Εισβολή «Γκρίζων Λύκων» στην Κομοτηνή! Τουρκικές σημαίες, εμβατήρια και μια πρόκληση με ιδιαίτερο συμβολισμό στη Θράκη.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-08/119dce1c-3489-4296-98f1-19922045798c.jpeg?itok=olIEtu35" /><br /><br />Συναγερμός στην Κομοτηνή για ομάδα Τούρκων μοτοσικλετιστών με σημαίες και εμβατήρια, καθώς χειρονομία που παραπέμπει στους «Γκρίζους Λύκους» προκάλεσε την επέμβαση της ΕΛ.ΑΣ. και επανέφερε στο προσκήνιο το ζήτημα των τουρκικών εθνικιστικών προκλήσεων στη Θράκη<br /><br />Ένα περιστατικό με έντονο συμβολικό φορτίο σημειώθηκε στην Κομοτηνή, όταν ομάδα Τούρκων μοτοσικλετιστών διέσχισε την πόλη με τουρκικές σημαίες και εμβατήρια, ενώ καταγράφηκε και χειρονομία που παραπέμπει στους «Γκρίζους Λύκους». Η άμεση επέμβαση της ΕΛ.ΑΣ. οδήγησε στην προσαγωγή και τον πολύωρο έλεγχο επτά αναβατών, χωρίς τελικά να προκύψει ποινικό αδίκημα.<br /><br />Τουρκικές σημαίες και εμβατήρια στην Κομοτηνή<br /><br />Το περιστατικό σημειώθηκε την Παρασκευή 28 Αυγούστου, όταν ομάδα Τούρκων υπηκόων με μοτοσικλέτες μεγάλου κυβισμού και τουρκικές πινακίδες εμφανίστηκε στους δρόμους της Κομοτηνής. Στις μηχανές υπήρχαν τουρκικές σημαίες, ενώ σύμφωνα με τοπικές μαρτυρίες και βίντεο που δημοσιεύθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ακούγονταν σε υψηλή ένταση τουρκικά εμβατήρια.<br /><br />Η κατάσταση προκάλεσε αντιδράσεις πολιτών. Σύμφωνα με το «Πρώτο Θέμα», όταν κάτοικοι ζήτησαν από τους μοτοσικλετιστές να χαμηλώσουν την ένταση της μουσικής, ένας από τους αναβάτες απάντησε σχηματίζοντας με το χέρι του το χαρακτηριστικό σύμβολο του λύκου, το οποίο έχει ταυτιστεί με το τουρκικό υπερεθνικιστικό κίνημα των «Γκρίζων Λύκων».<br /><br />Από εκείνη τη στιγμή, το περιστατικό έπαψε να αντιμετωπίζεται απλώς ως η παρουσία μιας ομάδας Τούρκων τουριστών.<br /><br />Άμεση επέμβαση της ΕΛ.ΑΣ.<br /><br />Η Ελληνική Αστυνομία κινητοποιήθηκε μετά τις σχετικές καταγγελίες και εντόπισε τους αναβάτες. Επτά Τούρκοι μοτοσικλετιστές οδηγήθηκαν στο Αστυνομικό Μέγαρο Ροδόπης, όπου πραγματοποιήθηκε έλεγχος που διήρκεσε περίπου τρεις ώρες.<br /><br />Ελέγχθηκαν διαβατήρια, ταξιδιωτικά έγγραφα, άδειες κυκλοφορίας, οχήματα και αποσκευές. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του PameEvro, οι άνδρες φέρονται να είναι μέλη μοτοσικλετιστικού συλλόγου με έδρα την Κωνσταντινούπολη και υποστήριξαν ότι πραγματοποιούσαν ευρωπαϊκό οδοιπορικό και επέστρεφαν στην Τουρκία μέσω Θράκης.<br /><br />Από τον έλεγχο δεν εντοπίστηκαν απαγορευμένα αντικείμενα, τα ταξιδιωτικά τους έγγραφα κρίθηκαν νόμιμα και δεν προέκυψε συγκεκριμένη ποινική παράβαση. Ως αποτέλεσμα αφέθηκαν ελεύθεροι και συνέχισαν προς τους Κήπους για να εξέλθουν από την Ελλάδα.<br />Ο συμβολισμός δεν μπορεί να αγνοηθεί<br /><br />Από ελληνικής πλευράς, ωστόσο, η υπόθεση δύσκολα μπορεί να εξεταστεί αποκλειστικά υπό το πρίσμα της τυπικής νομιμότητας. Η Κομοτηνή δεν είναι μια οποιαδήποτε ελληνική πόλη όταν πρόκειται για τουρκικό εθνικιστικό συμβολισμό. Βρίσκεται στην καρδιά της Θράκης, μιας περιοχής όπου επί δεκαετίες η Άγκυρα επιχειρεί να προβάλλει τη δική της ερμηνεία για τον χαρακτήρα της μουσουλμανικής μειονότητας.<br /><br />Γι' αυτό και η δημόσια εμφάνιση του συμβόλου που παραπέμπει στους «Γκρίζους Λύκους», σε συνδυασμό με τουρκικές σημαίες και εμβατήρια, αποκτά αναπόφευκτα διαφορετική πολιτική βαρύτητα.<br /><br />Πολύ περισσότερο καθώς δεν είναι η πρώτη φορά μέσα στο 2026 που τουρκικός υπερεθνικιστικός συμβολισμός προκαλεί αντιδράσεις στη Θράκη. Τον Ιανουάριο είχε επισκεφθεί την περιοχή ο πρόεδρος του τουρκικού εθνικιστικού κόμματος Zafer, Ümit Özdağ, με την παρουσία του και τις σχετικές αναφορές του να προκαλούν πολιτικές αντιδράσεις στην Ελλάδα.<br />Ψυχραιμία, αλλά και μηδενική ανοχή στις προκλήσεις<br /><br />Η αντίδραση των ελληνικών αρχών στην Κομοτηνή δείχνει τον δρόμο που πρέπει να ακολουθείται σε ανάλογες περιπτώσεις: άμεση κινητοποίηση, πλήρης έλεγχος, εφαρμογή του νόμου και αποφυγή ενεργειών που θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν μια τεχνητή ελληνοτουρκική ένταση.<br /><br />Η Ελλάδα δεν έχει κανέναν λόγο να φοβάται σημαίες ή χειρονομίες. Έχει όμως κάθε λόγο να αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη προσοχή ενέργειες με εθνικιστικό και αλυτρωτικό συμβολισμό, ιδίως όταν αυτές εκδηλώνονται στη Θράκη.<br /><br />Το επεισόδιο της Κομοτηνής μπορεί να ολοκληρώθηκε χωρίς συλλήψεις ή ποινικές διώξεις. Το μήνυμα, όμως, που επιχειρείται να εκπέμψει η δημόσια επίδειξη του συμβόλου των «Γκρίζων Λύκων» σε ελληνικό έδαφος δεν πρέπει να υποτιμάται.<br /><br />Στη Θράκη, η ψυχραιμία αποτελεί δύναμη. Η επαγρύπνηση, όμως, αποτελεί εθνική υποχρέωση.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εισβολή «Γκρίζων Λύκων» στην Κομοτηνή! Τουρκικές σημαίες, εμβατήρια και μια πρόκληση με ιδιαίτερο συμβολισμό στη Θράκη.

Συναγερμός στην Κομοτηνή για ομάδα Τούρκων μοτοσικλετιστών με σημαίες και εμβατήρια, καθώς χειρονομία που παραπέμπει στους «Γκρίζους Λύκους»...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: Το «μαύρο κουτί» πίσω από το Ορμούζ. Ποιος αποφασίζει πραγματικά στην Τεχεράνη.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/iran-6-768x510.jpg" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Κατάρ, Ομάν και Πακιστάν πέρασαν μέσα σε μία εβδομάδα από την Τεχεράνη, όμως η διπλωματική κινητικότητα δεν έχει ακόμη παράξει συμβιβασμό – το Ιράν συγκεντρώνει όρους, η Ουάσιγκτον πιέζει οικονομικά και στο εσωτερικό του καθεστώτος η τελική γραμμή εξουσίας παραμένει θολή<br /><br />Τρεις διαφορετικές χώρες έστειλαν υψηλόβαθμες αποστολές στην Τεχεράνη μέσα σε λίγες ημέρες.<br /><br />Το Κατάρ, το Ομάν και το Πακιστάν επιχειρούν να δημιουργήσουν έναν διάδρομο επιστροφής στις συνομιλίες για το Στενό του Ορμούζ και, δυνητικά, για έναν ευρύτερο τερματισμό της σύγκρουσης ΗΠΑ–Ιράν.<br /><br />Η εικόνα παραπέμπει σε έντονη διπλωματική κινητικότητα.<br /><br />Η ουσία, όμως, είναι πολύ πιο δύσκολη.<br /><br />Το Ιράν δεν εμφανίζεται ακόμη έτοιμο να διαπραγματευτεί ανταλλάγματα. Εμφανίζεται να συγκεντρώνει και να κωδικοποιεί προϋποθέσεις που η Ουάσιγκτον δεν έχει αποδεχθεί.<br /><br />Και πίσω από αυτή τη σκληρή διαπραγματευτική στάση υπάρχει ένα δεύτερο, ακόμη πιο κρίσιμο ερώτημα:<br /><br />ποιος έχει σήμερα την πραγματική εξουσία να πει το τελικό «ναι» στην Τεχεράνη;<div><b><a href="https://www.pagenews.gr/2026/08/29/geopolitika/iran-to-mauro-kouti-piso-apo-to-ormouz-poios-apofasizei-pragmatika-stin-texerani/">Διαβάστε τυν συνέχεια στην πηγή</a></b></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>  <img height="526" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/pezeskian.jpg" width="640" /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν: Το «μαύρο κουτί» πίσω από το Ορμούζ. Ποιος αποφασίζει πραγματικά στην Τεχεράνη.

Βασιλης Διαμαντακος  Κατάρ, Ομάν και Πακιστάν πέρασαν μέσα σε μία εβδομάδα από την Τεχεράνη, όμως η διπλωματική κινητικότητα δεν έχει ακόμη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η CIA σε ρόλο «κλειδί» για την Ουκρανία. Πρόταση για τετ α τετ Τραμπ, Πούτιν και Ζελένσκι.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/CIA_ratklif.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1280" data-original-width="1920" height="1280" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/CIA_ratklif.jpg" width="1920" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Ράτκλιφ φέρεται να έθεσε την πρόταση κατά τη διάρκεια μυστικού ταξιδιού του στη Μόσχα</span></h3><b>Αλέξης Τερζής</b><br />Νέα διάσταση στις προσπάθειες της Ουάσιγκτον για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία δίνει η φερόμενη ενεργή εμπλοκή του διευθυντή της CIA, Τζον Ράτκλιφ, με επίκεντρο μια πιθανή τριμερή συνάντηση Ντόναλντ Τραμπ, Βλαντίμιρ Πούτιν και Βολοντίμιρ Ζελένσκι.<br /><br />Σύμφωνα με το Axios, ο Ράτκλιφ φέρεται να έθεσε την πρόταση κατά τη διάρκεια μυστικού ταξιδιού του στη Μόσχα την περασμένη εβδομάδα, στο πλαίσιο των παρασκηνιακών επαφών που πραγματοποιεί η αμερικανική κυβέρνηση αναζητώντας διέξοδο από το πολεμικό αδιέξοδο.<br /><br />Η εξέλιξη θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς, εφόσον επιβεβαιωθεί, θα πρόκειται για πρωτοφανή προσωπική και ενεργό εμπλοκή του επικεφαλής της CIA στις διπλωματικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης Τραμπ για την Ουκρανία.<div><br />Οι επαφές στη Μόσχα<br /><br />Κατά την παραμονή του στη ρωσική πρωτεύουσα, ο Τζον Ράτκλιφ φέρεται να συναντήθηκε με δύο από τους πλέον υψηλόβαθμους Ρώσους αξιωματούχους στον χώρο των υπηρεσιών ασφαλείας και πληροφοριών: τον επικεφαλής της SVR, Σεργκέι Ναρύσκιν, και τον διευθυντή της FSB, Αλεξάντερ Μπόρτνικοφ.<br /><br />Ο Αμερικανός αξιωματούχος φέρεται, μάλιστα, να εκτίμησε ότι ο Μπόρτνικοφ θα μπορούσε να διαδραματίσει ουσιαστικό και θετικό ρόλο στην επανεκκίνηση της διπλωματικής διαδικασίας, ιδιαίτερα σε μια προσπάθεια να ξεπεραστεί το σημερινό αδιέξοδο.<br /><br />Παράλληλα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο Ράτκλιφ παρουσίασε στη ρωσική πλευρά μια ιδιαίτερα απαισιόδοξη εκτίμηση για την πορεία του πολέμου και φέρεται να προέτρεψε τη Μόσχα να εξετάσει μια συμφωνία πριν η κατάσταση επιδεινωθεί περαιτέρω για τη Ρωσία.</div><div><br />Ενημερώθηκε ο Ζελένσκι<br /><br />Την Παρασκευή 28 Αυγούστου, Αμερικανοί αξιωματούχοι ενημέρωσαν τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι για τις επαφές του Ράτκλιφ στη Μόσχα, αλλά και για την πρόταση που φέρεται να κατατέθηκε για μια τριμερή σύνοδο κορυφής.<br /><br />Η ιδέα μιας απευθείας συνάντησης των τριών ηγετών δεν είναι καινούργια για την κυβέρνηση Τραμπ. Έχει συζητηθεί και στο παρελθόν, με τον Ζελένσκι να έχει εκφράσει την ετοιμότητά του να συμμετάσχει. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν, ωστόσο, μέχρι σήμερα έχει απορρίψει μια τέτοια συνάντηση.</div><div><br />Τραμπ: «Συνήθης διαδικασία»<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ, από την πλευρά του, υποβάθμισε τη σημασία του ταξιδιού Ράτκλιφ στη Μόσχα, χαρακτηρίζοντάς το «συνήθη διαδικασία» και απορρίπτοντας τις εκτιμήσεις ότι ο επικεφαλής της CIA βρέθηκε στη Ρωσία για να μεταφέρει προειδοποίηση σχετικά με πιθανή ρωσική επίθεση σε έδαφος χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ.<br /><br />Εφόσον οι πληροφορίες του Axios επιβεβαιωθούν, πάντως, η αποστολή Ράτκλιφ αποκτά πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα, καθώς δείχνει ότι η Ουάσιγκτον επιχειρεί να ανοίξει παράλληλους διαύλους επικοινωνίας με το ρωσικό κέντρο λήψης αποφάσεων, με στόχο να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια νέα διπλωματική πρωτοβουλία.<br /><br />Το μεγάλο ερώτημα πλέον είναι αν η πρόταση για ένα τετ α τετ Τραμπ – Πούτιν – Ζελένσκι μπορεί να μετατραπεί από παρασκηνιακή συζήτηση σε πραγματική συνάντηση κορυφής που θα ανοίξει τον δρόμο για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η CIA σε ρόλο «κλειδί» για την Ουκρανία. Πρόταση για τετ α τετ Τραμπ, Πούτιν και Ζελένσκι.

Ο Ράτκλιφ φέρεται να έθεσε την πρόταση κατά τη διάρκεια μυστικού ταξιδιού του στη Μόσχα Αλέξης Τερζής Νέα διάσταση στις προσπάθειες της Ουάσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Άθλια ουκρανική πρόκληση κατά της Ελλάδας: Η συμμορία του Ζελένσκι εξοπλίζει τους Τούρκους και ζητάει και τα ρέστα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/Patriot_Hellas.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1152" data-original-width="1731" height="133" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/Patriot_Hellas.jpg" width="748" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ουκρανικό δημοσίευμα βάζει στο στόχαστρο τους ελληνικούς Patriot στη Σαουδική Αραβία</span></h3>Νέα αντιπαράθεση προκαλεί δημοσίευμα-πρόκληση ουκρανικού αμυντικού μέσου, το οποίο ασκεί άδικη και έντονη κριτική στην Ελλάδα για τη χρήση πυραύλων Patriot εναντίον drones τύπου Shahed στη Σαουδική Αραβία, θέτοντας στο επίκεντρο το υψηλό κόστος των αναχαιτίσεων και τα περιορισμένα παγκόσμια αποθέματα αντιαεροπορικών πυραύλων.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Defence Express, η ελληνική συστοιχία Patriot που βρίσκεται στη Σαουδική Αραβία φέρεται να εκτόξευσε τρεις πυραύλους κατά ομάδας drones, καταρρίπτοντας τρεις στόχους. Στην επιχείρηση συμμετείχε και η σαουδαραβική αεράμυνα, χωρίς να έχουν γίνει γνωστά τα αποτελέσματα των δικών της εμπλοκών.<br /><br />Το θέμα ανέδειξε το defence-ua.com, το οποίο υποστηρίζει ότι η χρήση πυραύλων Patriot εναντίον σχετικά φθηνών drones δημιουργεί ερωτήματα για την οικονομική και επιχειρησιακή διαχείριση των διαθέσιμων αναχαιτιστών.<div><br />Πύραυλοι εκατομμυρίων απέναντι σε drones<br /><br />Το ουκρανικό δημοσίευμα επικεντρώνεται στη διαφορά κόστους μεταξύ ενός πυραύλου αναχαίτισης Patriot και ενός drone τύπου Shahed. Όπως αναφέρεται, ένας PAC-2 GEM-T εκτιμάται ότι κοστίζει περίπου 4 έως 6 εκατομμύρια δολάρια, ενώ τα drones που αντιμετωπίζει μπορεί να έχουν κόστος πολλαπλάσια μικρότερο.<br /><br />Η επιχειρηματολογία του Defence Express είναι ότι, αν και η κατάρριψη ενός drone αποτελεί επιχειρησιακή επιτυχία, η συστηματική χρήση τόσο ακριβών αναχαιτιστών απέναντι σε φθηνότερους στόχους δημιουργεί σοβαρό ζήτημα βιωσιμότητας, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία η παγκόσμια ζήτηση για πυραύλους αεράμυνας έχει αυξηθεί σημαντικά.<br />«Γιατί οι ελληνικοί Patriot βρίσκονται στη Σαουδική Αραβία;»<br /><br />Το ουκρανικό μέσο θέτει επίσης το ερώτημα για την παρουσία ελληνικής συστοιχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Η απάντηση βρίσκεται στην ελληνική αποστολή ELDYSA (Hellenic Force in Saudi Arabia), η οποία ξεκίνησε το 2021. Στο πλαίσιο της αποστολής, η Ελλάδα έχει αναπτύξει μία συστοιχία Patriot στην περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας, κοντά στη Yanbu, με αποστολή την προστασία κρίσιμων υποδομών, μεταξύ αυτών και εγκαταστάσεων πετρελαίου.<br /><br />Η ελληνική παρουσία εντάσσεται στην ευρύτερη προσπάθεια ενίσχυσης της αντιαεροπορικής προστασίας της Σαουδικής Αραβίας απέναντι σε απειλές από μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους.</div><div><br />Δεν είναι η πρώτη φορά<br /><br />Το δημοσίευμα υπενθυμίζει ότι δεν πρόκειται για την πρώτη φορά που η ελληνική συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία χρησιμοποιεί αναχαιτιστές εναντίον drones. Παρόμοιο περιστατικό φέρεται να είχε σημειωθεί και τον Απρίλιο, όταν ελληνικό Patriot είχε χρησιμοποιηθεί για την αναχαίτιση ιρανικού UAV.<br /><br />Η νέα αναχαίτιση έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία οι επιθέσεις με drones στην περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας και της Μέσης Ανατολής έχουν αυξήσει τις απαιτήσεις από τα συστήματα αεράμυνας.<br />Η ουσία για την Ελλάδα<br /><br />Πέρα από την κριτική του ουκρανικού μέσου, το περιστατικό αναδεικνύει ένα υπαρκτό στρατιωτικό δίλημμα: η αποτελεσματικότερη δυνατή άμυνα δεν είναι πάντοτε και η οικονομικότερη.<br /><br />Για μια χώρα όπως η Ελλάδα, που διαθέτει περιορισμένο αριθμό προηγμένων συστημάτων αεράμυνας και παράλληλα αντιμετωπίζει αυξημένες ανάγκες προστασίας του εθνικού της χώρου, η διαχείριση των διαθέσιμων αναχαιτιστών αποτελεί κρίσιμο ζήτημα.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η ελληνική αποστολή στη Σαουδική Αραβία αποτελεί διεθνή δέσμευση της χώρας και η επιχειρησιακή αξιοποίηση των Patriot σε πραγματικές συνθήκες αποτελεί, από στρατιωτικής πλευράς, και πολύτιμη εμπειρία για το ελληνικό προσωπικό.<br /><br />Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο πόσο κοστίζει κάθε αναχαίτιση, αλλά και ποιο είναι το κατάλληλο επίπεδο αεράμυνας απέναντι σε κάθε διαφορετική απειλή – ένα ζήτημα που αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς τα drones πολλαπλασιάζονται στα σύγχρονα πεδία επιχειρήσεων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Άθλια ουκρανική πρόκληση κατά της Ελλάδας: Η συμμορία του Ζελένσκι εξοπλίζει τους Τούρκους και ζητάει και τα ρέστα.

Ουκρανικό δημοσίευμα βάζει στο στόχαστρο τους ελληνικούς Patriot στη Σαουδική Αραβία Νέα αντιπαράθεση προκαλεί δημοσίευμα-πρόκληση ουκρανικο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα-Ισραήλ χαλύβδινη συμμαχία. Πέντε επίπεδα άμυνας με την «Ασπίδα του Αχιλλέα». Σε νευρικό κλονισμό η τουρκική ορδή.

<img height="83" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/08/ASPIDA-630x400.jpg" width="744" /><br /><br />Στην τελική ευθεία εισέρχεται η «Ασπίδα του Αχιλλέα», η οποία συνιστά ίσως το μεγαλύτερο πρόγραμμα αναδιάρθρωσης της ελληνικής αεράμυνας των τελευταίων δεκαετιών.<br /><br />Τη Δευτέρα, 31 Αυγούστου, αναμένεται η υπογραφή των σχετικών διακρατικών συμφωνιών μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ για τη συγκρότηση ενός ενιαίου, πολυεπίπεδου πλέγματος αντιαεροπορικής, αντιβαλλιστικής και αντι-drone προστασίας.<br /><br />Το κόστος της επένδυσης εκτιμάται από την ελληνική πλευρά σε ποσό λίγο άνω των 3 δισεκατομμυρίων ευρώ, ενώ διεθνείς πηγές ανεβάζουν το ανώτατο ύψος του προγράμματος έως τα 3,5 δισεκατομμύρια ευρώ περίπου.<br /><br />Το εξοπλιστικό πρόγραμμα εγκρίθηκε από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ) στις 23 Ιουλίου και εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό εκσυγχρονισμού των Ενόπλων Δυνάμεων, ο οποίος προβλέπει κονδύλια που υπερβαίνουν τα 25 δισεκατομμύρια ευρώ σε βάθος δεκαετίας.<br />Πέντε επίπεδα άμυνας<br /><br />Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν περιορίζεται στην προμήθεια ενός μεμονωμένου οπλικού συστήματος.<br /><br />Πρόκειται για μια αρχιτεκτονική πολλαπλών επιπέδων, στην οποία θα διασυνδεθούν τα υφιστάμενα ελληνικά μέσα με νέους αισθητήρες, ραντάρ και ισραηλινά συστήματα αναχαίτισης.<br /><br />Στον επιχειρησιακό σχεδιασμό περιλαμβάνονται συστήματα όπως τα Σπάιντερ (SPYDER), Μπαράκ Εμ-Εξ (Barak MX) και η Σφενδόνη του Δαυίδ (David’s Sling), τα οποία καλύπτουν διαφορετικά βεληνεκή και κατηγορίες απειλών.<br /><br />Το δίκτυο σχεδιάστηκε για την αντιμετώπιση αεροσκαφών, μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones), περιφερόμενων πυρομαχικών, πυραύλων Κρουζ (Cruise) και βαλλιστικών πυραύλων.<br /><br />Παράλληλα, η ευρύτερη φιλοσοφία του ελληνικού «θόλου» καλύπτει απειλές από τη θάλασσα και τον υποθαλάσσιο χώρο.<br /><br />Κεντρικός πυλώνας του εγχειρήματος θα αποτελέσει το ενιαίο σύστημα διοίκησης και ελέγχου.<br /><br />Τα δεδομένα από τους διαφορετικούς αισθητήρες θα συγκεντρώνονται σε πραγματικό χρόνο, θα αξιολογούνται και θα κατανέμονται στα κατάλληλα μέσα αναχαίτισης.<br /><br />Η αξιοποίηση της Τεχνητής Νοημοσύνης προβλέπεται να συμβάλει στην ταξινόμηση των απειλών και στην ταχύτερη επιλογή της βέλτιστης αντίδρασης.<div><br />Ορίζοντας 35 μηνών και ελληνική συμμετοχή<br /><br />Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας εκτιμά ότι το σύστημα θα καταστεί πλήρως επιχειρησιακό εντός 35 μηνών, με ενδιάμεσες, σταδιακές παραδόσεις.<br /><br />Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην εμπλοκή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, έχει θέσει ως στόχο τη βιομηχανική συμμετοχή σε ποσοστό τουλάχιστον 25%, σε συνδυασμό με τη μεταφορά του πηγαίου κώδικα του συστήματος διοίκησης και ελέγχου.<br /><br />Ο κύκλος εργασιών που υπολογίζεται ότι θα αναλάβουν οι ελληνικές επιχειρήσεις υπερβαίνει τα 700 εκατομμύρια ευρώ.<br /><br />Η νέα αμυντική αρχιτεκτονική συνδέεται άμεσα με τον συνολικό μετασχηματισμό των Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Η λογική του σχεδίου επιτάσσει ότι ένα αυτοματοποιημένο δίκτυο αεράμυνας θα αποδεσμεύσει μαχητικά αεροσκάφη Ραφάλ (Rafale), Εφ-35 (F-35) και τις νέες φρεγάτες από αποκλειστικά καθήκοντα χωρικής άμυνας, παρέχοντάς τους μεγαλύτερη ευελιξία για αποστολές αποτροπής και προβολής ισχύος.<br />Στο στόχαστρο της Άγκυρας<br /><br />Η εξέλιξη του προγράμματος παρακολουθείται στενά από την Τουρκία.<br /><br />Τουρκικά Μέσα Ενημέρωσης επισημαίνουν ότι η πιθανή ανάπτυξη των ισραηλινών συστημάτων στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου ενδέχεται να δημιουργήσει ακόμα ένα σημείο τριβής στις ήδη υπάρχουσες ελληνοτουρκικές διαφορές.<br /><br />Από την πλευρά της Αθήνας, πάντως, η «Ασπίδα του Αχιλλέα» προβάλλεται ως η κομβική μετάβαση από αποσπασματικά οπλικά συστήματα σε ένα ενιαίο, ψηφιακά ενοποιημένο αμυντικό δίκτυο.Εφόσον τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα, σε περίπου τρία χρόνια η Ελλάδα θα διαθέτει μια ριζικά αναβαθμισμένη αρχιτεκτονική επιτήρησης, αξιολόγησης και αντιμετώπισης απειλών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα-Ισραήλ χαλύβδινη συμμαχία. Πέντε επίπεδα άμυνας με την «Ασπίδα του Αχιλλέα». Σε νευρικό κλονισμό η τουρκική ορδή.

Στην τελική ευθεία εισέρχεται η «Ασπίδα του Αχιλλέα», η οποία συνιστά ίσως το μεγαλύτερο πρόγραμμα αναδιάρθρωσης της ελληνικής αεράμυνας των...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Μητσοτάκης «φλέγεται» από την αγωνία πότε θα τον «ανατινάξει» ο Σαμαράς.

<img height="106" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/08/SAMARAS-2-630x400.jpg" width="761" /><br /><br />Στην τελική ευθεία βρίσκεται η συγκρότηση του νέου πολιτικού φορέα υπό τον Αντώνη Σαμαρά.<br /><br />Σύμφωνα με επιβεβαιωμένες δημοσιογραφικές πληροφορίες, τα κεντρικά γραφεία του κόμματος έχουν ήδη εντοπιστεί και η έναρξη της λειτουργίας τους τοποθετείται χρονικά εντός των επόμενων ημερών ή, το αργότερο, εβδομάδων.<br /><br />Η στελέχωση των εκλογικών ψηφοδελτίων έχει προχωρήσει σε μεγάλο βαθμό.<br /><br />Στο επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού διαχειρίζονται πλέον τον αυξημένο όγκο αιτημάτων από στελέχη που εκδηλώνουν ενδιαφέρον για συμμετοχή στις λίστες του σχηματισμού.<br /><br />Παράλληλα, ο Αντώνης Σαμαράς και το στενό επιτελείο του επεξεργάζονται το προγραμματικό πλαίσιο, με σκοπό την κατάθεση συγκεκριμένων προτάσεων στον δημόσιο διάλογο.<br />Ο παράγοντας του χρόνου<br /><br />Κομβικό σημείο παραμένει ο προσδιορισμός της κατάλληλης στιγμής για τις επίσημες ανακοινώσεις.<br /><br />Ο κ. Σαμαράς σταθμίζει τα δεδομένα, επιδιώκοντας τον βέλτιστο πολιτικό χρόνο για την εκκίνηση του φορέα.<br /><br />Συνεργάτες του πρώην πρωθυπουργού διαψεύδουν τα σενάρια περί επίσπευσης, τονίζοντας ότι δεν υπάρχει βιασύνη.<br /><br />Πηγές με γνώση των παρασκηνιακών διεργασιών επισημαίνουν ότι η καθυστέρηση των ανακοινώσεων προκαλεί πολιτική πίεση και νευρικότητα στον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη.<br />Η τακτική του Μεγάρου Μαξίμου<br /><br />Στην κυβερνητική έδρα επικρατεί προβληματισμός.<br /><br />Αν και υπάρχει η διάθεση για ευθεία αντιπαράθεση, υφίσταται ο φόβος ότι μια ανοιχτή σύγκρουση με τον Αντώνη Σαμαρά -ο οποίος αυτή τη στιγμή παρεμβαίνει ως πρώην πρωθυπουργός και όχι ως αρχηγός κόμματος- κινδυνεύει να αποξενώσει ένα κρίσιμο τμήμα της εκλογικής βάσης που επηρεάζεται από αυτόν.<br /><br />Έτσι, η κυβερνητική πλευρά υιοθετεί μια διπλή γραμμή: εκφράζει θεσμικό σεβασμό στον πρώην πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, ενώ ταυτόχρονα διοχετεύει επικρίσεις, με μεμονωμένα στελέχη, όπως ο πρώην ΠΑΣΟΚος -και πάντα σημιτικός «εκσυγχρονιστής»- υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης, να εξαπολύουν σποραδικές επιθέσεις.<br /><br />Όσο το Μέγαρο Μαξίμου διατηρεί αυτή τη στάση, ο κ. Σαμαράς αξιοποιεί κάθε δημόσιο βήμα εντός και εκτός Κοινοβουλίου για να τοποθετείται επί της επικαιρότητας.<br /><br />Παράδειγμα αποτελεί η παρέμβασή του για τα θαλάσσια πάρκα μετά τις τουρκικές αντιδράσεις, όπου στηλίτευσε τα περί «ηρεμων νερών».<br /><br />Παράλληλα, με αφορμή τον θάνατο του κοινωνιολόγου και πολιτικού επιστήμονα Κωνσταντίνου Τσουκαλά, ο κ. Σαμαράς προέβη σε δήλωση εκτιμήσεων, εκθέτοντας εμμέσως την αρχική απουσία επίσημης αντίδρασης από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος περιορίστηκε σε αναρτήσεις για τη Μαντόνα (Instagram), παρά τις προγενέστερες αναφορές του στις απώλειες των Στέλιου Ράμφου και Στέφανου Μάνου.<div><br />Δυναμικό περιβάλλον και ψηφοδέλτια<br /><br />Οι ίδιες πηγές σημειώνουν ότι, παρά την απουσία βιασύνης, οι πολιτικές εξελίξεις παραμένουν δυναμικές και θα καθορίσουν το τελικό χρονοδιάγραμμα.<br /><br />Στο περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού υπάρχουν εκτιμήσεις πως οι ανακοινώσεις δεν πρέπει να καθυστερήσουν υπερβολικά, ώστε να αποφευχθεί η απώλεια πολιτικής δυναμικής.<br /><br />Στο πεδίο της προετοιμασίας, δυνητικοί υποψήφιοι έχουν ξεκινήσει επαφές με τοπικές κοινωνίες.<br /><br />Χαρακτηριστική είναι η δημόσια παρέμβαση (εφημερίδα Αμαρυσία, 28/08/2026) του πρώην υφυπουργού Ανάπτυξης και πρώην γενικού διευθυντή της Νέας Δημοκρατίας, Θανάση Σκορδά.<br /><br />Με άρθρο του προανήγγειλε ουσιαστικά την υποψηφιότητά του στη Δυτική Αθήνα, κάνοντας λόγο για «πολιτική ανάγκη» που καθιστά αναγκαία την παρουσία του Αντώνη Σαμαρά, προκειμένου να εκφραστούν πολίτες που δεν καλύπτονται από τη σημερινή ηγεσία της ΝΔ ή τα άλλα κόμματα.<br /><br />Την ίδια στιγμή, αναφέρεται προσχώρηση στελεχών με τοπικό έρεισμα, όπως εν ενεργεία αντιπεριφερειάρχες.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή προκαλεί παρασκηνιακές αντιδράσεις από συνεργάτες του πρωθυπουργού, οι οποίοι επιχειρούν να ανακόψουν τις μετακινήσεις προς την πλευρά Σαμαρά, ενώ ο κομματικός μηχανισμός του πρώην πρωθυπουργού συνεχίζει την δραστηριότητά του.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Μητσοτάκης «φλέγεται» από την αγωνία πότε θα τον «ανατινάξει» ο Σαμαράς.

Στην τελική ευθεία βρίσκεται η συγκρότηση του νέου πολιτικού φορέα υπό τον Αντώνη Σαμαρά. Σύμφωνα με επιβεβαιωμένες δημοσιογραφικές πληροφορ...

Διαβάστε την συνέχεια

Milliyet: «Το φασιστικό πρόβλημα της Ελλάδας». Η Μικρά Ασία δεν είναι ελληνική…

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/08/125421%CF%82%CE%B5%CE%B1%CF%8367%CE%B111.jpg?ssl=1"><img height="83" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/08/125421%CF%82%CE%B5%CE%B1%CF%8367%CE%B111.jpg?resize=640%2C551&ssl=1" width="748" /></a><br /><br />Στην Ανατολία, υπήρχε η ελληνική περίοδος κατά την εποχή του Ιωνικού πολιτισμού (πριν 3.000 χρόνια) και με τις εκστρατείες του Μεγάλου Αλεξάνδρου (πριν 2.500 χρόνια), αλλά αυτό δεν καθιστά την Ανατολία μέρος του ελληνικού πολιτισμού.<div><br />«Περιστασιακά μαλώνω με φασίστες που είναι εχθρικοί προς την Τουρκία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά αντί να καταφεύγω σε προσβολές, προσπαθώ να τους λογικεύσω χρησιμοποιώντας πληροφορίες», γράφει ο αρθρογράφος της τουρκικής Μιλιέτ, Οζάι Σεντίρ.<br /><br />«Τα ελληνικά σχολικά βιβλία διαστρεβλώνουν την ιστορία»<br /><br />Αυτός ο αδαής φασισμός δεν αποτελεί πρόβλημα για μένα, αλλά η Αθήνα και η Λευκωσία πρέπει να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες των τεταμένων πολιτικών τους ελιγμών, της διαστρεβλωμένης ιστορίας που παρουσιάζουν στα σχολικά βιβλία και της συνήθειάς τους να κερδίζουν ψήφους υποθάλποντας την εχθρότητα προς την Τουρκία.<br /><br />Το πιο σημαντικό είναι ότι για αυτό το αδαές φασιστικό πλήθος, το να εκφωνεί απλώς δηλώσεις εχθρικές προς την Τουρκία δεν θα είναι αρκετό στο μέλλον. Θα ψηφίσουν όσους υπόσχονται να κηρύξουν πόλεμο στην Τουρκία μόλις εκλεγούν.<br /><br />Η Ανατολία (λένε ότι είναι ελληνική λέξη) δεν ήταν ποτέ ελληνικός πολιτισμός. Πριν από την ύπαρξη του Γκιόμπεκλιτεπέ και του Τσατάλχοϊκ, ο ελληνικός πολιτισμός σπάνια αναφερόταν. Οι Χετταίοι, οι Λυδοί, οι Φρύγες και οι Ουράρτους που ζούσαν στην Ανατολία ήταν όλοι ανατολικοί πολιτισμοί.<br /><br />Στην Ανατολία, υπήρχε η ελληνική περίοδος κατά την εποχή του Ιωνικού πολιτισμού (πριν 3.000 χρόνια) και με τις εκστρατείες του Μεγάλου Αλεξάνδρου (πριν 2.500 χρόνια), αλλά αυτό δεν καθιστά την Ανατολία μέρος του ελληνικού πολιτισμού.<br /><br />Το Βυζάντιο ήταν ένας πολιτισμός του οποίου η κρατική δομή βασιζόταν στη Ρώμη, η γλώσσα του οποίου ήταν η ελληνική, αλλά αυτοαποκαλούνταν Ρωμαίοι, Ρωμιοί, όχι Έλληνες· η λέξη «Ρουμ» στη γλώσσα μας προέρχεται από εκεί, όπως και το Γιουνάν, από την Ιωνία.<br /><br />Όσον αφορά την απέλαση το 1923, η Ανατολία και η Ελλάδα ήταν ήδη μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, και το 1923, όχι μόνο Έλληνες αλλά και Ορθόδοξοι Χριστιανοί Τούρκοι πήγαν στην Ελλάδα.<br /><br /> Δεν επρόκειτο για μονομερή απέλαση αλλά για ανταλλαγή. 500.000 Μουσουλμάνοι Τούρκοι εγκαταστάθηκαν επίσης στην Ανατολία (Μικρά Ασία). Ανάμεσά τους ήταν και Κρητικοί Μουσουλμάνοι Τούρκοι που δεν μιλούσαν καθόλου τουρκικά. Επομένως, δεν επρόκειτο για ανταλλαγή με βάση την εθνικότητα, αλλά με βάση τη θρησκεία.<br /><br />Ο ισχυρισμός ότι ένας φασίστας (σημ. Έλληνας) θα μπορούσε να νικήσει την Τουρκία σε έναν πόλεμο δεν με ενοχλεί, με διασκεδάζει.<br /><br />Ωστόσο, δεν μου άρεσε η φράση «Δεν υπάρχει ειρήνη με τους τυράννους της Ανατολίας».<br /><br />Αν οι πρόγονοί μας ήταν σκληροί, δεν θα εξηγούσα σε έναν αδαή που μιλάει τουρκικά αντί τα ελληνικά ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία άνοιξε ξανά τις Ορθόδοξες Εκκλησίες στην Κύπρο που είχαν κλείσει οι Καθολικοί.<br /><br />Ο Ελληνοκύπριος ηγέτης, Χριστοδουλίδης, δεν έχει τις ιδιότητες ενός πολιτικού. Είναι ένας φανατικός που κάνει μεγαλεπήβολες δηλώσεις βασισμένος στην αυταπάτη ότι δεν θα ξεσπάσει άλλος πόλεμος, αλλά ο Έλληνας πρωθυπουργός Μητσοτάκης διαθέτει ιδιότητες πολιτικού…<br /><br />Θα ήταν ωφέλιμο να αναγνωρίσουμε ότι αυτός ο αδαής φασισμός θα προκαλέσει τη μεγαλύτερη ζημιά στην ελληνοκυπριακή πλευρά και στην Ελλάδα, και να ενεργήσουμε αναλόγως.<br /><br />Η χώρα που κάθεται δίπλα στο ποτάμι…<br /><br />«Αν περιμένεις αρκετά στην όχθη του ποταμού, τα πτώματα των εχθρών σου θα περάσουν από δίπλα σου». Αυτή η φράση, η οποία έχει κερδίσει φήμη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αποδίδεται συχνά στον Κινέζο στρατιωτικό στρατηγό Σουν Τζου και μερικές φορές στον Κομφούκιο.<br /><br />Ποιο από τα δύο είναι σωστό δεν έχει και τόση σημασία για το συγκεκριμένο άρθρο.<br /><br />Κάτι πολύ σημαντικό συνέβη στη Συρία αυτή την εβδομάδα: οι SDF αυτοδιαλύθηκαν.<br /><br />Τον περασμένο Αύγουστο, ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα στην ατζέντα της Τουρκίας ήταν η πιο απτή απόδειξη της προδοσίας από τις ΗΠΑ, τις οποίες αποκαλούμε σύμμαχο.<br /><br />Από το 1984, ο Αύγουστος αντιπροσωπεύει τον μήνα κατά τον οποίο το PKK ξεκίνησε τις ένοπλες τρομοκρατικές του δραστηριότητες. Το 2026, αυτό που συζητάμε είναι πότε το PKK θα παραδώσει τα όπλα του.<br /><br />Και ο Νετανιάχου…<br /><br />Ο χρόνος θα απομακρύνει τον Νετανιάχου από την εξουσία στο Ισραήλ, αφήνοντάς τον με το στίγμα της γενοκτονίας στο μέτωπό του. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία επέλεξε να είναι μια χριστιανική λέσχη, θα ραγίζει λίγο περισσότερο κάθε μέρα, και οι χώρες θα ανακτούν μέρος της κυριαρχίας που παραχώρησαν.<br /><br /> Στην Κύπρο, θα υπάρξουν νέοι ηγέτες με πολιτική συμπεριφορά, όχι φανατικοί που αγαπούν τον φασισμό. Θα συνεχίσουμε να καθόμαστε δίπλα στο ποτάμι…<br /><br />Σήμερα, έχουμε ένα πορτρέτο της Τουρκίας που επιβιώνει αλώβητο στη μέση ενός δακτυλίου φωτιάς.<br /><br />Εδώ είναι το Ισραήλ, εδώ είναι η ελληνοκυπριακή διοίκηση, εδώ είναι η Ελλάδα, εδώ είναι το Ιράν, μερικές φορές η Ρωσία, μερικές φορές η Ουκρανία, έχουμε πολλά προβλήματα.<br /><br />Έχει μειωθεί φέτος, αλλά στο παρελθόν, ήμασταν μια χώρα όπου πολύ περισσότεροι άνθρωποι έπρεπε να επιλέξουν μεταξύ της Μάχης του Μαλαζγκίρτ (Ματζικέρτ)και της Μεγάλης Επίθεσης, ανίκανοι να θεωρήσουν καμία από τις δύο ως δική τους εθνική εορτή.<br /><br />Φέτος, ο επικεφαλής επικοινωνίας, καθηγητής Δρ. Μπουρχανετίν Ντουράν, έκανε φανταστική δουλειά και τίμησε την επέτειο της Μάχης του Μαλαζγκίρτ το 1071 και την 26η Αυγούστου μέσα σε 12 ώρες.<br /><br />Το 1922 σηματοδότησε την έναρξη της Μεγάλης Επίθεσης και οι λογαριασμοί των μέσων κοινωνικής δικτύωσης γιόρτασαν αυτό το ορόσημο.<br /><br />Αυτές οι δύο αναρτήσεις, οι οποίες αξιοποίησαν σωστά αυτόν τον χρόνο, μας έδειξαν όλους ότι και οι δύο γιορτές είναι δικές μας γιορτές και ότι είναι λάθος να γιορτάζουμε τη μία αγνοώντας την άλλη.<br /><br />Ήταν μια πολύτιμη επιλογή, την οποία όλοι θα έπρεπε να κατανοήσουν στο πλαίσιο αυτής της επικοινωνίας, οπότε δεν μπορούσα παρά να γράψω γι’ αυτήν…</div><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Milliyet: «Το φασιστικό πρόβλημα της Ελλάδας». Η Μικρά Ασία δεν είναι ελληνική…

Στην Ανατολία, υπήρχε η ελληνική περίοδος κατά την εποχή του Ιωνικού πολιτισμού (πριν 3.000 χρόνια) και με τις εκστρατείες του Μεγάλου Αλεξά...

Διαβάστε την συνέχεια

Νομικό δίκι.ο Αθήνας vs. στρατηγικά αποτελέσματα Άγκυρας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTRVK6Wm4rgfnTZ5o_WeJ9Ev9Q3YiSbcFkfI4PFcWARFLtAPDI9hK6Zqrk&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="394" data-original-width="778" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTRVK6Wm4rgfnTZ5o_WeJ9Ev9Q3YiSbcFkfI4PFcWARFLtAPDI9hK6Zqrk&s=10" width="751" /></a></div><br /><div>Του <b>Αθανασίου Πλατιά</b></div>Τα θαλάσσια πάρκα και η στρατηγική των τετελεσμένων – Οι νέες τουρκικές αποφάσεις για τη δημιουργία «εθνικών θαλάσσιων πάρκων» στο βορειοανατολικό Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο αποτελούν συνέχεια της πάγιας τουρκικής στρατηγικής που κωδικοποιήθηκε με το λεγόμενο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας». Πρακτικά, αυτό σημαίνει τη σταδιακή δημιουργία τετελεσμένων που ευνουχίζουν την ελληνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα.<br /><br />Η Αθήνα απάντησε στη νέα τουρκική πρόκληση με τον γνωστό νομικίστικο τρόπο. Η ελληνική θέση είναι ότι οι τουρκικές ρυθμίσεις δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων. Η θέση του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών είναι νομικά ορθή, αλλά αυτό έχει μικρή πρακτική σημασία. Οι τουρκικές κινήσεις παράγουν στρατηγικά αποτελέσματα επί του πεδίου, τα οποία είναι δύσκολο να ανατραπούν.<br /><br />Αυτό το έργο το έχουμε ήδη δει πολλές φορές. Το casus belli δεν έχει καμία νομική βάση, αλλά αποτρέπει την Ελλάδα από το να κάνει αυτό που δικαιούται βάσει του διεθνούς δικαίου: να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια, πράγμα που θα περιόριζε τις επιπτώσεις του λεγόμενου δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας». Οι τουρκικές απειλές έχουν επίσης συμβάλει στην αποτροπή της Ελλάδας από την ανακήρυξη ΑΟΖ και την αξιοποίηση του ενεργειακού της πλούτου στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Στην Κάσο, η απειλή κλιμάκωσης σταμάτησε στην πράξη την πρόοδο της ενεργειακής διασύνδεσης με την Κύπρο. Οι έρευνες ανεστάλησαν μετά την τουρκική παρέμβαση.<br />Οι τουρκικές κινήσεις, επομένως, παράγουν στρατηγικά αποτελέσματα ακριβώς επειδή επηρεάζουν την ελληνική συμπεριφορά, αλλά και τη συμπεριφορά τρίτων κρατών όσον αφορά τα ελληνοτουρκικά.<br /><br />Τα θαλάσσια πάρκα ανεβάζουν τον πήχη. Η Τουρκία δεν αρκείται πλέον να αμφισβητεί τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Επιχειρεί να δημιουργήσει δικό της κανονιστικό πλαίσιο σε περιοχές όπου η Ελλάδα διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα: να ορίζει ποιος ψαρεύει, ποιος ερευνά, ποιος έχει πρόσβαση και υπό ποιες προϋποθέσεις. Εάν η απειλή τουρκικού ελέγχου οδηγήσει, για παράδειγμα, Έλληνες ή ξένους αλιείς, ερευνητικά σκάφη ή άλλους χρήστες της θάλασσας να αποφεύγουν αυτές τις περιοχές, η Άγκυρα θα έχει πετύχει τη δημιουργία τετελεσμένων και θα έχει υποσκάψει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.<br /><br />Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη πιο υπόγειο και πιο απειλητικό. Εδώ η Τουρκία δανείζεται μια μέθοδο γνωστή από την κινεζική πρακτική στη Νότια Σινική Θάλασσα: δημιουργείς πρώτα τετελεσμένα στο πεδίο, τα επαναλαμβάνεις μέχρι να αποκτήσουν χαρακτήρα κανονικότητας και κατόπιν παρουσιάζεις ως αναθεωρητή εκείνον που επιχειρεί να επαναφέρει την προηγούμενη κατάσταση. Έτσι αντιστρέφεται η έννοια του επιτιθέμενου και του αμυνόμενου. Με αυτόν τον τρόπο, η Τουρκία θα επιχειρήσει να παρουσιάσει την Ελλάδα ως αναθεωρητική δύναμη που επιδιώκει να αλλάξει το status quo!<br /><br />Η γεωγραφία των νέων πάρκων έχει ιδιαίτερη στρατηγική σημασία. Στο βορειοανατολικό Αιγαίο παρεμβάλλονται σε κρίσιμες θαλάσσιες συνδέσεις ελληνικών νησιών, ενώ στην περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελορίζου απομονώνουν το Καστελόριζο από τον υπόλοιπο ελληνικό νησιωτικό χώρο. Η περιβαλλοντική προστασία οπλοποιείται έτσι και γίνεται εργαλείο γεωπολιτικού αναθεωρητισμού.<br /><br />Γιατί διάλεξε η Τουρκία να κάνει αυτή την πρόκληση τώρα; Επειδή η Άγκυρα θεωρεί ότι διαθέτει πλεονέκτημα κλιμάκωσης σε περίπτωση κρίσης, πράγμα που σημαίνει ότι εκτιμά πως η Αθήνα δεν θα τολμήσει να αμφισβητήσει επί του πεδίου τις τουρκικές αξιώσεις ούτε θα τολμήσει να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα ούτε να ανακηρύξει ΑΟΖ. Η πεποίθηση αυτή βασίζεται στην εκτίμηση της Άγκυρας ότι έχει επέλθει μεταβολή στη στρατιωτική ισορροπία δυνάμεων, ενώ ταυτόχρονα η Τουρκία έχει αναβαθμιστεί γεωπολιτικά.<br /><br />Η ελληνική απάντηση δεν μπορεί να περιορίζεται στις γνωστές νομικές διαμαρτυρίες που δεν υπολογίζονται από κανέναν. Χρειάζεται σοβαρή ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων, του Λιμενικού και της Ακτοφυλακής και, κυρίως, αυξημένη ελληνική στρατιωτική παρουσία στις περιοχές τις οποίες η Τουρκία προσπαθεί να προσεταιριστεί διά της πλαγίας οδού. Τέλος, ήρθε η στιγμή η Ελλάδα να εξετάσει σοβαρά τη μονομερή ανακήρυξη ΑΟΖ και στη συνέχεια να καλέσει την Τουρκία σε διαπραγματεύσεις για την οριοθέτησή της.<br /><br />Στη διεθνή πολιτική, η κυριαρχία δεν βασίζεται μόνο στις συνθήκες. Βασίζεται και στο εάν ένα κράτος διαθέτει την θέληση και την ικανότητα να την υπερασπιστεί. Διαφορετικά, είναι ένα πουκάμισο αδειανό. Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, δεν είναι εάν τα τουρκικά πάρκα παράγουν έννομα αποτελέσματα. Είναι εάν θα τους επιτραπεί να παράγουν στρατηγικά αποτελέσματα.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νομικό δίκι.ο Αθήνας vs. στρατηγικά αποτελέσματα Άγκυρας.

Του Αθανασίου Πλατιά Τα θαλάσσια πάρκα και η στρατηγική των τετελεσμένων – Οι νέες τουρκικές αποφάσεις για τη δημιουργία «εθνικών θαλάσσιων ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η μεγάλη τουρκική φοβία αποκαλύπτεται: ”Ελλάδα, Ισραήλ και Δύση ως μέτωπο «ανάσχεσης» της Τουρκίας!” .

<img height="96" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/08/754497379_2537089800064486_7886013669819167058_n-1-1068x601.jpeg" width="750" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Καραγκιούλ σε παραλήρημα: «Θα συνεχιστούν οι εκκαθαρίσεις»</span></h3>Ένα από τα πιο ακραία και ταυτόχρονα αποκαλυπτικά άρθρα των τελευταίων ημερών για τη στρατηγική ψυχολογία που καλλιεργείται στην Τουρκία δημοσίευσε ο Ιμπραήμ Καραγκιούλ στη φιλοκυβερνητική Yeni Şafak.<br /><br />Ο Τούρκος αρθρογράφος περιγράφει έναν κόσμο που, κατά την εκτίμησή του, βρίσκεται λίγο πριν από μία ιστορική έκρηξη.<br /><br />Έναν κόσμο όπου:<br /><br />η μεταπολεμική δυτική τάξη «καταρρέει»,<br /><br />η Ευρώπη βρίσκεται ανήμπορη απέναντι στη Ρωσία,<br /><br />το Ισραήλ επιχειρεί να παρασύρει την Τουρκία σε έναν πρόωρο πόλεμο,<br /><br />η Ελλάδα συμμετέχει σε ένα ευρύτερο «αντιτουρκικό μέτωπο»<br /><br />και η ίδια η Τουρκία οδεύει –κατά τον ίδιο– προς τη θέση μιας νέας παγκόσμιας υπερδύναμης.<br /><br />Ο τίτλος του είναι ενδεικτικός:<br /><br />«Έφεραν τον κόσμο στο χείλος πυρηνικού πολέμου μέσα σε δύο ημέρες. Έχουν τρελαθεί, είναι τρομακτικό! Όλοι θα περάσουν τεστ αφοσίωσης στο κράτος και στο έθνος. Οι εκκαθαρίσεις στο εσωτερικό θα συνεχιστούν. Καθώς η δυτική τάξη καταρρέει, η Τουρκία θα ισχυροποιείται».<br /><br />Δεν πρόκειται απλώς για εξωτερική πολιτική ανάλυση.<br /><br />Πρόκειται για ένα μανιφέστο ισχυρού κράτους, εσωτερικής συσπείρωσης και γεωπολιτικού αναθεωρητισμού.<br />«Η μεταπολεμική τάξη έχει καταρρεύσει»<br /><br />Η κεντρική θέση του Καραγκιούλ είναι ότι το διεθνές σύστημα που οικοδομήθηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έχει ουσιαστικά φτάσει στο τέλος του.<br /><br />Γράφει ότι:<br /><br />«Η ευρωπαϊκή τάξη που δημιουργήθηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έχει καταρρεύσει».<br /><br />Κατά την αφήγησή του, μαζί της έχουν αποτύχει:<br /><br />η Ευρωπαϊκή Ένωση ως πολιτικό υπερσύστημα,<br /><br />οι πολυμερείς συμφωνίες,<br /><br />οι υπερεθνικοί θεσμοί,<br /><br />και η δυτική επίκληση αξιών όπως η δημοκρατία και η ελευθερία.<br /><br />Ο ίδιος παρουσιάζει αυτές τις αξίες όχι ως πραγματικές αρχές αλλά ως εργαλεία πίσω από τα οποία κρύβονταν, κατά την άποψή του, δυτικά αυτοκρατορικά συμφέροντα.<br /><br />Είναι μία κλασική πλέον γραμμή του εθνικιστικού και ισλαμοσυντηρητικού τουρκικού λόγου:<br /><br />η Δύση παρακμάζει – η Τουρκία επιστρέφει.<br />Η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη<br /><br />Η συγκεκριμένη περιγραφή αποτελεί πολιτική θέση του Καραγκιούλ και όχι αντικειμενικό γεγονός.<br /><br />Η Δύση αντιμετωπίζει όντως σημαντικές πιέσεις.<br /><br />Οι ΗΠΑ ζητούν πλέον από τους Ευρωπαίους συμμάχους να αναλάβουν μεγαλύτερο μέρος της άμυνας της ηπείρου, ενώ το Πεντάγωνο εξετάζει το συνολικό αποτύπωμα των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη.<br /><br />Αυτό όμως δεν ισοδυναμεί με κατάρρευση του ΝΑΤΟ ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.<br /><br />Αντίθετα, οι ευρωπαϊκές αμυντικές δαπάνες αυξάνονται, νέες στρατιωτικές δομές δημιουργούνται και το ΝΑΤΟ συνεχίζει να ενισχύει τη βόρεια και ανατολική πτέρυγά του. <b><a href="https://directus.gr/i-megali-tourkiki-fovia-apokalyptetai-ellada-israil-kai-dysi-os-metopo-anaschesis-tis-tourkias-karagkioul-se-paralirima-tha-synechistoun-oi-ekkathariseis/">Διαβάστε την συνέχεια στην πηγη</a></b><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η μεγάλη τουρκική φοβία αποκαλύπτεται: ”Ελλάδα, Ισραήλ και Δύση ως μέτωπο «ανάσχεσης» της Τουρκίας!” .

Καραγκιούλ σε παραλήρημα: «Θα συνεχιστούν οι εκκαθαρίσεις» Ένα από τα πιο ακραία και ταυτόχρονα αποκαλυπτικά άρθρα των τελευταίων ημερών για...

Διαβάστε την συνέχεια

«Δέσαμε τις ουρές των αλόγων μας» δήλωσε ο Τούρκος Πρόεδρος Ερντογάν. Τι εννοεί;

<img height="72" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/07/erdogan-1-930x550.jpg" width="747" /><br /><br /><b>ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΝΤΗΣ</b><br />Συνοπτικά: Η Τουρκία φιλοδοξεί ότι θα μπει στην μάχη χωρίς επιστροφή για να αντικαταστήσει ΗΠΑ (συμφωνημένα ως υπεργολάβος, αλλά ως κύριος; ) και Ισραήλ (που διαμηνύει σε όλους τους τόνους ότι θα συντρίψει τις τουρκικές φιλοδοξίες) στην Μέση Ανατολή.<br /><br />«Δέσαμε τις ουρές των αλόγων μας» (τουρκικά: «Atların kuyruklarını bağladflavor») δήλωσε ο Τούρκος Πρόεδρος Ερντογάν. Τι εννοεί;<br /><br />Στον ίδιο λόγο, είπε επίσης: «Η ιστορία της Μέσης Ανατολής γράφεται εκ νέου” μετά το χρίσμα που έλαβε η Τουρκία από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Τραμπ να καλύψει το αμερικανικό κενό στην ανάσχεση του Ιράν, την ασφάλεια των Βασιλείων του Κόλπου και την απόταξη της Χεζμπολά από το δύσμοιρο Λίβανο σε συνεργασία με τον Τζολάνι και τα “παλληκάρια του”.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό έλαβαν Τουρκία, Πακιστάν και Σαουδική Αραβία το πράσινο φως για τη συνομολόγηση της Συμφωνίας της Μέκκα.<br /><br />Το ρητό είναι μια αρχαία τουρκική στρατιωτική έκφραση που σημαίνει την απόλυτη ετοιμότητα για πόλεμο, θυσία και την απόφαση να μην υπάρξει υποχώρηση.<br /><br />Η φράση αυτή χρησιμοποιείται για να δείξει ότι η χώρα (Τουρκία) είναι έτοιμη για μια κρίσιμη, μη αναστρέψιμη σύγκρουση («κάψιμο γεφυρών»).<br /><br />Η πιο διάσημη ιστορική χρήση αυτού του εθίμου καταγράφεται το 1071 στη Μάχη του Μαντζικέρτ.<br /><br />Ο Σουλτάνος των Σελτζούκων, Αλπ Αρσλάν, πριν από τη μάχη εναντίον των Βυζαντινών, φόρεσε ένα λευκό ένδυμα και έδεσε την ουρά του αλόγου του με τα ίδια του τα χέρια, διατάζοντας και τον στρατό του να κάνει το ίδιο.<br /><br />Μία άλλη τουρκική παροιμία χρησιμοποιείται επίσης από τους γείτονες στις δημόσιες δηλώσεις τους : «Το παιχνίδι με τα μαχαίρια τελειώνει με αίμα.» (στα τουρκικά: “Kurtla oyun, kanla biter”) για να προειδοποιήσουν όσους θέλουν να φέρουν αντίρρηση στα φιλόδοξα σχέδια τους.<br /><br />Σε μία εποχή που μυρίζει μπαρούτι ΠΑΝΤΟΥ (Ουκρανία, Λατινική Αμερική, Νότια Σινική Θάλασσα, Ειρηνικό Ωκεανό, Ανταρκτική, Αφρική, ΝΑ Ασία κοκ) η Τουρκία ετοιμάζεται για μία αντίστοιχη μάχη που, όπως η μάχη του Ματζικέρτ άνοιξε τον δρόμο στην Οθωμανική Κυριαρχία και την αντικατάσταση του Βυζαντίου, έτσι και σήμερα φιλοδοξεί ότι θα μπει στην μάχη χωρίς επιστροφή για να αντικαταστήσει ΗΠΑ (συμφωνημένα ως υπεργολάβος, αλλά ως κύριος; ) και Ισραήλ (που διαμηνύει σε όλους τους τόνους ότι θα συντρίψει τις τουρκικές φιλοδοξίες) στην Μέση Ανατολή.<br /><br />Να καταστεί και ονομαστεί ο τρέχων αιώνας στην Παγκόσμια Ιστορία, ως ο “Τουρκικός Αιώνας”.<br /><br />Ο γείτονας μας έχει αυτές τις φιλοδοξίες και όχι μικρότερες.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Δέσαμε τις ουρές των αλόγων μας» δήλωσε ο Τούρκος Πρόεδρος Ερντογάν. Τι εννοεί;

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΝΤΗΣ Συνοπτικά: Η Τουρκία φιλοδοξεί ότι θα μπει στην μάχη χωρίς επιστροφή για να αντικαταστήσει ΗΠΑ (συμφωνημένα ως υπεργολάβος, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Από τον πολύ κατευνασμό δεν βλέπουμε πια την τουρκική απειλή!

<img height="87" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/02/STATHIS_18_2_26-930x550.png" width="752" /><br /><br />Γράφει ο<br />ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ<br /><br />Έγκλημα και Υποψίες<br /><br />Ελληνικά μαχητικά (2) αναχαίτισαν τουρκικό drone που έφτασε κοντά στην Αλεξανδρούπολη.<br /><br />Το τουρκικό drone μόλις «είδε» τα δύο ελληνικά F-16, ανέκρουσε πρύμναν και συνέχισε την εκδρομή του εντός του τουρκικού εναέριου χώρου, σώο και αβλαβές.<br /><br />Πόσο κόστισε η επιχείρηση;<br />Θα εξαπολυουν τώρα drone οι Τούρκοι και θα σηκωνονται μαχητικά για να τα αναχαιτίζουν αβλαβώς;<br /><br />Αν πετούσε ελληνικό drone κοντά στην Ανδριανούπολη, η Τουρκία θα το κατέρριπτε ή θα του έλεγε να μην το ξανακάνει;<br /><br />Η Τουρκία έχει «άποψη» για το αν η Ελλάδα θα εγκαταστήσει drone στη Ρόδο.<br /><br />Η Τουρκία έχει άποψη για το πού θα βρίσκονται οι ελληνικοί Patriot εντός της ελληνικής επικράτειας. Έχει «άποψη» για το καλώδιο στην Κάσο.<br /><br />Φαίνεται ότι η Τουρκία το πάει φιρί φιρί για κάποιο επεισόδιο με την Ελλάδα. Ή θέλει να φαίνεται έτσι. Η απάντηση δεν είναι εύκολη για το τι απ’ τα δύο.<br /><br />Από τον πολύ κατευνασμό δεν είμαστε σε θέση να ξεχωρίσουμε τι είναι μια πραγματική απειλή και τι είναι μια εικονική απειλή, μια μπλόφα, ένα σκιάχτρο.<br /><br />Διότι και η απειλή και η εικονική απειλή έχουν το ίδιο αποτέλεσμα.<br /><br />Δεν γίνεται χειρότερα.<br /><br />Και πόσο μπορεί (αφού φτάσαμε ως εδώ) να κρατήσει αυτή η κατάσταση με την Τουρκία να προσθέτει προκλήσεις που αναβαθμίζει στη συνέχεια σε διεκδικήσεις – μια ιστορία που φαίνεται να μην έχει τέλος.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, απ’ ό,τι φαίνεται η κυβέρνηση δεν έχει καμία πρόθεση να ενημερώσει τα κόμματα και πολύ περισσότερο τον ελληνικό λαό για τις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος.<br /><br />Ενός προβλήματος που, όπως φαίνεται, ούτε θέλει ούτε μπορεί να αντιμετωπίσει, πέρα από επικοινωνιακές υπεκφυγές – που εν τέλει εγείρουν υποψίες «συμμετοχής στο έγκλημα»…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Από τον πολύ κατευνασμό δεν βλέπουμε πια την τουρκική απειλή!

Γράφει ο ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ Έγκλημα και Υποψίες Ελληνικά μαχητικά (2) αναχαίτισαν τουρκικό drone που έφτασε κοντά στην Αλεξανδρούπολη. Το τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νετανιάχου σε τροχιά πίεσης: Ο Αϊζενκοτ περνά μπροστά. Ρήγμα στη δεξιά πριν από τις κάλπες

<img height="81" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/netaniaxou-5-768x432.jpg" width="738" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Νέα δημοσκόπηση δίνει 25 έδρες στον Γκάντι Αϊζενκοτ και 21 στο Likud – Το μπλοκ Νετανιάχου μένει στις 49, ενώ το νέο κόμμα του Όφερ Βίντερ αναδιατάσσει τη δεξιά<br /><br />Η προεκλογική μάχη στο Ισραήλ μπαίνει σε νέα φάση, με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου να βρίσκεται αντιμέτωπος όχι μόνο με μια ενισχυμένη αντιπολίτευση αλλά και με ανακατατάξεις στο ίδιο το δεξιό στρατόπεδο.<br /><br />Νέα δημοσκόπηση του Channel 12, που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη, δίνει στο Yashar! του πρώην αρχηγού των IDF Γκάντι Αϊζενκοτ 25 έδρες, έναντι 21 για το Likud του Νετανιάχου. Παράλληλα, το νεοσύστατο People of Israel του απόστρατου ταξίαρχου Όφερ Βίντερ εμφανίζεται να μπαίνει στην Κνεσέτ με έξι έδρες.<br /><br />Η εικόνα επιβεβαιώνεται και από δεύτερη δημοσκόπηση του Channel 13, η οποία δίνει 24 έδρες στον Αϊζενκοτ και μόλις 19 στο Likud.<br />Το μπλοκ Νετανιάχου πέφτει στις 49 έδρες<br /><br />Το σημαντικότερο εύρημα δεν είναι μόνο η προσωπική υποχώρηση του Νετανιάχου.<br /><br />Είναι η συνολική αριθμητική των συσχετισμών.<br /><br />Στη μέτρηση του Channel 12, το δεξιό μπλοκ —Likud, Jewish Power, People of Israel και τα υπερορθόδοξα κόμματα— συγκεντρώνει 49 έδρες.<br /><br />Απέναντί του, η σιωνιστική αντιπολίτευση —Together, Yisrael Beitenu και Democrats— φτάνει τις 59. Τα αραβικά κόμματα συγκεντρώνουν άλλες 12 και θα μπορούσαν, υπό προϋποθέσεις, να στηρίξουν από έξω μια κυβέρνηση αλλαγής.<br /><br />Η απόσταση από τις 61 έδρες που απαιτούνται για κοινοβουλευτική πλειοψηφία είναι αυτή που προκαλεί πραγματική ανησυχία στο Likud.<br /><br />Σύμφωνα με πολιτική πηγή που μίλησε στο Al-Monitor, ο Νετανιάχου ανησυχεί πλέον ακόμη και για το ενδεχόμενο ο Αϊζενκοτ να μπορέσει να συγκροτήσει πλειοψηφία χωρίς τα αραβικά κόμματα.<br /><br />Ο Όφερ Βίντερ ανακατεύει την τράπουλα στη δεξιά<br /><br />Η νέα μεταβλητή ονομάζεται Όφερ Βίντερ.<br /><br />Ο 55χρονος απόστρατος ταξίαρχος, με 34 χρόνια υπηρεσίας στον ισραηλινό στρατό, παρουσίασε μόλις αυτή την εβδομάδα το νέο θρησκευτικό-εθνικιστικό κόμμα People of Israel.<br /><br />Η πρώτη δημοσκοπική του εμφάνιση είναι εντυπωσιακή: έξι έδρες.<br /><br />Το πρόβλημα για τον Νετανιάχου είναι ότι οι ψηφοφόροι του Βίντερ προέρχονται σε μεγάλο βαθμό από την ίδια δεξαμενή με το Religious Zionism του Μπεζαλέλ Σμότριτς.<br /><br />Αποτέλεσμα: το κόμμα του Σμότριτς εμφανίζεται κάτω από το εκλογικό όριο εισόδου στην Κνεσέτ. (<br /><br />Η πολιτική αναλύτρια Tal Schneider προειδοποιεί πάντως ότι η πρώτη μέτρηση μπορεί να αντανακλά και τον αρχικό ενθουσιασμό γύρω από ένα καινούργιο κόμμα.<br /><br />«Η δημοσκόπηση της Τετάρτης αντανακλά τον αρχικό ενθουσιασμό μετά τη δημιουργία του νέου κόμματος, αλλά πολλά μπορούν να αλλάξουν στους δύο μήνες μέχρι τις εκλογές», ανέφερε. <div><br />Βίντερ: «Δεν θα υπάρξει ποτέ παλαιστινιακό κράτος»<br /><br />Ιδεολογικά, πάντως, ο Βίντερ δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών.<br /><br />Στην εκδήλωση παρουσίασης του κόμματός του δήλωσε:<br /><br />«Είμαστε σαφές και διακριτό μέρος του δεξιού στρατοπέδου. Ξέρουμε ακριβώς από πού ερχόμαστε και πού πηγαίνουμε».<br /><br />Και πρόσθεσε δύο εξαιρετικά σκληρές θέσεις:<br /><br />«Δεν θα υπάρξει ποτέ παλαιστινιακό κράτος εδώ. Υπάρχει μόνο μία λύση στη Γάζα — η μετανάστευση». <br /><br />Παρά την πίεση που μπορεί να προκαλέσει στο Likud, ο ίδιος ο Βίντερ ξεκαθάρισε ότι μετά τις εκλογές θα προτείνει μόνο τον Νετανιάχου για πρωθυπουργό.<br /><br />Άρα η νέα παράταξη δεν δημιουργεί έναν πιθανό σύμμαχο του Αϊζενκοτ. Δημιουργεί όμως ανταγωνισμό μέσα στην ίδια τη δεξιά, με κίνδυνο να χαθούν ψήφοι εάν μικρά κόμματα μείνουν εκτός Κνεσέτ.<br />Γιατί ο Αϊζενκοτ προηγείται<br /><br />Ο Αϊζενκοτ έχει εξελιχθεί σταδιακά στον ισχυρότερο αντίπαλο του Νετανιάχου.<br /><br />Ίδρυσε το Yashar! τον Σεπτέμβριο του 2025 και αρχικά δεν θεωρούνταν ο βασικός διεκδικητής της πρωθυπουργίας.<br /><br />Αυτό άλλαξε μέσα στο καλοκαίρι.<br /><br />Δημοσκόπηση του Ιουλίου ήταν η πρώτη που τον έφερε μπροστά, με 23 έδρες έναντι 21 του Likud, και έκτοτε οι περισσότερες μετρήσεις καταγράφουν το κόμμα του πάνω από εκείνο του Νετανιάχου.<br /><br />Ο ίδιος προβάλλεται ως κεντρώος με ισχυρά διαπιστευτήρια εθνικής ασφάλειας — στοιχείο ιδιαίτερα σημαντικό σε μια χώρα που εξακολουθεί να βρίσκεται σε πόλεμο και όπου το τραύμα της 7ης Οκτωβρίου παραμένει κεντρικό στην πολιτική συζήτηση.<br />Αλλά η αντιπολίτευση έχει δικό της πρόβλημα<br /><br />Η δημοσκοπική άνοδος Αϊζενκοτ δεν σημαίνει ότι έχει ήδη λυθεί το ζήτημα της ηγεσίας της αντιπολίτευσης.<br /><br />Ο Γιαΐρ Λαπίντ δηλώνει ότι θεωρεί τον Αϊζενκοτ εταίρο για μια επόμενη κυβέρνηση, αλλά εξακολουθεί να στηρίζει τον Ναφτάλι Μπένετ για την πρωθυπουργία.<br /><br />«Δεν θα με ακούσετε να μιλάω εναντίον του Αϊζενκοτ. Είναι εταίρος μας και θα σχηματίσουμε κυβέρνηση μαζί του. Ο Μπένετ πρέπει να είναι πρωθυπουργός», δήλωσε.<br /><br />Την ίδια στιγμή, ο Αβίγκντορ Λίμπερμαν προβάλλει τη δική του εμπειρία ως επιχείρημα για την πρωθυπουργία.<br /><br />Η Tal Schneider συνοψίζει:<br /><br />«Οι εσωτερικές μάχες στο στρατόπεδο της αντιπολίτευσης παραμένουν μέχρι στιγμής χαμηλών τόνων. Βρισκόμαστε όμως σε προεκλογική περίοδο και κάθε αρχηγός πρέπει φυσικά να προωθήσει τον εαυτό του για να μη χάσει ψηφοφόρους προς τον Αϊζενκοτ».<br />Ο Νετανιάχου αλλάζει γραμμή επίθεσης<br /><br />Το Likud έχει ήδη αρχίσει να προσαρμόζει τη στρατηγική του.<br /><br />Η επίθεση πλέον επιχειρεί να ταυτίσει μια πιθανή κυβέρνηση Αϊζενκοτ με την αριστερά και τα αραβικά κόμματα.<br /><br />Ο Νετανιάχου έγραψε στο Facebook:<br /><br />«Ο Αϊζενκοτ θα σχηματίσει αριστερή κυβέρνηση με τον Γιαΐρ Γκολάν και τα αραβικά κόμματα». <br /><br />Το μήνυμα είναι σαφές: το Likud θέλει να μετατρέψει τις εκλογές σε δίλημμα όχι ανάμεσα σε Νετανιάχου και Αϊζενκοτ ως πρόσωπα, αλλά ανάμεσα σε δεξιά κυβέρνηση και μια συμμαχία αλλαγής που θα εξαρτάται, όπως υποστηρίζει, από αριστερές και αραβικές δυνάμεις.<br />Δύο μήνες που μπορούν να αλλάξουν το Ισραήλ<br /><br />Οι εκλογές είναι προγραμματισμένες για τις 27 Οκτωβρίου.<br /><br />Δύο μήνες είναι τεράστιο πολιτικό διάστημα για ένα Ισραήλ που βρίσκεται ταυτόχρονα αντιμέτωπο με πόλεμο, περιφερειακές ανακατατάξεις και βαθιά εσωτερική πόλωση.<br /><br />Οι δημοσκοπήσεις δεν προδικάζουν την κάλπη.<br /><br />Όμως πλέον δείχνουν τρία πράγματα με αξιοσημείωτη συνέπεια:<br /><br />ο Αϊζενκοτ έχει γίνει πραγματικός αντίπαλος του Νετανιάχου, το Likud δεν κυριαρχεί όπως στο παρελθόν και η ίδια η δεξιά κατακερματίζεται.<br /><br />Για τον Νετανιάχου, επομένως, ο μεγαλύτερος κίνδυνος μπορεί να μην προέρχεται μόνο από την άνοδο της αντιπολίτευσης.<br /><br />Μπορεί να προέρχεται και από το γεγονός ότι το δικό του πολιτικό στρατόπεδο αποκτά περισσότερα κόμματα απ’ όσα μπορεί να αντέξει η εκλογική αριθμητική.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νετανιάχου σε τροχιά πίεσης: Ο Αϊζενκοτ περνά μπροστά. Ρήγμα στη δεξιά πριν από τις κάλπες

Βασιλης Διαμαντακος  Νέα δημοσκόπηση δίνει 25 έδρες στον Γκάντι Αϊζενκοτ και 21 στο Likud – Το μπλοκ Νετανιάχου μένει στις 49, ενώ το νέο κό...

Διαβάστε την συνέχεια

Φιντάν στη Μόσχα: Η Τουρκία χτίζει ρόλο «μεσάζοντα ισχύος» ανάμεσα σε Ρωσία, ΗΠΑ και Ιράν.

<img height="70" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/fidan-5-768x768.jpg" width="746" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η Άγκυρα επενδύει ταυτόχρονα στη σχέση εμπιστοσύνης με τη Μόσχα, στη διαμεσολάβηση ΗΠΑ–Ιράν και στη Μαύρη Θάλασσα – Ο Φιντάν περιγράφει μια Τουρκία που δεν θέλει απλώς να μεσολαβεί στις κρίσεις, αλλά να συμμετέχει στη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας της περιοχής<br /><br />Η συνάντηση του Χακάν Φιντάν με τον Σεργκέι Λαβρόφ στη Μόσχα δεν ήταν άλλη μία επαφή στο μακρύ ημερολόγιο των ρωσοτουρκικών σχέσεων.<br /><br />Πίσω από τις αναφορές στην «αμοιβαία εμπιστοσύνη», στο εμπόριο και στη Μαύρη Θάλασσα βρίσκεται μια πολύ μεγαλύτερη τουρκική φιλοδοξία: η Άγκυρα επιχειρεί να τοποθετηθεί στο κέντρο τριών διαφορετικών γεωπολιτικών διαδρομών — Ρωσία–Δύση, ΗΠΑ–Ιράν και νέες περιφερειακές συμμαχίες στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών χρησιμοποίησε μάλιστα τη συνάντηση με τον Ρώσο ομόλογό του για να εξηγήσει αναλυτικά τον ρόλο που διεκδικεί η Τουρκία στη συμφωνία μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, παρουσιάζοντάς την όχι ως προσωρινή ανακωχή αλλά ως πιθανή αφετηρία μιας νέας περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφαλείας.<br />«Ιστορικό βάθος, οικονομικά θεμέλια και αμοιβαία εμπιστοσύνη»<br /><br />Ο Φιντάν επέλεξε ιδιαίτερα ισχυρή γλώσσα για τη σχέση με τη Ρωσία.<br /><br />«Οι σχέσεις Τουρκίας–Ρωσίας βασίζονται σε ένα βαθύ ιστορικό υπόβαθρο, ισχυρά οικονομικά θεμέλια, πολιτικό διάλογο μεταξύ των ηγετών μας και αμοιβαία εμπιστοσύνη», ανέφερε.<br /><br />Πρόκειται για μια φράση με ιδιαίτερη σημασία για μια χώρα του ΝΑΤΟ.<br /><br />Η Τουρκία δεν παρουσιάζει τη Μόσχα απλώς ως αναγκαίο συνομιλητή. Την περιγράφει ως στρατηγικό εταίρο με τον οποίο υπάρχει θεσμοποιημένη σχέση κορυφής, παρά τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις βαθιές συγκρούσεις Ρωσίας–Δύσης.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι Άγκυρα και Μόσχα συμφωνούν σε όλα.<br /><br />Συγκρούστηκαν ή βρέθηκαν σε αντίθετες πλευρές στη Συρία, στη Λιβύη, στον Νότιο Καύκασο και σε ζητήματα του ΝΑΤΟ.<br /><br />Η ιδιαίτερη όμως ικανότητα της σχέσης Ερντογάν–Πούτιν είναι ότι οι δύο χώρες έχουν καταφέρει να διαχωρίζουν τη σύγκρουση από τη συνεργασία και να κρατούν ανοικτό το κανάλι μεταξύ τους ακόμη και στις πιο δύσκολες περιόδους. <div><br />Η Άγκυρα μπαίνει ανάμεσα σε Τραμπ και Τεχεράνη<br /><br />Το δεύτερο μεγάλο κεφάλαιο της συνάντησης ήταν το Ιράν.<br /><br />Ο Φιντάν χαρακτήρισε τη συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν «εξαιρετικά πολύτιμο διπλωματικό ορόσημο» για την αποκλιμάκωση της περιφερειακής σύγκρουσης.<br /><br />Και έθεσε έναν ακόμη μεγαλύτερο στόχο:<br /><br />«Η μεγαλύτερη ελπίδα μας είναι αυτό το βήμα, που δίνει μια ανάσα στην περιοχή μας και σε ολόκληρο τον κόσμο, να μετατραπεί σε μια δομική και μόνιμη αρχιτεκτονική ασφαλείας και όχι απλώς σε μια προσωρινή ηρεμία».<br /><br />Η διατύπωση αποκαλύπτει πολλά για τη στρατηγική της Τουρκίας.<br /><br />Η Άγκυρα δεν θέλει μόνο να βοηθήσει στην εφαρμογή μιας διμερούς συμφωνίας ΗΠΑ–Ιράν.<br /><br />Θέλει να αποκτήσει θέση στη συζήτηση για το τι θα ακολουθήσει.<br />Πακιστάν, Κατάρ, Σαουδική Αραβία – Το δίκτυο που χτίζει ο Φιντάν<br /><br />Ο Φιντάν περιέγραψε ένα πυκνό διπλωματικό δίκτυο γύρω από τις διαπραγματεύσεις.<br /><br />Η Τουρκία βρισκόταν σε συνεχή επικοινωνία με το Πακιστάν, το Κατάρ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ αναγνώρισε και τη συμβολή της Σαουδικής Αραβίας στην προσπάθεια αποκλιμάκωσης.<br /><br />Η σύνθεση αυτών των χωρών έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον μετά και τη νέα συμφωνία αμοιβαίας άμυνας Τουρκίας–Σαουδικής Αραβίας–Πακιστάν.<br /><br />Η Άγκυρα επιχειρεί δηλαδή να βρίσκεται ταυτόχρονα:<br /><br />στο ΝΑΤΟ,<br /><br />σε στενή στρατηγική σχέση με το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία,<br /><br />σε ενεργό διάλογο με το Ιράν,<br /><br />σε σταθερή συνεργασία με τη Ρωσία,<br /><br />και σε διαρκή διαπραγμάτευση με τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Δεν πρόκειται για παραδοσιακή πολιτική ευθυγράμμισης.<br /><br />Πρόκειται για πολιτική πολλαπλών κέντρων ισχύος.<br />Το Ισραήλ ως ο «άγνωστος Χ»<br /><br />Ο Φιντάν ήταν παράλληλα ιδιαίτερα αιχμηρός απέναντι στο Ισραήλ.<br /><br />Η τουρκική πλευρά έχει εκφράσει φόβους ότι η ισραηλινή κυβέρνηση θα μπορούσε να επιχειρήσει να υπονομεύσει την αμερικανοϊρανική διαδικασία.<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός μίλησε για την ανάγκη να αποφευχθεί οποιαδήποτε «απόπειρα σαμποτάζ» που θα μπορούσε να εκτροχιάσει τη συμφωνία πριν από την ολοκλήρωση των τεχνικών διαπραγματεύσεων.<br /><br />Η αναφορά αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς οι σχέσεις Άγκυρας–Ιερουσαλήμ έχουν επιδεινωθεί σημαντικά, ιδιαίτερα μετά τις πρόσφατες ισραηλινές στρατιωτικές κινήσεις στη Συρία.<br /><br />Για την Τουρκία, επομένως, η σταθεροποίηση του Ιράν και η δημιουργία νέου περιφερειακού πλαισίου ασφαλείας συνδέονται άμεσα και με τον ανταγωνισμό της με το Ισραήλ.<br />Μαύρη Θάλασσα: Το όριο της τουρκικής ανοχής<br /><br />Η σχέση με τη Ρωσία έχει όμως και κόκκινες γραμμές.<br /><br />Ο Φιντάν έθεσε στον Λαβρόφ το ζήτημα της ασφάλειας της ναυσιπλοΐας στη Μαύρη Θάλασσα και ζήτησε να αποφευχθούν περιστατικά που μπορούν να πλήξουν τουρκικά συμφέροντα.<br /><br />Η Τουρκία βρίσκεται σε ιδιαίτερη θέση.<br /><br />Δεν έχει προσχωρήσει στη δυτική πολιτική πλήρους απομόνωσης της Μόσχας.<br /><br />Ταυτόχρονα όμως έχει ζωτικό συμφέρον να αποτρέψει την ανεξέλεγκτη στρατιωτικοποίηση της Μαύρης Θάλασσας.<br /><br />Τα Στενά, η εμπορική ναυσιπλοΐα, οι τουρκικές ενεργειακές διαδρομές και η εφαρμογή της Συνθήκης του Μοντρέ καθιστούν την περιοχή πυρήνα της τουρκικής εθνικής στρατηγικής.<br /><br />Γι’ αυτό και η Άγκυρα επιμένει να παίζει έναν δύσκολο διπλό ρόλο: συνεργάτης της Ουκρανίας σε ορισμένα πεδία, αλλά ταυτόχρονα ο μοναδικός μεγάλος σύμμαχος του ΝΑΤΟ που διατηρεί λειτουργική στρατηγική σχέση με τη Ρωσία. </div><div><br />Η Τουρκία θέλει ξανά Ρωσία και Ουκρανία στο τραπέζι<br /><br />Η Άγκυρα επανέλαβε επίσης ότι βασική προτεραιότητά της παραμένει η επιστροφή Ρωσίας και Ουκρανίας σε διαπραγματεύσεις.<br /><br />«Η βασική προτεραιότητα της χώρας μας είναι η Ρωσία και η Ουκρανία να επιστρέψουν στο τραπέζι της διπλωματίας», έχει δηλώσει ο Φιντάν, προσθέτοντας ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να φιλοξενήσει νέους γύρους συνομιλιών.<br /><br />Εδώ εμφανίζεται ξανά το ίδιο τουρκικό μοντέλο:<br /><br />μην επιλέγεις πλήρως το ένα στρατόπεδο,<br /><br />διατήρησε σχέσεις και με τους δύο,<br /><br />και κάνε τον εαυτό σου απαραίτητο όταν έρθει η ώρα της διαπραγμάτευσης.<br />Ο ρόλος του Τραμπ και το νέο περιθώριο της Άγκυρας<br /><br />Ο Φιντάν απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην προσωπική πολιτική βούληση του Ντόναλντ Τραμπ για την επίτευξη της συμφωνίας με το Ιράν.<br /><br />Σύμφωνα με την τουρκική ανάγνωση, ο Αμερικανός πρόεδρος επέδειξε αποφασιστικότητα παρά τις αντιρρήσεις του Ισραήλ.<br /><br />Για την Άγκυρα, η πολιτική Τραμπ δημιουργεί ένα νέο παράθυρο ευκαιρίας.<br /><br />Ο Λευκός Οίκος εμφανίζεται περισσότερο πρόθυμος να χρησιμοποιήσει επιλεκτικές διμερείς συμφωνίες, προσωπική διπλωματία και περιφερειακούς μεσολαβητές.<br /><br />Και αυτό είναι ακριβώς το περιβάλλον στο οποίο η Τουρκία αισθάνεται περισσότερο άνετα.<br />Από «δύσκολος σύμμαχος» σε απαραίτητο ενδιάμεσο<br /><br />Για χρόνια η Δύση περιέγραφε συχνά την Τουρκία ως έναν «δύσκολο σύμμαχο».<br /><br />Η αγορά των S-400, η σχέση με τη Ρωσία, οι διαφωνίες με τις ΗΠΑ και οι εντάσεις με ευρωπαϊκές χώρες έδιναν επιχειρήματα σε αυτή την ανάγνωση.<br /><br />Η στρατηγική του Φιντάν επιχειρεί να αντιστρέψει ακριβώς αυτό το μειονέκτημα.<br /><br />Η Τουρκία παρουσιάζει πλέον την ικανότητά της να συνομιλεί με όλους όχι ως πρόβλημα αλλά ως γεωπολιτικό asset.<br /><br />Με τη Μόσχα μπορεί να μιλήσει για Ουκρανία.<br /><br />Με την Τεχεράνη για την περιφερειακή ασφάλεια.<br /><br />Με το Πακιστάν, τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ για νέες περιφερειακές δομές.<br /><br />Με την Ουάσιγκτον για το Ιράν.<br /><br />Και με την Ευρώπη για τη Μαύρη Θάλασσα, το ΝΑΤΟ και τη νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας.<br />Η στρατηγική Φιντάν είναι να κάνει την Τουρκία «πολύ χρήσιμη για να αγνοηθεί»<br /><br />Αυτό είναι το πραγματικό γεωπολιτικό story της συνάντησης στη Μόσχα.<br /><br />Η Τουρκία δεν επιχειρεί πλέον απλώς να κρατήσει ισορροπίες ανάμεσα στη Ρωσία και τη Δύση.<br /><br />Πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα.<br /><br />Επιχειρεί να μετατρέψει αυτές τις αντιφατικές σχέσεις σε μόνιμη πηγή ισχύος.<br /><br />Όσο περισσότερα στρατόπεδα μπορούν να μιλήσουν με την Άγκυρα όταν δεν μπορούν να μιλήσουν μεταξύ τους, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η αξία της Τουρκίας.<br /><br />Και αυτό εξηγεί γιατί ο Φιντάν μιλά τόσο άνετα την ίδια στιγμή για «αμοιβαία εμπιστοσύνη» με τη Ρωσία και για συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες στην υπόθεση του Ιράν.<br /><br />Δεν βλέπει τις δύο σχέσεις ως αντίφαση.<br /><br />Τις βλέπει ως το ίδιο στρατηγικό πλεονέκτημα.<br /><br />Η μεγάλη φιλοδοξία της Άγκυρας είναι πλέον να μη βρίσκεται απλώς ανάμεσα στα στρατόπεδα. Θέλει να γίνει ο κόμβος μέσα από τον οποίο τα στρατόπεδα αναγκάζονται να επικοινωνούν. Και εάν η συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν σταθεροποιηθεί, η Τουρκία θα επιχειρήσει να εξαργυρώσει τον ρόλο της όχι μόνο διπλωματικά, αλλά και στη διαμόρφωση της επόμενης περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφαλείας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Φιντάν στη Μόσχα: Η Τουρκία χτίζει ρόλο «μεσάζοντα ισχύος» ανάμεσα σε Ρωσία, ΗΠΑ και Ιράν.

Βασιλης Διαμαντακος Η Άγκυρα επενδύει ταυτόχρονα στη σχέση εμπιστοσύνης με τη Μόσχα, στη διαμεσολάβηση ΗΠΑ–Ιράν και στη Μαύρη Θάλασσα – Ο Φι...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Πόσο ισχυρή είναι πραγματικά;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1338737/cfd68c261b2a9a96841c79d9af495581.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="465" data-original-width="930" height="100" src="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1338737/cfd68c261b2a9a96841c79d9af495581.jpg" width="743" /></a></div><div><br /></div><b>Πέτρος Λάζος</b><br />Το παράδοξο της σημερινής Τουρκίας είναι εντυπωσιακό. Μια χώρα με επίσημο πληθωρισμό 31,75%, βασικό επιτόκιο 37%, διαρκώς πιεζόμενη λίρα και πολίτες που έχουν δει την αγοραστική τους δύναμη να εξατμίζεται, κανονικά θα έπρεπε να αποτελεί πολιτικό ναρκοπέδιο. Κι όμως, ο Ταγίπ Ερντογάν κυβερνά ήδη περισσότερο από δύο δεκαετίες, επεκτείνει την επιρροή του από τη Συρία μέχρι τη Λιβύη και το Αιγαίο και παρουσιάζει την Τουρκία ως ανερχόμενη μεγάλη δύναμη. Το περίεργο είναι ότι το αφήγημα δεν είναι ολόκληρο… αφήγημα.<br /><br />Η οικονομία πράγματι παραμένει άρρωστη, αλλά δεν βρίσκεται σε κατάρρευση. Το ΑΕΠ αυξήθηκε 2,5% στο πρώτο τρίμηνο, ενώ η επίσημη ανεργία υποχώρησε στο εντυπωσιακό 7,6%. Μόνο που η ίδια η τουρκική στατιστική υπηρεσία υπολογίζει το ευρύτερο ποσοστό υποαπασχόλησης και ανεκμετάλλευτου εργατικού δυναμικού σχεδόν στο 30%. Προφανώς η ανεργία δεν φτάνει το 30% αλλά, όταν αλλιώς παρουσιάζεται ένα πράγμα στην βιτρίνα και πολύ διαφορετικό εντός του καταστήματος, υπάρχει πρόβλημα… μυρουδιάς.<br /><br />Αντίστοιχη είναι η εικόνα στον πληθωρισμό. Το επίσημο 31,75% αποτελεί τη βάση αναφοράς, αλλά το Εμπορικό Επιμελητήριο Κωνσταντινούπολης μετρά 35,2%, η TÜRK-İŞ (Türkiye İşçi Sendikaları Konfederasyonu – ένα είδος Τουρκικής ΓΣΕΕ) σχεδόν 40% για το κόστος τροφίμων και η ανεξάρτητη ENAG πάνω από 50%. Δεν είναι οι μετρήσεις απολύτως συγκρίσιμες, επομένως θα ήταν λάθος να βαφτιστεί κάποια "η μοναδική αλήθεια". Είναι όμως προφανές ότι για τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα η πραγματική αύξηση του κόστους ζωής βρίσκεται αισθητά ψηλότερα από το επίσημο 31,75%. Άλλωστε ο καθαρός κατώτατος μισθός είναι περίπου 28.000 λίρες, ενώ η TÜRK-İŞ υπολογίζει ότι μόνο η επαρκής διατροφή μιας τετραμελούς οικογένειας απαιτεί σχεδόν 37.000.<br /><br />Ταυτόχρονα, οι εξαγωγές Ιανουαρίου-Ιουλίου έφτασαν τα 161,6 δισ. δολάρια, αλλά οι εισαγωγές ξεπέρασαν τα 222 δισ. και το δωδεκάμηνο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών πλησιάζει τα 39 δισ. Εδώ βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες αδυναμίες της Τουρκίας: χωρίς χρυσό και ενέργεια, το ισοζύγιο τον Ιούνιο είχε πλεόνασμα 1,46 δισ. δολαρίων. Με αυτά μέσα, έλλειμμα 4,19 δισ. Με δυο λόγια, η χώρα παράγει και εξάγει πολλά, αλλά πληρώνει πανάκριβα την ενεργειακή της εξάρτηση.<br /><br />Το ίδιο προσεκτικά πρέπει να διαβάζονται και τα συναλλαγματικά αποθέματα. Τα επίσημα συνολικά αποθεματικά πλησιάζουν τα 184 δισ. δολάρια, όμως πάνω από 108 δισ. είναι χρυσός. Τα καθαρά διεθνή διαθέσιμα βρίσκονται κοντά στα 67 δισ. και χωρίς τα swaps περίπου στα 56 δισ. Άρα τα "πολεμοφόδια" για την υπεράσπιση της ισοτιμίας της λίρας από την Κεντρική Τράπεζα είναι πολύ λιγότερα από ό,τι υποδηλώνει το εντυπωσιακό μέγεθος των $184 δις.<br /><br />Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο εμφανές αν συνυπολογιστεί ότι οι συνολικές εξωτερικές υποχρεώσεις που λήγουν μέσα στους επόμενους 12 μήνες φτάνουν τα 239,5 δισ. δολάρια. Προφανώς δεν πρόκειται για ποσό που πρέπει να εξοφληθεί μονομιάς — μεγάλο μέρος του αναχρηματοδοτείται διαρκώς από τράπεζες και επιχειρήσεις — δείχνει όμως πόσο εξαρτημένη παραμένει η οικονομία από την εμπιστοσύνη των αγορών και τη συνεχή και "ευχερή" πρόσβαση σε ξένο συνάλλαγμα<br /><br />Το μεγάλο πλεονέκτημα βρίσκεται αλλού. Το δημόσιο χρέος κινείται μόλις γύρω στο 25% του ΑΕΠ. Η Τουρκία έχει πληθωριστικό και εξωτερικό πρόβλημα, όχι πρόβλημα βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους. Τουλάχιστον, όχι σήμερα. Άρα διαθέτει χώρο να χρηματοδοτεί στρατηγικές επιλογές, ακόμη κι όταν οι πολίτες πληρώνουν ακριβά την οικονομική προσαρμογή.<br /><br />Αυτό εξηγεί και τα εξαιρετικά σημαντικά κεφάλαια που διατίθενται για εξοπλισμούς και ανάπτυξη νέων οπλικών συστημάτων. Η αμυντική βιομηχανία δεν είναι απλώς δαπάνη. Είναι παραγωγή, τεχνολογία, θέσεις εργασίας και εξαγωγές. Στο επτάμηνο του 2026 οι εξαγωγές άμυνας και αεροδιαστημικής έφτασαν περίπου τα 5,8 δισ. δολάρια και σε δωδεκάμηνη βάση ξεπερνούν τα 11 δισ. Ένα Bayraktar, ένας πύραυλος της Roketsan ή ένα ραντάρ της Aselsan πληρώνουν Τούρκους μηχανικούς, εργοστάσια και προμηθευτές. Και ταυτόχρονα προσφέρουν στον Ερντογάν κάτι ανεκτίμητο: την εικόνα μιας χώρας που "σηκώνει κεφάλι", την ώρα που ο πολίτης πληρώνει ακριβότερα το ψωμί του.<br /><br />Εδώ βρίσκεται και το μυστικό της πολιτικής αντοχής του. Δεν στηρίζεται μόνο στην οικονομία. Στηρίζεται σε ταυτότητα, θρησκεία, εθνικισμό, κρατικό μηχανισμό, έλεγχο σημαντικού μέρους της ενημέρωσης και στην πεποίθηση ενός μεγάλου τμήματος της κοινωνίας ότι η Τουρκία έγινε ισχυρότερη χάρη σε αυτόν.<br />Γι’ αυτό το 2027 έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον. Το Σύνταγμα επιτρέπει νέα υποψηφιότητα Ερντογάν εάν η Βουλή αποφασίσει πρόωρες εκλογές στη δεύτερη θητεία του. Χρειάζονται 360 ψήφοι και η κυβερνητική συμμαχία δεν τις διαθέτει σήμερα. Οι ψήφοι που λείπουν μπορεί τελικά να αποδειχθούν σημαντικότερες από οποιοδήποτε οικονομικό μέγεθος, ειδικά εάν η νέα προσέγγιση με το κουρδικό στοιχείο αποκτήσει και ουσιαστική εκλογική χρησιμότητα.<br /><br />Ως πιθανότερο σενάριο θα πρέπει να θεωρείται η συνέχιση της αυστηρής οικονομικής πολιτικής μέχρι να υποχωρήσει αρκετά ο πληθωρισμός και κατόπιν πρόωρες κάλπες με μειώσεις επιτοκίων, αυξήσεις μισθών και πιστωτική χαλάρωση. Το επικίνδυνο είναι να ξεκινήσει αυτή η χαλάρωση νωρίτερα και να ξεφύγουν πάλι λίρα και τιμές. Υπάρχει όμως και τρίτο: να μεταφερθεί ακόμη περισσότερο το πολιτικό παιχνίδι από το πορτοφόλι στην εθνική ισχύ. Η πρόσφατη σκλήρυνση στάσης στο Αιγαίο, η Συρία, το Ισραήλ και η Μέση Ανατολή προσφέρουν άφθονο υλικό.<br /><br />Η Τουρκία λοιπόν δεν είναι ούτε ένας οικονομικός γίγαντας, αλλά ούτε και ένας χρεοκοπημένος νταής που μπλοφάρει. Είναι κάτι πιο δύσκολο: μια μεγάλη παραγωγική χώρα με σοβαρές μακροοικονομικές αρρώστιες, πολύ μεγαλύτερη κοινωνική πίεση από αυτή που δείχνουν οι επίσημοι αριθμοί, αλλά και κράτος που διαθέτει ακόμη χρήμα, βιομηχανία και στρατηγική φιλοδοξία. Κι αυτό την καθιστά πολύ πιο υπολογίσιμη — και δυνητικά πολύ πιο επικίνδυνη για την Ελλάδα — από όσο αφήνουν να εννοηθεί οι εύκολες αναλύσεις περί "κατάρρευσης".<br /><br />Το κρίσιμο και ζητούμενο είναι αν στην Αθήνα διαβάζουν σωστά αυτή τη νέα πραγματικότητα.<br /><br />Ας ελπίσουμε πως ναι...<br /><br /><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br />

Τουρκία: Πόσο ισχυρή είναι πραγματικά;

Πέτρος Λάζος Το παράδοξο της σημερινής Τουρκίας είναι εντυπωσιακό. Μια χώρα με επίσημο πληθωρισμό 31,75%, βασικό επιτόκιο 37%, διαρκώς πιεζό...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικό ΥΠΕΞ: Λόγω ΕΧΠ-Β αμφισβητεί ξανά την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/turkish_mfa.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1254" data-original-width="1900" height="62" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/turkish_mfa.jpg" width="747" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Δεν… άρεσε στην Άγκυρα ούτε το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία και την Εφοδιαστική Αλυσίδα της Ελλάδας</span></h3><b>Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών επιτίθεται εκ νέου στην Ελλάδα και αμφισβητεί την κυριαρχία της χώρας μας στο Αιγαίο, με αφορμή τη θεσμοθέτηση του νέου ΕΧΠ-Β (Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία και την Εφοδιαστική Αλυσίδα) που ανακοινώθηκε την Παρασκευή (28/08).<br /><br />Στην ανακοίνωσή του το τουρκικό υπουργείο, κάνει άμεση σύνδεση του ζητήματος με τις λεγόμενες «γκρίζες ζώνες» που θεωρεί ότι υπάρχουν. «Δεν θα έχει καμία νομική συνέπεια για την Τουρκία», σημειώνεται για το ΕΧΠ-Β, ενώ η Άγκυρα κάνει λόγο για ορισμένα «γεωγραφικά χαρακτηριστικά» των οποίων η κυριαρχία «δεν παραχωρήθηκε στην Ελλάδα μέσω διεθνών συνθηκών».<br /><br />Ως «κερασάκι» στην τούρτα του απόλυτου θράσους, η Τουρκία εγκαλεί την Ελλάδα να… συμμορφωθεί με την «Διακήρυξη των Αθηνών», όσο εκείνη «παραμένει έτοιμη» να «συνεργαστεί» με τη χώρα μας!<br />Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία και την Εφοδιαστική Αλυσίδα<br /><br />Σύμφωνα με την ανακοίνωση των υπουργείων Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία και την Εφοδιαστική Αλυσίδα (ΕΧΠ-Β), «δίνεται προτεραιότητα στην οργανωμένη ανάπτυξη, την παραγωγική ανθεκτικότητα και την περιβαλλοντική προστασία».<br /><br />Επίσης, όπως αναφέρεται σε άλλο σημείο, «η Ελλάδα αποκτά, για πρώτη φορά, ένα συνεκτικό, ολιστικό μοντέλο χωρικού σχεδιασμού, με τα Ειδικά Χωροταξικά Πλαίσια σε Τουρισμό, Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και Βιομηχανία, καθώς και με τα Ειδικά και Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια σε όλη τη χώρα.<br /><br />Με το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία και την Εφοδιαστική Αλυσίδα (ΕΧΠ-Β), η χώρα αποκτά ένα σύγχρονο χωρικό σχέδιο παραγωγικής ανάπτυξης, με σαφείς κανόνες για όλους, προσαρμοσμένο στις ανάγκες της εποχής».<br /><br />Τουρκικό ΥΠΕΞ: Η δήλωση Κετσελί για το νέο ελληνικό ΕΧΠ-ΒΗ δήλωση του εκπροσώπου του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας, Οντζού Κετσελί, σε απάντηση ερώτησης σχετικά με το νέο ελληνικό ΕΧΠ-Β:<br /><br />«Το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία και την Εφοδιαστική Αλυσίδα που κήρυξε η Ελλάδα σήμερα (28 Αυγούστου), το οποίο περιλαμβάνει και το Αιγαίο Πέλαγος, δεν θα έχει καμία νομική συνέπεια για την Τουρκία στο πλαίσιο των αλληλένδετων ζητημάτων του Αιγαίου μεταξύ των δύο χωρών, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων γεωγραφικών χαρακτηριστικών των οποίων η κυριαρχία δεν παραχωρήθηκε στην Ελλάδα μέσω διεθνών συνθηκών.<br /><br />Με την ευκαιρία αυτή, ως Τουρκία, επαναλαμβάνουμε ότι διατηρούμε τη θέση μας ότι θα πρέπει να υιοθετηθεί μια προσέγγιση συμβατή με τη Διακήρυξη των Αθηνών για Φιλικές Σχέσεις και Καλή Γειτονία, της 7ης Δεκεμβρίου 2023 και ως ένα από τα δύο παράκτια κράτη του Αιγαίου Πελάγους, παραμένουμε έτοιμοι να συνεργαστούμε με την Ελλάδα».<div><div class="embed-x" style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin-left: auto; margin-right: auto;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2093412859355295928" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=true&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2093412859355295928&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fgeopolitiki-amyna%2F1039138%2Ftourkiko-ypex-exp-b%2F&sessionId=3bc935fe6744a9d0bbfdd5e806bed6d1d55cd264&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 368px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="box-sizing: border-box; margin-bottom: 26px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; transition: font-size 0.18s, line-height 0.18s;"></p></div></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκικό ΥΠΕΞ: Λόγω ΕΧΠ-Β αμφισβητεί ξανά την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο.

Δεν… άρεσε στην Άγκυρα ούτε το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία και την Εφοδιαστική Αλυσίδα της Ελλάδας Ιωάννα Γκορόγια Το το...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία χτυπά και στο μέτωπο των Δωδεκανήσων…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ2g3lFLGQUXnhOjXawGWho2mloycAI89c7mqdAfZr8DSAI5bPaiiQMGa8&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="438" data-original-width="701" height="83" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ2g3lFLGQUXnhOjXawGWho2mloycAI89c7mqdAfZr8DSAI5bPaiiQMGa8&s=10" width="755" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Νέο μέτωπο ανοίγει η Άγκυρα στο Αιγαίο, βάζοντας αυτή τη φορά στο στόχαστρο τη Ρόδο και τα σχέδια για ενίσχυση της αμυντικής παρουσίας στα νησιά.</span></h3>ΤΟΥ <b>ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ</b><br />Η χθεσινή προειδοποίηση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας ότι ενδεχόμενη εγκατάσταση βάσης UAV στη Ρόδο θα «έβλαπτε την ειρήνη και τη σταθερότητα στο Αιγαίο», συνοδευόμενη μάλιστα από αναφορά στη λήψη «απαραίτητων μέτρων», προστίθεται σε μια αλληλουχία κινήσεων που προβληματίζουν την Αθήνα.<br /><br />Η Αθήνα επιχειρεί την αποκρυπτογράφηση των προθέσεων της Τουρκίας, προκειμένου να διαπιστωθεί αν τα τελευταία γεγονότα αφορούν μια δυναμική αποστολή μηνυμάτων ή αν είμαστε αντιμέτωποι με μια τελική επιλογή για επιστροφή στην πολιτική των προκλήσεων επί του πεδίου και τη μη ελεγχόμενη ένταση.<br /><br />Τα μηνύματα από την Αγκυρα ήταν πολλά τους τελευταίους μήνες, ενώ είχαν οδηγηθεί σε αδιέξοδο οι προσπάθειες των υπουργών Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη και Χακάν Φιντάν για εξεύρεση κοινού τόπου που θα επέτρεπε στις δύο χώρες τη σύνταξη συνυποσχετικού για οριστική διευθέτηση του πυρήνα των διαφορών, την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών μέσω του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.<br /><br />Προς το παρόν δεν υπάρχει κανένας σχεδιασμός για συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ταγίπ Ερντογάν στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, όπου με αυτά τα δεδομένα θα είναι εξαιρετικά δύσκολη μια νέα συνεννόηση, τη στιγμή μάλιστα που στη Νέα Υόρκη ο Τούρκος πρόεδρος θα επιχειρεί να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά και διπλωματικά την αναβάθμιση της Τουρκίας σε περιφερειακό επίπεδο, τη δαιμονοποίηση του Ισραήλ και κινήσεις όπως αυτή της Τριμερούς της Μέκκας. <a href="https://www.protothema.gr/greece/article/1868682/meta-ta-irema-nera-krisi-se-anamoni-i-agura-klimakonei-apo-ta-thalassia-parka-os-ti-rodo/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία χτυπά και στο μέτωπο των Δωδεκανήσων…

Νέο μέτωπο ανοίγει η Άγκυρα στο Αιγαίο, βάζοντας αυτή τη φορά στο στόχαστρο τη Ρόδο και τα σχέδια για ενίσχυση της αμυντικής παρουσίας στα ν...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπορούν να βάλουν φωτιά στην περιοχή μας γεωπολιτική και αγορές;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT8Jf5zzt3KNL1TSYD6EohMikXMbO37qyiK6xFzMgjpOzgVRn4VPBdrm3hb&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="432" data-original-width="710" height="122" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT8Jf5zzt3KNL1TSYD6EohMikXMbO37qyiK6xFzMgjpOzgVRn4VPBdrm3hb&s=10" width="748" /></a></div><div><br /></div>Γράφουν οι <b>Χρήστος Κώτσιας </b>και <b>Ζαχαρίας Μίχας</b><br />Το προηγούμενο σημείωμα για τον ρόλο των αγορών επικεντρώθηκε στη «μεγάλη εικόνα». Την αλληλεπίδραση μεταξύ των πολεμικών περιπετειών που βρίσκονται σε εξέλιξη στον πλανήτη, με την ανεξάρτητη και αμείλικτη δυναμική των παγκοσμίων αγορών. Σε αυτό ακριβώς το περιβάλλον πρέπει να διαβαστούν και οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Όση αυτονομία και να εμπεριέχουν οι τουρκικές κινήσεις, η γεωπολιτική μας περιφέρεια δεν παύει να αποτελεί ένα… πλανητικό υποσύνολο. Επηρεάζεται από τη μεγάλη εικόνα και την επηρεάζει.<br /><br />Όσο το Hormuz παραμένει ασταθές και οι παραδοσιακές εμπορικές και ενεργειακές οδοί γίνονται περισσότερο ευάλωτες, κάθε εναλλακτικός διάδρομος αποκτά μεγαλύτερη στρατηγική αξία. Και εδώ μπαίνει πλέον δυναμικά ο India – Middle East – Europe Economic Corridor (<a href="https://www.imec.international/">IMEC</a>).<br /><br />Ο σχεδιασμός του IMEC επιχειρεί να συνδέσει την Ινδία με την Ευρώπη μέσω ΗΑΕ, Σαουδικής Αραβίας, Ιορδανίας και Ισραήλ, μεταφέροντας στη συνέχεια τις ροές προς την ευρωπαϊκή αγορά. Η Κύπρος, η Ελλάδα και το Ισραήλ επιδιώκουν πλέον να αποτελέσουν τον ανατολικομεσογειακό σύνδεσμο αυτής της αρχιτεκτονικής.<br /><br />Αυτό αλλάζει τη γεωπολιτική αξία της περιοχής. Κύπρος, Κρήτη, ελληνικά λιμάνια και Ισραήλ παύουν να αποτελούν μόνο σημεία στον χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου και μπορούν να εξελιχθούν σε κρίκους μιας εμπορικής, ενεργειακής και ψηφιακής γέφυρας μεταξύ Ασίας, Μέσης Ανατολής και Ευρώπης.<div><br />Η Τουρκία εκτός IMEC<br /><br />Εδώ εμφανίζεται και η τουρκική διάσταση. Η Τουρκία δεν βρίσκεται στον αρχικό σχεδιασμό του IMEC, παρότι εδώ και χρόνια επιχειρεί να παρουσιάζεται ως ο φυσικός και αναντικατάστατος κόμβος μεταξύ Ανατολής και Δύσης: Μαύρη Θάλασσα, Καύκασος, Συρία, Ιράκ, Ανατολική Μεσόγειος και Αιγαίο.<br /><br />Ένας διάδρομος που μπορεί να συνδέσει τον Κόλπο και το Ισραήλ με την Ευρώπη μέσω της Ανατολικής Μεσογείου, παρακάμπτοντας την Τουρκία, αγγίζει επομένως ένα πολύ βαθύτερο τουρκικό στρατηγικό συμφέρον. Έτσι η ελληνοτουρκική αντιπαράθεση, το Κυπριακό, οι θαλάσσιες ζώνες και η σχέση Τουρκίας–Ισραήλ δεν μπορούν πλέον να εξετάζονται ως ανεξάρτητα θέματα. Όλα συναντώνται πάνω στον ίδιο χάρτη διαδρόμων, λιμανιών, ενεργειακών ροών και στρατιωτικής ισχύος.<br />Ισραήλ και Τουρκία<br /><br />Η αντιπαράθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία λόγω της ταχείας επιδείνωσης των σχέσεων Ισραήλ–Τουρκίας. Η Συρία εξελίσσεται σε χώρο όπου οι στρατηγικές επιδιώξεις των δύο χωρών αρχίζουν να έρχονται πολύ πιο κοντά μεταξύ τους, προκαλώντας εύλογες ανησυχίες εκτροπής και ανάφλεξης.<br /><br />Η Ιερουσαλήμ αντιμετωπίζει με διογκούμενη καχυποψία την ενίσχυση της τουρκικής στρατιωτικής παρουσίας και επιρροής στη Συρία. Η Άγκυρα από την πλευρά της, θεωρεί ότι το Ισραήλ επιχειρεί να περιορίσει τον δικό της περιφερειακό ρόλο. Η κατάσταση έχει φτάσει σε οριακό σημείο, με αποτέλεσμα οι Ηνωμένες Πολιτείες να επιχειρούν τη δημιουργία μηχανισμού αποφυγής στρατιωτικής σύγκρουσης μεταξύ Τουρκίας, Ισραήλ και Συρίας.<br /><br />Άρα, η γραμμή Ισραήλ-Κύπρος-Ελλάδα που αποκτά μεγαλύτερη σημασία μέσω ενεργειακών έργων και του IMEC, αναπτύσσεται την ίδια στιγμή που η σχέση Ισραήλ–Τουρκίας γίνεται πιο ανταγωνιστική.<br />Η Συμφωνία της Μέκκας<br /><br />Κάπως έτσι καταγράφηκε η κίνηση της Τουρκίας στη γεωπολιτική σκακιέρα, με την ένταξή της στο αμυντικό σύμφωνο Σαουδικής Αραβίας – Πακιστάν, στο πλαίσιο της πολλαπλών συμβολισμών «Συμφωνίας της Μέκκας»! Η συμφωνία αυτή ασφαλώς δεν προέκυψε σε μια νύχτα.<br /><br />Εάν η σύνδεση του Συμφώνου με τα στρατηγικά συμφέροντα της Τουρκίας εμπεριέχει τον IMEC, η συμμετοχή της Ινδίας εμπλέκει τα αντίστοιχα του Πακιστάν! Το ερώτημα που χρήζει πειστικής απάντησης, είναι η λογική βάση της οποίας πείστηκε η Σαουδική Αραβία!<br /><br />Καθεστωτική ασφάλεια λόγω διαθεσιμότητας πακιστανικών στρατευμάτων και ελέγχου της αποσταθεροποιητικής δυναμικής της Μουσουλμανικής Αδελφότητας; Το «πυρηνικό μέλλον»; Ή μήπως ο έλεγχος του ανταγωνισμού με το σιιτικό Ιράν κι η απόπειρα δημιουργίας πλαισίου ασφαλείας, συν τη «διάσταση Sykes-Picot» για την αποτροπή επιβολής «ρυθμίσεων» έξωθεν; Λίγο από όλα με επίκεντρο το «η [σουνιτική] ισχύς εν τη ενώσει»;<br /><br />Η συμφωνία προβλέπει ότι επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων. Η σημασία της δεν βρίσκεται μόνο στη στρατιωτική της διάσταση. Δείχνει ότι μέσα στην αναταραχή της Μέσης Ανατολής δημιουργούνται νέες περιφερειακές δομές ασφαλείας, καθώς οι χώρες της περιοχής προσπαθούν να μειώσουν την απόλυτη εξάρτηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Εν ολίγοις, εδώ εντοπίζεται η πλέον ενδιαφέρουσα αντίφαση: Η Σαουδική Αραβία αποτελεί βασικό κρίκο του IMEC, αλλά ταυτόχρονα συνδέεται πλέον αμυντικά με την Τουρκία και το Πακιστάν. Δεν δημιουργούνται επομένως δύο καθαρά στρατόπεδα, αλλά ένα πυκνό σύστημα αλληλοεπικαλυπτόμενων συμφερόντων.<br /><br />Θεωρητικά, οι ίδιες χώρες μπορούν να συνεργάζονται οικονομικά σε έναν άξονα και στρατιωτικά σε έναν διαφορετικό! Αυτό όμως κάνει την περιοχή όχι περισσότερο προβλέψιμη, αλλά περισσότερο εύθραυστη!<br /><br />Ή μήπως δεν έχει οριστικά «τελειώσει» το Ριάντ από τον IMEC και απλά για την υλοποίηση του φιλόδοξου project θα επιχειρήσει τη δημιουργία διευθετήσεων που θα γεφυρώσουν διαφορές; Ασφαλώς, για να πετύχαινε τέτοια στόχευση, απαιτείται συναίνεση από την αρχική ομάδα των χωρών του IMEC. Κάτι το οποίο δε μοιάζει εφικτό με τα σημερινά δεδομένα.<br /><br />Τα τουρκικά θαλάσσια πάρκα<br /><br />Μέσα σε αυτό το νέο περιβάλλον αποκτούν διαφορετική βαρύτητα και οι πρόσφατες τουρκικές ανακοινώσεις για θαλάσσια πάρκα σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Στο βόρειο Αιγαίο η περιοχή βρίσκεται δυτικά Ίμβρου και Τενέδου, μεταξύ Σαμοθράκης και Λήμνου και κοντά στην έξοδο των Δαρδανελίων. Στην Ανατολική Μεσόγειο, βορειοανατολικά της Ρόδου και γύρω από το Καστελλόριζο, αγγίζει μια ιδιαίτερα ευαίσθητη γεωστρατηγική ζώνη προς Κάρπαθο και Κρήτη.<br /><br />Η κίνηση επομένως μόνο από… γεωπολιτικά αφελείς μπορεί να διαβαστεί ως περιβαλλοντική πολιτική. Μπορεί παράλληλα να λειτουργήσει ως μέσο προβολής δικαιοδοσίας και δημιουργίας πολιτικών τετελεσμένων σε μια περιοχή της οποίας η σημασία αυξάνεται λόγω ενέργειας, ναυσιπλοΐας και νέων εμπορικών διαδρόμων.<br /><br />Και όσο περισσότερο αναβαθμίζεται ο άξονας Ισραήλ–Κύπρος–Ελλάδα προς την Ευρώπη, τόσο μεγαλύτερη γίνεται και η στρατηγική αξία των θαλάσσιων χώρων ανάμεσα στο Ισραήλ, την Κύπρο, το Καστελόριζο, τη Ρόδο και την Κρήτη.</div><div><br />Τα πολλαπλά choke points<br /><br />Μια ελληνοτουρκική κρίση δεν αρκεί από μόνη της για να προκαλέσει παγκόσμιο ενεργειακό shock. Αλλά αυτή δεν είναι πλέον η σωστή ερώτηση. Το πρόβλημα είναι τι συμβαίνει όταν πολλές εύθραυστες ζώνες αρχίζουν να πιέζονται ταυτόχρονα: Hormuz στον Περσικό Κόλπο, Bab el-Mandeb και Ερυθρά θάλασσα, Συρία και Ισραήλ, Δαρδανέλια και Αιγαίο, Κύπρος και τα περάσματα Κρήτης και Καρπάθου στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Σε αυτό προστίθεται τώρα και η γεωγραφία του IMEC. Όσο περισσότερο επενδύει η Δύση σε έναν νέο διάδρομο Ινδίας–Κόλπου–Ισραήλ–Ευρώπης, τόσο μεγαλύτερη στρατηγική αξία αποκτούν τα σημεία από τα οποία αυτός ο διάδρομος θα πρέπει να περάσει. Τα choke points δεν είναι πλέον μόνο τα σημεία από τα οποία περνά το πετρέλαιο. Είναι και τα σημεία από τα οποία σχεδιάζεται να περάσει η επόμενη γενιά εμπορίου, ενέργειας, ηλεκτρικών διασυνδέσεων και δεδομένων.</div><div><br />Η τουρκική στρατηγική<br /><br />Η Τουρκία μπορεί να επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί αυτή τη συγκυρία. Από τη μία βρίσκεται εκτός του αρχικού IMEC και βλέπει να ενισχύεται ο άξονας Ισραήλ–Κύπρος–Ελλάδα. Από την άλλη όμως αυξάνει τη στρατιωτική και πολιτική επιρροή της στη Συρία και αποκτά μέσω της Συμφωνίας της Μέκκας έναν νέο θεσμικό δεσμό ασφαλείας με τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν.<br /><br />Η Τουρκία επομένως δεν βρίσκεται εκτός της νέας περιφερειακής αρχιτεκτονικής. Προσπαθεί να διαμορφώσει μια διαφορετική θέση μέσα σε αυτήν. Και όσο οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγκάζονται να κοιτάζουν ταυτόχρονα Ιράν, Ρωσία, Συρία και Ασία, τόσο μεγαλύτερη αξία αποκτά για την Άγκυρα η δυνατότητα να παρουσιάζεται ως εκ των ων ουκ άνευ παράγων διατήρησης της περιφερειακής ισορροπίας.<br /><br />Δεν χρειάζεται απαραίτητα μια γενικευμένη σύγκρουση. Αρκεί μια ελεγχόμενη αύξηση της έντασης ώστε να υπενθυμίζει ότι η Τουρκία μπορεί είτε να διευκολύνει είτε να δυσκολέψει σχεδιασμούς που περνούν από την Ανατολική Μεσόγειο. Μήπως αυτό ενισχύει το κίνητρο της Άγκυρας να αυξήσει τη θερμοκρασία στα ελληνοτουρκικά;<br /><br />Εν κατακλείδι, μια νέα σοβαρή κρίση μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ/Ισραήλ μπορεί να ξαναχτυπήσει τις ενεργειακές ροές, να αναζωπυρώσει τον πληθωρισμό και να πιέσει ακόμη περισσότερο τις αγορές. Ταυτόχρονα, θα εστιάσει την αμερικανική προσοχή και ισχύ προς το Ιράν και το Hormuz.<br /><br />Η ενδεχόμενη πρόκληση παγκόσμιας οικονομικής αναταραχής θα αφήσει περισσότερο χώρο σε αναθεωρητικές δυνάμεις να δοκιμάσουν τα όρια επί του πεδίου και ειδικότερα στην περίπτωσή μας την Τουρκία σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Ερμηνεύουν άραγε αυτά την αιφνιδιαστική ολιγόωρη επίσκεψη του διευθυντή της CIA στη Μόσχα; Διότι και η Ουάσινγκτον παίρνει τα μέτρα της.</div><div><br />Η μεγάλη εικόνα<br /><br />Εδώ τελικά βρίσκεται όλη η ουσία. Δεν έχουμε πλέον ένα μεμονωμένο πρόβλημα. Έχουμε πολλές εστίες πίεσης που αρχίζουν να λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία. Hormuz και ενεργειακές ροές. Refined products και πληθωρισμός. Ιαπωνία και γιεν. Long bonds και κόστος χρήματος. Κασπία και Ρωσία–Ουκρανία. IMEC και νέοι εμπορικοί διάδρομοι. Ισραήλ–Τουρκία, Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειος… Και στο βάθος η Ταϊβάν!<br /><br />Ταυτόχρονα, διαμορφώνονται νέες και αλληλοεπικαλυπτόμενες συμμαχίες: Ινδία–Κόλπος–Ισραήλ–Ευρώπη μέσω IMEC, Ισραήλ–Κύπρος–Ελλάδα στην Ανατολική Μεσόγειο και, παράλληλα, Τουρκία–Σαουδική Αραβία–Πακιστάν μέσω της Συμφωνίας της Μέκκας.<br /><br />Το πραγματικό ρίσκο δεν είναι ένα ακόμη επεισόδιο στο Hormuz ή μία ακόμη άνοδος των αποδόσεων. Είναι να αρχίσουν να ενεργοποιούνται πολλοί κρίκοι αυτής της αλυσίδας μαζί: Hormuz, ενέργεια, πληθωρισμός, γιεν και παγκόσμιες ροές κεφαλαίων, long bonds, credit και αγορές, Ρωσία–Ουκρανία, IMEC και Ανατολική Μεσόγειος, Ισραήλ–Τουρκία, Αιγαίο και ενδεχομένως Ταϊβάν.<br /><br />Τότε μια κρίση δεν μένει εκεί όπου ξεκίνησε. Μια φωτιά στο Hormuz μπορεί να περάσει στην πραγματική οικονομία και στα ομόλογα, να βοηθήσει τη Ρωσία στην Ουκρανία, να αυξήσει τη σημασία του IMEC και της Ανατολικής Μεσογείου και ταυτόχρονα να εντείνει τον ανταγωνισμό για το ποιος θα ελέγχει ή θα επηρεάζει τους νέους διαδρόμους.<br /><br />Μήπως αυτό είναι που εξακολουθούν να υποτιμούν οι αγορές; Το ότι βλέπουν διαφορετικές κρίσεις και διαφορετικές συμμαχίες, ενώ αυτές αρχίζουν να ενώνονται πάνω στον ίδιο γεωπολιτικό χάρτη;<br /><br />Γι’ αυτό το τέλος του 2026 και οι αρχές του 2027 απαιτούν τεράστια προσοχή. Το σύστημα πιέζεται από πολλές πλευρές ταυτόχρονα και γίνεται ιδιαίτερα ευάλωτο τόσο σε μια γενικευμένη παγκόσμια οικονομική κρίση όσο και σε εντονότερες γεωπολιτικές αναταράξεις, με τον κίνδυνο σημερινά ξεχωριστά μέτωπα να αρχίσουν να ενώνονται σε μια πολύ ευρύτερη διεθνή κρίση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μπορούν να βάλουν φωτιά στην περιοχή μας γεωπολιτική και αγορές;

Γράφουν οι Χρήστος Κώτσιας και Ζαχαρίας Μίχας Το προηγούμενο σημείωμα για τον ρόλο των αγορών επικεντρώθηκε στη «μεγάλη εικόνα». Την αλληλεπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπορεί μία τουρκική επίθεση στην Ελλάδα να γυρίσει μπούμερανγκ;

<img height="96" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/08/amyna-epithesi-enoples-dynameis-tourkia-stratos-drones-SLpress-825x558.jpg" width="751" /><br /><br /><b>ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ</b><br />Το κρεσέντο των τουρκικών απειλών και τα σενάρια πολέμου που εξετάζει η Άγκυρα, όπως αποκάλυψε πρόσφατα το Nordic Monitor – εν μέσω μάλιστα και της μεγάλης προόδου της γείτονος στην πολεμική βιομηχανία, ειδικά στον τομέα των drones και των πυραυλικών συστημάτων (όταν η ελληνική βιομηχανία στους αντίστοιχους τομές είναι εξαιρετικά υποτυπώδης) μας δίνουν την αφορμή να εξετάσουμε το – υποθετικό και προφανώς απευκταίο σενάριο – μιας τουρκικής επίθεσης και πως αυτή μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ.<br /><br />Αρχικά, μία τουρκική επίθεση είναι δύσκολη επιχείρηση, όπως η διάβαση ποταμού (Έβρος) κι ακόμη δυσκολότερη η απόβαση σε νησί. Μπορεί να ναυαγήσει, πριν καν εμπλακεί το πεζικό. Η εγγύτητα των ελληνικών νησιών κάνει την άμυνά τους πλέον αλληλοκαλυπτόμενη (Χίος-Σάμος 66 χλμ, Χίος-Λέσβος 52 χλμ, Χίος-Ικαρία 20 χλμ). Αντίθετα, ο επιτιθέμενος πρέπει να μετακινηθεί για να προβεί σε επιχειρήσεις και άρα θα προδώσει όχι μόνο τη θέση του, αλλά και τις προθέσεις του.<br /><br />Αυτό εν μέρει αναιρεί το παραδοσιακό πλεονέκτημα της επιλογής του χρόνου και του τόπου επίθεσης. Επίσης, το πλεονέκτημα της φυσικής συγκέντρωσης, είτε επιθετικών, είτε αμυντικών δυνάμεων, μειώνεται, καθώς το εύρος των όπλων αυξάνεται δραματικά. Η πολεμική μάζα πλέον αφορά τη συγκέντρωση πυρών μεγάλης εμβέλειας, αντί της μάζας στρατιωτών.<br /><br />Να σημειωθεί ότι νέα συστήματα επιτρέπουν στις μονάδες πυροβολικού να παραμένουν παθητικές και ταυτόχρονα να βλέπουν καθαρά το πεδίο της μάχης. Αυτό προσδίδει στην άμυνα σαφές πλεονέκτημα. Οι ηλεκτρο-οπτικοί και ηλεκτρονικοί αισθητήρες μπορούν να παρέχουν πολλές πληροφορίες. Σε συνδυασμό, μάλιστα, με εξωτερικούς αισθητήρες, όπως δορυφόρους (τις εικόνες από αυτούς μπορούν να “δανείσουν” στην Ελλάδα σύμμαχοι) και drones, επιτρέπουν στους αμυνόμενους να “βλέπουν” το πεδίο της μάχης, χωρίς να αποκαλύπτουν τις δικές τους θέσεις.<br /><br />Στο Ουκρανικό είδαμε ότι ο ρόλος των πληροφοριών (intelligence) στην άμυνα του Κιέβου είναι θεμελιώδης για την επιβίωση των δυνάμεων του, καθώς έχει επιτρέψει στις αριθμητικά και υλικά υποδεέστερες ουκρανικές δυνάμεις να εξισορροπήσουν τη ρωσική ισχύ, μετατρέποντας τις πληροφορίες σε ένα από τα πιο κρίσιμα όπλα του πολέμου.<br /><br />Εάν δε εκδηλωθεί τουρκική επίθεση, οι Έλληνες αμυνόμενοι δεν θα χρειαστεί να δώσουν στίγμα (εκπομπή όποιας μορφής ραδιοκυμάτων), μέχρι να εκτελέσουν πυρά. Και θα έχουν το πλεονέκτημα να πολεμούν από προετοιμασμένες (οχυρωμένες) θέσεις. Τα αυτόνομα και τα τηλεχειριζόμενα συστήματα αναπτύσσονται ταχύτατα παγκοσμίως. Άρα οι αμυνόμενοι μπορούν να βρίσκονται σε απόσταση από τα όπλα τους και να μην κινδυνεύουν με αποκάλυψη των θέσεων τους μετά την βολή.<br /><br />Τα φθηνά αυτόνομα drones που είναι εν χρήσει και υπάρχει πλέον η δυνατότητα να παραχθούν μαζικά, μπορούν και να επιτεθούν σε σμήνη. Άρα, θεωρητικά, ο αμυνόμενος μπορεί να εκτοξεύσει εκατοντάδες, ή και χιλιάδες περιπλανώμενα πυρομαχικά, ή αυτόνομα drones για να προκαλέσει μεγάλες απώλειες στους επιτιθέμενους.<div><br />Τουρκική επίθεση στη θάλασσα<br /><br />Σήμερα, τα χερσαία αντιπλοϊκά συστήματα μπορούν να ελέγχουν την επιφάνεια της θάλασσας σε ολοένα αυξανόμενη εμβέλεια. Τα συστήματα βαλλιστικών πυραύλων και πυραύλων κρουζ που εκτοξεύονται από ξηρά και αέρα, καθώς και τα drones που βασίζονται σε συστήματα επιτήρησης, έχουν το τεράστιο πλεονέκτημα να κρύβονται στο χερσαίο περιβάλλον. Αντίθετα τα πλοία επιφανείας πρέπει να λειτουργούν σε πολύ πιο ανοιχτά περιβάλλοντα.<br /><br />Τα επίγεια συστήματα έχουν το πλεονέκτημα τόσο της εμβέλειας, όσο και του γεγονότος ότι μπορούν να τροφοδοτούνται με πυρομαχικά. Και εάν τα συστήματα λέιζερ και μικροκυμάτων αποδειχθούν αποτελεσματικά, οι δυνάμεις που βασίζονται στην ξηρά θα έχουν τεράστιο πλεονέκτημα στην ικανότητα προβολής ισχύος. Το ρητό –αποδίδεται στο ναύαρχο Νέλσονα– «είναι ανόητο ένα πλοίο να πολεμά ένα οχυρό», όχι μόνο παραμένει αληθές, αλλά τώρα εκτείνεται σε όλο και μεγαλύτερες αποστάσεις από την ακτή.<br /><br />Ο υποβρύχιος πόλεμος θα συνεχίσει να ευνοεί την επίθεση στα βαθιά ύδατα, αλλά θα ευνοεί την άμυνα σε θαλάσσια στενά και σε ρηχά νερά. Οι αναδυόμενες τεχνολογίες κάνουν τα ρηχά νερά πιο διαφανή από ποτέ, και οι συστοιχίες σταθερών αισθητήρων μπορούν να καλύψουν βασικά περάσματα μεταξύ ανοιχτών θαλασσών. Αυτός είναι ο λόγος που το Αιγαίο μπορεί να μετατραπεί de facto σε ελληνική θάλασσα.</div><div><br />Η παγίδα του Αιγαίου <br /><br />Ο πλους στο Αιγαίο μπορεί να καταστεί απαγορευτικός για τους Τούρκους, επειδή υπό όρους το Αρχιπέλαγος μπορεί να μετατραπεί σε θάλασσα άρνησης περιοχής-άρνησης πρόσβασης (Α2/AD) κι όχι μόνο λόγω της δράσης του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Ήδη οι από ξηρά και αέρα εκτοξευόμενοι αντιπλοϊκοί πύραυλοι, που βρίσκονται στο ελληνικό οπλοστάσιο, καθιστούν τον πλου τουρκικών πολεμικών σκαφών πέραν της κάλυψης των μικρασιατικών ακτών, σχεδόν αυτοκτονική.<br /><br />Η Ελλάδα διαθέτει στο οπλοστάσιο της σύγχρονες παραλλαγές σχετικών πυραυλικών συστημάτων (Exocet, Harpoon κλπ) επομένως δύναται να υποχρεώσει τον τουρκικό στόλο, ή να εγκλωβιστεί στα λιμάνια του με τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται, ή να κινηθεί μόνο στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου, λόγω γεωγραφίας, επικρατούν άλλες συνθήκες.<br /><br />Το γεγονός ότι οι Τούρκοι έχουν δώσει έμφαση στην παραγωγή των δικών τους αντιπλοϊκών συστημάτων (<a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Atmaca">Atmaca</a>) δείχνει ότι κατανοούν πλήρως την σημασία του δόγματος “άρνηση περιοχής-άρνηση πρόσβασης (Α2/AD), το οποίο από μόνο του καταδεικνύει την στροφή προς τις αμυντικές δυνατότητες, κυρίως εναντίον του ελληνικού στόλου.<br /><br />Η Ελλάδα οφείλει να διδαχθεί από την παραγωγή τουρκικών πυραυλικών συστημάτων. Η ανάπτυξη βιομηχανίας έξυπνων πυρομαχικών και πυραυλικών συστημάτων θα άλλαζε προς όφελος της Ελλάδας τον συσχετισμό δυνάμεων σίγουρα στο Αιγαίο και σε σημαντικό τμήμα της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Τουρκική επίθεση στον αέρα<br /><br />Η εμφάνιση εγκιβωτιοποιημένων πυραύλων Κρουζ μεγάλης εμβέλειας και οπλισμένων με πυραύλους μη επανδρωμένων αεροσκαφών που αναπτύσσονται σε ποικιλία θαλάσσιων μέσων (ακόμη και σε εμπορικά πλοία) σημαίνει ότι μπορούν να χτυπηθούν βάσεις σε πολύ μεγάλες αποστάσεις.<br /><br />Ούτως εχόντων των πραγμάτων, μπορεί μία χώρα να υπερασπιστεί τις εγκαταστάσεις της από σμήνη πυραύλων και drones; Σε μια σύρραξη περίπου ισότιμων αντιπάλων, αυτό δυσχεραίνει τις αεροπορικές επιχειρήσεις εκατέρωθεν και η έλλειψη της αεροπορικής υποστήριξης των επιτιθεμένων επίσης ευνοεί την άμυνα.<br /><br />Χώρες, όπως οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, ποντάρουν πολύ σε όπλα κατευθυνόμενης ενέργειας – λέιζερ και μικροκυμάτων (ηλεκτρομαγνητικός παλμός EMP) – για να εξουδετερώσουν τις επιθέσεις κορεσμού. Τα πολλά υποσχόμενα αυτά όπλα είναι ακόμη σε πρώιμη φάση ανάπτυξης. Αυτό, όμως, είναι ένας πρόσθετος λόγος που επιβάλει στην Ελλάδα να επενδύσει, ιδίως τώρα που οι σχέσεις της με το Ισραήλ είναι σε άριστο σημείο.<br /><br />Να σημειωθεί ότι βρίσκονται σε εξέλιξη πειραματικά-πρωτότυπα αμυντικά σχέδια για σχετικά όπλα. Για παράδειγμα, το Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) εξετάζει την ανάπτυξη καινοτόμων τεχνολογιών λέιζερ και ηλεκτρομαγνητικών παλμών/μικροκυμάτων με ορίζοντα εφαρμογής τα επόμενα χρόνια. Τα κατευθυνόμενα ενεργειακά όπλα θα μπορούσαν να προστατεύουν κρίσιμες εγκαταστάσεις από drones και πυραύλους, αλλά και από μαχητικά αεροσκάφη. Όταν αναπτυχθούν, αυτά τα όπλα θα παρέχουν σημαντικό πλεονέκτημα στην άμυνα για δύο λόγους:Πρώτον, απαιτούν μεγάλα συστήματα ισχύος για να λειτουργήσουν. Ο επιτιθέμενος πρέπει να φέρει μαζί του συστήματα ισχύος για την παραγωγή σημαντικών ποσών ενέργειας, πράγμα δύσκολο από τη φύση του. Αντίθετα, ο αμυνόμενος απλά παίρνει ενέργεια απευθείας από το εθνικό δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας για ουσιαστικά απεριόριστη ισχύ, αν θέλει.<br />Δεύτερον, ο αμυνόμενος μπορεί να κρύβει αυτά τα μικρά σε μέγεθος συστήματα στο χερσαίο περιβάλλον.<br /><br />Ο επιτιθέμενος, από τη φύση του, πρέπει να κινηθεί προς την αμυνόμενη περιοχή, πράγμα που σημαίνει ότι θα παράγει ίχνη, που οι αμυνόμενοι θα εντοπίσουν. Αντίθετα, οι αμυνόμενοι δεν χρειάζεται να παράγουν ίχνος μέχρι να εμπλακούν. Καθώς τα κατευθυνόμενα ενεργειακά όπλα γίνονται επιχειρησιακά, θα αυξήσουν το πλεονέκτημα που έχει η άμυνα έναντι της επίθεσης στον τομέα του αέρα κι αυτό είναι κάτι που η Ελλάδα οφείλει να αξιοποιήσει.</div><div><br />Η προτίμηση του Ερντογάν<br /><br />Το συμπέρασμα από όλα τα παραπάνω είναι ότι η ζυγαριά στις τωρινές συνθήκες και στο ορατό μέλλον, γέρνει αποφασιστικά στην πλευρά της άμυνας. Αυτό ευνοεί την Ελλάδα, η οποία δεν έχει επιθετική στρατηγική και δεν σκοπεύει να επιτεθεί στην Τουρκία. Εκτός αυτού, υπό όρους, την ευνοεί και η γεωγραφία. Ο όρος είναι η Ελλάδα να εκμεταλλευτεί το πλεονέκτημα που αντιπροσωπεύουν τα νησιά, αξιοποιώντας τις δυνατότητες που παρέχει η σύγχρονη στρατιωτική τεχνολογία.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, κάποιοι αναλυτές ισχυρίζονται ότι η επίθεση αυξάνει τη διακύμανση των στρατιωτικών αποτελεσμάτων. Καθώς η επίθεση γίνεται ισχυρότερη, είναι πιο πιθανό να προκληθεί ή ολική νίκη ή ολοκληρωτική ήττα του επιτιθέμενου στρατού, παρά ο πόλεμος να οδηγηθεί σε αδιέξοδο, ή σε μικρές συνοριακές αλλαγές. Αυτό σημαίνει ότι η επίθεση καθιστά τον πόλεμο λιγότερο ασφαλή για τον ηγέτη που την αποφασίζει.<br /><br />Αντίθετα, όταν το πάνω χέρι έχει η άμυνα, ειδικά αυταρχικοί ηγέτες με επεκτατικές προθέσεις, όπως ο Ερντογάν, προτιμούν να διεξαγάγουν έναν πόλεμο στην περιφέρεια της επικράτειάς τους και με αντιπάλους, χωρίς παρόμοιες στρατιωτικές δυνατότητες. Και τον προτιμούν επειδή δεν υπάρχει φόβος μήπως μία ήττα, ή ακόμα και μία μεγάλη απώλεια, προκαλέσει την ανατροπή του καθεστώτος.<br /><br />Αυτός είναι ο λόγος που ο Ερντογάν δεν δίστασε να επέμβει στρατιωτικά στη βόρεια Συρία, στη Λιβύη και στο Ιράκ, αλλά παρά τους συνεχείς λεονταρισμούς και απειλές του έχει αποφύγει μέχρι στιγμής μία σύρραξη με την Ελλάδα. Δεν κέρδισε μεγάλο πόλεμο, αλλά κέρδισε μικρούς. Αυτό σημαίνει ότι ο πειρασμός του είναι το θερμό επεισόδιο κι όχι ο γενικευμένος πόλεμος, ο οποίος στην ελληνοτουρκική περίπτωση θα έχει καταστροφικές επιπτώσεις και για τον όποιο “νικητή”.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μπορεί μία τουρκική επίθεση στην Ελλάδα να γυρίσει μπούμερανγκ;

ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ Το κρεσέντο των τουρκικών απειλών και τα σενάρια πολέμου που εξετάζει η Άγκυρα, όπως αποκάλυψε πρόσφατα το Nordic Moni...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανατριχίλα στην Ιερουσαλήμ: Η γη κάτω από τον Πανάγιο Τάφο «μιλά» έπειτα από 2.000 χρόνια – «Οὐκ ἔστιν ὧδε· ἠγέρθη».

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-08/panagios_tafos.jpg?itok=IiyX3-lM" width="765" /><br /><br />Συγκλονιστική ανακάλυψη στον Πανάγιο Τάφο: Όσα βρήκαν οι αρχαιολόγοι ταιριάζουν με το Ευαγγέλιο<br /><br />Δύο χιλιάδες χρόνια πέρασαν. Αυτοκρατορίες γεννήθηκαν και χάθηκαν, λαοί άλλαξαν, πόλεις καταστράφηκαν και ξαναχτίστηκαν. Κι όμως, κάτω από τις πλάκες του Ναού της Αναστάσεως στην Ιερουσαλήμ, η γη φαίνεται να διατηρεί ακόμη ίχνη ενός τοπίου που θυμίζει συγκλονιστικά εκείνο που περιγράφουν τα Ευαγγέλια για τις τελευταίες επίγειες ώρες του Ιησού Χριστού.<br /><br />Οι νέες αρχαιολογικές έρευνες στον Πανάγιο Τάφο φέρνουν στο φως ένα αρχαίο λατομείο, λαξευμένους τάφους, καλλιεργημένα τμήματα γης και ίχνη βλάστησης. Πρόκειται για ένα τοπίο που παρουσιάζει αξιοσημείωτες αντιστοιχίες με την ευαγγελική διήγηση της Σταύρωσης και της Ταφής του Χριστού.<br /><br />Και ξαφνικά μια φράση, γραμμένη πριν από σχεδόν είκοσι αιώνες, αποκτά μπροστά στα αρχαιολογικά ευρήματα μια συγκλονιστική υλικότητα:<br /><br />«Ἦν δὲ ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ἐσταυρώθη κῆπος, καὶ ἐν τῷ κήπῳ μνημεῖον καινόν» (Ιω. 19,41).<br /><br />Υπήρχε κήπος.<br /><br />Και οι αρχαιολόγοι βρήκαν ίχνη καλλιέργειας.<br /><br />Υπήρχε τάφος.<br /><br />Και κάτω από τον σημερινό Ναό υπάρχουν τάφοι λαξευμένοι στον βράχο.<br /><br />Ο τόπος βρισκόταν έξω από την τότε πόλη.<br /><br />Και το αρχαίο λατομείο βρισκόταν πράγματι έξω από τα τείχη της Ιερουσαλήμ της εποχής.<br />Ελιές και αμπέλια εκεί όπου το Ευαγγέλιο μιλά για κήπο<br /><br />Οι έρευνες πραγματοποιούνται από ομάδα υπό τη διεύθυνση της αρχαιολόγου Φραντσέσκα Ρομάνα Στασόλα του Πανεπιστημίου Sapienza της Ρώμης. Οι ανασκαφές ξεκίνησαν το 2022, όταν οι μεγάλες εργασίες αποκατάστασης του δαπέδου επέτρεψαν για πρώτη φορά μια συστηματική αρχαιολογική έρευνα σε εκτεταμένα σημεία του Ναού.<br /><br />Τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά.<br /><br />Η αρχαιοβοτανική έρευνα έχει καταγράψει κατάλοιπα αμπέλου, ενώ αναλύσεις γύρης υποδεικνύουν παρουσία ελαιοκαλλιέργειας. Τα στοιχεία δείχνουν ότι τμήματα του εγκαταλειμμένου λατομείου είχαν γεμίσει με χώμα και μετατραπεί σε μικρές καλλιεργήσιμες εκτάσεις.<br /><br />Η εικόνα που αναδύεται είναι παράξενα οικεία στον χριστιανό.<br /><br />Πέτρα, χώμα, κήπος, τάφοι.<br /><br />Σαν να ζωντανεύει η ευαγγελική αφήγηση της Μεγάλης Παρασκευής.<br /><br />Εκεί οδηγούν τον Ιησού. Εκεί υψώνεται ο Σταυρός. Εκεί ακούγεται το «Τετέλεσται». Και κάπου πολύ κοντά, ο Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας παραλαμβάνει το άχραντο Σώμα.<br /><br />Ο Ματθαίος γράφει ότι ο Ιωσήφ έθεσε τον Χριστό «ἐν τῷ καινῷ αὐτοῦ μνημείῳ, ὃ ἐλατόμησεν ἐν τῇ πέτρᾳ» (Ματθ. 27,60).<br /><br />Και η αρχαιολογία επιβεβαιώνει τουλάχιστον κάτι θεμελιώδες: στο συγκεκριμένο σημείο υπήρχαν πράγματι λαξευμένοι στον φυσικό βράχο τάφοι της συγκεκριμένης εποχής.<br />Ένας τάφος που δεν έγινε ποτέ τόπος θανάτου<br /><br />Εδώ όμως η αρχαιολογία σταματά.<br /><br />Και αρχίζει το μυστήριο της πίστεως.<br /><br />Κανένα αρχαιολογικό εύρημα δεν μπορεί να αποδείξει την Ανάσταση. Ούτε οι ίδιοι οι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι απέδειξαν πως ένας συγκεκριμένος τάφος ανήκε στον Ιησού από τη Ναζαρέτ. Η Στασόλα έχει υπογραμμίσει ότι τα αρχαιολογικά δεδομένα επιτρέπουν να μιλήσουμε για τάφους χρονολογικά συμβατούς με την εποχή του Χριστού, όχι να υπερβούμε τα όρια της επιστήμης.<br /><br />Για τον πιστό, όμως, ο Πανάγιος Τάφος κρύβει μια συγκλονιστική αντίφαση.<br /><br />Είναι τάφος, αλλά δεν τιμά έναν νεκρό.<br /><br />Είναι μνήμα, αλλά αποτελεί σύμβολο ζωής.<br /><br />Οι Ανατολικοί Χριστιανοί δεν ονόμασαν τυχαία τον ναό απλώς «Ναό του Τάφου». Τον ονόμασαν Ναό της Αναστάσεως.<br /><br />Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ο πρώην Κουστωδός των Αγίων Τόπων Francesco Patton, πρόκειται για έναν άδειο τάφο που, για τη χριστιανική πίστη, μαρτυρεί ότι ο θάνατος νικήθηκε.<br /><br />Διότι το κέντρο του Χριστιανισμού βρίσκεται στα λόγια του αγγέλου προς τις Μυροφόρες:<br /><br />«Τί ζητεῖτε τὸν ζῶντα μετὰ τῶν νεκρῶν; Οὐκ ἔστιν ὧδε, ἀλλ᾽ ἠγέρθη» (Λουκ. 24,5-6).<div><br />Δεκαεπτά αιώνες προσευχής στο ίδιο σημείο<br /><br />Υπάρχει όμως και μια άλλη μαρτυρία, την οποία η αρχαιολογία μπορεί πράγματι να προσεγγίσει: η αδιάκοπη μνήμη του τόπου.<br /><br />Τον 4ο αιώνα, επί Μεγάλου Κωνσταντίνου, ο χώρος αναδείχθηκε ως το σημείο της Ταφής και της Αναστάσεως και ανεγέρθηκε το μεγάλο χριστιανικό συγκρότημα. Σύγχρονες επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι κατάλοιπα του μνημείου συνδέονται πράγματι με την Κωνσταντίνεια περίοδο, ενισχύοντας την ιστορική συνέχεια της παράδοσης γύρω από τον συγκεκριμένο χώρο.<br /><br />Από τότε αμέτρητοι άνθρωποι πέρασαν από εκεί.<br /><br />Βασιλείς και ζητιάνοι. Πατριάρχες και μοναχοί. Άγιοι και απλοί προσκυνητές. Άνθρωποι που έφθασαν στην Ιερουσαλήμ κουβαλώντας αμαρτίες, αρρώστιες, θλίψεις, ευχαριστίες και προσευχές.<br /><br />Ακόμη και σήμερα οι μαρτυρίες προσκυνητών αποτυπώνουν αυτή τη δύναμη. Σε πρόσφατη νυχτερινή επίσκεψη στον Ναό της Αναστάσεως, προσκυνητής από τη Βραζιλία περιέγραψε πώς, γονατισμένος στον ιερό χώρο, αναλογιζόταν τα λάθη της ζωής του και το ερώτημα της σωτηρίας. Μέσα στο σκοτάδι, με τα κανδήλια αναμμένα και τους κληρικούς να τελούν τις ακολουθίες αιώνων, ο Πανάγιος Τάφος εξακολουθεί να γίνεται τόπος προσωπικής συνάντησης με το μυστήριο της πίστεως.</div><div><br />Η επιστήμη σκάβει – η πίστη γονατίζει<br /><br />Τα νέα ευρήματα δεν χρειάζεται να μετατραπούν σε «απόδειξη» του Χριστιανισμού.<br /><br />Η πίστη δεν περίμενε δύο χιλιάδες χρόνια έναν αρχαιολόγο για να υπάρξει.<br /><br />Όμως υπάρχει κάτι βαθιά συγκινητικό στο γεγονός ότι, όταν αφαιρούνται στρώματα χώματος συσσωρευμένα από αιώνες, εμφανίζεται ένα τοπίο τόσο κοντά σε εκείνο που περιγράφει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης: ένας κήπος δίπλα στον Γολγοθά και τάφοι σκαλισμένοι στην πέτρα.<br /><br />Και ίσως εκεί βρίσκεται η μεγαλύτερη δύναμη αυτής της ανακάλυψης.<br /><br />Όχι στην προσπάθεια να χωρέσει το θαύμα μέσα σε ένα εργαστήριο.<br /><br />Αλλά στην εικόνα της γης της Ιερουσαλήμ που, ύστερα από είκοσι αιώνες, παραδίδει κομμάτι-κομμάτι τη μνήμη της.<br /><br />Για εκατομμύρια Χριστιανούς, μπροστά στον Πανάγιο Τάφο η τελευταία λέξη δεν ανήκει στην αρχαιολογία. Ούτε στον θάνατο.<br /><br />Ανήκει σε εκείνον τον πανηγυρικό ύμνο που ακούγεται κάθε Πάσχα στις ορθόδοξες εκκλησίες:<br /><br />«Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν,<br />θανάτῳ θάνατον πατήσας,<br />καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι<br />ζωὴν χαρισάμενος».<br /><br />Και τότε ο τάφος παύει να είναι τάφος.<br /><br />Γίνεται Ανάσταση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ανατριχίλα στην Ιερουσαλήμ: Η γη κάτω από τον Πανάγιο Τάφο «μιλά» έπειτα από 2.000 χρόνια – «Οὐκ ἔστιν ὧδε· ἠγέρθη».

Συγκλονιστική ανακάλυψη στον Πανάγιο Τάφο: Όσα βρήκαν οι αρχαιολόγοι ταιριάζουν με το Ευαγγέλιο Δύο χιλιάδες χρόνια πέρασαν. Αυτοκρατορίες γ...

Διαβάστε την συνέχεια