Ασύλληπτη εξέλιξη: Η Τουρκία έτοιμη να μπει στον πόλεμο στο πλευρό του Ιράν .Τελεσίγραφο Erdogan σε Trump, Ισραήλ.

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/97ad23781d7107a1ff73ed792d3ec9f2_XL.jpg?v=3" width="767" /><br /><br /><div>Βόμβα Kan: Η Τουρκία έδωσε τελεσίγραφο στον Trump - Ετοιμάζεται να μπει στον πόλεμο<br /><br />Διεθνοποιείται με πρωτοφανή τρόπο η σύρραξη στη Μέση Ανατολή, με τον Τούρκο πρόεδρο Tayyip Erdogan να παραδίδει ένα τρομερό τελεσίγραφο σε Donald Trump και Benjamin Netanyahu, προειδοποιώντας ότι τυχόν εμπλοκή των Κούρδων στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής, θα σημάνει και την αυτόματη είσοδο της Άγκυρας στο πλευρό των ιρανικών δυνάμεων, όπως μεταδίδει το ισραηλινό Kan στις 20/7.<br />Συγκεκριμένα, η Άγκυρα δήλωσε ότι εάν ένοπλες κουρδικές αυτονομιστικές οργανώσεις επιχειρήσουν να επιτεθούν σε ιρανικό έδαφος, η Τουρκία θα παράσχει αμέσως αεροπορική υποστήριξη στην Τεχεράνη.<br />Κατά συνέπεια, η προειδοποίηση για μία πιθανή επίθεση κατά των υποστηριζόμενων από τη Δύση κουρδικών δυνάμεων θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο καμπής στην ισορροπία δυνάμεων στη Μέση Ανατολή.<br />Ο Donald Trump τώρα καλείται να ζυγίσει προσκετικά ποιες δυνάμεις θα κινητοποιήσει και θα επιστρατεύσει ενάντια στο Ιράν.<br />Εντωμεταξύ, οι Ιρανοί, έχοντας υπόψιν τα αμερικανικά σχέδια για επίθεση μέσω των Κούρδων ανταρτών εξακολουθούν να εξαπολύουν προληπτικά πλήγματα με drones, στοχοποιοώντας κουρδικές θέσεις στο Ιράκ, μεταξύ των οποίων και η Erbil...<br /><br />Βόμβα Kan: Η Τουρκία έδωσε τελεσίγραφο στον Trump - Ετοιμάζεται να μπει στον πόλεμο<br /><br />Το κρατικό ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο Kan του Ισραήλ, επικαλούμενο ανώτατους αξιωματούχους, μετέδωσε ότι η Τουρκία προειδοποίησε το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες για πιθανή στρατιωτική υποστήριξη προς το Ιράν.<br />Σύμφωνα με την πηγή, η Άγκυρα δήλωσε ότι εάν ένοπλες κουρδικές αυτονομιστικές οργανώσεις επιχειρήσουν να επιτεθούν σε ιρανικό έδαφος, η Τουρκία θα παράσχει αμέσως αεροπορική υποστήριξη στην Τεχεράνη.<br /><br />Η δήλωση αυτή έρχεται εν μέσω της συνεχιζόμενης κλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή, όπου οι ΗΠΑ και το Ιράν ανταλλάσσουν πλήγματα εδώ και αρκετές ημέρες.<br />Σε αυτό το πλαίσιο, οποιαδήποτε ανακοίνωση για πιθανή κλιμάκωση της σύγκρουσης γίνεται δεκτή με ιδιαίτερη ευαισθησία.<br /><br />Σημείο καμπής η εμπλοκή των Κούρδων στον πόλεμο στο πλευρό των αμερικανοϊσραηλινών<br /><br />Η Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ, είναι τυπικά σύμμαχος της Ουάσινγκτον.<br />Ωστόσο, οι σχέσεις της με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ παραμένουν τεταμένες.<br />Η προειδοποίηση για ένα πιθανό πλήγμα κατά των υποστηριζόμενων από τη Δύση κουρδικών δυνάμεων θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο καμπής στην ισορροπία δυνάμεων στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Δεν υπάρχει ακόμη επίσημη επιβεβαίωση από την Άγκυρα.<br />Εάν οι πληροφορίες επιβεβαιωθούν, αυτό θα σημαίνει ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να έρθει σε απευθείας αντιπαράθεση με τις κουρδικές δυνάμεις που δρουν με την υποστήριξη αμερικανικών και ισραηλινών δομών.<br /><br />Το σχέδιο Mossad για πραξικόπημα στο Ιράν με Κούρδους και... Ahmadinejad - Το τίναξε στον αέρα η παρέμβαση του Erdogan<br /><br />Eντωμεταξύ, συγκλονιστικές αποκαλύψεις ήρθαν στο φως της δημοσιότητας προ μηνός, σχετικά με το σκοτεινό σχέδιο της Mossad, σύμφωνα με το οποίο οι Ισραηλινοί θα πραγματοποιούσαν πραξικόπημα στο Ιράν με τη βοήθεια των Κούρδων, εγκαθιδρύοντας μία νέα κυβέρνηση στην Τεχεράνη υπό τον πρώην πρόεδρο της χώρας, Mahmoud Ahmadinejad.<br />Μάλιστα, το σχετικό σχέδιο εξετάστηκε σοβαρά από τους Αμερικανούς, αλλά απο αποσοβήθηκε μετά από veto που έθεσε ο Τούρκος πρόεδρος Tayyip Erdogan με σχετική του παρέμβαση προς τον Donald Trump.<br /><br />Συγκεκριμένα, τους σοβαρούς ισχυρισμούς σχετικά με παρασκηνιακές επιχειρήσεις κατά του Ιράν φέρεται να διατύπωσε ο πρώην επικεφαλής των ισραηλινών υπηρεσιών πληροφοριών, Tamir Hayman.<br />Σύμφωνα με όσα φέρεται να ανέφερε, είχε σχεδιαστεί μια αλληλουχία ειδικών επιχειρήσεων με επίκεντρο το Ιράν, η οποία θα ξεκινούσε με αυτό που χαρακτήρισε ως το «κεντρικό στοιχείο» του σχεδίου, δηλαδή μια «εισβολή από Κούρδους», ενώ στη συνέχεια θα ακολουθούσαν και άλλες ενέργειες στις οποίες, κατά τον ίδιο, περιλαμβανόταν και ο πρώην πρόεδρος του Ιράν, Mahmoud Ahmadinejad.<br /><br />Η εσπευσμένη κίνηση Erdogan προς τον Trump για να αποτραπεί το σχέδιο της Mossad<br /><br />Ο Hayman υποστήριξε ότι το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε τελικά, καθώς ο Τούρκος πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan άσκησε πιέσεις στον πρόεδρο των ΗΠΑ, Donald Trump, υποστηρίζοντας ότι η στήριξη των κουρδικών δυνάμεων θα αποτελούσε στρατηγικά λανθασμένη επιλογή.<br /><br />Εφόσον οι δηλώσεις αυτές επιβεβαιωθούν, αναδεικνύουν τον ρόλο που φέρεται να διαδραμάτισε η Άγκυρα στην αποτροπή σχεδίων τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ευρύτερη αποσταθεροποίηση της περιοχής και σε περαιτέρω κλιμάκωση της αντιπαράθεσης με την Τεχεράνη.<br />Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση των ισχυρισμών από τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ, του Ισραήλ ή της Τουρκίας.<br /><br />«Ολέθριο ατόπημα η δημιουργία κουρδικού κράτους, βάζετε φωτιά σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή»<br /><br />Ωστόσο, ο Tamir Hayman μοιράστηκε ότι ακριβώς τη στιγμή που το σχέδιο ήταν έτοιμο να εφαρμοστεί πλήρως, ο Πρόεδρος Recep Tayyip Erdoğan επικοινώνησε απευθείας με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Donald Trump, διασφαλίζοντας την ακύρωση του σχεδίου και εκτροχιάζοντας έτσι τη διαδικασία.<br />«Αυτή η επιχείρηση, που θα εκτελούνταν μέσω του ιρανικού κλάδου του PKK, της PJAK, και των συνεργαζόμενων με αυτήν πολιτοφυλακών, θα αποτελούσε στην πραγματικότητα το κεντρικό στοιχείο ολόκληρης αυτής της στρατηγικής φάσης.<br />Ωστόσο, ο Πρόεδρος Recep Tayyip Erdoğan, ο οποίος βλέπει αυτές τις δυνάμεις πολιτοφυλακής ως μιας πολύ σοβαρής απειλής για την εθνική σταθερότητα της Τουρκίας, παρενέβη στη διαδικασία πείθοντας απευθείας τον Donald Trump.<br /><br />Ο Recep Tayyip Erdoğan εξήγησε ξεκάθαρα στον Donald Trump ότι η δημιουργία ενός κράτους ή εδάφους για τους συμμάχους του PKK/PJAK στην περιοχή ήταν μια πολύ κακή ιδέα και ότι η υποστήριξη των ΗΠΑ προς αυτές τις εθνοτικές ομάδες πολιτοφυλακής ήταν εντελώς αντίθετη προς τα ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας.<br />Πιστεύω ότι η ικανότητα πειθούς του Recep Tayyip Erdoğan ήταν άμεσα καθοριστική για την απόφαση του Donald Trump να ακυρώσει πλήρως αυτή την επιχείρηση.<br />Ως αποτέλεσμα, ο Donald Trump ακύρωσε οριστικά αυτό το σχέδιο που θα είχε βάλει φωτιά στην περιοχή».<br /><br />«Το Ισραήλ δεν περίμενε την επίθεση κατά του Ιράν»<br /><br />Ο Tamir Hayman, διαψεύδοντας τους ισχυρισμούς που διατυπώνονται συχνά στη δημόσια σφαίρα ότι «το Ισραήλ έπεισε τον Donald Trump να επιτεθεί στο Ιράν», δήλωσε ότι η διαδικασία ξεκίνησε στην πραγματικότητα με μια ξαφνική, παρορμητική απόφαση του Donald Trump.<br />Ο Tamir Hayman ισχυρίστηκε επίσης ότι ο Donald Trump ενεργούσε με βάση ένα «αίσθημα επιτυχίας» που προήλθε από την παρέμβαση των ΗΠΑ κατά του Προέδρου της Βενεζουέλας Nicolas Maduro, και προέβη στις ακόλουθες εκτιμήσεις:<br /><br />«Η κατάσταση στη Βενεζουέλα οδήγησε τον Donald Trump να κάνει μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης λέγοντας "η βοήθεια είναι καθ' οδόν" προς τους διαδηλωτές κατά του καθεστώτος. Αυτό προκάλεσε τεράστια έκπληξη στους Ισραηλινούς. Όταν ο Donald Trump είπε "η βοήθεια είναι καθ' οδόν" και στη συνέχεια εμφανίστηκε ξαφνικά στις αρχές Ιανουαρίου λέγοντας ότι θα πλήξει το Ιράν, το Ισραήλ πιάστηκε στον ύπνο, επειδή εκείνη την εποχή δεν είχαμε στρατιωτικά σχέδια επίθεσης. Μετά τη δήλωση του Donald Trump, ο στρατιωτικός σχεδιασμός του Ισραήλ και το κίνητρο των ΗΠΑ συγχωνεύτηκαν, και η διαδικασία οδήγησε στη στρατιωτική κινητοποίηση της 28ης Φεβρουαρίου».<br /><br />To προειδοποιητικό μήνυμα του Fidan στον Rubio: «Μην διανοηθείτε...»<br /><br />Τους τελευταίους μήνες, διπλωματικές πηγές που μίλησαν στους New York Times ισχυρίστηκαν ότι ο Υπουργός Εξωτερικών Hakan Fidan είχε μεταφέρει ένα άμεσο μήνυμα στον Αμερικανό ομόλογό του, Marco Rubio.<br /><br />Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, ο Υπουργός Hakan Fidan προειδοποίησε επίσης έντονα την Ουάσιγκτον να μην υποστηρίξει οποιαδήποτε χερσαία επίθεση στο Ιράν από την PJAK, παρακλάδι της τρομοκρατικής οργάνωσης PKK, και άλλες εθνοτικές ομάδες πολιτοφυλακής.<br /><br />Μετά το ναυάγιο... ο Trump απείλησε τους Κούρδους με πλήγματα<br /><br />Επισημαίνεται, ότι προ μηνών, ο Donald Trump ισχυρίστηκε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επιχείρησαν να προμηθεύσουν με όπλα τους Ιρανούς διαδηλωτές κατά τη διάρκεια των μαζικών κινητοποιήσεων στο Ιράν τον Δεκέμβριο του 2025 και τον Ιανουάριο του 2026.<br />Υποστήριξε ότι οι αποστολές εστάλησαν μέσω κουρδικών ομάδων στο Ιρακινό Κουρδιστάν, αλλά ο οπλισμός δεν έφτασε ποτέ στους τελικούς παραλήπτες.<br />Σε τηλεφωνική συνέντευξη με ανταποκριτή του Fox News, ο Donald Trump δήλωσε:<br />«Τους στείλαμε πολλά όπλα. Τα στείλαμε μέσω των Κούρδων. Και νομίζω ότι οι Κούρδοι τα κράτησαν για τους εαυτούς τους. Στείλαμε όπλα στους διαδηλωτές».<br />Αυτή η αποκάλυψη από τον Αμερικανό Πρόεδρο είναι «εκπληκτική» από κάθε άποψη.<br />Πρώτον, επιβεβαιώνει την άμεση παρέμβαση στις υποθέσεις ενός κυρίαρχου κράτους, ακόμη και την απόπειρα υποστήριξης ένοπλης εξέγερσης.<br /><br />Δεύτερον, ακυρώνει όλες τις δυτικές επικρίσεις κατά της Τεχεράνης για τη σκληρή καταστολή των διαδηλωτών, καθώς οι ιρανικές υπηρεσίες πληροφοριών είχαν ανακαλύψει ότι οι διαδηλωτές εξοπλίζονταν από το εξωτερικό.<br />Τρίτον, ο Donald Trump ουσιαστικά δικαιώνει τα ιρανικά πλήγματα σε βάσεις στο Ιρακινό Kουρδιστάν, μέσω των οποίων τα όπλα υποτίθεται ότι θα εισέρρεαν στην Ισλαμική Δημοκρατία.<br />Επιπλέον, ο πρόεδρος των ΗΠΑ συνεχίζοντας να ανοίγει τα χαρτιά του, εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για το γεγονός ότι το φορτίο φέρεται να παρέμεινε στην περιοχή Sulaymaniyah του Κουρδιστάν, κοντά στα σύνορα Ιράν-Ιράκ.<br />Στη συνέχεια, ο Trump προχώρησε σε απειλές κατά των Ιρακινών Κούρδων: «Είμαι πολύ αναστατωμένος. Εκείνοι που κατακράτησαν τα όπλα θα πληρώσουν βαρύ τίμημα».<br />Σύμφωνα με τον ισχυρό άνδρα του Λευκού Οίκο, στόχος της επιχείρησης ήταν να βοηθηθούν οι Ιρανοί να αντισταθούν στο καθεστώς εν μέσω της βάναυσης καταστολής των διαμαρτυριών.<br />Οι δηλώσεις του Donald Trump έρχονται εν μέσω της πρόσφατης κλιμάκωσης της έντασης μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν.<br />Η Τεχεράνη χρησιμοποιεί ήδη τα λόγια του Αμερικανού προέδρου ως απόδειξη ότι οι διαδηλώσεις στη χώρα ήταν υποκινούμενες και υποστηριζόμενες από το εξωτερικό...<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ασύλληπτη εξέλιξη: Η Τουρκία έτοιμη να μπει στον πόλεμο στο πλευρό του Ιράν .Τελεσίγραφο Erdogan σε Trump, Ισραήλ.

Βόμβα Kan: Η Τουρκία έδωσε τελεσίγραφο στον Trump - Ετοιμάζεται να μπει στον πόλεμο Διεθνοποιείται με πρωτοφανή τρόπο η σύρραξη στη Μέση Ανα...

Διαβάστε την συνέχεια

Από την Γαλάζια Πατρίδα στην νεοοθωμανική αναθεώρηση .

<img height="106" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/07/erdogan.png" width="764" /><br /><br />Του<b> Ιωάννη Μπαλτζώη</b><br />Ποιος πρόεδρος επιθυμεί να καταστήσει την χώρα του όχι περιφερειακή δύναμη, αλλά παγκόσμια που θα εξάγει πολιτική, εφαρμόζοντας κάθε μέσο, τρόπο, απειλές, πολιτικό και διπλωματικό «μπούλιγκ», τον στρατιωτικό καταναγκασμό εναντίον πάντων των γειτόνων του;<br /><br />Ποιος στην χώρα του καταργεί την δημοκρατία, εκκαθαρίζει τον κρατικό μηχανισμό, καταπιέσει, φυλακίζει, διαλύει με άνομες πράξεις την αντιπολίτευση, φιμώνει τον Τύπο, διώκει τις μειονότητες, για να καθιερωθεί ο πρωταθλητής του πολιτικού Ισλάμ, που έχει εφαρμόσει στην επικράτειά του;<br /><br />Ποιος προκαλεί τις ΗΠΑ, απειλεί με πλήρη καταστροφή το Ισραήλ, ανταγωνίζεται την Ρωσία, εκβιάζει ποικιλοτρόπως την Ευρώπη, καλύπτει τις τρομοκρατικές οργανώσεις της περιοχής, βοηθώντας το ISIS, την Χαμάς, την Χεζμπολάχ, καταδιώκοντας και γενοκτονώντας τους Κούρδους σε όλη την Μέση Ανατολή, στέλνει μισθοφόρους στην Λιβύη, στην Συρία, καταλαμβάνοντας το βόρειο τμήμα της, πολεμάει τους Αρμένιους στον Καύκασο, βοηθάει την Ουκρανία στον πόλεμο με την Ρωσία, για να στεφθεί ηγέτης της ισλαμικής διεθνούς;<br /><br />Ποιος φιλοδοξεί να γίνει ο νέος Σουλτάνος, φιλοδοξεί να μεταβληθεί σε νέο Χαλίφη, επιδιώκει να ανασυστήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία, εις βάρος των γειτονικών κρατών του, ακολουθώντας τους νέο-οθωμανικούς οραματισμούς και μεγαλοϊδεατισμούς, αναπολώντας το μεγαλείο του παρελθόντος, για να θεωρηθεί μεγάλη δύναμη στο γεωπολιτικό πλανητικό ανταγωνισμό;<br /><br />Ποιος είναι ο πρόεδρος της χώρας που έχει εισβάλει σε τρεις χώρες, την Κύπρο το 1974, με κατοχή επί 52 έτη του 38%, το Ιράκ με επανειλημμένες επιχειρήσεις κατά των Κούρδων, την Συρία με διαρκείς επιχειρήσεις από το 2016 (Ασπίδα του Ευφράτη, Κλάδος Ελαίας, Πηγή Ειρήνης) και διατήρηση στρατιωτικής παρουσίας, διαθέτει βάσεις στην Κύπρο, Συρία, Ιράκ, Κατάρ, Σομαλία, Λιβύη, Αλβανίας;<br /><br />Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ενθουσιάζεται με την ιδέα να γίνει ο νέος Ατατούρκ, μεγαλύτερος του πρώτου, ακόμη και με την δαιμονοποίησή του, τρέφεται με αυτήν, την διεκδικεί. Η στρατηγική του εκφοβισμού, της πρόκλησης, της απειλής, του εκφοβισμού και παράλληλα της αδράνειας και αφωνίας της καταρρέουσας Ε.Ε., των κρατών στην Μέση Ανατολή, της περιοδικής αδιαφορίας των ΗΠΑ, της Κίνας και της Ρωσίας ενισχύει το σύστημα εκφοβισμού και καταπίεσης.<br /><br />Αυτά τα ερωτήματα θα έπρεπε να προβληματίζουν την Ευρώπη , τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, όλο τον ελεύθερο κόσμο, αλλά τα συμφέροντα επιβάλλουν φιλικές σχέσεις, συνεργασίες, αμυντικές συμφωνίες και συνέργειες.<br /><br />Ό Ερντογάν αποφάσισε να προσδώσει νομική υπόσταση στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», μια παράνομη τουρκική χαρτογραφία, για να κάνει το Αιγαίο, το Ελληνικό Αρχιπέλαγος, θάλασσα ειδικού επιχειρησιακού καθεστώτος, όπου κάθε δραστηριότητα θα προϋποθέτει τη δική της άδεια. Το νομοσχέδιο μια πολιτική κίνηση, μεθοδευμένη και καλά σχεδιασμένη επιθετική πολιτική, αποσκοπεί στην κυριολεξία υφαρπαγή μιας θαλάσσιας περιοχής, που ανήκει σε άλλο κράτος και είναι παγκόσμιο παράδοξο. Η πρόθεση αυτή του Ερντογάν είναι στην πράξη μια επιθετική ενέργεια, ένας ασύμμετρος υβριδικός πόλεμος, που απαιτείται άμεση και σκληρή αντίδραση. Πως αντιδρά η Ελλάδα; Με ύποπτη αφωνία και εξοργιστική αδράνεια, δέσμια των φοβικών συνδρόμων της και ανίκανων πολιτικών ηγεσιών, θυμίζοντας μας τους στίχους του ποιήματος του Βάρναλη «Οι Μοιραίοι»<br /><br /><b><i>Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,<br />προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!</i></b><br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<div><br /></div>

Από την Γαλάζια Πατρίδα στην νεοοθωμανική αναθεώρηση .

Του Ιωάννη Μπαλτζώη Ποιος πρόεδρος επιθυμεί να καταστήσει την χώρα του όχι περιφερειακή δύναμη, αλλά παγκόσμια που θα εξάγει πολιτική, εφαρ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Αιχμάλωτοι των δημοσκοπήσεων. Ανάγκη για επιστροφή στην πραγματική πολιτική».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.myota.gr/wp-content/uploads/2013/07/dimoskopisi234.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="299" data-original-width="500" height="120" src="https://www.myota.gr/wp-content/uploads/2013/07/dimoskopisi234.jpg" width="771" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Αιχμάλωτοι των δημοσκοπήσεων. Ανάγκη για επιστροφή στην πραγματική πολιτική»</span></h3>Στην πολιτική σκηνή, οι δημοσκοπήσεις έχουν πάψει προ πολλού να αποτελούν ένα απλό εργαλείο καταγραφής των κοινωνικών τάσεων. Έχουν μετεξελιχθεί σε έναν άτυπο, πλην πανίσχυρο, πολιτικό θεσμό. Σε έναν «ρυθμιστή» θα έλεγα, που δεν αποτυπώνει απλώς την κοινή γνώμη αλλά επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο αυτή συγκροτείται και εκφράζεται.<br /><br />Στο σημερινό εξαιρετικά κατακερματισμένο πολιτικό τοπίο, όπου οι παραδοσιακές κομματικές ταυτίσεις έχουν σε μεγάλο βαθμό υποχωρήσει και σημαντικό μέρος του εκλογικού σώματος μετακινείται υπό την επίδραση της συγκυρίας και του συναισθήματος, η απόλυτη εξάρτηση από τις δημοσκοπήσεις και τα εργαλεία ανάλυσης δεδομένων αποκτά τα χαρακτηριστικά μιας σοβαρής πολιτικής στρέβλωσης.<br /><br />Η τρέχουσα επικαιρότητα προσφέρει αποκαλυπτικά δείγματα αυτής της εξέλιξης. Τα κομματικά επιτελεία λειτουργούν πλέον ως αιχμάλωτοι των κυλιόμενων μετρήσεων και της συνεχούς επεξεργασίας των δεδομένων της κοινής γνώμης. Οι στρατηγικές αποφάσεις λαμβάνονται όλο και συχνότερα με γνώμονα την άμεση επικοινωνιακή απόδοση μιας δήλωσης ή ενός πολιτικού ελιγμού και πολύ λιγότερο με ορίζοντα τις δομικές μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η χώρα. Ζούμε δηλαδή στην εποχή της «διαρκούς προεκλογικής εκστρατείας», όπου η μακροπρόθεσμη πολιτική υποχωρεί μπροστά στην εφήμερη τακτική και το πολιτικό όραμα αντικαθίσταται από ένα εβδομαδιαίο και ανακυκλώσιμο αφήγημα.<br /><br />Το πιο ανησυχητικό στοιχείο αυτής της ιδιότυπης «δημοκρατίας του ακροατηρίου» είναι η «αυτοεκπληρούμενη προφητεία» των ποσοστών. Όταν το πολιτικό σύστημα και τα μέσα ενημέρωσης αναπαράγουν ακατάπαυστα τη δημοσκοπική φθορά ενός χώρου ή την εικόνα μιας «καθηλωμένης» αντιπολίτευσης, δημιουργείται ένας ασφυκτικός ψυχολογικός κλοιός γύρω από τον πολίτη. Η ψήφος τότε, απογυμνώνεται σταδιακά από το ιδεολογικό και πολιτικό της περιεχόμενο και μετατρέπεται σε μια ψυχρή άσκηση «χρήσιμης» ή «χαμένης» επιλογής. Οι μετρήσεις δεν καταγράφουν πλέον μόνο τάσεις. Συμβάλλουν στη διαμόρφωση συσχετισμών και εγκλωβίζουν την κοινωνία σε προκατασκευασμένα, συχνά τεχνητά, διλήμματα.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η συγκυρία αναδεικνύει τη δομική αδυναμία των σύγχρονων εργαλείων να συλλάβουν τις βαθύτερες κοινωνικές διεργασίες. Η παρατεταμένη ακρίβεια, η στεγαστική κρίση, η ανασφάλεια για το μέλλον και η γενικευμένη δυσπιστία απέναντι στους θεσμούς έχουν διαμορφώσει ένα διευρυνόμενο τμήμα της κοινωνίας που παραμένει πολιτικά σιωπηλό ή δημοσκοπικά απρόσιτο. Πρόκειται για πολίτες που απέχουν συστηματικά από τις τηλεφωνικές και διαδικτυακές έρευνες, που αποκρύπτουν την πραγματική τους πρόθεση ή που διαμορφώνουν την τελική επιλογή τους την τελευταία στιγμή, συχνά προς την αποχή, την ιδιώτευση ή την αντισυστημική ψήφο.<br /><br />Όσο εξελιγμένα και αν είναι τα μοντέλα εκτίμησης και στάθμισης, δυσκολεύονται να ποσοτικοποιήσουν την ένταση της κοινωνικής απογοήτευσης, της οργής και, κυρίως, της πολιτικής απάθειας. Εκεί ακριβώς βρίσκεται και ο «μεθοδολογικός περιορισμός» των δημοσκοπήσεων. Καταγράφουν με σχετική επάρκεια τη δηλωμένη πρόθεση της στιγμής, χωρίς πάντοτε να μπορούν να φωτίσουν όσα ωριμάζουν κάτω από την επιφάνεια της κοινωνίας.<br /><br />Αυτή η αδυναμία αποτύπωσης των πραγματικών κοινωνικών διεργασιών οδηγεί σταδιακά σε μια διακυβέρνηση χωρίς σταθερό στρατηγικό ορίζοντα. Όταν η λήψη αποφάσεων εξαρτάται από τον εβδομαδιαίο «δημοσκοπικό υδράργυρο», η εκάστοτε κυβερνητική πολιτική χάνει τη συνέχεια και τον μακροπρόθεσμο προσανατολισμό της. Νομοσχέδια αποσύρονται ή τροποποιούνται άρον άρον πριν καν εφαρμοστούν, μεταρρυθμίσεις παγώνουν υπό τον φόβο των πρώτων αρνητικών αντιδράσεων και η άσκηση της εξουσίας μετατρέπεται σε μια ατέρμονη διαχείριση συγκυριακών κρίσεων.<br /><br />Η χώρα στερείται έτσι ενός συνεκτικού εθνικού σχεδιασμού, καθώς το πολιτικό σύστημα επιλέγει συχνά τη βολική αδράνεια απέναντι στο πολιτικό κόστος μιας αναγκαίας αλλά προσωρινά μη δημοφιλούς, απόφασης.<br /><br />Η κύρια ευθύνη όμως, δεν βαρύνει τις εταιρείες μετρήσεων, οι οποίες καλούνται να εργαστούν σε συνθήκες αυξανόμενης κοινωνικής άρνησης, χαμηλής συμμετοχής και μεταβαλλόμενης πολιτικής συμπεριφοράς. Βαρύνει πρωτίστως το πολιτικό προσωπικό, το οποίο καταναλώνει τα δημοσκοπικά δεδομένα με όρους εκλογικής απόδοσης και καθημερινού ανταγωνισμού. Θα τολμούσα να πω, με όρους ποδοσφαιρικού στοιχήματος.<br /><br />Παρακολουθούμε σήμερα μια αντιπολίτευση που αναλώνεται συχνά σε μια εσωστρεφή διαμάχη για τους συσχετισμούς της δεύτερης και της τρίτης θέσης και μια κυβερνητική παράταξη που αξιολογεί τις πολιτικές της αντοχές μέσα από τις αυξομειώσεις των αρνητικών γνωμών. Η δημόσια συζήτηση υποβαθμίζεται έτσι σε μια στείρα αριθμολογία. Χάνεται η ουσιαστική αντιπαράθεση για το παραγωγικό μοντέλο της χώρας, την παιδεία, την υγεία, την εργασία, το κοινωνικό κράτος, τη δημογραφική συρρίκνωση και την κλιματική προσαρμογή.<br /><br />Η διαρκής εξάρτηση από τις μετρήσεις παράγει τελικά πολιτικά φοβικές ηγεσίες. Οι ηγέτες του παρελθόντος επιχειρούσαν να διαμορφώσουν την κοινή γνώμη, να πείσουν την κοινωνία και να αναλάβουν το κόστος δύσκολων επιλογών. Πολλοί από τους σημερινούς ηγέτες ακολουθούν την κοινή γνώμη περισσότερο απ’ όσο την επηρεάζουν. Μετατρέπονται έτσι σε καθρέφτες των φόβων και των αβεβαιοτήτων του εκλογικού σώματος, εγκλωβισμένοι σε μια διαρκή ανησυχία πολιτικού κόστους που αποτυπώνεται σχεδόν σε πραγματικό χρόνο στις οθόνες των επιτελείων τους.<br /><br />Αν η πολιτική θέλει να ανακτήσει την αξιοπιστία και την κοινωνική της χρησιμότητα, χρειάζεται να απελευθερωθεί από την «τυραννία των ποσοστών». Οι πολιτικές δυνάμεις οφείλουν να επιστρέψουν στην παραγωγή ιδεών, προτάσεων και συλλογικών σχεδίων με βάση τις αρχές τους και τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Κατά την άποψή μου, η πολιτική αποκτά νόημα όταν ορίζει την κατεύθυνση της κοινωνίας και της χώρας, όταν εξηγεί, όταν πείθει και βέβαια όταν αναλαμβάνει την ευθύνη για το μέλλον.<br />Σε διαφορετική περίπτωση, το χάσμα ανάμεσα στη «δημοσκοπική» και την «πραγματική» κοινωνία θα συνεχίσει να βαθαίνει. Μαζί του θα ενισχύονται η αποχή, η πολιτική αποστασιοποίηση και ο αντισυστημισμός, διαμορφώνοντας μια εξέλιξη εξαιρετικά επικίνδυνη για την ποιότητα και τη σταθερότητα της δημοκρατίας μας.<br /><br /><b>Παναγιωτόπουλος Γιώργος</b><br />Καθηγητής,<br />Αντιπρύτανης Πανεπιστημίου Πατρών<div><br /></div><div><a href="http://PatraPress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Αιχμάλωτοι των δημοσκοπήσεων. Ανάγκη για επιστροφή στην πραγματική πολιτική».

«Αιχμάλωτοι των δημοσκοπήσεων. Ανάγκη για επιστροφή στην πραγματική πολιτική» Στην πολιτική σκηνή, οι δημοσκοπήσεις έχουν πάψει προ πολλού ν...

Διαβάστε την συνέχεια

Μητσοτάκης: ο αρχιτέκτονας της τοξικότητας σε νευρική κρίση , αναζητά δεκανίκια…

<img height="133" src="https://omegapress.gr/images/MHTSDETH.jpg" width="767" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Κάθε δήλωσή του περιλαμβάνει ψεύδη, αυτάρεσκες ωραιοποιήσεις, γενικεύσεις και ανήθικες επιθέσεις κατά πολιτικών αντιπάλων. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βιώνει μια κρίση πανικού που θα τον συντρίψει , μόλις ο Σαμαράς ανακοινώσει το κόμμα του. To ηθικό του μειονέκτημα το επιβεβαίωσε και η Κομισιόν με την δήλωση του Επιτρόπου Δικαιοσύνης Μάικλ Μακ Γκραθ ότι “στηρίζουμε την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στο έργο της. Είναι ανεξάρτητη, ενεργεί σύμφωνα με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όλα τα κράτη-μέλη έχουν υποχρέωση να συνεργάζονται και να υποστηρίζουν το έργο της». Είναι μια μια απάντηση -κόλαφος για τις επιθέσεις που δέχεται από το καθεστώς Μητσοτάκη η Λάουρα Κοβέσι.<br /><br />Προς το παρόν, ο πρωθυπουργός, κρατά το κλειδί της ημερομηνίας διεξαγωγής των εκλογών. Δηλώνει συνεχώς, ότι οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027, ενώ ο ίδιος έχει αρχίσει κατακαλόκαιρο την μακρά του προεκλογική εκστρατεία .<br />Το περιεχόμενο του προεκλογικού αγώνα είναι μια κακότεχνη σκηνοθεσία, λες και απευθύνεται σε λαϊκό πελατολόγιο νομίζοντας ότι η κοινωνία ικετεύει για ψίχουλα... Το να δηλώνει κεντρώος ο Μητσοτάκης και να απαιτεί συγνώμη από την αντιπολίτευση για το δικό του έλλειμμα πολιτικής ηθικής, επιβεβαιώνει ότι είναι ο ίδιος ο αρχιτέκτονας του λαικισμού και όχι οι αντίπαλοί του.<br /><br />Τι και με ποιους διαπραγματεύεται ο Μητσοτάκης;<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπαθεί να πείσει ότι διεκδικεί την αυτοδυναμία για α έχει ένα άλλοθι την επομένη των εκλογών, ότι η αποτυχία του, δεν οφείλεται στον ίδιο, αλλά στον Σαμαρά. Παλιά , δοκιμασμένη και αποτυχημένη συνταγή. Η ουσία των πολιτικών εξελίξεων διαμορφώνεται με βάση τα κοινωνικά προβλήματα και τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι με βάση την πλασματική εικόνα που θέλει να επιβάλλει ο πρωθυπουργός. Ο οποίος αναζητά εναγώνια , ένα πολιτικό δεκανίκι που θα τον σώσει. Μπορεί όμως να βρει;<br /><br />Η πρώτη απόπειρα έγινε με τον Κυριάκο Βελόπουλο. Για να μείνει σταθερός στην γραμμή που έχει εξαγγείλει, ο Μητσοτάκης δηλώνει ότι διεκδικεί την αυτοδυναμία και δεν συζητά ζητήματα συνεργασιών. Αστεία πράγματα. Πάντως με τη θέση αυτή, ωθεί την συζήτηση περί συνεργασιών στα άλλα κόμματα που πιέζονται στα στημένα τηλεοπτικά πάνελ να δηλώσουν πως και ποιόν θα συνεργαστούν. Η ΝΔ απαλλάσσεται από τις απαντήσεις. ..<br /><br />Επειδή όμως ο πρωθυπουργός ξέρει την αλήθεια , ότι δεν υπάρχει ούτε σαν σενάριο η αυτοδυναμία, μέσω διαφόρων διαρροών έριξε δίχτυα προς τον Βελόπουλο . Τόσο ο Βελόπουλος , όσο και η ΝΔ αρνούνται κάθε ενδεχόμενο. Αλλά ο Μητσοτάκης είναι αδίστακτος , ήδη συνεργάζεται με χειρότερους ακροδεξιούς από τον Βελόπουλο, τους Βορίδη, Πλεύρη και Γεωργιάδη, υπάρχει περίπτωση να αρνηθεί ένα δεκανίκι για να παραμείνει στην εξουσία; ούτε κατά διάνοια. Αν προκύψει λοιπόν θέμα συνεργασίας θα το κάνει με μεγάλη άνεση και με τον Βελόπουλο και με τον … διάβολο που έλεγε ο Χαρίλαος Φλωράκης.<br /><br />Αφού η δήθεν μη προσέγγιση με τον Βελόπουλο έμεινε προς το παρόν στον αέρα, έγινε το δεύτερο βήμα προς τον Σαμαρά, μέσω του Άδωνι Γεωργιάδη. Αμέσως και επίσημα, η κυβέρνηση πήρε αποστάσεις, αλλά η υπόθεση είναι στο τραπέζι για δύο λόγους. Πρώτος να φανεί η ευθύνη του Σαμαρά , ότι αν ιδρύσει κόμμα θα κόψει δύναμη από τη ΝΔ και η εξουσία θα χαθεί. Δεύτερος να προσελκύσει το ενδιαφέρον του Κώστα Καραμανλή για να δράσει ως πυροσβέστης , όταν χρειαστεί. Αλλά πως; ακόμη και αν ο Σαμαράς συνεργαστεί θα απαιτήσει την απομάκρυνση Μητσοτάκη. Άρα τι ακριβώς σκέπτεται ο πρωθυπουργός θα φανεί στην πορεία...<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης χάνει σταδιακά τον έλεγχο , την αυτοκυριαρχία και αν ο Σαμαράς ανακοινώσει το κόμμα του, θα έχουμε ανατροπή. Ανατροπή μέσα στην δεξιά παράταξη. Μοιραία το πρώτο θέμα συζήτησης θα είναι η διαδοχή του Μητσοτάκη, η αυτοκάθαρση της ΝΔ , αλλά και το πως θα αντιμετωπιστεί η αντιπολίτευση σε έναν γρήγορο δεύτερο γύρο εκλογών, με την προοδευτική αντιπολίτευση να είναι ισχυρή. Θα εκλεγεί νέος ηγέτης στη ΝΔ ή θα αφήσουν τον Μητσοτάκη να ηττηθεί και να φύγει; τι διαπραγματεύεται ο Μητσοτάκης; γιατί περί αυτού πρόκειται..</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μητσοτάκης: ο αρχιτέκτονας της τοξικότητας σε νευρική κρίση , αναζητά δεκανίκια…

Του Σωτήρη Σιδέρη Κάθε δήλωσή του περιλαμβάνει ψεύδη, αυτάρεσκες ωραιοποιήσεις, γενικεύσεις και ανήθικες επιθέσεις κατά πολιτικών αντιπάλων...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα: Στα 9,6 δισ. ευρώ οι αμυντικές δαπάνες. Πάνω από 1.000 ευρώ ανά κάτοικο.

<img height="109" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/defense_spending_money_tanks-1-768x419.jpg" width="780" /><br /><br /><b>Κωστας Καλλιαντερης </b><br />Η χώρα παραμένει στις πρώτες θέσεις του ΝΑΤΟ ως προς την επιβάρυνση της οικονομίας για την άμυνα, με το 2026 να φέρνει ποσά-ρεκόρ και σημαντικές πληρωμές για μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα.<br /><br />Σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα διαμορφώνονται οι ελληνικές αμυντικές δαπάνες για το 2026, καθώς το συνολικό ποσό εκτιμάται ότι θα φτάσει τα 9,6 δισ. ευρώ.<br /><br />Η Ελλάδα εξακολουθεί να συγκαταλέγεται στις χώρες του ΝΑΤΟ που διαθέτουν το μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ τους για την άμυνα, καταγράφοντας δαπάνες που αντιστοιχούν περίπου στο 3,65% της οικονομικής της παραγωγής.<br /><br />Την ίδια στιγμή, ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί και η κατά κεφαλήν επιβάρυνση, η οποία ξεπερνά τα 1.000 δολάρια για κάθε κάτοικο της χώρας.<br />Σχεδόν διπλασιάστηκαν μέσα σε 12 χρόνια<br /><br />Η αύξηση των ελληνικών αμυντικών δαπανών την τελευταία δωδεκαετία είναι εντυπωσιακή.<br /><br />Το 2014 η χώρα δαπανούσε περίπου 4,87 δισ. δολάρια για την άμυνα, ενώ το 2026 το αντίστοιχο ποσό εκτιμάται στα 9,15 δισ. δολάρια. Πρόκειται για αύξηση που πλησιάζει το 100%, αντανακλώντας τις αυξημένες ανάγκες αποτροπής αλλά και την υλοποίηση μεγάλων προγραμμάτων εκσυγχρονισμού των Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Η Ελλάδα βρίσκεται πλέον στο ανώτερο επίπεδο μεταξύ των συμμάχων, τόσο ως προς το ποσοστό του ΑΕΠ όσο και ως προς τη δαπάνη που αναλογεί σε κάθε πολίτη.<br />Πάνω από 1.000 δολάρια ανά κάτοικο<br /><br />Η κατά κεφαλήν αμυντική δαπάνη στην Ελλάδα υπολογίζεται περίπου στα 1.025 δολάρια ανά κάτοικο.<br /><br />Για την Τουρκία, το αντίστοιχο ποσό περιορίζεται στα περίπου 319 δολάρια, παρότι η Άγκυρα δαπανά πολύ περισσότερα σε απόλυτους αριθμούς.<br /><br />Η μεγάλη απόσταση εξηγείται σε σημαντικό βαθμό από τη διαφορά πληθυσμού μεταξύ των δύο χωρών. Ωστόσο, αποτυπώνει και το ιδιαίτερα υψηλό βάρος που επωμίζεται η ελληνική οικονομία για τη διατήρηση της αμυντικής της ικανότητας.<br />Πού κατευθύνονται τα 9,6 δισ. ευρώ<br /><br />Στη μεθοδολογία του ΝΑΤΟ δεν υπολογίζονται μόνο οι αγορές νέων οπλικών συστημάτων.<br /><br />Στις συνολικές αμυντικές δαπάνες περιλαμβάνονται οι μισθοί και οι συντάξεις του προσωπικού, τα λειτουργικά έξοδα, τα καύσιμα, τα πυρομαχικά, οι συντηρήσεις, οι στρατιωτικές υποδομές, η έρευνα και ανάπτυξη, καθώς και οι πληρωμές για εξοπλιστικά προγράμματα.<br /><br />Περίπου το 43,8% του συνολικού ποσού, δηλαδή περισσότερα από 4,1 δισ. ευρώ, κατευθύνεται στο προσωπικό και στις συντάξεις.<br /><br />Οι εξοπλισμοί και η έρευνα και ανάπτυξη απορροφούν περίπου το 37,7%, με τη σχετική δαπάνη να προσεγγίζει τα 3,6 δισ. ευρώ.<br /><br />Παράλληλα, περίπου το 5,9% αφορά στρατιωτικές υποδομές, ενώ το 12,7% καλύπτει τις υπόλοιπες λειτουργικές ανάγκες.<div><br />Τα μεγάλα προγράμματα που ανεβάζουν τον λογαριασμό<br /><br />Η υψηλή συμμετοχή των εξοπλισμών στις συνολικές δαπάνες συνδέεται με την περίοδο έντονης ανανέωσης των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Στον προϋπολογισμό περιλαμβάνονται πληρωμές για τις νέες φρεγάτες FDI, τα μαχητικά Rafale, την αναβάθμιση των F-16 σε επίπεδο Viper, καθώς και για τα ανθυποβρυχιακά ελικόπτερα MH-60R.<br /><br />Παράλληλα, βρίσκονται σε εξέλιξη προγράμματα που αφορούν πυραυλικά συστήματα, πυρομαχικά και νέες συμβάσεις οι οποίες συνδέονται με την «Ατζέντα 2030» και τον συνολικό μετασχηματισμό των Ενόπλων Δυνάμεων. </div><div><br />Η σύγκριση με την Τουρκία<br /><br />Η Τουρκία προβλέπεται να διαθέσει περίπου 43,8 δισ. δολάρια για την άμυνα το 2026, ποσό σχεδόν τετραπλάσιο από το ελληνικό σε απόλυτες τιμές.<br /><br />Ωστόσο, ως ποσοστό του ΑΕΠ, οι τουρκικές αμυντικές δαπάνες υπολογίζονται στο 2,26%, σημαντικά χαμηλότερα από το 3,65% της Ελλάδας.<br /><br />Η Άγκυρα διαθέτει επίσης σαφώς μεγαλύτερο αριθμό στρατιωτικού προσωπικού, με περίπου 481.000 στρατιωτικούς, έναντι περίπου 132.000 στην Ελλάδα.<br /><br />Περίπου το 30% των τουρκικών δαπανών κατευθύνεται σε εξοπλισμούς και έρευνα, ποσοστό μικρότερο από το ελληνικό. Παράλληλα, η Τουρκία διαθέτει πολύ μεγαλύτερη εγχώρια αμυντική βιομηχανία, με ισχυρή παρουσία σε drones, πυραύλους, τεθωρακισμένα, ναυπηγικά προγράμματα και ηλεκτρονικά συστήματα.</div><div><br />Η Ευρώπη ανεβάζει ταχύτητα<br /><br />Η αύξηση των ελληνικών δαπανών εντάσσεται σε μια γενικότερη ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας.<br /><br />Οι ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ και ο Καναδάς αύξησαν το 2025 τις βασικές αμυντικές τους δαπάνες κατά περισσότερο από 19% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Η αύξηση αντιστοιχεί σε περισσότερα από 90 δισ. δολάρια.<br /><br />Το 2014 η Ευρώπη και ο Καναδάς δαπανούσαν περίπου 279 δισ. δολάρια, ενώ για το 2026 η συνολική δαπάνη εκτιμάται ότι θα φτάσει τα 634 δισ. δολάρια.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν μακράν ο μεγαλύτερος χρηματοδότης της Συμμαχίας, με τις αμερικανικές δαπάνες να πλησιάζουν τα 850 δισ. δολάρια.<br />Στις πέντε χώρες που ξεπερνούν τον νέο στόχο<br /><br />Η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα στις μόλις πέντε χώρες του ΝΑΤΟ που εκτιμάται ότι θα φτάσουν ήδη από το 2026 τον νέο στόχο του 3,5% του ΑΕΠ για τις βασικές αμυντικές ανάγκες.<br /><br />Μαζί της βρίσκονται η Εσθονία, η Λετονία, η Πολωνία και η Λιθουανία, χώρες που βρίσκονται στην ανατολική ή νοτιοανατολική περίμετρο της Συμμαχίας και αντιμετωπίζουν αυξημένες απαιτήσεις ασφαλείας.<br /><br />Για την Ελλάδα, οι υψηλές δαπάνες συνδέονται κυρίως με την ελληνοτουρκική ισορροπία, την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο και την ανάγκη εκσυγχρονισμού του Στρατού Ξηράς, του Πολεμικού Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας.</div><div><br />Ο επόμενος στόχος του ΝΑΤΟ<br /><br />Η νέα κατεύθυνση της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας προβλέπει συνολική δέσμευση που θα μπορεί να φτάνει το 5% του ΑΕΠ έως το 2035.<br /><br />Από αυτό, το 3,5% θα αφορά τις βασικές αμυντικές ανάγκες και έως το 1,5% τομείς όπως οι στρατηγικές υποδομές, η κυβερνοασφάλεια, η ανθεκτικότητα και η ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Η βασική πρόκληση για την Ελλάδα δεν είναι μόνο να διατηρήσει υψηλό επίπεδο δαπανών. Το ζητούμενο είναι τα χρήματα αυτά να μετατραπούν σε πραγματική επιχειρησιακή ισχύ, μεγαλύτερη συμμετοχή της ελληνικής βιομηχανίας και περισσότερη εγχώρια προστιθέμενη αξία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα: Στα 9,6 δισ. ευρώ οι αμυντικές δαπάνες. Πάνω από 1.000 ευρώ ανά κάτοικο.

Κωστας Καλλιαντερης  Η χώρα παραμένει στις πρώτες θέσεις του ΝΑΤΟ ως προς την επιβάρυνση της οικονομίας για την άμυνα, με το 2026 να φέρνει ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΝΥΤ: Το Πεντάγωνο έκρυβε τις επιθέσεις του Ιράν. Το παρασκήνιο του φονικού πλήγματος στην Ιορδανία

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/USA-IRAN-TALKS.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/USA-IRAN-TALKS.jpg" width="775" /></a><br /><br />Σε μια σοβαρή αποκάλυψη προχωρούν οι New York Times, φέρνοντας στο φως την τακτική απόκρυψης που ακολουθεί το Πεντάγωνο σχετικά με την πραγματική έκταση των ιρανικών επιθέσεων εναντίον των αμερικανικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή.<br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, την εβδομάδα που προηγήθηκε του φονικού πλήγματος της Παρασκευής στην Ιορδανία -το οποίο στοίχισε τη ζωή σε δύο Αμερικανούς στρατιώτες και άφησε έναν ακόμα αγνοούμενο– το Ιράν είχε πραγματοποιήσει τρεις επιπλέον επιθέσεις εναντίον αμερικανικών δυνάμεων στη χώρα.<br />Αμερικανοί αξιωματούχοι, οι οποίοι μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας, επιβεβαίωσαν ότι τα προγενέστερα αυτά χτυπήματα προκάλεσαν τον τραυματισμό δεκάδων στρατιωτών και σοβαρές ζημιές σε ελικόπτερα. Ωστόσο, το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ επέλεξε να αποσιωπήσει πλήρως τα περιστατικά αυτά, αποκρύπτοντας τόσο τις επιθέσεις όσο και την έκταση των απωλειών.<br /><br />Επιχειρησιακή ασφάλεια vs δημόσια ενημέρωση<br /><br />Το επεισόδιο αναδεικνύει την αυξανόμενη ένταση μεταξύ της ανάγκης για επιχειρησιακή ασφάλεια και της υποχρέωσης της αμερικανικής κυβέρνησης να ενημερώνει τους πολίτες για την πορεία του πολέμου.<br />Σε επίσημες ανακοινώσεις μετά τις αεροπορικές επιδρομές της περασμένης εβδομάδας, η CENTCOM (Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ) υποστήριξε ότι απαντούσε σε ιρανικές επιθέσεις κατά εμπορικών πλοίων στα Στενά του Ορμούζ, αποφεύγοντας οποιαδήποτε αναφορά στα πλήγματα που δέχθηκαν αμερικανικές βάσεις στην περιοχή και ειδικότερα στην Ιορδανία.<div><br />Στρατιωτικοί αξιωματούχοι δικαιολογούν τη στάση αυτή, υποστηρίζοντας ότι η δημοσιοποίηση στοιχείων θα μπορούσε να διευκολύνει το Ιράν στον ακριβή εντοπισμό και τη στοχοποίηση των βάσεων όπου εδρεύουν χιλιάδες Αμερικανοί στρατιώτες. Παράλληλα, σημειώνουν πως δεν υπάρχει νομική υποχρέωση δημοσιοποίησης τραυματισμών, ειδικά όταν το προσωπικό επιστρέφει άμεσα στα καθήκοντά του. Για τους ίδιους λόγους, η CENTCOM έχει σταματήσει να δίνει στη δημοσιότητα τον ημερήσιο αριθμό των ιρανικών στόχων που πλήττει.<br /><br />Σιγή ασυρμάτου για τη στρατηγική και τις απώλειες<br /><br />Μετά την κατάρρευση της εύθραυστης εκεχειρίας, το Πεντάγωνο διατηρεί στάση συσκότισης, παρέχοντας ελάχιστες λεπτομέρειες για την αμερικανική στρατιωτική στρατηγική, ενώ η τελευταία ευρεία ενημέρωση πραγματοποιήθηκε στις αρχές Μαΐου.<br />Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση Τραμπ αποφεύγει να αποκαλύψει το βαθμό στον οποίο ο πόλεμος έχει εξαντλήσει τα αμερικανικά αποθέματα κρίσιμων και πολυδάπανων όπλων, αλλά και το πώς το Τεχεράνη κατάφερε να διατηρήσει και να ανασυγκροτήσει τις πυραυλικές της δυνατότητες.<br />Το ζήτημα των αμερικανικών απωλειών παραμένει ιδιαίτερα ευαίσθητο. Οι δύο νέοι θάνατοι ανεβάζουν τον συνολικό αριθμό των νεκρών Αμερικανών στρατιωτικών στους 16, από την έναρξη των επιχειρήσεων ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου. Παράλληλα, οι τραυματίες ξεπερνούν τους 400, αν και το Πεντάγωνο έχει παύσει να ενημερώνει τα συνολικά στοιχεία τις τελευταίες εβδομάδες.<br /><br />Οι δηλώσεις Τραμπ και Χέγκσεθ<br /><br />Σε τηλεφωνική του επικοινωνία με το NewsNation, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι οι στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους «στην υπηρεσία της πατρίδας», υπογραμμίζοντας εκ νέου ότι ο αντικειμενικός σκοπός του πολέμου είναι «να μην αποκτήσει ποτέ το Ιράν πυρηνικό όπλο».<br />Από την πλευρά του, ο Υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ σημείωσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι η απώλεια των δύο στρατιωτών θα ενισχύσει περαιτέρω την αμερικανική αποφασιστικότητα στη σύγκρουση.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΝΥΤ: Το Πεντάγωνο έκρυβε τις επιθέσεις του Ιράν. Το παρασκήνιο του φονικού πλήγματος στην Ιορδανία

Σε μια σοβαρή αποκάλυψη προχωρούν οι New York Times, φέρνοντας στο φως την τακτική απόκρυψης που ακολουθεί το Πεντάγωνο σχετικά με την πραγμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν: Προκλητική ανάρτηση ανήμερα της επετείου της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/erdogan_ankara.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1280" data-original-width="1920" height="133" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/erdogan_ankara.jpg" width="775" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">52 χρόνια μετά, μια πληγή που παραμένει ανοιχτή</span></h3>Με αναφορές σε «γιορτή Ειρήνης και Ελευθερίας» και τη δέσμευση ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να στηρίζει τους Τουρκοκύπριους, ήταν η ανάρτηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανήμερα της 52ης επετείου της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.<div><br />Ερντογάν: «Η Τουρκία δεν θα αφήσει ποτέ μόνους τους Τουρκοκύπριους»<br /><br />Στο μήνυμά του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Τούρκος πρόεδρος τίμησε, όπως ανέφερε, «τους ηρωικούς μάρτυρες» της Τουρκίας και εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς τους βετεράνους, ενώ συνεχάρη τους Τουρκοκύπριους για την «Ημέρα Ειρήνης και Ελευθερίας της 20ής Ιουλίου».<br /><br />«Τιμώ με σεβασμό τους ηρωικούς μάρτυρές μας και εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου προς τους βετεράνους μας», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Παράλληλα, επανέλαβε ότι η Άγκυρα, ως «μητέρα πατρίδα» και εγγυήτρια δύναμη, θα συνεχίσει να βρίσκεται στο πλευρό των Τουρκοκυπρίων, επιμένοντας στη θέση της Τουρκίας για το Κυπριακό.<br /><br />Δείτε την ανάρτηση του Ερντογάν:<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin: 10px auto; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2079141278046962118" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2079141278046962118&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fgeopolitiki-amyna%2F1029323%2Ferntogan-proklitiki-anartisi%2F&sessionId=f5c2c002603a5806e8cb3a4b0e79201b99040170&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 921px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; line-height: 1.6 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; transition: font-size 0.18s, line-height 0.18s;"></p>Μια επέτειος μνήμης και διχασμού<br /><br />Η 20ή Ιουλίου αποτελεί για την Κύπρο μία από τις πιο φορτισμένες ημερομηνίες της σύγχρονης ιστορίας της. Το 1974, μετά το πραξικόπημα κατά του τότε προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Μακαρίου, η Τουρκία πραγματοποίησε στρατιωτική εισβολή στο νησί, επικαλούμενη τις πρόνοιες της Συνθήκης Εγγυήσεως.<br /><br />Η στρατιωτική επιχείρηση είχε ως αποτέλεσμα την κατάληψη περίπου του 37% του κυπριακού εδάφους, τον εκτοπισμό δεκάδων χιλιάδων Ελληνοκυπρίων από τις εστίες τους και τη δημιουργία μιας διαιρεμένης Κύπρου.<br /><br />Έκτοτε, η Κυπριακή Δημοκρατία και η διεθνής κοινότητα, με εξαίρεση την Τουρκία, δεν αναγνωρίζουν το ψευδοκράτος που ανακηρύχθηκε το 1983 στα κατεχόμενα.<br />Νέα μηνύματα ισχύος από την Άγκυρα<br /><br />Η σημερινή τοποθέτηση του Ερντογάν εντάσσεται στη σταθερή πολιτική γραμμή της Τουρκίας τα τελευταία χρόνια, με τον Τούρκο πρόεδρο να υποστηρίζει τη λύση των «δύο κρατών» στην Κύπρο, θέση που απορρίπτεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Με φόντο τις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό που παραμένουν ουσιαστικά παγωμένες, η Άγκυρα επιμένει ότι η τουρκοκυπριακή πλευρά πρέπει να αναγνωριστεί ως ξεχωριστή οντότητα, ενώ η άλλη πλευρά επιμένει σε μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία.<br /><br />52 χρόνια μετά, η πληγή παραμένει ανοιχτή<br /><br />Πέντε δεκαετίες μετά τα γεγονότα του 1974, η Κύπρος παραμένει ένα από τα πλέον μακροχρόνια άλυτα διεθνή ζητήματα. Για την Τουρκία η 20ή Ιουλίου αποτελεί ημέρα «απελευθέρωσης» για τους Τουρκοκύπριους, ενώ για την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία αποτελεί ημέρα μνήμης μιας εισβολής που άφησε πίσω της νεκρούς, αγνοούμενους και χιλιάδες εκτοπισμένους.<br /><br />Η νέα παρέμβαση Ερντογάν επαναφέρει για ακόμη μία φορά τη βαθιά διαφωνία ανάμεσα στις δύο πλευρές και επιβεβαιώνει ότι, 52 χρόνια μετά, το Κυπριακό εξακολουθεί να αποτελεί ανοιχτή πληγή στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ερντογάν: Προκλητική ανάρτηση ανήμερα της επετείου της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο

52 χρόνια μετά, μια πληγή που παραμένει ανοιχτή Με αναφορές σε «γιορτή Ειρήνης και Ελευθερίας» και τη δέσμευση ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρεπορτάζ: Οι ΗΠΑ σαν να προετοίμαζονται για μεγάλο πόλεμο με το Ιράν.

<img src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/07/USA-F-35-630x383.jpg" /><br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες ενημέρωσαν το Ισραήλ ότι σχεδιάζουν να εντείνουν τα πλήγματά τους στο Ιράν τις επόμενες ημέρες.<br /><br />Σύμφωνα με έναν Ισραηλινό και έναν Αμερικανό αξιωματούχο ασφαλείας, οι συνεχιζόμενες στρατηγικές συνομιλίες έχουν επίσης επικεντρωθεί στην πιθανότητα η Τεχεράνη να «σπάσει όλους τους κανόνες» και να επιτεθεί απευθείας στο Ισραήλ.<br /><br />Μια τέτοια κίνηση θα προκαλούσε πιθανότατα μια σημαντική ισραηλινή απάντηση εναντίον του Ιράν.<br /><br />Προς το παρόν, ωστόσο, η Ουάσιγκτον φέρεται να επιδιώκει να κρατήσει το Ισραήλ έξω από την τρέχουσα κλιμάκωση.<br /><br />Ένας ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος δηλώνει ότι η Ιερουσαλήμ προετοιμάζεται για την πιθανότητα να συμμετάσχει σε μια διευρυμένη στρατιωτική εκστρατεία των ΗΠΑ κατά του Ιράν, καθώς οι εντάσεις αυξάνονται.<br /><br />«Βρισκόμαστε σε συνεχή διάλογο με τους Αμερικανούς, αλλά ένα πράγμα είναι γεγονός: ο Τραμπ είναι απρόβλεπτος.<br /><br />»Αυτή τη στιγμή, φαίνεται ότι [οι ΗΠΑ επιδιώκουν] να αυξήσουν την ένταση των αμερικανικών πληγμάτων στο Ιράν».<br /><br />Ο αξιωματούχος πρόσθεσε ότι το Ισραήλ «προετοιμάζεται για κάθε πιθανότητα και αναπτύσσει άμεσες και στρατηγικές επιχειρησιακές επιλογές», προειδοποιώντας:<br /><br />«Εάν οι Αμερικανοί αποφασίσουν να κλιμακώσουν ή να εμπλέξουν το Ισραήλ, ή εάν οι Ιρανοί προβούν σε μια απροσδόκητη και ασύνετη κίνηση εναντίον μας, θα είμαστε έτοιμοι».<br />Το Ιράν διατάζει τις ιρακινές πολιτοφυλακές να προετοιμαστούν για χερσαία εισβολή των ΗΠΑ<br /><br />Η Τεχεράνη φέρεται να πιστεύει ότι τα πρόσφατα πλήγματα των ΗΠΑ είναι η εναρκτήρια φάση μιας ευρύτερης εκστρατείας και έχει δώσει οδηγίες στις πληρεξούσιες πολιτοφυλακές της στο Ιράκ να προετοιμαστούν για μια πιθανή περιφερειακή αντιπαράθεση εάν αμερικανικές επίγειες δυνάμεις εισέλθουν στη σύγκρουση.<br /><br />Οι ΗΠΑ στέλνουν επιπλέον μαχητικά αεροσκάφη στη Μέση Ανατολή καθώς οι εντάσεις με το Ιράν συνεχίζουν να αυξάνονται.<br /><br />Σύμφωνα με τους New York Times, η Ουάσιγκτον αναπτύσσει περισσότερα μαχητικά αεροσκάφη F-16 και F-35, μαζί με αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού, στην περιοχή.<br /><br />Η ανάπτυξη φέρεται να διατάχθηκε πριν από την πρόσφατη επίθεση του Ιράν στην Ιορδανία, η οποία σκότωσε δύο Αμερικανούς στρατιώτες.<br /><br />Ένας Ισραηλινός στρατιωτικός αξιωματούχος είπε ότι ορισμένα από τα αεροσκάφη θα μπορούσαν να σταθμεύσουν σε βάσεις της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας.<br /><br />Η ενίσχυση αυτή σηματοδοτεί ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες προετοιμάζονται για μια ευρύτερη και ενδεχομένως παρατεταμένη αντιπαράθεση με το Ιράν.<br /><br />Ισραηλινοί αξιωματούχοι φέρεται να εκφράζουν φόβους ότι το Ιράν θα μπορούσε να στοχεύσει επιπλέον ανώτερους Ισραηλινούς ηγέτες πέραν του Πρωθυπουργού Νετανιάχου, προειδοποιώντας ότι «ένας τεράστιος αριθμός ανθρώπων βρίσκεται υπό απειλή», σύμφωνα με την Israel Hayom.<br /><br />Οι Χούτι λένε ότι θα εκδώσουν ανακοίνωση τη Δευτέρα 20/07, δηλώνοντας:<br /><br />«Δήλωση από τις Ένοπλες Δυνάμεις της Υεμένης αύριο [20/07], Θεού θέλοντος, για την ανακοίνωση μιας σημαντικής θέσης που αρμόζει στις προσδοκίες του σπουδαίου λαού μας».<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ρεπορτάζ: Οι ΗΠΑ σαν να προετοίμαζονται για μεγάλο πόλεμο με το Ιράν.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ενημέρωσαν το Ισραήλ ότι σχεδιάζουν να εντείνουν τα πλήγματά τους στο Ιράν τις επόμενες ημέρες. Σύμφωνα με έναν Ισραηλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ΕΛΔΥΚ στις μάχες το 1974: 105 αξιωματικοί και οπλίτες της θυσιάστηκαν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTDcO2xXdkO4d8Euj2lZeFgDOhHxuKw0LWrVs065qB7w_SCFSV16mibRBKc&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="349" data-original-width="572" height="122" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTDcO2xXdkO4d8Euj2lZeFgDOhHxuKw0LWrVs065qB7w_SCFSV16mibRBKc&s=10" width="762" /></a></div><div><br /></div>Συμπληρώθηκαν 52 χρόνια από την αιφνιδιαστική τουρκική επίθεση από αέρος και θαλάσσης στη Μεγαλόνησο Κύπρο το καλοκαίρι του 1974. Από τους πρώτους στόχους αυτής της επίθεσης, στις 20/07/1974, ήταν τα στρατόπεδα της ΕΛΔΥΚ και της Εθνικής Φρουράς.<br /><br /><b>ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΔΕΛΛΗ</b><br /> υποστρατήγου ε.α. <br /><br />Η ΕΛΔΥΚ συγκροτήθηκε το 1959 και αποβιβάστηκε στην Αμμόχωστο στις 16/08/1960. Από αυτήν την ημέρα άρχισε και επισήμως η λειτουργία του νεοσύστατου κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η συγκρότησή της στηριζόταν στις συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου του 1959.<br /><br />Πλήρως αντίθετος για τη λύση, η οποία δόθηκε στο Κυπριακό, ήταν ο τότε πρεσβευτής της Ελλάδος στο Λονδίνο, Γεώργιος Σεφέρης, γιατί αυτή η λύση ισοδυναμούσε με διχοτόμηση. Η ΕΛΔΥΚ, ευρισκόμενη στην κατάσταση που προαναφέρθηκε, αντέδρασε άμεσα και αποφασιστικά. Εκτέλεσε 2 επιθετικές επιχειρήσεις στις 20/07/1974.<br /><br />Μια επιθετική αναγνώριση προς το τουρκοκυπριακό χωριό Κιόνελι στις 7 το πρωί, καθ’ ον χρόνο γινόταν ρίψεις Τούρκων αλεξιπτωτιστών και η μεταφορά Τούρκων στρατιωτών με ελικόπτερα, μέσα στον απέραντο τουρκοκυπριακό θύλακα, βορείως της Λευκωσίας (θύλακας Λευκωσίας – Αγύρτας), όπου και το χωριό Κιόνελι και μια δεύτερη, κανονική επίθεση, στις 7 το απόγευμα, εναντίον του παραπάνω θύλακα.<br /><br />Η ΕΛΔΥΚ κατά την επίθεσή της εναντίον του παραπάνω θύλακα, Λευκωσίας – Αγύρτας, έφερε τους Τούρκους σε απελπιστική κατάσταση. Το ομολόγησε ο ίδιος ο τότε Τούρκος αρχηγός της αεροπορίας, αντιπτέραρχος Εμίν Αλπκαγιά, σε δηλώσεις του τον Ιούνιο του 1976. Είπε: «…κατά τη πρώτη ημέρα της επιχείρησης η ΕΛΔΥΚ προσέβαλε τις θέσεις μας. Οι μονάδες πεζικού βρέθηκαν σε πολύ δύσκολη θέση. Διασπάστηκαν στα δύο. Ζητήθηκε η βοήθεια της αεροπορίας και τη δώσαμε κατά τρόπον λίαν ικανοποιητικό. Έτσι αναχαιτίσαμε την προέλαση των Ελλήνων. Διαφορετικά ερχόταν η καταστροφή».<br /><br />Για να μη βρεθεί μόνη σε παντελώς αναπεπταμένο και ακάλυπτο έδαφος το πρωί της επόμενης ημέρας επανήλθε στις αρχικές της θέσεις. Η τουρκική αεροπορία επανήλθε, με την ανατολή του ηλίου στις 21 Ιουλίου με σφοδρούς βομβαρδισμούς του στρατοπέδου, πληρώνοντας και το ανάλογο τίμημα σε αεροσκάφη της, που καταρρίφθηκαν από τα πυρά της ΕΛΔΥΚ.<br /><br />Οι Τούρκοι στο τριήμερο 20-22 Ιουλίου δεν πέτυχαν κάτι το ουσιαστικό ούτε στην ακτή αποβάσεως. Είχαν και εκεί σημαντικές απώλειες, παρά την ασθενική αντίδραση της Εθνικής Φρουράς. Προβληματίστηκαν ιδιαίτερα όπως αποκάλυψε αργότερα ο Τούρκος δημοσιογράφος, Αλί Μπιράντ, στο βιβλίο του «Απόφαση – Απόβαση». Αναγκάστηκαν να συμμορφωθούν με κατάπαυση του πυρός.<br /><br />Η Τουρκία όμως, ως μία δόλια και ανέντιμη χώρα, όπως τη χαρακτήρισε ο πρωθυπουργός και πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής, παραβίασε την κατάπαυση αυτή 80 φορές πριν από την εξαπόλυση του Αττίλα 2 στις 14 – 16 Αυγούστου.<br /><br />Προώθησε τις θέσεις των συνεχώς αποβιβαζόμενων στρατευμάτων και μετέφερε στην Κύπρο παντελώς ανενόχλητη όγκο δυνάμεων, ισοδύναμων 2 Σωμάτων Στρατού. Σε αυτές τις δυνάμεις περιλαμβανόταν, εκτός των άλλων, 200 άρματα μάχης, 300 τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού (ΤΟΜΠ) και 100 πυροβόλα διαφόρων διαμετρημάτων.<br /><br />Η ηρωική αντίσταση στο στρατόπεδο απέναντι στις υπεράριθμες δυνάμεις του Αττίλα<br /><br />Οι Τούρκοι με αυτές τις δυνάμεις, ενισχυμένες με 20 τάγματα Τουρκοκυπρίων και την ΤΟΥΡΔΥΚ ενισχυμένη, εξαπέλυσαν τον Αττίλα 2 από 14 έως και 16 Αυγούστου. Εναντίον του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ και του υψώματος Β, δυτικά του στρατοπέδου, επιτίθετο μία μηχανοκίνητη ταξιαρχία και η ΤΟΥΡΔΥΚ. Στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ και το ύψωμα Β αμύνονταν 2 λόχοι πεζικού εντός του στρατοπέδου και ο λόχος διοικήσεως μείον στο ύψωμα B. Προς υποστήριξη των ο Λόχος Βαρέων Όπλων της ΕΛΔΥΚ.<br /><br />Ο Αττίλας 2 ξεκίνησε τις πρωινές ώρες της 14 ης Αυγούστου και τελείωσε τις απογευματινές ώρες στις 16 Αυγούστου. Το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ και το ύψωμα Β βομβαρδιζόταν συνεχώς επί 24ώρου βάσεως, με μικρά διαλείμματα. Το σύνολο σχεδόν των κτηρίων του στρατοπέδου είχε μεταμορφωθεί σε σωρούς ερειπίων. Το ύψωμα Β είχε λάβει την εικόνα «κρανίου τόπος» από τους συνεχείς βομβαρδισμούς με πάσης φύσεως βόμβες, κυρίως ναπάλμ.<br /><br />Τους βομβαρδισμούς διαδεχόταν 2 με 3 επιθέσεις ημερησίως, κυρίως εναντίον του υψώματος Β. Πολύ μας υποστήριξαν, προς απόκρουση των λυσσαλέων επιθέσεων, οι 2 μοίρες πυροβολικού, 187 ΜΠΠ προς άμεση υποστήριξη και η 190 ΜΠΠ προς ενίσχυση αυτής.<br /><br />Η προσβολή των εχθρικών στόχων άρχισε με βολές από τη μεγαλύτερη απόσταση που μπορούσε να βάλει η 187 ΜΠΠ, τα 20 χιλιόμετρα. Οι κραυγές των οπλιτών της ΕΛΔΥΚ στο ύψωμα Β όταν έλεγα στο πυροβολικό «παύσατε πυρ, στόχος εξουδετερώθη», δεν μπορεί να περιγραφούν. Η κύρια προσπάθεια στο τριήμερο των τουρκικών επιθέσεων ήταν το ύψωμα Β. Η μία τουρκική επίθεση διαδεχόταν την άλλη. Αποκρούστηκαν με ηρωισμό και αυταπάρνηση των αμυνομένων.<br /><br />Από την Ελλάδα δεν στάλθηκε καμία βοήθεια πλην της Α΄ Μοίρας Καταδρομών με τα 13 αεροσκάφη Noratlas. Στις 16 Αυγούστου διεξήχθησαν οι σφοδρότερες τουρκικές επιθέσεις, με διαρκείς αεροπορικές προσβολές στο ύψωμα B. Η ομάδα επαφής της ΕΛΔΥΚ, που περίμενε να έρθουν τα δικά μας αεροσκάφη από την Ελλάδα, μπήκε στη συχνότητα των Τούρκων και κατηύθυνε τα τουρκικά αεροσκάφη εναντίον των επιτιθέμενων Τούρκων.<br /><br />Το τι έγινε δεν περιγράφεται. Μετά δυσκολίας συγκράτησα τους οπλίτες μου, οι οποίοι μου φώναζαν «να τους κάνουμε και μία επίθεση κύριε διοικητά». Από υποκλαπείσες συνομιλίες των Τούρκων φάνηκε ότι αφαιρέθηκαν οι διοικήσεις των επιτιθέμενων εναντίον του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ και του υψώματος Β.<br /><br />Το τι ακριβώς γινόταν στο ύψωμα Β αναγράφεται και σε έγγραφο του ΓΕΣ το 1975. Μεταξύ των άλλων γνώριζε στη σύζυγο του τότε υποδιοικητή του Λόχου Διοικήσεως, λοχαγού Σταυριανάκου Σωτηρίου «ο σύζυγός σας έπεσε επί του πεδίου της μάχης την 16 Αυγούστου 1974, μαχόμενος μετά πρωτοφανούς ηρωισμού, θάρρους και αυταπάρνησης εναντίον υπέρτερων δυνάμεων και αφού απέκρουσε λυσσαλέες τουρκικές επιθέσεις από 14 έως 16 Αυγούστου 1974 επί των δυτικών του στρατοπέδου υψωμάτων…».<br /><br />Η ΕΛΔΥΚ είχε στα πεδία των μαχών 105 αξιωματικούς και οπλίτες νεκρούς και αγνοούμενους. Η ελληνική Πολιτεία τους τίμησε όλους με 6 βαθμούς και άλλες διακρίσεις. Η προσπάθεια ανευρέσεως των αγνοουμένων συνεχίζεται και σήμερα. Τα οστά του τελευταίου ανευρεθέντος, δεκανέα Λούρπα Δημητρίου, του Λόχου Διοικήσεως, μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα, συνοδεία του υπουργού Εξωτερικών, Γεωργίου Γεραπετρίτη, ο οποίος και τον τίμησε με το χρυσό αριστείο ανδρείας. Το 1974 η ΕΛΔΥΚ έδωσε ένα γερό μάθημα στους Τούρκους, το οποίο θα θυμούνται για πάντα.<div><br /></div><div><a href="https://www.philenews.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η ΕΛΔΥΚ στις μάχες το 1974: 105 αξιωματικοί και οπλίτες της θυσιάστηκαν.

Συμπληρώθηκαν 52 χρόνια από την αιφνιδιαστική τουρκική επίθεση από αέρος και θαλάσσης στη Μεγαλόνησο Κύπρο το καλοκαίρι του 1974. Από τους π...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ευρωπαϊκή Αδράνεια: Από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου στη Βίαιη Αφύπνιση.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRMEKuEt-yKhKGexI9GMF0DvVnUjk5_i5oPeyDYcXWuVk221t9De1rUZqw&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="679" height="103" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRMEKuEt-yKhKGexI9GMF0DvVnUjk5_i5oPeyDYcXWuVk221t9De1rUZqw&s=10" width="742" /></a></div><div><br /></div><br />Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, οι ηγεσίες της Δύσης πίστεψαν ότι η Ιστορία έκλεισε σαν παλιός φάκελος. Οι επενδύσεις μετατοπίστηκαν από την ενεργειακή ασφάλεια προς χρηματοοικονομικά προϊόντα που έμοιαζαν με αλχημείες, ενώ η κλιματική ατζέντα αναγορεύτηκε σε νέο πολιτικό ευαγγέλιο.<br /><br />Γράφουν οι <b>Γιάννης Μπασιάς</b> και <b>Ζαχαρίας Μίχας</b><br /><br />Οι ΑΠΕ παρουσιάστηκαν ως μαγική λύση που θα αντικαθιστούσε τα φορτία βάσης χωρίς να χρειάζεται να λειτουργούν όταν έχει συννεφιά και οι καταναλωτές χειροκροτούσαν χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι αργότερα θα πληρώσουν τον λογαριασμό. Η γεωπολιτική χαλάρωσε τόσο, ώστε να μοιάζει… με σπα και η ανελαστικότητα (το οικονομικό και λειτουργικό αδιέξοδο που προκύπτει από τη δέσμευση σε μη ευέλικτες πολιτικές) άρχισε να σχηματίζεται σαν αμφορέας που γέμιζε αργά αλλά σταθερά με πολιτικές υποσχέσεις και τεχνολογικές αυταπάτες.<br /><br />Σε αυτό το περιβάλλον ψευδαισθήσεων, ήταν αναμενόμενο να επηρεαστούν και οι αντιλήψεις περί εθνικής ασφάλειας. Με επίκεντρο την ενωμένη Ευρώπη, επικράτησε μια ψυχολογία ευμάρειας και ευδαιμονισμού. Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες έγιναν «πλαδαρές», θεωρώντας ότι οι απειλές του παρελθόντος ήταν θεωρητικές και απλώς «για να δουλεύουν οι αμυντικές βιομηχανίες και οι έμποροι όπλων».<br /><br />Κάπως έτσι ήρθε «η κακιά η ώρα» και μας χτύπησε την πόρτα. Οι Ευρωπαίοι, πανικόβλητοι, άρχισαν να ψάχνουν τη χαμένη τους ασφάλεια… στην Τουρκία, η οποία φυσικά τους υποσχόταν λαγούς με πετραχήλια, πάντοτε με το κατάλληλο αντάλλαγμα. Οι ευρωπαϊκοί λαοί, όταν συνομιλούν με την Άγκυρα, ξεχνούν βολικά τις διακηρύξεις περί δημοκρατίας και δικαιωμάτων που κηρύττουν σε όλους τους υπόλοιπους, επιλέγοντας να κάνουν τεμενάδες στον «σουλτάνο», συντηρώντας τη νέα ψευδαίσθηση.<br /><br />Ακόμη πιο παράλογο ήταν το σκηνικό στον βιομηχανικό τομέα. Παρά το γεγονός ότι τα ευρωπαϊκά αμυντικά προϊόντα ήταν από τεχνολογικής απόψεως εξαιρετικά ανταγωνιστικά, παρατηρήθηκε ένα παράδοξο: Η πληθώρα διαφορετικών ευρωπαϊκών συστημάτων, η προβληματική κουλτούρα συνεργασίας που κατέληγε τελικά και σε επιχειρησιακή διαλειτουργικότητα (interoperability), οδηγούσε τις χώρες της ΕΕ να ανταγωνίζονται μεταξύ τους και όχι σπάνια, στο τέλος να προμηθεύονται… αμερικανικά οπλικά συστήματα.<br /><br />Η αδυναμία συνεργασίας και οι μεταξύ τους διαγκωνισμοί παρήγαγαν τελικά μη ανταγωνιστικά προϊόντα. Διότι σε άλλη τιμή προσφέρεται ένα σύστημα με παραγγελίες π.χ. 3.000 μονάδων και άλλη ένα ευρωπαϊκό με 400. Ας τα πιάσουμε όμως από την αρχή…<div><br />Η Κρίση του 2008 και η Γέννηση της Ανελαστικότητας<br /><br />Το 2008 δεν ήταν απλώς οικονομική κρίση· ήταν η στιγμή που ο αμφορέας έσπασε και όλοι προσποιήθηκαν ότι επρόκειτο για «installation art», δηλαδή για κάτι που δεν χρειάζεται εξήγηση, αλλά απλώς να το κοιτάζεις! Οι επενδύσεις στην πυρηνική ενέργεια και στους υδρογονάνθρακες εξαφανίστηκαν, σαν να ήταν ντροπή να μιλάς για σταθερή ενεργειακή ισχύ. Οι ΑΠΕ μετατράπηκαν σε lifestyle με panels, turbines και φωτογραφίες μπροστά σε ανεμογεννήτριες.<br /><br />Η «ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή» αναγορεύτηκε σε θρησκεία με δόγματα και αφορισμούς, και η ανελαστικότητα έγινε πολιτικό τέκνο που μεγάλωσε μέσα σε επιδοτήσεις. Έτσι δημιουργήθηκε μια νέα στρατηγική εξάρτηση: Η Ευρώπη στράφηκε στις ΑΠΕ κυνηγώντας την ενεργειακή της απεξάρτηση, για να καταλήξει τελικά απόλυτα εξαρτημένη από την Κίνα για σπάνιες γαίες και φωτοβολταϊκά. Μια ειρωνεία που γίνεται διπλή σήμερα, καθώς η ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία καλείται να οπλιστεί ξανά, στερούμενη όμως, σε μεγάλο βαθμό, τις βασικές πρώτες ύλες για να το πετύχει.<br /><br />Η ενεργειακή πυκνότητα, μια από τις πιο σεβαστές αρχές για τους μηχανικούς ενέργειας, υποχώρησε και οι καταναλωτές άρχισαν να πληρώνουν για διπλό σύστημα χωρίς να το καταλαβαίνουν. Την ίδια στιγμή η Ευρώπη ξόδευε ήδη πάνω από €150 δισ. ετησίως σε κλιματικές επιδοτήσεις που έμοιαζαν με εισιτήρια για πράσινο θέατρο.<br /><br />Σε ένα τέτοιο περιβάλλον στρεβλής ανάγνωσης της πραγματικότητας, πώς θα μπορούσε να διατηρηθεί επαρκής και πειστική αμυντική ικανότητα; Πώς γίνεται από τη μία να υποβαθμίζονται οι «παραδοσιακοί» κίνδυνοι εθνικής ασφάλειας και από την άλλη να συνεχίζεται μια πολιτική που δοκιμάζει τα αντανακλαστικά της ρωσικής αρκούδας;<br /><br />Πώς γίνεται ευρωπαϊκές χώρες να καταργούν σχεδόν το αρματικό τους δυναμικό τους αρμάτων, όπως στην περίπτωση της Ολλανδίας το 2011 και μάλιστα με πρωθυπουργό το σημερινό γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, θεωρώντας ότι το τέλος του Ψυχρού Πολέμου το καθιστά ανεπίκαιρο, και ταυτόχρονα να διατηρούν ένοπλες δυνάμεις ικανές μόνο για παρελάσεις; Εναλλακτικά, το άφηναν ασυντήρητο, άρα επιχειρησιακά μη διαθέσιμο.<br /><br />Μπορεί οι αριθμοί των προηγμένων οπλικών συστημάτων στα οπλοστάσια των δυτικών χωρών να ευημερούσαν στα χαρτιά, όμως η πραγματική επιχειρησιακή ετοιμότητα ήταν συχνά απογοητευτική. Ακόμη πιο ανησυχητική όμως ήταν η κοινωνική ετοιμότητα: μια Ευρώπη που είχε πείσει τον εαυτό της ότι «ο πόλεμος δεν μας αφορά» βρέθηκε ψυχολογικά απροετοίμαστη για κάθε σοβαρή κρίση.<br /><br />Κάπως έτσι ήρθε ο πόλεμος στην Ουκρανία. Η συλλογική Δύση απορρίπτει, συλλήβδην, κάθε ευθύνη για το ξέσπασμά του. Τουλάχιστον, η πραγματικότητα που αντιμετωπίζει την οδηγεί πλέον σε βίαιη αφύπνιση. Η εκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ και ο καταγγελτικός λόγος έναντι παραδοσιακών συμμάχων ολοκλήρωσαν το ευρωπαϊκό σοκ. Η Γηραιά Ήπειρος βρέθηκε ενώπιον των συνεπειών των επιλογών και παραλείψεών της — είτε συλλογικά είτε στο επίπεδο κάθε κράτους μέλους.<br />Η Δεκαετία των Τρισεκατομμυρίων και η Πράσινη Υπερβολή<br /><br />Ξοδέψαμε πάνω από €1,2 τρισ. σε ΑΠΕ την τελευταία δεκαετία, αλλά οι εκπομπές συνέχισαν να αυξάνονται. Η εξάρτηση από ασιατικές αλυσίδες παραγωγής ενισχύθηκε, τα φορτία βάσης δούλευαν υπερωρίες για να καλύψουν τα κενά των ΑΠΕ. Η ενεργειακή μετάβαση έγινε το νέο χρηματιστηριακό κατοικίδιο που χρειάζεται συνεχή φροντίδα. Οι πολιτικές ηγεσίες μιλούσαν για πράσινη επανάσταση, ενώ οι καταναλωτές πλήρωναν λογαριασμούς που έμοιαζαν με εισιτήρια για συναυλία. Η ανελαστικότητα γινόταν πλέον δομικό χαρακτηριστικό της Δύσης, με την Ευρώπη να προγραμματίζει άλλα €800 δισ. για αποθήκευση, δίκτυα και πράσινο υδρογόνο που δεν θα ολοκληρωθούν πριν το 2040.<br />Το 2025 και η Επιστροφή του Ψυχρού Πολέμου σε Πράσινη Συσκευασία<br /><br />Ο νέος Ψυχρός Πόλεμος δεν έχει ιδεολογίες αλλά τιμολόγια. Τα δύο στρατόπεδα, αυτό των φορτίων βάσης και των ΑΠΕ ευημερούν ταυτόχρονα, επειδή ο καταναλωτής πληρώνει και για τα δύο. Οι κυβερνήσεις και οι αγορές ανακάλυψαν ότι η εποχή των ανέμελων πράσινων επιδοτήσεων τελείωσε: τα κεφάλαια που μέχρι χθες πήγαιναν αποκλειστικά στην πράσινη μετάβαση, τώρα μετατοπίζονται αναγκαστικά στην υποστήριξη και τη χρηματοδότηση των εξοπλιστικών αναγκών.<br /><br />Η Ευρώπη δαπανά πλέον πάνω από €350 δισ. ετησίως σε αμυντικές τεχνολογίες που περιλαμβάνουν laser interceptors, autonomous strike platforms και συστήματα κυβερνοάμυνας που κοστίζουν όσο μικρά κράτη. Οι κυβερνήσεις ανακάλυψαν ότι μπορούν να χρηματοδοτούν μη επανδρωμένα κάθε είδους, πολυηχητικούς πυραύλους (hypersonics), AI guided πυραυλικά συστήματα, συστήματα δορυφορικής επιτήρησης (orbital surveillance) και συστήματα anti-drone συστήματα για να αντιμετωπίσει το εφιαλτικό σενάριο των επιθέσεων σμηνών μη επανδρωμένων (swarming), επίσης και μέσα από τους λογαριασμούς ρεύματος.<br /><br />Η Ευρώπη δαπανά πλέον πάνω από €350 δισ. ετησίως σε αμυντικές τεχνολογίες που περιλαμβάνουν την ανάπτυξη συστημάτων αναχαίτισης λέιζερ (laser interceptors), αυτόνομες πλατφόρμες κρούσης (autonomous strike platforms) και αναπτύσσει συστήματα κυβερνοάμυνας (cyber-defence) που κοστίζουν όσο μικρά κράτη.<br /><br />Η αμυντική ανελαστικότητα προστέθηκε στην ενεργειακή ανελαστικότητα σαν δεύτερο στρώμα πίεσης. Η ενεργειακή μετάβαση έγινε πεδίο μάχης με QR code και ο καταναλωτής μετατράπηκε σε χορηγό γεωπολιτικής χωρίς να το έχει επιλέξει, πληρώνοντας πλέον πάνω από €500–600 δισ. ετησίως για την παράλληλη συντήρηση των ΑΠΕ και των αμυντικών συστημάτων της νέας εποχής.<br /><br />Το ανησυχητικό συμπέρασμα<br /><br />Οι συνέπειες για την αρχιτεκτονική ασφαλείας της υφηλίου είναι προς το παρόν τρομακτικές και έτσι θα παραμείνουν. Οι προοπτικές μιας συμπεφωνημένης αποκλιμάκωσης από τα πολεμικά μέτωπα μοιάζουν με όνειρο θερινής νυκτός. Σήμερα αναδύεται ένα άκρως αποσταθεροποιητικό περιβάλλον με πολλούς παίκτες, όπου η διατήρησης μιας ισορροπίας ισχύος καθίσταται ολοένα και πιο προβληματική.<br /><br />Η εποχή των μη επανδρωμένων, χερσαίων, ναυτικών και αεροχημάτων, εάν αποδεικνύει κάτι, είναι ότι ο αδύναμος μπορεί να βραχυκυκλώσει τον ισχυρό, αποτρέποντας την επίτευξη του πολιτικού αντικειμενικού σκοπού μιας σύγκρουσης.<br /><br />Αυτό δημιουργεί και ένα νέο, ασταθές πλαίσιο για τη στρατηγική ισορροπία: η πυρηνική αποτροπή (nuclear deterrence), άλλοτε σταθερός άξονας ισορροπίας, δείχνει να μεταλλάσσεται και κινδυνεύει να χάσει την όποια προβλεψιμότητά της. Ο ισχυρός μπορεί να αισθανθεί ότι η εικόνα και η αξιοπιστία του διαβρώνεται, όχι από έναν αντίπαλο ίσης ισχύος αλλά από έναν αδύναμο που χρησιμοποιεί φθηνά μέσα υψηλής αποτελεσματικότητας. Η πίεση αυτή γεννά ένα περιβάλλον όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται πιο γρήγορα, πιο νευρικά και με πολύ μεγαλύτερο ρίσκο.<br /><br />Και μέσα σε αυτό το νέο παιχνίδι παγκόσμιων ρήξεων και μεταλλάξεων, το πιο ανησυχητικό δεν είναι μόνο οι συγκρούσεις που παρακολουθούμε, αλλά οι πληγές που αφήνουν πίσω τους. Πληγές που δύσκολα επουλώνονται πριν εμφανιστεί η επόμενη κρίση. Κάθε νέα κρίση βρίσκει το σύστημα λίγο πιο αδύναμο, λίγο πιο κουρασμένο, λίγο πιο ευάλωτο. Πού θα καταλήξει αυτή η τάση; Θα μπορέσει η ανθρωπότητα να την αντιστρέψει;<br /><br />Εν μέσω ενός θεάτρου αλλεπάλληλων ρήξεων, η Ευρώπη παραμένει ο πιο τραγικός θεατής: ένας παίκτης που δυσκολεύεται -αν δεν αρνείται συνολικά- να αποδεχθεί τη σκληρή πραγματικότητα του νέου αιώνα, αλλά είναι καταδικασμένος να πληρώνει, στο ακέραιο, τον λογαριασμό της.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ευρωπαϊκή Αδράνεια: Από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου στη Βίαιη Αφύπνιση.

Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, οι ηγεσίες της Δύσης πίστεψαν ότι η Ιστορία έκλεισε σαν παλιός φάκελος. Οι επενδύσεις μετατοπίστηκαν από τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Ισραηλινοί μιλούν για χερσαία αμερικανική εισβολή στο Ιράν μόλις λήξει το Μουντιάλ.

<img height="87" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-07/images_34.jpeg?itok=iOiToBzS" width="786" /><br /><br />Μόλις τελειώσει ο τελικός στο Μουντιάλ ο Τραμπ ετοιμάζει κόλαση στους Ιρανούς - Το Ιράν απειλεί με πόλεμο πλήρους κλίμακας εάν οι ΗΠΑ συνεχίσουν να βομβαρδίζουν τη χώρα<br /><br />Μεγάλη <a href="https://www.ynetnews.com/article/s1cf00z5nfl">ισραηλινή εφημερίδα</a> προειδοποιεί την τεράστια στρατιωτική συγκέντρωση των ΗΠΑ, η οποία σηματοδοτεί πιθανή σημαντική κλιμάκωση με το Ιράν, συμπεριλαμβανομένης και της χερσαίας επιχείρησης.<br /><br />Την ίδια στιγμή το Ιράν απειλεί με πόλεμο πλήρους κλίμακας εάν οι ΗΠΑ συνεχίσουν να βομβαρδίζουν τη χώρα.<br /><br /><div class="taboola-mid" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"></div><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 560px; padding: 0px; width: 560px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2078724961997619432" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2078724961997619432&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fenoples-syrraxeis%2F7381073_oi-israilinoi-miloyn-gia-hersaia-amerikaniki-eisboli-sto-iran&sessionId=a6cc303ba767a8c6b6ef622d7171de7b500fd30d&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 703px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div><br />Ο χρόνος της αλλαγής στις αμερικανικές προετοιμασίες δεν έχει διαφύγει της προσοχής των αξιωματούχων ασφαλείας.<br /><br />Το Παγκόσμιο Κύπελλο που διοργανώνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες ολοκληρώνεται την Κυριακή το βράδυ. Ορισμένοι αναλυτές πίστευαν ότι το τουρνουά επηρέασε τον χρόνο τυχόν μεγάλης κλίμακας στρατιωτικών κινήσεων και η ολοκλήρωσή του θεωρείται πλέον ως άρση ενός πιθανού περιορισμού.<br /><br />Το τέλος του τουρνουά σηματοδοτεί επίσης την ολοκλήρωση των εορτασμών γύρω από τα 250 χρόνια της αμερικανικής ανεξαρτησίας και τα 80ά γενέθλια του Τραμπ.<br /><br />Αμερικανικά αεροσκάφη ανεφοδιασμού και μαχητικά αεροσκάφη φτάνουν συνεχώς στο Ισραήλ, ενώ η Ουάσινγκτον επεκτείνει τις ταξιδιωτικές προειδοποιήσεις και ανώτεροι αξιωματούχοι σηματοδοτούν αυξανόμενη ανυπομονησία μετά τον θάνατο Αμερικανών στρατιωτών.<br /><br />Ο αμερικανικός στρατός εκδίδει μια ανακοίνωση στην αρχή κάθε κύματος επιθέσεων στο Ιράν και μια άλλη όταν τελειώνει η επιχείρηση. Το Ιράν απαντά εκτοξεύοντας πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη προς γειτονικές χώρες και ανανεώνοντας τις απειλές του. Το μοτίβο συνεχίστηκε όλη τη νύχτα και μέχρι το πρωί της Κυριακής, όταν οι σειρήνες προειδοποίησης ήχησαν στο Κουβέιτ.<br /><br />Ωστόσο, μια σειρά εξελίξεων τις τελευταίες ημέρες έχει οδηγήσει σε εκτιμήσεις ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αυξάνουν το επίπεδο ετοιμότητάς τους για μια ακόμη κλιμάκωση με το Ιράν, ενδεχομένως συμπεριλαμβανομένης μιας επιστροφής σε πόλεμο πλήρους κλίμακας.<br /><br />Η ανάπτυξη πρόσθετων αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή, η άφιξη αεροσκαφών ανεφοδιασμού και μαχητικών αεροσκαφών, οι αυστηρότερες ταξιδιωτικές προειδοποιήσεις για χώρες σε όλη τη Μέση Ανατολή και οι αναφορές για επιχειρησιακές προσαρμογές που βασίζονται σε διδάγματα από την τελευταία σύγκρουση υποδεικνύουν σημαντικές προετοιμασίες.<br /><br />Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν στους New York Times ότι δεκάδες στρατιώτες τραυματίστηκαν στην Ιορδανία τις τελευταίες ημέρες. Η Ουάσινγκτον δήλωσε ότι η όγδοη συνεχόμενη νύχτα επιθέσεων στο Ιράν πραγματοποιήθηκε ως απάντηση, αλλά ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ μπορεί να μην θεωρεί επαρκή αυτά τα αντίποινα.<br /><br />Αμερικανοί αξιωματούχοι που γνωρίζουν το θέμα δήλωσαν ότι το Ιράν είχε προσαρμοστεί στα αμερικανικά αμυντικά συστήματα και εκτόξευε εξαιρετικά γρήγορους πυραύλους ικανούς να ελίσσονται καθώς πλησίαζαν το έδαφος.<br />Η ικανότητα του Ιράν να χτυπά ευαίσθητους στόχους έχει επίσης προκαλέσει ανησυχίες ότι το καθεστώς μπορεί να λαμβάνει βοήθεια από την Κίνα ή τη Ρωσία για την απόκτηση στόχων, σύμφωνα με την έκθεση.<br /><br />Η αμερικανική υπομονή φαίνεται να εξαντλείται. Οι επιθέσεις σε αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή και η δολοφονία αμερικανικών στρατευμάτων ενισχύουν τις φωνές των γερακιών στην κυβέρνηση που υποστηρίζουν ότι έχει έρθει η ώρα να ολοκληρωθεί η δουλειά.<br /><br />Εν τω μεταξύ, αναφορές στις Ηνωμένες Πολιτείες δείχνουν ότι το Πεντάγωνο αντλεί διδάγματα από την τελευταία αντιπαράθεση με το Ιράν.<br /><br />Ο αμερικανικός στρατός φέρεται να επεκτείνει τη χρήση drones και άλλων μη επανδρωμένων συστημάτων στο πλαίσιο μιας προσπάθειας να ξεπεράσει την ιρανική αεράμυνα και να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα των μελλοντικών επιθέσεων.<br /><br />Επιστροφή αεροσκαφών ανεφοδιασμού, άφιξη μαχητικών αεροσκαφών<br />Στο πλαίσιο των προετοιμασιών για μια ακόμη κλιμάκωση, οι Ηνωμένες Πολιτείες στέλνουν αεροσκάφη ανεφοδιασμού και μαχητικά αεροσκάφη στο Ισραήλ.<br /><br />Σύμφωνα με την εφημερίδα The Wall Street Journal, οι Ηνωμένες Πολιτείες έστειλαν μαχητικά αεροσκάφη F-16 από την αεροπορική βάση Spangdahlem στη Γερμανία, ενώ αεροσκάφη stealth F-35 μεταφέρθηκαν από τη Βρετανία στην περιοχή.<br /><br />Τα αεροσκάφη θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, μεταξύ άλλων αποστολών, για να χτυπήσουν ιρανικά συστήματα ραντάρ που υποστηρίζουν εκτοξεύσεις πυραύλων εδάφους-αέρος, ανέφερε το δημοσίευμα.<br /><br />Επεκτείνονται οι ταξιδιωτικές προειδοποιήσεις<br /><br />Μεταξύ Παρασκευής βράδυ και Σαββάτου πρωί, οι Ηνωμένες Πολιτείες εξέδωσαν ταξιδιωτική προειδοποίηση που καλύπτει το Ισραήλ και τις αραβικές χώρες σε όλη τη Μέση Ανατολή.<br /><br />«Λόγω των αυξημένων εντάσεων στη Μέση Ανατολή και του κινδύνου απρόβλεπτης κλιμάκωσης, το Υπουργείο Εξωτερικών προτρέπει τους πολίτες των ΗΠΑ να επανεξετάσουν όλα τα ταξίδια τους στην περιοχή», ανέφερε η προειδοποίηση.<br /><br />Το Ιράν έχει ήδη προχωρήσει σε κλείσιμο και έλεγχο του στρατηγικού Στενού του Ορμούζ, γεγονός που απειλεί άμεσα την παγκόσμια ροή πετρελαίου. Οι αρχές της Τεχεράνης υποστηρίζουν ότι μέχρι τώρα οι κινήσεις τους είχαν αποκλειστικά αποτρεπτικό χαρακτήρα, όμως η συνέχιση της αμερικανικής εκστρατείας ενδέχεται να πυροδοτήσει έναν γενικευμένο περιφερειακό πόλεμο.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Ισραηλινοί μιλούν για χερσαία αμερικανική εισβολή στο Ιράν μόλις λήξει το Μουντιάλ.

Μόλις τελειώσει ο τελικός στο Μουντιάλ ο Τραμπ ετοιμάζει κόλαση στους Ιρανούς - Το Ιράν απειλεί με πόλεμο πλήρους κλίμακας εάν οι ΗΠΑ συνεχί...

Διαβάστε την συνέχεια

ΣΟΚ ΣΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ; Οι ΗΠΑ ανοίγουν τον δρόμο για τα Switchblade στην Ελλάδα. Το νέο «όπλο-φάντασμα».

<img height="150" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/drone-768x576.jpg" width="775" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Το State Department ενέκρινε πιθανή πώληση των Switchblade 300 Block 20 στην Ελλάδα, ενισχύοντας το ελληνικό οπλοστάσιο με ένα από τα πλέον σύγχρονα περιφερόμενα πυρομαχικά. Η κίνηση αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική βαρύτητα σε μια περίοδο έντονων εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η απόφαση του αμερικανικού State Department να εγκρίνει την πιθανή πώληση των Switchblade 300 Block 20 στην Ελλάδα αποτελεί μία ακόμη ένδειξη της εμβάθυνσης της στρατηγικής συνεργασίας Αθήνας και Ουάσιγκτον. Αν και η συγκεκριμένη έγκριση δεν ισοδυναμεί με οριστική υπογραφή της συμφωνίας, ανοίγει τον δρόμο για την ολοκλήρωση της διαδικασίας μέσω του αμερικανικού προγράμματος Foreign Military Sales (FMS).<br /><br />Η εξέλιξη έρχεται σε μια περίοδο όπου η Ελλάδα επενδύει συστηματικά στον εκσυγχρονισμό των Ενόπλων Δυνάμεων, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στις νέες τεχνολογίες, στα μη επανδρωμένα συστήματα και στις δυνατότητες ακριβείας στο πεδίο της μάχης.<div><br />Τι είναι τα Switchblade 300<br /><br />Τα Switchblade 300 Block 20 δεν είναι συμβατικά drones. Πρόκειται για τα λεγόμενα loitering munitions ή περιφερόμενα πυρομαχικά, τα οποία μπορούν να παραμένουν για αρκετό χρόνο πάνω από την περιοχή ενδιαφέροντος, να εντοπίζουν στόχους και να πλήττουν με εξαιρετική ακρίβεια όταν δοθεί η σχετική εντολή.<br /><br />Η φορητότητά τους αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα. Μεταφέρονται εύκολα από μικρές ομάδες στρατιωτών, εκτοξεύονται μέσα σε ελάχιστα λεπτά και μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο σε συμβατικές επιχειρήσεις όσο και σε ειδικές αποστολές. <br /><br />Βασικά χαρακτηριστικά:</div><div>Μικρό βάρος και εύκολη μεταφορά.<br />Ταχεία ανάπτυξη στο πεδίο.<br />Μετάδοση εικόνας σε πραγματικό χρόνο.<br />Δυνατότητα ακύρωσης της αποστολής πριν από την πρόσκρουση.<br />Υψηλή ακρίβεια κατά μικρών στόχων υψηλής αξίας.</div><div><br />Γιατί θεωρούνται “game changer”<br /><br />Τα τελευταία χρόνια τα περιφερόμενα πυρομαχικά έχουν αλλάξει τις ισορροπίες σε αρκετές συγκρούσεις διεθνώς. Η δυνατότητα ενός στρατιώτη να διαθέτει άμεση εναέρια επιτήρηση αλλά και δυνατότητα προσβολής στόχου χωρίς τη μεσολάβηση βαρύτερων οπλικών συστημάτων έχει μεταβάλει σημαντικά τα επιχειρησιακά δεδομένα.<br /><br />Για την Ελλάδα, η ένταξη ενός τέτοιου συστήματος θα μπορούσε να προσφέρει μεγαλύτερη ευελιξία σε περιβάλλοντα όπως τα νησιά, οι βραχονησίδες και περιοχές όπου απαιτείται ταχεία αντίδραση.<br />Η γεωπολιτική διάσταση<br /><br />Η αμερικανική έγκριση δεν περνά απαρατήρητη ούτε σε διπλωματικό ούτε σε στρατιωτικό επίπεδο.<br /><br />Η Αθήνα τα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει ή έχει δρομολογήσει σημαντικά εξοπλιστικά προγράμματα, όπως τα Rafale, οι φρεγάτες Belharra, τα αναβαθμισμένα F-16 Viper και η συμμετοχή στο πρόγραμμα των F-35.<br /><br />Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, τα Switchblade έρχονται να καλύψουν ένα διαφορετικό επιχειρησιακό κενό: την άμεση προσβολή στόχων από μικρές μονάδες με υψηλή ακρίβεια και χαμηλό επιχειρησιακό αποτύπωμα.</div><div><br />Τι σημαίνει η έγκριση του State Department<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί ότι η ανακοίνωση του State Department δεν σημαίνει πως η αγορά έχει ολοκληρωθεί.<br /><br />Η διαδικασία προβλέπει:</div><div>έγκριση της πιθανής πώλησης,<br />ενημέρωση του αμερικανικού Κογκρέσου,<br />ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων,<br />τελική υπογραφή μεταξύ των δύο πλευρών.<br />Επομένως, πρόκειται για ένα κρίσιμο αλλά όχι το τελικό στάδιο της διαδικασίας.</div><div><br />Το πολιτικό μήνυμα<br /><br />Πέρα από την επιχειρησιακή διάσταση, η συγκεκριμένη εξέλιξη εκπέμπει και πολιτικό μήνυμα.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν την Ελλάδα ως έναν από τους βασικούς πυλώνες σταθερότητας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Παράλληλα, η ελληνική κυβέρνηση προβάλλει την εξέλιξη ως μέρος μιας συνολικής στρατηγικής ενίσχυσης της αποτρεπτικής ισχύος της χώρας, μέσα από επενδύσεις σε τεχνολογίες αιχμής και στενότερη συνεργασία με συμμάχους. </div><div><br />Το επόμενο βήμα<br /><br />Το ενδιαφέρον πλέον στρέφεται στις επόμενες κινήσεις της διαδικασίας και στο χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης της συμφωνίας.<br /><br />Εφόσον η πώληση ολοκληρωθεί, τα Switchblade 300 Block 20 αναμένεται να αποτελέσουν ένα ακόμη εργαλείο στο σύγχρονο επιχειρησιακό δόγμα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, ενισχύοντας τις δυνατότητες επιτήρησης, ταχείας αντίδρασης και στοχευμένης προσβολής. <br /><br />Η συζήτηση, πάντως, δεν περιορίζεται μόνο στα τεχνικά χαρακτηριστικά των νέων συστημάτων. Σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων, κάθε εξοπλιστική εξέλιξη αποκτά ευρύτερη πολιτική και διπλωματική σημασία, καθώς αποτυπώνει τις ισορροπίες, τις συμμαχίες και τις στρατηγικές επιλογές που διαμορφώνουν το περιβάλλον ασφαλείας της περιοχής</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΣΟΚ ΣΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ; Οι ΗΠΑ ανοίγουν τον δρόμο για τα Switchblade στην Ελλάδα. Το νέο «όπλο-φάντασμα».

Βασιλης Διαμαντακος Το State Department ενέκρινε πιθανή πώληση των Switchblade 300 Block 20 στην Ελλάδα, ενισχύοντας το ελληνικό οπλοστάσιο ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Η υπογραφή του Τραμπ δεν είχε αξία». Το μήνυμα Χαμενεΐ που δυναμιτίζει κάθε προοπτική αποκλιμάκωσης.

<img height="200" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/trump-hamenei-1.jpg" width="776" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν αμφισβητεί ευθέως την αξιοπιστία των ΗΠΑ και προειδοποιεί για σκληρή απάντηση, στέλνοντας μήνυμα σε Ουάσιγκτον, Ισραήλ και συμμάχους.<br /><br />Οι δηλώσεις του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, δεν αποτελούν απλώς ακόμη μία λεκτική επίθεση κατά των Ηνωμένων Πολιτειών. Αντικατοπτρίζουν μια στρατηγική επιλογή της Τεχεράνης να μεταφέρει την αντιπαράθεση από το στρατιωτικό στο πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο, επιχειρώντας να πλήξει την αξιοπιστία της αμερικανικής ηγεσίας.<br /><br />Με τη φράση ότι «η υπογραφή του Τραμπ δεν είχε καμία αξία», ο Χαμενεΐ δεν αμφισβήτησε μόνο μια συγκεκριμένη συμφωνία. Έστειλε το μήνυμα ότι, κατά την ιρανική ηγεσία, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν αποτελούν πλέον αξιόπιστο συνομιλητή για οποιαδήποτε μελλοντική διαπραγμάτευση όσο συνεχίζονται οι στρατιωτικές επιχειρήσεις.<br /><br />Η χρονική συγκυρία μόνο τυχαία δεν θεωρείται. Οι δηλώσεις έγιναν ενώ οι συγκρούσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν εισέρχονται σε νέα φάση κλιμάκωσης, με εκατέρωθεν επιθέσεις να διευρύνουν συνεχώς το πεδίο των στρατιωτικών στόχων. Παράλληλα, οι διπλωματικοί δίαυλοι εμφανίζονται ουσιαστικά παγωμένοι, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο λανθασμένων στρατηγικών υπολογισμών.<br /><br />Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει και η αναφορά του Χαμενεΐ στο λεγόμενο «Μέτωπο της Αντίστασης», δηλαδή το δίκτυο οργανώσεων και συμμάχων του Ιράν στη Μέση Ανατολή. Η αναφορά αυτή ερμηνεύεται από αναλυτές ως έμμεση προειδοποίηση ότι η Τεχεράνη δεν προτίθεται να περιορίσει την αντιπαράθεση αποκλειστικά σε διμερές επίπεδο, αλλά διατηρεί τη δυνατότητα να ενεργοποιήσει περιφερειακά μέτωπα από τον Λίβανο και τη Συρία έως το Ιράκ και την Υεμένη. <br /><br />Σε διπλωματικό επίπεδο, η ρητορική του Ιρανού ηγέτη επιχειρεί να διαμορφώσει ένα αφήγημα σύμφωνα με το οποίο η ευθύνη για την κατάρρευση των συμφωνιών και την αναζωπύρωση της κρίσης βαραίνει αποκλειστικά την Ουάσιγκτον. Η προσέγγιση αυτή απευθύνεται όχι μόνο στο εσωτερικό ακροατήριο του Ιράν, αλλά και σε χώρες που επιδιώκουν να διατηρήσουν ίσες αποστάσεις από τις δύο πλευρές.<br /><br />Για την κυβέρνηση Τραμπ, η πρόκληση είναι σύνθετη. Από τη μία πλευρά καλείται να διατηρήσει την εικόνα της στρατιωτικής αποτροπής απέναντι στην Τεχεράνη. Από την άλλη, γνωρίζει ότι κάθε νέα κλιμάκωση αυξάνει τον κίνδυνο μιας περιφερειακής σύρραξης με απρόβλεπτες συνέπειες για την ασφάλεια της Μέσης Ανατολής, τις διεθνείς ενεργειακές αγορές και τη ναυσιπλοΐα στις κρίσιμες θαλάσσιες οδούς. <br /><br />Το ουσιαστικό διακύβευμα, πλέον, δεν είναι μόνο η ανταλλαγή πυρών. Είναι η κατάρρευση της πολιτικής εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο χωρών. Όταν ένας ανώτατος ηγέτης δηλώνει δημόσια ότι η υπογραφή του Αμερικανού προέδρου δεν έχει καμία αξία, το μήνυμα ξεπερνά τη συγκυρία της σύγκρουσης. Αμφισβητεί την ίδια τη δυνατότητα επίτευξης μιας βιώσιμης συμφωνίας στο μέλλον και καθιστά τη διπλωματική έξοδο από την κρίση ακόμη πιο δύσκολη.<div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Η υπογραφή του Τραμπ δεν είχε αξία». Το μήνυμα Χαμενεΐ που δυναμιτίζει κάθε προοπτική αποκλιμάκωσης.

Βασιλης Διαμαντακος  Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν αμφισβητεί ευθέως την αξιοπιστία των ΗΠΑ και προειδοποιεί για σκληρή απάντηση, στέλνοντας μή...

Διαβάστε την συνέχεια

Το νέο μέτωπο του Ισραήλ δεν είναι στρατιωτικό. Η μάχη των 50 εκατ. δολαρίων για την αμερικανική κοινή γνώμη.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/netaniaxou-4-768x512.jpg" width="794" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Από influencers και τεχνητή νοημοσύνη έως ανθρώπους του περιβάλλοντος Τραμπ, το Τελ Αβίβ επενδύει σε μια πρωτοφανή εκστρατεία επιρροής στις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Οι σύγχρονοι πόλεμοι δεν κρίνονται πλέον μόνο στα πεδία των μαχών. Κρίνονται και στις οθόνες των κινητών τηλεφώνων, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Το Ισραήλ φαίνεται να επενδύει δυναμικά σε αυτό το νέο πεδίο αντιπαράθεσης, διαθέτοντας, σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, περίπου 50 εκατομμύρια δολάρια για μια οργανωμένη εκστρατεία επηρεασμού της αμερικανικής κοινής γνώμης.<br /><br />Στο επίκεντρο της πρωτοβουλίας βρίσκεται η αξιοποίηση τεχνητής νοημοσύνης, μαζικών μηνυμάτων μέσω κινητών τηλεφώνων, δημιουργών περιεχομένου στα κοινωνικά δίκτυα και προσώπων με διασυνδέσεις στον πολιτικό κύκλο του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Στόχος, σύμφωνα με το δημοσίευμα, είναι η ενίσχυση της δημόσιας υποστήριξης προς τις ισραηλινές θέσεις σε μια περίοδο κατά την οποία η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή έχει προκαλέσει έντονες πολιτικές αντιδράσεις στο εσωτερικό των ΗΠΑ.<br /><br />Τα μηνύματα που αποστέλλονται σε Αμερικανούς πολίτες εμφανίζονται ως πρωτοβουλίες πολιτών ή οργανώσεων υπέρ της ειρήνης, καλώντας τους παραλήπτες να εκφράσουν άποψη για τις εξελίξεις στις σχέσεις ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν. Η χρήση τεχνητής νοημοσύνης επιτρέπει την εξατομίκευση του περιεχομένου, ενισχύοντας την αποτελεσματικότητα της επικοινωνίας και μετατρέποντας την πολιτική επιρροή σε μια διαδικασία υψηλής τεχνολογίας. <br /><br />Η συγκεκριμένη στρατηγική αναδεικνύει μια βαθύτερη μεταβολή στη φύση των διεθνών συγκρούσεων. Η μάχη για τη νομιμοποίηση των στρατιωτικών επιλογών δεν δίνεται πλέον μόνο μέσω της διπλωματίας ή των διεθνών οργανισμών, αλλά και μέσω της διαμόρφωσης αντιλήψεων στις κοινωνίες των χωρών που λαμβάνουν τις κρίσιμες πολιτικές αποφάσεις.<br /><br />Για το Ισραήλ, η αμερικανική κοινή γνώμη παραμένει στρατηγικό πεδίο. Η διατήρηση της πολιτικής και στρατιωτικής στήριξης της Ουάσιγκτον εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από την εσωτερική πολιτική δυναμική των Ηνωμένων Πολιτειών. Όσο αυξάνονται οι αμφισβητήσεις στο εσωτερικό της αμερικανικής κοινωνίας, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η ανάγκη για επικοινωνιακές εκστρατείες που επιχειρούν να επηρεάσουν το δημόσιο αφήγημα. <br /><br />Η αποκάλυψη αυτή ανοίγει, ωστόσο, μια ευρύτερη συζήτηση για τα όρια της πολιτικής επικοινωνίας και της κρατικής επιρροής. Πότε μια οργανωμένη εκστρατεία ενημέρωσης μετατρέπεται σε μηχανισμό χειραγώγησης; Πόσο διαφανής είναι η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στη διαμόρφωση πολιτικών αντιλήψεων; Και ποιος ελέγχει τα όρια ανάμεσα στη δημόσια διπλωματία και στις επιχειρήσεις επιρροής;<br /><br />Η υπόθεση αναδεικνύει ότι ο ανταγωνισμός στη Μέση Ανατολή δεν περιορίζεται πλέον στους πυραύλους, στα drones και στις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Επεκτείνεται στην πληροφορία, στους αλγορίθμους και στην ψυχολογία των κοινωνιών. Στον 21ο αιώνα, η ισχύς ενός κράτους δεν μετριέται μόνο από το στρατιωτικό του οπλοστάσιο, αλλά και από την ικανότητά του να επηρεάζει το πώς σκέφτονται οι πολίτες μιας άλλης χώρας. <br /><br />Η μάχη για την κοινή γνώμη εξελίσσεται πλέον σε αναπόσπαστο μέρος της γεωπολιτικής αντιπαράθεσης, αποδεικνύοντας ότι η πληροφορία έχει μετατραπεί σε στρατηγικό όπλο με επιρροή αντίστοιχη, και συχνά μεγαλύτερη, από εκείνη των συμβατικών μέσων ισχύος.<div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το νέο μέτωπο του Ισραήλ δεν είναι στρατιωτικό. Η μάχη των 50 εκατ. δολαρίων για την αμερικανική κοινή γνώμη.

Βασιλης Διαμαντακος Από influencers και τεχνητή νοημοσύνη έως ανθρώπους του περιβάλλοντος Τραμπ, το Τελ Αβίβ επενδύει σε μια πρωτοφανή εκστρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κράτος Δικαίου: Η μεγάλη πολιτική μάχη πίσω από την έκθεση της Κομισιόν.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/mitsotakis-1-7-768x512.jpg" width="775" /><br /><br /><h3 style="text-align: left;">Κωστας Καλλιαντερης</h3>Η κυβέρνηση σηκώνει τη σημαία των ευρωπαϊκών δεικτών, η αντιπολίτευση επιμένει στις πολιτικές ευθύνες – Στο επίκεντρο Δικαιοσύνη, θεσμοί και εμπιστοσύνη των πολιτών<br /><br />Η συζήτηση για το Κράτος Δικαίου στην Ελλάδα περνά σε νέα φάση, καθώς η κυβέρνηση επιχειρεί να αξιοποιήσει τα στοιχεία της τελευταίας έκθεσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ως απάντηση στην έντονη πολιτική κριτική που έχει δεχθεί τα τελευταία χρόνια, ενώ η αντιπολίτευση επιμένει ότι οι αριθμοί δεν αποτυπώνουν πλήρως τα προβλήματα εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς.<br /><br />Η έκθεση της Κομισιόν έχει μετατραπεί σε ένα νέο πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης, με τη Νέα Δημοκρατία να υποστηρίζει ότι η Ελλάδα καταγράφει σταθερή βελτίωση και τους πολιτικούς της αντιπάλους να απαντούν ότι η ποιότητα της δημοκρατίας δεν μετριέται μόνο από τεχνικούς δείκτες.<br />Η κυβερνητική αντεπίθεση με τα ευρωπαϊκά δεδομένα<br /><br />Στην εβδομαδιαία ανασκόπησή του, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να αναδείξει την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ως απόδειξη προόδου.<br /><br />Όπως ανέφερε:<br /><br />«Η έκθεση επιβεβαιώνει ότι η Ελλάδα προοδεύει σταθερά και μετρήσιμα. Από το 2020 μέχρι σήμερα οι συστάσεις της Επιτροπής έχουν μειωθεί από επτά σε τέσσερις».<br /><br />Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση αρνητικής πορείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά χώρα που βελτιώνει σταδιακά τις επιδόσεις της.<br /><br />Το Μέγαρο Μαξίμου επισημαίνει ότι οι ίδιες αξιολογήσεις εφαρμόζονται σε όλα τα κράτη-μέλη και πως η εικόνα της χώρας πρέπει να εξετάζεται συγκριτικά.<br /><br />Ο πρωθυπουργός τόνισε:<br /><br />«Η Ελλάδα επομένως, με βάση τα πλέον επίσημα ευρωπαϊκά συγκριτικά δεδομένα, δεν είναι μια “δυστοπία” κακών θεσμών και ελλειμματικού κράτους δικαίου, όπως θέλει να την παρουσιάζει η αντιπολίτευση».<br />Η άλλη πλευρά της πολιτικής σύγκρουσης<br /><br />Η αντιπολίτευση, ωστόσο, υποστηρίζει ότι η συζήτηση δεν μπορεί να περιορίζεται στους αριθμούς.<br /><br />Το επιχείρημά της είναι ότι ζητήματα όπως η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, η ελευθερία του Τύπου, οι παρακολουθήσεις και η λογοδοσία των πολιτικών προσώπων αποτελούν στοιχεία που επηρεάζουν την κοινωνική αντίληψη για τη λειτουργία των θεσμών.<br /><br />Η κεντρική πολιτική διαφωνία αφορά ουσιαστικά το ερώτημα:<br /><br />Μπορεί μια χώρα να θεωρείται ότι βελτιώνει το Κράτος Δικαίου όταν παράλληλα υπάρχει έντονη δημόσια αντιπαράθεση για τη λειτουργία των θεσμών;<br /><br />Αυτό είναι το σημείο όπου συγκρούονται δύο διαφορετικές αναγνώσεις.<br /><br />Η κυβέρνηση βλέπει μια πορεία μεταρρυθμίσεων.<br /><br />Οι επικριτές της βλέπουν ανάγκη για βαθύτερες θεσμικές αλλαγές.<br /><br />Η συνταγματική αναθεώρηση στο επίκεντρο<br /><br />Η κυβέρνηση συνδέει την επόμενη φάση με τη συνταγματική αναθεώρηση, παρουσιάζοντάς την ως ευκαιρία για αλλαγές στη λειτουργία της Δικαιοσύνης και των θεσμών.<br /><br />Ο πρωθυπουργός σημείωσε:<br /><br />«Η συνταγματική αναθεώρηση που προτείνουμε περιλαμβάνει σημαντικές θεσμικές αλλαγές για την ενίσχυση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, τη θωράκιση της λογοδοσίας, την προστασία των δημοσιογράφων και τη βελτίωση της ποιότητας της νομοθέτησης».<br /><br />Στο κυβερνητικό σχέδιο περιλαμβάνονται, σύμφωνα με την ίδια παρουσίαση:ψηφιακό μητρώο υποθέσεων διαφθοράς,<br />πλαίσιο προστασίας δημοσιογράφων από καταχρηστικές αγωγές,<br />ενίσχυση διαφάνειας στο lobbying,<br />νέοι μηχανισμοί ελέγχου.<br />Ο στόχος του 2030<br /><br />Η κυβέρνηση θέτει έναν φιλόδοξο στόχο: η Ελλάδα να βρίσκεται μέχρι το 2030 στις κορυφαίες χώρες διεθνώς ως προς την καταπολέμηση της διαφθοράς και τη λειτουργία των θεσμών.<br /><br />Ο πρωθυπουργός υπογράμμισε:<br /><br />«Μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα δεν αρκεί να αναπτύσσεται οικονομικά. Πρέπει να βελτιώνεται διαρκώς και στην ποιότητα της δημοκρατίας της».<br /><br />Η φράση αυτή αποτυπώνει και τη βασική πολιτική επιδίωξη της κυβέρνησης: να συνδέσει την οικονομική ανάπτυξη με τη θεσμική αναβάθμιση. <div><br />Η μεγάλη δοκιμασία της εμπιστοσύνης<br /><br />Πέρα όμως από τις πολιτικές αντιπαραθέσεις, το βασικό ζήτημα παραμένει η εμπιστοσύνη των πολιτών.<br /><br />Οι θεσμοί δεν αξιολογούνται μόνο από εκθέσεις και δείκτες, αλλά και από το αν οι πολίτες αισθάνονται ότι υπάρχει ισονομία, διαφάνεια και αποτελεσματική λογοδοσία.<br /><br />Η επόμενη περίοδος αναμένεται να είναι κρίσιμη, καθώς η κυβέρνηση θα επιχειρήσει να μετατρέψει τη θεσμική ατζέντα σε κεντρικό πολιτικό αφήγημα, ενώ η αντιπολίτευση θα συνεχίσει να πιέζει για απαντήσεις σε ανοιχτά ζητήματα.<br /><br />Η μάχη για το Κράτος Δικαίου δεν είναι πλέον μόνο μια θεσμική συζήτηση.<br /><br />Έχει εξελιχθεί σε μια από τις σημαντικότερες πολιτικές συγκρούσεις της επόμενης περιόδου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κράτος Δικαίου: Η μεγάλη πολιτική μάχη πίσω από την έκθεση της Κομισιόν.

Κωστας Καλλιαντερης Η κυβέρνηση σηκώνει τη σημαία των ευρωπαϊκών δεικτών, η αντιπολίτευση επιμένει στις πολιτικές ευθύνες – Στο επίκεντρο Δι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρωσική «καταιγίδα» στην Ουκρανία: Η μεγαλύτερη βαλλιστική επίθεση από την έναρξη του πολέμου.

<div><a href="https://www.ertnews.gr/wp-content/uploads/2026/02/oooo-768x437-1-1-1-2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="768" height="437" src="https://www.ertnews.gr/wp-content/uploads/2026/02/oooo-768x437-1-1-1-2.jpg" width="768" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η αντιαεροπορική άμυνα κατάφερε να καταρρίψει 18 από τους 41 πυραύλου</span>ς</h3>Μία από τις σφοδρότερες αεροπορικές επιθέσεις από την έναρξη του πολέμου εξαπέλυσε η Ρωσία κατά της Ουκρανίας, με το Κίεβο να κάνει λόγο για τη μεγαλύτερη μεμονωμένη επίθεση με βαλλιστικούς πυραύλους.<br /><br />Η νυχτερινή επίθεση σημειώθηκε τα ξημερώματα της Κυριακής 19 Ιουλίου και είχε ως κύριο στόχο την ουκρανική πρωτεύουσα, προκαλώντας τον θάνατο τουλάχιστον ενός ανθρώπου και τον τραυματισμό ακόμη 13.<br /><br />Σύμφωνα με τον ασκούντα χρέη υπουργού Εξωτερικών της Ουκρανίας, Αντρίι Σιμπίχα, η Ρωσία εκτόξευσε περίπου 40 βαλλιστικούς πυραύλους, σε αυτό που χαρακτήρισε «βίαιη τρομοκρατική επίθεση».<br />«Χρειαζόμαστε συντριπτική πίεση στη Μόσχα για να τερματιστεί αυτός ο τρόμος», ανέφερε σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ, ζητώντας ισχυρή διεθνή απάντηση.<div><br />Δεκάδες πύραυλοι και περισσότερα από 100 drones<br /><br />Η ουκρανική Πολεμική Αεροπορία ανακοίνωσε ότι η αντιαεροπορική άμυνα κατάφερε να καταρρίψει 18 από τους 41 πυραύλους που εκτοξεύθηκαν κατά τη διάρκεια της νύχτας.<br /><br />Παράλληλα, σύμφωνα με τις ουκρανικές αρχές, 23 πύραυλοι και 10 drones έπληξαν συνολικά 20 διαφορετικές τοποθεσίες, με το Κίεβο να βρίσκεται στο επίκεντρο.<br /><br />Από τα συνολικά 125 ρωσικά drones που συμμετείχαν στην επίθεση, η ουκρανική αεράμυνα ανακοίνωσε ότι κατέρριψε 108.<br /><br />Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, η επίθεση θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες που έχουν πραγματοποιηθεί από την έναρξη της ρωσικής εισβολής.<br />Ουκρανικά πλήγματα σε ρωσικούς στόχους στη Μαύρη Θάλασσα<br /><br />Η νέα ρωσική επίθεση πραγματοποιήθηκε μία ημέρα μετά τις πολύνεκρες ουκρανικές επιθέσεις εναντίον στόχων στη Ρωσία.<br /><br />Την ίδια ώρα, το Γενικό Επιτελείο των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας ανακοίνωσε ότι οι ουκρανικές δυνάμεις έπληξαν δύο ρωσικά πετρελαιοφόρα στη Μαύρη Θάλασσα, κατά τη διάρκεια νυχτερινής επιχείρησης.<br /><br />Οι ουκρανικές αρχές υποστήριξαν επίσης ότι χτυπήθηκε ένας πλωτός γερανός στην Αζοφική Θάλασσα, υποστηρίζοντας ότι οι συγκεκριμένοι στόχοι χρησιμοποιούνταν για την ενίσχυση της ρωσικής πολεμικής προσπάθειας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Ρωσική «καταιγίδα» στην Ουκρανία: Η μεγαλύτερη βαλλιστική επίθεση από την έναρξη του πολέμου.

Η αντιαεροπορική άμυνα κατάφερε να καταρρίψει 18 από τους 41 πυραύλου ς Μία από τις σφοδρότερες αεροπορικές επιθέσεις από την έναρξη του πολ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αίγυπτος και Τουρκία: Μια ραγδαία αναπτυσσόμενη συμμαχία που παραμερίζει την παλιά αντιπαλότητα και ανησυχεί το Ισραήλ.

<img height="123" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/07/EGYPT-TURKEY-630x387.jpg" width="764" /><br /><br />Από την απόλυτη ρήξη στην αμυντική συμπαραγωγή – Πώς η γεωπολιτική επαναπροσέγγιση Αιγύπτου και Τουρκίας αναδιατάσσει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η Αίγυπτος και η Τουρκία, δύο από τις μεγαλύτερες δυνάμεις της Μέσης Ανατολής, βρίσκονταν στα μαχαίρια για περισσότερο από μια δεκαετία προτού τα βρουν και αποκαταστήσουν πλήρεις διπλωματικές σχέσεις πριν από τρία χρόνια.<br /><br />Τώρα, η δημοφιλής αραβική παροιμία «η αληθινή αγάπη έρχεται μετά την έχθρα» φαίνεται να συνοψίζει εύστοχα τις στενές σχέσεις που συνδέουν τα δύο μουσουλμανικά έθνη στις αντίθετες πλευρές της Μεσογείου.<br /><br />Το ότι η αγάπη τους είναι βαθιά και ειλικρινής φαίνεται πέραν πάσης αμφιβολίας.<br /><br />Οι ηγέτες και οι κορυφαίοι αξιωματούχοι των δύο εθνών συναντώνται με ασυνήθιστα υψηλή συχνότητα και αμετάβλητα ακολουθούν τις συνομιλίες τους με δηλώσεις που μιλούν για στρατηγικές σχέσεις και συνεργασία.<br /><br />Οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με κωδικές ονομασίες όπως «Ανατολικός Αστέρας» και «Θάλασσα Φιλίας» είναι ακόμη πιο συχνές, φέρνοντας κοντά τα πολεμικά τους Ναυτικά, τις ειδικές δυνάμεις και τις αεροπορικές τους δυνάμεις σε επιδείξεις στρατιωτικής ισχύος και εταιρικής σχέσης.<br /><br />Το δίδυμο εμβαθύνει επίσης τη συνεργασία του στην κατασκευή όπλων, με την Αίγυπτο να αποκτά τουρκική τεχνολογία μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones), ενώ η Άγκυρα επωφελείται από αξιόπιστα αιγυπτιακά οχήματα μάχης και συστήματα αεράμυνας.<div><a href="https://www.tribune.gr/world/news/article/952066/aigyptos-kai-toyrkia-mia-ragdaia-anaptyssomeni-symmachia-poy-paramerizei-tin-palia-antipalotita-kai-anisychei-to-israil.html"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αίγυπτος και Τουρκία: Μια ραγδαία αναπτυσσόμενη συμμαχία που παραμερίζει την παλιά αντιπαλότητα και ανησυχεί το Ισραήλ.

Από την απόλυτη ρήξη στην αμυντική συμπαραγωγή – Πώς η γεωπολιτική επαναπροσέγγιση Αιγύπτου και Τουρκίας αναδιατάσσει τις ισορροπίες στη Μέσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ: “Ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ δεν βρίσκεται στο Ιράν”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/680x534/pad/both/45/4587054df7c1494097d887c361039089.jpg?quality=60&404=default&v=8" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="534" data-original-width="680" height="157" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/680x534/pad/both/45/4587054df7c1494097d887c361039089.jpg?quality=60&404=default&v=8" width="768" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Ο νέος ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, δεν βρίσκεται στο ιρανικό έδαφος, υποστήριξε ισραηλινή πηγή ασφαλείας, σύμφωνα με το σαουδαραβικό τηλεοπτικό δίκτυο Al Hadath.</div><br />Ο Χαμενεΐ, ο οποίος ανέλαβε την ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας μετά τον θάνατο του πατέρα του, Αλί Χαμενεΐ, στις αμερικανοϊσραηλινές επιδρομές της 28ης Φεβρουαρίου, δεν έχει πραγματοποιήσει καμία δημόσια εμφάνιση από τότε και έχει επικοινωνήσει μόνο μέσω γραπτών ανακοινώσεων.<br /><br />Σύμφωνα με την ίδια ισραηλινή πηγή, τα μηνύματα που αποδίδονται στον Μοτζτάμπα Χαμενεΐ συντάσσονται στην πραγματικότητα από τον νέο αρχηγό των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, Αχμάντ Βαχιντί, και άλλα στελέχη του σώματος.<br /><br />Η πηγή υποστήριξε επίσης ότι οι εσωτερικές διαφωνίες στο Ιράν έχουν λάβει μεγάλες διαστάσεις και απειλούν ακόμη και τη συνοχή των Φρουρών της Επανάστασης.<br /><br />Παράλληλα, σύμφωνα με το Al Hadath, η ίδια ισραηλινή πηγή ανέφερε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν επιθυμούν τη συμμετοχή του Ισραήλ σε ενδεχόμενα νέα πλήγματα κατά του Ιράν, ακόμη και στην περίπτωση που η Τεχεράνη επιτεθεί εκ νέου στο ισραηλινό έδαφος.<br /><br />Μέχρι στιγμής, οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί δεν έχουν επιβεβαιωθεί από ανεξάρτητες πηγές ή από μεγάλα διεθνή πρακτορεία όπως το Reuters, το Associated Press ή το AFP.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ: “Ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ δεν βρίσκεται στο Ιράν”.

Ο νέος ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, δεν βρίσκεται στο ιρανικό έδαφος, υποστήριξε ισραηλινή πηγή ασφαλείας, σύμφωνα με το σαο...

Διαβάστε την συνέχεια

Γεωπολιτικός “σεισμός”: Στα Στενά του Ορμούζ αναδύεται η “νέα θαλάσσια τάξη”…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSmeUVb85YlAJQUph6FU-7lKk8qOvPy-RETKowQMFF-hgFZ7XW-hCEc4-o&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="438" data-original-width="700" height="125" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSmeUVb85YlAJQUph6FU-7lKk8qOvPy-RETKowQMFF-hgFZ7XW-hCEc4-o&s=10" width="759" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>To μέλλον της παγκόσμιας θαλάσσιας τάξης: Η αντιπαράθεση για τα Στενά του Ορμούζ αφορά ποιος θα καθορίζει τους όρους πρόσβασης και ποιος θα αποκομίζει τα οφέλη από τον έλεγχό του – Η αντιπαράθεση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ δεν επικεντρώνεται πλέον στην ελευθερία της ναυσιπλοΐας. Αφορά πλέον το ποιος έχει την εξουσία να ρυθμίζει τη διέλευση, να καθορίζει τους κανόνες πρόσβασης και να αποκομίζει οικονομικά και γεωπολιτικά οφέλη από τον έλεγχο ενός από τα σημαντικότερα θαλάσσια περάσματα του πλανήτη.<br /><br />Του καθηγητή <b>Αθανασίου Πλατιά</b><br />Αυτό είναι πολύ σημαντικότερο από τη συζήτηση που προκάλεσε η πρόταση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για την επιβολή τέλους 20% στα φορτία που διέρχονται από το Ορμούζ. Ο Αμερικανός πρόεδρος απέσυρε γρήγορα την πρόταση του, ανακοινώνοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επιδιώξουν εμπορικές και επενδυτικές συμφωνίες με τα κράτη του Κόλπου αντί να επιβάλουν άμεσα τέλος διέλευσης στα πλοία. Το εργαλείο πολιτικής άλλαξε· η λογική όμως παρέμεινε. Η αμερικανική προστασία των θαλάσσιων διαδρόμων του Περσικού Κόλπου θα πρέπει, σύμφωνα με αυτή τη λογική, να αποφέρει απτό οικονομικό όφελος στις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Την ίδια στιγμή, το Ιράν επιχειρεί να θεσμοθετήσει τη δική του αξίωση επί των Στενών. Η Τεχεράνη επιδιώκει να επιβάλει τις ακολουθούμενες διαδρομές και να αποφασίζει ποια πλοία μπορούν να διέρχονται και πότε. Με άλλα λόγια αντιμετωπίζει τα Στενά ως εργαλείο οικονομικής και γεωπολιτικής επιρροής. Η αντιπαράθεση, συνεπώς, δεν αφορά πλέον το αν τα Στενά θα παραμείνουν ανοικτά. Αφορά ποιος θα τα διατηρεί ανοικτά, με ποιους όρους και με πιο όφελος.<br /><br />Εδώ και οκτώ περίπου δεκαετίες, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αποτελέσει τον βασικό εγγυητή ενός διεθνούς συστήματος που βασίστηκε στην ελευθερία των θαλασσών. Η αμερικανική ναυτική ισχύς προστάτευσε όχι μόνο το αμερικανικό εμπόριο και εκείνο των συμμάχων της, αλλά έμμεσα και το εμπόριο τρίτων, ακόμη και στρατηγικών ανταγωνιστών όπως η Κίνα.<br /><br />Μέσα σε αυτό το γεωπολιτικό πλαίσιο πραγματοποιήθηκε η εντυπωσιακή αύξηση της κινεζικής ισχύος. Η Κίνα εισήγαγε ενέργεια και πρώτες ύλες, εξήγαγε βιομηχανικά προϊόντα και εξελίχθηκε στη μεγαλύτερη εμπορική δύναμη του πλανήτη αξιοποιώντας θαλάσσιες οδούς που προστατεύονταν κυρίως από τον βασικό στρατηγικό της αντίπαλο.<br /><br />Έτσι δημιουργήθηκε ένα από τα μεγαλύτερα παράδοξα της αμερικανικής θαλάσσιας στρατηγικής. Η Ουάσιγκτον επωμιζόταν το κόστος διατήρησης ανοιχτών των θαλάσσιων διαδρόμων πράγμα που ωφελούσε περισσότερο τον στρατηγικό της αντίπαλο. Ήταν θέμα χρόνου η Ουάσινγκτον να αναρωτηθεί για την σκοπιμότητα αυτής της στρατηγικής. Η πρόταση Τραμπ για επιβολή τέλους 20% έδινε μια πρώτη απάντηση σε αυτό το ερώτημα: όσοι ωφελούνται πρέπει να πληρώνουν.<br /><br />Παρότι η ιδέα για το τέλος 20% εγκαταλείφθηκε γρήγορα, η αντικατάστασή του από επενδυτικές και εμπορικές δεσμεύσεις των κρατών του Κόλπου υπέρ των ΗΠΑ διατηρεί μέρος της ίδιας λογικής. Η θαλάσσια ασφάλεια δεν αντιμετωπίζεται πλέον από τις ΗΠΑ ως ένα διεθνές δημόσιο αγαθό που αποφέρει μακροχρόνια γεωπολιτικά οφέλη και στηρίζει την αμερικανική πρωτοκαθεδρία. Αντιμετωπίζεται συναλλακτικά, δηλ. ως υπηρεσία για την οποία ο πάροχος δικαιούται οικονομική ανταμοιβή.<br /><br />Το Ιράν προβάλλει μια διαφορετική, αλλά αντίστοιχη, διεκδίκηση. Η επιχειρηματολογία του στηρίζεται στην γεωγραφία, την εγγύτητά του στα Στενά και την ικανότητα του να παρεμποδίζει την ναυσιπλοΐα. Θεωρεί ότι η γεωγραφική του θέση του, σε συνδυασμό με την στρατιωτική του ικανότητά να διακόπτει κατά το δοκούν τη ναυσιπλοΐα, του παρέχει το δικαίωμα να ρυθμίζει τη διέλευση και να ωφελείται από αυτό.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν δεν ανταγωνίζονται πλέον μόνο για τον έλεγχο ενός στρατηγικού θαλάσσιου περάσματος. Προβάλλουν δύο διαφορετικές αξιώσεις εξουσίας. Η αμερικανική αξίωση στηρίζεται στην ικανότητα παροχής ασφάλειας. Η ιρανική στην ικανότητα άρνησης πρόσβασης (sea denial). Και οι δύο, όμως, μετατρέπουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας από γενικό δικαίωμα σε προνόμιο που δίνεται υπό όρους και προϋποθέσεις.<br /><br />Αυτό προοιωνίζει την εμφάνιση μιας νέας μορφής εκβιαστικής θαλασσοκρατίας που θα μπορούσε να ονομαστεί πρόσοδο-θηρική θαλασσοκρατία (rent-extracting thalassocracy), δηλ. μιας θαλάσσιας τάξης όπου ο έλεγχος της θάλασσας δεν αποσκοπεί στην προστασία του εμπορίου αλλά στην αποκόμιση προσόδων μέσω ρύθμισης της θαλάσσιας πρόσβασης.<br /><br />Η Ιστορία προσφέρει ένα ενδιαφέρον προηγούμενο. Τον 16ο αιώνα, η Πορτογαλία δεν διέθετε τις ναυτικές δυνάμεις για να ελέγξει κάθε λιμάνι και κάθε θαλάσσια διαδρομή του Ινδικού Ωκεανού. Επέλεξε λοιπόν να συγκεντρώσει τη δύναμή της στα στρατηγικά θαλάσσια περάσματα και να επιβάλει το σύστημα των cartaz. Τα εμπορικά πλοία όφειλαν να διαθέτουν πορτογαλική άδεια που καθόριζε πού μπορούσαν να ταξιδεύουν, τι μπορούσαν να μεταφέρουν και με ποιους μπορούσαν να συναλλάσσονται. Όσα πλοία δεν διέθεταν τέτοια άδεια κινδύνευαν με κατάσχεση ή καταστροφή.<br /><br />Η Πορτογαλία δεν επεδίωξε να μονοπωλήσει το εμπόριο. Επεδίωξε να γίνει ο αναντικατάστατος ρυθμιστής του. Ελέγχοντας την πρόσβαση στα εμπορικά δίκτυα ωφελήθηκε από συναλλαγές τρίτων. Αυτό ακριβώς επιδιώκουν σήμερα οι ΗΠΑ και το Ιράν. Το κρίσιμο ερώτημα πλέον είναι ποιος ελέγχει έχει τον έλεγχο αλλά ποιος καθορίζει τους όρους υπό τους οποίους οι άλλοι μπορούν να χρησιμοποιούν την θάλασσα.<div><br />Η εξέλιξη αυτή έχει τρεις σημαντικές γεωπολιτικές συνέπειες.<br /><br />Πρώτον, θολώνει τη διάκριση μεταξύ προστασίας και ελέγχου. Η δύναμη που προστατεύει τη ναυσιπλοΐα, που στην μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο είναι οι ΗΠΑ, έχει αρχίσει να θεωρεί ότι αποκτά οικονομικά δικαιώματα επί του εμπορίου που προστατεύει. Ταυτόχρονα, η οποία χώρα τυχαίνει να ελέγχει ένα θαλάσσιο πέρασμα και έχει την ικανότητα να διακόπτει το θαλάσσιο εμπόριο μπορεί να εκβιάσει απαιτώντας οικονομικά ανταλλάγματα για να μην το πράξει.<br /><br />Δεύτερον, ενθαρρύνει τη δημιουργία ανταγωνιστικών καθεστώτων διέλευσης. Το Ιράν επιδιώκει να καθορίζει τις διαδρομές διέλευσης και τους όρους πρόσβασης σε αυτές. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν ότι η εμπορική ναυτιλία πρέπει να κινείται υπό τη δική τους προστασία ενώ ταυτόχρονα αποκλείει πλοία που συναλλάσσονται με το Ιράν. Άρα η πρόσβαση στη θάλασσα γίνεται πλέον επιλεκτική.<br /><br />Τρίτον, δημιουργεί ισχυρά κίνητρα για τη μείωση της θαλάσσιας διέλευσης από το σημαντικότερο ενεργειακό κέντρο του πλανήτη, τον Περσικό Κόλπο, μέσω των Στενων του Ορμουζ. Η Κίνα δύσκολα μπορεί να αποδεχθεί ότι είτε η Ουάσιγκτον είτε η Τεχεράνη θα καθορίζουν τους όρους υπό τους οποίους εισάγει την ενέργεια που τροφοδοτεί την οικονομία της.<br /><br /><br />Η απάντησή της θα είναι πιθανότατα διαφοροποίηση των προμηθευτών, ώστε να μειώσει την εξάρτηση της από τον περσικό κόλπο και ενίσχυση του στόλου της για να μπορεί να προστατεύσει η ίδια τις θαλάσσιες διαδρομές από τις οποίες εξαρτάται. Έτσι παραδόξως οι ΗΠΑ δημιουργούν κίνητρα στην Κίνα να επενδύσει ακόμη περισσότερο στο ναυτικό της δημιουργώντας έτσι θαλάσσιο ανταγωνιστή.<br /><br />Οι χώρες του Κόλπου θα προσπαθήσουν να μειώσουν την εξάρτησή τους από τα Στενά επενδύοντας σε χερσαίους αγωγούς και, όπου είναι εφικτό, σε λιμάνια που παρακάμπτουν το Ορμούζ. Ωστόσο, οι εναλλακτικές υποδομές δεν εξαλείφουν την τρωτότητα – απλώς τη μεταφέρουν αλλού. Το πετρέλαιο που φθάνει στην Ερυθρά Θάλασσα πρέπει να περάσει από τα Στενά του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ για να κατευθυνθεί προς την Ασία, ενώ η απειλή των Χούθι, δορυφόρου του Ιράν, υπενθυμίζει ότι η παράκαμψη ενός θαλάσσιου περάσματος μπορεί να οδηγήσει στην εξάρτηση από ένα άλλο.<br /><br />Η αντιπαράθεση επηρεάζει επίσης τη γεωγραφία της παγκόσμιας αγοράς ενέργειας. Όσο αυξάνεται το γεωπολιτικό κόστος της χρήσης των Στενών του Ορμουζ, που δίνει πρόσβαση στις ενεργειακές πηγές του Περσικού Κόλπου, τόσο ενισχύεται η ανταγωνιστικότητα των χωρών που παράγουν ενέργεια στην λεκάνη του Ατλαντικού — των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά, της Βραζιλίας, της Βενεζουέλας, της Γουιάνας και της Νορβηγίας. Αυτό δείχνει ότι η ισχύς του στόλου υποβοηθά τις ΗΠΑ να αξιοποιήσουν την ενεργειακή τους πρωτοκαθεδρία. Έτσι επέρχεται μια ευνοϊκή για τις ΗΠΑ αναδιάταξη των παγκόσμιων ενεργειακών αγορών.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση δημιουργείται ένα αρνητικό προηγούμενο. Αν η παροχή ασφάλειας ή η δυνατότητα άρνησης πρόσβασης θεμελιώνει δικαίωμα είσπραξης προσόδων στα Στενά του Ορμούζ, τότε ανάλογες αξιώσεις είναι βέβαιο ότι θα εμφανιστούν και αλλού. Άλλα παράκτια κράτη θα μπορούσαν να ζητήσουν ανταλλάγματα για τη διατήρηση της ναυσιπλοΐας σε άλλα κρίσιμα στρατηγικά περάσματα όπως για παράδειγμα τα Στενά Μάλακα.<br /><br />Η ελευθερία της ναυσιπλοΐας δεν θα καταργηθεί από τη μια ημέρα στην άλλη. Όμως διαβρώνεται σταδιακά, αντικαθιστάμενη από αλληλοκαλυπτόμενα συστήματα προστασίας, αδειοδότησης, προνομιακής πρόσβασης και γεωπολιτικής διαπραγμάτευσης. Η θαλάσσια πρόσβαση μετατρέπεται σταδιακά από διεθνές δημόσιο αγαθό σε γεωπολιτικό περιουσιακό στοιχείο. Τα Στενά του Ορμουζ αποτελούν το ένα εργαστήριο όπου σφυρηλατείται μια νέα θαλάσσια τάξη, πιο κλειστή και πιο επιλεκτική. Και αυτό θα έχει ανυπολόγιστες γεωπολιτικές επιπτώσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.ot.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γεωπολιτικός “σεισμός”: Στα Στενά του Ορμούζ αναδύεται η “νέα θαλάσσια τάξη”…

To μέλλον της παγκόσμιας θαλάσσιας τάξης: Η αντιπαράθεση για τα Στενά του Ορμούζ αφορά ποιος θα καθορίζει τους όρους πρόσβασης και ποιος θα ...

Διαβάστε την συνέχεια