Οι Γάλλοι προδίδουν τον ελληνισμό για μία ακόμη φορά μετά το 1922 υπέρ των Τούρκων.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-07/macron-emine__1_.jpg?itok=SipQbJ1b" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τότε ήταν η Μικρά Ασία και τώρα είναι το Αιγαίο: η Τουρκία εξασφαλίζει Eurofighter Typhoon, Meteor και SAMP/T.</span></h3>Ηιστορία δυστυχώς επαναλαμβάνεται, διότι είναι στην φύση της να γίνεται αυτό. Αυτό το γνωμικό όμως, ταιριάζει γάντι στην ύπουλη στάση της Γαλλίας και του προέδρου Μακρόν, που τώρα θέλουν να δώσουν προηγμένα όπλα στον Ερντογάν μετά μανίας.<br /><br />Η Γαλλία εξυπηρετώντας τα αυστηρά βιομηχανικά και γεωπολιτικά της συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή. Προωθώντας τις εξαγωγές οπλικών συστημάτων, όπως οι πύραυλοι Meteor και τα συστήματα SAMP/T προς την Τουρκία, αποσκοπεί στην αποτροπή σύσφιξης των σχέσεων της Άγκυρας με άλλες ευρωπαϊκές αμυντικές βιομηχανίες, εξασφαλίζοντας παράλληλα τεράστια οικονομικά έσοδα παρά τη διμερή Στρατηγική Εταιρική Σχέση με την Ελλάδα<br /><br />Στην πρεμούρα του μάλιστα να γίνει αρεστός ο Γάλλος πρόεδρος χθες στην σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, έσκυψε να φιλήσει το χέρι της Εμινέ ( συζύγου του Ερντογάν) αν και ήξερε ότι αυτό απαγορεύεται από το Ισλάμ, και έμεινε φυσικά στα κρύα του λουτρού. <br /><br />Η Γαλλία θέλει να πουλήσει όπλα οπουδήποτε για να σώσει την αμυντική της βιομηχανία. Για αυτό την ίδια στιγμή όμως μεσούσης της συνόδου του ΝΑΤΟ, οι Γάλλοι έκαναν γνωστό ότι όχι απλώς συζητούν την προμήθεια Α/Α πυραύλων SAMP/T (κοινοπραξία χωρών) με την Τουρκία, αλλά ότι κάνουν τα πάντα για να τους δώσουν στον τουρκικό στρατό.<br /><br />Αυτό σε συνδυασμό με την πιθανότατη προμήθεια μαχητικών Eurofighter Typhoon εξοπλισμένων με πυραύλους Meteor στην τουρκική Πολεμική Αεροπορία, αλλάζουν άρδην τους συσχετισμούς στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η Γαλλία έχει μαλακώσει επικίνδυνα την στάση της και εμφανίζεται πλέον ανοιχτή σε συζητήσεις για την πώληση του αντιεροπορικού συστήματος SAMP/T και των πυραύλων αέρος-αέρος Meteor στην Τουρκία, η οποία ναι μεν διαφημίζει τα οπλικά της συστήματα, αλλά από την άλλη τεχνολογικά, είναι πολλά χρόνια πίσω σε σχέση με αυτού τους είδους τα πυραυλικά συστήματα BVR.<br /><br />Η αλλαγή αυτή, έρχεται μετά από χρόνια πολιτικών αντιρρήσεων του Παρισιού. Ωστόσο, η διαδικασία βρίσκεται ακόμα σε αρχικό στάδιο και δεν αποτελεί οριστική έγκριση πώλησης.<br /><br />Η συνεργασία για το σύστημα SAMP/T (προϊόν της γαλλοϊταλικής κοινοπραξίας Eurosam) είχε παγώσει το 2018-2020 λόγω των εντάσεων στην Ανατολική Μεσόγειο, τη Συρία και τη Λιβύη.<br /><br />Μετά από συνομιλίες του Εμανουέλ Μακρόν με την Ιταλίδα πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι και τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, το Παρίσι παραμέρισε κάποιες πολιτικές επιφυλάξεις.<br /><br />Γάλλος αμυντικός αξιωματούχος επιβεβαίωσε ότι οι συζητήσεις για το SAMP/T και τους πυραύλους Meteor εξελίσσονται θετικά, σε συνεργασία με το Ηνωμένο Βασίλειο.<br /><br />Η Άγκυρα επιδιώκει να εντάξει αυτά τα συστήματα στο εγχώριο δίκτυο αεράμυνας «Ατσάλινος Θόλος» (Steel Dome).<br />Η Στρατηγική Σχέση με Ελλάδα και Κύπρο<br /><br />Η εξέλιξη αυτή προκαλεί έντονο προβληματισμό στην Αθήνα, καθώς η Γαλλία δεσμεύεται με διμερή Συμφωνία Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης με την Ελλάδα (που περιλαμβάνει ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής) και διατηρεί στενούς αμυντικούς δεσμούς με την Κύπρο.<br /><br />Ξένες διπλωματικές πηγές επισημαίνουν ότι το Παρίσι θα πρέπει πρώτα να «κατευνάσει» ή να διαχειριστεί τις έντονες ανησυχίες της Αθήνας και της Λευκωσίας.<br /><br />Η «ανοιχτή στάση» της Γαλλίας δεν ισοδυναμεί με υπογραφή συμβολαίου. Αναλυτές τονίζουν ότι οι διαπραγματεύσεις θα είναι μακρές, καθώς πρέπει να εξεταστούν ζητήματα μεταφοράς τεχνολογίας και συμμόρφωσης της Τουρκίας εντός του ΝΑΤΟ. <br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση παρακολουθεί με μεγάλη ανησυχία τις διαπραγματεύσεις. Μέσω του Υπουργείου Άμυνας, έχει θέσει ζήτημα σχετικά με τη μεταφορά τεχνολογίας που θα μπορούσε να αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο.<br /><br />Τα ελληνικά ΜΜΕ κάνουν λόγο για «πισώπλατη μαχαιριά» και στρατηγική υποχώρηση του Παρισιού, δεδομένης μάλιστα της αμυντικής συμφωνίας που διατηρεί η Ελλάδα με τη Γαλλία.<br /><br /> Για τους πυραύλους Meteor, αξιωματούχοι διευκρινίζουν ότι η Γαλλία δεν μπορεί να ασκήσει μονομερές βέτο, καθώς πρόκειται για συμπαραγωγή έξι χωρών (μεταξύ των οποίων το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία και η Ιταλία). Η ελληνική πλευρά εξετάζει το ενδεχόμενο να ασκήσει πιέσεις και στις υπόλοιπες χώρες της κοινοπραξίας.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Γάλλοι προδίδουν τον ελληνισμό για μία ακόμη φορά μετά το 1922 υπέρ των Τούρκων.

Τότε ήταν η Μικρά Ασία και τώρα είναι το Αιγαίο: η Τουρκία εξασφαλίζει Eurofighter Typhoon, Meteor και SAMP/T. Ηιστορία δυστυχώς επαναλαμβάν...

Διαβάστε την συνέχεια

Σοβαρή προειδοποίηση από το Ισραήλ: ”Στο τραπέζι ακόμα και στρατιωτική σύγκρουση με την Τουρκία.

<img src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-52-1068x601.png" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η φιλική στάση Τραμπ απέναντι στον Ερντογάν προκαλεί ανησυχία”</span></h3>Το Τελ Αβίβ εκπέμπει σήμα κινδύνου – Για πρώτη φορά κορυφαίος Ισραηλινός υπουργός μιλά ανοιχτά για πιθανό στρατιωτικό χτύπημα από την Τουρκία<br /><br />Η ένταση στις σχέσεις Ισραήλ – Τουρκίας εισέρχεται πλέον σε μια νέα, εξαιρετικά επικίνδυνη φάση, με την ισραηλινή κυβέρνηση να εμφανίζεται ιδιαίτερα ανήσυχη για τις κινήσεις και τη ρητορική της Άγκυρας.<br /><br />Σε μια συνέντευξη με ιδιαίτερη πολιτική και γεωστρατηγική βαρύτητα στο ισραηλινό τηλεοπτικό δίκτυο Kan News, ο Υπουργός Υποθέσεων Διασποράς Αμιχάι Σίκλι διατύπωσε μια από τις πιο σκληρές προειδοποιήσεις που έχουν ακουστεί ποτέ από μέλος της κυβέρνησης Νετανιάχου.<br /><br />Ο Ισραηλινός υπουργός δήλωσε χωρίς περιστροφές ότι ένα σενάριο στρατιωτικής δράσης της Τουρκίας εναντίον του Ισραήλ είναι πλέον «απολύτως πιθανό».<br /><br />Η τοποθέτησή του αποτυπώνει το κλίμα αυξημένου συναγερμού που επικρατεί στο Τελ Αβίβ, καθώς η επιδείνωση των σχέσεων με την Άγκυρα θεωρείται πλέον ζήτημα εθνικής ασφάλειας.<div><br />«Παρακολουθούμε κάθε λέξη της Άγκυρας»<br /><br />Ο Αμιχάι Σίκλι αποκάλυψε ότι οι ισραηλινές υπηρεσίες και η πολιτική ηγεσία αξιολογούν διαρκώς τις δημόσιες δηλώσεις της τουρκικής ηγεσίας, εκτιμώντας πως η ρητορική του τελευταίου διαστήματος έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.<br /><br />«Έχουμε μάθει ότι πρέπει να ακούμε προσεκτικά όσα λένε οι εχθροί του Ισραήλ», ήταν το χαρακτηριστικό μήνυμά του.<br /><br />Ο ίδιος τόνισε ότι η κυβέρνηση του Ισραήλ δεν αντιμετωπίζει πλέον τις δηλώσεις της Άγκυρας ως απλή πολιτική ρητορική, αλλά ως στοιχεία που πρέπει να αξιολογούνται υπό το πρίσμα πραγματικών στρατιωτικών εξελίξεων.</div><div><br />Στο στόχαστρο ο Ερντογάν και ο Χακάν Φιντάν<br /><br />Ο Ισραηλινός υπουργός στάθηκε ιδιαίτερα στις πρόσφατες δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο οποίος χαρακτήρισε το Ισραήλ «βάρος για την ανθρωπότητα που δεν μπορεί πλέον να γίνει ανεκτό».<br /><br />Ο Σίκλι χαρακτήρισε τη δήλωση εξαιρετικά σοβαρή, επισημαίνοντας ότι εντάσσεται σε μια συνολική στρατηγική κλιμάκωσης από την πλευρά της Άγκυρας.<br /><br />Παράλληλα, επισήμανε ότι η τουρκική ηγεσία χρησιμοποιεί πλέον εκφράσεις που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν αδιανόητες, όπως οι αναφορές περί «απελευθέρωσης της Ιερουσαλήμ» ή περί εφαρμογής στο Ισραήλ όσων συνέβησαν στη Συρία.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, τέτοιου είδους διακηρύξεις δεν είχαν ακουστεί ποτέ στο παρελθόν από την τουρκική ηγεσία με τέτοια ένταση και συχνότητα.</div><div><br />Η φιλική στάση Τραμπ απέναντι στον Ερντογάν προκαλεί ανησυχία<br /><br />Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στις σχέσεις μεταξύ Ντόναλντ Τραμπ και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αφήνοντας να εννοηθεί ότι στο Ισραήλ υπάρχει σοβαρός προβληματισμός.<br /><br />Ο Σίκλι υποστήριξε ότι η θερμή προσέγγιση του Αμερικανού προέδρου προς την Άγκυρα δημιουργεί έντονη ανησυχία στο Τελ Αβίβ, καθώς εκτιμάται ότι μπορεί να ενισχύσει τη διεθνή θέση της Τουρκίας σε μια περίοδο αυξημένης έντασης.<br /><br />Ταυτόχρονα άφησε αιχμές και για τη συνολική στάση του ΝΑΤΟ απέναντι στην Τουρκία, υποστηρίζοντας ότι η Συμμαχία εμφανίζεται ιδιαίτερα ανεκτική απέναντι στην τουρκική συμπεριφορά.</div><div><br />Το «μπλόκο» στα F-35 θεωρείται μεγάλη διπλωματική νίκη<br /><br />Παρά το βαρύ κλίμα, η ισραηλινή κυβέρνηση θεωρεί ότι πέτυχε μία σημαντική διπλωματική επιτυχία κατά τη διάρκεια της πρόσφατης Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ.<br /><br />Σύμφωνα με τον Σίκλι, δεν υπήρξε τελικά καμία επίσημη ανακοίνωση για παράδοση μαχητικών F-35 στην Τουρκία, παρά τα σενάρια που είχαν κυκλοφορήσει μετά τις δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Ο Ισραηλινός υπουργός απέδωσε την εξέλιξη αυτή:στη δημόσια παρέμβαση του Μπενιαμίν Νετανιάχου,<br />στις έντονες διπλωματικές πιέσεις της Ελλάδας και της Κύπρου,<br />στην ευρύτερη κινητοποίηση του Ισραήλ προς την Ουάσιγκτον.<br /><br />Κατά τον ίδιο, το γεγονός ότι δεν υπήρξε επίσημη δέσμευση για τα F-35 αποτελεί σημαντικό στρατηγικό κέρδος για την ασφάλεια του Ισραήλ.</div><div><br />Πόλεμος δηλώσεων μεταξύ Νετανιάχου και Ερντογάν<br /><br />Οι σχέσεις των δύο χωρών βρίσκονται στο χαμηλότερο σημείο των τελευταίων δεκαετιών.<br /><br />Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει κατηγορήσει επανειλημμένα το Ισραήλ για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του στη Μέση Ανατολή, ενώ πρόσφατα υποστήριξε ότι οι ισραηλινές επιθέσεις σε Συρία και Λίβανο συνιστούν πλέον απειλή και για την ίδια την Τουρκία.<br /><br />Η απάντηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου ήταν ιδιαίτερα σκληρή.<br /><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός χαρακτήρισε τον Ερντογάν “αντισημίτη δικτάτορα”, τον κατηγόρησε ότι στηρίζει τη Χαμάς, καταπιέζει τους πολιτικούς του αντιπάλους και δεν έχει κανένα ηθικό δικαίωμα να κάνει μαθήματα στο Ισραήλ.</div><div><br />Η Μέση Ανατολή εισέρχεται σε νέα περίοδο υψηλού ρίσκου<br /><br />Οι τελευταίες δηλώσεις του Αμιχάι Σίκλι επιβεβαιώνουν ότι στο Τελ Αβίβ η Τουρκία αντιμετωπίζεται πλέον όχι μόνο ως ένας δύσκολος περιφερειακός αντίπαλος, αλλά ως εν δυνάμει στρατιωτική απειλή.<br /><br />Παράλληλα, η συζήτηση για τα F-35, η στάση των Ηνωμένων Πολιτειών, οι ισορροπίες στο ΝΑΤΟ και η ολοένα πιο επιθετική ρητορική μεταξύ Άγκυρας και Ιερουσαλήμ συνθέτουν ένα ιδιαίτερα εύφλεκτο γεωπολιτικό σκηνικό.<br /><br />Η δημόσια προειδοποίηση κορυφαίου Ισραηλινού υπουργού ότι ένα στρατιωτικό επεισόδιο με την Τουρκία δεν μπορεί πλέον να αποκλειστεί αποτελεί μία από τις σοβαρότερες ενδείξεις ότι η κρίση μεταξύ των δύο χωρών περνά σε μια νέα, ιδιαίτερα επικίνδυνη φάση.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σοβαρή προειδοποίηση από το Ισραήλ: ”Στο τραπέζι ακόμα και στρατιωτική σύγκρουση με την Τουρκία.

Η φιλική στάση Τραμπ απέναντι στον Ερντογάν προκαλεί ανησυχία” Το Τελ Αβίβ εκπέμπει σήμα κινδύνου – Για πρώτη φορά κορυφαίος Ισραηλινός υπου...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα μας φυλάνε οι Τούρκοι από τους Τούρκους;

<div><div class="entry-content-wrap"><div class="post-body entry-content" id="post-body"><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJeEtYckIgL4SZxT6eAzKo5vinhco_Czs4HfbhFFHxrFqxV3U2gtjScYemK266nS09U6mWkloxqOPRHNmWwYjvCcUb2vZwSCZd5caaiuk75196XKevTZNUmQsSPTbsSq3l5fGNikcVT03TFXvO515m5hVLTxtkcwTgMUf3j-RuWWNWJlBoCCEEq6a5hSSU/s582/1783319029.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="324" data-original-width="582" height="112" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJeEtYckIgL4SZxT6eAzKo5vinhco_Czs4HfbhFFHxrFqxV3U2gtjScYemK266nS09U6mWkloxqOPRHNmWwYjvCcUb2vZwSCZd5caaiuk75196XKevTZNUmQsSPTbsSq3l5fGNikcVT03TFXvO515m5hVLTxtkcwTgMUf3j-RuWWNWJlBoCCEEq6a5hSSU/w790-h112/1783319029.jpg" width="790" /></a></div><h3><span style="font-weight: normal;">Θα μας φυλάει η Τουρκία; Ο νέος ρόλος στο ΝΑΤΟ και τα αλισβερίσια Τραμπ – Ερντογάν</span></h3></div><div style="text-align: justify;">Οι σύμμαχοι ετοιμάζονται να παραδώσουν στην Άγκυρα ρόλο φύλακα σε μια γειτονιά όπου συμπεριφέρεται ως εμπρηστής</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η Άγκυρα ετοιμάζεται να υποδεχθεί τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ σαν να ανεβαίνει σε σκηνή που περίμενε χρόνια. Όχι απλώς ως οικοδέσποινα. Ως χώρα που ζητά να της αναγνωριστεί ρόλος περιφερειακού ρυθμιστή – από τη Μαύρη Θάλασσα έως τη Μέση Ανατολή και από την Ουκρανία έως την Ανατολική Μεσόγειο.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το ενδιαφέρον, βέβαια, δεν είναι τι θέλει η Τουρκία. Αυτό το ξέρουμε. Το ενδιαφέρον είναι πόσοι εμφανίζονται διατεθειμένοι να της το δώσουν.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Διότι πίσω από τις μεγάλες λέξεις περί «νότιας πτέρυγας», «ανθεκτικότητας», «ενεργειακής ασφάλειας» και «νέας αρχιτεκτονικής του ΝΑΤΟ», υπάρχει ένα πολύ συγκεκριμένο ερώτημα: μπορεί η Τουρκία να εμφανίζεται ως πυλώνας ασφάλειας σε μια περιοχή όπου η ίδια παραμένει μέρος του προβλήματος;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η Άγκυρα θέλει αναβαθμισμένο ρόλο στα ΝΑΤΟϊκά στρατηγεία, λόγο στην Ανατολική Μεσόγειο, εμπλοκή στη θαλάσσια ασφάλεια, στα καύσιμα, στις κρίσιμες υποδομές, στις επιχειρήσεις. Θέλει, με λίγα λόγια, να μετατρέψει τη «Γαλάζια Πατρίδα» από σύνθημα εσωτερικής κατανάλωσης σε επιχειρησιακή πραγματικότητα με ΝΑΤΟϊκή σφραγίδα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για Αθήνα και Λευκωσία. Γιατί άλλο πράγμα να συζητείται ο ρόλος της Τουρκίας στη Μαύρη Θάλασσα ή στη Συρία και άλλο να ανοίγει η πόρτα για κεντρικό ρόλο της στην Ανατολική Μεσόγειο, την ώρα που συνεχίζει την κατοχή στην Κύπρο, κρατά ανοιχτό το casus belli στο Αιγαίο και αμφισβητεί ελληνικές και κυπριακές θαλάσσιες ζώνες.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το ακόμη πιο παράδοξο είναι ότι η Ευρώπη δείχνει να βολεύεται με αυτή την ανάγνωση. Η Τουρκία παρουσιάζεται ξανά ως «κλειδί» για την ασφάλεια, το μεταναστευτικό, την ενέργεια. Μόνο που αυτό το κλειδί, όπως ξέρουμε καλά στην περιοχή, ανοίγει και πόρτες που η Αθήνα και η Λευκωσία δεν θα ήθελαν καθόλου να δουν ανοιχτές.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έχουμε και τα μαχητικά. Πρώτα θα δοθούν οι αμερικανικοί κινητήρες για τα τουρκικά μαχητικά KAAN και μετά η επανένταξη στο πρόγραμμα F-35. Αυτό τουλάχιστον θέλει ο Τραμπ, αυτό εννοούσε όταν μιλούσε για «δώρο» στον Ερντογάν. Το Κογκρέσο παραμένει παράγοντας-κλειδί και οι ομογενειακές οργανώσεις Ελλάδας και Ισραήλ στις ΗΠΑ προσπαθούν να φρενάρουν μια εξέλιξη που θα άλλαζε ισορροπίες. Τα πράγματα όμως είναι πιο δύσκολα από ποτέ.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν η Τουρκία θέλει περισσότερα. Πάντα ήθελε. Το ερώτημα είναι αν, στο όνομα της νέας ΝΑΤΟϊκής ανάγκης για έναν ισχυρό φρουρό στον Νότο, οι σύμμαχοι ετοιμάζονται να παραδώσουν στην Άγκυρα ρόλο φύλακα σε μια γειτονιά όπου συμπεριφέρεται ως εμπρηστής. [...]</div></div></div><br /></div><a href="https://www.naftemporiki.gr/">πηγή</a> <div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera. </div>

Θα μας φυλάνε οι Τούρκοι από τους Τούρκους;

Θα μας φυλάει η Τουρκία; Ο νέος ρόλος στο ΝΑΤΟ και τα αλισβερίσια Τραμπ – Ερντογάν Οι σύμμαχοι ετοιμάζονται να παραδώσουν στην Άγκυρα ρόλο φ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σύνοδος ΝΑΤΟ: Η θερινή σύναξη των πολεμοκάπηλων και το θέατρο σκιών Ελλάδας -Τουρκίας.

<img height="100" src="https://omegapress.gr/images/NATOS.jpg" width="773" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Αν εξαιρέσουμε τον πνευματικά ασταθή Τραμπ που όπως αναμένονταν έκανε άνω κάτω τους Ευρωπαίους συμμάχους των ΗΠΑ, η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ , ήταν ένα άθροισμα μικρών ηγετών χωρίς κύρος, χωρίς πνευματικό ή ιδεολογικό εκτόπισμα, γεράκια του πολέμου, έρμαια του Τραμπ και της πολεμικής βιομηχανίας. Τραμπ και Ερντογάν εμφανίστηκαν προτάσσοντας το υπερτροφικό Εγώ τους, νομίζοντας ότι μοιράζουν τον κόσμο. Λίγο ανατολικά να κοίταζαν θα καταλάβαιναν την πλάνη τους. Ο Ερντογάν κέρδισε τις εντυπώσεις, αλλά η Τουρκία απέχει πολύ απ το να γίνει κυρίαρχη περιφερειακή δύναμη. <br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν ουσιαστικά αόρατος και προκάλεσε σύγχυση με τις αμφιλεγόμενες δηλώσεις. Από τη μια, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι το παραμύθι των F-35 κυριαρχεί τεχνητά, εναρμονίστηκε πλήρως με τον Νετανιάχου που έθεσε πρώτος το ζήτημα, για να προβάλλει ταυτόχρονα την απειλή πολέμου της Τουρκίας κατά της Ελλάδας. Όχι όμως μέσα στην Σύνοδο, αλλά προς τα ΜΜΕ. Και τον άδειασε και ο ανεκδιήγητος γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε. Αντί να παζαρέψει ανταλλάγματα για τα στρατηγεία του ΝΑΤΟ στην Τουρκία απευθύνθηκε αποκλειστικά στους Έλληνες ψηφοφόρους. Είναι λυπηρό, αλλά η Ελλάδα, είναι ένα κράτος -πελάτης της πολεμικής βιομηχανίας και ο Μητσοτάκης,ένας σκιώδης πρωθυπουργός στη διεθνή διπλωματία. Είναι και πρωθυπουργός υπό προθεσμία.<br /><br />Ερντογάν -Μητσοτάκης: σκιές και ανισορροπία ρόλων<br /><br />Αν απομονώσουμε την εικόνα της Συνόδου του ΝΑΤΟ και επικεντρωθούμε στην ανταλλαγή δηλώσεων Μητσοτάκη -Ερντογάν -Ρούτε γύρω από τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και τον ρόλο της Συμμαχίας θα συμπεράνουμε ότι στην Άγκυρα παίχθηκε για μια ακόμη φορά ένα θέατρο σκιών. Θα καταλάβουμε και την ανάγκη αντιπερισπασμού από τον Μητσοτάκη. Δηλώσεις για εσωτερική κατανάλωση, καθώς η Τουρκία αναβαθμίζεται εντός του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, με την Ελλάδα να μην έχει αντίβαρα. Με βάση όμως τις πραγματικές αποφάσεις της Συμμαχίας έχουμε μια νέα υποχώρηση της Ελλάδας και εντός του ΝΑΤΟ. <br /><br />Θα ιδρυθούν δύο στρατηγεία του ΝΑΤΟ, ένα στα Άδανα, ένα στην Κωνσταντινούπολη που θα έχουν τον έλεγχο της νότιας πτέρυγας του ΝΑΤΟ, αλλά με επιχειρησιακή ευθύνη , από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Ποιος θα είναι ο ρόλος της Ελλάδας; κανένας ρόλος. Το στρατηγείο των Αδάνων θα έχει και την ευθύνη της αντιπυραυλικής άμυνας, αν και ακόμη και δεν έχει οριστικοποιηθεί η αποστολή του. Αν όμως έχει την αντιπυραυλική άμυνα, είναι φυσικό στην συνέχεια η Τουρκία να ζητήσει από το ΝΑΤΟ να συμφωνήσει πως δεν χρειάζονται τα ελληνικά νησιά αντιπυραυλική προστασία όπως π.χ. με τους Patriot, γιατί θα προσφέρει ασφάλεια το στρατηγείο που θα έχει Τούρκο διοικητή. Τα υπόλοιπα στην πορεία...<br /><br />Ο Έλληνας πρωθυπουργός έχοντας αφήσει στην Αθήνα μια κρίση με πρωταγωνιστή τον Θάνο Ντόκο και την αδυναμία του να αλλάξει την ροή των δημοσκοπικών δεδομένων, είχε ανάγκη από έναν αντιπερισπασμό. Με την βοήθεια του Νετανιάχου που έθεσε πρώτος το ζήτημα των F-35, αλλά και των τουρκικών απειλών κατά της Ελλάδας και της Κύπρου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε τη βάση για να κάνει την δική του παρέμβαση. Επικαλέστηκε το τουρκικό casus belli για να επισημάνει ότι τα F-35 δεν πρέπει να δοθούν στην Τουρκία και ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη οι ευαισθησίες της Ελλάδας. Η υπόθεση των αεροσκαφών είναι ένα ακόμη θέατρο σκιών, γιατί δεν είναι εκεί η ουσία των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αλλά στην αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας και στην υποβάθμιση της διπλωματίας.<br /><br />Μέσα στη συνάντηση όμως ο πρωθυπουργός, δεν έθεσε τέτοιο ζήτημα, παρά το γεγονός ότι το θέμα των εξοπλισμών ήταν κυρίαρχο. Και δεν το έθεσε γιατί όχι μόνο ο Τραμπ , αλλά και όλοι οι άλλοι ηγέτες θα άδειαζαν τον Έλληνα πρωθυπουργό , καθώς και εκείνοι πουλάνε όπλα στην Τουρκία. Προς τι όλη αυτή η σκηνοθεσία, αντί η Αθήνα να επικεντρωθεί στη διπλωματία. Και πως θα βρει χρήματα ο Μητσοτάκης να συνεισφέρει στην Ουκρανία, όταν αρνείται τον 13ο μισθό ή τη δωρεάν μετακίνηση των πολιτών στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς;.</div><div><br />Ταυτόχρονα όμως ο Μητσοτάκης για να εξισορροπήσει τις δηλώσεις του, αναφέρθηκε στην ανάγκη διαλόγου με την Τουρκία, τον οποίο όμως ο ίδιος έχει παγώσει, για να υπάρξει διάλογος με στόχο την οριοθέτηση της ΑΟΖ.<br /><br />Όταν τέθηκε ερώτηση στον γραμματέα του ΝΑΤΟ σχετικά με τις δηλώσεις Μητσοτάκη για την άρση του casus belli, ο Ρούτε απάντησε ότι δεν είναι εκεί για να κάνει σχόλια. Όπως δεν έκανε για την Γροιλανδία και για κανένα άλλο σοβαρό ζήτημα σχετικά με τις επιθέσεις Τραμπ κατά της Ισπανίας, της Ιταλίας και άλλων χωρών. Ο πιο ασήμαντος όλων που κουβαλά πλέον την εικόνα του πιο ταπεινωμένου γραμματέα της Συμμαχίας. <br /><br />Ο Ερντογάν που έχει διαπραγματευθεί με έξη Έλληνες πρωθυπουργούς στη σειρά, κατάλαβε φυσικά την ανάγκη του Μητσοτάκη να ξεφύγει από την πολιτική πίεση και απάντησε ανάλογα. Ο Τούρκος Πρόεδρος ξεχείλιζε από αυτοπεποίθηση και δεν είχε πρόβλημα να θίξει οποιοδήποτε θέμα. Συμφώνησε για την ανάγκη διαλόγου όπως πάντα, υποβάθμισε, σχεδόν μηδένισε τη σημασία της απειλής πολέμου για ευνόητους λόγους και τάχθηκε υπέρ του διαλόγου, με μια διαφορά. Είπε ότι μπορεί να μιλούν οι υπουργοί εξωτερικών, αλλά τις αποφάσεις τις παίρνουν οι ηγέτες. Εννοώντας φυσικά ότι ο Μητσοτάκης δεν είναι ο ηγέτης που θα πάρει τις επώδυνες αποφάσεις.<br /><br />Φυσικά ο Ερντογάν ξέρει την σύμπλευση Μητσοτάκη -Νετανιάχου και δήλωσε ως προς την κοινή τους θέση για τα F-35 ; ότι «ο κ. Μητσοτάκης δεν θα έπρεπε να πέσει σε ένα τέτοιο λάθος», για τον απλό λόγο ότι «εμείς ποτέ δεν θέσαμε το ερώτημα γιατί η Ελλάδα αγόρασε ή αγοράζει συγκεκριμένα αμυντικά συστήματα. Είναι γείτονάς μας. Θα μπορούσαμε κι εμείς να κάνουμε τέτοιου είδους δηλώσεις, αλλά δεν υπάρχει λόγος», ανέφερε ο Τούρκος πρόεδρος. Φυσικά η Ελλάδα δεν απειλεί την Τουρκία , αντίθετα η Τουρκία απειλεί μέλος του ΝΑΤΟ…<br />Για το Αιγαίο ο Ερντογάν είπε ότι : «Καθήκον μας είναι να λύνουμε τα προβλήματα στο Αιγαίο ως ηγέτες Τουρκίας και Ελλάδας» και σημείωσε ότι “ελπίζω, πρώτα οι υπουργοί Εξωτερικών μας, και μετά, αν χρειαστεί, θα καθίσουμε και εμείς στο τραπέζι και θα συζητήσουμε αυτό το ζήτημα. Αλλά επιτρέψτε μου να το πω ξεκάθαρα και ανοιχτά: η επίλυση των ζητημάτων που αφορούν αυτά τα ύδατα αποτελεί πρωτίστως καθήκον των ηγετών». <br /><br /> Εν κατακλείδι ο Έλληνας πρωθυπουργός αφού έκανε το καθήκον του έναντι των ψηφοφόρων του, έκλεισε με τη βεβαιότητα ότι «θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για μια παραγωγική σχέση με τον Πρόεδρο Ερντογάν», αλλά δεν σήκωσε το γάντι της διαπραγμάτευσης που του πέταξε ο Τούρκος πρόεδρος...<br />Η αγχώδης ανάγκη του Έλληνα πρωθυπουργού για ήρεμα νερά είναι εμφανής, αλλά η εξωτερική πολιτική της χώρας έχει καθηλωθεί και η ακινησία και η υποταγή, δεν είναι καλός σύμβουλος όταν όλα γύρω αλλάζουν με ταχύτητα. </div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σύνοδος ΝΑΤΟ: Η θερινή σύναξη των πολεμοκάπηλων και το θέατρο σκιών Ελλάδας -Τουρκίας.

Του Σωτήρη Σιδέρη Αν εξαιρέσουμε τον πνευματικά ασταθή Τραμπ που όπως αναμένονταν έκανε άνω κάτω τους Ευρωπαίους συμμάχους των ΗΠΑ, η Σύνοδο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Γροιλανδία είναι μόνο η αρχή; Η νέα γεωγραφία ισχύος που αλλάζει τον κόσμο.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/AP26189307106795-1-1-768x432.jpg" width="762" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η εμμονή του Ντόναλντ Τραμπ με τη Γροιλανδία δεν αφορά την κατάκτηση εδαφών. Αποκαλύπτει ότι οι μεγάλες δυνάμεις εγκαταλείπουν τη γεωπολιτική του 20ού αιώνα και εισέρχονται σε μια εποχή όπου η ισχύς μετριέται με δίκτυα, αισθητήρες, τεχνητή νοημοσύνη και έλεγχο κρίσιμων κόμβων.<br /><br /> Η Γροιλανδία δεν είναι το ζητούμενο<br /><br />Για περισσότερο από έναν χρόνο, κάθε φορά που ο Ντόναλντ Τραμπ επαναφέρει την απαίτηση οι Ηνωμένες Πολιτείες να αποκτήσουν τον έλεγχο της Γροιλανδίας, η αντίδραση είναι σχεδόν πανομοιότυπη.<br /><br />Η Δανία απαντά ότι το θέμα δεν συζητείται.<br /><br />Η κυβέρνηση της Γροιλανδίας δηλώνει ότι το νησί δεν πωλείται.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση υπενθυμίζει ότι τα σύνορα δεν αλλάζουν.<br /><br />Και όμως, ο Τραμπ επιμένει.<br /><br />Αυτό είναι το πραγματικό γεωπολιτικό ερώτημα.<br /><br />Γιατί μια πρόταση που απορρίπτεται συστηματικά εξακολουθεί να επανέρχεται στην κορυφή της αμερικανικής στρατηγικής ατζέντας;<br /><br />Η απάντηση ίσως βρίσκεται στο γεγονός ότι όλοι αναλύουν το θέμα με εργαλεία του 20ού αιώνα.<br /> Δεν πρόκειται για αποικιοκρατία<br /><br />Η πιο εύκολη εξήγηση είναι ότι ο Τραμπ λειτουργεί με λογική νέου ιμπεριαλισμού.<br /><br />Όμως τα δεδομένα δεν το επιβεβαιώνουν.<br /><br />Η Ουάσιγκτον δεν ενδιαφέρεται να κυβερνήσει τους περίπου 57.000 κατοίκους της Γροιλανδίας.<br /><br />Δεν ζητά πολιτική ενσωμάτωση.<br /><br />Δεν ενδιαφέρεται για διοικητικό έλεγχο.<br /><br />Αυτό που ζητά είναι κάτι πολύ διαφορετικό:μόνιμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις,<br />απεριόριστη πρόσβαση,<br />νέες βάσεις,<br />συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης,<br />υποδομές αντιπυραυλικής άμυνας,<br />έλεγχο κρίσιμων αισθητήρων.<br /><br />Η ίδια η συζήτηση έχει μετακινηθεί από την κυριαρχία στην πρόσβαση. <div><br /> Η τεχνολογία αλλάζει τη γεωπολιτική<br /><br />Το μεγαλύτερο λάθος είναι ότι συνεχίζουμε να βλέπουμε τους χάρτες όπως τους έβλεπαν ο Μακίντερ ή ο Σπάικμαν.<br /><br />Σήμερα, η ισχύς δεν μετριέται μόνο σε τετραγωνικά χιλιόμετρα.<br /><br />Μετριέται σε χρόνο.<br /><br />Οι υπερηχητικοί πύραυλοι μειώνουν τον χρόνο αντίδρασης από δεκάδες λεπτά σε λίγα μόλις λεπτά.<br /><br />Οι δορυφόροι απαιτούν σταθερούς επίγειους σταθμούς.<br /><br />Η τεχνητή νοημοσύνη συνδέει αισθητήρες, ραντάρ και πυραυλικά συστήματα σε ένα ενιαίο ψηφιακό δίκτυο.<br /><br />Η Γροιλανδία αποκτά έτσι μια εντελώς νέα αξία.<br /><br />Όχι επειδή άλλαξε το νησί.<br /><br />Αλλά επειδή άλλαξε η τεχνολογία.<br /> Η νέα μορφή κυριαρχίας<br /><br />Εδώ βρίσκεται ίσως η σημαντικότερη εξέλιξη.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν φαίνεται να διεκδικούν την κυριαρχία όπως τη γνωρίζαμε.<br /><br />Διεκδικούν λειτουργικό έλεγχο.<br /><br />Δεν χρειάζεται να κατέχεις ένα κράτος.<br /><br /><br />Αρκεί να ελέγχεις:</div><div>τις βάσεις,<br />τα δίκτυα,<br />τους αισθητήρες,<br />τα data,<br />τις επικοινωνίες,<br />τις υποδομές.<br /><br />Η κυριαρχία γίνεται πλέον λειτουργία.<br /><br />Όχι απαραίτητα έδαφος.<br /><br />Αυτό αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη μεταβολή στη διεθνή πολιτική μετά τον Ψυχρό Πόλεμο.<br /><br />Από τους χάρτες στα δίκτυα<br /><br />Η Γροιλανδία είναι μόνο ένα παράδειγμα.<br /><br />Η ίδια λογική εμφανίζεται:στην Ταϊβάν μέσω των ημιαγωγών,<br />στα υποθαλάσσια καλώδια δεδομένων,<br />στους δορυφόρους Starlink,<br />στις σπάνιες γαίες,<br />στην Αρκτική,<br />στα λιμάνια της Ερυθράς Θάλασσας,<br />στα data centers.<br /><br />Οι μεγάλες δυνάμεις δεν ανταγωνίζονται πλέον μόνο για εδάφη.<br /><br />Ανταγωνίζονται για τους κόμβους που κρατούν ενωμένο το παγκόσμιο σύστημα.<br /><br />Η γεωπολιτική μετατρέπεται σταδιακά σε γεωπολιτική των δικτύων.<br /> Το τέλος της Βεστφαλίας;<br /><br />Από το 1648 μέχρι σήμερα, η διεθνής τάξη στηριζόταν στην αρχή ότι κάθε κράτος ασκεί πλήρη κυριαρχία μέσα στα σύνορά του.<br /><br />Η νέα πραγματικότητα αμφισβητεί αυτή τη θεμελιώδη παραδοχή.<br /><br />Όταν μια υπερδύναμη ζητά απεριόριστη στρατιωτική πρόσβαση “για πάντα”, χωρίς να ενδιαφέρεται να κυβερνήσει τον πληθυσμό, τότε δεν αμφισβητεί μόνο τη Δανία.<br /><br />Αμφισβητεί τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο ορίζεται η κυριαρχία.<br /><br />Η αντιπαράθεση για τη Γροιλανδία ίσως αποτελεί το πρώτο μεγάλο επεισόδιο μιας νέας εποχής.<br /> Η επόμενη σύγκρουση ίσως δεν αφορά κράτη αλλά κόμβους<br /><br />Το πραγματικό μήνυμα της υπόθεσης Γροιλανδίας δεν βρίσκεται στην Αρκτική.<br /><br />Βρίσκεται στο μέλλον.<br /><br />Οι επόμενες μεγάλες διεθνείς κρίσεις ενδέχεται να μην αφορούν την κατάκτηση χωρών.<br /><br />Θα αφορούν τον έλεγχο:των δορυφορικών δικτύων,<br />των ενεργειακών διαδρόμων,<br />των υποθαλάσσιων καλωδίων,<br />των data centers,<br />των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης,<br />των πυραυλικών αισθητήρων.<br /><br />Η ισχύς μετακινείται από το έδαφος στις υποδομές.<br /><br />Και όποιος ελέγχει τις υποδομές, ελέγχει και την ταχύτητα λήψης αποφάσεων. <br /><br />Από την οπτική του Western Political, η εμμονή του Ντόναλντ Τραμπ με τη Γροιλανδία δεν πρέπει να διαβαστεί ως μια αναβίωση της αποικιοκρατίας. Αντίθετα, αποτελεί ένδειξη ότι η στρατηγική σκέψη των μεγάλων δυνάμεων μετατοπίζεται από τον έλεγχο εδαφών στον έλεγχο λειτουργιών: αισθητήρων, βάσεων, δικτύων και υπολογιστικής ισχύος.<br /><br />Η Γροιλανδία είναι πολύ περισσότερο από ένα νησί. Είναι ένας κόμβος σε ένα αναδυόμενο αρχιτεκτονικό σύστημα άμυνας, έγκαιρης προειδοποίησης και διασύνδεσης που εκτείνεται από την Αρκτική έως το Διάστημα. Η επιμονή της Ουάσιγκτον, παρά τις επανειλημμένες απορρίψεις από τη Δανία και τη Γροιλανδία, δείχνει ότι η αξία τέτοιων κόμβων θεωρείται πλέον στρατηγική και διαχρονική.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι γιατί ο Τραμπ επιμένει στη Γροιλανδία. Είναι αν ο κόσμος έχει ήδη περάσει σε μια εποχή όπου η κυριαρχία δεν θα μετριέται πλέον με χάρτες, αλλά με δίκτυα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Γροιλανδία είναι μόνο η αρχή; Η νέα γεωγραφία ισχύος που αλλάζει τον κόσμο.

Βασιλης Διαμαντακος Η εμμονή του Ντόναλντ Τραμπ με τη Γροιλανδία δεν αφορά την κατάκτηση εδαφών. Αποκαλύπτει ότι οι μεγάλες δυνάμεις εγκαταλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η μεγάλη ανατροπή: S-400, κυρώσεις και F-35.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/43265792-erdogan-mit-us-praesident-trump-in-ankara-O8BG-1-768x512.jpg" width="781" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Trump–Erdogan Reset; Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ που μπορεί να ανατρέψει την ισορροπία Ουάσιγκτον–Άγκυρας</span></h3><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η δημόσια πολιτική αποκατάσταση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν από τον Ντόναλντ Τραμπ δεν αποτελεί απλώς διπλωματική χειρονομία. Συνιστά μήνυμα προς το ΝΑΤΟ, το Κογκρέσο, τη Ρωσία και το Ισραήλ ότι η Τουρκία επιστρέφει στο επίκεντρο της αμερικανικής στρατηγικής, έστω κι αν οι θεσμικοί περιορισμοί παραμένουν ισχυροί.<div><br />Τι πραγματικά συνέβη<br /><br />Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα εξελίχθηκε σε μία από τις σημαντικότερες διπλωματικές επιτυχίες της Τουρκίας των τελευταίων ετών. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ όχι μόνο επέλεξε να παραστεί προσωπικά, αλλά προσέφερε στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αυτό που στην Ουάσιγκτον περιγράφεται ως full political rehabilitation.<br /><br />Οι δημόσιοι έπαινοι προς τον Τούρκο πρόεδρο, η δέσμευση για άρση των αμερικανικών κυρώσεων και η προθυμία επανεξέτασης της επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών F-35 αποτέλεσαν την πιο σαφή ένδειξη ότι ο Λευκός Οίκος επιδιώκει ένα νέο κεφάλαιο στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Η εικόνα είχε ιδιαίτερο συμβολισμό.<br /><br />Την ώρα που ο Τραμπ επέλεγε συγκρουσιακή ρητορική απέναντι σε αρκετούς Ευρωπαίους συμμάχους, εμφανιζόταν εξαιρετικά θερμός απέναντι στον Ερντογάν, δημιουργώντας την εντύπωση ότι η Άγκυρα αποτελεί πλέον έναν από τους λίγους συνομιλητές που απολαμβάνουν προσωπική πολιτική εμπιστοσύνη από τον Αμερικανό πρόεδρο. </div><div><br /> Το παρασκήνιο που δεν ειπώθηκε<br /><br />Στην Άγκυρα θεωρούν ότι το πρώτο μεγάλο κέρδος ήρθε πριν ακόμη αρχίσει η Σύνοδος.<br /><br />Ο Τραμπ, ο οποίος επανειλημμένα έχει αμφισβητήσει τη χρησιμότητα του ΝΑΤΟ και έχει αποφύγει παρόμοιες διοργανώσεις στο παρελθόν, αποκάλυψε ότι ένας από τους βασικούς λόγους που ταξίδεψε στην Τουρκία ήταν ο ίδιος ο Ερντογάν.<br /><br />«Ήρθα γιατί ο Ρετζέπ φιλοξενούσε τη Σύνοδο», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Ο Ερντογάν δεν έκρυψε την ικανοποίησή του.<br /><br />«Ήταν ιδιαίτερα σημαντικό ότι ο κ. Τραμπ υπογράμμισε τη σημασία που αποδίδει στη φιλία μας.»<br /><br />Για την τουρκική προεδρία, αυτή η δημόσια αναφορά είχε ίσως μεγαλύτερη αξία ακόμη και από τις εξαγγελίες για τα F-35, καθώς αποκαθιστά πολιτικά τον Τούρκο πρόεδρο απέναντι στη Δύση μετά από χρόνια ψυχρότητας με τις κυβερνήσεις Μπάιντεν και αρκετές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.<br /><br />Σύμφωνα με δυτικούς διπλωματικούς κύκλους, η προσωπική χημεία Trump–Erdogan αποτελεί έναν από τους πιο υποτιμημένους παράγοντες της νέας ισορροπίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Σε αντίθεση με την περισσότερο θεσμική προσέγγιση προηγούμενων αμερικανικών κυβερνήσεων, ο Τραμπ δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στις προσωπικές σχέσεις ηγετών, γεγονός που προσφέρει στην Άγκυρα ένα σαφές πλεονέκτημα πρόσβασης στον Λευκό Οίκο. </div><div><br />Η μεγάλη ανατροπή: S-400, κυρώσεις και F-35<br /><br />Το σημαντικότερο πολιτικό αποτέλεσμα της Συνόδου αφορά δύο ζητήματα που εδώ και χρόνια δηλητηριάζουν τις σχέσεις Ουάσιγκτον–Άγκυρας.<br /><br />Ο Τραμπ δήλωσε ότι σκοπεύει να εργαστεί για την άρση των κυρώσεων CAATSA που επιβλήθηκαν στην Τουρκία μετά την αγορά του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400.<br /><br />Παράλληλα εμφανίστηκε ανοικτός στο ενδεχόμενο επανένταξης της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35.<br /><br />«Θα το εξετάσουμε.»<br /><br />Η δήλωση μπορεί να ήταν προσεκτική, ωστόσο στην Άγκυρα ερμηνεύθηκε ως η πρώτη πραγματική ένδειξη ότι η Ουάσιγκτον εξετάζει σοβαρά την αντιστροφή μιας πολιτικής που θεωρούνταν μέχρι πρόσφατα αμετάκλητη.<br /><br />Εάν οι δεσμεύσεις αυτές υλοποιηθούν, θα πρόκειται για τη μεγαλύτερη αλλαγή αμερικανικής πολιτικής απέναντι στην Τουρκία μετά το 2019.</div><div><br />Οι θεσμοί μπορεί να σταματήσουν τον Τραμπ<br /><br />Το πολιτικό μήνυμα, ωστόσο, απέχει αρκετά από την εφαρμογή.<br /><br />Το Κογκρέσο εξακολουθεί να διατηρεί εξαιρετικά σκληρή στάση απέναντι στην Τουρκία.<br /><br />Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί έχουν επανειλημμένα καταστήσει σαφές ότι η κατοχή των ρωσικών S-400 είναι ασύμβατη με τη συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35.<br /><br />Με άλλα λόγια, ακόμη κι αν ο Τραμπ επιθυμεί την επαναπροσέγγιση, θα χρειαστεί να υπερβεί θεσμικά, νομικά και πολιτικά εμπόδια που δεν ελέγχει πλήρως.<br /><br />Παράλληλα υπάρχει και ο ρωσικός παράγοντας.<br /><br />Οι συμφωνίες για τους S-400 περιλαμβάνουν ρήτρες τελικού χρήστη (end-user obligations), γεγονός που περιορίζει τα περιθώρια της Άγκυρας να απομακρύνει ή να παραδώσει το σύστημα χωρίς να προκαλέσει σοβαρή ένταση με τη Μόσχα.<br /><br />Έτσι, οι εξαγγελίες του Τραμπ αποτελούν προς το παρόν πολιτική πρόθεση και όχι δεσμευμένη κρατική πολιτική. </div><div><br />Η Τουρκία κερδίζει πόντους μέσα στο ΝΑΤΟ<br /><br />Η Σύνοδος επιβεβαίωσε κάτι που αρκετές δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών αξιολογούν εδώ και μήνες:<br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί να μετατραπεί από «δύσκολο σύμμαχο» σε indispensable ally της νέας αρχιτεκτονικής ασφαλείας.<br /><br />Ως η δεύτερη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη του ΝΑΤΟ, η Άγκυρα προβάλλει πλέον τον εαυτό της ως κρίσιμο πυλώνα για:τη Μαύρη Θάλασσα,<br />τη Μέση Ανατολή,<br />τον Καύκασο,<br />την Ανατολική Μεσόγειο,<br />αλλά και την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Ο Τραμπ ενίσχυσε ακόμη περισσότερο αυτή την εικόνα όταν υπερασπίστηκε δημόσια τον Ερντογάν απέναντι στις αντιρρήσεις του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου σχετικά με πιθανές πωλήσεις F-35 στην Τουρκία.<br /><br />Η παρέμβαση δεν πέρασε απαρατήρητη.<br /><br />Σε διπλωματικούς κύκλους ερμηνεύτηκε ως μήνυμα ότι η νέα αμερικανική κυβέρνηση δεν σκοπεύει να αφήσει το Ισραήλ να καθορίζει μονομερώς τις αποφάσεις ασφαλείας που αφορούν την Τουρκία.<br />Οι υπόλοιποι σύμμαχοι βλέπουν μια διαφορετική Αμερική<br /><br />Ενώ η Τουρκία απολάμβανε την εύνοια του Λευκού Οίκου, αρκετοί Ευρωπαίοι σύμμαχοι βρέθηκαν στο στόχαστρο του Τραμπ.<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος απείλησε την Ισπανία με εμπορικές κυρώσεις λόγω των αμυντικών δαπανών, επανέφερε τις γνωστές διεκδικήσεις του για τη Γροιλανδία και άσκησε σκληρή κριτική σε σειρά συμμάχων.<br /><br />Η αντίθεση ήταν εμφανής.<br /><br />Απέναντι στους περισσότερους Ευρωπαίους, ο Τραμπ επέλεξε τη σύγκρουση.<br /><br />Απέναντι στον Ερντογάν, επέλεξε τη στρατηγική αποκατάσταση.<br /><br />Παρά τις εντάσεις, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, επέμεινε ότι η Σύνοδος απέδειξε την ενότητα της Συμμαχίας.</div><div><br />Τα ανθρώπινα δικαιώματα πέρασαν σε δεύτερο πλάνο<br /><br />Ίσως το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο της Συνόδου δεν ήταν όσα ειπώθηκαν, αλλά όσα δεν ειπώθηκαν.<br /><br />Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε ενώ στην Τουρκία συνεχίζονται συλλήψεις στελεχών της αντιπολίτευσης, δημοσιογράφων και γνωστού κωμικού, προκαλώντας διεθνείς αντιδράσεις για την κατάσταση του κράτους δικαίου.<br /><br />Παρ’ όλα αυτά, τα ζητήματα δημοκρατίας βρέθηκαν αισθητά χαμηλότερα στην ατζέντα σε σχέση με προηγούμενα χρόνια.<br /><br />Ο Μαρκ Ρούτε υπενθύμισε ότι:<br /><br />«Η δημοκρατία περιλαμβάνει την ελευθερία της έκφρασης, την ελευθερία του Τύπου και το δικαίωμα στη διαμαρτυρία.»<br /><br />Ωστόσο, η γενική εικόνα ήταν ότι οι δυτικές κυβερνήσεις δίνουν πλέον μεγαλύτερη βαρύτητα στη στρατιωτική αξία της Τουρκίας παρά στις δημοκρατικές επιδόσεις της.<br /><br />Στελέχη της τουρκικής αντιπολίτευσης υποστηρίζουν ότι η ολοένα στενότερη σχέση του Ερντογάν με την Ουάσιγκτον αντανακλά μια νέα μορφή πολιτικής εξάρτησης. Αντίθετα, επικριτές των δυτικών κυβερνήσεων υποστηρίζουν ότι η γεωπολιτική βαρύτητα της Άγκυρας έχει οδηγήσει σε αισθητή υποχώρηση της δημόσιας πίεσης για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.<br /><br />H Σύνοδος δεν αποτελεί ακόμη στρατηγική επαναφορά της Τουρκίας στη δυτική αρχιτεκτονική ασφαλείας. Αποτελεί όμως την ισχυρότερη πολιτική ένδειξη ότι ο Ντόναλντ Τραμπ επιθυμεί να επαναφέρει την Άγκυρα στον στενό πυρήνα των αμερικανικών εταίρων.<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα πλέον δεν είναι αν ο Τραμπ θέλει να αλλάξει πολιτική απέναντι στην Τουρκία.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα είναι αν μπορεί.<br /><br />Η αμερικανική γραφειοκρατία, το Κογκρέσο, οι περιορισμοί του νόμου CAATSA, η παρουσία των S-400, οι ισορροπίες με το Ισραήλ και η αντίδραση της Ρωσίας συνθέτουν ένα πλέγμα θεσμικών και γεωπολιτικών εμποδίων που δεν αίρονται με προσωπικές σχέσεις.<br /><br />Αν οι κυρώσεις πράγματι αρθούν και ανοίξει ξανά ο δρόμος για τα F-35, οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις θα μπορούσαν να εισέλθουν στην πιο παραγωγική τους φάση εδώ και σχεδόν μία δεκαετία.<br /><br />Αν όμως οι δεσμεύσεις προσκρούσουν στο Κογκρέσο ή στη νομική πραγματικότητα της Ουάσιγκτον, η Σύνοδος της Άγκυρας θα μείνει στην ιστορία ως μια εντυπωσιακή επίδειξη προσωπικής διπλωματίας του Τραμπ και του Ερντογάν — αλλά χωρίς το στρατηγικό αποτέλεσμα που η Άγκυρα επιδιώκει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η μεγάλη ανατροπή: S-400, κυρώσεις και F-35.

Trump–Erdogan Reset; Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ που μπορεί να ανατρέψει την ισορροπία Ουάσιγκτον–Άγκυρας Βασιλης Διαμαντακος Η δημόσια πολιτική αποκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Bloomberg: Η Τουρκία διεκδικεί τα έξι F-35.Το Κογκρέσο,S-400 και οι αντιδράσεις Ελλάδας και Ισραήλ.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/erdogan-2-768x512.jpg" width="763" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η Άγκυρα επιχειρεί τη μεγάλη επιστροφή στο πρόγραμμα των F-35, όμως η τελική απόφαση δεν εξαρτάται μόνο από τον Donald Trump. Το αμερικανικό Κογκρέσο, οι κυρώσεις CAATSA, οι S-400 και οι ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο παραμένουν τα μεγαλύτερα εμπόδια.<br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί να ανοίξει ξανά την πόρτα του πιο προηγμένου εξοπλιστικού προγράμματος της Δύσης.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg, η κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιδιώκει, σε πρώτη φάση, να παραλάβει έξι μαχητικά πέμπτης γενιάς F-35, για τα οποία έχει ήδη καταβάλει περίπου 1,4 δισ. δολάρια, πριν ακόμη αποβληθεί από το πρόγραμμα το 2019.<br /><br />Αν και η αρχική τουρκική επιδίωξη αφορά συνολικά περίπου 40 αεροσκάφη, η παράδοση των έξι πρώτων θα αποτελούσε σημαντική γεωπολιτική νίκη για την Άγκυρα και πιθανό σημείο καμπής στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις.<div><br />Ο Trump ανοίγει την πόρτα<br /><br />Η συνάντηση του Donald Trump με τον Ταγίπ Ερντογάν στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ αναζωπύρωσε τις προσδοκίες της Άγκυρας.<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίστηκε διατεθειμένος να εξετάσει την άρση των κυρώσεων που έχουν επιβληθεί στην τουρκική αμυντική βιομηχανία, αφήνοντας να εννοηθεί ότι αναζητείται πολιτική λύση στο αδιέξοδο που δημιούργησαν οι S-400.<br /><br />Ωστόσο, η τελική απόφαση δεν βρίσκεται αποκλειστικά στον Λευκό Οίκο. </div><div><br />Το μεγάλο εμπόδιο παραμένει το Κογκρέσο<br /><br />Παρά το θετικό κλίμα που επιχειρεί να δημιουργήσει ο Trump, οποιαδήποτε μεταφορά F-35 προς την Τουρκία μπορεί να μπλοκαριστεί από το αμερικανικό Κογκρέσο.<br /><br />Η νομοθεσία που συνδέεται με τις κυρώσεις CAATSA εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ, ενώ σημαντικός αριθμός Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών βουλευτών εξακολουθεί να θεωρεί ότι η συνύπαρξη των S-400 με τα F-35δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο διαρροής κρίσιμης τεχνολογίας προς τη Ρωσία.<br /><br />Παρόλα αυτά, κατά τη διάρκεια της Συνόδου του ΝΑΤΟ, ορισμένοι Αμερικανοί γερουσιαστές εμφανίστηκαν περισσότερο διαλλακτικοί.<br /><br />Η Δημοκρατική γερουσιαστής Jeanne Shaheen δήλωσε ότι η επιστροφή της Τουρκίας θα μπορούσε να εξεταστεί μόνο εφόσον βρεθεί αποδεκτή λύση για τους S-400.<br /><br />Ανάλογη θέση εξέφρασε και ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Mike Rounds, χαρακτηρίζοντας την Τουρκία σημαντικό στρατηγικό σύμμαχο του ΝΑΤΟ.<br />Οι S-400 παραμένουν η «κόκκινη γραμμή»<br /><br />Το βασικό πρόβλημα δεν έχει αλλάξει.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να θεωρούν ότι η λειτουργία των ρωσικών S-400 παράλληλα με τα F-35 δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο αποκάλυψης ευαίσθητων επιχειρησιακών δεδομένων του αμερικανικού αεροσκάφους.<br /><br />Σύμφωνα με το Bloomberg, η Άγκυρα εξετάζει πλέον έναν ενδιάμεσο συμβιβασμό.<br /><br />Η πρόταση προβλέπει:διατήρηση των S-400 στην Τουρκία,<br />περιορισμό της επιχειρησιακής τους χρήσης,<br />αμερικανική τεχνική εποπτεία του συστήματος,<br />ενεργοποίησή τους μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις εθνικής απειλής.<br /><br />Πρόκειται για πρόταση που μέχρι στιγμής δεν έχει εγκριθεί από την Ουάσιγκτον.</div><div><br />Η ανησυχία Ισραήλ και Ελλάδας<br /><br />Η πιθανότητα επανένταξης της Τουρκίας στο πρόγραμμα προκαλεί έντονο προβληματισμό σε δύο από τους σημαντικότερους περιφερειακούς συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Το Ισραήλ, το οποίο παραμένει η μοναδική χώρα της Μέσης Ανατολής που διαθέτει F-35, έχει εκφράσει δημόσια την αντίθεσή του.<br /><br />Ο πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι η Τουρκία δεν πρέπει να αποκτήσει το συγκεκριμένο αεροσκάφος, επικαλούμενος τις επιθετικές φιλοδοξίες της Άγκυρας στην περιοχή.<br /><br />Παράλληλα, και η Ελλάδα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις, καθώς η Πολεμική Αεροπορία έχει ήδη ενταχθεί στο πρόγραμμα απόκτησης F-35 και θεωρεί κρίσιμο να διατηρηθεί το τεχνολογικό πλεονέκτημα που δημιουργείται. </div><div><br />Τα έξι F-35 που ήδη ανήκουν στην Τουρκία<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι τα έξι πρώτα αεροσκάφη έχουν ήδη κατασκευαστεί.<br /><br />Η Τουρκία είχε προκαταβάλει περίπου 1,4 δισ. δολάρια, πριν αποκλειστεί από το πρόγραμμα.<br /><br />Τα αεροσκάφη παραμένουν αποθηκευμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες και, εφόσον αρθούν οι πολιτικοί και νομικοί περιορισμοί, θα μπορούσαν να παραδοθούν σχετικά γρήγορα.</div><div><br />Το «Steel Dome»<br /><br />Παράλληλα με την προσπάθεια επιστροφής στα F-35, η Άγκυρα επιταχύνει και το δικό της πρόγραμμα ολοκληρωμένης αεράμυνας.<br /><br />Το σχέδιο Steel Dome φιλοδοξεί να δημιουργήσει πολυεπίπεδο δίκτυο αντιαεροπορικής προστασίας, συνδυάζοντας:S-400,<br />εγχώρια τουρκικά συστήματα,<br />πιθανή προμήθεια του γαλλοϊταλικού SAMP/T,<br />νέα συστήματα anti-drone,<br />προηγμένα ραντάρ.<br /><br />Η επιτάχυνση του προγράμματος αποδίδεται και στις εμπειρίες που αποκόμισε η Τουρκία μετά τις πυραυλικές επιθέσεις που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης Ιράν–Ισραήλ.<br /><br />Η προσπάθεια επανένταξης της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 δεν αποτελεί απλώς εξοπλιστική διαπραγμάτευση αλλά μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής επανατοποθέτησης της Άγκυρας στο δυτικό αμυντικό σύστημα. Ο Τραμπ φαίνεται διατεθειμένος να αποκαταστήσει τις σχέσεις με τον Ταγίπ Ερντογάν, αναγνωρίζοντας τη γεωπολιτική σημασία της Τουρκίας μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία και την αστάθεια στη Μέση Ανατολή. Ωστόσο, η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από πολύ περισσότερους παράγοντες: το αμερικανικό Κογκρέσο, το καθεστώς των κυρώσεων CAATSA, τη διαχείριση των S-400 και τις έντονες αντιδράσεις συμμάχων όπως το Ισραήλ και η Ελλάδα. Για την Ουάσιγκτον, το πραγματικό δίλημμα δεν είναι μόνο αν θα επιστρέψει η Τουρκία στα F-35, αλλά πώς μπορεί να επανενταχθεί χωρίς να διαταραχθεί η ισορροπία ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο και χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η τεχνολογική ασφάλεια του σημαντικότερου μαχητικού της Δύσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Bloomberg: Η Τουρκία διεκδικεί τα έξι F-35.Το Κογκρέσο,S-400 και οι αντιδράσεις Ελλάδας και Ισραήλ.

Βασιλης Διαμαντακος Η Άγκυρα επιχειρεί τη μεγάλη επιστροφή στο πρόγραμμα των F-35, όμως η τελική απόφαση δεν εξαρτάται μόνο από τον Donald T...

Διαβάστε την συνέχεια

Σάλος στο ΝΑΤΟ. Ο Τραμπ απειλεί με προσάρτηση εδαφών και ο Ρούτε τον αποκαλεί «αγαπητό Ντόναλντ».

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/rutte_trump_nato.webp"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/rutte_trump_nato-1068x712.webp" width="749" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η κολακεία γίνεται… επίσημη στρατηγική.</span></h3>Επεισοδιακό ήταν το κλίμα στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Τουρκία, η οποία εξελίχθηκε σε ένα διπλωματικό θρίλερ γεμάτο ακραίες απειλές, εσωτερικούς τριγμούς αλλά και μια πρωτοφανή τακτική «δημόσιας κολακείας» από την ηγεσία της Συμμαχίας προς τον Αμερικανό πρόεδρο.<div><br />Ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ εξαπέλυε επιθέσεις κατά συμμάχων, απειλώντας ευθέως με εμπορικό αποκλεισμό της Ισπανίας και αναζωπυρώνοντας τις βλέψεις των ΗΠΑ για προσάρτηση της Γροιλανδίας, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, επέλεξε τον δρόμο του απόλυτου κατευνασμού, αποκαλώντας τον «αγαπητό Ντόναλντ» και μετατρέποντας τις φιλοφρονήσεις σε επίσημη γραμμή της Συμμαχίας.</div><div><br />Κατά τη διάρκεια των δύο ημερών της συνόδου στην Άγκυρα, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν συγκράτησε τα βέλη του. Απείλησε με πλήρη διακοπή των εμπορικών σχέσεων με την Ισπανία λόγω των χαμηλών αμυντικών δαπανών της, εξέφρασε την έντονη απογοήτευσή του για τη στάση του ΝΑΤΟ στον πόλεμο των ΗΠΑ με το Ιράν, ενώ άνοιξε εκ νέου μέτωπο με τη Δανία για τον έλεγχο της Γροιλανδίας.<br />Απέναντι σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό, ο Μαρκ Ρούτε όχι μόνο απέφυγε να υπερασπιστεί τα απειλούμενα κράτη-μέλη, αλλά εξήρε τον Τραμπ ως «σπουδαίο ηγέτη» και το «μεγαλύτερο κεφάλαιο» της Συμμαχίας. Κατά τη διμερή τους συνάντηση την Τετάρτη, ο Ρούτε τον ευχαρίστησε δημόσια, πιστώνοντάς του την αύξηση των αμυντικών δαπανών από τον Καναδά και την Ευρώπη κατά 1,2 τρισεκατομμύρια δολάρια, έναν όρο που ο ίδιος ο Γενικός Γραμματέας βάφτισε «το τρισεκατομμύριο του Τραμπ» (“Trump trillion”).</div><div><br />Μάλιστα, όταν ο Αμερικανός πρόεδρος επέκρινε δριμύτατα τους προκατόχους του στον Λευκό Οίκο, ο Ρούτε έσπευσε να παρέμβει λέγοντας: «Εσείς κάνατε αυτό που είχε αρχίσει να προσπαθεί ο Αϊζενχάουερ… Κανένας άλλος πρόεδρος δεν τα κατάφερε. Ήσασταν ο πρώτος. Είναι δική σας νίκη», αποσπώντας την πληρωμένη απάντηση του Τραμπ: «Γι’ αυτό τον συμπαθώ».<br /><br />Αντιδράσεις και «παγωμάρα» στην Ευρώπη<br /><br />Η συγκεκριμένη τακτική του Ρούτε -ο οποίος από τα τέλη του 2024 που ανέλαβε τα ηνία εφαρμόζει μια στρατηγική ακραίου κατευνασμού- έχει προκαλέσει έντονη δυσφορία σε πολλούς Ευρωπαίους ηγέτες, οι οποίοι κάνουν λόγο για «κακόγουστη και υποτακτική συμπεριφορά».<br />Η Μάριον Μέσμερ, διευθύντρια προγράμματος για τη διεθνή ασφάλεια στο Chatham House, μιλώντας στο CNBC, υπογράμμισε ότι η Ευρώπη πρέπει να σταματήσει να ελπίζει στη διαχείριση του Τραμπ μέσω κολακειών και να κοιτάξει τη δική της ασφάλεια. «Υπάρχει ανησυχία ότι η προσέγγιση του Ρούτε δεν βοηθά τη συμμαχία στο σύνολό της και ενδέχεται να στείλει λάθος μήνυμα στη Ρωσία, ότι δηλαδή τα ευρωπαϊκά κράτη αισθάνονται αδύναμα χωρίς τις ΗΠΑ και είναι πρόθυμα να δεθούν μαζί τους ό,τι κι αν γίνει», σημείωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι ο Ρούτε δεν έχει καταφέρει να εξαργυρώσει αυτή την προσωπική σχέση σε κάποιο απτό όφελος για το ΝΑΤΟ.<br /><br />«Θα πολεμήσουμε για κάθε σπιθαμή»<br /><br />Σε πλήρη αντίθεση με τη στάση του Γενικού Γραμματέα, η πρωθυπουργός της Δανίας, Μέτε Φρεντέρικσεν, σήκωσε το γάντι που πέταξε ο Τραμπ για τη Γροιλανδία. Ερωτηθείσα αν η χώρα της είναι έτοιμη να υπερασπιστεί στρατιωτικά την περιοχή σε περίπτωση αμερικανικής επιθετικής ενέργειας, ξεκαθάρισε: «Είμαστε έτοιμοι να υπερασπιστούμε κάθε σπιθαμή του ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένου του δικού μας εδάφους».<br />Από την πλευρά του, ο Φινλανδός πρόεδρος, Αλεξάντερ Στουμπ, προσπάθησε να ρίξει τους τόνους, καλώντας για ψυχραιμία: «Να είστε πιο Αρκτικοί, πιο cool. Η Φινλανδία έχει εκπαιδεύσει 1 εκατομμύριο στρατιώτες σε αρκτικές συνθήκες. Ας το έχουμε αυτό κατά νου».<br /><br />Στήριξη από τη Λετονία<br /><br />Παρά τα πυρά που δέχεται ο Ρούτε για την απώλεια του «αυτοσεβασμού» του —θέμα που τέθηκε ευθέως και από δημοσιογράφους στη συνέντευξη Τύπου— υπάρχουν και φωνές που υπεραμύνονται των χειρισμών του. Ο πρόεδρος της Λετονίας, Έντγκαρς Ρίνκεβιτς, δήλωσε πως ο Ρούτε κάνει «σπουδαία δουλειά». «Δεν είναι γενικός γραμματέας της ΕΕ, ούτε πρόεδρος της Κομισιόν. Η μόνη του δουλειά είναι να κρατήσει τη διατλαντική σχέση ανέπαφη και τη συμμαχία ζωντανή, με κάθε κόστος», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br />Το βέβαιο είναι ότι η στρατηγική του Ρούτε, η οποία στο παρελθόν είχε φτάσει στο σημείο να αποκαλέσει τον Τραμπ «Daddy», δοκιμάζει πλέον τις αντοχές και τη συνοχή της Ευρώπης.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σάλος στο ΝΑΤΟ. Ο Τραμπ απειλεί με προσάρτηση εδαφών και ο Ρούτε τον αποκαλεί «αγαπητό Ντόναλντ».

Η κολακεία γίνεται… επίσημη στρατηγική. Επεισοδιακό ήταν το κλίμα στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Τουρκία, η οποία εξελίχθηκε σε ένα διπλωμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ουκρανία: Προκαλεί και πάλι. Ενημέρωσε την Αθήνα πως θα συνεχίσει να χτυπά ρωσικά πλοία στη Μεσόγειο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQfIk7dNDI0dgOMzD1gXqdEVmNwIrG8DgzCKSV50EX5yfbRVAeH2YTgCUI&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="335" data-original-width="596" height="112" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQfIk7dNDI0dgOMzD1gXqdEVmNwIrG8DgzCKSV50EX5yfbRVAeH2YTgCUI&s=10" width="774" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">To περιστατικό με το drone στη Λευκάδα φαίνεται πως δεν έγινε μάθημα</span></h3> <b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Η Ουκρανία ξεκαθάρισε προς την Αθήνα ότι προτίθεται να συνεχίσει τις επιθέσεις εναντίον ρωσικών πλοίων στην ανοιχτή θάλασσα, επικαλούμενη το δικαίωμα αυτοάμυνας βάσει του άρθρου 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ. Η θέση αυτή έρχεται μετά τον εντοπισμό ουκρανικού θαλάσσιου drone με 100 κιλά εκρηκτικών κοντά στη Λευκάδα, το οποίο, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, είχε ως στόχο ρωσικό πετρελαιοφόρο στη Μεσόγειο.<div><br />Το drone με τα εκρηκτικά κοντά στη Λευκάδα<br /><br />Η υπόθεση προκάλεσε έντονη ανησυχία στην Αθήνα, καθώς το ουκρανικό μη επανδρωμένο σκάφος εντοπίστηκε στο Ιόνιο Πέλαγος, κοντά στο ελληνικό νησί της Λευκάδας.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, το drone έφερε περίπου 100 κιλά εκρηκτικών και είχε κατευθυνθεί εναντίον ρωσικού δεξαμενόπλοιου στη Μεσόγειο, βάσει πληροφοριών που είχε συγκεντρώσει το Κίεβο.<br /><br />Το περιστατικό δημιούργησε προβληματισμό στην ελληνική πλευρά, καθώς υπήρξαν φόβοι ότι η Μεσόγειος μπορεί να μετατραπεί σε πεδίο στρατιωτικής αντιπαράθεσης, με πιθανές επιπτώσεις και στον τουρισμό.</div><div><br />Τα ελληνικά διαβήματα προς το Κίεβο<br /><br />Η Αθήνα προχώρησε σε τρία διπλωματικά διαβήματα προς την Ουκρανία για το περιστατικό. Η ελληνική πλευρά ζήτησε εξηγήσεις, απολογία από το Κίεβο και διαβεβαιώσεις ότι αντίστοιχο περιστατικό δεν θα επαναληφθεί.<br /><br />Η υπόθεση επανήλθε στο προσκήνιο στις αρχές της εβδομάδας, μετά το τηλεφώνημα των γνωστών Ρώσων φαρσέρ Βοβάν και Λέξους προς τον εθνικό σύμβουλο ασφαλείας του Κυριάκου Μητσοτάκη, Θάνο Ντόκο.</div><div><br />Η θέση της Ουκρανίας για τις επιθέσεις<br /><br />Παρότι επισήμως η Ουκρανία εξέφρασε τη λύπη της για το περιστατικό, υποστηρίζοντας ότι αυτό αποτελεί αποτέλεσμα της ρωσικής επιθετικότητας κατά της χώρας, παρασκηνιακά έστειλε διαφορετικό μήνυμα στην Αθήνα.<br /><br />Κατά τη διάρκεια αρκετών συναντήσεων μεταξύ Ελλήνων και Ουκρανών διπλωματών μετά το περιστατικό της 7ης Μαΐου, αξιωματούχοι του Κιέβου ανέφεραν ότι η Ουκρανία δεν σκοπεύει να σταματήσει τις επιχειρήσεις εναντίον ρωσικών δεξαμενόπλοιων στην ανοιχτή θάλασσα.<br /><br />Η Ουκρανία υποστηρίζει ότι οι ενέργειες αυτές εντάσσονται στο δικαίωμά της για αυτοάμυνα, όπως προβλέπεται από το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.</div><div><br />Επίκληση της συμφωνίας Ελλάδας – Ουκρανίας<br /><br />Στις επαφές με την Αθήνα, Ουκρανοί αξιωματούχοι επικαλέστηκαν και τη Συμφωνία Φιλίας του 1996 μεταξύ Ελλάδας και Ουκρανίας.<br /><br />Η συμφωνία προβλέπει ότι σε περίπτωση κατά την οποία προκύψει κατάσταση που μπορεί να απειλήσει ή να θέσει σε κίνδυνο τη διεθνή ειρήνη και τάξη, οι δύο πλευρές οφείλουν να προχωρούν άμεσα σε διαβουλεύσεις για την αξιολόγηση της κατάστασης.<br /><br />Το Κίεβο υποστηρίζει ότι η Αθήνα δεν τήρησε αυτή την πρόβλεψη, καθώς, όπως αναφέρει, το ζήτημα είχε ήδη λάβει μεγάλες διαστάσεις στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης πριν προηγηθεί διαβούλευση με την ουκρανική πλευρά.</div><div><br />Αντιδράσεις και πολιτική αντιπαράθεση<br /><br />Ο πρώην πρωθυπουργός της Ουκρανίας Αρσένι Γιατσενιούκ υποστήριξε σε δηλώσεις του στο Euractiv ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να ζητήσει απολογία από τη Ρωσία και τον Βλαντιμίρ Πούτιν και όχι από την Ουκρανία.<br /><br />Η υπόθεση παραμένει στο επίκεντρο της ελληνοουκρανικής αντιπαράθεσης, καθώς η Αθήνα ανησυχεί για τον κίνδυνο επέκτασης της σύγκρουσης σε μια περιοχή κρίσιμη για την ασφάλεια και την οικονομική δραστηριότητα της χώρας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ουκρανία: Προκαλεί και πάλι. Ενημέρωσε την Αθήνα πως θα συνεχίσει να χτυπά ρωσικά πλοία στη Μεσόγειο.

To περιστατικό με το drone στη Λευκάδα φαίνεται πως δεν έγινε μάθημα   Γιάννης Κολεΐδης Η Ουκρανία ξεκαθάρισε προς την Αθήνα ότι προτίθεται ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινός Υπουργός: «Υπάρχει ένα πραγματικό σενάριο όπου η Τουρκία επιτίθεται στο Ισραήλ». Προβληματισμός για τη στάση Τραμπ

<img height="126" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/04/ERDOGAN-630x397.jpg" width="760" /><br /><br />Σε κατάσταση αυξημένου συναγερμού βρίσκεται η ισραηλινή κυβέρνηση, καθώς η ραγδαία επιδείνωση των σχέσεων με την Άγκυρα τροφοδοτεί πλέον ανοιχτά σενάρια ακόμα και για στρατιωτική σύγκρουση. Σε μια ιδιαίτερα βαρυσήμαντη συνέντευξή του στο τηλεοπτικό δίκτυο Καν Νιουζ, ο Ισραηλινός Υπουργός Υποθέσεων Διασποράς, Αμιχάι Σίκλι, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου, χαρακτηρίζοντας «απολύτως υπαρκτό» το ενδεχόμενο ανάληψης στρατιωτικής δράσης από την πλευρά της Τουρκίας εναντίον του Ισραήλ.<br /><br />Υπουργός Αμιχάι Σίκλι προειδοποιεί ότι ένα σενάριο τουρκικής στρατιωτικής δράσης εναντίον του Ισραήλ είναι απολύτως πιθανό, επικαλούμενος τη ρητορική του Ερντογάν και τη θέρμανση των σχέσεων του Τραμπ με την Άγκυρα.<br /><br />Ο Υπουργός Υποθέσεων Διασποράς, Αμιχάι Σίκλι, προειδοποίησε την Πέμπτη 09/07 ότι ένα σενάριο στο οποίο η Τουρκία αναλαμβάνει στρατιωτική δράση εναντίον του Ισραήλ είναι απολύτως πιθανό, σε μια σκληρή συνέντευξη στο δίκτυο Καν Νιουζ, η οποία αντανακλά τον αυξανόμενο συναγερμό στους κόλπους της ισραηλινής κυβέρνησης για την επιδείνωση των σχέσεων με την Άγκυρα.<br /><br />Ο Σίκλι δήλωσε ότι παρακολουθεί στενά τις δηλώσεις που έρχονται από την Τουρκία τους τελευταίους μήνες και ότι ένα σενάριο στο οποίο η Τουρκία ενεργεί στρατιωτικά εναντίον του Ισραήλ είναι απολύτως πιθανό.<br /><br />Στόχευσε επίσης τη θερμαινόμενη σχέση του Προέδρου Τραμπ με τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, λέγοντας ότι, από την οπτική γωνία του Ισραήλ, η φιλική στάση του Τραμπ προς τον Ερντογάν είναι βαθύτατα προβληματική, όπως και η ευρύτερη στάση του ΝΑΤΟ απέναντι στην Άγκυρα.<br /><br />Ο υπουργός δήλωσε ότι το Ισραήλ έμαθε ότι πρέπει να ακούει προσεκτικά τι λένε οι παγκόσμιοι ηγέτες και τι λένε οι εχθροί του εβραϊκού κράτους.<br /><br />Αναφέρθηκε σε πρόσφατες δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, ο οποίος περιέγραψε το Ισραήλ ως ένα βάρος για την ανθρωπότητα που δεν μπορεί πλέον να γίνει ανεκτό, χαρακτηρίζοντας το σχόλιο εξαιρετικά σοβαρό.<br /><br />Ταυτόχρονα, ο Σίκλι υποστήριξε ότι το Ισραήλ θεωρεί ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα από τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ αυτής της εβδομάδας στην Άγκυρα ως διπλωματικό επίτευγμα.<br /><br />Σημείωσε ότι δεν υπήρξε καμία ανακοίνωση που να επιβεβαιώνει ότι ο Τραμπ θα προμήθευε την Τουρκία με μαχητικά αεροσκάφη F-35 -μια πιθανότητα που ο Τραμπ είχε αφήσει να εννοηθεί στο πλευρό του Ερντογάν- και απέδωσε αυτό το αποτέλεσμα σε σημαντικό βαθμό στην προθυμία του Πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου να εκφράσει ανοιχτά τις αντιρρήσεις του, παράλληλα με τις έντονες πιέσεις που ασκήθηκαν από την Ελλάδα και την Κύπρο.<br /><br />Ο Σίκλι τόνισε ότι η σκληρή ρητορική της Τουρκίας προς το Ισραήλ δεν είναι νέο φαινόμενο, αλλά έχει φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα.<br /><br />Δήλωσε ότι σε όλο το διάστημα που παρακολουθεί τις τουρκικές δηλώσεις, δεν έχει δει ποτέ τίποτα συγκρίσιμο με όσα έχουν προκύψει τους τελευταίους μήνες, συμπεριλαμβανομένων διακηρύξεων ότι η Τουρκία σκοπεύει να απελευθερώσει την Ιερουσαλήμ και να επαναλάβει στο Ισραήλ όσα εφάρμοσε στη Συρία, μια φρασεολογία που, όπως είπε, απλώς δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ στο παρελθόν.<br /><br />Οι σχέσεις μεταξύ του Ισραήλ και της Τουρκίας βρίσκονται σε βαθύ ναδίρ εδώ και χρόνια, με τον Ερντογάν να επιτίθεται επανειλημμένα στο Ισραήλ με σκληρούς όρους.<br /><br />Ο ίδιος δήλωσε πρόσφατα ότι τα ισραηλινά πλήγματα στη Συρία και τον Λίβανο έχουν φτάσει σε σημείο που απειλούν την ίδια την Τουρκία.<br /><br />Ο Νετανιάχου απάντησε τότε αποκαλώντας τον Ερντογάν έναν αντισημίτη δικτάτορα που διαπράττει γενοκτονία κατά των Κούρδων, υποστηρίζει την τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς, καταστέλλει τον ίδιο του τον λαό και φυλακίζει πολιτικούς αντιπάλους, λέγοντας ότι είναι ο τελευταίος άνθρωπος που μπορεί να κάνει μαθήματα ηθικής στο Κράτος του Ισραήλ.<br /><br />Οι δηλώσεις του Τραμπ στη σύνοδο κορυφής εγείρουν δύσκολα ερωτήματα σχετικά με το βάθος της τουρκικής απειλής για το Ισραήλ, καθώς και για τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες στη συγκράτηση του Ερντογάν.<br /><br />Η στάση που τήρησε ο Ντόναλντ Τραμπ στη Σύνοδο Κορυφής αναζωπυρώνει τη συζήτηση για το κατά πόσο οι ΗΠΑ παραμένουν ο καθοριστικός παράγοντας ανάσχεσης του τουρκικού αναθεωρητισμού, με τις εξελίξεις στην περιοχή να παραμένουν εξαιρετικά ρευστές.<div><br />Το διπλωματικό «μπλόκο» στα F-35 και η συμβολή Ελλάδας-Κύπρου<br /><br />Παρά το ζοφερό κλίμα, η ισραηλινή πλευρά πιστώνει στη διπλωματία της ένα σημαντικό κέρδος κατά την πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα.<br /><br />Σύμφωνα με τον Σίκλι, αποτελεί θετική εξέλιξη το γεγονός ότι δεν επισημοποιήθηκε η παράδοση των μαχητικών αεροσκαφών πέμπτης γενιάς F-35 στην Τουρκία, ένα ενδεχόμενο που ο Τραμπ είχε αφήσει ανοιχτό κατά τις επαφές του με τον Ερντογάν.<br /><br />Ο Ισραηλινός υπουργός απέδωσε αυτή τη διπλωματική επιτυχία στην άμεση και δημόσια αντίδραση του Πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, αλλά και στις συντονισμένες, ισχυρές πιέσεις που άσκησαν η Ελλάδα και η Κύπρος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραηλινός Υπουργός: «Υπάρχει ένα πραγματικό σενάριο όπου η Τουρκία επιτίθεται στο Ισραήλ». Προβληματισμός για τη στάση Τραμπ

Σε κατάσταση αυξημένου συναγερμού βρίσκεται η ισραηλινή κυβέρνηση, καθώς η ραγδαία επιδείνωση των σχέσεων με την Άγκυρα τροφοδοτεί πλέον ανο...

Διαβάστε την συνέχεια

Κύριε Ερντογάν, τον Μπαχτσελί για το casus belli τον ρώτησες;

<a href="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-42-11-1068x601.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="601" data-original-width="1068" height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-42-11-1068x601.png" width="751" /></a><br /><br />Πρόσκληση να καθίσουν Αθήνα και Άγκυρα στο τραπέζι για το Αιγαίο, χωρίς ωστόσο να μεταβάλλει τις πάγιες τουρκικές θέσεις του, απηύθυνε ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, απαντώντας σε ερωτήσεις της ανταποκρίτριας του ΑΠΕ-ΜΠΕ, Μαρίας Ζαχαράκη, σχετικά με το «casus belli» και τη «Γαλάζια Πατρίδα».<br /><br />Απαντώντας σε ερώτηση κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου μετά το πέρας της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα την Τετάρτη 8 Ιουλίου, εάν ενδεχόμενη επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων θα αποτελούσε αιτία πολέμου για την Άγκυρα, ο Τούρκος πρόεδρος δήλωσε ότι ο λαός του δεν γνωρίζει τι σημαίνει casus belli και κάλεσε να μην τροφοδοτεί κανείς την ένταση με τέτοιες διατυπώσεις.<br /><br />«Το “casus belli” είναι κάτι που σχεδόν κανείς από τον λαό μου δεν γνωρίζει· αν ρωτήσεις τι είναι, δεν θα ξέρουν. Επομένως, κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει κανένας λόγος να απασχολούμε τον λαό μας με αυτά τα θέματα, και εμείς ήδη λέμε στους Έλληνες φίλους μας: “Ας μην απασχολούμε ούτε τους Έλληνες πολίτες ούτε τους δικούς μας πολίτες με αυτά. Ας καθίσουμε, ας συζητήσουμε και ας τελειώσουμε την υπόθεση”. Αυτή είναι η στάση μας και κάθε φορά που το θέμα αυτό έρχεται στο τραπέζι, τους το λέμε και έτσι συνεχίζουμε».<div><br />«Γαλάζια Πατρίδα»<br /><br />Σε άλλη ερώτηση σχετικά με τον νέο νόμο που ετοιμάζει η τουρκική κυβέρνηση για τη «Γαλάζια Πατρίδα» και το πότε αναμένεται να κατατεθεί στην τουρκική Εθνοσυνέλευση, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν έδωσε χρονοδιάγραμμα, αλλά υπογράμμισε ότι η συγκεκριμένη έννοια παραμένει βασικό στοιχείο της τουρκικής πολιτικής. «Όσον αφορά το θέμα της “Γαλάζιας Πατρίδας”, το θέμα αυτό είναι επίσης πολύ, πολύ σημαντικό για εμάς. Δεν θα το χρησιμοποιούμε μόνο στις θάλασσες, αλλά, όταν χρειαστεί, θα το χρησιμοποιούμε ως ονομασία ειδικά στο εσωτερικό μας και στα χωρικά μας ύδατα».</div><div><br />«Ο Μητσοτάκης δεν έπρεπε να υποπέσει σε τέτοιο λάθος»<br /><br />Την ίδια ώρα, σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με τις δηλώσεις του Μπενιαμίν Νετανιάχου και του Κυριάκου Μητσοτάκη, σχετικά με τα μαχητικά αεροσκάφη F-35, που επιδιώκει να αποκτήσει η Άγκυρα από τις ΗΠΑ, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν άσκησε κριτική στις δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού. Ο Τούρκος πρόεδρος υποστήριξε ότι η Άγκυρα δεν έχει σχολιάσει ποτέ τις ελληνικές αμυντικές προμήθειες και τόνισε ότι η Τουρκία έχει το δικαίωμα τόσο να παράγει όσο και να προμηθεύεται αμυντικό εξοπλισμό.<br /><br />«Αυτές οι δηλώσεις δεν έχουν θέση στον κόσμο μου. Διότι είναι σαφές σε ποια νερά κολυμπά ο Νετανιάχου. Ο Μητσοτάκης δεν έπρεπε να πέσει σε ένα τέτοιο λάθος. Διότι, έχουμε εμείς εκφράσει ποτέ μέχρι σήμερα την άποψη “γιατί τα αγόρασες αυτά” ή “για ποιο λόγο τα αγοράζεις” σχετικά με τα αμυντικά μέσα που έχει προμηθευτεί ο κ. Μητσοτάκης για την Ελλάδα; Όχι. Αν και είμαστε γείτονες, θα μπορούσαμε να πούμε τέτοια πράγματα. Αλλά δεν υπάρχει λόγος. Μπορεί να αγοράζει, μπορεί και να πουλάει. Η Τουρκία, από την άλλη, τα παράγει ήδη αυτά, και εκτός από παραγωγή, φυσικά έχει και το δικαίωμα να αγοράζει. Κι εμείς διεξάγουμε τέτοιου είδους διαπραγματεύσεις με διάφορες χώρες του κόσμου. Και τα βήματά μας είναι ανάλογα».<br /><br />«Το θέμα του Αιγαίου είναι θέμα που θα συζητήσουν οι ηγέτες»<br /><br />Παρόλα αυτά, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξέφρασε την ετοιμότητά του να προσέλθει σε διάλογο με τον Κυριάκο Μητσοτάκη για το Αιγαίο. Σε ερώτηση δημοσιογράφου, ο οποίος αναφέρθηκε στις δηλώσεις του πρωθυπουργού περί ανάγκης επίλυσης του ζητήματος των θαλάσσιων ζωνών δικαιοδοσίας, ο Τούρκος πρόεδρος απάντησε πως «συμμερίζομαι απόλυτα την άποψη σχετικά με την επίλυση των προβλημάτων στο Αιγαίο.<br /><br />»Καταρχήν, οι υπουργοί Εξωτερικών μας, και στη συνέχεια, αν χρειαστεί, κι εμείς, θα καθίσουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τον Μητσοτάκη για να συζητήσουμε το θέμα. Αλλά θα ήθελα να πω ξεκάθαρα και σαφώς ότι η επίλυση του προβλήματος σε αυτά τα ύδατα είναι πρωτίστως καθήκον των ηγετών. Συμμερίζομαι και εγώ την ίδια άποψη σχετικά με αυτό το θέμα».<br />«Δεν τέθηκε θέμα Θεολογικής Σχολής της Χάλκης»<br /><br />Στο μέρος της ερώτησης που αφορούσε το αν συζητήθηκε με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ το ζήτημα της επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και το ενδεχόμενο λήψης σχετικής πρωτοβουλίας, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε πως το θέμα αυτό δεν τέθηκε στη συνάντηση που είχε με τον Αμερικανό πρόεδρο στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Κύριε Ερντογάν, τον Μπαχτσελί για το casus belli τον ρώτησες;

Πρόσκληση να καθίσουν Αθήνα και Άγκυρα στο τραπέζι για το Αιγαίο, χωρίς ωστόσο να μεταβάλλει τις πάγιες τουρκικές θέσεις του, απηύθυνε ο Τού...

Διαβάστε την συνέχεια

Χουριέτ: Ιδού το σενάριο για F-35 και CAATSA

<a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSpTVm7a4ge-a39IYxvbQ7_Wu7p63HzW4CL0_NlgmPu05XD5gr9s4AfY2w5&s=10" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="337" data-original-width="592" height="114" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSpTVm7a4ge-a39IYxvbQ7_Wu7p63HzW4CL0_NlgmPu05XD5gr9s4AfY2w5&s=10" width="745" /></a><br /><br />Της <b>Μαρίας Ζαχαράκη</b><br />Τη μεταβίβαση των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-400 σε τρίτη χώρα του Κόλπου παρουσιάζει ως το επικρατέστερο σενάριο για την υπέρβαση του αδιεξόδου στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Χουριέτ. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η συγκεκριμένη φόρμουλα θεωρείται από αμερικανικής πλευράς η πλέον συμβατή με το ισχύον νομικό πλαίσιο, ανοίγοντας τον δρόμο τόσο για την άρση των κυρώσεων CAATSA όσο και για την επανεκκίνηση της διαδικασίας σχετικά με τα μαχητικά F-35, χωρίς όμως να σημαίνει αυτόματα και την επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα.<br /><br />Η Χουριέτ υποστηρίζει ότι σήμερα υπάρχουν δύο παράλληλα, αλλά διακριτά ζητήματα στις σχέσεις Άγκυρας-Ουάσιγκτον: οι κυρώσεις CAATSA και η επανένταξη της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35. Όπως επισημαίνει, η άρση των κυρώσεων δεν συνεπάγεται αυτομάτως και επιστροφή στα F-35, αλλά αφαιρεί ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά και νομικά εμπόδια.<br /><br />Το δημοσίευμα αναφέρει ότι, σύμφωνα με πληροφορίες από Αμερικανούς αξιωματούχους, η ισχυρότερη επιλογή που εξετάζεται είναι η πώληση των S-400 σε τρίτη χώρα του Κόλπου, η οποία ακόμη δεν έχει γίνει γνωστή.<br /><br />Όπως σημειώνει, η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να θεωρεί απαραίτητη προϋπόθεση να μην περιλαμβάνονται πλέον οι S-400 στο τουρκικό οπλοστάσιο.<br /><br />Παράλληλα επισημαίνεται ότι εναλλακτικές λύσεις που είχαν συζητηθεί στο παρελθόν, όπως η αποθήκευση των συστημάτων στην Τουρκία, η αφαίρεση των μηχανισμών ενεργοποίησης ή η φύλαξή τους υπό κοινό έλεγχο, δεν θεωρούνται από τις ΗΠΑ συμβατές με το ισχύον νομικό πλαίσιο.<br /><br />Η εφημερίδα προσθέτει ότι, βάσει της συμφωνίας τελικού χρήστη με τη Ρωσία, οποιαδήποτε μεταβίβαση των S-400 σε τρίτη χώρα απαιτεί τη συναίνεση της Μόσχας και αναφέρει πως, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η ρωσική πλευρά δεν εμφανίζεται καταρχήν αρνητική σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.<br /><br />Οι προϋποθέσεις για την άρση της CAATSA<br /><br />Η Χουριέτ υπενθυμίζει ότι οι κυρώσεις CAATSA επιβλήθηκαν το 2020 μετά την αγορά των S-400 από τη Ρωσία και αφορούσαν κυρίως την τουρκική Προεδρία Αμυντικών Βιομηχανιών.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η άρση τους προϋποθέτει πιστοποίηση του Αμερικανού προέδρου προς το Κογκρέσο ότι η Τουρκία δεν διαθέτει πλέον S-400 στο οπλοστάσιό της ή άλλο αντίστοιχο ρωσικό σύστημα και ότι έχει δεσμευθεί να μην προμηθευτεί ανάλογα συστήματα στο μέλλον.<br />Ξεχωριστή διαδικασία για τα F-35<br /><br />Η εφημερίδα διευκρινίζει ότι η επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 αποτελεί ανεξάρτητη διαδικασία από την άρση των κυρώσεων.<br /><br />Όπως αναφέρει, ακόμη και μετά την άρση της CAATSA θα απαιτηθούν νέα πολιτικά, νομικά και τεχνικά βήματα, μεταξύ των οποίων ενημέρωση του Κογκρέσου από τον Λευκό Οίκο, δεκαπενθήμερη περίοδος κοινοβουλευτικού ελέγχου και τεχνικές αξιολογήσεις ασφαλείας από το Πεντάγωνο και το Γραφείο του Κοινού Προγράμματος F-35.<br /><br />Η Χουριέτ σημειώνει ακόμη ότι παραμένει ανοικτό το ερώτημα εάν η Τουρκία θα επανενταχθεί ως εταίρος-παραγωγός ή μόνο ως χώρα-πελάτης.<div><br />Σενάριο για τα έξι F-35<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, εφόσον προχωρήσουν θετικά οι διαδικασίες, το πρώτο θέμα που ενδέχεται να εξεταστεί είναι η παράδοση των έξι F-35 που είχαν ήδη κατασκευαστεί για την Τουρκία και για τα οποία η ‘Αγκυρα είχε καταβάλει το αντίτιμο πριν αποβληθεί από το πρόγραμμα.<br /><br />Η εφημερίδα σημειώνει ότι πριν από οποιαδήποτε παράδοση θα απαιτηθούν εργασίες συντήρησης των αεροσκαφών, νέα εκπαίδευση πιλότων και επαναπιστοποίηση τεχνικού προσωπικού.<br />Εξελίξεις για το πρόγραμμα KAAN<br /><br />Η Χουριέτ αναφέρει επίσης ότι βρίσκεται στο τελικό στάδιο η διαδικασία έγκρισης από τις ΗΠΑ για την εξαγωγή 80 κινητήρων συνολικής αξίας άνω των 700 εκατ. δολαρίων, οι οποίοι προορίζονται για 40 μαχητικά αεροσκάφη KAAN.<br /><br />Κατά την εφημερίδα, η αμερικανική έγκριση αποτελεί πολιτικό μήνυμα ότι η Ουάσιγκτον είναι διατεθειμένη να επαναφέρει σταδιακά τη συνεργασία με την Τουρκία στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας, ξεκινώντας όμως από λιγότερο ευαίσθητους τομείς και όχι άμεσα από το πρόγραμμα των F-35.</div><div><br />Εκκρεμότητα και για τα F-16<br /><br />Όσον αφορά τα F-16, η Χουριέτ αναφέρει ότι η σύμβαση για την αγορά 40 νέων αεροσκαφών παραμένει σε ισχύ και ότι έχει ήδη καταβληθεί προκαταβολή από την Τουρκία.<br /><br />Ωστόσο σημειώνει ότι οι δύο πλευρές βρίσκονται σε νέα διαπραγμάτευση λόγω διαφωνιών για το κόστος της γραμμής παραγωγής και των νέων υπολογιστών αποστολής, εκτιμώντας ότι ενδεχόμενη πρόοδος στα ζητήματα της CAATSA και των F-35 θα μπορούσε να διευκολύνει και την ολοκλήρωση της συμφωνίας για τα F-16.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Χουριέτ: Ιδού το σενάριο για F-35 και CAATSA

Της Μαρίας Ζαχαράκη Τη μεταβίβαση των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-400 σε τρίτη χώρα του Κόλπου παρουσιάζει ως το επικρατέστερο σενά...

Διαβάστε την συνέχεια

Λάθος στρατηγική. Ο Άδωνις Γεωργιάδης τελικά κοστίζει σε Μητσοτάκη και ΝΔ. Το Μαξίμου τον «άδειασε» σε 10 ξεσπάσματα.

<img height="133" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/455dab00b750809fd8dc6d639d867986_XL.jpg?v=3" width="769" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Παύλος Μαρινάκης τον άφησε ακάλυπτο σε όσα είπε για τον Αλέξη Τσίπρα και τις κατηγορίες για χρηματισμό</span></h3>Σε ένα σημαντικό συμπέρασμα φτάνει το Μέγαρο Μαξίμου, οι άνθρωποι που το αποτελούν αλλά και από τα μηνύματα που παίρνουν από διάφορα στελέχη στην κυβέρνηση και στη βάση:<br />Ότι με τα ξεσπάσματά του ο Άδωνις Γεωργιάδης κάνει κακό παρά καλό στην Νέα Δημοκρατία, ειδικά σε μία προσπάθεια που κάνει ο Πρωθυπουργός να μαζέψει τους δυσαρεστημένους και τους απέχοντες κοντά στη ΝΔ.<br /><br />Έχει και θετικά αλλά έχει και αρνητικά που κοστίζουν στη ΝΔ και τον Μητσοτάκη<br /><br />Θεωρούμε δίκαιο να πούμε ότι ο υπουργός Υγείας δεν κρύβεται και βγαίνει να υπερασπιστεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη κυβέρνηση στα δύσκολα, όταν άλλοι δεν απαντάνε καν τα τηλέφωνα.<br />Είναι στα θετικά του αυτή η αυτοθυσία.<br />Όμως, στα αρνητικά του είναι ότι πολλές φορές αυτά που λέει ενοχλούν τους νεοδημοκράτες, ενοχλούν και την κεντρώα και κατά βάση μετροπαθείς που δεν συμφωνούν με την τοξικότητα στην πολιτική και τον ακραίο λόγο, στοιχεία τα οποία διαθέτει ο Άδωνις Γεωργιάδης.<br />Το Μαξίμου τον έχει αδειάσει πολλές φορές και εχθές ήταν άλλη μία τέτοια περίπτωση, όπου ο Παύλος Μαρινάκης τον άφησε ακάλυπτο σε όσα είπε για τον Αλέξη Τσίπρα και τις κατηγορίες για χρηματισμό του προκειμένου να φέρει τον πιο χαλαρό Ποινικό Κώδικα του 2019, λίγο πριν φύγει από την εξουσία.<br />Όμως, είναι μόνο αυτό που έχει πει και έχει σηκώσει θύελλες και αντάρες; Όχι, ο Άδωνις έχει απασχολήσει αρνητικά το Μέγαρο Μαξίμου για πάρα πολλές υποθέσεις και έχει ενοχλήσει τους ψηφοφόρους της ΝΔ, παρά τη δημοφιλία του σε κάποια κοινά.<br /><br />Ας τα αριθμήσουμε:<br /><br />Εκτός από κατηγορίες για χρηματισμό, ο Άδωνις αποκάλεσε «βρωμερό» τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος είναι πολιτικός αντίπαλος του Κυριάκου Μητσοτάκη και όταν τον αποκαλείς έτσι τον αντίπαλο της κυβέρνησης, μάλλον χάνει η παράταξή σου και όχι αυτός.<div><br />Έχει επιτεθεί σε θεσμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ευρωπαία Εισαγγελέα Laura Kovesi και την έχει χαρακτηρίσει κακό άνθρωπο επειδή κάνει την δουλειά της, να ψάχνει για τις ευθύνες υπουργών και στελεχών της ΝΔ για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Αυτή η επίθεση σε ευρωπαϊκό θεσμό δεν άρεσε ούτε στον Μητσοτάκη, ούτε σε σοβαρούς ψηφοφόρους.</div><div><br />Έχει όμως πει ότι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι μεγάλο σκάνδαλο και ότι ρουσφέτια γίνονταν, γίνονται και θα γίνονται.</div><div><br />Τελευταία έπαιξε τένις με τον Στέφανο Κασσελάκη που έλεγε συμμορία την κυβέρνηση Μητσοτάκη ενώ έχει πάει και ως καλεσμένος στην εκπομπή του. Αυτό έχει ενοχλήσει και υπουργούς της κυβέρνησης. Ο Δημήτρης Μαρκόπουλος, υφυπουργός Οικονομικών έχει αντιδικία με τον Κασσελάκη και άδειασε τον Άδωνι για αυτό το φλερτ με τον Κασσελάκη.</div><div><br />Παράλληλα, ενόχλησε πολύ και το περιστατικό με τα επεισόδια που έγιναν τον Φεβρουάριο 2026 στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας. Ενώ είχε δίκιο, οι διαδηλωτές και οι απεργοί γιατροί και νοσηλευτές προπηλάκισαν τον ίδιο και την φρουρά του, όμως, όταν εκείνος έδωσε εντολή σε αστυνομικούς να συλλάβουν συγκεκριμένο ιατρό που δήθεν τον χτύπησε (ενώ σε βίντεο φάνηκε ότι δεν τον χτύπησε), έχασε το δίκιο του και εξέπεμψε μία αλαζονεία της εξουσίας.</div><div><br />Σοβαρό ατόπημα που κόστισε στη Νέα Δημορατία ήταν και οι αναφορές Άδωνι ότι δεν ενδιαφέρεται κανείς για εξεταστική ή προανακριτική για τα Τέμπη και ότι σαν θέμα δεν πουλάει πολύ. Το Μαξίμου τον άδειασε και αναγκάστηκε να ζητήσει συγνώμη από τους συγγενείς θυμάτων των Τεμπών. Δεν ήταν σωστή πολιτική δήλωση ενός πολιτικού απέναντι σε μία εθνική τραγωδία.</div><div><br />Η επίθεση στον Νίκο Δένδια και η δήλωση ότι κάποιοι υπουργοί δεν βγαίνουν να υπερασπιστούν την κυβέρνηση, έφερε εσωστρέφεια στην κυβέρνηση.</div><div><br />Ως γνωστόν ο Αντώνης Σαμαράς έφερε τον Άδωνι Γεωργιάδη στη ΝΔ από το ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη. Θα περίμενε κανείς μία προσεκτική δήλωση από τον υπ. Υγείας για τον «ευεργέτη» του όταν δήλωσε ότι ο «Σαμαράς αντιπολιτεύεται τη ΝΔ σαν αριστερός»…</div><div><br />Οι βαρείς χαρακτηρισμοί και οι ακραίες δηλώσεις κατά της Κωνσταντοπούλου είναι μία παγίδα της ίδιας της Ζωής στην οποία έπεσε ο Άδωνις. Εκείνη την ημέρα του επιτέθηκε επειδή έτρωγε κρακεράκι μέσα στη Βουλή, στα υπουργικά έδρανα. Όσο δίκιο και να είχε, το έχασε…</div><div><br />Θα μπορούσαμε να γράφουμε ώρες για τα μεγάλα πισωγυρίσματα του Άδωνι Γεωργιάδη. Από την μεταλλαξή του για το Ισραήλ και τους Εβραίους που τώρα έχει γίνει μανιακός υποστηρικτής του Νetanahu, τις δηλώσεις του υπέρ της Ουκρανίας όταν σε προσωπικές φάσεις υποστήριζε την Ρωσία, αλλά και για το νόμο για το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Οπωσδήποτε, τέλος, θα πρέπει να αναφερθεί ότι παλαιότερα όταν ήταν στέλεχος του ΛΑΟΣ είχε επιτεθεί σκληρά και στον πρώην Πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή.Όλες αυτές οι ενέργειες είναι αμφίβολο αν ωφελούν τη Νέα Δημοκρατία και τον Μητσοτάκη στην προσπάθειά του να ανοιχθεί σε όλα τα εκλογικά κοινά. Μάλλον τέτοιες συμπεριφορές απωθούν τον κόσμο.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Λάθος στρατηγική. Ο Άδωνις Γεωργιάδης τελικά κοστίζει σε Μητσοτάκη και ΝΔ. Το Μαξίμου τον «άδειασε» σε 10 ξεσπάσματα.

Ο Παύλος Μαρινάκης τον άφησε ακάλυπτο σε όσα είπε για τον Αλέξη Τσίπρα και τις κατηγορίες για χρηματισμό Σε ένα σημαντικό συμπέρασμα φτάνει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υποκλοπές: Η ΝΔ μπλοκάρισε τις κλήσεις Δημητριάδη, Ντίλιαν στην Επιτροπή Θεσμών.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-07/vouli-1.jpg?itok=Q-PYbXqh" width="771" /><br /><br />Αποχώρησε από τη συνεδρίαση το ΠΑΣΟΚ και στη συνέχεια ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ μετά την απόφαση της ΝΔ<br /><br />Παρά το ότι, όπως απαιτεί ο Κανονισμός της Βουλής για τις προσκλήσεις, είχαν συμπληρωθεί τα 2/5 των μελών της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, η ΝΔ απαγόρεψε την κλήση του Γρηγόρη Δημητριάδη και του Ταλ Ντίλιαν στη Βουλή.<br /><br />Αποχώρησε από τη συνεδρίαση το ΠΑΣΟΚ και στη συνέχεια ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ μετά την απόφαση της ΝΔ.<div><br />Η επίκληση του Κανονισμού της Βουλής<br /><br /></div><div>Ο πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας Θανάσης Μπούρας ισχυρίσθηκε ότι στηρίζεται στον Κανονισμό της Βουλής που μιλά για κλήση δημοσίων προσώπων, προκαλώντας τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης.<br /><br />«Καλείται ένας κύριος που κλήθηκε και δεν προσήλθε, δεν προσκόμισε τίποτα, δεν κατέχει κανένα αξίωμα, έχει απορριφθεί δις ο ισχυρισμός του ότι σύναψε σχέση με το δημόσιο», έσπευσε να συνηγορήσει ο εισηγητής της ΝΔ Μάκης Βορίδης, ο οποίος ήταν και παρακολουθούμενος από το Predator, και υποστήριξε ότι «το αίτημα παραβιάζει τον κανονισμό υπό την έννοια ότι δεν ζητά να κληθούν δημόσια πρόσωπα. Όλα έχουν ειπωθεί και ξαναειπωθεί. Είχαν κληθεί σε μία χρονική στιγμή που υπήρχε εγγύτητα της δημόσιας ιδιότητας».<br /><br />Μάλιστα αναφερόμενος στον Γρ. Δημητριάδη όπου είπε ότι ανέλαβε την πολιτική ευθύνη, ισχυρίσθηκε πως «το να καλούμε οποιονδήποτε έχει δώσει μία συνέντευξη είναι κατάχρηση».<br />Η απάντηση της αντιπολίτευσης<br /><br />«Ο Μ. Βορίδης είπε ότι πρόσωπο που δεν είναι δημόσιο πρόσωπο ανέλαβε πολιτική ευθύνη. Πως γίνεται μη δημόσιο πρόσωπο να αναλάβει πολιτική ευθύνη», σχολίασε από το ΠΑΣΟΚ ο Π. Δουδωνής και πρόσθεσε: «όλα αυτά συμβαίνουν διότι υπάρχει ένας πολιτικός αρχηγός που είναι εμμονικός με τις υποκλοπές. Και υπάρχει, πράγματι. Και είναι ο Κ. Μητσοτάκης. Δεν μπορώ να πιστέψω αυτό που είπε ο Δρυμιώτης. Ότι ο Κ. Μητσοτάκης φοβάται τις υποκλοπές». «Είναι ομολογία ενοχής αυτό που κάνετε. Θέλετε να κρύψετε την αλήθεια», υπογράμμισε ο γραμματέας της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Διονύσης Καλαματιανός.</div><div><br />Η παρέμβαση της Ζωής Κωνσταντοπούλου<br /><br />«Σας καλούμε έστω και τώρα να ανακαλέσετε. Αν δεν το κάνετε αφορά συγκάλυψη και κοινοβουλευτική εκτροπή από τα δικά σας δεδομένα. όσο και αν προσπαθείτε η αλήθεια θα λάμψη, δεν θα μπορέσετε να ξεφύγετε», προειδοποίησε. «Τώρα ποιο κουτσαβάκι έγραψε αυτές τις αστείες ερμηνείες, μάλλον κάθετε στα αριστερά μας», σχολίασε η Ζωή Κωνσταντοπούλου δείχνοντας τον Μάκη Βορίδη τον οποίο προκαλούσε διαρκώς.<br /><br />«Η ευθύνη της Επιτροπής είναι τεράστια. Μιλήσατε 15 λεπτά κάνοντας ερμηνείες σόλοικες, αντιδημοκρατικές, αντισυνταγματικές», είπε η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας και πρόσθεσε: «ο Γρ. Δημητριάδης δεν είναι ιδιώτης. Δεν δίνουν οι ιδιώτες συνεντεύξεις σε εφημερίδες. Εδώ επιχειρείται για άλλη μία φορά συγκάλυψη. Σε αυτές τις μεθοδεύσεις κάποιων το αυτί δεν ιδρώνει».<br /><br />Για «παρεμπόδιση των εργασιών της Επιτροπής» έκανε λόγο ο βουλευτής του ΚΚΕ Νίκος Καραθανασόπουλος, ενώ ο πρόεδρος της Νίκης Δημήτρης Νατσιός επεσήμανε ότι «οι υποκλοπές υπονομεύουν την εθνική ανεξαρτησία».<br /><br />«Παρακολουθώ έκπληκτός αυτό που γίνεται. Προσπαθεί πολλάκις η κυβέρνηση να συγκαλύψει. Δεν κρυφακούγατε τις συνομιλίες μόνο τις συνομιλίες υπουργών, στρατηγών, πολιτικών, επιχειρηματιών, αλλά ακόμα και τη Βουλή», είπε.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Υποκλοπές: Η ΝΔ μπλοκάρισε τις κλήσεις Δημητριάδη, Ντίλιαν στην Επιτροπή Θεσμών.

Αποχώρησε από τη συνεδρίαση το ΠΑΣΟΚ και στη συνέχεια ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ μετά την απόφαση της ΝΔ Παρά το ότι, όπως απαιτεί ο Κανονισμός της...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τραμπ αρνήθηκε να επισκεφθεί το Μαυσωλείο του Κεμάλ προκαλώντας οργή στους Κεμαλιστές.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-07/%CE%BA%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BB.jpg?itok=-G-ArOSK" width="774" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Γιατί ο Ερντογάν το έκανε "γαργάρα" και έπιασε τον Τραμπ χεράκι-χεράκι</span></h3>ΟΝτόναλντ Τραμπ έγινε ο πρώτος πρόεδρος των ΗΠΑ που αρνήθηκε να επισκεφθεί το Μαυσωλείο του Ατατούρκ (Anıtkabir) στην Άγκυρα, γεγονός που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην Τουρκία, ειδικά τους Κεμαλιστές.<br /><br />Οι αντιδράσεις της τουρκικής αντιπολίτευσης ήταν σφοδρές αφού αποτελούν παραβίαση του πρωτοκόλλου. Ο ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), Özgür Özel, χαρακτήρισε την απόφαση ως κατάφωρη παραβίαση της διπλωματικής ευγένειας.<br /><br />Ο Özel υπενθύμισε ότι προκάτοχοι του Τραμπ (όπως οι Αϊζενχάουερ, Μπους, Κλίντον και Ομπάμα) είχαν τηρήσει κανονικά το τελετουργικό και κατέθεσαν στεφάνια στο Μαυσωλείο.<br /><br />Η τουρκική αντιπολίτευση καταδίκασε τη συμβιβαστική στάση της κυβέρνησης Ερντογάν, η οποία αφαίρεσε την επίσκεψη από το προσχέδιο του προγράμματος για να διευκολύνει τον Αμερικανό πρόεδρο Τραμπ.<br /><br />Ο Τραμπ έφτασε στην Άγκυρα για να συμμετάσχει στην 36η Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ. Παρά τη δυσαρέσκειά του για τη συμμαχία, δήλωσε ότι προσήλθε στη σύνοδο αποκλειστικά λόγω του σεβασμού και της φιλίας του προς τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Μία άλλη δικαιολογία για την επίσκεψη στο Μαυσωλείο του Τραμπ ήταν, λόγω του εξαιρετικά πιεσμένου και φορτωμένου προγράμματος της διεθνούς συνόδου, αλλά και της αλλαγής του διπλωματικού πρωτοκόλλου για τη συγκεκριμένη διοργάνωση.<br /><br /> Λόγω του μεγάλου όγκου των ηγετών που συγκεντρώθηκαν στην Άγκυρα, [αποφασίστηκε λέει μια άλλη εκδοχή να μην πραγματοποιηθούν μεμονωμένες επισκέψεις αρχηγών κρατών στο μνημείο.<br /><br />Αντίθετα, προγραμματίστηκε μια ενιαία κατάθεση στεφάνου από επίσημη αντιπροσωπεία του ΝΑΤΟ εκ μέρους ολόκληρης της Συμμαχίας, ενώ από την αμερικανική πλευρά το μνημείο επισκέφθηκε ξεχωριστά ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ, Στρατηγός Νταν Κέιν.<br /><br />Το πρόγραμμα του Τραμπ ήταν επικεντρωμένο σε κρίσιμες γεωπολιτικές συναντήσεις. Πέρα από τις συνομιλίες με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για την πιθανή επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών F-35, ο Αμερικανός πρόεδρος είχε προγραμματίσει συναντήσεις στο περιθώριο της συνόδου με τον Ουκρανό Πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι και τον επικεφαλής της μεταβατικής κυβέρνησης της Συρίας, Άχμεντ αλ-Σάραα.<br /><br />Στην Τουρκία υπήρξε έντονη παραφιλολογία στα κοινωνικά δίκτυα, με αρκετούς χρήστες να σχολιάζουν χιουμοριστικά ή επικριτικά ότι ο Τραμπ απέφυγε την επίσκεψη απλώς και μόνο για να μην περπατήσει τον διάσημο, μήκους 260 μέτρων, «Δρόμο των Λεόντων» που οδηγεί στο μαυσωλείο.<br /><br />Αυτή η παραφιλολογία εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο έντονης κριτικής και σχολίων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα οποία εστιάζουν τόσο στην ηλικία των δύο ηγετών (Τραμπ και Ερντογάν) όσο και στη φυσική τους κατάσταση, όπως αυτή αποτυπώθηκε κατά την επίσημη τελετή υποδοχής στην Άγκυρα<br /><br />.Συγκεκριμένα, τα χιουμοριστικά και επικριτικά σχόλια τροφοδοτήθηκαν από τα εξής στοιχεία: <div>Ο «Δρόμος των Λεόντων».<br /><br />Η διαδρομή αυτή, μήκους 260 μέτρων, είναι στρωμένη με ασύμμετρες πέτρινες πλάκες που έχουν κενά 5 εκατοστών μεταξύ τους, αναγκάζοντας τους επισκέπτες να περπατούν αργά και με σκυμμένο το κεφάλι ως ένδειξη σεβασμού.<br /><br />Πολλοί χρήστες στο X (πρώην Twitter) σχολίασαν χλευαστικά ότι ο 80χρονος Τραμπ προτίμησε να αποφύγει μια τέτοια σωματική δοκιμασία.<br /><br />Η επίσκεψη συνέπεσε με εκτενή δημοσιεύματα διεθνών μέσων, που σχολίαζαν αρνητικά τη φυσική κατάσταση του Αμερικανού προέδρου (αναφέροντας πρησμένους αστραγάλους και μώλωπες στα χέρια), αλλά και του 72χρονου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος εμφανίστηκε να περπατά με εμφανώς επιβραδυμένο ρυθμό.<br /><br />Τα σχόλια πήραν ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις όταν κυκλοφόρησε βίντεο από την τελετή υποδοχής στο αεροδρόμιο. Σε αυτό, ο Τραμπ εμφανίζεται στιγμιαία μπερδεμένος να χάνει το σημάδι του στο χαλί και να χρειάζεται την καθοδήγηση του Ερντογάν, γεγονός που ώθησε πολλούς Τούρκους χρήστες να συνδέσουν άμεσα την ακύρωση της επίσκεψης στο Μαυσωλείο με την απροθυμία του να περπατήσει σε ένα τόσο απαιτητικό μνημείο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Τραμπ αρνήθηκε να επισκεφθεί το Μαυσωλείο του Κεμάλ προκαλώντας οργή στους Κεμαλιστές.

Γιατί ο Ερντογάν το έκανε "γαργάρα" και έπιασε τον Τραμπ χεράκι-χεράκι ΟΝτόναλντ Τραμπ έγινε ο πρώτος πρόεδρος των ΗΠΑ που αρνήθηκ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΝΑΤΟ: Η Ουκρανία αποκτά νέο στρατηγικό ρόλο .Από αποδέκτης βοήθειας σε πυλώνα της Συμμαχίας.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/Zelensky-Trump-1-768x432.jpg" width="768" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Euractiv: Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα αναμένεται να αναβαθμίσει θεσμικά την Ουκρανία, αναγνωρίζοντάς την για πρώτη φορά ως «συνεισφέροντα στην ασφάλεια της Συμμαχίας», ενώ οι σύμμαχοι προετοιμάζουν νέο διετές πακέτο στρατιωτικής στήριξης ύψους 140 δισ. ευρώ.<br /><br />Η επερχόμενη Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα αναμένεται να σηματοδοτήσει μία από τις σημαντικότερες πολιτικές αναβαθμίσεις της Ουκρανίας από την έναρξη του πολέμου με τη Ρωσία. Σύμφωνα με πληροφορίες του Euractiv, οι 32 σύμμαχοι καταλήγουν σε μια νέα στρατηγική προσέγγιση, η οποία αντιμετωπίζει πλέον το Κίεβο όχι μόνο ως αποδέκτη δυτικής βοήθειας αλλά και ως ενεργό παράγοντα της συλλογικής ασφάλειας της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας.<br /><br />Η αλλαγή αυτή θα αποτυπωθεί στην τελική διακήρυξη της Συνόδου, όπου η Ουκρανία θα χαρακτηρίζεται για πρώτη φορά «contributor to NATO security», αναγνώριση που αντανακλά τόσο τη στρατιωτική εμπειρία της χώρας όσο και τη ραγδαία ανάπτυξη της αμυντικής της βιομηχανίας.<br />Πακέτο στρατιωτικής βοήθειας 140 δισ. ευρώ<br /><br />Παράλληλα με τη θεσμική αναβάθμιση, οι σύμμαχοι αναμένεται να δεσμευθούν για τη διάθεση 70 δισ. ευρώ σε στρατιωτική βοήθεια το 2026 και ακόμη 70 δισ. ευρώ το 2027, διαμορφώνοντας ένα διετές πλαίσιο χρηματοδότησης συνολικού ύψους 140 δισ. ευρώ.<br /><br />Οι διαπραγματεύσεις ολοκληρώθηκαν μετά από έντονες συζητήσεις, καθώς ορισμένες χώρες, μεταξύ αυτών η Ιταλία, εξέφρασαν επιφυλάξεις για μια πολυετή οικονομική δέσμευση, ενώ άλλα κράτη προτιμούσαν να μην προσδιοριστεί συγκεκριμένο χρηματοδοτικό ποσό.<br /><br />Τελικά, επικράτησε η γερμανική πρόταση, η οποία βασίστηκε στις επιχειρησιακές ανάγκες που παρουσίασε η ίδια η Ουκρανία στους συμμάχους στα τέλη του προηγούμενου έτους.<br />Η Ευρώπη αναλαμβάνει το βάρος<br /><br />Το νέο χρηματοδοτικό πλαίσιο αφορά ουσιαστικά 31 χώρες της Συμμαχίας, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αναστείλει την άμεση στρατιωτική χρηματοδότηση προς το Κίεβο μετά την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο.<br /><br />Στο συνολικό ποσό περιλαμβάνονται:τα 30 δισ. ευρώ που ήδη διαθέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω του προγράμματος Ukraine Support Loan,<br />ακόμη 30 δισ. ευρώ που προβλέπονται για το 2027,<br />καθώς και διμερείς δεσμεύσεις κρατών-μελών, όπως η Γερμανία, η οποία έχει ήδη ανακοινώσει στρατιωτική βοήθεια άνω των 11 δισ. ευρώ για το τρέχον έτος.<br /><br />Παρά τις δεσμεύσεις αυτές, διπλωματικές πηγές αναγνωρίζουν ότι θα απαιτηθούν πρόσθετες συνεισφορές ώστε να επιτευχθεί ο συνολικός στόχος. <div><br />Το μήνυμα προς τη Μόσχα<br /><br />Για το Κίεβο, η σημασία του νέου πακέτου δεν περιορίζεται στην οικονομική του διάσταση.<br /><br />Η επικεφαλής της ουκρανικής αποστολής στο ΝΑΤΟ, Alyona Gertmanchuk, δήλωσε στο Euractiv ότι, ακόμη κι αν η Ουκρανία δεν μπορεί να λάβει σήμερα επίσημες εγγυήσεις ασφαλείας, η πολυετής χρηματοδοτική δέσμευση των συμμάχων λειτουργεί ουσιαστικά ως έμμεση εγγύηση.<br /><br />Όπως σημείωσε, η σταθερή χρηματοδότηση θα επιτρέψει στην Ουκρανία να συνεχίσει να αμύνεται αποτελεσματικά και παράλληλα θα στείλει σαφές μήνυμα στον Βλαντίμιρ Πούτιν ότι η Δύση παραμένει αποφασισμένη να στηρίξει στρατιωτικά το Κίεβο για μεγάλο χρονικό διάστημα.<br />Προτεραιότητα η αεράμυνα<br /><br />Η ουκρανική πλευρά αναμένεται να ζητήσει επιπλέον ενίσχυση της αντιαεροπορικής της άμυνας, καθώς η Ρωσία αυξάνει τη χρήση βαλλιστικών πυραύλων.<br /><br />Το Κίεβο επιδιώκει νέες συνεισφορές στα προγράμματα PURL και JUMPSTART, μέσω των οποίων ευρωπαϊκές χώρες και ο Καναδάς χρηματοδοτούν την αγορά αμερικανικών οπλικών συστημάτων για την Ουκρανία.<br /><br />Ο Αμερικανός πρέσβης στο ΝΑΤΟ Matthew Whitaker χαρακτήρισε το πρόγραμμα PURL «μία πραγματική ιστορία επιτυχίας», επισημαίνοντας ότι έχουν ήδη διατεθεί περισσότερο από 6 δισ. δολάρια μέσω του συγκεκριμένου μηχανισμού.<br />Η Ουκρανία γίνεται παραγωγός άμυνας<br /><br />Ένα ακόμη στοιχείο που διαφοροποιεί τη φετινή Σύνοδο είναι η ανάδειξη της ουκρανικής αμυντικής βιομηχανίας ως στρατηγικού εταίρου της Συμμαχίας.<br /><br />Η εμπειρία που απέκτησε η Ουκρανία στον πόλεμο, ιδιαίτερα στην ανάπτυξη drones, ηλεκτρονικού πολέμου και καινοτόμων συστημάτων μάχης, έχει μετατρέψει το Κίεβο από απλό αποδέκτη εξοπλισμού σε παραγωγό τεχνογνωσίας.<br /><br />Στο πλαίσιο του NATO Defence Industries Forum, κυβερνήσεις και αμυντικές βιομηχανίες αναμένεται να υπογράψουν συμφωνίες, μνημόνια συνεργασίας και συμβόλαια αξίας δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ.<br /><br />Σύμφωνα με την ουκρανική αντιπροσωπεία, βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις για κοινή παραγωγή drones με 15 κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, αν και δεν αναμένεται να ολοκληρωθούν όλες οι συμφωνίες κατά τη διάρκεια της Συνόδου. </div><div><br />Νέα συνάντηση Ζελένσκι – Τραμπ<br /><br />Η Σύνοδος της Άγκυρας αναμένεται επίσης να αποτελέσει το σκηνικό για νέα συνάντηση μεταξύ του Βολοντίμιρ Ζελένσκι και του Ντόναλντ Τραμπ, λίγες μόλις εβδομάδες μετά την επαφή τους στο περιθώριο της Συνόδου της G7.<br /><br />Οι δύο ηγέτες είχαν ήδη τηλεφωνική επικοινωνία το Σαββατοκύριακο, ενώ ο Αμερικανός πρόεδρος είχε συνομιλήσει και με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν.<br /><br />Ο Ζελένσκι χαρακτήρισε τη συνομιλία του με τον Τραμπ «πολύ καλή», σημειώνοντας ότι συζήτησαν τις εξελίξεις στο μέτωπο, τις διπλωματικές πρωτοβουλίες και τις προοπτικές τερματισμού του πολέμου.<br />Το ΝΑΤΟ αλλάζει τη στρατηγική του απέναντι στην Ουκρανία<br /><br />Η αναγνώριση της Ουκρανίας ως «συνεισφέροντα στην ασφάλεια της Συμμαχίας» αποτελεί κάτι πολύ περισσότερο από μια συμβολική διατύπωση. Σηματοδοτεί τη μετάβαση από το μοντέλο της μονομερούς στρατιωτικής βοήθειας σε μια σχέση αμοιβαίας στρατηγικής αξίας.<br /><br />Το Κίεβο δεν αντιμετωπίζεται πλέον αποκλειστικά ως χώρα που χρειάζεται υποστήριξη, αλλά ως κράτος που παράγει τεχνολογία, επιχειρησιακή εμπειρία και αμυντική καινοτομία χρήσιμη για ολόκληρο το ΝΑΤΟ.<br /><br />Παράλληλα, η απόφαση των Ευρωπαίων συμμάχων να αναλάβουν μεγαλύτερο μέρος της χρηματοδότησης αντανακλά τη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται μετά την αλλαγή πολιτικής στην Ουάσιγκτον. Η ευρωπαϊκή άμυνα καλείται να αποκτήσει μεγαλύτερη αυτονομία, χωρίς όμως να διαρραγεί η διατλαντική συνοχή.<br /><br />Εάν οι αποφάσεις της Άγκυρας υλοποιηθούν, η Σύνοδος αυτή ενδέχεται να καταγραφεί ως το σημείο όπου η Ουκρανία έπαψε να θεωρείται απλώς εταίρος του ΝΑΤΟ και άρχισε να αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο μέρος της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφάλειας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΝΑΤΟ: Η Ουκρανία αποκτά νέο στρατηγικό ρόλο .Από αποδέκτης βοήθειας σε πυλώνα της Συμμαχίας.

Βασιλης Διαμαντακος Euractiv: Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα αναμένεται να αναβαθμίσει θεσμικά την Ουκρανία, αναγνωρίζοντάς την για ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παρακάμπτει ο Τραμπ το Κογκρέσο;

<img height="112" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/trump-erdogan-2-768x431.jpg" width="763" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα ξεκινά με επίκεντρο τις αμυντικές δαπάνες, όμως το πραγματικό γεωπολιτικό βάρος πέφτει στη συνάντηση Ντόναλντ Τραμπ – Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και στις πληροφορίες ότι ο Αμερικανός πρόεδρος αναζητά τρόπο να επαναφέρει την Τουρκία στο πρόγραμμα των F-35.<br /><br />Η 36η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ άρχισε σήμερα στην Άγκυρα, με την Τουρκία να φιλοξενεί για πρώτη φορά μετά από δύο δεκαετίες τους ηγέτες της Ατλαντικής Συμμαχίας σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία για την ευρωπαϊκή και παγκόσμια ασφάλεια.<br /><br />Στην επίσημη έναρξη των εργασιών, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν έδωσε το στίγμα των τουρκικών επιδιώξεων, υπογραμμίζοντας ότι η συλλογική άμυνα παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος του ΝΑΤΟ, αλλά πλέον η πραγματική ισχύς θα κρίνεται από τη βιομηχανική παραγωγή, την επιχειρησιακή ετοιμότητα και την αμυντική τεχνολογία.<br /><br />«Ο στόχος της Τουρκίας είναι μια πιο συνεκτική, πιο ικανή και πιο ανθεκτική Συμμαχία», δήλωσε χαρακτηριστικά, σε μια τοποθέτηση που ευθυγραμμίζεται με τη νέα στρατηγική κατεύθυνση που προωθεί πλέον το ΝΑΤΟ γύρω από την αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Στο επίκεντρο το 5% του ΑΕΠ<br /><br />Επισήμως, η Σύνοδος καλείται να εξετάσει την εφαρμογή της συμφωνίας που επιτεύχθηκε στη Χάγη για τη σταδιακή αύξηση των αμυντικών δαπανών στο 5% του ΑΕΠ έως το 2035.<br /><br />Η συζήτηση αφορά τόσο τις καθαρά στρατιωτικές δαπάνες όσο και τις επενδύσεις σε υποδομές, κυβερνοασφάλεια, αμυντική βιομηχανία και κρίσιμες τεχνολογίες, καθώς η Συμμαχία επιχειρεί να ενισχύσει συνολικά την αποτρεπτική της ικανότητα απέναντι στη Ρωσία και στις νέες γεωπολιτικές προκλήσεις.<br /><br /><div>Όλα τα βλέμματα στον Τραμπ</div><div><br />Παρότι η επίσημη ατζέντα είναι ιδιαίτερα διευρυμένη, το ενδιαφέρον όλων συγκεντρώνεται στην άφιξη του Ντόναλντ Τραμπ στην Άγκυρα.<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος συνοδεύεται από υψηλόβαθμη κυβερνητική αντιπροσωπεία, στην οποία συμμετέχουν ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, γεγονός που αποδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στις συνομιλίες με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Στην κορυφή της διμερούς ατζέντας βρίσκεται η αμυντική συνεργασία Ηνωμένων Πολιτειών και Τουρκίας, με επίκεντρο το ζήτημα της επανένταξης της Άγκυρας στο πρόγραμμα των μαχητικών πέμπτης γενιάς F-35.</div><div><br />Το δημοσίευμα των New York Times<br /><br />Νέα διάσταση στις συζητήσεις έδωσε δημοσίευμα των New York Times, σύμφωνα με το οποίο ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται διατεθειμένος να ανοίξει εκ νέου τον δρόμο για τη συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35.<br /><br />Το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι ο Αμερικανός πρόεδρος εξετάζει τρόπους ώστε να ξεπεράσει τα νομικά εμπόδια που έχουν δημιουργηθεί μετά την επιβολή των κυρώσεων CAATSA εξαιτίας της αγοράς των ρωσικών πυραύλων S-400.<br /><br />Ωστόσο, σύμφωνα με την ίδια πηγή, εντός της αμερικανικής κυβέρνησης υπάρχουν σοβαρές επιφυλάξεις για το κατά πόσο μπορεί να παρακαμφθεί το Κογκρέσο και το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο.<br /><br />Οι πληροφορίες κάνουν λόγο ακόμη και για πιθανή αξιοποίηση ανταλλαγής επιστολών ή άλλων διοικητικών διαδικασιών που θα μπορούσαν να επιτρέψουν πολιτικούς ελιγμούς, χωρίς όμως να είναι σαφές εάν μια τέτοια επιλογή θα άντεχε σε θεσμικό ή νομικό επίπεδο. </div><div><br />Η θέση της Άγκυρας<br /><br />Ο Χακάν Φιντάν εμφανίστηκε αισιόδοξος για την πορεία των συνομιλιών.<br /><br />«Για τον κ. Τραμπ είναι απλώς θέμα εμπιστοσύνης και φιλίας», δήλωσε, προσθέτοντας ότι η Τουρκία επιθυμεί να αξιοποιήσει αυτή τη σχέση «προς όφελος ολόκληρης της οικογένειας του ΝΑΤΟ».<br /><br />Η τοποθέτηση αυτή ενισχύει την εικόνα ότι η Άγκυρα θεωρεί πως η προσωπική σχέση μεταξύ των δύο ηγετών μπορεί να αποτελέσει σημαντικό παράγοντα στις αποφάσεις της Ουάσιγκτον.<br />Οι θεσμικοί περιορισμοί<br /><br />Παρά τις πολιτικές προθέσεις που αποδίδονται στον Ντόναλντ Τραμπ, η επανένταξη της Τουρκίας δεν αποτελεί απλή εκτελεστική απόφαση.<br /><br />Η εφαρμογή των κυρώσεων CAATSA και ο αποκλεισμός της Άγκυρας από το πρόγραμμα των F-35 βασίζονται σε νομοθετικές προβλέψεις που περιορίζουν σημαντικά τα περιθώρια μονομερούς παρέμβασης του Λευκού Οίκου.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και εάν υπάρξει πολιτική βούληση, η διαδικασία παραμένει σύνθετη και ενδέχεται να απαιτήσει συνεργασία ή ανοχή του αμερικανικού Κογκρέσου.<br />Οι επιπτώσεις για την περιοχή<br /><br />Η πιθανότητα επαναπροσέγγισης Ουάσιγκτον–Άγκυρας παρακολουθείται με ιδιαίτερη προσοχή από όλες τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Για την Ελλάδα, το ζήτημα των F-35 δεν αποτελεί μόνο εξοπλιστικό θέμα, αλλά μέρος της συνολικής ισορροπίας αποτροπής στην περιοχή.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Αθήνα επισημαίνει ότι η ελληνική συμμετοχή στο πρόγραμμα των F-35, η αναβάθμιση των F-16 Viper και η συνολική ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων αποτελούν στρατηγικές επιλογές που έχουν ήδη δρομολογηθεί ανεξάρτητα από τις εξελίξεις στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Η Σύνοδος της Άγκυρας εξελίσσεται σε κάτι περισσότερο από μια συζήτηση για τις αμυντικές δαπάνες του ΝΑΤΟ. Η πραγματική γεωπολιτική δοκιμασία αφορά το κατά πόσο η κυβέρνηση Τραμπ θα επιχειρήσει να αναδιαμορφώσει τις σχέσεις με την Τουρκία, ακόμη και απέναντι στους περιορισμούς του αμερικανικού θεσμικού πλαισίου. Το ερώτημα δεν είναι μόνο αν ο Λευκός Οίκος επιθυμεί την επιστροφή της Άγκυρας στο πρόγραμμα των F-35, αλλά εάν διαθέτει τα πολιτικά και νομικά εργαλεία για να το πετύχει. Οι αποφάσεις που θα ληφθούν τις επόμενες ημέρες ενδέχεται να επηρεάσουν όχι μόνο τη συνοχή της Συμμαχίας, αλλά και τις ισορροπίες ασφαλείας σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Παρακάμπτει ο Τραμπ το Κογκρέσο;

Βασιλης Διαμαντακος Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα ξεκινά με επίκεντρο τις αμυντικές δαπάνες, όμως το πραγματικό γεωπολιτικό βάρος πέφτει στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα 5 ψέματα του Ντόναλντ Τραμπ στη συνάντησή του με τον Ταγίπ Ερντογάν στην Άγκυρα.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/TRUMP-ERDOGAN-scaled-1.jpg"><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/TRUMP-ERDOGAN-scaled-1-1068x712.jpg" /></a><br /><br /><div>Μια σειρά από ανακριβείς και ψευδείς ισχυρισμούς που αφορούν τη Γροιλανδία, την αμερικανική οικονομία αλλά και τα δικά του διεθνή επιτεύγματα εξαπέλυσε ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου στο Λευκό Παλάτι της Άγκυρας, στο πλαίσιο της συνάντησής του με τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν πριν από τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ.<br /><br />Σύμφωνα με αναλυτικό δημοσίευμα του CNN, το οποίο προχώρησε σε λεπτομερή έλεγχο των γεγονότων (fact-check), ο Τραμπ επανέφερε στο προσκήνιο θεωρίες και στοιχεία που έχουν καταρριφθεί επανειλημμένα από ανεξάρτητους φορείς και ξένες κυβερνήσεις.</div><div><br />1. Το αφήγημα για τη «ρωσοκινεζική περικύκλωση» της Γροιλανδίας<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος ζήτησε εκ νέου να τεθεί υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ το ημιαυτόνομο δανικό έδαφος της Γροιλανδίας, ισχυριζόμενος ότι το νησί «περιβάλλεται από πλοία της Κίνας και ρωσικά πλοία».<br /><br />Η πραγματικότητα, ωστόσο, τον διαψεύδει:<br />Η θέση του δανικού στρατού: Ο διοικητής των αρκτικών δυνάμεων της Δανίας ξεκαθάρισε πρόσφατα ότι δεν παρατηρείται καμία κινεζική ή ρωσική ναυτική δραστηριότητα περιμετρικά της Γροιλανδίας.<br /><br />Οι ειδικοί επιστήμονες: Η P. Whitney Lackenbauer, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Trent του Καναδά και ειδικός σε θέματα ασφάλειας της Αρκτικής, χαρακτήρισε τον ισχυρισμό «εντελώς επινοημένο». Ακόμη κι αν υπάρχουν απόρρητες αναφορές για μεμονωμένη δραστηριότητα, η χρήση του όρου «περικυκλωμένη» στερείται κάθε σοβαρής βάσης.</div><div><br />2. Ο ισχυρισμός για τη διευθέτηση «οκτώ πολέμων»<br />Επαναλαμβάνοντας ένα από τα πιο γνωστά του αφηγήματα στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, ο Τραμπ δήλωσε: «Ξέρετε, διευθέτησα οκτώ πολέμους».<br /><br />Σύμφωνα με το CNN, ο συγκεκριμένος κατάλογος κρίνεται ως εξαιρετικά ελαττωματικός:<br /><br />Περιλαμβάνει διπλωματικές κρίσεις που δεν υπήρξαν ποτέ ενεργοί πόλεμοι (π.χ. Αίγυπτος-Αιθιοπία, Σερβία-Κοσσυφοπέδιο).<br /><br />Περιλαμβάνει συγκρούσεις που συνεχίζονται κανονικά, όπως αυτή μεταξύ Ρουάντας και Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό.<br /><br />Αναφέρεται στον πόλεμο στη Γάζα (όπου το Ισραήλ συνεχίζει τις επιχειρήσεις του) καθώς και στη σύντομη σύγκρουση Ισραήλ-Ιράν του 2025, παραβλέποντας το γεγονός ότι οι δύο χώρες ενεπλάκησαν σε νέο γύρο εχθροπραξιών το 2026.</div><div><br />3. Η «υπερβολή» για τη στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία<br /><br />Ο Τραμπ έστρεψε τα βέλη του και κατά του προκατόχου του, Τζο Μπάιντεν, υποστηρίζοντας ότι χορήγησε στην Ουκρανία «εξοπλισμό αξίας εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων».<br /><br />Τα επίσημα οικονομικά στοιχεία δείχνουν σημαντική απόκλιση:<br /><br />Τύπος Βοήθειας των ΗΠΑ προς την Ουκρανία (Ιαν. 2022 – Απρ. 2026) Πραγματικό Ποσό (Βάσει Ινστιτούτου Κιέλου)Καθαρή Στρατιωτική Βοήθεια ~74 δισεκατομμύρια δολάρια<br />Συνολική Βοήθεια (Μαζί με οικονομική και ανθρωπιστική) ~132 δισεκατομμύρια δολάρια<br />Συμπέρασμα: Το ποσό απέχει σημαντικά από τα «εκατοντάδες δισεκατομμύρια» μόνο σε εξοπλισμό που επικαλέστηκε ο Αμερικανός πρόεδρος.<br /><br />4. Επενδύσεις-«μαμούθ» 19,2 τρισεκατομμυρίων που δεν υπάρχουν<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ υποστήριξε ότι κατά τους πρώτους 12 έως 18 μήνες της νέας του θητείας, έχουν επενδυθεί 19,2 τρισεκατομμύρια δολάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Ωστόσο, η έρευνα των δεδομένων αποκαλύπτει τα εξής:<br /><br />Ο ίδιος ο ιστότοπος του Λευκού Οίκου κάνει λόγο για 10,6 τρισεκατομμύρια, νούμερο που επίσης θεωρείται διογκωμένο, καθώς προσμετρά αόριστες μελλοντικές δεσμεύσεις, διμερείς οικονομικές ανταλλαγές και όχι πραγματικές εγχώριες επενδύσεις.<br /><br />Σύμφωνα με τα επίσημα ομοσπονδιακά στοιχεία, οι νέες Άμεσες Ξένες Επενδύσεις στις ΗΠΑ για το προηγούμενο έτος (2025) ανήλθαν σε περίπου 232 δισεκατομμύρια δολάρια.</div><div><br />5. Το αφήγημα των στημένων εκλογών<br /><br />Τέλος, ο Αμερικανός πρόεδρος έκλεισε τις δηλώσεις του επαναλαμβάνοντας τον πάγιο ισχυρισμό του ότι οι εκλογές του 2020 ήταν «στημένες», ένα αφήγημα που έχει καταρριφθεί οριστικά από δεκάδες δικαστικές αποφάσεις και επίσημους ελέγχους, επιβεβαιώνοντας ότι η τότε εκλογική του ήττα από τον Τζο Μπάιντεν ήταν απόλυτα νόμιμη.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα 5 ψέματα του Ντόναλντ Τραμπ στη συνάντησή του με τον Ταγίπ Ερντογάν στην Άγκυρα.

Μια σειρά από ανακριβείς και ψευδείς ισχυρισμούς που αφορούν τη Γροιλανδία, την αμερικανική οικονομία αλλά και τα δικά του διεθνή επιτεύγματ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τραμπ χαϊδεύει τα αυτιά του Ερντογάν, αλλά ξέρει πως δεν μπορεί να του δώσει “F.35”. Ποιοι είναι οι λόγοι.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/trump-erdogan-1.jpg"><img height="97" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/trump-erdogan-1-1068x517.jpg" width="767" /></a><br /><br />Του <b>Θοδωρή Καλούδη</b><br />Μπορεί η Άγκυρα να ελπίζει σήμερα σε αλλαγή στάσης των ΗΠΑ στο θέμα των F-35; Πιστεύουμε πως όχι. Η ελπίδα πεθαίνει βέβαια τελευταία. Αλλά πίσω από τα φιλικά ανοίγματα του Ντόναλντ Τραμπ προς τον Ταγίπ Ερντογάν δεν βρίσκεται, μια οριστική αλλαγή αμερικανικής πολιτικής. Βρίσκεται περισσότερο μια προσπάθεια πολιτικής επαναπροσέγγισης της Τουρκίας. Πρόκειται όμως για μια πολιτική προσπάθεια χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο για την Άγκυρα, αφού δεν έχουν αρθεί τα πραγματικά θεσμικά εμπόδια που οδήγησαν στην αποπομπή της από το πρόγραμμα των F-35 και στην επιβολή των κυρώσεων CAATSA.<br /><br />Ο Τραμπ μπορεί να θέλει να ανοίξει ξανά τον δίαυλο με την Άγκυρα. Δεν μπορεί όμως να αγνοήσει εύκολα το Κογκρέσο, τους αμερικανικούς νόμους και το βαθύ έλλειμμα εμπιστοσύνης που έχει δημιουργήσει η υπόθεση των S-400. Με άλλα λόγια, η πόρτα μπορεί να μισανοίγει πολιτικά, αλλά θεσμικά παραμένει βαριά κλειδωμένη.<div><br />Νομικά και κοινοβουλευτικά εμπόδια<br /><br />Θυμίζουμε πως η Τουρκία αποκλείστηκε από τα F-35 μετά την αγορά των ρωσικών S-400 και οι κυρώσεις CAATSA επιβλήθηκαν το 2020. Σήμερα ο Τραμπ λέει ότι επιδιώκει να άρει τις κυρώσεις και πως θα εξετάσει την επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα, αλλά ακόμη και ο ίδιος αναγνωρίζει ότι υπάρχουν νομικά και κοινοβουλευτικά εμπόδια.<br /><br />Το κρίσιμο σημείο είναι το Section 1245 του αμυντικού νόμου FY2020 NDAA, που απαγορεύει τη μεταφορά F-35 στην Τουρκία όσο αυτή διατηρεί τους S-400. Δηλαδή δεν αρκεί μια προεδρική χειρονομία. Χρειάζεται πειστική λύση στο θέμα των S-400: απομάκρυνση, μεταβίβαση, καταστροφή ή κάποια άλλη φόρμουλα που το Κογκρέσο θα δεχθεί ως πραγματική άρση του κινδύνου.<br /><br />Ο Τραμπ (δείχνει ότι) θέλει αλλά (ξέρει ότι) δεν μπορεί<br /><br />Δεν είναι μόνο το Κογκρέσο. Είναι και οι κύριοι διαμορφωτές της κοινής γνώμης και τα ισχυρά λόμπυς που αντιτίθενται στην εξέλιξη που πιθανότατα θα ήθελε ο Αμερικανός πρόεδρος. Τα αμερικανικά think tanks που ασχολούνται με το θέμα είναι σε μεγάλο βαθμό αρνητικά:<br /><br />Το Foundation for Defense of Democracies (FDD) που εκφράζει ένα σημαντικό τμήμα του αμερικανικού στρατηγικού κατεστημένου, υποστηρίζει ότι η επαναφορά της Τουρκίας στα F-35 θα προσέκρουε τόσο στο CAATSA όσο και στο Section 1245, όσο η Άγκυρα εξακολουθεί να «κατέχει» τους S-400. Επιμένει επίσης πως ακόμη και αν απομακρυνθούν οι S-400, η Τουρκία δεν πρέπει να επανενταχθεί αυτόματα, διότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο τεχνικό αλλά βαθιά στρατηγικό.<br /><br />Το Jewish Institute for National Security of America (JINSA), ένα από τα παλαιότερα και πιο επιδραστικά αμερικανικά think tanks στον χώρο της άμυνας και της στρατηγικής, πάει ακόμη πιο πέρα: λέει ότι ακόμη και αν φύγουν οι S-400, αυτό πρέπει να θεωρηθεί αφετηρία νέας αξιολόγησης. Για το JINSA, το πρόβλημα δεν είναι πλέον οι πύραυλοι αλλά η εμπιστοσύνη: Μετά από χρόνια συγκρούσεων για τους S-400,τις σχέσεις με τη Ρωσία, τη στάση απέναντι στη Hamas, τις επιχειρήσεις στη Συρία, τις εντάσεις με την Ελλάδα και την Κύπρο,η Τουρκία αντιμετωπίζεται πλέον ως δύσκολος σύμμαχος, όχι ως αυτονόητος στρατηγικός εταίρος.<br />Οι κανόνες της γεωοικονομίας<br /><br />Υπάρχει και ένα βαθύτερο ζήτημα: Η γεωπολιτική δίνει τη σκυτάλη στη γεωοικονομία. Στο πλαίσιο αυτό, οι συμμαχίες καλούνται να καλύψουν τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Και στην περιοχή μας οι επιλογές των ΗΠΑ έχουν κριθεί: Οι ενεργειακές υποδομές της Μέσης Ανατολής και οι μελλοντικοί άξονες μεταφοράς ενέργειας στην Ευρώπη προστατεύονται από το στόλο F-35 του Ισραήλ και αργότερα της Σαουδικής Αραβίας και της Ελλάδας. Η Τουρκία έμεινε έξω από το ενεργειακό “παιχνίδι” και έξω από τους σχεδιαζόμενους άξονες μεταφοράς ενέργειας και αγαθών από την Ινδία και τη Μέση Ανατολή έως την Ευρώπη. Θα μείνει καθ’ όλες τις ενδείξεις και έξω από την προστασία τους – συνεπώς χωρίς F-35.<br /><br />Άρα, η αλήθεια πίσω από τις φιλοφρονήσεις Τραμπ προς Ερντογάν είναι διπλή: ο Τραμπ θέλει να ξαναφέρει την Τουρκία πιο κοντά στη Δύση και να επιβραβεύσει τον Ερντογάν γεωπολιτικά. Όμως η Ουάσιγκτον δεν είναι μόνο Λευκός Οίκος. Είναι και Κογκρέσο, νόμοι, Πεντάγωνο, Ισραήλ, ελληνικό και αρμενικό λόμπι, και ένα βαθύ διακομματικό έλλειμμα εμπιστοσύνης προς την Άγκυρα. Και βεβαίως η γεωοικονομία που ορίζει τις νέες συμμαχίες.<br /><br />Ο Τραμπ μπορεί να θέλει να ανοίξει την πόρτα στον Ερντογάν. Ακόμα κι έτσι, ο τούρκος πρόεδρος δεν μπορεί όμως να την περάσει.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Τραμπ χαϊδεύει τα αυτιά του Ερντογάν, αλλά ξέρει πως δεν μπορεί να του δώσει “F.35”. Ποιοι είναι οι λόγοι.

Του Θοδωρή Καλούδη Μπορεί η Άγκυρα να ελπίζει σήμερα σε αλλαγή στάσης των ΗΠΑ στο θέμα των F-35; Πιστεύουμε πως όχι. Η ελπίδα πεθαίνει βέβαι...

Διαβάστε την συνέχεια