Εθνική ταπείνωση: Ξεγυμνώνει η Ρωσία την Ελλάδα… έγινε «κομπάρσος» των ξένων συμφερόντων, συνεργάζεται με Ναζί.

<img height="200" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/31597a7a4cefde0cc3242660bdbf0e35_XL.jpg?v=2" width="738" /><br /><br /><div>Η Αθήνα σε πλήρη γεωπολιτικό ναυάγιο, η απάντηση της Ρωσίας ξεγυμνώνει την Αθήνα<br /><br />Το διπλωματικό «ναυάγιο» της Ελλάδας αποκαλύπτει η ρωσική πρεσβεία στην Αθήνα, περιποιώντας μια πραγματική εθνική ταπείνωση για την Ελλάδα.<br />Μια δημόσια καταγραφή της πλήρους αποτυχίας της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, η οποία όχι μόνο έχει χάσει τον έλεγχο της στρατηγικής της, αλλά έχει και γίνει εργαλείο ξένων επιδιώξεων, σε βάρος της ίδιας της χώρας και των πολιτών της.<br />Η ρωσική πλευρά υπενθυμίζει με κυνικό αλλά σαφή τρόπο κάτι που η ελληνική κυβέρνηση έχει επιλέξει τον παραλογισμό.<br />Από την έναρξη της ρωσικής «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης», η Ελλάδα διέκοψε κάθε συνεργασία με τη Ρωσία, διαλύοντας δεκαετίες συμμαχιών σε πολιτικό, οικονομικό και πολιτιστικό επίπεδο.<br />Και σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά, η Αθήνα συνεχίζει να διατηρεί την ίδια εχθρική ρητορική, χωρίς καμία προσπάθεια επαναπροσέγγισης ή επανεξέτασης των επιλογών της.<br /><br />Η αποκάλυψη<br /><br />Το πιο σοκαριστικό όμως είναι η αποκάλυψη για τη στρατιωτική εμπλοκή της Ελλάδας.<br />Η Αθήνα ήταν από τους πρώτους που έστειλαν όπλα και πυρομαχικά στην Ουκρανία, παρά το γεγονός ότι οι ενέργειες αυτές πλήττουν άμεσα Έλληνες πολίτες που ζουν στη Ρωσία και διατηρούν δεσμούς με την πατρίδα.<br />Η Ρωσία τονίζει ότι δεν θα έκανε ποτέ κάτι αντίστοιχο σε βάρος της Ελλάδας.<br />Και εδώ είναι το σημείο που η ελληνική διπλωματία μοιάζει όχι απλώς αποτυχημένη, αλλά αυτοκαταστροφική.<br /><br />Η «συμμαχία» με το ναζιστικό καθεστώς<br /><br />Η ρωσική απάντηση δεν περιορίζεται σε κατηγορίες.<br />Μιλάει για τη συμμετοχή της Ελλάδας σε συμφωνίες που χαρακτηρίζει «με το ναζιστικό καθεστώς του Κιέβου», αναφέρεται στην αγορά αμερικανικών όπλων μέσω της πρωτοβουλίας PURL και υποστηρίζει ότι η ελληνική κυβέρνηση υποχώρησε στις πιέσεις των «ανωτέρων συντρόφων» της, αγνοώντας ακόμα και τις αμυντικές ανάγκες της ίδιας της χώρας.<br /><br />Αναλυτικά η ανάρτηση της ρωσικής πρεσβείας<br /><br />Russian Embassy in Greece<br /><br />Η απάντηση του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας στην ερώτηση για τις δηλώσεις της ελληνικής ηγεσίας για τη Ρωσία που ελήφθη για τη συνέντευξη Τύπου του Υπουργού Εξωτερικών της Ρωσίας S. Lavrov σχετικά με τα αποτελέσματα των ρωσικών διπλωματικών δραστηριοτήτων το 2025<br /><br />Ερώτηση: Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Κ.Μητσοτάκης δήλωνε: "Βρισκόμαστε σε κατάσταση πολέμου με τη Ρωσία". Αληθεύει όντως αυτό;<br /><br />Απάντηση: Με την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης η Ελλάδα διέκοψε τη συνεργασία της με τη Ρωσία, η οποία είχε οικοδομηθεί κατά τη διάρκεια πολλών δεκαετιών. Διαλύθηκε ένα ολόκληρο φάσμα της ρωσο-ελληνικής συνεργασίας, από την πολιτική και την οικονομία έως τον πολιτισμό και τα ανθρωπιστικά ζητήματα.<br />Έπειτα από σχεδόν τέσσερα χρόνια δεν υπήρξε καμία αλλαγή στην προσέγγιση της επίσημης Αθήνας προς τη χώρα μας. Συνεχίζουμε να ακούμε τις επιθετικές αντιρωσικές δηλώσεις και αβάσιμες ρωσοφοβικές κατηγορίες εναντίον μας. Η Ρωσία δεν θα επέτρεπε ποτέ κάτι παρόμοιο εις βάρος της Ελλάδας.</div><div><br />Η Αθήνα ήταν από τους πρώτους που έστειλαν τα όπλα και πυρομαχικά στην Ουκρανία, τα οποία οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις χρησιμοποιούν καθημερινά εναντίον των αμάχων στο Ντονμπάς, στις περιοχές Ζαπορόζιε και Χερσώνα, στην Κριμαία και σε άλλες νότιες περιοχές της χώρας μας.<br />Και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι εκεί εδώ και αιώνες κατοικεί μια πολυάριθμη ελληνική διασπορά. Είναι τεράστια, φιλειρηνική, αγαπάει την ιστορική της πατρίδα, πάντα με κάθε δυνατό τρόπο ενίσχυε τους δεσμούς και τις επαφές και ποτέ δεν συνέβαλε σε αρνητικές εξελίξεις ή τάσεις.<br />Όμως η Αθήνα δεν τους σκέφτηκε. Δεν έλαβε υπόψη ότι εκεί ζουν τα αδέρφια τους που διατηρούν σχέσεις με την Ελλάδα, έχουν συγγενείς εκεί, και ότι οι ενέργειες της Αθήνας τους προκαλούν έναν κολοσσιαίο αριθμό όχι μόνο προβλημάτων, αλλά και άμεσων απειλών για τη ζωή και την υγεία τους.<br />Μια ακόμα επιβεβαίωση των προαναφερομένων αποτέλεσαν οι λεγόμενες συμφωνίες με το ναζιστικό καθεστώς του Κιέβου στις 17 Νοεμβρίου του 2025, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης και χρήσης θαλάσσιων μη επανδρωμένων οχημάτων. Αυτό το βήμα, όπως και κάθε άλλη αντιρωσική ενέργεια της "συλλογικής Δύσης" που στοχεύει στην "νίκη επί της Ρωσίας στο πεδίο της μάχης" (στην πραγματικότητα, στη διεξαγωγή του πολέμου μέχρι του τελευταίου Ουκρανού), έτυχε της δέουσας αξιολόγησης από την πλευρά μας.</div><div><br />Επιπλέον, η Αθήνα προσχώρησε στην πρωτοβουλία PURL για την αγορά από τις ευρωπαϊκές χώρες των αμερικανικών όπλων για τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις, κάτι που προηγουμένως η Ελλάδα δίσταζε να κάνει. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι "ανώτεροι σύντροφοί" τους επισήμαναν επίμονα αυτή την "παράλειψη" και τελικά πέτυχαν τον στόχο τους. Όλοι γνωρίζουν ότι το Κίεβο, αδιαφορώντας για τις αμυντικές δυνατότητες της ίδιας της Ελλάδας, πιέζει μεθοδικά την ελληνική ηγεσία να μεταφέρει στις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας τα συστήματα αεράμυνας υψηλής αποτελεσματικότητας ρωσικής και σοβιετικής κατασκευής, τα οποία βρίσκονται επί του παρόντος σε υπηρεσία στις Ένοπλες Δυνάμεις της Ελλάδας. Όλα τα ανωτέρω δείχνουν ξεκάθαρα τον νεοφιλελεύθερο ολοκληρωτισμό που βασιλεύει στην Ευρωπαϊκή Ένωση.<br />Είναι χαρακτηριστικό ότι το ελληνικό κοινό, για να το θέσουμε ήπια, δεν συμμερίζεται αυτή την προσέγγιση.<br />Σύμφωνα με δημοσκόπηση που διενεργήθηκε για λογαριασμό της εφημερίδας "Καθημερινή" τον Ιούλιο του 2025, το 72% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι η Αθήνα θα έπρεπε να κρατήσει ουδέτερη στάση στην ουκρανική σύγκρουση.<br /><br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εθνική ταπείνωση: Ξεγυμνώνει η Ρωσία την Ελλάδα… έγινε «κομπάρσος» των ξένων συμφερόντων, συνεργάζεται με Ναζί.

Η Αθήνα σε πλήρη γεωπολιτικό ναυάγιο, η απάντηση της Ρωσίας ξεγυμνώνει την Αθήνα Το διπλωματικό «ναυάγιο» της Ελλάδας αποκαλύπτει η ρωσική π...

Διαβάστε την συνέχεια

Πανικός σε Μαξίμου και ΥΠ.ΕΞ. O Trump Ιούλιο στην Αθήνα για ταχεία «τακτοποίηση» στο Αιγαίο με την αναβαθμισμένη Τουρκία.

<img height="150" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/c2cb3d192413a6d628599094db1394c8_XL.jpg?v=2" width="756" /><br /><br /><div>Αυτή τη στιγμή η Τουρκία έχει αναβαθμιστεί ως συνομιλητής του Λευκού Οίκου, κυρίως γιατί οι ΗΠΑ έχουν πολεμικό μέτωπο με το Ιράν και η συμβολή της Τουρκίας είναι καίρια<br /><br />Συναγερμός έχει χτυπήσει σε Μαξίμου και ΥΠ.ΕΞ στο σενάριο της επίσκεψης του Donald Trump στην Αθήνα με αφορμή τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο του 2026.<br />Η Σύνοδος θα πραγματοποιηθεί στις 7 και 8 Ιουλίου στην Άγκυρα, στο Προεδρικό Συγκρότημα Μπεστέπε, και ήδη προεξοφλείται ότι θα φέρει στο προσκήνιο ένα δύσκολο τρίγωνο: Ελλάδα, Τουρκία και Ηνωμένες Πολιτείες, με φόντο την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Τον Ιούλιο ο Τrump στην Ελλάδα<br /><br />Πριν από το καλοκαίρι, όμως, υπάρχει ένας ενδιάμεσος σταθμός με ιδιαίτερη βαρύτητα.<br />Όλες οι ενδείξεις δείχνουν ότι Κυριάκος Μητσοτάκης και Recep Tayyip Erdoğan ετοιμάζονται για συνάντηση στην Άγκυρα, στο πλαίσιο του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας.<br />Η συνάντηση, αν και για την ώρα βρίσκεται στον αέρα, κανονικά τοποθετείται χρονικά μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου και κανείς δεν τρέφει αυταπάτες για θεαματικά αποτελέσματα.<br />Η στόχευση είναι περιορισμένη: να διατηρηθεί το νήμα της επικοινωνίας σε μια περίοδο που η τουρκική πλευρά αρχίζει να αμφισβητεί με την κοινοποίηση NAVTEX που κόβει στη μέση το Αιγαίο και αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία στα νησιά.<br /><br />Αναβαθμισμένη η Τουρκία λόγω Ιράν<br /><br />Για την Τουρκία, η συνάντηση αυτή έχει χρησιμότητα.<br />Της επιτρέπει να καλλιεργεί το προφίλ του συνομιλητή που «συζητά» που ενίοτε προσφέρεται ως εγγυητής της περιφερειακής ενότητας αλλά ταυτόχρονα αμφισβητεί καίρια σημεία κυριαρχίας της Αθήνας στο Αιγαίο και στην Νοτιανατολική Μεσόγειο.<br />Αυτή τη στιγμή η Τουρκία έχει αναβαθμιστεί ως συνομιλητής του Λευκού Οίκου, κυρίως γιατί οι ΗΠΑ έχουν πολεμικό μέτωπο με το Ιράν και η συμβολή της Τουρκίας είναι καίρια.<br />Και ως εγγυήτρια συνομιλιών που παραλίγο δεν έγιναν στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ Ιράν-ΗΠΑ και γιατί διαθέτει βάσεις χρήσιμες για τα αμερικανικά στρατεύματα που έχουν σπεύσει στην περιοχή.<br />Την ίδια στιγμή ο Tom Barrack – ο οποίος προσπαθεί να ξεκλειδώσει και την υπόθεση των F35 για την Άγκυρα- πιέζει σε μία ισότιμη προσέγγιση Ελλάδας-Τουρκίας με σκοπό την περιφερειακή ισορροπία. Και περιφερειακή ισορροπία δεν σημαίνει πάντα κανόνες Διεθνούς Δικαίου αλλά αμοιβαίες συναλλαγές.<br />Και κάπου εκεί η Αθήνα αρχίζει και βλέπει καχύποπτα όλη αυτή την προσέγγιση διότι βλέπει ότι η Τουρκία έχει πολλά θέματα στην ατζέντα ενώ η Ελλάδα έχει μόνο ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδα…<br /><br />Πρόθεση Trump για fast-track διευθέτηση στα ελληνοτουρκικά<br /><br />Η διοίκηση Trump έχει δείξει πως προτιμά τις γρήγορες διευθετήσεις, τις εικόνες επιτυχίας, τις επικοινωνιακές νίκες και τις πολιτικές συμφωνίες-πακέτο.<br />Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, η επίκληση του Διεθνούς Δικαίου συχνά αντιμετωπίζεται ως πολυτέλεια. Και εδώ ακριβώς εντοπίζεται ο κίνδυνος: να ασκηθεί πίεση για μια ταχεία «τακτοποίηση» στο Αιγαίο, με γνώμονα τη συνοχή του ΝΑΤΟ ή ευρύτερους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς.<br />Αν συμβεί αυτό η Ελλάδα θα βρεθεί προ τετελεσμένων στην βάση fast-track διευθέτησης των ελληνοτουρκικών διαφορών με τη λογική να λέει ότι από την στιγμή που η Τουρκία ζητάει περισσότερο και η Ελλάδα ένα, να κερδίσει περισσότερα η πρώτη.<br />Ο Φεβρουάριος, επομένως, δεν είναι απλώς ένας ακόμη διπλωματικός σταθμός.<br />Λειτουργεί ως προειδοποιητική δοκιμή, ενόψει ενός πολύ δύσκολου καλοκαιριού για την ελληνική διπλωματία.<br />Για την Αθήνα, το στοίχημα είναι σαφές: άλλο ο διάλογος για την αποφυγή κρίσεων και άλλο οι βεβιασμένες συμφωνίες που εξυπηρετούν επικοινωνιακές ανάγκες τρίτων.<br /><br /><a href="mailto:sotirispikoulas@gmail.com"><br /></a><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πανικός σε Μαξίμου και ΥΠ.ΕΞ. O Trump Ιούλιο στην Αθήνα για ταχεία «τακτοποίηση» στο Αιγαίο με την αναβαθμισμένη Τουρκία.

Αυτή τη στιγμή η Τουρκία έχει αναβαθμιστεί ως συνομιλητής του Λευκού Οίκου, κυρίως γιατί οι ΗΠΑ έχουν πολεμικό μέτωπο με το Ιράν και η συμβο...

Διαβάστε την συνέχεια

Σοκ και δέος από το πολεμικό σχέδιο του Ιράν. Αποκαλύφθηκαν οι 5 κινήσεις - παγίδα στις ΗΠΑ, τι θα συμβεί με πετρέλαιο.

<img height="113" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/272397f639d65951b128a34522cd64c5_XL.jpg?v=2" width="747" /><br /><br /><div>Το Ιράν αποκάλυψε ένα πολυσταδιακό σχέδιο σύγκρουσης με τις ΗΠΑ, που περιλαμβάνει πλήγματα σε βάσεις, ενεργοποίηση συμμάχων-πληρεξουσίων, κυβερνοεπιθέσεις και παράλυση του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου μέσω των Στενών του Hormuz<br /><br />Με κομμένη την ανάσα παρακολουθεί ο κόσμος τις εξελίξεις στην πολύπαθη περιοχή της Μέσης Ανατολής, όπου οι εκατέρωθεν απειλές ανάμεσα στο Ιράν και στις Ηνωμένες Πολιτείες καθημερινά κλιμακώνονται.<br />Σε μια ανησυχητική εξέλιξη, το Ιράν αποκάλυψε το όραμά του για έναν πόλεμο με τις Ηνωμένες Πολιτείες, περιγράφοντας πώς θα επιχειρούσε να υπερκεράσει τον ισχυρότερο στρατό του κόσμου και να κρατήσει όμηρο την παγκόσμια οικονομία.<br />Σε ένα λεπτομερές σχέδιο μάχης που δημοσιεύθηκε από το Tasnim, το πρακτορείο ειδήσεων που συνδέεται με το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), η ιρανική ηγεσία προβλέπει πλήγματα σε αμερικανικές βάσεις, άνοιγμα νέων μετώπων από συμμάχους-πληρεξουσίους, κυβερνοπόλεμο και παράλυση του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου.<br />Η γεωγραφία της Μέσης Ανατολής, υποστηρίζει το Ιράν, θα υπερισχύσει της αμερικανικής τεχνολογίας!<br />Οι συνομιλίες μεταξύ των δύο χωρών έδειχναν να βρίσκονται στα πρόθυρα κατάρρευσης, πριν οι δύο πλευρές συμφωνήσουν να συναντηθούν στο Ομάν την Παρασκευή.<br />Ωστόσο, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump δήλωσε το βράδυ της Τετάρτης (4/2) ότι ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Ayatollah Ali Khamenei, θα πρέπει να είναι «πολύ ανήσυχος», εντείνοντας τους φόβους για νέα κλιμάκωση.<br /><br />Στάδιο 1: Οι ΗΠΑ πλήττουν το Ιράν<br /><br />Το ιρανικό σενάριο ξεκινά με αεροπορικά και πυραυλικά πλήγματα των ΗΠΑ εναντίον πυρηνικών εγκαταστάσεων, στρατιωτικών υποδομών και βάσεων των Φρουρών της Επανάστασης, πολλές από τις οποίες βρίσκονται σε πυκνοκατοικημένες περιοχές.<br />Οι αμερικανικές δυνάμεις θα εξαπέλυαν επιθέσεις από αεροπλανοφόρα, συμπεριλαμβανομένης της ομάδας κρούσης USS Abraham Lincoln που βρίσκεται ήδη στην περιοχή, από στρατηγικά βομβαρδιστικά που θα απογειώνονταν από βάσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες ή την Ευρώπη, και πιθανώς από χερσαία συστήματα σε συμμαχικές χώρες.<br />Το Πεντάγωνο έχει καταρτίσει επί δεκαετίες εκτενή σχέδια για τέτοιες επιχειρήσεις και πραγματοποίησε πλήγματα σε ιρανικές πυρηνικές βάσεις τον Ιούνιο του περασμένου έτους.<br />Ο Trump έχει επανειλημμένα απειλήσει με νέες επιθέσεις, μετά τη βίαιη καταστολή αντικαθεστωτικών διαδηλώσεων, με χιλιάδες νεκρούς.<br />Μιλώντας στο Planet Normal Podcast της Telegraph, ο πρώην επικεφαλής της MI6 Richard Dearlove δήλωσε:<br />«Νομίζω ότι η πιθανότητα επίθεσης είναι αρκετά υψηλή, και ο λόγος είναι ότι αυτό παροτρύνουν τον Trump να κάνει οι Ισραηλινοί».<br />Η αμερικανική ομάδα κρούσης θα περιλάμβανεαεροσκάφη stealth, κατευθυνόμενα πυρομαχικά ακριβείας και συντονισμένες ομοβροντίες με στόχο να υπερφορτωθούν οι ιρανικές αντιαεροπορικές άμυνες, περιορίζοντας τις απώλειες αμερικανικών αεροσκαφών.<br />Οι τεχνολογικές εξελίξεις σε υπερηχητικά όπλα και ηλεκτρονικό πόλεμο θα έδιναν στις ΗΠΑ σημαντικό πλεονέκτημα.<br />Ωστόσο, το Ιράν πιστεύει ότι έχει προετοιμαστεί για αυτό το σενάριο με σκλήρυνση και διασπορά κρίσιμων υποδομών, δημιουργία εφεδρικών δομών διοίκησης και ανάπτυξη εκτεταμένων υπόγειων εγκαταστάσεων που θα άντεχαν τα αρχικά πλήγματα.<br />Ο υπολογισμός της Τεχεράνης δεν βασίζεται στην αποτροπή ζημιών, αλλά στη διατήρηση επαρκούς ικανότητας για αντεπιθέσεις.<br /><br /></div><div>Στάδιο 2: Το Ιράν αντεπιτίθεται – με βοήθεια<br /><br />Η απάντηση του Ιράν θα διεύρυνε άμεσα το πεδίο μάχης πέρα από τα σύνορά του. Μέσα σε ώρες, η Τεχεράνη θα εξαπέλυε ομοβροντίες βαλλιστικών πυραύλων και drones κατά αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων σε όλη την περιοχή.<br />Κύριοι στόχοι θα περιλάμβαναν την αεροπορική βάση Al-Udeid στο Κατάρ, όπου φιλοξενείται το προκεχωρημένο αρχηγείο της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ και αποτελεί τον βασικό κόμβο αεροπορικών επιχειρήσεων.<br />Το Ιράν έπληξε τη βάση αυτή πέρυσι, μετά τα πλήγματα των αμερικανικών βομβαρδιστικών B2 στις δικές του πυρηνικές εγκαταστάσεις.<br />Στο Κουβέιτ, η αεροπορική βάση Ali Al Salem και το Camp Arifjan, σημαντικό κέντρο εφοδιαστικής υποστήριξης, θα δέχονταν επίσης επιθέσεις, ενώ εγκαταστάσεις στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και μια αμερικανική βάση στη Συρία, όπου παραμένουν 2.000 στρατιώτες των ΗΠΑ, θα περιλαμβάνονταν στους στόχους.<br />Το Ιράν είχε πλήξει τη βάση Ain al-Asad στο Ιράκ με βαλλιστικούς πυραύλους μετά τη δολοφονία του Qassem Soleimani το 2020, προκαλώντας τραυματικές εγκεφαλικές κακώσεις σε πάνω από 100 Αμερικανούς στρατιώτες.<br />Θα μπορούσε να επιχειρήσει κάτι παρόμοιο ξανά, παρότι οι αμερικανικές δυνάμεις ολοκλήρωσαν «πλήρη αποχώρηση» από τη βάση τον προηγούμενο μήνα.<br />Σύμφωνα με την έκθεση: «Το Ιράν δεν βλέπει τον εαυτό του ως ένα "απομονωμένο νησί" σε πόλεμο, αλλά ως το κέντρο ενός δυνητικού δικτύου συγκρούσεων».<br />Η στρατηγική προβλέπει κορεσμό των αμερικανικών αμυνών μέσω όγκου, με εκατοντάδες ή χιλιάδες βλήματα ταυτόχρονα, ώστε να υπερφορτωθούν τα συστήματα Patriot και THAAD.<br />Το Ιράν διαθέτει drones Shahed-136 με ωφέλιμο φορτίο 50 κιλών, βαλλιστικούς πυραύλους Kheibar Shekan με ελιγμούς αποφυγής, βαλλιστικούς πυραύλους Emad με φορτίο 750 κιλών και πυραύλους κρουζ Paveh με εμβέλεια 1.000 μιλίων.<br />Αν και πολλοί θα αναχαιτίζονταν, η Τεχεράνη πιστεύει ότι αρκετοί θα περνούσαν, προκαλώντας σημαντικές απώλειες και ζημιές σε κρίσιμες υποδομές.<br />Παράλληλα, ο «άξονας της αντίστασης» θα ενεργοποιούνταν σε πολλαπλά μέτωπα.<br />Η Hezbollah στον Λίβανο έχει δηλώσει ότι θεωρεί έναν πόλεμο κατά του Ιράν ως δικό της πόλεμο και θα μπορούσε να εκτοξεύσει ρουκέτες και πυραύλους κατά του Ισραήλ, αναγκάζοντας τον σύμμαχο των ΗΠΑ να αποσπάσει πόρους για άμυνα.<br />Οι αντάρτες Houthi στην Υεμένη θα ενέτειναν επιθέσεις σε πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα, στο Ισραήλ και σε αμερικανικές βάσεις, ενώ ιρακινές πολιτοφυλακές ευθυγραμμισμένες με την Τεχεράνη θα έπλητταν αμερικανικό προσωπικό και διπλωματικές εγκαταστάσεις.<br />Ωστόσο, αυτή η πολυ-πληρεξούσια στρατηγική αντιμετωπίζει σοβαρές προκλήσεις. Οι πρόσφατες στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ έχουν αποδυναμώσει σημαντικά τις δυνατότητες της Hezbollah και της Hamas.<br />Η υπόθεση ότι οι ομάδες αυτές θα συντονίζονταν άμεσα και αποτελεσματικά, ενώ ταυτόχρονα θα αντιμετώπιζαν ισραηλινά και αμερικανικά αντίμετρα, φαίνεται αισιόδοξη.<br />Χώρες υποδοχής, όπως το Ιράκ και ο Λίβανος, θα μπορούσαν να αποτρέψουν τη χρήση του εδάφους τους για επιθέσεις που θα προκαλούσαν καταστροφικά αντίποινα.<br />Παρόλα αυτά, η πολυμέτωπη προσέγγιση στοχεύει στη διασπορά των αμερικανικών δυνάμεων, περιορίζοντας την ικανότητα της Ουάσιγκτον να συγκεντρώσει ισχύ κατά του ίδιου του Ιράν.<br />Κάθε χώρα που θα παρείχε εναέριο χώρο, βάσεις ή υλικοτεχνική υποστήριξη στις ΗΠΑ θα χαρακτηριζόταν «νόμιμος στόχος», προειδοποιεί η Τεχεράνη.<br /><br />Στάδιο 3: Κυβερνοπόλεμος<br /><br />Το Ιράν σχεδιάζει κυβερνοεπιθέσεις σε αυτό που θεωρεί αμερικανικές ευπάθειες: δίκτυα μεταφορών, ενεργειακές υποδομές, χρηματοπιστωτικά συστήματα και στρατιωτικές επικοινωνίες.<br />Η Τεχεράνη πιστεύει ότι τέτοιες επιχειρήσεις θα μπορούσαν να διαταράξουν την εφοδιαστική αλυσίδα των ΗΠΑ, να περιπλέξουν τη διοίκηση και τον έλεγχο των δυνάμεων και να προκαλέσουν χάος σε συμμαχικές χώρες που φιλοξενούν αμερικανικές δυνάμεις.<br />Με επιθέσεις σε πολιτικές υποδομές, όπως δίκτυα ηλεκτροδότησης ή ύδρευσης, το Ιράν ελπίζει να πιέσει κυβερνήσεις να απομακρύνουν τις αμερικανικές δυνάμεις.<br />Ιρανοί χάκερ έχουν δείξει ικανότητες στο παρελθόν: το 2012 ο ιός Shamoon παρέλυσε 30.000 υπολογιστές της Saudi Aramco. Πιο πρόσφατα, ιρανικές ομάδες έχουν διερευνήσει αμερικανικές υποδομές, με περιορισμένη επιτυχία απέναντι σε θωρακισμένα στρατιωτικά δίκτυα.<br />Ωστόσο, η US Cyber Command έχει προετοιμαστεί για τέτοια σενάρια επί χρόνια. Οι αμερικανικές κυβερνοδυνατότητες υπερτερούν σημαντικά των ιρανικών, με δυνατότητα αντεπιθέσεων σε πιο ευάλωτες ιρανικές υποδομές, όπως παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, συστήματα καθοδήγησης πυραύλων και δίκτυα επικοινωνιών.<br /><br />Στάδιο 4: Κλείσιμο των Στενών του Hormuz<br /><br />Το ισχυρότερο «όπλο» του Ιράν, όπως υποστηρίζει, είναι γεωγραφικό: ο έλεγχος των Στενών του Hormuz, από όπου διέρχονται περίπου 21 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως — περίπου το 21% της παγκόσμιας παραγωγής.<br />Το πέρασμα αυτό, μόλις 24 μίλια στο στενότερο σημείο του, είναι ένα από τα πιο κρίσιμα ενεργειακά «σημεία ασφυξίας» παγκοσμίως.<br />Η τακτική θα περιλάμβανε ναρκοθέτηση, επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια με πυραύλους και drones και πιθανή βύθιση πλοίων για τον αποκλεισμό διαύλων.<br />Οι ναυτικές δυνάμεις των Φρουρών της Επανάστασης έχουν εξασκηθεί σε τακτικές «σμηνών» με μικρά σκάφη οπλισμένα με ρουκέτες και τορπίλες, με στόχο την υπερφόρτωση μεγαλύτερων πολεμικών πλοίων.<br />Τέτοιες ενέργειες θα εκτόξευαν τις τιμές του πετρελαίου, πιθανώς στα 200 δολάρια ή και περισσότερο ανά βαρέλι, προκαλώντας σοβαρή παγκόσμια οικονομική ζημιά και ασκώντας πίεση στις ΗΠΑ να υποχωρήσουν.<br />Ο Hossein Shariatmadari, εκπρόσωπος του Ali Khamenei, δήλωσε:<br />«Μπορούμε να επιβάλουμε περιορισμούς στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία, τη Βρετανία και τη Γερμανία στα Στενά του Hormuz και να μην τους επιτρέψουμε τη ναυσιπλοΐα».<br />Οι ΗΠΑ διαθέτουν σχέδια έκτακτης ανάγκης για τη διατήρηση ανοικτών των Στενών, συμπεριλαμβανομένων επιχειρήσεων αποναρκοθέτησης, συνοδειών δεξαμενόπλοιων από αντιτορπιλικά και πληγμάτων σε παράκτιες ιρανικές εγκαταστάσεις.<br />Ακόμη κι έτσι, ακόμη και μερική διαταραχή της ναυσιπλοΐας θα αναστάτωνε τις αγορές. Το Ιράν πιστεύει ότι το οικονομικό κόστος θα εξανάγκαζε τελικά την Ουάσιγκτον σε διαπραγματεύσεις.<br />Ωστόσο, η στρατηγική αυτή ενέχει κινδύνους και για το ίδιο το Ιράν: οι εξαγωγές πετρελαίου αποτελούν τη βασική πηγή κρατικών εσόδων και το κλείσιμο των Στενών θα έπληττε τη δική του οικονομία ακόμη περισσότερο.<br /><br />Στάδιο 5: Το τελικό παιχνίδι<br /><br />Η στρατηγική της Τεχεράνης βασίζεται στην εκτίμηση ότι οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους θα καταλήξουν στο συμπέρασμα πως το κόστος μιας παρατεταμένης σύγκρουσης υπερβαίνει κάθε όφελος.<br />Με την απειλή κατά των παγκόσμιων ενεργειακών ροών, τις συνεχείς επιθέσεις σε πολλαπλά μέτωπα και την πιθανότητα σημαντικών αμερικανικών απωλειών, το Ιράν επιδιώκει να δημιουργήσει μια μη βιώσιμη κατάσταση.<br />Οι Ιρανοί σχεδιαστές θεωρούν ότι η Αμερική έχει περιορισμένη όρεξη για μακροχρόνιους πολέμους μετά το Αφγανιστάν και το Ιράκ.<br />Η ταυτόχρονη εμπλοκή απέναντι σε εδραιωμένους πληρεξουσίους σε Λίβανο, Υεμένη, Ιράκ και ενδεχομένως Συρία, ενώ θα πρέπει να προστατεύει συμμάχους στον Περσικό Κόλπο και να διατηρεί ανοικτές τις θαλάσσιες οδούς, θα πίεζε ακόμη και τους αμερικανικούς στρατιωτικούς πόρους.<br />Το Ιράν βλέπει τη στρατηγική του ως ασύμμετρη αντοχή: δεν μπορεί να νικήσει στρατιωτικά, αλλά πιστεύει ότι μπορεί να καταστήσει τη νίκη υπερβολικά δαπανηρή για την Ουάσιγκτον.<br />Ο υπολογισμός αυτός προϋποθέτει ότι οι ΗΠΑ θα επιλέξουν αποκλιμάκωση αντί της πλήρους αξιοποίησης των συμβατικών τους δυνατοτήτων, οι οποίες θα μπορούσαν να καταστρέψουν τις ιρανικές υποδομές και δυνάμεις.<br />Το τελικό ερώτημα είναι ζήτημα πολιτικής βούλησης, όχι στρατιωτικής ικανότητας.<br />Η στρατηγική υποθέτει επίσης ορθολογικές αποφάσεις και από τις δύο πλευρές, όμως η κλιμάκωση σε πόλεμο είναι διαβόητα απρόβλεπτη.<br />Αυτό που το Ιράν σκοπεύει ως ελεγχόμενη πίεση θα μπορούσε να πυροδοτήσει συντριπτικά αμερικανικά αντίποινα, ιδίως αν υπάρξουν υψηλές αμερικανικές απώλειες.<br />Το Ιράν το γνωρίζει. Και ενώ το σχέδιο προβλέπει «νίκη», υπάρχει μια σιωπηλή ελπίδα ότι δεν θα χρειαστεί ποτέ να εφαρμοστεί.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σοκ και δέος από το πολεμικό σχέδιο του Ιράν. Αποκαλύφθηκαν οι 5 κινήσεις - παγίδα στις ΗΠΑ, τι θα συμβεί με πετρέλαιο.

Το Ιράν αποκάλυψε ένα πολυσταδιακό σχέδιο σύγκρουσης με τις ΗΠΑ, που περιλαμβάνει πλήγματα σε βάσεις, ενεργοποίηση συμμάχων-πληρεξουσίων, κυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η NAVTEX είναι αιτία ακύρωσης της επίσκεψης Μητσοτάκη στην Τουρκία.

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/02/erdogam-tourkia-xartis-galazia-patrida-SLpress-825x600.jpg" width="754" /><br /><br /><b>ΦΟΥΣΚΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ</b><br />Η δήλωση του ΥΕΘΑ, κ. Δένδια, αλλά και άλλων επωνύμων – δεν έχουν σημασία τα ονόματα – ότι την κρίση στα Ίμια την ξεκίνησαν ιδιώτες, είναι απίθανης έμπνευσης. Αυτή η μετακύλιση ευθύνης, θυμίζει τη στάση όλου του πολιτικού συστήματος μπροστά στο φόβο των δανειστών το καλοκαίρι του 2015: Eυθύνεται, τελικά, ο Ελληνικός λαός γιατί καταναλώνει περισσότερα απ’ ό,τι παράγει, άρα πρέπει να πληρώσει! Αλλά το χρέος δεν ήταν δημιούργημα του ελληνικού λαού. Ήταν απότοκο της οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής του κομματικού συστήματος της Mεταπολίτευσης, το οποίο θεώρησε ως θρίαμβο την είσοδο της Ελλάδας στην ΕΟΚ/ΕΕ/Ευρωζώνη, με αποτέλεσμα την παντελή απώλεια ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής οικονομίας.<br /><br />Αυτή είναι η βασική ρίζα του χρέους. Το ίδιο και με τα Ίμια: Δεν φταίει ο βοσκός που πήγαινε εκεί τα γίδια του για βοσκή ή ο δήμαρχος της Καλύμνου που ύψωσε την Ελληνική σημαία, αλλά το ενδοτικό και φοβικό σύνδρομο των Αθηναϊκών ελίτ, που έχει κάνει παντιέρα του την παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Τουρκία τουλάχιστον από το 1956 και μετά, όταν οι Κωνσταντίνος Καραμανλής και Ευάγγελος Αβέρωφ παζάρευαν με άκρα μυστικότητα παραχώρηση στρατιωτικής βάσης της Τουρκίας στην Κύπρο και έξοδο της Τουρκοκυπριακή κοινότητας στη θάλασσα. Και το έκαναν αυτό όταν ο Ελληνισμός του νησιού απαγχονιζόταν από τον Αγγλικό ιμπεριαλισμό, για το ιδανικό της Ένωσης με την Ελλάδα.<br /><br />Ουσιαστικά, είναι από τότε που ξεκινάει, όπως λέει ο λαός μας, “η κάτω βόλτα”, η οποία επιταχύνθηκε μετά την Τουρκική εισβολή στην Κυπριακή Δημοκρατία, εκλαμβάνοντας δραματικές διαστάσεις μετά τα Ίμια. Η Ελλάδα δεν έχει απλά κυριαρχικά δικαιώματα στα Ίμια. Η Ελλάδα ασκεί, και πρέπει να ασκεί, εθνική κυριαρχία στα Ίμια, διότι είναι Ελληνικό έδαφος με βάση τη συνθήκη των Παρισίων (1947). Η υποστολή της σημαίας, που έγινε στα Ίμια, είναι ένα και το αυτό με την υποστολή της σημαίας στην Ακρόπολη και στον Λευκό Πύργο – τελεία και παύλα.<div><br />Ο καθρέφτης<br /><br />Η ρίζα του κακού είναι το πολιτικό σύστημα της χώρας. Ο Ελληνικός λαός το έχει αντιληφθεί τουλάχιστον από το καλοκαίρι του 2015, αν όχι πολύ νωρίτερα. Για αυτό και η κρίση του είναι ανεπίστρεπτη και ολοκληρωτική. Πέρα από τις λαθεμένες πολιτικές του επιλογές όλες αυτές τις δεκαετίες τόσο σε θέματα οικονομικής, όσο και σε θέματα εθνικής πολιτικής, τα μνημόνια και οι δανειακές συμβάσεις έχουν εξαντλήσει παντελώς την δυνατότητα αναπαραγωγής αυτού του συστήματος άσκησης εξουσίας. Δεν παράγει πολιτική γιατί δεν μπορεί.<br /><br />Παράγει μόνο λιτότητα και σκάνδαλα στο διηνεκές, φτωχοποιώντας ολοένα και περισσότερο την κοινωνία και απομακρύνοντας τον λαό από την πολιτική διαδικασία και την συμμετοχή του σε αυτήν. Το κράτος δικαίου έχει θαφτεί στα συντρίμμια των Τεμπών, η περιφέρεια έχει ερημώσει, ο κοινωνικός ιστός έχει αποσυντεθεί και το δημογραφικό πρόβλημα οξύνεται ταχύτατα.<br /><br />Ένα κομματικό σύστημα τύπου καρτέλ και μια κατακερματισμένη αντιπολίτευση είναι ο καθρέφτης μιας καρτελοποιημένης και αντι-παραγωγικής οικονομικής δομής με τα πάντα να λειτουργούν μέσα σε ένα θεσμικό κενό και σε μία real estate μπονάντσα. Η κυβέρνηση διαχειρίζεται την ανεπίστρεπτη παρακμή της αναμένοντας δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ από την κα Κοβέσι και την ανακήρυξη νέων κομμάτων από τους κκ. Αλέξη Τσίπρα και Αντώνη Σαμαρά, αλλά και από την κα Μαρία Καρυστιανού, της οποίας οι παρεμβάσεις σε θέματα εξωτερικής πολιτικής προκάλεσαν αίσθηση.<br /><br />Τα αποτελέσματα αυτού του σκηνικού σε διεθνές επίπεδο είναι οικτρά για την χώρα στην σημερινή συγκυρία. Η Ελλάδα έχει χάσει παντελώς την αξιοπιστία της ως κράτος-μέλος του ΟΗΕ, που σέβεται και εφαρμόζει το διεθνές δίκαιο. Με το φοβικό σύνδρομο στην πλάτη και με την ανοχή της “αντιπολίτευσης” – σε εισαγωγικά, διότι είναι ανύπαρκτη – ο πρωθυπουργός έχει δεχτεί να συμμετάσχει στη προγραμματισμένη σύσκεψη του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας και Τουρκίας, την στιγμή που η Τουρκία μετατρέπει το μισό Αιγαίο σε πεδίο βολής με κήρυξη (παράνομης) NAVTEX επ’ αόριστον, στοχεύοντας στην καρατόμησή του ανατολικά του 25ου μεσημβρινού.<br /><br />Αυτό, μεταξύ άλλων, σημαίνει την στρατηγική ενθυλάκωση όλων σχεδόν των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου από την Τουρκία (βλ. χάρτη). Η κυβέρνηση, αν σέβεται τον Έλληνα πολίτη και τις θυσίες του, θα έπρεπε αμέσως να ματαιώσει την σύσκεψη και να κηρύξει αντι-NAVTEX. Ακόμα, η “αντιπολίτευση”, έστω ακόμα και για λόγους δικαιολόγησης της ύπαρξής της, θα έπρεπε να δηλώσει ξεκάθαρα ότι από θέσεις κυβέρνησης δεν θα δεσμευτεί από το πλαίσιο των συνομιλιών υποτέλειας της χώρας στον τουρκικό ιμπεριαλισμό.<br /><br />Τουρκία: Το σκοτεινό σενάριο<br /><br />Ωστόσο, υπάρχει πάντοτε ένα σκοτεινό σενάριο, που δεν είναι ούτε ακραίο, ούτε απίθανο να πραγματοποιηθεί. Αυτό το σενάριο το επικαλούνται, εμμέσως πλην σαφώς, οι “γνωστικοί” και “ρεαλιστές” του λεγόμενου “αντι-εθνικιστικού” τόξου απ’ όλο το πολιτικό φάσμα, αν και αυτός ο “ρεαλισμός” έχει προ πολλού υιοθετήσει τις θέσεις του τουρκικού εθνικισμού μέσα στην χώρα. Το επικαλείται, βεβαίως, και η κυβέρνηση. Εν πάσει περιπτώσει, το σενάριο αυτό μας λέει, λίγο πολύ, τα εξής.<br />Αν πράγματι υπάρξει οποιαδήποτε δυναμική αποτροπή στις παράνομες ενέργειες της Τουρκίας στο Αιγαίο εκ μέρους της Ελλάδας, τότε είναι πολύ πιθανό, με μεσολάβηση του <a href="https://slpress.gr/tag/%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF/">ΝΑΤΟ</a>, το Αιγαίο να κηρυχθεί ουδέτερη θάλασσα υπό την εποπτεία των ΗΠΑ και με διεθνείς εγγυήσεις ασφάλειας στα νησιά του Αιγαίου ότι αυτά δεν θα γίνουν λεία της Τουρκίας με την αποστρατιωτικοποίησή τους. Η δικαιολογία θα είναι απλή: “Για να σταματήσετε να μαλώνετε κύριοι, αφού δεν μπορείτε να τα βρείτε”. Άρα, η καλύτερη λύση είναι ο κατευνασμός της Τουρκίας στο διηνεκές με σειρά παραχωρήσεων, κάτι που μερικοί σχολιαστές αποκαλούν ως “φιλανδοποίηση”. Ποιος φταίει, όμως, για τη “φινλανδοποίηση”; Ο Ελληνικός λαός;<br /><br />Μια παρόμοια συζήτηση είχε γίνει ήδη τον Νοέμβριο του 1974 σε μια συνομιλία μεταξύ Κίσινγκερ και του τότε Έλληνα ΥΠΕΞ, Δημήτρη Μπίτσιου. Στη συζήτηση αυτή, ο Μπίτσιος παραδέχεται ότι «κάποιες διεθνείς συνθήκες πράγματι αναφέρονται στην αποστρατιωτικοποίηση μερικών νησιών του Αιγαίου». Σε ερώτηση του Κίσινγκερ αν η Ελλάδα θα συμφωνούσε να αποστρατιωτικοποιηθούν τα νησιά υπό τον όρο να υπάρχουν διεθνείς εγγυήσεις για την ασφάλειά τους, η απάντηση του Μπίτσιου ήταν καταφατική (το πρακτικό της συζήτησης βρίσκεται στο αρχείο του Ευάγγελου Αβέρωφ στο Ίδρυμα Κωνσταντίνου Καραμανλή). Τι σημαίνει αυτό;<br /><br />Διεθνείς εγγυήσεις ασφάλειας για τα νησιά του Αιγαίου μπορεί να παράσχει μόνο το ΝΑΤΟ με την συμμετοχή, μεταξύ άλλων, Ελληνικού και Τουρκικού στρατού. Το αμείλικτο ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: Αν ο ΥΠΕΞ της χώρας το 1974 συζητούσε την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου υπό τον όρο να υπάρξουν “διεθνείς εγγυήσεις”, τότε τι λέτε να συζητάνε σήμερα στις συσκέψεις του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας; Ποιος φταίει για τη κατάντια μας σήμερα; Ας δώσουν την απάντηση οι αναγνώστες.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί η NAVTEX είναι αιτία ακύρωσης της επίσκεψης Μητσοτάκη στην Τουρκία.

ΦΟΥΣΚΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ Η δήλωση του ΥΕΘΑ, κ. Δένδια, αλλά και άλλων επωνύμων – δεν έχουν σημασία τα ονόματα – ότι την κρίση στα Ίμια την ξεκίνησαν ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Στο προσκήνιο οι εξαφανίσεις παιδιών λόγω των εγγράφων Επστάϊν.

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/02/epstain-tourkia-paidia-koritsia-agoria-SLpress-825x600.jpg" width="773" /><br /><br /><b>ΜΑΥΡΟΥ ΟΛΓΑ</b><br />Τουρκικά μέσα ενημέρωσης συνδέουν τα αρχεία Επστάϊν με εξαφανίσεις παιδιών – αγνώστου αριθμού. Αυτή η συσχέτιση θεωρείται από τους περισσότερους ακραία, όμως η Τουρκία εμφανίζεται σε 300 mail και δύο από αυτά είναι πολύ ύποπτα.<br /><br />Παράλληλα στη γείτονα δεν καταγράφεται ένα παράδοξο πολύ σοβαρό πρόβλημα: Τα τελευταία στοιχεία που έδωσε για εξαφανίσεις παιδιών ήταν του 2016 και αναφερόταν σε 13.000 εξαφανίσεις το χρόνο. Το κράτος δεν απαντά στην απαίτηση να ανανεωθούν οι στατιστικές και σωπαίνει. Ανακοίνωσε μάλιστα ότι το νούμερο των 13.000 παιδιών ετησίως στην οκταετία 2008-2016 (συνολικά 104.531 παιδιά) αφορά εκείνα που ξαναβρέθηκαν! Πόσα δηλώθηκαν αγνοούμενα; Αυτό δεν το απαντά κανείς. Και ποιο ποσοστό από τα αγνοούμενα παιδιά βρέθηκαν; Ούτε σε αυτό απαντά η πολιτεία, αφού δεν καταγράφει τις δηλώσεις εξαφάνισης – ή έτσι λέει.<br /><br />Σίγουρα ο Επστάϊν δεν απήγαγε τα αμέτρητα παιδιά που χάνονται κάθε μέρα στον κόσμο και τα πάνω από 47 που χάνονται ημερησίως στην Τουρκία, αλλά για κάποια, προφανώς ευθύνεται το κύκλωμά του, ή άλλα παράλληλα κυκλώματα. Το δε 47 ημερησίως φαίνεται αυθαίρετο, αλλά αν το τουρκικό κράτος παραδέχεται ότι βρίσκει 36 αγνοούμενα παιδιά την ημέρα, τεκμαίρεται ότι τα συνολικά αγνοούμενα είναι σαφώς περισσότερα.<br /><br />Στην Ελλάδα ανευρίσκεται μέσα σε έξι μήνες το 75% των αγνοουμένων παιδιών και εφήβων – με τους τελευταίους να αποτελούν το 63% των συνολικά δηλωθέντων ως αγνοουμένων. Αν ισχύει το ίδιο ποσοστό και στην Τουρκία, σημαίνει ότι στην οκταετία που “βρέθηκαν” 104.531 παιδιά, ήταν συνολικά αγνοούμενα 139.374 και κατά συνέπεια χάθηκαν για πάντα 34.843 παιδιά ή 11 παιδιά την ημέρα.<br /><br />Ο Τούρκος δημοσιογράφος Σερντάρ Ακινάν, με 300.000 εγγεγραμμένους στο κανάλι του στο Youtube, αναφέρεται στις πιθανόν ύποπτες σχέσεις του διευθυντή Παιδικής Πρόνοιας Μελίχ Γκιοκτσέκ και στο ότι από ιδρύματα της υπηρεσίας του το 1990 χάθηκαν 29 παιδιά. Για αυτό το θέμα έγιναν μεν απολύσεις, αλλά άκρη δεν βρέθηκε. Ο Γκιοκτσέκ εμφανίζεται ως υπόπτως για απλή αμέλεια και τελικά παραιτείται.<div><br />Τα αρχεία Επστάϊν για την Τουρκία<br /><br />Στα αρχεία του φακέλου Επστάϊν υπάρχουν 300 αναφορές στην Τουρκία. Σε μία από αυτές αναφέρεται ξενοδοχείο της Αττάλειας και φίλος του Επστάϊν του γράφει: “Έφτασα στο ξενοδοχείο. Πήγα και στην παιδική χαρά εδώ δίπλα. Εδώ έχει πολύ όμορφα παιδιά”. Το “παιδική χαρά” δεν ξέρουμε τι ακριβώς σημαίνει. Ο ίδιος γράφει στην ιδιαιτέρα του Επστάϊν: “Θα σου στείλω κορίτσια για εκπαίδευση”.<br /><br />Ένας από τους εμπλεκόμενους Τούρκους ήταν υπό διερεύνηση για κύκλωμα πορνείας το 2010, αλλά η υπόθεση σερνόταν δικαστικά και μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, ξεχάστηκε μέσα στο γενικό χαμό και τις διώξεις. Αυτό το κύκλωμα έφερνε στην Τουρκία ανήλικα κορίτσια από την Ουκρανία και την Ρωσία ως “συνοδούς” πλούσιων επιχειρηματιών που πήγαιναν στην Αττάλεια. Νοίκιαζαν μάλιστα ένα γιωτ (που άλλοτε ανήκε στον Κεμάλ) προς 50.000 δολάρια την ημέρα. Κι ενώ το θέμα διερευνάτο με επιμονή, αίφνης απομάκρυναν τον ανακριτή που το είχε αναλάβει.<br /><br />Τα ίδια ονόματα που τότε αθωώθηκαν – μια που ο επόμενος ανακριτής έβαλε την υπόθεση στο αρχείο – επανέρχονται τώρα στο προσκήνιο με τα αρχεία του Επστάϊν. Αν και ο συγκεκριμένος Τούρκος δημοσιογράφος (στο κατωτέρω βίντεο) αναφέρεται σε στοιχεία, ο ίδιος αποδίδει πολλά στο κύκλωμα του Φετουλάχ Γκιουλέν και παράλληλα είναι της γνώμης ότι όλα αυτά (η παιδεραστία βασικά) είχαν διοργανωθεί από το Ισραήλ, για να μπορεί αυτό να εκβιάζει επιχειρηματίες και πολιτικούς.<br /><br /></div><div>Παράλληλα να προσθέσουμε άλλο ένα ανεξήγητο φαινόμενο: Στο μεγάλο σεισμό στα νότια της Τουρκίας το 2023, δηλώθηκαν ως αγνοούμενα 1.100 κορίτσια, από μικρά παιδιά μέχρι έφηβες. Κανείς δεν έχει έχει δώσει ικανοποιητική απάντηση σε αυτό το περίεργο ζήτημα: Ήταν μεν χιλιάδες οι νεκροί, αλλά για ποιο λόγο σχεδόν όλα τα αγνοούμενα παιδιά ήταν κορίτσια;<br /><br />Πού είναι τόσες χιλιάδες παιδιά;<br /><br />Ανεξαρτήτως του θέματος Επστάϊν, υπάρχει ένα αντικειμενικό ζήτημα με τον τεράστιο αριθμό χαμένων παιδιών και εφήβων στην Τουρκία. Για να κάνουμε μια σύγκριση, στην Ελλάδα δηλώνονται αγνοούμενοι περίπου 400 ανήλικοι το χρόνο. Οι περισσότεροι ξαναβρίσκονται. Η Τουρκία έχει οκταπλάσιο πληθυσμό. Άρα αν βάλουμε την Ελλάδα προς σύγκριση και τρόπον τινά ως μέτρο, τότε με 200 αγνοούμενα παιδιά το χρόνο, αν είχαμε οκταπλάσιο πληθυσμό, θα καταγράφαμε αναλογικά 1.600 εξαφανίσεις παιδιών. Κατά συνέπεια η σύγκριση είναι συντριπτική, γιατί απέχει πολύ από τα 13.000 παιδιά της Τουρκίας.<br /><br />Οι τουρκικές αρχές έπαψαν να αναφέρουν νούμερα για τις εξαφανίσεις παιδιών και υποστηρίζουν ότι όλα αυτά είναι fake news «διότι ο αριθμός των 13.000 το χρόνο αφορά παιδιά που βρέθηκαν από την αστυνομία και άλλες αρχές και δεν αφορά δηλώσεις αγνοουμένων παιδιών”. Για να “αθωωθεί” από το μεγάλο αριθμό αγνοούμενων παιδιών, ομολογεί ότι δεν έχει στοιχεία για τις δηλώσεις αγνοουμένων ανηλίκων και έχει μόνον στοιχεία για όσα παιδιά και εφήβους έτυχε να βρει η αστυνομία!<br /><br />Ούτε το 2018 ούτε σήμερα η Τουρκία καταγράφει (ή πάντως δεν κοινοποιεί) τον αριθμό των παιδιών που δηλώνονται ως αγνοούμενα. Κατά συνέπεια δεν υπάρχει τρόπος οι Τούρκοι πολίτες να ξέρουν πόσα παιδιά χάθηκαν για πάντα. Τα περισσότερα παιδιά σύμφωνα με έρευνα είναι κορίτσια.<br />Τί υποστηρίζει δικηγόρος <br /><br />Η ερμηνεία που δίνει η δικηγόρος Müjde Tozbey, πρόεδρος του συλλόγου “Πρώτα τα Παιδιά και οι Γυναίκες”, σχετικά με τα δεδομένα για τα αγνοούμενα παιδιά, είναι ότι πίσω από αυτή την σιωπή, κρύβεται η στροφή της Τουρκίας του Ερντογάν έμμεσα προς την σαρία και η απομάκρυνση από το κοσμικό κράτος.<br /><br />«Έδωσαν έμμεσα την εξουσία στην οικογένεια και την αφαίρεσαν από την πολιτεία. Με αυτό που έκαναν όμως, η οικογένεια κρατά τα μυστικά της, όπως στην περίπτωση <a href="https://www.ertnews.gr/eidiseis/diethni/tourkia-isovia-katheirksi-sti-mitera-ton-adelfo-kai-ton-theio-tis-8xronis-narin-pou-dolofonithike-ton-aygousto/">της 8χρονης Ναρίν</a> που δολοφονήθηκε από το θείο της με σύμπραξη της μητέρας της και αγνοούνταν για σχεδόν 20 μέρες. Μάλλον είχε δολοφονηθεί προ ετών και η αδελφή της Ναρίν, κάτι που είχε παρουσιαστεί ως ατύχημα», είπε η δικηγόρος.<br /><br />Η ίδια είπε ότι σε μια καθαρά ανδροκρατούμενη κοινωνία, η οικογένεια ουσιαστικά δεν λειτουργεί, ενώ παράλληλα η πολιτεία είναι απούσα. «Παιδιά και μανάδες θεωρούνται απλώς υποτακτικοί και ηγέτης είναι ή ο πατέρας ή κάποιος άνδρας, πιο εύπορος συγγενής. Σε οικογένειες με πολλά παιδιά, η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο ανεξέλεγκτη κοινωνικά».</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Στο προσκήνιο οι εξαφανίσεις παιδιών λόγω των εγγράφων Επστάϊν.

ΜΑΥΡΟΥ ΟΛΓΑ Τουρκικά μέσα ενημέρωσης συνδέουν τα αρχεία Επστάϊν με εξαφανίσεις παιδιών – αγνώστου αριθμού. Αυτή η συσχέτιση θεωρείται από το...

Διαβάστε την συνέχεια

Η τραγωδία στη Χίο και το Ευρωβαρόμετρο-καθρέφτης (μας).

<img height="133" src="https://www.anatropinews.gr/wp-content/uploads/2026/02/NAYAGIO_METANASTES21-1024x682-1.webp" width="765" /><br /><br />Στο τελευταίο Ευρωβαρόμετρο, οι Έλληνες ιεραρχούν την “ανεξέλεγκτη μετανάστευση” ψηλά στην κλίμακα ενδιαφέροντος-ανησυχίας με ποσοστό 86%, είκοσι ποσοστιαίες μονάδες πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Ψηλότερα, δηλαδή, από πολίτες άλλων χωρών όπου τα κόμματα της ακροδεξιάς είτε κυβερνούν είτε κατέχουν τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.<br /><br />Συμπτωματικά, η αξιόπιστη έρευνα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που διεξάγεται κατ΄ έτος και αποτελεί θεσμικό “εργαλείο” συνέπεσε με την τραγωδία στη Χίο που στοίχισε τη ζωή σε 15 μετανάστες και ήγειρε ερωτηματικά για τις συνθήκες του ναυαγίου και τη διαχείριση του περιστατικού από το Λιμενικό.<br /><br />Μεγάλα ξένα μέσα ενημέρωσης υπενθύμισαν τις 12 υποθέσεις παρόμοιων περιστατικών στην χώρα μας που ερευνώνται από τις ευρωπαϊκές αρχές, το BBC αναφέρθηκε στις διώξεις που έχουν ασκηθεί κατά αξιωματικών του Λιμενικού για την τραγωδία με τους 650 νεκρούς μετανάστες στην Πύλο, γενικά διακινείται ξανά η γνωστή καχυποψία για την ελληνική μεταναστευτική πολιτική. Για να είμαστε ακριβείς, δεν είναι μόνο η χώρα μας που ελέγχεται από την Frontex, το ΕΚ και την Κομισιόν που δήλωσε ότι αναμένει να διευκρινιστούν οι συνθήκες της νέας τραγωδίας στη Χίο. Η Ιταλία, η Ισπανία, η Μάλτα, χώρες, δηλαδή, είσοδοι των μεταναστευτικών ροών έχουν απασχολήσει για παρόμοια περιστατικά.<br /><br />Η Ελλάδα, ωστόσο, έχει μπει στο στόχαστρο, αν και όλα αυτά συμβαίνουν σε μία ΕΕ που σαρωτικά αυστηροποιεί την πολιτική της στο μεταναστευτικό και έχει μετακινηθεί σε μία δεκαετία από το δόγμα (Μέρκελ) των “ανοικτών συνόρων” σε αυτό του “περίκλειστου φρουρίου”. Οι λόγοι είναι κατά βάση πολιτικοί, λόγω της ακροδεξιάς, και ενισχύθηκαν από την σκληρή αντιμεταναστευτική πολιτική Τραμπ (ICE) που αποδεικνύεται ιδιαίτερα δημοφιλής σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες.<br /><br />Ως προς την τραγωδία στη Χίο, κι ενώ στη Βουλή ψηφιζόταν μία ακόμα πτυχή αυτής της αυστηρότερης πολιτικής στο μεταναστευτικό, ο αρμόδιος υπουργός Θάνος Πλεύρης έσπευσε να συγχαρεί το Λιμενικό (παρά το γεγονός ότι διατάχθηκε ΕΔΕ και δημιουργούνται ερωτηματικά που δεν έχουν ακόμα απαντηθεί). Μπορεί ο υπουργός και αρκετοί άλλοι υπουργοί και βουλευτές να επιτίθενται στην κεντροαριστερή και αριστερή αντιπολίτευση, η πολιτική πίεση, όμως, προς την κυβέρνηση προέρχεται από τα δεξιά της.<br /><br />Ο Κυριάκος Βελόπουλος ισχυρίστηκε πώς η (αντι)μεταναστευτική μας πολιτική πρέπει να συνοψίζεται στο “αλτ τις ει” (τρεις φορές) και μετά… πυρ, η Αφροδίτη Λατινοπούλου πρότεινε θανατική καταδίκη στους διακινητές και ξερονήσια για τους μετανάστες, ο μάλλον μετριοπαθέστερος Δημ. Νατσιός αρκέστηκε στην ισόβια κάθειρξη.<br /><br />Δεν πρόκειται, δυστυχώς, για γραφικές εξάρσεις που ωθούν την δεξιά πτέρυγα της κυβέρνησης σε “ισοδύναμη απάντηση” και συνολικά σε υιοθέτηση σκληρών πολιτικών.<br /><br />Όλα αυτά υπακούουν σε ένα “κοινό αίσθημα” που επηρεάζεται από την ευρωπαϊκή και την τραμπική τάση και αποτυπώνεται στο 86% που ανησυχεί για την μετανάστευση στην έρευνα του Ευρωβαρόμετρου. Το πρόβλημα δεν είναι ανύπαρκτο, το αντίθετο, εκείνο που είναι χειρότερο, όμως, είναι ότι η ΕΕ -και η Ελλάδα ως μέρος της- δεν μιλά για τις πραγματικές αιτίες και τις πραγματικές ευθύνες. Αυτές που αναγκάζει Αφγανούς να αποδρούν από το καθεστώς των Ταλιμπάν (αυτούς στους οποίους οι ΗΠΑ ανέθεσαν την διακυβέρνηση εγκαταλείποντας τη χώρα). Σημειώστε: οι δύο έγκυες γυναίκες από το Αφγανιστάν (που έχασαν τα έμβρυά τους κατά την πρόσκρουση του δουλεμπορικού με το σκάφος του Λιμενικού) δεν αποκλείεται να διασύρονταν, ακόμα και να δολοφονούνταν από τους φανατικούς ισλαμιστές.<br /><br />Ούτε η Ευρώπη ασχολείται σοβαρά για τις ροές Σουδανών που δραπετεύουν από την εμφύλια αιματηρή σύρραξη στη χώρα τους και πέφτουν θύματα των Λίβυων διακινητών για να φτάσουν στη νότια Κρήτη.<br /><br />Όσο ουδείς στην υποκριτική γραφειοκρατία των Βρυξελλών δεν αντιμετωπίζει τους πραγματικούς λόγους αυτού του ανεξέλεγκτου φαινομένου, θα ακούγονται λογικές οι ιαχές των ακραίων για εισβολή του ισλαμισμού και αλλοίωση της ευρωπαϊκής κουλτούρας. Και καθ΄ ημάς, το 86% μπορεί να γίνει και… 100%!<div><br /></div><div><a href="https://www.anatropinews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η τραγωδία στη Χίο και το Ευρωβαρόμετρο-καθρέφτης (μας).

Στο τελευταίο Ευρωβαρόμετρο, οι Έλληνες ιεραρχούν την “ανεξέλεγκτη μετανάστευση” ψηλά στην κλίμακα ενδιαφέροντος-ανησυχίας με ποσοστό 86%, ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αλαζονεία της ισχύος: Μια θουκυδίδεια ανάγνωση της αμερικανικής στρατηγικής.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://greekcitytimes.com/wp-content/uploads/2023/05/20-10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="900" data-original-width="1600" height="113" src="https://greekcitytimes.com/wp-content/uploads/2023/05/20-10.jpg" width="672" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μια θουκυδίδεια ανάγνωση της αμερικανικής στρατηγικής</span></h3>Ο Θουκυδίδης, αν ζούσε σήμερα, δύσκολα θα παραξενευόταν από τις αλαζονικές συμπεριφορές των μεγάλων δυνάμεων ή από το γεωπολιτικό χάος που χαρακτηρίζει τη διεθνή πολιτική.<br /><br />Υπήρξε άλλωστε ο πρώτος που περιέγραψε με ακρίβεια τη βασική δομική συνθήκη του διεθνούς συστήματος: την απουσία κεντρικής εξουσίας ικανής να επιβάλει κανόνες και να εγγυηθεί την τάξη. Σε ένα τέτοιο αναρχικό περιβάλλον, ιδίως υπό συνθήκες έντονου στρατηγικού ανταγωνισμού, η διεθνής πολιτική τείνει να μετατρέπεται σε ζούγκλα όπου κυριαρχεί ο νόμος της ισχύος.<br /><br />Η Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου είναι γεμάτη παραδείγματα που δείχνουν πώς, όταν δεν υπάρχουν αποτελεσματικοί περιορισμοί, οι ισχυροί επιβάλλουν τη βούλησή τους στους αδύναμους χωρίς να δεσμεύονται από κανόνες δικαίου, έθιμα ή ηθικούς φραγμούς.<br /><br /><div>Οι συμπεριφορές αυτές δεν αποτελούν εξαίρεση, αλλά διαχρονική κανονικότητα ενός συστήματος όπου η ισχύς είναι το νόμισμα της διεθνούς πολιτικής. Δύο από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα τέτοιας βαρβαρότητας είναι η στάση των Αθηναίων απέναντι στους Μηλίους και η σφαγή των Πλαταιέων από τους Σπαρτιάτες. Το γενικό συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο: οι ισχυροί δεν διστάζουν να καταδυναστεύουν τους αδύνατους όταν τους δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία και όταν το κόστος θεωρείται αποδεκτό.<br /><br />Στον περίφημο Διάλογο των Μηλίων, οι Αθηναίοι έθεσαν τους κατοίκους της Μήλου ενώπιον ενός ωμού εκβιαστικού διλήμματος: υποταγή ή πόλεμος. Στα επιχειρήματα περί δικαίου και ηθικής απάντησαν με κυνισμό ότι τέτοια επιχειρήματα έχουν αξία μόνο όταν οι αντίπαλοι είναι ισοδύναμοι. Οταν υπάρχει ασυμμετρία ισχύος, τότε «ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύνατος υποχωρεί όσο του επιβάλλει η αδυναμία του».<br /><br />Σε αυτά ακριβώς τα λόγια αναφέρθηκε πρόσφατα ο καναδός πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ σε μνημειώδη ομιλία του στο Νταβός, για να περιγράψει τη ρήξη με το παρελθόν και το τέλος της μεταπολεμικής διεθνούς τάξης που βασιζόταν, έστω ατελώς, σε κανόνες. Ο πλανήτης, όπως επισήμανε, μιλά πλέον τη γλώσσα της ισχύος και του γεωπολιτικού ανταγωνισμού όπου κάθε σχέση μπορεί να οπλοποιηθεί (weaponisation of everything).<br /><br />Ο Λόρδος Ακτον είχε παρατηρήσει ότι «η ισχύς τείνει να διαφθείρει και η απόλυτη ισχύς διαφθείρει απόλυτα». Η αχαλίνωτη ισχύς οδηγεί συχνά σε αλαζονικές συμπεριφορές, οι οποίες όμως παράγουν αντιστάσεις. Ο Θουκυδίδης, αμέσως μετά τον Διάλογο των Μηλίων, δείχνει πώς η αθηναϊκή ύβρις οδήγησε στη Σικελική Εκστρατεία και τελικά στην καταστροφή. Ενας θεμελιώδης νόμος της διεθνούς πολιτικής είναι ότι «η ισχύς τείνει να εξισορροπείται από ισχύ». Αυτό ακριβώς συνέβη στη Σικελία, όπου απέναντι στην αθηναϊκή ισχύ συγκροτήθηκε μια αντίρροπη συμμαχία.<br /><br />Κεντρικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία έπαιξε ο Ερμοκράτης, ηγέτης των Συρακουσών, ο οποίος κάλεσε τις μεσαίου μεγέθους πόλεις της Σικελίας να υπερβούν τις μεταξύ τους διαφορές και να επιλύσουν το πρόβλημα της συλλογικής δράσης. Αν δεν αντιδρούσαν συντονισμένα, προειδοποίησε, θα υποδουλώνονταν μία προς μία. Η ιστορική εμπειρία δείχνει ότι ο κατευνασμός σπάνια περιορίζει την ισχύ· συχνότερα την ενθαρρύνει.<br /><br />Σήμερα, ο Κάρνεϊ, σε ρόλο σύγχρονου Ερμοκράτη, απευθύνει παρόμοιο μήνυμα στις μεσαίες δυνάμεις που αισθάνονται ότι απειλούνται από την αχαλίνωτη αμερικανική ισχύ. Τους καλεί, αντί να υποταχθούν, να συντονίσουν την αντίδρασή τους και να αντισταθμίσουν συλλογικά την πίεση. Αυτό, ωστόσο, δεν είναι εύκολο. Οι χώρες δεν βιώνουν την απειλή με τον ίδιο τρόπο, ούτε διαθέτουν τα ίδια κίνητρα ή δυνατότητες.<br /><br />Η ευρωπαϊκή αντίδραση στην αμερικανική απειλή κατάληψης της Γροιλανδίας είναι ενδεικτική: οι Γάλλοι και οι Σκανδιναβοί ύψωσαν τη σημαία της αντίστασης, οι Ανατολικοευρωπαίοι θεώρησαν ότι το ζήτημα δεν τους αφορά, ενώ Γερμανοί και Βρετανοί επέλεξαν μια ενδιάμεση στάση.<br /><br />Στην περίπτωση της Σικελίας, πάντως, η λογική της ισορροπίας δυνάμεων λειτούργησε με καταστροφικά αποτελέσματα για την Αθήνα. Εναντίον της συνασπίστηκαν όχι μόνο οι Σικελοί, αλλά και οι Σπαρτιάτες και, σε μεταγενέστερο χρόνο, οι Πέρσες. Η ήττα αυτή υπήρξε καθοριστική για την τελική έκβαση του Πελοποννησιακού Πολέμου.<br /><br />Στην αθηναϊκή ήττα συνέβαλε και η σταδιακή διάρρηξη των σχέσεων με τους συμμάχους της. Η Συμμαχία της Δήλου, όπως και το ΝΑΤΟ αιώνες αργότερα, δημιουργήθηκε ως μηχανισμός συλλογικής ασφάλειας απέναντι σε μια υπαρξιακή απειλή. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, η Αθήνα μετέτρεψε τη συμμαχία σε τυραννία – μια πραγματικότητα που ο ίδιος ο Περικλής παραδέχθηκε απερίφραστα. Κάτι ανάλογο παρατηρείται σήμερα στο ΝΑΤΟ, όπου οι ΗΠΑ υιοθετούν ολοένα και περισσότερο μια εξαναγκαστική συμπεριφορά απέναντι στους συμμάχους τους.<br /><br />Ο Θουκυδίδης αποδίδει μεγάλο μέρος της ευθύνης και στους ίδιους τους συμμάχους, οι οποίοι παραμέλησαν την πολεμική τους προπαρασκευή και κατέληξαν εξαρτημένοι από τους Αθηναίους. Το ίδιο συνέβη και με τους ευρωπαίους συμμάχους των ΗΠΑ, που επί δεκαετίες επωφελήθηκαν από την αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας, παραμελώντας τη δική τους άμυνα. Σήμερα βρίσκονται αντιμέτωποι με μια σχέση εξάρτησης την οποία η Ουάσιγκτον εκμεταλλεύεται.<br /><br />Οι ευρωπαίοι σύμμαχοι των ΗΠΑ αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα στρατιωτικές και υβριδικές απειλές από τη Ρωσία, γεωοικονομικό ανταγωνισμό από την Κίνα και πολιτική υπονόμευση από τις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ανάγκη επιβίωσης – κεντρική έννοια στο έργο του Θουκυδίδη – ωθεί κατά κανόνα έναν πυρήνα μεσαίων δυνάμεων να αναζητήσει στρατηγικές μείωσης της εξάρτησης και αντιστάθμισης (balancing). Αντίθετα, οι πιο αδύναμοι τείνουν να προσκολλώνται μοιρολατρικά στον ηγεμόνα (bandwagoning), ελπίζοντας στη μεγαλοψυχία του.<br /><br />Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, τα βασικά κίνητρα της κρατικής συμπεριφοράς συνοψίζονται στο τρίπτυχο φόβος, συμφέρον και γόητρο. Το σχήμα αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για την κατανόηση της σημερινής αμερικανικής στρατηγικής. Η Ουάσιγκτον ανησυχεί έντονα για τη ραγδαία άνοδο της κινεζικής ισχύος. Για πρώτη φορά στην ιστορία τους οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν έναν στρατηγικό ανταγωνιστή συγκρίσιμου μεγέθους. Η κινεζική οικονομία είναι ήδη περίπου 30% μεγαλύτερη από την αμερικανική σε όρους αγοραστικής δύναμης (PPP), η βιομηχανική της βάση διπλάσια, η παραγωγή ενέργειας επίσης διπλάσια, ενώ το ναυτικό της οδεύει να γίνει κατά 50% μεγαλύτερο μέχρι το τέλος της δεκαετίας.<br /><br />Το μεταπολεμικό σύστημα, το οποίο οι ίδιες οι ΗΠΑ δημιούργησαν, φαίνεται πλέον να λειτουργεί περισσότερο προς όφελος της Κίνας. Αυτό εξηγεί γιατί η Ουάσιγκτον στρέφεται εναντίον του. Η εκστρατεία αποδυνάμωσης του Πεκίνου ξεκινά από το Δυτικό Ημισφαίριο, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Βενεζουέλα, και επεκτείνεται στη Μέση Ανατολή, όπου το Ιράν αντιμετωπίζεται ως κρίσιμος κρίκος του κινεζικού ευρασιατικού άξονα. Παράλληλα, οι ΗΠΑ επιχειρούν να απομακρύνουν τη Ρωσία από την Κίνα, γεγονός που εξηγεί τη φιλορωσική τους στάση στο ουκρανικό.<br /><br />Το δεύτερο κίνητρο είναι το συμφέρον: η προσπάθεια παγίωσης (consolidation) της αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας στο Δυτικό Ημισφαίριο και ο έλεγχος κρίσιμων φυσικών πόρων, από το πετρέλαιο της Βενεζουέλας έως τον ορυκτό πλούτο της Γροιλανδίας. Το τρίτο είναι το γόητρο. Σε μια εποχή όπου οι αντίπαλοι παρουσιάζουν τις ΗΠΑ ως αυτοκρατορία σε αμετάκλητη παρακμή, η συχνή και επιτυχής χρήση στρατιωτικής ισχύος αποσκοπεί στο να αποδείξει ότι παραμένουν ο αδιαμφισβήτητος παγκόσμιος ηγεμόνας.<br /><br />Ο Θουκυδίδης αποφεύγει τις αξιολογικές κρίσεις και επικεντρώνεται στο «ον» και όχι στο «δέον». Ωστόσο, δεν είναι αξιακά ουδέτερος όταν πρόκειται για την πολιτική ηγεσία. Για εκείνον, η ύψιστη αρετή του ηγέτη είναι η σωφροσύνη: η ικανότητα σχεδιασμού ορθολογικής στρατηγικής συμβατής με τον διεθνή καταμερισμό ισχύος, ο έλεγχος των ατομικών και συλλογικών παθών και η πρόνοια απέναντι στην τύχη.<br /><br />Υπό αυτό το πρίσμα, η σημερινή αμερικανική ηγεσία θα προκαλούσε τον σκεπτικισμό του. Η μείωση δεσμεύσεων σε Ευρώπη και Μέση Ανατολή, ώστε να επικεντρωθούν οι ΗΠΑ στην Κίνα, είναι κατανοητή ως ιεράρχηση προτεραιοτήτων. Ομως η συστηματική όξυνση των σχέσεων με στενούς συμμάχους – όπως ο Καναδάς, η Μεγάλη Βρετανία και η Γερμανία – είναι στρατηγικά μυωπική: δεν αποδυναμώνει τους αντιπάλους των ΗΠΑ· τους ενδυναμώνει. Στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, η διάρρηξη της αθηναϊκής συμμαχίας λειτούργησε υπέρ της Σπάρτης· η διχόνοια των ελληνικών πόλεων λειτούργησε υπέρ της Περσίας. Αντίστοιχα, ο σημερινός διχασμός της Δύσης λειτουργεί υπέρ της Κίνας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tovima.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η αλαζονεία της ισχύος: Μια θουκυδίδεια ανάγνωση της αμερικανικής στρατηγικής.

Μια θουκυδίδεια ανάγνωση της αμερικανικής στρατηγικής Ο Θουκυδίδης, αν ζούσε σήμερα, δύσκολα θα παραξενευόταν από τις αλαζονικές συμπεριφορέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Περιφέρεια Κουρδιστάν: Αποχωρούν εσπευσμένα οι Γερμανοί στρατιώτες.

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CE%B3%CE%B1%CE%B4%CF%83%CE%BB%CE%BA%CF%81%CE%BC%CE%B5%CF%82%CE%BF%CF%80%CF%81%CE%BE%CE%BA%CF%82.jpg?ssl=1"><img height="112" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CE%B3%CE%B1%CE%B4%CF%83%CE%BB%CE%BA%CF%81%CE%BC%CE%B5%CF%82%CE%BF%CF%80%CF%81%CE%BE%CE%BA%CF%82.jpg?resize=640%2C358&ssl=1" width="741" /></a><br /><br />Οι Γερμανοί στρατιώτες, οι οποίοι βρίσκονται στην Κουρδική Περιφέρεια του Ιράκ πρόκειται να εγκαταλείψουν εσπευσμένα την περιοχή για λόγους ασφαλείας.<br /><br />Αυτό αναφέρουν αραβικά δημοσιεύματα επικαλούμενα ανακοίνωση των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων όπου σημειώνεται ότι η απόφαση ελήφθη λόγω των εντάσεων στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Το κέντρο διοίκησης επιχειρήσεων του γερμανικού στρατού δήλωσε ότι «οι στρατιώτες των οποίων η παρουσία δεν απαιτείται για την αποστολή θα αποσυρθούν προσωρινά από την πόλη Ερμπίλ στην περιοχή του Κουρδιστάν, στο πλαίσιο των αυξανόμενων περιφερειακών εντάσεων». <br /><br />Αντιθέτως, ένας στρατιωτικός εκπρόσωπος αρνήθηκε να διευκρινίσει τον αριθμό των στρατευμάτων που θα αναδιαταχθούν ή το μέγεθος της δύναμης που θα παραμείνει στην περιοχή.<br /><br />Σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, η απόφαση αυτή έρχεται εν μέσω ανησυχιών για πιθανή στρατιωτική κλιμάκωση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν.<br /><br />Το περιοδικό, επικαλούμενο ενημέρωση προς το κοινοβούλιο, ανέφερε ότι «το Βερολίνο σχεδιάζει να μειώσει σημαντικά τη στρατιωτική του παρουσία στο βόρειο Ιράκ», θεωρώντας αυτό το βήμα «απαραίτητο δεδομένων των συνεχιζόμενων και κλιμακούμενων εντάσεων μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης».<br /><br />Το κέντρο χαρακτήρισε το μέτρο ως «προληπτικό», τονίζοντας ότι «οι γερμανικές δυνάμεις θα συνεχίσουν να εκτελούν τα βασικά τους καθήκοντα με τον εναπομείναντα αριθμό στρατιωτών».<br /><br />Τόνισε ότι «η απόφαση συντονίστηκε στενά με τους πολυεθνικούς εταίρους που έχουν αναπτυχθεί επί τόπου, με την ασφάλεια των Γερμανών στρατιωτών να αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα».<br /><br />Η Γερμανία συμμετέχει σε μια διεθνή αποστολή για την υποστήριξη του Ιράκ, η οποία περιλαμβάνει την εκπαίδευση των ιρακινών δυνάμεων, με στόχο την αποτροπή της αναζωπύρωσης του ISIS.<br /><br />Η αποστολή αυτή επικεντρώνεται στο Ερμπίλ, ενώ το Der Spiegel ανέφερε ότι περίπου 300 Γερμανοί στρατιώτες αναπτύχθηκαν πρόσφατα γενικά, οι περισσότεροι από τους οποίους σταθμεύουν στην Ιορδανία.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Περιφέρεια Κουρδιστάν: Αποχωρούν εσπευσμένα οι Γερμανοί στρατιώτες.

Οι Γερμανοί στρατιώτες, οι οποίοι βρίσκονται στην Κουρδική Περιφέρεια του Ιράκ πρόκειται να εγκαταλείψουν εσπευσμένα την περιοχή για λόγους ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κατασκοπεία στο διάστημα. Ρωσικοί δορυφόροι απειλούν τις ευρωπαϊκές επικοινωνίες. Σε εξέλιξη ο αόρατος πόλεμος.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/ftcms_09adafe5-b8f7-49a0-8dc5-b67e3703b9d3-EFd06M.webp"><img height="180" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/ftcms_09adafe5-b8f7-49a0-8dc5-b67e3703b9d3-EFd06M-696x391.webp" width="738" /></a><br /><br />Η Ευρώπη παρακολουθεί με ανησυχία τις κινήσεις ρωσικών δορυφόρων, που φαίνεται να προσεγγίζουν και να παρακολουθούν ευρωπαϊκές δορυφορικές επικοινωνίες. Πρόκειται για ενέργειες που εγείρουν φόβους για την ασφάλεια κρίσιμων υποδομών και υποδηλώνουν ότι ο αόρατος πόλεμος στο Διάστημα έχει ήδη ξεκινήσει, φέρνοντας στο προσκήνιο νέες προκλήσεις για τη διαχείριση και προστασία των ευρωπαϊκών δορυφορικών δικτύων.<div><br />Στο επίκεντρο των ανησυχιών βρίσκονται τα ρωσικά οχήματα Luch-1 και Luch-2. Σύμφωνα με τροχιακά δεδομένα, τα οχήματα αυτά πραγματοποιούν ελιγμούς προσέγγισης σε γεωστατικούς δορυφόρους που εξυπηρετούν την Ευρώπη, το Ηνωμένο Βασίλειο και περιοχές της Αφρικής. Από την εκτόξευσή του το 2023, το Luch-2 έχει πλησιάσει τουλάχιστον 17 ευρωπαϊκούς δορυφόρους, παραμένοντας σε κοντινή απόσταση για εβδομάδες.</div><div><br />Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η Ρωσία εφαρμόζει τακτικές Signals Intelligence (SIGINT). Τοποθετώντας τα σκάφη της εντός του κώνου μετάδοσης των δεδομένων, η Μόσχα επιχειρεί:<br /><br />Την υποκλοπή ευαίσθητων πληροφοριών: Πολλά συστήματα, λόγω παλαιότητας, στερούνται σύγχρονης κρυπτογράφησης.<br />Την καταγραφή του «συνδέσμου εντολών»: Η πρόσβαση στο κανάλι επικοινωνίας μεταξύ δορυφόρου και επίγειου ελεγκτή θα μπορούσε να επιτρέψει στο μέλλον τη χειραγώγηση των προωθητήρων του δορυφόρου.</div><div><br />Κίνδυνοι για τις υποδομές και τη ναυσιπλοΐα<br /><br />Η πιθανότητα παρέμβασης στις τροχιές των δορυφόρων εγκυμονεί κινδύνους για τη λειτουργία των δικτύων, ενώ σε ακραίες περιπτώσεις θα μπορούσε να οδηγήσει σε σκόπιμες συγκρούσεις ή καταστροφή εξοπλισμού.<br />Παράλληλα, η Ρωσία φαίνεται να κλιμακώνει τη δραστηριότητά της, έχοντας ήδη θέσει σε τροχιά νέα σκάφη (Cosmos 2589 και 2590) με παρόμοιες δυνατότητες ελιγμών. Αν και το Luch-1 φέρεται να παρουσίασε πρόσφατα τεχνική βλάβη και να διασπάται, η στρατηγική της Μόσχας για την «χαρτογράφηση» των τρωτών σημείων της Ευρώπης στο διάστημα παραμένει ενεργή.<br />Η ένταση των ρωσικών ενεργειών στο διάστημα ερμηνεύεται ως μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής υβριδικού πολέμου, που περιλαμβάνει από δολιοφθορές σε υποθαλάσσια καλώδια έως κυβερνοεπιθέσεις. «Τα δορυφορικά δίκτυα είναι η αχίλλειος πτέρνα των σύγχρονων κοινωνιών. Όποιος τα επιτεθεί μπορεί να παραλύσει ολόκληρα έθνη», δήλωσε ο Γερμανός υπουργός Άμυνας Boris Pistorius σε ομιλία του τον περασμένο Σεπτέμβριο. «Οι ρωσικές δραστηριότητες αποτελούν θεμελιώδη απειλή για όλους μας, ιδίως στο Διάστημα. Μια απειλή που δεν μπορούμε πλέον να αγνοούμε», πρόσθεσε.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κατασκοπεία στο διάστημα. Ρωσικοί δορυφόροι απειλούν τις ευρωπαϊκές επικοινωνίες. Σε εξέλιξη ο αόρατος πόλεμος.

Η Ευρώπη παρακολουθεί με ανησυχία τις κινήσεις ρωσικών δορυφόρων, που φαίνεται να προσεγγίζουν και να παρακολουθούν ευρωπαϊκές δορυφορικές ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Προκλητική απάντηση Άγκυρας για τα 12 ναυτικά μίλια: «Απαράδεκτες οι μονομερείς δηλώσεις και ενέργειες».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.emakedonia.gr/portal-img/art_f/64/polemiko-naytiko-kastelorizo.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="800" data-original-width="1650" height="97" src="https://www.emakedonia.gr/portal-img/art_f/64/polemiko-naytiko-kastelorizo.jpeg" width="668" /></a></div><div><br /></div>Η Άγκυρα «δυναμιτίζει» εκ νέου το κλίμα μια «ανάσα» από την επικείμενη συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Την γειτονική χώρα φαίνεται πως ενόχλησε πολύ η δήλωση του πρωθυπουργού στη συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό SKAI σχετικά με το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια.<div><br />Η δήλωση Μητσοτάκη για τα 12 ναυτικά μίλια<br /><br />Πιο συγκεκριμένα ο κ. Μητσοτάκης απαντώντας σε ερώτηση για την επέκταση των ελληνικών υδάτων είπε:<br /><br />«Καταρχάς, η Ελλάδα επί αυτής της κυβέρνησης έχει ήδη επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στο Ιόνιο. Μεγάλωσε η Ελλάδα τα τελευταία έξι χρόνια και το δικαίωμα επέκτασης ως τα 12 μίλια, όπως κατοχυρώνεται από το Διεθνές Δίκαιο, είναι αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας, το οποίο θα ασκηθεί όταν κρίνουμε ότι είναι οι πιο κατάλληλες συνθήκες.<br /><br />Βέβαια οφείλω να επισημάνω ότι εδώ και δεκαετίες η Ελλάδα δεν είχε ασκήσει καθόλου αυτό το δικαίωμα. Για πρώτη φορά το κάναμε εμείς στο Ιόνιο. Δεν θέλω να μιλήσω περισσότερο δημόσια για το ζήτημα αυτό, παρά μόνο να επαναλάβω ότι είναι ένα μονομερές δικαίωμα της πατρίδας μας, το οποίο σίγουρα δεν απαιτεί την έγκριση κανενός άλλου προκειμένου να ασκηθεί.<br /><br />Από την άλλη, πρέπει να έχουμε μια αίσθηση ότι όταν μιλάμε για το Αιγαίο και την ελεύθερη ναυσιπλοΐα δεν είναι ζήτημα που αφορά προφανώς μόνο την Ελλάδα και την Τουρκία. Αλλά δεν θέλω να μιλήσω περισσότερο για το ζήτημα αυτό<br /><br />Αλλά, προφανώς, καταλαβαίνετε ότι όσο υπάρχει στο τραπέζι η “θεωρία των γκρίζων ζωνών”, όσο, δηλαδή, έστω και εμμέσως αμφισβητείται κυριαρχία, όχι κυριαρχικά δικαιώματα ελληνικών νησιών στο Αιγαίο και όσο επικρέμεται, από πάνω μας, μια απειλή πολέμου, είναι πολύ δύσκολο να φτάσουμε σε αυτό το σημείο».<br /><br />Η προκλητική απάντηση της Άγκυρας: «Απαράδεκτες οι μονομερείς δηλώσεις»<br /><br />Σήμερα το Υπουργείο Άμυνας της Τουρκίας εξέδωσε μια ακόμα προκλητική ανακοίνωση αναφέροντας μεταξύ άλλων πως «μονομερείς ενέργειες, οι ισχυρισμοί και οι δηλώσεις της Ελλάδας, οι οποίες αγνοούν τις υφιστάμενες διαφορές και παραβιάζουν τα δικαιώματα της τουρκικής πλευράς, είναι αντίθετες με το διεθνές δίκαιο και απαράδεκτες».<br /><br />Ολόκληρη η δήλωση:<br /><br />«Η στάση της χώρας μας απέναντι στις δηλώσεις Ελλήνων πολιτικών σχετικά με την επέκταση των χωρικών τους υδάτων στο Αιγαίο Πέλαγος στα 12 μίλια είναι σαφής. Ως Τουρκία υποστηρίζουμε ότι μια δίκαιη, ισότιμη και διεθνώς νόμιμη θαλάσσια δικαιοδοσία στο Αιγαίο είναι δυνατή μόνο μέσω αμοιβαίου διαλόγου και καλής πίστης.<br /><br />Οι μονομερείς ενέργειες, οι ισχυρισμοί και οι δηλώσεις της Ελλάδας, οι οποίες αγνοούν τις υφιστάμενες διαφορές και παραβιάζουν τα δικαιώματα της τουρκικής πλευράς, είναι αντίθετες με το διεθνές δίκαιο και απαράδεκτες.<br /><br />Αυτές οι δηλώσεις δεν έχουν καμία νομική συνέπεια για τη χώρα μας. Σύμφωνα με την έννοια της Γαλάζιας Πατρίδας, οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις συνεχίζουν αποφασιστικά το καθήκον τους να προστατεύουν όλα τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της χώρας μας στις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας τους».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Προκλητική απάντηση Άγκυρας για τα 12 ναυτικά μίλια: «Απαράδεκτες οι μονομερείς δηλώσεις και ενέργειες».

Η Άγκυρα «δυναμιτίζει» εκ νέου το κλίμα μια «ανάσα» από την επικείμενη συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ταγίπ Ερντογάν. Την γειτονική...

Διαβάστε την συνέχεια

Εσκίσεχιρ: «Φεβρουάριο μήνα του 1920 μας πήραν απ’ τα σπίτια μας»…

<div><br /></div><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/02/Untitled-design-41.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="113" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/02/Untitled-design-41.jpg" width="737" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μια σπάνια ιστορική μαρτυρία της Βασιλικής Μπονάνου φέρνει στο φως το δράμα των Ελλήνων του Εσκισεχίρ, ήδη από το 1920, δύο χρόνια πριν την Μικρασιατική Καταστροφή.</span></h3>Η Βασιλική Μπονάνου έζησε στην καρδιά της πόλης, στην εύφορη κοιλάδα του ποταμού Πουρσάκ (Πουρσάκ τσάι). Το Εσκίσεχιρ δεν αποτελούσε μόνο ένα δυναμικό αστικό κέντρο 300.000 κατοίκων, αλλά και τον κρίσιμο σιδηροδρομικό κόμβο όπου συναντιούνταν οι γραμμές από τη Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη με προορισμό την Άγκυρα. Σε αυτό το πολυπολιτισμικό περιβάλλον, η ελληνική κοινότητα αριθμούσε περίπου 800 οικογένειες, οι οποίες αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι του κοινωνικού και οικονομικού ιστού της πόλης.<div><br />Η «Κιβωτός» της Μικρασιατικής Μνήμης<br /><br />Η προσωπική της αφήγηση διασώζεται στο Αρχείο Προφορικής Παράδοσης του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών (ΚΜΣ). Πρόκειται για έναν θεσμό-θεματοφύλακα της εθνικής μνήμης, ο οποίος:<br /><br />–Αποτελεί την παλαιότερη και μεγαλύτερη συλλογή προφορικής ιστορίας στην Ελλάδα.<br /><br />–Συγκαταλέγεται στις σημαντικότερες αρχειακές πηγές της Ευρώπης, διασώζοντας χιλιάδες χειρόγραφες σελίδες και μαρτυρίες προσφύγων πρώτης γενιάς.<br /><br />Η συγκεκριμένη μαρτυρία, που περιλαμβάνεται στον τόμο «Η Έξοδος» (έκδοση του ΚΜΣ), προσφέρει στους σύγχρονους ερευνητές και στο κοινό μια πολύτιμη ματιά στον χαμένο κόσμο της Μικρασίας, μετατρέποντας τις προσωπικές αναμνήσεις σε τεκμήρια της συλλογικής μας ιστορίας.</div><div><br /><i>«Όλη την Ανατολή γυρίσαμε»…<br /><br />Ο ελληνικός στρατός πλησίαζε στο Ινονού και οι Τούρκοι του Εσκίσεχιρ ανησυχούσαν. Φεβρουάριο μήνα του 1920 μας ειδοποίησαν, εμάς τους Έλληνες υπηκόους, να ετοιμαστούμε. Ήρθαν σπίτι μας ο Έλληνας μουχτάρης Στυλιανός, ένας χότζας και δύο πολισμάνοι. «Ετοιμασθείτε», λέει, «θα πάτε στην Άγκυρα». Δε μας είπαν το λόγο. Ήμασταν γραμμένοι σε καταστάσεις.<br /><br />Μας μαζέψανε στην εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους. Ήμασταν εκατόν εξήντα ένα άτομα Έλληνες υπήκοοι, υπάλληλοι της σιδηροδρομικής εταιρείας και μέλη των οικογενειών τους. Η εταιρεία αυτή στην αρχή ήταν γερμανική, μετά έγινε αγγλική.<br /><br />Μείναμε στην εκκλησία τρεις μέρες. Βουλώσανε* τα σπίτια μας. Μας είπαν να μην ανησυχούμε, γιατί μετά τρεις μήνες θα γυρίσουμε πίσω.<br /><br />Μας ψάξανε, χωριστά εμάς τις γυναίκες κάτι χανούμισσες· τους άντρες τούς έψαξαν πολισμάνοι. Όσα λεφτά είχαμε πάνω μας τα πήρανε. Βρήκαν στο γιακά του αστραχάν του άντρα μου κάτι χρυσές λίρες και τις πήρανε. Εγώ τις είχα ραμμένες τις δικές μου στη ζακέτα μου κι έτσι τις γλίτωσα. Μείναμε άλλες τρεις μέρες στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, κοντά στο σταθμό. Εκεί ήταν στενάχωρα, κοντέψαμε να πάθουμε ασφυξία. Ο άντρας μου λιγοθύμησε. Φωνάξανε γιατρό απ’ την εταιρεία και του κάνανε ένεση για να συνέρθει.<br /><br />Μας βάλανε στο τρένο και κατεβήκαμε στην Άγκυρα. Μείναμε μια νύχτα στα βαγόνια. Μετά μας βάλανε σ’ ένα υπόγειο. Γράψανε τα ονόματά μας και μας δώσανε από ένα καρβέλι ψωμί.<br /><br />Πιάσανε δώδεκα αμάξια με Τατάρους αμαξάδες και μας βάλανε μέσα. Πηγαίναμε από χωριό σε χωριό. Τη μέρα ταξιδεύαμε, τη νύχτα μέναμε σε χάνια. Το ταξίδι κράτησε δεκαπέντε μέρες. Όλη την Ανατολή γυρίσαμε.<br /><br />Ανεβήκαμε το Τεκίρ νταγ. Μεγάλο και αψηλό βουνό. Ένα μερόνυχτο κάναμε να το ανεβούμε και ένα μερόνυχτο να το κατεβούμε. Ήμασταν μέσα στα χιόνια. Τριών χρονών χιόνια είχε το βουνό αυτό. Ευτυχώς δεν άνοιξε μύτη, δε πάθαμε τίποτα. Μας συνόδευαν δύο τζανταρμάδες, ένας μπρος, άλλος πίσω. Μας λέγανε να μη φοβηθούμε, γιατί δε θα πάθουμε τίποτα· θα φτάσουμε σώοι στην Πόλη. Ενθουσιάστηκε ο άντρας μου κι έδωσε τη μουσαμαδιά του σ’ έναν τζανταρμά.<br /><br />Περάσαμε από τη Σεβάστεια. Στα χάνια, στα χωριά όπου διανυκτερεύαμε, μας έβραζαν φασολάδα και μας ταΐζανε με τέτοιο φαΐ. Εκεί, στα χάνια, βλέπαμε χριστιανούς εξόριστους από διάφορα μέρη. Μας λέγανε λυπημένοι:<br /><br />-«Εσείς θα γλιτώσετε, εμείς τι θα γίνουμε;»<br /><br />Έτσι, σιγά σιγά φτάσαμε στην Ινέπολη. Χαρήκαμε, είδαμε θάλασσα, βλέπεις. Ένας Τουρκοκρητικός αξιωματικός που ήξερε ελληνικά μας είπε ότι θα πάμε στην Πόλη.<br /><br />Μια βραδιά μείναμε στην Ινέπολη. Την άλλη μέρα με βάρκες πήγαμε στο ρουμάνικο βαπόρι. Στο δρόμο απειλήσανε οι βαρκάρηδες δύο οικογένειες ότι θα τις πετάξουν στη θάλασσα, γιατί δεν είχαν λεφτά να τους πληρώσουν. Τους έδωσα απ’ τις λίρες που είχα κρυμμένες και ησύχασαν.<br /><br />Στο βαπόρι υποφέραμε πάρα πολύ. Μας είχαν πετάξει στο αμπάρι. Μας βγάλανε απ’ εκεί πεθαμένους. Βγήκαμε όλοι στην Πόλη. Σκορπίσαμε απ’ εδώ κι απ’ εκεί.<br /><br />Απ’ την Πόλη φύγαμε το 1922, τότε με τη φασαρία της Σμύρνης. Έφυγαν τότε πολλοί Έλληνες της Πόλης για την Ελλάδα</i>.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Εσκίσεχιρ: «Φεβρουάριο μήνα του 1920 μας πήραν απ’ τα σπίτια μας»…

Μια σπάνια ιστορική μαρτυρία της Βασιλικής Μπονάνου φέρνει στο φως το δράμα των Ελλήνων του Εσκισεχίρ, ήδη από το 1920, δύο χρόνια πριν την ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Απόπειρα ανατροπής καθεστώτος στο Ιράν, μπορεί να φέρει χάος” (vid.)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQgwInlL7ejRJPgp-_ezakzAfV29ahnWLhbKw&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="160" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQgwInlL7ejRJPgp-_ezakzAfV29ahnWLhbKw&s" width="688" /></a></div><div><br /></div>O καθηγητής Γεωπολιτικής και Ενεργειακής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας Δρ. Θεόδωρος Τσακίρης αναλύει τις εξελίξεις στο Ιράν, εν όψει των διαπραγματεύσεων με τις ΗΠΑ και ενώ αμερικανικές δυνάμεις συνεχίζουν να συγκεντρώνονται στην περιοχή.<br /><br />Επίσης εξετάζει τα σενάρια σε περίπτωση που υπάρξει στρατιωτική επέμβαση, κάτι που δεν φαίνεται να αποτελεί πρώτη επιλογή του Αμερικανού Προέδρου, θεωρώτνας όρι σε κάθε περίπτωση, με ή δίχως επιχείρηση, η ανατροπή του καθεστώτος είναι εξαιρετική δύσκολη και επιπλέον εγκυμονεί κινδύνους γενικότερου χάους στην περιοχή<div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="403" src="https://www.youtube.com/embed/6C46A0iAXws" width="684" youtube-src-id="6C46A0iAXws"></iframe></div><div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.youtube.com/watch?v=6C46A0iAXws">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Απόπειρα ανατροπής καθεστώτος στο Ιράν, μπορεί να φέρει χάος” (vid.)

O καθηγητής Γεωπολιτικής και Ενεργειακής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας Δρ. Θεόδωρος Τσακίρης αναλύει τις εξελίξεις στο Ιράν, εν όψει...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ ετοιμάζεται να βγάλει τα F-16 της Τουρκίας από την πρίζα – Τι αναφέρει κορυφαίος αξιωματούχος.

<img height="133" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/b3899cd352e9a9ba196dc69559e2ee40_XL.jpg?v=2" width="729" /><br /><br /><div>H πληροφορία που έρχεται στο φως της δημοσιότητας αφορά τον ίδιο τον πυρήνα της συμπεριφοράς της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο και της αεροπορικής ισχύος της<br /><br />Αυτό που μέχρι πρόσφατα αντιμετωπιζόταν ως σενάριο ή υπαινιγμός, αρχίζει να αποκτά περίγραμμα και επιχειρησιακή βαρύτητα…<br />Εν προκειμένω η πληροφορία που έρχεται στο φως της δημοσιότητας αφορά τον ίδιο τον πυρήνα της συμπεριφοράς της Τουρκίας και της αεροπορικής ισχύος της.<br />Σύμφωνα με τον κορυφαίο αξιωματούχο, Shay Gal, διευθυντή εξωτερικών σχέσεων της Israel Aerospace Industries (IAI), το Ισραήλ προετοιμάζει κινήσεις που θα μπορούσαν να στερήσουν από τα τουρκικά F-16 την επιχειρησιακή τους βιωσιμότητα, όχι μέσω σύγκρουσης, αλλά μέσω των μηχανισμών που καθορίζουν ποιος μπορεί να πετά και υπό ποιους όρους.<br />Και αν επιβεβαιωθεί, πρόκειται για εξέλιξη που υπερβαίνει κατά πολύ το διμερές επίπεδο.<br />Αγγίζει τις Ηνωμένες Πολιτείες, το ΝΑΤΟ και την ίδια τη λογική των συμμαχιών, φέρνοντας στο προσκήνιο ένα αμείλικτο ερώτημα: ποια είναι σήμερα τα πραγματικά όρια της ανοχής απέναντι στην κατάχρηση ισχύος.<br />Και κυρίως, ποιος είναι έτοιμος να τα επιβάλει.</div><div><br />Σύμφωνα με τον Shay Gal, επί δεκαετίες το F-16 λειτουργούσε ως σύμβολο της αμερικανικής τεχνολογικής υπεροχής και της πειθαρχίας στις αρχές του ΝΑΤΟ, όμως, όπως σημειώνει, αυτή η παραδοχή κατέρρευσε όταν τουρκικά F-16 αμερικανικής προέλευσης επιχειρούσαν στη Σομαλία υπό το πρόσχημα της «αντιτρομοκρατίας».<br />Κατά την εκτίμησή του, το γεγονός αυτό συνιστά δοκιμασία επιβολής κανόνων, καθώς το πραγματικό ζήτημα δεν αφορά πλέον την προμήθεια οπλικών συστημάτων αλλά το επιχειρησιακό δόγμα και το κατά πόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους εξακολουθούν να επιβάλλουν τους όρους χρήσης της δικής τους αεροπορικής ισχύος ή αν αυτοί έχουν απομείνει τυπικοί, χωρίς συνέπειες για την Άγκυρα.<br />Ο Gal θεωρεί ότι ο χρονισμός των εξελίξεων ήταν σκόπιμος, συνδέοντάς τον με τη διατάραξη της ισορροπίας στο Κέρας της Αφρικής μετά την αναγνώριση της Σομαλιλάνδης από το Ισραήλ.<br />Υπενθυμίζει ότι η τουρκική ηγεσία αντέδρασε άμεσα σε διπλωματικό επίπεδο και ότι η ανάπτυξη μαχητικών αεροσκαφών αποτέλεσε το επιχειρησιακό υπόβαθρο αυτής της αντίδρασης, με αποδέκτες όχι μόνο τη Σομαλιλάνδη αλλά και την Ουάσιγκτον.<br />Για τον ίδιο λόγο, εκτιμά ότι το ζήτημα των F-16 είναι βαθύτερο από εκείνο των S-400, καθώς δεν πρόκειται για μια μεμονωμένη συναλλαγή αλλά για επιχειρησιακό δόγμα στραμμένο εναντίον συμμάχων.<br /><br />Ελλάδα – Κύπρος – Αιγαίο<br /><br />Αναφερόμενος στο Αιγαίο, επισημαίνει ότι η χρήση αεροπορικής ισχύος έχει κανονικοποιηθεί, με επανειλημμένες και τεκμηριωμένες παραβιάσεις του ελληνικού και κυπριακού εναέριου χώρου από τουρκικά στρατιωτικά αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένων F-16.<br />Τονίζει ότι δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά ή για διαφωνία περί ναυτικών μιλίων, αλλά για συστηματική διάβρωση της εναέριας κυριαρχίας κρατών-μελών του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης από άλλο κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ, με τη χρήση μέσων που συντηρούνται από τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br />Υπογραμμίζει μάλιστα ότι η κλίμακα των παραβιάσεων αποτελεί προειδοποίηση, συγκρίνοντάς τες με τον περιορισμένο αριθμό ρωσικών παραβιάσεων κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Ουκρανία.<br />Για την Κύπρο, ο Gal σημειώνει ότι η Τουρκία δεν αμφισβητεί απλώς πολιτικές θέσεις αλλά τον ίδιο τον χάρτη, μέσω επανειλημμένων εισόδων στον κυπριακό εναέριο χώρο και επιχειρήσεων από το κατεχόμενο βόρειο τμήμα, γεγονός που, όπως λέει, συνιστά επιβολή κυριαρχίας δια της βίας από έδαφος που τα Ηνωμένα Έθνη αναγνωρίζουν ως κατεχόμενο.<br />Κατά την άποψή του, τα περιστατικά αυτά δεν είναι επεισοδιακά αλλά αποτελούν διαρκή εναέρια εξαναγκαστική πίεση, καταγεγραμμένη στα αρχεία του ΟΗΕ.<br />Επεκτείνοντας την ανάλυσή του, αναφέρει ότι τα ίδια αεροσκάφη χρησιμοποιούνται και στην εξαναγκαστική εκστρατεία κατά κουρδικών κοινοτήτων στη βόρεια Συρία και το βόρειο Ιράκ, καθώς και στο εσωτερικό της Τουρκίας, όπου, όπως υποστηρίζει, η γραμμή μεταξύ αντιτρομοκρατίας και συλλογικής τιμωρίας θολώνει.<br />Κατά την εκτίμησή του, πρόκειται για χρήση αεροπορικής ισχύος με σκοπό την πειθάρχηση πληθυσμών και την αντικατάσταση του δικαίου με τη βία.<br />Ο Gal εντάσσει στο ίδιο μοτίβο και τη Λιβύη, επισημαίνοντας ότι η τουρκική παρέμβαση βασίστηκε σε αμφισβητούμενες συμφωνίες και συνοδεύτηκε από παραβιάσεις του εμπάργκο όπλων, όπως έχουν καταγραφεί από τον ΟΗΕ και ευρωπαϊκές αποστολές.<br />Θεωρεί ότι η Σομαλία αποτελεί την ολοκλήρωση αυτής της καμπύλης, καθώς εκεί η Τουρκία έχει οικοδομήσει ένα πλέγμα στρατιωτικής παρουσίας, πολιτικής επιρροής και οικονομικών φιλοδοξιών, με τα F-16 να λειτουργούν ως το ορατό άκρο ενός ευρύτερου εγχειρήματος.<br />Κατά την άποψή του, η αποτυχία έγκειται στη δυτική επιβολή, αφού η παρακολούθηση τελικής χρήσης ελέγχει την κατοχή και όχι την επιχειρησιακή χρήση, αφήνοντας την κατάχρηση πολιτικά ακάλυπτη και ατιμώρητη.<br />Υπενθυμίζει το προηγούμενο του Πακιστάν, όπου η Ουάσιγκτον χρησιμοποίησε τη συντήρηση, τις αναβαθμίσεις και την πρόσβαση ως μοχλούς επιβολής, για να τονίσει ότι η μόχλευση δεν τελειώνει με την παράδοση.<br /><br />Νομική τεκμηρίωση<br /><br />Η επιβολή της τελικής χρήσης δεν περιορίστηκε σε τυπικούς όρους, αλλά εφαρμόστηκε έμπρακτα μέσω της συντήρησης, των αναβαθμίσεων και της πρόσβασης στα συστήματα.<br />Το αποτέλεσμα, όπως τονίζεται, είναι ένα παράδοξο συμμαχίας που αγγίζει τα όρια της αυτοϋπονόμευσης: τα ίδια τουρκικά F-16 υπερασπίζονται τον εναέριο χώρο του ΝΑΤΟ στη Ρουμανία και την Εσθονία, ενώ παράλληλα η συνολική αεροπορική στάση της Τουρκίας αντιμετωπίζει την ελληνική και την κυπριακή κυριαρχία ως διαπραγματεύσιμη.<br />Πρόκειται για τα ίδια αεροσκάφη, τα ίδια πληρώματα και την ίδια υποστήριξη, με άμυνα στην ανατολή και εξαναγκασμό στον Νότο.<br />Υπογραμμίζεται ακόμη ότι νομικά δεν υφίσταται καμία ασάφεια, καθώς οι αμερικανικές μεταβιβάσεις οπλικών συστημάτων δεσμεύονται από συγκεκριμένο σκοπό.<br />Τα αμυντικά μέσα παρέχονται για εσωτερική ασφάλεια, νόμιμη αυτοάμυνα και συλλογική ασφάλεια, βάσει δεσμευτικών συμφωνιών FMS, με την τελική χρήση να αποτελεί ρητό όρο.<br />Όταν F-16 αμερικανικής προέλευσης χρησιμοποιούνται για υπερπτήσεις, συστηματική πίεση και εκφοβισμό εταίρων, εκτιμάται ότι αυτό υπερβαίνει τη διπλωματία και συνιστά πρόκληση προς τα ίδια τα θεμέλια του αμερικανικού καθεστώτος μεταβίβασης όπλων.<br />Στο ίδιο πλαίσιο σημειώνεται ότι η Ουάσιγκτον διαθέτει σαφή εργαλεία, καθώς η υποστήριξη μπορεί να τεθεί υπό όρους ή και να ανασταλεί, συμπεριλαμβανομένων αναβαθμίσεων, λογισμικού αποστολών και συνολικής υποστήριξης.<br />Υπενθυμίζεται ότι το Κογκρέσο έχει ήδη δοκιμάσει αυτούς τους μοχλούς, μεταξύ άλλων και στο πλαίσιο των σχέσεων Τουρκίας – Ελλάδας, γεγονός που, κατά την άποψη αυτή, καθιστά αβάσιμο τον ισχυρισμό ότι η μόχλευση εξαντλείται με την παράδοση των οπλικών συστημάτων.<br />Τονίζεται επίσης ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να θεωρείται απλός παρατηρητής, καθώς δεν πρόκειται για διμερή διαμάχη.<br />Ο ελληνικός και ο κυπριακός εναέριος χώρος περιγράφονται ως το εξωτερικό εναέριο σύνορο της Ευρώπης και ταυτόχρονα ως επιχειρησιακός χώρος του ΝΑΤΟ.<br />Η ασάφεια, όπως επισημαίνεται, είναι το νόμισμα που εκμεταλλεύεται η Άγκυρα, και η άρση της αποδίδεται ως ευρωπαϊκή ευθύνη.<br /><br />F-35<br /><br />Σε ό,τι αφορά το ζήτημα των F-35, ο Shay Gal επισημαίνει ότι επανέρχεται ένα γνώριμο αντανακλαστικό: η επίλυση του θέματος των S-400 και η διατήρηση της Τουρκίας αγκυρωμένης στη Δύση.<br />Κατά την εκτίμηση αυτή, το αντανακλαστικό θεωρείται λανθασμένο, καθώς οι S-400 αντιμετωπίζονται ως σύμπτωμα και όχι ως η ρίζα του προβλήματος, το οποίο εντοπίζεται στο επιχειρησιακό δόγμα.<br />Υποστηρίζεται ότι ο μελλοντικός τουρκικός στόλος stealth δεν προορίζεται για αντιπαράθεση με τη Ρωσία ή το Ιράν, με τα οποία η Άγκυρα διατηρεί λειτουργικές διευθετήσεις μέσω ενέργειας, εμπορίου, Συρίας και της διαδικασίας της Αστάνα, αλλά για την άσκηση πίεσης πάνω από την Ελλάδα και την Κύπρο, εναντίον άλλων εταίρων των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ανατολική Μεσόγειο και ρητά εναντίον του Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένου του συριακού εναέριου χώρου και της Ανατολικής Μεσογείου.<br />Τονίζεται ότι το Ισραήλ αναγνωρίζει αυτό το μοτίβο και ότι η Ελλάδα ζει ήδη υπό τις συνέπειές του.<br />Με αυτή την πορεία, εκτιμάται ότι μια τέτοια σύγκρουση τείνει να εκλαμβάνεται περισσότερο ως ζήτημα χρονισμού παρά ως ενδεχόμενο, με την Ιερουσαλήμ να προσαρμόζει αναλόγως τη στάση της.<br />Το Μογκαντίσου χαρακτηρίζεται ως το αποδεικτικό σημείο αυτής της εξέλιξης, καθώς η δυτική σιωπή φέρεται να έχει μετατραπεί σε επιχειρησιακή ικανότητα.<br />Κατά συνέπεια, υποστηρίζεται ότι το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι πλέον η πρόσβαση στα F-35, αλλά το πόσο γρήγορα τα τουρκικά F-16 θα στερηθούν την επιχειρησιακή τους βιωσιμότητα, με τις σχετικές προετοιμασίες να βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη.<br />Καταληκτικά, διατυπώνεται η άποψη ότι η ιστορία των F-16 αποτελεί στην πραγματικότητα την ουσιαστική ιστορία των F-35, καθώς δοκιμάζει αν οι κανόνες εξακολουθούν να ισχύουν όταν η επιβολή τους είναι πολιτικά άβολη, αν η συμμαχία σημαίνει κοινή άμυνα ή απλώς κοινή εφοδιαστική, και αν η κυριαρχία παραμένει αρχή ή μετατρέπεται σε διαπραγματευτικό χαρτί.<br />Όσοι, τέλος, κατανοούν τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί στην πράξη η Ουάσιγκτον, εκτιμάται ότι γνωρίζουν πως η κρίση αυτή δεν θα κριθεί σε προεδρικές τηλεφωνικές συνομιλίες, αλλά σε όλο το φάσμα του Κογκρέσου, του Πενταγώνου, του State Department και της αλυσίδας υποστήριξης, με την Αθήνα και την Ιερουσαλήμ να βρίσκονται ήδη παρούσες.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ισραήλ ετοιμάζεται να βγάλει τα F-16 της Τουρκίας από την πρίζα – Τι αναφέρει κορυφαίος αξιωματούχος.

H πληροφορία που έρχεται στο φως της δημοσιότητας αφορά τον ίδιο τον πυρήνα της συμπεριφοράς της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο...

Διαβάστε την συνέχεια

Χάος και αίμα στη Λιβύη - Παγίδα θανάτου στον γιο του Gaddafi, Saif al-Islam, 4 οι δολοφόνοι. «Πολλοί τον ήθελαν νεκρό».

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/c9ad88d15d50a0858484854e8b6a6c97_XL.jpg?v=2" width="724" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η δολοφονία του Saif al-Islam δημιουργεί ένα προηγούμενο που θα επηρεάσει τις σχέσεις μεταξύ διαφόρων ομάδων της λιβυκής κοινωνίας για πολλά χρόνια - Δεν θα είναι η τελευταία...</span></h3>Σε μια παρατεταμένη περίοδο αστάθειας και … χάους αναμένεται να εισέλθει η πολιτική ζωή στη Λιβύη ύστερα από τη δολοφονία του Saif al-Islam Gaddafi, του πιο προβεβλημένου γιου του άλλοτε Λίβυου ηγέτη Muammar Gaddafi.<br />Όπως επιβεβαίωσε η Γενική Εισαγγελία της Λιβύης, ο θάνατος του Saif al-Islam επήλθε από τραύματα κατόπιν πυροβολισμών και ενώ βρισκόταν στον κήπο του σπιτιού του στην πόλη Zintan.<br />«Διαπιστώθηκε ότι το θύμα πυροβολήθηκε μέχρι θανάτου» ανακοίνωσε η Γενική Εισαγγελία, αναφέροντας πως οι αρχές επιβολής του νόμου εργάζονται για τον εντοπισμό των υπόπτων που εμπλέκονται στη δολοφονία.<br /><br />Παγίδα θανάτου από 4 δράστες<br /><br />Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, ο 53χρονος Saif δολοφονήθηκε χθες Τρίτη 3 Φεβρουαρίου στη δυτική λιβυκή πόλη Zintan που βρίσκεται περίπου 136 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Τρίπολης.<br />Ο δικηγόρος του εκλιπόντος επιβεβαίωσε ότι δολοφονήθηκε.<br />Σύμφωνα με πηγές του τηλεοπτικού δικτύου Al Hadath, που πρόσκεινται στην οικογένεια Gaddafi, ο Saif al-Islam τραυματίστηκε θανάσιμα από πύρα που δέχθηκε ενώ βρισκόταν σε κήπο δίπλα στην κατοικία του<br />Στην παγίδα θανάτου συμμετείχαν τέσσερις μασκοφόροι, οι οποίοι εισέβαλαν στο σπίτι.<br />Σύμφωνα με την ανακοίνωση, ο Saif al-Islam συγκρούστηκε με τους δράστες, οι οποίοι απενεργοποίησαν τις κάμερες ασφαλείας του σπιτιού «σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να αποκρύψουν τα ίχνη των αποτρόπαιων εγκλημάτων τους».<br />Κατόπιν της επίθεσης και οι 4 διέφυγαν από το σημείο.<br /><br />Ύπουλη επίθεση<br /><br />Ο Khaled al-Zaidi, δικηγόρος του Seif al-Islam υποστήριξε ότι ο πελάτης του έχασε τη ζωή του ως αποτέλεσμα μιας «ύπουλης επίθεσης».<br />Από την πλευρά της, η πολιτική ομάδα του Seif al-Islam δεσμεύτηκε ότι «η δολοφονία δεν θα μείνει ατιμώρητη».<br />«Απαιτούμε από το λιβυκό σύστημα δικαιοσύνης και τη διεθνή κοινότητα να αναλάβουν την ευθύνη», αναφέρουν σε δήλωσης τους την οποία επικαλέστηκε το Al Hadath.<br />Ο Khaled al-Mishri, πρώην επικεφαλής του Ανώτατου Κρατικού Συμβουλίου με έδρα την Τρίπολη, ενός διεθνώς αναγνωρισμένου κυβερνητικού οργάνου, κάλεσε σε «επείγουσα και διαφανή έρευνα» για τη δολοφονία, με ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα.<br /><br />Πρώτα έρευνα, μετά ταφή<br /><br />Όπως ανακοίνωσε ο Abdullah Othman, μέλος της πολιτικής ομάδας του Saif al-Islam, πρώτα θα ολοκληρωθεί η έρευνα για τη δολοφονία και μετά θα γίνει η ταφή του.<br />«Η κηδεία δεν θα πραγματοποιηθεί εάν πρώτα δεν ολοκληρωθούν οι απαραίτητες διαδικασίες στον τόπο του εγκλήματος και δεν τελειώσει η έρευνα για τη δολοφονία», μετέδωσε το ειδησεογραφικό portal Laam.<br />Ο Othman πρόσθεσε ότι η σορός θα μεταφερθεί στο νεκροτομείο ιδιωτικού νοσοκομείου στη Zintan.<br />Νωρίτερα, το portal Al Wasat μετέδωσε ότι τα δημόσια νοσοκομεία της Zintan και της κοντινής πόλης Ar Rajban αρνήθηκαν ότι παρέλαβαν τη σορό.<br /><br />Δεν έχουν ληφθεί αυξημένα μέτρα<br /><br />Το γραφείο του δημάρχου της Zintan δήλωσε ότι δεν σημειώθηκαν προκλήσεις κατά του γιου του Gaddafi στην πόλη πριν από τη δολοφονία του.<br />Εκπρόσωπος των τοπικών αρχών ανέφερε ότι η κατάσταση στην πόλη είναι ομαλή, χωρίς απειλές για τη δημόσια ασφάλεια ή αυξημένα μέτρα ασφαλείας, τόσο πριν όσο και μετά τη δολοφονία, στην πόλη και τα περίχωρά της.<br /><br />Πολλοί τον ήθελαν νεκρό<br /><br />Ο Λίβυος πολιτικός Suleiman Al-Bayoudi δήλωσε ότι η δολοφονία θα συνεχίσει να επηρεάζει το πολιτικό περιβάλλον της Λιβύης για δεκαετίες.<br />«Η δολοφονία του Saif al-Islam δημιουργεί ένα προηγούμενο που θα επηρεάσει τις σχέσεις μεταξύ διαφόρων ομάδων της λιβυκής κοινωνίας για πολλά χρόνια», ανέφερε, σύμφωνα με το αιγυπτιακό ειδησεογραφικό portal Shorouk News.<br />Ο πολιτικός εξέφρασε αμφιβολίες ότι κάποια πολιτική δύναμη θα αναλάβει την ευθύνη για την επίθεση, αν και «πολλοί ήθελαν να τον δουν νεκρό».<br /><br />Επίθεση σε όλη τη Λιβύη<br /><br />Από την πλευρά του, άλλο μέλος της πολιτικής ομάδας του Saif al-Islam, ο Aqila Delhoum, χαρακτήρισε τη δολοφονία ως επίθεση εναντίον ολόκληρης της χώρας.<br />«Αυτό που συνέβη είναι έγκλημα κατά της ιστορίας μας και κατά ολόκληρης της Λιβύης.<br />Η δολοφονία του Saif al-Islam δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας φθηνός τρόπος εξόντωσης ενός πολιτικού αντιπάλου», δήλωσε, σύμφωνα με το αιγυπτιακό Al Ghad.<br />Κατά τα λεγόμενά του, ο Saif al-Islam προκαλούσε φόβο σε «δυνάμεις που δεν θέλουν την ανεξαρτησία της Λιβύης».<br />Κατά την άποψή του, η δολοφονία ήταν «η πρώτη, αλλά όχι η τελευταία, πολιτική δολοφονία Λίβυου πολιτικού από τους αντιπάλους του», χωρίς ωστόσο να κατονομάσει πιθανούς υπαίτιους.<br /><br />Δεν κατείχε ποτέ επίσημο αξίωμα<br /><br />Ο Gaddafi δεν κατείχε ποτέ επίσημο αξίωμα στη Λιβύη, ωστόσο θεωρούνταν το «νούμερο δύο» του πατέρα του από το 2000 έως το 2011, όταν και ο Muammar Gaddafi σκοτώθηκε από λιβυκές δυνάμεις της αντιπολίτευσης, τερματίζοντας την πολυετή διακυβέρνησή του.<br />Ο Saif al-Islam Gaddafi συνελήφθη και φυλακίστηκε στη Zintan το 2011, αφού επιχείρησε να διαφύγει από τη Λιβύη μετά την κατάληψη της Τρίπολης από την αντιπολίτευση.<br />Αποφυλακίστηκε το 2017 στο πλαίσιο γενικής αμνηστίας και έκτοτε ζούσε στη Zintan.<br />Ήταν ο δεύτερος γιος του Muammar Gaddafi, είχε σπουδάσει στη Δύση και παρουσίαζε ένα πιο προοδευτικό πρόσωπο του καταπιεστικού καθεστώτος του πατέρα του, διαδραματίζοντας κεντρικό ρόλο στις προσπάθειες αποκατάστασης των σχέσεων της Λιβύης με τη Δύση από τις αρχές της δεκαετίας του 2000.<br /><br />Ο ρόλος στην επανάσταση και… οι αρουραίοι<br /><br />Ηγήθηκε των συνομιλιών για την εγκατάλειψη των όπλων μαζικής καταστροφής από τη Λιβύη και διαπραγματεύτηκε αποζημιώσεις για τις οικογένειες των θυμάτων της βομβιστικής επίθεσης κατά της πτήσης Pan Am 103 πάνω από το Lockerbie της Σκωτίας το 1988.<br />Σπούδασε στο London School of Economics, μιλούσε άπταιστα αγγλικά και προέβαλλε τον εαυτό του ως μεταρρυθμιστή, ζητώντας σύνταγμα και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.<br />Η διδακτορική του διατριβή αφορούσε τον ρόλο της κοινωνίας των πολιτών στη μεταρρύθμιση της παγκόσμιας διακυβέρνησης.<div><br />Ωστόσο, όταν ξέσπασε η εξέγερση κατά της μακρόχρονης διακυβέρνησης του πατέρα του το 2011, ο Saif al-Islam Gaddafi επέλεξε αμέσως την οικογενειακή και φυλετική πίστη, αναλαμβάνοντας ρόλο αρχιτέκτονα της βίαιης καταστολής των αντιφρονούντων, τους οποίους αποκάλεσε «αρουραίους».<br />Μιλώντας στο πρακτορείο Reuters την περίοδο της λαϊκής εξέγερσης το 2011, δήλωσε: «Θα πολεμήσουμε εδώ στη Λιβύη, θα πεθάνουμε εδώ στη Λιβύη».<br />Προειδοποίησε ότι «ποτάμια αίματος» θα χυθούν και ότι η κυβέρνηση θα πολεμήσει μέχρι τον τελευταίο άνδρα, γυναίκα και σφαίρα.<br />«Ολόκληρη η Λιβύη θα καταστραφεί.<br />Θα χρειαστούμε 40 χρόνια για να συμφωνήσουμε στο πώς θα κυβερνηθεί η χώρα, γιατί σήμερα όλοι θα θέλουν να γίνουν πρόεδροι ή εμίρηδες και όλοι θα θέλουν να κυβερνήσουν» είχε πει τότε.<br /><br />Πολιτικό αδιέξοδο<br /><br />Τα λόγια του επιβεβαιώνονται από τις πολιτικές εξελίξεις δεδομένου ότι αυτή τη στιγμή στη Λιβύη υπάρχουν δύο διαφορετικές κυβερνήσεις: η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας με έδρα την Τρίπολη και η κυβέρνηση Εθνικής Σταθερότητας με βάση την ανατολική Λιβύη.<br />Οι δύο κυβερνήσεις δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε έναν οδικό χάρτη για τη συγκρότηση μιας ενιαίας ενδιάμεσης κυβέρνησης που θα οδηγήσει την χώρα σε εκλογές.<br />Αυτή τη στιγμή η Λιβύη είναι χωρισμένη στη Δύση, όπου η Τρίπολη και οι γύρω περιοχές κυριαρχούνται από δυνάμεις που στηρίζουν την κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας και στην Ανατολή, όπου η κυβέρνηση Εθνικής Σταθερότητας και ο στρατός του Haftar έχουν την πραγματική εξουσία.<br /><br />Οι κατηγορίες<br /><br />Ο Gaddafi κατηγορήθηκε για βασανιστήρια και ακραία βία κατά των αντιπάλων του καθεστώτος του πατέρα του και, έως τον Φεβρουάριο του 2011, είχε ενταχθεί στη λίστα κυρώσεων του ΟΗΕ και του είχε απαγορευτεί η μετακίνηση.<br />Παράλληλα, καταζητούνταν από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ICC) για φερόμενα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διαπράχθηκαν το 2011.<br />Μετά την κατάληψη της Τρίπολης από τους αντάρτες, επιχείρησε να διαφύγει στο γειτονικό Νίγηρα, μεταμφιεσμένος σε Βεδουίνο, αλλά συνελήφθη από την πολιτοφυλακή Abu Bakr Sadik Brigade σε έναν ερημικό δρόμο και μεταφέρθηκε αεροπορικώς στη Zintan.<br />Έπειτα από μακρές διαπραγματεύσεις με το ICC, οι λιβυκές αρχές έλαβαν την αρμοδιότητα να τον δικάσουν για φερόμενα εγκλήματα πολέμου.<br />Το 2015, δικαστήριο της Τρίπολης τον καταδίκασε ερήμην σε θάνατο.<br />Μετά την αποφυλάκισή του το 2017, πέρασε χρόνια κρυμμένος στη Zintan για να αποφύγει τη δολοφονία.<br /><br />Υποψήφιος… για πρόεδρος<br /><br />Τον Νοέμβριο του 2021, ο Saif al-Islam Gaddafi ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τις προεδρικές εκλογές της χώρας, σε μια αμφιλεγόμενη κίνηση που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από αντι-κανταφικές πολιτικές δυνάμεις στη δυτική και ανατολική Λιβύη.<br />Καθώς η εκλογική διαδικασία εκείνης της χρονιάς βαλτώνει χωρίς συμφωνία στους κανόνες, η υποψηφιότητά του αποτέλεσε ένα από τα βασικά σημεία αντιπαράθεσης.<br />Αποκλείστηκε λόγω της καταδίκης του το 2015, ενώ όταν επιχείρησε να ασκήσει έφεση, ένοπλοι απέκλεισαν το δικαστήριο.<br />Οι διαμάχες αυτές συνέβαλαν στην κατάρρευση της εκλογικής διαδικασίας και στην επιστροφή της Λιβύης σε πολιτικό αδιέξοδο.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χάος και αίμα στη Λιβύη - Παγίδα θανάτου στον γιο του Gaddafi, Saif al-Islam, 4 οι δολοφόνοι. «Πολλοί τον ήθελαν νεκρό».

Η δολοφονία του Saif al-Islam δημιουργεί ένα προηγούμενο που θα επηρεάσει τις σχέσεις μεταξύ διαφόρων ομάδων της λιβυκής κοινωνίας για πολλά...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί το "Casus Belli" δεν "ακουμπάει" έρευνες υδογονανθράκων ούτε επέκταση των χωρικών υδάτων μας στα 12νμ νότια Κρήτης και στο Καστελόριζο;

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-02/f2e0a08302514930a8d25790eb6b4d6c.jpg?itok=3qCgJ7OT" width="733" /><br /><br />Εντός του μήνα θα γίνει συνάντηση στις ΗΠΑ του Υπουργού Ενέργειάς μας με τον Αμερικανό ομόλογό του, για τον "Κάθετο ενεργειακό διάδρομο" μέσω του οποίου, με άξονα την Ελλάδα Αμερικανικό LNG θα εφοδιάζει Βουλγαρία-Ρουμανία-Μολδαβία-Ουκρανία.<br /><br />Σε αποτίμηση των ενεργειακών κινήσεων της χώρας μας προβαίνουν οι "γείτονες", αναφερόμενοι εκτενώς στις συμβάσεις CHEVRON-HELLENIQ ENERGY που αφορούν την από κοινού εξερεύνηση υδρογονανθράκων σε θαλάσσιες περιοχές ΝΔ της Πελοποννήσου και Νότια της Κρήτης, επισημαίινοντας ότι η υπογραφή τους θα πραγματοποιηθεί τις επόμενες 2 εβδομάδες.<br /><br />Εφόσον προχωρήσει το θέμα οι έρευνες θα διεξαχθούν μέχρι το τέλος του έτους.<br /><br />Παράλληλα εντός του μήνα θα γίνει συνάντηση στις ΗΠΑ του Υπουργού Ενέργειάς μας με τον ομόλογό του, για τον "Κάθετο ενεργειακό διάδρομο" μέσω του οποίου, με άξονα την Ελλάδα Αμερικανικό LNG θα εφοδιάζει Βουλγαρία-Ρουμανία-Μολδαβία-Ουκρανία.<br /><br />Και οι δύο παραπάνω εξελίξεις ενδυναμώνουν την γεωπολιτική θέση της χώρας μας και την σημασία της ως ενεργειακού κόμβου, εξυπηρετώντας Αμερικανικά συμφέροντα, γεγονός που έχει ιδιαίτερη σημασία για το Αιγαίο.<br />Γιατί δεν έχει κλειδώσει η ημερομηνία επίσκεψης Μητσοτάκη στην Τουρκία;<br /><br />Η εν λόγω αποτίμηση πραγματοποιείται λίγες ημέρες πριν την επικείμενη επίσκεψη του Πρωθυπουργού μας Μητσοτάκη στην Τουρκία και την συνάντησή του με τον Ερντογάν.<br /><br />Ωστόσο ακόμη και τώρα δεν έχει κλειδώσει η ημερομηνία που αυτή θα πραγματοποιηθεί, με όλα τα ενδεχόμενα κατά την άποψή μας να είναι ανοιχτά, ακόμη και μη πραγματοποίησής της, εφόσον οι Διεθνείς συγκυρίες το επιτάξουν , όπως το πιθανό από πολλούς -για εμάς το επικρατέστερο- σενάριο στρατιωτικής επίθεσης των ΗΠΑ κατά του Ιράν τις επόμενες ημέρες.<br /><br />Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε την αναβολή της συνάντησης στον ΟΗΕ μεταξύ των δύο ηγετών λίγους μήνες νωρίτερα, την τελευταία στιγμή....<br /><br />Σε όποια των περιπτώσεων οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις θα πρέπει να τελούν το επόμενο χρονικό διάστημα σε κατάσταση αυξημένης επαγρύπνησης για παν ενδεχόμενο.. <br />Το τουρκικό "CASUS BELLI" δεν "ακουμπάει" την επέκταση χωρικών υδάτων μας νοτίως της Κρήτης αλλά ούτε και το σύμπλεγμα Καστελορίζου!<br /><br />Εδώ αποκαλύπτουμε ότι αναφορικά δε με τις επικείμενες θαλάσσιες έρευνες για υδρογονάνθρακες νότια της Κρήτης και ΝΔ της Πελοποννήσου από τις CHEVRON-HELLENIQ ENERGY, αυτές θα διεξαχθούν ΕΚΤΟΣ Αιγαίου Πελάγους και συνεπώς ακόμη και με τις 2 πρόσφατες NAVTEX συνεχούς διάρκειας που εξέδωσε παράνομα η Τουρκία, οι εν λόγω περιοχές δεν περιλαμβάνονται.<br /><br />Όπως θα διαπιστώσουμε όπως είναι διατυπωμένο το τουρκικό CASUS BELLI από τους γείτονες, αυτό δεν "καλύπτει" τυχόν επέκταση των Χωρικών υδάτων μας Νότια Κρήτης και στο Καστελόριζο στα 12νμ.<br /><br />Συγκεκριμένα τον Ιούνιο 1995 η τουρκική Εθνοσυνέλευση (Βουλή) εξέδωσε ένα ψήφισμα σύμφωνα με το οποίο αναφέρονται μεταξύ άλλων:<br /><br />"Η Τουρκική Εθνοσυνέλευση , αν και ελπιζει ότι η Ελληνική κυβέρνηση δεν θα αποφασίσει την επέκταση των ζωτικών υδάτων της στο ΑΙΓΑΙΟ πέραν των έξι μιλίων κατά τρόπο που να διαταράξει την ισσοροπία που καθορίστηκε στην Λωζάννη, αποφάσισε να εκχωρήσει στην τουρκική κυβέρνηση όλες τις αρμοδιότητες, περιλαμβανομένων και αυτών που θα κριθούν αναγκαίες από στρατιωτική άποψη για την διατήρηση και υπεράσπιση ζωτικών συμφερόντων της χώρας μας."<div><br />Τα όρια του Αιγαίου<br /><br />Σύμφωνα με τον Διεθνή Υδρογραφικό Οργανισμό (ΙΗΟ) τα όρια του Αιγαίου προσδιορίζονται από την γραμμή που ξεκινάει από το ακρωτήριο Akyar Burnu στα μικρασιατικά παράλια έναντι Ρόδου- συνεχίζεται στο Πρασονήσι (νότια Ρόδο)- ακρωτήρι Βροντή (Κάρπαθος)-Ακρωτήρι Καστέλο (Κάρπαθος)-Ακρωτήρι Πλάκα ( ΒΑ Νομός Λασηθίου) Κρήτη-Άγρια Γραμβούσα (ΒΔ Νομός Χανίων)-Ακρωτήριο Απολυτάρες (νοτιότερο άκρο Αντικυθήρων)- Νήσος Ψείρα -Ακρωτήριο Τράχηλος (Κύθηρα)-Ακρωτήριο Καραμπογιά (Βόρειο άκρο Κυθήρων)-Ακρωτήριο Αγία Μαρίνα (ελαφόνησος)-Πελοποννησιακή ακτή.<br /><br />Οι Τούρκοι αντιλήφθηκαν ότι το CASUS BELLI όπως είναι διατυπωμένο δεν "ακουμπάει" τυχόν επέκταση των χωρικών υδάτων μας νοτίως Κρήτης αλλά ούτε και το Καστελόριζο και έτσι το 2011 κατέθεσαν πρόταση στον Διεθνή Υδρογραφικό Οργανισμό (ΙΗΟ), ώστε τα όρια του Αιγαίου να μετακινηθούν νοτιότερα, περιλαμβάνοντας τις νότιες ακτές της Κρήτης.<br /><br />Συνεπώς η Ελλάδα έχει την δυνατότητα ΑΜΕΣΗΣ επέκτασης των χωρικών υδάτων της νότια της Κρήτης αλλά και στο Σύμπλεγμα Καστελορίζου στα 12νμ, κάτι το οποίο θα πρέπει να εκμεταλλευθούμε.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι η Τουρκία έχει 12 νμ χωρικά ύδατα στην Ανατολική Μεσόγειο και όχι 6νμ όπως εξακολουθούμε εμείς να έχουμε στο Καστελόριζο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί το "Casus Belli" δεν "ακουμπάει" έρευνες υδογονανθράκων ούτε επέκταση των χωρικών υδάτων μας στα 12νμ νότια Κρήτης και στο Καστελόριζο;

Εντός του μήνα θα γίνει συνάντηση στις ΗΠΑ του Υπουργού Ενέργειάς μας με τον Αμερικανό ομόλογό του, για τον "Κάθετο ενεργειακό διάδρομο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραγωδία στη Χίο: Η σβηστή κάμερα και τα αναπάντητα ερωτήματα.

<img height="113" src="https://www.anatropinews.gr/wp-content/uploads/2026/02/xios-1.webp" width="739" /><br /><br /><b>Κώστας Χριστοδούλου</b><br />Την ώρα που βρίσκονται σε εξέλιξη οι έρευνες για τα αίτια και τον τρόπο με τον οποίο επήλθε η τραγωδία ανοιχτά της Χίου, με 15 μετανάστες να χάνουν τη ζωή τους, το τοπίο παραμένει θολό.<br /><br />Αντί για καθαρές απαντήσεις, συσσωρεύονται ερωτήματα, κενά και αντιφάσεις, τα οποία όχι μόνο δεν έχουν διαλευκανθεί από το Λιμενικό Σώμα, αλλά, αντιθέτως, οι αποκαλύψεις που έρχονται στο φως επιτείνουν τη σύγχυση και βαραίνουν ακόμη περισσότερο το ενδεχόμενο ευθυνών όσων χειρίστηκαν το περιστατικό.<br /><br />Ιδίως όταν η τραγωδία σημειώθηκε εντός ελληνικών χωρικών υδάτων και όταν, στο χρονικό των γεγονότων, υπήρξαν πληροφορίες και διαρροές που είτε αποσύρθηκαν εσπευσμένα είτε άφησαν πίσω τους περισσότερα ερωτηματικά από όσα απάντησαν. Όλα αυτά ενώ η ηγεσία του Λιμενικού, ειρήσθω εν παρόδω, είναι ήδη υπόδικη για το ναυάγιο της Πύλου με τους εκατοντάδες νεκρούς.<div><br />Η σβηστή κάμερα και το βάρος της απόδειξης<br /><br />Στο κέντρο της υπόθεσης βρίσκεται η αποκάλυψη ότι το περιπολικό σκάφος του Λιμενικού διέθετε κάμερα, η οποία όμως δεν είχε τεθεί σε λειτουργία από το πλήρωμα. Όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ του Jean Souliotis στην «Καθημερινή», η μη ενεργοποίηση κάμερας σε μια επιχείρηση υψηλού κινδύνου για ανθρώπινες ζωές δεν αποτελεί δευτερεύουσα λεπτομέρεια.<br /><br />Κατά πάγια νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όταν άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους ή υφίστανται σοβαρή σωματική βλάβη υπό τον έλεγχο ή την άμεση εμπλοκή κρατικών αρχών, το κράτος φέρει αυξημένο βάρος απόδειξης ότι η χρήση βίας ήταν απολύτως αναγκαία και αναλογική. Η απουσία καταγραφής, όταν υπήρχε τεχνική δυνατότητα, αρκεί από μόνη της για να στοιχειοθετήσει παραβίαση του άρθρου 2 της ΕΣΔΑ.</div><div><br />Το αφήγημα χωρίς έλεγχο δεν είναι δικαιοσύνη<br /><br />Το κράτος δικαίου δεν κρίνεται από το αν το κρατικό αφήγημα είναι πειστικό – αν δηλαδή οι διακινητές άνοιξαν πυρ ή αν δεν συμμορφώθηκαν στα σήματα του Λιμενικού. Κρίνεται από το αν αυτό το αφήγημα είναι ελέγξιμο. Και χωρίς βίντεο, χωρίς αντικειμενικά δεδομένα, δεν είναι.<br /><br />Η απουσία καταγραφής ακυρώνει τη δυνατότητα ανεξάρτητου ελέγχου και μετατρέπει την επίσημη εκδοχή σε μονομερή αφήγηση. Σε αυτό το πλαίσιο, η σκόπιμα σβηστή κάμερα μπορεί να θεμελιώσει ποινικές και πειθαρχικές ευθύνες για τον κυβερνήτη και τα μέλη του πληρώματος, για παράβαση καθήκοντος και απόπειρα συγκάλυψης.</div><div><br />Τα κρίσιμα ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα<br /><br />Παρά την ΕΔΕ που διατάχθηκε από τον υπουργό Ναυτιλίας Βασίλη Κικίλια, μια σειρά θεμελιωδών ερωτημάτων παραμένουν χωρίς πειστική απάντηση.<br /><br />Πρώτον, η αρχική διαρροή περί πυροβολισμών. Από πού προήλθε και γιατί αποσύρθηκε τόσο γρήγορα, για να αντικατασταθεί από το σενάριο του διεμβολισμού;<br /><br />Δεύτερον, ο ίδιος ο διεμβολισμός. Τι είδους διεμβολισμό μπορεί να προκαλέσει ένα υπερφορτωμένο φουσκωτό με σχεδόν 40 άτομα και για ποιο λόγο να κινηθεί σκόπιμα πάνω σε ένα πολύ μεγαλύτερο και απείρως ανθεκτικό σκάφος του Λιμενικού;<br /><br />Τρίτον, το ζήτημα των καμερών. Το σκάφος του Λιμενικού είχε κάμερες, αλλά, σύμφωνα με την «Καθημερινή», δεν τέθηκαν σε λειτουργία όπως όφειλαν. Αν αυτό ισχύει, ποιες κυρώσεις προβλέπονται και αν η ΕΔΕ θα ερευνήσει ουσιαστικά και τυχόν ευθύνες των λιμενικών;<br /><br />Τέταρτον, οι κανόνες εμπλοκής. Τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες έρευνας και διάσωσης, δεδομένου ότι το φουσκωτό βρισκόταν σε ελληνικά χωρικά ύδατα;<br /><br />Πέμπτον, ο τραγικός απολογισμός. Αν πράγματι υπήρξε διεμβολισμός από το μικρό σκάφος προς το μεγάλο, πώς εξηγούνται οι 15 θάνατοι; Μπορεί η πρόσκρουση ενός υπερφορτωμένου φουσκωτού, με περιορισμένη ταχύτητα και ορμή, να οδηγήσει από μόνη της σε ένα τόσο ανεξέλεγκτο και φονικό αποτέλεσμα;</div><div><br />Από την Πύλο στη Χίο: το ίδιο μοτίβο<br /><br />Η υπόθεση της Χίου δεν είναι μεμονωμένη. Επαναλαμβάνει το ίδιο μοτίβο που καταγράφηκε στην Πύλο: απουσία κρίσιμων οπτικών δεδομένων, καθυστερημένη ή επιλεκτική δημοσιοποίηση πληροφοριών και επικοινωνιακή θωράκιση του κράτους πριν από οποιαδήποτε ανεξάρτητη διερεύνηση. Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι το ΕΔΔΑ δεν εξετάζει «ατυχήματα», αλλά επαναλαμβανόμενες πρακτικές.</div><div><br />Ένα έγκλημα απολύτως προβλέψιμο<br /><br />Το έγκλημα της Χίου ήταν απολύτως προβλέψιμο. Ήταν προβλέψιμο ότι κάποια στιγμή ένα pushback θα οδηγούσε ξανά σε τραγωδία· δεν χωρίζει μεγάλη απόσταση την απώθηση μιας βάρκας από τη βύθισή της. Ήταν προβλέψιμο ότι, εφόσον δεν αποδόθηκε δικαιοσύνη για την Πύλο και δεν άλλαξε τίποτα στην πολιτική της «αποτροπής με κάθε κόστος», θα υπήρχαν ξανά νεκροί.<br /><br />Ήταν προβλέψιμο ότι η λογική του «πολέμου» στα σύνορα και της αντιμετώπισης των μεταναστών ως «εισβολέων» θα παρήγαγε ξανά θύματα. Ότι θα ανακοινωνωνόταν άμεσα το πόρισμα της προπαγάνδας που αθωώνει προκαταβολικά το κράτος. Ότι στα κοινωνικά δίκτυα το «δεν φταίμε εμείς» θα συνόδευε ξανά το «καλά κάνανε και τους πνίξανε».</div><div><br />Όταν η αυθαιρεσία επιστρέφει στο εσωτερικό<br /><br />Η πολιτική της δημαγωγίας και του ηθικού πανικού γύρω από τη μετανάστευση έχει ήδη οδηγήσει τμήμα της κοινωνίας να μην αναγνωρίζει καμία αξία στις ζωές προσφύγων και μεταναστών. Και όταν, σύμφωνα με όλους τους διεθνείς δείκτες, μια χώρα έχει απωλέσει τα χαρακτηριστικά ενός σύγχρονου κράτους δικαίου, ο λογαριασμός δεν μένει απλήρωτος.<br /><br />Είναι απολύτως προβλέψιμο ότι αυτή η μηχανή βίας και αυθαιρεσίας, που στήθηκε αρχικά για τους «ξένους», αργά ή γρήγορα θα στραφεί και προς τα μέσα. Η Μινεάπολη δεν είναι μια μακρινή εξαίρεση. Είναι μια εικόνα από το μέλλον.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.anatropinews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραγωδία στη Χίο: Η σβηστή κάμερα και τα αναπάντητα ερωτήματα.

Κώστας Χριστοδούλου Την ώρα που βρίσκονται σε εξέλιξη οι έρευνες για τα αίτια και τον τρόπο με τον οποίο επήλθε η τραγωδία ανοιχτά της Χίου,...

Διαβάστε την συνέχεια

ΝΟΤΑΜ ανοικτά της Κύπρου: Ένδειξη για Ημέρα της Κρίσης με Ιράν;

<h3 style="text-align: left;"><img height="131" src="https://simerini.sigmalive.com/images/SBxoBvwp_Taw8_lN6L0dmQ0dIbY=/131947/original/PsKKsKD_1.jpg" width="752" /><span style="font-weight: normal;">Οι πιθανοί στόχοι των ΗΠΑ, οι προετοιμασίες της Τεχεράνης και η αγωνία της Τουρκίας</span></h3><div><a style="box-sizing: inherit; cursor: pointer; line-height: inherit; transition: 0.4s ease-in-out;"><b>Μάριος Πούλλαδος</b></a></div>Ενώ τα σενάρια για επικείμενο χτύπημα των ΗΠΑ κατά του Ιράν έχουν χτυπήσει κόκκινο, η γεωγραφική θέση της Κύπρου αναδεικνύεται σε κρίσιμο κρίκο ενός ευρύτερου επιχειρησιακού πλαισίου, που εκτείνεται από τη Μεσόγειο έως τον Κόλπο. Σύμφωνα με δημοσιεύματα στα ΜΚΔ, η έκδοση συγκεκριμένων NOTAM και η παρουσία αμερικανικών πολεμικών πλοίων στην περιοχή συνθέτουν ένα σκηνικό αυξημένης στρατιωτικής ετοιμότητας, με καθοριστική ημερομηνία την Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου.<br /><br />Κεντρικό στοιχείο της ανάλυσης αποτελεί η NOTAM N0026/26 και A0113/26, η οποία προβλέπει πραγματικά πυρά (live fire) από την επιφάνεια έως τα 17.000 πόδια σε συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, εντός του FIR Κύπρου. Η συγκεκριμένη NOTAM τίθεται σε ισχύ την Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου, στις 06:00 (UTC).<br /><br />Η χρονική σύμπτωση θεωρείται κρίσιμη, καθώς την ίδια ακριβώς ημέρα και ώρα ενεργοποιείται αντίστοιχη ιρανική NOTAM στον Περσικό Κόλπο (B0051/26), η οποία αφορά περιορισμούς λόγω στρατιωτικής δραστηριότητας. Αναλυτές κάνουν λόγο για σκόπιμο και όχι τυχαίο συγχρονισμό, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για ταυτόχρονο «κλείσιμο» κρίσιμων θαλάσσιων και εναέριων διαδρόμων τόσο στη Μεσόγειο όσο και στον Κόλπο.<br /><br />Η εικόνα που προκύπτει είναι ενός εξαιρετικά «φορτωμένου» εναέριου χώρου, όπου αναμένεται έντονη δραστηριότητα πολεμικών αεροσκαφών, πυραύλων και συστημάτων αεράμυνας, καθιστώντας αναγκαίο τον αυστηρό συντονισμό με τις Πολιτικές Αεροπορίες Κύπρου-Ισραήλ για την αποφυγή ατυχημάτων.<br /><br />Τα αντιτορπιλικά ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Παράλληλα, στην περιοχή που καλύπτεται από την NOTAM καταγράφεται η παρουσία των αμερικανικών αντιτορπιλικών USS Roosevelt (DDG-80) και USS Bulkeley (DDG-84). Τα πλοία αυτά, εξοπλισμένα με το σύστημα μάχης Aegis, θεωρούνται κομβικά τόσο για επιθετικές όσο και για αμυντικές αποστολές.<br /><br />Σύμφωνα με αναλυτές, η Ανατολική Μεσόγειος αποτελεί ιδανικό σημείο εκτόξευσης πυραύλων Tomahawk, σε περίπτωση που υπάρξει ανάγκη πλήγματος κατά θέσεων της Χεζμπολάχ στον Λίβανο.<br /><br />Παράλληλα, τα ίδια πλοία μπορούν να λειτουργήσουν ως δεύτερη γραμμή αντιπυραυλικής άμυνας για το Ισραήλ, αναχαιτίζοντας ενδεχόμενους ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους, μετά τα συστήματα που βρίσκονται σε Ιορδανία και Κουβέιτ.<br /><br />Η «D-Day» και η τράπεζα στόχων<br /><br />Το συνολικό πλαίσιο που διαμορφώνεται, οδηγεί πολλούς αναλυτές στο συμπέρασμα ότι η Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου, αποκτά χαρακτήρα ημέρας επιχειρήσεων (D-Day). Η εκτίμηση που προκύπτει είναι ότι βρισκόμαστε ενώπιον ενός συντονισμένου σχεδίου πολλαπλών μετώπων, με τη Μεσόγειο ν’ ανοίγει ως «δυτικό μέτωπο» και τον Κόλπο ως «νότιο», σε μιαν από τις πιο τεταμένες φάσεις της περιφερειακής κρίσης των τελευταίων ετών.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες, σε στενό συντονισμό με το Ισραήλ και συμμάχους τους, μεταξύ των οποίων η Βρετανία, η Γαλλία και χώρες του Κόλπου, έχουν καταρτίσει εκτεταμένη «τράπεζα στόχων» για ενδεχόμενα πλήγματα κατά του Ιράν, έπειτα από εντατικοποίηση της συλλογής και ανάλυσης πληροφοριών τις τελευταίες δύο εβδομάδες.<br /><br />Στο επίκεντρο των επαφών βρέθηκε η συνεργασία των υπηρεσιών πληροφοριών, με τον επικεφαλής τής Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών του Ισραήλ να μεταβαίνει στις ΗΠΑ, ενώ αντίστοιχες αποστολές έφθασαν και από αραβικές χώρες της περιοχής. Παρά τις δημόσιες επιφυλάξεις ορισμένων κρατών για στρατιωτική δράση, πηγές αναφέρουν ότι η επιχειρησιακή συνεργασία συνεχίζεται στο παρασκήνιο.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες από διεθνή ΜΜΕ, οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν τόσο στη μεγιστοποίηση της αποτελεσματικότητας ενός πιθανού στρατιωτικού πλήγματος όσο και στα επόμενα βήματα, με στόχο τον περιορισμό της ικανότητας του Ιράν ν’ αντιδράσει και την περαιτέρω αποδυνάμωση του καθεστώτος, ακόμη και σε βαθμό αποσταθεροποίησης.<br /><br />Τεχεράνη - Η καρδιά της εξουσίας<div><br />Στο επίκεντρο των σεναρίων πλήγματος βρίσκεται η Τεχεράνη, όπου συγκεντρώνεται ο βασικός μηχανισμός πολιτικής και στρατιωτικής ισχύος του καθεστώτος. Στους κρίσιμους στόχους περιλαμβάνονται το γραφείο και η κατοικία του Ανώτατου Ηγέτη, Αλί Χαμενεΐ, τα Υπουργεία Άμυνας και Πληροφοριών, καθώς και το Κοινό Επιτελείο των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης. Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδίδεται επίσης στα αρχηγεία Thar-Allah και Basij, που θεωρούνται κεντρικά εργαλεία εσωτερικής ασφάλειας και καταστολής, καθώς και στο αρχηγείο Khatam al-Anbiya, τον οικονομικό και κατασκευαστικό βραχίονα των Φρουρών.<br /><br />Συμβολικοί στόχοι υψηλής αξίας<br /><br />Πέραν των καθαρά επιχειρησιακών εγκαταστάσεων, στον σχεδιασμό περιλαμβάνονται και σημεία έντονου πολιτικού και ιδεολογικού συμβολισμού. Το μαυσωλείο του Ρουχολάχ Χομεϊνί, ιδρυτή της Ισλαμικής Δημοκρατίας, εκτός Τεχεράνης, θεωρείται στόχος με κυρίως ψυχολογικό και πολιτικό αντίκτυπο, καθώς πλήγμα σε τέτοιο σημείο θα έστελνε μήνυμα άμεσης αμφισβήτησης της νομιμοποίησης του καθεστώτος.<br /><br />Ενεργειακή υποδομή: Οικονομική «αχίλλειος πτέρνα»<br /><br />Κρίσιμος πυλώνας των πιθανών στόχων είναι το δίκτυο διυλιστηρίων και ενεργειακών εγκαταστάσεων. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν τα διυλιστήρια Abadan, Isfahan, Bandar Abbas, Tehran και Shazand Arak, καθώς και το Persian Gulf Star Refinery, το οποίο καλύπτει σημαντικό ποσοστό της εγχώριας κατανάλωσης καυσίμων. Η στόχευση τέτοιων εγκαταστάσεων θα μπορούσε να πλήξει άμεσα την οικονομία, τα δημόσια έσοδα και τη δυνατότητα του κράτους να στηρίξει τον στρατό και τους μηχανισμούς ασφαλείας.<br /><br />Λιμάνια και κόμβοι εξαγωγών<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στους θαλάσσιους κόμβους του Ιράν, οι οποίοι αποτελούν βασικές πύλες εξαγωγής πετρελαίου και εμπορευμάτων. Ο τερματικός σταθμός Kharg, τα λιμάνια Imam Khomeini και Mahshahr, το στρατηγικό λιμάνι Shahid Rajaee και το Chabahar, το μοναδικό ωκεάνιο λιμάνι της χώρας, συγκαταλέγονται στα πιο ευαίσθητα σημεία. Παράλληλα, η ειδική ενεργειακή ζώνη Pars και το κοίτασμα South Pars στον Περσικό Κόλπο θεωρούνται νευραλγικά για τις εξαγωγές φυσικού αερίου.<br /><br />Στρατηγική στόχευση και ευρύτερη εικόνα<br /><br />Η συνολική λογική πίσω από την επιλογή αυτών των στόχων δεν περιορίζεται σε στρατιωτικό πλήγμα, αλλά αποσκοπεί στη συνολική αποδυνάμωση του καθεστώτος. Πλήγματα σε κέντρα εξουσίας, ενέργειας και εμπορίου θα μπορούσαν να περιορίσουν δραστικά τα οικονομικά περιθώρια της Τεχεράνης, να πλήξουν την επιχειρησιακή ικανότητα των Φρουρών της Επανάστασης και να εντείνουν τις εσωτερικές πιέσεις σε μια περίοδο κοινωνικής και πολιτικής αστάθειας.<br /><br />Το Ιράν διέψευσε πάντως κάθε ενδεχόμενο άμεσων επαφών με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με τον Υπουργό Εξωτερικών της χώρας να δηλώνει ότι δεν υπάρχουν αυτήν τη στιγμή ούτε προγραμματισμένες συναντήσεις, ούτε σχεδιαζόμενες επικοινωνίες με Αμερικανούς αξιωματούχους. Όπως τόνισε, οι προϋποθέσεις για την έναρξη διαλόγου δεν έχουν ακόμη ωριμάσει.<br /><br />Απαντώντας σε ερωτήματα για πιθανή προσέγγιση με την Ουάσιγκτον, ο Ιρανός ΥΠΕΞ υπογράμμισε ότι η Τεχεράνη θα εξέταζε συνομιλίες μόνο εφόσον υπάρξουν σαφείς και αξιόπιστοι λόγοι που θα μπορούσαν ν’ ανοίξουν τον δρόμο για ουσιαστικό διάλογο μεταξύ των δύο πλευρών.<br /><br />Οι προετοιμάσίες της Τεχεράνης<br /><br />Το Ιράν κλιμακώνει τη στρατιωτική του δραστηριότητα στα Στενά του Ορμούζ, επιχειρώντας ν’ αποτρέψει ενδεχόμενη αμερικανική στρατιωτική δράση. Σύμφωνα με ιρανικά και Δυτικά δημοσιεύματα, το Ναυτικό των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) έχει αναπτύξει εκατοντάδες ταχύπλοα και πυραυλοφόρα σκάφη σε κοντινή απόσταση από το αμερικανικό αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln.<br /><br />Η κίνηση αυτή εντάσσεται στη γνωστή ασύμμετρη ναυτική στρατηγική της Τεχεράνης και εκλαμβάνεται ως σαφές μήνυμα αποτροπής προς την Ουάσιγκτον. Ιρανοί αξιωματούχοι αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο στοχοποίησης αμερικανικών ναυτικών μέσων και παρεμπόδισης της διεθνούς ναυσιπλοΐας στα Στενά Ορμούζ, κρίσιμο πέρασμα για το παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου, σε περίπτωση κλιμάκωσης.<br /><br />Παράλληλα, ιρανικά μέσα μετέδωσαν ότι επίκειται κοινή ναυτική άσκηση του Ιράν με Κίνα και Ρωσία στη Θάλασσα του Ομάν και τον Ινδικό Ωκεανό, αν και μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση από Μόσχα και Πεκίνο.<br /><br />Την ίδια ώρα, αμερικανικές πληροφορίες αναφέρουν ότι το Ιράν προχωρεί σε ανακατασκευή και ενίσχυση των πυρηνικών του εγκαταστάσεων, μεταφέροντάς τες σε βαθύτερα υπόγεια, ώστε να μειώσει την ευπάθειά τους σε διατρητικά όπλα υψηλής ισχύος. Οι κινήσεις αυτές, σε συνδυασμό με έργα θωράκισης εγκαταστάσεων που συνδέονται ιστορικά με το πυρηνικό πρόγραμμα, ενισχύουν τις εκτιμήσεις ότι η Τεχεράνη διατηρεί ανοιχτό το ενδεχόμενο επανεκκίνησης στρατιωτικών πυρηνικών δυνατοτήτων.<br /><br />Τέλος, το Ιράν εντείνει και τη συνεργασία του με την Κίνα στον τομέα της εσωτερικής ασφάλειας, επιδιώκοντας τεχνογνωσία για τον έλεγχο και την καταστολή πιθανών κοινωνικών αναταραχών.<br /><br />Διαρροή κεφαλαίων και οι Φρουροί Επανάστασης<br /><br />Παράλληλα με τη στρατιωτική προετοιμασία, το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών έχει εντείνει τις έρευνες για ιρανικά περιουσιακά στοιχεία στο εξωτερικό. Σύμφωνα με αμερικανικές πηγές, δισεκατομμύρια δολάρια έχουν μεταφερθεί το τελευταίο διάστημα από το Ιράν σε ξένους λογαριασμούς, συμπεριλαμβανομένων κεφαλαίων ανώτερων στελεχών του καθεστώτος και των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC). Στόχος είναι το πάγωμα, η κατάσχεση και η δήμευση αυτών των κεφαλαίων.<br /><br />Καθοριστικό ρόλο σε αυτήν την προσπάθεια διαδραματίζει η απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να χαρακτηρίσει τους Φρουρούς της Επανάστασης τρομοκρατική οργάνωση, γεγονός που παρέχει στις ευρωπαϊκές Αρχές τη νομική βάση για δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων, συλλήψεις και περιορισμό δραστηριοτήτων προσώπων και οργανισμών που συνδέονται με αυτούς. Εκτιμάται ότι οι επιχειρηματικές δομές που ελέγχονται από τους Φρουρούς αντιστοιχούν σε περίπου ένα τρίτο της ιρανικής οικονομίας.<br /><br />Σε ρόλο μεσολαβητή η ανήσυχη Τουρκία<br /><br />Η Άγκυρα εμφανίζεται πρόθυμη ν’ αναλάβει ρόλο διαμεσολαβητή μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, εκτιμώντας ότι διαθέτει τα απαραίτητα κανάλια επικοινωνίας και με τις δύο πλευρές. Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν εξέφρασε την Παρασκευή την κατηγορηματική αντίθεση της Άγκυρας σε οποιαδήποτε ξένη στρατιωτική επέμβαση στο Ιράν, προειδοποιώντας ότι μια τέτοια εξέλιξη θα είχε σοβαρές και αρνητικές συνέπειες για ολόκληρη την περιοχή. Μιλώντας σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Ιρανό ομόλογό του, Αμπάς Αραγτσί, ο Τούρκος ΥΠΕΞ ανέφερε ότι το Ισραήλ επιχειρεί να ενθαρρύνει στρατιωτική δράση κατά της Τεχεράνης και κάλεσε την αμερικανική διοίκηση να επιδείξει «κοινή λογική» και ν’ αποτρέψει ένα τέτοιο ενδεχόμενο.<br /><br />Παράλληλα, ο Χακάν Φιντάν υπογράμμισε την ανάγκη άμεσης επιστροφής στις διαπραγματεύσεις για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, τονίζοντας ότι η επανέναρξη των συνομιλιών μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν αποτελεί κρίσιμο βήμα για την αποκλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή. Όπως σημείωσε, η διπλωματία παραμένει η μόνη βιώσιμη οδός για την αποφυγή μιας ευρύτερης σύγκρουσης, εκφράζοντας παράλληλα συγκρατημένη αισιοδοξία ότι μπορούν να βρεθούν λύσεις.<br /><br /></div><div><a href="https://simerini.sigmalive.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΝΟΤΑΜ ανοικτά της Κύπρου: Ένδειξη για Ημέρα της Κρίσης με Ιράν;

Οι πιθανοί στόχοι των ΗΠΑ, οι προετοιμασίες της Τεχεράνης και η αγωνία της Τουρκίας Μάριος Πούλλαδος Ενώ τα σενάρια για επικείμενο χτύπημα τ...

Διαβάστε την συνέχεια