Σαουδική Αραβία εναντίον ΗΑΕ: Η (νέα) ενδοαραβική κόντρα και η Τουρκία.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/01/pchtclgpvvg.png"><img height="180" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/01/pchtclgpvvg.png.pagespeed.ce.BwChWJivnG.png" width="725" /></a><br /><br /><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Πριν από (όχι πολλά) χρόνια, είχαν σταθεί ενωμένοι απέναντι στο Κατάρ. Ηταν καλοκαίρι του 2017, όταν η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα διέρρηξαν τους δεσμούς τους με την Ντόχα. Σύμφωνα με όσα διεμήνυαν τότε υπό μορφή καταγγελιών, η καταριανή ηγεσία αποσταθεροποιούσε τη γειτονιά τους με την επιλογή της να στηρίζει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και σειρά από άλλους «τρομοκράτες». Εκείνο το ενδοαραβικό ρήγμα τελικώς έκλεισε -τυπικά έστω- το 2021, όταν τα αντιμαχόμενα στρατόπεδα αποφάσισαν να βάλουν στην άκρη τις διαφορές τους (έπειτα από διαμεσολάβηση των Αμερικανών και του Κουβέιτ) και να προχωρήσουν στην αποκατάσταση των μεταξύ τους δεσμών.<br /><br />Έως και πριν από λίγα χρόνια, το Ριάντ και το Αμπού Ντάμπι έδειχναν να συμφωνούν αναφορικά με όσα αξιολογούσαν ως τις πιο σημαντικές απειλές στην περιοχή τους. Και οι δύο έβλεπαν αρνητικά την επεκτεινόμενη επιρροή του Ιράν, τις ανατροπές της καλούμενης Αραβικής Άνοιξης και την ενίσχυση του πολιτικού Ισλάμ. Για αυτό και βρέθηκαν να συγκρούονται διπλωματικά με το Κατάρ και στρατιωτικά με τους υποστηριζόμενους από το Ιράν Χούθι στην Υεμένη.<br /><br />Λίγα χρόνια μετά, τα ενδοαραβικά ρήγματα επανεμφανίζονται, αλλά πλέον με διαφορετική σύνθεση και σε διαφορετικό γεωγραφικό άξονα.<br /><br />Στις 30 Δεκεμβρίου του 2025, λίγες ώρες πριν από την αλλαγή της χρονιάς, η σαουδαραβική ηγεσία βγήκε ανοιχτά και κατηγόρησε τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ότι στηρίζουν αποσχιστικές ομάδες αυτονομιστών στη νότια Υεμένη. Περνώντας μάλιστα από τη θεωρία (της καταγγελίας) στην πράξη (της ανάληψης στρατιωτικής δράσης), οι Σαουδάραβες έπληξαν φορτία με όπλα στη νότια Υεμένη, στο λιμάνι της Μουκάλα. Σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται, αποστολέας αυτών των φορτίων ήταν τα ΗΑΕ και αποδέκτης τους θα ήταν οι αυτονομιστές του καλούμενου Νότιου Μεταβατικού Συμβουλίου (Southern Transitional Council – STC). Το εν λόγω «συμβούλιο» συστάθηκε το 2017 με την στήριξη των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Τα χρόνια που μεσολάβησαν πολέμησε ενάντια στους Χούθι, άρχισε να αποκτά τον έλεγχο περιοχών στον νότο και δεν έκρυψε ότι θα ήθελε να αποκτήσει το δικό του κράτος στη νότια Υεμένη. Τον περασμένο Δεκέμβριο μάλιστα, οι αυτονομιστές του STC επέλασαν θέτοντας υπό την κυριαρχία τους περιοχές στις επαρχίες Χαντραμούτ και αλ Μάχρα που συνορεύουν με τη Σαουδική Αραβία και το Ομάν αντίστοιχα. Ειρήσθω εν παρόδω, η Υεμένη ήταν όντως χωρισμένη σε δύο κράτη πριν από το 1990 και το ένα από αυτά τα δύο κράτη βρισκόταν όντως στον νότο. Ηταν η People’s Democratic Republic of Yemen-PDRY που ενώθηκε με τη Yemen Arab Republic-YAR το 1990.<br /><br />Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε τελικά στην πράξη προ εβδομάδων, η περαιτέρω επέκταση των ορίων ελέγχου των αυτονομιστών του Νότιου Μεταβατικού Συμβουλίου στη νότια Υεμένη και οι αποσχιστικές τους τάσεις δεν θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτές από τη Σαουδική Αραβία. Σε αντίθεση με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα που απέχουν γεωγραφικά, η Σαουδική Αραβία μοιράζεται κοινά σύνορα με την Υεμένη, γεγονός το οποίο την κάνει να αξιολογεί όσα συμβαίνουν εκεί ως ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Παράλληλα, σημειώνεται ότι η Υεμένη κατέχει κομβική γεωγραφική θέση πάνω στον Κόλπο του Άντεν και την είσοδο της Ερυθράς Θάλασσας, απέναντι από τη Σομαλία (και τη Σομαλιλάνδη) και λίγο πιο νότια από το Σουδάν.<br /><br />Ειδικά στην προκειμένη περίπτωση ωστόσο, οι Σαουδάραβες έστρεψαν τα πυρά τους όχι μόνο ενάντια στους αυτονομιστές αλλά και ενάντια σε όσους τους στηρίζουν: εν προκειμένω στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Όπως προαναφέρθηκε, το ίδιο το Νότιο Μεταβατικό Συμβούλιο οφείλει σε μεγάλο βαθμό την ίδια την ύπαρξή του στην στήριξη που του παρείχαν μετά το 2017 τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία είχαν μάλιστα, το καλοκαίρι του 2019, ανασυνταχθεί στην Υεμένη, αποσύροντας τις δυνάμεις τους από την πρώτη γραμμή των μαχών κατά των Χούθι και μεταφέροντάς τες στον νότο με στόχο την στήριξη των εκεί αυτονομιστών.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία θεώρησε, τον περασμένο Δεκέμβριο, ότι αυτοί οι αυτονομιστές προελαύνουν πια με την στήριξη του Αμπού Ντάμπι σε βάρος των δυνάμεων που υποστηρίζονται από το Ριάντ εντός της Υεμένης. Προκειμένου μάλιστα να επιδείξει την αποφασιστικότητα και ισχύ, τους βομβάρδισε. Σε μια προσπάθεια να εκτονώσουν την ένταση, τα Εμιράτα ανακοίνωσαν ότι πρόκειται να αποσύρουν τις δικές τους «αντιτρομοκρατικές» δυνάμεις από τη νότια Υεμένη και δεν σήκωσαν το γάντι που τους είχαν προηγουμένως πετάξει οι Σαουδάραβες. Η εν λόγω κρίση ωστόσο, έφερε στο φως τις αποκλίνουσες, ανταγωνιστικές ή ακόμη και αντιθετικές ή συγκρουσιακές πορείες που ακολουθούν πια τα τελευταία χρόνια το Ριάντ και το Αμπού Ντάμπι σε μια σειρά από μέτωπα.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα βρέθηκαν να στηρίζουν διαφορετικούς παίκτες τα τελευταία χρόνια στα μέτωπα του Σουδάν, της Συρίας και της Σομαλίας, μεταξύ άλλων. Στη Συρία οι Σαουδάραβες στηρίζουν πια τη Δαμασκό και τον Άχμεντ Αλ Σάρα, ενώ οι Εμιρατινοί φέρονται να είναι πιο κοντά στους Δρούζους, όπως και το Ισραήλ. Στη Σομαλία από την άλλη, οι Εμιρατινοί έχουν προσεγγίσει τη Σομαλιλάνδη (όπου έχει αναπτύξει δράση και η εμιρατινή DP World), σε αντίθεση με τους Σαουδάραβες που στηρίζουν το Μογκαντίσου. Ενδεικτικά, όταν το Ισραήλ ανακοίνωσε πρόσφατα ότι αναγνωρίζει ως ανεξάρτητη την -αποσχισθείσα από τη Σομαλία- Σομαλιλάνδη, πολλά κράτη αντέδρασαν και επέκριναν ανοιχτά αυτήν την κίνηση, όχι όμως και τα Εμιράτα τα οποία προτίμησαν να μην σχολιάσουν. Σε αντίθεση με τη Σαουδική Αραβία άλλωστε, τα Εμιράτα είναι «πιο κοντά» στο Ισραήλ καθώς έχουν ενταχθεί στις Συμφωνίες του Αβραάμ. Ομοίως και στο Σουδάν, η μεν Σαουδική Αραβία παρουσιάζεται να υποστηρίζει τη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση, ενώ τα ΗΑΕ έχουν κατηγορηθεί ότι υποστηρίζουν τις παραστρατιωτικές Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης (RSF).<br /><br />Παράλληλα, Σαουδάραβες και Εμιρατινοί βρέθηκαν να διαφωνούν τα τελευταία χρόνια και για άλλα θέματα, ως μέλη του OPEC επί παραδείγματι, για τις τιμές του πετρελαίου και τα επίπεδα της πετρελαϊκής παραγωγής, αλλά και για εμπορικής φύσης ζητήματα που έχουν να κάνουν με τις δικές του διμερείς συναλλαγές.<br /><br />Συνοψίζοντας, θα μπορούσε κανείς να δει τον μεταξύ τους ανταγωνισμό να αναπτύσσεται σε κυρίως δύο μέτωπα: στη διαφορετική περιφερειακή τάξη πραγμάτων που οραματίζονται αναφορικά με τις ισορροπίες ισχύος και τις τάσεις στην περιοχή τους από τη μία πλευρά, και στον άμεσο μεταξύ τους οικονομικό ανταγωνισμό από την άλλη, έναν εμπορικο-οικονομικό ανταγωνισμό που βγαίνει πια πιο έντονα στο φως καθώς οι δύο χώρες επιχειρούν να διαφοροποιήσουν τις οικονομίες τους αναζητώντας νέες πηγές εσόδων πέρα από το πετρέλαιο. Σε αυτό το μέτωπο της οικονομικής διαφοροποίησης (του τουρισμού, της ψυχαγωγίας και της φιλοξενίας, μεταξύ άλλων), τα Εμιράτα είχαν αποκτήσει προβάδισμα, το οποίο έρχονται όμως τώρα να απειλήσουν οι Σαουδάραβες με το δικό τους «Vision 2030». Αλλά και αντιστρόφως, τα ΗΑΕ παρουσιάζονται να έχουν αποκτήσει πια πρόσβαση σε θαλάσσιες οδούς, λιμάνια και ενεργειακούς κόμβους, περιορίζοντας έτσι τις επιλογές και την ελευθερία κινήσεων της Σαουδικής Αραβίας στην περιφέρειά της.<br /><br />Γεωπολιτικά, οι Σαουδάραβες παρουσιάζονται να προκρίνουν στην παρούσα φάση την σταθερότητα, την περιφερειακή οικονομική συνεργασία και την περιφερειακή συνεννόηση σε επίσημο/θεσμικό επίπεδο, σε αντίθεση με τους Εμιρατινούς που δείχνουν να είναι διατεθειμένοι να πάρουν ρίσκα, κατά τρόπο «τυχοδιωκτικό» όπως καταγγέλλουν οι επικριτές τους, και να αναπτύξουν δεσμούς με ένοπλους μη κρατικούς δρώντες.<br /><br />Όσο για την Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, εκεί δείχνει να έρχεται πια πιο κοντά στη Σαουδική Αραβία σε μια σειρά από μέτωπα (ενδεικτικά αναφέρονται εκείνα της Συρίας, της Σομαλίας, του Σουδάν, καθώς και της «συμμαχίας» Σαουδικής Αραβίας-Πακιστάν στην οποία λέγεται ότι θα μπορούσε να μπει και η Άγκυρα), προσέχοντας όμως να μην διαρρήξει τους δεσμούς της με τα Εμιράτα, η οικονομική «αξία» των οποίων για την Τουρκία είναι μεγαλύτερη από εκείνη της Σαουδικής Αραβίας (σε επίπεδο διμερών εμπορικών συναλλαγών και επενδύσεων).<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σαουδική Αραβία εναντίον ΗΑΕ: Η (νέα) ενδοαραβική κόντρα και η Τουρκία.

Γιώργος Σκαφιδάς Πριν από (όχι πολλά) χρόνια, είχαν σταθεί ενωμένοι απέναντι στο Κατάρ. Ηταν καλοκαίρι του 2017, όταν η Σαουδική Αραβία και ...

Διαβάστε την συνέχεια

Φρικτή προδοσία στη Βενεζουέλα: Στρατηγοί απενεργοποίησαν τους S 300 για να χτυπήσουν οι ΗΠΑ.

<img height="180" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/16dcf32093e30681cad8be3d2dfc17d6_XL.jpg?v=2" width="717" /><br /><br /><div>Τα προηγμένα ρωσικής και κινεζικής κατασκευής αντιαεροπορικά συστήματα της Βενεζουέλας — συμπεριλαμβανομένων των S-300VM, BUK-M2E και των κινεζικών ραντάρ JY-27A — δεν λειτούργησαν ούτε εμπόδισαν ουσιαστικά την επέλαση των αμερικανικών δυνάμεων<br /><br />Στις 3 Ιανουαρίου 2026, οι ΗΠΑ πραγματοποίησαν μια πρωτοφανή στρατιωτική επιχείρηση κατά της Βενεζουέλας, με αποτέλεσμα τόσο την επιθετική αεροπορική δράση εναντίον στρατιωτικών στόχων γύρω από την πρωτεύουσα Καράκας, όσο και την απαγωγή του προέδρου Nicolas Maduro από ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ.<br />H επιχείρηση αυτή — γνωστή ως Operation Absolute Resolve — προκάλεσε σοκ τόσο στην περιοχή όσο και διεθνώς, δεδομένου ότι η Βενεζουέλα διέθετε υποτίθεται ένα σημαντικό δίκτυο αντιαεροπορικών συστημάτων υψηλής τεχνολογίας.<br />Ωστόσο, όπως προκύπτει από πλήθος διεθνών αναφορών και αναλύσεων, τα προηγμένα ρωσικής και κινεζικής κατασκευής αντιαεροπορικά συστήματα της Βενεζουέλας — συμπεριλαμβανομένων των S-300VM, BUK-M2E και των κινεζικών ραντάρ JY-27A — δεν λειτούργησαν ούτε εμπόδισαν ουσιαστικά την επέλαση των αμερικανικών δυνάμεων.<br /><br />«Αδρανοποίηση» των αμυντικών συστημάτων<br /><br />Σύμφωνα με απόλυτα διασταυρωμένες πληροφορίες, τα συστήματα S-300VM και Buk-M2 που αποτελούσαν την «ραχοκοκαλιά» της αεράμυνας της Βενεζουέλας:<br /><br />• Δεν ήταν ενσωματωμένα σε δικτυωμένο σύστημα ραντάρ και πολλές μονάδες δεν ήταν ενεργοποιημένες τη στιγμή της επίθεσης.<br />• Κρίσιμα στοιχεία των συστημάτων, σύμφωνα με ανάλυση δορυφορικών εικόνων, βρίσκονταν αποθηκευμένα και μη επιχειρησιακά κατά την εισβολή.<br /><br />Αυτή η διαπίστωση εξηγεί γιατί περισσότερα από 150 αμερικανικά αεροσκάφη κατόρθωσαν να επιχειρήσουν σχεδόν χωρίς αντίσταση, με μόνο ένα ελικόπτερο να έχει υποστεί μικρής κλίμακας ζημιά.<br /><br />Τα στοιχεία για την εκούσια απενεργοποίηση<br /><br />Το βασικό ερώτημα που γεννάται είναι: Πώς είναι δυνατόν μια χώρα που διακήρυττε την προετοιμασία της για αεροπορική άμυνα να αφήσει τέτοια συστήματα ανενεργά;<br />Υπάρχουν μερικές πιθανές εξηγήσεις που κυκλοφορούν στα μέσα ενημέρωσης, αναλύσεις στρατηγικών και σε διεθνείς στρατιωτικές κοινότητες:<br />Σύμφωνα με αμερικανικές πηγές, η Βενεζουέλα αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία και συντήρηση των οπλικών της συστημάτων, λόγω οικονομικών κυρώσεων, έλλειψης ανταλλακτικών και αποχώρησης Ρώσων τεχνικών.<br />Επίσης τα ίδια συστήματα δεν συνδέονταν σε δίκτυα ραντάρ και διοίκησης που να τα καθιστούν αποτελεσματικά.<br />Σύμφωνα με τους Αμερικανούς παρατηρείται μακροχρόνια διοικητική και επιχειρησιακή αποσύνθεση του στρατιωτικού μηχανισμού.<br />Ωστόσο, σύμφωνα με το <a href="https://militarywatchmagazine.com/article/why-venezuela-s300-not-plugged-radar">Military Watch Magazine </a>πολλοί αναλυτές και παρατηρητές διεθνώς υποστηρίζουν ότι η έλλειψη αντίστασης μπορεί να εξηγηθεί μόνο ως αποτέλεσμα μη ενεργοποίησης του συστήματος από τη στρατιωτική ηγεσία που γνώριζε εκ των προτέρων για την αμερικανική ενέργεια.<br /><br />Σαμποτάζ - Το δέλεαρ των 50 εκατ. δολαρίων της επικήρυξης για τη σύλληψη Maduro <br /><br />Επίσης σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, πιθανότατα πρόκειται για εσωτερικό σαμποτάζ που διευκόλυνε την επιχείρηση, από αξιωματικούς που είτε φοβόντουσαν πλήρη καταστροφή, είτε είχαν άλλες πολιτικές ή προσωπικές ατζέντες, ή υπόβαθρο παζαριών με εξωτερικές δυνάμεις.<br />Σε διαδικτυακές συζητήσεις και αναλύσεις προβάλλεται η ιδέα ότι κάποιοι αξιωματικοί είχαν συμφωνήσει να μην ενεργοποιήσουν τα συστήματα, με στόχο να διαφυλάξουν τον στρατό ή τις δικές τους θέσεις μετά την επέμβαση.<br />Παρότι τέτοιου είδους ισχυρισμοί δεν έχουν αποδειχθεί επισήμως, στον δημόσιο διάλογο τείνουν να εξηγούν γιατί δεν υπήρξε μαζική χρήση αεροσκαφών για αντιμετώπιση των αμερικανικών πτήσεων και γιατί τα αντιαεροπορικά συστήματα δεν ενεργοποιήθηκαν ακόμη και όταν είχαν πλεονέκτημα αριθμητικό κοντά στην πρωτεύουσα.<br />Σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές, η αμοιβή των 50.000.000 δολαρίων για τη σύλληψη του Maduro και οι μακροχρόνιες πιέσεις στο στρατό μπορεί να δημιούργησαν «ρήγματα» στην πίστη ορισμένων στρατιωτικών στην κυβέρνηση — ένα κλασικό μοτίβο που παρατηρείται ιστορικά σε περιπτώσεις καταρρεύσεων κρατών.<br /><br />Στρατιωτική κατάρρευση χωρίς αντίσταση - Εσωτερική προδοσία<br /><br />Όπως αναφέρουν πολλαπλές αναλύσεις το πλήρες αποτέλεσμα της επιχείρησης δείχνει ότι η αμερικανική επίθεση πραγματοποιήθηκε με σχετική ευκολία, παρά την καταφανή τεχνολογική ικανότητα που υποτίθεται πως διέθετε η Βενεζουέλα.<br />Υπήρξε στενή στόχευση εναντίον των σημείων αντιαεροπορικής άμυνας και των ραντάρ, που είτε δεν ήταν ενεργά, είτε είχαν τεθεί εκτός λειτουργίας από πριν.<br />Η έλλειψη αποτελεσματικής απάντησης από τον στρατό ενισχύει το επιχείρημα ότι κάτι περισσότερο από «τεχνική ανεπάρκεια» μπορεί να συνέβη.<br />Η ιδέα της εσωτερικής προδοσίας δεν αφορά απαραιτήτως ένα «πραξικόπημα», αλλά μπορεί να περιγράφεται ως μη ενεργή αντίσταση σε κρίσιμες στιγμές, παραβλέψεις σε απλές βασικές εντολές άμυνας, εσκεμμένη παραχώρηση στρατιωτικών δυνατοτήτων ή ακόμη και παρασκηνιακές συμφωνίες μεταξύ στρατιωτικών ηγεσιών και ξένων υπηρεσιών.<br />Τέτοιου είδους συμπεριφορές έχουν προηγούμενα σε παγκόσμια ιστορία όπου η ηγεσία φοβάται υπερβολικά μεγάλη καταστροφή ή όταν στρατιωτικές ιεραρχίες έχουν βαθιά πολιτικοποιηθεί — υψηλότερη πίστη σε πρόσωπα ή καθεστώτα παρά στην εθνική άμυνα.<br /><br />Ενέργεια stand down<br /><br />Η επιχείρηση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα αποκάλυψε ένα συνδυασμό στρατιωτικής αδυναμίας, οργανωτικής διάλυσης και πιθανών εσωτερικών συμβιβασμών μέσα στις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας.<br />Τα δεδομένα σχετικά με την απουσία λειτουργίας των αντιαεροπορικών συστημάτων, τη μη χρήση πτητικών μέσων για άμυνα, και την αστραπιαία ταχύτητα με την οποία διαλύθηκε κάθε μορφή οργανωμένης αντίδρασης προκαλούν βάσιμες υποψίες ότι υπήρξε «ενέργεια stand-down» ή εκούσια αδράνεια στρατιωτικών δομών, πιθανώς σε ανταλλαγή για τη διαφύλαξη δικών τους συμφερόντων.<br /><br /></div><div>Καρατομήσεις στον στρατό της Βενεζουέλας<br /><br />Μετά τη σύλληψη Maduro η αντιπρόεδρος Delcy Rodriguez ορκίστηκε ως προσωρινή πρόεδρος βάσει του συντάγματος της χώρας, εν μέσω μιας κατάστασης αβεβαιότητας για την πραγματική αποτελεσματική εξουσία στην χώρα.<br />Ακριβώς μετά αυτά τα γεγονότα, ακολούθησαν σημαντικές αλλαγές στα υψηλότερα στρατιωτικά καθήκοντα, οι οποίες ερμηνεύτηκαν από αρκετούς αναλυτές ως προσπάθεια ελέγχου της κατάστασης και απομάκρυνσης προσώπων που θεωρούνταν λιγότερο πιστά στο νέο στρατιωτικό δόγμα ή στην προσωρινή κυβέρνηση.<br />Μία από τις πιο καταγεγραμμένες κινήσεις ήταν η απομάκρυνση του Στρατηγού Javier Marcano Tábata, διοικητή της Προεδρικής Φρουράς — της μονάδας που παραδοσιακά ήταν υπεύθυνη για την προσωπική ασφάλεια του αρχηγού του κράτους.<br />Τον αντικατέστησε ο Gustavo Enrique González López, ο οποίος ανέλαβε παράλληλα και τη διεύθυνση της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροοφριών (DGCIM), εν μέσω έντονης πίεσης και αλλαγών στις υπηρεσίες ασφαλείας.<br />Η αλλαγή αυτή θεωρήθηκε από πολλούς ειδικούς ως προσπάθεια ελέγχου ακόμη και των επιλογών των ηγετικών στελεχών της στρατιωτικής ιεραρχίας, ειδικά μετά από ενδείξεις «αδράνειας και πιθανής «εσωτερικής απροθυμίας» να χρησιμοποιηθούν αμυντικά συστήματα κατά την αμερικανική επίθεση».<br />Η αντικατάσταση της προεδρικής Φρουράς με πρόσωπο που θεωρείται πιο «υποστηρικτικό» προς κάποιες πλευρές της νέας κυβέρνησης ενδέχεται να αντανακλά στρατιωτική εμπιστοσύνη μόνο προς επιλεγμένα στελέχη, με στόχο τη συγκράτηση των υπολειμμάτων της ηγεσίας πίσω από τον στρατό μετά την κρίση.<br /><br /></div><div>Οι απώλειες ανησυχούν την προσωρινή κυβέρνηση <br /><br />Παράλληλα με τις αλλαγές ηγετών, έχει δημοσιοποιηθεί ότι δεκάδες στρατιωτικοί σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της επέμβασης.<br />Οι αναφορές αναφέρουν ότι τουλάχιστον 23 στρατιωτικοί της Βενεζουέλας και άλλες δεκάδες μέλη κουβανικών δυνάμεων ασφαλείας που υπηρετούσαν στη χώρα έχασαν τη ζωή τους σε επιχειρήσεις γύρω από το Καράκας κατά τη σύλληψη Maduro.<br />Αυτές οι απώλειες —ιδιαίτερα ανάμεσα σε ανώτερους αξιωματικούς και προσωπικό ευθύνης— εμβάθυναν την ανάγκη αναπροσανατολισμού της στρατιωτικής ηγεσίας και προκάλεσαν επιπλέον ανησυχίες για την πίστη συγκεκριμένων μονάδων στην προσωρινή κυβέρνηση ή στους μηχανισμούς άμυνας της χώρας.<br /><br />Εσωτερικές πιέσεις και διώξεις<br /><br />Στο πλαίσιο της κατάστασης, η κυβέρνηση Rodriguez εξέδωσε διαταγές για τη σύλληψη «όσων στήριξαν την αμερικανική επίθεση», υποδηλώνοντας μια προσπάθεια εκκαθάρισης προσώπων μέσα στο στρατό ή τις υπηρεσίες ασφαλείας που θεωρούνται ύποπτα για συνεργασία ή έλλειψη αποφασιστικότητας κατά την κρίση.<br /><br /><br />Αν και δεν υπάρχουν επίσημες πηγές με πλήρη ονόματα ή πλήρη κατάλογο στρατηγών που έχουν καρατομηθεί πέρα από την αντικατάσταση του Marcano Tábata, αυτές οι κινήσεις υποδεικνύουν μια διασταλτική προσπάθεια εκκαθάρισης της στρατιωτικής ηγεσίας από πρόσωπα που θεωρούνται λιγότερο αξιόπιστα ή πλήρως αφοσιωμένα στο υπάρχον status quo.<br />Σε περιόδους κρίσης — και ειδικά μετά από ενδείξεις όπως η μη ενεργοποίηση των τουλάχιστον S-300VM και Buk-M2 — τέτοιες κινήσεις μπορεί να συνδέονται με φόβους περί εσωτερικής ανυπακοής, προδοσίας ή έλλειψης εμπιστοσύνης στις ανώτερες στρατιωτικές διοικήσεις.<br /><br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Φρικτή προδοσία στη Βενεζουέλα: Στρατηγοί απενεργοποίησαν τους S 300 για να χτυπήσουν οι ΗΠΑ.

Τα προηγμένα ρωσικής και κινεζικής κατασκευής αντιαεροπορικά συστήματα της Βενεζουέλας — συμπεριλαμβανομένων των S-300VM, BUK-M2E και των κι...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Τούρκοι ανησυχούν με τις Belharra & το δείχνουν. ”Η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνει η Ελλάδα είναι η σύγκρουση”.

<img height="192" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/01/fregata-kimon-1068x641.jpg" width="707" /><br /><br />”Η Ελλάδα παρέλαβε τη νέα φρεγάτα κλάσης Belharra Kimon, την οποία παρέλαβε από τη Γαλλία, σε υπηρεσία για το ναυτικό της στις 15 Ιανουαρίου.<br /><br />Την ίδια ημέρα, η Τουρκία δήλωσε ότι η Ναυτική Δύναμη της Ανατολίας, η οποία αποτελείται από το αμφίβιο πλοίο εφόδου TCG Anadolu, το πλοίο υποστήριξης ανοιχτής θάλασσας TCG Derya, τη φρεγάτα TCG Istanbul, την κορβέτα TCG Kınalıada, το 1ο Τάγμα Αμφίβιου Πεζοναυτών και ομάδες SAT/SAS, θα επιχειρήσει υπό τη διοίκηση του ΝΑΤΟ στη Μεσόγειο, τον Ατλαντικό Ωκεανό, τη Βόρεια Θάλασσα και τη Βαλτική Θάλασσα μεταξύ 20 Ιανουαρίου και 16 Απριλίου.<br /><br />Την επόμενη μέρα, 16 Ιανουαρίου, ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών Γεραπετρίτης, σε ομιλία του στη Βουλή, δήλωσε ότι αναμενόταν περαιτέρω επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων και συνέχισε ως εξής:<br /><br />«Σήμερα, η κυριαρχία μας στο Αιγαίο Πέλαγος εκτείνεται έως και έξι ναυτικά μίλια… Όπως και με τη συμφωνία με την Αίγυπτο, και όπως και με τη συμφωνία με την Ιταλία, θα γίνει ένα βήμα προς την περαιτέρω επέκταση των χωρικών υδάτων.»<br /><br />Αυτές οι εξελίξεις δεν είναι τυχαίες και είναι αλληλένδετες. Η αντίληψη ενός κενού εξουσίας στο Αιγαίο ενθαρρύνει την Αθήνα. Όπως έχουμε τονίσει από την αρχή, η Γαλάζια Πατρίδα προστατεύεται όχι με ρητορική, αλλά με δράση. Η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνει η Ελλάδα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο είναι η παρουσία και η αποτροπή.<br /><br />Σύμφωνα με τα συμφέροντα εθνικής μας ασφάλειας και την εξελισσόμενη και ασταθή παγκόσμια κατάσταση, η αποστολή του ΝΑΤΟ της Ανατολικής Ομάδας Εργασίας θα πρέπει να ακυρωθεί και τα πλοία μας θα πρέπει να παραμείνουν υπό εθνικό έλεγχο.<br /><br />Επιπλέον, το Υπουργείο Εξωτερικών μας οφείλει να απαντήσει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο σε αυτή την ανεύθυνη δήλωση του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών.<div><figure class="wp-block-embed is-type-rich is-provider-twitter wp-block-embed-twitter" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; font-family: Roboto; font-size: 16px; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;"><div class="wp-block-embed__wrapper" style="box-sizing: border-box; position: relative;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2012466055227089345" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=true&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2012466055227089345&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fdirectus.gr%2Foi-tourkoi-anisychoun-me-tis-belharra-to-deichnoun-i-moni-glossa-pou-katalavainei-i-ellada-einai-i-sygkrousi%2F&sessionId=fd57a52c980c3f2231f29bee5e58f375cc859e6f&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 897px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div></figure></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Τούρκοι ανησυχούν με τις Belharra & το δείχνουν. ”Η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνει η Ελλάδα είναι η σύγκρουση”.

”Η Ελλάδα παρέλαβε τη νέα φρεγάτα κλάσης Belharra Kimon, την οποία παρέλαβε από τη Γαλλία, σε υπηρεσία για το ναυτικό της στις 15 Ιανουαρίου...

Διαβάστε την συνέχεια

Εκτός ελέγχου οι Τούρκοι: ”Η επέκταση χωρικών υδάτων από την Ελλάδα είναι αιτία πολέμου!”

<img height="160" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2025/10/TURKEY-TURKISH-NAVY-MAVI-VATAN-2-1140x570-1-1068x534.jpg" width="728" /><br /><br />Τουρκικό δημοσίευμα συνδέει το με το casus belli του 1995 με το σήμερα και υποστηρίζει ότι μια κίνηση της Ελλάδας προς τα 12 ναυτικά μίλια θα οδηγούσε σε κρίση, σε μια συγκυρία που το Αιγαίο παραμένει ιδιαίτερα φορτισμένο.<br /><br />Το τουρκικό δημοσίευμα της Sözcü πατά πάνω σε μια γνωστή βάση της Άγκυρας και την απόφαση της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης το 1995 που χαρακτηρίζει ενδεχόμενη ελληνική επέκταση χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο ως casus belli. Στο αφήγημα αυτό η επέκταση παρουσιάζεται όχι ως νομική επιλογή αλλά ως κίνηση που επιβάλλει στρατιωτική απάντηση.<div><img height="424" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/01/sozku-1024x678.webp" width="640" /><br /><br />Η ελληνική θέση παραμένει ότι πρόκειται για κυριαρχικό δικαίωμα που απορρέει από το Δίκαιο της Θάλασσας, με την Τουρκία να μην είναι συμβαλλόμενο μέρος στη σχετική σύμβαση. Παράλληλα η Αθήνα έχει δείξει ότι μπορεί να κινηθεί κατά περίπτωση όπως έγινε με την επέκταση στο Ιόνιο αφήνοντας το Αιγαίο ως το πιο ευαίσθητο πεδίο.<br /><br />Σύμφωνα με τους Τούρκους, τα έργα θαλασσίων παρκών της Ελλάδας και οι περιφερειακές συμμαχίες της Αθήνας, ωθούν την κρίση υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο «στα πρόθυρα της στρατιωτικής έντασης».</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εκτός ελέγχου οι Τούρκοι: ”Η επέκταση χωρικών υδάτων από την Ελλάδα είναι αιτία πολέμου!”

Τουρκικό δημοσίευμα συνδέει το με το casus belli του 1995 με το σήμερα και υποστηρίζει ότι μια κίνηση της Ελλάδας προς τα 12 ναυτικά μίλια θ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι είναι νόμος QME των ΗΠΑ για το Ισραήλ και ποια η σχέση του με Τουρκία-F-35; Τι συμφέρει Ελλάδα-Κύπρο;

<img height="192" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-01/F-35C-LRASM-scaled.jpg?itok=zaoaTncV" width="716" /><br /><br />"Τα ρέστα του" δίνει ο Ερντογάν για να αποκτήσει τα F-35<br /><br />"Τρώγονται" οι Τούρκοι, με την θεσμοθετημένη ποιοτική στρατιωτική υπεροχή που θα πρέπει να διασφαλίζουν οι ΗΠΑ στο Ισραήλ σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη χώρα της Μ.Ανατολής και γιαυτό την "στοχοποιούν".<br /><br />Ο λόγος πολύ απλός, αφού το Ισραήλ είναι το κυριότερο εμπόδιο του Ερντογάν προκειμένου να κυριαρχήσει η Τουρκία στην Μ.Ανατολή και ΝΑ Μεσόγειο, επικουρούμενη από ένα νέο πλέγμα συμμαχιών που χτίζεται με Σαουδική Αραβία-Πακιστάν, τώρα που το Ιράν είναι αποδυναμωμένο.<br /><br />Αν λοιπόν εξισορροπήσουν ή ανατρέψουν την δεδομένη κατάσταση οι Τούρκοι, σύμφωνα με την οποία η στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ σε χώρες της Μ.Ανατολής, έχει ως γνώμονα αυτή να μην είναι σε θέση να ανατρέψει την στρατιωτική υπεροχή του Ισραήλ, τότε όλα γίνονται όλα ευκολότερα για την υλοποίηση των μεγαλεπήβολων σχεδίων του Ερντογάν.<br /><br />Τέως Αμερικανός αξιωματούχος: "Παράλογη η ποιοτική στρατιωτική υπεροχή του Ισραήλ έναντι της Τουρκίας"<br /><br />Αυτός είναι και ο στόχος σχετικού άρθρου<a href="https://www.aa.com.tr/en/americas/former-us-official-says-israel-s-qualitative-military-edge-push-over-turkiye-is-absurd/3800488"> τουρκικού ΜΜΕ,</a> το οποίο επικαλείται άποψη πρώην Αμερικανού αξιωματούχου , επισημαίνοντας:<br /><br />"Οι προσπάθειες του Ισραήλ να επεκτείνει την ποιοτική στρατιωτική του υπεροχή (QME) στην Τουρκία είναι «απόλυτα παράλογες» και κινδυνεύουν να υπονομεύσουν την υπεροχή του ΝΑΤΟ, δήλωσε πρώην αξιωματούχος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, προειδοποιώντας ότι το νομικό πλαίσιο για την QME δεν έχει εφαρμοστεί ποτέ σε μέλος του ΝΑΤΟ.<br /><br />«Η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ και, στην πραγματικότητα, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ ο όρος ποιοτική στρατιωτική υπεροχή χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τις ΗΠΑ σε σχέση με τις θέσεις του ΝΑΤΟ έναντι της Ρωσίας. Ο σκοπός του ΝΑΤΟ είναι να παρέχει στις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους ένα ποιοτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα έναντι της Ρωσίας», δήλωσε ο Josh Paul σε συνέντευξή του.<br /><br />«Η ιδέα ότι η ποιοτική στρατιωτική υπεροχή του Ισραήλ θα υπερίσχυε της στρατιωτικής υπεροχής της Αμερικής και της ποιοτικής στρατιωτικής υπεροχής του ΝΑΤΟ είναι απλώς απολύτως παράλογη και θα πρέπει να ανησυχεί βαθιά, νομίζω, όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ», πρόσθεσε.<div><br />Θέση-αρμοδιότητες του στο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ<br /><br />Ο Paul, συνιδρυτής της ομάδας υπεράσπισης "A New Policy", πέρασε περισσότερα από 11 χρόνια εργαζόμενος ως διευθυντής στο Γραφείο Πολιτικο-Στρατιωτικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο επιβλέπει την αμερικανική βοήθεια ασφαλείας και τις μεταφορές όπλων.<br /><br />Παραιτήθηκε τον Οκτώβριο του 2023 σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόφαση της κυβέρνησης Μπάιντεν να επισπεύσει τις αποστολές όπλων στο Ισραήλ εν μέσω του γενοκτονικού πολέμου στη Γάζα, ο οποίος έκτοτε έχει σκοτώσει περισσότερους από 71.000 ανθρώπους και έχει τραυματίσει πάνω από 171.000, καθώς η εύθραυστη εκεχειρία συνεχίζεται παρά τις παραβιάσεις.</div><div><br />Ο νόμος QME και η Τουρκία<br /><br />Σύμφωνα με τη νομοθεσία των ΗΠΑ για τις μεταφορές όπλων, η QME εγγυάται στο Ισραήλ την ικανότητα να νικήσει οποιαδήποτε χώρα στη Μέση Ανατολή, κάτι που ο Paul εξήγησε ότι ισχύει μόνο για χώρες που υπάγονται στο Γραφείο Εγγύς Ανατολής (NEA) του Υπουργείου Εξωτερικών - ουσιαστικά αραβικά έθνη συν το Ιράν - και δεν έχει εφαρμοστεί ποτέ σε μέλος του ΝΑΤΟ όπως η Τουρκία.<br /><br />Το Ισραήλ ασκεί πιέσεις για να αποτρέψει την πώληση μαχητικών αεροσκαφών F-35 στην Τουρκία.<br /><br />Τον περασμένο χρόνο, ορισμένα φιλοϊσραηλινά μέλη του Κογκρέσου προσπάθησαν ανεπιτυχώς να επεκτείνουν την QME στην Τουρκία ή να θέσουν τη χώρα υπό το Γραφείο Εγγύς Ανατολής.<br /><br />Ο Paul είπε ότι αυτές οι προσπάθειες αφορούν την εμβάθυνση της επιρροής του Ισραήλ στις ΗΠΑ, αντί να αφορούν «πραγματικά το εθνικό συμφέρον των ΗΠΑ».<br /><br />«Όπως ισχύει σήμερα από το νόμο, και πάλι, από την εμπειρία μου, στο Υπουργείο Εξωτερικών, δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος να εφαρμοστεί η QME στην Τουρκία», πρόσθεσε.</div><div><br />Το ποιοτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα του Ισραήλ και ο περιφερειακός αντίκτυπος<br /><br />Το Ισραήλ έχει επίσης αντιταχθεί δημόσια στην πώληση stealth μαχητικών F-35 στη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ για να διατηρήσει την περιφερειακή αεροπορική του υπεροχή.<br /><br />Ο Paul εξήγησε ότι οποιαδήποτε μεταφορά όπλων από τις ΗΠΑ σε μια χώρα στη Μέση Ανατολή απαιτεί αξιολόγηση του κατά πόσον θα μπορούσε να υπονομεύσει την QME του Ισραήλ, η οποία πρέπει στη συνέχεια να αναφερθεί στο Κογκρέσο.<br /><br />«Η ίδια η προσέγγιση της QME μπορεί να οδηγήσει σε κούρσες εξοπλισμών στην περιοχή», είπε, προσθέτοντας ότι ωθεί τις αραβικές χώρες προς τη Γαλλία ή ακόμα και προς τους αντιπάλους των ΗΠΑ όπως η Κίνα ή η Ρωσία και «αποδυναμώνει την επιρροή της Αμερικής στην περιοχή».</div><div><br />«Το Ισραήλ έχασε το αμερικανικό κοινό»<br /><br />Ο Paul είπε ότι ο πόλεμος του Ισραήλ στη Γάζα έχει αναδιαμορφώσει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο οι Αμερικανοί βλέπουν τη σχέση ΗΠΑ-Ισραήλ, καθώς η Ουάσινγκτον συνεχίζει να δέχεται επικρίσεις για την παροχή στρατιωτικής βοήθειας παρά τις αξιόπιστες αναφορές για στοχοποίηση πολιτών και παραβιάσεις του αμερικανικού και διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένης της παρεμπόδισης της βοήθειας.<br /><br />«Το Ισραήλ έχει χάσει το αμερικανικό κοινό για μια γενιά», είπε. «Έχει υπάρξει μια απόλυτη μεταμόρφωση στον τρόπο που οι Αμερικανοί όλων των υποβάθρων, όλων των πολιτικών, όλων των ηλικιών σκέφτονται τη σχέση των ΗΠΑ με το Ισραήλ, και μάλιστα σκέφτονται το ίδιο το Ισραήλ».<br /><br />Σύμφωνα με τον Paul, η μετατροπή της μετατόπισης του κοινού σε πολιτική θα χρειαστεί λίγο χρόνο.<br /><br />«Μπορεί να χρειαστούν αρκετοί εκλογικοί κύκλοι για να διεισδύσουν πραγματικά στην κυβερνητική πολιτική. Είναι δουλειά μου τώρα να κάνω ότι μπορώ για να επιταχύνω αυτή την αλλαγή», είπε.<br /><br />Σκεπτόμενος την παραίτησή του και το τρέχον έργο υπεράσπισης, ο Paul είπε ότι έφυγε από την κυβέρνηση αφού κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο εσωτερικός διάλογος δεν ήταν πλέον δυνατός.<br /><br />«Ένιωσα εκείνη την εποχή ότι αν είχα καταφέρει να έχω κάποια επίδραση, αν είχα καταφέρει να αλλάξω τα πράγματα εντός της κυβέρνησης των ΗΠΑ, θα είχα παραμείνει», είπε.<br /><br />Από τότε που έφυγε από το Υπουργείο Εξωτερικών, ο Paul έχει επικεντρωθεί στην υπεράσπιση μέσω της οργάνωσής του, A New Policy, εμπλέκοντας αιρετούς αξιωματούχους, μέλη του Κογκρέσου και υποψηφίους ενόψει των επερχόμενων ενδιάμεσων εκλογών των ΗΠΑ.</div><div><br />"Τα ρέστα του" δίνει ο Ερντογάν για να αποκτήσει τα F-35<br /><br />Εκτίμησή μας είναι ότι η άποψη του Josh Paul ότι "δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος να εφαρμοστεί η QME στην Τουρκία" είναι παντελώς ΛΑΘΟΣ.<br /><br />Σημειωτέον ότι η QME εγγυάται στο Ισραήλ την ικανότητα να νικήσει οποιαδήποτε χώρα στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Απλά ρωτάμε, όταν έχεις με μια αναθεωρητική Τουρκία και έναν Ερντογάν ο οποίος επισήμως έχει προσευχηθεί για την καταστροφή του Ισραήλ και έχει δηλώσει ότι επιθυμεί την κατάληψη της Ιερουσαλήμ, τότε δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος να εφαρμοστεί η QME στην Τουρκία όπως ισχυρίζεται ο τέως Αμερικανός αξιωματούχος;<br /><br />Η απάντηση είναι απλά πως επιβάλλεται η QME να εφαρμοστεί στην Τουρκία.<br /><br />Σημειωτέον ότι όλα αυτά διαδραματίζονται την ώρα που η εχθρική προς το Ισραήλ, Τουρκία, επιχειρεί με νύχια και δόντια να πείσει τον Τραμπ και να αποκτήσει τα Αμερικανικά F-35.<br /><br />Τέλος η εφαρμογή του QME στην Τουρκία είναι προς όφελος Ελλάδας-Κύπρου, συμμάχων του Ισραήλ, εμποδίζοντας τον Ερντογάν στην υλοποίηση των μεγαλεπήβολων στόχων του με βάση την "Γαλάζια Πατρίδα" για κυριαρχία σε Αιγαίο-ΝΑ Μεσόγειο.<br /><br />Κλείνουμε επισημαίνοντας την έντονη τουρκική δυσφορία για την "στενή συμμαχική σχέση" Ελλάδας-Ισραήλ, την οποία εξέφρασε πρόσφατα ο Τούρκος ΥΠΕΞ Φιντάν και αναμένουμε να θέσει ο Ερντογάν στην επικείμενη συνάντησή του με τον Πρωθυπουργό Μητσοτάκη. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι είναι νόμος QME των ΗΠΑ για το Ισραήλ και ποια η σχέση του με Τουρκία-F-35; Τι συμφέρει Ελλάδα-Κύπρο;

"Τα ρέστα του" δίνει ο Ερντογάν για να αποκτήσει τα F-35 "Τρώγονται" οι Τούρκοι, με την θεσμοθετημένη ποιοτική στρατιωτι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα -Τουρκία : η Κύπρος στο ράφι, το Αιγαίο στη ρουτίνα του, η επικοινωνία στο ζενίθ…

<img height="204" src="https://omegapress.gr/images/ERMHTS.jpg" width="735" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Η τριτοκοσμική επικοινωνιακή διαχείριση που επέλεξε η κυβέρνηση για την υποδοχή της φρεγάτας Belharra, βρίσκεται σε ευθεία συνάρτηση με την κεντρική επιλογή του πρωθυπουργού να προβάλλεται μια κατασκευασμένη θετική ατζέντα μέσα και έξω από την Ελλάδα. Εντός της χώρας , ο λαός ευημερεί και στην εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας είναι περίπου το .. ηρεμιστικό της Δύσης. Ο διασυρμός από την νέκρωση του FIR, η τελευταία θέση στην Ευρώπη ως προς την αγοραστική δύναμη των Ελλήνων, η ακραία ακρίβεια, τα ανοιχτά θέματα με την Τουρκία, την Αλβανία, τη Βόρεια Μακεδονία, το Κυπριακό και ο επικίνδυνος Τραμπ, είναι σαν να μην υπάρχουν.<br /><br />Και αν εμφανιστούν, όπως έγινε τώρα με την πρωτοβουλία του Τούρκου ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν να θέσει τα ζητήματα του Αιγαίου προαναγγέλλοντας , για μια ακόμη φορά από την Άγκυρα, συνάντηση Μητσοτάκη -Ερντογάν , η διαχείριση θα είναι και πάλι επικοινωνιακή. Το Κυπριακό σχεδόν έχει αφοριστεί ως πρόβλημα από την ατζέντα του Έλληνα πρωθυπουργού και η Κυπριακή Δημοκρατία όλο και απομακρύνεται από την Ελλάδα και περνά στην ζώνη επιρροής του Ισραήλ και των ΗΠΑ. Αλλά η Άγκυρα τι ακριβώς θέλει; μάλλον και ο Ερντογάν θέλει με τον δικό του τρόπο να εμφανίζεται ως δύναμη στρατιωτικής και πολιτικής ισχύος, συνομιλώντας με άνεση, είτε με τις ΗΠΑ, είτε με την Ρωσία, είτε με την Ελλάδα. Δηλαδή έχουμε διαχείριση της ακινησίας<br /><br />Οι αγκυλώσεις στην Αθήνα και το θέατρο Φιντάν<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών έκανε όλο το παιχνίδι. Με τις δηλώσεις του φρόντισε να ακινητοποιήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη, καθώς έκανε λόγο για εσωτερική διαχείριση των ελληνοτουρκικών σχέσεων από την Αθήνα, εξαιτίας του πολιτικού κόστους που μπορεί να έχει μια συμφωνία στα χωρικά ύδατα. Τυπικά η θέση αυτή έχει πολιτική βάση γιατί ο Μητσοτάκης είναι ακινητοποιημένος από τους Σαμαρά και Καραμανλή εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια. Οπότε η συνάντηση Μητσοτάκη -Ερντογάν στα μέσα Φεβρουαρίου που προανήγγειλε ο Φιντάν, θα περιοριστεί σε ΜΟΕ και σε αναζήτηση μιας θετικής ατζέντας μέσω κάποιων διμερών συμφωνιών. Στόχος να εμφανιστούν οι δύο χώρες ότι κάνουν πρόοδο, ότι δεν αντιδικούν, άρα μπορεί σταδιακά η Τουρκία να αλλάξει τους συσχετισμούς στην ΕΕ και να συζητήσουν τις ευρωτουρκικές σχέσεις. Μήνυμα θα σταλεί και προς τις ΗΠΑ και τον ειρηνοποιό της κακιάς ώρας Ντόναλντ Τραμπ. <br /><br />Υπάρχει όμως και άλλη ανάγνωση των δηλώσεων Φιντάν. Ο Τούρκος ΥΠΕΞ, αναφερόμενος στην συνάντηση των δύο ηγετών έκανε λόγο για την ανάγκη «μόνιμης λύσης του προβλήματος του Αιγαίου» βάζοντας παράλληλα «σε παρένθεση τα θέματα της εσωτερικής πολιτικής». Ο κ. Φιντάν είπε επίσης ότι θα συζητηθούν ζητήματα όπως είναι εκείνα των χωρικών υδάτων και της υφαλοκρηπίδας.<br />«Στο θέμα των χωρικών υδάτων, της υφαλοκρηπίδας εμείς έχουμε την εξής στάση όσον αφορά την επίλυση αυτού του ζητήματος: αν κοιτάξετε τη μακροπρόθεσμη πολιτική του προέδρου μας, θα δείτε ότι έχει αφενός ένα μεγάλο όραμα και αφετέρου τη βούληση να επιλύσει ειδικά αυτό το ζήτημα», τόνισε και πρόσθεσε:«Οι εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες στην Ελλάδα δεν δίνουν πολλές δυνατότητες σε κανέναν πολιτικό ηγέτη να λύσει αυτό το πρόβλημα και να βάλει την υπογραφή του.</div><div>  <br />Δύο παρατηρήσεις για τον Φιντάν.<br /><br />Η πρώτη αφορά την ουσία της τουρκικής πολιτικής στο Αιγαίο. Ότι δηλαδή, όσο η Άγκυρα θέτει ζητήματα γκρίζων ζωνών, νησιών και απειλεί ακόμη και για ένα καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης, τότε η ευθύνη για τη μη πρόοδο ανήκει σε μεγάλο βαθμό στην χώρα του και όχι στην Ελλάδα. Όσο η Τουρκία δεν εγκαταλείπει αυτή τη θέση, πρόοδος δύσκολα θα υπάρξει. <br />Δεύτερο, ταυτόχρονα με την επιθυμία του για επίλυση των προβλημάτων υπονομεύει την όποια διαδικασία θέτοντας ζητήματα που αφορούν την εσωτερική πολιτική της Ελλάδας.<br /><br />Κατά συνέπεια, αυτό που προκύπτει είναι πως ούτε η Τουρκία έχει σοβαρό σχέδιο διαλόγου και επίλυσης των προβλημάτων, οπότε μάλλον και οι δύο χώρες κάνουν πολιτική εντυπώσεων. Το γεγονός ότι το Κυπριακό είναι στο ράφι με την σύμφωνη γνώμη και των δύο ηγετών, διευκολύνει αυτό το θέατρο. Προφανώς η Άγκυρα έχει το βλέμμα στραμμένο στο Ιράν, τη Μέση Ανατολή και απλά θέλει να έχει μια ελεγχόμενη κατάσταση στο Αιγαίο. <br /><br />Εν κατακλείδι, θα ήταν πολύ ωφέλιμο για όλους να κατατεθούν δημόσια τα θέματα που θα συζητηθούν Την Τρίτη, 20 Ιανουαρίου, στο πλαίσιο της 5ης συνάντησης της διαδικασίας Πολιτικού Διαλόγου μεταξύ των Υπουργείων Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας, στην Αθήνα μεταξύ της Υφυπουργού Εξωτερικών, Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου, και του Υφυπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας, Πρέσβεως Mehmet Kemal Bozay. Αυτές οι υπηρεσιακού τύπου ανακοινώσεις συσκοτίζουν αντί να πληροφορούν και φυσικά κανείς στο ΥΠΕΞ , ούτε ο πρωθυπουργός έχουν ενημερώσει τη βουλή, τα κόμματα και τον λαό, τι έχει συζητηθεί στις προηγούμενες 4 συναντήσεις. <br />Και μια σημαντική λεπτομέρεια: όταν ξεκίνησε η διαδικασία του Πολιτικού Διαλόγου συνοδεύθηκε από δηλώσεις και ενθουσιασμό για την προοπτική της Χάγης. Η λέξη “Χάγη” έχει εξαφανιστεί από το λεξιλόγιο του ΥΠΕΞ και του πρωθυπουργού. Υπάρχει κανείς να εξηγήσει τα το πως και το γιατί, δηλαδή πράγματα αυτονόητα σε μια δημοκρατία ;</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα -Τουρκία : η Κύπρος στο ράφι, το Αιγαίο στη ρουτίνα του, η επικοινωνία στο ζενίθ…

Του Σωτήρη Σιδέρη Η τριτοκοσμική επικοινωνιακή διαχείριση που επέλεξε η κυβέρνηση για την υποδοχή της φρεγάτας Belharra, βρίσκεται σε ευθεί...

Διαβάστε την συνέχεια

Συρία: Ο Άχμαντ Αλ Σάρα αναγνώρισε την κουρδική ιθαγένεια, τη γλώσσα και τη γιορτή του Νεβρόζ με προεδρικό διάταγμα.

<img height="185" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/03/SDF-630x365.jpg" width="741" /><br /><br />Αναλυτές χαρακτηρίζουν την απόφαση «αξιοσημείωτη», καθώς αποτελεί πλήρη ανατροπή της κρατικής πολιτικής της Συρίας από το 1946.<br /><br />Ο αυτοανακηρυγμένος μεταβατικός Πρόεδρος της Συρίας, ο τζιχαντιστής Άχμαντ Αλ Σάρα [γνωστός κι ως Τζουλάνι/Γκολάνι], εξέδωσε την Παρασκευή 16/01 διάταγμα με το οποίο επικυρώνει τα δικαιώματα των Κούρδων της Συρίας, αναγνωρίζοντας επίσημα τη γλώσσα τους και αποκαθιστώντας την ιθαγένεια στη μεγαλύτερη μειονοτική κοινότητα της χώρας.<br /><br />«Έχω την τιμή να εκδώσω ένα ειδικό διάταγμα για τον κουρδικό λαό μας, το οποίο διασφαλίζει τα δικαιώματά του και ορισμένα από τα προνόμιά του σύμφωνα με τον νόμο», δήλωσε σε ομιλία του, κατά την οποία αναφέρθηκε στους Κούρδους ως «εγγόνια του Σαλαντίν».<br /><br />Σύμφωνα με το κρατικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Sana, το διάταγμα καθιερώνει επίσης το Νεβρόζ -τη γιορτή της άνοιξης και του νέου έτους- ως εθνική αργία μετ’ αποδοχών.<br /><br />Παράλληλα, απαγορεύει τις διακρίσεις βάσει εθνοτικής καταγωγής ή γλώσσας, υποχρεώνει τους κρατικούς θεσμούς να υιοθετήσουν εθνικά μηνύματα χωρίς αποκλεισμούς και ορίζει ποινές για την υποκίνηση εθνοτικών συγκρούσεων.<br /><br /><img src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/01/GOLANI-2.jpg" /><br /><i>Ο αυτοανακηρυγμένος μεταβατικός Πρόεδρος της Συρίας, ο τζιχαντιστής Άχμαντ Αλ Σάρα, γνωστός κι ως Τζουλάνι/Γκολάνι.</i><br /><br />Το διάταγμα παραχωρεί για πρώτη φορά στους Κούρδους της Συρίας διευρυμένα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένης της αναγνώρισης της κουρδικής ταυτότητας ως μέρους του εθνικού ιστού της χώρας.<br /><br />Ορίζει την κουρδική ως εθνική γλώσσα παράλληλα με την αραβική και επιτρέπει τη διδασκαλία της στα σχολεία.<br /><br />Επιπλέον, καταργεί μέτρα που χρονολογούνται από την απογραφή του 1962 στην επαρχία Χασάκα -τα οποία είχαν στερήσει από πολλούς Κούρδους τη συριακή υπηκοότητα- και χορηγεί ιθαγένεια σε όλους τους πληγέντες κατοίκους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που προηγουμένως είχαν καταγραφεί ως ανιθαγενείς.<br /><br />Η κίνηση του Αλ Σάρα έρχεται μετά τις σφοδρές συγκρούσεις που ξέσπασαν την περασμένη εβδομάδα στη βόρεια πόλη του Χαλεπίου, μεταξύ του τζιχαντιστικού στρατού και των υπό κουρδική διοίκηση δυνάμεων ασφαλείας (Ασάγις), η πλειονότητα των οποίων είναι Κούρδοι.<br /><br />Η βία άφησε πίσω της τουλάχιστον 23 νεκρούς, σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας της Συρίας, και ανάγκασε περισσότερους από 150.000 ανθρώπους να εγκαταλείψουν τους δύο κουρδικούς θύλακες της πόλης. Οι συγκρούσεις τερματίστηκαν μετά την αποχώρηση των Κούρδων μαχητών.<div><a href="https://www.tribune.gr/world/news/article/936336/syria-o-achmant-al-sara-anagnorise-tin-koyrdiki-ithageneia-ti-glossa-kai-ti-giorti-toy-nevroz-me-proedriko-diatagma.html"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συρία: Ο Άχμαντ Αλ Σάρα αναγνώρισε την κουρδική ιθαγένεια, τη γλώσσα και τη γιορτή του Νεβρόζ με προεδρικό διάταγμα.

Αναλυτές χαρακτηρίζουν την απόφαση «αξιοσημείωτη», καθώς αποτελεί πλήρη ανατροπή της κρατικής πολιτικής της Συρίας από το 1946. Ο αυτοανακηρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Politico: Το άγνωστο όπλο της Δανίας που μπορεί να σώσει τη Γροιλανδία από τις ΗΠΑ χωρίς το ΝΑΤΟ.

<img height="203" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/01/maxresdefault-630x400.jpg" width="752" /><br /> <br />Η Δανία θα μπορούσε να ενεργοποιήσει το άρθρο 42.7 της ΕΕ σε περίπτωση που οι ΗΠΑ επιτεθούν στη Γροιλανδία. Ωστόσο, θα αντιμετώπιζε σημαντικά νομικά, πολιτικά και στρατιωτικά εμπόδια.<br /><br />Εάν ο Ντόναλντ Τραμπ χρησιμοποιήσει στρατιωτική δύναμη για να καταλάβει τη Γροιλανδία, η Δανία έχει επιλογές και πέρα από το ΝΑΤΟ εξηγεί το Politico.<br /><br />Ο πυρήνας της ασφάλειας της Δανίας βασίζεται στη διατλαντική συμμαχία – αλλά αυτό πιθανότατα δεν θα βοηθήσει πολύ σε μια αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ, καθώς η Αμερική κυριαρχεί στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Αντ’ αυτού, η Δανία θα μπορούσε να ενεργοποιήσει μια ελάχιστα γνωστή ρήτρα των συνθηκών της ΕΕ: το άρθρο 42.7, το κοινό αμυντικό σύμφωνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.<br /><br />Ενώ ορισμένοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι είναι στην πραγματικότητα ισχυρότερο από το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ σχετικά με την κοινή άμυνα, το άρθρο 42.7 συνοδεύεται από πολλές επιφυλάξεις και άγνωστες παραμέτρους.<br /><br />Το POLITICO εξετάζει πέντε ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσον θα ήταν λογικό για τη Δανία να την ενεργοποιήσει.<br />1. Τι λέει το άρθρο 42.7<br /><br />«Εάν ένα κράτος μέλος είναι θύμα ένοπλης επιθετικής ενέργειας στο έδαφός του, τα άλλα κράτη μέλη έχουν την υποχρέωση να του παράσχουν βοήθεια και συνδρομή με όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους, σύμφωνα με το άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.<br /><br />»Αυτό δεν θίγει τον ειδικό χαρακτήρα της πολιτικής ασφάλειας και άμυνας ορισμένων κρατών μελών».<br /><br />Η ρήτρα αυτή προστέθηκε στη Συνθήκη της Λισαβόνας το 2009, με στόχο να παρέχει στα μέλη της ΕΕ προστασία παρόμοια με εκείνη που παρέχει το ΝΑΤΟ.<br /><br />Παρέχει στις ουδέτερες χώρες κάποιο περιθώριο ελιγμών για να εξαιρεθούν.<br /><br />Για πολλούς αναλυτές, η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής της ΕΕ «έχει πιο επιτακτικό χαρακτήρα», καθώς ορίζει ότι τα κράτη μέλη έχουν «υποχρέωση» να παρέχουν «κάθε βοήθεια και συνδρομή με όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους».<br /><br />Το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ περιλαμβάνει τη φράση «όπως κρίνει απαραίτητο», η οποία αφήνει περισσότερο περιθώριο για εθνική διακριτική ευχέρεια.<br /><br />Η έκδοση της ΕΕ «είναι πιο ισχυρή σε διπλωματική γλώσσα, αλλά το σύνολο των δυνάμεων είναι μικρότερο από ό,τι στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ», δήλωσε ο Αλεξάντερ Ματαλάερ, αναπληρωτής καθηγητής διεθνούς ασφάλειας στη Σχολή Διακυβέρνησης του Ελεύθερου Πανεπιστημίου των Βρυξελλών.<br />2. Έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν;<br /><br />Μόνο μία φορά, αναφέρει το Politico.<br /><br />Το 2015, η Γαλλία επικαλέστηκε το άρθρο ως απάντηση στις τρομοκρατικές επιθέσεις του ISIS.<br /><br />Αυτό επέτρεψε στο Παρίσι να αναδιατάξει μέρος των στρατευμάτων του από την Αφρική για να τα χρησιμοποιήσει στην περιπολία των γαλλικών δρόμων, ενώ χώρες της ΕΕ όπως η Γερμανία έστειλαν τους στρατιώτες τους σε χώρες όπως το Μάλι.<br /><br />Το αίτημα υποστηρίχθηκε ομόφωνα από τους άλλους υπουργούς άμυνας της ΕΕ.<br /><br />Επειδή η ΕΕ δεν διαθέτει στρατό, το Παρίσι έπρεπε να διαπραγματευτεί με άλλες χώρες της ΕΕ για συγκεκριμένη στρατιωτική βοήθεια.<br />3. Πώς λειτουργεί;<br /><br />Θα εναπόκειται στη Δανία να το επικαλεστεί. Στη συνέχεια, όπως συνέβη με τη Γαλλία, θα πρέπει να γίνει αποδεκτό ομόφωνα από όλα τα άλλα κράτη μέλη.<br /><br />Ωστόσο, οποιαδήποτε αντίδραση της ΕΕ που απαιτεί ομοφωνία σημαίνει ότι η Δανία θα μπορούσε να αντιμετωπίσει προβλήματα εάν χώρες όπως η Ουγγαρία ασκήσουν βέτο στην έγκρισή της, σύμφωνα με δύο διπλωμάτες της ΕΕ.<br /><br />«Δεν νομίζω ότι η Δανία θα το επικαλεστεί χωρίς να είναι σίγουρη ότι έχει ομοφωνία, γιατί θα ήταν μεγάλο ρίσκο», δήλωσε ο Αντόνιο Μισιρόλι, πρώην αναπληρωτής γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, ο οποίος εργάστηκε επίσης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.<br /><br />«Σίγουρα μια χώρα όπως η Ουγγαρία δεν θα πάρει θέση εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών», πρόσθεσε.<br /><br />Υπάρχει επίσης κάποια αμφιβολία ως προς το αν θα εφαρμοζόταν σε περίπτωση κρίσης στη Γροιλανδία, η οποία αποχώρησε από τον προκάτοχο της ΕΕ το 1985, αν και εξακολουθεί να αποτελεί μέρος του Βασιλείου της Δανίας.<br /><br />Την Κυριακή, ο επικεφαλής της άμυνας της ΕΕ Ανδριους Κουμπίλιους δήλωσε ότι το άρθρο 42.7 θα εφαρμοζόταν «σίγουρα», με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προτείνει το ίδιο πέρυσι.<br /><br />Η εκπρόσωπος της Επιτροπής Ανίτα Χίπερ δήλωσε: «Η Γροιλανδία είναι μέρος του εδάφους του Βασιλείου της Δανίας και, ως εκ τούτου, καλύπτεται κατ’ αρχήν από τη ρήτρα αμοιβαίας αλληλεγγύης του άρθρου 42.7».<br />4. Τι θα ακολουθήσει<br /><br />Εάν η Δανία επικαλεστεί επιτυχώς τη ρήτρα, αυτό θα στείλει ένα «πολύ ισχυρό πολιτικό και νομικό» μήνυμα, δήλωσε ο Σβεν Μπίσκοπ, γενικός διευθυντής του think tank Egmont Institute και εμπειρογνώμονας σε θέματα ευρωπαϊκής ασφάλειας.<br /><br />Ο μηχανισμός δεν απαιτεί την παρέμβαση της ίδιας της ΕΕ, αφήνοντας στις πρωτεύουσες των κρατών μελών, και ιδίως στη χώρα που τον επικαλέστηκε, να καθορίσουν τα επόμενα βήματα.<br /><br />Οι επιλογές κυμαίνονται από την έκδοση δηλώσεων αλληλεγγύης έως την παροχή οικονομικής βοήθειας και ακόμη και στρατιωτικής υποστήριξης, δήλωσε ένας διπλωμάτης της ΕΕ.<br /><br />Ο Μισιρόλι πρότεινε ότι μία από τις επιλογές για τη Δανία θα μπορούσε να είναι η χρήση αυτού του άρθρου «για να ζητήσει από άλλη χώρα να μεσολαβήσει».<br /><br />Αν και είναι «πολύ νωρίς για να πούμε» πώς θα μοιάζει αυτή η αντίδραση στην πράξη, δήλωσε ένας ευρωπαίος κυβερνητικός αξιωματούχος, «θα προσφέρουμε την υποστήριξη που θα θέλαμε να έχουμε» σε ένα παρόμοιο σενάριο.<br /><br />Θα μπορούσε επίσης να θέσει τις νομικές βάσεις για την πρόταση οικονομικών κυρώσεων, δήλωσε ο Μπίσκοπ.<br /><br />Ο Σεργκέι Λαγόντινσκι, Γερμανός βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και αντιπρόεδρος της ομάδας των Πρασίνων, δήλωσε ότι το νομοθετικό σώμα θα πρέπει να προετοιμάσει έναν «κατάλογο πιθανών αντιμέτρων» σε περίπτωση που ενεργοποιηθεί το άρθρο 42.7, συμπεριλαμβανομένης της απομάκρυνσης των αμερικανικών στρατευμάτων από τις ευρωπαϊκές βάσεις, της απαγόρευσης των πτήσεων αμερικανικών αεροσκαφών και του περιορισμού της πρόσβασης αμερικανικών εταιρειών στην αγορά.<br /><br />Η επίκληση του άρθρου θα μπορούσε να συνεπάγεται περιορισμένη ανάπτυξη στρατευμάτων από την στρατιωτική επιτροπή και το στρατιωτικό επιτελείο της ΕΕ – συμβουλευτικά όργανα που αποτελούνται από τους ανώτερους στρατηγούς του μπλοκ και στρατιωτικούς εκπροσώπους με έδρα τις Βρυξέλλες, δήλωσε ο Μπίσκοπ.<br /><br />Η πιθανότητα να κηρύξει πόλεμο η ΕΕ στις ΗΠΑ είναι μηδενική, συμφώνησαν οι αναλυτές.<br /><br />Ακόμη και αν το μπλοκ ήθελε να το κάνει, διαθέτει μόνο «μερικές δεκάδες» στρατιωτικούς υπαλλήλους στις Βρυξέλλες, μια μικροσκοπική δομή διοίκησης ικανή να κατευθύνει «το πολύ» 3.000 στρατιώτες και περιορισμένη εμπειρία εκτός από ειρηνευτικές αποστολές, πρόσθεσε ο Μίσκοπ.<br /><br />Ωστόσο, τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να αποφασίσουν για πιο ουσιαστική στρατιωτική βοήθεια χρησιμοποιώντας τους δικούς τους πόρους.<br /><br />Εν τω μεταξύ, οι υποχρεώσεις των ίδιων των χωρών παραμένουν ακαθόριστες, πράγμα που σημαίνει ότι η Δανία ενδέχεται να αντιμετωπίσει την «πολιτική πραγματικότητα» ορισμένων πρωτευουσών της ΕΕ που αναλαμβάνουν λίγες συγκεκριμένες δεσμεύσεις για βοήθεια.<br />5. Τι θα σήμαινε αυτό για το ΝΑΤΟ;<br /><br />Η Δανία προειδοποίησε ότι η προσάρτηση της Γροιλανδίας από τις ΗΠΑ θα σήμαινε το τέλος της συμμαχίας, αν και ο Τραμπ διαφωνεί.<br /><br />Εάν οι ΗΠΑ οργανώσουν μια εξαγορά, «αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα… τουλάχιστον από νομική άποψη, το τέλος του ΝΑΤΟ, αλλά θα σήμαινε πολιτικά την υπονόμευση της αξιοπιστίας του ΝΑΤΟ», δήλωσε ο Φαμπρίς Ποτιέ, διευθύνων σύμβουλος της Rasmussen Global, μιας εταιρείας πολιτικών συμβούλων.<br /><br />Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει «ορισμένα μέλη της ΕΕ να επιδιώξουν περισσότερες λύσεις σε επίπεδο ΕΕ, ίσως ενισχύοντας το άρθρο 42.7», πρόσθεσε.<br /><br />Αυτό όμως θα συνεπαγόταν τη δημιουργία μιας νέας αρχιτεκτονικής ασφάλειας για την Ευρώπη χωρίς τις ΗΠΑ, οι οποίες αποτελούν τον βασικό εγγυητή της ηπείρου από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.<br /><br />«Το ΝΑΤΟ είναι υπεύθυνο για τη συλλογική άμυνα στην ευρωατλαντική περιοχή: διαθέτει τα σχέδια άμυνας, τις δομές διοίκησης και ελέγχου και τους στόχους ικανότητας», δήλωσε ένας διπλωμάτης του ΝΑΤΟ.<br /><br />«Η ΕΕ, από την πλευρά της, προσφέρει τη χρηματοοικονομική της δύναμη, την βιομηχανική της πολιτική και τη ρυθμιστική της ισχύ».<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Politico: Το άγνωστο όπλο της Δανίας που μπορεί να σώσει τη Γροιλανδία από τις ΗΠΑ χωρίς το ΝΑΤΟ.

Η Δανία θα μπορούσε να ενεργοποιήσει το άρθρο 42.7 της ΕΕ σε περίπτωση που οι ΗΠΑ επιτεθούν στη Γροιλανδία. Ωστόσο, θα αντιμετώπιζε σημαντ...

Διαβάστε την συνέχεια

Διαμελισμός Ιράν: Δημοκρατική Ομοσπονδία ή «Βαλκανοποίηση»;

<img height="203" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/01/IRAN-PERSIA-630x400.jpg" width="720" /><br /><br />Η γεωπολιτική σκακιέρα της Μέσης Ανατολής βρίσκεται ενώπιον μιας ιστορικής καμπής, καθώς η εσωτερική συνοχή του Ιράν δοκιμάζεται από τις φυγόκεντρες δυνάμεις των εθνοτικών του μειονοτήτων.<br /><br />Για τους μελετητές της διπλωματίας και της ιστορίας, είναι σαφές ότι μια ενδεχόμενη αυτονόμηση αυτών των πληθυσμών δεν θα αποτελούσε απλώς μια εσωτερική μεταρρύθμιση, αλλά μια δομική αναδιάταξη των συνόρων και των ισορροπιών ισχύος στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Ακολουθεί η ανάλυση των κυριότερων γεωπολιτικών μετώπων:<br />Το κουρδικό ζήτημα και η περιφερειακή αποσταθεροποίηση<br /><br />Η δυναμική των Κούρδων του Ιράν (Rojhelat) λειτουργεί ως καταλύτης για το όραμα ενός ενιαίου Κουρδιστάν.<br /><br />Μια επιτυχής αυτονόμηση στο ιρανικό έδαφος θα δημιουργούσε έναν ισχυρό πόλο έλξης για τους Κούρδους της Συρίας και του Ιράκ, προκαλώντας την άμεση αντίδραση της Άγκυρας.<br /><br />Η Τουρκία, θεωρώντας κάθε κουρδική οντότητα στα σύνορά της ως υπαρξιακή απειλή, ενδέχεται να προχωρήσει σε προληπτικές στρατιωτικές επεμβάσεις, μετατρέποντας το δυτικό Ιράν σε πεδίο περιφερειακής σύγκρουσης.<br />Ο αζέρικος παράγοντας και η σύγκρουση Ιράν-Ισραήλ<br /><br />Η πολυπληθής μειονότητα των Αζέρων αποτελεί το «μαλακό υπογάσιο» της Τεχεράνης.<br /><br />Η ενίσχυση του εθνικισμού των Αζέρων συνδέεται άμεσα με το ανεξάρτητο Αζερμπαϊτζάν, το οποίο αποτελεί στρατηγικό εταίρο του Ισραήλ.<br /><br />Στο πλαίσιο του άτυπου πολέμου μεταξύ Τεχεράνης και Ιερουσαλήμ, η υποδαύλιση αυτονομιστικών τάσεων στο βόρειο Ιράν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως ο απόλυτος μοχλός εσωτερικής κατάρρευσης του καθεστώτος των Αγιατολάχ.<br />Ενεργειακή ασφάλεια και ο αραβικός παράγοντας στο Χουζεστάν<br /><br />Η επαρχία του Χουζεστάν, όπου κατοικεί η αραβική μειονότητα, αποτελεί την οικονομική καρδιά του Ιράν, καθώς εκεί συγκεντρώνονται τα κυριότερα κοιτάσματα πετρελαίου.<br /><br />Οποιαδήποτε κλιμάκωση της έντασης στην περιοχή αυτή θα έθετε σε άμεσο κίνδυνο την παγκόσμια ενεργειακή τροφοδοσία.<br /><br />Παράλληλα, θα προσέφερε την ευκαιρία στις μοναρχίες του Κόλπου να περιορίσουν την ιρανική επιρροή, υποστηρίζοντας την απόσχιση μιας περιοχής που ιστορικά διεκδικούν ως τμήμα του αραβικού κόσμου.<div><br />Το δίλημμα: Δημοκρατική Ομοσπονδία ή «Βαλκανοποίηση»;<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα που τίθεται για το μέλλον του Ιράν είναι αν η χώρα μπορεί να μετασχηματιστεί σε μια σύγχρονη, συμπεριληπτική δημοκρατία ή αν θα διολισθήσει σε μια βίαιη «βαλκανοποίηση».<br /><br />Η συγκεντρωτική παράδοση του ιρανικού κράτους, που πηγάζει από την εποχή των Παχλαβί και εντάθηκε από το ισλαμικό καθεστώς, δυσχεραίνει την αποδοχή ενός ομοσπονδιακού μοντέλου.<br /><br />Χωρίς μια κοινωνική σύμβαση που να εγγυάται την εθνική ανεξαρτησία μέσω της κοινωνικής δικαιοσύνης για όλες τις εθνότητες, ο κίνδυνος ενός κατακερματισμού τύπου Λιβύης παραμένει ορατός.<br />Κίνα και Ρωσία<br /><br />Η στάση της Μόσχας και του Πεκίνου απέναντι στην κρίση του Ιράν δεν υπαγορεύεται από ιδεολογικές συμπάθειες, αλλά από την ωμή γεωπολιτική πραγματικότητα.<br />Για τη Ρωσία και την Κίνα, το Ιράν αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του αντιαμερικανικού μετώπου στην Ευρασία.<br /><br />Ένας πιθανός εθνοτικός διαμελισμός ή η κατάρρευση του καθεστώτος θα δημιουργούσε ένα κενό ισχύος που οι δύο δυνάμεις επιθυμούν πάση θυσία να αποφύγουν.<br />Ρωσία: Η Τεχεράνη ως «κόκκινη γραμμή» και στρατιωτικός πνεύμονας<br /><br />Για το Κρεμλίνο, το Ιράν είναι ένας αναντικατάστατος σύμμαχος. Σε μια περίοδο που η Ρωσία βρίσκεται υπό διεθνή απομόνωση λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, η Τεχεράνη προσφέρει κρίσιμη στρατιωτική βοήθεια (όπως τα drones Shahed) και αποτελεί βασικό κρίκο στον διάδρομο Βορρά-Νότου.<br /><br />Κατά της «ξένης παρέμβασης»: Η Μόσχα υιοθετεί πλήρως το αφήγημα του καθεστώτος, αποδίδοντας τις ταραχές και τις αυτονομιστικές τάσεις σε «υποκίνηση από τη Δύση».<br /><br />Στρατιωτική υποστήριξη: Πρόσφατες αναφορές δείχνουν ότι η Ρωσία έχει ήδη παραδώσει θωρακισμένα οχήματα Spartak και επιθετικά ελικόπτερα, τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την καταστολή εξεγέρσεων σε παραμεθόριες περιοχές, όπως το Κουρδιστάν και το Βαλουχιστάν.<br />Κίνα: Οικονομικός ρεαλισμός και φόβος για την ενεργειακή αστάθεια<br /><br />Το Πεκίνο βλέπει το Ιράν ως έναν κρίσιμο εμπορικό εταίρο και μια βασική πηγή πετρελαίου.<br /><br />Αν και η Κίνα αποφεύγει την άμεση στρατιωτική εμπλοκή, η διπλωματική της στήριξη είναι σταθερή.<br /><br />Οικονομική ασπίδα: Η Κίνα αντιτίθεται σθεναρά στις μονομερείς κυρώσεις και τους δασμούς που εξήγγειλε η κυβέρνηση Τραμπ εναντίον των χωρών που συναλλάσσονται με το Ιράν, δηλώνοντας έτοιμη να προστατεύσει τα «νόμιμα συμφέροντά της».<br /><br />Ο τρόμος της «βαλκανοποίησης»: Μια διάλυση του Ιράν θα τίναζε στον αέρα την πρωτοβουλία «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» (Belt and Road Initiative) στην περιοχή.<br /><br />Το Πεκίνο προτιμά ένα αυταρχικό αλλά σταθερό Ιράν από μια δημοκρατική αλλά κατακερματισμένη και δυτικόφιλη χώρα.<br /><br />Η σύγκρουση συμφερόντων με τη Δύση: Ενώ οι ΗΠΑ και το Ισραήλ βλέπουν στις εθνοτικές εξεγέρσεις μια ευκαιρία για την αποδόμηση του «Άξονα της Αντίστασης», η Ρωσία και η Κίνα λειτουργούν ως εγγυητές της εδαφικής ακεραιότητας του Ιράν. Οποιαδήποτε κίνηση προς την αυτονόμηση μειονοτήτων θα βρει απέναντί της όχι μόνο τις δυνάμεις της Τεχεράνης, αλλά και τη διπλωματική -και ενδεχομένως υλικοτεχνική- ισχύ του ανατολικού μπλοκ.</div><div><br />Πολύ σημαντικό: Το Ιράν δεν υπήρξε ποτέ ένα «έθνος-κράτος»<br /><br />Η πολυεθνική σύνθεση του σύγχρονου Ιράν δεν είναι ένα τυχαίο ιστορικό φαινόμενο, αλλά το άμεσο κληροδότημα των μεγάλων Περσικών Αυτοκρατοριών (Αχαιμενιδών, Πάρθων και Σασσανιδών).<br /><br />Το Ιράν δεν υπήρξε ποτέ ένα «έθνος-κράτος» με τη δυτική, ομοιογενή έννοια, αλλά πάντα ένα πολυεθνικό οικοδόμημα.<br />Η αυτοκρατορική κληρονομιά της ανεκτικότητας<br /><br />Η αρχή έγινε με τον Κύρο τον Μέγα και την ίδρυση της Αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών.<br /><br />Αντίθετα με άλλες δυνάμεις της εποχής, οι Πέρσες επέλεξαν ένα μοντέλο διοίκησης που βασιζόταν στην αυτονομία των υποτελών λαών.<br /><br />Το σύστημα των σατραπειών: Η αυτοκρατορία χωρίστηκε σε διοικητικές περιφέρειες (σατραπείες), όπου οι τοπικές εθνοτικές ομάδες διατηρούσαν τη γλώσσα, τη θρησκεία και τα έθιμά τους, αρκεί να αναγνώριζαν την ανώτατη εξουσία του «Βασιλέα των Βασιλέων» και να κατέβαλλαν φόρους.<br /><br />Η «Pax Persica»: Αυτή η πολιτική ενθάρρυνε τη μετακίνηση πληθυσμών και τη δημιουργία ενός «μωσαϊκού» εθνοτήτων εντός των αυτοκρατορικών συνόρων, το οποίο επιβίωσε για αιώνες.<br />Η γεωγραφία ως φύλακας της διαφορετικότητας<br /><br />Η γεωμορφολογία του Ιράν έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση αυτής της πολυεθνικότητας. Η κεντρική περσική διοίκηση, εδραιωμένη στο οροπέδιο, δυσκολευόταν ιστορικά να επιβάλει πλήρη πολιτισμική ομοιογένεια στις απομακρυσμένες και ορεινές περιοχές.<br /><br />Φυσικά σύνορα: Οι οροσειρές του Ζάγρου (όπου κατοικούν οι Κούρδοι και οι Λούροι) και του Ελμπούρζ, καθώς και οι έρημοι στα ανατολικά (Βαλούχοι), λειτούργησαν ως καταφύγια όπου οι εθνοτικές ιδιαιτερότητες παρέμειναν άθικτες από τις αφομοιωτικές τάσεις της κεντρικής εξουσίας.<br />Από την αυτοκρατορία στο σύγχρονο Κράτος<br /><br />Με την έλευση της δυναστείας των Σαφαβιδών (16ος αιώνας), ο Σιιτισμός χρησιμοποιήθηκε ως συνεκτικός δεσμός για να ενώσει τις διαφορετικές εθνοτικές ομάδες (Πέρσες, Αζέρους, Κούρδους κ.α.) απέναντι στην Οθωμανική απειλή. Ωστόσο, η εθνοτική ταυτότητα παρέμεινε ισχυρότερη από την κρατική.<br /><br />Στον 20ό αιώνα, η δυναστεία των Παχλαβί επιχείρησε να επιβάλει έναν βίαιο «εκπερσισμό», στα πρότυπα του ευρωπαϊκού εθνικισμού, προσπαθώντας να μετατρέψει μια αυτοκρατορική κληρονομιά σε ένα ομοιογενές έθνος-κράτος.<br /><br />Αυτή ακριβώς η σύγκρουση μεταξύ της ιστορικής, πολυεθνικής πραγματικότητας και της συγκεντρωτικής κρατικής πολιτικής είναι που τροφοδοτεί τις σημερινές αναταράξεις.<br /><br />Το σύγχρονο Ιράν είναι ο «κληρονόμος» ενός χώρου που ιστορικά διοικούνταν ως συνομοσπονδία λαών και όχι ως ενιαία εθνοτική οντότητα. Η σημερινή διπλωματική πρόκληση της Τεχεράνης είναι να διαχειριστεί αυτή την αυτοκρατορική ποικιλομορφία χωρίς να καταφεύγει στην καταστολή που απειλεί την εθνική του ανεξαρτησία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Διαμελισμός Ιράν: Δημοκρατική Ομοσπονδία ή «Βαλκανοποίηση»;

Η γεωπολιτική σκακιέρα της Μέσης Ανατολής βρίσκεται ενώπιον μιας ιστορικής καμπής, καθώς η εσωτερική συνοχή του Ιράν δοκιμάζεται από τις φυγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι εθνοτικές μειονότητες του Ιράν θα μπορούσαν να κρίνουν τη μοίρα του καθεστώτος.

<img height="190" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/01/IRAN-37-630x374.jpg" width="724" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Οι εθνοτικές μειονότητες αποτελούν σχεδόν το ήμισυ του πληθυσμού του Ιράν και καμία ουσιαστική πολιτική μετάβαση δεν μπορεί να επιτύχει χωρίς αυτές», δηλώνει ειδικός.</span></h3>Του <b><a href="https://www.tribune.gr/tag/benjamin-weinthal">Benjamin Weinthal (Μπέντζαμιν Γουάινταλ)</a>, </b><br />Παρά το γεγονός ότι οι αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις έδειξαν σημάδια κάμψης την Παρασκευή 16/01, ειδικοί εκτιμούν ότι ένα σημαντικό κομμάτι της χώρας θα μπορούσε να καθορίσει το μέλλον της: η σύνθετη πληθυσμιακή βάση των εθνοτικών μειονοτήτων, η οποία αγγίζει το 50% του συνόλου.<br /><br />Η Σουκρίγια Μπραντόστ, διακεκριμένη ακαδημαϊκή αναλύτρια για τις μειονότητες του Ιράν, η οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε στο ιρανικό Κουρδιστάν, δήλωσε στο Fox News Digital:<br /><br />«Οι εθνοτικές ομάδες δεν στήριξαν το ισλαμικό σύνταγμα από την ίδρυσή του το 1979 και αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους εδώ και 47 χρόνια».<br /><br />Σε νέα μελέτη της, η Μπραντόστ επισημαίνει ότι «οι διαδηλώσεις στο Ιράν έχουν εξαπλωθεί σε όλες τις επαρχίες, παρά τον σκεπτικισμό και την ανησυχία των εθνοτικών ομάδων».<br /><br /><img height="633" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/01/Iran_ethnoreligious_distribution_2004.jpg" width="640" /><br /><br />Σημειώνει ότι το 51% της χώρας είναι Πέρσες, οι Αζέροι αποτελούν το 24%, οι Κούρδοι περίπου το 8% με 17%, ενώ οι μειονότητες των Αράβων και των Βαλούχων ανέρχονται σε 3% και 2% αντίστοιχα.<br /><br />Η ίδια αναφέρει: «Το Ιράν είναι μια χώρα περίπου 93 εκατομμυρίων ανθρώπων, της οποίας το σύγχρονο κράτος οικοδομήθηκε γύρω από μια συγκεντρωτική εθνική ταυτότητα και όχι γύρω από τον εθνοτικό πλουραλισμό».<br /><br />«Το καθεστώς δεν μπορεί πλέον να επιβιώσει. Θα πολεμήσει μέχρι την τελευταία σφαίρα όσο ο Χαμενεΐ παραμένει εν ζωή», πρόσθεσε.<br /><br />Αναφορές από διάφορες οργανώσεις αναφέρουν ότι ο ανώτατος ηγέτης της Ισλαμικής Δημοκρατίας, Αλί Χαμενεΐ, διέταξε τη σφαγή χιλιάδων διαδηλωτών.<br /><br />Η οργάνωση «Ακτιβιστές Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Ιράν», με έδρα τις ΗΠΑ, έκανε λόγο για 2.571 θανάτους, ενώ η ηγετική προσωπικότητα της ιρανικής αντιπολίτευσης, Ρεζά Παχλαβί, δήλωσε τη Δευτέρα στον Μπρετ Μπάιερ και την εκπομπή «Special Report» ότι οι νεκροί ανέρχονται τουλάχιστον σε 12.000.<br /><br />Ο Σαρντάρ Πασαΐ, πρόεδρος της «Hiwa», μιας μη κερδοσκοπικής οργάνωσης που προετοιμάζει μια νέα γενιά Κούρδων ακτιβιστών για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον δημοκρατικό μετασχηματισμό, δήλωσε στο Fox News Digital:<br /><br />«Οι εθνοτικές μειονότητες αποτελούν σχεδόν το ήμισυ του πληθυσμού και καμία ουσιαστική πολιτική μετάβαση δεν μπορεί να επιτύχει χωρίς αυτές.<br /><br />»Οι Κούρδοι, ειδικότερα, έχουν δεκαετίες εμπειρίας στην αντίσταση κατά του αυταρχισμού και έχουν πληρώσει διαχρονικά το υψηλότερο τίμημα μέσω της καταστολής, των φυλακίσεων και των εκτελέσεων.<br /><br />»Ο ρόλος τους δεν είναι συμβολικός – είναι δομικός για οποιαδήποτε πραγματική αμφισβήτηση της Ισλαμικής Δημοκρατίας».<br /><br />Ο Πασαΐ, ο οποίος στο παρελθόν είχε αναδειχθεί παγκόσμιος πρωταθλητής ελληνορωμαϊκής πάλης με τα χρώματα του Ιράν και διετέλεσε προπονητής της εθνικής ομάδας, πρόσθεσε:<br /><br />«Πέρα από τις διαμαρτυρίες, οι μειονότητες -και ιδιαίτερα οι Κούρδοι- είναι καθοριστικές για να διασφαλιστεί ότι μια μορφή τυραννίας δεν θα αντικατασταθεί από μια άλλη.<br /><br />»Η κουρδική πολιτική κουλτούρα ευνοεί σθεναρά τις δημοκρατικές αξίες, τον πλουραλισμό και τη συμμετοχή των γυναικών, γι’ αυτό και δεν υπάρχει σχεδόν καμία υποστήριξη ανάμεσά τους για τη μοναρχία ή την ισόβια εξουσία».<br /><br />Σημείωσε επίσης ότι «στη Συρία και το Ιράκ, οι περιοχές υπό κουρδική διοίκηση έγιναν από τις πιο σταθερές μετά την κατάρρευση των δικτατοριών.<br /><br />Το ίδιο θα συνέβαινε πιθανότατα και στο Ιράν. Παρά ταύτα, οι Κούρδοι συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν διακρίσεις τόσο εντός του Ιράν όσο και στους κόλπους της αντιπολίτευσης, παρόλο που ένα δημοκρατικό μέλλον μπορεί να οικοδομηθεί μόνο μέσω ενός ευρέος, συμπεριληπτικού συνασπισμού».<br /><br />Ο Χαλίλ Κανί Σανάνι, εκπρόσωπος του Κόμματος Ελευθερίας του Κουρδιστάν (PAK), δήλωσε στο Fox News Digital ότι δύο επαρχίες χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής:<br /><br />«Σήμερα, το Κερμανσάχ και το Ιλάμ είναι έτοιμα να διαδραματίσουν αυτόν τον ρόλο. Οι οργανώσεις του PAK και οι μονάδες του Εθνικού Στρατού του Κουρδιστάν στις πόλεις αυτών των δύο επαρχιών διαχειρίζονται τη διαδικασία της εξέγερσης και ασκούν νόμιμη άμυνα».<br /><br />Υπενθύμισε μάλιστα ότι η τελευταία μεγάλη εξέγερση ξεκίνησε από αυτές τις περιοχές.<br /><br />«Και αυτή τη φορά, μετά την καταστολή στην Τεχεράνη, οι πόλεις του Κουρδιστάν έγιναν κέντρα αντίστασης, και από εκεί το πνεύμα της εξέγερσης εξαπλώθηκε στην πρωτεύουσα και σε όλο το Ιράν».<br /><br />Η «εξέγερση της Τζίνα», στην οποία αναφέρθηκε, είναι γνωστή ως το κίνημα «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία», που ξέσπασε μετά τη δολοφονία της Μαχσά (Τζίνα) Αμινί, μιας νεαρής Κούρδισσας, από την Αστυνομία Ηθών τον Σεπτέμβριο του 2022, με την αιτιολογία ότι δεν φορούσε σωστά τη μαντίλα της.<br /><br />Ο Κανί Σανάνι δήλωσε: «Οι επιχειρήσεις των μονάδων μας σε Κερμανσάχ, Ιλάμ, Λορεστάν και Μπαχτιαρί εναντίον των δυνάμεων των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) έδωσαν μεγάλη ελπίδα στον λαό.<br /><br />»Αν έκλεινε ο εναέριος χώρος αυτών των περιοχών για τα αεροσκάφη του καθεστώτος, οι δυνάμεις μας θα έπαιρναν γρήγορα τον έλεγχο των πόλεων και από εκεί θα κινούμασταν με μια δύναμη 100.000 ανθρώπων προς βοήθεια των κατοίκων της Τεχεράνης».<br /><br />Ο Σιαμάντ Μοεϊνί, μέλος του συμβουλίου ηγεσίας του Κόμματος Ελεύθερης Ζωής του Κουρδιστάν (PJAK), δήλωσε στο Fox News Digital:<br /><br />«Η παρούσα κυβέρνηση δεν έχει τη δυνατότητα ούτε το πρόγραμμα για εσωτερικές δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις.<br /><br />»Επομένως, η καλύτερη εναλλακτική είναι ένας κοινός αγώνας για την εγκαθίδρυση ενός δημοκρατικού συστήματος με τη συμμετοχή όλων των λαών του Ιράν».<br /><br />Πρόσθεσε ότι «το σημερινό συγκεντρωτικό σύστημα αποτυγχάνει να εκπροσωπήσει τη θέληση του λαού.<br /><br />»Τον τελευταίο αιώνα, η αυταρχική διακυβέρνηση και η κρατική καταστολή οδήγησαν σε χιλιάδες θανάτους – πολιτικές που οι πολίτες απορρίπτουν σταθερά.<br /><br />»Προτείνουμε μια εναλλακτική δημοκρατική αυτοδιοίκηση για όλες τις περιοχές, η οποία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του κουρδικού πληθυσμού».<br /><br />Σύμφωνα με τον Μοεϊνί, «το μελλοντικό σύστημα διακυβέρνησης του Ιράν πρέπει να βασίζεται στην ευρεία συμμετοχή και συνεργασία όλων των εθνοτήτων του, θέτοντας τις βάσεις για μια πραγματικά βιώσιμη και συμπεριληπτική δημοκρατία».<br /><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Οι εθνοτικές μειονότητες του Ιράν θα μπορούσαν να κρίνουν τη μοίρα του καθεστώτος.

«Οι εθνοτικές μειονότητες αποτελούν σχεδόν το ήμισυ του πληθυσμού του Ιράν και καμία ουσιαστική πολιτική μετάβαση δεν μπορεί να επιτύχει χωρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παγκόσμια αταξία! Μια νέα… τάξη πραγμάτων αργεί.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="372" src="https://www.youtube.com/embed/RCXdotGEI4I" width="723" youtube-src-id="RCXdotGEI4I"></iframe></div><div><br /></div>Στις Αντιθέσεις, μια μεγάλη συζήτηση σε συνθήκες Ηγεμονικού Κόσμου, με επίκεντρο Το Διεθνές Σύστημα σε Ιστορική Μετάβαση: Ηγεμονικές δυνάμεις, τα κράτη μεσαίας ή μικρής ισχύος, τον ΟΗΕ, το Συμβούλιο Ασφαλείας , το Διεθνές δίκαιο και τους διεθνείς θεσμούς, εν μέσω καταιγιστικών στρατηγικών ανακατατάξεων. Οι παγκόσμιες ανατρεπτικές γεωπολιτικές μεταβλητές, οι γεωστρατηγικές τοποθετήσεις και η γυμνή μετάβαση των κοινωνιών στο… άγνωστο. Το μεγάλο δίλημμα για τα μεσαία και μικρά κράτη: Εθνική Κυριαρχία ή Χώρος στον παγκόσμιο πολτό Ισχύος;<br /><br />Από την Λατινική Αμερική με τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα, στον Αρκτικό Κύκλο και την Γροιλανδία, στην Ουκρανία, την Μέση Ανατολή και το Ιράν, στον Ειρηνικό και την Σινική Θάλασσα και από την Ινδία ως την Αφρική και την Ευρώπη, που μετατρέπεται και πάλι στη “Σκοτεινή Ήπειρο” κατά τον Μαρκ Μαζάουερ.<br /><br />>Τι αποδεικνύουν οι παγκόσμιες μετατοπίσεις για την Ανατολική Μεσόγειο, τον ρόλο της αναθεωρητικής Τουρκίας και τον Ελληνισμό…<br /><br />>Τα κύρια και αξονικά ζητήματα των ενδοκρατικών και διακρατικών αιτίων των παθογενειών, που προκαλούν όξυνση των «αιτιών πολέμου» του σύγχρονου διακρατικού συστήματος.<br /><br />>Πώς οι προϋπάρχουσες για χρόνια εξελίξεις, από τις αρχές του 2026 επιταχύνονται με ρευστό και εξ αντικειμένου απρόβλεπτο τρόπο.<br /><br />>Πώς το ταξίδι – “Οδύσσεια” για όλα τα κράτη και τις κοινωνίες τους συνεχίζεται…<div><br /></div><div><a href="https://www.cretetv.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Παγκόσμια αταξία! Μια νέα… τάξη πραγμάτων αργεί.

Στις Αντιθέσεις, μια μεγάλη συζήτηση σε συνθήκες Ηγεμονικού Κόσμου, με επίκεντρο Το Διεθνές Σύστημα σε Ιστορική Μετάβαση: Ηγεμονικές δυνάμει...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Κατάρ δεν πρέπει να είναι στη Γάζα, απειλή για Δύση και Ισραήλ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/696x696/crop/both/e8/e887c8b50dbf40fb8a9289d27ab2851f.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="696" data-original-width="696" height="200" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/696x696/crop/both/e8/e887c8b50dbf40fb8a9289d27ab2851f.jpg" width="666" /></a></div><div><br /></div>Του <a href="https://el.gatestoneinstitute.org/22198/%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%AF-%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%81-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CF%80%CF%81%CE%AD%CF%80%CE%B5%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%AF%CF%83%CE%B5%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CF%81%CF%8C%CE%BB%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%B3%CE%AC%CE%B6%CE%B1"><b>Khaled Abu Toameh</b></a><br />Αντιπροσωπείες από το Κατάρ, την Αίγυπτο και την Τουρκία συναντήθηκαν στο Κάιρο στις 25 Νοεμβρίου για να συζητήσουν την εφαρμογή της δεύτερης φάσης του σχεδίου του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ για τον τερματισμό του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας, ο οποίος ξέσπασε μετά την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, στη συνάντηση συμμετείχαν οι επικεφαλής των αιγυπτιακών και τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών, μαζί με τον πρωθυπουργό του Κατάρ. Συζήτησαν «τρόπους εντατικοποίησης της κοινής προσπάθειας για τη διασφάλιση της επιτυχούς εφαρμογής της δεύτερης φάσης του σχεδίου», το οποίο περιλαμβάνει τον αφοπλισμό της Χαμάς, τη σύσταση μιας μεταβατικής επιτροπής παλαιστινιακής διακυβέρνησης, και την ανάπτυξη μιας Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης στη Λωρίδα της Γάζας.<br /><br />Η συνάντηση υπογραμμίζει την προφανή προθυμία του Κατάρ να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στη μεταπολεμική Γάζα. Ως μακροχρόνιος υποστηρικτής και χρηματοδότης της οργάνωσης Μουσουλμανική Αδελφότητα, ο κύριος στόχος του καθεστώτος του Κατάρ φαίνεται να είναι η διασφάλιση ότι η Χαμάς θα παραμείνει στην εξουσία στη Λωρίδα της Γάζας. Η Χαμάς αυτοπροσδιορίζεται ως «μία από τις πτέρυγες της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Παλαιστίνη».<br /><br />Το Κατάρ είναι η μόνη αραβική χώρα που φιλοξενεί ολόκληρη την ηγεσία της Χαμάς και παρέχει πολιτική και οικονομική βοήθεια στην τρομοκρατική ομάδα από το 2007. Το 2012, ο πρώην εμίρης του Κατάρ, σεΐχης Χαμάντ μπιν Χαλίφα Αλ-Θάνι, ήταν ο πρώτος ηγέτης χώρας που επισκέφθηκε τη Γάζα υπό την κυριαρχία της Χαμάς. Υποσχέθηκε βοήθεια 400 εκατομμυρίων δολαρίων, και την ίδια χρονιά επιτράπηκε στη Χαμάς να ανοίξει πολιτικό γραφείο στη Ντόχα.<br /><br />Αυτή η υποστήριξη του Κατάρ (μαζί με το Ιράν) επέτρεψε στη Χαμάς να παραμείνει στην εξουσία τα τελευταία 18 χρόνια και να προβεί στο μακελειό της 7ης Οκτωβρίου 2023, το οποία είχε ως αποτέλεσμα τη δολοφονία περίπου 1200 Ισραηλινών και ξένων υπηκόων, τον τραυματισμό χιλιάδων, και την απαγωγή 251 ομήρων, τα λείψανα δύο εκ των οποίων δεν έχουν ακόμη επιστραφεί από τη Χαμάς.<div><a href="https://www.defence-point.gr/to-katar-den-prepei-na-einai-sti-gaza-apeili-gia-dysi-kai-israil"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Κατάρ δεν πρέπει να είναι στη Γάζα, απειλή για Δύση και Ισραήλ.

Του  Khaled Abu Toameh Αντιπροσωπείες από το Κατάρ, την Αίγυπτο και την Τουρκία συναντήθηκαν στο Κάιρο στις 25 Νοεμβρίου για να συζητήσουν τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αντίστροφη μέτρηση για αμερικανικό χτύπημα στο Ιράν. Στις ΗΠΑ ο αρχηγός της Mossad. Σε ετοιμότητα ο στρατός.

<img height="180" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/be149494e2fd7e0cf8cb279f2ee8ea0c_XL.jpg?v=2" width="734" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο αμερικανικός στρατός παραμένει σε ετοιμότητα για χτύπημα στο Ιράν</span></h3>Η αντίστροφη μέτρηση για το αμερικανικό χτύπημα στο Ιράν φαίνεται πως έχει ήδη αρχίσει…<br />Μάλιστα, οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα πως, παρά το γεγονός ότι οι ΗΠΑ έκαναν πίσω, μια αμερικανική στρατιωτική επίθεση θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί τις επόμενες μέρες.<br /><br />Στις ΗΠΑ ο αρχηγός της Mossad<br /><br />Όπως αποκαλύπτει το Axios, ο διευθυντής της ισραηλινής υπηρεσίας πληροφοριών Mossad, David Barnea, βρίσκεται στις ΗΠΑ για συνομιλίες σχετικά με την κατάσταση στο Ιράν.<br />Η επίσκεψη του Barnea αποτελεί μέρος των διαβουλεύσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ σχετικά με τις διαδηλώσεις στο Ιράν και την πιθανή στρατιωτική δράση των ΗΠΑ ως απάντηση στην καταστολή από το καθεστώς. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο Barnea θα συναντηθεί στο Μαϊάμι με τον απεσταλμένο του Λευκού Οίκου, Steve Witkoff, ο οποίος διαχειρίζεται το άμεσο κανάλι επικοινωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.<br />Την ίδια στιγμή, ο Witkoff έχει έρθει σε επαφή με τον υπουργό Εξωτερικών του Ιράν, Abbas Araghchi, κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων. Ωστόσο, δεν αποκλείεται ο Barnea να συναντηθεί με τον Αμερικανό πρόεδρο, Donald Trump, στο Mar-a-Lago το Σαββατοκύριακο.<br /><br />Η επικοινωνία Trump με Netanyahu<br /><br />Το ταξίδι του Barnea ακολουθεί τηλεφωνική επικοινωνία την Τετάρτη (14/1/2026) μεταξύ Trump και του πρωθυπουργού του Ισραήλ, Benjamin Netanyahu, σχετικά με την κρίση στο Ιράν. Ο Netanyahu φέρεται να ζήτησε από τον Trump να αναβάλει τη στρατιωτική δράση κατά του Ιράν, ώστε να δοθεί στο Ισραήλ περισσότερος χρόνος να προετοιμαστεί για πιθανή ιρανική αντεκδίκηση.<br />Μια ισραηλινή πηγή δήλωσε ότι, εκτός από τις ανησυχίες για αντεκδίκηση, το τρέχον σχέδιο των ΗΠΑ περιλαμβάνει επιθέσεις σε στόχους των δυνάμεων ασφαλείας του Ιράν, αλλά το Ισραήλ δεν το θεωρεί αρκετά ισχυρό ώστε να αποσταθεροποιήσει ουσιαστικά το καθεστώς.<br />«Αμερικανοί αξιωματούχοι λένε ότι η στρατιωτική δράση παραμένει στο τραπέζι αν το Ιράν ξαναρχίσει τη δολοφονία διαδηλωτών. Οι ισραηλινοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι, παρά την καθυστέρηση, μια αμερικανική στρατιωτική επίθεση θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί τις επόμενες μέρες» μεταδίδει το Axios.<br /><br />O στρατός των ΗΠΑ στέλνει δυνάμεις<br /><br />Εν τω μεταξύ, ο στρατός των ΗΠΑ στέλνει επιπλέον αμυντικές και επιθετικές δυνάμεις στην περιοχή για να είναι έτοιμος σε περίπτωση που ο Trump διατάξει επίθεση, λένε αμερικανικές πηγές.<br />Το αεροπλανοφόρο Abraham Lincoln και η ομάδα κρούσης του κατευθύνονται στη Μέση Ανατολή από τη Νότια Σινική Θάλασσα. Επίσης, περισσότερα συστήματα αεράμυνας, μαχητικά αεροσκάφη και πιθανώς υποβρύχια αναμένεται επίσης να φτάσουν στην περιοχή.<br /><br />Το τελεσίγραφο των ΗΠΑ στο Ιράν <br /><br />Σε δηλώσεις του στο Israeli-American Council στη Φλόριντα, ο Witkoff εξέφρασε την... ελπίδα για διπλωματική λύση, επεσήμανε ότι μια συμφωνία με το Ιραν θα κάλυπτε τέσσερα ζητήματα: Πυρηνικός εμπλουτισμός: Το Ιράν θα πρέπει να περιορίσει ή να σταματήσει τον εμπλουτισμό ουρανίου, ειδικά σε επίπεδα που πλησιάζουν αυτά που χρειάζονται για πυρηνικό όπλο.<br />Πύραυλοι: Οι ΗΠΑ ζητούν να μειώσει το μέγεθος και την ικανότητα αυτού του οπλοστασίου.<br />Πυρηνικά: Το Ιράν έχει ήδη περίπου 2.000 κιλά εμπλουτισμένου υλικού, σε ποσοστά από 3,67% (πολιτική χρήση) έως 60% (επικίνδυνα κοντά σε στρατιωτική χρήση).<br />Οι «πληρεξούσιοι» (proxies): Τις οργανώσεις και ένοπλες ομάδες που χρηματοδοτεί και καθοδηγεί το Ιράν σε όλη τη Μέση Ανατολή.<br /><br />«Αν θέλουν να επιστρέψουν στην κοινότητα των εθνών και μπορέσουμε να λύσουμε διπλωματικά αυτά τα τέσσερα προβλήματα, τότε αυτό θα ήταν μια εξαιρετική λύση. Η εναλλακτική είναι κακή», είπε ο Witkoff.<br /><br />Οι 50 στρατιωτικοί στόχοι των ΗΠΑ στο Ιράν<br /><br />Εξάλλου, στον Λευκό Οίκο βρίσκεται ένας απόρρητος χάρτης με 50 στρατιωτικούς στόχους υψηλής αξίας στο Ιράν, συνοδευόμενος από ακριβείς γεωγραφικές συντεταγμένες, πυροδοτώντας σενάρια άμεσης στρατιωτικής κλιμάκωσης. <br />Ειδικότερα, σύμφωνα με πληροφορίες της Daily Mail, η United Against Nuclear Iran (UANI), μια μη κερδοσκοπική οργάνωση με έδρα την Ουάσινγκτον, συνέταξε έναν φάκελο με 50 στόχους και τον παρέδωσε σε αξιωματούχους του Λευκού Οίκου τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας (12/1/2026). Το έγγραφο αποκαλύπτει τις ακριβείς συντεταγμένες του στρατηγείου των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (Islamic Revolutionary Guard Corps-IRGC), του νευραλγικού κέντρου της βίαιης καταστολής των διαδηλωτών. Το συγκεκριμένο στρατηγείο λειτουργεί ουσιαστικά ως το επιχειρησιακό κέντρο του στρατού, ασκώντας έλεγχο και επί των αστυνομικών δυνάμεων.<br />Η λίστα στόχων περιλαμβάνει τέσσερα βασικά υπο-στρατηγεία που επιβλέπουν διαφορετικές περιοχές της πρωτεύουσας:Το Quds Sub-Headquarters, υπεύθυνο για τις επιχειρήσεις καταστολής στον βορρά και βορειοδυτικά της Τεχεράνης,<br />Το Fath Sub-Headquarters στα νοτιοδυτικά,<br />Το Nasr Sub-Headquarters στα βορειοανατολικά,<br />Το Ghadr Sub-Headquarters, που ελέγχει τη νοτιοανατολική και κεντρική Τεχεράνη.<br /><br />Με τον εντοπισμό αυτών των συγκεκριμένων εγκαταστάσεων και δομών, ο αμερικανικός στρατός θα διέθετε πλέον ένα πλήρες «σχέδιο» των δυνατοτήτων των IRGC να συντονίζουν τη βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων. «Ο κύκλος των διαδηλώσεων και της καταστολής θα συνεχιστεί, εκτός αν αλλάξει η ισορροπία ισχύος μεταξύ των άοπλων Ιρανών διαδηλωτών και του πλήρως εξοπλισμένου μηχανισμού καταστολής του καθεστώτος», δήλωσε στη Daily Mail ο Kasra Aarabi, Διευθυντής Έρευνας για τα IRGC στην UANI.<br />Πέρα από τα κύρια κέντρα διοίκησης, ο φάκελος αποκαλύπτει μια κρυφή υποδομή σε όλη την Τεχεράνη, που λειτουργεί ως το βασικό δίκτυο διοίκησης των πιο ακραίων μονάδων του καθεστώτος, συντονίζοντας πληροφορίες, αστυνόμευση και ψυχολογικές επιχειρήσεις.<br />Οι στόχοι περιλαμβάνουν 23 περιφερειακές βάσεις IRGC-Basij, καθεμία εκ των οποίων βρίσκεται σε έναν από τους 22 δημοτικούς τομείς της Τεχεράνης. Οι Basij στεγάζουν την εγχώρια πολιτοφυλακή των IRGC, γνωστή για τη σκληρότητά της.<br />Η λίστα της UANI περιλαμβάνει επίσης τις επιχειρησιακές μονάδες που ηγούνται της βίαιης καταστολής, μεταξύ των οποίων δύο βασικές ταξιαρχίες:Η Aaleh-e Mohammad Security Brigade, που εδρεύει στα βορειοανατολικά της Τεχεράνης,<br />Η Al-Zahra Security Brigade, στα νοτιοανατολικά της πόλης.<br /><br />Οι ΗΠΑ θα επιτεθούν με Tomahawk, αεροσκάφη και βομβαρδιστικά<br /><br />Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με πληροφορίες της Wall Street Journal, οι ΗΠΑ ενδέχεται να πραγματοποιήσουν στρατιωτικό πλήγμα κατά του Ιράν με πυραύλους Tomahawk από καταδρομείς που είναι σταθμευμένοι στη Μέση Ανατολή, καθώς και με μαχητικά αεροσκάφη που μπορούν να φτάσουν στους στόχους από βάσεις στις ΗΠΑ και στο εξωτερικό.<br />«Εάν ο Trump αποφασίσει να εγκρίνει πλήγματα κατά του Ιράν... το Πεντάγωνο μπορεί να δώσει εντολή για επιθέσεις με πυραύλους Tomahawk από καταδρομείς που είναι σταθμευμένοι στη Μέση Ανατολή, καθώς και να αποστείλει μαχητικά αεροσκάφη που εδρεύουν στην περιοχή και βομβαρδιστικά, ικανά να φτάσουν στο Ιράν από τις βάσεις τους στις ΗΠΑ» επισημαίνεται στο δημοσίευμα. <br /><br />Το πραξικόπημα του 1953 και το ρόλος CIA - Mossad<br /><br />Πάντως, ο Σέρβος πρόεδρος, Aleksandar Vučić, προέβη σε μια δήλωση-σοκ για τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στο Ιράν, ανακαλώντας ευθέως το πραξικόπημα του 1953 και δηλώνοντας ότι «η Mossad και η CIA εμπλέκονται στις διαδηλώσεις ακριβώς όπως και τότε».<br />Υπενθυμίζεται ότι το πραξικόπημα του 1953 ήταν η βίαιη ανατροπή του δημοκρατικά εκλεγμένου Ιρανού πρωθυπουργού Mohammad Mosaddegh.<br />Η επιχείρηση ενορχηστρώθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Μεγάλη Βρετανία και εκτελέστηκε ως στρατιωτικό πραξικόπημα.<br />Το πραξικόπημα είχε σχεδιαστεί από την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ (CIA) και τις βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών (MI6) υπό την κωδική ονομασία Operation AJAX από τα τέλη του 1952.<br />Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκε ένα τεράστιο δίκτυο πολιτικών, επιχειρηματιών, θρησκευτικών προσωπικοτήτων και ανώτατων στρατιωτικών αξιωματούχων.<br />Η Επιχείρηση Ajax σηματοδότησε την πρώτη φορά που οι Ηνωμένες Πολιτείες ανέτρεψαν μια ξένη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση.<br />Το γεγονός αυτό τραυμάτισε βαθιά όχι μόνο το Ιράν αλλά ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, θέτοντας ένα κρίσιμο προηγούμενο για μεταγενέστερες παρεμβάσεις —από το πραξικόπημα του 1954 στη Γουατεμάλα έως την ανατροπή του Salvador Allende στη Χιλή.<br /><br />H παραδοχή της CIA και η βρώμικη εμπλοκή των ΗΠΑ στο Ιράν<br /><br />Τον Αύγουστο του 2013, μετά τον αποχαρακτηρισμό των αρχείων της, η CIA παραδέχθηκε επίσημα την εμπλοκή της στο πραξικόπημα.<br />Τα έγγραφα επιβεβαίωσαν τη δωροδοκία Ιρανών πολιτικών και υψηλόβαθμων αξιωματούχων, καθώς και μεγάλης κλίμακας προπαγανδιστικές επιχειρήσεις, οι οποίες χαρακτηρίστηκαν ως «δράσεις εξωτερικής πολιτικής» εγκεκριμένες από τα υψηλότερα κλιμάκια.<br />Νωρίτερα, η πρώην Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Madeleine Albright, αναγνώρισε ότι το πραξικόπημα ήταν «ένα βήμα προς τα πίσω για την πολιτική ανάπτυξη του Ιράν».<br />Αν και τα γεγονότα του 1953 παρουσιάστηκαν επίσημα ως μια προσπάθεια… διάσωσης της χώρας από τον κομμουνισμό, στην πράξη αποσκοπούσαν στη διατήρηση του διεθνούς καρτέλ πετρελαίου.<br />Έχοντας γίνει πρωθυπουργός στις 29 Απριλίου 1951, ο Mohammad Mosaddegh ξεκίνησε την εθνικοποίηση του ιρανικού πετρελαίου, αφαιρώντας από τη Δύση τον έλεγχο της Anglo-Iranian Oil Company —προκατόχου της BP.<br />Η Βρετανία απάντησε με οικονομικό εμπάργκο και κρυφές πολιτικές ενέργειες με στόχο την ανατροπή της ιρανικής κυβέρνησης.<br />Μετά την αποχώρηση των Βρετανών εργαζομένων από τα πετρελαιοφόρα πεδία στις 20 Σεπτεμβρίου, το Λονδίνο εξέτασε ακόμη και το ενδεχόμενο στρατιωτικής εισβολής στα διυλιστήρια του Abadan, αλλά η άρνηση του Προέδρου Harry Truman να στηρίξει την επιχείρηση ανάγκασε στην εγκατάλειψη αυτών των σχεδίων.<br />Το πραξικόπημα κατέληξε στον σχηματισμό μιας στρατιωτικής διοίκησης υπό τον Στρατηγό Fazlollah Zahedi και την επιστροφή στην εξουσία του Σάχη Mohammad Reza Pahlavi, ο οποίος κυβέρνησε τη χώρα μέχρι την Ισλαμική Επανάσταση του 1979.<br />Ο Mohammad Mosaddegh καταδικάστηκε για «εσχάτη προδοσία» σε τρία χρόνια φυλάκιση, μετά την οποία τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό μέχρι τον θάνατό του.<br />Αρκετοί από τους συνεργάτες του καταδικάστηκαν επίσης, ενώ ο Υπουργός Εξωτερικών Hossein Fatemi εκτελέστηκε από το καθεστώς του Fazlollah Zahedi.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Αντίστροφη μέτρηση για αμερικανικό χτύπημα στο Ιράν. Στις ΗΠΑ ο αρχηγός της Mossad. Σε ετοιμότητα ο στρατός.

Ο αμερικανικός στρατός παραμένει σε ετοιμότητα για χτύπημα στο Ιράν Η αντίστροφη μέτρηση για το αμερικανικό χτύπημα στο Ιράν φαίνεται πως έχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ρωσία προειδοποιεί: Στήνεται σκηνικό πολέμου γύρω από Ελλάδα. Επικίνδυνη ανάφλεξη από τουρκικές ασκήσεις και νέα όπλα

<img height="182" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/8c3ebd47090f5032028cf531f4887620_XL.jpg?v=2" width="752" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Θερμό καλοκαίρι; - Η Ελλάδα σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης με την Τουρκία</span></h3>Οι γεωπολιτικές εξελίξεις «τρέχουν» μανιωδώς σε παγκόσμιο επίπεδο και η δική μας χώρα με τον... άτακτο γείτονα δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη.<br />Ειδικότερα, το 2026 ενδέχεται να αποτελέσει κομβικό έτος κλιμάκωσης στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς τα ανταγωνιστικά στρατιωτικοπολιτικά μπλοκ αποκτούν ολοένα και πιο ξεκάθαρη μορφή γράφουν προειδοποιώντας αναλυτές σε ρωσικά ΜΜΕ.<br />Στα τέλη Δεκεμβρίου, το Ισραήλ, η Ελλάδα και η Κύπρος κατά τη διάρκεια συνάντησης κορυφής στη Νότια Ιερουσαλήμ, υπέγραψαν σειρά συμφωνιών που σηματοδοτούν την περαιτέρω εμβάθυνση της πολιτικής, διπλωματικής και στρατιωτικοτεχνικής συνεργασίας τους.<br /><br /><div>Η ενίσχυση αυτής της τριμερούς συμμαχίας αντιμετωπίζεται με έντονη ανησυχία από την Τουρκία και τη Βόρεια Κύπρος όπου οι επεκτατικές φιλοδοξίες στην Ανατολική Μεσόγειο συνδέονται άμεσα με μια ευνοϊκότερη χάραξη Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών και υφαλοκρηπίδων πλούσιων σε υδρογονάνθρακες.<br />Το ενεργειακό αυτό διακύβευμα αποτελεί βασικό πυρήνα της συνεχιζόμενης αντιπαράθεσης ισχύος.<br />Νέα τουρκικά όπλα και στρατιωτικές ασκήσεις αλλάζουν τους κανόνες στο Αιγαίο<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, εντός του 2026 αναμένεται να ολοκληρωθεί το έργο της τουρκικής HAVELSAN για τη δημιουργία συστήματος ελέγχου ναυσιπλοΐας στην Ανατολική Μεσόγειο (GTH).<br />Το σύστημα βασίζεται σε ναυτιλιακό κέντρο και σε τρεις σταθμούς παρατήρησης στο έδαφος της αυτοαποκαλούμενης «τουρκικής δημοκρατίας της Β. Κύπρου», η οποία αναγνωρίζεται διεθνώς μόνο από την Άγκυρα.<br />Η λεγόμενη «ψηφιακή ασπίδα» της Ανατολικής Μεσογείου, με προφανή διττή – πολιτική και στρατιωτική – λειτουργία, θα ελέγχεται μέσω του ήδη υπάρχοντος Mersin Maritime Center στη Μερσίνη.<br />Η HAVELSAN, μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες υψηλής τεχνολογίας της Turkey, υπάγεται στο ίδρυμα των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (TSKGV), γεγονός που προσδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στο εγχείρημα.<br />Οι εξελίξεις αυτές προκαλούν έντονο προβληματισμό στην Αθήνα και την «ελληνική» Λευκωσία, όπου κυριαρχεί ο φόβος ότι το δόγμα της Μπλε Θάλασσας μεταφράζεται σε έμπρακτη αμφισβήτηση της ισχύουσας ισορροπίας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br />Η Τουρκία επενδύει συστηματικά σε νέα πλοία και σε συστήματα αποτροπής που δύνανται να επηρεάσουν τη στρατιωτική ισορροπία.<br />Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα αντιπλοϊκά πυρομαχικά BALKIN ÇAF-S, που αναπτύχθηκαν από την MKE και, σύμφωνα με τουρκικά μέσα, ολοκλήρωσαν επιτυχώς θαλάσσιες δοκιμές, ανοίγοντας τον δρόμο για μαζική παραγωγή.<br /><br />Σύμφωνα με ελληνικές αναλύσεις, τα πυρομαχικά BALKIN δημιουργούν νέφη σωματιδίων που αποπροσανατολίζουν ραντάρ και πυραύλους καθοδήγησης, αυξάνοντας την επιβιωσιμότητα φρεγατών και κορβετών σε περιοχές υψηλού κινδύνου, όπως το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος.<br />Παράλληλα, μειώνουν την εξάρτηση της Τουρκίας από ξένες τεχνολογίες και ενισχύουν τις εξαγωγικές δυνατότητες της αμυντικής της βιομηχανίας.<br />Το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας, στο οποίο τα τελευταία χρόνια έχει ενταχθεί έμμεσα και το Ισραήλ, θεωρείται από τους αντιπάλους της Άγκυρα βασικός παράγοντας αύξησης της έντασης.<br />Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στη συνεχή διεξαγωγή ασκήσεων μεγάλης κλίμακας.<br />Σύμφωνα με την Yeni Safak, μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2025 πραγματοποιήθηκαν 83 ασκήσεις, μεταξύ των οποίων οι Mavi Vatan, Ephesus-2025, Anatolian Eagle και Sea Wolf.<br /><br />Έρχεται θερμό καλοκαίρι στο Αιγαίο; <br /><br />Εν τω μεταξύ, ο υποναύαρχος Kenan Kaan Tyurkkan, επικεφαλής του τουρκικού στόλου, δήλωσε ότι οι ασκήσεις Blue Homeland – 2025 (Ασκήσεις Γαλάζια Πατρίδα) αποσκοπούν στην αύξηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας και στη βελτίωση της ικανότητας λήψης αποφάσεων σε περιβάλλον πολλαπλών απειλών.<br />Σε αυτές συμμετείχαν 90 πλοία, δεκάδες αεροσκάφη και περισσότεροι από 20.000 στρατιωτικοί.<br />Η διέλευση τουρκικών μονάδων από λιμάνια της Northern Cyprus προκάλεσε επίσημες διαμαρτυρίες από Αθήνα και Λευκωσίας.<br />Παρά τις επαφές του Έλληνα πρωθυπουργού με τον πρόεδρο Recep Tayyip Erdogan την περίοδο 2023–2024, δεν υπήρξε ουσιαστική πρόοδος στα χρόνια ανοιχτά ζητήματα.<br />Οι πρόσφατες ασκήσεις κινητοποίησης Yildirim – 2025 ενισχύουν τις εκτιμήσεις ότι η Τουρκία προετοιμάζεται για σενάρια κρίσης, ενώ οι μονομερείς ενέργειες σε αμφισβητούμενες θαλάσσιες ζώνες επιτείνουν το κλίμα έντασης.<br />Η μη υπογραφή από την Τουρκία της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας παραμένει βασικό αγκάθι, με τις διαφωνίες για τα χωρικά ύδατα και τις βραχονησίδες, όπως τα Ίμια, να λειτουργούν ως μόνιμη εστία κρίσεων.<br />Παράλληλα, ελληνικά μέσα κάνουν λόγο για προσπάθεια «γεωπολιτικής περικύκλωσης» μέσω της Β. Κύπρου.<br /><br />Σε αυτό το εύθραυστο περιβάλλον, η πιθανή στρατιωτική κλιμάκωση στο Αιγαίο και νότια της Κρήτης δεν απειλεί μόνο τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, αλλά και τη διεθνή ναυσιπλοΐα σε μια στρατηγικής σημασίας διαδρομή που συνδέει τη Μαύρη Θάλασσα με τη Μεσόγειο μέσω Βόσπορου.<br /> Η διατήρηση των περιφερειακών ισορροπιών καθίσταται, έτσι, κρίσιμο ζητούμενο σε μια περίοδο γενικευμένης γεωπολιτικής ρευστότητας.</div><div><br /></div><div><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ρωσία προειδοποιεί: Στήνεται σκηνικό πολέμου γύρω από Ελλάδα. Επικίνδυνη ανάφλεξη από τουρκικές ασκήσεις και νέα όπλα

Θερμό καλοκαίρι; - Η Ελλάδα σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης με την Τουρκία Οι γεωπολιτικές εξελίξεις «τρέχουν» μανιωδώς σε παγκόσμιο επίπεδο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συνάντηση Ερντογάν-Μητσοτάκη με "σκιώδη" διαιτησία Τράμπ. Ποια είναι η "φόρμουλα" και πως θα γίνει το μοίρασμα της ΑΟΖ σε Αιγαίο-ΝΑ Μεσόγειο;

<img height="192" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-01/erdogan_mitsotakis-e1719761952491_0.jpg?itok=QsNM_XVw" width="758" /><br /><br />Εφόσον συμφωνηθεί το εύρος των ΕΧΥ μας να είναι διαφοροποιούμενο κατά περιοχές του Αιγαίου σε 12-10-9-8νμ, προκειμένου να ευοδωθεί η συνεκμετάλλευση των υπαρχόντων υδρογονανθράκων με την Τουρκία, ο Ερντογάν θα προβεί στην άρση του Casus Belli (αιτία πολέμου) σε βάρος μας<br /><br />Ο"κύβος ερρίφθη" αναφορικά με την συνάντηση Ερντογάν-Μητσοτάκη, η οποία πρόκειται να πραγματοποιηθεί στην Άγκυρα το πρώτο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου 2026, με την ακριβή ημερομηνία να αναζητάται.<br /><br />Το "στίγμα" των θεμάτων της συνάντησης Ερντογάν-Μητσοτάκη έδωσε ο Τούρκος ΥΠΕΞ Φιντάν<br /><br />Ο Τούρκος ΥΠΕΞ με δήλωσή του είπε ότι το ζητούμενο είναι μια μόνιμη λύση του προβλήματος του Αιγαίου και ότι θα συζητηθούν το ζήτημα των χωρικών υδάτων και της υφαλοκρηπίδας, επισημαίνοντας :<br /><br />«Στο θέμα των χωρικών υδάτων, της υφαλοκρηπίδας εμείς έχουμε την εξής στάση όσον αφορά την επίλυση αυτού του ζητήματος, αν κοιτάξετε τη μακροπρόθεσμη πολιτική του Προέδρου μας, θα δείτε ότι έχει αφενός ένα μεγάλο όραμα και αφετέρου τη βούληση να επιλύσει ειδικά αυτό το ζήτημα.<br /><br />Οι εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες στην Ελλάδα δεν δίνουν πολλές δυνατότητες σε κανέναν πολιτικό ηγέτη να λύσει αυτό το πρόβλημα και να βάλει την υπογραφή του. Όταν ο κ. Μητσοτάκης επανεκλέχθηκε τον Ιούνιο του 2023 –εμείς εκλεχθήκαμε τον Μάιο και αυτός τον Ιούνιο– έλαβε μεγάλη υποστήριξη από τον λαό.<br /><br />Αυτό το είδε ο πρόεδρός μας και το είδε και ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης. Εμείς έχουμε δηλώσει επανειλημμένα ότι είμαστε έτοιμοι να κάνουμε ποιοτικές συνομιλίες, δηλαδή όχι μόνο διερευνητικές, αλλά να προχωρήσουμε πιο πέρα και να επιλύσουμε το θέμα μόνιμα», σημείωσε ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας και συνέχισε:<br /><br />«Στην εσωτερική πολιτική της Ελλάδας, το ζήτημα της αντίληψης της Τουρκίας ως απειλής παίζει πάντα καθοριστικό ρόλο στην πολιτική. Δηλαδή, όταν κάποιος προσπαθεί να κάνει κάτι σχετικά με την Τουρκία, οπωσδήποτε και υποχρεωτικά πρέπει να πληρώσει ένα πολιτικό τίμημα. Ένας πολιτικός ηγέτης στην Ελλάδα πρέπει να κάνει μια επιλογή μεταξύ της επίλυσης των προβλημάτων με την Τουρκία και της επίτευξης ειρήνης στην περιοχή, με το να ρισκάρει την πολιτική του καριέρα. Αυτή η επιλογή δεν δύναται ποτέ να είναι υπέρ της επίλυσης του προβλήματος. Αυτό είναι μια πραγματικότητα. Αυτό πρέπει να εξαλειφθεί». <br /><br />Εμείς πρέπει να υλοποιήσουμε τα μέτρα οικοδόμησης της εμπιστοσύνης. Πρέπει όσο το δυνατόν να μη γίνεται εργαλειοποίηση των θεμάτων στην εσωτερική πολιτική. Ετσι είναι και για την Τουρκία αλλά εμείς πρέπει πλέον πρέπει να φτάσουμε σε μια πολιτική ωριμότητα». <br /><br />Είναι εφικτό να λύσουμε τα προβλήματα. Αλλά τι κάναμε τα τελευταία δύο χρόνια; Τουλάχιστον δεν υπήρξαν τόσες πολλές αερομαχίες και μεγάλες εντάσεις μεταξύ αεροσκαφών όπως παλιά. Οι μηχανισμοί που τέθηκαν σε εφαρμογή σε αυτό το θέμα λειτούργησαν σε κάποιο βαθμό. Ιδιαίτερα οι ένοπλες δυνάμεις μας έδειξαν μεγάλη ευαισθησία σε αυτό το θέμα. Δηλαδή υπάρχει συνεργασία στο θέμα των μεταναστών, υπάρχει συνεργασία και σε άλλα θέματα.<br /><br />Ευελπιστώ να λύσουμε μόνιμα το πρόβλημα του Αιγαίου χωρίς να χαραμίσουμε αυτή την ιστορική ευκαιρία. Αλλά όπως είπα, το θέμα πρέπει να απεξαρτηθεί ιδίως από την πίεση της εσωτερικής πολιτικής στην Ελλάδα και να συζητηθεί με ορθολογισμό, σε μια γραμμή που θα έχει ως βάση το εθνικό συμφέρον της Ελλάδας και το συμφέρον της Τουρκίας.<br /><br />Όσον αφορά το ζήτημα των F-35, όπως γνωρίζετε, πρόκειται στην πραγματικότητα για ένα πρόβλημα που προκύπτει από την εφαρμογή της CAATSA. Εργαζόμαστε για την άρση των κυρώσεων της CAATSA. Ας ελπίσουμε ότι θα δούμε την άρση των κυρώσεων φέτος», κατέληξε.<br /> <br />«Δούρειος Ίππος» για το Αιγαίο οι Συμφωνίες οριοθέτησης ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο<br /><br />Α. Τα σημεία παγίδες της Συμφωνίας οριοθέτησης ΑΟΖ-Υφαλοκρηπίδας Ελλάδας-Ιταλίας<br /><br />Η επέκταση των χωρικών υδάτων μας σε 12νμ στο Ιόνιο και η συμφωνία οριοθέτησης της ΑΟΖ μας με την Ιταλία, έχει δύο λεπτά σημεία τ, που εκτιμούμε ότι θα αποτελέσουν «κερκόπορτα» για την οριοθέτηση της ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας μας με την Τουρκία σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Αυτά είναι, πρώτον ότι αναγνωρίζεται η μερική επήρεια των νησιών μας στο Ιόνιο και όχι η πλήρης σύμφωνα με το Δίκαιο της θάλασσας, ιδίως των Οθωνών και της Στροφιλιάς για την οριοθέτηση της ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας μας με την Ιταλία. <br /><br />Επισημαίνουμε ότι Οθωνοί και Στροφιλιά από πλευράς έκτασης και πληθυσμού παρουσιάζουν σημαντικότατες ομοιότητες με νησιά μας στο Αιγαίο όπως πχ Καστελόριζο, Άγιος Ευστράτιος-Ψαρά κλπ και Στρογγύλη –Ρώ και άλλα αντίστοιχα, δημιουργώντας αρνητική παρακαταθήκη για μια ανάλογη συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας με την Τουρκία σε Αιγαίο και ΝΑ Μεσόγειο.<br /><br />Δεύτερον, μολονότι η οριοθετική γραμμή ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας μεταξύ Ιταλίας-Ελλάδας έχει χαραχθεί σαφέστατα, εντούτοις με πρόνοια της συμφωνίας, επιτρέπεται σε Ιταλούς ψαράδες να αλιεύουν εντός της Ελληνικής ΑΟΖ, δημιουργώντας έτσι ανάλογη παρακαταθήκη για τουρκικά αλιευτικά στο Αιγαίο, να ψαρεύουν κοντά στα νησιά μας, εντός της Ελληνικής ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας όταν αυτή χαραχθεί.<br /><br />Τονίζεται ότι εντός της ΑΟΖ επιτρέπεται η αλιεία στον κάτοχο αυτής και όχι στο διάδικο κράτος.<br /><br />Β. Τα σημεία παγίδες της Συμφωνίας μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου<br /><br />Για την μερική οριοθέτηση ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας μας με την Αίγυπτο που προβήκαμε,-η οποία δεν επεκτείνεται ανατολικότερα Ρόδου-28ος μεσημβρινός μη περιλαμβάνοντας έτσι το σύμπλεγμα των νήσων Καστελορίζου-Ρω-Στρογγύλης- αναγνωρίζεται και εδώ η μερική επήρεια των νησιών μας (Κρήτης-Κάσου-Καρπάθου-Ρόδου) και όχι πλήρης, όπως έγινε και στη συμφωνία με την Ιταλία που προαναφέραμε, με δυσάρεστα επακόλουθα για την μελλοντική οριοθέτηση των ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας με την Τουρκία σε Αιγαίο και ΝΑ Μεσόγειο.<br /><br />Επίσης στην εν λόγω συμφωνία αναφέρεται ότι περαιτέρω χάραξη της ΑΟΖ της Ελλάδας με άλλες χώρες, όπως Τουρκία-Κύπρος θα απαιτεί την προγενέστερη ενημέρωση της Αιγύπτου.<br /><br />Το «καλύτερο ωστόσο» είναι η ακόλουθη πρόνοια της συμφωνίας, όπου προβλέπει ότι εφόσον υπάρξει κοίτασμα υδρογονανθράκων που να βρίσκεται μέρος του εντός της ΑΟΖ Αιγύπτου και μέρος του εντός της ΑΟΖ της Ελλάδας, τότε η συνεκμετάλλευσή του θα γίνει κατόπιν συμφωνίας των δύο χωρών.<br /><br />Με το τελευταίο ανοίγει η «κερκόπορτα» για συνεκμετάλλευση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων (πετρελαίου-φυσικού αερίου) σε Αιγαίο και ΝΑ Μεσόγειο με τους Τούρκους, αφού προηγουμένως έχουν οριοθετηθεί οι ΑΟΖ Ελλάδας-Τουρκίας, με τα εν λόγω κοιτάσματα να ανήκουν μερικώς στην Ελληνική αλλά και Τουρκική ΑΟΖ.<br /><br />Ιδιαίτερα στεκόμαστε στην Στρογγύλη που δικαιούται ΑΟΖ σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, ενώ με πλήρη επήρεια αυτής, η ΑΟΖ της Ελλάδας συνορεύει με εκείνη της Κύπρου, όπως ρητά ορίζεται στον Χάρτη της Σεβίλλης για λογαριασμό της ΕΕ στην ΝΑ Μεσόγειο.<br /><br />Ωστόσο και οι δύο συμφωνίες με Ιταλία-Αίγυπτο για οριοθέτηση της ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας μας, όπως προαναφέραμε δεν προβλέπουν πλήρη επήρεια των νησιών μας, κάτι το οποίο μπορούν να επικαλεστούν οι Τούρκοι, με τα παρακάτω ολέθρια αποτελέσματα:<br /><br />(1) Καστελόριζο-Ρω-Στρογγύλη να μην έχουν πλήρη επήρεια στην χάραξη της ΑΟΖ, με αποτέλεσμα η Τουρκική ΑΟΖ να μπεί «σφήνα» μεταξύ Ελληνικής και Κυπριακής ΑΟΖ, αποκόπτοντας την γειτνίαση των δύο ΑΟΖ, με ότι αυτό συνεπάγεται για το project μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος από την Κύπρο στην Κρήτη πού έχει ξεκινήσει, καθιστώντας παράλληλα ανέφικτο ουσιαστικά το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού χώρου Ελλάδας- Κύπρου. <br /><br />(2) Ανάλογη εφαρμογή στο Αιγαίο για τα νησιά μας στα οποία θα αποδοθεί μειωμένη επήρεια, όπως Άγιος Ευστράτιος, Ψαρά και άλλα προκειμένου να πάρει σημαντικό κομμάτι ΑΟΖ-Υφαλοκρηπίδας η Τουρκία. <br />Ο «τελικός» τουρκικός χάρτης ΑΟΖ-Υφαλοκρηπίδας σε Αιγαίο-ΝΑ Μεσόγειο<br /><br />Με βάση τις τουρκικές θέσεις περί υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ, όπως αυτές σε βάθος χρόνου από το 1974 και μετά έχουν διατυπωθεί –εκφραστεί κατά καιρούς, είτε λεκτικά, είτε με χάρτες, είτε με ΝΟΤΑΜ , είτε με στρατιωτικές κρίσεις και παραβιάσεις της στο Αιγαίο και φυσικά σε συγκερασμό με τα υπάρχοντα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στο Αρχιπέλαγος, εκτιμούμε ότι ο τελικός χάρτης αξιώσεων της Τουρκικής ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο και τη ΝΑ Μεσόγειο, μετά από «διαπραγματεύσεις» μαζί μας, θα περιλαμβάνει κατά το ελάχιστο, θαλάσσιες «προβοσκίδες» τουρκικής υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ, οι οποίες εκκινώντας από τις τουρκικές ακτές θα καταλήγουν σε βάθος εντός στο Αρχιπέλαγος, ως ακολούθως: <br /><br />Α. Περιοχή Βορείως Σαμοθράκης-νοτίως Αλεξανδρουπόλεως- έως έμπροσθεν Θάσου<br /><br />Β. Περιοχή μεταξύ Λήμνου-Σαμοθράκης-Θάσου( εδράζεται το τεράστιο πετρελαϊκό κοίτασμα «Μπάμπουρας»).<br /><br />Γ. Περιοχή μεταξύ Λήμνου-Λέσβου, νοτίως Αγίου Ευστρατίου, μέχρι έμπροσθεν Σκύρου.<br /><br />Δ. Περιοχή μεταξύ Λέσβου- Χίου, βορείως Ψαρών , μέχρι ΝΑ Σκύρου.<br /><br />Ε. Περιοχή μεταξύ Χίου-Σάμου, βορείως Ικαρίας μέχρι Νοτίως Σκύρου .<br /><br />ΣΤ. Περιοχή μεταξύ Χίου-Σάμου εκτεινόμενη νοτίως Ικαρίας, στην πλάτη των Δωδεκανήσων, στη συνέχεια εκσπόμενη μεταξύ Αστυπάλαιας και Κώ και εκείθεν μεταξύ Ρόδου-Καρπάθου και νοτιότερα, όπου θα συναντήσει την τουρκική ΑΟΖ ανατολικότερα Ρόδου και μεταξύ αυτής και Καστελόριζου.<br /><br />Σε τέτοια περίπτωση θα υπάρξουν «προβλέψεις» για θαλάσσιες-εναέριες λωρίδες επικοινωνίας της ηπειρωτικής Ελλάδας με Σαμοθράκη, Λήμνο, Λέσβο, Χίο, Σάμο αλλά και μεταξύ των νησιών ώστε να μην διακόπτεται η Ελληνική θαλάσσια και εναέρια «συνέχεια» των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και Δωδεκανήσων.<br /><br />Παράλληλα θα συρρικνώνεται το εύρος του Εθνικού Εναέριου Χώρου καθώς και αυτού του FIR Αθηνών.<br /><br />Κάποια από τα παραπάνω, θα αποτελούν πιθανότατα προϊόντα επεξεργασίας χαρτών περί υπαρχόντων πετρελαϊκών κοιτασμάτων-κοιτασμάτων φυσικού αερίου στο Αιγαίο, έτσι ώστε μετά την οριοθέτηση ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας με την Τουρκία που θα προκύψει με βάση το μειωμένο εύρος της Αιγιαλίτιδας Ζώνης μας, τα υπόψιν κοιτάσματα να ανήκουν εν μέρει στις ΑΟΖ –υφαλοκρηπίδες των δύο χωρών, ανοίγοντας τον δρόμο για συνεκμετάλλευσή τους , κατά τα πρότυπα των προβλέψεων της συμφωνίας μας με την Αίγυπτο που προαναφέραμε.<br /><br />Σαφέστατη απόδειξη της παραπάνω σκέψης ότι ευσταθεί, θα είναι εάν το τεράστιο πετρελαϊκό κοίτασμα του «Μπάμπουρα», που βρίσκεται στην θαλάσσια περιοχή μεταξύ Λήμνου-Σαμοθράκης-Θάσου, θα «βρεθεί», τελικά να ανήκει εν μέρει στην Ελληνική αλλά και Τουρκική ΑΟΖ, μετά την οριοθέτησή τους, ανοίγοντας τον δρόμο της συνεκμετάλλευσης.<br />Οι Τουρκικές κινήσεις που θα εμφανιστούν τάχα ως υποχωρήσεις<br /><br />Παράλληλα αναμένουμε η Τουρκία, εφόσον εξασφαλίσει την συναίνεση της Ελλάδας ώστε το εύρος της Αιγιαλίτιδας ζώνης της να είναι διαφοροποιούμενη κατά περιοχές του Αιγαίου σε 12-10-9-8νμ, ενδεχομένως ακόμη και σε κάποια σημεία του Αρχιπελάγους να είναι λιγότερο, «έτσι ώστε να μην φαίνεται τάχα κανείς αδικημένος» και προκειμένου να ευοδωθεί η συνεκμετάλλευση των υπαρχόντων υδρογονανθράκων, να προβεί στην άρση του Casus Belli (αιτία πολέμου) σε βάρος μας.<br /><br />Ουσιαστικά αυτό δεν θα σημαίνει τίποτε αφού ανά πάσα ώρα και στιγμή η Τουρκία αν «δυσαρεστηθεί» στο μέλλον από άλλες διεκδικήσεις της σε βάρος μας, θα δύναται να το επαναφέρει.<br /><br />Παράλληλα πιθανόν η Τουρκία να συμφωνήσει για Καστελόριζο-Ρώ-Στρογγύλη να έχουν χωρικά ύδατα με εύρος 12νμ χωρικά ύδατα, πράγμα που και αυτό θα διαφημιστεί ως υποχώρηση από αυτούς, που όμως στην πραγματικότητα δεν θα σημαίνει τίποτε ουσιαστικό, αφού από την άλλη θα δεχόμαστε να έχουν μειωμένη επήρεια στη χάραξη της ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας με την Τουρκία στη ΝΑ Μεσόγειο, με αποτέλεσμα η Ελληνική ΑΟΖ να μην συνορεύει με την Κυπριακή ΑΟΖ, αλλά να παρεμβάλλεται μεταξύ τους ως «σφήνα» η τουρκική ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδα, με τα τραγικά επακόλουθα που προαναφέραμε.<br /><br />Επίσης θα εμφανίσει η Τουρκία ως υποχώρηση την μη αμφισβήτηση της Ελληνικής κυριαρχίας στα κύρια νησιά μας στο Αιγαίο, χωρίς ωστόσο να αποποιηθεί τα περί αποστρατικοποιήσεώς τους, όπως και στην αμφισβήτηση της κυριαρχίας μας στις βραχονησίδες.<br /><br />Το κυριότερο όμως που πετυχαίνει η Τουρκία, είναι να μας σύρει σε απευθείας διάλογο.<br /><br />Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι η Ελλάδα μόνο χαμένη θα βγει από τις διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, αφού δεν διεκδικεί τίποτε, σε αντίθεση με τους «γείτονες» που έχουν «φορτώσει το καλάθι» των διεκδικήσεων σε βάρος μας, με τον Τράμπ να είναι πάντα έτοιμος να επιβάλλει λύσεις όπως συνηθίζει, και για τις 10 τουρκικές διεκδικήσεις, όπως είχαμε επισημάνει σε πρόσφατο άρθρο μας. με τίτλο "Μετά το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία έρχεται a la Τράμπ διαιτησία-λύση για τα Ελληνοτουρκικά - Γιατί και πως θα ευνοηθεί η Τουρκία;"<br /><br />Αλήθεια πιστεύει κανείς ότι η Ελλάδα δεν θα χάσει σε τέτοια περίπτωση;<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συνάντηση Ερντογάν-Μητσοτάκη με "σκιώδη" διαιτησία Τράμπ. Ποια είναι η "φόρμουλα" και πως θα γίνει το μοίρασμα της ΑΟΖ σε Αιγαίο-ΝΑ Μεσόγειο;

Εφόσον συμφωνηθεί το εύρος των ΕΧΥ μας να είναι διαφοροποιούμενο κατά περιοχές του Αιγαίου σε 12-10-9-8νμ, προκειμένου να ευοδωθεί η συνεκμε...

Διαβάστε την συνέχεια

Αγρότες και Καρυστιανού κρίνουν την πολιτική επιβίωση Μητσοτάκη.

<img height="232" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/01/mitsotakis_apempe_1401-825x600.jpg" width="718" /><br /><br /><b>ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ</b><br />Το 2026 ξεκινά για την κυβέρνηση Μητσοτάκη με δύο ανοιχτά και εξαιρετικά κρίσιμα πολιτικά στοιχήματα, τα οποία δεν αφήνουν μεγάλα περιθώρια ελιγμών ούτε για καθυστερήσεις, ούτε για επικοινωνιακές διαχειρίσεις χωρίς ουσία.<br /><br />Το πρώτο και πιο επείγον στοίχημα για τη κυβέρνηση Μητσοτάκη αφορά τον περιορισμό (ή έστω την εκτόνωση) των αγροτικών κινητοποιήσεων. Στο Μέγαρο Μαξίμου, όσο κι αν δημοσίως επιχειρούν να χαμηλώσουν τους τόνους, γνωρίζουν καλά ότι τα σημερινά μπλόκα δεν έχουν καμία ουσιαστική σχέση με εκείνα προηγούμενων ετών. Δεν πρόκειται για ένα γνώριμο μοτίβο πίεσης που μπορεί να αντιμετωπιστεί, με μερικές παραχωρήσεις της τελευταίας στιγμής.<br /><br />Οι αγρότες νιώθουν (και σε μεγάλο βαθμό δικαιολογημένα) πως βρίσκονται σε αδιέξοδο. Υπό αυτές τις συνθήκες, οι κινητοποιήσεις δεν έχουν μόνο οικονομικό χαρακτήρα, αλλά αποκτούν και πολιτική διάσταση. Οι αγρότες ζητούν λύσεις άμεσες, συγκεκριμένες και μετρήσιμες, όχι γενικόλογες υποσχέσεις ή παραπομπές στο μέλλον.<br /><br />Για τη ΝΔ, το αγροτικό ζήτημα αποτελεί πληγή που πρέπει να κλείσει γρήγορα. Και όχι μόνο επειδή απειλείται η κοινωνική ειρήνη ή η εικόνα κυβερνητικής σταθερότητας. Το πρόβλημα έχει εξελιχθεί και σε εσωκομματική δοκιμασία. Βουλευτές της περιφέρειας, που αφουγκράζονται καθημερινά το κλίμα στις τοπικές κοινωνίες, δεν σταματούν να μεταφέρουν στο Μαξίμου το μήνυμα ότι η υπομονή εξαντλείται. Γνωρίζουν ότι αν δεν υπάρξει ουσιαστική λύση, η επανεκλογή τους στις κάλπες που πλησιάζουν τίθεται ευθέως υπό αμφισβήτηση.<br /><br />Το Μαξίμου, όπως ήταν αναμενόμενο, υπερ-πρόβαλε επικοινωνιακά την συνάντηση που είχε ο πρωθυπουργός με μέρος των αγροτο-συνδικαλιστών, αρκετοί εκ των οποίων βέβαια ήταν κομματικά στελέχη της ΝΔ. Όμως, την επομένη και οι “σκληροί” των μπλόκων, που εκπροσωπούν την πλειονότητα όσων μετέχουν στις κινητοποιήσεις, ανακοίνωσαν πως θα προσέλθουν και αυτοί σε διάλογο με τον πρωθυπουργό, με ανοιχτούς μάλιστα τους δρόμους. Το Μαξίμου έχει να ελπίζει σε μία εκτόνωση.<div><br />Από τους αγρότες στη Καρυστιανού<br /><br />Το δεύτερο μεγάλο στοίχημα της κυβέρνησης αφορά την πολιτική της επιβίωση μέσα σε ένα νέο, ρευστό και απρόβλεπτο πολιτικό σκηνικό. Η εμφάνιση του κόμματος Καρυστιανού αναμένεται να λειτουργήσει ως “χειροβομβίδα”, αναδιατάσσοντας ισορροπίες και απορροφώντας μέρος της κοινωνικής δυσαρέσκειας που μέχρι σήμερα δεν έβρισκε σαφή πολιτική έκφραση. Παράλληλα, ανοιχτό παραμένει το ενδεχόμενο νέων κομματικών σχηματισμών από τον Αλέξη Τσίπρα και τον Αντώνη Σαμαρά, εξέλιξη που, αν επιβεβαιωθεί, μπορεί να προκαλέσει περαιτέρω κατακερματισμό του πολιτικού σκηνικού.<br /><br />Στο Μαξίμου, βλέποντας την Καρυστιανού να έχει ήδη ανοίξει μέτωπα τόσο με συγγενείς θυμάτων της τραγωδίας, όσο και με την αντιπολίτευση, έχει επικρατήσει η επιλογή της αναμονής. Η λογική λέει να μην υπάρξει πρόωρη εμπλοκή σε ένα θέμα που ενδέχεται να αποδειχθεί πολιτικά αμφιλεγόμενο και τελικώς προκαλέσει περισσότερα προβλήματα στην αντιπολίτευση, από ό,τι στην ίδια τη ΝΔ.<br /><br />Εξαίρεση σε αυτή τη γραμμή αποτελεί ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος αναλαμβάνει για ακόμη μία φορά τον ρόλο του πολιτικού “αλεξικέραυνου”, παρεμβαίνοντας συχνά και αναλαμβάνοντας το κόστος των δηλώσεών του. Πάντως, με δεδομένο το μέτωπο της Καρυστιανού με μέρος των συγγενών των θυμάτων, την παραίτηση της από την προεδρία του Συλλόγου και τις επικρίσεις που δέχεται η Καρυστιανού από ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού και μιντιακού κόσμου, ο επιθετικές δηλώσεις του Άδωνι είναι κατά κάποιον τρόπο πιο “νομιμοποιημένες” στο εσωτερικό της ΝΔ.<br /><br />Την ίδια στιγμή, οι μιντιακοί αλλά και οι διαδικτυακοί υποστηρικτές της ΝΔ, έχουν κυριολεκτικά ξεσαλώσει κατά της Καρυστιανού. Σε ό,τι αφορά την στρατιά των διαδικτυακών τρολς τους, το ένα συναγωνίζεται το άλλο στις χυδαίες επιθέσεις, έναντι της…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αγρότες και Καρυστιανού κρίνουν την πολιτική επιβίωση Μητσοτάκη.

ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ Το 2026 ξεκινά για την κυβέρνηση Μητσοτάκη με δύο ανοιχτά και εξαιρετικά κρίσιμα πολιτικά στοιχήματα, τα οποία δεν αφήνουν μ...

Διαβάστε την συνέχεια