Ο Σαμαράς χτυπάει τον Μητσοτάκη εκεί όπου πονάει. Η μάχη για την ταυτότητα της Δεξιάς σε εθνικά θέματα, οικονομία.

<img height="83" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/e5075fbd595556546acb438876de278d_XL.jpg?v=3" width="725" /><br /><br /><div>Η εν εξελίξει σύγκρουση η έκφραση μιας βαθύτερης κρίσης ταυτότητας, η οποία αποκαλύπτει πόσο έχει απομακρυνθεί η σημερινή κυβέρνηση από τις πολιτικές και κοινωνικές ρίζες της Νέας Δημοκρατίας<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να επιθυμεί μια Νέα Δημοκρατία απολύτως ελεγχόμενη από το Μέγαρο Μαξίμου, με στελέχη που χειροκροτούν, βουλευτές που σιωπούν και ψηφοφόρους που καλούνται απλώς να επικυρώνουν τις κυβερνητικές αποφάσεις.<br />Η πραγματικότητα όμως είναι ότι αυτή η κουλτούρα είναι ξένη για την βάση του κόμματος.<br />Αυτό που ενοχλεί περισσότερο τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της ΝΔ είναι ότι δεν ιδρύθηκε προκειμένου να γίνει προσωπικό πολιτικό φέουδο κανενός πρωθυπουργού και κανείς αρχηγός δεν μπορεί να αντιμετωπίζει την ιστορική παράταξη σαν ιδιοκτησία του.<br />Με επισκέψεις είτε στην Καλαμάτα είτε στις Σέρρες (από την οποία απουσίαζε ο Κ. Αχ. Καραμανλής) αυτή η αίσθηση δεν αλλάζει, παρά τα επικοινωνιακά τερτίπια που στήνονται από το Μαξίμου.<br /><br />Κρίση ταυτότητας<br /><br />Για αυτό και η σύγκρουση με τον Αντώνη Σαμαρά δεν είναι μια συνηθισμένη εσωκομματική διαφωνία.<br />Είναι η έκφραση μιας βαθύτερης κρίσης ταυτότητας, η οποία αποκαλύπτει πόσο έχει απομακρυνθεί η σημερινή κυβέρνηση από τις πολιτικές και κοινωνικές ρίζες της Νέας Δημοκρατίας.<br />Ο πρώην πρωθυπουργός δεν αμφισβητεί απλώς επιμέρους κυβερνητικές επιλογές.<br />Αμφισβητεί συνολικά την κατεύθυνση που έχει επιβάλει ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε ένα κόμμα που κινδυνεύει να χάσει - όπως επισημαίνει - την ψυχή του.<br />Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρώην πρωθυπουργός σε μια ακόμη παρέμβασή του, αυτή τη φορά για την ενέργεια κτυπά τον Μητσοτάκη στο χαμηλό υπογάστριο, ταυτίζοντας την πολιτική του με τον νεοφιλελευθερισμό και με το ό,τι εξυπηρετεί τους λίγους και όχι τους πολλούς.<br />Κάτι που έρχεται σε αντίθεση με την ιδρυτική διακήρυξη του Καραμανλισμού.<br /><br />Στον αέρα το Μαξίμου<br /><br />Το Μέγαρο Μαξίμου προσπαθεί να εμφανίσει τον Σαμαρά ως έναν πολιτικό που έχει αποκοπεί από τη σημερινή πραγματικότητα.<br />Όμως το ερώτημα επιστρέφει με ακόμη μεγαλύτερη ένταση στον ίδιο τον πρωθυπουργό: Ποιος απομακρύνθηκε τελικά από τη Νέα Δημοκρατία;<br />Εκείνος που υπερασπίζεται τις πολιτικές της αναφορές ή εκείνος που μετέτρεψε την παράταξη σε ένα ετερόκλητο σχήμα εξουσίας, όπου οι παραδοσιακοί δεξιοί ψηφοφόροι συχνά δεν αναγνωρίζουν πλέον τις θέσεις που τους έφεραν στην κάλπη αλλά και τα πρόσωπα που είναι στη βιτρίνα της κυβέρνησης (Χρυσοχοϊδης, Φλωρίδης, Λοβέρδος, Λιβάνιος, Θεοχάρης κ.λπ.)<br />Η φράση του Σαμαρά «Δεν είναι αυτή η παράταξη, κύριε Μητσοτάκη. Αυτό είναι το κόμμα Μητσοτάκη» δεν είναι μια απλή αιχμή.<br />Είναι μια πολιτική κατηγορία με βαρύ περιεχόμενο για τον χώρο της ΝΔ.<br />Και όσο το Μέγαρο Μαξίμου προσπαθεί να την προσπεράσει, τόσο περισσότερο αναδεικνύεται το πρόβλημα.<br />Γιατί μια παράταξη δεν μπορεί να αλλάζει ιδεολογική φυσιογνωμία με αποκλειστικό κριτήριο τις προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες του εκάστοτε αρχηγού της.<br /><br />Νεοφιλελεύθερη οικονομία<br /><br />Στην οικονομία, η εικόνα είναι εξίσου προβληματική.<br />Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για δείκτες και αριθμούς, την ώρα που χιλιάδες νοικοκυριά ασφυκτιούν από την ακρίβεια.<br />Οι πολίτες βλέπουν τον μισθό τους να εξανεμίζεται πριν τελειώσει ο μήνας, τις τιμές να παραμένουν δυσβάσταχτες και την καθημερινότητα να γίνεται ολοένα δυσκολότερη.<br />Η επικοινωνιακή βιτρίνα της ανάπτυξης δεν μπορεί να κρύψει την κοινωνική πραγματικότητα.<br />Και η νεοφιλελεύθερη εμμονή σε μια οικονομική πολιτική που δεν ανακουφίζει επαρκώς τα νοικοκυριά δεν συνιστά επιτυχία, αλλά πολιτική επιλογή με συγκεκριμένο κοινωνικό κόστος.<br />Αυτό επισήμανε και ο Αντώνης Σαμαράς χθες αναφερόμενος στα ζητήματα ενέργειας.<br />Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η εικόνα στα εθνικά θέματα.<br />Η Τουρκία συνεχίζει να προβάλλει τις αναθεωρητικές της αξιώσεις, το τουρκολιβυκό μνημόνιο παραμένει σοβαρή πρόκληση για τα ελληνικά συμφέροντα και η χώρα χρειάζεται αποφασιστικότητα, στρατηγική και καθαρές απαντήσεις.<br />Δεν χρειάζεται μια εξωτερική πολιτική που κινδυνεύει να εκληφθεί ως διαρκής αναζήτηση καλού κλίματος με την Άγκυρα.<br />Η εθνική αξιοπρέπεια δεν είναι επικοινωνιακό εργαλείο ούτε διαπραγματευτικό χαρτί για φωτογραφίες και διπλωματικές χειραψίες.<br /><br />Οι παρεμβάσεις Καραμανλή<br /><br />Το χειρότερο για τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι ότι η αμφισβήτηση δεν προέρχεται αποκλειστικά από τον Σαμαρά.<br />Οι παρεμβάσεις του Κώστα Καραμανλή, έστω και με διαφορετικό ύφος, καταγράφουν επίσης σοβαρούς προβληματισμούς για την πορεία της χώρας και της παράταξης.<br />Όταν δύο πρώην πρωθυπουργοί αισθάνονται την ανάγκη να επισημαίνουν διαρκώς προβλήματα, το ζήτημα δεν μπορεί να είναι απλώς οι προσωπικές τους διαθέσεις.<br />Είναι η ίδια η κυβερνητική πολιτική.<br />Το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος από τον Σαμαρά προκαλεί νευρικότητα στο Μαξίμου ακριβώς επειδή υπάρχει πολιτικό ακροατήριο που αισθάνεται ότι δεν εκπροσωπείται πλέον από τη σημερινή Νέα Δημοκρατία.<br />Και αυτή η δυσαρέσκεια δεν αντιμετωπίζεται με επιθέσεις, υποτιμητικά σχόλια ή επικοινωνιακά παιχνίδια.<br />Το πραγματικό πολιτικό ερώτημα δεν είναι αν ο Σαμαράς θα κάνει κόμμα.<br />Είναι αν ο Μητσοτάκης έχει ήδη οδηγήσει τη Νέα Δημοκρατία τόσο μακριά από τις ρίζες της, ώστε ένα κομμάτι της παραδοσιακής της βάσης να αναζητά πλέον αλλού πολιτική στέγη.<br />Και αυτό δεν είναι πρόβλημα του Σαμαρά.<br />Είναι ο καθρέφτης της ίδιας της διακυβέρνησης Μητσοτάκη.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Σαμαράς χτυπάει τον Μητσοτάκη εκεί όπου πονάει. Η μάχη για την ταυτότητα της Δεξιάς σε εθνικά θέματα, οικονομία.

Η εν εξελίξει σύγκρουση η έκφραση μιας βαθύτερης κρίσης ταυτότητας, η οποία αποκαλύπτει πόσο έχει απομακρυνθεί η σημερινή κυβέρνηση από τις ...

Διαβάστε την συνέχεια

GSI: Γιατί η Τουρκία δεν δημοσιοποιεί τη γαλλική ρηματική διακοίνωση; Τι φοβάται η Άγκυρα και τι μπορεί να κρύβει η διπλωματική σιωπή;

<img height="87" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/11/baeed814-1001-406e-ad03-d44a466a2905-1068x601.png" width="727" /><br /><br />Ένα ιδιαίτερα σημαντικό ερώτημα προκύπτει από το διπλωματικό παρασκήνιο γύρω από το Great Sea Interconnector (GSI): Γιατί η Τουρκία, ενώ επιβεβαιώνει μέσω δημοσιευμάτων ότι ενημερώθηκε γραπτώς από τη Γαλλία, δεν παρουσιάζει δημόσια το περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης;<br /><br />Μέχρι τις 9 Νοεμβρίου 2026, το πλήρες κείμενο του γαλλικού εγγράφου δεν έχει δημοσιοποιηθεί, αφήνοντας περιθώρια για διαφορετικές ερμηνείες.<br />Μήπως το έγγραφο δεν εξυπηρετεί την Άγκυρα;<br /><br />Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι οι διατυπώσεις της γαλλικής διακοίνωσης δεν προσφέρουν στην Τουρκία το διπλωματικό επιχείρημα που επιθυμεί.<br /><br />Σύμφωνα με ελληνικές διπλωματικές πηγές, η Γαλλία περιορίστηκε στην ενημέρωση για τις εργασίες του Abeille Marengo, χωρίς να ζητήσει τουρκική άδεια ή να αναγνωρίσει τουρκική δικαιοδοσία.<br /><br />Εφόσον αυτό αποτυπώνεται ρητά στο έγγραφο, η δημοσιοποίησή του θα μπορούσε να αποδυναμώσει την τουρκική προσπάθεια να εμφανιστεί η Άγκυρα ως απαραίτητος αδειοδοτικός παράγοντας.<br /><br />Ωστόσο, πρόκειται για εκτίμηση και όχι για επιβεβαιωμένο κίνητρο της τουρκικής κυβέρνησης.<br />Η στρατηγική της διπλωματικής ασάφειας<br /><br />Υπάρχει και δεύτερη πιθανή εξήγηση.<br /><br />Η Άγκυρα ενδέχεται να θεωρεί πολιτικά χρησιμότερο να διατηρεί την ασάφεια γύρω από το περιεχόμενο της διακοίνωσης.<br /><br />Έτσι, τα τουρκικά ΜΜΕ μπορούν να προβάλλουν τη γαλλική ενημέρωση ως αποτέλεσμα τουρκικών πιέσεων, χωρίς να χρειάζεται να αποδείξουν ότι το Παρίσι αναγνώρισε τις απαιτήσεις τους.<br /><br />Παράλληλα, η μη δημοσιοποίηση μπορεί να συνδέεται με τη συνήθη εμπιστευτικότητα της διπλωματικής αλληλογραφίας και την επιθυμία διατήρησης διαύλων επικοινωνίας με τη Γαλλία.<br />Το κρίσιμο ερώτημα<br /><br />Εάν η Γαλλία είχε πράγματι ζητήσει άδεια από την Τουρκία, η δημοσιοποίηση ενός τέτοιου εγγράφου θα αποτελούσε ισχυρό διπλωματικό επιχείρημα για την Άγκυρα.<br /><br />Το γεγονός ότι αυτό δεν έχει συμβεί προκαλεί εύλογα ερωτήματα, αλλά δεν αποδεικνύει από μόνο του το περιεχόμενο της διακοίνωσης.<br /><br />Η ουσία είναι ότι άλλο πράγμα αποτελεί η ενημέρωση της Τουρκίας και εντελώς διαφορετικό η αναγνώριση δικαιώματος έγκρισης των ερευνών.<br /><br />Μέχρι να δημοσιοποιηθεί το πρωτότυπο έγγραφο, κανένα από τα δύο κράτη δεν μπορεί να επικαλείται τη σιωπή ως οριστική απόδειξη των θέσεών του.<br /><br />GSI: Γιατί σιωπά επισήμως η Γαλλία; – Τι πραγματικά αναφέρει η ρηματική διακοίνωση προς την Τουρκία; – Τα κρίσιμα ερωτήματα για το Παρίσι!<br /><br />Σοβαρά ερωτήματα προκαλεί η απουσία αναλυτικής δημόσιας τοποθέτησης του γαλλικού υπουργείου Εξωτερικών για το Great Sea Interconnector (GSI), την ώρα που Αθήνα και Άγκυρα παρουσιάζουν διαφορετικές ερμηνείες της διπλωματικής επικοινωνίας του Παρισιού με την Τουρκία.<br /><br />Παρά τις αλλεπάλληλες πληροφορίες για τη ρηματική διακοίνωση που απέστειλε η Γαλλία στην Άγκυρα, το πλήρες περιεχόμενο του εγγράφου δεν έχει δημοσιοποιηθεί, γεγονός που αφήνει αναπάντητα ερωτήματα για τις ακριβείς διατυπώσεις που χρησιμοποιήθηκαν.<br />Γιατί δεν μιλούν επίσημα οι Γάλλοι;<br /><br />Η γαλλική στάση μπορεί να εξηγηθεί από την προσπάθεια του Παρισιού να διατηρήσει ανοιχτούς τους διπλωματικούς διαύλους με την Τουρκία, χωρίς να αμφισβητήσει τις ελληνικές θέσεις.<br /><br />Μια δημόσια γαλλική ανακοίνωση που θα απέρριπτε κατηγορηματικά τις τουρκικές αξιώσεις θα μπορούσε να προκαλέσει νέα αντίδραση της Άγκυρας, ενδεχομένως επηρεάζοντας την εξέλιξη των εργασιών.<br /><br />Αυτή αποτελεί πιθανή διπλωματική εξήγηση και όχι επιβεβαιωμένη πρόθεση της γαλλικής κυβέρνησης.<br /><br />Παράλληλα, το Παρίσι επιδιώκει να προστατεύσει τα συμφέροντα της γαλλικής εταιρείας Nexans, η οποία συμμετέχει στην υλοποίηση του έργου.<br /><br />Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει: Γιατί η Γαλλία δεν δημοσιοποιεί τις ακριβείς διατυπώσεις της επικοινωνίας της με την Άγκυρα;<div><br />Τι αναφέρει η ρηματική διακοίνωση;<br /><br />Σύμφωνα με τις διευκρινίσεις της ελληνικής κυβέρνησης και δημοσιογραφικές πληροφορίες, η γαλλική διακοίνωση περιλαμβάνει τρία ουσιαστικά στοιχεία.<br /><br />Πρώτον, ενημερώνει την Τουρκία για την πρόθεση πραγματοποίησης ερευνών βυθού από το γαλλικό Abeille Marengo, στο πλαίσιο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης – Κύπρου.<br /><br />Δεύτερον, η γνωστοποίηση δεν αποτελεί αίτημα αδειοδότησης ή εξασφάλισης τουρκικής συγκατάθεσης.<br /><br />Τρίτον, σύμφωνα με ελληνικές διπλωματικές πηγές, δεν συνεπάγεται αναγνώριση τουρκικής δικαιοδοσίας στις συγκεκριμένες θαλάσσιες περιοχές.<br /><br />Ωστόσο, δεν έχει επιβεβαιωθεί δημοσίως εάν το έγγραφο περιλαμβάνει γεωγραφικές συντεταγμένες, συγκεκριμένη διαδρομή του πλοίου ή πρόσθετες διπλωματικές διατυπώσεις.<br />Η ουδετερότητα της Γαλλίας και το τουρκικό παιχνίδι<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι πληροφορίες της «Καθημερινής», σύμφωνα με τις οποίες η Γαλλία δεν παίρνει θέση στις ελληνοτουρκικές διαφορές για τις θαλάσσιες ζώνες.<br /><br />Αυτή η προσέγγιση ενδέχεται να διευκολύνει την αποκλιμάκωση, επιτρέποντας στην Άγκυρα να διατηρήσει τις θέσεις της χωρίς επιχειρησιακή αντιπαράθεση.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία επιχειρεί να παρουσιάσει τη γαλλική επικοινωνία ως επιβεβαίωση ότι διαθέτει λόγο στις διαδικασίες των ερευνών.</div><div><br />Το μεγάλο ερώτημα για την Αθήνα<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση υπογραμμίζει ότι οι σχετικές άδειες έχουν χορηγηθεί από τις αρμόδιες ελληνικές και κυπριακές αρχές.<br /><br />Ωστόσο, όσο το Παρίσι δεν δημοσιοποιεί το πλήρες κείμενο, δεν μπορεί να υπάρξει ανεξάρτητη επιβεβαίωση των ακριβών διπλωματικών διατυπώσεων.<br /><br />Το κρίσιμο ζήτημα είναι εάν η γαλλική διακοίνωση αποτελεί αποκλειστικά τεχνική ενημέρωση ή εάν η Άγκυρα θα επιχειρήσει να την αξιοποιήσει για τη δημιουργία πολιτικού προηγουμένου στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

GSI: Γιατί η Τουρκία δεν δημοσιοποιεί τη γαλλική ρηματική διακοίνωση; Τι φοβάται η Άγκυρα και τι μπορεί να κρύβει η διπλωματική σιωπή;

Ένα ιδιαίτερα σημαντικό ερώτημα προκύπτει από το διπλωματικό παρασκήνιο γύρω από το Great Sea Interconnector (GSI): Γιατί η Τουρκία, ενώ επι...

Διαβάστε την συνέχεια

Το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου “γκρεμίζει” την Κυβέρνηση Μητσοτάκη.

<img height="75" src="https://europost.gr/wp-content/uploads/2026/11/images-7.jpg" width="721" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τα μισόλογα, τα παιχνίδια με τις λέξεις και η στάση των “φίλων” και “συμμάχων” Γαλλίας και ΗΠΑ απέναντι στους τσαμπουκάδες του Ερντογάν που προκαλούν μεγάλα ερωτηματικά για την Εθνική μας στρατηγική – Πληρώσαμε πάνω από 8 δισ. ευρώ σε Rafale και Βelharra και το Παρίσι “χαϊδεύει” τον Σουλτάνο ενώ οι Αμερικανοί μας λένε… “Βρείτε τα”</span></h3>Σφοδρή πολιτική αντιπαράθεση προκαλεί η υπόθεση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου, με τη γαλλική διπλωματική κίνηση προς την Άγκυρα να φέρνει την κυβέρνηση αντιμέτωπη με δύσκολα ερωτήματα για τους χειρισμούς της στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η υπόθεση δεν αφορά πλέον αποκλειστικά την πόντιση ενός υποθαλάσσιου καλωδίου. Αγγίζει την εξωτερική πολιτική της χώρας, τις σχέσεις με την Τουρκία, τη στρατηγική συνεργασία με τη Γαλλία και, κυρίως, τον τρόπο με τον οποίο προστατεύονται τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.<br /><br />Το γεγονός ότι το Παρίσι προχώρησε σε επίσημη γραπτή επικοινωνία με την Άγκυρα για τις ερευνητικές εργασίες του γαλλικού πλοίου «Abeille Marengo» έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις. Η κυβέρνηση καλείται πλέον να εξηγήσει τι ακριβώς γνώριζε, ποιος συντόνισε τις κινήσεις και γιατί δεν αποφεύχθηκε μια εξέλιξη που η Τουρκία μπορεί να επιχειρήσει να αξιοποιήσει διπλωματικά.<div><br />Η Γαλλία ενημέρωσε γραπτώς την Άγκυρα – Γιατί δεν υπήρξε ελληνική παρέμβαση;<br /><br />Το πλέον κρίσιμο στοιχείο της υπόθεσης είναι η ρηματική διακοίνωση που απέστειλε το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών στην Τουρκία σχετικά με τις έρευνες του «Abeille Marengo» στο πλαίσιο του Great Sea Interconnector.<br /><br />Η συγκεκριμένη κίνηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή η Άγκυρα αμφισβητεί την ελληνική δικαιοδοσία σε θαλάσσιες περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου, επικαλούμενη μεταξύ άλλων το τουρκολιβυκό μνημόνιο.<br /><br />Το δημοσίευμα του Pronews υποστηρίζει ότι η γαλλική ενέργεια συνιστά ουσιαστική αποδοχή των τουρκικών αξιώσεων. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα σοβαρή ερμηνεία, η οποία δεν ισοδυναμεί αυτομάτως με νομική αναγνώριση του τουρκολιβυκού μνημονίου.<br /><br />Ωστόσο, το πολιτικό ερώτημα παραμένει: Γιατί η Ελλάδα επέτρεψε να δημιουργηθεί ένα τέτοιο διπλωματικό ζήτημα γύρω από ένα έργο στο οποίο έχει άμεσο στρατηγικό και οικονομικό ενδιαφέρον;<br /><br />Και ακόμη περισσότερο: Πώς θα εμποδίσει την Άγκυρα να χρησιμοποιήσει τη συγκεκριμένη εξέλιξη ως επιχείρημα σε μελλοντικές διεκδικήσεις;</div><div><br />Πάνω από 8 δισεκατομμύρια ευρώ σε γαλλικά όπλα – Τι απέδωσε η στρατηγική συνεργασία;<br /><br />Ιδιαίτερα δυσάρεστη διάσταση αποκτά η υπόθεση εξαιτίας των τεράστιων ελληνικών εξοπλιστικών επενδύσεων στη Γαλλία.<br /><br />Η Αθήνα έχει προχωρήσει στην αγορά μαχητικών Rafale και φρεγατών FDI Belharra, επενδύοντας στη στρατιωτική συνεργασία με το Παρίσι και στη δημιουργία μιας ισχυρής στρατηγικής σχέσης.<br /><br />Οι συμφωνίες αυτές παρουσιάστηκαν ως σημαντική ασπίδα για την ελληνική αποτρεπτική ισχύ και ως απόδειξη της στενής συνεργασίας των δύο χωρών.<br /><br />Σήμερα, όμως, η υπόθεση του καλωδίου δημιουργεί εύλογη δυσαρέσκεια και νέα ερωτήματα για την αξιοπιστία της διπλωματικής συνεννόησης.<br /><br />Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει εάν είχε προηγηθεί συνεννόηση με τη γαλλική πλευρά, εάν γνώριζε το περιεχόμενο της διακοίνωσης και εάν διατύπωσε οποιαδήποτε αντίρρηση.<br /><br />Δεν αρκεί η επίκληση των καλών σχέσεων με το Παρίσι ούτε οι γενικές αναφορές στις αμυντικές συμφωνίες. Όταν διακυβεύονται ζητήματα εθνικού ενδιαφέροντος, απαιτούνται συγκεκριμένες απαντήσεις και όχι καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις.</div><div><br />Η αντιπολίτευση περνά στην επίθεση – ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ και ΕΛ.Α.Σ ζητούν εξηγήσεις<br /><br />Οι κυβερνητικοί χειρισμοί έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από την αντιπολίτευση.<br /><br />Το ΠΑΣΟΚ ζητά να αποσαφηνιστεί ποιος ανέλαβε την πρωτοβουλία της επικοινωνίας με την Τουρκία, ποιο ήταν το ακριβές περιεχόμενο της γαλλικής διακοίνωσης και εάν η ελληνική κυβέρνηση είχε ενημερωθεί ή είχε δώσει τη συγκατάθεσή της.<br /><br />Παράλληλα, προανήγγειλε κοινοβουλευτικές και ευρωπαϊκές παρεμβάσεις, επισημαίνοντας ότι η Αθήνα δεν μπορεί να αφήσει αναπάντητα τόσο σοβαρά ερωτήματα.<br /><br />Η ΕΛ.Α.Σ. προειδοποίησε για τον κίνδυνο δημιουργίας αρνητικού προηγουμένου, υποστηρίζοντας ότι η γραπτή ενημέρωση της Τουρκίας μπορεί να αξιοποιηθεί από την Άγκυρα στις μελλοντικές διεκδικήσεις της.<br /><br />Αντιδράσεις διατυπώθηκαν επίσης από το ΚΚΕ και τη Νέα Αριστερά, με αιχμή την κυβερνητική στρατηγική και τις πιθανές συνέπειες της γαλλικής πρωτοβουλίας.<br /><br />Το κοινό σημείο των παρεμβάσεων είναι η απαίτηση να δοθούν σαφείς εξηγήσεις για το τι ακριβώς συνέβη και ποια είναι η θέση της Αθήνας.<br />Το Καστελόριζο και το τουρκολιβυκό μνημόνιο στο επίκεντρο της κρίσης<br /><br />Η γεωπολιτική διάσταση της υπόθεσης είναι εξαιρετικά σοβαρή.<br /><br />Η Τουρκία εξακολουθεί να προβάλλει τις δικές της αξιώσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, επιχειρώντας να αμφισβητήσει ελληνικά δικαιώματα και να περιορίσει την ελληνική παρουσία στην περιοχή.<br /><br />Το τουρκολιβυκό μνημόνιο αποτελεί βασικό εργαλείο αυτής της στρατηγικής, καθώς η Άγκυρα το χρησιμοποιεί για να στηρίξει τις διεκδικήσεις της σε θαλάσσιες ζώνες.<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία έχει το σύμπλεγμα της Μεγίστης και το Καστελόριζο, καθώς η επήρεια των νησιών στη χάραξη θαλάσσιων ζωνών αποτελεί διαχρονικό σημείο αντιπαράθεσης.<br /><br />Η Ελλάδα απορρίπτει τις τουρκικές διεκδικήσεις και δεν αναγνωρίζει το τουρκολιβυκό μνημόνιο.<br /><br />Ωστόσο, η διπλωματική διαχείριση της υπόθεσης του καλωδίου απαιτεί εξαιρετικά προσεκτικούς χειρισμούς, ώστε να μην προσφερθούν στην Άγκυρα επιχειρήματα που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σε βάρος των ελληνικών θέσεων.</div><div><br />Το καλώδιο των δισεκατομμυρίων και η ευθύνη του Μαξίμου<br /><br />Το Great Sea Interconnector αποτελεί ένα μεγάλο ενεργειακό εγχείρημα που αποσκοπεί στη σύνδεση των ηλεκτρικών δικτύων Ελλάδας και Κύπρου, με προοπτική μελλοντικής επέκτασης προς το Ισραήλ.<br /><br />Το έργο έχει σημαντική γεωστρατηγική διάσταση, όμως η πορεία του έχει επηρεαστεί από τις τουρκικές αντιδράσεις και τις διαφωνίες γύρω από τις θαλάσσιες περιοχές όπου προβλέπεται να πραγματοποιηθούν οι εργασίες.<br /><br />Η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντιμετωπίζει το ζήτημα ως μια απλή τεχνική διαφορά μεταξύ κρατών και εταιρειών. Η προστασία των εθνικών συμφερόντων πρέπει να αποτελεί αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα σε κάθε στάδιο ενός τόσο σημαντικού εγχειρήματος.<br /><br />Η Αθήνα οφείλει να ξεκαθαρίσει εάν η γαλλική πρωτοβουλία ήταν εν γνώσει της, τι ακριβώς συμφωνήθηκε και με ποιον τρόπο θα διασφαλιστεί ότι δεν δημιουργείται κανένα αρνητικό προηγούμενο.<br /><br />Γιατί το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι μόνο εάν θα ποντιστεί το καλώδιο και πότε θα ολοκληρωθεί.<br /><br />Είναι εάν η Ελλάδα μπορεί να προχωρήσει ένα μεγάλο ενεργειακό έργο χωρίς να αφήσει περιθώρια αμφισβήτησης των δικαιωμάτων της.<br /><br />Και σε αυτό το ερώτημα το Μέγαρο Μαξίμου δεν μπορεί να απαντήσει με σιωπή. Οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν τι συνέβη, ποιος πήρε τις αποφάσεις και πώς σκοπεύει η κυβέρνηση να προστατεύσει τα ελληνικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://europost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου “γκρεμίζει” την Κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Τα μισόλογα, τα παιχνίδια με τις λέξεις και η στάση των “φίλων” και “συμμάχων” Γαλλίας και ΗΠΑ απέναντι στους τσαμπουκάδες του Ερντογάν που ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ψευδαίσθηση της ομπρέλας ασφαλείας: Η αντίφαση μεταξύ της φιλοξενίας μιας αμερικανικής βάσης και του να γίνεις στόχος!

<div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwGR6uZ1rk9oY1utTQNAaONAy6UXQA-fuuAfF47Lmp8xmnkK7YRjRJlNaUa0CCi7wCmYF98JGdRlL7kPHpVD97dPu4fSDergNNnMN29b1gN40d-kzfFY8ZUZxk1v2bp1v5-_wm2dQfjTj6F5M0k4FaC9SWfwuGxFpTOtU6ApnVxh-Bi9QcGmq_5RJrjs6Z/s963/179084387035b7.jpg"><img border="0" height="91" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwGR6uZ1rk9oY1utTQNAaONAy6UXQA-fuuAfF47Lmp8xmnkK7YRjRJlNaUa0CCi7wCmYF98JGdRlL7kPHpVD97dPu4fSDergNNnMN29b1gN40d-kzfFY8ZUZxk1v2bp1v5-_wm2dQfjTj6F5M0k4FaC9SWfwuGxFpTOtU6ApnVxh-Bi9QcGmq_5RJrjs6Z/w732-h91/179084387035b7.jpg" width="732" /></a><br /><br /></div><div>Ο αμερικανικός στόλος υποτίθεται ότι ήταν η απόλυτη εγγύηση για την ασφάλεια του Κόλπου. Αντίθετα, ο πόλεμος με το Ιράν έχει αποκαλύψει τη δυσάρεστη συμφωνία κάτω από τη στρατηγική εταιρική σχέση των Αραβικών Εθνών με την Ουάσιγκτον.<br /><br />Η διεθνής πολιτική είναι γενναιόδωρη με μεταφορές. Οι συμμαχίες είναι ασπίδες, οι βάσεις είναι άγκυρες, οι στόλοι είναι ομπρέλες. Τα ψιλά γράμματα συνήθως φτάνουν αργότερα, μεταφερόμενα από πύραυλο.<br /><br />«Ο παππούς μου πάντα έλεγε ότι ο Πέμπτος Στόλος των ΗΠΑ είναι το βουνό της φωτιάς που στέκεται ανάμεσα σε εμάς και τις απειλές. Προστατεύει όχι μόνο το Μπαχρέιν, αλλά ολόκληρη την περιοχή». Τα λόγια του Νάσερ μπιν Χαμάντ Αλ-Χαλίφα, γιου του βασιλιά του Μπαχρέιν Χαμάντ μπιν Ίσα, απόσταξαν τη φιλοσοφία ασφάλειας της άρχουσας οικογένειας: η αμερικανική ισχύς ήταν το γρανιτένιο θεμέλιο κάτω από την επιβίωση της μοναρχίας.<br /><br />Τότε χτυπήθηκε «το βουνό».<br /><br />Ο Πέμπτος Στόλος δέχεται το χτύπημα. </div><div><br />Δραστηριότητα Ναυτικής Υποστήριξης Το Μπαχρέιν, αρχηγείο του Πέμπτου Στόλου και κύριος αμερικανικός κόμβος υλικοτεχνικής υποστήριξης στη Δυτική Ασία, υπέστη ζημιές από ιρανικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Χτυπήθηκαν εγκαταστάσεις διοίκησης, υποδομές δορυφορικών επικοινωνιών και άλλα κτίρια. Το αμερικανικό προσωπικό απομακρύνθηκε. Ο ανώτατος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ είπε ότι δεν θα επιστρέψει σύντομα. ο αναπληρωτής γραμματέας του Ναυτικού διέταξε επανεξέταση για το αν θα επισκευαστεί.<br /><br />Η γεωγραφία που έκανε το Μπαχρέιν απαραίτητο για την Ουάσιγκτον το εξέθεσε και στην Τεχεράνη. Η γειτνίασή του με τα Στενά του Ορμούζ βοηθά στη μετακίνηση πλοίων και προμηθειών, αλλά θέτει τα κέντρα διοίκησης σε κοντινή απόσταση από τα ιρανικά όπλα. Με τον κόμβο να έχει υποστεί βλάβη, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ στηρίχθηκε περισσότερο στο Ντιέγκο Γκαρσία, περίπου 2.200 μίλια μακριά: περισσότερος χρόνος, καύσιμα και πίεση στα πληρώματα. Η Υπηρεσία Ερευνών του Κογκρέσου των ΗΠΑ παρέχει περαιτέρω πλαίσιο για την αμερικανική ναυτική παρουσία στο Μπαχρέιν.<br /><br />Αυτή είναι η πρώτη σκληρή αριθμητική της συμμαχίας. Το Μπαχρέιν φιλοξενεί τον μηχανισμό της αμερικανικής αποτροπής, αλλά δεν αποφασίζει πότε η Ουάσιγκτον γυρίζει το κλειδί. Μπορεί να συντονίζει και να διαβουλεύεται. Δεν μπορεί να ασκήσει βέτο σε μια αμερικανική ή ισραηλινή απόφαση που θα μπορούσε να προκαλέσει ιρανικά αντίποινα κατά του νησιού.<br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/2026/11/the-illusion-of-security-umbrella.html"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><div><br /></div><div>Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera. </div>

Η ψευδαίσθηση της ομπρέλας ασφαλείας: Η αντίφαση μεταξύ της φιλοξενίας μιας αμερικανικής βάσης και του να γίνεις στόχος!

Ο αμερικανικός στόλος υποτίθεται ότι ήταν η απόλυτη εγγύηση για την ασφάλεια του Κόλπου. Αντίθετα, ο πόλεμος με το Ιράν έχει αποκαλύψει τη δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Γαλλία είχε πρόθεση να ενημερώσει εξαρχής την Τουρκία μέσω επίσημων διαύλων για το καλώδιο (τουρκικό δημοσίευμα).

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/11/%CE%B1%CE%BB%CE%B4%CF%83%CE%BE%CF%81%CE%BF%CE%B9%CF%82%CE%B5%CE%BC.jpg?ssl=1"><img height="86" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/11/%CE%B1%CE%BB%CE%B4%CF%83%CE%BE%CF%81%CE%BF%CE%B9%CF%82%CE%B5%CE%BC.jpg?resize=640%2C356&ssl=1" width="729" /></a><br /><br />Η Αθήνα, η Κύπρος και το Τελ Αβίβ το αποκαλούν «Great Sea Interconnector» (GSI). Στην τουρκική κοινή γνώμη, είναι πιο γνωστό ως Υποθαλάσσιο Ηλεκτρικό Καλώδιο Κρήτης-Κύπρου.<br /><br />Το έργο αυτό στοχεύει στη σύνδεση των υποδομών ηλεκτρικής ενέργειας της Ελλάδας και της Κύπρου (ενδεχομε΄νως και προς το Ισραήλ). Κατά μία έννοια, πρόκειται για μια «πολιτική» προσπάθεια.<br /><br />Επομένως, υπό κανονικές συνθήκες, κανείς δεν θα είχε αντίρρηση. Ωστόσο, αυτή η γραμμή διέρχεται από την τουρκική υφαλοκρηπίδα, η οποία έχει εδραιωθεί από τη συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης. Αυτό καθιστά το ζήτημα γεωπολιτικό, σύμφωνα με τον Τούρκο συντάκτη της Γενί Σαφάκ, Γιαχία Μποστάν.<br /><br />Αν η Ελλάδα δεν είχε λάβει μέτρα για να διαταράξει το status quo στην Ανατολική Μεσόγειο, ειδικά τον τελευταίο χρόνο, η συζήτηση για την Πρωτοβουλία Συνεργασίας του Κόλπου (GSI) πιθανότατα δεν θα είχε κλιμακωθεί σε αυτό το βαθμό.<br /><br />Ωστόσο, η Αθήνα, σε συνεργασία με το Ισραήλ, προσπαθεί να αλλάξει το status quo στην Ανατολική Μεσόγειο (και το Αιγαίο) εναντίον της Τουρκίας.<br /><br />Η Αθήνα προσπαθεί να δημιουργήσει τετελεσμένα μέσω των συμμαχιών που έχει σχηματίσει και των βημάτων που έχει κάνει επί τόπου. Ταυτόχρονα, αυξάνοντας τις εντάσεις, στοχεύει να δηλητηριάσει τις ανανεωμένες σχέσεις Τουρκίας-Δύσης που έχουν αναβιώσει με τον πόλεμο της Ουκρανίας.<br /><br />Γι’ αυτό προσεγγίζουν το έργο GSI από γεωπολιτική άποψη.<br /><br />Από την αρχή, είχαν δημοσιευμένες αναλύσεις στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης που δήλωναν: «Αυτή είναι η επικράτειά μας, δεν χρειαζόμαστε άδεια από κανέναν». Οι επίσημες δηλώσεις ήταν λίγο πολύ και προς αυτή την κατεύθυνση.<br /><br />Η Λιβύη έβαλε σε πολύ δύσκολη θέση την Αθήνα<br /><br />Η Άγκυρα λέει ότι μέρος των εργασιών καλωδίωσης διέρχεται από την τουρκική υφαλοκρηπίδα. Επομένως, η Ελλάδα ή όσοι εκτελούν τις εργασίες πρέπει να ενημερώσουν και να συντονιστούν με την Άγκυρα.<br /><br />Η Ελλάδα, ωστόσο, αρνείται ότι η εν λόγω περιοχή εμπίπτει στην τουρκική υφαλοκρηπίδα, επειδή δεν αναγνωρίζει τη συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης.<br /><br />Δηλώνει: «Η γαλλική εταιρεία που θα εκτελέσει τις εργασίες θα χρειαστεί μόνο άδεια από την Ελλάδα».<br /><br />Οι Έλληνες σκέφτονται: «Αν λάβουμε άδεια από την Τουρκία, θα κάνουμε περισσότερο κακό παρά καλό, θα αποδεχόμαστε τα επιχειρήματα της Τουρκίας».<br /><br />Δεν έχουν άδικο. Καθώς πλησίαζε ο Νοέμβριος, όπου έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσουν οι εργασίες για το έργο, οι εντάσεις είχαν αυξηθεί. Αποφάσισαν να προχωρήσουν με το έργο «σε συνεννόηση με το Ισραήλ».<br /><br />Αυτή ακριβώς τη στιγμή, συνέβη μια εξέλιξη που έφερε την Ελλάδα σε πολύ δύσκολη θέση.<br /><br />Η Βουλή των Αντιπροσώπων στη Λιβύη (πλευρά Χαφτάρ), με την οποία η Ελλάδα έχει συνδέσει ολόκληρη την πολιτική της στην Ανατολική Μεσόγειο, επικύρωσε τη συμφωνία για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών που υπεγράφη μεταξύ των κυβερνήσεων της Τουρκίας και της Λιβύης το 2019 (20 Οκτωβρίου).<br /><br />Γράψαμε ότι αυτή ήταν μια ιστορική εξέλιξη, ότι η Αθήνα βρισκόταν σε δύσκολη θέση -ειδικά στο εσωτερικό- και ότι ως εκ τούτου θα μπορούσε να κλιμακώσει τις εντάσεις σε δύο τομείς, ένας εκ των οποίων ήταν το έργο GSI.<br /><br />Ο Φιντάν στέλνει μήνυμα λέγοντας «Όλα είναι καλά»<br /><br />Η εξέλιξη στη Λιβύη ήταν ένα σημαντικό κέρδος για την Άγκυρα και έπρεπε να εδραιωθεί. Επομένως, θα ήταν καλό να μην κλιμακωθούν οι εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ωστόσο, έπρεπε να αποτραπούν ενέργειες της Ελλάδας που θα δημιουργούσαν «κακό προηγούμενο».<br /><br />Σε αυτό το σημείο, ο Υπουργός Εξωτερικών Φιντάν έκανε την ακόλουθη δήλωση, η οποία στόχευε στη μείωση των εντάσεων αλλά και στην έμφαση της αποφασιστικότητας της Τουρκίας:<br /><br />«Το μόνο που θέλουμε είναι ένα σκάφος που διεξάγει έρευνα στη θάλασσα να μας στείλει όχι μόνο μια προφορική ειδοποίηση, αλλά μια γραπτή ειδοποίηση που να αναφέρει: “Θα διεξάγουμε συγκεκριμένες δραστηριότητες σε μια συγκεκριμένη περιοχή. Αυτές είναι οι συντεταγμένες”. Δεν θέλουμε τίποτα περισσότερο. Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν αντιτιθέμεθα στο έργο. Είμαστε θετικοί».<br /><br />Σε αυτό το σημείο, φαίνεται ότι η Ελλάδα έχει αποφασίσει να προχωρήσει με το έργο μετά τις σημαντικές εξελίξεις στη Λιβύη.<br /><br />Οι ελληνικές αρχές ενέκριναν την άδεια έρευνας στις 6 Νοεμβρίου και εξέδωσαν NAVTEX. Ταυτόχρονα, άφησαν να εννοηθεί ότι οι γαλλικές εταιρείες δεν θα χρειαστεί να ζητήσουν άδεια από την Τουρκία.<br /><br />Η Άγκυρα απάντησε στην ανακοίνωση της Ελλάδας με NAVTEX.<br /><br />Το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών δήλωσε: «Η διαδικασία σχετικά με τη συναίνεση που απαιτείται από τη χώρα μας για το μέρος της δραστηριότητας που το πλοίο με γαλλική σημαία σχεδιάζει να ασκήσει εντός των ορίων της υφαλοκρηπίδας μας, σύμφωνα με τις καθιερωμένες διατάξεις του διεθνούς ναυτικού δικαίου, δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Η αποφασιστικότητά μας να προστατεύσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο παραμένει ακλόνητη».<br /><br />Λοιπόν, ποια είναι η τελευταία κατάσταση;<br /><br />Ρώτησα τις διπλωματικές μου πηγές.<br /><br />Έμαθα ότι… η Τουρκία έχει καλές σχέσεις με τη γαλλική εταιρεία που θα εκτελέσει το έργο.<br /><br />Λέγεται ότι και αυτή η εταιρεία έχει επενδύσεις στην Τουρκία. Δεν θέλουν να χαλάσουν τη σχέση τους με την Άγκυρα. Υπάρχει επίσης υγιής επικοινωνία μεταξύ Άγκυρας και Παρισιού για αυτό το θέμα.<br /><br />Η συμφωνία που είχε επιτευχθεί προηγουμένως με το Παρίσι ήταν ότι η Άγκυρα θα ειδοποιούνταν γραπτώς πριν από την έναρξη των εργασιών.<br /><br />Άκουσα ότι… αυτή η ειδοποίηση έγινε από τη Γαλλία μέσω επίσημων καναλιών, γραπτώς.<br /><br />Δεν γνωρίζω το περιεχόμενο της ειδοποίησης.<br /><br />Το αν οι προσδοκίες της Άγκυρας έχουν εκπληρωθεί, θα το δούμε τις επόμενες ημέρες. Αλλά η απάντηση του Υπουργού Εξωτερικών Φιντάν “Όλα είναι καλά” σε ερώτηση ενός Έλληνα συναδέλφου επί του θέματος πιθανότατα σχετίζεται με αυτό.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Γαλλία είχε πρόθεση να ενημερώσει εξαρχής την Τουρκία μέσω επίσημων διαύλων για το καλώδιο (τουρκικό δημοσίευμα).

Η Αθήνα, η Κύπρος και το Τελ Αβίβ το αποκαλούν «Great Sea Interconnector» (GSI). Στην τουρκική κοινή γνώμη, είναι πιο γνωστό ως Υποθαλάσσιο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπορούν οι Δημοκρατικοί να σταματήσουν τον πόλεμο στο Ιράν χωρίς να αγγίξουν το Ισραήλ;

<img height="82" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/11/kapitolio.jpg" width="721" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η νέα πλειοψηφία στο Κογκρέσο θέλει να περιορίσει την πολεμική εμπλοκή του Τραμπ. Οι αμερικανικοί εξοπλισμοί, η αντιπυραυλική άμυνα και οι χρηματοδοτήσεις προς το Ισραήλ κάνουν την εξίσωση πολύ δυσκολότερη από μια αντιπολεμική ψηφοφορία.<br /><br />Η εκλογική νίκη έδωσε στους Δημοκρατικούς τον έλεγχο του Κογκρέσου. Δεν τους έδωσε, όμως, μια εύκολη συνταγή για τον τερματισμό του πολέμου στο Ιράν. Για να περιορίσουν αποτελεσματικά την αμερικανική συμμετοχή, θα χρειαστεί να αποφασίσουν τι επιτρέπουν, τι χρηματοδοτούν και ποια όρια θέτουν στη στρατιωτική υποστήριξη του Ισραήλ.<br /><br />Αυτό είναι το δύσκολο γεωπολιτικό και εσωκομματικό ερώτημα της επόμενης περιόδου. Η αποδοκιμασία του πολέμου μπορεί να ενώνει μεγάλο μέρος της δημοκρατικής παράταξης. Η επιλογή των μέσων για την απεμπλοκή αναδεικνύει βαθύτερες διαφορές γύρω από τη σχέση Ουάσιγκτον–Ισραήλ.<br /><br />Η νέα σύνθεση του Κογκρέσου αναλαμβάνει τον Ιανουάριο του 2027. Μέχρι τότε, οι Δημοκρατικοί καλούνται να μετατρέψουν την πολιτική τους θέση σε συγκεκριμένη νομοθετική στρατηγική.<br />Το δίλημμα που αποτυπώνεται σε δύο ψήφους<br /><br />Η στάση του γερουσιαστή Κρις Κουνς συμπυκνώνει τη δυσκολία. Τον Απρίλιο υποστήριξε τον τερματισμό της αμερικανικής πολεμικής εμπλοκής στο Ιράν, αλλά αντιτάχθηκε στην παρεμπόδιση πωλήσεων όπλων προς το Ισραήλ.<br /><br />Η θέση αυτή εκφράζει μια σημαντική τάση στους Δημοκρατικούς: επιθυμία εξόδου από τον πόλεμο, με ταυτόχρονη διατήρηση της δέσμευσης για την ασφάλεια του Ισραήλ.<br /><br />Στην πράξη, όμως, οι δύο επιλογές αλληλεπιδρούν. Οι ισραηλινές στρατιωτικές δυνατότητες συνδέονται με αμερικανικά οπλικά συστήματα, πυρομαχικά και αμυντική συνεργασία. Επομένως, η συζήτηση για το τέλος της αμερικανικής εμπλοκής οδηγεί αναπόφευκτα και στους όρους αυτής της υποστήριξης. <br />Τι θα σημαίνει πραγματικά «τέλος των εχθροπραξιών»;<br /><br />Ένα νομοθετικό κείμενο που θα ζητεί τον τερματισμό αμερικανικών επιχειρήσεων πρέπει να ορίζει ποιες δραστηριότητες καλύπτει.<br /><br />Οι επιθετικές αποστολές κατά του Ιράν αποτελούν μία κατηγορία. Η προστασία αμερικανικών δυνάμεων, η αναχαίτιση πυραύλων που κατευθύνονται προς συμμάχους και η υποστήριξη της ναυσιπλοΐας δημιουργούν διαφορετικά επιχειρησιακά και νομικά ερωτήματα.<br /><br />Ένα υποθετικό σενάριο δείχνει τη δυσκολία: οι ΗΠΑ σταματούν τις επιθετικές αποστολές, το Ισραήλ συνεχίζει τα πλήγματα και η Τεχεράνη απαντά. Ποιος θα είναι τότε ο ρόλος των αμερικανικών αντιπυραυλικών συστημάτων;<br /><br />Η απάντηση θα εξαρτηθεί από το περιεχόμενο της νομοθεσίας, τις προβλεπόμενες εξαιρέσεις και τις αποφάσεις της κυβέρνησης. Η διάκριση ανάμεσα στην αμυντική προστασία και στη συμμετοχή σε μια συνεχιζόμενη σύγκρουση χρειάζεται σαφείς κανόνες.<div><br />Ο Τραμπ περιπλέκει τη συζήτηση για τη βοήθεια<br /><br />Νέα αβεβαιότητα προσθέτει η δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι η αμερικανική βοήθεια προς το Ισραήλ θα σταματήσει στο τέλος του έτους.<br /><br />Σύμφωνα με το ABC News, ο πρόεδρος υποστήριξε ότι έχει συμφωνήσει σχετικά με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, χωρίς να εξηγήσει ποιες μορφές βοήθειας θα επηρεαστούν ή πώς θα εφαρμοστεί η αλλαγή.<br /><br />Η εξαγγελία δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη απόφαση διακοπής κάθε στρατιωτικής συνεργασίας. Οι επιχορηγήσεις, οι πωλήσεις όπλων και τα κοινά αμυντικά προγράμματα αποτελούν διαφορετικές κατηγορίες.<br /><br />Για τους Δημοκρατικούς, πάντως, δημιουργείται ένα παράδοξο πολιτικό πεδίο: καλούνται να συζητήσουν όρους και περιορισμούς στη βοήθεια, ενώ ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος εξαγγέλλει ο ίδιος τον τερματισμό της.</div><div><br />Τα 38 δισ. δολάρια και η εξουσία του Κογκρέσου<br /><br />Το μνημόνιο στρατιωτικής βοήθειας του 2016 προβλέπει συνολικά 38 δισ. δολάρια για τα οικονομικά έτη 2019–2028:33 δισ. δολάρια σε στρατιωτική χρηματοδότηση.<br />5 δισ. δολάρια για προγράμματα αντιπυραυλικής άμυνας.<br /><br />Το μνημόνιο αποτελεί πολιτική δέσμευση και δεν είναι νομικά δεσμευτική συνθήκη. Οι σχετικές πιστώσεις υπόκεινται στην έγκριση του Κογκρέσου, ενώ η εφαρμογή τους συνδέεται με τη νομοθεσία και τις υφιστάμενες υποχρεώσεις.<br /><br />Εδώ βρίσκεται ένα ισχυρό εργαλείο της νέας πλειοψηφίας: η δυνατότητα να εξετάζει χρηματοδοτήσεις και να διεκδικεί όρους για τη χρήση τους.<br /><br />Η κοινοβουλευτική νίκη, ωστόσο, δεν εξασφαλίζει αυτόματα την επιβολή της πολιτικής της. Ένα δεσμευτικό νομοθέτημα μπορεί να αντιμετωπίσει προεδρικό βέτο, η ανατροπή του οποίου απαιτεί πλειοψηφία δύο τρίτων και στα δύο σώματα.</div><div><br />Η εσωκομματική δοκιμασία για την ηγεσία<br /><br />Η σχέση με το Ισραήλ παραμένει πεδίο ουσιαστικών διαφορών στους Δημοκρατικούς.<br /><br />Μια πλευρά ζητεί αυστηρότερους περιορισμούς στις μεταβιβάσεις επιθετικών όπλων. Μια άλλη υποστηρίζει ότι η στρατιωτική βοήθεια αποτελεί βασικό στοιχείο της αμερικανικής στρατηγικής και της ασφάλειας ενός συμμάχου.<br /><br />Για τον Χακίμ Τζέφρις και τη δημοκρατική ηγεσία, η πρόκληση είναι να συγκροτήσουν πλειοψηφία γύρω από ένα εφαρμόσιμο κείμενο. Η γενική συμφωνία για αποκλιμάκωση πρέπει να μεταφραστεί σε κοινή θέση για τις εξαιρέσεις, τις πιστώσεις και τον έλεγχο των εξοπλισμών.<br /><br />Οι κυβερνητικές διαπραγματεύσεις στο Ισραήλ προσθέτουν ακόμη μία μεταβλητή. Μια αλλαγή ηγεσίας θα μπορούσε να αλλάξει το πολιτικό κλίμα στις σχέσεις με την Ουάσιγκτον. Δεν θα εξαφάνιζε, όμως, τις εκκρεμότητες γύρω από τις επιχειρήσεις και τη στρατιωτική υποστήριξη.<br />Μια πιθανή φόρμουλα — χωρίς εύκολες εγγυήσεις<br /><br />Μια επιλογή που τίθεται στην ανάλυση είναι ο συνδυασμός τριών παρεμβάσεων:Τερματισμός των αμερικανικών επιθετικών επιχειρήσεων κατά του Ιράν που δεν έχουν ειδική κοινοβουλευτική εξουσιοδότηση.<br />Σαφώς οριοθετημένη συνέχιση της αμυντικής προστασίας του Ισραήλ και των κρατών του Κόλπου.<br />Ενισχυμένος έλεγχος στις μεταβιβάσεις επιθετικών πυρομαχικών, ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιούνται έκτακτες διαδικασίες.<br /><br />Πρόκειται για πιθανή πολιτική πρόταση, όχι για συμφωνημένο σχέδιο των Δημοκρατικών. Η αποτελεσματικότητά της θα κριθεί από τη διατύπωση, την εφαρμογή και τη δυνατότητα ελέγχου της εκτελεστικής εξουσίας.<br /><br />Η πρώτη συγκεκριμένη δοκιμασία θα είναι το κείμενο που θα φέρει η νέα πλειοψηφία: ποιες επιχειρήσεις θα ζητεί να σταματήσουν, ποιες θα εξαιρεί και ποιες χρηματοδοτήσεις θα επιτρέπει. Εκεί θα φανεί πόσο απέχει η πρόθεση τερματισμού του πολέμου από μια πολιτική που μπορεί να τον περιορίσει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μπορούν οι Δημοκρατικοί να σταματήσουν τον πόλεμο στο Ιράν χωρίς να αγγίξουν το Ισραήλ;

Βασιλης Διαμαντακος  Η νέα πλειοψηφία στο Κογκρέσο θέλει να περιορίσει την πολεμική εμπλοκή του Τραμπ. Οι αμερικανικοί εξοπλισμοί, η αντιπυρ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ και Ισραήλ: Κλείνει το παράθυρο για την Αθήνα μετά τις δύο κάλπες;

<img height="81" src="https://www.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/11/trump-neta.jpg" width="726" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το κρίσιμο στοίχημα για την ελληνική διπλωματία είναι η ταχύτητα των αποφάσεων σε Ουάσινγκτον και Ιερουσαλήμ. Το Κογκρέσο, οι ισραηλινές διαπραγματεύσεις και οι κινήσεις της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο.</span></h3>Δύο εκλογικές αναμετρήσεις μέσα σε μία εβδομάδα μπορούν να δημιουργήσουν για την Αθήνα ένα κοινό πρόβλημα: οι στρατηγικοί της εταίροι να εξακολουθούν να στηρίζουν τη συνεργασία, αλλά να δυσκολεύονται να αποφασίσουν εγκαίρως για την προώθησή της.<br /><br />Οι αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου και οι διαπραγματεύσεις σχηματισμού κυβέρνησης μετά την ισραηλινή κάλπη της 27ης Οκτωβρίου συμπίπτουν με μια περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα χρειάζεται ενεργή διπλωματική υποστήριξη, συντονισμό για υποδομές και συνέχεια στις αμυντικές συνεργασίες.<br /><br />Το διακύβευμα ξεπερνά τις προσωπικές σχέσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Μπενιαμίν Νετανιάχου. Αφορά το πόση πολιτική προσοχή θα διαθέτουν οι δύο πρωτεύουσες για την Ανατολική Μεσόγειο — και ποιος θα μπορεί να μετατρέπει αυτή την προσοχή σε συγκεκριμένες αποφάσεις.<div><br />Το κενό που μπορεί να δημιουργήσει η εσωστρέφεια<br /><br />Οι διεθνείς συνεργασίες δεν σταματούν αυτόματα όταν αλλάζουν οι κοινοβουλευτικοί συσχετισμοί. Μπορούν, όμως, να χάσουν ταχύτητα.<br /><br />Μια κυβέρνηση που διαπραγματεύεται καθημερινά την επιβίωσή της ή μια αμερικανική προεδρία που συγκρούεται με το Κογκρέσο ενδέχεται να δυσκολεύεται να διαθέσει χρόνο για πρωτοβουλίες οι οποίες απαιτούν συντονισμό πολλών υπουργείων, χρηματοδότηση και ανάληψη πολιτικού κόστους.<br /><br />Για την ελληνική πλευρά, η καθυστέρηση μπορεί να έχει πρακτικές συνέπειες, ιδιαίτερα όταν αφορά έργα συνδεσιμότητας, εξοπλιστικές διαδικασίες ή την αντιμετώπιση αμφισβητήσεων στη θάλασσα.<br /><br />Αυτό είναι το ουσιαστικό ερώτημα των επόμενων εβδομάδων: πόσο γρήγορα θα μπορούν οι εταίροι της Ελλάδας να ανταποκρίνονται σε εξελίξεις που απαιτούν κοινή στάση;<br />Ο Τραμπ παραμένει πρόεδρος, αλλά το Κογκρέσο μπορεί να αλλάξει τη διαδικασία<br /><br />Οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ καθορίζουν τη σύνθεση του Κογκρέσου. Δεν αποτελούν προεδρική εκλογή.<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ θα εξακολουθήσει να ασκεί την εκτελεστική εξουσία ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Μια ενδεχόμενη αλλαγή πλειοψηφίας στη Βουλή των Αντιπροσώπων ή στη Γερουσία θα μπορούσε, ωστόσο, να ενισχύσει τον έλεγχο της κυβέρνησης και να δυσκολέψει τη νομοθετική και δημοσιονομική της ατζέντα.<br /><br />Οι συνέπειες για την εξωτερική πολιτική εξαρτώνται από το συγκεκριμένο ζήτημα. Η στρατιωτική χρηματοδότηση, οι νομοθετικές πρωτοβουλίες, οι κυρώσεις και οι διαδικασίες εποπτείας έχουν διαφορετικές θεσμικές διαδρομές.<br /><br />Η Αθήνα, επομένως, χρειάζεται να παρακολουθήσει τη σύνθεση και την ηγεσία κρίσιμων επιτροπών, τη θέση προσώπων που γνωρίζουν την περιοχή και τις δυνατότητες προώθησης πρωτοβουλιών με διακομματική υποστήριξη.</div><div><br />Το ελληνικό πλεονέκτημα βρίσκεται σε περισσότερα από ένα γραφεία<br /><br />Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις διαθέτουν θεσμικό βάθος που περιορίζει την έκθεσή τους στις εκλογικές εναλλαγές.<br /><br />Η αμυντική συνεργασία, οι στρατιωτικές υποδομές, οι δεσμοί με το Κογκρέσο και η παρουσία της ομογένειας προσφέρουν πολλαπλούς διαύλους. Η προσωπική πρόσβαση στον Λευκό Οίκο μπορεί να διευκολύνει μια απόφαση, αλλά η διάρκειά της εξαρτάται και από τη στήριξη του ευρύτερου αμερικανικού συστήματος.<br /><br />Ενδεικτική είναι η διακομματική νομοθετική πρωτοβουλία για την ενίσχυση της αμυντικής συνεργασίας ΗΠΑ–Ελλάδας, η οποία προωθήθηκε από την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής τον Μάιο του 2026.<br /><br />Αυτό δεν ισοδυναμεί με αυτόματη αποδοχή κάθε ελληνικής επιδίωξης. Δείχνει, όμως, ότι η συνεργασία έχει υποστηρικτές πέρα από το εκάστοτε προεδρικό περιβάλλον.<br /><br />Για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, το επόμενο βήμα είναι η έγκαιρη επικοινωνία με το νέο Κογκρέσο, με συγκεκριμένες προτεραιότητες και σαφή περιγραφή του αμοιβαίου οφέλους.<br />Στο Ισραήλ, η αριθμητική δυσκολεύει την πολιτική συνέχεια<br /><br />Η ισραηλινή κάλπη παρήγαγε ένα σύνθετο αποτέλεσμα. Το μπλοκ του Νετανιάχου διαθέτει 53 έδρες, το μπλοκ του Γκάντι Αϊζενκοτ 48, ενώ τα αραβικά κόμματα συγκεντρώνουν 19 στην Κνέσετ των 120 εδρών.<br /><br />Η απαιτούμενη πλειοψηφία είναι 61 έδρες. Οι πολιτικές διαχωριστικές γραμμές δυσκολεύουν τη μετατροπή των αριθμών σε κυβερνητική συμφωνία.<br /><br />Για την Αθήνα, η αβεβαιότητα αφορά τόσο τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων όσο και τις προτεραιότητες της κυβέρνησης που τελικά θα προκύψει.<br /><br />Η αμυντική συνεργασία και οι υπηρεσιακοί δίαυλοι μπορούν να συνεχίζονται κατά τη μεταβατική περίοδο. Νέες δεσμεύσεις μεγάλης πολιτικής ή οικονομικής βαρύτητας ενδέχεται να χρειάζονται ισχυρότερη κυβερνητική εξουσιοδότηση και περισσότερο χρόνο.</div><div><br />Η Ελλάδα χρειάζεται σχέση με ολόκληρο το ισραηλινό σύστημα<br /><br />Η συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ έχει μεγαλύτερη αντοχή όταν στηρίζεται σε περισσότερους συνομιλητές: κυβερνητικούς αξιωματούχους, στρατιωτική ηγεσία, κοινοβουλευτικά κόμματα και επιχειρηματικούς φορείς.<br /><br />Η προσωπική σχέση Μητσοτάκη–Νετανιάχου αποτελεί πολιτικό κεφάλαιο. Η διατήρηση της δυναμικής απαιτεί παράλληλα επαφές με όσους μπορεί να συμμετάσχουν στην επόμενη κυβερνητική σύνθεση.<br /><br />Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για να θεωρηθεί δεδομένη μια ανατροπή της ελληνοϊσραηλινής συνεργασίας υπό διαφορετική ηγεσία. Αντίστοιχα, η Αθήνα χρειάζεται να αξιολογεί κάθε νέα κυβέρνηση βάσει των αποφάσεών της.<br /><br />Αυτό αφορά ιδιαίτερα τη σχέση με την Τουρκία. Μια ενδεχόμενη προσπάθεια αποκλιμάκωσης μεταξύ Ισραήλ και Άγκυρας θα έπρεπε να εξεταστεί ως αυτοτελής εξέλιξη. Η ελληνική συνεργασία με το Ισραήλ αποκτά μεγαλύτερη διάρκεια όταν διαθέτει δικό της θετικό περιεχόμενο στην ασφάλεια, στην τεχνολογία και στην οικονομία.</div><div><br />Η Άγκυρα και η σημασία του χρόνου<br /><br />Η Τουρκία θα παρακολουθήσει προσεκτικά τόσο τη νέα ισορροπία στην Ουάσινγκτον όσο και τις κυβερνητικές διαπραγματεύσεις στο Ισραήλ.<br /><br />Μια περίοδος μειωμένης πολιτικής προσοχής από τους εταίρους της Ελλάδας θα μπορούσε να επηρεάσει τους περιφερειακούς υπολογισμούς. Αυτό αποτελεί ενδεχόμενο που χρειάζεται προετοιμασία, χωρίς να προεξοφλεί συγκεκριμένη τουρκική κίνηση.<br /><br />Η ελληνική προτεραιότητα είναι να περιορίσει την ασάφεια: ποιος ενημερώνεται σε μια κρίση, ποιοι δίαυλοι ενεργοποιούνται και ποιες κοινές θέσεις παραμένουν σε ισχύ κατά τις πολιτικές μεταβάσεις.<br /><br />Στην περίπτωση του τουρκολιβυκού μνημονίου και των θαλάσσιων υποδομών, η συνέπεια των μηνυμάτων έχει ιδιαίτερη σημασία. Οι επαναλαμβανόμενες δημόσιες θέσεις χρειάζονται συντονισμό μεταξύ των αρμόδιων υπηρεσιών.</div><div><br />Το 3+1 χρειάζεται συνέχεια στην πράξη<br /><br />Το σχήμα Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ με τη συμμετοχή των ΗΠΑ προσφέρει ένα πλαίσιο διατήρησης της συνεργασίας κατά τις πολιτικές αλλαγές.<br /><br />Η χρησιμότητά του εξαρτάται από τακτικές επαφές, σαφή κατανομή αρμοδιοτήτων και παρακολούθηση συγκεκριμένων έργων. Η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου και οι ευρύτερες προοπτικές σύνδεσης με το Ισραήλ απαιτούν επίσης χρηματοδοτική, τεχνική και ρυθμιστική πρόοδο.<br /><br />Για την Αθήνα, το ζητούμενο είναι να διατηρήσει τη συνεργασία ενεργή όσο οι εταίροι της αναδιατάσσουν τις εσωτερικές τους ισορροπίες. Εκεί θα φανεί η αξία των θεσμικών σχέσεων που έχουν οικοδομηθεί.<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έθεσε το σχετικό πολιτικό όριο στο Manama Dialogue, στις 30 Οκτωβρίου:«Τα έργα συνδεσιμότητας δεν πρέπει να γίνονται όμηροι των διαφορών που ενδεχομένως έχουμε για περιοχές όπου δεν έχει γίνει οριοθέτηση»..</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ και Ισραήλ: Κλείνει το παράθυρο για την Αθήνα μετά τις δύο κάλπες;

Το κρίσιμο στοίχημα για την ελληνική διπλωματία είναι η ταχύτητα των αποφάσεων σε Ουάσινγκτον και Ιερουσαλήμ. Το Κογκρέσο, οι ισραηλινές δια...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικά ΜΜΕ για GSI: Η Άγκυρα επιχειρεί να εμφανίσει τη γαλλική ενημέρωση ως διπλωματική επιτυχία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/62235830-88ff-498f-9a4e-20cf599e9b7f-1-1024x576.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="576" data-original-width="1024" height="80" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/62235830-88ff-498f-9a4e-20cf599e9b7f-1-1024x576.png" width="740" /></a></div><div><br /></div>Τι αναφέρουν Yeni Safak και Millet Haber<br /><br />Νέα προσπάθεια να εμφανίσει τη διπλωματική επικοινωνία με τη Γαλλία ως επιβεβαίωση των θέσεών της στην Ανατολική Μεσόγειο επιχειρεί η Άγκυρα, με τον τουρκικό Τύπο να παρουσιάζει τη γραπτή ενημέρωση για τις έρευνες του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου ως σημαντική εξέλιξη υπέρ των τουρκικών διεκδικήσεων.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκεται η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου, γνωστή ως Great Sea Interconnector (GSI), και η προγραμματισμένη επανέναρξη των ερευνών από το γαλλικό πλοίο Abeille Marengo. Η Γαλλία φέρεται να ενημέρωσε εγγράφως την τουρκική πλευρά για τις σχεδιαζόμενες δραστηριότητες, με την Άγκυρα να επιχειρεί να προσδώσει στην επικοινωνία αυτή χαρακτήρα διαδικασίας έγκρισης από την ίδια.<br /><br />Η διάκριση είναι ουσιώδης: άλλο πράγμα η διπλωματική ενημέρωση, που μπορεί να αποσκοπεί στην αποφυγή εντάσεων, και άλλο η αναγνώριση δικαιώματος της Τουρκίας να εγκρίνει ή να απαγορεύει εργασίες σε θαλάσσιες περιοχές τις οποίες η ίδια εντάσσει στη δική της υφαλοκρηπίδα.<br />Yeni Şafak: παρουσιάζει τη γαλλική ενημέρωση ως επιτυχία της Άγκυρας<br /><br />Εκτενή αναφορά στο ζήτημα κάνει η τουρκική εφημερίδα <a href="https://www.yenisafak.com/">Yeni Şafak</a>. Σε άρθρο του με τίτλο «Η Γαλλία έστειλε την αναμενόμενη ενημέρωση μέσω επίσημων διαύλων», ο αρθρογράφος Γιαχιά Μποστάν υποστηρίζει ότι η γαλλική πλευρά απέστειλε γραπτώς, μέσω επίσημων διπλωματικών οδών, την ενημέρωση που ζητούσε η Άγκυρα πριν από την έναρξη των εργασιών.<br /><br />Επικαλούμενος διπλωματικές πηγές, ο Μποστάν αναφέρει ότι η γαλλική εταιρεία που έχει αναλάβει την υλοποίηση του έργου διατηρεί καλές σχέσεις με την Τουρκία και φέρεται να έχει επενδύσεις στη χώρα, γεγονός που, κατά τον ίδιο, εξηγεί την επιθυμία της να μην διαταράξει τις σχέσεις της με την Άγκυρα.<br /><br />Ο αρθρογράφος υποστηρίζει ακόμη ότι είχε προηγηθεί συνεννόηση μεταξύ Παρισιού και Άγκυρας, σύμφωνα με την οποία η τουρκική πλευρά θα ενημερωνόταν γραπτώς πριν από την έναρξη των εργασιών. Όπως γράφει, η ενημέρωση αυτή πραγματοποιήθηκε μέσω επίσημων διαύλων.<br /><br />Ωστόσο, ο ίδιος παραδέχεται ότι δεν γνωρίζει το περιεχόμενο της γαλλικής επικοινωνίας. Αναγνωρίζει, επομένως, ότι δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα για το εάν η ενημέρωση ανταποκρίνεται στις προσδοκίες της τουρκικής πλευράς. Παρ’ όλα αυτά, επιχειρεί να συνδέσει την εξέλιξη με την πρόσφατη δήλωση του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, ο οποίος, απαντώντας σε ερώτηση της «Καθημερινής» για την αντιπαράθεση γύρω από τις NAVTEX, είχε δηλώσει ότι «όλα είναι φυσιολογικά, όλα βαίνουν καλώς».<div><br />Millet Haber: Μιλά για «κλονισμό» της ελληνικής θέσης<br /><br />Στην ίδια γραμμή κινείται και η τουρκική ενημερωτική ιστοσελίδα <a href="https://www.millethaber.com.tr/">Millet Haber</a>, η οποία παρουσιάζει τη γαλλική επικοινωνία ως εξέλιξη που πλήττει την ελληνική επιχειρηματολογία για την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Αυτό που δεν δέχθηκαν οι Έλληνες, το δέχθηκαν οι Γάλλοι: Κλονίζεται η θέση της Αθήνας για τη Μεσόγειο», το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι η γραπτή επικοινωνία του Παρισιού με την Άγκυρα αποτελεί ένδειξη πως οι τουρκικές αντιδράσεις απέδωσαν.<br /><br />Το τουρκικό μέσο επιχειρεί να συνδέσει την εξέλιξη με το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τις διεκδικήσεις της Τουρκίας για τις θαλάσσιες ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο, παρουσιάζοντας τη γαλλική ενημέρωση ως έμμεση αποδοχή του ρόλου που διεκδικεί η Άγκυρα στην περιοχή.<br /><br />Εντούτοις, και το συγκεκριμένο δημοσίευμα αναγνωρίζει ότι το περιεχόμενο της διπλωματικής επικοινωνίας δεν έχει δημοσιοποιηθεί, ενώ δεν προκύπτει από τα στοιχεία που παραθέτει ότι η Τουρκία έχει λάβει επίσημη έγκριση ή ότι η Γαλλία αποδέχθηκε την ανάγκη εξασφάλισης τουρκικής άδειας.<br />Η τουρκική απαίτηση για άδεια και η απάντηση της Αθήνας<br /><br />Η τουρκική στάση δεν περιορίζεται σε δημοσιογραφικές αναλύσεις. Στις 6 Νοεμβρίου, το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία χαρακτήρισε παράνομες τις σχεδιαζόμενες ερευνητικές δραστηριότητες του γαλλικού πλοίου, υποστηρίζοντας ότι μέρος τους θα πραγματοποιηθεί εντός της τουρκικής υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Η Άγκυρα επικαλέστηκε τα εξωτερικά όρια υφαλοκρηπίδας που έχει γνωστοποιήσει στα Ηνωμένα Έθνη από τις 18 Μαρτίου 2020, ενώ υποστήριξε ότι οι NAVTEX που εξέδωσαν η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μη εξουσιοδοτημένες και έχουν ακυρωθεί από την ίδια.<br /><br />Στην ανακοίνωσή του, το τουρκικό ΥΠΕΞ υποστήριξε ότι δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία εξασφάλισης της απαιτούμενης τουρκικής συγκατάθεσης για το τμήμα των δραστηριοτήτων που, κατά την Άγκυρα, εμπίπτει στην υφαλοκρηπίδα της. Με αυτόν τον τρόπο επανέφερε την πάγια θέση της ότι οι σχετικές εργασίες πρέπει να τελούν υπό τον συντονισμό και την έγκριση των τουρκικών αρχών.<br /><br />Η Αθήνα, από την πλευρά της, έχει ξεκαθαρίσει ότι η διαδικασία αδειοδότησης των ερευνών και των εργασιών πόντισης του καλωδίου ολοκληρώθηκε από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές, κατόπιν αιτήματος της γαλλικής εταιρείας Nexans, η οποία ενεργεί για λογαριασμό του φορέα υλοποίησης του έργου. Η σχετική άδεια εκδόθηκε στις 6 Νοεμβρίου, μετά τη θετική γνωμοδότηση της αρμόδιας διυπουργικής επιτροπής, και ακολούθησε η έκδοση της ελληνικής NAVTEX.<br /><br />Διπλωματικές πηγές στην Αθήνα έχουν επισημάνει ότι η Γαλλία δεν ζήτησε άδεια από την Τουρκία. Η γραπτή ενημέρωση, σύμφωνα με την ελληνική θέση, δεν συνιστά αναγνώριση τουρκικής δικαιοδοσίας ούτε μετατρέπει την Άγκυρα σε αρμόδια αρχή αδειοδότησης του έργου.<br />Το κρίσιμο ερώτημα: Τι ακριβώς περιλαμβάνει η γαλλική επικοινωνία;<br /><br />Το πραγματικό περιεχόμενο της γαλλικής διπλωματικής επικοινωνίας παραμένει το βασικό ζητούμενο. Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Καθημερινής», η γαλλική διπλωματική νότα προς την Άγκυρα δεν λαμβάνει θέση στη διαφωνία Ελλάδας και Τουρκίας για τις θαλάσσιες ζώνες, αλλά ενημερώνει για την πρόθεση διεξαγωγής ερευνών στον βυθό στο πλαίσιο του GSI.<br /><br />Η ίδια προσέγγιση αποδίδεται και σε διπλωματικές πηγές, οι οποίες τονίζουν ότι η ενημέρωση μιας τρίτης χώρας για προγραμματισμένες δραστηριότητες δεν ισοδυναμεί με αίτημα συναίνεσης. Το κρίσιμο στοιχείο, συνεπώς, δεν είναι απλώς ότι υπήρξε γραπτή επικοινωνία, αλλά το ακριβές περιεχόμενο και η διατύπωσή της.<br /><br />Η τουρκική πλευρά επιχειρεί ήδη να εντάξει την επικοινωνία αυτή στο δικό της αφήγημα περί αναγνώρισης των διεκδικήσεών της. Η παρουσίαση, όμως, μιας διπλωματικής ενημέρωσης ως αποδοχής της ανάγκης τουρκικής άδειας δεν τεκμηριώνεται από τα μέχρι στιγμής δημοσιοποιημένα στοιχεία.</div><div><br />Η επανέναρξη των ερευνών και το νέο πεδίο αντιπαράθεσης<br /><br />Η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η Ελλάδα έχει ολοκληρώσει τις απαιτούμενες διαδικασίες για την επανέναρξη των ερευνών, ενώ το γαλλικό πλοίο Abeille Marengo αναμένεται να ξεκινήσει τις δραστηριότητές του από την Κρήτη.<br /><br />Το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου, προϋπολογισμού περίπου 1,9 δισ. ευρώ, έχει καθυστερήσει επανειλημμένα εξαιτίας της αντιπαράθεσης για τις θαλάσσιες ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Τουρκία αμφισβητεί τη δικαιοδοσία που επικαλούνται η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία σε τμήματα της περιοχής και επιμένει ότι οι εργασίες πρέπει να συντονίζονται με τις δικές της αρχές.<br /><br />Το ζητούμενο πλέον είναι εάν η Άγκυρα θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει τη γαλλική ενημέρωση ως προηγούμενο για να προωθήσει τις αξιώσεις της ή εάν η διπλωματική επικοινωνία θα παραμείνει στο πλαίσιο μιας διαδικαστικής ενημέρωσης, χωρίς οποιαδήποτε μεταβολή στις θέσεις των εμπλεκόμενων πλευρών</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκικά ΜΜΕ για GSI: Η Άγκυρα επιχειρεί να εμφανίσει τη γαλλική ενημέρωση ως διπλωματική επιτυχία

Τι αναφέρουν Yeni Safak και Millet Haber Νέα προσπάθεια να εμφανίσει τη διπλωματική επικοινωνία με τη Γαλλία ως επιβεβαίωση των θέσεών της σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Ελλάδα είναι το αιώνιο μήλον της έριδος.

<img height="109" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/10/eridos_gemini-825x600.jpg" width="711" /><br /><br /><b>ΚΟΛΜΕΡ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ</b><br />Συχνά ερωτώ ξένους επισκέπτες της Ελλάδος τι τους παρακίνησε να έλθουν στη χώρα μας. Σπάνια ακούω ως απάντηση το κλασικό παρελθόν της Αρχαίας Ελλάδος. Πιο συχνά αναφέρονται στο εύκρατο κλίμα, στον ελαφρύ αέρα και στο άπλετο φως και, καμιά φορά, στην ελληνική κουζίνα, που διαφημίζεται ως «μεσογειακή» — πράγμα που, κατά τη γνώμη μου, δεν ισχύει.<br /><br />Ποτέ δεν αναφέρεται ως αιτία της επισκέψεως η ιστορία του τόπου, που εκτείνεται σε τουλάχιστον 4.000 χρόνια, η γεωπολιτική αξία της ελληνικής χερσονήσου (ουσιαστικώς, «νήσου») ή ο αφανής πλούτος της χώρας και ο φιλόξενος λαός της: οι Έλληνες και οι Ελληνίδες από αρχαιοτάτων χρόνων (Ξένιος Ζευς).<br /><br />Για την ελευθερία, τη δημοκρατία και την ισοπολιτεία δεν γίνεται καμία αναφορά από τους ξένους. Αν τους απασχολούν τέτοια ζητήματα, αυτά αφορούν μόνο τις δικές τους χώρες, όπως, λ.χ., η στέρηση του ρακιού για τους Τούρκους τουρίστες και η ημίγυμνη εμφάνιση στις παραλίες για τις Τουρκάλες — κάτι αδιανόητο στη γειτονική χώρα.<br /><br />Τότε, τι έννοια έχει η «Γαλάζια Πατρίδα», η οποία επανέρχεται στην τουρκική Εθνοσυνέλευση, τα συστηματικά ψεύδη του υπουργού Εξωτερικών Φιντάν ή οι απειλές του Ερντογάν ότι θα καταλάβει ένα ελληνικό νησί «ένα βράδυ»; Οι Τούρκοι επισκέπτες δεν τις σχολιάζουν, αλλά φαίνεται να συμφωνούν μαζί τους.<br /><br />Η εξήγηση ανάγεται στο απώτερο παρελθόν. Οι Ρωμαίοι κατέλαβαν την Ελλάδα το 146 π.Χ. και έκτοτε η χώρα υπέστη διάφορες εισβολές: Γαλατών, Νορμανδών, Καταλανών, Αράβων (στην Κρήτη), Αλβανών, Βενετών, Σέρβων, Βουλγάρων, Οθωμανών και, σχετικά προσφάτως, Ιταλών, Γερμανών και Νατοϊκών (κατάληψη του 38% της Κύπρου από Τούρκους με αμερικανικά όπλα).<br /><br />Υπήρξαν επίσης ανεπιτυχείς εισβολές Νοτιοσλάβων, Τσάμηδων και «Σλαβομακεδόνων», οι οποίοι αναμείχθηκαν στον αποκαλούμενο μεταπολιτευτικώς «εμφύλιο πόλεμο», ο οποίος υπήρξε απόφυση του Ψυχρού Πολέμου μεταξύ Αμερικής και Σοβιετικής Ενώσεως. Οι Έλληνες απώθησαν όλους τους κατακτητές πέρα από τα σύνορα της χώρας, όπως και τους φτωχοδιάβολους του Ερντογάν, που επιχείρησαν να εισβάλουν στη Θράκη προ επταετίας.<br /><br />Αλλά τι γύρευαν όλοι αυτοί σε μια μικρή χώρα 138.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων και 9 εκατομμυρίων αυτόχθονων κατοίκων, όπως η σύγχρονη Ελλάς; Άλλοι επιζητούσαν δόξα, εξουσία και οικονομικά οφέλη, ενώ ορισμένοι επιδίωκαν τη λεηλασία, όπως συνέβη το 1974 στην Κύπρο.<br /><br />Άλλοι πάλι, όπως οι υπερόπτες Ναζί, αντίκρισαν τον Απρίλιο του 1941 τους μικρούς «καφετιούς» Έλληνες φαντάρους, οι οποίοι είχαν το θράσος να αντισταθούν ανυποχώρητα στη σιδηρόφρακτη Βέρμαχτ, στο Ρούπελ και στο οχυρό ΛΙΣΕ του Κάτω Νευροκοπίου. Παρόμοια, ακόμη και σήμερα, οι οίηματίες του Ερντογάν δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί η μικρή αγορά της Ελλάδος έγινε δεκτή στην ΕΕ, ενώ η δική τους, πολύ μεγαλύτερη, όχι.<div><br />Οι διαφορές των λαών<br /><br />Προφανώς, οι διαφορές των λαών —όπως εκείνες μεταξύ των Ούννων και των λαών της απέραντης θάλασσας— διαφεύγουν της αναλύσεως των ειδικών του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Το ίδιο συμβαίνει και με το γεγονός ότι ο ελληνικός λαός είναι ανοιχτόμυαλος, χριστιανικός (έστω και Ορθόδοξος), εραστής της εθνικής ανεξαρτησίας και αγαπητικός της πολιτικής ελευθερίας, στοιχεία που δύσκολα βρίσκονται στον πυρήνα της πολιτικής ζωής άλλων χωρών στον βαθμό που απαντούν στην Ελλάδα. Εδώ, η κυβερνητική σταθερότητα θεωρείται πολιτική αρετή, ενώ στην πράξη μπορεί να εκτρέφει την κρατική διαφθορά.<br /><br />Τέλος, είναι και το πολιτιστικό παρελθόν της Ελλάδος που ενοχλεί τους ξένους. Αν και υπήρξε κάποτε παγκόσμια δύναμη —με την αθηναϊκή και τη σπαρτιατική ηγεμονία, την Αλεξανδρινή περίοδο των 300 ετών και τα 1.000 χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας—, μάλλον διέσωσε τον ευρωπαϊκό πολιτισμό παρά διέδωσε την Ιερά Εξέταση του Παπισμού, τα πογκρόμ (όπως στη Ρωσία), τις γενοκτονίες (όπως εκείνες των Νεοτούρκων) και τις σύγχρονες εθνοκαθάρσεις στα άλλα Βαλκάνια και στην Κύπρο.<br /><br />Οι Έλληνες, εν ευρεία εννοία, είτε βρίσκονται στην ευρωπαϊκή συνομοσπονδία είτε στην Αμερική, στην Αυστραλία και στην Αφρική, δεν κατηγορούνται για απείθεια, αναρχία ή αποικιοκρατία. Με άλλα λόγια, δεν αποτελούν «θεσμικό κίνδυνο» για τις ξένες κοινωνίες, εκτός ίσως από το μικρό, αλλά μη διατηρήσιμο, δημόσιο χρέος τους, σε αντιδιαστολή προς το… διατηρήσιμο χρέος των 3 τρισ. δολαρίων των ΗΠΑ, σύμφωνα με το ΕΚΟΦΙΝ.<br /><br />Έτσι, οι Έλληνες γίνονται δεκτοί παντού χωρίς ανησυχία: στη Γερμανία, στην Ελβετία, στη Βρετανία, στις ΗΠΑ, στον Καναδά και στην Ισπανική Αμερική, ως «καλοί πολίτες» και, ενίοτε, ως εύποροι παρεπιδημούντες, όπως οι Έλληνες εφοπλιστές στο Λονδίνο και στη Νέα Υόρκη. Ποια, όμως, η διαφορά των ομογενών Ελλήνων της διασποράς από τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς στη Γαλλία, τους Πακιστανούς στην Αγγλία, τους Λατίνους στον αμερικανικό Νότο, τους Κινέζους στην Καλιφόρνια και τους Κούρδους στην Τουρκία κ.λπ.;<br /><br />Τι θέλει, συνεπώς, ο νεοσουλτάνος της Άγκυρας με τα εφευρήματά του στο Αιγαίο, όπου, κατά τον συντάκτη, δεν πάτησαν ποτέ πόδι οι Τούρκοι, με το Λιβυκό Μνημόνιο —με μια χώρα που δεν είναι κράτος, όπως υποστηρίζει—, με την παραληρηματική «Γαλάζια Παράνοια» (Σ. Καλεντερίδης) και με τα ατομικά όπλα που αναμένονται προσεχώς; Γιατί δεν αφήνει τους Έλληνες στην ησυχία τους, ώστε να ασχοληθούν με τα εσωτερικά τους προβλήματα;<br /><br />Πρωτίστως, υπάρχει το δημογραφικό πρόβλημα, που απειλεί τον Ελληνισμό, αλλά και αναγκάζει την καταχρεωμένη πατρίδα να αγοράζει όπλα, εξωτικά πλοία και αμυντικά συστήματα, καθώς και να συνάπτει ευκαιριακές συμμαχίες με το… Μπαχρέιν, αντί να κατευθύνει τα κεφάλαια στη στεγαστική πίστη και στην ενίσχυση της μητρότητας, ζητήματα που, κατά τον συντάκτη, αγνοεί η συμπαθής υπουργός Οικογένειας, κυρία Δόμνα Μιχαηλίδου.<br /><br />Παρά ταύτα, το «μήλον της έριδος» (*) δεν έχει ακόμη σαπίσει τελείως από τη μονοκομματική διαφθορά των σύγχρονων κοτσαμπάσηδων. Παραμένει ακέραιο και περιμένει «πότε θα κάνει ξαστεριά», κατά τον λαϊκό τροβαδούρο, για να δικαιολογήσει την προτίμηση των ξένων.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί η Ελλάδα είναι το αιώνιο μήλον της έριδος.

ΚΟΛΜΕΡ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Συχνά ερωτώ ξένους επισκέπτες της Ελλάδος τι τους παρακίνησε να έλθουν στη χώρα μας. Σπάνια ακούω ως απάντηση το κλασικό...

Διαβάστε την συνέχεια

“Μυστικό ρωσικό δίκτυο”, ταραχές και εκλογές στη Γαλλία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTtkpMo78QBV3iS9c3OBvy1867qtVd3iSa4dxd0EgDiLzYgeOUAJjFPEK4&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="678" height="84" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTtkpMo78QBV3iS9c3OBvy1867qtVd3iSa4dxd0EgDiLzYgeOUAJjFPEK4&s=10" width="719" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Ένα μυστικό ρωσικό δίκτυο επεδίωξε να εκμεταλλευθεί τις ταραχές που σημειώθηκαν τον περασμένο μήνα στη Γαλλία χρησιμοποιώντας τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να επιρρίψει την ευθύνη για την αναταραχή στην ανεξέλεγκτη μετανάστευση και να εμφανίσει την κυβέρνηση ότι έχει χάσει τον έλεγχο, σύμφωνα με εσωτερική εκτίμηση της ΕΕ, την οποία είδε το Ρόιτερς.</div><br />Μια χωριστή εσωτερική αξιολόγηση, η οποία συντάχθηκε από το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών και την οποία είδε επίσης το Ρόιτερς, διαπίστωσε ότι λογαριασμοί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι οποίοι συνδέονται με το Ισραήλ και με το αμερικανικό κίνημα MAGA, προώθησαν επίσης «εχθρικά αφηγήματα» σχετικά με τις ταραχές, συνδέοντάς τις με τον ριζοσπαστικό ισλαμισμό και τη μετανάστευση.<br /><br />Οι αξιολογήσεις αυτές προσφέρουν συνολικά μια εικόνα για το πώς εξωτερικοί παράγοντες προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την εγχώρια αναταραχή της Γαλλίας για τους δικούς τους πολιτικούς σκοπούς, σύμφωνα με την ανάλυση των ευρωπαίων ειδικών στην παραπληροφόρηση.<br /><br />Από την ανάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαπιστώθηκε ότι ένα μυστικό ρωσικό δίκτυο, γνωστό ως «Operation Overload» (Επιχείρηση Υπερφόρτωση), διέδωσε βίντεο που προέρχονταν δήθεν από δυτικούς ειδησεογραφικούς οργανισμους με στόχο το γαλλικό κοινό, σε μερικά από τα οποία διατυπωνόταν ο ψευδής ισχυρισμός ότι μετανάστες βίασαν διαδηλωτές ή ότι επίκεινται τρομοκρατικές επιθέσεις.<br /><br />Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλιο. Τον Αύγουστο η εκπρόσωπος του υπουργείου Μαρία Ζαχάροβα είχε απορρίψει κατηγορίες που είχαν διατυπωθεί από γαλλική κρατική υπηρεσία και σύμφωνα με τις οποίες είχε διαδώσει παραπληροφόρηση σχετικά με τις γαλλικές εκλογές του 2027. Η Ζαχάροβα είχε δηλώσει τότε ότι αυτές «δεν θα είναι η τελευταία κατασκευή που θα χρησιμοποιήσουν οι αρχές για να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη».<br /><br />Η ανάλυση της ΕΕ, η οποία καλύπτει την περίοδο από τις 7 ως τις 21 Οκτωβρίου, διαπίστωσε ότι η Ρωσία επιδίωξε «να εμφανίσει τη γαλλική ηγεσία ως αδύναμη και όλο και πιο αυταρχική».<br /><br />«Τέτοια περιστατικά προσφέρουν ευκαιρίες για να υπονομευθούν εθνικές κυβερνήσεις, να τροφοδοτηθεί ο φόβος και ο διχασμός και να διαμορφωθούν αντιλήψεις στην κοινή γνώμη πριν από εκλογές», αναφέρεται σ’ αυτό το περιορισμένης κυκλοφορίας έγγραφο της ΕΕ, το οποίο συνέταξαν ειδικοί της διπλωματικής υπηρεσίας της Ένωσης σε ζητήματα σχετικά με την παραπληροφόρηση.<br /><br />Στο εν λόγω έγγραφο αναφέρεται ότι δεν βρέθηκαν στοιχεία πως η Μόσχα ή άλλοι παράγοντες υποκίνησαν ή κλιμάκωσαν τις διαμαρτυρίες, ενώ η δραστηριότητα περιγράφεται ως «καιροσκοπική εκμετάλλευση της αναταραχής».<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Μυστικό ρωσικό δίκτυο”, ταραχές και εκλογές στη Γαλλία.

Ένα μυστικό ρωσικό δίκτυο επεδίωξε να εκμεταλλευθεί τις ταραχές που σημειώθηκαν τον περασμένο μήνα στη Γαλλία χρησιμοποιώντας τα μέσα κοινων...

Διαβάστε την συνέχεια

“Η άδεια για το Καλώδιο εδόθη από την Ελλάδα… Γαλλική γνωστοποίηση”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTZerPSq9rWnfJXFyrXSpsrXxBwuY_KAciAoGsTzEfeiQ&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="183" data-original-width="275" height="103" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTZerPSq9rWnfJXFyrXSpsrXxBwuY_KAciAoGsTzEfeiQ&s" width="738" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Καλώδιο… «Κατόπιν του αιτήματος αδειοδότησης που κατατέθηκε στην ελληνική κυβέρνηση και την άδεια, η οποία δόθηκε από την Ελλάδα αποκλειστικά, η γαλλική πλευρά προχώρησε σε γνωστοποίηση για την έναρξη εργασιών, μέσω ρηματικής διακοίνωσης.</div><br />“Το κείμενο αυτό ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται για αίτημα αδειοδότησης, αλλά απλώς για μία κίνηση ενημερωτικού χαρακτήρα. Ας μην μπερδεύουμε την αδειοδότηση με τη γνωστοποίηση», τόνισε ο υφυπουργός Εξωτερικών Τάσος Χατζηβασιλείου, σε συνέντευξή που παραχώρησε σήμερα στον ΑΝΤ1.<br /><br />Σε ερώτηση για την ρηματική διακοίνωση της γαλλικής πρεσβείας στην Τουρκία, ο κ. Χατζηβασιλείου δήλωσε ότι οι ρηματικές διακοινώσεις είναι ουσιαστικά έγγραφος και διπλωματικός τρόπος με τον οποίον επικοινωνούν τα υπουργεία Εξωτερικών ή οι πρεσβείες χωρών.<br /><br />«Οι ρηματικές διακοινώσεις εκφράζουν θέσεις και της χώρας αλλά και επιχειρήσεων συμφερόντων της χώρας που τις εκδίδει. Κατόπιν της αδειοδότησης για το GSI που δόθηκε από τις ελληνικές Aρχές, η γαλλική πλευρά έκανε γνωστοποίηση μέσω ρηματικής διακοίνωσης, ξεκαθαρίζοντας ότι πρόκειται για απλή ενημέρωση προς τη γειτονική χώρα», υπογράμμισε.<br /><br />«Η Ελλάδα έδωσε την άδεια και εξέδωσε NAVTEX. Η γαλλική εταιρεία στη συνέχεια έκανε κίνηση γνωστοποίησης προς την Τουρκία. Έτσι, λοιπόν, η Άγκυρα δεν εξέδωσε NAVTEX, αλλά αντι-NAVTEX για να καταργήσει με τη δική της λογική τη νόμιμη ελληνική αγγελία.<br /><br />“Αν ελάμβανε η Τουρκία αίτημα αδειοδότησης θα εξέδιδε εκείνη NAVTEX», δήλωσε. Επίσης, ο υφυπουργός Εξωτερικών τόνισε ότι είναι συνήθης πρακτική να ενημερώνονται παράκτιες χώρες. «Είναι σφάλμα και λάθος να μπερδεύει οποιοσδήποτε την αδειοδότηση με τη γνωστοποίηση», ανέφερε.<br /><br />Ερωτώμενος για πιθανή ένταση στο πεδίο, ανέφερε ότι «δεν εκτιμώ ότι βρισκόμαστε κοντά σε σκηνικό κρίσης», ενώ υπογράμμισε ότι τελικά πρέπει να βρίσκεται τρόπος αυτά τα έργα υποδομής να προχωρούν, με σεβασμό στην έννομη τάξη.<br /><br />Ακόμη, πρόσθεσε ότι η Ελλάδα εφαρμόζει το Διεθνές Δίκαιο με αποφασιστικότητα και, ταυτόχρονα, σέβεται την καλή γειτονία. «Στο χώρο του GSI, τα κυρίαρχα δικαιώματα ασκούνται από Ελλάδα και Κύπρο, ας μην παραποιεί η αντιπολίτευση την πραγματικότητα απλά και μόνον για να δικαιώσει τη ρητορική της», κατέληξε.<div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Η άδεια για το Καλώδιο εδόθη από την Ελλάδα… Γαλλική γνωστοποίηση”

Καλώδιο… «Κατόπιν του αιτήματος αδειοδότησης που κατατέθηκε στην ελληνική κυβέρνηση και την άδεια, η οποία δόθηκε από την Ελλάδα αποκλειστικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κρίσιμες ώρες για το GSI: Oι διπλωματικές επαφές Γαλλίας και Τουρκίας δεν κατέληξαν σε αμοιβαία αποδεκτή συμφωνία!

<img height="96" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/11/c8da6afc-8e5b-4f63-ba4d-02782d5e3522-1068x601.png" width="736" /><br /><br />Η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου (GSI) βρίσκεται μπροστά στην πρώτη μεγάλη δοκιμασία μετά την απόκτηση πλειοψηφικού μεριδίου από τον γαλλικό όμιλο Meridiam, καθώς η Τουρκία αμφισβητεί τα σχέδια επανέναρξης των ερευνητικών εργασιών.<br /><br />Η αντιπαράθεση ξέσπασε μετά την έκδοση της ελληνικής NAVTEX 1411/26, από τον Υδρογραφικό Σταθμό Ηρακλείου του Πολεμικού Ναυτικού, για την επανέναρξη των εργασιών του ερευνητικού σκάφους Abeille Marengo.<br /><br />Η Άγκυρα απάντησε άμεσα με την αντι-NAVTEX 1105/26, υποστηρίζοντας ότι δεν έχει συναινέσει στις δραστηριότητες και απαιτώντας συντονισμό με τις τουρκικές αρχές για έρευνες σε θαλάσσιες περιοχές που θεωρεί ότι υπάγονται στη δικαιοδοσία της.<br /><br />Η τουρκική NAVTEX παραμένει σε ισχύ έως τις 6 Μαρτίου 2027, ημερομηνία λήξης και της ελληνικής αναγγελίας.<div><br />Διπλωματικό παρασκήνιο Παρισιού – Άγκυρας<br /><br />Η διατύπωση της τουρκικής ανακοίνωσης υποδηλώνει ότι οι διπλωματικές επαφές Γαλλίας και Τουρκίας δεν κατέληξαν σε αμοιβαία αποδεκτή συμφωνία.<br /><br />Παράλληλα, η Αθήνα επιμένει ότι οι έρευνες θα προχωρήσουν χωρίς καθυστερήσεις, με το Abeille Marengo να αναμένεται να αποπλεύσει από το Ηράκλειο στις 9 Νοεμβρίου.<br /><br />Η Λευκωσία εξέδωσε τη NAVTEX 345/26, η οποία ενεργοποιείται στις 19 Νοεμβρίου, ενώ οι υπουργοί Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης και Κωνσταντίνος Κόμπος επικοινώνησαν τηλεφωνικά για τον συντονισμό των ενεργειών.</div><div><br />Το κρίσιμο σημείο ανατολικά της Κρήτης<br /><br />Οι επόμενες ημέρες θα δείξουν εάν η Τουρκία θα επιχειρήσει να παρεμποδίσει τις έρευνες, ιδιαίτερα όταν το γαλλικό σκάφος κινηθεί ανατολικά του ακρωτηρίου Σίδερο.<br /><br />Το ευνοϊκότερο σενάριο προβλέπει τουρκικές προειδοποιήσεις μέσω ασυρμάτου, χωρίς φυσική παρεμπόδιση των εργασιών, όπως έχει συμβεί στο παρελθόν.<br /><br />Ο ρόλος της Γαλλίας θεωρείται καθοριστικός, καθώς το Παρίσι καλείται να διαχειριστεί μια νέα ένταση με την Άγκυρα, την ώρα που η Αθήνα επιδιώκει την απρόσκοπτη υλοποίηση ενός στρατηγικού ενεργειακού έργου.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κρίσιμες ώρες για το GSI: Oι διπλωματικές επαφές Γαλλίας και Τουρκίας δεν κατέληξαν σε αμοιβαία αποδεκτή συμφωνία!

Η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου (GSI) βρίσκεται μπροστά στην πρώτη μεγάλη δοκιμασία μετά την απόκτηση πλειοψηφικού μεριδίου από τον ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πρόκληση δίχως όρια στη Θράκη: Η ψευδομουφτεία Κομοτηνής «κόβει» την Ελλάδα στα δύο.

<img height="74" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-11/ezgif-3bd9878d1bb20e2c.jpg?itok=e5f6WRNK" width="728" /><br /><br />Νέα σοβαρά ερωτήματα για την τουρκική επιρροή στη Θράκη προκαλεί το λογότυπο που χρησιμοποιεί η αυτοαποκαλούμενη «Εκλεγμένη Μουφτεία Κομοτηνής», στο οποίο η ελληνική επικράτεια παρουσιάζεται χρωματικά διαχωρισμένη, με τη Θράκη να ξεχωρίζει από τον υπόλοιπο εθνικό κορμό και τη Ροδόπη να επισημαίνεται με κόκκινο χρώμα. Η συγκεκριμένη επιλογή, που αναδείχθηκε από το RodopiPress, επαναφέρει στο προσκήνιο τις ανησυχίες για την εργαλειοποίηση της μουσουλμανικής μειονότητας από την Άγκυρα, αλλά και για την ανάγκη ουσιαστικής αντίδρασης της ελληνικής Πολιτείας.<br /><br />Μια εικόνα που δύσκολα μπορεί να περάσει απαρατήρητη έρχεται να προστεθεί στις διαρκείς αντιπαραθέσεις γύρω από τη Θράκη και τον ρόλο των εξωθεσμικών θρησκευτικών δομών στην περιοχή. Αυτή τη φορά, στο επίκεντρο βρίσκεται το έμβλημα της αποκαλούμενης «Εκλεγμένης Μουφτείας Κομοτηνής» (Gümülcine Seçilmiş Müftülüğü), το οποίο, σύμφωνα με δημοσίευμα του RodopiPress στις 7 Νοεμβρίου 2026, παρουσιάζει έναν ιδιότυπο χάρτη της Ελλάδας.<br /><br />Το ζήτημα ανέδειξε και το Newsbreak, επισημαίνοντας ότι η Θράκη εμφανίζεται οπτικά αποκομμένη από την υπόλοιπη χώρα. Η συγκεκριμένη απεικόνιση προκαλεί εύλογο προβληματισμό, ιδίως όταν προέρχεται από έναν φορέα που αμφισβητεί το επίσημο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των μουφτειών στην Ελλάδα.<br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2026-11/ezgif-3bd9878d1bb20e2c_0.jpg"><img height="360" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2026-11/ezgif-3bd9878d1bb20e2c_0.jpg?itok=dow6yBWT" width="640" /></a><br /><br /><div>Ένας χάρτης που προκαλεί σοβαρά ερωτήματα<br /><br />Σύμφωνα με τις δημοσιευμένες περιγραφές, το επίμαχο λογότυπο δεν περιορίζεται στην απεικόνιση της γεωγραφικής θέσης της Κομοτηνής. Αντιθέτως, παρουσιάζει την ελληνική επικράτεια χωρισμένη σε διαφορετικές χρωματικές ενότητες.<br /><br />Η Πελοπόννησος, η Στερεά Ελλάδα και οι Κυκλάδες, περιοχές που συγκροτούσαν τον αρχικό πυρήνα του ελληνικού κράτους, εμφανίζονται με ανοιχτόχρωμη απόχρωση. Η Μακεδονία, η Ήπειρος και άλλες περιοχές που ενσωματώθηκαν μεταγενέστερα παρουσιάζονται διαφορετικά.<br /><br />Η μεγαλύτερη πρόκληση, ωστόσο, εντοπίζεται στη Θράκη, η οποία απεικονίζεται με πράσινο χρώμα, ενώ η Ροδόπη ξεχωρίζει με έντονο κόκκινο.<br /><br />Στο κάτω μέρος του εμβλήματος αναγράφεται η τουρκική ονομασία του φορέα, ενώ ο χάρτης περιβάλλεται από μια οδοντωτή στεφάνη.<br /><br />Μέσα στο ευρύτερο περιβάλλον των ελληνοτουρκικών σχέσεων, η επιλογή αυτή δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για τον συμβολισμό που επιδιώκεται να μεταδοθεί.<br /><br />Γιατί μια θρησκευτική δομή επιλέγει ως κεντρικό έμβλημά της έναν χάρτη ολόκληρης της Ελλάδας με διακριτή τη Θράκη, αντί ενός συμβόλου που παραπέμπει αποκλειστικά στη θρησκευτική της αποστολή;</div><div><br />Η Άγκυρα και η διαχρονική εργαλειοποίηση της μειονότητας<br /><br />Το περιστατικό δεν μπορεί να εξεταστεί ανεξάρτητα από την πάγια πολιτική της Τουρκίας απέναντι στη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης.<br /><br />Η Άγκυρα επιμένει επί δεκαετίες στον χαρακτηρισμό της μειονότητας ως «τουρκικής», παρά το γεγονός ότι η Συνθήκη της Λωζάνης αναφέρεται στη μουσουλμανική μειονότητα της Ελλάδας. Η ελληνική θέση στηρίζεται στον θρησκευτικό χαρακτήρα της μειονοτικής προστασίας και στην αναγνώριση της διαφορετικής εθνοτικής καταγωγής των μελών της.<br /><br />Τον Απρίλιο του 2026, η Τουρκία παρενέβη εκ νέου στο ζήτημα της ανάδειξης μουφτήδων στην Ξάνθη και την Κομοτηνή, αμφισβητώντας τις ελληνικές διαδικασίες και κατηγορώντας την Αθήνα για παραβίαση της Συνθήκης της Λωζάνης.<br /><br />Η ελληνική πλευρά αντιμετώπισε τις συγκεκριμένες τοποθετήσεις ως απόπειρα παρέμβασης σε ζητήματα της εσωτερικής της έννομης τάξης.<br /><br />Η θρησκευτική ελευθερία των Ελλήνων μουσουλμάνων είναι αδιαπραγμάτευτη. Εξίσου αδιαπραγμάτευτο, όμως, είναι το δικαίωμα της Ελλάδας να μην επιτρέπει σε τρίτες χώρες να εμφανίζονται ως πολιτικοί κηδεμόνες Ελλήνων πολιτών.</div><div><br />Η απάντηση του ελληνικού ΥΠΕΞ που εκθέτει την Τουρκία<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία αποκτά η πρόσφατη ανακοίνωση του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, στις 24 Οκτωβρίου 2026, με την οποία η Αθήνα απάντησε στις τουρκικές παρεμβάσεις για τη μουσουλμανική μειονότητα.<br /><br />Το ΥΠΕΞ ξεκαθάρισε ότι η μειονότητα αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας, ενώ υπενθύμισε ότι με τον νόμο 4964/2022 θεσπίστηκε διαδικασία επιλογής μουφτήδων με συμμετοχή μελών της ίδιας της μειονότητας, συμπεριλαμβανομένων γυναικών.<br /><br />Παράλληλα, επισήμανε την αντίφαση της τουρκικής στάσης: η Άγκυρα απαιτεί από την Ελλάδα εκλογή μουφτήδων, την ώρα που στην ίδια την Τουρκία οι μουφτήδες διορίζονται από το κράτος.<br /><br />Η αντίφαση αυτή αποκαλύπτει τον πολιτικό χαρακτήρα της αντιπαράθεσης. Η Τουρκία δεν περιορίζεται στην έκφραση ενδιαφέροντος για τη θρησκευτική ελευθερία, αλλά επιχειρεί να επηρεάζει το θεσμικό καθεστώς μιας περιοχής που βρίσκεται εντός της ελληνικής επικράτειας.</div><div><br />Πού βρίσκεται η ελληνική Πολιτεία;<br /><br />Η υπόθεση του λογοτύπου αναδεικνύει ένα ευρύτερο πρόβλημα: την ανάγκη διαρκούς και αποτελεσματικής παρουσίας του ελληνικού κράτους στη Θράκη.<br /><br />Δεν αρκούν οι διπλωματικές ανακοινώσεις κάθε φορά που η Άγκυρα προβαίνει σε μια νέα παρέμβαση. Απαιτούνται σταθερή πολιτική, θεσμική συνέπεια και έμπρακτη υποστήριξη των κατοίκων της περιοχής.<br /><br />Η Αθήνα οφείλει να εξετάσει το επίμαχο έμβλημα, να ζητήσει εξηγήσεις για τη χρήση του και να αξιολογήσει εάν η συγκεκριμένη απεικόνιση συνδέεται με ευρύτερη πολιτική δραστηριότητα.<br /><br />Ανάλογη ευθύνη έχουν και οι τοπικοί πολιτικοί και αυτοδιοικητικοί παράγοντες, οι οποίοι καλούνται να τοποθετηθούν με σαφήνεια απέναντι σε πρακτικές που ενδέχεται να ενισχύουν την αμφισβήτηση των ελληνικών θεσμών.<br /><br />Η προστασία της εθνικής κυριαρχίας δεν αντιστρατεύεται τα δικαιώματα της μειονότητας. Αντιθέτως, προϋποθέτει την ισονομία, την ισοπολιτεία και την αποτροπή κάθε απόπειρας εξωτερικής χειραγώγησης.</div><div><br />Η Θράκη δεν προσφέρεται για γεωπολιτικά παιχνίδια<br /><br />Το επίμαχο λογότυπο μπορεί να μοιάζει με μια απλή γραφιστική επιλογή. Στην πραγματικότητα, όμως, η χρήση του από έναν αμφισβητούμενο θρησκευτικό φορέα, σε μια περιοχή με ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, επιβάλλει προσεκτική εξέταση.<br /><br />Η Θράκη δεν αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης, ούτε πεδίο άσκησης πολιτικής κηδεμονίας από την Άγκυρα. Είναι αναπόσπαστο τμήμα της ελληνικής επικράτειας.<br /><br />Το ερώτημα πλέον είναι εάν η ελληνική Πολιτεία θα αντιμετωπίσει το περιστατικό ως μια ακόμη επικοινωνιακή πρόκληση ή ως αφορμή για ουσιαστική επανεξέταση της πολιτικής της στην περιοχή.<br /><br />Διότι η υπεράσπιση της Θράκης δεν εξαντλείται στην καταδίκη ενός χάρτη. Απαιτεί καθημερινή παρουσία, ισχυρούς θεσμούς και αποφασιστικότητα απέναντι σε κάθε απόπειρα αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας.<br /><br />Και πάνω απ' όλα, απαιτεί να καταστεί σαφές ότι τα σύνορα της Ελλάδας δεν επανασχεδιάζονται ούτε με διπλωματικές πιέσεις ούτε με χρωματισμούς πάνω σε χάρτες.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πρόκληση δίχως όρια στη Θράκη: Η ψευδομουφτεία Κομοτηνής «κόβει» την Ελλάδα στα δύο.

Νέα σοβαρά ερωτήματα για την τουρκική επιρροή στη Θράκη προκαλεί το λογότυπο που χρησιμοποιεί η αυτοαποκαλούμενη «Εκλεγμένη Μουφτεία Κομοτην...

Διαβάστε την συνέχεια

Καλώδιο: Ανατολίτικο παζάρι με άρωμα Γαλλίας.

<img height="87" src="https://omegapress.gr/images/GSI.jpg" width="722" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Οι διαρκείς μεταπτώσεις της συμπεριφοράς της Τουρκίας , πότε με σκληρές τελεσιγραφικού τύπου ανακοινώσεις και πότε με καθησυχαστικές δηλώσεις όπως του ΥΠΕΞ Φιντάν ότι “όλα είναι φυσιολογικά”, αποτελούν τον καθρέπτη των παρασκηνιακών διεργασιών μεταξύ Παρισιού -Άγκυρας, με την Αθήνα να είναι σε ρόλο κομπάρσου σε ένα κρίσιμης σημασίας ζήτημα που αγγίζει την λειτουργία της κρατικής υπόστασης της Ελλάδας και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της.<br /><br /> Το κείμενο της γραπτής ενημέρωσης, πότε φέρεται να έχει συμφωνηθεί, πότε ότι υπάρχουν εκκρεμότητες, πότε λέγεται ότι θα δοθεί στη δημοσιότητα, πότε ότι είναι εμπιστευτικό. Εικόνα τραγελαφική. Γύρω από την υπόθεση του ηλεκτρικού καλωδίου, η κυβέρνησης της Ελλάδας έχει εκχωρήσει εξουσίες σε ένα άλλο κράτος, την Γαλλία και αυτό διαπραγματεύεται με την Τουρκία και προφανώς λόγο έχει και ο γαλλικός όμιλος όμιλος Meridiam που κατέχει το 66%του έργου.<br /><br />Επειδή η ελληνική κυβέρνηση είναι εθισμένη στην συγκάλυψη σκανδάλων και στην στεγανοποίηση των ευθυνών της μέσω της “εμπιστευτικότητας”, το τι συμβαίνει θα το μάθουμε είτε από δηλώσεις Τούρκων, είτε από διαρροές του Παρισιού, εκτός και αν αναγκαστούν να δώσουν στη δημοσιότητα το μυστηριώδες κείμενο. <br /><br />Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, μπορεί το ερευνητικό σκάφος «Abeille Marengo» να ετοιμάζεται για αναχώρηση, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα συνεχίσει και θα ολοκληρώσει απρόσκοπτα την αποστολή του. Επειδή ακριβώς η πορεία του για ένα σκάφος που κινείται πολύ αργά, είναι αρκετά μεγάλη, όλα μπορούν να συμβούν. Πότε με απειλές για ένταση, πότε με διπλωματία, η Τουρκία θέλει να πάρει κάτι. Ποτέ δεν εγκαταλείπει μια διαπραγμάτευση αν δεν κερδίσει κάτι. Άρα η υπόθεση είναι ανοιχτή ακόμη..<br /><br />Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι διπλωματικά παροπλισμένη. Κατά τις επίσημης διαρροές, έχει καταστήσει σαφές στο Παρίσι, ότι αποκλείεται η λήψη άδειας από την Άγκυρα, αλλά είναι σαφές ότι δεν έχει καμία αντίρρηση για την γραπτή ενημέρωση. Η τουρκική διπλωματία όμως είναι αρκετά καλά εξοπλισμένη με τη αιώνια νοοτροπία του παζαριού και δεν πρόκειται να χάσει την ευκαιρία να απαιτήσει τέτοιες διατυπώσεις που να αγγίζουν την ικανοποίηση του αιτήματός της, για την παροχή άδειας.<br /><br />Ακόμη και αν οι διατυπώσεις θα είναι αμφιλεγόμενες η Τουρκία πάλι θα είναι κερδισμένη γιατί θα μπορεί να την ερμηνεύσει όπως την βολεύει και θα το κάνει με μεγάλη καμπάνια.<br />Υπάρχει όμως και μια άλλη πτυχή. Η Τουρκία πιθανόν να βρήκε την ευκαιρία να απαιτήσει άλλα πράγματα από την Γαλλία, είτε σε διμερές επίπεδο, είτε στο πλαίσιο της ΕΕ.<br />Σε κάθε περίπτωση, η αδιαφάνεια είναι ένα σοβαρό πρόβλημα, γιατί η κυβέρνηση με απαράδεκτο τρόπο προσπαθεί να εμφανίσει τις διεργασίες και τις διαδικασίες ως ζήτημα μεταξύ Γαλλίας και Τουρκίας, ενώ πρόκειται για ζήτημα Ελλάδας -Τουρκίας -ΕΕ ( που χρηματοδοτεί το έργο) και διεθνούς δικαίου. <br /><br />Σχετικά με την υποτιθέμενη εμπιστευτικότητα, αν τελικά υπάρξει και δεν δοθεί το κείμενο στη δημοσιότητα. είναι σαφές ότι πρόκειται για άθλια κίνηση που υποκρύπτει το ενδεχόμενο σοβαρών υποχωρήσεων που ο Μητσοτάκης δεν θέλει να φανούν σε προεκλογικό χρόνο, καθώς η αντιπολίτευση θα τον σφυροκοπήσει.</div><div><br />Είναι θέμα χρόνου πάντως, αν όχι όλα , τα πολλά θα γίνουν γνωστά θέλοντας και μη. </div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Καλώδιο: Ανατολίτικο παζάρι με άρωμα Γαλλίας.

Του Σωτήρη Σιδέρη Οι διαρκείς μεταπτώσεις της συμπεριφοράς της Τουρκίας , πότε με σκληρές τελεσιγραφικού τύπου ανακοινώσεις και πότε με καθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Βανς ψάχνει έξοδο από τον πόλεμο στο Ιράν. Θα του αφήσει χώρο ο Τραμπ;

<img height="82" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/11/vans-4-1200x676.jpg" width="731" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Παρασκηνιακές επαφές με Κατάρ και Πακιστάν για νέα κατάπαυση του πυρός και επιστροφή στις πυρηνικές διαπραγματεύσεις. Η εκλογική ήττα των Ρεπουμπλικανών αυξάνει την πίεση, ενώ η επιλογή νέων αμερικανικών πληγμάτων παραμένει ανοιχτή.<br /><br />Ο Τζ. Ντ. Βανς επιχειρεί να ανοίξει διπλωματική έξοδο από τον πόλεμο στο Ιράν, την ώρα που ο Ντόναλντ Τραμπ διατηρεί στο τραπέζι τη στρατιωτική επιλογή. Μετά τις βαριές απώλειες των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές, ο Αμερικανός αντιπρόεδρος αναλαμβάνει προσωπικό ρόλο σε μια προσπάθεια που αφορά ταυτόχρονα τη Μέση Ανατολή και την πολιτική επόμενη ημέρα στην Ουάσιγκτον.<br /><br />Σύμφωνα με το Axios, το οποίο επικαλείται δύο πηγές με γνώση της διαδικασίας, ο Βανς συμμετέχει εδώ και δύο εβδομάδες σε έμμεσες συνομιλίες με την Τεχεράνη. Πρώτος στόχος είναι μια νέα κατάπαυση του πυρός και η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.<br /><br />Η εμπλοκή του αναβαθμίζει πολιτικά τις επαφές. Δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι έχει επιτευχθεί συμφωνία ή ότι έχει κλείσει το ενδεχόμενο νέας κλιμάκωσης.<div><br />Η εκλογική ήττα προσθέτει πίεση για απεμπλοκή<br /><br />Ο Βανς έχει αποδώσει στον πόλεμο καθοριστικό ρόλο στην εκλογική αποδοκιμασία των Ρεπουμπλικανών. Υπό αυτό το πρίσμα, η αναζήτηση συμφωνίας αποκτά και εσωτερική πολιτική διάσταση: μια παρατεταμένη σύγκρουση δυσκολεύει την προσπάθεια του κόμματος να ανακτήσει την πρωτοβουλία μετά την κάλπη.<br /><br />Η διπλωματική κινητικότητα, πάντως, είχε ξεκινήσει πριν από τις εκλογές. Το αποτέλεσμα προσθέτει πίεση σε μια διαδικασία που βρισκόταν ήδη σε εξέλιξη.<br /><br />Για τον αντιπρόεδρο, η ανάληψη ευθύνης δημιουργεί τόσο ευκαιρίες όσο και κινδύνους. Μια συμφωνία θα μπορούσε να ενισχύσει το προφίλ του ως διαπραγματευτή. Μια αποτυχία θα τον συνέδεε στενότερα με μια σύγκρουση από την οποία επιχειρεί να βρει διέξοδο.<br /><br />Αυτή είναι η πολιτική ανάγνωση της πρωτοβουλίας του. Τα διαθέσιμα στοιχεία δεν τεκμηριώνουν ότι ενεργεί ανεξάρτητα από τον πρόεδρο ή ότι οι επαφές συνιστούν ανοιχτή ρήξη μαζί του.<br />Καθημερινός δίαυλος με Κατάρ και Πακιστάν<br /><br />Σύμφωνα με τις πηγές που επικαλείται το Axios, ο Βανς βρίσκεται σε σχεδόν καθημερινή επικοινωνία με τον πρωθυπουργό του Κατάρ και τον αρχηγό του στρατού του Πακιστάν, καθώς και με άλλους διαμεσολαβητές.<br /><br />Στη διαδικασία συμμετέχουν επίσης ο απεσταλμένος του Λευκού Οίκου Στιβ Γουίτκοφ και ο Τζάρεντ Κούσνερ, σύμβουλος και γαμπρός του Τραμπ.<br /><br />Το σχήμα αυτό δείχνει ότι η προσπάθεια διαθέτει περισσότερους από έναν διαύλους. Η διαμεσολάβηση επιτρέπει στις δύο πλευρές να διερευνούν περιθώρια συνεννόησης πριν δεσμευτούν σε μια δημόσια διαπραγμάτευση.<br /><br />Στις συζητήσεις περιλαμβάνεται το ενδεχόμενο συνάντησης Αμερικανών και Ιρανών σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων τις επόμενες ημέρες. Μέχρι το χρονικό σημείο του δημοσιεύματος, όμως, μια τέτοια συνάντηση δεν είχε πραγματοποιηθεί.<br /><br />Η διάκριση είναι κρίσιμη: υπάρχουν επαφές για το επόμενο βήμα, χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί ότι αυτό έχει συμφωνηθεί.</div><div><br />Ο Τραμπ δίνει χρόνο, κρατώντας ανοιχτή την επίθεση<br /><br />Αμερικανοί αξιωματούχοι και περιφερειακές πηγές αναφέρουν ότι ο Τραμπ εμφανίζεται προς το παρόν διατεθειμένος να επιτρέψει στη διπλωματική προσπάθεια να εξελιχθεί, προκειμένου να διαπιστώσει εάν μπορεί να προκύψει συμφωνία.<br /><br />Παράλληλα, το Axios επισημαίνει ότι, εφόσον ο πρόεδρος αλλάξει στάση και διατάξει νέα πλήγματα, οι αμερικανικές δυνάμεις μπορούν να κινηθούν σε σχετικά σύντομο χρόνο.<br /><br />Επομένως, οι συνομιλίες διεξάγονται υπό συνεχή στρατιωτική πίεση. Για τους διαμεσολαβητές, το ζητούμενο είναι να μετατρέψουν αυτό το περιορισμένο περιθώριο σε μια διαδικασία με συνέχεια. Για την Τεχεράνη, παραμένει κρίσιμο αν μια διπλωματική πρόοδος μπορεί να συνοδευτεί από προβλεψιμότητα στις αμερικανικές αποφάσεις.<br /><br />Ο Βανς μπορεί να αναλάβει τις επαφές, αλλά η τελική απόφαση για τη χρήση αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος παραμένει στον Τραμπ. </div><div><br />Εκεχειρία και πυρηνικό: Δύο διαφορετικές δοκιμασίες<br /><br />Η αναζήτηση κατάπαυσης του πυρός και η επιστροφή στο πυρηνικό τραπέζι αποτελούν συνδεδεμένους, αλλά διαφορετικούς στόχους.<br /><br />Μια εκεχειρία μπορεί να περιορίσει άμεσα τον κίνδυνο περαιτέρω σύγκρουσης. Δεν επιλύει αυτομάτως τις διαφωνίες για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα ούτε υποκαθιστά τις αναγκαίες διαπραγματεύσεις.<br /><br />Η οικονομική σημασία μιας αποκλιμάκωσης εκτείνεται επίσης πέρα από τις δύο χώρες. Η ασφάλεια στον Κόλπο επηρεάζει τις ενεργειακές μεταφορές, τη ναυσιπλοΐα και τον σχεδιασμό των επιχειρήσεων. Αυτό δίνει στους περιφερειακούς διαμεσολαβητές ισχυρό κίνητρο να κρατήσουν ανοιχτή τη διαδικασία.<br /><br />Προς το παρόν, η δημόσια τοποθέτηση του Αμερικανού προέδρου επιβεβαιώνει την ύπαρξη επικοινωνίας, χωρίς να προεξοφλεί αποτέλεσμα. Ερωτηθείς την Παρασκευή για το μήνυμά του προς το Ιράν, ο Τραμπ απάντησε: «Μιλάμε μαζί τους».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Βανς ψάχνει έξοδο από τον πόλεμο στο Ιράν. Θα του αφήσει χώρο ο Τραμπ;

Βασιλης Διαμαντακος Παρασκηνιακές επαφές με Κατάρ και Πακιστάν για νέα κατάπαυση του πυρός και επιστροφή στις πυρηνικές διαπραγματεύσεις. Η ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπορεί ο Άιζενκοτ να διώξει τον Νετανιάχου χωρίς να σπάσει τις δικές του κόκκινες γραμμές;

<img height="91" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/11/netaniaxou-2.jpg" width="725" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Αραβική υποστήριξη, συμφωνία με τους υπερορθόδοξους ή κυβέρνηση ενότητας με το Λικούντ: κάθε διαδρομή προς την πρωθυπουργία απαιτεί παραχωρήσεις που απειλούν τη συνοχή του μπλοκ του.<br /><br /><br />Ο Γκάντι Άιζενκοτ έχει την πρώτη ευκαιρία να σχηματίσει κυβέρνηση στο Ισραήλ. Εκείνο που δεν διαθέτει είναι μια πλειοψηφία έτοιμη να κυβερνήσει μαζί του.<br /><br />Η επιλογή του από τον πρόεδρο Ισαάκ Χέρτζογκ μεταφέρει την πολιτική αναμέτρηση από τις εκλογικές επιδόσεις στις συμφωνίες συνεργασίας. Και εκεί εμφανίζεται το βασικό του πρόβλημα: καθεμία από τις διαθέσιμες λύσεις απαιτεί να αναθεωρήσει κάποια θέση ο ίδιος ή ένας από τους εταίρους του.<br /><br />Για να απομακρύνει τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, χρειάζεται υποστήριξη πέρα από το δικό του μπλοκ. Για να τη βρει, πρέπει να διαπραγματευτεί με παρατάξεις τις οποίες οι σύμμαχοί του είχαν αποκλείσει ή αντιμετωπίζουν με βαθιά δυσπιστία. <div><br />Η εκλογική αριθμητική δεν παράγει έτοιμη κυβέρνηση<br /><br />Οι εκλογές της 27ης Οκτωβρίου άφησαν τρεις βασικές ομάδες στην Κνεσέτ:Το μπλοκ του Νετανιάχου διαθέτει 53 έδρες.<br />Οι τέσσερις παρατάξεις που αποτελούν τον βασικό κορμό του μπλοκ Άιζενκοτ συγκεντρώνουν 48.<br />Οι δύο αραβικές λίστες, Ra’am και Κοινή Λίστα, διαθέτουν συνολικά 19.<br /><br />Στις προεδρικές διαβουλεύσεις, η αραβική υποστήριξη έδωσε στον Άιζενκοτ 67 εισηγήσεις. Αυτές αφορούν την ανάθεση της προσπάθειας σχηματισμού κυβέρνησης και δεν ισοδυναμούν με υπογεγραμμένη συμφωνία συνασπισμού.<br /><br />Η απόσταση ανάμεσα στα δύο είναι το πεδίο στο οποίο ο Νετανιάχου ελπίζει να ανατρέψει τις ισορροπίες.</div><div><br />Πρώτη διαδρομή: Κυβέρνηση μειοψηφίας με αραβική στήριξη<br /><br />Ο Άιζενκοτ θα μπορούσε να συγκροτήσει κυβέρνηση με το Yashar και τους φυσικούς του συμμάχους — το Together, τους Δημοκρατικούς και το Ισραήλ το Σπίτι Μας — εξασφαλίζοντας εξωτερική υποστήριξη από τις αραβικές παρατάξεις.<br /><br />Η λύση θα επέτρεπε στις τελευταίες να επηρεάζουν την κοινοβουλευτική σταθερότητα χωρίς να συμμετέχουν αναγκαστικά στο υπουργικό συμβούλιο.<br /><br />Το εμπόδιο βρίσκεται μέσα στο ίδιο το αντιπολιτευόμενο μπλοκ. Ο Αβίγκντορ Λίμπερμαν έχει απορρίψει συνεργασία με τα αραβικά κόμματα, ενώ οι Δημοκρατικοί εμφανίζονται περισσότερο θετικοί στη συμμετοχή τους.<br /><br />Μια συμφωνία θα χρειαζόταν συνεπώς σαφή προσδιορισμό: στήριξη στην ανάληψη της εξουσίας, στον προϋπολογισμό και σε ποιες επιμέρους πολιτικές;<br /><br />Η κοινή επιδίωξη αλλαγής πρωθυπουργού δεν εξασφαλίζει από μόνη της αντοχή σε διαφωνίες για το Παλαιστινιακό, την ασφάλεια και τη Δυτική Όχθη.</div><div><br />Δεύτερη διαδρομή: Οι υπερορθόδοξοι δίνουν ακριβώς 61 έδρες<br /><br />Η συνεργασία με τα δύο υπερορθόδοξα κόμματα δημιουργεί διαφορετική αριθμητική.<br /><br />Το UTJ και το Shas διαθέτουν συνολικά 13 έδρες. Μαζί με τις 48 του μπλοκ Άιζενκοτ θα εξασφάλιζαν οριακή απόλυτη πλειοψηφία 61 βουλευτών.<br /><br />Το πρόβλημα είναι η στρατιωτική θητεία. Οι υπερορθόδοξες παρατάξεις επιδιώκουν τη διατήρηση απαλλαγών για σπουδαστές θρησκευτικών σχολών, ενώ ο Άιζενκοτ και σύμμαχοί του έχουν επικρίνει το υφιστάμενο καθεστώς.<br /><br />Ο Λίμπερμαν έχει αφήσει περιθώριο συμβιβασμού. Ο Άιζενκοτ, πάντως, επανέλαβε ότι η υποχρέωση υπηρεσίας για όλους αποτελεί βασική αρχή του σχεδιασμού του.<br /><br />Η αποχή του UTJ από τις εισηγήσεις για πρωθυπουργό ανοίγει διαπραγματευτικό χώρο. Δεν αποτελεί ακόμη δέσμευση απομάκρυνσης από τον Νετανιάχου. Το Shas, άλλωστε, τον υποστήριξε στις διαβουλεύσεις. </div><div><br />Τρίτη διαδρομή: Ενότητα με το κόμμα που θέλουν να εκτοπίσουν<br /><br />Ένα σχήμα με το Yashar, το Together, το Ισραήλ το Σπίτι Μας και το Λικούντ θα συγκέντρωνε 67 έδρες.<br /><br />Θα παρείχε ευρύτερη κοινοβουλευτική βάση, αλλά θα έθετε το πιο δύσκολο πολιτικό ερώτημα: πώς δικαιολογείται συνεργασία με τον Νετανιάχου μετά από εκστρατεία με κεντρικό στόχο την αντικατάστασή του;<br /><br />Από τη δική του πλευρά, ο Νετανιάχου θα έπρεπε να διαπραγματευτεί μια διαφορετική σχέση με τους παραδοσιακούς συμμάχους του. Κρίσιμα θα ήταν επίσης η ηγεσία του σχήματος και ενδεχόμενοι όροι εναλλαγής στην πρωθυπουργία.<br /><br />Η κυβέρνηση ενότητας μπορεί να επανέλθει ως λύση ανάγκης εάν αποτύχουν οι υπόλοιπες προσπάθειες. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι σημερινές αντιρρήσεις έχουν αρθεί.</div><div><br />Ο Νετανιάχου περιμένει τις ρωγμές<br /><br />Ο απερχόμενος πρωθυπουργός παραμένει στην εξουσία όσο δεν σχηματίζεται διάδοχη κυβέρνηση.<br /><br />Το πολιτικό του περιθώριο βρίσκεται στην αποτυχία συνεννόησης των αντιπάλων του και στην πιθανότητα να προσελκύσει υποστήριξη από την άλλη πλευρά. <br /><br />Ο Άιζενκοτ διαθέτει αρχικά 28 ημέρες από την επίσημη ανάθεση, με δυνατότητα προεδρικής παράτασης έως 14 ημερών. Αν αποτύχει, ο Χέρτζογκ μπορεί να αναθέσει την προσπάθεια σε άλλον υποψήφιο, με τον Νετανιάχου να θεωρείται πιθανός επόμενος διεκδικητής.<br /><br />Η επιστροφή στις κάλπες παραμένει ενδεχόμενο εφόσον εξαντληθούν οι προβλεπόμενες διαδικασίες. <br /><br />Προς το παρόν, κάθε σενάριο απαιτεί από κάποιον να εγκαταλείψει μια προηγούμενη άρνηση. Ο Λίμπερμαν συνόψισε τη λογική του συμβιβασμού, αφήνοντας ανοιχτή τη συνεννόηση με τους υπερορθόδοξους:<br /><br />«Δεν μπορείς να τα έχεις όλα».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μπορεί ο Άιζενκοτ να διώξει τον Νετανιάχου χωρίς να σπάσει τις δικές του κόκκινες γραμμές;

Βασιλης Διαμαντακος Αραβική υποστήριξη, συμφωνία με τους υπερορθόδοξους ή κυβέρνηση ενότητας με το Λικούντ: κάθε διαδρομή προς την πρωθυπουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παιχνίδια με τη φωτιά, μυστική διπλωματία και στρατιωτική ετοιμότητα στο Αιγαίο για το καλώδιο.

<img src="https://www.dnews.gr/media/k2/items/cache/d37e38882464b44133b54a2578d6772c_L.jpg" /><br /><a href="https://www.facebook.com/sharer/sharer.php?u=https://www.dnews.gr/eidhseis/paixnidia-eksousias/621263/paixnidia-me-ti-fotia-mystiki-diplomatia-kai-stratiotiki-etoimotita-sto-aigaio-gia-to-kalodio"></a><a href="https://x.com/intent/post/?text=%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1+%CE%BC%CE%B5+%CF%84%CE%B7+%CF%86%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%AC%2C+%CE%BC%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE+%CE%B4%CE%B9%CF%80%CE%BB%CF%89%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1+%CE%BA%CE%B1%CE%B9+%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B9%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE+%CE%B5%CF%84%CE%BF%CE%B9%CE%BC%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1+%CF%83%CF%84%CE%BF+%CE%91%CE%B9%CE%B3%CE%B1%CE%AF%CE%BF+%CE%B3%CE%B9%CE%B1+%CF%84%CE%BF+%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%8E%CE%B4%CE%B9%CE%BF&url=https://www.dnews.gr/eidhseis/paixnidia-eksousias/621263/paixnidia-me-ti-fotia-mystiki-diplomatia-kai-stratiotiki-etoimotita-sto-aigaio-gia-to-kalodio"></a><a href="https://www.linkedin.com/sharing/share-offsite/?url=https://www.dnews.gr/eidhseis/paixnidia-eksousias/621263/paixnidia-me-ti-fotia-mystiki-diplomatia-kai-stratiotiki-etoimotita-sto-aigaio-gia-to-kalodio"></a><a href="mailto:?subject=%CE%A0%CF%81%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF%20%CE%AC%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%BF%20%CF%83%CF%84%CE%BF%20Dnews&body=%CE%A0%CF%81%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF%20%CE%AC%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%BF%20%CF%83%CF%84%CE%BF%20Dnews:%20%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1%20%CE%BC%CE%B5%20%CF%84%CE%B7%20%CF%86%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%AC,%20%CE%BC%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%20%CE%B4%CE%B9%CF%80%CE%BB%CF%89%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B9%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%20%CE%B5%CF%84%CE%BF%CE%B9%CE%BC%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1%20%CF%83%CF%84%CE%BF%20%CE%91%CE%B9%CE%B3%CE%B1%CE%AF%CE%BF%20%CE%B3%CE%B9%CE%B1%20%CF%84%CE%BF%20%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%8E%CE%B4%CE%B9%CE%BF%20/%20https://www.dnews.gr/eidhseis/paixnidia-eksousias/621263/paixnidia-me-ti-fotia-mystiki-diplomatia-kai-stratiotiki-etoimotita-sto-aigaio-gia-to-kalodio"></a><a href="https://www.dnews.gr/eidhseis/paixnidia-eksousias/621263/paixnidia-me-ti-fotia-mystiki-diplomatia-kai-stratiotiki-etoimotita-sto-aigaio-gia-to-kalodio#print"></a><br /><b>Βασίλης Σκουρής</b><br />Σε αδιέξοδο, προς το παρόν, οι γαλλικές πρωτοβουλίες.Ερώτημα για το τι είδους «ενημέρωση» έγινε στην Άγκυρα- Τα σενάρια της επόμενης ημέρας- Έρχεται και η «Γαλάζια Πατρίδα";<br /><br />Επικίνδυνα αναμένεται να ανέβει η ένταση στο Αιγαίο με το ξεκίνημα των εργασιών για την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου (Great Sea Interconnector- GSI).<br /><br />Ας δούμε ορισμένα από τα ερωτήματα αλλά και τα σενάρια για τις εξελίξεις το επόμενο διάστημα, με το παρασκήνιο, τη μυστική διπλωματία και την ένταση των ανταγωνισμών στην ευρύτερη περιοχή να δημιουργούν εύλογη ανησυχία για τις εξελίξεις. Πολύ περισσότερο καθώς η Αθήνα εισέρχεται σε προεκλογική περίοδο και ακολουθεί η Τουρκία, ενώ μετά τις ενδιάμεσες εκλογές αναζητείται επακριβώς η θέση της κυβέρνησης Τραμπ και ενώ το Ισραήλ βρίσκεται σε κρίσιμη φάση ως προς τον σχηματισμό κυβέρνησης.<br /><br />ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ; Το ερώτημα αν έχει γίνει ενημέρωση στην Τουρκία είναι πλήρως υπαρκτό. Το ρόλο της «διευθέτησης» έχει αναλάβει η γαλλική εταιρεία που έχει το πλειοψηφικό πακέτο του έργου, μαζί με την κυβέρνηση Μακρόν. Υπεύθυνη και καθαρή απάντηση από το Μαξίμου και την Βασιλίσσης Σοφίας δεν έχει δοθεί!<br /><br />ΤΥΧΟΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΙΣΟΔΥΝΑΜΕΙ ΜΕ ΑΔΕΙΑ; Η ενημέρωση, που όπως όλα δείχνουν έγινε από την γαλλική εταιρεία και κυρίως το μυστικό «παζάρι» με τη γαλλική κυβέρνηση, ενέχει καθεστώς αδείας; Ή, το πιθανότερο, δίνει το δικαίωμα -έστω και αυθαιρέτως- στην Άγκυρα να ισχυρίζεται ότι της ζητήθηκε άδεια και συνεπώς δεν έχει κανένα πρόβλημα με τη διεξαγωγή του έργου; Πολύ περισσότερο που, όπως σωστά υποστηρίζουν κόμματα της αντιπολίτευσης όπως η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, η ενημέρωση μετά από απειλές ισοδυναμεί με άδεια. Και εδώ η ελληνική κυβέρνηση τηρεί σιγή ιχθύος, με αποτέλεσμα το τοπίο μόνο καθαρό να μην είναι.<br /><br />ΠΕΤΥΧΕ Η ΓΑΛΛΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ; Όλα δείχνουν πως η γαλλική παρέμβαση δεν είχε τα αποτελέσματα που αναμενόταν. Υπήρχε τηλεφωνική επικοινωνία Μακρόν με Ερντογάν στις 29 Οκτωβρίου, με αφορμή την εθνική γιορτή της Τουρκίας, αλλά και επαφές της γαλλικής διπλωματίας, αλλά χωρίς να υπάρξει το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Επαφές που έγιναν μέχρι την τελευταία στιγμή, λίγο πριν η Αθήνα εκδώσει τη NAVTEX, γι΄ αυτό και καθυστέρηση η έξοδος από το λιμάνι του Ηρακλείου του γαλλικού ερευνητικού πλοίου Abeille Marengo που θα πραγματοποιήσει τις έρευνες.<br /><br />ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΧΩΡΙΣ ΕΝΤΑΣΗ Η ΠΟΝΤΙΣΗ; Δεν μπορεί να αποκλειστεί ως ενδεχόμενο, με την Τουρκία να επικαλείται την ενημέρωση ως άδεια και την Ελλάδα να το αρνείται. Και να συνεχιστεί το έργο χωρίς σημαντικό επεισόδια, μόνο με την παρουσία κάποιων πολεμικών πλοίων στην περιοχή που θα ανταλλάσσουν μηνύματα.<br /><br />ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΜΕΓΑΛΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΟΙ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΕΙΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ-ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΓΑΛΛΙΑΣ; Είναι μια από τις πιθανές εξελίξεις. να επικρατήσει μεν κλίμα έντασης στην περιοχή, αλλά να μην υπάρξει θερμό επεισόδιο σε πρώτη τουλάχιστον φάση. Με το Abeille Marengo να συνεχίζει τις έρευνές του έστω και με καθυστέρηση, αλλά με Αθήνα, Άγκυρα και Παρίσι να βρίσκονται σε παρασκηνιακές συζητήσεις στις οποίες θα έχουν ρόλο τόσο οι Βρυξέλλες, όσο -λιγότερο- και η Ουάσιγκτον. Με όλα τα ενδεχόμενα να παραμένουν ανοιχτά σε βάθος χρόνου, αλλά και οι διαπραγματεύσεις στο παρασκήνιο να μην αφορούν μόνο το Great Sea Interconnector.<br /><br />ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΕΙ ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΤΗΣ ΚΑΣΣΟΥ; Και αυτό το σενάριο ουδείς μπορεί να αποκλείσει. Αν και η κυβέρνηση Μητσοτάκη πολιτικά δεν μπορεί να αντέξει μια τέτοια εξέλιξη για δεύτερη φορά.<br /><br />ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΕΝΑ ΘΕΡΜΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ; Μόνο εύκολο δεν είναι μια χώρα μπορεί να μπει σε ένα θερμό επεισόδιο. Πέραν των άλλων συνεπειών όπως στην οικονομία ή τον τουρισμό, κανείς δεν μπορεί να προδικάσει πώς μια χώρα βγαίνει από ένα θερμό επεισόδιο: Νικητής ή ηττημένος; Με εκλογές μπροστά ένα θερμό επεισόδιο αποτελεί μεγάλο ρίσκο για την κυβέρνηση Μητσοτάκη.<br /><br />ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ Η «ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ»; Μια από τις αντιδράσεις της Τουρκίας ενδέχεται να είναι και το νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα», γεγονός που θα ανεβάσει και άλλο την ένταση στο Αιγαίο. Σε μια τέτοια περίπτωση η κυβέρνηση δεν αποκλείεται να προχωρήσει στην επέκταση των χωρικών υδάτων νοτίως της Κρήτης στα 12 νμ, πρόταση που εδώ και καιρό έχει θέσει στο τραπέζι ο Αλέξης Τσίπρας.<br /><br />ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ; Σαφώς και υπάρχει στρατιωτική ετοιμότητα, ακόμα όμως χαμηλού επιπέδου. 'Όπως υπάρχουν και ολοκληρωμένα σχέδια σε περίπτωση που επικρατήσει ένταση ή παρατεταμένη κρίση στην περιοχή.<div><br /></div><div><a href="https://www.dnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Παιχνίδια με τη φωτιά, μυστική διπλωματία και στρατιωτική ετοιμότητα στο Αιγαίο για το καλώδιο.

Βασίλης Σκουρής Σε αδιέξοδο, προς το παρόν, οι γαλλικές πρωτοβουλίες.Ερώτημα για το τι είδους «ενημέρωση» έγινε στην Άγκυρα- Τα σενάρια της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Fox News: Οι ΗΠΑ θεωρούν την 9η Νοεμβρίου (Νέα Σελήνη) ως πιθανή ημερομηνία για πλήγματα στο Ιράν.

<img height="93" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/11/NEWMOON-630x400.jpg" width="714" /><br /><br />Αμερικανοί αξιωματούχοι θεωρούν την 9η Νοεμβρίου -ημέρα κατά την οποία η Νέα Σελήνη προσφέρει μια ιδιαίτερα σκοτεινή νύχτα- ως ευνοϊκή ημερομηνία για την επανέναρξη των πληγμάτων κατά του Ιράν, όπως μετέδωσε το Φοξ Νιουζ.<br /><br />Αμερικανοί αξιωματούχοι προσδιόρισαν την 9η Νοεμβρίου ως ευνοϊκή ημερομηνία για μια πιθανή επανέναρξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον του Ιράν, εν μέρει επειδή η Νέα Σελήνη εκείνη τη νύχτα θα προσφέρει ελάχιστο έως καθόλου σεληνόφως, ανέφερε το Φοξ Νιουζ την Πέμπτη 05/11, επικαλούμενο ανώτερους αξιωματούχους.<br /><br />Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ συνάντησε την ομάδα εθνικής ασφαλείας του την Τετάρτη 04/11 και την Πέμπτη 05/11 για να συζητήσουν το ενδεχόμενο επανέναρξης του πολέμου, δήλωσαν οι αξιωματούχοι.<br /><br />Η Νέα Σελήνη, που συμπίπτει με τη Δευτέρα 9 Νοεμβρίου, δημιουργεί ιδιαίτερα σκοτεινές συνθήκες που θεωρούνται ευνοϊκές για στρατιωτικές επιχειρήσεις.<br /><br />Ο Τραμπ δήλωσε στους δημοσιογράφους στο Όβαλ Γραφείο την Πέμπτη 05/11 ότι η Ουάσιγκτον θα «λάβει μια απόφαση» για την επανέναρξη των πληγμάτων.<br /><br />Ρώτησε κατά πόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες επιθυμούν να προχωρήσουν περισσότερο ώστε να διασφαλίσουν ότι το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν είναι νεκρό και δεν θα αναβιώσει ποτέ, προσθέτοντας:<br /><br />«Θα προτιμούσα να μην καταστρέψω το υπόλοιπο της χώρας αν είναι δυνατόν, αλλά ίσως χρειαστεί να το κάνω».<br /><br />Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM) ολοκληρώνει τις προετοιμασίες για μια ενδεχόμενη επανέναρξη ευρείας κλίμακας επιχειρήσεων κατά του Ιράν, αλλά δεν έχει λάβει νέα οδηγία από την Ουάσιγκτον, σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο.<br /><br />Το δημοσίευμα ακολουθεί ρεπορτάζ των Νιου Γιορκ Τάιμς την Τετάρτη 04/11, σύμφωνα με το οποίο χιλιάδες Αμερικανοί στρατιώτες της Αεροπορίας και του Ναυτικού, που επιβαίνουν σε περισσότερα από 12 πλοία και εδρεύουν σε βάσεις σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και τις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι έτοιμοι να ξεκινήσουν μείζονες πολεμικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν εάν ο Τραμπ δώσει τη διαταγή.<br /><br />Σύμφωνα με εκείνο το ρεπορτάζ, ο αμερικανικός και ο ισραηλινός στρατός έχουν συντάξει σχέδια που στοχεύουν τις ενεργειακές υποδομές, τις πυρηνικές εγκαταστάσεις, καθώς και τα οπλοστάσια πυραύλων και drones του Ιράν.<br /><br />Οποιαδήποτε νέα αμερικανική εκστρατεία πιθανότατα θα οδηγούσε σε εκ νέου αντιπαράθεση για το Ισραήλ.<br /><br />Σύμφωνα με ισραηλινές εκτιμήσεις, το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει εκατοντάδες βαλλιστικούς πυραύλους ικανούς να πλήξουν το Ισραήλ.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Fox News: Οι ΗΠΑ θεωρούν την 9η Νοεμβρίου (Νέα Σελήνη) ως πιθανή ημερομηνία για πλήγματα στο Ιράν.

Αμερικανοί αξιωματούχοι θεωρούν την 9η Νοεμβρίου -ημέρα κατά την οποία η Νέα Σελήνη προσφέρει μια ιδιαίτερα σκοτεινή νύχτα- ως ευνοϊκή ημερο...

Διαβάστε την συνέχεια

Αϊζενκότ-Ισραήλ: «Τώρα είναι η ώρα να σχηματιστεί μια κυβέρνηση εθνικής ανάγκης (ενότητας)».

<img height="86" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/11/ISRAEL-AIZENKOT-630x400.jpg" width="720" /><br /><br />Ο ηγέτης του κόμματος Γιασάρ, Γκάντι Αϊζενκότ, δήλωσε ότι «τώρα είναι η ώρα για τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης εθνικής ανάγκης», αφότου ο Πρόεδρος Ισαάκ Χέρτζογκ ανακοίνωσε ότι θα του ανατεθεί την Κυριακή 08/11 και επίσημα η εντολή προσπάθειας σχηματισμού κυβερνητικού συνασπισμού.<br /><br />«Θα κάνω τα πάντα ώστε να φανούμε αντάξιοι», γράφει σε ανάρτησή του στο «X».<br /><br />Το γεγονός ότι ο Χέρτζογκ αναθέτει στον Γκάντι Αϊζενκότ τον σχηματισμό της επόμενης κυβέρνησης του Ισραήλ δεν σημαίνει ότι ο Νετανιάχου τέθηκε εκτός μάχης.<br /><br />Ο Αϊζενκότ πρέπει ακόμη να σχηματίσει συνασπισμό, κάτι που θα είναι δύσκολο δεδομένης της δέσμευσής του να μην βασιστεί σε αραβικά ή υπερορθόδοξα κόμματα.<br /><br />Μια κυβέρνηση ενότητας με τον Νετανιάχου παραμένει μια πιθανότητα, αν και ο Αϊζενκότ την έχει αποκλείσει δημοσίως.<br /><br />Εάν ο Αϊζενκότ αποτύχει να σχηματίσει κυβέρνηση, ο Νετανιάχου θα μπορούσε και πάλι να λάβει μια δεύτερη ευκαιρία.<br /><br />Προς το παρόν, ο Νετανιάχου παραμένει πρωθυπουργός.<br /><br />Ο Πρόεδρος Ισαάκ Χέρτζογκ θα αναθέσει στον πρόεδρο του Γιασάρ, Γκάντι Αϊζενκότ, τον σχηματισμό της επόμενης κυβέρνησης του Ισραήλ την Κυριακή 08/11 στις 5 μ.μ., ανακοίνωσε η Προεδρία της Δημοκρατίας.<br /><br />Ο Χέρτζογκ ενημέρωσε το Σάββατο 07/11 τον Αϊζενκότ και τον Πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου για την απόφασή του, αναφέρει η ανακοίνωση, αφού διεξήγαγε πρόσθετες συνομιλίες κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου με προσωπικότητες από όλο το πολιτικό φάσμα, συμπεριλαμβανομένων των δύο ανταγωνιστών.<br /><br />Κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων του Χέρτζογκ την Τετάρτη 04/11 και την Πέμπτη 05/11 με τις κομματικές αντιπροσωπείες που εκπροσωπούν και τα 120 νέα μέλη της Κνεσέτ, ο Αϊζενκότ έλαβε 67 προτάσεις για την πρωθυπουργία, ενώ ο Νετανιάχου έλαβε 46.<br /><br />Το επταμελές κόμμα Ηνωμένη Ιουδαϊσμός της Τορά δεν υπέδειξε κανέναν.<br /><br />Ο Αϊζενκότ θα λάβει επίσημα την εντολή σε τελετή στην Προεδρική Κατοικία την Κυριακή.<br /><br />Στη συνέχεια θα έχει προθεσμία 28 ημερών για να σχηματίσει κυβέρνηση, με τον Χέρτζογκ να εξουσιοδοτείται να του χορηγήσει παράταση έως και 14 ημερών, εάν κριθεί απαραίτητο.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αϊζενκότ-Ισραήλ: «Τώρα είναι η ώρα να σχηματιστεί μια κυβέρνηση εθνικής ανάγκης (ενότητας)».

Ο ηγέτης του κόμματος Γιασάρ, Γκάντι Αϊζενκότ, δήλωσε ότι «τώρα είναι η ώρα για τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης εθνικής ανάγκης», αφότου ο Πρ...

Διαβάστε την συνέχεια