Ο Σαμαράς σαρώνει την επαρχία, στήνει στρατηγεία παντού.Αποκάλυψη, ποια είναι η ηγετική του ομάδα.

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/c85c2bfe6f2c8d5ce19f7ceacf8f658b_XL.jpg?v=3" width="750" /><br /><br /><div>Σύμφωνα με πληροφορίες, παράλληλα με τα κεντρικά γραφεία στην Αθήνα, στο νεοκλασικό του Εκδοτικού Οίκου Λιβάνη, σχεδιάζονται στρατηγεία στη Θεσσαλονίκη για τη Βόρεια Ελλάδα και στον Πύργο Ηλείας για την Πελοπόννησο<br /><br />Με ταχύτητα που δείχνει ότι το νέο εγχείρημα δεν θα περιοριστεί σε μια πολιτική ανακοίνωση, ο Αντώνης Σαμαράς φαίνεται να περνά πλέον στο επόμενο στάδιο: στη δημιουργία πραγματικού κομματικού μηχανισμού σε ολόκληρη τη χώρα.<br />Σύμφωνα με πληροφορίες, παράλληλα με τα κεντρικά γραφεία στην Αθήνα, στο νεοκλασικό του Εκδοτικού Οίκου Λιβάνη, σχεδιάζονται στρατηγεία στη Θεσσαλονίκη για τη Βόρεια Ελλάδα και στον Πύργο Ηλείας για την Πελοπόννησο.<br /><br />Φτιάχνει στρατηγεία<br /><br />Η εικόνα που μεταφέρεται από το σαμαρικό επιτελείο είναι αυτή μιας διαρκούς κινητοποίησης, της ραγδαίας εξάπλωσης.<br />Πρόσωπο κοντά στον Σαμαρά μας λέει ότι υπάρχει μεγάλη αποδοχή από στελέχη και ψηφοφόρους που έρχονται σε επαφή.<br />Η οδός Δημοκρίτου στο Κολωνάκι έχει εξελιχθεί σε σημείο καθημερινών επαφών, ενώ ο πρώην πρωθυπουργός πραγματοποιεί συναντήσεις και εκτός γραφείου, με νυν και πρώην βουλευτές, στελέχη και ανθρώπους που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν στα ψηφοδέλτια.<br />Από την Αθήνα μέχρι την Καλαμάτα, την Πάτρα, την Κόρινθο, τη Λάρισα, τα Γιάννινα, την Κοζάνη και τη Θεσσαλονίκη, φαίνεται να δημιουργούνται μικροί πυρήνες επικοινωνίας και οργάνωσης.<br /><br />Αυτός είναι ο κλειστός κύκλος του Α.Σαμαρά<br /><br />Πίσω από αυτή την κινητικότητα βρίσκεται ένας σχετικά κλειστός κύκλος ανθρώπων που έχει αναλάβει να μετατρέψει την πολιτική δυναμική του Σαμαρά σε οργανωμένο κομματικό δίκτυο.<br />Στα διοικητικά ζητήματα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, κεντρικό ρόλο έχουν οι Κ. Μπούρας, Κ. Τσιμάρας, Θανάσης Σκορδάς και Δημήτρης Κανελλόπουλος, μαζί με συνδικαλιστικά στελέχη.<br />Στην πολιτική και επικοινωνιακή γραμμή βρίσκονται ο Νίκος Τσούτσιας και ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, με τον τελευταίο να έχει ιδιαίτερο ρόλο στην πολιτική ανάλυση, τις δημοσκοπήσεις και την οικονομία.<br />Στον κύκλο των ανθρώπων που συμβάλλουν στην πολιτική επεξεργασία βρίσκονται επίσης ο Μελέτης Μελετόπουλος και ο διεθνολόγος Γιάννης Μάζης.</div><div><br />Δίπλα τους, σε επίπεδο πολιτικής και οργανωτικής δικτύωσης, κινούνται ο Μίλτος Χρυσομάλλης, ο Μάριος Σαλμάς, ο Κώστας Τζαβάρας και ο Πέτρος Τατούλης, με ιδιαίτερη έμφαση στην Πελοπόννησο.<br />Παράλληλα, τακτικές επαφές αποδίδονται σε πρόσωπα όπως ο Χαράλαμπος Αθανασίου, ο Χρήστος Στεφανάδης, ο Γιώργος Καρασμάνης, ο Κώστας Καραγκούνης και ο Ανδρέας Κατσανιώτης.<br />Το ενδιαφέρον, όμως, βρίσκεται αλλού.</div><div><br />Ο Σαμαράς δεν φαίνεται να επιχειρεί απλώς να συγκεντρώσει ονόματα για ψηφοδέλτια. Χτίζει υποδομή. Στρατηγεία, περιφερειακούς πυρήνες, στελέχη, υποψηφίους και δίκτυα επαφών.<br />Και αν αυτός ο σχεδιασμός προχωρήσει με τους σημερινούς ρυθμούς, τότε το νέο κόμμα θα έχει στρατηγεία σε όλη την Ελλάδα που θα κάνουν πραγματική ζημιά στη ΝΔ.<br />Ενώ είναι εμφανές, από τις δημοσκοπήσεις που έχουν, ότι κερδίζουν καθημερινά κόσμο από την δεξαμενή της Καρυστιανού, του Βελόπουλου αλλά και του πατριωτικού ΠΑΣΟΚ…<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Σαμαράς σαρώνει την επαρχία, στήνει στρατηγεία παντού.Αποκάλυψη, ποια είναι η ηγετική του ομάδα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, παράλληλα με τα κεντρικά γραφεία στην Αθήνα, στο νεοκλασικό του Εκδοτικού Οίκου Λιβάνη, σχεδιάζονται στρατηγεία στη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Milliyet: «Το Ισραήλ θέλει να προκαλέσει ελληνοτουρκικό πόλεμο».

<img height="89" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-09/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-09-14_100805018.png?itok=165mgP3N" width="745" /><br /><br />Ο διευθυντής της Milliyet κατηγορεί το Ισραήλ ότι επιδιώκει ελληνοτουρκική σύγκρουση, ενώ τουρκικά μέσα επαναφέρουν τις αιτιάσεις για Καστελόριζο και Δωδεκάνησα<br /><br />Νέα διάσταση επιχειρούν να δώσουν τουρκικά μέσα ενημέρωσης στην επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Καστελόριζο, τη Ρω και τη Στρογγύλη, με τον γενικό διευθυντή της Milliyet Οζάι Σεντίρ να συνδέει πλέον ευθέως τις ελληνοτουρκικές σχέσεις με το Ισραήλ. Σε άρθρο του υποστηρίζει ότι η Άγκυρα δεν επιδιώκει στρατιωτική σύγκρουση με την Ελλάδα και διατυπώνει τον πολύ βαρύτερο ισχυρισμό ότι το Ισραήλ είναι εκείνο που επιθυμεί να προκαλέσει έναν ελληνοτουρκικό πόλεμο για να «αποσπάσει την προσοχή» και να εξαντλήσει την Τουρκία.<br /><br />Ο ισχυρισμός του Σεντίρ αποτελεί πολιτική εκτίμηση του ίδιου και δεν συνοδεύεται από στοιχεία που να αποδεικνύουν ισραηλινό σχεδιασμό για πρόκληση πολέμου μεταξύ δύο κρατών-μελών του ΝΑΤΟ. Είναι όμως ενδεικτικός της νέας γραμμής που εμφανίζεται σε τμήμα του τουρκικού δημόσιου διαλόγου, όπου η στενότερη αμυντική συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ παρουσιάζεται όλο και συχνότερα ως μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας περιορισμού της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />«Η Τουρκία δεν θα είναι η πρώτη που θα επιτεθεί»<br /><br />Ο διευθυντής της Milliyet υποστηρίζει στο άρθρο του ότι οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις διαθέτουν την ισχύ να ενεργήσουν εφόσον λάβουν σχετική εντολή, αλλά παρουσιάζει τη σημερινή στρατηγική της Άγκυρας ως προσανατολισμένη στη διαπραγμάτευση και όχι στη στρατιωτική λύση. Κατά τη συλλογιστική του, ακόμη και μία ένοπλη σύγκρουση θα κατέληγε τελικά σε διαπραγματεύσεις και, συνεπώς, θα ήταν προτιμότερο αυτές να προηγηθούν του πολέμου.<br /><br />Στην ίδια επιχειρηματολογία υπάρχει όμως και σαφής προειδοποίηση. Ο Σεντίρ γράφει ότι, εφόσον δεν δημιουργηθεί αυτό που η τουρκική πλευρά θεωρεί «τετελεσμένο» στο Αιγαίο ή στην Ανατολική Μεσόγειο, η Τουρκία δεν θα είναι εκείνη που θα επιτεθεί πρώτη. Η αναφορά αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο όρος «τετελεσμένο» χρησιμοποιείται συχνά από την Άγκυρα για ελληνικές ενέργειες τις οποίες η Αθήνα θεωρεί άσκηση νόμιμων κυριαρχικών δικαιωμάτων.<br /><br />Η συγκεκριμένη τοποθέτηση δεν αποτελεί ανακοίνωση της τουρκικής κυβέρνησης ή των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων. Αποτυπώνει όμως τον τρόπο με τον οποίο ένας από τους πλέον προβεβλημένους διευθυντές του τουρκικού Τύπου ερμηνεύει τη σημερινή στρατηγική της Άγκυρας.<br /><br />Το Ισραήλ μπαίνει στο κέντρο της τουρκικής αφήγησης<br /><br />Το πιο χαρακτηριστικό σημείο του άρθρου αφορά το Ισραήλ. Ο Σεντίρ ισχυρίζεται ότι το Τελ Αβίβ επιχειρεί να οδηγήσει Ελλάδα και Τουρκία σε αντιπαράθεση ώστε να αποδυναμώσει την Άγκυρα, καλώντας ουσιαστικά και την Αθήνα να αντιληφθεί αυτή την υποτιθέμενη στρατηγική.<br /><br />Δεν παρουσιάζει, ωστόσο, αποδεικτικά στοιχεία για έναν τέτοιο σχεδιασμό. Η ελληνοϊσραηλινή συνεργασία σε άμυνα, εξοπλισμούς, εκπαίδευση και ενεργειακά ζητήματα είναι υπαρκτή και έχει ενισχυθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, αλλά αυτό δεν συνιστά από μόνο του ένδειξη πρόθεσης πρόκλησης ελληνοτουρκικού πολέμου.<br /><br />Η συγκεκριμένη αφήγηση δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά στον λόγο του Σεντίρ. Σε προηγούμενο άρθρο του είχε επίσης επικρίνει τις ελληνικές εξοπλιστικές σχέσεις με το Ισραήλ και τη Γαλλία, υποστηρίζοντας ότι στην Ελλάδα κατασκευάζεται τεχνητή εικόνα τουρκικής απειλής για να δικαιολογηθούν μεγάλες αμυντικές δαπάνες.<br /><br />Sözcü: «23 νησιά με ισραηλινά όπλα»<br /><br />Ακόμη πιο επιθετική είναι η γραμμή άλλων τουρκικών μέσων. Η Sözcü συνδέει την επίσκεψη Μητσοτάκη με τον εξοπλισμό των ελληνικών νησιών και προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η Ελλάδα έχει «στρατιωτικοποιήσει 23 νησιά με ισραηλινά όπλα». Παράλληλα, τουρκικά τηλεοπτικά δίκτυα επαναφέρουν το ζήτημα της στρατιωτικής παρουσίας στο Καστελόριζο και στα υπόλοιπα Δωδεκάνησα.<br /><br />Η επίσκεψη του πρωθυπουργού είχε πράγματι και σαφές στρατιωτικό σκέλος. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επισκέφθηκε τα επιτηρητικά φυλάκια στη Ρω και στη Στρογγύλη, συνομίλησε με στελέχη και οπλίτες των Ενόπλων Δυνάμεων και επιβιβάστηκε στο Ταχύ Περιπολικό Κατευθυνόμενων Βλημάτων «Υποπλοίαρχος Γρηγορόπουλος», που βρισκόταν στο Καστελόριζο. Η επίσημη ελληνική ενημέρωση περιγράφει τις συγκεκριμένες επισκέψεις χωρίς να τις συνδέει με επιθετική ενέργεια έναντι της Τουρκίας.<br /><br />Το κυβερνητικό πρόγραμμα στο Καστελόριζο περιλάμβανε παράλληλα 37 έργα υποδομής, παρεμβάσεις σε ύδρευση, αποχέτευση, στέγαση και υγεία και μέτρα για την ενίσχυση του μόνιμου πληθυσμού του ακριτικού συμπλέγματος.<br /><br />A Haber και CNN Türk επαναφέρουν την αποστρατιωτικοποίηση<br /><br />Στις εκπομπές του A Haber και του CNN Türk, η παρουσία στρατιωτών δίπλα στον Έλληνα πρωθυπουργό χρησιμοποιήθηκε για να επανέλθει η τουρκική θέση σχετικά με το καθεστώς των Δωδεκανήσων. Οι σχολιαστές έθεσαν το ερώτημα γιατί υπάρχουν στρατιωτικές δυνάμεις στο Καστελόριζο, παρουσιάζοντας τη στρατιωτική παρουσία ως αντίθετη με τις διεθνείς συνθήκες.<br /><br />Το νομικό ζήτημα είναι περισσότερο σύνθετο. Η Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947, με την οποία τα Δωδεκάνησα παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα κατά πλήρη κυριαρχία, περιλαμβάνει διάταξη περί αποστρατιωτικοποίησης. Η ελληνική θέση είναι ότι η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στη Συνθήκη και επομένως δεν μπορεί να αντλεί δικαιώματα από αυτήν, ενώ η Αθήνα επικαλείται και το δικαίωμα νόμιμης άμυνας του άρθρου 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών απέναντι στις απειλές και στη στρατιωτική διάταξη της Τουρκίας στα μικρασιατικά παράλια.<br /><br />Η κυριαρχία της Ελλάδας στο Καστελόριζο είναι διαφορετικό ζήτημα και καθορίζεται από τις διεθνείς συνθήκες. Η Τουρκία παραιτήθηκε με τη Συνθήκη της Λωζάννης από δικαιώματα επί του Καστελόριζου, ενώ η Συνθήκη των Παρισίων το παραχώρησε αργότερα στην Ελλάδα κατά πλήρη κυριαρχία μαζί με τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα.<div><br />Από το «μπροστά στη μύτη μας» στη θεωρία περί Ισραήλ<br /><br />Η τουρκική συζήτηση γύρω από την επίσκεψη έχει εξελιχθεί σταδιακά. Στην πρώτη φάση, CNN Türk, Hürriyet και άλλα μέσα επικεντρώθηκαν στην απόσταση του Καστελόριζου από τις τουρκικές ακτές, στις θαλάσσιες ζώνες και στην παρουσία του Έλληνα πρωθυπουργού δίπλα σε στρατιωτικές μονάδες. Το CNN Türk έφθασε να σχολιάσει ότι ο Μητσοτάκης βρέθηκε «ακριβώς μπροστά στη μύτη μας», ενώ άλλες αναλύσεις επανέφεραν την τουρκική αμφισβήτηση της ελληνικής θέσης για την επήρεια των νησιών στις θαλάσσιες ζώνες.<br /><br />Η σημερινή παρέμβαση της Milliyet μεταφέρει πλέον το βάρος από το ίδιο το Καστελόριζο σε ένα ευρύτερο γεωπολιτικό αφήγημα: ότι η Ελλάδα λειτουργεί όλο και περισσότερο σε συντονισμό με το Ισραήλ και ότι αυτή η σχέση μπορεί να οδηγήσει την Αθήνα σε επικίνδυνη αντιπαράθεση με την Άγκυρα.<br /><br />Αυτή είναι τουρκική πολιτική ερμηνεία και όχι αποδεδειγμένο σχέδιο. Το γεγονός όμως ότι εμφανίζεται πλέον τόσο ευθέως σε ένα μεγάλο τουρκικό μέσο δείχνει ότι η ελληνοϊσραηλινή αμυντική συνεργασία έχει μετατραπεί σε κεντρικό σημείο της τουρκικής συζήτησης για την Ελλάδα, δίπλα στα παλαιότερα ζητήματα των θαλάσσιων ζωνών, της στρατιωτικής παρουσίας στα νησιά και του casus belli.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Milliyet: «Το Ισραήλ θέλει να προκαλέσει ελληνοτουρκικό πόλεμο».

Ο διευθυντής της Milliyet κατηγορεί το Ισραήλ ότι επιδιώκει ελληνοτουρκική σύγκρουση, ενώ τουρκικά μέσα επαναφέρουν τις αιτιάσεις για Καστελ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τραμπ αφήνει τους Χούτι να κρατούν το Μπαμπ ελ Μαντέμπ. Το επικίνδυνο στοίχημα της Ουάσιγκτον.

<img height="112" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/tramp-2.jpg" width="760" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η κατάληψη της Μόκα και του στρατηγικού νησιού Περίμ έφερε τους Χούτι στην καρδιά μιας από τις σημαντικότερες θαλάσσιες αρτηρίες του πλανήτη. Κι όμως, σύμφωνα με το Al-Monitor, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν βιάζεται να ανοίξει νέο αμερικανικό μέτωπο στην Υεμένη: όσο οι αντάρτες δεν επεκτείνουν τις επιθέσεις τους στη διεθνή εμπορική ναυτιλία, η Ουάσιγκτον προτιμά να κρατά το δάχτυλο μακριά από τη σκανδάλη. Το ρίσκο είναι τεράστιο: το Ιράν αποκτά έναν ακόμη μοχλό πίεσης, ενώ η Σαουδική Αραβία βρίσκεται πλέον στριμωγμένη ανάμεσα σε Ορμούζ και Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Η Μέση Ανατολή απέκτησε μέσα σε λίγες ημέρες ένα ακόμη γεωπολιτικό σημείο ανάφλεξης.<br /><br />Οι υποστηριζόμενοι από το Ιράν Χούτι πραγματοποίησαν τη μεγαλύτερη εδαφική τους προέλαση εδώ και χρόνια στη δυτική Υεμένη, καταλαμβάνοντας τη Μόκα και στη συνέχεια το μικρό αλλά εξαιρετικά στρατηγικό νησί Μαϊούν, γνωστό και ως Περίμ, μέσα στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ.<br /><br />Δεν πρόκειται απλώς για ακόμη μία μεταβολή στον χάρτη του εμφυλίου της Υεμένης.<br /><br />Πρόκειται για μεταβολή του συσχετισμού ισχύος δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους θαλάσσιους διαδρόμους του κόσμου.<br /><br />Η Μόκα βρίσκεται περίπου 80 χιλιόμετρα από το στενό, ενώ το Περίμ βρίσκεται μέσα στην ίδια τη θαλάσσια δίοδο. Το Μπαμπ ελ Μαντέμπ συνδέει την Ερυθρά Θάλασσα με τον Κόλπο του Άντεν και, υπό κανονικές συνθήκες, από εκεί περνά περίπου το 12% του παγκόσμιου εμπορίου.<br />Οι Χούτι δεν χρειάζεται να «κλείσουν» το στενό για να κερδίσουν<br /><br />Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο σημείο της νέας πραγματικότητας.<br /><br />Οι Χούτι δεν έχουν κλείσει ούτε ελέγχουν πλήρως το Μπαμπ ελ Μαντέμπ.<br /><br />Έχουν όμως πλέον πολύ ισχυρότερη γεωγραφική θέση από την οποία μπορούν να απειλήσουν τη ναυσιπλοΐα.<br /><br />Η κατάληψη της Μόκα τους δίνει πρόσβαση στην κρίσιμη δυτική ακτή της Υεμένης. Το Περίμ, ακόμη σημαντικότερο, βρίσκεται μέσα στο στενό.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι πύραυλοι, drones, θαλάσσια μη επανδρωμένα συστήματα ή ακόμη και νάρκες αποκτούν διαφορετική στρατηγική σημασία.<br /><br />Το Al-Monitor επισημαίνει ακριβώς αυτή τη νέα δυνατότητα: οι Χούτι απέκτησαν ουσιαστικά καθαρότερο πεδίο για να απειλήσουν μία από τις σημαντικότερες ναυτικές αρτηρίες της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Και αυτό από μόνο του μπορεί να αρκεί.<br /><br />Για τις ναυτιλιακές εταιρείες και τις ασφαλιστικές δεν χρειάζεται να κλείσει ένα στενό για να γίνει απαγορευτικά επικίνδυνο.<br /><br />Αρκεί να αυξηθεί δραματικά το ρίσκο. <div><br />Γιατί ο Τραμπ δεν πατά ακόμη τη σκανδάλη<br /><br />Και εδώ βρίσκεται το παράδοξο.<br /><br />Παρά τη θεαματική ενίσχυση των Χούτι, η κυβέρνηση Τραμπ εμφανίζεται απρόθυμη να εμπλακεί άμεσα σε έναν νέο πόλεμο στην Υεμένη .<a href="https://www.pagenews.gr/2026/09/13/geopolitika/o-tramp-afinei-tous-xouti-na-kratoun-to-mpamp-el-mantemp-to-epikindyno-stoixima-tis-ouasigkton/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><br /><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Τραμπ αφήνει τους Χούτι να κρατούν το Μπαμπ ελ Μαντέμπ. Το επικίνδυνο στοίχημα της Ουάσιγκτον.

Βασιλης Διαμαντακος Η κατάληψη της Μόκα και του στρατηγικού νησιού Περίμ έφερε τους Χούτι στην καρδιά μιας από τις σημαντικότερες θαλάσσιες ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ προς Τουρκία: «Η απόσταση δεν προσφέρει ασυλία». Η Μεσόγειος μπαίνει σε νέα εποχή ισχύος.

<img height="116" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/hellas-israel.jpg" width="760" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Ο αρχηγός του ισραηλινού Ναυτικού Eyal Harel προειδοποιεί όσους επιχειρούν να αλλάξουν την ισορροπία δυνάμεων σε Μεσόγειο και Ερυθρά Θάλασσα. Δεν κατονομάζει την Άγκυρα, όμως ισραηλινά μέσα διαβάζουν το μήνυμα ως σαφή προειδοποίηση προς την Τουρκία – σε μια στιγμή που Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ οικοδομούν όλο και πυκνότερη αρχιτεκτονική ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η προειδοποίηση ήταν διατυπωμένη χωρίς ονόματα, αλλά δύσκολα περνά απαρατήρητος ο αποδέκτης της.<br /><br />Ο διοικητής του Ισραηλινού Ναυτικού, αντιναύαρχος Eyal Harel, χρησιμοποίησε την τελετή αποφοίτησης αξιωματικών στη Χάιφα για να στείλει ένα από τα πλέον καθαρά μηνύματα των τελευταίων μηνών σχετικά με τη νέα ισορροπία ισχύος στη Μεσόγειο.<br /><br />«Σε όποιον επιδιώκει να αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων στη Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα, λέω: βλέπουμε τις ενέργειες, τις παρακολουθούμε και προετοιμαζόμαστε γι’ αυτές», δήλωσε.<br /><br />Και πρόσθεσε ότι το ισραηλινό Ναυτικό δεν πρόκειται να αποδεχθεί κατάσταση στην οποία θα απειλείται η ελευθερία δράσης του Ισραήλ ή τα στρατηγικά του συμφέροντα στη θάλασσα.<br />«Δεν υπάρχει πλέον μακρινό μέτωπο»<br /><br />Η πιο βαριά φράση του Harel ήταν ίσως άλλη:<br /><br />«Στο νέο θαλάσσιο πεδίο δεν υπάρχει πλέον μακρινό μέτωπο».<br /><br />Συμπλήρωσε ότι η γεωγραφική απόσταση δεν παρέχει προστασία σε οποιονδήποτε επιχειρήσει να πλήξει το Ισραήλ και ότι το Πολεμικό Ναυτικό έχει ως αποστολή να μεταφέρει την ισχύ του Ισραήλ ακόμη και σε αποστάσεις χιλιάδων μιλίων.<br /><br />Το Times of Israel χαρακτήρισε τις δηλώσεις ως προειδοποίηση που φαίνεται να απευθύνεται τόσο στην Τουρκία όσο και στους Χούθι. Αυτό είναι σημαντικό: ο ίδιος ο Harel δεν κατονόμασε την Τουρκία. Η σύνδεση με την Άγκυρα αποτελεί ερμηνεία του ισραηλινού Τύπου και πρέπει να μείνει έτσι και στο δημοσίευμα. <div><br />Η Τουρκία μπαίνει όλο και περισσότερο στο ισραηλινό ραντάρ<br /><br />Η συγκεκριμένη τοποθέτηση αποκτά ιδιαίτερο βάρος επειδή έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στη Συρία, η ανάπτυξη του τουρκικού Ναυτικού και η στρατηγική του «Mavi Vatan» παρακολουθούνται ολοένα στενότερα από το Ισραήλ.<br /><br />Ισραηλινές αναλύσεις συνδέουν πλέον ανοιχτά τη ναυτική εξίσωση με την Τουρκία. Η ισραηλινή πλευρά θεωρεί ότι η Ανατολική Μεσόγειος δεν είναι πλέον απλώς πεδίο ενεργειακής και διπλωματικής αντιπαράθεσης, αλλά περιοχή στην οποία μπορεί να δημιουργηθούν πραγματικά επιχειρησιακά ζητήματα για τον ισραηλινό στόλο.<br /><br />Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η ισραηλινή δημοσιογραφική αναφορά που ακολούθησε τις δηλώσεις Harel: σύμφωνα με ρεπορτάζ που αναπαρήγαγαν περιφερειακά μέσα, πρόσφατη προσέγγιση τουρκικών πολεμικών πλοίων σε ισραηλινό πλοίο κοντά στην Κύπρο ενίσχυσε στο Ισραήλ την αντίληψη ότι η Άγκυρα μπορεί σταδιακά να εξελιχθεί από πολιτικό ανταγωνιστή σε δυνητικό στρατιωτικό αντίπαλο στη θάλασσα. Η συγκεκριμένη περιγραφή προέρχεται από ισραηλινό δημοσιογραφικό ρεπορτάζ και όχι από επίσημη ανακοίνωση των IDF.</div><div><br />Ο ελληνικός παράγοντας αλλάζει την εξίσωση<br /><br />Εδώ ακριβώς αποκτά ελληνικό ενδιαφέρον το μήνυμα Harel.<br /><br />Μόλις στις 31 Αυγούστου, Αθήνα και Τελ Αβίβ υπέγραψαν τη διακρατική συμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα», συνολικού προϋπολογισμού 3,035 δισ. ευρώ. Το ελληνικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας επιβεβαίωσε ότι πρόκειται για ολοκληρωμένο αντιαεροπορικό, αντιβαλλιστικό και anti-drone πλέγμα με ενιαίο σύστημα διοίκησης και ελέγχου.<br /><br />Η συμφωνία είναι η μεγαλύτερη αμυντική συμφωνία που έχει υπογραφεί ποτέ μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ και προβλέπει συμμετοχή ελληνικών εταιρειών άνω του 25%, συνολικής αξίας περίπου 750 εκατ. ευρώ.<br /><br />Το νέο ελληνικό δίκτυο θα στηρίζεται μεταξύ άλλων σε ισραηλινά συστήματα όπως David’s Sling, SPYDER και BARAK MX, μαζί με ραντάρ και ολοκληρωμένο command-and-control.<br /><br />Άρα η στρατηγική σχέση Αθήνας–Ιερουσαλήμ περνά πλέον από τη διπλωματική συνεργασία σε κάτι πολύ βαθύτερο: σε διασύνδεση αμυντικών δυνατοτήτων, τεχνολογίας και επιχειρησιακής αρχιτεκτονικής. </div><div><br />Ελλάδα–Κύπρος–Ισραήλ: μια νέα θαλάσσια γεωμετρία<br /><br />Η εξέλιξη δεν σημαίνει ότι δημιουργείται κάποια επίσημη «αντιτουρκική συμμαχία». Αυτό θα ήταν υπερβολή.<br /><br />Δείχνει όμως κάτι άλλο: Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ έχουν ολοένα περισσότερα συγκλίνοντα συμφέροντα σε τρία κρίσιμα πεδία:ασφάλεια θαλάσσιων οδών,<br />προστασία κρίσιμων ενεργειακών και στρατιωτικών υποδομών,<br />ανάσχεση μονομερών μεταβολών της ισορροπίας ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η ίδια η συμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» περιγράφεται ήδη από ελληνικές αναλύσεις ως κρίσιμος κρίκος της υπό διαμόρφωση αρχιτεκτονικής ασφαλείας Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ.<br /><br />Και εδώ το μήνυμα Harel αποκτά διαφορετική βαρύτητα.<br /><br />Δεν πρόκειται απλώς για μια λεκτική αντιπαράθεση Ισραήλ–Τουρκίας. Πρόκειται για ένδειξη ότι η Ανατολική Μεσόγειος μετατρέπεται σταδιακά σε χώρο ανταγωνισμού πραγματικής στρατιωτικής ισχύος.<br />Το INS Drakon και η νέα ισραηλινή ναυτική ισχύς<br /><br />Το Ισραήλ ταυτόχρονα ενισχύει σημαντικά τον υποθαλάσσιο βραχίονά του.<br /><br />Ο αρχηγός του ισραηλινού Γενικού Επιτελείου Eyal Zamir επιβεβαίωσε στην ίδια τελετή ότι το έκτο ισραηλινό υποβρύχιο, το INS Drakon, βρίσκεται καθ’ οδόν από τη Γερμανία προς το Ισραήλ.<br /><br />Η πληροφορία επιβεβαιώνεται τόσο από τους IDF όσο και από την κατασκευάστρια TKMS: το Drakon αναχώρησε από το Κίελο στις αρχές Σεπτεμβρίου και αποτελεί το τρίτο και τελευταίο υποβρύχιο Dolphin με σύστημα AIP του συγκεκριμένου προγράμματος.<br /><br />Ο Zamir παρουσίασε το υποβρύχιο ως τμήμα μιας πολύ ευρύτερης αναβάθμισης της ισραηλινής θαλάσσιας ισχύος και προανήγγειλε νέες δυνατότητες μεγαλύτερης ακτίνας δράσης.<br />Από τον περιορισμό στην προληπτική ισχύ<br /><br />Το στρατηγικό μήνυμα είναι ακόμη ευρύτερο.<br /><br />Μετά την 7η Οκτωβρίου, το ισραηλινό στρατιωτικό δόγμα κινείται σταδιακά από τη λογική της διαχείρισης των απειλών στη λογική της πρόληψης της δημιουργίας τους.<br /><br />Στη θάλασσα αυτό σημαίνει ότι το Ισραήλ δεν θέλει απλώς να προστατεύει τα λιμάνια του ή τις ακτές του. Θέλει δυνατότητα παρουσίας και πλήγματος πολύ μακρύτερα από αυτές.<br /><br />Το INS Drakon, οι νέες πυραυλάκατοι, τα αυτόνομα συστήματα, τα drones επιφανείας και υποεπιφανείας και η στενότερη συνεργασία με Ελλάδα και Κύπρο εντάσσονται στην ίδια λογική.<br /><br />Και έτσι η φράση Harel ότι «η απόσταση δεν θα προσφέρει ασυλία» δεν αφορά μόνο έναν συγκεκριμένο αντίπαλο.<br /><br />Είναι ουσιαστικά η διακήρυξη ενός νέου ισραηλινού θαλάσσιου δόγματος.<br />Το μήνυμα προς την Άγκυρα<br /><br />Για την Τουρκία το πρόβλημα είναι διπλό.<br /><br />Από τη μία, η Άγκυρα επενδύει τεράστιους πόρους στην ανάπτυξη του δικού της ναυτικού και φιλοδοξεί να αποτελεί την κυρίαρχη ναυτική δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Από την άλλη, απέναντί της διαμορφώνεται ένα πολύ πιο πυκνό πλέγμα στρατιωτικών και τεχνολογικών σχέσεων ανάμεσα σε Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ.<br /><br />Δεν πρόκειται ακόμη για ενιαίο στρατιωτικό μέτωπο.<br /><br />Αλλά η κατεύθυνση είναι σαφής: η Ανατολική Μεσόγειος περνά από την εποχή των διπλωματικών χαρτών στην εποχή των υποβρυχίων, των πυραυλικών ασπίδων, των drones και της μόνιμης ναυτικής επιτήρησης.<br /><br />Και όταν ο αρχηγός του ισραηλινού Ναυτικού δηλώνει δημόσια ότι παρακολουθεί όσους επιχειρούν να μεταβάλουν την ισορροπία δυνάμεων και ότι το Ισραήλ θα ενεργήσει «φανερά και κρυφά», η Άγκυρα δύσκολα μπορεί να θεωρήσει ότι το μήνυμα δεν την αφορά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ προς Τουρκία: «Η απόσταση δεν προσφέρει ασυλία». Η Μεσόγειος μπαίνει σε νέα εποχή ισχύος.

Βασιλης Διαμαντακος  Ο αρχηγός του ισραηλινού Ναυτικού Eyal Harel προειδοποιεί όσους επιχειρούν να αλλάξουν την ισορροπία δυνάμεων σε Μεσόγε...

Διαβάστε την συνέχεια

Δορυφορικές φωτογραφίες αποκαλύπτουν το μέγεθος της καταστροφής στον πετρελαιαγωγό της Σαουδικής Αραβίας. Σοβαρές ζημιές

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/Saoudiki-Arabia.jpg"><img height="92" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/Saoudiki-Arabia-1068x712.jpg" width="739" /></a><br /><br />Το μέγεθος της καταστροφής από την επίθεση με drone στον στρατηγικής σημασίας αγωγό Ανατολής – Δύσης της Σαουδικής Αραβίας αποκαλύπτουν νέες δορυφορικές φωτογραφίες, την ώρα που οι διεθνείς αγορές ενέργειας βρίσκονται σε βαθύ συναγερμό και οι τιμές του «μαύρου χρυσού» καλπάζουν.<br />Οι εικόνες, τις οποίες έδωσε στη δημοσιότητα η εταιρεία Vantor και μεταδόθηκαν μέσω του πρακτορείου Getty Images, αποτυπώνουν από ψηλά εκτεταμένες καμένες εκτάσεις και σοβαρές ζημιές εντός και πέριξ αντλιοστασίου του αγωγού.<br /><br /><img height="360" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/Saoudiki-Arabia1.webp" width="640" /><br /><br /><img height="360" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/Saoudiki-Arabia2.webp" width="640" /><br /><br /><img height="360" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/Saoudiki-Arabia3.webp" width="640" /><br /><br />Η κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας προχώρησε την Παρασκευή σε προσωρινό κλείσιμο του συστήματος, μήκους περίπου επτακοσίων πενήντα μιλίων, γνωστού ως Petroline, ως προληπτικό μέτρο μετά από πολλαπλές επιθέσεις με drones που εξαπολύθηκαν από το Ιράκ. Σύμφωνα με τις αρχές του Ριάντ, από τα χτυπήματα σε κρίσιμα τμήματα του αγωγού στις περιοχές του Ριάντ και της Μεδίνας τραυματίστηκαν αρκε Lόs άνθρωποι.<div><br />Ο αγωγός Ανατολής – Δύσης αποτελεί βασικό πυλώνα για το Ριάντ, καθώς μεταφέρει αργό πετρέλαιο από την περιοχή Abqaiq στις ανατολικές ακτές του Περσικού Κόλπου προς το λιμάνι Yanbu στην Ερυθρά Θάλασσα. Η Σαουδική Αραβία βασίζεται σε αυτό το δίκτυο για να παρακάμπτει τα Στενά του Ορμούζ, εν μέσω των συνεχιζόμενων συγκρούσεων μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν. Μετά τις πρόσφατες επεκτάσεις του, η συνολική σχεδιαστική του χωρητικότητα εκτιμάται σε επτά εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως.<br /><br />Απειλές στη ναυσιπλοΐα<br /><br />Το κλείσιμο του αγωγού συμπίπτει με την κλιμάκωση των επιθέσεων από τους Χούθι της Υεμένης, οι οποίοι υποστηρίζονται από το Ιράν, τόσο εναντίον στόχων στη Σαουδική Αραβία όσο και με μια αστραπιαία χερσαία επίθεση για τον έλεγχο ενός ακόμη κρίσιμου σημείου διέλευσης πετρελαίου στην άλλη πλευρά της Αραβικής Χερσονήσου, των Στενών Μπαμπ αλ-Μαντάμπ.<br />Οι εξελίξεις αυτές εντείνουν τους φόβους ότι η προέλαση των Χούθι προς τα Στενά Μباب αλ-Μαντέμπ θα έχει σοβαρές συνέπειες για τις αγορές ενέργειας και το παγκόσμιο εμπόριο, ειδικά αν η μαχητική οργάνωση κλιμακώσει τις απειλές ή τις επιθέσεις της στη ναυσιπλοΐα της Ερυθράς Θάλασσας.</div><div><br />Ράλι ανόδου στις τιμές του πετρελαίου<br /><br />Οι ανησυχίες για την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού στη Μέση Ανατολή έχουν πυροδοτήσει νέο κύμα ανόδου στις τιμές του πετρελαίου.<br />Τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης για το διεθνές σημείο αναφοράς του πετρελαίου Brent, παράδοσης Νοεμβρίου, ενισχύθηκαν κατά τρεισήμισι τοις εκατό στα εκατόν οκτώ δολάρια και δέκα επτά σεντς ανά βαρέλι το πρωί της Δευτέρας. Με την εξέλιξη αυτή διευρύνονται τα κέρδη, καθώς το Brent έχει καταγράψει άλμα άνω του είκοσι τοις εκατό τον τελευταίο μήνα.<br />Την ίδια στιγμή, τα αμερικανικά συμβόλαια West Texas Intermediate για παράδοση Οκτωβρίου κατέγραψαν άνοδο τριών τοις εκατό, διαπραγματευόμενα στα εκατόν τρία δολάρια και επτά σεντς. Το αμερικανικό αργό, το οποίο σημειώνει άνοδο σχεδόν είκοσι πέντε τοις εκατόν τον τελευταίο μήνα, υπερέβη το φράγμα των εκατό δολαρίων για πρώτη φορά από τον περασμένο Μάιο.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δορυφορικές φωτογραφίες αποκαλύπτουν το μέγεθος της καταστροφής στον πετρελαιαγωγό της Σαουδικής Αραβίας. Σοβαρές ζημιές

Το μέγεθος της καταστροφής από την επίθεση με drone στον στρατηγικής σημασίας αγωγό Ανατολής – Δύσης της Σαουδικής Αραβίας αποκαλύπτουν νέες...

Διαβάστε την συνέχεια

Έλλειμμα ηγεσίας στην Ευρώπη; Ναι, αλλά θα θέλαμε έναν Γερμανό Ερντογάν;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2023/11/345724357an-768x432.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="432" data-original-width="768" height="113" src="https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2023/11/345724357an-768x432.jpg" width="755" /></a></div><br /><div>Όσοι θέλουν μια ισχυρή Ευρώπη, που θα έχει ισότιμη θέση στο παγκόσμιο γεωπολιτικό τραπέζι, έχουν να αντιμετωπίσουν ένα σοβαρό δίλημμα. Ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό είναι αν η Γερμανία διαδραματίσει τον κεντρικό ρόλο.</div><br />ΤΟΥ <b>ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ</b><br /><br />Είναι η μόνη χώρα που διαθέτει την οικονομική και βιομηχανική ισχύ για να τραβήξει την υπόλοιπη Ευρώπη μπροστά. Το θέλουμε όμως αυτό εμείς οι Ευρωπαίοι; Eίμαστε έτοιμοι να δεχθούμε το Βερολίνο σε αυτόν τον ρόλο με ισχυρό γερμανικό στρατό και στιβαρή πολεμική βιομηχανία;<br /><br />Εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα και τα διλήμματα. Πρώτα απ’ όλα για την ίδια τη Γερμανία, η οποία έκτισε το μεταπολεμικό πολιτικό της σύστημα, αλλά και την κουλτούρα της, για να διασφαλίσει ότι δεν θα ξανακυλήσει σε σκοτεινές ατραπούς, όπως συνέβη στο παρελθόν.<br /><br />Η Γερμανία εσκεμμένα δεν απέκτησε ισχυρές ένοπλες δυνάμεις και δημιούργησε ένα αυστηρό πλαίσιο, που επέβαλλε την άδεια του κοινοβουλίου της για τη μετακίνηση ενός λόχου στο Αφγανιστάν. Οσο και αν ένιωθε ότι κατείχε την οικονομική πρωτοκαθεδρία, όσο και αν ήλεγχε την Ευρωπαϊκή Ενωση, η Γερμανία ήταν πάντοτε ο «αμφίθυμος ηγεμόνας» της Ευρώπης.<br /><br />Καθώς ο κόσμος γίνεται πιο απρόβλεπτος και επικίνδυνος, η Γερμανία θα νιώθει την ανάγκη να ξεφύγει από τα ενοχικά δεσμά της, να επανεξοπλιστεί πλήρως και να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στη δημιουργία μιας Ευρώπης «με δόντια».<br /><br />Ειδικά μάλιστα σε μια περίοδο κατά την οποία καταρρέει με πάταγο η βεβαιότητα που είχαν όλοι οι Ευρωπαίοι, με πρώτους τους Γερμανούς, πως ό,τι και να γίνει θα καθάριζαν το παιχνίδι οι Αμερικανοί. Ο Τραμπ γκρέμισε αυτήν τη βεβαιότητα και η Ευρώπη καλείται να ενηλικιωθεί βίαια και γρήγορα.<br /><br />Γκρινιάζουμε εδώ και χρόνια και επαναλαμβάνουμε το κλισέ πως «η Ευρώπη δεν έχει ηγέτες». Το ερώτημα είναι τι εννοούμε και τι σημαίνει αυτό στην περίπτωση της Γερμανίας. Ναι, ούτε η Μέρκελ, ούτε ο Σολτς, ούτε ο Μερτς είναι «ισχυροί» ηγέτες, που να ανταποκρίνονται στις φαντασιακές προσδοκίες μας. Όλοι τους περιμένουν τις επόμενες τοπικές εκλογές κάποιου γερμανικού κρατιδίου για να λάβουν τις αποφάσεις τους και είναι δέσμιοι ασφυκτικών όρων που τους επιβάλλουν οι κυβερνητικές συμμαχίες.<br /><br />Θα θέλαμε όμως έναν Γερμανό Πούτιν, ή Ερντογάν, ή και Τραμπ; Και τι θα σήμαινε για την Ευρώπη και το μέλλον της εάν η Γερμανία, μετά τον επανεξοπλισμό της, αποκτούσε έναν ακροδεξιό ισχυρό ηγέτη; Ένα σενάριο που δεν είναι τόσο εξωπραγματικό μετά τα αποτελέσματα των εκλογών στη Σαξονία-Ανχαλτ.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Έλλειμμα ηγεσίας στην Ευρώπη; Ναι, αλλά θα θέλαμε έναν Γερμανό Ερντογάν;

Όσοι θέλουν μια ισχυρή Ευρώπη, που θα έχει ισότιμη θέση στο παγκόσμιο γεωπολιτικό τραπέζι, έχουν να αντιμετωπίσουν ένα σοβαρό δίλημμα. Ο μόν...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ισραηλινός Α/ΓΕΝ τρίζει τα δόντια σε Τουρκία, ο Α/ΓΕΕΘΑ “δείχνει” Drakon.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ8pK-ev46bXCUu3IfMEaCSNyZdXZHKYA5vdn_0aRtFjA&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="183" data-original-width="275" height="133" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ8pK-ev46bXCUu3IfMEaCSNyZdXZHKYA5vdn_0aRtFjA&s" width="755" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Ο Διοικητής του Ισραηλινού Ναυτικού, Αντιναύαρχος Eyal Harel, απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση προς τις χώρες που επιδιώκουν να μεταβάλουν την ισορροπία δυνάμεων στη Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Δήλωσε ότι το Ισραήλ παρακολουθεί τις ενέργειές τους και θα υπερασπιστεί την ελευθερία των δικών του επιχειρήσεών -δηλώσεις που φάνηκε να στρέφονται εν μέρει κατά της Τουρκίας, εν μέσω της ραγδαίας κλιμάκωσης των περιφερειακών εντάσεων.<br /><br />Ο Harel δεν κατονόμασε την Τουρκία κατά την ομιλία του στην τελετή αποφοίτησης αξιωματικών του ναυτικού στη ναυτική βάση της Χάιφα. Ωστόσο, οι αναφορές του σε προσπάθειες αλλαγής της ισορροπίας δυνάμεων στη Μεσόγειο έγιναν σε μια συγκυρία κατά την οποία το Ισραήλ αντιμετωπίζει όλο και περισσότερο τη στρατιωτική επέκταση και τη ναυτική δραστηριότητα της Άγκυρας ως στρατηγική πρόκληση, γράφει ο ιστότοπος Ynet News.<br /><br />«Στο νέο θαλάσσιο πεδίο, δεν υφίσταται πλέον η έννοια του “μακρινού μετώπου”», δήλωσε ο Harel. «Σε όποιον επιδιώκει να αμφισβητήσει το Κράτος του Ισραήλ από το θαλάσσιο πεδίο και από μακριά, λέω το εξής: Η απόσταση δεν θα παρέχει ασυλία σε κανέναν που επιδιώκει να μας βλάψει».<br /><br />«Το Ισραηλινό Ναυτικό δημιουργήθηκε για να προβάλλει την ισχύ του Κράτους του Ισραήλ και των IDF (Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων) ακόμη και απέναντι σε εκείνους που επιδιώκουν να το αμφισβητήσουν από απόσταση χιλιάδων μιλίων», πρόσθεσε.<br /><br />Ο Harel ενίσχυσε την προειδοποίησή του αναφερόμενος ρητά στις προσπάθειες αλλαγής της περιφερειακής ισορροπίας δυνάμεων. «Σε όποιον επιδιώκει να αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων στη Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα, λέω: Βλέπουμε τις ενέργειες, τις παρακολουθούμε και προετοιμαζόμαστε για αυτές», δήλωσε.<br /><br />«Το Ισραηλινό Ναυτικό δεν θα αποδεχθεί μια πραγματικότητα στην οποία απειλείται η ελευθερία δράσης του Κράτους του Ισραήλ ή τα στρατηγικά του συμφέροντα στον εθνικό θαλάσσιο χώρο», πρόσθεσε ο Harel. «Θα είμαστε εκεί, και παντού αλλού, φανερά και κρυφά, για να εκπληρώσουμε την ευθύνη και την αποστολή μας με κάθε μέσο».<br /><br />Οι δηλώσεις αυτές γίνονται εν μέσω μιας διευρυνόμενης στρατηγικής αντιπαράθεσης μεταξύ του Ισραήλ και της Τουρκίας, η οποία έχει επεκταθεί όλο και περισσότερο στη Συρία και την Ανατολική Μεσόγειο. Το Ισραήλ ανησυχεί έντονα για τη διευρυνόμενη στρατιωτική επιρροή της Τουρκίας στη Συρία, μετά την πτώση της κυβέρνησης του Μπασάρ αλ Άσαντ στα τέλη του 2024 και την άνοδο της κυβέρνησης του Προέδρου Αχμάντ αλ Σαρά στη Δαμασκό.<br /><br />Η Τουρκία, η οποία διατηρεί στενούς δεσμούς με τη νέα συριακή ηγεσία, επιδιώκει την εμβάθυνση της στρατιωτικής συνεργασίας με τη Δαμασκό. Τον περασμένο μήνα, ισραηλινά αεροσκάφη έπληξαν την αεροπορική βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ στη βόρεια Συρία, σε απόσταση περίπου 45 μιλίων (70 χιλιομέτρων) από τα τουρκικά σύνορα.<br /><br />Ισραηλινοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι το πλήγμα αποσκοπούσε στην αποτροπή της τουρκικής στρατιωτικής ενίσχυσης στη συγκεκριμένη εγκατάσταση, ενώ η Τουρκία διέψευσε ότι σχεδίαζε τη δημιουργία μόνιμης βάσης εκεί. Η Άγκυρα καταδίκασε το ισραηλινό πλήγμα χαρακτηρίζοντάς το απερίσκεπτο, ενώ το Ισραήλ κατηγόρησε την Τουρκία ότι επιδιώκει «επικίνδυνες περιπέτειες» στη Συρία.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιδιώξει να αποτρέψουν την κλιμάκωση της αντιπαράθεσης σε άμεση στρατιωτική σύγκρουση, μεταξύ άλλων μέσω προσπαθειών για τη θέσπιση ρυθμίσεων αποφυγής συγκρούσεων (deconfliction) μεταξύ του Ισραήλ, της Τουρκίας και της Συρίας.<br /><br />Η θαλάσσια διάσταση έχει επίσης αποκτήσει αυξανόμενη σημασία. Ισραηλινοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι παρακολουθούν στενά τις κινήσεις του τουρκικού ναυτικού στην Ανατολική Μεσόγειο -συμπεριλαμβανομένων περιοχών κοντά στην Κύπρο, την Ελλάδα και τη Συρία- εν μέσω ανησυχιών ότι η Άγκυρα επιδιώκει να διευρύνει την περιφερειακή της εμβέλεια.<br /><br />Παράλληλα, το Ισραήλ έχει έρθει στρατηγικά πιο κοντά στην Ελλάδα και την Κύπρο, οι οποίες έχουν μακροχρόνιες διαφορές με την Τουρκία σχετικά με τα θαλάσσια σύνορα και τους ενεργειακούς πόρους στην Ανατολική Μεσόγειο. Την περασμένη εβδομάδα, το Ισραήλ και η Ελλάδα υπέγραψαν μια συμφωνία-ορόσημο ύψους 3 δισεκατομμυρίων ευρώ (3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων), βάσει της οποίας ισραηλινές εταιρείες θα συμβάλουν στην κατασκευή του πολυεπίπεδου ελληνικού δικτύου αεράμυνας «Ασπίδα του Αχιλλέα» (Achilles Shield).<br /><br />Η συμφωνία αυτή -η μεγαλύτερη στον τομέα της άμυνας μεταξύ των δύο χωρών- πραγματοποιείται τη στιγμή που η Αθήνα εκσυγχρονίζει τις ένοπλες δυνάμεις της εν μέσω συνεχιζόμενων εντάσεων με την Άγκυρα. Η απειλητική και παραβατική Τουρκία και η Ελλάδα -η οποία είναι απόλυτα νόμιμη- αμφότερες μέλη του ΝΑΤΟ, παραμένουν διχασμένες όσον αφορά τα χωρικά ύδατα, τον εναέριο χώρο και τη θαλάσσια δικαιοδοσία στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Η Άγκυρα έχει επαναλάβει πρόσφατα τις απειλές της σχετικά με τη στρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών, ενώ η Ελλάδα έχει απορρίψει τις τουρκικές θαλάσσιες διεκδικήσεις.<br />Ο Zamir εξάρει τη διευρυνόμενη στρατηγική εμβέλεια του Πολεμικού Ναυτικού<br /><br />Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των IDF, Αντιστράτηγος Eyal Zamir, μιλώντας επίσης στην τελετή, εστίασε στον αυξανόμενο ρόλο του Πολεμικού Ναυτικού στη στρατιωτική στρατηγική του Ισραήλ και ανακοίνωσε ότι το έκτο υποβρύχιο της χώρας, το INS Drakon, βρισκόταν καθ’ οδόν από τη Γερμανία προς τη Χάιφα.<br /><br />«Αυτή ακριβώς τη στιγμή, στα βάθη της Μεσογείου, το INS Drakon, το έκτο υποβρύχιο του Κράτους του Ισραήλ, κατευθύνεται προς το Ισραήλ», δήλωσε ο Zamir. Περιέγραψε το υποβρύχιο ως σύμβολο της μεταμόρφωσης του Ναυτικού σε έναν «ισχυρό στρατηγικό βραχίονα», ικανό να επιχειρεί σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και πέρα ​​από αυτήν.<br /><br />Ο Zamir δήλωσε ότι η εμπειρία του Ισραήλ μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023, υπό την ηγεσία της Χαμάς, άλλαξε ριζικά το δόγμα ασφαλείας της χώρας: από τον περιορισμό των απειλών στη λήψη προληπτικών μέτρων εναντίον τους.<br /><br />«Δεν θα επιτρέψουμε να αναπτυχθούν υπαρξιακές απειλές από ριζοσπαστικούς εχθρούς, ούτε θα επιτρέψουμε σε τρομοκρατικές οργανώσεις να εδραιωθούν στα σύνορά μας», είπε. Ο Zamir ανέφερε ότι το Ναυτικό διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο σε διάφορα μέτωπα κατά τη διάρκεια του πολέμου, κάνοντας μνεία σε επιχειρήσεις κοντά στη Γάζα, τον Λίβανο και το στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ.<br /><br />Το Ισραήλ, όπως είπε, λειτουργεί ουσιαστικά ως «νησιωτικό κράτος», καθώς η κύρια οικονομική του σύνδεση με τον έξω κόσμο πραγματοποιείται μέσω του θαλάσσιου εμπορίου, καθιστώντας την προστασία των ναυτιλιακών οδών, των λιμένων και των θαλάσσιων υποδομών στρατηγική αναγκαιότητα.<br /><br />Ως εκ τούτου, το πολυετές σχέδιο εκσυγχρονισμού του στρατού, με την ονομασία «Hoshen», δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη ναυτική ισχύ, δήλωσε ο Zamir. Το INS Drakon θα ακολουθηθεί από επιπλέον προηγμένα συστήματα, συμπεριλαμβανομένων πυραυλακάτων κλάσης Reshef, οι οποίες έχουν σχεδιαστεί για να επιχειρούν σε μεγαλύτερες αποστάσεις και για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα, διαθέτοντας αυξημένη ισχύ πυρός.<br /><br />Ο Zamir δήλωσε επίσης ότι οι IDF προετοιμάζονται για μια σημαντική επέκταση του τομέα του αυτόνομου πολέμου. Ανέφερε ότι ενέκρινε τη δημιουργία ενός νέου στρατιωτικού κλάδου αφιερωμένου στα μη επανδρωμένα συστήματα και την τεχνητή νοημοσύνη, ο οποίος προγραμματίζεται να εγκαινιαστεί κατά τη διάρκεια της γιορτής Χανουκά, αργότερα φέτος.<br /><br />Ο κλάδος αυτός θα επιβλέπει την ανάπτυξη ρομποτικών και αυτόνομων συστημάτων για επιχειρήσεις στη θάλασσα, στην ξηρά και στον αέρα, δήλωσε ο Zamir. Τα συστήματα αυτά θα επιχειρούν παράλληλα με ανθρώπινες δυνάμεις ή ανεξάρτητα, με στόχο την αύξηση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων και παράλληλα τη μείωση των κινδύνων για τους στρατιώτες.<br /><br />Το Ναυτικό θα παραλάβει αυτόνομα συστήματα σχεδιασμένα να επιχειρούν τόσο στην επιφάνεια όσο και κάτω από αυτήν. Ο Ζαμίρ δήλωσε ότι το Ιράν και οι περιφερειακοί σύμμαχοί του έχουν αποδυναμωθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου, αλλά εξακολουθούν να αποτελούν απειλή, προσθέτοντας ότι η αναμέτρηση για τις στρατηγικές θαλάσσιες οδούς και τη ναυτική υπεροχή συνεχίζεται.<br /><br />«Οι θαλάσσιες οδοί αποτελούν στόχο και η μάχη για την υπεροχή στη θάλασσα δεν σταματά ούτε στιγμή», δήλωσε ο Ζαμίρ. «Παραμένουμε σε εγρήγορση και προετοιμασμένοι για κάθε εξέλιξη, σε κάθε μέτωπο».<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ισραηλινός Α/ΓΕΝ τρίζει τα δόντια σε Τουρκία, ο Α/ΓΕΕΘΑ “δείχνει” Drakon.

Ο Διοικητής του Ισραηλινού Ναυτικού, Αντιναύαρχος Eyal Harel, απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση προς τις χώρες που επιδιώκουν να μεταβάλουν την...

Διαβάστε την συνέχεια

Περίεργη “φημολογία”: Ελληνικά βλήματα Patriot στην Ουκρανία έναντι…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSgRCLvd05BUz8QGxUUvuKP2wuelnOCGuamj4SL3Y1I5gqF0r4OyUi8aPr5&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="419" data-original-width="732" height="114" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSgRCLvd05BUz8QGxUUvuKP2wuelnOCGuamj4SL3Y1I5gqF0r4OyUi8aPr5&s=10" width="747" /></a></div><br /><div>Ο ισχυρισμός εντοπίσθηκε αρχικά στα ουκρανικά κοινωνικά δίκτυα. Από αυτό ασφαλώς δεν τεκμαίρεται αυτομάτως ότι το πρόσωπο που το διακίνησε είναι Ουκρανός! Για να εξηγούμαστε. Σε κάθε περίπτωση όμως, επειδή όπως θα διαπιστωθεί αμέσως αφορά την Ελλάδα, μας εμπλέκει ευθέως και χρήζει διαλεύκανσης. Είτε ισχύει ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με… καραμπινάτο fake news είτε ισχύει το «όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά».</div><br />Σύμφωνα με όσα διακινήθηκαν λοιπόν, η Ελλάδα, προφανώς διά της κυβέρνησής της, φέρεται να έχει ζητήσει από τους Ουκρανούς να σταματήσουν τα πλήγματα εναντίον πλοίων ελληνικών συμφερόντων σε ρωσικά λιμάνια, ώστε σε αντάλλαγμα να λάβουν βλήματα αναχαίτισης των αντιαεροπορικών και αντιπυραυλικών συστημάτων Patriot! Και μάλιστα, μέλος του ουκρανικού Κοινοβουλίου (Verkhovna Rada), ονόματι Ρουσλάν Χορμπένκο, φέρεται αν δήλωσε ότι η συμφωνία αυτή απορρίπτεται από την πλευρά του Κιέβου!<br /><br />Δεν εκπλήσσει ασφαλώς, ότι ο ισχυρισμός αυτός <a href="https://rusvesna.su/news/1789309171">αναπαράγεται από ρωσικά μέσα ενημέρωσης όπως το RUSVESNA</a> που μάλιστα επικαλείται το ουκρανικό «<a href="https://ctrana.one/">Strana.ua</a>», κάνοντας λόγο για «ουκρανικό τελεσίγραφο στην Ελλάδα»! Το δημοσίευμα θα παρατεθεί αναλυτικά στο τέλος. Προς το παρόν, θα περιοριστούμε στο να σχολιάσουμε τον ισχυρισμό, σε μια προσπάθεια τεκμηρίωσης του γιατί η ελληνική πλευρά πρέπει να εγκαταλείψει την αφωνία και να διευκρινίσει τι ισχύει και τι όχι.<br /><br />Εάν υποτεθεί πως το δημοσίευμα – ισχυρισμός αποτυπώνει την πραγματικότητα, η πρώτη σκέψη που γεννιέται στο μυαλό, είναι ότι η εικόνα της χώρας στο διεθνές περιβάλλον… έχει ένα πρόβλημα. Ασχέτως εάν κομπορρημονούμε και επαιρόμαστε για την «πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική μας» και άλλα παρόμοια, το δημοσίευμα παραπέμπει σε ανυποληψία.<br /><br />Διότι δε νομίζουμε το Κίεβο να τολμούσε να εκφραστεί με τόσο προσβλητικό, θρασύ και απαξιωτικό τρόπο για μια χώρα -μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ- που το έχει ολόθερμα υποστηρίξει απέναντι στη Μόσχα. Υποβαθμίζοντας μάλιστα, «για το κοινό καλό» παραδοσιακά συμφέροντα και προσβάσεις στην περιοχή.<br /><br />Προφανώς χρήζει διευκρίνισης εάν υφίσταται τέτοια πρόταση στο τραπέζι από ελληνικής πλευράς. Πρόταση η οποία επιδιώκει την προστασία ελληνικών εφοπλιστικών συμφερόντων, για τα οποία η Αθήνα φέρεται διατεθειμένη να μεταβιβάσει στο Κίεβο αδιευκρίνιστο μέρος βλημάτων εκ του αποθέματος των συστημάτων Patriot.<br /><br />Μπορεί βέβαια κανείς να ισχυριστεί είτε ότι τέτοια πρόταση δεν υφίσταται, με κίνδυνο να προκύψουν νέα στοιχεία από την Ουκρανία και να διαψευστεί, είτε να ισχυριστεί πως έγινε, γνωρίζοντας πως θα απορριφθεί. Ο αντίλογος επικεντρώνεται στο αν είναι λογικά τέτοια «πονταρίσματα» στα θέματα εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Το απόθεμα…<br /><br />Κι επί της ουσίας όμως έχει ενδιαφέρον, στο μέτρο που αφορά το ελληνικό απόθεμα. Εάν αναλογιστεί κανείς την -ουδέποτε ανακοινωθείσα και αναγνωρισθείσα- <a href="https://www.defence-point.gr/fortothike-se-c-17-globemaster-gia-ton-kolpo-20-25-ton-ellinikon-pyraylon-patriot">μεταφορά 40 βλημάτων των Patriot</a>, εν μέσω του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ με το Ιράν στο Κατάρ, με <a href="https://www.defence-point.gr/?s=C-17+Globemaster+%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%81">C-17 Globemaster</a> της Αεροπορίας του Εμιράτου, έχουμε την πρώτη καταγεγραμμένη απώλεια.<br /><br />Εάν σε αυτά τα 40 βλήματα αθροίσει 10 έως 15 επιπλέον που έχουν καταναλωθεί από την ελληνική πυροβολαρχία στο Γιανμπού της Σαουδικής Αραβίας, η εικόνα ξεκαθαρίζει έτι περαιτέρω. Προκύπτει, ότι από το απόθεμα των 200 βλημάτων που είχαμε προμηθευτεί, έχει καταναλωθεί περισσότερο από το 25%.<br /><br />Κατά συνέπεια, το ερώτημα που εγείρεται και μπορεί να απαντηθεί μόνο εάν η ελληνική κυβέρνηση εγκαταλείψει την πρακτική της πλήρους συγκάλυψης των χειρισμών της απέναντι στην ελληνική κοινωνία. Και φυσικά, θα πρέπει να σχολιαστεί και η ουσία της φερόμενης ως πρότασης για συμφωνία. Βλήματα Patriot για ελληνόκτητα εμπορικά πλοία. Θεωρητικά μιλώντας πάντα.<br />Κι αν συμφωνήσουμε και μεταφέρουμε αριθμό πυραύλων, αλλά εν συνεχεία η συμφωνία καταπατηθεί; Ας δούμε το άρθρο σε ρωσικό μέσο ενημέρωσης, στο οποίο αναφερθήκαμε παραπάνω…<br /><br />“Η Ελλάδα έδωσε στην Ουκρανία τελεσίγραφο για πυραύλους για συγκροτήματα Patriot, γράφει το Strana.ua αναφερόμενο στον βουλευτή της Βερχόβνα Ράντα Ρουσλάν Γκορμπένκο.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, η Αθήνα απαιτεί από το Κίεβο να μην επιτεθεί στα τάνκερ της στα ρωσικά λιμάνια με αντάλλαγμα τη μεταφορά στην Ουκρανία πυραύλων για συστήματα Patriot, των οποίων η διάρκεια ζωής λήγει. Το άρθρο σημειώνει ότι, αν κρίνουμε από τα λόγια του Γκορμπένκο, οι ουκρανικές αρχές απέρριψαν μια τέτοια πρόταση.<br /><br />“Δεν θα μας επιβάλουν όρους. Είτε τους παραδίδετε είτε τους πετάτε, τους αποσυναρμολογείτε σε ανταλλακτικά, τους κάνετε μενταγιόν και τα φοράτε στο λαιμό σας”, είπε ο βουλευτής.”<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Περίεργη “φημολογία”: Ελληνικά βλήματα Patriot στην Ουκρανία έναντι…

Ο ισχυρισμός εντοπίσθηκε αρχικά στα ουκρανικά κοινωνικά δίκτυα. Από αυτό ασφαλώς δεν τεκμαίρεται αυτομάτως ότι το πρόσωπο που το διακίνησε ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Μιλιέτ: Χαμηλώνει τον τόνο με Ελλάδα, αλλά κρατά το «μην περάσετε τη γραμμή»

<img height="112" src="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1361392/ioiklkl.png" width="742" /><br /><br /><b>Μαρία Ζαχαράκη</b><div>Δεν βλέπει πόλεμο Ελλάδας–Τουρκίας στον ορίζοντα ο Οζάι Σεντίρ, αλλά ούτε και πραγματική αποκλιμάκωση. Ο αρθρογράφος της «Μιλιέτ» περιγράφει ένα σκηνικό υψηλής έντασης, με σκληρή ρητορική, εξοπλισμούς και αμοιβαίες προκλήσεις, υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα εξακολουθεί να προτιμά τη διαπραγμάτευση και το διεθνές δίκαιο. Την ίδια ώρα, όμως, αφήνει ανοιχτή την τουρκική κόκκινη γραμμή: όσο δεν δημιουργείται «τετελεσμένο» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, η Τουρκία δεν θα είναι αυτή που θα προσφύγει πρώτη στη βία. Αν όμως θεωρήσει ότι το όριο ξεπεράστηκε, προειδοποιεί ότι η αντίδραση θα είναι δεδομένη.<br /><br />Ο Τούρκος αρθρογράφος της φιλοκυβερνητικής Μιλιέτ, Οζάι Σεντίρ, στο άρθρο του «Δεν χρειάζονται όπλα – για την Τουρκία αρκεί ο νόμος», επιχειρεί να βάλει φρένο στη συζήτηση περί επικείμενης ελληνοτουρκικής σύγκρουσης, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία δεν επιδιώκει να προσαρτήσει ελληνικά εδάφη με στρατιωτική βία και ότι η βασική της επιδίωξη είναι να λυθούν οι διαφορές μέσω του διεθνούς δικαίου και της διαπραγμάτευσης.<br /><br />«Το διεθνές δίκαιο με το μέρος της Τουρκίας»<br /><br />Ο Σεντίρ αφιερώνει μεγάλο μέρος του άρθρου στην προσπάθεια να αποδείξει ότι το διεθνές δίκαιο και η νομολογία διεθνών δικαστηρίων προσφέρουν, κατά την τουρκική ανάγνωση, επιχειρήματα υπέρ των θέσεων της Άγκυρας στο Αιγαίο. Επικαλείται διεθνείς νομικούς, όπως ο Τζον Βαν Ντάικ, ο Πρόσπερ Βάιλ, η Μπάρμπαρα Κβιατκόφσκα, ο Τούλιο Τρέβες, ο Ρόμπερτ Σμιθ και ο Ντέιβιντ Άντερσον, για να υποστηρίξει ότι τα νησιά δεν πρέπει αυτομάτως να έχουν την ίδια επίδραση με τις ηπειρωτικές ακτές στην οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ.<br /><br />Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στις αρχές της «μη περίκλεισης» (non-encroachment) και της «ευθυδικίας» (equity), υποστηρίζοντας ότι η πλήρης επήρεια των ελληνικών νησιών θα μπορούσε να «κλείσει» την Τουρκία από το Αιγαίο.<br /><br />Παράλληλα, επιχειρεί να αντικρούσει το επιχείρημα ότι η Τουρκία βρίσκεται εκτός του διεθνούς δικαίου επειδή δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Επικαλείται το καθεστώς του «επίμονου αντιρρησία» (persistent objector), υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία έχει αντιταχθεί διαχρονικά σε συγκεκριμένες διατάξεις της Σύμβασης και επομένως δεν δεσμεύεται από αυτές με τον τρόπο που υποστηρίζει η Αθήνα.<br /><br />Ο Σεντίρ αναγνωρίζει ότι υπάρχουν και νομικοί που υποστηρίζουν τις ελληνικές θέσεις, κυρίως για το δικαίωμα των ελληνικών νησιών στα 12 ναυτικά μίλια και σε θαλάσσιες ζώνες, αλλά επιχειρεί να τους αντιπαραβάλει με τους νομικούς που θεωρεί ότι στηρίζουν την τουρκική επιχειρηματολογία.<br /><br />Η επίθεση προς την Αθήνα<br /><br /> Στο δεύτερο μισό του άρθρου, η γραμμή γίνεται περισσότερο πολιτική. Ο Σεντίρ κατηγορεί την Ελλάδα ότι επικαλείται το διεθνές δίκαιο επιλεκτικά, υποστηρίζοντας ότι αποφεύγει τη δικαστική οδό όταν αυτή δεν τη συμφέρει, ιδιαίτερα στο ζήτημα της στρατιωτικοποίησης των νησιών.<br /><br />Ταυτόχρονα, απορρίπτει την εικόνα ότι στην Τουρκία υπάρχει πραγματική πολιτική ή κοινωνική πίεση για πόλεμο με την Ελλάδα. Θεωρεί ότι μεγάλο μέρος της έντασης παράγεται από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τους αλγόριθμους της META και τις ακραίες δηλώσεις που αναπαράγονται εκατέρωθεν.<br /><br />Και για τον κίνδυνο πολέμου;<br /><br /> Εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο συμπέρασμα του άρθρου.<br /><br />Ο Σεντίρ λέει ουσιαστικά ότι η Τουρκία δεν έχει λόγο να φοβάται έναν πόλεμο, αλλά ούτε και τον επιδιώκει. Υποστηρίζει ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν τη δυνατότητα να πολεμήσουν, εάν λάβουν εντολή, αλλά ότι η Άγκυρα δεν έχει ως προτεραιότητα τη χρήση βίας.<br /><br />Η βασική του θέση είναι:<br /><br />«Όσο δεν δημιουργείται τετελεσμένο στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, η Τουρκία δεν θα είναι αυτή που θα επιτεθεί πρώτη. Εάν όμως δεχθεί επίθεση, όλοι γνωρίζουν τι θα κάνει».<br /><br />Και προσθέτει ότι, ακόμη και σε περίπτωση πολέμου, το αποτέλεσμα θα κατέληγε τελικά σε διαπραγμάτευση. Άρα, κατά τον ίδιο, είναι προτιμότερο η διαπραγμάτευση να γίνει χωρίς να προηγηθεί πόλεμος.<br /><br />Το πολιτικό του μήνυμα προς την Ελλάδα<br /><br /> Ο Σεντίρ θεωρεί ότι η ελληνική κυβέρνηση, ιδιαίτερα ενόψει εκλογών, χρησιμοποιεί την Τουρκία ως εύκολο πολιτικό θέμα και προειδοποιεί ότι δηλώσεις όπως η αναφορά Μητσοτάκη στην ελληνική αεροπορική υπεροχή είναι περιττές και επικίνδυνες, επειδή παραμένουν στη συλλογική μνήμη.<br /><br />Παράλληλα, απορρίπτει τις τουρκικές διαδικτυακές εκστρατείες για μποϊκοτάζ της Ελλάδας, επισημαίνοντας την οικονομική σημασία των Τούρκων τουριστών για τη χώρα.<br /><br />Στο τέλος, όμως, επαναφέρει έντονα τη γνωστή τουρκική γραμμή περί Ισραήλ και ελληνικού χώρου. Υποστηρίζει ότι το Ισραήλ επιδιώκει να οδηγήσει την Ελλάδα σε σύγκρουση με την Τουρκία ώστε να απασχολήσει και να φθείρει την Άγκυρα. Και κλείνει με την αιχμηρή θέση ότι η Τουρκία δεν είναι αυτή που ενδιαφέρεται για ελληνικά νησιά, παραπέμποντας στην ισραηλινή παρουσία και στις αγορές ακινήτων/γης στην Ελλάδα και στην Κύπρο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.sigmalive.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μιλιέτ: Χαμηλώνει τον τόνο με Ελλάδα, αλλά κρατά το «μην περάσετε τη γραμμή»

Μαρία Ζαχαράκη Δεν βλέπει πόλεμο Ελλάδας–Τουρκίας στον ορίζοντα ο Οζάι Σεντίρ, αλλά ούτε και πραγματική αποκλιμάκωση. Ο αρθρογράφος της «Μιλ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Κάντε τους Patriot σας μενταγιόν». Θρασύτατη πρόκληση Zelensky, χαστούκι στην Αθήνα: Αρνείται ρητά τους ελληνικούς όρους.

<img height="113" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/5db13b6eb90f57c4e2748717e1df3bc0_XL.jpg?v=3" width="746" /><br /><br /><div>Σύμφωνα με αποκαλύψεις του βουλευτή της Verkhovna Rada, Ruslan Gorbenko (τις οποίες μεταδίδει το Strana.ua), η Αθήνα έθεσε έναν ξεκάθαρο και αυστηρό όρο προς το Κίεβο: την άμεση παύση των στρατιωτικών επιθέσεων και των στοχοποιήσεων κατά των ελληνικής ιδιοκτησίας δεξαμενόπλοιων που δραστηριοποιούνται σε ρωσικά λιμάνια.<br /><br />Νέο χαστούκι από την Ουκρανία στο πρόσωπο της Ελλάδας, δικαιώνει όσους αντιτίθενται στην υποχωρητική στάση της χώρας στον πόλεμο που διεξάγεται στην Ουκρανία.<br />Σε τροχιά επικίνδυνης διπλωματικής σύγκρουσης και ανοιχτής αντιπαράθεσης εισέρχονται πλέον οι σχέσεις Αθήνας και Κιέβου, με φόντο την προστασία των ελληνικών εφοπλιστικών συμφερόντων στη Μαύρη Θάλασσα και την αγωνιώδη αναζήτηση αντιαεροπορικών πυραύλων Patriot από την ουκρανική πλευρά.</div><div><br />Η αποκάλυψη ότι η ελληνική κυβέρνηση επιχειρεί να θέσει κόκκινες γραμμές απέναντι στις επιθέσεις κατά ελληνικών συμφερόντων σκαφών φέρνει στο φως ένα παρασκήνιο έντονων διαβουλεύσεων, το οποίο κατέληξε σε μια πρωτοφανή προκλητική αντίδραση από την πλευρά της ουκρανικής ηγεσίας.<br /><br />Το ελληνικό τελεσίγραφο για τα τάνκερ στα ρωσικά λιμάνια<br /><br />Σύμφωνα με αποκαλύψεις του βουλευτή της Verkhovna Rada, Ruslan Gorbenko (τις οποίες μεταδίδει το Strana.ua), η Αθήνα έθεσε έναν ξεκάθαρο και αυστηρό όρο προς το Κίεβο: την άμεση παύση των στρατιωτικών επιθέσεων και των στοχοποιήσεων κατά των ελληνικής ιδιοκτησίας δεξαμενόπλοιων που δραστηριοποιούνται σε ρωσικά λιμάνια.<br />Ως αντάλλαγμα για την παροχή αυτών των εγγυήσεων ασφαλείας στα ελληνικά σκάφη, η Αθήνα εμφανίστηκε διατεθειμένη να παραχωρήσει στο Κίεβο πυραύλους για τα αντιαεροπορικά συστήματα Patriot, των οποίων η διάρκεια ζωής πλησιάζει στη λήξη της — μια κίνηση που θα κάλυπτε άμεσες επιχειρησιακές ανάγκες της ουκρανικής αεράμυνας.<br /><br /></div><div>«Κάντε τους μενταγιόν»: Η θρασύτατη απάντηση του Κιέβου<br /><br />Η πρόταση της ελληνικής πλευράς συνάντησε την απόλυτη και κατηγορηματική άρνηση των ουκρανικών αρχών.<br />Ο Gorbenko, εκφράζοντας την ενόχληση της κυβέρνησης Zelensky, υπογράμμισε ότι το Κίεβο δεν πρόκειται να δεχθεί όρους ή τελεσίγραφα από κανέναν.<br />Προχωρώντας μάλιστα σε μια ιδιαίτερα προκλητική αποστροφή, ο Ουκρανός βουλευτής δήλωσε σκωπτικά πως αν οι ελληνικές αρχές δεν επιθυμούν να μεταβιβάσουν το πολεμικό υλικό χωρίς όρους, μπορούν «απλώς να το αποσυναρμολογήσουν, να φτιάξουν μενταγιόν και να τα φοράνε στον λαιμό».<br /><br />Ο Zelensky απαιτεί Patriot, αλλά αρνείται τις ελληνικές προϋποθέσεις<br /><br />Η οργισμένη απόρριψη της ελληνικής προσφοράς καταγράφεται σε μια στιγμή που ο Volodymyr Zelensky επιδίδεται σε ένα μπαράζ πιέσεων προς τους δυτικούς συμμάχους.<br />Ο Ουκρανός πρόεδρος κατηγορεί ανοιχτά τη Δύση για καθυστερήσεις, απαιτώντας από 100 έως και 1.200 αναχαιτιστικούς πυραύλους Patriot για κάθε μήνα του χειμώνα, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα ρωσικά κύματα επιθέσεων.<br />«Χρειαζόμαστε 280 αναχαιτιστικά βαλλιστικών πυραύλων το μήνα, αλλά δεν θα τα πάρουμε ποτέ.<br />Ακόμα και οι 100 πύραυλοι είναι μια τεράστια πρόκληση», δήλωσε ο Zelensky, στηλιτεύοντας την ανεπαρκή παραγωγική ικανότητα των ΗΠΑ και αξιώνοντας από τις ευρωπαϊκές χώρες να μοιραστούν τα δικά τους αποθέματα.<br /><br />Το παρασκήνιο της ελληνικής εμπλοκής και η νατοϊκή πρωτοβουλία PURL<br /><br />Η σύγκρουση αυτή ξεσπά ενώ η Αθήνα βρισκόταν ήδη στο επίκεντρο συζητήσεων για τη συμμετοχή της στη νατοϊκή πρωτοβουλία PURL (Prioritized Ukraine Requirements List).<br />Όπως αποκάλυψε το Bloomberg, η Ελλάδα, μαζί με τη Γερμανία και την Τσεχία, εξετάζει τη συμμετοχή της στη χρηματοδότηση ενός τεράστιου πακέτου για την αγορά 1.000 αμερικανικών πυραύλων Patriot για λογαριασμό της Ουκρανίας.<br />Παράλληλα, τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενέκριναν αίτημα του Κιέβου για τη χρήση πόρων από το δάνειο των 90 δισ. ευρώ (με ειδική εξαίρεση που επιβεβαίωσε η Ursula von der Leyen), προκειμένου να προμηθευτεί αμερικανικά συστήματα Patriot αντί για ευρωπαϊκά συστήματα όπως το SAMP/T.<br />Ωστόσο, η στάση του Κιέβου απέναντι στην ελληνική πρόταση αναδεικνύει το βαθύ ρήγμα: την ώρα που η Ελλάδα καλείται να συνεισφέρει οικονομικά και εξοπλιστικά στην «ομπρέλα αεράμυνας» της Ουκρανίας, το καθεστώς Zelensky αρνείται να παράσχει ακόμα και τις βασικές εγγυήσεις για την προστασία της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Κάντε τους Patriot σας μενταγιόν». Θρασύτατη πρόκληση Zelensky, χαστούκι στην Αθήνα: Αρνείται ρητά τους ελληνικούς όρους.

Σύμφωνα με αποκαλύψεις του βουλευτή της Verkhovna Rada, Ruslan Gorbenko (τις οποίες μεταδίδει το Strana.ua), η Αθήνα έθεσε έναν ξεκάθαρο και...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα, η χώρα όπου η επιστήμη σηκώνει ψηλά τα χέρια.

<img height="118" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/05/politics_stathis-930x550.png" width="745" /><br /><br />Γράφει ο <b>Στάθης Σταυρόπουλος</b><br /><br />Ζωή με ψηλά τα χέρια<br /><br />Ο Άδωνις Γεωργιάδης δηλώνει ότι «στην Ελλάδα ζούμε την πιο συγκλονιστική περίοδο ευημερίας των τελευταίων δεκαετιών»…!!!<br /><br />Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά!<br /><br />Πολλές φορές ο Α. Γεωργιάδης έχει πει πράγματα που θα έπρεπε να τον έχουν θέσει εκτός πολιτικής σκηνής. Αντιθέτως ενισχύουν τη θέση του. Και στη συνέχεια λέει άλλα, χειρότερα.<br /><br />Στο μεταξύ, σχόλια ανά την επικράτεια κλαίνε, το έλλειμμα στον αριθμό των εκπαιδευτικών αυξάνεται, παιδιά αποφοιτούν από την Μέση Εκπαίδευση λειτουργικώς αναλφάβητα, πλην όμως τα κυρίαρχα πολιτικά κόμματα, αν δεν βγάλουν άλλο ένα βυζί οι Καρυάτιδες, δεν δείχνουν να ανησυχούν.<br /><br />Ξέρουν να δικαιολογούνται για κάθε παθολογία, αλλά όχι να την διορθώνουν. Διότι αυτά τα ίδια την παράγουν.<br /><br />Εδώ η λογική σηκώνει τα χέρια της ψηλά!<br /><br />Ο Τσίπρας αδειάζει τον Σιακαντάρη (αλήθεια, πού κρύβει τον Μαραντζίδη;) με ένα στεγνό «δεν είναι μέλος του κόμματος» (κι ας του έγραψε ο Σιακαντάρης την ιδρυτική διακήρυξη, όπως ο ίδιος ο Τσίπρας είπε) – και δεν τρέχει τίποτα!<br /><br />Ο αρχηγός συνεχίζει να απευθύνεται στο πόπολο με το ίδιο σοβαροφανές ύφος, με τις ίδιες περινούστατες παύσεις και την ίδια αδίστακτη κενολογία.<br /><br />Εδώ η αισθητική σηκώνει τα χέρια της ψηλά!<br /><br />Οι δημοσκοπικές εταιρείες έχουν πέσει έξω στις προβλέψεις τους αμέτρητες φορές κι όμως εξακολουθούν σοβαρά-σοβαρά να κάνουν μετρήσεις, τις οποίες σοβαρά-σοβαρά προβάλλουν τα ΜΜΕ και τις οποίες σοβαρά-σοβαρά αναλύουν τα κόμματα.<br /><br />Εδώ το παράλογο σηκώνει τα χέρια του ψηλά!<br /><br />Στο λιανεμπόριο έχει ενσκήψει νέο κύμα λουκέτων, τα ντρόουν της ακρίβειας πολυβολούν αδιακρίτως τον κοσμάκη στα σούπερ μάρκετ, ο μήνας δεν βγαίνει και ο Πιερρακάκης με την αλαζονεία και τον ξερολισμό να στάζουν από τα αυτιά του διαβεβαιώνει τους Έλληνες ότι τα ψίχουλα είναι τόσο πολλά, που δεν χωράνε στα καλάθια!<br /><br />Εδώ τα χέρια της ψηλά σηκώνει η φάρσα.<br /><br />Ζούμε λοιπόν σε μια χώρα που η λογική, η ηθική, η αισθητική, το παράλογο και η φάρσα έχουν σηκώσει ψηλά τα χέρια.<br /><br />Και κυρίως, με ψηλά τα χέρια ζουν οι πολίτες εν μέσω μιας γενικευμένης ληστείας γύρω τους χωρίς τέλος…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα, η χώρα όπου η επιστήμη σηκώνει ψηλά τα χέρια.

Γράφει ο Στάθης Σταυρόπουλος Ζωή με ψηλά τα χέρια Ο Άδωνις Γεωργιάδης δηλώνει ότι «στην Ελλάδα ζούμε την πιο συγκλονιστική περίοδο ευημερίας...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικά ΜΜΕ μιλούν στρατιωτική κατάληψη του Καστελλόριζου! “Ο Μητσοτάκης το είδε για τελευταία φορά”.

<img height="91" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-09/HSAtKLaX0AkkG6l.jpg?itok=y-McYICP" width="746" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τούρκοι αναλυτές συζητούν ανοιχτά στρατιωτική κατάληψη του Καστελλόριζου</span></h3>Σε επικίνδυνα επίπεδα ανεβαίνει η ρητορική γύρω από το Καστελλόριζο, καθώς τουρκικά μέσα ενημέρωσης επαναφέρουν με ιδιαίτερα επιθετικό τρόπο τις γνωστές διεκδικήσεις της Άγκυρας. Στο επίκεντρο μπαίνει η επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Μεγίστη, ενώ σε τηλεοπτικές συζητήσεις ακούγονται ακόμη και προτάσεις για στρατιωτική ενέργεια εναντίον του νησιωτικού συμπλέγματος.<br /><br />Το Καστελλόριζο βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο της τουρκικής επικαιρότητας, με το κλίμα να φορτίζεται από δημοσιεύματα και τηλεοπτικές παρεμβάσεις που ξεπερνούν κατά πολύ την απλή πολιτική αντιπαράθεση.<br /><br />Η επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στη Μεγίστη, τη Ρω και τη Στρογγύλη αποτέλεσε αφορμή για νέα επίθεση από τουρκικά μέσα, τα οποία επαναφέρουν με ιδιαίτερα επιθετική γλώσσα το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης, των θαλάσσιων ζωνών και της γεωγραφικής θέσης του Καστελλόριζου.<br /><br />Σε πρόσφατες τουρκικές αναφορές, μάλιστα, η επίσκεψη παρουσιάζεται ως «πρόκληση» προς την Άγκυρα, ενώ η παρουσία Ελλήνων στρατιωτικών στο νησί χρησιμοποιείται ως επιχείρημα για την αναπαραγωγή των τουρκικών θέσεων.<div><br />«Ο Έλληνας πρωθυπουργός είδε για τελευταία φορά το νησί»<br /><br />Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η επιθετική φρασεολογία που χρησιμοποιείται από το τουρκικό μέσο TRHaber, το οποίο παρουσιάζει την επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Μεγίστη μέσα από ένα εξαιρετικά φορτισμένο πρίσμα.<br /><br />Ο τίτλος περί του ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός «είδε για τελευταία φορά» το Καστελλόριζο δημιουργεί μια βαριά σκιά πάνω από το δημοσίευμα, μετατρέποντας μια πολιτική επίσκεψη σε μήνυμα απειλής.<br /><br />Το ίδιο δημοσίευμα εστιάζει στην απόσταση του Καστελλόριζου από τις τουρκικές ακτές και στη στρατιωτική παρουσία στο νησί, επαναφέροντας ουσιαστικά το γνωστό τουρκικό αφήγημα περί παραβίασης του καθεστώτος αποστρατιωτικοποίησης.<br /><br />Η συγκεκριμένη ρητορική αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή δεν περιορίζεται πλέον μόνο σε διπλωματικές διαφωνίες, αλλά συνοδεύεται από αναφορές σε πιθανά σενάρια σύγκρουσης.<br /><br />Η Hürriyet ανεβάζει τους τόνους<br /><br />Στο ίδιο κλίμα κινείται και η τουρκική Hürriyet, η οποία αντιμετωπίζει την επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού με σαφώς επικριτικό τρόπο.<br /><br />Με τον χαρακτηρισμό «σόου του Μίτσο στο Καστελλόριζο», η εφημερίδα επιχειρεί να προσδώσει στην επίσκεψη χαρακτήρα πολιτικής επίδειξης, συνδέοντάς την παράλληλα με το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό της Ελλάδας.<br /><br />Το τουρκικό δημοσίευμα δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην απόσταση της Μεγίστης από τις τουρκικές ακτές και επαναφέρει τις πάγιες θέσεις της Άγκυρας για την επίδραση των ελληνικών νησιών στις θαλάσσιες ζώνες.<br /><br />Με αυτόν τον τρόπο, η επίσκεψη μετατρέπεται στα τουρκικά μέσα από μια συμβολική παρουσία του Έλληνα πρωθυπουργού σε ζήτημα ευρύτερης γεωπολιτικής αντιπαράθεσης.<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2098727330139050251" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2098727330139050251&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7389469_toyrkika-mme-miloyn-stratiotiki-katalipsi-toy-kastellorizoy&sessionId=b85e1feb617a4ea883df041f38ac6d1871c31e25&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 725px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div><br />Το Καστελλόριζο ξανά στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης<br /><br />Το πραγματικό βάρος της υπόθεσης βρίσκεται όμως αλλού.Το Καστελλόριζο αποτελεί ένα από τα πλέον ευαίσθητα σημεία της ελληνοτουρκικής διαφοράς στην Ανατολική Μεσόγειο. Η θέση του, η γειτνίασή του με τις τουρκικές ακτές και η διαφωνία των δύο χωρών για τα δικαιώματα των νησιών στις θαλάσσιες ζώνες το έχουν μετατρέψει εδώ και χρόνια σε σημείο υψηλού γεωπολιτικού ενδιαφέροντος.<br /><br />Η Ελλάδα υποστηρίζει τα δικαιώματα των νησιών που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, ενώ η Τουρκία ακολουθεί διαφορετική προσέγγιση ως προς την επήρεια του Καστελλόριζου στις θαλάσσιες ζώνες.<br /><br />Και τώρα, η επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού έφερε ξανά αυτή τη διαφωνία στην πρώτη γραμμή.<br />Από την προπαγάνδα στα σενάρια στρατιωτικής επέμβασης<br /><br />Το πιο ανησυχητικό στοιχείο, ωστόσο, είναι οι τοποθετήσεις που εμφανίζονται σε τουρκικές τηλεοπτικές συζητήσεις.<br /><br />Όπως αναφέρεται στα σχετικά δημοσιεύματα, αναλυτές εμφανίζονται να αντιμετωπίζουν το Καστελλόριζο ως πιθανό σημείο έναρξης μιας ελληνοτουρκικής σύγκρουσης.<br /><br />Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, διατυπώνονται ακόμη και ακραίες απόψεις περί στρατιωτικής κατάληψης του νησιού.<br /><br />Πρόκειται για θέσεις αναλυτών και όχι για επίσημη απόφαση ή εξαγγελία της τουρκικής κυβέρνησης. Ωστόσο, το γεγονός ότι τέτοια σενάρια βρίσκουν χώρο σε μεγάλα τουρκικά μέσα αποτελεί από μόνο του στοιχείο που προκαλεί ανησυχία, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από επιθετική ρητορική γύρω από ελληνική κυριαρχία, στρατιωτική παρουσία και θαλάσσιες ζώνες.<br /><br />Ένα επικίνδυνο παιχνίδι εντυπώσεων<br /><br />Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι ιδιαίτερα φορτισμένη.<br /><br />Από τη μία πλευρά βρίσκεται η ελληνική παρουσία στο ακριτικό νησί και το μήνυμα ότι το Καστελλόριζο αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ελληνικής επικράτειας.<br /><br />Από την άλλη, τουρκικά μέσα επαναφέρουν συνεχώς τη γεωγραφική εγγύτητα, τις διεκδικήσεις περί αποστρατιωτικοποίησης και τις γνωστές θέσεις της Άγκυρας για τις θαλάσσιες ζώνες.<br /><br />Και πάνω από όλα αυτά αιωρούνται πλέον ακόμη πιο σκληρές φωνές που μιλούν ανοιχτά για στρατιωτικά σενάρια.<br /><br />Η κατάσταση απαιτεί ψυχραιμία, καθώς οι δηλώσεις αναλυτών και τα πρωτοσέλιδα δεν αποτελούν από μόνα τους ένδειξη ότι επίκειται στρατιωτική ενέργεια.<br /><br />Ωστόσο, η ένταση της ρητορικής δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη.<br /><br />Το Καστελλόριζο βρίσκεται ξανά κάτω από τα φώτα μιας επικίνδυνης γεωπολιτικής αντιπαράθεσης.<br /><br />Και το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι εάν πρόκειται απλώς για ακόμη έναν γύρο σκληρής επικοινωνιακής αντιπαράθεσης ή για ένα νέο επίπεδο κλιμάκωσης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκικά ΜΜΕ μιλούν στρατιωτική κατάληψη του Καστελλόριζου! “Ο Μητσοτάκης το είδε για τελευταία φορά”.

Τούρκοι αναλυτές συζητούν ανοιχτά στρατιωτική κατάληψη του Καστελλόριζου Σε επικίνδυνα επίπεδα ανεβαίνει η ρητορική γύρω από το Καστελλόριζο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Hürriyet πήγε στο Καστελόριζο πριν από την επίσκεψη Μητσοτάκη…

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/09/%CE%BC%CE%B1%CF%83%CE%BF%CE%B8%CF%848%CE%BE9%CE%B9%CF%82%CE%B5.jpg?ssl=1"><img height="99" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/09/%CE%BC%CE%B1%CF%83%CE%BF%CE%B8%CF%848%CE%BE9%CE%B9%CF%82%CE%B5.jpg?resize=640%2C497&ssl=1" width="750" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πριν από αυτή την κρίσιμη επίσκεψη, η Hürriyet πήγε στο Καστελόριζο, που βρίσκεται 2 χλμ. από την τουρκική πόλη Κας, και μέτρησε τα αισθήματα των κατοίκων του νησιού.</span></h3>Το Καστελόριζο, το οποίο επανήλθε στο προσκήνιο με τη δήλωση του Προέδρου Ερντογάν: «Θα μας άκουγαν ακόμα κι αν φωνάζαμε από το Κας», έχει γίνει για άλλη μια φορά το επίκεντρο των σχέσεων Άγκυρας-Αθήνας με την επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού Μητσοτάκη.<br /><br />Πριν από αυτή την κρίσιμη επίσκεψη, η Hürriyet πήγε στο Καστελόριζο, που βρίσκεται 2 χλμ. από την τουρκική πόλη Κας, και μέτρησε τα αισθήματα των κατοίκων του νησιού.<br /><br />Η εγγύτητα μεταξύ Κας και Καστελόριζου, μια απόσταση «όσο ανοιγοκλείνουν τα βλέφαρα», ξεχωρίζει ως βασικό σημείο στις συνεχιζόμενες διαμάχες μεταξύ των δύο χωρών σχετικά με τη θαλάσσια δικαιοδοσία και τα εθνικά πάρκα στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η Hürriyet παρατήρησε την καθημερινή ζωή στο Καστελόριζο, την οπτική του νησιού στην Τουρκία και τον αντίκτυπο των εντάσεων μεταξύ των δύο χωρών στους κατοίκους του νησιού.<br /><br />Μετά από μια σύντομη εκδρομή με πλοίο (7 έως 15 λεπτά) από το λιμάνι του Κας, φτάνουμε στο λιμάνι του Καστελόριζου. Οι τουρκικές ακτές δεν είναι πολύ πίσω μας. Αντίθετα, καθώς κοιτάτε κατά μήκος του νησιού, το Κας είναι ακριβώς μπροστά σας.<br /><br />Χρωματιστά σπίτια, στενοί δρόμοι…<br /><br />Η μικρότερη απόσταση μεταξύ των δύο ακτών είναι 2 χιλιόμετρα (1,08 μίλια). Το Καστελόριζο είναι ένα μικρό νησί με έκταση περίπου 12 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Ο οικισμός είναι κυρίως συγκεντρωμένος γύρω από το λιμάνι. Πολύχρωμα σπίτια, στενά δρομάκια, εστιατόρια, καφετέριες και βάρκες αποκαλύπτουν τον τουριστικό χαρακτήρα του νησιού με την πρώτη ματιά. Με εκτιμώμενο πληθυσμό περίπου 500 κατοίκων, το νησί καλωσορίζει χιλιάδες επισκέπτες κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.<br /><br />Οι τουρίστες, ειδικά εκείνοι από την Τουρκία, που έρχονται για ημερήσιες εκδρομές, δημιουργούν μια πολύβουη ατμόσφαιρα στους δρόμους και τα εστιατόρια του Καστελόριζου. Ανάμεσα στα πιο σημαντικά τουριστικά αξιοθέατα του νησιού είναι η Γαλάζια Σπηλιά, βιότοπος για φώκιες, και η παραλία του Άη Γιώργη σε ένα μικρό νησάκι.<br /><br />Ποια είναι η ιστορία του νησιού;<br /><br />Για να κατανοήσουμε την τρέχουσα πολιτική θέση του Καστελόριζου, είναι απαραίτητο να εξετάσουμε την ιστορία του. Γνωστό ως «Μεγίστη» στην αρχαιότητα, το νησί τέθηκε υπό την επιρροή της Ρόδου και στη συνέχεια παρέμεινε υπό ρωμαϊκή και βυζαντινή κυριαρχία. Το Καστελόριζο τέθηκε επίσης υπό οθωμανική κυριαρχία για μεγάλο χρονικό διάστημα. Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, το νησί τέθηκε υπό γαλλικό έλεγχο και μετά τον πόλεμο παραχωρήθηκε στην Ιταλία. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Καστελόριζο τέθηκε υπό τον έλεγχο των Συμμάχων. Με τη Συνθήκη των Παρισίων το 1947, μαζί με τα άλλα νησιά της Δωδεκανήσου, μεταφέρθηκε από την Ιταλία στην Ελλάδα.<br /><br />Τι λένε οι νησιώτες;<br /><br />Από οποιοδήποτε σημείο του λιμανιού στο Καστελόριζο, είναι δυνατό να δει κανείς το Kaş όταν κοιτάζει προς την Τουρκία. Ομοίως, το Kaş βλέπει την ίδια θέα όταν κοιτάζει προς το Καστελόριζο.<br /><br /> Η δήλωση του Προέδρου Ερντογάν, «Θα μας άκουγαν ακόμα κι αν φωνάζαμε από το Kaş», αποτελεί πολιτική έκφραση αυτής της γεωγραφικής εγγύτητας.<br /><br />Η εγγύτητα μεταξύ των δύο ακτών είναι αισθητή και στην καθημερινή ζωή.<br /><br /> Υπάρχει τακτική θαλάσσια συγκοινωνία μεταξύ Kaş και Καστελόριζου. Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, οι επισκέπτες από την Τουρκία που κάνουν ημερήσιες εκδρομές αποτελούν σημαντικό μέρος της οικονομικής και κοινωνικής ζωής του νησιού.<br /><br />Ο τουρισμός, τα εστιατόρια, οι θαλάσσιες μεταφορές και το εμπόριο μικρής κλίμακας βρίσκονται στην καρδιά της οικονομίας του νησιού.<br /><br />Ενώ η διαμάχη για τη θαλάσσια δικαιοδοσία συνεχίζεται μεταξύ Άγκυρας και Αθήνας, η σχέση μεταξύ των κατοίκων του νησιού και του Kaş, ακριβώς απέναντι από το Καστελόριζο, εκτυλίσσεται σε πολύ βαθύτερο επίπεδο από την πολιτική.<br /><br />Τα ψώνια, ο τουρισμός, η αλιεία, οι φιλίες, ακόμη και οι γάμοι, συνδέουν τις δύο πλευρές. Για τους κατοίκους του Καστελόριζου, οι τουρκικές ακτές δεν είναι απλώς τα σύνορα μιας άλλης χώρας. είναι ο άμεσος γείτονάς τους, που βλέπουν καθημερινά, επισκέπτονται, όπου ψωνίζουν και χτίζουν σχέσεις. Το κοινό παράπονο των νησιωτών είναι ότι οι πολιτικές εντάσεις βλάπτουν αυτή την εγγύτητα και ιδιαίτερα τον τουρισμό.<br /><br />Το τουρκικό εθνικό θαλάσσιο πάρκο εξόργισε την Αθήνα<br /><br />Η θάλασσα που περιβάλλει το νησί του Καστελόριζου επανήλθε πρόσφατα στο προσκήνιο με την ανακήρυξη από την Τουρκία του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Fethiye-Kaş, το οποίο καλύπτει περίπου 2.170.000 εκτάρια στα ανοικτά των ακτών της Fethiye και της Kaş.<br /><br />Ο κανονισμός δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης στις 16 Αυγούστου. Ενώ η Άγκυρα τονίζει ότι η απόφαση βασίζεται στην προστασία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων και της βιοποικιλότητας, η Αθήνα εξετάζει την απόφαση από την οπτική γωνία της θαλάσσιας δικαιοδοσίας.<br /><br />Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών ισχυρίζεται ότι τα θαλάσσια πάρκα που ανακηρύσσονται από την Τουρκία εκτείνονται πέρα ​​από τα τουρκικά χωρικά ύδατα και σε περιοχές που θεωρούνται από την Ελλάδα ως μέρος της υφαλοκρηπίδας της.<br /><br />Το Καστελόριζο αποτελεί εδώ και καιρό σημείο διαμάχης μεταξύ Άγκυρας και Αθήνας, όχι μόνο λόγω της εγγύτητάς του με τις τουρκικές ακτές και της θαλάσσιας δικαιοδοσίας του στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και λόγω του αποστρατιωτικοποιημένου καθεστώτος του.<br /><br />Η Τουρκία υπενθυμίζει στην Ελλάδα ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων του 1947, οι οποίες καλύπτουν και το Καστελόριζο , το νησί θα πρέπει να αποστρατιωτικοποιηθεί. Η Άγκυρα επισημαίνει ότι ο εξοπλισμός του νησιού από την Ελλάδα και οι στρατιωτικές αναπτύξεις είναι αντίθετες με τη συνθήκη.<br /><br />Η διαμάχη– η Τουρκία δεν διεκδικεί το Καστελόριζο<br /><br />Το νησί Καστελόριζο είναι μικρό, αλλά η κλίμακα της διαμάχης μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας είναι πολύ μεγαλύτερη από την επιφάνειά του.<br /><br />Βρίσκεται μόλις περίπου 2 χιλιόμετρα από τις τουρκικές ακτές, το Καστελόριζο είναι ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία στη διαμάχη μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας σχετικά με την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών.<br /><br />Η διαφωνία δεν αφορά το ποιος κατέχει το νησί. Το Καστελόριζο ανήκει στην Ελλάδα.<br /><br />Η Τουρκία δεν αμφισβητεί ότι το νησί ανήκει στην Ελλάδα.<br /><br />Η πραγματική διαφωνία αφορά τον βαθμό στον οποίο το Καστελόριζο θα επηρεάσει την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών.<br /><br />Η Ελλάδα υποστηρίζει ότι τα ελληνικά νησιά, συμπεριλαμβανομένου του Καστελόριζου , έχουν θαλάσσιες ζώνες.<br /><br />Σύμφωνα με την προσέγγιση της Αθήνας, το νησί δεν μπορεί να θεωρηθεί σε διαφορετικό καθεστώς από άλλα νησιά κατά τον καθορισμό των θαλάσσιων ζωνών.<br /><br />Η Άγκυρα, από την άλλη πλευρά, εφιστά την προσοχή στην εξαιρετικά κοντινή απόσταση του Καστελόριζου από την τουρκική ηπειρωτική χώρα.<br /><br />Η Τουρκία θεωρεί την προσέγγιση της Ελλάδας για τη δημιουργία μιας μεγάλης θαλάσσιας ζώνης στην Ανατολική Μεσόγειο με βάση το Καστελόριζο ως «μαξιμαλιστική».<br /><br />Σύμφωνα με την οπτική γωνία της Άγκυρας, δεν είναι δίκαιο να αξιολογείται ένα μικρό νησί περίπου 12 τετραγωνικών χιλιομέτρων με τρόπο που δημιουργεί μια θαλάσσια περιοχή χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από το δικό του μέγεθος.<br /><br />Επομένως, το κεντρικό ζήτημα της συζήτησης δεν είναι τόσο το «Ποιανού είναι το Καστελόριζο;» όσο μάλλον η «επιρροή του Καστελόριζου στη θάλασσα».<br /><br />Το να αφιερώσουμε μερικές ώρες στο Καστελόριζο κάνει τη γεωγραφική διάσταση της συζήτησης πιο ξεκάθαρη. Το νησί είναι μικρό. Το Kaş είναι ακριβώς απέναντι. Η ηπειρωτική Τουρκία είναι σε κοινή θέα. Ωστόσο, οι υπολογισμοί σχετικά με τη θάλασσα είναι πολύ μεγαλύτεροι από την απόσταση που βλέπετε από την ακτή. Αυτό ακριβώς είναι που κάνει το Καστελόριζο σημαντικό… <br /><br />Θα μείνει τρεις ημέρες και θα δώσει πολιτική παράσταση<br /><br />Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επισκέφθηκε χθες το νησί Καστελόριζο, που βρίσκεται 2 χιλιόμετρα από τις τουρκικές ακτές, σε μια περίοδο που οι εντάσεις μεταξύ Άγκυρας και Αθήνας έχουν αυξηθεί εκ νέου στην Ανατολική Μεσόγειο.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Hürriyet πήγε στο Καστελόριζο πριν από την επίσκεψη Μητσοτάκη…

Πριν από αυτή την κρίσιμη επίσκεψη, η Hürriyet πήγε στο Καστελόριζο, που βρίσκεται 2 χλμ. από την τουρκική πόλη Κας, και μέτρησε τα αισθήματ...

Διαβάστε την συνέχεια

Χούθι στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ: Η «δεύτερη μέγγενη» του Ιράν στο πετρέλαιο.Το δίλημμα Τραμπ.

<img height="130" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/bab-el-madeb-1-1200x780.jpg" width="747" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Οι Χούθι πατούν πλέον στο στρατηγικό νησί Περίμ, στην καρδιά του Μπαμπ ελ Μαντέμπ, την ώρα που το Ορμούζ παραμένει υπό ασφυκτική πίεση και ο σαουδαραβικός αγωγός Ανατολής–Δύσης έχει τεθεί προσωρινά εκτός λειτουργίας. Για την Ουάσιγκτον διαμορφώνεται ένα επικίνδυνο δίλημμα: νέα στρατιωτική εμπλοκή στην Υεμένη ή αποδοχή μιας ενισχυμένης ιρανικής δυνατότητας πίεσης πάνω σε δύο από τις σημαντικότερες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη.<br /><br />«Οι Χούθι προελαύνουν» – Η πιθανότητα να συμπιεστεί ολόκληρη η Αραβική Χερσόνησος ανάμεσα σε Ορμούζ και Μπαμπ ελ Μαντέμπ.<br /><br />Ένα δεύτερο στρατηγικό μέτωπο ανοίγει στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής — αυτή τη φορά στην άλλη πλευρά της Αραβικής Χερσονήσου.<br /><br />Οι υποστηριζόμενοι από το Ιράν Χούθι προχώρησαν με μεγάλη ταχύτητα κατά μήκος της δυτικής ακτής της Υεμένης και έφθασαν στο Περίμ, το μικρό αλλά εξαιρετικά σημαντικό νησί που βρίσκεται μέσα στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ.<br /><br />Την ίδια ώρα, κυβερνητικές πηγές της Υεμένης αναφέρουν ότι οι δυνάμεις τους αποχώρησαν από το Περίμ, ενώ οι Χούθι κατέλαβαν και την Ντουμπάμπ, ακριβώς απέναντι από το νησί.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι ότι η οργάνωση αποκτά μια πολύ ισχυρότερη γεωγραφική θέση απέναντι σε μία από τις σημαντικότερες θαλάσσιες αρτηρίες του κόσμου.<br /><br />Και αυτό συμβαίνει στην χειρότερη δυνατή στιγμή για τη Σαουδική Αραβία.<br />Το Περίμ είναι μικρό – Η γεωγραφία του τεράστια<br /><br />Το Περίμ, γνωστό και ως Μαγιούν, βρίσκεται ακριβώς στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ και χωρίζει το στενό σε δύο θαλάσσιες διόδους.<br /><br />Προς βορρά βρίσκεται η Ερυθρά Θάλασσα και, στη συνέχεια, το Σουέζ.<br /><br />Προς νότο βρίσκεται ο Κόλπος του Άντεν και ο Ινδικός Ωκεανός.<br /><br />Η παρουσία των Χούθι εκεί δεν σημαίνει αυτομάτως ότι μπορούν να «κλείσουν» με έναν διακόπτη το στενό.<br /><br />Τους δίνει όμως πολύ ισχυρότερη δυνατότητα επιτήρησης, απειλής και δυνητικής προσβολής της ναυσιπλοΐας.<br /><br />Η σημασία αυτής της δυνατότητας έχει ήδη αποδειχθεί: οι Χούθι είχαν καταφέρει να προκαλέσουν τεράστια αναστάτωση στη ναυτιλία της Ερυθράς Θάλασσας από το 2023 έως το 2025 ακόμη και χωρίς να ελέγχουν το Περίμ. <div><br />Ο εφιάλτης της Σαουδικής Αραβίας: Πίεση και στις δύο θάλασσες<br /><br />Εδώ βρίσκεται το πραγματικό γεωενεργειακό πρόβλημα.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία διαθέτει δύο βασικές γεωγραφικές κατευθύνσεις για τη διοχέτευση πετρελαίου στις διεθνείς αγορές.<br /><br />Η πρώτη περνά από τον Περσικό Κόλπο και το Στενό του Ορμούζ.<br /><br />Η δεύτερη χρησιμοποιεί τον αγωγό Ανατολής–Δύσης για να μεταφέρει αργό προς το Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα, παρακάμπτοντας το Ορμούζ.<br /><br />Όμως τώρα και οι δύο επιλογές βρίσκονται υπό πίεση.<br /><br />Το Ορμούζ έχει υποστεί σοβαρή διατάραξη από τον πόλεμο με το Ιράν.<br /><br />Και ο αγωγός Ανατολής–Δύσης έκλεισε προσωρινά μετά τις επιθέσεις με drones που προήλθαν από το Ιράκ.<br /><br />Την ίδια στιγμή, στην έξοδο της Ερυθράς Θάλασσας βρίσκονται πλέον οι Χούθι.<br />Η «δεύτερη μέγγενη» της Τεχεράνης<br /><br />Αυτό δημιουργεί ένα σενάριο που πριν από λίγες εβδομάδες θα θεωρούνταν ακραίο.<br /><br />Το Ιράν διαθέτει άμεση δυνατότητα πίεσης στο Ορμούζ.<br /><br />Οι σύμμαχοί του στην Υεμένη αποκτούν τώρα πολύ ισχυρότερη θέση απέναντι στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ.<br /><br />Οι δύο στενωποί βρίσκονται στις αντίθετες πλευρές της Αραβικής Χερσονήσου.<br /><br />Εάν διαταραχθούν ταυτόχρονα, η πίεση δεν περιορίζεται στο σαουδαραβικό πετρέλαιο.<br /><br />Αγγίζει το παγκόσμιο εμπόριο μεταξύ Ασίας και Ευρώπης, τα tankers, τα containerships, τα ασφάλιστρα πολέμου και τελικά το κόστος μεταφοράς προϊόντων σε ολόκληρο τον κόσμο.<br /><br />Το Reuters σημειώνει ότι μια ενδεχόμενη πλήρης κυριαρχία των Χούθι στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ θα μπορούσε να προσφέρει στην Τεχεράνη κρίσιμο πλεονέκτημα στον πόλεμο με τις ΗΠΑ, πιέζοντας έναν δεύτερο μεγάλο διάδρομο ενεργειακών ροών. </div><div><br />Το Ριάντ ζήτησε βοήθεια – Ο Τραμπ είπε «όχι» σε αμερικανικά πλήγματα<br /><br />Η στρατιωτική διάσταση είναι εξίσου σημαντική.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν επικοινώνησε δύο φορές με τον Ντόναλντ Τραμπ ζητώντας αμερικανική στρατιωτική δράση εναντίον των Χούθι.<br /><br />Η Ουάσιγκτον, ωστόσο, δεν θέλει — τουλάχιστον προς το παρόν — να ανοίξει νέο άμεσο μέτωπο.<br /><br />Οι ΗΠΑ παρέχουν πληροφορίες και υποστήριξη στοχοποίησης στη Σαουδική Αραβία, αλλά αποφεύγουν την άμεση εμπλοκή σε επιθέσεις.<br /><br />Και η επιλογή αυτή δεν είναι δύσκολο να εξηγηθεί.<br />Γιατί η Ουάσιγκτον φοβάται μια επιστροφή στην Υεμένη<br /><br />Οι Χούθι έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά δύσκολος αντίπαλος.<br /><br />Η πολυετής στρατιωτική εκστρατεία της Σαουδικής Αραβίας δεν κατάφερε να τους εκδιώξει από τη Σαναά.<br /><br />Ούτε οι προηγούμενες αμερικανικές επιχειρήσεις κατάφεραν να εξαλείψουν τη δυνατότητά τους να χρησιμοποιούν drones και πυραύλους εναντίον πλοίων.<br /><br />Μια νέα αμερικανική εκστρατεία θα απαιτούσε σημαντική αεροπορική και ναυτική ισχύ.<br /><br />Θα απαιτούσε επίσης πυραύλους ακριβείας και συστήματα αεράμυνας την ώρα που οι αμερικανικές δυνάμεις είναι ήδη απασχολημένες στο μέτωπο με το Ιράν.<br /><br />Και υπάρχει ακόμη ένα πρόβλημα.<br /><br />Η νέα εμπλοκή θα μπορούσε να τινάξει στον αέρα την προηγούμενη συμφωνία μέσω της οποίας σταμάτησαν οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί των Χούθι με αντάλλαγμα περιορισμό των επιθέσεων εναντίον αμερικανικών συμφερόντων στην Ερυθρά Θάλασσα.</div><div><br />Οι Χούθι στέλνουν μήνυμα στον Τραμπ<br /><br />Οι ίδιοι οι Χούθι έχουν προειδοποιήσει την αμερικανική κυβέρνηση να μη συμμετάσχει άμεσα στη νέα σύγκρουση.<br /><br />Παράλληλα υποστηρίζουν ότι η ναυσιπλοΐα στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ παραμένει ασφαλής για πλοία που δεν συνδέονται με τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία.<br /><br />Δείχνει ότι, τουλάχιστον στην παρούσα φάση, οι Χούθι δεν χρειάζεται να κλείσουν ολοκληρωτικά το στενό για να αποκτήσουν στρατηγική επιρροή.<br /><br />Αρκεί η δυνατότητα να επιλέγουν ποιον μπορούν να απειλήσουν.</div><div><br />Το δίλημμα Τραμπ<br /><br />Για τον Αμερικανό πρόεδρο η εξίσωση γίνεται εξαιρετικά δύσκολη.<br /><br />Εάν παρέμβει στρατιωτικά, κινδυνεύει να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο σε έναν πόλεμο που ήδη απορροφά αμερικανικούς στρατιωτικούς πόρους.<br /><br />Εάν δεν παρέμβει, αφήνει τη Σαουδική Αραβία να αντιμετωπίσει έναν αντίπαλο που έχει αποδειχθεί ανθεκτικός και διαθέτει πλέον καλύτερη γεωγραφική θέση.<br /><br />Υπάρχει και η οικονομική διάσταση.<br /><br />Κάθε νέα διατάραξη των ενεργειακών ροών αυξάνει την πίεση στις τιμές του πετρελαίου και των καυσίμων στις ΗΠΑ — ένα εξαιρετικά επικίνδυνο πολιτικό πρόβλημα ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών.<br />Το Ιράν δεν χρειάζεται να «κλείσει» δύο στενά<br /><br />Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο στρατηγικό συμπέρασμα.<br /><br />Η Τεχεράνη και οι σύμμαχοί της δεν χρειάζεται απαραίτητα να κλείσουν ολοκληρωτικά ούτε το Ορμούζ ούτε το Μπαμπ ελ Μαντέμπ.<br /><br />Αρκεί να κάνουν τη διέλευση ακριβότερη, πιο επικίνδυνη και λιγότερο προβλέψιμη.<br /><br />Κάθε tanker που αλλάζει πορεία, κάθε ασφαλιστική που αυξάνει το war-risk premium και κάθε πλοιοκτήτης που αποφασίζει ότι δεν αξίζει το ρίσκο μεταφράζεται σε οικονομικό κόστος.<br /><br />Αυτό μετατρέπει τη γεωγραφία σε όπλο.<br />Δύο στενά, ένας παγκόσμιος κίνδυνος<br /><br />Το Μπαμπ ελ Μαντέμπ και το Ορμούζ αποτελούν δύο διαφορετικές θαλάσσιες αρτηρίες.<br /><br />Στη σημερινή κρίση, όμως, αρχίζουν να λειτουργούν σαν ένα ενιαίο γεωπολιτικό σύστημα.<br /><br />Στα ανατολικά, το Ιράν πιέζει το Ορμούζ.<br /><br />Στα δυτικά, οι Χούθι αποκτούν στρατηγικό βάθος στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ.<br /><br />Και ανάμεσα στα δύο βρίσκεται η Σαουδική Αραβία.<br /><br />Αυτό είναι το νέο δίλημμα της Ουάσιγκτον: εάν οι ΗΠΑ θέλουν να προστατεύσουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και τις ενεργειακές ροές χωρίς να μπουν ξανά βαθιά στον πόλεμο της Υεμένης, πρέπει να βρουν τρόπο να αποτρέψουν τους Χούθι χωρίς να τους μετατρέψουν σε ακόμη μεγαλύτερο μέτωπο.<br /><br />Γιατί μετά το Ορμούζ, η παγκόσμια οικονομία δεν αντέχει εύκολα να χάσει και τη δεύτερη πόρτα της Αραβικής Χερσονήσου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χούθι στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ: Η «δεύτερη μέγγενη» του Ιράν στο πετρέλαιο.Το δίλημμα Τραμπ.

Βασιλης Διαμαντακος  Οι Χούθι πατούν πλέον στο στρατηγικό νησί Περίμ, στην καρδιά του Μπαμπ ελ Μαντέμπ, την ώρα που το Ορμούζ παραμένει υπό ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οπλισμένα F-16 και εμπλοκές αλλάζουν ξανά το σκηνικό στο Αιγαίο. Ο κίνδυνος ατυχήματος και τα αντανακλαστικά της Πολεμικής Αεροπορίας

<img height="99" src="https://www.onalert.gr/app/uploads/2026/09/F-16_TURKISH_MOD_2-scaled-1-1440x960.jpg" width="744" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Άγκυρα ανεβάζει σταδιακά τον «θερμοστάτη» της έντασης, χωρίς να περνά αυτομάτως σε μια γενικευμένη κρίση</span></h3><b>Κώστας Σαρικάς</b><br />Η επιστροφή οπλισμένων τουρκικών μαχητικών, οι ολοένα συχνότερες παραβιάσεις και οι εμπλοκές με ελληνικά F-16 δείχνουν σταδιακή μεταβολή της τουρκικής τακτικής. Η Άγκυρα δεν έχει επιστρέψει ακόμη στις ημέρες της ακραίας έντασης, όμως φαίνεται να ανεβάζει βήμα-βήμα τον «θερμοστάτη» στο Αιγαίο, δοκιμάζοντας αντιδράσεις και επαναφέροντας πρακτικές που είχαν ουσιαστικά εγκαταλειφθεί την περίοδο των «ήρεμων νερών».<br /><br />Μια διαφορετική εικόνα αρχίζει να διαμορφώνεται σταδιακά πάνω από το Αιγαίο. Χωρίς ακόμη να θυμίζει τις ημέρες κατά τις οποίες δεκάδες τουρκικά μαχητικά έμπαιναν καθημερινά στο FIR Αθηνών και οι εμπλοκές αποτελούσαν σχεδόν μέρος της καθημερινότητας για τους Έλληνες ιπτάμενους, η δραστηριότητα της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας παρουσιάζει το τελευταίο διάστημα σαφή ποιοτική μεταβολή.<br /><br />Το στοιχείο που προβληματίζει περισσότερο το ελληνικό επιτελείο δεν είναι τόσο ο απόλυτος αριθμός των παραβιάσεων όσο ο τρόπος με τον οποίο η Άγκυρα επαναφέρει σταδιακά τα επανδρωμένα μαχητικά στο Αρχιπέλαγος. Και κυρίως το γεγονός ότι πλέον εμφανίζονται όλο και συχνότερα οπλισμένα F-16, ενώ έχουν επιστρέψει και οι εμπλοκές κατά τη διαδικασία αναχαίτισης.<br /><br />Η εικόνα αυτή δεν διαμορφώθηκε από τη μία ημέρα στην άλλη. Αντίθετα, πρόκειται για μια προσεκτικά κλιμακούμενη δραστηριότητα, η οποία άρχισε με UAV και αεροσκάφη επιτήρησης, συνεχίστηκε με την επανεμφάνιση επανδρωμένων μαχητικών και πλέον περιλαμβάνει σχηματισμούς οπλισμένων F-16 που πραγματοποιούν παραβιάσεις και εμπλέκονται με ελληνικά μαχητικά.<br />Από τα «ήρεμα νερά» στην επιστροφή των οπλισμένων F-16<br /><br />Το περιστατικό της 11ης Σεπτεμβρίου είναι χαρακτηριστικό της αλλαγής. Έξι τουρκικά F-16, χωρισμένα σε τρεις σχηματισμούς, κινήθηκαν στο Βορειοανατολικό, Κεντρικό και Νοτιοανατολικό Αιγαίο. Τα τέσσερα από τα έξι ήταν οπλισμένα, ενώ καταγράφηκαν συνολικά δέκα παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου και δύο εμπλοκές με ελληνικά μαχητικά.<br /><br />Δεν ήταν όμως ένα απομονωμένο επεισόδιο. Λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 7 Σεπτεμβρίου, δύο οπλισμένα τουρκικά F-16 είχαν επίσης εισέλθει στο Αιγαίο, με τη διαδικασία αναχαίτισης να καταλήγει σε εμπλοκή. Αντίστοιχη δραστηριότητα είχε καταγραφεί τον Αύγουστο, αλλά και νωρίτερα μέσα στο καλοκαίρι.<br /><br />Η αλληλουχία αυτών των περιστατικών είναι ίσως σημαντικότερη από τους ίδιους τους αριθμούς. Δείχνει ότι η Τουρκία δεν περιορίζεται πλέον στην παρουσία μη επανδρωμένων αεροσκαφών ή μεμονωμένων μέσων επιτήρησης, αλλά επαναφέρει σταδιακά την «κλασική» δραστηριότητα της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας πάνω από το Αιγαίο.<br /><br />Και μάλιστα με τρόπο που φαίνεται να αφήνει στην Άγκυρα τη δυνατότητα να ελέγχει κάθε στιγμή το επίπεδο της έντασης.<div><br />Ο «θερμοστάτης» της έντασης<br /><br />Η τακτική που καταγράφεται δεν παραπέμπει, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, σε μια απότομη επιστροφή στις ακραίες καταστάσεις προηγούμενων ετών. Αντίθετα, η κλιμάκωση γίνεται σε διαδοχικά επίπεδα.<br /><br />Αρχικά, η παρουσία της Τουρκίας στο Αιγαίο διατηρήθηκε κυρίως μέσω UAV. Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη επέτρεψαν στην Άγκυρα να έχει συνεχή εικόνα και παρουσία χωρίς να εκθέτει επανδρωμένα μαχητικά σε καθημερινές αναχαιτίσεις.<br /><br />Στη συνέχεια άρχισαν να εμφανίζονται ξανά F-16. Ακολούθησαν οπλισμένα μαχητικά και πλέον καταγράφονται ξανά εμπλοκές. Με αυτόν τον τρόπο η Άγκυρα μπορεί να ανεβάζει σταδιακά τον «θερμοστάτη» της έντασης, χωρίς να περνά αυτομάτως σε μια γενικευμένη κρίση. Παράλληλα, έχει τη δυνατότητα να παρακολουθεί την ελληνική αντίδραση σε κάθε επίπεδο κλιμάκωσης και να προσαρμόζει ανάλογα την επόμενη κίνησή της.</div><div><br />Γιατί τα οπλισμένα μαχητικά αλλάζουν τα δεδομένα<br /><br />Η παρουσία οπλισμένων F-16 έχει ιδιαίτερη επιχειρησιακή σημασία. Δεν αποτελεί απλώς μία ακόμη λεπτομέρεια στις καθημερινές καταγραφές παραβιάσεων και παραβάσεων. Όταν ένα οπλισμένο μαχητικό παραβιάζει τον Εθνικό Εναέριο Χώρο και απέναντί του απογειώνεται ελληνικό μαχητικό για να το αναγνωρίσει και να το αναχαιτίσει, το επιχειρησιακό περιβάλλον γίνεται σαφώς πιο απαιτητικό.<br /><br />Οι χειριστές γνωρίζουν ότι το απέναντι αεροσκάφος φέρει πραγματικό οπλισμό. Οι αποστάσεις, οι ελιγμοί, οι εγκλωβισμοί των ραντάρ και κάθε κίνηση μέσα σε μια εμπλοκή αποκτούν διαφορετική βαρύτητα. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η επανεμφάνιση οπλισμένων τουρκικών μαχητικών παρακολουθείται ιδιαίτερα προσεκτικά από την Πολεμική Αεροπορία. Κάθε εμπλοκή μεταξύ οπλισμένων αεροσκαφών αυξάνει αντικειμενικά τον επιχειρησιακό κίνδυνο και περιορίζει σημαντικά τα περιθώρια ενός λάθους ή μιας λανθασμένης εκτίμησης.</div><div><br />Και εκπαίδευση σε πραγματικές συνθήκες<br /><br />Υπάρχει όμως και μία ακόμη παράμετρος. Με την επιστροφή των F-16 στο Αιγαίο, η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία επαναφέρει τα πληρώματά της σε ένα από τα πιο απαιτητικά επιχειρησιακά περιβάλλοντα της περιοχής. Μια αναχαίτιση ή μια εμπλοκή πάνω από το Αρχιπέλαγος δεν έχει τα χαρακτηριστικά μιας προκαθορισμένης άσκησης. Δεν υπάρχει γνωστό σενάριο ούτε προκαθορισμένη αντίδραση του αντιπάλου. Οι ιπτάμενοι καλούνται να λειτουργήσουν απέναντι σε πραγματικά μαχητικά της άλλης πλευράς, να αντιδράσουν στις κινήσεις τους και να εφαρμόσουν στην πράξη τακτικές αερομαχίας.<br /><br />Κατά συνέπεια, η επιστροφή των τουρκικών F-16 στις παραβιάσεις μπορεί να έχει και χαρακτήρα επιχειρησιακής εξοικείωσης των πληρωμάτων με ένα περιβάλλον από το οποίο είχαν σε μεγάλο βαθμό απομακρυνθεί κατά την περίοδο αποκλιμάκωσης.</div><div><br />Η Αθήνα παρακολουθεί τη συνέχεια<br /><br />Για την ελληνική πλευρά, το κρίσιμο δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό αλλά η τάση που σχηματίζεται. Κάθε τουρκικό αεροσκάφος που εισέρχεται στο FIR Αθηνών χωρίς σχέδιο πτήσης αναγνωρίζεται και κάθε παραβίαση του Εθνικού Εναέριου Χώρου αντιμετωπίζεται σύμφωνα με τις πάγιες διαδικασίες. Τα ελληνικά μαχητικά επιφυλακής απογειώνονται όταν απαιτείται και προχωρούν σε αναγνώριση και αναχαίτιση.<br /><br />Το ερώτημα πλέον είναι πού σκοπεύει να σταματήσει η Άγκυρα. Μέχρι στιγμής δεν έχει επιστρέψει στην εικόνα των προηγούμενων ετών, όταν μεγάλοι αριθμοί τουρκικών μαχητικών πραγματοποιούσαν δεκάδες παραβιάσεις μέσα σε μία ημέρα και οι εμπλοκές ήταν συνεχείς. Όμως η κατεύθυνση των τελευταίων εβδομάδων είναι δύσκολο να αγνοηθεί. Από τα UAV περάσαμε στα επανδρωμένα μαχητικά. Από τα επανδρωμένα μαχητικά στα οπλισμένα F-16. Και από τις απλές αναχαιτίσεις στις εμπλοκές.<br /><br />Η Άγκυρα φαίνεται έτσι να επαναφέρει βήμα-βήμα και όχι απότομα στοιχεία της παλαιότερης τακτικής της στο Αιγαίο. Το επόμενο διάστημα θα δείξει εάν πρόκειται για μια ελεγχόμενη επίδειξη πίεσης ή εάν η Τουρκία προετοιμάζει το έδαφος για μια πιο μόνιμη επιστροφή στην έντονη αεροπορική δραστηριότητα. Σε κάθε περίπτωση, τα «ήρεμα νερά» στον αέρα δείχνουν πλέον σαφώς πιο ταραγμένα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οπλισμένα F-16 και εμπλοκές αλλάζουν ξανά το σκηνικό στο Αιγαίο. Ο κίνδυνος ατυχήματος και τα αντανακλαστικά της Πολεμικής Αεροπορίας

Η Άγκυρα ανεβάζει σταδιακά τον «θερμοστάτη» της έντασης, χωρίς να περνά αυτομάτως σε μια γενικευμένη κρίση Κώστας Σαρικάς Η επιστροφή οπλισμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σαουδική Αραβία: Ο αναξιόπιστος “γίγαντας” του Κόλπου που περιμένει πάντα τους Αμερικανούς

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/saoudiki-aravia-poso-ishiri.webp"><img height="109" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/saoudiki-aravia-poso-ishiri-1068x733.webp" width="744" /></a><br /><br /><div><b>Θοδωρής Καλούδης</b><br />Η πτώση της Μόκα και της Περίμ δεν αποκαλύπτει μόνο τη δύναμη των Χούθι. Φέρνει ξανά στην επιφάνεια τη στρατηγική αναξιοπιστία του Ριάντ: διαθέτει μία από τις ισχυρότερες αεροπορίες της περιοχής, δαπανά δεκάδες δισεκατομμύρια για την άμυνά του, αλλά στην κρίσιμη ώρα ζητά από την Ουάσιγκτον να «βγάλει το φίδι από την τρύπα».<br /><br />Η κατάληψη της Μόκα και της νήσου Περίμ από τους Χούθι, μέσα σε μόλις 36 ώρες, δεν αποτελεί μια ακόμη ανατροπή στον ατελείωτο πόλεμο της Υεμένης.Πρόκειται για στρατηγική ήττα της Σαουδική Αραβία και σοβαρό πλήγμα για την αξιοπιστία της ως περιφερειακής δύναμης.<br /><br />Το Ριάντ γνώριζε τι διακυβευόταν. Η Μόκα ελέγχει την πρόσβαση προς το Μπαμπ ελ Μαντέμπ. Η Περίμ βρίσκεται μέσα στο ίδιο το Στενό. Και η Σαουδική Αραβία έχει πλέον αυξημένη ανάγκη να διατηρήσει ανοικτή αυτή τη δίοδο, καθώς μέρος των πετρελαϊκών εξαγωγών της διοχετεύεται προς την Ερυθρά Θάλασσα για να παρακάμπτει τα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Παρά ταύτα, όταν οι κυβερνητικές δυνάμεις της Υεμένης ζήτησαν αεροπορική υποστήριξη, τα σαουδαραβικά αεροσκάφη δεν εμφανίστηκαν την κρίσιμη στιγμή. Σύμφωνα με το CNN, η Κεντρική Διοίκηση των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων (CENTCOM) διαβεβαίωνε τους Υεμενίτες ότι η σαουδαραβική αεροπορική υποστήριξη ερχόταν. Δεν ήρθε. Η άμυνα κατέρρευσε και η Μόκα πέρασε στους Χούθι.<br /><br />Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο προβληματική από την αποκάλυψη του <a href="https://www.axios.com/2026/09/11/houthis-yemen-saudi-trump-mbs-strikes?utm_source=chatgpt.com">Axios</a> ότι ο πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν τηλεφώνησε δύο φορές στον Ντόναλντ Τραμπ, ζητώντας αμερικανικά πλήγματα. Και αυτό όταν μόλις τον Ιούλιο το Ριάντ διαβεβαίωνε την Ουάσιγκτον ότι μπορούσε να αντιμετωπίσει μόνο του τους Χούθι…<br /><br />Αυτή η απόσταση ανάμεσα στη διακήρυξη και στην πράξη των Σαουδαράβων είναι το πραγματικό πρόβλημα.<br /><br />Μια πανάκριβη αεροπορία χωρίς στρατηγική αυτονομία<br /><br />Η Σαουδική Αραβία δεν είναι μια χώρα χωρίς στρατιωτικά μέσα. Διαθέτει υπερσύγχρονα F-15, Eurofighter Typhoon, αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού, εξελιγμένα όπλα και εκτεταμένη δυτική τεχνική υποστήριξη. Το 2025 δαπάνησε, σύμφωνα με το <a href="https://www.sipri.org/media/press-release/2026/global-military-spending-rise-continues-european-and-asian-expenditures-surge?utm_source=chatgpt.com">SIPRI</a>, 83,2 δισ. δολάρια για την άμυνά της και ήταν η όγδοη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη παγκοσμίως ως προς τις δαπάνες.<br /><br />Το ζήτημα, συνεπώς, δεν είναι η έλλειψη αεροσκαφών. Είναι η απουσία πολιτικής βούλησης, επιχειρησιακής συνοχής και καθαρής στρατηγικής.<br /><br />Το Ριάντ φοβάται ότι μια αποφασιστική επέμβαση θα προκαλέσει νέες επιθέσεις των Χούθι στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του. Ταυτόχρονα, όμως, δεν μπορεί να επιτρέψει στους Χούθι να εδραιωθούν στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ. Θέλει να περιορίσει το Ιράν, χωρίς να αναλάβει το κόστος της αναμέτρησης. Και επιδιώκει να εμφανίζεται ως αυτόνομη περιφερειακή δύναμη, ενώ στην πρώτη μεγάλη δοκιμασία επιστρέφει στην αμερικανική προστασία.<br /><br />Αυτή δεν είναι στρατηγική. Είναι μετάθεση ευθύνης. Ίσως και κλασσική Αραβική νοοτροπία.<br /><br />Το κόστος της σαουδαραβικής αναξιοπιστίας<br /><br />Η Σαουδική Αραβία παρενέβη στην Υεμένη το 2015 υποσχόμενη ότι θα εξουδετέρωνε γρήγορα τους Χούθι. Ύστερα από χρόνια βομβαρδισμών, τεράστιο οικονομικό κόστος και μια ανθρωπιστική καταστροφή, οι Χούθι όχι μόνο επιβίωσαν, αλλά εμφανίζονται σήμερα ισχυρότεροι και καλύτερα εξοπλισμένοι.<br /><br />Παράλληλα, το Ριάντ απέτυχε να συγκροτήσει ένα συνεκτικό αντι-Χούθι μέτωπο. Οι κυβερνητικές δυνάμεις παραμένουν κατακερματισμένες, ενώ οι νότιες παρατάξεις που υποστηρίχθηκαν στο παρελθόν από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δεν προτίθενται να πολεμήσουν έξω από τις δικές τους περιοχές. Όπως επισήμανε σαουδάραβας αναλυτής στο Al Jazeera, η πτώση της Μόκα δεν οφείλεται μόνο στη δύναμη των Χούθι, αλλά κυρίως στην αποδιοργάνωση των αντιπάλων τους.<br /><br />Αυτή η αποδιοργάνωση βαρύνει πρωτίστως τη χώρα που επί μία δεκαετία διεκδικεί την ηγεσία του συνασπισμού.<br /><br />Η Ουάσιγκτον, ασφαλώς, δεν μπορεί να αδιαφορήσει για την ασφάλεια της Ερυθράς Θάλασσας. Το Μπαμπ ελ Μαντέμπ αποτελεί παγκόσμια εμπορική αρτηρία. Άλλο όμως η προστασία της διεθνούς ναυσιπλοΐας και άλλο η ανάληψη ενός ακόμη πολέμου επειδή ένας πανίσχυρος και πανάκριβος σύμμαχος διστάζει ή αρνείται να χρησιμοποιήσει τις δικές του δυνατότητες.<br /><br />Το στρατηγικό μήνυμα της Μόκα είναι καθαρό: η Σαουδική Αραβία θέλει να αναγνωρίζεται ως μεγάλη περιφερειακή δύναμη, αλλά εξακολουθεί να λειτουργεί ως εξαρτημένος πελάτης της αμερικανικής ασφάλειας. Και ένας σύμμαχος που ζητά διαρκώς εγγυήσεις, ενώ αποφεύγει το δικό του μερίδιο του κινδύνου, δεν είναι απλώς αδύναμος. Είναι αναξιόπιστος.ΥΓ: Αυτή την αναξιοπιστία λογικά εξετάζουν σήμερα και οι αρμόδιες Ελληνικές αρχές που άλλα περίμεναν (και ακόμη περιμένουν) από τη στρατιωτική συνεργασία με τη Σαουδική Αραβία και την αποστολή της μονάδας patriot για την ασφάλεια των πετρελαϊκών εγκαταστάσεών της.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σαουδική Αραβία: Ο αναξιόπιστος “γίγαντας” του Κόλπου που περιμένει πάντα τους Αμερικανούς

Θοδωρής Καλούδης Η πτώση της Μόκα και της Περίμ δεν αποκαλύπτει μόνο τη δύναμη των Χούθι. Φέρνει ξανά στην επιφάνεια τη στρατηγική αναξιοπισ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Μητσοτάκης ζητά άλλη μια τετραετία για να λύσει τα προβλήματα του Καστελλόριζου. Επτά χρόνια δεν ήταν αρκετά.

<img height="95" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/09/w12-1413151-630x400.jpg" width="749" /><br /><br />Υπάρχουν πολιτικές δηλώσεις που προκαλούν απλώς ερωτήματα και υπάρχουν και εκείνες που, ύστερα από επτά και πλέον χρόνια διακυβέρνησης, αγγίζουν τα όρια της πρόκλησης.<br /><br />Η δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη από το Καστελλόριζο ότι «μέσα στην επόμενη τετραετία πρέπει να έχουμε κλείσει όλα τα ανοιχτά μέτωπα» ανήκει μάλλον στη δεύτερη κατηγορία.<br /><br />Γιατί το ερώτημα είναι απλό: επτά και πλέον χρόνια δεν ήταν αρκετά για να κλείσουν αυτά τα μέτωπα;<br /><br />Ο πρωθυπουργός βρέθηκε στο ακριτικό νησί και παρουσίασε ένα κυβερνητικό σχέδιο 37 έργων, συνολικού προϋπολογισμού 27 εκατ. ευρώ.<br /><br />Λιμάνι, ύδρευση, αποχέτευση και βιολογικός καθαρισμός, ενέργεια, απορρίμματα, στέγαση, υγεία, ψηφιακός μετασχηματισμός και ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού περιλαμβάνονται στον σχεδιασμό.<br /><br />Ακόμη και η ίδια η περιγραφή των έργων, όμως, αποκαλύπτει το μέγεθος του προβλήματος.<br /><br />Η κυβέρνηση μιλά για οριστική αντιμετώπιση προβλημάτων ύδρευσης και βιολογικού καθαρισμού, για αποκατάσταση του λιμανιού, για νέες κατοικίες για γιατρούς, εκπαιδευτικούς και δημόσιους υπαλλήλους.<br /><br />Δηλαδή για βασικές υποδομές και στοιχειώδεις προϋποθέσεις που θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητες σε ένα ευρωπαϊκό κράτος και, ακόμη περισσότερο, σε ένα νησί με την ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία του Καστελλόριζου.<br /><br />Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η πολιτική ουσία της επίσκεψης.<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κυβερνά από τον Ιούλιο του 2019.<br /><br />Έχει ήδη διανύσει περισσότερα από επτά χρόνια στην εξουσία. Και αντί να παρουσιάσει έναν απολογισμό για όσα ολοκληρώθηκαν, ανακοινώνει ότι στην επόμενη τετραετία θα λύσει όσα παραμένουν ανοιχτά.<br /><br />Με άλλα λόγια, ζητά από τους πολίτες να αξιολογήσουν την κυβέρνηση όχι μόνο για αυτά που έκανε, αλλά και για αυτά που υπόσχεται ότι θα κάνει στο μέλλον.<br /><br />Μόνο που το Καστελλόριζο δεν είναι μια καινούργια κυβερνητική προτεραιότητα.<br /><br />Τα προβλήματα του νησιού είναι γνωστά εδώ και χρόνια.<br /><br />Και η αντιμετώπισή τους δεν μπορεί κάθε φορά να μετατίθεται στην επόμενη τετραετία.<br /><br />Το ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι το στεγαστικό.<br /><br />Σήμερα κατασκευάζονται 12 κατοικίες από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, δρομολογούνται άλλες εννέα από το Λιμενικό και επισκευάζονται ακόμη τέσσερις.<br /><br />Παράλληλα, παραχωρούνται 19 στρέμματα με 30 παλιές και ακατάλληλες κατοικίες για την ανέγερση νέων.<br /><br />Πρόκειται για αναγκαίες παρεμβάσεις. Αλλά ταυτόχρονα αποτελούν και μια έμμεση παραδοχή ότι το κράτος εξακολουθεί να δυσκολεύεται να εξασφαλίσει τα στοιχειώδη για να παραμείνουν στο νησί γιατροί, εκπαιδευτικοί και δημόσιοι λειτουργοί.<br /><br />Το ίδιο ισχύει και για την υγεία. Το Πολυδύναμο Περιφερειακό Ιατρείο εξακολουθεί να χρειάζεται ενίσχυση, ενώ προχωρούν προσλήψεις γιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού και πραγματοποιούνται μετακινήσεις καρδιολόγου και παιδιάτρου από τη Ρόδο.<br /><br />Όλα αυτά είναι θετικά. Αλλά δεν μπορούν να μετατρέπονται σε προεκλογικό επίτευγμα χωρίς να τίθεται το αυτονόητο ερώτημα: γιατί χρειάστηκαν τόσα χρόνια για να φτάσουμε σήμερα να συζητάμε ακόμη για τις βασικές ανάγκες του νησιού;<br /><br />Ο πρωθυπουργός επικαλέστηκε και την ιστορία του Καστελλόριζου, θυμίζοντας ότι κάποτε το νησί είχε περισσότερους από 10.000 κατοίκους.<br /><br />Σήμερα ο στόχος, είπε, είναι να προσελκύσει περισσότερο μόνιμο πληθυσμό και να μπορούν οι νέοι Καστελλοριζιοί να ζήσουν και να προκόψουν στον τόπο τους.<br /><br />Κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει με τον στόχο. Η πραγματική πρόκληση, όμως, είναι να δημιουργηθούν οι συνθήκες για να γίνει πράξη. Και αυτό απαιτεί αποτελέσματα, όχι άλλη μία παράταση υποσχέσεων.<br /><br />Το Καστελλόριζο δεν χρειάζεται μια ακόμη τετραετία για να ακούσει τι πρόκειται να γίνει. Χρειάζεται να δει τι έγινε ήδη.<br /><br />Και τελικά, ίσως αυτό να είναι το πιο άβολο ερώτημα που άφησε πίσω της η επίσκεψη του πρωθυπουργού: ύστερα από επτά και πλέον χρόνια στο τιμόνι της χώρας, πόσο ακόμη πρέπει να περιμένει ένα ακριτικό νησί για να κλείσουν τα «ανοιχτά μέτωπα» που η ίδια κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι εξακολουθούν να το ταλανίζουν;<br /><br />Γιατί όταν η απάντηση είναι «στην επόμενη τετραετία», η ερώτηση που αναπόφευκτα ακολουθεί είναι μία: και τα προηγούμενα επτά χρόνια τι ήταν;<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Μητσοτάκης ζητά άλλη μια τετραετία για να λύσει τα προβλήματα του Καστελλόριζου. Επτά χρόνια δεν ήταν αρκετά.

Υπάρχουν πολιτικές δηλώσεις που προκαλούν απλώς ερωτήματα και υπάρχουν και εκείνες που, ύστερα από επτά και πλέον χρόνια διακυβέρνησης, αγγί...

Διαβάστε την συνέχεια

Κάτι δεν βγάζει νόημα στο “blietzkrieg” των Χούθι στο Μπαμπ ελ-Μαντέμπ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSZTulO9bLOAj99dPzxjoK2si5vZXBjvCO58_lG149TllDaoQgsLfGEUN0&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="678" height="99" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSZTulO9bLOAj99dPzxjoK2si5vZXBjvCO58_lG149TllDaoQgsLfGEUN0&s=10" width="745" /></a></div><div><br /></div>Ενδεχομένως να παραλογίζομαι. Όμως πρέπει να ομολογήσω ότι αυτή με αυτή την εξέλιξη στην Ερυθρά, κάτι δεν μου κολλάει. Εννοώ με το «blietzkrieg» των Χούθι, συμμάχων του Ιράν μην το ξεχνάμε, που έθεσαν ουσιαστικά το Στενό Μαμπ ελ-Μαντέμπ υπό τον έλεγχό τους, έχοντας εξασφαλίσει τον έλεγχο του παραλιακού μετώπου της Υεμένης και έχοντας καταλάβει στρατηγικής σημασίας νησάκι στην είσοδο…<br /><br />Σχολιάζει ο <b>Μιχαήλ Βασιλείου</b><br /><br />Παρότι πρόβλημα υπήρχε σαφέστατα και στην περιοχή εκείνη, στην προσοχή μας, μέχρι στιγμής, κυριαρχούσαν τα Στενά του Ορμούζ. Και τι δεν ακούγαμε καθημερινά. Όποτε διατυπωνόταν μια απειλή, με τον συνήθη άγαρμπο διπλωματικά τρόπο του Τραμπ, οι Ιρανοί φρόντιζαν να την αμφισβητούν στην πράξη. Παρόλο που ως απάντηση εισέπρατταν μερικά αεροπορικά πλήγματα. Κι ας έλεγε ο Τραμπ ότι ελέγχει τα Στενά. Όλοι αντιλαμβάνονταν τι συμβαίνει στην πράξη, καθώς η γεωγραφία δεν αλλάζει…<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος επαναλαμβάνει τελευταία, ότι ο πόλεμος με το Ιράν ίσως τελειώσει αμέσως μετά τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ. Ίσως και να αντελήφθη ότι τη θηλιά στον λαιμό την έχει ο ίδιος, όσο η κατάσταση εκτροχιάζει τις τιμές των καυσίμων στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Άρα, οι Ιρανοί για να του έκαναν οποιαδήποτε χάρη, θα έπρεπε να εξασφαλίσουν το κατάλληλο αντάλλαγμα. Την αναγνώριση του κομβικού ρόλου τους για ξεκίνημα και εν συνεχεία να ακολουθήσει διαπραγμάτευση για το νέο καθεστώς.<br /><br />Φαίνεται όμως ότι η Τεχεράνη δεν ακολούθησε μια αμιγώς αμυντικής στρατηγική. Με τον βραχίονα που δεν κατόρθωσαν τα πλήγματα Αμερικανών και Ισραηλινών να… εξαρθρώσουν, τους αντάρτες Χούθι στην Υεμένη, εξαπέλυσε αιφνιδιαστική επίθεση και πλέον μπορεί να θεωρηθεί ότι έθεσε υπό τον έλεγχό της και το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ. Κάπου εδώ αρχίζουν όμως και οι υποψίες…<br /><br />Ενώ η επίθεση βρισκόταν σε εξέλιξη, οι Σαουδάραβες ζήτησαν από τον Τραμπ να βομβαρδίσει τις δυνάμεις των Χούθι για να αποτρέψει την υλοποίηση του εφιαλτικού σεναρίου. Ο Αμερικανός πρόεδρος φέρεται να αρνήθηκε. Για ποιον λόγο άραγε; Δεν ζημιώνει και τις ΗΠΑ αυτή η εξέλιξη; Τι συμβαίνει;<br /><br />Ένα ενδεχόμενο είναι οι Αμερικανοί να έβλεπαν ότι ο έλεγχος των Στενών θα περάσει νομοτελειακά στους Χούθι. Οπότε, εν όψει μιας αναπόφευκτης εξέλιξης δεν είχαν λόγο να εμπλακούν σε μια επιχείρηση, η οποία στο τέλος της ημέρας θα επιβεβαίωνε αυτό που καταλογίζεται στους Αμερικανούς στο Ορμούζ: Η συντριπτική στρατιωτική σας ισχύ, αδυνατεί να επιβάλλει πολιτικό αποτέλεσμα επί του εδάφους. Ή επί του… ύδατος.<br /><br />Άλλο ενδεχόμενο είναι να υπάρχουν, παρασκηνιακά, δυσκολίες ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και το Ριάντ. Θα μπορούσαν να έχουν τη μορφή μη τήρησης των υπεσχημένων για επενδύσεις εκατοντάδων δισεκατομμυρίων στην αμερικανική οικονομία. Εναλλακτικά, η Ουάσινγκτον να προσβλέπει στην αποστολή ενός μηνύματος για τα πραγματικά όρια της αμυντικής «Συμφωνίας της Μέκκας».<br /><br />Το άλλο ενδεχόμενο είναι να επιδιώκει την αποστολή μηνύματος στις μοναρχίες του Κόλπου. Ότι παρά την περιπέτεια στο Ορμούζ θα διέπραττε θανάσιμο λάθος όποιος θεωρεί ότι δύναται να αναζητήσει τη λύση για την ασφάλεια μόνος του! Δηλαδή, ότι εξακολουθούν να έχουν ανάγκη τις ΗΠΑ, καθότι τα προβλήματα μπορεί να κλιμακωθούν περαιτέρω.<br /><br />Διπλωματικό παρασκήνιο;<br /><br />Ίσως όμως να υπάρχει και διπλωματικό παρασκήνιο που να μην είναι γνωστό. Ίσως και να εντάσσεται στο πλαίσιο αναζήτησης διπλωματικής διεξόδου από τον πόλεμο με το Ιράν. Αυτό δεν μπορεί να γίνει παρά με τέτοιον τρόπο που να επιτρέπει σε κάθε πλευρά να ισχυριστεί πως κάτι κέρδισε. Μπορεί να έχουν προεκλογική περίοδο και στο Ισραήλ, όμως η αφωνία της Ιερουσαλήμ για το θέμα προβληματίζει. Να οφείλεται… στη Μέκκα; Θα δούμε προσεχώς.<br /><br />Και η έκκληση του Κινέζου στους BRICS να παίξουν ρόλο ειρηνοποιού στη Μέση Ανατολή; Και ταυτόχρονα η… κωλοτούμπα Τραμπ που πλέον δεν έχει πρόβλημα να δει κινεζικά αυτοκίνητα στις ΗΠΑ, αρκεί να χτίσουν εργοστάσια και να προσλάβουν Αμερικανούς; Ενώ λίγες μέρες πριν μας προϊδέασε ότι θα δούμε ωραία πράγματα στις σχέσεις Ουάσινγκτον-Πεκίνου;<br /><br />Κι ο Ζελένσκι που θέλει να δει τον Πούτιν στους G20 στο Μαϊάμι; Αν και προς το παρόν τουλάχιστον, το Κρεμλίνο έβαλε πάγο. Σχετίζονται άραγε ως ψηφίδες, σε ένα υπό δημιουργία ψηφιδωτό; Καλλιτέχνημα θα είναι! Οι ΗΠΑ να αναλάβουν την Ουκρανία και οι Κινέζοι τη Μέση Ανατολή; Too good to be true! Συνήθως αποδεικνύονται σχέδια επί χάρτου…<br /><br />Παρεμπιπτόντως, η «ASPIDES» της Ευρωπαϊκής Ένωσης με ελληνική συμμετοχή δεν έχουν βγάλει τσιμουδιά, παρότι η εξέλιξη ακυρώνει την παρουσία της στην περιοχή. Όχι πως θα μπορούσαν να κάνουν και πολλά για να λέμε και την αλήθεια. Πόσες φορές δεν κομπάζουν ακόμα και στην Ελλάδα οι… συνήθεις επίσημοι, ότι διασφαλίζει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας.<br /><br />Οι Χούθι θα αφήνουν τους πάντες να διαπλέουν, πλην Σαουδαράβων! Έτσι έχουν πει. Άρα, εκλείπει η ανάγκη συνοδείας εμπορικών πλοίων, που έτσι κι αλλιώς έχουν μειωθεί δραματικά. Λέτε να πλησιάζει η στιγμή του επαναπατρισμού της υπερπολύτιμης φρεγάτας του Πολεμικού Ναυτικού; Μας μένει η εμπειρία… και η δοκιμή του «ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ»! Κάτι είναι και αυτό. Έστω κι έτσι όπως έγινε. Με την πυροβολαρχία Patriot στη Σαουδική Αραβία αποφασίσαμε;<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κάτι δεν βγάζει νόημα στο “blietzkrieg” των Χούθι στο Μπαμπ ελ-Μαντέμπ.

Ενδεχομένως να παραλογίζομαι. Όμως πρέπει να ομολογήσω ότι αυτή με αυτή την εξέλιξη στην Ερυθρά, κάτι δεν μου κολλάει. Εννοώ με το «blietzkr...

Διαβάστε την συνέχεια