Η Ισραηλινή Maariv προκαλεί «σεισμό» στην Τουρκία: «Τα ελληνικά F-35 μπορούν να διεισδύσουν βαθιά στην Ανατολία!»

<img height="93" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/3fd1cbe9-df00-4769-a688-e55fc59232cb-1068x601.png" width="732" /><br /><br />Nέες γεωπολιτικές διαστάσεις αποκτά η ενίσχυση της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, με τη μεγάλη ισραηλινή εφημερίδα <a href="https://www.maariv.co.il/news/opinions/article-1377965">Maariv</a> να αναδεικνύει τις δυνατότητες των μελλοντικών ελληνικών F-35, το αμερικανικό εξοπλιστικό πακέτο των 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων και τις συνέπειες για την ισορροπία στρατιωτικής ισχύος με την Τουρκία.<br /><br />Με τον εντυπωσιακό τίτλο «Το αμερικανικό χτύπημα στον Ερντογάν και οι πανηγυρισμοί στην Ελλάδα: Τα F-35 θα διεισδύουν στην καρδιά της Τουρκίας», η Maariv δημοσίευσε στις 13 Οκτωβρίου 2026 εκτενές ρεπορτάζ για την ελληνική στρατιωτική αναβάθμιση.<br /><br />Η ισραηλινή εφημερίδα συνδέει την απόκτηση των stealth μαχητικών με τις δηλώσεις του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και τα νομικά εμπόδια που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν οι τουρκικές προσπάθειες απόκτησης F-35.<div><br />Τα ελληνικά F-35 και οι αποστάσεις που προκαλούν συζητήσεις<br /><br />Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην επιχειρησιακή ακτίνα δράσης των αμερικανικών μαχητικών πέμπτης γενιάς.<br /><br />Σύμφωνα με τηλεοπτική ανάλυση που επικαλείται η Maariv, εξετάστηκαν αποστάσεις 200, 900 και 1.200 χιλιομέτρων, με τους σχολιαστές να υποστηρίζουν ότι τα F-35 θα μπορούσαν να πραγματοποιούν αποστολές βαθιά στην τουρκική επικράτεια.<br /><br />«Τα F-35 μπορούν να φτάσουν βαθιά στην Τουρκία και να επιστρέψουν χωρίς εναέριο ανεφοδιασμό», είναι ο κεντρικός ισχυρισμός που αναδεικνύεται.<br /><br />Η επιχειρησιακή ακτίνα, ωστόσο, εξαρτάται από τη διαμόρφωση του αεροσκάφους, τον οπλισμό, τη διαδρομή και τις συνθήκες αποστολής.<br /><br />Τα επίσημα στοιχεία της Lockheed Martin αναφέρουν ακτίνα μάχης άνω των 1.090 χιλιομέτρων για συγκεκριμένο επιχειρησιακό προφίλ του F-35A.</div><div><br />Ο Ρούμπιο βάζει φρένο στα τουρκικά F-35<br /><br />Το σημαντικότερο διπλωματικό στοιχείο αφορά τη στάση της Ουάσιγκτον.<br /><br />Ο Μάρκο Ρούμπιο, κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα, ξεκαθάρισε ότι η Τουρκία δεν μπορεί να αποκτήσει F-35 όσο παραμένει ανεπίλυτο το ζήτημα των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-400.<br /><br />Η αμερικανική νομοθεσία δημιουργεί συγκεκριμένους περιορισμούς, παρά την επιθυμία του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να εξεταστεί η επανένταξη της Άγκυρας στο πρόγραμμα.<br /><br />Για την Ελλάδα, η κατάσταση δημιουργεί ένα σημαντικό χρονικό παράθυρο τεχνολογικής αναβάθμισης της Πολεμικής Αεροπορίας.</div><div><br />Εξοπλιστική «βόμβα» 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων<br /><br />Η Maariv επικαλείται δημοσίευμα του Reuters για την ελληνοαμερικανική εξοπλιστική συμφωνία ύψους έως 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων.<br /><br />Το πακέτο προβλέπει προηγμένους πυραύλους, αεροπορικά όπλα και περαιτέρω αναβάθμιση των ελληνικών F-16.<br /><br />Στον σχεδιασμό περιλαμβάνονται όπλα για τα F-16 Viper, τα μελλοντικά F-35 και τα ελικόπτερα Black Hawk.<br /><br />Παράλληλα, εξετάζεται η αναβάθμιση επιπλέον 37 μαχητικών F-16 Block 50 σε διαμόρφωση Viper, με εκτιμώμενο κόστος περίπου ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων.<br /><br />Οι σχετικές δαπάνες εντάσσονται στον πολυετή αμυντικό σχεδιασμό και προβλέπεται να κατανεμηθούν σε βάθος χρόνου.</div><div><br />Rafale, Viper και F-35: Η νέα ελληνική αεροπορική ισχύς<br /><br />Η Ελλάδα έχει ήδη συμφωνήσει στην αγορά 20 F-35, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για τα τέλη του 2028.<br /><br />Τα νέα αεροσκάφη θα συμπληρώσουν τα Rafale και τον στόλο των αναβαθμισμένων F-16 Viper.<br /><br />Ο συνδυασμός μαχητικών τέταρτης και πέμπτης γενιάς, προηγμένων αισθητήρων και πυραύλων μεγάλων αποστάσεων θα μπορούσε να ενισχύσει ουσιαστικά την ελληνική αποτροπή.<br /><br />Η ολοκλήρωση των παραδόσεων, η εκπαίδευση και η επιχειρησιακή ενσωμάτωση παραμένουν καθοριστικές προϋποθέσεις.</div><div><br />Το μήνυμα της Αθήνας και οι νέες ισορροπίες<br /><br />Η Maariv αναδεικνύει επίσης τις δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη, ο οποίος υπογράμμισε ότι η εποχή της παθητικής διπλωματικής στάσης έχει παρέλθει.<br /><br />Η ελληνική στρατηγική στηρίζεται στην ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων, στις διεθνείς συνεργασίες και στην προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων.<br /><br />Το συμπέρασμα της ισραηλινής ανάλυσης είναι ότι η Ελλάδα προετοιμάζεται να αποκτήσει σημαντικά αναβαθμισμένες αεροπορικές δυνατότητες, ενώ η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει εμπόδια στην απόκτηση F-35.<br /><br />Το μεγάλο στοίχημα για την Αθήνα είναι να μετατρέψει τα εξοπλιστικά προγράμματα σε πραγματική επιχειρησιακή ισχύ, διαμορφώνοντας μια ισχυρότερη αποτρεπτική θέση στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ισραηλινή Maariv προκαλεί «σεισμό» στην Τουρκία: «Τα ελληνικά F-35 μπορούν να διεισδύσουν βαθιά στην Ανατολία!»

Nέες γεωπολιτικές διαστάσεις αποκτά η ενίσχυση της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, με τη μεγάλη ισραηλινή εφημερίδα Maariv να αναδεικνύει τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Βόμβες Σαμαρά κατά Μητσοτάκη για στραγγαλισμό 830.000 μικρομεσαίων... ξηλώνει το «αφήγημα» επιτυχίας.

<img height="113" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/29d5544297af0d904124de113861d89a_XL.jpg?v=3" width="750" /><br /><br /><div>Ο πρώην πρωθυπουργός περιέγραψε μια ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, υποστηρίζοντας ότι η πραγματική οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με βαθιά και δομική κρίση.<br /><br />Σφοδρή κριτική στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης άσκησε ο Αντώνης Σαμαράς, κάνοντας λόγο για βαθιά κρίση στη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα.<br />Ζήτησε μείωση του κόστους ενέργειας και των έμμεσων φόρων, επαναφορά του ΦΠΑ στην εστίαση στο 13% και ειδική χρηματοδότηση για τις μικρές επιχειρήσεις.<br />Ευθεία επίθεση στην κυβερνητική οικονομική πολιτική εξαπέλυσε ο Αντώνης Σαμαράς, με αφορμή τον χαιρετισμό του στο Συνέδριο της Ομοσπονδίας Επαγγελματικών, Βιοτεχνικών και Εμπορικών Σωματείων Μεσσηνίας, στην Καλαμάτα.<br />Ο πρώην πρωθυπουργός περιέγραψε μια ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, υποστηρίζοντας ότι η πραγματική οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με βαθιά και δομική κρίση.<br /><br />Φιάσκο με τις δόσεις<br /><br />Ο κ. Σαμαράς υποστήριξε ότι το κόστος λειτουργίας μιας μικρομεσαίας επιχείρησης αυξήθηκε κατά 35% μέσα στην τελευταία διετία, ενώ άσκησε έντονη κριτική στις ρυθμίσεις για τα ιδιωτικά χρέη.<br />Όπως ανέφερε, το μέτρο των 72 δόσεων «απέτυχε παταγωδώς», καθώς, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλέστηκε, συμμετείχε λιγότερο από το 10% των επιχειρήσεων.<br />Επιφυλάξεις εξέφρασε και για τη νέα ρύθμιση των 120 δόσεων, σημειώνοντας ότι τα πρόστιμα, οι προσαυξήσεις και το επιτόκιο που προσεγγίζει το 6% περιορίζουν τις δυνατότητες ουσιαστικής διευθέτησης των οφειλών.<br /><br />«Τεράστιο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας»<br /><br />Στο στόχαστρο του πρώην πρωθυπουργού βρέθηκε συνολικά το παραγωγικό μοντέλο της χώρας.<br />Επικαλούμενος στοιχεία για το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και τη χρηματοοικονομική κατάσταση των επιχειρήσεων, έκανε λόγο για σοβαρό έλλειμμα ανταγωνιστικότητας και παραγωγικότητας.<br />Παράλληλα, υποστήριξε ότι από τις περίπου 900.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις της χώρας, μόλις 70.000 διαθέτουν αξιόχρεο, αναδεικνύοντας, όπως είπε, το μέγεθος του προβλήματος.<br /><br />Νεοφιλελεύθερη η κυβέρνηση<br /><br />Ο Αντώνης Σαμαράς χαρακτήρισε το ζήτημα βαθιά πολιτικό, τονίζοντας ότι οι κυβερνητικές επιλογές καθορίζουν ποιους κλάδους ενισχύει η οικονομική πολιτική και ποιο παραγωγικό μοντέλο προωθείται. Αντιπαρέβαλε, μάλιστα, τη σημερινή κυβερνητική προσέγγιση, την οποία περιέγραψε ως «διαχειριστική, νεοφιλελεύθερη», με τον κοινωνικό φιλελευθερισμό που ο ίδιος υποστηρίζει.<br /><br />Τα τρία μέτρα που προτείνει<br /><br />Ο πρώην πρωθυπουργός ζήτησε άμεσα μέτρα στήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, παρουσιάζοντας τρεις βασικές προτεραιότητες.<br />Πρώτον, τη μείωση του ενεργειακού κόστους, το οποίο επιβαρύνει σημαντικά τη λειτουργία των επιχειρήσεων.<br />Δεύτερον, τη μείωση των έμμεσων φόρων, με ιδιαίτερη έμφαση στην επαναφορά του ΦΠΑ στην εστίαση στο 13%, μέτρο που, όπως υπενθύμισε, είχε εφαρμοστεί επί των ημερών της δικής του κυβέρνησης.<br />Τρίτον, πρότεινε τη δημιουργία Εθνικού Ταμείου ή Τράπεζας Ειδικού Σκοπού, με χρηματοδότηση αποκλειστικά για τη μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα.<br />Κλείνοντας, ο Αντώνης Σαμαράς διαβεβαίωσε τους επαγγελματίες ότι βρίσκεται σταθερά στο πλευρό τους, στέλνοντας μήνυμα υπέρ της ενίσχυσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και της πραγματικής οικονομίας.<br /><br />Ο χαιρετισμός του πρώην πρωθυπουργού<br /><br />Συγκεκριμένα στο γραπτό του χαιρετισμό για τα 100 χρόνια της ΟΕΒΕΣ Μεσσηνίας (Ομοσπονδίας Επαγγελματικών, Βιοτεχνικών και Εμπορικών Σωματείων Μεσσηνίας) τόνισε: "Το Συνέδριό σας διεξάγεται σε μια δύσκολη συγκυρία.<br />Η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα είναι αντιμέτωπη με μία μεγάλη ιστορική πρόκληση.<br />Ιστορική, διότι ενώ εσείς αποτελείτε τη σπονδυλική στήλη της ελληνικής οικονομίας, τα τελευταία χρόνια ο κλάδος είναι αντιμέτωπος με μια βαθιά και δομική κρίση. Τα στοιχεία μιλάνε από μόνα τους.<br />Η αύξηση του κόστους για μια μικρομεσαία επιχείρηση -μόνο την τελευταία διετία- έφθασε στο ιλιγγιώδες 35%…!<br />Το μέτρο των 72 δόσεων για το ιδιωτικό χρέος απέτυχε παταγωδώς.<br />Ούτε καν το 10% των επιχειρήσεων δεν συμμετείχε τελικά σε αυτό.<br />Αλλά και οι πρώτες ενδείξεις για τη νέα ρύθμιση των 120 δόσεων είναι αποθαρρυντικές.<br />Γιατί, με τα πρόστιμα, τις προσαυξήσεις και με ένα επιτόκιο που ακουμπά το 6%, ματαιώνεται κάθε δυνατότητα ουσιαστικής επίλυσης του προβλήματος.<br /><br />Έλλειμμα σοκ<br /><br />Την ίδια ώρα -και αυτό δυστυχώς σκοπίμως αποσιωπάται - το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών έχει ξεπεράσει τα 9 δισεκατομμύρια ευρώ!<br />Μιλάμε δηλαδή για ένα τεράστιο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας και παραγωγικότητας της χώρας μας.<br />Σήμερα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο τοποθετεί την Ελλάδα στην 172η θέση, επί συνόλου 190 χωρών στο θέμα αυτό...<br />Να θυμίσω μόνο ότι μετά από το 1948, μια μόνον χρονιά η χώρα μας είχε θετικό ισοζύγιο: το 2013!<br />Να προσθέσω ακόμα ότι από τις 900.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις, μόλις οι 70.000 έχουν το αξιόχρεο…<br />Το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό.<br />Είναι βαθιά πολιτικό.<br />Γιατί είναι πολιτική η απόφαση ποιους κλάδους της οικονομίας ενισχύεις ή αποδυναμώνεις, πού στηρίζεσαι και πού όχι.<br />Είναι πολιτική η απόφαση για το παραγωγικό μοντέλο της χώρας.<br />Είναι πολιτική η απόφαση το κατά πόσον ενδιαφέρεσαι ή αδιαφορείς για τις κοινωνικές επιπτώσεις των οικονομικών σου προτεραιοτήτων.<br /><br />Απαντώ με κοινωνικό φιλελευθερισμό<br /><br />Απέναντι λοιπόν στην διαχειριστική, νεοφιλελεύθερη πολιτική που ακολουθεί η σημερινή κυβέρνηση, επιλέγω τον κοινωνικό φιλελευθερισμό.<br />Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να ενδιαφέρεσαι μόνο για την μακροοικονομική επίδοση μέσα από υπερπλεονάσματα, τα οποία δημιουργεί κυρίως η υψηλή έμμεση φορολογία.<br />Ούτε και πρέπει να ενθαρρύνεις την καρτελοποίηση της οικονομίας σε βάρος της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας.<br />Ιδιαίτερα σε εποχές κοινωνικής και οικονομικής κρίσης στην πραγματική οικονομία.<br /><br />Τρία μέτρα-προτάσεις<br /><br />Αντιθέτως, απαιτείται η λήψη άμεσων και έκτακτων μέτρων για τη στήριξη της μικρής και μεσαίας επιχειρηματικότητας.<br />Θα σας αναφέρω, ενδεικτικά, τρία από αυτά:<br />Πρώτον, άμεσες παρεμβάσεις για τη μείωση του κόστους της ενέργειας.<br />Δεύτερον, τη μείωση έμμεσων φόρων.<br />Θέλω στο σημείο αυτό να επιμείνω στην ανάγκη για τη μείωση του ΦΠΑ στην Εστίαση.<br />Πρέπει ο ΦΠΑ στην Εστίαση να επανέλθει στο 13%, το οποίο επί δικής μου κυβερνήσεως καθιέρωσα – και μάλιστα κόντρα στην Τρόϊκα τότε- μέτρο το οποίο πέτυχε απολύτως και μάλιστα επέφερε περισσότερα έσοδα.<br />Τρίτον, τη χρηματοδότηση αποκλειστικά της μικρής και μεσαίας επιχειρηματικότητας, μέσω ενός Εθνικού Ταμείου ή μιας Τράπεζας Ειδικού σκοπού.<br />Με αυτές τις σκέψεις θέλω να σας ευχηθώ να έχετε στην Καλαμάτα μας έναν ουσιαστικό και ειλικρινή διάλογο στο Συνέδριό σας και να σας διαβεβαιώσω ότι είμαι σταθερά στο πλευρό σας."<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βόμβες Σαμαρά κατά Μητσοτάκη για στραγγαλισμό 830.000 μικρομεσαίων... ξηλώνει το «αφήγημα» επιτυχίας.

Ο πρώην πρωθυπουργός περιέγραψε μια ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, υποστηρίζοντας ότι η πραγματική οικονομία...

Διαβάστε την συνέχεια

Περίεργο δημοσίευμα από ”ΤΑ ΝΕΑ” για την αποπομπή Γκίλφοϊλ: ”Δύο κυβερνητικά στελέχη μιλούσαν στη WSJ!.Το κυβερνητικό «βαθύ λαρύγγι»”.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/0437e89d-4ea6-4cde-b7f9-cec63a46883f-1068x601.png" width="748" /><br /><br />Μείζον πολιτικό ζήτημα δημιουργεί η αποκάλυψη της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» ότι δύο στελέχη της ελληνικής κυβέρνησης είχαν επαφές με δημοσιογράφους της αμερικανικής Wall Street Journal, οι οποίοι ερευνούσαν επί μήνες την υπόθεση της πρώην πρέσβειρας των ΗΠΑ στην Αθήνα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ.<br /><br />Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς οι αποκαλύψεις της WSJ προηγήθηκαν της απομάκρυνσης της Γκίλφοϊλ, προκαλώντας σοβαρούς τριγμούς στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις.<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα είναι πλέον τι ακριβώς γνώριζαν τα δύο κυβερνητικά στελέχη, ποιες πληροφορίες μετέφεραν και εάν είχαν ενημερώσει την ελληνική κυβέρνηση για τις επαφές τους.<br />Η αποκάλυψη των «ΝΕΩΝ» – Το κυβερνητικό «βαθύ λαρύγγι»<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα της Τζίνας Μοσχολιού, στις 17 Οκτωβρίου 2026, δημοσιογράφοι της WSJ είχαν επισκεφθεί την Αθήνα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, αναζητώντας πληροφορίες για την Αμερικανίδα πρέσβειρα.<br /><br />Οι δημοσιογράφοι προσέγγισαν διπλωμάτες, επιχειρηματίες και κυβερνητικά πρόσωπα.<br /><br />Το εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι φέρονται να συναντήθηκαν με δύο κυβερνητικά στελέχη, ενώ το ένα είχε επανειλημμένες επαφές μαζί τους.<br /><br />Κατά την εφημερίδα, το συγκεκριμένο πρόσωπο λειτούργησε ως σημαντική πηγή πληροφόρησης, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση του ρεπορτάζ.<br />Τι πληροφορίες έδωσαν; Τα ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις<br /><br />Εδώ αρχίζει το σοβαρό πολιτικό ζήτημα.<br /><br />Εάν κυβερνητικά στελέχη συζητούσαν με Αμερικανούς δημοσιογράφους για δραστηριότητες της πρέσβειρας των ΗΠΑ, ποια ήταν η φύση των πληροφοριών που διέθεταν;<br /><br />Αφορούσαν δημόσια γνωστά περιστατικά; Διπλωματικές συνομιλίες; Επιχειρηματικές επαφές; Ή ζητήματα υπηρεσιακού χαρακτήρα;<br /><br />Η διάκριση είναι καθοριστική.<br /><br />Δεν υπάρχει δημοσιοποιημένη απόδειξη ότι μεταφέρθηκαν διαβαθμισμένα στοιχεία ή ότι τελέστηκε κατασκοπεία. Ωστόσο, εάν αποκαλυφθεί μη εξουσιοδοτημένη διαρροή προστατευόμενων πληροφοριών, θα προκύψει ζήτημα ενδεχόμενων ποινικών και πειθαρχικών ευθυνών.<br /><br />Η κυβέρνηση οφείλει να διευκρινίσει εάν γνώριζε τις συγκεκριμένες επαφές. <a href="https://directus.gr/periergo-dimosievma-apo-ta-nea-gia-tin-apopobi-gkilfoil-dyo-kyvernitika-stelechi-milousan-sti-wsj-to-kyvernitiko-vathy-laryngi/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Περίεργο δημοσίευμα από ”ΤΑ ΝΕΑ” για την αποπομπή Γκίλφοϊλ: ”Δύο κυβερνητικά στελέχη μιλούσαν στη WSJ!.Το κυβερνητικό «βαθύ λαρύγγι»”.

Μείζον πολιτικό ζήτημα δημιουργεί η αποκάλυψη της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» ότι δύο στελέχη της ελληνικής κυβέρνησης είχαν επαφές με δημοσιογράφου...

Διαβάστε την συνέχεια

Λαϊκές εξεγέρσεις στην Ευρώπη. Σε λήθαργο η ΕΕ, η Ελλάδα σε σύγχυση.

<img height="94" src="https://omegapress.gr/images/EXEGERSH.jpg" width="721" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Το κατεστημένο αμύνεται, οι κοινωνίες οργίζονται. Δύο εικόνες, μία κρίση. Στις Βρυξέλλες οι ηγέτες των κρατών -μελών της ΕΕ έδωσαν την εντύπωση μιας μη αναστρέψιμης πολιτικής, οικονομικής και ηθικής κρίσης. Η αγωνία τους να μην αγγίξουν τα προνόμια του μεγάλου κεφαλαίου και των καρτέλ, το ενεργειακό αδιέξοδο, η στροφή στην πολεμική οικονομία που οδηγεί επίσης σε αδιέξοδα, η διαφθορά που έχει γιγαντωθεί, ο προυπολογισμός που περικόπτει κοινωνικές δαπάνες, προκάλεσαν οργή στους ευρωπαικούς λαούς. Μια ΕΕ αποκομμένη από την πραγματικότητα, οικοδόμησε θεσμούς και πολιτικές με τέτοιο τρόπο, ώστε οι ανισότητες να μην ανατραπούν ποτέ, ακόμη και αν αυτό την οδηγήσει στην διαλυσή της. <br /><br />Η άλλη εικόνα , αυτή των εξεγέρσεων σε Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία και Αλβανία, αλλά και σε άλλες ευρωπαικές χώρες όπου οι λαοί “βράζουν”, συνθέτουν την σκληρή πραγματικότητα , την οποία αρνούνται να δουν οι ηγέτες. Ίδια είναι τα χαρακτηριστικά της κρίσης και στην Ελλάδα, είναι το ίδιο οικονομικό μοντέλο που βρίσκεται σε κρίση, με τη διαφορά ότι εδώ δεν έχουμε ακόμη κοινωνική έκρηξη. Η κρίση απλώνεται από χώρα σε χώρα, ενώ παρά τις ιδιομορφίες, ο παρανομαστής είναι κοινός. Το σύστημα χρεοκοπεί, οι λαοί εξεγείρονται και προς το παρόν δείχνει να επωφελείται μόνο η Ακροδεξιά...<br /><br />Τα αίτια και οι δικαιολογίες...<br /><br />Με κοινοβούλια να έχουν μικρότερη επιρροή από τις πολυεθνικές, με τα λόμπι να οργιάζουν, με την ακρίβεια, το στεγαστικό και τους χαμηλούς μισθούς να επιδρούν καταλυτικά στην εικόνα ανατροπής, η Ευρώπη μάλλον πρέπει να προετοιμάζεται για μεγάλες αναστατώσεις. Σήμερα είναι η Γαλλία , η Ιταλία, η Ισπανία και η Αλβανία. Αύριο ποιός;<br /><br />Το σύστημα τρίζει. Από την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού και την κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού, δηλαδή από το 1990-91, οι ανισότητες έγιναν το σχέδιο του κεφαλαίου. Αφιονισμένα συμφέροντα, διέλυσαν τα συνδικαλιστικά κινήματα, κυνήγησαν ιδεολογικά την Αριστερά με σκοτεινά νομοθετήματα που υπηρετούν το δόγμα της εξίσωσης Αριστεράς -Ακροδεξιάς, με πόλεμο κατά των δημόσιων αγαθών που απαξιώθηκαν και παραδόθηκαν σε αμφιλεγόμενα ιδιωτικά συμφέροντα, με υπονόμευση του κοινωνικού κράτους και του κράτους δικαίου και πολλά ακόμη, ενίσχυσαν ένα αντιδημοκρατικό και αντικοινωνικό τέρας που τώρα δείχνει τα δόντια του. Το γεγονός ότι μέχρι σήμερα αυτά τα κινήματα δεν φαίνεται να έχουν ούτε ομοιογενή πολιτική έκφραση, ούτε σαφή ηγεσία, οδηγούν στην δυσοίωνη εκτίμηση, ότι ίσως επωφεληθεί ακόμη περισσότερο η Ακροδεξιά, με εφιαλτικές για το μέλλον συνέπειες...<br /><br />Τι συμβαίνει στη Γαλλία; Η κρίση δεν είναι σημερινή . Τουλάχιστον εδώ και μια δεκαετία, διάφορα κινήματα από τα Κίτρινα Γιλέκα, μέχρι την σημερινή εξέγερση μαθητών, φοιτητών και εργαζομένων, δείχνουν ότι η Γαλλία βρίσκεται σε κρίση. Και πως απάντησε η πολιτική τάξη και το μεγάλο κεφάλαιο; Επινόησε τη θεωρία του κέντρου και ανέδειξε τον Μακρόν στην ηγεσία της Γαλλίας. Και το αποτέλεσμα, ενώ ήταν ορατό από την πρώτη στιγμή, πολλοί και στο Παρίσι και στην Ευρώπη γενικότερα υποκρίνονταν ότι δεν το έβλεπαν. Η Γαλλία βουλιάζει στην παρακμή εδώ και χρόνια και ο αναλώσιμος Μακρόν απλά υπηρέτησε τα συμφέρονταν και τώρα τους είναι εντελώς άχρηστος, ενώ αφήνει πίσω του γενικευμένη κρίση.<br /><br />Η Γερμανία που επέβαλλε στην ΕΕ το μοντέλο που σήμερα πνέει τα λοίσθια και προκαλεί τις εξεγέρσεις, βιώνει την μεγαλύτερη κρίση από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η αυταρχική οικονομική πολιτική που προκαλεί βίαιες ανισότητες, η αδυναμία του Βερολίνου να δώσει απαντήσεις, αλλά και η απογύμνωσή της σε γεωπολιτικό επίπεδο, αποτελεί επίσης κρίσιμο παράγοντα της αστάθειας στην Ευρώπη. Η νίκη της Αριστεράς στο Βερολίνο προκάλεσε σοκ στην νεοφιλελεύθερη εξουσία της Γερμανίας, αλλά η καταιγίδα του φιλοναζιστικού AfD δεν τους συγκινεί ιδιαίτερα...<br /><br />Είναι επομένως φυσική συνέπεια τα όσα συμβαίνουν στην Γαλλία και αλλού. Ο κοινωνικός αναβρασμός δεν είναι ούτε υποκινούμενος , όπως επιχειρεί να τον εμφανίσει ο Μακρόν, ούτε στιγμιαίος. Η κρίση εξελίσσεται χρόνια τώρα, στην παιδεία, την υγεία, την κοινωνική πρόνοια, το στεγαστικό πρόβλημα, τους μισθούς και την προοπτική της νέας γενιάς. Είναι προβλήματα που συναντάμε παντού, από τη Γαλλία και τη Γερμανία, μέχρι την Ισπανία, την Ελλάδα και την Κύπρο. Δηλαδή είναι συστημική κρίση και όχι κομματικά υποκινούμενη, όπως επιχειρεί να εμφανίσει το σύστημα,αυξάνοντας φυσικά τις επιθέσεις κατά της Αριστεράς, αφήνοντας όμως στο περιθώριο την Ακροδεξιά που πραγματικά, είναι η μόνη που επωφελείται . Και το σύστημα σιωπά για την τρομακτική άνοδο της Ακροδεξιάς.<br /><br />Η αστυνομική βία έρχεται στο προσκήνιο μετά από χρόνια και είναι βέβαιο ότι το ζήτημα αυτό θα γίνει κορυφαίο πολιτικό θέμα τα επόμενα χρόνια και όσο η ΕΕ κλείνει τα μάτια στην πραγματικότητα, επινοώντας την δική της πραγματικότητα. Όσο υπηρετεί τις ανισότητες και τα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα εις βάρος των κοινωνιών, όσο παραμένει προσανατολισμένη σε ένα νέο ψυχρό πόλεμο με την Ρωσία απειλώντας μάλιστα και με θερμό, είναι βέβαιο ότι η κρίση θα βαθαίνει και οι κοινωνικές εξεγέρσεις θα γίνουν η νέα πραγματικότητα.<br /><br />Οι βίαιες εκδηλώσεις τόσο στα Τίρανα, όσο και στο Παρίσι, δείχνουν οργισμένη νέα γενιά, δείχνουν και μια άκαμπτη αποφασιστικότητα και αδιαφορία για τις συνέπειες. Αυτή η κατάσταση όμως είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών αδιαφορίας εκ μέρους των ισχυρών, είναι συνέπεια της δικής τους ωμής οικονομικής και ιδεολογικής βίας που ασκούν. Ισχύει δηλαδή το γνωμικό, ότι έσπειραν ανέμους και θα θερίσουν θύελλες.<br /><br />Στην Αλβανία βιώνουν μια επίσης εκρηκτική κατάσταση. Η διαφθορά, η ανυπαρξία κράτους δικαίου, η σύμφυση πολιτικής -μαφίας την οποία χρεώνεται ο Ράμα, η ανυπαρξία κράτους δικαίου , συσσώρευσε ένταση που τώρα βγαίνει στην επιφάνεια. Από το κίνημα των Φλαμίνγκο που αντιστάθηκε στην εκχώρηση σημαντικής γης στον γιο του Τραμπ, μέχρι την ηθική και την πολιτική κρίση, όσο και το γενικότερο ζήτημα λειτουργίας των θεσμών, ο αλβανικός λαός, επιθυμεί μεν αλλαγή, αλλά δεν νιώθει ότι υπάρχει σοβαρή εναλλακτική, γι αυτό και η εξέγερση παίρνει βίαια χαρακτηριστικά. Ο ίδιος φόβος, δηλαδή η απουσία σοβαρής εναλλακτικής λύσης, ισχύει και στην Γαλλία και σε άλλες χώρες. Αγγίζει φυσικά και την Ελλάδα.<br /><br />Η περίπτωση της Ελλάδας<br /><br />Τα συμπτώματα της κρίσης είναι παντού ίδια , όπως και τα προβλήματα. Ανάλογα με το βαθμό και την ταχύτητα οργάνωσης των κοινωνικών δυνάμεων, αλλά και την συνειδητοποίηση της κρίσης, αναπτύσσονται πολλά κινήματα στην Ευρώπη. Κανένα από αυτά δεν απειλεί τη δημοκρατία, όσο η κρίση φτώχειας, η κρίση χρέους που είναι ήδη στον ορίζοντα, η ευνοική μεταχείριση των λίγων, η απουσία πολιτικής στην στεγαστική κρίση, η ακρίβεια και η ίδια η ποιότητα της δημοκρατίας.<br /><br />Αντίθετα, η μαζικοποίηση των κοινωνικών αντιδράσεων έχει ως βασικά αιτήματα, τη στέγη, την αντιμετώπιση της ακρίβειας, την αύξηση των μισθών, το κοινωνικό κράτος και το κράτος δικαίου. Πουθενά στην Ευρώπη και φυσικά στην Ελλάδα, παρά το όργιο διαφθοράς, δεν λειτουργεί η δικαιοσύνη για τους λίγους και ισχυρούς. Ειδικά στην Ελλάδα η κρίση περιλαμβάνει και την κρίση στη δικαιοσύνη και το κράτος δικαίου γενικότερα .<br />Η Ελλάδα αν και βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο, δεν συζητά τα μείζονα προβλήματα με τρόπο αξιόπιστο. Στο σύνολό της σχεδόν η δημόσια συζήτηση επικεντρώνεται σε ένα ατέρμονο κομματικό κουτσομπολιό, ποιος είπε τι και γιατί, κάθε λέξη αντιμετωπίζεται ως αδίκημα και κάθε αδίκημα αποσιωπάται, όπως τα μεγάλα σκάνδαλα του καθεστώτος Μητσοτάκη.<br /><br />Η συζήτηση για το οικονομικό μοντέλο και την αποτυχία του είναι το κεντρικό πρόβλημα. Από εκεί και πέρα, τα κόμματα πρέπει να παρουσιάσουν πρακτικές και άμεσα εφαρμοστέες λύσεις για το στεγαστικό, την ακρίβεια, τον ρόλο του κράτους, τα δημόσια αγαθά , τα όρια μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και φυσικά απαιτείται, μια μεγάλη επανάσταση στήριξης του κράτους δικαίου.<br />Διαφορετικά , κάποια στιγμή η εξέγερση θα είναι αναπόφευκτη και στην Ελλάδα. Μόνο ποιος θα ηγηθεί δεν ξέρουμε...</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Λαϊκές εξεγέρσεις στην Ευρώπη. Σε λήθαργο η ΕΕ, η Ελλάδα σε σύγχυση.

Του Στράτου Βαλτινού Το κατεστημένο αμύνεται, οι κοινωνίες οργίζονται. Δύο εικόνες, μία κρίση. Στις Βρυξέλλες οι ηγέτες των κρατών -μελών τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ–Ζελένσκι: Ρήγμα με πολεμικές συνέπειες. Είναι αυτή η καμπή για την Ουκρανία;

<img height="103" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/zelenski-1.png" width="760" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Το ρωσικό ντίζελ, οι κυρώσεις και η εξάρτηση του Κιέβου από αμερικανικές δυνατότητες μετατρέπουν την αντιπαράθεση των δύο προέδρων σε κρίσιμη γεωπολιτική δοκιμασία. Η Ευρώπη καλείται να καλύψει μεγαλύτερο βάρος.<br /><br />Η νέα σύγκρουση ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι θέτει ένα ερώτημα με άμεση σημασία για την πορεία του πολέμου: μπορεί η Ουκρανία να διατηρήσει την κρίσιμη αμερικανική υποστήριξη όταν οι στρατιωτικές της επιλογές συγκρούονται με τις ενεργειακές και πολιτικές προτεραιότητες της Ουάσιγκτον;<br /><br />Η ανάλυση που παρουσιάζει New York Times, εντοπίζει τον κίνδυνο στο διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ των δύο ηγετών. Στις προηγούμενες κρίσεις, το Κίεβο κατόρθωνε να διατηρεί ανοικτούς διαύλους και κάποια μορφή αμερικανικής στήριξης.<br /><br />Σήμερα, η αντιπαράθεση αγγίζει ταυτόχρονα την ενέργεια, τις κυρώσεις και τις επιχειρησιακές δυνατότητες του ουκρανικού στρατού. Αυτό αυξάνει το πιθανό κόστος μιας παρατεταμένης ρήξης. <div><br />Το ντίζελ συνδέει δύο πολέμους<br /><br />Η συμφωνία Τραμπ–Πούτιν για τη διάθεση ρωσικού ντίζελ στις διεθνείς αγορές έφερε την ουκρανική στρατηγική απέναντι σε μια νέα πολιτική πίεση.<br /><br />Το Κίεβο χρησιμοποιεί επιθέσεις κατά ρωσικών ενεργειακών εγκαταστάσεων για να επιβαρύνει την οικονομία και την εφοδιαστική δυνατότητα του αντιπάλου του. Ο Αμερικανός πρόεδρος αντιμετωπίζει την αύξηση της προσφοράς καυσίμων ως μέσο περιορισμού των τιμών.<br /><br />Οι δύο επιδιώξεις μπορούν να συγκρούονται: πλήγματα που η Ουκρανία θεωρεί στρατιωτικά χρήσιμα παρουσιάζονται από τον Τραμπ ως επιβαρυντικά για το ενεργειακό κόστος.<br /><br />Η κρίση των καυσίμων έχει, πάντως, ευρύτερες αιτίες. Ο πόλεμος με το Ιράν και οι διαταραχές στις ροές από τη Μέση Ανατολή αποτελούν σημαντικό μέρος της διεθνούς πίεσης στην προσφορά.<br /><br />Η μεταφορά της συζήτησης αποκλειστικά στις ενέργειες του Κιέβου αλλάζει το πολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο αξιολογείται η ουκρανική άμυνα.</div><div><br />Οι κυρώσεις γίνονται πεδίο σύγκρουσης<br /><br />Η απόφαση Τραμπ στις 16 Οκτωβρίου να εξαιρέσει από την εφαρμογή βασικά πρόσθετα μέτρα του νόμου Γκρέιαμ διεύρυνε τη διαφωνία.<br /><br />Ο Λευκός Οίκος υποστηρίζει ότι η άμεση ενεργοποίησή τους θα δυσχέραινε τη διπλωματική προσπάθεια. Η ουκρανική πλευρά αντιτείνει ότι η μείωση της οικονομικής πίεσης προσφέρει περιθώριο στη Μόσχα να συνεχίσει τον πόλεμο.<br /><br />Το διάταγμα δεν καταργεί συνολικά τις προϋφιστάμενες αμερικανικές κυρώσεις. Αναστέλλει, όμως, σημαντικό μέρος της νέας πίεσης που είχε εγκρίνει το Κογκρέσο.<br /><br />Η διαφορά είναι πλέον στρατηγική: η Ουάσιγκτον επιλέγει διαπραγματευτική ευελιξία, ενώ το Κίεβο ζητά μεγαλύτερο κόστος για τη Ρωσία πριν από οποιαδήποτε παραχώρηση.</div><div><br />Η επιχειρησιακή εξάρτηση κάνει τη ρήξη επικίνδυνη<br /><br />Η Ουκρανία διαθέτει σημαντική εγχώρια στρατιωτική παραγωγή και ευρωπαϊκή υποστήριξη. Εξακολουθεί, ωστόσο, να χρειάζεται κρίσιμες αμερικανικές δυνατότητες.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκονται η ανταλλαγή πληροφοριών, η αεράμυνα και οι δορυφορικές επικοινωνίες. Οι αναφορές για περιορισμούς στο Starshield, τη στρατιωτική εκδοχή του Starlink, ενίσχυσαν την ανησυχία για την αξιοπιστία αυτής της πρόσβασης.<br /><br />Ο Ζελένσκι δήλωσε στις 16 Οκτωβρίου ότι οι δυνατότητες δεν είχαν αποκατασταθεί πλήρως. Η αμερικανική πλευρά έχει απορρίψει ισχυρισμούς ότι έχει διακοπεί συνολικά η ανταλλαγή πληροφοριών.<br /><br />Η διάκριση έχει σημασία: οι περιορισμοί, οι απειλές περιορισμού και η πλήρης διακοπή υποστήριξης αποτελούν διαφορετικές καταστάσεις.<br /><br />Για τον ουκρανικό σχεδιασμό, όμως, ακόμη και η αβεβαιότητα δημιουργεί πρόβλημα. Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις απαιτούν σταθερότητα πρόσβασης σε συστήματα που δεν αντικαθίστανται άμεσα.</div><div><br />Η Ευρώπη μπροστά σε μεγαλύτερη ευθύνη<br /><br />Στη Σύνοδο της 15ης–16ης Οκτωβρίου, οι Ευρωπαίοι ηγέτες επανέλαβαν τη στήριξή τους προς την Ουκρανία και ζήτησαν ενίσχυση της ενεργειακής της ανθεκτικότητας πριν από τον χειμώνα.<br /><br />Το Κίεβο παρουσίασε παράλληλα αίτημα για τουλάχιστον 70 δισ. ευρώ πρόσθετης υποστήριξης το 2027, συνδέοντάς το με όπλα, άμυνα και ανθεκτικότητα.<br /><br />Η κάλυψη οικονομικών αναγκών αποτελεί ένα σκέλος. Η διατήρηση πρόσβασης σε εξειδικευμένες στρατιωτικές υπηρεσίες είναι ένα άλλο.<br /><br />Ως γεωπολιτική εκτίμηση, η αμερικανική αβεβαιότητα αυξάνει την ανάγκη ευρωπαϊκού σχεδιασμού που θα αντέχει πέρα από μια προσωρινή διπλωματική κρίση.</div><div><br />Τι θα καθορίσει αν πρόκειται για σημείο καμπής<br /><br />Η έκταση της δημόσιας αντιπαράθεσης δεν αρκεί για να κρίνει την έκβαση. Καθοριστικές θα είναι οι αποφάσεις για τις παραδόσεις όπλων, τη λειτουργία κρίσιμων συστημάτων, την ανταλλαγή πληροφοριών και την εφαρμογή κυρώσεων.<br /><br />Εάν οι δίαυλοι παραμείνουν λειτουργικοί, η σύγκρουση μπορεί να αποδειχθεί ακόμη μία δύσκολη φάση μιας άνισης συμμαχικής σχέσης. Εάν η διαφωνία μετατραπεί σε παρατεταμένη απώλεια επιχειρησιακής υποστήριξης, το κόστος για την Ουκρανία θα είναι διαφορετικής κλίμακας.<br /><br />Το σημείο καμπής θα αποτυπωθεί στις δυνατότητες που θα διαθέτει το Κίεβο όταν έρθει η επόμενη ρωσική επίθεση — και στην υποστήριξη που θα μπορούν πράγματι να προσφέρουν οι σύμμαχοί του.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ–Ζελένσκι: Ρήγμα με πολεμικές συνέπειες. Είναι αυτή η καμπή για την Ουκρανία;

Βασιλης Διαμαντακος  Το ρωσικό ντίζελ, οι κυρώσεις και η εξάρτηση του Κιέβου από αμερικανικές δυνατότητες μετατρέπουν την αντιπαράθεση των δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Financial Times: Μήπως οδεύουμε προς τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2024/07/1-a-29-1.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="496" data-original-width="796" height="102" src="https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2024/07/1-a-29-1.jpeg" width="757" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Γκίντεον Ράχμαν προειδοποιεί: οι μηχανισμοί αποτροπής αποδυναμώνονται και ο πόλεμος πλησιάζει</span></h3>Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις, η Ρωσία και η Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα, η Πολωνία προειδοποιεί για τον κίνδυνο επιθέσεων εντός της ΕΕ και η Κίνα ξεκινά εξαήμερες στρατιωτικές ασκήσεις με πραγματικά πυρά κατά μήκος των ακτών της. Όλα αυτά συνέβησαν μέσα σε μία μόνο εβδομάδα. Για τον Γκίντεον Ράχμαν, επικεφαλής σχολιαστή διεθνών υποθέσεων των <a href="https://www.newsbreak.gr/tag/financial-times/">Financial Times</a>, η σύμπτωση αυτή αποτυπώνει μια βαθύτερη αλλαγή: περιοχές που επί δεκαετίες θεωρούσαν την ειρήνη δεδομένη βρίσκονται πλέον αντιμέτωπες με την προοπτική ή και την πραγματικότητα του πολέμου.<br /><br />Το ερώτημα που θέτει στην ανάλυσή του είναι ευθύ: υπνοβατεί ο κόσμος προς έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο; Η απάντησή του είναι ανησυχητική, καθώς οι μηχανισμοί που θα μπορούσαν να τον αποτρέψουν αποδυναμώνονται, την ώρα που αυξάνονται επικίνδυνα οι πιθανότητες ενός καταστροφικού λάθους υπολογισμού.<div><br />Όταν το αδιανόητο γίνεται πραγματικότητα<br /><br />Ο Ράχμαν γυρίζει πίσω στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου τον Φεβρουάριο του 2022, λίγες ημέρες πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Οι αμερικανικές και βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών ήταν κατηγορηματικές ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν επρόκειτο να επιτεθεί. Ωστόσο, ορισμένοι Ευρωπαίοι και Ουκρανοί συνομιλητές εξακολουθούσαν να ελπίζουν ότι επρόκειτο για μπλόφα ή για λανθασμένη εκτίμηση. Η συνύπαρξη γνώσης και δυσπιστίας είναι κρίσιμη για την επιχειρηματολογία του: οι προειδοποιήσεις μπορεί να είναι σαφείς, όμως η πεποίθηση ότι «αυτά δεν συμβαίνουν πια» παραμένει ισχυρότερη.<br /><br />Περισσότερα από τέσσερα χρόνια αργότερα, η διεθνής ατμόσφαιρα έχει μεταμορφωθεί. Η αναφορά σε παγκόσμιο πόλεμο έχει περάσει στο καθημερινό λεξιλόγιο των ηγετών, οι οποίοι όμως διαφωνούν ριζικά για το πώς μπορεί να αποτραπεί.</div><div><br />Τραμπ και Ζελένσκι: δύο διαφορετικοί δρόμοι προς τον ίδιο φόβο<br /><br />Στη σύγκρουσή τους στο Οβάλ Γραφείο τον Φεβρουάριο του 2025, ο Ντόναλντ Τραμπ κατηγόρησε τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι ότι διακινδυνεύει έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη λογική του Αμερικανού προέδρου, η δυτική στήριξη προς την Ουκρανία μπορεί να παρασύρει τις ΗΠΑ σε άμεση αναμέτρηση με τη Ρωσία. Ο Ζελένσκι βλέπει τον κίνδυνο από την αντίθετη κατεύθυνση: η αποτυχία αναχαίτισης της ρωσικής επιθετικότητας θα ενθαρρύνει νέες επιθέσεις και θα φέρει πιο κοντά μια γενικευμένη σύρραξη.<br /><br />Η ανησυχία δεν περιορίζεται στο Κίεβο. Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, έχει προειδοποιήσει τους Ευρωπαίους ότι πρέπει να προετοιμαστούν για πόλεμο σε κλίμακα ανάλογη με εκείνη που γνώρισαν προηγούμενες γενιές. Στην Ασία, ο Σι Τζινπίνγκ επικαλείται την «παγίδα του Θουκυδίδη», δηλαδή τον κίνδυνο σύγκρουσης ανάμεσα σε μια κυρίαρχη και μια ανερχόμενη δύναμη. Την ίδια στιγμή, σημειώνει ο Ράχμαν, η στρατιωτική ενίσχυση της Κίνας και η αυξανόμενη πίεση στην Ταϊβάν τροφοδοτούν την ένταση για την οποία προειδοποιεί ο ίδιος ο Κινέζος ηγέτης.<br /><br />Τα δύο όρια που δεν έχουν ακόμη ξεπεραστεί<br /><br />Τι θα συνιστούσε, όμως, παγκόσμιο πόλεμο; Ο αρθρογράφος των FT θέτει δύο βασικές προϋποθέσεις: οι ισχυρότερες χώρες του κόσμου να συγκρουστούν άμεσα και η αναμέτρηση να εκτείνεται σε περισσότερες ηπείρους. Κατά την εκτίμησή του, τα όρια αυτά δεν έχουν ακόμη ξεπεραστεί, αλλά οι υφιστάμενοι πόλεμοι συνδέονται όλο και περισσότερο μεταξύ τους.<br /><br />Η συμμετοχή Βορειοκορεατών στρατιωτών στο πλευρό της Ρωσίας έχει ήδη προσδώσει νέα διεθνή διάσταση στον πόλεμο στην Ουκρανία. Παράλληλα, ο πόλεμος ΗΠΑ–Ιράν διασταυρώνεται με την ουκρανική σύγκρουση: η Τεχεράνη θεωρείται ότι έχει λάβει ρωσική βοήθεια για τον εντοπισμό αμερικανικών στόχων, ενώ η Ουκρανία έχει προσφέρει τεχνογνωσία αντιμετώπισης drones στις χώρες του Κόλπου. Στην Ευρώπη, οι δολιοφθορές, οι εμπρησμοί και οι άλλες μορφές υβριδικών επιχειρήσεων που αποδίδονται στη Ρωσία αυξάνουν τον κίνδυνο ακούσιας κλιμάκωσης. Το όριο ανάμεσα στην ειρήνη και στον πόλεμο γίνεται έτσι ολοένα πιο δυσδιάκριτο.</div><div><br />Ο «άξονας» των αντιπάλων της Δύσης<br /><br />Η Ρωσία, η Κίνα, το Ιράν και η Βόρεια Κορέα δεν αποτελούν έναν απολύτως ενιαίο συνασπισμό, όμως οι δεσμοί τους είναι υπαρκτοί και ενισχύονται. Η Μόσχα και η Πιονγιάνγκ υπέγραψαν το 2024 συνθήκη αμοιβαίας άμυνας. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν και ο Σι Τζινπίνγκ έχουν διακηρύξει μια εταιρική σχέση «χωρίς όρια», ενώ η κινεζική οικονομική και τεχνολογική υποστήριξη έχει βοηθήσει τη Μόσχα να αντέξει τις δυτικές κυρώσεις.<br /><br />Κοινό τους στοιχείο, κατά τον Ράχμαν, είναι η αμφισβήτηση της διεθνούς τάξης ασφαλείας υπό αμερικανική ηγεσία. Η Ρωσία θέλει να περιορίσει το ΝΑΤΟ, η Κίνα επιδιώκει να ανατρέψει την αμερικανική πρωτοκαθεδρία στον Ειρηνικό, το Ιράν έχει επιτεθεί σε αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή και η Βόρεια Κορέα απειλεί τη Νότια Κορέα, η οποία στηρίζεται στην αμερικανική προστασία. Η πιθανότητα συντονισμένων κρίσεων σε Ευρώπη και Ασία περιπλέκει ακόμη περισσότερο τους σχεδιασμούς της Δύσης.</div><div><br />Γιατί πολλαπλασιάζονται οι συγκρούσεις<br /><br />Η ανάλυση των FT συνδέει την αύξηση της πολεμικής βίας με τη μετατόπιση της παγκόσμιας ισορροπίας ισχύος. Το 1989, οι χώρες της G7 αντιπροσώπευαν περίπου τα δύο τρίτα της παγκόσμιας οικονομικής παραγωγής, ενώ το 2022 το μερίδιό τους είχε υποχωρήσει περίπου στο 43%. Αντίστοιχη ήταν η σχετική υποχώρησή τους στις παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες.<br /><br />Η μεταβολή αυτή έχει διευρύνει τα περιθώρια δράσης δυνάμεων που επιθυμούν να αναθεωρήσουν την υφιστάμενη τάξη. Παράλληλα, η απογοήτευση των Αμερικανών από τους πολέμους στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν ενίσχυσε την πολιτική πίεση για περιορισμό των διεθνών στρατιωτικών δεσμεύσεων. Το αποτέλεσμα είναι ένα περιβάλλον στο οποίο περισσότεροι ηγέτες φαίνονται πρόθυμοι να δοκιμάσουν τα όρια των αντιπάλων τους. Σύμφωνα με την καταμέτρηση του International Crisis Group που επικαλείται το άρθρο, βρίσκονται σε εξέλιξη 65 συγκρούσεις στον κόσμο, περισσότερες από οποιαδήποτε άλλη στιγμή μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.<br /><br />Οι «σφαίρες επιρροής» και τα όριά τους<br /><br />Ένας ακόμη παράγοντας είναι η επιστροφή της αντίληψης ότι η ισχύς νομιμοποιεί τις διεκδικήσεις. Ο Ράχμαν εντάσσει σε αυτό το πλαίσιο τόσο τις εδαφικές φιλοδοξίες της Ρωσίας και της Κίνας όσο και τις δηλώσεις Τραμπ για τη Γροιλανδία και τον Καναδά. Πίσω από την προσέγγιση αυτή βρίσκεται μια θεωρία: αν οι μεγάλες δυνάμεις αναγνωρίσουν η μία τη σφαίρα επιρροής της άλλης, μπορούν να αποφύγουν τη μεταξύ τους σύγκρουση.<br /><br />Ο σχολιαστής των FT απορρίπτει τη λογική αυτή ως επισφαλή, για δύο λόγους. Πρώτον, επειδή αγνοεί τη βούληση των μικρότερων χωρών· η Ουκρανία έχει ήδη αποδείξει ότι ένα κράτος μπορεί να αντισταθεί στρατιωτικά στην υποταγή του σε έναν ισχυρότερο γείτονα. Δεύτερον, επειδή τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων δεν χωρίζονται σε καθαρές γεωγραφικές ζώνες. Η Ταϊβάν έχει κρίσιμη σημασία για την παγκόσμια βιομηχανία προηγμένων ημιαγωγών, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να αποδεχθεί την επιστροφή κρατών-μελών της στη ρωσική σφαίρα επιρροής.<br />Το πιο επικίνδυνο ερώτημα: πόσο αξιόπιστη είναι η αποτροπή<br /><br />Στον πυρήνα της ανάλυσης βρίσκεται η αξιοπιστία της αποτροπής. Επί δεκαετίες, η αμερικανική στρατιωτική ισχύς, οι συμμαχικές δεσμεύσεις και ο φόβος πυρηνικής αναμέτρησης περιόριζαν τον κίνδυνο άμεσης σύγκρουσης μεταξύ μεγάλων δυνάμεων. Σήμερα, όμως, ο Ράχμαν θέτει ένα ερώτημα που δεν έχει αυτονόητη απάντηση: θα πολεμούσαν οι ΗΠΑ του Τραμπ για να υπερασπιστούν τις χώρες της Βαλτικής, την Πολωνία, την Ιαπωνία ή τη Βρετανία; Η αβεβαιότητα αυτή μπορεί να ενθαρρύνει έναν αντίπαλο να αναλάβει ένα ρίσκο που διαφορετικά θα απέφευγε.<br /><br />Η ιστορία προσφέρει εδώ μια προειδοποίηση. Το 1914, η Γερμανία υποτίμησε την πιθανότητα βρετανικής επέμβασης για το Βέλγιο. Το 1939, ο Χίτλερ πίστεψε ότι η Βρετανία και η Γαλλία θα υποχωρούσαν ξανά, παρά την εγγύηση ασφαλείας προς την Πολωνία. Και στις δύο περιπτώσεις ο υπολογισμός αποδείχθηκε λανθασμένος. Σήμερα, ο Πούτιν πρέπει να σταθμίσει την αξιοπιστία του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ και ο Σι την πιθανότητα αμερικανικής αντίδρασης σε επίθεση στην Ταϊβάν.<br /><br />Ο κίνδυνος, καταλήγει ο Ράχμαν, είναι κάποιος να θεωρήσει μια εγγύηση ασφαλείας κενή περιεχομένου και να ανακαλύψει το λάθος του αφού έχει ήδη αρχίσει ο πόλεμος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Financial Times: Μήπως οδεύουμε προς τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο;

Ο Γκίντεον Ράχμαν προειδοποιεί: οι μηχανισμοί αποτροπής αποδυναμώνονται και ο πόλεμος πλησιάζει Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ουκρανία θέλει 20-30 πυραύλους PAC-2 Patriot από την Ελλάδα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/patriot_korea.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1259" data-original-width="1900" height="112" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/patriot_korea.jpg" width="741" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα παρά τις δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού</span></h3>Η Ουκρανία, με τη συνδρομή του NATO και της ΕΕ, αυξάνει την πίεση στην Ελλάδα για την παραχώρηση 20 έως 30 πυραύλων PAC-2 Patriot από τα ελληνικά αποθέματα, προς ενίσχυση της αεράμυνάς της κόντρα στις ρωσικές επιθέσεις, οι οποίες αναμένεται να ενταθούν τον χειμώνα.<br /><br />Όπως αποκάλυψε ο διευθυντής σύνταξης του Star, Ηλίας Παπανικολάου, στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του καναλιού, το Κίεβο ζήτησε από την Αθήνα συγκεκριμένοι αριθμό πυραύλων: «Οι Ουκρανοί πλέον δεν ζητούν συστοιχία Patriot από εμάς. Ζητάνε συγκεκριμένα 20 με 30 πυραύλους PAC-2».<br /><br />Σύμφωνα με το Star, το επιχείρημα του Κιέβου είναι η επικείμενη λήξη της διάρκειας ζωής περίπου 200 εξ αυτών των πυραύλων: «Λένε οι Ουκρανοί ότι από αυτούς τους 200 που λήγουν, δώστε μας 20», σχολίασε ο Ηλίας Παπανικολάου.<br /><br />Για να προσθέσει: «Το ότι λήγει ο πύραυλος δεν σημαίνει κάτι. Μπορεί να θέλει μπαταρία, κάποιο ανταλλακτικό. Δεν τον πετάς τον πύραυλο. Ο πύραυλος αυτός κάνει κατά μέσο όρο 3 εκατομμύρια δολάρια ο ένας».<br /><br />Μητσοτάκης για Ουκρανία: «Θα κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε χωρίς να υπονομεύουμε τις αμυντικές δυνατότητες της Ελλάδας»<br /><br />Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου του Κυριάκου Μητσοτάκη μετά το πέρας των εργασιών της Συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες, η συζήτηση έφτασε στο Κίεβο και στο αν μπορεί η Ελλάδα να δώσει από τα αποθέματά της βλήματα αναχαίτισης PAC.Η απάντηση του πρωθυπουργού ήταν η εξής:<br /><br />«Έχουμε στηρίξει την Ουκρανία με σημαντικές αντι-αεροπορικές ικανότητες από τα αποθέματά μας. Την ίδια στιγμή, θέλω να είμαι πολύ ειλικρινής: θα κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για να στηρίξουμε την Ουκρανία, χωρίς να υπονομεύουμε τις αμυντικές δυνατότητες της Ελλάδας.<br /><br />Βρισκόμαστε επίσης σε μια ευαίσθητη γειτονιά, έχουμε και άλλες υποχρεώσεις, αλλά στεκόμαστε στο πλευρό της Ουκρανίας και προσπαθούμε πάντα να κάνουμε το καλύτερο».<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ουκρανία θέλει 20-30 πυραύλους PAC-2 Patriot από την Ελλάδα.

Ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα παρά τις δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού Η Ουκρανία, με τη συνδρομή του NATO και της ΕΕ, αυξάνει την πίεση στη...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Τουρκικό Πρόβλημα ως εμπόδιο στην λύση του Κυπριακού.

<img height="101" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/10/ELLINES-STRATIOTES-KYPROS-630x400.jpg" width="742" /><br /><br /><b>Γιώργος Γεωργιάδης</b><br />Το πιο βασικό θέμα στο Κυπριακό, αλλά και στο σύνολο των ζητημάτων που συνιστούν το λεγόμενο Τουρκικό πρόβλημα, είναι ακριβώς αυτό:<br /><br />Το Τουρκικό πρόβλημα.<br /><br />Η Τουρκία αποτελεί ένα ΠΡΟΒΛΗΜΑ σε διμερές, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο.<br /><br />Με γενοκτονίες, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, εκτοπίσεις, εξισλαμισμούς, παρεμβάσεις σε τρίτες χώρες, διώξεις αντιφρονούντων, παράνομο εποικισμό, πολιτιστική λεηλασία, κυρίαρχο ρατσιστικό ισλαμοκεμαλικό λόγο που ποτίζει με δηλητήριο όλες τις γενιές των κατοίκων της Μικράς Ασίας που κατέκτησε.<br /><br />Η Τουρκία έχει Ιστορία καταγεγραμμένη μπροστά στα μάτια όλων.<br /><br />Δεν την κρύβει.<br /><br />Αισθάνεται περήφανη για τα εγκλήματά της, που τα θεωρεί «αναγκαίες κινήσεις για τη σωτηρία και τη μη διαμελισμό της».<br /><br />Για την Τουρκία δεν υπάρχει τίποτε που να μην είναι δικαιολογημένο ως προς την κρατική της αρτιμέλεια.<br /><br />Αν υποτεθεί, με κάποιον μαγικό τρόπο, ότι οι Τουρκοκύπριοι σε ένα παράλληλο σύμπαν έπαιρναν τα όπλα εναντίον της Τουρκίας για να αποτινάξουν τον ζυγό της, για να ζήσουν χωρίς τα δεσμά της, είναι απόλυτα βέβαιο ότι ο «Αττίλας 3» θα αφορούσε τους ίδιους.<br /><br />Η Τουρκία θα επενέβαινε στρατιωτικά.<br /><br />Εναντίον των ίδιων των Τουρκοκυπρίων.<br /><br />Διότι η Τουρκία ουδόλως ενδιαφέρεται για την τύχη και τη ζωή των Τουρκοκυπρίων· απλώς χρησιμοποιεί την ύπαρξή τους για να κρατά την Κυπριακή Δημοκρατία όμηρο μέσω της κατοχής, να εκβιάζει, να τη θεωρεί εκλιπούσα και να εποφθαλμιά το σύνολο της νήσου.<br /><br />Για την Τουρκία, η Κύπρος είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για τα δικά της συμφέροντα, που καμία σχέση δεν έχουν με την εξασφάλιση των δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων.<br /><br />Το μείζον ζήτημα στην επίλυση του Κυπριακού είναι το εξής -και πάντως όχι ο φόβος μερίδας του κόσμου της ελεύθερης Κύπρου να «μοιραστεί την εξουσία»:<br /><br />Ο έλεγχος της στρατηγικής πλεύσης της Κυπριακής Δημοκρατίας μετά τη λύση από την Άγκυρα.<br /><br />Ότι δηλαδή η Τουρκία θα μπορεί, μέσω της δομής της λύσης, να υπαγορεύει στη μετεξελιχθείσα Ομοσπονδιακή Κυπριακή Δημοκρατία την πορεία και το στίγμα της έναντι της ΕΕ, της Δύσης, της Ελλάδος και όλων των φυσικών συμμάχων που διαθέτει σήμερα.<br /><br />Να τουρκοποιήσει, εν ολίγοις, τη διεθνή θέση του νέου ομοσπονδιακού κράτους μέσω του ελέγχου που θα ασκεί στα νέα όργανα διοίκησης.<br /><br />Αυτό είναι το πιο μεγάλο ζήτημα.<br /><br />Όχι αν μπορούν οι Έλληνες της Κύπρου να πίνουν καφέ ή να παίζουν ποδόσφαιρο με τους Τούρκους της Κύπρου.<br /><br />Στην καθημερινή ζωή θα βρεθούν συγκλίσεις.<br /><br />Εξάλλου, μέσα στην κοινότητα των Τουρκοκυπρίων υφίστανται θύλακες κοινωνικών ομάδων που έχουν και ελληνική καταγωγή -ακόμα και στην ομάδα των εποίκων, που δύσκολα μπορεί κανείς να πιστέψει ότι θα φύγουν, και μάλιστα όλοι, μετά τη λύση.<br /><br />Άρα, το ζήτημα αφορά τον τυπικό και ουσιαστικό έλεγχο της διεθνούς θέσης της νέας Κυπριακής Δημοκρατίας στον κόσμο:<br /><br />Δυτική και Ευρωπαϊκή;<br /><br />Ή τουρκόφιλη με εκβιασμό και ανατολίτικη;<br /><br />Ιδού η απορία…<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Τουρκικό Πρόβλημα ως εμπόδιο στην λύση του Κυπριακού.

Γιώργος Γεωργιάδης Το πιο βασικό θέμα στο Κυπριακό, αλλά και στο σύνολο των ζητημάτων που συνιστούν το λεγόμενο Τουρκικό πρόβλημα, είναι ακρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Ανοιχτό το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών που θα μπορούσαν να ανοίξουν τον δρόμο για την επανεκλογή Ερντογάν.

<img height="101" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/04/ERDOGAN-630x397.jpg" width="717" /><br /><br />Η Τουρκία πιθανότατα θα διεξαγάγει τις εκλογές του 2028 νωρίτερα από το αναμενόμενο, δήλωσε προεδρικός σύμβουλος την Πέμπτη 15/10, σε μια κίνηση που θα επέτρεπε στον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να παρακάμψει τα συνταγματικά όρια και να θέσει εκ νέου υποψηφιότητα για το ύπατο αξίωμα.<br /><br />Οι επόμενες προεδρικές και βουλευτικές εκλογές είναι επί του παρόντος προγραμματισμένες να διεξαχθούν τον Μάιο εκείνου του έτους.<br /><br />«Είναι πλέον σχεδόν βέβαιο ότι οι εκλογές του 2028 θα διεξαχθούν τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο», δήλωσε στους δημοσιογράφους στην Άγκυρα ο σύμβουλος του Ερντογάν, Μεχμέτ Ουτσούμ.<br /><br />Ο Ουτσούμ δεν διευκρίνισε τι σημαίνει αυτό για τα σχέδια του Προέδρου.<br /><br />Ωστόσο, ήταν η πρώτη φορά που ένα ανώτατο στέλεχος υποστήριξε τόσο ανοιχτά τη πρόταση που είχαν διατυπώσει σύμμαχοι του Ερντογάν για μεταφορά της ημερομηνίας της ψηφοφορίας, προκειμένου να του επιτραπεί να διεκδικήσει άλλη μία θητεία.<br /><br />Ο Ερντογάν κυβερνά την Τουρκία για σχεδόν 23 χρόνια, αρχικά ως πρωθυπουργός και στη συνέχεια ως πρόεδρος.<br /><br />Το δημοψήφισμα του 2017 εισήγαγε ένα νέο προεδρικό σύστημα διακυβέρνησης, το οποίο επέτρεψε στον Ερντογάν να επανεκλεγεί Πρόεδρος ακόμη δύο φορές, το 2018 και το 2023.<br /><br />Παρόλο που το νέο αυτό σύστημα θέτει όριο δύο θητειών, το σύνταγμα του επιτρέπει να υποβάλει εκ νέου υποψηφιότητα εάν η Βουλή προκηρύξει πρόωρες εκλογές, πριν δηλαδή ολοκληρώσει ολόκληρη την τελευταία πενταετή θητεία του.<br /><br />Η τουρκική αντιπολίτευση έχει επίσης ζητήσει την προσφυγή στις κάλπες νωρίτερα, δήλωσε όμως ότι επιθυμεί τις πρόωρες εκλογές για να αμφισβητήσει την οικονομική πολιτική του Ερντογάν και όχι για να του δώσει άλλη μία ευκαιρία να πολιτευθεί.<br /><br />«Η αναγωγή του ζητήματος στο “πώς θα επανεκλεγεί ο Ταγίπ Ερντογάν Πρόεδρος” είναι, από τη δική μας σκοπιά, απλώς απαράδεκτη», δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ο ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Οζγκούρ Οζέλ.<br /><br />Ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ηγέτης του ακροδεξιού εθνικιστικού MHP που είναι σύμμαχος του Ερντογάν, κάλεσε την περασμένη εβδομάδα τη Βουλή να προκηρύξει εκλογές σε «κατάλληλο χρόνο», ώστε να επιτραπεί στον «Πρόεδρο Ερντογάν να είναι υποψήφιος για την επανεκλογή του».<br /><br />Για την προκήρυξη πρόωρων εκλογών απαιτείται πλειοψηφία τριών πέμπτων του κοινοβουλίου, δηλαδή 360 από τους 600 βουλευτές.<br /><br />Το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) του Ερντογάν και οι σύμμαχοί του διαθέτουν 331 έδρες, επομένως η συντηρητική συμμαχία χρειάζεται ακόμη 29 ψήφους από άλλα κόμματα, γεγονός που συνεχίζει να αποτελεί πρόκληση.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Ανοιχτό το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών που θα μπορούσαν να ανοίξουν τον δρόμο για την επανεκλογή Ερντογάν.

Η Τουρκία πιθανότατα θα διεξαγάγει τις εκλογές του 2028 νωρίτερα από το αναμενόμενο, δήλωσε προεδρικός σύμβουλος την Πέμπτη 15/10, σε μια κί...

Διαβάστε την συνέχεια

Ηχηρή φωνή εξ Αμερικής κατά Άγκυρας! Χώρα “τραμπούκος Τουρκία”!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR4Hit9VsXHhTr2h1PTV8Z_VC13mt1iB7yfb5ihbh8GESNEbng1f6Ab1Cw&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="150" data-original-width="150" height="89" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR4Hit9VsXHhTr2h1PTV8Z_VC13mt1iB7yfb5ihbh8GESNEbng1f6Ab1Cw&s=10" width="740" /></a></div><div><br /></div>Ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής, Ρικ Σκοτ, κατηγόρησε την Τουρκία για «συμπεριφορά τραμπούκου» απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο, ασκώντας ασυνήθιστα δριμεία κριτική σε έναν σύμμαχο στο ΝАТО, κατά τη διάρκεια επισκέψεών του και στις δύο χώρες.<br /><br />Ο Αμερικανός γερουσιαστής από τη Φλόριντα δήλωσε στο Associated Press ότι η Τουρκία «δεν συμπεριφέρεται ως σύμμαχος στο ΝАТО», αναφερόμενος στις διαφορές της με την Ελλάδα σχετικά με τον εναέριο χώρο και τις θαλάσσιες ζώνες, καθώς και στη συνεχιζόμενη στρατιωτική της κατοχή στην κατεχόμενη Κύπρο. Το νησί παραμένει παράνομα διαιρεμένο με τη βία από το 1974 μετά την τουρκική εισβολή.<br /><br />Τα σχόλια του Σκοτ ​​έρχονται εν μέσω αναζωπύρωσης των εντάσεων γύρω από τον σχεδιαζόμενο υποθαλάσσιο ηλεκτρικό διασυνδετήριο αγωγό μεταξύ της Ελλάδας και της Κύπρου, με πιθανή επέκταση προς το Ισραήλ. Η Τουρκία υποστηρίζει ότι θα πρέπει να ερωτηθεί προτού προχωρήσουν οι έρευνες στον βυθό της θάλασσας.<br /><br />Ο Σκοτ, μέλος των Επιτροπών Ενόπλων Δυνάμεων και Διεθνών Σχέσεων της Γερουσίας, είχε συνομιλίες με Έλληνες αξιωματούχους για θέματα άμυνας και ενέργειας, σε συνέχεια της επίσκεψης του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, στην Αθήνα την περασμένη εβδομάδα.<br />Τραμπούκος Τουρκία<br /><br />«Δεν συμπεριφέρεσαι ως σύμμαχος στο ΝАТО όταν χρησιμοποιείς μαχητικά F-16 για να πετάξεις πάνω από τη χώρα κάποιου άλλου. Δεν είσαι και πολύ καλός σύμμαχος όταν κατέχεις τμήμα του εδάφους μιας άλλης χώρας. Κι αυτό ακριβώς κάνουν», δήλωσε ο Σκοτ ​​αναφερόμενος στην Τουρκία.<br /><br />«Ελπίζω, λοιπόν, ότι η κατάσταση θα αλλάξει, αλλά, αν το εξετάσει κανείς, πρόκειται για συμπεριφορά τραμπούκου», πρόσθεσε. Η Ελλάδα και η Τουρκία, αμφότερες μέλη του ΝАТО, βρίσκονται εδώ και δεκαετίες σε αντιπαράθεση σχετικά με τα θαλάσσια σύνορα στο Αιγαίο Πέλαγος και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και για το ζήτημα της κατοχής της Κύπρου.<br /><br />Το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης αποτελεί πλέον τη νεότερη εστία τριβής μεταξύ της Άγκυρας και της Αθήνας λόγω της απαράδεκτης τουρκικής στάσης.<br /><br />«Πιστεύω ότι αυτό που κάνουν η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ θα είναι θετικό. Είναι καλό για εκείνες, είναι καλό και για εμάς», δήλωσε ο Σκοτ. «Θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να βοηθήσουμε. Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε να διασφαλίσουμε ότι η Τουρκία δεν θα προκαλέσει προβλήματα με αυτό».<br /><br />Ο Σκοτ ​​δήλωσε επίσης ότι οι αμερικανοελληνικές σχέσεις δεν θα επηρεαστούν από την πρόσφατη αποχώρηση της Κίμπερλι Γκιλφόιλ από τη θέση της πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Ελλάδα. Ως γνωστό, ο Λευκός Οίκος ζήτησε δημόσια την παραίτησή της, έπειτα από καταγγελίες για ανάρμοστη και ενδεχομένως παράνομη συμπεριφορά – ισχυρισμούς τους οποίους η ίδια διαψεύδει.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ηχηρή φωνή εξ Αμερικής κατά Άγκυρας! Χώρα “τραμπούκος Τουρκία”!

Ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής, Ρικ Σκοτ, κατηγόρησε την Τουρκία για «συμπεριφορά τραμπούκου» απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο, ασκώντας ασ...

Διαβάστε την συνέχεια

To Αζερμπαϊτζάν χτυπά σαν χταπόδι τον Ερντογάν μέσω… Ισραήλ!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQl23kLZjBRXaMcGpdcnKNQDxxU-OIv0lif7fcIud8tJ34-xL7mDLRnW3s&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="600" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQl23kLZjBRXaMcGpdcnKNQDxxU-OIv0lif7fcIud8tJ34-xL7mDLRnW3s&s=10" width="735" /></a></div><div><a href="https://substack.com/@korybko" style="border-bottom-color: currentcolor !important; border-bottom-style: none !important; border-width: 0px; box-sizing: inherit; outline-offset: -2px; outline: 0px; transition: 0.075s linear;"><b>Andrew Korybko</b></a></div>Η αμοιβαία δηλωμένη έννοια του «ένα έθνος, δύο κράτη» δεν είναι τόσο πιστευτή όσο ήταν παλιά.<br /><br />Πρόσφατα εκτιμήθηκε ότι « η Αζερμπαϊτζανο-Τουρκική Αδελφότητα δοκιμάζεται από τις διαμαρτυρίες υπέρ της χιτζάμπ στο Αζερμπαϊτζάν », αφού ορισμένοι Αζέροι υποψιάστηκαν ότι ορισμένες από αυτές τις διαδηλώσεις ενορχηστρώνονταν, τουλάχιστον εν μέρει, από ορισμένους Τούρκους ακτιβιστές που υπάρχουν υποψίες ότι συνδέονται με το τουρκικό κράτος.<br /><br />Αυτό ακολούθησε ομιλία του Τούρκου προέδρου, ο οποίος καταδίκαζε την απαγόρευση της χιτζάμπ, χωρίς όμως να κατονομάσει χώρες, ακριβώς πριν από την εφαρμογή της νέας πολιτικής σχολικών στολών του Αζερμπαϊτζάν, την οποία ορισμένοι διοικητικοί υπάλληλοι ερμήνευσαν με αυτόν τον τρόπο.<br /><br />Η προαναφερθείσα ανάλυση αξιολόγησε επίσης ότι οι στενοί δεσμοί στρατιωτικής ασφάλειας του Αζερμπαϊτζάν με το Ισραήλ διαταράσσουν την Τουρκία, καθώς το Αζερμπαϊτζάν και η Τουρκία θεωρούν επίσημα τους εαυτούς τους ως «ένα έθνος, δύο κράτη», ωστόσο το Αζερμπαϊτζάν εξακολουθεί να έχει στενές σχέσεις με τον ισραηλινό αντίπαλο της Τουρκίας μετά τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου.<br /><br />Αυτή η παρατήρηση πλαισιώνει τον τρόπο με τον οποίο ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίγιεφ χρησιμοποίησε τον Ισραηλινό ομόλογό του Ισαάκ Χέρτζογκ για να επιτεθεί στον Ερντογάν κατά τη διάρκεια της τελευταίας συνόδου κορυφής της CICA που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα στο Μπακού.<br /><br />Το CICA αναφέρεται στη «Διάσκεψη για την Αλληλεπίδραση και τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης στην Ασία», η οποία είναι ένα από τα κύρια πολυμερή φόρουμ της Ασίας και φιλοξενεί συνόδους κορυφής ηγεσίας κάθε τέσσερα χρόνια.<br /><br />Το <a href="https://www.middleeasteye.net/news/israel-president-took-azerbaijani-flight-bypass-turkey-airspace-ban">Middle East Eye</a> επιβεβαίωσε δημοσιεύματα στα τουρκικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι ο Χέρτζογκ έφτασε στο Αζερμπαϊτζάν με την εθνική αεροπορική εταιρεία του, Azerbaijan Airlines, η οποία διήλθε από τον τουρκικό εναέριο χώρο.<br /><br />Αυτό ερμηνεύτηκε ως το πρώτο χτύπημα του Αλίγιεφ στον Ερντογάν μέσω του Χέρτζογκ από τότε που η Τουρκία απαγόρευσε τις ισραηλινές πτήσεις στον εναέριο χώρο της.<br /><br />Η δεύτερη επίπληξη εναντίον του αφορούσε το όνομα του αεροπλάνου, Shusha, το οποίο το Middle East Eye <a href="https://x.com/Defence_Turk/status/2110454256893317209">επικαλέστηκε τουρκικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης</a> για να αναφέρει ότι θα μπορούσε να είναι μια σκόπιμη αναφορά στη <a href="https://president.az/en/articles/view/52122">Διακήρυξη Shusha του 2021</a> , η οποία επισημοποίησε ένα σύμφωνο αμοιβαίας άμυνας μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Τουρκίας.<br /><br />Ορισμένοι Τούρκοι, επομένως, θεωρούν την πτήση του Χέρτζογκ προς το Ισραήλ με ένα αεροσκάφος του Αζερμπαϊτζάν που πήρε το όνομά του από αυτή τη συμμαχία και πέρασε τον τουρκικό εναέριο χώρο, παραβιάζοντας την απαγόρευση της Άγκυρας στις ισραηλινές πτήσεις, ως μια κατάφωρη – ακόμη και ασυγχώρητη – περιφρόνηση.<br /><br />Το τελευταίο χτύπημα του Αλίγιεφ στον Ερντογάν επισημάνθηκε από το άρθρο « <a href="https://x.com/TurkishCentury/status/2110679407564038167">Turkish Century</a> », το οποίο επέστησε την προσοχή στο πώς αυτός και <a href="https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1642000477293927&set=pb.100044519705966.-2207520000&type=3">η σύζυγός του</a> μοιράστηκαν ξεχωριστά μια φωτογραφία του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν να υποκλίνεται με σεβασμό ενώ σφίγγει το χέρι του Αλίγιεφ, την οποία ερμήνευσαν ως «μια άθλια προσπάθεια προσβολής της Τουρκίας».<br /><br />Άλλωστε, ο Φιντάν απεικονίζεται με τρόπο που θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως ένδειξη σεβασμού προς τον Αλίγιεφ, αλλά ο Αλίγιεφ θα μπορούσε «εύλογα να αρνηθεί» ότι πρόκειται για προσβολή αν αμφισβητηθεί και να κατηγορήσει έναν διαχειριστή μέσων κοινωνικής δικτύωσης, αν πιεστεί.<br /><br />Ως λιγότερο ερεθιστικό και περισσότερο μήνυμα, η φωτογραφία του Αλίγιεφ από την κατ’ ιδίαν συνάντησή του με τον Φιντάν τους δείχνει ψυχρά να αντικατοπτρίζουν ο ένας τη στάση του άλλου στις καρέκλες τους, ενώ η φωτογραφία της κατ’ ιδίαν συνάντησής του με τον Χέρτζογκ τους δείχνει ενεργά εμπλεκόμενους σε μια φιλική συζήτηση.<br /><br />Αυτή η αντίθεση δείχνει πόσο άβολα έχει γίνει ο Αλίγιεφ με την Τουρκία εν μέσω των διαμαρτυριών υπέρ της χιτζάμπ, τις οποίες ορισμένοι Αζέροι αποδίδουν σε Τούρκους ακτιβιστές που συνδέονται με το τουρκικό κράτος, ενώ παράλληλα δείχνει πόσο άνετα νιώθει με το Ισραήλ παρά την έντονη αντιπαλότητά του με την Τουρκία.<br /><br />Επιστρέφοντας στο πώς ο Αλίγιεφ χρησιμοποίησε τον Χέρτζογκ για να χτυπήσει τον Ερντογάν τρεις φορές σε μια εκδήλωση, είναι σαφές ότι είναι εξαιρετικά δυσαρεστημένος μαζί του και θέλει να το μάθει όλος ο κόσμος.<br /><br />Από την τουρκική οπτική γωνία, ωστόσο, ο Αλίγιεφ μπορεί να έχει ξεπεράσει μια κόκκινη γραμμή.<br /><br />Αντί οι ακτιβιστές του (είτε συνδέονται πραγματικά με το τουρκικό κράτος είτε μόνο υπάρχουν υποψίες ότι συνδέονται) να μειώσουν την εκστρατεία τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εναντίον του Αζερμπαϊτζάν και του ίδιου προσωπικά, μπορεί να την εντείνουν προκλητικά, καίγοντας έτσι τα τελευταία νήματα αδελφοσύνης μεταξύ τους.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

To Αζερμπαϊτζάν χτυπά σαν χταπόδι τον Ερντογάν μέσω… Ισραήλ!

Andrew Korybko Η αμοιβαία δηλωμένη έννοια του «ένα έθνος, δύο κράτη» δεν είναι τόσο πιστευτή όσο ήταν παλιά. Πρόσφατα εκτιμήθηκε ότι « η Αζε...

Διαβάστε την συνέχεια

Βρώμικο παιχνίδι: Επιχείρηση εξόντωσης Καραμανλή από το σύστημα.Αποσυσπείρωση παντού, ξεθωριάζει η ΝΔ.

<img height="108" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/7fa092f4e25d41ee452dc9575f5b6062_XL.jpg?v=3" width="737" /><br /><br /><div>Διαρροές, «παραμύθια χωρίς δράκο» και υπόγειες χτυπήματα για να σπάσουν τη σιωπή του πρώην πρωθυπουργού – Γιατί το Μαξίμου βλέπει το τέλος της αυτοδυναμίας και τρέμει τις 25 Οκτωβρίου.<br /><br />Το έργο δεν είναι πρώτη φορά που παίζεται και ο Κώστας Καραμανλής το ξέρει.<br />Οι εγκέφαλοι είναι ίδιοι, απλά τα κίνητρα διαφέρουν κατά καιρούς και φαίνεται ότι είναι... στριμωγμένοι για να παίζουν κάθε εβδομάδα ένα διαφορετικό σενάριο, σε μια προσπάθεια να χειραγωγήσουν τον πρώην πρωθυπουργό με δημοσιεύματα, διαρροές και τάχα μου δήθεν αποκαλύψεις που ύστερα μαζεύουν.<br /><br />Στο κόλπο και οι... φίλοι<br /><br />Στο κόλπο μπήκαν και οι... φίλοι του πρώην πρωθυπουργού με ανύπαρκτες διαρροές που τάχα έγιναν για να διαψευστούν τα σενάρια συνύπαρξης κομματικής Καραμανλή-Σαμαρά.<br />Τα παραμύθια πολλοί αγάπησαν, αλλά μερικές φορές δεν έχουν δράκο ούτε καν κινέζικο.<br />Στόχος όλων αυτών των σεναρίων είναι είτε να σταματήσει ο Καραμανλής να μιλάει είτε να κάνει κάποια δήλωση στήριξης στον Μητσοτάκη ή να βγει να αδειάσει τον Σαμαρά.<br />Η αλήθεια είναι ότι ουδέποτε ο Καραμανλής σκέφτηκε να κάνει δήλωση που θα τον ενέπλεκε στα όσα εξελίσσονται αυτόν τον καιρό στον χώρο της κεντροδεξιάς.<br /><br />Θα συνεχίσει να μιλάει<br /><br />Ούτε βέβαια να αποκηρύξει κανέναν ή να στηρίξει κάποιον.<br />Αν ήθελε ο Κώστας Καραμανλής να βγει μπροστά, θα το έκανε, καθώς και προτάσεις υπήρχαν και ευκαιρίες κατά καιρούς.<br />Ο ίδιος πήρε τις αποφάσεις του όταν αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική.<br />Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα σταματήσει να μιλάει κυρίως για τα εθνικά θέματα και το μέλλον της χώρας, όταν εκείνος κρίνει, όπως θα συμβεί και στις 25 Οκτωβρίου στο Πολεμικό Μουσείο.<br />Παράλληλα, δεν σκοπεύει, παρά το βρόμικο πόλεμο που γίνεται αυτήν την περίοδο, να κάνει οποιαδήποτε δήλωση καταδίκης του Σαμαρά είτε υποστήριξης του Κυριάκου Μητσοτάκη.<br />Αυτό τουλάχιστον λένε οι δικές μας πληροφορίες.<br />Ιδιαίτερα για τον πρώτο, από την ώρα που μια σειρά από στελέχη της ΝΔ που υπηρέτησαν την παράταξη και επί Καραμανλή σχεδιάζουν να πάνε στο νέο κόμμα.<br /><br />Παιχνίδια χειραγώγησης<br /><br />Ο πρώην πρωθυπουργός δεν χειραγωγείται και αυτό το γνωρίζουν οι διαχρονικοί «νταβατζήδες», όπως τους είχε αποκαλέσει ο ίδιος στο περιβόητο γεύμα στο Μπαϊρακτάρη.<br />Θα συνεχίσει, όπως λέει, να ασχολείται με την πατρίδα και το μέλλον της παράταξης, χωρίς να προσδοκά να παίξει το ρόλο που κάποιοι τεχνηέντως θέλουν να του φορτώσουν.<br />Δηλαδή, εάν χάσει ο Μητσοτάκης τις εκλογές ή εάν πάρει ποσοστό ο Σαμαράς τέτοιο που θα στερήσει από τη ΝΔ την αυτοδυναμία, να ευθύνεται ο Καραμανλής.<br />Εξάλλου, η ΝΔ και σήμερα, χωρίς να υπάρχει κόμμα Σαμαρά, σε καμία μέτρηση δεν πλησιάζει τον στόχο της αυτοδυναμίας!<br />Το αντίθετο θα λέγαμε, καθώς και ο ίδιος ο Μητσοτάκης έβαλε τον πήχη του 25%, γιατί ξέρει ότι κάτι του... έρχεται και επιχειρεί να στήσει τα αναχώματά του για την επόμενη μέρα.<br /><br />Η πλευρά Σαμαρά<br /><br />Από την πλευρά του, ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου του Αντώνη Σαμαρά, Νίκος Τσούτσιας, σε δηλώσεις του τόνισε ότι: «Ένας σοβαρός άνθρωπος ερμηνεύει δηλώσεις είτε του κ. Καραμανλή είτε του κ. Σαμαρά που υπάρχουν, επί δηλώσεων που δεν υπάρχουν δεν μπορεί να γίνει καμία σοβαρή συζήτηση» και πρόσθεσε πως «το κόμμα του κ. Μητσοτάκη προσπαθεί να κάνει παρεμβάσεις κάτω από το έδαφος».<br />Παράλληλα, έκανε λόγο περί «ανόητων και διασκεδαστικών διαρροών» και τόνισε πως αυτή τη στιγμή «ένα κομμάτι του ελληνικού λαού δεν εκπροσωπείται».<br />Επίσης, πρόσθεσε πως ο Αντώνης Σαμαράς βλέπει βουλευτές, καθώς ήταν και ο ίδιος βουλευτής της ΝΔ για 49 χρόνια και πρώην πρόεδρος και πρωθυπουργός.<br /><br />Τι δείχνουν οι μετρήσεις<br /><br />Η πρόσφατη δημοσκόπηση της ALCO αναδεικνύει τη δυσκολία της Νέας Δημοκρατίας να ανακτήσει την πολιτική της δυναμική, παρά τις οικονομικές παροχές ύψους 2,2 δισεκατομμυρίων ευρώ που ανακοινώθηκαν στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.<br />Αντί για την αναμενόμενη άνοδο, το κυβερνών κόμμα καταγράφει υποχώρηση κατά 0,5%, γεγονός που φανερώνει ότι οι εξαγγελίες δεν αρκούν για να αντιστρέψουν το κλίμα δυσαρέσκειας.<br />Η κυβέρνηση φαίνεται να επενδύει στην προσδοκία ότι οι πολίτες θα αισθανθούν αργότερα τα οφέλη των μέτρων.<br />Ωστόσο, η καθημερινότητα, η ακρίβεια και η πίεση στα εισοδήματα αποτελούν μια πραγματικότητα που δεν αντιμετωπίζεται εύκολα με υποσχέσεις.<br /><br />Αποσυσπείρωση παντού<br /><br />Ιδιαίτερα ανησυχητικό για τη Νέα Δημοκρατία είναι το χαμηλό επίπεδο συσπείρωσής της, το οποίο υπολογίζεται στο 60%.<br />Το γεγονός ότι σημαντικό μέρος των ψηφοφόρων της παραμένει αναποφάσιστο αποκαλύπτει τη δυσκολία της κυβέρνησης να διατηρήσει την εμπιστοσύνη που της είχε δοθεί στις προηγούμενες εκλογές.<br />Η επιστροφή αυτών των ψηφοφόρων δεν είναι δεδομένη, ενώ η περιορισμένη δυνατότητα προσέλκυσης νέων εκλογικών ακροατηρίων δημιουργεί πρόσθετα εμπόδια στην προσπάθεια εξασφάλισης αυτοδυναμίας.<br />Την ίδια στιγμή, η αντιπολίτευση αδυνατεί να αξιοποιήσει πλήρως τη φθορά της κυβέρνησης.<br />Η αντιπαράθεση μεταξύ ΠΑΣΟΚ και του πολιτικού σχηματισμού του Αλέξη Τσίπρα περιορίζει τις πιθανότητες διαμόρφωσης ενός ισχυρού εναλλακτικού πόλου.<br />Αυτή η κατάσταση μπορεί να προσφέρει προσωρινό πλεονέκτημα στον Κυριάκο Μητσοτάκη, δεν αναιρεί όμως τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κυβέρνησή του.<br /><br />Νέες πιέσεις<br /><br />Παράλληλα, οι εξελίξεις στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας δημιουργούν νέες πιέσεις.<br />Η δημοσκοπική εμφάνιση της Συμμαχίας Ελλήνων με 4,5% δείχνει ότι ένα τμήμα του συντηρητικού ακροατηρίου αναζητά διαφορετικές πολιτικές επιλογές.<br />Επιπλέον, η πιθανότητα δημιουργίας κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά, με δυνητική επιρροή περίπου 11%, απειλεί να εντείνει τις εσωτερικές πιέσεις στον ευρύτερο δεξιό χώρο.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βρώμικο παιχνίδι: Επιχείρηση εξόντωσης Καραμανλή από το σύστημα.Αποσυσπείρωση παντού, ξεθωριάζει η ΝΔ.

Διαρροές, «παραμύθια χωρίς δράκο» και υπόγειες χτυπήματα για να σπάσουν τη σιωπή του πρώην πρωθυπουργού – Γιατί το Μαξίμου βλέπει το τέλος τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπάρχει deal. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ συμφωνούν για συγκυβέρνηση υπό τρεις όρους φωτιά... με τις ευλογίες δυνατών επιχειρηματιών.

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/05578e1dc84bfc27f3fc24bbd4181b5c_XL.jpg?v=3" width="724" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">ΝΔ και ΠΑΣΟΚ τα έχουν βρει… το γενικό πλαίσιο υπάρχει και παρά τις κόντρες, τις διαψεύσεις… αυτή είναι η αλήθεια</span></h3>Παρά τις διαψεύσεις, παρά τις αποφάσεις συνεδρίων και τις δηλώσεις ότι «δεν θέλουμε τον Μητσοτάκη»… υπάρχει deal ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.<br />Το deal αυτό αφορά την συγκυβέρνηση της ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ και με βάση πολύ έγκυρη πηγή περιλαμβάνει τις εξής παραμέτρους, περιλαμβάνει τρεις όρους<br /><br />1)Η ΝΔ να είναι πάνω από 25%<br />2)Ο Μητσοτάκης να είναι πρωθυπουργός με ημερομηνία λήξεως έως το 2029 και μετά να αναλάβει θέση στην Ευρώπη… π.χ. τον Νοέμβριο 2029 λήγει η θητεία της Ursula von der Leyen ως Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Lagarde δυνητικά λήγει Νοέμβριο 2027…<br />3)Πολλοί ισχυροί επιχειρηματίες πιέζουν για την συγκυβέρνηση και έχουν αναλάβει τις δέουσες πρωτοβουλίες πάνω και κάτω από το τραπέζι…<br /><br />Όρος πρώτος η ΝΔ να είναι πάνω από 25%<br /><br />Πρόσφατα ο Κυριάκος Μητσοτάκης ο αρχηγός της ΝΔ και πρωθυπουργός μίλησε για το 25%.<br />Πολλοί το θεώρησαν ως μήνυμα… διαδοχής αλλά η ερμηνεία αυτή είναι λάθος.<br />Φοβούμενος αποσυσπείρωση ουσιαστικά χαμήλωσε τον πήχη για να μπορέσει να επαναφέρει στο «μαντρί» όπως θα έλεγε και ο αείμνηστος Ευάγγελος Αβέρωφ… δυσαρεστημένους ή αποστασιοποιημένους ψηφοφόρους της ΝΔ.<br />Η ΝΔ είναι σήμερα στο 26% με 27%... δεν είναι 23% αλλά δεν είναι ούτε 31%...<br />Ωστόσο ο Σαμαράς έρχεται με φόρα και θα ανακοινώσει κόμμα Φεβρουάριο ή Μάρτιο 2027 και ο Ηλίας Κασιδιάρης που ανακάτεψε ξανά την πολιτική τράπουλα μετριέται με το «καλημέρα» στο 4% με 5% ενώ δυνητικά αγγίζει το 7% με 8%.<br />Όμως εάν η ΝΔ του Μητσοτάκη πέσει κάτω από 25% προφανώς χάνει το bonus εδρών, το εκλογικό σύστημα γίνεται πλήρως αναλογικό και ο Μητσοτάκης παραιτείται και τότε δύο θα βρεθούν στο επίκεντρο της διαδοχής…<br />Ο Μητσοτάκης με ποσοστό 25,1% δεν θα παρατηθεί ακόμη και εάν δεχθεί κριτική ότι έπεσε κάτω από το ποσοστό των ευρωεκλογών.<br />Ο Μητσοτάκης με 24,9% θα παραιτηθεί και δεν θα πάει καν σε δεύτερες εκλογές...<br />Ωστόσο ένα σενάριο που σκέφτονται εσχάτως είναι εκλογές όχι 9 Μαίου αλλά 6 Ιουνίου 2027 ώστε οι νέοι να έχουν πάει σεζόν στα νησιά και ουσιαστικά να πάνε να ψηφίσουν οι μεγάλης ηλικίας που συνεχίζουν να υποστηρίζουν το αφήγημα Μητσοτάκη.<br /><br />Όρος δεύτερος ο Μητσοτάκης θα είναι προσωρινός πρωθυπουργός<br /><br />Ο όρος που δελεάζει το ΠΑΣΟΚ – παρά το επίσημο αφήγημα ότι δεν συνεργάζεται με τον Μητσοτάκη – είναι να δηλώσει ο Μητσοτάκης ότι δεν θα εξαντλήσει την 4ετία και ουσιαστικά θα στραφεί σε κάποια ευρωπαϊκή θέση…<br />Η περίπτωση της θέσης του επικεφαλής της ΕΚΤ επειδή λήγει τέλος 2027… δεν συγκεντρώνει μεγάλες πιθανότητες, χρειάζεται και ειδικές γνώσεις…<br />Όμως το 2029 λήγει η θητεία της Ursula von der Leyen ως Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή κάποια άλλη παρεμβατική θέση οπότε… θα είναι πρωθυπουργός με ημερομηνία λήξεως.<br />Ο Μητσοτάκης... παρά τις διαψεύσεις... αποδέχεται αυτόν τον όρο δηλαδή να είναι Πρωθυπουργός με ημερομηνία λήξεως πριν την λήξη της 4ετίας δηλαδή Μάιο 2031...<br /><br />Όρος τρίτος… υπό τις ευλογίες επιχειρηματιών<br /><br />ΝΔ και ΠΑΣΟΚ φαίνεται ότι έχουν ανοικτούς διαύλους με κοινούς επιχειρηματίες, ορισμένοι είναι πολύ δυνατοί…<br />Οι επιχειρηματίες αυτές έχουν συχνά επαφές τόσο με υπουργούς της κυβέρνησης, με το Μέγαρο Μαξίμου και με βασικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ και ας το αρνούνται για ευνόητους λόγους…<br />Οι επιχειρηματίες έχουν δράσει με όλους τους τρόπους και τους παλαιούς παραδοσιακούς…<br /><br />Συμπέρασμα<br /><br />ΝΔ και ΠΑΣΟΚ τα έχουν βρει… το γενικό πλαίσιο υπάρχει και παρά τις κόντρες, τις διαψεύσεις… αυτή είναι η αλήθεια.<br />Οι όροι όμως που έχουν υπάρξει… φαίνεται ότι θα τηρηθούν γιατί ο Μητσοτάκης θα ήθελε ιδανικά να είναι έστω και προσωρινός πρωθυπουργός για 3η θητεία για να το πιστωθεί ως επιτυχία και μετά να πάει με ισχυρά χαρτιά διαπραγμάτευσης στην Ευρώπη σε κάποια σημαίνουσα θέση.<br />Τα πράγματα είναι πολύ απλά… ρεαλιστικά και πίσω από τις διαψεύσεις… απλά κρύβουν αυτό που έχει συμφωνηθεί… με τις ευλογίες δυνατών επιχειρηματιών… των γνωστών δηλαδή που μπορεί να φαντάζεστε και ίσως και δύο – τριών που είναι προνομιακοί συνομιλητές με το Μαξίμου…<br /><br />Υποσημείωση<br /><br />Σε περίπτωση διαδοχής... στην ΝΔ τα πράγματα δεν θα εξελιχθούν όπως πολλοί μπορεί να φαντάζονται... ο μικρότερος έχει μεγαλύτερες πιθανότητες από τον μεγαλύτερο.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Υπάρχει deal. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ συμφωνούν για συγκυβέρνηση υπό τρεις όρους φωτιά... με τις ευλογίες δυνατών επιχειρηματιών.

ΝΔ και ΠΑΣΟΚ τα έχουν βρει… το γενικό πλαίσιο υπάρχει και παρά τις κόντρες, τις διαψεύσεις… αυτή είναι η αλήθεια Παρά τις διαψεύσεις, παρά τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική απειλή-«βόμβα» από το TRHaber: «Αν είναι πόλεμος, ας είναι πόλεμος!». Η Άγκυρα προειδοποιεί για πολεμικά πλοία απέναντι σε Ελλάδα και Γαλλία.

<img height="80" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/d3ab9aba-efc6-4b30-bd97-d3f161a45936-1068x601.png" width="740" /><br /><br />Σε πρωτοφανώς πολεμικούς τόνους κινείται το τουρκικό μέσο TRHaber, το οποίο με δημοσίευμά του στις 16 Οκτωβρίου 2026 επιχειρεί να μετατρέψει την επανέναρξη των ερευνών για το ηλεκτρικό καλώδιο Κρήτης–Κύπρου σε ζήτημα στρατιωτικής αντιπαράθεσης μεταξύ Ελλάδας, Γαλλίας και Τουρκίας.<br /><br />Με τον ιδιαίτερα προκλητικό τίτλο «Αν είναι πόλεμος, ας είναι πόλεμος! Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX: Το τουρκικό ναυτικό θα περιμένει τα γαλλικά και ελληνικά πλοία», το τουρκικό δημοσίευμα καλλιεργεί ένα σκηνικό επικείμενης σύγκρουσης στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκεται το Great Sea Interconnector (GSI), η στρατηγική ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου, αλλά και η πολυεθνική αεροναυτική άσκηση EUNOMIA, στην οποία συμμετέχουν Ελλάδα, Κύπρος, Γαλλία και Ιταλία.<br /><br />Το τουρκικό μέσο παρουσιάζει την ελληνική NAVTEX ως προσπάθεια επιβολής τετελεσμένων και προβάλλει την απαίτηση της Άγκυρας για προηγούμενη άδεια στις υποθαλάσσιες έρευνες.<br />«Αν είναι πόλεμος, ας είναι πόλεμος!» – Η πολεμική ρητορική του TRHaber<br /><br />Το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη επιχειρεί να δοκιμάσει την τουρκική κυριαρχία στην αποκαλούμενη «Γαλάζια Πατρίδα».<br /><br />Χαρακτηριστικά αναφέρει:<br /><br />«Η Αθήνα, επιδιώκοντας να προωθήσει το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης με τη Νότια Κύπρο, εξέδωσε NAVTEX εντός των ορίων της Γαλάζιας Πατρίδας. Η Άγκυρα απάντησε με αντι-NAVTEX».<br /><br />Το TRHaber προχωρά ακόμη περισσότερο, υποστηρίζοντας ότι πολεμικά πλοία πρόκειται να συναντηθούν στο τρίγωνο Κρήτης–Ρόδου–Κύπρου.<br /><br />Πρόκειται για ισχυρισμό του τουρκικού δημοσιεύματος και όχι για επιβεβαιωμένη ανακοίνωση ανάπτυξης τουρκικού στόλου με εντολή εμπλοκής.<br /><br />Ωστόσο, η συγκεκριμένη ρητορική δείχνει τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται στην τουρκική κοινή γνώμη η επανεκκίνηση ενός ευρωπαϊκού ενεργειακού έργου.<div><br />Η EUNOMIA στο στόχαστρο – Η Άγκυρα αμφισβητεί την ελληνική NAVTEX<br /><br />Η αντιπαράθεση ξεκίνησε με την ελληνική αναγγελία για την πολυεθνική άσκηση EUNOMIA 2026, που περιλαμβάνει δραστηριότητες με πραγματικά πυρά στις 19 Οκτωβρίου.<br /><br />Ο Σταθμός Ηρακλείου εξέδωσε τη σχετική NAVTEX για θαλάσσια περιοχή νότια του Καστελόριζου.<br /><br />Λίγες ώρες αργότερα, ο τουρκικός Σταθμός Αττάλειας αμφισβήτησε την ελληνική αρμοδιότητα και επανεξέδωσε την αναγγελία.<br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί να εμφανιστεί ως αρμόδια για τη διαχείριση ναυτιλιακών προειδοποιήσεων σε μια περιοχή με ιδιαίτερη σημασία για την πορεία του GSI.<br /><br />Το TRHaber κατηγορεί την Αθήνα ότι χρησιμοποιεί τη στρατιωτική άσκηση ως πρόσχημα για την προστασία του γαλλικού ερευνητικού ABEILLE MARENGO.<br /><br />Ωστόσο, δεν έχει ανακοινωθεί ότι η EUNOMIA αποτελεί αποστολή συνοδείας του συγκεκριμένου πλοίου.</div><div><br />Το ABEILLE MARENGO και η μεγάλη δοκιμασία του καλωδίου Κρήτης–Κύπρου<br /><br />Η γαλλική εταιρεία Nexans έχει ήδη ξεκινήσει τις προβλεπόμενες διαδικασίες για την επανέναρξη των ερευνών βυθού.<br /><br />Το γαλλικής σημαίας ABEILLE MARENGO προορίζεται να πραγματοποιήσει τις τεχνικές εργασίες που απαιτούνται για την υποθαλάσσια ηλεκτρική διασύνδεση.<br /><br />Η επιστροφή των ερευνητικών δραστηριοτήτων αποτελεί κρίσιμο βήμα για ένα έργο που αντιμετωπίζει σημαντικές καθυστερήσεις και γεωπολιτικές δυσκολίες.<br /><br />Το TRHaber υποστηρίζει ότι η Ελλάδα επιχειρεί να προχωρήσει χωρίς τουρκική άδεια.<br /><br />Η Αθήνα, αντίθετα, απορρίπτει την απαίτηση της Άγκυρας για προηγούμενη συγκατάθεση.<br /><br />Η διαφορά αυτή αποτελεί τον πυρήνα της αντιπαράθεσης και εξηγεί γιατί η επόμενη NAVTEX για τις έρευνες αποκτά τόσο μεγάλη σημασία.</div><div><br />«Πρέπει να ζητήσετε άδεια από την Τουρκία» – Η νομική διάσταση<br /><br />Το πλέον κρίσιμο σημείο της τουρκικής επιχειρηματολογίας αφορά το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.<br /><br />Το TRHaber ισχυρίζεται ότι κάθε σχετική δραστηριότητα στην περιοχή απαιτεί προηγούμενη τουρκική έγκριση.<br /><br />Ο συγκεκριμένος ισχυρισμός δεν αποδίδει με ακρίβεια το σύνολο του διεθνούς νομικού πλαισίου.<br /><br />Το άρθρο 79 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας αναγνωρίζει το δικαίωμα τοποθέτησης υποθαλάσσιων καλωδίων στην υφαλοκρηπίδα, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.<br /><br />Η ρητή απαίτηση συγκατάθεσης για τον καθορισμό διαδρομής αφορά τους αγωγούς, ενώ τα καλώδια διέπονται από διαφορετικές ρυθμίσεις.<br /><br />Παράλληλα, πρέπει να διαχωρίζεται η πόντιση καλωδίου από τις ειδικές ερευνητικές εργασίες που μπορεί να προηγούνται.<br /><br />Η έκδοση NAVTEX δεν αποδεικνύει κυριαρχία, ούτε μια μονομερής τουρκική δήλωση μετατρέπει αυτομάτως μια αμφισβητούμενη θαλάσσια περιοχή σε αναγνωρισμένη τουρκική υφαλοκρηπίδα.<br />Η Γαλλία μπαίνει στην πρώτη γραμμή – Η σημασία της Meridiam<br /><br />Το τουρκικό μέσο συνδέει τις εξελίξεις με την ενίσχυση της γαλλικής συμμετοχής στο GSI.<br /><br />Η είσοδος της Meridiam στο μετοχικό σχήμα, σε συνδυασμό με τον κατασκευαστικό ρόλο της Nexans, προσδίδει σημαντικότερο γαλλικό οικονομικό αποτύπωμα.<br /><br />Σύμφωνα με το TRHaber, η Αθήνα επιδιώκει μέσω της γαλλικής συμμετοχής να εξασφαλίσει την υποστήριξη του Παρισιού.<br /><br />Η Γαλλία αποκτά αυξημένο ενδιαφέρον για την πρόοδο ενός έργου με ευρωπαϊκή σημασία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει ανακοινώσει στρατιωτική επιχείρηση προστασίας των ερευνών.<br /><br />Η τουρκική προσπάθεια να παρουσιαστεί το GSI ως ελληνογαλλική πρόκληση αναδεικνύει τον γεωπολιτικό χαρακτήρα που αποδίδει η Άγκυρα στο πρόγραμμα.</div><div><br />Η Κάσος επιστρέφει – Το προηγούμενο του 2024<br /><br />Το TRHaber επαναφέρει και την κρίση της Κάσου τον Ιούλιο του 2024.<br /><br />Τότε, το ιταλικό ερευνητικό IEVOLI RELUME πραγματοποιούσε εργασίες για την ηλεκτρική διασύνδεση, όταν στην περιοχή αναπτύχθηκαν τουρκικές πολεμικές μονάδες.<br /><br />Η παρουσία έως πέντε τουρκικών πολεμικών πλοίων προκάλεσε σοβαρή ελληνοτουρκική ένταση.<br /><br />Το τουρκικό δημοσίευμα παρουσιάζει το περιστατικό ως απόδειξη ότι η Άγκυρα μπορεί να επιβάλει τις απαιτήσεις της με στρατιωτική παρουσία.<br /><br />Ωστόσο, η ελληνική πλευρά είχε απορρίψει τους ισχυρισμούς περί αναγνώρισης τουρκικής δικαιοδοσίας, ενώ η ένταση αποκλιμακώθηκε μέσω διπλωματικών επαφών.<br />Το μεγάλο ερώτημα: Νέα κρίση ή πόλεμος προπαγάνδας;<br /><br />Η Άγκυρα επικαλείται το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τις συντεταγμένες που γνωστοποίησε στον ΟΗΕ τον Μάρτιο του 2020 για να στηρίξει τις αξιώσεις της.<br /><br />Το TRHaber υιοθετεί πλήρως αυτή τη θέση, συνδέοντάς την με προειδοποιήσεις περί ναυτικής παρέμβασης.<br /><br />Η επανέναρξη του GSI εξελίσσεται έτσι σε κρίσιμη δοκιμασία για την εφαρμογή των ελληνικών ενεργειακών σχεδιασμών και τη διαχείριση των ελληνοτουρκικών διαφορών.<br /><br />Δεν υπάρχουν, πάντως, επιβεβαιωμένα στοιχεία ότι έχει αποφασιστεί νέα στρατιωτική αναμέτρηση.<br /><br />Το σημαντικότερο στοιχείο του δημοσιεύματος είναι η ευθεία σύνδεση της τουρκικής διεκδίκησης θαλάσσιων αρμοδιοτήτων με την απειλή στρατιωτικής παρέμβασης.<br /><br />Οι επόμενες κινήσεις της Nexans, η έκδοση της NAVTEX για το ABEILLE MARENGO και η στάση της Άγκυρας θα καθορίσουν εάν η αντιπαράθεση θα παραμείνει στο επίπεδο των ναυτιλιακών αγγελιών ή θα αποκτήσει νέα επιχειρησιακή διάσταση.<br /><br />Το GSI δεν αποτελεί πλέον μόνο μια ηλεκτρική διασύνδεση. Έχει μετατραπεί και σε πεδίο δοκιμασίας των σχέσεων Ελλάδας–Τουρκίας, με τη Γαλλία και την Ευρωπαϊκή Ένωση να έχουν άμεσο ενδιαφέρον για την εξέλιξή του.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκική απειλή-«βόμβα» από το TRHaber: «Αν είναι πόλεμος, ας είναι πόλεμος!». Η Άγκυρα προειδοποιεί για πολεμικά πλοία απέναντι σε Ελλάδα και Γαλλία.

Σε πρωτοφανώς πολεμικούς τόνους κινείται το τουρκικό μέσο TRHaber, το οποίο με δημοσίευμά του στις 16 Οκτωβρίου 2026 επιχειρεί να μετατρέψει...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρούμπιν κατά Μπάρακ: «Θα γκρεμίσει την κληρονομιά Τραμπ». Συναγερμός για τη στροφή υπέρ Τουρκίας.

<img height="101" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/barak-erdogan-1200x833.jpg" width="736" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Σφοδρή επίθεση στον Αμερικανό πρέσβη στην Άγκυρα για F-35, κυρώσεις και ελληνική κυριαρχία. Ο Μάικλ Ρούμπιν προειδοποιεί για επικίνδυνες περιφερειακές ισορροπίες, ενώ το Reuters αναδεικνύει ερωτήματα για επιχειρηματικές διασυνδέσεις.<br /><br />Μια ευθεία προειδοποίηση προς τον Λευκό Οίκο διατυπώνει ο Μάικλ Ρούμπιν, υποστηρίζοντας ότι η πολιτική του Τομ Μπάρακ υπέρ της Τουρκίας μπορεί να εξελιχθεί σε στρατηγικό κόστος για τις Ηνωμένες Πολιτείες και να επισκιάσει την περιφερειακή κληρονομιά του Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Με τον αιχμηρό τίτλο «Ο Τομ Μπάρακ θα γκρεμίσει την κληρονομιά του Τραμπ», ο αναλυτής στρέφει τα πυρά του στον Αμερικανό πρέσβη στην Τουρκία και ειδικό απεσταλμένο, θέτοντας στο επίκεντρο την επιρροή του στη διαμόρφωση της αμερικανικής πολιτικής για την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Για την Αθήνα, η πιο κρίσιμη διάσταση της παρέμβασης είναι η σύνδεση τριών ζητημάτων: της προώθησης αμερικανικών εξοπλισμών προς την Άγκυρα, της αντιμετώπισης των κυρώσεων για τους ρωσικούς S-400 και της στάσης απέναντι στις τουρκικές ενέργειες που αμφισβητεί η Ελλάδα.<div><br />«Αναδιαμόρφωσε την πολιτική των ΗΠΑ υπέρ της Τουρκίας»<br /><br />Ο Ρούμπιν περιγράφει τον Μπάρακ ως έναν από τους πλέον επιδραστικούς συνεργάτες του Αμερικανού προέδρου.<br />«Ακόμη και οι επικριτές του Μπάρακ αναγνωρίζουν ότι έχει αναδιαμορφώσει, σχεδόν μόνος του, την πολιτική των ΗΠΑ για την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή υπέρ της Τουρκίας», γράφει.<br /><br />Η κριτική του επικεντρώνεται στην εκτίμηση ότι ο Μπάρακ αντιμετωπίζει την Άγκυρα ως βασικό στήριγμα των αμερικανικών συμφερόντων στην περιοχή, αποδίδοντας μικρότερο βάρος στους κινδύνους αυτής της επιλογής.<br /><br />Στο συγκεκριμένο πλαίσιο, τον παρουσιάζει ως πρωταγωνιστή των προσπαθειών για την πώληση F-35 στην Τουρκία και για την απαλλαγή της από τις κυρώσεις που συνδέονται με την αγορά του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400.<br /><br />Ο αρθρογράφος κατηγορεί επίσης τον Αμερικανό διπλωμάτη ότι υποβαθμίζει τις τουρκικές ενέργειες στη Συρία, τις οποίες χαρακτηρίζει εθνοκάθαρση, αλλά και παραβιάσεις της ελληνικής κυριαρχίας.<br /><br />Πρόκειται για τον πυρήνα της προειδοποίησής του: μια πολιτική προσέγγισης της Τουρκίας μπορεί, κατά την ανάλυσή του, να μετατραπεί σε ανοχή απέναντι στις επιδιώξεις της. </div><div><br />Το επικίνδυνο στοίχημα της ισορροπίας Τουρκίας–Ισραήλ<br /><br />Ο Ρούμπιν αποδίδει στον Μπάρακ μια ευρύτερη στρατηγική: την ανάδειξη της Τουρκίας σε περιφερειακό αντίβαρο του Ισραήλ, ώστε οι Ηνωμένες Πολιτείες να περιορίσουν τη δική τους εμπλοκή.<br /><br />«Ο Μπάρακ φαίνεται να πιστεύει ότι μια περιφερειακή ισορροπία μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ μπορεί να δημιουργήσει αρκετή σταθερότητα ώστε να μπορέσουν οι ΗΠΑ να αποχωρήσουν από την περιοχή», σημειώνει.<br /><br />Αμφισβητεί, όμως, τη βασική παραδοχή αυτής της προσέγγισης: ότι η ενίσχυση μιας περιφερειακής δύναμης οδηγεί αναγκαστικά σε σταθερότητα.<br /><br />Στη δική του ανάγνωση, οι ιδεολογικές επιδιώξεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και οι περιφερειακές φιλοδοξίες της Τουρκίας καθιστούν επισφαλή την επιλογή να της ανατεθεί μεγαλύτερος ρόλος στην αρχιτεκτονική ασφαλείας.<br /><br />Η προειδοποίηση αφορά επομένως τις συνέπειες που μπορεί να έχει η ενίσχυση της τουρκικής ισχύος για άλλους συμμάχους και εταίρους της Ουάσιγκτον.</div><div><br />Η σύγκριση με τον Ομπάμα και την πυρηνική συμφωνία με το Ιράν<br /><br />Για να ενισχύσει το επιχείρημά του, ο Ρούμπιν επιστρέφει στην πολιτική του Μπαράκ Ομπάμα και στην πυρηνική συμφωνία του 2015 με το Ιράν.<br /><br />«Είναι επανάληψη της θεωρίας του Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα ότι η ειρήνη στη Μέση Ανατολή απαιτούσε ισορροπία μεταξύ Ισραήλ και Ιράν», υποστηρίζει.<br /><br />Κατά την εκτίμησή του, η προσδοκία ότι η οικονομική επανένταξη της Τεχεράνης θα ενίσχυε τη σταθερότητα υποτίμησε τον ιδεολογικό χαρακτήρα του καθεστώτος και τη χρηματοδότηση περιφερειακών δικτύων επιρροής.<br /><br />Ο αρθρογράφος χρησιμοποιεί αυτή τη σύγκριση για να προειδοποιήσει ότι η Ουάσιγκτον κινδυνεύει να επαναλάβει ένα στρατηγικό λάθος, αυτή τη φορά επενδύοντας υπερβολικά στην Τουρκία. </div><div><br />Ο αγωγός των 15 δισ. δολαρίων και τα ερωτήματα του Reuters<br /><br />Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκονται και οι σχέσεις διπλωματίας και επιχειρηματικών συμφερόντων.<br /><br />Έρευνα του Reuters, στις 9 Οκτωβρίου, ανέφερε ότι ο Μπάρακ προώθησε τη συμμετοχή της TI Capital, εταιρείας επιχειρηματικού συνεργάτη του, στο σχέδιο αποκατάστασης του πετρελαιαγωγού Κιρκούκ–Μπανιάς, από το Ιράκ προς τη Συρία, με εκτιμώμενο κόστος 15 δισ. δολαρίων.<br /><br />Το πρακτορείο κατέγραψε οικονομική σύνδεσή του με ξεχωριστή επένδυση ακινήτων που διαχειρίζεται η TI Capital. Ειδικοί δεοντολογίας έθεσαν ερωτήματα για την αμεροληψία της παρέμβασής του.<br /><br />Το Reuters δεν εντόπισε στοιχεία ότι ο Μπάρακ θα αποκόμιζε κέρδος από τον αγωγό. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ απάντησε ότι δεν έχει οικονομικό συμφέρον ή ρόλο στο έργο, ότι οι παρεμβάσεις του υπηρετούν την αμερικανική πολιτική περιφερειακής ενεργειακής διασύνδεσης και ότι έχει πιστοποιηθεί η συμμόρφωσή του με τους κανόνες δεοντολογίας.</div><div><br />Γιατί η παρέμβαση αφορά άμεσα την Ελλάδα<br /><br />Για την Αθήνα, το ουσιαστικό ζήτημα είναι πώς η αμερικανική προσέγγιση προς την Τουρκία επηρεάζει τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η προώθηση εξοπλισμών, η στάση απέναντι στις κυρώσεις και η αντιμετώπιση των διαφορών μεταξύ συμμάχων καθορίζουν το περιβάλλον μέσα στο οποίο ασκείται η ελληνική εξωτερική πολιτική.<br /><br />Η παρέμβαση Ρούμπιν αναδεικνύει μια σκληρή αντιπαράθεση για την ίδια τη στρατηγική της Ουάσιγκτον: πόσο μπορεί να στηριχθεί στην Άγκυρα και ποιο τίμημα μπορεί να έχει αυτή η επιλογή.<br /><br />Ο ίδιος κλείνει με μια πρόβλεψη που εξηγεί τον επιθετικό τόνο του άρθρου του:<br /><br />«Οι διαμορφωτές πολιτικής μια δεκαετία από σήμερα θα καταλάβουν ότι οι ρίζες των μελλοντικών συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή βρίσκονται στις αφελείς και λανθασμένες πολιτικές που προώθησε ο Πρέσβης και Ειδικός Απεσταλμένος Τομ Μπάρακ στο όνομα του Τραμπ».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ρούμπιν κατά Μπάρακ: «Θα γκρεμίσει την κληρονομιά Τραμπ». Συναγερμός για τη στροφή υπέρ Τουρκίας.

Βασιλης Διαμαντακος  Σφοδρή επίθεση στον Αμερικανό πρέσβη στην Άγκυρα για F-35, κυρώσεις και ελληνική κυριαρχία. Ο Μάικλ Ρούμπιν προειδοποιε...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ-Ζελένσκι: Ρήξη με κόστος για την Ουκρανία και κέρδη για τη Ρωσία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2025-11-19/xrwma-trump-zelensky.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="656" data-original-width="1168" height="112" src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2025-11-19/xrwma-trump-zelensky.jpg" width="755" /></a></div><div>Η κρίση με την Ουάσιγκτον αποδυναμώνει το Κίεβο και ανοίγει παράθυρο ευκαιρίας για τη Μόσχα</div><div><br /></div><b>Ιωάννα Γκορόγια</b><br /><br />Σε τροχιά βαθιάς ρήξης βρίσκονται οι σχέσεις Ντόναλντ Τραμπ και Βολοντιμίρ Ζελένσκι, με την Ουκρανία να κινδυνεύει να βρεθεί ακόμη πιο εκτεθειμένη απέναντι στη Ρωσία. Όπως επισημαίνει ανάλυση των New York Times, οι τελευταίες κινήσεις του Αμερικανού προέδρου εντείνουν την αβεβαιότητα για τη στήριξη της Ουάσιγκτον προς το Κίεβο.<br /><br />Ο Τραμπ απέδωσε τον πόλεμο και τις ενεργειακές πιέσεις στην αύξηση των τιμών του ντίζελ, χαλάρωσε προσωρινά τους περιορισμούς στις πωλήσεις ρωσικού καυσίμου και ανακοίνωσε μονομερώς ενεργειακή εκεχειρία, ενώ παράλληλα ζήτησε να αποκτήσει η Ουκρανία νέο πρόεδρο.<br /><br />Ο Ζελένσκι από την πλευρά του δήλωσε ότι αισθάνεται προδομένος και προειδοποίησε ότι η χώρα του δεν μπορεί να αποδεχθεί μια συμφωνία που αφήνει τη Ρωσία να συνεχίζει τις επιθέσεις.<br /><br />Ο μεγαλύτερος κίνδυνος της κρίσης στη σχέση Τραμπ-Ζελένσκι<br /><br />Το μεγαλύτερο διακύβευμα αφορά την αμερικανική στρατιωτική και πληροφοριακή υποστήριξη, από την οποία εξακολουθεί να εξαρτάται σε κρίσιμους τομείς ο ουκρανικός στρατός. Τυχόν περαιτέρω περιορισμός της, θα δυσκόλευε τόσο την άμυνα στο μέτωπο, όσο και την προστασία των πόλεων από ρωσικές πυραυλικές επιθέσεις.<br /><br />Την ίδια ώρα, η Μόσχα μπορεί να αποκομίσει στρατηγικά οφέλη από την απομάκρυνση της Ουάσιγκτον από το Κίεβο και τις εντάσεις μεταξύ των δυτικών συμμάχων.<br /><br />Το συμπέρασμα των NYT είναι ότι μια παρατεταμένη σύγκρουση Τραμπ-Ζελένσκι, απειλεί να ανατρέψει τις ισορροπίες στην Ουκρανία και να ενισχύσει τη θέση της Μόσχας, προσφέροντάς της μεγαλύτερο περιθώριο κινήσεων, χωρίς να έχει προηγηθεί συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ-Ζελένσκι: Ρήξη με κόστος για την Ουκρανία και κέρδη για τη Ρωσία.

Η κρίση με την Ουάσιγκτον αποδυναμώνει το Κίεβο και ανοίγει παράθυρο ευκαιρίας για τη Μόσχα Ιωάννα Γκορόγια Σε τροχιά βαθιάς ρήξης βρίσκοντα...

Διαβάστε την συνέχεια

Αλέξης Τσίπρας: Η δεύτερη θέση δεν είναι στόχος μας. Η Ελλάδα δεν είναι «ούτε αποικία ούτε προτεκτοράτο»

<img height="95" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/09/TSIPRAS-3-630x377.jpg" width="754" /><br /><br />Ο Αλέξης Τσίπρας σηκώνει το γάντι απέναντι στη ΝΔ, αποκαλύπτει τα αδιέξοδα της κυβέρνησης, βάζει τέλος στα σενάρια συνεργασίας με τη Δεξιά και καλεί τους προοδευτικούς πολίτες σε πολιτική ανατροπή.<br /><br />Η κυβέρνηση Μητσοτάκη μπορεί να επενδύει στην εικόνα της «σταθερότητας», όμως ο Αλέξης Τσίπρας επιλέγει να μιλήσει για την πραγματικότητα που βιώνει η κοινωνία.<br /><br />Για την ακρίβεια που έχει γίνει μόνιμος εφιάλτης, για τα ενοίκια που διώχνουν ακόμη και φοιτητές από τα πανεπιστήμια, για τους μισθούς που δεν ακολουθούν το κόστος ζωής, για την ανασφάλεια και για ένα κράτος που, όπως υποστήριξε, εμφανίζεται συχνά απών εκεί όπου ο πολίτης το χρειάζεται περισσότερο.<br /><br />Από την ομιλία του στην Πολιτική Επιτροπή της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, ο πρώην πρωθυπουργός έστειλε ένα μήνυμα που ξεπερνά την απλή αντιπολιτευτική κριτική: η επόμενη εκλογική μάχη, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν πρέπει να κριθεί στο δίλημμα «ποιος θα είναι πρώτος», αλλά στο αν η χώρα θα συνεχίσει στον ίδιο δρόμο ή θα αποκτήσει μια πραγματική προοδευτική εναλλακτική κυβέρνηση.<br /><br />Και ο Τσίπρας δεν έκρυψε τον στόχο του. Η δεύτερη θέση, όπως ξεκαθάρισε, δεν είναι αρκετή.<br /><br />Στόχος είναι η νίκη και η συγκρότηση προοδευτικής κυβέρνησης με κορμό την ΕΛΑΣ.<br />Η ακρίβεια που η κυβέρνηση προσπαθεί να κρύψει πίσω από τους διεθνείς πολέμους<br /><br />Στην καρδιά της ομιλίας του βρέθηκε η ακρίβεια.<br /><br />Ο Τσίπρας επιχείρησε να αντιστρέψει το κυβερνητικό αφήγημα σύμφωνα με το οποίο οι διεθνείς κρίσεις και οι πόλεμοι εξηγούν τις αυξήσεις των τιμών.<br /><br />Το ερώτημα που έθεσε είναι απλό και δύσκολο να αγνοηθεί: εάν η ακρίβεια είναι αποκλειστικά εισαγόμενη, γιατί βασικά προϊόντα, όπως το γάλα, το ψωμί και το κρέας, πωλούνται ακριβότερα στην Ελλάδα από ό,τι σε χώρες όπως η Γερμανία και η Γαλλία;<br /><br />Ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ μίλησε για «αόρατο μνημόνιο», ένα μνημόνιο που δεν έχει υπογραφεί σε κάποια αίθουσα των Βρυξελλών, αλλά το πληρώνει καθημερινά ο πολίτης στο πρατήριο καυσίμων, στο σούπερ μάρκετ και στο ενοίκιο.<br /><br />«Έχουμε τιμές Γαλλίας αλλά μισθούς Βουλγαρίας», ήταν η χαρακτηριστική αποτύπωση της κοινωνικής πραγματικότητας που έκανε.<br /><br />Και δεν περιορίστηκε στην καταγγελία. Έθεσε στο τραπέζι συγκεκριμένες παρεμβάσεις για τα καύσιμα: πλαφόν στο περιθώριο κέρδους των διυλιστηρίων, έκτακτη φορολόγηση των υπερκερδών, μείωση του ΦΠΑ στο 13% και μείωση του ΕΦΚ στο μισό.<br /><br />Η πολιτική διαφορά είναι επομένως ξεκάθαρη: από τη μία πλευρά μια κυβέρνηση που, κατά τον Τσίπρα, ζητά από τους πολίτες να προσαρμοστούν στην ακρίβεια και από την άλλη μια πρόταση που ζητά από το κράτος να παρέμβει εκεί όπου η αγορά αποτυγχάνει να προστατεύσει το εισόδημα.<br />Η στέγη έγινε ταξικός φραγμός ακόμη και για τους επιτυχόντες των πανεπιστημίων<br /><br />Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν ο Τσίπρας και για την κατάσταση στη στέγη.<br /><br />Έφερε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τους εκατοντάδες επιτυχόντες σε πανεπιστήμια της Πάτρας και των Ιωαννίνων που, σύμφωνα με όσα ανέφερε επικαλούμενος τις πρυτανικές Αρχές, δεν προχώρησαν καν στην εγγραφή τους επειδή οι οικογένειές τους δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στο κόστος διαμονής.<br /><br />Η εικόνα αυτή, όπως υποστήριξε, αποκαλύπτει μια βαθύτερη κοινωνική κρίση: η επιτυχία στις πανελλαδικές δεν αρκεί πλέον για να ανοίξει την πόρτα του πανεπιστημίου.<br /><br />Χρειάζεται και οικογένεια που να μπορεί να πληρώσει το ενοίκιο.<br /><br />Ο ίδιος αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στο κόστος ενός διαμερίσματος στο Παγκράτι, σημειώνοντας ότι ένα σπίτι 100 τετραγωνικών που παλαιότερα νοικιαζόταν περίπου 700 ευρώ σήμερα δεν βρίσκεται κάτω από 1.200.<br /><br />Και αυτή είναι ίσως η πιο πολιτικά ισχυρή αιχμή της παρέμβασής του: η οικονομία μπορεί να εμφανίζει θετικούς αριθμούς στους κυβερνητικούς πίνακες, όμως για ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα συρρικνώνεται.<div><br />«Η δεύτερη θέση δεν είναι ο στόχος μας»<br /><br />Σε καθαρά πολιτικό επίπεδο, ο Τσίπρας θέλησε να τελειώσει τη συζήτηση για το εάν η ΕΛΑΣ αρκείται σε μια ισχυρή εκλογική παρουσία.<br /><br />«Η δεύτερη θέση στις εκλογές δεν είναι ο στόχος μας», τόνισε.<br /><br />Ο στόχος, όπως εξήγησε, είναι να ενώσει τη δημοκρατική και προοδευτική παράταξη και να συγκροτήσει την κυβέρνησή της.<br /><br />Πρόκειται για μια επιλογή που επιχειρεί να αλλάξει το πολιτικό ερώτημα των επόμενων εκλογών.<br /><br />Ο Τσίπρας δεν εμφανίζεται ως αρχηγός ενός κόμματος που διεκδικεί απλώς καλύτερη επίδοση.<br /><br />Εμφανίζεται ως επικεφαλής ενός πολιτικού σχεδίου που διεκδικεί κυβερνητικό ρόλο.<br /><br />«Τώρα ήρθε η ώρα να αποδείξουμε όχι μόνο ότι υπάρχει εναλλακτικός προοδευτικός δρόμος αλλά ότι μπορεί να γίνει πράξη σε αυτές τις εκλογές», ανέφερε χαρακτηριστικά.</div><div><br />Το μήνυμα στον Ανδρουλάκη: Ο πραγματικός αντίπαλος είναι η ΝΔ<br /><br />Ο Τσίπρας, πάντως, δεν άφησε αναπάντητη την επίθεση που δέχεται από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.<br /><br />Εδώ επέλεξε μια διαφορετική στρατηγική.<br /><br />Δεν απάντησε με προσωπικούς χαρακτηρισμούς και δήλωσε ότι δεν πρόκειται να μετατρέψει την πολιτική αντιπαράθεση στον προοδευτικό χώρο σε «εμφύλιο».<br /><br />Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι άφησε αναπάντητα τα πολιτικά ερωτήματα.<br /><br />Αντίθετα, έθεσε τον Νίκο Ανδρουλάκη μπροστά στις δικές του δηλώσεις.<br /><br />Από τη μία πλευρά, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δηλώνει ότι αποκλείει συνεργασία με τη ΝΔ. Από την άλλη, υποστηρίζει ότι πρωθυπουργός πρέπει να είναι ο αρχηγός του πρώτου κόμματος.<br /><br />Και επειδή στις δημοσκοπήσεις η ΝΔ εξακολουθεί να εμφανίζεται πρώτη, ο Τσίπρας έθεσε το αυτονόητο ερώτημα: υπάρχει πραγματικά κάποιος που να αποκλείει κατηγορηματικά το ενδεχόμενο μιας συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ;<br /><br />Ο ίδιος απάντησε πολιτικά στο ερώτημα, υποστηρίζοντας ότι ένα τμήμα της αντιπολίτευσης επιτίθεται περισσότερο στην ΕΛΑΣ και στον ίδιο παρά στην κυβέρνηση επειδή φοβάται την προοπτική μιας προοδευτικής κυβέρνησης με κορμό την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη.</div><div><br />«Τους έστρωσα τον δρόμο και δεν έκαναν τίποτα»<br /><br />Ακόμη πιο προσωπικός έγινε ο τόνος όταν αναφέρθηκε στην απόφασή του να παραιτηθεί από τη βουλευτική του έδρα.<br /><br />Ο Τσίπρας υποστήριξε ότι δεν αξιοποίησε ούτε το δικαίωμα της βέβαιης επανεκλογής του ούτε τα σχετικά προνόμια και αποζημιώσεις, αλλά επέλεξε να αποχωρήσει, προκειμένου να δημιουργηθεί χώρος για την αντιπολίτευση απέναντι στη ΝΔ.<br /><br />«Τους έστρωσα αυτόν τον δρόμο μήπως και τα καταφέρουν απέναντι στη δεξιά. Και τι έκαναν; Τίποτα», ανέφερε.<br /><br />Η φράση αυτή αποτελεί ουσιαστικά πολιτικό κατηγορητήριο προς την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Ο Τσίπρας υποστηρίζει ότι αντί να οικοδομηθεί ένα μέτωπο απέναντι στη ΝΔ, επιλέχθηκε η σύγκρουση με την ΕΛΑΣ.<br /><br />Και προχωρά ακόμη περισσότερο, υποστηρίζοντας ότι ορισμένοι στην αντιπολίτευση «προτιμούν χίλιες φορές τον Μητσοτάκη και τη Δεξιά» από μια προοδευτική κυβέρνηση με κορμό την ΕΛΑΣ.</div><div><br />Καμία κυβέρνηση με τη ΝΔ – «Ασύμβατες ευθείες»<br /><br />Για να μην αφήσει κανένα περιθώριο παρερμηνείας, ο Τσίπρας έκλεισε κατηγορηματικά κάθε συζήτηση περί συμμετοχής της ΕΛΑΣ σε κυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία.<br /><br />«Εμείς με τη Δεξιά είμαστε ασύμβατες ευθείες», δήλωσε, ξεκαθαρίζοντας ότι η πολιτική του διαδρομή απέναντι στη ΝΔ είναι απολύτως καθαρή.<br /><br />Παράλληλα, υπερασπίστηκε το κυβερνητικό έργο της περιόδου 2015-2019, παραπέμποντας στις παρεμβάσεις για τα δικαιώματα, την εργασία, την ιθαγένεια των παιδιών μεταναστών και την επίλυση του Μακεδονικού.<br /><br />Η υπεράσπιση της περιόδου εκείνης έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο Τσίπρας επιχειρεί να επαναφέρει στη δημόσια συζήτηση όχι μόνο τις αδυναμίες της σημερινής κυβέρνησης αλλά και τη σύγκριση διαφορετικών πολιτικών διαδρομών.</div><div><br />«Η τρίτη τετραετία δεν περπατάει»<br /><br />Ο πρώην πρωθυπουργός επιτέθηκε και στο αφήγημα της «τρίτης τετραετίας» του Κυριάκου Μητσοτάκη.<br /><br />Κατά τον ίδιο, το αφήγημα αυτό δεν πείθει, όπως δεν πείθει και η επίκληση της σταθερότητας σε μια περίοδο που η κοινωνία αντιμετωπίζει αβεβαιότητα και οικονομική πίεση.<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο ενέταξε και τον στόχο του 25% που έχει αναφέρει ο πρωθυπουργός για τη ΝΔ, διερωτώμενος πώς μπορεί να συνδυαστεί αυτό το ποσοστό με τον στόχο της αυτοδυναμίας.<br /><br />Η εκτίμηση του Τσίπρα είναι ότι η πολιτική εικόνα της ΝΔ δεν είναι τόσο ισχυρή όσο επιχειρεί να εμφανιστεί και ότι η εμφάνιση ενός νέου προοδευτικού πόλου έχει αλλάξει τους υπολογισμούς.<br />Σκληρό μήνυμα και για την Ουάσιγκτον<br /><br />Αιχμές άφησε ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ και για τους χειρισμούς της κυβέρνησης στις σχέσεις με τις ΗΠΑ, με αφορμή την υπόθεση της Κίμπερλι Γκιλφόιλ.<br /><br />Ο Τσίπρας επέκρινε τη λογική της «λευκής επιταγής» στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, τονίζοντας ότι η Ελλάδα δεν είναι «ούτε αποικία ούτε προτεκτοράτο».<br /><br />Παράλληλα, αναφέρθηκε και στις καταγγελίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας σχετικά με το περιεχόμενο συνομιλιών της πρώην Αμερικανίδας πρέσβειρας, θέτοντας ζήτημα πολιτικής ευθύνης για την κυβέρνηση, εφόσον δεν έχει διαψεύσει τις σχετικές αναφορές.<br /><br />Για τον Τσίπρα, η εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να βασίζεται στην άνευ όρων αποδοχή των αμερικανικών απαιτήσεων.<br /><br />Η Ελλάδα, υποστήριξε, πρέπει να έχει κόκκινες γραμμές και να υπερασπίζεται τα εθνικά της συμφέροντα.<br />Από την κοινωνική δυσαρέσκεια στην πολιτική ανατροπή<br /><br />Το συνολικό μήνυμα της παρέμβασης Τσίπρα είναι ότι η κοινωνική δυσαρέσκεια δεν πρέπει να μείνει απλώς ως αποτύπωση στις δημοσκοπήσεις.<br /><br />Πρέπει να μετατραπεί σε πολιτική πρόταση και, τελικά, σε κυβερνητική αλλαγή.<br /><br />Αυτός είναι ο λόγος που ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ επέλεξε να βάλει στο ίδιο κάδρο την ακρίβεια, τη στέγη, τα εισοδήματα, την ασφάλεια, τις ανισότητες, τη διαφθορά, την εξωτερική πολιτική και το ζήτημα των μετεκλογικών συνεργασιών.<br /><br />Η βασική του θέση είναι ότι η χώρα χρειάζεται μια διαφορετική κατεύθυνση και ότι αυτή δεν μπορεί να προκύψει μέσα από μια αναπαραγωγή της σημερινής πολιτικής ισορροπίας.<br /><br />Γι’ αυτό και το τελικό κάλεσμα προς τα στελέχη του ήταν σαφές: όχι απλώς να διατηρήσουν μια θέση στον πολιτικό χάρτη, αλλά να διεκδικήσουν την εξουσία.<br /><br />«Πάμε να απαλλάξουμε τον τόπο από τη διαφθορά και τις ακραίες ανισότητες.<br /><br />»Πάμε να ανακουφίσουμε τον κόσμο από την ακρίβεια και την αβεβαιότητα.<br /><br />»Πάμε να δουλέψουμε για την πατρίδα και τον λαό της».<br /><br />Και πάνω από όλα, το μήνυμα που θέλει να εκπέμψει ο Τσίπρας είναι ότι η προοδευτική αλλαγή δεν αποτελεί πλέον απλώς ένα πολιτικό σύνθημα. Είναι, όπως υποστηρίζει, ο στόχος της επόμενης κάλπης.<br /><br />«Πάμε λοιπόν, να δημιουργήσουμε το ρεύμα της νίκης».</div><div><br /></div><div><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αλέξης Τσίπρας: Η δεύτερη θέση δεν είναι στόχος μας. Η Ελλάδα δεν είναι «ούτε αποικία ούτε προτεκτοράτο»

Ο Αλέξης Τσίπρας σηκώνει το γάντι απέναντι στη ΝΔ, αποκαλύπτει τα αδιέξοδα της κυβέρνησης, βάζει τέλος στα σενάρια συνεργασίας με τη Δεξιά κ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ: Πολεμική οικονομία, κρίσεις και ενεργειακό κόστος.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="335" src="https://www.youtube.com/embed/DFRG4Zx9F3U" width="730" youtube-src-id="DFRG4Zx9F3U"></iframe></div><div><br /></div>Η μεγάλη αντίφαση της εποχής στις Αντιθέσεις: Ενώ οι ευρωπαϊκές ηγεσίες και οι κυβερνήσεις των ισχυρότερων κρατών της Ε.Ε. επιταχύνουν την πολεμική προετοιμασία και αναπροσανατολίζουν τις οικονομίες τους προς την πολεμική οικονομία, οι κοινωνίες βρίσκονται αντιμέτωπες με την ακρίβεια, τη στεγαστική και επισιτιστική κρίση, το αυξανόμενο ενεργειακό κόστος και την πίεση στις δημόσιες δαπάνες για την Υγεία, την Παιδεία και την κοινωνική προστασία.<br /><br />Από τη Λισαβόνα και το Παρίσι έως τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο, κοινωνικές αντιδράσεις, απεργίες και κινητοποιήσεις αναδεικνύουν το χάσμα ανάμεσα στις κυβερνητικές προτεραιότητες και τις ανάγκες των πολιτών.<br /><br />Οι εξελίξεις στον πόλεμο της Ουκρανίας, η αντιπαράθεση στη Μέση Ανατολή, ο Περσικός Κόλπος και η Ερυθρά Θάλασσα, οι Χούθι και η Σαουδική Αραβία, τα στρατηγικά θαλάσσια περάσματα και οι επιπτώσεις στις διεθνείς μεταφορές και στην παγκόσμια οικονομία .<br /><br />Η ενέργεια ως όπλο γεωπολιτικής και γεωοικονομικής ισχύος: Πετρέλαιο, φυσικό αέριο, LNG, αγωγοί και θαλάσσιοι ενεργειακοί διάδρομοι. Οι ενεργειακές συμφωνίες ΗΠΑ–Ρωσίας, οι ανταγωνισμοί για τις αγορές και το κόστος της ευρωπαϊκής ενεργειακής εξάρτησης.<br /><br />Ευρώπη και οικονομία του πολέμου: Οι αυξανόμενες αμυντικές δαπάνες, οι δημοσιονομικές επιλογές και η πίεση στους κοινωνικούς προϋπολογισμούς. Ποιος πληρώνει το τίμημα της πολεμικής προετοιμασίας; Πώς συνδέονται οι κυβερνητικές επιλογές των κρατών της Ε.Ε. και των Βρυξελλών με την ακρίβεια, την ενεργειακή φτώχεια, τη στεγαστική και επισιτιστική ανασφάλεια;<br /><br />Γιατί εντείνονται οι κοινωνικές αντιδράσεις σε μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και ποια είναι τα όρια αντοχής των κοινωνιών;<br /><br />Ανατολική Μεσόγειος – το πεδίο των νέων συσχετισμών: Η στρατηγική σημασία της περιοχής, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, το ηλεκτρικό καλώδιο ανατολικά της Κάσου, οι νέες λιβυκές αξιώσεις και οι έρευνες νότια της Κρήτης.<br /><br />Ενεργειακά συμφέροντα, θαλάσσιες ζώνες και γεωστρατηγικοί ανταγωνισμοί: ποια περιθώρια έχει η Ελλάδα και ποιοι παράγοντες διαμορφώνουν τις εξελίξεις;<div><br /></div><div><a href="https://www.cretetv.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ: Πολεμική οικονομία, κρίσεις και ενεργειακό κόστος.

Η μεγάλη αντίφαση της εποχής στις Αντιθέσεις: Ενώ οι ευρωπαϊκές ηγεσίες και οι κυβερνήσεις των ισχυρότερων κρατών της Ε.Ε. επιταχύνουν την π...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία πολεμά το Καλώδιο. Συνεχείς αντί-NAVTEX.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTJwvCCYQyHJdD7oCfW74qY_YrYM_L6_b2px5HZjrxcOuxP28jJaBpqE7E2&s=10" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="401" data-original-width="700" height="112" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTJwvCCYQyHJdD7oCfW74qY_YrYM_L6_b2px5HZjrxcOuxP28jJaBpqE7E2&s=10" width="200" /></a></div><div><br /></div>Σε δεύτερη αντί – NAVTEX μέσα σε λίγες ώρες αντιδρά η Άγκυρα, ενόψει της σχεδιαζόμενης επανέναρξης των ερευνών για την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης – Κύπρου.<div><br /><b>ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ</b><br />Οι δύο τουρκικές αναγγελίες αφορούν περιοχές από τις οποίες προβλέπεται να διέλθει το καλώδιο και όπου αναμένεται να πραγματοποιήσει έρευνες το πλοίο Abeille Marengo.<br />NAVTEX και αντί – NAVTEX<br /><br />Σημειώνεται πως η Κύπρος εξέδωσε NAVTEX για την αναγγελία εργασιών του πλοίου S/V KOBI RUEGG εντός της κυπριακής ΑΟΖ, για το διάστημα από τις 21 Οκτωβρίου έως τις 2 Νοεμβρίου, οι οποίες αφορούν γεωφυσικές έρευνες για το καλωδιακό σύστημα East to Med Corridor (EMC).<br /><br />Στη συνέχεια, η Τουρκία εξέδωσε αντι NAVTEX με την οποία δηλώνει ότι οι έρευνες αφορούν περιοχή της «τουρκικής υφαλοκρηπίδας», τα εξωτερικά όρια της οποίας έχουν κοινοποιηθεί στα Ηνωμένα Έθνη με επιστολή της 18ης Μαρτίου 2020. Παράλληλα, υποστηρίζει ότι ο σταθμός της Λάρνακας που εξέδωσε τη NAVTEX είναι μη εξουσιοδοτημένος και ότι η περιοχή ανήκει στην τουρκική περιοχή ευθύνης έκδοσης NAVTEX.<br /><br />Επιπλέον, η Τουρκία επαναλαμβάνει τη θέση της ότι η Κύπρος δεν εκπροσωπεί το κράτος που ιδρύθηκε το 1960 και ότι ο όρος «Κύπρος» δεν συνιστά οποιαδήποτε μορφή αναγνώρισης της ελληνοκυπριακής διοίκησης ούτε προδικάζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της Τουρκίας που απορρέουν από τη Συνθήκη Εγγυήσεως και τη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης του 1960.<br /><br />Η τουρκική NAVTEX επισημαίνει ακόμη ότι «οι προσπάθειες νομιμοποίησης παράνομων ισχυρισμών της ελληνοκυπριακής διοίκησης μέσω της NAVTEX είναι άκυρες και ούτε έγιναν ούτε θα γίνουν αποδεκτές από την Τουρκία».<br /><br />Με τις δύο αυτές κινήσεις, η Άγκυρα δείχνει να επιμένει στη σκληρή γραμμή, όχι μόνο ως προς την απαίτηση να εκδίδει η ίδια NAVTEX για όλα τα έργα στην Ανατολική Μεσόγειο που θεωρεί ότι εμπίπτουν στη δική της αρμοδιότητα, αλλά και ως προς την προβολή και κατοχύρωση της «Γαλάζιας Πατρίδας», όπως αυτή έχει αποτυπωθεί στην μονομερή κατάθεση συντεταγμένων και χάρτη στον ΟΗΕ το 2020.<br /><br />Νωρίτερα, η Τουρκία είχε εκδώσει NAVTEX, με την οποία αμφισβητούσε την αρμοδιότητα του Σταθμού Ηρακλείου και εξέδιδε δική της αναγγελία για τη διεξαγωγή της πολυεθνικής άσκησης «EUNOMIA» σε περιοχή νοτίως του Καστελλόριζου.<br /><br />Ο Σταθμός του Ηρακλείου εξέδωσε το βράδυ της Πέμπτης NAVTEX για τη διεξαγωγή της πολυεθνικής άσκησης «EUNOMIA» στις 19 Οκτωβρίου σε περιοχή νότια του Καστελλόριζου, από την οποία αναμένεται να περάσει και το ερευνητικό πλοίο ABEILLE MARENGO, μόλις ολοκληρωθεί η διαδικασία και εκδοθεί η σχετική NAVTEX.<br /><br />Η περιοχή που δεσμεύθηκε για την άσκηση ΕUΝΟΜΙΑ 2026<br /><br />Όπως αναφέρει ο ανταποκριτής του ΣΚΑΪ στην Κωνσταντινούπολη Μανώλης Κωστίδης, η Τουρκία απαντάει στη NAVTEX του Ηρακλείου, ισχυριζόμενη πως η συγκεκριμένη περιοχή εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Σταθμού της Αττάλειας.<br /><br />Η Αθήνα υπογραμμίζει πάγια ότι ο Σταθμός Ηρακλείου της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού είναι ο μόνος αρμόδιος βάσει του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (IMO) για την έκδοση οδηγιών ασφαλείας στη συγκεκριμένη ζώνη του FIR Αθηνών/ελληνικής υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Σύμφωνα με ανακοίνωση του Αρχηγείου του Λιμενικού Σώματος, έχει υποβληθεί αίτημα για την κατ’ εξαίρεση χρήση του ερευνητικού πλοίου εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, προκειμένου να πραγματοποιήσει έρευνες για την εγκατάσταση υποβρύχιων καλωδίων στη διαδρομή Κρήτης-Κύπρου.<br /><br />Από τη Γαλλία εξαρτάται η αποτροπή της «κρίσης» στην Ανατολική Μεσόγειο, ισχυρίζεται σε σημερινό της πρωτοσέλιδο η τουρκική εφημερίδα Hurriyet στη σκιά της προσέγγισης του Παρισιού από την Άγκυρα. Η εφημερίδα κάνει λόγο για κρίση και κίνδυνο «να βρεθούν αντιμέτωπες Τουρκία και Ελλάδα».<br /><br />Όπως μεταδίδει ο Μανώλης Κωστίδης, η τουρκική εφημερίδα αναφέρει πως «η Άγκυρα επιμένει ότι το καλώδιο διέρχεται από περιοχές της δικής της υφαλοκρηπίδας και ζητά από την Αθήνα να προχωρήσει σε ενημέρωση ή συντονισμό με τις τουρκικές αρχές, καθώς και να λάβει την απαραίτητη άδεια»<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Η Τουρκία πολεμά το Καλώδιο. Συνεχείς αντί-NAVTEX.

Σε δεύτερη αντί – NAVTEX μέσα σε λίγες ώρες αντιδρά η Άγκυρα, ενόψει της σχεδιαζόμενης επανέναρξης των ερευνών για την πόντιση του καλωδίου ...

Διαβάστε την συνέχεια