Το Ισραήλ ετοιμάζεται να βγάλει τα F-16 της Τουρκίας από την πρίζα – Τι αναφέρει κορυφαίος αξιωματούχος.

<img height="133" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/b3899cd352e9a9ba196dc69559e2ee40_XL.jpg?v=2" width="729" /><br /><br /><div>H πληροφορία που έρχεται στο φως της δημοσιότητας αφορά τον ίδιο τον πυρήνα της συμπεριφοράς της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο και της αεροπορικής ισχύος της<br /><br />Αυτό που μέχρι πρόσφατα αντιμετωπιζόταν ως σενάριο ή υπαινιγμός, αρχίζει να αποκτά περίγραμμα και επιχειρησιακή βαρύτητα…<br />Εν προκειμένω η πληροφορία που έρχεται στο φως της δημοσιότητας αφορά τον ίδιο τον πυρήνα της συμπεριφοράς της Τουρκίας και της αεροπορικής ισχύος της.<br />Σύμφωνα με τον κορυφαίο αξιωματούχο, Shay Gal, διευθυντή εξωτερικών σχέσεων της Israel Aerospace Industries (IAI), το Ισραήλ προετοιμάζει κινήσεις που θα μπορούσαν να στερήσουν από τα τουρκικά F-16 την επιχειρησιακή τους βιωσιμότητα, όχι μέσω σύγκρουσης, αλλά μέσω των μηχανισμών που καθορίζουν ποιος μπορεί να πετά και υπό ποιους όρους.<br />Και αν επιβεβαιωθεί, πρόκειται για εξέλιξη που υπερβαίνει κατά πολύ το διμερές επίπεδο.<br />Αγγίζει τις Ηνωμένες Πολιτείες, το ΝΑΤΟ και την ίδια τη λογική των συμμαχιών, φέρνοντας στο προσκήνιο ένα αμείλικτο ερώτημα: ποια είναι σήμερα τα πραγματικά όρια της ανοχής απέναντι στην κατάχρηση ισχύος.<br />Και κυρίως, ποιος είναι έτοιμος να τα επιβάλει.</div><div><br />Σύμφωνα με τον Shay Gal, επί δεκαετίες το F-16 λειτουργούσε ως σύμβολο της αμερικανικής τεχνολογικής υπεροχής και της πειθαρχίας στις αρχές του ΝΑΤΟ, όμως, όπως σημειώνει, αυτή η παραδοχή κατέρρευσε όταν τουρκικά F-16 αμερικανικής προέλευσης επιχειρούσαν στη Σομαλία υπό το πρόσχημα της «αντιτρομοκρατίας».<br />Κατά την εκτίμησή του, το γεγονός αυτό συνιστά δοκιμασία επιβολής κανόνων, καθώς το πραγματικό ζήτημα δεν αφορά πλέον την προμήθεια οπλικών συστημάτων αλλά το επιχειρησιακό δόγμα και το κατά πόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους εξακολουθούν να επιβάλλουν τους όρους χρήσης της δικής τους αεροπορικής ισχύος ή αν αυτοί έχουν απομείνει τυπικοί, χωρίς συνέπειες για την Άγκυρα.<br />Ο Gal θεωρεί ότι ο χρονισμός των εξελίξεων ήταν σκόπιμος, συνδέοντάς τον με τη διατάραξη της ισορροπίας στο Κέρας της Αφρικής μετά την αναγνώριση της Σομαλιλάνδης από το Ισραήλ.<br />Υπενθυμίζει ότι η τουρκική ηγεσία αντέδρασε άμεσα σε διπλωματικό επίπεδο και ότι η ανάπτυξη μαχητικών αεροσκαφών αποτέλεσε το επιχειρησιακό υπόβαθρο αυτής της αντίδρασης, με αποδέκτες όχι μόνο τη Σομαλιλάνδη αλλά και την Ουάσιγκτον.<br />Για τον ίδιο λόγο, εκτιμά ότι το ζήτημα των F-16 είναι βαθύτερο από εκείνο των S-400, καθώς δεν πρόκειται για μια μεμονωμένη συναλλαγή αλλά για επιχειρησιακό δόγμα στραμμένο εναντίον συμμάχων.<br /><br />Ελλάδα – Κύπρος – Αιγαίο<br /><br />Αναφερόμενος στο Αιγαίο, επισημαίνει ότι η χρήση αεροπορικής ισχύος έχει κανονικοποιηθεί, με επανειλημμένες και τεκμηριωμένες παραβιάσεις του ελληνικού και κυπριακού εναέριου χώρου από τουρκικά στρατιωτικά αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένων F-16.<br />Τονίζει ότι δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά ή για διαφωνία περί ναυτικών μιλίων, αλλά για συστηματική διάβρωση της εναέριας κυριαρχίας κρατών-μελών του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης από άλλο κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ, με τη χρήση μέσων που συντηρούνται από τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br />Υπογραμμίζει μάλιστα ότι η κλίμακα των παραβιάσεων αποτελεί προειδοποίηση, συγκρίνοντάς τες με τον περιορισμένο αριθμό ρωσικών παραβιάσεων κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Ουκρανία.<br />Για την Κύπρο, ο Gal σημειώνει ότι η Τουρκία δεν αμφισβητεί απλώς πολιτικές θέσεις αλλά τον ίδιο τον χάρτη, μέσω επανειλημμένων εισόδων στον κυπριακό εναέριο χώρο και επιχειρήσεων από το κατεχόμενο βόρειο τμήμα, γεγονός που, όπως λέει, συνιστά επιβολή κυριαρχίας δια της βίας από έδαφος που τα Ηνωμένα Έθνη αναγνωρίζουν ως κατεχόμενο.<br />Κατά την άποψή του, τα περιστατικά αυτά δεν είναι επεισοδιακά αλλά αποτελούν διαρκή εναέρια εξαναγκαστική πίεση, καταγεγραμμένη στα αρχεία του ΟΗΕ.<br />Επεκτείνοντας την ανάλυσή του, αναφέρει ότι τα ίδια αεροσκάφη χρησιμοποιούνται και στην εξαναγκαστική εκστρατεία κατά κουρδικών κοινοτήτων στη βόρεια Συρία και το βόρειο Ιράκ, καθώς και στο εσωτερικό της Τουρκίας, όπου, όπως υποστηρίζει, η γραμμή μεταξύ αντιτρομοκρατίας και συλλογικής τιμωρίας θολώνει.<br />Κατά την εκτίμησή του, πρόκειται για χρήση αεροπορικής ισχύος με σκοπό την πειθάρχηση πληθυσμών και την αντικατάσταση του δικαίου με τη βία.<br />Ο Gal εντάσσει στο ίδιο μοτίβο και τη Λιβύη, επισημαίνοντας ότι η τουρκική παρέμβαση βασίστηκε σε αμφισβητούμενες συμφωνίες και συνοδεύτηκε από παραβιάσεις του εμπάργκο όπλων, όπως έχουν καταγραφεί από τον ΟΗΕ και ευρωπαϊκές αποστολές.<br />Θεωρεί ότι η Σομαλία αποτελεί την ολοκλήρωση αυτής της καμπύλης, καθώς εκεί η Τουρκία έχει οικοδομήσει ένα πλέγμα στρατιωτικής παρουσίας, πολιτικής επιρροής και οικονομικών φιλοδοξιών, με τα F-16 να λειτουργούν ως το ορατό άκρο ενός ευρύτερου εγχειρήματος.<br />Κατά την άποψή του, η αποτυχία έγκειται στη δυτική επιβολή, αφού η παρακολούθηση τελικής χρήσης ελέγχει την κατοχή και όχι την επιχειρησιακή χρήση, αφήνοντας την κατάχρηση πολιτικά ακάλυπτη και ατιμώρητη.<br />Υπενθυμίζει το προηγούμενο του Πακιστάν, όπου η Ουάσιγκτον χρησιμοποίησε τη συντήρηση, τις αναβαθμίσεις και την πρόσβαση ως μοχλούς επιβολής, για να τονίσει ότι η μόχλευση δεν τελειώνει με την παράδοση.<br /><br />Νομική τεκμηρίωση<br /><br />Η επιβολή της τελικής χρήσης δεν περιορίστηκε σε τυπικούς όρους, αλλά εφαρμόστηκε έμπρακτα μέσω της συντήρησης, των αναβαθμίσεων και της πρόσβασης στα συστήματα.<br />Το αποτέλεσμα, όπως τονίζεται, είναι ένα παράδοξο συμμαχίας που αγγίζει τα όρια της αυτοϋπονόμευσης: τα ίδια τουρκικά F-16 υπερασπίζονται τον εναέριο χώρο του ΝΑΤΟ στη Ρουμανία και την Εσθονία, ενώ παράλληλα η συνολική αεροπορική στάση της Τουρκίας αντιμετωπίζει την ελληνική και την κυπριακή κυριαρχία ως διαπραγματεύσιμη.<br />Πρόκειται για τα ίδια αεροσκάφη, τα ίδια πληρώματα και την ίδια υποστήριξη, με άμυνα στην ανατολή και εξαναγκασμό στον Νότο.<br />Υπογραμμίζεται ακόμη ότι νομικά δεν υφίσταται καμία ασάφεια, καθώς οι αμερικανικές μεταβιβάσεις οπλικών συστημάτων δεσμεύονται από συγκεκριμένο σκοπό.<br />Τα αμυντικά μέσα παρέχονται για εσωτερική ασφάλεια, νόμιμη αυτοάμυνα και συλλογική ασφάλεια, βάσει δεσμευτικών συμφωνιών FMS, με την τελική χρήση να αποτελεί ρητό όρο.<br />Όταν F-16 αμερικανικής προέλευσης χρησιμοποιούνται για υπερπτήσεις, συστηματική πίεση και εκφοβισμό εταίρων, εκτιμάται ότι αυτό υπερβαίνει τη διπλωματία και συνιστά πρόκληση προς τα ίδια τα θεμέλια του αμερικανικού καθεστώτος μεταβίβασης όπλων.<br />Στο ίδιο πλαίσιο σημειώνεται ότι η Ουάσιγκτον διαθέτει σαφή εργαλεία, καθώς η υποστήριξη μπορεί να τεθεί υπό όρους ή και να ανασταλεί, συμπεριλαμβανομένων αναβαθμίσεων, λογισμικού αποστολών και συνολικής υποστήριξης.<br />Υπενθυμίζεται ότι το Κογκρέσο έχει ήδη δοκιμάσει αυτούς τους μοχλούς, μεταξύ άλλων και στο πλαίσιο των σχέσεων Τουρκίας – Ελλάδας, γεγονός που, κατά την άποψη αυτή, καθιστά αβάσιμο τον ισχυρισμό ότι η μόχλευση εξαντλείται με την παράδοση των οπλικών συστημάτων.<br />Τονίζεται επίσης ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να θεωρείται απλός παρατηρητής, καθώς δεν πρόκειται για διμερή διαμάχη.<br />Ο ελληνικός και ο κυπριακός εναέριος χώρος περιγράφονται ως το εξωτερικό εναέριο σύνορο της Ευρώπης και ταυτόχρονα ως επιχειρησιακός χώρος του ΝΑΤΟ.<br />Η ασάφεια, όπως επισημαίνεται, είναι το νόμισμα που εκμεταλλεύεται η Άγκυρα, και η άρση της αποδίδεται ως ευρωπαϊκή ευθύνη.<br /><br />F-35<br /><br />Σε ό,τι αφορά το ζήτημα των F-35, ο Shay Gal επισημαίνει ότι επανέρχεται ένα γνώριμο αντανακλαστικό: η επίλυση του θέματος των S-400 και η διατήρηση της Τουρκίας αγκυρωμένης στη Δύση.<br />Κατά την εκτίμηση αυτή, το αντανακλαστικό θεωρείται λανθασμένο, καθώς οι S-400 αντιμετωπίζονται ως σύμπτωμα και όχι ως η ρίζα του προβλήματος, το οποίο εντοπίζεται στο επιχειρησιακό δόγμα.<br />Υποστηρίζεται ότι ο μελλοντικός τουρκικός στόλος stealth δεν προορίζεται για αντιπαράθεση με τη Ρωσία ή το Ιράν, με τα οποία η Άγκυρα διατηρεί λειτουργικές διευθετήσεις μέσω ενέργειας, εμπορίου, Συρίας και της διαδικασίας της Αστάνα, αλλά για την άσκηση πίεσης πάνω από την Ελλάδα και την Κύπρο, εναντίον άλλων εταίρων των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ανατολική Μεσόγειο και ρητά εναντίον του Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένου του συριακού εναέριου χώρου και της Ανατολικής Μεσογείου.<br />Τονίζεται ότι το Ισραήλ αναγνωρίζει αυτό το μοτίβο και ότι η Ελλάδα ζει ήδη υπό τις συνέπειές του.<br />Με αυτή την πορεία, εκτιμάται ότι μια τέτοια σύγκρουση τείνει να εκλαμβάνεται περισσότερο ως ζήτημα χρονισμού παρά ως ενδεχόμενο, με την Ιερουσαλήμ να προσαρμόζει αναλόγως τη στάση της.<br />Το Μογκαντίσου χαρακτηρίζεται ως το αποδεικτικό σημείο αυτής της εξέλιξης, καθώς η δυτική σιωπή φέρεται να έχει μετατραπεί σε επιχειρησιακή ικανότητα.<br />Κατά συνέπεια, υποστηρίζεται ότι το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι πλέον η πρόσβαση στα F-35, αλλά το πόσο γρήγορα τα τουρκικά F-16 θα στερηθούν την επιχειρησιακή τους βιωσιμότητα, με τις σχετικές προετοιμασίες να βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη.<br />Καταληκτικά, διατυπώνεται η άποψη ότι η ιστορία των F-16 αποτελεί στην πραγματικότητα την ουσιαστική ιστορία των F-35, καθώς δοκιμάζει αν οι κανόνες εξακολουθούν να ισχύουν όταν η επιβολή τους είναι πολιτικά άβολη, αν η συμμαχία σημαίνει κοινή άμυνα ή απλώς κοινή εφοδιαστική, και αν η κυριαρχία παραμένει αρχή ή μετατρέπεται σε διαπραγματευτικό χαρτί.<br />Όσοι, τέλος, κατανοούν τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί στην πράξη η Ουάσιγκτον, εκτιμάται ότι γνωρίζουν πως η κρίση αυτή δεν θα κριθεί σε προεδρικές τηλεφωνικές συνομιλίες, αλλά σε όλο το φάσμα του Κογκρέσου, του Πενταγώνου, του State Department και της αλυσίδας υποστήριξης, με την Αθήνα και την Ιερουσαλήμ να βρίσκονται ήδη παρούσες.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ισραήλ ετοιμάζεται να βγάλει τα F-16 της Τουρκίας από την πρίζα – Τι αναφέρει κορυφαίος αξιωματούχος.

H πληροφορία που έρχεται στο φως της δημοσιότητας αφορά τον ίδιο τον πυρήνα της συμπεριφοράς της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο...

Διαβάστε την συνέχεια

Χάος και αίμα στη Λιβύη - Παγίδα θανάτου στον γιο του Gaddafi, Saif al-Islam, 4 οι δολοφόνοι. «Πολλοί τον ήθελαν νεκρό».

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/c9ad88d15d50a0858484854e8b6a6c97_XL.jpg?v=2" width="724" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η δολοφονία του Saif al-Islam δημιουργεί ένα προηγούμενο που θα επηρεάσει τις σχέσεις μεταξύ διαφόρων ομάδων της λιβυκής κοινωνίας για πολλά χρόνια - Δεν θα είναι η τελευταία...</span></h3>Σε μια παρατεταμένη περίοδο αστάθειας και … χάους αναμένεται να εισέλθει η πολιτική ζωή στη Λιβύη ύστερα από τη δολοφονία του Saif al-Islam Gaddafi, του πιο προβεβλημένου γιου του άλλοτε Λίβυου ηγέτη Muammar Gaddafi.<br />Όπως επιβεβαίωσε η Γενική Εισαγγελία της Λιβύης, ο θάνατος του Saif al-Islam επήλθε από τραύματα κατόπιν πυροβολισμών και ενώ βρισκόταν στον κήπο του σπιτιού του στην πόλη Zintan.<br />«Διαπιστώθηκε ότι το θύμα πυροβολήθηκε μέχρι θανάτου» ανακοίνωσε η Γενική Εισαγγελία, αναφέροντας πως οι αρχές επιβολής του νόμου εργάζονται για τον εντοπισμό των υπόπτων που εμπλέκονται στη δολοφονία.<br /><br />Παγίδα θανάτου από 4 δράστες<br /><br />Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, ο 53χρονος Saif δολοφονήθηκε χθες Τρίτη 3 Φεβρουαρίου στη δυτική λιβυκή πόλη Zintan που βρίσκεται περίπου 136 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Τρίπολης.<br />Ο δικηγόρος του εκλιπόντος επιβεβαίωσε ότι δολοφονήθηκε.<br />Σύμφωνα με πηγές του τηλεοπτικού δικτύου Al Hadath, που πρόσκεινται στην οικογένεια Gaddafi, ο Saif al-Islam τραυματίστηκε θανάσιμα από πύρα που δέχθηκε ενώ βρισκόταν σε κήπο δίπλα στην κατοικία του<br />Στην παγίδα θανάτου συμμετείχαν τέσσερις μασκοφόροι, οι οποίοι εισέβαλαν στο σπίτι.<br />Σύμφωνα με την ανακοίνωση, ο Saif al-Islam συγκρούστηκε με τους δράστες, οι οποίοι απενεργοποίησαν τις κάμερες ασφαλείας του σπιτιού «σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να αποκρύψουν τα ίχνη των αποτρόπαιων εγκλημάτων τους».<br />Κατόπιν της επίθεσης και οι 4 διέφυγαν από το σημείο.<br /><br />Ύπουλη επίθεση<br /><br />Ο Khaled al-Zaidi, δικηγόρος του Seif al-Islam υποστήριξε ότι ο πελάτης του έχασε τη ζωή του ως αποτέλεσμα μιας «ύπουλης επίθεσης».<br />Από την πλευρά της, η πολιτική ομάδα του Seif al-Islam δεσμεύτηκε ότι «η δολοφονία δεν θα μείνει ατιμώρητη».<br />«Απαιτούμε από το λιβυκό σύστημα δικαιοσύνης και τη διεθνή κοινότητα να αναλάβουν την ευθύνη», αναφέρουν σε δήλωσης τους την οποία επικαλέστηκε το Al Hadath.<br />Ο Khaled al-Mishri, πρώην επικεφαλής του Ανώτατου Κρατικού Συμβουλίου με έδρα την Τρίπολη, ενός διεθνώς αναγνωρισμένου κυβερνητικού οργάνου, κάλεσε σε «επείγουσα και διαφανή έρευνα» για τη δολοφονία, με ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα.<br /><br />Πρώτα έρευνα, μετά ταφή<br /><br />Όπως ανακοίνωσε ο Abdullah Othman, μέλος της πολιτικής ομάδας του Saif al-Islam, πρώτα θα ολοκληρωθεί η έρευνα για τη δολοφονία και μετά θα γίνει η ταφή του.<br />«Η κηδεία δεν θα πραγματοποιηθεί εάν πρώτα δεν ολοκληρωθούν οι απαραίτητες διαδικασίες στον τόπο του εγκλήματος και δεν τελειώσει η έρευνα για τη δολοφονία», μετέδωσε το ειδησεογραφικό portal Laam.<br />Ο Othman πρόσθεσε ότι η σορός θα μεταφερθεί στο νεκροτομείο ιδιωτικού νοσοκομείου στη Zintan.<br />Νωρίτερα, το portal Al Wasat μετέδωσε ότι τα δημόσια νοσοκομεία της Zintan και της κοντινής πόλης Ar Rajban αρνήθηκαν ότι παρέλαβαν τη σορό.<br /><br />Δεν έχουν ληφθεί αυξημένα μέτρα<br /><br />Το γραφείο του δημάρχου της Zintan δήλωσε ότι δεν σημειώθηκαν προκλήσεις κατά του γιου του Gaddafi στην πόλη πριν από τη δολοφονία του.<br />Εκπρόσωπος των τοπικών αρχών ανέφερε ότι η κατάσταση στην πόλη είναι ομαλή, χωρίς απειλές για τη δημόσια ασφάλεια ή αυξημένα μέτρα ασφαλείας, τόσο πριν όσο και μετά τη δολοφονία, στην πόλη και τα περίχωρά της.<br /><br />Πολλοί τον ήθελαν νεκρό<br /><br />Ο Λίβυος πολιτικός Suleiman Al-Bayoudi δήλωσε ότι η δολοφονία θα συνεχίσει να επηρεάζει το πολιτικό περιβάλλον της Λιβύης για δεκαετίες.<br />«Η δολοφονία του Saif al-Islam δημιουργεί ένα προηγούμενο που θα επηρεάσει τις σχέσεις μεταξύ διαφόρων ομάδων της λιβυκής κοινωνίας για πολλά χρόνια», ανέφερε, σύμφωνα με το αιγυπτιακό ειδησεογραφικό portal Shorouk News.<br />Ο πολιτικός εξέφρασε αμφιβολίες ότι κάποια πολιτική δύναμη θα αναλάβει την ευθύνη για την επίθεση, αν και «πολλοί ήθελαν να τον δουν νεκρό».<br /><br />Επίθεση σε όλη τη Λιβύη<br /><br />Από την πλευρά του, άλλο μέλος της πολιτικής ομάδας του Saif al-Islam, ο Aqila Delhoum, χαρακτήρισε τη δολοφονία ως επίθεση εναντίον ολόκληρης της χώρας.<br />«Αυτό που συνέβη είναι έγκλημα κατά της ιστορίας μας και κατά ολόκληρης της Λιβύης.<br />Η δολοφονία του Saif al-Islam δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας φθηνός τρόπος εξόντωσης ενός πολιτικού αντιπάλου», δήλωσε, σύμφωνα με το αιγυπτιακό Al Ghad.<br />Κατά τα λεγόμενά του, ο Saif al-Islam προκαλούσε φόβο σε «δυνάμεις που δεν θέλουν την ανεξαρτησία της Λιβύης».<br />Κατά την άποψή του, η δολοφονία ήταν «η πρώτη, αλλά όχι η τελευταία, πολιτική δολοφονία Λίβυου πολιτικού από τους αντιπάλους του», χωρίς ωστόσο να κατονομάσει πιθανούς υπαίτιους.<br /><br />Δεν κατείχε ποτέ επίσημο αξίωμα<br /><br />Ο Gaddafi δεν κατείχε ποτέ επίσημο αξίωμα στη Λιβύη, ωστόσο θεωρούνταν το «νούμερο δύο» του πατέρα του από το 2000 έως το 2011, όταν και ο Muammar Gaddafi σκοτώθηκε από λιβυκές δυνάμεις της αντιπολίτευσης, τερματίζοντας την πολυετή διακυβέρνησή του.<br />Ο Saif al-Islam Gaddafi συνελήφθη και φυλακίστηκε στη Zintan το 2011, αφού επιχείρησε να διαφύγει από τη Λιβύη μετά την κατάληψη της Τρίπολης από την αντιπολίτευση.<br />Αποφυλακίστηκε το 2017 στο πλαίσιο γενικής αμνηστίας και έκτοτε ζούσε στη Zintan.<br />Ήταν ο δεύτερος γιος του Muammar Gaddafi, είχε σπουδάσει στη Δύση και παρουσίαζε ένα πιο προοδευτικό πρόσωπο του καταπιεστικού καθεστώτος του πατέρα του, διαδραματίζοντας κεντρικό ρόλο στις προσπάθειες αποκατάστασης των σχέσεων της Λιβύης με τη Δύση από τις αρχές της δεκαετίας του 2000.<br /><br />Ο ρόλος στην επανάσταση και… οι αρουραίοι<br /><br />Ηγήθηκε των συνομιλιών για την εγκατάλειψη των όπλων μαζικής καταστροφής από τη Λιβύη και διαπραγματεύτηκε αποζημιώσεις για τις οικογένειες των θυμάτων της βομβιστικής επίθεσης κατά της πτήσης Pan Am 103 πάνω από το Lockerbie της Σκωτίας το 1988.<br />Σπούδασε στο London School of Economics, μιλούσε άπταιστα αγγλικά και προέβαλλε τον εαυτό του ως μεταρρυθμιστή, ζητώντας σύνταγμα και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.<br />Η διδακτορική του διατριβή αφορούσε τον ρόλο της κοινωνίας των πολιτών στη μεταρρύθμιση της παγκόσμιας διακυβέρνησης.<div><br />Ωστόσο, όταν ξέσπασε η εξέγερση κατά της μακρόχρονης διακυβέρνησης του πατέρα του το 2011, ο Saif al-Islam Gaddafi επέλεξε αμέσως την οικογενειακή και φυλετική πίστη, αναλαμβάνοντας ρόλο αρχιτέκτονα της βίαιης καταστολής των αντιφρονούντων, τους οποίους αποκάλεσε «αρουραίους».<br />Μιλώντας στο πρακτορείο Reuters την περίοδο της λαϊκής εξέγερσης το 2011, δήλωσε: «Θα πολεμήσουμε εδώ στη Λιβύη, θα πεθάνουμε εδώ στη Λιβύη».<br />Προειδοποίησε ότι «ποτάμια αίματος» θα χυθούν και ότι η κυβέρνηση θα πολεμήσει μέχρι τον τελευταίο άνδρα, γυναίκα και σφαίρα.<br />«Ολόκληρη η Λιβύη θα καταστραφεί.<br />Θα χρειαστούμε 40 χρόνια για να συμφωνήσουμε στο πώς θα κυβερνηθεί η χώρα, γιατί σήμερα όλοι θα θέλουν να γίνουν πρόεδροι ή εμίρηδες και όλοι θα θέλουν να κυβερνήσουν» είχε πει τότε.<br /><br />Πολιτικό αδιέξοδο<br /><br />Τα λόγια του επιβεβαιώνονται από τις πολιτικές εξελίξεις δεδομένου ότι αυτή τη στιγμή στη Λιβύη υπάρχουν δύο διαφορετικές κυβερνήσεις: η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας με έδρα την Τρίπολη και η κυβέρνηση Εθνικής Σταθερότητας με βάση την ανατολική Λιβύη.<br />Οι δύο κυβερνήσεις δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε έναν οδικό χάρτη για τη συγκρότηση μιας ενιαίας ενδιάμεσης κυβέρνησης που θα οδηγήσει την χώρα σε εκλογές.<br />Αυτή τη στιγμή η Λιβύη είναι χωρισμένη στη Δύση, όπου η Τρίπολη και οι γύρω περιοχές κυριαρχούνται από δυνάμεις που στηρίζουν την κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας και στην Ανατολή, όπου η κυβέρνηση Εθνικής Σταθερότητας και ο στρατός του Haftar έχουν την πραγματική εξουσία.<br /><br />Οι κατηγορίες<br /><br />Ο Gaddafi κατηγορήθηκε για βασανιστήρια και ακραία βία κατά των αντιπάλων του καθεστώτος του πατέρα του και, έως τον Φεβρουάριο του 2011, είχε ενταχθεί στη λίστα κυρώσεων του ΟΗΕ και του είχε απαγορευτεί η μετακίνηση.<br />Παράλληλα, καταζητούνταν από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ICC) για φερόμενα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διαπράχθηκαν το 2011.<br />Μετά την κατάληψη της Τρίπολης από τους αντάρτες, επιχείρησε να διαφύγει στο γειτονικό Νίγηρα, μεταμφιεσμένος σε Βεδουίνο, αλλά συνελήφθη από την πολιτοφυλακή Abu Bakr Sadik Brigade σε έναν ερημικό δρόμο και μεταφέρθηκε αεροπορικώς στη Zintan.<br />Έπειτα από μακρές διαπραγματεύσεις με το ICC, οι λιβυκές αρχές έλαβαν την αρμοδιότητα να τον δικάσουν για φερόμενα εγκλήματα πολέμου.<br />Το 2015, δικαστήριο της Τρίπολης τον καταδίκασε ερήμην σε θάνατο.<br />Μετά την αποφυλάκισή του το 2017, πέρασε χρόνια κρυμμένος στη Zintan για να αποφύγει τη δολοφονία.<br /><br />Υποψήφιος… για πρόεδρος<br /><br />Τον Νοέμβριο του 2021, ο Saif al-Islam Gaddafi ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τις προεδρικές εκλογές της χώρας, σε μια αμφιλεγόμενη κίνηση που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από αντι-κανταφικές πολιτικές δυνάμεις στη δυτική και ανατολική Λιβύη.<br />Καθώς η εκλογική διαδικασία εκείνης της χρονιάς βαλτώνει χωρίς συμφωνία στους κανόνες, η υποψηφιότητά του αποτέλεσε ένα από τα βασικά σημεία αντιπαράθεσης.<br />Αποκλείστηκε λόγω της καταδίκης του το 2015, ενώ όταν επιχείρησε να ασκήσει έφεση, ένοπλοι απέκλεισαν το δικαστήριο.<br />Οι διαμάχες αυτές συνέβαλαν στην κατάρρευση της εκλογικής διαδικασίας και στην επιστροφή της Λιβύης σε πολιτικό αδιέξοδο.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χάος και αίμα στη Λιβύη - Παγίδα θανάτου στον γιο του Gaddafi, Saif al-Islam, 4 οι δολοφόνοι. «Πολλοί τον ήθελαν νεκρό».

Η δολοφονία του Saif al-Islam δημιουργεί ένα προηγούμενο που θα επηρεάσει τις σχέσεις μεταξύ διαφόρων ομάδων της λιβυκής κοινωνίας για πολλά...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί το "Casus Belli" δεν "ακουμπάει" έρευνες υδογονανθράκων ούτε επέκταση των χωρικών υδάτων μας στα 12νμ νότια Κρήτης και στο Καστελόριζο;

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-02/f2e0a08302514930a8d25790eb6b4d6c.jpg?itok=3qCgJ7OT" width="733" /><br /><br />Εντός του μήνα θα γίνει συνάντηση στις ΗΠΑ του Υπουργού Ενέργειάς μας με τον Αμερικανό ομόλογό του, για τον "Κάθετο ενεργειακό διάδρομο" μέσω του οποίου, με άξονα την Ελλάδα Αμερικανικό LNG θα εφοδιάζει Βουλγαρία-Ρουμανία-Μολδαβία-Ουκρανία.<br /><br />Σε αποτίμηση των ενεργειακών κινήσεων της χώρας μας προβαίνουν οι "γείτονες", αναφερόμενοι εκτενώς στις συμβάσεις CHEVRON-HELLENIQ ENERGY που αφορούν την από κοινού εξερεύνηση υδρογονανθράκων σε θαλάσσιες περιοχές ΝΔ της Πελοποννήσου και Νότια της Κρήτης, επισημαίινοντας ότι η υπογραφή τους θα πραγματοποιηθεί τις επόμενες 2 εβδομάδες.<br /><br />Εφόσον προχωρήσει το θέμα οι έρευνες θα διεξαχθούν μέχρι το τέλος του έτους.<br /><br />Παράλληλα εντός του μήνα θα γίνει συνάντηση στις ΗΠΑ του Υπουργού Ενέργειάς μας με τον ομόλογό του, για τον "Κάθετο ενεργειακό διάδρομο" μέσω του οποίου, με άξονα την Ελλάδα Αμερικανικό LNG θα εφοδιάζει Βουλγαρία-Ρουμανία-Μολδαβία-Ουκρανία.<br /><br />Και οι δύο παραπάνω εξελίξεις ενδυναμώνουν την γεωπολιτική θέση της χώρας μας και την σημασία της ως ενεργειακού κόμβου, εξυπηρετώντας Αμερικανικά συμφέροντα, γεγονός που έχει ιδιαίτερη σημασία για το Αιγαίο.<br />Γιατί δεν έχει κλειδώσει η ημερομηνία επίσκεψης Μητσοτάκη στην Τουρκία;<br /><br />Η εν λόγω αποτίμηση πραγματοποιείται λίγες ημέρες πριν την επικείμενη επίσκεψη του Πρωθυπουργού μας Μητσοτάκη στην Τουρκία και την συνάντησή του με τον Ερντογάν.<br /><br />Ωστόσο ακόμη και τώρα δεν έχει κλειδώσει η ημερομηνία που αυτή θα πραγματοποιηθεί, με όλα τα ενδεχόμενα κατά την άποψή μας να είναι ανοιχτά, ακόμη και μη πραγματοποίησής της, εφόσον οι Διεθνείς συγκυρίες το επιτάξουν , όπως το πιθανό από πολλούς -για εμάς το επικρατέστερο- σενάριο στρατιωτικής επίθεσης των ΗΠΑ κατά του Ιράν τις επόμενες ημέρες.<br /><br />Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε την αναβολή της συνάντησης στον ΟΗΕ μεταξύ των δύο ηγετών λίγους μήνες νωρίτερα, την τελευταία στιγμή....<br /><br />Σε όποια των περιπτώσεων οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις θα πρέπει να τελούν το επόμενο χρονικό διάστημα σε κατάσταση αυξημένης επαγρύπνησης για παν ενδεχόμενο.. <br />Το τουρκικό "CASUS BELLI" δεν "ακουμπάει" την επέκταση χωρικών υδάτων μας νοτίως της Κρήτης αλλά ούτε και το σύμπλεγμα Καστελορίζου!<br /><br />Εδώ αποκαλύπτουμε ότι αναφορικά δε με τις επικείμενες θαλάσσιες έρευνες για υδρογονάνθρακες νότια της Κρήτης και ΝΔ της Πελοποννήσου από τις CHEVRON-HELLENIQ ENERGY, αυτές θα διεξαχθούν ΕΚΤΟΣ Αιγαίου Πελάγους και συνεπώς ακόμη και με τις 2 πρόσφατες NAVTEX συνεχούς διάρκειας που εξέδωσε παράνομα η Τουρκία, οι εν λόγω περιοχές δεν περιλαμβάνονται.<br /><br />Όπως θα διαπιστώσουμε όπως είναι διατυπωμένο το τουρκικό CASUS BELLI από τους γείτονες, αυτό δεν "καλύπτει" τυχόν επέκταση των Χωρικών υδάτων μας Νότια Κρήτης και στο Καστελόριζο στα 12νμ.<br /><br />Συγκεκριμένα τον Ιούνιο 1995 η τουρκική Εθνοσυνέλευση (Βουλή) εξέδωσε ένα ψήφισμα σύμφωνα με το οποίο αναφέρονται μεταξύ άλλων:<br /><br />"Η Τουρκική Εθνοσυνέλευση , αν και ελπιζει ότι η Ελληνική κυβέρνηση δεν θα αποφασίσει την επέκταση των ζωτικών υδάτων της στο ΑΙΓΑΙΟ πέραν των έξι μιλίων κατά τρόπο που να διαταράξει την ισσοροπία που καθορίστηκε στην Λωζάννη, αποφάσισε να εκχωρήσει στην τουρκική κυβέρνηση όλες τις αρμοδιότητες, περιλαμβανομένων και αυτών που θα κριθούν αναγκαίες από στρατιωτική άποψη για την διατήρηση και υπεράσπιση ζωτικών συμφερόντων της χώρας μας."<div><br />Τα όρια του Αιγαίου<br /><br />Σύμφωνα με τον Διεθνή Υδρογραφικό Οργανισμό (ΙΗΟ) τα όρια του Αιγαίου προσδιορίζονται από την γραμμή που ξεκινάει από το ακρωτήριο Akyar Burnu στα μικρασιατικά παράλια έναντι Ρόδου- συνεχίζεται στο Πρασονήσι (νότια Ρόδο)- ακρωτήρι Βροντή (Κάρπαθος)-Ακρωτήρι Καστέλο (Κάρπαθος)-Ακρωτήρι Πλάκα ( ΒΑ Νομός Λασηθίου) Κρήτη-Άγρια Γραμβούσα (ΒΔ Νομός Χανίων)-Ακρωτήριο Απολυτάρες (νοτιότερο άκρο Αντικυθήρων)- Νήσος Ψείρα -Ακρωτήριο Τράχηλος (Κύθηρα)-Ακρωτήριο Καραμπογιά (Βόρειο άκρο Κυθήρων)-Ακρωτήριο Αγία Μαρίνα (ελαφόνησος)-Πελοποννησιακή ακτή.<br /><br />Οι Τούρκοι αντιλήφθηκαν ότι το CASUS BELLI όπως είναι διατυπωμένο δεν "ακουμπάει" τυχόν επέκταση των χωρικών υδάτων μας νοτίως Κρήτης αλλά ούτε και το Καστελόριζο και έτσι το 2011 κατέθεσαν πρόταση στον Διεθνή Υδρογραφικό Οργανισμό (ΙΗΟ), ώστε τα όρια του Αιγαίου να μετακινηθούν νοτιότερα, περιλαμβάνοντας τις νότιες ακτές της Κρήτης.<br /><br />Συνεπώς η Ελλάδα έχει την δυνατότητα ΑΜΕΣΗΣ επέκτασης των χωρικών υδάτων της νότια της Κρήτης αλλά και στο Σύμπλεγμα Καστελορίζου στα 12νμ, κάτι το οποίο θα πρέπει να εκμεταλλευθούμε.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι η Τουρκία έχει 12 νμ χωρικά ύδατα στην Ανατολική Μεσόγειο και όχι 6νμ όπως εξακολουθούμε εμείς να έχουμε στο Καστελόριζο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί το "Casus Belli" δεν "ακουμπάει" έρευνες υδογονανθράκων ούτε επέκταση των χωρικών υδάτων μας στα 12νμ νότια Κρήτης και στο Καστελόριζο;

Εντός του μήνα θα γίνει συνάντηση στις ΗΠΑ του Υπουργού Ενέργειάς μας με τον Αμερικανό ομόλογό του, για τον "Κάθετο ενεργειακό διάδρομο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραγωδία στη Χίο: Η σβηστή κάμερα και τα αναπάντητα ερωτήματα.

<img height="113" src="https://www.anatropinews.gr/wp-content/uploads/2026/02/xios-1.webp" width="739" /><br /><br /><b>Κώστας Χριστοδούλου</b><br />Την ώρα που βρίσκονται σε εξέλιξη οι έρευνες για τα αίτια και τον τρόπο με τον οποίο επήλθε η τραγωδία ανοιχτά της Χίου, με 15 μετανάστες να χάνουν τη ζωή τους, το τοπίο παραμένει θολό.<br /><br />Αντί για καθαρές απαντήσεις, συσσωρεύονται ερωτήματα, κενά και αντιφάσεις, τα οποία όχι μόνο δεν έχουν διαλευκανθεί από το Λιμενικό Σώμα, αλλά, αντιθέτως, οι αποκαλύψεις που έρχονται στο φως επιτείνουν τη σύγχυση και βαραίνουν ακόμη περισσότερο το ενδεχόμενο ευθυνών όσων χειρίστηκαν το περιστατικό.<br /><br />Ιδίως όταν η τραγωδία σημειώθηκε εντός ελληνικών χωρικών υδάτων και όταν, στο χρονικό των γεγονότων, υπήρξαν πληροφορίες και διαρροές που είτε αποσύρθηκαν εσπευσμένα είτε άφησαν πίσω τους περισσότερα ερωτηματικά από όσα απάντησαν. Όλα αυτά ενώ η ηγεσία του Λιμενικού, ειρήσθω εν παρόδω, είναι ήδη υπόδικη για το ναυάγιο της Πύλου με τους εκατοντάδες νεκρούς.<div><br />Η σβηστή κάμερα και το βάρος της απόδειξης<br /><br />Στο κέντρο της υπόθεσης βρίσκεται η αποκάλυψη ότι το περιπολικό σκάφος του Λιμενικού διέθετε κάμερα, η οποία όμως δεν είχε τεθεί σε λειτουργία από το πλήρωμα. Όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ του Jean Souliotis στην «Καθημερινή», η μη ενεργοποίηση κάμερας σε μια επιχείρηση υψηλού κινδύνου για ανθρώπινες ζωές δεν αποτελεί δευτερεύουσα λεπτομέρεια.<br /><br />Κατά πάγια νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όταν άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους ή υφίστανται σοβαρή σωματική βλάβη υπό τον έλεγχο ή την άμεση εμπλοκή κρατικών αρχών, το κράτος φέρει αυξημένο βάρος απόδειξης ότι η χρήση βίας ήταν απολύτως αναγκαία και αναλογική. Η απουσία καταγραφής, όταν υπήρχε τεχνική δυνατότητα, αρκεί από μόνη της για να στοιχειοθετήσει παραβίαση του άρθρου 2 της ΕΣΔΑ.</div><div><br />Το αφήγημα χωρίς έλεγχο δεν είναι δικαιοσύνη<br /><br />Το κράτος δικαίου δεν κρίνεται από το αν το κρατικό αφήγημα είναι πειστικό – αν δηλαδή οι διακινητές άνοιξαν πυρ ή αν δεν συμμορφώθηκαν στα σήματα του Λιμενικού. Κρίνεται από το αν αυτό το αφήγημα είναι ελέγξιμο. Και χωρίς βίντεο, χωρίς αντικειμενικά δεδομένα, δεν είναι.<br /><br />Η απουσία καταγραφής ακυρώνει τη δυνατότητα ανεξάρτητου ελέγχου και μετατρέπει την επίσημη εκδοχή σε μονομερή αφήγηση. Σε αυτό το πλαίσιο, η σκόπιμα σβηστή κάμερα μπορεί να θεμελιώσει ποινικές και πειθαρχικές ευθύνες για τον κυβερνήτη και τα μέλη του πληρώματος, για παράβαση καθήκοντος και απόπειρα συγκάλυψης.</div><div><br />Τα κρίσιμα ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα<br /><br />Παρά την ΕΔΕ που διατάχθηκε από τον υπουργό Ναυτιλίας Βασίλη Κικίλια, μια σειρά θεμελιωδών ερωτημάτων παραμένουν χωρίς πειστική απάντηση.<br /><br />Πρώτον, η αρχική διαρροή περί πυροβολισμών. Από πού προήλθε και γιατί αποσύρθηκε τόσο γρήγορα, για να αντικατασταθεί από το σενάριο του διεμβολισμού;<br /><br />Δεύτερον, ο ίδιος ο διεμβολισμός. Τι είδους διεμβολισμό μπορεί να προκαλέσει ένα υπερφορτωμένο φουσκωτό με σχεδόν 40 άτομα και για ποιο λόγο να κινηθεί σκόπιμα πάνω σε ένα πολύ μεγαλύτερο και απείρως ανθεκτικό σκάφος του Λιμενικού;<br /><br />Τρίτον, το ζήτημα των καμερών. Το σκάφος του Λιμενικού είχε κάμερες, αλλά, σύμφωνα με την «Καθημερινή», δεν τέθηκαν σε λειτουργία όπως όφειλαν. Αν αυτό ισχύει, ποιες κυρώσεις προβλέπονται και αν η ΕΔΕ θα ερευνήσει ουσιαστικά και τυχόν ευθύνες των λιμενικών;<br /><br />Τέταρτον, οι κανόνες εμπλοκής. Τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες έρευνας και διάσωσης, δεδομένου ότι το φουσκωτό βρισκόταν σε ελληνικά χωρικά ύδατα;<br /><br />Πέμπτον, ο τραγικός απολογισμός. Αν πράγματι υπήρξε διεμβολισμός από το μικρό σκάφος προς το μεγάλο, πώς εξηγούνται οι 15 θάνατοι; Μπορεί η πρόσκρουση ενός υπερφορτωμένου φουσκωτού, με περιορισμένη ταχύτητα και ορμή, να οδηγήσει από μόνη της σε ένα τόσο ανεξέλεγκτο και φονικό αποτέλεσμα;</div><div><br />Από την Πύλο στη Χίο: το ίδιο μοτίβο<br /><br />Η υπόθεση της Χίου δεν είναι μεμονωμένη. Επαναλαμβάνει το ίδιο μοτίβο που καταγράφηκε στην Πύλο: απουσία κρίσιμων οπτικών δεδομένων, καθυστερημένη ή επιλεκτική δημοσιοποίηση πληροφοριών και επικοινωνιακή θωράκιση του κράτους πριν από οποιαδήποτε ανεξάρτητη διερεύνηση. Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι το ΕΔΔΑ δεν εξετάζει «ατυχήματα», αλλά επαναλαμβανόμενες πρακτικές.</div><div><br />Ένα έγκλημα απολύτως προβλέψιμο<br /><br />Το έγκλημα της Χίου ήταν απολύτως προβλέψιμο. Ήταν προβλέψιμο ότι κάποια στιγμή ένα pushback θα οδηγούσε ξανά σε τραγωδία· δεν χωρίζει μεγάλη απόσταση την απώθηση μιας βάρκας από τη βύθισή της. Ήταν προβλέψιμο ότι, εφόσον δεν αποδόθηκε δικαιοσύνη για την Πύλο και δεν άλλαξε τίποτα στην πολιτική της «αποτροπής με κάθε κόστος», θα υπήρχαν ξανά νεκροί.<br /><br />Ήταν προβλέψιμο ότι η λογική του «πολέμου» στα σύνορα και της αντιμετώπισης των μεταναστών ως «εισβολέων» θα παρήγαγε ξανά θύματα. Ότι θα ανακοινωνωνόταν άμεσα το πόρισμα της προπαγάνδας που αθωώνει προκαταβολικά το κράτος. Ότι στα κοινωνικά δίκτυα το «δεν φταίμε εμείς» θα συνόδευε ξανά το «καλά κάνανε και τους πνίξανε».</div><div><br />Όταν η αυθαιρεσία επιστρέφει στο εσωτερικό<br /><br />Η πολιτική της δημαγωγίας και του ηθικού πανικού γύρω από τη μετανάστευση έχει ήδη οδηγήσει τμήμα της κοινωνίας να μην αναγνωρίζει καμία αξία στις ζωές προσφύγων και μεταναστών. Και όταν, σύμφωνα με όλους τους διεθνείς δείκτες, μια χώρα έχει απωλέσει τα χαρακτηριστικά ενός σύγχρονου κράτους δικαίου, ο λογαριασμός δεν μένει απλήρωτος.<br /><br />Είναι απολύτως προβλέψιμο ότι αυτή η μηχανή βίας και αυθαιρεσίας, που στήθηκε αρχικά για τους «ξένους», αργά ή γρήγορα θα στραφεί και προς τα μέσα. Η Μινεάπολη δεν είναι μια μακρινή εξαίρεση. Είναι μια εικόνα από το μέλλον.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.anatropinews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραγωδία στη Χίο: Η σβηστή κάμερα και τα αναπάντητα ερωτήματα.

Κώστας Χριστοδούλου Την ώρα που βρίσκονται σε εξέλιξη οι έρευνες για τα αίτια και τον τρόπο με τον οποίο επήλθε η τραγωδία ανοιχτά της Χίου,...

Διαβάστε την συνέχεια

ΝΟΤΑΜ ανοικτά της Κύπρου: Ένδειξη για Ημέρα της Κρίσης με Ιράν;

<h3 style="text-align: left;"><img height="131" src="https://simerini.sigmalive.com/images/SBxoBvwp_Taw8_lN6L0dmQ0dIbY=/131947/original/PsKKsKD_1.jpg" width="752" /><span style="font-weight: normal;">Οι πιθανοί στόχοι των ΗΠΑ, οι προετοιμασίες της Τεχεράνης και η αγωνία της Τουρκίας</span></h3><div><a style="box-sizing: inherit; cursor: pointer; line-height: inherit; transition: 0.4s ease-in-out;"><b>Μάριος Πούλλαδος</b></a></div>Ενώ τα σενάρια για επικείμενο χτύπημα των ΗΠΑ κατά του Ιράν έχουν χτυπήσει κόκκινο, η γεωγραφική θέση της Κύπρου αναδεικνύεται σε κρίσιμο κρίκο ενός ευρύτερου επιχειρησιακού πλαισίου, που εκτείνεται από τη Μεσόγειο έως τον Κόλπο. Σύμφωνα με δημοσιεύματα στα ΜΚΔ, η έκδοση συγκεκριμένων NOTAM και η παρουσία αμερικανικών πολεμικών πλοίων στην περιοχή συνθέτουν ένα σκηνικό αυξημένης στρατιωτικής ετοιμότητας, με καθοριστική ημερομηνία την Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου.<br /><br />Κεντρικό στοιχείο της ανάλυσης αποτελεί η NOTAM N0026/26 και A0113/26, η οποία προβλέπει πραγματικά πυρά (live fire) από την επιφάνεια έως τα 17.000 πόδια σε συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, εντός του FIR Κύπρου. Η συγκεκριμένη NOTAM τίθεται σε ισχύ την Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου, στις 06:00 (UTC).<br /><br />Η χρονική σύμπτωση θεωρείται κρίσιμη, καθώς την ίδια ακριβώς ημέρα και ώρα ενεργοποιείται αντίστοιχη ιρανική NOTAM στον Περσικό Κόλπο (B0051/26), η οποία αφορά περιορισμούς λόγω στρατιωτικής δραστηριότητας. Αναλυτές κάνουν λόγο για σκόπιμο και όχι τυχαίο συγχρονισμό, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για ταυτόχρονο «κλείσιμο» κρίσιμων θαλάσσιων και εναέριων διαδρόμων τόσο στη Μεσόγειο όσο και στον Κόλπο.<br /><br />Η εικόνα που προκύπτει είναι ενός εξαιρετικά «φορτωμένου» εναέριου χώρου, όπου αναμένεται έντονη δραστηριότητα πολεμικών αεροσκαφών, πυραύλων και συστημάτων αεράμυνας, καθιστώντας αναγκαίο τον αυστηρό συντονισμό με τις Πολιτικές Αεροπορίες Κύπρου-Ισραήλ για την αποφυγή ατυχημάτων.<br /><br />Τα αντιτορπιλικά ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Παράλληλα, στην περιοχή που καλύπτεται από την NOTAM καταγράφεται η παρουσία των αμερικανικών αντιτορπιλικών USS Roosevelt (DDG-80) και USS Bulkeley (DDG-84). Τα πλοία αυτά, εξοπλισμένα με το σύστημα μάχης Aegis, θεωρούνται κομβικά τόσο για επιθετικές όσο και για αμυντικές αποστολές.<br /><br />Σύμφωνα με αναλυτές, η Ανατολική Μεσόγειος αποτελεί ιδανικό σημείο εκτόξευσης πυραύλων Tomahawk, σε περίπτωση που υπάρξει ανάγκη πλήγματος κατά θέσεων της Χεζμπολάχ στον Λίβανο.<br /><br />Παράλληλα, τα ίδια πλοία μπορούν να λειτουργήσουν ως δεύτερη γραμμή αντιπυραυλικής άμυνας για το Ισραήλ, αναχαιτίζοντας ενδεχόμενους ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους, μετά τα συστήματα που βρίσκονται σε Ιορδανία και Κουβέιτ.<br /><br />Η «D-Day» και η τράπεζα στόχων<br /><br />Το συνολικό πλαίσιο που διαμορφώνεται, οδηγεί πολλούς αναλυτές στο συμπέρασμα ότι η Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου, αποκτά χαρακτήρα ημέρας επιχειρήσεων (D-Day). Η εκτίμηση που προκύπτει είναι ότι βρισκόμαστε ενώπιον ενός συντονισμένου σχεδίου πολλαπλών μετώπων, με τη Μεσόγειο ν’ ανοίγει ως «δυτικό μέτωπο» και τον Κόλπο ως «νότιο», σε μιαν από τις πιο τεταμένες φάσεις της περιφερειακής κρίσης των τελευταίων ετών.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες, σε στενό συντονισμό με το Ισραήλ και συμμάχους τους, μεταξύ των οποίων η Βρετανία, η Γαλλία και χώρες του Κόλπου, έχουν καταρτίσει εκτεταμένη «τράπεζα στόχων» για ενδεχόμενα πλήγματα κατά του Ιράν, έπειτα από εντατικοποίηση της συλλογής και ανάλυσης πληροφοριών τις τελευταίες δύο εβδομάδες.<br /><br />Στο επίκεντρο των επαφών βρέθηκε η συνεργασία των υπηρεσιών πληροφοριών, με τον επικεφαλής τής Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών του Ισραήλ να μεταβαίνει στις ΗΠΑ, ενώ αντίστοιχες αποστολές έφθασαν και από αραβικές χώρες της περιοχής. Παρά τις δημόσιες επιφυλάξεις ορισμένων κρατών για στρατιωτική δράση, πηγές αναφέρουν ότι η επιχειρησιακή συνεργασία συνεχίζεται στο παρασκήνιο.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες από διεθνή ΜΜΕ, οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν τόσο στη μεγιστοποίηση της αποτελεσματικότητας ενός πιθανού στρατιωτικού πλήγματος όσο και στα επόμενα βήματα, με στόχο τον περιορισμό της ικανότητας του Ιράν ν’ αντιδράσει και την περαιτέρω αποδυνάμωση του καθεστώτος, ακόμη και σε βαθμό αποσταθεροποίησης.<br /><br />Τεχεράνη - Η καρδιά της εξουσίας<div><br />Στο επίκεντρο των σεναρίων πλήγματος βρίσκεται η Τεχεράνη, όπου συγκεντρώνεται ο βασικός μηχανισμός πολιτικής και στρατιωτικής ισχύος του καθεστώτος. Στους κρίσιμους στόχους περιλαμβάνονται το γραφείο και η κατοικία του Ανώτατου Ηγέτη, Αλί Χαμενεΐ, τα Υπουργεία Άμυνας και Πληροφοριών, καθώς και το Κοινό Επιτελείο των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης. Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδίδεται επίσης στα αρχηγεία Thar-Allah και Basij, που θεωρούνται κεντρικά εργαλεία εσωτερικής ασφάλειας και καταστολής, καθώς και στο αρχηγείο Khatam al-Anbiya, τον οικονομικό και κατασκευαστικό βραχίονα των Φρουρών.<br /><br />Συμβολικοί στόχοι υψηλής αξίας<br /><br />Πέραν των καθαρά επιχειρησιακών εγκαταστάσεων, στον σχεδιασμό περιλαμβάνονται και σημεία έντονου πολιτικού και ιδεολογικού συμβολισμού. Το μαυσωλείο του Ρουχολάχ Χομεϊνί, ιδρυτή της Ισλαμικής Δημοκρατίας, εκτός Τεχεράνης, θεωρείται στόχος με κυρίως ψυχολογικό και πολιτικό αντίκτυπο, καθώς πλήγμα σε τέτοιο σημείο θα έστελνε μήνυμα άμεσης αμφισβήτησης της νομιμοποίησης του καθεστώτος.<br /><br />Ενεργειακή υποδομή: Οικονομική «αχίλλειος πτέρνα»<br /><br />Κρίσιμος πυλώνας των πιθανών στόχων είναι το δίκτυο διυλιστηρίων και ενεργειακών εγκαταστάσεων. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν τα διυλιστήρια Abadan, Isfahan, Bandar Abbas, Tehran και Shazand Arak, καθώς και το Persian Gulf Star Refinery, το οποίο καλύπτει σημαντικό ποσοστό της εγχώριας κατανάλωσης καυσίμων. Η στόχευση τέτοιων εγκαταστάσεων θα μπορούσε να πλήξει άμεσα την οικονομία, τα δημόσια έσοδα και τη δυνατότητα του κράτους να στηρίξει τον στρατό και τους μηχανισμούς ασφαλείας.<br /><br />Λιμάνια και κόμβοι εξαγωγών<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στους θαλάσσιους κόμβους του Ιράν, οι οποίοι αποτελούν βασικές πύλες εξαγωγής πετρελαίου και εμπορευμάτων. Ο τερματικός σταθμός Kharg, τα λιμάνια Imam Khomeini και Mahshahr, το στρατηγικό λιμάνι Shahid Rajaee και το Chabahar, το μοναδικό ωκεάνιο λιμάνι της χώρας, συγκαταλέγονται στα πιο ευαίσθητα σημεία. Παράλληλα, η ειδική ενεργειακή ζώνη Pars και το κοίτασμα South Pars στον Περσικό Κόλπο θεωρούνται νευραλγικά για τις εξαγωγές φυσικού αερίου.<br /><br />Στρατηγική στόχευση και ευρύτερη εικόνα<br /><br />Η συνολική λογική πίσω από την επιλογή αυτών των στόχων δεν περιορίζεται σε στρατιωτικό πλήγμα, αλλά αποσκοπεί στη συνολική αποδυνάμωση του καθεστώτος. Πλήγματα σε κέντρα εξουσίας, ενέργειας και εμπορίου θα μπορούσαν να περιορίσουν δραστικά τα οικονομικά περιθώρια της Τεχεράνης, να πλήξουν την επιχειρησιακή ικανότητα των Φρουρών της Επανάστασης και να εντείνουν τις εσωτερικές πιέσεις σε μια περίοδο κοινωνικής και πολιτικής αστάθειας.<br /><br />Το Ιράν διέψευσε πάντως κάθε ενδεχόμενο άμεσων επαφών με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με τον Υπουργό Εξωτερικών της χώρας να δηλώνει ότι δεν υπάρχουν αυτήν τη στιγμή ούτε προγραμματισμένες συναντήσεις, ούτε σχεδιαζόμενες επικοινωνίες με Αμερικανούς αξιωματούχους. Όπως τόνισε, οι προϋποθέσεις για την έναρξη διαλόγου δεν έχουν ακόμη ωριμάσει.<br /><br />Απαντώντας σε ερωτήματα για πιθανή προσέγγιση με την Ουάσιγκτον, ο Ιρανός ΥΠΕΞ υπογράμμισε ότι η Τεχεράνη θα εξέταζε συνομιλίες μόνο εφόσον υπάρξουν σαφείς και αξιόπιστοι λόγοι που θα μπορούσαν ν’ ανοίξουν τον δρόμο για ουσιαστικό διάλογο μεταξύ των δύο πλευρών.<br /><br />Οι προετοιμάσίες της Τεχεράνης<br /><br />Το Ιράν κλιμακώνει τη στρατιωτική του δραστηριότητα στα Στενά του Ορμούζ, επιχειρώντας ν’ αποτρέψει ενδεχόμενη αμερικανική στρατιωτική δράση. Σύμφωνα με ιρανικά και Δυτικά δημοσιεύματα, το Ναυτικό των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) έχει αναπτύξει εκατοντάδες ταχύπλοα και πυραυλοφόρα σκάφη σε κοντινή απόσταση από το αμερικανικό αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln.<br /><br />Η κίνηση αυτή εντάσσεται στη γνωστή ασύμμετρη ναυτική στρατηγική της Τεχεράνης και εκλαμβάνεται ως σαφές μήνυμα αποτροπής προς την Ουάσιγκτον. Ιρανοί αξιωματούχοι αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο στοχοποίησης αμερικανικών ναυτικών μέσων και παρεμπόδισης της διεθνούς ναυσιπλοΐας στα Στενά Ορμούζ, κρίσιμο πέρασμα για το παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου, σε περίπτωση κλιμάκωσης.<br /><br />Παράλληλα, ιρανικά μέσα μετέδωσαν ότι επίκειται κοινή ναυτική άσκηση του Ιράν με Κίνα και Ρωσία στη Θάλασσα του Ομάν και τον Ινδικό Ωκεανό, αν και μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση από Μόσχα και Πεκίνο.<br /><br />Την ίδια ώρα, αμερικανικές πληροφορίες αναφέρουν ότι το Ιράν προχωρεί σε ανακατασκευή και ενίσχυση των πυρηνικών του εγκαταστάσεων, μεταφέροντάς τες σε βαθύτερα υπόγεια, ώστε να μειώσει την ευπάθειά τους σε διατρητικά όπλα υψηλής ισχύος. Οι κινήσεις αυτές, σε συνδυασμό με έργα θωράκισης εγκαταστάσεων που συνδέονται ιστορικά με το πυρηνικό πρόγραμμα, ενισχύουν τις εκτιμήσεις ότι η Τεχεράνη διατηρεί ανοιχτό το ενδεχόμενο επανεκκίνησης στρατιωτικών πυρηνικών δυνατοτήτων.<br /><br />Τέλος, το Ιράν εντείνει και τη συνεργασία του με την Κίνα στον τομέα της εσωτερικής ασφάλειας, επιδιώκοντας τεχνογνωσία για τον έλεγχο και την καταστολή πιθανών κοινωνικών αναταραχών.<br /><br />Διαρροή κεφαλαίων και οι Φρουροί Επανάστασης<br /><br />Παράλληλα με τη στρατιωτική προετοιμασία, το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών έχει εντείνει τις έρευνες για ιρανικά περιουσιακά στοιχεία στο εξωτερικό. Σύμφωνα με αμερικανικές πηγές, δισεκατομμύρια δολάρια έχουν μεταφερθεί το τελευταίο διάστημα από το Ιράν σε ξένους λογαριασμούς, συμπεριλαμβανομένων κεφαλαίων ανώτερων στελεχών του καθεστώτος και των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC). Στόχος είναι το πάγωμα, η κατάσχεση και η δήμευση αυτών των κεφαλαίων.<br /><br />Καθοριστικό ρόλο σε αυτήν την προσπάθεια διαδραματίζει η απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να χαρακτηρίσει τους Φρουρούς της Επανάστασης τρομοκρατική οργάνωση, γεγονός που παρέχει στις ευρωπαϊκές Αρχές τη νομική βάση για δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων, συλλήψεις και περιορισμό δραστηριοτήτων προσώπων και οργανισμών που συνδέονται με αυτούς. Εκτιμάται ότι οι επιχειρηματικές δομές που ελέγχονται από τους Φρουρούς αντιστοιχούν σε περίπου ένα τρίτο της ιρανικής οικονομίας.<br /><br />Σε ρόλο μεσολαβητή η ανήσυχη Τουρκία<br /><br />Η Άγκυρα εμφανίζεται πρόθυμη ν’ αναλάβει ρόλο διαμεσολαβητή μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, εκτιμώντας ότι διαθέτει τα απαραίτητα κανάλια επικοινωνίας και με τις δύο πλευρές. Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν εξέφρασε την Παρασκευή την κατηγορηματική αντίθεση της Άγκυρας σε οποιαδήποτε ξένη στρατιωτική επέμβαση στο Ιράν, προειδοποιώντας ότι μια τέτοια εξέλιξη θα είχε σοβαρές και αρνητικές συνέπειες για ολόκληρη την περιοχή. Μιλώντας σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Ιρανό ομόλογό του, Αμπάς Αραγτσί, ο Τούρκος ΥΠΕΞ ανέφερε ότι το Ισραήλ επιχειρεί να ενθαρρύνει στρατιωτική δράση κατά της Τεχεράνης και κάλεσε την αμερικανική διοίκηση να επιδείξει «κοινή λογική» και ν’ αποτρέψει ένα τέτοιο ενδεχόμενο.<br /><br />Παράλληλα, ο Χακάν Φιντάν υπογράμμισε την ανάγκη άμεσης επιστροφής στις διαπραγματεύσεις για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, τονίζοντας ότι η επανέναρξη των συνομιλιών μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν αποτελεί κρίσιμο βήμα για την αποκλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή. Όπως σημείωσε, η διπλωματία παραμένει η μόνη βιώσιμη οδός για την αποφυγή μιας ευρύτερης σύγκρουσης, εκφράζοντας παράλληλα συγκρατημένη αισιοδοξία ότι μπορούν να βρεθούν λύσεις.<br /><br /></div><div><a href="https://simerini.sigmalive.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΝΟΤΑΜ ανοικτά της Κύπρου: Ένδειξη για Ημέρα της Κρίσης με Ιράν;

Οι πιθανοί στόχοι των ΗΠΑ, οι προετοιμασίες της Τεχεράνης και η αγωνία της Τουρκίας Μάριος Πούλλαδος Ενώ τα σενάρια για επικείμενο χτύπημα τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σύνταγμα – Μητσοτάκης: πιο βαθιά στην παρακμή και τον καθεστωτισμό..

<img height="105" src="https://omegapress.gr/images/SYNTAGMA.jpg" width="737" /> <div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Με το σχέδιό της για την αναθεώρηση του συντάγματος, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιχειρεί να επανατοποθετηθεί στην πολιτική ζωή της χώρας ενόψει των εκλογών φυσικά. Ο πρωθυπουργός και όλη η κυβέρνηση δεν έδειξαν τον παραμικρό σεβασμό στο υφιστάμενο σύνταγμα και σωστά επικρίνεται με σφοδρότητα, όχι μόνο για το σχέδιό του, αλλά και για τις προθέσεις του. Αποστασιοποιημένος από κάθε κανόνα και αξιακό πλαίσιο, ο πρωθυπουργός, μάλλον μάταια, προσπαθεί να επανασυστηθεί στον κόσμο ως μεταρρυθμιστής, μέσω της αναθεωρητικής διαδικασίας.<br /><br />Στην πραγματικότητα όμως, απλά επιβεβαιώνει τον εαυτό του, όπως τον κατήγγειλε, σύσσωμη η προοδευτική αντιπολίτευση. Ότι δηλαδή στόχος του είναι, να μετατρέψει τις παθογένειες της χώρας, τις προσωπικές του ιδεοληψίες και εμμονές, σε συνταγματικούς κανόνες . Ο πρωθυπουργός έχει δικαίωμα να επανασυστηθεί στην κοινωνία, αλλά δεν έχει δικαίωμα να την χλευάζει. <br />Η εδραίωση του νεοφιλελεύθερου μοντέλου , η μονιμοποίηση της λιτότητας για τους πολλούς , η συνταγματοποίηση της ασυδοσίας και της ασυλίας για τους λίγους, η διάβρωση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, η υπονόμευση του θεσμικού οικοδομήματος που προστατεύει το περιβάλλον και τα δημόσια συστήματα υγείας και παιδείας, είναι οι πραγματικές του επιδιώξεις. Προσοχή: δεν αμφισβητείται μόνο το γενικό πλαίσιο αναθεώρησης. Αμφισβητούνται και οι προθέσεις του πρωθυπουργού. Ό,τι χειρότερο δηλαδή …<br /><br />Οι ιδεολογικές εμμονές<br /><br />Δηλαδή, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, προωθεί μια συνταγματική αναθεώρηση , που ήδη αμφισβητείται από ειδικούς και μη. Καταγγέλλεται και σωστά, ότι είναι ο ίδιος που έκανε σμπαράλια το σύνταγμα για να υπηρετήσει τις ιδεολογικές του εμμονές. Πρόκειται για μια καθεστωτική αντίληψη που αν περάσει και στις διατάξεις του συντάγματος, η Ελλάδα θα είναι ένα κράτος στα όρια της υπάρξής του , όσον αφορά την κοινωνική του αποστολή και θα διαθέτει έναν άπληστο ιδιωτικό τομέα που θα προστατεύεται από παντού. Υπό αυτή την έννοια, ο Μητσοτάκης θα επιχειρήσει να προσανατολίσει την κοινωνία , θέτοντας εκβιαστικά διλήμματα, παραπλανώντας και αποσιωπώντας τους πραγματικούς του στόχους. Κατά συνέπεια, είναι ζήτημα των δυνάμεων της αντιπολίτευσης να απαντήσουν μεθοδευμένα και δυναμικά, ώστε να υψωθεί ένα ανάχωμα σε αυτά τα σχέδια. <br /><br />Στο πολιτικό επίπεδο, μάλλον η κίνηση Μητσοτάκη διευκολύνει την αντιπολίτευση. Η κινητικότητα που έτσι κι αλλιώς καταγράφεται στο σύνολο των κομμάτων της προοδευτικής αντιπολίτευσης θα προσανατολιστεί και προς αυτή την κατεύθυνση. Παρά το γεγονός ότι αυτή την στιγμή, η μόνη δύναμη που παραμένει συμπαγής είναι η ΝΔ, αυτό δεν σημαίνει ότι θα είναι έτσι μέχρι τις εκλογές. Οπότε είναι λογικό και τα κόμματα της Αριστεράς και το υπό δημιουργία κόμμα Τσίπρα να κινητοποιηθούν και να αντιπαρατεθούν με τη ΝΔ. <br /> <br />Σημειώνεται ότι η ΝΔ θεωρεί εμβληματική την αναθεώρηση του Άρθρου 16 για την ανώτατη παιδεία, προκειμένου να νομιμοποιηθούν τα ιδιωτικά «πανεπιστήμια» - κοτέτσια που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας χωρίς καν να είναι σε θέση να παρουσιάσουν εγκαταστάσεις, προγράμματα σπουδών κ.λπ. Πρόκειται για το «Σκόιλ Ελικίκου» περιβεβλημένο με συνταγματικό μανδύα.<br />Σχετικά με το περίφημο άρθρο 86, ο Μητσοτάκης θα επιχειρήσει να διατηρήσει η κυβερνητική πλειοψηφία τον έλεγχο της διαδικασίας δίωξης υπουργών, ώστε να συνεχίσει να καλύπτει και να απαλλάσσει παρανομούντα κυβερνητικά στελέχη.<br /><br />Ακόμη, η αλλαγή του Άρθρου 103 για τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, η ΝΔ επιχειρεί να θεσμοθετήσει το πελατειακό κράτος και να έχει τη δυνατότητα να ξεφορτώνεται με συνοπτικές διαδικασίες υπαλλήλους που εναντιώνονται στην αδιαφάνεια και τη διαφθορά. Το νομικό πλαίσιο για τους δημοσίους υπαλλήλους είναι υπεραρκετό όπως διαβεβαιώνουν οι ειδήμονες, αλλά η ΝΔ θέλει τον ασφυκτικό έλεγχο του κράτους. <br /><br />Με την αναθεώρηση του Άρθρου 24, του μόνου άρθρου που προστατεύει το περιβάλλον και έχει αποτελέσει μόνιμο στόχο της οικογένειας Μητσοτάκη από τη δεκαετία του 1990, η κυβέρνηση αποσκοπεί να άρει κάθε περιβαλλοντική προστασία σε παραλίες, δάση και βουνά, ώστε να «αξιοποιηθούν» από ιδιώτες, δηλαδή από ημετέρους , κατά την προσφιλή πολιτική του πρωθυπουργού.<br />Για πολλούς θεωρείται αντιμεταρρύθμιση που εδραιώνει τις παθογένειες της ίδιας της ΝΔ. Ένα κόμμα και ένας πρωθυπουργός που δεν σεβάστηκαν το σύνταγμα και τους νόμους, τις ανεξάρτητες αρχές, τη δικαιοσύνη, το κράτος πρόνοιας , τις ελευθερίες και τα δικαιώματα, μπορεί να είναι μεταρρυθμιστική δύναμη; <br />Μάλλον εφιάλτης είναι...</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σύνταγμα – Μητσοτάκης: πιο βαθιά στην παρακμή και τον καθεστωτισμό..

  Του Στράτου Βαλτινού Με το σχέδιό της για την αναθεώρηση του συντάγματος, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιχειρεί να επανατοποθετηθεί στην πολιτικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι ΗΠΑ μετακινούν το αεροπλανοφόρο «Λίνκολν» περίπου 1.400 χλμ. μακριά από τις ακτές του Ιράν.

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/image-28.jpeg?ssl=1"><img height="113" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/image-28.jpeg?resize=640%2C360&ssl=1" width="768" /></a><br /><br />«Η ομάδα κρούσης του αεροπλανοφόρου USS Abraham Lincoln, συνοδευόμενη από αντιτορπιλικά και υποβρύχια, επανατοποθετείται ανατολικά του νησιού Σοκότρα στη νότια Υεμένη, περίπου 1.400 χλμ. από το λιμάνι Τσαμπαχάρ, νοτιοανατολικά του Ιράν». <br /><br />Αρχικά, ειπώθηκε ότι το αεροπλανοφόρο θα εισερχόταν στα νερά του Περσικού Κόλπου, κάτι που οδήγησε αμέσως σε απειλές από το Ιράν για καταστροφή του γιγάντιου πολεμικού πλοίου, κάτι που οδήγησε αμέσως σε δεύτερες σκέψεις από τους ναυτικούς στρατηγούς του αμερικανικού στρατού.<br /><br />Τι μπορεί λοιπόν να γίνει κατανοητό σχετικά με τη νέα αμερικανική τακτική να μην φέρει αεροπλανοφόρο κοντά στις ακτές του Ιράν; Και γιατί συγκεκριμένα κοντά στο νησί Σοκότρα;<br /><br />Η έκθεση σχετικά με την τοποθεσία του αεροπλανοφόρου «USS Abraham Lincoln» ανατολικά του νησιού Σοκότρα αντικατοπτρίζει έναν συνδυασμό αμυντικών στρατιωτικών τακτικών και ευρύτερων στρατηγικών σκέψεων έναντι του Ιράν και των Χούθι.<br /><br />Παρακάτω ακολουθεί μια ανάλυση των σημασιών:<br /><br />1. Η τακτική της διατήρησης απόστασης από τις ιρανικές ακτές<br /><br />Αποτροπή μέσω Απόστασης: Το Ιράν διαθέτει μια εκτεταμένη σειρά πυραύλων κατά πλοίων, drones αυτοκτονίας και ταχύπλοων σκαφών. Η τοποθέτηση του αεροπλανοφόρου εντός ή κοντά στον Περσικό Κόλπο το καθιστά βολικό στόχο σε μια περιορισμένη «ζώνη θανάτου». Μια απόσταση περίπου 1.400 χλμ. από το Ιράν θέτει το αεροπλανοφόρο εκτός άμεσης εμβέλειας βολής για τις περισσότερες από αυτές τις απειλές και του δίνει μεγαλύτερο χρόνο αντίδρασης.<br /><br />Επιχειρησιακή ευελιξία: Σε αυτήν την τοποθεσία, το αεροπλανοφόρο μπορεί να επιχειρεί τα αεροσκάφη F-35C και F/A-18, τα οποία είναι εξοπλισμένα με δυνατότητες εναέριου ανεφοδιασμού που τους επιτρέπουν να φτάνουν σε στόχους στο Ιράν ακόμη και από τέτοια απόσταση, χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο την ίδια την «πλωτή βάση».<br /><br />Αποκλιμάκωση: Η παραμονή σε ανοιχτά νερά στον Ινδικό Ωκεανό στέλνει ένα μήνυμα αποτροπής και πίεσης χωρίς να φαίνεται ως άμεση προετοιμασία για εισβολή ή επίθεση υψηλής τριβής, η οποία θα μπορούσε να αποτρέψει μια ανεξέλεγκτη ιρανική αλυσιδωτή αντίδραση.<br /><br />2. Γιατί κοντά στο νησί Σοκότρα;<br /><br />Έλεγχος κρίσιμων ναυτιλιακών οδών: Η Σοκότρα ελέγχει την είσοδο στον Κόλπο του Άντεν και τη θαλάσσια οδό προς το Μπαμπ αλ-Μαντάμπ. Αυτή η τοποθεσία επιτρέπει στην ομάδα εργασίας να προστατεύει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας από τις επιθέσεις των Χούθι από την Υεμένη, διατηρώντας παράλληλα οπτική επαφή με την Αραβική Θάλασσα.<br /><br />Υποδομές πληροφοριών και υλικοτεχνικής υποστήριξης: Σύμφωνα με αναφορές, το νησί διαθέτει υποδομές επιτήρησης και πληροφοριών (μερικές από τις οποίες αποδίδονται στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα σε συνεργασία με τις ΗΠΑ) που χρησιμεύουν ως σταθμοί αναμετάδοσης και παρακολούθησης για τις δυνάμεις που επιχειρούν στην περιοχή.<br /><br />Κέντρο: Το νησί βρίσκεται σε στρατηγική τοποθεσία στη συμβολή του Ινδικού Ωκεανού, του Περσικού Κόλπου και της Ερυθράς Θάλασσας. Είναι ένα ιδανικό «πάρκινγκ» που επιτρέπει στην ομάδα εργασίας να ανταποκρίνεται γρήγορα σε μια κρίση σε οποιονδήποτε από αυτούς τους τομείς.<div><br /></div><div><a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%BD%CE%BB%CF%81%CE%BF%CE%B4%CF%83%CE%B9%CF%81%CE%BE%CF%80%CE%BE%CF%813210412%CF%82%CF%8234.jpg?ssl=1"><img src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%BD%CE%BB%CF%81%CE%BF%CE%B4%CF%83%CE%B9%CF%81%CE%BE%CF%80%CE%BE%CF%813210412%CF%82%CF%8234.jpg?resize=640%2C338&ssl=1" /></a><br /><br />Το αεροπλανοφόρο Abraham Lincoln (CVN-72) δεν επιχειρεί μόνο του. Είναι η καρδιά μιας «Ομάδας Κρούσης Αεροπλανοφόρων» που περιβάλλεται από επίπεδα άμυνας και προηγμένες επιθετικές δυνατότητες, ειδικά προσαρμοσμένες στις απειλές από το Ιράν και τους Χούθι:<br /><br />1. Η Πολεμική Αεροπορία (επιθετικά και αμυντικά όπλα)<br /><br />Στο πλοίο βρίσκεται η Πτέρυγα 9 (CVW-9), η οποία περιλαμβάνει περίπου 60 έως 90 αεροσκάφη:<br /><br />Αεροσκάφος F-35C Lightning II: Αεροσκάφος stealth πέμπτης γενιάς, ικανό να διεισδύει σε προηγμένα ιρανικά συστήματα ραντάρ για να επιτίθεται σε στόχους υψηλής ποιότητας σε βάθος.<br /><br />Αεροσκάφη F/A-18E/F Super Hornet: το κύριο εργαλείο για αποστολές επίθεσης, αεράμυνας και εναέριου ανεφοδιασμού.<br /><br />Αεροσκάφη EA-18G Growler: Αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου των οποίων ο ρόλος είναι να διαταράσσουν τα εχθρικά ραντάρ και τα συστήματα επικοινωνιών.<br /><br />Αεροσκάφος E-2D Advanced Hawkeye: «Μάτια στον ουρανό» – αερομεταφερόμενο ραντάρ για έγκαιρη ανίχνευση απειλών και διαχείριση αερομαχιών.<br /><br />Ελικόπτερα MH-60R/S Seahawk: για ανθυποβρυχιακό πόλεμο (μια σημαντική ιρανική απειλή) και αποστολές διάσωσης.<br /><br />2. Πολυεπίπεδη άμυνα κατά πυραύλων και UAV<br /><br />Το αεροπλανοφόρο είναι εξοπλισμένο με συστήματα αυτοάμυνας κοντινής εμβέλειας:<br /><br />Σύστημα Phalanx CIWS: Ένα αυτόματο κανόνι Vulcan 20 χιλιοστών που δημιουργεί ένα «τείχος προστασίας» ενάντια σε πυραύλους και drones αυτοκτονίας που έχουν διεισδύσει στα εξωτερικά κυκλώματα.<br /><br />Πύραυλοι Sea Sparrow (RIM-162): πύραυλοι για την αναχαίτιση εναέριων απειλών μεσαίου βεληνεκούς.<br /><br />Πύραυλοι RIM-116 (RAM): Πολύ γρήγοροι πύραυλοι σχεδιασμένοι για την αναχαίτιση πυραύλων κατά πλοίων μικρού βεληνεκούς.<br /><br />3. Συνοδεία: Αντιτορπιλικά Aegis<br /><br />Το αεροπλανοφόρο συνήθως συνοδεύεται από 3 αντιτορπιλικά κλάσης Arleigh Burke (όπως το USS Frank E. Petersen Jr. και το USS Spruance):<br /><br />Σύστημα Aegis: Το πιο ισχυρό ραντάρ στη θάλασσα, ικανό να παρακολουθεί εκατοντάδες στόχους ταυτόχρονα.<br /><br />Πύραυλοι SM-6 και SM-3: Ικανοί να αναχαιτίσουν ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους ακόμη και εκτός ατμόσφαιρας.<br /><br />Πύραυλοι Tomahawk: Πύραυλοι κρουζ για την επίθεση σε χερσαίους στόχους από απόσταση χιλιάδων χιλιομέτρων.<br /><br />4. Υποβρύχιες απειλές<br /><br />Πυρηνικό υποβρύχιο επίθεσης (SSN): Συνήθως ένα υποβρύχιο κλάσης Virginia συνοδεύει τη δύναμη κρυφά για να εξουδετερώσει τα ιρανικά υποβρύχια και να προσθέσει ισχύ πυρός πυραύλων κρουζ.<br /><br />Σύστημα AN/SLQ-25 Nixie: Ρυμουλκούμενο δόλωμα που παραπλανά μια εχθρική τορπίλη προσομοιώνοντας τον θόρυβο του πλοίου.</div><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι ΗΠΑ μετακινούν το αεροπλανοφόρο «Λίνκολν» περίπου 1.400 χλμ. μακριά από τις ακτές του Ιράν.

«Η ομάδα κρούσης του αεροπλανοφόρου USS Abraham Lincoln, συνοδευόμενη από αντιτορπιλικά και υποβρύχια, επανατοποθετείται ανατολικά του νησιο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι θέλει ο Τραμπ από το Ιράν: Γιατί ο πρόεδρος των ΗΠΑ πιέζει ασφυκτικά την Τεχεράνη και πού θα καταλήξει η ένταση.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/US-IRAN-NEW.jpg"><img height="110" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/US-IRAN-NEW-696x383.jpg" width="741" /></a><br /><br />Για τρίτη φορά από την επιστροφή του στο ύπατο αξίωμα των ΗΠΑ, ο Ντόναλντ Τραμπ επιδιώκει μια πυρηνική συμφωνία με το Ιράν. Ωστόσο, ενώ οι Αμερικανοί αξιωματούχοι δηλώνουν ότι η νέα προσπάθεια είναι ειλικρινής, ο Τραμπ έχει ήδη απομακρυνθεί από τη διπλωματία και έχει στραφεί προς τον πόλεμο στο παρελθόν.<br /><br />Τρίτη και… φαρμακερή<br /><br />Ο Τραμπ μπαίνει στις συνομιλίες που έχουν προγραμματιστεί για την Παρασκευή με την επιρροή της «διπλωματιάς των κανονιοφόρων»: μια μαζική στρατιωτική ενίσχυση στον Κόλπο που αποτελεί μια αξιόπιστη στρατιωτική απειλή και ένα ιρανικό καθεστώς που έχει αποδυναμωθεί και απομονωθεί από τις μαζικές διαμαρτυρίες. Ταυτόχρονα, Αμερικανοί αξιωματούχοι είναι προβληματισμένοι ως προς το αν ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν είναι διατεθειμένος να πλησιάσει έστω και λίγο τους όρους που έχει θέσει ο Τραμπ για οποιαδήποτε πιθανή συμφωνία.<br /><br />Η προηγούμενη σειρά συνομιλιών κατέληξε για τα πυρηνικά του Ιράν σε πόλεμο, με τον Τραμπ να εγκρίνει σιωπηρά τις ισραηλινές επιθέσεις και στη συνέχεια να επιτεθεί άμεσα στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν τον Ιούνιο. Η δεύτερη προσπάθεια έγινε το περασμένο φθινόπωρο, όταν οι ΗΠΑ προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν την επιθυμία του Ιράν να αποφύγει τις «αυστηρές» κυρώσεις για να πείσουν το καθεστώς να εγκαταλείψει το εμπλουτισμένο ουράνιο. Αυτό δεν οδήγησε πουθενά. Μία από τις προκλήσεις ήταν ότι η παραπλάνηση του Τραμπ τον Ιούνιο άφησε έντονη δυσπιστία στην Τεχεράνη.<br /><br />Διπλωματικός πυρετός<br /><br />Τώρα, Αμερικανοί αξιωματούχοι επιμένουν ότι η απόφαση του Τραμπ να στείλει τους απεσταλμένους του Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρετ Κούσνερ για συνομιλίες με τον υπουργό Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγκτσί, δεν αποτελεί κάλυψη για μια άλλη αιφνιδιαστική επίθεση. Ωστόσο, οι ΗΠΑ έχουν μεταφέρει ισχυρή στρατιωτική δύναμη στην περιοχή, σε περίπτωση που ο Τραμπ αποφασίσει να προχωρήσει σε στρατιωτική δράση. Μάλιστα, πριν από τρεις εβδομάδες, ήταν έτοιμος να ξεκινήσει επιθέσεις, λόγω της δολοφονίας χιλιάδων διαδηλωτών, αλλά τελικά δεν το έκανε.<br /><br />Καθώς η «αρμάδα» του Τραμπ έφτανε στη θέση της, οι διαδηλώσεις «ξεφούσκωσαν» και η δυναμική χάθηκε. Στον Λευκό Οίκο υπήρχαν αμφιβολίες σχετικά με το αν οι αμερικανικές βόμβες θα μπορούσαν πραγματικά να φέρουν αποφασιστική πολιτική αλλαγή. Και υπήρχαν ανησυχίες για τις απειλές του Ιράν για μαζικά αντίποινα σε ολόκληρη την περιοχή. Ταυτόχρονα, η Τουρκία, το Κατάρ, η Αίγυπτος και άλλες χώρες ανέλαβαν έντονες διπλωματικές προσπάθειες για να εκτονώσουν την κατάσταση, με αποτέλεσμα να προγραμματιστεί η συνάντηση της Παρασκευής στην Κωνσταντινούπολη.<div><br />Ο ρόλος του Ισραήλ<br /><br />Καθώς οι ΗΠΑ έχουν μετακινήσει ένα αεροπλανοφόρο και άλλες δυνάμεις στην περιοχή, τα στρατιωτικά σχέδια που συζητούνται έχουν γίνει πολύ πιο φιλόδοξα. Το Ισραήλ είχε αντιταχθεί στις μικρότερης κλίμακας επιθέσεις που ο Τραμπ εξέταζε πριν από τρεις εβδομάδες, θεωρώντας ότι θα ήταν απλώς συμβολικές και δεν άξιζαν τον κίνδυνο μαζικών αντιποίνων. Πλέον Ισραηλινοί κατάσκοποι και στρατηγοί — συμπεριλαμβανομένου του αρχηγού του γενικού επιτελείου των IDF, στρατηγού Εγιάλ Ζαμίρ — επισκέφθηκαν την Ουάσιγκτον τις τελευταίες ημέρες. Ο Ζαμίρ ενημέρωσε τον πρόεδρο του Γενικού Επιτελείου, στρατηγό Νταν Κέιν, για τα σχέδια του Ισραήλ σε περίπτωση πολέμου με το Ιράν.<br /><br />«Μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι από αυτή τη συνάντηση δεν προέκυψε τίποτα που να αλλάξει τη γνώμη του ή του προέδρου σχετικά με την επίθεση στο Ιράν», δήλωσε ένας Αμερικανός αξιωματούχος, αναφερόμενος στον Κέιν και τον Τραμπ. «Στην πραγματικότητα, είναι οι Ισραηλινοί που θέλουν να χτυπήσουν. Ο πρόεδρος απλά δεν είναι σύμφωνος». Ένας ανώτερος Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι ο Τραμπ «πραγματικά δεν θέλει να το κάνει». Τον Ιούνιο, ο πρόεδρος πίστευε ότι οι πυρηνικές δραστηριότητες του Ιράν αποτελούσαν «νόμιμη, άμεση απειλή», δήλωσε ο αξιωματούχος. «Δεν αισθάνεται έτσι τώρα».</div><div><br />Προβληματισμός<br /><br />Τρεις από τους συμβούλους του Τραμπ δήλωσαν στο Axios ότι πιστεύουν ότι η στρατιωτική επέμβαση δεν είναι η σωστή λύση αυτή τη στιγμή. Ένας από αυτούς δήλωσε ότι ο προβληματισμός αυτός είναι κοινός σε πολλούς από τους στενούς συνεργάτες του Τραμπ.<br />Ένας άλλος είπε ότι μια επίθεση αυτή τη στιγμή θα υπονόμευε μεγάλο μέρος της ατζέντας του προέδρου στην περιοχή και στον κόσμο. Από την πλευρά του, ο Τραμπ δηλώνει σχεδόν κάθε μέρα την τελευταία εβδομάδα ότι στέλνει «μεγάλα πλοία» στην περιοχή, αλλά είναι επίσης ανοιχτός σε συζητήσεις.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, το Ιράν τονίζει πριν από τις διαπραγματεύσεις της Παρασκευής ότι θα συζητήσει μόνο το πυρηνικό ζήτημα και όχι άλλα θέματα της ατζέντας του Τραμπ, όπως οι βαλλιστικοί πύραυλοι. Ακόμη και σε θέματα πυρηνικής ενέργειας, οι δύο πλευρές φαίνονται πολύ απομακρυσμένες. Ο Τραμπ ακολουθεί προς το παρόν τη διπλωματική οδό, αλλά μπορεί να μην την ακολουθήσει για πολύ. «Αν το Ιράν δεν έρθει στις συνομιλίες της Παρασκευής με συγκεκριμένα πράγματα, μπορεί να βρεθεί πολύ γρήγορα σε δύσκολη θέση», δήλωσε ανώτερος αξιωματούχος από μία από τις χώρες που μεσολαβούν.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι θέλει ο Τραμπ από το Ιράν: Γιατί ο πρόεδρος των ΗΠΑ πιέζει ασφυκτικά την Τεχεράνη και πού θα καταλήξει η ένταση.

Για τρίτη φορά από την επιστροφή του στο ύπατο αξίωμα των ΗΠΑ, ο Ντόναλντ Τραμπ επιδιώκει μια πυρηνική συμφωνία με το Ιράν. Ωστόσο, ενώ οι Α...

Διαβάστε την συνέχεια

Λακαφώσης για Τέμπη: «Εύφλεκτο υλικό στα καθίσματα στο βαγόνι Β2, ήταν σκέτο πανί»

<img height="128" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/02/tempi1.jpg" width="763" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ψαρόπουλος: «Σοβαρές ευθύνες, υπήρχε απροθυμία για έλεγχο πυρασφάλειας, η ανάκριση δεν ήταν επαρκής»</span></h3>Στο εύφλευκτο υλικό με το οποίο ήταν «ντυμένα» καθίσματα της εμπορικής αμαξοστοιχίας που ενεπλάκη στο έγκλημα των Τεμπών αναφέρθηκε ο πραγματογνώμονας Κώστας Λακαφώσης στο πλαίσιο της συνέντευξης τύπου συγγενών θυμάτων μετά το σχετικό πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ και σε συνέχεια του εξώδικου των εμπειρογνωμόνων και των συγγενών των θυμάτων προς τη ΡΑΣ, την Hellenic Train και την Εισαγγελία Αρείου Πάγου σχετικά με το ζήτημα της πυρασφάλειας των βαγονιών που είχε γίνει τον περασμένο Σπετέμβριο.<br /><br />Οι ομιλητές της συνέντευξης είναι ο δικηγόρος και πατέρας θύματος των Τεμπών, Αντώνης Ψαρόπουλος και οι τεχνικοί σύμβουλοι συγγενών Κώστας Λακαφώσης και Φαίδων Καραϊωσηφίδης.<br /><br />Λακαφώσης για καθίσματα<br /><br />‘Οπως αποκάλυψε ο κ. Λακαφώσης:<br /><br />«Όταν επισκεύασαν κάποια στιγμή τα καθίσματα, σου λένε ‘γιατί να βάλουμε τώρα αυτό; Άσ’το είναι και ακριβό, μην το βάλεις. Βάλε κατευθείαν πανί. Δεν βάζουμε πανί και στους καναπέδες;Τα καθίσματα λοιπόν, στο βαγόνι Β2 είχαν σκέτο πανί. Ήταν σαν τους καναπέδες σπιτιού που όταν πέσει ένα τσιγάρο ή αν ανάψει μια φωτιά φουντώνει, δεν σβήνει. Αυτό, λοιπόν, ξαναλέω, εμείς το γνωρίζαμε από την πρώτη στιγμή. Μας πήρε τρία χρόνια για να σας το πούμε επίσημα. Εμείς είχαμε την αφέλεια ότι ζούμε σε ένα κανονικό, ευνομούμενο κράτος που λειτουργεί η ανάκριση και όταν τεθεί αυτό το θέμα, αυτονόητο είναι ότι θα γίνει αυτό που ζητάμε, θα εξεταστούν οι προδιαγραφές».<br /><br />Και συνεχίζει:<br /><br />«Το βαγόνι Β2 είναι αυτό που φαίνεται καμμένο. Πρόκειται για το βαγόνι της β’ θέσης που κάηκε ολοσχερώς σε χρόνο μεταγενέστερο της σύγκρουσης. Από αυτό έχουμε έντεκα θύματα και 35 επιζώντες. Τα δείγματα από κάθισμα του συγκεκριμένου βαγονιού που ανέλυσε ο ΕΟΔΑΣΑΑΜ σε γερμανικό εξειδικευμένο εργαστήριο, έδειξε πως όχι μόνο δεν ήταν πυράντοχο, αλλά ήταν προσάναμμα!».<br /><br />Σύμφωνα με τον πραγματογνώμονα, δείγματα από παλαιότερα βαγόνια ήταν ασφαλέστερα, καθώς είχαν ενδιάμεσο πυράντεχο στρώμα από αραμίδιο.<div><br /></div><div>Ψαρόπουλος: «Σοβαρές ευθύνες, υπήρχε απροθυμία για έλεγχο πυρασφάλειας, η ανάκριση δεν ήταν επαρκής»</div><div><br />Όπως ανέφερε από την πλευρά του ο κ. Ψαρόπουλος «το συγκεκριμένο ζήτημα επιφέρει σοβαρές ποινικές ευθύνες και αυτές έχουν να κάνουν με αξιόποινες πράξεις κακουργηματικού χαρακτήρα. Και έχουν να κάνουν με εκπροσώπους συγκεκριμένου φορέα που είναι η Hellenic Train. Και να υπενθυμίσω ότι οι δύο εκπρόσωποι της Hellenic Train που έχουν κατηγορηθεί και θα είναι κατηγορούμενοι στη δίκη που θα ξεκινήσει στις 23 Μαρτίου, κατηγορούνται για πλημμέλημα».<br /><br /><img height="412" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/02/tempi3.jpg" width="640" /><br /><br />Σύμφωνα με τον κ. Ψαρόπουλο «υπήρχε μία απροθυμία από την αρχή να ελεγχθεί το θέμα της πυρασφάλειας των καθισμάτων από την ανάκριση. Θα έπρεπε να είχε επιδειχθεί περισσότερη προσοχή. Όταν ζητήθηκε από την ανάκριση να γίνει υπήρξε απορριπτική διάταξη για να γίνει πραγματογνωμοσύνη επί των καθισμάτων δεν προχώρησε από τον ανακριτή. Αυτό είχε ως συνέπεια, να υποβάλλουμε αίτημα στον ΕΟΔΑΣΑΑΜ, προκειμένου αυτός να επιμεληθεί της πυρανθεκτικότητας των καθισμάτων. Ελήφθησαν δείγματα, στάλθηκαν στο εξειδικευμένο εργαστήριο του εξωτερικού. Αυτή η διαδικασία θα μπορούσε να είχε ολοκληρωθεί αρκετά πριν κλείσει η ανάκριση».<br /><br />Η ανάκριση του εφέτη ανακριτή Μπακαΐμη έκλεισε δύο ημέρες αφού είχαν παραδοθεί τα αποτελέσματα του πορίσματος του ΕΟΔΑΣΑΑΜ για την πυρασφάλεια των καθισμάτων στο Εφετείο Λάρισας.<br /><br />«Σήμερα επιβεβαιώνεται ότι η ανάκριση δεν ήταν επαρκής. Κακώς περατώθηκε όταν περατώθηκε…Ο ανακριτής θα έπρεπε να αναμένει τα αποτελέσματα. Δεν εισακουστήκαμε. Ομοίως ετέθη το ίδιο υπόμνημα στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, η οποία δήλωσε αναρμόδια». Ανέμενα και από τη ΡΑΣ να βγάλει πόρισμα, διότι έχει κάνει συγκεκριμένο έλεγχο και αυτοψία», είχαμε στείλει δύο φορές εξώδικο στη ΡΑΣ. Αναμένω να ληφθούν άμεσα μέτρα και από το υπουργείο, είναι ο απόλυτος υπεύθυνος για την κίνηση των σιδηροδρόμων στην Ελλάδα».<br /><br />«Αυτή τη στιγμή άγνωστος αριθμός βαγονιών κυκλοφορεί με τις ίδιες ιδιότητες, που δεν παρέχουν καμία απολύτως πυρασφάλεια, αντιθέτως συνετέλεσαν στην αναζωπύρωση της πυρκαγιάς» κατέληξε ο κ. Ψαρόπουλος.<br /><br />Στη συνέντευξη Τύπου βρέθηκε και η Ελευθερία Δρίγκα η οποία επέζησε από την τραγωδία και μοιράστηκε την εμπειρία της.<br /><br />«Όταν σταμάτησε η κίνηση του βαγονιού που είχε ανατραπεί τελείως, υπήρχε μαύρος καπνός. Δεν βλέπαμε μέσα. Ήταν ασφυκτικό. Εμένα με βοήθησαν τα δύο παιδιά που ήταν μέσα. Ο ένας από τους δύο άκουσε κάποιες φωνές, βρήκε ένα άνοιγμα και βγήκαμε από κάτω. Βγαίνοντας, θυμάμαι ξεκάθαρα να καταλαβαίνω ότι υπάρχει φωτιά κοντά και να φαίνεται κιόλας. Όχι φωτιά, σαν από έκρηξη. Μια φωτιά συγκεκριμένη, χαμηλά και όχι τόσο μεγάλη. Θυμάμαι και από άποψη χρωμάτων ότι εκτός από το μαύρο του καπνού και του σκοταδιού υπήρχε και φωτιά».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Λακαφώσης για Τέμπη: «Εύφλεκτο υλικό στα καθίσματα στο βαγόνι Β2, ήταν σκέτο πανί»

Ψαρόπουλος: «Σοβαρές ευθύνες, υπήρχε απροθυμία για έλεγχο πυρασφάλειας, η ανάκριση δεν ήταν επαρκής» Στο εύφλευκτο υλικό με το οποίο ήταν «ν...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική πρόκληση με αφορμή τη Χίο: Η NOTAM που αμφισβητεί κυριαρχικά δικαιώματα. Η ελληνική απάντηση

<a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/02/CHIOS2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="888" data-original-width="1920" height="93" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/02/CHIOS2.jpg" width="750" /></a><br /><br />Οι δύο ελληνικές NOTAM<br />Αφορμή ψάχνει η Τουρκία προκειμένου να προχωρήσει σε ακόμη μια πρόκληση σε βάρος της χώρας μας και να προβάλλει τις εδαφικές της διεκδικήσεις αμφισβητώντας τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.<br /><br />Αυτή τη φορά θέλησε να εκμεταλλευτεί το περιστατικό με την σύγκρουση του ταχύπλοου στο οποίο επέβαιναν μετανάστες με σκάφος του λιμενικού σώματος το βράδυ της Τρίτης ανοιχτά της Χίου που είχε σαν αποτέλεσμα 15 άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους και να υπάρχουν τραυματίες.<div><br />Η ελληνική NOTAM για την έρευνα μετά το ναυάγιο<br /><br />Περίπου στις 8 χθες το βράδυ οι ελληνικές αρχές εξέδωσαν NOTAM για την επιχείρηση έρευνας και διάσωσης (SAR) μετά την βύθιση του σκάφους που μετέφερε τους μετανάστες, όπως προβλέπεται σε αυτές τις περιπτώσεις, ώστε να περισυλλεχθούν οι άνθρωποι που έπεσαν στη θάλασσα από την ανατροπή του σκάφους.<br /><br />Στη ΝΟΤΑΜ τονίζεται πως οποιαδήποτε μονάδα θέλει να εισέλθει στον χώρο που δεσμεύουν οι ελληνικές αρχές, πρέπει πρώτα να επικοινωνήσει με το Κέντρο Συντονισμού Έρευνας – Διάσωσης της Πολεμικής Αεροπορίας, καθώς πρόκειται για περιοχή που εμπίπτει εντός του FIR Αθηνών.<br /><br />Η ελληνική NOTAM:<br /><br />A0266/26 AIRSPACE RESERVATION DUE TO PERSON IN WATER. SEARCH AND RESCUE ACTIVITIES WILL TAKE PLACE WI AREA:<br /><br />005NM RADIUS CENTERED ON 3826,5N 02609,5E LIMITED WI ATHINAI FIR.<br /><br />INDIVIDUAL UNITS ARE REQUESTED TO ESTABLISH COORDINATION WITH PIRAEUS JRCC BEFORE ENTERING THE AFOREMENTIONED AREA SITUATED WI ATHINAI FIR WHICH FALLS IN ITS COMPETENCE. SFC – 3000FT AMSL, 03 FEB 19:44 2026 UNTIL 06 FEB 19:40 2026. CREATED: 03 FEB 19:46 2026<br />Η απάντηση της Τουρκίας<br /><br />Η γειτονική χώρα αντιδρώντας με τον προκλητικό τρόπο που γνωρίζει εξέδωσε αντι-NOTAM με την οποία αμφισβητεί την δικαιοδοσία των ελληνικών αρχών στην περιοχή και έκανε λόγο για για «τμήμα τουρκικών χωρικών υδάτων» προσθέτοντας πως «είναι ευθύνη και δικαιοδοσία των τουρκικών αρχών να εκτελέσουν την όποια επιχείρηση έρευνας και διάσωσης».<br /><br />Η τουρκική ΝΟΤΑΜ:<br /><br />«A0422/26 NAVIGATIONAL WARNING TO ALL CONCERNED:<br /><br />THIS NOTAM IS ISSUED TO CLARIFY THE ‘A0266/26’ LGGG NOTAM ISSUED BY GREEK CAA.<br /><br />AS REGARDS THE GREEK NOTAM ‘A0266/26’ LGGG, TURKIYE DOES NOT ACCEPT THE DEFINITION OF THE SEARCH AND RESCUE (SAR) AREA WITH REFERENCE TO ATHENS FIR. THE AREA REFERRED TO IN THE SAID GREEK NOTAM VIOLATES PART OF TURKISH TERRITORIAL WATERS AND PARTLY FALLS WITHIN TURKIYE’S MARITIME SEARCH AND RESCUE REGION (SRR) AS DECLARED TO THE IMO AND INCLUDED IN THE IMO’S GLOBAL SAR PLAN. THEREFORE, ALL SAR EFFORTS/ACTIVITIES WITHIN THE TURKISH SRR MUST BE COORDINATED WITH THE RELEVANT TURKISH AUTHORITIES. 04 FEB 04:25 2026 UNTIL 06 FEB 19:40 2026. CREATED: 04 FEB 04:35 2026»</div><div><br />Η δεύτερη ελληνική ΝΟΤΑΜ<br /><br />Η ελληνική πλευρά δεν έμεινε με σταυρωμένα χέρια και υπήρξε άμεση κινητοποίηση εκδίδοντας νέα NOTAM στην οποία επισημαίνουν ότι «η τουρκική NOTAM A0422/26 είναι άκυρη και ανυπόστατη, καθόσον αναφέρεται σε δραστηριότητες Έρευνας και Διάσωσης εντός του FIR Αθηνών, όπου η μόνη αρμόδια αρχή για την έκδοση NOTAM».<br /><br />Ακόμα, τονίζεται ότι η περιοχή στην οποία έγινε το περιστατικό συμπίπτει με το FIR Αθηνών και υποστηρίζει ότι αυτό έχει νομική βάση που προκύπτει από διεθνείς συνθήκες και διεθνείς συμβάσεις,. Επίσης, σημειώνεται πως «πρόκειται για περιοχή εντός ελληνικών χωρικών υδάτων, άρα εντός ελληνικής επικράτειας και συνεπώς η Ελλάδα έχει δικαίωμα άσκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων».<br /><br />Η δεύτερη ελληνική NOTAM:<br /><br />«A0267/26 REF (A) GREEK NOTAM A0266/26 (031945 EUECYIYN FEB 2026).<br /><br />REF (B) TURKISH NOTAM A0422/26 (040435 EUECYIYN FEB 2026).<br /><br />NAVIGATIONAL WARNING TO ALL CONCERNED:<br /><br />WITH REFERENCE TO THE REF (B) TURKISH NOTAM A0422/26 (040435 EUECYIYN FEB 2026) THE FOLLOWING SHOULD BE UNDERLINED:<br /><br />1.- THE REF (B) TURKISH NOTAM A0422/26 (040435 EUECYIYN FEB 2026) IS NULL AND VOID SINCE IT REFERS TO SEARCH AND RESCUE ACTIVITIES WITHIN ATHINAI FIR WHERE THE ONLY COMPETENT AUTHORITY TO PROMULGATE NOTAMS, ACCORDING TO ICAO PROVISIONS, IS THE HELLENIC CIVIL AVIATION AUTHORITY THROUGH ITS APPROPRIATE AIS UNIT.<br /><br />2.- IT SHOULD BE NOTED THAT THE SEARCH AND RESCUE REGION UNDER GREEK RESPONSIBILITY COINCIDES WITH THE ATHINAI FIR, AS DECIDED DURING THE<br />ISTANBUL (1950), PARIS (1952) AND GENEVA (1958) REGIONAL AIR NAVIGATION MEETINGS ACCEPTED BY THE PARTICIPANT STATES INCLUDING TURKEY AND APPROVED BY UNANIMOUS ICAO COUNCIL DECISIONS.<br /><br />THIS IS ALSO REGISTERED AND HAS BEEN CIRCULATED WITHIN IMO (SAR.8/CIRC.1/CORR.3, ANNEX 2) AND IS CONSISTENT WITH IMO AND ICAO RECOMMENDATIONS ON THE ALIGNMENT OF SEARCH AND RESCUE BOUNDARIES WITH THE CORRESPONDING FIR.<br /><br />FURTHERMORE THE JRCC PIRAEUS IS THE ONLY COMPETENT AUTHORITY THAT COORDINATES EFFECTIVELY AND EFFICIENTLY ALL SAR OPERATIONS WITHIN THE ENTIRE GREEK SAR REGION.<br /><br />END PART 1 OF 2. 04 FEB 07:52 2026 UNTIL 06 FEB 19:40 2026. CREATED: 04 FEB 08:02 2026<br /><br />3.- FINALLY, THE AREA AS DESCRIBED IN REF (A) GREEK NOTAM A0266/26 (031945 EUECYIYN FEB 2026), LIES WITHIN GREEK TERRITORY, GREEK TERRITORIAL WATERS AND GREEK NATIONAL AIRSPACE, WHERE GREECE EXERCISES SOVEREIGNTY ACCORDING TO INTERNATIONAL LAW. AS IN THE PAST, TURKISH AUTHORITIES’ MISINTERPRETATION AND DISTORTION OF THE LETTER AND SPIRIT OF INTERNATIONAL DOCUMENTS, CONCERNING SEARCH AND RESCUE RESPONSIBILITIES, ARE REJECTED BY GREECE, AS THEY MAY LEAD TO SERIOUS INSTITUTIONAL AND PRACTICAL COMPLICATIONS IN THE CONDUCT OF SEARCH AND RESCUE OPERATIONS.<br />MOREOVER IT IS REITERATED THAT GREECE EFFECTIVELY PROVIDES SEARCH AND RESCUE SERVICES WITHIN THE SEARCH AND RESCUE REGION UNDER ITS<br />RESPONSIBILITY, SINCE ITS CREATION.<br /><br />FOR ALL THESE REASONS, THE REF (B) TURKISH NOTAM A0422/26 (040435 EUECYIYN FEB 2026) IS NULL AND VOID AND IS HEREBY REJECTED.<br /><br />THE REF (A) GREEK NOTAM A0266/26 (031945 EUECYIYN FEB 2026) IS THE ONLY VALID AND EFFECTIVE WITHIN ATHINAI FIR AND NO FURTHER EXPLANATION WILL BE GIVEN.<br /><br />END PART 2 OF 2. 04 FEB 07:52 2026 UNTIL 06 FEB 19:40 2026. CREATED: 04 FEB 08:02 2026».<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div></div>

Τουρκική πρόκληση με αφορμή τη Χίο: Η NOTAM που αμφισβητεί κυριαρχικά δικαιώματα. Η ελληνική απάντηση

Οι δύο ελληνικές NOTAM Αφορμή ψάχνει η Τουρκία προκειμένου να προχωρήσει σε ακόμη μια πρόκληση σε βάρος της χώρας μας και να προβάλλει τις ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Απόρρητο έγγραφο του 1999 είναι η εξοπλιστική πυξίδα Ελλάδας – Ισραήλ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS0cey4gLBHqTLlhUqlZFS7mTDKRXzQOneR_g&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="161" data-original-width="312" height="161" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS0cey4gLBHqTLlhUqlZFS7mTDKRXzQOneR_g&s" width="692" /></a></div><div><br /></div><div>Του <b>Περικλή Ζορζοβίλη</b></div>Η «Πρόσθετη συμφωνία στρατιωτικής – τεχνικής συνεργασίας» Ελλάδας – Ισραήλ υπογράφηκε στις 14 Οκτωβρίου 1999 από τον τότε υπουργό Εθνικής Άμυνας Άκη Τσοχατζόπουλο, κατά τη διάρκεια της επίσημης επίσκεψης του στο Τελ Αβίβ, και τον Εχούντ Μπάρακ, πρωθυπουργό και υπουργό Άμυνας του Ισραήλ. Αποτελούσε την ανανέωση της πενταετούς συμφωνίας που είχε υπογραφεί στις 1 Δεκεμβρίου 1994 σε συνέχεια της Συμφωνίας Ασφάλειας που οι δύο χώρες είχαν υπογράψει στις 10 Φεβρουαρίου 1992.<br /><br />Η πρόσθετη συμφωνία καθόριζε τους κοινά συμφωνημένους τομείς στρατιωτικής – τεχνικής συνεργασίας μεταξύ των δύο μερών, και σύμφωνα με πληροφορίες περιλάμβανε τους τυπικούς για τέτοιες περιπτώσεις:<div><br />>Ανταλλαγή επισκέψεων σε επίπεδο στρατιωτικής ηγεσίας – αντιπροσωπειών από όλους τους κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων των δύο μερών.<br />>Ανταλλαγή παρατηρητών στο πλαίσιο διεξαγωγής εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων και στρατιωτικών ασκήσεων.<br />>Επισκέψεις προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων με σκοπό τη συμμετοχή σε εκπαιδευτικά σεμινάρια που οργανώνονται από τα δύο μέρη.<br />>Εκπαίδευση προσωπικού σε σχολεία<br />>Διεξαγωγή κοινών ασκήσεων.<br /><br />>Ανταλλαγή πληροφοριών στους τομείς της Στρατιωτικής Ιστορίας και του Στρατιωτικού Αθλητισμού.<br />>Ανταλλαγή πληροφοριών και θέσεων σε ζητήματα ελέγχου των εξοπλισμών.<br />>Συμμετοχή σε ερευνητικά προγράμματα και παρακολούθηση συμποσίων και σεμιναρίων σε τομείς που έχουν συμφωνηθεί από κοινού.<br />>Ανταλλαγή τεχνικών, τεχνολογικών και βιομηχανικών πληροφοριών, με σκοπό την ανάπτυξη, αναβάθμιση και παραγωγή αμυντικών συστημάτων αμοιβαία επωφελών.<br />>Ανταλλαγή εμπειριών στον τομέα της τεχνικής υποστήριξης, των οπλικών συστημάτων και των εξοπλισμών.<br />>Ανάπτυξη, παραγωγή, και εκσυγχρονισμό εξοπλισμών και τακτικών για τις χερσαίες δυνάμεις, αεροπορικές τακτικές, μηχανική ασύρματων επικοινωνιών και ηλεκτρονικά συστήματα ασύρματων επικοινωνιών για πλοία ειδικών αποστολών, σκαφών και λοιπών πλωτών εγκαταστάσεων.<br />>Προσφορά υπηρεσιών για την επισκευή, συντήρηση, εκμετάλλευση και χρήση στρατιωτικού εξοπλισμού και υλικού<br />>Προσφορά υπηρεσιών για την εκπαίδευση ειδικών στην επισκευή, συντήρηση, εκμετάλλευση και χρήση στρατιωτικού εξοπλισμού και υλικού.<br /><br />Η πρόσθετη συμφωνία προέβλεπε τη σύσταση και τις αρμοδιότητες της Κοινής Επιτροπής Στρατιωτικής Συνεργασίας που θα επέβλεπε την ορθή εφαρμογή της. Μεταξύ των αρμοδιοτήτων περιλαμβανόταν η εισήγηση στους υπουργούς Άμυνας των δυο χωρών πρωτοβουλιών για στην καλύτερη εφαρμογή των σκοπών της και η κατάρτιση ετήσιου προγράμματος συνεργασίας, βάση προτάσεων των υπουργείων άμυνας και των στρατιωτικών επιτελείων των δύο χωρών.<br /><br />Προέβλεπε επίσης τον καθορισμό του τρόπου κάλυψης των εξόδων για την υλοποίηση των διαφόρων δραστηριοτήτων που συμφωνούνται, αλλά και την παροχή συγκεκριμένων διευκολύνσεων (π.χ. στέγαση) στο προσωπικό των δυο χωρών που μετακινείται στην άλλη χώρα με αντικείμενο την υλοποίηση δραστηριοτήτων που προβλέπονται από αυτή. Την επίλυση τυχόν διαφορών που θα μπορούσαν να ανακύψουν μέσω διμερών συνομιλιών αλλά και τη διαδικασία τροποποίησης της.<br />Η πρόσθετη συμφωνία περιελάμβανε επίσης και κατάλογο ζητημάτων τα οποία χαρακτήριζε ως «υψηλότερης δυνατής προτεραιότητας»:<br /><br />>Συστήματα Ηλεκτρονικού Πολέμου (ΗΠ) παραγωγής της Elisra Electronic Systems (σήμερα εταιρία του ομίλου της Elbit) για μαχητικά αεροσκάφη F-16 Block 50+ και F-4E Phantom της Πολεμικής Αεροπορίας καθώς και για τα επιθετικά ελικόπτερα AH-64A+ Apache της Αεροπορίας Στρατού.<br /><br />>Αναβάθμιση και εκσυγχρονισμός αρμάτων μάχης M60A1 και M60A3 του Ελληνικού Στρατού με τεχνολογία της ισραηλινής εταιρίας Nimda, που θα περιλάμβανε την εγκατάσταση νέου πυροβόλου διαμετρήματος 120 χλστ., νέου συγκροτήματος ισχύος 1.200 ίππων και πρόσθετης θωράκισης.<br /><br />>Αναβάθμιση και εκσυγχρονισμό τεθωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς προσωπικού (ΤΟΜΠ) M113A1 του Ελληνικού Στρατού με νέο συγκρότημα ισχύος και πρόσθετη θωράκιση.<br /><br />>Συστήματα συλλογής πληροφοριών τηλεπικοινωνιών (COMINT: Communication Intelligence) και ηλεκτρονικών (ELINT: Electronic Intelligence) κατασκευής της Tadiran Ltd. (σήμερα εταιρία του ομίλου της Elisra).<br /><br />>Διόπτρες και εξοπλισμός νυκτερινής όρασης για τον Ελληνικό Στρατό, το Πολεμικό Ναυτικό και την Πολεμική Αεροπορία, κατασκευής της ισραηλινής εταιρίας ITL Ltd.<br /><br />>Συλλογές καθοδήγησης βομβών για την Πολεμική Αεροπορία.<br /><br />>Θερμικές κάμερες για την επιτήρηση συνόρων κατασκευής της ισραηλινής εταιρίας Opgal.<br /><br />>«Έξυπνα» όπλα και όπλα μακρού βεληνεκούς (βλήμα αέρος – αέρος Python 4, βλήμα αέρος – εδάφους Popeye 2, βλήμα πλεύσης [cruise] Delilah) κατασκευής των εταιριών Rafael και IMI (πλέον Elbit Systems Land, εταιρία του ομώνυμου ομίλου) για την Πολεμική Αεροπορία.<br /><br />>Πυροσωλήνες Πυροβολικού κατασκευής της εταιρίας Reshef.<br /><br />Επίσης προέβλεπε τη διμερή συνεργασία σε συστήματα χερσαίας, ναυτικής και μεθοριακής επιτήρησης, επικοινωνιών, ατρακτίδια ναυτιλίας και στόχευσης, καταδείκτες λέιζερ, συστήματα εναέριας μάχης (ραντάρ και όπλα «πέραν του οπτικού ορίζοντα» – BVR), μέσα επιτήρησης εγκατεστημένων επί αερόπλοιων, όπλα και οπλικά συστήματα μαχητικών αεροσκαφών, διόπτρες ημέρας και νύκτας, συστήματα μάχης για σκάφη επιφανείας, πυρομαχικά και συστήματα Μέτρων Υποστήριξης Ηλεκτρονικού Πολέμου (ESM) για χερσαίες δυνάμεις.<br /><br />Προμήθειες αμυντικού υλικού από το Ισραήλ<br /><br />Με βάση τα στοιχεία που υποβλήθηκαν στον κοινοβουλευτικό έλεγχο στις 4 Αυγούστου 2023, από το 2019 μέχρι σήμερα έχουν υπογραφεί οι ακόλουθες διακρατικές συμβάσεις προμήθειας υλικών – υπηρεσιών, συνολικού κόστους περί τα 2,6 δις ευρώ:<br /><br />>010Γ/2020. Χρονομίσθωση ενός συστήματος μη επανδρωμένου αεροσκάφους Heron, με ανάδοχο την Israel Aerospace Industries (IAI) και κόστος 18.511.000,60 ευρώ.<br /><br />>003Γ/2021. Δημιουργία διεθνούς εκπαιδευτικού κέντρου στην Καλαμάτα, με ανάδοχο την Elbit Systems και κόστος 1.8 δις ευρώ<br /><br />>004Β/2021. Εν-Συνεχεία-Υποστήριξη (Ε-Σ-Υ / FOS) των κινητήρων Τ-700-401C των ελικοπτέρων S-70 της Διοίκησης Αεροπορίας Ναυτικού (ΔΑΝ), με ανάδοχο τη Bet Shemesh Engines Ltd. Και κόστος 167 εκατ. ευρώ.<br /><br />>004A/2023. Προμήθεια πυραυλικών συστημάτων, πολλαπλών ρόλων, μεγάλου βεληνεκούς τύπου SPIKE NLOS ΝΜΤ, με ανάδοχο τη Rafael και κόστος 269.885.000 ευρώ.<br /><br />>005A/2023. Προμήθεια εννέα πυραυλικών συστημάτων SPIKE NLOS για επιθετικά ελικόπτερα AH-64A+, με ανάδοχο τη Rafael και κόστος 45 εκατ. ευρώ.<br /><br />>006Β/2023. Προμήθεια Συστημάτων Διεύθυνσης Βολής (ΣΔΒ) – Κατευθυνόμενων Βλημάτων (Κ/Β) τύπου SPIKE για τον εξοπλισμό των κανονιοφόρων (Κ/Φ) τύπου «Μαχητής» και των σκαφών ανορθόδοξου πολέμου (ΣΑΠ) τύπου Mark V, με ανάδοχο τη Rafael και κόστος 54.985.200 ευρώ.<br /><br />>007A/2023. Περιορισμένη αναβάθμιση 19 επιθετικών ελικοπτέρων AH-64A+ Apache, με ανάδοχο την Elbit Systems και κόστος 40 εκατ. ευρώ.<br /><br />>009Γ/2023. Προμήθεια συστημάτων καθοδήγησης SPICE 1000 και SPICE 2000 για χρήση από τα μαχητικά F-16 της Πολεμικής Αεροπορίας, με ανάδοχο τη Rafael και κόστος 130 εκατ. ευρώ.<br /><br />>…./2023. Προμήθεια πυραύλων αέρος – εδάφους Rampage, με ανάδοχο την IAI και κόστος 50 εκατ. ευρώ.<br /><br />Επιπλέον των ανωτέρω, μετά την έγκριση της, στις 9 Δεκεμβρίου 2025, από το ΚΥΣΕΑ (Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας), ώριμη για υπογραφή σύμβασης είναι προμήθεια 36 Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων (ΠΕΠ) τύπου PULS, πυραύλων και υποστηρικτικών οχημάτων, με ανάδοχο την Elbit Systems και προϋπολογισμό 691.700.000 ευρώ.<br /><br />Στην τελική ευθεία βρίσκεται επίσης η προμήθεια συστημάτων αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας (10 πυροβολαρχίες SPYDER AiO, πέντε πυροβολαρχίες BARAK-MX, δύο πυροβολαρχίες David’s Sling) και επιπλέον 5 ραντάρ με δυνατότητα αποκάλυψης στόχων χαμηλής παρατηρησιμότητας (χαμηλής ραδιοτομής) για τις ανάγκες του Συστήματος Αεροπορικού Ελέγχου, με κύριους ανάδοχους τις Rafael, IAI και Elta (εταιρία του ομίλου της IAI) και προϋπολογισμό 3,06 δις ευρώ.<br /><br />Τέλος, κινητικότητα παρουσιάζεται σε τρία προγράμματα: στην εξάσκηση του δικαιώματος προαίρεσης της Σύμβασης 004A/2023 που αφορά 17 συστήματα SPIKE NLOS NMT, την προμήθεια συστημάτων ΗΠ για τους τρεις Κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων, για το οποίο στον εγκεκριμένο Μακροπρόθεσμο Προγραμματισμό Αμυντικών Εξοπλισμών (ΜΠΑΕ) 2024-2035 έχουν προβλεφθεί πιστώσεις 410 εκατ. ευρώ και στο προϋπολογισμού 750 εκατ. ευρώ πρόγραμμα αναβάθμισης περί των 300 ΤΟΜΠ M113 του Ελληνικού Στρατού σε ΤΟΜΑ (Τεθωρακισμένο Όχημα Μάχης) με την προσθήκη πύργου. Μεταξύ των υποψηφίων αναδόχων του συγκεκριμένου προγράμματος περιλαμβάνονται οι ισραηλινές Rafael και Elbit Systems.<br />Άξιο μνείας είναι ότι ορισμένα από τα προαναφερθέντα προγράμματα, περιέχονται στην «Πρόσθετη συμφωνία στρατιωτικής – τεχνικής συνεργασίας» που οι δύο χώρες είχαν υπογράψει πριν περίπου 25 χρόνια!<br /><br /><a href="https://www.dimokratia.gr/">πηγή</a> <br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Απόρρητο έγγραφο του 1999 είναι η εξοπλιστική πυξίδα Ελλάδας – Ισραήλ.

Του Περικλή Ζορζοβίλη Η «Πρόσθετη συμφωνία στρατιωτικής – τεχνικής συνεργασίας» Ελλάδας – Ισραήλ υπογράφηκε στις 14 Οκτωβρίου 1999 από τον τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα – Ισραήλ: Σχέση που πέρασε από χίλια μύρια κύματα, έως ότου…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSdt7xHDfnf7Hg3xMxE1vPiqPJI-okhutnnmg&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="160" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSdt7xHDfnf7Hg3xMxE1vPiqPJI-okhutnnmg&s" width="682" /></a></div><br /><div><b>Περικλής Ζορζοβίλης</b></div>Η πρόσφατη επίσκεψη στην Αθήνα του ισραηλινού υπουργού Άμυνας Ισραήλ Κατζ, σηματοδοτεί την περαιτέρω ενδυνάμωση των διμερών σχέσεων και την εξέλιξη τους σε εταιρική στρατηγική σχέση ιδιαίτερα σε ότι αφορά τον τομέα της άμυνας και της ασφάλειας. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ελληνο-ισραηλινές στρατιωτικές σχέσεις παρουσιάζουν ισχυρή δυναμική. Το 1999, οι δύο χώρες είχαν υπογράψει συμφωνία στρατιωτικής-τεχνικής συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένων και εξοπλιστικών προγραμμάτων, εκ των οποίων ουδέν είχε δρομολογηθεί, ούτε εν μέρει, με την ευθύνη να βαραίνει την ελληνική πλευρά.<br /><br />Μπορεί στο επίκεντρο της δημοσιότητας να βρίσκονται σχεδόν αποκλειστικά οι ελληνικές προμήθειες ισραηλινής προέλευσης οπλικών συστημάτων, όσες έχουν ήδη συμβασιοποιηθεί και όσες προγραμματίζονται, όμως η ελληνο-ισραηλινή στρατιωτική συνεργασία περιλαμβάνει ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων. Ανταλλαγές επισκέψεων στρατιωτικής ηγεσίας, παρατηρητών σε ασκήσεις και εκπαιδευτικές δραστηριότητες, προσωπικού για συμμετοχή σε σχολεία και σεμινάρια, διεξαγωγή κοινών ασκήσεων, ανταλλαγή τεχνογνωσίας σε θέματα οπλικών συστημάτων και τεχνικής υποστήριξης και συνεργασία σε τομείς όπως οι επιχειρήσεις και οι στρατιωτικές πληροφορίες.<br /><br />Μέχρι σήμερα, οι σχέσεις Ελλάδας-Ισραήλ έχουν περάσει από χίλια μύρια κύματα, έχοντας κυμανθεί από σχεδόν εχθρικές μέχρι την παρούσα οιωνεί αμυντική συμμαχία, ως αποτέλεσμα της στρατηγικής συνεργασίας που οικοδομήθηκε στη βάση κοινών απειλών και συμφερόντων. Επίσης, η σχέση εξελίχθηκε παράλληλα με την αλλαγή στάσης απέναντι στις ΗΠΑ.<br /><br />Τη δεκαετία του 1980, η στάση της Ελλάδας ήταν ακραιφνώς φιλοπαλαιστινιακή, καθώς η ελληνική εξωτερική πολιτική επικέντρωνε στον αραβικό κόσμο, έχοντας την προσδοκία μαζικής υποστήριξης του στο Κυπριακό αλλά και λόγω ενεργειακής εξάρτησης από τις πετρελαιοπαραγωγούς χώρες του Κόλπου, που τη δεκαετία του 1970 είχαν επιβάλλει εμπάργκο στη Δύση, με στόχο την αλλαγή της φιλοϊσραηλινής πολιτικής της.<br /><br />Η Αθήνα εθεωρείτο έδρα της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) του Γιασέρ Αραφάτ, του ιστορικού Παλαιστίνιου ηγέτη και προσωπικού φίλου του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου. Ωστόσο και από ισραηλινής πλευράς, κυρίαρχη ήταν η ανάγκη να μην προκληθεί ζημιά στη σχέση ισορροπίας που υπήρχε με την κεμαλική Τουρκία, με την οποία υπήρχε στρατιωτική συνεργασία.<br /><br />Το 1990, επί κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, η Ελλάδα προχώρησε στην αναγνώριση του εβραϊκού κράτους. Η απόφαση αυτή που μόνο εύκολη δεν ήταν, αποτελεί ορόσημο στη σταδιακή πορείας 35 ετών που μας οδήγησε στη σημερινή κατάσταση. Είναι προφανές ότι οι διμερείς σχέσεις κυμαίνονταν αναλόγως των πολιτικών εξελίξεων εντός κι εκτός της χώρας, με την ελληνική θέση να επηρεάζεται από την εσωτερική πολιτική σκοπιμότητα και τη γεωπολιτική συγκυρία.<br /><br />Και όμως, την ίδια δεκαετία υπήρξε αλματώδης ανάπτυξη των σχέσεων Ισραήλ-Τουρκίας με επέκταση της συνεργασίας των δύο χωρών στον τομέα των εξοπλισμών και της αμυντικής βιομηχανίας (π.χ. εκσυγχρονισμός των τουρκικών αρμάτων M60 στην έκδοση Sabra II με ισραηλινή τεχνολογία, προμήθεια κατευθυνόμενων βλημάτων αέρος – εδάφους Popeye, περιπλανώμενων πυρομαχικών Harpy για την καταστολή αεράμυνας, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, κ.α.).<div><br />Μια άγνωστη λεπτομέρεια…<br /><br />Θα πρέπει όμως να σημειωθεί ότι πριν την αναβάθμιση των σχέσεων τους με την Άγκυρα, οι Ισραηλινοί είχαν βολιδοσκοπήσει την Αθήνα, η οποία επιδεικνύοντας τα συνήθη συντηρητικά αντανακλαστικά και τη στρατηγική αμηχανία της, οδήγησε τους Ισραηλινούς στην … αγκαλιά των Τούρκων. Η μεγάλη αλλαγή στην ελληνική στάση ήρθε με τη φιλοδυτική στροφή που ολοκλήρωσε η κυβέρνηση Σημίτη. Η κρίση των Ιμίων και η παρουσία του Άκη Τσοχατζόπουλου στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, άλλαξε θεαματικά τα δεδομένα.<br /><br />Η υπέρβαση της αμοιβαίας καχυποψίας, η έναρξη της διαδικασίας εξομάλυνσης και στη συνέχεια της σταδιακής βελτίωσης των διμερών σχέσεων βοηθήθηκε επίσης και από την εξαιρετική χημεία μεταξύ του τότε υπουργού Εθνικής Άμυνας και του ομόλογου του αλλά και γενικότερα την ισραηλινή κυβέρνηση. Απότοκο της διαδικασίας ήταν η «Πρόσθετη συμφωνία στρατιωτικής – τεχνικής συνεργασίας» που υπογράφτηκε στις 14 Οκτωβρίου 1999 στο Τελ Αβίβ.<br /><br />Η επικράτηση των ισλαμικών δυνάμεων στην Τουρκία το 2003 με την ανάδειξη του Ερντογάν στην ηγεσία της Τουρκίας και η διαδικασία επικράτησης στο εσωτερικό της χώρας έναντι των Κεμαλιστών, αποτέλεσε θρυαλλίδα για τη μετέπειτα εξέλιξη των πραγμάτων. Η καχυποψία των Ισραηλινών απέναντι σε οτιδήποτε ισλαμικό και η σταδιακή πολιτική ενδυνάμωσή του Ερντογάν, που όμως επετεύχθη και με την αξιοποίηση της πολιτικά αποδοτικής στην πλειοψηφία της τουρκικής κοινωνίας αντισημιτικής ρητορικής, έγειρε την πλάστιγγα οριστικά προς την πλευρά των δυο χωρών του Ελληνισμού. Της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Ωστόσο, στο Ισραήλ είχαν πριν πολλά χρόνια εντοπίσει την Κύπρο ως κομβικής σημασίας παράγοντα για την εθνική τους ασφάλεια. Αφενός αναπλήρωνε την έλλειψη στρατηγικού βάθους του εβραϊκού κράτους, ενώ αποτελούσε πυλώνα της γέφυρας που επέτρεπε τη σύνδεση του Ισραήλ -μοναδικού δυτικού κράτους στη Μέση Ανατολή- με τους δυτικούς θεσμούς συνεργασίας και ασφάλειας (ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκή Ένωση), που αποτελούσε στρατηγικό στόχο του Τελ Αβίβ.<br /><br />Την «ταφόπλακα» στις τουρκοϊσραηλινές σχέσεις απετέλεσε η επέμβαση, στις 31 Μαΐου 2010, των ισραηλινών δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων στο τουρκικό «Μαβί Μαρμαρά» όπου επέβαιναν ακτιβιστές -με σαφή υποστήριξη και χρηματοδότηση από μη κυβερνητικές οργανώσεις, τουρκικές και μη- εκ των οποίων κάποιες φερόταν να σχετίζονται άμεσα με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα.<br /><br />Αυτή ακριβώς η διάσταση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας διεθνοποιούσε την απειλή που συνιστούσε η Τουρκία, καθώς υπήρχε προοπτική συντονισμού της δράσης ομάδας χωρών, της Αιγύπτου συμπεριλαμβανομένης, με αποτέλεσμα να αντιμετωπιστεί θανάσιμος κίνδυνος. Παρά την πριν μερικά χρόνια, με αμερικανική παρέμβαση, προσπάθεια έναρξης διαδικασίας εξομάλυνσης των σχέσεων Τελ Αβίβ – Άγκυρας, το ζήτημα της Συρίας αποτελεί πλέον το νέο πεδίο αντιπαράθεσης τους, και μάλιστα μετωπικής.</div><div><br />Quo Vadis?<br /><br />Η επόμενη ημέρα στις ελληνο-ισραηλινές σχέσεις δεν μπορεί να αποτινάξει τη συνύπαρξη της απλότητας και της πολυπλοκότητας του γεωπολιτικού περιβάλλοντος στο οποίο βρίσκονται. Απλότητα διότι η κοινή απειλή τις συνδέει με τον πιο άρρηκτο δεσμό, ενώ ακολουθεί και πλήθος άλλων κοινών συμφερόντων. Και πολυπλοκότητα όμως, καθώς οι διπλωματικοί χειρισμοί που θα αποτρέψουν την εμφάνιση της Ελλάδας ως εμπολέμου σε άλλα μέτωπα και θα περιπλέξουν άλλες διμερείς σχέσεις, είναι ιδιαίτερα λεπτοί.<br /><br />Σημασία έχει βέβαια, ότι και οι δύο χώρες αντιλαμβάνονται πλέον τη διασύνδεση του γεωπολιτικού μέλλοντός τους. Πολλά θα κρίνει και ο άτυπος ψυχολογικός δεσμός που οικοδομείται σταθερά την τελευταία δεκαετία. Εκτός από στερεότυπα δεκαετιών που έχει κατεδαφίσει, σε μια χώρα η οποία στερείται στρατηγικού βάθους, η Ελλάδα και η Κύπρος μοιάζουν με δεύτερο σπίτι…<br /><br />Ταυτόχρονα όμως, η επόμενη ημέρα καλεί την Αθήνα να απελευθερωθεί από τα συνήθη συντηρητικά αντανακλαστικά και τη στρατηγική αμηχανία της για να μπορέσει να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που διανοίγονται.<br /><br /><a href="https://www.dimokratia.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα – Ισραήλ: Σχέση που πέρασε από χίλια μύρια κύματα, έως ότου…

Περικλής Ζορζοβίλης Η πρόσφατη επίσκεψη στην Αθήνα του ισραηλινού υπουργού Άμυνας Ισραήλ Κατζ, σηματοδοτεί την περαιτέρω ενδυνάμωση των διμε...

Διαβάστε την συνέχεια

Τρόμος από νέες εκρήξεις στο Κίεβο. Το 40% Ουκρανών λέει δώστε Donetsk, εγκαταλείπουν όπλα. Ιούνιο 2026 Slovyansk, Kramatorsk

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/875c5e0f6122bf9dcc058e25916e8e2e_XL.jpg?v=2" width="734" /><br /><br /><div>Οι Ρωσικές δυνάμεις θα έχουν φθάσει έως τον Ιούνιο 2026 στις τελευταίες πόλεις φρούρια του Donetsk, το Slovyansk και το Kramatorsk… και η πτώση τους θα σηματοδοτήσει το τέλος της Ουκρανίας στο Donbass…<br /><br />Οι Ρωσικές δυνάμεις εξαπέλυσαν νέο μπαράζ πυραυλικών επιθέσεων και drones κατά της πρωτεύουσας της Ουκρανίας το Κίεβο, την πόλη Kharkiv και την περιφέρεια Dnipropetrovsk.<br />To μορατόριουμ για χτυπήματα στην ενεργειακή υποδομή της Ουκρανίας έληξε και οι Ρώσοι τους τσακίζουν.<br />Με βάση δημοσκοπήσεις στην Ουκρανία, το 40% τάσσεται υπέρ της παραχώρησης εδαφών στους Ρώσους, ποσοστό εκπληκτικό αλλά… μάταιο.<br />Να σημειωθεί ότι η πλειοψηφία των πολιτών της Αυστρίας λέει να σταματήσει η βοήθεια στην Ουκρανία…<br />Οι Ρωσικές δυνάμεις έχουν πλήρως απελευθερώσει το Luhansk μια από τις δύο περιφέρειες του Donbass και έχουν απελευθερώσει το 79% του Donetsk.<br />Οι Ρωσικές δυνάμεις θα έχουν φθάσει έως τον Ιούνιο 2026 στις τελευταίες πόλεις φρούρια του Donetsk, το Slovyansk και το Kramatorsk… και η πτώση τους θα σηματοδοτήσει το τέλος της Ουκρανίας στο Donbass…<br />Οι Ρώσοι είναι κοντά στο να ελέγξουν το 100% του Donbass και προφανώς μετά θα εστιάσουν σε Zaporizhia και Kherson… και στο τέλος Nikolayev και Οδησσό.<br />Ταυτόχρονα είναι τόσο ζοφερή η κατάσταση στον Ουκρανικό στρατό που φεύγουν άρον – άρον και εγκαταλείπουν τα όπλα τους…τις θέσεις τους και μαζί και ποτά<br /><br />Χάος από εκρήξεις σε Κίεβο, Οδησσό, Zaporizhia, Dnipro, Sumy – Έληξε το μορατόριουμ στην ενέργεια – Σηκώθηκαν Πολωνικά αεροπλάνα<br /><br />Εκρήξεις συγκλόνισαν το Κίεβο και άλλες περιοχές της Ουκρανίας καθώς η Ρωσία προχώρησε μια ακόμα μαζική αεροπορική επίθεση.<br />Πληροφορίες αναφέρουν πως οι Ρώσοι εκτόξευσαν πυραύλους Zircon από την Κριμαία, βαλλιστικούς πυραύλους Iskander M και πυραύλους cruise Kh-32 από την περιοχή του Bryansk, καθώς και πυραύλους «Kh-101» από βομβαρδιστικά Tu-95MS.<br />Σύμφωνα με τις αεροπορικές δυνάμεις της Ουκρανίας, η Ρωσία επιτέθηκε με 71 πυραύλους (εκ των οποίων οι 32 βαλλιστικοί) και με 450 drones.<br />Όπως υποστηρίζουν από τους 71 πυραύλους, κατεστράφησαν οι 38 ενώ από τα 450 drones, αναχαιτίστηκαν τα 412.<br />Επιπλέον, αναφέρεται ότι καταγράφηκε πρόσκρουση 27 πυραύλων και 31 drones σε 27 τοποθεσίες, καθώς και πτώση συντριμμιών των καταρριφθέντων drones σε 17 τοποθεσίες.<br />Πληροφορίες για 6 πυραύλους βρίσκονται υπό διευκρίνιση.<br />Στην αρχή, η μαζική επίθεση κατευθύνθηκε προς το Κίεβο και το Kharkiv.<br />Υπήρξαν πολλαπλές εκρήξεις. <br />Επιπλέον, ουκρανικές στρατιωτικές πληροφορίες ανέφεραν ότι ένας από τους στόχους της επίθεσης ήταν ένας υποσταθμός 750 kV, που συνδέει τον πυρηνικό σταθμό Rivne με το Κίεβο και τις κεντρικές περιοχές της Ουκρανίας και που είχε ήδη προηγουμένως πληγεί, κάτι που οι ειδικοί χαρακτήρισαν ως μία από τις κύριες αιτίες της σοβαρής κατάστασης με την ηλεκτροδότηση στο Κίεβο.<br />Στο μεταξύ, ο δήμαρχος του Kharkiv, Igor Terekhov, δήλωσε ότι για αρκετές ώρες χτυπήθηκε η ενεργειακή υποδομή της πόλης και ότι οι ζημιές είναι σοβαρές.<br />Ο Terekhov προειδοποίησε ότι «θα χρειαστεί να ληφθούν δύσκολες αποφάσεις. Μία από αυτές είναι αναγκαστική, αλλά η μόνη δυνατή. Για να μην παγώσει το δίκτυο, πρέπει να εκκενώσουμε το θερμαντικό μέσο από το σύστημα θέρμανσης 820 σπιτιών, τα οποία τροφοδοτούνται από μία από τις μεγαλύτερες θερμοηλεκτρικές μονάδες. Καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι αυτό σε θερμοκρασία είκοσι βαθμών υπό το μηδέν. Αλλά η πρωτοφανής επίθεση του εχθρού σε κρίσιμες υποδομές δεν αφήνει άλλη επιλογή. Οι ειδικοί μας δεν βλέπουν άλλη λύση».<br />Από την πλευρά του, ο ιδρυτής του τμήματος KRAKEN, Konstantin Nemichev, δήλωσε ότι η θερμοηλεκτρική μονάδα στο Kharkiv υπέστη πολύ σοβαρές ζημιές και οι προβλέψεις προς το παρόν δεν είναι ενθαρρυντικές.<br />«Οι ειδικοί εργάζονται αυτή τη στιγμή για να αξιολογήσουν την κλίμακα των ζημιών», σημείωσε.<br /><br />Μεγάλες ζημιές σε Οδησσό, Zaporizhia, Dnipro<br /><br />Εκρήξεις ακούστηκαν επίσης σε Zaporizhia, Dnipro, στην Οδησσό και σε άλλες περιοχές.<br />Στο Dnipro και στην περιοχή Synelnykove αναφέρθηκαν ζημιές σε υποδομές.<br />Τα ΜΜΕ αναφέρουν ότι κύριος στόχος της επίθεσης ήταν ο θερμοηλεκτρικός σταθμός Prydniprovska TPP.<br />Στην περιοχή της Οδησσού υπήρξε επίθεση με πυραύλους και drones σε ενεργειακές και πολιτικές υποδομές στο νότιο τμήμα της περιοχής.<br />Από τα πλήγματα, πάνω από 50.000 καταναλωτές έμειναν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, σύμφωνα με την OVA.<br />Κατεστράφησαν τρία οικιστικά κτίρια, καθώς και αποθηκευτικοί και διοικητικοί χώροι, καθώς και επιβατικά οχήματα.<br />Η επίθεση συνεχίστηκε με πλήγματα στην περιοχή Vinnytsia, όπου ακούγονταν εκρήξεις.<br />Οι τοπικές αρχές ανέφεραν ότι μετά τη νυχτερινή επίθεση 50 οικισμοί έμειναν χωρίς ρεύμα.<br />Αναφέρθηκε πλήγμα σε κρίσιμες υποδομές. Τα δημοσιεύματα ανέφεραν πλήγμα στον θερμοηλεκτρικό σταθμό Ladyzhyn TPP.<br /><br />Zelensky: Οι Ρώσοι εξαπέλυσαν την πιο μαζική επίθεση κατά της ενέργειας της Ουκρανίας μέσα στο 2026<br /><br />Για την πιο μαζική επίθεση της Ρωσίας στις ενεργειακές υποδομές της Ουκρανίας κατά τη διάρκεια του 2026 έκανε λόγο ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Volodymyr Zelensky.<br />«Πρόκειται για στοχευμένο πλήγμα ακριβώς σε ενεργειακές υποδομές: οι Ρώσοι χρησιμοποίησαν σημαντικό αριθμό βαλλιστικών πυραύλων σε συνδυασμό με άλλους πυραύλους – πάνω από 70 και 450 επιθετικά drones» ανέφερε ο Zelensky.<br />Η επίθεση αυτή πραγματοποιήθηκε λίγες ώρες πριν από τη νέα συνάντηση Ρώσων και Ουκρανών στο Abu Dhabi στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και λίγες ώρες μετά το τέλος της περίφημης ενεργειακής εκεχειρίας.<br /><br />Σύμφωνα με τον Volodymyr Zelensky, τα πλήγματα πραγματοποιήθηκαν σε έξι περιοχές της Ουκρανίας: Sumy, Kharkiv, Kίεβο, Dnipropetrovsk, Oδησσό και Vinnytsia.<br />Νωρίτερα, ο ουκρανός δημοσιογράφος Andriy Tsaplienko επιβεβαίωσε ότι πρόκειται για το μεγαλύτερο πλήγμα των Ένοπλων Δυνάμεων της Ρωσίας από την αρχή της χρονιάς. Σοβαρές ζημιές προκλήθηκαν σε ενεργειακές υποδομές στο Κίεβο και την περιοχή του, ενώ τα πλήγματα έπληξαν αρκετές θερμοηλεκτρικές μονάδες.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τρόμος από νέες εκρήξεις στο Κίεβο. Το 40% Ουκρανών λέει δώστε Donetsk, εγκαταλείπουν όπλα. Ιούνιο 2026 Slovyansk, Kramatorsk

Οι Ρωσικές δυνάμεις θα έχουν φθάσει έως τον Ιούνιο 2026 στις τελευταίες πόλεις φρούρια του Donetsk, το Slovyansk και το Kramatorsk… και η πτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Όλα τα σενάρια ανοιχτά για τον πόλεμο ΗΠΑ με Ιράν. Σε εγρήγορση ο Λευκός Οίκος. Αποφάσεις στις 6/2.

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/674c8975176a42c26025eabfb5ab4cd5_XL.jpg?v=2" width="742" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">O Trump βρίσκεται στον διπλωματικό δρόμο, αλλά... μπορεί να μην τον ακολουθήσει για πολύ</span></h3>Αν και δημοσίως οι ΗΠΑ φαίνεται να απορρίπτουν το ενδεχόμενο της στρατιωτικής επέμβασης στο Ιράν, το παρασκήνιο στον Λευκό Οίκο... οργιάζει.<br />Το επιτελείο του Αμερικανού προέδρου Donald Trump, το γνωστό West Wing, αξιολογεί προσεκτικά τις στρατιωτικές και διπλωματικές επιλογές, καθώς η κρίσιμη συνάντηση της 6ης Φεβρουαρίου στην Κωνσταντινούπολη αναμένεται να καθορίσει την πορεία των διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.<br />Επί του παρόντος, ωστόσο, κανένα σενάριο δεν μπορεί να αποκλειστεί, με τους Αμερικανούς αξιωματούχους να παρακολουθούν στενά τις κινήσεις της Τεχεράνης και τις αντιδράσεις των διεθνών συμμάχων.<br />«Ενώ Αμερικανοί αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι η νέα προσπάθεια είναι ειλικρινής, ο Trump έχει -και στο παρελθόν ξανα απομακρυνθεί από τη διπλωματία και έχει στραφεί στον πόλεμο στο παρελθόν» μεταδίδει το Axios.<br /><br />Η συνολική εικόνα<br /><br />Ο Trump προχωρά στις συνομιλίες που έχουν προγραμματιστεί για την Παρασκευή (6/2/2026) με σημαντικό πλεονέκτημα: μια τεράστια στρατιωτική ενίσχυση στον Κόλπο που συνιστά αξιόπιστη στρατιωτική απειλή, και ένα ιρανικό καθεστώς που έχει αποδυναμωθεί και απομονωθεί από μαζικές διαδηλώσεις.<br />Την ίδια στιγμή, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι είναι σκεπτικοί ότι ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν είναι πρόθυμος να πλησιάσει τους όρους που έθεσε ο Trump για μια ενδεχόμενη συμφωνία.<br />Υπενθυμίζεται ότι η προηγούμενη σειρά συνομιλιών για τα πυρηνικά κατέληξε σε πόλεμο, με τον Trump να εγκρίνει αρχικά αμέσως επιθέσεις του Ισραήλ και στη συνέχεια να χτυπά απευθείας τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν τον Ιούνιο του 2025.<br />Η δεύτερη προσπάθεια έγινε το περασμένο φθινόπωρο, όταν οι ΗΠΑ προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν την επιθυμία του Ιράν να αποφύγει τις κυρώσεις «snap-back» για να πείσουν το καθεστώς να εγκαταλείψει το πολύ εμπλουτισμένο ουράνιο του. Αυτή η προσπάθεια δεν είχε αποτέλεσμα. Ένα από τα προβλήματα ήταν ότι οι παρασκηνιακές ενέργειες του Trump τον Ιούνιο δημιούργησαν έντονη δυσπιστία στην Τεχεράνη.<br /><br />Τι συμβαίνει τώρα<br /><br />Σύμφωνα με το Axios, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι επιμένουν ότι η απόφαση του Trump να στείλει τους απεσταλμένους του, Steve Witkoff και Jared Kushner, για συνομιλίες με τον υπουργό Εξωτερικών του Ιράν, Abbas Araghchi, δεν αποτελεί κάλυψη για άλλη αιφνιδιαστική επίθεση.<br />Ωστόσο, οι ΗΠΑ έχουν μεταφέρει τεράστια πυρομαχικά στην περιοχή σε περίπτωση που ο Trump αποφασίσει στρατιωτική δράση. Άλλωστε, ήταν έτοιμος να ξεκινήσει επιθέσεις πριν από τρεις εβδομάδες, λόγω των αιματηρών διαδηλώσεων στο Ιράν, αλλά τελικά αναγκάστηκε να αναβάλει. Καθώς η «αρμάδα» του Trump πήρε θέση, οι διαδηλώσεις καταπνίγηκαν και η δυναμική χάθηκε.<br /><br />Παρασκήνιο από τον Λευκό Οίκο<br /><br />Σύμφωαν με τις ίδιες πληροφορίες, υπήρχαν αμφιβολίες στο West Wing για το αν οι αμερικανικές βόμβες θα μπορούσαν πραγματικά να φέρουν αποφασιστική πολιτική αλλαγή. Υπήρχαν επίσης ανησυχίες για τις απειλές του Ιράν για μαζική αντίποινα σε όλη την περιοχή.<br />Την ίδια στιγμή, Τουρκία, Κατάρ, Αίγυπτος και άλλες χώρες ανέλαβαν έντονες διπλωματικές προσπάθειες για αποκλιμάκωση της κατάστασης, οδηγώντας τελικά στη συνάντηση που έχει προγραμματιστεί για την Παρασκευή στην Κωνσταντινούπολη.<br />Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας προσκάλεσε αρκετές αραβικές χώρες να παρακολουθήσουν ως παρατηρητές.<br />Ωστόσο, καθώς οι ΗΠΑ έχουν μετακινήσει αεροπλανοφόρο και άλλα στρατιωτικά μέσα, τα σχέδια που εξετάζονται έχουν γίνει πολύ πιο φιλόδοξα.<br />Το Ισραήλ είχε αντιταχθεί στις μικρότερης κλίμακας επιθέσεις που ο Trump σκεφτόταν πριν από τρεις εβδομάδες, θεωρώντας ότι θα ήταν απλώς συμβολικές και δεν άξιζαν τον κίνδυνο μαζικών αντίποινων. Αυτή η δυναμική άλλαξε. Μια σειρά Ισραηλινών κατασκόπων και στρατηγών -συμπεριλαμβανομένου του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Eyal Zamir- επισκέφθηκαν πρόσφατα την Ουάσινγκτον. Ο Zamir ενημέρωσε τον πρόεδρο του Joint Chiefs, Gen. Dan Caine, για τα επιθετικά και αμυντικά σχέδια του Ισραήλ σε περίπτωση πολέμου με το Ιράν.<br />«Μπορεί να ειπωθεί με ασφάλεια ότι τίποτα από αυτή τη συνάντηση δεν άλλαξε τη γνώμη του ή του προέδρου για επίθεση στο Ιράν», είπε Αμερικανός αξιωματούχος, αναφερόμενος σε Caine και Trump. «Είναι πραγματικά οι Ισραηλινοί που θέλουν επίθεση. Ο πρόεδρος απλώς δεν είναι εκεί».<br /><br />Όλοι βλέπουν προς την Παρασκευή<br /><br />Τρεις από τους συμβούλους του Trump δήλωσαν στο Axios ότι πιστεύουν πως η στρατιωτική επιλογή τώρα δεν θα ήταν σωστή. Ένας από αυτούς είπε ότι αυτός ο σκεπτικισμός ισχύει για πολλούς στον στενό κύκλο του Trump.<br />Άλλος δήλωσε ότι μια επίθεση τώρα θα υπονόμευε μεγάλο μέρος της ατζέντας του προέδρου στην περιοχή και στον κόσμο.<br />Ο ίδιος ο Trump είπε σχεδόν καθημερινά την περασμένη εβδομάδα ότι στέλνει «μεγάλα πλοία» στην περιοχή αλλά παραμένει ανοιχτός σε συνομιλίες.<br />Στον αντίποδα, το Ιράν τονίζει πριν τις συνομιλίες της Παρασκευής (6/2/2026) ότι θα συζητήσει μόνο το πυρηνικό ζήτημα και όχι άλλα θέματα στην ατζέντα του Trump, όπως οι πύραυλοι. Ακόμη και στα πυρηνικά ζητήματα, τα μέρη φαίνεται να απέχουν πολύ.<br />Από την πλευρά του, ο Trump βρίσκεται αυτή τη στιγμή στον διπλωματικό δρόμο, αλλά μπορεί να μην τον ακολουθήσει για πολύ. «Αν το Ιράν δεν έρθει στις συνομιλίες της Παρασκευής με απτά στοιχεία, μπορεί πολύ γρήγορα να βρεθεί σε πολύ άσχημη κατάσταση», είπε ανώτερος αξιωματούχος από μία από τις μεσολαβούσες χώρες.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Όλα τα σενάρια ανοιχτά για τον πόλεμο ΗΠΑ με Ιράν. Σε εγρήγορση ο Λευκός Οίκος. Αποφάσεις στις 6/2.

O Trump βρίσκεται στον διπλωματικό δρόμο, αλλά... μπορεί να μην τον ακολουθήσει για πολύ Αν και δημοσίως οι ΗΠΑ φαίνεται να απορρίπτουν το ε...

Διαβάστε την συνέχεια