Ρήξη στις σχέσεις Πεζεσκιάν με Φρουρούς!-”Κόλαση” στη Τεχεράνη-Τεράστια επιτυχία των IDF & κατά της Χεζμπολάχ.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/03/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-52-1068x601.png" width="737" /><br /><br />Ο ανατολίτης και σχολιαστής αραβικών υποθέσεων Γιόνι Μπεν Μεναχέμ έδωσε συνέντευξη σήμερα (Τρίτη) στην εκπομπή “Israel Morning” με τον Ταλ Μέιρ και ανέλυσε το μεγάλο δράμα που διαδραματίζεται στην ιρανική ηγεσία, το οποίο αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά στο Channel 14. Σοβαρές διαφωνίες αναδύονται μεταξύ του Ιρανού προέδρου Μασούντ Πεζεσκιάν και των Φρουρών της Επανάστασης, μια ρήξη που υποδηλώνει σημαντική αστάθεια στην ηγεσία στην Τεχεράνη.<br /><br />Ο Μπεν Μεναχέμ εξήγησε ότι ο Πρόεδρος Πεζεσκιάν ενδιαφέρεται να μετριάσει τις θέσεις του Ιράν λόγω σοβαρής ανησυχίας για την οικονομική κατάσταση και την κατάρρευσή της, η οποία θα επιτάχυνε την πτώση του καθεστώτος. Από την άλλη πλευρά, αυτός που στην πραγματικότητα υπαγορεύει την πολιτική είναι ο νέος διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης, Αχμάντ Βαχιντί, ο οποίος ηγείται μιας μαχητικής και ασυμβίβαστης γραμμής. Στο πλαίσιο αυτών των ζητημάτων, σημείωσε ο Μπεν Μεναχέμ, ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, γιος του προηγούμενου Ανώτατου Ηγέτη, έχει εξαφανιστεί και κανείς δεν ξέρει τι του συνέβη.<br /><br />Όσον αφορά τις απειλές του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ο Μπεν Μεναχέμ ισχυρίστηκε ότι οι Ιρανοί δεν συγκινούνται από αυτές. «Είναι βέβαιοι ότι στο τέλος θα κερδίσουν, γιατί για αυτούς η επιβίωση είναι νίκη», είπε. «Ακόμα κι αν υποστούν εξαιρετικά σοβαρά πλήγματα, όσο το καθεστώς εξακολουθεί να υπάρχει, για αυτούς είναι νίκη».<br /><br />Επιπλέον, ο Μπεν-Μεναχέμ αναφέρθηκε στα δύσκολα συναισθήματα που τρέφουν τα κράτη του Κόλπου απέναντι στην κυβέρνηση Τραμπ. Είπε ότι είναι πολύ απογοητευμένα από τη συμπεριφορά του προέδρου και βλέπουν τις απειλές του ως «πολλά λόγια και λιγότερη δράση». Τα κράτη του Κόλπου αισθάνονται ότι ο Τραμπ τα έχει εγκαταλείψει και έχει συντονίσει τις τελευταίες κινήσεις με το Ισραήλ πίσω από την πλάτη τους, γεγονός που τα οδηγεί στο να επανεξετάσουν το μέλλον των σχέσεών τους με τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Οι Ισραηλινές Άμυνες Άμυνας έκοψαν το Λιτάνι και φυλάκισαν τους επίλεκτους τρομοκράτες<br />- Advertisement -<br /><br />Οι Ισραηλινές Άμυνες Άμυνας πιστεύουν ότι η συγκέντρωση των δυνάμεων του Ραντβάν στο νότιο Λίβανο δημιούργησε μια σπάνια επιχειρησιακή ευκαιρία: να απομονώσουν τη ζώνη μάχης, να περικυκλώσουν εκατοντάδες τρομοκράτες και να καταστρέψουν το επιχειρησιακό κέντρο βάρους της Χεζμπολάχ.<br /><br />Το περιστατικό χθες το βράδυ στο νότιο Λίβανο, στο οποίο τέσσερις μαχητές σκοτώθηκαν και έξι τραυματίστηκαν σε μια κοντινή σύγκρουση με τρομοκράτες, είναι ένα σοβαρό περιστατικό. Οι Ισραηλινές Άμυνες Άμυνες διερευνούν την πορεία της μάχης για να κατανοήσουν πώς οι τρομοκράτες έδρασαν εναντίον της περιπολικής δύναμης Nahal.<br /><br />Σε αντίθεση με την πορεία των μαχών στα “Βόρεια Βέλη” πριν από περίπου ενάμιση χρόνο. Οι Ισραηλινές Άμυνες Άμυνες έχουν καταφέρει επί του παρόντος να περιορίσουν ένα κεντρικό τμήμα της δύναμης Ραντβάν της Χεζμπολάχ στο νότιο Λίβανο, με τον τρέχοντα στόχο των Ισραηλινών Άμυνων Άμυνας να είναι να έρθουν σε επαφή με τους τρομοκράτες και να τους καταστρέψουν. Κατά τη διάρκεια του 24ωρου μεταξύ 28ης και 29ης Φεβρουαρίου, όταν οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (ISF) εξαπέλυσαν τον πόλεμο του «Βρύγματος του Λιονταριού» και επιτέθηκαν στο Ιράν, μέχρι που η Χεζμπολάχ εντάχθηκε στην εκστρατεία, κατάφερε να διεισδύσει μια τεράστια δύναμη τρομοκρατών Ραντβάν στο νότιο Λίβανο, που κυμαινόταν σε μέγεθος από πολλές εκατοντάδες έως μερικές χιλιάδες από τις επίλεκτες μονάδες τρομοκρατών της Χεζμπολάχ. Αυτό είναι το επιχειρησιακό κέντρο βάρους της τρομοκρατικής οργάνωσης.<br /><br />Τις τελευταίες ημέρες, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (ISF) συνειδητοποίησαν ότι η κίνηση της Χεζμπολάχ δημιούργησε μια επιχειρησιακή ευκαιρία για την πλήρη ήττα της τρομοκρατικής οργάνωσης. Το σχέδιο των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων είναι το εξής: Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις εκκένωσαν περίπου 600.000 Σιίτες κατοίκους από την περιοχή του νότιου Λιβάνου, οι οποίοι ορίζονται ως υποστηρικτές της Χεζμπολάχ. Μεταξύ των εκτοπισμένων ήταν δεκάδες χιλιάδες κάτοικοι της Τύρου. Με αυτόν τον τρόπο, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις μετέτρεψαν την περιοχή σε μια φαινομενικά άγονη περιοχή. Με άλλα λόγια, όποιος κινείται στις περιοχές των σιιτικών χωριών θεωρείται τρομοκράτης και όχι άμαχος, και ως εκ τούτου η ικανότητα των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων να χρησιμοποιούν πυρά είναι ευκολότερη.<br /><br />Ταυτόχρονα, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις κατέστρεψαν πέντε από τις οκτώ γέφυρες πάνω από τον ποταμό Λιτάνι. Ελέγχει τις τρεις γέφυρες στο ανατολικό τμήμα μέσω παρατήρησης και πυρός και παρακολουθεί κάθε προσπάθεια διέλευσης των διαβάσεων. Με αυτόν τον τρόπο, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) έχουν μετατρέψει τον ποταμό Λιτάνι σε φυσικό σύνορο. Με άλλα λόγια, οι IDF έχουν οριοθετήσει την περιοχή του νότιου Λιβάνου και επί του παρόντος εμποδίζουν την κίνηση προς και από τη ζώνη μάχης.<br /><br />Η τρίτη κίνηση είναι ο επίγειος ελιγμός που πραγματοποίησε η Μεραρχία 146. Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, μέσα σε πέντε ώρες, η Ταξιαρχία 226 κατάφερε να «τρέξει μπροστά» και να τοποθετηθεί βόρεια της Ρας Μπάιντα στην ακτογραμμή, 14 χλμ. από τα ισραηλινά σύνορα και βόρεια της Ρος Χανίκρα. Η ανάπτυξη της Ταξιαρχίας 226 από τα δυτικά και η κίνηση της Μεραρχίας 162 από τα ανατολικά δημιούργησαν ένα σημείο στραγγαλισμού για εκατοντάδες και ίσως χιλιάδες από τις δυνάμεις του Ραντβάν.<br /><br />Οι τρομοκράτες που εισήλθαν στο νότιο Λίβανο στις 28 Φεβρουαρίου είναι τώρα φυλακισμένοι σε ένα υπαίθριο κελί που περιβάλλεται από δυνάμεις των IDF. Τα μαζικά πυρά εναντίον των δυνάμεων των IDF τις τελευταίες ημέρες επικεντρώνονται ακριβώς στις περιοχές βόρεια του Αβίβιμ και του Ντουμπάβ και στην περιοχή της ακτογραμμής στα δυτικά. Η Χεζμπολάχ κατανοεί ότι ολόκληρο το στρατιωτικό της κέντρο βάρους περιβάλλεται από ό,τι θα μπορούσε να καθορίσει τη μοίρα της.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ρήξη στις σχέσεις Πεζεσκιάν με Φρουρούς!-”Κόλαση” στη Τεχεράνη-Τεράστια επιτυχία των IDF & κατά της Χεζμπολάχ.

Ο ανατολίτης και σχολιαστής αραβικών υποθέσεων Γιόνι Μπεν Μεναχέμ έδωσε συνέντευξη σήμερα (Τρίτη) στην εκπομπή “Israel Morning” με τον Ταλ Μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε σοκ οι Τούρκοι: ”Η Μοσάντ ρίχνει πυραύλους στην Τουρκία μέσω Ιράν!”.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/03/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-44-1068x601.png" width="743" /><br /><br />Για νέα επίθεση με βαλλιστικό πύραυλο από το Ιράν στην Τουρκία – την 4η κατά σειρά – κάνουν λόγο τα Μέσα Ενημέρωσης της γειτονικής χώρας.<br /><br />Σενάρια για εκτοξεύσεις πυραύλων από συνεργάτες της Μοσάντ<br /><br />Δεδομένου μάλιστα ότι πρόκειται για την 4η εκτόξευση πυραύλου από το Ιράν προς την Τουρκία, φουντώνουν τα σενάρια ότι πίσω από αυτές τις επιθέσεις βρίσκονται πράκτορες της Μοσάντ, με την Άγκυρα να παρουσιάζεται ότι γνωρίζει ποιοι ήταν οι στόχοι, αλλά να μην το ανακοινώνει.<br /><br />Συγκεκριμένα, όπως δήλωσε ο διευθυντής της εφημερίδας Milliyet Οζάι Σεντίρ:<br /><br />«Το ζήτημα εδώ είναι πως το Ιράν έχει αφήσει την άμυνα σε πολλά μικρά τμήματα, ίσως να υπάρχουν και κάποιοι εντός του Ιράν οι οποίοι θέλουν να εντάξουν την Τουρκία στον πόλεμο. Ή κάποιοι μέσα στο Ιράν που εργάζονται για τη Μοσάντ. Το έχουμε δει αυτό, το πώς οι Ισραηλινοί μπορούν και έχουν δικούς του ανθρώπους εντός της χώρας αυτής. Αν είναι ή δεν είναι έτσι, εξετάζεται. <div><br /></div><div>Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Χακάν Φιντάν έχει στείλει τα μηνύματά του. Άλλωστε, στην τελευταία του περιοδεία στον Κόλπο είχε συνομιλήσει με τον Ιρανό ομόλογό του. Το σημαντικό είναι πως οι πύραυλοι αυτοί αναχαιτίζονται στον αέρα. Αν είχαν βρει τον στόχο και υπήρχαν θύματα στην Τουρκία, η απάντηση της χώρας μας δεν θα ήταν τόσο ψύχραιμη. Το ζήτημα είναι πως εκτοξεύθηκε 4ος βαλλιστικός πύραυλος εναντίον της Τουρκίας και η χώρα μας γνωρίζει καλά ποιος ήταν ο στόχος του, απλά δεν το ανακοινώνει».</div><div><br /></div><div><figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-16-9 wp-has-aspect-ratio" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; font-family: Roboto; font-size: 16px; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;"><div class="wp-block-embed__wrapper" style="box-sizing: border-box; position: relative;"><div class="youtube-embed" data-video_id="TKmbQkacGMg" style="box-sizing: border-box;"><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" class="entered lazyloaded" data-gtm-yt-inspected-8="true" data-lazy-src="https://www.youtube.com/embed/TKmbQkacGMg?start=37&feature=oembed" data-ll-status="loaded" data-rocket-lazyload="fitvidscompatible" frameborder="0" height="392" id="widget2" loading="lazy" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" src="https://www.youtube.com/embed/TKmbQkacGMg?start=37&feature=oembed" style="box-sizing: border-box; max-width: 100%;" title="İran’dan ateşlenen 4. füze önlendi... 30 Mart 2026 Selçuk Tepeli ile NOW Ana Haber" width="696"></iframe></div></div></figure><figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-16-9 wp-has-aspect-ratio" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; font-family: Roboto; font-size: 16px; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;"><div class="wp-block-embed__wrapper" style="box-sizing: border-box; position: relative;"><div class="youtube-embed" data-video_id="dzWeOgW4qhU" style="box-sizing: border-box;"><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" class="entered lazyloaded" data-gtm-yt-inspected-8="true" data-lazy-src="https://www.youtube.com/embed/dzWeOgW4qhU?start=41&feature=oembed" data-ll-status="loaded" data-rocket-lazyload="fitvidscompatible" frameborder="0" height="392" id="widget4" loading="lazy" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" src="https://www.youtube.com/embed/dzWeOgW4qhU?start=41&feature=oembed" style="box-sizing: border-box; max-width: 100%;" title="SON DAKİKA🚨MSB Duyurdu: İran'dan Ateşlenen 4. Füze De Etkisiz Hale Getirildi" width="696"></iframe></div></div></figure><div class="td-a-ad id_bottom_ad " style="background-color: white; box-sizing: border-box; clear: both; color: #222222; font-family: Roboto; font-size: 16px; margin-bottom: 21px; text-align: center;"></div></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σε σοκ οι Τούρκοι: ”Η Μοσάντ ρίχνει πυραύλους στην Τουρκία μέσω Ιράν!”.

Για νέα επίθεση με βαλλιστικό πύραυλο από το Ιράν στην Τουρκία – την 4η κατά σειρά – κάνουν λόγο τα Μέσα Ενημέρωσης της γειτονικής χώρας. Σε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η κατάρρευση της Δυτικής Συμμαχίας! Πώς Ιταλία, Ισπανία και Πολωνία ύψωσαν "τοίχο" στον Τραμπ

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-03/UEmndpmz.jpg?itok=4zpPkPkW" width="740" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Ευρώπη "άδειασε" τον Τραμπ</span></h3>Πλέον δεν μιλάμε πια για μια απλή διαφωνία, μιλάμε για την ολοκληρωτική διάλυση της Δύσης! Η Ευρώπη δεν «κλείνει» απλώς την πόρτα στον Τραμπ, την καρφώνει με μανία, κι εκείνος, με τα μάτια να «πετούν σπίθες», ετοιμάζεται να τους αφήσει στο έλεος του Θεού και της έλλειψης καυσίμων.<br /><br />Η ένταση που ξεκίνησε στα τέλη Φεβρουαρίου με τις κοινές αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις κατά του Ιράν, εξελίχθηκε σήμερα σε έναν διπλωματικό παγκόσμιο πόλεμο. Η Ευρώπη, φοβούμενη μια βιβλική καταστροφή που θα χτυπήσει την πόρτα της, αποφάσισε να «τραβήξει την πρίζα» από την πολεμική μηχανή του Ντόναλντ Τραμπ, προκαλώντας μια οργή που όμοιά της δεν έχει ξαναδεί ο Λευκός Οίκος, όπως αναφέρει η <a href="https://www.dailymail.co.uk/news/article-15694313/How-Europe-turned-Trump-Italy-blocks-US-bomber-landing-Spain-closes-airspace-Poland-denies-Patriots-request-furious-president-lashes-UK-EU.html?ns_mchannel=rss&ns_campaign=1490&ito=social-twitter_mailonline">dailymail</a>.<div><br />Το χαστούκι της Σικελίας: Η Ιταλία «διώχνει» τα Αμερικανικά βομβαρδιστικά<br /><br />Το πιο συγκλονιστικό επεισόδιο εκτυλίχθηκε στη βάση Sigonella της Σικελίας. Ο Ιταλός Υπουργός Άμυνας, Γκίντο Κροσέτο, έλαβε την ιστορική απόφαση να απαγορεύσει την προσγείωση αμερικανικών στρατηγικών βομβαρδιστικών που μετέφεραν οπλισμό για το μέτωπο του Ιράν.<br /><br />Οι ΗΠΑ επιχείρησαν να χρησιμοποιήσουν τη βάση «στα κρυφά», ζητώντας άδεια ενώ τα αεροπλάνα ήταν ήδη στον αέρα!<br /><br />Ο Κροσέτο, που «δεν κοιμάται τα βράδια» από την αγωνία, δήλωσε ότι η Ιταλία δεν είναι «αεροδρόμιο τράνζιτ» για παράνομους πολέμους. Ακόμη και η Τζόρτζια Μελόνι, που κάποτε θεωρούνταν η πιο πιστή σύμμαχος του Τραμπ, πήρε αποστάσεις, χαρακτηρίζοντας τις επιθέσεις «εκτός διεθνούς δικαίου».<br /><br />Ισπανία και Πολωνία: Ο «τοίχος» των Patriot και οι κλειστοί αιθέρες<br /><br />Η ανταρσία εξαπλώθηκε σαν πυρκαγιά σε όλη την ήπειρο:<br /><br />Ισπανία: Η Μαδρίτη δεν έκλεισε μόνο τις βάσεις της, αλλά και ολόκληρο τον εναέριο χώρο της! Τα αμερικανικά πολεμικά αεροπλάνα αναγκάζονται πλέον να κάνουν τεράστιους κύκλους πάνω από τον Ατλαντικό, χάνοντας πολύτιμο χρόνο και καύσιμα. «Δεν συμμετέχουμε σε έναν μονομερή πόλεμο», βρόντηξε η Υπουργός Άμυνας Μαργαρίτα Ρόμπλες.<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2038957346689253754" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2038957346689253754&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2F7363216_i-katarreysi-tis-dytikis-symmahias-pos-italia-ispania-kai-polonia-ypsosan-toiho-ston&sessionId=3d71f538c470ee4d2c7fbd4d944773faa5621ae3&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 688px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div>Πολωνία: Το μεγαλύτερο σοκ για τον Τραμπ ήρθε από τη Βαρσοβία. Η Πολωνία αρνήθηκε κατηγορηματικά να στείλει τις συστοιχίες Patriot στη Μέση Ανατολή, δηλώνοντας ότι «προτεραιότητά μας είναι ο πολωνικός ουρανός και η ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ». Η άρνηση αυτή αφήνει τις αμερικανικές δυνάμεις στον Κόλπο εκτεθειμένες στους ιρανικούς πυραύλους.</div><div><br />Η οργή του Τραμπ: «Πηγαίνετε να πάρετε μόνοι σας το πετρέλαιο!»<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ, σε μια κατάσταση απόλυτου αμόκ στο Truth Social, δεν χαρίστηκε σε κανέναν.<br /><br />Για το Ηνωμένο Βασίλειο: Επιτέθηκε στον Κιρ Στάρμερ, λέγοντας ότι «δεν είναι Ουίνστον Τσόρτσιλ» και ότι το Λονδίνο θα έπρεπε να έχει το «θάρρος» να πάει στα Στενά του Ορμούζ και να «πάρει» το πετρέλαιο μόνο του. «Οι ΗΠΑ δεν θα είναι πια εκεί για να σας βοηθήσουν», έγραψε, απειλώντας ουσιαστικά με διάλυση της Ειδικής Σχέσης.<br /><br />Για τη Γαλλία: Κατηγόρησε τον Μακρόν ως «ΠΟΛΥ ΑΔΥΝΑΜΟ» και προειδοποίησε ότι «οι ΗΠΑ θα το θυμούνται» αυτό το μπλόκο στις πτήσεις πάνω από το γαλλικό έδαφος.</div><div><br />Το Ισραήλ «τιμωρεί» την Ευρώπη – Το εμπάργκο όπλων<br /><br />Η ρήξη δεν έμεινε στα λόγια. Το Ισραήλ, οργισμένο από την ευρωπαϊκή «προδοσία», διέκοψε επίσημα την πώληση όλων των αμυντικών προϊόντων στη Γαλλία. Είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε τέτοιας κλίμακας αντίποινα ανάμεσα σε δυτικά κράτη, την ώρα που το Ιράν παρακολουθεί τη Συμμαχία να κομματιάζεται.<br /><br />Το «πήλινο δοχείο» της Ευρώπης και η απειλή του χάους<br /><br />Ο Γερμανός Πρόεδρος Σταϊνμάγερ χαρακτήρισε τον πόλεμο παράνομο, ενώ η Γαλλία δηλώνει ότι θα βοηθήσει στο άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ μόνο αν υπάρξει ειρήνη. Όμως, όπως είπε ο Γάλλος Υπουργός Οικονομικών, «κανείς δεν θέλει να πετάει πάνω από τα Στενά όταν πέφτουν πύραυλοι στα κεφάλια τους». Η Ευρώπη φαίνεται πλέον να επιλέγει την απομόνωση από τον «πόλεμο του Τραμπ», ρισκάροντας όμως να μείνει χωρίς την αμερικανική ομπρέλα προστασίας αν η σύρραξη γενικευθεί.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η κατάρρευση της Δυτικής Συμμαχίας! Πώς Ιταλία, Ισπανία και Πολωνία ύψωσαν "τοίχο" στον Τραμπ

Η Ευρώπη "άδειασε" τον Τραμπ Πλέον δεν μιλάμε πια για μια απλή διαφωνία, μιλάμε για την ολοκληρωτική διάλυση της Δύσης! Η Ευρώπη δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα παγκόσμια κούρσα εξοπλισμών: Ανάπτυξη-φούσκα και δημοσιονομικός κίνδυνος.

<img height="121" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/oecd-768x466.jpg" width="760" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">ΟΟΣΑ και διεθνείς οργανισμοί προειδοποιούν: Η εκρηκτική αύξηση αμυντικών δαπανών δεν εγγυάται βιώσιμη ανάπτυξη.</span></h3>Η παγκόσμια οικονομία εισέρχεται σε μια νέα περίοδο έντονης στρατιωτικοποίησης, με τις αμυντικές δαπάνες να επιστρέφουν σε επίπεδα που θυμίζουν Ψυχρό Πόλεμο. Ωστόσο, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ και πρόσφατες διεθνείς αναλύσεις, η δυναμική αυτή ενδέχεται να κρύβει σοβαρούς μακροοικονομικούς κινδύνους.<br /><br />Εκρηκτική αύξηση δαπανών – αλλά με κόστος<br /><br />Η τάση είναι σαφής: τα κράτη αυξάνουν ταχύτατα τους στρατιωτικούς προϋπολογισμούς. Σύμφωνα με στοιχεία του ΝΑΤΟ, οι αμυντικές δαπάνες στην Ευρώπη και τον Καναδά αυξήθηκαν κατά περίπου 20% το 2025, καθώς οι χώρες επιδιώκουν να φτάσουν ακόμη και το 5% του ΑΕΠ σε βάθος δεκαετίας<br /><br />Παράλληλα, ο ΟΟΣΑ επισημαίνει ότι η αύξηση αυτή ασκεί ήδη πίεση στα δημόσια οικονομικά, με πολλές χώρες να καταφεύγουν σε δανεισμό ή αύξηση ελλειμμάτων για να τη χρηματοδοτήσουν<br /><br />«Λίγες χώρες κατάφεραν να αυξήσουν σημαντικά τις αμυντικές δαπάνες χωρίς επιδείνωση των δημοσιονομικών τους», αναφέρεται χαρακτηριστικά στις εκθέσεις του οργανισμού.<br />Περιορισμένη οικονομική απόδοση<br /><br />Η βασική διαπίστωση των διεθνών οργανισμών είναι ότι τα οικονομικά οφέλη είναι περιορισμένα και κυρίως προσωρινά.<br /><br />Μελέτες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας δείχνουν ότι ο δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής της στρατιωτικής δαπάνης κινείται συνήθως κάτω από τη μονάδα (0,4–1,1), γεγονός που σημαίνει ότι η επίδραση στο ΑΕΠ είναι μέτρια και εξασθενεί με τον χρόνο<br /><br />«Η αύξηση των αμυντικών δαπανών ενισχύει βραχυπρόθεσμα τη ζήτηση, αλλά τα οφέλη μειώνονται καθώς αυξάνονται επιτόκια και φόροι», υπογραμμίζουν οικονομολόγοι. <br />Νικητές και χαμένοι της νέας κούρσας<br /><br />Η νέα αυτή πραγματικότητα δημιουργεί σαφείς ανισότητες: Κερδισμένοι: χώρες με ισχυρή αμυντική βιομηχανία (ΗΠΑ, Γαλλία, Νότια Κορέα κ.ά.), όπου η δαπάνη μεταφράζεται σε παραγωγή και απασχόληση<br />Χαμένοι: χώρες με υψηλό χρέος και εξάρτηση από εισαγωγές εξοπλισμών<br /><br />Είναι χαρακτηριστικό ότι περίπου 64% των εισαγωγών όπλων των ευρωπαϊκών χωρών προέρχεται από τις ΗΠΑ, περιορίζοντας την εγχώρια οικονομική διάχυση<br />«Σκληρή ισχύς» αντί για ανάπτυξη<br /><br />Ένα ακόμη κρίσιμο εύρημα είναι η μετατόπιση πόρων από την ανάπτυξη προς την άμυνα.<br /><br />Σύμφωνα με διεθνείς αναλύσεις, οι μεγάλες οικονομίες του ΟΟΣΑ δαπανούν έως και 7 φορές περισσότερα για άμυνα απ’ ό,τι για ανάπτυξη και διπλωματία<br /><br />Αυτό δημιουργεί ένα νέο «παράδοξο ασφάλειας»:«Περισσότερη στρατιωτική ισχύς δεν συνεπάγεται απαραίτητα μεγαλύτερη σταθερότητα».<div><br /> Το κρίσιμο έλλειμμα: Έρευνα & Καινοτομία<br /><br />Το μεγαλύτερο πρόβλημα, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, δεν είναι το ύψος των δαπανών αλλά η σύνθεσή τους.Το μεγαλύτερο μέρος κατευθύνεται σε αγορές εξοπλισμών<br />Περιορισμένο ποσοστό επενδύεται σε έρευνα και ανάπτυξη (R&D)<br /><br />Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι μόνο όταν οι στρατιωτικές δαπάνες συνδέονται με τεχνολογική καινοτομία δημιουργούνται μακροχρόνια οφέλη παραγωγικότητας.<br />Μακροπρόθεσμος κίνδυνος: Δημοσιονομική ασφυξία<br /><br />Η αύξηση των στρατιωτικών προϋπολογισμών έρχεται σε μια περίοδο ήδη υψηλών πιέσεων:γήρανση πληθυσμού<br />αυξημένες δαπάνες υγείας<br />επενδύσεις για την πράσινη μετάβαση<br /><br />Ο ΟΟΣΑ προειδοποιεί ότι χωρίς σαφή στρατηγική χρηματοδότησης:«η αμυντική επέκταση μπορεί να εξελιχθεί σε μόνιμο βάρος για τα δημόσια οικονομικά».<br /><br />Η νέα παγκόσμια κούρσα εξοπλισμών δεν αποτελεί απλώς γεωπολιτική εξέλιξη, αλλά και βαθιά οικονομική πρόκληση.<br /><br />Βραχυπρόθεσμα μπορεί να λειτουργεί ως «ένεση» ζήτησης. Μακροπρόθεσμα όμως:δεν εγγυάται βιώσιμη ανάπτυξη<br />επιβαρύνει τα δημόσια οικονομικά<br />εντείνει τις ανισότητες μεταξύ χωρών<br /><br />Η τελική έκβαση θα εξαρτηθεί από ένα κρίσιμο ερώτημα: Θα μετατραπούν οι αμυντικές δαπάνες σε επενδύσεις καινοτομίας — ή θα παραμείνουν απλώς κόστος;<br /><br />Ελληνική και ευρωπαϊκή διάσταση: Ανάμεσα σε ασφάλεια και δημοσιονομικά όρια<br /><br />Η νέα αυτή εξοπλιστική δυναμική αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα και συνολικά την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου η ανάγκη ενίσχυσης της άμυνας συνυπάρχει με αυστηρούς δημοσιονομικούς περιορισμούς.<br /><br />Για την Ελλάδα, η οποία ήδη συγκαταλέγεται στις χώρες με τις υψηλότερες αμυντικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ εντός του ΝΑΤΟ, το βασικό ζητούμενο δεν είναι μόνο το ύψος των δαπανών αλλά η ποιότητά τους.<br /><br />Η εξάρτηση από εισαγωγές εξοπλισμών περιορίζει τη διάχυση των οικονομικών οφελών στην εγχώρια οικονομία, ενώ το υψηλό δημόσιο χρέος εντείνει τους κινδύνους που επισημαίνει ο ΟΟΣΑ.<br /><br />«Η πρόκληση για χώρες όπως η Ελλάδα είναι διπλή: να διατηρήσουν την αποτρεπτική ισχύ χωρίς να υπονομεύσουν τη δημοσιονομική σταθερότητα», σημειώνουν Ευρωπαίοι αναλυτές.<br /><br />Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, η συζήτηση επικεντρώνεται πλέον όχι μόνο στην αύξηση των δαπανών, αλλά κυρίως στον συντονισμό και την κοινή βιομηχανική πολιτική. Πρωτοβουλίες για ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας και κοινές προμήθειες επιχειρούν να περιορίσουν τον κατακερματισμό και την εξάρτηση από τρίτες χώρες.<br /><br />Ωστόσο, το βασικό δίλημμα παραμένει: περισσότερη στρατιωτική αυτονομία<br />ή διατήρηση δημοσιονομικής πειθαρχίας<br /><br />Η ισορροπία αυτή γίνεται ακόμη πιο κρίσιμη σε ένα περιβάλλον αυξημένων επιτοκίων και πολλαπλών δημοσιονομικών απαιτήσεων — από την πράσινη μετάβαση έως τη στήριξη των κοινωνικών συστημάτων.<br /><br />Η ευρωπαϊκή και ελληνική εμπειρία επιβεβαιώνει το βασικό συμπέρασμα των διεθνών οργανισμών: Οι αμυντικές δαπάνες μπορούν να ενισχύσουν την ασφάλεια — αλλά όχι αυτόματα και την οικονομία.<br /><br />Χωρίς στρατηγική επένδυση σε εγχώρια παραγωγή, καινοτομία και διακρατική συνεργασία, η νέα εξοπλιστική κούρσα κινδυνεύει να εξελιχθεί σε έναν ακόμη κύκλο υψηλών δαπανών με περιορισμένο αναπτυξιακό αποτύπωμα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέα παγκόσμια κούρσα εξοπλισμών: Ανάπτυξη-φούσκα και δημοσιονομικός κίνδυνος.

ΟΟΣΑ και διεθνείς οργανισμοί προειδοποιούν: Η εκρηκτική αύξηση αμυντικών δαπανών δεν εγγυάται βιώσιμη ανάπτυξη. Η παγκόσμια οικονομία εισέρχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το παράδοξο του πολέμου: Πώς το Ιράν μετατρέπει τη σύγκρουση σε πετρελαϊκά δισεκατομμύρια.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/oil-3-2-768x512.jpg" width="744" /><br /><br />Παρά τις κυρώσεις και τα πλήγματα, η Τεχεράνη εκμεταλλεύεται το ενεργειακό χάος και ενισχύει τη γεωοικονομική της ισχύ<br /><br />Ένα ενεργειακό σοκ που ανατρέπει τις ισορροπίες<br /><br />Η σύγκρουση ΗΠΑ–Ιράν στον Περσικό Κόλπο έχει προκαλέσει μία από τις μεγαλύτερες διαταραχές στην παγκόσμια αγορά ενέργειας των τελευταίων ετών. Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ —μέσω των οποίων διέρχεται έως και το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου— έχει περιορίσει δραματικά τις ροές και έχει εκτινάξει τις τιμές.<br /><br />Οι τιμές Brent έχουν αυξηθεί έως και 59%, ξεπερνώντας τα 115 δολάρια το βαρέλι, ενώ η απώλεια έως και 12 εκατ. βαρελιών ημερησίως δημιουργεί συνθήκες «σοκ προσφοράς» στην παγκόσμια οικονομία.<br />Το ιρανικό «μοντέλο ανθεκτικότητας»<br /><br />Παρά τις στρατιωτικές πιέσεις, το Ιράν καταφέρνει να διατηρεί —και σε ορισμένες περιπτώσεις να αυξάνει— τις εξαγωγές του. Η εξήγηση βρίσκεται σε ένα πολυεπίπεδο, αποκεντρωμένο σύστημα:Παράλληλα δίκτυα πωλήσεων με κρατικούς και παρακρατικούς φορείς<br />Σκιώδεις θαλάσσιες μεταφορές (απενεργοποίηση πομπών, μεταφορτώσεις εν πλω)<br />Εναλλακτικά χρηματοπιστωτικά κανάλια μέσω Ασίας<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι ένα σύστημα που δύσκολα διακόπτεται ακόμη και με στρατιωτικά μέσα.<br /><br />«Ακόμη και εν μέσω πολέμου, το Ιράν συνεχίζει να εξάγει πετρέλαιο προς την Κίνα μέσω των ίδιων διαύλων που έχουν κλείσει για άλλους», σημειώνουν αναλυτές του Chatham House.<br />Η Κίνα ως στρατηγικός «σωσίβιος λέμβος»<br /><br />Καθοριστικός παράγοντας είναι η Κίνα, η οποία απορροφά τη συντριπτική πλειονότητα των ιρανικών εξαγωγών.Μικρά ανεξάρτητα διυλιστήρια (“teapots”) συνεχίζουν να αγοράζουν ιρανικό πετρέλαιο<br />Οι εισαγωγές παραμένουν κοντά στα 1,6 εκατ. βαρέλια ημερησίως<br />Οι συναλλαγές γίνονται συχνά εκτός δυτικού χρηματοπιστωτικού συστήματος<br /><br />Ωστόσο, η σχέση αυτή δεν είναι χωρίς κόστος. Η άνοδος των τιμών πιέζει τα κινεζικά διυλιστήρια, μειώνοντας τα περιθώρια κέρδους και αυξάνοντας την οικονομική αβεβαιότητα.<div><br /><div>  <img height="366" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/oil-1-1.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Δηλώσεις και γεωπολιτικά μηνύματα<br /><br />«Η κατάσταση πλησιάζει το χειρότερο δυνατό σενάριο για την παγκόσμια ενεργειακή αγορά» προειδοποιούν αναλυτές για την κρίση.<br /><br />«Οι αγορές υποτιμούν τις μακροπρόθεσμες συνέπειες», σημειώνει ο οικονομολόγος Mohamed El-Erian, καθώς αυξάνονται οι φόβοι για στασιμοπληθωρισμό.<br /><br />Παράλληλα, ο Ντόναλντ Τραμπ κλιμακώνει τη ρητορική: «Θα μπορούσαμε να πλήξουμε τις πετρελαϊκές υποδομές του Ιράν αν δεν υπάρξει συμφωνία» <br />Οι χαμένοι και οι «απρόσμενοι νικητές»<br /><br />Η κρίση δεν επηρεάζει όλους το ίδιο:<br />ΧαμένοιΧώρες του Κόλπου με περιορισμένες εξαγωγές<br />Ευρώπη με αυξημένο ενεργειακό κόστος και πληθωρισμό<br />Παγκόσμιες αγορές υπό πίεση<br />Κερδισμένοι (παραδόξως)Το Ιράν, μέσω υψηλότερων τιμών και συνεχιζόμενων εξαγωγών<br />Δίκτυα «σκιώδους εμπορίου»<br />Εναλλακτικοί ενεργειακοί διάδρομοι</div><div><br />Το γεωοικονομικό παράδοξο<br /><br />Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της κρίσης είναι το εξής: Το Ιράν, ενώ βρίσκεται στο επίκεντρο στρατιωτικής πίεσης, αποκτά μεγαλύτερη επιρροή στην αγορά ενέργειας.<br /><br />Αυτό οφείλεται σε τρεις βασικούς λόγους:Έλεγχος ενός κρίσιμου choke point (Ορμούζ)<br />Ευελιξία και αποκέντρωση στο εμπόριο πετρελαίου</div><div><br />Στρατηγική σύμπλευση με την Κίνα<br /><br />Η σύγκρουση στον Περσικό Κόλπο αποδεικνύει ότι οι σύγχρονοι πόλεμοι δεν κρίνονται μόνο στο πεδίο μάχης, αλλά και στις αγορές.<br /><br />Το Ιράν δεν κερδίζει στρατιωτικά — αλλά κερδίζει οικονομικά.Και αυτό ίσως είναι το πιο ανησυχητικό στοιχείο για τη Δύση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Το παράδοξο του πολέμου: Πώς το Ιράν μετατρέπει τη σύγκρουση σε πετρελαϊκά δισεκατομμύρια.

Παρά τις κυρώσεις και τα πλήγματα, η Τεχεράνη εκμεταλλεύεται το ενεργειακό χάος και ενισχύει τη γεωοικονομική της ισχύ Ένα ενεργειακό σοκ πο...

Διαβάστε την συνέχεια

Μέση Ανατολή: Ο πόλεμος των δηλώσεων και ο πόλεμος των γεγονότων.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/iran-usa-polemos-873x432-1.webp"><img height="99" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/iran-usa-polemos-873x432-1-696x344.webp" width="760" /></a><br /><br />Στους σύγχρονους πολέμους, το πιο επικίνδυνο σημείο δεν είναι η κλιμάκωση, αλλά η σύγχυση ανάμεσα στη ρητορική και την πραγματικότητα. Οι τελευταίες δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ αποτυπώνουν ακριβώς αυτή τη διπλή ανάγνωση: από τη μία απειλεί με επέκταση του πολέμου και ακόμη και με κατάληψη ιρανικών ενεργειακών υποδομών, από την άλλη δηλώνει «σχεδόν βέβαιος» για συμφωνία.<br /><br />Η ιστορία δείχνει ότι σε τέτοιες στιγμές δεν πρέπει να ακούμε τι λέγεται, αλλά να παρατηρούμε τι προετοιμάζεται. Και τα δεδομένα είναι σαφή: περίπου 50.000 Αμερικανοί στρατιώτες βρίσκονται πλέον στη Μέση Ανατολή, αυξημένοι κατά 10.000 σε σχέση με την έναρξη της κρίσης. Παράλληλα, τα σενάρια που διακινούνται – από τον έλεγχο ενεργειακών κόμβων έως επιχειρήσεις για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα – δεν παραπέμπουν σε αποκλιμάκωση, αλλά σε προετοιμασία για μεγαλύτερη εμπλοκή.<br /><br />Την ίδια στιγμή, το πεδίο επιβεβαιώνει την τάση: επιθέσεις στην Τεχεράνη, πλήγματα από το Ιράν προς το Ισραήλ και τα κράτη του Κόλπου. Ο πόλεμος συνεχίζει να παράγει γεγονότα, ανεξάρτητα από τις διακηρύξεις περί συμφωνίας.<br /><br />Εδώ βρίσκεται και το στρατηγικό παράδοξο της στιγμής. Η Ουάσιγκτον φαίνεται να επιδιώκει ταυτόχρονα δύο αντικρουόμενους στόχους: να διατηρήσει την πίεση στο μέγιστο επίπεδο, αλλά και να αφήσει ανοιχτό το παράθυρο μιας «γρήγορης νίκης» μέσω συμφωνίας. Στην πράξη, όμως, αυτές οι δύο επιλογές δεν συνυπάρχουν εύκολα. Η στρατιωτική κλιμάκωση περιορίζει τον χώρο της διπλωματίας – και αντίστροφα.<br /><br />Το ίδιο ισχύει και για την Τεχεράνη. Όσο περισσότερο αντέχει και ανταποδίδει, τόσο ενισχύει τη διαπραγματευτική της θέση – αλλά ταυτόχρονα αυξάνει τον κίνδυνο να προκαλέσει ένα πλήγμα που δεν θα μπορεί να απορροφήσει.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι μια επικίνδυνη ισορροπία: και οι δύο πλευρές πιστεύουν ότι βρίσκονται κοντά σε κάτι – είτε αυτό είναι η νίκη είτε μια συμφωνία. Συχνά, όμως, σε τέτοιες συνθήκες, η πραγματικότητα οδηγεί σε κάτι τρίτο: σε έναν πόλεμο μεγαλύτερης διάρκειας και υψηλότερου κόστους από αυτόν που αρχικά υπολόγιζαν.<br /><br />Στην παρούσα φάση, το βασικό συμπέρασμα είναι ψυχρό αλλά σαφές: οι αγορές μπορεί να ελπίζουν σε συμφωνία, οι ηγεσίες μπορεί να μιλούν για αυτήν, αλλά τα δεδομένα επί του πεδίου δείχνουν ότι η σύγκρουση δεν πλησιάζει στο τέλος της. Αντίθετα, φαίνεται να μπαίνει στην πιο κρίσιμη – και πιο απρόβλεπτη – φάση της.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μέση Ανατολή: Ο πόλεμος των δηλώσεων και ο πόλεμος των γεγονότων.

Στους σύγχρονους πολέμους, το πιο επικίνδυνο σημείο δεν είναι η κλιμάκωση, αλλά η σύγχυση ανάμεσα στη ρητορική και την πραγματικότητα. Οι τε...

Διαβάστε την συνέχεια

Σάλος στις ΗΠΑ για τον Χέγκσεθ. Επαφές με BlackRock για επενδύσεις σε αμυντικά ETF ενόψει χτυπήματος σε Ιράν. Eρώτημα «εσωτερικής πληροφόρησης».

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Hegseth.jpg"><img height="134" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Hegseth-696x465.jpg" width="743" /></a><br /><br />Σε δίνη αποκαλύψεων βρίσκεται ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, μετά τις πληροφορίες ότι επιχείρησε να τοποθετήσει εκατομμύρια δολάρια σε αμυντικές βιομηχανίες, την ίδια ώρα που το Πεντάγωνο οριστικοποιούσε τα σχέδια για τη μεγάλης κλίμακας επίθεση στο Ιράν.<br />Οι Financial Times φέρνουν στο φως ένα σκοτεινό παρασκήνιο που εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη διαχείριση ευαίσθητων πληροφοριών. Συγκεκριμένα, ο προσωπικός χρηματιστής του Χέγκσεθ στη Morgan Stanley προσέγγισε τον επενδυτικό κολοσσό BlackRock τον περασμένο Φεβρουάριο, ζητώντας να προχωρήσει σε μια επένδυση πολλών εκατομμυρίων δολαρίων.<br /><br />Το «χρυσό» timing της επένδυσης<br /><br />Στόχος της κίνησης ήταν το Defense Industrials Active ETF (IDEF), ένα εξειδικευμένο χρηματιστηριακό κεφάλαιο που επενδύει σε εταιρείες όπως οι RTX, Lockheed Martin και Northrop Grumman. Πρόκειται για τους ίδιους αμυντικούς κολοσσούς που προμηθεύουν το αμερικανικό κράτος με οπλικά συστήματα και των οποίων η κερδοφορία εκτοξεύεται σε περιόδους πολεμικών συγκρούσεων.<div><br />Η αποκάλυψη προκαλεί πολιτικό σεισμό, καθώς ο Χέγκσεθ θεωρείται ο «αρχιτέκτονας» της στρατιωτικής εκστρατείας κατά της Τεχεράνης. Το γεγονός ότι ο χρηματιστής του αναζητούσε τρόπους να επενδύσει στην πολεμική βιομηχανία λίγο πριν οι πύραυλοι πλήξουν το ιρανικό έδαφος, θέτει επιτακτικά το ερώτημα: Γνώριζε ο επενδυτής λεπτομέρειες που η αγορά αγνοούσε;<br />Το Πεντάγωνο αντέδρασε άμεσα, με τον εκπρόσωπο Σον Πάρνελ να χαρακτηρίζει τους ισχυρισμούς «εντελώς ψευδείς και κατασκευασμένους», διαψεύδοντας οποιαδήποτε επαφή του Υπουργού ή εκπροσώπων του με την BlackRock. Ωστόσο, οι πληροφορίες επιμένουν πως το αίτημα «χτύπησε καμπανάκι» στο εσωτερικό της BlackRock λόγω του υψηλού προφίλ του δυνητικού πελάτη.<br /><br />Γιατί δεν ολοκληρώθηκε το deal<br /><br />Παρά την πρόθεση, η επένδυση τελικά δεν προχώρησε για τεχνικούς λόγους, καθώς το συγκεκριμένο ETF δεν ήταν ακόμη διαθέσιμο για τους πελάτες της Morgan Stanley. Αυτό όμως δεν φαίνεται να καταλαγιάζει την οργή στην Ουάσιγκτον, καθώς αναλυτές επισημαίνουν πως η πρόθεση και μόνο για μια τέτοια κίνηση την ώρα του πολεμικού σχεδιασμού αποτελεί ηθικό, αν όχι νομικό, ατόπημα πρώτου μεγέθους.<br />Σημειώνεται πως ο Χέγκσεθ, πρώην τηλεοπτική προσωπικότητα του Fox News, δήλωσε πρόσφατα εισοδήματα εκατομμυρίων από μισθούς, βιβλία και ομιλίες, ενώ οι οικονομικές του δραστηριότητες βρίσκονται πλέον υπό το μικροσκόπιο των αρχών και της Wall Street.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σάλος στις ΗΠΑ για τον Χέγκσεθ. Επαφές με BlackRock για επενδύσεις σε αμυντικά ETF ενόψει χτυπήματος σε Ιράν. Eρώτημα «εσωτερικής πληροφόρησης».

Σε δίνη αποκαλύψεων βρίσκεται ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, μετά τις πληροφορίες ότι επιχείρησε να τοποθετήσει εκατομμύρια δολά...

Διαβάστε την συνέχεια

Μοιράζει τελεσίγραφα ο Τραμπ. Μετά το Ιράν, σειρά έχουν Βρετανία και Γαλλία: Αν θέλετε πετρέλαιο πηγαίνετε στο Ορμούζ και πάρτε το μόνοι σας.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/trump-1.webp"><img height="132" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/trump-1-696x459.webp" width="768" /></a><br /><br />Σε μια άνευ προηγουμένου κίνηση που κλονίζει τα θεμέλια της Δυτικής Συμμαχίας, ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γαλλίας, προειδοποιώντας τους στενούς συμμάχους των ΗΠΑ πως η εποχή της αμερικανικής προστασίας τελείωσε.<br />Ενοχλημένος από την άρνηση του Λονδίνου και του Παρισιού να συμμετάσχουν στις στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά της Τεχεράνης, ο Αμερικανός Πρόεδρος ξεκαθάρισε μέσω του Truth Social πως η Ουάσινγκτον δεν σκοπεύει να «βγάλει ξανά τα κάστανα από τη φωτιά» για λογαριασμό των Ευρωπαίων.<br /><br />«Η Γαλλία υπήρξε πολύ μη υποστηρικτική»<br /><br />Ο Τραμπ στράφηκε αρχικά κατά της Γαλλίας, κατηγορώντας την πως εμπόδισε τη διέλευση αεροσκαφών που μετέφεραν στρατιωτικό εξοπλισμό προς το Ισραήλ. Αναφερόμενος στην εξόντωση του αποκαλούμενου «Χασάπη του Ιράν», σημείωσε με νόημα: «Η Γαλλία ήταν εξαιρετικά αρνητική απέναντι σε μια επιτυχημένη επιχείρηση. Οι ΗΠΑ θα το θυμούνται αυτό!!!».<br /><br /><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/DT2.jpg" /><br /><br /><br />«Η χώρα της Γαλλίας δεν επέτρεψε σε αεροπλάνα με προορισμό το Ισραήλ, φορτωμένα με στρατιωτικές προμήθειες, να πετάξουν πάνω από το γαλλικό έδαφος», έγραψε ο Τραμπ στο Truth Social, προσθέτοντας ότι η Γαλλία υπήρξε «ΠΟΛΥ ΜΗ ΒΟΗΘΗΤΙΚΗ» και προειδοποιώντας ότι «οι ΗΠΑ θα το ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ!!!». Ισχυρίστηκε επίσης ότι το Ιράν έχει «εξαλειφθεί επιτυχώς».<br /><br />Το «μάθημα» στο Ηνωμένο Βασίλειο<br /><br />Η κριτική του προς τη Βρετανία ήταν ακόμα πιο καυστική, εστιάζοντας στην ενεργειακή κρίση που προκαλεί το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ. Ο Τραμπ κάλεσε το Λονδίνο να δείξει «καθυστερημένο θάρρος» και να δράσει μόνο του. «Μάθετε να πολεμάτε για τους εαυτούς σας. Οι ΗΠΑ δεν θα είναι πλέον εκεί για να σας βοηθήσουν, όπως ακριβώς δεν ήσασταν εσείς εκεί για εμάς. Πηγαίνετε να πάρετε το δικό σας πετρέλαιο!»<br /><br /><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/DT1-2.jpg" /><br /><br />«Όλες αυτές οι χώρες που δεν μπορούν να προμηθευτούν καύσιμα αεροσκαφών λόγω του Στενού του Ορμούζ, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο αρνήθηκε να εμπλακεί στην αποκεφαλισμό του Ιράν, έχω μια πρόταση για εσάς: Νο 1, αγοράστε από τις ΗΠΑ, έχουμε άφθονα, και Νο 2, ανακτήστε το χαμένο σας θάρρος, πηγαίνετε στα Στενά και απλά ΠΑΡΤΕ ΤΑ», ανέφερε ο Τραμπ σε ανάρτησή του στο Truth Social, λέγοντας στους συμμάχους να μάθουν «πώς να πολεμούν για τον εαυτό τους», καθώς η Ουάσιγκτον δεν θα είναι πλέον εκεί για να τους βοηθήσει, εφόσον ούτε εκείνοι ήταν εκεί για να βοηθήσουν τις ΗΠΑ στο παρελθόν.<br />Ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε επίσης ότι το «δύσκολο κομμάτι» έχει ήδη γίνει, καθώς το Ιράν έχει «ουσιαστικά αποδεκατιστεί».<div><br />Σε τεντωμένο σχοινί οι σχέσεις με το ΝΑΤΟ<br /><br />Ο Τραμπ επέκρινε έντονα το ΝΑΤΟ για την απροθυμία του να βοηθήσει τις ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, λέγοντας στους δημοσιογράφους την περασμένη εβδομάδα ότι η στρατιωτική συμμαχία «έκανε ένα πολύ ανόητο λάθος». «Έχω πει εδώ και καιρό ότι, ξέρετε, αναρωτιέμαι αν το ΝΑΤΟ θα ήταν ποτέ εκεί για εμάς. Οπότε… αυτή ήταν μια μεγάλη δοκιμασία, επειδή δεν τους χρειαζόμαστε, αλλά θα έπρεπε να ήταν εκεί», δήλωσε ο Τραμπ στους δημοσιογράφους στο Οβάλ Γραφείο.</div><div><br />Τα… τελεσίγραφα στο Ιράν<br /><br />Εν τω μεταξύ, ο Τραμπ έχει μοιράσει και μια σειρά από τελεσίγραφα και στο Ιράν, το οποίο έχει απειλήσει με χερσαία εισβολή αλλά ότι θα ανατινάξει όλες τις ενεργειακές του υποδομές, συμπεριλαμβανομένων των μονάδων αφαλάτωσης νερού, εάν η Τεχεράνη δεν ανοίξει ξανά του Ορμούζ. Από την πλευρά της, η Τεχεράνη συνεχίζει να επιδεικνύει την ικανότητά της να κυριαρχεί και να εκτροχιάζει τη θαλάσσια κυκλοφορία στο στενό, χτυπώντας ένα πλήρως φορτωμένο πετρελαιοφόρο του Κουβέιτ στην περιοχή αγκυροβολίου του λιμανιού του Ντουμπάι νωρίτερα την Τρίτη.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μοιράζει τελεσίγραφα ο Τραμπ. Μετά το Ιράν, σειρά έχουν Βρετανία και Γαλλία: Αν θέλετε πετρέλαιο πηγαίνετε στο Ορμούζ και πάρτε το μόνοι σας.

Σε μια άνευ προηγουμένου κίνηση που κλονίζει τα θεμέλια της Δυτικής Συμμαχίας, ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, εξαπέλυσε σφοδρή επίθε...

Διαβάστε την συνέχεια

Συγκέντρωση των Navy SEALs και των Αμερικανών Ρέιντζερς στη Μέση Ανατολή.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/US-NAVY-SEALS-630x400.jpg" width="739" /><br /><br />Το CBS News μεταδίδει πληροφορίες για μια εκτεταμένη ανάπτυξη επίλεκτων αμερικανικών μονάδων, συμπεριλαμβανομένων των Navy SEALs και της 82ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας, με σκοπό να προσφέρουν «επιπλέον στρατιωτικές επιλογές» έναντι της Τεχεράνης.<br /><br />Καθώς το Ισραήλ επιλέγει να απόσχει από έναν χερσαίο πόλεμο, οι ΗΠΑ προετοιμάζονται για το ενδεχόμενο αυτόνομης δράσης.<br /><br />Εκατοντάδες στελέχη των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων, ανάμεσά τους μέλη των Navy SEALs και των Ρέιντζερς του Στρατού Ξηράς, έχουν αναπτυχθεί σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, σύμφωνα με ρεπορτάζ του CBS News τη Δευτέρα 30/03, πλαισιώνοντας χιλιάδες Πεζοναύτες και αερομεταφερόμενες μονάδες που βρίσκονται ήδη στην περιοχή.<br /><br />Η ανάπτυξη αυτή αποσκοπεί στο να παρέχει στον Πρόεδρο Τραμπ πρόσθετες στρατιωτικές εναλλακτικές, καθώς η σύγκρουση με το Ιράν εισέρχεται στην πέμπτη εβδομάδα της, όπως αναφέρουν Αμερικανοί αξιωματούχοι που επικαλείται το δημοσίευμα.<br /><br />Η κίνηση αυτή καταγράφεται εν μέσω κλιμακούμενης έντασης, έπειτα από το τελευταίο τελεσίγραφο του Τραμπ προς την Τεχεράνη.<br /><br />Σε αυτό, προειδοποίησε πως η αδυναμία επίτευξης μιας ταχείας συμφωνίας και η μη άμεση επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην πλήρη καταστροφή των εργοστασίων παραγωγής ενέργειας του Ιράν, των πετρελαιοπηγών, του εξαγωγικού τερματικού σταθμού στη νήσο Χαρκ και, ενδεχομένως, των εγκαταστάσεων αφαλάτωσης της χώρας.<br /><br />Στις δυνάμεις των ειδικών επιχειρήσεων δεν έχουν ακόμη ανατεθεί συγκεκριμένες αποστολές, ωστόσο η παρουσία τους στο πλευρό των Πεζοναυτών και τμημάτων της 82ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας σηματοδοτεί προετοιμασίες για ένα ευρύ φάσμα πιθανών κλιμακώσεων, συμπεριλαμβανομένων ενδεχόμενων χερσαίων επιχειρήσεων ή πληγμάτων σε κρίσιμες ιρανικές υποδομές.<br /><br />Η ενέργεια αυτή ακολουθεί εβδομάδες αεροπορικών επιδρομών από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ στο πλαίσιο της επιχείρησης «Epic Fury», οι οποίες έχουν ήδη προκαλέσει σοβαρές ζημιές στο ναυτικό και την αεροπορία του Ιράν, σύμφωνα με δηλώσεις της κυβέρνησης Τραμπ.<br /><br />Νωρίτερα τη Δευτέρα 30/03, ισραηλινά Μέσα Ενημέρωσης Μετέδωσαν ότι οι IDF (Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις) δεν πρόκειται να συμμετάσχουν σε οποιαδήποτε αμερικανική χερσαία επιχείρηση εντός του ιρανικού εδάφους, γεγονός που σημαίνει ότι μια τέτοια αποστολή θα διεξαχθεί αποκλειστικά από τις αμερικανικές δυνάμεις.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συγκέντρωση των Navy SEALs και των Αμερικανών Ρέιντζερς στη Μέση Ανατολή.

Το CBS News μεταδίδει πληροφορίες για μια εκτεταμένη ανάπτυξη επίλεκτων αμερικανικών μονάδων, συμπεριλαμβανομένων των Navy SEALs και της 82η...

Διαβάστε την συνέχεια

Φόβοι για χερσαίο πόλεμο: Η απεγνωσμένη εκστρατεία του Ιράν για τη στρατολόγηση πολιτών.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/IRAN-ARMY-630x400.jpg" width="719" /><br /><br />Σε κατάσταση απόγνωσης λόγω της έλλειψης έμψυχου δυναμικού, το ιρανικό καθεστώς άρχισε να αποστέλλει μαζικά μηνύματα σε πολίτες καλώντας τους να καταταγούν εθελοντικά στην άμυνα της χώρας, την ώρα που οι βόμβες γραφίτη έχουν βυθίσει την πρωτεύουσα σε σχεδόν απόλυτο σκοτάδι.<br /><br />Η πραγματικότητα επί του πεδίου στο Ιράν καθίσταται ολοένα και πιο σουρεαλιστική, καθώς η Τεχεράνη προετοιμάζεται για αυτό που φοβάται ότι αποτελεί μια επικείμενη χερσαία εισβολή από αμερικανικές και ισραηλινές ειδικές δυνάμεις.<br /><br />Κάτοικοι της Τεχεράνης και άλλων μεγάλων πόλεων ανέφεραν ότι έλαβαν μαζικά SMS τη Δευτέρα, τα οποία καλούσαν εθελοντές να υπερασπιστούν την «εδαφική ακεραιότητα» έναντι της «αμερικανοσιωνιστικής» απειλής.<br /><br />Αυτή η εθνική εκστρατεία στρατολόγησης υποδηλώνει ότι το καθεστώς τρέφει βαθιές αμφιβολίες για την ικανότητα των τακτικών στρατιωτικών του δυνάμεων να διατηρήσουν τον έλεγχο των εδαφών μετά από εβδομάδες καταστροφικών αεροπορικών επιδρομών.<br /><br />Η ψυχολογική πίεση στον πληθυσμό έχει ενταθεί από τις εκτεταμένες διακοπές ρεύματος, που φέρεται να προκλήθηκαν από τη χρήση βομβών γραφίτη, οι οποίες έχουν σχεδιαστεί για να εξουδετερώνουν το ηλεκτρικό δίκτυο χωρίς να προκαλούν μόνιμες δομικές καταστροφές.<br />Μια πόλη υπό πολιορκία<br /><br />Στην πρωτεύουσα, η ατμόσφαιρα αποτελεί ένα κράμα στρατιωτικού νόμου και πολεμικής προπαγάνδας.<br /><br />Οι πλατείες έχουν μετατραπεί σε κέντρα προπαγάνδας, όπου μεγάλφωνα εκπέμπουν πολεμικά συνθήματα και θρησκευτικούς ύμνους μέχρι αργά τη νύχτα.<br /><br />Παρά τις διακηρύξεις του καθεστώτος περί «επικείμενης νίκης», οι δρόμοι βυθίζονται συχνά στο απόλυτο σκοτάδι, αναγκάζοντας τους πολίτες να μετακινούνται με το φως των κινητών τους τηλεφώνων.<br /><br />Ενώ ορισμένοι κάτοικοι πασχίζουν να βρουν τροφή ή να διαχειριστούν την καθημερινότητα χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, οι δυνάμεις ασφαλείας έχουν εγκαταστήσει βαριά οπλισμένα σημεία ελέγχου σε πόλεις όπως το Σιράζ και το Καράτζ.<br /><br />Πλάνα από την αντιπολίτευση δείχνουν στρατεύματα τοποθετημένα κάτω από γέφυρες και σε κομβικές διασταυρώσεις, υποδεικνύοντας μια τακτική ανάπτυξη που αποσκοπεί στη διατήρηση του ελέγχου των αστικών κέντρων και στην αποτροπή οποιασδήποτε ένδειξης δημόσιας διαμαρτυρίας.<br /><br />Η κίνηση για τη στρατολόγηση απλών πολιτών ερμηνεύεται από αναλυτές ως δείγμα ακραίας απελπισίας. Προσπαθώντας να επεκτείνει τη μαχητική του ισχύ πέρα από τον τακτικό στρατό και τους Φρουρούς της Επανάστασης, το καθεστώς σηματοδοτεί ότι οι συμβατικές του άμυνες καταρρέουν.<br /><br />Η αντίθεση μεταξύ της πολεμικής προπαγάνδας που μεταδίδεται στους δρόμους και της σκληρής πραγματικότητας των συσκοτίσεων και της έλλειψης τροφίμων υπογραμμίζει το διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ του κυβερνητικού αφηγήματος και της βιωμένης εμπειρίας του ιρανικού λαού.<br /><br />Καθώς η εξωτερική στρατιωτική πίεση δεν δείχνει σημάδια κάμψης, ο εσωτερικός έλεγχος του καθεστώτος δοκιμάζεται τόσο από τη φυσική καταστροφή των υποδομών του όσο και από την κλονισμένη εμπιστοσύνη ενός πληθυσμού που βρίσκεται παγιδευμένος στα διασταυρούμενα πυρά ενός ολοκληρωτικού πολέμου.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Φόβοι για χερσαίο πόλεμο: Η απεγνωσμένη εκστρατεία του Ιράν για τη στρατολόγηση πολιτών.

Σε κατάσταση απόγνωσης λόγω της έλλειψης έμψυχου δυναμικού, το ιρανικό καθεστώς άρχισε να αποστέλλει μαζικά μηνύματα σε πολίτες καλώντας του...

Διαβάστε την συνέχεια

“Η Τουρκία κατέστρεψε το σχέδιο Ισραήλ να στρέψει Κούρδους κατά Ιράν”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSdFDgWG7q9cMn_jZRAWYFRL6wBPRJ02-c9Ow&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="164" data-original-width="308" height="106" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSdFDgWG7q9cMn_jZRAWYFRL6wBPRJ02-c9Ow&s" width="674" /></a></div><br /><div>Η τουρκική κυβέρνηση “κατέστρεψε” ισραηλινό σχέδιο για την χρήση του PKK και του ιρανικού PJAK ως proxy χερσαίων δυνάμεων εναντίον του Ιράν. Ο Ερντογάν είπε στον Ντόναλντ Τραμπ ότι η Άγκυρα θα χτυπήσει θέσεις των Κούεδων εάν εμπλακούν στη σύγκρουση.</div><br />«Θα χτυπήσουμε χωρίς δισταγμό»<br /><br />Το Ισραήλ προσπάθησε να χρησιμοποιήσει το PKK και το PJAK εναντίον του Ιράν μέσω της Μοσάντ. Η Τουρκία παρενέβη. “Σε τηλεφωνική κλήση στις αρχές Μαρτίου, ο Ερντογάν είπε στον Τραμπ με σαφήνεια ότι η Άγκυρα αντιτίθεταισε αυτό και ότι η θέση της Τουρκίας σχετικά με την εδαφική ακεραιότητα του Ιράν ήταν σταθερή», ανέφεραν πηγές.<br /><br />Η αντίδραση της Άγκυρας ήρθε σε τέσσερα μέτωπα ταυτόχρονα, με τον ΥΠΕΞ Φιντάν και τον επικεφαλής της MIT Καλίν να πραγματοποιούν εντατικές επαφές με την Κουρδική Περιφερειακή Κυβέρνηση (KRG) στο βόρειο Ιράκ και την κεντρική κυβέρνηση του Ιράκ, μεταφέροντας τη θέση της Τουρκίας με σαφήνεια.<br /><br />Αντιπροσωπεία από αξιωματούχους του ΥΠΕΞ, της MIT, και ανώτερα πολιτικά πρόσωπα ταξίδεψε στο βόρειο Ιράκ. Κατά τη διάρκεια των συναντήσεων, η αντιπροσωπεία προειδοποίησε ότι εάν οι οργανώσεις εμπλακούν στη μάχη, η Τουρκία θα παρέμβει ανεξάρτητα από οποιαδήποτε ειρηνευτική διαδικασία βρίσκεται σε εξέλιξη.<div><br />«Μην πέσετε θύματα του Ισραηλινού παιχνιδιού»<br /><br />Σε μια σημαντική εξέλιξη, ο φυλακισμένος αρχηγός του ΡΚΚ Αμπντουλάχ Οτσαλάν παρενέβη στέλνοντας μήνυμα στο αρχηγείο του ΡΚΚ στο όρος Καντίλ διατάζοντας την οργάνωση να μην εμπλακεί καθόλου στην κατάσταση με το Ιράν, ανέφερε το δημοσίευμα. Ο Οτσαλάν προειδοποίησε το ΡΚΚ «να μην πέσει θύματα του Ισραηλινού παιχνιδιού», ανέφεραν πηγές.<br /><br />Το θέμα συζητήθηκε σε πρόσφατη αξιολόγηση ασφαλείας στο Προεδρικό Μέγαρο, στην οποία παρευρέθηκαν αξιωματούχοι της γραφειοκρατίας ασφαλείας και ανώτερα στελέχη του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), όπου εξετάστηκε η επιτυχής παρεμπόδιση του σχεδίου του Ισραήλ.<br />Ο πόλεμος στο Ιράν επιβραδύνει τη διαδικασία αφοπλισμού του PKK<br /><br />Ο πόλεμος στο Ιράν είχε άμεσο αντίκτυπο στη διαδικασία αφοπλισμού του PKK. Πηγές ασφαλείας προειδοποίησαν ότι το PKK βλέπει το Ιράν ως πιθανή «οδό εξόδου» και ευκαιρία.<br /><br />«Το Χακούρκ, το Γκαμπάρ και το Καντίλ θα έπρεπε να είχαν εκκενωθεί εδώ και πολύ καιρό. Αλλά λόγω των όσων συμβαίνουν στο Ιράν, η διαδικασία αφοπλισμού έχει σχεδόν σταματήσει. Η οργάνωση εξετάζει τώρα εάν το Ιράν θα μπορούσε να αποτελέσει διέξοδο», ανέφεραν πηγές ασφαλείας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Η Τουρκία κατέστρεψε το σχέδιο Ισραήλ να στρέψει Κούρδους κατά Ιράν”

Η τουρκική κυβέρνηση “κατέστρεψε” ισραηλινό σχέδιο για την χρήση του PKK και του ιρανικού PJAK ως proxy χερσαίων δυνάμεων εναντίον του Ιρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Όπως… Ουκρανία! Πώς η πρόθεση για αποκλιμάκωση μπορεί να γεννήσει κλιμάκωση.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQrrVpDrJyweAz0uFKa2nyb-iv9Shk8BfeGzA&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQrrVpDrJyweAz0uFKa2nyb-iv9Shk8BfeGzA&s" width="654" /></a></div><div><br /></div>Ο πόλεμος που εξελίσσεται γύρω από το Ιράν αποτελεί τη σοβαρότερη στρατιωτική κρίση στη Μέση Ανατολή των τελευταίων ετών. Η παρούσα φάση κλιμάκωσης ξεκίνησε στα τέλη Φεβρουαρίου 2026, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εξαπέλυσαν μεγάλης κλίμακας συντονισμένες αεροπορικές επιθέσεις κατά ιρανικών στρατιωτικών και πυρηνικών στόχων, στην επιχείρηση “Epic Fury”, κατά τους Αμερικανούς. καθημερινά, πραγματοποιούνται πλήγματα σε βάσεις πυραύλων, αντιαεροπορικά συστήματα, στρατιωτικά κέντρα διοίκησης και εγκαταστάσεις που συνδέονται με το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας.<br /><br />Στρατιωτικά, η πρώτη φάση του πολέμου χαρακτηρίστηκε από την προσπάθεια των ΗΠΑ και του Ισραήλ να εξουδετερώσουν την ιρανική αεράμυνα και να εξασφαλίσουν αεροπορική υπεροχή. Στη συνέχεια, οι επιθέσεις επικεντρώθηκαν σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις παραγωγής πυραύλων και αποθήκες καυσίμων, ιδιαίτερα σε δυτικές και νότιες επαρχίες του Ιράν. Αναλυτές θεωρούν ότι ο στόχος δεν είναι μόνο η καθυστέρηση του πυρηνικού προγράμματος αλλά και η συστηματική αποδυνάμωση της ιρανικής πολεμικής βιομηχανίας.<br /><br />Η κρίση κρατά επί της ουσίας κλειστό -πέραν ελαχίστων εξαιρέσεων- το Στενό του Ορμούζ, από όπου διέρχεται σημαντικό ποσοστό του παγκόσμιου πετρελαίου και φυσικού αερίου, επηρεάζοντας την επάρκεια στην τροφοδοσία των χωρών παγκόσμια. Οι τιμές των υδρογονανθράκων έχουν σημειώσει κατακόρυφη άνοδο. Την ίδια στιγμή, οι προσπάθειες στο διπλωματικό επίπεδο για την εξεύρεση κοινού τόπου που θα οδηγήσει σε απεμπλοκή από τον πόλεμο προχωρούν με μεγάλη δυσκολία.<br /><br />Πρόβλημα συνιστά ασφαλώς, η δράση ένοπλων οργανώσεων της Μέσης Ανατολής που χρησιμοποιούνταν παραδοσιακά από το Ιράν στο πλαίσιο της στρατηγικής τους. Η σύγκρουση με τη Χεζμπολάχ δείχνει να επιδεινώνεται, ενώ και παραστρατιωτικές – ανταρτικές πολιτοφυλακές και οργανώσεις στο γειτονικό Ιράκ -σιιτικό κατά πλειοψηφία- έχουν πλήξει αμερικανικούς στόχους.<br /><br />Αυτό αποτελεί μέρος της στρατηγικής της Ισλαμικής Δημοκρατίας να διαχύσει το κόστος της σύγκρουσης επιδεινώνοντας το πρόβλημα κυρίως για τις ΗΠΑ. Στην παρούσα φάση του πολέμου, αυτό που είναι σαφές, είναι οι παγκόσμιες επιπτώσεις του πολέμου: ενεργειακές, στρατηγικές και γεωπολιτικές. η διάρκεια της σύγκρουσης, ασφαλώς θα καθορίσει πολλά.<br /><br />Όσον αφορά τις εξελίξεις του τελευταίου 24ώρου, συνεχίζεται η… ανταλλαγή πυραυλικών επιθέσεων. Η εξυδετέρωση στόχων στο Ιράν από τις αμερικανικές και τις ισραηλινές δυνάμεις, οδηγεί σε αντεκδικητικα πλήγματα από τους Ιρανούς, με τη χρήση κυρίως βαλλιστικών πυραύλων. Το ενδιαφέρον είναι, ότι στη μεγάλη εικόνα του πολέμου, άνω του 70% των πυραύλων των Ιρανών έχουν κατευθυνθεί κατά στόχων στον Κόλπο, εναντίον στρατιωτικών εγκαταστάσεων και άλλων κρίσιμων υποδομών.<br /><br />Οι ΗΠΑ ενισχύουν διαρκώς τη στρατιωτική τους παρουσία στην ευρύτερη περιοχή σε μέσα και έμψυχο δυναμικό, απειλώντας με χερσαία επέμβαση. Το Ιράν από την πλευρά του δεν κάμπτεται και δηλώνει πως θα αντιμετωπίσει και θα αποκρούσει κάθε εισβολή… Πολλοί αναλυτές θεωρούν ότι οι Αμερικανοί ακολουθούν μια στρατηγική “αποκλιμάκωσης διά της κλιμάκωσης”. Με τη διαφορά όμως, ότι η τακτική του Αμερικανού προέδρου Τραμπ έχει αποκωδικοποιηθεί ορθώς και ο αντίπαλος δεν δείχνει διατεθειμένος να υποχωρήσει. Η Τεχεράνη απορρίπτει προτάσεις που έχουν κατατεθεί για τον τερματισμό του πολέμου, θεωρώντας τις παράλογες.<br /><br />Η κατάσταση αυτή έχει οδηγήσει σήμερα το πρωί σε αναφορές, ότι ο Τραμπ είναι έτοιμος για απεμπλοκή, ακόμα και με κλειστά τα Στενά του Ορμούζ! Όλα δείχνουν ότι υπάρχουν καλοί λόγοι αναζήτησης απεμπλοκής από τον πόλεμο, όμως, όπως έχει δείξει και το μέτωπο της Ουκρανίας, συχνά η αναζήτηση του τρόπου απεμπλοκής μαζί με τη δυνατότητα ανακήρυξης “νίκης”, μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε κλιμάκωση και περαιτέρω περιπλοκή του γεωστρατηγικού σκηνικού…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Όπως… Ουκρανία! Πώς η πρόθεση για αποκλιμάκωση μπορεί να γεννήσει κλιμάκωση.

Ο πόλεμος που εξελίσσεται γύρω από το Ιράν αποτελεί τη σοβαρότερη στρατιωτική κρίση στη Μέση Ανατολή των τελευταίων ετών. Η παρούσα φάση κλι...

Διαβάστε την συνέχεια

Δεν υπάρχει επιχειρησιακή δυνατότητα για τους Χούθι χωρίς την Τουρκία.

<img height="133" src="https://geopolitico.gr/wp-content/uploads/2026/03/erdogan-huti.jpeg" width="743" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι αντάρτες της Υεμένη δεν είναι μόνο ιρανικό παρακλάδι. Είναι και τουρκική πλατφόρμα.<br />Οι Χούθι χρειάζονται δύο πρωτεύουσες όπως τον αέρα: την Τεχεράνη και την Άγκυρα.</span></h3>Γράφει ο <b>Σάι Γκαλ</b><br />Η Τεχεράνη χτίζει δυνατότητες. Η Άγκυρα τις συντηρεί. Χωρίς την Τεχεράνη, δεν υπάρχουν πύραυλοι. Χωρίς την Άγκυρα, δεν υπάρχει σύστημα. Όχι συμμαχία. Μια επιχειρησιακή αρχιτεκτονική.<br /><br />Όποιος ψάχνει για γραπτή εντολή, χάνει τη μέθοδο. Αυτό το σύστημα λειτουργεί μέσω δικτύων ροής.<br /><br />Αυτά τα δίκτυα είναι εκτεθειμένα.<br />Οντότητες με έδρα την Κωνσταντινούπολη μετακινούν εκατομμύρια από τη Δύναμη Κουντς προς τα δίκτυα των Χούθι.<br />Ιρανοί χρηματοδότες δραστηριοποιούνται από τουρκικό έδαφος, διευκολύνοντας ροές ρωσικών όπλων και κλεμμένων ουκρανικών σιτηρών. Αλυσίδες διαμεσολάβησης συνδέουν το Ιράν, την Υεμένη και εξαρτήματα ευρωπαϊκής προέλευσης που διοχετεύονται μέσω τουρκικών εταιρειών.<br /><br />Εξαρτήματα γερμανικής κατασκευής πέρασαν μέσω Τουρκίας σε ιρανικά συστήματα και στη συνέχεια σε πυραύλους των Χούθι που χρησιμοποιήθηκαν κατά της Σαουδικής Αραβίας, των ΗΑΕ και ισραηλινών στόχων.<div><br />Μια αλυσίδα εφοδιασμού.<br /><br />Μια δεκαετία λαθρεμπορίου όπλων.<br />10.000 τυφέκια κρυμμένα σε αποστολές ζάχαρης και πλαστικών. Καμία δίωξη.<br />Καμία διακοπή.<br /><br />Το 2014, μια άμεση έρευνα για δραστηριότητα της Δύναμης Κουντς σε τουρκικό έδαφος τερματίστηκε.<br />Οι ερευνητές απομακρύνθηκαν.<br />Οι ύποπτοι αφέθηκαν ελεύθεροι.<br />Οι ίδιοι δρώντες αργότερα συγκρότησαν τα δίκτυα-βιτρίνες που στηρίζουν τους Χούθι.<br /><br />Κρατική επιλογή.<br /><br />Η Τεχεράνη παρέχει τη φωτιά.<br />Η Άγκυρα τη μετατρέπει σε διαρκή επιχειρησιακή δυνατότητα.<br /><br />Οι Χούθι δεν μπήκαν άμεσα.<br />Δεν απαιτήθηκε καμία εξουσιοδότηση.<br />Μόνο διαβεβαίωση: πρόσβαση διατηρημένη, χρηματοδότηση συνεχής, εφοδιαστική αλυσίδα άθικτη, ανοχή εξασφαλισμένη.<br /><br />Μόνο τότε πόλεμος.<br /><br />Αυτό συνέβη.<br /><br />Ενεργοποίηση.<br /><br />Οι Χούθι δεν είναι μόνο ιρανικό παρακλάδι.<br />Είναι και τουρκική πλατφόρμα.<br /><br />Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τους έχει πλαισιώσει αναλόγως: όχι ως εχθρό, αλλά ως εταίρο.<br /><br />Καμία συμμαχία.<br />Καμία αποδόμηση.<br />Καμία παύση.<br />Καμία αντίδραση.<br /><br />Σκόπιμα.<br /><br />Ασφάλεια: πλήγματα στο Ισραήλ μέσω πληρεξουσίων.<br />Περιφερειακά: φθορά της Αιγύπτου, της Σαουδικής Αραβίας και των ΗΑΕ.<br /><a href="https://www.israelhayom.com/opinions/erdogans-unofficial-navy-the-houthis-in-yemen/">Οικονομικά: ενσωμάτωση του κινδύνου στην Ερυθρά Θάλασσα ώστε να προωθηθούν χερσαίοι διάδρομοι μέσω Τουρκίας ως εναλλακτική.²</a><br />Κάθε χτύπημα των Χούθι στη ναυσιπλοΐα είναι και εμπορικό μήνυμα.<br /><br />Σχεδιασμένη αστάθεια.<br /><br />Δημιουργήθηκε ένα επιχειρησιακό πλαίσιο.<br />Συναντήσεις στη Ντόχα και την Άγκυρα παρήγαγαν επιχειρησιακές συνεννοήσεις μεταξύ υεμενικών φατριών.<br />Αποχωρήσεις και μετακινήσεις γραμμών χωρίς εμπλοκή.<br />Ευθυγράμμιση με το al-Islah και δίκτυα των Αδελφών Μουσουλμάνων.<br />Εναρμονισμένη επικοινωνιακή γραμμή.<br />Συνεχιζόμενη ανοχή ενώ στοχοποιούνται κρίσιμες θαλάσσιες οδοί.<br /><br />Παράλληλα, τοποθέτηση στις πύλες της Ερυθράς Θάλασσας.<br />Σουακίν στο Σουδάν.<br />Βάση στη Σομαλία.<br />Προωθημένη παρουσία που επιτρέπει πίεση στις θαλάσσιες διαδρομές χωρίς στόλο.<br /><br />Δόγμα.<br />Όχι έλεγχος της θάλασσας. Έλεγχος του κινδύνου.<br />Όχι κλείσιμο των διαδρομών. Υποβάθμισή τους.<br /><br />Η γλώσσα πρέπει να προσαρμοστεί.<br />Όχι μια υεμενική πολιτοφυλακή.<br />Όχι μόνο ένα ιρανικό παρακλάδι.<br />Το ανεπίσημο ναυτικό της Άγκυρας.<br /><br />Μια ναυτική δύναμη με δυνατότητα άρνησης ευθύνης.<br />Έλεγχος μιας εμπορικής αρτηρίας χωρίς αεροπλανοφόρο. Στρατηγική επιρροή χωρίς σημαία.<br /><br />Το βασικό ζήτημα αποκαλύπτεται.<br />Ένα μέλος του ΝΑΤΟ λειτουργεί ως κόμβος εφοδιαστικής υποστήριξης για τη Δύναμη Κουντς.<br /><br />Δομική αποτυχία.<br /><br />Όσο αυτό συνεχίζεται, το μοντέλο επεκτείνεται.<br />Περισσότεροι πληρεξούσιοι.<br />Περισσότεροι διάδρομοι.<br />Περισσότεροι πόλεμοι χωρίς απόδοση ευθύνης.<br /><br />Ο διαχωρισμός Τεχεράνης–Άγκυρας διαβάζει έναν ξεπερασμένο χάρτη. Το σύστημα έχει διπλή αγκύρωση.<br />Η μία αγκύρωση βρίσκεται εντός του ΝΑΤΟ.<br /><br /><a href="https://geo-trends.eu/interview/lion-out-of-necessity-shay-gal-on-turkiye-houthis-and-mediterranean-deterrence/">Η Ιερουσαλήμ βλέπει το σύνολο του συστήματος: δίκτυα, χρηματοδότηση και τη δομή που το υποστηρίζει.³</a><br /><br />Υπάρχει προηγούμενο.<br /><br />Όταν κράτη στήριξαν την τρομοκρατία μέσω δικτύων με δυνατότητα άρνησης, η Ιερουσαλήμ δεν έμεινε στο επίπεδο των πληρεξουσίων.<br />Έφτασε στην πηγή.<br />Όχι πάντα άμεσα.<br />Όχι πάντα δημόσια.<br />Πάντα με ακρίβεια.<br /><br />Δόγμα.<br /><br />Κάθε παράγοντας που επιτρέπει την αρχιτεκτονική της τρομοκρατίας γίνεται μέρος της.<br /><br />Το συμπέρασμα είναι σαφές.<br />Οι Χούθι πυροβολούν από την Υεμένη.<br />Η «διεύθυνση» έχει επεκταθεί.</div><div><br /></div><div><a href="https://geopolitico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δεν υπάρχει επιχειρησιακή δυνατότητα για τους Χούθι χωρίς την Τουρκία.

Οι αντάρτες της Υεμένη δεν είναι μόνο ιρανικό παρακλάδι. Είναι και τουρκική πλατφόρμα. Οι Χούθι χρειάζονται δύο πρωτεύουσες όπως τον αέρα: τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ολόκληρος ο διάλογος Πεζεσκιάν με Διοικητή των Φρουρών: ”Μην ανακατεύεσαι, διαλύεις την χώρα, ακυρώνετε τη βούληση του λαού, η χώρα τελειώνει”-Σκηνές εμφυλίου.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/03/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-35-1068x601.png" width="747" /><br /><br />Αποσπάσματα από την αντιπαράθεση μεταξύ του Ιρανού προέδρου και του διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης<br /><br />Η αντιπαράθεση μεταξύ του Προέδρου Πεζεσκιάν και των Φρουρών της Επανάστασης κλιμακώνεται • Σε κλειστές συνομιλίες, ο πρόεδρος προειδοποιεί για οικονομική κατάρρευση μέσα σε λίγες εβδομάδες: “Διοικείτε τη χώρα σαν βομβιστές αυτοκτονίας” • Τα πλήρη αποσπάσματα και το δράμα πίσω από τα παρασκήνια<br /><br />Το ρήγμα στην κορυφή της κυβέρνησης στην Τεχεράνη βαθαίνει: Αφού αποκαλύψαμε για πρώτη φορά εδώ την ύπαρξη της αντιπαράθεσης μεταξύ του Ιρανού Προέδρου Μασούντ Πεζεσκιάν και ανώτερων αξιωματούχων των Φρουρών της Επανάστασης, συνεχίζουμε να αποκαλύπτουμε σήμερα (Κυριακή) πρόσθετα και πρωτοφανή αποσπάσματα από την μετωπική αντιπαράθεση που ξεπέρασε όλες τις κόκκινες γραμμές.<br /><br />Σύμφωνα με τις πηγές μας, η μεγάλη έκρηξη σημειώθηκε την περασμένη εβδομάδα, γύρω από τον διορισμό του Μοχάμεντ Μπακέρ Ζολάρντ στη θέση του Γραμματέα του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (αντικαθιστώντας τον Λαριτζανί). Ο διορισμός έγινε από τους Φρουρούς της Επανάστασης, κάτι που εξόργισε τον Παζακιάν. Ο πρόεδρος, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι λόγω της θέσης του ήταν αυτός που έπρεπε να διορίσει το άτομο στην ευαίσθητη θέση, έλαβε μια απορριπτική απάντηση από τους Φρουρούς της Επανάστασης, οι οποίοι του ξεκαθάρισαν: «Μην ανακατεύεσαι».<br /><br />Η αντιπαράθεση κορυφώθηκε με μια σκληρή ανταλλαγή απόψεων μεταξύ του προέδρου και του διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης, Ahmad Vahidi. Σε αποσπάσματα που έφτασαν σε εμάς, ο Πεζεσκιάν επιτέθηκε στον Vahidi: «Διοικείτε τη χώρα σαν βομβιστές αυτοκτονίας, δεν έχουμε καμία πιθανότητα να ανακάμψουμε από αυτό. Αν αυτό συνεχιστεί για άλλες τρεις εβδομάδες, η οικονομία θα καταρρεύσει ό,τι και να κάνουμε».<br /><br />Ο Πεζεσκιάν , ο οποίος νίκησε τον συντηρητικό υποψήφιο Klibaf στις εκλογές, υπενθύμισε στον διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης την δημόσια εντολή που είχε λάβει: «Ο ιρανικός λαός με εξέλεξε με μεγάλη διαφορά επειδή ήθελε ελπίδα, ήθελε να επιβιώσει. Αυτό που κάνετε είναι το εντελώς αντίθετο – ακυρώνετε τη βούληση του λαού». Ο πρόεδρος πρόσθεσε με πόνο: «Όχι μόνο μου αφαιρέσατε τη διαχείριση των ζητημάτων ασφαλείας και των πολιτικών, αλλά από το ξέσπασμα του πολέμου έχετε αναλάβει και τη διαχείριση των πολιτικών και οικονομικών ζητημάτων».<br /><br />Όπως έχουμε αποκαλύψει προηγουμένως, το αδιέξοδο στο οποίο βρέθηκε ο πρόεδρος τον οδήγησε να ζητήσει επείγουσα συνάντηση με τον Μουγκάμπε προκειμένου να υποβάλει την παραίτησή του. Το αίτημα αντιμετωπίστηκε με κατηγορηματική άρνηση. Πρόσφατα, ο Παζακιάν προσπάθησε ξανά να ζητήσει συνάντηση για να παραιτηθεί, αλλά απορρίφθηκε και πάλι.<br /><br />Στο επίκεντρο της διαμάχης βρίσκεται επίσης η προσπάθεια του Παζακιάν να ηγηθεί μιας πιο μετριοπαθούς γραμμής προς τη Δύση. Ο πρόεδρος απαίτησε να συμμετάσχει σε διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ, υποστηρίζοντας τον διορισμένο Υπουργό Εξωτερικών, Αμπάς Αρακτσί: «Η μόνη μας ευκαιρία επιβίωσης είναι μια γρήγορη συμφωνία με τους Αμερικανούς, ώστε η οικονομία να σωθεί από την πλήρη κατάρρευση».<br /><br />Η απάντηση του διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης, Αχμάντ Βαχίντι, ήταν σταθερή: «Γι’ αυτό ακριβώς δεν πρέπει να προσεγγίσετε τις διαπραγματεύσεις – είστε πρόθυμοι να δώσετε τα πάντα, ώστε οι Αμερικανοί να άρουν τις κυρώσεις».<br /><br />Ο Πρόεδρος Πεζεσκιάν ολοκλήρωσε τη δύσκολη συζήτηση με σκληρά λόγια που περιγράφουν την αδυναμία του απέναντι στην κυριαρχία της στρατιωτικής αίρεσης: «Νιώθω σαν όμηρος. Δεν με αφήνετε να παραιτηθώ και δεν με αφήνετε να κάνω τίποτα. Η μόνη μου δουλειά είναι να διαβάζω τις γελοίες υπαγορεύσεις σας».<br /><br />Τα αποσπάσματα που αποκαλύψαμε απόψε αποδεικνύουν, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, τον ασφυκτικό έλεγχο που ασκούν οι Φρουροί της Επανάστασης στους κυβερνητικούς θεσμούς του Ιράν και το γεγονός ότι το στρατιωτικό κλιμάκιο οδηγεί τη χώρα σε τροχιά σύγκρουσης, αγνοώντας εντελώς το εκλεγμένο πολιτικό κλιμάκιο και την απελπιστική οικονομική κατάσταση του ιρανικού λαού.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ολόκληρος ο διάλογος Πεζεσκιάν με Διοικητή των Φρουρών: ”Μην ανακατεύεσαι, διαλύεις την χώρα, ακυρώνετε τη βούληση του λαού, η χώρα τελειώνει”-Σκηνές εμφυλίου.

Αποσπάσματα από την αντιπαράθεση μεταξύ του Ιρανού προέδρου και του διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης Η αντιπαράθεση μεταξύ του Προέδρου ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η απατηλή γοητεία της αεροπορικής υπεροχής. Τί δείχνει ο πόλεμος στο Ιράν.

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/03/ballistikoi-pyrauloi-polemos-iran-israel-ipa-kharg-stena-tou-ormouz-SLpress-825x600.jpg" width="746" /><br /><div><br /><b>ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ</b><br />Υπάρχει μια επίμονη παρανόηση, βαθιά ριζωμένη στη σκέψη όσων πιστεύουν ότι ένας εχθρός μπορεί να καταβληθεί αποκλειστικά μέσω της αεροπορικής ισχύος. Οι ιδέες των Τζούλιο Ντουέτ, Μπίλι Μίτσελ και άλλων πρωτοπόρων της αεροπορικής θεωρίας καλλιέργησαν την αντίληψη ότι ένας πόλεμος μπορεί να κερδηθεί από αέρος. Η ιστορία, ωστόσο, δείχνει το αντίθετο.<br /><br />Η Luftwaffe επιχείρησε να εφαρμόσει αυτή τη λογική στη Μάχη της Αγγλίας, ενώ οι ΗΠΑ και η Βρετανία την υιοθέτησαν στους στρατηγικούς βομβαρδισμούς κατά της Γερμανίας και της Ιαπωνίας. Παρά τις τεράστιες καταστροφές σε υποδομές και οικονομία, οι εκστρατείες αυτές δεν οδήγησαν από μόνες τους σε καθεστωτικές καταρρεύσεις. Έτσι και με το Ιράν.<br /><br />Παρά τα διδάγματα αυτά, η ίδια παρανόηση επιμένει: Πως ο έλεγχος του ουρανού ισοδυναμεί με νίκη. Στη σύγχρονη σύγκρουση με το Ιράν, οι Ηνωμένες Πολιτείες έρχονται αντιμέτωπες ξανά με την πραγματικότητα ότι η αεροπορική κυριαρχία είναι εργαλείο καταστροφής, όχι όμως εγγύηση στρατηγικού αποτελέσματος.<br /><br />Μελέτες αμερικανικών δεξαμενών σκέψης και στρατιωτικών ιδρυμάτων έχουν ήδη καταδείξει το ίδιο συμπέρασμα από τον πόλεμο του Βιετνάμ έως και το Αφγανιστάν: Ακόμη και με συντριπτική ή απόλυτη αεροπορική υπεροχή, οι ΗΠΑ δεν πέτυχαν τους τελικούς στρατηγικούς τους στόχους. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, οι αντίπαλοι διέθεταν την δομή και την αντοχή να “αγοράζουν χρόνο”, μεταφέροντας το βάρος της σύγκρουσης στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο των ΗΠΑ.<br /><br />Το Ιράν, ωστόσο, αποτελεί ακόμη πιο σύνθετη πρόκληση. Η γεωγραφική του κλίμακα και το ανάγλυφό του υπερβαίνουν κατά πολύ αντίστοιχα παραδείγματα, όπως το Αφγανιστάν. Με περίπου 906.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα ορεινού και δύσβατου εδάφους – κυρίως στις οροσειρές Ζάγκρος και Άλμπορζ – διαθέτει φυσικά αμυντικά εμπόδια που μια δύναμη εισβολής πρέπει να υπερβεί, απλώς για να φτάσει στο κεντρικό οροπέδιο.<br /><br />Παράλληλα, το Ιράν έχει επενδύσει επί δεκαετίες σε υπόγειες υποδομές. Αναλύσεις επιβεβαιώνουν ότι “πόλεις πυραύλων” και κέντρα διοίκησης βρίσκονται βαθιά θαμμένα σε σκληρό βράχο, σε βάθη που καθιστούν περιορισμένης αποτελεσματικότητας, ακόμη και τα πιο ισχυρά διατρητικά όπλα. Η αεροπορική ισχύς μπορεί να πλήξει εισόδους και επιφανειακές εγκαταστάσεις, αλλά όχι να εξουδετερώσει πλήρως τέτοιες δομές.<br /><br />Οι χερσαίες δυνάμεις του Ιράν<br /><br />Το Ιράν διατηρεί δύναμη άνω του ενός εκατομμυρίου ατόμων: Περίπου 350.000 στον τακτικό στρατό (Artesh), 190.000 στους Φρουρούς της Επανάστασης (IRGC) και περίπου 300.000 ενεργά μέλη στην παραστρατιωτική Basij, με δυνατότητα μαζικής κινητοποίησης.<br /><br />Η δομή αυτή βασίζεται στο δόγμα της “Μωσαϊκής Άμυνας”, που έχει διαιρέσει τη χώρα σε 31 αυτόνομες διοικήσεις. Σε περίπτωση εξουδετέρωσης της κεντρικής ηγεσίας, οι μονάδες αυτές μπορούν να επιχειρούν ανεξάρτητα. Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι μια εκστρατεία “αποκεφαλισμού” δεν τερματίζει τον πόλεμο, αλλά τον κατακερματίζει σε δεκάδες ταυτόχρονες συγκρούσεις, σε μια τεράστια και δύσβατη γεωγραφία.<br /><br />Η αεροπορική υπεροχή δεν μπορεί να παρακολουθήσει – πόσο μάλλον να εξουδετερώσει – ένα τόσο μεγάλο, διασκορπισμένο και ευέλικτο σύνολο δυνάμεων, που επιχειρεί σε μικρές ομάδες και εκμεταλλεύεται το έδαφος για απόκρυψη και επιβίωση.<br /><br />Τα Στενά του Ορμούζ<br /><br />Η γεωγραφία μετατρέπει ακόμη και την αεροπορική υπεροχή σε σχετικό μειονέκτημα. Οι οροσειρές παρέχουν κάλυψη (σκιά ραντάρ στα ανατολικά πρανή) για αντιπλοϊκά συστήματα και ταυτόχρονα λειτουργούν ως φυσικά σημεία επιτήρησης των Στενών.<br /><br />Η ιρανική στρατηγική βασίζεται στον κορεσμό: Μαζική χρήση μικρών σκαφών και drones χαμηλού κόστους σε επαναλαμβανόμενα κύματα, με στόχο την υπερφόρτωση των αμυντικών συστημάτων. Σενάρια κάνουν λόγο για εκατοντάδες, ή και χιλιάδες drones σε σύντομο χρονικό διάστημα.<br /><br />Σε αυτό προστίθεται η απειλή ναρκοθέτησης. Ακόμη και με απόλυτη αεροπορική κυριαρχία, η εκκαθάριση ναρκών δεν μπορεί να επιτευχθεί από αέρος. Έτσι, τα Στενά του Ορμούζ μπορούν να μετατραπούν σε ζώνη υψηλού κινδύνου για τη ναυσιπλοΐα και την παγκόσμια οικονομία. Ένα και μόνο πλήγμα σε δεξαμενόπλοιο αρκεί για να προκαλέσει αλυσιδωτές οικονομικές επιπτώσεις.</div><div><br />Η παγίδα του Kharg<br /><br />Η περίπτωση του νησιού Kharg συμπυκνώνει όλα τα παραπάνω. Παρά την ικανότητα των ΗΠΑ να πλήττουν με ακρίβεια στρατιωτικούς στόχους και να ελέγχουν τον εναέριο χώρο, η πιθανή κατοχή του νησιού δημιουργεί ένα διαφορετικό πρόβλημα: Τη μετατροπή μιας κινητής δύναμης σε στατικό στόχο.<br /><br />Το νησί, αν και μικρό και θεωρητικά διαχειρίσιμο, βρίσκεται εντός άμεσης εμβέλειας ιρανικών πυραύλων, drones και ταχύπλοων. Ο ανεφοδιασμός του είναι ευάλωτος, ενώ η ναρκοθέτηση επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Οι δυνάμεις που θα το κατέχουν θα πρέπει να υπερασπιστούν έναν εκτεθειμένο χώρο απέναντι σε έναν ευέλικτο αντίπαλο, που επιχειρεί από ευνοϊκότερο έδαφος.<br /><br />Η κατοχή του Kharg δεν επιλύει το στρατηγικό πρόβλημα, ούτε ανοίγει τα Στενά του Ορμούζ. Δεν εξουδετερώνει τη δομή της ιρανικής άμυνας, ούτε επιβάλλει διαπραγματεύσεις. Αντίθετα, κινδυνεύει να παγιδεύσει μια ανώτερη τεχνολογικά δύναμη σε έναν πόλεμο φθοράς.<br /><br />Η ιστορία είναι σαφής: Η κατάληψη είναι συχνά εφικτή· η διατήρηση, όμως, είναι το πραγματικό πρόβλημα. Από τον Αλέξανδρο μέχρι τις σύγχρονες επεμβάσεις, το ιρανικό οροπέδιο έχει αποδείξει ότι ευνοεί τον αμυνόμενο.</div><div><br />Συμπέρασμα για το Ιράν<br /><br />Η αεροπορική κυριαρχία παραμένει απαραίτητη, αλλά δεν είναι επαρκής. Ο πόλεμος κρίνεται από τη δυνατότητα διατήρησης αποτελέσματος στο έδαφος – και εκεί το Ιράν έχει σχεδιαστεί ακριβώς για να αντέχει.<br /><br />Το Kharg δεν είναι απλώς ένας στόχος. Είναι ένα τεστ στρατηγικής κατανόησης: Αν η τεχνολογική υπεροχή μπορεί να μεταφραστεί σε βιώσιμη νίκη ή αν – όπως τόσες φορές στο παρελθόν – μετατρέπεται σε βάρος, μέσα σε ένα περιβάλλον που ευνοεί τη φθορά.<br /><br />Με δεδομένη την κατάσταση στο Kharg, θα πρέπει οδηγηθούμε σε σκέψεις ότι οι συσσωρευόμενες αμερικανικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή ίσως έχουν άλλο αντικειμενικό σκοπό, που σχετίζεται αμεσότερα με τη διάνοιξη των Στενών του Ορμούζ, ένα ζήτημα το οποίο θα μας απασχολήσει στο εγγύς μέλλον.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η απατηλή γοητεία της αεροπορικής υπεροχής. Τί δείχνει ο πόλεμος στο Ιράν.

ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ Υπάρχει μια επίμονη παρανόηση, βαθιά ριζωμένη στη σκέψη όσων πιστεύουν ότι ένας εχθρός μπορεί να καταβληθεί αποκλειστι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο αμερικανο-ιρανικός πόλεμος των εντυπώσεων με υπερβολές, ψέματα και… αλήθειες

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://foreignpolicy.com/wp-content/uploads/2019/11/iran-tehran-murals-embassy-2019-GettyImages-1179425669.jpg?quality=90" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="750" data-original-width="1500" height="100" src="https://foreignpolicy.com/wp-content/uploads/2019/11/iran-tehran-murals-embassy-2019-GettyImages-1179425669.jpg?quality=90" width="664" /></a></div><div><br /></div><b>Δημήτρης Μηλάκας</b><br />Στον πόλεμο, η αλήθεια δεν είναι απλώς το πρώτο θύμα. Είναι το πρώτο εργαλείο. Και στην περίπτωση των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, η αλήθεια έχει αποκτήσει μια ιδιότυπη διπλή υπόσταση: υπάρχει και δεν υπάρχει ταυτόχρονα. Δηλώνεται για να ακουστεί και διαψεύδεται για να λειτουργήσει. Δεν πρόκειται για αντίφαση. Πρόκειται για μέθοδο.<br /><br />Δύο αφηγήσεις, μία συνεννόηση<br /><br />Η Ουάσιγκτον επιμένει ότι υπάρχουν συνομιλίες. Μιλά για διαύλους που παραμένουν ανοιχτοί, για επαφές που συνεχίζονται στο παρασκήνιο, για μια «διπλωματική γραμμή» που λειτουργεί παράλληλα με τα στρατιωτικά πλήγματα. Η εικόνα που καλλιεργείται είναι αυτή του ελέγχου: τίποτα δεν γίνεται χωρίς να υπάρχει ένας τρόπος να αποκλιμακωθεί.<br /><br />Η Τεχεράνη, αντίθετα, αρνείται τα πάντα. Δεν υπάρχουν συνομιλίες, δεν υπάρχουν επαφές, δεν υπάρχει καμία διαδικασία διαλόγου όσο συνεχίζονται οι πιέσεις. Η γραμμή είναι καθαρή: δεν διαπραγματευόμαστε υπό απειλή.<br /><br />Κι όμως, όσο πιο έντονα δηλώνεται η άρνηση τόσο πιο εμφανές γίνεται ότι κάτι υπάρχει από κάτω. Γιατί σε μια σύγκρουση αυτού του επιπέδου το πραγματικά επικίνδυνο δεν είναι η αντιπαράθεση. Είναι η έλλειψη επικοινωνίας. Και όπως δείχνουν τα πράγματα, έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ των εμπολέμων δεν υπάρχει..<div><br />Οι κρυφοί δίαυλοι<br /><br />Στον σύγχρονο πόλεμο, οι συνομιλίες δεν γίνονται απαραίτητα σε τραπέζια. Δεν συνοδεύονται από φωτογραφίες και δηλώσεις. Γίνονται αλλού – και αλλιώς. Μέσω τρίτων χωρών, μέσω διαμεσολαβητών, μέσω υπηρεσιών και μηχανισμών που δεν εμφανίζονται στο προσκήνιο. Το Ομάν, το Κατάρ, ευρωπαϊκά κανάλια, ακόμα και άτυπες επαφές σε διεθνείς οργανισμούς λειτουργούν ως αγωγοί μηνυμάτων. Δεν μεταφέρουν συμφωνίες. Μεταφέρουν τα όρια των εμπολέμων, το μήνυμα μέχρι πού μπορεί να φτάσει, υπό ποιους όρους μπορεί να σταματήσει (να επιτίθεται ή να αντιστέκεται). Κι αυτή είναι άτυπη μεν, αλλά ουσιαστική δε, «συνομιλία».</div><div><br />Η ανάγκη της σιωπηρής συνεννόησης<br /><br />Η αντιπαράθεση ΗΠΑ – Ιράν δεν είναι ανεξέλεγκτη. Είναι προσεκτικά ρυθμισμένη. Και για να παραμείνει έτσι, απαιτείται ένα ελάχιστο επίπεδο κατανόησης – όχι δημόσιο, αλλά λειτουργικό.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες γνωρίζουν ότι μια πλήρης σύγκρουση θα άνοιγε ένα μέτωπο με απρόβλεπτες συνέπειες. Το Ιράν γνωρίζει ότι μια ευθεία αντιπαράθεση θα έφερνε συντριπτική πίεση. Κανείς δεν θέλει να περάσει τη γραμμή. Αλλά για να μην την περάσει, πρέπει να ξέρει πού βρίσκεται ο αντίπαλος. Και αυτό δεν μπορεί να γίνει χωρίς επικοινωνία.<br /><br />Έτσι δημιουργείται ένα παράδοξο: η σύγκρουση διατηρείται σε ελέγξιμο επίπεδο χάρη στη συνεννόηση που δεν παραδέχεται κανείς.<br /><br />Πολιτική διγλωσσία<br /><br />Γιατί, όμως, αυτή η διπλή αφήγηση; Γιατί κάθε πλευρά παίζει σε δύο επίπεδα. Στο εξωτερικό πεδίο και στο εσωτερικό ακροατήριο.<br /><br />Η Ουάσιγκτον θέλει να δείχνει ότι υπάρχει έλεγχος, ότι η κατάσταση δεν οδηγείται σε ανεξέλεγκτη κρίση. Η Τεχεράνη θέλει να δείχνει ότι δεν υποχωρεί, ότι δεν συνομιλεί υπό πίεση. Και οι δύο λένε αυτό που πρέπει να πουν. Και κάνουν αυτό που πρέπει να κάνουν.<br />Οι proxies ως γλώσσα του πολέμου<br /><br />Σε αυτή τη σιωπηρή διπλωματία, οι proxies (αντιπρόσωποι των εμπολέμων) δεν είναι απλώς επιχειρησιακά εργαλεία. Είναι μέσο επικοινωνίας. Κάθε επίθεση, κάθε πλήγμα, κάθε «ατύχημα» σε μια βάση ή σε ένα πλοίο δεν είναι μόνο στρατιωτική πράξη. Είναι μήνυμα.<br /><br />Η ένταση μεταφέρεται στο πεδίο, αλλά η πληροφορία μεταφέρεται στο παρασκήνιο. Ένα χτύπημα μπορεί να σημαίνει «μέχρι εδώ». Μια αποχή μπορεί να σημαίνει «κρατάμε την ένταση χαμηλά». Η σύγκρουση λειτουργεί έτσι σαν διάλογος χωρίς λέξεις.<br /><br />Και όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, αυτή η μορφή πολέμου είναι πιο σταθερή από μια ανοιχτή σύγκρουση. Γιατί έχει κανόνες – έστω και άγραφους.</div><div><br />Το Ορμούζ και η οικονομία της απειλής<br /><br />Αυτή η σιωπηρή συνεννόηση αποτυπώνεται καθαρά στο ενεργειακό πεδίο. Τα Στενά του Ορμούζ δεν χρειάζεται να κλείσουν για να επηρεάσουν τον κόσμο. Αρκεί να μπορεί κάποιος να τα κλείσει.<br /><br />Κάθε ένταση στην περιοχή μεταφράζεται σε αύξηση ρίσκου. Και κάθε αύξηση ρίσκου μεταφράζεται σε τιμές. Οι αγορές δεν περιμένουν το γεγονός. Αντιδρούν στην πιθανότητα. Έτσι, ο πόλεμος παράγει οικονομικό αποτέλεσμα χωρίς να φτάνει στο σημείο της πλήρους ρήξης. Η απειλή γίνεται εργαλείο πίεσης και η αβεβαιότητα μετατρέπεται σε στρατηγικό πλεονέκτημα.<br /><br />Το κρίσιμο στοιχείο σε αυτή τη σχέση δεν είναι η ένταση. Είναι ο έλεγχός της.<br /><br />Και οι δύο πλευρές κινούνται σε μια στενή ζώνη: αρκετά κοντά στην κλιμάκωση ώστε να διατηρούν την πίεση, αλλά αρκετά μακριά ώστε να αποφεύγουν την έκρηξη. Αυτό απαιτεί συνεχή «ανάγνωση» του αντιπάλου.<br />Και αυτή η ανάγνωση δεν γίνεται μόνο μέσω πληροφοριών. Γίνεται μέσω σιωπηρών σημάτων. Μέσω εκείνης της επικοινωνίας που επισήμως δεν υπάρχει.</div><div><br />Ο ακήρυχτος πόλεμος<br /><br />Στο τέλος, αυτό που βλέπουμε δεν είναι η απουσία διπλωματίας. Είναι η μετάλλαξή της. Η σύγκρουση ΗΠΑ – Ιράν δεν εξελίσσεται μόνο με όπλα. Εξελίσσεται με σήματα, υπαινιγμούς και διαψεύσεις. Με μια γλώσσα που δεν καταγράφεται σε ανακοινώσεις, αλλά καθορίζει τις κινήσεις στο πεδίο. Η αλήθεια δεν εξαφανίζεται, κατακερματίζεται.<br /><br />Και κάπου ανάμεσα στις δηλώσεις και στις διαψεύσεις, διαμορφώνεται μια πραγματικότητα που κανείς δεν περιγράφει πλήρως – αλλά όλοι καταλαβαίνουν. Γιατί στον σύγχρονο πόλεμο, το όριο δεν είναι αυτό που λέγεται. Είναι αυτό που επιτρέπεται να συμβεί χωρίς να ξεφύγει. Και αυτό το όριο δεν είναι απλώς τακτικό· είναι στρατηγικό. Προδιαγράφει έναν πόλεμο που δεν κλιμακώνεται για να τελειώσει, αλλά διατηρείται για να συνεχίζεται. Έναν πόλεμο χωρίς τελικό στόχο νίκης – άρα, έναν πόλεμο χωρίς τέλος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.topontiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο αμερικανο-ιρανικός πόλεμος των εντυπώσεων με υπερβολές, ψέματα και… αλήθειες

Δημήτρης Μηλάκας Στον πόλεμο, η αλήθεια δεν είναι απλώς το πρώτο θύμα. Είναι το πρώτο εργαλείο. Και στην περίπτωση των Ηνωμένων Πολιτειών κα...

Διαβάστε την συνέχεια

«Χέρια γεμάτα αίμα»: Ο Πάπας συγκρούεται με ηγέτες και βάζει φωτιά στη Δύση.

<img height="123" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/papas-1-768x474.jpg" width="745" /><br /><br />Σφοδρή παρέμβαση του Ποντίφικα κατά του πολέμου – αιχμές για Τραμπ και χρήση της θρησκείας ως άλλοθι βίας<br /><br />Σε μια από τις πιο αιχμηρές παρεμβάσεις θρησκευτικού ηγέτη των τελευταίων ετών, ο πάπας Λέων ΙΔ’ εξαπέλυσε σφοδρή κριτική κατά των πολιτικών ηγετών που εμπλέκονται σε πολεμικές συγκρούσεις, στέλνοντας σαφές μήνυμα προς τη Δύση και ιδιαίτερα προς την κυβέρνηση του Τραμπ.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της Κυριακής των Βαΐων στο Βατικανό, ο Πάπας κατήγγειλε με δραματικό τόνο τη νομιμοποίηση της βίας μέσω της θρησκείας, σε μια συγκυρία όπου ο πόλεμος με το Ιράν κλιμακώνεται επικίνδυνα.<div><br />«Ο Θεός δεν ακούει όσους κάνουν πόλεμο»<br /><br />Η παρέμβαση του Ποντίφικα ξεπέρασε τα όρια της συνηθισμένης θρησκευτικής ρητορικής.<br /><br />Πάπας Λέων ΙΔ’:«Ο Θεός δεν ακούει τις προσευχές εκείνων που διεξάγουν πολέμους»<br /><br />Και σε μια φράση με έντονο πολιτικό φορτίο:«Τα χέρια τους είναι γεμάτα αίμα»<br /><br />Η δήλωση αυτή ερμηνεύεται ευρέως ως έμμεση αλλά σαφής επίκριση προς τη στρατηγική των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στη Μέση Ανατολή.</div><div><br /></div><div>  <img height="335" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/papas-2.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Θρησκεία και πόλεμος: μια επικίνδυνη σύγκλιση<br /><br />Η τοποθέτηση του Πάπα έρχεται λίγες ημέρες μετά από δηλώσεις του Αμερικανού Υπουργού Άμυνας Pete Hegseth, ο οποίος είχε προσευχηθεί δημοσίως για «συντριπτική βία» κατά των εχθρών.<br /><br />Η αντίθεση είναι ξεκάθαρη: Από τη μία, πολιτικο-στρατιωτική ρητορική που επικαλείται το θείο<br />Από την άλλη, ο Πάπας που υπενθυμίζει ότι ο Χριστιανισμός απορρίπτει τη βία<br /><br />«Ο Ιησούς είναι βασιλιάς της ειρήνης – κανείς δεν μπορεί να τον χρησιμοποιήσει για να δικαιολογήσει πόλεμο», τόνισε χαρακτηριστικά.</div><div><br />Μια σύγκρουση πέρα από τη γεωπολιτική<br /><br />Η παρέμβαση αυτή δεν αφορά μόνο τον πόλεμο στο Ιράν. Αποτελεί:ηθική καταδίκη της στρατιωτικοποίησης της διεθνούς πολιτικής<br />προειδοποίηση για την εργαλειοποίηση της θρησκείας<br />έμμεση αμφισβήτηση της νομιμοποίησης των στρατιωτικών επιχειρήσεων<br /><br />Ο Πάπας χαρακτήρισε τη σύγκρουση «φρικτή» και εξέφρασε βαθιά ανησυχία για τους αμάχους και τις χριστιανικές κοινότητες της Μέσης Ανατολής, ειδικά ενόψει του Πάσχα. </div><div><br />Η Δύση υπό ηθική πίεση<br /><br />Η παρέμβαση του Βατικανού δημιουργεί ένα νέο επίπεδο πίεσης για τις δυτικές κυβερνήσεις:Ηθική απονομιμοποίηση της στρατιωτικής κλιμάκωσης<br />Αμφισβήτηση της χρήσης θρησκευτικών συμβόλων στην πολιτική<br />Ενίσχυση των φωνών υπέρ κατάπαυσης πυρός<br /><br />Ταυτόχρονα, εντείνεται το ρήγμα μεταξύ:πολιτικής ηγεσίας που επιλέγει στρατιωτική λύση<br />θρησκευτικής ηγεσίας που ζητά άμεση ειρήνη</div><div><br />Στρατηγική Ανάγνωση<br /><br />Η παρέμβαση του Πάπα εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση:Επανεμφάνιση ηθικής διπλωματίας σε παγκόσμιο επίπεδο<br />Αμφισβήτηση της “θεολογίας του πολέμου” που επανέρχεται στη Δύση<br />Πίεση για πολυμερή λύση αντί στρατιωτικής επικράτησης<br /><br />Σε ένα περιβάλλον όπου η γεωπολιτική κυριαρχείται από στρατιωτική ισχύ, η φωνή του Βατικανού λειτουργεί ως αντίβαρο — αλλά με περιορισμένη πρακτική επιρροή.<br /><br />Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή αποκτά πλέον και μια ηθικο-ιδεολογική διάσταση.<br /><br />Ο Πάπας δεν παρεμβαίνει απλώς ως θρησκευτικός ηγέτης — αλλά ως παγκόσμιος πολιτικός παράγοντας που αμφισβητεί ανοιχτά τη νομιμοποίηση του πολέμου.<br /><br />Το ερώτημα είναι αν αυτή η φωνή θα επηρεάσει τις εξελίξεις — ή αν θα χαθεί μέσα στον θόρυβο των όπλων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Χέρια γεμάτα αίμα»: Ο Πάπας συγκρούεται με ηγέτες και βάζει φωτιά στη Δύση.

Σφοδρή παρέμβαση του Ποντίφικα κατά του πολέμου – αιχμές για Τραμπ και χρήση της θρησκείας ως άλλοθι βίας Σε μια από τις πιο αιχμηρές παρεμβ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στενά του Ορμούζ: Όταν το Πέρασμα Γράφει Περισσότερα από Συνθήκες. Αναθεωρώντας τη Γιάλτα του 21ου αιώνα.

<img height="113" src="https://www.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/irans-oberster-fuehrer-ajatollah-ali-chamenei-1-1.jpg" width="740" /><br /><br />Τα Στενά του Ορμούζ δεν είναι πια απλώς ένα θαλάσσιο πέρασμα· είναι το επίκεντρο μιας κρίσης που κλονίζει την παγκόσμια ασφάλεια, ανοίγει νέο γεωπολιτικό κεφάλαιο και καλεί σε επανεξέταση της παγκόσμιας τάξης.<br /><br />Τι συνέβη; Οι πρόσφατες επιθέσεις μεταξύ ΗΠΑ – Ισραήλ και Ιράν, με στόχο κρίσιμες υποδομές της Τεχεράνης, πυροδότησαν σύγκρουση που ξεπερνά τα όρια της Μέσης Ανατολής. Σε αντίποινα, ιρανικές δυνάμεις κατέστησαν τα Στενά — από τα οποία περνά περίπου το 20 % της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου — ουσιαστικά κλειστά για τις περισσότερες εμπορικές μεταφορές, προκαλώντας σοβαρές διαταραχές στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα ενέργειας και όχι μόνο.<div><br />Ο Χάρτης Δύναμης Μετατοπίζεται<br /><br />Ιράν: Το καθεστώς της Τεχεράνης εκμεταλλεύεται την κρίση για να διεκδικήσει de facto έλεγχο μιας στρατηγικής δίοδος που για δεκαετίες λειτουργούσε υπό την προστασία της διεθνούς ναυσιπλοΐας. Με προειδοποιήσεις κατά πλοίων — ειδικά αυτών που συνδέονται με ΗΠΑ και Ισραήλ — και πλήρη ή μερική παρεμπόδιση διέλευσης, το Ιράν έχει βάλει σε εφαρμογή μια γεωστρατηγική μετατόπιση που φέρνει σε αμφισβήτηση το status quo.<br /><br />ΗΠΑ και ΝΑΤΟ: Η Ουάσιγκτον έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν θα επιτρέψει μόνιμο κλείσιμο του Ορμούζ, πιέζοντας για ευρύτερη συμμετοχή συμμάχων, ακόμη και στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Η στρατιωτική εμπλοκή των ΗΠΑ έχει ενταθεί, με στόχο να ανοίξει ξανά η δίοδος.<br /><br />Κίνα: Παρά τη δυσκολία πρόσβασης, ο ρόλος του Πεκίνου είναι κρίσιμος: εξαρτώμενη σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές ενέργειας του Κόλπου, η Κίνα έχει ήδη δει κάποιες δηλωμένες περιπτώσεις κινέζικων ή κινέζικης ενδιαφέροντος πλοίων να επιχειρούν διέλευση κάτω από υψηλό ρίσκο, ενώ υπάρχουν αναφορές περί προνομιακών ρυθμίσεων και οικονομικών δελεασμών για περαιτέρω συνεργασία.<br /><br />Ευρώπη & Ελλάδα:Καθώς η ΕΕ αναζητεί τρόπους να μειώσει την έκθεσή της σε πιθανές μελλοντικές διαταραχές, ανοίγει χώρος για ευρωπαϊκή εμπλοκή στην ασφάλεια της περιοχής και στρατηγικές εναλλακτικές όπως διαμετακομιστικοί διάδρομοι εκτός του Ορμούζ. Σε αυτό το γεωπολιτικό πλαίσιο, η Ελλάδα — λόγω θέσης και ενδοευρωπαϊκής σύνδεσης — αποκτά την προοπτική να λειτουργήσει ως κρίσιμος κόμβος για ενεργειακές και εμπορικές ροές που απομακρύνονται από την κρίσιμη περιοχή του Κόλπου προς τη Μεσόγειο και την Κεντρική Ευρώπη.</div><div><br />Το Νομικό και Διπλωματικό Πλαίσιο<br /><br />Η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) κατοχυρώνει το «transit passage» μέσω στα Στενά, αλλά οι πρόσφατες ενέργειες του Ιράν, όπως η απαγόρευση διέλευσης σε ορισμένες κατηγορίες πλοίων, έχουν προκαλέσει διεθνείς αντιδράσεις περί παραβίασης αυτού του δικαίου.<br /><br />Διπλωματικές προσπάθειες — τόσο σε διμερές όσο και σε πολυμερές επίπεδο — είναι σε εξέλιξη, με κάποιες ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες να προτείνονται ως μέτρα αποτροπής μακροχρόνιας αστάθειας.<br />Πιθανές ΕξελίξειςΜακροχρόνια κρίση στο Ορμούζ: Με μεγάλο μέρος της ναυτιλίας να αποφεύγει το πέρασμα, ακόμη και αν προσωρινά ανοίγει για κάποιες χώρες, η κατάσταση παραμένει επισφαλής.<br />Μετατόπιση ενεργειακών ροών: Οι αγορές ενέργειας εξετάζουν εναλλακτικές διαδρομές και συμφωνίες που δεν εξαρτώνται αποκλειστικά από το Ορμούζ.</div><div><br />Νέοι Διεθνείς Άξονες Συνεργασίας: Η κρίση δημιουργεί ένα «κόμμα» για αναθεώρηση συμμαχιών — από ασιατικές οικονομίες μέχρι ευρωπαϊκούς και μεσογειακούς εταίρους.<br /><br />Τα Στενά του Ορμούζ σήμερα αποτελούν πολύ περισσότερο από έναν γεωγραφικό «διακόπτη» — είναι το σημείο όπου επανακαθορίζονται οι γραμμές ισχύος στην ενεργειακή ασφάλεια και το παγκόσμιο γεωπολιτικό σύστημα, παρόμοια με τον συμβολισμό της Γιάλτας πριν οκτώ δεκαετίες.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στενά του Ορμούζ: Όταν το Πέρασμα Γράφει Περισσότερα από Συνθήκες. Αναθεωρώντας τη Γιάλτα του 21ου αιώνα.

Τα Στενά του Ορμούζ δεν είναι πια απλώς ένα θαλάσσιο πέρασμα· είναι το επίκεντρο μιας κρίσης που κλονίζει την παγκόσμια ασφάλεια, ανοίγει νέ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Να τους πάρουμε το πετρέλαιο και να καταλάβουμε το νησί Χαρκ». Η προκλητική δήλωση Τραμπ που τινάζει τις τιμές στα ύψη.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/trump.avif"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/trump-696x464.avif" width="748" /></a><br /><br />Σε μια δήλωση που προκαλεί παγκόσμιο σεισμό, ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκαθάρισε πως η κατάληψη των πετρελαιοπηγών του Ιράν και του στρατηγικού κόμβου στο νησί Χαρκ αποτελεί την «αγαπημένη του επιλογή». Ενώ οι εχθροπραξίες στη Μέση Ανατολή μαίνονται για πέμπτη εβδομάδα, ο Αμερικανός πρόεδρος συγκρίνει την κατάσταση με την επιχείρηση στη Βενεζουέλα, στέλνοντας τις διεθνείς τιμές του αργού σε ράλι ανόδου και το Πεντάγωνο σε κατάσταση συναγερμού για μια πιθανή χερσαία εισβολή που θα μπορούσε να αλλάξει τον χάρτη της περιοχής.<div><br />Ειδικότερα, ο Τραμπ δήλωσε στους Financial Times ότι η «προτίμησή του θα ήταν να πάρει το πετρέλαιο», συγκρίνοντας την κατάσταση με τη στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα νωρίτερα φέτος, όπου οι ΗΠΑ απέκτησαν ουσιαστικά τον έλεγχο της πετρελαιοβιομηχανίας της χώρας της Λατινικής Αμερικής, μετά τη σύλληψη του ηγέτη της, Νικολάς Μαδούρο.<br /><br />Σχέδιο εισβολής στο νησί Χαρκ<br /><br />Η κυβέρνηση Τραμπ εξετάζει το ενδεχόμενο αποστολής χερσαίων δυνάμεων στο νησί Χαρκ, σύμφωνα με το Reuters, με μία από τις πηγές του να προειδοποιεί ότι μια τέτοια επιχείρηση θα ήταν «πολύ επικίνδυνη». Η Τεχεράνη έχει τη δυνατότητα να πλήξει το νησί με πυραύλους και drones.<br />Στη συνέντευξη στους FT, ο Τραμπ είπε: «Το αγαπημένο μου πράγμα είναι να πάρω το πετρέλαιο στο Ιράν, αλλά κάποιοι ανόητοι πίσω στις ΗΠΑ λένε: “γιατί το κάνεις αυτό;”. Αλλά είναι ανόητοι άνθρωποι».<br />«Ίσως πάρουμε το νησί Χαρκ, ίσως όχι. Έχουμε πολλές επιλογές», είπε ο Τραμπ. «Θα σήμαινε επίσης ότι θα έπρεπε να είμαστε εκεί [στο νησί Χαρκ] για αρκετό καιρό».</div><div><br />Επιπτώσεις στην αγορά ενέργειας<br /><br />Οι δηλώσεις του Τραμπ έρχονται καθώς η σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν επεκτείνεται στην περιοχή, αυξάνοντας τους κινδύνους για την ενέργεια και τις υποδομές, και προκαλώντας άλμα στις τιμές του αργού πετρελαίου. Ειδικότερα, τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης Μαΐου για το Brent αυξήθηκαν πάνω από 3,2%, στα 116,12 δολάρια ανά βαρέλι, ενώ το αμερικανικό WTI σημείωσε άνοδο 3,4%, φτάνοντας τα 102,96 δολάρια ανά βαρέλι.<br /><br />Στρατιωτικές προετοιμασίες<br /><br />Η Washington Post ανέφερε το βράδυ του Σαββάτου ότι το Πεντάγωνο προετοιμάζεται για εβδομάδες πιθανής χερσαίας σύγκρουσης στο Ιράν, με περίπου 3.500 στρατιώτες να φτάνουν στην περιοχή την Παρασκευή. Χιλιάδες στρατιώτες από την 82η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία έχουν επίσης λάβει εντολή να υποστηρίξουν την πολεμική προσπάθεια.<br />Ο Τραμπ δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι οι Ιρανοί διαπραγματευτές «παρακαλούσαν» τις ΗΠΑ να συνάψουν συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου, αν και το Ιράν αρνήθηκε οποιαδήποτε άμεση επαφή. Στη συνέντευξή του, ο Τραμπ ανέφερε ότι οι έμμεσες συνομιλίες μέσω Πακιστανών «απεσταλμένων» σημειώνουν πρόοδο.</div><div><br />Μπερδεμένα μηνύματα και διαπραγματεύσεις<br /><br />Ο Τραμπ δήλωσε στους δημοσιογράφους το βράδυ της Κυριακής ότι οι δύο πλευρές είχαν «πολύ καλές συναντήσεις, τόσο άμεσα όσο και έμμεσα». Οι ΗΠΑ έστειλαν στο Ιράν ένα ειρηνευτικό σχέδιο 15 σημείων, το οποίο περιλαμβάνει:Πλήρη τερματισμό του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.<br />Αυστηρούς περιορισμούς στην εμβέλεια και το μέγεθος του πυραυλικού του οπλοστασίου.<br /><br />Η Τεχεράνη απέρριψε δημόσια την προσφορά, ωστόσο ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι το Ιράν συμφώνησε στα περισσότερα σημεία και ότι επέτρεψε σε 20 πλοία με πετρέλαιο να περάσουν από τα Στενά του Ορμούζ ως «δείγμα σεβασμού». «Θα έλεγα μόνο ότι τα πάμε εξαιρετικά καλά σε αυτή τη διαπραγμάτευση. Αλλά ποτέ δεν ξέρεις με το Ιράν, γιατί διαπραγματευόμαστε μαζί τους και μετά πρέπει πάντα να τους ανατινάζουμε», δήλωσε ο Τραμπ.</div><div><br />Κλιμάκωση και επιθέσεις σε υποδομές<br /><br />Ο Seth Krummrich, αντιπρόεδρος της Global Guardian, προειδοποίησε ότι μια χερσαία επιχείρηση των ΗΠΑ πιθανότατα θα ωθήσει τον ιρανικό στρατό να κλιμακώσει τις επιθέσεις σε υποδομές ηλεκτροδότησης και μονάδες αφαλάτωσης στον Κόλπο. Ήδη, το Κουβέιτ ανακοίνωσε ότι μια μονάδα παραγωγής ενέργειας και αφαλάτωσης υπέστη ζημιές σε επίθεση την Κυριακή, με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός εργάτη ινδικής υπηκοότητας. Οι αρχές του Κουβέιτ περιέγραψαν το συμβάν ως μέρος της «ιρανικής επιθετικότητας».<br />Τέλος, οι δυνάμεις των Χούθι που ευθυγραμμίζονται με το Ιράν εισήλθαν στη σύγκρουση, εκτοξεύοντας βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον «ευαίσθητων ισραηλινών στρατιωτικών τοποθεσιών», σύμφωνα με τον εκπρόσωπό τους, Yahya Saree.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Να τους πάρουμε το πετρέλαιο και να καταλάβουμε το νησί Χαρκ». Η προκλητική δήλωση Τραμπ που τινάζει τις τιμές στα ύψη.

Σε μια δήλωση που προκαλεί παγκόσμιο σεισμό, ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκαθάρισε πως η κατάληψη των πετρελαιοπηγών του Ιράν και του στρατηγικού κόμβ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Μη με αναγκάσεις να σε βρω»: Τα μηνύματα της ρωσικής αντικατασκοπείας. Πράκτορες με το ζόρι.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Rosia-kataskopoi.webp"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Rosia-kataskopoi-696x464.webp" width="753" /></a><br /><br />«Μη με αναγκάσεις να σε βρω». Η φράση αυτή, γραμμένη σε μια οθόνη κινητού μέσω της εφαρμογής Telegram, δεν ήταν μια απλή απειλή ανάμεσα σε κοινούς εγκληματίες. Ήταν το τελεσίγραφο ενός Ρώσου αξιωματικού των μυστικών υπηρεσιών προς έναν 21χρονο φοιτητή πληροφορικής. Για τον «Ιβάν» —ένα ψευδώνυμο που υιοθετήθηκε για την προστασία της ζωής του— η αντίστροφη μέτρηση είχε ξεκινήσει πολύ πριν από αυτό το μήνυμα, σε μια αίθουσα ανακρίσεων του αεροδρομίου Σερεμέτιεβο της Μόσχας.<div><br />Η ιστορία του Ιβάν, η οποία ήρθε στο φως μέσα από μια σπάνια συλλογή ηχογραφημένων συνομιλιών και γραπτών μηνυμάτων που μοιράστηκε με το Politico, αποκαλύπτει τους μηχανισμούς μιας αθέατης αλλά σκληρής εκστρατείας: τη στρατολόγηση «πρακτόρων με το ζόρι». Σε μια εποχή που το Κρεμλίνο κλιμακώνει τις επιχειρήσεις δολιοφθοράς και κατασκοπείας σε ολόκληρη την Ευρώπη, η περίπτωση αυτή προσφέρει μια ανατριχιαστική ματιά στο πώς η ρωσική αντικατασκοπεία (<a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CE%BC%CE%BF%CF%83%CF%80%CE%BF%CE%BD%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE_%CE%A5%CF%80%CE%B7%CF%81%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%B1%CF%82_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%A1%CF%89%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82_%CE%9F%CE%BC%CE%BF%CF%83%CF%80%CE%BF%CE%BD%CE%B4%CE%AF%CE%B1%CF%82">FSB</a>) εργαλειοποιεί τον φόβο για να διεισδύσει στις τάξεις της αντιπολίτευσης.<br /><br />Η παγίδα του αεροδρομίου<br /><br />Όλα ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 2023. Ο Ιβάν, επιστρέφοντας στη Μόσχα από μια επίσκεψη στους γονείς του, βρέθηκε αντιμέτωπος με δύο άνδρες με πολιτικά και δύο ένστολους αστυνομικούς. Πριν προλάβει να αντιδράσει, το διαβατήριο και το κινητό του είχαν κατασχεθεί. Οι πράκτορες, που συστήθηκαν ως ερευνητές της ελίτ της FSB για «ιδιαίτερα σημαντικές υποθέσεις», δεν έχασαν χρόνο.<br />Περιμένοντας τις αποσκευές του, άρχισαν να του παραθέτουν λεπτομέρειες για την προσωπική του ζωή: τα φοιτητικά του δάνεια, τις σχέσεις του, την επικοινωνία με τους γονείς του. «Έψαχναν τα σημεία πίεσης», θυμάται ο ίδιος. Η πραγματική βόμβα, όμως, έπεσε σε ένα γραφείο της αστυνομίας του αεροδρομίου. Οι πράκτορες του έδειξαν ένα οργανόγραμμα με τη φωτογραφία του, συνδέοντάς τον με την οργάνωση Vesna (Άνοιξη), μια φιλοδημοκρατική ομάδα που η Μόσχα είχε χαρακτηρίσει ως «εξτρεμιστική».</div><div><br />Το δίλημμα ήταν κυνικό: Ή γίνεσαι πληροφοριοδότης μας, ή οδηγείσαι απευθείας στη φυλακή με ποινή 15 ετών. Ο Ιβάν υπέγραψε.<br /><br />Η τακτική του «Brotherly Control»<br /><br />Η στρατολόγηση δεν σταμάτησε στην υπογραφή. Ακολούθησε μια ψυχολογική πολιορκία μέσω Telegram. Δύο πράκτορες ανέλαβαν τον ρόλο του «καλού και του κακού μπάτσου». Ο ένας, με σχεδόν πατερναλιστικό ύφος, του υποσχόταν προστασία: «Μίλησα γι’ αυτό, κανείς δεν πρόκειται να σε πάρει στον στρατό για την Ουκρανία», του έγραφε, υποσχόμενος ότι η περίπτωσή του ήταν υπό τον «προσωπικό του έλεγχο».<br />Ο άλλος πράκτορας ήταν η φωνή του τρόμου. Όταν ο Ιβάν απέφευγε τις συναντήσεις, οι απειλές γίνονταν ωμές. «Είμαι αξιοπρεπής άνθρωπος, μη με περνάς για ηλίθιο. Έχουμε μια κοινή δουλειά να κάνουμε!». Οι πράκτορες δεν ζητούσαν απλώς πληροφορίες για υψηλόβαθμα στελέχη, αλλά «ασήμαντες» λεπτομέρειες: ποιοι δάσκαλοι γλωσσών βοηθούν τους Ρώσους εξόριστους στην Ευρώπη, ποιοι υπάλληλοι ξένων υπουργείων τους παρέχουν στήριξη.<br /><br />Το διπλό παιχνίδι και η απόδραση<br /><br />Η ψυχική υγεία του Ιβάν κατέρρευσε. Η συνεργασία σήμαινε την προδοσία των φίλων του και των αξιών του. «Αν σταματούσα να τους είμαι χρήσιμος, θα με φυλάκιζαν έτσι κι αλλιώς», σκέφτηκε. Αποφάσισε να παίξει το πιο επικίνδυνο παιχνίδι της ζωής του.<br />Ήρθε σε επαφή με έναν από τους ανθρώπους που υποτίθεται ότι θα κατασκόπευε, τον Alexander Kashevarov, ο οποίος ζούσε ήδη στο εξωτερικό. Μαζί κατέστρωσαν ένα σχέδιο: ο Kashevarov θα του έδινε ελεγχόμενες, ακίνδυνες ή ψευδείς πληροφορίες για να ικανοποιεί τους πράκτορες, ενώ ο Ιβάν θα προετοίμαζε κρυφά τη φυγή του.<br />Στις αρχές του 2025, ο Ιβάν κατάφερε να διαφύγει στην Ισπανία. Η FSB άργησε να το αντιληφθεί. Για μήνες, οι πράκτορες συνέχιζαν να του στέλνουν μηνύματα, νομίζοντας ότι βρίσκεται ακόμα στη Μόσχα. Όταν τελικά κατάλαβαν τι συνέβη, το ύφος άλλαξε: «Γιατί πήγες στο εξωτερικό; Καλύτερα να με πάρεις τηλέφωνο γρήγορα». Μετά από αυτό, επικράτησε σιωπή.</div><div><br />Μια ήπειρος σε αναμμένα κάρβουνα<br /><br />Η περίπτωση του Ιβάν δεν είναι μεμονωμένη. Σύμφωνα με τον Andrei Soldatov, ειδικό στις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες, το Κρεμλίνο χρησιμοποιεί τους πληροφοριοδότες με διπλό στόχο. Ακόμα κι αν ένας πράκτορας σαν τον Ιβάν δεν δώσει κρίσιμες πληροφορίες, η αποκάλυψή του -όπως συνέβη με την περίπτωση του Igor Rogov στην Πολωνία- σπέρνει τη δυσπιστία.<br />Οι Ρώσοι που αντιτίθενται στον πόλεμο βρίσκονται σε μια τραγική θέση: στη Ρωσία θεωρούνται προδότες, και στην Ευρώπη αντιμετωπίζονται συχνά με καχυποψία ως εν δυνάμει κατάσκοποι. «Ζούμε σε μια ατμόσφαιρα δυσπιστίας», λένε ακτιβιστές στην Ευρώπη. «Και αυτό ακριβώς θέλει η Μόσχα. Να μας κάνει να φοβόμαστε ο ένας τον άλλον».<br />Ο Ιβάν σήμερα περιμένει την έγκριση του πολιτικού του ασύλου. Δεν νιώθει ήρωας, αλλά ένας άνθρωπος που κατάφερε να σπάσει τα δεσμά ενός μηχανισμού που μετατρέπει τη ζωή σε ένα διαρκές δίλημμα μεταξύ φυλακής και προδοσίας. Η ιστορία του παραμένει μια ζωντανή υπενθύμιση ότι ο πόλεμος της πληροφορίας δεν διεξάγεται μόνο στα μέτωπα της Ουκρανίας, αλλά και στα σκοτεινά δωμάτια των αεροδρομίων και στις οθόνες των κινητών τηλεφώνων ανυποψίαστων πολιτών.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Μη με αναγκάσεις να σε βρω»: Τα μηνύματα της ρωσικής αντικατασκοπείας. Πράκτορες με το ζόρι.

«Μη με αναγκάσεις να σε βρω». Η φράση αυτή, γραμμένη σε μια οθόνη κινητού μέσω της εφαρμογής Telegram, δεν ήταν μια απλή απειλή ανάμεσα σε κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τραμπ θέλει να πάρει μισό τόνο ουράνιο από το Ιράν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRe21vQcOvs9SembTeVjj9CwkIaMszbadcjow&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="112" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRe21vQcOvs9SembTeVjj9CwkIaMszbadcjow&s" width="671" /></a></div><div><br /></div><b>Ανδρέας Δερμιτζάκης</b><br />Την εξαγωγή σχεδόν μισού τόνου ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού από το Ιράν σχεδιάζει ο Ντόναλντ Τραμπ. ‘Οπως δήλωσαν στην Wall Street Journal Αμερικανοί αξιωματούχοι ο Αμερικανός Πρόεδρος εξετάζει το ενδεχόμενο στρατιωτικής επιχείρησης για την εξαγωγή σχεδόν 1.000 λιβρών ( περίπου μισού τόνου) ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού από τουλάχιστον δύο τοποθεσίες στο Ιράν. Μια πολύπλοκη και επικίνδυνη αποστολή που πιθανότατα θα έθετε σε κίνδυνο εκατοντάδες αμερικανικές χερσαίες δυνάμεις στο εσωτερικό της χώρας για ημέρες ή και περισσότερο.<br /><br />Οποιαδήποτε τέτοια κίνηση για την κατάσχεση του ουρανίου με τη βία θα ήταν περίπλοκη και επικίνδυνη, κατατάσσοντάς την μεταξύ των πιο απαιτητικών επιχειρήσεων που διέταξε ο Τραμπ, δήλωσαν πρώην αξιωματικοί και ειδικοί του στρατού των ΗΠΑ. Η πιθανή επιχείρηση, η οποία πιθανότατα θα προκαλέσει αντίποινα από το Ιράν, θα μπορούσε επίσης να παρατείνει τον πόλεμο πολύ πέρα ​​από το χρονικό πλαίσιο των 4-6 εβδομάδων που έχει ορίσει δημόσια η ομάδα του Τραμπ.<br /><br />Για να γίνει αυτό ομάδες αμερικανικών δυνάμεων θα πρέπει να πετάξουν στις τοποθεσίες, πιθανώς υπό πυρά ιρανικών πυραύλων εδάφους-αέρος και drones. Μόλις φτάσουν στο σημείο, τα μάχιμα στρατεύματα θα πρέπει να ασφαλίσουν τις περιμέτρους, ώστε οι μηχανικοί με εξοπλισμό εκσκαφής να μπορούν να ψάξουν μέσα από τα συντρίμμια και να ελέγξουν για νάρκες και παγίδες.<br /><br />«Η εξαγωγή του υλικού πιθανότατα θα πρέπει να διεξάγεται από μια επίλεκτη ομάδα ειδικών επιχειρήσεων ειδικά εκπαιδευμένη για την αφαίρεση ραδιενεργού υλικού από μια ζώνη σύγκρουσης. Το ουράνιο υψηλού εμπλουτισμού πιθανότατα περιέχεται σε 40 έως 50 ειδικούς κυλίνδρους που μοιάζουν με άρματα μάχης. Θα πρέπει να τοποθετηθούν σε βαρέλια μεταφοράς για προστασία από ατυχήματα. Αυτό θα μπορούσε να γεμίσει πολλά φορτηγά» δήλωσε ο Ρίτσαρντ Νέφιου, ανώτερος ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και πρώην διαπραγματευτής για τα πυρηνικά με το Ιράν. «Η ολοκλήρωση ολόκληρης της επιχείρησης θα διαρκούσε ημέρες ή και μία εβδομάδα», ανέφεραν οι ειδικοί.<br /><br />Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τους New York Times, εκατοντάδες μέλη των Ειδικών Δυνάμεων των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των Army Rangers και των Navy SEAL, έχουν φτάσει στη Μέση Ανατολή, ενώνοντας τις δυνάμεις τους με χιλιάδες πεζοναύτες και αλεξιπτωτιστές του Στρατού από την 82η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία σε μια ανάπτυξη που έχει ως στόχο να δώσει στον Πρόεδρο Τραμπ πρόσθετες επιλογές για την επέκταση του τρέχοντος πολέμου του Ιράν, που διαρκεί έναν μήνα, με τον σχεδιασμό να βρίσκεται σε εξέλιξη για πιθανές χερσαίες επιχειρήσεις, δήλωσαν δύο στρατιωτικοί αξιωματούχοι των ΗΠΑ στην εφημερίδα.<br /><br />Μόλις χθες ο Ντόναλντ Τραμπ αποκάλυψε ότι υπάρχουν διαφορετικές απόψεις μεταξύ των ανώτερων συμβούλων του σχετικά με την πολιτική απέναντι στο Ιράν, σημειώνοντας ότι η επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών του, Τούλσι Γκάμπαρντ, ήταν «πιο ήπια» από αυτόν σχετικά με τον περιορισμό του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης. Ο Τραμπ άφησε να εννοηθεί ότι μια πιθανή συμφωνία για την αντιμετώπιση των πυρηνικών φιλοδοξιών του Ιράν θα μπορούσε να είναι κοντά, απάντησε «ναι, σίγουρα», όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφο αν εξακολουθεί να έχει εμπιστοσύνη στην Γκάμπαρντ, τη Διευθύντρια Εθνικών Πληροφοριών των ΗΠΑ. «Είναι λίγο διαφορετική στον τρόπο σκέψης της από εμένα», είπε ο Τραμπ στο Air Force One καθώς επέστρεφε στην Ουάσινγκτον αφού πέρασε το Σαββατοκύριακο στο Mar-a-Lago του στη Φλόριντα. «Αλλά αυτό δεν καθιστά κάποιον μη διαθέσιμο για υπηρεσία. Θα έλεγα ότι είμαι πολύ αυστηρός στο γεγονός ότι δεν θέλω το Ιράν να έχει πυρηνικό όπλο, επειδή αν είχε πυρηνικό όπλο, θα το χρησιμοποιούσε αμέσως. Νομίζω ότι είναι πιθανώς λίγο πιο ήπια σε αυτό το θέμα, αλλά αυτό είναι εντάξει».<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Τραμπ θέλει να πάρει μισό τόνο ουράνιο από το Ιράν.

Ανδρέας Δερμιτζάκης Την εξαγωγή σχεδόν μισού τόνου ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού από το Ιράν σχεδιάζει ο Ντόναλντ Τραμπ. ‘Οπως δήλωσαν στην W...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρωσία και Κίνα προσπαθούν να παρασύρουν τις ΗΠΑ βαθύτερα στον πόλεμο.

<img height="113" src="https://files.forbesgreece.gr/Content/ImagesDatabase/p/1455x819/crop/both/7f/7f7356e4ba6c41df824cd132a7fe5df7.jpg?quality=80&404=default&v=4" width="747" /><a href="https://www.forbesgreece.gr/diethni/3979286/rosia-kai-kina-prospathoun-na-parasuroun-tis-ipa-bathutera-ston-polemo#0"></a><br />Του <b>Melik Kaylan</b><br />Το χάος των πληροφοριών που έρχονται από τη Μέση Ανατολή αφενός αποτυπώνει την ομίχλη του πολέμου και αφετέρου προδίδει μοτίβα. Αυτό που ξεκίνησε ως σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν έχει πλέον αποκτήσει περιφερειακό και παγκόσμιο χαρακτήρα. Κανείς από τους συμμετέχοντες δεν θέλει να το δηλώσει δημοσίως, πόσο μάλλον η Ουάσιγκτον. Και σίγουρα όχι η Μόσχα ή το Πεκίνο. Κανένας ηγέτης δεν θέλει να παραδεχτεί ότι τροφοδοτεί μια παγκόσμια σύγκρουση.<br /><br />Παρ' όλα αυτά, ουσιαστικά, Ρωσία και Κίνα στοχεύουν να μετατρέψουν το Ιράν σε κάτι αντίστοιχο με τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία: ένα τέλμα που καταναλώνει πόρους και ανθρώπινο δυναμικό και αποξενώνει τους συμμάχους, όπως έκανε η Ουκρανία με τη Ρωσία. Μόσχα και Πεκίνο είναι διατεθειμμένοι να θυσιάσουν άφθονο ιρανικό αίμα σε αυτήν τη διαδικασία.<br /><br />Ας δούμε τις πραγματικότητες. Η Ρωσία έχασε την επιρροή της στη Συρία, στην Αρμενία, στο Αζερμπαϊτζάν και στις χώρες της Κεντρικής Ασίας, όσο πολεμούσε στην Ουκρανία. Εν τω μεταξύ, μια σειρά από αντι-ρωσικά κράτη συμμάχησαν με το Κίεβο, κυρίως η Πολωνία και οι χώρες της Βαλτικής. Οι στρατηγικές συμμαχίες της Ρωσίας κατακερματίστηκαν. Η Μόσχα πάντα θεωρούσε ότι στον Καύκασο και στον Δρόμο του Μεταξιού, οι γειτονικές της χώρες δεν είχαν πού αλλού να στραφούν, καθώς ήταν κλεισμένες από ξηρά και γεωπολιτικά περιορισμένες επί αιώνες. Έτσι, το Κρεμλίνο μπορούσε να ρισκάρει μια ολοκληρωτική εισβολή στην Ουκρανία. Η παραμέληση και η κακομεταχείριση των συμμάχων της στο σύμφωνο ασφαλείας δεν θα άλλαζαν τα πράγματα.<br /><br />Αυτός ο υπολογισμός αποδείχθηκε λανθασμένος. Σήμερα, η Αρμενία έχει αποκαταστήσει τις σχέσεις της με τους παλιούς εχθρούς της, το Αζερμπαϊτζάν και την Τουρκία. Η Άγκυρα άνοιξε πτήσεις της Turkish Airlines προς την Αρμενία. Οι τρεις αυτές χώρες αναπτύσσουν τον Μεσαίο Διάδρομο, ο οποίος θα απομακρύνει το εμπόριο από τον έλεγχο του Ιράν και της Ρωσίας προς την Τουρκία και τη Μεσόγειο, απελευθερώνοντας έτσι το εμπόριο της περιοχής.<br /><br />Ο άξονας Ρωσίας-Κίνας σκοπεύει να επιτύχει το αντίστοιχο αυτής της διάλυσης εναντίον των ΗΠΑ μέσω του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Δηλαδή, να κατακερματίσει τις συμμαχίες της Ουάσινγκτον, να απειλήσει το δολάριο και την αμερικανική επιρροή στην πιο στρατηγικά κρίσιμη ζώνη του κόσμου. Προς το παρόν, οι ΗΠΑ έχουν αποτύχει να υπερασπιστούν στρατηγικές τοποθεσίες μεταξύ των Αράβων συμμάχων τους, αποξενώνοντάς τους με αυτό τον τρόπο. Όταν ο βασικός προστάτης σου δεν μπορεί να σε προστατεύσει επαρκώς ή παραμελεί την ασφάλειά σου, αναζητάς άλλες συμφωνίες. Εξ ου και οι αμείλικτες ιρανικές επιθέσεις εναντίον των χωρών του Κόλπου και της ναυτιλίας στην περιοχή.<br /><br />Στο μεταξύ, οι Χούθι και οι σιιτικές πολιτοφυλακές του Ιράκ συσπειρώνονται υπέρ του Ιράν. Οι μονάδες αφαλάτωσης του Κόλπου παραμένουν ευάλωτες. Αν καταστραφούν, οι πληθυσμοί της περιοχής θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα επιβίωσης. Μπορείτε να ερμηνεύσετε όλες τις ιρανικές επιθέσεις στην περιοχή ως προειδοποίηση, ως ένδειξη της ικανότητας της Τεχεράνης να χτυπήσει τις εγκαταστάσεις ύδρευσης αν φτάσει η κατάσταση στα άκρα. Κατά καιρούς το Ιράν έχει δείξει εντυπωσιακή ακρίβεια στοη στόχευση των επιθέσεών του. <br /><br />Η στρατηγική θέλει να χρησιμοποιείται το Ιράν για να παρασύρει τις ΗΠΑ σε βαθύτερη εμπλολή στην περιοχή - οι ΗΠΑ έχουν περάσει από αυτό το στάδιο στο παρελθόν, στο Ιράκ, από το 2003 και μετά όταν η Ουάσιγκτον και οι πόροι της ήταν τόσο απασχολημένοι που η Ρωσία και η Κίνα ανέκαμψαν ως υπερδυνάμεις. Το σχέδιό τους είναι να εμπλέξουν ξανά τις ΗΠΑ. Επιπλέον, πάντα πίστευαν ότι αυτή ήταν η αμερικανική πολιτική έναντι της Ρωσίας από νωρίς στον πόλεμο της Ουκρανίας, με σκοπό να διασφαλιστεί ότι καμία από τις δύο πλευρές δεν θα νικήσει. Αυτό, για το Πεκίνο και τη Μόσχα, εξηγεί ακόμη και το γιατί η κυβέρνηση Μπάιντεν δεν έδωσε στην Ουκρανία ισχυρά όπλα ή την άδεια να επιτεθεί στη Ρωσία. Οι ΗΠΑ δεν ήθελαν καμία από τις δύο πλευρές να νικήσει γρήγορα. Αυτή η προσέγγιση της αργής "αιμορραγίας" ήταν, πιστεύουν, απολύτως σκόπιμη εκ μέρους της Ουάσιγκτον.<br /><br />Και τώρα σκοπεύουν να αντιστρέψουν το σενάριο. Είναι σαφές ότι η βοήθεια για τη στόχευση των εγκαταστάσεων στον Κόλπο προήλθε σε μεγάλο βαθμό από τον άξονα Ρωσίας-Κίνας. Η Τεχεράνη απλώς δεν διαθέτει τους δορυφόρους για τις επιθέσεις ακριβείας στις εγκαταστάσεις του Κόλπου, στις αμερικανικές βάσεις ή στις απόπειρες κατά της αεροπορικής βάσης Ιντσιρλίκ στην Τουρκία και στο Ναχτσεβάν. Η τελευταία αποτελεί στρατηγική γέφυρα του πολυδιαφημισμένου Μεσαίου Διαδρόμου, ο οποίος έλαβε ώθηση όταν ο Τραμπ προήδρευσε μιας ιστορικής ειρηνευτικής συμφωνίας μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν. Έτσι ήρθαν οι πυραυλικές επιθέσεις κατά του Αζερμπαϊτζάν, το οποίο έχει δείξει μεγάλη αυτοσυγκράτηση απέναντι στο Ιράν που βρίσκεται σε δεινή θέση. Πρόκειται για πολύ συγκεκριμένους στόχους, με στρατηγικά μηνύματα: "Η στρατηγική σας ευθυγράμμιση με την Αμερική δεν θα σας προστατεύσει".<br /><br />Το πιο κρίσιμο ερώτημα που προκύπτει είναι το εξής: πότε θα αποσυρθεί ο πρόεδρος Τραμπ; Θα στείλει στρατεύματα, επαναλαμβάνοντας έτσι την καταστροφή του Ιράκ; Αν όχι, θεωρητικά μπορεί να ανακοινώσει μονομερή διακοπή των εχθροπραξιών ανά πάσα στιγμή, έτσι δεν είναι; Αν η Μόσχα και το Πεκίνο σκοπεύουν να κρατήσουν τις ΗΠΑ "μπλεγμένες" στην περιοχή για μεγάλο χρονικό διάστημα, πώς μπορούν να εμποδίσουν τον Τραμπ να επιλέξει το δικό του χρονοδιάγραμμα αποχώρησης; Αυτό είναι το κρίσιμο ζήτημα. Και η απλή απάντηση είναι ότι μπορούν να το κάνουν συνεχίζοντας τις επιθέσεις εναντίον των συμμάχων της Αμερικής, ακόμα και μετά την αναγγελία της παύσης των στρατιωτικών επιχειρήσεων από τις ΗΠΑ. Σε αυτό το σενάριο, κάθε επίθεση εναντίον του Κόλπου, της Τουρκίας, του Ισραήλ ή της Αρμενίας/Αζερμπαϊτζάν είναι πλήγμα για το χρονοδιάγραμμα και την αξιοπιστία του Αμερικανού προέδρου. Ή για την απόφασή του να εμπλέξει τις ΗΠΑ σε αυτή την ιστορία.<br /><br />Γιατί όλα αυτά δεν συνέβησαν στον προηγούμενο "γύρο": όταν οι ΗΠΑ βομβάρδισαν τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν το 2025; Επειδή δεν υπήρξε καμία απόπειρα αλλαγής καθεστώτος ή καταστροφής του Ιράν ως στρατηγικού συμμάχου της Ρωσίας και της Κίνας. Το καθεστώς παρέμεινε στη θέση του, σχετικά ικανό να εκπληρώνει τις γεωπολιτικές του λειτουργίες για τους υποστηρικτές του. <br /><br />Σίγουρα το Ιράν δεν θα είναι πολύ λειτουργικό σε αυτόν τον ρόλο στο άμεσο μέλλον. Ειδικά αν οι εσωτερικές διαμάχες συνεχιστούν, καθώς οι βομβαρδισμοί αποδυναμώνουν τους ηγέτες του καθεστώτος και τους στρατιώτες του. Στο μεταξύ, ο Τραμπ δεν είναι και αυτός αθώος. Κάνει δηλώσεις ότι θα τερματίσει τον πόλεμο λέγοντας ότι "η στρατιωτική επιχείρηση είναι ολοκληρωμένη", χωρίς όμως να το κάνει. Το να θέτει υπό αμφισβήτηση το χρονοδιάγραμμά του συγκρατεί τον εχθρό ως προς το ποσούς πυραύλους και πόσα drones να χρησιμοποιήσει άμεσα ή να τα φυλάξει για μεταγενέστερο στάδιο. <div><br /></div><div><a href="https://www.forbesgreece.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ρωσία και Κίνα προσπαθούν να παρασύρουν τις ΗΠΑ βαθύτερα στον πόλεμο.

Του Melik Kaylan Το χάος των πληροφοριών που έρχονται από τη Μέση Ανατολή αφενός αποτυπώνει την ομίχλη του πολέμου και αφετέρου προδίδει μοτ...

Διαβάστε την συνέχεια