Οι Τούρκοι πάιζουν με την νοημοσύνη μας έχοντας βάσεις στα παράλια κατά του Αιγαίου.

<img height="82" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-08/%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%AF%CE%B1_0.jpeg?itok=3C4LqWvb" width="749" /><br /><br />Η Τουρκία κατηγορεί την Ελλάδα για τα UAV στη Ρόδο ενώ έχει “γεμίσει” τα παράλια με επιθετικά πολεμικά συστήματα<br /><br />Ητουρκική κυβέρνηση κατηγόρησε την χώρα μας για την δημιουργία βάσης UAV στην Ρόδο, η οποία αφορά καθαρά συστήματα παρακολούθησης, σπάζοντας το φράγμα της ανοησίας, ενώ την ίδια ακριβώς περίοδο τα μικρασιατικά παράλια "σφύζουν" κυριολεκτικά από επιθετικά πολεμικά συστήματα όλων των τύπων, ειδικά σε μη επανδρωμένα συστήματα ( θαλάσσια- εναέρια).<br /><br />Η Τουρκία έχει αναπτύξει ένα εκτεταμένο, πυκνό και πολυεπίπεδο δίκτυο επιτήρησης, αναγνώρισης (ISR) και ηλεκτρονικού πολέμου/συλλογής πληροφοριών (SIGINT/ELINT) κατά μήκος των ακτών της και πάνω από το Αιγαίο.<br /><br />Οι κύριοι πυλώνες αυτών των μέσων περιλαμβάνουν:<div><br />Επίγειο Σύστημα Ραντάρ Επιτήρησης Ακτών (SGRS)<br /><br />Δίκτυο Σταθμών: Η Τουρκία έχει θέσει σε λειτουργία τουλάχιστον 11 σταθμούς ραντάρ στην πρώτη φάση του προγράμματος (από τη Θάλασσα του Μαρμαρά έως την Ντάτσα απέναντι από τη Σύμη), με τελικό σχεδιασμό που ξεπερνά τους 30 σταθμούς κατά μήκος ολόκληρης της δυτικής ακτογραμμής της.<br /><br />Χρησιμοποιεί τα εγχώριας κατασκευής ραντάρ επιφανείας και χαμηλού υψομέτρου ASELSAN Reis, σε συνδυασμό με ηλεκτροοπτικούς αισθητήρες υψηλής ευκρίνειας (κάμερες με οπτικό ζουμ έως 30x και συστήματα λέιζερ-υπέρυθρων).<br /><br /> Όλα τα δεδομένα μεταδίδονται σε πραγματικό χρόνο στο κεντρικό αρχηγείο στην Άγκυρα, επιτρέποντας την 24ωρη αυτόματη παρακολούθηση κάθε ναυτικής και χαμηλής πτήσης δραστηριότητας.<br />Το Εναέριο «Δίχτυ» των Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (UAV/UCAV με το βλέμμα στο Αιγαίο<br /><br />Η Άγκυρα έχει απλώσει ένα διαρκές πλέγμα εναέριας επιτήρησης από τον Έβρο μέχρι το Καστελόριζο, χρησιμοποιώντας drones για συλλογή πληροφοριών και στοχοποίηση.<br /><br />Καθημερινά επιχειρούν αεροσκάφη Bayraktar TB2, Anka, Aksungur και Akıncı,τα οποία πραγματοποιούν πτήσεις σε κυκλικά μοτίβα ή μοτίβα «racetrack» (κυρίως σε ζώνες όπως Τσεσμέ – Alaçatı – Ildır και Βόρειο Αιγαίο), καταγράφοντας με αισθητήρες κάθε κίνηση στα ελληνικά νησιά και στα χωρικά ύδατα.<br /><br /> Αεροσκάφη Ναυτικής Συνεργασίας & Ηλεκτρονικής Συλλογής (SIGINT)CN-235 MSA<br /><br />Η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία και το Ναυτικό χρησιμοποιούν τροποποιημένα αεροσκάφη CN-235 (εξοπλισμένα με το σύστημα Meltem II), τα οποία εκτελούν αποστολές ηλεκτρονικής υποστήριξης και υποκλοπών σε όλο το εύρος του FIR Αθηνών.<br /><br />Επίσης αεροσκάφη ATR-72 (Meltem III) με προηγμένα ραντάρ έρευνας, αισθητήρες υπερύθρων και συστήματα υποκλοπής επικοινωνιών και σημάτων ραντάρ (ELINT) καταγράφουν το Αιγαίο και τα νησιά μας.<br /><br />Επίγεια Συστήματα Ηλεκτρονικού Πολέμου (EW/SIGINT)Συστήματα CORAL / KURAL<br /><br />Στα παράλια της Μικράς Ασίας έχουν αναπτυχθεί αυτοκινούμενα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου της ASELSAN.<br /><br /> Τα συστήματα αυτά δεν κάνουν μόνο παρεμβολές (Electronic Attack), αλλά λειτουργούν πρωτίστως ως ισχυροί δέκτες ηλεκτρονικής συλλογής πληροφοριών (Electronic Support), υποκλέπτοντας τις εκπομπές των ελληνικών ραντάρ αεράμυνας και των συστημάτων επικοινωνιών στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου προκειμένου να χαρτογραφήσουν την ελληνική στρατιωτική διάταξη.<br /><br />Το CORAL είναι ένα κινητό σύστημα Ηλεκτρονικού Πολέμου επόμενης γενιάς, τοποθετημένο σε στρατιωτικά οχήματα 8x8.<br /><br />Αποτελείται από δύο βασικά υποσυστήματα: το CORAL ED (Ηλεκτρονική Υποστήριξη/Συλλογή) και το CORAL EA (Ηλεκτρονική Επίθεση).<br /><br />Το σύστημα έχει αποτελεσματική ακτίνα δράσης που αγγίζει τα 150 έως 200 χιλιόμετρα, πράγμα που σημαίνει ότι όταν αναπτύσσεται στα μικρασιατικά παράλια (π.χ. στην περιοχή της Σμύρνης ή απέναντι από τα Δωδεκάνησα), «βλέπει» και επηρεάζει βαθιά τον ελληνικό εναέριο χώρο και τα νησιά.<br /><br />Ανιχνεύει, αναγνωρίζει και καταγράφει αυτόματα τις εκπομπές των ελληνικών ραντάρ αεράμυνας (όπως των συστημάτων Patriot ή των παλαιότερων Hawk) και των πολεμικών πλοίων, δημιουργώντας μια πλήρη «ψηφιακή βιβλιοθήκη» των ελληνικών συχνοτήτων.<br /><br />Έχει τη δυνατότητα να εξαπολύσει κατευθυνόμενες παρεμβολές (jamming) για να τυφλώσει εχθρικά ραντάρ, να παραπλανήσει πυραυλικά συστήματα ή να διακόψει τις στρατιωτικές επικοινωνίες, μειώνοντας την ικανότητα αντίδρασης της αντίπαλης αεράμυνας.<br />Κύριες Βάσεις και Τοποθεσίες UAV/UCAV<br /><br />Η Τουρκία έχει δημιουργήσει μια «αλυσίδα» βάσεων drone κατά μήκος των ακτών της, επιτρέποντας 24ωρη συνεχή κάλυψη του Αιγαίου χωρίς κενά.<br /><br />Βάση Ντάλαμαν (16η Κύρια Βάση Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών): Αποτελεί τον βασικότερο κόμβο για το Τουρκικό Ναυτικό. Από εδώ απογειώνονται αεροσκάφη Bayraktar TB2, Anka και Aksungur με κύριο σκοπό την επιτήρηση του Νοτίου Αιγαίου, της Κρήτης και της Ρόδου.<br /><br />Βάση Τσανάκκαλε : Κομβική βάση στο βόρειο στόμιο των Στενών. Εξυπηρετεί κυρίως τις πτήσεις UAV προς το Βόρειο και Κεντρικό Αιγαίο (Λήμνος, Λέσβος, Άγιος Ευστράτιος).<br /><br /><br />Βάση Γκετσίτκαλε ( Κατεχόμενη Κύπρος): Αν και βρίσκεται εκτός Αιγαίου, οι πτήσεις από αυτή τη βάση συνδέονται άμεσα με το δίκτυο του Ντάλαμαν, καλύπτοντας τη σύνδεση Αιγαίου - Ανατολικής Μεσογείου και το Καστελόριζο.<br /><br />Βάσεις Μπαλίκεσιρ και Σμύρνη: Χρησιμοποιούνται υποστηρικτικά ή ως βάσεις στάθμευσης και συντήρησης, με δυνατότητα άμεσης μεταστάθμευσης drone στα παράλια σε περιόδους έντασης.<br /><br />Μετά από όλα αυτά οι Τούρκοι ενοχλήθηκαν από την ελληνική βάση στην Ρόδο; </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Τούρκοι πάιζουν με την νοημοσύνη μας έχοντας βάσεις στα παράλια κατά του Αιγαίου.

Η Τουρκία κατηγορεί την Ελλάδα για τα UAV στη Ρόδο ενώ έχει “γεμίσει” τα παράλια με επιθετικά πολεμικά συστήματα Ητουρκική κυβέρνηση κατηγόρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς η Άγκυρα στήνει το σκηνικό της σύγκρουσης την ώρα που η Αθήνα εθελοτυφλεί

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjKuv_mXutJitsSIaJLPGMs9iveRNRjtTDEAvDFon9GgRaCDc5pA4ECKlZyBqQVJHyg2eDEWNYISlZ2zJ_sk7SLxg2acmH5vamHbYJLx143JaFJSVxXx4hx4fvUGLDNxk7MIT04bEVtuy6bUWDqk8kXsCnu67PGwa2o3_ZpI6ZoEhfWIYxlV5kLgjerS9Bs/s1024/0661b2e0-adde-441a-8cf4-16f2a1aef70a.jpg"><img border="0" height="110" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjKuv_mXutJitsSIaJLPGMs9iveRNRjtTDEAvDFon9GgRaCDc5pA4ECKlZyBqQVJHyg2eDEWNYISlZ2zJ_sk7SLxg2acmH5vamHbYJLx143JaFJSVxXx4hx4fvUGLDNxk7MIT04bEVtuy6bUWDqk8kXsCnu67PGwa2o3_ZpI6ZoEhfWIYxlV5kLgjerS9Bs/w743-h110/0661b2e0-adde-441a-8cf4-16f2a1aef70a.jpg" width="743" /></a><div><br /></div><div>Είναι εντυπωσιακό το πώς οι πολιτικές ελίτ στην Αθήνα συνεχίζουν να αυτοσχεδιάζουν, εγκλωβισμένες στη δική τους «γυάλα», την ώρα που στην απέναντι όχθη του Αιγαίου εκτελείται μια μεθοδική, ψυχρή και απόλυτα συντονισμένη προπαρασκευή. Όσοι αρέσκονται να επενδύουν στο αφήγημα των «ήρεμων νερών» και των εύθραυστων διπλωματικών διακηρύξεων, επιλέγουν να αγνοούν μια θεμελιώδη αλήθεια της ρεαλπολιτίκ: οι πόλεμοι σπάνια ξεσπούν εν αιθρία. Προαναγγέλλονται μέσα από αθόρυβες δομικές αλλαγές στο πεδίο, τις οποίες το υποψήφιο θύμα προτιμά να υποτιμά μέχρι να είναι πολύ αργά.<br /><br />Η επιχειρησιακή λαβίδα: Οι 40 Ταξιαρχίες και το ορμητήριο της Ίμβρου</div><div><br />Τα στοιχεία που έρχονται στην δημοσιότητα δεν αφήνουν περιθώρια για αυταπάτες. Η Τουρκία δεν ανασυντάσσει απλώς τις Ένοπλες Δυνάμεις της. Οικοδομεί έναν στρατιωτικό μηχανισμό άμεσου πλήγματος. Η συγκρότηση 40 Ταξιαρχιών Ειδικών Δυνάμεων και Αμφίβιων Δυνάμεων, σε συνδυασμό με το επίσημο έγγραφο του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας της 10ης Αυγούστου 2026 που κάνει ρητή αναφορά σε προετοιμασία για πόλεμο, αποκαλύπτει τον πραγματικό σχεδιασμό της Άγκυρας.<br /><br />-Ο άξονας Δαρδανελίων - Ίμβρου: Η σύσταση του νέου Αμφίβιου Σώματος στη Νάρα του Τσανάκκαλε και η μεταφορά ταγμάτων πεζοναυτών στην Ίμβρο —σε συνδυασμό με την αναβάθμιση του εκεί 5ου Συντάγματος Καταδρομών σε Ταξιαρχία— δημιουργούν έναν επιθετικό βατήρα σε απόσταση αναπνοής (μόλις 25 χιλιομέτρων) από τη Λήμνο και τη Σαμοθράκη και 70 χιλιομέτρων από την Αλεξανδρούπολη.<br /><br />-Η κλειδωμένη πύλη: Όποιος ελέγχει την είσοδο των Στενών και διαθέτει ισχυρές αμφίβιες δυνάμεις στην Ίμβρο, αποκτά τη δυνατότητα να «σφραγίσει» τις θαλάσσιες οδούς που συνδέουν τον Μαρμαρά με το Κεντρικό Αιγαίο.<br /><br />-Η συνέχεια του τόξου: Από τη Φώκαια απέναντι από τη Χίο και τη Σάμο, μέχρι την Αλεξανδρέττα απέναντι από την Κύπρο, η Τουρκία αναπτύσσει ένα πλέγμα ισχύος σχεδιασμένο για ταχεία προβολή δυνάμεων.<br /><br />Ο ακήρυκτος υβριδικός πόλεμος στην καθημερινότητα<br />Την ίδια ώρα, η αναθεωρητική στρατηγική της γείτονος δεν περιορίζεται στα στρατόπεδα. Έχει εισβάλει βίαια στην καθημερινότητά μας. Ζούμε ήδη έναν ακήρυκτο υβριδικό πόλεμο, στον οποίο η Αθήνα απαντά με την συνήθη απάθεια:<br /><br />-Ψηφιακή και αεροπορική παρεμβολή: Τουρκικά drones πετούν πάνω από κατοικημένες περιοχές στον Έβρο, αναγκάζοντας την Πολιτική Αεροπορία να αλλάζει τα σχέδια πτήσης των πολιτικών αεροσκαφών στην Αλεξανδρούπολη για να αποφευχθεί η —σκοπούμενη;— τραγωδία.<br /><br />-Επικοινωνιακή και θαλάσσια εισβολή: Τουρκικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί «καταλαμβάνουν» τις ελληνικές συχνότητες από το Πήλιο και τη Μαγνησία μέχρι την Αλόννησο και την Κρήτη, ενώ τουρκικά αλιευτικά λεηλατούν ανενόχλητα τον ελληνικό βυθό.<br /><br />-Ψυχολογικές επιχειρήσεις στη Θράκη: Από τις προκλητικές παρελάσεις των «Γκρίζων Λύκων» στους δρόμους της Κομοτηνής μέχρι τις πολιτικές δηλώσεις στην Ξάνθη, η Άγκυρα τεστάρει διαρκώς τα αντανακλαστικά της ελληνικής κυβέρνησης.<br /><br />Και ποια είναι η αντίδραση της Αθήνας; Μία διαρκής υποχώρηση. Όταν το 2024 τα ελληνικά σκάφη αποσύρθηκαν από την Κάσο κατόπιν τουρκικών τετελεσμένων ή όταν η Άγκυρα έστελνε διαβήματα για την πόντιση καλωδίων μεταξύ Σάμου και Χίου, κάποιοι στην πρωτεύουσα «σήκωναν τα φρύδια τους αδιάφορα». Σήμερα, η αδιαφορία αυτή έχει μετατραπεί σε αποδοχή μιας αόρατης —κατά άλλους «σκιώδους»— τουρκικής συγκυριαρχίας.<br /><br />Το γεωπολιτικό πλαίσιο: Το «Μεγάλο Παιχνίδι» και η ελληνική αφασία</div><div><br />Σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου η Μέση Ανατολή φλέγεται και η αντιπαράθεση μεταξύ της Τουρκίας και του Ισραήλ κλιμακώνεται στη Συρία, η Άγκυρα αισθάνεται πιο ανενόχλητη από ποτέ. Με τις ΗΠΑ να παρακολουθούν αμήχανες και την Ευρώπη εγκλωβισμένη στη γραφειοκρατική της ανεπάρκεια, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιβάλλει το δόγμα του «Αιώνα της Τουρκίας».<br /><br />Η επικείμενη θεσμοθέτηση της «Γαλάζιας Πατρίδας» στο εσωτερικό δίκαιο της Τουρκίας δεν είναι ρητορικό πυροτέχνημα. Είναι η έμπρακτη ακύρωση της Συνθήκης της Λωζάννης. Και η Αθήνα; Η ελληνική πλευρά εξακολουθεί να επενδύει σε άτυπες συνεργασίες χωρίς θεσμικές εγγυήσεις, συμπεριφερόμενη ως ο αδύναμος κρίκος που κινδυνεύει να γίνει το παράπλευρο θύμα σε έναν περιφερειακό πόλεμο.<br /><br />Ένα κρίσιμο διακύβευμα</div><div><br />Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε μια χώρα δεν είναι απλώς να δεχθεί επίθεση. Είναι να μην καταλαβαίνει ότι η επίθεση έχει ήδη ξεκινήσει και, κυρίως, να αγνοεί τον ρόλο που της έχουν ετοιμάσει ερήμην της. Η ψευδαίσθηση ότι η Τουρκία θα εξημερωθεί με γενναιόδωρες ελληνικές χειρονομίες —όπως η διευκόλυνση της βίζας στα νησιά— την ώρα που η Ουάσιγκτον την αντιμετωπίζει ανοιχτά ως τον αναντικατάστατο «Περιφερειακό Κόμβο», συνιστά εθνική αφέλεια. Στον κυνικό κόσμο του 2026, το δόγμα του δεδομένου και «προβλέψιμου συμμάχου» είναι πλέον και ξεπερασμένο και θανάσιμα επικίνδυνο.<br /><br />Ας κοιταχτούμε στον καθρέφτη. Το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος κινδυνεύουν άμεσα να μετατραπούν σε πολεμικό θέατρο για αλλότρια συμφέροντα. Όταν εγχώριοι και ξένοι μανδαρίνοι μας αντιμετωπίζουν απλώς ως ένα «λειτουργικό αντίβαρο» —ένα βολικό ανάχωμα που εξοπλίζεται κυρίως για να πιέζεται η Άγκυρα όποτε παρεκτρέπεται— τότε το να παραμένεις το πειθήνιο εξάρτημα της Δύσης ισοδυναμεί με αυτοκτονία. Όταν μαλώνουν οι ελέφαντες, το διεθνές δίκαιο δεν σώζει τα βατράχια.<br /><br />Η ιστορία δεν γυρίζει πίσω, αλλά ούτε και συγχωρεί όσους ομφαλοσκοπούν μέσα στη γυάλα τους. Για την Αθήνα και τη Λευκωσία, η σωτηρία δεν κρύβεται σε δακρύβρεχτες επικλήσεις νομικών κειμένων ούτε σε διπλωματικά ανακοινωθέντα καταδίκης. Απαιτείται άμεση γεωστρατηγική ενηλικίωση: άσκηση επιθετικής, συναλλακτικής διπλωματίας, επένδυση στην αυτόνομη εγχώρια παραγωγή ασύμμετρων οπλικών συστημάτων και ταχύτατη μετάλλαξη του ελληνικού χώρου σε έναν αναντικατάστατο εφοδιαστικό και ενεργειακό κόμβο.<br /><br />Στην εποχή του πολυκεντρικού χάους και των ρευστών συνόρων, κανείς δεν θα μας χαρίσει την ελευθερία μας επειδή έχουμε το δίκιο με το μέρος μας. Η ασφάλεια και η ειρήνη δεν κατοχυρώνονται με διακηρύξεις και ευχολόγια. Ανήκουν αποκλειστικά στα έθνη που διαθέτουν την ωμή ισχύ για να τις επιβάλουν — και τη στρατηγική διορατικότητα για να μη γίνουν ποτέ το αναλώσιμο κρέας κανενός.<br /><br />Το απευκταίο συμπέρασμα</div><div><br />Για την Άγκυρα η νέα ελληνοϊσραηλινή εξοπλιστική συμφωνία ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Ότι θα βλέπουμε από εδώ και πέρα θα είναι απλώς τα προοίμια στο απευκταίο, το οποίο έχουμε πολύ λίγο χρόνο για να αποτρέψουμε! <br /><br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πώς η Άγκυρα στήνει το σκηνικό της σύγκρουσης την ώρα που η Αθήνα εθελοτυφλεί

Είναι εντυπωσιακό το πώς οι πολιτικές ελίτ στην Αθήνα συνεχίζουν να αυτοσχεδιάζουν, εγκλωβισμένες στη δική τους «γυάλα», την ώρα που στην απ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ζητείται νέα πολιτική. Η έρημος ιδεών και η μετά ΔΕΘ Ελλάδα.

<img height="102" src="https://omegapress.gr/images/TREIS.jpg" width="762" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Η παρουσίαση προγραμμάτων και οι λογικές παροχές ακόμη και προεκλογικού τύπου δεν είναι αρνητικά στοιχεία στην πολιτική. Τα προγράμματα επιβάλλεται να παρουσιάζονται, ώστε να μπορεί η κοινωνία να επιλέξει το μοντέλο οικονομικής πολιτικής και διακυβέρνησης που προτιμά. Οι προεκλογικές παροχές αποτελούν συστατικό στοιχείο των ελληνικών κομμάτων εξουσίας και έχουν πελατειακό χαρακτήρα. Ειδικότερα για τη δεξιά που κυριαρχεί στην εξουσία και πριν και μετά την μεταπολίτευση, είναι τρόπος ζωής.<br /><br />Σε ότι αφορά όμως τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν χρειάζεται αναπτυγμένη κρίση, ούτε ειδικές γνώσεις για να αποφανθεί κάποιος, ότι πρόκειται για μια πολιτικά ανήθικη προσέγγιση. Ό,τι καταπολέμησε επί επτά χρόνια, το κοινωνικό κράτος , τους οικονομικά ευάλωτους, τους αδύναμους, τους αγρότες, τους μικρομεσαίους, θα τους υπηρετήσει τώρα; όχι , απλά πιστεύει ότι η προπαγάνδα, η πόλωση και η εξαπάτηση θα λειτουργήσουν κάπως υπέρ του.<br /><br />Το μεγάλο πρόβλημα για την ΝΔ πρωτίστως και για τα άλλα κόμματα δευτερευόντως είναι ότι κανένα κόμμα, δεν ξεχωρίζει για τις νέες ιδέες του, για το κράτος, την κοινωνία, την ΕΕ και το αύριο. Οι πάντες είναι περιχαρακωμένοι στους στενούς κατεστημένους ορίζοντες και γυροφέρνουν συνεχώς από τις ίδιες λέξεις, προτάσεις και υποσχέσεις. Τι θα συμβεί μόλις σβήσουν οι προβολείς της ΔΕΘ;<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επαναλαμβάνει συχνά το παλαιοκομματικό ρεπερτόριο. Μια ολόκληρη θητεία κατά των δημοσίων αγαθών, υπέρ του ολιγαρχικού πλούτου και μια οικονομική πολιτική κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των λίγων. Από την υγεία και την παιδεία, μέχρι τον πολιτισμό, το κράτος και τους θεσμούς, ο πρωθυπουργός υπηρετεί πιστά ένα αντικοινωνικό μοντέλο νεοφιλελεύθερης πολιτικής που έχει ενίοτε τα χαρακτηριστικά της πειρατείας.<br /><br />Νομοθετεί υπέρ των λίγων, καταστέλλει διεκδικήσεις, χλευάζει τα προγράμματα που έχουν κοινωνικά χαρακτηριστικά όπως της ΕΛ.Α.Σ κυρίως, αλλά και του ΠΑΣΟΚ και με κάθε ευκαιρία θέτει σε λειτουργία τεράστιους μηχανισμούς κράτους και παρακράτους για να αποπροσανατολίσει τον κόσμο και να ο ίδιος να υπηρετήσει απρόσκοπτα τα συμφέροντα. Και σε αυτό έχει την αμέριστη στήριξη της δικαιοσύνης.<br /><br />Μόλις σβήσουν οι προβολείς<br /><br />Να όμως που η σκεπτόμενη κοινωνία αντιδρά. Το 41% δεν το βλέπει ούτε με τηλεσκόπιο. Πανικόβλητος από την αντίδραση της κοινωνίας και την διάχυση της οργής που συμπυκνώνεται στα τεράστια ποσοστά δυσφορίας, άνω του 70% , ετοιμάζεται να μοιράσει πλούτο που ήδη όμως έχει αφαιρέσει με την αισχρή φορολογία. Προφανέστατα όλος ο λαός, ανεξάρτητα από κομματική τοποθέτηση, θα προτιμούσε μια οριζόντια μείωση του ΦΠΑ, παρά να περιμένει τα καθρεφτάκια της ΔΕΘ. Ο λαός θα προτιμούσε να χτυπήσει τα καρτέλ των σούπερ μάρκετ, της ενέργειας, των επικοινωνιών, παρά να περιμένει ένα ισχνό επίδομα, λες και οι νέοι είναι επαίτες. Ο λαός θα προτιμούσε να έχουν ένα λογικό επιτόκιο οι καταθέσεις του και να μπορεί να πάρει επιδοτούμενο δάνειο κατοικίας, παρά να περιμένει την δήθεν στήριξη των νέων , το επίδομα ενοικίου κλπ<br /><br />Όλα αυτά είναι η πραγματική όψη μιας διακυβέρνησης που έχει ξεμείνει από ιδέες, από προτάσεις και αντιμετωπίζει το μέλλον ως συγκυρία. Μόλις κλείσουν οι προβολείς της ΔΕΘ η πραγματικότητα θα είναι αμείλικτη, όπως είναι και πριν τη ΔΕΘ…<br />Εν μέρει και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης πρέπει να ξυπνήσουν από το πνευματικό λήθαργο και να επεξεργαστούν καινοτόμες ιδέες για τη νέα γενιά κυρίως, αλλά και για τους εργαζόμενους, και για τους επιστήμονες και για το μέλλον της χώρας.<br /><br />Η Ελλάδα επί Μητσοτάκη έχει μετατραπεί σε μια έρημο ιδεών. Η ΝΔ λειτουργεί ως ανώνυμη εταιρεία και ο πρωθυπουργός ως διευθύνων σύμβουλος. Η ιδεολογική παρακμή της δεξιάς καταδεικνύεται και από την φθορά της και από την άνοδο της ακροδεξιάς.<br />Η Αριστερά ίσως μια ακόμη ευκαιρία να αναδείξει τις ιδέες της για το μέλλον , όχι μόνο μετά τη ΔΕΘ, αλλά και για επόμενα χρόνια . Μόνο η Αριστερά μπορεί να σταματήσει αυτό τον ηθικό, οικονομικό και θεσμικό κατήφορο της Ελλάδας. Και αν τα καταφέρει, θα προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες στον ελληνικό λαό. Διαφορετικά, ο εφιάλτης της ακροδεξιάς θα βρεθεί εντός των πυλών...</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ζητείται νέα πολιτική. Η έρημος ιδεών και η μετά ΔΕΘ Ελλάδα.

Του Στράτου Βαλτινού Η παρουσίαση προγραμμάτων και οι λογικές παροχές ακόμη και προεκλογικού τύπου δεν είναι αρνητικά στοιχεία στην πολιτικ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ισλαμικό ΝΑΤΟ»: Η Τουρκία ανοίγει τη συμμαχία της Μέκκας. Ποιες χώρες μπορούν να μπουν.

<img height="92" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/Mecca-1-1-768x512.jpg" width="769" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Τουρκία, Σαουδική Αραβία και πυρηνικό Πακιστάν περνούν από τη συμφωνία στην επιχειρησιακή οργάνωση – Ο Φιντάν ανακοίνωσε «οδικό χάρτη» διεύρυνσης, ενώ η Αίγυπτος βρίσκεται ήδη στο γεωπολιτικό κάδρο<br /><br />Η νέα αμυντική αρχιτεκτονική που επιχειρούν να οικοδομήσουν Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Πακιστάν περνά πλέον από τις πολιτικές διακηρύξεις στην οργανωμένη στρατιωτική και θεσμική συνεργασία.<br /><br />Η πρώτη συνεδρίαση της Στρατηγικής Πολιτικής και Αμυντικής Επιτροπής της Συμμαχίας Άμυνας της Μέκκας πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα στην Κωνσταντινούπολη, με τη συμμετοχή υπουργών Εξωτερικών, υπουργών Άμυνας και των ανώτατων στρατιωτικών ηγεσιών των τριών κρατών.<br /><br />Και το σημαντικότερο μήνυμα από τη συνάντηση ήρθε από τον Χακάν Φιντάν: οι τρεις ιδρυτικές χώρες δεν σχεδιάζουν να μείνουν μόνες.<br /><br />Η Άγκυρα εργάζεται ήδη πάνω σε οδικό χάρτη για την είσοδο νέων κρατών.<br /><br />«Η συμμετοχή άλλων χωρών στη συμμαχία μας είναι, σύμφωνα με τη συμφωνία, δυνατή.»<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών εξήγησε ότι θα απαιτηθούν διαβουλεύσεις τόσο με τις υποψήφιες χώρες όσο και μεταξύ των σημερινών μελών για τους όρους, τις διαδικασίες και τα κριτήρια προσχώρησης.<br /><br />«Εργαζόμαστε επίσης πάνω σε έναν οδικό χάρτη σχετικά με τις διαδικασίες προσχώρησης στη συμμαχία.»<br /><br />Φιντάν: «Η συμμαχία ιδρύθηκε για να διευρυνθεί»<br /><br />Η δεύτερη τοποθέτηση Φιντάν είναι ακόμη πιο χαρακτηριστική των προθέσεων της Άγκυρας.<br /><br />«Η συμμαχία ιδρύθηκε με στόχο να διευρυνθεί.»<br /><br />Πρόκειται για δήλωση που μεταβάλλει το γεωπολιτικό βάρος της συμφωνίας.<br /><br />Η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν δεν παρουσιάζουν πλέον τη συνεργασία τους ως έναν κλειστό τριμερή μηχανισμό, αλλά ως τον πυρήνα μιας δυνητικά μεγαλύτερης περιφερειακής συμμαχίας.<br /><br />Ο Φιντάν μίλησε μάλιστα για την έναρξη μιας διαδικασίας δημιουργίας «νέας αρχιτεκτονικής ασφάλειας και συνεργασίας» στην περιοχή.<br /><br />«Με αυτή τη συμμαχία θα δούμε σταδιακά μεγαλύτερη σταθερότητα στην περιοχή και μείωση της αβεβαιότητας.»<div><br />Τι είναι η Συμμαχία Άμυνας της Μέκκας<br /><br />Η συμφωνία υπεγράφη στις 7 Αυγούστου στη Μέκκα από την Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν.<br /><br />Στην καρδιά της βρίσκεται μια ρήτρα συλλογικής άμυνας: επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη αντιμετωπίζεται ως επίθεση εναντίον όλων.<br /><br />Ακριβώς αυτή η πρόβλεψη έχει οδηγήσει στον ανεπίσημο χαρακτηρισμό «ισλαμικό ΝΑΤΟ», παρότι η συμμαχία δεν αποτελεί αντίγραφο της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας και κρίσιμες λεπτομέρειες για τον ακριβή μηχανισμό ενεργοποίησης της αμοιβαίας άμυνας δεν έχουν ακόμη αποσαφηνιστεί.<br /><br />Η πρώτη συνεδρίαση στην Κωνσταντινούπολη είχε ακριβώς αυτόν τον χαρακτήρα: να αρχίσει η μετατροπή της πολιτικής συμφωνίας σε λειτουργική δομή.<br /><br />Στην ατζέντα βρίσκονται η στρατιωτική διαλειτουργικότητα, οι κοινές ασκήσεις, η συνεργασία των αμυντικών βιομηχανιών, η κοινή παραγωγή και έρευνα, καθώς και ο συντονισμός στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας. </div><div><br />Στο ίδιο τραπέζι διπλωματία, Άμυνα και στρατιωτική ηγεσία<br /><br />Το επίπεδο των αντιπροσωπειών δείχνει το βάρος που αποδίδουν οι τρεις χώρες στο εγχείρημα.<br /><br />Από την Τουρκία συμμετείχαν ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο υπουργός Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ και ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Σελτσούκ Μπαϊρακτάρογλου.<br /><br />Το Πακιστάν εκπροσώπησαν μεταξύ άλλων ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών Ισάκ Νταρ, ο υπουργός Άμυνας Χαουάτζα Μοχάμεντ Ασίφ και ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων, στρατάρχης Ασίμ Μουνίρ.<br /><br />Από τη Σαουδική Αραβία συμμετείχαν ο υπουργός Εξωτερικών πρίγκιπας Φαϊζάλ μπιν Φαρχάν, ο υπουργός Άμυνας πρίγκιπας Χαλίντ μπιν Σαλμάν και ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Φαγιάντ αλ Ρουγουαϊλί.<br /><br />Γραμματεία στο Ριάντ – Πακιστανός ο πρώτος γενικός γραμματέας<br /><br />Παράλληλα αρχίζει να διαμορφώνεται η μόνιμη θεσμική υποδομή της συμμαχίας.<br /><br />Ο Φιντάν ανακοίνωσε ότι έχει δημιουργηθεί γραμματεία με έδρα το Ριάντ και ότι ο πρώτος γενικός γραμματέας θα προέρχεται από το Πακιστάν.<br /><br />Η επιλογή έχει ιδιαίτερο συμβολισμό.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία προσφέρει την πολιτική και οικονομική έδρα, το Πακιστάν αποκτά κεντρικό θεσμικό ρόλο και η Τουρκία εισφέρει μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις της περιοχής και μια ταχέως αναπτυσσόμενη αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Και πάνω από όλα βρίσκεται ο ιδιαίτερος παράγοντας του Πακιστάν: είναι η μόνη από τις τρεις χώρες που διαθέτει πυρηνικά όπλα.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι η πακιστανική πυρηνική αποτροπή επεκτείνεται αυτομάτως στους άλλους εταίρους. Καμία τέτοια δέσμευση δεν έχει ανακοινωθεί. Ωστόσο, η συμμετοχή μιας πυρηνικής δύναμης προσδίδει αναπόφευκτα διαφορετικό στρατηγικό βάρος στη νέα συμμαχία.<br />Η Αίγυπτος στο κάδρο της διεύρυνσης<br /><br />Το επόμενο μεγάλο ερώτημα είναι ποιος θα μπορούσε να αποτελέσει το τέταρτο μέλος.<br /><br />Η Αίγυπτος βρίσκεται μεταξύ των χωρών που έχουν εμφανιστεί στη δημόσια συζήτηση γύρω από την πιθανή διεύρυνση.<br /><br />Πακιστανοί αξιωματούχοι είχαν μάλιστα αφήσει να εννοηθεί ότι το Κάιρο θα μπορούσε να συμμετάσχει στις συζητήσεις της Κωνσταντινούπολης, αν και τελικά η σημερινή συνεδρίαση επικεντρώθηκε αποκλειστικά στις τρεις ιδρυτικές χώρες.<br /><br />Μέχρι στιγμής, πάντως, δεν υπάρχει ανακοίνωση ότι η Αίγυπτος έχει υποβάλει επίσημο αίτημα ένταξης.<br /><br />Η διάκριση είναι σημαντική: άλλο η πιθανή υποψηφιότητα και άλλο μια συμφωνημένη προσχώρηση.<br />Το «ισλαμικό ΝΑΤΟ» και η πραγματική στρατηγική του βαρύτητα<br /><br />Η δυνητική ισχύς ενός τέτοιου σχήματος είναι σημαντική.<br /><br />Η Τουρκία διαθέτει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ και μια ισχυρή εγχώρια αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Το Πακιστάν διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες ένοπλες δυνάμεις στον μουσουλμανικό κόσμο και πυρηνικό οπλοστάσιο.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία διαθέτει τεράστιους οικονομικούς και ενεργειακούς πόρους και παραμένει ένας από τους σημαντικότερους αγοραστές στρατιωτικού εξοπλισμού διεθνώς.<br /><br />Ο συνδυασμός τους δημιουργεί έναν άξονα που ενώνει την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή με τον Περσικό Κόλπο και τη Νότια Ασία.<br /><br />Και εάν η συμμαχία διευρυνθεί, η γεωγραφική και στρατηγική της εμβέλεια θα μεγαλώσει ακόμη περισσότερο.<br />Φιντάν: Δεν αντικαθιστούμε το ΝΑΤΟ<br /><br />Η Άγκυρα επιχειρεί ταυτόχρονα να αποτρέψει την εντύπωση ότι δημιουργεί έναν ανταγωνιστικό μηχανισμό προς το ΝΑΤΟ.<br /><br />Ο Φιντάν ξεκαθάρισε ότι οι υποχρεώσεις της Τουρκίας έναντι της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας παραμένουν σε ισχύ και παρουσίασε τη νέα δομή ως συμπληρωματική προς τις υπάρχουσες συμμαχίες.<br /><br />Η θέση αυτή είναι κρίσιμη για την Τουρκία.<br /><br />Η Άγκυρα θέλει να παραμείνει μέσα στη δυτική αρχιτεκτονική ασφαλείας, αλλά παράλληλα επιδιώκει να αποκτήσει μεγαλύτερη αυτονομία και ηγετικό ρόλο στη διαμόρφωση ενός ξεχωριστού περιφερειακού συστήματος ασφάλειας.<br />Γιατί η συγκυρία έχει σημασία<br /><br />Η πρώτη συνεδρίαση πραγματοποιήθηκε σε μια εξαιρετικά φορτισμένη στιγμή για τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Μόλις λίγες ώρες νωρίτερα είχαν αναζωπυρωθεί οι στρατιωτικές συγκρούσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, έπειτα από έναν μήνα σχετικής ύφεσης.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία αναζητεί ισχυρότερες εγγυήσεις για την προστασία της επικράτειας και των κρίσιμων ενεργειακών υποδομών της.<br /><br />Η Τουρκία επιδιώκει να μετατρέψει τη στρατιωτική και αμυντικοβιομηχανική της ισχύ σε μεγαλύτερη περιφερειακή επιρροή.<br /><br />Και το Πακιστάν αποκτά έναν αναβαθμισμένο ρόλο στην ασφάλεια της Μέσης Ανατολής, πέρα από τη Νότια Ασία.<br />Από τριμερές σύμφωνο σε νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα πλέον δεν είναι εάν η συμφωνία της Μέκκας θα παραμείνει μια πολιτική διακήρυξη.<br /><br />Η δημιουργία επιτροπής, μόνιμης γραμματείας και διαδικασίας για νέα μέλη δείχνει ότι οι τρεις χώρες επιχειρούν να της δώσουν μόνιμα θεσμικά χαρακτηριστικά.<br /><br />Το κρίσιμο επόμενο βήμα θα είναι να αποσαφηνιστεί πώς ακριβώς λειτουργεί η ρήτρα συλλογικής άμυνας, ποια στρατιωτικά μέσα θα μπορούν να κινητοποιούνται, ποιος θα λαμβάνει τις αποφάσεις και ποιες χώρες θα ζητήσουν πράγματι να ενταχθούν.<br /><br />Και εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη γεωπολιτική σημασία της δήλωσης Φιντάν.<br /><br />Η Τουρκία δεν παρουσιάζει πλέον τη Μέκκα ως μια συμφωνία τριών κρατών.<br /><br />Την παρουσιάζει ως τον αρχικό πυρήνα μιας μεγαλύτερης περιφερειακής συμμαχίας που τώρα αρχίζει να χτίζεται.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Ισλαμικό ΝΑΤΟ»: Η Τουρκία ανοίγει τη συμμαχία της Μέκκας. Ποιες χώρες μπορούν να μπουν.

Βασιλης Διαμαντακος  Τουρκία, Σαουδική Αραβία και πυρηνικό Πακιστάν περνούν από τη συμφωνία στην επιχειρησιακή οργάνωση – Ο Φιντάν ανακοίνωσ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ασπίδα του Αχιλλέα»… Τα «ψιλά γράμματα»: Από τα Drone Dome στα ελληνικά νησιά μέχρι την εθνική κυριαρχία στα C2.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/Achilles-Shield.webp"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/Achilles-Shield-1068x601.webp" width="753" /></a><br /><br />Η υπογραφή της μεγαλύτερης αμυντικής συμφωνίας στην ιστορία των σχέσεων Ελλάδας και Ισραήλ –και μιας από τις μεγαλύτερες στην ιστορία του εβραϊκού κράτους– σηματοδοτεί μια οριστική, ιστορική τομή στον τρόπο με τον οποίο η Αθήνα θωρακίζει τον εναέριο χώρο της. Με συνολικό προϋπολογισμό που αγγίζει τα 3,6 δισεκατομμύρια δολάρια, η «Ασπίδα του Αχιλλέα» (Achilles Shield) δεν αποτελεί απλώς μια ακόμα προμήθεια οπλικών συστημάτων, αλλά την υλοποίηση ενός πολυεπίπεδου, ολοκληρωμένου εθνικού συστήματος αεράμυνας, ενταγμένου στον ευρύτερο στρατηγικό σχεδιασμό της «Agenda 2030» και στο μαμούθ εξοπλιστικό πρόγραμμα των 27 δισεκατομμυρίων δολαρίων της χώρας.<br />Πέρα όμως από τα μεγαλοπρεπή νούμερα και τους τίτλους ειδήσεων, το «mega-deal» κρύβει στις σελίδες του κρίσιμες τεχνολογικές παραμέτρους, γεωπολιτικές ισορροπίες και στρατηγικές προεκτάσεις που επανακαθορίζουν το σκηνικό στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Από το David’s Sling στο SPYDER και τα ελληνικά νησιά<br /><br />Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» σχεδιάστηκε για να προσφέρει προστασία πέντε επιπέδων (αντιπυραυλική, αντιβαλλιστική, αντιαεροπορική, κατά πλοίων/υποβρυχίων και anti-drone). Στον πυρήνα της αρχιτεκτονικής βρίσκονται τρία κορυφαία ισραηλινά συστήματα:<div><br /></div><div><a href="https://en.wikipedia.org/wiki/David%27s_Sling">David’s </a>Sling (Σφεντόνα του Δαβίδ): Κατασκευασμένο από τη Rafael, λειτουργεί ως σύστημα μεσαίου έως μεγάλου βεληνεκούς (40-300 χλμ.) αξιοποιώντας τους διπλού σταδίου πυραύλους Stunner (hit-to-kill). Είναι επιχειρησιακό από το 2017 και γεφυρώνει το κενό ανάμεσα στον «Iron Dome» (μικρού βεληνεκούς) και τα συστήματα «Arrow» (μεγάλου βεληνεκούς/βαλλιστικών). Στοχεύει στην αναχαίτιση τακτικών βαλλιστικών πυραύλων, μεγάλων ρουκετών, πυραύλων cruise και αεροσκαφών.<br />Barak MX: Ένα ευέλικτο σύστημα χερσαίας και ναυτικής αεράμυνας από την Israel Aerospace Industries (IAI), με κάθετα εκτοξευόμενους πυραύλους (εμβέλειας 15-150 χλμ.) ενεργού καθοδήγησης ραντάρ, εξαιρετικά αποτελεσματικό κατά μαχητικών, drones και πυραύλων cruise.</div><div><br />SPYDER: Ένα εξαιρετικά κινητό σύστημα βραχείας-μεσαίας εμβέλειας (15-40 χλμ.) της Rafael, το οποίο αξιοποιεί προσαρμοσμένους πυραύλους αέρα-αέρα, όπως τους Python-5 (υπέρυθρης καθοδήγησης) και Derby/I-Derby ER (ενεργού ραντάρ).<br />Σύμφωνα με αποκαλυπτικές πληροφορίες της Jerusalem Post, οι συστοιχίες SPYDER προορίζονται να αναπτυχθούν στρατηγικά σε ελληνικά νησιά, συμπεριλαμβανομένων δημοφιλή τουριστικών προορισμών που επισκέπτονται χιλιάδες Ισραηλινοί πολίτες. Η κίνηση αυτή προσδίδει άμεση τοπική αποτροπή απέναντι στην ασύμμετρη απειλή των μη επανδρωμένων αεροχημάτων (UAVs).<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο, υπεγράφη και μια συμπληρωματική συμφωνία ύψους 26 εκατομμυρίων ευρώ (30,17 εκατ. δολάρια) για την προμήθεια συστημάτων Drone Dome της Rafael, με στόχο την προστασία κρίσιμων στρατηγικών υποδομών από την κυριαρχία των drones.<br /><br />Ο «εγκέφαλος» C2, η τεχνητή νοημοσύνη και η εθνική κυριαρχία<br /><br />Το μεγαλύτερο στοίχημα σε τέτοιου είδους συνθέσεις δεν είναι η φυσική υπόσταση των εκτοξευτών, αλλά ο «εγκέφαλος» που τους συντονίζει. Η σύμβαση προβλέπει την κατασκευή ενός νέου, εθνικού συστήματος διοίκησης και ελέγχου (C2) από τη Rafael, προσαρμοσμένου στα πρότυπα του αντίστοιχου ισραηλινού δικτύου.<br />Το νέο C2 θα ενσωματώνει προηγμένες δυνατότητες τεχνητής νοημοσύνης (AI) και θα τροφοδοτείται με δεδομένα από τα νέα ραντάρ πολλαπλών αποστολών MMR (κατασκευής ELTA Systems, θυγατρικής της IAI), τα υφιστάμενα ελληνικά ραντάρ και, κυρίως, από τα μαχητικά F-16 και F-35 μέσω διασύνδεσης ΝΑΤΟϊκών προδιαγραφών.<br />Ενώ η Αθήνα αποκτά ένα ασυναγώνιστο τεχνολογικό πλεονέκτημα –καθιστώντας την, όπως δήλωσε ο υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας, την πρώτη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση με ένα τόσο πολυεπίπεδο σύστημα– αναλυτές θέτουν επί τάπητος το ζήτημα της απόλυτης εθνικής κυριαρχίας επί του πηγαίου κώδικα (source code) και του κεντρικού λογισμικού. Η διασφάλιση ότι οι κρίσιμες αποφάσεις αναχαίτισης παραμένουν αποκλειστικά στα χέρια των Ελλήνων επιτελών, χωρίς εξαρτήσεις σε επίπεδο αλγορίθμων, αποτελεί το αόρατο αλλά βαρύτερο κριτήριο επιτυχίας του εγχειρήματος.<br /><br />Η εμπλοκή της ελληνικής βιομηχανίας<br /><br />Παρά το γεγονός ότι η μερίδα του λέοντος από τα κεφάλαια της συμφωνίας κατευθύνεται στη Rafael, η Αθήνα επέμεινε και πέτυχε σημαντική εγχώρια προστιθέμενη αξία. Ελληνικές εταιρείες εκτιμάται ότι θα αποκομίσουν περίπου 750 εκατομμύρια ευρώ (870 εκατ. δολάρια) συμμετέχοντας ως υπεργολάβοι της Rafael και της IAI. Ήδη, σύμφωνα με το υπουργείο Άμυνας, 19 ελληνικές αμυντικές βιομηχανίες συμμετέχουν ενεργά στο πρόγραμμα, δημιουργώντας προϋποθέσεις τεχνογνωσίας και βιομηχανικής επιστροφής.<br />Η συμφωνία αυτή εντάσσεται σε ένα ευρύτερο κύμα εκτόξευσης της ισραηλινής αμυντικής βιομηχανίας στην Ευρώπη. Υπενθυμίζεται ότι το 2023 το Ισραήλ υπέγραψε με τη Γερμανία τη συμφωνία-μαμούθ των 3,5 δισ. δολαρίων για το σύστημα Arrow 3, ενώ τον Ιούνιο η Rafael έκλεισε συμφωνία 2 δισ. ευρώ με τη Ρουμανία για τα Spyder, αντίστοιχες συμβάσεις με τη Φινλανδία (David’s Sling, 345 εκατ. δολαρίων) και τη Σλοβακία (Barak MX, 583 εκατ. δολαρίων), καθώς και την παράδοση συστημάτων Barak MX στην Κύπρο τον Δεκέμβριο του 2024.</div><div><br />Σημειώνεται ότι πίσω από τις ισραηλινές εξαγωγές υπάρχει συχνά η σιωπηλή αμερικανική συμμετοχή, καθώς κολοσσοί όπως η Raytheon (RTX) και η Boeing έχουν συμπράξει στενά στην ανάπτυξη συστημάτων όπως το David’s Sling και το Arrow 3. Η παγκόσμια αυτή επιτυχία εκτόξευσε τις ισραηλινές αμυντικές εξαγωγές στα 19,2 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025 (αύξηση σχεδόν 30%), με τα συστήματα αεράμυνας να μονοπωλούν το 29% του συνολικού όγκου. Καθοριστικός παράγοντας πίσω από αυτή την κυριαρχία παραμένει η αποδεδειγμένη, «μάχιμη» απόδοση των συστημάτων αυτών στα πεδία των μαχών της Μέσης Ανατολής τα τελευταία τρία χρόνια κατά απειλών από τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ, τους Χούτι και το Ιράν, σε συνδυασμό με τα τεράστια χρονοδιαγράμματα παράδοσης και τις ελλείψεις των αμερικανικών Patriot στην Ευρώπη.</div><div><br />Η αντίδραση της Τουρκίας<br /><br />Το deal για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν περιορίζεται στα στενά στρατιωτικά όρια των δύο χωρών, αλλά επανασχεδιάζει τον γεωπολιτικό χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου.<br />Η συμφωνία επισφραγίζει την τριμερή συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, οι οποίες αντιμετωπίζουν κοινές προκλήσεις ασφαλείας. Οι τρεις χώρες, μαζί με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Ινδία, συμμετέχουν στον φιλόδοξο Οικονομικό Διάδρομο Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης (IMEC), έναν εμπορικό δρόμο που η Τουρκία αντιτίθεται σφοδρά, καθώς επιχειρεί να την παρακάμψει, αποκλείοντας την Άγκυρα από τους ενεργειακούς και εμπορικούς κόμβους της περιοχής.</div><div><br />Την ίδια στιγμή, η αμυντική σύγκλιση Αθήνας-Τελ Αβίβ ενισχύεται σταθερά. Ειδικότερα, τον Ιανουάριο, οι δύο χώρες συμφώνησαν σε διεύρυνση της συνεργασίας τους σε σμήνη drones, υποβρύχια οχήματα, κυβερνοαπειλές και κοινές ασκήσεις. Επίσης, τον Απρίλιο, η Ελλάδα προμηθεύτηκε τα ισραηλινά πυροβόλα πολλαπλών εκτοξεύσεων PULS (κατασκευής Elbit Systems, συγκρίσιμα με τα αμερικανικά HIMARS) εμβέλειας έως 300 χλμ., προσθέτοντάς τα σε ένα οπλοστάσιο που ήδη περιλαμβάνει πυραύλους Spike, UAVs Heron, βόμβες ακριβείας SPICE και πυραύλους Rampage.</div><div><br /></div><div> Παράλληλα, η Κύπρος έχει ήδη εντάξει στο οπλοστάσιό της το σύστημα Barak MX.<br />Στον αντίποδα, η Άγκυρα παρακολουθεί με έκδηλη ανησυχία την υλοποίηση του εξοπλιστικού προγράμματος. Το νέο ολοκληρωμένο σύστημα αεράμυνας της Ελλάδας δημιουργεί τεράστια επιχειρησιακά εμπόδια στα σχέδια προβολής ισχύος της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας. Επιπλέον, το στρατηγικό μειονέκτημα της Τουρκίας βαθαίνει: η Ελλάδα πετάει ήδη ή έχει δρομολογήσει την απόκτηση μαχητικών 5ης γενιάς F-35, τη στιγμή που η τουρκική πλευρά παραμένει εκτός του προγράμματος.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Ασπίδα του Αχιλλέα»… Τα «ψιλά γράμματα»: Από τα Drone Dome στα ελληνικά νησιά μέχρι την εθνική κυριαρχία στα C2.

Η υπογραφή της μεγαλύτερης αμυντικής συμφωνίας στην ιστορία των σχέσεων Ελλάδας και Ισραήλ –και μιας από τις μεγαλύτερες στην ιστορία του εβ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ναυάγιο στην Κερύνεια: Η Αίγυπτος αγνοεί εντελώς το ψευδοκράτος

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2026/08/000-c6uq4q9-768x512-1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="512" data-original-width="768" height="133" src="https://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2026/08/000-c6uq4q9-768x512-1.jpg" width="770" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η προσεκτική ορολογία του αιγυπτιακού ΥΠΕΞ, η πιθανή ενόχληση της Άγκυρας και η χρονική σύμπτωση με την επικοινωνία Αμπντελάτι-Φιντάν.</span></h3><div>ΤΟΥ <b>ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΥΤΣΟΥΜΗ</b></div><div>H ανακοίνωση του αιγυπτιακού Υπουργείου Εξωτερικών για το πολύνεκρο ναυάγιο του καταμαράν Filo Jet ανοικτά της Κερύνειας μπορεί εκ πρώτης όψεως να αποτελεί μία συνήθη διπλωματική έκφραση συλλυπητηρίων.<br /><br />Η επιλογή, ωστόσο, των λέξεων από το Κάιρο προσφέρεται για μια σαφώς πολιτικότερη ανάγνωση, καθώς το δυστύχημα συνέβη σε περιοχή που ελέγχεται από τα κατεχόμενα, ενώ το πλοίο εκτελούσε δρομολόγιο Κερύνεια-Τασουτζού της Τουρκίας. Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία, τουλάχιστον οκτώ άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, 18 αγνοούνται και 241 διασώθηκαν.<br /><br />Το ενδιαφέρον βρίσκεται κυρίως σε όσα το αιγυπτιακό ανακοινωθέν λέει και σε όσα συνειδητά αποφεύγει να πει. Το Κάιρο απευθύνει τα συλλυπητήριά του όχι στην διοίκηση των κατεχομένων, αλλά στη «φίλη Κυπριακή Δημοκρατία, κυβέρνηση και λαό», ενώ προσδιορίζει τον τόπο του δυστυχήματος ως τις «βόρειες ακτές της Κύπρου».<br /><br />Η διατύπωση επιβεβαιώνεται και από την αναπαραγωγή της ανακοίνωσης στον αιγυπτιακό Τύπο. Η επιλογή αυτή δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί τυχαία. Στη διπλωματική γλώσσα του Καΐρου δεν υπάρχει «Βόρεια Κύπρος» ως ξεχωριστή κρατική οντότητα, ούτε «τουρκοκυπριακή κυβέρνηση», ούτε οποιαδήποτε άλλη διατύπωση που θα μπορούσε να εκληφθεί ως έμμεση αναγνώριση του αποσχιστικού καθεστώτος.<br /><br />Αντιθέτως, ακόμη και όταν το γεγονός συμβαίνει ανοικτά της Κερύνειας και αφορά πλοίο που συνέδεε τα κατεχόμενα με την Τουρκία, ο μόνος κρατικός αποδέκτης της αιγυπτιακής αλληλεγγύης παραμένει η Κυπριακή Δημοκρατία.</div><div>  <br />Μια ανακοίνωση με περισσότερους από έναν αποδέκτες<br /><br />Από αυτή την άποψη, το αιγυπτιακό μήνυμα λειτουργεί σε τρία επίπεδα. Προς τη Λευκωσία αποτελεί σαφή πολιτική φιλοφρόνηση και επαναβεβαίωση της ιδιαίτερα στενής σχέσης που έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια.<br /><br />Προς τη διεθνή κοινότητα υπενθυμίζει ότι το Κάιρο εξακολουθεί να αντιμετωπίζει την Κυπριακή Δημοκρατία ως τον μοναδικό αναγνωρισμένο κρατικό φορέα σε ολόκληρο το νησί. Και προς την Άγκυρα θέτει, με εξαιρετικά διακριτικό τρόπο, το όριο μέχρι το οποίο μπορεί να φθάσει η αιγυπτοτουρκική προσέγγιση.<br /><br />Αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς Αίγυπτος και Τουρκία έχουν επενδύσει σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο στην αποκατάσταση των σχέσεών τους. Η διαδικασία αυτή έχει πλέον οδηγήσει σε συχνότατες επαφές μεταξύ των δύο ΥΠΕΞ και σε συντονισμό σε μείζονα περιφερειακά ζητήματα. Μόλις στις 20 Αυγούστου ο Χακάν Φιντάν είχε συνομιλήσει με τον Μπαντρ Αμπντελάτι για τη Γάζα, τη Συρία και τα Στενά του Ορμούζ, κάνοντας λόγο για ενίσχυση του συντονισμού μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η χρονική συγκυρία: στις 29 Αυγούστου, μία ημέρα πριν από το ναυάγιο, Φιντάν και Αμπντελάτι είχαν νέα τηλεφωνική επικοινωνία. Η τουρκική πλευρά ανακοίνωσε ότι συζητήθηκαν διμερή και περιφερειακά θέματα, ενώ η αιγυπτιακή ενημέρωση έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στις προσπάθειες επαναφοράς της διπλωματικής οδού μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.<br /><br />Επομένως, δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή δημόσια στοιχεία που να επιτρέπουν να συνδεθεί η τηλεφωνική συνομιλία με το κυπριακό ναυάγιο, άλλωστε προηγήθηκε του δυστυχήματος. Υπάρχει όμως μια ενδιαφέρουσα πολιτική αλληλουχία: ενώ Κάιρο και Άγκυρα βρίσκονται σε πυκνό διάλογο και επιδιώκουν συντονισμό στα μεγάλα περιφερειακά μέτωπα, η Αίγυπτος, μόλις προκύπτει ένα γεγονός που αγγίζει ευθέως το Κυπριακό, επιστρέφει αμέσως στην παραδοσιακή και απολύτως σαφή θέση της.<br /><br />Γιατί η Άγκυρα μπορεί να ενοχληθεί<br /><br />Η δυνητικά ενοχλητική για την Τουρκία πλευρά δεν βρίσκεται στα αιγυπτιακά συλλυπητήρια αυτά καθαυτά, αλλά στην πολιτική γεωγραφία που υιοθετεί το Κάιρο. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απηύθυνε συλλυπητήρια προς τον «τουρκοκυπριακό λαό», ενώ οι επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης διεξάγονται με σημαντική τουρκική συμμετοχή. Το αιγυπτιακό ΥΠΕΞ, αντιθέτως, μεταφέρει συμβολικά το περιστατικό από το πλαίσιο των κατεχομένων στο πλαίσιο ολόκληρης της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Η απόκλιση είναι λεπτή αλλά ουσιαστική. Η Άγκυρα επιδιώκει συστηματικά τη διεθνή αναβάθμιση του ψευδοκράτους και την εμπέδωση της λογικής των «δύο κρατών». Το Κάιρο, με λίγες μόνο γραμμές, στέλνει το ακριβώς αντίθετο μήνυμα: μία Κύπρος, μία διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία και βόρειες ακτές που εξακολουθούν να περιγράφονται ως ακτές της Κύπρου.<br /><br />Θα ήταν, πάντως, πρόωρο να μιλήσουμε για ανοικτή τουρκοκυπριακή τριβή. Μέχρι στιγμής δεν εντοπίζεται δημόσια αντίδραση της Άγκυρας στην αιγυπτιακή ανακοίνωση. Πολύ περισσότερο, η πυκνότητα των πρόσφατων επαφών Φιντάν-Αμπντελάτι δείχνει ότι και οι δύο κυβερνήσεις έχουν λόγους να αποφεύγουν τη μετατροπή επιμέρους διαφορών σε νέα αντιπαράθεση. Η πιθανή ενόχληση της Τουρκίας πρέπει επομένως να αντιμετωπίζεται ως εύλογη διπλωματική εκτίμηση και όχι ως επιβεβαιωμένο γεγονός. ΕξερεύνησηΙστορικών Γεγονότων</div><div><br />Το βαθύτερο μήνυμα για Λευκωσία και Αθήνα<br /><br />Για την Κύπρο και εμμέσως για την Ελλάδα το ενδιαφέρον βρίσκεται ακριβώς εδώ. Η εξομάλυνση των αιγυπτοτουρκικών σχέσεων έχει προκαλέσει κατά καιρούς ερωτήματα στην Αθήνα και τη Λευκωσία σχετικά με το κατά πόσον το Κάιρο θα μπορούσε, προκειμένου να διευκολύνει τη σχέση του με την Άγκυρα, να χαμηλώσει τους τόνους σε ζητήματα που αφορούν την Ανατολική Μεσόγειο και το Κυπριακό.<br /><br />Η ανακοίνωση της 31ης Αυγούστου αποτελεί μια μικρή αλλά ενδεικτική απάντηση. Η προσέγγιση με την Τουρκία δεν φαίνεται να συνεπάγεται, τουλάχιστον στο επίπεδο της επίσημης αιγυπτιακής διπλωματικής ορολογίας, μετατόπιση στο Κυπριακό.<br /><br />Το Κάιρο εμφανίζεται πρόθυμο να συνεργάζεται στενά με την Άγκυρα στη Γάζα, στη Συρία, στο Ιράν και σε άλλα περιφερειακά μέτωπα, αλλά ταυτόχρονα διατηρεί διακριτές τις στρατηγικές του σχέσεις με Κύπρο και Ελλάδα. Υπό αυτό το πρίσμα, ένα τραγικό ναυτικό δυστύχημα απέκτησε απροσδόκητα διπλωματικό συμβολισμό. Η Αίγυπτος δεν χρειάστηκε να αναφερθεί στην κατοχή, στο ψευδοκράτος ή στις διαφορές της με την Τουρκία.<br /><br />Αρκούσαν τρεις προσεκτικά επιλεγμένες διατυπώσεις «Κυπριακή Δημοκρατία», «κυβέρνηση και λαός» και «βόρειες ακτές της Κύπρου» για να υπενθυμίσει πού εξακολουθεί να τοποθετεί τη γραμμή της στο Κυπριακό. Και ίσως αυτό να είναι το ουσιαστικότερο μήνυμα του Καΐρου: η επαναπροσέγγιση με την Άγκυρα είναι πραγματική και προχωρεί, αλλά δεν σημαίνει αυτομάτως αναθεώρηση των αιγυπτιακών «κόκκινων γραμμών» στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.anixneuseis.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ναυάγιο στην Κερύνεια: Η Αίγυπτος αγνοεί εντελώς το ψευδοκράτος

Η προσεκτική ορολογία του αιγυπτιακού ΥΠΕΞ, η πιθανή ενόχληση της Άγκυρας και η χρονική σύμπτωση με την επικοινωνία Αμπντελάτι-Φιντάν. ΤΟΥ Γ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Σομαλιλάνδη απέρριψε τα πετροδολάρια του Κατάρ για ακύρωση της στρατηγικής συμμαχίας με το Ισραήλ

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/08/%CE%BB%CE%BA%CE%84%CF%86%CE%B1%CE%B4%CF%83%CE%BE%CF%81%CE%BF%CE%B9.jpg?ssl=1"><img height="109" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/08/%CE%BB%CE%BA%CE%84%CF%86%CE%B1%CE%B4%CF%83%CE%BE%CF%81%CE%BF%CE%B9.jpg?resize=640%2C349&ssl=1" width="746" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το γεγονός αποδεικνύει ότι οι συμφωνίες με τη Σομαλιλάνδη δεν είναι προσωρινές ούτε μπορούν να αγοραστούν πολιτικά.</span></h3> Πηγές αναφέρουν ότι μια ανώτερη αντιπροσωπεία του Κατάρ επισκέφθηκε τη Χαργκέισα σε μια προσπάθεια να πείσει τον πρόεδρο της Σομαλιλάνδης, Αμπντιράχμαν Ιρόχ, να επαναλάβει τις συνομιλίες με τη Σομαλία και να αποστασιοποιηθεί από την αυξανόμενη προσέγγιση με το Ισραήλ, γράφει ισραηλινή ανάλυση.<br /><br />Η αντιπροσωπεία προσέφερε σημαντική χρηματοδότηση για την ασφάλεια και τις υποδομές στο πλαίσιο της προτεινόμενης εμπλοκής της, σύμφωνα με τις πηγές.<br /><br />Η Σομαλιλάνδη απέρριψε την προσέγγιση, καθιστώντας σαφές ότι δεν θα επιστρέψει σε αόριστες συνομιλίες με τη Σομαλία ούτε θα αλλάξει τη στρατηγική της σχέση με αντάλλαγμα οικονομική βοήθεια.<br /><br />Οι αναφορές για την απόρριψη της αντιπροσωπείας του Κατάρ στη Χαργκέισα αντικατοπτρίζουν την εδραίωση της νέας στρατηγικής συμμαχίας μεταξύ Ισραήλ και Σομαλιλάνδης.<br /><br />Το γεωπολιτικό πλαίσιο<br /><br />Τον Δεκέμβριο του 2025, το Ισραήλ έγινε το πρώτο μέλος του ΟΗΕ που αναγνώρισε επίσημα τη Σομαλιλάνδη ως ανεξάρτητο κράτος (η οποία αποσχίστηκε από τη Σομαλία το 1991).<br /><br />Τον Ιούνιο του 2026, ο πρόεδρος της Σομαλιλάνδης, Αμπντιράχμαν Ιρόχ, πραγματοποίησε μια ιστορική επίσημη επίσκεψη στο Ισραήλ και μάλιστα άνοιξε την πρεσβεία της χώρας του στην Ιερουσαλήμ. <br /><br />Η εμπειρία του Κατάρ<br /><br />Το Κατάρ, το οποίο συνδέεται στενά με την κεντρική κυβέρνηση της Σομαλίας στο Μογκαντίσου (η οποία αντιτίθεται σθεναρά στην ανεξαρτησία της Σομαλιλάνδης και στις κινήσεις του Ισραήλ), προσπάθησε να εκμεταλλευτεί τους οικονομικούς του δεσμούς για να επαναφέρει την Χαργκέισα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τη Σομαλία. <br /><br />Η προσφορά οικονομικής δωροδοκίας<br /><br />Η Ντόχα προσέφερε εκτεταμένα πακέτα χρηματοδότησης για υποδομές και ασφάλεια σε αντάλλαγμα για την ακύρωση ή το πάγωμα των στενότερων διπλωματικών και στρατιωτικών σχέσεων με την Ιερουσαλήμ. <br /><br />Η κατηγορηματική άρνηση<br /><br />Ο Πρόεδρος Ιρόχ απέρριψε την προσφορά, καθιστώντας σαφές ότι η κυριαρχία της Σομαλιλάνδης και οι στρατηγικές της συμμαχίες δεν πωλούνται με οικονομική βοήθεια. <br /><br />Περιφερειακή σημασία: Μάχη για την εξουσία στο Κέρας της Αφρικής<br /><br />Η αποτυχία της αραβικής πίεσης<br /><br />Οι χώρες του άξονα που υποστηρίζει τη Σομαλία (όπως το Κατάρ και η Τουρκία) προσπαθούν να μπλοκάρουν το προπύργιο του Ισραήλ και των Εμιράτων στο Κέρας της Αφρικής, αλλά συναντούν ένα τείχος με τη μορφή της εδραίωση της ανεξαρτησίας της Σομαλιλάνδης.<br /><br /> Η άρνηση στο Κατάρ αποδεικνύει ότι η Σομαλιλάνδη θεωρεί τη διεθνή αναγνώριση (ειδικά αυτήν του Ισραήλ) ως υπέρτατο υπαρξιακό πλεονέκτημα, πιο σημαντικό για αυτήν από τις άμεσες οικονομικές επιχορηγήσεις. <br /><br />Η σημασία για το Ισραήλ και οι συμφωνίες του με τη Σομαλιλάνδη<br /><br />Το γεγονός αποδεικνύει ότι οι συμφωνίες με τη Σομαλιλάνδη δεν είναι προσωρινές ούτε μπορούν να αγοραστούν πολιτικά, αλλά αποτελούν μια βαθιά και μακροπρόθεσμη στρατηγική συμμαχία. <br /><br />Στρατηγικό βάθος κατά των Χούθι<br /><br /> Η Σομαλιλάνδη βρίσκεται σε κρίσιμη τοποθεσία στα στενά Μπαμπ αλ-Μαντάμπ και στον Κόλπο του Άντεν. Η αποφασιστικότητά της να διατηρήσει τις σχέσεις της με το Ισραήλ διασφαλίζει τη συνέχεια της συνεργασίας για την ασφάλεια στο Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης ειδικών δυνάμεων και της πιθανότητας μελλοντικής στρατιωτικής/πληροφοριακής παρουσίας κατά των ναυτιλιακών και τρομοκρατικών απειλών στην περιοχή.<br /><br />Μια θετική δήλωση για τις Συμφωνίες του Αβραάμ<br /><br />Η αντίσταση της Σομαλιλάνδης στις πιέσεις του Κατάρ ενισχύει τη θέση του Ισραήλ ως αξιόπιστου εταίρου στο πνεύμα των Συμφωνιών του Αβραάμ και προβάλλει πολιτική ισχύ προς άλλες χώρες της Αφρικής και του μουσουλμανικού κόσμου που εξετάζουν παρόμοια βήματα.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Σομαλιλάνδη απέρριψε τα πετροδολάρια του Κατάρ για ακύρωση της στρατηγικής συμμαχίας με το Ισραήλ

Το γεγονός αποδεικνύει ότι οι συμφωνίες με τη Σομαλιλάνδη δεν είναι προσωρινές ούτε μπορούν να αγοραστούν πολιτικά. Πηγές αναφέρουν ότι μια...

Διαβάστε την συνέχεια

Τούρκος αρθρογράφος: «Δείτε πως θα καταρρεύσει η Ελλάδα αν μας επιτεθεί με το Ισραήλ και την Κύπρο».

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/08/%CF%86%CE%BC%CF%83%CE%B1%CE%B9%CF%810%CF%80%CF%8222.jpg?ssl=1"><img height="96" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/08/%CF%86%CE%BC%CF%83%CE%B1%CE%B9%CF%810%CF%80%CF%8222.jpg?resize=640%2C359&ssl=1" width="738" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο θαλάσσιος χάρτης του Αιγαίου θα άλλαζε. Θα χαρασσόταν ένας «χάρτης της Δυτικής Θράκης». Η Ελλάδα θα «κατέρρεε». Η Τουρκία θα έμπαινε σε έναν περιφερειακό πόλεμο για πρώτη φορά. Αυτό θα πυροδοτούσε τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.</span></h3>Άρθρο, του εκφραστή του Τούρκου προέδρου, Ιμπραήμ Καραγκούλ στην εφημερίδα Yeni Şafak βλέπει ‘μαύρα σενάρια’ για την Ελλάδα την Κύπρο και το Ισραήλ και όπως λέει σε περίπτωση πολέμου, «ο θαλάσσιος χάρτης του Αιγαίου θα άλλαζε. Θα χαρασσόταν ένας «χάρτης της Δυτικής Θράκης». Η Ελλάδα θα «κατέρρεε». Η Τουρκία θα έμπαινε σε έναν περιφερειακό πόλεμο για πρώτη φορά. Αυτό θα πυροδοτούσε τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Τουρκία προετοιμάζεται για κάτι πολύ μεγαλύτερο. Το Ισραήλ, η Ελλάδα και η Κύπρος, είναι απλώς μια λεπτομέρεια».<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, το Ισραήλ δεν μπορεί να παρασύρει μια τεράστια χώρα όπως η Τουρκία στα παιχνίδια του με τακτικές επιθέσεις στη Συρία. Δεν μπορεί να εκτρέψει την ιστορική πορεία και τους γεωγραφικά σημαντικούς υπολογισμούς της Τουρκίας ή να την αναγκάσει σε μια «πρόωρη κίνηση», χρησιμοποιώντας τις ίδιες μεθόδους και προσεγγίσεις που εφάρμοσε προηγουμένως εναντίον αραβικών κρατών και του Ιράν.<br /><br />Η Τουρκία γνωρίζει απέξω όλες τις τακτικές και τις μεθόδους του Ισραήλ. Γνωρίζει τι είδους βήματα θα κάνει το Ισραήλ, τι είδους προκλήσεις θα κάνει, ποιους στόχους θα προσπαθήσει να επιτύχει με κάθε βήμα και πόσο πολύ θα προσπαθήσει να πιέσει την Τουρκία.<br /><br />Το Ισραήλ αδυνατεί από μόνο του να πολεμήσει με την Τουρκία, θα πρέπει να στείλει κι άλλους στο πεδίο<br /><br />Το Ισραήλ δεν έχει το θάρρος ή τη δύναμη να εμπλακεί σε άμεσο πόλεμο με την Τουρκία. Ως εκ τούτου, όπως σε όλους τους προηγούμενους πολέμους του, θα δοκιμάσει μεθόδους «προετοιμασίας του εδάφους και στη συνέχεια ανάπτυξης άλλων δυνάμεων».<br /><br />Στην Παλαιστίνη, τον Λίβανο και το Ιράν, έχουν χρησιμοποιηθεί οι αμερικανικές και ευρωπαϊκές δυνάμεις. Ακόμα και στη γενοκτονία που διέπραξε στη Γάζα, χρησιμοποίησε αυτές τις δυνάμεις. Πιο πρόσφατα, προσπάθησε να χρησιμοποιήσει την αραβική δύναμη και τα κράτη εναντίον του Ιράν, αλλά αυτό το σχέδιο απέτυχε. Για να σύρει τις αραβικές χώρες σε πόλεμο με το Ιράν, πραγματοποίησε ακόμη και μυστικές επιθέσεις και ενεπλάκη σε άθλιες πράξεις εναντίον αυτών των χωρών, σημειώνει το Τούρκος συντάκτης. <a href="https://echedoros.blog/?p=95835"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τούρκος αρθρογράφος: «Δείτε πως θα καταρρεύσει η Ελλάδα αν μας επιτεθεί με το Ισραήλ και την Κύπρο».

Ο θαλάσσιος χάρτης του Αιγαίου θα άλλαζε. Θα χαρασσόταν ένας «χάρτης της Δυτικής Θράκης». Η Ελλάδα θα «κατέρρεε». Η Τουρκία θα έμπαινε σε έν...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα-Αίγυπτος: Οι σπάνιες γαίες “αγκάθι” για τη Μονή Σινά;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRiketOD9UO1Rv7VDsHjxv_6RvurUr_CsN16Te2Aw5a1X72Qui6x-BO5s8K&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="453" data-original-width="677" height="87" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRiketOD9UO1Rv7VDsHjxv_6RvurUr_CsN16Te2Aw5a1X72Qui6x-BO5s8K&s=10" width="739" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Δρ. <b>Σωτήρης Καμενόπουλος</b></div>Σινά και σπάνιες γαίες: Η Αίγυπτος θα παίξει με τη φωτιά; – Πρόσφατο πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της Κυριακάτικης Δημοκρατίας αναφέρθηκε στην περίπτωση της Μονής Σινά όπου οι Αιγύπτιοι ανακάλυψαν αποθέματα Σπάνιων Γαιών. Όντως υπάρχουν ακαδημαϊκές μελέτες αρκετών δεκαετιών, αλλά και αρκετά πρόσφατες (2026), στις οποίες αναφέρεται ο εντοπισμός αποθεμάτων Σπάνιων Γαιών στην ευρύτερη περιοχή της Μονής Σινά. Η γεωλογική μορφή της περιοχής (μοναζίτης) αποτελούσε ισχυρό δείκτη παρουσίας Σπάνιων Γαιών. Ας εξηγηθούν ορισμένα θέματα που αφορούν τον μοναζίτη.<br /><br />Το πρώτο λάθος της Δύσης όσο αφορά τις Σπάνιες Γαίες και τον έλεγχό τους από την Κίνα συνέβη το 1980 όταν βάσει κανονισμού του International Atomic Energy Agency (ΙΑΕΑ) ορίσθηκαν τα κοιτάσματα οποιουδήποτε «επεξεργασμένου ή εξευγενισμένου» υλικού που περιέχει πάνω από 0,05% θόριο ή/και ουράνιο ως πυρηνικό/ραδιενεργό «υλικό πηγής» (source material).<br /><br />Για όσους απορούν τι σχέση έχει το ουράνιο και το θόριο με τις Σπάνιες Γαίες ας τονισθεί τούτο: οι Σπάνιες Γαίες βρίσκονται συνήθως σε γεωλογικούς σχηματισμούς οι οποίοι περιέχουν ουράνιο ή/και θόριο. Η εξόρυξή τους λοιπόν αλλά και η κατεργασία τους περιλαμβάνουν όχι μόνο τοξικούς αλλά και ραδιενεργούς κινδύνους. Η αλλαγή αυτή στους κανονισμούς του IAEA το 1980 επηρέασε όλη την παραγωγή υποπροϊόντων Σπάνιων Γαιών στις ΗΠΑ και στις υπόλοιπες Δυτικές χώρες.<br /><br />Το μετάλλευμα Σπάνιων Γαιών, συνήθως μοναζίτης, ήταν η μόνη πηγή Σπάνιων Γαιών στις ΗΠΑ και στις υπόλοιπες Δυτικές χώρες. Η αλλαγή στους κανονισμούς ώθησε τις Δυτικές εταιρείες Σπάνιων Γαιών να μεταφέρουν την τεχνολογία και την παραγωγή στην Κίνα η οποία δεν δίσταζε και ούτε διστάζει, να μην εφαρμόζει κανέναν περιβαλλοντικό κανονισμό. Ποια δυτική εξορυκτική εταιρεία θα ήθελε να μπλέξει με την εξόρυξη ενός «ραδιενεργού υλικού» το οποίο δεν απέφερε σχεδόν κανένα κέρδος στους μετόχους;<div><br />«Πού να μπλέκουμε;»<br /><br />Όταν ακούμε για όνειρα και σχέδια εξορύξεων Σπάνιων Γαιών, και άλλων κρίσιμων ορυκτών, ας αναλογιστούμε κατά πόσο είναι διατεθειμένες οι τοπικές κοινωνίες αλλά και η διεθνής κοινότητα όπως στην περίπτωση του Σινά, να δώσουν την Κοινωνική Επιχειρησιακή Άδεια (<a href="https://www.aicd.com.au/company-policies/corporate-social-responsibility/socially-responsible-companies/social-license-to-operate.html">Social License to Operate</a>) στις εξορυκτικές εταιρείες. Κατά πόσο θα αντιδράσουν ή όχι οι κάτοικοι π.χ. μίας περιοχής όταν ακούσουν για κίνδυνο παρουσίας ραδιενέργειας και ραδιενεργών λιμνών στην περιοχής τους;<br /><br />Η αλλαγή του κανονισμού της ΙΕΑ το 1980 φωτογράφιζε αποκλειστικά και μόνο τα κοιτάσματα μοναζίτη, στα οποία υπάρχει ουράνιο ή/και θόριο. Ο γράφων εδώ και πολλά χρόνια έχει αναφέρει ότι όπου υπάρχει ουράνιο ή/και θόριο υπάρχουν Σπάνιες Γαίες, και το αντίστροφο.<br /><br />Η Μονή της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά ανήκει στη λίστα των προστατευόμενων περιοχών Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Τα αποθέματα των Σπάνιων Γαιών για τα οποία γίνεται ο λόγος, δεν έχει σημασία αν βρίσκονται εντός της καθορισμένης από την UNESCO περιοχής της Μονής Σινά. Ακόμη και αν βρίσκονται ένα ή δύο χιλιόμετρα εκτός της προκαθορισμένης περιοχής ο κίνδυνος της μόνιμης ραδιενεργούς μόλυνσης της ιστορικής Μονής του Σινά είναι τεράστιος: η ραδιενέργεια δεν λογαριάζει τη διοικητική χάραξη γραμμών ενός χάρτη.<br /><br />Μολύνει τόσο τον αέρα της περιοχής, τα κτίρια, το νερό. Για πάντα. Στις συγκεκριμένες ακαδημαϊκές μελέτες που αφορούν τα ανακαλυφθέντα αποθέματα Σπάνιων Γαιών στην περιοχή του Σινά, αναφέρεται ρητώς ότι βάσει των ραδιομετρικών μετρήσεων καταγράφηκαν σε ορισμένους γρανίτες 388–746 ppm ισοδύναμου ουρανίου και 1.857–2.527 ppm ισοδύναμου θορίου, τιμές που οι ερευνητές χαρακτηρίζουν ως «anomalously high».</div><div><br />Ερωτάται λοιπόν η Αίγυπτος<br /><br />Οι Πυραμίδες της Γκίζας είναι και αυτές στη λίστα της UNESCO ως μνημεία Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Θα επέτρεπε η Αίγυπτος την εξόρυξη ραδιενεργών ορυκτών σε μικρή απόσταση από τις Πυραμίδες της Γκίζας, απλώς και μόνο επειδή το ορυχείο βρισκόταν λίγο έξω (buffer zone) από τα επίσημα όρια του μνημείου;<br /><br />Αν η απάντηση είναι «όχι», τότε δεν μπορεί να είναι διαφορετική επειδή το μνημείο της Αγίας Αικατερίνης βρίσκεται λίγο εκτός από τα αποθέματα Σπάνιων Γαιών αλλά ίσως εντός του buffer zone όπως το ορίζει η UNESCO. Οι Σπάνιες Γαίες είναι όντως τρομερά κρίσιμα ορυκτά. Η Μονή της Αγίας Αικατερίνης, όμως, όπως και οι Πυραμίδες της Γκίζας, είναι αναντικατάστατη. Η Αίγυπτος δεν πρέπει να παίξει με τη φωτιά.<br /><br />ΥΓ. Για όλα τα παραπάνω θα πρέπει να τεθούν δύο επιπλέον ερωτήματα: τα αποθέματα Σπάνιων Γαιών στο Σινά είναι οικονομικά αξιοποιήσιμα ή είναι παντελώς ασύμφορα; Αυτό δεν απομένει παρά να διαπιστωθεί από περαιτέρω μελέτες. Επίσης: Αν προκύψουν οικονομικά εκμεταλλεύσιμα, οπότε αυτομάτως θα θεωρηθούν κοιτάσματα, πώς έχουν σκοπό να τα εξορύξουν οι Αιγύπτιοι;<br /><br />Δεν διαθέτουν την τεχνογνωσία. Θα συνεργασθούν με τους Κινέζους; Αν ναι, οι Αιγύπτιοι αγνοούν το γεγονός ότι οι Κινέζοι όπου εξορύσσουν σπάνιες γαίες καταστρέφουν ολοκληρωτικά το περιβάλλον (Μπαότου στη Μογγολία και Μυανμάρ) με τα τοξικά και ραδιενεργά απόβλητα;</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα-Αίγυπτος: Οι σπάνιες γαίες “αγκάθι” για τη Μονή Σινά;

Δρ. Σωτήρης Καμενόπουλος Σινά και σπάνιες γαίες: Η Αίγυπτος θα παίξει με τη φωτιά; – Πρόσφατο πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της Κυριακάτικης Δημοκρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Έξαλλοι στην Τουρκία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα»: Βρώμικη συμμαχία σε Ανατολική Μεσόγειο. Η «κρυφή» συμφωνία 26 εκατ. Ελλάδας και Ισραήλ

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/0b2230ac90924713842cf5264700f4b9_XL.jpg?v=3" width="743" /><br /><br /><div>«Η Ελλάδα παραδίδεται στο Ισραήλ» σχολιάζει η τουρκική εφημερίδα Yeni Safak<br /><br />Την έντονη αντίδραση της Τουρκίας έχει προκαλέσει η αμυντική συμφωνία ανάμεσα στην Ελλάδα και το Ισραήλ.<br />Το πακέτο-μαμούθ, που ξεπερνά τα 3 δισ. ευρώ και συνοδεύεται από επιπλέον συμβόλαια ύψους 26 εκατ. ευρώ για την αντι-drone θωράκιση, παρουσιάζεται στην Άγκυρα ως μια «επικίνδυνη εξέλιξη» στην Ανατολική Μεσόγειο, με τα τουρκικά μέσα να καταγράφουν λεπτομερώς τα πολυεπίπεδα συστήματα αεράμυνας που θα εγκατασταθούν στη χώρα μας.<br /><br />Yeni Safak: «Η Ελλάδα παραδίδεται στο Ισραήλ: Υπεγράφη αμυντική συμφωνία 3 δισεκατομμυρίων ευρώ»<br /><br />Για ένα εξαιρετικά επικίνδυνο παιχνίδι εναντίον της Τουρκίας από την Ελλάδα και του Ισραήλ, κάνει λόγο η τουρκική Yeni Safak. «Το τρομοκρατικό κράτος Ισραήλ και η Ελλάδα συνήψαν μια βρώμικη συμμαχία στην Ανατολική Μεσόγειο εναντίον της Τουρκίας» επισημαίνεται στο δημοσίευμα, που φέρει τον τίτλο: «Η Ελλάδα παραδίδεται στο Ισραήλ: Υπεγράφη αμυντική συμφωνία 3 δισεκατομμυρίων ευρώ».<br />Στο ίδιο δημοσίευμα επισημαίνεται ότι με τη συμφωνία που υπεγράφη στο Τελ Αβίβ, αποφασίστηκε η εγκατάσταση ενός πολυεπίπεδου δικτύου αεροπορικής άμυνας στην Ελλάδα, ενώ πραγματοποιήθηκε και μια επιπλέον συμφωνία ύψους 26 εκατομμυρίων ευρώ με σκοπό την προστασία στρατηγικών εγκαταστάσεων από τα UAV (μη επανδρωμένα αεροσκάφη).<br />Στο δημοσίευμα περιλαμβάνει και η ανακοίνωση του υπουργείου Άμυνας του Ισραήλ, όπου αναφέρεται ότι η εν λόγω συμφωνία είναι: «η μεγαλύτερη συμφωνία αμυντικής εξαγωγής μέχρι σήμερα στις σχέσεις Ισραήλ-Ελλάδας και μία από τις μεγαλύτερες συμφωνίες στην ιστορία του Ισραήλ».<br />Στην τελετή υπογραφής, η οποία πραγματοποιήθηκε στο συγκρότημα του υπουργείου Άμυνας του «δολοφονικού Ισραήλ» στο Τελ Αβίβ, συμμετείχαν αξιωματούχοι των Υπουργείων Άμυνας των δύο χωρών.<br /><br />Θα εγκαταστήσουν δίκτυο αεροπορικής άμυνας<br /><br />Στην ανακοίνωση σημειώθηκε ότι, στο πλαίσιο της συμφωνίας «Ασπίδα του Αχιλλέα» αξίας «άνω των 10 δισεκατομμυρίων σεκελ (περίπου 3 δισεκατομμύρια ευρώ)», το Ισραήλ θα εγκαταστήσει στην Ελλάδα ένα πολυεπίπεδο δίκτυο αεροπορικής άμυνας, το οποίο περιλαμβάνει τα συστήματα David's Sling (Σφεντόνα του Δαβίδ) και το σύστημα Barak MX, που θα εγκατασταθεί από την Israel Aerospace Industries (IAI) για την άμυνα ενάντια σε αεροσκάφη και πυραύλους.<br />Αναφέρθηκε ότι η συμφωνία περιλαμβάνει, εκτός από τη Σφεντόνα του Δαβίδ της εταιρείας Rafael και τα συστήματα Barak MX της IAI, τα συστήματα Spyder της Rafael, καθώς και τα ραντάρ πολλαπλών αποστολών τύπου MMR της IAI που προορίζονται για τον έλεγχο του εναέριου χώρου.<br />Επιπλέον, στη συμφωνία συμπεριλήφθηκε ένα νέο εθνικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου, το οποίο θα αναπτυχθεί υπό την ηγεσία της Rafael.<br />Στην ανακοίνωση ανακοινώθηκε ότι, εκτός από τη συμφωνία «Ασπίδα του Αχιλλέα», υπογράφηκε και μια πρόσθετη συμφωνία ύψους 26 εκατομμυρίων ευρώ (περίπου 92 εκατομμύρια σεκελ) για την πώληση συστημάτων Drone Dome της Rafael, με σκοπό την προστασία στρατηγικών εγκαταστάσεων από μη επανδρωμένα αεροσκάφη και την ενίσχυση της υφιστάμενης άμυνας.<br />Στην ανακοίνωση του Υπουργείου Άμυνας του σφαγείατικού Ισραήλ, υπογραμμίστηκε: «Το Ισραήλ θα ενισχύσει τη συνεργασία του στον τομέα της βιομηχανίας-άμυνας, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς τεχνογνωσίας και τεχνολογίας προς την εγχώρια βιομηχανία της Ελλάδας. Αυτό το έργο αποτελεί άλλη μια κορύφωση της αμυντικής συνεργασίας μεταξύ του Ισραήλ και της Ελλάδας, η οποία είναι βασικός στρατηγικός εταίρος του Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο».<br /><br />Milliyet: Συμφωνία 3 δισ. ευρώ επίσημα στον άξονα Ισραήλ - Ελλάδας! «Πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας»¨<br /><br />Πιο… ήπιο είναι το δημοσίευμα της Milliyet, που φέρεται τον τίτλο: Συμφωνία 3 δισ. ευρώ επίσημα στον άξονα Ισραήλ - Ελλάδας! «Πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας».<br />Όπως αναφέρεται «υπεγράφη επίσημα στο Τελ Αβίβ η αμυντική συμφωνία "Ασπίδα του Αχιλλέα", αξίας περίπου 3 δισεκατομμυρίων ευρώ, μεταξύ των Υπουργείων Άμυνας Ισραήλ και Ελλάδας.<br />Σε ανακοίνωση του ισραηλινού Υπουργείου Άμυνας τονίστηκε ότι η εν λόγω συμφωνία αποτελεί «τη μεγαλύτερη μέχρι τώρα συμφωνία αμυντικών εξαγωγών στις σχέσεις Ισραήλ-Ελλάδας και μία από τις μεγαλύτερες στην ιστορία του Ισραήλ».<br />Στην τελετή υπογραφής, η οποία πραγματοποιήθηκε στο συγκρότημα του Υπουργείου Άμυνας στο Τελ Αβίβ, συμμετείχαν αξιωματούχοι των Υπουργείων Άμυνας των δύο χωρών.<br />Στην ανακοίνωση σημειώθηκε ότι, στο πλαίσιο της συμφωνίας «Ασπίδα του Αχιλλέα» αξίας «άνω των 10 δισεκατομμυρίων σεκελ (περίπου 3 δισεκατομμύρια ευρώ)», το Ισραήλ θα εγκαταστήσει στην Ελλάδα ένα πολυεπίπεδο δίκτυο αεροπορικής άμυνας, το οποίο περιλαμβάνει τα συστήματα David's Sling (Σφεντόνα του Δαβίδ) και το σύστημα Barak MX —που θα εγκατασταθεί από την Israel Aerospace Industries (IAI) για την άμυνα έναντι αεροσκαφών και πυραύλων.<br />Αναφέρθηκε ότι η συμφωνία περιλαμβάνει, εκτός από τη Σφεντόνα του Δαβίδ της εταιρείας Rafael και τα συστήματα Barak MX της IAI, τα συστήματα Spyder της Rafael, καθώς και τα ραντάρ πολλαπλών αποστολών τύπου MMR της IAI για τον έλεγχο του εναέριου χώρου.<br />Επιπλέον, στη συμφωνία συμπεριλήφθηκε ένα νέο εθνικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου, το οποίο θα αναπτυχθεί υπό την ηγεσία της Rafael.<br /><br />Η... επιπλέον συμφωνία <br /><br />Στην ανακοίνωση ανακοινώθηκε ότι, εκτός από τη συμφωνία «Ασπίδα του Αχιλλέα», υπογράφηκε και μια πρόσθετη συμφωνία ύψους 26 εκατομμυρίων ευρώ (περίπου 92 εκατομμύρια σεκελ) για την πώληση συστημάτων Drone Dome της Rafael, με σκοπό την προστασία στρατηγικών εγκαταστάσεων από μη επανδρωμένα αεροσκάφη και την ενίσχυση της υφιστάμενης άμυνας.<br />Στην ανακοίνωση του Υπουργείου Άμυνας του Ισραήλ επισημάνθηκε: «Το Ισραήλ θα ενισχύσει τη συνεργασία του στον τομέα της βιομηχανίας-άμυνας, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς τεχνογνωσίας και τεχνολογίας προς την εγχώρια βιομηχανία της Ελλάδας. Αυτό το έργο αποτελεί άλλη μια κορύφωση της αμυντικής συνεργασίας μεταξύ του Ισραήλ και της Ελλάδας, η οποία είναι βασικός στρατηγικός εταίρος του Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο».<br /><br />Hurriyet: Η συγκυρία της Συμφωνίας της Μέκκας και η «Ασπίδα του Αχιλλέα»<br /><br />Με ιδιαίτερη έμφαση στη χρονική συγκυρία της υπογραφής, η Hurriyet συνδέει τη νέα αμυντική συμφωνία-μαμούθ ανάμεσα στην Ελλάδα και το Ισραήλ με τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή. Όπως επισημαίνεται, η επίσημη επικύρωση της «Ασπίδας του Αχιλλέα» των 3 δισ. ευρώ συνέπεσε κρίσιμα με τις εργασίες της Συνόδου για τη Συμφωνία της Μέκκας, με τα δημοσιεύματα να καταγράφουν τις στρατηγικές κινήσεις και τα προηγμένα οπλικά συστήματα τεχνητής νοημοσύνης που θωρακίζουν πλέον την ελληνική πλευρά.<br /><br />«Ελλάδα και Ισραήλ υπέγραψαν στο Τελ Αβίβ τη συμφωνία αεροπορικής άμυνας "Ασπίδα του Αχιλλέα". Η συμφωνία, η οποία υπεγράφη μεταξύ των υπουργείων άμυνας των δύο χωρών, αναφέρεται ότι αξίζει περίπου 3 δισεκατομμύρια ευρώ. Η υπογραφή της συμφωνίας για την "Ασπίδα του Αχιλλέα" συνέπεσε με την πρώτη συνεδρίαση της Συμμαχίας της Μέκκας που πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη» επισημαίνεται σε δημοσίευμα της Hurriyet.<br />Σε ανακοίνωση του ισραηλινού Υπουργείου Άμυνας, τονίστηκε ότι η εν λόγω συμφωνία αποτελεί «τη μεγαλύτερη μέχρι τώρα συμφωνία αμυντικών εξαγωγών στις σχέσεις Ισραήλ-Ελλάδας και μία από τις μεγαλύτερες συμφωνίες στην ιστορία του Ισραήλ».<br />Η τελετή υπογραφής πραγματοποιήθηκε στο συγκρότημα του Υπουργείου Άμυνας του Ισραήλ στο Τελ Αβίβ, με τη συμμετοχή αξιωματούχων των υπουργείων άμυνας των δύο χωρών.<br />Στην ανακοίνωση σημειώθηκε ότι, στο πλαίσιο της συμφωνίας «Ασπίδα του Αχιλλέα» αξίας «άνω των 10 δισεκατομμυρίων σεκελ (περίπου 3 δισεκατομμύρια ευρώ)», το Ισραήλ θα εγκαταστήσει στην Ελλάδα ένα πολυεπίπεδο δίκτυο αεροπορικής άμυνας, το οποίο περιλαμβάνει τα συστήματα David's Sling (Σφεντόνα του Δαβίδ) και το σύστημα Barak MX, που θα εγκατασταθεί από την Israel Aerospace Industries (IAI) για την άμυνα έναντι αεροσκαφών και πυραύλων.<br /><br />Η χρονική συγκυρία προκάλεσε προσοχή<br /><br />«Η συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ συνέπεσε χρονικά με τη συνεδρίαση της Συμμαχίας της Μέκκας στην Κωνσταντινούπολη. Τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης είχαν αναφέρει προηγουμένως ότι η Αθήνα και το Τελ Αβίβ είχαν επιλέξει τον δρόμο της συνεργασίας προκειμένου να πετύχουν τον στόχο της αλλαγής των περιφερειακών ισορροπιών» σχολάζει η Hurriyet.<br />Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» θα συνδέσει τεχνολογικά τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις με το Ισραήλ. Η ελληνική αντιπολίτευση, ασκώντας κριτική στην κυβέρνηση της Αθήνας, είχε ζητήσει την ανάπτυξη ανεξάρτητων συστημάτων για τον στρατό, προβάλλοντας ως παράδειγμα τα βήματα της Τουρκίας στον τομέα της άμυνας.<br />Ισραήλ και Ελλάδα υπέγραψαν τη συμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» την ίδια ημέρα με την πρώτη συνεδρίαση της Στρατηγικής Πολιτικής και Αμυντικής Επιτροπής, η οποία θεσπίστηκε στο πλαίσιο της Κοινής Αμυντικής Συμφωνίας της Μέκκας. Ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός, Benjamin Netanyahu, είχε ταχθεί υπέρ της δημιουργίας ενός αμυντικού μπλοκ από τη χώρα του, μαζί με την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, απέναντι στην Τουρκία και τους συμμάχους της στην περιοχή.<br /><br />Στη συμφωνία εντάχθηκαν και τα συστήματα της Rafael<br /><br />Αναφέρθηκε ότι η συμφωνία περιλαμβάνει, εκτός από τη Σφεντόνα του Δαβίδ της εταιρείας Rafael και τα συστήματα Barak MX της IAI, τα συστήματα Spyder της Rafael, καθώς και τα ραντάρ πολλαπλών αποστολών τύπου MMR της IAI για τον έλεγχο του εναέριου χώρου.<br />Επιπλέον, στη συμφωνία συμπεριλήφθηκε ένα νέο εθνικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου, το οποίο θα αναπτυχθεί υπό την ηγεσία της Rafael.<br /><br />Σύστημα άμυνας με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης<br /><br />Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» θα λειτουργεί με λογισμικό βασισμένο στην τεχνητή νοημοσύνη, το οποίο θα εντοπίζει και θα ταξινομεί τις πιθανές απειλές, επιλέγοντας τη βέλτιστη μέθοδο εξουδετέρωσης. Το λογισμικό θα συνδέεται με υποσυστήματα όπως η προστασία από βαλλιστικούς πύραυλους, η αντιμετώπιση μη επανδρωμένων αεροσκαφών και η αντιαεροπορική θωράκιση. Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» θα αξιολογεί τα δεδομένα για κάθε πιθανή απειλή χωρίς την ανάγκη ανθρώπινης παρέμβασης.<br /><br />Επιπλέον συμφωνία για την πώληση του «Drone Dome»<br /><br />Στην ανακοίνωση ανακοινώθηκε ότι, εκτός από τη συμφωνία «Ασπίδα του Αχιλλέα», υπογράφηκε και μια πρόσθετη συμφωνία ύψους 26 εκατομμυρίων ευρώ (περίπου 92 εκατομμύρια σεκελ) για την πώληση συστημάτων Drone Dome της Rafael, με σκοπό την προστασία στρατηγικών εγκαταστάσεων από μη επανδρωμένα αεροσκάφη και την ενίσχυση της υφιστάμενης άμυνας.<br />Στην ανακοίνωση του Ισραηλινού Υπουργείου Άμυνας επισημάνθηκε: «Το Ισραήλ θα ενισχύσει τη συνεργασία του στον τομέα της βιομηχανίας-άμυνας, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς τεχνογνωσίας και τεχνολογίας προς την εγχώρια βιομηχανία της Ελλάδας. Αυτό το έργο αποτελεί άλλη μια κορύφωση της αμυντικής συνεργασίας μεταξύ του Ισραήλ και της Ελλάδας, η οποία είναι βασικός στρατηγικός εταίρος του Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο».<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Έξαλλοι στην Τουρκία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα»: Βρώμικη συμμαχία σε Ανατολική Μεσόγειο. Η «κρυφή» συμφωνία 26 εκατ. Ελλάδας και Ισραήλ

«Η Ελλάδα παραδίδεται στο Ισραήλ» σχολιάζει η τουρκική εφημερίδα Yeni Safak Την έντονη αντίδραση της Τουρκίας έχει προκαλέσει η αμυντική συμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικό στρατιωτικό τόξο από τα Δαρδανέλλια έως την Κύπρο. Η νέα διάταξη που αυξάνει την πίεση σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο

<img height="112" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/08/images-11-1.jpeg" width="746" /><br /><br />Μία εκτεταμένη αναδιοργάνωση των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων βρίσκεται σε εξέλιξη, δημιουργώντας ένα νέο στρατιωτικό περιβάλλον από τα Δαρδανέλλια και την Ίμβρο μέχρι τη Σμύρνη, τη Σώκια, την Αλεξανδρέττα, την Κύπρο και τη Συρία.<br /><br />Η συνολική εικόνα που περιγράφεται σε ανάλυση του Γιάννου Χαραλαμπίδη στη Σημερινή παραπέμπει σε προσπάθεια της Άγκυρας να ενισχύσει σημαντικά τις αμφίβιες και ειδικές δυνάμεις της κατά μήκος των βασικών γεωγραφικών αξόνων στους οποίους επικεντρώνεται η τουρκική στρατηγική.<br /><br />Το κρίσιμο στοιχείο δεν είναι η μετακίνηση μίας ή δύο μονάδων. Είναι η δημιουργία μιας αλυσίδας δυνάμεων που ξεκινά από τη βόρεια είσοδο του Αιγαίου, περνά απέναντι από τα ελληνικά νησιά και καταλήγει στην Κύπρο και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Εάν η συγκεκριμένη αναδιοργάνωση ολοκληρωθεί όπως περιγράφεται, η Τουρκία θα έχει ενισχύσει σημαντικά τη δυνατότητά της να μεταφέρει γρήγορα δυνάμεις, να πραγματοποιεί ειδικές επιχειρήσεις και να προβάλει στρατιωτική ισχύ σε πολλαπλά σημεία ταυτόχρονα.<br />Η Άγκυρα δημιουργεί νέα στρατιωτική αρχιτεκτονική<br /><br />Στην καρδιά της αναδιοργάνωσης βρίσκεται ο σχεδιασμός για μία νέα δομή δυνάμεων που, σύμφωνα με την ανάλυση, περιλαμβάνει συνολικά 40 ταξιαρχίες.<br /><br />Η έμφαση δίνεται στις:<br /><br />αμφίβιες δυνάμεις, τις μονάδες καταδρομών, τις ειδικές δυνάμεις και στους ταχυκίνητους σχηματισμούς.<br /><br />Η γεωγραφική τοποθέτησή τους έχει ιδιαίτερη σημασία.<br /><br />Οι τρεις βασικοί άξονες που αναδεικνύονται είναι:<br /><br />Δαρδανέλλια – Ίμβρος – Λήμνος – Αλεξανδρούπολη<br /><br />Σμύρνη – Φώκαια – Σώκια – Χίος – Σάμος και<br /><br />Αλεξανδρέττα – Χατάι – Κύπρος – Ανατολική Μεσόγειος.<br /><br />Η συνολική εικόνα δημιουργεί μια στρατιωτική «αλυσίδα» που καλύπτει ουσιαστικά ολόκληρο το ανατολικό μέτωπο του ελληνικού χώρου. <a href="https://directus.gr/tourkiko-stratiotiko-toxo-apo-ta-dardanellia-eos-tin-kypro-i-nea-diataxi-pou-afxanei-tin-piesi-se-aigaio-kai-anatoliki-mesogeio-chartes/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκικό στρατιωτικό τόξο από τα Δαρδανέλλια έως την Κύπρο. Η νέα διάταξη που αυξάνει την πίεση σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο

Μία εκτεταμένη αναδιοργάνωση των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων βρίσκεται σε εξέλιξη, δημιουργώντας ένα νέο στρατιωτικό περιβάλλον από τα Δαρδαν...

Διαβάστε την συνέχεια

Σαμαράς: Η «δεξαμενή» που τρομάζει τη ΝΔ. Πόσο μπορεί να κοστίσει στον Μητσοτάκη ένα νέο κόμμα

<img height="98" src="https://www.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/tsioutsias.png" width="741" /><br /><br />Η ΝΔ βρίσκεται στο 26,5% και η τελευταία Interview καταγράφει διψήφια δυνητική δεξαμενή για τον πρώην πρωθυπουργό – Το πραγματικό πρόβλημα για το Μαξίμου δεν είναι μόνο πόσο θα πάρει ο Σαμαράς, αλλά από ποιους θα το πάρει<br /><br />Το ερώτημα γύρω από τον Αντώνη Σαμαρά αλλάζει.<br /><br />Δεν είναι πλέον μόνο:<br /><br />θα κάνει κόμμα;<br /><br />Το πολιτικά σημαντικότερο ερώτημα είναι:<br /><br />εάν το κάνει, από πού θα αντλήσει ψηφοφόρους και πόσο μπορεί να επηρεάσει τη δυνατότητα της Νέας Δημοκρατίας να σχηματίσει κυβέρνηση μετά τις εκλογές του 2027;<br /><br />Η σημερινή συνέντευξη του Νίκου Τσιούτσια στον ΣΚΑΪ έδωσε ένα μέρος της απάντησης.<br /><br />Όχι με εκλογικά ποσοστά.<br /><br />Με το πολιτικό προφίλ του ακροατηρίου στο οποίο φαίνεται ότι θέλει να απευθυνθεί ο Αντώνης Σαμαράς.<br /><br />Και η τελευταία δημοσκόπηση της Interview προσθέτει το δεύτερο κομμάτι του παζλ.<br /><br />Η ΝΔ βρίσκεται στην πρόθεση ψήφου στο 26,5%, από 26,8% στην προηγούμενη μέτρηση, ενώ ένα κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά εμφανίζει ήδη μια διψήφια δυνητική δεξαμενή ψηφοφόρων που δηλώνουν ότι είναι πολύ ή αρκετά πιθανό να το ψηφίσουν. Το 79% απαντά αρνητικά.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Σαμαράς έχει σήμερα διψήφιο κόμμα.<br /><br />Σημαίνει όμως ότι υπάρχει πολιτικός χώρος τον οποίο μπορεί να επιχειρήσει να μετατρέψει σε ψήφο.<br /><br />Και εκεί αρχίζουν τα δύσκολα για το Μαξίμου.<br />Το 26,5% αλλάζει ολόκληρη την εξίσωση<br /><br />Η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να βρίσκεται καθαρά στην πρώτη θέση.<br /><br />Στην τελευταία Interview καταγράφεται στο 26,5%, με την ΕΛ.Α.Σ. δεύτερη στο 14,5% και το ΠΑΣΟΚ τρίτο στο 10,1%.<br /><br />Άρα αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει άμεση απειλή για την πρωτιά της ΝΔ.<br /><br />Υπάρχει όμως διαφορετικό πρόβλημα.<br /><br />Η απόσταση ανάμεσα στο σημερινό 26,5% και σε ένα ποσοστό που θα επέτρεπε στη ΝΔ να διεκδικήσει με πολύ καλύτερους όρους την αυτοδυναμία είναι ήδη μεγάλη.<br /><br />Επομένως ακόμη και μια σχετικά περιορισμένη εκλογική διαρροή προς τα δεξιά μπορεί να αποκτήσει δυσανάλογα μεγάλη σημασία.<br /><br />Ο Σαμαράς δεν χρειάζεται απαραίτητα να γίνει μεγάλο κόμμα για να δημιουργήσει πρόβλημα στον Μητσοτάκη.<br /><br />Αρκεί να αφαιρέσει κρίσιμο αριθμό ψηφοφόρων από τη ΝΔ.<div><br />Το λάθος με το «5%-8%»<br /><br />Εδώ χρειάζεται μία καθαρή διάκριση.<br /><br />Στη δημόσια συζήτηση κυκλοφορούν σενάρια για το πόσο θα μπορούσε να πάρει ένα κόμμα Σαμαρά.<br /><br />Η τελευταία Interview, όμως, δεν δίνει πρόθεση ψήφου για υπαρκτό κόμμα Σαμαρά.<br /><br />Ρωτά τους πολίτες πόσο πιθανό είναι να ψήφιζαν ένα τέτοιο κόμμα.<br /><br />Και καταγράφει διψήφια δυνητική δεξαμενή.<br /><br />Η δεξαμενή δεν είναι εκλογικό αποτέλεσμα.<br /><br />Ένα μέρος μπορεί τελικά να επιλέξει ΝΔ.<br /><br />Άλλο μπορεί να κατευθυνθεί προς Ελληνική Λύση ή Φωνή Λογικής.<br /><br />Άλλοι μπορεί να απέχουν.<br /><br />Και άλλοι μπορεί να δηλώνουν σήμερα θετικοί στον Σαμαρά αλλά να αλλάξουν επιλογή όταν μπροστά τους υπάρξουν πραγματικό κόμμα, ψηφοδέλτια, πρόγραμμα και υποψήφιος πρωθυπουργός.<br /><br />Γι’ αυτό το κρίσιμο μέγεθος δεν είναι ακόμη «πόσο παίρνει».<br />Είναι πόσους μπορεί να μετακινήσει.</div><div><br />Η πρώτη δεξαμενή: Η παραδοσιακή Νέα Δημοκρατία<br /><br />Η σημερινή συνέντευξη Τσιούτσια έδειξε πού βρίσκεται η πρώτη και προφανέστερη στόχευση.<br /><br />Στον κόσμο που εξακολουθεί να αισθάνεται Νέα Δημοκρατία, αλλά θεωρεί ότι η σημερινή ΝΔ έχει μετακινηθεί υπερβολικά προς το Κέντρο.<br /><br />Η χαρακτηριστικότερη φράση ήταν:<br /><br />«Ο Αντώνης Σαμαράς δεν έχει κλείσει καμία πόρτα με την παράταξη. Υπάρχει το κόμμα του κυρίου Μητσοτάκη.»<br /><br />Πρόκειται για εξαιρετικά συγκεκριμένη πολιτική κατασκευή.<br /><br />Ο Σαμαράς δεν χρειάζεται να πει στους ψηφοφόρους:<br /><br />«φύγετε από τη Νέα Δημοκρατία».<br /><br />Μπορεί να επιχειρήσει να τους πει:<br /><br />«η Νέα Δημοκρατία έφυγε από εσάς».<br />Και αυτό είναι πολύ πιο επικίνδυνο για το Μαξίμου.</div><div><br />Η δεύτερη δεξαμενή: Οι ψηφοφόροι στα δεξιά της ΝΔ<br /><br />Υπάρχει και ένας δεύτερος χώρος.<br /><br />Ψηφοφόροι που έχουν ήδη απομακρυνθεί από τη ΝΔ και σήμερα βρίσκονται στην Ελληνική Λύση, στη Φωνή Λογικής, σε μικρότερα σχήματα ή στην αδιευκρίνιστη ψήφο.<br /><br />Τα ελληνοτουρκικά.<br /><br />Η παράνομη μετανάστευση.<br /><br />Η οικογένεια.<br /><br />Η εθνική ταυτότητα.<br /><br />Η ασφάλεια.<br /><br />Η σχέση με την Ευρώπη.<br /><br />Είναι ζητήματα πάνω στα οποία ο Σαμαράς διαθέτει ήδη διακριτό πολιτικό στίγμα.<br /><br />Ο Τσιούτσιας σήμερα επέλεξε ακριβώς αυτά τα πεδία για να χαράξει τη διαφορά από τον Μητσοτάκη.<br /><br />Για τα ελληνοτουρκικά υποστήριξε:<br /><br />«Το ζήτημα δεν είναι εάν κάνεις διάλογο. Είναι με ποιον μιλάς, τι λες όταν συζητάς, ποια είναι τα θέματα που θέτεις στο τραπέζι, πότε σταματάς έναν διάλογο, πότε τον επαναφέρεις, με ποιους όρους τον διεξάγεις.»<br /><br />Άρα η προσπάθεια δεν θα είναι μόνο να πάρει δυσαρεστημένους σημερινούς ψηφοφόρους της ΝΔ.<br />Θα είναι και να επαναπατρίσει πρώην ψηφοφόρους της.</div><div><br />Η τρίτη δεξαμενή: Η μεσαία τάξη<br /><br />Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της σημερινής παρέμβασης.<br /><br />Ο Τσιούτσιας δεν έμεινε στα εθνικά.<br /><br />Πέρασε στην οικονομία.<br /><br />Και επιτέθηκε στην κυβέρνηση ακριβώς εκεί όπου η ΝΔ έχτισε μεγάλο μέρος της κοινωνικής της συμμαχίας το 2019 και το 2023.<br /><br />Στη μεσαία τάξη.<br /><br />«Η κυβέρνηση του κυρίου Μητσοτάκη έχει διαλύσει τη μεσαία τάξη κανονικότατα», υποστήριξε.<br /><br />Στη συνέχεια έβαλε στο τραπέζι έμμεσους φόρους, τεκμήρια, ΦΠΑ, κόστος ενέργειας και ακρίβεια.<br /><br />Αυτό δείχνει ότι ένα ενδεχόμενο εγχείρημα Σαμαρά δεν θέλει να περιοριστεί σε μια ατζέντα εθνικών θεμάτων.<br /><br />Θέλει οικονομικό ακροατήριο.<br /><br />Ελεύθερους επαγγελματίες.<br /><br />Μικρομεσαίους.<br /><br />Αυτοαπασχολούμενους.<br /><br />Παραγωγούς.<br /><br />Ανθρώπους που αισθάνονται ότι πληρώνουν πολλούς φόρους χωρίς να θεωρούν τους εαυτούς τους εύπορους.<br /><br />Και αυτή είναι μια δεξαμενή στην οποία η ΝΔ δεν έχει την πολυτέλεια μεγάλων απωλειών.<br />Η τέταρτη δεξαμενή: Η ξεχασμένη περιφέρεια<br /><br />Η συνέντευξη δεν ξεκίνησε τυχαία από τη Λέσβο.<br /><br />«Αυτή είναι η Ελλάδα της απίσχνανσης», είπε ο Τσιούτσιας, περιγράφοντας την κατάσταση στην περιφέρεια και στον πρωτογενή τομέα.<br /><br />Αγρότες.<br /><br />Κτηνοτρόφοι.<br /><br />Μικρές πόλεις.<br /><br />Χωριά.<br /><br />Περιφέρειες που χάνουν πληθυσμό.<br /><br />Είναι ένα κοινό διαφορετικό από το μητροπολιτικό κεντρώο ακροατήριο στο οποίο επένδυσε πολιτικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης.<br /><br />Και ένα πιθανό κόμμα Σαμαρά θα μπορούσε να επιχειρήσει να μετατρέψει την αίσθηση εγκατάλειψης της περιφέρειας σε πολιτική ταυτότητα.<br />Η πέμπτη και μεγαλύτερη δεξαμενή: Οι πολιτικά άστεγοι<br /><br />Εδώ ο Τσιούτσιας έδωσε ίσως το σημαντικότερο στοιχείο για το εύρος του σχεδίου.<br /><br />Όταν ρωτήθηκε εάν ο Σαμαράς θα απευθυνθεί αποκλειστικά στη Δεξιά, απάντησε:<br /><br />«Ο πολιτικός λόγος του Αντώνη Σαμαρά απευθύνεται σε όλους.»<br /><br />Και έκανε αναφορά σε ανθρώπους από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, ενεργούς πολίτες, διανοούμενους και ανθρώπους της κοινωνίας.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι η φιλοδοξία —εφόσον τελικά δημιουργηθεί κόμμα— δεν φαίνεται να είναι η δημιουργία ενός μικρού καθαρόαιμου δεξιού σχηματισμού.<br /><br />Η προσπάθεια θα μπορούσε να είναι ευρύτερη:<br /><br />ένα εθνικό-πατριωτικό κόμμα με κοινωνικά συντηρητικές αναφορές αλλά και οικονομικό μήνυμα προς τη μεσαία τάξη.<br />Το μεγαλύτερο όπλο Σαμαρά είναι το μεγαλύτερο ρίσκο του<br /><br />Υπάρχει όμως ένα παράδοξο.<br /><br />Ο Αντώνης Σαμαράς διαθέτει ένα πλεονέκτημα που κανένας από τους σημερινούς μικρότερους σχηματισμούς δεξιά της ΝΔ δεν διαθέτει.<br /><br />Έχει υπάρξει πρωθυπουργός.<br /><br />Έχει υπάρξει πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας.<br /><br />Έχει κυβερνήσει.<br /><br />Έχει διεθνείς σχέσεις και αναγνωρισιμότητα.<br /><br />Αυτό του δίνει βαρύτητα.<br /><br />Ταυτόχρονα όμως δημιουργεί και το βασικό του μειονέκτημα.<br /><br />Δεν μπορεί εύκολα να παρουσιαστεί ως «νέο».<br /><br />Η ηλικία του τέθηκε μάλιστα ευθέως στη σημερινή συνέντευξη.<br /><br />Η απάντηση του Τσιούτσια ήταν χαρακτηριστική: υπενθύμισε ότι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έγινε πρωθυπουργός σε μεγάλη ηλικία και επέμεινε ότι για τον Σαμαρά:<br /><br />«Ο στόχος είναι πάντα η πατρίδα.»<br /><br />Επομένως το εγχείρημα θα πρέπει να ισορροπήσει ανάμεσα στην εμπειρία του πρώην πρωθυπουργού και στην ανάγκη να παρουσιάσει νέα πρόσωπα.<br />Γιατί το πρόβλημα για τον Μητσοτάκη δεν είναι η πρωτιά<br /><br />Εδώ βρίσκεται η ουσία.<br /><br />Με τη ΝΔ στο 26,5% και τον δεύτερο στο 14,5%, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν απειλείται σήμερα άμεσα ως προς την πρώτη θέση.<br /><br />Απειλείται όμως δυνητικά ως προς κάτι διαφορετικό:<br />την κυβερνησιμότητα.<br /><br />Αν ένας νέος φορέας Σαμαρά αφαιρέσει καθαρή εκλογική δύναμη από τη ΝΔ, ακόμη και χωρίς να γίνει μεγάλο κόμμα, αυξάνει την απόσταση της ΝΔ από ένα αυτοδύναμο αποτέλεσμα.<br /><br />Και τότε η συζήτηση της επόμενης ημέρας αλλάζει.<br /><br />Από το «ποιος θα είναι πρώτος» περνά στο:<br /><br />«με ποιον μπορεί να κυβερνήσει ο πρώτος;»<br /><br />Αυτό είναι πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα για το Μαξίμου από μια απλή δημοσκοπική απώλεια.<br />Θα μπορούσε να συνεργαστεί μετά με τη ΝΔ;<br /><br />Η ερώτηση τέθηκε ουσιαστικά και σήμερα στον Τσιούτσια.<br /><br />Εάν ένα κόμμα Σαμαρά αφαιρούσε κρίσιμες μονάδες από τη ΝΔ και στη συνέχεια η Νέα Δημοκρατία χρειαζόταν συνεργασία, τι θα συνέβαινε;<br /><br />Καθαρή απάντηση δεν δόθηκε.<br /><br />Και αυτή η ασάφεια πιθανότατα θα διατηρηθεί όσο δεν υπάρχει επίσημο κόμμα.<br /><br />Γιατί μια πρόωρη απάντηση ότι «θα συνεργαστούμε» θα αποδυνάμωνε την αυτονομία του εγχειρήματος.<br /><br />Ενώ μια κατηγορηματική άρνηση θα δημιουργούσε αμέσως το ερώτημα ποια κυβέρνηση θα μπορούσε να σχηματιστεί.<br />Το πραγματικό δίλημμα για τη ΝΔ<br /><br />Η περίπτωση Σαμαρά δημιουργεί ένα δύσκολο στρατηγικό δίλημμα στον Κυριάκο Μητσοτάκη.<br /><br />Εάν μετακινηθεί περισσότερο προς τα δεξιά για να κλείσει τις διαρροές, κινδυνεύει να χάσει μέρος του Κέντρου.<br /><br />Εάν παραμείνει σταθερά στην κεντρώα στρατηγική που του έδωσε δύο εκλογικές νίκες, αφήνει περισσότερο χώρο σε έναν αντίπαλο που μπορεί να ισχυριστεί ότι εκπροσωπεί την παραδοσιακή Κεντροδεξιά.<br /><br />Και εάν επιλέξει τη μετωπική σύγκρουση με τον Σαμαρά, μπορεί να τον βοηθήσει να αποκτήσει ακριβώς αυτό που χρειάζεται περισσότερο ένα νέο κόμμα:<br /><br />έναν καθαρό αντίπαλο.<br />Ο Σαμαράς δεν χρειάζεται να νικήσει τον Μητσοτάκη<br /><br />Αυτό είναι ίσως το πιο κρίσιμο συμπέρασμα.<br /><br />Ο Αντώνης Σαμαράς δεν χρειάζεται να απειλήσει τη ΝΔ για την πρώτη θέση για να αλλάξει το πολιτικό παιχνίδι.<br /><br />Δεν χρειάζεται καν να πλησιάσει τη Νέα Δημοκρατία.<br /><br />Χρειάζεται να συγκεντρώσει αρκετή δύναμη ώστε να μετατρέψει ένα μέρος της σημερινής εκλογικής γεωγραφίας της Κεντροδεξιάς σε διαφορετικό κόμμα.<br /><br />Η Interview δείχνει ότι υπάρχει διψήφια δυνητική δεξαμενή, όχι ότι αυτή η δεξαμενή θα μετατραπεί ολόκληρη σε ψήφο.<br /><br />Αυτό είναι το μεγάλο άγνωστο.<br /><br />Αλλά μετά τη σημερινή συνέντευξη Τσιούτσια γνωρίζουμε κάτι περισσότερο:<br /><br />ξέρουμε πλέον πού θα μπορούσε να ψάξει αυτές τις ψήφους ο Σαμαράς.<br /><br />Στην παραδοσιακή ΝΔ.<br /><br />Στα δεξιά της.<br /><br />Στη μεσαία τάξη.<br /><br />Στην περιφέρεια.<br /><br />Και στους πολίτες που δηλώνουν ότι δεν αισθάνονται πλέον πολιτικά εκπροσωπούμενοι.<br /><br />Εάν ο πρώην πρωθυπουργός αποφασίσει τελικά να περάσει από τις παρεμβάσεις στην κάλπη, τότε το κρίσιμο ερώτημα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν θα είναι μόνο πόσο θα πάρει ο Σαμαράς.<br /><br />Θα είναι πόσο από αυτό θα το πάρει από τη Νέα Δημοκρατία.<br /><br />Και αυτό μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό για το ποιος —και κυρίως πώς— θα κυβερνήσει την Ελλάδα μετά τις εκλογές του 2027.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σαμαράς: Η «δεξαμενή» που τρομάζει τη ΝΔ. Πόσο μπορεί να κοστίσει στον Μητσοτάκη ένα νέο κόμμα

Η ΝΔ βρίσκεται στο 26,5% και η τελευταία Interview καταγράφει διψήφια δυνητική δεξαμενή για τον πρώην πρωθυπουργό – Το πραγματικό πρόβλημα γ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία–Ισραήλ: Η Συρία γίνεται η νέα κόκκινη γραμμή. Γιατί η Άγκυρα θέλει συμφωνία.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/erdogan-al-saraa-768x432.png" width="748" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η Τουρκία στηρίζει τις αμερικανικής διαμεσολάβησης συνομιλίες Ισραήλ–Συρίας, αλλά πίσω από τη διπλωματία εξελίσσεται μια σκληρή μάχη επιρροής: η Άγκυρα θέλει ισχυρή Δαμασκό υπό τον al-Sharaa, το Ισραήλ δεν θέλει τουρκική στρατιωτική υποδομή κοντά στα σύνορά του και η Ουάσιγκτον επιχειρεί να αποτρέψει μια επικίνδυνη σύγκρουση δύο συμμάχων της<br /><br />Η Τουρκία θέλει συμφωνία μεταξύ Ισραήλ και Συρίας.<br /><br />Όχι όμως οποιαδήποτε συμφωνία.<br /><br />Πίσω από τη θετική στάση της Άγκυρας απέναντι στις αμερικανικής διαμεσολάβησης συνομιλίες Ισραήλ–Συρίας βρίσκεται μια πολύ μεγαλύτερη γεωπολιτική εξίσωση: ποιος θα έχει τον στρατηγικό πρώτο λόγο στη μεταπολεμική Συρία και μέχρι πού μπορεί να φτάσει η στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας χωρίς να προκαλέσει ισραηλινή αντίδραση.<br /><br />Το Al-Monitor αποκαλύπτει ότι η Άγκυρα καλωσορίζει τις συνομιλίες, αλλά παραμένει βαθιά επιφυλακτική ως προς το εάν το Ισραήλ είναι πραγματικά διατεθειμένο να αποδεχθεί μια ισχυρότερη συριακή κυβέρνηση η οποία θα στηρίζεται πολιτικά και στρατιωτικά από την Τουρκία.<br /><br />Και πλέον το ζήτημα δεν είναι θεωρητικό.<br /><br />Η ισραηλινή επίθεση της 18ης Αυγούστου στην αεροπορική βάση Abu al-Duhur, μόλις περίπου 70 χιλιόμετρα από τα τουρκικά σύνορα, έδειξε πόσο εύκολα η αντιπαράθεση μπορεί να περάσει από τη διπλωματία στο στρατιωτικό πεδίο. <b><a href="https://www.pagenews.gr/2026/08/30/geopolitika/tourkia-israil-i-syria-ginetai-i-nea-kokkini-grammi-giati-i-agkyra-thelei-symfonia/">Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</a></b><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία–Ισραήλ: Η Συρία γίνεται η νέα κόκκινη γραμμή. Γιατί η Άγκυρα θέλει συμφωνία.

Βασιλης Διαμαντακος Η Τουρκία στηρίζει τις αμερικανικής διαμεσολάβησης συνομιλίες Ισραήλ–Συρίας, αλλά πίσω από τη διπλωματία εξελίσσεται μια...

Διαβάστε την συνέχεια

Το καλώδιο είναι τεστ κυριαρχίας.Η παγίδα της «τυπικής ενημέρωσης» προς την Άγκυρα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="405" src="https://www.youtube.com/embed/BICGcphBr3c" width="651" youtube-src-id="BICGcphBr3c"></iframe></div><div><br /></div>Ο Σάββας Καλεντερίδης αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ και προειδοποιεί για την παγίδα μιας «τυπικής ενημέρωσης» προς την Τουρκία, την οποία η Άγκυρα μπορεί να αξιοποιήσει ως έμμεση αναγνώριση των παράνομων διεκδικήσεών της.<br /><br />Το υποθαλάσσιο καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ δεν αποτελεί απλώς ένα ενεργειακό έργο. Είναι μία δοκιμασία της ικανότητας της Ελλάδας να ασκεί εμπράκτως τα κυριαρχικά της δικαιώματα, χωρίς να αναζητά φόρμουλες που μπορούν να μετατραπούν σε έμμεση αναγνώριση των παράνομων τουρκικών διεκδικήσεων.<br /><br />Αυτό είναι το βασικό μήνυμα της ανάλυσης του Σάββα Καλεντερίδη, ο οποίος στέκεται ιδιαίτερα στην πληροφορία ότι εξετάζεται «απλή, τυπική ενημέρωση» των τουρκικών Αρχών από τη γαλλική εταιρεία που θα αναλάβει τις εργασίες.<div><br />Το κρίσιμο σημείο που κρύβεται στις λέξεις<br /><br />Η Αθήνα εμφανίζεται αποφασισμένη να προχωρήσει στην ολοκλήρωση των βυθομετρήσεων και, στη συνέχεια, στην πόντιση του καλωδίου. Ελλάδα και Γαλλία φέρονται να έχουν καταρτίσει κοινό επιχειρησιακό και διπλωματικό σχέδιο, ώστε οι εργασίες να πραγματοποιηθούν χωρίς να δοθεί στην Άγκυρα περιθώριο δημιουργίας τετελεσμένων.<br /><br />Η σχετική NAVTEX θα εκδοθεί αποκλειστικά από τις ελληνικές Αρχές, καθώς η συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή βρίσκεται μέσα στη ζώνη ελληνικής ευθύνης. Ο Καλεντερίδης διευκρινίζει, ωστόσο, ότι η αρμοδιότητα έκδοσης NAVTEX αποτελεί διοικητικό μέτρο για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και δεν κατοχυρώνει από μόνη της κυριαρχικά δικαιώματα.<br /><br />Το πραγματικό πρόβλημα βρίσκεται αλλού: στην πιθανότητα ξεχωριστής ενημέρωσης της Τουρκίας από τη γαλλική εταιρεία, με το επιχείρημα ότι δεν πρέπει η Άγκυρα να επικαλεστεί αιφνιδιασμό.<br /><br />Εδώ γεννιέται το εύλογο ερώτημα: εφόσον η NAVTEX αποτελεί διεθνή ενημέρωση προς όλους τους ναυτιλλομένους, για ποιον λόγο απαιτείται ειδική επικοινωνία με τις τουρκικές Αρχές;<br /><br />Η Άγκυρα έχει ήδη διατυπώσει τη θέση ότι, όταν πραγματοποιούνται έρευνες ή ποντίσεις καλωδίων σε περιοχές επί των οποίων η ίδια δηλώνει ότι διατηρεί δικαιοδοσία, το κράτος της σημαίας των εμπλεκόμενων πλοίων οφείλει να επικοινωνεί μαζί της. Συνεπώς, ακόμη και μία ενημέρωση που η Αθήνα θα παρουσιάσει ως «απλή» και «τυπική» μπορεί να αξιοποιηθεί από την Τουρκία ως τεκμήριο αποδοχής της δικής της δικαιοδοσίας.<br /><br />Στις διεθνείς διαφορές, οι λέξεις, τα έγγραφα και τα προηγούμενα έχουν βαρύτητα. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο να περάσει μία φορά το καλώδιο, αλλά να μην εγκαθιδρυθεί ένας μηχανισμός άτυπου τουρκικού βέτο για κάθε μελλοντική έρευνα ή έργο στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br />Η Αθήνα εξακολουθεί να αποφεύγει την ΑΟΖ με την Κύπρο<br /><br />Η υπόθεση του καλωδίου επαναφέρει το μεγαλύτερο στρατηγικό κενό της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής: την απουσία οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Η Λευκωσία, όπως επισημαίνεται στην εκπομπή, είναι εδώ και χρόνια τεχνικά και πολιτικά προετοιμασμένη. Από την περίοδο του Τάσσου Παπαδόπουλου έχει θέσει επανειλημμένα το ζήτημα στην Αθήνα. Η ελληνική πλευρά, όμως, αποφεύγει να προχωρήσει, φοβούμενη την αντίδραση της Τουρκίας.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι η Ελλάδα να κινείται συνεχώς πίσω από τις τουρκικές πρωτοβουλίες. Προηγήθηκε το τουρκολιβυκό μνημόνιο, ακολούθησαν τα τουρκικά «θαλάσσια πάρκα» και τώρα προωθείται το νομοθετικό πλαίσιο της λεγόμενης «Γαλάζιας Πατρίδας».<br /><br />Η Αθήνα απαντά κάθε φορά εκ των υστέρων, ενώ θα έπρεπε να έχει διαμορφώσει εκείνη το νομικό και διπλωματικό πεδίο.<br /><br />Η άμεση οριοθέτηση της ελληνικής με την κυπριακή ΑΟΖ θα αναδείκνυε τη στρατηγική σημασία του συμπλέγματος Καστελλόριζου–Ρω–Στρογγύλης και θα ακύρωνε στην πράξη τον ισχυρισμό της Άγκυρας ότι η Τουρκία διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο.<br /><br />Η Κυπριακή Δημοκρατία απέδειξε το 2019 ότι ένα μικρό κράτος μπορεί να ασκήσει τα δικαιώματά του. Κατέθεσε συντεταγμένες για τη θαλάσσια περιοχή βορείως της Κύπρου και κάλεσε την Τουρκία είτε σε διαπραγμάτευση είτε σε προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο. Η Τουρκία απέρριψε την πρόταση, αλλά η Λευκωσία είχε ήδη καταγράψει επίσημα τη θέση της.<br /><br />Το ερώτημα παραμένει αμείλικτο: γιατί δεν πράττει το ίδιο και η Ελλάδα;</div><div><br />Η ισχύς χτίζεται και με σχολεία<br /><br />Ο Καλεντερίδης αναγνωρίζει ως θετική την αποστολή ελληνικού στρατιωτικού υλικού στις Ένοπλες Δυνάμεις του Λιβάνου, όπως και την ενίσχυση της ελληνικής παρουσίας στην Κύπρο με επιπλέον F-16 Viper στην αεροπορική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου».<br /><br />Ταυτοχρόνως, όμως, αναδεικνύει την απουσία μακρόπνοης ελληνικής στρατηγικής ήπιας ισχύος.<br /><br />Εδώ και χρόνια υπάρχουν αραβόφωνες ελληνορθόδοξες κοινότητες στη Συρία που ζητούν δασκάλους, βιβλία και ελληνική παιδεία. Άνθρωποι οι οποίοι εξακολουθούν να αυτοπροσδιορίζονται ως απόγονοι των Βυζαντινών επιθυμούν να ξαναβρούν τη γλώσσα και την πολιτιστική τους σύνδεση με την Ελλάδα.<br /><br />Κι όμως, οι ελληνικές προτάσεις για την ίδρυση σχολείου στη Δαμασκό συνάντησαν τοίχο, ενώ η Τουρκία εγκαινιάζει δικά της εκπαιδευτικά ιδρύματα και διευρύνει συστηματικά την επιρροή της.<br /><br />Η εικόνα είναι αποκαλυπτική: η Τουρκία στέλνει σχολεία, επιχειρήσεις, στρατιωτικούς συμβούλους και πολεμικά πλοία από τη Συρία μέχρι τη Σομαλία και την Τανζανία, την ώρα που η Ελλάδα δυσκολεύεται να στείλει εκπαιδευτικούς σε ιστορικές ελληνορθόδοξες κοινότητες.<br />Κυπριακό: δεν υπάρχει εξίσωση θύματος και θύτη<br /><br />Ιδιαίτερα αιχμηρή είναι η τοποθέτηση του Καλεντερίδη απέναντι στη συζήτηση περί «άρσης της απομόνωσης» των Τουρκοκυπρίων και οικοδόμησης εμπιστοσύνης.<br /><br />Η απομόνωση, υπογραμμίζει, δεν προκλήθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά από την εισβολή, τη στρατιωτική κατοχή και τη συγκρότηση ενός παράνομου αποσχιστικού μορφώματος. Δεν μπορεί να ζητείται από την πλευρά που υπέστη την εισβολή να νομιμοποιήσει τα αποτελέσματά της στο όνομα της καλής θέλησης.<br /><br />Η πραγματική διαδικασία αποκατάστασης της εμπιστοσύνης αρχίζει με την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων.<br /><br />Η ιστορική αναφορά στις διαπραγματεύσεις της Γενεύης το 1974 είναι καθοριστική. Μετά την πρώτη εισβολή και ενώ είχε συμφωνηθεί κατάπαυση του πυρός, η τουρκική πλευρά απαίτησε να τεθεί υπό τον έλεγχό της περίπου το 34% της Κύπρου. Όταν ο Γλαύκος Κληρίδης ζήτησε χρόνο για διαβουλεύσεις, η Τουρκία εξαπέλυσε τον «Αττίλα 2».<br /><br />Αυτή η πραγματικότητα δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από ωραία λόγια περί πολιτικής ισότητας, χαμένων ευκαιριών και συμφιλίωσης. Χωρίς αναγνώριση της εισβολής, της κατοχής, του σφετερισμού περιουσιών και του εποικισμού, η υποτιθέμενη μετριοπάθεια παραμένει πολιτικό προσωπείο.</div><div><br />Η Τουρκία εξαπλώνεται, αλλά δεν είναι άτρωτη<br /><br />Η αντιπαράθεση Τουρκίας–Ισραήλ φωτίζει ακόμη μία αντίφαση της Άγκυρας. Ο Ερντογάν κατηγορεί το Ισραήλ για επεκτατισμό, ενώ τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις βρίσκονται στη Συρία, στο Ιράκ, στη Λιβύη, στη Σομαλία και στην κατεχόμενη Κύπρο.<br /><br />Το Ισραήλ αξιοποιεί πλέον ανοικτά την τουρκική κατοχή της Κύπρου για να αντικρούσει τις κατηγορίες της Άγκυρας. Δεν το πράττει από φιλελληνισμό, αλλά επειδή εξυπηρετεί τα συμφέροντά του. Αυτό, όμως, δεν αναιρεί τη δυσάρεστη διαπίστωση ότι την κατοχή της Κύπρου την καταγγέλλουν πολλές φορές πιο έντονα ξένες κυβερνήσεις από ό,τι η ίδια η Αθήνα.<br /><br />Παράλληλα, αναφορές σύμφωνα με τις οποίες το Ισραήλ εξετάζει εάν μπορεί να πλήξει τουρκικές δυνάμεις στη Συρία χωρίς ενεργοποίηση του άρθρου 5 του ΝΑΤΟ δείχνουν πόσο επικίνδυνα έχει κλιμακωθεί η σύγκρουση.<br /><br />Η Τουρκία διαθέτει ισχύ και γεωπολιτικό βάθος, αλλά έχει σοβαρές οικονομικές αδυναμίες. Εξαρτάται από τη Ρωσία για ενέργεια, πρώτες ύλες, πυρηνική τεχνολογία και τουριστικά έσοδα, ενώ σημαντικό μέρος του φυσικού αερίου της προέρχεται από το Ιράν. Την ίδια στιγμή, οι εξαγωγές, οι τράπεζες, η χρηματοδότηση, οι ασφάλειες και οι μεγάλες επιχειρήσεις της παραμένουν δεμένες με τη Δύση.<br /><br />Η γεωγραφία συνδέει την Τουρκία με την Ανατολή, αλλά τα χρήματα την κρατούν δεμένη στη Δύση.<br /><br />Αυτό είναι και το σημείο στο οποίο η Ελλάδα οφείλει να χτίσει πραγματική στρατηγική πίεσης. Η τουρκική επιθετικότητα δεν αντιμετωπίζεται μόνο με ανακοινώσεις. Αντιμετωπίζεται με ευρωπαϊκές κυρώσεις, περιορισμούς στη χρηματοδότηση, κόστος στις εξαγωγές και ενεργοποίηση του δυτικού οικονομικού μηχανισμού.</div><div><br />Το συμπέρασμα<br /><br />Το νήμα που ενώνει όλες αυτές τις εξελίξεις είναι η διαφορά ανάμεσα στα κράτη που σχεδιάζουν και ενεργούν και σε εκείνα που αντιδρούν αφού έχουν ήδη δημιουργηθεί τετελεσμένα.<br /><br />Η Ελλάδα διαθέτει διεθνές δίκαιο, συμμαχίες, γεωγραφία και στρατιωτικές δυνατότητες. Αυτό που της λείπει είναι η σταθερή πολιτική απόφαση να μετατρέψει τα πλεονεκτήματα αυτά σε εθνική στρατηγική.<br /><br />Το καλώδιο, η οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κύπρο, η παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο και η στήριξη των ελληνορθόδοξων κοινοτήτων δεν είναι διαφορετικά θέματα. Αποτελούν πλευρές της ίδιας αναμέτρησης: αν η Ελλάδα θα υπερασπίζεται ενεργητικά τον γεωπολιτικό της χώρο ή θα περιορίζεται να διαχειρίζεται κάθε φορά την επόμενη τουρκική απαίτηση.</div><div><br /></div><div><a href="https://geopolitico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το καλώδιο είναι τεστ κυριαρχίας.Η παγίδα της «τυπικής ενημέρωσης» προς την Άγκυρα

Ο Σάββας Καλεντερίδης αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ και προειδοποιεί για τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα λάθη που οδήγησαν στην καταστροφή της Σμύρνης.

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/08/mikrasiatiki_katastrofi_apempe-825x600.jpg" /><br /><br /><b>ΑΓΤΖΙΔΗΣ ΒΛΑΣΗΣ</b><br />Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες φαίνεται να ξεχνάμε ότι τότε, το 1922, χρησιμοποιούσαν το παλαιό ημερολόγιο και το θεωρούμε σαν ταυτόσημο με το νέο. Με αποτέλεσμα η ιστορική αφήγηση να προηγείται 13 ημέρες από τον πραγματικό χρόνο που συνέβησαν τα γεγονότα. Τα γεγονότα έχουν ως εξής με βάση τον πραγματικό χρόνο όπως τον μετράμε σήμερα.<br /><br />Στις 26 Αυγούστου, την αυγή, ξεκίνησε η μεγάλη τουρκική επίθεση κατά των ελληνικών θέσεων νότιο τμήμα της εξέχουσας του Αφιόν Καραχισάρ, που αποτελούσε το πιο ευάλωτο σημείο του ελληνικού μετώπου. Η επίθεση ξεκίνησε με σφοδρό βομβαρδισμό των ελληνικών θέσεων.<br /><br />Στις 30 Αυγούστου οι ελληνικές δυνάμεις υπό τον Τρικούπη εγκλωβίστηκαν στην κοιλάδα του Αλή Βεράν, λόγω των λαθών και της ανικανότητας του διοικητή τους Τρικούπη. Απ’ όπου και η φωτογραφία. Εκεί ένα μέρος εξοντώθηκε και το υπόλοιπο συνελήφθη αιχμάλωτο.<div><br /><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/08/smyrni-tourkia-genoktonia-othomanoi-SLpress.jpg" /><br /><i>Η φωτογραφία ανήκει στον Κύρο Κόκκα, ο οποίος ακολούθησε τα βήματα του ελληνικού στρατού και φωτογράφησε τις κύριες τοποθεσίες. Τον ευχαριστώ για την παραχώρηση της φωτογραφίας.</i><br /><br />Την ίδια στιγμή ο αρχιστράτηγος Χατζηανέστης διοικούσε από τη Σμύρνη, ενώ οι ανίκανοι βασιλικοί των Αθηνών ανακήρυσσαν αρχιστράτηγο τον ίδιο τον αιχμάλωτο Τρικούπη. Ενώ ο Μουσταφά Κεμάλ είχε στήσει το Στρατηγείο του στο λόφο του Κοτζάτεπε. Στο επιτελείο του βρίσκονταν οι: Φεβζί Τσακμάκ ( Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του Τουρκικού Στρατού), Ισμέτ Ινονού (Διοικητής του Δυτικού Μετώπου), Νουρεντίν Πασάς (Διοικητής της 1ης Στρατιάς η οποία ανέλαβε το κύριο βάρος της επίθεσης στο τομέα του Αφιόν. Λίγες μέρες μετά θα γινόταν διοικητής Σμύρνης, θα δολοφονούσε τον Χρυσόστομο και θα οργάνωνε τη σφαγή Ελλήνων και Αρμενίων), Ασίμ Γκιουντούζ (Επιτελάρχης του Δυτικού Μετώπου).”<br /><br />Στις 9 Σεπτεμβρίου ο κεμαλικός στρατός και οι άτακτοι τσέτες θα εισβάλουν στη Σμύρνη. Την ίδια ημέρα θα δολοφονηθεί ο μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος. Στις 13 Σεπτεμβρίου θα αρχίσει η πυρπόληση της Σμύρνης από την αρμενική συνοικία. Η φωτιά θα γιγαντωθεί την επόμενη 14 Σεπτεμβρίου. Την Σμύρνη την έκαψαν οι Κεμαλιστές.<br /><br />Και όπως έγραψε ο Falih Rifki Atay: «Γιατί κάψαμε τη Σμύρνη; Γιατί φοβηθήκαμε ότι αν έμεναν τα κτήρια στη θέση τους, δεν θα μπορούσαμε να απαλλαγούμε από τις μειονότητες…» [Falih Rifki Atay (1894-1971), «Cankaya» (α’ έκδοση), εκδ. Dunya Yayinlari, 1958, σελ. 212-213.] Η ανικανότητα και ο αμοραλισμός των ελληνικών βασιλικών κυβερνήσεων που προέκυψαν από τις εκλογές του Νοεμβρίου του 1920, οδήγησαν στην υπέρτατη ελληνική ήττα!!!<br /><br />Γιατί ηττήθηκαν οι Έλληνες<br /><br />«…Ακόμα και σήμερα δεν έχει σιγάσει η διαμάχη γύρω από το ζήτημα γιατί οι ελληνικές δυνάμεις που υπερτερούσαν αριθμητικά και δεν ήταν πολύ χειρότερα εξοπλισμένες από τα στρατεύματα του Κεμάλ, οδηγήθηκαν σ’ αυτή την καταστρoφική ήττα.» (Douglaς Dakin, “H ενοποίηση της Ελλάδας 1770-1923”, εκδ. ΜΙΕΤ).<br /><br />Το θλιβερό συμπέρασμα είναι ότι οι βασιλόφρονες Ελλαδίτες (Παλαιοελλαδίτες και ΝεοΧωρίτες) και η πολιτική τους ηγεσία, δολοφόνησαν εν ψυχρώ τον μικρασιατικό και τον ποντιακό ελληνισμό!!! Γιατί οι ξένοι πάντα κάνουν την δουλειά τους με βάση τα συμφέροντά τους. </div><div><br /></div><div>Οι συνθήκες όμως για την πρόκληση της Καταστροφής…<br />για την απομόνωση της Ελλάδας,<br />για την μετατροπή μιας διασυμμαχικής επιχείρησης σε ελληνοτουρκικό πόλεμο,<br />τα στρατιωτικά και διπλωματικά λάθη, και τέλος<br />η νομοθετική απαγόρευση Εξόδου για Μικρασιάτες και Πόντιους βαραίνουν εξ ολοκλήρου αυτούς που πήραν την εξουσία μετά τις μοιραίες εκλογές του Νοεμβρίου του 1920.<br /><br />Με τον καλύτερο τρόπο συνοψίζει τα συμπεράσματα ένας από τους σημαντικότερους στρατιωτικούς αναλυτές, ο ταξίαρχος ε.α. Βασίλειος Λουμιώτης σε ομιλία του πριν λίγα χρόνια στην 33η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία με αφορμή την Εορτή των Ενόπλων Δυνάμεων με τίτλο “Αιτία της αποτυχίας και της ήττας του ελληνικού στρατού κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία”:<br /><br />«…Η παρουσίαση των βασικότερων αιτίων της αποτυχίας του Ελληνικού Στρατού να επιβληθεί επί του Τουρκικού Στρατού κατά τις μεγάλες επιθετικές επιχειρήσεις που διεξήχθησαν το 1921, καθώς και της συντριπτικής ήττας που υπέστη τον Αύγουστο του 1922, προκειμένου να καταδειχθεί ότι η καταστροφή του Στρατού και η επακόλουθη καταστροφή του Μικρασιατικού Ελληνισμού ήταν απότοκος των δικών μας αδυναμιών και λαθών, και ότι η όποια ευθύνη για την μεγάλη καταστροφή βαρύνει αποκλειστικά και μόνο την Ελληνική Πολιτεία – και κανέναν άλλον…». </div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα λάθη που οδήγησαν στην καταστροφή της Σμύρνης.

ΑΓΤΖΙΔΗΣ ΒΛΑΣΗΣ Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες φαίνεται να ξεχνάμε ότι τότε, το 1922, χρησιμοποιούσαν το παλαιό ημερολόγιο και το θεωρούμε σαν ταυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Απογείωση 4 F-16 ξημερώματα Κυριακής από την 111 Πτέρυγα Μάχης.Τι είχε συμβεί.

<img height="83" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/08/F_16.jpg" width="744" /><br /><br />Μεταξύ 01:00 και και 02:00 τα ξημερώματα της Κυριακής τέσσερα μαχητικά αεροσκάφη F-16, απογειώθηκαν από την 111 Πτέρυγα Μάχης. Κι όπως λένε οι πληροφορίες δεν επρόκειτο για κάποια άσκηση ετοιμότητας, αλλά για νυχτερινή αναχαίτιση.<br /><br />Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι οι στόχοι των αναχαιτίσεων ήταν τρία τουρκικά uav’s τα οποία εντοπίστηκαν να πετούν στο κεντρικό Αιγαίο.<br /><br />Οι Τούρκοι χρησιμοποιούν πλέον σχεδόν αποκλειστικά τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη τους για τις παραβιάσεις στο Αιγαίο και όλο και λιγότερο μαχητικά αεροσκάφη. Αυτό μειώνει και το κόστος τους αλλά και το ρίσκο τους.<br /><br />Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει με την Ελλάδα που χρησιμοποιεί τα μαχητικά αεροσκάφη της και ρισκάροντας ανθρώπινο δυναμικό και πληρώνοντας πολλά χρήματα για να αντιμετωπίσει τις τουρκικές προκλήσεις.<br /><br />Οι Τούρκοι όπως φαίνεται δοκιμάζουν τα αντανακλαστικά μας ακόμη και τη νύχτα αλλά επιχειρούν να οδηγήσουν σε εξάντληση την Πολεμική Αεροπορία και σ’ ότι αφορά στα ιπτάμενα μέσα της αλλά και στα οικονομικά της που δεν είναι καθόλου ανθηρά, όπως και όλης της χώρας.<br /><br />Υπάρχουν λύσεις μέχρι να δουλέψουν -αν δουλέψουν- οι «θόλοι» του κ. Δένδια; Αεροπόροι υποστηρίζουν πως ναι και πρέπει να εξετασθούν και να χρησιμοποιηθούν.<br /><br />Αρκετοί πολίτες διερωτώνται ,γιατί αυτά τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη των Τούρκων δεν καταρρίπτονται, όταν παραβιάζουν το ελληνικό εναέριο χώρο ή ακόμη χειρότερα όταν κάνουν υπέρπτηση ελληνικού εδάφους. Την ίδια ώρα που στην Ευρώπη ξεσηκώνονται με την πτήση ενός ή δύο drones η Ελλάδα δεν θέτει το ζήτημα των πτήσεων των τουρκικών uav’s . Όταν το 2018 είχαν αρχίσει οι πρώτες παραβιάσεις των Τούρκων με uav’s είχαμε θέσει το θέμα της δυναμικής αντιμετώπισης τους καθώς ήταν «νέα σελίδα» στη στραηγική των Τούρκων στο Αιγαίο. Οι Τούρκοι «μέτρησαν» τις ελληνικές αντιδράσεις, διαπίστωσαν ότα αυτές θα παραμείνουν στην καταμέτρηση και όπως φαίνεται θα χρησιμοποιούν πλέον συστηματικά αν όχι αποκλειστικά τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, κάποια από τα οποία είναι οπλισμένα.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Απογείωση 4 F-16 ξημερώματα Κυριακής από την 111 Πτέρυγα Μάχης.Τι είχε συμβεί.

Μεταξύ 01:00 και και 02:00 τα ξημερώματα της Κυριακής τέσσερα μαχητικά αεροσκάφη F-16, απογειώθηκαν από την 111 Πτέρυγα Μάχης. Κι όπως λένε ...

Διαβάστε την συνέχεια