πλευρά, έχει ανοίξει τις βάσεις της σε πολλές χώρες, κυρίως στο Ισραήλ, εναντίον της Τουρκίας. Έχει επίσης υπογράψει συμφωνία για το καθεστώς των δυνάμεων (SOFA) με τη Γαλλία, επιτρέποντας στον γαλλικό στρατό να εγκατασταθεί μόνιμα στο νησί.<br /><br />Αν και οι Ελληνοκύπριοι το υπερασπίζονται αυτό ως «ανθρωπιστικούς σκοπούς», η συμφωνία παραβιάζει τη συνθήκη εγγύησης που υπέγραψαν η Τουρκία, η Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο το 1960.<br /><br />Πιο πρόσφατα, ο μηχανισμός «3+1», που περιλαμβάνει το Ισραήλ, την Ελλάδα, την ελληνοκυπριακή διοίκηση και τις Ηνωμένες Πολιτείες, ανακοίνωσε επίσημα την ίδρυση του Ενεργειακού Κόμβου Ανατολικής Μεσογείου ως νέο θεσμικό βήμα στη στρατηγική του για την παράκαμψη της Τουρκίας.<br /><br />Απαντώντας σε αυτές τις εξελίξεις, ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε: «Ας μην επιδιώξει κανείς περιπέτεια... Εάν απειληθούν τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων στην Ανατολική Μεσόγειο, η απάντησα μας θα είναι πολύ σαφής και σταθερή».<br />"Συμφέροντα-επιδιώξεις της "συμμαχίας"<br /><br />Παρά το γεγονός ότι η Γαλλία είναι μια χώρα χωρίς ακτογραμμή στην Ανατολική Μεσόγειο, η κυβέρνηση Μακρόν εξοπλίζει την Ελλάδα και την ελληνοκυπριακή διοίκηση εναντίον της Τουρκίας, μέλους του ΝΑΤΟ.<br /><br />Είναι σαφές ότι τα πραγματικά κίνητρα της γαλλικής κυβέρνησης περιλαμβάνουν την απόκτηση ενεργειακών και στρατιωτικοπολιτικών στρατηγικών συμφερόντων στη Μέση Ανατολή, καθώς και τη διατήρηση της πρόσβασης σε αγορές αεροσκαφών, πολεμικών πλοίων και πυραυλικών συστημάτων, και τη στόχευση εναλλακτικών διαδρόμων για την αντικατάσταση της χαμένης αφρικανικής αγοράς.<br /><br />Το δεύτερο και πιο σημαντικό πρόβλημα ωστόσο, έγκειται στην επιθετική πολιτική του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου, η οποία καθοδηγείται από το σύνθημα του «Η Τουρκία είναι ο επόμενος στόχος μετά το Ιράν», το οποίο στοχεύει στην επέκταση του μετώπου του πολέμου.<br /><br />Σχεδιάζει να το κάνει αυτό συγκεκριμένα σχηματίζοντας έναν αντιτουρκικό διάδρομο συμμαχίας στη Μεσόγειο με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, την Ελλάδα και την ελληνοκυπριακή διοίκηση, στο πλαίσιο της πολιτικής «περικύκλωσης της Τουρκίας».<br /><br />Αυτό περιλαμβάνει την ενίσχυση της υποστήριξης προς τον ελληνικό και τον κυπριακό στρατό, συμπεριλαμβανομένων ασκήσεων εκπαίδευσης, όπλων και πυρομαχικών και συστημάτων UAV, στο υψηλότερο επίπεδο, καθώς και την εντατικοποίηση των προσπαθειών για την ίδρυση στρατιωτικών βάσεων και την αγορά γης στην Κύπρο.<br /><br />Επιφανειακά, αυτό το μυστικό σχέδιο στοχεύει να εμποδίσει την Τουρκία να ασκήσει κυριαρχία και να εξασφαλίσει ένα μερίδιο των άφθονων υδρογονανθράκων της περιοχής στις θαλάσσιες ζώνες και τον εναέριο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου μέσω του λεγόμενου «Χάρτη της Σεβίλλης», ο οποίος καταρτίστηκε κατά παράβαση της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας και του διεθνούς ναυτικού δικαίου.<br /><br />Στο στρατιωτικό μέτωπο, από τη δεκαετία του 2010, υπό την καθοδήγηση του πρώην Ανώτατου Συμμαχικού Διοικητή Ευρώπης (SACEUR) του ΝΑΤΟ, Τζέιμς Στραβρίδη, διεξήχθησαν οι κοινές ναυτικές και αεροπορικές στρατιωτικές ασκήσεις «Γαλάζια Σημαία» με τη συμμετοχή των ΗΠΑ, του Ισραήλ, ορισμένων κρατών μελών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, καθώς και χωρών της περιοχής του Κόλπου. Αυτές χρησίμευσαν για την προετοιμασία σεναρίων για μια πιθανή ένοπλη σύγκρουση στην περιοχή.</div><div><br />"Η απάντηση της Τουρκίας"<br /><br />Σε απάντηση, η Τουρκία, μέσω ενός ήρεμου και ορθολογικού διπλωματικού ελιγμού, δημιούργησε ένα πλαίσιο διαλόγου με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ σχετικά με την κατάπαυση του πυρός στο Ιράν.<br /><br />Ταυτόχρονα, δημιούργησε τον διάδρομο της κοινής αμυντικής συμμαχίας «Τουρκία-Αίγυπτος-Πακιστάν-Σαουδική Αραβία» και τις στρατιωτικές της ασκήσεις.<br /><br />Κατά συνέπεια, η Τουρκία απέκοψε το σκέλος του Κόλπου από το σενάριο «Γαλάζια Σημαία».<br /><br />Δεύτερον, στη Μεσόγειο, η Τουρκία υπέγραψε κοινή συμφωνία με την Ισπανία, βασικό μέλος της νότιας διοίκησης του ΝΑΤΟ, για την παραγωγή του μαχητικού αεροσκάφους Hürjet και συνεχίζει τις διαπραγματεύσεις για το μαχητικό αεροσκάφος πέμπτης γενιάς Kaan.<br /><br />Το σχέδιο της ιταλικής εταιρείας Leonardo και του ιταλικού ναυτικού να ενσωματώσουν το UAV Bayraktar TB3 στο αεροπλανοφόρο Cavour μέσω κοινής παραγωγής καταδεικνύει ότι η τελευταία λέξη δεν έχει ακόμη ειπωθεί στη Μεσόγειο.<br /><br />Επιπλέον, η Τουρκία έχει κάνει εκτεταμένες προετοιμασίες για την 36η σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί στην Άγκυρα, καταδεικνύοντας σαφώς τη δέσμευσή της και την πολιτική της βούληση να διασφαλίσει ότι η συμμαχία θα αναδυθεί ισχυρότερη απέναντι στις νέες προκλήσεις.<br />"Η Τουρκία θα βγει ενισχυμένη από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ"<br /><br />Η Τουρκία θα βγει ενισχυμένη από τη σύνοδο κορυφής της Άγκυρας ενισχυμένη σε διπλωματία, στρατιωτικές δυνατότητες και κύρος.<br /><br />Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, αναφερόμενος στη σύνοδο κορυφής της Άγκυρας που θα πραγματοποιηθεί στις 7-8 Ιουλίου και στην τρέχουσα κατάσταση της συμμαχίας, επαίνεσε την αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας, δηλώνοντας ότι η σύνοδος κορυφής θα μπορούσε να είναι ακόμη πιο σημαντική από τη Χάγη και ότι η επανάσταση της Τουρκίας στην αμυντική βιομηχανία θα ωφελήσει ολόκληρο το ΝΑΤΟ.<br /><br />Επίσης, έκανε επικριτικές παρατηρήσεις, δηλώνοντας ότι νέες αμυντικές συμβάσεις αξίας δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων θα ανακοινωθούν στην Άγκυρα.<br />"Οι στρατιωτικές ασκήσεις της Τουρκίας σε Αιγαίο-ΝΑ Μεσόγειο"<br /><br />Απαντώντας σε αυτές τις εξελίξεις στη Μεσόγειο, η Τουρκία κατέστησε σαφές μέσω των ασκήσεων «Γαλάζια Πατρίδα-26», «Εφές-2026», «Θαλάσσιος Λύκος» και, πιο πρόσφατα, των στρατιωτικών ασκήσεων στην Κύπρο ότι δεν θα επιτρέψει ποτέ ένα τέτοιο σχέδιο, απαντώντας με τη συμμετοχή 20.000 στρατιωτικών, εκατοντάδων πλοίων και μαχητικών αεροσκαφών.<br /><br />Η στρατιωτική άσκηση «Μάρτυρας Ανθυπολοχαγός Caner Gönyeli» στην Κύπρο είναι ουσιαστικά μια απτή έκφραση της πολιτικής και στρατιωτικής αποφασιστικότητας που αναφέρθηκε παραπάνω. Έχει αποδειχθεί ότι η Τουρκία, η οποία διαθέτει τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στη Μεσόγειο, και η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου (ΤΔΒΚ) διαθέτουν τη στρατιωτική και πολιτική αποφασιστικότητα να ανταποκριθούν άμεσα στα χειρότερα σενάρια στην περιοχή και να ματαιώσουν όλες τις συνωμοσίες.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η Τουρκία όχι μόνο έχει αναπτύξει έξι μαχητικά αεροσκάφη F-16, UAV και νέα πυραυλικά συστήματα στην Κύπρο, αλλά έχει επίσης δηλώσει ρητά ότι θα κρατήσει την «πύλη της Ανατολίας» προς τη Μεσόγειο ανοιχτή ανά πάσα στιγμή.<br /><br />Τελικά, η Τουρκία γνωρίζει τις προσπάθειες απομόνωσής της μέσω της άρσης του εμπάργκο όπλων των ΗΠΑ στην ελληνοκυπριακή διοίκηση, την υπογραφή παράνομων συμφωνιών βάσεων με τη Γαλλία, τους ισραηλινούς στόχους να περιορίσουν την Τουρκία στη Μεσόγειο και το Αιγαίο, και την παγίδα που κρύβεται πίσω από τη στρατηγική προπαγάνδα και τις δραστηριότητες μηχανικής πίσω από τη ρητορική «απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο», όλα μέσω πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο, και έχει καταστήσει σαφές ότι δεν θα επιτρέψει να συμβεί μια τέτοια περιπέτεια.</div><div><br />"Λύση δύο κρατών στην Κύπρο"<br /><br />Είναι ζωτικής σημασίας να υπενθυμίσουμε στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Αντόνιο Γκουτέρες και στην Ειδική Αντιπρόσωπο Μαρία Άντζελα Χόλγκιν ότι, εκτός από μια λύση δύο κρατών στην Κύπρο, οποιαδήποτε σχέδια ομοσπονδίας, τα οποία αποτελούν απλώς μια διαφορετική εκδοχή του Σχεδίου Ανάν, θα είναι μάταια.<br /><br />Εάν η ΤΔΒΚ δεν αναγνωριστεί νομικά, δεν αρθούν οι κυρώσεις που έχουν επιβληθεί άδικα στην ΤΔΒΚ εδώ και χρόνια και δεν αναγνωριστεί η πολιτική ισότητα και το κυρίαρχο καθεστώς, όλες οι προσπάθειες θα είναι μάταιες.<br /><br />Συμπερασματικά, θα λέγαμε ότι οποιαδήποτε πρωτοβουλία εκτός από μια λύση δύο κρατών θα θαφτεί στις σκονισμένες σελίδες της ιστορίας."</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Άγκυρα εργαλειοποιεί το Ιράν για να στοχοποιήσει τον ελληνικό εξοπλισμό.

''Χρησιμοποιώντας τον πόλεμο με το Ιράν ως πρόσχημα και παραβιάζοντας σοβαρά τη Συνθήκη της Λωζάνης, η κυβέρνηση Μητσοτάκη στην Ελλά...

Διαβάστε την συνέχεια

«Πολύ χαλαρή ομοσπονδία» προβλέπει προσχέδιο Ολγκίν υποστηρίζει τουρκική εφημερίδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.reporter.com.cy/images/1300x500/cache_1300x500_Analog_medium_1423907_519044_26_05_27_174850.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="540" data-original-width="900" height="120" src="https://www.reporter.com.cy/images/1300x500/cache_1300x500_Analog_medium_1423907_519044_26_05_27_174850.jpg" width="721" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"><br />Mιλά για επιστροφή Βαρωσίων – Μόρφου – Μεσαορίας, εγγυήσεις μέσω ΝΑΤΟ και σταδιακή αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων</span></h3>Για προσχέδιο που προβλέπει «πολύ χαλαρή ομοσπονδιακή δομή» στην Κύπρο κάνει λόγο η τουρκική εφημερίδα Yeni Akit, επικαλούμενη μη επιβεβαιωμένες πληροφορίες που αποδίδονται σε έγγραφο της προσωπικής απεσταλμένης του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Μαρία Άνχελα Ολγκίν.<br /><br />Η εφημερίδα ισχυρίζεται ότι εξετάζεται η επιστροφή των Βαρωσίων, της Μόρφου και τμημάτων της Μεσαορίας στην ελληνοκυπριακή πλευρά, με αντάλλαγμα ανοίγματα προς τους Τουρκοκύπριους σε θέματα απευθείας εμπορίου, πτήσεων και διεθνών επαφών.<br /><br />Παράλληλα, υποστηρίζει ότι το Σύστημα Εγγυήσεων του 1960 θα αντικατασταθεί από μηχανισμό τύπου ΝΑΤΟ, με συμμετοχή δυνάμεων από τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, την Ελλάδα και τη Βρετανία, ενώ θα αρχίσει σταδιακή αποχώρηση τουρκικών στρατευμάτων κατά τη διάρκεια μεταβατικής περιόδου δύο έως τριών ετών.<br /><br />Το δημοσίευμα αναφέρει επίσης ότι τίθεται ζήτημα αποχώρησης αριθμού Τούρκων υπηκόων από τα κατεχόμενα και στενότερης σύνδεσης της λύσης του Κυπριακού με τις ευρωτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Ο πρώην σύμβουλος του Ραούφ Ντενκτάς, Σαμπαχατίν Ισμαήλ, υποστήριξε ότι οι φερόμενες πρόνοιες παραπέμπουν στο Σχέδιο Ανάν, αλλά είναι δυσμενέστερες για την τουρκοκυπριακή πλευρά στο ζήτημα των εγγυήσεων.<br /><br />Κατά τον ίδιο, μια τέτοια λύση θα οδηγούσε σταδιακά στην αποδυνάμωση των δεσμών της Τουρκίας με την Κύπρο και στον περιορισμό της παρουσίας της στην Ανατολική Μεσόγειο.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Πολύ χαλαρή ομοσπονδία» προβλέπει προσχέδιο Ολγκίν υποστηρίζει τουρκική εφημερίδα

Mιλά για επιστροφή Βαρωσίων – Μόρφου – Μεσαορίας, εγγυήσεις μέσω ΝΑΤΟ και σταδιακή αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων Για προσχέδιο που πρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα διαπραγματεύεται χρηματοδότηση της Ουκρανίας: Το παζάρι με ΝΑΤΟ και δημοσιονομικές ισορροπίες Ε.Ε..

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/T9f7mUAIYTyqdpEfPn1dhL4zkcGWam2PzagJpmx4qXh6tjNqv9pzwnQQG2IrOnELlm94zVWjCVxJ02Q8GtrrPegjqxlmdCaaT_QvJdeAa8PNEU4H73Lz0z3_Jv5uqfnQCqe2rN2O8zCozhabrfs86ow_6tVK8lfhaHOCrxK_QkFBQubbXtKXm6aJ-JF7tjO-1-768x512.jpg" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η Αθήνα επιδιώκει την καταβολή της προβλεπόμενης ελληνικής συνεισφοράς προς την Ουκρανία σε πολυετείς δόσεις, επιχειρώντας να ισορροπήσει ανάμεσα στις δεσμεύσεις της έναντι του ΝΑΤΟ, τις δημοσιονομικές πιέσεις και τις αυξανόμενες απαιτήσεις της ευρωπαϊκής αμυντικής πολιτικής. Η υπόθεση αναδεικνύει το νέο δίλημμα που αντιμετωπίζουν πολλά κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης: ενίσχυση της συλλογικής ασφάλειας χωρίς δημοσιονομική αποσταθεροποίηση.<br /><br />Η συζήτηση για τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας εισέρχεται σε μια νέα, περισσότερο σύνθετη φάση, καθώς τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης καλούνται να μετατρέψουν τη βραχυπρόθεσμη στρατιωτική υποστήριξη προς το Κίεβο σε μια μακροπρόθεσμη στρατηγική δέσμευση.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα βρίσκεται σε διαπραγμάτευση με το ΝΑΤΟ σχετικά με τον τρόπο καταβολής της ελληνικής συνεισφοράς, η οποία, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Συμμαχίας, ανέρχεται περίπου στα 600 εκατ. ευρώ. Η Αθήνα δεν αμφισβητεί την ανάγκη συνέχισης της στήριξης προς την Ουκρανία, προτείνει όμως η χρηματοδότηση να κατανεμηθεί σε τρεις ή τέσσερις ετήσιες δόσεις, ώστε να περιοριστεί η επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού.<br />Η δημοσιονομική πίεση αλλάζει τις προτεραιότητες<br /><br />Η ελληνική θέση αντανακλά μια ευρύτερη πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.<br /><br />Το 2026 προδιαγράφεται ως έτος αυξημένων δημοσιονομικών απαιτήσεων. Η επιτάχυνση των αμυντικών δαπανών, οι επενδύσεις στην ενεργειακή ασφάλεια, οι ανάγκες πολιτικής προστασίας και οι συνέπειες της γεωπολιτικής αστάθειας στη Μέση Ανατολή ασκούν σημαντικές πιέσεις στους εθνικούς προϋπολογισμούς.<br /><br />Για την Αθήνα, η σταδιακή αποπληρωμή της συνεισφοράς θεωρείται λύση που επιτρέπει την τήρηση των διεθνών υποχρεώσεων χωρίς να διαταράσσεται η δημοσιονομική ισορροπία ή ο προγραμματισμός των αμυντικών επενδύσεων. <div><br />Το PURL και η νέα αρχιτεκτονική στρατιωτικής βοήθειας<br /><br />Η ελληνική συμμετοχή δεν περιορίζεται μόνο στη συγκεκριμένη χρηματοδότηση.<br /><br />Η Αθήνα συμμετέχει ήδη στο Prioritized Ukraine Requirements List (PURL), το ειδικό χρηματοδοτικό πλαίσιο μέσω του οποίου συγκεντρώνονται πόροι για την προμήθεια αμερικανικών οπλικών συστημάτων προς την Ουκρανία.<br /><br />Η ελληνική συνεισφορά το 2025 ανήλθε σε περίπου 20 εκατ. ευρώ, ενώ για το 2026 αναμένεται να αυξηθεί, στο πλαίσιο των συνολικών δεσμεύσεων που έχουν αναλάβει οι σύμμαχοι.<br /><br />Παράλληλα, η Ελλάδα συμμετέχει και στους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς χρηματοδότησης της Ουκρανίας, συμπεριλαμβανομένου του κοινού δανειακού πακέτου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γεγονός που αυξάνει περαιτέρω τις συνολικές οικονομικές της υποχρεώσεις.<br />Η πρόταση Ρούτε αλλάζει τα δεδομένα<br /><br />Σημαντικό σημείο της συζήτησης αποτελεί και η πρόταση του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, για τη δημιουργία ενός περισσότερο προβλέψιμου μηχανισμού στήριξης της Ουκρανίας.<br /><br />Σύμφωνα με την πρόταση, κάθε κράτος-μέλος θα μπορούσε να συνεισφέρει ετησίως ποσό που θα αντιστοιχεί περίπου στο 0,25% του ΑΕΠ του υπέρ της ουκρανικής άμυνας.<br /><br />Η ιδέα αυτή αντιμετωπίζεται με επιφυλάξεις από αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, οι οποίες εκτιμούν ότι η εφαρμογή μιας τέτοιας μόνιμης δημοσιονομικής υποχρέωσης θα δημιουργούσε πρόσθετες πιέσεις σε μια περίοδο κατά την οποία αυξάνονται ήδη οι δαπάνες για την ευρωπαϊκή άμυνα και την εφαρμογή των νέων στόχων του ΝΑΤΟ. </div><div><br />Τα Patriot παραμένουν εκτός διαπραγμάτευσης<br /><br />Παράλληλα με τη χρηματοδοτική συζήτηση, συνεχίζονται τα αιτήματα προς την Ελλάδα για την παραχώρηση πρόσθετου στρατιωτικού εξοπλισμού.<br /><br />Η μεγαλύτερη πίεση αφορά τα αντιαεροπορικά συστήματα Patriot, τα οποία εξακολουθούν να αποτελούν βασική προτεραιότητα για την ουκρανική αεράμυνα απέναντι στις συνεχιζόμενες ρωσικές πυραυλικές επιθέσεις.<br /><br />Ωστόσο, η ελληνική κυβέρνηση διατηρεί σταθερή θέση ότι τα συγκεκριμένα συστήματα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της εθνικής αεράμυνας και του σχεδιασμού της μελλοντικής πολυεπίπεδης αντιαεροπορικής προστασίας της χώρας.<br /><br />Αντίθετα, η Αθήνα συνεχίζει να παραχωρεί πυρομαχικά και παλαιότερο στρατιωτικό υλικό που δεν θεωρείται πλέον επιχειρησιακά κρίσιμο για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br />Η αμυντική συνεργασία Ελλάδας–Ουκρανίας παραμένει στο τραπέζι<br /><br />Παρά τις πρόσφατες δυσκολίες στις διμερείς σχέσεις, συνεχίζονται οι προσπάθειες για την επανεκκίνηση του κοινού προγράμματος ανάπτυξης μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας (USVs).<br /><br />Το συγκεκριμένο πρόγραμμα είχε ουσιαστικά παγώσει εξαιτίας διαφορών σχετικά με τους όρους αδειοδότησης και χρήσης της τεχνολογίας, ενώ οι εξελίξεις στη Λευκάδα επιβάρυναν περαιτέρω το κλίμα.<br /><br />Μετά τις πρόσφατες επαφές μεταξύ του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, οι δύο πλευρές επιχειρούν να διατηρήσουν ανοικτό το ενδεχόμενο συνέχισης της συνεργασίας στον τομέα των νέων αμυντικών τεχνολογιών.<br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναζητά νέο μοντέλο χρηματοδότησης της συλλογικής άμυνας<br /><br />Η ελληνική διαπραγμάτευση με το ΝΑΤΟ δεν αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη ευρωπαϊκή συζήτηση για το πώς θα χρηματοδοτηθεί μακροπρόθεσμα η υποστήριξη προς την Ουκρανία.<br /><br />Η μετάβαση από έκτακτα πακέτα βοήθειας σε μόνιμους μηχανισμούς χρηματοδότησης σηματοδοτεί μια σημαντική αλλαγή στη φιλοσοφία της ευρωπαϊκής πολιτικής ασφάλειας. Για πρώτη φορά μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ καλούνται να συνδυάσουν υψηλότερες αμυντικές δαπάνες, επενδύσεις στην ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία και διαρκή οικονομική στήριξη προς μια εμπόλεμη χώρα.<br /><br />Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια ιδιαίτερα σύνθετη θέση. Ως κράτος-μέλος τόσο της Ε.Ε. όσο και του ΝΑΤΟ, συμμετέχει ταυτόχρονα σε πολλαπλούς μηχανισμούς χρηματοδότησης, ενώ παράλληλα υλοποιεί ένα εκτεταμένο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Η πρόταση για καταβολή της ελληνικής συνεισφοράς σε πολυετείς δόσεις αντικατοπτρίζει την προσπάθεια εξισορρόπησης μεταξύ διεθνών υποχρεώσεων και δημοσιονομικής βιωσιμότητας. Αντίστοιχοι προβληματισμοί διατυπώνονται και από άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, γεγονός που υποδηλώνει ότι η συζήτηση για τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας εξελίσσεται πλέον σε κεντρικό ζήτημα της ευρωπαϊκής πολιτικής οικονομίας.</div><div><br />Προοπτικές<br /><br />Οι επόμενοι μήνες αναμένεται να είναι καθοριστικοί τόσο για την πορεία της δυτικής υποστήριξης προς την Ουκρανία όσο και για τη διαμόρφωση ενός νέου πλαισίου ευρωπαϊκής αμυντικής χρηματοδότησης.<br /><br />Η πορεία της πρότασης του Μαρκ Ρούτε, οι αποφάσεις των κρατών-μελών για την αύξηση των αμυντικών δαπανών και οι εξελίξεις στο πεδίο των επιχειρήσεων θα καθορίσουν εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ θα καταφέρουν να δημιουργήσουν έναν σταθερό και μακροπρόθεσμο μηχανισμό στήριξης του Κιέβου.<br /><br />Για την Ελλάδα, η πρόκληση θα είναι να διατηρήσει τον ρόλο του αξιόπιστου συμμάχου, προστατεύοντας ταυτόχρονα τη δημοσιονομική σταθερότητα και τις εθνικές αμυντικές της προτεραιότητες σε ένα ολοένα πιο απαιτητικό γεωπολιτικό περιβάλλον.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ελλάδα διαπραγματεύεται χρηματοδότηση της Ουκρανίας: Το παζάρι με ΝΑΤΟ και δημοσιονομικές ισορροπίες Ε.Ε..

Βασιλης Διαμαντακος Η Αθήνα επιδιώκει την καταβολή της προβλεπόμενης ελληνικής συνεισφοράς προς την Ουκρανία σε πολυετείς δόσεις, επιχειρώντ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Λιβύη νέα γεωπολιτική σκακιέρα της Μεσογείου:ΗΠΑ,Κίνα,Τουρκία,Αίγυπτος αναδιαμορφώνουν ισορροπίες ισχύος.

<img height="86" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/GettyImages-1792562297-1-768x432.jpg" width="722" /><br /><br /><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Η επιστροφή των Ηνωμένων Πολιτειών στη λιβυκή κρίση, η αυξανόμενη οικονομική παρουσία της Κίνας, η στρατιωτική εδραίωση της Τουρκίας και η σταδιακή προσέγγιση Άγκυρας–Καΐρου μετατρέπουν τη Λιβύη σε έναν από τους σημαντικότερους γεωπολιτικούς κόμβους της Ανατολικής Μεσογείου. Οι εξελίξεις επηρεάζουν άμεσα την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια, τις θαλάσσιες μεταφορές και τα στρατηγικά συμφέροντα της Ελλάδας.<br /><br />Για περισσότερο από μία δεκαετία, η Λιβύη αποτελούσε συνώνυμο του εμφυλίου πολέμου, της πολιτικής αστάθειας και των μεταναστευτικών ροών προς την Ευρώπη. Σήμερα, όμως, η χώρα εισέρχεται σε μια νέα φάση, όπου το επίκεντρο δεν είναι πλέον μόνο η εσωτερική της σύγκρουση, αλλά ο ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων για τον έλεγχο μιας από τις σημαντικότερες γεωστρατηγικές περιοχές της Μεσογείου.<br /><br />Η έντονη διπλωματική κινητικότητα των τελευταίων εβδομάδων, τόσο στην Τρίπολη όσο και στη Βεγγάζη, αποδεικνύει ότι η Λιβύη μετατρέπεται σταδιακά σε σημείο συνάντησης των στρατηγικών επιδιώξεων των Ηνωμένων Πολιτειών, της Κίνας, της Τουρκίας, της Αιγύπτου, των χωρών του Κόλπου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.<br /><br />Πίσω από τις πρωτοβουλίες αυτές βρίσκονται τα τεράστια ενεργειακά αποθέματα της χώρας, η γεωγραφική της θέση ανάμεσα στην Ευρώπη και την Αφρική, αλλά και ο έλεγχος κρίσιμων θαλάσσιων διαδρόμων που αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη σημασία στο νέο γεωοικονομικό περιβάλλον.<div><br />Η Ουάσιγκτον επιστρέφει δυναμικά στη Λιβύη<br /><br />Η πιο χαρακτηριστική ένδειξη της αμερικανικής επαναδραστηριοποίησης ήταν η επίσκεψη του Μασάντ Μπούλος, ειδικού απεσταλμένου του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος έχει αναλάβει να προωθήσει ένα νέο σχέδιο πολιτικής ενοποίησης της χώρας.<br /><br />Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν γίνει γνωστές, η αμερικανική πρόταση προβλέπει τη δημιουργία ενός σχήματος συνδιοίκησης, στο οποίο θα συμμετέχουν τόσο ο πρωθυπουργός της δυτικής Λιβύης Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπεϊμπά, όσο και ο Σαντάμ Χαφτάρ, ο οποίος εμφανίζεται ως ο επικρατέστερος διάδοχος του στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ στην ανατολική Λιβύη.<br /><br />Πέρα όμως από την πολιτική ενοποίηση, η στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών έχει σαφώς ευρύτερες διαστάσεις.<br /><br />Η Ουάσιγκτον επιδιώκει να αποτρέψει τη δημιουργία ενός νέου κενού ισχύος στη Βόρεια Αφρική, να διασφαλίσει την πρόσβαση στους ενεργειακούς πόρους της Λιβύης και κυρίως να αναχαιτίσει την αυξανόμενη κινεζική επιρροή στη νότια πτέρυγα της Μεσογείου.<br /><br />Παρά τις αντιδράσεις που προκαλεί το αμερικανικό σχέδιο σε ορισμένες λιβυκές πολιτικές και φυλετικές ομάδες, πρωτοβουλίες όπως οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις μεταξύ δυνάμεων της ανατολικής και δυτικής Λιβύης θεωρούνται από αρκετούς αναλυτές ως τα πρώτα βήματα για τη σταδιακή αποκατάσταση της κρατικής συνοχής. </div><div><br />Η Κίνα επεκτείνει διακριτικά την επιρροή της στη Μεσόγειο<br /><br />Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες επενδύουν στη διπλωματία, η Κίνα επενδύει στις υποδομές.<br /><br />Το λιμάνι της Μισράτα, στο οποίο δραστηριοποιείται η COSCO Shipping, εξελίσσεται σε έναν από τους σημαντικότερους κινεζικούς εμπορικούς κόμβους στη Βόρεια Αφρική.<br /><br />Η πρόσφατη ενεργοποίηση απευθείας θαλάσσιας σύνδεσης μεταξύ κινεζικών λιμένων και της Μισράτα εντάσσεται στη στρατηγική του Belt and Road Initiative (BRI), μέσω της οποίας το Πεκίνο επιχειρεί να ενισχύσει την παρουσία του στις βασικές θαλάσσιες αρτηρίες του παγκόσμιου εμπορίου.<br /><br />Για την Κίνα, η Λιβύη δεν αποτελεί μόνο πηγή ενεργειακών πόρων.<br /><br />Αποτελεί και έναν κρίσιμο κόμβο που συνδέει τη Μεσόγειο με την αφρικανική ενδοχώρα, δημιουργώντας νέες δυνατότητες εμπορικής και επενδυτικής επέκτασης.<br /><br />Η αυξανόμενη κινεζική παρουσία αποτελεί πλέον μία από τις σημαντικότερες ανησυχίες της αμερικανικής στρατηγικής στη Βόρεια Αφρική. Δεν είναι τυχαίο ότι τόσο η αμερικανική όσο και η κινεζική πρεσβεία στην Τρίπολη ενισχύουν συνεχώς τη διπλωματική και επιχειρησιακή τους παρουσία, αντανακλώντας τον εντεινόμενο ανταγωνισμό μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων.</div><div><br />Η Τουρκία εδραιώνει τη στρατιωτική της επιρροή<br /><br />Την ώρα που οι μεγάλες δυνάμεις ανταγωνίζονται σε διπλωματικό και οικονομικό επίπεδο, η Τουρκία συνεχίζει να εδραιώνει τη στρατιωτική της παρουσία στη δυτική Λιβύη.<br /><br />Από την περίοδο του λιβυκού εμφυλίου μέχρι σήμερα, η Άγκυρα έχει εξελιχθεί στον βασικό στρατηγικό προστάτη της κυβέρνησης της Τρίπολης, διατηρώντας στρατιωτικούς συμβούλους, εκπαιδευτές και σημαντικές επιχειρησιακές δυνατότητες στην περιοχή.<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία αποκτά η Μισράτα, όπου τουρκικά πολεμικά πλοία χρησιμοποιούν λιμενικές εγκαταστάσεις στο πλαίσιο των στρατιωτικών συμφωνιών που έχουν συναφθεί τα τελευταία χρόνια.<br /><br />Η τουρκική παρουσία, ωστόσο, υπερβαίνει τη λιβυκή διάσταση.<br /><br />Η Λιβύη αποτελεί θεμελιώδη πυλώνα της στρατηγικής της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς το τουρκολιβυκό μνημόνιο εξακολουθεί να αποτελεί τη νομική βάση των τουρκικών διεκδικήσεων για τις θαλάσσιες ζώνες, επηρεάζοντας άμεσα τις εξελίξεις γύρω από τις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες (ΑΟΖ), τις ενεργειακές έρευνες και τα μελλοντικά έργα μεταφοράς φυσικού αερίου προς την Ευρώπη.<br /><br />Για τον λόγο αυτό, η διατήρηση της τουρκικής επιρροής στη Λιβύη αποτελεί στρατηγική προτεραιότητα για την Άγκυρα, ανεξάρτητα από τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στη χώρα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Λιβύη νέα γεωπολιτική σκακιέρα της Μεσογείου:ΗΠΑ,Κίνα,Τουρκία,Αίγυπτος αναδιαμορφώνουν ισορροπίες ισχύος.

Κωστας Καλλιαντερης Η επιστροφή των Ηνωμένων Πολιτειών στη λιβυκή κρίση, η αυξανόμενη οικονομική παρουσία της Κίνας, η στρατιωτική εδραίωση ...

Διαβάστε την συνέχεια

Washington Examiner: Τα F-35 δεν έχουν καμία θέση στην Τουρκία – Συνετή η πώληση κινητήρων από τον Τραμπ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.onalert.gr/app/uploads/2026/06/F-35-DVIDS-1-1440x960.webp" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="960" data-original-width="1440" height="133" src="https://www.onalert.gr/app/uploads/2026/06/F-35-DVIDS-1-1440x960.webp" width="720" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Απολύτως απαράδεκτη και επίκινδυνη για τα αμερικανικά εθνικά συμφέροντα η επανένταξη της Άγκυρας στο πρόγραμμα των stealth μαχητικών</span></h3><b>Άρης Δημητράτος</b><br /><div>Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να προχωρήσει στην πώληση κινητήρων τύπου F110 στην Τουρκία, η οποία θα τους χρησιμοποιήσει στο πρόγραμμα ανάπτυξης τουρκικών stealth μαχητικών αεροσκαφών νέας γενιάς τύπου KAAN έχει απασχολήσει ιδιαίτερα την αμερικανική πολιτική σκηνή και τον Τύπο, καθώς συνδέουν με την πιθανή επανένταξη της Άγκυρας στο πρόγραμμα των F-35.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, το συντηρητικό μέσο ενημέρωσης «Washington Examiner» θέτει στο προσκήνιο την υπόθεση των F-35 σε συνάρτηση με τις πρόσφατες πρωτοβουλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ, λέγοντας πως ο Αμερικανός πρόεδρος θα έχει το κάθε δικαίωμα να εξασφαλίσει μια εμπορική συμφωνία αξίας 700 εκατομμυρίων δολαρίων για την πώληση κινητήρων τύπου F110 στην Τουρκία, όμως θα έκανε ένα σοβαρό στρατηγικό λάθος αν πουλούσε stealth μαχητικά αεροσκάφη τύπου F-35 στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Ειδικότερα, αμερικανικά μέσα ενημέρωσης και ορισμένοι αναλυτές φαίνεται να διαχωρίζουν τις δύο υποθέσεις. Άλλο πράγμα η πώληση κινητήρων – που θα καταλήξουν σε τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη νέας γενιάς και άλλο πράγμα η επανένταξη της Άγκυρας στο πρόγραμμα των F-35, κάτι που θα προκαλούσε αναστάτωση στο Κογκρέσο, στο αμερικανικό Πεντάγωνο και σε συμμάχους των ΗΠΑ, όπως η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ.<br /><br />Στο σημείο αυτό, το δημοσίευμα του «Washington Examiner» διευκρινίζει πως η Τουρκία δεν πρέπει να περιφρονείται από τις ΗΠΑ ακόμα κι αν είναι ένας προβληματικός νατοϊκός σύμμαχος και η πώληση των κινητήρων τύπου F110 θα ήταν συνετή κίνηση, διότι θα έδειχνε στην Άγκυρα ότι η Ουάσινγκτον εκτιμά την στρατιωτική τους συνεργασία και θα ενθάρρυνε τον Ερντογάν να επιλέξει την συνεργασία και την σταθερότητα στην ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Έπειτα, υποστηρίζει: «Είναι σαφές ότι τόσο η Ελλάδα όσο και το Ισραήλ θα αντιταχθούν στην πώληση των κινητήρων, όμως το γεγονός ότι οι δύο αυτές χώρες είναι ήδη στο πρόγραμμα των F-35, τους προσφέρει ένα σταθερό πλεονέκτημα αεροπορικής ισχύος έναντι της Τουρκίας. Όμως η προθυμία των ΗΠΑ να ικανοποιήσει ένα τουρκικό αίτημα δεν πρέπει να μεταφραστεί ως παραχώρηση. Ο Ερντογάν είναι ένας παρανοϊκός και αυταρχικός ηγέτης, που μετέτρεψε μια άλλοτε δυναμική δημοκρατία σε ένα φέουδο ισλαμιστικού αυταρχισμού, καταπατώντας δίχως ντροπή ατομικές ελευθερίες ενώ δεν αντιμετωπίζει τις ΗΠΑ με αμοιβαίο σεβασμό».<br /><br />Ακόμα, τονίζει: «Το 2017 διέταξε σωματοφύλακες να επιτεθούν σε διαδηλωτές έξω από την τουρκική πρεσβεία στην Ουάσινγκτον κατά την διάρκεια της επίσκεψής του, έχει χρησιμοποιήσει Αμερικανούς πολίτες, όπως τον πάστορα Μπράνσον, ως πολιτικούς ομήρους και πρόδωσε το NATO όταν αγόρασε ρωσικά συστήματα αεράμυνας τύπου S-400 στα τέλη του 2017».<br /><br />Το γεγονός ότι η Τουρκία διαθέτει τους S-400 είναι ο κυριότερος λόγος που δεν πρέπει να αποκτήσει τα F-35, διότι η Ρωσία θα μπορούσε να αποκτήσει πολύτιμες απόρρητες και διαβαθμισμένες πληροφορίες και δεδομένα για τα λειτουργικά χαρακτηριστικά αλλά και τις υπογραφές σε ραντάρ των F-35. Αυτά τα δεδομένα θα μπορούσε η Μόσχα να τα δώσει στην Κίνα, στο Ιράν ή και στη Βόρεια Κορέα, προκειμένου να διαμορφώσουν ένα πιο αποτελεσματικό δίκτυο αναχαίτισης και αντιμετώπισης των αεμρικανικών stealth μαχητικών αεροσκαφών.<br /><br />Υπό αυτό το πρίσμα, ο Τραμπ θα έκανε ένα σοβαρό στρατηγικό λάθος αν επέτρεπε στην Τουρκία να αγοράσει τα F-35, αν αυτή πρώτα δεν ξεφορτωθεί τους S-400. Με άλλα λόγια, ο Αμερικανός πρόεδρος θα πρέπει να ενδιαφέρεται περισσότερο για τις ζωές Αμερικανών πιλότων και την βιωσιμότητα αμερικανικών στρατηγικών και επιχειρησιακών σχεδιασμών για μελλοντικούς πολέμους, παρά για την φιλία του με τον Ερντογάν.<br /><br />Επίσης, θα έδειχνε υποταγή στους πολιτικούς «εκβιασμούς» του Ερντογάν ενώ θα έδινε την εντύπωση στην Ελλάδα, στην Κύπρο και στο Ισραήλ, ότι η Τουρκία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα F-35 εναντίον τους, μετά την αποχώρηση του Τραμπ από τον προεδρικό θώκο.<br /><br />Επίσης, το Κογκρέσο πρέπει να «πατήσει πόδι» και οι πρόεδροι των επιτροπών ενόπλων δυνάμεων της Βουλής των Αντιπροσώπων (ο Ρεπουμπλικάνος Μάικ Ρότζερς) και της Γερουσίας (ο Ρεπουμπλικάνος Ρότζερ Γουίκερ) θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν στον Τραμπ ότι θα αντισταθούν σε οποιαδήποτε κίνηση που θέτει σε κίνδυνο τα αμερικανικά συμφέροντα και εθνική ασφάλεια.<br /><br />Γιατί αυτό ακριβώς είναι το διακύβευμα σε μια άνευ όρων πώληση των F-35 στην Τουρκία, κάτι που είναι απολύτως απαράδεκτο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Washington Examiner: Τα F-35 δεν έχουν καμία θέση στην Τουρκία – Συνετή η πώληση κινητήρων από τον Τραμπ

Απολύτως απαράδεκτη και επίκινδυνη για τα αμερικανικά εθνικά συμφέροντα η επανένταξη της Άγκυρας στο πρόγραμμα των stealth μαχητικών Άρης Δη...

Διαβάστε την συνέχεια

ExxonMobil: Αθόρυβο exit από την Κρήτη. Το παρασκήνιο της αποχώρησης.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.sbctv.gr/wp-content/uploads/2026/03/sbc_exxon_mobil_.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="601" data-original-width="900" height="601" src="https://www.sbctv.gr/wp-content/uploads/2026/03/sbc_exxon_mobil_.jpg" width="900" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Γιατί γίνεται προσπάθεια αποσιώπησης του γεγονότος και καθυστέρησης των επίσημων ανακοινώσεων</span></h3><b>Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Αθόρυβα, η ExxonMobil φαίνεται να μαζεύει οριστικά τα «μπογαλάκια της» και από το θαλάσσιο τεμάχιο νοτιοδυτικά της Κρήτης, βάζοντας ένα νέο μεγάλο ερωτηματικό πάνω στο κυβερνητικό αφήγημα περί «ενεργειακής αναβάθμισης» της χώρας.<br /><br />Μετά την αποχώρηση από το block δυτικά της Κρήτης, η εξέλιξη αυτή που αποκαλύπτει το energia.gr έρχεται να ενισχύσει την αίσθηση ότι ο πολυσυζητημένος ενεργειακός σχεδιασμός χάνει σταδιακά τη δυναμική του αλλά και την αξιοπιστία του.<div><br />Κυβερνητική σιγή ασυρμάτου για την ExxonMobil <br /><br />Αυτό που προκαλεί αίσθηση, ωστόσο, δεν είναι μόνο η αποχώρηση του αμερικανικού κολοσσού, αλλά και η εμφανής προσπάθεια να υπάρξει σχετική αποσιώπηση του γεγονότος και των επίσημων ανακοινώσεων τουλάχιστον έως τον Σεπτέμβριο, ή ιδανικά για ορισμένους, για ακόμη αργότερα (ως το τέλος του 2026;). Προεκλογική περίοδος γαρ…<br /><br />Παρά τις υψηλές προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί γύρω από τις έρευνες υδρογονανθράκων στην Κρήτη, η αποχώρηση της ExxonMobil πέρασε χωρίς ιδιαίτερη δημόσια εξήγηση, τροφοδοτώντας ερωτήματα για το τι πραγματικά οδήγησε στην εγκατάλειψη των σχεδίων.<br />Γιατί τέτοιο φιάσκο;Αιτία είναι η αλλοπρόσαλλη πολιτική πράσινης μετάβασης της ΕΕ και η κοινοτική Οδηγία Δεούσης Επιμέλειας Εταιρικής Βιωσιμότητας (Corporate Sustainability Due Diligence Directive);</div><div><br />Ή μήπως, η απάντηση έχει ένα πιο σύντομο όνομα, που αρχίζει από «Τ» και τελειώνει σε «ία»;<br /><br />Γιατί όταν μια επένδυση που παρουσιάστηκε ως γεωπολιτικό και ενεργειακό «game changer» καταλήγει σε φιάσκο με διαδοχικές αποχωρήσεις, το πρόβλημα δεν είναι μόνο επιχειρηματικό: Είναι πολιτικό και γεωπολιτικό. Με τη «σιωπή των αμνών» να λειτουργεί επιβεβαιωτικά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ExxonMobil: Αθόρυβο exit από την Κρήτη. Το παρασκήνιο της αποχώρησης.

Γιατί γίνεται προσπάθεια αποσιώπησης του γεγονότος και καθυστέρησης των επίσημων ανακοινώσεων Ιωάννα Γκορόγια Αθόρυβα, η ExxonMobil φαίνεται...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία πλαστογράφησε την ιστορια: Παρουσίασε τον ποντιακό χορό ως «τουρκικό» και μπήκε στα Ρεκόρ Γκίνες.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://static.newshub.gr/765x435/2026-fotografies-gia-roh/iounios/29-6/tourk.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="435" data-original-width="765" height="114" src="https://static.newshub.gr/765x435/2026-fotografies-gia-roh/iounios/29-6/tourk.jpg" width="736" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Σε μία χώρα δίχως ιστορία και πολιτισμό, η οικειοποίηση της παράδοσης άλλων λαών αποτελεί συχνό φαινόμενο.</span></h3><b> Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Ως «τουρκικό παραδοσιακό χορό» παρουσίασαν στην Τουρκία τον ποντιακό χορό, τον οποίο ονομάζουν horon (χορόν), σε μια εκδήλωση όπου περίπου 5.000 άνθρωποι χόρεψαν ταυτόχρονα στην Κωνσταντινούπολη και κατέρριψαν το παγκόσμιο ρεκόρ Γκίνες για τη μεγαλύτερη συμμετοχή σε παραδοσιακό χορό. Οι διοργανωτές χαρακτήρισαν τον ποντιακό χορό ως μέρος της τουρκικής παραδοσιακής κληρονομιάς, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις, καθώς ο χορός είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τον ποντιακό ελληνισμό, τη σέρα, τον πυρρίχιο και τη μνήμη των Ελλήνων του Πόντου.<div><br />Το ρεκόρ Γκίνες και η ανακοίνωση<br /><br />Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη υπό την οργάνωση της Τουρκικής Ομοσπονδίας Χορού, με τη συμμετοχή χιλιάδων χορευτών με παραδοσιακές φορεσιές. «Είναι μεγάλη μου χαρά να ανακοινώσω επίσημα ότι η Τουρκική Ομοσπονδία Χορού είναι ο νέος κάτοχος του τίτλου των Ρεκόρ Γκίνες για τον μεγαλύτερο τουρκικό παραδοσιακό χορό», δήλωσε ο εκπρόσωπος των Ρεκόρ Γκίνες. Η διατύπωση «τουρκικός παραδοσιακός χορός» ήταν το σημείο που προκάλεσε τις μεγαλύτερες αντιδράσεις, καθώς ο χορός που παρουσιάστηκε ως τουρκικός είναι βαθιά ριζωμένος στην ποντιακή παράδοση.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="352" src="https://www.youtube.com/embed/7VnCdHDWKOk" width="726" youtube-src-id="7VnCdHDWKOk"></iframe><br /><br />Η ποντιακή ταυτότητα του χορού<br /><br />Ο χορός που παρουσιάστηκε στην Τουρκία ως «τουρκικός» δεν είναι ένας γενικός λαϊκός χορός της Μαύρης Θάλασσας. Αγγίζει έναν από τους βαθύτερους πυρήνες της ποντιακής μνήμης: τη σχέση του ποντιακού χορού με τον πυρρίχιο, τη σέρα και τη χορευτική παράδοση των Ελλήνων του Πόντου. Ο πυρρίχιος θεωρείται ένας από τους αρχαιότερους πολεμικούς χορούς του ελληνικού κόσμου, συνδεδεμένος με τη σωματική ετοιμότητα, τη μαχητικότητα και τον ρυθμό. Στην ποντιακή παράδοση, η πιο εμβληματική συνέχεια αυτού του πολεμικού πνεύματος είναι η σέρα, ο κατεξοχήν ποντιακός πολεμικός χορός, γρήγορος, δυναμικός, με έντονες κινήσεις και κοφτό ρυθμό. Για τον ποντιακό ελληνισμό, η σέρα δεν είναι απλώς λαογραφικό στοιχείο, είναι χορός ταυτότητας, συνδεδεμένος με την ιστορική παρουσία των Ελλήνων στον Πόντο, την ποντιακή λύρα και τη διατήρηση μιας παράδοσης που μεταφέρθηκε μετά τον ξεριζωμό.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div>Η οικειοποίηση της ποντιακής κληρονομιάς<br /><br />Ο horon, όπως ονομάζεται σήμερα στην Τουρκία ο χορός της περιοχής της Μαύρης Θάλασσας, παρουσιάζεται από την τουρκική πλευρά ως αποκλειστικά τουρκικός. Στην ουσία, όμως, πρόκειται για την τουρκική εκδοχή ενός χορευτικού ιδιώματος που έχει άμεση συγγένεια με την ποντιακή χορευτική παράδοση. Οι ομοιότητες δεν είναι τυχαίες: ο κυκλικός σχηματισμός, ο έντονος ρυθμός, οι γρήγορες κινήσεις, η σύνδεση με τη μουσική παράδοση της Μαύρης Θάλασσας παραπέμπουν σε κοινό πολιτιστικό υπόστρωμα, στο οποίο η ποντιακή ελληνική παρουσία υπήρξε καθοριστική. Η παρουσίαση του χορού ως αποκλειστικά «τουρκικού» αποσιωπά την ποντιακή ελληνική διάσταση και τη βαθιά ιστορική σχέση του συγκεκριμένου χορευτικού ιδιώματος με τη σέρα και τον πυρρίχιο.<br /><br />Τι σημαίνει η καταγραφή στα Ρεκόρ Γκίνες<br /><br />Η καταγραφή στα Ρεκόρ Γκίνες αφορά το μέγεθος της εκδήλωσης, όχι την ιστορική προέλευση του χορού. Το Guinness World Records πιστοποιεί τη μαζική χορευτική εκτέλεση, αλλά δεν αποτελεί ιστορική ή εθνολογική επιτροπή που αποφαίνεται για την πολιτιστική ταυτότητα ενός χορού. Η τουρκική παρουσίαση ωστόσο επιχειρεί να μετατρέψει ένα αριθμητικό ρεκόρ σε πολιτιστικό τεκμήριο, κάτι που η πραγματικότητα δεν επιτρέπει.</div><div><br />Η ευρύτερη εικόνα<br /><br />Το περιστατικό έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η Τουρκία επενδύει ολοένα και περισσότερο στην πολιτιστική διπλωματία, επιχειρώντας να προβάλλει διεθνώς μια ενιαία τουρκική πολιτιστική αφήγηση. Σε αυτή την αφήγηση, στοιχεία που διαμορφώθηκαν σε πολυεθνοτικά περιβάλλοντα της Ανατολής, του Πόντου, των Βαλκανίων και της Μικράς Ασίας παρουσιάζονται συχνά ως αποκλειστικά τουρκικά. Για την Τουρκία, ο horon είναι χορός της Μαύρης Θάλασσας και μέρος της τουρκικής παράδοσης.<br /><br />Για τους Πόντιους Έλληνες, όμως, ο χορόν, η σέρα και οι συγγενείς χορευτικές μορφές είναι ζωντανό κομμάτι της ποντιακής ταυτότητας. Άλλο να αναγνωρίζεται ότι ο χορός χορεύεται σήμερα και στην Τουρκία, και άλλο να παρουσιάζεται διεθνώς ως αποκλειστικά «τουρκικός», χωρίς καμία αναφορά στην ποντιακή ελληνική του διάσταση. Η πρώτη προσέγγιση αναγνωρίζει την πολυπλοκότητα της ιστορίας. Η δεύτερη την απλοποιεί, την εθνικοποιεί και δημιουργεί εύλογες αντιδράσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία πλαστογράφησε την ιστορια: Παρουσίασε τον ποντιακό χορό ως «τουρκικό» και μπήκε στα Ρεκόρ Γκίνες.

Σε μία χώρα δίχως ιστορία και πολιτισμό, η οικειοποίηση της παράδοσης άλλων λαών αποτελεί συχνό φαινόμενο.  Γιάννης Κολεΐδης Ως «τουρκικό πα...

Διαβάστε την συνέχεια