Δεν τους προλαβαίνουμε!". Σήψη με τα 148 σκάνδαλα Μητσοτάκη, 21 κάθε χρόνο!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://nikh.gr/wp-content/uploads/2026/04/opekepe_5-1024x577-1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="902" data-original-width="1600" height="113" src="https://nikh.gr/wp-content/uploads/2026/04/opekepe_5-1024x577-1.jpg" width="773" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μια τεράστια λίστα με καταγεγραμμένα 148 σκάνδαλα την επταετία Μητσοτάκη παρουσιάζει σε ανάρτησή του, ο πανεπιστημιακός και πρώην υπουργός Χριστόφορος Βερναρδάκης.</span></h3>«Ο συνολικός αριθμός μέσα στην επταετία φτάνει τα 148 αυτοτελή σκάνδαλα. Η παρούσα Κυβέρνηση παράγει κατά μέσο όρο 21 σκάνδαλα κατ’ έτος. Και επειδή, όπως ξαναέγραψα , η “διαφθορά” είναι τεχνική της διακυβέρνησης, φανταστείτε πόση αναδιανομή πλούτου έχει μεθοδικά συντελεστεί προς τις ανώτερες τάξεις και τους “ημετέρους” αυτά τα 7 χρόνια», αναφέρει χαρακτηριστικά.<br /><br />Πρόκειται για την πιο διεφθαρμένη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης και σίγουρα την κυβέρνηση που έκανε και κάνει μεγάλους αγώνες για να συσκοτίσει και να συγκαλύψει τις ευθύνες της. Νομοθετεί, λοιδορεί, αποκρύπτει στοιχεία, ναρκοθετεί κάθε κίνηση στη βουλή, η Δικαιοσύνη είναι στο πλευρό της, η εικόνα της χώρας είναι γκρίζα. Όσο και αν η ανάγνωση και των 148 σκανδάλων φαντάζει με μαρτύριο , έχει τεράστιο ενδιαφέρον γιατί απασχολεί όλο τον ελληνικό λαό πλέον και αποτελούν μέρος της καθημερινότητάς μας και των μεταξύ μας συζητήσεων.<br /><br /> <br />Ιδού ο κατάλογος<br /><br />2019: Η εγκατάσταση του επιτελικού κράτους.<br />1. Υπαγωγή ΕΥΠ και ΑΠΕ-ΜΠΕ στο Μαξίμου. Το επιτελικό κράτος γεννήθηκε ως κράτος ελέγχου.<br />2. Φωτογραφική αλλαγή για τον διορισμό διοικητή της ΕΥΠ.<br />3. Απομάκρυνση Βασιλικής Θάνου από την Επιτροπή Ανταγωνισμού με φωτογραφική διάταξη.<br />4. Διορισμός Κωνσταντίνου Ζούλα στην ΕΡΤ. Ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού τοποθετήθηκε στην προεδρία της δημόσιας τηλεόρασης.<br />5. Υπόθεση Λούλη. Ο διορισμός του Κωνσταντίνου Λούλη, παρά τις αποκαλύψεις για υμνητικά κείμενα υπέρ της Χούντας, έδειξε την ανοχή του Μαξίμου σε πρόσωπα του στενού του κύκλου.<br />6. Ελληνικό – τροπολογίες και φωτογραφικές ρυθμίσεις που άνοιξαν τον δρόμο για πολεοδομικές εξαιρέσεις και εξυπηρέτηση ισχυρών επενδυτικών συμφερόντων.<br />7. Μετακλητοί και κομματικό κράτος Από την αρχή εκτοξεύτηκε ο αριθμός των μετακλητών και των κομματικών διορισμών.<br />8. Απαλλαγή καναλαρχών από υποχρεώσεις πόθεν έσχες<br />9. Ασυλία τραπεζικών στελεχών Με αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα δόθηκε ειδική προστασία σε τραπεζικά στελέχη. Το τραπεζικό σύστημα αντιμετωπίστηκε ως άβατο ευθυνών.<br />10. Ψεύτικο πτυχίο Διαματάρη Η υπόθεση του υφυπουργού Εξωτερικών Αντώνη Διαματάρη αποκάλυψε την υποκρισία του αφηγήματος περί αξιοκρατίας.<br />11. Ρουσφετολογικοί διορισμοί διοικητών νοσοκομείων.<br />12. Novartis – από το σκάνδαλο στη “σκευωρία”. Η κυβέρνηση επιχείρησε να μετατρέψει ένα διεθνές σκάνδαλο φαρμακευτικής διαφθοράς σε δίωξη όσων το ερεύνησαν.<br />2020:<br />13. Δόγμα ατομικής ευθύνης στην πανδημία. Η κυβέρνηση μετέφερε την ευθύνη στους πολίτες, ενώ άφησε το ΕΣΥ χωρίς ουσιαστική θωράκιση.<br />14. Απευθείας αναθέσεις με πρόσχημα την πανδημία. Με ειδικές ρυθμίσεις άνοιξε ο δρόμος για εκτεταμένη χρήση απευθείας αναθέσεων.<br />15. Σκόιλ Ελικίκου. Το πρόγραμμα τηλεκατάρτισης επιστημόνων κατέληξε σε φιάσκο εκατομμυρίων υπέρ ιδιωτικών ΚΕΚ.<br />16. Λίστα Πέτσα.<br />17. Χειραγώγηση ΜΜΕ Η ενημέρωση μετατράπηκε σε πεδίο κυβερνητικής επιρροής. Η χώρα διολίσθησε σε πρωτοφανή κρίση αξιοπιστίας του Τύπου.<br />18. Απαλλαγή καναλαρχών από δόση τηλεοπτικών αδειών Την ώρα που πολίτες και μικρομεσαίοι ασφυκτιούσαν, οι μεγάλοι μιντιακοί όμιλοι απολάμβαναν προνομιακή μεταχείριση.<br />19. Σύμβαση Cisco και προσωπικά δεδομένα μαθητών.<br />20. Υπόθεση Palantir.<br />21. Αισχροκέρδεια στα τεστ και στα self test. Η κυβέρνηση άργησε να βάλει πλαφόν και άφησε ιδιωτικά συμφέροντα να κερδοσκοπούν πάνω στην ανάγκη προστασίας της υγείας.<br />22. Εκατομμύρια σε κλινικάρχες. Αντί για πραγματική επίταξη ιδιωτικών κλινικών, το Δημόσιο αποζημίωσε γενναιόδωρα ιδιώτες παρόχους υγείας.<br />23. Ακαταδίωκτο επιτροπής κορωνοϊού. Με νομοθετικές ρυθμίσεις περιορίστηκε η δυνατότητα λογοδοσίας προσώπων που συμμετείχαν στη διαχείριση της πανδημίας.<br />24. Μεγάλος Περίπατος Με πρόσχημα την πανδημία έγιναν δαπανηρές αναθέσεις για ένα πρόχειρο και αποτυχημένο σχέδιο στο κέντρο της Αθήνας.<br />25. Φιάσκο με μάσκες και παγουρίνα στα σχολεία.<br />26. Πτωχευτικός Κώδικας. Καταργήθηκε ουσιαστικά η προστασία της πρώτης κατοικίας και άνοιξε ο δρόμος σε funds και τράπεζες για μαζικούς πλειστηριασμούς.<br />27. Funds και κίνδυνος απώλειας εκατοντάδων χιλιάδων κατοικιών Η κυβέρνηση προστάτευσε τα funds και όχι τα νοικοκυριά, δημιουργώντας συνθήκες μαζικής στεγαστικής ανασφάλειας.<br />28. Σταθμός Βενιζέλου – Μετρό Θεσσαλονίκης. Η υπόθεση του Σταθμού Βενιζέλου στο Μετρό Θεσσαλονίκης αποτελεί εμβληματικό παράδειγμα υποταγής της πολιτιστικής κληρονομιάς στις εργολαβικές και επικοινωνιακές προτεραιότητες.<br />29. Τσιμέντωμα Ακρόπολης. Οι επεμβάσεις στον Ιερό Βράχο παρουσιάστηκαν ως έργο προσβασιμότητας για ΑμεΑ, όμως προκάλεσαν σφοδρές αντιδράσεις για την αισθητική, την κλίμακα και τη λογική μαζικής τουριστικής διαχείρισης του μνημείου.<br />30. Ανελκυστήρας Ακρόπολης και προβλήματα λειτουργίας Το περίφημο έργο προσβασιμότητας κατέληξε να συνοδεύεται από επαναλαμβανόμενες καταγγελίες για βλάβες και αποκλεισμό επισκεπτών με κινητικά προβλήματα.<br />31. Oruc Reis και κρίση στο Αιγαίο Οι βόλτες του Oruc Reis στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο εξέθεσαν την αντιφατική και φοβική εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης.<br />32. Τουρκικές NAVTEX και υποχωρητικότητα.<br />2021: Ιδιωτικοποιήσεις, εργασιακή απορρύθμιση, καταστολή<br />33. Κατάργηση οκταώρου – νόμος Χατζηδάκη.<br />34. Ασφαλιστικό Χατζηδάκη Η επικουρική ασφάλιση παραδόθηκε σε λογικές χρηματιστηριακού τζόγου, με τεράστιο μελλοντικό κόστος για το Δημόσιο.<br />35. Ιδιωτικοποίηση ΔΕΗ.<br />36. Ιδιωτικοποίηση ΔΕΔΔΗΕ. Κρίσιμες ενεργειακές υποδομές πέρασαν σε ιδιωτικά συμφέροντα, αποδυναμώνοντας τη δυνατότητα δημόσιου ελέγχου.<br />37. Golden boys στη ΔΕΗ και στις τράπεζες. Ενώ οι πολίτες πλήρωναν λογαριασμούς-φωτιά, τα στελέχη απολάμβαναν υψηλές αμοιβές, bonus και προνόμια.<br />38. Ρήτρα αναπροσαρμογής και προετοιμασία ενεργειακής λεηλασίας. Πριν ακόμη τον πόλεμο στην Ουκρανία, η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας είχε στηθεί έτσι ώστε τα νοικοκυριά να πληρώνουν υπέρογκες χρεώσεις.<br />39. Καρτέλ ενέργειας Η κυβέρνηση επέλεξε την επιδότηση της αισχροκέρδειας.<br />40. Αύξηση μετοχικού κεφαλαίου Τράπεζας Πειραιώς Η αναδιάρθρωση της Τράπεζας Πειραιώς προκάλεσε τεράστια ζημία για το Δημόσιο, που έχασε αξία υπέρ ιδιωτών.<br />41. Πόθεν έσχες πρωθυπουργού. Αποκαλύψεις για το πόθεν έσχες του πρωθυπουργικού ζεύγους αντιμετωπίστηκαν με συγκάλυψη και διαδικαστικές υπεκφυγές.<br />42. “Θάψιμο” πόθεν έσχες. Η διαφάνεια για την περιουσιακή κατάσταση πολιτικών προσώπων υποβαθμίστηκε, ενώ κρίσιμες υποθέσεις δεν διερευνήθηκαν ουσιαστικά.<br />43. Σοφία Νικολάου – απευθείας αναθέσεις στις φυλακές. Αποκαλύψεις και πορίσματα για υπερκοστολογήσεις και ζημία του Δημοσίου κατέδειξαν το πάρτι αναθέσεων στην Αντεγκληματική Πολιτική.<br />44. Υπόθεση Φουρθιώτη.<br />45. “Υπόθεση Λιγνάδη”. Αποκάλυψε τη σκοτεινή πλευρά του πολιτιστικού μηχανισμού της κυβέρνησης.<br />46. Αστυνομική καταστολή Από πλατείες και πανεπιστήμια μέχρι διαδηλώσεις και γειτονιές, η αστυνομική βία έγινε κανονικότητα.<br />47. Υπόθεση Σαμπάνη. Ο θάνατος του Νίκου Σαμπάνη από αστυνομικά πυρά έθεσε ξανά το ζήτημα της αστυνομικής αυθαιρεσίας και της ατιμωρησίας.<br />48. Θάνατος Ιάσονα έξω από τη Βουλή.<br />49. Υπόθεση Δολοφονίας Γιώργου Καραϊβάζ. Η δολοφονία του δημοσιογράφου ανέδειξε το ζήτημα της ασφάλειας των ερευνητών δημοσιογράφων και της ελευθερίας του Τύπου στην Ελλάδα.<br />50. Μελέτη Τσιόδρα-Λύτρα. Η μελέτη για τη θνητότητα εκτός ΜΕΘ αποκάλυψε ότι η κυβέρνηση γνώριζε τις ανισότητες και την κατάρρευση του ΕΣΥ, αλλά συνέχιζε να μιλά για “θωρακισμένο σύστημα”.<br />51. Υγειονομικοί σε αναστολή. Χιλιάδες υγειονομικοί τέθηκαν σε αναστολή, ενώ το ΕΣΥ είχε ανάγκη προσωπικού.<br />52. Πρόστιμα για υποχρεωτικό εμβολιασμό.<br />2022: Υποκλοπές, ακρίβεια, ενεργειακή λεηλασία<br />53. Σκάνδαλο υποκλοπών και Predator.<br />54. Παραιτήσεις Δημητριάδη και Κοντολέοντα Οι παραιτήσεις δεν απάντησαν στα ερωτήματα. Αντίθετα, επιβεβαίωσαν ότι η υπόθεση έφτανε στον πυρήνα του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος.<br />55. Επίκληση απορρήτου. Το απόρρητο χρησιμοποιήθηκε ως τείχος προστασίας των πολιτικών ευθυνών και όχι ως θεσμική εγγύηση εθνικής ασφάλειας.<br />56. Ντογιάκος και ΑΔΑΕ. Παρεμβάσεις γύρω από τις αρμοδιότητες της ΑΔΑΕ έθεσαν μείζον ζήτημα ανεξαρτησίας των ελεγκτικών αρχών.<br />57. Απόπειρα υποβάθμισης του Predator σε “ιδιωτική υπόθεση”.<br />58. Ομάδα Αλήθειας. Η κυβερνητική προπαγάνδα οργανώθηκε σε μόνιμη βάση, με μηχανισμούς παραπληροφόρησης και στοχοποίησης πολιτικών αντιπάλων.<br />59. Υπόθεση Stern. Η συμφωνία για τη συλλογή 161 κυκλαδικών αρχαιοτήτων του Λέοναρντ Στερν παρουσιάστηκε ως “επιστροφή” αρχαιοτήτων, ενώ στην πράξη επικρίθηκε έντονα ως νομιμοποίηση μιας συλλογής με προβληματική προέλευση και ως μοντέλο που αντί να διεκδικεί άμεση επιστροφή αρχαιοτήτων, αποδέχεται μακροχρόνιους δανεισμούς και ιδιότυπη νομιμοποίηση αμφισβητούμενων συλλογών.<br />60. Ακρίβεια στα πάντα Η κυβέρνηση αντιμετώπισε την ακρίβεια με pass και επιδόματα-ψίχουλα, αφήνοντας ανέγγιχτα τα υπερκέρδη.<br />61. Αισχροκέρδεια στα καύσιμα Η αύξηση τιμών στα καύσιμα αντιμετωπίστηκε με ημίμετρα, χωρίς πραγματικό έλεγχο στην αγορά.<br />62. Καρτέλ super markets. Οι τιμές στα βασικά αγαθά εκτοξεύθηκαν.<br />63. Καρτέλ στις επικοινωνίες Οι τηλεπικοινωνίες παρέμειναν ακριβές, με περιορισμένο ανταγωνισμό και ανεπαρκή προστασία των καταναλωτών.<br />64. Ρήτρα αναπροσαρμογής Η κυβέρνηση αρνήθηκε να χτυπήσει στην καρδιά τον μηχανισμό της αισχροκέρδειας στο ρεύμα και στήριξε επιδοτήσεις που τελικά κατέληγαν στις εταιρείες.<br />65. Υπερκέρδη εταιρειών ενέργειας. Οι εξαγγελίες για φορολόγηση των υπερκερδών έμειναν ανεπαρκείς, καθυστερημένες και πολιτικά προσχηματικές.<br />66. Σκάνδαλο Πάτση. Ο βουλευτής της ΝΔ διαγράφηκε μετά τις αποκαλύψεις για business με κόκκινα δάνεια και συμβάσεις με το Δημόσιο.<br />67. Σκάνδαλο Μαραβέγια.<br />68. Σκάνδαλο Παπαθανάση.<br />69. Σκάνδαλο Χειμάρα.<br />70. Σκάνδαλο Μαντά – offshore.<br />71. Απευθείας αναθέσεις δισεκατομμυρίων. Το πάρτι των απευθείας αναθέσεων διογκώθηκε σε πρωτοφανή επίπεδα. Δημόσιο χρήμα διοχετεύθηκε χωρίς ουσιαστικό ανταγωνισμό.<br />72. Ταμείο Ανάκαμψης. Η διαχείριση των πόρων ευνόησε μεγάλους ομίλους και τράπεζες.<br />73. Κυρώσεις στη Ρωσία και ακριβό LNG. Η ενεργειακή πολιτική της κυβέρνησης οδήγησε σε ακριβές επιλογές και μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγόμενο LNG.<br />74. Αποστολή όπλων στην Ουκρανία. Η κυβέρνηση πήρε αποφάσεις μεγάλης γεωπολιτικής σημασίας χωρίς επαρκή δημόσιο διάλογο και χωρίς εθνική στρατηγική.<br />75. Αποδυνάμωση νησιωτικής άμυνας. Η αποστολή οπλικών συστημάτων δημιούργησε εύλογα ερωτήματα για την αμυντική επάρκεια των νησιών.<br />2023: Τέμπη, Πύλος, θεσμική κατάρρευση<br />76. Έγκλημα των Τεμπών.<br />77. Μπάζωμα στα Τέμπη.<br />78. Ακαταδίωκτο επιτροπών για τα Τέμπη.<br />79. Εξεταστική και Προανακριτική ως εργαλεία συγκάλυψης Η κυβερνητική πλειοψηφία χρησιμοποίησε κοινοβουλευτικές διαδικασίες όχι για διαλεύκανση, αλλά για περιορισμό της ευθύνης.<br />80. Δημόσιος σιδηρόδρομος σε εγκατάλειψη. Ιδιωτικοποίηση χωρίς ασφάλεια, καθυστερήσεις στα συστήματα τηλεδιοίκησης, αποδιάρθρωση του ΟΣΕ.<br />81. Ναυάγιο της Πύλου. Ένα από τα πιο θανατηφόρα ναυάγια στη Μεσόγειο, με 82 επιβεβαιωμένους νεκρούς και εκατοντάδες αγνοούμενους.<br />82. Μεταναστευτική πολιτική αποτροπής. Η κυβέρνηση επένδυσε σε μια πολιτική σκληρής αποτροπής, με ανθρώπινο κόστος και διεθνή έκθεση της χώρας.<br />83. Φαρμακονήσι και καταδίκες/ευθύνες για pushbacks. Η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με ευρωπαϊκές κρίσεις και αποφάσεις για πρακτικές που παραβιάζουν θεμελιώδη δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών.<br />84. Έγκλημα Χίου. Υποθέσεις θανάτων και κακομεταχείρισης.<br />85. Ξυλοδαρμός Μανώλη Ψαρρού. Η βίαιη επίθεση στον αρχαιολόγο Μανώλη Ψαρρό, που χειριζόταν υποθέσεις οικοδομικών αδειών και αυθαιρεσιών στη Μύκονο, αποκάλυψε το σκοτεινό πλέγμα συμφερόντων γύρω από την άναρχη δόμηση, τον τουρισμό πολυτελείας και την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς.<br />86. Κύκλωμα εκβιαστών και ερωτήματα για υπηρεσιακές διασυνδέσεις. Η υπόθεση κυκλώματος εκβιαστών με εμπλοκή υπαλλήλων δημόσιων υπηρεσιών και υπηρεσιών του ΥΠΠΟ άνοιξε σοβαρά ερωτήματα για το αν η διαφθορά στον έλεγχο καταστημάτων, τραπεζοκαθισμάτων, αδειών και πολεοδομικών παραβάσεων είχε βαθύτερες διασυνδέσεις με μηχανισμούς προστασίας.<br />87. Πέντε μεγάλα κρατικά μουσεία μετατρέπονται σε ΝΠΔΔ. Αποδυνάμωση δημόσιου χαρακτήρα των μουσείων.<br />88. Παρατάσεις θητειών και κρίσεις Γενικών Διευθυντών στο ΥΠΠΟ. Καταλαβαίνει κανείς τη σκοπιμότητα σήμερα.<br />89. Έργα Ταμείου Ανάκαμψης στο ΥΠΠΟ – ανωριμότητα και κίνδυνος μετακύλισης κόστους.<br />90. Τελεφερίκ Μονεμβασιάς Το έργο του τελεφερίκ στην Άνω Πόλη της Μονεμβασιάς εντάχθηκε στο Ταμείο Ανάκαμψης με επίκληση της προσβασιμότητας. Όμως προκαλεί σοβαρά ερωτήματα για τη συμβατότητα με τον χαρακτήρα του μνημειακού τόπου, την ωριμότητα, το κόστος και τη λογική τουριστικής εκμετάλλευσης.<br />91. Δικταίο Άντρο και ανάλογες παρεμβάσεις Καταγγελίες για αντίστοιχα έργα πρόσβασης σε ευαίσθητους αρχαιολογικούς/φυσικούς χώρους, όπως το Δικταίο Άντρο, δείχνουν μια ευρύτερη τάση αντιμετώπισης των μνημείων ως τουριστικών προϊόντων και όχι ως ευαίσθητων τόπων μνήμης, φύσης και πολιτισμού.<br />92. Πλημμύρες στη Θεσσαλία. Κατάρρευση κρατικού μηχανισμού.<br />93. Καταστροφή πρωτογενούς τομέα Πλημμύρες, ακρίβεια, αυξημένο κόστος παραγωγής και έλλειψη στρατηγικής οδήγησαν αγρότες και κτηνοτρόφους σε απόγνωση.<br />94. Πυρκαγιές – διαρκής κρατική αποτυχία.<br />95. Νοσοκομεία ερείπια Το ΕΣΥ βγήκε από την πανδημία εξαντλημένο, χωρίς επαρκές προσωπικό, χωρίς υποδομές και χωρίς πολιτική ενίσχυσης. Κατάρρευση Δημόσιας Υγείας Ράντζα, ελλείψεις προσωπικού, κλειστές κλίνες και εξουθενωμένοι υγειονομικοί έγιναν μόνιμη εικόνα.<br />96. 37.000 νεκροί στην πανδημία. Ο βαρύς απολογισμός της πανδημίας δεν μπορεί να αποδοθεί μόνο στον ιό. Συνδέεται με πολιτικές επιλογές, καθυστερήσεις και εγκατάλειψη του ΕΣΥ.<br />97. Θάνατοι εκτός ΜΕΘ Τα υψηλά ποσοστά θανάτων διασωληνωμένων εκτός ΜΕΘ ανέδειξαν τη δραματική ανισότητα πρόσβασης σε πραγματική εντατική φροντίδα.<br />98. «Υπόθεση Μίχου» και προστασία παιδιών Η υπόθεση του Κολωνού, με πρωταγωνιστή στέλεχος της ΝΔ, ανέδειξε βαθύτατες αποτυχίες κρατικών μηχανισμών προστασίας παιδιών και ευάλωτων θυμάτων.<br />99. “220 άφαντοι παιδεραστές” – θεσμική αδράνεια Δημόσιες καταγγελίες για αδυναμία εντοπισμού προσώπων που συνδέονται με κυκλώματα εκμετάλλευσης παιδιών προκάλεσαν οργή και φόβο.<br />100. Φωτογραφικός νόμος για συνεπιμέλεια τέκνων Η νομοθέτηση με αφορμή επιμέρους υποθέσεις πολιτικών προσώπων ενίσχυσε την εντύπωση κράτους προνομίων.<br />2024: Κράτος δικαίου, ελευθερία Τύπου, Ευρώπη<br />101. Ελευθερία του Τύπου. Η Ελλάδα κατρακύλησε διεθνώς στην ελευθερία του Τύπου, με συγκέντρωση ιδιοκτησίας, πολιτική επιρροή και δολοφονία Καραϊβάζ να βαραίνουν το τοπίο. Θέση 89 στην παγκόσμια κατάταξη, τελευταία στην Ευρωπαϊκή Ένωση.<br />102. Χειραγώγηση ενημέρωσης Η συστηματική προβολή κυβερνητικών θέσεων και η απόκρυψη δυσάρεστων ειδήσεων διαμόρφωσαν καθεστώς ενημερωτικής ασφυξίας.<br />103. Email-gate Ασημακοπούλου. Διαρροή προσωπικών δεδομένων αποδήμων.<br />104. Παρεμβάσεις σε ανεξάρτητες αρχές Από την ΑΔΑΕ μέχρι άλλες αρχές, η κυβέρνηση επιχείρησε να ελέγξει ή να αποδυναμώσει θεσμούς που όφειλαν να την ελέγχουν.<br />105. Απόπειρα επηρεασμού Χρ. Τζανερίκου Η δημόσια καταγγελία του πρώην αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου για απόπειρα επηρεασμού αποτέλεσε κορυφαίο θεσμικό ζήτημα.<br />106. Δικαιοσύνη και πολιτική εξουσία Η επιλογή ηγεσιών, οι καθυστερήσεις και οι επιλεκτικές προτεραιότητες δημιούργησαν αίσθηση εξάρτησης της Δικαιοσύνης από την εκτελεστική εξουσία.<br />107. Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και διασυρμός της χώρας Η σύγκρουση με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ιδίως σε υποθέσεις ευρωπαϊκών κονδυλίων και πολιτικών προσώπων, εξέθεσε διεθνώς την Ελλάδα.<br />108. Διατάξεις για επίσπευση δικών πολιτικών προσώπων Νομοθετικές κινήσεις που προκάλεσαν την αντίδραση ευρωπαϊκών θεσμών δημιούργησαν κίνδυνο ακόμη και για ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις.<br />109. ΟΔΑΠ – εμπορευματοποίηση αρχαιολογικών χώρων και μουσείων. Ο Οργανισμός Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων μετατράπηκε σε βασικό εργαλείο οικονομικής αξιοποίησης μνημείων, εισιτηρίων, πωλητηρίων, αναψυκτηρίων και επισκεπτικών υπηρεσιών.<br />110. Εισιτήρια Ακρόπολης και αρχαιολογικών χώρων Η ηλεκτρονική διαχείριση εισιτηρίων παρουσιάζεται ως εκσυγχρονισμός, αλλά ανοίγει ερωτήματα για το ποιος ελέγχει τα συστήματα, τις αναθέσεις, τα δεδομένα, τα έσοδα και τις μελλοντικές εμπορικές αξιοποιήσεις.<br />111. Αναψυκτήρια, εκδηλώσεις και “τραπεζώματα” σε αρχαιολογικούς χώρους Η αυξανόμενη χρήση αρχαιολογικών χώρων για εκδηλώσεις, δεξιώσεις, εμπορικές δραστηριότητες και τουριστικά events αλλοιώνει τη σχέση κοινωνίας και μνημείου. Οι αρχαιολογικοί χώροι δεν είναι σκηνικά πολυτελείας ούτε χώροι ιδιωτικής επίδειξης.<br />112. Σπιναλόγκα και διαχείριση επισκεψιμότητας. Η Σπιναλόγκα, τόπος βαριάς ιστορικής μνήμης, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται απλώς ως εισπρακτικός μηχανισμός. Η προστασία, η ερμηνεία και η αξιοπρεπής ανάδειξη του χώρου πρέπει να προηγούνται της εμπορικής του αξιοποίησης.<br />113. Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο – δεξιώσεις και ιδιωτική χρήση δημόσιου πολιτιστικού χώρου Η παραχώρηση χώρων του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου για υψηλού συμβολισμού ιδιωτικές κοινωνικές εκδηλώσεις, όπως γαμήλιες δεξιώσεις, ενισχύει την εικόνα ότι τα δημόσια μουσεία μετατρέπονται σε χώρους κοινωνικής επίδειξης και όχι σε δημόσιους φορείς παιδείας και πολιτισμού.<br />114. Κλειστά πωλητήρια και δυσλειτουργίες στα Μουσεία-ΝΠΔΔ Οι δυσλειτουργίες μετά τη μετατροπή των πέντε μεγάλων μουσείων σε ΝΠΔΔ έδειξαν ότι ο υποτιθέμενος εκσυγχρονισμός μπορεί να οδηγήσει σε διοικητική απορρύθμιση, εμπορευματοποίηση και υποβάθμιση των δημόσιων λειτουργιών.<br />115. Χρέη ΝΔ άνω των 500 εκατ. ευρώ Τα τραπεζικά χρέη της ΝΔ παραμένουν σύμβολο άνισης μεταχείρισης. Το κόμμα που κυβερνά ζητά θυσίες από τους πολίτες, αλλά δεν εξυπηρετεί τα δικά του χρέη όπως θα απαιτούσε από κάθε πολίτη.<br />116. Θαλασσοδάνεια και διαγραφές ισχυρών Υποθέσεις διαγραφών και ευνοϊκής μεταχείρισης επιχειρηματικών χρεών ενίσχυσαν την εικόνα οικονομίας δύο ταχυτήτων.<br />117. Διαγραφή χρεών Πηλαδάκη. Η υπόθεση προκάλεσε ερωτήματα για το πώς αντιμετωπίζονται οι ισχυροί σε σχέση με τους απλούς δανειολήπτες.<br />118. Σπίτι Βολταίρου. Υποθέσεις ακίνητης περιουσίας και δημόσιας εικόνας του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος συντηρούν την αίσθηση αλαζονείας και προνομίων.<br />119. Γενικότερη συμπεριφορά Φλωρίδη. Η πολιτική ρητορική και οι θεσμικοί χειρισμοί του υπουργού Δικαιοσύνης προκάλεσαν αντιδράσεις για αυταρχισμό.<br />120. Αναξιοπρεπή pass Market pass, fuel pass και λοιπά επιδόματα παρουσιάστηκαν ως κοινωνική πολιτική, ενώ στην πράξη υποκατέστησαν μόνιμες αυξήσεις εισοδημάτων και ελέγχους στις τιμές.<br />121. Εμπορικό έλλειμμα ρεκόρ. Η παραγωγική βάση της χώρας υποχώρησε, ενώ η οικονομία παρέμεινε εξαρτημένη από εισαγωγές, κατανάλωση και τουρισμό.<br />122. Εκτόξευση δημόσιου χρέους.<br />123. Κλείσιμο λιγνιτικών μονάδων χωρίς δίκαιη μετάβαση Η βίαιη απολιγνιτοποίηση έγινε χωρίς σχέδιο για εργαζόμενους και περιοχές, ενώ η ενεργειακή κρίση έκανε την απόφαση ακόμη πιο προβληματική.<br />124. Natura και ανεμογεννήτριες Η πράσινη μετάβαση μετατράπηκε συχνά σε πεδίο επενδυτικής λεηλασίας προστατευόμενων περιοχών.<br />125. Mercosur και στάση ευρωβουλευτών της ΝΔ υπέρ.<br />2025: ΟΠΕΚΕΠΕ, αγροτική λεηλασία, νέα θεσμική κρίση<br />126. Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ.<br />127. Πλαστές δηλώσεις και ψευδοβοσκοτόπια Δημόσιες εκτάσεις, βοσκοτόπια και ανύπαρκτες δραστηριότητες φέρονται να χρησιμοποιήθηκαν για παράνομη άντληση ευρωπαϊκών ενισχύσεων.<br />128. Κομματικό πελατειακό δίκτυο στον αγροτικό τομέα Το σκάνδαλο έδειξε ότι οι αγροτικές ενισχύσεις χρησιμοποιήθηκαν ως πεδίο πελατειακής διανομής, ενώ οι πραγματικοί παραγωγοί ασφυκτιούν.<br />129. Οι παραιτήσεις υπουργών και στελεχών Οι παραιτήσεις κυβερνητικών προσώπων επιβεβαίωσαν το πολιτικό βάρος της υπόθεσης και διέψευσαν την κυβερνητική γραμμή περί “μεμονωμένων παρατυπιών”.<br />130. Κίνδυνος απώλειας ευρωπαϊκών πόρων Η χώρα εκτέθηκε στην Ε.Ε., ενώ οι Έλληνες αγρότες κινδυνεύουν να πληρώσουν το κόστος της διαφθοράς και της κακοδιαχείρισης.<br />131. Παπούρα – το μνημείο κάτω από το ραντάρ. Στον λόφο Παπούρα αποκαλύφθηκε ένα μνημείο που το ίδιο το ΥΠΠΟ χαρακτήρισε μοναδικό για τη μινωική αρχαιολογία. Κι όμως, αντί η προστασία και ανάδειξή του να τεθεί από την πρώτη στιγμή ως αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα, το μνημείο βρέθηκε αντιμέτωπο με τις ανάγκες του νέου αεροδρομίου στο Καστέλλι και την εγκατάσταση ραντάρ. Η υπόθεση συμπυκνώνει όλη τη λογική της κυβέρνησης: πρώτα τα έργα, οι εργολαβίες και οι τουριστικές ροές.<br />132. Σκάνδαλο ΟΠΕΚΑ. Καταγγελίες για προβληματικές πληρωμές, ελέγχους και διαχείριση κοινωνικών παροχών θέτουν ερωτήματα για το αν ακόμη και η κοινωνική πολιτική έγινε πεδίο πελατειακής διανομής.<br />133. Σκάνδαλο ΔΥΠΑ Υποθέσεις και καταγγελίες για προγράμματα κατάρτισης, vouchers, αναθέσεις και διαχείριση πόρων θυμίζουν ότι η ανεργία αντιμετωπίστηκε ως πεδίο εργολαβιών και όχι ως κοινωνικό πρόβλημα.<br />134. “Σπιτάκια Ανακύκλωσης” – ευρωπαϊκοί πόροι, υπερκοστολογήσεις και ερωτήματα διαχείρισης. Το σκάνδαλο με τα λεγόμενα “Σπιτάκια Ανακύκλωσης” εντάσσεται στη μεγάλη κατηγορία υποθέσεων όπου δημόσιοι και ευρωπαϊκοί πόροι διοχετεύθηκαν σε έργα αμφισβητούμενης αποτελεσματικότητας, με τεράστια κόστη και σοβαρά ερωτήματα νομιμότητας και σκοπιμότητας. Τα πολυκέντρα ανακύκλωσης παρουσιάστηκαν ως πράσινη πολιτική, όμως πορίσματα και κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις ανέδειξαν ζητήματα υπερκοστολόγησης, προβληματικής ένταξης, πλημμελούς ελέγχου και κινδύνου επιστροφής ευρωπαϊκών κονδυλίων.<br />135. Ηλεκτρική σύνδεση Ελλάδας–Κύπρου. Η καθυστέρηση ή αδυναμία προώθησης του έργου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου δημιούργησε ερωτήματα για υποχωρήσεις απέναντι στην τουρκική πίεση.<br />136. Νόμος για 13ωρο και εργασιακή εξουθένωση.<br />137. Κοινωνία κουπονιών και επιδομάτων Αντί για μισθούς, δημόσιες υπηρεσίες και έλεγχο τιμών, η κυβέρνηση μοίρασε κουπόνια φτώχειας και επικοινωνιακά pass.<br />2026:<br />138. ΟΠΕΚΕΠΕ – φάκελοι στη Βουλή και ασυλίες.<br />139. Δημητριάδης και “ανάληψη πολιτικής ευθύνης” για τις υποκλοπές Η δήλωση Δημητριάδη ότι “πήρε πάνω του” την πολιτική ευθύνη για να προστατεύσει κυβέρνηση, υπηρεσίες και παράταξη δεν αποτελεί κάθαρση. Αποτελεί ομολογία συγκάλυψης.<br />140. 151 ψήφοι για Εξεταστική στις υποκλοπές. Αποχώρηση αντιπολίτευσης Η απαίτηση 151 ψήφων, ενώ στο παρελθόν εφαρμόστηκε το όριο των 120, καταγγέλθηκε ως κοινοβουλευτική μεθόδευση για να εμποδιστεί η μειοψηφία.<br />141. Υπόθεση “πτυχίου” Μακάριου Λαζαρίδη.<br />142. Δίκη Τεμπών χωρίς πολιτικά πρόσωπα στο εδώλιο.<br />143. ΟΔΑΠ και προετοιμασία νέας εταιρικής διαχείρισης εσόδων Οι συζητήσεις και καταγγελίες για περαιτέρω εταιρικοποίηση της διαχείρισης εσόδων από αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία δημιουργούν μείζον πολιτικό ζήτημα: ο πολιτιστικός πλούτος της χώρας ανήκει στο Δημόσιο και στην κοινωνία, όχι σε μηχανισμούς ιδιωτικοοικονομικής εκμετάλλευσης.<br />144. Ευρωπαϊκός διασυρμός για ανυπαρξία «Κράτους δικαίου» Οι παρεμβάσεις ευρωπαϊκών θεσμών, οι έρευνες της EPPO και η εικόνα της χώρας στον διεθνή Τύπο καταρρίπτουν το αφήγημα της “κανονικότητας”.<br />145. Κίνδυνος παγώματος ή περικοπής ευρωπαϊκών κονδυλίων Η κακοδιαχείριση και οι παρεμβάσεις στη διερεύνηση υποθέσεων ευρωπαϊκού χρήματος απειλούν ευθέως τα συμφέροντα της χώρας.<br />146. Ο πρωθυπουργός “δεν γνώριζε” Από τις υποκλοπές μέχρι τα Τέμπη και τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η μόνιμη γραμμή άμυνας είναι ότι ο πρωθυπουργός δεν γνώριζε. Όμως σε ένα τόσο συγκεντρωτικό επιτελικό κράτος, η άγνοια δεν είναι άλλοθι• είναι πολιτική ενοχή.<br />147. Καθεστώς ατιμωρησίας Το κοινό νήμα όλων των υποθέσεων είναι ότι οι ισχυροί προστατεύονται, οι ευθύνες διαχέονται και η κοινωνία καλείται να ξεχάσει.<br />148. Κύκλωμα πολεοδομιών. Από τις “εξυπηρετήσεις” στις παραιτήσεις Γενικών Γραμματέων.<br />Ο κατάλογος συνεχίζεται, “δεν τους προλαβαίνουμε”….<span>  </span><div><span><br /></span></div><div>πηγή</div><div><span><br /></span></div><div><span><br /></span></div><div><span><br /></span></div><div><span> </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>    </span><span>   </span><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δεν τους προλαβαίνουμε!". Σήψη με τα 148 σκάνδαλα Μητσοτάκη, 21 κάθε χρόνο!

Μια τεράστια λίστα με καταγεγραμμένα 148 σκάνδαλα την επταετία Μητσοτάκη παρουσιάζει σε ανάρτησή του, ο πανεπιστημιακός και πρώην υπουργός...

Διαβάστε την συνέχεια

ΕΕ-Τουρκία- Δ.Βαλκάνια: τα αμφιλεγόμενα βήματα και η προσποιητή υστερία της Άγκυρας.

<img height="113" src="https://omegapress.gr/images/EURO.jpg" width="742" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Φυσικά δεν είναι καταπέλτης κατά της Τουρκίας τα όσα αναφέρονται στην έκθεση προέδρου του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου. Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι αντικατοπτρίζει την σύγχυση στρατηγικής που επικρατεί στις Βρυξέλλες, όχι μόνο στις σχέσεις με την Άγκυρα, αλλά και την γενικότερη στρατηγική της ΕΕ. . Από τη μια καταδικάζει την ανυπαρξία κράτους δικαίου, το casus belli και την Γαλάζια Πατρίδα, ταυτόχρονα όμως θεωρεί την Τουρκία στρατηγικό εταίρο, ζητά την αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης και πολλά ακόμη θετικά.<br /><br />Η αντίδραση της Άγκυρας κατά της ΕΕ, απλά επιβεβαιώνουν και την σύγχυση που επικρατεί στην γειτονική χώρα για την ΕΕ. Από τη μια συνεργασία και αξιοποίηση των ευρωπαικών εργαλείων και μηχανισμών και από την άλλη, άρνηση να αποδεχθεί την κριτική, καθότι τα αυταρχικά καθεστώτα δεν αποδέχονται την κριτική και τον έλεγχο. Θα πρέπει να προβληματιστούν αρκετοί στην Αθήνα , τόσο για την συνολική πολιτική της ΕΕ έναντι της Τουρκίας και να μην απομονώνουν τα αρνητικά για την Άγκυρα σημεία αποσιωπώντας τα θετικά, όσο και για την επίσπευση, άρον -άρον ουσιαστικά της ένταξης των χωρών των δυτικών βαλκανίων στην ΕΕ, με την Αθήνα επισπεύδουσα μάλιστα..<br /><br />Αν και οι μεγάλες χώρες της ΕΕ προσεγγίζουν την Τουρκία με γεωπολιτικά κριτήρια και επιδιώκουν την συνεργασία της σε μια σειρά τομείς, κυρίως στο θέμα της ασφάλειας και του εμπορίου, οι θεσμοί, με πρώτο το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο αποκλίνουν παραδοσιακά και απωθούν την ιδέα εναγκαλισμού της Άγκυρας. Ταυτόχρονα, παρά το γεγονός ότι δρομολογείται η ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ την επόμενη τριετία, ίσως και νωρίτερα, η εικόνα του Μαυροβουνίου, της Σερβίας, της Βόρειας Μακεδονίας και του Κοσόβου, πολύ απέχει από την εκπλήρωση των κριτηρίων.<br /><br />Όμως δρομολογείται η ένταξή τους ως πολιτική επιλογή και η Αθήνα θα πρέπει να σταματήσει να υποκρίνεται ότι δήθεν θέτει όρους στα Τίρανα. Η ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να θέσει ως προυπόθεση την οριοθέτηση της ΑΟΖ και την ψήφιση ειδικού νόμου για την ελληνική μειονότητα και αν τα Τίρανα αρνηθούν να συμμορφωθούν, το ελληνικό κοινοβούλιο να μπλοκάρει την ένταξη μέχρι την ικανοποίηση των όρων. Ούτε σκέψη από την κυβέρνηση Μητσοτάκη για κάτι τέτοιο. Φυσικά το Μαυροβούνιο δεν έχει καν κράτος δικαίου και η διαφθορά κυβερνά, αλλά όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα για την Ευρώπη. Η Βόρεια Μακεδονία βρίσκεται επίσης σε δυσμενή θέση, γιατί ενώ η ΕΕ δεν θέτει σκληρούς όρους σε καμία άλλη χώρα, απαιτεί από τα Σκόπια να αλλάξουν το Σύνταγμα και πάλι για να ικανοποιηθεί το αίτημα της Βουλγαρίας για την μειονότητά της. Και η Ελλάδα συναινεί να το κάνουν τα Σκόπια, αλλά δεν κάνει το ίδιο με τα Τίρανα…</div><div><br />Η Τουρκία<br /><br /></div><div>Ειδικότερα όμως για την Τουρκία, η αντίφαση μεταξύ των μεγάλων χωρών της ΕΕ και του ευρωκοινοβουλίου προκαλεί μεν υστερία στην Άγκυρα γιατί απλά ο Ερντογάν και το καθεστώς του δεν θέλουν κανενός είδους φραγμό και κριτική, αλλά δημιουργείται εκ των πραγμάτων και μια δυσάρεστη εικόνα. Η Τουρκία αν και έχει στρατηγικό ρόλο στην περιοχή, αδυνατεί να πείσει τους ευρωπαικούς λαούς ότι αποτελεί ενεργητικό τμήμα της Δύσης. Η Ελλάδα πρέπει να επενδύσει πολύ στο Ευρωπαικό Κοινοβούλιο και στο μέλλον, καθώς εκεί μπορεί να οικοδομήσει ισχυρές βάσεις και έναν ελληνοκεντρικό οδικό χάρτη για να πιέζεται η Άγκυρα να συμμορφώνεται με το διεθνές δίκαιο.<br /><br /> Η έκθεση για την Τουρκία η οποία εγκρίθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με 381 ψήφους υπέρ, 107 κατά και 171 αποχές καταδικάζει ως παράνομη την λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα», καταγγέλλει τη διατήρηση του casus belli και επισημαίνει την εργαλειοποίηση της δικαστικής εξουσίας, την καταδίωξη αντιφρονούντων, την καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ.ά.).<br />Ωστόσο η έκθεση αποδίδει στρατηγικό ρόλο στην Τουρκία, στην άμυνα και ασφάλεια της Ευρώπης, ενώ:</div><div><br /> • Zητά την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ-Τουρκίας χωρίς η Τουρκία να εκπληρώσει πρώτα τις νομικές της υποχρεώσεις προς την ΕΕ που αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία βάσει της υφιστάμενης Συμφωνίας Τελωνειακής Ένωσης.<br /> • Zητά επανέναρξη του Διαλόγου Υψηλού Επιπέδου ΕΕ-Τουρκίας.<br /> • Kαλεί όπως τουρκικά προϊόντα περιλαμβάνονται στα «Made in Europe».<br /> • Eγκωμιάζει τον ρόλο της Τουρκίας για την επικράτηση του τζιχαντιστικού καθεστώτος στην Συρία.</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΕΕ-Τουρκία- Δ.Βαλκάνια: τα αμφιλεγόμενα βήματα και η προσποιητή υστερία της Άγκυρας.

Του Στράτου Βαλτινού Φυσικά δεν είναι καταπέλτης κατά της Τουρκίας τα όσα αναφέρονται στην έκθεση προέδρου του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου. Το τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο κόσμος ανάποδα. Ο διπλωματικός θρίαμβος των μουλάδων, το Ισραήλ σε κρίση πανικού, η ΕΕ στον κόσμο της…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2026-05-20/mahmut-mak.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="656" data-original-width="1168" height="112" src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2026-05-20/mahmut-mak.jpg" width="751" /></a></div><div><br /></div>Το Ιράν δέχθηκε μια καταστροφική επίθεση, αλλά διέλυσε όλους του μύθους για τις ικανότητες των ΗΠΑ και όχι μόνο δεν άλλαξε το καθεστώς, όχι μόνο κέρδισε τα στενά του Ορμούζ, αλλά σέρνει ταυτόχρονα τη Δύση στην αυλή της. Περίπου 300 δισεκατομμύρια, θα ρεύσουν προς την Τεχεράνη , μέσω του Ταμείου Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης και πολλές χώρες κάνουν ήδη ουρά . Το Ισραήλ είναι απομονωμένο, διπλωματικά ηττημένο, στρατιωτικά καθηλωμένο στον Λίβανο και στιγματισμένο με μια γενοκτονία, ενώ έμεινε εκτός διαπραγμάτευσης. Οι σχέσεις με την ΕΕ είναι στο ναδίρ, η ηγεσία του είναι καταζητούμενη , η απομόνωση βαθαίνει και μια συμφωνία ειρήνης αλλάζει για πάντα και τον περιφερειακό ρόλο του Τελ Αβίβ, ενώ αναστάτωση προκαλεί στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ.<br /><br />Η Ελλάδα άνοιξε μέτωπο με την Ρωσία και με το Ιράν, αλλά τώρα νοιώθει εκτός παιχνιδιού καθώς το Ισραήλ θα επανατοποθετηθεί στην διεθνή πολιτική σκηνή και η Τουρκία ωρύεται για να καλύψει το κενό. Ο Μητσοτάκης , όχι μόνο δεν ήταν στην σωστή πλευρά της ιστορίας, αντίθετα δεν ξέρει καν τι να κάνει γιατί δεν μελετά, απλά υπακούει. Στο εξής η παρούσα ή μια νέα κυβέρνηση στην Αθήνα, θα τρέχει ασθμαίνοντας να επαναπροσδιορίσει την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας και να την προσαρμόσει στα νέα δεδομένα.<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ ίσως δεν έχει ακόμη αντιληφθεί τι ακριβώς υπέγραψε, ίσως να το καταλάβει όταν θα αρχίσουν τα όργανα εναντίον του στο Κογκρέσο και το Κίνημα MAGA, που ήδη έχει υποστεί ρωγμές. Το σύνθημα του Τραμ “πρώτα η Αμερική” απαξιώνεται μήνα με τον μήνα γιατί ούτε η Αμερική νοιώθει ότι βιώνει κάποια ιστορική αλλαγή, ούτε ο κόσμος νοιώθει ότι έχει να κάνει με τις στιβαρές ΗΠΑ. Η ομάδα του Τραμπ διαλύθηκε διπλωματικά από τους Ιρανούς που διαθέτουν διπλωματική τεχνογνωσία αιώνων και απέδειξαν ότι ξέρουν τι θέλουν και πως να το διεκδικήσουν. Εκεί που δεν υπήρχε καν ζήτημα με τα Στενά του Ορμούζ, κατάφεραν να τα κάνουν δικά τους με την υπογραφή των ΗΠΑ.<br /><br />Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί στις 7-8 Ιουλίου στην Τουρκία ίσως αποβεί ιστορική. Οι επιθέσεις κατά των Ευρωπαίων από τις ΗΠΑ παραμένουν οξύτατες, τα σχέδια για την απόσυρση στρατιωτικών δυνάμεων από την Ευρώπη είναι στο τραπέζι, η οργή για τη συμμετοχή της ΕΕ στον πόλεμο κατά του Ιράν ασίγαστη, οπότε μάλλον θα έχουμε μια σύνοδο οργής και αντιπαράθεσης παρά μια σύνοδο συμμαχικών χωρών. Ήδη η αταξία κυριαρχεί εντός του ΝΑΤΟ.<div><br />Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ενοχοποιείται για την άκριτη σχεδόν εγκληματική συμπαράταξή της με το Ισραήλ. Το Τελ Αβίβ δίνει πλέον μάχη οπισθοφυλακών, προσπαθεί να υπονομεύσει την συμφωνία, αλλά οι δυνατότητές του είναι πλέον περιορισμένες. Το γεγονός ότι οι εκλογές στις ΗΠΑ θα γίνουν σε δύο χρόνια, ακόμη και αν χάσει τις ενδιάμεσες για το Κογκρέσο ο Τραμπ, θα έχει την ισχύ να διατηρήσει την συμφωνία με το Ιράν. Ο κόσμος γυρίζει ανάποδα για το Ισραήλ και σίγουρα η νέα κατάσταση θα το αλλάξει.<br /><br />Όλα θα αλλάξουν στην περιοχή. Η Τουρκία διατηρεί την ισχύ της στο Ιράκ, την Συρία, την Λιβύη και τώρα θα οξύνει την αντιπαράθεσή του με το Ισραήλ. Στόχος της Άγκυρας να υπονομεύσει την σχέση του Ισραήλ με τις ΗΠΑ και την Ευρώπη και να εμφανιστεί ο Ερντογάν ως ο μεγάλος ισορροπιστής που θα εγγυάται τα συμφέροντα των ΗΠΑ, προς όφελος της Τουρκίας φυσικά. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να περιμένουμε πιο σκληρές παρεμβάσεις για τις σχέσεις Ελλάδας -Κύπρου -Ισραήλ. Επειδή όμως η Τουρκία δεν είναι αξιόπιστη πλέον για τις ΗΠΑ και έχει αμφιλεγόμενες σχέσεις με την ΕΕ, η ρευστότητα θα κυριαρχήσει έως ότου αποσαφηνιστεί και ο ρόλος του Ιράν στο μέλλον.<br /><br />Ιδού τα κέρδη<br /><br />Όπως μεταδίδουν τα ξένα ειδησιογραφικά πρακτορεία, από τα συνολικά 14 σημεία της συμφωνίας που δόθηκαν στη δημοσιότητα, τα έντεκα θα μπορούσαν να θεωρηθούν «προβληματικά» για τις ΗΠΑ. Συγκεκριμένα, προβληματισμό εγείρουν τα ακόλουθα:</div><div><br />Σημείο 4. «…οι ΗΠΑ δεσμεύονται να αποσύρουν τις δυνάμεις τους από την ευρύτερη περιοχή του Ιράν εντός 30 ημερών από την υπογραφή της τελικής συμφωνίας.»<br />Σημείο 5. «…το Ιράν θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να διασφαλίσει την ελεύθερη και ασφαλή διέλευση των εμπορικών πλοίων, χωρίς καμία επιβάρυνση, για ένα διάστημα 60 ημερών, από τον Περσικό Κόλπο προς τη Θάλασσα του Ομάν και αντίστροφα.»<br />Σημείο 6. «…το Ιράν θα ξεκινήσει διάλογο με το Σουλτανάτο του Ομάν με σκοπό τον καθορισμό του μελλοντικού πλαισίου ελέγχου και των ναυτιλιακών υπηρεσιών στα Στενά του Ορμούζ, σε διαβούλευση με τις υπόλοιπες χώρες που συνορεύουν με τον Περσικό Κόλπο.»<br />Σημείο 7. «…οι ΗΠΑ δεσμεύονται, μαζί με τους περιφερειακούς εταίρους τους, να διαμορφώσουν ένα σχέδιο ύψους τουλάχιστον 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την ανοικοδόμηση και την οικονομική ανάπτυξη του Ιράν.»<br />Σημείο 8. «…οι ΗΠΑ δεσμεύονται να άρουν κάθε είδους κυρώσεις που έχουν επιβληθεί στο Ιράν στη βάση ενός χρονοδιαγράμματος που περιλαμβάνεται στην τελική συμφωνία.»<br />Σημείο 9. «…οι δύο πλευρές συμφώνησαν να επιλύσουν το ζήτημα του εμπλουτισμένου υλικού που έχει συσσωρευτεί στα αποθέματα του Ιράν, μέσω ενός μηχανισμού που θα συναποφασιστεί […] Η ελάχιστη απαιτούμενη μέθοδος θα είναι η επιτόπια αραίωση του υλικού υπό την επίβλεψη του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας.»<br />Σημείο 10. «…μέχρι να υπογραφεί η τελική συμφωνία, οι ΗΠΑ και το Ιράν συμφωνούν να διατηρήσουν το υφιστάμενο status quo. Το Ιράν θα παγώσει το πυρηνικό του πρόγραμμα στην τρέχουσα κατάστασή του και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα επιβάλουν νέες κυρώσεις ούτε θα αναπτύξουν επιπλέον στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή.»<br />Σημείο 11. «…οι ΗΠΑ δεσμεύονται ότι, αμέσως με την υπογραφή του παρόντος Μνημονίου και μέχρι την οριστική άρση των κυρώσεων, το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών θα εκδώσει εξαιρέσεις που θα επιτρέπουν την εξαγωγή ιρανικού αργού πετρελαίου και παραγώγων πετρελαίου.»<br />Σημείο 12. «….οι ΗΠΑ δεσμεύονται να επιτρέψουν την πλήρη αξιοποίηση των παγωμένων ιρανικών κεφαλαίων και περιουσιακών στοιχείων […] Οι διαδικασίες αποδέσμευσης των χρημάτων θα συμφωνηθούν κατά τις διαπραγματεύσεις. Τα κεφάλαια αυτά θα είναι πλήρως διαθέσιμα για πληρωμή σε οποιονδήποτε τελικό δικαιούχο υποδείξει η Κεντρική Τράπεζα του Ιράν και οι ΗΠΑ δεσμεύονται να εκδώσουν όλες τις απαραίτητες άδειες.»<br />Κερδισμένοι και χαμένοι<br />Από την εν λόγω συμφωνία, όπως αυτή παρουσιάστηκε δημόσια, το Ιράν «εξασφαλίζει» μια σειρά από οφέλη:</div><div><br /> 1. την παράταση της εκεχειρίας για τουλάχιστον 60 ημέρες, <br /> 2. την απομάκρυνση των αμερικανικών δυνάμεων από τις περιοχές κοντά στα σύνορά του, <br /> 3. τη δέσμευση περί μη ανάμειξης των «έξω» στις εσωτερικές ιρανικές υποθέσεις, <br /> 4. την επιβίωση του θεοκρατικού καθεστώτος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, <br /> 5. τη διατήρηση του πυραυλικού/βαλλιστικού του προγράμματος, <br /> 6. τη σταδιακή άρση των κυρώσεων που του έχουν επιβληθεί, <br /> 7. τον τερματισμό των επιθέσεων κατά της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, <br /> 8. τη δημιουργία ενός ταμείου για τη μεταπολεμική ανασυγκρότηση/ανοικοδόμηση της ιρανικής Ισλαμικής Δημοκρατίας, <br /> 9. το ξεπάγωμα των περιουσιακών του στοιχείων, <br /> 10. την αναγνώριση του ιρανικού ελέγχου επί των Στενών του Ορμούζ (βλ. σημεία 5 και 6) <br /> 11. και -ενδεχομένως- τη διατήρηση του εμπλουτισμένου ουρανίου εντός των ιρανικών συνόρων το οποίο θα πρέπει όμως να αραιωθεί περαιτέρω. <br />Οι ΗΠΑ του Τραμπ από την άλλη πλευρά, από την εν λόγω συμφωνία παρουσιάζονται να «παίρνουν» κατά βάση πέντε οφέλη:<br /> 1. την παράταση της εκεχειρίας για τουλάχιστον 60 ημέρες, <br /> 2. το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, <br /> 3. την ιρανική δέσμευση περί μη απόκτησης πυρηνικών όπλων, <br /> 4. το -προσωρινό- πάγωμα του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος <br /> 5. και τη δέσμευση περί επιπλέον αραίωσης του ήδη υπάρχοντος εμπλουτισμένου ουρανίου που έχει στην κατοχή του το Ιράν. </div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο κόσμος ανάποδα. Ο διπλωματικός θρίαμβος των μουλάδων, το Ισραήλ σε κρίση πανικού, η ΕΕ στον κόσμο της…

Το Ιράν δέχθηκε μια καταστροφική επίθεση, αλλά διέλυσε όλους του μύθους για τις ικανότητες των ΗΠΑ και όχι μόνο δεν άλλαξε το καθεστώς, όχι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Σκοτεινή Πλευρά της AI Επανάστασης: Το Νερό, η Ενέργεια και ο Πόλεμος των Data Centers.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/data-center-768x432.jpg" width="758" /><br /><br /><div><b>Ιωαννα Καρα</b><br />Πίσω από τα ChatGPT, Gemini και τα υπερμοντέλα τεχνητής νοημοσύνης κρύβεται μια αθέατη μάχη για ηλεκτρόνια, υδάτινους πόρους και γεωπολιτική κυριαρχία<br /><br />Η <a href="https://www.pagenews.gr/tags/texniti-noimosyni/">τεχνητή νοημοσύνη</a> παρουσιάζεται συχνά ως η απόλυτη ψηφιακή επανάσταση του 21ου αιώνα. Οι περισσότεροι συζητούν για αλγορίθμους, νευρωνικά δίκτυα, υπερυπολογιστές και νέες εφαρμογές που αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο εργαζόμαστε, επικοινωνούμε και παράγουμε γνώση. Ωστόσο, πίσω από το λαμπερό αφήγημα της AI αναδύεται μια διαφορετική πραγματικότητα: ένας αδυσώπητος αγώνας για ενέργεια, νερό και φυσικές υποδομές.<br /><br />Οι νέοι «ναοί» της τεχνητής νοημοσύνης δεν είναι τα εργαστήρια λογισμικού αλλά τα hyperscale data centers. Γιγαντιαίες εγκαταστάσεις ισχύος 300 MW και άνω, που καταναλώνουν ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας συγκρίσιμες με ολόκληρες πόλεις και μετατρέπουν τη θερμοδυναμική σε βασικό παράγοντα εθνικής ισχύος.<br /><br />Η μάχη για την AI δεν διεξάγεται πλέον μόνο στον κυβερνοχώρο. Διεξάγεται στα ηλεκτρικά δίκτυα, στους υδροφόρους ορίζοντες και στα εθνικά ενεργειακά συστήματα.</div><div><br />Τα Αόρατα Εργοστάσια της Ψηφιακής Εποχής<br /><br />Κάθε αναζήτηση, κάθε βίντεο, κάθε συναλλαγή και κάθε ερώτηση σε ένα μεγάλο γλωσσικό μοντέλο περνά μέσα από χιλιάδες servers που λειτουργούν αδιάκοπα.<br /><br />Τα data centers αποτελούν τις βιομηχανικές μονάδες της ψηφιακής οικονομίας. Δεν παράγουν αυτοκίνητα ή χάλυβα. Παράγουν υπολογιστική ισχύ.<br /><br />Η λειτουργία τους υπακούει σε έναν αμετάβλητο φυσικό νόμο: σχεδόν το σύνολο της ηλεκτρικής ενέργειας που καταναλώνουν μετατρέπεται σε θερμότητα.<br /><br />Για να παραμείνουν λειτουργικοί οι επεξεργαστές, η θερμοκρασία τους πρέπει να διατηρείται κάτω από τα 85°C. Κάθε watt ηλεκτρικής ισχύος που εισέρχεται στο σύστημα καταλήγει να πρέπει να απομακρυνθεί ως θερμικό φορτίο.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι η πραγματική πρόκληση της AI δεν είναι μόνο η παραγωγή υπολογιστικής ισχύος αλλά και η ψύξη της.<br />Η Έκρηξη της Υπολογιστικής Ισχύος Καταρρίπτει τα Όρια της Αερόψυξης<br /><br />Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, ένας τυπικός server rack κατανάλωνε 5 έως 10 kW.<br /><br />Σήμερα, οι AI accelerators της NVIDIA, της AMD και των hyperscalers ξεπερνούν τα 40, 60 ή ακόμη και τα 100 kW ανά rack.<br /><br />Η αερόψυξη φτάνει στα φυσικά της όρια. <br /><br />Οι εταιρείες αναγκάζονται να μεταβούν σε προηγμένες τεχνολογίες ψύξης:Direct-to-chip liquid cooling<br />Immersion cooling<br />Κλειστά κυκλώματα ψύξης υψηλής απόδοσης<br />Διηλεκτρικά υγρά εμβάπτισης<br /><br />Οι τεχνολογίες αυτές μειώνουν δραστικά την κατανάλωση νερού αλλά απαιτούν τεράστιες επενδύσεις και ανασχεδιασμό ολόκληρων εγκαταστάσεων.<br />Το Νερό Γίνεται το Νέο Πετρέλαιο της Τεχνητής Νοημοσύνης<br /><br />Για χρόνια, η βιομηχανία επικεντρωνόταν αποκλειστικά στη μείωση του ενεργειακού αποτυπώματος.<br /><br />Σήμερα, η προσοχή μετατοπίζεται στο υδατικό αποτύπωμα.<br /><br />Η Amazon Web Services ανακοίνωσε Water Usage Effectiveness (WUE) μόλις 0,12 λίτρα ανά kWh σε ιδανικές συνθήκες. Ωστόσο, όταν οι θερμοκρασίες ξεπερνούν τους 35°C ή τα συστήματα λειτουργούν στο μέγιστο φορτίο, η πραγματική κατανάλωση μπορεί να εκτοξευθεί στα 1,5 έως 2 λίτρα ανά kWh.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι ένα μόνο data center ισχύος 50 MW μπορεί να καταναλώνει μεταξύ 300.000 και 500.000 κυβικών μέτρων νερού ετησίως.<br /><br />Σε μια εποχή όπου η ξηρασία πλήττει ολοένα περισσότερες περιοχές του πλανήτη, τα νούμερα αυτά αποκτούν γεωπολιτική διάσταση.<br /><br />Το νερό μετατρέπεται από περιβαλλοντικό ζήτημα σε παράγοντα εθνικής ασφάλειας.<br />Οι Servers Δεν Κοιμούνται Ποτέ<br /><br />Σε αντίθεση με τις περισσότερες βιομηχανικές εγκαταστάσεις, οι AI servers λειτουργούν συνεχώς.<br /><br />24 ώρες το 24ωρο.<br /><br />7 ημέρες την εβδομάδα.<br /><br />365 ημέρες τον χρόνο.<br /><br />Η συνεχής λειτουργία δημιουργεί μια μόνιμη σύγκρουση ανάμεσα στην κατανάλωση ενέργειας και στην κατανάλωση νερού.<br /><br />Οι τεχνολογίες εξάτμισης μειώνουν το ενεργειακό κόστος αλλά αυξάνουν την κατανάλωση νερού.<br /><br />Οι «ξηρές» τεχνολογίες προστατεύουν τους υδάτινους πόρους αλλά αυξάνουν την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας.<br /><br />Η σύγκρουση αυτή είναι γνωστή ως:<br /><br />Water-Energy Nexus<br /><br />και αποτελεί πλέον τον κεντρικό στρατηγικό γρίφο της βιομηχανίας AI.<br />Μέχρι το 2030 η AI θα Καταναλώνει Όσο Ολόκληρα Κράτη<br /><br />Οι προβλέψεις είναι εντυπωσιακές.<br /><br />Μέχρι το 2030, η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας από AI υποδομές ενδέχεται να φτάσει τις 945 TWh ετησίως.<br /><br />Η ποσότητα αυτή είναι συγκρίσιμη με την κατανάλωση μεγάλων βιομηχανικών οικονομιών.<br /><br />Παράλληλα, η συνολική κατανάλωση νερού που σχετίζεται άμεσα ή έμμεσα με την τεχνητή νοημοσύνη αναμένεται να αυξηθεί κατά περισσότερα από 9 τρισεκατομμύρια λίτρα ετησίως.<br /><br />Ορισμένες μελέτες εκτιμούν ότι η AI θα καταναλώνει νερό ισοδύναμο με τις βασικές καθημερινές ανάγκες έως και 1,3 δισεκατομμυρίων ανθρώπων.<br />ΗΠΑ και Κίνα: Οι Δύο Υπερδυνάμεις της AI Υποδομής<br /><br />Το μεγαλύτερο μέρος της επένδυσης στην τεχνητή νοημοσύνη συγκεντρώνεται σε δύο χώρες.<br /><br />Τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα.<br /><br />Μέχρι το τέλος της δεκαετίας αναμένεται να απορροφήσουν το 70%-80% των παγκόσμιων δαπανών AI infrastructure.<br /><br />Οι ΗΠΑ διαθέτουν:φθηνή ηλεκτρική ενέργεια,<br />ώριμη αγορά cloud,<br />πρόσβαση σε κορυφαίους ημιαγωγούς,<br />τεράστια διαθεσιμότητα γης.<br /><br />Η Κίνα ακολουθεί διαφορετική στρατηγική.<br /><br />Το Πεκίνο αντιμετωπίζει την τεχνητή νοημοσύνη ως στοιχείο εθνικής ισχύος, επενδύοντας σε πυρηνική ενέργεια, υδροηλεκτρικά έργα και μεγάλης κλίμακας κρατικές υποδομές. <br />Η αντιπαράθεση ΗΠΑ – Κίνας δεν αφορά πλέον μόνο chips και αλγορίθμους. Αφορά ηλεκτρόνια, νερό και γεωγραφία.</div><div><br />Η Ευρώπη Αντιμέτωπη με το Δικό της Στρατηγικό Δίλημμα<br /><br />Η Ευρώπη διαθέτει υψηλού επιπέδου τεχνογνωσία αλλά αντιμετωπίζει τρία σοβαρά προβλήματα: υψηλές τιμές ενέργειας,<br />κατακερματισμένο ρυθμιστικό πλαίσιο,<br />αυξανόμενη λειψυδρία στον ευρωπαϊκό Νότο.<br /><br />Η Φινλανδία, η Σουηδία και η Ολλανδία μετατρέπονται σταδιακά σε ασφαλή καταφύγια για hyperscale επενδύσεις.<br /><br />Αντίθετα, χώρες της Μεσογείου όπως η Ισπανία, η Ιταλία, η Ελλάδα και η νότια Γαλλία αντιμετωπίζουν ολοένα μεγαλύτερες πιέσεις.<br /><br />Η γεωπολιτική σύγκρουση του μέλλοντος μπορεί να μην αφορά μόνο την ενέργεια αλλά και το ερώτημα:<br /><br />Ποιος θα έχει δικαίωμα πρόσβασης στο νερό; Η γεωργία ή η τεχνητή νοημοσύνη;<br />Η Ινδία Αναδύεται ως ο Νέος Παίκτης<br /><br />Μέσα στη διπολική αντιπαράθεση ΗΠΑ και Κίνας, η Ινδία εξελίσσεται στον πιο ενδιαφέροντα στρατηγικό παράγοντα.<br /><br />Με πληθυσμό 1,4 δισεκατομμυρίων ανθρώπων, αυξανόμενη ενεργειακή κατανάλωση και φιλόδοξα σχέδια για εγχώρια παραγωγή ημιαγωγών, το Νέο Δελχί επιχειρεί να οικοδομήσει μια δική του μορφή ψηφιακής κυριαρχίας.<br /><br />Ο διάδρομος IMEC που συνδέει την Ινδία με τη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία για τη μεταφορά δεδομένων, ενέργειας και βιομηχανικών ροών.<br />Η Νέα Γεωπολιτική της Τεχνητής Νοημοσύνης<br /><br />Η επόμενη δεκαετία δεν θα καθοριστεί μόνο από την ποιότητα των αλγορίθμων.<br /><br />Θα καθοριστεί από την ικανότητα των κρατών να εξασφαλίσουν :</div><div>φθηνή ηλεκτρική ενέργεια,<br />αξιόπιστους υδάτινους πόρους,<br />προηγμένα συστήματα ψύξης,<br />πρόσβαση σε ημιαγωγούς,<br />ανθεκτικά δίκτυα μεταφοράς.<br /><br />Η ψηφιακή κυριαρχία μετατρέπεται σταδιακά σε υδρολογική κυριαρχία.<br /><br />Οι χώρες που θα ελέγχουν το νερό, την ενέργεια και τις υποδομές υπολογιστικής ισχύος θα είναι εκείνες που θα διαμορφώσουν τη νέα παγκόσμια τάξη της τεχνητής νοημοσύνης.<br />Η μεγάλη μάχη της AI δεν θα κριθεί μόνο στους αλγόριθμους. Θα κριθεί στα φράγματα, στους πυρηνικούς σταθμούς, στα ηλεκτρικά δίκτυα και στους υδροφόρους ορίζοντες του πλανήτη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Σκοτεινή Πλευρά της AI Επανάστασης: Το Νερό, η Ενέργεια και ο Πόλεμος των Data Centers.

Ιωαννα Καρα Πίσω από τα ChatGPT, Gemini και τα υπερμοντέλα τεχνητής νοημοσύνης κρύβεται μια αθέατη μάχη για ηλεκτρόνια, υδάτινους πόρους και...

Διαβάστε την συνέχεια

IMEC: Η Ουάσιγκτον βάζει την Ελλάδα στον πυρήνα του νέου γεωοικονομικού χάρτη.

<img height="143" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/Eastern-Mediterranean-map-768x549.jpg" width="766" /><br /><br /><div style="text-align: left;"><b>Κωστας Καλλιαντερης</b></div>Το αμερικανικό νομοσχέδιο για την Ανατολική Μεσόγειο ενισχύει τον ρόλο της Αθήνας στον διάδρομο Ινδίας – Μέσης Ανατολής – Ευρώπης και ανοίγει τον δρόμο για νέα έργα, επενδύσεις και στρατηγικές συμμαχίες.<br /><br />Μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα φαίνεται να διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο, με την Ελλάδα να αποκτά ολοένα και πιο κεντρικό ρόλο στον φιλόδοξο Οικονομικό Διάδρομο Ινδίας – Μέσης Ανατολής – Ευρώπης (IMEC). Η έγκριση του νομοσχεδίου Eastern Mediterranean Gateway Act από την Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της αμερικανικής Γερουσίας αποτελεί μια εξέλιξη με ισχυρό πολιτικό και στρατηγικό αποτύπωμα, καθώς εντάσσει θεσμικά την περιοχή στον ευρύτερο σχεδιασμό της Ουάσιγκτον για τις παγκόσμιες αλυσίδες μεταφορών, ενέργειας και εμπορίου.<br /><br />Πέρα από τον πολιτικό συμβολισμό, το αμερικανικό νομοθέτημα αποτυπώνει μια βαθύτερη στρατηγική επιλογή: τη μετατροπή της Ανατολικής Μεσογείου σε βασική πύλη του IMEC προς την Ευρώπη, με την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ να αναδεικνύονται σε κομβικούς εταίρους των Ηνωμένων Πολιτειών.<div><br />Η Ελλάδα από περιφερειακός παίκτης σε στρατηγικό κόμβο<br /><br />Η Αθήνα βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο ενός σχεδιασμού που υπερβαίνει κατά πολύ τον παραδοσιακό ενεργειακό της ρόλο. Στην αμερικανική στρατηγική, η Ελλάδα αντιμετωπίζεται ως κρίσιμος κόμβος για τη διακίνηση ενέργειας, εμπορευμάτων, ψηφιακών δεδομένων και επενδυτικών κεφαλαίων προς την ευρωπαϊκή αγορά.<br /><br />Η γεωγραφική θέση της χώρας, σε συνδυασμό με τις αναβαθμισμένες υποδομές λιμένων, μεταφορών και ενέργειας, καθιστά την Ελλάδα βασικό κρίκο στη νέα αρχιτεκτονική διασυνδεσιμότητας που επιχειρεί να οικοδομήσει η Δύση ως εναλλακτική στις υφιστάμενες εμπορικές διαδρομές.<br /><br />Η σημασία αυτής της εξέλιξης γίνεται ακόμη μεγαλύτερη αν ληφθεί υπόψη ότι ο IMEC θεωρείται από πολλούς αναλυτές ως η δυτική απάντηση στην κινεζική πρωτοβουλία Belt and Road Initiative, δημιουργώντας έναν νέο άξονα που συνδέει την Ινδία, τον Κόλπο, τη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη. <img height="451" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/ToIFQJpE39MYUz7iUO4VeAuEAfeslhjFupD4KojGmH_uyf5CM9g7w0MJbnnUMtTq_T-C7NQ3o30x1Mc95SFUD6oV7fmRQgYZ2twcT8v_10BejuMnXmdvgo0RdLcGf6Ydd2ip6JEFWTaPTDTGW7TmxBEd_p6hQaTrwdr2oO1Ek5XG1kMDlO3ghe2HMU2fXp93-1.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Τα έργα που αλλάζουν τον χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου<br /><br />Στον πυρήνα του αμερικανικού ενδιαφέροντος βρίσκονται μια σειρά από μεγάλα έργα υποδομών που μπορούν να μετατρέψουν την περιοχή σε ενεργειακό και εμπορικό κόμβο διεθνούς σημασίας.<br /><br />Ξεχωριστή θέση κατέχει ο Great Sea Interconnector, η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, η οποία φιλοδοξεί να ενώσει ενεργειακά την Ανατολική Μεσόγειο με το ευρωπαϊκό δίκτυο ηλεκτρισμού. Το έργο θεωρείται στρατηγικής σημασίας όχι μόνο για την ενεργειακή ασφάλεια της περιοχής αλλά και για την ευρωπαϊκή μετάβαση προς καθαρότερες μορφές ενέργειας.<br /><br />Εξίσου σημαντικό θεωρείται το GREGY, το οποίο προβλέπει τη μεταφορά πράσινης ηλεκτρικής ενέργειας από την Αίγυπτο προς την Ευρώπη μέσω Ελλάδας. Παράλληλα, στον ευρύτερο σχεδιασμό εντάσσονται ο διασυνδετήριος αγωγός φυσικού αερίου Ελλάδας – Βουλγαρίας, οι νέοι σταθμοί LNG, τα δίκτυα μεταφοράς δεδομένων και οι σύγχρονες υποδομές logistics.<br /><br />Όλα αυτά τα έργα συνθέτουν μια εικόνα όπου η Ελλάδα μετατρέπεται σταδιακά σε περιφερειακό hub με αυξανόμενη επιρροή στις ενεργειακές και εμπορικές ροές της ευρύτερης περιοχής.<br />Το νομοσχέδιο που φέρνει πιο κοντά Ουάσιγκτον και Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Η διακομματική υποστήριξη που συγκεντρώνει το Eastern Mediterranean Gateway Act υπογραμμίζει τη σημασία που αποδίδουν οι ΗΠΑ στην περιοχή.<br /><br />Η πρωτοβουλία κατατέθηκε αρχικά στη Βουλή των Αντιπροσώπων από τον Δημοκρατικό Brad Schneider και τον Ρεπουμπλικανό Gus Bilirakis, ενώ στη Γερουσία προωθήθηκε από τον Δημοκρατικό Cory Booker και τον Ρεπουμπλικανό David McCormick, εξασφαλίζοντας από την αρχή ευρεία πολιτική συναίνεση.<br /><br />Μεταξύ των βασικών προβλέψεων του νομοσχεδίου περιλαμβάνονται:</div><div>Η αναγνώριση της Ανατολικής Μεσογείου ως στρατηγικής γέφυρας μεταξύ Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Ασίας.<br />Η περαιτέρω ενίσχυση του σχήματος συνεργασίας «3+1» μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Ηνωμένων Πολιτειών.<br />Η στήριξη των περιφερειακών ενεργειακών συνεργασιών και του East Mediterranean Gas Forum.<br />Η προώθηση ενεργειακών, μεταφορικών και ψηφιακών υποδομών που συνδέονται άμεσα με τον IMEC.<br />Η δημιουργία νέων πολυμερών στρατηγικών διαλόγων με τη συμμετοχή των χωρών του διαδρόμου.<br />Η τακτική ενημέρωση του Κογκρέσου για την πρόοδο των έργων και των συνεργασιών.<br /><br />Παράλληλα, το νομοσχέδιο καλεί το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να αναβαθμίσει περαιτέρω την παρουσία και τη στρατηγική του εστίαση στην Ανατολική Μεσόγειο, με ιδιαίτερη έμφαση στην ενεργειακή ασφάλεια, την αμυντική συνεργασία και την προστασία κρίσιμων υποδομών.</div><div>  <br />Μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα<br /><br />Η πραγματική βαρύτητα της πρωτοβουλίας δεν βρίσκεται μόνο στα επιμέρους έργα αλλά στο ευρύτερο μήνυμα που εκπέμπει. Για πρώτη φορά αποτυπώνεται με τόσο σαφή τρόπο σε αμερικανικό νομοθετικό κείμενο ότι η Ανατολική Μεσόγειος αποτελεί οργανικό τμήμα του IMEC και αναπόσπαστο κρίκο στη σύνδεση Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Ασίας.<br /><br />Η Ουάσιγκτον επιδιώκει να οικοδομήσει έναν νέο χάρτη διασυνδεσιμότητας, εμπορίου και ενεργειακών δικτύων, όπου η Ελλάδα αποκτά ρόλο πολύ μεγαλύτερο από το μέγεθός της. Η στρατηγική θέση της χώρας μετατρέπεται σε γεωπολιτικό πλεονέκτημα με διεθνή διάσταση, σε μια εποχή όπου οι ανταγωνισμοί για τις αλυσίδες εφοδιασμού, την ενέργεια και τις υποδομές καθορίζουν ολοένα περισσότερο τις ισορροπίες ισχύος.</div><div><br />Το μεγάλο στοίχημα της Αθήνας<br /><br />Η θεσμική αναβάθμιση της Ελλάδας στον αμερικανικό σχεδιασμό αποτελεί αναμφίβολα σημαντική εξέλιξη. Ωστόσο, το πραγματικό ζητούμενο για την Αθήνα δεν είναι μόνο η πολιτική αναγνώριση αλλά η αξιοποίησή της στην πράξη. <br /><br />Η πρόκληση πλέον είναι να μετατραπεί η γεωπολιτική υπεραξία σε συγκεκριμένες επενδύσεις, νέες θέσεις εργασίας, μεγάλα έργα υποδομών και μεγαλύτερη συμμετοχή στις εμπορικές, ενεργειακές και ψηφιακές ροές που φιλοδοξεί να δημιουργήσει ο IMEC τα επόμενα χρόνια.<br /><br />Αν ο διάδρομος εξελιχθεί σύμφωνα με τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και των εταίρων τους, η Ελλάδα δεν θα αποτελεί απλώς ένα πέρασμα προς την Ευρώπη. Θα μετατραπεί σε έναν από τους βασικούς πυλώνες της νέας γεωοικονομικής αρχιτεκτονικής που διαμορφώνεται από την Ινδία έως τη Μεσόγειο και τις ευρωπαϊκές αγορές.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

IMEC: Η Ουάσιγκτον βάζει την Ελλάδα στον πυρήνα του νέου γεωοικονομικού χάρτη.

Κωστας Καλλιαντερης Το αμερικανικό νομοσχέδιο για την Ανατολική Μεσόγειο ενισχύει τον ρόλο της Αθήνας στον διάδρομο Ινδίας – Μέσης Ανατολής ...

Διαβάστε την συνέχεια

Άμυνα: Γιατί η Ελλάδα μπαίνει στην εποχή των “συνεργατικών” drones.Πώς αλλάζει το δόγμα της εναέριας αποτροπής.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/large_landscape_261428.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/large_landscape_261428-696x392.jpg" width="758" /></a><br /><br />Την ανάπτυξη και αξιοποίηση συνεργατικών drones, των μη επανδρωμένων αεροσκαφών που θα επιχειρούν στο μέλλον δίπλα σε μαχητικά όπως τα Rafale και τα F-35, παρακολουθούν με αυξανόμενο ενδιαφέρον οι αξιωματούχοι του ελληνικού Πενταγώνου.<br /><br /><div>Οι νέες τεχνολογίες βρίσκονται ήδη στο επίκεντρο των σχεδιασμών των μεγάλων αεροπορικών δυνάμεων, ενώ η Αθήνα επιδιώκει να αναπτύξει εγχώριες δυνατότητες και να ενσωματώσει τα νέα συστήματα στον μακροπρόθεσμο αμυντικό σχεδιασμό της χώρας. Το ενδιαφέρον δεν είναι τυχαίο. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η επόμενη γενιά αεροπορικών επιχειρήσεων θα βασίζεται λιγότερο στα μεμονωμένα μαχητικά αεροσκάφη και περισσότερο στη συνεργασία τους με σμήνη μη επανδρωμένων μέσων που θα λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές ισχύος.</div><div><br />Σύστημα αεροπορικής ισχύος<br /><br />Για δεκαετίες η αεροπορική υπεροχή μετριόταν με έναν σχετικά απλό τρόπο: ποιος διαθέτει τα καλύτερα αεροσκάφη και τους καλύτερους πιλότους. Σήμερα, όμως, το ερώτημα αλλάζει. Το κρίσιμο στοιχείο δεν είναι πλέον μόνο η ποιότητα του μαχητικού, αλλά η ικανότητά του να λειτουργεί μέσα σε ένα ευρύτερο δίκτυο αισθητήρων, συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης και μη επανδρωμένων αεροσκαφών.<br /><br />Τα λεγόμενα «loyal wingmen» αποτελούν ήδη προτεραιότητα για τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη, την Κίνα και την Τουρκία. Πρόκειται για drones που συνοδεύουν τα επανδρωμένα αεροσκάφη, αναλαμβάνοντας αποστολές αναγνώρισης, ηλεκτρονικού πολέμου, συλλογής πληροφοριών ή ακόμη και προσβολής στόχων υψηλού κινδύνου. Με αυτόν τον τρόπο μειώνεται η έκθεση των πιλότων σε απειλές, ενώ αυξάνεται θεαματικά η επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα.</div><div><br />Οι πόλεμοι που άλλαξαν την παραδοσιακή αεροπορία<br /><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία και οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή επιτάχυναν αυτή τη μετάβαση. Τα drones απέδειξαν ότι μπορούν να μεταβάλουν τους συσχετισμούς ισχύος με πολύ χαμηλότερο κόστος από τα παραδοσιακά οπλικά συστήματα. Η τεχνητή νοημοσύνη και η δυνατότητα λειτουργίας σε σμήνη προσθέτουν πλέον μια νέα διάσταση στις στρατιωτικές επιχειρήσεις.<br /><br />Για την Ελλάδα, η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία λόγω της ταχείας ανάπτυξης της τουρκικής βιομηχανίας drones. Η Άγκυρα δεν επενδύει πλέον μόνο σε UAV επιτήρησης ή κρούσης, αλλά σχεδιάζει ήδη συστήματα που θα συνεργάζονται με τα μελλοντικά της μαχητικά αεροσκάφη.<br /><br />Αυτός είναι και ο λόγος που η Αθήνα επιταχύνει τις δικές της κινήσεις. Η ανάπτυξη ελληνικών drones, η χρηματοδότηση αμυντικών τεχνολογιών και η δημιουργία νέων επιχειρησιακών μονάδων δείχνουν ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις αντιλαμβάνονται πως η επόμενη μάχη για την αεροπορική υπεροχή δεν θα κριθεί μόνο από τα αεροσκάφη που πετούν στον ουρανό, αλλά από το πόσο αποτελεσματικά θα επικοινωνούν μεταξύ τους όλα τα συστήματα που τα συνοδεύουν.<br /><br />Η πραγματική επανάσταση, άλλωστε, δεν είναι το drone. Είναι το δίκτυο. Και εκεί ακριβώς θα κριθεί η ισορροπία ισχύος στην περιοχή την επόμενη δεκαετία.<br /><br /><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Άμυνα: Γιατί η Ελλάδα μπαίνει στην εποχή των “συνεργατικών” drones.Πώς αλλάζει το δόγμα της εναέριας αποτροπής.

Την ανάπτυξη και αξιοποίηση συνεργατικών drones, των μη επανδρωμένων αεροσκαφών που θα επιχειρούν στο μέλλον δίπλα σε μαχητικά όπως τα Rafal...

Διαβάστε την συνέχεια

Συμφωνία εκεχειρίας στη Μέση Ανατολή. Η Χεζμπολάχ και το Ισραήλ σταματούν τις εχθροπραξίες.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Hezbollah-Israel.jpg"><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Hezbollah-Israel-696x464.jpg" /></a><br /><br />Σε συμφωνία για κατάπαυση του πυρός προχώρησαν το Ισραήλ και η υποστηριζόμενη από το Ιράν, Χεζμπολάχ, με την εκεχειρία να τίθεται σε ισχύ από τις 4:00 μ.μ. τοπική ώρα της Παρασκευής. Την είδηση επιβεβαίωσε Αμερικανός αξιωματούχος, σηματοδοτώντας μια κρίσιμη τροπή στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, παρά το γεγονός ότι το διπλωματικό παρασκήνιο παραμένει εξαιρετικά τεταμένο.<br />Η επίτευξη της συμφωνίας ήρθε σε μια στιγμή έντονης αβεβαιότητας, καθώς λίγο νωρίτερα οι προγραμματισμένες επακόλουθες συνομιλίες μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν στην Ελβετία ακυρώθηκαν απότομα. Το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελβετίας ανακοίνωσε ότι οι διαπραγματεύσεις, οι οποίες επρόκειτο να διεξαχθούν στο Μπίργκενστοκ, δεν θα προχωρήσουν, γεγονός που αναδεικνύει τις βαθιές δυσκολίες στη μετατροπή μιας προσωρινής συμφωνίας σε μια μόνιμη ειρηνευτική διευθέτηση.<div><br />Παράλληλα, ο Λευκός Οίκος γνωστοποίησε ότι ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, ακύρωσε το προγραμματισμένο ταξίδι του στην Ελβετία, επικαλούμενος ανεπίλυτα υλικοτεχνικά ζητήματα (logistics) γύρω από τις διαπραγματεύσεις. Ωστόσο, ο ίδιος ο Βανς εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για τη στάση της Τεχεράνης, δηλώνοντας ότι για δεύτερη συνεχόμενη νύχτα οι ιρανικές δυνάμεις δεν άνοιξαν πυρ εναντίον πλοίων στα Στενά του Ορμούζ, τηρώντας τις δεσμεύσεις τους, ενώ περισσότερα από 12 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου διέσχισαν με ασφάλεια τα στενά.<br /><br />Άμεση αποσυμπίεση στις διεθνείς αγορές<br /><br />Η είδηση της 60ήμερης εκεχειρίας έφερε άμεση ανακούφιση στις διεθνείς αγορές ενέργειας, εξανεμίζοντας τα προηγούμενα κέρδη και οδηγώντας τις τιμές του πετρελαίου σε τροχιά πτώσης. Τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης για το πετρέλαιο Brent υποχώρησαν κατά 1% στα 79,02 δολάρια ανά βαρέλι, ενώ το αμερικανικό αργό (WTI) σημείωσε πτώση 0,8% στα 75,96 δολάρια, με τις δύο τιμές να καταγράφουν συνολικές εβδομαδιαίες απώλειες κοντά στο 8%.<br />Αναλυτές της αγοράς, όπως ο Tamas Varga της PVM Oil Associates, επισημαίνουν ότι το υπό όρους άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, η άρση των καθεστώτων ανωτέρας βίας από το Κουβέιτ και ο τερματισμός του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού έπεισαν τους επενδυτές ότι η μεγάλη κρίση —που είχε εκτοξεύσει τις τιμές πάνω από τα 120 δολάρια— έχει πλέον τελειώσει.<br /><br />Συγκρατημένη αισιοδοξία για την επόμενη μέρα<br /><br />Παρά το θετικό κλίμα, η αγορά παραμένει προσεκτική. Ο Tiago Lacerda, αναλυτής της Axi, εκτιμά ότι οι τιμές θα κινηθούν βραχυπρόθεσμα μεταξύ 75 και 82 δολαρίων, τονίζοντας ωστόσο ότι το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στο αν η φυσική επαναλειτουργία των θαλάσσιων οδών θα γίνει πράξη, καθώς οι μεγάλες ναυτιλιακές εταιρείες δεν έχουν ξεκινήσει ακόμα τις διελεύσεις και τα ασφάλιστρα παραμένουν σε υψηλά επίπεδα.<br />Την ίδια ώρα, η συζήτηση για τα θεμελιώδη μεγέθη της αγοράς συνεχίζεται, με τον Γενικό Γραμματέα του OPEC, Haitham Al Ghais, να δηλώνει στο CNBC ότι ο οργανισμός δεν προβλέπει κορύφωση της ζήτησης στο ορατό μέλλον, απορρίπτοντας τις εκτιμήσεις του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (IEA) περί μελλοντικής υπερπροσφοράς.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συμφωνία εκεχειρίας στη Μέση Ανατολή. Η Χεζμπολάχ και το Ισραήλ σταματούν τις εχθροπραξίες.

Σε συμφωνία για κατάπαυση του πυρός προχώρησαν το Ισραήλ και η υποστηριζόμενη από το Ιράν, Χεζμπολάχ, με την εκεχειρία να τίθεται σε ισχύ απ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θράκη: Αντιδράσεις για την πολιτική εργαλειοποίηση δικαστικών υποθέσεων από το ΚΙΕΦ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/Untitled-design-9-5.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="113" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/Untitled-design-9-5.jpg" width="749" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Tο κόμμα DEB/ΚΙΕΦ προσπαθεί να δημιουργεί εντάσεις</span></h3>Έντονο προβληματισμό προκαλούν οι πρόσφατες μεθοδεύσεις τοπικών κύκλων στη Θράκη, οι οποίοι κατηγορούνται ότι επιχειρούν να μετατρέψουν κοινές ποινικές υποθέσεις σε πεδίο πολιτικής και μειονοτικής αντιπαράθεσης, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Rodopy Press. Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται το κόμμα DEB/ΚΙΕΦ, καθώς και εκπρόσωποι των ψευδομουφτειών και φιλοπροξενικών συλλόγων. Οι συγκεκριμένοι φορείς συνυπογράφουν ανακοινώσεις και καλέσματα που, σύμφωνα με αναλυτές της περιοχής, στερούνται θεσμικής ευθύνης και στοχεύουν στη δημιουργία λαϊκών δικαστηρίων έξω από τις δικαστικές αίθουσες, βαφτίζοντας την οργανωμένη πίεση προς τους δικαστές ως πράξη συμπαράστασης.<br /><br />Αυτή η πρακτική εισάγει μια βαθιά διχαστική λογική στην τοπική κοινωνία, καθώς επιχειρείται η αυτόματη ανακήρυξη κάθε ελεγχόμενου από τον νόμο σε σύμβολο αγώνα. Ταυτόχρονα, όσοι ζητούν την τήρηση της νομικότητας παρουσιάζονται ως εχθροί της μειονότητας. Η Θράκη έχει βρεθεί επανειλημμένα αντιμέτωπη με τεχνητές εντάσεις που συντηρούνται από άτομα που επιβιώνουν πολιτικά μέσα από τη σύγκρουση, παρουσιάζοντας κάθε κρατική παρέμβαση ως ιστορική δίωξη και επίθεση στα δικαιώματα.<div><br />Η στοχοποίηση των θεσμών και η ανάγκη για δημοκρατικό διάλογο<br /><br />Η οργανωμένη προσπάθεια δημιουργίας ενός κλίματος λαϊκής πολιορκίας γύρω από τα δικαστήρια ενέχει σοβαρούς κινδύνους για την κοινωνική ειρήνη, καθώς καλλιεργεί τον φανατισμό και την οργή. Η βία και οι εκφοβισμοί δεν έχουν θέση σε μια δημοκρατική κοινωνία και όσοι επενδύουν σε αυτές τις μεθόδους παίζουν επικίνδυνα παιχνίδια εις βάρος των πολιτών που επιθυμούν την ειρηνική συνύπαρξη.<br /><br />Οι νόμοι της πολιτείας ισχύουν οριζόντια για όλους και δεν υπάρχουν προνομιακές ομάδες που εξαιρούνται από τον έλεγχο της Δικαιοσύνης επειδή επικαλούνται ζητήματα ταυτότητας. Η πραγματική προστασία της μειονότητας διασφαλίζεται μέσα από την ισονομία και τη δημοκρατία και όχι από την εργαλειοποίησή της για την απόκτηση πολιτικής επιρροής.</div><div><br />Το αίτημα για οριζόντια εφαρμογή του νόμου στη Ροδόπη<br /><br />Οι μεθοδεύσεις αυτών των παραθεσμικών μηχανισμών αναδεικνύουν μια σταθερή επιδίωξη για την εγκαθίδρυση ενός ιδιότυπου καθεστώτος ετεροδικίας στη Θράκη. Κάθε φορά που στελέχη αυτών των ομάδων έρχονται αντιμέτωπα με τον νόμο για αδικήματα του κοινού ποινικού δικαίου, ενεργοποιείται μια ρητορική περί εθνικής δίωξης με σκοπό τον επηρεασμό των λειτουργών της Δικαιοσύνης.<br /><br />Η απάντηση της τοπικής κοινωνίας σε αυτά τα επικοινωνιακά σόου οφείλει να είναι η προσήλωση στην ισονομία και την ισοπολιτεία. Η μειονότητα δεν έχει ανάγκη από προστάτες που μετατρέπουν τις δικαστικές αίθουσες σε πολιτικές εξέδρες, καθώς η κοινωνική γαλήνη θωρακίζεται μόνο όταν οι νόμοι εφαρμόζονται χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς το κράτος δικαίου να υποκύπτει σε οργανωμένες πιέσεις, επισημαίνει το Rodopy Press.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θράκη: Αντιδράσεις για την πολιτική εργαλειοποίηση δικαστικών υποθέσεων από το ΚΙΕΦ.

Tο κόμμα DEB/ΚΙΕΦ προσπαθεί να δημιουργεί εντάσεις Έντονο προβληματισμό προκαλούν οι πρόσφατες μεθοδεύσεις τοπικών κύκλων στη Θράκη, οι οποί...

Διαβάστε την συνέχεια

Χειρότερη από εκείνη του Ομπάμα η νέα συμφωνία του Τραμπ για το Ιράν..

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/IRAN-1-630x400.jpg" width="766" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Συμφωνία δίνει στο Ιράν χρήματα, νομιμότητα, μοχλό πίεσης στον Λίβανο και χρόνο για να ανασυγκροτηθεί, ενώ αφήνει το πυραυλικό του πρόγραμμα και τη μακροπρόθεσμη πυρηνική του υποδομή σε μεγάλο βαθμό ανέγγιχτα.</span></h3>Η νέα συμφωνία της Ουάσιγκτον με την Τεχεράνη όχι μόνο δεν ξεπερνά την αντίστοιχη της περιόδου Ομπάμα, αλλά σε πολλά κρίσιμα σημεία αποδεικνύεται σαφώς δυσμενέστερη για τα δυτικά συμφέροντα.<br /><br />Το νέο πλαίσιο προσφέρει στο ιρανικό καθεστώς οικονομική ανάσα, διπλωματική νομιμοποίηση, αναβαθμισμένο ρόλο στον Λίβανο και τον αναγκαίο χρόνο για την ανασύνταξη των δυνάμεών του.<br /><br />Την ίδια στιγμή, αφήνει ουσιαστικά ανέγγιχτο το πυραυλικό του πρόγραμμα, καθώς και τις μακροπρόθεσμες πυρηνικές υποδομές της χώρας.<div><br />Μια νέα, πιο επικίνδυνη γεωπολιτική πραγματικότητα<br /><br />Η συμφωνία αυτή υπογράφεται κάτω από ριζικά διαφορετικές συνθήκες σε σχέση με το παρελθόν.<br /><br />Μέσα σε μια δεκαετία, το Ιράν έχει αναπτύξει θεαματικά το οπλοστάσιό του: τα drones, οι βαλλιστικοί πύραυλοι, η στρατιωτικο-βιομηχανική του βάση και το δίκτυο των περιφερειακών συμμάχων του (proxies) παρουσιάζουν σαφή ποιοτική και ποσοτική αναβάθμιση.<br /><br />Παρά το γεγονός αυτό, το κείμενο της συμφωνίας δεν φαίνεται να θέτει ουσιαστικούς περιορισμούς στην παραγωγή ή την επέκταση του πυραυλικού προγράμματος της Τεχεράνης.<br /><br />Πρόκειται για μια παράδοξη υποχώρηση, αν αναλογιστεί κανείς ότι η ιρανική πυραυλική απειλή αποτελούσε εξ αρχής τον πυρήνα της αντιπαράθεσης.<br /><br />Μια συμφωνία που περιορίζεται στον έλεγχο του εμπλουτισμένου ουρανίου, αγνοώντας το πυραυλικό πρόγραμμα, αποτυγχάνει παταγωδώς να εξουδετερώσει τον κίνδυνο.<br />Προειδοποιήσεις των μυστικών υπηρεσιών και περιφερειακή αποσταθεροποίηση<br /><br />Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, επισημαίνοντας ότι η Τεχεράνη δεν επιδιώκει μια ειλικρινή, μόνιμη διευθέτηση.<br /><br />Υπό αυτό το πρίσμα, η αρχιτεκτονική της συμφωνίας χαρακτηρίζεται από επικίνδυνη αφέλεια.<br /><br />Το καθεστώς αναμένεται να εισπράξει τα οικονομικά οφέλη, να κερδίσει χρόνο και νομιμότητα, χρησιμοποιώντας τη διπλωματική οδό ως στρατηγικό προκάλυμμα.<br /><br />Παράλληλα, η ροή δισεκατομμυρίων δολαρίων προς το Ιράν απειλεί να πυροδοτήσει μια νέα, εφιαλτική κούρσα εξοπλισμών στη Μέση Ανατολή ανάμεσα στο σιιτικό και το σουνιτικό μπλοκ.<br /><br />Δυνάμεις όπως η Σαουδική Αραβία, τα κράτη του Κόλπου, η Τουρκία και η Αίγυπτος δεν θα παραμείνουν θεατές μπροστά στην οικονομική ανάκαμψη και τη στρατηγική θωράκιση του Ιράν.<br /><br />Η πρόσκαιρη ηρεμία που ίσως εξασφαλιστεί στις διεθνείς αγορές πετρελαίου κινδυνεύει να μετατραπεί σε μακροχρόνια περιφερειακή αποσταθεροποίηση.</div><div><br />Το προβληματικό timing και τα κενά της συμφωνίας<br /><br />Η χρονική συγκυρία της υπογραφής κρίνεται εξαιρετικά άστοχη.<br /><br />Η Ουάσιγκτον προσφέρει σανίδα σωτηρίας στο καθεστώς, μόλις λίγους μήνες μετά τις μαζικές εσωτερικές ταραχές που κλόνισαν τα θεμέλιά του.<br /><br />Αντί να αξιοποιήσει αυτή την εσωτερική αδυναμία για να αποσπάσει ουσιαστικές παραχωρήσεις, η αμερικανική πλευρά ανοίγει στην Τεχεράνη τον δρόμο για τη σταθεροποίηση και τη διεθνή της αποκατάσταση.<br /><br />Το δομικό πρόβλημα της συμφωνίας έγκειται στην ακύρωση της ίδιας της λογικής της.<br /><br />Δεν προβλέπεται σαφές πρωτόκολλο αντίδρασης και επαναφοράς των κυρώσεων σε περίπτωση που το Ιράν παραβιάσει τους όρους, ενώ ο μηχανισμός ελέγχου μετά το ορόσημο των 60 ημερών κρίνεται μετεωρος.<br /><br />Ακόμη κι αν τεθεί υπό έλεγχο το εμπλουτισμένο ουράνιο, το συνολικό απόθεμα της χώρας -συμπεριλαμβανομένων των 11 τόνων που έχουν καταγραφεί- παραμένει μια αστάθμητη παράμετρος.<br /><br />Η τεχνογνωσία, το επιστημονικό δυναμικό, οι υποδομές και η βιομηχανική ισχύς παραμένουν εντός των ιρανικών συνόρων.<br /><br />Κατά συνέπεια, οι όποιες ασφαλιστικές δικλίδες και οι επιθεωρήσεις δεν ανατρέπουν τα στρατηγικά δεδομένα: η υποδομή για την επανεκκίνηση του πυρηνικού προγράμματος παραμένει άθικτη.<br />Η οικοδόμηση μιας μελλοντικής αυτοκρατορίας<br /><br />Μακροπρόθεσμα, τα οφέλη αυτά θα ενισχύσουν ένα ήδη ισχυρό κράτος.<br /><br />Το Ιράν εξασφαλίζει ρευστότητα, εδραιώνει την επιρροή του στον Λίβανο, κερδίζει διεθνή νομιμότητα και διασφαλίζει το πυραυλικό του πρόγραμμα, έχοντας αποδείξει ότι μπορεί να εκβιάζει με επιτυχία τη διεθνή κοινότητα μέσω των Στενών του Ορμούζ.<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησε αυτή την πολιτική με τη διακήρυξη ότι θα εξουδετερώσει την απειλή του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος.<br /><br />Σήμερα, με τις επιλογές του, κινδυνεύει να θέσει τις βάσεις για μια μελλοντική ιρανική ηγεμονία στην περιοχή.<br />Εάν αυτή η «αυτοκρατορία» αποκτήσει τελικά πυρηνικά όπλα, η αναχαίτισή της στο μέλλον θα είναι ασύγκριτα δυσκολότερη.</div><div><br />Το μήνυμα προς την Ιερουσαλήμ<br /><br />Για την Τεχεράνη, η συμφωνία αποτελεί έναν θρίαμβο, καθώς ανακάμπτει οικονομικά και διπλωματικά, θωρακισμένη πίσω από ένα πλαίσιο που φέρει την αμερικανική υπογραφή.<br /><br />Αντίθετα, για το Ισραήλ, η εξέλιξη αυτή συνιστά μια βαριά στρατηγική ήττα, αλλά ταυτόχρονα και μια κρίσιμη προειδοποίηση.<br /><br />Η Ιερουσαλήμ αναγκάζεται πλέον να αναθεωρήσει το επιθετικό του δόγμα, να επανεξοπλιστεί, να οικοδομήσει νέες περιφερειακές συμμαχίες και να επενδύσει στην τεχνολογική και επιχειρησιακή του αυτονομία.<br /><br />Το μάθημα είναι σκληρό: το Ισραήλ δεν μπορεί να εξαρτά την επιβίωσή του από αμερικανικές διευθετήσεις με καθεστώτα που έχουν αναγάγει την κωλυσιεργία, την παραπλάνηση και τη στρατηγική υπομονή σε επιστήμη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χειρότερη από εκείνη του Ομπάμα η νέα συμφωνία του Τραμπ για το Ιράν..

Η Συμφωνία δίνει στο Ιράν χρήματα, νομιμότητα, μοχλό πίεσης στον Λίβανο και χρόνο για να ανασυγκροτηθεί, ενώ αφήνει το πυραυλικό του πρόγραμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε ένταση οι σχέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ. Η Ιερουσαλήμ να αρνείται να απεμπολήσει τα τρέχοντα στρατιωτικά της κέρδη.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/NETANYAHOU-TRUMP-1-630x400.jpg" width="769" /><br /><br />Σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης βρίσκονται οι σχέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ, καθώς διαρροές από απόρρητες ενημερώσεις των υπηρεσιών πληροφοριών αποκαλύπτουν μια ευρεία, παρασκηνιακή εκστρατεία του Μπενιαμίν Νετανιάχου στο αμερικανικό πολιτικό σκηνικό.<br /><br />Στόχος του Ισραηλινού Πρωθυπουργού είναι η υπονόμευση της υπό διαμόρφωση συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, την ίδια ώρα που διαμηνύει στην Ουάσιγκτον ότι οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις δεν πρόκειται να δεσμευτούν από μια μόνιμη κατάπαυση του πυρός στο μέτωπο του Λιβάνου.<br /><br />Σύμφωνα με ανώτατο Ισραηλινό αξιωματούχο των μυστικών υπηρεσιών, το πρωθυπουργικό γραφείο στην Ιερουσαλήμ επιχειρεί συστηματικά να ανατρέψει το διπλωματικό πλαίσιο μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης.<br /><br />Η στρατηγική αυτή υλοποιείται μέσω της άσκησης πιέσεων στον Λευκό Οίκο από Αμερικανούς συντηρητικούς σχολιαστές και μέλη του Κογκρέσου.<br /><br />Η ισραηλινή πλευρά εμφανίζεται βαθύτατα καχύποπτη για τις προθέσεις του Ιράν, εκτιμώντας ότι η ηγεσία της χώρας δεν προτίθεται να εφαρμόσει κανέναν ουσιαστικό έλεγχο στον εκσυγχρονισμό του πυρηνικού της προγράμματος.<br /><br />Η εκστρατεία επηρεασμού ξεκίνησε αμέσως μετά την υπογραφή του αρχικού μνημονίου κατανόησης από τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, ανοίγοντας ένα κρίσιμο μεσοδιάστημα 60 ημερών για την εφαρμογή του.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, το Ισραήλ διοχέτευσε επιχειρήματα σε δεξιούς διαμορφωτές της κοινής γνώμης στις ΗΠΑ, όπως ο ραδιοφωνικός παρουσιαστής Μαρκ Λέβιν, ο οποίος έκανε λόγο για «μαύρα ταμεία» υπέρ της Τεχεράνης.<br /><br />Παράλληλα, Ισραηλινοί διπλωμάτες προσέγγισαν παραδοσιακούς υποστηρικτές των αμυντικών δαπανών στο Καπιτώλιο.<br /><br />Ωστόσο, η προσπάθεια αυτή προσέκρουσε στην άμεση αντίδραση κορυφαίων Ρεπουμπλικανών, με τον γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκράχαμ να διαφοροποιείται δημόσια, στηρίζοντας την ειρηνευτική πρωτοβουλία του Λευκού Οίκου.<br /><br />Η γεωπολιτική ένταση κλιμακώνεται και στο πεδίο των επιχειρήσεων.<br /><br />Το Ισραήλ ξεκαθάρισε στην αμερικανική πλευρά ότι δεν θεωρεί τον εαυτό του δεσμευμένο από όρους για άμεσο τερματισμό του πολέμου στον Λίβανο, δημιουργώντας στρατηγικό αδιέξοδο με την Ουάσιγκτον, η οποία συνδέει τη σταθεροποίηση του Λιβάνου με τη συνολική περιφερειακή ασφάλεια.<br /><br />Πηγές επιβεβαιώνουν ότι οι συνομιλίες για τη μακροπρόθεσμη διάταξη των δυνάμεων είναι σκληρές, με την Ιερουσαλήμ να αρνείται να απεμπολήσει τα τρέχοντα στρατιωτικά του κέρδη.<br /><br />Προς επίρρωση αυτού, το ισραηλινό επιτελείο δημοσιοποίησε χάρτη που δείχνει στρατεύματα σε βάθος έως και 10 χιλιομέτρων εντός του Λιβάνου, στέλνοντας μήνυμα απόλυτης επιχειρησιακής αυτονομίας έναντι των διεθνών πιέσεων.<br /><br />Η στάση αυτή προκάλεσε την πρωτοφανή και οργισμένη αντίδραση του Αμερικανού Αντιπροέδρου, Τζέι Ντι Βανς, ο οποίος επέκρινε δριμύτατα τα μέλη του ισραηλινού συμβουλίου ασφαλείας για προσωπικές επιθέσεις κατά του Προέδρου Τραμπ.<br /><br />Ο Βανς υπενθύμισε με νόημα ότι ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο μόνος ηγέτης παγκόσμιας υπερδύναμης που στηρίζει έμπρακτα το Ισραήλ, προσθέτοντας ότι τα μέλη της ισραηλινής κυβέρνησης δεν θα έπρεπε να στρέφονται κατά του μοναδικού ισχυρού συμμάχου τους.<br /><br />Ο Αμερικανός Αντιπρόεδρος υπογράμμισε με έμφαση τη δομική και οικονομική εξάρτηση του Ισραήλ από τις ΗΠΑ, σημειώνοντας ότι το τελευταίο τρίμηνο τα δύο τρίτα των ισραηλινών αμυντικών συστημάτων κατασκευάστηκαν από Αμερικανούς εργαζομένους και χρηματοδοτήθηκαν από τους Αμερικανούς φορολογουμένους.<br /><br />Κατέληξε δε με μια αυστηρή προειδοποίηση προς την Ιερουσαλήμ να «προσγειωθεί στην πραγματικότητα», ξεκαθαρίζοντας ότι ο Λευκός Οίκος θα συνεχίσει τις επαφές στην περιοχή με τους δικούς του όρους, προωθώντας μια συνολική κατάπαυση του πυρός σε όλα τα μέτωπα.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σε ένταση οι σχέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ. Η Ιερουσαλήμ να αρνείται να απεμπολήσει τα τρέχοντα στρατιωτικά της κέρδη.

Σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης βρίσκονται οι σχέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ, καθώς διαρροές από απόρρητες ενημερώσεις των υπηρεσιών πληροφοριών αποκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν και Πούτιν: Το τέλος μιας άβολης σχέσης.

<img height="100" src="https://www.defence-point.gr/wp-content/uploads/2025/01/PUTIN-ERDOGAN.bmp" width="761" /><br /><br />Πριν από περίπου μια δεκαετία ο πόλεμος στη Συρία βοήθησε να σφυρηλατηθεί στη Μέση Ανατολή μια συνεργασία που φάνταζε απίθανη, μεταξύ της Τουρκίας και της Ρωσίας. Σήμερα, αυτή η συνεργασία βρίσκεται σε διαδικασία διάλυσης.<br /><br />THΣ <b>Gonul Tol</b><br />Αυτό που αναδύεται στη θέση της είναι εξίσου απρόσμενο: η Τουρκία να δίνει βοήθεια στην Ουκρανία προκειμένου να εδραιώσει τη θέση της σε ένα μέρος του κόσμου όπου προηγουμένως ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν είχε σημαντική επιρροή.<br /><br />Η συνεργασία του Ρώσου προέδρου, Βλαντιμίρ Πούτιν με τον πρόεδρο της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ήταν πάντα κάπως αμφίσημη και για ένα διάστημα φαινόταν ότι ο πόλεμος στη Συρία θα μπορούσε να οδηγήσει τους δύο ηγέτες σε μια άμεση αντιπαράθεση. Η Άγκυρα υποστήριζε τους αντάρτες που προσπαθούσαν να ανατρέψουν τον Μπασάρ αλ-Άσαντ, τον βάναυσο δικτάτορα της Συρίας, ενώ η Μόσχα συχνά αναλάμβανε δράση για να τον στηρίξει. Στο τέλος, ωστόσο, οι δύο δυνάμεις άρχισαν να διευκολύνουν η μία την άλλη.<br /><br />Όταν η Τουρκία ξεκίνησε την εισβολή της στη βόρεια Συρία το 2016, για παράδειγμα, μπόρεσε να το κάνει μόνο επειδή η Ρωσία, η οποία είχε τον έλεγχο του εναέριου χώρου της Συρίας εκείνη την εποχή, το επέτρεψε. Η Τουρκία, με τη σειρά της, αποφάσισε να επιβάλει περιορισμούς στη βοήθειά που διέθετε προς τους αντάρτες. Τέτοιου είδους διακανονισμοί αντανακλούσαν μια ευρύτερη κατανόηση μεταξύ των δύο χωρών: υπήρχε ανοχή και ενίσχυση της παρουσίας και από τις δύο πλευρές, προς όφελος και των δύο.<br /><br />Για τον Βλαντιμίρ Πούτιν, το όφελος ήταν η συναίνεση της Τουρκίας κάθε φορά που η Ρωσία διεκδικούσε ισχύ στη Συρία και σε άλλες περιοχές στη Μέση Ανατολή. Όφελος υπήρχε όμως και από τις ρωγμές που δημιούργησε στις δυτικές συμμαχίες η συνεργασία της Μόσχας με την Άγκυρα. Ο Τούρκος πρόεδρος από την πλευρά του επωφελήθηκε από έναν περιφερειακό σύμμαχο σε μια εποχή που οι σχέσεις της Άγκυρας με το ΝΑΤΟ ήταν τεταμένες. <a href="https://www.capital.gr/arthra/3997587/erntogan-kai-poutin-to-telos-mias-abolis-sxesis/">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a><br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Ερντογάν και Πούτιν: Το τέλος μιας άβολης σχέσης.

Πριν από περίπου μια δεκαετία ο πόλεμος στη Συρία βοήθησε να σφυρηλατηθεί στη Μέση Ανατολή μια συνεργασία που φάνταζε απίθανη, μεταξύ της Το...

Διαβάστε την συνέχεια

Βαθύ το ρήγμα; Άγρια επίθεση αντιπροέδρου ΗΠΑ Βανς σε Ισραήλ…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/03/vance-930x550.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="550" data-original-width="930" height="118" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/03/vance-930x550.png" width="756" /></a></div><div><br /></div>Αμηχανία και μούδιασμα επικρατούν στο Ισραήλ, μετά τη σκληρότατη επίθεση του Τζέι Ντι Βανς που ακολούθησε την αυστηρή κριτική του Ντόναλντ Τραμπ στον Μπενιαμίν Νετανιάχου. «Μην επιτίθεστε στον μόνο ισχυρό σύμμαχο που σας έχει απομείνει» διεμήνυσε ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, μετά την κριτική που δέχθηκε ο Τραμπ για την ενδιάμεση συμφωνία με την Τεχεράνη.<br /><br />Ο Βανς επέκρινε αυτό που χαρακτήρισε «περίεργο πανικό» και «φρικάρισμα» για τη συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν, καθώς η κυβέρνηση Τραμπ προσπάθησε να μετριάσει την κριτική για τη συμφωνία. Επέκρινε δύο υπερεθνικιστές Ισραηλινούς υπουργούς σε συνέντευξή του στους New York Times. «Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ και Μπεζαλέλ Σμότριτς, ποια είναι η πρότασή σας;» είπε.<br /><br />Ο Βανς είπε ότι δεν είχε ακούσει τέτοια σχόλια από τον Νετανιάχου, αλλά επέκρινε τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου του Ισραηλινού ηγέτη, τα οποία, όπως είπε, επιτέθηκαν στη συμφωνία κα προσωπικά στον Τραμπ. «Το μήνυμά μου προς αυτούς θα ήταν διττό. Νο. 1: Ο Ντόναλντ Τζέι Τραμπ είναι ο μόνος αρχηγός κράτους σε ολόκληρο τον κόσμο που συμπαθεί το έθνος του Ισραήλ αυτή τη στιγμή», δήλωσε ο Βανς σε δημοσιογράφους στον Λευκό Οίκο.<br /><br />«Αν ήμουν στο υπουργικό συμβούλιο της ισραηλινής κυβέρνησης, μάλλον δεν θα έκανα επίθεση στον μόνο ισχυρό σύμμαχο που μου έχει απομείνει οπουδήποτε σε ολόκληρο τον κόσμο» σχολίασε δηκτικά. Είπε ότι θα υπενθυμίσει επίσης στα μέλη του ισραηλινού υπουργικού συμβουλίου ότι τα δύο τρίτα των αμυντικών όπλων που έχουν προστατεύσει το Ισραήλ «έχουν κατασκευαστεί από αμερικανικά χέρια και έχουν πληρωθεί με αμερικανικά δολάρια». Οι Ηνωμένες Πολιτείες παρέχουν στο Ισραήλ περίπου 4 δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια ετησίως. <a href="https://www.skai.gr/news/world/israil-pagomeni-i-igesia-meta-ti-sklirotati-epithesi-tou-vans"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βαθύ το ρήγμα; Άγρια επίθεση αντιπροέδρου ΗΠΑ Βανς σε Ισραήλ…

Αμηχανία και μούδιασμα επικρατούν στο Ισραήλ, μετά τη σκληρότατη επίθεση του Τζέι Ντι Βανς που ακολούθησε την αυστηρή κριτική του Ντόναλντ Τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Είναι δυνατόν να “την πάτησαν” ΗΠΑ-Τραμπ στον Κόλπο;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT1Jldab185awCOthz9TTGVKdfCLDIldJjXpFhRFay8yT2dFB_Vr4h8H_w&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="424" data-original-width="724" height="117" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT1Jldab185awCOthz9TTGVKdfCLDIldJjXpFhRFay8yT2dFB_Vr4h8H_w&s=10" width="759" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Γιατί οι πόλεμοι είναι εύκολο να αρχίσουν και δύσκολο να τελειώσουν.</span></h3><div>Του καθηγητή <b>Αθανασίου Πλατιά</b><br /><div>Το ζήτημα του τερματισμού των πολέμων αποτελεί ένα από τα πλέον παραμελημένα θέματα της στρατηγικής θεωρίας. Η αδυναμία τερματισμού ενός πολέμου συνιστά σοβαρό στρατηγικό ελάττωμα. Το να κερδίζει κανείς μάχες χωρίς να μπορεί να μετατρέψει τα στρατιωτικά κέρδη σε πολιτικά αποτελέσματα ισοδυναμεί με σπατάλη αίματος, χρόνου και πόρων.<br /><br />Οι πόλεμοι αρχίζουν εύκολα γιατί κάθε πλευρά αισιοδοξεί ότι ο αντίπαλος θα υποκύψει γρήγορα. Κατά κανόνα τα κράτη υπερεκτιμούν τη δική τους ισχύ και υποτιμούν την αντίπαλη ικανότητα — μια ψευδαίσθηση που ο ίδιος ο πόλεμος αργά ή γρήγορα διαλύει.<br /><br />Η ιστορία προσφέρει χαρακτηριστικά παραδείγματα. Ο Βίσμαρκ γνώριζε πότε ακριβώς να σταματήσει τους πολέμους που ξεκινούσε. Μετά από κάθε νίκη τερμάτιζε τον πόλεμο μόλις επιτύγχανε τους πολιτικούς του στόχους, αποφεύγοντας έτσι να δημιουργήσει νέους συνασπισμούς εναντίον της Πρωσίας. Ο Χίτλερ ακολούθησε την αντίθετη πορεία. Άνοιγε διαρκώς νέα μέτωπα εναντίον ολοένα ισχυρότερων αντιπάλων, αδυνατώντας να αντιληφθεί τα όρια της γερμανικής ισχύος. Η διαφορά ανάμεσα στους δύο ηγέτες ήταν τελικά η διαφορά μεταξύ επιτυχίας και αποτυχίας, νίκης και ήττας.<br /><br />Παρόμοια προβλήματα με την αδυναμία τερματισμού πολέμων αντιμετώπισαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στο Βιετνάμ, στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ. Παρά τη συντριπτική στρατιωτική τους υπεροχή, βρέθηκαν εγκλωβισμένες σε μακροχρόνιες συγκρούσεις χωρίς σαφή θεωρία νίκης και στρατηγική εξόδου. Το πρόβλημα δεν ήταν η έλλειψη ικανής στρατιωτικής ισχύος αλλά η αδυναμία μετατροπής της σε πολιτικό αποτέλεσμα.<br /><br />Γιατί όμως οι πόλεμοι παρατείνονται; Μια εύλογη απάντηση είναι ότι αρχίζουν όταν δύο κράτη διαφωνούν ως προς την ισορροπία ισχύος μεταξύ τους και τελειώνουν όταν συμφωνήσουν ποια είναι πραγματικά αυτή η ισορροπία. Ο πόλεμος λειτουργεί έτσι ως ένας βίαιος μηχανισμός αποκάλυψης ισχύος. Μέσα από τη σύγκρουση αποκαλύπτονται οι πραγματικές στρατιωτικές δυνατότητες, η οικονομική αντοχή, η κοινωνική συνοχή και η πολιτική βούληση των αντιπάλων.<br /><br />Η διαδικασία αυτή σπάνια είναι γρήγορη. Οι πόλεμοι δεν τελειώνουν ακόμη και όταν έχουν εξαντληθεί οι αντίπαλοι — τελειώνουν όταν πεισθούν ότι η συνέχιση των εχθροπραξιών δεν πρόκειται να βελτιώσει αλλά να χειροτερέψει τη θέση τους. Επιπλέον ο τερματισμός δυσχεραίνεται από ένα δεύτερο εμπόδιο: την έλλειψη εμπιστοσύνης ότι η άλλη πλευρά θα τηρήσει την όποια συμφωνία.<br /><br />Οι πόλεμοι δεν διαρκούν επειδή οι αντίπαλοι αγνοούν το κόστος τους. Διαρκούν επειδή πιστεύουν ότι το κόστος της ειρήνης μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερο. Ένα κράτος μπορεί να αποδέχεται τεράστιες ανθρώπινες και οικονομικές απώλειες εφόσον θεωρεί ότι ένας συμβιβασμός σήμερα θα το οδηγήσει σε ακόμη δυσμενέστερη στρατηγική θέση αύριο.<br /><br />Αυτό ακριβώς παρατηρούμε στην Ουκρανία. Η Ρωσία θεωρεί ότι ο χρόνος λειτουργεί υπέρ της και ότι η φθορά θα μειώσει σταδιακά την ουκρανική αντοχή και τη δυτική υποστήριξη. Η Ουκρανία αντίθετα εκτιμά ότι το οικονομικό κόστος του πολέμου σε συνδυασμό με τις δυτικές κυρώσεις και οι στρατιωτικές απώλειες θα οδηγήσουν τελικά σε κάμψη της Μόσχας. Καμία από τις δύο πλευρές δεν θεωρεί ότι βρίσκεται πλησιέστερα στην εξάντληση από ό,τι βρίσκεται ο αντίπαλός της. Για κάθε ηγεσία, μάλιστα, μια συμφωνία που υπολείπεται των διακηρυγμένων στόχων μπορεί να υπονομεύσει την πολιτική της επιβίωση. Και οι δύο πλευρές, τέλος, αδυνατούν να εμπιστευθούν οποιαδήποτε εγγύηση τήρησης συμφωνίας — και αυτό από μόνο του αρκεί για να συντηρεί τον πόλεμο.<br /><br />Παρόμοια δυναμική παρατηρείται στον πόλεμο του Κόλπου. Η αμερικανοϊσραηλινή πλευρά εκτιμά ότι ο συνδυασμός στρατιωτικής και οικονομικής πίεσης θα εξαναγκάσει τελικά την Τεχεράνη σε σημαντικές παραχωρήσεις — πρωτίστως την εγκατάλειψη του εκκολαπτόμενου πυρηνικού της προγράμματος. Το Ιράν, αντιθέτως, πιστεύει ότι ο χρόνος λειτουργεί υπέρ του και ότι η διατάραξη των παγκόσμιων ενεργειακών ροών μέσω των Στενών του Ορμούζ απειλεί να εκτροχιάσει την παγκόσμια οικονομία, πράγμα που δεν μπορεί να γίνει ανεκτό από την Ουάσινγκτον. Κάθε πλευρά θεωρεί ότι η άλλη βρίσκεται πιο κοντά στο σημείο καμπής. Παράλληλα, και οι δύο αντιμετωπίζουν τον ενδεχόμενο συμβιβασμό ως μεγαλύτερο κίνδυνο από τη συνέχιση του πολέμου — κι εδώ επίσης η αξιόπιστη δέσμευση παραμένει ζητούμενο, αφού καμία πλευρά δεν εμπιστεύεται την άλλη ούτε υπάρχει τρίτος αξιόπιστος εγγυητής.<br /><br />Το βασικό δίδαγμα είναι απλό. Οι πόλεμοι δεν παρατείνονται επειδή οι ηγέτες αγνοούν το κόστος τους. Παρατείνονται επειδή διαφωνούν για το ποιος θα αντέξει περισσότερο, επειδή φοβούνται ότι το κόστος της ειρήνης θα είναι μεγαλύτερο από το κόστος του πολέμου, και επειδή δεν μπορούν να εμπιστευθούν ο ένας τον άλλον να τηρήσει τις συμφωνίες τερματισμού. Τερματίζονται μόνο όταν οι πιο πάνω προσδοκίες καταρρεύσουν και όταν οι αντίπαλοι καταλήξουν σε μια κοινή αντίληψη για την πραγματική κατανομή ισχύος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Είναι δυνατόν να “την πάτησαν” ΗΠΑ-Τραμπ στον Κόλπο;

Γιατί οι πόλεμοι είναι εύκολο να αρχίσουν και δύσκολο να τελειώσουν. Του καθηγητή Αθανασίου Πλατιά Το ζήτημα του τερματισμού των πολέμων απο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η γεωπολιτική ανάγνωση της ελληνικής χρεοκοπίας.

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/06/aggela-merkel-germania-xreokopia-ukrania-paiat-SLpress-825x600.jpg" width="751" /><br /><br /><b>ΛΑΝΤΣΑΣ ΣΠΥΡΟΣ</b><br />Η Ostpolitik – η “Πολιτική προς Ανατολάς” – αποτελεί τον διαχρονικό γεωπολιτικό κώδικα του Βερολίνου, έναν εθνικισμό των εξαγωγών (Export-Nationalismus) που συνδέει τη γερμανική βιομηχανική υπεροχή με τον γεωστρατηγικό έλεγχο της Ευρασίας. Η γεωγραφική λογική αυτού του δόγματος παραμένει σταθερή από την εποχή του σιδηροδρόμου Βερολίνου-Βαγδάτης (1914) έως τους αγωγούς Nord Stream (2011-2021): Κυριαρχία στη χερσαία ενεργειακή ζώνη, έλεγχος των διαδρόμων μεταφοράς και συστηματική παράκαμψη των ανταγωνιστικών θαλάσσιων δυνάμεων.<br /><br />Για να γίνει κατανοητή η γεωπολιτική διάσταση της ελληνικής χρεοκοπίας, μέσα από τις αναγκαστικές ιδιωτικοποιήσεις που επέβαλε το ΤΑΙΠΕΔ, δεν μεταβιβάστηκε απλώς δημόσια περιουσία· μεταβιβάστηκε στρατηγική γεωγραφία:<br /><br />ΟΤΕ (Deutsche Telekom): Ο ψηφιακός και τηλεπικοινωνιακός κόμβος των Βαλκανίων πέρασε υπό γερμανικό κρατικό έλεγχο<div>.<br />14 Περιφερειακά Αεροδρόμια (Fraport): Η βασική αεροπορική υποδομή της χώρας και η διαχείριση των τουριστικών πυλών πέρασαν σε εταιρεία ελεγχόμενη από το γερμανικό κρατίδιο της Έσσης.</div><div><br />Λιμάνι Πειραιά (COSCO): Αν και η ιδιωτικοποίηση αυτή επιβλήθηκε από τους δανειστές για την άντληση εσόδων, λειτούργησε ως “παράθυρο” για την κινεζική διείσδυση στη Μεσόγειο (στρατηγική “Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος”). Η Γερμανία, ως ο κορυφαίος εμπορικός εταίρος της Κίνας στην Ευρώπη, ανέχθηκε αυτή την κίνηση, παρά το γεγονός ότι ο Πειραιάς αναβαθμίστηκε σε άμεσο ανταγωνιστή των δικών της βόρειων λιμανιών.</div><div><br />ΑΔΜΗΕ (State Grid) & Απολιγνιτοποίηση: Το 24% των δικτύων μεταφοράς ενέργειας παραχωρήθηκε σε κινεζικά συμφέροντα. Παράλληλα, η μετέπειτα επιβεβλημένη, βίαιη “απολιγνιτοποίηση” αχρήστευσε το μοναδικό εγχώριο καύσιμο της Ελλάδας, καθιστώντας τη χώρα απόλυτα εξαρτημένη από το εισαγόμενο φυσικό αέριο.<br /><br />Την ίδια στιγμή, ο τουρκικός παράγοντας – συστηματικά υπερτονισμένος ως “υπαρξιακή απειλή” – χρησίμευε ως ένας μόνιμος αντιπερισπασμός. Κρατούσε την Ελλάδα εγκλωβισμένη σε μια δαπανηρή αμυντική στάση που εμπόδιζε την ανακήρυξη ΑΟΖ, ενώ παράλληλα την υποχρέωνε να παραμένει ένας από τους καλύτερους πελάτες αγοράς γερμανικών οπλικών συστημάτων.</div><div><br />Ο ακήρυχτος ανταγωνισμός Ουάσινγκτον και Βερολίνου<br /><br />Η ελληνική κοινή γνώμη παρέμενε εγκλωβισμένη στην εσωτερική κομματική αντιπαράθεση, η χώρα λειτουργούσε ως το πεδίο ενός ευρύτερου, ακήρυχτου γεωπολιτικού ανταγωνισμού. Το 2014, με την κρίση στην Ουκρανία, η σύγκρουση αυτή έγινε ορατή: Η Γερμανία κωλυσιεργούσε στις κυρώσεις κατά της Μόσχας για να προστατεύσει τον Nord Stream 2, την ώρα που η Ουάσινγκτον συνειδητοποιούσε το βάθος της γερμανο-ρωσικής ενεργειακής αλληλεξάρτησης και τη ραγδαία κινεζική διείσδυση σε στρατηγικές υποδομές της ανατολικής Ευρώπης.<br /><br />Αυτή η συνειδητοποίηση προκάλεσε μια εσπευσμένη και ριζική μεταβολή στην αμερικανική εξωτερική πολιτική, η οποία μέχρι τότε άφηνε το Βερολίνο να ηγείται ανεξέλεγκτα της ΕΕ. Η αλλαγή δόγματος εκδηλώθηκε με έναν επιχειρησιακό “πανικό ενεργειών” και επειγόντων σχεδίων ανάσχεσης. Κορυφαία στελέχη κινητοποιήθηκαν άμεσα στο μέτωπο της Ουκρανίας – από την παρουσία των Νούλαντ και Πάιατ, μέχρι την μετέπειτα εσπευσμένη μετάβαση του Συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας, Τζον Μπόλτον, στο Κίεβο με αποκλειστικό στόχο να μπλοκάρει την εξαγορά της στρατηγικής αεροναυπηγικής εταιρείας Motor Sich (εξειδικευμένης σε κορυφαίους κινητήρες jet) από κινεζικά συμφέροντα.<br /><br />Η αμερικανική κινητοποίηση στην ελληνική σκακιέρα αποτελεί την άμεση συνέχεια αυτής της στρατηγικής και αναπτύχθηκε σε τρεις συγκεκριμένους άξονες: 1. Η Αντίσταση στο Grexit (2015): Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε επεδίωκε ανοιχτά μια Ελλάδα εκτός ευρώ, με πλήρως υποθηκευμένη τη δημόσια περιουσία της – μια χώρα οικονομικά ανίσχυρη να αναπτύξει αυτόνομα τα κοιτάσματά της.<br /><br />Η άμεση παρέμβαση της κυβέρνησης Ομπάμα και του υπουργού Οικονομικών Τζακ Λιου προς τη Μέρκελ ακύρωσε αυτό το σενάριο, ξεκαθαρίζοντας ότι η Ουάσινγκτον δεν θα επέτρεπε να δημιουργηθεί ένα γεωπολιτικό κενό στην Ανατολική Μεσόγειο, το οποίο θα έσπευδαν να καλύψουν η Ρωσία ή η Κίνα (ακόμα και σε εκείνη την κρίσιμη πολιτική καμπή του 2015, το ανθρώπινο κόστος παρέμενε αόρατο στις διαπραγματεύσεις, με τις αυτοκτονίες να φτάνουν τις 529 εκείνη τη χρονιά, όπως εξετάσαμε εκτενώς στο προηγούμενο άρθρο).<br /><br />2. Η Μετατόπιση Πάϊατ (2016): Η μετακίνηση του Αμερικανού πρεσβευτή Τζέφρι Πάιατ απευθείας από το θερμό μέτωπο του Κιέβου στην Αθήνα δεν ήταν τυχαία. Έχοντας αποκτήσει ειδίκευση στην πρώτη γραμμή της ανάσχεσης του ρωσο-κινεζικού άξονα, ο Πάιατ μετέφερε την ίδια στρατηγική στην Ελλάδα. Προώθησε ενεργά την αναβάθμιση της Σούδας, τη μετατροπή του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης σε στρατιωτικό και ενεργειακό κόμβο, και τον σταθμό LNG (FSRU) ως εναλλακτικούς ενεργειακούς διαδρόμους που θα ακύρωναν τη γερμανική μονοπώληση.<br /><br />3. Το East Med Act (2019) και το East Med Energy Center (2026): Η θεσμοθέτηση του άξονα 3+1 (ΗΠΑ, Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ) από το αμερικανικό Κογκρέσο, παρέκαμψε πλήρως τις ευρωπαϊκές δομές, αναβαθμίζοντας την Ελλάδα σε κεντρικό πυλώνα της αμερικανικής ασφάλειας. Αυτή η στρατηγική επισφραγίστηκε τον Ιούνιο του 2026 στο Χιούστον του Τέξας, όπου τα υπουργεία Ενέργειας των τεσσάρων χωρών εγκαινίασαν το East Med Energy Center (EMEC) – έναν μόνιμο διατλαντικό μηχανισμό ενεργειακής συνεργασίας. Από τη φωτογραφία αυτή η Τουρκία απουσιάζει. Η Γερμανία επίσης.<br /><br />4. Η εγχώρια συνενοχή<br /><br />Η γεωπολιτική αυτή ερμηνεία δεν απαλλάσσει τις εγχώριες πολιτικές δυνάμεις από τις ευθύνες τους· αντίθετα, τις τοποθετεί σε ένα ακόμα πιο κυνικό πλαίσιο. Το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο επέλεξε τη συνθηκολόγηση και τη διαχείριση των Μνημονίων, αντί της ρήξης με τους δανειστές, υποκινούμενο από τη δική του αυτοσυντήρηση. Η διαρκής επίκληση της “αναγκαιότητας για τη σωτηρία της πατρίδας” λειτούργησε ως το ιδεολογικό πέπλο που έκρυβε δύο πολύ συγκεκριμένους στόχους:Τη διατήρηση του ίδιου του πολιτικού προσωπικού στους θώκους της εξουσίας.<br />Την προστασία της εγχώριας οικονομικής ελίτ, η οποία είχε προλάβει να φυγαδεύσει τον πλούτο της σε σκληρό νόμισμα στο εξωτερικό.<br /><br />Το βαρύ τίμημα αυτής της επιλογής δεν το πλήρωσαν ποτέ αυτοί. Το πλήρωσε η υπόλοιπη κοινωνία με τη βίαιη απώλεια μισθών, συντάξεων, αποταμιεύσεων και, σε εκατοντάδες περιπτώσεις, με την ίδια της τη ζωή.</div><div><br />Συμπέρασμα: Ένα πεδίο μάχης με ανθρώπινο πρόσωπο<br /><br />Η ελληνική χρεοκοπία θα παραμείνει για χρόνια ένα ανοιχτό πεδίο ερμηνείας και αντιπαράθεσης μεταξύ των ιστορικών. Εκείνο όμως που δεν επιδέχεται καμίας αμφισβήτησης είναι το ανθρώπινο κόστος της. Η ψυχρή καταγραφή της ΕΛΣΤΑΤ για την άνοδο των αυτοκτονιών από 377 το 2010 σε 567 το 2018 συνδέεται άμεσα και επιστημονικά με την οικονομική εξαθλίωση και την απόγνωση της ανεργίας.<br /><br />Πίσω από κάθε οικονομολογικό δείκτη, πίσω από κάθε γεωπολιτική ανάλυση και νομικό επιχείρημα, κρύβονται άνθρωποι με ονοματεπώνυμο. Το γεγονός ότι κανείς από τους αρχιτέκτονες αυτής της “διάσωσης” – είτε στο Βερολίνο, είτε στις Βρυξέλλες, είτε στην Αθήνα – δεν κλήθηκε ποτέ να λογοδοτήσει για αυτές τις απώλειες, συνιστά ένα βαθύ ηθικό και πολιτικό έλλειμμα.<br /><br />Είναι προφανές ότι η Ελλάδα βρέθηκε και βρίσκεται στο σταυροδρόμι ανταγωνιστικών ηγεμονικών στρατηγικών. Το ζητούμενο πλέον είναι αν η χώρα διαθέτει την ωριμότητα να χαράξει μια εθνική στρατηγική, που δεν θα επιτρέψει να ξαναγίνει ο λαός της το αναλώσιμο πιόνι στη σκακιέρα των ξένων δυνάμεων.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η γεωπολιτική ανάγνωση της ελληνικής χρεοκοπίας.

ΛΑΝΤΣΑΣ ΣΠΥΡΟΣ Η Ostpolitik – η “Πολιτική προς Ανατολάς” – αποτελεί τον διαχρονικό γεωπολιτικό κώδικα του Βερολίνου, έναν εθνικισμό των εξαγ...

Διαβάστε την συνέχεια

"Τρέχουν" οι Τούρκοι για την κατασκευή του αντιαεροπορικού τους θόλου "Steel Dome" - Η Ελληνική αντίδραση.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/Celik_Kubbe_Aselsan_Sistem.jpg?itok=-q8d--FU" /><br /><br /><div><b> Παναγιώτης Νάστος</b><br />Η σύμβαση 750 εκ ευρώ που υπογράφηκε μεταξύ SSB-Aselsan θα πάρει χρόνο για να υλοποιηθεί, να πιστοποιηθεί και να δοκιμαστεί τελικά το "Steel Dome", επαληθεύοντας το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ που σε πρόσφατο άρθρο του επισήμανε ότι είναι ανέτοιμη στην παρούσα φάση η τουρκική αεράμυνα να αντιμετωπίσει την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία<br /><br />Καίγονται οι Τούρκοι για την δημιουργία το ταχύτερο δυνατόν του αντιαεροπορικού τους θόλου "Steel Dome"΄.<br /><br />Αυτό διαφαίνεται από το γεγονός ότι η Διεύθυνση Αμυντικών Βιομηχανιών (SSB) της Προεδρίας της Δημοκρατίας της Τουρκίας ανακοίνωσε ότι υπέγραψε σύμβαση ύψους 780 εκατομμυρίων ευρώ με την Aselsan για την ενίσχυση των πολυεπίπεδων δυνατοτήτων αεράμυνάς της.<br />Υπογραφή Σύμβασης SSB-Aselsan για τον τουρκικό αντιαεροπορικό θόλο "Steel Dome"<br /><br /> Σύμφωνα με <a href="https://www.ulusavunma.com/aselsan-celik-kubbe-icin-780-milyon-euroluk-sozlesme-imzaladi/">σχετικό άρθρο τουρκικού MME</a>, σύμβαση περιλαμβάνει την προμήθεια διαφόρων συστημάτων αεράμυνας που θα συγκροτήσουν τον τουρκικό αντιαεροπορικό θόλο "Steel dome".<br /><br />Η συμφωνία αναμένεται να περιλαμβάνει πρόσθετες προμήθειες διαφόρων αμυντικών συστημάτων, κυρίως σταθμών διοίκησης και ελέγχου και τερματικών επικοινωνιών, καθώς και ραντάρ ελέγχου εμπλοκής και ραντάρ αναζήτησης με εμβέλεια άνω των 500 χιλιομέτρων.</div><div><br />Δομή- οργάνωση-υποσυστήματα του "Steel Dome"<br /><br />Το "Steel Dome" είναι μια ολοκληρωμένη εθνική αρχιτεκτονική αεράμυνας που ενώνει στοιχεία αεράμυνας που επιχειρούν σε διαφορετικό υψόμετρο και βεληνεκές κάτω από ένα ενιαίο δίκτυο διοίκησης και ελέγχου.<br /><br />Στην καρδιά του προγράμματος Steel Dome βρίσκεται μια πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική αεροπορικής και πυραυλικής άμυνας που στοχεύει στην ενσωμάτωση πολυάριθμων συστημάτων αισθητήρων και όπλων σε ένα ενιαίο εθνικό δίκτυο.<br /><br />Το σύστημα θα ενσωματώνει συνολικά 47 διαφορετικά εξαρτήματα, συμπεριλαμβανομένων ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης και εναέριας επιτήρησης σειράς ALP, ηλεκτροοπτικών και ηλεκτρονικών συστημάτων πληροφοριών, αισθητήρων ξηράς και θάλασσας, πυραυλικών συστημάτων αεράμυνας μικρού, μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς, κινητών πλατφορμών αεράμυνας, στοιχείων ηλεκτρονικού πολέμου και κέντρων διοίκησης και ελέγχου.<br /><br />Το Steel Dome έχει σχεδιαστεί ως μια αρχιτεκτονική συστημάτων σε επίπεδα που περιλαμβάνει τα πάντα, από συστήματα αντιμέτρων UAV έως στοιχεία αναχαίτισης μεγάλου υψομέτρου.<br />Η διαστρωμάτωση αντιμετώπισης των εχθρικών απειλών<br /><br />Πολύ χαμηλό υψόμετρο- πολύ μικρή εμβέλεια<br /><br />Στο τμήμα μικρής εμβέλειας, τα προγραμματιζόμενα πυρομαχικά KORKUT 25 mm, τα ηλεκτρονικά συστήματα παρεμβολών IHTAR και KANGAL, το σύστημα αεράμυνας ŞAHİN 40×53 mm και το ηλεκτρομαγνητικό όπλο υψηλής ισχύος EJDERHA AD αναπτύσσονται εναντίον απειλών από μίνι και τακτικής κλάσης UAV.<br /><br />Η άμυνα σε χαμηλό υψόμετρο παρέχεται από τα συστήματα KORKUT και GÜRZ με κανόνια 35 mm, την πλατφόρμα αεράμυνας BURÇ, εκσυγχρονισμένα ρυμουλκούμενα αντιαεροπορικά πυροβόλα και στοιχεία KORKUT C-RAM που έχουν αναπτυχθεί ενάντια σε απειλές από πυραύλους, πυρομαχικά πυροβολικού και όλμους.<br /><br />Χαμηλό υψόμετρο- μικρή εμβέλεια<br /><br />Με εμβέλεια άνω των 15 χιλιομέτρων σε χαμηλό υψόμετρο, το HİSAR-A+, μαζί με το SUNGUR (εμβέλεια περίπου 8 χιλιομέτρων) και τις προηγμένες παραλλαγές GÜRZ και BURÇ, προσφέρουν αποτελεσματική προστασία από UAV, ελικόπτερα και μαχητικά αεροσκάφη.<br /><br />Μεσαίο υψόμετρο-μεσαία εμβέλεια<br /><br />Η ραχοκοκαλιά της άμυνας σε μεσαίου υψομέτρου σχηματίζεται από τα συστήματα HİSAR-O+ και GÖKDEMİR, τα οποία είναι ικανά να εμπλέκουν στόχους σε απόσταση 25-40 χιλιομέτρων και άνω.<br /><br />Μεγάλο υψόμετρο-μεγάλη εμβέλεια<br /><br />Το σύστημα αεράμυνας μεγάλου υψομέτρου SİPER, το οποίο αναπτύχθηκε σε συνεργασία μεταξύ της Roketsan και της ASELSAN, λειτουργεί σε μεγάλο υψόμετρο.<br /><br />Το SİPER έχει αναπτυχθεί για να παρέχει περιφερειακή αεράμυνα ενάντια σε μαχητικά αεροσκάφη, πυραύλους κρουζ, πυρομαχικά αέρος-εδάφους και απειλές που αναπνέουν από τον αέρα..."</div><div><br />Ανέτοιμη η τουρκική αεράμυνα να αντιμετωπίσει την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία<br /><br />Τα παραπάνω ουσιαστικά δείχνουν ότι η τουρκική αεράμυνα είναι ανέτοιμη στην παρούσα φάση να αντιμετωπίσει την Πολεμική μας Αεροπορία, αφού η σύμβαση που υπογράφηκε μεταξύ SSB-Aselsan θα πάρει χρόνο για να υλοποιηθεί, να πιστοποιηθεί και να δοκιμαστεί τελικά το "Steel Dome".<br /><br /> Για μια ακόμη φορά επιβεβαιώνεται το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ αφού σε πρόσφατο άρθρο μας με τίτλο "Αποκάλυψη: Παντελώς αναξιόπιστη-ανέτοιμη η τουρκική αεράμυνα των "HİSAR" και "SİPER" να αντιμετωπίσει την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία", επισημάναμε το σοβαρό πρόβλημα των "γειτόνων".<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2062565659226132752" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2062565659226132752&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7376221_trehoyn-oi-toyrkoi-gia-tin-kataskeyi-toy-antiaeroporikoy&sessionId=f466a506e85ce42ed1dab2193f3c990f718ebc99&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 619px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div> <br />Έτσι εξηγείται το γεγονός ότι ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ τουρκικός πύραυλος SΙPER μεγάλης εμβέλειας (έως 150+ χλμ.) και μεγάλου υψομέτρου (έως 20+ χλμ.), δεν εκτοξεύθηκε για να καταρίψει τους Ιρανικούς πυραύλους που εκτοξεύθυκαν εναντίον της.<br /><br />Αυτή η επισήμανση ωστόσο θα πρέπει να αξιοποιηθεί από την χώρα μας προς όφελος άσκησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της σε Αιγαίο και ΝΑ Μεσόγειο το ταχύτερο δυνατόν, αφού χωρίς ολοκληρωμένη την πολυεπίπεδη ενοποιημένη βάση σχεδιασμού αεράμυνά της η Τουρκία, δεν θα τολμήσει παρά τους λεονταρισμούς της να προβεί σε στρατιωτική ενέργεια σε βάρος της χώρας μας.<br /><br />Κοινώς στην παρούσα φάση οι τουρκικές απειλές εναντίον μας είναι κούφιες χωρίς αντίκρυσμα.<br /><br />Θα αξιοποιήσουμε την τουρκική αδυναμία ή θα αφήσουμε την ευκαιρία να χαθεί, αναμένοντας τους "γείτονες" να χτίσουν το "Steel Dome" τους ανεπηράεαστοι;<br /><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

"Τρέχουν" οι Τούρκοι για την κατασκευή του αντιαεροπορικού τους θόλου "Steel Dome" - Η Ελληνική αντίδραση.

 Παναγιώτης Νάστος Η σύμβαση 750 εκ ευρώ που υπογράφηκε μεταξύ SSB-Aselsan θα πάρει χρόνο για να υλοποιηθεί, να πιστοποιηθεί και να δοκιμαστ...

Διαβάστε την συνέχεια