Ετοιμαστείτε για πολιτικό σοκ. Βασικό σενάριο η κυβέρνηση ειδικού σκοπού το 2027, ΝΔ + ΠΑΣΟΚ δεν βγάζουν 151 βουλευτές.

<img height="114" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/7385f3d93e05f13f59725339dd954464_XL.jpg?v=3" width="724" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ακόμα και αν ο ίδιος ο Μητσοτάκης πει ότι αποχωρεί από την Πρωθυπουργία, είναι πολύ δύσκολο να ενωθούν οι σημερινές πολιτικές δυνάμεις</span></h3>Η πρώτη δημοσκόπηση μετά την δημοσίευση της δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και την εμπλοκή υπουργών και βουλευτών της ΝΔ, είναι χαρακτηριστική και δεν σηκώνει δεύτερες αναλύσεις.<br />Η ΝΔ χάνει σχεδόν 2 μονάδες, μόνο από αυτή την δικογραφία (που αφορά το 2021) και το σπιράλ καθόδου θα συνεχιστεί όσο θα βγαίνουν νέα ονόματα, όσο θα αποκρυσταλλώνεται στην ελληνική κοινωνία ότι η ΝΔ συνέχισε να υπηρετεί απόλυτα το ίδιο διεφθαρμένο σύστημα.<br />Η ΝΔ είναι χωρίς πλέον ηθικό αφήγημα (τα περί επιτελικού κράτους είναι ένα σύντομο ανέκδοτο), δυνητικά θα κατηγορηθούν τουλάχιστον 40 πρόσωπα από το κόμμα και όλα αυτά χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι αποκαλύψεις στο θέμα των υποκλοπών (που θα έρθουν σε δεύτερο χρόνο), οι ευθύνες του κράτους για τα Τέμπη και η παντελώς αποτυχημένη συνταγή για την καταπολέμηση της τεράστιας ακρίβειας που έχει φέρει την Ελλάδα πρωταθλήτρια στην εισοδηματική ανισότητα σε σχέση με την Ε.Ε.<br /><br />Τα 2 εφιαλτικά σενάρια<br /><br />Όλα τα παραπάνω, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε 2 εφιαλτικά σενάρια.<br />Πρώτον και πιο κατανοητό είναι ότι αν τώρα η ΝΔ πέφτει κάτω από το 25% (στην δημοσκόπηση της Alco φτάνει το 23,8%) μετά από λίγο καιρό μπορεί να αγγίξει το 22%, όταν η σωρευτική φθορά θα είναι μη αναστρέψιμη. Υπό αυτό το πρίσμα, η ΝΔ δεν μπορεί όχι μόνο να αποκτήσει αυτοδυναμία ούτε όμως, μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση με έναν εταίρο.<br />Με λίγα λόγια, ακόμα και αν βρισκόταν πρόθυμο το ΠΑΣΟΚ να μπει σε μία τέτοια κυβέρνηση, δεν θα έφτανε για να σχηματιστεί συγκυβέρνηση. Η ΝΔ αν πιάσει ένα ποσοστό κάτω από το 25%, θα βγάλει το πολύ 78-80 βουλευτές.<br /><br />Κανένας δεν θέλει να συνεργαστεί με ΝΔ<br /><br />Το ΠΑΣΟΚ ακόμα και στο καλύτερο σενάριο να πάει στο 13-14% (το κόμμα Τσίπρα δεν θα αφήσει τέτοια περιθώρια) θα βγάλει το πολύ 41 βουλευτές. Δεν υπάρχει πλειοψηφία.<br />Αν η ΝΔ ξεπεράσει το 25% θα πάρει ένα μπόνους εδρών 20 εδρών και για κάθε 0,5% που θα λαμβάνει θα παίρνει περίπου 1 έδρα. Οπότε αν πάρει ένα 28% (σε περίπτωση 9κομματικής βουλής), θα πάρει 80+20+6 έδρες= 106 έδρες πάνω κάτω. Οπότε ακόμα και τότε οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν θα φτάνουν για να υπάρξει συγκυβέρνηση, θα χρειαστεί και τρίτος εταίρος που δεν υπάρχει.<br />Ούτε ο Τσίπρας θα ενδώσει, ούτε ο Βελοπουλος, ούτε η Κωνσταντοπούλου, ούτε φυσικά η Καρυστιανού. Η Λατινοπούλου δεν φαίνεται ακόμα ικανή να μπει στην Βουλή.<br />Ακόμα και αν ο ίδιος ο Μητσοτάκης, πει ότι αποχωρεί από την Πρωθυπουργία, είναι πολύ δύσκολο να ενωθούν οι σημερινές πολιτικές δυνάμεις. Το ΠΑΣΟΚ και ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν μπορεί να συνθηκολογήσει με μία κυβέρνηση που τον παρακολουθούσε. Όσοι μπουν, θα χάσουν τις δυνάμεις τους, όπως έγινε διαχρονικά με όλους τους εταίρους! Ο Συνασπισμός διαλύθηκε, το ΛΑΟΣ διαλύθηκε, η ΔΗΜΑΡ διαλύθηκε, το ίδιο και οι ΑΝΕΛ του Καμένου.<br /><br />Πιο εύκολη η κυβέρνηση ειδικού σκοπού<br /><br />Οπότε, βάσει αυτού του λογικού σεναρίου, είναι πολύ πιο εύκολο να υπάρξει μία συνεργασία διαφορετικών κομμάτων με μόνο σκοπό την κάθαρση στο ελληνικό πολιτικό σύστημα. Την απόλυτη Δικαιοσύνη και την διαλεύκανση όλων των σοβαρών σκανδάλων που ταλανίζουν την θεσμική αξιοπιστία της χώρας.<br />Το ζήτημα της κυβέρνησης ειδικού σκοπού με συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα έχει απασχολήσει αρκετά πολιτικά γραφεία.<br />Η Μ. Καρυστιανού, που διατηρεί ευρύτερες συναινέσεις έχει αναφερθεί σε αυτό. Εάν συνεχιστεί αυτή η κατρακύλα της ΝΔ, αν αυτή η εικόνα της απόλυτης σήψης και της αδικίας ευαισθητοποιήσει τους ψηφοφόρους, τότε να είστε έτοιμοι για ισχυρά πολιτικά σοκ την επόμενη χρονιά.<br />Τίποτα δεν θα είναι ίδιο!<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Ετοιμαστείτε για πολιτικό σοκ. Βασικό σενάριο η κυβέρνηση ειδικού σκοπού το 2027, ΝΔ + ΠΑΣΟΚ δεν βγάζουν 151 βουλευτές.

Ακόμα και αν ο ίδιος ο Μητσοτάκης πει ότι αποχωρεί από την Πρωθυπουργία, είναι πολύ δύσκολο να ενωθούν οι σημερινές πολιτικές δυνάμεις Η πρώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Είναι η Τουρκία το νέο Ιράν; Ανησυχία στη Δύση για το ρόλο της Άγκυρας στην αποσταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής.

<br /><img height="133" src="https://geopolitico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Geopolitico-jerusalem-post-cinan-ciddi.jpg" width="724" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μπορεί η Τουρκία να αποτελέσει τον επόμενο «πονοκέφαλο» για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, την ώρα που το Ιράν δέχεται ισχυρά πλήγματα; Η απάντηση, σύμφωνα με το άρθρο, είναι θετική – όχι ως αντίγραφο της Τεχεράνης, αλλά ως μια διαφορετική, πιο σύνθετη εκδοχή αναθεωρητικής δύναμης.</span></h3><b>Χρήστος Κωνσταντινίδης</b><br />Σοβαρές ανησυχίες για τον ρόλο της Τουρκίας στο νέο γεωπολιτικό τοπίο της Μέσης Ανατολής διατυπώνονται σε ανάλυση που φιλοξενεί η <a href="https://www.jpost.com/opinion/article-892113">The Jerusalem Post</a>, με τους αναλυτές Sinan Ciddi και Natalie Ecanow να υποστηρίζουν ότι η Άγκυρα εξελίσσεται σταδιακά σε έναν νέο, ιδιότυπο «αντίπαλο» της Δύσης.<br /><br />Το ερώτημα που τίθεται είναι σαφές! Μπορεί η Τουρκία να αποτελέσει τον επόμενο «πονοκέφαλο» για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, την ώρα που το Ιράν δέχεται ισχυρά πλήγματα; Η απάντηση, σύμφωνα με το άρθρο, είναι θετική – όχι ως αντίγραφο της Τεχεράνης, αλλά ως μια διαφορετική, πιο σύνθετη εκδοχή αναθεωρητικής δύναμης.<br /><br />Οι συγγραφείς τονίζουν ότι το βασικό ζήτημα δεν είναι ιδεολογικό – καθώς η Τουρκία δεν διαθέτει ούτε το θεοκρατικό μοντέλο ούτε τις πυρηνικές φιλοδοξίες του Ιράν – αλλά στρατηγικό. Το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο η Άγκυρα υπονομεύει ενεργά τα συμφέροντα των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και των συμμάχων τους στην περιοχή. Και, σύμφωνα με την ανάλυση, η απάντηση είναι πως αυτό συμβαίνει ολοένα και πιο ανοιχτά.<br /><br />Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη ανάπτυξη έξι αμερικανικής κατασκευής μαχητικών F-16 στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου, μια κίνηση που χαρακτηρίζεται ως κλιμάκωση της στρατιωτικοποίησης και ταυτόχρονα μήνυμα ισχύος προς την ευρύτερη περιοχή – συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ.<br /><br />Παράλληλα, η Τουρκία εμφανίζεται να αξιοποιεί τη γεωπολιτική συγκυρία προς όφελός της. Αν και προωθεί πρωτοβουλίες για κατάπαυση του πυρός στον πόλεμο με το Ιράν, η στάση αυτή ερμηνεύεται όχι ως προσπάθεια ειρήνευσης, αλλά ως κίνηση που εξυπηρετεί τη φιλοδοξία της Άγκυρας να καλύψει το κενό ισχύος που θα αφήσει μια αποδυναμωμένη Τεχεράνη.<br /><br />Κεντρικό σημείο κριτικής αποτελεί η σχέση της Τουρκίας με τη Hamas, την οποία οι ΗΠΑ χαρακτηρίζουν τρομοκρατική οργάνωση. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η υποστήριξη της Άγκυρας προς τη Χαμάς δεν περιορίζεται σε ρητορικό επίπεδο, αλλά περιλαμβάνει φιλοξενία στελεχών, παροχή διευκολύνσεων και αξιοποίηση του χρηματοπιστωτικού της συστήματος.<br /><br />Η παρουσία της Χαμάς στην Τουρκία χρονολογείται από το 2011, ενώ, όπως σημειώνεται, έχουν δοθεί ακόμη και υπηκοότητες σε ηγετικά στελέχη της οργάνωσης. Οι συγγραφείς εκτιμούν ότι αυτή η σχέση δεν αποτελεί απλώς διαφωνία με τη Δύση, αλλά συνιστά ευθεία υπονόμευση των συμφερόντων της διατλαντικής συμμαχίας.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Τουρκία διατηρεί μια διπλή στάση απέναντι στη Ρωσία. Αν και έχει προμηθεύσει την Ουκρανία με drones, κατηγορείται ότι επιτρέπει τη διακίνηση αγαθών διπλής χρήσης προς τη ρωσική αμυντική βιομηχανία και λειτουργεί ως κόμβος οικονομικών ροών που παρακάμπτουν τις κυρώσεις. Επιπλέον, αρνείται να ευθυγραμμιστεί πλήρως με το καθεστώς κυρώσεων της Δύσης.<br /><br />Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στην αγορά του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400, η οποία οδήγησε στον αποκλεισμό της Τουρκίας από το πρόγραμμα των F-35 Lightning II. Σύμφωνα με την ανάλυση, η συνύπαρξη των δύο συστημάτων θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο κρίσιμα τεχνολογικά δεδομένα των ΗΠΑ.<br /><br />Παράλληλα, η Άγκυρα κατηγορείται ότι αξιοποίησε τη διαδικασία ένταξης της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ για να αποσπάσει ανταλλάγματα από την Ουάσιγκτον, καθυστερώντας την επέκταση της Συμμαχίας για σχεδόν ενάμιση χρόνο.<br /><br />Στο ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο, η Τουρκία εμφανίζεται να ενισχύει την παρουσία της σε κρίσιμες περιοχές όπως η Συρία, το Κέρας της Αφρικής και το Κατάρ, ενώ επιδιώκει να επανακαθορίσει θαλάσσια σύνορα στην Ανατολική Μεσόγειο, αμφισβητώντας ευθέως την Κύπρο και την Ελλάδα.<br /><br />Το συμπέρασμα των αναλυτών είναι σαφές: η Τουρκία δεν είναι «το νέο Ιράν» με την κυριολεκτική έννοια, αλλά εξελίσσεται σε έναν αναθεωρητικό παίκτη με δική του δυναμική, ο οποίος εκμεταλλεύεται τη θέση του εντός της Δύσης για να προωθήσει αντικρουόμενα συμφέροντα.<br /><br />Ο μεγαλύτερος κίνδυνος, σύμφωνα με την ανάλυση, δεν είναι η υπερεκτίμηση της τουρκικής απειλής, αλλά η υποτίμησή της. Δηλαδή η συνέχιση της αντιμετώπισης της Τουρκίας ως «δύσκολου συμμάχου», τη στιγμή που –όπως υποστηρίζεται– η συμπεριφορά της απομακρύνεται όλο και περισσότερο από τα πρότυπα της συμμαχικής συνοχής.<br /><br />Σε μια περίοδο όπου οι ισορροπίες στη Μέση Ανατολή αναδιαμορφώνονται, η στάση της Άγκυρας φαίνεται να αποκτά όλο και μεγαλύτερη βαρύτητα – όχι μόνο για την περιοχή, αλλά και για το ίδιο το μέλλον του ΝΑΤΟ.<div><br /></div><div><a href="https://geopolitico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Είναι η Τουρκία το νέο Ιράν; Ανησυχία στη Δύση για το ρόλο της Άγκυρας στην αποσταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής.

Μπορεί η Τουρκία να αποτελέσει τον επόμενο «πονοκέφαλο» για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, την ώρα που το Ιράν δέχεται ισχυρά πλήγματα; Η απάντηση, σύ...

Διαβάστε την συνέχεια

NY Times: Ο πόλεμος μετατρέπει το Ιράν σε μια μεγάλη παγκόσμια δύναμη.

<a href="https://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2026/04/06pape-fczt-superJumbo.webp"><img height="200" src="https://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2026/04/06pape-fczt-superJumbo-696x870.webp" width="733" /></a><br /><br /><div>Του <b>Robert A. Pape</b><div>Τα τελευταία χρόνια, η συμβατική γεωπολιτική σοφία υποστήριζε ότι η παγκόσμια τάξη πραγμάτων κινούνταν προς τρία κέντρα ισχύος: τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κίνα και τη Ρωσία. Η άποψη αυτή βασιζόταν στην παραδοχή ότι η ισχύς προερχόταν κυρίως από το οικονομικό μέγεθος και τη στρατιωτική ικανότητα.<br /><br />Αυτή η παραδοχή δεν ισχύει πλέον. Ένα τέταρτο κέντρο παγκόσμιας ισχύος αναδύεται γρήγορα — το Ιράν — το οποίο δεν ανταγωνίζεται αυτές τις τρεις χώρες ούτε οικονομικά ούτε στρατιωτικά. Αντίθετα, η νέα του ισχύς προέρχεται από τον έλεγχό του στο σημαντικότερο ενεργειακό σημείο ασφυξίας της παγκόσμιας οικονομίας, τα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Τα Στενά επί μακρόν αποτελούσαν διεθνή θαλάσσια οδό, μέσω της οποίας πλοία από όλες τις χώρες μπορούσαν να διέρχονται. Όμως, η κοινή στρατιωτική εκστρατεία που ξεκίνησαν φέτος οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν οδήγησε την Τεχεράνη στη δημιουργία ενός επιλεκτικού στρατιωτικού αποκλεισμού των Στενών.<br /><br />Περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου διέρχεται από αυτά τα Στενά. Δεν υπάρχουν ουσιαστικές εναλλακτικές για αυτές τις διαδρομές εφοδιασμού στο άμεσο μέλλον. Αν ο ιρανικός έλεγχος στα Στενά διατηρηθεί για μήνες ή και χρόνια, όπως πιστεύω ότι μπορεί να συμβεί, θα αναδιαμορφώσει δραστικά την παγκόσμια τάξη εις βάρος των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Πολλοί αναλυτές πιστεύουν ότι ο έλεγχος του Ιράν στα Στενά του Ορμούζ είναι μόνο προσωρινός. Υπάρχει ευρέως η προσδοκία ότι οι αμερικανικές και συμμαχικές ναυτικές δυνάμεις σύντομα θα σταθεροποιήσουν την κατάσταση και ότι οι ροές πετρελαίου θα επανέλθουν στις γνώριμες γραμμές.<br /><br />Αυτή η προσδοκία είναι εσφαλμένη. Υποθέτει ότι, για να συνεχίσει να ελέγχει τα Στενά, το Ιράν πρέπει να τα κλείσει φυσικά. Όμως, όπως έχουμε ήδη δει, μπορείς να ελέγχεις τα Στενά χωρίς να τα κλείνεις. Σήμερα, τα Στενά παραμένουν ανοικτά για τα δεξαμενόπλοια. Ωστόσο, η κίνηση έχει μειωθεί πάνω από 90% από την έναρξη του πολέμου, όχι επειδή το Ιράν βύθισε κάθε πλοίο που εισήλθε στα Στενά, αλλά επειδή, υπό την αξιόπιστη απειλή επίθεσης, οι ασφαλιστικές εταιρείες απέσυραν ή ανατιμολόγησαν την ασφαλιστική κάλυψη πολεμικού κινδύνου. Το να πλήττεται ένα φορτηγό πλοίο κάθε λίγες ημέρες ήταν υπεραρκετό για να καταστήσει τον κίνδυνο μη αποδεκτό.<br /><br />Οι σύγχρονες οικονομίες δεν χρειάζονται απλώς πετρέλαιο. Χρειάζονται επίσης πετρέλαιο που να παραδίδεται στην ώρα του, σε μεγάλη κλίμακα και με προβλέψιμο ρίσκο. Όταν αυτή η αξιοπιστία καταρρέει, οι ασφαλιστικές αγορές σφίγγουν, τα ναύλα εκτοξεύονται και οι κυβερνήσεις αρχίζουν να βλέπουν την ενεργειακή πρόσβαση ως μια σύνθετη στρατηγική πρόκληση και όχι ως μια απλή συναλλαγή της αγοράς.<br /><br />Το πρόβλημα για τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι ζήτημα ασυμμετρίας. Η προστασία κάθε πετρελαϊκής αποστολής που διέρχεται από τα Στενά του Ορμούζ απέναντι σε πιθανές επιθέσεις — νάρκες, drones, πυραυλικά πλήγματα — είναι μια επιχείρηση πλήρους απασχόλησης. Απαιτεί συνεχή στρατιωτική παρουσία. Το Ιράν χρειάζεται μόνο να πλήττει ένα πετρελαιοφόρο πού και πού για να θέτει υπό αμφισβήτηση την αξιοπιστία των παγκόσμιων αποστολών πετρελαίου.<br /><br />Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν το είπε ξεκάθαρα την Πέμπτη, όταν δήλωσε ότι ήταν «μη ρεαλιστικό» να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ διά της βίας και ότι «αυτό μπορεί να γίνει μόνο σε συνεννόηση με το Ιράν». Ουσιαστικά παραδεχόταν ότι η ροή πετρελαίου δεν μπορεί να εξασφαλιστεί χωρίς τη συμφωνία της Τεχεράνης.<br /><br />Για δεκαετίες, ο Περσικός Κόλπος λειτουργούσε με μια απλή διευθέτηση: οι πετρελαιοπαραγωγοί εξήγαν, οι αγορές τιμολογούσαν και οι Ηνωμένες Πολιτείες διασφάλιζαν τη διαδρομή. Το σύστημα αυτό επέτρεπε τον ανταγωνισμό χωρίς αστάθεια. Τώρα, όμως, καταρρέει.<br /><br />Τα κράτη του Κόλπου εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις εξαγωγές ενέργειας για τα κρατικά τους έσοδα. Όταν τα ασφάλιστρα εκτοξεύονται και η ναυσιπλοΐα γίνεται αβέβαιη, οι δημοσιονομικές επιπτώσεις είναι άμεσες. Οι κυβερνήσεις προσαρμόζονται. Τα φορτία ανακατευθύνονται. Τα συμβόλαια επαναδιαπραγματεύονται.<br /><br />Αν αυτή η αβεβαιότητα επιμείνει, η διευθέτηση στον Κόλπο θα αλλάξει αναπόφευκτα, δίνοντας τη θέση της σε μια διαφορετική περιφερειακή τάξη — μια τάξη στην οποία τα κράτη του Κόλπου θα προσαρμόζονται ολοένα περισσότερο στον δρώντα που μπορεί να επηρεάζει πιο άμεσα την αξιοπιστία των εξαγωγών τους. Και αυτός ο δρών είναι πλέον το Ιράν.<br /><br />Οι παγκόσμιες συνέπειες θα είναι πιο έντονες στην Ασία. Η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και η Ινδία εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την ενέργεια του Κόλπου. Η Κίνα, αν και πιο διαφοροποιημένη, επίσης εξαρτάται από την περιοχή για μεγάλο μέρος των ενεργειακών της εισαγωγών. Αυτές οι εξαρτήσεις είναι ενσωματωμένες σε υποδομές — διυλιστήρια, θαλάσσιες διαδρομές και συστήματα αποθήκευσης — που δεν μπορούν να αναδιαμορφωθούν γρήγορα.<br /><br />Αν η διαταραχή στον ενεργειακό εφοδιασμό συνεχιστεί, οι επιπτώσεις θα είναι εκτεταμένες. Το υψηλότερο κόστος ασφάλισης και μεταφοράς θα αυξήσει τις τιμές. Τα εμπορικά ισοζύγια θα επιδεινωθούν. Τα νομίσματα θα αποδυναμωθούν. Ο πληθωρισμός θα αυξηθεί. Η ενεργειακή εξάρτηση θα αρχίσει να διαμορφώνει την πολιτική. Οι κυβερνήσεις θα δίνουν προτεραιότητα στην πρόσβαση στην ενέργεια. Οι διπλωματικές επιλογές θα περιοριστούν. Οι ενέργειες που ενέχουν κίνδυνο περαιτέρω αστάθειας θα γίνουν δυσκολότερο να διατηρηθούν. Ένας κόσμος σαν εκείνον της δεκαετίας του 1970, όπου τα πετρελαϊκά σοκ οδήγησαν σε χρόνια στασιμοπληθωρισμού, δεν θα είναι πλέον μια μακρινή ανάμνηση αλλά μια πραγματικότητα που πλησιάζει.<br /><br />Και πάλι, το Ιράν θα είναι ο ωφελημένος.<br /><br />Η Κίνα εξαρτάται από την ενέργεια του Κόλπου για να διατηρήσει την ανάπτυξή της. Η Ρωσία ωφελείται από τις υψηλότερες και πιο ασταθείς τιμές της ενέργειας. Το Ιράν αποκτά διαπραγματευτική ισχύ χάρη στη θέση του στο στρατηγικό σημείο ασφυξίας του Ορμούζ. Καθεμία από αυτές τις τρεις χώρες έχει κίνητρα που στρέφονται ενάντια στην οικονομική σταθερότητα των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους. Οι τρεις αυτές χώρες δεν χρειάζεται να συντονιστούν με τυπικό τρόπο. Η ίδια η δομή του συστήματος τις ωθεί προς την ίδια κατεύθυνση. Έτσι αναδύεται μια νέα τάξη πραγμάτων — όχι μέσω μιας επίσημης συμμαχίας, τουλάχιστον όχι στην αρχή, αλλά μέσω συγκλινόντων κινήτρων που με τον χρόνο αλληλοενισχύονται.<br /><br />Άλλα πιθανά σενάρια στη διαμόρφωση της νέας παγκόσμιας τάξης είναι ακόμη πιο σκοτεινά. Φανταστείτε το Ιράν να ελέγχει περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου, τη Ρωσία περίπου το 11% και την Κίνα να μπορεί να απορροφήσει μεγάλο μέρος αυτής της προσφοράς. Θα μπορούσαν να σχηματίσουν ένα καρτέλ που θα στερούσε από τη Δύση το 30% του παγκόσμιου πετρελαίου. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερα σύνθετη ανάλυση για να αντιληφθεί κανείς τις καταστροφικές συνέπειες: απότομη υποχώρηση της ισχύος των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης και μια παγκόσμια μετατόπιση προς την Κίνα, τη Ρωσία και το Ιράν.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται μπροστά σε μια δύσκολη επιλογή: είτε να δεσμευθούν σε μια μακροπρόθεσμη προσπάθεια επαναφοράς του ελέγχου στα Στενά του Ορμούζ, είτε να αποδεχθούν μια νέα παγκόσμια ενεργειακή διευθέτηση στην οποία ο αμερικανικός έλεγχος δεν θα είναι πλέον διασφαλισμένος.<br /><br />Αν επιλέξουν την αποδοχή, το αποτέλεσμα είναι σαφές: το διεθνές σύστημα θα αναδιοργανωθεί με το Ιράν ως τέταρτο κέντρο παγκόσμιας ισχύος. Αν όμως οι Ηνωμένες Πολιτείες επιλέξουν να επαναφέρουν τον στρατιωτικό έλεγχο, τότε τις περιμένει μια μακρά σύγκρουση, την οποία είναι πολύ πιθανό να χάσουν.<br /><br />Ο πόλεμος με το Ιράν δεν είναι μια στρατιωτική σύγκρουση από την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν απλώς να αποχωρήσουν, με τα πράγματα να επιστρέφουν στην προηγούμενη κατάσταση. Το Ιράν ασφαλώς θα απαιτήσει βαρύ τίμημα σε μια νέα συνεννόηση με τις Ηνωμένες Πολιτείες — όμως αυτό το τίμημα θα είναι σίγουρα μικρότερο από εκείνο του εναλλακτικού μέλλοντος. Πρόκειται για έναν πόλεμο που μετασχηματίζει τα πάντα και, αν αυτές οι αλλαγές συνεχιστούν έστω και για λίγα χρόνια, η παγκόσμια τάξη θα αλλάξει αμετάκλητα.<br /><br /><a href="https://www.anixneuseis.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div><div><br /></div>

NY Times: Ο πόλεμος μετατρέπει το Ιράν σε μια μεγάλη παγκόσμια δύναμη.

Του Robert A. Pape Τα τελευταία χρόνια, η συμβατική γεωπολιτική σοφία υποστήριζε ότι η παγκόσμια τάξη πραγμάτων κινούνταν προς τρία κέντρα ι...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι θα γίνει όταν εκπνεύσει το τελεσίγραφο Τραμπ στο Ιράν; Τα 3 σενάρια.

<img height="133" src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2026/04/trab-696x464.jpg" width="727" /><br /><br />Η εμπειρία των τελευταίων μηνών δείχνει ότι ο Τραμπ χρησιμοποιεί τα τελεσίγραφα ως εργαλείο πίεσης, αλλά όχι πάντα με προβλέψιμη κατάληξη<br /><br />Με το ρολόι να μετρά αντίστροφα προς τις 03:00 πμ της Τετάρτης, ο Ντόναλντ Τραμπ διαμηνύει στην Τεχεράνη: αν δεν ανοίξει το Στενό του Ορμούζ «ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει». <br /><br />Πρόκειται για μία από τις πιο επικίνδυνες στιγμές της κρίσης που ξεκίνησε στα τέλη Φεβρουαρίου, με την αγορά και τη διεθνή κοινότητα να προσπαθούν να αποκωδικοποιήσουν τις επόμενες κινήσεις της Ουάσιγκτον.<br /><br />Η Wall Street Journal συγκεντρώνει 3 βασικά σενάρια:<div><br />1. Καμία άμεση ενέργεια (χαμηλή πιθανότητα)<br /><br />Το ενδεχόμενο να μην υπάρξει στρατιωτική δράση θεωρείται το λιγότερο πιθανό. Ο Τραμπ έχει επενδύσει πολιτικά στο τελεσίγραφο και μια υπαναχώρηση θα μπορούσε να υπονομεύσει την αξιοπιστία του.<br /><br />Ωστόσο, έχει αφήσει ανοιχτά «παράθυρα», όπως η ιδέα επιβολής διοδίων στα πλοία που διέρχονται από το Στενό του Ορμούζ – ένα πιθανό εργαλείο αποκλιμάκωσης χωρίς άμεση στρατιωτική σύγκρουση.<br /><br />2. «Συμφωνία» ή παράταση μέσω διαπραγματεύσεων<br /><br />Ένα δεύτερο σενάριο είναι η ανακοίνωση προόδου στις συνομιλίες. Ο Τραμπ θα μπορούσε να επικαλεστεί εξελίξεις στις διαπραγματεύσεις για να μεταθέσει την προθεσμία κατά λίγες ημέρες ή να μειώσει την ένταση των απειλών.<br /><br />Διπλωματικές πρωτοβουλίες βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, αν και –όπως έχει δηλώσει– οι μέχρι τώρα προτάσεις της Τεχεράνης «δεν είναι αρκετές».</div><div><br />3. Σφοδρά πλήγματα<br /><br />Το πιο δραματικό σενάριο παραμένει στο τραπέζι. Αν η Ουάσιγκτον κρίνει ότι η Τεχεράνη καθυστερεί σκόπιμα τις διαπραγματεύσεις, δεν αποκλείεται να δοθεί εντολή για σφοδρές επιθέσεις αμέσως μετά τη λήξη της διορίας. Αυτές θα μπορούσαν να είναι είτε μαζικές –όπως έχει απειλήσει ο Τραμπ– είτε κλιμακωτές, με στόχο την αύξηση της πίεσης και την εξαναγκαστική επιστροφή του Ιράν στο τραπέζι των συνομιλιών.<br /><br />Η εμπειρία των τελευταίων μηνών δείχνει ότι ο Τραμπ χρησιμοποιεί τα τελεσίγραφα ως εργαλείο πίεσης, αλλά όχι πάντα με προβλέψιμη κατάληξη. Αυτό καθιστά τη σημερινή διορία ένα κρίσιμο –και εξαιρετικά ρευστό– σημείο καμπής, με τις αγορές ενέργειας και τη γεωπολιτική ισορροπία να εξαρτώνται από τις αποφάσεις των επόμενων ωρών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.naftemporiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι θα γίνει όταν εκπνεύσει το τελεσίγραφο Τραμπ στο Ιράν; Τα 3 σενάρια.

Η εμπειρία των τελευταίων μηνών δείχνει ότι ο Τραμπ χρησιμοποιεί τα τελεσίγραφα ως εργαλείο πίεσης, αλλά όχι πάντα με προβλέψιμη κατάληξη Με...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «χρυσό» μπλόκο στα Στενά του Ορμούζ. Γιατί η Ρωσία ευνοείται από τον αποκλεισμό.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/11/Russian-currency.webp"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/11/Russian-currency-696x464.webp" width="719" /></a><br /><br />Ενώ η παγκόσμια οικονομία παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα την κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή, η Μόσχα φαίνεται να βρίσκει στο κλείσιμο των θαλάσσιων διόδων μια απρόσμενη πηγή πλούτου. Ο αποκλεισμός των στενών του Ορμούζ, που παραδοσιακά αποτελούν την «αρτηρία» του παγκόσμιου εμπορίου ενέργειας, έχει δημιουργήσει ένα ντόμινο εξελίξεων που μετατρέπει τη Ρωσία στον μεγάλο κερδισμένο της νέας κρίσης.<br />Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Γερμανορωσικού Εμπορικού Επιμελητηρίου, η Ρωσία αποκομίζει πλέον δισεκατομμύρια ευρώ από τις εξαγωγές εμπορευμάτων, εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι οι δικές της οδοί εξαγωγής παραμένουν ανοιχτές και ανεπηρέαστες από τις ταραχές στην περιοχή του Κόλπου.<br /><br />Ιστορικά κέρδη σε περιβάλλον πολέμου<br /><br />«Η Ρωσία είναι ο μεγάλος κερδισμένος του νέου πολέμου στη Μέση Ανατολή», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ματίας Σεπ, πρόεδρος του Επιμελητηρίου, επισημαίνοντας πως η κατάσταση αυτή μπορεί να αποφέρει στη χώρα ένα απροσδόκητο κέρδος ιστορικής κλίμακας.<br />Τα νούμερα που παρουσίασε το Επιμελητήριο από τη Μόσχα είναι αποκαλυπτικά:<br />Μηνιαία έσοδα: Οι εξαγωγές πετρελαίου, φυσικού αερίου και λιπασμάτων ξεπερνούν πλέον τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ (11,54 δισ. δολάρια).<br />Ετήσια αύξηση: Με την τιμή του αργού να σταθεροποιείται γύρω στα 100 δολάρια το βαρέλι, ο ρωσικός προϋπολογισμός αναμένεται να ενισχυθεί κατά 71,8 δισεκατομμύρια δολάρια επιπλέον των αρχικών προβλέψεων.<div><br />Η «ανάσα» του ρωσικού προϋπολογισμού<br /><br />Πριν από το ξέσπασμα των συγκρούσεων που οδήγησαν στον αποκλεισμό των στενών, ο ρωσικός προϋπολογισμός αντιμετώπιζε πιέσεις, καθώς είχε σχεδιαστεί με βάση μια τιμή πετρελαίου στα 59 δολάρια το βαρέλι. Η εκτόξευση της τιμής του Brent, η οποία στην αρχή της εβδομάδας ξεπέρασε τα 111 δολάρια, ανατρέπει πλήρως το σκηνικό.<br />Η Μόσχα χρησιμοποιεί αυτό το «ενεργειακό μέρισμα» για να θωρακίσει την οικονομία της και να συνεχίσει τη χρηματοδότηση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στην Ουκρανία, ελπίζοντας ταυτόχρονα πως η νέα γεωπολιτική πραγματικότητα θα αναγκάσει τη Δύση να αναθεωρήσει τις κυρώσεις.<br /><br />Το σενάριο των 200 δολαρίων<br /><br />Παρόλο που η τρέχουσα κατάσταση κρίνεται ήδη εξαιρετικά κερδοφόρα, ορισμένοι κύκλοι στη ρωσική πρωτεύουσα βλέπουν ακόμα πιο ψηλά. Αν η τιμή του πετρελαίου αγγίξει τα 200 δολάρια, τα συνολικά έσοδα θα μπορούσαν να φτάσουν τα 350,4 δισεκατομμύρια δολάρια – ένα ποσό που θα πρόσθετε 247 δισεκατομμύρια δολάρια πάνω από τις προβλέψεις, αλλάζοντας άρδην τους παγκόσμιους οικονομικούς συσχετισμούς.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το «χρυσό» μπλόκο στα Στενά του Ορμούζ. Γιατί η Ρωσία ευνοείται από τον αποκλεισμό.

Ενώ η παγκόσμια οικονομία παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα την κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή, η Μόσχα φαίνεται να βρίσκει στο κλείσιμο των θαλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Καύσιμα… με το δελτίο στα ευρωπαϊκά αεροδρόμια. Στα όριά του οι αερομεταφορές.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/airplanes.jpg"><img height="86" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/airplanes-696x298.jpg" width="723" /></a><br /><br />Περιορισμοί στα διαθέσιμα καύσιμα καταγράφονται στα ιταλικά αεροδρόμια του Μπρίντιζι, της Πεσκάρα και του Ρέτζο Καλάμπρια. Πριν από δύο ημέρες, ανάλογα προβλήματα είχαν προκύψει στα αεροδρόμια Μιλάνο-Λινάτε, της Βενετίας, του Τρεβίζο και της Μπολόνια.<br /><br />Σε ό,τι αφορά το Μπρίντιζι, έγινε γνωστό ότι τουλάχιστον μέχρι αύριο το μεσημέρι τα αεροσκάφη δεν θα μπορούν να ανεφοδιάζονται με καύσιμα στο συγκεκριμένο αεροδρόμιο. Εξαιρούνται από το έκτακτο αυτό μέτρο κυβερνητικά αεροσκάφη και πτήσεις για παροχή βοήθειας σε περίπτωση ναυαγίων και οι οποίες εξυπηρετούν υγειονομικές ανάγκες. Στο Ρέτζο Καλάμπρια, παράλληλα, μέχρι αύριο κάθε αεροσκάφος θα μπορεί να ανεφοδιάζεται το πολύ με 3.000 λίτρα καυσίμων, ενώ στην Πεσκάρα της κεντρικής Ιταλίας, μέχρι και την Τετάρτη είναι διαθέσιμο μόνον ένα βυτιοφόρο καυσίμων με 20.000 λίτρα.<div><br />Στα «κόκκινα» Βρετανία και Γαλλία<br /><br />Η κατάσταση δεν περιορίζεται στην Ιταλία: τα ευρωπαϊκά αεροδρόμια αντιμετωπίζουν κίνδυνο έλλειψης καυσίμων, καθώς οι επιπτώσεις του κλεισίματος του Στενού του Ορμούζ από το Ιράν για τις περισσότερες μεταφορές πετρελαίου πλήττουν την ήπειρο. Το αεροδρόμιο Heathrow του Λονδίνου και άλλα αεροδρόμια της Βρετανίας είναι τα πιο ευάλωτα, με ακυρώσεις πτήσεων λόγω καυσίμων να έχουν ήδη αρχίσει. Η περιφερειακή αεροπορική εταιρεία Skybus διέκοψε ένα δρομολόγιο λόγω των τιμών των καυσίμων.<br /><br />Τα γαλλικά αεροδρόμια ενδέχεται να είναι τα επόμενα, σύμφωνα με εκτιμήσεις της εταιρείας ενεργειακής ανάλυσης Kpler. «Η Γαλλία έχει το δεύτερο μεγαλύτερο έλλειμμα μεταξύ προσφοράς και ζήτησης στις εκτιμήσεις μας, μετά τη Βρετανία», δήλωσε ο Τζορτζ Σο, ανώτερος αναλυτής πετρελαίου στην Kpler, σημειώνοντας παράλληλα ότι η Γαλλία βρίσκεται σε καλή θέση για να προμηθευτεί επιπλέον καύσιμα από πηγές εκτός του Κόλπου.<br /><br />Ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν ώθησε την Τεχεράνη να κλείσει το Στενό του Ορμούζ για το μεγαλύτερο μέρος της ναυτιλίας, διαταράσσοντας τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας. Περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων προμηθειών αργού πετρελαίου διέρχονταν μέχρι πρόσφατα από τη θαλάσσια οδό. Οι ευρωπαϊκές τιμές καυσίμων αεροσκαφών έφτασαν το ρεκόρ των 1.900 δολαρίων ανά μετρικό τόνο, σύμφωνα με το εξειδικευμένο περιοδικό Argus.<br /><br />Μέχρι στιγμής, τα αεροδρόμια της ηπείρου διαθέτουν αρκετό καύσιμο για να συνεχίσουν να πετούν τα αεροσκάφη, αλλά το Argus προειδοποίησε για πιθανές ελλείψεις. Η Πορτογαλία ενδέχεται να εξαντλήσει τα αποθέματα καυσίμων αεροσκαφών σε τέσσερις μήνες, σύμφωνα με τις προβλέψεις του περιοδικού, ενώ η Ουγγαρία σε πέντε, η Δανία σε έξι, η Ιταλία και η Γερμανία σε επτά, και η Γαλλία και η Ιρλανδία σε οκτώ. Η Πολωνία είναι σχεδόν αυτάρκης σε καύσιμα αεροσκαφών, οπότε είναι απίθανο να αντιμετωπίσει κρίση.</div><div><br />Ανησυχίες<br /><br />«Η τρέχουσα κατάσταση στη Μέση Ανατολή και η αβεβαιότητα σχετικά με τη διάρκειά της προκαλούν πράγματι ανησυχίες όσον αφορά τη διαθεσιμότητα καυσίμων αεροσκαφών στην Ευρώπη τις επόμενες εβδομάδες και μήνες», δήλωσε η Ουρανία Γεωργουτσάκου, διευθύνουσα σύμβουλος της ομάδας πίεσης Airlines for Europe. Ο CEO της Ryanair, Michael O’Leary, δήλωσε ότι η εταιρεία του εξετάζει το ενδεχόμενο να ακυρώσει «το 5-10% των πτήσεων κατά τους μήνες Μάιο, Ιούνιο και Ιούλιο» σε περίπτωση που «ο πόλεμος συνεχιστεί μέχρι τον Μάιο ή τον Ιούνιο».<br /><br />Ο επικεφαλής της αεροπορικής εταιρείας χαμηλού κόστους προειδοποίησε ότι «οι αεροπορικές εταιρείες δεν θα έχουν την ευελιξία να επιλέξουν τις διαδρομές» που θα θυσιάσουν. «Θα πρέπει να ακυρώσουμε δρομολόγια σε όποιο αεροδρόμιο μας συμβουλεύσουν οι εταιρείες καυσίμων… και νομίζω ότι θα μας ενημερώσουν με προειδοποίηση πέντε ή επτά ημερών», πρόσθεσε.<br /><br />Ακόμη και πριν από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, οι αεροπορικές εταιρείες είχαν επισημάνει ότι η ΕΕ αντιμετώπιζε διαρθρωτικό έλλειμμα κηροζίνης, που οφειλόταν εν μέρει στις κυρώσεις κατά του ρωσικού πετρελαίου και στη μείωση της ευρωπαϊκής διυλιστικής ικανότητας. Η ευρωπαϊκή παραγωγή καυσίμων αεροσκαφών βασίζεται στις εισαγωγές αργού πετρελαίου, κυρίως από τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Καθαρός εισαγωγέας<br /><br />«Η Ευρώπη αποτελεί από καιρό καθαρό εισαγωγέα καυσίμων αεροσκαφών, με τις εισαγωγές να αντιπροσωπεύουν περίπου το 30% της περιφερειακής ζήτησης», προειδοποίησε πέρυσι η ένωση αεροπορικών εταιρειών IATA. «Αυτή η αυξανόμενη εξάρτηση από τις εισαγωγές, σε συνδυασμό με την άνιση ανάπτυξη των υποδομών, υπογραμμίζει τον κίνδυνο τοπικών ελλείψεων και διακυμάνσεων των τιμών, ιδίως εάν γεωπολιτικές αναταράξεις ή κυρώσεις περιορίσουν περαιτέρω τη διαθεσιμότητα καυσίμων αεροσκαφών σε παγκόσμιο επίπεδο», έγραψε η IATA στην ανάλυσή της για το 2025.<br /><br />Αν και χαρακτήρισε τη Γαλλία ως τη δεύτερη πιο ευάλωτη χώρα στην Ευρώπη σε περίπτωση πιθανής έλλειψης καυσίμων αεροσκαφών, ο Σο της Kpler δήλωσε ότι πιστεύει ότι το Παρίσι θα αντιμετωπίσει λιγότερα προβλήματα από το Λονδίνο, ακόμη και αν οι προμήθειες από τον Κόλπο παραμείνουν μπλοκαρισμένες. «Μπορεί να προμηθευτεί ποσότητες μέσω ξηράς από τις Κάτω Χώρες ή το Βέλγιο», οι οποίες λειτουργούν ως «κέντρα διακίνησης πετρελαίου της Ευρώπης», δεδομένου ότι αποτελούν το κύριο σημείο εισόδου για το πετρέλαιο που μεταφέρεται δια θαλάσσης, ανέφερε.</div><div><br />Δυσκολίες εξοικονόμησης<br /><br />Παρά την επικείμενη κρίση καυσίμων, οι αεροπορικές εταιρείες δυσκολεύονται να εξοικονομήσουν καύσιμα. Από την αρχή του πολέμου στο Ιράν, οι αερομεταφορείς έχουν αναγκαστεί να πετούν σε μακρύτερες διαδρομές για να αποφύγουν τον Κόλπο, καταναλώνοντας έτσι περισσότερο κηροζίνη. Σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό οργανισμό εναέριας κυκλοφορίας Eurocontrol, «1.150 πτήσεις είναι πιθανό να συνεχίσουν να επηρεάζονται από αλλαγές δρομολογίων κάθε μέρα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, όσο διαρκεί η σύγκρουση στη σημερινή της μορφή».<br /><br />Μια γρήγορη λήξη του πολέμου φαίνεται απίθανη, αφού ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ συνεχίζει τις απειλές προς το Ιράν Αυτό κάνει τα αεροδρόμια και τις αεροπορικές εταιρείες να ανησυχούν όλο και περισσότερο για την πρόσβασή τους στα καύσιμα. «Όσο περισσότερο συνεχίζονται οι εχθροπραξίες, τόσο μεγαλύτερος είναι ο αντίκτυπος στη ζήτηση, όσον αφορά την αύξηση των τιμών των καυσίμων και την πιθανή αύξηση της έλλειψης καυσίμων σε πολλά μέρη του κόσμου, κάτι που θα μπορούσε επίσης να επηρεάσει τον όγκο των πτήσεων καθώς και τις τιμές των εισιτηρίων», δήλωσε το Eurocontrol.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Καύσιμα… με το δελτίο στα ευρωπαϊκά αεροδρόμια. Στα όριά του οι αερομεταφορές.

Περιορισμοί στα διαθέσιμα καύσιμα καταγράφονται στα ιταλικά αεροδρόμια του Μπρίντιζι, της Πεσκάρα και του Ρέτζο Καλάμπρια. Πριν από δύο ημέρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Πώς το Ιράκ μπορεί να… “σώσει την παρτίδα”, όταν τελειώσει η σύρραξη στο Ιράν.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/iraqi_oil.jpg"><img height="132" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/iraqi_oil-696x459.jpg" width="719" /></a><br /><br />Το Ιράκ μπορεί να επαναφέρει τις εξαγωγές αργού πετρελαίου σε περίπου 3,4 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως μέσα σε μία εβδομάδα, εφόσον τερματιστεί ο πόλεμος με το Ιράν και αποκατασταθεί η ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ, δήλωσε ο επικεφαλής της κρατικής Basra Oil Company, επισημαίνοντας τη μεγάλη πτώση της παραγωγής λόγω της κρίσης.<br /><br />Αποκατάσταση σε μια εβδομάδα<br /><br />Όπως αναφέρει το Reuters, το Ιράκ θα μπορούσε να αποκαταστήσει τις εξαγωγές αργού πετρελαίου σε περίπου 3,4 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως μέσα σε μία εβδομάδα, υπό την προϋπόθεση ότι θα τερματιστεί ο πόλεμος με το Ιράν και θα ανοίξει εκ νέου τα Στενά του Ορμούζ, σύμφωνα με τον επικεφαλής της κρατικής Basra Oil Company.<br /><br />Σύμφωνα με ανάλυση του Reuters, μεταξύ των παραγωγών πετρελαίου του Κόλπου, το Ιράκ έχει υποστεί τη μεγαλύτερη απώλεια εσόδων από το πετρέλαιο λόγω του ουσιαστικού αποκλεισμού του Στενού, καθώς δεν διαθέτει εναλλακτικές διαδρομές εξαγωγής.<br /><br />Η χώρα, η οποία αποτελεί τον δεύτερο μεγαλύτερο παραγωγό στον Οργανισμό Πετρελαιοεξαγωγικών Κρατών (ΟΠΕΚ), μπορεί να επαναφέρει γρήγορα την παραγωγή στα επίπεδα πριν από τις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις στο Ιράν στα τέλη Φεβρουαρίου, οι οποίες οδήγησαν ουσιαστικά στο κλείσιμο της στρατηγικής θαλάσσιας οδού. Περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας ροής πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου διέρχεται συνήθως από το Στενό του Ορμούζ.<div><br />Το πρόβλημα του Ορμούζ<br /><br />Ο Μπάσεμ Αμπντούλ Καρίμ δήλωσε ότι μέχρι στιγμής το Ιράν έχει παράσχει μόνο προφορικές διαβεβαιώσεις που θα επέτρεπαν στα ιρακινά δεξαμενόπλοια να διέλθουν από το Στενό. «Δεν έχουμε λάβει κανένα επίσημο έγγραφο σχετικά με την άδεια διέλευσης ιρακινών δεξαμενόπλοιων», δήλωσε σε συνέντευξή του στο Reuters.<br /><br />Όπως ανέφερε, η παραγωγή από τα νότια πετρελαϊκά πεδία του Ιράκ ανέρχεται περίπου σε 900.000 βαρέλια ημερησίως, ωστόσο εάν λήξει ο πόλεμος και διασφαλιστεί η ασφαλής διέλευση από το Στενό, οι εξαγωγές θα μπορούσαν να φτάσουν τα 3,4 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως μέσα σε μία εβδομάδα.<br /><br />Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει απειλήσει ότι θα «εξαπολύσει κόλαση» στην Τεχεράνη εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία έως το τέλος της Τρίτης, που θα επιτρέψει την αποκατάσταση της κυκλοφορίας στο Στενό του Ορμούζ. Τον περασμένο μήνα, η παραγωγή πετρελαίου του Ιράκ μειώθηκε περίπου κατά 80%, φτάνοντας τα 800.000 βαρέλια ημερησίως, καθώς ο πόλεμος εμπόδισε τις εξαγωγές και οι δεξαμενές αποθήκευσης γέμισαν, σύμφωνα με αξιωματούχους του ενεργειακού τομέα που μίλησαν στο Reuters.</div><div><br />Μειωμένη παραγωγή<br /><br />Με περιορισμένες δυνατότητες εξαγωγής, η παραγωγή στο κοίτασμα Rumaila μειώθηκε σε περίπου 400.000 βαρέλια ημερησίως, από περίπου 1,35 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως πριν από τη σύγκρουση, ενώ στο κοίτασμα Zubair η παραγωγή διαμορφώθηκε περίπου στα 300.000 βαρέλια ημερησίως, μειωμένη κατά 340.000 βαρέλια ημερησίως σε σχέση με τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο, σύμφωνα με τον Αμπντούλ Καρίμ.<br /><br />Αρκετά μικρότερα πεδία λειτουργούν σε περιορισμένο επίπεδο, ώστε να συνεχιστεί η παραγωγή συνοδευτικού φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται για την εγχώρια παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, ενώ σε άλλες εγκαταστάσεις η διακοπή λειτουργίας αξιοποιήθηκε για την πραγματοποίηση εργασιών συντήρησης.<br /><br />Πριν από την έναρξη του πολέμου, η συνολική παραγωγή πετρελαίου του Ιράκ ανερχόταν σε περίπου 4,3 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, επίπεδο που επιτρέπει την εξαγωγή 3,4 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως ακόμη και λαμβάνοντας υπόψη ζημιές που σχετίζονται με τη σύγκρουση.<br /><br />Η παραγωγή φυσικού αερίου από τα κοιτάσματα της Βασόρας μειώθηκε σε περίπου 700 εκατομμύρια standard κυβικά πόδια ημερησίως, έναντι περίπου 1,1 δισεκατομμυρίων standard κυβικών ποδιών ημερησίως πριν από τον πόλεμο, κυρίως λόγω της μειωμένης παραγωγής πετρελαίου.</div><div><br />Απώλειες λόγω πληγμάτων<br /><br />Για την κάλυψη της εγχώριας ζήτησης, η Basra Oil Company διοχετεύει περίπου 400.000 βαρέλια ημερησίως αργού πετρελαίου στο βόρειο Ιράκ. Από αυτά, περίπου 150.000 βαρέλια ημερησίως μεταφέρονται με φορτηγά και περίπου 250.000 βαρέλια ημερησίως μέσω εγχώριου αγωγού, προκειμένου να τροφοδοτηθούν διυλιστήρια με ζήτηση περίπου 500.000 βαρελιών ημερησίως.<br /><br />Η παραγωγή από τα βόρεια κοιτάσματα του Κιρκούκ ανέρχεται περίπου σε 380.000 βαρέλια ημερησίως, σύμφωνα με τον Αμπντούλ Καρίμ. Ερωτηθείς για τις επιπτώσεις επιθέσεων με drones, ο Αμπντούλ Καρίμ δήλωσε ότι τα πλήγματα σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις προκάλεσαν «σημαντικές απώλειες στη συνέχεια της παραγωγής και των πετρελαϊκών δραστηριοτήτων», προσθέτοντας ότι στο στόχαστρο βρέθηκαν τόσο ξένες όσο και ιρακινές εταιρείες παροχής υπηρεσιών.<br /><br />Σημειώνεται ότι επίθεση με δύο drones που στόχευσε το κοίτασμα Rumaila το Σάββατο τραυμάτισε τρεις Ιρακινούς εργαζομένους, σύμφωνα με πηγές ασφαλείας και ενέργειας που μίλησαν στο Reuters. Ο Αμπντούλ Καρίμ ανέφερε ότι η επίθεση στο βόρειο τμήμα του κοιτάσματος Rumaila έπληξε εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούνται από τις αμερικανικές εταιρείες υπηρεσιών πετρελαϊκών πεδίων Schlumberger και Baker Hughes, προκαλώντας πυρκαγιά η οποία τέθηκε υπό έλεγχο.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Πώς το Ιράκ μπορεί να… “σώσει την παρτίδα”, όταν τελειώσει η σύρραξη στο Ιράν.

Το Ιράκ μπορεί να επαναφέρει τις εξαγωγές αργού πετρελαίου σε περίπου 3,4 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως μέσα σε μία εβδομάδα, εφόσον τερματι...

Διαβάστε την συνέχεια

Θράκη: Παραθρησκευτική προπαγάνδα απο τη ψευδομουφτεία- Στόχος της τα παιδιά 40 «παιδικά ιφτάρ» σε Πομακοχώρια.

<a href="https://rodopipress.gr/wp-content/uploads/2025/03/DSC_0479.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="598" height="134" src="https://rodopipress.gr/wp-content/uploads/2025/03/DSC_0479.jpg" width="726" /></a><br /><img src="https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg" /><br /><div><b>Γιάννης Κολεΐδης</b></div><div>Σε μια απροκάλυπτη επίδειξη ισχύος και επιχειρησιακής ετοιμότητας, η ψευδομουφτεία Ξάνθης, υπό την καθοδήγηση του Μουσταφά Τράμπα και με την πλήρη κάλυψη των φιλοπροξενικών μηχανισμών, ολοκλήρωσε έναν κύκλο 40 και πλέον «δράσεων» κατά τη διάρκεια του φετινού Ραμαζανιού.<br /><br />Με πρόσχημα τη θρησκευτική κατάνυξη, ο παραθρησκευτικός μηχανισμός στόχευσε ευθέως στη νέα γενιά της μειονότητας, οργανώνοντας «παιδικά ιφτάρ» σε δεκάδες οικισμούς του νομού, από την πόλη της Ξάνθης έως τα πιο απομακρυσμένα χωριά των Πομάκων.<br /><br /><img height="480" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/04/thraki1.jpg" width="640" /><br /><br /><div>Η εργαλειοποίηση της παιδικής αθωότητας<br /><br />Το RodopiPress προχώρησε σε ενδελεχή ανάλυση του φωτογραφικού υλικού που διακίνησε η ψευδομουφτεία, αποκαλύπτοντας ένα καλοστημένο επικοινωνιακό παιχνίδι. Σε όλες σχεδόν τις λήψεις, το επίκεντρο είναι τα παιδιά.<br /><br />Η ψευδομουφτεία χρησιμοποιεί τους ανηλίκους ως «ανθρώπινη ασπίδα» και ελκυστικό περιτύλιγμα για να νομιμοποιήσει τις παράνομες δομές των «Κορανικών Σχολείων». Η θρησκεία μετατρέπεται σε όχημα για εμπέδωση ιδεολογικών κατευθύνσεων σε ηλικίες που στερούνται κριτικής ικανότητας.<br /><br /><img height="480" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/04/thraki2.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Στημένα πλάνα, επανάληψη προσώπων και περιορισμένη απήχηση<br /><br />Παρά τις διθυραμβικές ανακοινώσεις για «εκατοντάδες συμμετέχοντες», ο φακός προδίδει την αλήθεια. Οι φωτογραφίες αποκαλύπτουν στημένα πλάνα με χρήση κοντινών λήψεων για να κρυφτούν τα άδεια τραπέζια και οι περιορισμένοι χώροι. Συγκεκριμένες ομάδες ατόμων και παιδιών εμφανίζονται να μετακινούνται από οικισμό σε οικισμό, δημιουργώντας ψευδαίσθηση γενικευμένης κινητοποίησης. Η συμμετοχή της ευρύτερης τοπικής κοινωνίας φαίνεται ισχνή, με τις εκδηλώσεις να θυμίζουν «κλειστές» συγκεντρώσεις του μηχανισμού.<br /><br /><img height="480" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/04/thraki3.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Ο ρόλος των «γκρίζων» μηχανισμών<br /><br />Οι εικόνες βρίθουν από πανό και σημαίες μη αναγνωρισμένων σωματείων. Δεν πρόκειται για αθώες γιορτές, αλλά για οργανωμένη προσπάθεια επιβολής παραθεσμικών συμβόλων στον δημόσιο χώρο, με στόχο τη διεθνή κατανάλωση και την προβολή μιας «παράλληλης» διοικητικής δομής.<br /><br />Η κινητοποίηση συντονίστηκε από το λεγόμενο «Συμβουλευτικό Όργανο» (BTTADK), επιβεβαιώνοντας τον απόλυτο έλεγχο των φιλοπροξενικών κύκλων. Η επιμονή σε ευαίσθητους οικισμούς όπως ο Εχίνος, η Πάχνη και η Γλαύκη αποκαλύπτει την πρόθεση του μηχανισμού να ελέγξει πλήρως την κοινωνική ζωή της ορεινής περιοχής, χρησιμοποιώντας τον Μουσταφά Τράμπα ως τον απόλυτο τοποτηρητή ξένων συμφερόντων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div></div>

Θράκη: Παραθρησκευτική προπαγάνδα απο τη ψευδομουφτεία- Στόχος της τα παιδιά 40 «παιδικά ιφτάρ» σε Πομακοχώρια.

Γιάννης Κολεΐδης Σε μια απροκάλυπτη επίδειξη ισχύος και επιχειρησιακής ετοιμότητας, η ψευδομουφτεία Ξάνθης, υπό την καθοδήγηση του Μουσταφά ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η 25η Τροπολογία: Εκκλήσεις για χρήση της και απομάκρυνση του Τραμπ.

<a href="https://www.athens24.gr/custom/domain_1/image_files/o-tramp-gia-toys-eortasmoys-tis-25is-martioy-stin-ellada_photo_63524.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="405" data-original-width="720" height="113" src="https://www.athens24.gr/custom/domain_1/image_files/o-tramp-gia-toys-eortasmoys-tis-25is-martioy-stin-ellada_photo_63524.jpg" width="705" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Συζητήσεις αποπομπής λόγω των απειλών του Αμερικανού Προέδρου να επιτεθεί σε πολιτικές υποδομές στο Ιράν</span></h3><b>Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Όλο και περισσότεροι Αμερικανοί πολιτικοί καλούν την κυβέρνηση να εξετάσει το ενδεχόμενο επίκλησης της 25ης Τροπολογίας του Συντάγματος των ΗΠΑ για την απομάκρυνση του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ από το αξίωμα, επικαλούμενοι ισχυρισμούς ότι έχει κλιμακώσει έναν «παράνομο» πόλεμο με το Ιράν.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή έρχεται εν μέσω απειλών του Αμερικανού Προέδρου να επιτεθεί σε πολιτικές υποδομές στο Ιράν, κάτι που θα συνιστούσε έγκλημα πολέμου σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Απαραίτητα για την επιβίωση ενός πληθυσμού αντικείμενα -συμπεριλαμβανομένων των μονάδων επεξεργασίας νερού- απαγορεύονται ως στρατιωτικοί στόχοι βάσει των Συμβάσεων της Γενεύης.<div><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="320" src="https://www.youtube.com/embed/-Md60rOPPl4" width="630" youtube-src-id="-Md60rOPPl4"></iframe><br /><br />Οι υποδομές θα μπορούσαν να θεωρηθούν έγκυρος στόχος μόνο εάν έχουν διπλή χρήση για τον στρατό του Ιράν. Ωστόσο, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει απειλήσει όχι μόνο να ανατινάξει ορισμένους από τους σταθμούς παραγωγής ενέργειας του Ιράν, αλλά να τους ανατινάξει όλους.<br /><br />Όταν πιέστηκε από δημοσιογράφους να απαντήσει για το θέμα αυτό, ο Τραμπ έγινε επιθετικός και είπε ότι δεν ανησυχεί και ότι «το πραγματικό έγκλημα πολέμου» θα είναι «να επιτραπεί στο Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα».<br /><br /><div class="embed-twitter" style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin-left: auto; margin-right: auto;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2041219324959166850" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=true&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2041219324959166850&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fkosmos%2F996733%2Ftropologia-apomakrynsi-tramp%2F&sessionId=bb83c852bd27565e6d3dc2f555b9d10db37008f0&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 768px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="box-sizing: border-box; margin-bottom: 26px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word;"></p></div><div class="embed-twitter" style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin-left: auto; margin-right: auto;"></div>Η ανάρτηση που έριξε λάδι στη φωτιά<br /><br />Οι Δημοκρατικοί κάλεσαν το υπουργικό του συμβούλιο του Αμερικανού Προέδρου να επικαλεστεί την 25η Τροπολογία, ιδιαίτερα μετά την ανάρτησή του στο Truth Social το Πάσχα των Καθολικών.<br /><br />«Η Τρίτη (07/04) θα είναι ημέρα ηλεκτροπαραγωγικού σταθμού και ημέρα γέφυρας, όλα τυλιγμένα σε ένα, στο Ιράν. … Ανοίξτε το γ@μ@μ@νο Στενό (σ.σ. Ορμούζ), τρελοί μπάσταρδοι, αλλιώς θα ζείτε στην κόλαση», έγραψε μεταξύ άλλων.<br /><br />Ο σκληρός τόνος του Τραμπ αντιμετωπίστηκε με επικρίσεις από νομοθέτες και αρκετό κόσμο σε όλη τη χώρα, με πολλούς να ζητούν την απομάκρυνσή του από τον Λευκό Οίκο μέσω.<br />Τι είναι η 25η ΤροπολογίαΧωρίζεται σε τέσσερα άρθρα και το Άρθρο 4 ασχολείται συγκεκριμένα με καταστάσεις όπου ένας Πρόεδρος αδυνατεί να εκτελέσει τη δουλειά του, αλλά δεν παραιτείται οικειοθελώς.<br />Σύμφωνα με το Άρθρο 4, ο νυν Αντιπρόεδρος και η πλειοψηφία του υπουργικού συμβουλίου του Τραμπ θα πρέπει να τον κηρύξουν ανίκανο να εκτελέσει τα καθήκοντά του ως Πρόεδρος και να τον απομακρύνουν. Ο Αντιπρόεδρος στη συνέχεια γίνεται υπηρεσιακός Πρόεδρος.<br />Πώς λειτουργεί: Για να μεταβιβάσει προσωρινά την εξουσία στον Αντιπρόεδρο, ένας Πρόεδρος στέλνει επιστολή στον Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων και στον προσωρινό Πρόεδρο της Γερουσίας. Η επιστολή αναφέρει ότι ο πρόεδρος «αδυνατεί να ασκήσει τις εξουσίες και τα καθήκοντα του αξιώματός του».</div><div><br />Η 25η Τροπολογία προστέθηκε στο αμερικανικό Σύνταγμα μετά τη δολοφονία του Προέδρου Τζον Φ. Κένεντι το 1963, για να διευκρινίσει τους κανόνες για την αντικατάσταση ενός αποβιώσαντος ή ανίκανου Προέδρου, και τελικά επικυρώθηκε το 1967, προς διασφάλιση της «άμεσης, ομαλής και δημοκρατικής μεταβίβασης της εκτελεστικής εξουσίας», ώστε να διασφαλιστεί ότι οι ΗΠΑ έχουν έναν Πρόεδρο και έναν Αντιπρόεδρο που λειτουργούν συνεχώς.<br /><br />Υπήρξαν εκκλήσεις για την απομάκρυνση του Τραμπ από το αξίωμα βάσει της τροποποίησης και κατά τη διάρκεια της πρώτης του θητείας ως Προέδρου, όταν δεν καταδίκασε τους υποστηρικτές του για την εισβολή στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ το 2021.<br />«Ο αυτοκράτορας είναι γυμνός. Ώρα για την 25η Τροπολογία»<br /><br />Η βουλευτής Αριζόνα Γιασαμίν Ανσάρι (Δημοκρατική) ήταν μία από τις πολιτικούς που έκανε έκκληση να αποπεμφθεί ο Τραμπ, καθώς πιστεύει ότι αποτελεί απειλή για την εθνική ασφάλεια.<br /><br />«Η 25η Τροπολογία υπάρχει για κάποιο λόγο. Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών είναι ένας διαταραγμένος τρελός και αποτελεί απειλή για την εθνική ασφάλεια της χώρας μας και του υπόλοιπου κόσμου», έγραψε συγκεκριμένα στο X.<br /><br />Ο Άντονι Σκαραμούτσι, χρηματοδότης και πρώην Διευθυντής Επικοινωνίας του Λευκού Οίκου για σύντομο χρονικό διάστημα με τον Τραμπ κατά τη διάρκεια της πρώτης Προεδρίας του, ήταν επίσης επικριτικός.<br /><br />«Ήταν γι’ αυτό ακριβώς που οι Ιδρυτές μας σκέφτηκαν ότι το καλύτερο που είχαν να κάνουν θα ήταν να απομακρύνουν έναν τρελό που κατέχει το εκτελεστικό αξίωμα. Έγινε πιο επίσημο με την 25η τροπολογία, αλλά περισσότεροι άνθρωποι τώρα θα έπρεπε να ζητούν την απομάκρυνση αυτού του ανθρώπου».<br /><br />Η βουλευτής Μέλανι Στάνσμπερι (Δημοκρατικοί) κάλεσε το Κογκρέσο και το Υπουργικό Συμβούλιο να δράσουν: «Ο αυτοκράτορας είναι γυμνός. Ώρα για την 25η Τροπολογία. Το Κογκρέσο και το Υπουργικό Συμβούλιο πρέπει να δράσουν».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Η 25η Τροπολογία: Εκκλήσεις για χρήση της και απομάκρυνση του Τραμπ.

Συζητήσεις αποπομπής λόγω των απειλών του Αμερικανού Προέδρου να επιτεθεί σε πολιτικές υποδομές στο Ιράν Ιωάννα Γκορόγια Όλο και περισσότερο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινή Πηγή: Ο Ερντογάν ηττημένος του πολέμου. Η τουρκική οικονομική ψευδαίσθηση καταρρέει.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/ERDOGAN-630x400.jpg" width="731" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ενώ ο Τραμπ και ο Νετανιάχου βρίσκονται επί τω έργω, ο Ερντογάν εξαφανίζεται.</span></h3><b>Γιόρεμ Άντρι</b><br />Υπάρχουν και ηττημένοι σε αυτόν τον πόλεμο. Και ένας από τους μεγαλύτερους εξ αυτών είναι ο Ερντογάν. Ο άνθρωπος που επιχείρησε να ανακόψει το ρεύμα των εξελίξεων, βρέθηκε τελικά παρασυρμένος από αυτό.<br /><br />Αντιληφθείτε την εικόνα: Ο άνθρωπος αυτός αναστάτωσε την υφήλιο για να αποτρέψει μια επίθεση κατά του Ιράν. Προσπάθησε να μεσολαβήσει. Προσπάθησε να ασκήσει επιρροή. Προσπάθησε να είναι ο κεντρικός παίκτης.<br /><br />Η πραγματικότητα όμως; Τον πέταξε εκτός παιχνιδιού. Οι Ιρανοί τον απέρριψαν. Και ο ίδιος παρέμεινε στο περιθώριο, σε ρόλο θεατή. Και στο μεταξύ; Ο άξονας που σχηματίστηκε μεταξύ Τραμπ και Νετανιάχου ηγείται μιας ιστορικής στρατιωτικής κίνησης, χωρίς να τον ρωτήσει και χωρίς καν να τον ενημερώσει.<br /><br />Και δεν σταματά εκεί. Η οικονομική αναταραχή χτυπά ήδη την πόρτα της Τουρκίας: Οι τιμές της ενέργειας εκτοξεύονται, οι αγορές κλυδωνίζονται και η οικονομική ψευδαίσθηση αρχίζει να καταρρέει.<br /><br />Αυτό που κάποτε φάνταζε ως μια αναδυόμενη περιφερειακή δύναμη, μοιάζει πλέον με μια απογοητευμένη ηγεσία, η οποία αντιλαμβάνεται ότι το παιχνίδι έχει μεταφερθεί σε άλλο γήπεδο.<br /><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραηλινή Πηγή: Ο Ερντογάν ηττημένος του πολέμου. Η τουρκική οικονομική ψευδαίσθηση καταρρέει.

Ενώ ο Τραμπ και ο Νετανιάχου βρίσκονται επί τω έργω, ο Ερντογάν εξαφανίζεται. Γιόρεμ Άντρι Υπάρχουν και ηττημένοι σε αυτόν τον πόλεμο. Και έ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η διορία Τραμπ σε Ιράν λήγει ξημερώματα Τετάρτης… μετά “λίθινη εποχή”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.focusfm.gr/wp-content/uploads/2026/04/ipa.jpg.webp" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="700" data-original-width="1100" height="127" src="https://www.focusfm.gr/wp-content/uploads/2026/04/ipa.jpg.webp" width="736" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Εκτοξεύοντας νέες απειλές εναντίον του ιρανικού καθεστώτος, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ τόνισε στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε στον Λευκό Οίκο ότι θα καταστρέψει «κάθε σταθμό παραγωγής ενέργειας» και «κάθε γέφυρα» στο Ιράν εντός 4 ωρών από την εκπνοή του τελεσιγράφου, εφόσον η Τεχεράνη δεν αποδεχθεί τους όρους της Ουάσιγκτον για τον τερματισμό της σύγκρουσης.<br /><br />Η διορία που έδωσε ο Τραμπ στο ιρανικό καθεστώς εκπνέει στις 8 το βράδυ της Τρίτης (ώρα Ανατολικής Ακτής στις ΗΠΑ, 3 τα ξημερώματα της Τετάρτης στην Ελλάδα).<br /><br />«Όλες οι γέφυρες του Ιράν θα καταστραφούν μέχρι τα μεσάνυχτα αύριο, όλοι οι σταθμοί παραγωγής ενέργειας θα τεθούν εκτός λειτουργίας (…) και δεν θα είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν ξανά», δήλωσε εμφατικά ο πρόεδρος Τραμπ. «Και θα γίνει εντός τεσσάρων ωρών, εάν το θελήσουμε», συμπλήρωσε.<br /><br />Υποστηρίζοντας ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν ακόμη και να εμπλακούν στην ανοικοδόμηση της χώρας, ο Τραμπ είπε πως θα προτιμούσε να μην καταστραφούν υποδομές ζωτικής σημασίας. Το Ιράν θα μπορούσε να εξουδετερωθεί «εν μία νυκτί», τόνισε ο πρόεδρος Τραμπ, συμπληρώνοντας πως «αυτή η νύχτα ενδέχεται να είναι η αυριανή».<div><br />Οι Ιρανοί είναι «διατεθειμένοι να υποφέρουν προκειμένου να αποκτήσουν την ελευθερία τους»<br /><br />Οι Ιρανοί είναι «διατεθειμένοι να υποφέρουν» προκειμένου να ανατραπεί το καθεστώς στην Τεχεράνη, υποστήριξε ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Ερωτηθείς σχετικά με την απειλή βομβαρδισμών κατά ενεργειακών υποδομών στο Ιράν και τον αντίκτυπο που θα είχαν αυτοί στον ιρανικό λαό, ο Τραμπ ισχυρίστηκε πως «οι Ιρανοί είναι διατεθειμένοι να υποφέρουν προκειμένου να αποκτήσουν την ελευθερία τους». Ανέφερε επίσης πως η Ουάσιγκτον έχει πληροφορίες που υποδηλώνουν ότι οι πολλοί Ιρανοί τάσσονται υπέρ της συνέχισης των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε βάρος του ιρανικού καθεστώτος.<div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Η διορία Τραμπ σε Ιράν λήγει ξημερώματα Τετάρτης… μετά “λίθινη εποχή”.

Εκτοξεύοντας νέες απειλές εναντίον του ιρανικού καθεστώτος, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ τόνισε στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παρα...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: το νέο Ιράν; Η αυξανόμενη πρόκληση της Άγκυρας για τα δυτικά συμφέροντα .

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://enimerosi-news.gr/wp-content/uploads/2016/07/tourkiki-simaia.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="630" data-original-width="1000" height="126" src="https://enimerosi-news.gr/wp-content/uploads/2016/07/tourkiki-simaia.jpg" width="732" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Καθώς το Ιράν και οι πληρεξούσιοί του δέχονται χτυπήματα από τις αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις, η Τουρκία θα μπορούσε να αναδειχθεί ως ο επόμενος «μπαμπούλας» της περιοχής; Η απάντηση είναι πιθανώς ναι, αν και με ιδιαίτερη μορφή.</div><br /><b>ΤΩΝ <a href="https://www.jpost.com/">SINAN CIDDI, NATALIE ECANOW</a></b><br />Η Τουρκία δεν είναι Ιράν, αλλά η απεικόνιση της Τουρκίας ως ενοχλητικής ή απλώς «περίπλοκης» χώρας ενδυναμώνει ένα ώριμο αντίπαλο καθεστώς με καθιερωμένο ιστορικό υπονόμευσης των δυτικών συμμάχων του. Ο ισχυρισμός ότι η Τουρκία δεν έχει την ιδεολογική ακαμψία ή την πυρηνική φιλοδοξία του Ιράν είναι αληθής, αλλά σε μεγάλο βαθμό άσχετος.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η Τουρκία υπονομεύει ενεργά τα συμφέροντα ασφαλείας των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Άγκυρα κάνει ακριβώς αυτό, και το κάνει περισσότερο θράσος με το πέρασμα του χρόνου.<br /><br /><div>Δεν χρειάζεται να ψάξει κανείς πολύ στο παρελθόν για να βρει παραδείγματα. Μόλις στις 9 Μαρτίου, η Τουρκία ανέπτυξε έξι αμερικανικής κατασκευής μαχητικά αεροσκάφη F-16 στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου. Η κίνηση αυτή ήταν μια σημαντική κλιμάκωση για να μην αναφέρουμε την πιθανή παραβίαση του αμερικανικού δικαίου. Τα έξι μαχητικά ήταν επίσης μια ορατή πράξη εκφοβισμού που απευθύνεται στο Ισραήλ, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη των 300 μιλίων από την Κύπρο.<br /><br />Η Τουρκία αξιοποιεί την περιφερειακή της θέση όχι για να ενισχύσει τις δυτικές συμμαχίες της, αλλά για να προκαλέσει τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους εταίρους της. Η Τουρκία ηγείται των προσπαθειών για την επίτευξη εκεχειρίας στον πόλεμο κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, όχι επειδή επιθυμεί πρωτίστως να φέρει ειρήνη στην περιοχή, αλλά επειδή ένα αποδυναμωμένο ιρανικό καθεστώς θα εξυπηρετήσει τη φιλοδοξία της Άγκυρας να αναδειχθεί σε περιφερειακό ηγεμόνα.<br /><br />Αυτό δεν είναι ασυνήθιστο. Πουθενά αυτή η τάση δεν είναι πιο ξεκάθαρη από ό,τι στη σχέση της Τουρκίας με τη Χαμάς, η οποία προηγείται της τρέχουσας σύγκρουσης. Η υποστήριξη της Άγκυρας προς τη Χαμάς δεν περιορίζεται απλώς σε ρητορικούς επαίνους.<br /><br />Η υποστήριξη της Τουρκίας προς τη Χαμάς δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως ζήτημα διαφωνίας με τη Δύση ή ως μια κατανοητή σχέση μιας χώρας με μουσουλμανική πλειοψηφία με την «παλαιστινιακή υπόθεση». Θα πρέπει να θεωρείται ως αυτό που είναι: μια χώρα του ΝΑΤΟ που υποστηρίζει μια οργάνωσης που έχει χαρακτηριστεί ως τρομοκρατική από τις ΗΠΑ και υπονομεύει τα συμφέροντα ασφαλείας της διατλαντικής συμμαχίας.</div><div><br />Η σχέση της Τουρκίας με τη Χαμάς<br /><br />Η Χαμάς, ως πληρεξούσιος του Ιράν, έχει εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της Άγκυρας υπονομεύοντας τα συμφέροντα ασφαλείας του Ισραήλ, κάτι που η Τουρκία δεν θα ήθελε να αλλάξει μετά το τέλος του τρέχοντος πολέμου.<br /><br />Το 2011, η Χαμάς εγκαθίδρυσε παρουσία στην Τουρκία κατόπιν πρόσκλησης της τουρκικής κυβέρνησης. Στα χρόνια που ακολούθησαν, η Άγκυρα συνεργάστηκε ανοιχτά με αξιωματούχους της Χαμάς και χορήγησε υπηκοότητα στον εκλιπόντα πολιτικό επικεφαλής της ομάδας, Ισμαήλ Χανίγιε, και στον αναπληρωτή του, Σαλέχ αλ-Αρούρι. Η Τουρκία διευκόλυνε τη ροή χρημάτων και υλικού μέσω της οικονομικής υποδομής της χώρας, ενθαρρύνοντας τη Χαμάς να πραγματοποιήσει τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου.<br /><br />Η Τουρκία παραχωρεί ανοιχτά τη χρήση του εδάφους της στη Χαμάς, επιτρέποντας στην οντότητα να σχεδιάζει τρομοκρατικές επιθέσεις, να στρατολογεί και να συγκεντρώνει κεφάλαια. Μέχρι σήμερα, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν θεωρεί τη Χαμάς τρομοκρατική οργάνωση. Αυτή δεν είναι η συμπεριφορά ενός «δύσκολου συμμάχου» με τον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες απλώς έχουν τις διαφωνίες τους. Οι αναφορές που υποβαθμίζουν την υποστήριξη της Τουρκίας προς τη Χαμάς σε μια υποσημείωση υποτιμούν πόσο εδραιωμένη είναι αυτή η υποστήριξη και πόσο μπορεί να αυξηθεί στο μέλλον.<br /><br />Είναι αλήθεια, όπως παρατηρούν οι αναλυτές, ότι η Τουρκία και το Ιράν δεν είναι ίδιες σε καμία άμεση σύγκριση. Η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ και υποψήφια για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η υποστήριξή της προς τη Χαμάς είναι ίσως το μόνο σημείο σαφούς επικάλυψης με το Ιράν. Ωστόσο, είναι επίσης αλήθεια ότι δεν υπάρχουν δύο αντίπαλοι που να μοιάζουν μεταξύ τους. Είναι ακριβώς η θέση της Τουρκίας στη Δύση που την καθιστά πιο ισχυρή αντίπαλο των δυτικών.<br /><br />Κανένας άλλος σύμμαχος του ΝΑΤΟ δεν απαιτεί ταυτόχρονα την αμυντική ολοκλήρωση της Δύσης, ενώ παράλληλα βοηθά τους αντιπάλους της ίδιας συμμαχίας. Η αγορά του ρωσικού συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας S-400 από την Τουρκία συνοψίζει τέλεια αυτή την προοπτική.<br /><br />Ο λόγος που η κατοχή των S-400 όσο και F-35 από την Τουρκία θα ήταν επικίνδυνη είναι ότι τα δύο συστήματα, που λειτουργούν σε τακτική εγγύτητα μεταξύ τους ή δικτυωμένα μεταξύ τους, θα επέτρεπαν στη Μόσχα να αποκτήσει πολύτιμες πληροφορίες χρήσιμες για την κατάρριψη F-35 που πετούσαν Αμερικανοί ή σύμμαχοι των ΗΠΑ.<br /><br />Η απομάκρυνση της Τουρκίας από το πρόγραμμα F-35 και η επιβολή κυρώσεων από τις ΗΠΑ εμπόδισαν την πραγματοποίηση τέτοιων σεναρίων. Ωστόσο, ο Ερντογάν δεν έκανε πίσω μετά από αυτό το φιάσκο. Καθυστέρησε ενεργά την επέκταση του ΝΑΤΟ, καθυστερώντας την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας κατά σχεδόν 18 μήνες για να αποσπάσει μαχητικά αεροσκάφη F-16 από την Ουάσινγκτον.<br /><br />Καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία, η Τουρκία πούλησε όπλα στην Ουκρανία, αλλά μόνο ενώ παράλληλα αγνοούσε την πώληση αγαθών διπλής χρήσης που ωφελούν την αμυντική βιομηχανική βάση της Ρωσίας. Η Άγκυρα παρείχε επίσης ένα επιτρεπτικό περιβάλλον για παράνομες ρωσικές χρηματοοικονομικές ροές και, μέχρι σήμερα, αρνήθηκε να συμμετάσχει στην εφαρμογή διεθνών κυρώσεων κατά της Μόσχας.<br /><br />Τέτοιες ενέργειες αποτελούν ενεργή υπονόμευση της συλλογικής άμυνας του ΝΑΤΟ, ενώ παράλληλα η ίδια επωφελείται από τις συναλλαγές με τον Ρώσο αντίπαλό του. Η ρητορική που χαρακτηρίζει την Τουρκία ως το νέο Ιράν δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως μια σύγκριση όλων όσων αντιπροσωπεύει η Τουρκία. Είναι μια έκφραση που αποσκοπεί στο να μεταδώσει την ανάδειξη της Άγκυρας ως αντιπαλό “ηγεμόνα” που θα διαδεχθεί το Ιράν.<br /><br />Βεβαίως η “δημιουργία” ενός νέου περιφερειακού ηγεμόνα μπορεί να έχει εκλογικά οφέλη, ιδιαίτερα για τους Ισραηλινούς ηγέτες. Οι πολιτικοί συχνά ευδοκιμούν όταν υπάρχει ένας εχθρός γύρω από τον οποίο μπορούν να συσπειρωθούν. Ωστόσο, οι πολιτικοί μπορούν εξίσου εύκολα να εδραιώσουν την κληρονομιά τους αξιοποιώντας θετικές ευκαιρίες. Για παράδειγμα, οι Συμφωνίες του Αβραάμ θα μείνουν στην ιστορία ως ένα από τα καθοριστικά επιτεύγματα του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου – και του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Οι Συμφωνίες δεν καθοδηγήθηκαν από τον φόβο ενός περιφερειακού μπαμπούλα, αλλά από οικονομικές ευκαιρίες και μια γνήσια επιθυμία για ευημερία στη Μέση Ανατολή. Το εμπόριο και οι επενδύσεις μεταξύ του Ισραήλ και των εταίρων του στον Κόλπο αυξήθηκαν σημαντικά μετά την υπογραφή των Συμφωνιών.<br /><br />Με άλλα λόγια, οι καριέρες των Ισραηλινών ηγετών δεν εξαρτώνται από την άνοδο ενός νέου Ιράν. Υπάρχουν και άλλες τάσεις που πρέπει να αξιοποιηθούν, πράγμα που σημαίνει ότι οι προειδοποιήσεις για την Τουρκία πρέπει να εκληφθούν ως κάτι περισσότερο από απλή έπαρση. Επιπλέον, ενώ οι αναλυτές προσδιορίζουν σωστά την ιδεολογική πρόθεση της Τουρκίας ως ανόμοια με του Ιράν, αγνοούν τα λογικά αποτελέσματα της συμπεριφοράς της Τουρκίας.<br /><br />Η Τουρκία δεν διαθέτει δύναμη Quds και πυρηνικό πρόγραμμα, αλλά διατηρεί αυξανόμενη στρατιωτική παρουσία στο Κέρας της Αφρικής, τη Συρία και το Κατάρ. Η Άγκυρα επιδιώκει να επεκτείνει την επιρροή της και ενδεχομένως να επιβάλει νέα κυρίαρχα θαλάσσια σύνορα στην ανατολική Μεσόγειο, αμφισβητώντας τα καθιερωμένα σύνορα της Κύπρου και της Ελλάδας.<br /><br />Η σύγκριση του Ιράν και της Τουρκίας δεν πρέπει να είναι θεολογική – πρέπει να είναι στρατηγική. Και στρατηγικά, η Τουρκία είναι ολοένα και πιο αναθεωρητική. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι η λανθασμένη ταυτοποίηση της Τουρκίας με το Ιράν.<br /><br />Συνεχίζει να αντιμετωπίζει την Τουρκία ως έναν κανονικό σύμμαχο όταν δεν συμπεριφέρεται πλέον ως τέτοιος. Η Τουρκία δεν είναι το «νέο Ιράν» με την κυριολεκτική έννοια – αλλά δεν είναι πλέον αξιόπιστος σύμμαχος του ΝΑΤΟ. Ο κίνδυνος δεν έγκειται στην υπερβολή των φιλοδοξιών της Άγκυρας, αλλά στη συνέχιση της δικαιολογίας της, ενώ διαβρώνει τις ίδιες τις δομές συμμαχίας που εδώ και καιρό στηρίζουν τη δυτική ασφάλεια.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: το νέο Ιράν; Η αυξανόμενη πρόκληση της Άγκυρας για τα δυτικά συμφέροντα .

Καθώς το Ιράν και οι πληρεξούσιοί του δέχονται χτυπήματα από τις αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις, η Τουρκία θα μπορούσε να αναδειχθεί ω...

Διαβάστε την συνέχεια

Κίνηση-ματ: Πως ο ”ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ” ”μπλοκάρει” τον ”Αττίλα”-Μελετάται η δυνατότητα συμπαραγωγής στην Κύπρο.

<img height="200" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/04/b33da041009e49b1a7ad18e812125fc4.jpg" width="730" /><br /><br /><b>Γιάννος Χαραλαμπίδης</b><br />Η Κύπρος και δη η Εθνική Φρουρά θ’ αποκτήσει το ελληνικό αντι-drown σύστημα με την ονομασία «Κένταυρος», από την Ελλάδα. Σύμφωνα, μάλιστα, με πληροφορίες, μελετάται η δυνατότητα συμπαραγωγής στην Κύπρο. Και αυτή η συμπαραγωγή δεν αφορά μόνο στον «Κένταυρο», αλλά και άλλο στρατιωτικό υλικό, όπως οχήματα μεταφοράς προσωπικού για παράδειγμα.<br /><br />«Κένταυρος» και συλλογικό σύστημα ασφάλειας<br /><br />Το «Κένταυρος» δεν αντικαθιστά τα αντιπυραυλικά συστήματα και, εκ της φύσεώς του, ανήκει στη χαμηλή ζώνη αεράμυνας, δηλαδή στην πρώτη από τις τρεις που διαθέτει η Εθνική Φρουρά. Πάμε να δούμε ποιες είναι αυτές. Πρώτη ζώνη: Mistral 5 χιλιόμετρα και Tor-M1, 10 με 12 χιλιόμετρα. Δεύτερη ζώνη: Aspide 20 με 25 χιλιόμετρα και Buk έως και 50 χιλιόμετρα. Τρίτη ζώνη: Barak MX έως και 150 χιλιόμετρα. Μετά τα 100 χιλιόμετρα υπάρχει κενό, το οποίο σήμερα, λόγω του πολέμου στο Ιράν, καλύπτουν τα 4 ελληνικά μαχητικά F-16. Το ίδιο ισχύει και με τις φρεγάτες, που διαθέτουν συστήματα «Κένταυρος». Το αντιπυραυλικό και αντι-drone δίκτυ αεράμυνας στην Κύπρο αποκτά αυξημένη αξιοπιστία. Ενόσω το νησί τελεί υπό κατοχή και εφόσον η Τουρκία έχει δεχθεί ότι δεν βρίσκονται παρανόμως εδώ τα ελληνικά μαχητικά και οι φρεγάτες, καθότι η Ελλάδα είναι εγγυήτρια δύναμη, ουδείς λόγος υπάρχει για ν’ αποχωρήσουν μετά την κρίση στο Ιράν. Λογικότερο είναι να ενταχθούν οι δυνάμεις αυτές σε ένα σύστημα «συλλογικής ασφάλειας», που θα επιτρέπει τη συστάθμευσή των ελληνικών μαχητικών με τις ΗΠΑ στη Βάση «Ανδρέας Παπανδρέου».<br /><br />Αποτροπή «περιφερόμενων πυρομαχικών»<br /><br />Ο «Κένταυρος» δεν επιχειρεί με πυρομαχικά, αλλά ανήκει στα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου και στο λεγόμενο soft killing. Ενεργεί στην πρακτική της «jamming zone» (ζώνη παρεμβολής) έναντι των εχθρικών drones, όπως είναι: Μικρά UAVs (quadcopters), FPV drones, Loitering munitions (περιφερόμενα πυρομαχικά), Drones με GPS ή τηλεχειρισμό (RF link). Για την Κύπρο είναι σημαντική η αντιμετώπιση των «περιφερόμενων πυρομαχικών». Διότι εκ της φύσεώς τους είναι «drones καμικάζι», που προγραμματίζονται να μένουν στον αέρα για μίση π.χ. ώρα, ψάχνοντας και στοχεύοντας άρματα μάχης και μονάδες πυροβολικού. Χρησιμοποιήθηκαν από τους Αζέρους στον τελευταίο πόλεμο του Ναγκόρνο Καραμπάχ και ήταν ο φονέας των αρμάτων και των πυροβόλων των Αρμενίων.<br /><br />Όπλο ηλεκτρονικού πολέμου<br /><br />Πώς, λοιπόν, ο «Κένταυρος» εξουδετερώνει τα εχθρικά συστήματα; 1. Παρεμβολή ραδιοσυχνοτήτων (RF jamming), που επιφέρει διακοπή επικοινωνίας χειριστή και drone. 2. Παρεμβολή δορυφορικής πλοήγησης (GPS/GNSS), που προκαλεί απώλεια της θέσης και του προσανατολισμού. Ποια είναι τα αποτελέσματα; Α) Η απώλεια ελέγχου του εχθρικού drone. B) H επιστροφή στη βάση του. Αυτό, δηλαδή, που ονομάζεται «fail-safe», το οποίο σημαίνει το εξής: Στο drone υπάρχει σύστημα, που όταν διαπιστώνει τον κίνδυνο παρεμβολών, επιστρέφει στη βάση του για σωθεί. Γ) Η προσγείωση ή πτώση του εχθρικού drone. Σημειώνεται ότι ο «Κένταυρος» δεν μπορεί να εξουδετερώσει μαχητικά αεροσκάφη, πυραύλους και πλήρως αυτόνομα drones χωρίς επικοινωνία. Με άλλα λόγια, πρόκειται για drones που λαμβάνουν την αποστολή πριν από την απογείωση, δηλαδή γνωρίζουν στόχους και διαδρομή, χρησιμοποιώντας αισθητήρες (κάμερες, IMU κ.λπ.) και αλγορίθμους (AI). Πρόκειται για drones που εκτελούν την αποστολή χωρίς εξωτερική παρέμβαση, στη λογική π.χ. των περιφερόμενων πυρομαχικών.<br /><br />Στρατηγικοί χώροι προστασίας<br /><br />Πρόσθετα, στην περίπτωση της Κύπρου, ο «Κένταυρος», που θα είναι ενταγμένος στο σύστημα εγγύς άμυνας, μπορεί να προστατεύει Βάσεις, υποδομές, κέντρα διοίκησης και άλλες στρατηγικές εγκαταστάσεις. Συν του ότι μπορεί να προστατεύει αντιπυραυλικά συστήματα, όπως είναι για παράδειγμα το “Barak”, καλύπτοντας κενά στη χαμηλή ζώνη αεράμυνας. Τι σημαίνει αυτό; Ότι είναι δυνατό ν’ αποτραπούν απειλές από εχθρικά drones.<br /><br />Η αποχώρηση… των τελευταίων<br /><br />Να, λοιπόν, που ο πόλεμος στο Ιράν ανέδειξε κενά, ειδικώς μετά την αποτυχία των Βρετανών στις Βάσεις, αλλά και την ανάγκη κάλυψης της Κύπρου στη λογική της αυτοδύναμης άμυνας και του «συλλογικού συστήματος ασφάλειας». Εν ολίγοις, έσπευσαν δυνάμεις της ΕΕ και δη της Γαλλίας, αλλά και της Ισπανίας και της Ολλανδίας για να στηρίξουν την Κύπρο ως κράτη και όχι, δυστυχώς, ως ΕΕ επί τη βάσει του άρθρου 42,7. Οι δυνάμεις αυτές θα αποχωρήσουν από την περιοχή μετά τη λήξη της κρίσης στο Ιράν. Το ίδιο θα συμβεί και με τις ελληνικές δυνάμεις. Όπως είπε ο Πρόεδρος στις 24 Μαρτίου 2026, στο ελλαδικό κανάλι “OPEN”, «θα φύγουν τελευταίες».<br /><br />Οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές δυνάμεις ας φύγουν, παρότι καλό θα ήταν να βρεθεί μια φόρμουλα παραμονής τους, στα ακραία σύνορα της ΕΕ. Οι ελληνικές, όμως, γιατί να επιστρέψουν; Ο ρόλος τους δεν είναι ο ίδιος με τις λοιπές ευρωπαϊκές. Γιατί; Διότι η Ελλάδα: 1. Έχει ηθική εθνική και νομική υποχρέωση να υπερασπιστεί την Κύπρο ως μητέρα πατρίδα και όπως οι Συνθήκες Εγγύησης καθορίζουν, εφόσον τελεί υπό κατοχή και διαρκή απειλή. 2. Υπερασπιζόμενη την Κύπρο, υπερασπίζεται τη δική της κυριαρχία και ασφάλεια. Εάν κυριαρχήσει η Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο και πέσει η Κύπρος, θα κλείσουν οι ανατολικές πύλες του Αιγαίου και η επιβολή της διχοτόμησης στον 25ο μεσημβρινό θα είναι πολύ πιο εύκολη. Συνεπώς, η στρατηγική τής αποτροπής επιβάλλει την παραμονή των ελληνικών δυνάμεων και, γιατί όχι, την ενίσχυσή τους. Αυτό είναι το ένα σκέλος. Το άλλο, που θα πρέπει να συνεχίσει να ισχύει, είναι η σύνδεση της ισραηλινής αεράμυνας με την κυπριακή. Πρόκειται για μια θέση, την οποία είχαμε προ ετών διατυπώσει.<div><br /></div><div> Και η σύνδεση κυπριακής και ισραηλινής αεράμυνας είναι αυτήν τη στιγμή υπαρκτή λόγω των σχέσεων με το Ισραήλ και των υφιστάμενων απειλών, οι οποίες δεν θα εκλείψουν μετά τον πόλεμο του Ιράν, λόγω της αστάθειας και της τουρκικής επεκτατικής πολιτικής. Η νότια περιοχή της Κύπρου ώς την Κρήτη είναι ο πνεύμονας – ζωτικός χώρος – του Ισραήλ, αφού το ίδιο δεν διαθέτει στρατηγικό βάθος. Συνεπώς, γιατί η υφιστάμενη ασπίδα αεράμυνας από το Ισραήλ ώς την Κάρπαθο μέσω Κύπρου θα πρέπει να ξηλωθεί, όταν η τουρκική απειλή συνεχίζει να υπάρχει και έναντι της Ελλάδας και έναντι της Κύπρου και έναντι του Ισραήλ. Η κρίση τι δείχνει; Ότι ήταν ορθή η στρατηγική αντίληψη περί τον άξονα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ. Σε αυτό, άλλωστε, το αμυντικό σκηνικό προστίθενται οι διευκολύνσεις που έχουν δοθεί προς τις ΗΠΑ από την Κυπριακή Δημοκρατία για τη χρήση της Βάσης «Ανδρέας Παπανδρέου» και την αναβάθμισή της.<br /><br />Επιπτώσεις υποχώρησης<br /><br />Ποιος είναι, λοιπόν, ο λόγος ν’ ανατραπεί το αποτρεπτικό σκηνικό που έχει δημιουργηθεί, όταν η Τουρκία δεν εγκαταλείπει αυτήν την επεκτατικής της πολιτική; Γιατί ν’ αφεθεί η τουρκική απειλή να μας κόψει εκ νέου το οξυγόνο; Εκείνο το οποίο, κυρίως, θα πρέπει να συμβεί, είναι το εξής: Κύπρος και Ελλάδα θα πρέπει ν’ αναθεωρήσουν την αρχική και υφιστάμενη θέση τους ότι, μπορεί μεν να μην έχει αποφασιστεί η ημέρα αποχώρησης των ελληνικών δυνάμεων από την Κύπρο, αλλά θ’ αποχωρήσουν όταν περατωθεί η απειλή, που προκύπτει από την κρίση στο Ιράν. Δικαιολογημένα ρωτά κάποιος: Καλά, για την απειλή από το Ιράν, η Ελλάδα είναι εδώ, αλλά όταν κληθεί εκ νέου ν’ αντιμετωπιστεί η τουρκική απειλή θα τραπεί εις φυγήν είτε από μόνη της είτε κατόπιν αξίωσης της Άγκυρας; Δεν θα θεωρηθεί νέα υποχώρηση στην όποια τουρκική απειλή; Συνεπώς, πού θα είναι η αποτροπή; Διότι, τι σημαίνει αποτροπή; Να γνωρίζει οι αντίπαλος ότι, εάν τολμήσει να πραγματοποιήσει τις όποιες απειλές του, το κόστος θα είναι πολύ μεγαλύτερο από το όποιο όφελος. Ακούμε ότι υπάρχει αποτροπή. Εάν όμως υποχωρήσεις, δεν είναι ως να σε αναγκάζει η Τουρκία να επιστρέψεις στο Δόγμα «η Κύπρος κείται μακράν», για ν’ αποφύγεις την κρίση; Υπό αυτές δε τις συνθήκες, πώς θα συζητήσει η μεν Ελλάδα για το Αιγαίο και πώς η Κύπρος για τη διευθέτηση του Κυπριακού; Με την ουρά στα σκέλια;<br /><br />Σοβαρότητα και στρατηγική<br /><br />Εκείνο που δεν θα πρέπει να επαναληφθεί γεωστρατηγικά είναι ό,τι συνέβη με την αποχώρηση της Μεραρχίας το ’67 ή ό,τι συνέβη το ’74, όταν υπήρχε η αντίληψη πως θα ρίχναμε τον εχθρό στη θάλασσα επειδή είχαμε το πλεονέκτημα των «Φάντομ», αλλά τελικώς επειδή η Κύπρος έκειτο μακράν, οδηγηθήκαμε σε τραγωδία. Για να μην έχουμε νέο ’74, η Ελλάδα θα πρέπει να είναι εδώ. Και να φύγει με τον Αττίλα. Χρειάζεται σοβαρότητα και σταθερά βήματα, χωρίς πολιτικές με κεντρικό αντικείμενο το επικοινωνιακό όφελος, αλλά με σαφή αποτρεπτική ουσία για την εθνική και κρατική επιβίωση του Ελληνισμού γενικότερα, και της Κύπρου ειδικότερα.<img height="402" src="https://simerini.sigmalive.com/media/images/Stigmiotupo_othones_2026-04-04_152857.width-768.png" width="640" /><br /><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κίνηση-ματ: Πως ο ”ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ” ”μπλοκάρει” τον ”Αττίλα”-Μελετάται η δυνατότητα συμπαραγωγής στην Κύπρο.

Γιάννος Χαραλαμπίδης Η Κύπρος και δη η Εθνική Φρουρά θ’ αποκτήσει το ελληνικό αντι-drown σύστημα με την ονομασία «Κένταυρος», από την Ελλάδα...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι κινεζικές πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, δίνουν οδηγίες στούς Ιρανούς για να καταρρίπτουν αεροσκάφη των ΗΠΑ.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-04/%CE%97%CE%A0%CE%911.jpg?itok=63ITrA1v" width="724" /><br />Πόλεμος κρίσιμων πληροφοριών ανάμεσα σε Κίνα και ΗΠΑ με επίκεντρο το Ιράν<br /><br />Οι κινεζικές υπηρεσίες στρατιωτικών πληροφοριών βρήκαν έναν ευφάνταστο τρόπο , για να βοηθήσουν τους Ιρανούς Φρουρούς να καταρρίπτουν αμερικανικά αεροσκάφη πάνω από το Ιράν.<br /><br />Οι κινεζικές πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, συμπεριλαμβανομένων των Weibo και WeChat, αντιμετωπίζουν "μια ραγδαία αύξηση στις αναρτήσεις που παρέχουν τακτικές συμβουλές στο Ιράν, για την αντιμετώπιση των στρατιωτικών περιουσιακών στοιχείων των ΗΠΑ και του Ισραήλ".<br /><br />Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εφημερίδας South China Morning Post (SCMP), αυτές οι συνεισφορές, που συχνά παράγονται από άτομα με τεχνικό υπόβαθρο, περιλαμβάνουν λεπτομερείς στρατηγικές για τη στόχευση μαχητικών F-35 και την υιοθέτηση μη συμβατικών τακτικών πολέμου.<br /><br />Ο Τίτλος: "Πώς να καταρρίψεις ένα αμερικανικό F-35 πάνω από το Ιράν, και το προφητικό εγχειρίδιο ενός Κινέζου μηχανικού για το θέμα αυτό έχουν γίνει viral".<br /><br />Χρήστες με υπόβαθρο στη μηχανική, την αεροδιαστημική και την πληροφορική μοιράζονται λεπτομερείς αναλύσεις, όπως χαρτογράφηση αμερικανικών βάσεων, στρατηγικές κατά αεροπλανοφόρων στον Κόλπο και μοντέλα αμυντικών σεναρίων.<br /><br />Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό φαινόμενο που αναδύεται από την Κίνα, καθώς τεχνικά καταρτισμένοι δήθεν "πολίτες", προσφέρουν εθελοντικά τις γνώσεις τους στο διαδίκτυο για να βοηθήσουν το Ιράν να αντιμετωπίσει τη στρατιωτική υπεροχή των ΗΠΑ.<br /><br />Πρόκειται για μια σοβαρή πολιτική που αναδύεται από την Κίνα, καθώς η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή συνεχίζεται.<br /><br />Κινέζοι πολίτες με τεχνικές γνώσεις ( δηλαδή πράκτορες της Κίνας) προσφέρουν εθελοντικά την εμπειρογνωμοσύνη τους στο διαδίκτυο για να βοηθήσουν το Ιράν να αντιμετωπίσει τη στρατιωτική υπεροχή των ΗΠΑ, χωρίς να ζητούν αμοιβή ή επίσημη υποστήριξη.<br /><br />Η τάση αυτή αποτυπώθηκε με τον πιο εύγλωττο τρόπο στις 14 Μαρτίου, όταν ένα λεπτομερές εκπαιδευτικό βίντεο για τον τρόπο κατάρριψης του αμερικανικού F-35 εμφανίστηκε στα κινεζικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης και έγινε viral.<br /><br />Δημιουργημένο από τον λογαριασμό «Laohu Talks World» και με υπότιτλους στα περσικά, το βίντεο εξηγούσε λεπτομερώς πώς το Ιράν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα χαμηλού κόστους συστήματά του για να στοχεύσει και να καταστρέψει το προηγμένο μαχητικό αεροσκάφος.<br /><br />Συγκέντρωσε δεκάδες εκατομμύρια προβολές. Πέντε ημέρες μετά τη δημοσίευση, στις 19 Μαρτίου, το Ιράν ισχυρίστηκε ότι είχε χτυπήσει ένα αμερικανικό F-35.<br /><br />Η προσπάθεια αυτή δεν ήταν καθόλου μεμονωμένη από τότε που ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου.<br /><br />Σε όλα τα κινεζικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης, πολλοί άνθρωποι με υπόβαθρο στους τομείς της επιστήμης, της τεχνολογίας, της μηχανικής και των μαθηματικών (STEM) έχουν δημιουργήσει και μοιραστεί περιεχόμενο με στόχο να βοηθήσουν την πολεμική προσπάθεια του Ιράν.<br /><br />Ορισμένοι φαίνεται να διαθέτουν εξειδικευμένες γνώσεις σχετικά με τον στρατιωτικό εξοπλισμό.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα της Washington Post, ιδιωτικές κινεζικές εταιρείες με δεσμούς με τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (PLA) χρησιμοποιούν τεχνητή νοημοσύνη (AI) για να φιλτράρουν δεδομένα ανοιχτής πηγής (Open-Source Intelligence - OSINT) και να παρέχουν πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο για τις κινήσεις των αμερικανικών δυνάμεων.<br /><br /> Η δραστηριότητα αυτή θεωρείται από ορισμένους αναλυτές ως μια μορφή "κοινωνικοποίησης της στρατιωτικής γνώσης", όπου η τεχνολογική εμπειρογνωμοσύνη της Κίνας διοχετεύεται ανεπίσημα για να ενισχύσει τις δυνατότητες του Ιράν.<br /><br />Ενώ το Πεκίνο διατηρεί επίσημα μια στάση ουδετερότητας και καλεί σε κατάπαυση του πυρός, η ανοχή ή η ενθάρρυνση τέτοιου περιεχομένου στα ελεγχόμενα κινεζικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης υποδηλώνει μια στρατηγική ευθυγράμμιση με την Τεχεράνη.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι κινεζικές πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, δίνουν οδηγίες στούς Ιρανούς για να καταρρίπτουν αεροσκάφη των ΗΠΑ.

Πόλεμος κρίσιμων πληροφοριών ανάμεσα σε Κίνα και ΗΠΑ με επίκεντρο το Ιράν Οι κινεζικές υπηρεσίες στρατιωτικών πληροφοριών βρήκαν έναν ευφάν...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι πραγματικά ζητάει ο Τραμπ από το ΝΑΤΟ

<a href="https://image.cagle.com/306103/830/306103-trump-and-nato.png"><img border="0" height="141" src="https://image.cagle.com/306103/830/306103-trump-and-nato.png" width="746" /></a><br /><br /><div><b>Δημήτρης Μηλάκας</b></div><div>Για δεκαετίες το ΝΑΤΟ δεν ήταν απλώς μια συμμαχία. Ήταν η αρχιτεκτονική ελέγχου της Ευρώπης: οι ΗΠΑ μέσα, η Ρωσία έξω, η Γερμανία σε πειθαρχία. Ένα σύστημα σταθερότητας που εξυπηρετούσε πρώτα την Ουάσιγκτον.<br /><br />Το εν λόγω σχήμα ουδέποτε είχε να κάνει με ιδεολογία, παρ’ όλο που χρησιμοποίησε τη «φιλελεύθερη» δυτική δημοκρατία ως ιδεολογικό περίβλημα…<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν απορρίπτει αυτό το σχήμα. Το επαναδιαπραγματεύεται.<br /><br />Το ΝΑΤΟ, στη δική του ανάγνωση, δεν είναι στρατηγικό εργαλείο αλλά «κακή συμφωνία». Αν οι σύμμαχοι δεν πληρώνουν και δεν ευθυγραμμίζονται, τότε η αμερικανική ομπρέλα παύει να είναι δεδομένη.<br /><br />Εδώ βρίσκεται η ουσία της όψιμης αμερικανικής απειλής. Δεν πρόκειται για αποχώρηση των ΗΠΑ, είναι όρος της Ουάσιγκτον για συμμόρφωση / τυφλή υπακοή των συμμάχων. Ένα «ή συμμορφώνεστε ή αποσύρομαι».<br /><br />Η Ουάσιγκτον επιχειρεί να διατηρήσει τον έλεγχο μειώνοντας το κόστος. Να κρατήσει την Ευρώπη εντός της σφαίρας επιρροής της αλλά με όρους πιο σκληρούς και πιο άμεσους.<br /><br />Το πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι τέτοιες απειλές δεν λειτουργούν γραμμικά. Η Ευρώπη αρχίζει να σκέφτεται εναλλακτικές.<br /><br />Η στρατηγική αυτονομία, που ήταν θεωρία, αποκτά περιεχόμενο. Και η Γερμανία, αντί να μένει «κάτω», μπαίνει στον πειρασμό να δοκιμάσει τα όρια της δικής της ισχύος.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Ρωσία δεν χρειάζεται να κερδίσει στρατιωτικά. Της αρκεί να διαβρώσει τη συνοχή, κι αυτό αποτελεί βασικό κέρδος από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις που πραγματοποιεί στην Ουκρανία.<br /><br />Κάθε ρωγμή στη διατλαντική σχέση – σαν την πρόσφατη απροθυμία των Ευρωπαίων να συνδράμουν στην αμερικανική «πειρατεία» στα στενά του Ορμούζ – μειώνει την πίεση πάνω στη Μόσχα.<br /><br />Το «έξω» η Ρωσία από την Ευρώπη γίνεται πιο σχετικό, πιο διάτρητο, πιο διαχειρίσιμο. Έτσι, το παράδοξο γίνεται εμφανές.<br /><br />Στην προσπάθεια να ενισχύσει τον έλεγχο, η Αμερική ρισκάρει να τον αποδυναμώσει. Το εργαλείο πίεσης μπορεί να εξελιχθεί σε εργαλείο αποσύνθεσης. Και αυτό δεν είναι θεωρία, είναι ήδη προφανής και διακριτή τάση.<br /><br />Το ερώτημα, τελικά, δεν είναι αν οι ΗΠΑ θα φύγουν από το ΝΑΤΟ. Είναι αν, παραμένοντας, θα αλλάξουν τόσο τους όρους, ώστε η συμμαχία να αποδεχτεί – χωρίς προσχήματα – ότι λειτουργεί υπό καθεστώς (αμερικανικής) ηγεμονίας.<br /><br />Και εδώ βρίσκεται η πραγματική μετατόπιση που επιδιώκει ο Τραμπ: δεν θέλει την αποχώρηση των ΗΠΑ από τη συμμαχία. Θέλει το ΝΑΤΟ υπό τους δικούς του όρους, εργαλείο επιβολής των αμερικανικών γεωπολιτικών επιδιώξεων με τις ελάχιστες δυνατές δεσμεύσεις και με τον λογαριασμό πληρωμένο από τους Ευρωπαίους.<br /><br /></div><div><a href="https://www.topontiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι πραγματικά ζητάει ο Τραμπ από το ΝΑΤΟ

Δημήτρης Μηλάκας Για δεκαετίες το ΝΑΤΟ δεν ήταν απλώς μια συμμαχία. Ήταν η αρχιτεκτονική ελέγχου της Ευρώπης: οι ΗΠΑ μέσα, η Ρωσία έξω, η Γε...

Διαβάστε την συνέχεια

Κι αν επιβιώσει το καθεστώς των μουλάδων...

<a href="https://www.journalofdemocracy.org/wp-content/uploads/2025/06/36.4-Boroumand-photo-scaled-e1750707482389.jpg"><img border="0" height="133" src="https://www.journalofdemocracy.org/wp-content/uploads/2025/06/36.4-Boroumand-photo-scaled-e1750707482389.jpg" width="715" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πώς θα είναι ο κόσμος αν επιβιώσει το καθεστώς των μουλάδων</span></h3>Του <b>Κώστα Ράπτη</b><br />"Όταν τελειώσουμε, αναλάβετε την κυβέρνησή σας. Θα είναι δική σας", δήλωνε προς τον ιρανικό λαό ο Ντόναλντ Τραμπ τη στιγμή που εγκαινίαζε ό,τι έχει ήδη αποκληθεί Τρίτος Πόλεμος του Κόλπου. Όμως ο ρητά εκπεφρασμένος στόχος της "αλλαγής καθεστώτος" στην Τεχεράνη φαντάζει πλέον ως η λιγότερο πιθανή έκβαση αυτού του πολέμου, αφότου η Ισλαμική Δημοκρατία κατόρθωσε να αποκρούσει τις πρώτες επιθέσεις, εγκαθιστώντας τον Μοτζταμπά Χαμενεΐ στη θέση του δολοφονηθέντος πατρός του και εξαπολύοντας στρατιωτικά αντίμετρα που έπληξαν τους γείτονές του και τη διεθνή οικονομία.<br /><br />Σύμφωνα με ανάλυση της αντιπροέδρου του Brookings Institution, Σούζαν Μαλόνι, στο Foreign Policy, αυτό που θέλουν οι ηγέτες του Ιράν είναι να προωθήσουν το επαναστατικό σχέδιο της χώρας τους, εγκαινιάζοντας ό,τι θα μπορούσε να περιγραφεί ως η Τρίτη Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. Η πρώτη δημοκρατία, με επικεφαλής τον αγιατολάχ Ρουχολάχ Χομεϊνί, ήταν ένα επαναστατικό πείραμα που επεδίωκε να επιβάλει θρησκευτική κυριαρχία στο εσωτερικό και να αποσταθεροποιήσει τους γείτονές της. Η διακυβέρνηση του Αλί Χαμενεΐ εγκαινίασε τη δεύτερη δημοκρατία, η οποία θεσμοθέτησε την κυριαρχία του αξιώματος του ανώτατου ηγέτη και ενδυνάμωσε τον στρατό μέσω του ρόλου του στην ανοικοδόμηση μετά τον πόλεμο Ιράν-Ιράκ της δεκαετίας του 1980. Κατασκευάζοντας την άνοδο του Μοτζταμπά, το καθεστώς επιδιώκει να εγκαθιδρύσει την τρίτη δημοκρατία: ένα ρητά πραιτωριανό κράτος, με το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης και τον ευρύτερο μηχανισμό ασφαλείας να ελέγχουν σταθερά τη λήψη αποφάσεων σε όλες τις πτυχές της διακυβέρνησης, της κοινωνίας και της εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Η διεκδίκηση αποζημιώσεων<br /><br />Η Τεχεράνη βασίζεται στην ικανότητά της να επιβιώσει περισσότερο από τους αντιπάλους της, με την ελπίδα να πετύχει μια συμφωνία που θα επιτρέψει στο καθεστώς όχι μόνο να ζήσει άλλη μία μέρα, αλλά ιδανικά και να ξεφύγει από τον ασφυκτικό κλοιό των κυρώσεων "μέγιστης πίεσης" του Τραμπ, οι οποίες έχουν καταστρέψει το νόμισμά του και έχουν τροφοδοτήσει τη λαϊκή οργή. Ελπίζουν να χρησιμοποιήσουν τον πόλεμο ως σημείο εισόδου για την αποκατάσταση της περιφερειακής τους κυριαρχίας. Οι Ιρανοί ηγέτες πιστεύουν ότι στη χώρα οφείλεται αποζημίωση για τις τεράστιες ζημιές που υπέστη σε ό,τι θεωρούν αδικαιολόγητη επίθεση, και σκοπεύουν να εισπράξουν αυτό το χρέος. Η Τεχεράνη έχει τους γείτονές της σε δύσκολη θέση, κυριολεκτικά, και λίγοι εκατέρωθεν του Κόλπου ζουν με την ψευδαίσθηση ότι αυτό είναι ένα βραχυπρόθεσμο πρόβλημα. Θα αναζητήσουν λύσεις που είναι ταυτόχρονα πρακτικές και ανθεκτικές.<br /><br />Το προηγούμενο του 1982<br /><br />Είναι επίσης πιθανό η Τεχεράνη να κερδίσει τον πόλεμο αλλά να χάσει την ειρήνη, ως αποτέλεσμα της αδιαλλαξίας, της αβάσιμης αισιοδοξίας ή της εσωτερικής αναταραχής της, όπως ακριβώς έκαναν και προηγούμενοι Ιρανοί ηγέτες σε μια κρίσιμη καμπή στον πόλεμο με το Ιράκ. Τον Ιούνιο του 1982, λίγες μόνο μέρες μετά τις επιτυχημένες ιρακινές επιθέσεις στις εγκαταστάσεις εξαγωγής πετρελαίου του Ιράν, το νεοσύστατο Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου, που αποτελούνταν από τους περισσότερους Άραβες γείτονες του Ιράν στον Περσικό Κόλπο, πρότεινε κατάπαυση του πυρός. Το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου προσέφερε 25 δισεκατομμύρια δολάρια σε αποζημιώσεις στην Τεχεράνη –περισσότερα από 84 δισεκατομμύρια δολάρια σε σημερινά δολάρια– σε αντάλλαγμα για τη συμφωνία του Ιράν να τερματίσει τον πόλεμο χωρίς να ξεκινήσει επίθεση για την εκδίωξη του Σαντάμ. Η Τεχεράνη επέμεινε ότι οι ζημιές του πολέμου ανέρχονταν σε έξι φορές αυτό το ποσό και τελικά αρνήθηκε να τερματίσει τον πόλεμο. Τα επόμενα έξι χρόνια σύγκρουσης είχαν τεράστιο αντίκτυπο στη χώρα και η Ισλαμική Δημοκρατία απέτυχε στην προσπάθειά της να τερματίσει την κυριαρχία του Σαντάμ.<br /><br />Αυτή τη φορά, αν η Τεχεράνη εκμεταλλευτεί το πλεονέκτημά της, προσπαθώντας να διατηρήσει ή να αξιοποιήσει τον ασφυκτικό της έλεγχο στα Στενά, οι γείτονές της και ο κόσμος μπορεί να είναι έτοιμοι να επωμιστούν το εξαιρετικό κόστος και τους κινδύνους μιας οριστικής ήττας για το καθεστώς.<br /><br />Τέλος, ακόμη και αν η Ισλαμική Δημοκρατία αντέξει στην ενεργό φάση της σύγκρουσης, οι συνέπειες θα μπορούσαν να σημάνουν την καταστροφή της. Οι δονήσεις από τη σύγκρουση θα είναι μακροχρόνιες και ο αντίκτυπός τους θα ξεδιπλωθεί και πιθανότατα θα μεγεθυνθεί με την πάροδο του χρόνου. Οι χιλιάδες αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ και του Ισραήλ θα αφήσουν ένα τεράστιο κόστος ανοικοδόμησης. Η αντοχή της Ισλαμικής Δημοκρατίας μπορεί να επιτρέψει στους ηγέτες της να αποφύγουν τη συνθηκολόγηση προς το παρόν, αλλά η νίκη τους μπορεί κάλλιστα να σπείρει τους σπόρους της πτώσης του καθεστώτος, καταλήγει η Μαλόνι.<br /><br />Οι νέες οικονομικές ισορροπίες και οι συμμαχίες που θα αναζητηθούν<br /><br />Εάν το καθεστώς επιβιώσει του εν εξελίξει πολέμου, όπερ όλο και πιο πιθανό, το αποτέλεσμα θα παρουσιαστεί από τους ιθύνοντες ως "θεία νίκη" εναντίον τόσο του Ισραήλ όσο και των Ηνωμένων Πολιτειών. Την ίδια ώρα, ωστόσο, ακόμη και εντός του καθεστώτος γίνεται σαφώς αντιληπτό ότι η επιβίωση δεν λύνει τις θεμελιώδεις προκλήσεις της επόμενης μέρας. Η οικονομική κατάσταση του Ιράν ήταν ήδη σοβαρή πριν από τον πόλεμο και έχει μόνο επιδεινωθεί περαιτέρω, παρά τα σημαντικά έσοδα από το πετρέλαιο που προέκυψαν εν τω μεταξύ. Υπό αυτή την έννοια, υποστηρίζει στο Χ ο Ντάνι Σιτρίνοβιτς, ερευνητής στο Ινστιτούτο Σπουδών Εθνικής Ασφαλείας του Ισραήλ, ειδικός σε θέματα του Ιράν και εταίρος του Atlantic Council των ΗΠΑ, το τέλος του πολέμου δεν είναι ένα τελικό σημείο, παρά η αρχή νέων εσωτερικών προκλήσεων για ένα καθεστώς πιο ριζοσπαστικό, πιο απομονωμένο και με κακές σχέσεις με τα κράτη του Κόλπου. Τίποτα από αυτά, ωστόσο, δεν εγγυάται αλλαγή καθεστώτος.<br /><br />Τι είναι λοιπόν πιθανό να κάνει το Ιράν στη συνέχεια; Κατά τον Σιτρίνοβιτς, το Ιράν θα επιδιώξει να δημιουργήσει σταθερά έσοδα αξιοποιώντας τον έλεγχο ή την επιρροή στη θαλάσσια κυκλοφορία στο Στενό του Ορμούζ. Επιπλέον θα προσπαθήσει να σπάσει την οικονομική πίεση των αμερικανικών κυρώσεων χρησιμοποιώντας το Ορμούζ ως εργαλείο καταναγκασμού και πιέζοντας τις χώρες να συνεργαστούν οικονομικά με το Ιράν. Παράλληλα θα εμβαθύνει τους οικονομικούς και στρατιωτικούς δεσμούς με την Κίνα και τη Ρωσία και ενδεχομένως θα επεκτείνει τη συνεργασία με τη Βόρεια Κορέα και το Πακιστάν.<br /><br />Λιγότερη θρησκεία, περισσότερη καταστολή<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο θα πρέπει να αναμένεται ενίσχυση της εσωτερικής καταστολής, ιδίως μέσω των πολιτοφυλάκων Μπασίτζ, για την αποτροπή νέων διαδηλώσεων, συμπεριλαμβανομένου του αυστηρότερου ελέγχου της κοινωνίας και της αυξημένης επιτήρησης στο διαδίκτυο. Παραδόξως, όμως, ενδέχεται να δούμε κάποια χαλάρωση της θρησκευτικής επιβολής στο εσωτερικό, καθώς οι Φρουροί της Επανάστασης εδραιώνουν την εξουσία τους και το κληρικό κατεστημένο γίνεται λιγότερο κυρίαρχο, καίτοι το Ιράν θα διατηρεί μια σκληροπυρηνική στάση στο εξωτερικό.<br /><br />Είναι πιθανή μια προσέγγιση των κρατών του Κόλπου σε μια προσπάθεια ανοικοδόμησης των σχέσεων, με βάση την κοινή αντίληψη ότι η εξάρτηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι αβέβαιη. Μολονότι δε αναμένεται εντατικοποίηση των προσπαθειών για την αύξηση των εξαγωγών πετρελαίου και των σχετικών εσόδων, αυτό ενδέχεται εντέλει να μην αποδειχθεί αρκετό. Η νέα ηγεσία θα μπορούσε να αντιμετωπίσει ένα θεμελιώδες δίλημμα: να δώσει προτεραιότητα στην στρατιωτική ενίσχυση ή στην αντιμετώπιση των οικονομικών αναγκών του ιρανικού πληθυσμού; Με άλλα λόγια, το τέλος του πολέμου δεν εγγυάται σταθερότητα για το καθεστώς, αλλά θα ήταν λάθος να υποτιμήσουμε την ικανότητά του να επιβιώσει, ακόμη και υπό σοβαρή οικονομική πίεση, καταλήγει ο Σιτρίνοβιτς.<br /><br /><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<div><br /></div>

Κι αν επιβιώσει το καθεστώς των μουλάδων...

Πώς θα είναι ο κόσμος αν επιβιώσει το καθεστώς των μουλάδων Του Κώστα Ράπτη "Όταν τελειώσουμε, αναλάβετε την κυβέρνησή σας. Θα είναι δι...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ελληνική πυροβολαρχία Patriot στη Σαουδική Αραβία κατέρριψε ιρανικό drone.

<img height="100" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/04/PATRIOT-ELDYSA-SAUDI-ARABIA-GEETHA-1-750x375.jpg" width="711" /><br /><br />Για ακόμα μια φορά η Ελληνική Δύναμη Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ) με την πυροβολαρχία Patriot που έχει αναπτυχθεί στην περιοχή της Γιανμπού, απέδειξε την αξία της, τον υψηλό επίπεδο επιχειρησιακής ετοιμότητας και τον επαγγελματισμό της, καθώς κατέρριψε ένα μην επανδρωμένο αεροσκάφος (drone) που εκτοξεύθηκε εναντίον της επικράτειας της Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Στην σχετική ανακοίνωση, το ΓΕΕΘΑ αναφέρει:<br /><br />»Γνωρίζεται ότι τη Μεγάλη Δευτέρα 6 Απριλίου 2026 και πρώτες πρωινές ώρες η Πυροβολαρχία Κατευθυνόμενων Βλημάτων PATRIOT της Ελληνικής Δύναμης Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ), στο πλαίσιο της συμμετοχής της στην αποστολή της διεθνούς πρωτοβουλίας «Integrated Air Missile Defense (IAMD)<br />Concept» για την υποστήριξη της αεράμυνας του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας, έβαλε ένα βλήμα και κατέρριψε ένα στόχο (Μη Επανδρωμένο Αερόχημα – UAV), σύμφωνα με τους ισχύοντες Κανόνες Εμπλοκής. Η δύναμη συνεχίζει κανονικά την αποστολή της».<br /><br />Υπενθυμίζεται πως στις 19 Μαρτίου 2026, η ελληνική πυροβολαρχία Patriot είχε αναχαιτίσει δύο ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους με στόχο την Σαουδική Αραβία, με την ελληνική πλευρά αλλά και το Ριάντ να συγχαίρει τα μέλη της ΕΛΔΥΣΑ για την επιτυχία τους.<div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η ελληνική πυροβολαρχία Patriot στη Σαουδική Αραβία κατέρριψε ιρανικό drone.

Για ακόμα μια φορά η Ελληνική Δύναμη Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ) με την πυροβολαρχία Patriot που έχει αναπτυχθεί στην περιοχή της Γιανμπού, α...

Διαβάστε την συνέχεια

Το σημείο μηδέν της παγκόσμιας οικονομίας. Το Ιράν κρατά τα «χαρτιά» του Ορμούζ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/hormuz.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/hormuz-696x464.jpg" width="736" /></a><br /><br />Σε ένα επικίνδυνο σταυροδρόμι βρίσκεται η παγκόσμια οικονομία, με το βλέμμα στραμμένο στα Στενά του Ορμούζ, που έχουν μετατραπεί στο απόλυτο «σημείο μηδέν». Ενώ μέχρι πρόσφατα η Ουάσινγκτον εμφανιζόταν καθησυχαστική, η ρητορική του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ διολίσθησε μέσα σε λίγα 24ωρα από την αυτοπεποίθηση στην απόλυτη οργή, αποκαλύπτοντας μια σκληρή αλήθεια: Το Ιράν, αυτή τη στιγμή, κρατά τα ισχυρότερα χαρτιά στη γεωπολιτική σκακιέρα της ενέργειας.<br /><br />Η αλλαγή της ρητορικής<br /><br />Μόλις την περασμένη Τετάρτη, ο Ντόναλντ Τραμπ, απευθυνόμενος στο αμερικανικό έθνος από τον Λευκό Οίκο, επιχείρησε να υποβαθμίσει τη σημασία της περιοχής. «Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν εισάγουν σχεδόν καθόλου πετρέλαιο μέσω των Στενών του Ορμούζ… Δεν το χρειαζόμαστε», δήλωσε χαρακτηριστικά. Ωστόσο, η εικόνα άλλαξε άρδην την Κυριακή. Μέσω μιας ανάρτησης στο Truth Social, ο τόνος έγινε επιθετικός και σχεδόν απεγνωσμένος: «Ανοίξτε τα γ@μημέν@ τα Στενά, τρελοί μπάσταρδοι, αλλιώς θα ζήσετε την Κόλαση – ΑΠΛΩΣ ΔΕΙΤΕ!».<div><br />Τι μεσολάβησε; Η απάντηση κρύβεται στους αριθμούς των διεθνών αγορών. Την Πέμπτη, μόλις μία ημέρα μετά τον καθησυχαστικό λόγο του Τραμπ, το αμερικανικό πετρέλαιο εκτινάχθηκε πάνω από 11%, κλείνοντας στα 111 δολάρια το βαρέλι. Ήταν μια από τις μεγαλύτερες ημερήσιες ανόδους στην ιστορία, φέρνοντας το αργό πετρέλαιο του Δυτικού Τέξας σε επίπεδα που δεν είχαν παρατηρηθεί εδώ και τέσσερα χρόνια. Η αγορά «ψήφισε» και η ετυμηγορία ήταν σαφής: Η σταθερότητα της παγκόσμιας οικονομίας περνά αναγκαστικά μέσα από τα στενά.<br /><br />Το παράδοξο της ενεργειακής ανεξαρτησίας<br /><br />Στα χαρτιά, ο Τραμπ έχει ένα δίκιο. Χάρη στην επανάσταση του fracking και των οριζόντιων γεωτρήσεων, κυρίως στη λεκάνη Permian του Τέξας, οι ΗΠΑ παράγουν πλέον 22 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα – διπλάσια από τη Σαουδική Αραβία. Όμως, αυτή η «ενεργειακή ανεξαρτησία» είναι εν μέρει μια οφθαλμαπάτη.<br />Το πρόβλημα είναι διττό. Πρώτον, η φύση του πετρελαίου: Οι ΗΠΑ παράγουν ελαφρύ αργό, ιδανικό για βενζίνη αλλά ακατάλληλο για ντίζελ, θέρμανση και άσφαλτο. Για αυτά, η αμερικανική βιομηχανία χρειάζεται το βαρύ αργό που εισάγεται από τη Μέση Ανατολή και τη Βενεζουέλα. Δεύτερον, και σημαντικότερο, η αγορά είναι παγκόσμια. Μια έλλειψη στην άλλη πλευρά του πλανήτη προκαλεί ντόμινο στις τιμές παντού. Όπως επισημαίνουν αναλυτές, οι εισαγωγείς ανταγωνίζονται πλέον για κάθε διαθέσιμο βαρέλι, σπρώχνοντας το κόστος στα ύψη.<br /><br />Οι επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία<br /><br />Η αύξηση των τιμών δεν είναι απλώς ένας αριθμός στις οθόνες της Wall Street. Ήδη, η μέση τιμή της βενζίνης στις ΗΠΑ έχει σκαρφαλώσει στα 4,11 δολάρια ανά γαλόνι, πλήττοντας άμεσα τα νοικοκυριά με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. Οι μικρές επιχειρήσεις, αδυνατώντας να απορροφήσουν περαιτέρω το κόστος, βρίσκονται μπροστά στο φάσμα των απολύσεων.<br />Οι οικονομολόγοι προειδοποιούν: Κάθε αύξηση 10 δολαρίων στο βαρέλι «ροκανίζει» έως και 0,4 ποσοστιαίες μονάδες από το ΑΕΠ. Με μια αύξηση της τάξεως των 40 δολαρίων, η αμερικανική οικονομία κινδυνεύει να χάσει μια ολόκληρη ποσοστιαία μονάδα ανάπτυξης. Αν η τιμή φτάσει τα 150 ή τα 200 δολάρια, το σενάριο της βαθιάς ύφεσης δεν θα είναι πλέον απειλή, αλλά βεβαιότητα. Επιπλέον, ο πληθωρισμός του Μαρτίου αναμένεται στο 3,5%, εξαφανίζοντας τις αυξήσεις των μισθών του τελευταίου έτους.</div><div><br />Το Ιράν και το «όπλο» των Στενών<br /><br />Σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό, η Τεχεράνη δείχνει να γνωρίζει τη δύναμή της. Το αποτελεσματικό κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ έχει εγκλωβίσει την Ουάσινγκτον σε ένα αδιέξοδο χωρίς σαφή στρατηγική εξόδου. Η κυβέρνηση Τραμπ υπόσχεται ναυτικές συνοδείες και ασφαλιστικές καλύψεις στα πλοία, όμως οι ασφαλιστές και οι πλοιοκτήτες παραμένουν διστακτικοί.<br />Το Ιράν, από την πλευρά του, παίζει το χαρτί των «διοδίων» για την ασφαλή διέλευση, μια πρόταση που οι χώρες του Κόλπου απορρίπτουν, οδηγώντας σε ένα τέλμα που στερεί από την παγκόσμια αγορά από 4,4 έως 8 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα.<br />Η προθεσμία που έθεσε ο Τραμπ για την Τετάρτη στις 3 π.μ. (ώρα Ελλάδας) αποτελεί την τελευταία προσπάθεια άσκησης πίεσης. Όμως, η αλλαγή στη γλώσσα του Προέδρου –από την αδιαφορία στην οργή– προδίδει την ανησυχία ότι η Αμερική δεν είναι τελικά θωρακισμένη. Το «σημείο μηδέν» των Στενών του Ορμούζ δεν αφορά μόνο τη Μέση Ανατολή, αλλά το κόστος του φαγητού, των μεταφορών και της επιβίωσης σε κάθε γωνιά του πλανήτη.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το σημείο μηδέν της παγκόσμιας οικονομίας. Το Ιράν κρατά τα «χαρτιά» του Ορμούζ.

Σε ένα επικίνδυνο σταυροδρόμι βρίσκεται η παγκόσμια οικονομία, με το βλέμμα στραμμένο στα Στενά του Ορμούζ, που έχουν μετατραπεί στο απόλυτο...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ιράν εκτιμά ότι θα τερματίσει τον πόλεμο με τους δικούς του όρους.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/IRAN-MOULADES-630x400.jpg" width="741" /><br /><br />Άραβας διπλωμάτης, ο οποίος συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών, δήλωσε τη Δευτέρα 06/04 στο δίκτυο Καν ότι η Τεχεράνη εκτιμά πως έχει τη δυνατότητα να συνεχίσει τον πόλεμο, επιδιώκοντας τελικά τον τερματισμό του με όρους που θα είναι ευνοϊκοί για την ίδια και όχι για το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.<br /><br />Σύμφωνα με τον διπλωμάτη, το καθεστώς θεωρεί τις αμερικανικές και ισραηλινές αξιώσεις ως ισοδύναμες με συνθηκολόγηση.<br /><br />Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο δεν έχει ανταποκριθεί μέχρι στιγμής στο σχέδιο 15 σημείων του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Ο ίδιος πρόσθεσε πως η ηγεσία του Ιράν πιστεύει ότι μπορεί να παρατείνει τη σύγκρουση και να προκαλέσει περαιτέρω πλήγματα στο Ισραήλ, τις ΗΠΑ και τα κράτη της περιοχής.<br /><br />Η στάση αυτή οδηγεί αξιωματούχους στην προειδοποίηση ότι ενδεχομένως να απαιτηθεί μια έκτακτη εξέλιξη προκειμένου να αποτραπεί η περαιτέρω κλιμάκωση.<br /><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Το Ιράν εκτιμά ότι θα τερματίσει τον πόλεμο με τους δικούς του όρους.

Άραβας διπλωμάτης, ο οποίος συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών, δήλωσε τη Δευτέρα 06/04 στο δίκτυο Καν ότι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Δρ Gargash λέει ότι η επιθετικότητα του Ιράν θα εδραιώσει τον ρόλο των ΗΠΑ στην περιοχή.

<div><a href="https://dpc.org.ae/-/media/dpc/guest-speaker/guest-speakers-section-anwar-gergash--details-image.jpg?h=637&w=849&hash=8E2386AF77075AFFFBDB3F3A7348B49E" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="637" data-original-width="849" height="150" src="https://dpc.org.ae/-/media/dpc/guest-speaker/guest-speakers-section-anwar-gergash--details-image.jpg?h=637&w=849&hash=8E2386AF77075AFFFBDB3F3A7348B49E" width="693" /></a></div><div><br /></div><div>Ο διπλωματικός σύμβουλος του προέδρου Σεΐχη Μοχάμεντ λέει ότι το καθεστώς του Ιράν «παλεύει για τον εαυτό του... όχι η χώρα»</div><br /><a href="https://www.thenationalnews.com/topics/Author/mina-al-oraibi/"><b>Μίνα Αλ-Οράιμπι</b></a><br /><br />Ο Δρ Anwar Gargash, διπλωματικός σύμβουλος του προέδρου Σεΐχη Μοχάμεντ, δήλωσε ότι η προσέγγιση του Ιράν στον τρέχοντα πόλεμο θα εδραιώσει μόνο τον ρόλο των ΗΠΑ στην περιοχή.<br /><br />Είπε σε μια ομάδα δημοσιογράφων το Σάββατο ότι η στρατηγική του Ιράν θα ενισχύσει «τον αμερικανικό ρόλο στον Κόλπο, προχωρώντας προς τα εμπρός».<br /><br />«Δεν θα το μειώσει», είπε.<br /><br />Καθώς η σύγκρουση εισέρχεται στην έκτη εβδομάδα της, ο Δρ Gargash εξέφρασε την ευγνωμοσύνη των ΗΑΕ για τη βοήθεια που λαμβάνουν από χώρες σε όλο τον κόσμο.<br /><br />Αυτό έγινε με την Ιταλίδα πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι σε επίσκεψη στο Άμπου Ντάμπι και αφού περισσότεροι από 125 παγκόσμιοι ηγέτες εξέφρασαν την υποστήριξή τους στα ΗΑΕ από την έναρξη του πολέμου. Οι ΗΠΑ ξεχώρισαν για την υποστήριξη που παρείχαν, είπε ο Δρ Gargash.<br /><br />«Ο κύριος εταίρος μας στον τομέα της ασφάλειας είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες», είπε. «Θα διπλασιάσουμε τη σχέση μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες».<br /><br />Τόνισε ιδιαίτερα την «εξαιρετική» αμερικανική υποστήριξη «όσον αφορά την αεράμυνα». Επεσήμανε επίσης τη Γαλλία ως «σταθερό εταίρο» και πρόσθεσε ότι ως συνέπεια των επιθέσεων του Ιράν, «θα δούμε την ισραηλινή επιρροή να γίνεται πιο εμφανής στον Κόλπο, όχι λιγότερο».<br /><br />Ο Δρ Γκαργκάς είπε ότι το ιρανικό καθεστώς πολεμούσε για τον εαυτό του, «δεν πολεμούσε για τη χώρα».<br /><br />«Οποιοδήποτε κανονικό καθεστώς δεν θα δεχτεί το είδος της καταστροφής που βλέπουν... μόνο για να αποδείξουν ότι αντιστάθηκαν», είπε.<br /><br />Και ενώ τα ΗΑΕ τόνισαν ότι το είδος της ηγεσίας στο Ιράν είναι θέμα που πρέπει να αποφασίσουν οι Ιρανοί, είπε ότι «δεν θέλουμε εχθρότητα... Αλλά με αυτό το καθεστώς δεν υπάρχει εμπιστοσύνη».<br /><br />Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ανακοίνωσαν την Κυριακή ότι η αεράμυνά τους είχε αναχαιτίσει 2.191 μη επανδρωμένα αεροσκάφη, 507 βαλλιστικούς πυραύλους και 24 πυραύλους κρουζ από τις 28 Φεβρουαρίου, όταν ξεκίνησε ο πόλεμος.<br /><br />Ο Δρ Gargash ήταν σαφής σχετικά με τη σοβαρότητα της κατάστασης, αποκαλώντας τον πόλεμο στο Ιράν «το χειρότερο σενάριο».<br /><br />«Αν με ρωτούσατε τα τελευταία 20 χρόνια, ποιο είναι το είδος του απίθανου χειρότερου σεναρίου που μπορούν να αντιμετωπίσουν τα ΗΑΕ, θα έλεγα μια πλήρη ιρανική επίθεση», είπε. «Και αυτό είναι που βλέπουμε».<br /><br />Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι αυτό το «χειρότερο σενάριο συμβαίνει... τα καταφέρνουμε πολύ καλά, ανακαλύπτουμε ότι είμαστε πολύ ανθεκτικοί και ανακαλύπτουμε ότι είμαστε πολύ επινοητικοί».<br /><br />«Τα θεμελιώδη στοιχεία είναι πολύ ισχυρά για μια επιστροφή των ΗΑΕ», είπε ο Δρ Gargash. «Θα επιστρέψουμε, θα επιστρέψουμε πολύ δυνατοί, αλλά θα πρέπει να κάνουμε και κάποια δουλειά».<br /><br />Αρκετές αρχές των ΗΑΕ αξιολογούν συνεχώς τις επιπτώσεις του πολέμου και σχεδιάζουν ανάκαμψη.<br /><br />Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προειδοποίησε το Ιράν για σημαντικές επιπτώσεις εάν δεν ανοίξουν ξανά τα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />«Για εμάς, τα Στενά του Ορμούζ δεν μπορούν να κρατούνται όμηροι από μία χώρα», είπε ο Δρ Γκαργκάς. Έχουν προταθεί διάφορες λύσεις για την αντιμετώπιση του κλεισίματος της κρίσιμης πλωτής οδού, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης βίας.<br /><br />Ένα δυτικό μέσο ενημέρωσης είχε αναφέρει ότι τα ΗΑΕ θα μπορούσαν να είναι μια ναυτική δύναμη για να το ανοίξουν, αλλά ο Δρ Gargash το αρνήθηκε.<br /><br />«Δεν είμαστε έτοιμοι να δράσουμε ως ναυτική δύναμη, αλλά θα συμμετάσχουμε σε οποιαδήποτε αμερικανική προσπάθεια, διεθνή προσπάθεια για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ», είπε. «Είμαστε έτοιμοι να παίξουμε τον ρόλο μας. Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό για την παγκόσμια οικονομία και το παγκόσμιο εμπόριο· Είναι ένα θέμα που είναι εξαιρετικά σημαντικό για όλους».<br /><br />Καθώς το Μπαχρέιν ετοιμάζεται να παρουσιάσει ψήφισμα για το θέμα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για ψηφοφορία αυτή την εβδομάδα, μετά από εκτεταμένες διπλωματικές προσπάθειες για την αποφυγή ρωσικού ή κινεζικού βέτο, ο Δρ Γκαργκάς τόνισε ότι «αυτό το θέμα [το Ορμούζ] πρέπει να είναι αναπόσπαστο μέρος της διευθέτησης οποιασδήποτε σύγκρουσης, με σαφή συμφωνία».<br /><br />Το πώς θα διευθετηθεί η σύγκρουση είναι ακόμα ασαφές, με κλιμάκωση από το Ιράν, τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Ο Δρ Gargash διατύπωσε τη θέση των ΗΑΕ, λέγοντας ότι «το τέλος αυτής της σύγκρουσης δεν πρέπει επίσης να δημιουργήσει μια συνεχή αστάθεια στην περιοχή».<br /><br />«Από τη δική μας οπτική γωνία, δεν θέλουμε να δούμε όλο και περισσότερη κλιμάκωση», είπε. «Αλλά δεν θέλουμε μια κατάπαυση του πυρός που δεν αντιμετωπίζει ορισμένα από τα κύρια ζητήματα που θα δημιουργήσουν ένα πολύ πιο επικίνδυνο περιβάλλον στην περιοχή».<br /><br />Τα πυρηνικά, πυραυλικά και μη επανδρωμένα αεροσκάφη του Ιράν πρέπει να περιοριστούν, πρόσθεσε, «και στη συνέχεια, εάν το Ιράν θέλει επίσης να δει μια μη πολεμική συμφωνία, αυτή η συμφωνία πρέπει να επεκταθεί σε όλους».<br /><br />Αναφέρθηκε επίσης στο οικονομικό κόστος των ιρανικών επιθέσεων στον Κόλπο.<br /><br />«Δεν είναι μόνο οι αμερικανο-ισραηλινές ενέργειες κατά του Ιράν, αλλά πρέπει να είναι και η πολεμική του Ιράν εναντίον των γειτόνων του», είπε ο Δρ Γκαργκάς. «Όταν οι Ιρανοί μιλούν για αποζημιώσεις, λειτουργεί και εδώ».<div><br /></div><div><a href="https://www.thenationalnews.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><br /><br />

Ο Δρ Gargash λέει ότι η επιθετικότητα του Ιράν θα εδραιώσει τον ρόλο των ΗΠΑ στην περιοχή.

Ο διπλωματικός σύμβουλος του προέδρου Σεΐχη Μοχάμεντ λέει ότι το καθεστώς του Ιράν «παλεύει για τον εαυτό του... όχι η χώρα» Μίνα Αλ-Οράιμπι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες για θάνατο του Ανώτατου Ηγέτη Μοτζτάμπα Χαμενεΐ στην Κουμ.

<img height="119" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/MOJTABA-2-630x374.jpg" width="721" /><br /><br />Ο απών ηγέτης: Φήμες για τον θάνατο του Μοτζτάμπα Χαμενεΐ εν μέσω κρίσης «πιστοποίησης επιβίωσης» στο Ιράν<br /><br />Κυκλοφορούν ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες που διατείνονται ότι ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, ο πρόσφατα ορισθείς Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, έχασε τη ζωή του στην πόλη Κουμ.<br /><br />Οι αναφορές αυτές, οι οποίες δεν έχουν ακόμη επαληθευτεί από ανεξάρτητες πηγές ούτε έχουν αναγνωριστεί από τα κρατικά Μέσα Ενημέρωσης του Ιράν, έρχονται στο φως εν μέσω μιας κρίσης «πιστοποίησης επιβίωσης» του καθεστώτος που διαρκεί εβδομάδες.<br /><br />Ο Μοτζτάμπα, ο 56χρονος γιος του Αλί Χαμενεΐ, δεν έχει πραγματοποιήσει καμία δημόσια εμφάνιση από τότε που ορίστηκε διάδοχος, μετά την ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στις αρχές Μαρτίου που σκότωσε τον πατέρα του.<br /><br />Ενώ τα επίσημα κανάλια της Ισλαμικής Δημοκρατίας επιχείρησαν να προβάλουν μια εικόνα σταθερότητας, οι φήμες σχετικά με την κατάσταση του Μοτζτάμπα έχουν φτάσει σε οριακό σημείο.<br /><br />Διεθνείς εκθέσεις υπηρεσιών πληροφοριών είχαν υποδηλώσει προηγουμένως ότι ο Μοτζτάμπα είχε τραυματιστεί κρίσιμα -με πιθανή απώλεια μελών ή περιέλευση σε κώμα- μετά από πλήγμα σε καταφύγιο υψίστης ασφαλείας στην Τεχεράνη.<br /><br />Οι τελευταίες φήμες αφήνουν να εννοηθεί ότι σημειώθηκε απόπειρα πριν από λίγες ώρες στη θρησκευτική πρωτεύουσα Κουμ, όπου η Συνέλευση των Εμπειρογνωμόνων βρίσκεται σε κατάσταση ύψιστου συναγερμού μετά από προηγούμενο πλήγμα στο σημείο συνεδρίασής τους.<br /><br />Σε περίπτωση επιβεβαίωσης, ο θάνατος του Μοτζτάμπα θα άφηνε τους Φρουρούς της Επανάστασης (IRGC) και το ιερατικό κατεστημένο χωρίς μια σαφή ηγετική φυσιογνωμία, πυροδοτώντας ενδεχομένως μια βίαιη εσωτερική σύγκρουση για την εξουσία εντός του καθεστώτος.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες για θάνατο του Ανώτατου Ηγέτη Μοτζτάμπα Χαμενεΐ στην Κουμ.

Ο απών ηγέτης: Φήμες για τον θάνατο του Μοτζτάμπα Χαμενεΐ εν μέσω κρίσης «πιστοποίησης επιβίωσης» στο Ιράν Κυκλοφορούν ανεπιβεβαίωτες πληροφ...

Διαβάστε την συνέχεια