Αθήνα προς Κίεβο: «Μαζέψτε όλα τα drones». Τα ευρήματα του ΓΕΕΘΑ.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/05/c161cffa1ac51b4a30a09e9213375539_Stigmiotupo-othones-2026-05-12-9.08.04-mm-1080x1080-1.webp"><img height="200" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/05/c161cffa1ac51b4a30a09e9213375539_Stigmiotupo-othones-2026-05-12-9.08.04-mm-1080x1080-1.webp.pagespeed.ce.MUY8qgFz4x.webp" width="752" /></a><br /><br />Του <b>ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ</b><br />Μήνυμα προς το Κίεβο ότι μετά την εντοπισμό και την ταυτοποίηση του ουκρανικού ναυτικού drone στη Λευκάδα, θα πρέπει να αποσύρει όσα drones παραμένουν εκτός ραντάρ μακριά από τις ελληνικές ακτές, στέλνει η Αθήνα.<br /><br />Τα ευρήματα<br /><br />Σύμφωνα με άριστα πληροφορημένες πηγές της «Κ», το καμικάζι-drone τύπου Cossack Mamai δεν είναι το μοναδικό μη επανδρωμένο όχημα επιφανείας (USV-Unmanned Surface Vehicle) ουκρανικής ιδιοκτησίας και ναυπήγησης που επιχειρούσε στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά ένα από πολλά. Το προσχέδιο του πορίσματος που συνέταξε το ΓΕΕΘΑ βρίσκεται στα χέρια του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος και θα αποφασίσει με ποιο τρόπο θα αξιοποιήσει τα ευρήματα που καθιστούν σαφές ότι το καμικάζι-drone ήταν κομμάτι μιας ευρύτερης αποστολής, σχεδιασμένης στο Κίεβο.<br /><br />Το μέγεθος αυτών των σκαφών (με σήμα το οποίο δεν είναι μεγαλύτερο από εκείνο ενός τζετ-σκι) είναι τέτοιο ώστε ο εντοπισμός τους να είναι εξαιρετικά δύσκολος ή και αδύνατος. Σύμφωνα με διάφορες πηγές από όλες τις συναρμόδιες υπηρεσίες, το συγκεκριμένο ναυτικό drone μεταφερόταν από πλοίο το οποίο δεν έχει σταθερή βάση, ενώ έχει περάσει και από τη Λιβύη.<br /><br />Δεν αποτελούσε παρά ένα μόνο drone από έναν απροσδιόριστο αριθμό. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, σε ανύποπτο χρόνο οι Ουκρανοί είχαν προειδοποιήσει την Αθήνα ότι για τις ουκρανικές δυνάμεις τα πλοία του «σκιώδους στόλου» και τάνκερ που μπορεί να μεταφέρουν παράνομα (ενάντια στις κυρώσεις) πετρέλαιο ή άλλο καύσιμο αποτελούν νόμιμο στόχο.<br /><br />Βέβαια, από την προειδοποίηση μέχρι την υλοποίηση υπάρχει μια αρκετά σημαντική απόσταση. Αλλά η ύπαρξη αυτής της μάλλον αόριστης προειδοποίησης ήταν και εκείνη που κέντρισε την προσοχή αρκετών στις συναρμόδιες υπηρεσίες.<br /><br />Διάβημα δίχως στροφή<br /><br />Από τα ευρήματα του πορίσματος καθίσταται σαφές ότι το drone είναι ουκρανικής ναυπήγησης, ιδιοκτησίας και αποστολής και με βάση αυτό το τρίπτυχο θα σχεδιαστεί η στάση έναντι του Κιέβου. Κατ’ αρχάς υψηλόβαθμες διπλωματικές πηγές διευκρινίζουν στην «Κ» ότι η Αθήνα δεν πρόκειται να κάνει πολιτική στροφή.<br /><br />Η Αθήνα παραμένει σταθερά υπέρ της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας και της αρχής του απαραβίαστου των συνόρων, ενώ θεωρεί ότι η ρωσική εισβολή παραμένει μια επίδειξη ωμής ισχύος ενάντια στο διεθνές δίκαιο. Αλλά θα πρέπει να μπουν κάποια όρια στη δράση των ναυτικών drones στη Μεσόγειο, καθώς περαιτέρω κλιμάκωση μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη εκτροχιασμό της κατάστασης. Γι’ αυτό και σε κάθε πρωτοβουλία που έχει αναληφθεί, επίκειται να δρομολογηθούν μια σειρά από ενέργειες.<br /><br />Στο διπλωματικό πεδίο, η Αθήνα έχει ήδη στείλει μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση ότι οι κίνδυνοι που προκαλούν για την ασφάλεια και το περιβάλλον στις θάλασσες που περιβάλλουν την Ελλάδα τα ουκρανικά drones δεν μπορεί να παρακαμφθούν. Η απάντηση της Ελλάδας θα κινηθεί σε τρία επίπεδα. Κατ’ αρχάς, πρέπει να θεωρείται δεδομένη μια επικοινωνία σε πολιτικό επίπεδο, ενδεχομένως και σε ανώτατο προκειμένου να δοθούν διευκρινίσεις.<br /><br />Ο κ. Μητσοτάκης και ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχουν αρκετά καλή προσωπική επικοινωνία, παρά το γεγονός ότι εκκρεμούν υποθέσεις ανάμεσα σε Αθήνα και Κίεβο. Οπως για παράδειγμα η κύρωση από την ελληνική Βουλή της Συμφωνίας Ασφαλείας Ελλάδας – Ουκρανίας που υπογράφηκε τον Οκτώβριο του 2024. Η συγκεκριμένη εκκρεμότητα δεν θεωρείται υψηλής προτεραιότητας, κυρίως διότι υποθέσεις όπως η οικονομική ενίσχυση (μέσω του κοινοτικού προϋπολογισμού) αλλά και η αποστολή οπλισμού δεν συνδέονται με την υλοποίηση του συγκεκριμένου κειμένου συμφωνίας.<br /><br />Το δεύτερο επίπεδο της ελληνικής αντίδρασης βρίσκεται στο πεδίο της Ε.Ε., όπου –σε γενικές γραμμές– δεν υπάρχει αρκετή θεσμική κινητικότητα. Σε διμερές επίπεδο, πάντως, η Αθήνα έχει ήδη επικοινωνήσει με όλους τους βασικούς συμμάχους, περιλαμβανομένων των ΗΠΑ που φαίνεται να έχουν δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη συγκεκριμένη υπόθεση.<br /><br />Μάλιστα, σύμφωνα με ορισμένες πηγές, από τις ΗΠΑ ήλθε μέρος των πληροφοριών που αξιοποιήθηκαν για να ξετυλιχθεί το κουβάρι. Δεδομένου, επίσης, ότι η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα που έχει απειληθεί από την ανεξέλεγκτη χρήση μη επανδρωμένων, υπάρχει αρκετή κατανόηση σε επίπεδο συμμάχων, σίγουρα πολύ περισσότερη από εκείνη που δείχνει η ύπατη εκπρόσωπος της Ε.Ε. Κάγια Κάλας, η οποία στις παρεμβάσεις που έκαναν στις αρχές της εβδομάδας διαδοχικά οι κ. Γεραπετρίτης και Δένδιας, απάντησε ότι το πρόβλημα που πρέπει να λυθεί είναι η ρωσική επιθετικότητα και άλλαξε θέμα.<br /><br />Στον ΟΗΕ<br /><br />Στο τραπέζι υπάρχει και ένα τρίτο σενάριο, βάσει του οποίου η Ελλάδα θα αξιοποιήσει τη συμμετοχή της στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, προκειμένου να αναλάβει μια πρωτοβουλία που θα αναδείξει το ζήτημα της ασφάλειας ναυσιπλοΐας και τους κινδύνους που κρύβει η ανεξέλεγκτη χρήση USV σε κατοικημένες και μη εμπόλεμες περιοχές. Μια τέτοια πρωτοβουλία μπορεί να λάβει πολλές μορφές, κυρίως όμως αυτήν ενός εγγράφου που θα ζητάει την ευαισθητοποίηση του Συμβουλίου Ασφαλείας προκειμένου να αποφευχθούν καταστροφές και ανεξέλεγκτη ρύπανση.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αθήνα προς Κίεβο: «Μαζέψτε όλα τα drones». Τα ευρήματα του ΓΕΕΘΑ.

Του ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ Μήνυμα προς το Κίεβο ότι μετά την εντοπισμό και την ταυτοποίηση του ουκρανικού ναυτικού drone στη Λευκάδα, θα πρέπει να απο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι πραγματικά κρύβεται πίσω από την απόσυρση των Patriot από Κάρπαθο-Διδυμότειχο;-Η "κίνηση μάτ" της Ελλάδας.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-05/Patriot_0.jpg?itok=gdLKJxeC" width="744" /><br /><br />Υπάρχει εκεχειρία μεταξύ Χεζμπολάχ-Ισραήλ 45 ημερών-έστω στα χαρτιά- ενώ ακόμη υπάρχει εκεχειρία μεταξύ ΗΠΑ-Ιράν, οπότε ευσταθεί από αυτήν την άποψη η απόσυρση των Patriot μας από Κάρπαθο-Διδυμότειχο.<br /><br />Είναι γνωστό ότι το ΚΥΣΕΑ πρόσφατα με απόφασή του ενέκρινε την απόσυρση των Patriot από Κάρπαθο και Διδυμότειχο,όπου είχαν αναπτυχθεί λόγω της απειλής των drones-πυραύλων της Χεζμοπλάχ και του Ιράν και την επαναφορά στην προγενέστερη θέση τους.<br /><br /><br />Αποτέλεσμα ήταν,αρκετά Ελληνικά ΜΜΕ να προσδώσουν στην κίνηση αυτή χαρακτήρα υποχωρητικότητας έναντι της τουρκικής επιθετικότητας-η οποία έχει αυξηθεί κατακόρυφα το τελευταίο χρονικό διάστημα-, ενώ παράλληλα ορισμένα τουρκικά ΜΜΕ εμφανίζουν αυτή μας την κίνηση, ως τάχα προϊόν πιέσεων της χώρας τους, εμφανίζοντάς την ως νίκη επί του πεδίου.<br />Τι πραγματικά κρύβεται πίσω από την απόσυρση των Patriot από Κάρπαθο-Διδυμότειχο;<br /><br /><br />Εμείς σε άρθρο μας δύο (2) μήνες νωρίτερα, με τίτλο "Τουρκικές προκλήσεις με drones για "κατάρριψή τους" από τους Patriot της Καρπάθου - Μένουν ή αποσύρονται μετά το πέρας του πολέμου στο Ιράν;" προφητικά θα λέγαμε... επισημαίναμε μεταξύ άλλων:<div><br />"Το μέλλον των Patriot στην Κάρπαθο<br /><br />Κλείνουμε επισημαίνοντας ότι οι παραπάνω παραβιάσεις-παραβάσεις των Τούρκων δείχνουν τις προθέσεις-στάση τους για την εγκατάσταση των Patriot μας στην Κάρπαθο, μετά το πέρας του πολέμου στο Ιράν.<br /><br />Άποψή μας είναι ότι οι προαναφερθείσες επιθετικές τουρκικές κινήσεις σε συγκερασμό με τις δύο (2) ΝΑVTEX αορίστου διαρκείας στις αρχές του 2026 και την αναφορά του Τουρκικού ΥΠΑΜ περί μη αποδοχής εκτέλεσης στρατιωτικών μας ασκήσεων σε νησιά μας που οι ίδιοι θεωρούν ότι πρέπει να είναι αποστρατικοποιημένα, μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι "γείτονες" θα απαιτήσουν την απόσυρση των Patriot μας από την Κάρπαθο μετά το τέλος του πολέμου στο Ιράν.<br /><br />Εδώ "ανοίγονται" για την Ελλάδα οι κάτωθι επιλογές:<br /><br />1.Αγνοούμε την τουρκική πρεμούρα και τις απειλές και μετατρέπουμε την παραμονή των Patriot στην Κάρπαθο από έκτακτη σε μόνιμη, με δεδομένο ότι οι εν λόγω αντιαεροπορικοί πύραυλοι είναι αμυντικό και όχι επιθετικό οπλικό σύστημα.<br /><br />Αυτό κατά την άποψή μας θα ήταν ένα γερό χαστούκι στην Τουρκία και στις θεωρίες της περί αποστρατικοποίησης των νησιών μας, με την πιθανότητα πρόκλησης στρατιωτικής κρίσης ωστόσο από τους "γείτονες" στο Αιγαίο αυξημένη.<br /><br />2.Αποσύρουμε οι ίδιοι τους Patriot από την Κάρπαθο πριν οποιαδήποτε τουρκική αντίδραση, διαμηνύοντας ότι η εγκατάστασή τους θα επαναληφθεί είτε σε αντίστοιχη περίοδο απειλής για την χώρα μας , είτε στα πλαίσια Εθνικής στρατιωτικής άσκησής μας.<br /><br />Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την αποφυγή στρατιωτικής κρίσης με την Τουρκία στο Αιγαίο, σηματοδοτώντας ωστόσο υποχωρητικότητά μας.<br /><br />3.Η χειρότερη επιλογή μας θα ήταν οι Τούρκοι να διακηρύξουν εν είδος τελεσιγράφου να αποσύρουμε τους πυραύλους Patriot από την Κάρπαθο μετά το τέλος του πολέμου και εμείς να το πράξουμε, δείχνοντας φοβικό σύνδρομο και υποτέλεια. "<br /><br />Η Ελλάδα τώρα με την απόφαση του ΚΥΣΕΑ από τις παραπάνω επιλογές υιοθέτησε την δεύτερη, αποφεύγοντας την καταστρεπτική τρίτη επιλογή.</div><div><br />Η εξέταση της κίνησης από πλευράς στρατιωτικής τακτικής<br /><br />Από πλευράς στρατιωτικής τακτικής η κίνηση της απόσυρσης των Patriot από Κάρπαθο-Διδυμότειχο είναι σωστή, αφού βάσει του ενιαίου πολυεπίπεδου σχεδιασμού της αεράμυνάς μας, τα Patriot ως έχοντα το μεγαλύτερο βεληνεκές τάσσονται σε μεγάλη απόσταση από τα σύνορά μας με την Τουρκία, παρέχοντας έτσι κάλυψη σχεδόν στο σύνολο της Ελληνικής επικράτειας. <br /><br />Βάσει των υπαρχόντων σχεδίων μας οι θέσεις αυτές είναι προκαθορισμένες ώστε να προστατεύουν αξιόπιστα την χώρα μας , όποτε με την τουρκική επιθετικότητα να μεγενθύνεται, ήταν επιτακτική για επιχειρησιακούς λόγους η απόσυρσή τους από Κάρπαθο-Διδυμότειχο.<br /><br />Παράλληλα υπάρχει εκεχειρία μεταξύ Χεζμπολάχ-Ισραήλ 45 ημερών-έστω στα χαρτιά- ενώ ακόμη υπάρχει εκεχειρία μεταξύ ΗΠΑ-Ιράν, οπότε θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως δεν υφίσταται κίνδυνος ΓΙΑ ΤΗΝ ΩΡΑ για Ελλάδα-Βουλγαρία από τους πυραύλους-drones Χεζμπολάχ-Ιράν, οπότε και ευσταθεί από αυτήν την άποψη η απόσυρση των Patriot μας από Κάρπαθο-Διδυμότειχο.<br />Η κίνηση "ματ" Ελλάδας-Κύπρου<br /><br />Γράψαμε με κεφαλαία γράμματα παραπάνω για την ΩΡΑ, αφού εκτίμησή μας είναι ότι το πιθανότερο είναι να έχουμε ένα νέο κύκλο βομβαρδισμών ΗΠΑ-Ισραήλ κατά Ιράν-Χεζμπολάχ το προσεχές χρονικό διάστημα.<br /><br />Εκεί ποντάρει κατά την άποψή μας η Κυβέρνησή μας για να εκθέσει ανεπανόρθωτα την Τουρκία σε ΕΕ-ΗΠΑ-Ισραήλ-ΝΑΤΟ και εξηγούμε:<br /><br />Η Ελλάδα αμέσως μετά την έναρξη εκ νέου των πολεμικών επιχειρήσεων στη Μ.Ανατολή, θα ζητήσει την συνδρομή ΕΕ προκειμένου να την ενισχύσουν έναντι της απειλής, ενημερώνοντας τις ΗΠΑ.<br /><br />Το ίδιο θα κάνει και η Κύπρος προς την ΕΕ-ΗΠΑ.<br /><br />Κοινώς θα ζητήσουμε από χώρες της ΕΕ, με πρώτη και καλύτερη την Γαλλία την αποστολή αεροναυτικής δύναμης σε Αιγαίο-Κύπρο, ενώ παράλληλα θα ενημερώσουμε ΕΕ-ΝΑΤΟ για την εκ νέου αποστολή των Patriot μας σε Κάρπαθο-Διδυνότειχο.<br /><br />Τι θα κάνουν τότε οι Τούρκοι;<br /><br />Ή θα το δεχθούν σιωπηλά, οπότε το νομοσχέδιό τους με τις παράνομες προβλέψεις του για Αιγαίο -ΝΑ Μεσόγειο είναι πρακτικά ανεφάρμοστο, καταγράφοντας Ελλάδα-Κύπρος-ΕΕ μια περηφανή νίκη επί του πεδίου, ή θα εναντιωθούν απειλώντας μας.<br /><br />Στην δεύτερη περίπτωση η χώρα μας και η Κύπρος θα απαιτήσουν την εφαρμογή του άρθρου 42 παράγραφος 7 περί αλληλεγγύης των κρατών μελών της ΕΕ σε στρατιωτικό επίπεδο, φέρνοντας την Τουρκία απέναντι στην ΕΕ και καταστρέφοντας ουσιαστικά την μελλοντική συμμετοχή της Τουρκίας στον αμυντικό πυρήνα της Ένωσης.<br /><br />Παράλληλα θα εκθέσουμε την Τουρκία για την στάση της στο ΝΑΤΟ, εισηγούμενοι στη συνέχεια την ψήφιση κατά πλειοψηφία στη Συμμαχία άρθρου, σύμφωνα με το οποίο "χώρα του ΝΑΤΟ που θα επιτεθεί σε άλλο κράτος της Συμμαχίας ,δεν θα έχει εφεξής την ομπρέλλα του άρθρου 5 της συλλογικής άμυνας, έναντι μελλοντικής επίθεσης από κράτος που δεν ανήκει στο ΝΑΤΟ(πχ. Ρωσία)"<br /><br />Αντιλαμβανόμαστε ότι σε περίπτωση ψήφισης του εν λόγω άρθρου, οι κανόνες αλλάζουν για τους γείτονες, αφού δεν θα έχουν την προστασία του ΝΑΤΟ έναντι επιθέσεως πχ από την Ρωσία.<br /><br />Η Τουρκία μέχρι τώρα πολύ επιδέξια χρησιμοποιεί το ΝΑΤΟ, παίζοντας σε διπλό ταμπλό, εξυπηρετώντας τα συμφέροντά της εκ του ασφαλούς.<br /><br />Αυτό πρέπει να τελειώσει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι πραγματικά κρύβεται πίσω από την απόσυρση των Patriot από Κάρπαθο-Διδυμότειχο;-Η "κίνηση μάτ" της Ελλάδας.

Υπάρχει εκεχειρία μεταξύ Χεζμπολάχ-Ισραήλ 45 ημερών-έστω στα χαρτιά- ενώ ακόμη υπάρχει εκεχειρία μεταξύ ΗΠΑ-Ιράν, οπότε ευσταθεί από αυτή...

Διαβάστε την συνέχεια

Αιγαίο και «Γαλάζια Πατρίδα»: Μπορεί το εσωτερικό δίκαιο να καταστεί εργαλείο γεωπολιτικής ;

<img height="112" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/09/akar2_mavi_vatan2.jpg" width="745" /><br /><br /><b>Στέλλα Κυβέλου</b><br />Η εν εξελίξει συζήτηση γύρω από πληροφορίες ότι η Τουρκία εξετάζει την ψήφιση νόμου ο οποίος θα ενσωματώνει μονομερώς ελληνικά νησιά ή θα κατανέμει θαλάσσιες ζώνες με βάση τις δικές της ερμηνείες, αντιμετωπίστηκε από αρκετούς με έναν μάλλον καθησυχαστικό νομικισμό: «δεν παράγει διεθνή έννομα αποτελέσματα», «δεν αλλάζει τίποτε», «είναι απλώς εσωτερικός νόμος».<br /><br />Τυπικώς, αυτό είναι ορθό. Ένας εθνικός νόμος δεν μπορεί να τροποποιήσει διεθνείς συνθήκες, ούτε να μεταβάλει κυριαρχία ή κυριαρχικά δικαιώματα άλλης κρατικής οντότητας. Το Διεθνές Δίκαιο δεν αναγνωρίζει μονομερείς αναθεωρήσεις ορίων κρατικής επικράτειας μέσω κοινοβουλευτικών πράξεων. Συνεπώς, η ελληνική κυριαρχία δεν αίρεται όταν ένα ξένο κοινοβούλιο ψηφίζει κάτι διαφορετικό.<br /><br />Στο σημείο όμως αυτό τελειώνει η νομική απλούστευση και αρχίζει η γεωπολιτική πραγματικότητα.<br /><br />Διότι ένα κράτος δεν λειτουργεί μόνο στο διεθνές επίπεδο. Λειτουργεί και στο εσωτερικό του. Και εκεί, το εσωτερικό δίκαιο έχει ουσιαστική, απολύτως δεσμευτική, υλική και επιχειρησιακή ισχύ. Δεσμεύει τις κρατικές αρχές, το στρατό, την δημόσια διοίκηση, την δικαστική εξουσία, τους πολίτες και τους οικονομικούς δρώντες.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι ένας τέτοιος νόμος, ακόμη και αν στερείται διεθνούς νομιμότητας, μπορεί να αποτελέσει μηχανισμό παραγωγής τετελεσμένων. Η ιστορία είναι πλήρης παραδειγμάτων όπου η εσωτερική νομοθεσία εργαλειοποιήθηκε προς άσκηση εξωτερικής πολιτικής και δημιουργία στρατηγικής κλιμάκωσης. Οι μονομερείς χαρτογραφήσεις, οι διοικητικές πράξεις, οι άδειες ερευνών, οι εθνικές νομοθεσίες περί «γαλάζιας πατρίδας», ακόμη και οι εσωτερικές διοικητικές ανακηρύξεις, δεν αποτελούν «αθώες» νομικές λεπτομέρειες. Αποτελούν σταδιακή στρατηγική κατασκευή κρατικής πρακτικής και πολιτικής βούλησης.<br /><br />Αν, επί παραδείγματι, η Τουρκία θεσπίσει νόμο ο οποίος θεωρεί ορισμένα ελληνικά νησιά ως τουρκικά ή μάλλον ενταγμένα σε θαλάσσια περιοχή τουρκικής δικαιοδοσίας, τότε:οι τουρκικές αρχές θα υποχρεούνται να ενεργούν βάσει αυτού του νόμου,<br />ο στρατός και το λιμενικό θα αποκτήσουν εσωτερική «νομική βάση» για επιχειρησιακές κινήσεις,<br />τουρκικές εταιρείες θα μπορούν να διεκδικούν άδειες, έρευνες ή οικονομικές δραστηριότητες,<br />Τούρκοι πολίτες θα θεωρούν ότι ασκούν δικαιώματα τα οποία το κράτος τους αναγνωρίζει,<br />ξένοι επενδυτές ή πολίτες θα εκτίθενται σε πιέσεις, κυρώσεις ή απαγορεύσεις εφόσον βρεθούν υπό τουρκική δικαιοδοσία.<br /><br />Το διακύβευμα, λοιπόν, δεν είναι αν ένας τέτοιος νόμος «παράγει διεθνές δίκαιο». Προφανώς αυτό δεν είναι δυνατό. Το κρίσιμο, ωστόσο, είναι ότι παράγει πολιτική συμπεριφορά σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο, παράγει διοικητικές πρακτικές και ευλόγως πιθανές επιχειρησιακές ενέργειες.<br /><br />Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη παρερμηνεία ενός μέρους της ελληνικής δημόσιας συζήτησης: η αντίληψη ότι το Διεθνές Δίκαιο λειτουργεί αυτομάτως ως μηχανισμός αποτροπής δεν είναι αληθής. Το Διεθνές Δίκαιο δεν διαθέτει αυτόματη αστυνομική ισχύ. Η αποτελεσματικότητά του εξαρτάται από συσχετισμούς ισχύος, πολιτική βούληση, συμμαχίες, αποτροπή και διεθνή κινητοποίηση.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να επικρατήσει πανικός ή να υιοθετηθεί πολεμική ρητορική από την Ελλάδα. Σημαίνει όμως ότι απαιτείται σοβαρότητα και εγρήγορση. Διότι η μετατροπή αναθεωρητικών διεκδικήσεων σε εσωτερικό θεσμικό δόγμα αποτελεί μια εξαιρετικά επικίνδυνη για την Ελλάδα, ποιοτική κλιμάκωση.<br /><br />Είναι αλήθεια ότι η Άγκυρα ακολουθεί εδώ και χρόνια μια στρατηγική σταδιακής κανονικοποίησης των διεκδικήσεών της: από την απλή ρητορική στους χάρτες, από τους χάρτες στα μνημόνια, από τα μνημόνια στις διοικητικές πράξεις και από εκεί στην πλήρη θεσμική ενσωμάτωση στο εσωτερικό δίκαιο. Η «Γαλάζια Πατρίδα» δεν είναι απλώς ένα σύνθημα, γνωρίζουμε πλέον οτι αποτελεί απόπειρα δημιουργίας παράλληλης γεωγραφικής νομιμοποίησης και de facto οριοθέτησης.<br /><br />Kατά συνέπεια, η ελληνική απόκριση δεν μπορεί να περιορίζεται σε νομικές κοινοτοπίες του τύπου «δεν παράγονται έννομα αποτελέσματα». Οφείλει να συνδυάζει διεθνή κινητοποίηση, στρατηγική αποτροπή, θεσμική ετοιμότητα και πλήρως ενεργητική θαλάσσια πολιτική. Τα θαλάσσια χωροταξικά σχέδια όπως επιβάλλει η σχετική Ευρωπαϊκή Οδηγία, η σαφής άσκηση δικαιοδοσίας μέσω ανακήρυξης ΑΟΖ όπου αυτό δεν έχει πραγματοποιηθεί, η όσο το δυνατόν ταχύτερη χαρτογράφηση, η κρατική παρουσία στην νησιωτική Ελλάδα και η ενσωμάτωση των ευρωπαϊκών πολιτικών ασφάλειας και θαλάσσιας διακυβέρνησης αποκτούν πλέον κρίσιμη γεωπολιτική αξία.<br /><br />Στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, οι χάρτες, οι νόμοι και οι διοικητικές πράξεις δεν αποτελούν ουδέτερα τεχνικά κείμενα. Αποτελούν τόσο εργαλεία ήπιας ισχύος όσο και de facto παρουσίας και ενεργοποίησης επί του πεδίου.<br /><br />Ενδεχόμενη υποτίμηση της σημασίας τους μπορεί να οδηγήσει σε τραυματική συνειδητοποίηση της πραγματική τους βαρύτητας, όταν αυτά έχουν ήδη αρχίσει να παράγουν τετελεσμένα<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αιγαίο και «Γαλάζια Πατρίδα»: Μπορεί το εσωτερικό δίκαιο να καταστεί εργαλείο γεωπολιτικής ;

Στέλλα Κυβέλου Η εν εξελίξει συζήτηση γύρω από πληροφορίες ότι η Τουρκία εξετάζει την ψήφιση νόμου ο οποίος θα ενσωματώνει μονομερώς ελληνικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μετά τον πόλεμο με το Ιράν: 7 δυναμικές που ξαναγράφουν τη νέα Μέση Ανατολή.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/ChatGPT-Image-May-10-2026-03_30_24-PM-768x512.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Τεχεράνη επιβιώνει, ο Κόλπος αναστέλλεται, οι ΗΠΑ χάνουν τον έλεγχο και η Κίνα ανεβαίνει: Το τέλος των παλιών βεβαιοτήτων στη Μέση Ανατολή</span></h3>Ο πόλεμος Ιράν–ΗΠΑ του 2026 δεν τελείωσε απλώς μια σύγκρουση. Άνοιξε μια νέα ιστορική περίοδο.<br /><br />Όπως κάθε μεγάλος πόλεμος στη Μέση Ανατολή, δεν άλλαξε μόνο σύνορα ή ισορροπίες ισχύος — άλλαξε τις ίδιες τις παραδοχές πάνω στις οποίες λειτουργούσε το περιφερειακό σύστημα ασφαλείας.<br /><br />Από το 1948 έως το 2003, κάθε μεγάλη σύγκρουση δημιούργησε ένα “μετά” που κανείς δεν είχε προβλέψει. Ο πόλεμος του 2026 ανήκει στην ίδια κατηγορία: μια τομή που δεν έκλεισε τίποτα, αλλά άνοιξε πολλά ταυτόχρονα.<br /><br />Παρακάτω, οι επτά δυνάμεις που θα καθορίσουν τη Μέση Ανατολή της επόμενης ημέρας.<div><br />1. Το Ιράν επιβιώνει, αλλά οι κανόνες του παιχνιδιού έχουν καταρρεύσει<br /><br />Το καθεστώς της Τεχεράνης παραμένει όρθιο, παρά τις απώλειες, τα πλήγματα σε στρατιωτικές υποδομές και την ένταση στο εσωτερικό.<br /><br />Όμως το κρίσιμο σημείο δεν είναι η επιβίωση, είναι η αλλαγή νοοτροπίας.<br /><br />Η ιρανική ηγεσία πλέον λειτουργεί με ένα νέο δόγμα:<br /><br />η αποτροπή δεν μπορεί να βασιστεί στην “αμφισημία” ή στη διπλωματική διαπραγμάτευση.<br /><br />Η εμπειρία του πολέμου, ακόμη και κατά τη διάρκεια διαπραγματεύσεων, ενισχύει τη λογική ότι :η πίεση δεν αποτρέπει επιθέσεις, και η διαπραγμάτευση δεν εγγυάται ασφάλεια.<br /><br />Αυτό οδηγεί σε ένα επικίνδυνο συμπέρασμα: η πυρηνική επιλογή αποκτά ξανά στρατηγική βαρύτητα. </div><div><br />2. Ο Περσικός Κόλπος δεν είναι πλέον “ζώνη ασφάλειας”<br /><br />Οι χώρες του Κόλπου βρέθηκαν στο επίκεντρο του πολέμου χωρίς να είναι εμπόλεμες.<br /><br />Υποδομές ενέργειας χτυπήθηκαν, αντιαεροπορικά αποθέματα εξαντλήθηκαν, και κρίσιμες εγκαταστάσεις υπέστησαν ζημιές.<br /><br />Η εικόνα του “σταθερού Κόλπου” που τροφοδότησε τρισεκατομμύρια επενδύσεων, έχει πλέον διαρραγεί.<br /><br />Οι χώρες του GCC κινούνται προς</div><div>:μεγαλύτερη στρατιωτική αυτονομία,<br />διαφοροποίηση συμμαχιών,<br />και ενίσχυση περιφερειακής άμυνας.<br /><br />Το βασικό συμπέρασμα είναι σαφές:η αμερικανική ομπρέλα δεν θεωρείται πλέον επαρκής από μόνη της.<br />3. Η κανονικοποίηση με το Ισραήλ παγώνει<br /><br />Το πολιτικό πλαίσιο των Abraham Accords είχε στηριχθεί στην ιδέα ότι τα αραβικά κράτη μπορούν να προχωρήσουν σε στρατηγική εξομάλυνση με το Ισραήλ.<br /><br />Ο πόλεμος ανέτρεψε αυτή την υπόθεση.<br /><br />Η περιφερειακή κοινή γνώμη έχει σκληρύνει, ενώ οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν:αυξημένο εσωτερικό πολιτικό κόστος,<br />κοινωνική πίεση,<br />και γεωπολιτική αβεβαιότητα.<br />Το αποτέλεσμα: η διαδικασία κανονικοποίησης δεν ακυρώνεται, αλλά παγώνει πολιτικά.</div><div><br />4. Η σχέση ΗΠΑ–Ισραήλ εισέρχεται σε νέα πολιτική φάση<br /><br />Η στρατηγική συμμαχία παραμένει ισχυρή, αλλά όχι πλέον πολιτικά “ανώδυνη”.<br /><br />Η αμερικανική κοινή γνώμη εμφανίζει αυξανόμενη κόπωση: για την κλιμάκωση της σύγκρουσης,<br />για το κόστος ενέργειας, και για την αίσθηση εμπλοκής σε έναν πόλεμο χωρίς σαφή τέλος.<br /><br />Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, η υποστήριξη προς το Ισραήλ γίνεται :αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης στο εσωτερικό των ΗΠΑ. <img height="640" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/mesi-anatoli-2-1.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>5. Η Κίνα αναδεικνύεται ως κρίσιμος γεωπολιτικός παίκτης<br /><br />Η China δεν λειτούργησε ως στρατιωτική δύναμη — αλλά ως διπλωματικός και οικονομικός σταθεροποιητής.<br /><br />Με παρεμβάσεις σε κρίσιμες στιγμές:</div><div>μεσολάβηση επικοινωνίας,<br />ενεργειακές παρεμβάσεις,<br />και οικονομικά εργαλεία, κατέκτησε ρόλο που δεν είχε προηγουμένως.<br /><br />Το πιο σημαντικό:</div><div>έγινε “αναγκαίος παράγοντας” και για τις δύο πλευρές της σύγκρουσης.</div><div><br />6. Το πυρηνικό ντόμινο επιταχύνεται<br /><br />Το βασικό στρατηγικό αποτέλεσμα του πολέμου είναι η επαναξιολόγηση της πυρηνικής αποτροπής.<br /><br />Το μήνυμα που καταγράφηκε σε πολλές πρωτεύουσες είναι απλό:<br /><br />οι μη πυρηνικές χώρες μπορούν να δεχθούν επίθεση ακόμη και εν μέσω διαπραγματεύσεων.<br /><br />Αυτό ενισχύει συζητήσεις σε:</div><div>Σαουδική Αραβία,<br />Τουρκία,<br />Νότια Κορέα,<br />και Ιαπωνία.<br /><br />Η παγκόσμια αρχιτεκτονική μη διάδοσης εισέρχεται σε περίοδο δομικής πίεσης.</div><div><br />7. Το “brand” του Κόλπου έχει ραγίσει<br /><br />Ίσως η πιο υποτιμημένη αλλά κρίσιμη συνέπεια είναι ψυχολογική και οικονομική.<br /><br />Το αφήγημα του “ασφαλούς, σταθερού και επενδυτικού Κόλπου” έχει πληγεί.<br /><br />Αυτό επηρεάζει:</div><div>επενδύσεις,<br />real estate,<br />τουρισμό,<br />και τη γενική εμπιστοσύνη διεθνών αγορών.<br /><br />Η εικόνα της απόλυτης ασφάλειας έχει αντικατασταθεί από μια νέα πραγματικότητα:<br />στρατηγική ευημερία χωρίς στρατηγική σταθερότητα.</div><div><br />ΜΙΑ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΧΩΡΙΣ ΣΧΕΔΙΟ Β<br /><br />Ο πόλεμος του 2026 δεν έλυσε τίποτα.<br /><br />Αντίθετα: </div><div>αποσταθεροποίησε βεβαιότητες δεκαετιών,<br />επανέφερε παλιά διλήμματα (πυρηνική αποτροπή, περιφερειακή ισχύς),<br />και άνοιξε ένα σύστημα όπου κανείς δεν έχει πλήρη έλεγχο.<br /><br />Η νέα Μέση Ανατολή δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί.<br /><br />Το μόνο βέβαιο είναι ότι:δεν μοιάζει πια με την παλιά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μετά τον πόλεμο με το Ιράν: 7 δυναμικές που ξαναγράφουν τη νέα Μέση Ανατολή.

Η Τεχεράνη επιβιώνει, ο Κόλπος αναστέλλεται, οι ΗΠΑ χάνουν τον έλεγχο και η Κίνα ανεβαίνει: Το τέλος των παλιών βεβαιοτήτων στη Μέση Ανατολή...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ και Σι: Η “Μακεδονική Στιγμή” που θα κρίνει το μέλλον της Ευρώπης.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/trump-si-8-768x576.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Από το Πεκίνο ως την Ταϊβάν, ΗΠΑ και Κίνα χτίζουν “διαχειριζόμενη σύγκρουση”. Η Ευρώπη κινδυνεύει να γίνει ο μεγάλος χαμένος του 21ου αιώνα.</span></h3>Στους επιβλητικούς διαδρόμους της Μεγάλης Αίθουσας του Λαού στο Πεκίνο, ο Τραμπ και ο Σι δεν υπέγραψαν απλώς εμπορικές συμφωνίες. Έστειλαν ένα πολύ βαθύτερο μήνυμα προς τον πλανήτη: η εποχή της παγκοσμιοποίησης όπως τη γνωρίζαμε τελείωσε.<br /><br />Πίσω από τις ανακοινώσεις για αεροσκάφη της , αγροτικές εξαγωγές δισεκατομμυρίων και νέους μηχανισμούς εμπορικής συνεργασίας, αναδύεται μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα. Οι δύο μεγαλύτερες δυνάμεις του κόσμου δεν επιδιώκουν πλέον να “νικήσουν” η μία την άλλη. Επιχειρούν να διαχειριστούν την αντιπαλότητά τους μέσα σε ένα πλαίσιο αμοιβαίας οικονομικής εξάρτησης.<br />Η “νέα Γιάλτα” του 21ου αιώνα<br /><br />Το πραγματικό σοκ για την Ευρώπη δεν είναι οι εμπορικές συμφωνίες. Είναι ότι η Ουάσιγκτον και το Πεκίνο φαίνεται να οικοδομούν σταδιακά έναν κόσμο δύο πόλων — ένα άτυπο “G2” — όπου οι στρατηγικές αποφάσεις λαμβάνονται χωρίς ευρωπαϊκή συμμετοχή.<br /><br />Η λογική της παλιάς φιλελεύθερης τάξης πραγμάτων μετά το 1945 καταρρέει. Τη θέση της παίρνει ένα νέο μοντέλο :επιλεκτικής συνεργασίας<br />σκληρής οικονομικής διαπραγμάτευσης ζωνών επιρροής<br />και διαχειριζόμενης αντιπαλότητας.<br /><br />Η Κίνα δεν θέλει πλέον να “ενταχθεί” στη δυτική τάξη. Θέλει να τη συνδιαμορφώσει. Και ο Τραμπ, απογυμνώνοντας την αμερικανική πολιτική από τη ρητορική περί “δημοκρατίας” και “παγκόσμιας ηγεσίας”, αντιμετωπίζει τις συμμαχίες ως καθαρές συναλλαγές ισχύος. <img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/45.png" /><br />Η Ευρώπη ως η νέα Αθήνα;<br /><br />Ο Γάλλος ΥΠΕΞ Jean-Noël Barrot χρησιμοποίησε μια ιστορική αναλογία που προκάλεσε αίσθηση στις Βρυξέλλες: τη Μακεδονική στιγμή.<br /><br />Όπως η Αθήνα και η Σπάρτη εξαντλήθηκαν στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, ανοίγοντας τον δρόμο για την άνοδο της Μακεδονίας, έτσι σήμερα οι ΗΠΑ και η Κίνα μπορεί να εξαντληθούν σε έναν μακροχρόνιο ανταγωνισμό. Το ερώτημα είναι αν η Ευρώπη θα αξιοποιήσει το ιστορικό παράθυρο ή αν θα παραμείνει απλώς ένας “πλούσιος θεατής”.<br /><br />Η αλήθεια είναι σκληρή:<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι οικονομικός γίγαντας αλλά γεωπολιτικός νάνος.<br /><br />Παρά τη ρυθμιστική της ισχύ, η Ευρώπη εξαρτάται: <div>στρατιωτικά από τις ΗΠΑ,<br />ενεργειακά από εξωτερικές πηγές,<br />τεχνολογικά από αμερικανικά και ασιατικά οικοσυστήματα,<br />και βιομηχανικά από κινεζικές αλυσίδες εφοδιασμού.</div><div><br />Η Ταϊβάν, τα σπάνια μέταλλα και ο “πόλεμος χωρίς πόλεμο”<br /><br />Το πιο επικίνδυνο σημείο της συνόδου ήταν η στάση του Τραμπ απέναντι στην Taiwan.<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος απέφυγε να δεσμευτεί ξεκάθαρα για το αν οι ΗΠΑ θα υπερασπιστούν στρατιωτικά την Ταϊβάν σε περίπτωση κινεζικής εισβολής. Οι δηλώσεις του περί “πολέμου 9.500 μίλια μακριά” ερμηνεύθηκαν διεθνώς ως μήνυμα αβεβαιότητας προς συμμάχους και αντιπάλους.<br /><br />Την ίδια στιγμή:η Κίνα χρησιμοποιεί τα σπάνια μέταλλα ως στρατηγικό όπλο,<br />οι ΗΠΑ πιέζουν για νέο μπλοκ κρίσιμων ορυκτών,<br />και η τεχνητή νοημοσύνη, οι ημιαγωγοί και η ενέργεια μετατρέπονται σε εργαλεία γεωπολιτικής πίεσης.<br /><br />Δεν πρόκειται πλέον για “ελεύθερο εμπόριο”.<br /><br />Πρόκειται για οικονομικό πόλεμο χαμηλής έντασης.<br />Το τέλος της παγκοσμιοποίησης όπως τη γνωρίζαμε<br /><br />Η σύνοδος Τραμπ–Σι έδειξε ότι η νέα εποχή δεν θα βασίζεται σε καθολικούς κανόνες αλλά σε: συμφωνίες ισχύος,<br />επιλεκτικές συνεργασίες,<br />και ελεγχόμενες εξαρτήσεις.<br /><br />Η παγκοσμιοποίηση του ’90 πέθανε.<br /><br />Στη θέση της αναδύεται μια εποχή όπου:οι αλυσίδες εφοδιασμού γίνονται όπλα,<br />η ενέργεια μετατρέπεται σε μοχλό εκβιασμού,<br />και η τεχνολογία καθορίζει ποιος θα κυριαρχήσει στον 21ο αιώνα.</div><div><br />Το μεγάλο ευρωπαϊκό δίλημμα<br /><br />Η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική επιλογή:<br />είτε να αποκτήσει:</div><div>στρατηγική αυτονομία,<br />κοινή άμυνα,<br />βιομηχανική πολιτική,<br />ενεργειακή ανθεκτικότητα,<br />και τεχνολογική κυριαρχία,<br />είτε να καταλήξει: πλούσια,<br />σταθερή,<br />αλλά γεωπολιτικά ασήμαντη.<br /><br />Γιατί σε έναν κόσμο που οργανώνεται πλέον γύρω από την ισχύ και όχι γύρω από τους κανόνες, η ουδετερότητα δεν εξασφαλίζει επιρροή. Εξασφαλίζει μόνο περιθωριοποίηση.<br /><br />Και αυτό ακριβώς φοβάται σήμερα η Ευρώπη: ότι η νέα παγκόσμια τάξη ήδη γράφεται  χωρίς αυτήν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ και Σι: Η “Μακεδονική Στιγμή” που θα κρίνει το μέλλον της Ευρώπης.

Από το Πεκίνο ως την Ταϊβάν, ΗΠΑ και Κίνα χτίζουν “διαχειριζόμενη σύγκρουση”. Η Ευρώπη κινδυνεύει να γίνει ο μεγάλος χαμένος του 21ου αιώνα....

Διαβάστε την συνέχεια

Κάρπαθος–Κύπρος:Στα άκρα η κόντρα για Patriot Mirage-«Καμία υποχώρηση» λέει η κυβέρνηση, «ξυπνήστε» ο Σαμαράς.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/marinakis-samars-768x512.jpg" width="778" /><br /><br />Αναδιάταξη αεράμυνας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Σφοδρή πολιτική σύγκρουση για τις κινήσεις των Ενόπλων Δυνάμεων<br /><br />Έντονη πολιτική συζήτηση έχει προκαλέσει η αναδιάταξη οπλικών συστημάτων σε Κάρπαθο, Διδυμότειχο και Κύπρο, με επίκεντρο την αντικατάσταση των συστημάτων Patriot missile system από ζεύγος μαχητικών Dassault Mirage 2000-5 στην Κάρπαθο.<br /><br />Την ίδια στιγμή, οι αποφάσεις του ΚΥΣΕΑ και οι δηλώσεις κυβερνητικών και πολιτικών στελεχών έχουν πυροδοτήσει αντιπαράθεση για το αν πρόκειται για επιχειρησιακή προσαρμογή ή αλλαγή ισορροπίας αποτροπής.<br />Μαρινάκης: «Καμία σχέση με την Τουρκία – εκτός τόπου και χρόνου οι αιτιάσεις»<br /><br />Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ απέρριψε κατηγορηματικά τα σενάρια περί υποχωρητικότητας ή γεωπολιτικής αλλαγής:<br /><br />«Έχω βαρεθεί να ακούω δημοσιεύματα περί υποχωρητικότητας… οι αποφάσεις ήταν καθαρά επιχειρησιακές και δεν έχουν καμία σχέση με την Τουρκία.» <br /><br />Ο ίδιος τόνισε ότι η μετακίνηση και επανατοποθέτηση των συστημάτων έγινε αποκλειστικά για επιχειρησιακούς λόγους και όχι λόγω εξελίξεων με την Τουρκία, χαρακτηρίζοντας τις αντίθετες αναγνώσεις «εκτός τόπου και χρόνου».<div><br />Σαμαράς: «Ας ξυπνήσουμε επιτέλους. δεν γίνεται να είμαστε αδρανείς»<br /><br />Από την πλευρά του, ο Σαμαράς άσκησε έντονη κριτική, συνδέοντας το ζήτημα με τη στρατηγική στάση της Ελλάδας απέναντι στην Τουρκία.<br /><br />Με αφορμή τη συμπλήρωση 107 ετών από τη Γενοκτονία των Ποντίων, δήλωσε:<br /><br />«Δεν μπορεί να παραμένουμε αδρανείς όταν η Τουρκία εκτελεί σχεδιασμούς με βάθος δεκαετιών. Ας ξυπνήσουμε, επιτέλους.»<br /><br />Παράλληλα, έθεσε ερωτήματα για την απόσυρση συστημάτων από κρίσιμες περιοχές, όπως η Κάρπαθος, το Διδυμότειχο και η Κύπρος, αφήνοντας αιχμές για πιθανή αποδυνάμωση της αποτροπής.<br /><br />Η Κύπρος και το νέο αμυντικό αποτύπωμα στην Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο, στην Cyprus παραμένουν επιχειρησιακά: η φρεγάτα HS Elli (F450)<br />και τέσσερα μαχητικά F-16 Fighting Falcon<br /><br />Η παρουσία αυτή θεωρείται κρίσιμη για τη διατήρηση αποτροπής στην Ανατολική Μεσόγειο, ειδικά σε μια περίοδο αυξημένων περιφερειακών εντάσεων.</div><div><br />Δύο αφηγήσεις για την ίδια απόφαση<br /><br />Η πολιτική αντιπαράθεση συνοψίζεται σε δύο διαφορετικές αναγνώσεις:<br />Κυβερνητική θέση καθαρά επιχειρησιακή αναδιάταξη<br />χωρίς σύνδεση με την Τουρκία<br />ενίσχυση ευελιξίας αποτροπής<br />Κριτική προσέγγιση πιθανή αποδυνάμωση προκεχωρημένης άμυνας<br />ανάγκη για ισχυρότερη παρουσία σε κρίσιμες περιοχές<br />ανησυχία για μακροπρόθεσμη στρατηγική ισορροπία</div><div><br />Η αποτροπή στο μικροσκόπιο<br /><br />Η συζήτηση για την Κάρπαθο και το νέο αμυντικό δόγμα δεν αφορά μόνο στρατιωτικές μετακινήσεις, αλλά τη συνολική στρατηγική αντίληψη της Ελλάδας στο Αιγαίο.<br /><br />Η σύγκρουση απόψεων δείχνει ότι το ζήτημα έχει πλέον μετατραπεί σε ευρύτερη πολιτικο-γεωπολιτική αντιπαράθεση με επίκεντρο την έννοια της αποτροπής απέναντι στην Τουρκία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κάρπαθος–Κύπρος:Στα άκρα η κόντρα για Patriot Mirage-«Καμία υποχώρηση» λέει η κυβέρνηση, «ξυπνήστε» ο Σαμαράς.

Αναδιάταξη αεράμυνας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Σφοδρή πολιτική σύγκρουση για τις κινήσεις των Ενόπλων Δυνάμεων Έντονη πολιτική συζήτ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ασπίδα του Αχιλλέα»: Οι εταιρείες που διεκδικούν ρόλο-κλειδί στο αμυντικό πρόγραμμα των 3 δισ. ευρώ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://img.bbmd.gr/img/686/515/90/2026/03/15/aspida-tou-axillea.jpg?t=ylz-ts9ED341ew7tBhvuwA" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="418" data-original-width="686" height="122" src="https://img.bbmd.gr/img/686/515/90/2026/03/15/aspida-tou-axillea.jpg?t=ylz-ts9ED341ew7tBhvuwA" width="764" /></a></div><div><br /></div>Στο επίκεντρο του διεθνούς αμυντικού ανταγωνισμού το νέο πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας της Αθήνας. Ποιες ελληνικές και ξένες εταιρείες διεκδικούν ρόλο-κλειδί στο πρόγραμμα.<br /><br />Το project που αλλάζει τα δεδομένα<br /><br />Η «Ασπίδα του Αχιλλέα», το φιλόδοξο πρόγραμμα αντιπυραυλικής και anti-drone προστασίας της Ελλάδας, εισέρχεται σε τροχιά υλοποίησης, προκαλώντας έντονο ενδιαφέρον στην παγκόσμια αμυντική αγορά. Με προϋπολογισμό που αγγίζει τα 3 δισ. ευρώ, το έργο δεν αποτελεί μόνο αμυντική προτεραιότητα για τη Θράκη και το Αιγαίο, αλλά και ένα ισχυρό στοίχημα για την αναγέννηση της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας.<br />Το ισραηλινό προβάδισμα και οι διεθνείς κολοσσοί<br /><br />Το μοντέλο της ελληνικής αεράμυνας φαίνεται να αντλεί έμπνευση από την ισραηλινή τεχνογνωσία, δίνοντας προβάδισμα σε εταιρείες της χώρας:<br /><br />Israel Aerospace Industries (IAI): Προωθεί το σύστημα Barak MX, ένα ολοκληρωμένο δίκτυο αντιμετώπισης αεροσκαφών, drones και βαλλιστικών απειλών.<br /><br />Rafael Advanced Defense Systems: Διεκδικεί μέρος του έργου με τα συστήματα <a href="https://www.rafael.co.il/system/medium-long-range-defense-davids-sling/?utm_source=Google&utm_medium=CPC&utm_campaign=DavidSling_GSN&gad_source=1">David’s Sling </a>(Σφεντόνα του Δαβίδ) και Spyder.<br /><br />Παράλληλα, αμερικανικοί και ευρωπαϊκοί όμιλοι αναμένεται να δώσουν τη δική τους μάχη για τα υποσυστήματα ραντάρ, αισθητήρων και συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου.<div><br />Η «μάχη» για την ελληνική συμμετοχή<br /><br />Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας θέτει ως απαράβατο όρο την επιστροφή του 25% της αξίας του έργου στην εγχώρια βιομηχανία. Στόχος είναι η συμπαραγωγή και η μεταφορά τεχνογνωσίας, με κομβικούς παίκτες να έχουν ήδη πάρει θέσεις:<br /><br />Μεγάλοι Όμιλοι: Η METLEN Energy & Metals, η Intracom Defense (ηλεκτρονικά/επικοινωνίες) και η THEON International (οπτρονικά) βρίσκονται στην πρώτη γραμμή.<br /><br />Κρατικές και Ιδιωτικές Βιομηχανίες: ΕΑΒ, ΕΑΣ και ΕΛΒΟ διεκδικούν το σκέλος της συντήρησης, των φορέων εκτόξευσης και της τεχνικής υποστήριξης.<br /><br />Εξειδικευμένες Εταιρείες: Σχήματα όπως οι Miltech, Scytalys, Akmon και Ναυπηγεία Σαλαμίνας, ενώ στο κατασκευαστικό κομμάτι εξετάζεται η συμμετοχή ομίλων όπως οι ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και AKTOR.</div><div><br />Το χρονοδιάγραμμα: Στο ΚΥΣΕΑ εντός του 2026</div><div><br />Οι εξελίξεις αναμένονται ραγδαίες:<br /><br />2026: Εισαγωγή του προγράμματος αεράμυνας στο ΚΥΣΕΑ για την τελική έγκριση και οριστικοποίηση των δεσμευτικών προσφορών.<br /><br />2027: Στόχος για την έναρξη των πρώτων συμβατικών διαπραγματεύσεων και τις πρώτες παραδόσεις συστημάτων.<br /><br />Έως το 2030: Σταδιακή ανάπτυξη του πλήρους πλέγματος προστασίας (anti-drone, αισθητήρες, κέντρα διοίκησης).<br /><br />Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» αποτελεί μέρος του ευρύτερου 12ετούς εξοπλιστικού πλάνου της χώρας, ευθυγραμμισμένη με την προσπάθεια της ΕΕ για αμυντική αυτονομία και ενίσχυση της παραγωγικής ικανότητας των κρατών-μελών.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Ασπίδα του Αχιλλέα»: Οι εταιρείες που διεκδικούν ρόλο-κλειδί στο αμυντικό πρόγραμμα των 3 δισ. ευρώ.

Στο επίκεντρο του διεθνούς αμυντικού ανταγωνισμού το νέο πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας της Αθήνας. Ποιες ελληνικές και ξένες εταιρείες διεκδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μέση Ανατολή: Το επικίνδυνο αδιέξοδο μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν και ο εφιάλτης της επιστροφής των βομβαρδισμών.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/USA-IRAN-flags-AI.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/USA-IRAN-flags-AI-696x392.jpg" width="776" /></a><br /><br />Τρεις μήνες αφότου οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ επιτέθηκαν στο Ιράν, ο αποκλεισμός των ΗΠΑ και η λαβή της Τεχεράνης στο Στενό του Ορμούζ έχουν δημιουργήσει αδιέξοδο, με καμία από τις δύο πλευρές να μην υποχωρεί, με τον οικονομικό πόνο να επιδεινώνεται και τον κίνδυνο ανανέωσης του πολέμου να αυξάνεται, σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters.<br /><br />Μια αυξανόμενη ανησυχία μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής δεν είναι το αν μια συμφωνία είναι κοντά, αλλά για πόσο καιρό μπορούν να διαρκέσουν οι εντάσεις πριν ένας λανθασμένος υπολογισμός από την Ουάσινγκτον ή την Τεχεράνη προκαλέσει νέα σύγκρουση. Οι εκκλήσεις για ένα νέο χτύπημα γίνονται όλο και πιο έντονες στις ΗΠΑ και το Ισραήλ, με ορισμένους αξιωματούχους να υποστηρίζουν ότι η αυξημένη πίεση θα μπορούσε να αποδυναμώσει την επιρροή της Τεχεράνης και να αναγκάσει το Ιράν να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.<div><br />Καμία πρόοδος και…<br /><br />«Υπάρχει ένα σημαντικό πρόβλημα με αυτή τη θεωρία: Την έχουμε ήδη δοκιμάσει, επανειλημμένα, και το Ιράν δεν συνθηκολόγησε», δήλωσε ο Ντάνι Σιτρινόβιτς, ανώτερος ερευνητής για το Ιράν στο Ινστιτούτο Μελετών Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ και πρώην επικεφαλής του παραρτήματος Ιράν στις Ισραηλινές Αμυντικές Υπηρεσίες Πληροφοριών. «Βρισκόμαστε σε έναν πόλεμο φθοράς με την προοπτική μιας νέας επίθεσης ΗΠΑ-Ισραήλ να αυξάνεται μέρα με τη μέρα», δήλωσε ένας περιφερειακός αξιωματούχος.<br /><br />Ιρανοί αξιωματούχοι δήλωσαν στο Reuters ότι οι παραχωρήσεις στο πυραυλικό τους πρόγραμμα, οι πυρηνικές τους δυνατότητες ή ο έλεγχος των Στενών δεν αποτελούν εργαλεία πολιτικής, αλλά ιδεολογικούς πυλώνες της επιβίωσης της Ισλαμικής Δημοκρατίας – η παραίτησή τους δεν είναι συμβιβασμός, είναι παράδοση. Αυτό εξηγεί, είπε ο Σιτρινόβιτς, γιατί ακόμη και η παρατεταμένη στρατιωτική αντιπαράθεση δεν έχει καταφέρει να απομακρύνει την Τεχεράνη από τις κόκκινες γραμμές της και γιατί η περαιτέρω κλιμάκωση είναι απίθανο να επιτύχει.<br /><br />Οι γύροι έμμεσων συνομιλιών με τη μεσολάβηση του Πακιστάν δεν έχουν οδηγήσει σε καμία πρόοδο. Τα κενά παραμένουν τεράστια. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν το Ιράν να σταματήσει τον εμπλουτισμό ουρανίου για 20 χρόνια και να στείλει τα αποθέματά του στις ΗΠΑ. Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ προειδοποίησε την Τεχεράνη ότι «ο χρόνος τρέχει», λέγοντας ότι «καλύτερα να κινηθούν ΓΡΗΓΟΡΑ, αλλιώς δεν θα τους μείνει τίποτα». Απείλησε ότι εάν η Τεχεράνη δεν καταφέρει να καταλήξει σε συμφωνία με την Ουάσινγκτον, θα αντιμετωπίσει «μια πολύ δύσκολη στιγμή».</div><div><br />…Καμία προθυμία<br /><br />Ο Αλί Βαέζ της Διεθνούς Ομάδας Κρίσεων δήλωσε ότι καμία από τις δύο πλευρές δεν έχει δείξει προθυμία να κάνει «τις επώδυνες παραχωρήσεις» που απαιτούνται για μια συμφωνία. «Και οι δύο πιστεύουν ότι ο χρόνος είναι με το μέρος τους και έχουν το πάνω χέρι, και αυτή η αντίληψη είναι ακριβώς αυτό που καθιστά μια συμφωνία αδύνατη». Το αποτέλεσμα είναι ένας πόλεμος φθοράς με επίκεντρο μια από τις πιο κρίσιμες οδούς του κόσμου για τη ναυσιπλοΐα. Πριν από τον πόλεμο, από το Στενό περνούσε περίπου το 25% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου και το 20% του υγροποιημένου φυσικού αερίου.<br /><br />Τώρα, με το στενό σχεδόν κλειστό, οι οικονομικές επιπτώσεις αυξάνονται, διαταράσσοντας τον εφοδιασμό. Ο πρώην αξιωματούχος του Υπουργείου Εξωτερικών για το Ιράν, <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Alan_Eyre_(diplomat)">Άλαν Έιρ</a>, ο οποίος συμμετείχε σε προηγούμενες συνομιλίες ΗΠΑ-Ιράν, δήλωσε ότι μια συμφωνία μπορεί να είναι αδύνατη. «Αυτές οι δύο πλευρές δεν θα καταλήξουν ποτέ σε συμφωνία. Ο Τραμπ δεν θέλει απλώς να κερδίσει, θέλει να ταπεινώσει το Ιράν και να θεωρηθεί ότι το έχει συντρίψει».<br /><br />Η Τεχεράνη θεωρεί το απόθεμα εμπλουτισμένου ουρανίου και τον έλεγχο του Ορμούζ ως βασικά στρατηγικά περιουσιακά στοιχεία απαραίτητα για την επιβίωσή της. «Επομένως, το Ιράν είναι αποφασισμένο να χρησιμοποιήσει αυτά τα περιουσιακά στοιχεία για να εγγυηθεί τα συμφέροντά του», δήλωσε ανώτερος Ιρανός αξιωματούχος, προσθέτοντας ότι η συνθηκολόγηση δεν αποτελεί επιλογή. «Πολεμάμε, πεθαίνουμε, αλλά δεν δεχόμαστε την ταπείνωση. Η παράδοση είναι θεμελιωδώς ασύμβατη με την ταυτότητα του Ιράν».<br /><br />Ένας δεύτερος Ιρανός αξιωματούχος υποστήριξε ότι η Τεχεράνη έχει ήδη κερδίσει – όχι νικώντας την Ουάσινγκτον στρατιωτικά, αλλά αρνούμενη να υποταχθεί. Εβδομάδες αμερικανικών και ισραηλινών επιθέσεων απέτυχαν να σπάσουν τη θέληση του Ιράν, ενισχύοντας την άποψή του ότι το πυρηνικό του απόθεμα και ο έλεγχος του Ορμούζ παραμένουν ο πυρήνας της αποτροπής του. Η παράδοσή τους θα διέλυε αυτή την ισορροπία.<br /><br />Μεγάλα προβλήματα<br /><br />«Ο Τραμπ θέλει να κηρύξει τη νίκη, αλλά το Ιράν δεν θα του τη δώσει. Μπορεί η παγκόσμια οικονομία να αντέξει την πίεση; Αυτό είναι το ερώτημα στο οποίο ο Τραμπ οφείλει μια απάντηση στον κόσμο», πρόσθεσε. Περισσότερα χτυπήματα δεν θα άλλαζαν τους υπολογισμούς του Ιράν, απλώς θα επιτάχυναν την κλιμάκωση, είπε, προσθέτοντας ότι το Ιράν δεν θα εγκαταλείψει τον εμπλουτισμό ούτε θα υποκύψει σε τελεσίγραφα χωρίς συμβιβασμό από την Ουάσινγκτον.<br /><br />Ωστόσο, πίσω από την προκλητική στάση, ιρανικές πηγές κοντά στο κατεστημένο περιγράφουν μια πιο αντιφατική πραγματικότητα: η Τεχεράνη δεν θέλει ένα παρατεταμένο σενάριο «χωρίς πόλεμο, χωρίς ειρήνη», καθώς ο πληθωρισμός αυξάνεται, το νόμισμα υποτιμάται, η ανεργία επιδεινώνεται, οι εξαγωγές πετρελαίου έχουν σχεδόν μηδενιστεί, όπως και τα έσοδα από αυτές και οι επιθέσεις σε βασικές βιομηχανίες προκαλούν ακατάσχετη αιμορραγία σε μια ήδη πληγείσα οικονομία.<br /><br />Αντίθετα, είπαν, το Ιράν επιδιώκει μια προκαταρκτική συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου – ανοίγοντας ξανά το Ορμούζ υπό ιρανική εποπτεία σε αντάλλαγμα για την άρση του αποκλεισμού των ΗΠΑ, πριν αντιμετωπιστούν πιο δύσκολα ζητήματα όπως η άρση των κυρώσεων και οι πυρηνικοί περιορισμοί. Οι ΗΠΑ λένε ότι ο τερματισμός του πολέμου πρέπει να αναβληθεί για μεταγενέστερες συνομιλίες.</div><div><br />Τι ζητά το Ιράν<br /><br />Σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα, ιρανικές πηγές λένε ότι η Τεχεράνη θα μπορούσε να αραιώσει το απόθεμά της των 440 κιλών ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού ή να στείλει μέρος αυτού στο εξωτερικό, κατά προτίμηση στη Ρωσία, υποστηρίζοντας ότι θα μπορούσε να το ανακτήσει εάν η Ουάσινγκτον παραβιάσει οποιαδήποτε συμφωνία. Η Ουάσινγκτον έχει αρνηθεί.<br /><br />Το Ιράν πιέζει επίσης για μια συντομότερη περίοδο διακοπής του εμπλουτισμού από την 20ετή απαίτηση της Ουάσινγκτον και πλήρη πρόσβαση σε 30 δισ. δολάρια σε παγωμένα περιουσιακά στοιχεία, αλλά η Ουάσινγκτον έχει συμφωνήσει να απελευθερώσει μόνο το ένα τέταρτο αυτών βάσει χρονοδιαγράμματος, πρόσθεσαν οι πηγές. Η Τεχεράνη επιδιώκει έναν νέο μηχανισμό διακυβέρνησης για το Ορμούζ, απορρίπτοντας το status quo ante, ενώ οι ΗΠΑ επιμένουν στο άνευ όρων άνοιγμα – χωρίς διόδια, χωρίς βέτο – μια διαφωνία που δύσκολα μπορεί να γεφυρωθεί.<br /><br />Ο Άαρον Ντέιβιντ Μίλερ, πρώην αξιωματούχος των ΗΠΑ και διαπραγματευτής για τη Μέση Ανατολή, λέει ότι ο έλεγχος του Ορμούζ θα είναι το βασικό μέτρο επιτυχίας ή αποτυχίας για την Ουάσινγκτον. Το πώς θα καταλήξει αυτό θα μπορούσε να καθορίσει την εξωτερική πολιτική του Τραμπ, πρόσθεσε, με τον ηγέτη των ΗΠΑ να είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος στον κίνδυνο να θεωρηθεί ότι έχει χάσει.</div><div><br />Όλα δύσκολα<br /><br />Το άνοιγμα της πλωτής οδού χωρίς πολιτική διευθέτηση, πρόσθεσε ο Μίλερ, θα απαιτούσε «παρατεταμένη αμερικανική κατοχή με χερσαίες δυνάμεις σε ιρανικό έδαφος». Δεν υπάρχει στρατιωτική λύση για το Ορμούζ εκτός από την δαπανηρή επιλογή που ο Τραμπ μπορεί να μην είναι πρόθυμος να αναλάβει, υποστήριξε ο Βάεζ, αφήνοντας τις διαπραγματεύσεις ως τη μόνη βιώσιμη οδό.<br /><br />Παρά τα επιχειρησιακά οφέλη της αμερικανο-ισραηλινής εκστρατείας, οι επιθέσεις δεν κατάφεραν να επιφέρουν στρατηγικό νοκ άουτ, δήλωσε ο Σιτρινόβιτς. «Δεν ανατρέψαμε το καθεστώς – έχουμε ένα πιο ριζοσπαστικό. Δεν τερματίσαμε την πυραυλική ικανότητα του Ιράν. Και εξακολουθούν να έχουν το ουράνιο». Ο ίδιος δήλωσε ότι η υπερεκτίμηση της πίεσης και η υποτίμηση της ανθεκτικότητας της Τεχεράνης ενέχει τους δικούς της κινδύνους.<br /><br />«Αυξάνει τον κίνδυνο η Ουάσινγκτον να εισέλθει για άλλη μια φορά σε μια αντιπαράθεση αναμένοντας ότι ο εξαναγκασμός θα οδηγήσει σε συνθηκολόγηση και να ανακαλύψει, πολύ αργά, ότι το καθεστώς ήταν προετοιμασμένο να υποστεί πολύ περισσότερο πόνο από ό,τι αναμενόταν», είπε.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μέση Ανατολή: Το επικίνδυνο αδιέξοδο μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν και ο εφιάλτης της επιστροφής των βομβαρδισμών.

Τρεις μήνες αφότου οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ επιτέθηκαν στο Ιράν, ο αποκλεισμός των ΗΠΑ και η λαβή της Τεχεράνης στο Στενό του Ορμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποντιακή Γενοκτονία: 107 χρόνια από το αδικαίωτο τουρκικό έγκλημα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.aixmi-news.gr/wp-content/uploads/2026/05/pontiaki-genoktonia.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="421" data-original-width="800" height="105" src="https://www.aixmi-news.gr/wp-content/uploads/2026/05/pontiaki-genoktonia.jpg" width="760" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το χρονικό της φρικτής εθνοκάθαρσης πάνω στην οποία κτίστηκε το σύγχρονο τουρκικό κράτος</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />107 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την αποβίβαση του Κεμάλ Ατατούρκ στη Σαμψούντα, που σήμανε και την δεύτερη και εντατικότερη φάση της μεγάλης Γενοκτονίας και του ξεριζωμού του Ποντιακού Ελληνισμού. Το θεμελιώδες έγκλημα του τουρκικού κράτους παραμένει μέχρι σήμερα αδικαίωτο καθώς η Τουρκία εξακολουθεί να το αρνείται, και η διεθνής κοινότητα εξακολουθεί να μην της επιβάλει τις συνέπειες που θα έπρεπε να επιφέρουν τα μαζικά εγκλήματά της κατά των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασυρίων που ζούσαν στην Μικρασιατική γη.<br /><br /><img height="384" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/genoktonia-1024x614-1.jpeg" width="640" /><br /><br /><div>Η αρχή του ποντιακού ολοκαυτώματος<br /><br />Με την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου το 1914, η ηγεσία των Νεοτούρκων, σε στενή συνεργασία με τους Γερμανούς συμμάχους τους, έθεσε σε εφαρμογή ένα συστηματικό και απάνθρωπο πρόγραμμα εθνοκάθαρσης. Στόχος ήταν ο πλήρης βιολογικός αφανισμός, η εθνολογική αλλοίωση και ο βίαιος εκτουρκισμός των χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, πλήττοντας ανεπανόρθωτα τους Αρμενίους και τους Έλληνες του Πόντου και της Μικράς Ασίας. Μέσα από μια σειρά σκληρών διοικητικών και στρατιωτικών μέτρων, επιβλήθηκε οικονομικός αποκλεισμός στους Ποντίους, ενώ θεσπίστηκε η υποχρεωτική κατάταξη των ανδρών στα διαβόητα Τάγματα Εργασίας, τα οποία μετατράπηκαν σε επίγειους τάφους καταναγκαστικών έργων και εξαντλητικών πορειών στα βάθη της Ανατολίας.<br /><br /><img height="333" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/genokt4.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Το χρονικό των διωγμών και η μαρτυρία του 1915<br /><br />Οι εκτοπισμοί των αμάχων έλαβαν γρήγορα τη μορφή οργανωμένης πορείας θανάτου. Σύμφωνα με επίσημες εκθέσεις των ελληνικών προξενικών αρχών ήδη από το 1915, οι διωκόμενοι στερούνταν ακόμη και τα πιο βασικά είδη επιβίωσης, οδηγούμενοι γυμνοί, ξυπόλητοι, χωρίς τροφή και νερό προς τα αφιλόξενα όρη, όπου όσοι δεν δολοφονούνταν καθ’ οδόν, πέθαιναν από τις κακουχίες ή έπεφταν στα χέρια φανατικών που τους αποτελείωναν.<br /><br />Τον Δεκέμβριο του 1916, ένα επίσημο στρατιωτικό διάταγμα σφράγισε τη μοίρα του ποντιακού ελληνισμού, προβλέποντας την άμεση εκδίωξη των πληθυσμών προς την ενδοχώρα, με τη συνδρομή του τακτικού στρατού αλλά και ένοπλων άτακτων συμμοριών, των γνωστών Τσετών, οι οποίοι επιδόθηκαν σε πρωτοφανείς σφαγές, λεηλασίες, βιασμούς και πυρπολήσεις χωριών.<br /><br /><img height="438" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/genokt3.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Η γεωπολιτική σκακιέρα και η αποστολή του Κεμάλ<br /><br />Κατά τη διάρκεια των εχθροπραξιών του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, χιλιάδες Πόντιοι και Αρμένιοι αναζήτησαν καταφύγιο στη ρωσική επικράτεια και τις περιοχές του Καυκάσου. Ωστόσο, η λήξη του πολέμου δεν έφερε την προσδοκώμενη δικαίωση, παρά τις διεθνείς διακηρύξεις περί αυτοδιάθεσης των λαών. Η κατάρρευση της Ρωσίας λόγω της Οκτωβριανής Επανάστασης άλλαξε τις ισορροπίες, με τις δυτικές δυνάμεις να βλέπουν στο κίνημα των Νεοτούρκων ένα ανάχωμα ενάντια στους Μπολσεβίκους. Έτσι, το 1919, ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα με επίσημη εντολή των συμμάχων για την τήρηση της τάξης, γεγονός που στην πραγματικότητα σηματοδότησε τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Γενοκτονίας.<br /><br />Το ναυάγιο της Ανεξαρτησίας και η ένοπλη αντίσταση<br /><br />Στο διπλωματικό πεδίο, οι Πόντιοι προσπάθησαν να διεκδικήσουν την αυτοδιάθεσή τους, υποβάλλοντας μνημόνια και χάρτες στον Ελευθέριο Βενιζέλο για τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης Δημοκρατίας του Πόντου. Ο Έλληνας πρωθυπουργός απέρριψε το αίτημα λόγω της μεγάλης γεωγραφικής απόστασης και της αδυναμίας στρατιωτικής υποστήριξης, αντιπροτείνοντας τη δημιουργία ενός ομοσπονδιακού Ποντοαρμενικού κράτους.<br /><br />Αν και υπογράφηκε σχετική συμφωνία το 1920, το σχέδιο κατέρρευσε μετά τη στρατιωτική ήττα των Αρμενίων από τον Κεμάλ. Σταδιακά, η υποστήριξη των Μεγάλων Δυνάμεων και της σοβιετικής Ρωσίας προς το κεμαλικό καθεστώς, σε συνδυασμό με την κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου το 1922, άφησε τους Ποντίους ανυπεράσπιστους. Το ηρωικό ένοπλο αντάρτικο που είχε οργανωθεί στα βουνά για την αυτοπροστασία των χωριών, απομονωμένο και εξαντλημένο, λυγίζει μπροστά στην υπεροπλία του εχθρού.<br /><br /><img height="420" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/genokt2.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Ο τραγικός απολογισμός και ο δρόμος της προσφυγιάς<br /><br />Η τρομοκρατία, τα έκτακτα δικαστήρια και οι εκτελέσεις της πνευματικής και θρησκευτικής ηγεσίας ερήμωσαν ολόκληρη την περιοχή, αφήνοντας πίσω αποκαΐδια, χαλάσματα και χιλιάδες άταφα πτώματα. Ο τραγικός απολογισμός της περιόδου 1914-1923 κατέγραψε 353.000 νεκρούς, δηλαδή πάνω από τον μισό ελληνικό πληθυσμό του Πόντου. Με την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης το 1923 και την πρόβλεψη για υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών, περίπου 400.000 επιζώντες πήραν τον πικρό δρόμο της προσφυγιάς.<br /><br />Χιλιάδες Πόντιοι που έμειναν πίσω θα αναγκαστούν να γίνουν κρυπτοχριστιανοί, προκειμένου να τους επιτραπεί η παραμονή τους στις πατρογονικές τους εστίες. Οι υπόλοιποι, ξεκινώντας από τα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας κάτω από άθλιες συνθήκες, έφτασαν σε μια Ελλάδα καθημαγμένη και υλικά γονατισμένη, η οποία δυσκολευόταν να τους προσφέρει τις απαραίτητες συνθήκες υποδοχής.<br /><br /><img height="429" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/1-1-1.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Η αναγέννηση στην Ελλάδα και η διεθνής διεκδίκηση<br /><br />Παρά τον βίαιο ξεριζωμό από τις πατρογονικές εστίες τριών χιλιάδων ετών, ο ποντιακός ελληνισμός δεν έχασε την ψυχή του. Μεταφέροντας στην Ελλάδα τα ιερά κειμήλια και τις εικόνες τους, οι πρόσφυγες ενσωματώθηκαν σταδιακά στην ελλαδική κοινωνία και συνέβαλαν τα μέγιστα στην οικονομική, πνευματική και πολιτιστική αναγέννηση της χώρας με την εργατικότητα και το εμπορικό τους πνεύμα.<br /><br />Μετά από δεκαετίες κρατικής ολιγωρίας, η Βουλή των Ελλήνων αναγνώρισε επίσημα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 τη 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Μικρασιατικού Πόντου. Αν και η Τουρκία εξακολουθεί να αρνείται τον όρο «γενοκτονία», η ελληνική διπλωματία και ο απόδημος ελληνισμός συνεχίζουν τον αγώνα για τη διεθνή αναγνώριση αυτής της ιστορικής αλήθειας, τιμώντας τις εκατοντάδες χιλιάδες ψυχές των νεομαρτύρων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ποντιακή Γενοκτονία: 107 χρόνια από το αδικαίωτο τουρκικό έγκλημα.

Το χρονικό της φρικτής εθνοκάθαρσης πάνω στην οποία κτίστηκε το σύγχρονο τουρκικό κράτος Γιάννης Παναγιωτακόπουλος 107 χρόνια συμπληρώνονται...

Διαβάστε την συνέχεια

Έντρομος από την κατακραυγή ο Μητσοτάκης επειδή πήρε τους Patriot από την Κάρπαθο στέλνει ζεύγος Mirage.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2019/08/greek-mirage-630x400.jpg" width="759" /><br /> <br />Στην Κάρπαθο αναμένεται να μετασταθμεύσει ζεύγος Mirage της Πολεμικής Αεροπορίας, ενώ τα F-16 στην Κύπρο θα αντικατασταθούν από άλλα F-16 στο πλαίσιο της ανανέωσης της παρουσίας ελληνικών πολεμικών αεροσκαφών στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας για την ενίσχυση της αεράμυνας της Κύπρου.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι η φοβική αυλή των «εκσυγχρονιστών» και «φιλελέδων» του Μαξίμου, αποσύρει τους Patriot από την Κάρπαθο, τόσο δειλοί κι ανάξιοι τζιτζιφιόγκοι.<br />«Καμία σχέση με τις εξελίξεις στην Τουρκία η απόσυρση των Patriot»<br /><br />Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, μιλώντας στον ΣΚΑΪ, απέρριψε τις αναφορές περί «υποχωρητικότητας» σχετικά με την απόφαση για τους Patriot, κάνοντας λόγο για «αλα κάρτ ανάγνωση» και «δήθεν ειδικούς».<br /><br />«Έχω βαρεθεί να διαβάζω δημοσιεύματα περί υποχωρητικότητας», ανέφερε χαρακτηριστικά, σημειώνοντας ότι η σχετική απόφαση ελήφθη μετά από «επιχειρησιακή εκτίμηση και την πάροδο μεγάλου χρονικού διαστήματος», με βάση εισήγηση του υπουργείου Εθνικής Άμυνας.<br /><br />«Εκρίθη επιχειρησιακά μετά την πάροδο ενός μεγάλου χρονικού διαστήματος ότι οι Patriot έπρεπε να επιστρέψουν μετά από σχετική χθεσινή απόφαση».<br /><br />Αντιλαμβάνεστε ότι ο Μαρινάκης είπε μία τεράστια «επιχειρησιακή» μπούρδα.<br /><br />Η αυλή του Μαξίμου των κατευναστών προσβάλει την Ελλάδα, τον λαό, το έθνος και την πατρίδα.<br /><br />Μόνο ο Σημίτης είχε πετύχει τέτοιες προσβολές προς την Ελλάδα και τους Έλληνες.<br /><br />Ο λαός θα καταδικάσει στις κάλπες αυτόν τον φοβικό πρωθυπουργό. Η Νέα Δημοκρατία χρειάζεται ηγέτη, εθνικό ηγέτη, η Ελλάς χρειάζεται ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ στην πράξη συντηρητική παράταξη και όχι μία πατριδοκάπηλη παρέα φιλελέδων και «εκσυγχρονιστών».<br /><br />Και προφανώς ο δειλός Μητσοτάκης στέλνει στην Κάρπαθο -να τα δούμε πρώτα- τα παλιά Mirage, για να αισθάνονται «ασφαλείς» οι Τούρκοι και να μην ταραχτούν τα «ήρεμα νερά» της «Γαλάζιας Πατρίδας».<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Έντρομος από την κατακραυγή ο Μητσοτάκης επειδή πήρε τους Patriot από την Κάρπαθο στέλνει ζεύγος Mirage.

Στην Κάρπαθο αναμένεται να μετασταθμεύσει ζεύγος Mirage της Πολεμικής Αεροπορίας, ενώ τα F-16 στην Κύπρο θα αντικατασταθούν από άλλα F-16 σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Patriot φεύγουν, η “Γαλάζια Πατρίδα” έρχεται…

<a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS35RyAVKnHDa59TRA7JnSt1riSxBgPSSNILw&s"><img border="0" height="145" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS35RyAVKnHDa59TRA7JnSt1riSxBgPSSNILw&s" width="739" /></a><br /><br />ΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ<br />Δεν έχει περάσει ούτε ένα πενθήμερο που από τις σελίδες του DP γράφαμε ότι η Ελλάδα πρέπει να πάρει τις αποφάσεις της. «Πώς σκοπεύει να αντιμετωπίσει την Τουρκία και τους μεγαλοϊδεατικούς της παραλογισμούς. Και να προβεί ταχύτατα και κατά προτεραιότητα στις απαραίτητες κινήσεις στοχευμένης στρατιωτικής ενίσχυσης, προτού να είναι πολύ αργά. Όταν ανακατεύονται ο κατευνασμός και η αποτροπή, η χώρα προδίδει αμηχανία και αναποφασιστικότητα. Δεν επιτρέπει στις χώρες-εταίρους να αισθανθούν την ασφάλεια που θα έπρεπε για την από κοινού προώθηση των κοινών συμφερόντων, αλλά και την από κοινού αντιμετώπιση των απειλών. Ιδανική συνταγή για να αποτελέσει η χώρα μέρος του μενού στα τραπέζια άλλων…<br /><br />Πώς να μην το ανακαλέσω μετά τις χθεσινές εξελίξεις. Με την Ελλάδα να αποσύρει τις πυροβολαρχίες των Patriot από την Κάρπαθο και το Διδυμότειχο, δήθεν διότι εξέλειπαν οι αιτίες που είχαν οδηγήσει στην ανάπτυξή τους. Δηλαδή ο πόλεμος με το Ιράν, που κάθε άλλο θα πρέπει να θεωρείται ολοκληρωμένος. Τι θα συμβεί δηλαδή, εάν προσεχώς δούμε επανέναρξη επιχειρήσεων και αρχίσουν πάλι να εκτοξεύονται βαλλιστικοί πύραυλοι και αεροχήματα αυτοκτονίας προς την ευρύτερη περιοχή; Εμείς αποκαλούσαμε την Ελλάδα ως «πάροχο ασφάλειας» για τους συμμάχους της; Τα φιλοκυβερνητικά μέσα δεν ήταν που καθημερινά αποθέωναν τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες που άλλαξαν το κλίμα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο;<br /><br />Τι συνέβη και οι «τελάληδες» του βολικού εσωτερικά κυβερνητικού αφηγήματος έπαθαν πλήρη αφωνία; Θα επιβεβαιώσει ή θα διαψεύσει κανείς την απόσυρση και των τεσσάρων μαχητικών F-16 από την Κύπρο; Όπως όμως φαίνεται, απόλυτη προϋπόθεση ανάπτυξης ρόλου από την πλευρά της Ελλάδας είναι να μη βρεθεί στην εξίσωση η παράμετρος Τουρκία. Διότι εκεί αφυπνίζονται αυτομάτως τα κατευναστικά μας αντανακλαστικά και επιστρέφουμε στην πεπατημένη. Χωρίς φυσικά να αισθάνεται κανείς την υποχρέωση να δώσει εξηγήσεις.<br /><br />Απλά διατάχθηκε σιωπητήριο. Ό,τι δεν μεταδίδεται από τα Μίντια, απλά δεν υπάρχει. Εκεί ποντάρουν. Θα αποδειχθεί πως είναι ακριβώς έτσι, ή έχουν μείνει ψήγματα αυτοσεβασμού και αξιοπρέπειας στην ελληνική κοινωνία; Στα δικά μας μάτια όλο αυτό μοιάζει με τον ορισμό όχι μόνο του κατευνασμού, αλλά και της «δορυφοροποίησης». Από την Τουρκία. Μπορεί για εσωτερική κατανάλωση -μόνο αυτό φαίνεται πως ενδιαφέρει- να έχει καλλιεργηθεί το επιχείρημα ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν είναι «τουρκοκεντρική». Ενώ γενικά πρόκειται για σωστή προσέγγιση, δεν μπορεί να αναπτύσσεται με την Τουρκία να έχει ατύπως βέτο!<br /><br />Η απόφαση απόσυρσης των Patriot είναι τόσο εξόφθαλμα υπαγορευμένη από την τουρκική αντίδραση, με αποτέλεσμα να αναρωτιέται κανείς μήπως οι Τούρκοι μας γνωρίζουν καλύτερα από όσο γνωρίζουμε εμείς τον εαυτό μας! Εκτός κι αν γνωρίζουμε πολύ καλά τον εαυτό μας, όμως απόλυτη προτεραιότητα είναι το εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι. Αυτό υπαγορεύει την αμετροέπεια στην επικοινωνιακή εκμετάλλευση. Κι αυτό γυρίζει μπούμερανγκ και στο τέλος μας εκθέτει.<br /><br />Κι αν εμείς στο εσωτερικό προσποιούμαστε πως δε συμβαίνει τίποτα και περνώντας στο άλλο άκρο αποσιωπούμε καθετί που δεν ταιριάζει με την υπερτροφική αντίληψη για τη σημασία μας, στο διεθνές περιβάλλον δεν δουλεύουν έτσι τα πράγματα. Πώς περιγράφεται στην εισαγωγική παράγραφο; Οι χώρες-εταίροι δεν αισθάνονται ασφάλεια για την ευρύτερη αξιοπιστία μας. Και το αξιολογούν λαμβάνοντάς το σοβαρά υπόψη. «Ιδανική συνταγή για να αποτελέσει η χώρα μέρος του μενού στα τραπέζια άλλων…», καταλήγαμε.<br /><br />Είναι τόσο κραυγαλέα πανικόβλητη η απόφαση απόσυρσης των Patriot που μπαίνει κανείς στον πειρασμό να σκεφτεί ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί το να προτάθηκε από εμάς στους Τούρκους! Η Άγκυρα ανέβασε τους τόνους και άρχισε τις απειλές, προβλέποντας ορθά πως δεν θα χρειαστεί να κάνει κάτι, αφού θα τα αναλάβουμε όλα μόνοι μας! Με την ευκαιρία όμως να αναφερθεί, ότι χθες η ισραηλινή πρεσβεία διοργάνωσε δεξίωση για την ημέρα της ανεξαρτησίας του εβραϊκού κράτους. Κρίνοντας από όσα έχουμε ακούσει στο πλαίσιο της ελλαδικής ρητορικής για τη στρατηγική συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ, θα περίμενε κανείς η ελλαδική εκπροσώπηση να είναι σε πιο υψηλό επίπεδο. Και πολιτικά και στρατιωτικά. Ο επικεφαλής της ΓΔΑΕΕ αλλά πουθενά αρχηγός γενικού Επιτελείου; Όλοι πολύ απασχολημένοι… Κάτι σα να μην πηγαίνει καλά, δε νομίζετε;<div><br />Θόλωσε ο θόλος;<br /><br />Τα πράγματα είναι μάλιστα τόσο περίεργα που αρχίζει κανείς να σκέφτεται μήπως δεν είναι η συμμετοχή κατά 25% της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας που βραχυκυκλώνει τη συμβασιοποίηση των προμηθειών για τον «θόλο». Άλλο ένα αμετροεπώς προβληθέν κυβερνητικό αφήγημα. Πολλοί περίμεναν συμβόλαια από τον Δεκέμβριο του… 2024! Σοβαρά. Και πλέον μπαίνουμε στο θέρος του 2026 και δια του κρατικού ΑΠΕ-ΜΠΕ πληροφορήθηκαν όλη ότι μετατίθεται χρονικά για τα τέλη του έτους με αρχές του επομένου.<br /><br />Το πρόγραμμα αρχίζει να δίνει την αίσθηση ότι προορίζεται συντόμως για τις ελληνικές καλένδες. Με δεδομένη τη συγκυρία όμως και τη χθεσινοβραδινή αναιμική εκπροσώπηση της ελλαδικής πλευράς στη δεξίωση -θυμίζουμε, παρεμπιπτόντως, το συνωστισμό που παρατηρείται π.χ. την 4η Ιουλίου στη δεξίωση των ΗΠΑ- αναρωτιέται κανείς μήπως στις «χειρονομίες» της ελλαδικής πλευράς προς την Τουρκία για να επιτευχθεί αποκλιμάκωση, συμπεριλαμβάνεται και ο θόλος…<br /><br />Ποιος ξέρει εάν αντιλαμβάνεται κανείς εκ των κρατούντων, πως όταν καταγράφονται τέτοιες συμπεριφορές στο διεθνές περιβάλλον, η χώρα προσκαλεί την επιβολή τετελεσμένων. Και όσοι αναμένουν ότι τη λύση θα τη δώσουν οι μεγάλοι υπερατλαντικοί σύμμαχοι διότι είμαστε… κύριοι στις υποχρεώσεις μας και λιβανίζουμε τον εκάστοτε πρόεδρο χωρίς να μας έχει πονέσει η μέση από τις κωλοτούμπες, να ξέρουν ότι διευκολύνουν την επιβολή λύσεων.<br /><br />Σε μια τέτοια διαπραγμάτευση, ανταλλάγματα λαμβάνουν μόνο όσοι γνωρίζουν να διαπραγματεύονται και έχουν ξεκαθαρισμένες θέσεις για τα εθνικά συμφέροντα. Δηλαδή, δεν άγονται και φέρονται από τη συγκυρία και δεν προσαρμόζονται εθελοντικά στη βούληση του αντιπάλου που τους απειλεί. Ο βολικός είναι καταδικασμένος να υποχωρεί προς χάριν… της ειρήνης και της σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή. Και όποιος κατάλαβε…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Patriot φεύγουν, η “Γαλάζια Πατρίδα” έρχεται…

ΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Δεν έχει περάσει ούτε ένα πενθήμερο που από τις σελίδες του DP γράφαμε ότι η Ελλάδα πρέπει να πάρει τις αποφάσεις της. ...

Διαβάστε την συνέχεια

Δεν απειλεί (;) το Ιράν! Αποσύρουν τους Patriot από Κάρπαθο και Διδυμότειχο… ΚΑΤΕΥΝΑΖΟΥΜΕ;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTkY1GXT6K6t_84xf9e_u4hJqdyf71HclYojA&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTkY1GXT6K6t_84xf9e_u4hJqdyf71HclYojA&s" width="753" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Ολοκληρώθηκε η συνεδρίαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (ΚΥΣΕΑ) με επίκεντρο το νόμο που προωθεί προς ψήφιση η Τουρκία, ο οποίος αφορά τις ζώνες θαλάσσιας δικαιοδοσίας, με τα ρεπορτάζ να αναφέρονται στο ενδεχόμενο συμπερίληψης της αμφισβήτησης της κυριαρχίας, συνολικά 152 νήσων και νησίδων της Ελλάδας. Αξιόπιστες πηγές αναφέρουν, ότι λήφθηκαν σοβαρές αποφάσεις…</div><br />Σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες λοιπόν, το ΚΥΣΕΑ αποφάσισε την επαναφορά στην έδρα τους των συστοιχιών του συστήματος αντιαεροπορικής και αντιβληματικής προστασίας Patriot που έχουν αναπτυχθεί στη νήσο Κάρπαθο και στο Διδυμότειχο. Αντιθέτως, το αντίστοιχο που έχει αναπτυχθεί στα Χανιά για την προστασία των εγκαταστάσεων της Σούδας, θα παραμείνει ως έχει. Ωστόσο, το μέγα ερώτημα που εγείρεται είναι με βάση ποιο σκεπτικό η ελληνική πλευρά θεωρεί ότι εξέλειπαν οι αιτίες που οδήγησαν στην απόφαση ανάπτυξης των Patriot σε Κάρπαθο και Διδυμότειχο. Η επίσημη αιτιολογία ήταν η απειλή των βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν και τα μη επανδρωμένα αεροχήματα αυτοκτονίας (UCAV).<br /><br />Όμως, ενώ όλη η υφήλιος κρατά την ανάσα της και οι αγορές αντιδρούν αναλόγως, καθώς ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ φαίνεται να εξετάζει ως βασικό σενάριο την επανέναρξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, μοιάζει τουλάχιστον περίεργη η απόφαση απόσυρσης των συστημάτων.<br /><br />Το άλλο δεδομένο της εξίσωσης όμως, ίσως παρέχει μια αρκετά πειστική εξήγηση, έως ότου η κυβέρνηση, αρχικά επιβεβαιώσει ή διαψεύσει τις πληροφορίες και εν συνεχεία εξηγήσει το σκεπτικό πίσω από την απόφαση. Το δεδομένο αυτό είναι η ενόχληση της Τουρκίας, η οποία θεώρησε πως ο πραγματικός στόχος είναι η ίδια, σε μια προσπάθεια της Ελλάδας να αλλάξει τα δεδομένα επί του πεδίου, επιδεινώνοντας την εξίσωση ασφαλείας για την Άγκυρα. Να προστεθεί σε αυτά, ότι το ΚΥΣΕΑ φέρεται να αποφάσισε ότι ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, θα πρέπει να έρθει σε επαφή με τον Τούρκο ομόλογό του, Χακάν Φιντάν, με αποστολή να διερευνήσει και να διευκρινίσει τις πραγματικές προθέσεις της τουρκικής πλευράς και να επιχειρήσει να «σβήσει τη φωτιά» εν τη γενέσει, προτού ξεφύγει από τον έλεγχο.<br /><br />Εάν όμως η ενόχληση της Τουρκίας προσφέρει την πιο πειστική εξήγηση για την απόσυρση των Patriot, τότε η απόφαση της ελληνικής πλευράς είναι τουλάχιστον προβληματική! Βασικότερος λόγος είναι διότι εάν σπεύδει να «κατευνάσει» την Τουρκία αποσύροντας τους Patriot, τότε δεν αντιλαμβάνεται, ότι με τον αφελέστερο τρόπο, επί της ουσίας επιβεβαιώνει την τουρκική εκδοχή, καθιστώντας αναξιόπιστη ερμηνευτικά, ως αιτία, την πολεμική σύρραξη στο Ιράν, τους βαλλιστικούς και τα UCAV αυτοκτονίας!<br /><br />Ο δε πανικός που εκπέμπει η χώρα διά της απόφασης του ΚΥΣΕΑ, πιθανότατα δε θα μείνει απαρατήρητος από τα τουρκικά Μίντια, που θα σπεύσουν να αναδείξουν το θέμα με το συνήθη τρόπο! «Φοβήθηκε η Ελλάδα την Τουρκία και υποχώρησε»! Αυτή η κατάσταση με τη σειρά της, θα προσθέσει ένα λιθαράκι στην υπονόμευση της ελληνικής αποτρεπτικής αξιοπιστίας. Κάπως έτσι η αμετροεπής πολιτική εκμετάλλευση ρητορικά των αποφάσεων όταν αυτές είχαν ληφθεί, γυρίζει μπούμερανγκ.<br /><br />Ενίσχυση της καχυποψίας για το τι έχει συμβεί, προκύπτει και από τις πρώτες… χαλαρές και γενικόλογες διαρροές μετά την ολοκλήρωση της συνεδρίασης του ΚΥΣΕΑ. Με λίγα λόγια όμως, ο συνολικός σχολιασμός της ελληνικής πολιτικής, δε θα μπορούσε να μη συμπεριλάβει τον ευκαιριακό και συγκυριακό της χαρακτήρα… Εν αναμονή κυβερνητικών ανακοινώσεων λοιπόν.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δεν απειλεί (;) το Ιράν! Αποσύρουν τους Patriot από Κάρπαθο και Διδυμότειχο… ΚΑΤΕΥΝΑΖΟΥΜΕ;

Ολοκληρώθηκε η συνεδρίαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (ΚΥΣΕΑ) με επίκεντρο το νόμο που προωθεί προς ψήφιση η Τουρκία, ο οπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα ”έχασαν” οι Τούρκοι: ”2.500 Ισραηλινοί στρατιώτες στην Κύπρο-Μας περικυκλώνουν-Έχουμε δικαίωμα παρέμβασης”

<img src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/05/Yellow-Modern-Podcast-YouTube-Thumbnail-2026-05-18T133521.938-1068x601.png" /><br /><br />Συνεχίζουν τα ψεύδη οι Τούρκοι!<br /><br />”Το τρομοκρατικό κράτος του Ισραήλ συνεχίζει να κλιμακώνει τις απειλές του κατά της Τουρκίας μέρα με τη μέρα. Πιο πρόσφατα, το Ισραήλ, μέσω της ελληνοκυπριακής διοίκησης, άρχισε να εδραιώνει την παρουσία του στην Κύπρο. Σχολιάζοντας αυτή την κλιμακούμενη ένταση στην εφημερίδα Türkiye, ο καθηγητής Δρ. Μεχμέτ Χασγκιουλέρ δήλωσε: «Οι δυτικές δυνάμεις αρχικά εξευρωπαϊσσαν το πρόβλημα κάνοντας τους Ελληνοκύπριους μέλη της ΕΕ. Το Ισραήλ έχει τώρα προστεθεί σε αυτήν την αντιτουρκική εξίσωση. Κατά μία έννοια, η Κύπρος, η οποία εξευρωπαϊστηκε, αρχίζει τώρα να γίνεται Ισραηλινή».<br /><br />«Το σιωνιστικό κατοχικό καθεστώς έχει αναπτύξει 2.500 στρατιώτες στο νησί με το όνομα Δύναμη Ταχείας Αντίδρασης», δήλωσε ο Χασγκιουλέρ, συνεχίζοντας ως εξής:<br /><br />Αυτή η κατάσταση από μόνη της είναι αρκετή για να διαβρώσει το status quo στην Κύπρο. Τα τελευταία τρία χρόνια, ο Νετανιάχου και ο Χριστοδουλίδης ενεργούν σαν ένα έθνος, δύο κράτη, σε κάθε τομέα, από τις μυστικές υπηρεσίες μέχρι την άμυνα. Φυσικά, πρέπει να προσθέσουμε και την Ελλάδα σε αυτήν την εικόνα. Ο μόνος λόγος που φέρνει αυτούς τους τρεις κοντά είναι ο φόβος τους για την Τουρκία.<br /><br />Η Κύπρος, επιβαρυμένη από μια κατάσταση όπως το Ισραήλ, θα υποχωρούσε ακόμη περισσότερο από το status quo του 1960. Πιο συγκεκριμένα, θα γινόταν αποικία του Ισραήλ. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι, βάσει των υφιστάμενων συμφωνιών, η Τουρκία είναι υπεύθυνη όχι μόνο για τους Τουρκοκύπριους (ή Ελληνοκύπριους) αλλά για ολόκληρη την Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Η αγορά γης από Ισραηλινούς πολίτες στο νησί έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που έχουν αναδυθεί γειτονιές και χωριά όπου ζουν μόνο αυτοί, και οι Κύπριοι δεν επιτρέπεται να εισέλθουν. Θα έπρεπε να είναι κανείς τυφλός για να μην δει ότι αυτή η τάση στην Κύπρο, η οποία κατέχει μια πολύ σημαντική θέση στον σιωνιστικό χάρτη του «Μεγάλου Ισραήλ», θα οδηγήσει σε τεράστια προβλήματα στο μέλλον.<br /><br />Ο ναύαρχος απόστρατος Cihat Yaycı, ο οποίος έκανε αναφορά στο Δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας, επέστησε επίσης την προσοχή στην αυξανόμενη απειλή και μοιράστηκε τις ακόλουθες σημαντικές πληροφορίες:<br /><br />Οι πρόσφατες ενέργειες που ανέλαβε η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση στη Νότια Κύπρο προς το Ισραήλ αποτελούν μια στρατηγική κίνηση που στοχεύει άμεσα την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας. Μια εξέταση των ενεργειών που ανέλαβε σήμερα η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση αποκαλύπτει ότι η Κύπρος ουσιαστικά μετατρέπεται σε αντιτουρκικό στρατιωτικό φυλάκιο στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ΤΔΒΚ δεν είναι μια παθητική οντότητα. Η ασφάλεια της ΤΔΒΚ σχετίζεται άμεσα με την ασφάλεια της Τουρκίας. Εκτός από το ότι είναι εγγυήτρια χώρα, η Τουρκία είναι επίσης η προστάτιδα της ΤΔΒΚ. Κάθε μονομερές στρατιωτικό βήμα που λαμβάνει το Ισραήλ και η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση κλιμακώνει περαιτέρω τις εντάσεις στο νησί.<br /><br />Η Τουρκία έχει επανειλημμένα επιδείξει την υπομονή της, την προσήλωσή της στο νόμο και τη διπλωματική της βούληση. Ωστόσο, κανείς δεν πρέπει να ερμηνεύσει αυτή την κοινή λογική ως αδυναμία. Η Δημοκρατία της Τουρκίας δεν θα εγκαταλείψει τους Τουρκοκύπριους. Ταυτόχρονα, δεν θα υποκύψει σε καμία προσπάθεια περικύκλωσης που στρέφεται εναντίον της στην Ανατολική Μεσόγειο.”<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα ”έχασαν” οι Τούρκοι: ”2.500 Ισραηλινοί στρατιώτες στην Κύπρο-Μας περικυκλώνουν-Έχουμε δικαίωμα παρέμβασης”

Συνεχίζουν τα ψεύδη οι Τούρκοι! ”Το τρομοκρατικό κράτος του Ισραήλ συνεχίζει να κλιμακώνει τις απειλές του κατά της Τουρκίας μέρα με τη μέρα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ραγδαία κλιμάκωση: Οι Κεμαλιστές απαιτούν από τον Ερντογάν την ανακήρυξη τουρκικής ΑΟΖ στην ανατολική Μεσόγειο.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-05/%CE%B5%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%B1%CE%BD.jpg?itok=Lhx52eHA" width="752" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">"Λαγός" του Ερντογάν οι Κεμαλιστές παίζουν μαζί με τους Ισλαμιστές ένα πολύ βρώμικο παιχνίδι κατά του Ελληνισμού στο σύνολο του.</span></h3>Νέα πρόκληση έτοιμη στα σκαριά έχει η Τουρκία κατά του Ελληνισμού. Το κόμμα της τουρκικής αντιπολίτευσης CHP, ζητώντας το υπό διαμόρφωση νομοσχέδιο για τις θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας να περιλαμβάνει ρητές αναφορές στην Ανατολική Μεσόγειο, την ΑΟΖ αλλά και το ζήτημα των νησίδων και βραχονησίδων του Αιγαίου.<br /> <br />Ο αντιπρόεδρος του CHP αρμόδιος για θέματα Άμυνας, Yankı Bağcıoğlu, κάλεσε την τουρκική κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα σε ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Σε γραπτή ανακοίνωσή του για το υπό επεξεργασία «Νόμο για τις Θαλάσσιες Ζώνες Δικαιοδοσίας», ο Μπαγτζίογλου υποστήριξε ότι η Τουρκία χρειάζεται ένα ενιαίο νομικό πλαίσιο που θα ενσωματώνει τις βασικές διεκδικήσεις της Άγκυρας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Όπως ανέφερε, «η ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο πρέπει οπωσδήποτε να ανακηρυχθεί».<br /> <br /> Παράλληλα, ο αντιπρόεδρος του CHP κάλεσε την Άγκυρα να επανεκκινήσει τις έρευνες και γεωτρήσεις για φυσικό αέριο και πετρέλαιο στην Ανατολική Μεσόγειο, υποστηρίζοντας ότι από το 2020 έχει υπάρξει «παύση» στις σχετικές δραστηριότητες της Τουρκίας. <br /> <br />Η παρέμβαση έρχεται την ώρα που στην Τουρκία συνεχίζεται η συζήτηση για το νέο θεσμικό πλαίσιο γύρω από τη «Γαλάζια Πατρίδα», με την αντιπολίτευση αλλά και κύκλους του τουρκικού εθνικιστικού χώρου να πιέζουν για πιο σαφείς προβλέψεις σχετικά με τις θαλάσσιες διεκδικήσεις της Άγκυρας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. <br /><br />Η κλιμάκωση στην Ανατολική Μεσόγειο είναι πράγματι ραγδαία, καθώς το κυβερνών κόμμα (AKP) του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προωθεί νομοσχέδιο που του παραχωρεί υπερεξουσίες για μονομερή ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) έως \(200\) ναυτικά μίλια.<br /><br />Η συγκεκριμένη κίνηση αλλάζει το γεωπολιτικό τοπίο με τους εξής τρόπους:Νομοθετική Πρωτοβουλία: Σύμφωνα με αποκαλύψεις του Bloomberg, το τουρκικό σχέδιο νόμου επιτρέπει στον Ερντογάν να οριοθετεί θαλάσσιες ζώνες, να ελέγχει την αλιεία και τις γεωτρήσεις, και να δημιουργεί θαλάσσια πάρκα ακόμα και σε αμφισβητούμενα ύδατα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Οι Κεμαλιστές (CHP) όχι μόνο συμφωνούν, αλλά παρεμβαίνουν απαιτώντας το νέο νομοθετικό πλαίσιο της «Γαλάζιας Πατρίδας» να περιλαμβάνει ρητές και απόλυτες διεκδικήσεις για την Ανατολική Μεσόγειο, ωθώντας την κυβέρνηση σε ακόμα πιο σκληρή στάση απέναντι σε Ελλάδα και Κύπρο.<br /><br /> Η Άγκυρα αγνοεί τις ελληνοκυπριακές θέσεις που βασίζονται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), προωθώντας τη δική της ερμηνεία ότι τα νησιά δεν δικαιούνται πλήρη επήρεια σε ΑΟΖ.<br /><br />Η Αθήνα και η Λευκωσία παρακολουθούν τις εξελίξεις, με τα νομικά και διπλωματικά επιτελεία να προετοιμάζουν τις απαντήσεις τους απέναντι σε αυτές τις μονομερείς ενέργειες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες απευθύνουν εκκλήσεις για διάλογο και αποκλιμάκωση.<br /><br />Δεν νομίζουμε ότι η Άγκυρα θα σταματήσει εδώ και πιθανότατα ετοιμάζει ακόμα και στρατιωτικό επεισόδιο το επόμενο διάστημα.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ραγδαία κλιμάκωση: Οι Κεμαλιστές απαιτούν από τον Ερντογάν την ανακήρυξη τουρκικής ΑΟΖ στην ανατολική Μεσόγειο.

"Λαγός" του Ερντογάν οι Κεμαλιστές παίζουν μαζί με τους Ισλαμιστές ένα πολύ βρώμικο παιχνίδι κατά του Ελληνισμού στο σύνολο του. Ν...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα ΗΑΕ Επιστρέφουν στη Δαμασκό με Όπλο τα Λιμάνια και τις Υποδομές.

<div><img height="134" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/al-saraa-768x513.jpg" width="773" /></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η μεταπολεμική Συρία μετατρέπεται σε πεδίο γεωοικονομικής επιρροής για το Άμπου Ντάμπι και τον νέο αραβικό κόσμο.</span></h3>Η Συρία εισέρχεται σε μια νέα ιστορική φάση. Μετά από περισσότερο από μία δεκαετία πολέμου, διεθνούς απομόνωσης και οικονομικής κατάρρευσης, η Δαμασκός επιχειρεί να επανενταχθεί στον αραβικό και διεθνή χώρο μέσα από ένα νέο μοντέλο ισχύος: τις υποδομές, τα λιμάνια και τα logistics.<br /><br />Στην πρώτη γραμμή αυτής της διαδικασίας βρίσκονται τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία επανέρχονται δυναμικά στη Συρία όχι με στρατεύματα ή ιδεολογικές συμμαχίες, αλλά με επενδύσεις, κεφάλαια και εμπορικά δίκτυα.<br /><br />Το Άμπου Ντάμπι βλέπει τη μεταπολεμική Συρία ως κρίσιμο κρίκο της νέας γεωοικονομικής αρχιτεκτονικής της Μέσης Ανατολής. Και σε αυτή τη στρατηγική, τα λιμάνια αποκτούν ρόλο αντίστοιχο με εκείνον που είχαν κάποτε οι στρατιωτικές βάσεις.<br />Η Ταρτούς και η Μάχη των Διαδρόμων<br /><br />Το μεγαλύτερο σύμβολο αυτής της επιστροφής είναι η επένδυση της DP World στο λιμάνι της Ταρτούς, ένα project ύψους περίπου 800 εκατομμυρίων δολαρίων που στοχεύει στον πλήρη εκσυγχρονισμό των λιμενικών και εμπορευματικών εγκαταστάσεων.<br /><br />Η Ταρτούς δεν αποτελεί απλώς ένα εμπορικό λιμάνι της Μεσογείου. Βρίσκεται πάνω σε κρίσιμους θαλάσσιους και χερσαίους διαδρόμους που συνδέουν:<div>τον Περσικό Κόλπο,<br />την Ανατολική Μεσόγειο,<br />την Ευρώπη,<br />και τις ασιατικές αλυσίδες εφοδιασμού.<br /><br />Σε μια εποχή όπου οι κρίσεις στην Ερυθρά Θάλασσα, στο Σουέζ και στα Στενά του Ορμούζ αποσταθεροποιούν το παγκόσμιο εμπόριο, οι εναλλακτικές εμπορικές διαδρομές αποκτούν τεράστια στρατηγική αξία.<br /><br />Τα ΗΑΕ επιχειρούν να τοποθετήσουν τη Συρία μέσα σε αυτό το νέο πλέγμα διασυνδέσεων. <br />Η Γεωοικονομία Αντικαθιστά τη Γεωπολιτική του Πολέμου<br /><br />Η επιστροφή των Εμιράτων στη Δαμασκό αντανακλά μια βαθύτερη αλλαγή σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Οι μεγάλες αραβικές δυνάμεις — κυρίως τα ΗΑΕ και η Σαουδική Αραβία — μετακινούνται σταδιακά από τη λογική των στρατιωτικών συγκρούσεων στη λογική της οικονομικής επιρροής.<br /><br />Τα εργαλεία ισχύος πλέον είναι:</div><div>τα logistics,<br />οι ελεύθερες οικονομικές ζώνες,<br />τα λιμάνια,<br />οι ενεργειακοί διάδρομοι,<br />τα επενδυτικά funds,<br />και οι αλυσίδες εμπορίου.<br /><br />Η Συρία μετατρέπεται έτσι από πεδίο σύγκρουσης σε πεδίο ανταγωνισμού για τον έλεγχο της μεταπολεμικής ανοικοδόμησης.<br /><br />Η Δαμασκός χρειάζεται επειγόντως:</div><div>ξένα κεφάλαια,<br />τεχνογνωσία,<br />υποδομές,<br />και διεθνή οικονομική επανένταξη.<br /><br />Τα ΗΑΕ εμφανίζονται πρόθυμα να καλύψουν αυτό το κενό. <br />Η Νέα Αραβική Οικονομική Τάξη<br /><br />Η στρατηγική των Εμιράτων δεν περιορίζεται στη Συρία. Το Άμπου Ντάμπι οικοδομεί τα τελευταία χρόνια ένα τεράστιο δίκτυο λιμανιών και logistics hubs που εκτείνεται:</div><div>από τον Περσικό Κόλπο,<br />έως την Ερυθρά Θάλασσα,<br />τη Βόρεια Αφρική,<br />και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ο έλεγχος των εμπορικών ροών μετατρέπεται σε βασικό μηχανισμό περιφερειακής ισχύος.<br /><br />Η Συρία, λόγω γεωγραφικής θέσης, μπορεί να εξελιχθεί σε κομβικό σημείο αυτού του συστήματος:</div><div>σύνδεση με Τουρκία,<br />πρόσβαση στην Ευρώπη,<br />διαδρομές προς Ιράκ και Κόλπο,<br />και έξοδος στη Μεσόγειο.<br /><br />Παράλληλα, η σταδιακή άρση ορισμένων κυρώσεων και η επαναπροσέγγιση αραβικών κρατών με τη Δαμασκό δημιουργούν ευνοϊκότερο περιβάλλον για επενδύσεις.<br />Η Συρία Επιστρέφει στον Χάρτη<br /><br />Η νέα συριακή ηγεσία επιχειρεί να χρησιμοποιήσει την οικονομική ανοικοδόμηση ως εργαλείο πολιτικής σταθεροποίησης και διεθνούς νομιμοποίησης.<br /><br />Η επιστροφή αραβικών κεφαλαίων στη χώρα στέλνει μήνυμα ότι η Συρία δεν αντιμετωπίζεται πλέον αποκλειστικά ως «ζώνη κρίσης», αλλά ως πιθανός εμπορικός και ενεργειακός κόμβος της επόμενης δεκαετίας.<br /><br />Η Ανατολική Μεσόγειος μετατρέπεται σταδιακά σε ενιαίο γεωοικονομικό χώρο όπου διασταυρώνονται:ενεργειακά projects,<br />εμπορικές αλυσίδες,<br />λιμενικές υποδομές,<br />και επενδυτικά συμφέροντα από Ευρώπη, Κόλπο και Ασία.<br /><br />Σε αυτό το νέο περιβάλλον, η Συρία αποκτά ξανά γεωστρατηγική σημασία.<br /><br />Όχι πλέον ως πεδίο πολέμου.<br /><br />Αλλά ως κόμβος ροών, υποδομών και περιφερειακής ισχύος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα ΗΑΕ Επιστρέφουν στη Δαμασκό με Όπλο τα Λιμάνια και τις Υποδομές.

Η μεταπολεμική Συρία μετατρέπεται σε πεδίο γεωοικονομικής επιρροής για το Άμπου Ντάμπι και τον νέο αραβικό κόσμο. Η Συρία εισέρχεται σε μια ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Σι κρατά «όμηρο» τον Τραμπ μέχρι τις κάλπες. Ταϊβάν αντί Ορμούζ στο μεγάλο παζάρι.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/thumbnail-1-768x822.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το Πεκίνο επέβαλε τετράμηνη εκεχειρία ισχύος μέχρι τον Σεπτέμβριο, με τον Τραμπ να αναζητά πολιτικό οξυγόνο ενόψει ενδιάμεσων εκλογών</span></h3>Η πολυδιαφημισμένη Σύνοδος Κορυφής ΗΠΑ – Κίνας δεν παρήγαγε το «ιστορικό deal» που προανήγγειλε ο Ντόναλντ Τραμπ. Δεν υπήρξε εμπορική ανατροπή, ούτε στρατηγική συμφωνία που να αλλάζει τους παγκόσμιους συσχετισμούς. Αντίθετα, πίσω από τις κάμερες και τις διπλωματικές χειραψίες, διαμορφώθηκε κάτι πολύ πιο ουσιαστικό: ένας τετράμηνος οδικός χάρτης ελεγχόμενης σταθερότητας, πλήρως προσαρμοσμένος στις πολιτικές ανάγκες του Λευκού Οίκου και στις στρατηγικές επιδιώξεις του Πεκίνου.<br /><br />Ο Σι Ζινπίνγκ δεν πήγε στη σύνοδο για να προσφέρει «δώρα» στον Τραμπ. Πήγε για να επιβάλει πλαίσιο. Και το πέτυχε.<br /><br />Η κινεζική ηγεσία αντιμετωπίζει πλέον τον Αμερικανό πρόεδρο όχι ως αντίπαλο που πρέπει να ηττηθεί, αλλά ως έναν ασταθή διαχειριστή που πρέπει να παραμείνει πολιτικά λειτουργικός μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου. Το Πεκίνο γνωρίζει ότι μια αποσταθεροποιημένη Ουάσιγκτον δεν εξυπηρετεί ούτε το εμπόριο ούτε τη γεωπολιτική ισορροπία.<br /><br />Έτσι, η συνάντηση λειτούργησε ως μια συμφωνία προσωρινής ανακωχής μεταξύ δύο δυνάμεων που συνεχίζουν να ανταγωνίζονται σκληρά, αλλά δεν επιθυμούν ανεξέλεγκτη σύγκρουση. <div><br />Η πραγματική συμφωνία ήταν πολιτική, όχι εμπορική<br /><br />Οι εξαγγελίες για Boeing, General Electric και αγορές αγροτικών προϊόντων είχαν περισσότερο επικοινωνιακό παρά στρατηγικό χαρακτήρα.<br /><br />Η ανακοίνωση για αγορά 200 αεροσκαφών Boeing από την Κίνα απέχει σημαντικά από τα μεγέθη που ανέμεναν οι αγορές, ενώ ούτε το Πεκίνο ούτε οι αμερικανικές εταιρείες έδωσαν σαφές χρονοδιάγραμμα ή δεσμευτικά στοιχεία. Το ίδιο ισχύει και για τις αναφορές του Τραμπ περί «δισεκατομμυρίων» σε αμερικανικές εξαγωγές σόγιας.<br /><br />Στην πραγματικότητα, η ουσία βρίσκεται αλλού:<br /><br />Σι και Τραμπ συμφώνησαν να μεταφέρουν την πραγματική διαπραγμάτευση στον Σεπτέμβριο, στην Ουάσιγκτον.<br /><br />Η νέα Σύνοδος Κορυφής που έχει ήδη προγραμματιστεί για τις 23 Σεπτεμβρίου δίνει στον Τραμπ τον πολιτικό χρόνο που χρειάζεται. Εάν υπάρξουν χειροπιαστά αποτελέσματα, θα ανακοινωθούν επί αμερικανικού εδάφους, λίγες εβδομάδες πριν τις κάλπες.<br /><br />Ουσιαστικά, ο Σι προσφέρει στον Τραμπ μια ελεγχόμενη περίοδο ηρεμίας και οικονομικής προβλεψιμότητας, επιτρέποντάς του να πάει στις εκλογές χωρίς νέα έκρηξη στις αμερικανοκινεζικές σχέσεις. </div><div><br />Η Ταϊβάν έγινε το μεγάλο χαρτί του Πεκίνου<br /><br />Το πιο ανησυχητικό στοιχείο για την Ουάσιγκτον δεν ήταν οι εμπορικές συμφωνίες, αλλά οι δημόσιες τοποθετήσεις του Τραμπ για την Ταϊβάν.<br /><br />Παρά τις διαβεβαιώσεις του Λευκού Οίκου ότι το ζήτημα δεν θα βρισκόταν στην ατζέντα, ο Αμερικανός πρόεδρος αποκάλυψε ότι συζήτησε εκτενώς με τον Σι το μέλλον των αμερικανικών εξοπλισμών προς την Ταϊπέι.<br /><br />«Θα λάβω απόφαση μέσα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα», δήλωσε ο Τραμπ όταν ρωτήθηκε εάν θα συνεχίσει τις πωλήσεις όπλων προς την Ταϊβάν.<br /><br />Η φράση αυτή προκάλεσε σοκ σε διπλωματικούς και στρατιωτικούς κύκλους στις ΗΠΑ, καθώς για πρώτη φορά Αμερικανός πρόεδρος εμφανίζεται διατεθειμένος να συνδέσει τις πωλήσεις όπλων προς την Ταϊβάν με διαπραγμάτευση απέναντι στο Πεκίνο.<br /><br />Ακόμη πιο αποκαλυπτική ήταν η τοποθέτησή του για τις δεσμεύσεις Ρίγκαν του 1982:<br /><br />«Τι θα κάνω δηλαδή; Θα πω “δεν θέλω να το συζητήσω μαζί σας”;»<br /><br />Η φράση αυτή ουσιαστικά ακυρώνει δεκαετίες αμερικανικής στρατηγικής αμφισημίας.<br /><br />Ο Σι έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα:<br /><br />Η Ταϊβάν είναι η κόκκινη γραμμή.<br /><br />Και ο Τραμπ, πιεσμένος από τα μέτωπα στη Μέση Ανατολή και τις ανάγκες της εσωτερικής πολιτικής, έδειξε για πρώτη φορά διάθεση υποχώρησης.<br />Το Ορμούζ έμεινε στα χέρια της Τεχεράνης<br /><br />Εκεί όπου ο Τραμπ απέτυχε εμφανώς ήταν το Ιράν.<br /><br />Παρά τις αμερικανικές προσδοκίες, ο Σι δεν δεσμεύτηκε να πιέσει την Τεχεράνη για τα Στενά του Ορμούζ. Η κοινή ανακοίνωση περιορίστηκε σε γενικόλογες αναφορές περί «ανοιχτής ναυσιπλοΐας», ενώ η κινεζική πλευρά απέφυγε επιμελώς οποιαδήποτε συγκεκριμένη δέσμευση.<br /><br />Το μήνυμα ήταν σαφές:<br /><br />Η Κίνα δεν εγκαταλείπει το Ιράν για να διευκολύνει τον Τραμπ.<br /><br />Αντίθετα, όλα δείχνουν ότι στο Πεκίνο διαμορφώθηκε νέο πλαίσιο αποκλιμάκωσης, πιο κοντά στις ιρανικές θέσεις και πολύ μακριά από το σενάριο πίεσης που επιθυμούσε ο Μπενιαμίν Νετανιάχου.<br /><br />Η απόφαση ΗΠΑ και Ιράν να αφαιρέσουν προσωρινά από την ατζέντα το ζήτημα της μεταφοράς απεμπλουτισμένου ουρανίου αποτελεί ένδειξη ότι διαμορφώνεται μια παρασκηνιακή ισορροπία, με την Κίνα σε ρόλο σιωπηλού εγγυητή.<br />Ο Σι ως ρυθμιστής των αμερικανικών εκλογών<br /><br />Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της συνόδου δεν ήταν όσα ειπώθηκαν δημόσια, αλλά όσα υπονοήθηκαν.<br /><br />Ο Σι Ζινπίνγκ εμφανίζεται πλέον να διαδραματίζει ρόλο άτυπου ρυθμιστή του πολιτικού κλίματος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν επιδιώκει να «σώσει» τον Τραμπ. Επιχειρεί όμως να αποτρέψει μια ανεξέλεγκτη αμερικανική κρίση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε παγκόσμια αποσταθεροποίηση.<br /><br />Μέχρι τον Σεπτέμβριο, Ουάσιγκτον και Πεκίνο θα κινηθούν σε μια εύθραυστη ισορροπία:περιορισμένες εντάσεις,<br />ελεγχόμενες κρίσεις,<br />δίαυλοι επικοινωνίας ανοιχτοί,<br />και οικονομική σταθερότητα αρκετή ώστε να μην τιναχθεί στον αέρα η προεκλογική περίοδος στις ΗΠΑ.<br /><br />Η εικόνα που αφήνει η σύνοδος είναι τελικά σαφής:<br /><br />Ο Τραμπ χρειαζόταν απεγνωσμένα μια ήρεμη διεθνή σκηνή μέχρι τις εκλογές. Ο Σι το γνώριζε — και του την πούλησε ακριβά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Σι κρατά «όμηρο» τον Τραμπ μέχρι τις κάλπες. Ταϊβάν αντί Ορμούζ στο μεγάλο παζάρι.

Το Πεκίνο επέβαλε τετράμηνη εκεχειρία ισχύος μέχρι τον Σεπτέμβριο, με τον Τραμπ να αναζητά πολιτικό οξυγόνο ενόψει ενδιάμεσων εκλογών Η πολυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Moody’s: Τα 4 εκλογικά σενάρια που κρίνουν την ελληνική οικονομία, Ο κίνδυνος του πολιτικού αδιεξόδου.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2019/09/moodys.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2019/09/moodys.jpg" width="756" /></a><br /><br />Σύννεφα πάνω από την ελληνική οικονομία φέρνει η πολιτική αβεβαιότητα εν όψει των βουλευτικών εκλογών που πρέπει να διεξαχθούν το αργότερο έως τα μέσα του 2027, όπως προειδοποιεί σε έκθεσή της η <a href="https://economico.gr/tag/moody-s/">Moody’s</a>. Παρά το γεγονός ότι οι μέχρι τώρα επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας χαρακτηρίζονται «εκπληκτικές» εκ πρώτης όψεως, ο οίκος αξιολόγησης χτυπά καμπανάκι κινδύνου, τονίζοντας ότι η ανάκαμψη δεν έχει καταφέρει ακόμα να βελτιώσει ουσιαστικά το επίπεδο διαβίωσης των πολιτών.<br />Είναι ενδεικτικό ότι το 2025 το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας παρέμενε οριακά υψηλότερο μόνο από εκείνο της Λετονίας και της Βουλγαρίας, καθώς τη τελευταία δεκαετία η χώρα έχει υποχωρήσει κάτω από την Κύπρο, την Πορτογαλία, τη Λιθουανία και την Κροατία. Σύμφωνα με τους αναλυτές της Moody’s, η εκλογική παραφιλολογία και η πολιτική αβεβαιότητα απειλούν να επηρεάσουν άμεσα την πραγματική οικονομία, παγώνοντας επενδύσεις, αποταμιεύσεις, προσλήψεις και ροές κεφαλαίων.<br /><br />Τα 4 σενάρια για τις κάλπες<div><br /></div><div>Ομαλή προσγείωση (Βασικό σενάριο)<br />Αποτελεί το κεντρικό και πλέον ευνοϊκό σενάριο της Moody’s. Προβλέπει ότι η κυβέρνηση θα εξαντλήσει τη θητεία της, με τις εκλογές να διεξάγονται κανονικά γύρω στο δεύτερο τρίμηνο του 2027. Ο σχηματισμός κυβέρνησης επιτυγχάνεται γρήγορα, μετά από έναν ή το πολύ δύο εκλογικούς γύρους. Οι προεκλογικές παροχές και τα προσωρινά φορολογικά μέτρα προκαλούν μια μικρή, ελεγχόμενη διεύρυνση του ελλείμματος, χωρίς όμως να κλονιστεί η εμπιστοσύνη των αγορών. Τα spreads παραμένουν σταθερά και η αβεβαιότητα υποχωρεί άμεσα.</div><div><br />Ήπια αναταραχή<br />Στο σενάριο αυτό, η κυβέρνηση επιλέγει τον εκλογικό αιφνιδιασμό για να διατηρήσει το πολιτικό της πλεονέκτημα, προκηρύσσοντας πρόωρες εκλογές για το τρίτο τρίμηνο του 2026. Η Moody’s υποθέτει ότι θα χρειαστούν δύο εκλογικοί γύροι, χωρίς όμως να καταγραφεί παρατεταμένο αδιέξοδο. Αν και η κατανάλωση και οι επενδύσεις θα δεχθούν ένα ήπιο, προσωρινό πλήγμα εντός του 2026, η οικονομία αναμένεται να επιστρέψει γρήγορα σε τροχιά ομαλότητας αμέσως μετά τον σχηματισμό κυβέρνησης.</div><div><br />Σοβαρό δυσμενές σενάριο<br />Εδώ η εκλογική διαδικασία περιπλέκεται και παρατείνεται επικίνδυνα. Το κόμμα που κατατάσσεται δεύτερο στον πρώτο γύρο συγκεντρώνει ποσοστό πολύ κοντά στον πρώτο, αποκτώντας ισχυρό κίνητρο να συντηρήσει τον εκλογικό κύκλο για να αυξήσει τη διαπραγματευτική του ισχύ ή να διεκδικήσει την πρωτοκαθεδρία σε έναν επόμενο γύρο. Ανάλογη στάση κρατά και το τρίτο κόμμα. Το αδιέξοδο σπάει μόνο αν οι ψηφοφόροι—υπό το βάρος του οικονομικού κόστους—δώσουν αυτοδυναμία σε ένα κόμμα ή αν οι πολιτικές δυνάμεις αναγκαστούν να σχηματίσουν κυβέρνηση συνασπισμού. Σε αυτή την περίπτωση, οι επιπτώσεις είναι βαθύτερες: τα spreads των ομολόγων αυξάνονται, οι πιστωτικές συνθήκες σφίγγουν και οι επενδύσεις υποχωρούν, καθώς οι πολίτες στρέφονται στην προληπτική αποταμίευση.</div><div><br />Πρωτοφανής Αβεβαιότητα (Το χειρότερο σενάριο)<br />Το χειρότερο δυνατό σενάριο σύμφωνα με τη Moody’s συνδυάζει τον αιφνιδιασμό των πρόωρων εκλογών το τρίτο τρίμηνο του 2026 με μια σειρά από επαναλαμβανόμενες, άκαρπες εκλογικές αναμετρήσεις. Η αλληλεπίδραση του απροσδόκητου timing και της παρατεταμένης ακυβερνησίας δημιουργεί ένα σκηνικό χωρίς ιστορικό προηγούμενο για τη χώρα. Η αβεβαιότητα παγιώνεται σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα, προκαλώντας μακροχρόνια διάβρωση της εμπιστοσύνης, της πολιτικής αξιοπιστίας και της πραγματικής οικονομίας, πολύ πέρα από το άμεσο διοικητικό κόστος των καλπών.</div><div><br />Το ορόσημο του 2027<br /><br />Η Moody’s ξεκαθαρίζει ότι το 2027 θα είναι το έτος-κλειδί που θα κρίνει το μέλλον της ελληνικής οικονομίας, ανάλογα με την ταχύτητα σχηματισμού κυβέρνησης.<br />Στα σενάρια 1 και 2, εάν οι κάλπες αναδείξουν γρήγορα σταθερή κυβέρνηση, το 2027 θα είναι έτος ισχυρής ανάκαμψης. Το ΑΕΠ θα τρέξει με ρυθμό 2,4% έως 2,7%, τα spreads θα συγκρατηθούν κάτω από τις 250 μονάδες βάσης και το δημόσιο χρέος θα συνεχίσει την αποκλιμάκωσή του από το 148% του ΑΕΠ.<br />Στα σενάρια 3 και 4, εάν η χώρα εγκλωβιστεί σε πολιτικό αδιέξοδο, οι συνέπειες για το 2027 θα είναι δραματικές. Οι επενδύσεις προβλέπεται να καταρρεύσουν κατά 8,2%, η κατανάλωση θα παραμείνει στάσιμη και η ανεργία θα επιστρέψει πάνω από το 9%. Στις αγορές, τα spreads θα εκτοξευθούν σε επίπεδα άνω του 10%, ενώ το δημόσιο χρέος θα πάρει ξανά την ανηφόρα ξεπερνώντας το σημείο εκκίνησης του 2025 και σβήνοντας πρόοδο ετών. Υπό το καθεστώς της «πρωτοφανούς αβεβαιότητας», ο ρυθμός ανάπτυξης του ΑΕΠ θα βουλιάξει μόλις στο 0,6%.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Moody’s: Τα 4 εκλογικά σενάρια που κρίνουν την ελληνική οικονομία, Ο κίνδυνος του πολιτικού αδιεξόδου.

Σύννεφα πάνω από την ελληνική οικονομία φέρνει η πολιτική αβεβαιότητα εν όψει των βουλευτικών εκλογών που πρέπει να διεξαχθούν το αργότερο έ...

Διαβάστε την συνέχεια

Άγκυρα: Από τη «Γαλάζια Πατρίδα» στο «νομικό πόλεμο». Πώς τα διεθνή ινστιτούτα βλέπουν τον νέο τουρκικό αναθεωρητισμό.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/me-nomo-i-galazia-patrida-stin-toyrkia.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/me-nomo-i-galazia-patrida-stin-toyrkia-696x464.jpg" width="745" /></a><br /><br />Τα τελευταία χρόνια, η εικόνα της Τουρκίας στα μεγάλα δυτικά στρατηγικά ινστιτούτα έχει αλλάξει αισθητά. Οργανισμοί όπως το International Institute for Strategic Studies (IISS), το Royal United Services Institute (RUSI), το CSIS και το Council on Foreign Relations δεν αντιμετωπίζουν πλέον την Άγκυρα ως μια κλασική «αντιδυτική δύναμη», αλλά ως κάτι πιο σύνθετο και δυνητικά πιο δύσκολο να διαχειριστεί η Δύση:<br /><br />Mια «autonomous transactional power», όπως χαρακτηριστικά την αναφέρουν. Δηλαδή, η Τουρκία είναι μια χώρα που παραμένει εντός του ΝΑΤΟ και του δυτικού συστήματος ασφαλείας, αλλά ταυτόχρονα αμφισβητεί επιλεκτικά βασικούς κανόνες της δυτικής διεθνούς τάξης όταν θεωρεί ότι αυτό εξυπηρετεί τα γεωπολιτικά της συμφέροντα.<br /><br />Αυτή η αλλαγή οπτικής είναι κρίσιμη και για την Ελλάδα, διότι μεταφέρει το ζήτημα της τουρκικής στρατηγικής από το επίπεδο μιας διμερούς έντασης σε ένα πολύ ευρύτερο διεθνές πλαίσιο αναθεωρητισμού. Η «Γαλάζια Πατρίδα» δεν αντιμετωπίζεται πλέον από πολλά think tanks απλώς ως μια επιθετική ρητορική απέναντι στην Αθήνα ή τη Λευκωσία, αλλά ως μέρος μιας παγκόσμιας τάσης όπου περιφερειακές δυνάμεις επιχειρούν να επανακαθορίσουν κανόνες, θαλάσσιες ζώνες και σφαίρες επιρροής.<div><br />Η εφαρμογή του lawfare<br /><br />Στο επίκεντρο αυτής της στρατηγικής βρίσκεται πλέον το λεγόμενο lawfare – η χρήση δηλαδή του νόμου ως εργαλείου γεωπολιτικής πίεσης. Η Τουρκία επιχειρεί να ενσωματώσει σταδιακά τη «Γαλάζια Πατρίδα» και τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο στο εσωτερικό της νομικό σύστημα, επιδιώκοντας να μετατρέψει μια μονομερή γεωπολιτική θέση σε «κανονικότητα». Αυτό ακριβώς προκαλεί ανησυχία σε διεθνείς αναλυτές, καθώς θεωρούν ότι η σταδιακή θεσμοθέτηση τέτοιων διεκδικήσεων δημιουργεί νέα τετελεσμένα που μελλοντικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο διπλωματικά όσο και επιχειρησιακά.<br /><br />Η Τουρκία δεν είναι μόνη…<br /><br />Η Τουρκία δεν είναι η μόνη χώρα που ακολουθεί αυτή τη στρατηγική. Τα διεθνή ινστιτούτα εντοπίζουν παρόμοια μοτίβα στην Κίνα στη Νότια Σινική Θάλασσα, στο Ιράν στα Στενά του Ορμούζ και ακόμη και στη Ρωσία στην Αρκτική. Το κοινό στοιχείο είναι η προσπάθεια μετατροπής διεθνών ή αμφισβητούμενων περιοχών σε ζώνες εθνικής δικαιοδοσίας μέσω εσωτερικής νομοθεσίας, διοικητικών πράξεων ή στρατιωτικής παρουσίας χαμηλής έντασης.<br /><br />Σύμφωνα με αυτή τη σχολή σκέψης, η Τουρκία αξιοποιεί πλέον ένα ολόκληρο πλέγμα εργαλείων πίεσης: στρατιωτική ισχύ, drones, ενεργειακή γεωπολιτική, μεταναστευτικές ροές, περιφερειακές συμμαχίες και νομική αμφισβήτηση διεθνών συνθηκών. Δεν επιδιώκει απαραίτητα μια άμεση στρατιωτική σύγκρουση, αλλά μια σταδιακή αναθεώρηση ισορροπιών μέσα από συνεχή πίεση κάτω από το όριο του πολέμου. Αυτό που τα στρατηγικά ινστιτούτα αποκαλούν grey-zone competition.</div><div><br />Τι ανησυχεί τη Δύση<br /><br />Το ιδιαίτερα ανησυχητικό στοιχείο για τη Δύση είναι ότι αυτή η μορφή αναθεωρητισμού είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Δεν ενεργοποιεί εύκολα στρατιωτικούς μηχανισμούς αποτροπής, δεν οδηγεί απαραίτητα σε ανοιχτή κρίση, αλλά παράγει σταδιακά φθορά, αμφισβήτηση και νέες «γκρίζες ζώνες» τόσο νομικά όσο και γεωπολιτικά.<br /><br />Γι’ αυτό και ολοένα περισσότερες δυτικές αναλύσεις συνδέουν πλέον το ζήτημα της Ανατολικής Μεσογείου με μια ευρύτερη παγκόσμια κρίση της διεθνούς τάξης. Το βασικό συμπέρασμα αυτών των ινστιτούτων είναι ότι ο κόσμος περνά από την εποχή των σταθερών κανόνων στην εποχή της διαρκούς αμφισβήτησης.<br /><br />Και μέσα σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, η Τουρκία θεωρείται από πολλούς ως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα περιφερειακής δύναμης που επιχειρεί να επαναδιαπραγματευθεί τους όρους ισχύος της περιοχής της χωρίς να αποχωρεί από το δυτικό στρατόπεδο, αλλά πιέζοντάς το από μέσα.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Άγκυρα: Από τη «Γαλάζια Πατρίδα» στο «νομικό πόλεμο». Πώς τα διεθνή ινστιτούτα βλέπουν τον νέο τουρκικό αναθεωρητισμό.

Τα τελευταία χρόνια, η εικόνα της Τουρκίας στα μεγάλα δυτικά στρατηγικά ινστιτούτα έχει αλλάξει αισθητά. Οργανισμοί όπως το International In...

Διαβάστε την συνέχεια

Εκτός ελέγχου η Τουρκία: Έτοιμη να διεκδικήσει 152 ελληνικά νησιά ως «αμφισβητούμενα»

<a href="https://asigazetesicom.teimg.com/crop/1280x720/asigazetesi-com/uploads/2026/05/ekran-goruntusu-2026-05-15-162108.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1280" height="113" src="https://asigazetesicom.teimg.com/crop/1280x720/asigazetesi-com/uploads/2026/05/ekran-goruntusu-2026-05-15-162108.webp" width="757" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Άγκυρα θα μπορούσε να προσφύγει σε διεθνή φόρα και στον ΟΗΕ υποστηρίζει Τούρκος αναλυτής</span></h3>Η Τουρκία συνεχίζει να ανεβάζει τους τόνους, στέλνοντας στον… κάλαθο των αχρήστων τα «ήρεμα νερά», καθώς, ως φαίνεται, ετοιμάζεται να… αρπάξει 152 ελληνικά νησιά, χαρακτηρίζοντάς τα «αμφισβητούμενα»!<br /><br />Ειδικότερα, με βάση το υπό διαμόρφωση νομοσχέδιο για τις θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας της λεγόμενης «Γαλάζιας Πατρίδας», φιλοκυβερνητικά μέσα επαναφέρουν στο προσκήνιο τις «γκρίζες ζώνες», κάνοντας λόγο για «152 αμφισβητούμενα νησιά και βραχονησίδες» στο Αιγαίο.<br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ του τουρκικού τηλεοπτικού δικτύου A Haber, το νέο νομοθετικό πλαίσιο που ετοιμάζει η Άγκυρα, αναμένεται να κατατεθεί σύντομα στην τουρκική Εθνοσυνέλευση και θα καθορίζει τις τουρκικές θαλάσσιες δικαιοδοσίες, την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ.<br /><br />Δικαίωμα να «διατηρεί σημαία» σε νησίδες<br /><br />Στο συγκεκριμένο ρεπορτάζ, ο στρατιωτικός αναλυτής και πανεπιστημιακός Κεμάλ Ολτσάρ υποστήριξε ότι η Τουρκία θα μπορούσε -μέσω νέας νομοθεσίας- να αποκτήσει το δικαίωμα να «διατηρεί σημαία» σε νησίδες, των οποίων, όπως ισχυρίζεται, το καθεστώς κυριαρχίας δεν έχει αποσαφηνιστεί.<br /><br />Ο ίδιος ανέφερε ότι η Άγκυρα θα μπορούσε να θεσπίσει ειδικό νόμο που να χαρακτηρίζει ως τουρκικές τις «152 αδιευκρίνιστες νησίδες και βραχονησίδες», υποστηρίζοντας ότι κάτι τέτοιο θα άλλαζε «ολόκληρη την πορεία» των συζητήσεων για την υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο.<div><br />Ενάντια στην ελληνική πολιτική «τετελεσμένων»<br /><br />Μάλιστα, ο Ολτσάρ δεν έχασε την ευκαιρία να κατηγορήσει την Ελλάδα για πολιτική «τετελεσμένων» σε νησίδες τύπου Ίμια, ισχυριζόμενος ότι η Αθήνα επιχειρεί να ενισχύσει τις διεκδικήσεις της μέσω στρατιωτικής παρουσίας και εγκατάστασης κατοίκων σε μικρονήσους.<br /><br />Στην ανάλυση του επανέλαβε ακόμη τις γνωστές τουρκικές αιτιάσεις περί στρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών, ενώ υποστήριξε ότι η Τουρκία θα μπορούσε να προσφύγει σε διεθνή φόρα και στον ΟΗΕ, καταθέτοντας φάκελο με στοιχεία για την παρουσία ελληνικών και αμερικανικών όπλων στο Αιγαίο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Εκτός ελέγχου η Τουρκία: Έτοιμη να διεκδικήσει 152 ελληνικά νησιά ως «αμφισβητούμενα»

Η Άγκυρα θα μπορούσε να προσφύγει σε διεθνή φόρα και στον ΟΗΕ υποστηρίζει Τούρκος αναλυτής Η Τουρκία συνεχίζει να ανεβάζει τους τόνους, στέλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Χαμάς σχεδιάζει επανάληψη της 7ης Οκτωβρίου στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια.

<img height="126" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/09/HAMAS-630x398.jpg" width="744" /><br /><br />Ανώτατοι αξιωματούχοι των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF) σημαίνουν συναγερμό για μια δραματική επιδείνωση της κατάστασης ασφαλείας στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια, καθώς οι πληροφορίες δείχνουν σχέδια της Χαμάς για μαζικές ένοπλες επιδρομές σε ισραηλινές κοινότητες.<br /><br />Το κατεστημένο ασφαλείας του Ισραήλ προετοιμάζεται για αυτό που ορισμένοι αξιωματούχοι αποκαλούν την πιο σοβαρή απειλή στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια μετά την 7η Οκτωβρίου 2023.<br /><br />Οι προειδοποιήσεις των υπηρεσιών πληροφοριών πληθαίνουν, ιρανικά και τουρκικά κεφάλαια εισρέουν, και 22 τάγματα των IDF έχουν αναπτυχθεί οριακά σε εκατοντάδες χιλιόμετρα μιας εξαιρετικά ασταθούς περιοχής.<br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά από τον Ισραηλινό δημοσιογράφο Αμίρ Μπουχμπούτ στον ιστότοπο Walla, απόρρητα έγγραφα της Χαμάς που κατασχέθηκαν από τις δυνάμεις ασφαλείας στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια τα τελευταία δύο χρόνια αποκαλύπτουν ξεκάθαρες επιχειρησιακές προθέσεις: η τρομοκρατική οργάνωση έχει εκπονήσει λεπτομερή σχέδια για ένοπλες επιδρομές και μαζικές επιθέσεις σε ισραηλινούς οικισμούς, μια πιθανή επανάληψη της σφαγής της 7ης Οκτωβρίου, αυτή τη φορά στην καρδιά της Ιουδαίας και της Σαμάρειας (Δυτ. Όχθη).<div><br />Οριακή ανάπτυξη δυνάμεων σε μια εκτεταμένη γραμμή<br /><br />Οι αριθμοί αποτυπώνουν το μέγεθος της πίεσης. Η Μεραρχία Ιουδαίας και Σαμάρειας των IDF, υπό τον Ταξίαρχο Κόμπι Χέλερ, διαθέτει αυτή τη στιγμή 22 τάγματα ανεπτυγμένα για την ασφάλεια 525 χιλιομέτρων της γραμμής επαφής, εκ των οποίων τα 60 χιλιόμετρα δεν διαθέτουν καθόλου περίφραξη.<br /><br />Αξιωματικοί περιγράφουν τον επιχειρησιακό φόρτο ως εξαιρετικά βαρύ και την καταπόνηση των δυνάμεων ως βαθιά.<br /><br />Η πίεση κλιμακώνεται. Καθώς η ισραηλινή εποικιστική δραστηριότητα επεκτείνεται στην Κοιλάδα του Ιορδάνη και τις γύρω περιοχές, η τριβή με τον τοπικό παλαιστινιακό πληθυσμό αυξάνεται, και αξιωματούχοι ασφαλείας αναφέρουν ότι τα περιστατικά εθνικιστικής βίας και από τις δύο πλευρές παρουσιάζουν αυξητική τάση, με τρόπους που είναι δύσκολο να συγκρατηθούν.<br />Ιράν, Τουρκία και η διαδρομή του χρήματος<br /><br />Ανώτατοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι υποδεικνύουν έναν γνώριμο συνδυασμό εξωτερικών παραγόντων ως την κινητήριο δύναμη πίσω από την τρέχουσα κλιμάκωση.<br /><br />Το Ιράν και η Τουρκία, όπως αναφέρουν, λειτουργούν ως μια αδιάλειπτη πηγή χρηματοδότησης για τις εγχώριες τρομοκρατικές υποδομές, ασκώντας πίεση από μακριά -συμπεριλαμβανομένης της εξ αποστάσεως καθοδήγησης από τη Λωρίδα της Γάζας- σε ένοπλα δίκτυα για τη διεξαγωγή επιθέσεων αυτοκτονίας, ένοπλων επιθέσεων και πληγμάτων με εκρηκτικούς μηχανισμούς στο άμεσο μέλλον.<br /><br />Η εικόνα που παρουσιάζει το λαθρεμπόριο όπλων ενισχύει την ανησυχία.<br /><br />Οι δυνάμεις ασφαλείας διεξάγουν μια ανελέητη καταστολή των όπλων που εισρέουν από την Ιορδανία, και η μαύρη αγορά αντικατοπτρίζει αυτή την προσπάθεια.<br /><br />Η τιμή ενός πιστολιού Γκλοκ στον δρόμο έχει εκτιναχθεί στα 40.000 σέκελ, ένα ιστορικό υψηλό που, σύμφωνα με αξιωματούχους, σηματοδοτεί τόσο την επιτυχία των προσπαθειών αναχαίτισης όσο και την αυξανόμενη ζήτηση από τρομοκρατικές οργανώσεις που προσπαθούν να εξοπλίσουν τα μέλη τους.</div><div><br />Η σκιά του συνεδρίου της Φατάχ<br /><br />Πάνω σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί η πολιτική διάσταση.<br /><br />Το κατεστημένο ασφαλείας του Ισραήλ παρακολουθεί στενά τις επιπτώσεις από το πρόσφατο συνέδριο της Φατάχ, στο οποίο ο Πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής, Μαχμούντ Αμπάς, εκφώνησε ομιλία καταδικάζοντας δριμύτατα τις επιχειρήσεις των IDF στη Γάζα, τον Λίβανο, την Ιουδαία και τη Σαμάρεια, και επιτιθέμενος στους νόμους για την επέκταση των ισραηλινών οικισμών και την απαλλοτρίωση γαιών.<br /><br />Ο Αμπάς δήλωσε ότι δεν θα επιτραπεί καμία διεθνής δραστηριότητα στη Γάζα χωρίς την εμπλοκή της Παλαιστινιακής Αρχής και προειδοποίησε για μια βαθύτερη οικονομική κρίση που απορρέει από το ζήτημα των πληρωμών προς τους κρατουμένους.<br /><br />Σε μια κίνηση που εξέπληξε τους παρατηρητές, επέλεξε να μην κατονομάσει διάδοχο ούτε να σηματοδοτήσει μια διαδικασία μετάβασης, αλλά κάλεσε για την ενσωμάτωση των νεότερων γενεών υπό την ομπρέλα της PLO (Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης) και διακήρυξε την αρχή του «ένας νόμος, ένας στρατός, ένα όπλο».<br /><br />Ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος ασφαλείας εκτίμησε ότι τις επόμενες εβδομάδες ο δρόμος θα ανταποκριθεί στο συνέδριο, με τον κύριο φόβο να εντοπίζεται σε μια βίαιη αφύπνιση των ένοπλων φραξιών της Τανζίμ.<br />«Δεν περιμένουμε τους τρομοκράτες»<br /><br />Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των IDF, Αντιστράτηγος Εγιάλ Ζαμίρ, πραγματοποίησε πρόσφατα αξιολόγηση της κατάστασης στη Μεραρχία Ιουδαίας και Σαμάρειας.<br /><br />Το μήνυμά του ήταν άμεσο: «Δεν περιμένουμε τους τρομοκράτες, τους φτάνουμε παντού».<br /><br />Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε καθώς οι υπουργοί του υπουργικού συμβουλίου όξυναν τη δική τους ρητορική.<br /><br />Ο πρώην αρχηγός της Σιν Μπετ και νυν υπουργός, Άβι Ντίχτερ, δήλωσε σε συνεδρίαση του στενού συμβουλίου ασφαλείας ότι «όλες οι παραστάσεις της Παλαιστινιακής Αρχής δεν θα ωφελήσουν σε τίποτα, ο ίδιος ο Αμπάς δήλωσε ότι η Παλαιστινιακή Αρχή θα συνεχίσει να πληρώνει τις οικογένειες των τρομοκρατών μέχρι και το τελευταίο σέκελ».<br /><br />Η υπουργός Ορίτ Στρουκ επικαλέστηκε το Βιβλίο της Εσθήρ, λέγοντας στον Πρωθυπουργό Νετανιάχου ότι, όπως ο Μαρδοχαίος έπρεπε να πείσει τον Πέρση βασιλιά Ασσουήρη (Ξέρξη Α’) ότι ο Αμάν ήταν ένας μοχθηρός και επικίνδυνος εχθρός, έτσι και «ο Νετανιάχου πρέπει να πείσει τον Πρόεδρο Τραμπ ότι ο Αμπού Μαζέν είναι ένας μοχθηρός και επικίνδυνος εχθρός».<br />Το υπόβαθρο των πληρωμών «Pay-for-Slay»<br /><br />Οι προειδοποιήσεις αυτές έρχονται σε ένα υπόβαθρο συνεχιζόμενων πληρωμών από την Παλαιστινιακή Αρχή προς φυλακισμένους τρομοκράτες και τις οικογένειές τους.<br /><br />Σύμφωνα με στοιχεία που αναφέρονται στο ρεπορτάζ, η Παλαιστινιακή Αρχή μετέφερε περίπου μισό δισεκατομμύριο σέκελ το περασμένο έτος στο πλαίσιο αυτού που οι επικριτές αποκαλούν μηχανισμό «πληρωμής για φόνο» (pay-for-slay): 395 εκατομμύρια σέκελ σε τρομοκράτες που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στη φυλακή και 92 εκατομμύρια σέκελ στις οικογένειες τρομοκρατών που σκοτώθηκαν κατά την εκτέλεση επιθέσεων.<br /><br />Τρομοκράτες που απελευθερώθηκαν σε πρόσφατες συμφωνίες ανταλλαγής ομήρων έλαβαν μια επιπλέον ειδική πληρωμή μπόνους από την Αρχή.<br /><br />Το κατεστημένο ασφαλείας του Ισραήλ δηλώνει ότι η παρούσα κατάσταση απαιτεί μέγιστη επαγρύπνηση και συνεχή επιχειρησιακή δραστηριότητα.<br /><br />Οι αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις συνεχίζονται με υψηλή ένταση, με τις δυνάμεις των IDF να εργάζονται όλο το εικοσιτετράωρο για να αποτρέψουν τα εφιαλτικά σενάρια που η Χαμάς έχει ήδη αποτυπώσει στο χαρτί.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Χαμάς σχεδιάζει επανάληψη της 7ης Οκτωβρίου στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια.

Ανώτατοι αξιωματούχοι των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF) σημαίνουν συναγερμό για μια δραματική επιδείνωση της κατάστασης ασφαλείας στην...

Διαβάστε την συνέχεια