Τι θα συμβεί σε μιά αεροπορική αναμέτρηση τύπου (BVR) Ελλάδος -Τουρκίας στο Αιγαίο.

<img height="91" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-10/images.jpeg?itok=N7p_X9Cq" width="740" /><br /><br />Το Ελληνικό Πλεονέκτημα: Rafale και πύραυλοι Meteor<br /><br />Στο σενάριο μιας σύγχρονης αεροπορικής αναμέτρησης πέραν του οπτικού ορίζοντα (BVR - Beyond Visual Range) μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στο Αιγαίο, η ελληνική Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ) διαθέτει αυτή τη στιγμή ένα καθοριστικό τεχνολογικό και τακτικό πλεονέκτημα, το οποίο θα έκρινε την έκβαση της σύγκρουσης υπέρ της, πριν ακόμα αυτή ξεκινήσει.<br /><br />Ενώ η Τουρκία διατηρεί μια ποσοτική υπεροχή σε συνολικό αριθμό αεροσκαφών, η Ελλάδα έχει ανατρέψει τις ισορροπίες στον τομέα των μακρινών εμπλοκών.<br /><br />Αυτο το γνωρίζει καλά η τουρκική πλευρά και κάνει τα πάντα για να ενισχύσει την Πολεμική της Αεροπορία, είτε με αγορά των Eurofighter Typhoon από την Βρετανία, είτε με την αναβάθμιση των δικών της F-16 σε VIPER από τις ΗΠΑ.<br /><br />Ποιοι είναι οι κύριοι παράγοντες που καθορίζουν μια BVR μάχη μεταξύ των δύο πλευρών;<br />Το Ελληνικό πλεονέκτημα τα αεροσκάφη Rafale και πύραυλοι Meteor<br /><br />Το σημαντικότερο «όπλο» της Ελλάδας στο BVR σενάριο είναι τα γαλλικά μαχητικά Rafale F3R σε συνδυασμό με τους κορυφαίους πυραύλους αέρος-αέρος MBDA Meteor.<br /><br />Οι πύραυλοι Meteor, διαθέτουν κινητήρα ramjet, επιτυγχάνουν ταχύτητες άνω των 4 Mach και έχουν εμβέλεια που αγγίζει τα 200 χλμ.. Το κυριότερο χαρακτηριστικό τους είναι η τεράστια "No-Escape Zone" (ζώνη από την οποία ο αντίπαλος δεν μπορεί να ξεφύγει), η οποία είναι πολλαπλάσια των συμβατικών πυραύλων. <br /><br />Τα ελληνικά μαχητικά 4,5 γενιάς Rafale και τα αναβαθμισμένα F-16 Viper (Block 72) είναι εξοπλισμένα με υπερσύγχρονα ραντάρ ενεργού ηλεκτρονικής σάρωσης (AESA).<br /><br />Αυτά τα ραντάρ εντοπίζουν στόχους σε πολύ μεγαλύτερες αποστάσεις, έχουν εξαιρετική αντοχή σε ηλεκτρονικά αντίμετρα (παρεμβολές) και επιτρέπουν στην Πολεμική Αεροπορία να «κλειδώσει» και να εξαπολύσει μπαράζ πυραύλων πολύ πριν οι Τούρκοι χειριστές καταφέρουν να απαντήσουν. <br /><br />Αυτό θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό την αεροπρική υπεροχή στο Αιγαίο σε μια ελληνοτουρκική πολεμική κρίση.<div><br />Η τουρκική θέση και η προσπάθεια αναβάθμισης<br /><br />Η Τουρκική Αεροπορία βασίζεται κυρίως σε έναν μεγάλο στόλο F-16 παλαιότερων εκδόσεων, οι οποίες φέρουν ραντάρ παλαιάς τεχνολογίας (μη-AESA, όπως το APG-68) και χρησιμοποιούν πυραύλους AIM-120 AMRAAM μικρότερου βεληνεκούς σε σχέση με τον Meteor. <br /><br />Η Άγκυρα προσπαθεί να κλείσει το BVR χάσμα τρέχοντας το δικό της πρόγραμμα αναβάθμισης (Özgür) και επιδιώκοντας την αγορά νέων F-16 Block 70, καθώς και μαχητικών Eurofighter Typhoon (τα οποία επιθυμεί να εξοπλίσει επίσης με Meteor, αν και η Ελλάδα προσπαθεί να μπλοκάρει αυτή τη ροή).<br /><br />Ωστόσο, στην παρούσα φάση, η Τουρκία βρίσκεται σε τεχνολογική υστέρηση στο BVR επίπεδο σε σχέση με την ελληνική Πολεμική Αεροπορία.<br />Τι θα συνέβαινε όμως σε μια πραγματική σύρραξη ελληνικών και τουρκικών μαχητικών;<br /><br />Αν οι δύο αεροπορίες εμπλέκονταν σε καθαρή BVR αναμέτρηση, τα ελληνικά μαχητικά θα είχαν τη δυνατότητα να εντοπίσουν πρώτα τα τουρκικά αεροσκάφη και να βάλουν εναντίον τους από αποστάσεις ασφαλείας.<br /><br />Αυτό θα μείωνε δραματικά την πιθανότητα να φτάσουν τα αεροσκάφη των δύο χωρών σε κλειστές αερομαχίες (dogfights), όπου οι πιθανότητες θα ήταν και πάλι υπέρ της χώρας μας λόγω της τρομερής ικανότητας και των επιδόσεων των F-16 των Ελλήνων πιλότων, κάτι που είναι γνωστό σε όλο το ΝΑΤΟ.<br /><br />Η μελλοντική έλευση των F-35A Lightning II στην Ελλάδα (με τις παραδόσεις να ξεκινούν σταδιακά στα τέλη του 2028 και την ένταξή τους στην 117 Πτέρυγα Μάχης στην Ανδραβίδα) δεν αποτελεί απλώς μια προσθήκη νέων αεροσκαφών, αλλά αλλάζει ριζικά το δόγμα της BVR μάχης.<br /><br />Το F-35 εισάγει την έννοια του «Ψηφιακού Στρατηγείου» και του Δικτυοκεντρικού Πολέμου, μετατρέποντας το Αιγαίο σε ένα περιβάλλον όπου η πληροφορία κυριαρχεί έναντι των αριθμών. <br />Μια αεροπορική μάχη τύπου BVR επηρεάζεται καταλυτικά στους εξής τομείς:<br /><br />Τα τουρκικά F-16 (ακόμη και τα αναβαθμισμένα Block 70) δεν θα μπορούν να εντοπίσουν το F-35 στα ραντάρ τους παρά μόνο σε εξαιρετικά κοντινές αποστάσεις (εντός οπτικού πεδίου).<br /><br />Το ελληνικό F-35 θα μπορεί να πετά, να παρακολουθεί και να στοχοποιεί τα τουρκικά μαχητικά εντελώς απαρατήρητο. Θα έχει την πολυτέλεια να εξαπολύσει πρώτο το BVR πλήγμα χωρίς ο αντίπαλος να γνωρίζει καν από πού δέχεται επίθεση.<br /><br />Το F-35 συλλέγει δεδομένα από το πανίσχυρο ραντάρ AN/APG-81 AESA, τους ηλεκτροοπτικούς αισθητήρες (EOTS) και τα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, συνθέτοντάς τα σε μία ενιαία, πεντακάθαρη εικόνα της μάχης στο κράνος του πιλότου. Ο Έλληνας χειριστής θα έχει πλήρη επίγνωση της κατάστασης (Situational Awareness) πολύ πριν από οποιονδήποτε αντίπαλο. <br /><br />Το F-35 δεν χρειάζεται καν να ρίξει πύραυλο για να κερδίσει μια BVR μάχη. Μέσω του συστήματος Link 16 και προηγμένων δικτύων δεδομένων, μπορεί να λειτουργήσει ως ιπτάμενο κέντρο ελέγχου. <br /><br /> Το «αόρατο» F-35 πλησιάζει την τουρκική σχηματισμό, «κλειδώνει» τους στόχους και διαβιβάζει τις συντεταγμένες στα ελληνικά Rafale ή F-16 Viper που πετούν αρκετά χιλιόμετρα πιο πίσω. <br /><br />Τα Rafale εξαπολύουν τους πυραύλους Meteor από μεγάλες αποστάσεις, χωρίς να χρειαστεί να ανάψουν τα δικά τους ραντάρ (παραμένοντας έτσι κι αυτά κρυμμένα). Η συνεργασία όμως αεροσκαφών 4ης και 5ης γενιάς θα δημιουργούσε μια πραγματική φονική δύναμη στον αέρα, και ένα τρομερό πλέγμα αεράμυνας.<br /><br />Η Ελλάδα επιδιώκει να εξοπλίσει τα F-35 με την τελευταία έκδοση των αμερικανικών BVR πυραύλων, τον AIM-120D AMRAAM, ο οποίος διαθέτει σημαντικά αυξημένη εμβέλεια (άνω των 160 χλμ.) και αμφίδρομη ζεύξη δεδομένων, προσφέροντας κορυφαίες επιδόσεις BVR, ενώ στο τραπέζι των συζητήσεων έχουν πέσει και μελλοντικά όπλα επόμενης γενιάς. <br /><br />Η έκδοση Block 4 που αποκτά η Ελλάδα διαθέτει κορυφαίες δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου. το αεροσκάφος αυτό μπορεί να «τυφλώσει» εχθρικά ραντάρ και εναέριες απειλές, στερώντας από την τουρκική αεροπορία τη δυνατότητα να διεξάγει αποτελεσματικό BVR πόλεμο, ακόμη κι αν διαθέτει αριθμητική υπεροχή. <br /><br />Με την ενσωμάτωση των F-35, η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία κλειδώνει την αεροπορική κυριαρχία στο Αιγαίο. Η Τουρκική Αεροπορία, βασιζόμενη σε αεροσκάφη 4ης γενιάς, θα βρεθεί σε εξαιρετικά μειονεκτική θέση, καθώς σε ένα σενάριο BVR σύρραξης θα καλείτο να αντιμετωπίσει έναν «αόρατο» εχθρό που ελέγχει πλήρως τη ροή της πληροφορίας. <br /><br />Η ήττα των Τούρκων θα ήταν συντριπτική στον αέρα, επηρεάζοντας σαφώς και τις όποιες τουρκικές χερσαίες επιχειρήσεις σε Έβρο και νησιά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι θα συμβεί σε μιά αεροπορική αναμέτρηση τύπου (BVR) Ελλάδος -Τουρκίας στο Αιγαίο.

Το Ελληνικό Πλεονέκτημα: Rafale και πύραυλοι Meteor Στο σενάριο μιας σύγχρονης αεροπορικής αναμέτρησης πέραν του οπτικού ορίζοντα (BVR - Bey...

Διαβάστε την συνέχεια

Έγκλημα με 1.300 κειμήλια της ιστορικής Μονής Εικοσιφοινίσσης!

<a href="https://www.estianews.gr/wp-content/uploads/2026/09/makis-2.jpg"><img border="0" height="105" src="https://www.estianews.gr/wp-content/uploads/2026/09/makis-2.jpg" width="751" /></a><br /><br /><div>Η Κυβέρνησις επιστρέφει τα οστά του Τσάρου της Βουλγαρίας που βρέθηκαν σ’ ανασκαφής στις Πρέσπες και σε αντάλλαγμα παίρνει μόνο 48 από της αμύθητης εθνικής αξίας κειμίλια που έκλεψαν οι Βούλγαροι κατά την βάρβαρη κατοχή τους στην Βόρειο Ελλάδα – Ετοιμάζουν κα φιέστα στις 3 Οκτωβρίου για προεκλογικούς λόγους – Να πάρει θέση ο Αρχιεπίσκοπος!<br /><br />ΔΙΧΩΣ ντροπή η ΝΔ υπό την ηγεσία του Πρωθυπουργού συνεχίζει την εκποίηση της θρησκευτικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας. Μετά τα κειμήλια του Σινά, τώρα διαγράφονται και τα ιερά κειμήλια της ιστορικής Μονής Εικοσιφοινίσσης της Δράμας.<br /><br /></div><div>Χθες το Υπουργείο Πολιτισμού ανακοίνωσε την υπογραφή επαχθούς και επονείδιστης συμφωνίας με την Βουλγαρία, σύμφωνα με την οποία θα χαρίσουμε, ως Ελλάς, στην Βουλγαρία κάρα και οστά του Τσάρου Σαμουήλ που εκτίθενται στο Βυζαντινό Μουσείο Θεσσαλονίκης και ό,τι άλλο ανευρέθη στις Πρέσπες, το τελευταίο διαπραγματευτικό μας χαρτί, δικά μας δηλαδή αγαθά, και σε αντάλλαγμα η Βουλγαρία θα μας επιστρέψει 48 κειμήλια εκκλησιαστικά, από τα χιλιάδες που έκλεψαν οι Βούλγαροι από μονές της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης, από Μητροπόλεις και αρχαιολογικούς χώρους, μέσα από ένα επίσημο πρόγραμμα αφελληνισμού της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης κατά τις επανειλημμένες βουλγαρικές κατοχές της περιοχής, και τα οποία θα έπρεπε, με βάση Διεθνείς Συνθήκες. να τα είχε επιστρέψει η Βουλγαρία από το 1923.<br /><br />Τους δίνουμε δηλαδή δικά μας, για να μας επιστρέψουν δείγμα από τα κλεμμένα και τα παρανόμως ευρισκόμενα ακόμη στην Βουλγαρία. Κάτι που είχε αρνηθεί να αποδεχθεί ο Αντώνης Σαμαράς ως Πρωθυπουργός το 2013, όταν του προσεφέρθη η ίδια ακριβώς συμφωνία και την απέρριψε. Ο κύριος Μητσοτάκης την δέχεται!<br /><br />Μόνο από την Ιερά Μονή της Εικοσιφοινίσσης οι βόρειοι γείτονες σε καιρούς χαλεπούς έκλεψαν εκατοντάδες χειρόγραφους κώδικες, εκατοντάδες κειμήλια εκκλησιαστικά, βυζαντινά και μεταβυζαντινά, ενώ εκατοντάδες είναι και τα εκκλησιαστικά κειμήλια. τα μεμβράνινα χειρόγραφα, τα πατριαρχικά χρυσόβουλλα που εκλάπησαν από τις μονές του Τιμίου Προδρόμου Σερρών, τις μονές Αρχαγγελιώτισσας και Καλαμούς της Ξάνθης, από τις εκκλησίες και τους αρχαιολογικούς χώρους της Κομοτηνής, από το Ιμαρέτ της Καβάλας.<br /><br />Όλη η πρωτοβουλγαρική ιστορία, η οποία εκτίθεται στο Βυζαντινό Μουσείο της Θεσσαλονίκης, στους γείτονες, αρκεί να πάρει… 48 αντικείμενα κλεμμένα. Τα χιλιάδες άλλα που βρίσκονται στην Βουλγαρία και τα περιφέρουν ανά τον κόσμο οι Βούλγαροι, ως τεκμήρια του βουλγαροβυζαντινού πολιτισμού, και αυτά χάρισμα στους γείτονες.<br /><br />Έχει, φαίνεται, πολλά η Ελλάδα, στον κύριο Μητσοτάκη αρκεί η πανηγυρική προπαγανδιστική φιέστα με τον Βούλγαρο Πρωθυπουργό στις 3 Οκτωβρίου στο Βυζαντινό Μουσείο Θεσσαλονίκης εν όψει των εκλογών… Τι ντροπή! Αναμένουμε την αντίδραση της Εκκλησίας για αυτήν την συμφωνία, που αποτελεί κηλίδα για το έθνος.<br /><br />Ελπίζουμε ο Μακαριώτατος αυτήν την φορά να μην αποδειχθεί επιλήσμων της Ιστορίας και να καταγγείλει την συμφωνία της ντροπής!<br /><br /><a href="https://www.estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

Έγκλημα με 1.300 κειμήλια της ιστορικής Μονής Εικοσιφοινίσσης!

Η Κυβέρνησις επιστρέφει τα οστά του Τσάρου της Βουλγαρίας που βρέθηκαν σ’ ανασκαφής στις Πρέσπες και σε αντάλλαγμα παίρνει μόνο 48 από της α...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Σαουδική Αραβία ξέφυγε από το Ορμούζ και έπεσε στην παγίδα της Ερυθράς Θάλασσας.

<img height="124" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/east-west-pipeline-1-1200x742.jpg" width="760" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η επανεκκίνηση του East–West Pipeline έδωσε στο Ριάντ ξανά πρόσβαση στο Yanbu, όχι όμως ασφαλή έξοδο προς την Ασία – Οι Χούθι έχουν μεταφέρει την ενεργειακή πίεση στο Bab el-Mandeb, η σαουδαραβική παραγωγή υποχώρησε τον Αύγουστο στα 6,2 εκατ. βαρέλια ημερησίως και το Ριάντ βρίσκεται αντιμέτωπο με ένα νέο δίλημμα: συμφωνία με τη Σαναά ή παρατεταμένο ενεργειακό ρίσκο στην Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία κατασκεύασε έναν τεράστιο αγωγό για να μην μπορεί το Στενό του Ορμούζ να κρατήσει όμηρο το πετρέλαιό της.<br /><br />Το σχέδιο λειτούργησε.<br /><br />Μόνο που τώρα το πρόβλημα μετακινήθηκε περίπου 2.000 χιλιόμετρα δυτικότερα.<br /><br />Στις 22 Σεπτεμβρίου, η Saudi Aramco επανέφερε σε λειτουργία, αρχικά με μειωμένη ροή, τον East–West Pipeline, τον αγωγό μήκους περίπου 1.200 χιλιομέτρων που μεταφέρει αργό από την ανατολική Σαουδική Αραβία στο λιμάνι Yanbu στην Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Η αγορά αντέδρασε αμέσως: το Brent υποχώρησε κάτω από τα 100 δολάρια το βαρέλι, καθώς η επιστροφή του αγωγού δημιούργησε προσδοκίες ότι περισσότερο σαουδαραβικό πετρέλαιο θα μπορούσε να επιστρέψει στις διεθνείς αγορές.<br /><br />Όμως η επανεκκίνηση του αγωγού λύνει μόνο τη μισή εξίσωση.<br /><br />Γιατί το πετρέλαιο μπορεί πλέον να φτάνει ξανά στο Yanbu.<br />Το δύσκολο είναι τι συμβαίνει μετά.<div><br />Από το Ορμούζ στο Bab el-Mandeb<br /><br />Για τα φορτία που κατευθύνονται από το Yanbu προς την Ασία, η θαλάσσια διαδρομή οδηγεί νότια στην Ερυθρά Θάλασσα και στο Bab el-Mandeb.<br /><br />Και εκεί ακριβώς βρίσκεται πλέον το δεύτερο μεγάλο ενεργειακό chokepoint της Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Οι Χούθι ανακοίνωσαν στις 20 Ιουλίου θαλάσσιο αποκλεισμό εναντίον της σαουδαραβικής ναυτιλίας. Το Ριάντ απέρριψε τους ισχυρισμούς τους και ανακοίνωσε ότι θα προστατεύει τα εμπορικά του πλοία, χαρακτηρίζοντας τις απειλές παραβίαση του διεθνούς δικαίου.<br /><br />Δύο ημέρες αργότερα οι Χούθι ανακοίνωσαν επιθέσεις στα σαουδαραβικά δεξαμενόπλοια Encelia και Layla. Οι σαουδαραβικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι το Encelia χτυπήθηκε και ότι το πλήρωμά του ήταν ασφαλές.<br /><br />Ακολούθησαν και άλλες επιθέσεις και απειλές κατά της σαουδαραβικής ναυτιλίας.<br /><br />Έτσι, ο δρόμος που θα έπρεπε να αποτελεί την ασφάλεια της Σαουδικής Αραβίας απέναντι στο Ορμούζ απέκτησε το δικό του γεωπολιτικό ρίσκο.</div><div>  <img height="416" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/bab-el-madeb-1.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Και μετά οι Χούθι πήραν το Perim. <a href="https://www.pagenews.gr/2026/10/02/geopolitiki-energeia/i-saoudiki-arabia-ksefyge-apo-to-ormouz-kai-epese-stin-pagida-tis-erythras-thalassas/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Σαουδική Αραβία ξέφυγε από το Ορμούζ και έπεσε στην παγίδα της Ερυθράς Θάλασσας.

Βασιλης Διαμαντακος Η επανεκκίνηση του East–West Pipeline έδωσε στο Ριάντ ξανά πρόσβαση στο Yanbu, όχι όμως ασφαλή έξοδο προς την Ασία – Οι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το δίλημμα των Rafale.Τι διδάσκει η Ουκρανία στην Ελλάδα για την αξιοποίηση των «όπλων πρώτης γραμμής» απέναντι στους S-400 της Τουρκίας.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/Rafale1.jpg"><img height="84" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/Rafale1-1068x601.jpg" width="744" /></a><br /><br />Η πρόσφατη ανακοίνωση του Γάλλου υπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Μπενζαμέν Χαντάντ, ότι η Γαλλία αρχίζει προετοιμασίες για την εκπαίδευση Ουκρανών πιλότων ενόψει της μελλοντικής παράδοσης μαχητικών Rafale, επαναφέρει στο προσκήνιο ένα κρίσιμο στρατηγικό δίλημμα. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που συμφώνησαν ο Εμανουέλ Μακρόν και ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, η Ουκρανία αναμένεται να παραλάβει τα πρώτα τέσσερα Rafale την περίοδο 2028-2029, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης συμφωνίας-πλαίσου για έως και 100 αεροσκάφη.<div><br />Ωστόσο, το μεγάλο ερώτημα που τίθεται είναι αν τα πολυπόθητα αυτά γαλλικά μαχητικά θα καταλήξουν να αντιμετωπίσουν τη μοίρα άλλων «υπερ-όπλων» υψηλής τεχνολογίας, θυμίζοντας το παράδοξο των ρωσικών Su-57… Κορυφαίες πλατφόρμες στα χαρτιά, οι οποίες όμως φυλάγονται σαν «κόρη οφθαλμού» και επιχειρούν αποκλειστικά από αποστάσεις ασφαλείας για να αποφευχθεί μια καταστροφική απώλεια που θα αποτελούσε βαρύ στρατιωτικό και πολιτικό πλήγμα.<br /><br />Το «σχολείο» της Ουκρανίας<br /><br />Με τη Μόσχα να διαθέτει ελάχιστα Su-57 σε υπηρεσία -τα οποία είναι ακριβά και αργά στην αντικατάστασή τους υπό το καθεστώς των κυρώσεων- η απώλεια έστω και ενός τέτοιου μαχητικού θα συνιστούσε τεράστιο πλήγμα τόσο για το γόητρο της ρωσικής αμυντικής βιομηχανίας όσο και για τις εξαγωγικές της προοπτικές (όπως προς την Ινδία). Γι’ αυτόν τον λόγο, τα ρωσικά stealth μαχητικά περιορίζονται σε αποστολές εκτόξευσης πυραύλων cruise (Kh-59 και Kh-69) από εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, βαθιά πίσω από τις γραμμές τους.<br />Αντίστοιχους περιορισμούς αντιμετωπίζει και η Ουκρανία. Παρά το γεγονός ότι οι Ουκρανοί πιλότοι διαθέτουν υψηλή εμπειρία σε σοβιετικά αεροσκάφη και έχουν εξοικειωθεί με τα F-16 και τα Mirage 2000-5 (με τα τελευταία να επιχειρούν ήδη στο μέτωπο), η μετάβαση στα cutting-edge Rafales είναι μια σύνθετη διαδικασία που απαιτεί 12 έως 18 μήνες εντατικής εκπαίδευσης για έμπειρους πιλότους. Μέχρι την άφιξή τους το 2028-2029, η Ουκρανία αναγκάζεται να βασίζεται στα F-16 και τα Mirage 2000-5F για αποστολές αεράμυνας (αναχαίτιση πυραύλων και drone), παρότι αντιμετωπίζει σοβαρά εμπόδια: σύμφωνα με εκτιμήσεις, έως και το 50% των διαθέσιμων F-16 και αεροσκαφών κρούσης ενδέχεται να τεθεί εκτός δράσης λόγω ζητημάτων συντήρησης.<br />Λόγω αυτής ακριβώς της… λειψανδρίας σε προηγμένα μέσα, η Ουκρανία προσέχει να μην εκθέτει τα πολύτιμα αεροσκάφη της σε βαθιές διεισδύσεις κοντά στην ισχυρή κάλυψη των ρωσικών συστημάτων S-400. Το Rafale, όταν τελικά ενταχθεί, αναμένεται να ακολουθήσει την ίδια λογική: θα αξιοποιηθεί ως «πολλαπλασιαστής ισχύος» πίσω από τη δική του αεράμυνα, εκμεταλλευόμενο την ικανότητα εκτόξευσης όπλων stand-off όπως οι πύραυλοι Meteor (με εμβέλεια άνω των 200 χλμ. για την απομάκρυνση των ρωσικών μαχητικών και των glide bombs), οι πύραυλοι SCALP-EG και οι κατευθυνόμενες βόμβες AASM Hammer.<br /><br />Τα διδάγματα για το Αιγαίο<br /><br />Αυτό ακριβώς το σκηνικό προσφέρει πολύτιμα συμπεράσματα για την Ελλάδα. Στο γεωπολιτικό «σκάκι» της Ανατολικής Μεσογείου, η Τουρκία διαθέτει και επιχειρησιακά ενεργοποιεί αντιαεροπορικά συστήματα μεγάλου βεληνεκούς, όπως οι S-400, δημιουργώντας ένα σύνθετο και πυκνό πλέγμα αντιαεροπορικής άμυνας (IADS).<br />Για την ελληνική Πολεμική Αεροπορία, η οποία έχει ήδη εντάξει στο οπλοστάσιό της τα κορυφαία Rafale, η ουκρανική εμπειρία έρχεται να επιβεβαιώσει το σωστό δόγμα αξιοποίησης:<br /><br />Ηλεκτρονική υπεροχή και αυτοπροστασία: Η προηγμένη σουίτα ηλεκτρονικού πολέμου SPECTRA των Rafale παρέχει δυνατότητες 360 μοιρών ανίχνευσης απειλών και ψηφιακής αρχιτεκτονικής, καθιστώντας τα ιδανικά για επιχειρήσεις σε περιβάλλοντα υψηλής απειλής, όπως αυτά που διαμορφώνουν τα συστήματα S-400.</div><div><br />Αποστάσεις ασφαλείας και κρούση ακριβείας: Η ικανότητα του Rafale να εκτελεί πολλαπλούς ρόλους (omnirole) -από αεροπορική υπεροχή και αναγνώριση μέχρι κρούση- σε συνδυασμό με τα όπλα μακράς ακτίνας, επιτρέπει στην ελληνική πλευρά να επιβάλλει αποτροπή χωρίς να εκθέτει τα αεροσκάφη σε άμεσο, αχρείαστο κίνδυνο από τα εχθρικά ραντάρ και πυλά [ή ραντάρ/οπλικά συστήματα].<br /><br />Στο σύγχρονο πεδίο των μαχών, η κατοχή προηγμένων όπλων είναι μόνο η μισή εξίσωση. Η άλλη μισή -και κρισιμότερη- είναι η έξυπνη, μεθοδική και χωρίς συναισθηματισμούς προστασία τους. Καθώς η Ουκρανία προετοιμάζεται να εντάξει τα Rafale στο οπλοστάσιό της με το βλέμμα στις ισορροπίες απέναντι στα ρωσικά συστήματα, η Αθήνα βλέπει στην πράξη πόσο κρίσιμη είναι η διατήρηση του ποιοτικού πλεονεκτήματος και της ικανότητας αποτροπής απέναντι στην τουρκική στρατιωτική μηχανή και τους S-400.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το δίλημμα των Rafale.Τι διδάσκει η Ουκρανία στην Ελλάδα για την αξιοποίηση των «όπλων πρώτης γραμμής» απέναντι στους S-400 της Τουρκίας.

Η πρόσφατη ανακοίνωση του Γάλλου υπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Μπενζαμέν Χαντάντ, ότι η Γαλλία αρχίζει προετοιμασίες για την εκπαίδευση Ουκ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ: Στέλνουν τρίτο αεροπλανοφόρο στη Μέση Ανατολή.Νέες απειλές Τραμπ για το Ιράν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.dnews.gr/media/k2/items/cache/c389a997d5f49de7adffe563d5f2f91e_XL.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1067" data-original-width="1600" height="98" src="https://www.dnews.gr/media/k2/items/cache/c389a997d5f49de7adffe563d5f2f91e_XL.jpg" width="752" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Δύο επιπλέον συστοιχίες Patriot σε Σαουδική Αραβία και Κατάρ για την προστασία ενεργειακών εγκαταστάσεων</span></h3>Ενισχύει την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Μέση Ανατολή η Ουάσινγκτον, στέλνοντας στην περιοχή και τρίτο αεροπλανοφόρο, ενώ παράλληλα μεταφέρει επιπλέον συστοιχίες Patriot για την προστασία κρίσιμων ενεργειακών εγκαταστάσεων στη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ. Οι κινήσεις αυτές έρχονται καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ δηλώνει πως εξετάζει το ενδεχόμενο επανέναρξης μεγάλης κλίμακας στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον του Ιράν.<br /><br />Το USS Theodore Roosevelt απέπλευσε την Κυριακή από το Σαν Ντιέγκο, όπως μεταδίδουν η Wall Street Journal και το Axios, και αναμένεται να φτάσει στη Μέση Ανατολή περίπου στα μέσα Νοεμβρίου.<br /><br />Παράλληλα, τη Δευτέρα ξεκίνησε η ανάπτυξη και της Αμφίβιας Ομάδας Ετοιμότητας του USS Makin Island, η οποία περιλαμβάνει τρία πλοία και χιλιάδες πεζοναύτες της 13ης Marine Expeditionary Unit.<br /><br />Στην περιοχή βρίσκονται ήδη τα αεροπλανοφόρα USS George H.W. Bush και USS George Washington. Ωστόσο, δεν έχει ακόμη ξεκαθαριστεί αν το Roosevelt θα προστεθεί στα δύο αεροπλανοφόρα ή αν η ανάπτυξή του θα συνοδευτεί από την αποχώρηση ενός από αυτά.<br /><br />Εφόσον παραμείνουν και τα τρία, η αμερικανική παρουσία θα φτάσει σε επίπεδο τριών ομάδων κρούσης αεροπλανοφόρων στη Μέση Ανατολή, κάτι που, σύμφωνα με τη Wall Street Journal, δεν έχει συμβεί από τον Απρίλιο.<br /><br />Αμερικανική «ομπρέλα» Patriot πάνω από πετρέλαιο και φυσικό αέριο<br /><br />Παράλληλα, σύμφωνα με το Axios, ο αμερικανικός στρατός έστειλε στην περιοχή τις τελευταίες εβδομάδες δύο επιπλέον συστοιχίες Patriot. Η μία αναπτύχθηκε στη Σαουδική Αραβία για την προστασία σημαντικής εγκατάστασης πετρελαίου και η δεύτερη στο Κατάρ για την προστασία εγκατάστασης φυσικού αερίου.<br /><br />Οι συγκεκριμένες μετακινήσεις έχουν ως στόχο, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, να καθησυχάσουν τους δύο συμμάχους των ΗΠΑ ότι οι ενεργειακές τους υποδομές θα προστατευθούν σε περίπτωση που ο Τραμπ αποφασίσει να επαναλάβει μεγάλης κλίμακας στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν. Η Σαουδική Αραβία, ειδικότερα, θα πρέπει να επιτρέψει τη χρήση του εναέριου χώρου της από τις αμερικανικές δυνάμεις σε περίπτωση νέας μεγάλης επιχείρησης.<br /><br />Η ενίσχυση της αεράμυνας συνδέεται και με τις ανησυχίες που είχαν εκφράσει τον Αύγουστο η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, όταν ο Τραμπ εξέταζε μεγάλης κλίμακας επίθεση που θα μπορούσε να περιλαμβάνει και ενεργειακές υποδομές του Ιράν. Οι δύο χώρες φοβούνταν ότι μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγούσε σε ιρανικά αντίποινα στις δικές τους εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου.<br /><br />Η ανάπτυξη των Patriot έχει ιδιαίτερη σημασία για την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή, καθώς σύμφωνα με το Axios τα συστήματα και ειδικά οι πύραυλοι αναχαίτισης έχουν καταστεί περιζήτητο στρατιωτικό απόθεμα μετά την έναρξη του πολέμου με το Ιράν. Η μεταφορά τους από άλλες αμερικανικές διοικήσεις έχει προκαλέσει ανησυχίες για τα διαθέσιμα αποθέματα και την επιχειρησιακή ετοιμότητα σε άλλα σημεία του κόσμου.<br /><br />Οι κινήσεις αυτές γίνονται την ώρα που ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε, σε συνέντευξή του στο περιοδικό Time, πως είναι «πιθανό» να αυξηθούν τα στρατιωτικά πλήγματα εναντίον του Ιράν μετά τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ: Στέλνουν τρίτο αεροπλανοφόρο στη Μέση Ανατολή.Νέες απειλές Τραμπ για το Ιράν.

Δύο επιπλέον συστοιχίες Patriot σε Σαουδική Αραβία και Κατάρ για την προστασία ενεργειακών εγκαταστάσεων Ενισχύει την αμερικανική στρατιωτικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τανγκό στο Αιγαίο με τους Τούρκους για τον Βορίδη. «Λίγο μπρος, λίγο πίσω»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/voridis.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1176" data-original-width="1920" height="106" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/voridis.jpg" width="734" /></a></div><br /><div>Μνημείο πολιτικού κυνισμού και αδιανόητης ελαφρότητας αποτέλεσαν οι σημερινές δηλώσεις του Μάκη Βορίδη, ο οποίος βάλθηκε να μας πείσει ότι οι υποκλίσεις στους Τούρκους είναι απλώς… χορευτικές φιγούρες.</div><br />Κληθείς να μαζέψει τα ασυμμάζευτα μετά την <a href="https://www.newsbreak.gr/geopolitiki-amyna/1048611/syrigos-ypochorisame/"><b>κυνική παραδοχή του Άγγελου Συρίγου, ο οποίος ομολόγησε ωμά ότι η Ελλάδα υποχώρησε όχι μία, αλλά δύο φορές στις τουρκικές αξιώσεις για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου</b></a>, ο λαλίστατος Μ. Βορίδης απάντησε με την ατάκα της χρονιάς: «Μπορεί να κάναμε λίγο μπρος, λίγο πίσω… αλλά γενικά η εικόνα που έχω εγώ είναι ότι δεν έχει αλλάξει ο γενικός σχεδιασμός».<br /><br />«Λίγο μπρος, λίγο πίσω». Ένα τανγκό, ένα τσάμικο, άντε και ένας καλαματιανός στα νερά της Κάσου, υπό το άγρυπνο βλέμμα των τουρκικών πολεμικών πλοίων που μας έκαναν κουμάντο εντός της ελληνικής ΑΟΖ. Σημασία, άλλωστε, για τον κ. Βορίδη δεν έχει η εθνική ταπείνωση, αλλά το ότι «δεν άλλαξε ο γενικός σχεδιασμός». Ποιος είναι ακριβώς αυτός ο σχεδιασμός; Να ρωτάμε την Άγκυρα από πού επιτρέπεται να περάσουμε καλώδιο;<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τανγκό στο Αιγαίο με τους Τούρκους για τον Βορίδη. «Λίγο μπρος, λίγο πίσω»

Μνημείο πολιτικού κυνισμού και αδιανόητης ελαφρότητας αποτέλεσαν οι σημερινές δηλώσεις του Μάκη Βορίδη, ο οποίος βάλθηκε να μας πείσει ότι ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ντάνα Λεβί: Οι Τούρκοι έχουν σχέδιο να βομβαρδίσουν το Ισραήλ. «Η Τουρκία θα μετατραπεί σε Γάζα»

<img height="95" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/10/ERDI-630x400.jpg" width="742" /><br /><br />Έπειτα από ισραηλινό πλήγμα σε εγκαταλελειμμένη αεροπορική βάση στην Ιντλίμπ, οι τουρκικές Αρχές εξέλαβαν το περιστατικό ως άμεσο μήνυμα προς την Άγκυρα.<br /><br />Σύμφωνα με τη «Φωνή της Τουρκίας», ένα ανταποδοτικό πλήγμα στην περιοχή της Κουνέιτρα [σ.σ. νότια Συρία] -αμέσως παρακείμενη στις ισραηλινές στρατιωτικές θέσεις- βρισκόταν ήδη υπό προετοιμασία.<br /><br />Ωστόσο, η επιχείρηση αναστάλθηκε εξαιτίας δύο παραγόντων: της αμερικανικής παρέμβασης και της στάσης του κύριου συμβούλου του Προέδρου Ερντογάν για τη Μέση Ανατολή, ο οποίος διαμορφώνει ουσιαστικά τη στρατηγική της Τουρκίας στην περιοχή.<br /><br />Ο σύμβουλος προειδοποίησε ότι ένα τέτοιο πλήγμα θα μπορούσε να ωφελήσει αποκλειστικά τον Μπενιαμίν Νετανιάχου ενόψει των φθινοπωρινών εκλογών.<br /><br />Στο φόντο των προβλημάτων με τα ποσοστά δημοφιλίας του Ισραηλινού Πρωθυπουργού, η επίθεση θα του επέτρεπε να αποδείξει την ορθότητα των δηλώσεών του περί «τουρκικής απειλής», να συσπειρώσει την ισραηλινή κοινωνία και να ενισχύσει τη θέση του.<br /><br />Η Ουάσιγκτον, με τη σειρά της, τάχθηκε κατά οποιασδήποτε στρατιωτικής απάντησης.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες υποσχέθηκαν να ασκήσουν ισχυρή πίεση στο Ισραήλ, ενώ παράλληλα υποστήριξαν τα σχέδια της Άγκυρας για τη δημιουργία αεροπορικής βάσης στη Συρία.<br /><br />Επιπλέον, η αμερικανική πλευρά υποσχέθηκε να επιταχύνει τη διευθέτηση σειράς τουρκικών αιτημάτων στον τομέα των εξοπλισμών.<br /><br />Ωστόσο, το πλήγμα σχεδιαζόταν να πραγματοποιηθεί ακριβώς δίπλα στις ισραηλινές δυνάμεις, προκειμένου να σταλεί το σκληρότερο δυνατό μήνυμα στα Ιεροσόλυμα.<br /><br />Όμως η ιστορία δεν τελειώνει εδώ. Σύμφωνα με πηγές, οι τουρκικές Αρχές ετοιμάζουν ένα άλλο, σοβαρότερο σχέδιο όσον αφορά το Ισραήλ – για την πιθανότητα εφαρμογής του οποίου είχε προειδοποιήσει παλαιότερα ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον Αιγύπτιο ομόλογό του.<br /><br />Τώρα, στο φόντο των πρόσφατων γεγονότων, η Άγκυρα ενδέχεται να το θέσει σε εφαρμογή νωρίτερα από το αναμενόμενο.<br /><br />Τι ακριβώς περιλαμβάνει παραμένει άγνωστο.<br /><br />Πάντως, η αεροπορική βάση που δέχτηκε την επίθεση από το Ισραήλ δεν περιλαμβανόταν αρχικά στους στόχους προτεραιότητας που σχεδίαζε να θέσει υπό τον έλεγχό της η Άγκυρα στη Συρία.<br /><br />Η Τουρκία είχε σχέδια για την ίδρυση άλλων βάσεων που βρίσκονται μακρύτερα από τα τουρκικά σύνορα.<br /><br />Ωστόσο, μετά το ισραηλινό πλήγμα, τα σχέδια άλλαξαν – η Άγκυρα σκοπεύει τώρα να θέσει υπό τον έλεγχό της και αυτή τη βάση.<br /><br />Μια φάλαγγα Τούρκων στρατιωτικών σχεδιάζεται να σταλεί στις εγκαταστάσεις.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της μεταφοράς της, οι δυνάμεις ξηράς, το ναυτικό, οι μονάδες πυραύλων και η πολεμική αεροπορία της Τουρκίας θα τεθούν στον ύψιστο βαθμό ετοιμότητας.<br /><br />Σε περίπτωση επίθεσης κατά των τουρκικών δυνάμεων, η Άγκυρα είναι έτοιμη να εξαπολύσει απάντηση ευρείας κλίμακας σε ολόκληρη την επικράτεια του Ισραήλ, πλήττοντας καίριους στρατιωτικούς στόχους.<br /><br />Αξιοσημείωτο είναι ότι, μετά τα πρόσφατα γεγονότα, ακόμη και εκείνοι οι εκπρόσωποι του τουρκικού πολιτικού κατεστημένου που προηγουμένως δεν θεωρούσαν το Ισραήλ απειλή για την Τουρκία, επανεκτίμησαν πλήρως τη θέση τους.<br /><br />Όσο για μια απάντηση στις τουρκικές απειλές, καμία πόλη στην Τουρκία δεν θα είναι ασφαλής. Η ιστορία της Τουρκίας θα τελειώσει για πάντα, και όχι από το Ισραήλ, αλλά από τους φίλους του Ισραήλ. Η Τουρκία θα μετατραπεί σε Γάζα. Καλή τύχη!<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ντάνα Λεβί: Οι Τούρκοι έχουν σχέδιο να βομβαρδίσουν το Ισραήλ. «Η Τουρκία θα μετατραπεί σε Γάζα»

Έπειτα από ισραηλινό πλήγμα σε εγκαταλελειμμένη αεροπορική βάση στην Ιντλίμπ, οι τουρκικές Αρχές εξέλαβαν το περιστατικό ως άμεσο μήνυμα προ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάς – Τουρκία. Καλώδιο: “Μάχη” ανακοινώσεων… Μη γίνει νέα Κάσος.

<a href="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2025/04/Ploio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="800" data-original-width="1200" height="133" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2025/04/Ploio.jpg" width="715" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Δεν πρόκειται να ζητηθεί καμία άδεια» απαντά η Αθήνα στην επιμονή της Άγκυρας σε παράνομες αξιώσεις για τις θαλάσσιες ζώνες</span></h3>Της <b>Δώρας Αντωνίου</b><br />Σε λεκτικό μπρα ντε φερ μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας εξελίσσεται η προοπτική επανέναρξης των εργασιών για την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής σύνδεσης Ελλάδας - Κύπρου. Όταν οι εργασίες αρχίσουν ξανά, θα φανεί αν η λεκτική ένταση θα μεταφερθεί και με ποιον τρόπο στο πεδίο.<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας, που το τελευταίο διάστημα εμφανίζεται να εκφράζει την πιο σκληρή γραμμή της Άγκυρας, επανέφερε χθες στο προσκήνιο τη θεώρησης της γείτονος για το διεθνές δίκαιο και τον καθορισμό θαλασσίων ζωνών.<br /><br />«Η χώρα μας δεν θα επιτρέψει καμιά μη εξουσιοδοτημένη δραστηριότητα στην υφαλοκρηπίδα μας» δήλωσε χθες ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, ενώ πρόσθεσε πως «οποιαδήποτε εγκατάσταση καλωδίων/αγωγών ή επιστημονική ερευνητική δραστηριότητα που πρόκειται να πραγματοποιηθεί στην υφαλοκρηπίδα μας πρέπει να συντονίζεται εκ των προτέρων με τη χώρα μας, η οποία είναι παράκτιο κράτος».<br /><br />Η απάντηση της Αθήνας ήταν άμεση, καθώς ρωτήθηκε για την τουρκική θέση ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης. «Δεν τίθεται ζήτημα άδειας. Το έργο θα προχωρήσει κανονικά με βάση τον αρχικό προγραμματισμό και τίποτα περισσότερο δεν χρειάζεται να ειπωθεί πέραν όσων έχουμε πει μέχρι τώρα και ισχύουν στο ακέραιο. Δεν πρόκειται να ζητηθεί καμία άδεια για ένα τέτοιο έργο» δήλωσε. <br /><br />Η Αθήνα έχει διαμηνύσει σε όλους τους τόνους ότι είναι θέμα χρόνου η επανέναρξη των εργασιών για το καλώδιο, σε πλήρη συντονισμό με το Παρίσι, μετά την είσοδο με πλειοψηφικό πακέτο του γαλλικού ομίλου Meridiam στο έργο. Και βεβαίως η κυβέρνηση επαναλαμβάνει ότι πρόκειται για έργο ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, που λαμβάνει και σημαντική ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, άρα οι αποφάσεις για την υλοποίησή του λαμβάνονται σε συντονισμό και με τις Βρυξέλλες. <br /><br />Η Άγκυρα επαναλαμβάνει σε κάθε ευκαιρία ότι διεκδικεί να έχει λόγο στα ενεργειακά πρότζεκτ στην Ανατολική Μεσόγειο, επικαλούμενοι δικαιώματα που απορρέουν κατά βάση από το παράνομο τουρκολυβικό μνημόνιο. Το κομβικό ερώτημα είναι αν η τουρκική πλευρά θα υιοθετήσει διαφορετική στάση στην επανέναρξη των εργασιών σε σχέση με την αντίδρασή της το καλοκαίρι του 2024, όταν παρενέβη στις εργασίες του ιταλικού ερευνητικού σκάφους «Ievoli Relume» στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της Κάσου.<br /><br />Επί της ουσίας αυτό που θα φανεί στην πράξη είναι αν η ενεργός συμμετοχή του γαλλικού επενδυτικού ομίλου στο έργο και συνακόλουθα το ενδιαφέρον των Παρισίων, θα επηρεάσουν την αντίδραση της Άγκυρας. <br /><br />Πάντως, η Κάσος και όσα συνέβησαν το καλοκαίρι του 2024 επανήλθαν στο προσκήνιο με αφορμή δηλώσεις του βουλευτή της ΝΔ Άγγελου Συρίγου, που προκάλεσαν ενόχληση και αναστάτωση μία μόλις ημέρα μετά από τις παρατηρήσεις του πρωθυπουργού προς τα στελέχη της πλειοψηφίας για προσεκτικές δημόσιες τοποθετήσεις. Ο κ. Συρίγος, αναφερόμενος στην τουρκική αντίδραση στην Κάσο είπε ότι «υποχωρήσαμε και στα δύο επεισόδια», προσθέτοντας ότι «θεωρήσαμε ότι θα μπορούσε να επιλυθεί το θέμα μέσα από το διάλογο και τις διατάξεις του Διεθνούς Δικαίου». <br /><br />Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, επί της ουσίας «άδειασε» τον κ. Συρίγο. «Οι τοποθετήσεις αυτές στην πραγματικότητα συνιστούν προσωπικές εκτιμήσεις του κυρίου Συρίγου» είπε και πρόσθεσε ότι «καμία υποχώρηση δεν υπήρξε σε σχέση με την έρευνα και την πόντιση του ηλεκτρικού καλωδίου διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου».<div><br /></div><div><a href="https://www.skai.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Ελλάς – Τουρκία. Καλώδιο: “Μάχη” ανακοινώσεων… Μη γίνει νέα Κάσος.

«Δεν πρόκειται να ζητηθεί καμία άδεια» απαντά η Αθήνα στην επιμονή της Άγκυρας σε παράνομες αξιώσεις για τις θαλάσσιες ζώνες Της Δώρας Αντων...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί το Ισραήλ δεν θέλει τους τουρκικούς S-400 στα ΗΑΕ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://files.forbesgreece.gr/Content/ImagesDatabase/fb/1000x523/crop/both/47/471b9c70c449476eb9e2c69dd6871b70.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="523" data-original-width="1000" height="105" src="https://files.forbesgreece.gr/Content/ImagesDatabase/fb/1000x523/crop/both/47/471b9c70c449476eb9e2c69dd6871b70.jpg" width="735" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Σε μια ακόμη πιθανή ανατροπή στην επταετή ιστορία των τουρκικών S-400, το Ισραήλ φέρεται να έχει παροτρύνει τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να μην αγοράσουν από την Τουρκία τα ρωσικά πυραυλικά συστήματα.</div><br />Του <a href="https://www.forbesgreece.gr/diethni/4020645/giati-to-israil-den-thelei-tous-tourkikous-s-400-sta-iae"><b>Paul Iddon</b></a><br /><br />Δεν προκαλεί, πάντως, έκπληξη το γεγονός ότι το Ισραήλ θα προτιμούσε η Άγκυρα να παραμείνει δεσμευμένη με αυτά τα στρατηγικά οπλικά συστήματα σε αποθήκευση, ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα μπορέσει σύντομα να αποκτήσει από τις Ηνωμένες Πολιτείες το μαχητικό πέμπτης γενιάς Lockheed Martin F-35 Lightning II.<br /><br />Η Ρωσία έχει καταστήσει σαφές ότι δεν θα αντιταχθεί στην πώληση των τουρκικών S-400 σε τρίτη χώρα, υπό ορισμένες προϋποθέσεις. “Υπάρχει αυτή η δυνατότητα όταν η χώρα στην οποία θα μεταφερθούν τα συστήματα S-400 είναι υπεύθυνη και διατηρεί φιλικές σχέσεις με τη Ρωσία”, δήλωσε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ σε συνέντευξη Τύπου, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, στις 26 Σεπτεμβρίου.<br /><br />Ο Λαβρόφ επισήμανε ότι η αρχική σύμβαση προβλέπει πως απαιτείται η συγκατάθεση της Ρωσίας προτού η Τουρκία μεταβιβάσει τα συστήματα σε άλλη χώρα. Επιπλέον, ο τρίτος χρήστης θα πρέπει να εγγυηθεί στη Μόσχα ότι δεν θα τα μεταφέρει στη συνέχεια στην Ουκρανία.<br /><br />Η Τουρκία διερευνά τρόπους για να ξεπεράσει το αδιέξοδο με τις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με τους S-400. Η Ουάσιγκτον αντιτάχθηκε στην απόκτηση του ρωσικού συστήματος από την Άγκυρα ήδη από την πρώτη στιγμή που η Τουρκία το παρήγγειλε, το 2017.<br /><br />Όταν η Τουρκία παρέλαβε την πρώτη συστοιχία τον Ιούλιο του 2019, οι ΗΠΑ την απέκλεισαν από το πρόγραμμα του μαχητικού F-35 Joint Strike Fighter και της απαγόρευσαν την αγορά οποιουδήποτε από τα αεροσκάφη stealth. Οι ΗΠΑ είχαν ήδη κατασκευάσει έξι αεροσκάφη για την Τουρκική Πολεμική Αεροπορία, τα οποία όμως έκτοτε παραμένουν στις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Την επόμενη χρονιά, οι ΗΠΑ επέβαλαν επίσης κυρώσεις βάσει του νόμου Countering America’s Adversaries Through Sanctions Act (CAATSA). Ο μόνος τρόπος για να αρθούν αυτές οι κυρώσεις θα ήταν η Τουρκία να απομακρύνει τα συστήματα από το έδαφός της, κάτι που επί χρόνια αρνιόταν να κάνει.<br /><br />Παράλληλα, δεν έθεσε ποτέ τους S-400 σε επιχειρησιακή υπηρεσία. Ως αποτέλεσμα, τα συστήματα παρέμειναν αχρησιμοποίητα, μοιάζοντας με πανάκριβους —πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων— χαρτοστάτες.<br /><br />Πιο πρόσφατα, η Τουρκία επιχείρησε να βάλει τέλος σε αυτή την καταστροφική κατάσταση. Μια πρόταση που δημοσιεύθηκε αρχικά στον τουρκικό Τύπο τον Ιούλιο και στη συνέχεια από τη Wall Street Journal προέβλεπε την πώληση των συστημάτων στα ΗΑΕ. Όπως έχει ήδη επισημανθεί, μια τέτοια απόκτηση θα μπορούσε να προσθέσει ένα ακόμη στρατηγικό επίπεδο στην ήδη εκτεταμένη, διαφοροποιημένη και πολυεπίπεδη αεράμυνα του Αμπού Ντάμπι. <a href="https://www.forbesgreece.gr/diethni/4020645/giati-to-israil-den-thelei-tous-tourkikous-s-400-sta-iae"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί το Ισραήλ δεν θέλει τους τουρκικούς S-400 στα ΗΑΕ

Σε μια ακόμη πιθανή ανατροπή στην επταετή ιστορία των τουρκικών S-400, το Ισραήλ φέρεται να έχει παροτρύνει τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να μη...

Διαβάστε την συνέχεια

Συνάντηση για τη Λιβύη. Απούσα η Ελλάδα ξανά, δεν προσκλήθηκε

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.enikos.gr/wp-content/uploads/2025/07/gerapetritis4.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="960" data-original-width="1440" height="133" src="https://www.enikos.gr/wp-content/uploads/2025/07/gerapetritis4.jpg" width="767" /></a></div><div><br /></div><div>Του<b> Ζαχαρία Μίχα</b></div>Στον τομέα της σχεδίασης και υλοποίησης μιας μακρόπνοης στρατηγικής βασισμένης στα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, η Αθήνα ποτέ δεν πήρε καλό βαθμό. Ένα από τα πιο κραυγαλέα, όσο και πρόσφατα παραδείγματα είναι η Λιβύη. Γενικότερα, «δόγμα» της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής είναι το «Αυτοσχεδιάζουμε»! Είναι ζήτημα χρόνου προτού κάθε πολιτικός προϊστάμενος να πιστέψει ότι είναι… μετεμψύχωση του Ταλεϊράνδου και του Μέτερνιχ και να κάνει ό,τι καταλαβαίνει, στηριζόμενος σε προκατασκευασμένες αντιλήψεις και στερεότυπα. Ιδεολογικά φορτισμένα, προσωπικά δικά του, αλλά και των συμβούλων που επιλέγει.<br /><br /><div>Άρα, είναι απόλυτα λογικό το τελικό αποτέλεσμα να είναι κωμικό. Κωμική είναι και η προσπάθεια αιτιολόγησης. Τραγική είναι όμως η εικόνα που εκπέμπει η χώρα στο διεθνές περιβάλλον. Με ό,τι μπορεί αν συνεπάγεται αυτό. Εξάλλου, παρά τα παχιά λόγια, κατά περιόδους, ουδείς σκέφτηκε σοβαρά να ιδρύσει Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (ΣΑ). Δημιούργησαν μόνο θέση Συμβούλου… για να βγάλουν την υποχρέωση, ή μάλλον για να μην καταγγελθούν ως ανακόλουθοι με βάση τις προεκλογικές τους διακηρύξεις. Όχι «δεσμεύσεις», αφού οι πιο έμπειροι εκ των αναλυτών, ουδέποτε πίστεψαν ότι υπήρχε πρόθεση ίδρυσής του.<br /><br />Ξέχασαν όμως το Συμβούλιο… Είναι γνωστή η αλλεργία των άμεσα εμπλεκόμενων υπουργείων Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας απέναντι σε κάθε προοπτική ίδρυσης ΣΕΑ. Ο λόγος είναι απλός. Είναι τα κατεξοχήν υπουργεία που προσφέρονται για ανέξοδη και συνεχή προβολή των πολιτικών προϊσταμένων και οτιδήποτε παρεμβάλλει αυτή την ιδιοτελή χρησιμότητα, αντιμετωπίζεται με αποφασιστικότητα που λείπει από τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.<br />Πολιτικό φέουδο<br /><br />Όλοι γνωρίζουν, ότι «εθνική πολιτική» δεν υφίσταται. Μόνο κάποιες πολύ γενικές κατευθύνσεις. Οι υπεύθυνοι για τη χάραξη και εισήγηση πολιτικής σπανίως εισακούγονται. Επικρατεί η προσωπική θεώρηση του εκάστοτε υπουργού, που συνήθως έχει ως απόλυτη προτεραιότητα την ανέλιξή του στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος. Η τρέχουσα περίοδος, όχι μόνο δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά ίσως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα που τεκμηριώνουν το κεντρικό επιχείρημα του σχολίου…<br /><br />Ας πάμε όμως στα της Λιβύης. Η ελληνική «μη πολιτική» από τον Νοέμβριο του 2019 που υπεγράφη το παράνομο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, έχει περάσει από χίλια μύρια κύματα. Λίγο απ’ όλα! Από την κατά περιόδους επιλογή ενός εκ των δύο πρωταγωνιστών στο δυτικό και ανατολικό τμήμα (Ντμπέιμπα vs. Χάφταρ), την αντίστοιχη «απομόνωση» του μη αρεστού, μέχρι την ανάπτυξη σχέσεων και με τις δυο πλευρές.<br /><br />Θεωρητικά, το βασικό ζητούμενο θα έπρεπε να είναι η σε βάρος των νομίμων συμφερόντων της Ελλάδας κακόβουλη επιρροή της τουρκική διπλωματίας. Με επίκεντρο την καταπολέμηση των συνεπειών του Μνημονίου. Πέρα από την τόσο βαρετή διαρκή καταδίκη, με τη μόνιμη επωδό, «δεν παράγει έννομα αποτελέσματα», που προκαλούσε θυμηδία σε έμπειρους κύκλους εξωτερικής πολιτικής!<br /><br />Το πρόβλημα ήταν γνωστό εξ αρχής. Άρα, το να έχεις περάσει από όλα αυτά τα στάδια δεν τεκμαίρει διπλωματική ικανότητα. Μάλλον άλλες προτεραιότητες, ανοργανωσιά και ανοησία. Με το που υπογράφτηκε το Μνημόνιο από την τότε κυβέρνηση Σαράτζ, απελάσαμε τον πρέσβη στην Αθήνα. Ποιος θυμόμαστε ποιος ήταν; Ο Μοχάμεντ αλ Μένφι, ο οποίος το 2021 ανέλαβε πρόεδρος του μεταβατικού Προεδρικού Συμβουλίου της Λιβύης.<br /><br />Στο πλαίσιο δε της γνωστής μας τάσης να τα βλέπουμε όλα με όρους «καλός vs. κακός» και «άσπρο vs. μαύρο», στραφήκαμε στην ανατολική Λιβύη του στρατάρχη Χάφταρ, που μέχρι τότε, για γνήσιους φίλους, εταίρους και συμμάχους της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, δεν ήταν πολιτικώς ορθό να τον κάνουμε παρέα! Στις αρχές του 2020 μάλιστα, πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Αθήνα.<br />Αλήστου μνήμης…<br /><br />Μεσολάβησε (Ιούνιος 2020) η περίφημη συνέντευξη του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας, Θάνου Ντόκου. Μιλώντας <a href="https://www.skai.gr/news/politics/ntokos-se-skai-eixame-ependysei-ston-xaftar-alla-metra-meres-video">στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων τηλεοπτικού σταθμού</a>, αφού πρώτα διαπίστωσε ότι το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο απασχολεί μόνο την Ελλάδα, παρά τις… δηλώσεις συμπαράστασης από ΕΕ και ΗΠΑ, μιλώντας για τον Χάφταρ -που είχε προσκαλέσει η κυβέρνηση στην Αθήνα- είπε το αλήστου μνήμης: «Έχει αλλάξει το μομέντουμ της σύγκρουσης … και ίσως οι πολιτικές του ημέρες να είναι μετρημένες»! Θα επανέλθουμε.<br /><br />Με την ανάληψη της εξουσίας από τη «μεταβατική» Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπό τον Ντμπεϊμπά, η Αθήνα επιχείρησε εκ νέου προσέγγιση με τη δυτική Λιβύη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επισκέφθηκε την Τρίπολη τον Απρίλιο του 2021. Εκεί έθεσε ευθέως το θέμα και ζήτησε απομάκρυνση των ξένων στρατευμάτων και την ακύρωση του μνημονίου. Εγκαινιάσθηκε και η εκ νέου έναρξη λειτουργίας της ελληνικής πρεσβείας και προξενείου στην Τρίπολη.<div><br />Τουρκική επίδειξη ισχύος στη Λιβύη<br /><br />Για ποιον λόγο κινητοποιήθηκε ο πρωθυπουργός; Διότι η τουρκική Εθνοσυνέλευση είχε ήδη εγκρίνει την αποστολή τουρκικών δυνάμεων προς υποστήριξη της μεταβατικής κυβέρνησης και του έχοντος, όπως αποδείχθηκε, πολλαπλά επιχειρηματικά συμφέροντα στην Τουρκία, πρωθυπουργού Ντμπεϊμπά! Η ζημιά όμως είχε ήδη γίνει! Οι τουρκικές δυνάμεις έφταναν στη Λιβύη με τον συνήθη «θεατρικό» τρόπο και μαζική επικοινωνιακή κάλυψη. Ο στόχος πασιφανής και δεν εξυπηρετούσε τα ελληνικά συμφέροντα…<br /><br />Τον Οκτώβριο του 2022 ήρθε το επόμενο πλήγμα. Η υπογραφή νέου μνημονίου της Τουρκίας με τη Λιβύη που αφορούσε τους υδρογονάνθρακες. Αυτό πάγωσε τις διμερείς σχέσεις. Το Νοέμβριο μετέβη στη Λιβύη και το αεροδρόμιο της Τρίπολης ο τότε υπ. Εξωτερικών, Νίκος Δένδιας. Η επίσκεψη είχε απρόοπτα…<br /><br />Αρνήθηκε να κατέβει από το αεροσκάφος που τον μετέφερε, καθώς διαπιστώθηκε ότι τον περίμενε η Λίβυα ομόλογός του, Νάιλα Μανγκούς, που είχε υπογράψει το Μνημόνιο με τον Τούρκο ΥΠΕΞ Τσαβούσογλου. Το πρόγραμμα του Δένδια προέβλεπε ότι θα επισκεφθεί την Τρίπολη και στη συνέχεια τη Βεγγάζη. Όμως, ο όρος που είχε τεθεί, όσον αφορά την Τρίπολη, ήταν να συναντήσει μόνο τον πρόεδρο του προεδρικού συμβουλίου Μοχάμεντ Μένφι.<br /><br />Δεν τηρήθηκε, αποκαλύπτοντας την ανυποληψία στην οποία είχε περιπέσει η ελληνική εξωτερική πολιτική… Στο αεροδρόμιο την Τρίπολης, τον περίμενε η Μανγκούς, με τον υπουργό να αποφασίζει να αναχωρήσει για τη Βεγγάζη χωρίς να πραγματοποιηθεί η συνάντηση. Η «επιτυχία» της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής από το 2019, είναι… αυταπόδεικτη.<br /><br />Η συνήθης επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος μας υπαγόρευσε, ότι με το να απέχουμε πλήρως από τη δυτική Λιβύη, αφήνουμε το «γήπεδο» ελεύθερο για την Άγκυρα! Όπως έχει γίνει ήδη φανερό, έχουμε περάσει σε μια πιο ισορροπημένη προσέγγιση, εγκαταλείποντας την προϋπόθεση ακύρωσης του Μνημονίου για να υπάρξουν συζητήσεις.<br /><br />Εξάλλου, το θέμα της χάραξης θαλασσίων ζωνών παρέμενε ανοικτό. Με την ανατολική Λιβύη η σχέση μας στηρίχθηκε κυρίως στο Κοινοβούλιο, με έδρα στο Τομπρούκ. Ανοίξαμε εκ νέου Προξενείο στην Τρίπολη και έδωσε έμφαση στην οικονομική συνεργασία.<br />Το μεταναστευτικό είναι επίσης ένα φλέγον πρόβλημα. Έχοντας ως αρχικό προορισμό τις ιταλικές νήσους Λαμπεντούζα και Σικελία, αίφνης, από τα τέλη του 2023 ξεκίνησε μαζική ροή παράνομων μεταναστών από τη Λιβύη προς τη Γαύδο και την Κρήτη.<br /><br />Υπάρχει άραγε κανείς που να πιστεύει ότι οι καταγγελίες περί εργαλειοποίησης από την Τουρκία είναι υπερβολές και συνωμοσιολογία; Τουλάχιστον, η νέα πραγματικότητα, συνεπικουρούμενων και ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων, φέρνει πιο κοντά την ελληνική και την ιταλική διπλωματία. Η αμφισβήτηση του δικαιώματος των νήσων, ακόμα και του μεγέθους μιας Κρήτης, να έχουν θαλάσσιες ζώνες πέραν των χωρικών υδάτων έκτασης 6 ναυτικών μιλίων, δεν πλήττει μόνο τα ελληνικά συμφέροντα.<div><br />Πιο οργανωμένοι πλέον, όμως…<br /><br />Τουλάχιστον, πλέον, σε εξέλιξη βρίσκονται διμερείς συζητήσεις τεχνικού περιεχομένου για την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας. Η ελληνική πλευρά επιδιώκει να ακυρώσει στην πράξη το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο και την προσέλκυση της Λιβύης στην εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας. Είτε με διμερή συμφωνία, είτε με συμφωνία για την παραπομπή του θέματος στο διεθνές δικαστήριο.<br /><br />Οι παλινωδίες της ελληνικής διπλωματίας θα είχαν αποφευχθεί, εάν η χώρα διέθετε θεσμούς παραγωγής εξωτερικής πολιτικής και βούληση να εφαρμόσει ό,τι εξυπηρετούσε τα εθνικά συμφέροντα. Χωρίς ερασιτεχνικούς αυτοσχεδιασμούς υπαγορευμένους από την τακτική συγκυρία και την ανάγκη πολιτικής προβολής των εμπλεκομένων πολιτικών.<br /><br />Η διατήρηση ανοικτών διαύλων συνεννόησης με τις δυο πλευρές της Λιβύης ήταν απλώς αυτονόητη επιλογή, εκτός κι αν η Αθήνα έκρινε πως υπήρχαν άλλες μέθοδοι που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει με στόχο των πειθαναγκασμό των Λίβυων…<br /><br />Ένα Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας θα είχε ως αποστολή να παρουσιάζει εναλλακτικές επιλογές δράσης, αναλόγως των εξελίξεων, πάντα σε συνάφεια με το ελληνικό εθνικό συμφέρον. Με βασικό πάντα στόχο να διαμορφώσει τις εξελίξεις στην περιοχή. Όχι να ακολουθεί η Ελλάδα, αντιδρώντας σε εξωτερικά ερεθίσματα καταϊδρωμένη…<div><br />Επισήμως απόντες από τη Λιβύη<br /><br />Το πρόβλημα είναι ότι η Ελλάδα εξακολουθεί, γενικά, στο επίπεδο του διεθνούς περιβάλλοντος, να είναι αθέατη στη Λιβύη. Στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, διοργανώθηκε από τον ανώτερο ιεραρχικά σύμβουλο του Αμερικανού προέδρου Τραμπ, τον Μάσαντ Μπούλος (σ.σ. πεθερός της Τίφανι Τραμπ, προεδρικής θυγατέρας), συνάντηση υπό τον τίτλο «Διεθνής Υποστήριξη για την Ειρήνη, την Ενότητα και την Ευημερία στη Λιβύη». Δεν είναι δύσκολο να μαντέψει κανείς ποιοι έδωσαν το παρόν, έχοντας προσκληθεί και ποιοι απουσίαζαν.<br /><br />Πρώτος και καλύτερος δίπλα στον Μπούλος ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν. Εκεί ήταν και η ειδική αντιπρόσωπος του ΟΗΕ για τη Λιβύη και εκπρόσωποι από την Αίγυπτο, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ηνωμένο Βασίλειο. Ποιος έλλειπε από το τραπέζι των διαβουλεύσεων;<br />Χωρίς περαιτέρω σχολιασμό για τη συνολική αξιολόγηση της επιτυχίας της ελλαδικής πολιτικής για τη Λιβύη. Κι ας κομπάζει ο ΥΠΕΞ Γεραπετρίτης για την επαφή που διατηρεί και με τα δυο μέρη… </div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τηθέση του Ellada simera.</div></div></div><br /><br /></div>

Συνάντηση για τη Λιβύη. Απούσα η Ελλάδα ξανά, δεν προσκλήθηκε

Του Ζαχαρία Μίχα Στον τομέα της σχεδίασης και υλοποίησης μιας μακρόπνοης στρατηγικής βασισμένης στα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, η Αθήνα ποτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινός καθηγητής ”τινάζει” στον αέρα την Άγκυρα: Πρόταση για διεθνή νομική κίνηση κατά της τουρκικής πολιτικής στα Κατεχόμενα.

<img height="79" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/images-2.jpeg" width="736" /><br /><br />Ένα νέο νομικό μέτωπο κατά της Τουρκίας επιχειρεί να ανοίξει στο διεθνές προσκήνιο ο γνωστός καθηγητής διεθνούς δικαίου Γιουτζίν Κοντόροβιτς, επαναφέροντας με ιδιαίτερη ένταση το ζήτημα της κατοχής και του εποικισμού των κατεχόμενων εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Η παρέμβασή του στο ισραηλινό δίκτυο i24NEWS προκαλεί έντονο ενδιαφέρον, καθώς ο Κοντόροβιτς κάλεσε άλλα κράτη να εξετάσουν προσφυγή στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την τουρκική παρουσία και τον εποικισμό στα κατεχόμενα. Η τοποθέτηση έγινε στην εκπομπή «Middle East Now», σε μια περίοδο κατά την οποία οι σχέσεις Ισραήλ–Τουρκίας παραμένουν ιδιαίτερα επιβαρυμένες.<br /><br />Η πρόταση δεν ισοδυναμεί με επίσημη προσφυγή, ούτε σημαίνει ότι το ΔΠΔ έχει ήδη κινήσει διαδικασία κατά της Τουρκίας ή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ανοίγει όμως μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα νομική συζήτηση για ένα ζήτημα που εδώ και δεκαετίες παραμένει στο επίκεντρο του Κυπριακού.<br />Η παρέμβαση που βάζει ξανά την Κύπρο στο επίκεντρο<br /><br />Ο Γιουτζίν Κοντόροβιτς υποστήριξε ότι τρίτα κράτη θα μπορούσαν να επιχειρήσουν να φέρουν ενώπιον του ΔΠΔ την κατάσταση στα κατεχόμενα, εστιάζοντας ιδιαίτερα στο ζήτημα της μεταφοράς πληθυσμού.<br /><br />Η θέση του αποκτά ειδικό βάρος επειδή η Κυπριακή Δημοκρατία είναι συμβαλλόμενο κράτος στο Καταστατικό της Ρώμης από το 2002.<br /><br />Αυτό αποτελεί το κεντρικό νομικό σημείο της συζήτησης.<br /><br />Η ίδια η Τουρκία δεν είναι κράτος-μέλος του ΔΠΔ. Ωστόσο, το Καταστατικό της Ρώμης προβλέπει ότι το Δικαστήριο μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να ασκήσει εδαφική δικαιοδοσία για εγκλήματα που φέρονται να έχουν τελεστεί στο έδαφος κράτους που έχει αποδεχθεί τη δικαιοδοσία του. Σε νομικά έγγραφα που έχουν κατατεθεί ενώπιον του ΔΠΔ, η Κύπρος έχει μάλιστα αναφερθεί ως χαρακτηριστικό παράδειγμα κράτους του οποίου τμήμα βρίσκεται υπό ξένο έλεγχο, χωρίς αυτό να αναιρεί κατ’ ανάγκην την εδαφική βάση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου.<br />Το κρίσιμο άρθρο για τη μεταφορά πληθυσμού<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκεται το άρθρο 8 του Καταστατικού της Ρώμης, το οποίο περιλαμβάνει μεταξύ των εγκλημάτων πολέμου, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, την άμεση ή έμμεση μεταφορά από κατοχική δύναμη μέρους του δικού της άμαχου πληθυσμού σε κατεχόμενο έδαφος.<br /><br />Αυτό ακριβώς είναι το νομικό πεδίο στο οποίο επιχειρεί να εστιάσει ο Κοντόροβιτς.<br /><br />Ο ίδιος έχει ασχοληθεί εκτενώς με το θέμα των μετακινήσεων πληθυσμών σε κατεχόμενες περιοχές και έχει υποστηρίξει δημόσια ότι ανάλογες νομικές αρχές πρέπει να εφαρμόζονται με συνέπεια και στην περίπτωση της Τουρκίας. Σε πρόσφατη ακαδημαϊκή εργασία του για τη βόρεια Συρία, αναφέρεται επίσης στην τουρκική πολιτική πληθυσμιακών μεταβολών και συγκρίνει διαφορετικές περιπτώσεις κατοχής.<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο πολιτικό. Είναι και βαθιά νομικό: ποιες συγκεκριμένες πράξεις μετά την έναρξη ισχύος της δικαιοδοσίας του ΔΠΔ μπορούν να τεκμηριωθούν και ποια πρόσωπα θα μπορούσαν να συνδεθούν ατομικά με αυτές;<br />Τι πραγματικά μπορεί να γίνει στο ΔΠΔ<br /><br />Εδώ απαιτείται μία σημαντική διευκρίνιση.<br /><br />Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο δεν δικάζει κράτη. Δικάζει φυσικά πρόσωπα για γενοκτονία, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, εγκλήματα πολέμου και, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, το έγκλημα της επίθεσης.<br /><br />Επομένως, μια υπόθεση σχετική με την Κύπρο δεν θα ήταν κυριολεκτικά «δίκη της Τουρκίας», αλλά δυνητική διερεύνηση ευθύνης συγκεκριμένων προσώπων εφόσον πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις δικαιοδοσίας, παραδεκτού και αποδεικτικής τεκμηρίωσης.<br /><br />Αυτό κάνει την υπόθεση πολύ πιο σύνθετη από όσο μπορεί να υποδηλώνουν οι πολιτικοί τίτλοι.<br /><br />Επιπλέον, το ΔΠΔ δεν έχει γενική δικαιοδοσία για όλα όσα έχουν συμβεί στην Κύπρο από το 1974. Η χρονική δικαιοδοσία είναι κρίσιμη και θα πρέπει να εξεταστεί ποιες καταγγελλόμενες πράξεις είναι μεταγενέστερες της έναρξης ισχύος του Καταστατικού για την Κυπριακή Δημοκρατία και αν μπορούν να χαρακτηριστούν ως συνεχιζόμενες ή νέες πράξεις.<br />Το άρθρο 14 και ο ρόλος τρίτων κρατών<br /><br />Ο Κοντόροβιτς εστιάζει επίσης στη δυνατότητα προσφυγής τρίτου κράτους.<br /><br />Το άρθρο 14 του Καταστατικού της Ρώμης προβλέπει ότι κράτος-μέλος μπορεί να παραπέμψει μια «κατάσταση» στον Εισαγγελέα του ΔΠΔ, ζητώντας να εξεταστεί αν έχουν διαπραχθεί εγκλήματα που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου.<br /><br />Η Ελλάδα είναι επίσης κράτος-μέλος του ΔΠΔ από το 2002.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι μια παραπομπή θα οδηγούσε αυτομάτως σε δίωξη.<br /><br />Ο Εισαγγελέας του ΔΠΔ θα έπρεπε να εξετάσει τη δικαιοδοσία, τη χρονική βάση, τη βαρύτητα, το παραδεκτό της υπόθεσης και την ύπαρξη επαρκούς αποδεικτικού υλικού.<br /><br />Με άλλα λόγια, η πρόταση δημιουργεί έναν πιθανό νομικό δρόμο — όχι ένα προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα.<br />Η ένταση Ισραήλ–Τουρκίας αλλάζει το περιβάλλον<br /><br />Η παρέμβαση του Ισραηλινού καθηγητή δεν γίνεται σε πολιτικό κενό.<br /><br />Τους τελευταίους μήνες, το Ισραήλ και η Τουρκία βρίσκονται σε μια περίοδο βαθιάς αντιπαράθεσης, με σκληρή ρητορική γύρω από τη Γάζα, τη Χαμάς, τη Συρία και τη γενικότερη ισορροπία ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το i24NEWS έχει μεταδώσει ότι στην ισραηλινή πλευρά εξετάζονται νομικές κινήσεις που θα μπορούσαν να αφορούν την Τουρκία ή Τούρκους αξιωματούχους. Η παρέμβαση Κοντόροβιτς εντάσσεται σε αυτό ακριβώς το κλίμα.<br /><br />Αυτό δημιουργεί για πρώτη φορά εδώ και χρόνια μια ενδιαφέρουσα σύγκλιση δύο διαφορετικών φακέλων: της ισραηλινοτουρκικής αντιπαράθεσης και του Κυπριακού.<br />Η Κύπρος ως πιθανό νομικό πεδίο πίεσης<br /><br />Για τη Λευκωσία, το θέμα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.<br /><br />Η Κυπριακή Δημοκρατία μπορεί να επιχειρηματολογήσει ότι η διεθνής νομική διάσταση της κατοχής δεν έχει εξαντληθεί στις γνωστές αποφάσεις διεθνών οργανισμών και δικαστηρίων.<br /><br />Η δυνατότητα διερεύνησης συγκεκριμένων μεταγενέστερων πράξεων από το ΔΠΔ θα μπορούσε θεωρητικά να προσθέσει μία νέα διάσταση.<br /><br />Ωστόσο, η απόφαση για οποιαδήποτε κίνηση τέτοιου μεγέθους θα είχε σοβαρές πολιτικές και διπλωματικές συνέπειες, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία το Κυπριακό παραμένει ανοικτό και οι ισορροπίες γύρω από πιθανές διαπραγματεύσεις είναι εύθραυστες.<br />Δεν χάνει η Τουρκία τα δικαιώματά της στο διεθνές δίκαιο<br /><br />Υπάρχει πάντως ένα σημείο που χρειάζεται απόλυτη σαφήνεια.<br /><br />Ακόμη και αν άνοιγε έρευνα ή υπόθεση στο ΔΠΔ, η Τουρκία δεν θα έχανε αυτομάτως οποιοδήποτε δικαίωμα έχει βάσει του διεθνούς δικαίου, ούτε θα αποκλειόταν από το να επικαλείται τον Χάρτη του ΟΗΕ ή διεθνείς συνθήκες.<br /><br />Μια διαδικασία στο ΔΠΔ αφορά ατομική ποινική ευθύνη για συγκεκριμένα διεθνή εγκλήματα. Δεν αφαιρεί συνολικά τη διεθνή νομική προσωπικότητα ή τις συμβατικές αξιώσεις ενός κράτους.<br /><br />Αυτό είναι σημαντικό ώστε η συζήτηση να παραμένει νομικά ακριβής.<br />Η Άγκυρα μπροστά σε ένα νέο πολιτικό πρόβλημα<br /><br />Ακόμη κι αν η πρόταση δεν οδηγήσει σύντομα σε θεσμική διαδικασία, δημιουργεί πολιτικό κόστος για την Άγκυρα.<br /><br />Η τουρκική παρουσία στην Κύπρο και το ζήτημα του εποικισμού επανέρχονται πλέον στη διεθνή συζήτηση όχι μόνο μέσα από ψηφίσματα και διπλωματικές δηλώσεις, αλλά μέσα από το πρίσμα του διεθνούς ποινικού δικαίου.<br /><br />Και αυτό αποτελεί από μόνο του σημαντική εξέλιξη.<br /><br />Η Τουρκία επιδιώκει συχνά να χρησιμοποιεί το διεθνές δίκαιο ως βασικό εργαλείο επιχειρηματολογίας στις περιφερειακές της αντιπαραθέσεις.<br /><br />Τώρα όμως βρίσκεται αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο να τεθούν υπό νομική εξέταση και δικές της πρακτικές.<br />Η πρόταση που μπορεί να αλλάξει τη συζήτηση<br /><br />Η παρέμβαση Κοντόροβιτς δεν είναι απόφαση του ΔΠΔ.<br /><br />Δεν αποτελεί ένταλμα, δίωξη ή επίσημη κρατική προσφυγή.<br /><br />Είναι όμως μια πολιτικά και νομικά σημαντική πρόταση, διότι μεταφέρει ξανά το Κυπριακό σε ένα πεδίο όπου η Άγκυρα θα ήταν υποχρεωμένη να αντιμετωπίσει δύσκολα ερωτήματα για συγκεκριμένες πράξεις που αποδίδονται σε τουρκικές αρχές ή πρόσωπα.<br /><br />Και αυτή ίσως είναι η πιο σημαντική διάσταση της υπόθεσης: το ζήτημα της Κύπρου επανέρχεται στη διεθνή νομική ατζέντα σε μια στιγμή κατά την οποία το Ισραήλ αναζητά νέους τρόπους πίεσης προς την κυβέρνηση Ερντογάν.<br /><br />Αν η ιδέα εξελιχθεί από ακαδημαϊκή πρόταση σε πραγματική κρατική πρωτοβουλία, τότε η Άγκυρα θα βρεθεί μπροστά σε ένα νέο και πολύ πιο σύνθετο μέτωπο — αυτή τη φορά όχι στο Αιγαίο ή στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά στους διαδρόμους της διεθνούς ποινικής δικαιοσύνης.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραηλινός καθηγητής ”τινάζει” στον αέρα την Άγκυρα: Πρόταση για διεθνή νομική κίνηση κατά της τουρκικής πολιτικής στα Κατεχόμενα.

Ένα νέο νομικό μέτωπο κατά της Τουρκίας επιχειρεί να ανοίξει στο διεθνές προσκήνιο ο γνωστός καθηγητής διεθνούς δικαίου Γιουτζίν Κοντόροβιτς...

Διαβάστε την συνέχεια

Tρέμουν οι Τούρκοι την μεταφορά ισραηλινής αμυντικής φιλοσοφίας στην Ελλάδα.

<img height="88" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-10/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-10-01_093717338.png?itok=OgjNhaf2" width="746" /><br /><br />H Τουρκία θεωρεί ως πλεονέκτημα μια ισχυρή δύναμη επιθετικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών και εγχώριων πυραύλων κατά της Ελλάδας<br /><br />Ημεταφορά ισραηλινής επιχειρησιακής φιλοσοφίας (CONOPS) στην ελληνική αεράμυνα μπλοκάρει σοβαρότατα τα τουρκικά σχέδια μας για κυριαρχία στο Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, προκαλώντας, σοκ, οργή και κυρίως ανησυχία στην τουρκική ηγεσία, αναφέρει ο Τούρκος εξόριστος δημοσιογράφος Α.Μποζκούρτ.<br /><br />Ποιος το λέει αυτό; <br /><br />Πριν τρεις ημέρες, το <a href="https://orsam.org.tr/yayinlar/asil-kalkani-projesi-ve-yunanistan-hava-savunma-semsiyesi/"><b>τουρκικό κέντρο στρατηγικών μελετών ORSAM</b></a> δημοσίευσε την εκτενή έκθεση υπ' αριθμόν 48, με τίτλο «Το Έργο "Ασπίδα του Αχιλλέα" και η Ομπρέλα Αεράμυνας της Ελλάδας» (Aşil Kalkanı Projesi ve Yunanistan Hava Savunma Şemsiyesi), με συντάκτη τον γνωστό Τούρκο αναλυτή αμυντικών θεμάτων Arda Mevlütoğlu.<br /><br /><br />Η έκθεση αναλύει διεξοδικά τους λόγους για τους οποίους η απόκτηση του ισραηλινού συστήματος ύψους 3 δισ. ευρώ (που περιλαμβάνει τα συστήματα David's Sling, Spyder, Barak MX και ραντάρ MMR) αλλάζει ριζικά τις ισορροπίες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Μεταφορά Φιλοσοφίας Επιχειρήσεων (CONOPS) στην χώρα μας<br /><br />Το ORSAM επισημαίνει ότι η Ελλάδα δεν αγοράζει απλώς «έτοιμα» όπλα (ράφι), αλλά υιοθετεί το ολοκληρωμένο, δικτυοκεντρικό μοντέλο αεράμυνας του Ισραήλ.<br /><br />Η μεταφορά του CONOPS (Concept of Operations) σημαίνει ότι η Πολεμική Αεροπορία και οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις θα εκπαιδευτούν στο πώς να διασυνδέουν αισθητήρες, πλοία, αεροσκάφη και επίγειες συστοιχίες σε ένα ενιαίο δίκτυο που λαμβάνει αποφάσεις σε πραγματικό χρόνο.<br />Αξιοποίηση Πολεμικής Εμπειρίας (Battle-tested)<br /><br />Τα ισραηλινά συστήματα έχουν υποστεί εκτεταμένες δοκιμές και αναβαθμίσεις σε πραγματικές συνθήκες κορεσμού (από μαζικές επιθέσεις drones, πυραύλων cruise και βαλλιστικών πυραύλων).<br /><br />Η μεταφορά αυτής της τεχνογνωσίας και των τακτικών αλγορίθμων στην Ελλάδα προσφέρει στη χώρα μας ένα έτοιμο, εξελιγμένο αντίδοτο απέναντι στις αντίστοιχες απειλές (π.χ. τουρκικά drones τύπου Bayraktar/Akinci και πυραυλικά συστήματα).<div><br />Το «Κλειδί» του Κεντρικού Λογισμικού<br /><br />Αν και το Ισραήλ διατηρεί τον πηγαίο κώδικα (source code), η συμφωνία προβλέπει τη μεταφορά τεχνογνωσίας για την ανάπτυξη του κεντρικού λογισμικού διοίκησης και ελέγχου (C2) από κοινού με ελληνικές εταιρείες. Αυτό επιτρέπει στην Ελλάδα να ενσωματώσει στον ίδιο «θόλο» και τα υφιστάμενα δυτικά συστήματα (π.χ. Patriot), δημιουργώντας μια απροσπέλαστη πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική. <br /><br />Η έκθεση του ORSAM ουσιαστικά προειδοποιεί την Άγκυρα ότι η «Ασπίδα του Αχιλλέα» στερεί από την Τουρκία το πλεονέκτημα που προσπαθούσε να χτίσει μέσω των μη επανδρωμένων αεροσκαφών και των εγχώριων πυραύλων της, καθιστώντας το Αιγαίο μια εξαιρετικά επικίνδυνη ζώνη για την τουρκική αεροπορική ισχύ. <br />Συγκεκριμένα, η τουρκική πλευρά αντιλαμβάνεται ότι η νέα ελληνική αεράμυνα ακυρώνει τα δύο βασικά της πλεονεκτήματα:<br /><br />Το «δόγμα του κορεσμού» με Drones: Η Τουρκία επένδυσε μαζικά σε UAVs (Bayraktar TB2/TB3, Akinci, Anka) με στόχο να μπορεί να προκαλέσει κορεσμό στην υπάρχουσα ελληνική αεράμυνα μέσω φθηνών και πολυάριθμων πλατφορμών. Τα ισραηλινά συστήματα (όπως το Spyder και το Barak MX), όμως, είναι σχεδιασμένα ακριβώς για να αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα δεκάδες τέτοιους στόχους με χαμηλό κόστος ανά αναχαίτιση.<br /><br /> Την απειλή των εγχώριων βαλλιστικών πυραύλων: Η Άγκυρα διαφημίζει συχνά πυραύλους όπως ο Tayfun, ο Cenk και ο Bora. Η ενσωμάτωση του David's Sling (Σφενδόνη του Δαυίδ) στην ελληνική αρχιτεκτονική δημιουργεί μια πανίσχυρη ομπρέλα προστασίας κατά βαλλιστικών βλημάτων θεάτρου επιχειρήσεων, ακυρώνοντας το στρατηγικό πλεονέκτημα αυτών των όπλων.<br /><br />Ουσιαστικά, η έκθεση παραδέχεται ότι η Ελλάδα, υιοθετώντας το ισραηλινό CONOPS, κλείνει οριστικά τα «παράθυρα ευκαιρίας» που νόμιζε ότι είχε ανοίξει η τουρκική αμυντική βιομηχανία, μετατρέποντας τον εναέριο χώρο του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου σε μια περιοχή Απαγόρευσης Πρόσβασης και Άρνησης Περιοχής (A2/AD) για τις τουρκικές δυνάμεις.<br /><br />Στο σύγχρονο πολεμικό περιβάλλον, ο έλεγχος του εναέριου χώρου έχει γίνει ένας από τους πιο κρίσιμους παράγοντες που καθορίζουν την επιτυχία των στρατιωτικών επιχειρήσεων.<br /><br />Η ταυτόχρονη εμφάνιση διαφόρων τύπων απειλών, όπως μαχητικά αεροσκάφη, πυραύλους κρουζ, βαλλιστικούς πυραύλους και ολοένα και πιο μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV), οδηγεί τα κράτη στη δημιουργία πολυεπίπεδων και ολοκληρωμένων αρχιτεκτονικών αεράμυνας.<br /><br />Αυτές οι αρχιτεκτονικές δεν αποτελούνται αποκλειστικά από πυραυλικά συστήματα. Είναι δομημένες ως σύνθετα αμυντικά δίκτυα όπου συνεργάζονται ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης, δίκτυα διοίκησης και ελέγχου, σύντηξη αισθητήρων, στοιχεία ηλεκτρονικού πολέμου (EW) και συστήματα αναχαίτισης σε διαφορετικές κατηγορίες εμβέλειας.<br /><br />Ο μετασχηματισμός στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα μετά τον Ρωσοουκρανικό πόλεμο, έχει οδηγήσει σε επιτάχυνση των επενδύσεων σε δυνατότητες αεροπορικής και πυραυλικής άμυνας.<br /><br />Αντιμέτωπες με εξελίξεις όπως η αυξανόμενη απειλή των βαλλιστικών πυραύλων, ο πολλαπλασιασμός των πυραύλων Κρουζ και των χαμηλού κόστους μη επανδρωμένων συστημάτων, οι ευρωπαϊκές χώρες στρέφονται στον εκσυγχρονισμό των υφιστάμενων αμυντικών υποδομών τους και στη δημιουργία ολοκληρωμένων αμυντικών δικτύων σε περιφερειακή κλίμακα.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, μία από τις νέες πρωτοβουλίες που αναδύονται στην Ευρώπη είναι η εθνική πολυεπίπεδη πρωτοβουλία αεροπορικής και πυραυλικής άμυνας της Ελλάδας που ονομάζεται «Ασπίδα του Αχιλλέα».<br /><br />Το πρόγραμμα , το οποίο ξεκίνησε με συμφωνία που υπέγραψαν οι υπουργοί Άμυνας των δύο χωρών στο Τελ Αβίβ στις 31 Αυγούστου 2026, έχει μεγάλη σημασία όχι μόνο για τον ολοκληρωμένο εκσυγχρονισμό των υποδομών αεράμυνας της Ελλάδας, αλλά και για τη στρατιωτική και ασφαλιστική συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ.<br /><br />Τα τελευταία 30 χρόνια, η Ελλάδα προσπαθεί να δημιουργήσει μια πολυεπίπεδη αμυντική αρχιτεκτονική με διάφορα συστήματα αεράμυνας που προμηθεύεται από διαφορετικές πηγές και συνεχίζει αυτή την προσπάθεια.<br /><br />Αυτή η αρχιτεκτονική περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα συστημάτων, από συστήματα Patriot μεγάλου βεληνεκούς και S-300 έως στοιχεία αεράμυνας μεσαίας και μικρής εμβέλειας, συστήματα αμυντικής άμυνας κινητών στρατευμάτων και πλατφόρμες πολύ μικρής εμβέλειας.<br /><br />Κατά συνέπεια, παρόλο που η Ελλάδα εντάχθηκε στην Πρωτοβουλία Ευρωπαϊκής εναέριας Ασπίδας (ESSI), ένα έργο αεράμυνας με επίκεντρο την Ευρώπη, αργότερα προσπαθεί να δημιουργήσει το δικό της εθνικό δόγμα αεράμυνας προμηθεύοντας συστήματα αμερικανικής και ισραηλινής προέλευσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Tρέμουν οι Τούρκοι την μεταφορά ισραηλινής αμυντικής φιλοσοφίας στην Ελλάδα.

H Τουρκία θεωρεί ως πλεονέκτημα μια ισχυρή δύναμη επιθετικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών και εγχώριων πυραύλων κατά της Ελλάδας Ημεταφορά ισρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: «Δεν θα επιτρέψουμε την πόντιση του καλωδίου Ελλάδας – Κύπρου».

<img height="105" src="https://www.anatropinews.gr/wp-content/uploads/2026/10/diasindesi_kalodio_great_sea_interconnector_kypros1.jpg.webp" width="726" /><br /><br />Τουρκικό ΥΠΑΜ: «Καμία μη αδειοδοτημένη δραστηριότητα στην υφαλοκρηπίδα μας»<br /><br />Νέα ευθεία παρέμβαση της Άγκυρας στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου, με το τουρκικό υπουργείο Άμυνας να δηλώνει ότι δεν θα επιτρέψει την πόντιση του καλωδίου χωρίς προηγούμενη τουρκική άδεια. Η δήλωση έρχεται την ώρα που Αθήνα και Λευκωσία προετοιμάζουν την επανεκκίνηση του έργου και η ελληνική πλευρά έχει διαμηνύσει ότι δεν τίθεται ζήτημα τουρκικής αδειοδότησης.<br /><br />Η νέα τουρκική τοποθέτηση αφορά άμεσα το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου και επαναφέρει στο προσκήνιο τη διαφορά Αθήνας και Άγκυρας για τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Τουρκία υποστηρίζει ότι τμήμα της διαδρομής βρίσκεται σε περιοχή την οποία θεωρεί τμήμα της δικής της υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Στην ανακοίνωσή του, το τουρκικό υπουργείο Άμυνας υποστηρίζει ότι κάθε εγκατάσταση καλωδίων ή αγωγών, καθώς και κάθε επιστημονική ερευνητική δραστηριότητα στην περιοχή που η Άγκυρα θεωρεί ότι ανήκει στην τουρκική υφαλοκρηπίδα, θα πρέπει να συντονίζεται εκ των προτέρων με την Τουρκία.<br /><br />«Δεν θα επιτρέψει καμία μη αδειοδοτημένη δραστηριότητα στην υφαλοκρηπίδα μας», αναφέρει χαρακτηριστικά, επιχειρώντας να συνδέσει την υλοποίηση του έργου με προηγούμενη έγκριση της Άγκυρας.<br /><br />Η θέση αυτή βρίσκεται σε ευθεία αντίθεση με όσα έχει δηλώσει η Αθήνα. Ο Γιώργος Γεραπετρίτης έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να ζητηθεί άδεια από την Τουρκία για το έργο, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα θα αδειοδοτήσει τις εργασίες στις θαλάσσιες περιοχές ελληνικής δικαιοδοσίας.<br /><br />Η Άγκυρα επαναφέρει τη διαφορά για την υφαλοκρηπίδα<br /><br />Η νέα παρέμβαση δεν αφορά μόνο το ίδιο το καλώδιο. Εντάσσεται στη διαρκή αντιπαράθεση για το ποια χώρα έχει δικαιοδοσία σε συγκεκριμένες θαλάσσιες περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί να κατοχυρώσει στην πράξη την αντίληψη ότι δραστηριότητες όπως έρευνες βυθού, πόντιση καλωδίων και αγωγών ή άλλες υποθαλάσσιες εργασίες απαιτούν προηγούμενο συντονισμό με την ίδια. Η Αθήνα απορρίπτει αυτή την ερμηνεία και έχει επανειλημμένα υπογραμμίσει ότι το έργο θα προχωρήσει χωρίς τουρκική άδεια.<br /><br />Το ζήτημα έχει αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου βρίσκεται σε διαδικασία επανεκκίνησης. Η Αθήνα απορρίπτει την αλλαγή της χάραξης, ενώ σύμφωνα με την ελληνική θέση δεν υπάρχει λόγος να τροποποιηθεί η προβλεπόμενη διαδρομή.<div><br />Το προηγούμενο της Κάσου και το νέο τεστ για το GSI<br /><br />Η τουρκική αντίδραση επαναφέρει μνήμες από το καλοκαίρι του 2024, όταν οι εργασίες του ιταλικού ερευνητικού πλοίου «Ievoli Relume» για τις απαιτούμενες έρευνες του έργου στην περιοχή της Κάσου είχαν προκαλέσει έντονη ελληνοτουρκική αντιπαράθεση.<br /><br />Οι έρευνες για την προετοιμασία της πόντισης παραμένουν κρίσιμο στάδιο για την πορεία του Great Sea Interconnector (GSI). Η επανεκκίνησή τους αναμένεται να συνοδευτεί από νέες NAVTEX, γεγονός που μπορεί να αποτελέσει το πρώτο πρακτικό τεστ της νέας φάσης του έργου.<br /><br />Η Αθήνα έχει ήδη δηλώσει ότι θα εκδώσει τις αναγκαίες NAVTEX για την έρευνα και την πόντιση του καλωδίου, ενώ η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου προγραμματίζεται να προχωρήσει το επόμενο διάστημα.</div><div><br />Στο στόχαστρο της Άγκυρας και η παρέλαση στη Λευκωσία<br /><br />Στην ίδια ανακοίνωση, το τουρκικό υπουργείο Άμυνας σχολίασε και τη σημερινή στρατιωτική παρέλαση στη Λευκωσία για την επέτειο των 66 χρόνων από την ανεξαρτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Η Άγκυρα αναφέρει ότι η παρέλαση «παρακολουθήθηκε στενά» και υποστηρίζει ότι οι ενέργειες της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδας δεν συμβάλλουν στην οικοδόμηση αμοιβαίας εμπιστοσύνης στο νησί.<br /><br />Κατά την τουρκική πλευρά, οι κινήσεις αυτές «αυξάνουν την ένταση» και πλήττουν το περιβάλλον σταθερότητας στην Κύπρο. Η συγκεκριμένη αναφορά συνδέει ουσιαστικά την τουρκική αντίδραση στο GSI με το ευρύτερο Κυπριακό και τη στρατιωτική παρουσία στο νησί.</div><div><br />Η διπλή τουρκική παρέμβαση και το μήνυμα προς Αθήνα και Λευκωσία<br /><br />Με τις δύο αναφορές, στο καλώδιο και στη στρατιωτική παρέλαση, η Άγκυρα διευρύνει το πεδίο της αντίδρασής της απέναντι σε ελληνικές και κυπριακές κινήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Για την Αθήνα, το κρίσιμο σημείο παραμένει ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου αποτελεί έργο που πρέπει να προχωρήσει χωρίς να δημιουργηθεί προηγούμενο τουρκικής αδειοδότησης. Η Τουρκία, αντίθετα, επιμένει στην απαίτηση προηγούμενου συντονισμού για δραστηριότητες στις θαλάσσιες περιοχές που θεωρεί ότι εμπίπτουν στη δική της υφαλοκρηπίδα.<br /><br />Έτσι, το επόμενο στάδιο του GSI δεν αφορά μόνο την τεχνική ολοκλήρωση ενός μεγάλου ενεργειακού έργου. Συνδέεται πλέον άμεσα με την πρακτική εφαρμογή των διαφορετικών αντιλήψεων Αθήνας και Άγκυρας για τις θαλάσσιες ζώνες και με το ερώτημα εάν η επανεκκίνηση των εργασιών θα προκαλέσει νέα αντιπαράθεση στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.anatropinews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: «Δεν θα επιτρέψουμε την πόντιση του καλωδίου Ελλάδας – Κύπρου».

Τουρκικό ΥΠΑΜ: «Καμία μη αδειοδοτημένη δραστηριότητα στην υφαλοκρηπίδα μας» Νέα ευθεία παρέμβαση της Άγκυρας στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Όργιο ασυδοσίας και διαφθοράς κλονίζουν τη δημοκρατία

<img height="94" src="https://omegapress.gr/images/DIAFTORA.jpg" width="744" /><div><br /></div><div>Του <b>Φίλιππου Βραχωρίτη</b><br />Ο θάνατος του τραγουδιστή Μαζωνάκη, αποκάλυψε μια γενικότερη εικόνα ασυδοσίας, ανευθυνότητας και ανεξέλεγκτης, όσο και επικίνδυνης δράσης κυκλωμάτων, που παραπλανούν συνειδητά τον κόσμο με αποκλειστικό στόχο το οικονομικό όφελος. Δεν είναι όμως μόνο ο θάνατος του καλλιτέχνη. <br />Φάρμακα και ουσίες διακινούνται μέσω νόμιμης διαφήμισης, κλινικές και παρακλινικές, ιατρεία και παραιατρεία, αστρολόγοι, μέντιουμ και ελιξίρια για πάσα νόσο , κάνουν πάρτι μπροστά στα μάτια των εισαγγελέων, των υπουργών, του κράτους και των κυβερνήσεων. Ποιος φταίει για όλα αυτά;<br /><br />Το φαινόμενο δεν είναι νέο σίγουρα, αλλά τα τελευταία χρόνια αυτό που νοιώθει ο Έλληνας πολίτης είναι ότι είναι η διαφθορά είναι ανεξέλεγκτη, η πολιτική βούληση για την αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων απουσιάζει, αντίθετα, η κυβέρνηση αγωνίζεται να συγκαλύψει κάθε είδους σκάνδαλο. Από την υπονόμευση της λειτουργίας των Ανεξάρτητων Αρχών, την εξαφάνιση των επιθεωρητών, τις γελοιότητες των Εξεταστικών Επιτροπών της Βουλής, μέχρι την αγωνιώδη στήριξη των κερδοσκόπων, αυτή η κυβέρνηση βουλιάζει την Ελλάδα. Ανησυχητικό είναι και το κλίμα παθητικότητας της κοινωνίας, φυσικά με εξαιρέσεις. <br /><br />Πρόβλημα δημοκρατίας<br /><br />Ο Τριαντόπουλος οδηγείται στο Ειδικό Δικαστήριο με την κατηγορία της παράβασης καθήκοντος, αλλά αυτό δεν είναι τίποτα κατά την κυβέρνηση, αν και όλοι οι νομικοί υποστηρίζουν ότι έπρεπε να παραπεμφθεί για κακούργημα. Τέλος πάντων , είναι η πρώτη φορά που αξιωματούχος του καθεστώτος Μητσοτάκη οδηγείται στο Ειδικό Δικαστήριο και ίσως έπεται συνέχεια.<br />Ασυδοσία<br />Όπου και να ταξιδέψει κάποιος στην Ελλάδα θα ανακαλύψει αχαρτογράφητα δίκτυα καιροσκόπων και απατεώνων που θησαυρίζουν από ευκολόπιστους ή και απογοητευμένους πολίτες που αναζητούν θεραπείες για σοβαρές ασθένειες ή αναγέννηση κυττάρων ή προβλέψεις για το μέλλον τους, ενώ οι τηλεοπτικές οθόνες κατακλύζονται από φάρμακα για πάσα νόσο που δεν έχουν την άδεια από τον ΕΟΦ, αλλά παραπλανούν με τη φράση ότι έχει κοινοποιηθεί στον ΕΟΦ. Η κοινοποίηση δεν σημαίνει άδεια. Έτσι ένα ολόκληρο σύστημα παραοικονομίας , ασυδοσίας και επικίνδυνων ανθρώπων παίζουν ακόμη και με τις ζωές των άλλων.<br /><br />Δεν μπορεί το κράτος να ελέγξει όλα αυτά; φυσικά μπορεί, αλλά δεν θέλει. Γιατί όταν διαλύει τις ελεγκτικές αρχές, όταν επί 7 χρόνια έχει αφιερωθεί στην συγκάλυψη σκανδάλων , όταν το πελατειακό σύστημα είναι στην πρώτη γραμμή, όταν στα περισσότερα σκάνδαλα κομματικά στελέχη της ΝΔ είναι εμπλεκόμενα, όταν η ιδιωτική ευθύνη είναι η τέχνη απαλλαγής του κράτους από τις ευθύνες του και της αποφυγής της λογοδοσίας από τα μέλη της κυβέρνησης, είναι εμφανές το πρόβλημα.<br /><br />Ακόμη και σε σοβαρά ζητήματα όπως τα δις των επιχορηγήσεων μέσω του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι υποκλοπές, τα δις των απευθείας αναθέσεων σε περίεργους φίλους και ακόμη πιο αδιαφανείς επιχειρήσεις , τότε είναι προφανές ότι δεν έχουμε απλά πρόβλημα διαφθοράς, αλλά πρόβλημα λειτουργίας της δημοκρατίας.<br />Είναι πλάνη να ισχυρίζεται κανείς ότι η δημοκρατία είναι ανεκτική σε τέτοιου είδους φαινόμενα. Ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Η δημοκρατία είναι ανεκτική στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, στην ελευθερία της σκέψης, στην αντίθετη άποψη, στα συλλογικά και ατομική δικαιώματα, δεν είναι ανεκτική στη σήψη, το πελατειακό σύστημα. Αυτή είναι η παραβίαση των κανόνων της δημοκρατίας, είναι η υπόσκαψή της από πολιτικούς τυχοδιώκτες και ανήθικους πολιτικούς.<br />Όπως καλή ώρα, όσα ζούμε ...</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Όργιο ασυδοσίας και διαφθοράς κλονίζουν τη δημοκρατία

Του Φίλιππου Βραχωρίτη Ο θάνατος του τραγουδιστή Μαζωνάκη, αποκάλυψε μια γενικότερη εικόνα ασυδοσίας, ανευθυνότητας και ανεξέλεγκτης, όσο κ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΕΕ–Ρωσία: Ο πόλεμος των €200 δισ. που δεν τελείωσε ποτέ. Η Μόσχα χτυπά τώρα την Ευρώπη στα δικαστήρια

<img height="103" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/european-union-1068x712-1.jpg" width="738" /><br /><br /><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Η ΕΕ βρήκε €90 δισ. για την Ουκρανία και απέφυγε προσωρινά την κατάσχεση των ρωσικών αποθεματικών. Όμως περισσότερα από €200 δισ. παραμένουν εγκλωβισμένα στην Euroclear και η πραγματική μάχη μόλις μεταφέρθηκε στα δικαστήρια: ρωσικές αποφάσεις δισεκατομμυρίων, προσφυγή της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας στο General Court της ΕΕ και νέες υποθέσεις κατά του Βελγίου ανοίγουν το δυσκολότερο ερώτημα — ποιος θα πάρει τελικά τα χρήματα;<br /><br />Για μερικούς μήνες έμοιαζε σαν ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά προβλήματα της Ευρώπης να είχε λυθεί.<br /><br />Δεν είχε λυθεί.<br /><br />Είχε απλώς μεταφερθεί από το τραπέζι των Ευρωπαίων ηγετών στις αίθουσες των δικαστηρίων.<br /><br />Στην καρδιά της υπόθεσης βρίσκονται περισσότερα από €200 δισ. ρωσικών περιουσιακών στοιχείων, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων βρίσκεται στην Euroclear στις Βρυξέλλες.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση τα έχει ακινητοποιήσει.<br /><br />Η Ρωσία εξακολουθεί να διεκδικεί την κυριότητά τους.<br /><br />Η Ευρώπη χρησιμοποιεί ήδη τα έκτακτα έσοδα που παράγονται από αυτά για τη στήριξη της Ουκρανίας.<br /><br />Αλλά το κεφάλαιο παραμένει εκεί.<br /><br />Και αυτό δημιουργεί μια τεράστια διαφορά:<br /><br />άλλο «παγώνω» €200 δισ. και άλλο «παίρνω» €200 δισ.<br />Η Ευρώπη αγόρασε χρόνο με €90 δισ.<br /><br />Τον Δεκέμβριο του 2025 οι Ευρωπαίοι ηγέτες βρέθηκαν μπροστά σε ένα δύσκολο δίλημμα.<br /><br />Η Ουκρανία χρειαζόταν νέα χρηματοδότηση για το 2026 και το 2027.<br /><br />Στο τραπέζι υπήρχε το φιλόδοξο σχέδιο ενός Reparations Loan, το οποίο θα συνδεόταν με τα ακινητοποιημένα ρωσικά assets.<br /><br />Όμως οι νομικές και χρηματοπιστωτικές ενστάσεις ήταν τεράστιες.<br /><br />Και το Βέλγιο βρισκόταν στην πρώτη γραμμή των επιφυλάξεων.<br /><br />Γιατί;<br /><br />Επειδή η Euroclear βρίσκεται στις Βρυξέλλες.<br /><br />Και εάν κάποια στιγμή τα δικαστήρια ή μια μελλοντική συμφωνία απαιτούσαν την επιστροφή των χρημάτων στη Ρωσία, οι Βέλγοι φοβούνταν ότι θα μπορούσαν να βρεθούν αντιμέτωποι με δυσανάλογο μέρος του νομικού και οικονομικού κινδύνου.<br /><br />Η λύση ήταν πολιτικά έξυπνη:<br /><br />η ΕΕ θα δανειζόταν η ίδια €90 δισ. για την Ουκρανία, με εγγύηση τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό.<br /><br />Τα ρωσικά assets θα παρέμεναν παγωμένα.<div><br />Αλλά το Reparations Loan δεν πέθανε. <a href="https://www.pagenews.gr/2026/09/29/policy-briefs/ee-rosia-o-polemos-ton-e200-dis-pou-den-teleiose-pote-i-mosxa-xtypa-tora-tin-europi-sta-dikastiria/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

ΕΕ–Ρωσία: Ο πόλεμος των €200 δισ. που δεν τελείωσε ποτέ. Η Μόσχα χτυπά τώρα την Ευρώπη στα δικαστήρια

Κωστας Καλλιαντερης Η ΕΕ βρήκε €90 δισ. για την Ουκρανία και απέφυγε προσωρινά την κατάσχεση των ρωσικών αποθεματικών. Όμως περισσότερα από ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: «Αν δεν πουλάμε εμείς πετρέλαιο, δεν θα πουλά κανείς». Η απειλή που παγώνει τον Κόλπο

<img height="125" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/iran-1-1200x750.jpg" width="725" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Νέα επικίνδυνη κλιμάκωση από την Τεχεράνη: ο Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ προειδοποιεί ότι εάν το Ιράν εμποδίζεται να εξάγει πετρέλαιο, καμία χώρα της περιοχής δεν θα μπορεί να το κάνει και δηλώνει ότι «καμία υποδομή δεν θα είναι ασφαλής» χωρίς εγγυήσεις για την ιρανική ασφάλεια. Στο στόχαστρο της ρητορικής μπαίνει ξανά ο Τραμπ, ενώ τα Στενά του Ορμούζ μετατρέπονται σε κεντρικό μοχλό πίεσης στις διαπραγματεύσεις ΗΠΑ–Ιράν.<br /><br />Το Ιράν ανεβάζει ξανά επικίνδυνα τους τόνους στον Περσικό Κόλπο και αυτή τη φορά το μήνυμα αγγίζει ευθέως την ενεργειακή ασφάλεια ολόκληρης της περιοχής.<br /><br />Ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου και κεντρικός διαπραγματευτής της Τεχεράνης, Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, έστειλε την Τρίτη μια διπλή προειδοποίηση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και τις πετρελαιοπαραγωγές χώρες της περιοχής.<br /><br />Η λογική που παρουσίασε είναι ωμή:<br /><br />εάν δεν μπορεί να εξάγει πετρέλαιο το Ιράν, δεν θα πρέπει να θεωρεί κανείς δεδομένο ότι θα μπορούν να εξάγουν οι υπόλοιποι.<br /><br />«Όπως έχουμε πει και στο παρελθόν, σε μια περιοχή όπου εμείς δεν πουλάμε πετρέλαιο, κανείς δεν θα πουλά πετρέλαιο», δήλωσε.<br /><br />Και ακολούθησε η ακόμη βαρύτερη προειδοποίηση:<br /><br />«Εάν η ασφάλειά μας δεν είναι εγγυημένη, καμία υποδομή δεν θα είναι ασφαλής».<br />Μήνυμα όχι μόνο στην Ουάσιγκτον<br /><br />Η δήλωση δεν απευθύνεται αποκλειστικά στον Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Ο Γκαλιμπάφ είπε χαρακτηριστικά ότι πρέπει να το γνωρίζουν «τόσο οι Αμερικανοί όσο και οι άλλες χώρες».<br /><br />Αυτό διευρύνει πολιτικά το μήνυμα.<br /><br />Η προειδοποίηση αγγίζει τις πετρελαιοπαραγωγές οικονομίες του Κόλπου, των οποίων οι εξαγωγές και οι ενεργειακές εγκαταστάσεις βρίσκονται στον ίδιο γεωγραφικό χώρο όπου εξελίσσεται η αντιπαράθεση ΗΠΑ–Ιράν.<br /><br />Δεν κατονόμασε συγκεκριμένη χώρα ή συγκεκριμένη εγκατάσταση ως μελλοντικό στόχο.<br /><br />Η διατύπωση περί «καμίας ασφαλούς υποδομής» όμως αποτελεί σαφή απειλή κλιμάκωσης εάν η Τεχεράνη θεωρήσει ότι απειλείται η δική της ασφάλεια.<br />Το Ορμούζ ξανά στο κέντρο<br /><br />Πίσω από την προειδοποίηση βρίσκεται το σημαντικότερο ενεργειακό chokepoint της περιοχής:<br /><br />τα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Ο Γκαλιμπάφ απέρριψε τις αμερικανικές τοποθετήσεις για τον έλεγχο του περάσματος ως αβάσιμες.<br /><br />Μόλις δύο ημέρες νωρίτερα είχε χρησιμοποιήσει ακόμη και την τιμή του πετρελαίου για να αμφισβητήσει την αμερικανική αφήγηση, υποστηρίζοντας ότι το premium που εξακολουθεί να ενσωματώνει η αγορά αποδεικνύει πως οι traders συνεχίζουν να τιμολογούν σοβαρό κίνδυνο γύρω από το Ορμούζ. <div><br />Η πίεση στις ιρανικές εξαγωγές<br /><br />Η νέα απειλή έρχεται σε μια στιγμή κατά την οποία η Τεχεράνη βρίσκεται υπό έντονη πίεση από τους αμερικανικούς περιορισμούς στις θαλάσσιες εξαγωγές της.<br /><br />Σύμφωνα με διεθνείς αναφορές, η αμερικανική ναυτική πίεση από τα μέσα Ιουλίου έχει περιορίσει δραστικά το ιρανικό εμπόριο πετρελαίου. Η άρση αυτών των περιορισμών αποτελεί πλέον ένα από τα βασικά αιτήματα της Τεχεράνης στις επαφές με την Ουάσιγκτον.<br /><br />Άρα η δήλωση Γκαλιμπάφ δεν αφορά απλώς μια στρατιωτική αντιπαράθεση.<br /><br />Αφορά την οικονομική ασφυξία του Ιράν.<br /><br />Και το μήνυμα της Τεχεράνης είναι ότι δεν προτίθεται να αποδεχθεί ένα περιφερειακό σύστημα στο οποίο το δικό της πετρέλαιο παραμένει εγκλωβισμένο ενώ οι ανταγωνιστές της συνεχίζουν κανονικά τις εξαγωγές τους.</div><div><br />IRGC κατά Τραμπ<br /><br />Την ίδια στιγμή, η αντιπαράθεση με τον Ντόναλντ Τραμπ κλιμακώνεται και σε επίπεδο Φρουρών της Επανάστασης.<br /><br />Εκπρόσωπος των IRGC, στρατηγός Χοσεΐν Μοχεμπί, εξαπέλυσε επίθεση στην αμερικανική στρατηγική, υποστηρίζοντας ότι οι απειλές της Ουάσιγκτον δεν πρόκειται να αναγκάσουν το Ιράν να υποχωρήσει.<br /><br />Η ιρανική στρατιωτική ηγεσία είχε ήδη αντιδράσει έντονα μετά την ομιλία Τραμπ στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, όταν ο Αμερικανός πρόεδρος επανέφερε την απειλή πολύ βαριάς στρατιωτικής απάντησης εάν δεν υπάρξει συμφωνία.<br /><br />Η Τεχεράνη απάντησε τότε ότι μια νέα επίθεση θα προκαλούσε ακόμη σκληρότερα αντίποινα.<br />Γκαλιμπάφ: «Δεν θέλουμε πόλεμο»<br /><br />Παρά την πολεμική γλώσσα, ο Γκαλιμπάφ επιχείρησε ταυτόχρονα να διατηρήσει ανοιχτό ένα διαφορετικό μήνυμα.<br /><br />Το Ιράν, είπε, δεν επιδιώκει πόλεμο.<br /><br />Υποστήριξε όμως ότι είναι έτοιμο να υπερασπιστεί τον εαυτό του εάν δεχθεί νέα επίθεση.<br /><br />Αυτό το διπλό μήνυμα —διαπραγμάτευση από τη μία, απειλή κλιμάκωσης από την άλλη— χαρακτηρίζει πλέον τη στάση της Τεχεράνης. </div><div><br />Και όμως, οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται<br /><br />Το παράδοξο είναι ότι η νέα ρητορική κλιμάκωση έρχεται ενώ παραμένουν ανοιχτοί οι διπλωματικοί δίαυλοι.<br /><br />Στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ πραγματοποιήθηκαν επαφές μεταξύ της ιρανικής πλευράς και Αμερικανών αξιωματούχων μέσω διαμεσολαβητών, με τον ίδιο τον Τραμπ να επιβεβαιώνει ότι οι Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ συμμετείχαν στην αμερικανική προσπάθεια.<br /><br />Η Τεχεράνη έχει συνδέσει την αποκλιμάκωση στο Ορμούζ με αμερικανικά βήματα για τη στρατιωτική και οικονομική πίεση που δέχεται.<br /><br />Έτσι, το πετρέλαιο μετατρέπεται ταυτόχρονα σε:<br /><br />οικονομικό όπλο,<br /><br />διαπραγματευτικό χαρτί,<br /><br />και στρατηγικό μέσο αποτροπής.<br />Γιατί η απειλή αφορά ολόκληρη την παγκόσμια αγορά<br /><br />Η σημασία της δήλωσης Γκαλιμπάφ ξεπερνά κατά πολύ τα σύνορα του Ιράν.<br /><br />Μια σοβαρή νέα διαταραχή στις ενεργειακές υποδομές του Κόλπου ή στις θαλάσσιες εξαγωγές θα μπορούσε να επηρεάσει: τις διεθνείς ροές αργού και προϊόντων πετρελαίου,<br />το κόστος των θαλάσσιων μεταφορών και της ασφάλισης,<br />τις ευρωπαϊκές τιμές καυσίμων,<br />τον πληθωρισμό,<br />και τελικά τις αποφάσεις των κεντρικών τραπεζών.<br /><br />Η αγορά άλλωστε συνεχίζει να αντιμετωπίζει το Ορμούζ ως πηγή γεωπολιτικού premium.<br />Και αυτό ακριβώς επιχειρεί να εκμεταλλευθεί πολιτικά η Τεχεράνη.</div><div><br />Το πρόβλημα για Σαουδική Αραβία και ΗΑΕ<br /><br />Οι δύο μεγαλύτερες αραβικές πετρελαϊκές δυνάμεις του Κόλπου διαθέτουν εναλλακτικές υποδομές που μειώνουν την εξάρτησή τους από τα Στενά.<br /><br />Δεν την εξαφανίζουν όμως.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία διαθέτει τον East–West Pipeline προς την Ερυθρά Θάλασσα, ενώ τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν δυνατότητα μεταφοράς μέρους της παραγωγής τους προς τη Φουτζέιρα, έξω από το Ορμούζ.<br /><br />Ακριβώς γι’ αυτό η διατύπωση Γκαλιμπάφ περί «υποδομών» είναι σημαντικότερη από μια απλή απειλή αποκλεισμού του στενού.<br /><br />Διευρύνει, τουλάχιστον σε επίπεδο ρητορικής, το πεδίο της αντιπαράθεσης πέρα από τη θαλάσσια δίοδο.</div><div><br /> Το νέο ιρανικό δόγμα: «Ή όλοι ή κανείς»<br /><br />Η φράση Γκαλιμπάφ συμπυκνώνει τη στρατηγική πίεσης της Τεχεράνης:<br /><br />εάν αποκλειστεί το Ιράν από την ενεργειακή αγορά, θα αυξηθεί το κόστος και για τους υπόλοιπους.<br /><br />Δεν σημαίνει ότι το Ιράν έχει τη δυνατότητα να μηδενίσει όλες τις περιφερειακές εξαγωγές πετρελαίου.<br /><br />Ούτε ότι μια επίθεση στις υποδομές είναι αναπόφευκτη.<br /><br />Η δήλωση είναι απειλή και εργαλείο αποτροπής — όχι περιγραφή ενός ήδη αποφασισμένου στρατιωτικού σχεδίου.<br /><br />Αλλά η στόχευση του μηνύματος είναι ξεκάθαρη.<br /><br />Προς την Ουάσιγκτον: η οικονομική απομόνωση του Ιράν μπορεί να αποκτήσει παγκόσμιο ενεργειακό κόστος.<br /><br />Προς τις χώρες του Κόλπου: η συνέχιση των δικών τους εξαγωγών δεν πρέπει να θεωρείται αποσυνδεδεμένη από την ασφάλεια του Ιράν.<br /><br />Και προς τις αγορές: το Ορμούζ παραμένει μέρος της διαπραγμάτευσης.<br /><br />Γι’ αυτό η σημερινή δήλωση δεν είναι ακόμη μία πολεμική ατάκα από την Τεχεράνη.<br /><br />Είναι μήνυμα ότι το Ιράν επιχειρεί να μετατρέψει το μεγαλύτερο ενεργειακό του μειονέκτημα —τον περιορισμό των εξαγωγών του— σε μοχλό πίεσης πάνω σε ολόκληρη την ενεργειακή αρχιτεκτονική του Κόλπου</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν: «Αν δεν πουλάμε εμείς πετρέλαιο, δεν θα πουλά κανείς». Η απειλή που παγώνει τον Κόλπο

Βασιλης Διαμαντακος  Νέα επικίνδυνη κλιμάκωση από την Τεχεράνη: ο Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ προειδοποιεί ότι εάν το Ιράν εμποδίζεται να εξά...

Διαβάστε την συνέχεια

Διπλό χτύπημα των Τούρκων: Μπλοκάρουν το καλώδιο με το τουρκολιβυκό μνημόνιο και βγάζουν ξανά το Oruc Reis

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/erntogan.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1200" data-original-width="1920" height="98" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/erntogan.jpg" width="728" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ωμός εκβιασμός του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας και νέα NAVTEX για τον αγωγό προς τα Κατεχόμενα</span></h3>Σε μια ενορχηστρωμένη επιχείρηση πλήρους ασφυξίας των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο προχωράει η Τουρκία και ο Ερντογάν. Η Άγκυρα δεν αρκείται πλέον στη ρητορική, αλλά δημιουργεί τετελεσμένα επί του πεδίου, αναπτύσσοντας ταυτόχρονα δύο μέτωπα. Από τη μία βγάζει ξανά το Oruc Reis για την κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου προς τα Κατεχόμενα και από την άλλη απαιτεί λόγο και έγκριση για την ηλεκτρική διασύνδεση Great Sea Interconnector.<br /><br />Σε ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, εκπρόσωπος αναφέρει ότι «δεν θα επιτρέψουμε καμία μη εξουσιοδοτημένη δραστηριότητα στην υφαλοκρηπίδα μας».<br /><br />Ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΑΜ είπε πως «οποιαδήποτε δραστηριότητα τοποθέτησης καλωδίων/αγωγών ή επιστημονικής έρευνας που πρόκειται να πραγματοποιηθεί στην υφαλοκρηπίδα μας πρέπει να συντονίζεται εκ των προτέρων με τη χώρα μας, η οποία είναι παράκτιο κράτος».<br /><br />Επικαλούμενος, μάλιστα, το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, πρόσθεσε πως «η χώρα μας, στο πλαίσιο των δικαιωμάτων και των εξουσιών της που απορρέουν από το γεγονός ότι είναι παράκτιο κράτος στην υφαλοκρηπίδα, τα οποία διαμορφώθηκαν από τις Συμφωνίες Θαλάσσιας Οριοθέτησης που συνήφθησαν με την ΤΔΒΚ και τη Λιβύη στην Ανατολική Μεσόγειο και τις οποίες δηλώσαμε στα Ηνωμένα Έθνη στις 18 Μαρτίου 2020, δεν θα επιτρέψει καμία μη εξουσιοδοτημένη δραστηριότητα στην υφαλοκρηπίδα μας».<br /><br />Η NAVTEX και η πρόκληση ανήμερα της Κυπριακής Ανεξαρτησίας<br /><br />Την Τετάρτη, ο τουρκικός υδρογραφικός σταθμός της Αττάλειας εξέδωσε τη NAVTEX με αριθμό 0953/26, σημαίνοντας την επιστροφή του Oruc Reis στην καρδιά της Ανατολικής Μεσογείου. Η οδηγία τίθεται σε ισχύ από την 1η Οκτωβρίου -μια ημερομηνία διόλου τυχαία, καθώς συμπίπτει με την επέτειο Ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας- και διαρκεί έως τις 25 Οκτωβρίου. Στο πλαίσιο των ερευνών, το ερευνητικό σκάφος πλαισιώνεται στενά από τρία ακόμη πλοία, τα Denar Pathfinder, Denar Echo και Kirici.<br /><br />Αυτή τη φορά, το Oruc Reis δεν βγήκε για σεισμικές έρευνες όπως στην ελληνοτουρκική κρίση του 2020, αλλά για τις προπαρασκευαστικές εργασίες πόντισης ενός υποθαλάσσιου αγωγού φυσικού αερίου. Ο σχεδιαζόμενος αγωγός θα ξεκινά από το Ανεμούριο (Αναμούρ), στις νότιες ακτές της Τουρκίας, ανάμεσα σε Αττάλεια και Μερσίνη, και θα καταλήγει στο Τεκνετζίκ, ανατολικά της κατεχόμενης Κερύνειας. Το συνολικό μήκος του έργου υπολογίζεται στα 101 χιλιόμετρα, εκ των οποίων τα 97 θα βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε ζώνες που η Άγκυρα ελέγχει πλέον απόλυτα.<div><br />Το σχέδιο πλήρους ενσωμάτωσης και η εργαλειοποίηση της λειψυδρίας<br /><br />Η κίνηση αυτή αποτελεί την υλοποίηση του δόγματος των δύο κρατών. Έχοντας ήδη κατασκευάσει τον υποθαλάσσιο αγωγό μεταφοράς νερού, η Τουρκία προχωρά τώρα στην πλήρη ενεργειακή εξάρτηση της τουρκοκυπριακής διοίκησης για την παραγωγή ηλεκτρισμού. Πρόκειται για έναν αυστηρό μοχλός πίεσης προς την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία την ίδια ώρα μαστίζεται από έντονα και αυξανόμενα προβλήματα λειψυδρίας και ξηρασίας, με τα περιθώρια πρακτικής αντίδρασης της Λευκωσίας να παραμένουν εξαιρετικά περιορισμένα πέραν των διπλωματικών διαμαρτυριών.</div><div><br />Ο εκβιασμός για το Great Sea Interconnector και οι γαλλικοί κολοσσοί<br /><br />Την ίδια ώρα, σύμφωνα με το CNN Türk, η Άγκυρα δεν αντιτίθεται δήθεν επισήμως στο έργο, αλλά αξιώνει «συντονισμό» και γραπτή ειδοποίηση από τη Γαλλία πριν την επανέναρξη των ερευνών τον Νοέμβριο, ισχυριζόμενη ότι το καλώδιο διασχίζει τη δική της υφαλοκρηπίδα, για την οποία έχει καταθέσει παράνομους χάρτες στον ΟΗΕ.<br /><br />Εδώ αποκαλύπτεται το τεράστιο παράδοξο της επιλογής των αναδόχων. Ο γαλλικός επενδυτικός όμιλος Meridiam κατέχει πλέον το πλειοψηφικό πακέτο (66%) του έργου, ενώ τα καλώδια θα κατασκευαστούν από τη γαλλική Nexans, με το ερευνητικό πλοίο να φέρει γαλλική σημαία. Ωστόσο, η Meridiam διατηρεί αμύθητα συμβόλαια με το τουρκικό κράτος, αποτελώντας βασικό επενδυτή σε τουλάχιστον πέντε τεράστια «νοσοκομειακά συγκροτήματα» (City Hospitals) του τουρκικού υπουργείου Υγείας, καθώς και σε οδικούς άξονες. Αντίστοιχα, η Nexans διαθέτει τεράστια παραγωγική βάση στην Τουρκία, με ένα εργοστάσιο στο Ντενιζλί για καλώδια χαμηλής/μεσαίας τάσης και ένα στο Τσορλού για βιομηχανικές εφαρμογές. Η ελληνική κυβέρνηση δηλαδή εναπόθεσε ένα κρίσιμο έργο εθνικής κυριαρχίας σε εταιρείες απολύτως εξαρτημένες από τις διαθέσεις του τουρκικού κράτους.</div><div><br />Ο κίνδυνος της «δημιουργικής ασάφειας» για την ελληνική υφαλοκρηπίδα<br /><br />Απέναντι σε αυτό το σκηνικό, ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, διαμηνύει ότι δεν θα υπάρξει αλλαγή διαδρομής, τονίζοντας ότι βάσει της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, οι μη οριοθετημένες περιοχές εμπίπτουν στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και η Τουρκία δεν έχει δικαίωμα έγκρισης. Η μνήμη όμως παραμένει νωπή από το 2024, όταν τουρκικά πολεμικά σταμάτησαν το ιταλικό Ievoli Relume, ακυρώνοντας τις έρευνες στην πράξη.<br /><br />Το πιο εφιαλτικό σενάριο που εξυφαίνεται στο παρασκήνιο, όπως προκύπτει από διαρροές για τις ελληνογαλλικές διαβουλεύσεις, είναι η έκδοση ενός επίσημου ανακοινωθέντος από τη Γαλλία προς την Τουρκία. Το Παρίσι ενδέχεται να ειδοποιήσει την Άγκυρα αποκλειστικά με την ιδιότητα του «παράκτιου κράτους». Οι Έλληνες γεωπολιτικοί αναλυτές προειδοποιούν ότι αυτή η «δημιουργική ασάφεια» ισοδυναμεί με εθνική καταστροφή. Μια ελληνική NAVTEX αρκεί για να ενημερώσει τους πάντες. Εάν δεχτούμε να ενημερώνει η Γαλλία την Τουρκία για εργασίες μέσα στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, δημιουργείται ένα σκοτεινό προηγούμενο που γκριζάρει οριστικά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα για κάθε μελλοντική ενέργεια στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Διπλό χτύπημα των Τούρκων: Μπλοκάρουν το καλώδιο με το τουρκολιβυκό μνημόνιο και βγάζουν ξανά το Oruc Reis

Ωμός εκβιασμός του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας και νέα NAVTEX για τον αγωγό προς τα Κατεχόμενα Σε μια ενορχηστρωμένη επιχείρηση πλήρους ασφυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: Ξέσπασαν μάχες με Μπαλούχους αυτονομιστές και ιρανικές δυνάμεις.

<img height="100" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/09/VALOUHOI-630x395.jpg" width="738" /><br /><br />Βαριές συγκρούσεις και ανταλλαγές πυρών σημειώθηκαν σε τρεις επαρχίες στο νοτιοανατολικό Ιράν, καθώς Μπαλούχοι μαχητές συνεπλάκησαν με τις δυνάμεις των Φρουρών της Επανάστασης και τα σώματα ασφαλείας.<br /><br />Ιρανικά Μέσα Ενημέρωσης μετέδωσαν την Τρίτη 29/09 πληροφορίες για ένα κύμα σφοδρών μαχών ανάμεσα σε αυτονομιστικές δυνάμεις των Μπαλούχων και σε στρατεύματα πιστά στο καθεστώς των αγιατολάχ σε ολόκληρο το νοτιοανατολικό Ιράν, με ασυνήθιστα έντονες ανταλλαγές πυρών να καταγράφονται σε τρεις επαρχίες.<br /><br />Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης των Μπαλούχων διεξάγουν ένοπλες μάχες εναντίον των δυνάμεων του ιρανικού καθεστώτος στις επαρχίες Ιρανσάχρ, Σιστάν και Μπαλουχιστάν στο νοτιοανατολικό τμήμα της χώρας.<br /><br />Τοπικές πηγές περιέγραψαν τις συγκρούσεις ως ιδιαίτερα σφοδρές, ενώ βίντεο που κυκλοφορούν στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης καταγράφουν τον ήχο των πυροβολισμών από τις αναμετρήσεις.<br /><br />Οι Μπαλούχοι είναι μια εθνοτική ομάδα που συγκεντρώνεται στην επαρχία του Μπαλουχιστάν, στο νοτιοανατολικό Ιράν.<br /><br />Η συγκεκριμένη επαρχία θεωρείται η πλέον ανυπότακτη απέναντι στο καθεστώς των αγιατολάχ, <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CF%87%CE%BF%CE%B9">με τους Μπαλούχους, μιας ιρανικής καταγωγής εθνότητα</a>, να θεωρούν τους εαυτούς τους ξεχωριστό έθνος και να επιδιώκουν την πλήρη ανεξαρτησία τους από το Ιράν.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; color: #333333; display: flex; font-family: Arial, "Helvetica Neue", Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; margin: 10px 0px; max-width: 550px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2104978009874641211" frameborder="0" id="twitter-widget-3" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=https%3A%2F%2Ftwitter.com%2Ftribunegr&dnt=false&embedId=twitter-widget-3&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2104978009874641211&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.tribune.gr%2Fworld%2Fnews%2Farticle%2F956533%2Firan-xespasan-maches-me-mpaloychoys-aytonomistes-kai-iranikes-dynameis.html&sessionId=1c739ba7b428aaad0279c730316a02eb28aa00cc&siteScreenName=tribunegr&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; display: block; flex-grow: 1; font-family: inherit; font-style: inherit; height: 576px; margin: 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="background-color: white; border: 0px; color: #333333; font-family: "Open Sans", sans-serif; font-feature-settings: normal; font-kerning: auto; font-language-override: normal; font-optical-sizing: auto; font-size-adjust: none; font-size: 16px; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-variation-settings: normal; line-height: 24px; margin: 10px 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></p><img height="619" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/09/BALUCHISTAN.jpg" width="640" /><br /><br />Το Μπαλουχιστάν, γνωστό επίσης ως Βελουχιστάν (σπανιότερα: Μπαλοχιστάν, Βαλουχιστάν) (Γη των Μπαλούχων) είναι μια άνυδρη, ερημική και ορεινή περιοχή στο ιρανικό υψίπεδο στη νοτιοδυτική Ασία, βορειοδυτικά του Ινδικού Ωκεανού, κοντά στον Περσικό Κόλπο.<br /><br />Κυρίως περιλαμβάνει το νοτιοδυτικό Πακιστάν, το νοτιοανατολικό Ιράν και ένα μικρότερο τμήμα του νοτιοδυτικού Αφγανιστάν, στις επαρχίες Νιμρούζ, Χελμάντ και Κανταχάρ.<br /><br />Το Μπαλουχιστάν συνορεύει με την περιοχή του Παστούν στα βόρεια, με τη Σιντ και το Παντζάμπ στα ανατολικά και το Ιράν στα δυτικά. Στο νότο βρίσκεται η ακτή Μακράν, η Αραβική Θάλασσα και ο Κόλπος του Ομάν.<br /><br />Κατά τη διάρκεια των πολέμων μεταξύ του Μεγάλου Αλεξάνδρου (356-323 π.Χ.) και του αυτοκράτορα Δαρείου Γ΄ (336-330 π.Χ.), οι Βαλούχοι συμμάχησαν με τον Δαρείο.<br /><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Ιράν: Ξέσπασαν μάχες με Μπαλούχους αυτονομιστές και ιρανικές δυνάμεις.

Βαριές συγκρούσεις και ανταλλαγές πυρών σημειώθηκαν σε τρεις επαρχίες στο νοτιοανατολικό Ιράν, καθώς Μπαλούχοι μαχητές συνεπλάκησαν με τις δ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Ιδιαίτερα σημαντική η επίσκεψη Ρούμπιο στην Ελλάδα”. Τι φέρνει; (vid.)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="266" src="https://www.youtube.com/embed/nQOv-M0d1QE" width="652" youtube-src-id="nQOv-M0d1QE"></iframe></div><br /><div>Ο εκτελεστικός διευθυντής του HALC (Hellenic American Leadership Council) Έντι Ζεμενίδης ομιλεί για την επικείμενη επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Ελλάδα και την σημασία της για τις σχέσεις της χώρας με τις ΗΠΑ και το βάρος που προσδίδει η Ουάσινγκτον στον ρόλο της Αθήνας στην περιοχή.</div><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

“Ιδιαίτερα σημαντική η επίσκεψη Ρούμπιο στην Ελλάδα”. Τι φέρνει; (vid.)

Ο εκτελεστικός διευθυντής του HALC (Hellenic American Leadership Council) Έντι Ζεμενίδης ομιλεί για την επικείμενη επίσκεψη του Αμερικανού υ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στον τουρκικό Τύπο το SPIKE NLOS και η άσκηση «Αλέξανδρος»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQLvPHDVmgW6We6TSURc6RIe8k5SZjfhu4B3uJDyx9czg&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="678" height="133" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQLvPHDVmgW6We6TSURc6RIe8k5SZjfhu4B3uJDyx9czg&s=10" width="731" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Με αιχμή την ενίσχυση της ελληνικής στρατιωτικής παρουσίας στο Αιγαίο, αλλά και το σενάριο ενός ελληνικού «προληπτικού πλήγματος» κατά της Τουρκίας, ο τουρκικός Τύπος επαναφέρει την Ελλάδα στο επίκεντρο της αμυντικής και γεωπολιτικής του θεματολογίας.<br /><br />TΗΣ <b>ΜΑΡΙΑΣ ΖΑΧΑΡΑΚΗ</b><br /><br />Η Χουριέτ εστιάζει στην ανάπτυξη ισραηλινών πυραυλικών συστημάτων SPIKE NLOS σε ελληνικά νησιά, η Τουρκιγέ προβάλλει την άσκηση «Αλέξανδρος» ως «νέα πρόκληση», συνδέοντάς την με τις αναφορές περί ελληνικού σχεδίου προληπτικής επίθεσης.<br /><br />O αρθρογράφος της Μιλιέτ Οζάι Σεντίρ επιχειρεί να δώσει στο θέμα ευρύτερη στρατηγική διάσταση, θέτοντας στο επίκεντρο το τι θα μπορούσε να ακολουθήσει μετά τις πρώτες 24 ώρες μιας ενδεχόμενης σύγκρουσης. Την ίδια ώρα, η Τακβίμ εντάσσει την Ελλάδα στον ευρύτερο γεωπολιτικό ανταγωνισμό Τουρκίας–Λιβύης–Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />Τουρκιγέ: «Άσκηση απόβασης σε νησίδες και βραχονησίδες: Νέα πρόκληση από τους Έλληνες»<br /><br />Η Τουρκιγέ τη συνδέει με το δημοσίευμα των Νέων για το υποθετικό σενάριο «προληπτικού πλήγματος». Το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι:<br /><br />-ο ελληνικός στρατός πραγματοποίησε άσκηση με την ονομασία «Αλέξανδρος»,<br />-εξετάστηκαν σενάρια απόβασης σε μικρές νησίδες και ακατοίκητες βραχονησίδες,<br />-εξετάστηκε επίσης σενάριο νυχτερινής κατάληψης,<br />-ειδικές δυνάμεις μετακινήθηκαν προς διάφορες περιοχές,<br />-μονάδες στον Έβρο και στα νησιά τέθηκαν σε πλήρη ετοιμότητα,<br />-κινητοποιήθηκαν 70 πολεμικά αεροσκάφη,<br />-οι μονάδες, σύμφωνα με το δημοσίευμα, μπορούσαν να αναλάβουν αποστολή μέσα σε πέντε λεπτά.<br /><br />Χουριέτ: «Η Ελλάδα φέρεται να ανέπτυξε στα νησιά ισραηλινά πυραυλικά συστήματα»<br /><br />Η Χουριέτ αναφέρει ότι, σύμφωνα με το Onalert, η Ελλάδα έχει ήδη αναπτύξει συστήματα SPIKE NLOS σε ορισμένα νησιά, ενώ προβλέπεται σταδιακή ανάπτυξη νέων παραδόσεων στο Ανατολικό Αιγαίο και τον Έβρο. Το δημοσίευμα σημειώνει ακόμη ότι η διαδικασία παράδοσης των SPIKE NLOS βρίσκεται σε εξέλιξη και ότι στόχος είναι να έχει παραδοθεί μεγάλο μέρος της παραγγελίας έως το τέλος του έτους.<br /><br />Παράλληλα, στον τουρκικό τύπο κεντρικό ελληνοτουρκικό θέμα αποτελεί και η ελληνική άσκηση «Αλέξανδρος», με σενάρια απόβασης σε νησίδες και βραχονησίδες. Παράλληλα η Τακβίμ δημοσίευσε διαφορετικό θέμα για τη Λιβύη–Ανατολική Μεσόγειο, στο οποίο εμπλέκεται η Ελλάδα.<br />Μιλιέτ: «Το σχέδιο της Ελλάδας για προληπτική επίθεση…» – Φόβος Τουρκίας<br /><br />Πολύ πιο πολιτικό και αιχμηρό είναι το άρθρο του διευθυντή σύνταξης της Μιλιέτ, Οζάι Σεντίρ, ο οποίος επανέρχεται στο δημοσίευμα των ελληνικών «Νέων» για το υποθετικό σχέδιο ελληνικού προληπτικού πλήγματος κατά της Τουρκίας.<br /><br />Και αμέσως θέτει το ερώτημα εάν πράγματι υπάρχει ένα τέτοιο σχέδιο στην Αθήνα, απαντώντας: «Καταρχάς, έχει η Αθήνα τέτοιο σχέδιο; Ναι, έχει». Ο Τούρκος αρθρογράφος επιχειρεί στη συνέχεια να ερμηνεύσει όχι μόνο το περιεχόμενο του δημοσιεύματος, αλλά και τον λόγο για τον οποίο, όπως υποστηρίζει, αυτό διέρρευσε. Αναφέρει ότι το κείμενο υπογράφεται από τον δημοσιογράφο Μαρίνο Γκασιάμη και υποστηρίζει ότι ο ίδιος συνδέεται με τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ Χούπη και άλλους «σκληροπυρηνικούς» αξιωματικούς.<br /><br />Κατά τον Σεντίρ, το αξιοσημείωτο δεν είναι μόνο το περιεχόμενο του σεναρίου, αλλά η ίδια η διαρροή ενός υποτιθέμενου στρατιωτικού σχεδίου. «Αυτό που είναι περίεργο είναι ότι διέρρευσε ένα προσεκτικά σχεδιασμένο στρατιωτικό σύστημα».<br /><br />Ο αρθρογράφος προχωρά ακόμη περισσότερο, υποστηρίζοντας ότι τα στρατιωτικά σχέδια συνήθως δεν διαρρέουν και ότι η ελληνική περίπτωση πρέπει να εξεταστεί υπό αυτό το πρίσμα. Κάνει μάλιστα αναφορά στη FETÖ, γράφοντας ότι, εκτός εάν υπάρχουν τέτοια δίκτυα, «του οποίου τα νήματα κινούνται από τις ΗΠΑ», τα πολεμικά σχέδια των χωρών δεν διαρρέουν εύκολα.<div><br />Η σύνδεση με τον Δένδια<br /><br />Ο Σεντίρ υποστηρίζει ακόμη ότι η διαρροή δεν έγινε «παρά τον» υπουργό Εθνικής Άμυνας Νίκο Δένδια, αλλά, κατά την εκτίμησή του, θα μπορούσε να εξυπηρετεί τις πολιτικές του φιλοδοξίες. Στο σημείο αυτό αναφέρεται στην Ελληνίδα δημοσιογράφο Αλεξάνδρα Φωτάκη, την οποία παρουσιάζει ως δημοσιογράφο με ιδιαίτερα στενή σχέση με τον Δένδια και αναφέρει τη συμμετοχή της σε διεθνή πάνελ και αποκλειστικές συνεντεύξεις με τον υπουργό.<br /><br />Ο Σεντίρ αποδίδει στην ελληνική αμυντική στρατηγική την ακόλουθη λογική: «Να καταβληθεί ένα γρήγορο στρατιωτικό πλήγμα στην Τουρκία, να ζητηθεί βοήθεια από τους Δυτικούς συμμάχους και να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με πλεονέκτημα έναντι της Άγκυρας».<br /><br />Από εκεί και πέρα, θέτει το ερώτημα που αποτελεί και τον βασικό άξονα του άρθρου του: «Από την Αθήνα, μπορεί να φαίνεται σαν ένα καλό σχέδιο στα χαρτιά, αλλά από την Άγκυρα, υπάρχει ένα ερώτημα που χρειάζεται απάντηση: μετά τις πρώτες 24 ώρες, οι οποίες, σύμφωνα με το σχέδιο, θα καταλήξουν με την Ελλάδα να έχει στρατιωτική υπεροχή, ποιος θα σταματήσει την Τουρκία την 25η ώρα;».</div><div><br />Βρυξέλλες, Ουάσιγκτον, Μόσχα και Λονδίνο<br /><br />Ο αρθρογράφος εξετάζει στη συνέχεια το κατά πόσο θα μπορούσαν οι διεθνείς παράγοντες να επιβάλουν κατάπαυση του πυρός σε μια ελληνοτουρκική σύγκρουση. Υποστηρίζει ότι: «Οι Βρυξέλλες δεν έχουν ήδη καμία επιρροή στην Άγκυρα». Για τις ΗΠΑ αναφέρει ότι δεν θα μπορούσαν να λάβουν διπλωματικά μέτρα χωρίς να εξετάσουν ποιος ξεκίνησε την επίθεση, ενώ εκτιμά ότι θα πίεζαν για κατάπαυση του πυρός.<br /><br />Παράλληλα διερωτάται: «Γιατί η Ρωσία, μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, να σπεύσει να σταματήσει μια σύγκρουση μεταξύ δύο συμμάχων του ΝΑΤΟ ή πόσο θα ρίσκαρε το Ηνωμένο Βασίλειο τις σχέσεις του με την Τουρκία μόνο και μόνο για να μπορέσει η Ελλάδα να καθίσει στο τραπέζι με πλεονέκτημα;».<br /><br />Και θέτει ένα ακόμη υποθετικό σενάριο: «Τι θα συμβεί εάν το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ συνεδριάσει αργά ή εκδώσει έκκληση για κατάπαυση του πυρός που τίθεται σε ισχύ μόνο μετά από 48 ώρες;».</div><div><br />Η αναφορά στον Χούπη<br /><br />Ο Σεντίρ στρέφεται στη συνέχεια στον αρχηγό ΓΕΕΘΑ στρατηγό Κωνσταντίνο Χούπη, υποστηρίζοντας ότι από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά του χρησιμοποιεί επιθετική γλώσσα έναντι της Τουρκίας. Κατά τον ίδιο, «αυτή η προβληματική γλώσσα και αυτός ο ευσεβής πόθος δεν ωφελούν την Ελλάδα».<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο, ο Σεντίρ υποστηρίζει ότι οι Τούρκοι αρχηγοί Γενικών Επιτελείων αποφεύγουν απειλητικές δηλώσεις κατά της Ελλάδας και αναφέρεται ειδικά στον Τούρκο αρχηγό ΓΕΕΘΑ Σελτσούκ Μπαϊρακτάρογλου. «Όσοι υπηρετούν τις πολιτείες τους δεν προσωποποιούν τα ζητήματα και θυμούνται ότι αυτά που λένε δεσμεύουν τη χώρα τους».<br /><br />Και συμπληρώνει: «Οι Τούρκοι Αρχηγοί Γενικών Επιτελείων δεν εκφράζουν απόψεις σχετικά με τους τομείς της πολιτικής βούλησης, όπως για παράδειγμα ποια θέματα θα αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης μεταξύ των δύο χωρών».<br /><br />Κατά τον Σεντίρ, η τουρκική στρατιωτική ηγεσία επιλέγει να στέλνει μηνύματα μέσω ενεργειών και όχι δηλώσεων: «Οι Αρχηγοί του Γενικού Επιτελείου της Τουρκίας μιλούν με πράξεις, όχι με λόγια». Ως παράδειγμα αναφέρει την άσκηση «Sea Wolf», κατά την οποία, όπως γράφει, χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά διαφορετικά μη επανδρωμένα υποβρύχια οχήματα καμικάζι.<br />Το Ισραήλ και οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις<br /><br />Το τελευταίο τμήμα του άρθρου μεταφέρει τη συζήτηση στη στρατιωτική σχέση Ελλάδας–Ισραήλ. Ο Σεντίρ γράφει: «Οι σχέσεις που έχει δημιουργήσει ο Έλληνας Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Χούπης με το Ισραήλ, οι ενημερώσεις που έχει λάβει και οι στρατιωτικές βάσεις που άνοιξαν στο Ισραήλ δεν είναι άγνωστα ζητήματα».<br /><br />Στη συνέχεια αναφέρεται στον πρώην αρχηγό ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνο Φλώρο και κάνει ισχυρισμούς σχετικά με παρακολούθηση των επικοινωνιών του από την ελληνική υπηρεσία πληροφοριών, τους οποίους το συγκεκριμένο άρθρο παρουσιάζει ως δεδομένα χωρίς να παραθέτει στο απόσπασμα τεκμηρίωση.<br /><br />Ολοκληρώνει το άρθρο του με μια έμμεση αναφορά στην ιστορική εμπειρία των ελληνοτουρκικών πολέμων, γράφοντας ότι υπάρχουν «ακόμη πιο προειδοποιητικά παραδείγματα» για το τι συνέβη στην Ελλάδα όταν «πήγε σε πόλεμο με την Τουρκία ή επιδίωξε πόλεμο», αλλά προσθέτει ότι δεν θέλει να επεκταθεί, ώστε να μην επηρεαστούν οι προσπάθειες για φιλία.</div><div><br />Τακβίμ: «Άλλαξαν οι ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο! Η Ευρώπη και το Ισραήλ το παραδέχονται: “Η Τουρκία είναι το αφεντικό”»<br /><br />Η Τακβίμ γράφει ότι ξένα δημοσιεύματα —βρετανικά, ελληνικά και ισραηλινά— εξετάζουν εκ νέου τη συμφωνία Τουρκίας–Λιβύης του 2019 και τις συνέπειες της τουρκικής στρατιωτικής και διπλωματικής παρουσίας στη Λιβύη για την Ανατολική Μεσόγειο. Στο δημοσίευμα υποστηρίζεται ότι η τουρκική παρουσία στη Λιβύη περιορίζει τα περιθώρια κινήσεων του Ισραήλ και επηρεάζει τους σχεδιασμούς για ενεργειακά έργα που θα συνέδεαν το Ισραήλ με την Ευρώπη μέσω Κύπρου και Ελλάδας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.sigmalive.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στον τουρκικό Τύπο το SPIKE NLOS και η άσκηση «Αλέξανδρος»

Με αιχμή την ενίσχυση της ελληνικής στρατιωτικής παρουσίας στο Αιγαίο, αλλά και το σενάριο ενός ελληνικού «προληπτικού πλήγματος» κατά της Τ...

Διαβάστε την συνέχεια