Προκλητική παρέμβαση ΗΠΑ οπλίζει τους Εβραίους: Το Ισραήλ έχει το βιβλικό δικαίωμα να κατακτήσει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

<img height="113" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/86811a872333a4236db32f5e5bd636a8_XL.jpg?v=3" width="740" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Αμερικανός πρέσβης στο Ισραήλ άναψε φωτιές λέγοντας πως θα ήταν εντάξει, εάν το Τελ Αβίβ κατακτούσε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή </span></h3>Η συνέντευξη του Αμερικανού πρέσβη στο Ισραήλ, Mike Huckabee, με τον δημοσιογράφο – αναλυτή Tucker Carlson προκάλεσε εύλογο σοκ και διεθνείς αντιδράσεις.<br />Όχι τόσο επειδή ανέδειξε κάτι εντελώς καινούργιο στη σχέση Ηνωμένες Πολιτείες–Ισραήλ, αλλά επειδή εξέθεσε με ωμό και απροκάλυπτο τρόπο μια θεολογική και γεωπολιτική αντίληψη που εδώ και δεκαετίες κινείται υπόγεια στους διαδρόμους της αμερικανικής εξουσίας.<br />Η ιδέα ότι ένα σύγχρονο κράτος μπορεί να επικαλείται βιβλικές υποσχέσεις για να νομιμοποιήσει εδαφικές διεκδικήσεις στον 21ο αιώνα δεν είναι απλώς αναχρονιστική, είναι βαθιά επικίνδυνη.<br />Είναι ακόμη πιο επικίνδυνη τη χρονική στιγμή κατά την οποία το Ισραήλ ασκεί πιέσεις στην αμερικανική κυβέρνηση να εξαπολύσει επίθεση στο Ιράν, ενέργεια που θα οδηγήσει σε πλήρη αποσταθεροποίηση την ευρύτερη περιοχή με παγκόσμιες συνέπειες. <br /><br />«Θα ήταν εντάξει αν τα έπαιρναν όλα»<br /><br />Στη συνέντευξη, ο Huckabee ρωτήθηκε αν ένα εδάφιο της Γένεσης θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως θεϊκή παραχώρηση γης από τον Νείλο της Αιγύπτου έως τον Ευφράτη που διατρέχει τη Συρία και το Ιράκ.<br />Αντί να αποστασιοποιηθεί από μια τέτοια ακραία ανάγνωση για τις διεκδικήσεις των Εβραίων, απάντησε ότι «θα ήταν εντάξει αν τα έπαιρναν όλα».<br />Μια τέτοια διατύπωση, ακόμη κι αν ειπώθηκε σε κλίμα θεωρητικής συζήτησης, δεν μπορεί να περάσει ως αθώα υπερβολή.<br />Όταν προέρχεται από τον επίσημο εκπρόσωπο της Ουάσινγκτον στο Τελ Αβίβ, αποκτά βαρύνουσα σημασία.<br />Η ρητορική αυτή φέρνει στο προσκήνιο ένα κρίσιμο ερώτημα: ποια είναι τα όρια ανάμεσα στη θρησκευτική πίστη και την κρατική πολιτική;<br />Ο Huckabee, πρώην βαπτιστής ιεροκήρυκας και πρώην κυβερνήτης του Arkansas, δεν έκρυψε ποτέ τη βαθιά ευαγγελική του ταυτότητα.<br />Ωστόσο, όταν ένας διπλωμάτης μιλά εξ ονόματος μιας κοσμικής υπερδύναμης, οφείλει να κινείται στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου, όχι της εσχατολογίας.<br />Η μετατροπή θεολογικών αφηγήσεων σε γεωπολιτικό επιχείρημα υπονομεύει την ίδια την έννοια της σύγχρονης διεθνούς τάξης.<div><br />Πολιτική κάλυψη ΗΠΑ στα εγκλήματα του Ισραήλ<br /><br />Η επίσημη ίδρυση του κράτους του Ισραήλ το 1948 ήταν αποτέλεσμα ιστορικών, πολιτικών και τραγικών συγκυριών, συμπεριλαμβανομένου του Ολοκαυτώματος.<br />Η διεθνής αναγνώριση βασίστηκε σε αποφάσεις του ΟΗΕ και σε διπλωματικές διεργασίες, όχι σε βιβλικές υποσχέσεις.<br />Η ταύτιση του σύγχρονου κράτους με το αρχαίο βασίλειο που περιγράφεται στην Παλαιά Διαθήκη αγνοεί δύο χιλιετίες ιστορικών μεταβολών, μεταναστεύσεων, κατακτήσεων και συνύπαρξης λαών. Πρόκειται για μια ιδεολογική κατασκευή που εξυπηρετεί πολιτικούς σκοπούς.<br />Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι τέτοιες δηλώσεις δεν εκφέρονται στο περιθώριο, αλλά εντός ενός ευρύτερου πλαισίου αμερικανικής πολιτικής στήριξης.<br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες παρέχουν στο Ισραήλ δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια, πολιτική κάλυψη σε διεθνή φόρα και συστηματική διπλωματική προστασία.<br />Όταν ο πρέσβης αφήνει να εννοηθεί ότι μια ολοκληρωτική περιφερειακή επέκταση «θα ήταν εντάξει», στέλνει μήνυμα ανοχής – αν όχι ενθάρρυνσης – σε ακραίες ερμηνείες του εθνικισμού.<br />Η συζήτηση αγγίζει και το ζήτημα της κατοχής και των εποικισμών.<br />Εδώ και δεκαετίες, η διεθνής κοινότητα – συμπεριλαμβανομένων πολλών συμμάχων των ΗΠΑ – θεωρεί παράνομους τους ισραηλινούς εποικισμούς σε κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.<br />Παρά ταύτα, η Ουάσινγκτον συχνά επιλέγει τη γλώσσα της «ασφάλειας» αντί της γλώσσας του δικαίου.<br />Ο Huckabee επανέλαβε ότι το Ισραήλ «θέλει να προστατεύσει τον λαό του» και να διατηρήσει «τη γη που ήδη κατέχει και ζει νόμιμα».</div><div><br />Όμως το ερώτημα παραμένει: ποιος ορίζει τη νομιμότητα; Το διεθνές δίκαιο ή η στρατιωτική ισχύς;<br />Χάρτης αστάθειας – Αναστάτωση στον αραβικό κόσμο με τις προκλητικές δηλώσεις του Αμερικανού πρέσβη<br /><br />Η αναφορά στην πιθανότητα κατάληψης ολόκληρης της Ιορδανίας από το Ισραήλ φανέρωσε τη διπλωματική αμηχανία του πρέσβη.<br />Εκεί επιχείρησε να αναδιπλωθεί, δηλώνοντας ότι δεν υπάρχει τέτοια πρόθεση.<br />Ωστόσο, η ίδια η διατύπωση ότι κάτι τέτοιο «θα ήταν εντάξει» αρκεί για να προκαλέσει ανησυχία σε αραβικές πρωτεύουσες.<br />Η περιοχή έχει πληρώσει βαρύ τίμημα από πολέμους, επεμβάσεις και αυθαίρετες χαράξεις συνόρων – πολλές εκ των οποίων φέρουν την υπογραφή δυτικών δυνάμεων.<br />Ιδιαίτερη σημασία έχει και η πραγματικότητα στο πεδίο.<br />Ο ισραηλινός στρατός έχει κατά καιρούς επιχειρήσει εντός της συριακής επικράτειας, με αναφορές για παρουσία σε περιοχές κοντά στη Δαμασκό.</div><div><br />Αν και το Ισραήλ επικαλείται λόγους αυτοάμυνας απέναντι σε εχθρικές δυνάμεις, η επέκταση στρατιωτικής επιρροής πέραν των αναγνωρισμένων συνόρων δημιουργεί προηγούμενο.<br />Σε ένα ήδη εύφλεκτο περιβάλλον, κάθε τέτοια κίνηση μπορεί να λειτουργήσει ως σπίθα γενικευμένης σύρραξης.<br />Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν περιορίζεται στο Ισραήλ.<br />Η ευθύνη των Ηνωμένων Πολιτειών είναι τεράστια.<br />Από τον πόλεμο στο Ιράκ μέχρι τη διαρκή εμπλοκή στη Συρία και προσφάτως με τις απειλές στο Ιράν, η Ουάσινγκτον έχει συμβάλει στη διαμόρφωση ενός χάρτη αστάθειας. <br />Η αμερικανική εξωτερική πολιτική συχνά εμφανίζεται να λειτουργεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά: επίκληση του διεθνούς δικαίου όταν πρόκειται για αντιπάλους, ανοχή ή σιωπή όταν πρόκειται για συμμάχους. Αυτή η επιλεκτικότητα διαβρώνει την αξιοπιστία της.<br /><br />Πρωτοφανής επίκληση βιβλικών συνόρων<br /><br />Η σχέση ΗΠΑ–Ισραήλ έχει χαρακτηριστεί «ιδιαίτερη».<br />Πράγματι, πρόκειται για μια στρατηγική συμμαχία με βαθιές πολιτισμικές και πολιτικές ρίζες.<br />Όμως η άκριτη ταύτιση συμφερόντων οδηγεί σε επικίνδυνη σύγχυση.<br />Η κριτική προς την πολιτική της ισραηλινής κυβέρνησης δεν ισοδυναμεί με εχθρότητα προς τον εβραϊκό λαό ή τον Ιουδαϊσμό.<br />Η σκόπιμη σύγχυση αυτών των εννοιών – που συχνά καλλιεργείται από ορισμένους υποστηρικτές του Τελ Αβίβ – αποσκοπεί στη φίμωση του δημόσιου διαλόγου.<br />Η ίδια η συνέντευξη περιλάμβανε και αιχμές για τη «νοσηρή» σχέση Αμερικής–Ισραήλ, ενώ έγινε αναφορά στη συνάντηση του Huckabee με τον Jonathan Pollard, μια εξαιρετικά αμφιλεγόμενη μορφή στην ιστορία της αμερικανοϊσραηλινής συνεργασίας.<br />Το γεγονός ότι τέτοια ζητήματα επανέρχονται στο προσκήνιο καταδεικνύει πως η συμμαχία αυτή δεν είναι απαλλαγμένη από σκιές και αμφισημίες.<br />Παράλληλα, το αμερικανικό μιντιακό τοπίο – με δίκτυα όπως το Fox News – έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση μιας μονοδιάστατης αφήγησης.<br />Η ασφάλεια του Ισραήλ παρουσιάζεται ως απόλυτη προτεραιότητα, ενώ οι παλαιστινιακές απώλειες και τα ανθρώπινα δικαιώματα συχνά υποβαθμίζονται ή δικαιολογούνται.<br />Αυτή η επικοινωνιακή ανισορροπία ενισχύει τον φαύλο κύκλο καχυποψίας και βίας.<br />Η επίκληση βιβλικών συνόρων, πέρα από το θεολογικό της βάρος, αγνοεί μια θεμελιώδη αρχή: τα σύνορα στον σύγχρονο κόσμο καθορίζονται μέσω διεθνών συνθηκών, διαπραγματεύσεων και αμοιβαίων αναγνωρίσεων.<br />Αν κάθε κράτος άρχιζε να ανασύρει αρχαίες αυτοκρατορικές ή θρησκευτικές αξιώσεις, ο πλανήτης θα βυθιζόταν σε ατελείωτες συγκρούσεις.<br />Θα μπορούσε, άραγε, η Τουρκία να επικαλεστεί την Οθωμανική Αυτοκρατορία; Η Ιταλία τη Ρωμαϊκή;</div><div><br /></div><div> Η λογική αυτή δεν έχει τέλος.<br /><br /><br />Φυτίλι σε πυριτιδαποθήκες<br /><br />Επιπλέον, τέτοιες δηλώσεις τροφοδοτούν τα πιο ακραία στοιχεία και στις δύο πλευρές.<br />Οι Ισραηλινοί υπερεθνικιστές ενθαρρύνονται να πιστέψουν ότι διαθέτουν θεϊκή κάλυψη και αμερικανική ανοχή.<br />Από την άλλη, αραβικές και ισλαμιστικές οργανώσεις αξιοποιούν τη ρητορική αυτή για να ενισχύσουν το αφήγημα περί «σταυροφορίας» και δυτικής επιθετικότητας.<br />Το αποτέλεσμα είναι η περαιτέρω πόλωση.<br />Η ειρήνη στη Μέση Ανατολή – όσο μακρινή κι αν φαίνεται – δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω σε απόλυτες αξιώσεις.<br />Απαιτεί συμβιβασμούς, αναγνώριση της αμοιβαίας ιστορικής τραγωδίας και προσήλωση σε κοσμικές αρχές δικαίου.<br />Όταν ένας Αμερικανός πρέσβης υιοθετεί έστω και ρητορικά μια θεοκρατική λογική, υπονομεύει αυτήν ακριβώς τη δυνατότητα.<br />Τελικά, η υπόθεση Huckabee δεν είναι απλώς ένα επικοινωνιακό ολίσθημα.<br />Είναι σύμπτωμα μιας βαθύτερης ιδεολογικής τάσης που διαπερνά τμήματα της αμερικανικής πολιτικής ελίτ: της πεποίθησης ότι η εξωτερική πολιτική μπορεί να καθοδηγείται από θρησκευτικές βεβαιότητες και όχι από ρεαλιστική διπλωματία.<br />Σε έναν κόσμο πολλαπλών ταυτοτήτων και εύθραυστων ισορροπιών, αυτή η προσέγγιση εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους.<br />Η κριτική προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, λοιπόν, δεν πηγάζει από εχθρότητα προς λαούς ή θρησκείες.<br />Πηγάζει από την ανησυχία ότι η ισχύς – στρατιωτική, οικονομική, ιδεολογική – ασκείται χωρίς επαρκή αυτοσυγκράτηση και χωρίς σεβασμό στις καθολικές αρχές που η ίδια η Δύση διακηρύσσει.<br />Αν η Ουάσινγκτον επιθυμεί πράγματι σταθερότητα, οφείλει να επανεξετάσει τη σχέση της με το Τελ Αβίβ υπό το πρίσμα του διεθνούς δικαίου και της ισοτιμίας.<br />Διαφορετικά, κάθε νέα «ατυχή» δήλωση θα αποκαλύπτει μια αλήθεια που πολλοί υποψιάζονται: ότι πίσω από τις διακηρύξεις περί ειρήνης κρύβεται μια ανοχή σε επεκτατικές φαντασιώσεις.<br />Και σε μια περιοχή όπου τα σύνορα χαράχτηκαν με αίμα, τέτοιες φαντασιώσεις δεν είναι απλώς ρητορικά σχήματα – είναι πυριτιδαποθήκες έτοιμες να εκραγούν.<br /><br />Σκληρή απάντηση από τα αραβικά κράτη στον Αμερικανό πρέσβη<br /><br />Η Ιορδανία και μια σειρά από αραβικά και ισλαμικά κράτη καταδίκασαν με τον πλέον έντονο τρόπο τις δηλώσεις του Αμερικανού πρεσβευτή στο Ισραήλ, Mike Huckabee, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι το εβραϊκό κράτος έχει βιβλικό δικαίωμα σε σχεδόν ολόκληρη την επικράτεια της Μέσης Ανατολής.<br />Το γεγονός μεταδίδει το πρακτορείο RIA Novosti, επικαλούμενο επίσημη ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.<br />«Τα υπουργεία Εξωτερικών των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, της Αιγύπτου, της Ιορδανίας, της Ινδονησίας, του Πακιστάν, της Τουρκίας, της Σαουδικής Αραβίας, του Κατάρ, του Κουβέιτ, του Ομάν, του Μπαχρέιν, του Λιβάνου, της Συρίας και της Παλαιστίνης, καθώς και οι γραμματείες του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας (OIC), του Αραβικού Συνδέσμου και του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC), εκφράζουν την έντονη καταδίκη τους και τη βαθιά ανησυχία τους για τις δηλώσεις του Αμερικανού πρεσβευτή στο Ισραήλ», αναφέρεται χαρακτηριστικά στην κοινή ανακοίνωση.<br />Το Υπουργείο Εξωτερικών των HAE τόνισε επιπλέον ότι οι χώρες αυτές απορρίπτουν κατηγορηματικά τέτοιου είδους επικίνδυνες τοποθετήσεις που δυναμιτίζουν τη σταθερότητα στην περιοχή.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Προκλητική παρέμβαση ΗΠΑ οπλίζει τους Εβραίους: Το Ισραήλ έχει το βιβλικό δικαίωμα να κατακτήσει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Ο Αμερικανός πρέσβης στο Ισραήλ άναψε φωτιές λέγοντας πως θα ήταν εντάξει, εάν το Τελ Αβίβ κατακτούσε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή Η συνέντευξη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί εισήλθαν στο Ιράν ρωσικά αεροσκάφη και γιατί ο Νετανιάχου τεστάρει τις πυρηνικές δυνατότητες της χώρας;

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-02/%CE%A1%CF%89%CF%83%CE%B9%CE%B1_0.jpg?itok=c-rn0Bu_" /><br /><br />Το Ισραήλ εντόπισε μαζικές κινήσεις του πυραυλικού οπλοστασίου της Χεζμπολάχ που ετοιμάζει επίθεση στο Ισραήλ - Το ερώτημα είναι αν και οι Τούρκοι επιχειρήσουν να εκμεταλλευτούν το πολεμικό σκηνικό στην περιοχή;<br /><br />Μπαρούτι μυρίζει όχι μόνο γύρω από το Ιράν, αλλά και στην Ανατολική Μεσόγειο όπου η Χεζμπολάχ ετοιμάζει αντίποινα κατά του Ισραήλ, καθώς όλες οι αμερικανικές βάσεις είναι σε ύψιστη επιφυλακή διότι τα σενάρια λένε ότι από σήμερα το βράδυ, μπαίνουμε σε φάση πολέμου. <br /><br />Πληροφορίες σε κοινωνικά δίκτυα ανέφεραν ότι αεροσκάφη του ρωσικού Υπουργείου Εκτάκτων Αναγκών εισήλθαν στον εναέριο χώρο του Ιράν, τα οποία προσγειώθηκαν στο αεροδρόμιο της Τεχεράνης.<br /><br />Οι κινήσεις αυτές θα μπορούσαν να υποδηλώνουν μια τελική εκκένωση Ρώσων αξιωματούχων και επιστημόνων, αν και δεν έχει εκδοθεί επίσημη επιβεβαίωση.<br /><br />Το Ισραήλ ταυτόχρονα, ετοιμάζεται να δοκιμάσει ξανά τις πυρηνικές του δυνατότητες, καθώς ο Τραμπ είναι απογοητευμένος από τις διαπραγματεύσεις για τα πυρηνικά του Ιράν και ετοιμάζεται να χτυπήσει ιρανικές βαλλιστικές εγκαταστάσεις.<br /><br />Το Ισραήλ εντόπισε μαζικές κινήσεις του πυραυλικού οπλοστασίου της Χεζμπολάχ, η οποία ετοιμάζεται να συμμετάσχει στον περιφερειακό πόλεμο.<br /><br />Ιρανική πηγή άμυνας φέρεται να μετέφερε αυτό σε ρωσικό ΜΜΕ, χαρακτηρίζοντάς το ως άμεση απάντηση στην τεράστια στρατιωτική συγκέντρωση των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή, την οποία το Ιράν θεωρεί ως «εκβιασμό» τόσο εναντίον του εαυτού του όσο και εναντίον των αραβικών κρατών.<br /><br />Η φράση υποδηλώνει ότι η Τεχεράνη δεν θα περιορίσει τα αντίποινα σε ένα μόνο μέτωπο ή σε αναλογική δράση, αλλά θα μπορούσε να τα επεκτείνει σε περιφερειακό επίπεδο, ενδεχομένως στοχεύοντας αμερικανικές βάσεις, ισραηλινές εγκαταστάσεις, ναυτιλία στο Στενό του Ορμούζ ή άλλα περιουσιακά στοιχεία.<div><br />Πράσινο φως δίνει ο Λευκός Οίκος για επίθεση στο Ιράν<br /><br />Νέες πληροφορίες και σενάρια αναφέρουν ότι επίκειται επίθεση των αμερικανικών δυνάμεων από σήμερα το βράδυ έως Δευτέρα ή Τρίτη, σύμφωνα με πρώην στέλεχος της CIA.<br /><br />Πηγή του Λευκού Οίκου είπε στον πρώην αξιωματικό της CIA, Τ.Κυριακού, ότι ο Τραμπ αποφάσισε να επιτεθεί στο Ιράν τη Δευτέρα ή την Τρίτη.<br /><br />Ο Κυριακού ανέφερε επίσης εσωτερικές διενέξεις στον Οβάλ γραφείο, αφού ο Αντιπρόεδρος Τ. Βάνς και η Διευθύντρια Εθνικών Πληροφοριών Τούλσι Γκάμπαρντ φέρονται να αντιτίθενται στο σχέδιο, ενώ ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο Υπουργός Άμυνας Π. Χέγκεσθ και οι Αρχηγοί των Ενόπλων Δυνάμεων λέγεται ότι συμφωνούν για μια επίθεση τώρα στην Τεχεράνη.<br /><br />Το σίγουρο είναι ότι κάθε ημέρα που περνά σπαταλώνται πολλά εκατ, δολάρια στις αμερικανικές δυνάμεις στην περιοχή του Περσικού Κόλπου, ενώ η αναμονή " σκοτώνει" το ηθικό ως γνωστόν.</div><div>  <br />Οι Ιρανοί φοιτητές κάνουν εξέγερση κατά των Μουλάδων<br /><br /> Φοιτητικές διαμαρτυρίες ξέσπασαν σήμερα σε μεγάλα πανεπιστήμια στην Τεχεράνη και τη Μασάντ, σηματοδοτώντας τις πρώτες διαδηλώσεις αυτής της κλίμακας από την θανατηφόρα καταστολή της κυβέρνησης τον περασμένο μήνα. Φοιτητές από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Sharif, το Πανεπιστήμιο Shahid Beheshti, το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Amirkabir και το Πανεπιστήμιο Ιατρικών Επιστημών της Μασάντ πραγματοποίησαν καθιστικές διαμαρτυρίες και συγκεντρώσεις.<br /><br />Οι συγκρούσεις στο Πανεπιστήμιο Sharif άφησαν αρκετούς φοιτητές τραυματίες. Τα πλήθη φώναζαν έντονα αντικαθεστωτικά συνθήματα όπως «Θάνατος στον Χαμενεΐ», «Ζήτω ο Σάχης», «Για κάθε έναν που σκοτώνεται, χίλιοι θα ξεσηκωθούν», «Θάνατος στον δικτάτορα», «Αυτό είναι το τελικό μήνυμα, και ο στόχος είναι ολόκληρο το καθεστώς», «Μετά από όλα αυτά τα χρόνια εγκλήματος, θάνατος σε αυτή την κηδεμονία» και «Ελευθερία! Ελευθερία! Ελευθερία!».<br /><br />Κάποιοι διαδηλωτές κάλεσαν ανοιχτά τις Ηνωμένες Πολιτείες να παρέμβουν, δηλώνοντας ότι οι Ιρανοί θα «τελειώσουν τη δουλειά».<br /><br />Σε ένα ξεχωριστό περιστατικό, οι δυνάμεις ασφαλείας άνοιξαν πυρ εναντίον άοπλων πολιτών στο Αμπντάναν, στην επαρχία Ιλάμ, όπου οι διαμαρτυρίες συνεχίζονται από σήμερα το πρωί.<br /><br />Οι 40ήμερες τελετές μνήμης για όσους σκοτώθηκαν στις προηγούμενες ταραχές σε εθνικό επίπεδο πυροδότησαν επίσης νέες συγκεντρώσεις σε νεκροταφεία σε όλη τη χώρα.<br /><br />Αν οι ΗΠΑ χτυπήσουν το Ιράν, υπάρχει η πεποίθηση ότι αυτή η πολεμική αναμέτρηση θα απλωθεί μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο, και αυτό σίγουρα δεν είναι καλό για τις χώρες της περιοχής, συμπεριλαμβανομένης και της χώρας μας. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί εισήλθαν στο Ιράν ρωσικά αεροσκάφη και γιατί ο Νετανιάχου τεστάρει τις πυρηνικές δυνατότητες της χώρας;

Το Ισραήλ εντόπισε μαζικές κινήσεις του πυραυλικού οπλοστασίου της Χεζμπολάχ που ετοιμάζει επίθεση στο Ισραήλ - Το ερώτημα είναι αν και οι Τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποκάλυψη: Το Ισραήλ προετοιμάστηκε για αμερικανική επίθεση αυτό το Σαββατοκύριακο .

<img height="125" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/02/B-2_Spirit_original-1-1068x668.jpg" width="753" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τι άλλαξε την περασμένη Πέμπτη. Η αλλαγή στρατηγικής</span></h3>Το Ισραήλ προετοιμαζόταν για μια αμερικανική επίθεση στο Ιράν, αλλά προς την Πέμπτη έγινε σαφές ότι είχε αναβληθεί για άλλη ημερομηνία, ίσως όχι μακριά. Το υπουργικό συμβούλιο θα συνεδριάσει, η πιθανότητα συμφωνίας εξακολουθεί να είναι στο τραπέζι. Στην Τεχεράνη, στάλθηκε ένα απειλητικό μήνυμα μέσω λιβανέζικου καναλιού: «Η παγκόσμια τάξη θα καταρρεύσει, η Κίνα και η Ρωσία θα έχουν διαφορετικούς υπολογισμούς». Οι σκέψεις που θα καθορίσουν το χρονοδιάγραμμα – και η πιθανότητα να βλάψουν τον Χαμενεΐ και τον γιο του<br /><br />Μετά την αναβολή της περασμένης Πέμπτης, το υπουργικό συμβούλιο πολιτικής ασφάλειας θα συνεδριάσει σήμερα (Κυριακή) για να συζητήσει τις προετοιμασίες για μια αμερικανική επίθεση στο Ιράν, τόσο σε αμυντικό όσο και σε επιθετικό επίπεδο. Η υπόθεση εργασίας είναι ότι το Ισραήλ θα βοηθήσει τους Αμερικανούς – και ότι θα υπάρξει καταμερισμός εργασίας μεταξύ των χωρών. Στην πραγματικότητα, το Ισραήλ είχε ήδη προετοιμαστεί για μια επίθεση κατά τη διάρκεια του τρέχοντος Σαββατοκύριακου, αλλά προς την Πέμπτη έγινε σαφές ότι αναβλήθηκε για άγνωστη ημερομηνία – αλλά όχι μακριά.<br /><br />Παράλληλα με όλα αυτά, η πιθανότητα πολιτικής διευθέτησης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν εξακολουθεί να υπάρχει στα χαρτιά, αν και σε αυτό το στάδιο φαίνεται ότι η πιθανότητα στρατιωτικής κλιμάκωσης είναι πολύ μεγαλύτερη. Τα θεμελιώδη κενά στις θεμελιώδεις αντιλήψεις των μερών καθιστούν δύσκολη τη διαμεσολάβηση, και η Ουάσιγκτον βλέπει ακόμη και το καθεστώς του Αγιατολάχ ως αποδυναμωμένο και οικονομικά και πολιτικά αδύναμο – έτσι ώστε να μπορούν να του επιβληθούν εκτεταμένες παραχωρήσεις. Στην Τεχεράνη, από την άλλη πλευρά, προτιμούν να ρισκάρουν μια στρατιωτική αντιπαράθεση παρά να παρουσιάζονται ως παραδομένοι στις αμερικανικές επιταγές.<br /><br />Η απόφαση για το αν οι ιρανικές προτάσεις συμβιβασμού θα παρουσιαστούν ως επίτευγμα που θα δικαιολογήσει την αποφυγή του πολέμου εξαρτάται όχι μόνο από τις τάξεις του επαγγέλματος, αλλά σε μεγάλο βαθμό από έναν άνθρωπο: τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Εάν αποφασίσει ότι οι παραχωρήσεις δεν επαρκούν, οποιοδήποτε σενάριο – από μια περιορισμένη και μερική συμφωνία έως μια επίθεση πλήρους κλίμακας – παραμένει στο τραπέζι.<br /><br />Και αν τελικά επιλεγεί η επιλογή μιας στρατιωτικής αντιπαράθεσης, οι δυνατότητες του Ιράν να προκαλέσει σημαντική ζημιά στο Ισραήλ, στις αμερικανικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή και στα κράτη του Κόλπου δεν πρέπει να υποτιμηθούν. Η γκάμα βαλλιστικών πυραύλων, drones και περιφερειακών πληρεξουσίων του δίνει τη δυνατότητα να αντιδράσει επώδυνα. Ωστόσο, τα τελευταία δύο χρόνια, έχει αναπτυχθεί ένας δημόσιος και ασφαλιστικός διάλογος που μερικές φορές τείνει να ενισχύει τη δύναμη του αντιπάλου, είτε πρόκειται για το Ιράν είτε για οργανισμούς όπως η Χεζμπολάχ, ενώ ταυτόχρονα υποτιμά τις επιθετικές και αμυντικές ικανότητες του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Μια στρατιωτική σύγκρουση, εάν συμβεί, δεν θα κλιμακωθεί απαραίτητα σε έναν παρατεταμένο και αναποφάσιστο πόλεμο φθοράς. Τα αεροπορικά, τα μυστικά και τα τεχνολογικά πλεονεκτήματα του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών μπορεί να επιτρέψουν σχετικά σύντομες και στοχευμένες κινήσεις που θα προκαλέσουν σοβαρές ζημιές στα πυραυλικά και πυρηνικά συστήματα – ακόμη και αν δεν οδηγήσουν σε άμεση αλλαγή καθεστώτος.<br /><br />Εν τω μεταξύ, η αμερικανική διαδικασία λήψης αποφάσεων εγείρει ερωτήματα. Ξεκίνησε με δημόσια μηνύματα υποστήριξης προς τους διαδηλωτές στο Ιράν, συνεχίστηκε με συνεπείς διαπραγματεύσεις και συνοδεύτηκε από στρατιωτικές απειλές και επιχειρησιακές προετοιμασίες. Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι στο παρελθόν, οι πυρηνικές και πυραυλικές δυνατότητες του Ιράν δεν θεωρούνταν επαρκείς λόγοι για έναν ολοκληρωτικό πόλεμο.<br /><br />Ωστόσο, από την οπτική γωνία του Ισραήλ, οι εξελίξεις μπορεί να εκληφθούν ως παράθυρο ευκαιρίας. Η Ιερουσαλήμ ανησυχεί όχι μόνο για το πυρηνικό πρόγραμμα αλλά και – και ίσως κυρίως – για την ενίσχυση του συστήματος πυραύλων ακριβείας του Ιράν. Η στενή συνεργασία με τις ΗΠΑ μπορεί να επιτρέψει συστηματική ζημιά στην υποδομή παραγωγής, αποθήκευσης και εκτόξευσης – και ίσως ακόμη και να αποσταθεροποιήσει το καθεστώς επιτιθέμενη στα κέντρα εξουσίας και τους μηχανισμούς καταστολής.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αποκάλυψη: Το Ισραήλ προετοιμάστηκε για αμερικανική επίθεση αυτό το Σαββατοκύριακο .

Τι άλλαξε την περασμένη Πέμπτη. Η αλλαγή στρατηγικής Το Ισραήλ προετοιμαζόταν για μια αμερικανική επίθεση στο Ιράν, αλλά προς την Πέμπτη έγι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινοί: ”Κίνηση-ματ της Αθήνας κατά Άγκυρας-Ειδική «ρήτρα Τουρκίας» στις διεθνείς συμβάσεις προμήθειας οπλικών συστημάτων”-”Βράζουν” οι Τούρκοι ”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://images.maariv.co.il/image/upload/f_auto,fl_lossy/c_fill,g_faces:center,h_400,w_711/1018630" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="711" height="113" src="https://images.maariv.co.il/image/upload/f_auto,fl_lossy/c_fill,g_faces:center,h_400,w_711/1018630" width="671" /></a></div><div><br /></div>Ο Έλληνας Υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας αποφάσισε να εφαρμόσει ένα νέο δόγμα στις αμυντικές προμήθειες της χώρας, με επίκεντρο τη «ρήτρα Τουρκίας» στις διαπραγματεύσεις για μελλοντικές συμφωνίες όπλων.<br /><br />Στο πλαίσιο έρευνας αγοράς που διεξήγαγε το Ελληνικό Ναυτικό για την αγορά νέων υποβρυχίων, ο Δένδιας σκοπεύει να διασφαλίσει, ενδεχομένως ακόμη και μέσω μιας δεσμευτικής συμβατικής ρήτρας, ότι τα συστήματα μάχης που πωλούνται στην Ελλάδα δεν θα παραδίδονται ταυτόχρονα στην Τουρκία. Αξιωματούχοι στην Αθήνα τόνισαν ότι χωρίς μια τέτοια δέσμευση, δεν έχει νόημα να δαπανώνται δισεκατομμύρια σε εξοπλισμούς όταν η άλλη πλευρά αποκτά πανομοιότυπες δυνατότητες.<br /><br />Η κίνηση αυτή έρχεται εν μέσω έντονης απογοήτευσης στην Ελλάδα για την προηγούμενη συμπεριφορά της Γερμανίας, η οποία πούλησε υποβρύχια τύπου 214 τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Τουρκία, μια κίνηση που διέβρωσε το στρατηγικό πλεονέκτημα της Αθήνας στη Μεσόγειο. Παρά τις εκτεταμένες διπλωματικές προσπάθειες που κατέβαλε ο Δένδιας στο παρελθόν με το Βερολίνο, τη Μαδρίτη και τη Ρώμη για την επιβολή εμπάργκο όπλων, το τουρκικό ναυτικό άρχισε να παραλαμβάνει τα νέα υποβρύχια, με το πρώτο “Piri Reis” να τίθεται σε υπηρεσία τον Αύγουστο του 2024 και το δεύτερο “Hizir Reis” τον Νοέμβριο του 2025.<br /><br />Ο τρέχων διαγωνισμός για τα υποβρύχια αμφισβητείται από εταιρείες από τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, τη Νότια Κορέα και τη Σουηδία. Η Αθήνα απαιτεί τώρα συμμετοχή 25% από την τοπική βιομηχανία στο έργο. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, υπάρχει οργή στο ελληνικό ναυτικό προς τη Γερμανία, όχι μόνο για την προμήθεια όπλων στην Άγκυρα, αλλά και για την αδυναμία ανταπόκρισης στα αιτήματα αναβάθμισης του υφιστάμενου στόλου υποβρυχίων της Ελλάδας.<br /><br />Παράλληλα με αυτές τις κινήσεις, ο Δένδιας επισκέφθηκε πρόσφατα τις Ηνωμένες Πολιτείες και συναντήθηκε με τον Υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ Pete Hasseth και τον Υφυπουργό Άμυνας για την Πολιτική Elbridge Colby. Οι συναντήσεις χαρακτηρίστηκαν παραγωγικές και επικεντρώθηκαν στις προκλήσεις που θέτει η Τουρκία και στις προσπάθειές της να επιστρέψει στο πρόγραμμα F-35, με Αμερικανούς αξιωματούχους να εκφράζουν κατανόηση για τις ανάγκες ασφαλείας της Ελλάδας.”<br /><br />Τι αναφέρουν τα τουρκικά ΜΜΕ<br /><br />Το δίκτυο CNN Türk, με τίτλο «Το σχέδιο της Ελλάδας για το “εμπόδιο της Τουρκίας”: Εφαρμόζει ένα νέο στρατιωτικό δόγμα», αναφέρει πως η Αθήνα επιδιώκει να προσθέτει όρους στα συμβόλαια αγοράς όπλων από το εξωτερικό, ώστε να εμποδίζεται η πώληση αντίστοιχων συστημάτων στην Άγκυρα.<br /><br />Το δημοσίευμα αναφέρεται σε επιστολές του 2020 προς Γερμανία, Ισπανία και Ιταλία για εμπάργκο όπλων στην Τουρκία, ενώ σημειώνει χαρακτηριστικά: «Στην πραγματικότητα, η βάση της στάσης του Νίκου Δένδια κατά της Τουρκίας έγκειται στο γεγονός ότι η Τουρκία διαθέτει μια αυτοδύναμη αμυντική δύναμη που δεν εξαρτάται από εξωτερικές πηγές».<div><br />Sozcu<br /><br />Σε ιδιαίτερα οξείς τόνους, η εφημερίδα Sozcu έχει ως τίτλο «Ξεδιάντροπη πρόταση των Ελλήνων: “Όρος Τουρκίας” στις αμυντικές δαπάνες», και αναφέρει πως η Αθήνα θα παράσχει κρατική στήριξη προς εταιρείες που θα δεσμεύονται να μην μοιράζονται τεχνολογία με την Τουρκία.<br /><br />Σύμφωνα με το Sözcü, κύκλοι στην Αθήνα εκτιμούν ότι σε διαφορετική περίπτωση θα αποδυναμωνόταν ο αποτρεπτική ισχύος της Ελλάδας, με επενδύσεις δισεκατομμυρίων ευρώ.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a></div><div><br /></div><div>  <br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραηλινοί: ”Κίνηση-ματ της Αθήνας κατά Άγκυρας-Ειδική «ρήτρα Τουρκίας» στις διεθνείς συμβάσεις προμήθειας οπλικών συστημάτων”-”Βράζουν” οι Τούρκοι ”

Ο Έλληνας Υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας αποφάσισε να εφαρμόσει ένα νέο δόγμα στις αμυντικές προμήθειες της χώρας, με επίκεντρο τη «ρήτρα Του...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπάρχει εντός του Ιράν εναλλακτική στο καθεστώς;

<img height="144" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/02/diadilosi-iran-texerani-frouroi-tis-epanastasis-moutzahedin-tou-laou-trump-SLpress-825x595.jpg" width="741" /><br /><br /><b>ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ</b><br />Οι προοπτικές πολιτικής αλλαγής στο Ιράν κάθε φορά που η χώρα συγκλονίζεται από μαζικές διαδηλώσεις – εν μέσω και των αμερικανικών προειδοποιήσεων για στρατιωτικό πλήγμα, περιορισμένο σύμφωνα με διεθνή ΜΜΕ, χωρίς να μπορεί να αποκλειστεί τίποτα – θέτει δύο βασικά ερωτήματα: Αν μπορεί να καταρρεύσει το καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατίας και τι θα το διαδεχθεί. Οι απόψεις διίστανται.<br /><br />Ορισμένοι αναλυτές θεωρούν ότι το σύστημα εξουσίας στο Ιράν είναι πιο ανθεκτικό απ’ όσο φαίνεται και μπορεί να επιβιώσει, ακόμη και έντονων κοινωνικών εκρήξεων ή μαζικών βομβαρδισμών – υπάρχει και το παράδειγμα του πολέμου του περασμένου Ιουνίου, όπου τα ισραηλινά πολεμικά πλήγματα οδήγησαν σε προσωρινή συσπείρωση, υπό το καθεστώς. Άλλοι εκτιμούν ότι, ακόμη και αν καταρρεύσει, η εξουσία ενδέχεται να περάσει στο Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, τον ισχυρότερο στρατιωτικο-πολιτικό θεσμό της χώρας, οδηγώντας απλώς σε μια νέα μορφή αυταρχισμού.<br /><br />Υπάρχουν και πιο αισιόδοξες εκτιμήσεις για το Ιράν. Σύμφωνα με αυτές, μια συνολική κατάρρευση του συστήματος θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο, είτε για μια δημοκρατική μετάβαση με τη συμβολή προσωπικοτήτων της διασποράς (όπως ο υιός Παχλεβί) είτε για την εγκαθίδρυση μιας συνταγματικής μοναρχίας. Κάποιοι φαντάζονται ακόμη και μια ελεγχόμενη μετάβαση, όπου πρόσωπα του ίδιου του καθεστώτος θα παρέδιδαν την εξουσία στην αντιπολίτευση. Οι εκτιμήσεις αυτές μοιάζουν υπερβολικές, με δεδομένη την πραγματικότητα στο εσωτερικό της χώρας.<br /><br />Το Ιράν πράγματι εμφανίζεται σε καμπή. Η κοινωνία είναι εξαντλημένη από δεκαετίες οικονομικής κακοδιαχείρισης, πληθωρισμού και διεθνούς απομόνωσης. Ο ανώτατος ηγέτης Αλί Χαμενεΐ είναι προχωρημένης ηλικίας και βεβαρημένης υγείας, γεγονός που εντείνει τα σενάρια διαδοχής και αβεβαιότητας. Παράλληλα, το πυρηνικό αδιέξοδο και η ένταση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, εντείνουν τους γεωπολιτικούς κινδύνους. Ωστόσο, οι συζητήσεις για την “επόμενη μέρα” παραβλέπουν τον καθοριστικό παράγοντα: Την κατάσταση της ίδιας της ιρανικής αντιπολίτευσης που ελάχιστα ωφελήθηκε από το κύμα διαμαρτυριών που συντάραξε το Ιράν.<br /><br />Ιράν: Ο χάρτης της αντιπολίτευσης<br /><br />Το βασικό πρόβλημα είναι η βαθιά διχόνοια. Η αντιπολίτευση στο Ιράν δεν διαθέτει ενιαία ηγεσία, ούτε ενοποιητική δομή. Αντιθέτως, θυμίζει “αρχιπέλαγος” ομάδων που διαφέρουν ως προς τη γεωγραφία, τη γενιά, την ιδεολογία και την εμπειρία καταστολής. Στο εσωτερικό της χώρας δρουν εργατικά σωματεία, φοιτητικοί πυρήνες, γυναικεία κινήματα, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εθνοτικές ομάδες. Όλοι συμμετείχαν στα κύματα διαμαρτυριών από το 2009 και μετά, αλλά η κρατική καταστολή και η αμοιβαία καχυποψία, δυσχεραίνουν τον συντονισμό τους.<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι εργατικές οργανώσεις – εκπαιδευτικοί, συνταξιούχοι, εργαζόμενοι στις μεταφορές – που εκφράζουν συστηματικά τη λαϊκή δυσαρέσκεια για την ακρίβεια, την ανισότητα και τη διαφθορά. Διαθέτουν κοινωνικές ρίζες και οργανωτική δομή, όμως το καθεστώς περιορίζει τη δράση τους και αποτρέπει τη σύμπραξή τους με άλλες ομάδες. Παρόλα αυτά συνεχίζουν να έχουν περιορισμένες ασφαλείς προσβάσεις στο διαδίκτυο.<br /><br />Παράλληλα, τα δίκτυα εθνοτικών μειονοτήτων, όπως οι Κούρδοι, οι Μπαλούχοι και οι Άραβες του Αχβάζ, διαθέτουν ισχυρή οργάνωση και ζητούν, όχι μόνο το τέλος της θεοκρατικής διακυβέρνησης, αλλά αποκέντρωση και πολιτισμικά δικαιώματα. Ωστόσο, οι σχέσεις τους με άλλες αντιπολιτευτικές δυνάμεις είναι εύθραυστες: Οι μειονότητες φοβούνται έναν νέο συγκεντρωτισμό, ενώ οι Πέρσες αντιπολιτευόμενοι ανησυχούν για αποσχιστικές τάσεις, ή ξένη επιρροή.<br /><br />Η καχυποψία για εξωτερικές παρεμβάσεις εντείνει τη διάσπαση. Σχεδόν κάθε παράταξη στο Ιράν έχει κατηγορηθεί για δεσμούς με ξένες δυνάμεις – από τις μοναρχίες του Κόλπου, έως τις ΗΠΑ. Παρότι τέτοιες επαφές δεν είναι ανύπαρκτες, η υπερβολική έμφαση σε αυτές υπονομεύει την οικοδόμηση εμπιστοσύνης.<br /><br />Σημαντικό ρόλο παίζουν οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών – δικηγόροι, δημοσιογράφοι, φεμινίστριες, επιστήμονες –<br />που προσπαθούν να γεφυρώσουν το χάσμα ανάμεσα σε λαϊκούς ακτιβιστές και κύκλους των ελίτ. Έχουν διατυπώσει κοινά μανιφέστα υπέρ του πλουραλισμού, της κοσμικότητας, της ισότητας φύλων και του κράτους δικαίου. Ωστόσο, συχνά υφίστανται πρώτοι την καταστολή και μένουν στο περιθώριο των ευρύτερων συνασπισμών.<br /><br />Μουσαβί, Παχλεβί και Ρατζαβί <br /><br />Υπάρχει επίσης η αντιπολίτευση εντός του ίδιου του καθεστώτος του Ιράν, με πρόσωπα που υπηρέτησαν το σύστημα, αλλά ζητούν μεταρρυθμίσεις. Ο πρώην πρόεδρος Χασάν Ρουχανί έχει προτείνει συνταγματικές αλλαγές, ενώ ο Μοχάμεντ Χαταμί έχει καλέσει σε βαθύτερες μεταρρυθμίσεις. Ο Μιρ Χοσεΐν Μουσαβί, ηγετική μορφή στο Πράσινο Κίνημα, παραμένει σε κατ’ οίκον περιορισμό. Ο Μοστάφα Τατζαντέ έχει ζητήσει ρητά δημοκρατική μετάβαση. Ωστόσο, αυτοί οι παράγοντες βρίσκονται παγιδευμένοι: Από την μία το κράτος τους περιορίζει και από την άλλη, οι νεότεροι διαδηλωτές τούς θεωρούν μέρος του προβλήματος.<br /><br />Στη διασπορά, οι αντικαθεστωτικές δυνάμεις έχουν μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων και επιρροή στα μέσα ενημέρωσης και οικονομικών πόρων. Όμως και εκεί κυριαρχούν έριδες. Οι μοναρχικοί, με επίκεντρο τον Ρεζά Παχλεβί, αποτελούν το πιο αναγνωρίσιμο ρεύμα, αλλά κατηγορούνται για επιθετική ρητορική και υπερβολική εξάρτηση από το εξωτερικό. Άλλοι φοβούνται ότι ενδεχόμενη επαναφορά της μοναρχίας θα οδηγήσει σε νέο συγκεντρωτισμό και αυταρχισμό. Ακόμη πιο αμφιλεγόμενη είναι η οργάνωση Μουτζαχεντίν-ε-Χαλκ, υπό την ηγεσία της Μαριάμ Ρατζαβί. Παρά τη δομή και τη διεθνή στήριξη που διαθέτει, αντιμετωπίζεται με καχυποψία από πολλούς Ιρανούς, λόγω του τρομοκρατικού παρελθόντος της οργάνωσης και καταγγελιών για αυταρχικές πρακτικές.<br /><br />Προσπάθειες γεφύρωσης, όπως ο “Χάρτης Mahsa” το 2023, επιχείρησαν να ενώσουν διαφορετικά ρεύματα γύρω από κοινές δημοκρατικές αρχές, αλλά κατέρρευσαν, λόγω ιδεολογικών διαφορών. Ακόμη κι αν η διασπορά ενωνόταν, θα έπρεπε να οικοδομήσει δεσμούς εμπιστοσύνης με το εσωτερικό, αναγνωρίζοντας ότι, όσοι υφίστανται την καταστολή, πρέπει να έχουν τον κύριο λόγο στις στρατηγικές αποφάσεις.<div><br />Δύσκολη η μετάβαση<br /><br />Μπορούμε να πούμε, ότι καμία ομάδα δεν μπορεί μόνη της να επιφέρει μετάβαση. Απαιτείται ένας ευρύς συνασπισμός με, έστω περιορισμένη, κοινή πλατφόρμα: Τερματισμός της κυριαρχίας του κλήρου, εγγύηση βασικών ελευθεριών, διασφάλιση της εδαφικής ακεραιότητας και μια χρονικά οριοθετημένη, διεθνώς επιτηρούμενη μετάβαση.<br /><br />Τα πιο αμφιλεγόμενα ζητήματα – μοναρχία ή δημοκρατία, βαθμός αποκέντρωσης, εξωτερική πολιτική – θα μπορούσαν να αποφασιστούν αργότερα από μια εκλεγμένη συντακτική συνέλευση. Πέραν από την κοινή διακήρυξη αρχών, η αντιπολίτευση χρειάζεται θεσμικές γέφυρες: Αποκεντρωμένα δίκτυα στο εσωτερικό του Ιράν για ανθεκτικότητα στην καταστολή, κοινοτικές δομές που θα ενισχύσουν τη λαϊκή στήριξη και έναν διαφανή μηχανισμό συντονισμού στη διασπορά. Τέλος, πρέπει να υπάρξει ρεαλιστικό σχέδιο για την “επόμενη μέρα” – τεχνοκρατικό και μη ιδεολογικό – που θα εξασφαλίσει σταθερότητα, λειτουργία βασικών υπηρεσιών και αποτροπή χάους, μετά από ενδεχόμενη πτώση του καθεστώτος.<br /><br />Χωρίς ενότητα, το καθεστώς μπορεί να επιβιώσει, όχι επειδή διαθέτει ισχυρή λαϊκή νομιμοποίηση, αλλά επειδή δεν υπάρχει αξιόπιστη και συνεκτική εναλλακτική. Βέβαια, όλα αυτά είναι τόσο πολύπλοκα, που μάλλον κάτι πολύ διαφορετικό και χαοτικό θα δούμε.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Υπάρχει εντός του Ιράν εναλλακτική στο καθεστώς;

ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ Οι προοπτικές πολιτικής αλλαγής στο Ιράν κάθε φορά που η χώρα συγκλονίζεται από μαζικές διαδηλώσεις – εν μέσω και των ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μετά τη Σόφια, αεροδρόμιο στην Ελλάδα με αυξημένη παρουσία αμερικανικών στρατιωτικών αεροσκαφών.

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CF%83%CE%BF%CF%86%CF%85%CF%81%CF%82%CE%B5%CE%BE%CE%BA%CE%BF%CF%80%CF%81%CE%B823.jpg?ssl=1"><img height="129" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CF%83%CE%BF%CF%86%CF%85%CF%81%CF%82%CE%B5%CE%BE%CE%BA%CE%BF%CF%80%CF%81%CE%B823.jpg?resize=640%2C413&ssl=1" width="744" /></a><br /><br />Τα βαλκανικά μέσα ενημέρωσης σημειώνουν ότι τα αμερικανικά αεροσκάφη βρίσκονται για άλλη μια φορά στο επίκεντρο των περιφερειακών μέσων ενημέρωσης, αφού, μετά τις ανακοινώσεις για κατάσταση έκτακτης ανάγκης <a href="https://echedoros.blog/?p=76589">στο αεροδρόμιο της Σόφιας</a>, εμφανίστηκαν επίσης πληροφορίες για αυξημένη παρουσία αμερικανικών αεροσκαφών στον κόλπο της Σούδας στην Κρήτη, την οποία ορισμένα μέσα ενημέρωσης συνδέουν με πιθανή αμερικανική δράση κατά του Ιράν.<br /><br /> Το κοινό στοιχείο και στις δύο ανακοινώσεις είναι η αυξημένη στρατιωτική αεροπορική δραστηριότητα σε μια ευαίσθητη στιγμή, αλλά χωρίς επίσημη επιβεβαίωση ότι πρόκειται για άμεση επιθετική επιχείρηση.<br /><br />Στο αεροδρόμιο της Σόφιας, σύμφωνα με στοιχεία που διαβιβάστηκαν από το Flightradar24 και μια ειδοποίηση NOTAM, οι πολιτικές πτήσεις πρόκειται να ανασταλούν προσωρινά για δύο σύντομες νυχτερινές περιόδους στις 23 και 24 Φεβρουαρίου, με μόνο στρατιωτικά αεροσκάφη να επιτρέπεται η προσγείωση και η απογείωση.<br /><br />Η ίδια η διατύπωση έχει ανοίξει περιθώρια για εικασίες, ειδικά επειδή τέτοιοι περιορισμοί σπάνια περνούν απαρατήρητοι όταν συμπίπτουν με ευρύτερες γεωπολιτικές εντάσεις.<br /><br />Στην Ελλάδα, και πιο συγκεκριμένα προς τον κόλπο της Σούδας στην Κρήτη, υπάρχει αυξημένη συγκέντρωση αμερικανικών αεροσκαφών.<br /><br />Ο κόλπος της Σούδας δεν είναι ένα συνηθισμένο σημείο στον χάρτη, αλλά ένας στρατηγικός κόμβος στην ανατολική Μεσόγειο που χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια για υλικοτεχνική υποστήριξη, ανεφοδιασμό, μεταφορά και επιχειρησιακό συντονισμό των αμερικανικών και νατοϊκών δυνάμεων.<br /><br /> Γι’ αυτό και οποιαδήποτε ξαφνική αύξηση της παρουσίας εκεί διαβάζεται αυτόματα μέσα από ένα πρίσμα ασφαλείας, όχι μόνο τεχνικά.<br /><br />Ωστόσο, η πιο σημαντική αναλυτική διάκριση είναι μεταξύ «δεικτών» και «αποδεικτικών στοιχείων». Η αυξημένη παρουσία αμερικανικών αεροσκαφών, οι προσωρινοί περιορισμοί στις πολιτικές πτήσεις και η αυξημένη στρατιωτική κίνηση μπορεί να υποδηλώνουν προετοιμασία, προληπτική ανάπτυξη, υλικοτεχνική υποστήριξη ή επίδειξη δύναμης.<br /><br /> Αλλά δεν αποτελούν επαρκή στοιχεία από μόνα τους ότι έχει ήδη ληφθεί απόφαση για την έναρξη μιας συγκεκριμένης επίθεσης.<br /><br />Η περιοχή δείχνει σημάδια αυξημένης στρατιωτικής ετοιμότητας και συντονισμού, ενώ ο λόγος και ο συγκεκριμένος σκοπός αυτών των κινήσεων παραμένουν θέμα ερμηνείας.<br /><br />Η Ανατολική Μεσόγειος και τα Βαλκάνια αναδύονται για άλλη μια φορά ως υλικοτεχνικό σκηνικό για μεγαλύτερη γεωπολιτική ένταση.<br /><br />Υπό αυτές τις συνθήκες, είναι ζωτικής σημασίας να ακολουθούνται οι επίσημες ανακοινώσεις, οι NOTAM και τα επαληθευμένα δεδομένα πτήσεων, αντί να εξάγονται συμπεράσματα που βασίζονται αποκλειστικά στην εντύπωση αυξημένης δραστηριότητας.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μετά τη Σόφια, αεροδρόμιο στην Ελλάδα με αυξημένη παρουσία αμερικανικών στρατιωτικών αεροσκαφών.

Τα βαλκανικά μέσα ενημέρωσης σημειώνουν ότι τα αμερικανικά αεροσκάφη βρίσκονται για άλλη μια φορά στο επίκεντρο των περιφερειακών μέσων ενημ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θράκη: Προπαγάνδα από τον ψευδομουφτή Τράμπα – Μήνυμα για το Ραμαζάνι στον «τουρκικό κόσμο»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://iskra.gr/wp-content/uploads/2026/02/0-1-34.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="655" height="122" src="https://iskra.gr/wp-content/uploads/2026/02/0-1-34.png" width="671" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Θρησκευτικό μήνυμα με πολιτικές αιχμές</span></h3><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Σε περίοδο που ο μήνας του Ραμαζανίου σηματοδοτεί για τους μουσουλμάνους παγκοσμίως πνευματική περισυλλογή, ειρήνη και αλληλεγγύη, το πρόσφατο διάγγελμα του ψευδομουφτή Ξάνθης Μουσταφά Τράμπα προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στη Θράκη. Αν και το μεγαλύτερο μέρος της ομιλίας κινήθηκε σε θρησκευτικό πλαίσιο, περιλαμβάνοντας αναφορές στη νηστεία και κορανικά αποσπάσματα, το περιεχόμενο γρήγορα απέκτησε πολιτικό χαρακτήρα.Επιμέλεια για το Newsbreak<br />Αμφισβήτηση του θεσμικού πλαισίου της Μειονότητας<br /><br />Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται η επιλογή του κ. Τράμπα να χρησιμοποιήσει τον όρο «Μουσουλμάνοι Τούρκοι», παρακάμπτοντας τον θρησκευτικό προσδιορισμό της Μουσουλμανικής Μειονότητας όπως αυτός προβλέπεται από τις διεθνείς συνθήκες. Η διατύπωση αυτή ερμηνεύεται ως πλήρης ταύτιση με τη ρητορική και τις αναθεωρητικές θέσεις της Τουρκίας.<br />Επικρίσεις για τη στάση απέναντι στην κοινωνική συμβίωση<br /><br />Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν οι αναφορές του ψευδομουφτή στην εκπαιδευτική και κοινωνική πραγματικότητα της Θράκης. Σε αυτό το πλαίσιο, χαρακτήρισε τη συμμετοχή μαθητών σε έθιμα όπως τα κάλαντα ως «αφομοιωτική πρακτική», θέση που στοχοποιεί δράσεις διαπολιτισμικής επαφής και επιχειρεί να ορθώσει διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των θρησκευτικών κοινοτήτων. Παράλληλα, η ρητορική περί κινδύνου απώλειας της «ταυτότητας» και απομάκρυνσης από τις «ρίζες» αποδίδεται ως προσπάθεια καλλιέργειας αισθήματος απειλής και φόβου.<div><br />Ευχή με σαφή γεωπολιτική αναφορά<br /><br />Στο κλείσιμο του διαγγέλματος, η ευχή για το Ραμαζάνι απευθύνθηκε ειδικά στον «ισλαμικό και τουρκικό κόσμο», επιλογή που ενισχύει την εικόνα πολιτικής στόχευσης και απομάκρυνσης από τον ρόλο μιας θρησκευτικής ηγεσίας που απευθύνεται στο σύνολο της τοπικής κοινωνίας.<br /><br />Όπως αναφέρει το <a href="https://rodopipress.gr/mustafa-trampa-dichastiko-kirygma-ramazani-2026/">rodopipress.gr</a>, το μήνυμα του Μουσταφά Τράμπα ξεπερνά τα όρια ενός θρησκευτικού κηρύγματος και εγείρει ζητήματα κοινωνικής συνοχής στη Θράκη. Η αμφισβήτηση πρακτικών συνύπαρξης και η πολιτικοποίηση της θρησκευτικής ρητορικής ενδέχεται να επιτείνουν τον διχασμό, σε μια περιοχή όπου η ειρηνική συμβίωση αποτελεί διαχρονικό ζητούμενο.<div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="370" src="https://www.youtube.com/embed/hPwl8gT6m6w" width="647" youtube-src-id="hPwl8gT6m6w"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Θράκη: Προπαγάνδα από τον ψευδομουφτή Τράμπα – Μήνυμα για το Ραμαζάνι στον «τουρκικό κόσμο»

Θρησκευτικό μήνυμα με πολιτικές αιχμές Γιάννης Κολεΐδης Σε περίοδο που ο μήνας του Ραμαζανίου σηματοδοτεί για τους μουσουλμάνους παγκοσμίως ...

Διαβάστε την συνέχεια

Άραμ Χαμπαριάν: Απολύστε τον Τομ Μπάρακ.540 αναφορές για στενή σχέση με τον Τζέφρι Έπσταϊν.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/02/FireBarrack-630x400.jpg" width="739" /><br /><br /><br />Του <b>Άραμ Χαμπαριάν</b>*<br /><br />Απόλυση. Ο Τομ Μπάρακ πρέπει να δει την πόρτα της εξόδου.<br /><br />Όχι παραίτηση λόγω συνταξιοδότησης. Όχι μετάθεση. Όχι αθόρυβη ανακύκλωση σε κάποιον άλλο ρόλο. Απόλυση – και μάλιστα στον προαύλιο χώρο του Λευκού Οίκου. Γιατί; Η απάντηση βρίσκεται στα έγγραφα της υπόθεσης Έπσταϊν.<br /><br />Περισσότερες από 540 αναφορές στα πρόσφατα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπουργείου Δικαιοσύνης αποκαλύπτουν ότι ο Τομ Μπάρακ -ο Αμερικανός πρεσβευτής μας στην Τουρκία- διατηρούσε στενή προσωπική και επιχειρηματική σχέση με τον Τζέφρι Έπσταϊν, πριν, κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά την πολύκροτη καταδίκη του τελευταίου το 2008 για κακουργηματικά σεξουαλικά εγκλήματα εις βάρος ανηλίκων.<br /><br />Ακόμη και μετά την έκτιση της ποινής φυλάκισης του Έπσταϊν, η ηλεκτρονική αλληλογραφία δείχνει τον Έπσταϊν να ζητά από τον Μπάρακ να του στείλει φωτογραφίες του ίδιου «και του παιδιού – κάνε με να χαμογελάσω».<br /><br />Ο Μπάρακ έφτασε στο σημείο να αποκαλεί τον Έπσταϊν «πρότυπό» του και προσφέρθηκε (αστειευόμενος, όπως φαίνεται) να εργαστεί γι’ αυτόν ως μπάτλερ.<br /><br />Ο ένας υποσχόταν πίστη στον άλλον – με τον Έπσταϊν να γράφει «Είμαι πάντα εδώ για σένα» και τον Μπάρακ να απαντά: «Και εγώ για σένα!!!».<br /><br />Αυτές οι στιχομυθίες προέρχονται από τα έγγραφα που έχουν αποχαρακτηριστεί μέχρι στιγμής, χωρίς να περιλαμβάνονται οι συνομιλίες που φέρεται να μεταφέρθηκαν στην κρυπτογραφημένη εφαρμογή Signal κατόπιν προτροπής του Έπσταϊν.<br /><br />Όπως μπορεί να βεβαιώσει οποιοσδήποτε μαθητής πολιτικής αγωγής, οι Αμερικανοί πρεσβευτές αντιπροσωπεύουν κάτι παραπάνω από έναν μεμονωμένο πολιτικό· αντιπροσωπεύουν το έθνος μας και τις θεμελιώδεις αξίες μας.<br /><br />Τις βασικές πεποιθήσεις που μας ενώνουν: την προσήλωση στο κράτος δικαίου, την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και, ίσως πάνω από όλα, την προστασία των αθώων παιδιών από εκείνους που θα τα κακοποιούσαν.<br /><br />Όταν σε κάποιον που διατηρούσε τεκμηριωμένη σχέση με έναν καταδικασμένο δράστη σεξουαλικών εγκλημάτων κατά παιδιών ανατίθεται μια τέτοια ευθύνη, αυτό δεν κηλιδώνει μόνο τον Πρόεδρο, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ή την κυβέρνηση των ΗΠΑ – αποτελεί όνειδος για εμάς ως έθνος. Αποδυναμώνει το ηθικό κύρος της Αμερικής στην παγκόσμια σκηνή.<br /><br />Από την πλευρά μας, οι Αρμενοαμερικανοί αντιτιθέμεθα εδώ και καιρό στον διορισμό του Μπάρακ, ήδη από το 2015, όταν προέβη σε δηλώσεις που υποτιμούσαν τους Αρμένιους ως «φυλετικούς» (tribal) και απέρριπτε τη Γενοκτονία των Αρμενίων ως μια «παλιά εντύπωση» στην οποία μένουν προσκολλημένοι.<br /><br />Η Αρμενική Εθνική Επιτροπή Αμερικής (ANCA) είχε απαντήσει τότε ζητώντας την παραίτησή του.<br /><br />Τα πράγματα όμως γίνονται χειρότερα. Τα έγγραφα Έπσταϊν αποκαλύπτουν ότι ο Μπάρακ συνδεόταν με τις προσπάθειες της τουρκικής κυβέρνησης να εμποδίσει την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τις ΗΠΑ, όπως επιβεβαιώθηκε και από τη δημόσια ομολογία του πρώην Υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας, Αχμέτ Νταβούτογλου.<br /><br />Πολύ πριν υπηρετήσει ως Πρεσβευτής και αρνηθεί επίσημα τη Γενοκτονία των Αρμενίων ως Αμερικανός αξιωματούχος, συντασσόταν ως ιδιώτης με μια ξένη κυβέρνηση για να υπονομεύσει την ειλικρινή αμερικανική απόδοση τιμής στη μνήμη αυτού του εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας. Και καθ’ όλο αυτό το διάστημα, παρέμενε συνδεδεμένος με τον κύκλο του Έπσταϊν.<br /><br />Για να είμαστε σαφείς: Το ζήτημα δεν είναι κομματικό. Δεν είναι πολιτικό. Είναι βαθιά ηθικό.<br /><br />Ο Τομ Μπάρακ είναι ένας άνθρωπος που αρνείται μια γενοκτονία και παρέμεινε πιστός σε έναν καταδικασμένο διακινητή παιδιών για σεξουαλική εκμετάλλευση. Δεν έχει καμία θέση στη δημόσια διοίκηση των ΗΠΑ – ούτε ως απλός υπάλληλος, ούτε ως πρεσβευτής.<div><br /><b><i>*Ο Άραμ Χαμπαριάν είναι ο εκτελεστικός διευθυντής της Αρμενικής Εθνικής Επιτροπής Αμερικής (ANCA).</i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Άραμ Χαμπαριάν: Απολύστε τον Τομ Μπάρακ.540 αναφορές για στενή σχέση με τον Τζέφρι Έπσταϊν.

Του Άραμ Χαμπαριάν * Απόλυση. Ο Τομ Μπάρακ πρέπει να δει την πόρτα της εξόδου. Όχι παραίτηση λόγω συνταξιοδότησης. Όχι μετάθεση. Όχι αθόρυβη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Χαμενεϊ ετοιμάζεται για το σενάριο της δολοφονίας του…

<img height="133" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2026/02/Ali-Khamenei-1.jpg" width="750" /><br /><br /><div>Ο Χαμενεϊ ετοιμάζεται για το σενάριο της δολοφονίας του από αμερικανο-ισραηλινή επίθεση: Αναβάθμισε σε ρόλο – κλειδί τον Λαριτζανί, αποκαλύπτουν οι New York Times<br /><br />Ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, έδωσε οδηγίες σε ανώτερους συνεργάτες του για το πώς να ενεργήσουν σε περίπτωση που σκοτωθεί σε πιθανές αμερικανικές ή ισραηλινές επιδρομές, αναφέρουν οι <a href="https://www.nytimes.com/2026/02/22/world/middleeast/iran-larijani-khamenei-pezeshkian.html">New York Times</a> , περιγράφοντας σχέδια έκτακτης ανάγκης που περιλαμβάνουν διαδοχικές εντολές και επείγουσες ιεραρχίες διοίκησης.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στο αποκορύφωμα των πανεθνικών διαδηλώσεων τον περασμένο μήνα και εν μέσω αυξανόμενων απειλών των ΗΠΑ για στρατιωτική δράση, ο Χαμενεΐ ανέδειξε τον μακροχρόνιο έμπιστο συνεργάτη του Αλί Λαριτζανί – πρώην διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης και βετεράνο πολιτικό – σε κεντρικό κυβερνητικό ρόλο, τοποθετώντας τον ουσιαστικά στο τιμόνι των κρατικών υποθέσεων.<br />Επικαλούμενη συνεντεύξεις με ανώτερους Ιρανούς αξιωματούχους, μέλη των Φρουρών της Επανάστασης και πρώην διπλωμάτες, οι New York Times αναφέρουν ότι ο Λαριτζανί έκτοτε έχει επιβλέψει την καταστολή των διαδηλώσεων, έχει διαχειριστεί τις ευαίσθητες διαπραγματεύσεις για τα πυρηνικά με την Ουάσιγκτον και έχει συντονιστεί με συμμάχους, όπως η Ρωσία, το Κατάρ και το Ομάν.<br /><br />Λέγεται επίσης ότι ηγείται του σχεδιασμού εν καιρώ πολέμου, καθώς το Ιράν προετοιμάζεται για πιθανές αμερικανικές επιθέσεις.<br /><br />Ο Χαμενεΐ φέρεται να έχει διορίσει πολλαπλά επίπεδα διαδοχής στην στρατιωτική και πολιτική ηγεσία και έχει μεταβιβάσει την εξουσία για την λήψη αποφάσεων σε έναν στενό εσωτερικό κύκλο σε περίπτωση διακοπής των επικοινωνιών μαζί του ή σε περίπτωση δολοφονίας του.<br /><br />Ενώ ο Λαριτζανί δεν θεωρείται πιθανός διάδοχος του ανώτατου ηγέτη — καθώς δεν είναι ανώτερος σιίτης κληρικός — θεωρείται ως ένας από τους πιο έμπιστους διαχειριστές κρίσεων του Χαμενεΐ.<br /><br />Το Ιράν έχει θέσει τις ένοπλες δυνάμεις του σε υψηλή επιφυλακή, έχει τοποθετήσει πυραυλικά συστήματα κοντά στο Ιράκ και κατά μήκος του Περσικού Κόλπου και έχει πραγματοποιήσει στρατιωτικές ασκήσεις στο πλαίσιο της προετοιμασίας για πιθανή σύγκρουση, αναφέρουν οι New York Times. Δημόσια, ο Χαμενεΐ εκφράζεται προκλητικά, προειδοποιώντας ότι οποιαδήποτε επίθεση θα αντιμετωπίσει μια ισχυρή απάντηση.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Χαμενεϊ ετοιμάζεται για το σενάριο της δολοφονίας του…

Ο Χαμενεϊ ετοιμάζεται για το σενάριο της δολοφονίας του από αμερικανο-ισραηλινή επίθεση: Αναβάθμισε σε ρόλο – κλειδί τον Λαριτζανί, αποκαλύπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί το Ισραήλ έσπευσε να αναγνωρίσει τη Σομαλιλάνδη. Οι κίνδυνοι.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT3PJBBazZlUtvaS2ozLqBqc64f_4lzpdyXSA&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="192" data-original-width="263" height="146" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT3PJBBazZlUtvaS2ozLqBqc64f_4lzpdyXSA&s" width="714" /></a></div><div><b><br /></b></div><div><a href="https://korybko.substack.com/p/israels-rivalry-with-turkiye-played"><b>Andrew Korybko’s </b></a></div>Το Ισραήλ αποκτά στρατηγικό βάθος κοντά στις εγκαταστάσεις της Τουρκίας στη Σομαλία για την παρακολούθηση και -εάν χρειαστεί- την καταστροφή τους εάν προκύψουν στοιχεία ότι χρησιμοποιούνται για πυρηνικούς σκοπούς, όπως υποψιάζονται τώρα τα μέσα ενημέρωσης ότι είναι ο σκοπός πίσω από το σχεδιαζόμενο εκεί διαστημοδρόμιό της και τη στρατιωτική συνεργασία της με το Πακιστάν.<br /><br />Τον Δεκέμβριο το Ισραήλ μόλις έγινε το πρώτο κράτος μέλος του ΟΗΕ που αναγνώρισε τη Σομαλιλάνδη.<br /><br />Ορισμένοι περιστασιακοί παρατηρητές πιστεύουν ότι αυτό οφείλεται στην επιθυμία για συμμαχική παρουσία κοντά στη Βόρεια Υεμένη, η οποία είναι σύμμαχος του Ιράν και ελέγχεται από τους Χούθι , ή/και πριν από τη Σομαλιλάνδη, η οποία φέρεται να δέχεται μεγάλο αριθμό κατοίκων της Γάζας.<br /><br /> Όσον αφορά την πρώτη υπόθεση, το Ισραήλ έχει ήδη αποδείξει ότι μπορεί να χτυπήσει τη Βόρεια Υεμένη χωρίς δυσκολία, επομένως δεν χρειάζεται περιφερειακή βάση για να το πράξει, ενώ η δεύτερη υποτιθέμενη επιτακτική ανάγκη δεν αποτελεί πλέον προτεραιότητα.<br /><br />Το παρόν άρθρο υποστηρίζει ότι ο πραγματικός λόγος για τον οποίο το Ισραήλ έκανε απροσδόκητα αυτή την κίνηση σε αυτή τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή οφείλεται στην αντιπαλότητά του με την Τουρκία.<br /><br /> Οι περιστασιακοί παρατηρητές πιθανώς δεν το γνωρίζουν, αλλά η Τουρκία ασκεί σήμερα επιρροή σχεδόν σε κάθε σφαίρα σημασίας στη Σομαλία, γεγονός που προσδίδει αξιοπιστία σε ένα ανησυχητικό σενάριο εθνικής ασφάλειας από την οπτική γωνία του Ισραήλ, το οποίο θα συζητηθεί σύντομα.<br /><br />Πριν φτάσουμε σε αυτό, είναι σημαντικό να εξετάσουμε εν συντομία ποια ακριβώς επιρροή έχει η Τουρκία εκεί.<br /><br />Η Τουρκική Υπηρεσία Συνεργασίας και Συντονισμού, η δική της εκδοχή της USAID, έχει υλοποιήσει περισσότερα από 500 έργα από την έναρξη των δραστηριοτήτων της το 2011.<br /><br />Η Τουρκία εκπαιδεύει επίσης σομαλικές δυνάμεις από το άνοιγμα της βάσης TURKSOM, της μεγαλύτερης στο εξωτερικό, το 2017.<br /><br /> Η οικονομική και στρατιωτική τους συνεργασία ενισχύθηκε στη συνέχεια μέσω σχετικής συμφωνίας στις αρχές του 2024 , η οποία θα εκσυγχρονίσει το σομαλικό ναυτικό σε αντάλλαγμα με τη Σομαλία, η οποία φέρεται να δίνει στην Τουρκία το 90% των εσόδων της από υπεράκτια ενέργεια .<br /><br />Το διαστημοδρόμιο<br /><br />Μέχρι το τέλος του έτους, η Σομαλία επιβεβαίωσε ότι η Τουρκία κατασκευάζει ένα διαστημοδρόμιο στην επικράτειά της, το οποίο, σύμφωνα με προηγούμενη έκθεση , θα μπορούσε να έχει τον διττό σκοπό ενός χώρου δοκιμών βαλλιστικών πυραύλων (η Ανατολική Μεσόγειος είναι πολύ συμφορημένη για να δοκιμάσει η Τουρκία τέτοια όπλα από το δικό της έδαφος, σε αντίθεση με τον δυτικό Ινδικό Ωκεανό).<br /><br />Νωρίτερα αυτό το καλοκαίρι, ο (de facto νεότερος) εταίρος της Τουρκίας, το Πακιστάν, υπέγραψε παρόμοια συμφωνία στρατιωτικής εκπαίδευσης με τη Σομαλία, αντιπροσωπεύοντας έτσι μια εμφανή σύγκλιση των στρατιωτικών τους συμφερόντων σε αυτήν τη χώρα.<br /><br />Όλα αυτά οδήγησαν στο άρθρο της δημοφιλούς εφημερίδας Israel Hayom στις αρχές Δεκεμβρίου σχετικά με το πώς « το αθόρυβο παιχνίδι ισχύος της Τουρκίας στην Ερυθρά Θάλασσα μετατρέπει τη Σομαλία σε αντιπρόσωπο », το οποίο συζήτησε ένα ανησυχητικό σενάριο εθνικής ασφάλειας που θέτει στο πλαίσιο της απόφασης του Ισραήλ για τη Σομαλιλάνδη.<br /><br />Σύμφωνα με αυτά, η Τουρκία δημιουργεί μια «δεύτερη στρατηγική γεωγραφία» στη Σομαλία για δοκιμές πυρηνικών όπλων και συστημάτων εκτόξευσης (υπό την κάλυψη του διαστημοδρομίου της), τα οποία θα μπορούσε να αποκτήσει μέσω της πυρηνικής τεχνογνωσίας του Νίγηρα και της πακιστανικής εμπειρογνωμοσύνης σε πυραύλους και πυρηνικά.<br /><br />Ενώ κάποιοι μπορεί να το χλευάσουν αυτό, οι ευχαριστίες που απηύθυνε ο Νετανιάχου στον επικεφαλής της Μοσάντ στην ανάρτησή του σχετικά με την αναγνώριση της Σομαλιλάνδης από το Ισραήλ υποδηλώνουν ότι η απόφασή του όντως καθοδηγήθηκε από πολύ σοβαρές παραμέτρους εθνικής ασφάλειας, πιθανότατα εκείνες που σχετίζονται με τα παραπάνω.<br /><br /> Αναγνωρίζοντας τη Σομαλιλάνδη, το Ισραήλ θα μπορούσε να αποκτήσει στρατηγικό βάθος κοντά στις εγκαταστάσεις της Τουρκίας στη Σομαλία για την παρακολούθηση και -εάν χρειαστεί- την καταστροφή τους εάν προκύψουν στοιχεία ότι χρησιμοποιούνται για πυρηνικούς σκοπούς.<br /><br />Από τη Σομαλιλάνδη, το Ισραήλ θα μπορούσε επίσης να ενορχηστρώσει πολιτικές εκστρατείες για την αποδυνάμωση της (αναμφισβήτητα ηγεμονικής) επιρροής της Τουρκίας στη Σομαλία, ως μέσο προληπτικής αποτροπής αυτού του χειρότερου σεναρίου μέσω μη κινητικών μέσων, τα οποία η Σομαλιλάνδη θα μπορούσε να επιτρέψει, καθώς αυτό βοηθά στη διασφάλιση της δικής της ασφάλειας.<br /><br />Το συμπέρασμα είναι ότι το Ισραήλ αναγνώρισε τη Σομαλιλάνδη περισσότερο για λόγους που σχετίζονται με την αντιπαλότητά του με την Τουρκία παρά με το Ιράν, και δεδομένου του τι διακυβεύεται, η Τουρκία θα μπορούσε σύντομα να ενθαρρύνει τη Σομαλία να προκαλέσει περισσότερα προβλήματα με τη Σομαλιλάνδη.<br /><br /><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί το Ισραήλ έσπευσε να αναγνωρίσει τη Σομαλιλάνδη. Οι κίνδυνοι.

Andrew Korybko’s  Το Ισραήλ αποκτά στρατηγικό βάθος κοντά στις εγκαταστάσεις της Τουρκίας στη Σομαλία για την παρακολούθηση και -εάν χρειαστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος εν όψει: Το ξεκαθάρισμα με το Ιράν αγγίζει και την Ελλάδα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQqSFm51QSfAiyN0SXZSWq5wImFkEz5Kvj_0g&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="160" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQqSFm51QSfAiyN0SXZSWq5wImFkEz5Kvj_0g&s" width="720" /></a></div><div><br /></div>Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><br />Όλοι παίζουν τα ρέστα τους… Έχει έρθει η ώρα του μεγάλου ξεκαθαρίσματος στη Μέση Ανατολή; Παρότι υποτίθεται πως ο δρόμος της διπλωματίας είναι ανοικτός, τα «στοιχήματα» για τελική αποτροπή του πολέμου, μάλλον έχουν… τεράστιες αποδόσεις. Δηλαδή, οι πιθανότητες αποτροπής είναι ελάχιστες. Ο πόλεμος μοιάζει -και μάλλον είναι- αναπόφευκτος. Στον ελληνικό χώρο, η Σούδα έχει γεμίσει με υπερσύγχρονα μαχητικά και άλλων τύπων αεροσκάφη.<br /><br />Γαία πυρί μειχθήτω λοιπόν. Ο βασικός λόγος είναι απλός: Ζητούμενο δεν είναι η διπλωματική διευθέτηση, στη βιωσιμότητα της οποίας εξάλλου κανείς δεν πιστεύει, αλλά η αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν. Ουσιαστικά, καμιά από τις δυο πλευρές δεν έχει περιθώριο να υποκύψει στις απαιτήσεις της άλλης κι αυτό καθιστά τη σύγκρουση αναπόφευκτη. Το καθεστώς του Ιράν δεν μπορεί να εγκαταλείψει το βαλλιστικό του οπλοστάσιο και το δικαίωμα ανάπτυξης πυρηνικής ενέργειας για ειρηνικούς -υποτίθεται- σκοπούς.<br /><br />Οι Αμερικανοί από την πλευρά τους, αφενός δεν πιστεύουν τους Ιρανούς και θεωρούν ότι απλώς θα αγοράσουν χρόνο με οποιαδήποτε διπλωματική διευθέτηση. Αφετέρου, γνωρίζουν καλά πως θα συρθούν στον πόλεμο, εάν το Ισραήλ θα χτυπήσει μόνο του. Η Ουάσινγκτον δεν έχει επιλογή να αφήσει το εβραϊκό κράτος να αντιμετωπίσει μόνο του, την κατάσταση που θα δημιουργήσουν τα ιρανικά αντίποινα.<br /><br />Στην ουσία πρόκειται για την τελική φάση του παιγνίου που ξεκίνησε στις 7 Οκτωβρίου 2023. Μπορεί αυτό που υπέστη το Ισραήλ να αποτελεί <a href="https://www.bbc.com/news/articles/cyvee8vr7l1o">κολοσσιαία αποτυχία</a> του συστήματος πληροφοριών (intelligence failure), η οποία -σε πείσμα των θεωριών συνωμοσίας– κατά κύριο λόγο οφειλόταν στην υπεροψία που προκαλούσε το συντριπτικό τεχνολογικό πλεονέκτημα και η ψευδαίσθηση ότι η αποτροπή (deterrence) λειτουργούσε. Τέτοια ενέργεια θεωρούνταν αδιανόητη στο Ισραήλ. Γι’ αυτό όμως συνέβη.<br /><br />Αυτό δε σημαίνει ότι το εβραϊκό κράτος δεν είχε έτοιμα σχέδια για κάθε ενδεχόμενο και ξεκάθαρες επιδιώξεις, βασικότερη εκ των οποίων ήταν η αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν. Δηλαδή, η τεράστια επιτυχία που σημείωσε ο αντίπαλος σε βάρος του Ισραήλ γύρισε μπούμερανγκ. Ποιος ήταν όμως αυτός ο αντίπαλος;<br /><br />Ήταν το σιιτικό Ιράν που βρισκόταν πίσω από την ισλαμική Χαμάς. Παράλληλα εξυπηρετούσε και τους Ρώσους! Είναι άγνωστο εάν έπαιξαν οποιονδήποτε ρόλο. Μετά βεβαιότητα όμως επεδίωκαν αποφόρτιση του μετώπου στην Ουκρανία, μέσω της απόσπασης της αμερικανικής προσοχής. Ήταν προβλέψιμο τι θα συμβεί, καθώς ακόμα και για την Ουάσινγκτον, δυο καρπούζια σε μια μασχάλη απλώς δεν χωρούν. Άρα, ένα βασικό θέμα παραμένει και το πως θα επηρεαστεί το μέτωπο της Ουκρανίας από έναν νέο πόλεμο στο Ιράν.<br /><br />Να διευκρινιστεί ωστόσο, ότι όποια συνεργασία Ιράν-Ρωσίας βέβαια κινείται σε τακτικό επίπεδο, αφού σε στρατηγικό πολλά συμφέροντα Μόσχας-Τεχεράνης αποκλίνουν. Στο ευρύτερο μεσανατολικό παίγνιο δεν είναι λίγες φορές όπου τα συμφέροντα της Μόσχας συμπλέουν με του Ριάντ. Η Σαουδική Αραβία όμως είναι ο παραδοσιακός σουνιτικός μεγάλος αντίπαλος του Ιράν. Ιστορικά, ο ανταγωνισμός για κυριαρχία στη Μέση Ανατολή είναι αδυσώπητος. Η δε αλλαγή της σαουδαραβικής στάσης απέναντι στο Ισραήλ, ήταν σκληρό πλήγμα στο Ιράν και τις περιφερειακές του ηγεμονικές φιλοδοξίες.<br /><br />Εκ των υστέρων, οι εκτιμήσεις δείχνουν να δικαιώνουν την εκτίμηση που είχε διατυπώσει ο υπογράφων από την πρώτη στιγμή. Το Ιράν επιθυμούσε να σύρει τους Ισραηλινούς σε σύγκρουση για να αποτρέψει – ακυρώσει την επέκταση των Συμφωνιών του Αβραάμ μέσω μιας «ελεγχόμενης» πολεμικής σύρραξης, καθώς θα επιδείνωναν δραματικά το στρατηγικό περιβάλλον για την ισλαμική Δημοκρατία.<br />Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, πολλές του κλέφτη…<br /><br />Ωστόσο, το παιχνίδι της πρόκλησης πολεμικής σύρραξης για την εξυπηρέτηση πολιτικών σκοπών σχετιζόμενων είτε με το εσωτερικό πολιτικό μέτωπο είτε με το περιφερειακό και το διεθνές περιβάλλον, έχει παιχθεί πολλές φορές στο παρελθόν στη Μέση Ανατολή. Φαίνεται, ότι με αφορμή την 7η Οκτωβρίου 2023, το εβραϊκό κράτος ενεργοποίησε υφιστάμενα σχέδια, επιδιώκοντας οριστική λύση. Κάπου εδώ βρισκόμαστε.<br /><br />Με μεθοδικό και σκληρότατο τρόπο, αρχικά έκοψε τα «πλοκάμια» (Χεζμπολάχ, Χαμάς, Χούθι) που είχε απλώσει γύρω του η ιρανική μεσανατολική στρατηγική και στρεφόμενο εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας επιχείρησε να δώσει το τελειωτικό πλήγμα στο θεοκρατικό καθεστώς. Ασχέτως της -χωρίς νόημα- συζήτησης εάν το εννοούσε ή όχι, το «death to Israel» που ακουγόταν στις συγκεντρώσεις των μουλάδων και συσπείρωνε μεγάλο μέρος της ιρανικής κοινωνίας, έχει προσφέρει τη δικαιολογητική βάση.<br /><br />Όλα δείχνουν ότι το Ισραήλ δε σκοπεύει να κάνει πίσω. Εξάλλου, είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του που βρίσκεται τόσο κοντά στην ολική ανατροπή του μεσανατολικού χάρτη. Ο νέος χάρτης που θα αναδυθεί, πρέπει να έχει εξαφανίσει κάθε «υπαρξιακή» (existential) απειλή για το εβραϊκό κράτος.<br /><br />Τέτοιες δυνάμεις δεν τις βγάζεις… «περίπατο»<br /><br />Με δεδομένα λοιπόν τα ανωτέρω, μπορεί κανείς να διακρίνει κι έναν δεύτερο λόγο που συντείνει στη συντριπτική υπεροχή της προοπτικής πολεμικής σύρραξης έναντι της διπλωματικής διευθέτησης που θα οδηγήσει σε αποκλιμάκωση: Η εμπειρία δείχνει πως όταν μια τέτοια πολεμική μηχανή κινητοποιείται με ιλιγγιώδες κόστος, είναι σχεδόν νομοτελειακά βέβαιο ότι θα ενεργοποιηθεί. Ήδη έχει αργήσει…<br /><br />Ασχέτως του αν θα επιτευχθεί ή όχι ο αντικειμενικός σκοπός (σ.σ. ανατροπή καθεστώτος στο Ιράν), η χρήση της αμερικανικής πολεμικής μηχανής θα στείλει ισχυρό μήνυμα σε φίλους και αντιπάλους. Δεν θα πρέπει καθόλου να το υποτιμούμε, παρότι φαίνεται πως είναι μια συνέπεια που θα προκύψει, όχι η αρχική αιτία που οδήγησε στην πολεμική κινητοποίηση.<br /><br />Το ποια θα είναι η έκβαση ενός τέτοιου πολέμου, δεν μπορεί να εκτιμηθεί με ακρίβεια. Δυνατότητες να πληγούν και αμερικανικά συμφέροντα, πέραν του Ισραήλ, υπάρχουν. Κι αυτή τη φορά, με δεδομένο τον στόχο της καθεστωτικής αλλαγής, είναι αμφίβολο εάν θα υπάρξει η άτυπη συνεννόηση ώστε να αποφευχθούν ανθρώπινα θύματα και ουσιώδεις ζημιές σε αμερικανικές βάσεις.<br /><br />Θα δούμε την ιρανική εκδοχή της εβραϊκής «επιλογής του Σαμψών» (Sampson option); «Αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων»; Μπορούν άραγε οι μουλάδες; Πόσο αποτελεσματικά είναι τα σχέδια αντιμετώπισης ενδεχόμενου αποκλεισμού των Στενών του Ορμούζ; Θα προκληθεί ενεργειακό χάος; Ας μην ξεχνούμε ότι από εκεί διέρχεται πάνω από το 20% του πετρελαίου και μεγάλο ποσοστό υγροποιημένου φυσικού αερίου με προορισμό την παγκόσμια αγορά.<br /><br />Η άγνωστη κατάσταση στο εσωτερικό<br /><br />Στο εσωτερικό του Ιράν υπάρχουν οφθαλμοφανείς ζυμώσεις. Θεωρείται επίσης βέβαιο ότι οι μυστικές υπηρεσίες εργάζονταν συστηματικά επί μακρόν εντός της χώρας για να δημιουργήσουν τις συνθήκες. Στο τέλος όμως «ξυρίζουν τον γαμπρό»… Μπορεί επιχείρηση κατά του πρότυπο του «αποκεφαλισμού» της ηγεσίας στη Βενεζουέλα να μην είναι εφικτή. Λόγω διαφορετικής δομής καθεστώτος και λόγω… έγκαιρης προειδοποίησης! Όμως…<br /><br />Η ανατροπή Μαδούρο αποκάλυψε συνεργασία μέρους του καθεστώτος με τους Αμερικανούς. Κάτι παρόμοιο δεν μπορεί να αποκλειστεί και στο Ιράν. Οι λύσεις τύπου υιού Σάχη, θα οδηγήσουν σε χάος. Μήπως λοιπόν η επόμενη μέρα περνά μέσα από θεωρούμενα ως πιο μετριοπαθή στελέχη του θεοκρατικού καθεστώτος; Ή εναλλακτικά… πιο ιδιοτελή στελέχη, σε συνδυασμό μια κυνική ανάγνωση των πιθανοτήτων επιβίωσης;<br /><br />Μια τέτοια λύση θα μπορούσε, υπό προϋποθέσεις, να αποδειχθεί βιώσιμη. Ας μη ξεχνούμε ότι η κατάσταση στο Ιράν μπορεί να αποσταθεροποιήσει μια τεράστια περιοχή της Ευρασίας. Η Ουάσινγκτον μπορεί να επιθυμεί καθεστωτική αλλαγή στην Τεχεράνη, όμως επιθυμεί οι ευρύτερες εξελίξεις να παραμείνουν υπό έλεγχο. Γνωρίζει επίσης, ότι τα σχέδια επί χάρτου πολύ σπάνια επαληθεύονται επί του πεδίου, με αναρίθμητες επιμέρους εκδοχές και συνδυασμούς.<br /><br />Όπως το περιέγραψε με γλαφυρό τρόπο ο καθηγητής Στρατηγικής, Αθανάσιος Πλατιάς, σε άρθρο του με τίτλο «Η ιρανική κρίση ως γεωπολιτικό φαινόμενο» (εφημερίδα «Το ΒΗΜΑ»): «Το Ιράν βρίσκεται στη διασταύρωση του Περσικού Κόλπου, της Ανατολικής Μεσογείου, της Κεντρικής Ασίας και του Καυκάσου. Ελέγχει ή επηρεάζει ενεργειακές ροές, θαλάσσια στενά και χερσαίους διαδρόμους. Η αστάθεια στο εσωτερικό του δεν παραμένει εσωτερική· διαχέεται ακτινωτά, επηρεάζοντας πολλαπλά γεωπολιτικά υποσυστήματα ταυτόχρονα.»<br /><br />Για να μην ξεχνιόμαστε όμως, κατάρρευση καθεστώτος στο Ιράν θα επηρεάσει και την Τουρκία. Μετά το την Ισλαμική Επανάσταση του 1979, η στρατηγική σημασία της Τουρκίας συμπεριλάμβανε και την κατάσταση στο Ιράν, με τους Αμερικανούς να στηρίζονται στους Τούρκους, καθώς είχε χαθεί η πρόσβαση λόγω μετατροπής του Ιράν σε Ισλαμική Δημοκρατία. Οι Κούρδοι στις δυο χώρες αποτελούσαν για Άγκυρα και Τεχεράνη «εργαλείο ρύθμισης» της μεταξύ τους σχέσης. Υπάρχουν και η μεγάλη σε μέγεθος μειονότητα των Αζέρων. Τα μέτωπα που μπορεί να ανοίξουν είναι πολλά και οι εξελίξεις θα απορροφήσουν την προσοχή της Τουρκίας.<br /><br />Όλα αυτά δεν είναι -καταρχήν- αρνητικά για την Ελλάδα. Θα μπορούσαν να διευκολύνουν τις διαδικασίες διευθετήσεων και διαμόρφωσης νέων ισορροπιών στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Ευρώπης, με έμφαση στη Μεσόγειο. Αρκεί η Αθήνα να μην περιοριστεί σε ρόλο παρατηρητή των εξελίξεων. Χωρίς «υπερβολές», να εργαστεί μεθοδικά για την αξιοποίηση της τακτικής συγκυρίας με στόχο την εξυπηρέτηση των στρατηγικών της συμφερόντων. Αυτό που κάνουν όλοι δηλαδή…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόλεμος εν όψει: Το ξεκαθάρισμα με το Ιράν αγγίζει και την Ελλάδα.

Του Ζαχαρία Μίχα Όλοι παίζουν τα ρέστα τους… Έχει έρθει η ώρα του μεγάλου ξεκαθαρίσματος στη Μέση Ανατολή; Παρότι υποτίθεται πως ο δρόμος τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Σκηνικό τρόμου στην Κίτρινη Θάλασσα. Πρωτοφανής αερομαχία F 16 των ΗΠΑ με κινεζικά μαχητικά. Συναγερμός στο Πεκίνο.

<img height="115" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/1904d35e79c8a01790fc46bf91eedce7_XL.jpg?v=3" width="744" /><br /><br /><div>Η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία απογείωσε μαχητικά αεροσκάφη για να αναχαιτίσει σχηματισμό F-16C/D των ΗΠΑ τα οποία πλησίαζαν τον κινεζικό εναέριο χώρο διασχίζοντας την Κίτρινη Θάλασσα<br /><br />Θερμό επεισόδιο σημειώθηκε ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνας στην περιοχή της Κίτρινης Θάλασσας.<br />Πρόκειται για ένα ακόμη επεισόδιο στην ολοένα και πιο σύνθετη γεωστρατηγική αντιπαράθεση ανάμεσα στις δύο υπερδυνάμεις, με τη Νότια Κορέα να βρίσκεται στο επίκεντρο μιας εύθραυστης ισορροπίας.<br />Αποδεικνύεται εκ νέου ότι η κορεατική χερσόνησος λειτουργεί ως προκεχωρημένο μέτωπο επιτήρησης, αποτροπής και πιθανής ανάσχεσης.<br />Η στρατηγική αντιπαράθεση μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών δεν περιορίζεται πλέον σε εμπορικές διαμάχες ή τεχνολογικούς περιορισμούς· έχει μεταφερθεί δυναμικά στον στρατιωτικό και επιχειρησιακό χώρο, με τη θάλασσα και τον εναέριο χώρο να αποτελούν τα κύρια πεδία έμμεσης σύγκρουσης.<br /><br />Το επεισόδιο Πτήση F-16 από το Osan και άμεση αντίδραση της Κίνας<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, η Πολεμική Αεροπορία του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού της Κίνας (PLA) απογείωσε μαχητικά αεροσκάφη για να αναχαιτίσει σχηματισμό F-16C/D της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας, τα οποία πλησίαζαν τον κινεζικό εναέριο χώρο διασχίζοντας την Κίτρινη Θάλασσα κοντά στη Βόρεια Κορέα.<br />Τα αμερικανικά F-16 είχαν απογειωθεί από την αεροπορική βάση Osan Air Base στην πόλη Pyeongtaek, νότια της Σεούλ, πραγματοποιώντας μια ασυνήθιστη πτήση πάνω από διεθνή ύδατα, μεταξύ των ζωνών αναγνώρισης αεράμυνας της Νότιας Κορέας και της Κίνας.<br />Παρότι οι Αμερικανοί ενημέρωσαν εκ των προτέρων τις Ένοπλες Δυνάμεις της Νότιας Κορέας για την πτήση, δεν κοινοποίησαν κρίσιμες λεπτομέρειες, όπως τον ακριβή σκοπό της αποστολής και την ασυνήθιστη εγγύτητα προς την κινεζική επικράτεια.<br />Το γεγονός αυτό δημιουργεί ερωτήματα για το κατά πόσο η Ουάσιγκτον επιδίωκε μια ελεγχόμενη επίδειξη ισχύος ή μια πιο επιθετική αποστολή αναγνώρισης.<br /><br />Πιθανή αποστολή αναγνώρισης και «δοκιμή» της κινεζικής αεράμυνας<br /><br />Ο ακριβής σκοπός της αποστολής παραμένει ασαφής.<br />Μία πιθανή εκδοχή είναι ότι τα F-16 επιχείρησαν να «δοκιμάσουν» τα αντανακλαστικά και τις δυνατότητες της κινεζικής αεράμυνας.<br />Τα F-16 μπορούν να εξοπλιστούν με ειδικά pods για φωτογραφική, ηλεκτρονική και γενικότερη συλλογή πληροφοριών (ISR), καθιστώντας τα ιδανικά για αποστολές καταγραφής ραντάρ, ηλεκτρονικών εκπομπών και χρόνων αντίδρασης.<br />Μια τέτοια ενέργεια θα μπορούσε να προσφέρει πολύτιμα δεδομένα για τις κινεζικές διατάξεις αεράμυνας στην παράκτια ζώνη της Κίτρινης Θάλασσας — περιοχή ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας για το Πεκίνο.<br /><img height="548" src="https://www.bankingnews.gr/image/yellow.png" width="640" /><br /><br />Το πολιτικό υπόβαθρο - Βελτίωση σχέσεων Κίνας – Νότιας Κορέας<br /><br />Το περιστατικό αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα καθώς συνέβη σε μια περίοδο ταχείας βελτίωσης των σχέσεων μεταξύ Κίνας και Νότιας Κορέας, και λίγο μετά την επίσκεψη του προέδρου της Νότιας Κορέας, Lee Jae Myung, στο Πεκίνο τον Ιανουάριο.<br />Η προσέγγιση Σεούλ–Πεκίνου είχε θεωρηθεί από πολλούς ως προσπάθεια εξισορρόπησης της έντονης εξάρτησης της Νότιας Κορέας από τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br />Σε αυτό το πλαίσιο, η αμερικανική πτήση θα μπορούσε —σύμφωνα με ορισμένους αναλυτές— να εκληφθεί ως κίνηση που υπονομεύει την αναδυόμενη ύφεση.<br /><br />Η σκιά του THAAD και η προηγούμενη ρήξη<br /><br />Η καχυποψία του Πεκίνου απέναντι στη στρατιωτική παρουσία των Ηνωμένων Πολιτειών στη Νότια Κορέα δεν είναι καινούρια.<br />Το 2016, η ανάπτυξη του συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας THAAD στη Νότια Κορέα προκάλεσε σοβαρή διπλωματική κρίση μεταξύ Σεούλ και Πεκίνου.<br />Το ραντάρ AN/TPY-2 του THAAD διαθέτει εμβέλεια έως και 3.000 χιλιόμετρα, καλύπτοντας μεγάλο μέρος της κινεζικής επικράτειας σε τομέα 120 μοιρών.<br />Για το Πεκίνο, το σύστημα δεν περιορίζεται στην αντιμετώπιση της απειλής από τη Βόρεια Κορέα, αλλά εντάσσεται σε ένα ευρύτερο στρατηγικό πλαίσιο περικύκλωσης της Κίνας.<br />Ο Νοτιοκορεάτης αναλυτής ασφάλειας και απόστρατος πλοίαρχος Yoon Sukjoon χαρακτήρισε το THAAD ως «μέρος του παγκόσμιου αντι-κινεζικού μετώπου των Ηνωμένων Πολιτειών», επισημαίνοντας ότι η Νότια Κορέα, ως ένας από τους στενότερους συμμάχους της Ουάσιγκτον, αποκτά κρίσιμη σημασία στην αμερικανική στρατηγική ανάσχεσης της Κίνας.<br /><br />Η αναχαίτιση από J-16 και η σύγκριση δυνατοτήτων<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες από κινεζικές πηγές την αναχαίτιση των F-16 ανέλαβαν μαχητικά J-16 της κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας.<br />Το J-16 αποτελεί τη ραχοκοκαλιά του κινεζικού στόλου μαχητικών, όπως και το F-16 για τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Ωστόσο, το J-16 φέρεται να υπερτερεί σημαντικά:<br /><br />• Διαθέτει υπερδιπλάσια επιχειρησιακή εμβέλεια.<br />• Παρουσιάζει ανώτερες επιδόσεις πτήσης.<br />• Φέρει ραντάρ πολλαπλάσιου μεγέθους από εκείνο των παλαιότερων F-16, με τεχνολογικό επίπεδο συγκρίσιμο με το AN/APG-83 των σύγχρονων F-16 Block 70.<br /><br />Με περισσότερα από 450 J-16 σε υπηρεσία, η Κίνα έχει ενισχύσει κατακόρυφα την ικανότητά της για αεροπορική υπεροχή και αναχαίτιση μεγάλων αποστάσεων.<br />Μάλιστα, το 2024 καταγράφηκε εμπλοκή κινεζικών μαχητικών με F-22 της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας — γεγονός που δημοσιοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2025 — υποδηλώνοντας την αυξανόμενη συχνότητα άμεσων «δοκιμών» ισχύος.<br /><br />Αμερικανική ενίσχυση στη Νότια Κορέα και στρατηγική ευπάθεια<br /><br />Τον Απρίλιο του 2025, η Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία ανακοίνωσε σχέδια για σημαντική αύξηση της παρουσίας μαχητικών στη Νότια Κορέα, ενισχύοντας την παρουσία F-16 στο Osan Air Base κατά 155%.<br />Οι αμερικανικές δυνάμεις στη χώρα είναι κατανεμημένες μεταξύ του Osan (μόλις 80 χιλιόμετρα από την αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη της κορεατικής χερσονήσου) και της βάσης Kunsan Air Base, νοτιότερα.<br />Παρά ταύτα, οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφεύγουν τη μόνιμη στάθμευση πιο προηγμένων μαχητικών, όπως F-35A, F-15E ή F-22, λόγω της αυξημένης ευπάθειας των βάσεων σε πυραυλικά και πυροβολικά πλήγματα από τη Βόρεια Κορέα.<br />Η γεωγραφική εγγύτητα καθιστά τα αεροσκάφη ιδιαίτερα εκτεθειμένα σε περίπτωση αιφνιδιαστικής επίθεσης.<br /><br />Το ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο<br /><br />Η Κίνα και η Βόρεια Κορέα παραμένουν συμβατικοί σύμμαχοι, με το Πεκίνο να έχει διαμηνύσει ότι θα στηρίξει τη γειτονική χώρα σε περίπτωση δυτικής επίθεσης.<br />Αν και η πιθανότητα άμεσης αμερικανικής επίθεσης στη Βόρεια Κορέα έχει μειωθεί σημαντικά μετά το 2017 — όταν η Πιονγιάνγκ απέδειξε ικανότητα πυρηνικού πλήγματος κατά της αμερικανικής ενδοχώρας — οι βάσεις των Ηνωμένων Πολιτειών στη Νότια Κορέα διατηρούν τεράστια στρατηγική σημασία.<br />Στο πλαίσιο της εντεινόμενης αντιπαράθεσης Πεκίνου–Ουάσιγκτον, η κορεατική χερσόνησος λειτουργεί ως προκεχωρημένο μέτωπο επιτήρησης, αποτροπής και πιθανής ανάσχεσης.<br /><br />Δοκιμή ισορροπιών<br /><br />Η αναχαίτιση των αμερικανικών F-16 από κινεζικά μαχητικά στην Κίτρινη Θάλασσα δεν αποτελεί απλώς ένα μεμονωμένο στρατιωτικό περιστατικό.<br />Αντιπροσωπεύει μια δοκιμή ισορροπιών μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών και μία έμμεση πίεση προς τη Νότια Κορέα σχετικά με τον στρατηγικό της προσανατολισμό.<br />Αντιπροσωπεύει επίσης μία ένδειξη ότι η Ανατολική Ασία παραμένει μία από τις πιο ευαίσθητες γεωπολιτικές ζώνες του πλανήτη.<br />Σε μια περίοδο που η διπλωματία επιχειρεί να οικοδομήσει γέφυρες, οι στρατιωτικές κινήσεις υψηλού ρίσκου υπενθυμίζουν ότι η ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή παραμένει ρευστή — και δυνητικά εκρηκτική.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σκηνικό τρόμου στην Κίτρινη Θάλασσα. Πρωτοφανής αερομαχία F 16 των ΗΠΑ με κινεζικά μαχητικά. Συναγερμός στο Πεκίνο.

Η Κινεζική Πολεμική Αεροπορία απογείωσε μαχητικά αεροσκάφη για να αναχαιτίσει σχηματισμό F-16C/D των ΗΠΑ τα οποία πλησίαζαν τον κινεζικό ενα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ξαφνικά, στόχος η Σούδα. Η Κίνα δίνει πληροφορίες στο Ιράν, για την Αμερικανική βάση στην Κρήτη...

<img height="114" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/b6d4ea4c61a6211cc7327d483b64ab93_XL.jpg?v=3" width="742" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι Κινέζοι δίνουν στο Ιράν, πληροφορίες για τον όγκο της δύναμης των ΗΠΑ και... συντεταγμένες βολής κατευθείαν στην καρδιά της βάσης των Αμερικανών στην Σούδα της Κρήτης.</span></h3><div>Σε μια πρωτοφανή κλιμάκωση, κινεζικοί δορυφόροι θέτουν στο στόχαστρο τη Σούδα, παρέχοντας στο Ιράν πλήρη οπτική πρόσβαση και ακριβείς συντεταγμένες των αμερικανικών μαχητικών στην 115ΠΜ.<br />Η αποκάλυψη αυτής της ψηφιακής «γύμνιας» μετατρέπει την Κρήτη σε δυνητικό πεδίο ανταποδοτικού πλήγματος, εκθέτοντας ανεπανόρθωτα τις στρατηγικές υποδομές της Πολεμικής Αεροπορίας στα μάτια της Τεχεράνης.<br /><br />Δορυφορικές φωτογραφίες της αμερικανικής βάσης στην 115 Πτέρυγα Μάχης στα Χανιά κυκλοφορούν ευρέως στο διαδίκτυο τις τελευταίες ημέρες, προκαλώντας έντονη ανησυχία.<br /><br />Οι εικόνες αυτές, που προέρχονται από κινεζικούς κρατικούς και ιδιωτικούς φορείς, μεταδίδονται σε πραγματικό χρόνο και αποκαλύπτουν με ακρίβεια τις θέσεις των αμερικανικών μαχητικών επί ελληνικού εδάφους.<br />Σύμφωνα με αναλύσεις, η Κίνα λειτουργεί ως ο «πληροφοριοδότης» του Ιράν, παρέχοντας στην Τεχεράνη τις ακριβείς συντεταγμένες στοχοποίησης της Σούδας.<br />Η κίνηση αυτή αποσκοπεί στο να προετοιμάσει το Ιράν για την εξαπόλυση ενός πιθανού ανταποδοτικού πλήγματος κατά των αμερικανικών δυνάμεων που εδρεύουν στην Κρήτη, λόγω της συνεχιζόμενης κρίσης στη Μέση Ανατολή.<br />Η έκθεση αυτή δεν αφορά μόνο τις αμερικανικές δυνάμεις, αλλά καθιστά απόλυτα «διαφανή» και την 115 Πτέρυγα Μάχης, η οποία φιλοξενεί τις πλέον κρίσιμες Μοίρες κρούσης της Πολεμικής μας Αεροπορίας, την 340Μ και την 343Μ.<br /><br />Η στοχοποίηση της ελληνικής επικράτειας είναι πλέον εμφανής και άμεση.<br /><br />Επιπλέον, η απειλή πολλαπλασιάζεται αν αναλογιστεί κανείς ότι η Τουρκία διαθέτει αντίστοιχες δυνατότητες λήψης δορυφορικών δεδομένων και επιτηρεί καθημερινά όλες τις κύριες βάσεις της Πολεμικής Αεροπορίας.<br />Αν και η ελληνική πλευρά διαθέτει απόρρητα αντίμετρα για να περιορίζει τη γνώση του αντιπάλου σχετικά με τις κινήσεις των μαχητικών μας, η ψηφιακή αυτή «γύμνια» μέσω τρίτων χωρών δημιουργεί νέα δεδομένα ασφαλείας.<br /><br />Σινο-ιρανική συμμαχία<br /><br />Η παροχή δορυφορικών φωτογραφιών από τη Σούδα είναι ένα στρατηγικό εργαλείο στο πλαίσιο της συμμαχίας Πεκίνου-Τεχεράνης με την Κίνα να ενισχύει επιχειρησιακά το Ιράν:<br />- Ανταλλαγή Πληροφοριών <br />Η Κίνα διαθέτει έναν τεράστιο στόλο κατασκοπευτικών δορυφόρων (όπως η σειρά Gaofen).<br />Η παροχή εικόνων υψηλής ευκρίνειας από βάσεις του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ (όπως η Σούδα) επιτρέπει στο Ιράν να παρακάμπτει τη δική του τεχνολογική υστέρηση και να αποκτά εικόνα του πεδίου σε πραγματικό χρόνο.</div><div><br />- Συστήματα Καθοδήγησης<br />Το Ιράν χρησιμοποιεί το κινεζικό σύστημα δορυφορικής πλοήγησης BeiDou για την καθοδήγηση των βαλλιστικών του πυραύλων και των drones αυτοκτονίας.<br />Αυτό καθιστά τα πλήγματά του πολύ πιο ακριβή, καθώς δεν εξαρτάται από το δυτικό GPS που μπορεί να απενεργοποιηθεί από τις ΗΠΑ.<br />- Τεχνολογία Drones<br />Πολλά από τα εξαρτήματα και η τεχνογνωσία για τα ιρανικά drones (τύπου Shahed) προέρχονται από την Κίνα.<br />Η συνεργασία περιλαμβάνει τη χρήση κινεζικών οπτικών συστημάτων και αισθητήρων που επιτρέπουν στα drones να αναγνωρίζουν στόχους βάσει των δορυφορικών δεδομένων που τους έχουν παρασχεθεί.<br />- Ηλεκτρονικός Πόλεμος<br />Η Κίνα βοηθά το Ιράν να αναπτύξει συστήματα που μπορούν να «τυφλώσουν» τα ραντάρ των εχθρικών βάσεων, χρησιμοποιώντας τα δεδομένα επιτήρησης για να εντοπίσουν τις συχνότητες και τις θέσεις των αμυντικών συστημάτων (όπως οι Patriot στη Σούδα).</div><div><br />Το κινεζικό «ραντάρ φάντασμα» YLC-8B στο Ιράν<br /><br />Προκειμένου να θωρακίσει περαιτέρων τον εναέριο χώρο του το Ιράν αγόρασε και παρέλαβε πρόσφατα το κινεζικό ραντάρ YLC-8B, ένα προηγμένο σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης που ειδικεύεται στον εντοπισμό αεροσκαφών stealth και βαλλιστικών πυραύλων σε αποστάσεις που αγγίζουν τα 700 χιλιόμετρα.<br />Η τεχνολογία αυτή, που βασίζεται σε χαμηλές συχνότητες UHF και ταχύτατη κινητικότητα, επιτρέπει στην Τεχεράνη να στήνει «παγίδες» απέναντι σε υπερσύγχρονα μαχητικά, εκμηδενίζοντας το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού για το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.<br />Παρά τη στρατηγική αυτή αναβάθμιση και τη στήριξη από το Πεκίνο, η βιωσιμότητα του συστήματος παραμένει υπό ερωτηματικό, καθώς οι πρόσφατες επιχειρήσεις της Mossad έχουν αποδείξει ότι η ιρανική αεράμυνα παραμένει ευάλωτη σε στοχευμένα σαμποτάζ και κατευθυνόμενα πλήγματα στο εσωτερικό της χώρας.<br /><br /></div><div><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ξαφνικά, στόχος η Σούδα. Η Κίνα δίνει πληροφορίες στο Ιράν, για την Αμερικανική βάση στην Κρήτη...

Οι Κινέζοι δίνουν στο Ιράν, πληροφορίες για τον όγκο της δύναμης των ΗΠΑ και... συντεταγμένες βολής κατευθείαν στην καρδιά της βάσης των Αμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Βόμβα ΗΠΑ: «Ο Trump δεν ξέρει τι να κάνει με το Ιράν και τον Khamenei».

<img height="113" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/5cf8bc7aab02f02c2c34ae851823fece_XL.jpg?v=3" width="752" /><br /><br /><div>«Έχουν κάτι για κάθε σενάριο. Ένα σενάριο παίρνει τον Ayatollah και τον γιο του, τους μουλάδες… Τι θα επιλέξει ο πρόεδρος; Κανείς δεν ξέρει. Ούτε ο ίδιος» δήλωσε στέλεχος του αμερικανικού Πενταγώνου υπό το καθεστώς ανωνυμίας <br /><br />Η ένταση στη Μέση Ανατολή έχει φτάσει σε επικίνδυνα επίπεδα, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες προετοιμάζονται ταυτόχρονα για διπλωματικές συνομιλίες με το Ιράν και για ενδεχόμενη στρατιωτική κλιμάκωση.<br />Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, η κυβέρνηση Trump εξετάζει την πιθανότητα να επιτρέψει στο Ιράν «μικρό, συμβολικό» εμπλουτισμό ουρανίου, εφόσον δεν ανοίγει κανένα δρόμο προς την κατασκευή πυρηνικής βόμβας, ενώ ταυτόχρονα έχει στα χέρια της στρατιωτικές επιλογές που περιλαμβάνουν ακόμη και την άμεση στοχοποίηση του Ανώτατου πνευματικού ηγέτη Ali Khamenei και του γιου του, Mojtaba Khamenei.<br />Αυτή η ταυτόχρονη πίεση της διπλωματίας και της στρατιωτικής απειλής αποκαλύπτει ένα κρίσιμο σημείο: οι ΗΠΑ δεν προσπαθούν πραγματικά να επιτύχουν μια ειρηνική λύση, αλλά να θέσουν το Ιράν υπό συνεχή πίεση, κρατώντας ανοιχτό το ενδεχόμενο στρατιωτικής δράσης ανά πάσα στιγμή.<br />Όπως δήλωσε ανώτερος Αμερικανός αξιωματούχος στο Axios, η κυβέρνηση απαιτεί από το Ιράν να παρουσιάσει μια πρόταση «που δεν μπορούμε να αρνηθούμε».<br />Αν οι Ιρανοί καθυστερήσουν ή «παίξουν παιχνίδια», η υπομονή της Ουάσινγκτον εξαντλείται γρήγορα.<br /><br />Στρατιωτικές επιλογές και αποφασιστικότητα – «Ο Trump δεν ξέρει τι να κάνει με το Ιράν»<br /><br />Η πολυπλοκότητα της στρατηγικής των ΗΠΑ φαίνεται από τις πληροφορίες ότι το Πεντάγωνο έχει παρουσιάσει στον Trump επιλογές που κυμαίνονται από περιορισμένα πλήγματα έως την εξάλειψη της ηγεσίας του Ιράν. Ένας ανώτερος σύμβουλος δήλωσε: «Έχουν κάτι για κάθε σενάριο. Ένα σενάριο παίρνει τον Ayatollah και τον γιο του, τους μουλάδες… Τι θα επιλέξει ο πρόεδρος; Κανείς δεν ξέρει. Ούτε ο ίδιος».<br />Αυτό το είδος ασάφειας και απειλής δημιουργεί ένα κλίμα αβεβαιότητας στην περιοχή, ενώ ταυτόχρονα αποκαλύπτει έλλειψη σαφούς στρατηγικού σχεδιασμού.<br />Η απειλή επίθεσης σε ηγετικά πρόσωπα ενός κυρίαρχου κράτους δεν είναι μόνο επικίνδυνη για την ειρήνη στην περιοχή, αλλά και για τη διεθνή νομιμότητα.<br /><br />Διπλωματία ή μοχλός απειλής;<br /><br />Παρά τις δημόσιες δηλώσεις του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών Abbas Araghchi ότι η Ισλαμική Δημοκρατία προετοιμάζει μια λεπτομερή πρόταση για ειρηνικό εμπλουτισμό ουρανίου, η στάση της Ουάσινγκτον φαίνεται αδιάλλακτη.<br />Ακόμη και η αποδοχή «μικρού, συμβολικού εμπλουτισμού» προϋποθέτει ότι το Ιράν θα παράσχει αποδείξεις ότι δεν αποτελεί απειλή για την ασφάλεια των ΗΠΑ ή του Ισραήλ.<br />Ουσιαστικά, η αμερικανική στρατηγική συνδυάζει την πιθανή διπλωματική πρόταση με την απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας, δημιουργώντας ένα περιβάλλον όπου το Ιράν δεν έχει πραγματική επιλογή.<br />Οι δηλώσεις του Trump για τους Ιρανούς διαδηλωτές, τους οποίους ανέφερε ότι έχουν χάσει χιλιάδες ζωές, υποδεικνύουν μια επικοινωνιακή στρατηγική που εκμεταλλεύεται εσωτερικά ζητήματα της χώρας για να νομιμοποιήσει πιθανούς στρατιωτικούς χειρισμούς.<br /><br />Το υπερσύγχρονο πολεμικό όπλο των ΗΠΑ είναι το αεροπλανοφόρο USS Gerald R. Ford αλλά …κάτι επικίνδυνο συμβαίνει<br /><br />Ενώ οι συνομιλίες συνεχίζονται, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αυξήσει την στρατιωτική τους παρουσία στην περιοχή με την πλεύση του USS Gerald R. Ford, του μεγαλύτερου αεροπλανοφόρου στον κόσμο, στη Μεσόγειο μέσω των Στενών του Γιβραλτάρ στις 20 Φεβρουαρίου.<br />Μαζί του πλέουν τρία καταδρομικά, αυξάνοντας τον συνολικό αριθμό των πολεμικών πλοίων των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή σε 17.<br />Η παρουσία ενός τόσο τεράστιου πολεμικού σκάφους, με δεκάδες αεροπλάνα και χιλιάδες ναύτες, σηματοδοτεί μια εντυπωσιακή επίδειξη δύναμης, αλλά ταυτόχρονα εγείρει ανησυχίες για την ασφάλεια και τη συντήρηση.<br />Το USS Gerald R. Ford έχει ήδη καθυστερήσει για σημαντικά διαστήματα επισκευών και αναβαθμίσεων και η νέα υπερ-αποστολή στη Μέση Ανατολή επιβαρύνει περαιτέρω τα συστήματα και το πλήρωμα.<br />Ο γερουσιαστής Mark Kelly, πρώην πιλότος, προειδοποίησε ότι η συνεχής παραμονή ενός αεροπλανοφόρου στη θάλασσα για πάνω από έξι μήνες προκαλεί φθορές και αυξάνει την πιθανότητα ατυχημάτων, όχι μόνο με τα αεροσκάφη αλλά και στο ίδιο το πλήρωμα, καθώς η εξάντληση και οι μικροατυχήματα γίνονται συχνότερα.<br />Ο ναύαρχος Mike Franken επισημαίνει ότι η καθυστέρηση προγραμματισμένων επισκευών μπορεί να οδηγήσει σε δραματική αύξηση κόστους και σε σημαντικά λειτουργικά προβλήματα σε περίπτωση σύγκρουσης.<br />Τα προηγούμενα περιστατικά, όπως τα ατυχήματα του USS Harry S. Truman στη Μέση Ανατολή το 2024-2025, αποδεικνύουν ότι η υπερβολική εκμετάλλευση των αμερικανικών πολεμικών σκαφών μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες, ακόμη και σε περιόδους που δεν υπάρχει ενεργή εμπλοκή σε πόλεμο.<br />Η διαρκής παρουσία του USS Gerald R. Ford σε πολλαπλές επιχειρησιακές ζώνες – Μεσόγειος, Καραϊβική, Μέση Ανατολή – αυξάνει τον κίνδυνο ανθρώπινων και τεχνικών λαθών, γεγονός που επιδεινώνει τη γενικότερη εικόνα της αμερικανικής στρατιωτικής προετοιμασίας.<br /><br />Αμερικανική στρατηγική: Αβεβαιότητα και πίεση<br /><br />Η στρατηγική των ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν φαίνεται αντιφατική και επικίνδυνα ασταθής.<br />Από τη μια πλευρά, η κυβέρνηση Trump δηλώνει ότι είναι ανοιχτή σε μια πρόταση για ειρηνικό εμπλουτισμό ουρανίου, ενώ από την άλλη έχει στα χέρια της σχέδια εξόντωσης της ιρανικής ηγεσίας.<br />Αυτή η ασάφεια δημιουργεί ένα κλίμα φόβου και πίεσης για το Ιράν, εντείνοντας την πιθανότητα στρατιωτικής αντιπαράθεσης αντί για διπλωματικής λύσης.<br />Οι Αμερικανοί σύμβουλοι διαφωνούν ακόμη και μεταξύ τους, με κάποιους να προτείνουν υπομονή και ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας ως μοχλό πίεσης, ενώ άλλοι δηλώνουν ότι κανείς δεν ξέρει τι θα αποφασίσει τελικά ο πρόεδρος.<br />Τα ίδια τα στελέχη του Πενταγώνου αμφισβητεί τη δυνατότητα συνεχούς εκμετάλλευσης του USS Gerald R. Ford χωρίς σοβαρές επιπτώσεις.<br /><br />Η ενδεχόμενη διπλωματική πρόταση του Ιράν<br /><br />Ο Abbas Araghchi δήλωσε ότι η πρόταση που θα παρουσιάσει το Ιράν θα περιλαμβάνει πολιτικές δεσμεύσεις και τεχνικά μέτρα, ώστε το πυρηνικό πρόγραμμα να παραμείνει αποκλειστικά για ειρηνικούς σκοπούς.<br />Η συμμετοχή του Raphael Grossi, επικεφαλής της Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας του ΟΗΕ, εξασφαλίζει ότι θα υπάρξει ανεξάρτητος έλεγχος και πιθανή επιστροφή επιθεωρητών του ΟΗΕ στο Ιράν.<br />Όμως, η αμερικανική πλευρά έχει ήδη θέσει πολύ υψηλά τον πήχη: κάθε πρόταση πρέπει να είναι λεπτομερής και αδιαμφισβήτητη, αποδεικνύοντας ότι η Ισλαμική Δημοκρατία δεν θα αποκτήσει ποτέ στρατιωτική διάσταση στο πυρηνικό της πρόγραμμα.<br />Η πολιτική και στρατιωτική ασυμμετρία στην αντιμετώπιση του Ιράν δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου οι ΗΠΑ κρατούν το πάνω χέρι, ενώ το Ιράν περιορίζεται σε διαπραγματευτική άμυνα.<br /><br />Αμερικανική απληστία ή στρατηγική αδυναμία; - Διαρκές παιχνίδι με τη φωτιά<br /><br />Η ταυτόχρονη χρήση διπλωματίας και στρατιωτικής πίεσης από τις ΗΠΑ δεν δείχνει ικανότητα επίλυσης κρίσης, αλλά μάλλον παιχνίδι ισχύος και στρατιωτική επίδειξη.<br />Η παρουσία του USS Gerald R. Ford και των άλλων 17 πολεμικών πλοίων στη Μέση Ανατολή αποτελεί περισσότερο ένδειξη υπερβολικής στρατιωτικής φιλοδοξίας παρά οργανωμένης στρατηγικής.<br />Η επικείμενη πρόταση του Ιράν, που εστιάζει σε ειρηνικό εμπλουτισμό και διαφάνεια, προσφέρει μια πραγματική ευκαιρία για διαπραγματευτική λύση, η οποία όμως κινδυνεύει να υπονομευθεί από τις αυθαίρετες αμερικανικές απαιτήσεις και τις απειλές δολοφονίας της ιρανικής ηγεσίας.<br />Η Ουάσινγκτον, αντί να οικοδομήσει εμπιστοσύνη, σπρώχνει την περιοχή προς αστάθεια, θέτοντας σε κίνδυνο την ειρήνη, τη διεθνή νομιμότητα και την ασφάλεια εκατομμυρίων ανθρώπων.<br />Η σκληρή, επικριτική εικόνα που προκύπτει είναι σαφής: η Αμερική συνεχίζει να παίζει με την φωτιά στη Μέση Ανατολή, αγνοώντας τις συνέπειες, ενώ το Ιράν προσπαθεί να διατηρήσει ένα διαχειρίσιμο πλαίσιο διαπραγμάτευσης, διατηρώντας παράλληλα τα κυριαρχικά του δικαιώματα στο πυρηνικό πεδίο.<br />Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής αναμένεται να καθορίσει όχι μόνο την ασφάλεια στην περιοχή, αλλά και την αξιοπιστία των Ηνωμένων Πολιτειών ως παράγοντα διεθνούς ειρήνης.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βόμβα ΗΠΑ: «Ο Trump δεν ξέρει τι να κάνει με το Ιράν και τον Khamenei».

«Έχουν κάτι για κάθε σενάριο. Ένα σενάριο παίρνει τον Ayatollah και τον γιο του, τους μουλάδες… Τι θα επιλέξει ο πρόεδρος; Κανείς δεν ξέρει....

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικό ”κάζο”: Δεν θα παραλάβει τα πρώτα Eurofighter τον Φεβρουάριο.

<img height="110" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2025/10/eurofighter-turkey-1068x587.jpg" width="749" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ούτε οι υποδομές υπάρχουν ούτε το αναγκαίο επίπεδο εκπαίδευσης έχει επιτευχθεί!</span></h3>Στη διάρκεια της εβδομαδιαίας ενημέρωσης δημοσιογράφων ο εκπρόσωπος τύπου του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας, Αντιναύαρχος Zeki Aktürk, αναφέρθηκε στο πρόγραμμα απόκτησης των μαχητικών αεροσκαφών Eurofighter. Όπως δήλωσε, σ’ αυτή τη χρονική στιγμή, το πρόγραμμα έχει επικεντρωθεί στην εκπαίδευση πιλότων και τεχνικών και στην δημιουργία των κατάλληλων υποδομών και ότι πρώτο θα ολοκληρωθούν αυτές οι διαδικασίες και μετά θα παραληφθούν τα αεροσκάφη. Είπε επίσης ότι το διάστημα 24-27 Φεβρουαρίου, τουρκική αντιπροσωπεία θα βρεθεί στη Μεγάλη Βρετανία για συνομιλίες, με ιδιαίτερη έμφαση στον σχεδιασμό της εκπαίδευσης πιλότων και τεχνικών.<br /><br />Οι δηλώσεις Aktürk ουσιαστικά επιβεβαιώνουν δημοσιεύματα, τα οποία ανέφεραν ότι η παράδοση των πρώτων αεροσκαφών στην Τουρκία, εντός του Φεβρουαρίου, είναι ανέφικτη, καθώς ούτε οι υποδομές υπάρχουν ούτε το αναγκαίο επίπεδο εκπαίδευσης έχει επιτευχθεί. Υπενθυμίζουμε ότι στα τέλη Οκτωβρίου του 2025,Τουρκία και Μεγάλη Βρετανία υπέγραψαν συμφωνία για την αγορά 20 Eurofighter νέας κατασκευής, ενώ η Τουρκία συζητά με Κατάρ και Ομάν για την αγορά 24 επιπλέον, μεταχειρισμένων αεροσκαφών (12 από την κάθε χώρα).<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκικό ”κάζο”: Δεν θα παραλάβει τα πρώτα Eurofighter τον Φεβρουάριο.

Ούτε οι υποδομές υπάρχουν ούτε το αναγκαίο επίπεδο εκπαίδευσης έχει επιτευχθεί! Στη διάρκεια της εβδομαδιαίας ενημέρωσης δημοσιογράφων ο εκπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το κρατικό TRT Haber «στοχοποιεί» με πυραύλους Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://pbs.twimg.com/media/HBmaTsXaIAAitag.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="632" data-original-width="1200" height="105" src="https://pbs.twimg.com/media/HBmaTsXaIAAitag.jpg" width="662" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Προκλητικός χάρτης που εμμέσως πλην σαφώς απειλεί συγκεκριμένους γείτονες της Τουρκίας</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Το TRT Haber Savunma, η εξειδικευμένη θεματική ενότητα του κρατικού ειδησεογραφικού δικτύου της Τουρκίας, <a href="https://www.newsbreak.gr/tag/trt-haber/">TRT Haber</a>, ανάρτησε στην επίσημη σελίδα του στο Χ, έναν προκλητικό χάρτη, που δείχνει μαχητικά F-4 να στοχοποιούν με τους νέους τους νέους τουρκικούς πυραύλους 300 ER, την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ.<br /><br />Ο χάρτης συνοδεύεται από κύρια σημεία της ανάλυσης που έκανε στο κρατικό δίκτυο ο αμυντικός αναλυτής και ειδικός σε τεχνολογία ραντάρ Fazıl Altay.<br /><br />Το κείμενο αναφέρει:<br /><br />«Ο αμυντικός αναλυτής και ειδικός σε τεχνολογία ραντάρ Fazıl Altay:<br /><br />▪️ Οι περιοχές που θα χτυπήσουμε εκτοξεύοντας 2 βαλλιστικούς πυραύλους 300 ER από ένα F-4E στα 40.000 πόδια εμφανίζονται με κόκκινο χρώμα.<br /><br />▪️ Αυτή είναι μια σμικρυμένη όψη. Η εμβέλεια του πυραύλου είναι 500+ χλμ., αλλά έχουμε περιορίσει την οπτική κάλυψη στα 500 χλμ.<br /><br />▪️ Αυτές οι λήψεις προέρχονται εξ ολοκλήρου από τον δικό μας εναέριο χώρο και πρέπει να θυμόμαστε ότι η υπέρβαση του εναέριου χώρου συμβαίνει σε καιρό πολέμου.<br /><br />▪️ Τα F-4E και τα F-16 μπορούν να μεταφέρουν 2 μονάδες το καθένα, ενώ τα AKINCI TİHA μπορούν να μεταφέρουν 1 μονάδα που μεταφέρει 300 ER.<br /><br />▪️ Είμαστε ειρηνικοί. Όλοι, φίλοι και εχθροί, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι αν γίνει επίθεση, δεν θα είμαστε σαν καμία άλλη χώρα».<br /><br />300 ER: Κρούση ακριβείας στα 500 χιλιόμετρα<br /><br />Ο πύραυλο αέρος – εδάφους 300 ER είναι μία νέα παραγωγή της τουρκικής εταιρίας Roketsan, η οποία ετοιμάζεται να τον εντάξει στην υπηρεσία της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας. Το συγκεκριμένο σύστημα αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία εντός του 2026 και χαρακτηρίζεται από τις εξής δυνατότητες:<br /><br />Μεγάλη εμβέλεια: Το βεληνεκές του αγγίζει τα 500 χιλιόμετρα, υπερτριπλασιάζοντας την ακτίνα δράσης του υφιστάμενου UAV-230 (150+ χλμ.).<br /><br />Υψηλές ταχύτητες: Λόγω του σχεδιασμού του για εκτόξευση από μαχητικά αεροσκάφη και UCAV (όπως το AKINCI), ο πύραυλος θα αναπτύσσει σημαντικά υψηλότερες ταχύτητες από τους προκατόχους του.<br /><br />Καθοδήγηση τελευταίας γενιάς: Ενσωματώνει ανιχνευτή τηλεόρασης (TV seeker) για τερματική καθοδήγηση. Αυτό επιτρέπει πλήγματα ακριβείας ακόμη και σε περιβάλλοντα όπου υπάρχει παρεμβολή ή απουσία σήματος GPS.<br /><br />Αντιπλοϊκή δράση: Ο πύραυλος θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και εναντίον ναυτικών στόχων, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει διαρκής τροφοδοσία δεδομένων κατά τη διάρκεια της πτήσης του.<br />Δεν απειλεί μόνο το TRT Haber<br /><br />Το κρατικό τουρκικό δίκτυο δεν είναι το μόνο που με αφορμή την παραγωγή των νέων πυραύλων της Άγκυρας, απειλεί εμμέσως πλην σαφώς τους γείτονες της Τουρκίας και όχι μόνο. Χαρακτηριστική είναι η ανάρτηση του συμβούλου του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας Turan Oguz, με την οποία δείχνει την εμβέλεια των πυραύλων ER300, απειλώντας την Ελλάδα και το Ισραήλ.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το κρατικό TRT Haber «στοχοποιεί» με πυραύλους Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ

Προκλητικός χάρτης που εμμέσως πλην σαφώς απειλεί συγκεκριμένους γείτονες της Τουρκίας Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Το TRT Haber Savunma, η εξε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ευρωπαϊκή Άμυνα. Τι θέλουμε να είμαστε: «Καταναλωτές ασφάλειας» ή «παραγωγοί σταθερότητας»;

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/03/%CE%95%CF%85%CF%81%CF%89%CF%80%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%A3%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CF%8C%CF%82.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/03/%CE%95%CF%85%CF%81%CF%89%CF%80%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%A3%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CF%8C%CF%82-696x464.jpg" width="749" /></a><br /><br />Η ευρωπαϊκή συζήτηση για την ασφάλεια έχει αλλάξει οριστικά χαρακτήρα. Δεν πρόκειται πλέον για ένα ακαδημαϊκό διάλογο περί «στρατηγικής αυτονομίας», αλλά για μια υπαρξιακή αναμέτρηση με την πραγματικότητα. Ο πόλεμος στην Ουκρανία, η διαρκής πίεση στα ανατολικά σύνορα, η αστάθεια στη Μέση Ανατολή και οι μεταβαλλόμενες ισορροπίες στην Ουάσιγκτον έχουν επιταχύνει την ωρίμανση μιας νέας αλήθειας: η Ευρώπη δεν μπορεί να επαφίεται αποκλειστικά σε τρίτους για την άμυνά της.<br /><br />Ο ευρωπαϊκός Τύπος – από τους Financial Times έως τη Le Monde και τη Frankfurter Allgemeine Zeitung – συγκλίνει σε μια βασική εκτίμηση: η Ένωση βρίσκεται μπροστά σε στρατηγικό σταυροδρόμι. Η πρωτοβουλία της Κομισιόν για ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας και η συζήτηση για κοινά χρηματοδοτικά εργαλεία δεν είναι απλώς τεχνοκρατικές παρεμβάσεις. Αποτελούν το πρώτο σοβαρό βήμα προς μια πιο συνεκτική ευρωπαϊκή αμυντική ταυτότητα.<br /><br />Ωστόσο, η στρατηγική αυτονομία δεν σημαίνει αποκοπή από το ΝΑΤΟ. Αντιθέτως, όπως επισημαίνουν αναλυτές, προϋποθέτει ισχυρότερη ευρωπαϊκή συνεισφορά εντός της Συμμαχίας. Η διατλαντική σχέση δεν καταργείται· εξισορροπείται. Η Ευρώπη καλείται να μεταβεί από ρόλο «καταναλωτή ασφάλειας» σε ρόλο «παραγωγού σταθερότητας».<br /><br />Το ερώτημα, βεβαίως, δεν είναι μόνο θεσμικό αλλά πολιτικό. Υπάρχει κοινή βούληση; Υπάρχει κοινωνική συναίνεση για αυξημένες αμυντικές δαπάνες σε μια περίοδο δημοσιονομικών πιέσεων; Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες θα πρέπει να αποφασίσουν αν αντιλαμβάνονται την άμυνα ως κόστος ή ως επένδυση.<br /><br />Η συγκυρία δεν επιτρέπει αναβολές. Η γεωπολιτική ρευστότητα επιβάλλει καθαρό προσανατολισμό. Αν η Ευρώπη θέλει να διατηρήσει τη στρατηγική της βαρύτητα στον 21ο αιώνα, οφείλει να μετατρέψει την αμυντική της αφύπνιση σε διαρκή πολιτική επιλογή – με θεσμικό βάθος, βιομηχανική βάση και κοινό στρατηγικό όραμα.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ευρωπαϊκή Άμυνα. Τι θέλουμε να είμαστε: «Καταναλωτές ασφάλειας» ή «παραγωγοί σταθερότητας»;

Η ευρωπαϊκή συζήτηση για την ασφάλεια έχει αλλάξει οριστικά χαρακτήρα. Δεν πρόκειται πλέον για ένα ακαδημαϊκό διάλογο περί «στρατηγικής αυτο...

Διαβάστε την συνέχεια

Εθνικιστικό παραλήρημα Ερντογάν με αναφορές στην εισβολή στην Κύπρο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://pbs.twimg.com/media/HBmUE-jboAANqN_.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="800" data-original-width="1200" height="133" src="https://pbs.twimg.com/media/HBmUE-jboAANqN_.jpg" width="662" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αναφορές σε εξωτερικούς εχθρούς και «αγέλες από ύαινες με προβιές που στήνουν παγίδες» στην Τουρκία</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Σε μια ομιλία με έντονο εθνικιστικό χρώμα και σκληρή ρητορική κατά των εξωτερικών και εσωτερικών εχθρών, ο Πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, απευθύνθηκε σε οικογένειες πεσόντων και βετεράνων κατά τη διάρκεια του πρώτου προγράμματος Ιφτάρ στην Άγκυρα. Ο Τούρκος Πρόεδρος εστίασε στην «ιστορική αντοχή του τουρκικού έθνους» και στην αποφασιστικότητά του να διατηρήσει την κυριαρχία του σε μια εποχή παγκόσμιας πολιτικής ανακατάταξης. Δεν παρέλειψε δε αναφερθεί και στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο ως παράδειγμα του τουρκικού μαχητικού πνεύματος.<br />Ιστορική αναδρομή και «πνεύμα αντίστασης»<br /><br />Ο Ερντογάν συνέδεσε τις σημερινές προκλήσεις με τις ιστορικές δοκιμασίες της Τουρκίας, κάνοντας αναφορές από τις Σταυροφορίες μέχρι τη σύγχρονη ιστορία. «Ό,τι και να έκαναν, δεν μπόρεσαν να μας ξεριζώσουν από αυτά τα εδάφη», δήλωσε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι η χώρα δεν συμβιβάστηκε ποτέ με την απώλεια της ανεξαρτησίας της.<br /><br />Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις στρατιωτικές επιτυχίες που, κατά τον ίδιο, πηγάζουν από το ίδιο πνεύμα:<div><br /></div><div>Την εισβολή στην Κύπρο που… «σταμάτησε τη αιματοχυσία».<br />Την αντιμετώπιση του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου.<br />Τον 50ετή αγώνα κατά της «τρομοκρατίας» του PKK.<br /><br /><div>Σκληρή επίθεση στη Δύση και τις «ύαινες»<br /><br />Ο Τούρκος Πρόεδρος εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στους διεθνείς δρώντες που επικρίνουν την Τουρκία, χρησιμοποιώντας βαρείς χαρακτηρισμούς. «Γνωρίζουμε καλά τα παιχνίδια που παίζονται, τις παγίδες που στήνονται και τις αγέλες από ύαινες με προβιές που στήνουν αυτές τις παγίδες», ανέφερε, ενώ πρόσθεσε με νόημα: «Γνωρίζουμε για αγέλες από ύαινες μεταμφιεσμένες σε πρόβατα».<br /><br />Συνεχίζοντας την κριτική του προς τη Δύση, χαρακτήρισε τον σύγχρονο πολιτισμό ως ένα «τέρας με ένα δόντι», υποστηρίζοντας ότι οι έννοιες της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων χρησιμοποιούνται ως όπλα από εκείνους που θέλουν να υπονομεύσουν την Τουρκία.<br />Εξοπλιστικά επιτεύγματα και Συρία<br /><br />Ο Ερντογάν υπογράμμισε την αμυντική αυτονομία της χώρας, αναφέροντας την παραγωγή UAV, πυραύλων και αρμάτων μάχης, ενώ προανήγγειλε την κατασκευή μαχητικών αεροσκαφών και αεροπλανοφόρων. Παράλληλα, αναφέρθηκε στις εξελίξεις στη Συρία, σημειώνοντας ότι έχει επιτευχθεί συμφωνία για την επίλυση της σύγκρουσης χωρίς περαιτέρω αιματοχυσία, ενώ τόνισε την πρόοδο της αποστολής «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία».</div><div><br />Εθνικιστική συσπείρωση<br /><br />«Όσοι ευδοκιμούν στο αδιέξοδο, όσοι βασίζονται στην ένταση και τη σύγκρουση, όσοι δεν θέλουν η Τουρκία να απελευθερωθεί από τα αιματηρά δεσμά που την κρατούν, μπορεί να μην βλέπουν την ειλικρίνειά μας, αλλά εσείς τη βλέπετε. Θα παραμείνουμε σε εγρήγορση και δεν θα δώσουμε κανένα πλεονέκτημα σε όσους προσπαθούν να σπείρουν διχόνοια ανάμεσά μας», ανέφερε σε άλλη μία προσπάθεια επιστράτευσης «εξωτερικών εχθρών» προκειμένου να κινητοποιήσει εθνικιστικά αντανακλαστικά συσπείρωσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Εθνικιστικό παραλήρημα Ερντογάν με αναφορές στην εισβολή στην Κύπρο

Αναφορές σε εξωτερικούς εχθρούς και «αγέλες από ύαινες με προβιές που στήνουν παγίδες» στην Τουρκία Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Σε μια ομιλία ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Κούρδοι αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι μετά τη συμφωνία με τη Δαμασκό. Σε απόγνωση οι γυναίκες μαχήτριες.

<img height="121" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2023/09/ypj-630x380.jpg" width="741" /><br /><br />«Η τύχη των Κουρδισσών μαχητριών φαίνεται να αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα ακανθώδη ζητήματα», δηλώνει ο Μουτλού Τσιβίρογλου, αναλυτής με έδρα την Ουάσιγκτον και ειδικός σε θέματα που αφορούν τους Κούρδους.<br /><br />Σε μια στρατιωτική βάση στη βορειοανατολική Συρία, η Ροξάν Μοχάμεντ ανακαλεί στη μνήμη της την ένταξή της στον αγώνα κατά των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους (ISIS).<br /><br />Σήμερα, η αμιγώς γυναικεία μονάδα της βρίσκεται μετέωρη, μετά τη συμφωνία με τη Δαμασκό που έθεσε τέρμα στην de facto αυτονομία των Κούρδων.<br /><br />«Κάναμε πολλές θυσίες», αναφέρει η Μοχάμεντ, εκπρόσωπος των Μονάδων Προστασίας Γυναικών (YPJ), με το όπλο στον ώμο.<br /><br />«Χιλιάδες μάρτυρες έχυσαν το αίμα τους, ανάμεσά τους και πολλοί στενοί μου σύντροφοι», προσθέτει η 37χρονη μαχήτρια.<br /><br />Οι YPJ αποτελούν μέρος των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) υπό κουρδική ηγεσία, οι οποίες πρωτοστάτησαν στη μάχη κατά του ISIS στη Συρία με τη στήριξη του Διεθνούς Συνασπισμού υπό τις ΗΠΑ, οδηγώντας στην εδαφική ήττα των τζιχαντιστών το 2019.<br /><br />Ωστόσο, οι κουρδικές δυνάμεις αισθάνονται πλέον προδομένες από τον σύμμαχό τους, καθώς η Ουάσιγκτον προσεγγίζει τη νέα συριακή κυβέρνηση του Προέδρου Αχμέντ αλ-Σαράα, ο οποίος ανέτρεψε τον επί σειρά ετών ηγέτη Μπασάρ αλ-Άσαντ το 2024.<br /><br />Υπό τη στρατιωτική πίεση της Δαμασκού, οι Κούρδοι συναίνεσαν τον περασμένο μήνα σε μια συμφωνία για την ενσωμάτωση των δυνάμεών τους και των πολιτικών θεσμών τους στο κράτος.<br /><br />Η συμφωνία, ωστόσο, δεν έκανε καμία αναφορά στις YPJ.<br /><br />«Οι Κούρδοι δεν θα αποδεχθούν τη διάλυση των YPJ», τονίζει ο Τσιβίρογλου, καθώς «στο πολιτικό τους σύστημα, οι γυναίκες απολαμβάνουν αναβαθμισμένο καθεστώς.<br /><br />»Κάθε επίσημη θέση διασφαλίζεται από ένα σύστημα συμπροεδρίας, το οποίο επιβάλλει ο ένας εκ των δύο να είναι γυναίκα».<br /><br />Η μαχήτρια των YPJ, Μοχάμεντ, παραμένει ανένδοτη: «Ο αγώνας μας θα συνεχιστεί… θα εντείνουμε την προσπάθειά μας απέναντι σε αυτή την κυβέρνηση που δεν αποδέχεται τις γυναίκες».<br /><br />Βάσει της συμφωνίας, οι Κούρδοι της Συρίας οφείλουν να παραδώσουν τις πετρελαιοπηγές, οι οποίες αποτελούσαν την κύρια πηγή εσόδων για την αυτόνομη διοίκησή τους.<br /><br />Πρέπει επίσης να παραδώσουν τα συνοριακά φυλάκια και ένα αεροδρόμιο, ενώ οι μαχητές πρόκειται να ενταχθούν στον εθνικό στρατό σε τέσσερις ταξιαρχίες.<br /><br />Παρόλα αυτά, οι δύο πλευρές διαφωνούν ως προς την ερμηνεία της συμφωνίας.<br /><br />Η Δαμασκός «εκλαμβάνει την ενσωμάτωση ως απορρόφηση, ενώ οι Κούρδοι τη βλέπουν ως ένταξη στο νέο κράτος διατηρώντας τη δική τους ταυτότητα και προτεραιότητες», σημειώνει ο Τσιβίρογλου.<br /><br />«Το ζήτημα της αυτοδιοίκησης παραμένει ένα από τα κύρια σημεία τριβής».<br /><br />Για τους Κούρδους, η συμφωνία ουσιαστικά τερματίζει την de facto αυτονομία που εδραίωσαν κατά τη διάρκεια του 13ετούς εμφυλίου πολέμου.<br /><br />«Παλαιότερα, οι περιοχές μας ήταν ημιαυτόνομες», λέει ο 50χρονος Χουσεΐν αλ-Ίσα, υπάλληλος στο τμήμα εκπαίδευσης της κουρδικής διοίκησης.<br /><br />Όμως «αυτό δεν ισχύει πια», προσθέτει, μετά την εκδίωξη των κουρδικών δυνάμεων από εκτεταμένες περιοχές της βορειοανατολικής Συρίας τον Ιανουάριο.<br /><br />«Σε συνδυασμό με την απώλεια εδαφών τον τελευταίο μήνα, η συμφωνία της 30ής Ιανουαρίου φαίνεται να σημάνει το τέλος των κουρδικών φιλοδοξιών για τη δημιουργία ενός ομοσπονδιακού ή αποκεντρωμένου συστήματος στη Συρία», αναφέρει ο Γουίνθροπ Ρότζερς, ερευνητής στο Chatham House.<br /><br />Η απόφαση της κυβέρνησης του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ «να μην παρέμβει ήταν καθοριστικός παράγοντας, μαζί με τις αποσκιρτήσεις Αράβων και φυλών από τις SDF», συμπληρώνει.<br /><br />Οι Κούρδοι δεν κρύβουν την πικρία τους προς την Ουάσιγκτον. Πηγή με γνώση του θέματος ανέφερε ότι κατά τη διάρκεια συνάντησης στο ιρακινό Κουρδιστάν τον περασμένο μήνα, ο Αμερικανός απεσταλμένος στη Συρία, Τομ Μπάρακ, δήλωσε στον αρχηγό των SDF, Μαζλούμ Άμπντι, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες «δεν θα ρίξουν ούτε μία σφαίρα κατά της Δαμασκού» για χάρη των Κούρδων.<br /><br />Ο Ίσα σχολίασε πως η αμερικανική εγκατάλειψη ήταν «βαρύ πλήγμα».<br /><br />«Τα συμφέροντά τους μαζί μας τελείωσαν μόλις ολοκληρώσαμε τη μάχη κατά του ISIS», είπε, προσθέτοντας ότι η Τουρκία άσκησε επίσης πιέσεις για τον τερματισμό της κουρδικής αυτονομίας.<br /><br />Ο Σαράα είναι αποφασισμένος να επιβάλει την κρατική εξουσία σε ολόκληρη τη χώρα.<br /><br />Στις αρχές Ιανουαρίου, μετά το τέλμα των διαπραγματεύσεων, εξαπέλυσε επίθεση, με τις κυβερνητικές δυνάμεις να συγκρούονται με Κούρδους μαχητές στο Χαλέπι πριν προωθηθούν ανατολικά.<br /><br />Ωστόσο, απέφυγε την αιματοχυσία που αμαύρωσε τους πρώτους μήνες της εξουσίας του, όταν εκατοντάδες μέλη της αλαουιτικής μειονότητας σφαγιάστηκαν στα παράλια τον Μάρτιο, και μετά τις φονικές συγκρούσεις με τους Δρούζους στον νότο τον Ιούλιο.<br /><br />Πηγές προσκείμενες στη Δαμασκό αναφέρουν ότι οι Αρχές είχαν συντονιστεί με αραβικές φυλές των περιοχών που ήλεγχαν οι SDF μήνες πριν την επίθεση, ώστε να εξασφαλίσουν την αναίμακτη είσοδο του στρατού.<br /><br />Οι Άραβες αποτελούσαν περίπου το ήμισυ των 100.000 μαχητών των SDF. Η ξαφνική αποσκίρτησή τους ανάγκασε τις SDF να αποσυρθούν από τις επαρχίες Ράκα και Ντέιρ αλ Ζουρ σχεδόν αμαχητί.<br /><br />Ο Σαράα εξέδωσε διάταγμα τον περασμένο μήνα για τα εθνικά δικαιώματα των Κούρδων, αναγνωρίζοντας την κουρδική γλώσσα ως επίσημη για πρώτη φορά από την ανεξαρτησία της Συρίας το 1946.<br />Η μειονότητα, που αριθμεί περίπου δύο εκατομμύρια σε έναν πληθυσμό 20 εκατομμυρίων, υπέστη δεκαετίες καταπίεσης υπό το καθεστώς της οικογένειας Άσαντ.<br /><br />«Ζούσαμε σε ένα πολιτικό σύστημα χωρίς πολιτισμό, χωρίς γλώσσα, χωρίς πολιτικά ή κοινωνικά δικαιώματα», λέει η Ροξάν Μοχάμεντ.<br /><br />Ο Ίσα, που διδάσκει κουρδικά, εκφράζει φόβους για το μέλλον: «Υπάρχει μεγάλος φόβος για τα παιδιά μας που διδάσκονται στα κουρδικά εδώ και χρόνια. Δεν ξέρουμε ποια θα είναι η μοίρα τους».<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Κούρδοι αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι μετά τη συμφωνία με τη Δαμασκό. Σε απόγνωση οι γυναίκες μαχήτριες.

«Η τύχη των Κουρδισσών μαχητριών φαίνεται να αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα ακανθώδη ζητήματα», δηλώνει ο Μουτλού Τσιβίρογλου, αναλυτής με έ...

Διαβάστε την συνέχεια