Το «Τουρκοσυριακό μνημόνιο» και ο πόλεμος στην Μεσόγειο.

<img height="87" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-10/%CF%83%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1.jpg?itok=am7D2KyD" width="729" /><br /><br />Η πρόσφατη επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου και τα σενάρια για ένα αντίστοιχο «τουρκοσυριακό μνημόνιο»<br /><br />Η γεωπολιτική σκακιέρα στην Ανατολική Μεσόγειο παρουσιάζει ραγδαίες εξελίξεις, με την Άγκυρα να επιχειρεί μια στρατηγική περικύκλωσης της Ελλάδας και της Κύπρου μέσω της δημιουργίας ενός άξονα που συνδέει τη Λιβύη με τη Συρία.<br /><br />Η πρόσφατη επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου και τα νέα σενάρια για ένα αντίστοιχο «τουρκοσυριακό μνημόνιο», διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό σκηνικό, στο οποίο το Ισραήλ εμπλέκεται άμεσα ως στρατηγικός σύμμαχος της χώρας μας.<br /><br />Η Τουρκία θα επιδιώξεει το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα να εφαρμόσει στη Συρία το ίδιο μοντέλο που χρησιμοποίησε με επιτυχία στη Λιβύη, αγνοώντας τους πάντες και τα πάντα σε σχέση με το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Στόχος θα είναι ο έλεγχος της Ανατολικής Μεσογείου, και η υποβάθμιση όλων των χωρών της περιοχής, σε μια αναβίωση της Οθωμανικής κυριαρχίας περασμένων αιώνων. <br />Το «Τουρκοσυριακό Μνημόνιο»<br /><br />Η Άγκυρα προωθεί ένα μνημόνιο κατανόησης με τη Δαμασκό για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών (ΑΟΖ). Στόχος είναι να «εξαφανιστεί» η θαλάσσια επήρεια της Κύπρου, εγκλωβίζοντάς την ανάμεσα στις τουρκικές και συριακές διεκδικήσεις.<br /><br />Υπάρχουν πληροφορίες ότι η Άγκυρα εξετάζει τη μεταφορά συστημάτων αεράμυνας (όπως οι S-400) σε συριακό έδαφος για να ελέγξει τον εναέριο χώρο της περιοχής, προκαλώντας την έντονη αντίδραση του Ισραήλ.<br /><br />Ο Ερντογάν επιδιώκει τη σταδιακή προσέγγιση με το καθεστώς Άσαντ με σκοπό τον γεωπολιτικό έλεγχο και τη δημιουργία ενός κοινού μετώπου κατά των κουρδικών δυνάμεων, αλλά και τον περιορισμό της ισραηλινής επιρροής.<div>  <br />Πώς εισέρχεται το Ισραήλ στη διαμάχη Ελλάδος-Τουρκίας;<br /><br />Το Ισραήλ δεν θα παραμείνει απλός παρατηρητής, καθώς βλέπει τις τουρκικές κινήσεις στη Λιβύη και τη Συρία ως άμεση απειλή για την ασφάλειά του.<br /><br />Το Ισραηλινό Υπουργείο Εξωτερικών καταδίκασε απερίφραστα την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου, τονίζοντας ότι παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα των στενών του συμμάχων (Ελλάδας και Κύπρου) και αποσταθεροποιεί την περιοχή.<br /><br />Την ίδια περίοδο ο Ισραηλινός Α/ΓΕΝ έκανε την εμφάνιση του σε άσκηση κοντά στην Κρήτη, παρουσία του Έλληνα ομολόγου του και του Α/ΓΕΕΘΑ, με το μύνημα να είναι σαφές προς την Άγκυρα.<br /><br />Η Άγκυρα βρίσκεται σε νευρικό κλονισμό λόγω της διαρκούς ενίσχυσης της στρατιωτικής συνεργασίας ανάμεσα σε Αθήνα, Λευκωσία και Τελ Αβίβ.<br /><br />Ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας, Γιασάρ Γκιουλέρ, παραδέχθηκε δημόσια ότι η Τουρκία προετοιμάζεται ακόμη και για σενάρια πολέμου στην Ανατολική Μεσόγειο εξαιτίας αυτής της συμμαχίας.<br /><br />Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει ξεκαθαρίσει ότι το Ισραήλ δεν θα ανεχθεί τουρκική στρατιωτική βάση ή προκεχωρημένα συστήματα αεράμυνας στη Δαμασκό ( δεσμεύοντας και τον επόμενο πρωθυπουργό,αν δεν εκλεγεί ο ίδιος τον Νοέμβριο).<br /><br />Αν η Τουρκία επιχειρήσει να κλείσει τη θαλάσσια τρύπα με τη Συρία, το Ισραήλ ενδέχεται να απαντήσει στρατιωτικά εντός του συριακού εδάφους, συνδέοντας άμεσα το μέτωπο της Μέσης Ανατολής με τις ελληνοτουρκικές διαφορές.</div><div>  <br />Ο «Πόλεμος» που έρχεται στην Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Τα τουρκικά ΜΜΕ αναλύουν συνεχώς σενάρια πολεμικής εμπλοκής στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Άγκυρα έχει διαμηνύσει ότι δεν θα δεχθεί κανένα τετελεσμένο (όπως η πιθανή επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης) και επιχειρεί να χρησιμοποιήσει τον άξονα Λιβύης-Συρίας για να ελέγξει πλήρως τις ενεργειακές και ναυτιλιακές διόδους.<br /><br />Η συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ αποτελεί το βασικό ανάχωμα σε αυτά τα σχέδια, μετατρέποντας τη θαλάσσια ζώνη από την Κρήτη μέχρι την Κύπρο και τις ακτές του Λεβάντε σε μια μπαρουταποθήκη έτοιμη να αναφλεγεί.<br /><br />Αν η Άγκυρα καταφέρει, μετά τη Λιβύη, να επιβάλει ένα παρόμοιο μνημόνιο θαλάσσιων ζωνών στη Συρία (εκμεταλλευόμενη τις μυστικές επαφές με τη Δαμασκό), θα δημιουργήσει ένα συνεχόμενο θαλάσσιο τόξο που θα εγκλωβίσει την Κυπριακή ΑΟΖ και θα ακυρώσει τη γεωγραφική συνέχεια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η Ανατολική Μεσόγειος δεν αποτελεί απλώς ένα πεδίο νομικών διαφωνιών για τις ΑΟΖ, αλλά μια ενιαία γεωστρατηγική ζώνη ασφαλείας, όπου η αποτροπή ενός θερμού επεισοδίου εξαρτάται πλέον άμεσα από τη στρατιωτική και διπλωματική ισχύ του άξονα Αθήνας - Λευκωσίας - Τελ Αβίβ – Καΐρου.<br /><br />Όλα όμως θα απιχθούν στις επερχόμενες εκλογές σε Ισραήλ και Ελλάδα, και το πως θα διαμορφωθεί η κατάσταση, ενώ και ο Ερντογάν ετοιμάζεται για Τρίτη θητεία, για την οποία είναι ικανός για τα πάντα, ακόμα και για πόλεμο. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το «Τουρκοσυριακό μνημόνιο» και ο πόλεμος στην Μεσόγειο.

Η πρόσφατη επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου και τα σενάρια για ένα αντίστοιχο «τουρκοσυριακό μνημόνιο» Η γεωπολιτική σκακιέρα στην Ανατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το τουρκολιβυκό ταράζει το Κάιρο, ο φόβος των τετελεσμένων και η προσέγγιση με την Αθήνα.

<a href="https://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2026/10/%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CF%8C%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-%CE%BF%CE%B8%CF%8C%CE%BD%CE%B7%CF%82-2026-10-26-212352.png"><img height="92" src="https://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2026/10/%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CF%8C%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-%CE%BF%CE%B8%CF%8C%CE%BD%CE%B7%CF%82-2026-10-26-212352-696x417.png" width="739" /></a><br /><br /><div>του <b>Γιώργου Κουτσούμη</b><br />Ηεπικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη λιβυκή Βουλή των Αντιπροσώπων άνοιξε στον αιγυπτιακό δημόσιο διάλογο μια συζήτηση ευρύτερη από τη διαφορά για τις θαλάσσιες ζώνες. Πίσω από την κατηγορηματική απόρριψη της συμφωνίας διακρίνεται η ανησυχία για την αποτελεσματικότητα της αιγυπτιακής επιρροής στη Λιβύη. Το ερώτημα που επανέρχεται στα δημοσιεύματα και στα τηλεοπτικά σχόλια είναι πώς η Άγκυρα εξασφάλισε τη συναίνεση ενός πολιτικού στρατοπέδου που επί χρόνια αντιτασσόταν στο μνημόνιο και διατηρούσε στενούς δεσμούς με το Κάιρο.<br /><br />Η μεταστροφή της ανατολικής λιβυκής Βουλής προσδίδει στην εξέλιξη ιδιαίτερο πολιτικό βάρος. Για την Αίγυπτο, το πρόβλημα αφορά πλέον και τις επιλογές εταίρων στους οποίους είχε επενδύσει για την ασφάλεια των δυτικών συνόρων της και τη διαμόρφωση των λιβυκών ισορροπιών. Η τουρκική διείσδυση στην ανατολική Λιβύη φέρνει το Κάιρο αντιμέτωπο με μια δυσάρεστη διαπίστωση: οι παραδοσιακές σχέσεις επιρροής δεν εξασφαλίζουν από μόνες τους πολιτική σύμπλευση. Αυτή είναι η βασική αναλυτική διάσταση που αναδεικνύει η αραβική αρθρογραφία.<br /><br />Στον αιγυπτιακό Τύπο, η αρχική κάλυψη κινήθηκε γύρω από την επίσημη θέση. Η Youm7 προέβαλε την απόρριψη της επικύρωσης και την αιγυπτιακή διακήρυξη ότι το μνημόνιο είναι απολύτως άκυρο, στερείται έννομων αποτελεσμάτων για την Αίγυπτο και προσβάλλει τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Η έμφαση στη δυνατότητα του Καΐρου να προστατεύσει τα συμφέροντά του έδωσε στην κάλυψη τόνο αποφασιστικότητας, αφήνοντας σε δεύτερο πλάνο τα ερωτήματα για τη στάση των ανατολικών λιβυκών δυνάμεων.<br /><br />Η Al-Shorouk μετέφερε, αντιστοίχως, τον χαρακτηρισμό του μνημονίου ως «μελάνι στο χαρτί» από τον εκπρόσωπο του αιγυπτιακού ΥΠΕΞ. Η φράση συμπυκνώνει την προσπάθεια της αιγυπτιακής διπλωματίας να περιορίσει τη σημασία της επικύρωσης και να καταστήσει σαφές ότι η κοινοβουλευτική έγκριση δεν ενισχύει, κατά τη θέση του Καΐρου, τη νομιμότητα της συμφωνίας. Παράλληλα, η διατήρηση των επαφών με την Άγκυρα δείχνει ότι η αυστηρή δημόσια γλώσσα συνοδεύεται από αναζήτηση διπλωματικής διαχείρισης. <a href="https://www.anixneuseis.gr/%cf%84%ce%bf-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ba%ce%bf%ce%bb%ce%b9%ce%b2%cf%85%ce%ba%cf%8c-%cf%84%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%ac%ce%b9%cf%81%ce%bf-%ce%bf-%cf%86%cf%8c%ce%b2/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.anixneuseis.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το τουρκολιβυκό ταράζει το Κάιρο, ο φόβος των τετελεσμένων και η προσέγγιση με την Αθήνα.

του Γιώργου Κουτσούμη Ηεπικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη λιβυκή Βουλή των Αντιπροσώπων άνοιξε στον αιγυπτιακό δημόσιο διάλογο μια...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Δόγμα Ντονρόε στραπατσαρίστηκε στις φαβέλες. Ένα μάθημα για τις κάλπες που έρχονται!

<div><div class="entry-header blog-entry-header has-meta"><i style="font-size: 13px; text-align: right !important;"><h4></h4></i></div><div class="entry-content-wrap"><div class="post-body entry-content" id="post-body"><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEieI26P2lmfsYLRFiKDPR49PcwPq9ovskustAfL-PZS3D-1JPpm1qqeXPCLZ7Pso3irLAlazw7BCMmE7ogUWdAYENeUiNdLSxGPi1rTdyQ9ojxm9hAxtw74edQ2o32NgWm00Vy11oWon5LnHbmT0qDC_ARJKEMHgBa6pd9uPMFfXsz2NVrXgfQ03waYUXAv/s630/1.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="630" height="82" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEieI26P2lmfsYLRFiKDPR49PcwPq9ovskustAfL-PZS3D-1JPpm1qqeXPCLZ7Pso3irLAlazw7BCMmE7ogUWdAYENeUiNdLSxGPi1rTdyQ9ojxm9hAxtw74edQ2o32NgWm00Vy11oWon5LnHbmT0qDC_ARJKEMHgBa6pd9uPMFfXsz2NVrXgfQ03waYUXAv/w768-h82/1.jpg" width="768" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div>Η Ουάσιγκτον είχε έτοιμο το σενάριο. Στα σκοτεινά δωμάτια του Deep State, στους αλγόριθμους της Silicon Valley και στα επιτελεία του MAGA, η εντολή ήταν σαφής: η Λατινική Αμερική πρέπει να γίνει η «αυλή της αυτοκρατορίας». Αυτό είναι το περίφημο «<a href="https://i-epikaira.blogspot.com/2026/04/blog-post_59.html" target="_blank">Δόγμα Ντονρόε</a>» – η γκροτέσκα, υπερφιαλή εκδοχή του Δόγματος Μονρόε της εποχής του Τραμπισμού, μπολιασμένη με κυρώσεις, υβριδικό πόλεμο, ψηφιακό ευνουχισμό και νεο-πεντηκοστιανή παράνοια.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και μετά ήρθαν οι Βραζιλιάνοι.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο γηραιός μεταλλωρύχος Λούλα, ασχέτως εάν συμφωνούμε ή όχι με τις πολιτικές του ανδρός, η αλήθεια είναι ότι κατάφερε ένα καίριο λάκτισμα στην καρδιά του νεο-αποικιακού σχεδίου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το Δόγμα Ντονρόε στηρίζεται σε μια πολύ απλοϊκή, σχεδόν νηπιακή παραδοχή: ότι η Λατινική Αμερική δεν δικαιούται να έχει δική της εξωτερική πολιτική. Απαγορεύεται να κοιτάζει προς το Πεκίνο, απαγορεύεται να μιλάει με τη Μόσχα, απαγορεύεται να συνδιαλέγεται με την Τεχεράνη. Ο ρόλος της; Ένας απλός προμηθευτής πρώτων υλών, ένας παράδεισος για τα κοράκια της πράσινης και ψηφιακής μετάβασης.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο Φλάβιο Μπολσονάρο είναι ένας πρόθυμος τοποτηρητής αυτής της ατζέντας. Υποσχέσεις για μεταφορά πρεσβειών στην Ιερουσαλήμ, υποδαύλιση των BRICS, παράδοση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας στο ξένο κεφάλαιο– μας θυμίζει κάτι αυτό στην Ελλάδα;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όμως, υπολόγισαν χωρίς τον ξενοδόχο – ή μάλλον, χωρίς τους φτωχούς της Βορειοανατολικής Βραζιλίας και την εργατική τάξη των φαβέλων.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η στρατηγική του MAGA βασίστηκε στην απόλυτη κυριαρχία της πληροφορίας: αλγόριθμοι της Meta, στρατοί από bots στο WhatsApp, fake news και όλα τα γνωστά εργαλεία. Κι όμως, η αντεπίθεση του Λούλα πέτυχε το αδιανόητο. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αποδείχθηκε ότι η ψηφιακή χειραγώγηση μπορεί να φτάσει μέχρι ένα σημείο. Όταν η πραγματική οικονομία –το κόστος διαβίωσης, η πείνα, η φτώχεια– χτυπάει την πόρτα, η λαϊκή οργή διασπά τα αλγοριθμικά τείχη. Η απόπειρα μετατροπής της Βραζιλίας σε δορυφόρο ιμπεριαλιστικών συμφερόντων προσέκρουσε στον παραδοσιακό ιστό της βραζιλιάνικης κοινωνίας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αυτό δεν σημαίνει ότι η «αυτοκρατορία κοιμάται», ούτε ότι συγχωρεί τέτοιες ταπεινώσεις. Τα δύσκολα για τον Λούλα είναι μάλλον μπροστά. Το Deep State και οι μηχανισμοί αποσταθεροποίησης θα επιστρατεύσουν κάθε βρώμικο κόλπο από το οπλοστάσιό τους. Όμως το μήνυμα εστάλη: Η Λατινική Αμερική είναι πολύ μεγάλη για να μετατραπεί εύκολα στην πίσω αυλή που κάποιοι οραματίζονται. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αλλά ας μεταφέρουμε το παράδειγμα και στα καθ' ημάς...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div>Η επικοινωνιακή υπεροπλία του καθεστώτος Μητσοτάκη, η απροκάλυπτη στοίχιση με τις επιταγές της Ουάσιγκτον και το μουχλιασμένο αφήγημα του «εκσυγχρονισμού», αλέθονται πάνω στη μυλόπετρα της ελληνικής πραγματικότητας: στο καλάθι της ακρίβειας που αδειάζει τις τσέπες, στο δυσθεώρητο κόστος στέγασης, στη διάλυση της δημόσιας υγείας και της παιδείας, και στην εξοργιστική εκποίηση του εθνικού πλούτου σε ημετέρους και ξένα funds. </div><div><br /></div><div>Ο Μητσοτάκης ως άλλος Μπολσονάρο, σε ρόλο εντεταλμένου των ελίτ, θα ανακαλύψει ότι κανένας αλγόριθμος και κανένα συστημικό μέσο δεν μπορεί να ωραιοποιήσει την καθημερινότητα ενός λαού που εγγίζει τα όρια της εξάντλησης.</div><div><br /></div><div>Οι επερχόμενες εκλογές δεν θα είναι μια απλή αναμέτρηση, αλλά ένα λαϊκό ξέσπασμα στις μπαγιάτικες πολιτικές προτάσεις που δεν αγγίζουν πλέον κανέναν. Και αυτό αφορά σε όλο το φάσμα των κομμάτων που λυμαίνονται την χώρα. </div><div><br /></div><div>Η επταετία Μητσοτάκη ήταν μάλλον η ταφόπλακα της μεταπολίτευσης και όπως και στη Βραζιλία, η προσπάθεια επιβολής μιας ελεγχόμενης «σταθερότητας» αποδεικνύεται μια γυάλινη φυλακή που θα καταρρεύσει με κρότο όταν η κοινωνία θα αποφασίσει να πάρει την τύχη στα χέρια της. Τα σημάδια <a href="https://i-epikaira.blogspot.com/2026/10/blog-post_604.html" target="_blank">ήδη αχνοφαίνονται</a>...</div><div><br /></div><div>Το μήνυμα προς το πολιτικό σύστημα θα είναι ηχηρό: η αλαζονεία της εξουσίας έχει πάντοτε υψηλό τίμημα, ασχέτως κομματικών αποχρώσεων και πολιτικών πεποιθήσεων. Και αυτήν την φορά –προφήτες δεν είμαστε– οι εκλογές εκτιμάται ότι θα διαφέρουν όσο η μπόσα νόβα από το τσάμικο. Προσδεθείτε! </div></div></div></div><br /></div><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή </a><div><br /></div><div>Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera. </div>

Το Δόγμα Ντονρόε στραπατσαρίστηκε στις φαβέλες. Ένα μάθημα για τις κάλπες που έρχονται!

Η Ουάσιγκτον είχε έτοιμο το σενάριο. Στα σκοτεινά δωμάτια του Deep State, στους αλγόριθμους της Silicon Valley και στα επιτελεία του MAGA, η...

Διαβάστε την συνέχεια

Το σοκ του Σουέζ επιστρέφει: Όταν ο σύμμαχος γίνεται ο μεγαλύτερος μοχλός πίεσης.

<img height="81" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/ormouz-3.jpg" width="738" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Εβδομήντα χρόνια μετά την κρίση που ταπείνωσε τη Βρετανία, η Μέση Ανατολή επαναφέρει το δύσκολο ερώτημα: πόση ασφάλεια προσφέρουν οι συμμαχίες όταν τα συμφέροντα αποκλίνουν;<br /><br />Τον Οκτώβριο του 1956, η Βρετανία ξεκίνησε μια στρατιωτική επιχείρηση για να αποδείξει ότι παρέμενε μεγάλη δύναμη. Λίγες ημέρες αργότερα, αναγκάστηκε να αναγνωρίσει ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει χωρίς την οικονομική στήριξη του ισχυρότερου συμμάχου της.<br /><br />Το καθοριστικό πλήγμα ήρθε από την Ουάσιγκτον. Η αμερικανική πίεση, σε συνδυασμό με τη φυγή συναλλάγματος και την κρίση της στερλίνας, περιόρισε δραστικά τα περιθώρια του Λονδίνου και συνέβαλε αποφασιστικά στην αποδοχή της κατάπαυσης του πυρός.<br /><br />Εβδομήντα χρόνια μετά, το Σουέζ παραμένει ένα σκληρό μάθημα για τα όρια της συμμαχικής αλληλεγγύης. Η κοινή ιστορία, οι πολιτισμικοί δεσμοί και οι διακηρύξεις φιλίας έχουν πολιτική αξία. Η αξιοπιστία μιας συμμαχίας, όμως, δοκιμάζεται όταν οι εταίροι επιδιώκουν διαφορετικά αποτελέσματα.<div><br />Η επιχείρηση που αποκάλυψε την πραγματική ιεραρχία<br /><br />Η εθνικοποίηση της Εταιρείας της Διώρυγας του Σουέζ από τον Γκαμάλ Άμπντελ Νάσερ, τον Ιούλιο του 1956, έπληξε έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες της βρετανικής επιρροής.<br /><br />Η διώρυγα συνέδεε τη Μεσόγειο με τον Ινδικό Ωκεανό και αποτελούσε κρίσιμο πέρασμα για το εμπόριο και τις ενεργειακές ροές. Ο έλεγχός της είχε οικονομικό, στρατιωτικό και συμβολικό βάρος.<br /><br />Η κυβέρνηση του Άντονι Ίντεν, σε μυστική συνεννόηση με τη Γαλλία και το Ισραήλ, επιχείρησε να ανατρέψει τα δεδομένα. Στις 29 Οκτωβρίου 1956, οι ισραηλινές δυνάμεις εισέβαλαν στο Σινά. Ακολούθησε η βρετανογαλλική επέμβαση.<br /><br />Η στρατιωτική προέλαση, ωστόσο, δεν μπορούσε να εξασφαλίσει πολιτική επιτυχία απέναντι στην αμερικανική αντίθεση. Η κατάπαυση του πυρός τέθηκε σε ισχύ τα μεσάνυχτα της 6ης προς την 7η Νοεμβρίου. Η αποχώρηση των ξένων δυνάμεων ακολούθησε τους επόμενους μήνες.<br />Η στερλίνα έγινε το αδύναμο σημείο<br /><br />Ο πρόεδρος Ντουάιτ Αϊζενχάουερ θεωρούσε ότι η επέμβαση θα υπονόμευε την αμερικανική θέση στον αραβικό κόσμο και θα δημιουργούσε ευκαιρίες για τη Σοβιετική Ένωση.<br /><br />Η Βρετανία, από την πλευρά της, χρειαζόταν οικονομική υποστήριξη για να υπερασπιστεί τη στερλίνα. Αυτή η ανάγκη έδωσε στην Ουάσιγκτον έναν εξαιρετικά αποτελεσματικό μοχλό πίεσης. Η αμερικανική στάση απέναντι στη χρηματοδοτική βοήθεια συνδέθηκε με την απαίτηση τερματισμού της επιχείρησης και αποχώρησης.<br /><br />Το στρατηγικό δίδαγμα ήταν σαφές: ένα κράτος μπορεί να διαθέτει στρατό ικανό να επιχειρήσει, αλλά να στερείται την οικονομική αντοχή για να συνεχίσει.<br /><br />Η εξάρτηση περιόρισε την ελευθερία δράσης του Λονδίνου. Το Σουέζ αποκάλυψε δημόσια μια μεταβολή ισχύος που είχε ήδη συντελεστεί.</div><div><br />Το λάθος της «ειδικής σχέσης»<br /><br />Η βρετανική ηγεσία είχε υπερεκτιμήσει την ανοχή που θα εξασφάλιζε η στενή σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Η εμπειρία του πολέμου και η συνεργασία των δύο χωρών δημιούργησαν την προσδοκία ότι η Ουάσιγκτον θα αποδεχόταν τελικά τις βρετανικές επιλογές. Η κυβέρνηση Αϊζενχάουερ έκρινε ότι το κόστος για τα δικά της συμφέροντα ήταν μεγαλύτερο.<br /><br />Εδώ βρίσκεται η διαχρονική προειδοποίηση της κρίσης: η συμμαχία προσφέρει στήριξη, χωρίς να αποτελεί λευκή επιταγή για κάθε εθνική πρωτοβουλία.<br /><br />Όταν η προστασία μετατρέπεται σε αποκλειστική εξάρτηση, ο ισχυρότερος εταίρος αποκτά τη δυνατότητα να επηρεάζει αποφασιστικά τις επιλογές του ασθενέστερου. </div><div><br />Δύο απαντήσεις στην ίδια ταπείνωση<br /><br />Το Λονδίνο και το Παρίσι άντλησαν διαφορετικά πολιτικά συμπεράσματα.<br /><br />Η Βρετανία έδωσε προτεραιότητα στην αποκατάσταση και εμβάθυνση της σχέσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Γαλλία ενίσχυσε την επιδίωξη στρατηγικής αυτονομίας, με κεντρικό στοιχείο την ανεξάρτητη πυρηνική της αποτροπή και, αργότερα, την αποχώρηση από την ολοκληρωμένη στρατιωτική διοίκηση του ΝΑΤΟ.<br /><br />Οι επιλογές αυτές φωτίζουν δύο διαφορετικούς τρόπους διαχείρισης της εξάρτησης: στενότερη ευθυγράμμιση με τον ισχυρό σύμμαχο ή επένδυση σε μεγαλύτερη αυτονομία.<br /><br />Στην πράξη, οι περισσότερες χώρες αναζητούν έναν συνδυασμό: διατηρούν τις βασικές συμμαχίες τους, ενώ προσπαθούν να αυξήσουν τα δικά τους μέσα και τις εναλλακτικές τους.</div><div><br />Από το Σουέζ στη Μέκκα<br /><br />Η σημερινή αναζήτηση πρόσθετων εγγυήσεων ασφαλείας στη Μέση Ανατολή δίνει νέα επικαιρότητα σε αυτή τη συζήτηση.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Πακιστάν υπέγραψαν τον Αύγουστο του 2026 συμφωνία κοινής άμυνας στη Μέκκα. Το πλαίσιο προβλέπει ότι ένοπλη επίθεση εναντίον ενός μέλους αντιμετωπίζεται ως επίθεση εναντίον όλων, μαζί με διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας.<br /><br />Η θεσμική οργάνωση της συνεργασίας περιλαμβάνει στρατηγική πολιτική και αμυντική επιτροπή, όπως αποτυπώνεται και στην κοινή δήλωση που δημοσιοποίησε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.<br /><br />Μια γεωπολιτική ανάγνωση της συμφωνίας είναι ότι οι περιφερειακές δυνάμεις επιδιώκουν περισσότερες επιλογές προστασίας και μεγαλύτερο περιθώριο πρωτοβουλιών. Αυτό δεν συνεπάγεται αυτόματη αντικατάσταση των αμερικανικών σχέσεων ασφαλείας. Δείχνει, όμως, την προσπάθεια περιορισμού της εξάρτησης από έναν μόνο εταίρο.<br /><br />Η αποτελεσματικότητα ενός τέτοιου σχήματος θα κριθεί από τις διαθέσιμες δυνάμεις, τον επιχειρησιακό συντονισμό και την πολιτική βούληση των μελών του όταν προκύψει πραγματικό κόστος.<br />Γιατί η αναλογία με την Αμερική χρειάζεται προσοχή<br /><br />Η σύγκριση με το 1956 έχει συγκεκριμένα όρια.<br /><br />Η Βρετανία τότε εξαρτιόταν οικονομικά από έναν ισχυρότερο σύμμαχο. Η σημερινή συζήτηση για τις Ηνωμένες Πολιτείες αφορά το εύρος των δεσμεύσεών τους και την προθυμία ή δυνατότητά τους να ανταποκρίνονται ταυτόχρονα σε διαφορετικές κρίσεις.<br /><br />Επομένως, η ενίσχυση περιφερειακών συνεργασιών δεν αποδεικνύει από μόνη της το τέλος της αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας. Μπορεί να εκφράζει προληπτική διαχείριση κινδύνου, διαπραγματευτική πίεση ή επιδίωξη μεγαλύτερης αυτονομίας.<br /><br />Το ουσιαστικό ερώτημα είναι πόσο ευθυγραμμίζονται οι δεσμεύσεις μιας δύναμης με τους πόρους και τις πολιτικές επιλογές που απαιτούνται για να τις στηρίξει.</div><div><br />Το δίδαγμα για την Ελλάδα<br /><br />Για την Ελλάδα, η επέτειος του Σουέζ προσφέρει ένα χρήσιμο πλαίσιο στρατηγικής σκέψης.<br /><br />Οι συμμαχίες αποκτούν μεγαλύτερη αξία όταν στηρίζονται σε σαφή κοινά συμφέροντα και συνοδεύονται από εθνική αντοχή: αξιόπιστη αποτροπή, οικονομική σταθερότητα, λειτουργικές υποδομές και διπλωματική προετοιμασία.<br /><br />Απαιτείται επίσης προσεκτική αποτίμηση του τι δεσμεύεται να κάνει κάθε εταίρος σε μια συγκεκριμένη κρίση. Η πολιτική υποστήριξη, η οικονομική συνδρομή και η στρατιωτική εμπλοκή αποτελούν διαφορετικά επίπεδα δέσμευσης.<br /><br />Η μεγαλύτερη παγίδα είναι να αντιμετωπίζεται η προσδοκία στήριξης ως εξασφαλισμένο επιχειρησιακό δεδομένο.<br /><br />Εβδομήντα χρόνια μετά, το Σουέζ υπενθυμίζει ότι η ισχύς μιας χώρας κρίνεται και από την ικανότητά της να αντέχει τη στιγμή που ένας σύμμαχος θα επιλέξει διαφορετικά. Οι σταθερές συνεργασίες παραμένουν πολύτιμες· η νηφάλια γνώση των ορίων τους αποτελεί μέρος της εθνικής στρατηγικής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το σοκ του Σουέζ επιστρέφει: Όταν ο σύμμαχος γίνεται ο μεγαλύτερος μοχλός πίεσης.

Βασιλης Διαμαντακος Εβδομήντα χρόνια μετά την κρίση που ταπείνωσε τη Βρετανία, η Μέση Ανατολή επαναφέρει το δύσκολο ερώτημα: πόση ασφάλεια π...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν απορρίπτει τις θέσεις της ΕΕ και της Ελλάδας για το τουρκολιβυκό μνημόνιο (λιβυκό δημοσίευμα).

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/10/%CF%83%CE%BA%CE%BB%CF%83%CE%BD%CE%BC%CE%B4%CF%83%CE%B1345.jpg?ssl=1"><img height="85" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/10/%CF%83%CE%BA%CE%BB%CF%83%CE%BD%CE%BC%CE%B4%CF%83%CE%B1345.jpg?resize=640%2C358&ssl=1" width="720" /></a><br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υπερασπίστηκε τη συμφωνία για τα θαλάσσια σύνορα του 2019 μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, υποστηρίζοντας ότι η ευρωπαϊκή και διεθνής κριτική για την επικύρωσή της στερείται οποιασδήποτε νόμιμης βάσης, γράφει σήμερα λιβυκό δημοσίευμα.<br /><br />Τα σχόλιά του έρχονται εν μέσω ανανεωμένης διαμάχης σχετικά με τις θαλάσσιες ρυθμίσεις στην ανατολική Μεσόγειο μετά την επικύρωση της συμφωνίας από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης στα ανατολικά.<br /><br />Ο Ερντογάν δήλωσε τη Δευτέρα ότι οι αντιδράσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων μερών στην επικύρωση της συμφωνίας ήταν αδικαιολόγητες, τονίζοντας ότι η χώρα του δεν επιδιώκει πολιτικά οφέλη εις βάρος κανενός μέρους στην περιοχή…<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος πρόσθεσε ότι τα μέρη που επιδιώκουν να αποκλείσουν την Άγκυρα από την Ανατολική Μεσόγειο πρέπει να σεβαστούν τη βούληση της Τουρκίας και της Λιβύης, υποδεικνύοντας τη δέσμευση της χώρας του στη συμφωνία ως πλαίσιο που διέπει τις θαλάσσιες σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών.<br /><br />Απόρριψη της συμφωνίας από την Ευρώπη και την Ελλάδα<br /><br />Αντιθέτως, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ελλάδα απέρριψαν την επικύρωση της συμφωνίας από τη Λιβύη, υποστηρίζοντας ότι παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα άλλων χωρών και το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Αυτή η στάση αντικατοπτρίζει τη συνεχιζόμενη απόκλιση μεταξύ της Άγκυρας και της Ευρωπαϊκής πλευράς σχετικά με τη νομιμότητα της συμφωνίας και την έκταση του αντίκτυπού της στις θαλάσσιες αξιώσεις άλλων χωρών.<br /><br />Υπογραμμίζει επίσης ότι η επικύρωση από τη Λιβύη δεν έχει τερματίσει τη διαμάχη γύρω από τη συμφωνία, αλλά αντίθετα την έχει επαναφέρει στο προσκήνιο των περιφερειακών διαφορών.<br /><br />Το ζήτημα περιστρέφεται γύρω από τη συμβατότητα των διμερών ναυτιλιακών ρυθμίσεων με τα δικαιώματα και τις αξιώσεις άλλων κρατών στην περιοχή. Αυτό καθιστά τη διαφορά μια διαμάχη με διαφορετικές νομικές ερμηνείες καθώς και πολιτικούς υπολογισμούς.<br /><br />Η Λιβύη επανασχεδιάζει τον χάρτη της Μεσογείου: Η συμφωνία της Άγκυρας πυροδοτεί μια θαλάσσια αντιπαράθεση, σύμφωνα με το λιβυκό δημοσίευμα<br /><br />Ανατολική Μεσόγειος: Μεταξύ Θαλάσσιων Συμφερόντων και Νομικών Διαφορών<br /><br />Οι δηλώσεις Ερντογάν επιβεβαιώνουν τη δέσμευση της Τουρκίας στη συμφωνία και την απόρριψη των επικρίσεων που διατυπώνονται εναντίον της. Εν τω μεταξύ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ελλάδα διατηρούν τις αντιρρήσεις τους ως προς τις νομικές και κυριαρχικές επιπτώσεις της.<br /><br />Δεδομένων των αποκλινουσών θέσεων, η επικύρωση από τη Λιβύη από μόνη της δεν σημαίνει επίλυση της υπάρχουσας διαφοράς.<br /><br />Οι ευρωπαϊκές και ελληνικές αντιρρήσεις παραμένουν, σύμφωνα με τις δηλωμένες θέσεις τους.<br /><br />Εν τω μεταξύ, η συμφωνία εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό παράγοντα που επηρεάζει τις σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης και τη φύση των περιφερειακών αλληλεπιδράσεων στην Ανατολική Μεσόγειο.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ερντογάν απορρίπτει τις θέσεις της ΕΕ και της Ελλάδας για το τουρκολιβυκό μνημόνιο (λιβυκό δημοσίευμα).

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υπερασπίστηκε τη συμφωνία για τα θαλάσσια σύνορα του 2019 μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, υποστηρίζοντα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανατροπή στο Ουκρανικό.Η Ευρώπη «σπάει» την απομόνωση Πούτιν. Έτοιμοι για τριμερή στο Αμπού Ντάμπι .

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/Putin-Ukraine.jpg"><img height="92" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/Putin-Ukraine-1068x712.jpg" width="720" /></a><br /><br />Καταιγιστικές είναι οι διπλωματικές διεργασίες στο ουκρανικό μέτωπο, καθώς η Ευρώπη επιχειρεί να σπάσει το πολυετές διπλωματικό αδιέξοδο και να αποκτήσει πρωταγωνιστικό ρόλο στις παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις. Σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού και ουσίας, ο πρόεδρος της Φινλανδίας, Αλεξάντερ Στουμπ, και ο πρωθυπουργός της Νορβηγίας, Γιόνας Γκάρ Στόρε, είχαν απευθείας τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ρώσο Πρόεδρο, Βλαντιμίρ Πούτιν, σπάζοντας την απομόνωση στην οποία είχε περιέλθει το Κρεμλίνο από τη δυτική ηγεσία μετά την εισβολή του 2022.<div><br />Η συνομιλία περιγράφηκε από την πλευρά του Ελσίνκι ως «ειλικρινής και ουσιαστική», με τον Αλεξάντερ Στουμπ να υπογραμμίζει πως η επίτευξη ειρήνης απαιτεί απευθείας διάλογο, ειδικά από κράτη που συνορεύουν με τη Ρωσία και επηρεάζονται άμεσα από την αρχιτεκτονική της ευρωπαϊκής ασφάλειας. Αμέσως μετά την επαφή με τη Μόσχα, οι δύο ηγέτες επικοινώνησαν με τον πρόεδρο της Ουκρανίας, Βολόντιμιρ Ζελένσκι, προκειμένου να τον ενημερώσουν αναλυτικά για τα αποτελέσματα των συνομιλιών, όπως επιβεβαίωσε ο προεδρικός σύμβουλος του Κιέβου, Ντμίτρο Λίτβιν.<br />Από την πλευρά του, ο Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε στους συνομιλητές του ότι η επίτευξη ειρήνης στην Ουκρανία προϋποθέτει την πλήρη αναγνώριση των ρωσικών συμφερόντων. Σύμφωνα με ανακοίνωση της υπηρεσίας Τύπου του Κρεμλίνου, κατά την τηλεφωνική επικοινωνία με τους δύο ηγέτες, ο Ρώσος πρόεδρος υπογράμμισε ότι «η επίτευξη μιας δίκαιης και μακροχρόνιας ειρήνης είναι δυνατή μόνο με την πλήρη και άνευ όρων συνεκτίμηση των νόμιμων συμφερόντων της Ρωσικής Ομοσπονδίας». Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ σχολίασε ότι η Ρωσία αντιμετωπίζει τη Νορβηγία και τη Φινλανδία ως νέους συμμετέχοντες στις προσπάθειες επίλυσης της σύγκρουσης και θα εξετάσει «αν μπορούν να επιτύχουν κάτι τέτοιο».<br /><br />Ο ρόλος του απεσταλμένου του Τραμπ<br /><br />Η σκανδιναβική πρωτοβουλία δεν εκδηλώθηκε στο κενό, αλλά αποτελεί κρίσιμο κρίκο μιας ευρύτερης αλυσίδας επαφών που βρίσκεται σε εξέλιξη. Την περασμένη εβδομάδα, ο ειδικός απεσταλμένος του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, Στηβ Γουίτκοφ, βρέθηκε στο Όσλο όπου συνάντησε τον Βολόντιμιρ Ζελένσκι μαζί με τους ηγέτες της Νορβηγίας και της Φινλανδίας.<br />Αμέσως μετά, ο Γουίτκοφ ταξίδεψε στην Αγία Πετρούπολη για απευθείας συνομιλίες με τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Το Κρεμλίνο, δια στόματος του εκπροσώπου του Ντμίτρι Πεσκόφ, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο η Ρωσία να αξιολογήσει τον πιθανό ρόλο της Νορβηγίας και της Φινλανδίας ως νέων συμμετεχόντων στις ειρηνευτικές προσπάθειες, σημειώνοντας πως η Μόσχα εξετάζει κατά πόσο οι δύο χώρες μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά.<br /><br />Ραντεβού στο Αμπού Ντάμπι για τριμερείς συνομιλίες<br /><br />Την ίδια ώρα, η διπλωματική σκακιέρα διευρύνεται με ορίζοντα τον Νοέμβριο. Ο διπλωματικός σύμβουλος του Ρώσου προέδρου, Γιούρι Ουσακόφ, αποκάλυψε ότι προετοιμάζονται επίσημες διαπραγματεύσεις για την επίλυση της σύγκρουσης, οι οποίες προγραμματίζονται για το πρώτο δεκαπενθήμερο του Νοεμβρίου στο Αμπού Ντάμπι. Οι συνομιλίες αυτές αναμένεται να διεξαχθούν σε τριμερές επίπεδο, με τη συμμετοχή της Ουκρανίας, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας.<br />Παράλληλα, ο Ουσακόφ ανέφερε ότι Μόσχα, Ουάσινγκτον και Πεκίνο έχουν ξεκινήσει προπαρασκευαστικές επαφές για τη διοργάνωση μιας ιστορικής τριμερούς συνάντησης κορυφής μεταξύ των Βλαντίμιρ Πούτιν, Ντόναλντ Τραμπ και Σι Τζινπίνγκ, δείχνοντας ότι οι εξελίξεις στο ουκρανικό μέτωπο διαπλέκονται πλέον άμεσα με τις γενικότερες ισορροπίες των υπερδυνάμεων.<br /><br />Αυξανόμενη πίεση στο Κίεβο ενόψει χειμώνα<br /><br />Παρά την έντονη κινητικότητα, το κλίμα για την ουκρανική πλευρά παραμένει εξαιρετικά πιεστικό. Η στάση του Υπουργού Εξωτερικών της Ουκρανίας, Αντρίι Σίμπιχα, αποτυπώνει τις επιφυλάξεις του Κιέβου για το κατά πόσο η Μόσχα είναι έτοιμη για σοβαρές διαπραγματεύσεις, την ώρα που οι διμερείς σχέσεις Ουκρανίας και ΗΠΑ δοκιμάζονται.<br />Η πρόσφατη συμφωνία των ΗΠΑ με τη Ρωσία για το ντίζελ, οι αναταράξεις στη λειτουργία του δορυφορικού δικτύου Starlink που είναι ζωτικής σημασίας για την ουκρανική άμυνα, αλλά και οι σοβαρές ελλείψεις σε συστήματα αεράμυνας δημιουργούν ένα δυσμενές σκηνικό για το Κίεβο. Καθώς ο προϋπολογισμός της χώρας εξαντλείται και ο χειμώνας πλησιάζει με την απειλή νέων ρωσικών πυραυλικών επιθέσεων, η ανάγκη για διπλωματικές εγγυήσεις ασφαλείας καθίσταται πιο επιτακτική από ποτέ.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ανατροπή στο Ουκρανικό.Η Ευρώπη «σπάει» την απομόνωση Πούτιν. Έτοιμοι για τριμερή στο Αμπού Ντάμπι .

Καταιγιστικές είναι οι διπλωματικές διεργασίες στο ουκρανικό μέτωπο, καθώς η Ευρώπη επιχειρεί να σπάσει το πολυετές διπλωματικό αδιέξοδο και...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ: Η ώρα της κρίσης για τον Νετανιάχου. Κάλπες στη σκιά του πολέμου και της 7ης Οκτωβρίου.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2026/10/israel-neta.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1440" data-original-width="1920" height="1440" src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2026/10/israel-neta.jpg" width="1920" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η ευθύνη για την αποτυχία ασφαλείας, η Γάζα και η αβέβαιη κοινοβουλευτική πλειοψηφία καθορίζουν την επόμενη ημέρα</span></h3><b>Μαριάννα Γαλανοπούλου</b><br />Περίπου 7,3 εκατομμύρια Ισραηλινοί προσέρχονται σήμερα Τρίτη (27/10) στις κάλπες, στις πρώτες βουλευτικές εκλογές μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023. Για τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, η αναμέτρηση αποτελεί κρίσιμη δοκιμασία έπειτα από σχεδόν τρία χρόνια πολέμων, κοινωνικής πόλωσης και διεθνούς κριτικής.<br /><br />Η ψηφοφορία εξελίσσεται σε μια άτυπη «ψήφο εμπιστοσύνης» προς τον πρωθυπουργό, καθώς οι πολίτες καλούνται να αξιολογήσουν τόσο την αποτυχία αποτροπής της επίθεσης όσο και τη στρατιωτική απάντηση που ακολούθησε. Στο επίκεντρο βρίσκονται επίσης η διαχείριση του πολέμου στη Γάζα, οι σχέσεις με τις ΗΠΑ και η αντιπαράθεση για τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών.<br /><br />Ο Νετανιάχου προβάλλει την εμπειρία του και τα στρατιωτικά αποτελέσματα των τελευταίων ετών ως εγγύηση για την ασφάλεια της χώρας. Απέναντί του, ο πρώην αρχηγός του γενικού επιτελείου των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων Γκάντι Άιζενκοτ επιχειρεί να συσπειρώσει όσους ζητούν αλλαγή ηγεσίας και διερεύνηση των ευθυνών για την 7η Οκτωβρίου.<br /><br />Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν αμφίρροπη αναμέτρηση, χωρίς εξασφαλισμένη πλειοψηφία για κανένα από τα δύο βασικά στρατόπεδα. Το αποτέλεσμα, επομένως, δεν θα κριθεί μόνο στην κάλπη, αλλά και στις διαπραγματεύσεις που θα ακολουθήσουν για τον σχηματισμό κυβέρνησης.<div><br />Η 7η Οκτωβρίου στοιχειώνει την προεκλογική εκστρατεία<br /><br />Η επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, κατά την οποία σκοτώθηκαν περίπου 1.200 άνθρωποι και 251 απήχθησαν, αποτέλεσε τη μεγαλύτερη αποτυχία ασφαλείας στην ιστορία του σύγχρονου <a href="https://www.newsbreak.gr/tag/israil/">Ισραήλ</a>. Ο αιφνιδιασμός των ισραηλινών υπηρεσιών πληροφοριών και των ενόπλων δυνάμεων κλόνισε την εμπιστοσύνη στην πολιτική και στρατιωτική ηγεσία.<br /><br />Η αντιπολίτευση θεωρεί ότι η χώρα χρειάζεται πλήρη διερεύνηση των παραλείψεων που επέτρεψαν στη Χαμάς να εξαπολύσει την επίθεση. Έχει δεσμευτεί να προωθήσει τη συγκρότηση κρατικής επιτροπής έρευνας, ώστε να αποσαφηνιστούν οι ευθύνες και να εξεταστούν οι αποφάσεις που προηγήθηκαν της καταστροφής.<br /><br />Ο Νετανιάχου, από την πλευρά του, αποφεύγει να αποδεχθεί την αποκλειστική πολιτική ευθύνη και υπογραμμίζει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις που ακολούθησαν. Η στάση του απέναντι στο αίτημα για ανεξάρτητη έρευνα έχει εξελιχθεί σε ένα από τα βασικά σημεία αντιπαράθεσης της προεκλογικής περιόδου.<br /><br />Για τους επικριτές του, η λογοδοσία δεν μπορεί να αναβάλλεται επ’ αόριστον. Για τους υποστηρικτές του, η προτεραιότητα παραμένει η αντιμετώπιση των απειλών και η αποτροπή νέων επιθέσεων.</div><div><br />Ο Νετανιάχου ποντάρει στην ασφάλεια και στον Τραμπ<br /><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός στηρίζει την εκστρατεία του στην εικόνα του έμπειρου ηγέτη που μπορεί να διαχειριστεί τις απειλές σε πολλαπλά μέτωπα. Προβάλλει τα πλήγματα κατά της Χαμάς στη Γάζα και της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, ενώ επιμένει ότι η αντιμετώπιση του Ιράν παραμένει κεντρική προτεραιότητα.<br /><br />Η σχέση του με τον Ντόναλντ Τραμπ αποτελεί επίσης σημαντικό στοιχείο της επιχειρηματολογίας του. Ο Αμερικανός πρόεδρος εξέφρασε δημόσια την υποστήριξή του στον Νετανιάχου πριν από την ψηφοφορία, παρέμβαση που προσφέρει στον πρωθυπουργό ένα ισχυρό διεθνές επιχείρημα προς το εκλογικό σώμα.<br /><br />Ο Νετανιάχου έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων στρατιωτικών ενεργειών κατά του Ιράν, υποστηρίζοντας ότι η απειλή δεν έχει εξαλειφθεί. Η προοπτική αυτή αναδεικνύει το ευρύτερο περιφερειακό διακύβευμα των εκλογών, καθώς οι επιλογές της επόμενης κυβέρνησης θα επηρεάσουν τις σχέσεις του Ισραήλ με την Ουάσιγκτον και τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Παράλληλα, ο πρωθυπουργός βρίσκεται αντιμέτωπος με δίκες για υποθέσεις διαφθοράς, τις οποίες αρνείται. Οι υποθέσεις αυτές, μαζί με τις επιθέσεις του κατά της δικαστικής εξουσίας, τροφοδοτούν την κριτική ότι η παραμονή του στην εξουσία συνδέεται και με την προσωπική πολιτική του επιβίωση.<br />Γάζα και Δυτική Όχθη στο επίκεντρο της διεθνούς κριτικής<br /><br />Η διεθνής εικόνα του Ισραήλ έχει επιβαρυνθεί από τις συνέπειες του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας. Οι εκτεταμένες καταστροφές, οι απώλειες αμάχων και οι μαζικοί εκτοπισμοί έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, ενώ η ισραηλινή στρατιωτική δράση βρίσκεται στο επίκεντρο διπλωματικών και νομικών αντιπαραθέσεων.<br /><br />Στη Δυτική Όχθη, η επέκταση των ισραηλινών οικισμών και η βία εποίκων εντείνουν τις εντάσεις με τους Παλαιστινίους. Οι ακροδεξιοί κυβερνητικοί εταίροι του Νετανιάχου, Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ και Μπεζαλέλ Σμότριτς, έχουν υποστηρίξει σκληρές πολιτικές απέναντι στους Παλαιστινίους, περιλαμβανομένων προτάσεων για την απομάκρυνσή τους από τη Γάζα και την ενίσχυση του εποικισμού.<br /><br />Η αντιπολίτευση εκτιμά ότι η σημερινή πολιτική έχει επιβαρύνει τις διεθνείς σχέσεις της χώρας και έχει περιορίσει τα περιθώρια διπλωματικών ελιγμών. Ωστόσο, δεν προτείνει ενιαία γραμμή σε όλα τα ζητήματα: αρκετοί από τους βασικούς αντιπάλους του Νετανιάχου υποστηρίζουν επίσης σκληρή στάση απέναντι στους περιφερειακούς αντιπάλους του Ισραήλ και απορρίπτουν την άμεση ίδρυση παλαιστινιακού κράτους.</div><div><br />Ο Άιζενκοτ και το στοίχημα της αντιπολίτευσης<br /><br />Ο Γκάντι Άιζενκοτ επιχειρεί να εμφανιστεί ως αξιόπιστη εναλλακτική, συνδυάζοντας τη στρατιωτική του εμπειρία με την υπόσχεση για πιο υπεύθυνη διακυβέρνηση. Δίνει έμφαση στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς, στην κρατική λογοδοσία και στην ανάγκη να μετατραπούν οι στρατιωτικές επιτυχίες σε σαφείς και επιτεύξιμους πολιτικούς στόχους.<br /><br />Η αντιπολίτευση, ωστόσο, δεν κατεβαίνει στις εκλογές ως ενιαίο κόμμα. Ο Γκάντι Άιζενκοτ ηγείται του Yashar, ενώ ο πρώην πρωθυπουργός Ναφτάλι Μπένετ βρίσκεται επικεφαλής της κοινής εκλογικής λίστας B’Yachad, με τον Γιαΐρ Λαπίντ στη δεύτερη θέση. Στο ευρύτερο αντιπολιτευτικό στρατόπεδο συμμετέχουν επίσης ο Αβίγκντορ Λίμπερμαν, επικεφαλής του Yisrael Beiteinu, και ο Γιαΐρ Γκολάν, ηγέτης των Δημοκρατών.<br /><br />Οι πέντε πολιτικοί έχουν δεσμευτεί να συνεργαστούν με στόχο την απομάκρυνση του Νετανιάχου, παρά τις ιδεολογικές διαφορές τους. Η συμφωνία τους ενισχύει την προσπάθεια συσπείρωσης, αλλά δεν εξαλείφει τις δυσκολίες που θα προκύψουν εάν χρειαστεί να μοιραστούν την εξουσία και να συμφωνήσουν σε ένα κοινό κυβερνητικό πρόγραμμα.</div><div><br />Η μάχη των 61 εδρών<br /><br />Η Κνεσέτ διαθέτει 120 έδρες και η συγκρότηση κυβέρνησης απαιτεί την εξασφάλιση κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας 61 βουλευτών. Οι Ισραηλινοί ψηφίζουν κόμματα και όχι απευθείας πρωθυπουργό, ενώ το εκλογικό όριο για την είσοδο στη Βουλή είναι 3,25%.<br /><br />Οι δημοσκοπήσεις δεν δίνουν σε κανένα από τα δύο βασικά στρατόπεδα σαφές προβάδισμα προς την πλειοψηφία. Έτσι, καθοριστική θα είναι η επίδοση των μικρότερων κομμάτων, καθώς και το ποιοι συνδυασμοί θα μπορέσουν να συμφωνήσουν σε κυβερνητική συνεργασία.<br /><br />Ρόλο μπορεί να διαδραματίσουν και τα αραβικά κόμματα, που εκπροσωπούν περίπου το ένα πέμπτο του πληθυσμού. Η συμμετοχή των Αράβων πολιτών του Ισραήλ έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η δυσαρέσκεια για τις διακρίσεις και την εγκληματικότητα στις αραβικές κοινότητες ενδέχεται να επηρεάσει την εκλογική τους κινητοποίηση.<br /><br />Ωστόσο, η συνεργασία των αραβικών κομμάτων με τα κυριότερα εβραϊκά κόμματα της αντιπολίτευσης παραμένει δύσκολη. Οι επιφυλάξεις των πολιτικών αρχηγών περιορίζουν τις επιλογές για τον σχηματισμό κυβέρνησης και αυξάνουν τον κίνδυνο παρατεταμένου αδιεξόδου.<br /><br />Οι κάλπες κλείνουν στις 22:00, ώρα Ελλάδας, και οι πρώτες εκτιμήσεις αναμένονται αμέσως μετά. Η καταμέτρηση θα δείξει τον συσχετισμό δυνάμεων, αλλά η τελική έκβαση θα εξαρτηθεί από τις διαπραγματεύσεις για τη συγκρότηση κυβερνητικού συνασπισμού.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ: Η ώρα της κρίσης για τον Νετανιάχου. Κάλπες στη σκιά του πολέμου και της 7ης Οκτωβρίου.

Η ευθύνη για την αποτυχία ασφαλείας, η Γάζα και η αβέβαιη κοινοβουλευτική πλειοψηφία καθορίζουν την επόμενη ημέρα Μαριάννα Γαλανοπούλου Περί...

Διαβάστε την συνέχεια

Ηγεμών εξ Ανατολικής Λιβύης

<br /><img height="104" src="https://www.huffingtonpost.gr/wp-content/uploads/2026/10/g4photos_6adfa508e38af-2048x1364.jpg" width="734" /><div><br /></div><div>ΔΡ. <b>ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΙΩΓΑΣ</b><br />Γράφει ο Δρ Χρήστος Ζιώγας, Επίκουρος Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών Παν/μιου Αιγαίου και εντεταλμένος Λέκτορας στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων.<br /><br />Την 6η Απριλίου του 2021 ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, συνοδευόμενος από τον τότε υπουργό Εξωτερικών, πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Τρίπολη της Λιβύης. Σύμφωνα με τις ακόλουθες δηλώσεις ως κύριοι στόχοι της επίσκεψης προσδιορίστηκαν: η αποκατάσταση των διμερών σχέσεων, η ακύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου ‒είχε υπογραφεί το 2019 μεταξύ της Άγκυρας και της τότε κυβέρνησης της Τρίπολης‒ και η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών. Η ελληνική πλευρά θεωρούσε την άρνηση έγκρισης από το Λιβυκό κοινοβούλιο του τουρκολιβυκού μνημονίου– πέραν της εγγενούς του αντίθεσης προς το διεθνές δίκαιο της θάλασσας– ως ένα επιπλέον τεκμήριο της ακυρότητάς του. Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης επαναπροσέγγισης, ο νυν Έλληνας υπουργός Εξωτερικών πραγματοποίησε την 15η Ιουλίου του 2025 επίσημη επίσκεψη στη Λιβύη ‒τόσο στην Τρίπολη, όσο και στη Βεγγάζη‒ με στόχο την επανεκκίνηση του διπλωματικού διαλόγου. Οι συνομιλίες με την επισήμως αναγνωρισμένη κυβέρνηση της «δυτικής Λιβύης» αφορούσαν το ζήτημα των μεταναστευτικών ροών προς την Ελλάδα και την προοπτική οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών μεταξύ των δύο κρατών.<br /><br />Όσον αφορά το τουρκολιβυκό μνημόνιο, στο μεσοδιάστημα από την υπογραφή του έως πρόσφατα, δεν είχε κυρωθεί από το κοινοβούλιο της Λιβύης το οποίο τελεί υπό τον έλεγχο των δυνάμεων της «ανατολικής Λιβύης» του Στρατηγού Χαφτάρ. Την προηγουμένη εβδομάδα η Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης ενέκρινε ομόφωνα τη θαλάσσια συμφωνία (τουρκολιβυκό μνημόνιο) με την Τουρκία, ανακαλώντας την αρνητική απόφαση που είχε λάβει το 2020. Σε ένα συναφές πεδίο και σύμφωνα με τα στοιχεία της ελληνικής ακτοφυλακής το 2025 κατέφτασαν μέσω της «νότιας διαδρομής» από τη Λιβύη στην Κρήτη και τη Γαύδο περίπου 19.948 άτομα, σημειώνοντας αύξηση περίπου 400% σε σύγκριση με τα 4.935 άτομα του 2024. Εν συνεχεία, ο Έλληνας υπουργός Μετανάστευσης δήλωσε τον Οκτώβριο του 2026 ότι τους προηγούμενους εννέα μήνες περίπου 19.000 μετανάστες έφτασαν από τη Λιβύη στην Κρήτη.<br /><br />Αντιπαραβάλλοντας αρχικές στοχοθεσίες και αποτελέσματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής εύλογα προκύπτει μια αλληλουχία ερωτημάτων σχετικά με τη χάραξη, την άσκηση και την αποτελεσματικότητα της εξωτερικής μας πολιτικής: Πώς προσλαμβάνουμε μια αρνητική εξέλιξη που θίγει κυριαρχικά δικαιώματα και το εθνικό συμφέρον; Τι λέμε σε όσους την προκάλεσαν; Τι μας λεν και τι εν τέλει καταλαβαίνουμε (και κυρίως πράττουμε); Αναμφίβολα, συνιστά εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περιπτωσιολογική μελέτη για το επιστημονικό πεδίο της ανάλυσης εξωτερικής πολιτικής (Foreign Policy Analysis). Το δε γνωστό επιμύθιο ότι «η συμφωνία δεν παράγει νομικά αποτελέσματα προς τρίτους», είναι επικοινωνιακά βολικό και ενδεχομένως ψυχικά θεραπευτικό ‒για τους ασκούντες την ελληνική εξωτερική πολιτική‒ δεν συνιστά σε καμία όμως περίπτωση μέτρο επιτυχίας στο απαιτητικό πεδίο της διεθνούς πολιτικής.<br /><br />Επίσης, δηλώσεις ανώτατων αξιωματούχων της ΕΕ, εν προκειμένω της προέδρου της Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και του πρόεδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα με τις οποίες αμφότεροι εξέφρασαν «τη βαθιά τους λύπη για τη σημερινή επικύρωση, από το λιβυκό Κοινοβούλιο, του λεγόμενου Μνημονίου Συνεννόησης μεταξύ Λιβύης και Τουρκίας σχετικά με την οριοθέτηση θαλάσσιων δικαιοδοσιών στη Μεσόγειο Θάλασσα», μικρή σημασία έχουν επί του πρακτέου αν δεν συνοδεύονται από αποφάσεις που θα έχουν ουσιαστικές συνέπειες για τη Λιβύη.<br /><br />Αξίζει λοιπόν να σημειωθούν τα εξής: η Λιβύη λαμβάνει για το χρονικό διάστημα 2021-2027 διμερή αναπτυξιακή βοήθεια ύψους 224 εκ.€. Λόγω της πολιτικής αστάθειας στη διαιρεμένη χώρα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν εκταμιεύει το σύνολο του ποσού, αντίθετα εγκρίνει με ετήσιες αποφάσεις (Commission Decisions) κάθε πακέτο «Ειδικού Μέτρου» (Special Measure in favour of Libya for 2023, 2024, 2025-2027), διασφαλίζοντας ότι τα κονδύλια αποδεσμεύονται σταδιακά και ελέγχονται αυστηρά. Η χρηματοδότηση τελεί υπό την κοινοτική Αρχή της Αιρεσιμότητας (Conditionality Principle) η οποία αποτελεί θεμελιώδη κανόνα στη διαχείριση της εξωτερικής βοήθειας και της αναπτυξιακής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γεγονός που σημαίνει ότι η παροχή, η συνεχής ροή ή η αύξηση της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης εξαρτώνται από την εκπλήρωση συγκεκριμένων προϋποθέσεων, κριτηρίων και δεσμεύσεων από τη λήπτρια χώρα.<br /><br />Επομένως, αν δεν συνιστά ο σεβασμός των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας –που αποτελεί μέρος του ευρωπαϊκού κεκτημένου και πολλοί εξ ημών ευαγγελίζονται νυχθημερόν– προαπαιτούμενο για τη χρηματοδότηση ενός τρίτου κράτους, κάποιος/οι δεν έκανε/αν καλά την δουλειά του/ς κατά τη διαδικασία προσδιορισμού των όρων αιρεσιμότητας για τη Λιβύη.<br /><br />Επίσης στο πλαίσιο του Προγράμματος Μετανάστευσης Προστασίας (2021–2026) η συγκεκριμένη χώρα έχει λάβει 220 εκατ.€ για προστασία των προσφύγων, οικειοθελείς επιστροφές και διαχείριση συνόρων ·ουδέν σχόλιο επ’ αυτού.<br /><br />Εν κατακλείδι τόσο η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν – κατά κύριο λόγο– όσο και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου – που προεδρεύει του ανώτατου πολιτικού οργάνου της ΕΕ κι ο οποίος μεταξύ των άλλων εκπροσωπεί την ΕΕ στο ανώτατο επίπεδο για θέματα Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας (CFSP) – Αντόνιο Κόστα δύνανται να δρομολογήσουν διαδικασίες ώστε να υπάρξουν ουσιαστικές κι όχι ρητορικές μόνο συνέπειες για τη Λιβύη. Οι περισσότεροι εξ ημών εικάζουμε βάσιμα πως ούτε αυτοί θα πράξουν κάτι παραπάνω από τη δήλωση συμπαθείας, ούτε οι ημέτεροι θα τους ελέγξουν γιατί δεν το έπραξαν. Το δεύτερο λοιπόν επιμύθιο αφορά τη μετάθεση στο ευρωπαϊκό πλαίσιο ζητημάτων που αφορούν την ελληνική εξωτερική πολιτική και την αξιοποίηση αυτού ως προς την ευόδωση των στόχων της. Εμφανιζόμαστε όμως εξακολουθητικά επιμηθείς!<br /><br /><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ηγεμών εξ Ανατολικής Λιβύης

ΔΡ. ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΙΩΓΑΣ Γράφει ο Δρ Χρήστος Ζιώγας, Επίκουρος Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών Παν/μιου Αιγαίου και εντετα...

Διαβάστε την συνέχεια

Σαουδαραβική απελπισία; Δωροδοκία Χούθι; Συμφωνία Μέκκας κοροϊδία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.israelhayom.com/wp-content/uploads/2026/10/reuters-1140x570.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="570" data-original-width="1140" height="80" src="https://www.israelhayom.com/wp-content/uploads/2026/10/reuters-1140x570.jpg" width="745" /></a></div><div><br /></div><div>Διπλωματικές πηγές στον Κόλπο αναφέρουν ότι ο Σαουδάραβας υπουργός Άμυνας, πρίγκιπας Χαλίντ μπιν Σαλμάν, ταξίδεψε στην Τεχεράνη για να διαπραγματευτεί μια εκεχειρία με τους Χούθι, στο πλαίσιο της οποίας το Ριάντ θα μετέφερε 1 δισεκατομμύριο δολάρια στην οργάνωση μέσω του Ιράν.</div><br />ΤΟΥ <a href="https://www.israelhayom.com/2026/10/26/saudi-arabia-reportedly-offers-houthis-1-billion-in-iran-brokered-deal-to-halt-attacks/"><b>Danny Zaken</b></a><br /><br />Μία πηγή ισχυρίζεται μάλιστα ότι ο υπουργός μετέφερε τα χρήματα με στρατιωτικό αεροσκάφος, αν και Σαουδάραβας αξιωματούχος δεν επιβεβαίωσε καμία μεταφορά χρημάτων.<br />Χούθι… φόβος και τρόμος<br /><br />Οι συνομιλίες πραγματοποιούνται εν μέσω επιθέσεων των Χούθι κατά σαουδαραβικών πετρελαϊκών εγκαταστάσεων, καθώς και ιρανικών προσπαθειών για την ενίσχυση της περιφερειακής επιρροής της Τεχεράνης.<br /><br />Διπλωματικές πηγές στον Κόλπο αναφέρουν ότι η αιφνιδιαστική επίσκεψη του Σαουδάραβα υπουργού Άμυνας, πρίγκιπα Χαλίντ μπιν Σαλμάν, στο Ιράν είχε ως στόχο την επίτευξη εκεχειρίας με τους Χούθι, βάσει μιας συμφωνίας που προέβλεπε τη μεταφορά 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων από τη Σαουδική Αραβία προς την οργάνωση — η οποία υποστηρίζεται από το Ιράν — μέσω της Τεχεράνης.<br /><br />Σύμφωνα με μία πηγή, ο Μπιν Σαλμάν μετέφερε τα χρήματα μαζί του στο στρατιωτικό μεταγωγικό αεροσκάφος τύπου Hercules, με το οποίο έφτασε στη χώρα.<br /><br />Η επίσκεψη διευθετήθηκε από τους εταίρους της Σαουδικής Αραβίας στο πλαίσιο του αμυντικού συμφώνου της Μέκκας. Στις συνομιλίες συμμετέχουν επίσης ο επικεφαλής των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών, Ιμπραήμ Καλίν, και ο αρχηγός του στρατού του Πακιστάν, στρατάρχης Ασίμ Μουνίρ.<br /><br />Το Πακιστάν και η Τουρκία απέτυχαν να παράσχουν ουσιαστική βοήθεια στη Σαουδική Αραβία, παρά τη σχετική συμφωνία, στέλνοντας μόνο στρατιωτικούς συμβούλους και όχι επιπλέον δυνάμεις υποστήριξης — παρόλο που η αμυντική συμμαχία επιβάλλει ρητά στα μέλη της την παροχή στρατιωτικής συνδρομής σε περίπτωση που κάποιο από αυτά δεχθεί επίθεση.<br /><br />Το Ιράν εκπροσωπήθηκε από τον Πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν, τον Γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας Μοχσέν Ρεζαΐ, καθώς και από ανώτερους αξιωματούχους των Φρουρών της Επανάστασης. Το Ιράν προσφέρθηκε να μεσολαβήσει μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και των Χούθι σχετικά με την κρίση στην Υεμένη.<br /><br />Οι Χούθι εξαπολύουν επιθέσεις εναντίον αεροδρομίων και, ειδικότερα, πετρελαϊκών εγκαταστάσεων στη Σαουδική Αραβία, προκαλώντας τεράστια οικονομική ζημιά στο βασίλειο. Παράλληλα, ιρανικές επιθέσεις κατά δεξαμενόπλοιων στα Στενά του Ορμούζ έχουν διαταράξει τις εξαγωγές πετρελαίου από την περιοχή του Κόλπου. Το χρήμα στο επίκεντρο των διαπραγματεύσεων<br /><br />Το Υπουργείο Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας αναφέρθηκε στη συνάντηση με επίσημη δήλωση, στην οποία αναφέρεται: «Η επίσκεψη στην Τεχεράνη του Πρίγκιπα Χαλίντ μπιν Σαλμάν, Υπουργού Άμυνας, και εκπροσώπων των κρατών-μελών της “Συμμαχίας Κοινής Άμυνας της Μέκκας”, εντάσσεται στις συνεχιζόμενες προσπάθειες της συμμαχίας για την αποκλιμάκωση της έντασης μεταξύ των εμπλεκόμενων μερών στην τρέχουσα κρίση, την ενθάρρυνση του διαλόγου και των διπλωματικών λύσεων, καθώς και τη στήριξη των προσπαθειών διαμεσολάβησης που καταβάλλουν το Κατάρ και το Πακιστάν».<br /><br />Σαουδάραβας αξιωματούχος δεν επιβεβαίωσε αν πραγματοποιήθηκε μεταφορά χρημάτων. Ωστόσο, μιλώντας στην εφημερίδα «Israel Hayom», ο αξιωματούχος σημείωσε ότι μέρος της διαμάχης με τους Χούθι αφορά την υλοποίηση συμφωνιών που είχαν επιτευχθεί πριν από τρία χρόνια.<br /><br />Σύμφωνα με τις συμφωνίες αυτές, η Σαουδική Αραβία επρόκειτο να παρέχει άμεση οικονομική βοήθεια στους Χούθι, στο πλαίσιο των προσπαθειών για την επίτευξη διευθέτησης. Η χρηματοδότηση προοριζόταν, μεταξύ άλλων, για την καταβολή μισθών στον δημόσιο τομέα σε περιοχές που ελέγχονται από τους Χούθι, καθώς και για την ανοικοδόμηση πολιτικών υποδομών. Σε αντάλλαγμα, οι Χούθι αναμενόταν να τηρήσουν την εκεχειρία και να σταματήσουν τις επιθέσεις τους κατά του βασιλείου.<br /><br />Τους τελευταίους μήνες, οι Χούθι δικαιολογούν τις επιθέσεις τους ισχυριζόμενοι ότι η Σαουδική Αραβία αθέτησε τις εν λόγω συμφωνίες. Παρ’ όλα αυτά, το Ιράν βρίσκεται σαφώς πίσω από την τρέχουσα κλιμάκωση, στο πλαίσιο του πολέμου του με τις ΗΠΑ, εξοπλίζοντας τους Χούθι και παρέχοντάς τους στήριξη με άλλους τρόπους.<br /><br />Ως εκ τούτου, η συνάντηση στην Τεχεράνη αποτελεί επίσης πλήγμα για την εικόνα της Σαουδικής Αραβίας, καθώς υποδηλώνει προθυμία για παραχωρήσεις —τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα— προκειμένου να αποκατασταθούν πλήρως οι εξαγωγές πετρελαίου.<div><br />Μια διπλωματική νίκη για το Ιράν<br /><br />Η επίσημη θέση του Ριάντ παραμένει ότι το βασίλειο απορρίπτει κατηγορηματικά μια νέα εκεχειρία και αρνείται να υποκύψει σε «στρατιωτικό εκβιασμό» ή να μεταφέρει κεφάλαια στους Χούθι, προτού εκείνοι επιστρέψουν εδάφη που κατέλαβαν από τη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Υεμένης, η οποία υποστηρίζεται από τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Για το Ιράν, οι εξελίξεις αυτές συνιστούν σημαντικά κέρδη. Πρόκειται για την πρώτη επίσημη συνάντηση μεταξύ εκπροσώπων της «Συμμαχίας της Μέκκας» και της ιρανικής ηγεσίας. Η πρωτοβουλία για τη συνάντηση προέκυψε κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του αρχηγού του πακιστανικού στρατού στην Τεχεράνη, την περασμένη εβδομάδα.<br /><br />Το Ιράν επιδιώκει να αξιοποιήσει τη συνάντηση αυτή για να προωθήσει ένα νέο πλαίσιο περιφερειακής ασφάλειας, υπό την καθοδήγηση των Με τον τρόπο αυτό, η Τεχεράνη υπογραμμίζει την επιθυμία της να αποτρέψει μια αμερικανική ή ισραηλινή στρατιωτική επέμβαση στην περιοχή, ενώ παράλληλα τοποθετεί τον εαυτό της στον ρόλο του περιφερειακού διπλωματικού διαμεσολαβητή</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σαουδαραβική απελπισία; Δωροδοκία Χούθι; Συμφωνία Μέκκας κοροϊδία.

Διπλωματικές πηγές στον Κόλπο αναφέρουν ότι ο Σαουδάραβας υπουργός Άμυνας, πρίγκιπας Χαλίντ μπιν Σαλμάν, ταξίδεψε στην Τεχεράνη για να διαπρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ιορδανία χτύπησε σκληρά στην Συρία τους τζιχαντιστές φονιάδες των Ρωμιών.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTzhnwEHxr-CiygZI_FioaAoORxk5bH6nwZGIYaHQgl_AV5aDJWY0nkWVg&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="453" data-original-width="677" height="91" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTzhnwEHxr-CiygZI_FioaAoORxk5bH6nwZGIYaHQgl_AV5aDJWY0nkWVg&s=10" width="741" /></a></div><br /><div>Η Ιορδανία ανακοίνωσε ότι «περισσότεροι των 20 μαχητές της οργάνωσης ισλαμικό Κράτος» σκοτώθηκαν κατά τις επιδρομές στην Συρία που πραγματοποιήθηκαν σε απάντηση της πολύνεκρης επίθεσης κατά της ελληνορθόδοξης εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου στο χωριό Χαμούντ της νότιας Ιορδανίας.</div><br />Η Ιορδανία χτύπησε σκληρά, η Δαμασκός γκρινιάζει…<br /><br />Οι επιθέσεις που πραγματοποιήθηκαν από τις ιορδανικές δυνάμεις «είχαν ως στόχο θέσεις της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος» και ο πρώτος μέχρι στιγμής απολογισμός κάνει λόγο για βαριές απώλειες στις τάξεις του Ισλαμικού Κράτους που εκτιμώνται σε άνω των 20 μαχητές, καθώς και στην καταστροφή σημαντικής αποθήκης όπλων της οργάνωσης, ανακοίνωσε ο υπουργός Τηλεπικοινωνιών της Ιορδανίας Μοχάμεντ αλ-Μόμνι.<br /><br />Η Δαμασκός ανακοίνωσε σήμερα ότι πέντε άνθρωποι σκοτώθηκαν κατά τις χθεσινές ιορδανικές επιδρομές. Η Ιορδανία ανακοίνωσε χθες ότι συνέλαβε τρεις υπόπτους και πραγματοποίησε επιθέσεις «κατά θέσεων τρομοκρατικών οργανώσεων» στην Συρία σε απάντηση της επίθεσης στην εκκλησία του Χαμούντ και ο βασιλιάς Αμπντάλα Β’ εξέφρασε την αποφασιστικότητά του απέναντι σε όσους υπερασπίζονται «σκοταδιστικές ιδεολογίες».<br /><br />Σύμφωνα με τον ιορδανικό στρατό, κατά τις επιθέσεις αυτές που πραγματοποιήθηκαν στην νότια Συρία «καταστράφηκαν πολλές θέσεις τρομοκρατών» και σκοτώθηκαν ή τραυματίσθηκαν πολλά μέλη των οργανώσεων που συνδέονται με τους δράστες της επίθεσης κατά της χριστιανικής κοινότητας της Ιορδανίας.<div><br />Σοβαρή κρίση<br /><br />Οι συριακές αρχές καταγγέλλουν ότι οι ιορδανικές επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν «χωρίς κανέναν συντονισμό» του Αμμάν με την Δαμασκό. «Γνωστοποιήσαμε στους ιορδανούς αδελφούς τις μεγάλες επιφυλάξεις μας σχετικά με την διεξαγωγή επιχειρήσεων στο συριακό έδαφος χωρίς προηγούμενο συντονισμό», αναφέρεται σε ανακοίνωση του συριακού υπουργείου Εξωτερικών.<br /><br />Η συριακή υπηρεσία Συνόρων και Τελωνείων ανακοίνωσε «εξαιτίας των περιστάσεων» το κλείσιμο το βασικού συνοριακούς περάσματος με την Ιορδανία και την διακοπή της κυκλοφορίας επιβατών και εμπορευμάτων και προς τις δύο κατευθύνσεις.<br /><br />Η Ιορδανία έχει πραγματοποιήσει και κατά το παρελθόν επιδρομές στην νότια Συρία δηλώνοντας ότι στόχος ήταν διακινητές όπλων ή ναρκωτικών. Από την αλλαγή του καθεστώτος στην Δαμασκό, οι δύο χώρες έχουν εκφράσει την επιθυμία τους να καταπολεμήσουν το λαθρεμπόριο μέσω των κοινών τους συνόρων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ιορδανία χτύπησε σκληρά στην Συρία τους τζιχαντιστές φονιάδες των Ρωμιών.

Η Ιορδανία ανακοίνωσε ότι «περισσότεροι των 20 μαχητές της οργάνωσης ισλαμικό Κράτος» σκοτώθηκαν κατά τις επιδρομές στην Συρία που πραγματοπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γεωπολιτικό θρίλερ Άγκυρας–Βεγγάζης–Τρίπολης! Το παρασκήνιο της αποτυχημένης συμφωνίας, η πρόταση-«βόμβα» Χαφτάρ και το τουρκολιβυκό μνημόνιο!

<img src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/84307f3a-2c1b-48fb-8ee8-e86251afeb0b-1068x601.png" /><br /><br />Σοβαρές διαφωνίες και έντονες διαπραγματεύσεις αποκαλύπτονται πίσω από τις συνομιλίες που πραγματοποιήθηκαν στην Άγκυρα μεταξύ του Σαντάμ Χαφτάρ και του υφυπουργού Άμυνας της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας της Λιβύης, Αμπντ αλ Σαλάμ αλ Ζουμπί.<br /><br />Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα της εφημερίδας Al-Araby Al-Jadeed (The New Arab), οι διαπραγματεύσεις, που ξεκίνησαν την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου υπό τουρκική διαμεσολάβηση, δεν κατέληξαν σε οριστική συμφωνία για την ενοποίηση των λιβυκών Ενόπλων Δυνάμεων, παρά την πρόοδο που σημειώθηκε σε επιμέρους ζητήματα.<br /><br />Οι εξελίξεις αποκτούν ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς η Άγκυρα επιχειρεί να αναδειχθεί σε βασικό διαμεσολαβητή μεταξύ Τρίπολης και Βεγγάζης, λίγο μετά την επικύρωση του αμφιλεγόμενου τουρκολιβυκού μνημονίου.<div><br />Η πρόταση-«βόμβα» του Σαντάμ Χαφτάρ<br /><br />Η σημαντικότερη αποκάλυψη αφορά την πρόταση του Σαντάμ Χαφτάρ να καταργηθεί η θέση του Γενικού Διοικητή των Ενόπλων Δυνάμεων, την οποία κατέχει από το 2015 ο πατέρας του, Χαλίφα Χαφτάρ.<br /><br />Ωστόσο, σύμφωνα με τις λιβυκές πηγές, ο Σαντάμ έθεσε έναν ιδιαίτερα σημαντικό όρο: να αναλάβει ο ίδιος την προεδρία του Προεδρικού Συμβουλίου της Λιβύης.<br /><br />Η συγκεκριμένη πρόταση προκάλεσε αντιδράσεις από τον Αλ Ζουμπί, ο οποίος υποστήριξε ότι οι συνομιλίες πρέπει να περιοριστούν αποκλειστικά σε στρατιωτικά και τεχνικά ζητήματα.<br /><br />Οι πολιτικές διευθετήσεις, σύμφωνα με τη θέση της Τρίπολης, πρέπει να εξεταστούν στο πλαίσιο της συμφωνίας «4+4», η οποία αφορά την ενοποίηση των κρατικών θεσμών.</div><div><br />Ποιος θα ελέγχει τον ενιαίο λιβυκό στρατό;<br /><br />Το δεύτερο μεγάλο αγκάθι αφορά τον πραγματικό έλεγχο των Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Ο Αλ Ζουμπί απαιτεί ο ενοποιημένος στρατός να υπάγεται στο υπουργείο Άμυνας.<br /><br />Αντίθετα, ο Σαντάμ Χαφτάρ επιμένει ότι η στρατιωτική διοίκηση πρέπει να υπάγεται στο Προεδρικό Συμβούλιο, το οποίο διαθέτει αρμοδιότητες ανώτατης στρατιωτικής διοίκησης.<br /><br />Οι διαφωνίες επεκτάθηκαν στις εξουσίες έκδοσης στρατιωτικών διαταγών, στην ανάπτυξη στρατευμάτων, στον διορισμό διοικητών και στη διαχείριση του αμυντικού προϋπολογισμού.<br /><br />Πρόκειται ουσιαστικά για διαπραγμάτευση σχετικά με το ποιος θα ελέγχει τον στρατό της μελλοντικής ενωμένης Λιβύης.</div><div><br />Συμφωνία για τη Σύρτη – Στο παιχνίδι Αίγυπτος, Κατάρ και Εμιράτα<br /><br />Παρά το αδιέξοδο, οι δύο πλευρές φέρονται να προσέγγισαν συμφωνία για τη δημιουργία κοινής στρατιωτικής διοίκησης με έδρα τη στρατηγικής σημασίας πόλη Σύρτη.<br /><br />Παράλληλα, αναφέρθηκε η άφιξη εκπροσώπων της Αιγύπτου, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και του Κατάρ στην Άγκυρα, χωρίς να έχει διευκρινιστεί ο ακριβής ρόλος τους.<br /><br />Στις 25 Οκτωβρίου, ο Αλ Ζουμπί ενημέρωσε τον επικεφαλής του Προεδρικού Συμβουλίου, Μοχάμεντ αλ Μένφι, για τις προσπάθειες ενοποίησης, με την Τρίπολη να επιμένει στην τήρηση των θεσμικών διαδικασιών.</div><div><br />Το σχέδιο της Τουρκίας και η ελληνική διάσταση<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν εξέφρασε αισιοδοξία ότι διαμορφώνονται οι συνθήκες για τη δημιουργία ενιαίου λιβυκού στρατού.<br /><br />Για την Άγκυρα, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά την επιρροή της σε ολόκληρη τη Λιβύη.<br /><br />Η χρονική συγκυρία έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα, καθώς η τουρκική διπλωματία επιδιώκει να εδραιώσει τις συμφωνίες της με τη Λιβύη και τις διεκδικήσεις της στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το βασικό ερώτημα είναι εάν η Τουρκία θα καταφέρει να μετατρέψει τον διαμεσολαβητικό της ρόλο σε διαρκή πολιτική και στρατιωτική επιρροή, με συνέπειες για τις ισορροπίες Ελλάδας, Αιγύπτου και Λιβύης.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γεωπολιτικό θρίλερ Άγκυρας–Βεγγάζης–Τρίπολης! Το παρασκήνιο της αποτυχημένης συμφωνίας, η πρόταση-«βόμβα» Χαφτάρ και το τουρκολιβυκό μνημόνιο!

Σοβαρές διαφωνίες και έντονες διαπραγματεύσεις αποκαλύπτονται πίσω από τις συνομιλίες που πραγματοποιήθηκαν στην Άγκυρα μεταξύ του Σαντάμ Χα...

Διαβάστε την συνέχεια

Θρίλερ με Χαφτάρ, Ερντογάν και Σίσι! Τι συνέβη πίσω από τις κλειστές πόρτες της Άγκυρας και γιατί ο Σαντάμ έσπευσε στην Αίγυπτο;

<img height="87" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/ac7c97e7-0779-40c7-8f06-fc7389f57044-1068x801.png" width="738" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αεροσκάφος που συνδέεται με τις ιταλικές υπηρεσίες πληροφοριών στη Λιβύη</span></h3>Έντονη διπλωματική κινητικότητα καταγράφεται στη Λιβύη και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς η αιφνιδιαστική επίσκεψη του Σαντάμ Χαφτάρ στο Κάιρο και οι πληροφορίες για παρουσία ιταλικού αεροσκάφους στη Μισράτα δημιουργούν νέα ερωτήματα για τις διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη.<br /><br />Η επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από το κοινοβούλιο της Ανατολικής Λιβύης έχει προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις σε Ελλάδα και Αίγυπτο, την ώρα που η Άγκυρα επιδιώκει να ενισχύσει την παρουσία της τόσο στην Τρίπολη όσο και στη Βεγγάζη.<br /><br />Γιατί ο Σαντάμ Χαφτάρ έσπευσε στην Αίγυπτο;<br /><br />Ο γιος του στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ επισκέφθηκε αιφνιδιαστικά την αιγυπτιακή πρωτεύουσα το βράδυ της Κυριακής, 25 Οκτωβρίου.<br /><br />Είχαν προηγηθεί επαφές στην Άγκυρα με τον Αμπντ αλ Σαλάμ αλ Ζουμπί, εκπρόσωπο της κυβέρνησης της Τρίπολης, οι οποίες, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα.<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν ο Σαντάμ Χαφτάρ μετέφερε στον Αιγύπτιο πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι κάποιο νέο μήνυμα της Τουρκίας.<br /><br />Το συγκεκριμένο ενδεχόμενο παραμένει ανεπιβεβαίωτο, ωστόσο η χρονική συγκυρία αποκτά ιδιαίτερη σημασία.<br /><br />Η Αίγυπτος αποτελεί διαχρονικό υποστηρικτή των δυνάμεων Χαφτάρ και αντιμετωπίζει με έντονη ανησυχία τη θεαματική προσέγγιση της οικογένειας με την Άγκυρα.<div><br />Μυστηριώδης πτήση από τη Ρώμη στη Μισράτα<br /><br />Παράλληλα, νέα διάσταση στις εξελίξεις δίνει πληροφορία για την πτήση ενός Gulfstream G600, με ιταλικό αριθμό νηολογίου I-GATC, προς το αεροδρόμιο της Μισράτα.<br /><br />Σύμφωνα με τη σχετική αναφορά, το αεροσκάφος αναχώρησε από τη Ρώμη το πρωί της 26ης Οκτωβρίου, παρέμεινε στη λιβυκή πόλη περίπου 40 λεπτά και στη συνέχεια επέστρεψε στην ιταλική πρωτεύουσα.<br /><br />Το αεροσκάφος είναι καταχωρισμένο στην ιταλική εταιρεία Compagnia Aeronautica Italiana, ενώ υπάρχουν αναφορές που το συνδέουν με δραστηριότητες των ιταλικών υπηρεσιών πληροφοριών.<br /><br />Ωστόσο, η συγκεκριμένη πτήση, η διάρκειά της και ο ενδεχόμενος ρόλος υπηρεσιών πληροφοριών δεν έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα.<br /><br />Η Μισράτα αποτελεί σημαντικό στρατιωτικό και πολιτικό κέντρο της δυτικής Λιβύης, ενώ η Ιταλία διατηρεί ισχυρά συμφέροντα στη χώρα, ιδιαίτερα στον ενεργειακό τομέα και στο μεταναστευτικό.<br />Η Άγκυρα επιχειρεί να αλλάξει τις ισορροπίες<br /><br />Η Τουρκία αξιοποιεί την προσέγγισή της με την Ανατολική Λιβύη προκειμένου να ενισχύσει τη θέση της στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκεται το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019, το οποίο αμφισβητεί θαλάσσια δικαιώματα που διεκδικεί η Ελλάδα, ιδιαίτερα στην περιοχή της Κρήτης.<br /><br />Το Κάιρο έχει ξεκαθαρίσει ότι θεωρεί τη συμφωνία άκυρη και ότι δεν αποδέχεται ενέργειες που θίγουν τα κυριαρχικά του δικαιώματα.<br /><br />Για την Αθήνα, η στενή συνεργασία με την Αίγυπτο αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς οι δύο χώρες εξετάζουν την περαιτέρω οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών τους.<br /><br />Η μεγάλη γεωπολιτική αναμέτρηση αφορά πλέον όχι μόνο τη Λιβύη, αλλά και τον μελλοντικό έλεγχο των ενεργειακών διαδρομών, των θαλάσσιων ζωνών και των στρατηγικών ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θρίλερ με Χαφτάρ, Ερντογάν και Σίσι! Τι συνέβη πίσω από τις κλειστές πόρτες της Άγκυρας και γιατί ο Σαντάμ έσπευσε στην Αίγυπτο;

Αεροσκάφος που συνδέεται με τις ιταλικές υπηρεσίες πληροφοριών στη Λιβύη Έντονη διπλωματική κινητικότητα καταγράφεται στη Λιβύη και την Ανατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Όταν οι αγορές ενέργειας διαμορφώνουν τα σύνορα: Το παρασκήνιο της συνεκμετάλλευσης!

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCDKV1YHlQLLK7JnBaNfELKxgKSNCjrDuH5pTCSepnaAx-3SaMU6nRNv9twJB-ld64hawOLp1bVt-WGxkqaqYsTDwSpOItz3YhwylJOW2uYcnWydM2zdX1NBR8tvGi039TkKuLL3n11TiX1YTv_lS64RKE_hBfbakp-VDrTFWWEgimXD-xSpAkunYhDeRE/s618/%CE%91%CE%B5%CF%84%CF%8C%CF%82%20%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%89%20%CE%B1%CF%80%CF%8C%20%CF%84%CE%B9%CF%82%20%CE%91%CE%9F%CE%96%20%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%85%20(1).jpg"><img border="0" height="89" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCDKV1YHlQLLK7JnBaNfELKxgKSNCjrDuH5pTCSepnaAx-3SaMU6nRNv9twJB-ld64hawOLp1bVt-WGxkqaqYsTDwSpOItz3YhwylJOW2uYcnWydM2zdX1NBR8tvGi039TkKuLL3n11TiX1YTv_lS64RKE_hBfbakp-VDrTFWWEgimXD-xSpAkunYhDeRE/w720-h89/%CE%91%CE%B5%CF%84%CF%8C%CF%82%20%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%89%20%CE%B1%CF%80%CF%8C%20%CF%84%CE%B9%CF%82%20%CE%91%CE%9F%CE%96%20%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%85%20(1).jpg" width="720" /></a> <br /><br /><div>Υπάρχει μια βολική αυταπάτη η οποία συντηρείται εδώ και χρόνια στην Αθήνα και την Λευκωσία: ότι το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας αποτελεί αδιαπέραστο τείχος και ότι οι σύμμαχοι –αργά ή γρήγορα– θα επιβάλουν την τάξη.<br /><br />Οι τελευταίες εξελίξεις, ωστόσο, έρχονται να διαλύσουν αυτό το ουτοπικό συννεφάκι. Όσοι επιλέγουν να κλείνουν τα μάτια μπροστά στη μεγάλη εικόνα, περιοριζόμενοι σε πανηγυρικές ανακοινώσεις για διπλωματικές επαφές υψηλού επιπέδου, πέφτουν για πολλοστή φορά από τα σύννεφα. Δεν πρόκειται για μεμονωμένα γεγονότα. Πρόκειται για τα κομμάτια ενός παζλ που συναρμολογείται μεθοδικά πίσω από κλειστές θύρες. Και το τελικό αποτέλεσμα φέρει τον δυσοίωνο τίτλο: εταιρική συνεκμετάλλευση δίχως προηγούμενη οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών.<br /><br />Το παζλ των γεγονότων</div><div><br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/2026/10/blog-post_671.html">Δημοσίευμα</a> της Εστίας (25/10/2026) ρίχνει φως στα άκρως ανησυχητικά τεκταινόμενα και για να κατανοήσει κανείς τι ακριβώς κυοφορείται, αρκεί να συνδέσει τις παρακάτω τελείες:<br /><br />-Η έμμεση ομολογία της Ουάσινγκτον: Κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα τον Σεπτέμβριο του 2025 ο υπουργός Εσωτερικών των ΗΠΑ Νταγκ Μπέργκαμ ήταν αποκαλυπτικός και εμμέσως πλην σαφώς επιβεβαίωσε ότι η Chevron θα προχωρήσει στην εκμετάλλευση/συνεκμετάλλευση υδρογονανθράκων, χωρίς να υπάρξει προηγούμενη συμφωνία οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών. Συγκεκριμένα όταν ερωτήθηκε εάν «είναι η αμερικανική κυβέρνηση έτοιμη να υποστηρίξει τις αμερικανικές εταιρείες;» όπως η Chevron, δεδομένου ότι «υπάρχουν πολλές διαφορές, αντιπαραθέσεις και αμφισβητήσεις στα [ελληνικά κυριαρχικά] δικαιώματα στη Μεσόγειο Θάλασσα», ο Ντ. Μπέργκαμ διευκρίνισε ότι «εμείς κινηθήκαμε έξυπνα και μείναμε εκτός της διαπραγμάτευσης. Δεν είναι δική μας δουλειά. Αλλά, όταν πρέπει να εμπλακούμε σε αυτές τις συζητήσεις, το κάνουμε.» Σε παλαιότερα σημειώματά μας από το 2023 γράφαμε ότι κυοφορείται «εταιρική συνεκμετάλλευση» ακόμη και χωρίς προηγούμενη οριοθέτηση. Μετάφραση; Οι ενεργειακοί κολοσσοί και τα αμερικανικά συμφέροντα βιάζονται να τρυπήσουν τον βυθό. Εφόσον η οριοθέτηση αργεί, θα εφαρμοστεί φόρμουλα για να προχωρήσουν οι εξορύξεις χωρίς αυτήν.<br /><br />-Η ακαδημαϊκή «νομιμοποίηση»: Η συγκυρία κυκλοφορίας του νέου βιβλίου υπό τον τίτλο «Ελευθερία των Θαλασσών» του ομότιμου καθηγητή Χρήστου Ροζάκη –γνωστό για τις θέσεις του περί συνεκμετάλλευσης– δεν είναι τυχαία. Ένα βιβλίο το οποίο λειτουργεί ως θεωρητικό/ακαδημαϊκό άλλοθι υπέρ των εξορύξεων από ιδιωτικές εταιρείες με τη συμμετοχή ακόμη και οντοτήτων που δεν έχουν αναγνωριστεί από τον ΟΗΕ όπως το ψευδοκράτος αλλά και κρατών που δεν έχουν υπογράψει την UNCLOS, όπως η Τουρκία. Ο ορυκτός πλούτος βαφτίζεται «κοινός τοις πάσιν» (κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας), ανοίγοντας τον δρόμο για έναν διαμοιρασμό με τη «μεζούρα» της ισχύος.<br /><br />-Η αποχαλίνωση του τουρκολιβυκού άξονα: Η επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη λιβυκή Βουλή των Αντιπροσώπων, οι ρηματικές διακοινώσεις κατά των ελληνικών γεωτρήσεων νότια της Κρήτης και η Διεθνής Διάσκεψης Blue COP31 στην Αττάλεια δείχνουν ότι η Άγκυρα δεν περιμένει –ή μάλλον έχει πάρει το πράσινο φως–. Δημιουργεί νέα διπλωματικά τετελεσμένα, έχοντας στο πλευρό της μια Λιβύη που λειτουργεί πλέον ως προτεκτοράτο της.<br /><br />Με αυτά τα δεδομένα λοιπόν κατά νου, δύσκολα κανείς αποφεύγει τους συνειρμούς και τα συμπεράσματα στο τί συμβαίνει παρασκηνιακά εδώ και καιρό και πλέον εκτελείται μπροστά στα μάτια μας. Όταν το διεθνές σύστημα αναζητά εσπευσμένα τρόπους για να αντιμετωπίσει τις ελλείψεις σε ενέργεια, τα σύνορα και τα κυριαρχικά δικαιώματα των ηττοπαθών και των «δεδομένων» μετατρέπονται σε διαπραγματεύσιμες λεπτομέρειες. Τόση αξία έχουμε στα μάτια των «μεγάλων συμμάχων». Ο πυρήνας αυτής της πολιτικής είναι στην ουσία η υποκατάσταση της διεθνούς νομιμότητας από τη λογική της αγοράς.<br /><br />Η ισοπέδωση του εθνικού συμφέροντος</div><div><br />Η ιδέα είναι απλή και άκρως δελεαστική για τα μεγάλα κέντρα αποφάσεων: αντί οι ναρκοθετημένες περιοχές όπως η Ανατολική Μεσόγειος να παραμένουν «αδρανείς» –επειδή οι ιθαγενείς δεν συμφωνούν στα θαλάσσια σύνορα–, ανατίθεται στις πολυεθνικές (πχ Chevron) η εξόρυξη. Τα έσοδα διανέμονται σε κράτη και σε «οντότητες» όπως το ψευδοκράτος μέσω μηχανισμών του ΟΗΕ. Με άλλα λόγια:<br /><br />-Πρώτον, παρακάμπτεται η αρχή της μέσης γραμμή, η επήρεια των νησιών (Κρήτη, Κάρπαθος, Ρόδος, Καστελόριζο) και ο Χάρτης της Σεβίλλης.<br />-Δευτέρον, νομιμοποιούνται de facto τα τετελεσμένα του τουρκολιβυκού μνημονίου, αφού η συνεκμετάλλευση προϋποθέτει συναινέσεις εκεί που δεν υπάρχουν σαφώς αναγνωρισμένες δικαιοδοσίες.<br />-Τρίτον, η Κυπριακή Δημοκρατία εξισώνεται με το παράνομο μόρφωμα των κατεχομένων, αποδεχόμενη έμμεσα μια λύση δύο κρατών μέσω της πίσω πόρτας της ενέργειας.<br /><br />Ο υποθαλάσσιος πλούτος στα ανοικτά της Κύπρου και των Δωδεκανήσων δεν αποτελεί «κοινό αγαθό» για να το μοιραστούν οι Τούρκοι, οι Αιγύπτιοι και οι Λίβυοι με τη μεσολάβηση ξένων ενεργειακών κολοσσών και υπό αμερικανική υψηλή επιστασία. Η αποδοχή μιας τέτοιας φόρμουλας ισοδυναμεί με γεωστρατηγική αυτοχειρία στην καλύτερη των περιπτώσεων.<br /><br />Οι «ίσες αποστάσεις»</div><div><br />Η ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ –σαν άλλο κερασάκι στην τούρτα–, μετά την κύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου, ήρθε να προσγειώσει όσους πίστεψαν στα επικοινωνιακά παιχνίδια περί αμερικανικής προστασίας και επιβολής δικαιοσύνης.<br /><br />Η Ουάσινγκτον δεν πείρε θέση για τη νομιμότητα του μνημονίου όπως κάνει για παράδειγμα σε παρόμοιες περιπτώσεις κατάφορης καταπάτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Νότια Σινική Θάλασσα από την Κίνα. Δεν καταδίκασε την στάση της Άγκυρας. Αντιθέτως, κρατά τις γνωστές «ίσες αποστάσεις», καλώντας την Αθήνα και την Άγκυρα να «τα βρουν».<br /><br />Αυτό είναι το βαθύ κράτος της αμερικανικής διπλωματίας εν δράσει: η ροή ενέργειας προηγείται της δικαιοσύνης. Εφόσον η οριοθέτηση καθυστερεί, η λύση που προωθείται είναι η «διευθέτηση» μέσω ακραίων συμβιβασμών και πιέσεων. Σε προηγούμενη ανάλυση γράφαμε ότι: «Το Διεθνές Δίκαιο φαίνεται να έχει αντικατασταθεί από το «Δίκαιο του Ισχυρού». Το δε Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) επιχειρείται να καταστεί «νεκρό γράμμα», παντελώς ανίκανο να προστατεύσει έναντι της επιβουλής των αναθεωρητικών δυνάμεων». Και μάλιστα προειδοποιούσαμε ότι: «Η παραδοχή ότι η Τουρκία αντιμετωπίζεται πλέον από την Ουάσιγκτον ως ένας αναντικατάστατος «Περιφερειακός Κόμβος», καθώς και η επικράτηση του κυνικού δόγματος της «ειρήνης μέσω των ροών» στη Μέση Ανατολή, καθιστούν τη μέχρι πρότινος ελληνική στρατηγική του «προβλέψιμου συμμάχου» ξεπερασμένη και επικίνδυνη.»<br /><br />Συμπέρασμα</div><div><br />Βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Η πίεση για την εταιρική συνεκμετάλλευση δεν είναι θεωρητική. Έχει πλέον περάσει στο στάδιο της εφαρμογής. Για την Αθήνα και την Λευκωσία ο χρόνος δεν δουλεύει υπέρ τους. Οι «λύσεις πακέτο» των ξένων αποσκοπούν στην απώλεια κυριαρχικών δικαιωμάτων –ή/και κυριαρχίας– με πρόσχημα την σταθερότητα και το κέρδος. Και η αλήθεια είναι ότι η μυστική διπλωματία της κυβέρνησης Μητσοτάκης, όχι απλά δεν προσπαθεί να αποτρέψει την διαφαινόμενη γεωστρατηγική καταστροφή που μας ετοιμάζουν αλλά αντιθέτως ραδιουργεί παρασκηνιακά για να την προωθήσει. <br /><br />Αν οι ιθύνοντες συνεχίσουν να θεωρούν ότι τα σύνορα και η κυριαρχία είναι διαπραγματεύσιμα, το τίμημα αργά ή γρήγορα θα κληθεί να το πληρώσει η ίδια η κοινωνία. Και τότε, καμία τεχνική φόρμουλα «συνεκμετάλλευσης εξπρές» δεν θα μπορεί να καλύψει το κενό της εθνικής ασφάλειας. Διότι όταν αυτόβουλα αποποιήσαι τον πυρήνα των δικαιωμάτων σου, αργά ή γρήγορα θα χρειαστεί να αποφασίσεις εάν και πώς θα υπερασπιστείς την γη που με θυσίες και αίμα σου παραδόθηκε. <br /><br /><a href="http://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Όταν οι αγορές ενέργειας διαμορφώνουν τα σύνορα: Το παρασκήνιο της συνεκμετάλλευσης!

Υπάρχει μια βολική αυταπάτη η οποία συντηρείται εδώ και χρόνια στην Αθήνα και την Λευκωσία: ότι το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας αποτελεί αδι...

Διαβάστε την συνέχεια

Φίλης: «Σαν να μην υπάρχει Ελλάδα». Προειδοποίηση για Καστελόριζο, τουρκικά πάρκα και καλώδιο.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/filis-1200x709.jpg" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Σοβαρούς προβληματισμούς για το νέο τουρκικό νομοσχέδιο που αφορά τις θαλάσσιες ζώνες, τα θαλάσσια πάρκα και τις αρμοδιότητες της Άγκυρας διατυπώνει ο γεωπολιτικός αναλυτής Κωνσταντίνος Φίλης. Η προειδοποίηση για τους Έλληνες αλιείς νοτίως του Καστελόριζου, η απαίτηση για άμεση ελληνική NAVTEX στο έργο GSI, η διέλευση πλοίου του IMEC και η επίθεση στη λογική των περιφερειακών διαβουλεύσεων που παρακάμπτουν την Ελλάδα.<br /><br />«Να καθίσουμε σε ένα τραπέζι Τουρκία, Αίγυπτος, Λιβύη, Ιταλία για να τα βρούμε. Σαν να μην υπάρχει Ελλάδα».<br /><br />Με αυτή την αιχμηρή αναφορά στην πρόταση που απέδωσε στον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο διεθνολόγος Κωνσταντίνος Φίλης περιέγραψε τον προβληματισμό του για τις κινήσεις της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Στο επίκεντρο της ανάλυσής του βρέθηκαν το τουρκολιβυκό μνημόνιο, το νέο τουρκικό νομοσχέδιο για τη διαχείριση θαλάσσιων περιοχών, οι επιπτώσεις που ενδέχεται να υπάρξουν για τους Έλληνες αλιείς και η ανάγκη να προχωρήσουν οι έρευνες για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου.<br /><br />Ο Κωνσταντίνος Φίλης προειδοποίησε ότι η αντιπαράθεση με την Τουρκία δεν περιορίζεται πλέον σε διπλωματικές δηλώσεις και χάρτες. Κατά την εκτίμησή του, μπορεί να επηρεάσει την καθημερινή δραστηριότητα των Ελλήνων πολιτών, την αλιεία, τις ενεργειακές υποδομές και την άσκηση δικαιωμάτων στη θάλασσα.<br /><br />Παράλληλα, υποστήριξε ότι η Αθήνα δεν πρέπει να καθυστερήσει άλλο τις αναγκαίες ενέργειες για την επανεκκίνηση των ερευνών του Great Sea Interconnector.<div><br />Το νέο τουρκικό νομοσχέδιο και οι εξουσίες του Ερντογάν<br /><br />Σύμφωνα με όσα συζητήθηκαν στην τηλεοπτική παρέμβαση, η Τουρκία προετοιμάζει νομοθετική πρωτοβουλία που αναμένεται να προχωρήσει το επόμενο διάστημα.<br /><br />Ο Κωνσταντίνος Φίλης εκτίμησε ότι η Άγκυρα είχε επιλέξει να καθυστερήσει τη συγκεκριμένη διαδικασία, αλλά οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο ενδέχεται να επιταχύνουν τις επόμενες κινήσεις της.<br /><br />«Νομίζω επιβεβαιώνεται αυτό το οποίο λέγαμε από τον περασμένο Σεπτέμβριο, ότι οι Τούρκοι θα το καθυστερούσαν», ανέφερε.<br /><br />Πρόσθεσε, ωστόσο, ότι η αλληλεπίδραση των κινήσεων Ελλάδας και Τουρκίας μπορεί να οδηγήσει σε ταχύτερες εξελίξεις.<br /><br />«Η εκτίμησή μου είναι ότι επειδή οι δύο χώρες αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία και επειδή η δράση του ενός προκαλεί την αντίδραση του άλλου, θα έχουμε μία επίσπευση των εξελίξεων».<br /><br />Ο ίδιος υπογράμμισε ότι το ακριβές περιεχόμενο του νομοσχεδίου θα πρέπει να εξεταστεί προτού εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα.<br /><br />«Το νομοσχέδιο αυτό πρέπει να δούμε το περιεχόμενό του, γιατί έχουμε διαβάσει διάφορα. Σίγουρα δεν θα βοηθήσει τις σχέσεις μας», σημείωσε.<br /><br />Η βασική του ανησυχία αφορά το ενδεχόμενο να αποκτήσει ο Τούρκος πρόεδρος ευρύτερες αρμοδιότητες για τη διαχείριση θαλάσσιων ζωνών και τη λήψη αποφάσεων σχετικά με τα τουρκικά θαλάσσια πάρκα. <a href="https://www.pagenews.gr/2026/10/26/politiki/filis-san-na-min-yparxei-ellada-proeidopoiisi-gia-kastelorizo-tourkika-parka-kai-kalodio/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Φίλης: «Σαν να μην υπάρχει Ελλάδα». Προειδοποίηση για Καστελόριζο, τουρκικά πάρκα και καλώδιο.

Βασιλης Διαμαντακος Σοβαρούς προβληματισμούς για το νέο τουρκικό νομοσχέδιο που αφορά τις θαλάσσιες ζώνες, τα θαλάσσια πάρκα και τις αρμοδιό...

Διαβάστε την συνέχεια

Φτάνει στην Κρήτη το «Abeille Marengo»: Η ώρα της αλήθειας για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/abeille-marengo-1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="88" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/abeille-marengo-1.jpg" width="745" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο «πόλεμος» για το καλώδιο και τα μυστικά παζάρια της Άγκυρας</span></h3>Συνεχίζεται το γεωπολιτικό πόκερ στην Ανατολική Μεσόγειο, με την Άγκυρα να τα δίνει «όλα για όλα» σε Αίγυπτο και Λιβύη, την ώρα που η Αθήνα κρατά στα χέρια της το κρίσιμο χαρτί της ηλεκτρικής διασύνδεσης.<br /><br />Το υπό γαλλική σημαία ερευνητικό πλοίο «Abeille Marengo» πλέει ήδη ανοιχτά της Κρήτης και καταπλέει στο Ηράκλειο, έτοιμο να πιάσει ξανά δουλειά για το καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου. Ωστόσο, σύμφωνα με τη Ναυτεμπορική, στο τραπέζι δεν έχει πέσει ακόμη το απαραίτητο αίτημα για έκδοση NAVTEX, γεγονός που αποτελεί το κομβικό επόμενο βήμα και κρατά σε αναμμένα κάρβουνα τις εξελίξεις.<br /><br />Η έλευση του πλοίου, παραμονές της 28ης Οκτωβρίου, φέρνει στο προσκήνιο τους χειρισμούς της Αθήνας απέναντι στις τουρκικές βλέψεις. Το πολιτικό θερμόμετρο έχει ήδη χτυπήσει κόκκινο, μετά τους ισχυρισμούς του Χακάν Φιντάν περί «αδειών» και την απάντηση του Γιώργου Γεραπετρίτη. Ο υπουργός Εξωτερικών διευκρίνισε ότι ενδέχεται να υπάρξει απλή «ενημέρωση» προς την Τουρκία -και ρητά όχι αδειοδοτική διαδικασία- εφόσον η Ελλάδα δώσει το πράσινο φως για την πόντιση, μια τοποθέτηση που έχει προκαλέσει σφοδρή κριτική στο εσωτερικό μέτωπο.<div><br />Μυστική διπλωματία και λιβυκό «παζάρι»<br /><br />Την ίδια στιγμή, η κύρωση του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή της Λιβύης πυροδοτεί ένα μπαράζ μυστικών επαφών. Μετά την αιφνιδιαστική κάθοδο του διοικητή της ΜΙΤ, Ιμπραήλ Καλίν, στην Τρίπολη, ακολούθησε η επίσκεψη-εξπρές του Σαντάμ Χαφτάρ στο Κάιρο και την Τουρκία. Σε μια αποτυχημένη –όπως μεταδίδουν αραβικά μέσα– προσπάθεια, η Άγκυρα επιχείρησε να ενοποιήσει τις λιβυκές στρατιωτικές δυνάμεις με έδρα τη Σύρτη, ενώ το διπλωματικό σαφάρι συνεχίζεται με την επικείμενη άφιξη του νέου προέδρου της λιβυκής Βουλής σε Τρίπολη και Αίγυπτο.<div><br />Η «Γαλάζια Πατρίδα» στον πάγο και το βλέμμα στις ΗΠΑ<br /><br />Ο Ερντογάν φαίνεται να παίζει τακτικά με τον χρόνο. Η κατάθεση του προκλητικού νομοσχεδίου για τη «Γαλάζια Πατρίδα» παίρνει παράταση για το τέλος του έτους, με την Άγκυρα να τηρεί στάση αναμονής, μετρώντας τις ελληνικές αποφάσεις στο θέμα των ερευνών αλλά και ζυγίζοντας τα αποτελέσματα των κρίσιμων αμερικανικών εκλογών του Νοεμβρίου. Η Ουάσιγκτον, αν και στηρίζει επίσημα το έργο της διασύνδεσης, τηρεί στο ευρύτερο γεωπολιτικό πεδίο την πάγια, ίσων αποστάσεων στάση του «βρείτε τα».<br /><br />Με τα δεδομένα αυτά, η Αθήνα ετοιμάζεται να μεταφέρει την πίεση στη διεθνή σκηνή. Η πολιτική ηγεσία στρέφεται στον ΟΗΕ, με τον Γιώργο Γεραπετρίτη να συναντά τον Αντόνιο Γκουτέρες ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου στη Νέα Υόρκη. Τη σκυτάλη των κρίσιμων επαφών θα πάρει αμέσως μετά, στις 29 Οκτωβρίου, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, αναδεικνύοντας τον αποσταθεροποιητικό ρόλο των τουρκικών κινήσεων στην περιοχή.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Φτάνει στην Κρήτη το «Abeille Marengo»: Η ώρα της αλήθειας για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου.

Ο «πόλεμος» για το καλώδιο και τα μυστικά παζάρια της Άγκυρας Συνεχίζεται το γεωπολιτικό πόκερ στην Ανατολική Μεσόγειο, με την Άγκυρα να τα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο ελληνικοί Patriot παραμένουν στη Σ. Αραβία. Συνάντηση Μητσοτάκη και Πρίγκιπα Διαδόχου.

<img height="88" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/10/MITSOTAKIS-MBS-630x400.jpg" width="745" /><br /><br />Ο ελληνικοί Patriot παραμένουν στη Σαουδική Αραβία, με την Αθήνα να διατηρεί ενεργό ρόλο στην αεράμυνα του Βασιλείου σε μια περίοδο κατά την οποία η Μέση Ανατολή βρίσκεται εκ νέου στην κόψη του ξυραφιού.<br /><br />Το αίτημα του Ριάντ για την παραμονή της ελληνικής πυροβολαρχίας έλαβε θετική απάντηση από τον Κυριάκο Μητσοτάκη κατά τη συνάντησή του με τον Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, με φόντο τις επιθέσεις εναντίον της Σαουδικής Αραβίας και τις εξελίξεις στο Ιράν.<br /><br />Την ώρα που οι ελληνικοί Patriot συνεχίζουν να προστατεύουν κρίσιμες ενεργειακές εγκαταστάσεις στην Ερυθρά Θάλασσα, στο τραπέζι των συνομιλιών των δύο ηγετών τέθηκαν και οι θαλάσσιοι και ψηφιακοί δρόμοι του μέλλοντος.<br /><br />Από τις θαλάσσιες αρτηρίες του παγκόσμιου εμπορίου έως τον ψηφιακό διάδρομο που σχεδιάζεται να συνδέσει την Ευρώπη με την Ασία μέσω Ελλάδας και Σαουδικής Αραβίας, η συνάντηση στο Ριάντ κινήθηκε πολύ πέρα από τα στενά όρια της αμυντικής συνεργασίας.<div><br />Οι Patriot και η στρατηγική σημασία του Γιανμπού<br /><br />Η ελληνική πυροβολαρχία βρίσκεται στη Σαουδική Αραβία από το 2021, έχοντας αναλάβει αποστολή που συνδέεται άμεσα με την προστασία κρίσιμων ενεργειακών υποδομών στο Γιανμπού, στις ακτές της Ερυθράς Θάλασσας.<br /><br />Σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία για το Βασίλειο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ενημέρωσε τον Πρίγκιπα Διάδοχο ότι η Ελλάδα ανταποκρίνεται θετικά στο αίτημα για τη συνέχιση της παρουσίας των Patriot.<br /><br />Ο Έλληνας Πρωθυπουργός καταδίκασε τις επιθέσεις εναντίον της Σαουδικής Αραβίας και εξέφρασε την έμπρακτη αλληλεγγύη της Αθήνας, υπογραμμίζοντας ότι η ελληνική αποστολή δεν περιορίζεται στην αεράμυνα του Βασιλείου, αλλά συμβάλλει παράλληλα στην ασφάλεια της ευρύτερης περιοχής.<br /><br />Η σημασία της αποστολής δεν εξαντλείται στη στρατιωτική της διάσταση.<br />Η περιφρούρηση ενεργειακών εγκαταστάσεων σε μια περιοχή με κομβικό ρόλο στις διεθνείς ροές καυσίμων αποκτά ιδιαίτερο βάρος σε περιόδους περιφερειακής έντασης.</div><div><br />Το Ιράν και οι θαλάσσιοι δρόμοι του εμπορίου<br /><br />Η συζήτηση επικεντρώθηκε αναπόφευκτα και στις εξελίξεις στο Ιράν και την ευρύτερη Μέση Ανατολή, με την ελευθερία της ναυσιπλοΐας να βρίσκεται ψηλά στην ατζέντα.<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπογράμμισε ότι η Ελλάδα, ως ηγέτιδα ναυτιλιακή δύναμη, αποδίδει ύψιστη σημασία στην ασφάλεια των διεθνών θαλάσσιων οδών και στην απρόσκοπτη ροή του παγκόσμιου εμπορίου.<br /><br />Επέμεινε, παράλληλα, στην ανάγκη σεβασμού του διεθνούς νομικού πλαισίου, προειδοποιώντας ότι η επιβολή περιορισμών στην ελευθερία της ναυσιπλοΐας θα δημιουργούσε επικίνδυνο προηγούμενο.<br /><br />Πίσω από τη συζήτηση αυτή βρίσκεται ένα διακύβευμα που ξεπερνά τα όρια της Μέσης Ανατολής, καθώς η ασφάλεια των θαλάσσιων διαδρομών επηρεάζει άμεσα τις εμπορευματικές μεταφορές, τις ενεργειακές ροές και τη σταθερότητα της παγκόσμιας οικονομίας.</div><div><br />Ο ψηφιακός διάδρομος Ευρώπης-Ασίας<br /><br />Από την ασφάλεια των θαλάσσιων δρόμων, η ημερήσια διάταξη διευρύνθηκε προς τις ψηφιακές λεωφόρους που φιλοδοξούν να επαναχαράξουν τον χάρτη της διεθνούς συνδεσιμότητας.<br /><br />Οι δύο ηγέτες συνομίλησαν εκτενώς για το East to Med Data Corridor (EMC), το έργο που αποσκοπεί στη διασύνδεση της Ευρώπης με την Ασία μέσω Ελλάδας και Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Το συγκεκριμένο σχέδιο ενισχύει την προοπτική ανάδειξης της Ελλάδας σε κόμβο διεθνών ψηφιακών υποδομών, προσθέτοντας μια επιπλέον οικονομική και τεχλογική διάσταση στη συνεργασία Αθήνας και Ριάντ.<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο εξετάστηκαν οι δυνατότητες περαιτέρω εμβάθυνσης των διμερών σχέσεων στους τομείς της ενέργειας, της άμυνας και της συνδεσιμότητας.</div><div><br />Το επόμενο βήμα στη συνεργασία Αθήνας-Ριάντ<br /><br />Στη συνάντηση συζητήθηκε επίσης η διοργάνωση της δεύτερης συνεδρίασης του Ανώτατου Συμβουλίου Στρατηγικής Συνεργασίας Ελλάδας-Σαουδικής Αραβίας, ενώ πραγματοποιήθηκε απολογισμός της προόδου που έχει σημειωθεί μετά την πρώτη συνεδρίασή του, τον Ιανουάριο του 2025.<br /><br />Η θεσμοθέτηση της συνεργασίας σε ανώτατο επίπεδο, όπως επισημαίνουν αρμόδιες πηγές, έχει δημιουργήσει έναν σταθερό δίαυλο επικοινωνίας για την προώθηση κοινών σχεδίων σε ευρύ φάσμα τομέων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο ελληνικοί Patriot παραμένουν στη Σ. Αραβία. Συνάντηση Μητσοτάκη και Πρίγκιπα Διαδόχου.

Ο ελληνικοί Patriot παραμένουν στη Σαουδική Αραβία, με την Αθήνα να διατηρεί ενεργό ρόλο στην αεράμυνα του Βασιλείου σε μια περίοδο κατά την...

Διαβάστε την συνέχεια

Λάβρος ο Καραμανλής για τουρκολυβικό, ελληνοτουρκικά και την όξυνση των ανισοτήτων.

<img height="73" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/10/Clipboard01-2-630x400.jpg" width="745" /><br /><br />Ηχηρή παρέμβαση με σαφείς αιχμές για την κυβερνητική γραμμή στα ελληνοτουρκικά πραγματοποίησε ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, παρουσία του Αντώνη Σαμαρά, σε εκδήλωση της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού στο Πολεμικό Μουσείο, για την επέτειο του «Όχι» της 28ης Οκτωβρίου.<br /><br />Ο πρώην πρωθυπουργός αμφισβήτησε ευθέως τη λογική της προσέγγισης με την Τουρκία μέσω διαλόγου και υποχωρήσεων, υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα δεν επιδιώκει την επίλυση επιμέρους διαφορών, αλλά τη συνολική ανατροπή του status quo στο Αιγαίο.<br /><br />Με την προειδοποίησή του ότι όσοι θεωρούν πως οι τουρκικές αξιώσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με συμβιβασμούς «σφάλλουν βαρέως», άσκησε ουσιαστική κριτική στη στρατηγική που αντιμετωπίζει τις τουρκικές διεκδικήσεις ως διαπραγματεύσιμες διαφορές.<br /><br />Παράλληλα, χαρακτήρισε αρνητική εξέλιξη την κύρωση του ανυπόστατου τουρκολιβυκού μνημονίου και απέρριψε κατηγορηματικά κάθε ενδεχόμενο να χρειάζεται η Ελλάδα τουρκική άδεια για την ηλεκτρική διασύνδεση με την Κύπρο.<br /><br />Οι αιχμές του επεκτάθηκαν και στους συμμάχους, τους οποίους κατηγόρησε για ίσες αποστάσεις και πιέσεις προς την Αθήνα για συμβιβασμούς.<br /><br />Ο πρώην πρωθυπουργός αφησε σαφείς αιχμές για τον πυρήνα της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης.<br /><br />«Κανένας δεν σέβεται κάποιον που δεν υπερασπίζεται τα δίκαιά του, τις αρχές του, την πατρίδα του.<br /><br />»Και κανένας δεν λαμβάνει υπ’ όψιν του σοβαρά αυτόν που δεν αντέχει να ορθώσει το ανάστημά του όταν θίγεται», ήταν το μήνυμα προς κάθε αποδέκτη που εξέπεμψε ο πρώην πρωθυπουργός.<br /><br />Ο Κώστας Καραμανλής δεν παρέλειωε να προειδοποιήσει για την όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, τη συρρίκνωση της μεσαίας τάξης, τις περικοπές στο κοινωνικό κράτος και την έλλειψη προοπτικής για τους νέους και τους οικονομικά ασθενέστερους.<br /><br />Τόνισε ότι μεγάλα τμήματα της κοινωνίας αισθάνονται αδικημένα και αποκλεισμένα από την εργασία, τη στέγαση, την υγεία και την παιδεία, ενώ η δυσπιστία απέναντι στη Δικαιοσύνη εντείνεται.<br /><br />Απέδωσε την κρίση στην πολιτική και οικονομική ευρωπαϊκή ελίτ, επισημαίνοντας ότι η απαξίωση των ανησυχιών των πολιτών από τις κυρίαρχες ελίτ και τα συστημικά Μέσα Ενημέρωσης επιδεινώνει την κατάσταση.<br /><br />Προειδοποίησε, τέλος, ότι η απονομιμοποίηση του μεταπολεμικού κοινωνικού και πολιτικού μοντέλου απειλεί την κοινωνική συνοχή και την ομαλότητα στην Ευρώπη.<div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="332" src="https://www.youtube.com/embed/1090CyXbsKY" width="664" youtube-src-id="1090CyXbsKY"></iframe></div><div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Λάβρος ο Καραμανλής για τουρκολυβικό, ελληνοτουρκικά και την όξυνση των ανισοτήτων.

Ηχηρή παρέμβαση με σαφείς αιχμές για την κυβερνητική γραμμή στα ελληνοτουρκικά πραγματοποίησε ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, παρουσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ: Τυχόν ήττα Νετανιάχου αλλάζει τα δεδομένα για Ελλάδα, Κύπρο, Τουρκία;

<img height="84" src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/10/israel-ekloges-in.gr_-1200x800.jpg" width="746" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ισραήλ χωρίς τον Νετανιάχου; Ισραηλινοί ειδικοί εξηγούν τι μπορεί να αλλάξει για Ελλάδα, Τουρκία, Ιράν και Γάζα</span></h3><div><b>Βαγγέλης Γεωργίου</b></div>Ο πολιτικός επιστήμονας Όφερ Κένιγκ, η ερευνήτρια διεθνών σχέσεων Γκάλια Λίντενστραους και ο ταξίαρχος ε.α. Εράν Ορτάλ μιλούν στο in για την επόμενη ημέρα στο Ισραήλ και τις πιθανές αλλαγές στη στρατηγική του απέναντι σε Ελλάδα, Τουρκία και Ιράν.<br /><br />Σχεδόν τα δύο τρίτα της τελευταίας τριακονταετίας στο Ισραήλ φέρουν τη σφραγίδα του Μπενιαμίν Νετανιάχου στην κορυφή της εξουσίας. Οι εκλογές της 27ης Οκτωβρίου, ωστόσο, ενδέχεται να βάλουν τέλος σε αυτή τη μακρά περίοδο πολιτικής κυριαρχίας. Ενδεχόμενη αλλαγή κυβέρνησης θα σημάνει όμως και αλλαγή στρατηγικής; Πόσο διαφορετική θα μπορούσε να είναι η πολιτική του Ισραήλ απέναντι σε Ιράν και Τουρκία και τι θα σήμαινε αυτό για τις σχέσεις του με την Ελλάδα και την Κύπρο;<br /><br />Η πολιτική πόλωση στο Ισραήλ είναι εξαιρετικά έντονη, καθώς οι αντζέντες των κομμάτων έχουν επηρεαστεί καταλυτικά μετά την 7η Οκτωβρίου 2023, με την χώρα να βρίσκεται ουσιαστικά συνεχώς σε εμπόλεμη κατάσταση.<br /><br />Ποιοί είναι όμως οι βασικοί αντίπαλοι;<br /><br />Στο στρατόπεδο του Μπενιαμίν Νετανιάχου βρίσκονται το δεξιό Likud, η ακροδεξιά Εβραϊκή Δύναμη του Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, ο Θρησκευτικός Σιωνισμός-Zehut του Μπεζαλέλ Σμότριτς και τα υπερορθόδοξα Shas του Αριέ Ντέρι και Ενωμένος Ιουδαϊσμός της Τορά.<br /><br />Στον αντίποδα βρίσκεται το στρατόπεδο με το κεντρώο Yashar του πρώην αρχηγού του στρατού Γκάντι Άιζενκοτ, η συμμαχία B’Yachad του πρώην πρωθυπουργού Ναφτάλι Μπένετ, οι Δημοκράτες του Γιαΐρ Γκολάν και το δεξιό Yisrael Beiteinu του Αβίγκντορ Λίμπερμαν.<br /><br />Ξεχωριστή θέση έχουν οι αραβικοί σχηματισμοί, η Κοινή Λίστα και το Ra’am του Μανσούρ Αμπάς, όπως επίσης, κοντά στο εκλογικό όριο κινείται και ο συνδυασμός των εφέδρων και της οικονομικής μεταρρύθμισης των Γιοάζ Χέντελ και Γιαρόν Ζελέχα.<div><br />Τα τρία σενάρια<br /><br />Κανένας από τους δύο μεγάλους συνασπισμούς δεν φτάνει αυτοτελώς τις 61 έδρες που απαιτούνται για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Ωστόσο, η συνολική αριθμητική εικόνα είναι διαφορετική όταν συνυπολογίζονται τα αραβικά κόμματα.<br /><br />Σύμφωνα με τις τέσσερις τελευταίες δημοσκοπήσεις, ο συνασπισμός του Νετανιάχου συγκεντρώνει κατά μέσο όρο 49,5 έδρες. Ο αντίπαλος συνασπισμός φτάνει τις 54 έδρες. Τα αραβικά κόμματα, που καταγράφουν συνολικά περίπου 14,5 έδρες, βρίσκονται εκτός των δύο βασικών συνασπισμών.<br /><a href="https://www.in.gr/2026/10/26/world/israil-xoris-ton-netaniaxou-israilinoi-eidikoi-eksigoun-ti-mporei-na-allaksei-gia-ellada-tourkia-iran-kai-gaza/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><div><div><br /></div><div><a href="https://www.in.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div></div>

Ισραήλ: Τυχόν ήττα Νετανιάχου αλλάζει τα δεδομένα για Ελλάδα, Κύπρο, Τουρκία;

Ισραήλ χωρίς τον Νετανιάχου; Ισραηλινοί ειδικοί εξηγούν τι μπορεί να αλλάξει για Ελλάδα, Τουρκία, Ιράν και Γάζα Βαγγέλης Γεωργίου Ο πολιτικό...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι δύο μεγάλες αμαρτίες της ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2022/12/ypourgeio_eksoterikon-2-696x457.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="457" data-original-width="696" height="88" src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2022/12/ypourgeio_eksoterikon-2-696x457.jpg" width="728" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Δύο αμαρτίες πληρώνει συχνά η ελληνική εξωτερική πολιτική: την άμεση εξάρτησή της από την εσωτερική πολιτική και τα μεγάλα λόγια, τον αδικαιολόγητο βερμπαλισμό. Ο συνδυασμός τους μπορεί να είναι καταστροφικός. <br /><br />ΤΟΥ<b> ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ</b><br /><br />Παλιότερα έπαιζαν ρόλο οι δημοσκοπήσεις και οι μαζικές διαδηλώσεις. Τώρα διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Χαμηλά την μπάλα με τον Μπελέρη», φωνάζουν οι διπλωμάτες, «Μας κάνει ζημιά η υπόθεση Μπελέρη στα social, να τη σηκώσουμε τώρα», φωνάζουν από την άλλη πλευρά οι σύμβουλοι επικοινωνίας.<br /><br />Το ίδιο ντιμπέιτ εκτυλίσσεται για όλα τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Το βλέπουμε και τώρα, μετά την κακή εξέλιξη με το τουρκολιβυκό σύμφωνο. Η πίεση για «να κάνουμε κάτι» είναι τεράστια, καθώς, μάλιστα, έχουμε μπει στην πιο παρατεταμένη προεκλογική περίοδο που έχει ζήσει η χώρα. Θα χρειαστεί μεγάλη ψυχραιμία, καθαρό μυαλό και σωστή ανάγνωση του διεθνούς τοπίου τις επόμενες εβδομάδες και μήνες.<br /><br />Αλλά και λίγα λόγια, γιατί οι συνεχείς διαβεβαιώσεις αρμοδίων, ότι «είμαστε οι μόνοι που μιλάμε και στις δύο πλευρές στη Λιβύη και ελέγχουμε πλήρως το παιχνίδι», δεν αποδείχθηκαν πολύ πειστικές και έγιναν μπούμερανγκ. Η Ελλάδα αιφνιδιάστηκε, δυσάρεστα, ενώ ο πήχυς είχε σηκωθεί πολύ. Αντέδρασε όμως ψύχραιμα με τη ρελάνς με το Κάιρο.<div><br />Είμαστε, βλέπετε, και μια χώρα χωρίς στιβαρούς μηχανισμούς ασφαλείας και εξωτερικής πολιτικής. Οι αποφάσεις είναι προσωποκεντρικές και επειδή οι μηχανισμοί έχουν εξασθενήσει, σπανίως περνούν από την κρησάρα των ειδικών, που ξέρουν τους φακέλους απ’ έξω και τους έχουν χειριστεί επί πολλά χρόνια.<br /><br />Έχουμε μπροστά μας μια κρίσιμη περίοδο εξελίξεων στα ελληνοτουρκικά, που θα συμπέσει με την ανεξέλεγκτη πόλωση στο πολιτικό σκηνικό. Καθώς η πόλωση θα κορυφώνεται, η λέξη «προδότες» θα ακούγεται συχνά στον δημόσιο διάλογο, περισσότερο και από ό,τι συνηθίζεται σε κανονικές περιόδους.<br /><br />Διαρροές, σενάρια θα πέφτουν στο ρινγκ χωρίς κανένα φίλτρο. Όλοι έχουν ευθύνη να μην ξεφύγουν τα πράγματα, να ζυγιστεί κάθε απόφαση προσεκτικά και να ληφθεί χωρίς πίεση και με γνώμονα το συμφέρον της χώρας και μόνον. Βλέπουμε, άλλωστε, ότι η απέναντι πλευρά δεν μιλάει πολύ, κινείται αποτελεσματικά στο πολύ βαθύ και σκοτεινό παρασκήνιο, καθησυχάζει παρελκυστικά και στο τέλος αιφνιδιάζει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι δύο μεγάλες αμαρτίες της ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής.

Δύο αμαρτίες πληρώνει συχνά η ελληνική εξωτερική πολιτική: την άμεση εξάρτησή της από την εσωτερική πολιτική και τα μεγάλα λόγια, τον αδικαι...

Διαβάστε την συνέχεια

Λιβύη: Η Τουρκία μας δίνει σχοινί να την κρεμάσουμε αλλά…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS3xWSrsk8VQ1WL4YQ9DNQnaK3cJZ5EASB-ojI5emV1S1VbSlpNPjX4CyRd&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="681" height="80" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS3xWSrsk8VQ1WL4YQ9DNQnaK3cJZ5EASB-ojI5emV1S1VbSlpNPjX4CyRd&s=10" width="728" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το καταφανώς παράνομο "Μνημόνιο" ανάμεσα σε Λιβύη και Τουρκία, σφετερίζεται χονδροειδώς ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.</span></h3>Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><br />Η διορθωτική δήλωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που αποκατέστησε την απερίφραστη καταδίκη του «Τουρκολιβυκού Μνημονίου» είναι αναμφισβήτητα μια θετική εξέλιξη. Η αντίδραση της ελληνικής πλευράς ήταν έντονη, με παραστάσεις στον ίδιο τον Μάρκο Ρούμπιο, την απουσία του οποίου στην Ινδία εκμεταλλεύθηκαν τα φιλοτουρκικά στοιχεία για να τροποποιήσουν ουσιωδώς την αρχική θέση. Παρότι η προτροπή για «διαπραγματεύσεις με καλή πίστη» ρίχνει νερό στην τουρκική στρατηγική να βραχυκυκλώνει τα πάντα, όπως με τη Λιβύη, έως ότου πετύχει τον στόχο της να αρπάξει από την Ελλάδα όσα επιδιώκει…<br /><br />Αυτή τη φορά, ο συντονισμός παραγόντων της ομογένειας με το υπουργείο Εξωτερικών, εξασφαλίζοντας τη θετική παρέμβαση της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα, οδήγησε στο αποτέλεσμα. Η παρέμβαση ήταν επιβεβλημένη. Ο τρόπος αποχώρησης της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, έπληξε το κύρος της πρεσβείας. Ο Επιτετραμμένος Τζος Χακ αντελήφθη την ανάγκη να κινηθεί στο προσκήνιο της διπλωματίας.<br /><br />Προφανής στόχος ήταν για να αποκαταστήσει τον ρόλο του περιφερειακού κέντρου που διαδραμάτιζε παραδοσιακά η διπλωματική αντιπροσωπεία των ΗΠΑ στην Αθήνα. Ο ανεξέλεγκτος ρόλος του Τομ Μπάρακ στην πρεσβεία της Άγκυρας έπρεπε να αποκτήσει αντίβαρο. Εν αναμονή και του αποτελέσματος των ενδιάμεσων εκλογών όπου η πιθανότητα… μερικής ή ολικής επαναφοράς των Δημοκρατικών θα δημιουργήσει νέες ισορροπίες στη γραφειοκρατία της Ουάσινγκτον.<div><br />Λιβύη και τουρκική στρατηγική<br /><br />Τι συνέβη όμως στη Λιβύη; Η Τουρκία ευθυγράμμισε τα συμφέροντά της με αυτά των ΗΠΑ, παριστάνοντας ότι ταυτίζεται με τον στόχο της ενοποίησης που προωθούσε η πρωτοβουλία (initiative) του Μάσαντ Μπούλος, συμπέθερου του Τραμπ. Ενώ αρχικά είχε συνταχθεί με τη δυτική Λιβύη (Σαράτζ, Ντμπεϊμπά) στη συνέχεια χρησιμοποίησε τα «κατάλληλα όπλα» για να ενισχύσει την πειθώ της στη φαμίλια Χάφταρ. Ή μάλλον το εξής ένα: Τα «οικονομικά κίνητρα» που δούλεψαν στην περίπτωση Ντμπεϊμπά…<br /><br />Η Τουρκία διεκδίκησε επικοινωνιακά να της πιστωθεί και η συμφωνία για ενοποίηση των στρατιωτικών δυνάμεων του ανατολικού και του δυτικού τμήματος της Λιβύης. Ανάμεσα στους δυο επικεφαλής, στις φωτογραφίες ποζάρει ο Τούρκος υπουργός Άμυνας, Γκιουλέρ! Μόνο που ούτε αυτό τελικά πήγε και τόσο καλά. Ήρθε και μια από τις γνωστές δηλώσεις Τραμπ που «στόλισε» τη Λιβύη και ο Σαντάμ Χάφταρ, διάδοχος του πάτερ φαμίλιας «στρατάρχη Χαλίφα», βρήκε ευκαιρία να παραστήσει τον εθνικό ηγέτη ζητώντας απολογία Τραμπ…<br /><br />Και οι ελληνικές… επιτυχίες στη Λιβύη<br /><br />Το ότι δεν βγήκαν στην Τουρκία οι πρωτοβουλίες στη Λιβύη όπως ακριβώς επεδίωκε, δεν είναι αιτία πανηγυρισμών στην Ελλάδα. Η ελληνική πολιτική έπρεπε εξαρχής να ξεκαθαρίσει προς κάθε ενδιαφερόμενο, διεφθαρμένους τοπικούς παράγοντες ή χώρες… πρόθυμους διαφθορείς, για το κόστος που θα καταβάλουν εάν στραφούν εναντίον των νομίμων συμφερόντων της. Και να πείσει ασφαλώς ότι σοβαρολογεί.<br /><br />Η ελληνική πολιτική κυριαρχήθηκε από την επιδίωξη άσκησης επιρροής και πειθούς. Δυστυχώς, αυτό επιβεβαίωσε την αφέλεια με την οποία προσεγγίζει τα ζητήματα της Λιβύης η ελληνική διπλωματία. Για την ακρίβεια οι υπουργοί Εξωτερικών, αφού η διπλωματική υπηρεσία, σε γενικές γραμμές δεν εισακούγεται.<br /><br />Προτεραιότητα των υπουργών είναι να μην προκαλέσουν, προσωπικά, τη δυσαρέσκεια ισχυρών διεθνών παραγόντων. Γι’ αυτό και η πολιτική της Ελλάδας είναι άνευρη, χωρίς συνέπεια και συνέχεια. Αντιδρά στις εξελίξεις που υπαγορεύουν άλλοι.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία, σε άμεση συνεννόηση ασφαλώς με τον πρεσβευτή – «ατζέντη» της Τομ Μπάρακ, έπαιξε τον ρόλο του απόλυτα ευθυγραμμισμένου με τις ΗΠΑ «τοπικού συνεργάτη». Φυσικά, πίσω από τις «εξυπηρετήσεις» της τουρκικής διπλωματίας, υποκρυπτόταν η προώθηση των στόχων στο πλαίσιο της «Γαλάζιας Πατρίδας».<br /><br />Οι ΗΠΑ, ασφαλώς δεν κόπτονται για την επικράτηση… δημοκρατίας στη Λιβύη, αλλά για τη διαμόρφωση συνθηκών που θα εξυπηρετούν τη στρατηγική τους. Μία από αυτές τις διαστάσεις είναι η ενεργειακή ασφάλεια, στο πλαίσιο της οποίας ο ρόλος που επιφυλάσσουν στην πλούσια σε ενεργειακά αποθέματα Λιβύη είναι σημαντικός. Αυτό όμως εμπλέκει και τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Τα δυνητικά κοιτάσματα σε περιοχές ελληνικής δικαιοδοσίας γειτνιάζουν με τα λιβυκά, εμπλέκοντας τις ίδιες αμερικανικές εταιρίες που εμπλέκονται στη Λιβύη (ExxonMobil, Chevron).</div><div><br />Πρόσκληση σε τραπέζι με την Ελλάδα στο μενού<br /><br />Όσον αφορά την περιφερειακή πολιτική της Άγκυρας, βασίζεται στην υπόσχεση πολύ μεγαλύτερης ΑΟΖ και στη Λιβύη και στην Αίγυπτο, φυσικά σε βάρος της Ελλάδας. Πληρώνει αδρά για να εξασφαλίσει τη βοήθεια των διεφθαρμένων «φυλάρχων» στο ανατολικό και το δυτικό τμήμα, της Λιβύης, παρέχοντας και το αφήγημα συγκάλυψης των πραγματικών τους κινήτρων και επιδιώξεων: Την εξυπηρέτηση του λιβυκού εθνικού συμφέροντος! Κι όλα αυτά αποτελούν μέρος της απόπειρας να «κουκουλώσει» η Άγκυρα τον αναθεωρητισμό της σε βάρος της Ελλάδας.<br /><br />Ποιος είναι ο τελικός στόχος της Άγκυρας; Να χρησιμοποιήσει το «ειδικό βάρος» της Τουρκίας για να διαπραγματευθεί εκτός πλαισίου διεθνούς δικαίου που δεν την συμφέρει. Με τον τρόπο αυτό, διά του στρατιωτικού καταναγκασμού και των απειλών, ευελπιστεί ότι θα πετύχει να αρπάξει όσα επιθυμεί από την Ελλάδα. Όσο δεν το επιτυγχάνει, έχει «σχέδιο β’»: Το να βραχυκυκλώσει την άσκηση των ελληνικών δικαιωμάτων.<br /><br />Ποντάρει στο ότι μια Ελλάδα που διακηρύσσει διαρκώς τον φιλειρηνικό της προσανατολισμό, δεν θα επιχειρήσει να κινήσει ενεργητικά το ενδιαφέρον της Ουάσινγκτον, δημιουργώντας το κίνητρο, ή προκαλώντας την ανάγκη αποφασιστικής παρέμβασης. Αυτό θα προϋπέθετε να περάσει από τις αφελείς και πολιτικά βολικές διακηρύξεις στις πράξεις.<a href="https://www.defence-point.gr/wp-content/uploads/2026/10/TURKEY-LIBYA-ILLEGAL-MEMORANDUM-LOCATOR-WIKIMEDIA-COMMONS.jpg"><img src="https://www.defence-point.gr/wp-content/uploads/2026/10/TURKEY-LIBYA-ILLEGAL-MEMORANDUM-LOCATOR-WIKIMEDIA-COMMONS.jpg" /></a>Το καταφανώς παράνομο “Μνημόνιο” ανάμεσα σε Λιβύη και Τουρκία, σφετερίζεται χονδροειδώς ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα (Φωτογραφία: Wikimedia Commons).</div><div><br />Κόστος-όφελος<br /><br />Να περάσει η Αθήνα από τα περί «δικαιωμάτων κατοχυρωμένων από το διεθνές δίκαιο», σε λελογισμένες ενέργειες επίδειξης αποφασιστικότητας προάσπισης αυτών των δικαιωμάτων. Να «τζαρτζάρει» την τουρκική στρατηγική βραχυκυκλώματος κάθε ελληνικής πρωτοβουλίας. Όσο η Άγκυρα δεν καταβάλει κόστος γι’ αυτή την τακτική, η ελληνική πλευρά θα τη βρίσκει διαρκώς μπροστά της.<br /><br />Οι πανηγυρισμοί των τελευταίων ημερών για «κίνηση ματ» μετά την ανακοίνωση για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων Ελλάδας-Αιγύπτου για συμφωνία χάραξης ΑΟΖ, είναι για μια ακόμη φορά βολικά υπερβολικοί. Πρόκειται αναμφισβήτητα για σημαντική εξέλιξη. Όμως, άλλο η έναρξη διαπραγματεύσεων και άλλο η κατάληξη σε συμφωνία.<br /><br />Υπάρχει και κάτι ακόμα: Σε περίπτωση που υπάρξει συμφωνία, αυτό θα δεσμεύει αποκλειστικά και μόνο τους αντισυμβαλλόμενους, την Αθήνα και το Κάιρο! Κάτι παρόμοιο δεν ανέφερε και η ελληνική ανακοίνωση για το «Τουρκολιβυκό μνημόνιο»; Και είναι σωστό! Διότι το διεθνές δίκαιο όντως προβλέπει συμφωνία μεταξύ όλων των εμπλεκομένων για οριστική χάραξη θαλασσίων ζωνών!<br />Η Τουρκία χρειάζεται την Ελλάδα!<br /><br />Ο δε καταστατικός χάρτης του ΟΗΕ υποδεικνύει τα νόμιμα μέσα. Μεταξύ αυτών είναι και οι διαπραγματεύσεις! Διμερείς ή πολυμερείς! Κι εκεί δεν υποχρεώνει τον οποιονδήποτε να εφαρμόσει το διεθνές δίκαιο, αφού «άμα θέλει η νύφη και ο γαμπρός»! Έχει σημασία αυτό στα ελληνοτουρκικά…<br /><br />Εκεί επιδιώκει να φτάσει η Τουρκία. Μέσω της τρομοκράτησης και της απειλής πολέμου, να αποσπάσει τη μερίδα του λέοντος όσων ζητεί από την Ελλάδα και μάλιστα με τη σφραγίδα της Αθήνας! Διότι αυτό θα νομιμοποιήσει τα τουρκικά κέρδη… Μπορεί να απέσπασαν στρατιωτικά τη μισή Κύπρο το 1974. Μισό και πλέον αιώνα μετά, όμως, δεν κατάφεραν να νομιμοποιήσουν τα τετελεσμένα.<br /><br />Άλλο ένα σημείο ενδιαφέροντος είναι οι διπλωματικές σχέσεις Τουρκίας-Αιγύπτου. Δεν κάνει σε κανέναν εντύπωση η απάντηση του Χακάν Φιντάν στον Αιγύπτιο υπουργό Εξωτερικών που του ξεκαθάρισε ότι η Αίγυπτος διαφωνεί με το «Τουρκολιβυκό»; Σύμφωνα με σχετική ανάρτηση του πρώτου, ο Τούρκος ομόλογός του «επέδειξε κατανόηση»!<br /><br />Μια «κατανόηση» που ουδέποτε επέδειξε στις σχέσεις με την Ελλάδα! Ούτε καν ρητορικά! Αντιθέτως, συστηματικά επιδιώκει να αποκλείει την Αθήνα από οποιαδήποτε διαβούλευση για τη Λιβύη. Δεν την αναγνωρίζει καν ως δρώντα στην περιοχή! Με τη συμπεριφορά που επιδεικνύει, προσπαθεί να την παρουσιάσει ως χώρα μειωμένης κυριαρχίας.<br /><br />Όσο και η ίδια η Αθήνα δεν αντιδρά με την πρέπουσα σφοδρότητα εγκαταλείποντας την πολιτική ορθότητα απέναντι σε εταίρους και συμμάχους, θα δίνει την εντύπωση… στρατευμένου εθελοντή στην εξυπηρέτηση της τουρκικής στρατηγικής. Τόσο απλά.</div><div><br />Περί διεθνούς εικόνας ο λόγος<br /><br />Η αποτυχία της Τουρκίας να δελεάσει την Αίγυπτο με πολύ μεγάλα κέρδη στη χάραξη θαλασσίων ζωνών εάν συνταχθεί μαζί της, σε βάρος της Ελλάδας, αποδεικνύει ότι στο Κάιρο αντιλαμβάνονται και τον εφήμερο χαρακτήρα τέτοιων κερδών και τη γενικότερη αφερεγγυότητα της Άγκυρας. Αυτό σχετίζεται με τη συνολικότερη εικόνα που έχει δημιουργήσει με την αμετροέπεια και την υπεροψία της.<br /><br />Το αντίθετο ακριβώς από το πρόβλημα εικόνας της Ελλάδας, που δειλιάζει εμφανώς, συστηματικά, να επιβάλει κόστος στην Τουρκία για τη συμπεριφορά της. Αυτό υπονομεύει τη χρησιμότητά της ως συμμάχου. Παράδειγμα η απραξία της Αθήνας όταν η Άγκυρα αμφισβήτησε στην πράξη (σ.σ. στην περιοχή της Κάσου στο ζήτημα της πόντισης του καλωδίου) τη συμφωνία Αθήνας-Καΐρου για τη χάραξη ΑΟΖ.<br /><br />Τούτων λεχθέντων, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα και οι διαρροές ότι περί επικείμενης επέκτασης στα 12 ναυτικά μίλια στην Κρήτη, εξαιρώντας όμως το επίμαχο ανατολικό τμήμα, δεν είναι καθόλου πειστικές. Κι αυτό μπορεί να δημιουργήσει αστάθεια, καθώς η Τουρκία θα θεωρήσει πολύ υψηλή την πιθανότητα ελληνικής υποχώρησης εάν «στρατιωτικοποιηθεί η κρίση».</div><div><br />Άμα θέλει πόλεμο η Τουρκία ας τον κάνει τώρα<br /><br />Αν επιθυμούσε όντως να επηρεάσει τις εξελίξεις η Ελλάδα, θα μπορούσε να επιχειρήσει να ασκήσει αποτροπή. Στο πλαίσιο της απειλής επιβολής σοβαρού κόστους, θα μπορούσε να έχει ξεκαθαρίσει ποιες ενέργειες της Τουρκία θα προκαλούσαν την άμεση επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια. Κι όχι μόνο εκεί που διαρρέεται, διότι κι αυτό φοβικότητα αποπνέει, την οποία εισπράττουν οι ενδιαφερόμενοι. Φίλοι και αντίπαλοι.<br /><br />Γιατί εξαιρείται η ηπειρωτική χώρα; Γιατί δεν προχωρά το κλείσιμο των κόλπων; Με ποια λογική η κυβέρνηση θεωρεί ότι η Τουρκία θα επιλέξει πόλεμο; Με ποια νομιμοποίηση θα καταφύγει στη στρατιωτική βία με αφορμή την άσκηση ενός καταφανέστατα νόμιμου δικαιώματος; Χρησιμοποιώντας δηλαδή το μοναδικό… σίγουρα παράνομο μέσο αντίδρασης! Και λόγω της συγκυρίας, θα χρεωθεί κάτι πολύ ευρύτερο από ένα ελληνοτουρκικό επεισόδιο. Διακινδυνεύοντας σοβαρές αντισυσπειρώσεις επί του πεδίου…<br /><br />Οι Τούρκοι ανακοινώνουν ότι μέχρι το τέλος του έτους προτίθενται να ψηφίσουν νόμο που θα αφορά τη «Γαλάζια Πατρίδα», επικεντρωμένο στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Από την άλλη πλευρά, δημοσιεύματα στην Αίγυπτο αναφέρουν ότι ετοιμάζεται φάκελος για τη νομική τεκμηρίωση του παράνομου χαρακτήρα του Τουρκολιβυκού Μνημονίου. Μένει να αποδειχθεί ο βαθμός συντονισμού Καΐρου-Αθήνας. Εν αναμονή λοιπόν για το επόμενο επεισόδιο του σίριαλ…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Λιβύη: Η Τουρκία μας δίνει σχοινί να την κρεμάσουμε αλλά…

Το καταφανώς παράνομο "Μνημόνιο" ανάμεσα σε Λιβύη και Τουρκία, σφετερίζεται χονδροειδώς ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Του Ζαχαρί...

Διαβάστε την συνέχεια