Το μυστήριο λύνεται: Γιατί προσγειώθηκε το Αμερικανικό Μεταγωγικό στη Μόσχα. Πρωτοφανές βήμα, η σημαντική λεπτομέρεια.

<img height="92" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/3e36364a61b8ab8a51f2df47d8d07dfe_XL.jpg?v=3" width="736" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Andrews δεν είναι μια τυχαία αμερικανική στρατιωτική βάση - Βρίσκεται δίπλα στη Washington και αποτελεί βασικό κόμβο για κυβερνητικές και στρατιωτικές αερομεταφορές.</span></h3>Το αμερικανικό C-17 Globemaster III που προσγειώθηκε το πρωί της 25ης Αυγούστου στη Μόσχα δεν ήταν μια καθόλου συνηθισμένη στρατιωτική μεταγωγική πτήση.<br />Ο απόστρατος και στρατιωτικός πιλότος Vladimir Popov εκτίμησε μιλώντας στη Gazeta.Ru ότι το αεροσκάφος ενδέχεται να μετέφερε εκπροσώπους των ΗΠΑ οι οποίοι έφτασαν στη ρωσική πρωτεύουσα για να προετοιμάσουν επαφές μεταξύ των δύο πλευρών — ακόμη και μια μελλοντική συνάντηση μεταξύ Donald Trump και Vladimir Putin.<br />Ο ίδιος συνέδεσε την πτήση με «συνεννοήσεις» γύρω από την Ουκρανία και υποστήριξε ότι ορισμένα ζητήματα δεν μπορούν να λυθούν τηλεφωνικά, αλλά απαιτούν προσωπικές επαφές.<br />Αν η εκτίμησή του είναι σωστή, τότε η παρουσία του αμερικανικού στρατιωτικού αεροσκάφους στη Μόσχα αποκτά εντελώς διαφορετική διάσταση.<br />Δεν θα πρόκειται απλώς για μια μεταφορική αποστολή.<br />Θα μπορούσε να αποτελεί το ορατό ίχνος μιας πολύ πιο αθόρυβης διπλωματικής κινητικότητας.<br /><br />H λεπτομέρεια που τραβά την προσοχή: Andrews – Ρίγα – Μόσχα<br /><br />Η διαδρομή είναι αυτή που τροφοδότησε εξαρχής τα ερωτήματα.<br />Το C-17, με callsign RCH4555, απογειώθηκε από τη Ρίγα περίπου στις 08:50 ώρα Μόσχας και προσγειώθηκε στο Vnukovo γύρω στις 10:04, σύμφωνα με δεδομένα του Flightradar24 που επικαλέστηκαν ρωσικά μέσα.<br />Όμως η πτήση δεν άρχισε στη Λετονία.<br />Το αεροσκάφος είχε φτάσει στη Ρίγα στις 23 Αυγούστου, έχοντας προηγουμένως περάσει από το Camp Springs, Maryland, όπου βρίσκεται η βάση Andrews.<br />Και αυτή είναι η λεπτομέρεια που δίνει στην υπόθεση πολιτικό βάρος.<br />Η Andrews δεν είναι μια τυχαία αμερικανική στρατιωτική βάση. Βρίσκεται δίπλα στην Washington και αποτελεί βασικό κόμβο για κυβερνητικές και στρατιωτικές αερομεταφορές. Εκεί εδρεύουν επίσης αεροσκάφη που χρησιμοποιούνται για τις προεδρικές μετακινήσεις.<br />Αυτό δεν αποδεικνύει ότι το C-17 μετέφερε ανθρώπους του Donald Trump ή αντιπροσωπεία για διαπραγματεύσεις.<br />Αλλά κάνει τη διαδρομή σαφώς πιο ενδιαφέρουσα από μια απλή πτήση ανεφοδιασμού.<br /><img height="210" src="https://www.bankingnews.gr/image/2026-08-25_06-45-40.png" width="640" /><br /><br /><div>Popov: μπορεί να προετοιμάζεται συνάντηση Putin - Trump<br /><br />Ο Vladimir Popov πήγε ένα βήμα παραπέρα.<br />Σύμφωνα με την εκτίμησή του, το αεροσκάφος μπορεί να αποτελεί μέρος της προετοιμασίας μιας «πιθανής μελλοντικής συνάντησης» ανάμεσα στον Donald Trump και τον Vladimir Putin ή εναλλακτικά μιας συνάντησης υψηλόβαθμων στελεχών των μηχανισμών ασφαλείας των δύο χωρών.<br />Ο Popov μίλησε για «συμφωνίες» και «συνεννοήσεις» που βρίσκονται σε εξέλιξη γύρω από την Ουκρανίας.<br />Αν πράγματι υπάρχει τέτοια διαδικασία, ένα C-17 θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για μεταφορά προσωπικού, εξοπλισμού ασφαλείας, επικοινωνιών ή άλλης υλικοτεχνικής υποστήριξης που απαιτείται πριν από μια επίσκεψη υψηλού επιπέδου.<br />Αυτό είναι άλλωστε μέρος της ιδιαίτερης χρησιμότητας του συγκεκριμένου αεροσκάφους.<br />Το C-17 Globemaster III δεν είναι VIP jet.<br />Είναι βαρύ στρατηγικό μεταγωγικό, ικανό να μεταφέρει προσωπικό, οχήματα και δεκάδες τόνους υλικού. Η μεταφορική του ικανότητα φτάνει περίπου τους 77,5 τόνους.<br />Άρα, εάν μια μεγάλη αμερικανική αποστολή χρειάζεται να μεταφέρει γρήγορα στη Μόσχα όχι μόνο ανθρώπους αλλά και εξοπλισμό υποστήριξης, ένα C-17 αποτελεί απολύτως λογική πλατφόρμα.<br /><br />Η στάση στη Ρίγα και η εκδοχή του ανεφοδιασμού<br /><br />Ο Vladimir Popov έδωσε επίσης τη δική του εξήγηση για την παραμονή του αεροσκάφους στη Ρίγα.<br />Υποστήριξε ότι το C-17 πιθανότατα ανεφοδιάστηκε εκεί, ώστε να διαθέτει επαρκές καύσιμο και επιχειρησιακή ευελιξία για την επιστροφή του σε ενδιάμεσο αεροδρόμιο του NATO μετά την αποστολή στη Ρωσία.<br />Και αυτή η εκδοχή, ωστόσο, αποτελεί εκτίμηση του Popov και όχι επίσημη ανακοίνωση της Αεροπορίας των ΗΠΑ.<br />Η επιλογή της Λετονίας παρουσιάζει πάντως ενδιαφέρον.<br />Η Ρίγα βρίσκεται εντός NATO και προσφέρει ασφαλή δυτικό κόμβο πριν από την είσοδο ενός αμερικανικού στρατιωτικού αεροσκάφους στον ρωσικό εναέριο χώρο.<br /><br />Το πιο παράξενο στοιχείο: επίσημα κανείς δεν εξηγεί την πτήση<br /><br />Εδώ ακριβώς βρίσκεται το πραγματικό μυστήριο.<br />Παρά την προσγείωση ενός αμερικανικού στρατιωτικού αεροσκάφους στην πρωτεύουσα της Ρωσίας, μέχρι στιγμής δεν έχει ανακοινωθεί δημόσια ο σκοπός της αποστολής.<br />Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η αντίδραση του Κρεμλίνου.<br />Ο εκπρόσωπος του Ρώσου προέδρου Dmitry Peskov δήλωσε ότι δεν διαθέτει πληροφορίες για το αμερικανικό αεροσκάφος που έφτασε στη Μόσχα.<br />Αυτό αφήνει δύο ενδεχόμενα.<br />Είτε πρόκειται για μια περισσότερο τεχνική ή υπηρεσιακή πτήση που δεν απαιτεί πολιτική δημοσιότητα.<br />Είτε οι πραγματικές επαφές βρίσκονται σε τόσο ευαίσθητο στάδιο ώστε Μόσχα και Washington δεν επιθυμούν ακόμη να αποκαλύψουν λεπτομέρειες.</div><div><br />Το δεύτερο σενάριο είναι αυτό που δίνει ιδιαίτερο βάρος στην εκτίμηση του Popov.<br /><br />Το Mash ανέφερε ακόμη ότι τα αεροσκάφη C-17 Globemaster III χρησιμοποιούνται, μεταξύ άλλων, για κυβερνητικές και διπλωματικές μεταφορές και ότι αυτή ήταν η πρώτη φορά που ένα τέτοιο αεροσκάφος έφτασε στη Μόσχα από το 2017.<br /><br />Η Kommersant υπενθύμισε επίσης ότι ένα άλλο αεροσκάφος της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ είχε προσγειωθεί στο αεροδρόμιο Βνούκοβο τον περασμένο Φεβρουάριο. Ως σημείο αναχώρησής του είχε αναφερθεί επίσης η αεροπορική βάση Andrews. Το αεροσκάφος μετέφερε τον Ρώσο πολίτη Alexander Vinnik, ο οποίος είχε αποφυλακιστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες στο πλαίσιο ανταλλαγής με τον Αμερικανό πολίτη Marc Fogel.<br /><br />Άλλα σενάρια για τον σκοπό της άφιξης του αεροσκάφους<br /><br />Η δημοσιογράφος Ksenia Sobchak, από την πλευρά της, άφησε να εννοηθεί ότι το αεροσκάφος ενδέχεται να έφτασε στη Μόσχα προκειμένου να παραλάβει τον Αμερικανό Charles Wayne Zimmerman, ο οποίος καταδικάστηκε τον Ιανουάριο του 2026 σε πενταετή φυλάκιση για κατοχή και φύλαξη όπλων και πυρομαχικών στο γιοτ του.<br />Η Sobchak υπενθύμισε ότι ο Zimmerman απέπλευσε από τις Ηνωμένες Πολιτείες με προορισμό το Σότσι στις 19 Ιουνίου 2025, προκειμένου να συναντήσει μια γυναίκα από το Καζάν, την οποία είχε γνωρίσει μέσω διαδικτύου. Δεν είχε ενημερώσει τις συνοριακές αρχές ότι στο σκάφος του υπήρχαν όπλα, τα οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, είχε αγοράσει και διατηρούσε στο γιοτ για λόγους αυτοάμυνας.<br />Κατά τη διάρκεια της δίκης, ο Zimmerman παραδέχθηκε πλήρως την ενοχή του και εξήγησε ότι είχε γνωρίσει μια Ρωσίδα μέσω διαδικτύου και αποφάσισε να ταξιδέψει με το γιοτ του για να τη συναντήσει. Ωστόσο, όπως υποστήριξε, δεν γνώριζε τη ρωσική νομοθεσία και θεωρούσε ότι το όπλο αυτοάμυνας που βρισκόταν στο σκάφος μπορούσε να παραμείνει εκεί.<br />Σύμφωνα με πηγή της Ostorozhno Media, στον Zimmerman δόθηκε το φετινό καλοκαίρι, ενώ βρισκόταν στη φυλακή, αίτηση χάριτος προς υπογραφή. Εκείνος την υπέγραψε και στη συνέχεια το σχετικό έγγραφο εστάλη στη Μόσχα.<br /><br />Η Κρατική Δούμα σχολίασε την προσγείωση του C-17 στη Μόσχα<br /><br />Ο Andrey Kolesnik, μέλος της Επιτροπής Άμυνας της Κρατικής Δούμας, χαρακτήρισε την άφιξη του αεροσκάφους της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ «καλό σημάδι». Όπως εξήγησε, εάν το αεροσκάφος αντιμετώπιζε κάποια τεχνική βλάβη, ένα αεροδρόμιο της Μόσχας δύσκολα θα αποτελούσε το πλησιέστερο κατάλληλο σημείο προσγείωσης στη διαδρομή του.<br />«Συνήθως, η στρατιωτική ηγεσία μετακινείται με στρατιωτικά μεταγωγικά αεροσκάφη. Είναι απολύτως πιθανό να υπάρχει κάποιο θέμα προς διαπραγμάτευση. Πρόκειται, βέβαια, απλώς για μια εικασία», δήλωσε ο Kolesnik.<br />Ο Ρώσος βουλευτής πρόσθεσε ότι, εάν το αεροσκάφος της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ είχε εισέλθει παράνομα στον ρωσικό εναέριο χώρο, δεν θα ήταν δυνατό να προσγειωθεί κανονικά σε ένα από τα κύρια αεροδρόμια της Μόσχας.<br /><br />«Από τη στιγμή που όλα εξελίχθηκαν ομαλά, θεωρώ ότι ενδέχεται να σχετίζεται με κάποιο στρατιωτικό ζήτημα ή με προκαταρκτικές διαπραγματεύσεις», κατέληξε ο Kolesnik.</div><div><br />Γιατί η παρουσία ενός c-17 έχει διαφορετικό βάρος<br /><br />Ένα πολιτικό Gulfstream ή ένα κυβερνητικό αεροσκάφος θα μπορούσε να μεταφέρει απλώς μια μικρή αντιπροσωπεία.<br />Το C-17 παραπέμπει σε διαφορετική κλίμακα αποστολής.<br />Το αεροσκάφος έχει σχεδιαστεί για να μεταφέρει βαριά φορτία, προσωπικό και μεγάλης κλίμακας υποστήριξη.<br />Γι' αυτό και η παρουσία του στο Vnukovo μπορεί να προκαλεί περισσότερα ερωτήματα από την άφιξη ενός συμβατικού κυβερνητικού jet.<br />Εάν πρόκειται πράγματι για προετοιμασία μιας μεγάλης επίσκεψης, η αποστολή θα μπορούσε να αφορά την εγκατάσταση υποδομών επικοινωνίας, ασφαλείας ή άλλου εξοπλισμού που προηγείται μιας υψηλού επιπέδου αμερικανικής παρουσίας.<br />Δεν υπάρχει προς το παρόν επιβεβαίωση ότι αυτό συνέβη.<br />Αλλά η κατηγορία του αεροσκάφους είναι από μόνη της μια λεπτομέρεια που αξίζει προσοχής.<br /><br />Το «πρωτοφανές» βήμα μέσα στο σημερινό κλίμα<br /><br />Η προσγείωση είναι ακόμη πιο εντυπωσιακή λόγω της χρονικής συγκυρίας.<br />ΗΠΑ και Ρωσία παραμένουν οι δύο μεγαλύτερες πυρηνικές δυνάμεις του κόσμου, ενώ ο πόλεμος στην Ουκρανία εξακολουθεί να αποτελεί το κεντρικό σημείο σύγκρουσης ανάμεσα στη Μόσχα και στη Δύση.<br />Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η είσοδος ενός βαρέος στρατιωτικού αεροσκάφους της αμερικανικής Αεροπορίας στη Μόσχα δεν είναι καθημερινό γεγονός.<br />Ρωσικά δημοσιεύματα υποστηρίζουν μάλιστα ότι πρόκειται για την πρώτη αντίστοιχη άφιξη αμερικανικού C-17 στη Ρωσία εδώ και χρόνια, αν και αυτή η λεπτομέρεια δεν έχει επιβεβαιωθεί από επίσημη αμερικανική πηγή.<br />Είτε λοιπόν η αποστολή είναι τεχνική είτε διπλωματική, το γεγονός ότι το αεροσκάφος έλαβε τις απαιτούμενες άδειες και προσγειώθηκε στο Vnukovo δείχνει τουλάχιστον ότι υπήρξε προηγούμενος συντονισμός μεταξύ των δύο πλευρών.<br />Τέτοιες πτήσεις δεν πραγματοποιούνται τυχαία.<br /><br />Το μυστήριο δεν λύθηκε πλήρως – αλλά η εικόνα γίνεται πιο καθαρή<br /><br />Η εκτίμηση του Vladimir Popov προσφέρει για πρώτη φορά μια συγκεκριμένη πολιτική εξήγηση στην ασυνήθιστη πτήση:<br />πιθανή αμερικανική προπαρασκευαστική αποστολή για επαφές με τη Μόσχα και, ενδεχομένως, για μια νέα συνάντηση Donald Trump–Vladimir Putin.<br />Δεν αποτελεί ακόμη επίσημη αποκάλυψη.<br />Δεν έχει επιβεβαιωθεί ούτε από τον Λευκό Οίκο ούτε από το Κρεμλίνο.<br />Όμως η διαδρομή Andrews – Ρίγα – Μόσχα, η χρήση ενός βαρέος στρατιωτικού μεταγωγικού και η αναφορά Popov σε συνεχιζόμενες συνεννοήσεις για την Ουκρανία δημιουργούν ένα παζλ που δύσκολα περνά απαρατήρητο.<br />Και η σημαντικότερη λεπτομέρεια μπορεί τελικά να είναι ακριβώς αυτή:<br />ενώ δημόσια δεν έχει ανακοινωθεί καμία μεγάλη αμερικανική επίσκεψη, ένα αεροσκάφος της Πολεμικής Αεροπορίας που ξεκίνησε από τον κυβερνητικό και στρατιωτικό κόμβο της Washington βρίσκεται ήδη στη Μόσχα.<br />Αν πίσω από την πτήση βρίσκεται πράγματι η προετοιμασία νέου γύρου επαφών, τότε το C-17 μπορεί να είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα μεταγωγικό που προσγειώθηκε στο Vnukovo.<br />μπορεί να είναι το πρώτο ορατό σημάδι ότι κάτι πολύ μεγαλύτερο προετοιμάζεται πίσω από κλειστές πόρτες.<br /><br /></div><div><a href=" www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το μυστήριο λύνεται: Γιατί προσγειώθηκε το Αμερικανικό Μεταγωγικό στη Μόσχα. Πρωτοφανές βήμα, η σημαντική λεπτομέρεια.

Η Andrews δεν είναι μια τυχαία αμερικανική στρατιωτική βάση - Βρίσκεται δίπλα στη Washington και αποτελεί βασικό κόμβο για κυβερνητικές και ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κρίσιμη απόφαση στο ΚΥΣΕΑ: Eπιστρέφουν οι Patriot από τη Σαουδική Αραβία; Η Αθήνα αναδιατάσσει την «ομπρέλα» της.

<img height="104" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/08/ChatGPT-Image-8-%CE%91%CF%85%CE%B3-2026-02_45_51-%CE%BC.%CE%BC-1-1068x712.png" width="733" /><br /><br />Η Αθήνα αναδιατάσσει την αντιαεροπορική της «ασπίδα» υπό το βάρος της κλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή – Η Σούδα περνά στο επίκεντρο του σχεδιασμού, ενώ το επόμενο ΚΥΣΕΑ καλείται να αποφασίσει για την ελληνική πυροβολαρχία Patriot που επιχειρεί από το 2021 στη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Σε μια κίνηση που αποτυπώνει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι η Αθήνα επανεξετάζει από μηδενική βάση τη διάταξη κρίσιμων μονάδων αεράμυνας, η Ελλάδα προχωρά σε αναδιάταξη των Patriot, με τη Σούδα να μετατρέπεται σε έναν από τους βασικότερους προστατευόμενους στρατηγικούς κόμβους στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Την ίδια στιγμή, ανοίγει πλέον επισήμως η συζήτηση για την επιστροφή στην Ελλάδα της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot που βρίσκεται στη Σαουδική Αραβία, με το ζήτημα να οδηγείται προς εξέταση σε επίπεδο ΚΥΣΕΑ.<br /><br />Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας εξετάζει δύο βασικά σενάρια: μια περιορισμένη χρονικά παράταση της ελληνικής αποστολής ή την επιστροφή της συστοιχίας στην Ελλάδα, με την τελική απόφαση να εξαρτάται από τα νέα επιχειρησιακά δεδομένα και τις ανάγκες αεράμυνας της χώρας.<br /><br />Το μήνυμα είναι σαφές: η ελληνική αεράμυνα προσαρμόζεται πλέον σε ένα περιβάλλον στο οποίο οι απειλές δεν περιορίζονται στο παραδοσιακό ελληνοτουρκικό μέτωπο, αλλά εκτείνονται από το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι τη Μέση Ανατολή.<div><br />Από την Κάρπαθο στη Σούδα – Η Κρήτη μπαίνει στην πρώτη γραμμή<br /><br />Η πρώτη μεγάλη κίνηση έχει ήδη ξεκινήσει.<br /><br />Η πυροβολαρχία Patriot που είχε αναπτυχθεί στην Κάρπαθο μεταφέρεται στη Σούδα της Κρήτης, με τη διαδικασία να έχει αρχίσει από τις πρώτες ώρες της Κυριακής 23 Αυγούστου.<br /><br />Η μετακίνηση, σύμφωνα με τις σχετικές πληροφορίες, εντάσσεται στην αναδιάταξη της ελληνικής αεράμυνας και αποσκοπεί στην ενίσχυση της προστασίας των κρίσιμων στρατιωτικών και συμμαχικών υποδομών της Σούδας, καθώς οι εξελίξεις γύρω από το Ιράν έχουν αυξήσει το επίπεδο επιφυλακής στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Και εδώ βρίσκεται η ουσία της ελληνικής κίνησης.<br /><br />Η Σούδα δεν είναι μία ακόμη στρατιωτική εγκατάσταση.<br /><br />Αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους επιχειρησιακούς κόμβους ολόκληρης της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, χρησιμοποιείται από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και τις Ηνωμένες Πολιτείες και διαθέτει κομβικό ρόλο για επιχειρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Σε περίπτωση γενικευμένης περιφερειακής κρίσης, συνεπώς, η Κρήτη αποκτά πολλαπλάσια στρατηγική βαρύτητα – και μαζί αυξάνεται η απαίτηση για ισχυρή αντιαεροπορική και αντιβαλλιστική κάλυψη.</div><div><a href="https://directus.gr/krisimi-apofasi-sto-kysea-epistrefoun-oi-patriot-apo-ti-saoudiki-aravia-i-athina-anadiatassei-tin-obrela-tis/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγη</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κρίσιμη απόφαση στο ΚΥΣΕΑ: Eπιστρέφουν οι Patriot από τη Σαουδική Αραβία; Η Αθήνα αναδιατάσσει την «ομπρέλα» της.

Η Αθήνα αναδιατάσσει την αντιαεροπορική της «ασπίδα» υπό το βάρος της κλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή – Η Σούδα περνά στο επίκεντρο του σχεδιασμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα μαχητικά που δεν είδε η Τουρκία. Το Ισραήλ ξεγύμνωσε τον Ερντογάν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="336" src="https://www.youtube.com/embed/Q1ICcP_oonI" width="649" youtube-src-id="Q1ICcP_oonI"></iframe></div><br /><div>Το επικίνδυνο παρασκήνιο της σύγκρουσης Ισραήλ–Τουρκίας στη Συρία, ο φιλοτουρκικός ρόλος του Τόμας Μπάρακ, η οργισμένη απάντηση του Ίσραελ Κατς και η νέα ισραηλινή αντίληψη για την τουρκική απειλή.</div><br />Το ισραηλινό πλήγμα στην αεροπορική βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ ξεγύμνωσε τις πραγματικές δυνατότητες και τα όρια της Τουρκίας. Η Άγκυρα απείλησε με απογείωση F-16, αλλά δεν είχε εντοπίσει εγκαίρως τα ισραηλινά μαχητικά που έφτασαν κοντά στα σύνορά της.<br /><br />Ο διευθυντής σύνταξης του Geopolitico.gr Χρήστος Κωνσταντινίδης αναλύει το επικίνδυνο παρασκήνιο της σύγκρουσης Ισραήλ–Τουρκίας στη Συρία, τον φιλοτουρκικό ρόλο του Τόμας Μπάρακ, την οργισμένη απάντηση του Ίσραελ Κατς και τη νέα ισραηλινή αντίληψη για την τουρκική απειλή.<br /><br />Πώς συνδέεται η Συρία με την Κύπρο, τη «Γαλάζια Πατρίδα», τα τουρκικά θαλάσσια πάρκα και την παράνομη αλιεία στο Αιγαίο; Γιατί η Τουρκία υποχωρεί απέναντι στο Ισραήλ, αλλά κλιμακώνει απέναντι στην Ελλάδα; Ποιο παράθυρο στρατηγικής ανοίγεται για Αθήνα και Λευκωσία;<br /><br />Στην εκπομπή παρουσιάζονται επίσης η νέα μεταφορά μεταναστών στη Σάμο, η υπόθεση της Δαδιάς, η κινεζική επιχείρηση φίμωσης των Ουιγούρων μέσα στην Τουρκία, η στρατηγική του Πεκίνου για την Ταϊβάν και οι τουρκικοί περιορισμοί στη σημερινή λειτουργία της Παναγίας Σουμελά.<br /><br />Το κεντρικό συμπέρασμα είναι σαφές: η Τουρκία υποχωρεί μόνο όταν γνωρίζει ότι θα πληρώσει κόστος.<div><br /></div><div><a href="https://geopolitico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα μαχητικά που δεν είδε η Τουρκία. Το Ισραήλ ξεγύμνωσε τον Ερντογάν.

Το επικίνδυνο παρασκήνιο της σύγκρουσης Ισραήλ–Τουρκίας στη Συρία, ο φιλοτουρκικός ρόλος του Τόμας Μπάρακ, η οργισμένη απάντηση του Ίσραελ Κ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΔΕΘ: η τελευταία επιχείρηση διάσωσης του Κυριάκου Μητσοτάκη.

<img height="94" src="https://omegapress.gr/images/LABADA.jpg" width="739" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Η καταιγιστική προπαγάνδα σχετικά με τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού από τη ΔΕΘ έχει ξεκινήσει από τον Μάϊο και συντηρείται συνεχώς μέχρι σήμερα, προσδίδοντας μεσσιανικά χαρακτηριστικά σε μια κλασσική πελατειακή συμπεριφορά.<br /><br />Αντιμέτωπος με την απειλή της εκλογικής ήττας και τα σενάρια αντικατάστασής του σε περίπτωση επαναληπτικών εκλογών, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, έχει κινητοποιήσει το σύνολο του προπαγανδιστικού μηχανισμού; ΜΜΕ, δημοσκοπήσεις, διαδίκτυο και πελατειακό σύστημα, με στόχο να κάνει την τελευταία και μεγαλύτερη προσπάθεια αναχαίτισης της πορείας προς την πτώση.<br />Στο πλαίσιο αυτό, ένα σκέλος της επιχείρησης -διάσωσης αφορά τις προεκλογικές παροχές από τη ΔΕΘ. Το δεύτερο σκέλος είναι η ανόρθωση της εικόνας του στην εξωτερική πολιτική και το τρίτο σκέλος είναι η αντιμετώπιση των Σαμαρά και Τσίπρα.<br /><br />Στο σύνολό τους τα θέματα αυτά, έχουν πλήξει τον ίδιο τον πρωθυπουργό και τη ΝΔ , που σε συνδυασμό με την εικόνα διαφθοράς, νεποτισμού και εξυπηρέτησης συμφερόντων επηρεάζουν καταλυτικά την προεκλογική εκστρατεία. Πολλοί υποστηρίζουν ότι, η συνεχής ακροβασία ως προς τον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών, δεν αφορά κάποια συγκεκριμένη στρατηγική. Αλλά οφείλεται, πρώτον, στο πως θα υποδεχθεί η κοινωνία την παροχολογία της ΔΕΘ και δεύτερον, τον τρόπο εξόδου του Μητσοτάκη…</div><div><br />Πελατειακό σύστημα και ΔΕΘ<br /><br /> Σε όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης οι πρωθυπουργοί, ιδιαίτερα όσοι ήταν αντιμέτωποι με το φάσμα της ήττας, επιδίδονταν σε μια ακατάσχετη παροχολογία, με στόχο την αναχαίτιση της πτωτικής τους πορείας. Δεν τα κατάφερναν, κυρίως απέτυχαν όλοι όσοι βρίσκονταν στη δεύτερη τετραετία. Η κοινωνία είναι υποψιασμένη και απορρίπτει το φιλολαικό προφίλ που καλλιεργούν οι επικοινωνιακοί σύμβουλοι του Μητσοτάκη. Δεν είναι δυνατόν ο αρχιερέας των ανισοτήτων και του νεοφιλευθερισμού να κυβερνά ως μνημονιακός πρωθυπουργός και το έβδομο έτος να γίνεται φιλολαικός.<br /><br />Ειδικότερα ο συγκεκριμένος πρωθυπουργός που σπάνια νοιώθει την ανάγκη να συζητήσει ή να κατανοήσει τις κοινωνικές ανάγκες. Ακόμη χειρότερες είναι οι επιδόσεις του ως προς το κοινωνικό κράτος, το οποίο απορρίπτει και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ουδέποτε έχει μιλήσει για δημόσια αγαθά. Τώρα θα τα θυμηθεί όλα, αλλά προφανώς δεν είναι πειστικός…<br />Για όλους αυτούς τους λόγους εκτιμάται ότι οι εξαγγελίες της ΔΕΘ θα χαθούν στη δίνη της πραγματικότητας που βιώνει το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού. Ο ίδιος όμως προσδοκά ότι ΄αν οι εξαγγελίες του γνωρίσουν ευρεία αποδοχή και θα αποτυπωθεί και στις δημοσκοπήσεις τότε μπορεί να προσφύγει στις εκλογές το συντομότερο.<br /><br />Η εξωτερική πολιτική<br /><br />Εδώ επικρατεί μια άλλη πραγματικότητα. Από το 2019 και μετά ο πρωθυπουργός προσπάθησε να εμφανιστεί ως κινητήριος δύναμη του ελληνοτουρκικού διαλόγου. Δεν ήταν λίγοι όμως εκείνοι που υποψιάζονταν ότι το κάνει για εσωτερικούς λόγους και πράγματι επιβεβαιώθηκαν.<br /><br />Αρχικά διακήρυξε ότι είναι υπέρ της προσφυγής στη Χάγη με την Τουρκία και μάλιστα συνόδευε την διακήρυξη αυτή με την προειδοποίηση ότι μπορεί να υποχωρήσει η Ελλάδα από πάγιες θέσεις της. Σταδιακά όμως φάνηκε ότι όλο αυτό το σόου υπέκρυπτε τακτικισμούς που επιβεβαιώθηκαν στην πορεία. Σταδιακά αποσύρθηκε από το τραπέζι η Χάγη και αντικαταστάθηκε από τα ήρεμα νερά και την Διακήρυξη των Αθηνών. Ως προς τον διάλογο ο Μητσοτάκης δημιούργησε ένα νέο πλαίσιο. Κατάργησε τις διερευνητικές συνομιλίες και τις αντικατέστησε με ένα τρίπτυχο, υπό τον τίτλο του Πολιτικού Διαλόγου υπό την έμπιστή του αλλά ανεπαρκή υφυπουργό Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, που περιελάμβανε:<br /><br />1. Συνομιλίες για τα διμερή προβλήματα υπό τους υφυπουργούς εξωτερικών . <br />2. Θετική ατζέντα που φυσικά προυπήρχε και είχε συμβάλλει στην διατήρηση κλίματος παραγωγικών σχέσεων και συνεργασίας σε διάφορα επίπεδα. <br />3. Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, που επίσης προυπήρχαν και δεν εξελίχθηκαν ποτέ επί Μητσοτάκη.<br /><br />Να σημειωθεί ότι επί πρωθυπουργίας Μητσοτάκη υπήρξε το σοβαρότατο επεισόδιο στην Κάσο με την ακύρωση των ερευνών από το τουρκικό πολεμικό ναυτικό, η ταπεινωτική για την Ελλάδα πορεία του Ουρούτς Ρέις, η μόνιμη εισβολή τουρκικών αλιευτικών στα ελληνικά χωρικά ύδατα και τώρα τα θαλάσσια πάρκα. Στο σύνολό τους τα ζητήματα αυτά δεν έχουν αντιμετωπιστεί από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Στα μάτια του ελληνικού λαού ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ένας υποχωρητικός πρωθυπουργός που δεν έχει σχέδιο, ούτε κύρος για να αναλάβει πρωτοβουλίες, ενώ σωστά επικρίνεται για την άνευ όρων ταύτιση με τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του Ισραήλ.<br /><br />Τώρα ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του, αν και αμήχανοι και έντονα προβληματισμένοι, προσπαθούν να αλλάξουν το σκηνικό , χωρίς όμως να προβάλλουν κάποιο σχέδιο αντίδρασης, κάποια πρωτοβουλία ή κάποια απάντηση σε διεθνές επίπεδο. Γι αυτό και προκαλεί εύλογο προβληματισμό το τι θα συμβεί στις ελληνοτουρκικές σχέσεις το επόμενο διάστημα. Ο ίδιος πιστεύει ότι με επικοινωνιακούς ελιγμούς μπορεί να αποφύγει κρίση ή να κερδίσει χρόνο.</div><div>  <br />Προφανώς έχουν τη σημασία τους επίσης σημαντικά γεγονότα που η κυβέρνηση υποβαθμίζει συνειδητά.<br />1. Η απουσία της Ελλάδας από τη διαμόρφωση της ευρωπαικής πολιτικής έναντι της Τουρκίας.<br />2. Η απουσία της Ελλάδας από τα βαλκάνια<br />3. Η πλήρης απουσία της Ελλάδας από τις ειρηνευτικές διαδικασίες και τις διεργασίες για μια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας στην περιοχή.<br />4. Η υποτίμηση της Ελλάδας και η περιθωριοποίηση του πρωθυπουργού από τον Ντόναλντ Τραμπ<br /><br />Η κλεψύδρα αδειάζει<br /><br />Το τρίτο κεφάλαιο είναι οι διεργασίες που συντελούνται σε όλο το πολιτικό φάσμα, από την Αριστερά μέχρι την ακροδεξιά. Ο κατακερματισμός δεν είναι πλέον πρόβλημα μόνο για την Αριστερά, αλλά και για τη ΝΔ, καθώς ο ακροδεξιός λαικισμός ενισχύεται, ενώ η πρόθεση του Σαμαρά να ιδρύσει δικό του κόμμα θα είναι η χαριστική βολή στην φιλοδοξία του Μητσοτάκη να κερδίσει τρίτη τετραετία.<br /><br />Είναι επομένως λογικό, ο πρωθυπουργός μέσω των εξαγγελιών στη ΔΕΘ να δοκιμάσει να ανακτήσει μέρος της εκλογικής του επιρροής και να πάει σε εκλογές. Είναι όμως προφανές ότι αυτή είναι τελευταία ΔΕΘ του Κυριάκου Μητσοτάκη , επομένως αν και τώρα δεν καταφέρει να ανακάμψει , δεν θα τα καταφέρει ποτέ. Για τους λόγους αυτούς έχει ενεργοποιήσει όλες τις δυνάμεις και τους μηχανισμούς που διαθέτει , προκειμένου να βελτιώσει την εικόνα του, την προσωπική και την δημοσκοπική.<br /><br />Ακόμη και έρθει πρώτο κόμμα στις εκλογές, κανένας δεν θέλει πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη, επομένως οι διεργασίες για την αντικατάστασή του, παραίτηση ή ανατροπή θα είναι έντονες. <br />Από την άλλη, η μόνη βοήθεια που έχει ο Μητσοτάκης είναι από την αδυναμία των κομμάτων της Κεντροαριστεράς να συμπήξουν ένα αντιμητσοτακικό μέτωπο .<br /><br />Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία λένε και όντως ισχύει. Αλλά η ελπίδα για τον Μητσοτάκη πιθανόν να χαθεί αν είναι αρνητικές οι πρώτες δημοσκοπήσεις που θα δούμε μετά τη ΔΕΘ. Αν όπως αναμένεται δεν ανατρέψουν την πορεία προς την πτώση, τότε είναι προφανώς ότι η προσφυγή στις κάλπες θα είναι μονόδρομος, πέρα από την εικόνα κρίσης που θα εκπέμπει η ΝΔ.<br />Εκτός και αν η εξουσιομανία και τα συμφέροντα που με πάθος υπηρετεί, τον κρατήσουν λίγο καιρό ακόμη. Πόσο ακόμη; άγνωστο, αλλά η κλεψύδρα αδειάζει..</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΔΕΘ: η τελευταία επιχείρηση διάσωσης του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Του Σωτήρη Σιδέρη Η καταιγιστική προπαγάνδα σχετικά με τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού από τη ΔΕΘ έχει ξεκινήσει από τον Μάϊο και συντηρείτα...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ασπίδα» πάνω από τη Σούδα: Γιατί η Κρήτη γίνεται το νέο κέντρο της ελληνικής αεράμυνας.

<img height="107" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/ChatGPT-Image-19-%CE%91%CF%85%CE%B3-2026-07_26_38-%CE%BC.%CE%BC-1068x712-1.jpg" width="758" /><br /><br /><b>Αφροδιτη Πανου </b><br />Η μετακίνηση των Patriot από την Κάρπαθο δεν είναι απλή αλλαγή θέσης – Η Αθήνα προσαρμόζει την άμυνά της στη νέα απειλή της Ανατολικής Μεσογείου<br /><br />Η μεταφορά της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot από την Κάρπαθο προς την Κρήτη έχει ήδη γίνει είδηση. Η ουσία, όμως, βρίσκεται ένα επίπεδο βαθύτερα: γιατί η Αθήνα επέλεξε τώρα να συγκεντρώσει ένα τόσο πολύτιμο αντιβαλλιστικό σύστημα γύρω από τη Σούδα και τι δείχνει αυτή η επιλογή για τον νέο αμυντικό χάρτη της χώρας.<br /><br />Η πυροβολαρχία, μαζί με προσωπικό και εξοπλισμό, άρχισε να μετακινείται στις 23 Αυγούστου, έπειτα από επανεκτίμηση του περιφερειακού κινδύνου. Η Σούδα δεν αποτελεί απλώς ακόμη μία ελληνική στρατιωτική εγκατάσταση: είναι κόμβος ελληνικών, αμερικανικών και ΝΑΤΟϊκών επιχειρήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο, με κρίσιμες ναυτικές και αεροπορικές υποδομές.<br /><br />Και ακριβώς αυτή η στρατηγική αξία εξηγεί γιατί η Κρήτη ανεβαίνει πλέον στην πρώτη γραμμή της ελληνικής αεράμυνας.<br />Από την Κάρπαθο στη Σούδα: Άλλαξε η απειλή, αλλάζει και η διάταξη<br /><br />Η Patriot είχε μεταφερθεί στην Κάρπαθο τον Μάρτιο, όταν η μεγάλη ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή ανάγκασε το ελληνικό επιτελείο να αναδιατάξει την αντιβαλλιστική προστασία της χώρας.<br /><br />Έξι μήνες αργότερα, το σύστημα μετακινείται ξανά.<br /><br />Δεν πρόκειται για εγκατάλειψη της νοτιοανατολικής πτέρυγας του Αιγαίου. Πρόκειται για μεταφορά της βαρύτητας προς έναν στόχο πολύ μεγαλύτερης στρατηγικής αξίας: τη Σούδα.<br /><br />Οι τελευταίες εκτιμήσεις που φθάνουν στην Αθήνα αφορούν, μεταξύ άλλων, το ενδεχόμενο απειλής εναντίον αμερικανικών εγκαταστάσεων στη νοτιοανατολική Ευρώπη. Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, στον ελληνικό σχεδιασμό λαμβάνονται υπόψη οι ιρανικές δυνατότητες βαλλιστικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς.<br /><br />Αυτό αλλάζει τη λογική της άμυνας.<br /><br />Η προτεραιότητα δεν είναι πλέον μόνο η γεωγραφική κάλυψη. Είναι η προστασία υποδομών των οποίων η απώλεια ή προσωρινή αδρανοποίηση θα είχε πολύ μεγαλύτερες στρατιωτικές και γεωπολιτικές συνέπειες. <br />Γιατί η Σούδα είναι διαφορετική<br /><br />Η γεωγραφία εξηγεί σχεδόν τα πάντα.<br /><br />Η Κρήτη βρίσκεται ανάμεσα στην ηπειρωτική Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Η Σούδα αποτελεί κρίσιμο κόμβο για ναυτικές και αεροπορικές επιχειρήσεις των ελληνικών και συμμαχικών δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Σε μια περίοδο κατά την οποία οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή διεξάγονται πλέον με βαλλιστικούς πυραύλους, cruise missiles και drones μεγάλου βεληνεκούς, η αξία μιας τέτοιας εγκατάστασης συνοδεύεται αναπόφευκτα και από αυξημένη ανάγκη προστασίας.<br /><br />Γι’ αυτό η εγκατάσταση Patriot κοντά στη Σούδα μπορεί να διαβαστεί ως κάτι περισσότερο από έκτακτο μέτρο.<br /><br />Η Ελλάδα αρχίζει να αντιμετωπίζει την Κρήτη ως κρίσιμο αμυντικό κόμβο της Ανατολικής Μεσογείου.<br />Το ελληνικό «τόξο» δεν σταματά στην Κρήτη<br /><br />Υπάρχει όμως και μία δεύτερη διάσταση που κάνει την εικόνα πολύ πιο ενδιαφέρουσα.<br /><br />Η Αθήνα παρακολουθεί παράλληλα την κατάσταση στην Κύπρο. Ελληνικά F-16 εξακολουθούν να βρίσκονται εκεί, ενώ παραμένει και η φρεγάτα «Νικηφόρος Φωκάς», η οποία διαθέτει το σύστημα αντιμετώπισης drones «Κένταυρος».<br /><br />Ταυτόχρονα εξετάζεται η δυνατότητα συνδρομής προς τη Βουλγαρία στην αεράμυνα, εφόσον υπάρξει επίσημο αίτημα από τη Σόφια.<br /><br />Έτσι διαμορφώνεται μια πολύ ευρύτερη εικόνα:<br /><br />Κρήτη – Κύπρος – νοτιοανατολική Ευρώπη.<br /><br />Δεν πρόκειται ακόμη για ένα νέο επίσημο «δόγμα». Οι κινήσεις όμως δείχνουν ότι η ελληνική αεράμυνα καλείται πλέον να υπολογίζει απειλές που δεν περιορίζονται στο παραδοσιακό ελληνοτουρκικό επιχειρησιακό περιβάλλον.<br />Το μεγάλο ερώτημα: Επιστρέφει και η Patriot από τη Σαουδική Αραβία;<br /><br />Εδώ βρίσκεται ίσως η σημαντικότερη επόμενη εξέλιξη.<br /><br />Η Αθήνα εξετάζει παράλληλα το μέλλον της ελληνικής Patriot που βρίσκεται στη Σαουδική Αραβία από το 2021.<br /><br />Το υπουργείο Εθνικής Άμυνας έχει επισήμως επιβεβαιώσει ότι η συγκεκριμένη αποστολή εντάσσεται στη διμερή αμυντική συνεργασία Ελλάδας–Σαουδικής Αραβίας και έχει ως αποκλειστικό σκοπό την αντιαεροπορική και αντιβαλλιστική προστασία κρίσιμων υποδομών. Στην ίδια επίσημη απάντηση τονίζεται ότι η διάθεση του συστήματος γίνεται με γνώμονα και τη διατήρηση της ελληνικής επιχειρησιακής επάρκειας.<br /><br />Πλέον εξετάζεται είτε μία βραχεία παράταση είτε η επιστροφή της πυροβολαρχίας, χωρίς μέχρι στιγμής να υπάρχει ανακοινωμένη τελική απόφαση.<br /><br />Και εδώ η συζήτηση αποκτά άλλη βαρύτητα.<br /><br />Εάν η πυροβολαρχία επιστρέψει, η Ελλάδα θα ανακτήσει ένα ακόμη πολύτιμο σύστημα σε μια περίοδο κατά την οποία η ζήτηση για αντιβαλλιστική άμυνα έχει εκτοξευθεί.<br />Από «εξαγωγή ασφάλειας» στην προστασία της ελληνικής επικράτειας<br /><br />Η αποστολή στη Σαουδική Αραβία υπήρξε σημαντική διπλωματικά και επιχειρησιακά για την Ελλάδα.<br /><br />Η ίδια η περιφερειακή πραγματικότητα, όμως, έχει αλλάξει.<br /><br />Όταν οι Patriot αναπτύχθηκαν στο Βασίλειο το 2021, η Αθήνα μπορούσε να χρησιμοποιήσει την αποστολή ως εργαλείο αμυντικής διπλωματίας και ενίσχυσης μιας στρατηγικής σχέσης.<br /><br />Το 2026 το ερώτημα είναι διαφορετικό:<br /><br />πόσα από τα υψηλής αξίας συστήματα αεράμυνας μπορεί να διαθέτει η Ελλάδα εκτός συνόρων όταν η ίδια η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται μέσα στην ακτίνα μιας πολύ ευρύτερης πυραυλικής αντιπαράθεσης;<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι η ελληνική παρουσία στη Σαουδική Αραβία επανεξετάζεται πλέον σε πολύ μικρότερα χρονικά διαστήματα, αντί να θεωρείται δεδομένη για μεγάλο χρονικό ορίζοντα.<br />Και μία ακόμη παράμετρος: Τα ελληνικά Patriot πρέπει να εκσυγχρονιστούν<br /><br />Υπάρχει και ένα λιγότερο εμφανές κομμάτι του παζλ.<br /><br />Πριν από την τελευταία πολεμική κλιμάκωση, Ελλάδα και Σαουδική Αραβία βρίσκονταν σε προχωρημένες συνομιλίες για πρόγραμμα αναβάθμισης των έξι ελληνικών πυροβολαρχιών Patriot, με το Ριάντ να αναλαμβάνει σύμφωνα με τις σχετικές πληροφορίες κόστος περίπου 350 εκατ. δολαρίων.<br /><br />Οι συνομιλίες πάγωσαν καθώς η πολεμική ζήτηση για συστήματα και κυρίως για πυραύλους αναχαίτισης αυξήθηκε απότομα.<br /><br />Αυτό δημιουργεί ένα δύσκολο τρίγωνο για την Αθήνα:<br /><br />να διατηρήσει επαρκή αριθμό συστημάτων στην Ελλάδα, να εξασφαλίσει επάρκεια πυραύλων και ταυτόχρονα να προχωρήσει στον εκσυγχρονισμό τους.<br />Η Κρήτη γίνεται κάτι περισσότερο από βάση<br /><br />Η μετακίνηση από την Κάρπαθο στη Σούδα, επομένως, δεν πρέπει να διαβαστεί απομονωμένα.<br /><br />Συνδέεται με την παρουσία ελληνικών μέσων στην Κύπρο, την επανεξέταση της αποστολής στη Σαουδική Αραβία, την πιθανότητα υποστήριξης συμμάχων στα Βαλκάνια και –κυρίως– με την ανάγκη προστασίας κρίσιμων ελληνικών και συμμαχικών εγκαταστάσεων.<br /><br />Η Ελλάδα βρίσκεται πλέον μπροστά σε μια διαφορετική εξίσωση ασφαλείας.<br /><br />Για δεκαετίες, μεγάλο μέρος του σχεδιασμού της ελληνικής αεράμυνας ήταν προσανατολισμένο πρωτίστως προς το Αιγαίο.<br /><br />Η νέα πραγματικότητα απαιτεί ταυτόχρονα βλέμμα προς νότο και ανατολή.<br /><br />Και μέσα σε αυτόν τον νέο χάρτη, η Κρήτη αποκτά διαφορετικό βάρος: όχι απλώς ως το μεγάλο ελληνικό νησί της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά ως κόμβος πάνω στον οποίο συναντώνται η ελληνική άμυνα, η αμερικανική στρατιωτική παρουσία και η νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ.<br /><br />Η Patriot στη Σούδα είναι, τελικά, μόνο το πιο ορατό κομμάτι αυτής της αλλαγής.<div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Ασπίδα» πάνω από τη Σούδα: Γιατί η Κρήτη γίνεται το νέο κέντρο της ελληνικής αεράμυνας.

Αφροδιτη Πανου  Η μετακίνηση των Patriot από την Κάρπαθο δεν είναι απλή αλλαγή θέσης – Η Αθήνα προσαρμόζει την άμυνά της στη νέα απειλή της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα στη νέα γραμμή άμυνας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2022/12/patriot.webp"><img height="96" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2022/12/patriot-1068x653.webp" width="765" /></a><br /><b><br /></b><div><b>Θοδωρής Καλούδης</b><br />Οι απειλές του Ιράν κατά αμερικανικών εγκαταστάσεων στην Κύπρο και τη Βουλγαρία επαναφέρουν ένα ζήτημα που έως τώρα έμενε στη δεύτερη γραμμή της ευρωπαϊκής συζήτησης: ποιος μπορεί να αναλάβει την προστασία της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, όταν η θεωρούμενη από τη Συμμαχία διαρκής ρωσική απειλή συνυπάρχει πλέον με την άμεση απειλή του Ιράν – και μάλιστα σήμερα που η Τεχεράνη απειλεί ανοιχτά χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.<br /><br />Η Ελλάδα βρίσκεται σχεδόν αναπόφευκτα στο κέντρο αυτής της συζήτησης.<br /><br />Η χώρα μας δεν διαθέτει απεριόριστα μέσα. Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις καλούνται να καλύψουν ταυτόχρονα το Αιγαίο, την Κρήτη, τις Αμερικανικές εγκαταστάσεις της Σούδας, την Κύπρο και, ενδεχομένως, να συνδράμουν τη Βουλγαρία, ενώ μία πυροβολαρχία Patriot παραμένει στη Σαουδική Αραβία. Η σημασία της Ελλάδας προκύπτει από τον συνδυασμό γεωγραφίας, υποδομών και πραγματικής επιχειρησιακής εμπειρίας.<br /><br />Η ιρανική προειδοποίηση φωτίζει ακριβώς αυτή τη μεταβολή. Η Νοτιοανατολική Ευρώπη δεν αποτελεί πλέον ασφαλές μετόπισθεν. Η βρετανική παρουσία στο Ακρωτήρι, η χρήση της βουλγαρικής βάσης Μπεζμέρ από αμερικανικά αεροσκάφη και η Σούδα συνδέουν την περιοχή με τις επιχειρήσεις των δυτικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή. Η απόσταση από το Ιράν εξακολουθεί να παρέχει ένα σημαντικό περιθώριο ασφαλείας. Δεν εξασφαλίζει, όμως, το απρόσβλητο.<br />Από τη Σούδα έως τη Βουλγαρία<br /><br />Η αμερικανική στρατηγική κοινότητα έχει εδώ και χρόνια καταγράψει τη γεωπολιτική αξία της Ελλάδας, χωρίς να έχει δημοσιευθεί μέχρι στιγμής κάποια ολοκληρωμένη ανάλυση που να συνδέει ευθέως τη χώρα με τις τελευταίες ιρανικές απειλές κατά ευρωπαϊκών στόχων.<br /><br />Η εικόνα, πάντως, που προκύπτει από τις επιμέρους μελέτες είναι αρκετά καθαρή.<br /><br />Το <a href="https://www.atlanticcouncil.org/blogs/new-atlanticist/us-greece-relations-in-the-biden-era-why-the-road-to-rebuilding-the-transatlantic-alliance-runs-through-athens/?utm_source=chatgpt.com">Atlantic Council</a> έχει περιγράψει, σε ανύποπτο χρόνο, την Ελλάδα ως κρίσιμο κρίκο της αμερικανικής στρατηγικής στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, ενώ παλαιότερη ανάλυσή του σημείωνε ότι η σταθερότητα της περιοχής επιτρέπει στις Ηνωμένες Πολιτείες να διαθέτουν δυνάμεις σε άλλα μέτωπα. Η Ελλάδα αντιμετωπίζεται έτσι ως χώρα που συνδέει επιχειρησιακά τα Βαλκάνια με την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Το <a href="https://cepa.org/transcripts/state-of-the-alliance-greece/?utm_source=chatgpt.com">CEPA</a> (Κέντρο Ανάλυσης Ευρωπαϊκής Πολιτικής – Center for European Policy Analysis, Αμερικανικό μη κερδοσκοπικό ίδρυμα δημόσιας πολιτικής με έμφαση στη διατλαντική συνεργασία)έχει δώσει ιδιαίτερη έμφαση σε μια άλλη ελληνική λειτουργία: τη μεταφορά στρατιωτικών δυνάμεων και υλικού από τα ελληνικά λιμάνια προς τη βαλκανική και την ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Η Αλεξανδρούπολη, οι οδικές και σιδηροδρομικές συνδέσεις προς τη Βουλγαρία και η δυνατότητα πρόσβασης στη Μαύρη Θάλασσα έχουν μετατρέψει τη χώρα σε νότιο διάδρομο ενίσχυσης της Συμμαχίας. <br /><br />Κατά το <a href="https://www.heritage.org/defense/report/keeping-america-safe-why-us-bases-europe-remain-vital?utm_source=chatgpt.com">Heritage Foundation</a>, η Σούδα προσθέτει την επιχειρησιακή διάσταση. Δεν είναι απλώς μια διμερής αμερικανοελληνική εγκατάσταση. Παρέχει ανεφοδιασμό, συντήρηση, ελλιμενισμό και υποστήριξη επιχειρήσεων σε μια μεγάλη ακτίνα, από την Ανατολική Μεσόγειο έως την Ερυθρά Θάλασσα. Το Heritage Foundation έχει εντάξει τη Σούδα στις σημαντικότερες αμερικανικές ναυτικές εγκαταστάσεις της Ευρώπης, μαζί με τη Ρότα της Ισπανίας και τη Σιγκονέλα της Ιταλίας.<br /><br />Η δύσκολη αριθμητική των Patriot<br /><br />Η νέα παράμετρος είναι η αεράμυνα. Ο πόλεμος με το Ιράν αποκάλυψε μια γνωστή, αλλά συχνά παραμελημένη, ευρωπαϊκή αδυναμία: η Ευρώπη διαθέτει σύγχρονα συστήματα αναχαίτισης, όχι όμως σε αριθμούς ικανούς να καλύψουν ταυτόχρονα στρατιωτικές βάσεις, πόλεις, λιμάνια και ενεργειακές υποδομές.<br /><br />Το <a href="https://cepa.org/article/europes-porous-air-defenses-unmasked-by-iran-war/?utm_source=chatgpt.com">CEPA</a> επισημαίνει ότι η χρήση πανάκριβων πυραύλων ή μαχητικών εναντίον φθηνών ιρανικών drones δημιουργεί μια οικονομικά μη βιώσιμη σχέση. Οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν τεχνολογική ποιότητα, αλλά περιορισμένη ποσότητα πυρομαχικών. Αντίπαλοι όπως το Ιράν μπορούν να επιχειρήσουν να εξαντλήσουν την άμυνα με διαδοχικά κύματα φθηνών μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Η απάντηση, σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, βρίσκεται σε μια πολυεπίπεδη άμυνα που θα συνδυάζει Patriot και μαχητικά με ηλεκτρονικές παρεμβολές, αντι-drone συστήματα και φθηνότερα μέσα αναχαίτισης.<br /><br />Για την Αθήνα, αυτή η διαπίστωση έχει άμεση πρακτική σημασία. Κάθε Patriot που παραμένει στη Σαουδική Αραβία δεν βρίσκεται διαθέσιμος για την κάλυψη της ελληνικής επικράτειας ή της νοτιοανατολικής πτέρυγας. Από την άλλη πλευρά, η παρουσία στην Γιανμπού έδωσε στην Πολεμική Αεροπορία κάτι που ελάχιστες ευρωπαϊκές χώρες διαθέτουν: εμπειρία πραγματικής αναχαίτισης βαλλιστικών πυραύλων και drones.<br /><br />Αυτή είναι η ουσιαστική ελληνική υπεραξία. Η Ελλάδα δεν προσφέρει μόνο βάσεις. Προσφέρει προσωπικό που έχει ήδη δοκιμαστεί στο συγκεκριμένο είδος πολέμου.<br />Ο ρόλος έχει και κόστος<br /><br />Η πιθανή συνδρομή προς τη Βουλγαρία θα ενίσχυε την εικόνα της Ελλάδας ως παρόχου ασφάλειας στα Βαλκάνια. Θα επιβεβαίωνε επίσης ότι η νοτιοανατολική πτέρυγα αρχίζει να οργανώνεται γύρω από ελληνικούς κόμβους, αισθητήρες και αντιαεροπορικές δυνατότητες.<br /><br />Χρειάζεται, ωστόσο, κάποια προσοχή. Η διεύρυνση του περιφερειακού ρόλου αυξάνει τις υποχρεώσεις και καθιστά τις ελληνικές εγκαταστάσεις περισσότερο ορατές στον σχεδιασμό του αντιπάλου. Η Σούδα αποτελεί στρατηγικό πλεονέκτημα, αλλά και πιθανό στόχο. Το ίδιο ισχύει για τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τις ενεργειακές διασυνδέσεις και τα κέντρα διοίκησης.<br /><br />Γι’ αυτό η συζήτηση για την επιστροφή των Patriot από τη Σαουδική Αραβία δεν αφορά μόνο τις σχέσεις με το Ριάντ ή την εμφάνιση της Τουρκίας στη «Συμφωνία της Μέκκας». Αφορά και την κατανομή ενός περιορισμένου εθνικού αποθέματος σε μια περίοδο κατά την οποία οι ανάγκες πολλαπλασιάζονται.<br /><br />Η Ελλάδα έχει περάσει από τον ρόλο του γεωγραφικού στηρίγματος στον ρόλο του επιχειρησιακού παρόχου. Αυτό αναγνωρίζεται ήδη στην Ουάσιγκτον, έστω και αν οι αμερικανικές αναλύσεις δεν έχουν ακόμη εντάξει τις τελευταίες ιρανικές απειλές σε ένα ενιαίο «ελληνικό» σενάριο.<br /><br />Το επόμενο βήμα δεν θα κριθεί από μία μετακίνηση Patriot. Θα κριθεί από το αν η Αθήνα μπορεί να μετατρέψει τις διάσπαρτες υποδομές και συνεργασίες της σε ένα συνεκτικό σύστημα αεράμυνας, επιτήρησης και προστασίας κρίσιμων υποδομών. Εκεί βρίσκεται πλέον η πραγματική συζήτηση για τον ελληνικό ρόλο στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ελλάδα στη νέα γραμμή άμυνας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Θοδωρής Καλούδης Οι απειλές του Ιράν κατά αμερικανικών εγκαταστάσεων στην Κύπρο και τη Βουλγαρία επαναφέρουν ένα ζήτημα που έως τώρα έμενε σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα στο επίκεντρο του γερμανόφωνου Τύπου: Η άρνηση για Patriot στο Κίεβο και οι εντάσεις με την Τουρκία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/patriot-3.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1264" data-original-width="1900" height="105" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/patriot-3.jpg" width="750" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Απασχόλησε και το ζήτημα του τουρισμού</span></h3>Η άρνηση της Ελλάδας να παραχωρήσει συστοιχίες Patriot στην Ουκρανία, οι νέες εντάσεις με την Τουρκία με αφορμή τα θαλάσσια πάρκα, αλλά και η δυναμική του ελληνικού τουρισμού μέσα από τις δαπάνες των ξένων επισκεπτών βρίσκονται στο επίκεντρο δημοσιευμάτων του γερμανόφωνου Τύπου.<br />Η Αθήνα επιμένει στο «όχι» για τους Patriot<br /><br />Στην απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να μην αποστείλει συστήματα Patriot στην Ουκρανία αναφέρεται η <a href="https://www.wort.lu/">Luxemburger Wort</a>, επισημαίνοντας ότι ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι πιέζει εδώ και καιρό τους δυτικούς συμμάχους για την ενίσχυση της ουκρανικής αεράμυνας.<br /><br />Η Ουκρανία διαθέτει σήμερα περίπου δέκα συστοιχίες Patriot, με τις πέντε να έχουν παραχωρηθεί από τη Γερμανία. Στο πλαίσιο των νέων προσπαθειών για την ενίσχυση της ουκρανικής αεράμυνας, ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ έχει δηλώσει ότι θα επιχειρήσει να πείσει και άλλες χώρες να συνεισφέρουν συστήματα ή πυραύλους Patriot.<br /><br />Μεταξύ των χωρών που εξετάζονται ως πιθανοί προμηθευτές περιλαμβάνονται η Ιταλία, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και η Ελλάδα.<br /><br />Η Αθήνα, ωστόσο, έχει επανειλημμένα ξεκαθαρίσει ότι δεν προτίθεται να αποδυναμώσει τη δική της αντιαεροπορική άμυνα. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η ελληνική κυβέρνηση έχει θέσει ως βασική προϋπόθεση για την παράδοση βαρέων οπλικών συστημάτων στην Ουκρανία την άμεση αντικατάστασή τους από ισοδύναμα συστήματα που θα προέρχονται από αποθέματα συμμάχων.<br /><br />Η ίδια θέση αφορά και τις συστοιχίες Patriot, καθώς και τους αναχαιτιστικούς πυραύλους τους.<br />Το μήνυμα Μητσοτάκη και ο παράγοντας Τουρκία<br /><br />Η ελληνική θέση δεν είναι καινούργια. Ήδη από τον Απρίλιο του 2024 ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε δηλώσει ότι η Ελλάδα δεν μπορούσε να παραχωρήσει Patriot στην Ουκρανία, εξηγώντας ότι το σχετικό αίτημα είχε υποβληθεί στην Αθήνα και ότι η ελληνική πλευρά είχε εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους δεν μπορούσε να το ικανοποιήσει.<br /><br />Καθοριστικός παράγοντας είναι, σύμφωνα με τη Luxemburger Wort, η διαχρονική ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Μάλιστα, το τελευταίο διάστημα η αντιπαράθεση Αθήνας και Άγκυρας έχει επανέλθει στο προσκήνιο, με αιχμή τις θαλάσσιες ζώνες και τις οικονομικές ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο. Υπό αυτές τις συνθήκες, η παραχώρηση ελληνικών συστημάτων Patriot στην Ουκρανία εμφανίζεται ακόμη πιο δύσκολη σε σχέση με το 2024, καθώς η Αθήνα θεωρεί αναγκαία τη διατήρηση ισχυρών αντιαεροπορικών δυνατοτήτων.<br />Νέα δεδομένα από την κρίση με το Ιράν<br /><br />Στους λόγους που ενισχύουν την επιφυλακτικότητα της Αθήνας προστίθεται και η μεταβολή του περιφερειακού περιβάλλοντος ασφαλείας λόγω της σύγκρουσης με το Ιράν.<br /><br />Όπως αναφέρει το μέσο, η Ελλάδα εξετάζει αυτή την περίοδο ακόμη και τη μεταφορά μιας συστοιχίας Patriot από την Κάρπαθο στη βάση της Σούδας στην Κρήτη.<br /><br />Η βάση, η οποία χρησιμοποιείται από τον αμερικανικό στόλο στη Μεσόγειο, θεωρείται πιθανός στόχος σε περίπτωση ιρανικών πυραυλικών επιθέσεων. Το γεγονός αυτό, σύμφωνα με το δημοσίευμα, καταδεικνύει πόσο κρίσιμη θεωρεί η Αθήνα τη διατήρηση και την επιχειρησιακή διαθεσιμότητα των συστημάτων αεράμυνας που διαθέτει.<br />«Τα θαλάσσια πάρκα εντείνουν τη διαμάχη Αθήνας – Άγκυρας»<br /><br />Την ίδια ώρα, στις ελληνοτουρκικές σχέσεις εστιάζει και η αυστριακή <a href="https://www.derstandard.at/consent/tcf/">Der Standard</a>, με δημοσίευμά της για τα δύο θαλάσσια πάρκα που έχουν βρεθεί στο επίκεντρο της νέας αντιπαράθεσης Αθήνας και Άγκυρας.<br /><br />Το αυστριακό μέσο υπενθυμίζει ότι η Ελλάδα είχε ανακοινώσει το 2025 τη δημιουργία δύο θαλάσσιων πάρκων, στο Ιόνιο και στο Αιγαίο. Η Τουρκία προχώρησε στη συνέχεια στην ανακοίνωση δύο δικών της θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών, εξέλιξη που προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Αθήνας.<br /><br />Σύμφωνα με τη Der Standard, η ελληνική πλευρά υποστηρίζει ότι οι τουρκικές θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές εκτείνονται πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων και επιχειρούν να δημιουργήσουν νέα δεδομένα στο Αιγαίο.<br /><br />Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών έχει διαμηνύσει ότι η οριοθέτηση τουρκικών «εθνικών θαλάσσιων πάρκων» σε περιοχές εκτός των τουρκικών χωρικών υδάτων δεν παράγει έννομες συνέπειες ούτε μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα.<br /><br />Παράλληλα, η Αθήνα επισημαίνει ότι τα ελληνικά θαλάσσια πάρκα δημιουργήθηκαν σε πλήρη συμμόρφωση με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας και αποκλειστικά εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων.<br />Κριτική στην κυβέρνηση για την αντίδραση<br /><br />Η στάση της ελληνικής κυβέρνησης απέναντι στις τουρκικές κινήσεις έχει προκαλέσει αντιδράσεις και στο εσωτερικό της χώρας.<br /><br />Όπως μεταδίδει η Der Standard, κόμματα της αντιπολίτευσης, τόσο από την Αριστερά όσο και από τον δεξιό εθνικιστικό χώρο, άσκησαν κριτική στην κυβέρνηση, υποστηρίζοντας ότι η ελληνική αντίδραση ήταν υπερβολικά ήπια.<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης απέρριψε την κριτική, υπερασπιζόμενος την ανάγκη να διατηρηθούν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις σε ένα ήρεμο πλαίσιο και να αποφεύγονται κινήσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε περαιτέρω ένταση.<br />Οι Αμερικανοί τουρίστες αφήνουν περισσότερα χρήματα στην Ελλάδα<br /><br />Σε διαφορετικό πεδίο, η οικονομική διάσταση του ελληνικού τουρισμού βρίσκεται στο επίκεντρο δημοσιεύματος της <a href="https://www.t-online.de/">t-online,</a> το οποίο επικαλείται στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος για το πρώτο εξάμηνο του 2026.<br /><br />Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι Γερμανοί εξακολουθούν να αποτελούν μία από τις σημαντικότερες τουριστικές αγορές για την Ελλάδα και συμβάλλουν σημαντικά στα συνολικά τουριστικά έσοδα. Ωστόσο, σε επίπεδο μέσης δαπάνης ανά ταξίδι, προηγούνται οι Αμερικανοί, οι Βρετανοί, οι Γάλλοι και οι Ιταλοί.<br /><br />Οι Αμερικανοί επισκέπτες δαπάνησαν κατά μέσο όρο περίπου 1.213 ευρώ ανά άτομο και ανά ταξίδι, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση. Ακολουθούν οι Βρετανοί με περίπου 702 ευρώ, ενώ οι Γάλλοι και οι Ιταλοί έπονται και οι Γερμανοί βρίσκονται περίπου στα 625 ευρώ ανά ταξίδι.<br /><br />Συνολικά, τα έσοδα από τον ελληνικό τουρισμό κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026 ανήλθαν σε περίπου 8,8 δισ. ευρώ, καταγράφοντας αύξηση 14,8% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025.<br /><br />Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι, πέρα από τον αριθμό των αφίξεων, ιδιαίτερη σημασία για την ελληνική τουριστική οικονομία έχει πλέον και η καταναλωτική συμπεριφορά των επισκεπτών, με την αμερικανική αγορά να ξεχωρίζει ως προς τη μέση δαπάνη ανά ταξίδι.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ελλάδα στο επίκεντρο του γερμανόφωνου Τύπου: Η άρνηση για Patriot στο Κίεβο και οι εντάσεις με την Τουρκία.

Απασχόλησε και το ζήτημα του τουρισμού Η άρνηση της Ελλάδας να παραχωρήσει συστοιχίες Patriot στην Ουκρανία, οι νέες εντάσεις με την Τουρκία...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν «à la carte»: Θέλει την Ευρώπη χωρίς τους όρους της. Και παίζει το χαρτί της Συρίας.

<img height="79" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/erdogan-1-1-1-768x474.jpg" width="735" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος<br /></b>Ο Τούρκος πρόεδρος δηλώνει ότι η ΕΕ «δεν είναι πλέον προτεραιότητα», αλλά διεκδικεί οικονομικά και αμυντικά οφέλη από τις Βρυξέλλες – Την ίδια στιγμή η Άγκυρα επεκτείνει το αποτύπωμά της στη Συρία, προκαλώντας σύγκρουση με το Ισραήλ και ανησυχία στην Ουάσιγκτον<br /><br />Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν φαίνεται να έχει καταλήξει σε μια νέα φόρμουλα για τις σχέσεις της Τουρκίας με τη Δύση: θέλει την Ευρώπη, αλλά όχι απαραίτητα την Ευρωπαϊκή Ένωση όπως αυτή λειτουργεί σήμερα.<br /><br />Θέλει πρόσβαση στην ευρωπαϊκή οικονομία, βαθύτερη τελωνειακή συνεργασία, ευκολότερες θεωρήσεις εισόδου, χρηματοπιστωτική διασύνδεση, συμμετοχή στις ευρωπαϊκές αμυντικές πρωτοβουλίες και πολιτικό ρόλο στις μεγάλες κρίσεις της ηπείρου.<br /><br />Αλλά δεν εμφανίζεται πλέον διατεθειμένος να παρουσιάζει την πλήρη ένταξη ως υπαρξιακό στρατηγικό στόχο.<br /><br />«Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αποτελεί προτεραιότητα για εμάς», είπε ο Τούρκος πρόεδρος σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Al Muqabala» του Al Jazeera Arabic, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι εάν η Τουρκία παραμείνει εκτός, εκείνη που θα χάσει θα είναι η Ευρώπη.<br /><br />Πίσω από τη ρητορική βρίσκεται μια πολύ πιο φιλόδοξη στρατηγική.<br /><br />Η Τουρκία του 2026 δεν θέλει απλώς να περιμένει έξω από την πόρτα των Βρυξελλών.<br /><br />Επιχειρεί να καταστεί αρκετά ισχυρή ώστε η Ευρώπη να χρειάζεται την Τουρκία, ακόμη και χωρίς τουρκική ένταξη.<br /><br />Και η Συρία είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό πεδίο αυτής της νέας στρατηγικής.<div><br />Από τον «φιλοευρωπαίο» Ερντογάν στο «αν θέλετε, καλώς»<br /><br />Η αλλαγή είναι εντυπωσιακή αν συγκριθεί με τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης Ερντογάν.<br /><br />Η Τουρκία είναι επίσημα υποψήφια προς ένταξη χώρα από το 1999 και οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν το 2005.<br /><br />Από τα 35 κεφάλαια των διαπραγματεύσεων έχουν ανοίξει 16 και μόλις ένα έχει κλείσει προσωρινά. Η διαδικασία βρίσκεται ουσιαστικά σε αδιέξοδο εδώ και χρόνια, με την ΕΕ να επικαλείται μεταξύ άλλων ζητήματα κράτους δικαίου, θεμελιωδών δικαιωμάτων και δημοκρατικών προτύπων.<br /><br />Ο Ερντογάν πλέον δεν κρύβει την απογοήτευση ή την αποστασιοποίησή του.<br /><br />«Εξακολουθούμε να εξετάζουμε την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν μας δεχθούν, τόσο το καλύτερο. Αν όχι, και πάλι καλά», ανέφερε στην ίδια συνέντευξη.<br /><br />Αυτή η φράση περιγράφει σχεδόν ολόκληρη τη νέα τουρκική στρατηγική.<br /><br />Δεν κλείνει την πόρτα.<br /><br />Αλλά δεν περιμένει πλέον μπροστά της. <a href="https://www.pagenews.gr/2026/08/25/geopolitika/erntogan-a-la-carte-thelei-tin-europi-xoris-tous-orous-tis-kai-paizei-to-xarti-tis-syrias/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή.</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ερντογάν «à la carte»: Θέλει την Ευρώπη χωρίς τους όρους της. Και παίζει το χαρτί της Συρίας.

Βασιλης Διαμαντακος Ο Τούρκος πρόεδρος δηλώνει ότι η ΕΕ «δεν είναι πλέον προτεραιότητα», αλλά διεκδικεί οικονομικά και αμυντικά οφέλη από τι...

Διαβάστε την συνέχεια

Δίκτυο ισλαμικών «φιλανθρωπικών» οργανώσεων στην Ευρώπη χρηματοδοτεί τρομοκρατία στη Μέση Ανατολή.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2020/08/0687914A-BDA7-49EF-BF74-E06CE7DD124F.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="499" data-original-width="749" height="93" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2020/08/0687914A-BDA7-49EF-BF74-E06CE7DD124F.jpeg" width="745" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Εκμεταλλεύονται την ανεκτικότητα των ευρωπαϊκών φιλελεύθερων δημοκρατιών</span></h3>Ένα σύνθετο δίκτυο ισλαμικών «φιλανθρωπικών» οργανώσεων στην Ευρώπη με την υποστήριξη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και της χρηματοδότησης από το Κατάρ, λειτουργεί ως μηχανισμός συγκέντρωσης πόρων που καταλήγουν σε τρομοκρατικές ομάδες στη Μέση Ανατολή, κυρίως στη Χαμάς.<br /><br />Πολλές από αυτές τις οργανώσεις είναι νόμιμα εγγεγραμμένες ως φιλανθρωπικές ή ανθρωπιστικές, εκμεταλλευόμενες την ανεκτικότητα των ευρωπαϊκών φιλελεύθερων δημοκρατιών.<br />Το κέντρο του δικτύου: Η «Ένωση του Καλού» (Union of Good)<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκεται η Union of Good (Ittilaf al-Khayr ή Charity Coalition), μια ομπρέλα χρηματοδότησης που ιδρύθηκε από τον Σεΐχη Γιουσούφ αλ-Καραντάουι. Ο αλ-Καραντάουι, που συχνά περιγράφεται ως πνευματικός ηγέτης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, έζησε για δεκαετίες στο Κατάρ υπό την προστασία της οικογένειας Αλ Θάνι. Έλαβε καταριανή υπηκοότητα, περιουσία και διπλωματικό διαβατήριο. Από την Ντόχα ηγήθηκε της Διεθνούς Ένωσης Μουσουλμάνων Λογίων και εξέπεμπε μέσω του Al Jazeera, δίνοντας στο Κατάρ άμεσο κανάλι επιρροής στην ισλαμιστική ιδεολογία στην Ευρώπη.<br /><br />Η οργάνωση δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 ως εκστρατεία συγκέντρωσης χρημάτων για τους Παλαιστίνιους κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Ιντιφάντα. Μετά την «επιτυχία» της, μετατράπηκε σε μόνιμο μηχανισμό μεταφοράς κεφαλαίων από ευρωπαϊκές ισλαμικές φιλανθρωπίες προς τη Χαμάς στη Γάζα. Το σύστημα στηρίζεται στην έννοια του «χρηματοοικονομικού τζιχάντ» και στο zakat — την υποχρεωτική θρησκευτική δωρεά των μουσουλμάνων — που εξασφαλίζει συνεχή ροή χρημάτων.<br /><br />Παρά το γεγονός ότι η Union of Good χαρακτηρίστηκε τρομοκρατική οργάνωση από τις ΗΠΑ το 2008, το δίκτυό της παραμένει ισχυρό. Λειτουργεί μέσω περισσότερων από 50 φιλανθρωπικών οργανώσεων παγκοσμίως, πολλές από τις οποίες έχουν έδρα στην Ευρώπη και χρηματοδοτούνται από το Κατάρ, το οποίο εδώ και χρόνια φιλοξενεί την ιδεολογική ηγεσία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.<br />Ευρωπαϊκές οργανώσεις στο επίκεντρο<br /><br />•Interpal (Ηνωμένο Βασίλειο): Παρουσιάζεται ως ανθρωπιστική οργάνωση που βοηθά Παλαιστίνιους πρόσφυγες. Ο πρώην ηγέτης της, Ιμπραήμ Χιούιτ, Βρετανός προσήλυτος στο Ισλάμ, έχει γράψει βιβλίο στο οποίο υποστηρίζει κλασικές ισλαμικές ποινές όπως ο λιθοβολισμός για μοιχεία και αυστηρές τιμωρίες για ομοφυλοφιλικές πράξεις. Έρευνα του BBC το 2006 συνέδεσε δωρεές της Interpal με την οικοδόμηση της οικονομικής υποδομής της Χαμάς. Παρόλα αυτά, η οργάνωση παραμένει ενεργή ως «φιλανθρωπική» στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι ΗΠΑ την έχουν χαρακτηρίσει ως Specially Designated Global Terrorist από το 2003, ενώ η βρετανική Charity Commission την έχει ερευνήσει επανειλημμένα χωρίς να την απαγορεύσει οριστικά (της ζήτησε όμως να διακόψει δεσμούς με την Union of Good).<br /><br />•Al-Aqsa Foundation (Γερμανία): Ιδρύθηκε στη Γερμανία και θεωρήθηκε από δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών ως σημαντικός μηχανισμός συγκέντρωσης χρημάτων για τρομοκράτες. Το 2003, ο Σεΐχης Μοχάμεντ Αλί Χασάν αλ-Μοαγιάντ, επικεφαλής του κλάδου της στην Υεμένη, συνελήφθη και παραδέχθηκε μεταφορές χρημάτων στη Χαμάς.<br />Πώς επιβιώνει το δίκτυο στην Ευρώπη;<br /><br />Το βασικό πλεονέκτημα είναι η αποκεντρωμένη δομή. Δεν υπάρχει αυστηρή ιεραρχία, αλλά δίκτυο προσωπικών σχέσεων και χαλαρά συνδεδεμένων οργανώσεων. Όταν μία φιλανθρωπία κλείνει, η χρηματοδότηση μεταφέρεται σε άλλη ή επανεκκινείται με νέο όνομα.<br /><br />Οι ισλαμιστές έχουν εντοπίσει μια δομική αδυναμία των ευρωπαϊκών δημοκρατιών: τη θρησκευτική ελευθερία και την ανθρωπιστική βοήθεια. Το Κατάρ εκμεταλλεύεται αυτή την αδυναμία διοχετεύοντας εκατομμύρια σε τζαμιά, σχολεία, νεανικές οργανώσεις και «ανθρωπιστικές» φιλανθρωπίες που συνδέονται με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα. Στην Ευρώπη διαμορφώνεται η επόμενη γενιά μουσουλμάνων και χρηματοδοτούνται τρομοκρατικές ομάδες όπως η Χαμάς.<br /><br />Όπως είδαμε και με το παράδειγμα της Συρίας, διεφθαρμένα υποκείμενα που διοικούν την Ευρώπη, ανοίγουν την πόρτα στον εφιάλτη…<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δίκτυο ισλαμικών «φιλανθρωπικών» οργανώσεων στην Ευρώπη χρηματοδοτεί τρομοκρατία στη Μέση Ανατολή.

Εκμεταλλεύονται την ανεκτικότητα των ευρωπαϊκών φιλελεύθερων δημοκρατιών Ένα σύνθετο δίκτυο ισλαμικών «φιλανθρωπικών» οργανώσεων στην Ευρώπη...

Διαβάστε την συνέχεια

Υδρογονάνθρακες και Καλώδιο θα φέρουν νέα ένταση με την Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTknDjh20DgnWuyyrCdH2msyZTRioeryUboSJGNKslGDbIPHYHBMMotO-I&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="414" data-original-width="741" height="89" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTknDjh20DgnWuyyrCdH2msyZTRioeryUboSJGNKslGDbIPHYHBMMotO-I&s=10" width="741" /></a></div><div><br /></div>Ξεκινά ένα καυτό εξάμηνο για τις γεωπολιτικές σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας με επίκεντρο την ενέργεια και συγκεκριμένα τις έρευνες και τη γεώτρηση για τους υδρογονάνθρακες σε Ιόνιο και Κρήτη αλλά και το μεγάλο επενδυτικό σχέδιο του καλωδίου Ελλάδας – Κύπρου (Great Sea Interconnector – GSI).<br /><br />ΤΟΥ <b>ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΟΛΩΝΑ<br /></b><br />Η Άγκυρα εμμέσως απέναντι σε αυτά τα projects που αναβαθμίζουν τη γεωπολιτική θέση της χώρας μας αντιτάσσει τα θαλάσσια πάρκα. Ένα στο Βόρειο Αιγαίο και ένα ακόμα στην Ανατολική Μεσόγειο. Την ίδια στιγμή η Τουρκία προχωρά και το νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα», το οποίο αναμένεται να φέρει προς ψήφιση στο κοινοβούλιο της τον Οκτώβριο.<br /><br />Η Αθήνα από τη δική της πλευρά πέρα από τη νομιμότητα των κινήσεων της οι οποίες στηρίζονται στο διεθνές Δίκαιο, έχει χτίσει ισχυρές συμμαχίες με τον αμερικανικό παράγοντα αλλά και τη Γαλλία. Η παρουσία κολοσσών στις επενδυτικές δραστηριότητες της ελληνικής επικράτειας (Chevron και ExxonMobil αλλά και Meridiam και Nexans) αποτελούν την έμπρακτη στήριξη δύο μεγάλων γεωπολιτικών δυνάμεων.<br />Τα ορόσημα για τους «Υδρογονάνθρακες 2.0»<br /><br />Η πορεία του ελληνικού project «Υδρογονάνθρακες 2.0» μπαίνει σε μία κρίσιμη φάση. Το επίκεντρο των εξελίξεων βρίσκεται τόσο στην πρώτη θαλάσσια γεώτρηση μετά από 40 χρόνια όσο και στην ανανέωση των γεωλογικών δεδομένων με νέες σεισμικές έρευνες. Ορόσημο και των δύο αυτών δραστηριοτήτων που θα λάβουν χώρα στη Δυτική Ελλάδα και στη θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης είναι ο Νοέμβριος.<br /><br />Τότε αναμένεται αφενός να έχει εγκριθεί η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων των Energean – ExxonMobil – HELLENiQ ENERGY για τη γεώτρηση στο υπεράκτιο «Μπλοκ 2», αφετέρου να έχει ολοκληρωθεί ο διεθνής διαγωνισμός για τη διενέργεια σεισμικών ερευνών σε περιοχές που έχουν αλλά και δεν έχουν παραχωρηθεί σε επενδυτές upstream. <a href="https://www.ot.gr/2026/08/24/energeia/fysiko-aerio/ydrogonanthrakes-2-0-kai-gsi-vs-tourkika-thalassia-parka/?shem=dsdf,sharefoc,agadiscoversdl,,sh/x/discover/m1/4"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.ot.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Υδρογονάνθρακες και Καλώδιο θα φέρουν νέα ένταση με την Τουρκία

Ξεκινά ένα καυτό εξάμηνο για τις γεωπολιτικές σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας με επίκεντρο την ενέργεια και συγκεκριμένα τις έρευνες και τη γεώτρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τομ Μπάρακ τέλος; “Εκλήθη στις ΗΠΑ για διαβουλεύσεις, τα παπούτσια στο χέρι”;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://pbs.twimg.com/card_img/2092171317768228864/8Etv1Y9F?format=jpg&name=orig" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="655" data-original-width="1250" height="105" src="https://pbs.twimg.com/card_img/2092171317768228864/8Etv1Y9F?format=jpg&name=orig" width="752" /></a></div><div><br /></div><div>“Ο Τομ Μπαράκ, ο Πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Τουρκία, κλήθηκε στην Ουάσινγκτον αυτή την εβδομάδα για «διαβουλεύσεις»”. Τα παραπάνω αναφέρει η Λόρα Λούμερ, δημοσιογράφος-φανατική υποστηρικτής του κινήματος MAGA και, όπως λέγεται, στενή φίλη του Προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τράμπ.</div><br />Η κ. Λούμερ, που συχνά επισκέπτεται τον Λευκό Οίκο, συνήθως επιβεβαιώνεται σε ότι γράφει. Θεωρείται σοβαρή αντίπαλος του Τομ Μπάρακ και της Τουρκίας στον στενό κύκλο των φίλων του Αμερικανού Προέδρου και στο πρόσφατο παρελθόν έχει επηρεάσει τον Αμερικανό Πλανητάρχη σε θέματα που αφορούν το ισλάμ και τους επώνυμους οπαδούς του στην Αμερική.<br /><br />Τις τελευταίες ημέρες έχει εξαπολύσει σφοδρές επιθέσεις εναντίον του Αμερικανού πρέσβη, τον οποίο κατηγόρησε ότι εργάζεται για την Τουρκία και όχι για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η κ. Λούμερ υποστηρίζει με φανατισμό τον κ. Τράμπ και το Εβραϊκό Κράτος.<br /><br />Σε ανάρτηση της στο Χ, έγραψε τα εξής: “Ο Τομ Μπαράκ, ο Πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Τουρκία, κλήθηκε στην Ουάσινγκτον αυτή την εβδομάδα για «διαβουλεύσεις». Στην ορολογία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αυτός είναι ο όρος για να σου παραδώσει τα παπούτσια (having your ass handed to you) ο προϊστάμενός σου υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο.<br /><br />“Αυτό έρχεται μετά την πρόκληση ενός διεθνούς επεισοδίου αυτό το Σαββατοκύριακο και σχεδόν έναρξης ενός περιφερειακού πολέμου μεταξύ του Ισραήλ, της Τουρκίας και της Συρίας, κατηγορώντας ψευδώς το Ισραήλ ότι κατέχει παράνομα τα Υψίπεδα του Γκολάν. Μια πηγή στο Υπουργείο Εξωτερικών μου είπε: «Θέλουμε τόσο πολύ να φύγει που μπορεί να προσλάβουμε συσκευαστές για να συσκευάσουν τα πράγματά του για αυτόν. Ο Μπαράκ μπορεί να μην επιστρέψει στην Τουρκία. Μπορούμε μόνο να ελπίζουμε να είμαστε τόσο τυχεροί. Ινσαλάχ”, σημείωσε η κ. Λούμερ.<br /><br />Προηγουμένως η ίδια έγραψε στον λογαριασμό της στο Χ και τα εξής: “Πηγή μου λέει ότι ο Τομ Μπαράκ, πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία, βρίσκεται σε δύσκολη θέση με την κυβέρνηση του Προέδρου Τραμπ και το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ.<br /><br />“Υπάρχουν εσωτερικές συζητήσεις σχετικά με την ανάκλησή του πίσω στις ΗΠΑ, καθώς ορισμένα μέλη της κυβέρνησης πιστεύουν ότι είναι υπεύθυνος για την πρόσφατη κλιμάκωση των εντάσεων μεταξύ της Τουρκίας και του Ισραήλ. Η πηγή μου λέει ότι υπάρχει ανησυχία ότι ο Μπαράκ δεν καταλαβαίνει ή δεν ενδιαφέρεται να κατανοήσει την εξωτερική πολιτική του Προέδρου των ΗΠΑ.<br /><br />“Αυτό έρχεται μετά την ψευδή δήλωση του σε ένα podcast ότι το Ισραήλ κατείχε παράνομα τα Υψίπεδα του Γκολάν, παρά το γεγονός ότι ο Πρόεδρος Τραμπ αναγνώρισε τα Υψίπεδα του Γκολάν ως μέρος του Ισραήλ κατά τη διάρκεια της πρώτης του θητείας. Μου είπαν ότι το Υπουργείο Εξωτερικών βομβαρδίστηκε με παράπονα για τον Μπαράκ όλο το Σαββατοκύριακο. Ο υπουργός Ρούμπιο θα έπρεπε 100% να ανακαλέσει τον Τομ Μπαράκ. Είναι απαίσιος”.<br /><br />Σε άλλη ανάρτηση και απαντώντας στη Σάρα Άνταμς που έγραψε ότι “ο Μπαράκ πρέπει να απολυθεί αμέσως, (επειδή) κάλυψε επίσης τρεις εθνοκάθαρσεις στη Συρία”, η κ. Λούμερ σημείωσε: “Συμφωνώ. Φαίνεται να απολαμβάνει να βλέπει Μουσουλμάνους να σφαγιάζουν μη Μουσουλμάνους. Η παρουσία του στην κυβέρνηση είναι αρκετά ενοχλητική για τη χώρα μας. Ελπίζω ο Υπουργός Ρούμπιο να τον ανακαλέσει. Ο Τομ Μπαράκ είναι φερέφωνο των τζιχαντιστών. Καταλαβαίνεις ότι ούτε οι Εβραίοι του αρέσουν. Δεν το κρύβει”.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τομ Μπάρακ τέλος; “Εκλήθη στις ΗΠΑ για διαβουλεύσεις, τα παπούτσια στο χέρι”;

“Ο Τομ Μπαράκ, ο Πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Τουρκία, κλήθηκε στην Ουάσινγκτον αυτή την εβδομάδα για «διαβουλεύσεις»”. Τα παραπάνω α...

Διαβάστε την συνέχεια

“Συμφωνία της Μέκκας”: Ελντοράντο για την τουρκική αμυντική βιομηχανία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT0EMO4SxmlIHB2Z-kf18H5Njvocd0G7530pBXbnUr24LgR5gsjSDL_9XKw&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="426" data-original-width="719" height="118" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT0EMO4SxmlIHB2Z-kf18H5Njvocd0G7530pBXbnUr24LgR5gsjSDL_9XKw&s=10" width="757" /></a></div><div><br /></div><div><b>Περικλής Ζορζοβίλης</b></div>Η Κοινή Αμυντική Συμφωνία της Μέκκας μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν και Τουρκίας, εκτός της ρήτρας αμυντικής συνδρομής, ανάλογη του Άρθρου 5 του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου (NATO), εξ ου και ο διασταλτικός χαρακτηρισμός ως «ισλαμικό ΝΑΤΟ», εμπεριέχει μία συνιστώσα ανησυχητική για την ελληνική ασφάλεια.<br /><br />Αποτελεί κοινή πεποίθηση ότι τα τρία ιδρυτικά μέλη της Συμφωνίας της Μέκκας που ασπάζονται το σουνιτικό δόγμα, τον μεγαλύτερο κλάδο του Ισλάμ παγκοσμίως, αλλά δεν έχουν κοινά σύνορα μεταξύ τους, αποπειρώνται να δημιουργήσουν έναν ισχυρό νέο γεωπολιτικό πόλο.<br /><br />Κατ’ αρχήν φιλοδοξούν να ελέγξουν τις υπό διαμόρφωση νέες ισορροπίες και να διαδραματίσουν κεντρικό ρόλο στη Μέση Ανατολή, ιδιαίτερα στην περίπτωση που η στρατηγική οπισθοχώρηση των ΗΠΑ γίνει πραγματικότητα, και ιδιαίτερα εάν επιτύχουν να προσελκύσουν νέα μέλη, σε παγκόσμιο επίπεδο.<br />Για αυτό τον σκοπό «συνένωσαν» συμπληρωματικές δυνατότητες:<br /><br />>το Πακιστάν (ακαθάριστο εγχώριο προϊόν – ΑΕΠ: 353 δις ευρώ το 2025) με πληθυσμό περί τα 260 εκατ., διαθέτει ένοπλες δυνάμεις με ενεργή δύναμη 660.000 άτομα και εφεδρεία αντίστοιχου περίπου αριθμητικού μεγέθους, αστυνομικές – παραστρατιωτικές δυνάμεις με ενεργή δύναμη 291.000 άτομα, εξαιρετικά αποτελεσματικές υπηρεσίες πληροφοριών, αρκετά αναπτυγμένη αμυντική βιομηχανία και αυτονομία στην πυρηνική τεχνολογία (έχει κατασκευάσει περί τα 170 πυρηνικά όπλα) και πυραυλική τεχνολογία (βαλλιστικούς πυραύλους κυρίως μικρού και μέσου βεληνεκούς και πυραύλους πλεύσης-cruise).<br /><br />>η Τουρκία (ΑΕΠ: 1,38 τρις ευρώ το 2025) με πληθυσμό περί τα 85 εκατ., διαθέτει ένοπλες δυνάμεις με ενεργή δύναμη 355.000 άτομα και εφεδρεία αντίστοιχου περίπου αριθμητικού μεγέθους, αστυνομικές δυνάμεις με ενεργή δύναμη περί τα 350.000 άτομα, παραστρατιωτικές (Στρατοχωροφυλακή) με ενεργή δύναμη 170.000 άτομα, εξαιρετικά δραστήριες υπηρεσίες πληροφοριών, την πιο ανεπτυγμένη, μεταξύ των τριών εταίρων, και με τον υψηλότερο βαθμό αυτονομίας αμυντική βιομηχανία, αρκετά αναπτυγμένη εγχώρια πυραυλική τεχνολογία και ιστορία επαφών με τον Αμπντούλ Καντίρ Χαν, τον αποκαλούμενο πατέρα της «ισλαμικής ατομικής βόμβας» και δημιουργό ενός τεράστιου δικτύου παράνομης διασποράς πυρηνικής τεχνολογίας.<br /><br />>η Σαουδική Αραβία (ΑΕΠ: 1,11 τρεις ευρώ το 2025) διαθέτει τους μικρότερους αριθμητικά ανθρώπινους πόρους (πληθυσμό περίπου 37 εκατ.), ένοπλες δυνάμεις με ενεργή δύναμη 257.000 άτομα (συμπεριλαμβανομένης της Εθνικής Φρουράς), αστυνομικές και παραστρατιωτικές δυνάμεις περί τα 150.000 άτομα, εξαιρετικά εξοπλισμένες υπηρεσίες πληροφοριών και αμυντική βιομηχανία με δυνατότητες σε κάποιους τομείς αλλά προς το παρόν εξαρτημένη από ξένους προμηθευτές. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι με μεγάλη διαφορά η Σαουδική Αραβία διαθέτει τον κατά πολύ ισχυρότερο κρατικό μηχανισμό συσσώρευσης και επανεπένδυσης κεφαλαίου.<br /><br />Στη βάση των ανωτέρω είναι εμφανής η συμπληρωματικότητα των δυνατοτήτων των τριών εταίρων και των ρόλων που αναλαμβάνουν. Το Πακιστάν συνεισφέρει τους ανθρώπινους πόρους του και την αυτονομία στην πυρηνική τεχνολογία, η Σαουδική Αραβία τις κρατικές επενδυτικές της δυνατότητες και η Τουρκία τις τεχνολογικές και παραγωγικές δυνατότητες της αμυντικής της βιομηχανίας. Ας τονιστεί ότι η συνεργασία των τριών χωρών δεν αρχίζει από μηδενική βάση.<br /><br />Για παράδειγμα, το Πακιστάν στο πλαίσιο της διμερούς στρατηγικής συμφωνίας αμοιβαίας άμυνας που υπογράφηκε τον Σεπτέμβριο του 2025, έχει δεσμευθεί για την ανάπτυξη στρατιωτικής δύναμης έως 80.000 ατόμων για την άμυνα της επικράτειας της Σαουδικής Αραβίας. Παρά το γεγονός ότι τους περασμένους μήνες δημοσιοποιήθηκαν δηλώσεις αξιωματούχων που η διατύπωση τους επέτρεπε την ερμηνεία τους ως υπονοούμενα για παροχή από το Πακιστάν εγγύησης πυρηνικής ασφάλειας στη Σαουδική Αραβία, προς το παρόν επιβεβαίωση δεν υφίσταται.<br />Σε κάθε περίπτωση πάντως η Συμφωνία της Μέκκας ακόμη και αν δεν το προβλέπει δημιουργεί για τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία προοπτικές πρόσβασης σε πυρηνικές τεχνολογίες χωρίς τους όρους και τις προϋποθέσεις που άλλων πιθανών παρόχων.<br /><br />Παραδείγματος χάριν, οι ΗΠΑ έθεσαν στη Σαουδική Αραβία ως προϋπόθεση για τη χορήγηση πρόσβασης σε πολιτικές πυρηνικές τεχνολογίες, την υπογραφή των «Συμφωνιών του Αβραάμ». Διευκρινίζεται πάντως ότι προς το παρόν η πυρηνικοποίηση Σαουδικής Αραβίας και Τουρκίας υφίσταται ως θεωρητική ή καλά συγκεκαλυμμένη πιθανότητα.<br /><br />Αντίθετα η σημαντική ενίσχυση της συνεργασίας των τριών εταίρων στην ανάπτυξη και παραγωγή αμυντικού υλικού θα πρέπει να θεωρείται ως δεδομένη. Η τουρκική αμυντική βιομηχανία έχει ήδη πραγματοποιήσει σημαντικές πωλήσεις αμυντικού υλικού σε Πακιστάν και Σαουδική Αραβία.<br /><br />Η αμυντική συνεργασία Τουρκίας – Πακιστάν είναι πολυετής και πολυεπίπεδη. Στις 7 Απριλίου 2026, πραγματοποιήθηκε στο υπουργείο Άμυνας του Πακιστάν, στο Ραβαλπίντι, ο 20ος γύρος συναντήσεων της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου Στρατιωτικού Διαλόγου Πακιστάν–Τουρκίας (HLMDG), η οποία περιλαμβάνει δύο υποομάδες, την πολιτικο-στρατιωτικής συνεργασίας και την αμυντικής βιομηχανίας, αδιάψευστη απόδειξη της μεγάλης σημασίας που οι δύο χώρες αποδίδουν στον συγκεκριμένο τομέα.<br /><br />Επισημαίνεται, ότι η συνεργασία δεν περιορίζεται στην πώληση οπλικών συστημάτων αλλά και τη χορήγηση από την Τουρκία αδειών για την παραγωγή τους στο Πακιστάν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το ύψους περίπου 1,3 δις ευρώ πρόγραμμα προμήθειας, μέσω διακρατικής συμφωνίας τεσσάρων κορβετών τύπου MILGEM επ’ ωφελεία του Ναυτικού του Πακιστάν εκ των οποίων οι πρώτες δύο ναυπηγήθηκαν στην Τουρκία και οι υπόλοιπες δύο στα ναυπηγεία του Καράτσι. Περιλαμβάνει επίσης την κοινή έρευνα και ανάπτυξη αμυντικού εξοπλισμού, τη δημιουργία κοινής εφοδιαστικής αλυσίδας, όπως και στη συντήρηση, επισκευή και αναβάθμιση καθόλη τη διάρκεια του επιχειρησιακού τους βίου.<br /><br />Σύμφωνα με ανοικτές πηγές μέχρι σήμερα το Πακιστάν έχει συνάψει με την Τουρκία συμβάσεις ύψους περίπου 3 δις ευρώ για την προμήθεια αμυντικού εξοπλισμού (πλοία επιφανείας, αναβάθμιση υποβρυχίων, μη επανδρωμένα αεροχήματα – ΜΕΑ, ηλεκτρονικά συστήματα, οπλισμός και πυρομαχικά), ενώ διαπραγματεύεται τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα του τουρκικής σχεδίασης και παραγωγής μαχητικού KAAN που σύμφωνα με ανοικτές πηγές θα αφορά την προμήθεια 65 μαχητικών συνολικού κόστους περί τα 13 δις ευρώ.<br /><br />Το ύψος των τουρκικών πωλήσεων οπλικών συστημάτων στη Σαουδική Αραβία ανέρχεται σε περίπου 2,7 δις ευρώ. Σχεδόν εξολοκλήρου αφορά την πώληση ΜΕΑ Akinci κατασκευής της Baykar Tech για το Ναυτικό και την Αεροπορία της Σαουδικής Αραβίας, στο πλαίσιο συμφωνίας που προβλέπει μεταφορά τεχνολογίας και εγχώρια παραγωγή σε ποσοστό 75%.<div><br />Πλέον στο πλαίσιο της Συμφωνίας της Μέκκας,<br /><br />>ο δυναμισμός της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας που περιλαμβάνει πλέον των 3.500 εταιρειών που απασχολούν περισσότερους από 90.000 εργαζόμενους και οι οποίες το 2024 δαπάνησαν 2,25 δις ευρώ για έρευνα και ανάπτυξη και εξήγαγαν 300 διαφορετικά αμυντικά προϊόντα σε 180 χώρες σε όλο τον κόσμο, με ετήσια έσοδα άνω των 13 δις ευρώ (συμπεριλαμβανομένων εξαγωγών 6,2 ευρώ).<br /><br />>η διακηρυγμένη πολιτική «Όραμα 2030» της Σαουδικής Αραβίας η οποία μέχρι το τέλος της δεκαετίας προβλέπει την εγχώρια παραγωγή του 50% των συνολικών δαπανών του Βασιλείου για στρατιωτικό εξοπλισμό και υπηρεσίες,<br /><br />>οι μεγάλες χρηματοδοτικές δυνατότητες της Σαουδικής Αραβίας, και<br /><br />>οι υφιστάμενες συνεργασίες μεταξύ των τριών εταίρων,<br /><br />δημιουργούν ένα εξαιρετικής δυναμικής “οικοσύστημα” που θα αυξήσει δραματικά τις δυνατότητες ανάπτυξης και παραγωγής της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας ενσωματώνοντας και τεχνολογίες που έχουν αναπτύξει οι εταίροι της, θα μειώσει τα κόστη έρευνας, ανάπτυξης και παραγωγής στο πλαίσιο συνεργατικών προμηθειών και τελικά θα επηρεάσει προς το δυσμενέστερο τον ελληνοτουρκικό συσχετισμό στρατιωτικής ισχύος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.dimokratia.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Συμφωνία της Μέκκας”: Ελντοράντο για την τουρκική αμυντική βιομηχανία

Περικλής Ζορζοβίλης Η Κοινή Αμυντική Συμφωνία της Μέκκας μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν και Τουρκίας, εκτός της ρήτρας αμυντικής συνδρομ...

Διαβάστε την συνέχεια

Έρχεται εκλογικό σοκ. Οι «έχοντες» επωφελήθηκαν μόνο από την 7ετία Μητσοτάκη .Διαφθορά, ακρίβεια και ενδοτικότητα στα εθνικά

<img height="111" src="https://st2.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/aa09716557c38a3f164720ecfa26bc12_XL.jpg?v=3" width="755" /><br /><br /><div>Οι απειλές για την κοινωνική συμμαχία που διαμόρφωσε η κυβέρνηση έρχονται από δύο πλευρές: την ανισομερή κατανομή του παραχθέντος πλούτου (σε συνδύασμό με την ακρίβεια) – ο οποίος κατά βάση προέρχεται από μη μισθολογικά εισοδήματα – αλλά και από την εικόνα θεσμοποίησης της διαφθοράς και την ενδοτική στάση στα εθνικά θέματα<br /><br />Η οικονομία αναδεικνύεται ενδεχομένως στο ισχυρότερο χαρτί της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, εφαρμόζοντας τη γνωστή ρήση του συμβούλου του Clinton, James Carville «it’s the economy stupid» («Είναι η οικονομία, ανόητε»).<br />Εξηγούμαστε: Η επιστροφή της Ελλάδας στην κανονικότητα, η επίτευξη αναπτυξιακών ρυθμών αλλά και μια σειρά κινήσεων όπως η ένταξη ενός μέρους της «φαιάς» οικονομίας στη φορολογική βάση μέσω της ψηφιοποίησης διαμόρφωσαν μια σημαντική κοινωνική συμμαχία σε σχέση με την οικονομική πολιτική.</div><div><br />Την ίδια ώρα, κινήσεις όπως η πρόωρη αποπληρωμή χρέους των 13 δισ. ευρώ που ανακοινώθηκε στις 17/8 ενίσχυσαν της εικόνα της αξιοπιστίας της χώρας απέναντι στις αγορές και τους Ευρωπαίους εταίρους – το αφήγημα της ισχυρής Ελλάδας.<br />Οι απειλές για αυτή την κοινωνική συμμαχία που διαμόρφωσε η κυβέρνηση έρχονται από δύο πλευρές: την ανισομερή κατανομή του παραχθέντος πλούτου – ο οποίος κατά βάση προέρχεται από μη μισθολογικά εισοδήματα – αλλά και από την εικόνα θεσμοποίησης της διαφθοράς και την ενδοτική στάση στα εθνικά θέματα απέναντι σε μια Τουρκία (που έχει αναλάβει ήδη ρόλο του ισχυρού περιφερειακού παίκτη στην Ανατολική Μεσόγειο) ενώ τα εξοπλιστικά προγράμματα επικρατεί η εικόνα ότι χρησιμοποιούνται ως προπέτασμα καπνού.<br /><br />Το ανισομερές αναπτυξιακό μέρισμα<br /><br />Ας δούμε τα ρήγματα στην κοινωνική συμμαχία που έχει διαμορφωθεί στην οικονομία και σχετίζονται με το πόσο ανισομερώς κατανέμεται το «αναπτυξιακό μέρισμα».<br />Από το 2019 η Ελλάδα έχει αυξήσει την απασχόληση, οι μισθοί έχουν ανέβει και το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών έχει ενισχυθεί.<br />Όμως η εικόνα δεν είναι ίδια για όλους: Άλλη είναι η πορεία ενός εργαζόμενου που ζει αποκλειστικά από τον μισθό του και άλλη ενός νοικοκυριού που διαθέτει ακίνητα, μετοχές, καταθέσεις ή επιχειρηματικά περιουσιακά στοιχεία.<br />Τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι το 2025 το ονομαστικό εισόδημα από εξαρτημένη εργασία αυξήθηκε κατά 6,9% στο πρώτο εξάμηνο, με τις αμοιβές ανά μισθωτό να αυξάνονται κατά 4% και τον αριθμό των μισθωτών κατά 2,8%.<br />Η Τράπεζα της Ελλάδος σημειώνει μάλιστα ότι οι αυξήσεις ήταν ιδιαίτερα αισθητές στο κάτω άκρο της μισθολογικής κατανομής.<br />Το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα, μετά δηλαδή την επίδραση του πληθωρισμού, αυξήθηκε μόλις κατά 1% στο πρώτο εξάμηνο του 2025.<br /><br />Αυτό όμως είναι μόνο το ένα σκέλος της εικόνας.<br />Από το 2019 έως το 2025 αυξήθηκαν σημαντικά και οι αξίες πολλών περιουσιακών στοιχείων.<br />Για τους ιδιοκτήτες ακινήτων, η αύξηση των τιμών των κατοικιών και των ενοικίων δημιούργησε μια πρόσθετη πηγή πλούτου και εισοδήματος, η οποία αφορά κυρίως νοικοκυριά που είχαν ήδη στην κατοχή τους ακίνητη περιουσία.<br />Παράλληλα, όσοι διέθεταν κεφάλαια σε μετοχές, ομόλογα, αμοιβαία κεφάλαια ή καταθέσεις είχαν τη δυνατότητα να επωφεληθούν από την άνοδο των χρηματιστηριακών αξιών και από την επιστροφή των επιτοκίων σε θετικό έδαφος.<br />Η ίδια η Τράπεζα της Ελλάδος επισημαίνει ότι το εισόδημα από περιουσία αποτελεί ξεχωριστή συνιστώσα του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών, ενώ το 2025 οι επενδύσεις των νοικοκυριών σε ακίνητα και εξοπλισμό πέρασαν για πρώτη φορά ύστερα από 15 χρόνια σε οριακά θετικό καθαρό σχηματισμό κεφαλαίου.<br /><img height="640" src="https://www.bankingnews.gr/image/%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CF%8C%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF_%CE%BF%CE%B8%CF%8C%CE%BD%CE%B7%CF%82_2026-08-24_161149.png" width="508" /><br /><br /></div><div>Η ανισοκατανομή των περιουσιακών στοιχείων έχει πολλαπλασιαστικές συνέπειες<br /><br />Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ αποτυπώνουν αυτή τη διαφοροποίηση στην τελική κατανομή του εισοδήματος.<br />Το 2025 το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού είχε εισόδημα 5,18 φορές μεγαλύτερο από το φτωχότερο 20%.<br />Το πλουσιότερο 25% συγκέντρωνε το 45,5% του συνολικού ισοδύναμου διαθέσιμου εισοδήματος, ενώ το φτωχότερο 25% μόλις το 10,5%. Ο δείκτης Gini που περιγράφει την κοινωνική ανισότητα διαμορφώθηκε στο 31,6.<br />Και εδώ μπαίνει ένα δεύτερο ζήτημα: η φορολογία.<br />Μέχρι και το φορολογικό έτος 2025, η φορολογική κλίμακα για μισθούς και συντάξεις παρέμενε στα επίπεδα των 9%, 22%, 28%, 36% και 44%, με τα βασικά όρια των 10.000, 20.000, 30.000 και 40.000 ευρώ να παραμένουν αμετάβλητα.<br />Αυτό έχει σημασία επειδή από το 2019 έως το 2025 ο πληθωρισμός συσσωρευτικά ήταν περίπου 21%, με βάση τις ετήσιες μεταβολές του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή.<br />Ο ετήσιος πληθωρισμός ήταν 0,8% το 2019, -2,3% το 2020, 5,1% το 2021, 7,2% το 2022, 3,5% το 2023 και από 2,6% τόσο το 2024 όσο και το 2025.<br />Με άλλα λόγια, ένας εργαζόμενος που το 2019 έπαιρνε, για παράδειγμα, 20.000 ευρώ και είδε τον ονομαστικό μισθό του να αυξάνεται τα επόμενα χρόνια, μπορούσε να μετακινηθεί σε υψηλότερο φορολογικό κλιμάκιο χωρίς τα όρια αυτά να έχουν αυξηθεί αντίστοιχα με τις τιμές.<br />Αυτό είναι το φαινόμενο που συνήθως αποκαλείται «φορολογική διολίσθηση» ή bracket creep: όταν η φορολογική κλίμακα δεν τιμαριθμοποιείται, ένα μέρος της ονομαστικής αύξησης του μισθού μπορεί να απορροφηθεί από υψηλότερη φορολογία, παρότι η πραγματική αγοραστική δύναμη δεν αυξάνεται στον ίδιο βαθμό.<br />Επιπλέον, τα εισοδήματα από κεφάλαιο είχαν διαφορετική φορολογική μεταχείριση.<br />Μέχρι το 2025, τα μερίσματα φορολογούνταν αυτοτελώς με 5%, οι τόκοι με 15%, ενώ τα εισοδήματα από ακίνητα φορολογούνταν με 15% έως τις 12.000 ευρώ, 35% από 12.001 έως 35.000 ευρώ και 45% πάνω από αυτό το ποσό.</div><div><br />Η σύγκριση με τον οριακό συντελεστή 44% για μισθωτή εργασία δείχνει γιατί η σύνθεση του εισοδήματος έχει μεγάλη σημασία: το ίδιο συνολικό ποσό μπορεί να έχει διαφορετική φορολογική επιβάρυνση ανάλογα με το αν προέρχεται από εργασία, ενοίκια ή μερίσματα.<br />Από το 2026 η κυβέρνηση προχώρησε σε νέα φορολογική κλίμακα.<br />Για τα εισοδήματα από μισθούς και συντάξεις ο δεύτερος συντελεστής μειώθηκε από 22% σε 20% και ο τρίτος από 28% σε 26%, ενώ δημιουργήθηκε και νέο κλιμάκιο 39% για εισοδήματα από 40.000 έως 60.000 ευρώ.</div><div><br />Παράλληλα θεσπίστηκαν ακόμη μεγαλύτερες ελαφρύνσεις για οικογένειες με παιδιά και μηδενικοί συντελεστές στα πρώτα 20.000 ευρώ για νέους έως 25 ετών.<br />Η φορολογική μεταρρύθμιση του 2026, δεν αλλάζει το γεγονός ότι την περίοδο 2019-2025 η ονομαστική αύξηση των εισοδημάτων εξελισσόταν μέσα σε ένα περιβάλλον υψηλού πληθωρισμού και χωρίς αυτόματη τιμαριθμική προσαρμογή των φορολογικών ορίων.<br />Το τελικό συμπέρασμα είναι πιο σύνθετο από το κυβερνητικό αφήγημα «οι μισθοί αυξάνονται».<br />Αυξήθηκαν πράγματι τα εισοδήματα από εργασία, ιδιαίτερα τα χαμηλότερα μισθολογικά εισοδήματα.<br />Αλλά ταυτόχρονα αυξήθηκε η αξία και η απόδοση περιουσιακών στοιχείων, κάτι που ευνόησε περισσότερο όσους διέθεταν ήδη ακίνητα και χρηματοοικονομικό πλούτο.<br /><br />Η θεσμοποίηση της διαφθοράς και τα «ήρεμα νερά» κοστίζουν<br /><br />Η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να έχει καθαρό δημοσκοπικό προβάδισμα – πρωτοφανές στην Ελλάδα για μια κυβέρνηση στον 7ο χρόνο της θητείας της - σε συνδυασμό με μια σημαντική πολιτική φθορά που την απομακρύνει από την τροχιά της αυτοδυναμίας.<br />Το αντίθετο: η σημερινή εικόνα δείχνει μια κυβέρνηση που παραμένει πρώτη επειδή η αντιπολίτευση αδυνατεί να συγκροτήσει μία πειστική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, την ίδια ώρα όμως χάνει έδαφος σε δύο πεδία που αποτελούσαν βασικά στοιχεία του πολιτικού της πλεονεκτήματος: τους θεσμούς και την εθνική αξιοπιστία.<br />Στην τελευταία μεγάλη μέτρηση της Marc, στα τέλη Ιουλίου, η ΝΔ βρισκόταν στο 30,8% στην εκτίμηση ψήφου, έναντι 16,8% της ΕΛΑΣ και 11% του ΠΑΣΟΚ.<br />Ωστόσο, μόλις το 35,6% αξιολογούσε θετικά ή μάλλον θετικά την κυβέρνηση, ενώ το 63,7% την αξιολογούσε αρνητικά.<br />Ακόμη πιο χαρακτηριστικό: μόνο 18,8% θεωρούσε πιθανή μια αυτοδύναμη νίκη της ΝΔ, ενώ 46,8% προέβλεπε νίκη της χωρίς αυτοδυναμία.<br />Το χάσμα ανάμεσα στην εκλογική πρωτιά και την κοινωνική αξιολόγηση είναι το κλειδί. Η ΝΔ δεν έχει χάσει την πρώτη θέση• έχει χάσει μέρος της αυτονόητης εμπιστοσύνης που τη συνόδευε.<br /><br />Αυτό φαίνεται καθαρά στο ζήτημα των θεσμών<br /><br />Η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ και η παρουσία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας έχουν προσδώσει στην πολιτική συζήτηση ένα ιδιαίτερο συμβολικό βάρος.<br />Η Laura Kovesi έχει καταστεί για ένα τμήμα της κοινής γνώμης σύμβολο ενός εξωτερικού θεσμικού ελέγχου που εμφανίζεται πιο αξιόπιστος από το ίδιο το ελληνικό πολιτικό σύστημα.<br />Στη δημοσκόπηση της MRB τον Μάιο, το 71,3% εξέφραζε εμπιστοσύνη στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία καθώς η κυβέρνηση παρουσιάζει εικόνα θεσμοποίηση της διαφθοράς – μέσω της κυβερνητικής πλειοψηφίας γίνεται η ίδια κριτής και κρινόμενες σε υποθέσεις νομικού ενδιαφέροντος ενώ ασκεί ασφυκτικό έλεγχο στις ανεξάρτητες αρχές.<br />Και η Metron Analysis τον Ιούνιο αποτύπωνε αυτή τη δυσπιστία με ιδιαίτερα σκληρούς αριθμούς: 73% αρνητικές γνώμες για την κυβερνητική επίδοση στα θέματα Δημοκρατίας και Θεσμών, έναντι μόλις 19% θετικών. Η κρίση των θεσμών ήταν, μάλιστα, το τρίτο σημαντικότερο πρόβλημα της χώρας με 21%, ενώ η διαφθορά συγκέντρωνε 14%.<br /><br />Το δεύτερο μέτωπο είναι τα εθνικά<br /><br />Εδώ η ΝΔ δεν έχει χάσει την παράδοση της ως κόμμα ασφάλειας και εθνικής ευθύνης, αλλά έχει χάσει μέρος του συγκριτικού της πλεονεκτήματος. Η ίδια μέτρηση της Metron είναι χαρακτηριστική: όταν οι πολίτες αξιολογούν την κυβέρνηση στα γεωπολιτικά και στις διεθνείς σχέσεις —με ρητή αναφορά στα ελληνοτουρκικά, αλλά και στις σχέσεις με ΗΠΑ, Ρωσία, Ισραήλ και ΕΕ— το 47% δηλώνει μάλλον αρνητικό, έναντι μόλις 37% που δηλώνει μάλλον θετικό.<br />Το στοιχείο αυτό αποδεικνύει όμως ότι δεν πείθει πλέον όλους τους πολίτες ως επαρκώς δυναμική και αποτελεσματική στα εθνικά θέματα.<br />Και αυτή είναι μια σημαντική πολιτική μεταβολή για ένα κόμμα που επί χρόνια είχε σχεδόν μονοπωλιακό πλεονέκτημα στην αξιοπιστία πάνω στην εξωτερική πολιτική και την άμυνα.<br />Οι σχέσεις Ελλάδας–Τουρκίας εξακολουθούν, άλλωστε, να αποτελούν σημαντική πηγή ανησυχίας για την κοινή γνώμη, ενώ η εξωτερική πολιτική και οι πόλεμοι καταγράφονταν τον Ιούνιο ως σημαντικό πρόβλημα για το 10% των πολιτών.<br />Επομένως, το πραγματικό πρόβλημα της ΝΔ είναι ότι η πρωτιά της δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη κοινωνική υπεροχή στην αξιολόγηση της διακυβέρνησης. Και έτσι διαμορφώνεται ένα επικίνδυνο για την κυβέρνηση παράδοξο: παραμένει η ισχυρότερη εκλογική δύναμη, αλλά δεν θεωρείται αυτονόητα η πιο αξιόπιστη δύναμη ούτε για την προστασία των θεσμών ούτε για την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων.<br />Τα παραπάνω δείχνουν ότι η κοινωνική συμμαχία που κρίστηκε το 2019 παρουσιάζει σημαντικές ρωγμές γεγονός που καθιστά την αυτοδυναμία της ΝΔ αδύνατη στις επόμενες εκλογές όποτε και εάν γίνουν...<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Έρχεται εκλογικό σοκ. Οι «έχοντες» επωφελήθηκαν μόνο από την 7ετία Μητσοτάκη .Διαφθορά, ακρίβεια και ενδοτικότητα στα εθνικά

Οι απειλές για την κοινωνική συμμαχία που διαμόρφωσε η κυβέρνηση έρχονται από δύο πλευρές: την ανισομερή κατανομή του παραχθέντος πλούτου (σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συναγερμός στην Τουρκία για τους ελληνικούς Patriot: ”Η Ελλάδα θωρακίζει την Κρήτη”. Γιατί η Hurriyet βλέπει μεγάλη στρατιωτική αναδιάταξη!

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/08/ChatGPT-Image-19-%CE%91%CF%85%CE%B3-2026-05_06_02-%CE%BC.%CE%BC-1068x601.png" width="757" /><br /><br />Με ιδιαίτερη προσοχή παρακολουθεί η Άγκυρα τη μετακίνηση ελληνικής συστοιχίας Patriot από την Κάρπαθο προς τη Σούδα, με την τουρκική Hurriyet να αφιερώνει εκτενή αναφορά στην ελληνική στρατιωτική αναδιάταξη και στον ολοένα ισχυρότερο ρόλο της Κρήτης στον αμυντικό σχεδιασμό των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το τουρκικό ενδιαφέρον δεν περιορίζεται σε μια απλή μεταστάθμευση ενός αντιαεροπορικού συστήματος. Η εικόνα που σχηματίζεται αφορά μια ευρύτερη αναδιάταξη της ελληνικής αεράμυνας από την Κύπρο και την Κρήτη μέχρι τη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, την ώρα που οι εξελίξεις γύρω από το Ιράν αυξάνουν κατακόρυφα τον βαθμό επιφυλακής.<br /><br />Η Hurriyet, με τίτλο «Κίνηση Patriot από την Ελλάδα προς την Κρήτη: Άρχισε η διαδικασία μεταφοράς», καταγράφει αναλυτικά την ελληνική κινητικότητα, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στη γεωστρατηγική σημασία της Σούδας.<div><br />Οι Patriot εγκαταλείπουν την Κάρπαθο – Ενισχύεται η ομπρέλα πάνω από τη Σούδα<br /><br />Σύμφωνα με τις πληροφορίες που επικαλείται το τουρκικό δημοσίευμα, η διαδικασία μετακίνησης της πυροβολαρχίας Patriot από την Κάρπαθο προς την Κρήτη έχει ήδη αρχίσει, με προσωπικό και υλικό να μεταφέρονται σταδιακά προς τη νέα θέση ανάπτυξης.<br /><br />Ο επιχειρησιακός στόχος είναι σαφής: η ισχυρότερη προστασία κρίσιμων στρατιωτικών και συμμαχικών εγκαταστάσεων γύρω από τη Σούδα, σε μία περίοδο κατά την οποία το περιβάλλον ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο γίνεται ολοένα πιο ασταθές.<br /><br />Η συγκεκριμένη κίνηση αποκτά ξεχωριστή σημασία επειδή η Σούδα δεν αποτελεί μια συμβατική ελληνική βάση.<br /><br />Πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους στρατιωτικούς κόμβους των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο, με δυνατότητα υποστήριξης αεροπορικών, ναυτικών και διακλαδικών επιχειρήσεων προς τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική και την ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Η ανάπτυξη Patriot γύρω από τη βάση δημιουργεί συνεπώς μια πολύ ισχυρότερη αντιβαλλιστική και αντιαεροπορική ασπίδα γύρω από έναν κόμβο στρατηγικής σημασίας .<a href="https://directus.gr/synagermos-stin-tourkia-gia-tous-ellinikous-patriot-i-ellada-thorakizei-tin-kriti-giati-i-hurriyet-vlepei-megali-stratiotiki-anadiataxi/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συναγερμός στην Τουρκία για τους ελληνικούς Patriot: ”Η Ελλάδα θωρακίζει την Κρήτη”. Γιατί η Hurriyet βλέπει μεγάλη στρατιωτική αναδιάταξη!

Με ιδιαίτερη προσοχή παρακολουθεί η Άγκυρα τη μετακίνηση ελληνικής συστοιχίας Patriot από την Κάρπαθο προς τη Σούδα, με την τουρκική Hurriye...

Διαβάστε την συνέχεια

Θερμό επεισόδιο από την «πίσω πόρτα»; Τα 4 σενάρια κρίσης με NAVTEX, Καστελλόριζο και θαλάσσιες υποδομές Η Αγκυρα στήνει νέα παγίδα στο Αιγαίο.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/08/ChatGPT-Image-17-%CE%91%CF%85%CE%B3-2026-03_50_54-%CE%BC.%CE%BC-1068x601.png" width="739" /><br /><br />Νέα δεδομένα ασφαλείας διαμορφώνονται στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς η Αθήνα εξετάζει πλέον όχι μόνο τη νομική και διπλωματική διάσταση των τουρκικών «θαλάσσιων πάρκων», αλλά και το πώς η Άγκυρα θα μπορούσε να επιχειρήσει να μεταφέρει τις μονομερείς διεκδικήσεις της στο πεδίο.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκονται οι στρατιωτικές NAVTEX, οι επιχειρήσεις Έρευνας και Διάσωσης, οι υποθαλάσσιες στρατιωτικές και ενεργειακές υποδομές, αλλά και ένας πιθανός νέος πληροφοριακός πόλεμος με «οικολογικό» μανδύα.<br />Η ανάλυση που βρίσκεται στο τραπέζι δεν αφορά ένα θεωρητικό παιχνίδι χαρτών. Το κρίσιμο ερώτημα είναι τι θα συμβεί εάν η Τουρκία επιχειρήσει να χρησιμοποιήσει στην πράξη τις λεγόμενες «προστατευόμενες ζώνες» για να αμφισβητήσει ελληνικές δραστηριότητες στη θάλασσα.<br /><br />Σύμφωνα με το υλικό που βρίσκεται υπό εξέταση, τέσσερα είναι τα βασικά σενάρια μέσω των οποίων θα μπορούσε να δημιουργηθεί τεχνητή ένταση: αντι-NAVTEX, σύγκρουση αρμοδιοτήτων σε Έρευνα και Διάσωση, παρεμπόδιση υποθαλάσσιων υποδομών και διεθνοποίηση της αντιπαράθεσης μέσω περιβαλλοντικών καταγγελιών.<br /><br />Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα μετά τις τουρκικές προεδρικές αποφάσεις της 15ης Αυγούστου 2026, με τις οποίες η Άγκυρα ανακήρυξε δύο «εθνικά θαλάσσια πάρκα» στο βορειοανατολικό Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών απάντησε επισήμως ότι, στον βαθμό που οι τουρκικές ζώνες εκτείνονται σε διεθνή ύδατα και στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, δεν παράγουν κανένα έννομο αποτέλεσμα και δεν μπορούν να δημιουργήσουν τετελεσμένα.<div><br />Ο «πράσινος» αναθεωρητισμός της Άγκυρας<br /><br />Η περιβαλλοντική διάσταση είναι αυτή που προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία στην Αθήνα.<br /><br />Η Τουρκία εμφανίζει τις νέες ζώνες ως εργαλεία προστασίας του θαλάσσιου οικοσυστήματος. Όμως η ελληνική ανάγνωση είναι εντελώς διαφορετική.<br /><br />Η ανησυχία είναι ότι περιβαλλοντικές έννοιες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πολιτικό και επιχειρησιακό όχημα για παλαιότερες τουρκικές διεκδικήσεις.<br /><br />Με άλλα λόγια, εκεί όπου μέχρι σήμερα η Άγκυρα μιλούσε για «Γαλάζια Πατρίδα», «γκρίζες ζώνες», αποστρατιωτικοποίηση νησιών ή αμφισβητούμενες θαλάσσιες δικαιοδοσίες, θα μπορούσε πλέον να προσθέσει στο οπλοστάσιό της και έναν νέο όρο:<br /><br />«προστασία του περιβάλλοντος».<br /><br />Το ίδιο το ελληνικό ΥΠΕΞ έχει ξεκαθαρίσει ότι κανένα κράτος δεν μπορεί να δημιουργεί μονομερώς προστατευόμενες θαλάσσιες περιοχές πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας του και ότι οι τουρκικές αποφάσεις δεν μεταβάλλουν τα δικαιώματα της Ελλάδας.<br />Πρώτο σενάριο: «πόλεμος» NAVTEX στο Αιγαίο<br /><br />Το πρώτο και ίσως πιο άμεσο πεδίο πιθανής αντιπαράθεσης αφορά τις στρατιωτικές ασκήσεις.<br /><br />Η Ελλάδα πραγματοποιεί κάθε χρόνο μεγάλο αριθμό αεροναυτικών και διακλαδικών δραστηριοτήτων στο Αιγαίο.<br /><br />Αν μια τέτοια άσκηση διεξαχθεί σε περιοχή που η Τουρκία έχει επιχειρήσει μονομερώς να χαρακτηρίσει «θαλάσσιο πάρκο», τότε ανοίγει ο δρόμος για μια νέα μορφή έντασης.<br /><br />Η Άγκυρα θα μπορούσε να εκδώσει αντι-NAVTEX, ισχυριζόμενη ότι η ελληνική στρατιωτική δραστηριότητα επηρεάζει μια «προστατευόμενη» περιοχή.<br /><br />Το επίμαχο υλικό περιγράφει ειδικά το ενδεχόμενο η Τουρκία να επικαλεστεί περιβαλλοντική επιβάρυνση όταν ελληνικές ή συμμαχικές μονάδες πραγματοποιούν ασκήσεις με πραγματικά πυρά ή ανθυποβρυχιακές δραστηριότητες, ιδιαίτερα στην περιοχή Λήμνου–Σαμοθράκης.<br /><br />Εδώ βρίσκεται και η παγίδα.<br /><br />Η Τουρκία δεν θα χρειάζεται να εμφανίσει την παρέμβασή της ως ευθεία αμφισβήτηση ελληνικών δικαιωμάτων. Θα μπορεί να την παρουσιάζει ως δήθεν «περιβαλλοντική προστασία».<br /><br />Εάν μάλιστα στο σημείο εμφανιστούν τουρκικά πολεμικά πλοία ή σκάφη της ακτοφυλακής, ένα φαινομενικά τεχνικό ζήτημα μπορεί να πάρει πολύ γρήγορα επιχειρησιακές διαστάσεις.<br />Γιατί το σημείο Λήμνος–Σαμοθράκη είναι κρίσιμο<br /><br />Η περιοχή δεν επιλέχθηκε τυχαία.<br /><br />Η θαλάσσια ζώνη μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης βρίσκεται απέναντι από την έξοδο των Δαρδανελίων, δηλαδή έναν από τους σημαντικότερους ναυτικούς διαύλους της ευρύτερης περιοχής.<br /><br />Από εκεί εξέρχονται τουρκικές ναυτικές μονάδες προς το Αιγαίο.<br /><br />Από εκεί περνούν επίσης κρίσιμες θαλάσσιες γραμμές επικοινωνίας.<br /><br />Για το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, η περιοχή έχει ιδιαίτερη αξία τόσο για την επιτήρηση όσο και για τον έλεγχο κινήσεων.<br /><br />Στο αρχικό υλικό επισημαίνεται ότι η τουρκική κίνηση μπορεί να ερμηνευθεί ως προσπάθεια δημιουργίας μιας σφήνας ανάμεσα στη Λήμνο και τη Σαμοθράκη, με δυνητικές επιπτώσεις στη δραστηριότητα ελληνικών υποβρυχίων και μονάδων επιφανείας.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι η τουρκική ανακήρυξη αποκτά αυτομάτως νομική ισχύ.<br /><br />Σημαίνει όμως ότι μπορεί να δημιουργήσει νέα σημεία τριβής επί του πεδίου.<br />Δεύτερο σενάριο: σύγκρουση σε επιχείρηση Έρευνας και Διάσωσης<br /><br />Το δεύτερο σενάριο είναι ακόμη πιο επικίνδυνο, επειδή θα μπορούσε να εκδηλωθεί χωρίς να προηγηθεί προγραμματισμένη στρατιωτική δραστηριότητα.<br /><br />Ένα ναυτικό δυστύχημα, η πτώση ενός αεροσκάφους ή ένα περιστατικό με εμπορικό πλοίο θα μπορούσε να μετατραπεί σε ελληνοτουρκική κρίση.<br /><br />Η Τουρκία εδώ και χρόνια αμφισβητεί πλευρές της ελληνικής αρμοδιότητας Έρευνας και Διάσωσης στο Αιγαίο.<br /><br />Το νέο στοιχείο είναι ότι μια μονομερώς ανακηρυγμένη «θαλάσσια προστατευόμενη ζώνη» θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως πρόσθετο πολιτικό επιχείρημα.<br /><br />Το σενάριο προβλέπει ότι η Άγκυρα θα μπορούσε να επιχειρήσει να εμφανιστεί ως αρμόδια δύναμη συντονισμού σε περιστατικό κοντά στη Λήμνο, τη Σαμοθράκη ή το Καστελλόριζο, οδηγώντας σε ταυτόχρονη παρουσία ελληνικών και τουρκικών εναέριων και θαλάσσιων μέσων.<br /><br />Εκεί ακριβώς βρίσκεται ο κίνδυνος ενός θερμού επεισοδίου.<br /><br />Όχι επειδή κάποια πλευρά θα το έχει απαραίτητα σχεδιάσει εκ των προτέρων, αλλά επειδή δύο διαφορετικές δυνάμεις μπορεί να επιχειρούν ταυτόχρονα στον ίδιο περιορισμένο χώρο διεκδικώντας τον επιχειρησιακό συντονισμό.<br />Τρίτο σενάριο: τα υποθαλάσσια καλώδια στο στόχαστρο<br /><br />Ίσως όμως το πιο σημαντικό σενάριο για τα επόμενα χρόνια αφορά τον βυθό.<br /><br />Η σύγχρονη στρατιωτική και ενεργειακή ισχύς δεν βρίσκεται μόνο πάνω από τη θάλασσα.<br /><br />Βρίσκεται και κάτω από αυτή.<br /><br />Υποβρύχιοι αισθητήρες, καλώδια επικοινωνιών, ηλεκτρικές διασυνδέσεις, δίκτυα επιτήρησης και άλλες κρίσιμες υποδομές μετατρέπουν τον βυθό του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου σε νέο πεδίο γεωπολιτικού ανταγωνισμού.<br /><br />Το αρχικό κείμενο επισημαίνει ότι η Τουρκία θα μπορούσε να επικαλεστεί την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος για να αμφισβητήσει εργασίες εγκατάστασης ή συντήρησης συστημάτων στον βυθό, τόσο στρατιωτικού όσο και πολιτικού χαρακτήρα.<br /><br />Και εδώ το ζήτημα γίνεται εξαιρετικά σοβαρό.<br /><br />Διότι μια παρεμπόδιση πλοίου πόντισης καλωδίων δεν αποτελεί θεωρητική διπλωματική διαφωνία.<br /><br />Μπορεί να προκαλέσει άμεση αντιπαράθεση ναυτικών μονάδων.<br />Το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου είναι το μεγάλο τεστ<br /><br />Το θέμα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία λόγω του σχεδιασμού της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου.<br /><br />Σύμφωνα με σημερινές πληροφορίες της Καθημερινής, η Αθήνα θεωρεί ότι δύο εξελίξεις θα δείξουν τις πραγματικές προθέσεις της Άγκυρας τις επόμενες εβδομάδες.<br /><br />Η πρώτη είναι τι περιορισμούς θα επιχειρήσει να επιβάλει η Τουρκία στα «θαλάσσια πάρκα» σε αλιεία, ναυσιπλοΐα και έρευνα.<br /><br />Η δεύτερη είναι η στάση της όταν επανεκκινήσουν οι έρευνες που συνδέονται με το ηλεκτρικό καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου.</div><div><br />Αυτό αποτελεί ίσως το πραγματικό τεστ.<br /><br />Διότι εκεί θα φανεί εάν τα τουρκικά πάρκα θα παραμείνουν σχεδιασμένα όρια σε έναν χάρτη ή εάν η Άγκυρα θα επιχειρήσει να τα μετατρέψει σε εργαλείο φυσικής παρεμπόδισης δραστηριοτήτων.<br />Τέταρτο σενάριο: πληροφοριακός πόλεμος στα διεθνή fora<br /><br />Το τέταρτο πεδίο δεν βρίσκεται στο Αιγαίο.<br /><br />Βρίσκεται στις Βρυξέλλες, στη Νέα Υόρκη και στους διεθνείς οργανισμούς.<br /><br />Η Τουρκία θα μπορούσε να επιχειρήσει να μεταφέρει την ελληνοτουρκική αντιπαράθεση από το πεδίο του Δικαίου της Θάλασσας στο πεδίο της οικολογίας.<br /><br />Το σενάριο που περιγράφεται προβλέπει καταγγελίες ότι η Ελλάδα πραγματοποιεί στρατιωτικές δραστηριότητες μέσα σε δήθεν «προστατευόμενες περιοχές», με στόχο να παρουσιαστεί η Αθήνα ως υπεύθυνη για περιβαλλοντική επιβάρυνση.<br /><br />Πρόκειται για μια μορφή υβριδικής πίεσης.<br /><br />Η στρατιωτική αμφισβήτηση συνοδεύεται από επικοινωνιακή εκστρατεία.<br /><br />Η επικοινωνιακή εκστρατεία μεταφέρεται στους διεθνείς οργανισμούς.<br /><br />Και στη συνέχεια επιχειρείται η δημιουργία μιας εικόνας «διαφοράς» εκεί όπου η ελληνική πλευρά θεωρεί ότι δεν υπάρχει καμία νόμιμη τουρκική δικαιοδοσία.<br />Το Καστελλόριζο στο κέντρο του σχεδιασμού<br /><br />Η πιο ευαίσθητη περιοχή όλων είναι το σύμπλεγμα της Μεγίστης.<br /><br />Το Καστελλόριζο αποτελεί έναν από τους κρισιμότερους κρίκους στη γεωγραφική σύνδεση των ελληνικών θαλάσσιων δικαιωμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Για αυτό και κάθε τουρκικός σχεδιασμός γύρω από το νησί εξετάζεται με εξαιρετικά μεγάλη προσοχή.<br /><br />Η Αθήνα βλέπει τη συγκεκριμένη τουρκική ζώνη ως προσπάθεια περιορισμού της επήρειας του Καστελλόριζου στις θαλάσσιες ζώνες και ουσιαστικής απομόνωσής του από τη Ρόδο.<br /><br />Αυτή ακριβώς την ερμηνεία αποδίδουν και πρόσφατες ελληνικές διπλωματικές πηγές, σύμφωνα με τις οποίες η ανατολικομεσογειακή τουρκική ζώνη εμφανίζεται να απομονώνει το Καστελλόριζο και να περιορίζει την επήρειά του στα υφιστάμενα έξι ναυτικά μίλια χωρικών υδάτων, σύμφωνα με την τουρκική λογική.<br /><br />Το αρχικό υλικό προχωρά ακόμη περισσότερο, χαρακτηρίζοντας τη συγκεκριμένη κίνηση ως εφαρμογή της λογικής της «Γαλάζιας Πατρίδας», ακριβώς επειδή επιχειρεί να αποκόψει λειτουργικά το σύμπλεγμα της Μεγίστης από τη Ρόδο και τα Δωδεκάνησα.<br />Από τη «Γαλάζια Πατρίδα» στα «θαλάσσια πάρκα»<br /><br />Εδώ βρίσκεται ίσως το ουσιαστικότερο στοιχείο της υπόθεσης.<br /><br />Η Τουρκία δεν εγκαταλείπει τις παλαιές της θέσεις. Αλλάζει το εργαλείο με το οποίο επιχειρεί να τις προωθήσει.<br /><br />Η «Γαλάζια Πατρίδα» είναι η μεγάλη γεωπολιτική αφήγηση.<br /><br />Οι «γκρίζες ζώνες» αφορούν την αμφισβήτηση κυριαρχίας.<br /><br />Οι διαφωνίες για FIR και SAR αφορούν αρμοδιότητες.<br /><br />Οι αντι-NAVTEX αφορούν επιχειρησιακή παρουσία.<br /><br />Και τώρα, τα «θαλάσσια πάρκα» μπορούν να προσθέσουν ένα περιβαλλοντικό περίβλημα γύρω από το ίδιο πλέγμα διεκδικήσεων.<br /><br />Αυτό ακριβώς είναι που προκαλεί προβληματισμό στην Αθήνα.<br /><br />Διότι η μεγαλύτερη πρόκληση δεν βρίσκεται μόνο στην ανακήρυξη μιας ζώνης.<br /><br />Βρίσκεται στο τι θα επιχειρήσει η Άγκυρα να κάνει μέσα σε αυτή τη ζώνη.<br />Η Αθήνα σκληραίνει τη στάση της<br /><br />Τα νεότερα δεδομένα της 24ης Αυγούστου 2026 δείχνουν ότι στην Αθήνα εξετάζεται πλέον ένα ευρύτερο πακέτο αντιδράσεων.<br /><br />Σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της Καθημερινής, η ελληνική κυβέρνηση επεξεργάζεται μέτρα μετά τις τουρκικές κινήσεις, ενώ οι επαφές υψηλού επιπέδου εμφανίζονται ουσιαστικά «παγωμένες».<br /><br />Παράλληλα, ο υπουργός Εξωτερικών αναμένεται να ενημερώσει τους Ευρωπαίους ομολόγους του για τα τουρκικά θαλάσσια πάρκα, ενώ μεταξύ των επιλογών που εξετάζονται βρίσκεται ακόμη και η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων νοτίως της Κρήτης στα 12 ναυτικά μίλια.<br /><br />Η συγκεκριμένη συζήτηση δείχνει ότι το κλίμα των προηγούμενων ετών αλλάζει.<br />Τα «ήρεμα νερά» βρίσκονται πλέον σε δοκιμασία<br /><br />Η τουρκική κίνηση δεν αντιμετωπίζεται στην Αθήνα ως ένα απομονωμένο περιβαλλοντικό μέτρο.<br /><br />Συνδέεται με το ευρύτερο πλέγμα τουρκικών θέσεων σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Και αυτό είναι κρίσιμο.<br /><br />Διότι η στρατηγική πίεση δεν χρειάζεται να εκδηλωθεί με μία θεαματική κρίση.<br /><br />Μπορεί να οικοδομηθεί σταδιακά:<br /><br />ένας χάρτης σήμερα, μία προεδρική απόφαση αύριο, μια αντι-NAVTEX αργότερα, μια παρεμπόδιση ερευνητικού ή καλωδιακού πλοίου και στη συνέχεια μια καταγγελία σε διεθνή οργανισμό.<br /><br />Έτσι δημιουργούνται οι γκρίζες περιοχές όχι μόνο στον χάρτη, αλλά και στη διεθνή αντίληψη.<br />Η απάντηση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων<br /><br />Το ελληνικό στρατιωτικό μήνυμα, σύμφωνα με το αρχικό υλικό, είναι ότι ο επιχειρησιακός σχεδιασμός δεν πρόκειται να τροποποιηθεί λόγω των μονομερών τουρκικών ανακηρύξεων.<br /><br />Οι ασκήσεις, οι βολές και τα ναυτικά γυμνάσια συνεχίζονται σύμφωνα με τον ετήσιο σχεδιασμό των Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία.<br /><br />Γιατί εάν η ελληνική πλευρά αποδεχόταν στην πράξη περιορισμούς που προκύπτουν από τουρκικές μονομερείς αποφάσεις, θα δημιουργούνταν ακριβώς εκείνο το προηγούμενο που η Αθήνα θέλει να αποτρέψει.<br /><br />Το μεγάλο στοίχημα επομένως είναι η αποτροπή της μετατροπής ενός παράνομου –κατά την ελληνική θέση– χαρτογραφικού ισχυρισμού σε επιχειρησιακό τετελεσμένο.<br />Το πραγματικό τεστ θα γίνει στη θάλασσα<br /><br />Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν εάν η Άγκυρα επιδιώκει κυρίως πολιτικό και επικοινωνιακό αποτέλεσμα ή εάν σχεδιάζει να ενεργοποιήσει στην πράξη τους νέους χαρακτηρισμούς.<br /><br />Τρία γεγονότα θα είναι καθοριστικά:<br /><br />η πρώτη μεγάλη ελληνική στρατιωτική άσκηση μέσα ή κοντά στις επίμαχες ζώνες, η επανέναρξη εργασιών σε κρίσιμα υποθαλάσσια καλώδια και το πρώτο σοβαρό περιστατικό Έρευνας και Διάσωσης στην περιοχή.<br /><br />Εκεί θα δοκιμαστεί η πραγματική τουρκική στρατηγική.<br /><br />Και εκεί θα φανεί εάν τα «θαλάσσια πάρκα» αποτελούν απλώς ακόμα ένα κεφάλαιο στον ελληνοτουρκικό πόλεμο χαρτών ή το νέο επιχειρησιακό εργαλείο της «Γαλάζιας Πατρίδας».</div><div><br /></div><div>πηγή <br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θερμό επεισόδιο από την «πίσω πόρτα»; Τα 4 σενάρια κρίσης με NAVTEX, Καστελλόριζο και θαλάσσιες υποδομές Η Αγκυρα στήνει νέα παγίδα στο Αιγαίο.

Νέα δεδομένα ασφαλείας διαμορφώνονται στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς η Αθήνα εξετάζει πλέον όχι μόνο τη νομική και διπλωματική...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ διέκοψε την ανταλλαγή πληροφοριών με τον Πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Τουρκία.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-08/us-israel-flags-2-768x512-1.jpg?itok=7CRpy7H-" /><br /><br />Ανώτερη πολιτική πηγή του Ισραήλ ανέφερε ότι η κίνηση έγινε λόγω της «αντι-ισραηλινής στάσης» του Αμερικανού διπλωμάτη<br /><br />Το Ισραήλ αποφάσισε να διακόψει την ανταλλαγή πληροφοριών με τον Πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Άγκυρα και Ειδικό Απεσταλμένο για τη Συρία και το Ιράκ, Tom Barrack, σύμφωνα με δημοσίευμα της ισραηλινής εφημερίδας Maariv.<br /><br />Ανώτερη πολιτική πηγή του Ισραήλ ανέφερε ότι η κίνηση έγινε λόγω της «αντι-ισραηλινής στάσης» του Αμερικανού διπλωμάτη.<br />Οι ισραηλινές αρχές εξοργίστηκαν από τις έντονες επικρίσεις του Barrack σχετικά με το ισραηλινό αεροπορικό πλήγμα της 18ης Αυγούστου στην αεροπορική βάση Abu al-Duhur της Συρίας.<br /><br />Ο Barrack δήλωσε δημόσια ότι οι πληροφορίες του Ισραήλ πως η Τουρκία μετέφερε στρατιωτικό εξοπλισμό στη βάση ήταν εσφαλμένες, συμπληρώνοντας ότι οι αμερικανικές υπηρεσίες εξέτασαν τα στοιχεία και τα βρήκαν αναληθή.<br /><br />Ο διπλωμάτης χαρακτήρισε την επίθεση «περιττή κλιμάκωση» που θα μπορούσε να προκαλέσει άμεση σύγκρουση με την Τουρκία, κατηγορώντας το Ισραήλ ότι «προκαλεί τους Τούρκους».<br /><br />Ο Ισραηλινός Υπουργός Άμυνας Israel Katz και το γραφείο του Πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu απέρριψαν τις δηλώσεις Barrack, επιμένοντας ότι οι πληροφορίες είχαν διαβιβαστεί κανονικά στις ΗΠΑ πριν από το πλήγμα.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ισραήλ διέκοψε την ανταλλαγή πληροφοριών με τον Πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Τουρκία.

Ανώτερη πολιτική πηγή του Ισραήλ ανέφερε ότι η κίνηση έγινε λόγω της «αντι-ισραηλινής στάσης» του Αμερικανού διπλωμάτη Το Ισραήλ αποφάσισε ν...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ελληνική κυβέρνηση συγκαλύπτει την τουρκική απειλή!

<img height="97" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/02/stathis_mitsotakis_erdogan-930x550.png" width="762" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι κηδεμόνες των ηγεμόνων</span></h3><b>ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ</b><br />Δεν μπορούμε να αδικούμε την Τουρκία.<br /><br />Εκείνη κάνει ό,τι μπορεί για να δείξει σε μας και στον κόσμο ,τι θέλει, τι επιδιώκει και πως θα το πάρει.<br /><br />Εμείς (οι κυβερνήσεις μας) κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν.<br /><br />Καταλαβαίνουν όμως όλοι οι άλλοι, ΗΠΑ, Ευρωπαϊκή Ένωση (και κάθε χώρα χωριστά), Αραβικός κόσμος, Ισραήλ, Ρωσία- οι πάντες! Τι καταλαβαίνουν; Ότι η Ελλάδα είναι μια αδύναμη χώρα, ανίκανη να υπερασπισθεί τον εαυτόν της.<br /><br />Ότι οι συμμαχίες της χώρας είναι της πλάκας, διότι η χώρα είναι υποτελής (στις ΗΠΑ), ανοχύρωτη (στο ΝΑΤΟ) και οικονομικό προτεκτοράτο (της Ένωσης).<br /><br />Η Ελλάδα δεν έχει διακηρυγμένο Αμυντικό Δόγμα που να το ξέρουν όλοι -και να το σέβονται άπαντες.<br /><br />Η Τουρκία αντιθέτως έχει διακηρυγμένο Επιθετικό Δόγμα που το ξέρουν όλοι και το υποστηρίζουν πολλοί.<br /><br />Η ίδια η ελληνική κυβέρνηση συγκαλύπτει την τουρκική απειλή!<br /><br />Καθησυχάζει και παραπλανά τον λαό,κερδίζοντας (;) χρόνο που αξιοποιεί (!) η Τουρκία.<br /><br />Πρόκειται για μια αυτοκτονική πολιτική. Που ίσως να εξηγεί γιατί η κυβέρνηση δεν αντιμετωπίζει το δημογραφικό, γιατί έχει μετατρέψει την κοινωνία σε κοινωνία επιδομάτων ή γιατί η παραγωγική βάση της χώρας έχει αφεθεί στην τύχη της ή απλώς λεηλατείται.<br /><br />Είναι πιθανόν για τις άρχουσες τάξεις, για την ελληνική αστική τάξη η Ελλάδα να είναι μία χαμένη υπόθεση.<br /><br />Σε αυτήν την περίπτωση εξηγείται η πολιτική κατευνασμού, η λυκοσυμμαχία με το Ισραήλ και η τυφλή υποταγή στις ΗΠΑ.<br /><br />Είτε ως Ευρωπαϊκή Επαρχία, είτε ως τουρκικό σαντζάκι, οι ελληνικές ελίτ (φαναριώτικου τύπου) και κάποιοι Έλληνες (ραγιάδικου τύπου) ελπίζουν σε κάποια ψίχουλα από τον εθνικό πλούτο της χώρας- με τον λαό να φθίνει και να φτωχαίνει…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η ελληνική κυβέρνηση συγκαλύπτει την τουρκική απειλή!

Οι κηδεμόνες των ηγεμόνων ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ Δεν μπορούμε να αδικούμε την Τουρκία. Εκείνη κάνει ό,τι μπορεί για να δείξει σε μας και στον κ...

Διαβάστε την συνέχεια