Η Ουκρανία βάζει όρους στη χρήση των drones.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/04/48e82369a82c6f64d411a2bfddfb5c38_AP25340579914508-1.jpg"><img height="126" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/04/48e82369a82c6f64d411a2bfddfb5c38_AP25340579914508-1.jpg.pagespeed.ce.nx_NdZ5FkB.jpg" width="741" /></a><br /><br />Του <b>ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ</b><br />Επιπλοκές στην προώθηση της συμφωνίας για τη συνεργασία Ελλάδας και Ουκρανίας στον τομέα της ανάπτυξης θαλασσίων drones παρουσιάζονται την τελευταία στιγμή, λόγω διαφορών σε ορισμένα πολύ ουσιαστικά σημεία των διαπραγματεύσεων.<br /><br />Οπως είναι λογικό, το γεγονός ότι το Κίεβο διαθέτει την τεχνολογία έχει οδηγήσει σε μια σειρά από αιτήματα για τις άδειες πιθανής μεταπώλησης των συγκεκριμένων drones.<br /><br />Ωστόσο, για την ελληνική πλευρά το βασικό «αγκάθι» αυτή τη στιγμή είναι ότι το Κίεβο ζητάει να έχει λόγο στον τρόπο με τον οποίο θα χρησιμοποιούν οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις τα συγκεκριμένα drones. Ο συγκεκριμένος όρος, τον οποίο η Αθήνα δεν έχει αποδεχθεί, πρακτικά σημαίνει ότι σε περίπτωση στρατιωτικής εμπλοκής το Κίεβο θα μπορεί να μην επιτρέψει τη χρήση συστημάτων που έχουν κατασκευαστεί στην Ουκρανία ή διαθέτουν ουκρανική τεχνολογία.<br /><br />Η Αθήνα δεν μπορεί να δεχθεί την ανάπτυξη οπλικών συστημάτων των οποίων η χρήση τελεί υπό όρους και αυτό έχει μεταφερθεί αρμοδίως προς το Κίεβο. Αν και δεν έχει εκφραστεί κάποιος συγκεκριμένος λόγος που υπαγορεύει αυτή τη στάση από την πλευρά του Κιέβου, είναι προφανές ότι συνδέεται και με τις ισορροπίες που επιχειρεί να τηρήσει με την Αγκυρα.<br /><br />Παρότι η Τουρκία συνεργάζεται με τη Μόσχα, διευκολύνοντας την εξαγωγή ρωσικών ορυκτών καυσίμων και άλλων αγαθών μέσω του εδάφους της, παραμένει μια χώρα που διευκολύνει τις επαφές ανάμεσα στα δύο εμπόλεμα μέρη, ενώ ως κράτος του ΝΑΤΟ με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στη Μαύρη Θάλασσα (με δικαιώματα μόνιμης ναυτικής παρουσίας λόγω της Σύμβασης του Μοντρέ) θεωρείται από το Κίεβο προτιμητέος εταίρος.<br /><br />Η εμπλοκή αυτή στις συζητήσεις δεν σημαίνει ότι το πρόγραμμα είναι καταδικασμένο σε αποτυχία. Αντιθέτως, σε ανύποπτο χρόνο, αξιωματικοί των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων βρέθηκαν στο Κίεβο όπου και συζήτησαν εκτενώς για τεχνικά ζητήματα που αφορούν το συγκεκριμένο πεδίο. Αθήνα και Κίεβο συζητούν εδώ και αρκετό καιρό για τον τρόπο που μπορεί να επεκτείνουν τη συνεργασία τους, πέρα από αυτόν της παροχής βοήθειας.<br /><br />Σύμφωνα με άριστα πληροφορημένες πηγές, η Αθήνα έχει –μέχρι στιγμής– κατορθώσει να εισπράξει περίπου μισό δισ. ευρώ από τα συστήματα (κατά κύριο λόγο επιχειρησιακά μη αναγκαία) που έχει παραχωρήσει προς το Κίεβο είτε μέσω των ΗΠΑ και της Γερμανίας είτε μέσω Τσεχίας.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι η συμφωνία για διαπραγματεύσεις σχετικά με το αν Αθήνα και Κίεβο μπορούν να προχωρήσουν σε συμπαραγωγή θαλασσίων drones, συγκεκριμένα μη επανδρωμένων οχημάτων επιφανείας (USV), έγινε σε ανώτατο επίπεδο, ανάμεσα στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και στον πρόεδρο της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι.<br /><br />Σκοπός αυτών των συζητήσεων είναι τμήμα της παραγωγής USV να μεταφερθεί και σε ελληνικά ναυπηγεία, για τη χρήση από τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις, καθώς επίσης ώστε η Αθήνα να αποκτήσει και πρόσβαση στην τεχνολογία που έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια.<br /><br />Η Ελλάδα είναι μια από τις τελευταίες χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ που επιχειρούν να επωφεληθούν και στην πράξη από την τεχνολογία η οποία τα τελευταία τέσσερα χρόνια αναπτύσσεται κατά τρόπο ραγδαίο στα ουκρανικά πεδία μαχών.<br /><br />Στο πλευρό των καινοτόμων ουκρανικών εταιρειών και των χερσαίων δυνάμεων του Κιέβου εργάζονται εδώ και χρόνια όχι μόνο στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων κρατών-μελών του ΝΑΤΟ, αλλά και εκατοντάδες ειδικοί μεγάλων εταιρειών που παράγουν ή αναπτύσσουν αμυντικό υλικό, πρακτικά ενσωματώνοντας πολλές από αυτές τις τεχνολογίες σε νέα αλλά και παλιά προϊόντα.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ουκρανία βάζει όρους στη χρήση των drones.

Του ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ Επιπλοκές στην προώθηση της συμφωνίας για τη συνεργασία Ελλάδας και Ουκρανίας στον τομέα της ανάπτυξης θαλασσίων drones παρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αυτοί είναι οι 20 Τούρκοι που συνελήφθησαν!-Εσπευσμένα στην Κρήτη ο Τούρκος πρέσβης. Κινητικότητα από Άγκυρα.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/05/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-2026-05-01T173533.242-1068x601.png" width="722" /><br /><br />Είκοσι Τούρκοι πολίτες από τον Παγκόσμιο Στόλο, ο οποίος δέχτηκε επίθεση από το Ισραήλ, θα φτάσουν στην Κωνσταντινούπολη σήμερα στις 5 μ.μ.<br /><br />Ο Παγκόσμιος Στόλος Sumud εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με τους Τούρκους ακτιβιστές που κρατούνται από το δολοφονικό ισραηλινό καθεστώς.<br /><br />Η δήλωση αναφέρει: «Μετά την επίθεση στον στολίσκο, 175 ακτιβιστές μεταφέρθηκαν στην Κρήτη για επαναπατρισμό. Τούρκοι πολίτες μεταξύ των ακτιβιστών αναμένεται να φτάσουν στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης μεταξύ 5 μ.μ. και 6 μ.μ. σήμερα».<br /><br />ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ<br /><br />Ο Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών, Οντζού Κετσέλι, σε δήλωση που έκανε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χαρακτήρισε την παρέμβαση του Ισραήλ ως «παράνομη» και δήλωσε ότι η διαδικασία εκκένωσης των συμμετεχόντων παρακολουθείται στενά. Ο Κετσέλι δήλωσε ότι ο Πρέσβης στην Αθήνα και οι προξενικοί υπάλληλοι βρίσκονταν στην Κρήτη για να διαχειριστούν τη διαδικασία και μοιράστηκε τις ακόλουθες πληροφορίες:<br /><br />«Οι πολίτες μας και άλλοι συμμετέχοντες στον Παγκόσμιο Στόλο, οι οποίοι συνελήφθησαν ως αποτέλεσμα της παράνομης επέμβασης των ισραηλινών δυνάμεων σε διεθνή ύδατα, έχουν αποβιβαστεί στην Κρήτη. Ο Πρέσβης μας στην Αθήνα και το προξενικό μας προσωπικό βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην Κρήτη. Αναμένεται ότι οι πολίτες μας και ορισμένοι υπήκοοι τρίτων χωρών που συμμετείχαν θα μεταφερθούν στην Τουρκία σήμερα με ειδική πτήση».<br /><br />Αξιωματούχοι του Γραφείου Κρίσεων του Παγκόσμιου Στόλου δήλωσαν στο AA ότι 175 ακτιβιστές συνελήφθησαν στην επίθεση τη νύχτα της 29ης Απριλίου, 173 εκ των οποίων μεταφέρθηκαν στην Κρήτη από ισραηλινές δυνάμεις και παραδόθηκαν στις ελληνικές αρχές, αλλά οι ηγέτες του Στόλου, Σαΐφ Αμπουκέσεκ και Τιάγκο Αβίλια, παραμένουν υπό ισραηλινή κράτηση.<div><br /></div><div><img src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/05/sumud-01052026c0c12da7.webp" /><br /><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αυτοί είναι οι 20 Τούρκοι που συνελήφθησαν!-Εσπευσμένα στην Κρήτη ο Τούρκος πρέσβης. Κινητικότητα από Άγκυρα.

Είκοσι Τούρκοι πολίτες από τον Παγκόσμιο Στόλο, ο οποίος δέχτηκε επίθεση από το Ισραήλ, θα φτάσουν στην Κωνσταντινούπολη σήμερα στις 5 μ.μ. ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι αποκάλυψε ο πόλεμος του Ιράν για τη δυτική στρατιωτική υπεροχή .

<a href="https://www.economist.com/cdn-cgi/image/width=1424,quality=80,format=auto/content-assets/images/20250613_LDD001_FH.jpg"><img border="0" height="200" src="https://www.economist.com/cdn-cgi/image/width=1424,quality=80,format=auto/content-assets/images/20250613_LDD001_FH.jpg" width="751" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μια ανάλυση βασισμένη σε δυτικές κυβερνητικές πηγές, επικοινωνίες του ΝΑΤΟ και αξιόπιστες δυτικές δεξαμενές σκέψης</span></h3>Η σύγκρουση του 2026 με το Ιράν λειτούργησε ως ένα άνευ προηγουμένου τεστ αντοχής για τη στρατιωτική στάση του ΝΑΤΟ και τις υποκείμενες παραδοχές της δυτικής αμυντικής στρατηγικής. Ενώ η δυτική ανάλυση επιβεβαιώνει σταθερά ότι οι ΗΠΑ και οι συμμαχικές δυνάμεις διατήρησαν την τακτική κυριαρχία, επιτυγχάνοντας βαθιά διείσδυση κρούσης, καταστέλλοντας την ιρανική αεράμυνα και αναχαιτίζοντας την πλειονότητα των εισερχόμενων πυραύλων, ο πόλεμος έχει καταλύσει μια βαθιά επανεκτίμηση εντός των πρωτευουσών του ΝΑΤΟ σχετικά με τη βιωσιμότητα, τη βιομηχανική ικανότητα και τη συνοχή της συμμαχίας.<br /><br />Το κυρίαρχο συμπέρασμα είναι ότι η δυτική στρατιωτική μηχανή δεν μπορεί να ξαναγεμίσει αρκετά γρήγορα για παρατεταμένους σύγχρονους πολέμους. Αυτή η διάκριση μεταξύ της αποτελεσματικότητας στο πεδίο της μάχης και της βιομηχανικής αντοχής διαμορφώνει τώρα τη στρατηγική σκέψη στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και την Ουάσιγκτον.<br /><br />Βλέπουν τώρα οι κυβερνήσεις του ΝΑΤΟ τις Ηνωμένες Πολιτείες ως στρατιωτικά ασθενέστερες;<br /><br />Τακτική υπεροχή<br /><br />Οι δυτικές στρατιωτικές εκτιμήσεις συνεχίζουν να περιγράφουν τις δυνάμεις των ΗΠΑ ως τεχνολογικά κυρίαρχες σε σενάρια άμεσης μάχης. Ακόμη και οι κριτικές αναλύσεις αναγνωρίζουν ότι οι επιχειρήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ πέτυχαν βαθιά διείσδυση στο ιρανικό έδαφος χρησιμοποιώντας πλατφόρμες stealth και πυρομαχικά ακριβείας μεγάλου βεληνεκούς, μεγάλης κλίμακας καταστολή των ιρανικών ολοκληρωμένων συστημάτων αεράμυνας, αποτελεσματική αναχαίτιση βαλλιστικών πυραύλων που στοχεύουν συμμαχικά εδάφη και συνεχιζόμενη ναυτική και αεροπορική κυριαρχία στον Περσικό Κόλπο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Όπως σημειώνεται σε συντηρητικά σχόλια ασφαλείας, η εναρκτήρια φάση της σύγκρουσης πλαισιώθηκε από ορισμένους αναλυτές ως απόδειξη ότι ο πόλεμος ακριβείας των ΗΠΑ εξακολουθεί να λειτουργεί σε κλίμακα <a href="https://www.reddit.com/r/Conservative/comments/1rlfpfw/with_air_superiority_achieved_the_war_moves_into/?utm_source=chatgpt.com">.</a> Το Ιράν απέτυχε να αρνηθεί την αμερικανική αεροπορική υπεροχή με τη συμβατική έννοια.<br /><br />Η Μετατόπιση: Από το Command of the Skies στο Command of the Reload<br /><br />Ωστόσο, η ανησυχία εντός του ΝΑΤΟ μετατοπίστηκε αποφασιστικά από την ικανότητα στην αντοχή. Το κεντρικό μάθημα που αντλούν οι δυτικές δεξαμενές σκέψης είναι το εξής:<br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν ακόμα να κυριαρχήσουν τακτικά, αλλά η διατήρηση πολέμου υψηλής έντασης εναντίον ενός αντιπάλου με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη γίνεται εξαιρετικά δαπανηρή και βιομηχανικά δύσκολη.<br /><br />Το Royal United Services Institute αποτύπωσε αυτή την εξέλιξη συνοπτικά, περιγράφοντας τη σύγκρουση ως μετάβαση από τη διοίκηση των ουρανών στη διοίκηση της επαναφόρτωσης <a href="https://www.rusi.org/explore-our-research/publications/commentary/over-11000-munitions-16-days-iran-war-command-reload-governs-endurance?utm_source=chatgpt.com">[πηγή].</a><br /><br />Το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών κατέληξε σε ένα παράλληλο συμπέρασμα: ενώ οι ΗΠΑ διατήρησαν επαρκή όπλα για την ίδια τη σύγκρουση με το Ιράν, οι μελλοντικοί πόλεμοι, ιδιαίτερα εναντίον της Κίνας, ενέχουν τώρα μεγαλύτερο κίνδυνο, επειδή τα κρίσιμα αποθέματα είχαν εξαντληθεί σε μεγάλο βαθμό<a href="https://www.csis.org/analysis/last-rounds-status-key-munitions-iran-war-ceasefire?utm_source=chatgpt.com">.</a> Το μεγάλο ερώτημα είναι τι θα συμβεί με τα αποθέματα όπλων εάν ο πόλεμος συνεχιστεί για πολύ;<div><b><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/2026/05/what-iran-war-revealed-about-western.html">Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</a></b></div><div><br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι αποκάλυψε ο πόλεμος του Ιράν για τη δυτική στρατιωτική υπεροχή .

Μια ανάλυση βασισμένη σε δυτικές κυβερνητικές πηγές, επικοινωνίες του ΝΑΤΟ και αξιόπιστες δυτικές δεξαμενές σκέψης Η σύγκρουση του 2026 με τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η παγίδα της ασάφειας: όταν η στρατηγική γίνεται χάος στα Στενά του Ορμούζ.

<img height="112" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/xegkseth-768x431.jpg" width="746" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η “ελεγχόμενη απρόβλεπτη ισχύς” μετατρέπεται σε συστημικό ρίσκο σε έναν πολυπαραγοντικό κόσμο</span></h3>Το δόγμα της ασάφειας<br /><br />Στις αρχές του πολέμου με το Ιράν, ο υπουργός Άμυνας Χέγκσεθ διατύπωσε μια κλασική στρατηγική αρχή:«Δεν μπορείς να κερδίσεις έναν πόλεμο αν αποκαλύπτεις τι θα κάνεις»<br /><br />Η λογική αυτή δεν είναι νέα. Αντλεί από θεωρητικούς όπως ο Thomas Schelling, που υποστήριζε ότι η αβεβαιότητα αυξάνει τη διαπραγματευτική ισχύ, και ενισχύθηκε ιστορικά από δόγματα όπως η “madman theory” της εποχής Νίξον<br /><br />Η ιδέα είναι απλή:κρατώντας τον αντίπαλο στο σκοτάδι, τον αναγκάζεις να υπολογίζει τα πάντα.<br /> Όταν η θεωρία συναντά την πολυπλοκότητα<br /><br />Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στη θεωρία — αλλά στο περιβάλλον όπου εφαρμόζεται.<br /><br />Η στρατηγική ασάφεια λειτουργεί όταν:υπάρχουν δύο βασικοί δρώντες<br />υπάρχει έλεγχος της πληροφορίας<br />το σύστημα είναι σχετικά «κλειστό»<br /><br />Όμως ο σύγχρονος πόλεμος δεν είναι διμερής. Είναι ένα πολύπλοκο σύστημα με:πολλούς δρώντες<br />αγορές<br />συμμάχους<br />θεσμούς<br />απρόβλεπτες αλληλεπιδράσεις<br /><br />Εδώ, η ασάφεια δεν ελέγχεται — διαχέεται.<br /> Το Στενό του Ορμούζ ως εργαστήριο χάους<br /><br />Το Στενό του Ορμούζ αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα.<br /><br />Αρχικός στόχος: πίεση στο Ιράν μέσω πιθανής διακοπής ροών<br /><br />Πραγματικό αποτέλεσμα:Δεκάδες χώρες οργανώνουν ανεξάρτητες πρωτοβουλίες ασφάλειας<br />Νέες συμμαχίες σχηματίζονται χωρίς τις ΗΠΑ<br />Η διαχείριση της κρίσης μετατοπίζεται εκτός αμερικανικού ελέγχου<br /><br />Το σύστημα «αναδιοργανώνεται» μόνο του. <br /> Εσωτερική αντίδραση: το πολιτικό σύστημα πιέζει<br /><br />Η ασάφεια δεν επηρεάζει μόνο τον αντίπαλο — επιστρέφει και στο εσωτερικό.<br /><br />Στις ΗΠΑ:Νομοθέτες ζητούν σαφή στρατηγική<br />Ενεργοποιείται το War Powers Resolution<br />Πιέσεις για έγκριση στρατιωτικών επιχειρήσεων αυξάνονται<br /><br />Η “ευελιξία” περιορίζεται από το ίδιο το σύστημα που την παράγει.<br />Η ανατροφοδότηση της ασάφειας<br /><br />Σε ένα σύνθετο περιβάλλον, τα σήματα δεν πηγαίνουν μόνο προς τον αντίπαλο.<br /><br />Αντίθετα:διαχέονται σε συμμάχους<br />επηρεάζουν αγορές<br />ενεργοποιούν πολιτικούς μηχανισμούς<br />δημιουργούν νέα δεδομένα<br /><br />Η ασάφεια επιστρέφει στον αποστολέα — αλλά μετασχηματισμένη.<br /><br />Αυτό θυμίζει τη «τριβή» του Carl von Clausewitz: η απόσταση μεταξύ σχεδίου και πραγματικότητας.<br /> Ανάλυση: από εργαλείο σε διαταραχή<br /><br />1. Η ασάφεια χάνει τον έλεγχο Δεν παραμένει εργαλείο — γίνεται συστημική μεταβλητή.<br /><br />2. Το σύστημα παράγει νέους περιορισμούς Οι συνέπειες δεν είναι «λάθη», αλλά δομικά αποτελέσματα.<br /><br />3. Πολυπολικός κόσμος = απώλεια ελέγχου Καμία δύναμη δεν ελέγχει πλήρως τη ροή πληροφοριών.<br /><br />4. Η στρατηγική γυρίζει μπούμερανγκ Η αβεβαιότητα που επιβάλλεις επιστρέφει σε σένα.<br /> Ιστορικά μαθήματα που επαναλαμβάνονται<br /><br />Ανάλογες δυναμικές εμφανίστηκαν σε:Ιράκ → ενίσχυση περιφερειακών αντιπάλων<br />Αφγανιστάν → κατάρρευση μετά την αποχώρηση<br /><br />Δεν ήταν απλώς λάθη σχεδιασμού —ήταν αποτέλεσμα του πώς τα συστήματα αντιδρούν σε εξωτερικές παρεμβάσεις.<br /><br />Η στρατηγική ασάφεια παραμένει ισχυρό εργαλείο — αλλά μόνο σε συγκεκριμένα περιβάλλοντα.<br /><br />Στον σημερινό κόσμο: τα συστήματα είναι πιο πολύπλοκα<br /> οι δρώντες περισσότεροι<br /> οι αντιδράσεις μη γραμμικές<br /><br />Το αποτέλεσμα;<br /><br />Η ασάφεια δεν ελέγχει το παιχνίδι.Το παιχνίδι μετασχηματίζει την ασάφεια.<div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η παγίδα της ασάφειας: όταν η στρατηγική γίνεται χάος στα Στενά του Ορμούζ.

Η “ελεγχόμενη απρόβλεπτη ισχύς” μετατρέπεται σε συστημικό ρίσκο σε έναν πολυπαραγοντικό κόσμο Το δόγμα της ασάφειας Στις αρχές του πολέμου μ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Φωτιά» στον άξονα ΗΠΑ–Γερμανίας: Ο Τραμπ επιτίθεται, ο Μερτς μιλά για πόλεμο

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/04/merts-3-768x467.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Κλιμάκωση ρητορικής με φόντο Ουκρανία, Ιράν και ΝΑΤΟ, σε τεντωμένο σχοινί η διατλαντική σχέση</span></h3><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Μια νέα γεωπολιτική ένταση αναδύεται στον δυτικό κόσμο, με τον Ντόναλντ Τραμπ να εξαπολύει σφοδρή επίθεση κατά του Φρίντριχ Μερτς, κατηγορώντας τον για αναποτελεσματικότητα και λανθασμένες προτεραιότητες σε μια περίοδο διεθνούς αστάθειας.<br /><br />Η αντιπαράθεση δεν περιορίζεται σε προσωπικό επίπεδο. Αντιθέτως, αποτυπώνει μια βαθύτερη σύγκρουση στρατηγικών ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Γερμανία, σε μια συγκυρία όπου η παγκόσμια ισορροπία μοιάζει πιο εύθραυστη από ποτέ.<br />Η έκρηξη Τραμπ: «Να φτιάξει τη διαλυμένη χώρα του»<br /><br />Σε ανάρτησή του στο Truth Social, ο Τραμπ δεν μάσησε τα λόγια του:<br /><br />«Ο καγκελάριος της Γερμανίας πρέπει να ασχοληθεί με τον πόλεμο Ρωσίας–Ουκρανίας, όπου είναι εντελώς αναποτελεσματικός»<br /><br />και συνέχισε με ακόμη πιο αιχμηρό τόνο:«Να φτιάξει τη διαλυμένη χώρα του, ειδικά στο Μεταναστευτικό και στην Ενέργεια»<br /><br />Παράλληλα, κατηγόρησε τον Μερτς ότι παρεμβαίνει αχρείαστα στις προσπάθειες περιορισμού της ιρανικής πυρηνικής απειλής, υπονοώντας ότι η Ουάσιγκτον έχει τον πρώτο λόγο στο συγκεκριμένο πεδίο. <div><br />Η εικόνα Μερτς που «πυροδότησε» αντιδράσεις<br /><br />Η ένταση ήρθε λίγες ώρες μετά την ιδιαίτερα συμβολική εμφάνιση του Μερτς σε στρατιωτική βάση στο Μύνστερ.<br /><br />Με στολή παραλλαγής και μπροστά σε άρμα μάχης, ο Γερμανός καγκελάριος έστειλε ένα σαφές μήνυμα στρατιωτικής ετοιμότητας:<br /><br />«Η Γερμανία πρέπει να είναι έτοιμη να πολεμήσει ακόμη και απόψε»<br /><br />Η δήλωση αυτή, αν και εντάσσεται στο πλαίσιο μεταρρύθμισης της Bundeswehr, ερμηνεύτηκε από πολλούς ως ένδειξη στροφής της Γερμανίας σε πιο επιθετική στρατηγική.<br />Ορμούζ και Ιράν: Το νέο επικίνδυνο μέτωπο<br /><br />Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του Μερτς στο Στενό του Ορμούζ, έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς διαδρόμους στον κόσμο.<br /><br />Ο καγκελάριος άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο στρατιωτικής εμπλοκής:<br /><br />«Η Γερμανία είναι έτοιμη να συμβάλει στρατιωτικά για να διασφαλίσει την ελευθερία των θαλάσσιων οδών»<br /><br />Η δήλωση αυτή συνδέεται άμεσα με την ένταση γύρω από το Ιράν και την πυρηνική του δραστηριότητα, ένα ζήτημα που αποτελεί πάγιο σημείο τριβής με τις ΗΠΑ. </div><div><br />ΝΑΤΟ και διατλαντική ισορροπία<br /><br />Παρά τις επιθέσεις, ο Μερτς επιχείρησε να κρατήσει ισορροπίες, τονίζοντας τη σημασία του ΝΑΤΟ και της συνεργασίας με τις ΗΠΑ:<br /><br />«Χρειαζόμαστε αξιόπιστη διατλαντική συνεργασία, με αμοιβαίο σεβασμό και δίκαιη κατανομή βαρών»<br /><br />Ωστόσο, η ρητορική Τραμπ δείχνει ότι αυτή η ισορροπία δοκιμάζεται.<br />Τι πραγματικά διακυβεύεται<br /><br />Η σύγκρουση Τραμπ–Μερτς δεν είναι απλώς μια διπλωματική αψιμαχία. Αντανακλά τρεις κρίσιμες τάσεις:Διαφωνία για την ηγεσία της Δύσης<br />Αντίθετες προσεγγίσεις σε Ουκρανία και Ιράν<br />Αναδιάταξη στρατιωτικών ρόλων στην Ευρώπη<br /><br />Η Γερμανία φαίνεται να επιδιώκει μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία, ενώ ο Τραμπ επαναφέρει το δόγμα της αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας.<br />Το μεγάλο ερώτημα<br /><br />Μπορεί η Δύση να παραμείνει ενωμένη όταν οι βασικοί της πυλώνες συγκρούονται ανοιχτά;<br /><br />Σε μια περίοδο όπου οι διεθνείς κρίσεις πολλαπλασιάζονται, η απάντηση σε αυτό το ερώτημα ίσως καθορίσει όχι μόνο τις ισορροπίες ισχύος, αλλά και την ίδια τη σταθερότητα του διεθνούς συστήματος.<br /><br />Πηγές εμπλουτισμού & διεθνής κάλυψη: Δηλώσεις από Truth Social (ανάρτηση Ντόναλντ Τραμπ),Ανακοινώσεις και ομιλίες Φρίντριχ Μερτς σε στρατιωτική βάση Μύνστερ,Αναλύσεις διεθνών μέσων: Reuters, BBC News, Politico, Financial Times,Γεωπολιτικά δεδομένα για Στενό του Ορμούζ και ενεργειακές ροές,Στοιχεία για τη μεταρρύθμιση της Bundeswehr και τον ρόλο του ΝΑΤΟ<br /><br />Το μόνο βέβαιο;<br /><br />Η σύγκρουση δεν είναι προσωπική — είναι προάγγελος μιας νέας γεωπολιτικής εποχής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Φωτιά» στον άξονα ΗΠΑ–Γερμανίας: Ο Τραμπ επιτίθεται, ο Μερτς μιλά για πόλεμο

Κλιμάκωση ρητορικής με φόντο Ουκρανία, Ιράν και ΝΑΤΟ, σε τεντωμένο σχοινί η διατλαντική σχέση Κωστας Καλλιαντερης Μια νέα γεωπολιτική ένταση...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο Ανδρουλάκης έπαθε “Τσίπρας”. Πως το ΠΑΣΟΚ εγκαταλείπει το Κέντρο.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/androulakis-tsipras-770x432-1.webp"><img height="112" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/androulakis-tsipras-770x432-1-696x390.webp" width="729" /></a><br /><br />Τις τελευταίες ημέρες, η ένταση στο πολιτικό σκηνικό αυξάνεται, με επίκεντρο τον λόγο της αντιπολίτευσης και ειδικά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Νίκου Ανδρουλάκη. Η επιλογή του να ανεβάσει τους τόνους, υιοθετώντας μια πιο συγκρουσιακή ρητορική, δεν αποτελεί μεμονωμένο φαινόμενο, αλλά εντάσσεται σε ένα περιβάλλον αυξανόμενου ανταγωνισμού για την κυριαρχία στον χώρο της αντιπολίτευσης. Ένα περιβάλλον που αλλάζει εκ νέου, καθώς ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται έτοιμος να επανέλθει με νέο πολιτικό σχήμα, διεκδικώντας ευθέως τη δεύτερη θέση από το ΠΑΣΟΚ.<br /><br />Η συγκυρία αυτή μεταβάλλει τα δεδομένα. Ο κ. Ανδρουλάκης, που μέχρι πρότινος επεδίωκε να κεφαλαιοποιήσει τη φθορά του ΣΥΡΙΖΑ και να εδραιώσει το ΠΑΣΟΚ ως βασικό πόλο της αντιπολίτευσης, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με έναν νέο -αλλά γνώριμο- ανταγωνιστή. Η επανεμφάνιση Τσίπρα, με ένα σχήμα που επιχειρεί να επανασυσπειρώσει δυνάμεις της λεγόμενης «νέας αγανάκτησης», επαναφέρει όρους πολιτικής σύγκρουσης που θυμίζουν την προηγούμενη δεκαετία.<div><br />Το ΠΑΣΟΚ μετατοπίζεται στην έδρα του Τσίπρα<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η στρατηγική του ΠΑΣΟΚ φαίνεται να μετατοπίζεται. Από την προσπάθεια διαμόρφωσης ενός προγραμματικού, κεντρώου προφίλ, προς μια πιο επιθετική γραμμή που δίνει έμφαση στην καταγγελία και στη συναισθηματική φόρτιση. Οι αιχμές του κ. Ανδρουλάκη απέναντι στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, ακόμη και σε επίπεδο ηθικής τάξης, εντάσσονται σε αυτή τη λογική: μιας αντιπολίτευσης που επιδιώκει να κινητοποιήσει, αλλά ταυτόχρονα κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σε έναν κύκλο πόλωσης.<br /><br />Το πρόβλημα για το ΠΑΣΟΚ είναι ότι αυτή η στρατηγική το φέρνει σε άμεσο ανταγωνισμό με τον ίδιο τον Τσίπρα – στο ίδιο «γήπεδο». Όταν ο πολιτικός λόγος μετατοπίζεται προς την οργή, την καταγγελία και την επίκληση του συναισθήματος, το συγκριτικό πλεονέκτημα δεν είναι δεδομένο. Αντιθέτως, ο πρώην πρωθυπουργός διαθέτει εμπειρία και πολιτικό κεφάλαιο ακριβώς σε αυτό το είδος αντιπαράθεσης.</div><div><br />Η μάχη για τη δεύτερη θέση<br /><br />Έτσι, διαμορφώνεται ένας διμέτωπος αγώνας για τον κ. Ανδρουλάκη: αφενός απέναντι στην κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη, αφετέρου απέναντι σε μια ανασυγκροτούμενη αντιπολίτευση υπό τον Τσίπρα. Η μάχη για τη δεύτερη θέση αποκτά στρατηγική σημασία, καθώς θα καθορίσει ποιος θα εμφανιστεί ως ο βασικός εναλλακτικός πόλος εξουσίας τα επόμενα χρόνια.<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν το ΠΑΣΟΚ μπορεί να αντέξει αυτή τη διπλή πίεση χωρίς να χάσει τον προσανατολισμό του. Η υιοθέτηση μιας έντονα συγκρουσιακής ρητορικής μπορεί να προσφέρει βραχυπρόθεσμα οφέλη, αλλά δυσκολεύει τη διαμόρφωση ενός συνεκτικού, πειστικού πολιτικού σχεδίου που να απευθύνεται στο πολιτικό Κέντρο.<br /><br />Σε μια περίοδο όπου η οικονομία, η ενέργεια και η γεωπολιτική αβεβαιότητα απαιτούν σταθερότητα και καθαρές πολιτικές προτάσεις, η ποιότητα του δημόσιου λόγου αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Το ζητούμενο για το ΠΑΣΟΚ -και συνολικά για την αντιπολίτευση- δεν είναι μόνο η ένταση της σύγκρουσης, αλλά η αξιοπιστία της εναλλακτικής που προτείνεται. Και σε αυτό το πεδίο θα κριθεί τελικά και η μάχη για τη δεύτερη θέση.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί ο Ανδρουλάκης έπαθε “Τσίπρας”. Πως το ΠΑΣΟΚ εγκαταλείπει το Κέντρο.

Τις τελευταίες ημέρες, η ένταση στο πολιτικό σκηνικό αυξάνεται, με επίκεντρο τον λόγο της αντιπολίτευσης και ειδικά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μέση Ανατολή: Πώς το καθεστώς της Τεχεράνης συνεχίζει να κρατά με «σιδερένια γροθιά» την εξουσία στο Ιράν

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/iran_regime.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/iran_regime-696x464.jpg" width="749" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Στη συζήτηση για το μέλλον του Ιράν, τα πράγματα μοιάζουν στατικά.</span></h3>Πάνω από δύο μήνες μετά την έναρξη της σύγκρουσης των ΗΠΑ με την Ισλαμική Δημοκρατία, η «Επιχείρηση Epic Fury» δεν επέφερε την αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη που πολλοί είχαν αρχικά προβλέψει. Ενώ υπάρχουν αυξανόμενα σημάδια ότι η χώρα έχει μετατραπεί σε κάτι που, παρά την θεοκρατική βιτρίνα, μοιάζει πολύ με στρατιωτική δικτατορία, είναι επίσης προφανές ότι η Ουάσιγκτον δεν έχει επιτύχει μια θεμελιώδη αλλαγή στη συμπεριφορά της — τουλάχιστον όχι ακόμα.<br />Χώρα χωρίς διαδίκτυο<br /><br />Όλα τα βλέμματα στρέφονται τώρα, όπως είναι φυσικό, στις σποραδικές διπλωματικές επαφές μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, καθώς και στις καταστροφικές οικονομικές επιπτώσεις του αμερικανικού αποκλεισμού, ο οποίος ήδη αναδιαμορφώνει τον πετρελαϊκό τομέα του Ιράν. Ωστόσο, η εσωτερική πολιτική ισορροπία στο Ιράν ενδέχεται να αποδειχθεί ακόμη πιο αποφασιστική, καθώς θα συμβάλει στο να καθοριστεί αν η εναπομένουσα ηγεσία του καθεστώτος μπορεί να διατηρήσει την εξουσία της.<br /><br />Αυτό απασχολεί σαφώς τις νέες εξουσίες στην Τεχεράνη. Σύμφωνα με πληροφορίες, σε πρόσφατη συνεδρίαση του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας της χώρας επισημάνθηκε η εντεινόμενη ανησυχία των υπηρεσιών ασφαλείας του καθεστώτος για το ενδεχόμενο νέων εσωτερικών αναταραχών, λόγω των οικονομικών δυσχερειών και της πολιτικής απογοήτευσης. Ως απάντηση, το ιρανικό καθεστώς έχει κινηθεί επιθετικά για να ενισχύσει τον έλεγχό του μέσω μιας σειράς παράλληλων μέτρων.<br /><br />Την τελευταία δεκαετία, οι ηγέτες του Ιράν έχουν συνειδητοποιήσει πλήρως ότι η διαδικτυακή σύνδεση αποτελεί τη ζωτική δύναμη της αντιπολίτευσης της χώρας, καθώς της επιτρέπει να συντονίζει τις δράσεις της, να διαδίδει πληροφορίες και να μοιράζεται τα μηνύματά της με τον έξω κόσμο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το ιρανικό καθεστώς έκοψε εντελώς το διαδίκτυο στις αρχές Ιανουαρίου, κατά τις πρώτες ημέρες του τελευταίου κύματος διαδηλώσεων, και για τον οποίο έχει διατηρήσει μια εκτεταμένη διακοπή επικοινωνιών σε εθνικό επίπεδο τις εβδομάδες που ακολούθησαν.<div><br />Παιδιά – στρατιώτες<br /><br />Επιπλέον, αυτή η αποσύνδεση θα μπορούσε να γίνει η «νέα κανονικότητα». Αμερικανοί εμπειρογνώμονες προειδοποιούν ότι η Ισλαμική Δημοκρατία ενδέχεται να μην αποκαταστήσει ποτέ την πλήρη συνδεσιμότητα στη χώρα, αλλά αντίθετα να μεταβεί σε ένα ελεγχόμενο σύστημα που θα περιλαμβάνει «λευκές λίστες» για εγκεκριμένους εκπροσώπους του καθεστώτος και περιορισμένη συνδεσιμότητα για τοπικές επιχειρήσεις — θεσμοθετώντας ουσιαστικά ένα κλειστό ψηφιακό περιβάλλον.<br /><br />Στο αποκορύφωμα της αεροπορικής εκστρατείας των ΗΠΑ και του Ισραήλ, και εν αναμονή μιας πιθανής χερσαίας επίθεσης των ΗΠΑ, η Ισλαμική Δημοκρατία άρχισε να στρατολογεί παιδιά ηλικίας μόλις 12 ετών για στρατιωτικά καθήκοντα και καθήκοντα ασφαλείας. Τον Μάρτιο, ένας ανώτερος διοικητής του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) ανακοίνωσε στην κρατική τηλεόραση ότι ο κληρικός στρατός επιδίωκε να στρατολογήσει αγόρια και κορίτσια «ηλικίας 12 ετών και άνω» για να υπηρετήσουν ως «εθελοντές μαχητές» και να «υπερασπιστούν την πατρίδα».<br /><br />Πρόσφατα, με την εύθραυστη εκεχειρία που ισχύει πλέον, το Ιράν άρχισε να χρησιμοποιεί ανηλίκους για έναν άλλο σκοπό: τον έλεγχο των πλήθους και τον εκφοβισμό. Μια νέα έκθεση του Al Hurra επισημαίνει ότι το IRGC και η επίφοβη εγχώρια πολιτοφυλακή του, η Basij, αναπτύσσουν «οπλισμένα παιδιά ηλικίας μεταξύ 10 και 17 ετών» για μια αποστολή «που σχετίζεται με τις μυστικές υπηρεσίες». Αυτά τα παιδιά έχουν αναλάβει το καθήκον να «κατασκοπεύουν Ιρανούς, να τους παρακολουθούν και να συλλαμβάνουν πολίτες με την κατηγορία της κατασκοπείας ή της συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ».</div><div><br />Ξένες πολιτοφυλακές<br /><br />Ταυτόχρονα, το IRGC έχει αρχίσει να αναπτύσσει ξένες πολιτοφυλακές εντός της χώρας για να παρέχει πρόσθετη προστασία ενάντια σε μια πιθανή εξέγερση. Η Ταξιαρχία Fatemiyoun, που αποτελείται από σιίτες νεοσύλλεκτους από το Αφγανιστάν, και η Ταξιαρχία Zainebiyoun, που αποτελείται από σιίτες μαχητές από το Πακιστάν, μαζί με διάφορες ιρακινές φατρίες, έχουν, σύμφωνα με πληροφορίες, εισαχθεί στο Ιράν και τους έχουν ανατεθεί καθήκοντα εσωτερικής ασφάλειας σε γεωγραφικά διακριτές ζώνες της χώρας.<br /><br />Η κίνηση αυτή είναι αποκαλυπτική. Αντανακλά την εκτίμηση του IRGC για τη δική του τρέχουσα, αποδυναμωμένη θέση. Με σημαντικές απώλειες σε προσωπικό και υποδομές, και με το ηθικό του ιρανικού στρατού να φέρεται να επιδεινώνεται, το καθεστώς φαίνεται να έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να βασιστεί μόνο στον εσωτερικό μηχανισμό ασφαλείας του για να περιορίσει πιθανές εσωτερικές αναταραχές.<br /><br />Όλα αυτά τα μέτρα μπορεί να διασφαλίσουν πολύτιμο χρόνο για τους εναπομείναντες ηγέτες της χώρας. Ωστόσο, δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αποκαταστήσουν τη χαμένη νομιμότητα της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Ένα καθεστώς που έχει φτάσει στο σημείο να οπλίζει παιδιά, να εισάγει ξένους μαχητές και να απομονώνει τον λαό του από τον έξω κόσμο δεν κυβερνά. Αντίθετα, απλώς διαχειρίζεται την κατοχή της ίδιας του της χώρας.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μέση Ανατολή: Πώς το καθεστώς της Τεχεράνης συνεχίζει να κρατά με «σιδερένια γροθιά» την εξουσία στο Ιράν

Στη συζήτηση για το μέλλον του Ιράν, τα πράγματα μοιάζουν στατικά. Πάνω από δύο μήνες μετά την έναρξη της σύγκρουσης των ΗΠΑ με την Ισλαμική...

Διαβάστε την συνέχεια

Ραγδαίες εξελίξεις στο Ιράν: Ο Αραγτσί στο στόχαστρο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/03/araghchi-abas-620x350.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="350" data-original-width="620" height="113" src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/03/araghchi-abas-620x350.jpg" width="721" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Πεζεσκιάν και Γκαλιμπάφ ζητούν την αποπομπή του Ιρανού ΥΠΕΞ λόγω «υποταγής» στους Φρουρούς της Επανάστασης</div><br />Όπως μεταδίδει το δίκτυο Iran international, ο Υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αραγτσί έχει μπει στο στόχαστρο και γίνονται κινήσεις για την απομάκρυνσή του. Όχι από ΗΠΑ ή Ισραήλ, όπως θα περίμενε κανείς, αλλά από «εχθρούς» εντός των τειχών!<br /><br />Συγκεκριμένα και σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Πρόεδρος του Ιράν και ο Πρόεδρος του κοινοβουλίου, ζητούν την απομάκρυνση του Αραγτσί, κατηγορώντας τον ότι ακολούθησε τις οδηγίες του αρχηγού των Φρουρών της Επανάστασης στις πυρηνικές συνομιλίες χωρίς να τους ενημερώσει.<br /><br />Ο Μασούντ Πεζεσκιάν και ο Μοχάμεντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, πιστεύουν ότι ο Αραγτσί τις τελευταίες εβδομάδες ενήργησε λιγότερο ως Υπουργός επιφορτισμένος με την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής και περισσότερο ως βοηθός του Αχμάντ Βαχίντι, του διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης, ανέφεραν πηγές.<img height="423" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/04/vahidi_ahmad.jpg" width="640" /><i>(ΑΡΧΕΙΟ) Ahmad Vahidi στην Τεχεράνη, Ιράν, 30 Μαΐου 2024. EPA/ABEDIN TAHERKENAREH</i><br /><br />Κατά το Iran International αυτό έχει προκαλέσει έντονη δυσαρέσκεια στον Πεζεσκιάν, ο οποίος είπε σε άτομα του στενού του περιβάλλοντος ότι θα απομακρύνει τον Αραγτσί εάν συνεχίσει έτσι.<br /><br />Ο Βαχίντι είναι αυτή τη στιγμή η πιο ισχυρή φιγούρα στους Φρουρούς της Επανάστασης και είναι της άποψης ότι λόγω της κρίσιμης πολεμικής κατάστασης, όλες οι βασικές και ευαίσθητες διευθυντικές θέσεις πρέπει, μέχρι νεωτέρας, να επιλέγονται και να διοικούνται απευθείας από τους Φρουρούς.<br /><br />Κρίση υπαρκτή στην Τεχεράνη ή μήπως πρόκειται για διαρροή αποπροσανατολισμού;<br />Στη «σκιά» του Αραγτσί το μήνυμα Πεζεσκιάν<br /><br />Παράλληλα με όλα αυτά και την ώρα που Ισραήλ-ΗΠΑ ακονίζουν τα ξίφη τους και εντείνουν τις προετοιμασίες για ένα νέο –κατά τα φαινόμενα- κύμα επιθέσεων κατά του Ιράν, ο Πρόεδρος της Ισλαμικής Δημοκρατίας έστειλε το δικό του μήνυμα.<br /><br />Επισημαίνοντας ότι η χώρα του έχει επιδείξει ανοχή και επιδιώκει την ειρήνη, προσθέτει ότι το Ιράν πληρώνει το τίμημα της στάσης του και της ανεξαρτησίας του.<br /><br />Ο Πεζεσκιάν κάνει λόγο για επέκταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων υπό τον μανδύα του ναυτικού αποκλεισμού, τονίζοντας ότι «η συνέχιση αυτής της καταπιεστικής προσέγγισης είναι απαράδεκτη».<br /><br />«Ο κόσμος έχει γίνει μάρτυρας της ανοχής και της επιδίωξης της ειρήνης από το Ιράν.<br /><br />Αυτό που γίνεται με το πρόσχημα ενός ναυτικού αποκλεισμού, είναι μια επέκταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον ενός έθνους που πληρώνει το τίμημα για τη στάση και την ανεξαρτησία του.<br /><br />Η συνέχιση αυτής της καταπιεστικής προσέγγισης είναι απαράδεκτη».<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ραγδαίες εξελίξεις στο Ιράν: Ο Αραγτσί στο στόχαστρο.

Πεζεσκιάν και Γκαλιμπάφ ζητούν την αποπομπή του Ιρανού ΥΠΕΞ λόγω «υποταγής» στους Φρουρούς της Επανάστασης Όπως μεταδίδει το δίκτυο Iran int...

Διαβάστε την συνέχεια

Υποκλοπές: Η Κοβέσι μοίρασε εγκεφαλικά με ερωτήσεις για το Predator.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/article_16_9/public/2025-10/eurokinissi_kovesi.jpg?itok=9S0NFd0x" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1280" height="113" src="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/article_16_9/public/2025-10/eurokinissi_kovesi.jpg?itok=9S0NFd0x" width="749" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Η επικεφαλής της EPPO ζήτησε συνάντηση με τον επικεφαλής της ΑΔΑΕ και τότε άρχισαν τα... περίεργα!<br />Η πρόσφατη επίσκεψη της Λάουρα Κοβέσι στην Αθήνα μόνο τυπική δεν ήταν, με το παρασκήνιο να είναι ιδιαίτερα… ζουμερό! Ένα ραντεβού της Ευρωπαίας Εισαγγελέως και μερικές ερωτήσεις για τις υποκλοπές και το Predator, ήταν αρκετά ώστε να προκαλέσουν πανικό.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας «Τα Νέα», η Ρουμάνα Εισαγγελέας ζήτησε να συναντήσει τον διορισμένο (με ψήφους ΝΔ και Ελληνικής Λύσης) αντιπρόεδρο της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ) Γιώργο Μπακάλη, ο οποίος μετά τη λήξη της θητείας του Χρήστου Ράμμου, έχει αναλάβει προσωρινά τη θέση του προεδρεύοντα.<div><br />Πανικός και «αμνησία» μόλις αναφέρθηκαν υποκλοπές και Predator<br /><br />Η συνάντηση Κοβέσι-Μπακάλη κάθε άλλο παρά εθιμοτυπική ήταν. Η Ευρωπαία Εισαγγελέας ρωτούσε να ενημερωθεί για το ισχύον θεσμικό πλαίσιο για τις υποκλοπές αλλά και για τις εξελίξεις γύρω από το πολύκροτο λογισμικό Predator.<br /><br />Δεν είναι καθόλου περίεργο το ότι η επικεφαλής της EPPO (Ευρωπαϊκή Εισαγγελία) ήταν πλήρως ενημερωμένη, θέτοντας στοχευμένα ερωτήματα για το τι έχει γίνει μέχρι σήμερα και ποια είναι η πραγματική εικόνα της υπόθεσης.<br /><br />Το πολύ περίεργο είναι η στάση του Γιώργου Μπακάλη, ο οποίος φέρεται να δήλωσε… άγνοια για κρίσιμες πτυχές της υπόθεσης Predator, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι το υφιστάμενο πλαίσιο λειτουργεί ικανοποιητικά.</div><div><br />Περίεργα πράγματα…<br /><br />Να επισημανθεί ότι ο αντιπρόεδρος της ΑΔΑΕ ήταν ένα πρόσωπο με ενεργό ρόλο στην έρευνα της Αρχής, την περίοδο που η υπόθεση των υποκλοπών βρισκόταν στο μικροσκόπιο.<br /><br />Μάλιστα, στο παρελθόν είχε διαφοροποιηθεί από χειρισμούς της διοίκησης Ράμμου, αντιδρώντας σε πρωτοβουλίες που αφορούσαν τη διερεύνηση διασυνδέσεων μεταξύ στόχων παρακολούθησης και τη στάση απέναντι στην ΕΥΠ.<br /><br />Φαίνεται ότι το σκάνδαλο των υποκλοπών όχι μόνο παραμένει «ζωντανό» σε επίπεδο EPPO, αλλά ενδεχομένως, εισέρχεται σε νέα φάση -με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Υποκλοπές: Η Κοβέσι μοίρασε εγκεφαλικά με ερωτήσεις για το Predator.

Η επικεφαλής της EPPO ζήτησε συνάντηση με τον επικεφαλής της ΑΔΑΕ και τότε άρχισαν τα... περίεργα! Η πρόσφατη επίσκεψη της Λάουρα Κοβέσι στη...

Διαβάστε την συνέχεια

Αυξανόμενη ταύτιση της Μαδρίτης με την Άγκυρα σε κρίσιμα περιφερειακά ζητήματα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i2.prth.gr/files/2020-03-12/pedro.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="541" data-original-width="963" height="112" src="https://i2.prth.gr/files/2020-03-12/pedro.jpg" width="735" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η ανάλυση της τρέχουσας ισπανικής εξωτερικής πολιτικής υπό τον Πέδρο Σάντσεθ αναδεικνύει μια ενδιαφέρουσα, αν και αμφιλεγόμενη, μετατόπιση των ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><br />Η σφοδρή σύγκρουση με το Ισραήλ και η επίκληση της ανθρωπιστικής κρίσης στη Γάζα δεν ερμηνεύονται από όλους τους αναλυτές ως μια αμιγώς ηθική στάση, αλλά ως μέρος ενός ευρύτερου γεωπολιτικού ανασχεδιασμού.<div><br />Η «νεο-οθωμανική» σύγκλιση και η Ανατολική Μεσόγειος<br /><br />Η κατηγορία περί υιοθέτησης μιας ατζέντας που προσομοιάζει σε νεο-οθωμανικές πρακτικές εδράζεται στην αυξανόμενη ταύτιση της Μαδρίτης με την Άγκυρα σε κρίσιμα περιφερειακά ζητήματα.<br /><br />Ο Άξονας Μαδρίτης-Άγκυρας: Η Ισπανία παραμένει από τους ελάχιστους Ευρωπαίους εταίρους που διατηρούν στενή αμυντική και στρατηγική συνεργασία με την Τουρκία (π.χ. μεταφορά τεχνογνωσίας για το ελικοπτεροφόρο Anadolu).<br /><br />Αυτή η προσέγγιση θεωρείται από ορισμένους ως προσπάθεια της Ισπανίας να λειτουργήσει ως «γέφυρα» που όμως συχνά υπονομεύει την κοινή ευρωπαϊκή γραμμή στην Ανατολική Μεσόγειο, ευνοώντας αναθεωρητικές δυνάμεις.<br /><br />Η Γάζα ως Διπλωματικό Εφαλτήριο: Η εργαλειοποίηση του Παλαιστινιακού επιτρέπει στη Μαδρίτη να διεισδύσει στον αραβομουσουλμανικό κόσμο, διεκδικώντας ηγετικό ρόλο στη «διπλωματία του ανθρωπισμού».<br /><br />Ωστόσο, η ταυτόχρονη ρήξη με το Ισραήλ και η αμφισβήτηση των δυτικών στρατηγικών επιλογών (όπως η στάση έναντι του Ιράν) την φέρνουν σε τροχιά σύγκρουσης με τον παραδοσιακό άξονα σταθερότητας στην περιοχή.</div><div><br />Εσωτερική πολιτική πίεση και σκάνδαλα<br /><br />Η ένταση στην εξωτερική πολιτική συχνά λειτουργεί ως «αντιπερισπασμός» από τα εσωτερικά μέτωπα που απειλούν την κυβέρνηση Σάντσεθ.<br /><br />Οι έρευνες για φερόμενη διαφθορά και αθέμιτη επιρροή που εμπλέκουν τη σύζυγο του πρωθυπουργού έχουν προκαλέσει πολιτικό σεισμό.<br /><br />Η υιοθέτηση μιας «επιθετικής» και ηθικά φορτισμένης εξωτερικής πολιτικής για τη Γάζα επιτρέπει στον Σάντσεθ να συσπειρώσει την αριστερή του βάση και να μετατοπίσει την ατζέντα από τις δικαστικές περιπέτειες της οικογένειάς του.<br /><br />Η εξάρτηση του Σάντσεθ από τα αυτονομιστικά κόμματα (Καταλονία, Χώρα των Βάσκων) και την άκρα αριστερά τον αναγκάζει σε μια συνεχή ρητορική πλειοδοσία σε ζητήματα «κοινωνικής δικαιοσύνης» και «αντιαποικιοκρατίας», προκειμένου να διατηρήσει την εύθραυστη κοινοβουλευτική πλειοψηφία.<br /><br />Η Ισπανία φαίνεται να διολισθαίνει από τον παραδοσιακό ρόλο μιας μετριοπαθούς ευρωπαϊκής δύναμης σε μια πιο απρόβλεπτη εξωτερική πολιτική.<br /><br />Η σύμπλευση με δυνάμεις που επιδιώκουν την ανατροπή του status quo στην Ανατολική Μεσόγειο, σε συνδυασμό με την εσωτερική πολιτική φθορά, δημιουργεί την εικόνα μιας χώρας που χρησιμοποιεί τον ανθρωπισμό ως προπέτασμα για την εξυπηρέτηση στενά κομματικών και γεωπολιτικών σκοπιμοτήτων, απομακρυνόμενη από τις πάγιες θέσεις των εταίρων της στη Μεσόγειο.</div><div><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αυξανόμενη ταύτιση της Μαδρίτης με την Άγκυρα σε κρίσιμα περιφερειακά ζητήματα.

Η ανάλυση της τρέχουσας ισπανικής εξωτερικής πολιτικής υπό τον Πέδρο Σάντσεθ αναδεικνύει μια ενδιαφέρουσα, αν και αμφιλεγόμενη, μετατόπιση τ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Σανδαλάκηδες» ακτιβιστές του Στολίσκου για τη Γάζα μεταφέρθηκαν στην Κρήτη μετά από ισραηλινή αναχαίτιση.

<img height="122" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/05/GAZA-FLOTILLA-630x384.jpg" width="739" /><br /><br />Περισσότεροι από 100 φιλοπαλαιστίνιοι «σανδαλάκηδες» ακτιβιστές που επέβαιναν σε καΐκια με συμβολική ανθρωπιστική βοήθεια για τη Γάζα μεταφέρθηκαν την Παρασκευή 01/05 στην Κρήτη, αφού οι ισραηλινές δυνάμεις κατέσχεσαν τα σκάφη τους σε διεθνή ύδατα κοντά στην Ελλάδα, σύμφωνα με δηλώσεις των διοργανωτών της αποστολής.<br /><br />Οι ακτιβιστές συμμετείχαν στον δεύτερο στολίσκο «Global Sumud», ο οποίος ξεκίνησε τους τελευταίους μήνες σε μια προσπάθεια να σπάσει τον ισραηλινό αποκλεισμό της Γάζας παραδίδοντας συμβολική ανθρωπιστική βοήθεια.<br /><br />Τα πλοία απέπλευσαν από το λιμάνι της Βαρκελώνης στην Ισπανία στις 12 Απριλίου.<br /><br />Την Παρασκευή 01/05, ένα σκάφος του ισραηλινού στρατού μετέφερε 168 μέλη των πληρωμάτων του στολίσκου σε ελληνικά σκάφη, τα οποία στη συνέχεια τους μετέφεραν στην ακτή, όπου τους περίμεναν λεωφορεία και ένα ασθενοφόρο, όπως ανέφεραν οι διοργανωτές και κατέγραψαν πλάνα του Reuters.<br /><br />Κατά τους διοργανωτές, δύο ακτιβιστές παραμένουν υπό την κράτηση των ισραηλινών Αρχών.<br /><br />Πηγή που ζήτησε να μην κατονομαστεί δήλωσε ότι, ενώ 22 σκάφη αναχαιτίστηκαν από το Ισραήλ, άλλα 47 εξακολουθούν να πλέουν στα ανοικτά της νότιας Κρήτης, με προγραμματισμό να αγκυροβολήσουν εκεί πριν συνεχίσουν την πορεία τους προς τη Γάζα.<br /><br />Κάθε πλοίο μεταφέρει περίπου έναν τόνο τροφίμων, ιατρικού και άλλου εξοπλισμού, πρόσθεσε η ίδια πηγή.<br /><br />Τα 22 σκάφη κατασχέθηκαν από το Ισραήλ αργά το βράδυ της Τετάρτης 29/04 σε διεθνή ύδατα στα ανοικτά της Πελοποννήσου, σε απόσταση εκατοντάδων μιλίων από τη Γάζα, σύμφωνα με τους διοργανωτές.<br /><br />Το ισραηλινό Υπουργείο Εξωτερικών χαρακτήρισε τους διοργανωτές της αποστολής «επαγγελματίες προβοκάτορες», ενώ τα Υπουργεία Εξωτερικών της Γερμανίας και της Ιταλίας εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση στην οποία αναφέρουν ότι παρακολουθούν τις εξελίξεις με «βαθιά ανησυχία».<br /><br />Σε δήλωσή του την Πέμπτη 30/04, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ απείλησε με «επιβολή κυρώσεων» εναντίον όσων υποστηρίζουν τον στολίσκο, τον οποίο παρουσίασε ως προσκείμενο στη Χαμάς.<br /><br />Από την πλευρά τους, οι φιλοπαλαιστίνιοι «σανδαλάκηδες» ακτιβιστές υποστηρίζουν ότι το Ισραήλ και οι ΗΠΑ εξισώνουν εσφαλμένα την προάσπιση των παλαιστινιακών δικαιωμάτων με την υποστήριξη προς τους τζιχαντιστές της Χαμάς.<br /><br />Τον περασμένο Οκτώβριο, ο ισραηλινός στρατός είχε ανακόψει προηγούμενο στολίσκο που είχε οργανωθεί από τον ίδιο φορέα, συλλαμβάνοντας τη Σουηδή ακτιβίστρια Γκρέτα Τούνμπεργκ και περισσότερους από 450 συμμετέχοντες.<br /><br />Η προσπάθεια εκείνη ακολούθησε και άλλες θαλάσσιες επιχειρήσεις για την προσέγγιση της αποκλεισμένης Γάζας.<br /><br />Το Ισραήλ, το οποίο ελέγχει κάθε πρόσβαση στη Λωρίδα της Γάζας, αρνείται ότι παρεμποδίζει την παροχή εφοδίων στους κατοίκους της.<br />Η Ισπανία καταδικάζει έντονα την αναχαίτιση του Στολίσκου για τη Γάζα από το Ισραήλ<br /><br />Η Ισπανία εξέδωσε την Πέμπτη 30/04 ανακοίνωση με την οποία «καταδικάζει σθεναρά» την κατάληψη από τις ισραηλινές δυνάμεις ενός στολίσκου υποτίθεται ανθρωπιστικής βοήθειας που κατευθυνόταν προς τη Γάζα, μεταφέροντας Ισπανούς υπηκόους, σε διεθνή ύδατα ανοικτά της Ελλάδας.<br /><br />Το Υπουργείο Εξωτερικών πρόσθεσε σε δήλωσή του ότι η Μαδρίτη κάλεσε τον επιτετραμμένο του Ισραήλ στην Ισπανία, προκειμένου να μεταφέρει τη διαμαρτυρία της για την κράτηση των σκαφών του στόλου «Global Sumud».<br /><br />Το ισπανικό διπλωματικό προσωπικό στο Ισραήλ βρίσκεται σε επαφή με τους οργανωτές της αποστολής, ενώ ο Υπουργός Εξωτερικών, Χοσέ Μανουέλ Αλμπάρες, συνομίλησε με τους ομολόγους του των οποίων οι πολίτες επιβαίνουν επίσης στα πλοία, σύμφωνα με την ανακοίνωση.<br /><br />Ο τελευταίος στολίσκος φιλοπαλαιστίνιων «σανδαλάκηδων» ακτιβιστών, που επιδιώκει να σπάσει τον ισραηλινό αποκλεισμό στη Γάζα, απέπλευσε τις τελευταίες εβδομάδες από τη Μασσαλία της Γαλλίας, τη Βαρκελώνη της Ισπανίας και τις Συρακούσες της Ιταλίας.<br /><br />Οι διοργανωτές ανακοίνωσαν νωρίς την Πέμπτη 30/04 ότι τα σκάφη τους είχαν περικυκλωθεί από ισραηλινά πολεμικά πλοία ενώ βρίσκονταν στα ανοικτά των ακτών της Κρήτης.<br /><br />Οι σχέσεις μεταξύ Ισραήλ και Ισπανίας έχουν επιδεινωθεί κατακόρυφα μετά το ξέσπασμα του πολέμου στη Γάζα, ο οποίος πυροδοτήθηκε από τις διασυνοριακές επιθέσεις της Χαμάς τον Οκτώβριο του 2023.<br /><br />Το Ισραήλ εξέφρασε την οργή του για την ανένδοτη κριτική του Πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ σχετικά με τους βομβαρδισμούς στα παλαιστινιακά εδάφη.<br /><br />Ο Σοσιαλιστής ηγέτης της Ισπανίας έχει επίσης αντιταχθεί στον αμερικανοϊσραηλινό πόλεμο με το Ιράν, προκαλώντας την έντονη αντίδραση του Ισραήλ.<br /><br />Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός, Μπενιαμίν Νετανιάχου, απαγόρευσε στη Μαδρίτη να συμμετάσχει στις εργασίες ενός κέντρου υπό την ηγεσία των ΗΠΑ για τη σταθεροποίηση της μεταπολεμικής Γάζας, κατηγορώντας την Ισπανία ότι διεξάγει διπλωματική εκστρατεία κατά του Ισραήλ.<br /><br />Και οι δύο χώρες έχουν προχωρήσει στην ανάκληση των πρεσβευτών τους.<br /><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

«Σανδαλάκηδες» ακτιβιστές του Στολίσκου για τη Γάζα μεταφέρθηκαν στην Κρήτη μετά από ισραηλινή αναχαίτιση.

Περισσότεροι από 100 φιλοπαλαιστίνιοι «σανδαλάκηδες» ακτιβιστές που επέβαιναν σε καΐκια με συμβολική ανθρωπιστική βοήθεια για τη Γάζα μεταφέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Σε οικονομική εξαθλίωση από την ακρίβεια και τους χαμηλούς μισθούς.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/1b7dfd945dac40dc959eee27ac07896a-630x400.jpg" width="777" /><br /> <br />Η Τουρκία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή οικονομική ασφυξία, σύμφωνα με τα τελευταία αποκαλυπτικά στοιχεία της συνομοσπονδίας εργατικών συνδικάτων TÜRK-İŞ, που δείχνουν πως το κόστος ζωής έχει πλέον αποσυνδεθεί πλήρως από τις εισοδηματικές πραγματικότητες της χώρας.<br /><br />Η κοινωνικοοικονομική κρίση βαθαίνει επικίνδυνα, με μια τετραμελή οικογένεια να χρειάζεται πλέον 112.660 λίρες (περίπου 2.493 δολάρια) μηνιαίως για να καλύψει τις βασικές της ανάγκες, ποσό που υπερβαίνει κατά τέσσερις φορές τον τρέχοντα κατώτατο μισθό των 28.075 λιρών (620 δολάρια). Αυτό το τεράστιο χάσμα αναδεικνύει την ολοκληρωτική κατάρρευση της αγοραστικής δύναμης των πολιτών, μετατρέποντας ακόμη και τα είδη πρώτης ανάγκης σε απρόσιτα αγαθά.<br /><br />Ιδιαίτερα ανησυχητικά είναι τα δεδομένα για το «όριο πείνας», το οποίο αφορά αποκλειστικά την κάλυψη μιας στοιχειωδώς υγιεινής διατροφής. Για μια τετραμελή οικογένεια, το όριο αυτό ανέρχεται σε 34.586 λίρες, δηλαδή ήδη υψηλότερα από τον κατώτατο μισθό, γεγονός που σημαίνει ότι εκατομμύρια εργαζόμενοι αδυνατούν να θρέψουν τις οικογένειές τους ακόμη και αν δαπανούσαν ολόκληρο το εισόδημά τους μόνο για τρόφιμα. Παράλληλα, το «όριο φτώχειας», που συμπεριλαμβάνει στέγαση, ενέργεια, μεταφορές και υγεία, επιβεβαιώνει πως ο βασικός μισθός καλύπτει πλέον λιγότερο από το 25% των απαραίτητων δαπανών, ενώ για έναν μεμονωμένο εργαζόμενο το κόστος διαβίωσης αγγίζει τις 44.802 λίρες.<br /><br />Η ακρίβεια συνεχίζει να «χτυπά» το οικογενειακό τραπέζι με αμείωτη ένταση, καθώς οι δαπάνες τροφίμων κατέγραψαν αύξηση 5,47% μέσα σε μόλις έναν μήνα, ενώ σε ετήσια βάση η άνοδος φτάνει το 43,9%. Παρά τη σχετική επιβράδυνση του επίσημου πληθωρισμού από τα ιστορικά υψηλά του 75% στο τρέχον 31%, οι τιμές στην καθημερινότητα παραμένουν σε ανοδική τροχιά. Με δεδομένο ότι περίπου οι μισοί εργαζόμενοι στην Τουρκία αμείβονται με τον κατώτατο μισθό, η αδυναμία κάλυψης των βασικών αναγκών λαμβάνει πλέον διαστάσεις ανθρωπιστικής κρίσης. Αυτό το εκρηκτικό μείγμα οικονομικής εξαθλίωσης, σε συνδυασμό με την υψηλή ανεργία και τις επικρίσεις για αυταρχική διακυβέρνηση και κακοδιαχείριση, εντείνει την κοινωνική δυσαρέσκεια και την αβεβαιότητα για το μέλλον της χώρας.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Σε οικονομική εξαθλίωση από την ακρίβεια και τους χαμηλούς μισθούς.

Η Τουρκία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή οικονομική ασφυξία, σύμφωνα με τα τελευταία αποκαλυπτικά στοιχεία της συνομοσπονδίας εργατι...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Τούρκοι ανησυχούν… «στήνουν» στρατό 40 ταξιαρχιών Commando και 91 εργοστασίων drones.

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/db2a66fc0e0686c6e966ae98ab1dc053_XL.jpg?v=3" width="721" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το μεγάλο σχέδιο της Άγκυρας με 91 εργοστάσια Drone και 40 Ταξιαρχίες Commando</span></h3>Τις γεωπολιτικές και πολιτικές εξελίξεις σχολιάζει στην τηλεόραση του BankingNews.gr, BNtv και την εκπομπή MAGGA, ο πρέσβης Επί Τιμή, Περικλής Νεάρχου.<br />Απατώντας στην Άντζυ Σταθάτου, ο πρέσβης ε.τ. αναφέρεται στο βαθύ κράτος των ΗΠΑ, τους θιασώτες της παγκοσμιοποίησης (στους οποίους ανήκει και η ελίτ της Ευρώπης) που φαίνεται πως έχουν στοχεύσει τον Donald Trump.<br />Εκτός από την 3η απόπειρα κατά του Αμερικανού προέδρου, ο κ. Νεάρχου αναφέρεται στον πόλεμο του Ιράν, όπου οι μυστικές υπηρεσίες ΗΠΑ και Ισραήλ διαψεύστηκαν αναφορικά με την αντοχή της Τεχεράνης.<br /><br />Το νέο σχέδιο Erdoğan<br /><br />Η διασπορά της εξουσίας είναι αυτό που δεν είχαν προβλέψει οι Δυτικοί στην περίπτωση του Ιράν, αλλά αυτό το οποίο προκαλεί προβληματισμό είναι πως και ο Τούρκος Πρόεδρος, Recep Tayyip Erdoğan, ακολουθεί παρόμοιο σχέδιο-σοκ με αποκέντρωση, τουλάχιστον στα εργοστάσια των Drone: «Δημιουργούνται μονάδες παραγωγής μη επανδρωμένων αεροσκαφών σε 91 Περιφέρειες, με στόχο η Άγκυρα να αναπτύξει μία πολεμική αεροπορία Drone», επισημαίνει ο πρέσβης και αναφέρεται και στην αύξηση των δυνάμεων Commando της Τουρκίας σε 40 Ταξιαρχίες, από 25 που είναι σήμερα.<br />Παρ’ όλ’ αυτά, οι πρόσφατες συμμαχίες Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ και Ελλάδας – Κύπρου – Γαλλίας, προβληματίζουν την Άγκυρα : «Οι Τούρκοι ανησυχούν , αλλά αυτό θέλουμε, να ανησυχούν για να μπει τέλος στη μεγαλομανία τους», τονίζει ο Περικλής Νεάρχου, εξηγώντας πως η ειρήνη και τα «ήρεμα νερά» στο Αιγαίο προϋποθέτουν μία δυνατή Ελλάδα με ισχυρή δύναμη αποτροπής.<br />Την ίδια ώρα «κάποιοι, ευτυχώς όχι πολλοί, κυρίως καθηγητές του ΕΛΙΑΜΕΠ, βάζουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τα 12 ναυτικά μίλια», υποστηρίζει ο πρέσβης.<br /><br />Θα δοκιμαστεί στην πράξη η Καρυστιανού<br /><br />Σχολιάζοντας την πολιτική επικαιρότητα ο κ. Νεάρχου αναφέρεται στη διαφθορά, τη συγκάλυψη και την αίσθηση έλλειψης Δικαιοσύνης, ενώ αναφερόμενος στην πολιτική κίνηση της Μαρίας Καρυστιανού, υποστηρίζει πως «θα αποδείξει στην πράξη αν μπορεί να φέρει την αλλαγή».<br />Δείτε εδώ ολόκληρο το επεισόδιο της εκπομπής MAGGA:<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="354" src="https://www.youtube.com/embed/HmhZmgpjXzc" width="700" youtube-src-id="HmhZmgpjXzc"></iframe><br /><br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Οι Τούρκοι ανησυχούν… «στήνουν» στρατό 40 ταξιαρχιών Commando και 91 εργοστασίων drones.

Το μεγάλο σχέδιο της Άγκυρας με 91 εργοστάσια Drone και 40 Ταξιαρχίες Commando Τις γεωπολιτικές και πολιτικές εξελίξεις σχολιάζει στην τηλεό...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ασάφεια του πολέμου στον Κόλπο και η γάτα του Schrödinger.

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/04/trump-iran-polemos-rubio-ormouz-peirama-gata-kouti-Schrodinger-SLpress-825x600.jpg" width="735" /><br /><br /><b>ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ</b><br />Στον πόλεμο στο Ιράν η ισχύς δεν παράγει καθαρό αποτέλεσμα, αλλά παρατείνει την αβεβαιότητα. Και όσο το σύστημα δεν “κλείνει”, η νίκη δεν επιβάλλεται – απλώς παραμένει σε εκκρεμότητα, όπως η περίφημη γάτα στο πείραμα του Αυστριακού θεμελιωτή της κβαντομηχανικής.<br /><br />Αυτό που καθιστά τον πόλεμο με το Ιράν δύσκολο να αποτιμηθεί δεν είναι η έλλειψη πληροφοριών, αλλά η φύση του. Δεν πρόκειται για έναν πόλεμο με σαφή αρχή, κορύφωση και τέλος. Αντίθετα, εξελίσσεται ως μια κατάσταση διπλής πραγματικότητας: Είναι ταυτόχρονα σε εξέλιξη και σε ύφεση, επιτυχής και ατελής. Σε αυτήν την έννοια, θυμίζει λιγότερο μια κλασική στρατιωτική σύγκρουση και περισσότερο ένα σύστημα που δεν “καταλήγει” σε ένα αποτέλεσμα. Σε αυτό προσομοιάζει στο περίφημο πείραμα με την γάτα του φυσικού Erwin Schrödinger.<br /><br />To νοητικό πείραμα “Schrödinger’s cat” περιγράφει μια γάτα κλεισμένη σε κουτί, της οποίας η τύχη εξαρτάται από ένα τυχαίο κβαντικό γεγονός. Η γάτα δεν είναι απλώς ζωντανή ή νεκρή: Η κατάστασή της παραμένει απροσδιόριστη έως τη στιγμή που θα ανοιχτεί το κουτί και θα επιβληθεί ένα αποτέλεσμα.<br /><br />Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και εδώ. Ο πόλεμος δεν βρίσκεται σε μια φάση όπου το αποτέλεσμα είναι απλώς άγνωστο, αλλά σε μια κατάσταση όπου δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί. Μόνο εκ των υστέρων, όταν τα γεγονότα “κλείσουν”, θα μπορέσει να περιγραφεί με σαφήνεια ως επιτυχία, ή αποτυχία.<br /><br />Ο πόλεμος αυτός είναι ταυτόχρονα πόλεμος και μη-πόλεμος, καθώς υπάρχει χρήση ισχύος χωρίς πλήρη κλιμάκωση, και δεν διαφαίνεται κάποια τελική φάση. Δεν είναι ειρήνη, αλλά ούτε ολοκληρωτικός πόλεμος. Και εκεί έγκειται το ζήτημα, όχι η “αβεβαιότητα” ως ιδέα, αλλά το ότι υπάρχουν τόσοι ανεξάρτητοι και αλληλοεξαρτώμενοι παράγοντες που δεν επιτρέπουν στο σύστημα να “κλείσει”. Οι παράγοντες αυτοί περιλαμβάνουν την στρατιωτική ισχύ με τα αντίστοιχα πλήγματα και απώλειες, το θέμα της εφοδιαστικής υδρογονανθράκων και κρίσιμων υλών (η οποία συναρτάται με την ναυτιλία και το ζήτημα του Ορμούζ) η εκατέρωθεν πολιτική βούληση, η αντοχή στο χρόνο, αλλά και η άμεση ή έμμεση διεθνής εμπλοκή.<div><br />Και οι δύο δηλώνουν νικητές <br /><br />Στρατιωτικά και οι δύο πλευρές ισχυρίζονται ότι είναι “νικητές”: ΗΠΑ και Ισραήλ έχουν καρατομήσει την ηγεσία του καθεστώτος, έχουν καταστρέψει τα αεροπορικά, αντιαεροπορικά και ναυτικά μέσα του Ιράν και έχουν καταστρέψει μεγάλο μέρος των πυραυλικών αποθεμάτων του (σε τι βαθμό, είναι ένα από τα “ανοιχτά” ζητήματα).<br /><br />Το Ιράν, από την πλευρά του, ισχυρίζεται ότι δεν τον αγγίζουν ούτε οι απώλειες στην ηγεσία του, ούτε η φερόμενη εξάντληση αποθεμάτων και έχει επεκτείνει τους στόχους του, περιλαμβάνοντας αμερικανικές βάσεις και ενεργειακές υποδομές σε ολόκληρο τον Κόλπο (και πέραν αυτού). Ο αποκλεισμός των Στενών είναι από τα όπλα τα οποία διατείνεται ότι θα του δώσουν την πολυπόθητη νίκη κατά του “Μεγάλου” και “Μικρού Σατανά”.<br /><br />Αλλά, η σύγκρουση στα Στενά του Ορμούζ επίσης δεν εξελίσσεται ως ένας κλασικός πόλεμος με σαφή αρχή και τέλος, αλλά ως ένα σύστημα που δεν έχει ακόμη παρουσιάσει αποτέλεσμα. Η ναυσιπλοΐα δεν έχει διακοπεί πλήρως, αλλά ούτε και λειτουργεί κανονικά. Το πέρασμα παραμένει τυπικά ανοικτό, αλλά επιχειρησιακά επικίνδυνο, καθώς η παρουσία ναρκών – έστω και περιορισμένη – αρκεί για να παραλύσει την εμπορική κίνηση και να αποτρέψει τις ασφαλιστικές εταιρείες από το να καλύψουν τα πλοία.<br /><br />Οι ναυτικές νάρκες, ακριβώς λόγω της απλότητάς τους, μετατρέπουν το Ορμούζ σε ένα περιβάλλον άρνησης πρόσβασης. Δεν χρειάζεται να βυθίσουν στόλους· αρκεί η πιθανότητα ύπαρξής τους. Η εκκαθάρισή τους είναι αργή, επικίνδυνη και μπορεί να διαρκέσει μήνες, ακόμη και με ανεπτυγμένες δυνάμεις ναρκοπολέμου. Ταυτόχρονα, η ασύμμετρη φύση του ιρανικού ναυτικού – μικρά σκάφη, drones και διασπαρμένα μέσα ναρκοθέτησης – σημαίνει ότι το πρόβλημα δεν μπορεί να εξαλειφθεί πλήρως, μόνο να περιοριστεί.<br /><br />Σαν το πείραμα του Schrödinger…<br /><br />Σε αυτό το περιβάλλον, η πρώτη φάση του πολέμου – τα πλήγματα, η καταστροφή στόχων, η επίδειξη ισχύος – χάνει τη σημασία της. Το κρίσιμο σημείο μετατοπίζεται στη διατήρηση της παρουσίας: Εκεί εμφανίζεται η πραγματική χρησιμότητα πλοίων, όπως το USS Comstock, όπως έχουμε πει στο παρελθόν. Δεν είναι πλατφόρμες εντυπωσιασμού, αλλά μηχανισμοί συνέχειας: Η ικανότητα να μεταφέρεις εφόδια, να υποστηρίζεις δυνάμεις και να διατηρείς επιχειρήσεις, σε ένα περιβάλλον όπου τίποτα δεν λειτουργεί ομαλά.<br /><br />Το πρόβλημα δεν είναι πλέον αν μπορείς να εισέλθεις στο θέατρο επιχειρήσεων. Είναι αν μπορείς να παραμείνεις. Από την “δέκατη ημέρα” μιας επιχείρησης, τα αποθέματα μειώνονται, οι απώλειες αυξάνονται και οι γραμμές ανεφοδιασμού γίνονται ο κύριος στόχος. Σε ένα ναρκοθετημένο περιβάλλον, κάθε μεταφορά μετατρέπεται σε επιχείρηση υψηλού ρίσκου. Η φυσική της ναρκοθέτησης – η απειλή που δεν χρειάζεται να ενεργοποιηθεί για να είναι αποτελεσματική – επιβάλλει περιορισμούς, που καμία τεχνολογική υπεροχή δεν μπορεί να παρακάμψει πλήρως.</div><div><br />Η ασάφεια συνεχίζεται<br /><br />Σε αυτή την έννοια, η κατάσταση θυμίζει το νοητικό πείραμα του Schrödinger: Δεν έχουμε σαφή κατάληξη. Το Ορμούζ είναι ταυτόχρονα ανοικτό και κλειστό. Ο πόλεμος είναι ταυτόχρονα σε εξέλιξη και σε αναμονή. Το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς άγνωστο – δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί.<br /><br />Αλλά και η πολιτική βούληση των αντιπάλων βρίσκεται επίσης μέσα σε ένα μαύρο κουτί, από το οποίο πότε τα Στενά κλείνουν και πότε ανοίγουν, πότε ακούμε για επικείμενη συμφωνία και πότε για κατάρρευση κάθε προσπάθειας – ενίοτε με εναλλαγές μέσα σε λίγες ώρες, ή την επομένη.<br /><br />Αλλά και η διεθνής σκηνή παρουσιάζεται εξίσου ευμετάβλητη και απρόβλεπτη, ιδίως όσον αφορά τους φόβους, αλλά και τις επιθυμίες των χωρών του Κόλπου που επηρεάζονται άμεσα – αλλά και χωρών που απέχουν χιλιάδες χιλιόμετρα, καθώς η αναστάτωση που έχει προκληθεί σε όλες τις άλλες εκφάνσεις του παγκόσμιου εμπορίου πλήττει όλο τον πλανήτη.<br /><br />Και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο σημείο: Οι πόλεμοι δεν χάνονται όταν καταστρέφονται πλατφόρμες, αλλά όταν καταρρέει η εφοδιαστική τους βάση. Οι ναυτικές νάρκες δεν νικούν στόλους. Νικούν το σύστημα που τους υποστηρίζει. Και σε ένα περιβάλλον όπου η πρόσβαση δεν μπορεί να εξασφαλιστεί και η παραμονή δεν μπορεί να είναι εγγυημένη, ακόμη και η ισχυρότερη ναυτική δύναμη μετατρέπεται από επιτιθέμενη δύναμη, σε δύναμη διαχείρισης ρίσκου.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, πλοία που στηρίζουν τις προσπάθειες, τα ναρκοπέδια στο Ορμούζ και η ίδια η ενεργειακή υποδομή του Ιράν, δεν είναι ξεχωριστά ζητήματα. Είναι μέρη του ίδιου μηχανισμού: Ενός πολέμου που δεν επιδιώκει απαραίτητα να καταστρέψει τον αντίπαλο, αλλά να τον κρατήσει σε μια κατάσταση, όπου δεν μπορεί να σταθεροποιηθεί.<br /><br />Και ίσως εκεί βρίσκεται η πιο ουσιαστική διαφορά: Η “γάτα” δεν είναι απλώς κλεισμένη στο κουτί, μέχρι να το ανοίξει κάποιος. Το ίδιο το κουτί μετακινείται, αλλάζει και αναδιαμορφώνεται συνεχώς. Κάθε προσπάθεια να επιβληθεί ένα αποτέλεσμα δημιουργεί νέες αβεβαιότητες, αντί να τις επιλύει. Σε έναν τέτοιο πόλεμο, η νίκη δεν είναι ένα γεγονός. Είναι μια κατάσταση που πρέπει να συντηρείται – και ακριβώς γι’ αυτό, είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η ασάφεια του πολέμου στον Κόλπο και η γάτα του Schrödinger.

ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ Στον πόλεμο στο Ιράν η ισχύς δεν παράγει καθαρό αποτέλεσμα, αλλά παρατείνει την αβεβαιότητα. Και όσο το σύστημα δεν “κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Για να τελειώσει γρήγορα ο πόλεμος με το Ιράν πρέπει να αρχίσει πάλι η σύγκρουση.

<img height="113" src="https://files.forbesgreece.gr/Content/ImagesDatabase/p/1455x819/crop/both/ac/ac60cecdeafa4723952533364c9e1ab2.jpg?quality=80&404=default&v=4" width="728" /><a href="https://www.forbesgreece.gr/diethni/3988141/gia-na-teleiosei-grigora-o-polemos-me-to-iran-prepei-na-arxisei-pali-i-sugkrousi#0"></a><br />Του <b>Steve Forbes</b><br />Ο πιο γρήγορος τρόπος για να τερματιστεί ο πόλεμος με το Ιράν είναι να ξαναρχίσουν οι συγκρούσεις. Οι μουλάδες που κυβερνούν το Ιράν πιστεύουν ακόμα ότι μπορούν να βγουν νικητές. Για αυτούς η επιβίωση και μόνο θα ήταν θρίαμβος. Αυτοί οι φανατισμένοι δεν ενδιαφέρονται καθόλου για την ευημερία των Ιρανών. Αν εξακολουθούν να βρίσκονται στην εξουσία όταν τελειώσει ο πόλεμος, θα επιστρέψουν στις "διαβολικές" τους πρακτικές, ανεξάρτητα από όποιες συμφωνίες μπορεί να έχουν γίνει.<br /><br />Ζητώντας επανειλημμένα μια συμφωνία, οι ΗΠΑ έχουν δώσει στους αντιπάλους και τους συμμάχους τους την εντύπωση ότι χρειάζονται απεγνωσμένα να τελειώσει ο πόλεμος λόγω παγκόσμιων και εσωτερικών πολιτικών πιέσεων. Η ραγδαία αύξηση των τιμών του πετρελαίου και η έλλειψη στην προσφορά του αργού επιβαρύνουν όλο και περισσότερο τις οικονομίες παγκοσμίως. Ωστόσο, δεν επηρεάζεται μόνο ο τομέας της ενέργειας. Οι αρνητικές επιπτώσεις στα λιπάσματα πλήττουν το κόστος και την προσφορά των τροφίμων, ιδιαίτερα στις φτωχότερες χώρες.<br /><br />Οι ΗΠΑ έκαναν ένα τεράστιο λάθος εφαρμόζοντας μια πρόωρη κατάπαυση του πυρός. Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ χρειάζονταν δύο ακόμη εβδομάδες επιχειρήσεων για να χτυπήσουν όλους τους στόχους. Η πρόωρη παύση των εχθροπραξιών έκανε τους μουλάδες να πιστέψουν ότι μπορούν να μας αντέξουν, παρά τις τρομακτικές καταστροφές που έχει υποστεί το Ιράν.<br /><br />Ας το ξαναπώ: δεν έχουμε να κάνουμε με λογικούς ανθρώπους. Δεδομένης αυτής της ζοφερής πραγματικότητας, η πορεία της δράσης είναι σαφής. Όχι άλλες διαπραγματεύσεις με αυτή την κυβέρνηση: είτε τετ α τετ είτε τηλεφωνικά. Να συνεχιστεί και ενισχυθεί ο αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών. Να δεσμευθούν οι τραπεζικοί λογαριασμοί Ιρανών αξιωματούχων, ιδίως αυτών που ανήκουν στους Φρουρούς της Επανάστασης. Πολύ σημαντικό, όμως, είναι να ξαναρχίσουν οι βομβαρδισμοί και να εξουδετερωθούν οι στόχοι που είχαν μπει εξαρχής στο στόχαστρο. <br /><br />Μόνο με αυτές τις κινήσεις θα ανατραπεί το φρικτό καθεστώς της Τεχεράνης από τμήματα του ιρανικού στρατού, που δεν έχουν μολυνθεί πλήρως από εξτρεμιστές. Οι ΗΠΑ (το Ισραήλ, σίγουρα) μάλλον έχουν ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας με δυσαρεστημένα άτομα στον ιρανικό στρατό. Αλλά δεν θα κινηθούν αν δεν είναι απολύτως σίγουροι ότι δεν θα τους εγκαταλείψουμε.<br /><br />Το ιστορικό των ΗΠΑ σε αυτό το θέμα δεν είναι καθόλου ελπιδοφόρο. Αρνηθήκαμε να υποστηρίξουμε τη μεγάλη εξέγερση του 2009. Αντιθέτως, ο πρόεδρος Ομπάμα κατέστησε σαφές ότι ήθελε να διαπραγματευτεί με τους μουλάδες. Νωρίτερα φέτος, παροτρύναμε τους Ιρανούς να βγουν στους δρόμους, λέγοντάς τους ότι τους υποστηρίζαμε. Αλλά όταν το έκαναν, δεν επιτεθήκαμε αμέσως στο καθεστώς.<br /><br />Τις τελευταίες εβδομάδες, οι συνεχείς προσπάθειές της Ουάσινγκτον να διαπραγματευτεί με το καθεστώς της Τεχεράνης μπορεί να του δώσει τη δυνατότητα να επιβιώσει και να έχει τη δυνατότητα να τιμωρήσει όσους του αντιτάχθηκαν. Οι ΗΠΑ πρέπει να διασφαλίσουν ότι το καθεστώς θα πέσει, οι Φρουροί της Επανάστασης και άλλες κρατικές δυνάμεις ασφαλείας θα εξαλειφθούν και μια νέα κυβέρνηση θα αναλάβει την εξουσία.<br /><br />Οι αντίπαλοι του καθεστώτος που βρίσκονται στους κύκλους των Ενόπλων Δυνάμεων θα αναλάβουν τη δράση που απαιτείται μόνο αν είναι σίγουροι ότι οι ΗΠΑ δεν θα τους προδώσουν.<div><br /></div><div><a href="https://www.forbesgreece.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Για να τελειώσει γρήγορα ο πόλεμος με το Ιράν πρέπει να αρχίσει πάλι η σύγκρουση.

Του Steve Forbes Ο πιο γρήγορος τρόπος για να τερματιστεί ο πόλεμος με το Ιράν είναι να ξαναρχίσουν οι συγκρούσεις. Οι μουλάδες που κυβερνού...

Διαβάστε την συνέχεια

«Φωτιά στο Αιγαίο»: Οι δηλώσεις Δένδια, η τουρκική αντίδραση και το νέο δόγμα αποτροπής.

<img height="125" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/02/DENDIAS-2-1-2-768x480.jpg" width="759" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Αθήνα ανεβάζει τους τόνους με “έξυπνη ισχύ” – Άγκυρα απαντά με κατηγορίες περί επιθετικότητας.</span></h3>Η νέα γεωπολιτική ένταση στο Αιγαίο δεν προέκυψε τυχαία. Οι πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας επαναφέρουν στο προσκήνιο μια στρατηγική που συνδυάζει τεχνολογία, αποτροπή και σαφή πολιτικά μηνύματα.<br /><br />«Θα προστατεύσουμε το Αιγαίο πολύ καλύτερα από ό,τι μέχρι σήμερα», δήλωσε χαρακτηριστικά, παρουσιάζοντας ένα νέο δόγμα άμυνας που βασίζεται σε πυραυλικά συστήματα, drones και πολυεπίπεδη επιτήρηση.<br /><br />Η τοποθέτηση αυτή δεν ήταν απλώς επιχειρησιακή. Ήταν βαθιά γεωπολιτική. <br />Το νέο δόγμα: Από την άμυνα στην “έξυπνη αποτροπή”<br /><br />Στον πυρήνα της στρατηγικής βρίσκεται η μετάβαση σε ένα μοντέλο “smart deterrence” – μια προσέγγιση που δίνει έμφαση: στη δικτυοκεντρική άμυνα<br />στα μη επανδρωμένα συστήματα<br />και στην ικανότητα άμεσης πλήξης στόχων υψηλής αξίας<br /><br />Ο Δένδιας περιέγραψε ένα σύστημα που καλύπτει θάλασσα, αέρα, ξηρά, κυβερνοχώρο και διάστημα, επιδιώκοντας να μετατρέψει το Αιγαίο σε έναν πλήρως ελεγχόμενο επιχειρησιακό χώρο.<br /><br />«Η επιθετική χώρα πρέπει να γνωρίζει ότι έχουμε τη δυνατότητα να πλήξουμε οποιοδήποτε σημείο» — μια φράση που λειτούργησε ως σαφές μήνυμα αποτροπής. <br />Η αντίδραση της Άγκυρας: “Επιθετική ρητορική”<br /><br />Η απάντηση από την Άγκυρα ήταν άμεση και έντονη. Τουρκικά μέσα ενημέρωσης, όπως το CNN Turk, χαρακτήρισαν τις δηλώσεις:<br /><br />«προκλητικές και επιθετικές»<br />και κατηγόρησαν την Αθήνα ότι:παρουσιάζει την Τουρκία ως δυνητικό επιτιθέμενο<br />προωθεί τη στρατιωτικοποίηση των νησιών<br />και ενισχύει την ένταση μέσω πυραυλικών εξοπλισμών<br /><br />Παράλληλα, η τουρκική πλευρά επιμένει ότι οι ελληνικές θέσεις στο Αιγαίο παραβιάζουν τα δικά της δικαιώματα στην υφαλοκρηπίδα, απορρίπτοντας την ερμηνεία του Διεθνούς Δικαίου από την Αθήνα.<br />Το νομικό και στρατηγικό υπόβαθρο της σύγκρουσης<br /><br />Η Ελλάδα, από την πλευρά της, επιμένει σε μια γραμμή που βασίζεται στο διεθνές δίκαιο.<br /><br />«Δεν έχουμε εδαφικές διεκδικήσεις», έχει τονίσει ο Δένδιας, καλώντας την Τουρκία να σεβαστεί το νομικό πλαίσιο.<br /><br />Ταυτόχρονα:η επέκταση χωρικών υδάτων θεωρείται κυριαρχικό δικαίωμα<br />ενώ η στρατιωτική ενίσχυση των νησιών παρουσιάζεται ως αμυντική ανάγκη<br /><br />Στον αντίποδα, η Τουρκία διατηρεί το casus belli, υποστηρίζοντας ότι τέτοιες κινήσεις μεταβάλλουν την ισορροπία ισχύος.<br /><br />Πέρα από τη ρητορική: Μια ευρύτερη γεωπολιτική σκακιέρα<br /><br />Η ένταση δεν περιορίζεται στο Αιγαίο.<br /><br />Οι εξελίξεις συνδέονται με:την Ανατολική Μεσόγειο<br />τις θαλάσσιες οδούς ενέργειας<br />και τις διεθνείς ισορροπίες ασφάλειας<br /><br />Ο ίδιος ο Δένδιας ενέταξε την ελληνική στρατηγική σε ένα ευρύτερο παγκόσμιο πλαίσιο, επισημαίνοντας ότι η ασφάλεια των θαλάσσιων διαδρόμων επηρεάζει άμεσα την παγκόσμια οικονομία και σταθερότητα.<div><br />Κλιμάκωση ή ελεγχόμενη αποτροπή;<br /><br />Το ερώτημα που προκύπτει δεν είναι μόνο επικοινωνιακό. Είναι βαθιά στρατηγικό.<br /><br />Η Ελλάδα επιχειρεί να αναβαθμίσει την αποτρεπτική της ισχύ. Η Τουρκία αντιλαμβάνεται αυτή την κίνηση ως απειλή.<br /><br />Ανάμεσα στις δύο αφηγήσεις, το Αιγαίο παραμένει ένα από τα πιο ευαίσθητα γεωπολιτικά μέτωπα της Ευρώπης.<br /><br />Και όσο η ισορροπία βασίζεται στην αποτροπή, κάθε δήλωση αποκτά βάρος πολύ μεγαλύτερο από τις λέξεις που τη συνθέτουν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Φωτιά στο Αιγαίο»: Οι δηλώσεις Δένδια, η τουρκική αντίδραση και το νέο δόγμα αποτροπής.

Η Αθήνα ανεβάζει τους τόνους με “έξυπνη ισχύ” – Άγκυρα απαντά με κατηγορίες περί επιθετικότητας. Η νέα γεωπολιτική ένταση στο Αιγαίο δεν προ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «αόρατο» κέντρο αποφάσεων. Ποιος κινεί πραγματικά τα νήματα στο Ιράν.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/IRGC.webp"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/IRGC-696x464.webp" width="782" /></a><br /><br />Ο παραδοσιακός τρόπος λήψης αποφάσεων φαίνεται να έχει καταρρεύσει στο Ιράν. Ενώ για δεκαετίες ο κόσμος κοίταζε προς έναν μοναδικό, πανίσχυρο θρησκευτικό ηγέτη, ο πόλεμος με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ αποκάλυψε μια νέα, σκιώδη πραγματικότητα σύμφωνα με την οποία το Ιράν δεν διαθέτει πλέον έναν αδιαμφισβήτητο κληρικό διαιτητή στην κορυφή του. Η δολοφονία του Αλί Χαμενεΐ και η άνοδος του απομονωμένου γιου του, Μοτζτάμπα, άφησαν ένα κενό το οποίο έσπευσαν να καλύψουν οι «αόρατοι» πρωταγωνιστές της κρίσης… Οι διοικητές των Φρουρών της Επανάστασης.<br /><br />Συμβολική η παρουσία του Χαμενεΐ<br /><br />Στην κορυφή του συστήματος του Ιράν βρίσκεται τυπικά ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, όμως η παρουσία του είναι περισσότερο συμβολική παρά ουσιαστική. Σοβαρά τραυματισμένος και απομονωμένος για λόγους ασφαλείας, επικοινωνεί μόνο μέσω ηχητικών μηνυμάτων και στενών συνεργατών. Σύμφωνα με πηγές που γνωρίζουν τις εσωτερικές διαβουλεύσεις, ο ρόλος του περιορίζεται στο να νομιμοποιεί τις αποφάσεις που λαμβάνουν οι στρατηγοί του, λειτουργώντας ως ένας «ηγέτης επικύρωσης» παρά ως ένας ηγέτης που δίνει εντολές.<div><br />Το νέο τρίγωνο<br /><br />Η πραγματική εξουσία έχει μετατοπιστεί σε έναν στενό, σκληροπυρηνικό κύκλο που ελέγχει τα πάντα:<br /><br />Το Ανώτατο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας (SNSC): Εκεί όπου σφυρηλατείται η εθνική στρατηγική.<br />Το Σώμα των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC): Οι διοικητές του πλέον δεν εκτελούν απλώς τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, αλλά υπαγορεύουν την πολιτική γραμμή της χώρας.<br />Αχμάντ Βαχιντί: Ο διοικητής του IRGC που αναδείχθηκε ως ο κεντρικός συνομιλητής και ο άνθρωπος που κινεί τα νήματα στο πεδίο των μαχών και των διαπραγματεύσεων.<br /><br />Ενώ ο Υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αρακτσί και ο Μοχάμαντ Μπακέρ Καλιμπάφ αποτελούν το δημόσιο πρόσωπο των συνομιλιών με την Ουάσιγκτον, οι κινήσεις τους είναι δέσμιες της συναίνεσης των στρατιωτικών. Η καθυστέρηση στις απαντήσεις της Τεχεράνης -που συχνά αγγίζει τις 3 ημέρες- μαρτυρά την έλλειψη μιας ενιαίας φωνής και την ανάγκη για εσωτερικές ισορροπίες ανάμεσα σε σκληροπυρηνικές και ακόμη πιο ακραίες φράξιες.</div><div><br />Από τη θεοκρατία στη… στρατοκρατία<br /><br />Η αλλαγή αυτή σηματοδοτεί μια ιστορική στροφή για την Ισλαμική Δημοκρατία. Όπως επισημαίνουν αναλυτές, το Ιράν πέρασε από τη «θεία ισχύ» των κληρικών στην «ωμή ισχύ» των υπηρεσιών ασφαλείας.<br />«Δεν υπάρχει πλέον επιλογή ανάμεσα σε μετριοπαθείς και σκληροπυρηνικούς», αναφέρουν πηγές κοντά στο σύστημα. «Η επιλογή είναι πλέον ανάμεσα σε σκληροπυρηνικούς και σε ακόμα πιο ακραίους».<br />Παρά τη διεθνή πίεση, αυτό το νέο κέντρο αποφάσεων παραμένει αρραγές. Οι Φρουροί της Επανάστασης, οδηγούμενοι από μια ιδεολογία «προτεραιότητας στην ασφάλεια», φαίνονται αποφασισμένοι να διατηρήσουν τον έλεγχο, βλέποντας οποιαδήποτε υποχώρηση ως ένδειξη αδυναμίας που θα μπορούσε να απειλήσει την ίδια την επιβίωση του καθεστώτος.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το «αόρατο» κέντρο αποφάσεων. Ποιος κινεί πραγματικά τα νήματα στο Ιράν.

Ο παραδοσιακός τρόπος λήψης αποφάσεων φαίνεται να έχει καταρρεύσει στο Ιράν. Ενώ για δεκαετίες ο κόσμος κοίταζε προς έναν μοναδικό, πανίσχυρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ενημέρωση «φωτιά» από CENTCOM στον Τραμπ για Ιράν. «Επιστρατεύεται» ο… Dark Eagle.Τα σενάρια για πλήγματα και χερσαίες επιχειρήσεις.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Dark-Eagle.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Dark-Eagle-696x392.jpg" width="731" /></a><br /><br />Επικίνδυνη τροπή λαμβάνουν οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, αναμένεται να λάβει σήμερα μια καθοριστική ενημέρωση από την ηγεσία των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων. Στο επίκεντρο βρίσκονται νέα, επιθετικά σχέδια για στρατιωτική δράση κατά του Ιράν, η πρώτη ανάπτυξη υπερηχητικών όπλων στην ιστορία των ΗΠΑ και η στρατηγική του «ναυτικού στραγγαλισμού» της Τεχεράνης.<div><br />Συγκεκριμένα, σύμφωνα με πληροφορίες του Axios, ο Τραμπ θα ενημερωθεί από τον διοικητή της CENTCOM, Μπραντ Κούπερ, για τα νέα σχέδια πιθανής στρατιωτικής δράσης. Στην ενημέρωση αναμένεται να παραστεί και ο πρόεδρος του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Στρατηγός Νταν Κέιν. Η συνάντηση αυτή δεν είναι τυπική, καθώς αποτελεί ένα σαφές σήμα ότι ο Λευκός Οίκος εξετάζει σοβαρά την επανέναρξη μεγάλων πολεμικών επιχειρήσεων, είτε για να σπάσει το αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων είτε για να καταφέρει ένα τελικό πλήγμα πριν από τη λήξη του πολέμου.<br /><br />Το «υπερόπλο» των 2,7 δισ. δολ. στην πρώτη γραμμή<br /><br />Μια από τις πιο εντυπωσιακές αποκαλύψεις είναι το αίτημα της CENTCOM για την ανάπτυξη των υπερηχητικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς του Στρατού, γνωστών ως «Dark Eagle». Παρόλο που το όπλο δεν έχει κηρυχθεί ακόμη πλήρως επιχειρησιακό, οι στρατιωτικοί σχεδιαστές υποστηρίζουν ότι είναι απαραίτητο, καθώς το ιρανικό καθεστώς έχει μετακινήσει τους εκτοξευτές βαλλιστικών πυραύλων του εκτός του βεληνεκούς των 300 μιλίων των συμβατικών πυραύλων «Precision Strike».<br />Ο «Dark Eagle», με βεληνεκές 1.725 μιλίων, είναι σχεδιασμένος για πλήγματα ακριβείας εναντίον βαριά οχυρωμένων στόχων. Το κόστος της επιχείρησης είναι ιλιγγιώδες: κάθε πύραυλος κοστίζει περίπου 15 εκατομμύρια δολάρια, ενώ κάθε συστοιχία φτάνει τα 2,7 δισεκατομμύρια δολάρια. Εάν το σχέδιο προχωρήσει, θα είναι η πρώτη φορά που οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν τέτοια όπλα σε συνθήκες μάχης, απαντώντας στην ανάπτυξη αντίστοιχων τεχνολογιών από τη Ρωσία και την Κίνα.</div><div><br />Τα τρία σενάρια της CENTCOM<br /><br />Σύμφωνα με τις πληροφορίες του Axios, οι πηγές αναφέρουν ότι έχουν προετοιμαστεί τρία συγκεκριμένα επιχειρησιακά σχέδια:<br /><br />Κύμα «σύντομων και ισχυρών» πληγμάτων: Στόχευση υποδομών εντός του Ιράν με σκοπό να αναγκαστεί η Τεχεράνη να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό ζήτημα με μεγαλύτερη ευελιξία.<br />Κατάληψη των Στενών του Ορμούζ: Ένα σχέδιο που επικεντρώνεται στον έλεγχο των στρατηγικών στενών για την επαναλειτουργία τους στην εμπορική ναυτιλία, το οποίο ενδέχεται να περιλαμβάνει και χερσαίες δυνάμεις.<br />Ειδικές επιχειρήσεις για το ουράνιο: Μια επιχείρηση των ειδικών δυνάμεων με στόχο τη διασφάλιση του αποθέματος υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν, ώστε να εξουδετερωθεί η πυρηνική απειλή στη ρίζα της.</div><div><br />Τραμπ: «Ιδιοφυής ο αποκλεισμός»<br /><br />Παρά τις πολεμικές προετοιμασίες, ο πρόεδρος Τραμπ φαίνεται να ποντάρει προς το παρόν στον οικονομικό και ναυτικό στραγγαλισμό. Την Τετάρτη, εμφανίστηκε απόλυτα ικανοποιημένος από τον αποκλεισμό 16 ημερών των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν, απορρίπτοντας μάλιστα ιρανική πρόταση για άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ με αντάλλαγμα την αναβολή των πυρηνικών συνομιλιών.<br />«Ο αποκλεισμός είναι ιδιοφυής. Είναι 100% αλάνθαστος», δήλωσε ο Τραμπ. «Τώρα, το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να παραδεχτούν την ήττα τους. Να πουν απλώς “παραιτούμαστε”».<br />Ωστόσο, ο Αμερικανός Πρόεδρος ξεκαθάρισε ότι αν η Τεχεράνη δεν «λυγίσει», η στρατιωτική δράση είναι η επόμενη επιλογή. Οι στρατιωτικοί αναλυτές προειδοποιούν επίσης για το ενδεχόμενο ιρανικών αντιποίνων κατά των αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή ως απάντηση στον αποκλεισμό.</div><div><br />Το ιστορικό προηγούμενο<br /><br />Η κρισιμότητα της αυριανής ενημέρωσης υπογραμμίζεται από το παρελθόν. Στις 26 Φεβρουαρίου, ο Ναύαρχος Κούπερ είχε κάνει μια παρόμοια ενημέρωση στον Τραμπ. Μόλις δύο ημέρες αργότερα, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ξεκίνησαν τον πόλεμο κατά του Ιράν. Πηγές κοντά στον Πρόεδρο επιβεβαιώνουν ότι εκείνη η ενημέρωση ήταν ο καταλύτης για την απόφαση έναρξης των εχθροπραξιών, γεγονός που καθιστά τη συνάντηση της Πέμπτης ίσως την πιο κρίσιμη των τελευταίων μηνών.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ενημέρωση «φωτιά» από CENTCOM στον Τραμπ για Ιράν. «Επιστρατεύεται» ο… Dark Eagle.Τα σενάρια για πλήγματα και χερσαίες επιχειρήσεις.

Επικίνδυνη τροπή λαμβάνουν οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, αναμένεται να λάβει σήμερα μια καθοριστική ενη...

Διαβάστε την συνέχεια

Nordic Monitor: Η Τουρκία προετοιμάζεται σιωπηλά για πόλεμο με κύριο στόχο το Ισραήλ

<a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/04/Untitled-design-14-76.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="113" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/04/Untitled-design-14-76.jpg" width="724" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το Προεδρικό Διάταγμα Ερντογάν που σκιαγραφεί την πολεμική προπαρασκευή</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Μια σειρά από ριζικές αλλαγές στο θεσμικό και στρατιωτικό πλαίσιο της Τουρκίας υποδεικνύουν ότι η κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προετοιμάζει συστηματικά τη χώρα για ένα ενδεχόμενο πολεμικής σύρραξης, σύμφωνα με ρεπορτάζ της Nordic Monitor. Η Άγκυρα προχωρά σε σαρωτικές τροποποιήσεις των κανόνων πολιτικής και στρατιωτικής κινητοποίησης, ενισχύει τις δυνατότητες των εγχώριων πυραυλικών συστημάτων και των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ενώ παράλληλα επεκτείνει τις υλικοτεχνικές υποδομές εφοδιασμού.<br /><br />Αν και δεν κατονομάζεται επίσημα κάποιος αντίπαλος, οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η ολοένα και πιο επιθετική ρητορική, σε συνδυασμό με τη μεταβολή του στρατηγικού δόγματος, φωτογραφίζουν το Ισραήλ ως τη βασική απειλή για την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας, με πιθανό πεδίο αντιπαράθεσης το συριακό μέτωπο.<div><br />Η κατάργηση των θεσμικών αντιβάρων και η εδραίωση της απόλυτης εξουσίας<br /><br />Η τρέχουσα ετοιμότητα του Ερντογάν για μια άμεση αντιπαράθεση έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το παρελθόν. Το 2010, μετά το επεισόδιο του Mavi Marmara, η επιθυμία του για στρατιωτική απάντηση προσέκρουσε στην αντίσταση της τότε ηγεσίας των ενόπλων δυνάμεων. Ωστόσο, την τελευταία δεκαετία, ο Τούρκος Πρόεδρος κατάφερε να εξαλείψει κάθε εσωτερικό περιορισμό.<br /><br />Μέσω μαζικών εκκαθαρίσεων, ειδικά μετά το 2016, απομάκρυνε τη φιλοδυτική ηγεσία του στρατού, αντικαθιστώντας την με πρόσωπα απόλυτης εμπιστοσύνης, συχνά με ισλαμιστικό ή νεοεθνικιστικό υπόβαθρο. Ο Αντνάν Τανριβέρντι, πρώην επικεφαλής στρατιωτικός βοηθός του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ένθερμος αντίπαλος του Ισραήλ, ο οποίος έχει υποστηρίξει μια «ισλαμική συμμαχία», έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εκκαθάριση του τουρκικού στρατού, βοηθώντας στην αντικατάσταση έμπειρων αξιωματικών με πιστούς οπαδούς και ισλαμιστές αντάρτες.<br /><br />Παράλληλα, οι υπηρεσίες πληροφοριών (MIT) έχουν μετατραπεί σε όργανα πολιτικού ελέγχου και μυστικών επιχειρήσεων, ενώ οι δεσμοί με οργανώσεις όπως η Χαμάς έχουν ενισχυθεί σε επίπεδο υλικοτεχνικής υποστήριξης και παροχής υπηκοοτήτων.<br />Το Προεδρικό Διάταγμα του 2024: Μόνιμη κατάσταση κρίσης<br /><br />Το πλέον ξεκάθαρο δείγμα πολεμικής προετοιμασίας δόθηκε τον Μάιο του 2024 με την έκδοση του νέου «Κανονισμού Κινητοποίησης και Κατάστασης Πολέμου». Το διάταγμα αυτό καταργεί πλαίσια δεκαετιών και εισάγει το δόγμα της «ολικής εθνικής άμυνας», το οποίο επιτρέπει την ταχύτατη μετάβαση της χώρας σε πολεμικό ρυθμό, ακόμη και χωρίς επίσημη κήρυξη πολέμου.<br /><br />Το κλειδί βρίσκεται στην εσκεμμένη ασάφεια όρων όπως «περίοδος έντασης» ή «κρίση», που επιτρέπουν στον Πρόεδρο να ενεργοποιεί έκτακτες εξουσίες κατά το δοκούν. Υπό αυτό το καθεστώς, το κράτος αποκτά τη δυνατότητα να επιτάσσει ιδιωτικές εταιρείες, βιομηχανίες, μεταφορικά μέσα, ακόμη και πολίτες με εξειδικευμένες γνώσεις, θέτοντας ολόκληρη την κοινωνική και οικονομική δομή υπό στρατιωτικό έλεγχο.<br /><br />Συγκέντρωση εξουσιών και επιχειρησιακή ενοποίηση<br /><br />Ο νέος κανονισμός ενοποιεί όλες τις εξουσίες λήψης αποφάσεων στην Προεδρία, επιτρέποντας στον Ερντογάν να καθορίζει το εύρος και τη γεωγραφική έκταση της κινητοποίησης με απλά διατάγματα. Οι πολιτικοί θεσμοί μπορούν πλέον να υπαχθούν άμεσα σε στρατιωτικές διοικητικές δομές, θολώνοντας τα όρια μεταξύ πολιτικής διακυβέρνησης και στρατιωτικής εξουσίας.<br /><br />Ταυτόχρονα, έχει επιβληθεί μια εκτεταμένη διαδικασία συλλογής δεδομένων για κάθε εθνικό πόρο —από τη βιομηχανική παραγωγή έως τα προσόντα του εργατικού δυναμικού— ώστε η κατανομή τους σε περίπτωση σύγκρουσης να είναι ακαριαία.<div><br />Οικονομική κινητοποίηση και κοινωνικές εγγυήσεις για τους εφέδρους<br /><br />Η προετοιμασία εκτείνεται και στον οικονομικό τομέα, με προσχεδιασμένες κατανομές του προϋπολογισμού για έκτακτες ανάγκες και προτεραιοποίηση των στρατιωτικών δαπανών έναντι της πολιτικής κατανάλωσης. Μια συμπληρωματική τροπολογία του 2025 θεσμοθετεί μάλιστα οικονομικές εγγυήσεις για τους εφέδρους, διασφαλίζοντας ότι θα αποζημιώνονται πλήρως κατά τη διάρκεια ασκήσεων ή επιστράτευσης.<br /><br />Αυτό το πλέγμα μέτρων, που περιλαμβάνει ακόμη και την υποχρεωτική κατασκευή καταφυγίων σε νέα κτίρια, φανερώνει μια συστηματική προσπάθεια ενσωμάτωσης της καθημερινότητας των πολιτών στον εθνικό αμυντικό μηχανισμό.</div><div><br />Ένας στρατός χωρίς αντίλογο<br /><br />Η σημερινή εικόνα των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων διαφέρει ριζικά από εκείνη του παρελθόντος. Μετά την κατάρρευση της ανεξάρτητης στρατιωτικής ηγεσίας, οι αποφάσεις του Ερντογάν για επεμβάσεις στο εξωτερικό, όπως στη Συρία και τη Λιβύη, υλοποιούνται χωρίς εσωτερικές αμφισβητήσεις.<br /><br />Οι αναλυτές προειδοποιούν ότι, εάν ο Τούρκος Πρόεδρος αποφασίσει τελικά να επιδιώξει μια μετωπική σύγκρουση με το Ισραήλ, δεν υφίστανται πλέον οι θεσμικοί μηχανισμοί ή τα πρόσωπα εντός του στρατεύματος που θα μπορούσαν να προβάλουν αντίσταση, καθιστώντας την Τουρκία μια χώρα σε διαρκή τροχιά στρατιωτικής ετοιμότητας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div></div>

Nordic Monitor: Η Τουρκία προετοιμάζεται σιωπηλά για πόλεμο με κύριο στόχο το Ισραήλ

Το Προεδρικό Διάταγμα Ερντογάν που σκιαγραφεί την πολεμική προπαρασκευή Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Μια σειρά από ριζικές αλλαγές στο θεσμικό ...

Διαβάστε την συνέχεια

Διπλωματική αντιπαράθεση στον ΟΗΕ: Η απόρριψη του όρου «Τουρκικά Στενά».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRD-5-Mf-bkV7cyvOPmOGEaxcEkvzlaJdwmnw&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="163" data-original-width="309" height="106" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRD-5-Mf-bkV7cyvOPmOGEaxcEkvzlaJdwmnw&s" width="757" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Ο Τούρκος Μόνιμος Αντιπρόσωπος προκάλεσε την αντίδραση της ελληνικής πλευράς</div><br />Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ με θέμα τη θαλάσσια ασφάλεια, την οποία διοργάνωσε το Μπαχρέιν, ο Τούρκος Μόνιμος Αντιπρόσωπος, Αχμέντ Γιλντίζ, προκάλεσε την αντίδραση της ελληνικής πλευράς χρησιμοποιώντας τον όρο «Τουρκικά Στενά».<br /><br />Στην τοποθέτησή του, ο κ. Γιλντίζ υποστήριξε τον ρόλο της χώρας του ως εγγυητή της ναυσιπλοΐας, δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Η Τουρκία καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να εξασφαλίσει την ασφαλή και ελεύθερη διέλευση των πλοίων μέσω αυτών των θαλάσσιων οδών. Το καθεστώς διέλευσης μέσω των Τουρκικών Στενών ρυθμίζεται από τη Σύμβαση του Μοντρέ, η οποία καθιερώνει μια πολιτική και στρατιωτική ισορροπία στη Μαύρη Θάλασσα μεταξύ των παράκτιων και των μη παράκτιων χωρών από το 1936».<div><br />Η ελληνική παρέμβαση για την τήρηση της διεθνούς νομιμότητας<br /><br />Άμεση ήταν η απάντηση του Αναπληρωτή Μόνιμου Αντιπροσώπου της Ελλάδας, Ιωάννη Σταματέκου, ο οποίος έσπευσε να αποκαταστήσει την ακρίβεια της ορολογίας βάσει των διεθνών κειμένων. Ο κ. Σταματέκος τόνισε ότι «η Σύμβαση του Μοντρέ του 1936 είναι το μοναδικό διεθνές νομικό κείμενο που ρυθμίζει τη ναυσιπλοΐα στα Στενά των Δαρδανελίων, στη Θάλασσα του Μαρμαρά και στον Βόσπορο, και εγγυάται την ελευθερία της ναυσιπλοΐας σε αυτά».<br /><br />Υπογράμμισε δε τη σημασία της πιστής εφαρμογής των όρων της Σύμβασης, αναφέροντας ότι «επομένως, ο σεβασμός της ορολογίας της Σύμβασης του Μοντρέ αποσκοπεί στη διατήρηση και την επιβεβαίωση αυτής της ελευθερίας που κατοχυρώνεται σε αυτήν».</div><div><br />Η απόρριψη του όρου «Τουρκικά Στενά»<br /><br />Η ελληνική πλευρά ξεκαθάρισε ότι η χρήση περιγραφικών όρων που δεν προβλέπονται από τις διεθνείς συμφωνίες αλλοιώνει το νομικό πλαίσιο που διέπει την περιοχή. Ο κ. Σταματέκος ήταν κατηγορηματικός στη δήλωσή του, επισημαίνοντας: «Η χρήση του όρου «Τουρκικά Στενά» δεν συνάδει με τη Σύμβαση του Μοντρέ του 1936, όσον αφορά στο καθεστώς των Στενών. Η ορολογία σύμφωνα με τη Σύμβαση του Μοντρέ είναι “τα Στενά”, και συγκεκριμένα “Στενά των Δαρδανελίων, της Θάλασσας του Μαρμαρά και του Βοσπόρου”».<br /><br />Με τον τρόπο αυτό, η ελληνική αντιπροσωπεία υπογράμμισε την ανάγκη προσήλωσης στο γράμμα της Σύμβασης, προκειμένου να διασφαλιστεί το σταθερό καθεστώς ναυσιπλοΐας που ισχύει επί δεκαετίες.<br /><br /><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Διπλωματική αντιπαράθεση στον ΟΗΕ: Η απόρριψη του όρου «Τουρκικά Στενά».

Ο Τούρκος Μόνιμος Αντιπρόσωπος προκάλεσε την αντίδραση της ελληνικής πλευράς Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Μοτζταμπά Χαμενεΐ: Νέο κεφάλαιο στα στενά του Ορμούζ μετά τη ντροπιαστική αποτυχία των ΗΠΑ.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/1508638-motzhaba_hamenei_930-630x400.jpg" width="748" /><br /> <br />Σε μια δήλωση πλήρη συμβολισμών και προκλήσεων προχώρησε ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Μοτζταμπά Χαμενεΐ, στέλνοντας μήνυμα επικράτησης στον Περσικό Κόλπο, την ώρα που η ένταση με την Ουάσιγκτον χτυπά «κόκκινο».<br /><br />Με αφορμή την Εθνική Ημέρα του Περσικού Κόλπου (επέτειος της εκδίωξης των Πορτογάλων το 1622), ο Χαμενεΐ υποστήριξε ότι η αμερικανική επιθετικότητα των τελευταίων δύο μηνών κατέληξε σε φιάσκο.<br /><br />«Σήμερα ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στο Στενό του Ορμούζ. Μετά την επαίσχυντη αποτυχία του αμερικανικού σχεδίου, οι ισορροπίες στην περιοχή αλλάζουν», ανέφερε χαρακτηριστικά η ανακοίνωση που μετέδωσε το κρατικό πρακτορείο IRNA.<br /><br />Στην αντίπερα όχθη, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ παραμένει αμετακίνητος στη στρατηγική της «μέγιστης πίεσης», ξεκαθαρίζοντας σε δηλώσεις του ότι ο ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν θα διατηρηθεί μέχρι η Τεχεράνη να αποδεχθεί μια νέα, αυστηρή συμφωνία για το πυρηνικό της πρόγραμμα.<br /><br />Ο Τραμπ απέρριψε ασυζητητί την ιρανική πρόταση για άνοιγμα των Στενών και άρση του αποκλεισμού ως προϋπόθεση για διάλογο. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε πως θεωρεί το ναυτικό μπλόκο «πιο αποτελεσματικό από τους βομβαρδισμούς», αν και δεν απέκλεισε το επόμενο βήμα.<br /><br />Παρά τη ρητορική περί αποτελεσματικότητας του αποκλεισμού, οι στρατιωτικές μηχανές των ΗΠΑ ζεσταίνονται. Σύμφωνα με πηγές της CENTCOM, έχει ήδη εκπονηθεί σχέδιο για ένα κύμα καταιγιστικών επιθέσεων σε στρατηγικές υποδομές του Ιράν, με στόχο τον εξαναγκασμό του καθεστώτος σε υποχώρηση και επιστροφή στις διαπραγματεύσεις με «μεγαλύτερη ευελιξία».<br /><br />Μέχρι στιγμής, δεν έχει δοθεί η τελική εντολή για στρατιωτική δράση, όμως η κατάσταση στο Στενό του Ορμούζ —τον πιο κρίσιμο ενεργειακό δίαυλο του πλανήτη— παραμένει μια «πυριτιδαποθήκη» έτοιμη να εκραγεί.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μοτζταμπά Χαμενεΐ: Νέο κεφάλαιο στα στενά του Ορμούζ μετά τη ντροπιαστική αποτυχία των ΗΠΑ.

Σε μια δήλωση πλήρη συμβολισμών και προκλήσεων προχώρησε ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Μοτζταμπά Χαμενεΐ, στέλνοντας μήνυμα επικράτησης στον ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ενεργειακός εφιάλτης στην Ευρώπη: Άγνωστα τα αποθέματα εν μέσω γεωπολιτικής θύελλας.

<img height="114" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2018/05/petrelaio-630x359.jpg" width="752" /><br /> <br />Η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή κρίση ενεργειακής ασφάλειας. Ο πόλεμος στο Ιράν και η πιθανή διακοπή της ροής καυσίμων μέσω των Στενών του Ορμούζ έχουν προκαλέσει οικονομική αιμορραγία στην ΕΕ, η οποία υπολογίζεται σε περίπου 500 εκατ. ευρώ ημερησίως.<br /><br />Ωστόσο, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι μόνο το κόστος, αλλά η έλλειψη αξιόπιστων δεδομένων για το τι πραγματικά υπάρχει στις αποθήκες της ηπείρου.<br /><br />1. Το Έλλειμμα Πληροφόρησης<br />Αν και υπάρχουν θεσμοθετημένα στρατηγικά αποθέματα, οι ευρωπαϊκές αρχές παραδέχονται ότι έχουν μια «θολή» εικόνα για την τρέχουσα κατάσταση.<br /><br />Περιορισμένη Ορατότητα: Ενώ υπάρχει μια σχετική πρόβλεψη έως τον Μάιο και τον Ιούνιο, το τοπίο μετά από αυτό το διάστημα παραμένει εντελώς ασαφές.<br /><br />Ιδιωτικός Τομέας: Μεγάλο μέρος των καυσίμων (ιδιαίτερα το ντίζελ και τα καύσιμα αεροσκαφών) φυλάσσεται σε ιδιωτικές εγκαταστάσεις. Οι εταιρείες δεν υποχρεούνται να αποκαλύπτουν αυτά τα στοιχεία, θεωρώντας τα «ευαίσθητα επιχειρηματικά δεδομένα».<br /><br />Καθυστερημένα Δεδομένα: Η Eurostat βασίζεται σε στοιχεία που συχνά έχουν καθυστέρηση μηνών (π.χ. τα τελευταία πλήρη στοιχεία αφορούν τον Ιανουάριο), καθιστώντας τα άχρηστα για τη λήψη αποφάσεων σε πραγματικό χρόνο κατά τη διάρκεια μιας κρίσης.<br /><br />2. Η Κατάσταση ανά Καύσιμο<br />Φυσικό Αέριο: Είναι το πιο εύκολα ελεγχόμενο, με κανόνες που επιβάλλουν πληρότητα 90% πριν τον χειμώνα. Ωστόσο, μετά την αυξημένη κατανάλωση του χειμώνα, τα αποθέματα έπεσαν κάτω από το 30%, και η αναπλήρωσή τους είναι πλέον αβέβαιη λόγω των γεωπολιτικών εξελίξεων.<br /><br />Πετρέλαιο και Διυλισμένα Προϊόντα: Η παρακολούθηση του αργού πετρελαίου γίνεται εν μέρει μέσω δορυφόρων, αλλά για το ντίζελ και τη βενζίνη η κατάσταση είναι ομιχλώδης. Τα αποθέματα ήταν ήδη χαμηλά από τον Φεβρουάριο.<br /><br />Καύσιμα Αεροσκαφών: Η παρακολούθησή τους είναι η δυσκολότερη όλων, καθώς βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε εθελοντικές δηλώσεις των εταιρειών.<br /><br />3. Αντιδράσεις και Πρωτοβουλίες<br />Η αδυναμία συντονισμού έχει προκαλέσει ανησυχία στα κράτη-μέλη:<br /><br />Υπουργοί από το Βέλγιο, την Ολλανδία και την Ισπανία ζητούν παρακολούθηση σε πραγματικό χρόνο.<br /><br />Η Ελλάδα πρότεινε τη δημιουργία άμεσων καναλιών επικοινωνίας (τύπου WhatsApp/Signal) μεταξύ κρατών και Κομισιόν για ταχύτερη ανταλλαγή πληροφοριών.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχεδιάζει τη δημιουργία ενός «Παρατηρητηρίου Καυσίμων» για να γεφυρώσει το κενό ενημέρωσης στην παραγωγή, τις εισαγωγές και τις εξαγωγές.<br /><br />Το βέβαιαο είναι ότι πλέον η Ευρώπη κινείται σε ένα «ομιχλώδες» τοπίο, όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται με ελλιπή στοιχεία. Η αναδιάταξη των παγκόσμιων ροών ενέργειας —με τα δεξαμενόπλοια να προτιμούν πλέον την Ασία— σε συνδυασμό με την εσωτερική άγνοια για τα αποθέματα, θέτει την ήπειρο σε μια εξαιρετικά ευάλωτη θέση εν μέσω της γεωπολιτικής σύγκρουσης στο Ιράν.<br /><br />Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας: Ο κόσμος είναι αντιμέτωπος με τη μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση στην ιστορία<br /><br />Ο κόσμος βρίσκεται αντιμέτωπος με τη μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση στην ιστορία λόγω της αναταραχής που έχει προκαλέσει η σύγκρουση με το Ιράν, επανέλαβε σήμερα ο Φατίχ Μπιρόλ, επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας.<br /><br />«Οι αγορές πετρελαίου και οι αγορές αερίου αντιμετωπίζουν μεγάλες δυσκολίες. Τελευταία φορά που κοίταξα η τιμή του πετρελαίου ήταν πάνω από τα 120 δολάρια, κάτι που ασκεί μεγάλη πίεση σε πολλές χώρες», δήλωσε ο Μπιρόλ σε συνέδριο στο Παρίσι.<br /><br />«Ο κόσμος μας αντιμετωπίζει μια μεγάλη οικονομική και ενεργειακή πρόκληση», πρόσθεσε.<br /><br />Οι τιμές του αργού Μπρεντ κατέγραψαν σήμερα άλμα σε υψηλό τετραετίας εν μέσω ανησυχιών ότι ο πόλεμος στο Ιράν μπορεί να κλιμακωθεί.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ενεργειακός εφιάλτης στην Ευρώπη: Άγνωστα τα αποθέματα εν μέσω γεωπολιτικής θύελλας.

Η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή κρίση ενεργειακής ασφάλειας. Ο πόλεμος στο Ιράν και η πιθανή διακοπή της ροής καυσίμων μέσω ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 5: Μύθοι & αλήθειες για τη λιγνιτική μονάδα…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.trikalanews.gr/wp-content/uploads/2026/04/ptolemaida5.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="785" data-original-width="1200" height="131" src="https://www.trikalanews.gr/wp-content/uploads/2026/04/ptolemaida5.jpg" width="745" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Γράφει ο <b>Δρ. Χρήστος Ι. Κολοβός</b></div><div>Σύμφωνα με δημοσιεύματα, απαντώντας στη Βουλή για τη λιγνιτική μονάδα Πτολεμαΐδα 5 ο (μη αιρετός) Υφυπουργός Ενέργειας κ.Τσάφος ισχυρίστηκε ότι «η μονάδα δεν είναι οικονομικά ανταγωνιστική» και ότι η ποιότητα του Ελληνικού λιγνίτη είναι «χαμηλή».</div><br />Ο μύθος για την ποιότητα του Ελληνικού λιγνίτη επανέρχεται κατά καιρούς, για να κουκουλώσει την ΠΟΛΙΤΙΚΗ απόφαση/σκάνδαλο, για αντικατάσταση του 100% ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ λιγνίτη με το 100% ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΟ φυσικό αέριο (βλ. Πρακτικά Βουλής, Συνεδρίαση Η’, 14/10/2010, Υφυπουργός Ιω. Μανιάτης). Η ποιότητα του λιγνίτη σε τίποτα δεν εμπόδισε να τροφοδοτήσει τη χώρα με φθηνό ηλεκτρισμό για δυο γενιές Ελλήνων και τον μύθο αυτό τον έχουμε αντικρούσει ήδη το <a href="https://ck-energy.blogspot.com/2023/09/2014_6.html"><b>2014</b></a> «Μόνο για να καλύψει τις εκπομπές CO2 η Πτολεμαΐδα 5 χρειάζεται €85» φέρεται να είπε ο Υφυπουργός (εννοεί επιβάρυνση σε κάθε μεγαβατώρα). Αλλά ΔΕΝ είπε ότι η κυβέρνηση το 2014 απέφυγε να ζητήσει δωρεάν δικαιώματα CO2, όπως έκαναν πολλές χώρες της ΕΕ. Και ούτε είπε ότι οι πολιτικοί ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΑΝ ΑΓΡΙΑ την τιμή του δικαιώματος εκπομπής CO2 από το 2018 και μετά.<br /><br />Υποτίθεται, ότι το Ευρωπαϊκό Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών «Αερίων του Θερμοκηπίου» δημιουργήθηκε για να οδηγήσει εκτός αγοράς παλιές, ρυπογόνες και αντιοικονομικές μονάδες. Στην πράξη ωστόσο το σχετικό Χρηματιστήριο αποτέλεσε έναν ακόμα ναό χρηματοοικονομικής κερδοσκοπίας, που έκανε πανάκριβο τον ηλεκτρισμό για την οικονομία και ανάγκασε πάρα πολλές βιομηχανίες να μεταναστεύσουν σε Άπω Ανατολή ή ΗΠΑ. Τελευταίο κατόρθωμα των πολιτικών είναι η απόφαση της Φολκσβάγκεν να περικόψει πάνω από 35 χιλ. θέσεις εργασίας στη Γερμανία μέχρι το 2030 και να μεταφέρει το σύνολο της παραγωγής του Γκολφ στο Μεξικό, λόγω ενεργειακού κόστους.<br /><br />Η μετανάστευση των βιομηχανιών άφησε πίσω της παντού ανεργία και οικονομική ανέχεια, ακριβώς όπως αυτή που επέβαλε στη Δυτική Μακεδονία η αψυχολόγητα βιαστική απολιγνιτοποίηση. Είναι ακριβώς η ΕΣΦΑΛΜΕΝΗ πολιτική που δημιουργεί ανεργία και οικονομική ανέχεια κι αυτή με τη σειρά της τροφοδότησε την άνοδο εθνικιστικών κομμάτων στη ΕΕ. Η αποτυχία της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης στο Μεσοπόλεμο και η οικονομική ανέχεια έφεραν στην εξουσία το Χίτλερ, με τα γνωστά επακόλουθα. Η αποτυχία της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης να διατηρήσει τη βιομηχανία στην Ευρώπη ήδη δεν γίνεται αποδεκτή απ’ τους λαούς της, που παντού φωνάζουν: δεν είναι στραβός ο γιαλός, η ΕΕ αρμενίζει στραβά!<br /><br />Χρειαζόμαστε ακόμα το λιγνίτη, σε ένα μείγμα ηλεκτροπαραγωγής ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΑ ΟΥΔΕΤΕΡΟ και όχι ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΡΟΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΟ, με συμμετοχή ΌΛΩΝ των ΕΓΧΩΡΙΩΝ πηγών, ανάλογα με το τι μπορεί να δώσει κάθε τεχνολογία. Από το 2021 είχα επισημάνει, σε σχετική διαβούλευση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας, πως το πρόβλημα ακριβού ηλεκτρισμού ξεκινά από το πολύ στενό ενεργειακό μείγμα, με μόνη αξιόπιστη πηγή το 100% ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΟ φυσικό αέριο. Όμως εδώ και 5 χρόνια βλέπουμε διαρκείς αναταραχές στις τιμές του φυσικού αερίου, που μας κοστίζουν δεκάδες δισεκατομμύρια. Την ίδια στιγμή η τιμή του φυσικού αερίου στις ΗΠΑ παραμένει πολύ πιο χαμηλά από την τιμή στην ΕΕ, υπονομεύοντας την ανταγωνιστικότητα της Ευρωπαϊκής οικονομίας.<br /><br />Πρόσφατα η Ιταλίδα πρωθυπουργός πρότεινε να επιδοτήσει τις εκπομπές CO2 των τεσσάρων τελευταίων εργοστασίων ηλεκτροπαραγωγής με λιθάνθρακα της Ιταλίας, προκειμένου να μειώσει το ενεργειακό κόστος της βιομηχανίας της, μεταφέροντας και την απόσυρσή τους από το 2026 στο 2038. Η Ιταλία δεν έχει λιθάνθρακα, τον εισάγει και θέλει να τον επιδοτήσει. Επίσης, οι τοπικές κυβερνήσεις των κρατιδίων Βρανδεμβούργου & Σαξονίας στη Γερμανία βρίσκονται σε συζητήσεις με τον τοπικό λιγνιτοπαραγωγό, για την αντιμετώπιση του κόστους δικαιωμάτων εκπομπών CO2.<br /><br />Στην Ελλάδα, που έχουμε την ευλογία να έχουμε λιγνιτικά εργοστάσια, ο πρωθυπουργός άνοιξε συζήτηση για …πυρηνικά. Κι όμως, μόλις τον Οκτώβριο 2025 ο ίδιος έγραψε στους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς: «Αν χρειαστεί να αποδεχθούμε ορισμένες εκπομπές για λίγο ακόμη, προκειμένου να σώσουμε τις βιομηχανίες μας ή να διατηρήσουμε την κοινωνική συνοχή, έτσι πρέπει να γίνει. Οφείλουμε να έχουμε αυτές τις συζητήσεις με ειλικρίνεια. Δεν μπορούμε να ξεκινάμε από την κλιματική ουδετερότητα και να ελπίζουμε ότι όλα τα υπόλοιπα θα τακτοποιηθούν από μόνα τους.»<br /><br />Η Πτολεμαΐδα 5 κατασκευάστηκε με τρόπο που μπορεί να προστεθεί σύστημα συλλογής του CO2. Υπάρχει μάλιστα πρωτοποριακή ΕΛΛΗΝΙΚΗ τεχνολογία εξουδετέρωσης του CO2, που αναπτύχθηκε από το 2023 κυρίως για τις ανάγκες της ναυτιλίας. Αλλά, αντί οι πολιτικοί ν’ αφήσουν την τεχνολογία και την αγορά να μειώσουν τις εκπομπές CO2, κάνουν οι ίδιοι διαρκείς ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΕΣ παρεμβάσεις στην αγορά.<br /><br />Τέλος, δεν μας εξήγησε ο Υφυπουργός πώς γίνεται να καίγεται ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ λιγνίτης στις μονάδες των Σκοπιανών στα Μπίτολα και να εισάγουμε από εκεί ηλεκτρισμό, αλλά να παραμένει πεισματικά κλειστός ο πολύ λιγότερο ρυπογόνος απ’ τις Σκοπιανές μονάδες ΑΗΣ Μελίτης.<br /><br />Η Πτολεμαΐδα 5, ο ΑΗΣ Μελίτης, ο Άγιος Δημήτριος 5 είναι υποδομές στρατηγικής σημασίας για τη χώρα και οι δυο πρώτες δεν έχουν κάνει καν απόσβεση. Δουλειά της κυβέρνησης είναι να σεβαστεί το δημόσιο χρήμα και βρει τρόπο να τις αξιοποιήσει, όχι να εκθέτει τη χώρα σε ενεργειακές περιπέτειες. Διατηρώντας και την κοινωνική συνοχή, που την έχει διαταράξει άγρια στη Δυτική Μακεδονία, οδηγώντας τους νέους σε μετανάστευση και την περιοχή σε γήρανση και μείωση του πληθυσμού.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 5: Μύθοι & αλήθειες για τη λιγνιτική μονάδα…

Γράφει ο Δρ. Χρήστος Ι. Κολοβός Σύμφωνα με δημοσιεύματα, απαντώντας στη Βουλή για τη λιγνιτική μονάδα Πτολεμαΐδα 5 ο (μη αιρετός) Υφυπουργός...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα τραγικά ενεργειακά λάθη της Ελλάδας… Μίσος για υδρογονάνθρακες.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRmhJWl3FP03XkxuHP5xTvkGChZz6JTXV0rFQ&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="163" data-original-width="309" height="106" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRmhJWl3FP03XkxuHP5xTvkGChZz6JTXV0rFQ&s" width="732" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>ΤΟΥ <b>Κ.Ν. Σταμπολή</b></div>Υπό κανονικές συνθήκες, η υπογραφή σύμβασης μεταξύ μιας εταιρείας και ενός εργολάβου για την εκμίσθωση γεωτρύπανου για θαλάσσιες έρευνες θα είχε περάσει στα ψιλά των εφημερίδων και το πλέον πιθανό να μην είχε δει καν το φως της δημοσιότητας.<br /><br />Όμως, η παρούσα συγκυρία, με τις εχθροπραξίες στην Μέση Ανατολή και την συνεπακόλουθη ενεργειακή κρίση σε πλήρη εξέλιξη, είναι τέτοια, που προσέδωσε άλλη διάσταση στην υπογραφή, προ ημερών (15/4), της σύμβασης μεταξύ της κοινοπραξίας που είναι υπεύθυνη<br /><br />για την παραχώρηση Block 2 στο Ιόνιο (που περιλαμβάνει τις εταιρείες ExxonMobil, Energean και Helleniq Energy) και της Stena Drilling, της Σουηδικής εταιρείας που διαθέτει το πλωτό γεωτρύπανο Stena Drill MAX με το οποίο θα πραγματοποιηθεί ερευνητική γεώτρηση τον Φεβρουάριο 2027.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι η κατ’ αρχήν συμφωνία για την πραγματοποίηση ερευνητικής γεώτρησης υπεγράφη τον Νοέμβριο στην Αθήνα, στο πλαίσιο του συνεδρίου P-TEC, ταυτόχρονα με την είσοδο της Αμερικανικής ExxonMobil στην ανωτέρω κοινοπραξία με ποσοστό 60%. Η Energean διατηρεί συμμετοχή 30%, από 75% προηγουμένως, και η Helleniq Energy 10% από 25% προηγουμένως.<br /><br />Η εν λόγω γεώτρηση θα είναι η πρώτη που πραγματοποιείται στην Ελλάδα τα τελευταία 33 χρόνια (οι τελευταίες έγιναν στον Βόρειο Πρίνο από την NAPC το 1994 και στην Επανωμή και στα Γιάννενα την περίοδο 1988-1994 από την ΔΕΠ-ΕΚΥ), με εξαίρεση τις παραγωγικές γεωτρήσεις στον Πρίνο από την Energean την περίοδο 2010-2020.<br /><br />Η Energean, που είναι ο διαχειριστής της εν λόγω Κοινοπραξίας, εκτιμά ότι ο ερευνητικός στόχος στο Block 2 μπορεί να περιέχει 270 δισεκ κυβ.μέτρα (δκμ) αερίου ή 5 δισεκ. βαρέλια ισοδύναμου πετρελαίου. Τοποθετεί δε την πιθανότητα επιτυχίας της γεώτρησης στο 16%, που θεωρείται καθιερωμένη για τα δεδομένα του κλάδου. <a href="https://www.energia.gr/article/244000/h-krish-ston-persiko-kolpo-kai-h-agonia-ths-athhnas"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα τραγικά ενεργειακά λάθη της Ελλάδας… Μίσος για υδρογονάνθρακες.

ΤΟΥ Κ.Ν. Σταμπολή Υπό κανονικές συνθήκες, η υπογραφή σύμβασης μεταξύ μιας εταιρείας και ενός εργολάβου για την εκμίσθωση γεωτρύπανου για θαλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παρασκήνιο βόμβα για την Εξεταστική των υποκλοπών. Ο συνδυασμός 120 ή 151 ψήφων που «τινάζει» το Μαξίμου στον αέρα.

<img height="133" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/1b32bea123d81410358ebab5ddf3e609_XL.jpg?v=3" width="715" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το παρασκήνιο της μάχης για την Εξεταστική στις υποκλοπές, ζήτημα ζωής και θανάτου για το Μαξίμου.</span></h3><b>Σωτήρης Πίκουλας</b><br />Η προοπτική σύστασης Εξεταστικής Επιτροπής για την υπόθεση των υποκλοπών αποτελεί ένα σενάριο που το Μέγαρο Μαξίμου όχι μόνο δεν επιθυμεί αλλά θα κάνει τα πάντα για να το αποφύγει.<br />Από την στιγμή που έχει «δηλητηριαστεί» η κοινωνία με την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ, ένα άνοιγμα μιας νέας υπόθεσης με κυβερνητικές προεκτάσεις, θα έφερνε την κυβέρνηση στα σχοινιά... Και αυτό δεν είναι δύσκολο να εξηγηθεί.<br />Μια τέτοια διαδικασία θα άνοιγε την πόρτα για την κλήση κρίσιμων προσώπων, όπως ο Tal Dilian, ο οποίος έχει αφήσει να εννοηθεί ότι λογισμικά τύπου Predator αποκτώνται κυρίως από κρατικούς οργανισμούς.<br />Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να ανατρέψει πλήρως το κυβερνητικό αφήγημα περί «ιδιωτών» χωρίς διασύνδεση με το κράτος το οποίο έχει επικυρώσει ως πόρισμα και ο Άρειος Πάγος.<br /><br />Το ΠΑΣΟΚ θέλει να γίνει οπωσδήποτε η Εξεταστική<br /><br />Παράλληλα, μια Εξεταστική δεν θα ήταν μια απλή θεσμική διαδικασία.<br />Με βάση και την εμπειρία από προηγούμενες επιτροπές, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα εξελισσόταν σε ένα έντονα πολιτικοποιημένο «σόου», όπου τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ειδικά το ΠΑΣΟΚ και η Πλεύση Ελευθερίας θα έκαναν τα πάντα για να ασκηθεί κριτική σε κυβερνητικούς λειτουργούς και στον ίδιο τον Πρωθυπουργό.<br />Και όπως έχει δείξει η εμπειρία θα ενισχυόταν η πολιτική δυναμική αυτών των κομμάτων.<br />Μην ξεχνάμε το ΠΑΣΟΚ ανέβηκε λόγω ΟΠΕΚΕΠΕ, η Κωνσταντοπούλου επίσης όπως και από την υπόθεση των Τεμπών. Εξάλλου, το ΠΑΣΟΚ έχει μία τεράστια λίστα με αυτούς που θέλει να καλέσει μεταξύ των οποίων και υπουργοί και τον ίδιο τον Πρωθυπουργό.<br /><br />Τι θα κάνουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης στην Εξεταστική;<br /><br />Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει ανοιχτό ως προς το αν τελικά μπορεί να συγκροτηθεί η Εξεταστική που θα ζητήσει το ΠΑΣΟΚ. Η απάντηση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη διαδικαστική επιλογή που θα κάνει η κυβέρνηση.<br />Αν το αίτημα υπαχθεί στη λογική της παραγράφου 5 του άρθρου 144 του κανονισμού της Βουλής, θα απαιτηθούν 120 βουλευτικές ψήφοι.<br />Δεδομένου ότι η αντιπολίτευση συγκεντρώνει ήδη 114 έδρες και υπάρχουν 27 ανεξάρτητοι, οι 120 ψήφοι δεν είναι δύσκολο να μαζευτούν.<br />Αν και δεν είναι τίποτα βέβαια, διότι πρώτον πολλοί ανεξάρτητοι είναι κοντά στη ΝΔ, δεύτερον κανείς δεν ξέρει τι θα κάνει ο Βελόπουλος και η ΝΙΚΗ – ο Βελόπουλος έχει στηρίξει παλαιότερα την κυβέρνηση στην υπόθεση Ράμμου για τις υποκλοπές ψηφίζοντας υπέρ «βολικών» μελών του Δ.Σ της ΑΔΑΕ, ενώ δεν ξέρουμε και τι θα κάνει το ΚΚΕ το οποίο έχει μία δική του νοοτροπία σε τέτοια ζητήματα.<br /><br />Τι μπορεί η κυβέρνηση μπορεί να επικαλεστεί για να ακυρώσει την Εξεταστική<br /><br />Αντίθετα, αν η κυβέρνηση επιλέξει την οδό των 151 ψήφων και αποφασίσει βάσει της παραγράφου αρ 144 του κανονισμού της Βουλής, επικαλούμενη ζητήματα εθνικής ασφάλειας, τότε η συγκρότηση της Εξεταστικής καθίσταται πρακτικά αδύνατη.<br />Μια τέτοια επιλογή, όμως, εμπεριέχει μια σαφή αντίφαση: για να δικαιολογηθεί, θα πρέπει να αναγνωριστεί ότι πρόκειται για υπόθεση εθνικής σημασίας – και όχι για μια υπόθεση «ιδιωτών», όπως μέχρι σήμερα υποστηρίζεται από την ίδια.<br />Βέβαια, θα παίξει ρόλο και η διατύπωση του αιτήματος από το ΠΑΣΟΚ.<br />Αν θέσει θέματα κατασκοπείας, ενισχύει τη λογική της κυβέρνησης.<br />Επίσης, σύμφωνα με νομικές πηγές, μπορεί η πλειοψηφία να ισχυριστεί ότι ο Άρειος Πάγος έχει αρχειοθετήσει την υπόθεση και δεν χρήζει ανοίγματός του από την Βουλή, δηλαδή να επικαλεστούν τη διάκριση εξουσίας.<br />Σε κάθε περίπτωση, το κλείσιμο της υπόθεσης αποτελεί μονόδρομο για το Μέγαρο Μαξίμου που βλέπει ότι δεν μπορεί να επιστρέψει σε εικόνες τύπου Φραπέ-Χασάπη μέσα στην Βουλή διότι ξεκάθαρα της κάνει κακό.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Παρασκήνιο βόμβα για την Εξεταστική των υποκλοπών. Ο συνδυασμός 120 ή 151 ψήφων που «τινάζει» το Μαξίμου στον αέρα.

Το παρασκήνιο της μάχης για την Εξεταστική στις υποκλοπές, ζήτημα ζωής και θανάτου για το Μαξίμου. Σωτήρης Πίκουλας Η προοπτική σύστασης Εξε...

Διαβάστε την συνέχεια