Ο Ρούμπιο στην Αθήνα:Το καλώδιο, η Κρήτη, η Κύπρος και περίπτωση «Κάσος 2» ;

<img height="105" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/10/rubio_mitsotakis_erdogan-930x550.png" width="753" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τι πραγματικά ζητούν οι ΗΠΑ από την Ελλάδα ; </span></h3>Του Δρα <b>Δημ. Σταθακόπουλου </b><br />Η επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα και η συμμετοχή του στην 6η Στρατηγική Συνάντηση Ελλάδας–ΗΠΑ, δεν έρχεται σε μια ουδέτερη συγκυρία. Στο τραπέζι βρίσκονται η άμυνα, η ενέργεια, η Ανατολική Μεσόγειος, η Κύπρος και ασφαλώς οι ελληνοτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Όμως πίσω από τη διπλωματική γλώσσα υπάρχει ένα πολύ πιο συγκεκριμένο ζήτημα:<br />Τι θα συμβεί όταν η Ελλάδα προχωρήσει σε έργα που η Τουρκία θεωρεί ότι επηρεάζουν τις δικές της θαλάσσιες διεκδικήσεις.<br /><br />Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι ο Great Sea Interconnector/ GSI, δηλ. η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου και, σε επόμενο στάδιο, Ισραήλ. Πρόκειται για έργο ευρωπαϊκής σημασίας και όχι απλώς για ένα ελληνικό ή κυπριακό καλώδιο. Η συμμετοχή γαλλικών και ευρωπαϊκών συμφερόντων του προσδίδει διαφορετικό βάρος και περιορίζει την υπόθεση στα στενά όρια μιας ελληνοτουρκικής διαφοράς.<br /><br />Αυτό ακριβώς είναι που κάνει το ζήτημα ιδιαίτερα ενδιαφέρον.<br /><br />Η Τουρκία έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι δραστηριότητες στην περιοχή που θεωρεί ότι εμπίπτει στη δική της υφαλοκρηπίδα δεν μπορούν να πραγματοποιούνται χωρίς προηγούμενη συνεννόηση. Η Ελλάδα, από την άλλη, δεν αποδέχεται ότι χρειάζεται τουρκική άδεια για την άσκηση των δικαιωμάτων της ή για την υλοποίηση ενός ευρωπαϊκού έργου.<br /><br />Εδώ βρίσκεται η ουσία της διαφοράς.<br />Δεν είναι το ίδιο πράγμα η ενημέρωση και η άδεια.<br /><br />Ένα κράτος μπορεί, για λόγους αποφυγής παρεξηγήσεων και αποκλιμάκωσης, να ενημερώνει για μια δραστηριότητα. Εάν όμως η ενημέρωση μετατραπεί σε διαδικασία έγκρισης από τρίτο κράτος, τότε δημιουργείται στην πράξη ένα προηγούμενο που μπορεί να έχει πολύ μεγαλύτερες συνέπειες από το συγκεκριμένο έργο.<br /><br />Και αυτό είναι που η Αθήνα πρέπει να προσέξει ιδιαίτερα;<br /><br />Η Τουρκία δεν χρειάζεται κατ’ ανάγκην να πει ότι «απαγορεύει το καλώδιο». Μια πολύ πιο έξυπνη διπλωματικά θέση είναι να υποστηρίξει ότι δεν έχει αντίρρηση επί της αρχής στο έργο, αλλά ότι απαιτεί να λαμβάνονται υπόψη τα δικαιώματά της στις περιοχές όπου θεωρεί ότι έχει θαλάσσια δικαιοδοσία.<br /><br />Με αυτόν τον τρόπο επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση από το «αν επιτρέπεται το έργο» στο «ποιος έχει δικαιοδοσία να αποφασίζει πού και υπό ποιους όρους θα γίνει».<br /><br />Εκεί βρίσκεται και ο κίνδυνος ενός νέου επεισοδίου τύπου Κάσου.<div><br />Το 2024 είδαμε πόσο εύκολα μια τεχνική δραστηριότητα στη θάλασσα μπορεί να μετατραπεί σε πολιτικοστρατιωτική κρίση. Ένα ερευνητικό ή τεχνικό πλοίο, μια τουρκική NAVTEX, η παρουσία πολεμικών πλοίων και η ελληνική αντίδραση αρκούν για να δημιουργηθεί ένα σκηνικό έντασης, χωρίς να χρειαστεί να υπάρξει ούτε μία πραγματική σύγκρουση.<br /><br />Αντίστοιχη δοκιμασία μπορεί να προκύψει και με το GSI.</div><div><br />Εάν οι εργασίες συνεχιστούν και η Τουρκία εκδίδει συνεχώς NAVTEX ή επιχειρήσει να επιβάλει στην πράξη τη θέση ότι απαιτείται προηγούμενη τουρκική συναίνεση, τότε η Αθήνα θα βρεθεί μπροστά σε μια δύσκολη επιλογή. Θα πρέπει να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της χωρίς να επιτρέψει στην κατάσταση να εξελιχθεί σε στρατιωτική αντιπαράθεση.<br /><br />Αυτό πιθανότατα είναι ένα από τα ζητήματα που οι Αμερικανοί θέλουν να προλάβουν.<br /><br />Ο Ρούμπιο δεν έρχεται στην Αθήνα για να «λύσει» το θέμα ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Ούτε είναι ρεαλιστικό να περιμένει κανείς μια θεαματική αμερικανική δήλωση υπέρ της μιας ή της άλλης πλευράς.<br /><br />Το αμερικανικό ενδιαφέρον είναι διαφορετικό. Να παραμείνει η Ελλάδα σταθερός πυλώνας της αμερικανικής και ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο, χωρίς ταυτόχρονα να προκληθεί μια ελληνοτουρκική κρίση που θα υποχρεώσει την Ουάσιγκτον να διαχειριστεί ένα νέο μέτωπο.<br /><br />Για την Ουάσιγκτον η Ελλάδα έχει αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη γεωπολιτική αξία.<br /><br />Η Σούδα, η Αλεξανδρούπολη, οι υποδομές LNG, οι ενεργειακοί διάδρομοι προς την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, η συνεργασία με το Ισραήλ και την Κύπρο και, πλέον, οι έρευνες για υδρογονάνθρακες νότια της Κρήτης συνθέτουν ένα πλέγμα που υπερβαίνει κατά πολύ το παραδοσιακό ελληνοτουρκικό δίπολο.<br /><br />Η Κρήτη αποκτά ιδιαίτερη σημασία.</div><div><br />Οι αμερικανικές ενεργειακές εταιρείες που έχουν εμπλακεί στις έρευνες νότια και δυτικά της Κρήτης προσθέτουν έναν ακόμη παράγοντα στο παιχνίδι. Εάν η περιοχή εξελιχθεί σε σημαντικό ενεργειακό πεδίο, τότε η Ανατολική Μεσόγειος δεν θα είναι μόνο ζήτημα θαλάσσιων οριοθετήσεων. Θα είναι ζήτημα ενέργειας, επενδύσεων, ευρωπαϊκής ασφάλειας και αμερικανικών συμφερόντων.<br /><br />Η Τουρκία το γνωρίζει.<br />Γι’ αυτό και η τουρκική πολιτική δεν περιορίζεται πλέον στην κλασική αμφισβήτηση ελληνικών θέσεων. Επιχειρεί να επηρεάσει συνολικά τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται ο ενεργειακός και γεωπολιτικός χάρτης της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Το καλώδιο GSI, επομένως, είναι σημαντικό όχι μόνο επειδή συνδέει ηλεκτρικά την Κύπρο με την Ελλάδα. Είναι σημαντικό επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη αρχιτεκτονική συνδεσιμότητας στην οποία η Τουρκία κινδυνεύει να βρεθεί εκτός.<br /><br />Από την ελληνική πλευρά, το κρίσιμο είναι να μη μετατραπεί η ανάγκη αποκλιμάκωσης σε αποδοχή τετελεσμένων.<br /><br />Η Αθήνα έχει κάθε λόγο να ενημερώνει τους συμμάχους της, να εξηγεί τις κινήσεις της και να επιδιώκει συνεννόηση. Δεν έχει όμως λόγο να αποδέχεται ότι μια τρίτη χώρα ( Τουρκία ) αποκτά δικαίωμα να εγκρίνει ή να απορρίπτει έργα που πραγματοποιούνται βάσει ελληνικών, κυπριακών και ευρωπαϊκών αποφάσεων.<br /><br />Αυτό είναι και το πιθανότερο μήνυμα που θα μεταφέρει ο Ρούμπιο, έστω και με διπλωματική διατύπωση.<br />Προχωρήστε στα έργα σας. Μην εγκαταλείπετε τα δικαιώματά σας. Αλλά ενημερώνετε την Ουάσιγκτον εγκαίρως, ώστε μια κρίση στη θάλασσα να μη μετατραπεί σε στρατιωτική κρίση.<br /><br />Για τις ΗΠΑ η κόκκινη γραμμή δεν είναι μια τουρκική NAVTEX από μόνη της. Μια NAVTEX μπορεί να απαντηθεί διπλωματικά. Το πρόβλημα αρχίζει όταν η NAVTEX συνοδεύεται από πολεμικά πλοία, παρεμπόδιση ερευνητικού ή τεχνικού σκάφους και, κυρίως, φυσική παρεμπόδιση της δραστηριότητας, ακόμα και με δολιοφθορά , </div><div><br />Εδώ η υπόθεση αλλάζει επίπεδο.<br />Και τότε το ερώτημα δεν θα είναι πλέον εάν Ελλάδα και Τουρκία συμφωνούν για την υφαλοκρηπίδα. Θα είναι εάν ένα κράτος μπορεί να παρεμποδίσει στην πράξη ένα ευρωπαϊκό έργο επικαλούμενο μονομερείς αξιώσεις.<br /><br />Αυτό είναι το σημείο στο οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Γαλλία αποκτούν ιδιαίτερη σημασία. Το GSI δεν είναι πλέον ένα έργο που αφορά μόνο την Αθήνα και τη Λευκωσία. Όσο περισσότερο ενσωματώνεται στην ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική και όσο περισσότερο εμπλέκονται ευρωπαϊκοί θεσμοί και εταιρείες, τόσο δυσκολότερο είναι να αντιμετωπιστεί αποκλειστικά ως διμερής ελληνοτουρκική διαφορά.<br /><br />Η επόμενη δοκιμασία, επομένως, δεν θα κριθεί στις δηλώσεις.<br />Θα κριθεί στη θάλασσα.<br /><br />Εάν οι εργασίες του GSI επανέλθουν στο προσκήνιο τις επόμενες εβδομάδες, θα πρέπει να παρακολουθήσουμε όχι μόνο τις NAVTEX αλλά κυρίως την πραγματική παρουσία πλοίων στην περιοχή, τις κινήσεις της Άγκυρας και τον τρόπο με τον οποίο θα αντιδράσει η Αθήνα.<br /><br />Εκεί θα φανεί εάν έχει υπάρξει πραγματική αλλαγή σε σχέση με την κρίση της Κάσου ( 2024) ή εάν απλώς περιμένουμε το επόμενο επεισόδιο με διαφορετικό όνομα.<br /><br />Η επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα, λοιπόν, έχει μεγαλύτερη σημασία από μια ακόμη ελληνοαμερικανική συνάντηση.<br /><br />Η Ελλάδα βρίσκεται πλέον σε ένα γεωπολιτικό σταυροδρόμι όπου συναντώνται η ενέργεια, η ασφάλεια, η Κύπρος, η Κρήτη, το Ισραήλ, η Ευρώπη και η Τουρκία.<br /><br />Η αμερικανική επιλογή φαίνεται να είναι σαφής: ισχυρή Ελλάδα, ενεργειακά και στρατηγικά συνδεδεμένη με την Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο, αλλά χωρίς μια ανεξέλεγκτη σύγκρουση με την Τουρκία.<br /><br />Για την Αθήνα η εξίσωση είναι δυσκολότερη.</div><div><br />Πρέπει να προχωρήσει. Πρέπει να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της και ταυτόχρονα πρέπει να αποφύγει να δώσει στην Άγκυρα την ευκαιρία να μετατρέψει κάθε τεχνικό έργο σε πεδίο επιβολής νέων τετελεσμένων.<br /><br />Το πραγματικό τεστ, λοιπόν, δεν θα είναι τι θα πει ο Ρούμπιο στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών.<br />Θα είναι τι θα συμβεί στη θάλασσα όταν το καλώδιο μπεί στην πράξη στον χάρτη.<br /><br />Και τότε θα φανεί εάν το «Κάσος 2» θα μείνει ένα σενάριο ή θα γίνει η επόμενη μεγάλη δοκιμασία των ελληνοτουρκικών σχέσεων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ρούμπιο στην Αθήνα:Το καλώδιο, η Κρήτη, η Κύπρος και περίπτωση «Κάσος 2» ;

Τι πραγματικά ζητούν οι ΗΠΑ από την Ελλάδα ; Του Δρα Δημ. Σταθακόπουλου Η επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθή...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Γαλλία δίνει «πράσινο φως» στην Τουρκία για την απόκτηση προηγμένων πυραύλων Meteor.

<img height="96" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/c6108964-8e0e-4071-992a-7dc235c2da6a-1068x601.png" width="733" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το νέο γαλλικό παιχνίδι που προβληματίζει την Αθήνα.</span></h3>Μια νέα και ιδιαίτερα κρίσιμη σελίδα ανοίγει στις σχέσεις Γαλλίας–Τουρκίας, με το Παρίσι να κινείται πλέον προς μια σαφώς πιο πραγματιστική προσέγγιση απέναντι στην Άγκυρα. Η προοπτική απόκτησης πυραύλων Meteor από την τουρκική Πολεμική Αεροπορία, σε συνδυασμό με τον νέο οδικό χάρτη αμυντικής και βιομηχανικής συνεργασίας, δημιουργεί νέα δεδομένα για την Ελλάδα και υποχρεώνει την Αθήνα να επανεξετάσει τις σταθερές πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε τα τελευταία χρόνια η στρατηγική σχέση με τη Γαλλία, σύμφωνα με το enikos και τον Χρήστο Μαζανίτη.<br /><br />Το ζήτημα δεν αφορά μόνο ένα ακόμη εξοπλιστικό πρόγραμμα.<br /><br />Αφορά την αλλαγή των ισορροπιών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, τη γαλλική στάση απέναντι στην Τουρκία και, κυρίως, το κατά πόσο οι στρατηγικές συνεργασίες στην Ευρώπη μπορούν να θεωρούνται μόνιμες όταν στο τραπέζι μπαίνουν δισεκατομμύρια ευρώ, εξαγωγές όπλων και μεγάλα βιομηχανικά συμφέροντα.<div><br />Το Παρίσι ανοίγει ξανά την πόρτα στην Άγκυρα<br /><br />Για μεγάλο χρονικό διάστημα η Γαλλία είχε υιοθετήσει μια από τις πιο σκληρές ευρωπαϊκές γραμμές απέναντι στην τουρκική πολιτική.<br /><br />Οι αντιπαραθέσεις στη Λιβύη, στην Ανατολική Μεσόγειο, στον Καύκασο αλλά και στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ είχαν οδηγήσει τις σχέσεις Παρισιού–Άγκυρας σε εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο.<br /><br />Την ίδια περίοδο, η Ελλάδα αναβάθμιζε εντυπωσιακά τη στρατηγική της σχέση με τη Γαλλία.<br /><br />Η αγορά των 24 Rafale, η απόκτηση των φρεγατών FDI HN, αλλά και η ελληνογαλλική συμφωνία στρατηγικής εταιρικής σχέσης δημιούργησαν την εικόνα ενός σταθερού άξονα Αθήνας–Παρισιού στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Σήμερα, όμως, η πραγματικότητα εμφανίζεται περισσότερο σύνθετη.<br /><br />Η Γαλλία δεν εγκαταλείπει τη συνεργασία της με την Ελλάδα, αλλά ταυτόχρονα επιδιώκει να αποκαταστήσει τις σχέσεις της με την Τουρκία, μια χώρα με τεράστια αμυντική βιομηχανία, σημαντικό γεωπολιτικό βάρος και μεγάλες ανάγκες σε σύγχρονα οπλικά συστήματα.<br /><br />Και αυτό σημαίνει ότι η Άγκυρα επιστρέφει δυναμικά στο γαλλικό αμυντικό και βιομηχανικό ραντάρ.</div><div><br />Το μεγάλο ζήτημα των Meteor<br /><br />Το σημείο που προκαλεί τον μεγαλύτερο προβληματισμό στην Αθήνα είναι φυσικά οι πύραυλοι αέρος-αέρος Meteor.<br /><br />Η Τουρκία επιδιώκει να αποκτήσει τον Meteor μαζί με τα Eurofighter Typhoon, ενισχύοντας σημαντικά τις δυνατότητες της Πολεμικής της Αεροπορίας σε αποστολές εμπλοκής πέραν του οπτικού ορίζοντα.<br /><br />Ο Meteor θεωρείται ένας από τους ισχυρότερους πυραύλους BVR διεθνώς.<br /><br />Χάρη στον προηγμένο κινητήρα ramjet μπορεί να διατηρεί υψηλές ταχύτητες για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και να δημιουργεί μια πολύ μεγάλη λεγόμενη no-escape zone, δηλαδή μια περιοχή μέσα στην οποία ο αντίπαλος στόχος έχει περιορισμένες πιθανότητες να αποφύγει την αναχαίτιση.<br /><br />Μέχρι σήμερα, ο συνδυασμός Rafale–Meteor αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα ποιοτικά πλεονεκτήματα της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας έναντι της Τουρκίας.<br /><br />Εάν η Άγκυρα αποκτήσει Eurofighter με Meteor, ένα μέρος αυτής της διαφοράς περιορίζεται.<br /><br />Δεν σημαίνει ότι εξαφανίζεται το ελληνικό πλεονέκτημα.<br /><br />Σημαίνει όμως ότι η Τουρκία αποκτά ένα όπλο της ίδιας κατηγορίας με εκείνο που θεωρείται σήμερα ένα από τα σημαντικότερα «χαρτιά» της ελληνικής αεροπορικής αποτροπής.<br />Η γαλλική συναίνεση έχει ιδιαίτερη βαρύτητα<br /><br />Η περίπτωση του Meteor είναι ιδιαίτερα περίπλοκη επειδή ο πύραυλος αποτελεί προϊόν ευρωπαϊκής συνεργασίας μέσω της MBDA.<br /><br />Στο πρόγραμμα συμμετέχουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και επομένως η εξαγωγή του δεν αποτελεί αποκλειστική απόφαση ενός κράτους.<br /><br />Ωστόσο, η γαλλική στάση έχει ισχυρό πολιτικό και βιομηχανικό βάρος.<br /><br />Για την Αθήνα, συνεπώς, το βασικό μήνυμα είναι σαφές:<br /><br />Η Γαλλία μπορεί να παραμένει στρατηγικός εταίρος της Ελλάδας, αλλά δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τα δικά της οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα απέναντι στην Τουρκία.<br /><br />Αυτό αποτελεί μια υπενθύμιση μιας βασικής αρχής των διεθνών σχέσεων.<br /><br />Οι στρατηγικές συμμαχίες δεν καταργούν τα εθνικά συμφέροντα.</div><div><br />Το δεύτερο μέτωπο: Γαλλία και τουρκική αμυντική βιομηχανία<br /><br />Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο νέος οδικός χάρτης βιομηχανικής και αμυντικής συνεργασίας.<br /><br />Η Τουρκία δεν ενδιαφέρεται πλέον μόνο για την αγορά ολοκληρωμένων οπλικών συστημάτων.<br /><br />Η στρατηγική της Άγκυρας βασίζεται στην κοινή παραγωγή, στη μεταφορά τεχνολογίας και στην ενσωμάτωση ξένων τεχνολογιών στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Αυτό αποτελεί κεντρικό δόγμα της τουρκικής αμυντικής πολιτικής.<br /><br />Η συνεργασία γαλλικών εταιρειών με τουρκικούς αμυντικούς ομίλους δείχνει ότι η σχέση Παρισιού–Άγκυρας μπορεί να περάσει σε βαθύτερο επίπεδο.<br /><br />Χαρακτηριστική είναι η συνεργασία της Safran με την Baykar, η οποία περιλαμβάνει τεχνολογίες αισθητήρων, ηλεκτροοπτικών συστημάτων και πιθανές εφαρμογές σε μη επανδρωμένες πλατφόρμες.<br /><br />Για τη Γαλλία, η Τουρκία αποτελεί μια ταχύτατα αναπτυσσόμενη αμυντική αγορά.<br /><br />Για την Τουρκία, η Γαλλία προσφέρει πρόσβαση σε τεχνολογίες υψηλού επιπέδου που μπορούν να επιταχύνουν ακόμη περισσότερο την προσπάθεια τεχνολογικής αυτονομίας της Άγκυρας.<br />Τι σημαίνει αυτό για την Ελλάδα<br /><br />Η Αθήνα καλείται πλέον να κινηθεί χωρίς αυταπάτες.<br /><br />Η ελληνογαλλική σχέση παραμένει εξαιρετικά σημαντική και έχει αποκτήσει ισχυρό στρατηγικό υπόβαθρο μέσω των Rafale, των FDI και της διμερούς αμυντικής συμφωνίας.<br /><br />Όμως η Ελλάδα δεν μπορεί να θεωρεί ότι οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα θα προσαρμόζει αυτομάτως την εξωτερική και εξοπλιστική της πολιτική στις ελληνικές ανησυχίες έναντι της Τουρκίας.<br /><br />Η νέα πραγματικότητα απαιτεί διαφοροποίηση συμμαχιών και συνεχή επένδυση στην ελληνική αποτροπή.<br /><br />Και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο σημείο.<br /><br />Η Πολεμική Αεροπορία δεν βασίζεται πλέον μόνο στα Rafale.<br /><br />Η Ελλάδα διαθέτει F-16 Viper, προχωρά προς την απόκτηση F-35 και επενδύει σε νέα όπλα, αισθητήρες και δικτυοκεντρικές δυνατότητες.<br /><br />Άρα, η πιθανή είσοδος των Eurofighter–Meteor στην Τουρκία αποτελεί σοβαρή εξέλιξη, αλλά δεν ανατρέπει αυτομάτως το συνολικό ισοζύγιο αεροπορικής ισχύος.<br /><br />Το παιχνίδι μετατρέπεται όμως σε ακόμη πιο απαιτητική τεχνολογική κούρσα.<br />Το μήνυμα της Αθήνας και το SAFE<br /><br />Παράλληλα, η ελληνική κυβέρνηση επιχειρεί να διατηρήσει σαφείς «κόκκινες γραμμές» σε ευρωπαϊκό επίπεδο.<br /><br />Η Αθήνα έχει διαμηνύσει ότι η συμμετοχή τρίτων χωρών σε ευρωπαϊκά αμυντικά χρηματοδοτικά εργαλεία, όπως το SAFE, δεν μπορεί να γίνεται χωρίς πολιτικούς και στρατηγικούς όρους.<br /><br />Η ελληνική θέση είναι ότι μια χώρα που επιδιώκει πρόσβαση σε ευρωπαϊκά αμυντικά κονδύλια οφείλει να σέβεται τα συμφέροντα ασφαλείας και την κυριαρχία των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.<br />Το μήνυμα έχει σαφή αποδέκτη.</div><div><br />Η μεγάλη γεωπολιτική εικόνα<br /><br />Η προσέγγιση Γαλλίας–Τουρκίας αποδεικνύει κάτι ευρύτερο.<br /><br />Η Ευρώπη εισέρχεται σε μια περίοδο όπου η αμυντική βιομηχανία μετατρέπεται σε βασικό εργαλείο εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Όπλα, συμπαραγωγές, τεχνολογική μεταφορά και πρόσβαση σε αγορές καθορίζουν πλέον συμμαχίες σχεδόν όσο και η παραδοσιακή διπλωματία.<br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί να εκμεταλλευτεί αυτή τη συγκυρία στο έπακρο.<br /><br />Παζαρεύει με τη Γερμανία για Eurofighter, αναπτύσσει σχέσεις με τη Βρετανία, ανοίγει δίαυλο με τη Γαλλία και ταυτόχρονα επενδύει τεράστια ποσά στη δική της αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Για την Ελλάδα, το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο:<br /><br />Καμία στρατηγική σχέση δεν μπορεί να αντικαταστήσει την εθνική στρατιωτική ισχύ.<br /><br />Η Γαλλία παραμένει σημαντικός σύμμαχος.<br /><br />Αλλά εάν το Παρίσι ανοίγει πλέον τον δρόμο για βαθύτερη αμυντική συνεργασία με την Άγκυρα και για Meteor στα τουρκικά Eurofighter, τότε η Αθήνα οφείλει να αντιμετωπίσει τη νέα πραγματικότητα χωρίς ψευδαισθήσεις.<br /><br />Το Αιγαίο μπαίνει σε μια νέα εξοπλιστική εποχή – και αυτή τη φορά η μάχη δεν θα κριθεί μόνο στον αριθμό των μαχητικών, αλλά στην ποιότητα των πυραύλων, των αισθητήρων, των δικτύων και της τεχνολογικής υπεροχής.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Γαλλία δίνει «πράσινο φως» στην Τουρκία για την απόκτηση προηγμένων πυραύλων Meteor.

Το νέο γαλλικό παιχνίδι που προβληματίζει την Αθήνα. Μια νέα και ιδιαίτερα κρίσιμη σελίδα ανοίγει στις σχέσεις Γαλλίας–Τουρκίας, με το Παρίσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το αμερικανικό αέριο και η πλήρη εξάρτηση της ΕΕ από τον Τραμπ.

<img height="102" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-10/LNG-Ships.jpg?itok=SL6ay6UW" width="740" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Γιατί η ΕΕ δεν βοηθά την Ελλάδα να εξορύξει το δικά της κοιτάσματα που φτάνουν και περισσεύουν για ολόκληρη την Γηραιά Ήπειρο</span></h3>Είναι αληθινό πλέον αυτό που συμβαίνει με την Ευρώπη, η οποία ξέφυγε από το ρωσικό αέριο και τώρα εξαρτάται όλο και περισσότερο από το Αμερικανικό, αναφέρουν ξένοι ειδικοί.<br /><br />Οι εισαγωγές αμερικανικού LNG αντιπροσωπεύουν πλέον το 63,2% των εισαγωγών της ΕΕ, από μόλις 28% στο πρώτο εξάμηνο του 2021.<br /><br />Η στροφή επιταχύνθηκε μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, και η πρόσφατη διακοπή προμηθειών του Κατάρ έχει κάνει το αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο κυρίαρχη πηγή ενέργειας για την Ευρώπη.Το μερίδιο των ΗΠΑ θα φτάσει περίπου το 80% έως το 2028.<br /><br />Το μερίδιο του αμερικανικού LNG στις εισαγωγές της ΕΕ άγγιξε όντως το 63,2% το δεύτερο τρίμηνο του 2026, σημειώνοντας κατακόρυφη άνοδο από το 24-28% που βρισκόταν στις αρχές του 2021.<br /><br />Λόγω αυτών των συνθηκών, το IEEFA εκτιμά ότι η εξάρτηση από το αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο θα συνεχίσει να αυξάνεται, με την προοπτική να φτάσει το 80% έως το 2028.<br /><br />Αυτή η εξέλιξη, αν και έδωσε άμεση λύση στην απεξάρτηση από τη Ρωσία, προκαλεί πλέον έντονες ανησυχίες στις Βρυξέλλες για τη δημιουργία μιας νέας μονομερούς ενεργειακής εξάρτησης, αυτή τη φορά από την Ουάσιγκτον.<br /><br />Η ενεργειακή εξάρτηση φέρνει και νέα πολιτική και στρατιωτική σχέση με τις ΗΠΑ<br /><br /> Το αμερικανικό LNG είναι σημαντικά ακριβότερο από το παλιό ρωσικό αέριο μέσω αγωγών, γεγονός που πλήττει την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας.<br /><br />Επιπλέον, υφίσταται ο φόβος ότι η Ουάσινγκτον μπορεί να χρησιμοποιήσει την ενέργεια ως μοχλό πίεσης για την επίτευξη εμπορικών ή πολιτικών ανταλλαγμάτων.<br /><br />Η ανάγκη προστασίας των θαλάσσιων οδών μεταφοράς ενέργειας και η κοινή αντιμετώπιση γεωπολιτικών απειλών ενισχύουν τον ρόλο του NATO, περιορίζοντας τις προσπάθειες της Ευρώπης να αναπτύξει μια εντελώς αυτόνομη αμυντική δομή.<br /><br /> Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποστηρίζει ότι η τρέχουσα εξάρτηση είναι μεταβατική. Ο τελικός στόχος της ΕΕ παραμένει η πλήρης απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα μέσω της ανάπτυξης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, γεγονός που θα διασφαλίσει την πραγματική της αυτονομία στο μέλλον, το οποίο όμως αργεί απελπιστικά ακόμη.<div><br />Η Τουρκία και ο νέος ρόλος της Ελλάδος στην ενεργειακή επάρκεια της Ευρώπης <br /><br />Η γεωπολιτική πραγματικότητα δείχνει ότι η Ουάσιγκτον και η Άγκυρα βρίσκονται συχνά σε τροχιά σύγκρουσης για την ενέργεια στην Ανατολική Μεσόγειο, με τις ΗΠΑ να στηρίζουν ενεργά τα ελληνικά και κυπριακά ενεργειακά εγχειρήματα.<br /><br />Η τωρινή επιθετική ρητορική του Τούρκου προέδρου πηγάζει από την πάγια στρατηγική της «Γαλάζιας Πατρίδας» και τις διεκδικήσεις της Τουρκίας σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, θέτοντας την Άγκυρα απέναντι τόσο στα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα όσο και στα δυτικά συμφέροντα στην περιοχή.<br /><br />Οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν την Ελλάδα ως κρίσιμο ενεργειακό και αμυντικό σύμμαχο στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Κατά τις πρόσφατες διπλωματικές επαφές (όπως η επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα), επιβεβαιώθηκε η υποστήριξη έργων όπως ο Κάθετος Διάδρομος για τη μεταφορά αμερικανικού LNG και η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ (Great Sea Interconnector).<br /><br />Η Τουρκία αντιδρά έντονα σε αυτά τα έργα, υποστηρίζοντας ότι παραβιάζουν τη δική της θεωρία για τα θαλάσσια σύνορα, και επιχειρεί να τα μπλοκάρει, ερχόμενη σε ευθεία αντίθεση με τους αμερικανικούς και ευρωπαϊκούς σχεδιασμούς.<br /><br /> Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η Ευρώπη στράφηκε στο αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) για να απεξαρτηθεί από τη Μόσχα.<br /><br />Πρόκειται για μια εμπορική και στρατηγική επιλογή των ίδιων των ευρωπαϊκών κρατών για λόγους ασφαλείας, και όχι για προϊόν εκβιασμού μέσω της Τουρκίας, η οποία μάλιστα διατηρεί στενούς ενεργειακούς δεσμούς με τη Ρωσία.<br /><br />Κατά τις πρόσφατες διπλωματικές επαφές (όπως η επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα), θα επιβεβαιωθεί η υποστήριξη έργων όπως ο Κάθετος Διάδρομος για τη μεταφορά αμερικανικού LNG και η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ (Great Sea Interconnector).<br /><br />Αντί η Ελλάδα να ανταγωνίζεται τις ΗΠΑ, η ελληνική ενεργειακή υποδομή έχει σχεδιαστεί για να διευκολύνει την είσοδο του αμερικανικού LNG στην Ευρώπη. Μέσω των τερματικών σταθμών (Ρεβυθούσα, FSRU Αλεξανδρούπολης) και του Κάθετου Διαδρόμου (Vertical Corridor), το αμερικανικό υγροποιημένο αέριο προωθείται προς τα Βαλκάνια, την Κεντρική Ευρώπη και την Ουκρανία.<br /><br />Πολλοί ειδικοί εκτιμούν ότι η μελλοντική ελληνική παραγωγή φυσικού αερίου δεν θα εκτοπίσει το αμερικανικό LNG, αλλά θα προστεθεί σε αυτό, ενισχύοντας την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης και μειώνοντας τη συνολική της έκθεση σε γεωπολιτικούς κινδύνους.<br /><br />Τα κοιτάσματα σε Κρήτη, Ιόνιο και Αιγαίο δεν αναπτύσσονται για να ανταγωνιστούν τις ΗΠΑ, αλλά για να μειώσουν την εξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία και να μετατρέψουν την Ελλάδα σε αυτόνομο ενεργειακό κόμβο. Το αμερικανικό LNG και το ελληνικό φυσικό αέριο θα συνυπάρχουν στους ίδιους αγωγούς προς την υπόλοιπη Ευρώπη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το αμερικανικό αέριο και η πλήρη εξάρτηση της ΕΕ από τον Τραμπ.

Γιατί η ΕΕ δεν βοηθά την Ελλάδα να εξορύξει το δικά της κοιτάσματα που φτάνουν και περισσεύουν για ολόκληρη την Γηραιά Ήπειρο Είναι αληθινό ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μαξίμου σε διπλή δοκιμασία: Σαμαράς σήμερα, Καραμανλής αύριο. Η σύμπτωση με Ρούμπιο.

<img src="https://www.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/samaras-karamanlis-1.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι παρεμβάσεις των δύο πρώην πρωθυπουργών ακολουθούν το μήνυμα Μητσοτάκη για τρίτη αυτοδυναμία – Οι απουσίες από τη γιορτή της ΝΔ, τα σενάρια νέου κόμματος και η συζήτηση για τα όρια της ελληνοαμερικανικής συνεργασίας.</span></h3>Η επόμενη ημέρα των 52ων γενεθλίων της Νέας Δημοκρατίας φέρνει μπροστά στην κυβέρνηση δύο διαδοχικές πολιτικές παρεμβάσεις με ιδιαίτερο βάρος: του Αντώνη Σαμαρά σήμερα, Τρίτη 6 Οκτωβρίου, και του Κώστα Καραμανλή αύριο, Τετάρτη 7 Οκτωβρίου.<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έθεσε στην επετειακή εκδήλωση τον στόχο μιας νέας εκλογικής νίκης την άνοιξη του 2027. Ωστόσο, η συζήτηση για τη συνοχή της παράταξης συνεχίζεται, με τις απουσίες ιστορικών στελεχών και τις δημόσιες διαφοροποιήσεις να συνοδεύουν την προσπάθεια κινητοποίησης της κομματικής βάσης.<br /><br />Το ενδιαφέρον διευρύνεται πέρα από τα εσωκομματικά. Η προγραμματισμένη ομιλία Καραμανλή για τις σχέσεις Ελλάδας–Κίνας συμπίπτει με τις επίσημες επαφές του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, φέρνοντας στο ίδιο πολιτικό κάδρο την εκλογική στρατηγική της ΝΔ και τις διεθνείς επιλογές της χώρας.<div><br />Σαμαράς: Νέα δημόσια παρουσία μετά τα αιχμηρά μηνύματα<br /><br />Ο Αντώνης Σαμαράς συμμετέχει σήμερα στο συνέδριο του «Βήματος», «Διάλογοι για την Αθήνα: Από τον μύθο στη σύγχρονη πόλη», στην Αίθουσα Τελετών του ΕΚΠΑ.<br /><br />Σύμφωνα με το πρόγραμμα, στη συζήτηση για την πολιτική ιστορία της πρωτεύουσας συμμετέχουν επίσης ο Ευάγγελος Βενιζέλος και η Μαρία Δαμανάκη, με συντονίστρια την Έλλη Στάη.<br /><br />Η παρουσία του πρώην πρωθυπουργού έρχεται μετά το βίντεο που δημοσιοποιήθηκε στις 4 Οκτωβρίου, στο οποίο σχολίασε την κυβερνητική πολιτική και τα δημοσιεύματα για ενδεχόμενη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα.<br /><br />«Δεν με νοιάζει ποιος θα χάσει την καρέκλα του, αλλά να μην χάσει η Ελλάδα», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Η δήλωση διατηρεί την αντιπαράθεσή του με την κυβέρνηση στο προσκήνιο. Δεν αποτελεί, όμως, ανακοίνωση ίδρυσης κόμματος. Τα σχετικά σενάρια παραμένουν διαφορετικό ζήτημα από μια επίσημη πολιτική απόφαση, με οργανωτική συγκρότηση και δημόσια παρουσίαση.<br /><br />Αντίστοιχα, η συμμετοχή Σαμαρά και Βενιζέλου στην ίδια συζήτηση δεν τεκμηριώνει κοινό πολιτικό μέτωπο. Το περιεχόμενο των τοποθετήσεών τους θα δείξει εάν και σε ποια σημεία συγκλίνουν οι προβληματισμοί τους.</div><div><br />Καραμανλής: Η ομιλία για την Κίνα την ημέρα των επαφών Ρούμπιο<br /><br />Την Τετάρτη ακολουθεί η προγραμματισμένη παρέμβαση του Κώστα Καραμανλή στο Μποδοσάκειο, με αφορμή τα 20 χρόνια της συνολικής στρατηγικής εταιρικής σχέσης Ελλάδας–Κίνας.<br /><br />Σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ, η εκδήλωση πραγματοποιείται υπό την αιγίδα της κινεζικής πρεσβείας, με διοργανωτή κινεζικό πανεπιστήμιο.<br /><br />Το θέμα συνδέεται με μια σημαντική πλευρά της πρωθυπουργικής του θητείας: τη διεύρυνση των σχέσεων με το Πεκίνο και τη συνεργασία που οδήγησε στην παρουσία της COSCO στον Πειραιά.<br /><br />Η χρονική σύμπτωση με την επίσκεψη Ρούμπιο προσδίδει πρόσθετο ενδιαφέρον. Δεν προδικάζει το περιεχόμενο της ομιλίας ούτε αποδεικνύει ότι η εκδήλωση οργανώθηκε ως απάντηση στην Ουάσιγκτον.<br /><br />Δημιουργεί, ωστόσο, μια ευκαιρία να συζητηθεί ένα ουσιαστικό ερώτημα εξωτερικής πολιτικής: πώς μπορεί η Ελλάδα να ενισχύει τη στρατηγική σχέση με τις ΗΠΑ, διατηρώντας παράλληλα οικονομικές συνεργασίες και διπλωματικά περιθώρια με άλλες μεγάλες δυνάμεις.</div><div><br />Οι απουσίες και η απάντηση της κυβέρνησης<br /><br />Η απουσία Καραμανλή από την επετειακή εκδήλωση της ΝΔ τροφοδότησε τη συζήτηση για τις σχέσεις του με τη σημερινή ηγεσία. Η κυβέρνηση, πάντως, απέφυγε να αποδώσει κοινό πολιτικό νόημα σε όλες τις απουσίες.<br /><br />Ο Παύλος Μαρινάκης, ερωτηθείς κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, αναφέρθηκε στις υποχρεώσεις του Βαγγέλη Μεϊμαράκη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα.<br /><br />«Μην βάζουμε νομίζω στο ίδιο τσουβάλι όλες τις περιπτώσεις», σημείωσε.<br /><br />Για τον Κώστα Καραμανλή δήλωσε ότι δεν είχε σχετική ενημέρωση, επισημαίνοντας ότι ο πρώην πρωθυπουργός επιλέγει ο ίδιος πού θα παρευρεθεί.<br /><br />Η κυβερνητική τοποθέτηση επιχειρεί να περιορίσει τη γενίκευση ότι κάθε απουσία αποτελεί δήλωση πολιτικής αποστασιοποίησης. Η πολιτική αξιολόγηση χρειάζεται να στηρίζεται στις δημόσιες θέσεις κάθε προσώπου και στις συγκεκριμένες περιστάσεις.</div><div><br />Μητσοτάκης: Αυτοδυναμία με κινητοποίηση και αυτοκριτική<br /><br />Απέναντι σε αυτή τη συζήτηση, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επανέφερε στη γιορτή της παράταξης τον στόχο της εκλογικής επικράτησης το 2027, συνδέοντάς τον με τη σταθερότητα και το σχέδιο για την Ελλάδα του 2030.<br /><br />Παράλληλα, έστειλε σαφές μήνυμα προς το κυβερνητικό και κομματικό δυναμικό:<br /><br />«Όσο περισσότερο παραμένουμε στην εξουσία τόσο πιο πολύ πρέπει να αγωνιζόμαστε για να κερδίζουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών. Τόσο πιο σεμνοί και ταπεινοί πρέπει να είμαστε».<br /><br />Αναφέρθηκε επίσης στην ανάγκη «με θάρρος να αναγνωρίσουμε τα λάθη που κάναμε».<br /><br />Οι αναφορές αυτές δείχνουν ότι η διεκδίκηση νέας εντολής συνοδεύεται από αυξημένες απαιτήσεις αξιοπιστίας. Η ιστορική ταυτότητα της ΝΔ και η κινητοποίηση των μελών της αποτελούν πολιτικά εφόδια, αλλά η επόμενη αναμέτρηση θα κριθεί και από την αξιολόγηση της κυβερνητικής καθημερινότητας.</div><div><br />Ρούμπιο στην Αθήνα: Η στρατηγική σχέση στο προσκήνιο<br /><br />Σύμφωνα με τον επίσημο κυβερνητικό προγραμματισμό, την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών θα συναντηθεί με τον Γιώργο Γεραπετρίτη, ενώ προβλέπεται και συνάντηση με τον πρωθυπουργό.<br /><br />Οι επαφές συνδέονται με τον 6ο Στρατηγικό Διάλογο Ελλάδας–ΗΠΑ.<br /><br />Η κυβέρνηση προβάλλει την ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας και τις ενεργειακές συμφωνίες ως στοιχεία αναβάθμισης της ελληνικής θέσης.<br /><br />Στην ευρύτερη πολιτική συζήτηση, όμως, η αξία αυτής της σχέσης αξιολογείται και από τα αποτελέσματά της: την υποστήριξη στα ελληνικά συμφέροντα, τις επενδύσεις, την ενεργειακή ασφάλεια και τη δυνατότητα της Αθήνας να διαμορφώνει τις δικές της προτεραιότητες.<br />Τα δημοσιεύματα για Γκίλφοϊλ και η κατηγορηματική διάψευση<br /><br />Στο διπλωματικό φόντο παραμένουν τα δημοσιεύματα της Wall Street Journal και των Financial Times για φερόμενη συνομιλία της Αμερικανίδας πρέσβειρας Κίμπερλι Γκίλφοϊλ με τον Σταύρο Παπασταύρου.<br /><br />Τα δημοσιεύματα απέδωσαν στην πρέσβειρα αναφορές περί δυνατότητας αμερικανικής παρέμβασης στην πολιτική κατάσταση άλλων χωρών, περιλαμβανομένης της Ελλάδας.<br /><br />Ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας διέψευσε κατηγορηματικά ότι υπήρξε πίεση ή απειλή. Απαντώντας στη Βουλή στις 2 Οκτωβρίου, δήλωσε:<br /><br />«Δεν τέθηκε ποτέ ζήτημα πίεσης ή απειλής της χώρας μας να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια».<br /><br />Πρόκειται, επομένως, για ισχυρισμούς δημοσιευμάτων που έχουν αμφισβητηθεί δημόσια από την ελληνική πλευρά, όχι για επιβεβαιωμένη αμερικανική απειλή.</div><div><br />Το πραγματικό στοίχημα για τη ΝΔ<br /><br />Οι επόμενες παρεμβάσεις Σαμαρά και Καραμανλή θα αξιολογηθούν για το συγκεκριμένο περιεχόμενό τους: την ένταση της κριτικής, τις προτάσεις και τις πολιτικές επιλογές που θα υποστηρίξουν.<br /><br />Για την κυβέρνηση, η πρόκληση έχει δύο πλευρές. Να διατηρήσει τη συνοχή της παράταξης και να διευρύνει την εμπιστοσύνη των πολιτών προς την κυβερνητική της πρόταση.<br /><br />Η συζήτηση για τη σταθερότητα συναντά έτσι τη συζήτηση για τα αποτελέσματα. Η ισχύς των διεθνών συνεργασιών συναντά το ερώτημα των εθνικών προτεραιοτήτων. Και ο στόχος της τρίτης αυτοδυναμίας συναντά την ανάγκη να πειστούν ξανά ψηφοφόροι που ζητούν περισσότερα από την κυβέρνηση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μαξίμου σε διπλή δοκιμασία: Σαμαράς σήμερα, Καραμανλής αύριο. Η σύμπτωση με Ρούμπιο.

Οι παρεμβάσεις των δύο πρώην πρωθυπουργών ακολουθούν το μήνυμα Μητσοτάκη για τρίτη αυτοδυναμία – Οι απουσίες από τη γιορτή της ΝΔ, τα σενάρι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρούμπιο στην Αθήνα: Καλώδιο, ενέργεια και F-35 στη μεγάλη παρτίδα. Η Τουρκία παρακολουθεί.

<img height="106" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/roubio.jpg" width="754" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών αναμένεται το βράδυ της Τρίτης – Η επίσημη ατζέντα του Στρατηγικού Διαλόγου, οι ελληνικές προσδοκίες και οι τουρκικές αναλύσεις για τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Με την άμυνα και την ενεργειακή ασφάλεια στην επίσημη ατζέντα και τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο στο διπλωματικό προσκήνιο, ο Μάρκο Ρούμπιο αναμένεται στην Αθήνα το βράδυ της Τρίτης 6 Οκτωβρίου.<br /><br />Ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας θα συμμετάσχει στον 6ο Στρατηγικό Διάλογο Ελλάδας–ΗΠΑ, θα έχει επαφές με τον Γιώργο Γεραπετρίτη και θα γίνει δεκτός από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.<br /><br />Η επίσκεψη πραγματοποιείται σε μια περίοδο κατά την οποία η στρατιωτική συνεργασία, οι ενεργειακές υποδομές και η περιφερειακή ασφάλεια συνδέονται όλο και στενότερα. Για την Αθήνα, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο περιεχόμενο των συνομιλιών και στις συγκεκριμένες δεσμεύσεις που μπορούν να προκύψουν.<div><br />«Πολύ σημαντικός σύμμαχος» η Ελλάδα<br /><br />Πριν από την ευρωπαϊκή περιοδεία του, ο Ρούμπιο χαρακτήρισε την Ελλάδα «πολύ σημαντικό σύμμαχο των Ηνωμένων Πολιτειών», αναφερόμενος τόσο στη στρατιωτική παρουσία όσο και στους οικονομικούς δεσμούς των δύο χωρών.<br /><br />Η επίσημη ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ προσδιορίζει ως βασικές προτεραιότητες του διαλόγου την αμυντική συνεργασία, την περιφερειακή ασφάλεια και την ενεργειακή ασφάλεια.<br /><br />Στο ανακοινωμένο πρόγραμμα της περιοδείας περιλαμβάνονται η Ισλανδία, η Ελλάδα και η Πορτογαλία. Δεν προβλέπεται αντίστοιχη στάση στην Τουρκία.<br /><br />Το στοιχείο αυτό συγκεντρώνει δημοσιογραφικό ενδιαφέρον, χωρίς να συνιστά από μόνο του ανακοίνωση αλλαγής της αμερικανικής πολιτικής απέναντι στην Άγκυρα. </div><div><br />Οι συμφωνίες που προετοιμάζονται<br /><br />Στο πλαίσιο του Στρατηγικού Διαλόγου προβλέπονται τρία συγκεκριμένα κείμενα συνεργασίας:<br /><br />Η ανανέωση του πλαισίου για εισαγωγικούς περιορισμούς σε κατηγορίες αρχαιολογικού και εθνολογικού υλικού, Επιστολή Προθέσεων για συνεργασία των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων με την Εθνοφρουρά της Φλόριντα και Μνημόνιο Κατανόησης για την αμοιβαία αναγνώριση πιστοποιητικών ικανότητας ναυτικών.<br /><br />Οι προγραμματισμένες αυτές υπογραφές δίνουν πρακτικό περιεχόμενο στη διμερή συνεργασία. Δεν αποτελούν, ωστόσο, προαναγγελία νέου εξοπλιστικού πακέτου ούτε ισοδυναμούν με ειδική αμερικανική δέσμευση για κάθε ενεργειακό έργο που ενδιαφέρει την Ελλάδα.<br />Το καλώδιο στο επίκεντρο των προσδοκιών<br /><br />Η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ αποτελεί έναν από τους βασικούς άξονες του τηλεοπτικού ρεπορτάζ του ΣΚΑΪ για την επίσκεψη.<br /><br />Στην ανταπόκριση από τη Νέα Υόρκη, ο Θανάσης Τσίτσας έθεσε το ερώτημα αν η Ουάσιγκτον θα εκφράσει συγκεκριμένη υποστήριξη για τις έρευνες υδρογονανθράκων, τις θαλάσσιες ζώνες και τα ενεργειακά έργα της περιοχής.<br /><br />Η διάκριση έχει σημασία: άλλο η γενική υποστήριξη στην ενεργειακή συνεργασία και άλλο μια δημόσια τοποθέτηση για συγκεκριμένο έργο, με σαφές περιεχόμενο.<br /><br />Το ενδιαφέρον στρέφεται επομένως στις δηλώσεις του Ρούμπιο και στις επίσημες ανακοινώσεις μετά τις συναντήσεις, όπου θα αποτυπωθεί τι συζητήθηκε και ποια σημεία συμφωνήθηκαν. </div><div><br />Υδρογονάνθρακες και Κάθετος Διάδρομος<br /><br />Στην τηλεοπτική συζήτηση αναδείχθηκαν επίσης η παρουσία αμερικανικών ενεργειακών εταιρειών, όπως η ExxonMobil και η Chevron, και ο Κάθετος Διάδρομος φυσικού αερίου.<br /><br />Τα ζητήματα αυτά παρουσιάστηκαν ως μέρος της διεύρυνσης της ελληνοαμερικανικής σχέσης πέρα από τη στρατιωτική συνεργασία.<br /><br />Η ενεργειακή διάσταση αφορά επενδύσεις, διαδρομές εφοδιασμού και υποδομές. Η σημασία της για την επίσκεψη προκύπτει και από την επίσημη αμερικανική αναφορά στην ενεργειακή ασφάλεια ως προτεραιότητα.<br /><br />Δεν προκύπτει, πάντως, από την ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ότι κάθε επιμέρους ενεργειακό σχέδιο συνοδεύεται ήδη από νέα συμφωνία ή εγγύηση υλοποίησης.</div><div><br />Σούδα και εξοπλισμοί<br /><br />Ο Θανάσης Τσίτσας στάθηκε ιδιαίτερα στη στρατηγική αξία της Σούδας και στη σημασία των στρατιωτικών διευκολύνσεων που παρέχει η Ελλάδα.<br /><br />Η ανταπόκριση έθεσε το ζήτημα αν η αναγνώριση του ελληνικού ρόλου θα μεταφραστεί σε συγκεκριμένα αποτελέσματα στην αμυντική και οικονομική συνεργασία.<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται η συζήτηση για τα F-35 και για τις περιφερειακές ισορροπίες στρατιωτικής ισχύος. Πρόκειται για πεδίο διπλωματικού ενδιαφέροντος και δημοσιογραφικών εκτιμήσεων· η επίσκεψη δεν έχει ακόμη παράγει ανακοινωμένη νέα απόφαση για εξοπλιστικές παραχωρήσεις.</div><div><br />Πώς διαβάζεται η επίσκεψη στην Τουρκία<br /><br />Από την Κωνσταντινούπολη, η Άννα Ανδρέου μετέφερε ότι Τούρκοι δημοσιογράφοι και αναλυτές αντιμετωπίζουν την επίσκεψη ως πιθανή διπλωματική ευκαιρία για την Αθήνα.<br /><br />Σύμφωνα με την ανταπόκρισή της, σε αυτές τις αναλύσεις διατυπώνεται η εκτίμηση ότι η Ελλάδα θα επιδιώξει αμερικανική υποστήριξη για το ηλεκτρικό καλώδιο και θα θέσει ζητήματα που συνδέονται με τις τουρκικές αντιρρήσεις.<br /><br />Η ίδια μετέφερε αναφορές σε τουρκικά μέσα, μεταξύ αυτών το CNN Türk, για την πιθανή ελληνική επιχειρηματολογία σχετικά με την ένταση στην περιοχή. Περιέγραψε επίσης αναλύσεις που συνδέουν την επίσκεψη με την τουρκική επιδίωξη επιστροφής στο πρόγραμμα F-35.<br /><br />Οι αναφορές αυτές αποτυπώνουν τη συζήτηση σε τουρκικά μέσα και δεν αποτελούν επίσημη τοποθέτηση της τουρκικής κυβέρνησης.</div><div><br />Οι απαντήσεις μετά τις συναντήσεις<br /><br />Ο Στρατηγικός Διάλογος προσφέρει το θεσμικό πλαίσιο για να συζητηθούν άμυνα, ενέργεια, εμπόριο και περιφερειακές εξελίξεις.<br /><br />Η έκταση της συνεργασίας θα αποτυπωθεί στα κείμενα που θα υπογραφούν και στις δημόσιες τοποθετήσεις των δύο πλευρών. Εκεί θα φανεί αν, πέρα από την επιβεβαίωση των στενών σχέσεων, προκύπτουν νέες δεσμεύσεις για τα ζητήματα που απασχολούν την Αθήνα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ρούμπιο στην Αθήνα: Καλώδιο, ενέργεια και F-35 στη μεγάλη παρτίδα. Η Τουρκία παρακολουθεί.

Βασιλης Διαμαντακος  Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών αναμένεται το βράδυ της Τρίτης – Η επίσημη ατζέντα του Στρατηγικού Διαλόγου, οι ελληνι...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Συμμαχία της Μέκκας ενεργοποιείται: Τουρκία και Πακιστάν ετοιμάζουν δυνάμεις – Συναγερμός για το πετρέλαιο.

<img height="122" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/mekka-1200x731.jpg" width="739" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Ριάντ, Άγκυρα και Ισλαμαμπάντ προχωρούν στην εφαρμογή της συλλογικής άμυνας, ενώ κλιμακώνονται οι επιθέσεις των Χούθι – Η στρατιωτική δοκιμασία της νέας συμμαχίας και το κρίσιμο πέρασμα του Μπαμπ ελ Μαντέμπ.<br /><br />Η Συμφωνία της Μέκκας περνά στη φάση της επιχειρησιακής εφαρμογής, με την Τουρκία και το Πακιστάν να προετοιμάζουν στρατιωτικές δυνάμεις και μέσα για ταχεία ανάπτυξη στη Σαουδική Αραβία, καθώς οι επιθέσεις των Χούθι και η αναζωπύρωση των συγκρούσεων στην Υεμένη αυξάνουν την πίεση στο Ριάντ.<br /><br />Η απόφαση ελήφθη στην έκτακτη τριμερή συνάντηση της 5ης Οκτωβρίου στο Ριάντ. Αποτελεί σημαντική δοκιμασία για το αμυντικό σύμφωνο που υπέγραψαν οι τρεις χώρες τον Αύγουστο: οι δεσμεύσεις αμοιβαίας υποστήριξης καλούνται πλέον να μετατραπούν σε στρατιωτική συνδρομή.<br /><br />Δεν έχουν δημοσιοποιηθεί αριθμοί στρατιωτών, συγκεκριμένα οπλικά συστήματα ή ημερομηνία ολοκλήρωσης της ανάπτυξης. Η ανακοίνωση αφορά την απόφαση και την προετοιμασία της αποστολής, χωρίς να επιβεβαιώνει ότι οι δυνάμεις έχουν ήδη φτάσει στο σαουδαραβικό έδαφος.<br />Έκτακτη συνάντηση με το στρατιωτικό επιτελείο στο τραπέζι<br /><br />Στις συνομιλίες συμμετείχαν οι επικεφαλής της διπλωματίας, της άμυνας και των ενόπλων δυνάμεων των τριών χωρών.<br /><br />Τη σαουδαραβική πλευρά εκπροσώπησαν ο υπουργός Εξωτερικών Φαϊσάλ μπιν Φαρχάν, ο υπουργός Άμυνας Χαλίντ μπιν Σαλμάν και ο αρχηγός του στρατιωτικού επιτελείου Φαγιάντ μπιν Χάμεντ αλ Ρουαΐλι.<br /><br />Από την Τουρκία συμμετείχαν ο Χακάν Φιντάν, ο Γιασάρ Γκιουλέρ και ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Σελτσούκ Μπαϊρακτάρογλου. Το Πακιστάν εκπροσώπησαν ο Ισάκ Νταρ, ο Χαουάτζα Ασίφ και ο στρατάρχης Ασίμ Μουνίρ.<br /><br />Σύμφωνα με το Al-Monitor, ο διάδοχος του σαουδαραβικού θρόνου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν συναντήθηκε επίσης με τις αντιπροσωπείες.<br /><br />Η συμμετοχή των στρατιωτικών ηγεσιών έδωσε στη συνάντηση χαρακτήρα σχεδιασμού της συνδρομής προς το βασίλειο.<br />Τι αποφασίστηκε και τι παραμένει ανοιχτό<br /><br />Η κοινή ανακοίνωση προβλέπει άμεση μετάβαση στην πρακτική εφαρμογή των δεσμεύσεων συλλογικής άμυνας και προετοιμασία των συμφωνημένων δυνάμεων για ταχεία ανάπτυξη.<br /><br />Η διαδικασία θα ακολουθήσει τις εθνικές νομοθεσίες των συμβαλλόμενων χωρών. Το Al-Monitor αναφέρει ότι η τουρκική Βουλή αναμένεται να επικυρώσει τη συμφωνία μέσα στον Οκτώβριο.<br /><br />Παραμένουν ανοιχτά ουσιαστικά ερωτήματα: το μέγεθος της δύναμης, οι αποστολές που θα αναλάβει και το χρονοδιάγραμμα άφιξής της.<br /><br />Η ανακοίνωση δεν προσδιορίζει εάν η συνδρομή θα αφορά αεράμυνα, τεχνική υποστήριξη, προστασία εγκαταστάσεων ή άλλες στρατιωτικές δυνατότητες. Επίσης, δεν ανακοινώνει αποστολή τουρκικών ή πακιστανικών στρατευμάτων μέσα στην Υεμένη.<div><br />Οι Χούθι δοκιμάζουν το αμυντικό σύμφωνο<br /><br />Η ενεργοποίηση έρχεται ενώ οι Χούθι, που υποστηρίζονται από το Ιράν, συνεχίζουν να ανακοινώνουν επιθέσεις κατά σαουδαραβικών στόχων.<br /><br />Το Al-Monitor αναφέρει ότι το Σάββατο το κίνημα ανακοίνωσε πλήγμα με βαλλιστικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε εγκατάσταση της Aramco στο Ριάντ. Στο ίδιο ρεπορτάζ παρατίθεται αναφορά του Reuters, βάσει αυτόπτη μάρτυρα, για καπνό και φωτιά κοντά σε εγκατάσταση της εταιρείας.<br /><br />Το Euronews μεταδίδει επιπλέον ισχυρισμούς των Χούθι για επιθέσεις στο αεροδρόμιο του Ριάντ, σε εγκατάσταση της Aramco στη Ράμπιγ και σε στρατιωτικούς στόχους στο νότιο τμήμα της χώρας.<br /><br />Οι ανακοινώσεις του κινήματος για τους στόχους και τα αποτελέσματα των επιθέσεων χρειάζονται διακριτή αντιμετώπιση από όσα έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα.<br /><br />Η Aramco βρίσκεται στο επίκεντρο επειδή οι εγκαταστάσεις της συνδέουν άμεσα την ασφάλεια της Σαουδικής Αραβίας με τη διεθνή ενεργειακή αγορά. </div><div><br />Το Μπαμπ ελ Μαντέμπ αυξάνει το διακύβευμα<br /><br />Παράλληλα, εντείνονται οι συγκρούσεις μεταξύ των Χούθι και των σαουδαραβικά υποστηριζόμενων δυνάμεων της Υεμένης.<br /><br />Σύμφωνα με το Al-Monitor, η υεμενίτικη κυβέρνηση ξεκίνησε την Κυριακή μεγάλη επιχείρηση για την ανακατάληψη στρατηγικών θέσεων κοντά στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ, το πέρασμα που συνδέει την Ερυθρά Θάλασσα με τον Κόλπο του Άντεν.<br /><br />Η σημασία του είναι κρίσιμη για τη μεταφορά πετρελαίου και εμπορευμάτων. Οι προηγούμενες προωθήσεις των Χούθι στην περιοχή ενίσχυσαν την ανησυχία για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, ενώ παραμένουν οι διαταραχές στα Στενά του Ορμούζ λόγω του πολέμου με το Ιράν.<br /><br />Η ταυτόχρονη πίεση σε δύο κρίσιμες θαλάσσιες διαδρομές δημιουργεί κίνδυνο ευρύτερης ενεργειακής και εμπορικής αναστάτωσης.<br /><br />Σε περίπτωση περαιτέρω περιορισμού της διέλευσης, οι συνέπειες μπορούν να μεταφερθούν στο κόστος μεταφοράς, στην ασφάλιση πλοίων και στην αξιοπιστία των παραδόσεων. Πρόκειται για κίνδυνο που εξαρτάται από την εξέλιξη των επιχειρήσεων και την πραγματική δυνατότητα ασφαλούς διέλευσης.<br />Η νέα θέση της Τουρκίας και του Πακιστάν<br /><br />Το σύμφωνο προβλέπει ότι ένοπλη επίθεση εναντίον ενός από τα τρία μέλη αντιμετωπίζεται ως επίθεση εναντίον όλων.<br /><br />Για την Άγκυρα, η εφαρμογή του διευρύνει τον ρόλο της στην ασφάλεια της Αραβικής Χερσονήσου. Για το Ισλαμαμπάντ, μετατρέπει τη στρατιωτική συνεργασία με το Ριάντ σε μέρος ενός νέου τριμερούς μηχανισμού.<br /><br />Η παρουσία της Τουρκίας, χώρας του ΝΑΤΟ, και του πυρηνικά εξοπλισμένου Πακιστάν προσδίδει βάρος στη συμμαχία. Η συμφωνία δεν σημαίνει, ωστόσο, συμμετοχή του ΝΑΤΟ στην αποστολή ή ανακοίνωση ανάπτυξης πυρηνικών μέσων.<br /><br />Ως γεωπολιτική εκτίμηση, η κίνηση δείχνει την προσπάθεια του Ριάντ να ενισχύσει τις διαθέσιμες επιλογές στρατιωτικής υποστήριξης. Η αποτελεσματικότητά της θα φανεί από τις δυνάμεις που τελικά θα αναπτυχθούν και τον τρόπο συνεργασίας τους.</div><div><br />Μόνιμος μηχανισμός με έδρα το Ριάντ<br /><br />Οι τρεις χώρες συμφώνησαν επίσης στον διορισμό του απόστρατου Πακιστανού στρατηγού Ναουμάν Μαχμούντ ως πρώτου γενικού γραμματέα του μηχανισμού συνεργασίας, με τριετή θητεία.<br /><br />Σύμφωνα με το Al-Monitor, η γραμματεία αναμένεται να εδρεύει στο Ριάντ και να λειτουργήσει τις επόμενες εβδομάδες.<br /><br />Η συγκρότηση μόνιμης δομής δίνει συνέχεια στη συνεργασία πέρα από την έκτακτη συνάντηση. Το επόμενο κρίσιμο βήμα είναι η επιχειρησιακή εφαρμογή: ποιες δυνάμεις θα σταλούν, πόσο γρήγορα και με ποια αποστολή σε μια περιοχή όπου η στρατιωτική ασφάλεια συνδέεται άμεσα με το πετρέλαιο και το παγκόσμιο εμπόριο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Συμμαχία της Μέκκας ενεργοποιείται: Τουρκία και Πακιστάν ετοιμάζουν δυνάμεις – Συναγερμός για το πετρέλαιο.

Βασιλης Διαμαντακος Ριάντ, Άγκυρα και Ισλαμαμπάντ προχωρούν στην εφαρμογή της συλλογικής άμυνας, ενώ κλιμακώνονται οι επιθέσεις των Χούθι – ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το παιχνίδι εκατομμυρίων με τα F-35.Γιατί οι Ινδοί πιλότοι βλέπουν «παγίδα» πίσω από τα αμερικανικά stealth… που αποκτά η Ελλάδα.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/F-35.jpg"><img height="97" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/F-35-1068x601.jpg" width="736" /></a><br /><br />Στο επίκεντρο ενός τεράστιου γεωπολιτικού και εξοπλιστικού θρίλερ, βρίσκονται τα αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη F-35. Ενώ η Ουάσινγκτον άναψε πρόσφατα το «πράσινο φως» για μια τιτάνια πώληση 48 stealth μαχητικών στη Σαουδική Αραβία, και η Τουρκία ασκεί αφόρητες πιέσεις στην κυβέρνηση Τραμπ για να επιστρέψει στο πρόγραμμα από το οποίο εκδιώχθηκε, η Ινδία –μια χώρα που αντιμετωπίζει τη διπλή απειλή Κίνας και Πακιστάν– κρατάει επιφυλακτική, σχεδόν αδιάφορη στάση.<br />Το σκηνικό αυτό αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα για την Ελλάδα, η οποία έχει ήδη δρομολογήσει την απόκτηση τους, ενισχύοντας το αποτύπωμά της στους αιθέρες, την ώρα που στο Νέο Δελχί επικρατεί έντονος προβληματισμός.<br /><br />Το «ντεμπούτο» των F-35 στην Ινδία<br /><br />Η Ινδία φιλοξενεί την πολυεθνική άσκηση Tarang Shakti, προσφέροντας μια ιστορική ευκαιρία, καθώς για πρώτη φορά, έξι αμερικανικά F-35 συμμετείχαν σε κοινές ασκήσεις με ινδικά μαχητικά (Rafale, Su-30MKI και Tejas) επί ινδικού εδάφους. Ακόμη και επικριτές της πιθανής πώλησης F-35 στην Ινδία είδαν την άσκηση ως μια μοναδική ευκαιρία για την Ινδική Αεροπορία (IAF) να αξιολογήσει τα κορυφαία stealth μαχητικά και να δοκιμάσει πώς τα επίγεια και εναέρια ραντάρ της χώρας εντοπίζουν τα αεροσκάφη 5ης γενιάς.<br />Ωστόσο, η αμερικανική πίεση για πωλήσεις παραμένει ισχυρή. Τον Φεβρουάριο του 2025, ο Νόναλντ Τραμπ είχε κάνει μια ανεπίσημη πρόταση στον Ινδό πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι, υποσχόμενος ενίσχυση των στρατιωτικών πωλήσεων και μελλοντική διάθεση των F-35. Η προσφορά επαναλήφθηκε τον Απρίλιο του 2025 από τον Αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Τζ. Ντ. Βανς, ο οποίος υποστήριξε ότι τα αμερικανικά μαχητικά θα δώσουν στην IAF τη δυνατότητα να προστατεύσει τον εναέριο χώρο της «όπως ποτέ άλλοτε».<br /><br />Σαουδική Αραβία και Τουρκία: Κέρδη και εμπόδια<br /><br />Η αμερικανική στρατηγική γύρω από το F-35 κινείται σε εύθραυστες ισορροπίες.<br />Στις 17 Σεπτεμβρίου 2026, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανακοίνωσε την πρόταση πώλησης στη Σαουδική Αραβία 48 αεροσκαφών F-35 και 49 κινητήρων Pratt & Whitney F135-PW-100, μαζί με εξοπλισμό, τεχνογνωσία και υποστήριξη. Η εξέλιξη αυτή ήρθε έπειτα από χρόνια πιέσεων από το Ριάντ. Υπενθυμίζεται ότι η κυβέρνηση Ομπάμα είχε αποκλείσει το ενδεχόμενο το 2015 για να διαφυλάξει το ποιοτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα (QME) του Ισραήλ, ενώ η κυβέρνηση Μπάιντεν είχε συνδέσει τη συμφωνία με τη Σαουδο-ισραηλινή εξομάλυνση, πριν οι συνομιλίες «παγώσουν» μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου. Πλέον, το deal απαιτεί την έγκριση του Κογκρέσου, με αναλυτές να προειδοποιούν για εμπόδια λόγω των δεσμών του Ριάντ με την Κίνα και των αντιρρήσεων του Ισραήλ.<br />Εν τω μεταξύ, παρά το γεγονός ότι υπήρξε ιδρυτικό μέλος του προγράμματος, η Τουρκία αποβλήθηκε και τιμωρήθηκε με κυρώσεις CAATSA λόγω της αγοράς των ρωσικών S-400. Παρά τις προσπάθειες της Άγκυρας να ξεφορτωθεί τα S-400 και τις δηλώσεις του Αμερικανού Προέδρου ότι «θα κάνει πάντα χαρούμενο» τον φίλο του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο δρόμος της Τουρκίας παραμένει ναρκοθετημένος από τη σθεναρή αντίθεση του Ισραήλ και τις αμερικανικές αμφιβολίες.<br /><br />Οι 7 λόγοι που οι Ινδοί βετεράνοι απορρίπτουν τα F-35<br /><br />Παρά το γεγονός ότι το F-35 θεωρείται ευρέως το κορυφαίο μαχητικό 5ης γενιάς στον κόσμο –λειτουργώντας ως «quarterback των αιθέρων» χάρη στο προηγμένο sensor fusion και τη δικτύωση δεδομένων– η αμυντική κοινότητα και οι βετεράνοι της Ινδίας παραμένουν απτόητοι από το αμερικανικό δέλεαρ.<br />Οι λόγοι που επικαλούνται αποκαλύπτουν τους κρυφούς κινδύνους μιας τέτοιας αγοράς:<div><br /></div><div>Αστρονομικό κόστος και οικονομικό βάρος: Με τιμή 80 έως 120 εκατομμύρια δολάρια ανά μονάδα και τεράστιο κόστος κύκλου ζωής, τα F-35 θα εκτόξευαν τα έξοδα, αποστερώντας πόρους από εγχώρια προγράμματα.</div><div><br />Πλήγμα στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία: Η Ουάσινγκτον δεν πρόκειται να παραχωρήσει ουσιαστική τεχνολογία, υπονομεύοντας τα ινδικά δόγματα «Make in India» και «Aatmanirbhar Bharat». Επιπλέον, η παγκόσμια αλυσίδα εφοδιασμού της Lockheed Martin ελλοχεύει κινδύνους καθυστερήσεων –ένα πρόβλημα που η IAF βιώνει ήδη με τις καθυστερήσεις στους κινητήρες F404 των αεροσκαφών Tejas Mk-1A.</div><div><br />Υπονόμευση του εγχώριου μαχητικού AMCA: Η εκτροπή κεφαλαίων στα F-35 θα έπληττε άμεσα το ινδικό πρόγραμμα ανάπτυξης μαχητικού 5ης γενιάς (Advanced Medium Combat Aircraft).<br />Λογιστικός εφιάλτης: Η προσθήκη ενός ακόμη τύπου μαχητικού σε έναν ήδη ετερογενή στόλο (Su-30MKI, Rafale, Mirage 2000, Tejas) θα περιέπλεκε δραματικά τη συντήρηση και την εφοδιαστική αλυσίδα.</div><div><br />Το «αγκάθι» των S-400: Μια πιθανή συμφωνία θα συνοδευόταν από αμερικανικούς όρους εκβιαστικού χαρακτήρα, όπως η εγκατάλειψη των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-400 υπέρ των αμερικανικών THAAD.</div><div><br />Η αναξιοπιστία των ΗΠΑ ως προμηθευτή: Αναλυτές, όπως ο Αντιπτέραρχος Anil Chopra, προειδοποιούν ότι οι ΗΠΑ αποδεικνύονται «πολύ αναξιόπιστες», επιβάλλοντας εύκολα κυρώσεις και παγώνοντας ανταλλακτικά και τεχνική υποστήριξη.</div><div><br />Το ψηφιακό «λουκέτο» (ODIN) και το kill switch: Τα F-35 είναι πλήρως ενσωματωμένα σε αμερικανικά δίκτυα, όπως το σύστημα ODIN που στέλνει δεδομένα απευθείας σε αμερικανικούς διακομιστές. </div><div><br /></div><div>Οι Ινδοί ειδικοί βλέπουν σε αυτό απώλεια της επιχειρησιακής αυτονομίας, φοβούμενοι αυστηρούς περιορισμούς στη χρήση τους (π.χ. σε επιχειρήσεις κατά του Πακιστάν) ή ακόμα και την ύπαρξη ενός «kill switch» από απρόβλεπτες αμερικανικές κυβερνήσεις – φόβος που οδήγησε χώρες όπως ο Καναδάς και η Πορτογαλία να κοιτάξουν αλλού.<br /><br />Καθώς η Ινδία στρέφεται στην επιτάχυνση του Tejas, την εξέλιξη του AMCA και πιθανές εναλλακτικές όπως το ρωσικό Su-57, η αντίθεση στο «αμερικανικό όνειρο» των F-35 αποκαλύπτει πως πίσω από τη λάμψη των stealth κρύβονται γεωπολιτικές παγίδες. Ένας προβληματισμός που, ασφαλώς, αποκτά τελείως διαφορετική ανάγνωση για χώρες όπως η Ελλάδα, οι οποίες έχουν επιλέξει μια εντελώς διαφορετική στρατηγική πορεία στο κλαμπ των χρηστών του F-35.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το παιχνίδι εκατομμυρίων με τα F-35.Γιατί οι Ινδοί πιλότοι βλέπουν «παγίδα» πίσω από τα αμερικανικά stealth… που αποκτά η Ελλάδα.

Στο επίκεντρο ενός τεράστιου γεωπολιτικού και εξοπλιστικού θρίλερ, βρίσκονται τα αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη F-35. Ενώ η Ουάσινγκτον άναψ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε συναγερμό ο Έβρος: Επιχείρηση της Τουρκίας κατά του ISIS δίπλα στα ελληνικά σύνορα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2019/12/greece-ellada-turkey-tourkia-borders-evros-790x400.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="101" src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2019/12/greece-ellada-turkey-tourkia-borders-evros-790x400.jpg" width="730" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><b> Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Σε ευρείας κλίμακας επιχείρηση κατά του ISIS προχώρησαν οι τουρκικές Αρχές, με 51 υπόπτους να τίθενται υπό κράτηση σε 16 επαρχίες της χώρας, σε μια εξέλιξη που αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ελλάδα λόγω της παρουσίας της <a href="https://www.newsbreak.gr/tag/adrianoypoli/">Αδριανούπολης</a> στον κατάλογο των περιοχών όπου πραγματοποιήθηκαν έρευνες. Η τουρκική πόλη βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τον Έβρο και σε άμεση γεωγραφική γειτνίαση με τα ελληνικά σύνορα, γεγονός που αναπόφευκτα προκαλεί ερωτήματα για το κατά πόσο δίκτυα που συνδέονται με το ISIS έχουν επιχειρήσει ή επιχειρούν να αξιοποιήσουν τις διαδρομές της ευρύτερης περιοχής.<br /><br />Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε υπό τον συντονισμό της Διεύθυνσης Αντιτρομοκρατίας της Γενικής Διοίκησης Χωροφυλακής και των αρμόδιων εισαγγελικών Αρχών. Σύμφωνα με το τουρκικό υπουργείο Εσωτερικών, οι ύποπτοι φέρεται να συνδέονται με το ISIS, γνωστό στις τουρκικές Αρχές ως DEAS, ενώ οι έρευνες αφορούν συμμετοχή στην οργάνωση, χρηματοδότηση των δικτύων της και προπαγάνδα μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Η κλίμακα της επιχείρησης, με ταυτόχρονες ενέργειες σε 16 επαρχίες, δείχνει ότι οι τουρκικές υπηρεσίες ασφαλείας θεωρούν ότι εξακολουθούν να υπάρχουν ενεργές δομές και δίκτυα που σχετίζονται με την οργάνωση.<br /><br />Πόσο κοντά βρίσκονται τα δίκτυα του ISIS στον Έβρο;<br /><br />Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος για την Ελλάδα βρίσκεται η Αδριανούπολη, καθώς πρόκειται για την τουρκική επαρχία που συνορεύει άμεσα με τον Έβρο. Η συμμετοχή της σε μια επιχείρηση κατά του ISIS δεν αποτελεί από μόνη της ένδειξη ότι υπάρχει τρομοκρατική δραστηριότητα ή οργανωμένο δίκτυο που έχει περάσει στην ελληνική πλευρά, όμως δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το τι ακριβώς αναζητούσαν οι τουρκικές Αρχές στην περιοχή και αν οι έρευνες μπορούν να αποκαλύψουν διαδρομές, επαφές ή διασυνδέσεις που φτάνουν μέχρι τα σύνορα. Πόσο μακριά από τον Έβρο μπορεί να έχουν κινηθεί πρόσωπα που συνδέονται με τέτοια δίκτυα και, κυρίως, υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι κάποιοι επιχείρησαν να περάσουν στην Ελλάδα;<br /><br />Η τουρκική πλευρά δεν έχει επίσης διευκρινίσει πόσοι από τους 51 υπόπτους εντοπίστηκαν στην Αδριανούπολη ούτε έχει δημοσιοποιήσει τις εθνικότητές τους. Αυτό αφήνει ανοιχτά αρκετά ερωτήματα σχετικά με το εύρος των δικτύων που ερευνώνται στην περιοχή, χωρίς ωστόσο να μπορεί να εξαχθεί από τα διαθέσιμα στοιχεία συμπέρασμα ότι υπάρχει παρουσία μελών του ISIS στην Ελλάδα. Η γεωγραφική εγγύτητα, πάντως, καθιστά την εξέλιξη ιδιαίτερα σημαντική για τις ελληνικές Αρχές ασφαλείας, καθώς ο Έβρος αποτελεί το άμεσο σημείο επαφής των δύο χωρών και οποιαδήποτε δραστηριότητα τρομοκρατικών δικτύων στην απέναντι πλευρά είναι εύλογο να παρακολουθείται στενά.<div><br />Χρηματοδότηση και προπαγάνδα στο μικροσκόπιο των τουρκικών Αρχών<br /><br />Σύμφωνα με τις κατηγορίες που ανακοίνωσε το τουρκικό υπουργείο Εσωτερικών, οι συλληφθέντες φέρεται να είχαν διαφορετικούς ρόλους στη λειτουργία και την υποστήριξη των δικτύων του ISIS. Οι Αρχές υποστηρίζουν ότι ορισμένοι ήταν μέλη της οργάνωσης, ενώ άλλοι παρείχαν οικονομική στήριξη μέσω προσώπων που συνδέονται με αυτήν και μέσω οργανώσεων που εμφανίζονταν ως φιλανθρωπικές ή βοηθητικές. Παράλληλα, εξετάζεται η δραστηριότητά τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου φέρεται να διακινούσαν προπαγανδιστικό υλικό υπέρ του ISIS.<br /><br />Το γεγονός ότι ένα μέρος της επιχείρησης εκτυλίχθηκε σε περιοχή τόσο κοντά στα ελληνικά σύνορα επαναφέρει έτσι ένα κρίσιμο ερώτημα για την ασφάλεια της χώρας. Υπάρχουν άραγε πρόσωπα ή διαδρομές που συνδέουν τα δίκτυα που ερευνώνται στην Τουρκία με την Ελλάδα ή πρόκειται για δραστηριότητα που περιορίζεται στην τουρκική πλευρά; Και ακόμη, εάν οι τουρκικές Αρχές εντοπίσουν στοιχεία για μετακινήσεις υπόπτων προς τα δυτικά, θα υπάρξει ενημέρωση των ελληνικών υπηρεσιών ασφαλείας; Προς το παρόν, καμία τέτοια σύνδεση δεν έχει ανακοινωθεί, όμως η παρουσία της Αδριανούπολης στην επιχείρηση καθιστά το ζήτημα ιδιαίτερα ευαίσθητο για την ελληνική πλευρά.<br /><br />Οι 51 ύποπτοι βρίσκονται πλέον αντιμέτωποι με τη δικαστική διαδικασία, ενώ οι έρευνες των τουρκικών Αρχών συνεχίζονται και αφορούν τόσο τη δραστηριότητα όσο και τα χρηματοδοτικά δίκτυα του ISIS.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σε συναγερμό ο Έβρος: Επιχείρηση της Τουρκίας κατά του ISIS δίπλα στα ελληνικά σύνορα.

 Γιάννης Κολεΐδης Σε ευρείας κλίμακας επιχείρηση κατά του ISIS προχώρησαν οι τουρκικές Αρχές, με 51 υπόπτους να τίθενται υπό κράτηση σε 16 ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία στέλνει στην Υεμένη Σύρους μισθοφόρους νεοθωμανούς τζιχαντιστές.

<img height="106" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2021/04/turk-jihadi-630x384.jpg" width="722" /><br /><br />Η Τουρκία και το Πακιστάν συμφώνησαν να ενεργοποιήσουν από κοινού «μέτρα συλλογικής αποτροπής» με τη Σαουδική Αραβία, σε συνέχεια της έκτακτης συνεδρίασης τη Δευτέρα 05/10 της Επιτροπής Στρατηγικής Πολιτικής και Άμυνας της συμμαχίας στο Ριάντ. Το Πακιστάν θα αναπτύξει στρατιωτικές δυνάμεις και η Τουρκία, όπως συνηθίζει, θα αναπτύξει Σύρους μισθοφόρους νεοθωμανούς τζιχαντιστές.<br /><br />Οι Χούτι προειδοποίησαν τις αεροπορικές εταιρείες ότι ο εναέριος χώρος της Σαουδικής Αραβίας θα μετατραπεί σε «ζώνη ενεργών επιχειρήσεων» για τις δυνάμεις τους, εν μέσω της κλιμάκωσης της σαουδαραβικής στρατιωτικής επιχείρησης εναντίον της οργανώσεως.<br /><br />Ο Πρόεδρος της Υεμένης, Ρασάντ αλ-Αλίμι, ανακοίνωσε την έναρξη στρατιωτικής επιχείρησης ευρείας κλίμακας κατά των Χούτι σε όλα τα μέτωπα.<br /><br />Ο κύριος στόχος είναι η επίτευξη πλήρους ελέγχου επί της επικράτειας της χώρας και η απελευθέρωση των περιοχών που κατέχουν οι αντάρτες, συμπεριλαμβανομένων της Σαναά και της Χοντέιντα.<br /><br />Οι Αρχές της Υεμένης δήλωσαν ότι τα διπλωματικά περιθώρια έχουν εξαντληθεί, κατηγορώντας τους Χούτι για παραβίαση της εκεχειρίας, επιστράτευση παιδιών και αποκλεισμό κομβικών οδικών αρτηριών στην περιοχή Ταίζ.<br /><br />Οι κυβερνητικές δυνάμεις και οι συμμαχικοί σχηματισμοί περνούν στην επίθεση σύμφωνα με το εγκεκριμένο σχέδιο.<br /><br />Οι κάτοικοι των περιοχών που ελέγχονται από τους Χούτι καλούνται να παραμείνουν μακριά από στρατιωτικές εγκαταστάσεις και οδούς ανεφοδιασμού.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία προετοιμάζει μεγάλη επίθεση κατά των Χούτι.<br /><br />Το Ριάντ φαίνεται πως αποφάσισε ότι δεν είναι πλέον δυνατή η ανάκτηση του ελέγχου του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ μέσω διαπραγματεύσεων.<br /><br />Σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς, η ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας έχει εγκρίνει επιχείρηση για την ανακατάληψη της ακτογραμμής και των νήσων κοντά στο στρατηγικό στενό.<br /><br />Χερσαίες δυνάμεις της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης θα πραγματοποιήσουν την επίθεση, κινητοποιώντας ενδεχομένως περισσότερους από 100.000 άνδρες εφόσον απαιτηθεί.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία θα παράσχει αεροπορική υποστήριξη.<br /><br />Εξετάζονται δύο ενδεχόμενα: ο περιορισμός της επιχείρησης στην ακτογραμμή της Ερυθράς Θάλασσας ή το ταυτόχρονο άνοιγμα μετώπων σε Ταίζ, Μαρίμπ, Αλ-Τζοφ και Αλ-Μπάιντα.<br /><br />Πηγές αναφέρουν χρονοδιαγράμματα που κυμαίνονται από τις αμέσως επόμενες ημέρες έως τις αρχές Νοεμβρίου. Το Ριάντ δεν έχει επιβεβαιώσει επισήμως αυτά τα σχέδια.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες αρνήθηκαν να διεξαγάγουν πλήγματα οι ίδιες, παρέχουν όμως πληροφορίες και έχουν κοινοποιήσει συντεταγμένες για περισσότερους από 200 στόχους.<br /><br />Το Πακιστάν έχει προμηθεύσει συστήματα αεράμυνας, πυροβολικό και μη επανδρωμένα αεροσκάφη.<br /><br />Δεν πρόκειται πλέον για μια προσπάθεια απόκρουσης των πυραύλων των Χούτι, αλλά για μια πρόθεση αλλαγής της καταστάσεως στο πεδίο και στέρησης από την Τεχεράνη του ελέγχου της δεύτερης θαλάσσιας πύλης της περιοχής μετά τα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Το αδύνατο σημείο της επιχείρησης είναι προφανές: η προέλαση θα πραγματοποιηθεί από διασπασμένες φατρίες της Υεμένης που μέχρι πρόσφατα μάχονταν μεταξύ τους. Θα αντιμετωπίσουν έναν καλά οργανωμένο στρατό των Χούτι, ο οποίος έχει αποκτήσει σημαντική πολεμική εμπειρία.<br /><br />Τυχόν επιτυχία θα αποκαθιστούσε την ελευθερία της ναυσιπλοΐας μέσω του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ.<br /><br />Τυχόν αποτυχία θα συμπαρέσυρε τη Σαουδική Αραβία σε έναν νέο μεγάλο πόλεμο στην Υεμένη.<br /><br />Όπως κι αν λήξει αυτή η επιχείρηση, η πολεμική ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή πιθανότατα δεν θα σβήσει στο εγγύς μέλλον.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία στέλνει στην Υεμένη Σύρους μισθοφόρους νεοθωμανούς τζιχαντιστές.

Η Τουρκία και το Πακιστάν συμφώνησαν να ενεργοποιήσουν από κοινού «μέτρα συλλογικής αποτροπής» με τη Σαουδική Αραβία, σε συνέχεια της έκτακτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα – Βουλγαρία: Ο Σαμουήλ “ανατινάζει” τα Σκόπια 1.000 χρόνια μετά!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT0CQ70lbnZYsYwbf9J3gMfJ_BmQICjdqGwKE0nYFTslg-_0HFYc6hN4nfb&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="418" data-original-width="733" height="114" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT0CQ70lbnZYsYwbf9J3gMfJ_BmQICjdqGwKE0nYFTslg-_0HFYc6hN4nfb&s=10" width="740" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η Ελλάδα επέστρεψε τα οστά του τσάρου Σαμουλή στην Βουλγαρία… Η σύγκρουση μεταξύ γειτόνων φουντώνει μετά την κίνηση της Ελλάδας!</div><br />Σε αντάλλαγμα για τα λείψανα, η Ελλάδα θα λάβει 48 αντικείμενα που λεηλατήθηκαν κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Χρίστιαν Μίτσκοσκι αντέδρασε βίαια, υπενθυμίζοντας ότι «η φασιστική Βουλγαρία κατέλαβε το έδαφος της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου»<br /><br />Τα λείψανα που πιστεύεται ότι ανήκουν στον βασιλιά Σαμουήλ, έναν από τους τελευταίους μεγάλους ηγεμόνες της Πρώτης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, επέστρεψαν «στην πατρίδα» τους το Σάββατο, περισσότερα από 1.000 χρόνια μετά τον θάνατό του. Η αναταφή του μεσαιωνικού αυτοκράτορα στη Βουλγαρία με κρατικές τιμές έχει εξοργίσει τη Βόρεια Μακεδονία, η οποία τον διεκδικεί επίσης και της οποίας οι διαπραγματεύσεις για την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν μπλοκαριστεί λόγω διαμάχης με τη Σόφια, γράφει χαρακτηριστικά η σερβική Blic.<br /><br />Ο πρωθυπουργός Ρούμεν Ράντεφ μετέβη στη Θεσσαλονίκη, όπου η Ελλάδα του παρέδωσε τα σκελετικά λείψανα σε ανοιχτό φέρετρο μπροστά στις σημαίες της Βουλγαρίας και της ΕΕ. “Θα πάρουμε τον αυτοκράτορά μας”, είπε την παραμονή του ταξιδιού στη Θεσσαλονίκη.<br /><br />Πολεμικά αεροσκάφη MiG-29 και F-16 συνόδευσαν το στρατιωτικό αεροσκάφος και πέταξαν πάνω από το κέντρο της Σόφιας. Φρουροί με κόκκινες στολές μετέφεραν το φέρετρο καλυμμένο με σημαία μέσα από πλήθη ανθρώπων στη μαρμάρινη σαρκοφάγο στην Αγία Σοφία του 6ου αιώνα, από την οποία πήρε το όνομά της η πρωτεύουσα.<br /><br />Ένας από τους συγκεντρωμένους στην τελετή, ο 42χρονος μηχανικός Μάρτιν Νέστοροφ, δήλωσε στο AFP ότι ήρθε για να «χαιρετήσει την επιστροφή του Τσάρου Σαμουήλ στη Βουλγαρία , όπου ανήκει». “Ήρθα επειδή είμαι Βουλγάρα, και ένας Βούλγαρος επιστρέφει στην πατρίδα του”, δήλωσε η συνταξιούχος ιστορικός τέχνης Τσάνκα Ζλάτκοβα.<div><br />Τι κερδίζει η Ελλάδα από αυτό;<br /><br />Η Ελλάδα και η Βουλγαρία κατέληξαν αυτή την εβδομάδα σε συμφωνία για την επιστροφή των αυτοκρατορικών λειψάνων, την οποία ο Ράντεφ χαρακτήρισε «ιστορική».<br /><br />Απευθυνόμενος στο πλήθος κατά τη διάρκεια της τελετής στη Σόφια, εξέφρασε την «βαθιά του ευγνωμοσύνη» στον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη «για τη σοφία και το θάρρος που οδήγησαν σε αυτή την ιστορική συμφωνία» για την επιστροφή των λειψάνων.<b> <a href="https://echedoros.blog/?p=98033">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a></b></div><div><b><br /></b></div><div><b><br /></b><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα – Βουλγαρία: Ο Σαμουήλ “ανατινάζει” τα Σκόπια 1.000 χρόνια μετά!

Η Ελλάδα επέστρεψε τα οστά του τσάρου Σαμουλή στην Βουλγαρία… Η σύγκρουση μεταξύ γειτόνων φουντώνει μετά την κίνηση της Ελλάδας! Σε αντάλλαγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Χουριέτ: Προς ναυάγιο η υπόθεση F-35 για Τουρκία, S-400 και CAATSA.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/article_16_9/public/2026-01/f35.jpg?itok=99-BlNfs" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1280" height="113" src="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/article_16_9/public/2026-01/f35.jpg?itok=99-BlNfs" width="751" /></a></div><div><br /></div>Ο Τραμπ δεν διαθέτει την απόλυτη εξουσία να άρει πλήρως τις κυρώσεις του νόμου CAATSA βάσει του οποίου η Τουρκία εκδιώχθηκε από το πρόγραμμα των F-35. Θα μπορούσε να τις αναβάλει προσωρινά, αλλά οι κυρώσεις δεν θα εξαφανίζονταν απλώς.<br /><br /><b>Mε πληροφορίας από άρθρο του Yunus Paksoy</b><br /><div><span style="color: blue; font-family: Inter;"><span style="font-size: 17px;"><b><br /></b></span></span>“Πέρυσι, ο Ερντογάν και ο Τραμπ επέδειξαν ισχυρή πολιτική βούληση για την ουσιαστική επίλυση αυτού του ζητήματος. Έκτοτε, ο Υπουργός Εξωτερικών Φιντάν και ο ομόλογός του Ρούμπιο καταβάλλουν σημαντικές προσπάθειες. Ωστόσο, η διαδικασία δεν αφορά μόνο αυτές τις δύο χώρες”, γράφει μεταξύ άλλων ο Τούρκος αρθογράφος.<br /><br />“Χρειαζόμαστε την άδεια της Ρωσίας για να διαθέσουμε αλλού τα S-400. Έχουμε βρει αγοραστή… αλλά η τελική έγκριση από τη Ρωσία δεν έχει φτάσει ακόμη. Και οι άνθρωποι με τους οποίους μίλησα στην Άγκυρα ανέμεναν επίσης μια λύση, αν και είναι κοινό μυστικό ότι η διαδικασία δεν προχωρά με γρήγορους ρυθμούς.<br /><br />“Στην ουσία, η κατάσταση έχει ως εξής: η διάθεση των S-400 θα άνοιγε διάπλατα την πόρτα για την επίλυση των ζητημάτων CAATSA και F-35.<br /><br />“Με άλλα λόγια… η έγκριση που θα έδινε ο Πούτιν θα έφερνε την Τουρκία ακόμη πιο κοντά στις ΗΠΑ. Επομένως… εφόσον το ζήτημα βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της διευθέτησης με τη Ρωσία, γιατί έθεσα αυτή την ερώτηση στον Τραμπ;<br /><br />“Για να υπενθυμίσω στον Πρόεδρο των ΗΠΑ το θέμα. Για να επανέλθω στις προηγούμενες δηλώσεις του. Για να βγάλω συμπεράσματα από την απάντηση που θα έδινε. Απ’ όσο αντιλαμβάνομαι, η απάντηση υποδηλώνει ότι —λέγοντας «θα κάνω πάντα τον Ερντογάν χαρούμενο»— εννοεί πως οι κυρώσεις CAATSA θα αρθούν και θα αποσταλεί επιστολή στο Κογκρέσο για την έγκριση του θέματος των F-35, εφόσον διευθετηθεί το ζήτημα των S-400.<br /><br />“Μήπως είμαι υπερβολικά αισιόδοξος; Ίσως. Ωστόσο, δεν έχω δει ακόμη τον Τραμπ —τις κινήσεις του οποίου παρακολουθώ προσωπικά κάθε μέρα— να διστάζει σε ζητήματα που αφορούν την Τουρκία.Υπάρχει, λοιπόν, κάποιος κίνδυνος που διαβλέπω; Ναι, υπάρχει. Και με ανησυχεί. Επιτρέψτε μου να το εξηγήσω στην παρακάτω ενότητα.<div><br />CAATSA – ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ, ΤΟ ΚΟΓΚΡΕΣΟ ΘΑ ΧΑΘΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ<br /><br />“Αυτή τη στιγμή, απομένει λιγότερο από ένας μήνας μέχρι τις εκλογές. Οι προοπτικές δεν είναι καθόλου ευοίωνες —κάθε άλλο— για τον Τραμπ και τους Ρεπουμπλικανούς. Όπως γνωρίζουν οι τακτικοί αναγνώστες αυτής της στήλης, το τελευταίο διάστημα το λέω αυτό αρκετά ανοιχτά.<br /><br />“Φαινόταν ήδη βέβαιο ότι η Βουλή των Αντιπροσώπων θα χανόταν. Ωστόσο, οι τελευταίες δημοσκοπήσεις που έχω δει δείχνουν ότι και η Γερουσία διατρέχει σοβαρό κίνδυνο. Φαίνεται πως ακόμη και η έδρα του Τέξας ενδέχεται να χαθεί. Σκεφτείτε το λίγο αυτό… Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο ο Τραμπ μεταβαίνει στο Τέξας για τρίτη φορά μέσα σε έναν μόνο μήνα.<br /><br />Πριν από λίγες μέρες, ο Τραμπ δήλωσε: «Παρακαλώ, ψηφίστε σαν να ήμουν εγώ αυτός που κατεβαίνει στις εκλογές. Διαφορετικά, οι Δημοκρατικοί θα κινήσουν τη διαδικασία καθαίρεσής μου μόλις αναλάβουν την εξουσία». Με άλλα λόγια… ακριβώς όπως σας είχα πει πριν από τρεις εβδομάδες: ο Τραμπ έχει πλήρη επίγνωση όλων όσων συμβαίνουν — αλλά και του τι τον περιμένει.<br /><br />Ας εξηγήσω την τρέχουσα κατάσταση: Αυτή την εβδομάδα διέρρευσε μια ηχογράφηση του υποψηφίου για τη Γερουσία, Κεν Πάξτον — ο οποίος δίνει σκληρή μάχη στο Τέξας. Στην ηχογράφηση, δηλώνει ότι τα ποσοστά του στις δημοσκοπήσεις υποχώρησαν μετά τη συγκέντρωση των Ρεπουμπλικανών με τη συμμετοχή του Τραμπ. Λέει χαρακτηριστικά: «Τα πράγματα δεν πάνε καλά».<br /><br />“Τώρα… θα σας δώσω περισσότερες πληροφορίες για την πορεία των εκλογών τις επόμενες εβδομάδες. Αλλά τι είχα πει στο αρχικό μου άρθρο; Βλέπω κίνδυνο όσον αφορά την άρση των κυρώσεων CAATSA και την επιστροφή στο πρόγραμμα των F-35. Ένα Κογκρέσο με πλειοψηφία Δημοκρατικών είναι πολύ χειρότερο από ένα Κογκρέσο όπου την πλειοψηφία κατέχει το κόμμα που ελέγχεται από τον Τραμπ.<br /><br />“Το ζήτημα που θέλω να θίξω είναι το εξής… Το χρονικό περιθώριο στενεύει. Άραγε, θα έκρινε ο Πούτιν «σκόπιμο» να αποχωριστούμε τους S-400; Όπως είπα… είμαι αισιόδοξος, αλλά ο περιορισμένος χρόνος που απομένει δεν φαίνεται να λειτουργεί υπέρ μας”, καταλήγει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Χουριέτ: Προς ναυάγιο η υπόθεση F-35 για Τουρκία, S-400 και CAATSA.

Ο Τραμπ δεν διαθέτει την απόλυτη εξουσία να άρει πλήρως τις κυρώσεις του νόμου CAATSA βάσει του οποίου η Τουρκία εκδιώχθηκε από το πρόγραμμα...

Διαβάστε την συνέχεια

Επίσκεψη Ρούμπιο: Ο εφιάλτης της Άγκυρας… ευκαιρία για την Αθήνα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTF5XsC3TO7_n6mdEqiXYpHP7kHCmBXtHgNAKQHpiB9_r0nuvxoLiGfn-Hu&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="461" data-original-width="666" height="98" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTF5XsC3TO7_n6mdEqiXYpHP7kHCmBXtHgNAKQHpiB9_r0nuvxoLiGfn-Hu&s=10" width="759" /></a></div><br /><div>Ο στρατηγικός διάλογος ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ελλάδα θα ήταν από μόνος του κορυφαίο θέμα στην ελληνική επικαιρότητα. Αυτή τη φορά υπάρχει όμως ποιοτική διαφορά. Η έλευση στην Αθήνα του υπουργού Εξωτερικών και ταυτόχρονα συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας, Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα για να δώσει το παρόν και να συμμετάσχει, ηγούμενος προσωπικά της αμερικανικής αντιπροσωπείας, δίνει άλλη σημασία και αίγλη.</div><br /><b>ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ</b><br /><br />Πρόκειται εξ ορισμού για μια πολύ σημαντική εξέλιξη για την ελληνική διπλωματία. Παράλληλα, από μόνη της η παρουσία του Ρούμπιο συμβάλλει τα μέγιστα στην ελληνική αποτροπή σε μια εξαιρετικά ταραγμένη και κρίσιμη περίοδο. Όσο και να παριστάνει την αδιάφορη, η Άγκυρα αντιλαμβάνεται πολύ καλά, οτιδήποτε άπτεται της «σκληρής ισχύος» του αντιπάλου.<br /><br />Η εμπρηστική ρητορική και οι απειλές ποτέ δεν θα λείψουν από τη ρητορική της Άγκυρας, καθώς είναι καταγεγραμμένα στο οθωμανικό -πάλαι ποτέ αυτοκρατορικό της- DNA. Αυτό προσπαθεί να αφυπνίσει, για λόγους όμως που δεν σχετίζονται με την εικόνα περιφερειακής υπερδύναμης που επιχειρεί να προβάλει. Παριστάνοντας τον… μπαμπούλα της περιοχής, η Τουρκία του Ερντογάν προσπαθεί να δραπετεύσει από τις εσωτερικές της αντιφάσεις.<br /><br />Ξέρει πολύ καλά, ότι αυτές μπορούν να γεννήσουν ανά πάσα στιγμή μπορούν να γεννήσουν καταστάσεις που θα απειλήσουν την ίδια της την εδαφική ακεραιότητα… Αφυπνίζοντας παράλληλα τα ισλαμικά και τα εθνικιστικά αντανακλαστικά της -απίστευτα πολύπλοκης εθνοφυλετικά- τουρκικής κοινωνίας, αναζητούν το αφήγημα – συγκολλητική ουσία που θα αποτρέψει τον ιστορικό εφιάλτη της διαίρεσης… Στρέφοντας παράλληλα την προσοχή του μέσου Τούρκου προς εξωτερικούς εχθρούς! Αδιαφορώντας για τη μαζική αποσταθεροποίηση μιας εξαιρετικά κρίσιμης γωπολιτικής περιφέρειας.<br />Ο Ρούμπιο και το F-35…<br /><br />Αυτά είναι όμως τα δεδομένα του προβλήματος που κάνουν την τριήμερη παρουσία του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα να μοιάζει με έναν γνήσιο εφιάλτη για την Άγκυρα. Η πολυδιαφημισμένη υπόθεση των F-35 μοιάζει μόνο με το… μισοσαπισμένο κερασάκι σε μια πικρή σαν δηλητήριο τούρτα, εάν συνυπολογιστούν όλα τα ανοικτά θέματα και όσα εκπροσωπεί από την πλευρά του μηχανισμού παραγωγής πολιτικής στην Ουάσινγκτον το συγκεκριμένο πρόσωπο.<br /><br />Πέραν της ισχυρότατης προσωπικότητάς του, το πραγματικό πρόβλημα για τους Τούρκους είναι η πολύ καλή και σε βάθος γνώση των προβλημάτων της περιοχής. Συνεπεία της τεράστιας εμπειρίας που συσσώρευσε από τη θητεία του στην αμερικανική Γερουσία και τον ενεργό του ρόλο στη χάραξη της πολιτικής της Ουάσινγκτον, είναι από τους λίγους αξιωματούχους της κυβέρνησης Τραμπ που έχει μια τόσο συγκροτημένη στρατηγική οπτική για τη γεωπολιτική γωνιά της Ελλάδας.<br /><br />Ποιος μπορεί να ξεχάσει στην Άγκυρα ότι είναι αρχιτέκτονας του «East Med Act» και θεματοφύλακας του «νόμου CAATSA» που έχει αποκλείσει τη συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα F-35; Αυτός ο αξιωματούχος λοιπόν θα βρεθεί στην Αθήνα, για τον 6ο Γύρο του Στρατηγικού Διαλόγου Ελλάδας-ΗΠΑ. Από τη στιγμή που γνωρίζει την κατάσταση και τα προβλήματα τόσο καλά, αποτελεί μια χρυσή ευκαιρία για την ελληνική πλευρά, ώστε να αιτηθεί από τις ΗΠΑ ουσιαστική βοήθεια για την ενίσχυση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.<div><br />Αποτροπή αποσταθεροποίησης…<br /><br />Ο Ρούμπιο είναι από τους λίγους που κατανοούν ότι ενδυναμώνοντας την αποτρεπτική αξιοπιστία μιας χώρας-συμμάχου που δεν δημιούργησε ποτέ προβλήματα και συχνά πρόσφερε περισσότερα ακόμα κι από αυτά που ζητούσε η Ουάσινγκτον, είναι επένδυση στη σταθερότητα και την ειρήνη στην περιοχή. Γνωρίζει ποιος θα είναι ο επιτιθέμενος σε περίπτωση εκτροπής και γνωρίζει ποιος είναι ο μοναδικός τρόπος να το αποτρέψεις.<br /><br />Δεν φτάνει μόνο η αποτροπή όμως. Πρέπει να γίνει και με τρόπο που θα ενισχύσει τον άξονα των χωρών που ενστερνίζονται την αρχιτεκτονική ασφαλείας που προωθεί η Ουάσινγκτον και θα λειτουργούν στην πράξη ως «αντ’ αυτού» στην τήρηση της τάξης στην περιοχή. Με απλά λόγια λοιπόν. Η ευκαιρία για την ελληνική πλευρά είναι δεδομένη. Αρκεί να είναι διατεθειμένη να πιέσει για την ικανοποίηση δίκαιων αιτημάτων, πάντα υπό την προϋπόθεση της αμοιβαίας εξυπηρέτησης συμφερόντων.<br /><br />Στην Ουάσινγκτον υπάρχουν οι μηχανισμοί ενίσχυσης των συμμάχων στη λογική που προαναφέρθηκε: Η ενίσχυσή τους, στο τέλος της ημέρας είναι οικονομικότερη ως λύση από το να τρέχουν αμερικανικές δυνάμεις για να προλάβουν τα χειρότερα, σε περίπτωση απόπειρας επιβολής τετελεσμένων…<br /><br />Η εμφανής, αν και ανομολόγητη, επιθυμία του Ρούμπιο για αξιοποίηση της παραμονής του στην Αθήνα για να… γράψει πόντους (π.χ. μέσω της επιθυμία εκφώνησης ομιλίας στην Πνύκα) απέναντι στον αντιπρόεδρο Βανς στην κούρσα για το χρίσμα της διαδοχής του Τραμπ, αυξάνει το ενδιαφέρον και τη σημασία της επίσκεψης.<br /><br />Η επίσκεψη όμως προσφέρει και μια μοναδική ευκαιρία να εξισορροπηθούν οι αλγεινές εντυπώσεις από τη φερόμενη ως δήλωση της πρέσβειρας Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, που αφορούσε «αθέμιτο -για δημοκρατίες- επηρεασμό» εσωτερικών πολιτικών εξελίξεων, ακόμα και σε συμμαχικές χώρες. Ο Ρούμπιο φρόντισε βέβαια να καλύψει την πρέσβειρα προ της έλευσής του στην Αθήνα.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, η ενεργός προώθηση του «κάθετου διαδρόμου» αποτελεί διακηρυγμένη πολιτική της Ουάσινγκτον. Ασχέτως εάν η κ. Γκίλφοϊλ θεωρείται στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ ως βέλτιστη επιλογή για ένα τόσο σημαντικό διπλωματικό πόστο όσο αυτό της Αθήνας. Ασχέτως εάν η στάση του Ρούμπιο θα ήταν ίδια απέναντί της εάν ήταν απλά Γερουσιαστής.<br /><br />Ένα από τα πιο κομβικά διδάγματα της ζωής, από την προσωπική στην πολιτική, μέχρι τη διπλωματική, είναι ότι επιλέγεις ποιες μάχες θα δώσεις (you pick up your fights) κι αυτό εξαρτάται από το τι διακυβεύεται. Ο Ρούμπιο που γνωρίζει αυτή την πραγματικότητα, χειρίζεται μαεστρικά τις ισορροπίες με τον πολιτικό του προϊστάμενο, Αμερικανό πρόεδρο, επιλογή του οποίου είναι η Γκίλφοϊλ.<br /><br />Τελικά, το ζητούμενο είναι να τηρηθεί το εν λόγω δίδαγμα και από ελληνικής πλευράς κατά τη διάρκεια του στρατηγικού διαλόγου… Η αυστηρή προτεραιοποίηση των διεκδικήσεων και η προσεκτική παρουσίασή τους κατά τρόπον που να προκύπτει αμοιβαίο – χειροπιαστό όφελος, θα αποτελέσει κομβικό σημείο που θα κρίνει την έκβαση των συνομιλιών στο πλαίσιο του στρατηγικού διαλόγου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Επίσκεψη Ρούμπιο: Ο εφιάλτης της Άγκυρας… ευκαιρία για την Αθήνα.

Ο στρατηγικός διάλογος ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ελλάδα θα ήταν από μόνος του κορυφαίο θέμα στην ελληνική επικαιρότητα. Αυτή τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία ένα βήμα πριν από τα F-35: Βρήκε αγοραστή για τους πυραύλους S400 -Το «πράσινο φως» του Putin αλλάζει τα πάντα.

<img height="108" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/7a12c3f02173108acd616c1a80a6cd00_XL.jpg?v=3" width="741" /><br /><br /><div>Το μήνυμα Trump προς Erdogan, το ρωσικό «κλειδί» των S-400 και ο εφιάλτης της Αθήνας – Όλο το παζλ που μπορεί να οδηγήσει την Τουρκία ξανά στα F-35<br /><br />Ένα γεωπολιτικό παζλ με προεκτάσεις που αφορούν την Ελλάδα βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.<br />Στο επίκεντρο βρίσκονται οι S-400, οι κυρώσεις CAATSA, τα αμερικανικά F-35 και η προσωπική σχέση Donald Trump – Recep Tayyip Erdogan.<br />Και πίσω από όλα αυτά υπάρχει ένας τρίτος παίκτης, χωρίς τη συγκατάθεση του οποίου η Άγκυρα δυσκολεύεται να κάνει το επόμενο βήμα: η Ρωσία του Vladimir Putin.<br />Το σενάριο που μέχρι πριν από λίγο καιρό έμοιαζε εξαιρετικά δύσκολο αρχίζει να αποκτά συγκεκριμένα χαρακτηριστικά: εάν η Τουρκία καταφέρει να απομακρύνει τους S-400 από την επικράτειά της, μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για την άρση των αμερικανικών κυρώσεων και, υπό προϋποθέσεις, για την επιστροφή της στο πρόγραμμα των F-35.</div><div><br />Για την Ελλάδα, μια τέτοια εξέλιξη δεν είναι μια απλή διπλωματική λεπτομέρεια. Θα μπορούσε να επηρεάσει εκ νέου τις ισορροπίες ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />Ο Donald Trump έχει ήδη στείλει ένα ιδιαίτερα θερμό μήνυμα προς την Άγκυρα.<br />Σε πρόσφατη ερώτηση για την καθυστέρηση στην άρση των κυρώσεων CAATSA, ο Αμερικανός Πρόεδρος επανέλαβε ότι μιλά συχνά με τον Recep Tayyip Erdogan και χαρακτήρισε τον Τούρκο Πρόεδρο φίλο του.<br />Μάλιστα, όταν ρωτήθηκε τι συμβαίνει με το ζήτημα των κυρώσεων, ο Trump δήλωσε ότι δεν υπάρχει καθυστέρηση ή εμπόδιο και πρόσθεσε πως «πάντα» θα κάνει τον Erdogan ευτυχισμένο.<br />Η συγκεκριμένη δήλωση έχει ιδιαίτερη σημασία, όχι επειδή από μόνη της καταργεί τις αμερικανικές κυρώσεις, αλλά επειδή αποκαλύπτει την πολιτική διάθεση του Λευκού Οίκου απέναντι στην Άγκυρα.<br />Και εδώ ακριβώς αρχίζουν τα δύσκολα.<br /><br />Ο Trump θέλει, αλλά το Κογκρέσο και ο νόμος έχουν τον τελευταίο λόγο<br /><br />Η υπόθεση CAATSA δεν είναι μια απλή διοικητική απόφαση που μπορεί να διαγραφεί με μια υπογραφή.<br />Οι ΗΠΑ επέβαλαν κυρώσεις στην Τουρκία το 2020 λόγω της αγοράς των ρωσικών S-400, ενώ η Άγκυρα απομακρύνθηκε από το πρόγραμμα των F-35 μετά την απόκτηση του ρωσικού συστήματος.<br />Το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών έχει επανειλημμένα επισημάνει ότι η Τουρκία δεν πληροί ακόμη τις νομικές προϋποθέσεις για επιστροφή στο πρόγραμμα των F-35. Τον Ιούλιο του 2026, μάλιστα, το State Department ενημέρωσε το Κογκρέσο ότι η αμερικανική πολιτική παραμένει συνδεδεμένη με τις προβλέψεις του CAATSA και της αμερικανικής νομοθεσίας περί άμυνας.</div><div><br />Με άλλα λόγια, ο Trump μπορεί να επιθυμεί μια συμφωνία με την Άγκυρα, όμως υπάρχει ένα θεσμικό και νομικό τείχος που δεν εξαφανίζεται αυτομάτως.<br />Και αυτό το τείχος έχει ένα όνομα: S-400.<br />Οι S-400 αποτελούν σήμερα το μεγαλύτερο εμπόδιο στην προσπάθεια της Τουρκίας να επιστρέψει στο αμερικανικό πρόγραμμα των F-35.<br />Η Ουάσιγκτον θεωρεί ότι η παρουσία του ρωσικού συστήματος δημιουργεί σοβαρό ζήτημα ασφάλειας για την τεχνολογία των F-35, ενώ η αμερικανική νομοθεσία συνδέει την τουρκική κατοχή των S-400 με τους περιορισμούς στην παράδοση των μαχητικών.<br />Και εδώ εμφανίζεται ο Vladimir Putin.<br />Γιατί; Επειδή η Τουρκία μπορεί να θέλει να απομακρύνει τους S-400, αλλά η τελική λύση δεν είναι αποκλειστικά δική της υπόθεση.<br /><br />Η Μόσχα κρατά το κλειδί<br /><br />Το τελευταίο διάστημα έχουν αυξηθεί οι πληροφορίες ότι η Άγκυρα εξετάζει τη μεταφορά των S-400 σε τρίτη χώρα.<br />Το ενδεχόμενο αυτό έχει ήδη συζητηθεί δημοσίως, ενώ η Ρωσία έχει επιβεβαιώσει ότι βρίσκεται σε επαφή με την Τουρκία για το ζήτημα.<br />Το κρίσιμο όμως είναι άλλο: Η Μόσχα θέλει να έχει λόγο για το πού θα καταλήξουν τα ρωσικά συστήματα.<br />Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Sergey Lavrov δήλωσε πρόσφατα ότι οποιαδήποτε μεταφορά των S-400 σε άλλη χώρα θα πρέπει να γίνει με την έγκριση της Ρωσίας.<br />Αυτό σημαίνει ότι η Άγκυρα βρίσκεται μπροστά σε μια εξαιρετικά δύσκολη εξίσωση.<br />Από τη μία πλευρά θέλει να απομακρύνει το βασικό εμπόδιο για την επαναπροσέγγιση με την Ουάσιγκτον.<br />Από την άλλη, για να το κάνει, χρειάζεται να συνεννοηθεί με τη Μόσχα.<br />Και αν τελικά υπάρξει συμφωνία, τότε ολόκληρη η ισορροπία στις σχέσεις Τουρκίας – ΗΠΑ – Ρωσίας μπορεί να αλλάξει.<br />Αυτό είναι ίσως το πιο κρίσιμο σημείο της υπόθεσης.<br />Η Τουρκία έχει ήδη εκφράσει την επιθυμία να επιστρέψει στο πρόγραμμα των F-35, ενώ Αμερικανοί και Τούρκοι αξιωματούχοι έχουν αφήσει ανοικτό το ενδεχόμενο επίλυσης της διαφοράς.<br />Τον Ιούλιο, ο Τούρκος υφυπουργός Εξωτερικών Levent Gumrukcu είχε δηλώσει ότι Άγκυρα και Ουάσιγκτον βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ στην επίλυση της διαφοράς, ενώ έχει δημιουργηθεί κοινή πολιτική και στρατιωτική ομάδα εργασίας για το ζήτημα.<br />Ωστόσο, μέχρι σήμερα το μεγάλο εμπόδιο παραμένει.<br /><br />Γιατί η εξέλιξη αφορά άμεσα την Ελλάδα<br /><br />Και εδώ βρίσκεται η ουσία για την Αθήνα. Η επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 δεν θα ήταν απλώς μια αμερικανοτουρκική εμπορική συμφωνία.<br />Θα μπορούσε να μεταβάλει τις στρατιωτικές ισορροπίες στην περιοχή.<br />Η Τουρκία έχει ήδη επενδύσει τεράστια ποσά στην αμυντική της βιομηχανία, ενώ παράλληλα επιδιώκει την ενίσχυση του στόλου των μαχητικών της.<br />Εάν σε αυτή την εξίσωση προστεθούν και F-35, τότε δημιουργείται ένα νέο δεδομένο που η Αθήνα θα πρέπει να συνυπολογίσει στον αμυντικό της σχεδιασμό.<br />Δεν είναι τυχαίο ότι το ζήτημα έχει προκαλέσει αντιδράσεις και στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης για πιθανή επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα, Έλληνες αξιωματούχοι έχουν επισημάνει στην Ουάσιγκτον τις ανησυχίες τους για τις επιπτώσεις μιας τέτοιας εξέλιξης στην περιφερειακή σταθερότητα.<br />Το βασικό σενάριο είναι πλέον αρκετά καθαρό: S-400, κατόπιν συμφωνία με Ρωσία, απομάκρυνση από την Τουρκία, άνοιγμα της πόρτας για CAATSA και, τέλος, νέα συζήτηση για F-35.<br />Δεν σημαίνει ότι όλα αυτά θα συμβούν αυτόματα. Ούτε σημαίνει ότι η Τουρκία έχει ήδη εξασφαλίσει τα F-35.<br />Αλλά σημαίνει ότι ένα από τα βασικότερα εμπόδια βρίσκεται πλέον στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.<br />Και αυτό από μόνο του αρκεί για να προκαλεί προβληματισμό στην Αθήνα.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία ένα βήμα πριν από τα F-35: Βρήκε αγοραστή για τους πυραύλους S400 -Το «πράσινο φως» του Putin αλλάζει τα πάντα.

Το μήνυμα Trump προς Erdogan, το ρωσικό «κλειδί» των S-400 και ο εφιάλτης της Αθήνας – Όλο το παζλ που μπορεί να οδηγήσει την Τουρκία ξανά σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συναγερμός στο Σινά: «Θηλιά» από την αιγυπτιακή Δικαιοσύνη! Η κρίσιμη απόφαση της 24ης Οκτωβρίου και ο κίνδυνος απώλειας ακινήτων.

<img height="102" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/888127ec-6703-4f31-b730-423cadc1b090-1068x712.png" width="747" /><br /><br />Αντίστροφη μέτρηση έχει ξεκινήσει για μία από τις κρισιμότερες δικαστικές αποφάσεις στην ιστορία της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά, καθώς στις 24 Οκτωβρίου αναμένεται η ετυμηγορία του ανώτατου αιγυπτιακού δικαστηρίου για τη μακρόχρονη διαμάχη σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς δεκάδων εκτάσεων και ακινήτων που συνδέονται με τη Μονή.<br /><br />Οι πληροφορίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας στην Αίγυπτο προκαλούν έντονο προβληματισμό σε Αθήνα και Σινά, καθώς οι εισηγήσεις δύο ανώτατων εισαγγελικών λειτουργών εμφανίζονται ιδιαίτερα δυσμενείς για τις νομικές θέσεις της Μονής.<br /><br />Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι, σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, δεν αναμένεται νέα αναβολή της έκδοσης της απόφασης. Αυτό σημαίνει ότι το περιθώριο για πολιτική και νομική διευθέτηση στενεύει δραματικά.<div><br />Η 24η Οκτωβρίου γίνεται ημερομηνία-ορόσημο<br /><br />Η Μονή και η αιγυπτιακή πλευρά έχουν εδώ και μήνες εμπλακεί σε παράλληλη διαδικασία διαπραγματεύσεων με στόχο μια συμφωνία που θα μπορούσε να κλείσει οριστικά την υπόθεση.<br /><br />Ένα τέτοιο σενάριο θα επέτρεπε στις αιγυπτιακές αρχές να αποσύρουν την αίτηση αναίρεσης και να καταστήσουν ουσιαστικά άνευ αντικειμένου τη δικαστική διαδικασία.<br /><br />Όμως οι καθυστερήσεις, οι διαφορετικές προσεγγίσεις στο εσωτερικό της Σιναϊτικής Αδελφότητας και η απουσία τελικής συμφωνίας έχουν πλέον δημιουργήσει ένα εξαιρετικά επικίνδυνο χρονικό κενό.<br /><br />Εάν δεν υπάρξει συμφωνία πριν από την έκδοση της απόφασης, η Μονή θα βρεθεί αντιμέτωπη με ένα νέο και ενδεχομένως πολύ δυσμενέστερο νομικό τοπίο.</div><div><br />Τι προβλέπουν οι εισαγγελικές εισηγήσεις<br /><br />Σύμφωνα με δημοσιεύματα αιγυπτιακών μέσων, οι δύο εισαγγελικές εισηγήσεις προτείνουν την πλήρη απόρριψη της αίτησης αναίρεσης της Μονής, απορρίπτοντας βασικούς ισχυρισμούς της περί απόκτησης δικαιωμάτων μέσω μακρόχρονης νομής και χρησικτησίας.<br /><br />Ταυτόχρονα, προτείνεται να γίνει εν μέρει δεκτή η αίτηση αναίρεσης του αιγυπτιακού κράτους.<br /><br />Εάν το δικαστήριο ακολουθήσει αυτή τη γραμμή, η Μονή ενδέχεται να χάσει επιπλέον δέκα ακίνητα, ενώ θα μπορούσε να τεθεί υπό νέα νομική αμφισβήτηση το καθεστώς άλλων 28 εκτάσεων ή χώρων.<br /><br />Το κρίσιμο ζήτημα είναι ότι δεν αποκλείεται η τελική απόφαση να είναι ακόμη δυσμενέστερη, αναλόγως της ερμηνείας που θα δώσει το δικαστήριο στη φύση κάθε επίδικου γεωτεμαχίου.</div><div><br />Μια δικαστική διαμάχη που ξεκίνησε πριν από περισσότερο από μία δεκαετία<br /><br />Η υπόθεση έχει τις ρίζες της στην αγωγή που άσκησε το αιγυπτιακό κράτος το 2015 ενώπιον του Πρωτοδικείου Νοτίου Σινά, διεκδικώντας συνολικά 71 γεωτεμάχια.<br /><br />Οι αιγυπτιακές αρχές υποστήριξαν ότι ορισμένες από τις εκτάσεις αποτελούσαν κρατική περιουσία και ότι η χρήση ή κατοχή τους από τη Μονή δεν στηριζόταν σε επαρκείς τίτλους.<br /><br />Η Μονή, από την πλευρά της, προέβαλε τη μακραίωνη παρουσία της στο Σινά, την ιστορική σύνδεση των εκτάσεων με τη μοναστική κοινότητα, καθώς και συμβόλαια και άλλα έγγραφα για σειρά ακινήτων.<br /><br />Το 2022 το Πρωτοδικείο εξέδωσε εξαιρετικά αυστηρή απόφαση, η οποία προέβλεπε μεταξύ άλλων αποβολή από γεωτεμάχια, επιστροφή εκτάσεων στο κράτος, κατεδάφιση κατασκευών και καταβολή αποζημιώσεων.<br /><br />Η συγκεκριμένη απόφαση είχε προκαλέσει τότε έντονες αντιδράσεις, καθώς δημιουργούσε φόβους ακόμη και για συνολική ανατροπή του παραδοσιακού καθεστώτος της Μονής.</div><div><br />Η απόφαση του 2025 και η νέα μάχη<br /><br />Στις 28 Μαΐου 2025 το Εφετείο της Ισμαηλίας εξέδωσε νεότερη απόφαση, η οποία διαφοροποίησε σημαντικά το αρχικό πλαίσιο.<br /><br />Η Μονή αποβαλλόταν από 29 γεωτεμάχια, αλλά αναγνωριζόταν η νόμιμη κατοχή και χρήση άλλων εκτάσεων όπου είχαν προσκομιστεί σχετικά στοιχεία. Παράλληλα, ακυρωνόταν η υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης προς το κράτος και η απαίτηση κατεδάφισης συγκεκριμένων εγκαταστάσεων.<br /><br />Ακολούθησαν αιτήσεις αναίρεσης και από τις δύο πλευρές.<br /><br />Το κεντρικό νομικό ερώτημα πλέον είναι εάν η Μονή διαθέτει επαρκείς τίτλους ή άλλα νομικά δικαιώματα για κάθε μία από τις επίδικες εκτάσεις ξεχωριστά.</div><div><br />Το μεγάλο εμπόδιο της χρησικτησίας<br /><br />Η εισαγγελική θέση εμφανίζεται ιδιαίτερα αυστηρή στο ζήτημα της χρησικτησίας.<br /><br />Σύμφωνα με το σχετικό σκεπτικό, η μακρόχρονη παρουσία της Μονής σε μια έκταση δεν αρκεί από μόνη της για τη θεμελίωση κυριότητας, εφόσον η συγκεκριμένη γη χαρακτηρίζεται δημόσια, αρχαιολογική ή προστατευόμενη.<br /><br />Η αιγυπτιακή νομοθεσία αντιμετωπίζει με ειδικό καθεστώς αυτές τις κατηγορίες γης και, σύμφωνα με την εισαγγελική προσέγγιση, δεν επιτρέπει την απόκτησή τους μέσω χρησικτησίας, ανεξάρτητα από το πόσο μεγάλο είναι το χρονικό διάστημα κατοχής ή χρήσης.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι κάθε γεωτεμάχιο κρίνεται ξεχωριστά βάσει της νομικής του φύσης και των σχετικών τίτλων.</div><div><br />Ο Αχτιναμές και το σημείο που προκαλεί ερωτήματα<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η επίκληση του περίφημου Αχτιναμέ, του ιστορικού εγγράφου που αποδίδεται στον Προφήτη Μωάμεθ και αφορά την προστασία της μοναστικής κοινότητας του Σινά.<br /><br />Η αιγυπτιακή πλευρά φέρεται να επισημαίνει ότι το συγκεκριμένο έγγραφο χρησιμοποιήθηκε κυρίως στη δημόσια συζήτηση και όχι ως βασικό στοιχείο της δικαστικής υπεράσπισης της Μονής.<br /><br />Κατά την αιγυπτιακή ερμηνεία, το έγγραφο αφορά κυρίως προστασία της Μονής, ελεύθερη μετακίνηση των μοναχών και συγκεκριμένα προνόμια, χωρίς να προσδιορίζει με ακρίβεια τίτλους κυριότητας επί συγκεκριμένων εκτάσεων.</div><div><br />Αθήνα και Κάιρο μπροστά στην τελική ευθεία<br /><br />Η υπόθεση υπερβαίνει πλέον τα όρια μιας τυπικής ιδιοκτησιακής διαφοράς.<br /><br />Η Αγία Αικατερίνη αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα εν λειτουργία χριστιανικά μοναστήρια στον κόσμο και μνημείο τεράστιας θρησκευτικής, ιστορικής και πολιτιστικής αξίας.<br /><br />Για τον λόγο αυτό η ελληνική κυβέρνηση έχει στηρίξει την προσπάθεια εξεύρεσης συμφωνίας με την αιγυπτιακή πλευρά, ώστε να εξασφαλιστεί η λειτουργία, η θρησκευτική αποστολή και το καθεστώς της Μονής χωρίς να παραμένουν ανοικτά μέτωπα.<br /><br />Όμως πλέον ο χρόνος τελειώνει.<br /><br />Μετά τις διαδοχικές αναβολές, η 24η Οκτωβρίου αποκτά χαρακτήρα τελικής προθεσμίας.<br /><br />Η Σιναϊτική Αδελφότητα καλείται να αποφασίσει εάν θα ολοκληρώσει εγκαίρως τη διαπραγμάτευση και θα προχωρήσει σε συμφωνία ή εάν θα αφήσει την υπόθεση να κριθεί αποκλειστικά στη δικαστική αίθουσα.<br /><br />Και αυτή η απόφαση μπορεί να καθορίσει για δεκαετίες το περιουσιακό και νομικό μέλλον της ιστορικής Μονής του Σινά.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συναγερμός στο Σινά: «Θηλιά» από την αιγυπτιακή Δικαιοσύνη! Η κρίσιμη απόφαση της 24ης Οκτωβρίου και ο κίνδυνος απώλειας ακινήτων.

Αντίστροφη μέτρηση έχει ξεκινήσει για μία από τις κρισιμότερες δικαστικές αποφάσεις στην ιστορία της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά,...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο αρχηγός των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών "βλέπει" άμεση σύγκρουση με τη Ρωσία.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-10/%CE%93%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1.jpg?itok=_oqVT4BH" /><br /><br />Η προειδοποίηση έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η ένταση μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ έχει αυξηθεί, ιδιαίτερα γύρω από τη Βαλτική και το Καλίνινγκραντ<br /><br />Σε δραματικούς τόνους περιέγραψε ο επικεφαλής της γερμανικής υπηρεσίας πληροφοριών BND, Μάρτιν Γιέγκερ, την κατάσταση ασφαλείας στην Ευρώπη, προειδοποιώντας ότι η Γερμανία κινδυνεύει να παρασυρθεί σε άμεση και βίαιη σύγκρουση με τη Ρωσία. Παράλληλα, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων πυρηνικών απειλών, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή ενδείξεις για μεγάλης κλίμακας ρωσική επίθεση εναντίον εδάφους του ΝΑΤΟ.<br /><br />«Νέα, πιο επικίνδυνη διάσταση» στη σύγκρουση<br /><br />Μιλώντας στην ετήσια δημόσια ακρόαση του Κοινοβουλευτικού Ελεγκτικού Οργάνου της Bundestag, ο Μάρτιν Γιέγκερ υποστήριξε ότι η αντιπαράθεση με τη Μόσχα έχει περάσει σε ένα διαφορετικό και πιο επικίνδυνο επίπεδο.<br /><br />Όπως ανέφερε, η Γερμανία βρίσκεται αντιμέτωπη με τον κίνδυνο να εμπλακεί σε βίαιη σύγκρουση με τη Ρωσία, ενώ χαρακτήρισε τη ρωσική δραστηριότητα απέναντι στη χώρα ως έναν «σκιώδη πόλεμο».<br /><br />Σύμφωνα με τον επικεφαλής της BND, η Ρωσία αποτελεί σήμερα τη σημαντικότερη και πιο συγκεκριμένη εξωτερική απειλή για τη Γερμανία. Παράλληλα, υποστήριξε ότι η Μόσχα επιδιώκει να επηρεάσει τις πολιτικές αποφάσεις στο Βερολίνο και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.<br />Στο επίκεντρο και οι επιθέσεις με drones<br /><br />Ο Γιέγκερ αναφέρθηκε και στην απόπειρα επίθεσης με drone στο αεροδρόμιο της Λειψίας, την οποία οι γερμανικές αρχές έχουν συνδέσει με τη Ρωσία. Το περιστατικό έχει ήδη προκαλέσει πολιτικές αντιδράσεις και συζητήσεις στη Bundestag.<br /><br />Ο επικεφαλής της BND προειδοποίησε ότι ο κίνδυνος νέων ενεργειών στη Γερμανία δεν έχει εξαλειφθεί. Κατά την εκτίμησή του, η απειλή δεν περιορίζεται σε μεμονωμένα περιστατικά, αλλά περιλαμβάνει ένα ευρύτερο φάσμα δραστηριοτήτων που μπορούν να ασκήσουν πίεση στη Γερμανία και στους Ευρωπαίους συμμάχους της.<br /><br />Η γερμανική υπηρεσία πληροφοριών εκτιμά ότι η Μόσχα επιχειρεί να δοκιμάσει τις αντιδράσεις της Ευρώπης και να αξιοποιήσει τις ευάλωτες πλευρές των ευρωπαϊκών κρατών.<br /><br />«Πιθανότατα θα υπάρξουν και νέες πυρηνικές απειλές»<br /><br />Ιδιαίτερη βαρύτητα είχαν οι αναφορές του Γιέγκερ στην πυρηνική διάσταση της αντιπαράθεσης.<br /><br />Ο επικεφαλής της BND προειδοποίησε ότι η Γερμανία και οι Ευρωπαίοι εταίροι της θα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για νέες προσπάθειες εκφοβισμού και παρεμβάσεις, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η πυρηνική ρητορική μπορεί να ενταθεί περαιτέρω.<br /><br />Η προειδοποίηση έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η ένταση μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ έχει αυξηθεί, ιδιαίτερα γύρω από τη Βαλτική και το Καλίνινγκραντ, όπου η Μόσχα έχει ήδη προχωρήσει σε πυρηνικές προειδοποιήσεις προς τη Συμμαχία.<div><br />Δεν βλέπει άμεση μεγάλη επίθεση στο ΝΑΤΟ<br /><br />Παρά τον ιδιαίτερα σκληρό τόνο των προειδοποιήσεων, ο Γιέγκερ έβαλε μια κρίσιμη υποσημείωση.<br /><br />Η BND δεν έχει αυτή τη στιγμή ενδείξεις για μεγάλης κλίμακας ρωσική επίθεση σε έδαφος του ΝΑΤΟ. Αντίθετα, οι γερμανικές υπηρεσίες προειδοποιούν για πιθανές ενέργειες χαμηλότερης έντασης, ιδιαίτερα στην περιοχή της Βαλτικής.<br /><br />Έτσι, το μήνυμα από το Βερολίνο είναι διπλό: δεν υπάρχει ένδειξη ότι μια γενικευμένη επίθεση βρίσκεται προ των πυλών, όμως η Γερμανία θεωρεί ότι το επίπεδο της αντιπαράθεσης έχει ήδη μεταβληθεί και ότι ο κίνδυνος νέων περιστατικών παραμένει.<br /><br /><br />Η Ευρώπη βρίσκεται επομένως μπροστά σε μια ιδιαίτερα εύθραυστη ισορροπία: από τη μία δεν καταγράφεται αυτή τη στιγμή ένδειξη μεγάλης ρωσικής επίθεσης στο ΝΑΤΟ και από την άλλη οι ευρωπαϊκές υπηρεσίες πληροφοριών προειδοποιούν ότι οι ενέργειες χαμηλότερης έντασης, οι υβριδικές επιχειρήσεις, οι επιθέσεις με drones και η πυρηνική ρητορική μπορούν να αυξήσουν επικίνδυνα τον κίνδυνο μιας ευρύτερης κλιμάκωσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο αρχηγός των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών "βλέπει" άμεση σύγκρουση με τη Ρωσία.

Η προειδοποίηση έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η ένταση μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ έχει αυξηθεί, ιδιαίτερα γύρω από τη Βαλτική και το Καλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η κάλπη της 3ης Νοεμβρίου γράφει το deal ΗΠΑ–Ιράν: Συμφωνία πριν τις εκλογές, ρήξη μετά;

<img height="105" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/Donald-Trump-1.png" width="736" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Ο Τραμπ θέλει πτώση στις τιμές καυσίμων πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές, η Τεχεράνη θέλει να πουλήσει ακριβά το άνοιγμα του Ορμούζ και οι δύο πλευρές κοιτούν την ίδια ημερομηνία: 3 Νοεμβρίου. Η πιθανότητα μιας γρήγορης συμφωνίας αυξάνεται — αλλά μαζί της αυξάνεται και ο κίνδυνος να πρόκειται για μια συμφωνία φτιαγμένη περισσότερο για την ανακοίνωση παρά για τη διάρκειά της.<br /><br />Η 3η Νοεμβρίου έχει εξελιχθεί σε άτυπη προθεσμία για την αμερικανοϊρανική διαπραγμάτευση.<br /><br />Η Ουάσιγκτον και η Τεχεράνη βρίσκονται σε διαφορετικές πλευρές της σύγκρουσης, αλλά κοιτούν πλέον το ίδιο πολιτικό ημερολόγιο.<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε την περασμένη εβδομάδα στο Τέξας ότι θεωρεί πως το Ιράν είναι «έτοιμο να υποχωρήσει» και ότι ο πόλεμος θα μπορούσε να τελειώσει «αμέσως μετά τις εκλογές» — ή ακόμη και πριν. Παράλληλα, σε συνέντευξή του στο TIME άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων αμερικανικών στρατιωτικών επιχειρήσεων εάν δεν επιτευχθεί ικανοποιητική συμφωνία.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, η Τεχεράνη έχει επίσης συνδέσει δημοσίως το χρονοδιάγραμμα με τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές.<br /><br />Αυτό δημιουργεί μια παράδοξη κατάσταση:<br /><br />και οι δύο πλευρές έχουν κίνητρο να πετύχουν κάτι πριν ή γύρω από τις 3 Νοεμβρίου — αλλά για εντελώς διαφορετικούς λόγους.<br />Η Ουάσιγκτον θέλει Ορμούζ ανοιχτό πριν από την κάλπη<br /><br />Για τον Λευκό Οίκο, το βασικό πολιτικό ζήτημα είναι οι τιμές της ενέργειας.<br /><br />Η σύγκρουση με το Ιράν έχει επιβαρύνει έντονα την αγορά καυσίμων και ο ίδιος ο Τραμπ έχει συνδέσει δημόσια την έκβαση της κρίσης με την αποκλιμάκωση των ενεργειακών τιμών.<br /><br />Στην ομιλία του στο Τέξας υποστήριξε ότι οι τιμές θα αρχίσουν να πέφτουν «πολύ, πολύ γρήγορα» όταν λήξει η σύγκρουση.<br /><br />Για την αμερικανική κυβέρνηση, επομένως, η ταχεία αποκατάσταση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ έχει και σαφή εσωτερική πολιτική αξία.<br /><br />Ένα άνοιγμα του στενού πριν από τις εκλογές θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ισχυρό μήνυμα προς τους Αμερικανούς ψηφοφόρους ότι η κρίση αποκλιμακώνεται και οι πιέσεις στις τιμές των καυσίμων υποχωρούν. <div><br />Η Τεχεράνη ξέρει ότι το χαρτί της αξίζει περισσότερο πριν από τις 3 Νοεμβρίου<br /><br />Το Ιράν διαβάζει την ίδια πολιτική πίεση από την αντίθετη κατεύθυνση.<br /><br />Η Τεχεράνη γνωρίζει ότι το Ορμούζ αποτελεί το σημαντικότερο διαπραγματευτικό της χαρτί.<br /><br />Όσο η αμερικανική κυβέρνηση χρειάζεται γρήγορα αποκλιμάκωση των τιμών ενέργειας, τόσο μεγαλύτερη είναι η αξία που μπορεί να ζητήσει το Ιράν για την επαναλειτουργία της θαλάσσιας οδού.<br /><br />Το ιρανικό σχέδιο που παρουσιάστηκε στα τέλη Σεπτεμβρίου προβλέπει μια επταήμερη διαδικασία.<br /><br />Σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, η πρόταση περιλαμβάνει:<br /><br />παύση των εχθροπραξιών, άρση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού, χαλάρωση ή άρση πετρελαϊκών κυρώσεων, αποδέσμευση παγωμένων ιρανικών κεφαλαίων και στη συνέχεια επαναλειτουργία του Ορμούζ μέσα σε επτά ημέρες. Μετά θα ακολουθούσαν διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα.</div><div><br />Το πρόβλημα δεν είναι τόσο «τι», όσο «ποιος πρώτος» <a href="https://www.pagenews.gr/2026/10/05/diethni/i-kalpi-tis-3is-noembriou-grafei-to-deal-ipa-iran-symfonia-prin-tis-ekloges-riksi-meta/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η κάλπη της 3ης Νοεμβρίου γράφει το deal ΗΠΑ–Ιράν: Συμφωνία πριν τις εκλογές, ρήξη μετά;

Βασιλης Διαμαντακος Ο Τραμπ θέλει πτώση στις τιμές καυσίμων πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές, η Τεχεράνη θέλει να πουλήσει ακριβά το άνοιγμα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Bloomberg: Η «Θεωρία της Νίκης» του NATO. Πως η Συμμαχία θα χειριστεί μια πιθανή ρωσική επίθεση.

<img height="107" src="https://www.onalert.gr/app/uploads/2026/09/UKRAINE-MILITARY-TRAINING-990x660.jpg" width="761" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το NATO θέλει να πετύχει ταχεία νίκη εναντίον του εχθρού, με συνδυασμό παραδοσιακών μέσων και νέων τεχνολογιών</span></h3>Το <a href="https://www.onalert.gr/tags/nato/">NATO </a>επεξεργάζεται ένα σχέδιο για την επίτευξη ταχείας νίκης σε περίπτωση ρωσικής επίθεσης στην ανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας. Η στρατηγική δίνει ιδιαίτερη έμφαση στον συνδυασμό παραδοσιακών στρατιωτικών μέσων με σύγχρονες τεχνολογίες, όπως η τεχνητή νοημοσύνη και τα drones.<br /><br />Το έγγραφο με τίτλο «Θεωρία της Νίκης», το οποίο περιήλθε σε γνώση του <a href="https://www.bloomberg.com/news/articles/2026-10-05/nato-drafts-plan-to-defeat-a-russian-attack-with-drones-and-ai">Bloomberg </a>σε μη διαβαθμισμένη μορφή, αναμένεται να παρουσιαστεί από τον Ανώτατο Διοικητή των Συμμαχικών Δυνάμεων Ευρώπης, Στρατηγό Alexus Grynkewich, στην Πολωνία στις 12 Οκτωβρίου, εν μέσω κλιμακούμενων εντάσεων μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας.<br /><br />Σύμφωνα με ανώτατους αξιωματούχους και διπλωμάτες, ο στόχος είναι η αποσαφήνιση του τρόπου διαχείρισης μιας πιθανής εισβολής σε συμμαχικό έδαφος, λαμβάνοντας υπόψη τις συχνές αναφορές για το ενδεχόμενο ρωσικής επιθετικότητας.<br /><br />Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, επισήμανε πρόσφατα πως δεν υφίστανται ενδείξεις προετοιμασίας της Ρωσίας για συμβατική επίθεση κατά της Συμμαχίας, τονίζοντας ωστόσο την ανάγκη ετοιμότητας της Ευρώπης έναντι διαρκών υβριδικών απειλών. Ο εκπρόσωπος του Στρατηγού Grynkewich, Συνταγματάρχης Μάρτιν Ο’Ντόνελ, απέφυγε να αναφερθεί στις λεπτομέρειες του σχεδίου, υπογραμμίζοντας τον «καθαρά αμυντικό» χαρακτήρα του ΝΑΤΟ.<br /><br />«Η θεωρία της νίκης του Ανώτατου Συμμαχικού Διοικητή Ευρώπης είναι απλή: διατήρηση του πλεονεκτήματος του ΝΑΤΟ», δήλωσε ο Ο’Ντόνελ. «Δεδομένου του ασταθούς και περίπλοκου παγκόσμιου περιβάλλοντος ασφάλειας, πρέπει να θέσουμε τώρα τις συνθήκες για να αποτρέψουμε την επιθετικότητα και, εάν χρειαστεί, να νικήσουμε σε περίπτωση επίθεσης».<br />ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ<br /><br />Επιχειρησιακός σχεδιασμός και επενδύσεις<br /><br />Η πρωτοβουλία στοχεύει στην εμπέδωση του αισθήματος ασφάλειας στο κοινό και στην παροχή μιας σαφέστερης εικόνας για τις αμυντικές δαπάνες. Παράλληλα, επιδιώκει να υποδείξει στους συμμάχους τον τρόπο ενσωμάτωσης νέων δυνατοτήτων που αναδείχθηκαν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022, ενθαρρύνοντας περαιτέρω επενδύσεις και προετοιμασία, όπως ανέφεραν πηγές υπό το καθεστώς ανωνυμίας.<br /><br />Σε περίπτωση επίθεσης, το ΝΑΤΟ σχεδιάζει να αναχαιτίσει την εισβολή μέσω της Πρωτοβουλίας Αποτροπής Ανατολικής Πλευράς, χρησιμοποιώντας συνδυασμό χερσαίων δυνάμεων, drones, συστημάτων με ελάχιστο πλήρωμα και στοχεύσεων μέσω τεχνητής νοημοσύνης.<br /><br />Με την εξασφάλιση ελευθερίας ελιγμών, η Συμμαχία θα επιδιώξει την καταστροφή της εχθρικής διοίκησης και ελέγχου για την επίτευξη ταχείας και συντριπτικής ήττας των ρωσικών δυνάμεων.<br /><br />Την ίδια στιγμή, ανακύπτουν εντάσεις μεταξύ των συμμάχων σχετικά με την ιεράρχηση μεταξύ παραδοσιακών εξοπλισμών, όπως τα τανκς, και των νέων τεχνολογιών.<br /><br />Επιπλέον, οι ΗΠΑ απέστειλαν το καλοκαίρι ερωτηματολόγιο στους συμμάχους για την αξιολόγηση των αμυντικών δαπανών και της στάσης τους απέναντι στις πολιτικές του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, με σκοπό τη λήψη αποφάσεων για τις περικοπές αμερικανικών στρατιωτικών πόρων στην Ευρώπη. Στο πλαίσιο αυτό, εξετάστηκε επίσης η δυνατότητα δέσμευσης επιπλέον δυνάμεων από τους συμμάχους για τα αμυντικά σχέδια του Grynkewich.<div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Bloomberg: Η «Θεωρία της Νίκης» του NATO. Πως η Συμμαχία θα χειριστεί μια πιθανή ρωσική επίθεση.

Το NATO θέλει να πετύχει ταχεία νίκη εναντίον του εχθρού, με συνδυασμό παραδοσιακών μέσων και νέων τεχνολογιών Το NATO επεξεργάζεται ένα σχέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς οι Χούθι της Υεμένης αντιστέκονται στον στρατιωτικό κολοσσό της Σαουδικής Αραβίας – Ο ρόλος του Ιράν

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/Houthi-Saudi.png"><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/Houthi-Saudi-1068x712.png" /></a><br /><br />Η πολυετής σύγκρουση στην Υεμένη αποτελεί μία από τις πιο σύνθετες και ασύμμετρες πολεμικές αναμετρήσεις της σύγχρονης ιστορίας. Από τη μία πλευρά βρίσκεται η Σαουδική Αραβία, επικεφαλής ενός αραβικού συνασπισμού με πρόσβαση σε στρατιωτικό εξοπλισμό δισεκατομμυρίων δολαρίων από τις ΗΠΑ και τη Δύση. Από την άλλη, η ανταρτική ομάδα των Χούθι, η οποία έχει καταφέρει όχι μόνο να διατηρήσει τον έλεγχο μεγάλου μέρους της χώρας, αλλά και να προκαλεί σοβαρά πλήγματα στους αντιπάλους της.<br /><br />Η ασύμμετρη φύση της σύγκρουσης<br /><br />Η στρατιωτική υπεροχή της Σαουδικής Αραβίας στα χαρτιά είναι συντριπτική, καθώς διαθέτει υπερσύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη, άρματα μάχης και εξελιγμένα συστήματα αεράμυνας. Ωστόσο, στην πράξη, οι Χούθι έχουν αξιοποιήσει μια σειρά από τακτικά πλεονεκτήματα:<br /><br />Γεωγραφία και ανταρτοπόλεμος: Το ορεινό και δύσβατο ανάγλυφο της Υεμένης επιτρέπει στους Χούθι να εφαρμόζουν τακτικές ανταρτοπόλεμου, καθιστώντας τις αεροπορικές επιδρομές του συνασπισμού λιγότερο αποτελεσματικές.<br /><br />Χαμηλό κόστος, υψηλή αποτελεσματικότητα: Αντί για ακριβά συμβατικά όπλα, οι Χούθι βασίζονται σε φθηνές τεχνολογίες, όπως μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) και βαλλιστικούς πυραύλους, υποστηριζόμενοι από εξωτερική τεχνογνωσία.<div><br />Ο καταλυτικός ρόλος και η στήριξη του Ιράν<br /><br />Κομβικό σημείο στην ενίσχυση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων των Χούθι αποτελεί η στρατηγική, στρατιωτική και τεχνολογική υποστήριξη που λαμβάνουν από το Ιράν:<br /><br />Μεταφορά τεχνολογίας και εξαρτημάτων: Παρά τον ναυτικό και αεροπορικό αποκλεισμό, η Τεχεράνη κατάφερε να διοχετεύσει στους Χούθι κρίσιμα εξαρτήματα για βαλλιστικούς πυραύλους, πυραύλους cruise και drones (όπως τα Shahed και Qasef), τα οποία συναρμολογούνται εγχώρια.<br /><br />Εκπαίδευση και συμβουλευτικός ρόλος: Μέσω της δύναμης Quds των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης και της Χεζμπολάχ, οι Χούθι έλαβαν προηγμένη εκπαίδευση στη χρήση κατευθυνόμενων όπλων, στον ηλεκτρονικό πόλεμο και σε τακτικές δολιοφθοράς.<br /><br />Γεωπολιτική ευθυγράμμιση: Η στήριξη του Ιράν εντάσσεται στον λεγόμενο «Άξονα της Αντίστασης», επιτρέποντας στην Τεχεράνη να ασκεί πίεση στη Σαουδική Αραβία και τις ΗΠΑ σε ένα δεύτερο μέτωπο, με σχετικά χαμηλό άμεσο κόστος για την ίδια.<br /><br />Η στρατηγική των drones και των πυραύλων<br /><br />Η ικανότητα των Χούθι να μεταφέρουν τον πόλεμο εκτός των συνόρων της Υεμένης άλλαξε τις ισορροπίες στην περιοχή. Χρησιμοποιώντας drones αυτοκτονίας και πυραύλους, η οργάνωση κατάφερε να πλήξει κρίσιμες ενεργειακές και πολιτικές υποδομές εντός της Σαουδικής Αραβίας (όπως οι εγκαταστάσεις της Aramco στο Abqaiq και το Khurais), προκαλώντας προσωρινή αναστάτωση στην παγκόσμια παραγωγή πετρελαίου.<br /><br />Η τακτική αυτή αναδεικνύει το φαινόμενο του φθηνού κορεσμού (saturation attack), όπου δεκάδες φθηνά drones υποχρεώνουν τον αντίπαλο να καταναλώνει πανάκριβους πυραύλους αεράμυνας (όπως οι Patriot), καθιστώντας τη διατήρηση του πολέμου οικονομικά ασύμφορη για τον αραβικό συνασπισμό.</div><div><br />Το ανθρωπιστικό κόστος και το αδιέξοδο<br /><br />Παρά τις πολυετείς στρατιωτικές επιχειρήσεις, ο συνασπισμός υπό τη Σαουδική Αραβία δεν κατάφερε να επιτύχει τους αντικειμενικούς του στόχους, δηλαδή την πλήρη εξάρθρωση των Χούθι και την αποκατάσταση της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης.<br /><br />Αντίθετα, ο μακροχρόνιος αποκλεισμός και οι συγκρούσεις βύθισαν την Υεμένη σε μία από τις χειρότερες ανθρωπιστικές κρίσεις στον κόσμο, με εκατομμύρια πολίτες να αντιμετωπίζουν λιμό, ελλείψεις σε νερό και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, διαμορφώνοντας ένα σύνθετο στρατιωτικό και διπλωματικό αδιέξοδο.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πώς οι Χούθι της Υεμένης αντιστέκονται στον στρατιωτικό κολοσσό της Σαουδικής Αραβίας – Ο ρόλος του Ιράν

Η πολυετής σύγκρουση στην Υεμένη αποτελεί μία από τις πιο σύνθετες και ασύμμετρες πολεμικές αναμετρήσεις της σύγχρονης ιστορίας. Από τη μία ...

Διαβάστε την συνέχεια