Ο «τρομοκράτης» Φλωρίδης έβαλε φωτιά στο Μαξίμου. Προειδοποιεί τους Έλληνες... Θα γίνει «ντου από απέναντι» εάν δεν ψηφίσουν «σωστά».

<img height="105" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/f4cd95be16bdc299d726a2c2b38022a9_XL.jpg?v=3" width="758" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Όταν ένας υπουργός επιστρατεύει την Τουρκία και την εθνική ασφάλεια για να επιχειρηματολογήσει υπέρ της πολιτικής σταθερότητας, το πρόβλημα παύει να είναι προσωπικό – γίνεται κυβερνητικό</span></h3>Υπάρχουν πολιτικές αστοχίες. Υπάρχουν γκάφες. Και υπάρχει και η περίπτωση του Γιώργου Φλωρίδη, ο οποίος για ακόμη μία φορά καταφέρνει να φέρει σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση που τον έκανε υπουργό και να δημιουργήσει πονοκέφαλο στο Μέγαρο Μαξίμου.<br />Η περίφημη αναφορά του σε «ντου από απέναντι» σε περίπτωση ακυβερνησίας δεν είναι μια ατυχής ατάκα που μπορεί απλώς να ξεχαστεί.<br />Όταν αυτή η φράση προέρχεται από τον υπουργό Δικαιοσύνης, το πολιτικό της βάρος είναι πολύ μεγαλύτερο.<br />Και το ερώτημα είναι αμείλικτο:<br />Ποιος έδωσε στον Φλωρίδη το δικαίωμα να βάζει την Τουρκία στην προεκλογική εξίσωση και να χρησιμοποιεί έναν εθνικό κίνδυνο ως επιχείρημα για την ανάγκη κυβερνητικής σταθερότητας;<br /><br />Από την πολιτική σταθερότητα στην κινδυνολογία<br /><br />Προφανώς ο Φλωρίδης ήθελε να υπερασπιστεί την ανάγκη να υπάρχει ισχυρή και σταθερή κυβέρνηση.<br />Μόνο που στην προσπάθειά του αυτή έκανε ένα πολιτικά επικίνδυνο άλμα.<br />Έβαλε την εθνική ασφάλεια μέσα στην κάλπη.<br />Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι σχεδόν ωμός εκβιασμός προς τον ψηφοφόρο.<br />Εάν η κάλπη δεν δώσει γρήγορα κυβέρνηση, τότε η χώρα μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με τουρκική επιθετικότητα.<br />Αυτό δεν είναι σοβαρή πολιτική επιχειρηματολογία.<br />Είναι κινδυνολογία.<br />Και μάλιστα κινδυνολογία που αφορά ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα της ελληνικής κοινωνίας, την εθνική ασφάλεια και τις σχέσεις με την Τουρκία.<br /><br />Δεν μίλησε ένας απλός βουλευτής – μίλησε υπουργός<br /><br />Το ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι ο Φλωρίδης δεν είναι ένας τυχαίος βουλευτής που παρασύρθηκε σε μια τηλεοπτική ή τοπική συζήτηση.<br />Είναι υπουργός της κυβέρνησης Μητσοτάκη.<br />Και μάλιστα έκανε τη συγκεκριμένη τοποθέτηση από την ΕΡΤ, σε πανελλαδική εμβέλεια.<br />Αναφερόμενος στις επόμενες εκλογές και στο ενδεχόμενο πολιτικής αστάθειας, υποστήριξε ότι το κρίσιμο δίλημμα θα είναι εάν η Ελλάδα «θα μείνει ακυβέρνητη ή θα κυβερνηθεί», σε μια περίοδο που, όπως είπε στην ΕΡΤ, χαρακτηρίζεται από «εθνική διακινδύνευση».<br />Και πρόσθεσε ο υπουργός: «Εάν θα μείνει ακυβέρνητη, μην έχουμε καμία αμφιβολία ότι θα γίνει το ντου από απέναντι».<br />Ο υπουργός επικαλέστηκε, μεταξύ άλλων, τα γεγονότα στον Έβρο το 2020 αλλά και την κρίση των Ιμίων, επιχειρώντας να ενισχύσει το αφήγημά του.<br /><br />Ο Παύλος Μαρινάκης πήρε αποστάσεις<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι ο Παύλος Μαρινάκης χρειάστηκε να παρέμβει και να κρατήσει αποστάσεις από τη συγκεκριμένη λογική, ξεκαθαρίζοντας ότι η ανάγκη για σταθερή κυβέρνηση δεν μπορεί να τίθεται με τέτοιους όρους.<br />Με άλλα λόγια, το κυβερνητικό επιτελείο βρέθηκε να διαχειρίζεται μια δήλωση υπουργού του.<br />Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πολιτικό πρόβλημα για το Μέγαρο Μαξίμου.<br />Γιατί η κυβέρνηση δεν χρειάζεται να εξηγεί μόνο τις δικές της πολιτικές επιλογές.<br />Χρειάζεται πλέον να εξηγεί και τι ακριβώς εννοούν οι υπουργοί της όταν μιλούν δημόσια.<br />Ο Φλωρίδης ήθελε να βοηθήσει τον Μητσοτάκη... τελικά τον εξέθεσε<br />Εάν ο στόχος του Φλωρίδη ήταν να ενισχύσει το επιχείρημα υπέρ της πολιτικής σταθερότητας και να στηρίξει τον Κυριάκο Μητσοτάκη, το αποτέλεσμα ήταν ακριβώς το αντίθετο.<br />Τον εξέθεσε.<br />Γιατί η επίκληση της Τουρκίας, της εθνικής ασφάλειας και ενός υποτιθέμενου «ντου από απέναντι» ως επιχείρημα για το αποτέλεσμα μιας εκλογικής αναμέτρησης είναι μια εξαιρετικά βαριά πολιτική επιλογή.<br />Το ερώτημα πλέον είναι απλό:<br />Μέχρι πότε ένας υπουργός που διορίστηκε και απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της κυβέρνησης θα συνεχίζει να δημιουργεί προβλήματα στην κυβέρνηση που τον επέλεξε;<br />Γιατί αυτή τη φορά ο Φλωρίδης δεν έκανε απλώς μια πολιτική γκάφα.<br />Έδωσε στην αντιπολίτευση ένα έτοιμο πολιτικό όπλο και υποχρέωσε το Μέγαρο Μαξίμου να μαζεύει τα ασυμμάζευτα.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Ο «τρομοκράτης» Φλωρίδης έβαλε φωτιά στο Μαξίμου. Προειδοποιεί τους Έλληνες... Θα γίνει «ντου από απέναντι» εάν δεν ψηφίσουν «σωστά».

Όταν ένας υπουργός επιστρατεύει την Τουρκία και την εθνική ασφάλεια για να επιχειρηματολογήσει υπέρ της πολιτικής σταθερότητας, το πρόβλημα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικά ΜΜΕ μιλούν ανοιχτά για σύγκρουση με την Ελλάδα.12 μίλια, Καστελόριζο–Κρήτη και «Ασπίδα του Αχιλλέα» στο στόχαστρο.

<img height="93" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/09/ChatGPT-Image-9-%CE%A3%CE%B5%CF%80-2026-04_17_31-%CE%BC.%CE%BC-1068x601.png" width="756" /><br /><br />Αλλάζει επικίνδυνα το λεξιλόγιο στον τουρκικό δημόσιο διάλογο για την Ελλάδα, καθώς δημοσιογράφοι, αρθρογράφοι και στρατιωτικοί αναλυτές δεν περιορίζονται πλέον στις γνώριμες αναφορές περί «ελληνοτουρκικής έντασης», αλλά περνούν σε πολύ πιο συγκεκριμένες περιγραφές για πιθανή στρατιωτική σύγκρουση, γεωγραφικά μέτωπα και επιχειρησιακά σενάρια.<br /><br />Στο επίκεντρο της νέας τουρκικής σεναριολογίας βρίσκονται τρία ζητήματα που η Άγκυρα αντιμετωπίζει ως κρίσιμα: η πιθανή επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, ο γεωγραφικός άξονας Καστελόριζο–Κρήτη και η ταχεία ενίσχυση της ελληνικής αεράμυνας μέσω της στρατηγικής συνεργασίας με το Ισραήλ.<br /><br />Το ανησυχητικό στοιχείο δεν είναι μόνο η επανεμφάνιση των γνωστών τουρκικών θέσεων. Είναι ότι πλέον σε τουρκικά μέσα ενημέρωσης ακούγονται ανοιχτά όροι όπως «σύντομη σύγκρουση», «στρατιωτική διάσταση», «φθινοπωρινή κρίση» και «μαζική επίθεση drones».<br /><br />Πρέπει, βεβαίως, να υπογραμμιστεί ότι πρόκειται για αναλύσεις, εκτιμήσεις και υποθετικά σενάρια Τούρκων σχολιαστών και όχι για επίσημη ανακοίνωση στρατιωτικού σχεδίου από την κυβέρνηση ή τις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις. Ωστόσο, η συχνότητα με την οποία τέτοιες αναφορές εμφανίζονται πλέον στον δημόσιο διάλογο της γειτονικής χώρας έχει ιδιαίτερη πολιτική και επικοινωνιακή σημασία.<br />Στο επίκεντρο ο άξονας Καστελόριζο–Κρήτη<br /><br />Μία από τις πλέον συγκεκριμένες αναφορές προέρχεται από τον Τούρκο πολιτικό αναλυτή Μέτε Σοχτάογλου, ο οποίος τοποθετεί το πιθανό επίκεντρο μιας νέας μεγάλης ελληνοτουρκικής έντασης στη θαλάσσια ζώνη από το Καστελόριζο έως την Κρήτη.<br /><br />Η επιλογή της συγκεκριμένης περιοχής μόνο τυχαία δεν είναι.<br /><br />Πρόκειται για τον γεωγραφικό χώρο στον οποίο τέμνονται τα μεγάλα ζητήματα της Ανατολικής Μεσογείου: ελληνικές θαλάσσιες ζώνες, Καστελόριζο, Κρήτη, τουρκολιβυκό μνημόνιο, ενεργειακοί σχεδιασμοί και η συνολική τουρκική θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας».<br /><br />Σύμφωνα με την εκτίμηση του Σοχτάογλου, το θέμα των 12 ναυτικών μιλίων θα μπορούσε να επανέλθει με ιδιαίτερη ένταση στην πολιτική ατζέντα και να προκαλέσει αρχικά διπλωματική κρίση.<br /><br />Κατά τον ίδιο, εφόσον η κατάσταση κλιμακωνόταν, η αντιπαράθεση θα μπορούσε στη συνέχεια να αποκτήσει στρατιωτική διάσταση.<br /><br />Ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση προκαλεί ότι ο Τούρκος αναλυτής προσδιορίζει ακόμη και πιθανό χρονικό παράθυρο, κάνοντας λόγο για αυξημένη ένταση κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου.<br /><br />Επαναλαμβάνεται ότι πρόκειται για προσωπική πρόβλεψη αναλυτή. Δεν υπάρχει δημόσια τεκμηριωμένο στοιχείο ότι έχει αποφασιστεί ή προγραμματιστεί ελληνοτουρκική στρατιωτική σύγκρουση.<br /><br />Η σημασία της δήλωσης βρίσκεται αλλού: στο γεγονός ότι η πιθανότητα στρατιωτικής κρίσης συζητείται πλέον στην Τουρκία όχι αφηρημένα, αλλά με συγκεκριμένη γεωγραφία, συγκεκριμένη αιτία και συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα. <a href="https://directus.gr/tourkika-mme-miloun-anoichta-gia-sygkrousi-me-tin-ellada-12-milia-kastelorizo-kriti-kai-aspida-tou-achillea-sto-stochastro/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκικά ΜΜΕ μιλούν ανοιχτά για σύγκρουση με την Ελλάδα.12 μίλια, Καστελόριζο–Κρήτη και «Ασπίδα του Αχιλλέα» στο στόχαστρο.

Αλλάζει επικίνδυνα το λεξιλόγιο στον τουρκικό δημόσιο διάλογο για την Ελλάδα, καθώς δημοσιογράφοι, αρθρογράφοι και στρατιωτικοί αναλυτές δεν...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ελληνική αεράμυνα σε σενάριο τουρκικής πυραυλικής επίθεσης.

<img height="92" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-09/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-09-11_113940325.png?itok=hFm170d2" width="756" /><br /><br />Μια ελληνοτουρκική σύρραξη θα ήταν καταστροφική και για τις τουρκικές στρατιωτικές υποδομές σε υπερθετικό βαθμό και αυτό το γνωρίζουν οι Τούρκοι σε κάθε περίπτωση<br /><br />Ηελληνική αεράμυνα, σε ένα σενάριο μαζικής τουρκικής πυραυλικής επίθεσης (με βλήματα όπως οι βαλλιστικοί Tayfun, Bora και οι πύραυλοι Cruise SOM) εναντίον αεροδρομίων και βάσεων, βασίζεται σε μια κλιμακωτή δομή (layered defense).<br /><br />Αυτή συνδυάζει συστήματα μακρού, μέσου και βραχέως βεληνεκούς, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η υλοποίηση του εθνικού αντιπυραυλικού και αντιαεροπορικού σχεδίου («Ασπίδα του Αχιλλέα»).<br /><br />Η ελληνική αεράμυνα των ζωτικών εγκαταστάσεων δομείται σε βασικούς πυλώνες:<br /><br />Συστήματα Μακρού Βεληνεκούς & Αντιβαλλιστική Ομπρέλα<br /><br />Η πρώτη γραμμή άμυνας απέναντι σε βαλλιστικούς πυραύλους αναλαμβάνει την αναχαίτιση σε μεγάλο ύψος και απόσταση.<br /><br />MIM-104 Patriot PAC-3 / PAC-2: Το κύριο όπλο της χώρας για αντιβαλλιστική προστασία. Οι ελληνικές πυροβολαρχίες Patriot προστατεύουν τα μεγάλα αστικά κέντρα και τις στρατηγικές αεροπορικές βάσεις της Πολεμικής Αεροπορίας (όπως η Τανάγρα, η Σούδα και η Λάρισα).<br /><br />S-300 PMU-1: Εγκατεστημένοι στην Κρήτη, καλύπτουν τον νότιο τομέα, και αν και έχουμε ζήτημα τεχνικής υποστήριξης λόγω εμπάργκο, οι πύραυλοι παρέχουν δυνατότητα προσβολής στόχων σε μεγάλες αποστάσεις. Τονίζεται ότι προωθείται η σταδιακή αντικατάστασή τους με δυτικά συστήματα.<br /><br />Συστήματα Μέσου & Μικρού Βεληνεκούς:<br /><br />Αν κάποια βλήματα ή πύραυλοι Cruise (χαμηλής πτήσης) διαπεράσουν την εξωτερική ομπρέλα, η προστασία των αεροδρομίων περνά στα τοπικά συστήματα.<br /><br />MIM-23B Improved HAWK: Καλύπτουν μέσες αποστάσεις γύρω από κρίσιμες υποδομές.<br /><br />Crotale NG & TOR-M1: Κινητά συστήματα μικρού βεληνεκούς (SHORAD). Έχουν εξαιρετικά γρήγορο χρόνο αντίδρασης και είναι ιδανικά για την καταστροφή πυραύλων Cruise και κατευθυνόμενων βομβών ακριβείας λίγο πριν πλήξουν το αεροδρόμιο.<br /><br />Σύστημα "ΒΕΛΟΣ": Σύστημα εγγύς προστασίας των αεροπορικών βάσεων, το οποίο συνδυάζει βλήματα Rim-7 Sea Sparrow και δίδυμα πυροβόλα Oerlikon 35mm.<br />Η Νέα «Ασπίδα του Αχιλλέα»<br /><br />Η χώρα μας υλοποιεί έναν ολοκληρωμένο εθνικό αντιπυραυλικό θόλο για την πλήρη εξουδετέρωση της απειλής των τουρκικών βαλλιστικών πυραύλων Tayfun και Bora.<br /><br />Ενσωμάτωση του Barak MX: Προωθείται η απόκτηση του ισραηλινού συστήματος, το οποίο προσφέρει πολυεπίπεδη άμυνα (360 μοιρών) ενάντια σε βαλλιστικούς πυραύλους, drones και μαχητικά αεροσκάφη.<br /><br />David's Sling (Σφενδόνη του Δαυίδ): Σχεδιασμένο ειδικά για την αναχαίτιση τακτικών βαλλιστικών πυραύλων (όπως ο Bora και ο Tayfun), βαρέων ρουκετών και πυραύλων Cruise μεγάλου βεληνεκούς. Χρησιμοποιεί τον προηγμένο αναχαιτιστή Stunner/SkyCeptor. <br /><br />SPYDER & Drone Dome: Συστήματα ταχείας αντίδρασης για την προστασία στρατηγικών σημείων (όπως τα αεροδρόμια) από επιθέσεις κορεσμού με drones (π.χ. Bayraktar, Anka) και περιφερόμενα πυρομαχικά (loitering munitions).<br /><br /><br />Anti-drone Σύστημα «Κένταυρος»: Εγχώριας ανάπτυξης σύστημα για την εξουδετέρωση UAVs (όπως τα Bayraktar και Anka) που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη στοχοποίηση των βάσεων ή για κορεσμό της ελληνικής αεράμυνας.<br /> Παθητική άμυνα και δίκτυο έγκαιρης προειδοποίησης:<br /><br />Βασίζεται στα επίγεια ραντάρ των νησιών και των βουνών, καθώς και στα ιπτάμενα ραντάρ E-3B Erieye, που εντοπίζουν άμεσα την εκτόξευση πυραύλων από το τουρκικό έδαφος.<br /><br />Τα ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη προστατεύονται μέσα σε ενισχυμένα υπόστεγα από μπετόν (Hardened Aircraft Shelters - HAS), ελαχιστοποιώντας τις απώλειες στο έδαφος σε περίπτωση πλήγματος στο αεροδρόμιο.<br /><br />Σε μια υποθετική σύρραξη, η πρώτη φάση περιλαμβάνει ένα «ανταγωνιστικό μπαράζ» πρώτου πλήγματος και αντιποίνων.<br /><br />Για την Τουρκία: Η πρόκληση είναι να διαπεράσει ένα από τα πιο πυκνά δίκτυα αεράμυνας στον κόσμο (το οποίο πλέον ενισχύεται με την Ασπίδα του Αχιλλέα), ενώ την ίδια στιγμή θα κινδυνεύουν σοβαρά οι δικές της πολεμικές εγκαταστάσεις από την ελληνική Πολεμική Αεροπορία με σοβαρότατα πλήγματα. <br /><br />Για την Ελλάδα: Η πρόκληση είναι η αντοχή των αεροδρομίων της. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της χρήσης των καταφυγίων HAS (Hardened Aircraft Shelters), των συστημάτων ταχείας επιδιόρθωσης διαδρόμων και της διασποράς των μαχητικών Rafale και F-16 Viper σε πολλαπλές δευτερεύουσες βάσεις, ώστε να μην μπορούν να εξουδετερωθούν μαζικά στο έδαφος. <br /><br />Υπάρχει δηλαδή μια «αμοιβαία τρωτότητα» η οποία αποτελεί τον πυρήνα της αποτροπής στο σύγχρονο ελληνοτουρκικό επιχειρησιακό περιβάλλον. Καμία πλευρά δεν μπορεί να ενεργήσει χωρίς να υπολογίσει το καταστροφικό κόστος των αντιποίνων στα δικά της αεροδρόμια, λιμάνια και κρίσιμες υποδομές.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η ελληνική αεράμυνα σε σενάριο τουρκικής πυραυλικής επίθεσης.

Μια ελληνοτουρκική σύρραξη θα ήταν καταστροφική και για τις τουρκικές στρατιωτικές υποδομές σε υπερθετικό βαθμό και αυτό το γνωρίζουν οι Τού...

Διαβάστε την συνέχεια

Η εναλλακτική λύση είναι εδώ και προκαλεί τις συγκρούσεις.

<img height="105" src="https://omegapress.gr/images/mitsotakis-tsipras.jpg" width="748" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Αν δεν υπήρχε εναλλακτική λύση, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα επανέφερε τις πελατειακού τύπου παροχές για να καλοπιάσει μια οργισμένη κοινωνία. Αν δεν υπήρχε εναλλακτική λύση στη ΝΔ, δεν θα υπήρχε ο Αλέξης Τσίπρας, αλλά όπως αποδείχθηκε και στη ΔΕΘ και υπάρχει και απειλεί τον Μητσοτάκη. Αν επίσης, δεν υπήρχε εναλλακτική λύση στον Μητσοτάκη, δεν υπήρχε ούτε ο Σαμαράς. Η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκονται σε πορεία πτώσης και αυτό είναι γεγονός.<br /><br />Να προστεθεί επίσης, ότι τα σενάρια για την αντικατάσταση ή την παραίτηση του Μητσοτάκη πιθανόν μετά τις πρώτες εκλογές, εδραιώνονται πλέον στη δημόσια συζήτηση, ακριβώς γιατί η ΝΔ αδυνατεί να αναχαιτίσει την πορεία πτώσης της και ως κόμμα εξουσίας αναζητά διέξοδο σε ένα διάδοχο σχήμα χωρίς τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Τελικά η ΝΔ στερείται εναλλακτικής πολιτικής και υπό την πίεση του Τσίπρα από τη μια και του Σαμαρά από την άλλη, απλά ενισχύει τα σενάρια ήττας και αντικατάστασης του Κυριάκου Μητσοτάκη. <br />Εν κατακλείδι, η απήχηση που είχε το πρόγραμμα του Αλέξη Τσίπρα και της ΕΛ.Α.Σ την αναδεικνύει ως ισχυρό παράγοντα πολιτικής αλλαγής. Αλλά η πορεία δεν είναι εύκολη.<br />Θέσεις και αντιθέσεις<br /><br /> Το ΠΑΣΟΚ το οποίο βρίσκεται σε διαρκή τρικυμιώδη κατάσταση, συμπιέζεται μεταξύ ΝΔ και ΕΛ.Α.Σ ακριβώς γιατί ετεροκαθορίζεται. Παρά τις προσπάθειες, δεν έχει καταφέρει να αποκτήσει μια αυτοδύναμη πολιτική και ιδεολογική ταυτότητα και κάνει λάθος μπερδεύοντας τους οπαδούς του με τον πολυμέτωπο αγώνα και κατά της ΝΔ (με εξαίρεση το σύστημα Διαμαντοπούλου) και κατά του Αλέξη Τσίπρα και κατά του ΣΥΡΙΖΑ και κατά όλων...<br /><br />Από την άλλη όχθη, για μια ακόμη φορά, η ΝΔ και ο πρωθυπουργός επένδυσαν επί μήνες στις εξαγγελίες στο πλαίσιο της ΔΕΘ. Ακολούθησαν μια πολύμηνη και πολυπλόκαμη επικοινωνιακή τακτική, δημιουργώντας την εντύπωση ότι είχε καταληφθεί από άγχος για την επίδραση που θα έχουν οι εξαγγελίες.<br /><br />Οι ανακοινώσεις έγιναν, η προπαγάνδα οργίασε, αλλά το αποτέλεσμα , όπως ανέμεναν οι πιο λογικοί και συγκρατημένοι είναι πάλι απογοητευτικό. Αλλά τα μέτρα που κάθε χρόνο μετά τις εκλογές του 2023 ανακοινώνει ο Μητσοτάκης έχουν το ίδιο αποτέλεσμα. Η δυσφορία μεγαλώνει, τα μέτρα χάνονται στον ορυμαγδό μιας διαφορετικής καθημερινότητας, η πολιτική των επιδομάτων και των ελάχιστων παροχών έχει γίνει θεσμός , μόνο και μόνο επειδή η ΝΔ και ο πρωθυπουργός δεν αλλάζουν οικονομική πολιτική, που παραμένει αιχμάλωτη στην εξυπηρέτηση των μεγάλων συμφερόντων.<br /><br />Ο Αλέξης Τσίπρας απλοποίησε τα πράγματα και αυτό τον ωφέλησε. Έτσι κι αλλιώς δεν έχει τις δυνατότητες να ανταγωνιστεί τη ΝΔ στην προπαγάνδα και επέλεξε να παρουσιάσει προγραμματικές θέσεις που θεωρεί ότι είναι αναγκαίες για την κοινωνία. Και πέτυχε σε σημαντικό βαθμό τους στόχους του.<br />Οι εξαγγελίες για την στέγη, την ενέργεια, το εκπαιδευτικό σύστημα, το κοινωνικό κράτος, τις αυξήσεις μισθών είχαν αντίκτυπο. Οι εξαγγελίες του Τσίπρα, έπρεπε να εναρμονίζονται με την ιδεολογική και πολιτική ταυτότητα της ΕΛ.Α.Σ που ευαγγελίζεται την πολιτική αλλαγή. Οι εντυπώσεις είναι θετικές και φυσικά η πορεία είναι ακόμη μακριά και ανηφορική, προκειμένου να εδραιωθεί στην συνείδηση της κοινής γνώμης η ιδέα, ότι η ΕΛ.Α.Σ αποτελεί τον φορέα της πολιτικής αλλαγής.<br /><br />Στο πολιτικό επίπεδο είναι επίσης θετική η στάση του Τσίπρα να μην ανοίξει μέτωπα με άλλα κόμματα, όπως το ΠΑΣΟΚ, γιατί είναι προφανές ότι απευθύνεται στους ψηφοφόρους του κόμματος αυτού και δευτερευόντως στην ηγεσία. Το πρόβλημα πλέον είναι στο ΠΑΣΟΚ , το οποίο ναι μεν δεν διεκδικεί ούτε την εξουσία, ούτε τη δεύτερη θέση, είναι όμως μέσα στο πλαίσιο της πολιτικής αλλαγής και μπορεί να συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση συνεργασίας. Ωστόσο το γεγονός ότι όλα τα κόμματα θέλουν ένα καλό ποσοστό την πρώτη Κυριακή, προκαλεί έριδες που όμως δεν έχουν ισχυρή βάση, κυρίως μεταξύ των κομμάτων της προοδευτικής αντιπολίτευσης.<br /><br />Εκεί που ο Τσίπρας δυσκολεύεται είναι η διαχείριση των σχέσεων με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά. Ούτε κινητικότητα θέλει, ούτε αξιοποιεί βουλευτές και στελέχη που έχουν αποχωρήσει, ούτε έχει κάποια νέα ιδέα για το πως θα πορευθεί. Η τωρινή στάση, ούτε μαζί τους, ούτε εναντίον τους, του αφαιρεί δυναμική.<br />Τελικά όλα δείχνουν ότι η κεντρική επικοινωνιακή επιχείρηση της ΝΔ, πως δεν υπάρχει εναλλακτική, απονευρώνεται συστηματικά. Και όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές, τόσο πιο εμφανής θα γίνει η ύπαρξη εναλλακτικής λύσης και οι όροι θα αντιστραφούν.<br /><br />Τελικά η ΝΔ στερείται εναλλακτικής πολιτικής και υπό την πίεση του Τσίπρα από τη μια και του Σαμαρά από την άλλη, απλά ενισχύει τα σενάρια ήττας και αντικατάστασης του Κυριάκου Μητσοτάκη.</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η εναλλακτική λύση είναι εδώ και προκαλεί τις συγκρούσεις.

Του Στράτου Βαλτινού Αν δεν υπήρχε εναλλακτική λύση, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα επανέφερε τις πελατειακού τύπου παροχές για να καλοπιάσει...

Διαβάστε την συνέχεια

Pickaxe Mountain: Το «άτρωτο» βουνό του Ιράν που δοκιμάζει τα όρια της στρατιωτικής ισχύος του Τραμπ.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/xegkseth-1200x675.jpg" width="752" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Ο Τραμπ απειλεί ξανά με πλήγμα στο τελευταίο μεγάλο άθικτο κομμάτι της ιρανικής πυρηνικής υποδομής. Όμως το Pickaxe Mountain, θαμμένο βαθιά μέσα σε γρανίτη δίπλα στο Νατάνζ, δημιουργεί ένα δύσκολο ερώτημα για την Ουάσιγκτον: τι γίνεται όταν ακόμη και η ισχυρότερη συμβατική bunker-buster βόμβα μπορεί να μην είναι αρκετή; (CSIS)<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ ανεβάζει ξανά την πίεση στην Τεχεράνη και αυτή τη φορά το επίκεντρο έχει ένα όνομα που μέχρι πρόσφατα ήταν γνωστό κυρίως στους ειδικούς της πυρηνικής ασφάλειας: Pickaxe Mountain.<br /><br />Μιλώντας στο Ρεπουμπλικανικό συνέδριο για τις ενδιάμεσες εκλογές στο Ντάλας, ο Αμερικανός πρόεδρος προειδοποίησε ότι η Ουάσιγκτον παρακολουθεί νέα δραστηριότητα στην εγκατάσταση και άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο νέου αμερικανικού πλήγματος.<br /><br />«Παρατηρούμε κάποια δραστηριότητα στο Pickaxe. Θα συμβούλευα το Ιράν να μην επιχειρήσει παιχνίδια, γιατί θα χρειαστεί να το χτυπήσουμε πολύ σκληρά», δήλωσε ο Τραμπ, σύμφωνα με το Al-Monitor.<br /><br />Η απειλή έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Το Pickaxe Mountain δεν είναι ακόμη ένας ιρανικός στόχος. Είναι ίσως το πιο δύσκολο τεχνικά πρόβλημα που έχει απομείνει στην αμερικανική εκστρατεία εναντίον της πυρηνικής υποδομής του Ιράν.<div><br />Τι κρύβεται μέσα στο Pickaxe Mountain<br /><br />Η εγκατάσταση, γνωστή στα φαρσί ως Kuh-e Kolang Gaz La, βρίσκεται περίπου δύο χιλιόμετρα από το πυρηνικό συγκρότημα του Νατάνζ και περίπου 220 χιλιόμετρα νότια της Τεχεράνης.<br /><br />Το κρίσιμο στοιχείο είναι το βάθος.<br /><br />Πρόκειται για ένα εκτεταμένο σύστημα σηράγγων κατασκευασμένο βαθιά μέσα σε ορεινό σχηματισμό από γρανίτη. Αναλυτές εκτιμούν ότι τμήματα της εγκατάστασης βρίσκονται τουλάχιστον 100 μέτρα κάτω από την επιφάνεια.<br /><br />Και αυτό είναι που αλλάζει εντελώς τη στρατιωτική εξίσωση.<br /><br />Το CSIS χαρακτηρίζει το Pickaxe μια βαθιά θαμμένη οχύρωση από γρανίτη και εκτιμά ότι η καταστροφή της θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη ακόμη και με τα βαρύτερα μη πυρηνικά όπλα των ΗΠΑ. </div><div><br />Οι δορυφόροι βλέπουν κάτι να αλλάζει<br /><br />Το timing των απειλών Τραμπ δεν είναι τυχαίο.<br /><br />Νέα ανάλυση δορυφορικών εικόνων του CSIS, που δημοσιεύθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου, καταγράφει τη μεγαλύτερη κατασκευαστική δραστηριότητα στην περιοχή από τότε που άρχισε η παρακολούθηση του συγκροτήματος.<br /><br />Οι εικόνες δείχνουν ενίσχυση των εισόδων των σηράγγων, εργασίες στο εσωτερικό οδικό δίκτυο, παρεμβάσεις γύρω από τις προσβάσεις και γενικότερη επιτάχυνση των κατασκευών μέσα στο 2026.<br /><br />Υπάρχει όμως μία κρίσιμη διάκριση.<br /><br />Οι δορυφορικές εικόνες δεν αποδεικνύουν ότι το Ιράν έχει αρχίσει εμπλουτισμό ουρανίου εκεί ούτε επιβεβαιώνουν πληροφορίες ότι έχουν μεταφερθεί φυγοκεντρητές στο εσωτερικό.<br /><br />Μάλιστα, η εκτίμηση του CSIS είναι ότι η συνεχιζόμενη ένταση των κατασκευαστικών εργασιών δημιουργεί αμφιβολίες για το κατά πόσο η εγκατάσταση είναι ήδη επιχειρησιακά έτοιμη για εμπλουτισμό.<br />Το μεγάλο πρόβλημα της GBU-57<br /><br />Εδώ βρίσκεται το πραγματικό στρατιωτικό δίλημμα.<br /><br />Η GBU-57 Massive Ordnance Penetrator είναι το ισχυρότερο συμβατικό αμερικανικό όπλο για εξαιρετικά σκληρούς και βαθιά θαμμένους στόχους.<br /><br />Αλλά το Pickaxe ενδέχεται να βρίσκεται πέρα από τα όριά της.<br /><br />Ανοιχτές εκτιμήσεις τοποθετούν τη δυνατότητα διείσδυσης της GBU-57 περίπου στα 60 μέτρα εδάφους υπό συγκεκριμένες συνθήκες, ενώ οι υπόγειοι χώροι του Pickaxe εκτιμάται ότι μπορεί να βρίσκονται στα 100 μέτρα ή και βαθύτερα, μέσα σε συμπαγή γεωλογικό σχηματισμό.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι το πρόβλημα δεν λύνεται απλώς με μια «μεγαλύτερη βόμβα». </div><div><br />Το Πεντάγωνο ψάχνει βαθύτερα<br /><br />Σύμφωνα με το Al-Monitor, μια μυστικοπαθής υπηρεσία καινοτομίας του Πενταγώνου έχει επιταχύνει δοκιμές πυρομαχικών που θα μπορούσαν να επιτύχουν μεγαλύτερη διείσδυση από τις GBU-57 που χρησιμοποιήθηκαν εναντίον των βασικών ιρανικών εγκαταστάσεων εμπλουτισμού.<br /><br />Αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της υπόθεσης.<br /><br />Το Pickaxe Mountain δεν δοκιμάζει μόνο την πολιτική βούληση του Λευκού Οίκου. Δοκιμάζει το ίδιο το τεχνολογικό όριο της αμερικανικής συμβατικής ισχύος.<br /><br />Και εάν ένα συμβατικό αεροπορικό πλήγμα δεν μπορεί να εγγυηθεί καταστροφή του εσωτερικού συγκροτήματος, η Ουάσιγκτον πρέπει να εξετάσει διαφορετικού τύπου επιλογές.<br />Αν δεν μπορείς να καταστρέψεις το βουνό, κλείνεις τις πόρτες<br /><br />Μία από τις εναλλακτικές είναι πολύ διαφορετική από το να επιχειρηθεί ολοκληρωτική καταστροφή.<br /><br />Αντί να πλήξουν τις βαθύτερες αίθουσες, οι αμερικανικές δυνάμεις θα μπορούσαν να στοχεύσουν τις εισόδους των σηράγγων και κρίσιμες υποδομές πρόσβασης, επιχειρώντας να απομονώσουν προσωρινά το εσωτερικό συγκρότημα.<br /><br />Το CSIS επισημαίνει ότι αντίστοιχη λογική χρησιμοποιήθηκε στην υπόγεια εγκατάσταση του Ισφαχάν, όπου οι είσοδοι των σηράγγων χτυπήθηκαν με πυραύλους Tomahawk.<br /><br />Αλλά αυτό δεν ισοδυναμεί με καταστροφή.<br /><br />Θα μπορούσε απλώς να αγοράσει χρόνο.<br /><br />Το Ιράν θα μπορούσε στη συνέχεια να επιχειρήσει να ανοίξει ξανά τις προσβάσεις και να αποκαταστήσει τις εγκαταστάσεις.<br />Το ιρανικό μάθημα: Πήγαινε βαθύτερα<br /><br />Υπάρχει εδώ και μια ευρύτερη στρατηγική διάσταση.<br /><br />Οι επανειλημμένες επιθέσεις στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν έχουν δημιουργήσει ένα ισχυρό κίνητρο για την Τεχεράνη: κάθε νέα γενιά υποδομών να κατασκευάζεται βαθύτερα και να προστατεύεται περισσότερο.<br /><br />Το ίδιο το Pickaxe ξεκίνησε να αναπτύσσεται μετά τη δολιοφθορά του 2020 σε υπέργεια εγκατάσταση κατασκευής φυγοκεντρητών στο Νατάνζ. Η τότε ιρανική ηγεσία ανακοίνωσε ότι η νέα μονάδα θα κατασκευαζόταν μέσα στο βουνό.<br /><br />Η λογική είναι σχεδόν εξελικτική.<br /><br />Κάθε επιτυχημένο αμερικανικό ή ισραηλινό πλήγμα ωθεί την επόμενη εγκατάσταση βαθύτερα στο έδαφος.<br /><br />Και κάθε επιπλέον μέτρο βράχου αυξάνει εκθετικά τη δυσκολία του επόμενου πλήγματος.<br />Και αν το Pickaxe δεν λειτουργεί ακόμη;<br /><br />Αυτό δημιουργεί και το μεγαλύτερο πολιτικό ερώτημα για τον Τραμπ.<br /><br />Η ανοικτή πληροφόρηση δεν αποδεικνύει σήμερα ότι στο Pickaxe πραγματοποιείται εμπλουτισμός ουρανίου.<br /><br />Το Ιράν αρνείται ότι υπάρχει πυρηνική δραστηριότητα στην εγκατάσταση, ενώ ανεξάρτητες αναλύσεις δορυφορικών εικόνων εκτιμούν ότι το συγκρότημα πιθανότατα παραμένει υπό κατασκευή.<br /><br />Άρα η Ουάσιγκτον δεν αντιμετωπίζει μόνο το ερώτημα «μπορούμε να το καταστρέψουμε;».<br /><br />Αντιμετωπίζει και το ερώτημα «τι ακριβώς καταστρέφουμε και με ποια βεβαιότητα;»<br />Η παγίδα του Pickaxe για τον Τραμπ<br /><br />Εδώ βρίσκεται το πραγματικό γεωπολιτικό πρόβλημα.<br /><br />Εάν οι ΗΠΑ δεν χτυπήσουν και το Ιράν μετατρέψει αργότερα το Pickaxe σε προστατευμένο κέντρο εμπλουτισμού, η Τεχεράνη θα έχει δημιουργήσει ένα είδος πυρηνικού καταφυγίου πολύ δυσκολότερο να εξουδετερωθεί.<br /><br />Εάν όμως η Ουάσιγκτον επιτεθεί χωρίς αδιάσειστη εικόνα για το τι βρίσκεται στο εσωτερικό, μπορεί να προκαλέσει νέα κλιμάκωση χωρίς να έχει εξαλείψει την πυρηνική δυνατότητα.<br /><br />Και ακόμη και ένα επιτυχημένο πλήγμα δεν λύνει το βασικό πρόβλημα.<br /><br />Το CSIS προειδοποιεί ότι η επαναλαμβανόμενη καταστροφή πυρηνικών εγκαταστάσεων δεν αποτελεί βιώσιμη μακροπρόθεσμη στρατηγική και ότι μια επαληθεύσιμη διπλωματική λύση παραμένει αναγκαία.<br /><br />Αυτό είναι τελικά το παράδοξο του Pickaxe Mountain.<br /><br />Όσο βαθύτερα σκάβει το Ιράν, τόσο περισσότερο η στρατιωτική υπεροχή των ΗΠΑ μετατρέπεται από απάντηση σε ερώτημα.<br /><br />Και για τον Τραμπ, το πιο δύσκολο δίλημμα μπορεί να μην είναι εάν θα δώσει την εντολή για το επόμενο χτύπημα — αλλά εάν υπάρχει πλέον συμβατικό χτύπημα που μπορεί να εγγυηθεί το αποτέλεσμα που θέλει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Pickaxe Mountain: Το «άτρωτο» βουνό του Ιράν που δοκιμάζει τα όρια της στρατιωτικής ισχύος του Τραμπ.

Βασιλης Διαμαντακος  Ο Τραμπ απειλεί ξανά με πλήγμα στο τελευταίο μεγάλο άθικτο κομμάτι της ιρανικής πυρηνικής υποδομής. Όμως το Pickaxe Mou...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ: «Make Germany Great Again».Το AfD στο 44% και το σύνθημα που πάγωσε το Βερολίνο.

<img height="97" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/1788963482772-1200x675.jpg" width="744" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Το «MGGA» του Ντόναλντ Τραμπ μετά τον εκλογικό θρίαμβο του AfD χτύπησε το πιο ευαίσθητο ιστορικό νεύρο της Γερμανίας. Ο Φρίντριχ Μερτς ακύρωσε προγραμματισμένη επικοινωνία με τον Αμερικανό πρόεδρο, ενώ η συζήτηση για το γερμανικό «τείχος προστασίας» απέναντι στην ακροδεξιά αποκτά πλέον και διατλαντική διάσταση.<br /><br />Μια ανάρτηση του Ντόναλντ Τραμπ ήταν αρκετή για να μετατρέψει την εκλογική έκρηξη του Alternative für Deutschland στη Σαξονία-Άνχαλτ από εσωτερική γερμανική κρίση σε υπόθεση με ευρωπαϊκές και διατλαντικές προεκτάσεις.<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος πανηγύρισε το ιστορικό 44% του AfD και έκλεισε το μήνυμά του με τρία γράμματα που προκάλεσαν ιδιαίτερη αίσθηση στο Βερολίνο:<br /><br />«MGGA!!!»<br /><br />Δηλαδή, «Make Germany Great Again».<br /><br />Η παραλλαγή του γνωστού «Make America Great Again» μπορεί να λειτουργεί ως ένα ακόμη trumpικό πολιτικό σύνθημα. Στη Γερμανία, όμως, η επίκληση της επιστροφής στην εθνική «μεγαλοσύνη» έχει ένα εντελώς διαφορετικό ιστορικό βάρος.<br /><br />Και αυτό ακριβώς μετατρέπει την παρέμβαση Τραμπ σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια δημόσια στήριξη προς ένα συγγενές πολιτικά κόμμα.<br />Τραμπ: «Κουράστηκαν από τους απολύτως φρικτούς κανόνες μετανάστευσης»<br /><br />Ο Τραμπ έγραψε στο Truth Social:<br /><br />«Wow! The Populist Party in Germany just had a really big night. They finally got tired of the absolutely horrible Immigration rules and regulations which have hurt Germany so badly. THEY ARE ON THE RISE, and not going to take it anymore! MGGA!!!»<br /><br />Ο πρόεδρος των ΗΠΑ απέδωσε δηλαδή ευθέως την άνοδο του AfD στη γερμανική μεταναστευτική πολιτική, παρουσιάζοντας το εκλογικό αποτέλεσμα ως εξέγερση των ψηφοφόρων απέναντι στο πολιτικό κατεστημένο.<br /><br />Η παρέμβαση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα επειδή το AfD δεν βρίσκεται πλέον απλώς στα περιθώρια του γερμανικού κομματικού συστήματος.<br /><br />Με το 44% στη Σαξονία-Άνχαλτ, το κόμμα πέτυχε αποτέλεσμα που φέρνει τη Γερμανία αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο της πρώτης κυβέρνησης γερμανικού κρατιδίου υπό την ακροδεξιά μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. <div><br />Το «MGGA» και η σκιά της γερμανικής Ιστορίας<br /><br />Εδώ βρίσκεται και το εκρηκτικότερο σημείο της παρέμβασης Τραμπ.<br /><br />Στις ΗΠΑ, η υπόσχεση ότι μια χώρα θα γίνει ξανά «great» αποτελεί εδώ και χρόνια βασικό στοιχείο της πολιτικής ταυτότητας του Τραμπ.<br /><br />Στη μεταπολεμική Γερμανία, όμως, η πολιτική νοσταλγία γύρω από μια χαμένη εθνική μεγαλοσύνη αντιμετωπίζεται μέσα από το ιστορικό τραύμα του ναζισμού.<br /><br />Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία οικοδόμησε μεγάλο μέρος της μεταπολεμικής πολιτικής της αρχιτεκτονικής ακριβώς πάνω στην ιδέα ότι η επιστροφή σε ακραίο εθνικισμό, φυλετικές θεωρίες και αυταρχικές μορφές πολιτικής πρέπει να εμποδίζεται θεσμικά.<br /><br />Γι’ αυτό το «Make Germany Great Again» δεν διαβάζεται στο Βερολίνο όπως ένα απλό επικοινωνιακό παιχνίδι πάνω στο MAGA.<br /><br />Διαβάζεται μέσα από 80 χρόνια γερμανικής Ιστορίας.<br />Ο Μερτς ακύρωσε την επικοινωνία με τον Τραμπ<br /><br />Η αντίδραση του Βερολίνου ήταν αξιοσημείωτη.<br /><br />Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς ακύρωσε προγραμματισμένη τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ντόναλντ Τραμπ λίγες ώρες μετά την ανάρτηση του Αμερικανού προέδρου.<br /><br />Η γερμανική κυβέρνηση δεν συνέδεσε επισήμως τις δύο εξελίξεις.<br /><br />Εκπρόσωπος του Μερτς, ωστόσο, διευκρίνισε ότι η αναβολή δεν οφειλόταν σε πρόβλημα προγράμματος, υπενθυμίζοντας παράλληλα τη σταθερή αντίθεση του καγκελαρίου σε παρεμβάσεις ξένων ηγετών στην εσωτερική πολιτική και ιδιαίτερα στις εκλογικές διαδικασίες της Γερμανίας.<br /><br />Η χρονική ακολουθία είναι δύσκολο να περάσει απαρατήρητη: θρίαμβος AfD, δημόσιος πανηγυρισμός Τραμπ, «MGGA» και στη συνέχεια ακύρωση της επικοινωνίας από τον Μερτς.<br />Μερτς εναντίον AfD: Η «remigration» και η βαριά κατηγορία<br /><br />Την ίδια στιγμή, ο Γερμανός καγκελάριος ανέβασε ακόμη περισσότερο τους τόνους απέναντι στο AfD.<br /><br />Ο Μερτς κατηγόρησε το κόμμα ότι η πολιτική της λεγόμενης «remigration» παραπέμπει σε σχέδιο εθνοτικών εκκαθαρίσεων, σε μια από τις σκληρότερες επιθέσεις που έχει εξαπολύσει εναντίον του.<br /><br />«Εθνοκάθαρση με βάση την καταγωγή και το χρώμα του δέρματος», ήταν η ουσία της κατηγορίας που διατύπωσε απέναντι στην πολιτική του AfD.<br /><br />Η αντιπαράθεση επομένως δεν αφορά πλέον μόνο το ποιος θα κυβερνήσει ένα ανατολικό γερμανικό κρατίδιο.<br /><br />Αφορά τα ίδια τα όρια του μεταπολεμικού γερμανικού πολιτικού συστήματος. </div><div><br />Το γερμανικό «τείχος προστασίας» δέχεται πίεση και από την Αμερική<br /><br />Για δεκαετίες, τα μεγάλα γερμανικά κόμματα διατήρησαν το λεγόμενο «firewall» απέναντι στην άκρα δεξιά: καμία συνεργασία που θα μπορούσε να τη νομιμοποιήσει ως κυβερνητικό εταίρο.<br /><br />Η εκλογική άνοδος του AfD κάνει αυτή τη στρατηγική όλο και δυσκολότερη.<br /><br />Υπάρχει όμως πλέον και ένας δεύτερος παράγοντας: η πολιτική πίεση από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.<br /><br />Ο Τραμπ δεν είναι ο πρώτος κορυφαίος παράγοντας του σημερινού αμερικανικού πολιτικού οικοσυστήματος που αμφισβητεί την απομόνωση του AfD.<br /><br />Ο Έλον Μασκ είχε υποστηρίξει ότι μόνο το AfD μπορεί να «σώσει τη Γερμανία», ενώ ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς είχε αμφισβητήσει δημόσια στο Μόναχο τη λογική των πολιτικών «firewalls» απέναντι σε κόμματα με ισχυρή εκλογική βάση.<br /><br />Η διαφορά τώρα είναι ότι ο ίδιος ο πρόεδρος των ΗΠΑ πανηγυρίζει δημόσια την εκλογική άνοδο του AfD.<br /><br />Και το κάνει χρησιμοποιώντας ένα σύνθημα που αγγίζει το πιο ευαίσθητο σημείο της γερμανικής ιστορικής μνήμης.<br />Το AfD αμφισβητεί και τη γερμανική κουλτούρα μνήμης<br /><br />Η σύγκρουση γίνεται ακόμη βαθύτερη επειδή στελέχη του AfD έχουν επανειλημμένα προκαλέσει αντιδράσεις με τοποθετήσεις τους γύρω από το ναζιστικό παρελθόν και τον τρόπο με τον οποίο η σύγχρονη Γερμανία το αντιμετωπίζει.<br /><br />Η ηγεσία του κόμματος έχει αμφισβητήσει στοιχεία της μεταπολεμικής γερμανικής «κουλτούρας μνήμης», ενώ ιστορικές δηλώσεις κορυφαίων στελεχών του έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στις εβραϊκές κοινότητες.<br /><br />Ο πρόεδρος του Κεντρικού Συμβουλίου Εβραίων στη Γερμανία, Josef Schuster, έχει εκφράσει ιδιαίτερη ανησυχία για το τι θα μπορούσαν να σημαίνουν οι προτάσεις του AfD στην εκπαίδευση για την αντιμετώπιση του αντισημιτισμού.<br /><br />Αυτό δημιουργεί και μια εμφανή πολιτική αντίφαση για τον Τραμπ: η κυβέρνησή του έχει παρουσιάσει την καταπολέμηση του αντισημιτισμού ως σημαντική πολιτική προτεραιότητα στις ΗΠΑ, ενώ ταυτόχρονα ο ίδιος προσφέρει πολιτική νομιμοποίηση σε ένα γερμανικό κόμμα που βρίσκεται στο επίκεντρο έντονων σχετικών επικρίσεων.<br />Η πραγματική σύγκρουση: Ποιος αποφασίζει τι είναι «αποδεκτό» στην ευρωπαϊκή δημοκρατία;<br /><br />Πίσω από το «MGGA» βρίσκεται μια πολύ μεγαλύτερη πολιτική μάχη.<br /><br />Η αμερικανική τραμπική δεξιά υποστηρίζει ουσιαστικά ότι εκατομμύρια Ευρωπαίοι ψηφοφόροι δεν μπορούν να αποκλείονται πολιτικά επειδή επιλέγουν κόμματα που το παραδοσιακό ευρωπαϊκό establishment θεωρεί ακραία.<br /><br />Το γερμανικό μοντέλο απαντά ότι η δημοκρατία, ακριβώς λόγω της ιστορικής εμπειρίας της χώρας, δεν μπορεί να είναι αδιάφορη απέναντι σε δυνάμεις που θεωρούνται ότι απειλούν τις συνταγματικές της βάσεις.<br /><br />Αυτές οι δύο αντιλήψεις συγκρούονται πλέον ανοιχτά.<br /><br />Και η Σαξονία-Άνχαλτ μπορεί να είναι μόνο η αρχή.<br /><br />Το 44% του AfD δείχνει ότι το παραδοσιακό «τείχος προστασίας» μπορεί να εξακολουθεί να λειτουργεί μεταξύ των κομματικών ηγεσιών, αλλά γίνεται πολύ δυσκολότερο να λειτουργήσει απέναντι στην κάλπη.<br /><br />Και τώρα στο παιχνίδι έχει μπει ανοιχτά και ο Λευκός Οίκος.<br /><br />Το «MGGA» του Τραμπ δεν είναι επομένως απλώς ακόμη ένα προκλητικό post.<br /><br />Είναι η συμπύκνωση μιας πολύ μεγαλύτερης σύγκρουσης για το μέλλον της γερμανικής —και ευρωπαϊκής— Δεξιάς, τη μεταπολεμική πολιτική ταυτότητα της Γερμανίας και τα όρια της αμερικανικής παρέμβασης στην ευρωπαϊκή πολιτική.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ: «Make Germany Great Again».Το AfD στο 44% και το σύνθημα που πάγωσε το Βερολίνο.

Βασιλης Διαμαντακος  Το «MGGA» του Ντόναλντ Τραμπ μετά τον εκλογικό θρίαμβο του AfD χτύπησε το πιο ευαίσθητο ιστορικό νεύρο της Γερμανίας. Ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Χούθι κατέλαβαν το νησί Περίμ. Ελέγχουν το στενό Μπαμπ ελ Μάντεμπ που είναι η δίοδος προς Ερυθρά, Διώρυγα του Σουέζ και Μεσόγειο.

<img height="90" src="https://www.onalert.gr/app/uploads/2026/09/PERIM-ISLAND-2-1440x960.jpg" width="769" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Σε δεινή θέση η μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγός χώρα της περιοχής, η Σαουδική Αραβία</span></h3><b>Διονύσης Χατζημιχάλης</b><br />Oι σιίτες αντάρτες Χούθι έφτασαν σήμερα 11/9/2026 στην πόλη Ντουμπάμπ, που βρίσκεται στο Στενό Μπαμπ ελ Μάντεμπ, ακριβώς απέναντι από το νησί Περίμ, σύμφωνα με δύο πηγές από την κυβέρνηση της Υεμένης που μίλησαν στο Reuters, οι οποίες εξήγησαν ότι η πόλη αυτή όπως και το νησί αποτελούν κλειδί για τον έλεγχο του στενού.<br /><br />Σύμφωνα μάλιστα με το AFP, κυβερνητικός αξιωματούχος δήλωσε ότι οι Χούθι έχουν καταλάβει ήδη και το νησί Περίμ (Μαγιούν στα αραβικά) που χωρίζει στα δύο το στενό Μπαμπ ελ Μάντεμπ.<br /><br /> «Πλοία που μετέφεραν ένοπλους μαχητές Χούθι έφτασαν στο νησί Μαγιούν μετά την απόσυρση των κυβερνητικών δυνάμεων χθες», είπε ο αξιωματούχος που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του, προσθέτοντας ότι «οι Χούθι ολοκλήρωσαν την κατάληψη της περιοχής του Μπαμπ ελ Μάντεμπ και του νησιού Μαγιούν».<br /><br /> Αυτόπτης μάρτυρας από την πλευρά του σχολίασε ότι ένοπλοι άνδρες «αναπτύσσονται κατά μήκος των ακτών του Μπαμπ ελ Μάντεμπ, κυκλοφορώντας με στρατιωτικά οχήματα».<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι χθες οι Χούθι κατέλαβαν την πόλη Μούχα (ή Μόκα) που βρίσκεται σε αυτή ακριβώς την περιοχή, επεκτείνοντας έτσι τον έλεγχό τους στο μεγαλύτερο μέρος των παραλίων της Υεμένης στην Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Έχοντας τον έλεγχο του στενού Μπαμπ ελ Μάντεμπ οι Χούθι μπορούν να ρυθμίζουν την κίνηση μέσω της Ερυθράς Θάλασσας προς την Διώρυγα του Σουέζ και συνεπώς τη Μεσόγειο και την Ευρώπη.<br /><br />Αν συνυπολογιστεί το μπλοκάρισμα των μεταφορών στα Στενά του Ορμούζ από το Ιράν, οι συνέπειες τουλάχιστον για το εμπόριο πετρελαίου μπορεί να είναι συνταρακτικές.<br /><br />Σημειώνεται ότι οι Χούθι έχουν ανακοινώσει τον ναυτικό αποκλεισμό της Σαουδικής Αραβίας, της μεγαλύτερης εξαγωγού πετρελαίου παγκοσμίως, και έχουν στοχοθετήσει δεξαμενόπλοια και πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του βασιλείου, κυρίως διυλιστήρια.<div><br />Συνομιλίες της Σαουδικής Αραβίας με το Ιράν<br /><br />Ενώ οι εξελίξεις στην περιοχή είναι καταιγιστικές, το Ιράν και η Σαουδική Αραβία, που υποστηρίζουν αντίπαλες πλευρές στον πόλεμο στην Υεμένη, είχαν συνομιλίες χθες Πέμπτη το βράδυ με θέμα «την κλιμάκωση της έντασης» στην περιοχή, ανακοίνωσε το ιρανικό υπουργείο Εξωτερικών.<br /><br />Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί συζήτησε με τον Σαουδάραβα ομόλογό του Φαϊσάλ μπιν Φαρχάν «την κλιμάκωση της έντασης και την αυξανόμενη ανασφάλεια στην περιοχή», σύμφωνα με ανακοίνωση του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο δεν αναφέρει συγκεκριμένα την Υεμένη.<br /><br />Με βάση την ανακοίνωση οι δύο άνδρες μίλησαν για «την ανάγκη να συνεχιστεί η συνεργασία και οι διπλωματικές προσπάθειες προκειμένου να προληφθεί η όξυνση της έντασης και να αποκατασταθεί η σταθερότητα και η ασφάλεια στην περιοχή».<br /><br />Υπενθυμίζεται πως σύμφωνα με δημοσίευμα του Axios η Σαουδική Αραβία ζήτησε από τον Τραμπ να χτυπήσουν οι ΗΠΑ τους Χούθι, εισπράττοντας όμως αρνητική απάντηση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Χούθι κατέλαβαν το νησί Περίμ. Ελέγχουν το στενό Μπαμπ ελ Μάντεμπ που είναι η δίοδος προς Ερυθρά, Διώρυγα του Σουέζ και Μεσόγειο.

Σε δεινή θέση η μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγός χώρα της περιοχής, η Σαουδική Αραβία Διονύσης Χατζημιχάλης Oι σιίτες αντάρτες Χούθι έφτασαν σή...

Διαβάστε την συνέχεια

Κρίσιμη κλιμάκωση στην Ερυθρά Θάλασσα. Οι Χούθι «ζώνουν» τα κρίσιμα ενεργειακά περάσματα. Τι μέλλει γενέσθαι με το πετρέλαιο.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/oil-bSbvc9.jpg"><img height="92" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/oil-bSbvc9-1068x716.jpg" width="748" /></a><br /><br />Σε μια εξέλιξη που απειλεί να ανατρέψει τις ισορροπίες στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, οι υποστηριζόμενοι από το Ιράν αντάρτες Χούθι απέκτησαν τον έλεγχο της στρατηγικής σημασίας παραθαλάσσιας πόλης Μόχα (Mokha), στην ακτή της Ερυθράς Θάλασσας. Η κίνηση αυτή φέρνει την Τεχεράνη πιο κοντά στην εξασφάλιση ενός ακόμη μοχλού πίεσης στο πλαίσιο της εξάμηνης, έως τώρα, σύγκρουσής της με τις Ηνωμένες Πολιτείες.<div><br />Η άλωση της Μόχα συνιστά σοβαρό πλήγμα για τη Σαουδική Αραβία και τις δυνάμεις που υποστηρίζει, εντείνοντας παράλληλα την πίεση γύρω από δύο ζωτικής σημασίας ενεργειακά κομβικά περάσματα και στις δύο πλευρές της Αραβικής Χερσονήσου: το Στενό Bab el-Mandeb και τα Στενό του Ορμούζ.<div><br />Σύμφωνα με πληροφορίες του Associated Press –τις οποίες επικαλούνται αξιωματούχοι της Υεμένης και των Χούθι, χωρίς πάντως να έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα από το CNBC– οι αντάρτες κατέλαβαν την πόλη την Πέμπτη. Η Μόχα, η οποία βρίσκεται περίπου 75 χιλιόμετρα βόρεια του Στενού Bab el-Mandeb (του θαλάσσιου διαδρόμου που συνδέει την Ερυθρά Θάλασσα με τον Kόλπο του Άντεν και τις διεθνείς αγορές), απέκτησε παγκόσμια φήμη στο παρελθόν από το ομώνυμο καφέ μόκα.<br />Ωστόσο, η στρατηγική σημασία του Bab el-Mandeb έχει εκτοξευθεί από την έναρξη του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν στα τέλη Φεβρουαρίου, καθώς το στενό έχει αναδειχθεί σε εναλλακτική οδό για τη μεταφορά αργού πετρελαίου προς την Ασία. Ο φόβος πλέον είναι ότι τυχόν περαιτέρω προέλαση των Χούθι προς τη συγκεκριμένη θαλάσσια λωρίδα θα μπορούσε να έχει αλυσιδωτές επιπτώσεις στο παγκόσμιο εμπόριο, ιδίως αν η οργάνωση κλιμακώσει τις απειλές ή τις επιθέσεις της στη ναυσιπλοΐα της Ερυθράς Θάλασσας.</div><div><br />Ο Hamish Kinnear, από τη Verisk Maplecroft, χαρακτήρισε την απώλεια της Μόχα «μείζονα πλήγμα» για το Ριάντ. Όπως επεσήμανε σε ερευνητικό σημείωμά του, «οι Χούθι απειλούσαν ήδη τη σαουδαραβική ναυσιπλοΐα από προηγούμενες θέσεις τους, αλλά η κατάληψη της Μόχα ανοίγει τον δρόμο για περαιτέρω προελάσεις προς τις ακτές του Bab el-Mandeb και έναν πιο σφιχτό κλοιό γύρω από το κρίσιμο αυτό πέρασμα». Καθώς ο πόλεμος συνεχίζεται, τόσο η Τεχεράνη όσο και η Ουάσιγκτον εκτιμούν ότι ο χρόνος κυλάει υπέρ τους, καθιστώντας μια νέα εκεχειρία απίθανη επί του παρόντος. «Οι τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου –και ειδικότερα τα διυλισμένα προϊόντα, όπως το ντίζελ– θα συνεχίσουν να κινούνται ανοδικά, εφόσον ισχύει αυτό, ακόμα κι αν οι αμερικανικές νηοπομπές και οι εναλλακτικές οδοί εξαγωγής μέσω του Ορμούζ λειτουργούν ως μαξιλάρι για τις τιμές», πρόσθεσε ο Kinnear.<br /><br />Τι μέλλει γενέσθαι με τις τιμές του πετρελαίου;<br /><br />Παρά το γεγονός ότι οι τιμές του πετρελαίου σημείωσαν πτώση στις πρωινές συναλλαγές της Παρασκευής, και οι δύο βασικοί δείκτες αναφοράς παρέμειναν σε τροχιά ολοκλήρωσης της εβδομάδας πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι για πρώτη φορά από τα μέσα Μαΐου.<br />Ειδικότερα, τα futures για το διεθνές πετρέλαιο αναφοράς, τύπου Brent, με λήξη Νοεμβρίου, υποχώρησαν κατά 2,1% στα 105,37 δολάρια ανά βαρέλι, ενώ το αμερικανικό αργό (WTI) για συμβόλαια Οκτωβρίου κατέγραψε πτώση 1,7%, διαμορφούμενο στα 100,76 δολάρια.</div><div><br />Η ανθεκτικότητα της αγοράς πετρελαίου δοκιμάζεται από την ολοένα και σαφέστερη συνειδητοποίηση των αυξανόμενων απειλών κατά της περιφερειακής προσφοράς, σημειώνουν στρατηγικοί αναλυτές της ING, επισημαίνοντας ότι οι συμμετέχοντες στην αγορά ενέργειας τιμολογούν εκ νέου τόσο τη διάρκεια όσο και τη σοβαρότητα της σύγκρουσης. Παρά το γεγονός ότι η ροή πετρελαίου μέσω του Στενού του Ορμούζ συνεχίζεται, οι ίδιοι αναλυτές υπογραμμίζουν ότι οι ποσότητες παραμένουν αισθητά χαμηλότερα από τα επίπεδα προ του πολέμου, καταδεικνύοντας πόσο εύθραυστη έχει γίνει η κατάσταση.</div><div><br />«Η ενεργειακή υποδομή της Σαουδικής Αραβίας και οι εξαγωγές αργού πετρελαίου από την Ερυθρά Θάλασσα κινδυνεύουν όλο και περισσότερο, καθώς οι Χούθι στην Υεμένη βάζουν στο στόχαστρο το Ριάντ», τόνισαν χαρακτηριστικά οι Warren Patterson και Ewa Manthey της ING σε σχετικό ενημερωτικό σημείωμα που δημοσιεύθηκε την Παρασκευή. «Με τους Χούθι να έχουν θέσει υπό τον έλεγχό τους το λιμάνι της Μόχα στην Υεμένη, τα πρόσφατα γεγονότα οξύνουν περαιτέρω την απειλή για τη ναυτιλία γύρω από το Στενό Bab al-Mandeb», κατέληξαν</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Κρίσιμη κλιμάκωση στην Ερυθρά Θάλασσα. Οι Χούθι «ζώνουν» τα κρίσιμα ενεργειακά περάσματα. Τι μέλλει γενέσθαι με το πετρέλαιο.

Σε μια εξέλιξη που απειλεί να ανατρέψει τις ισορροπίες στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, οι υποστηριζόμενοι από το Ιράν αντάρτες Χούθι απέκτησαν τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικά ΜΜΕ: Σε έξαλλη κατάσταση για επίσκεψη Μητσοτάκη σε Καστελόριζο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT_hTA_yXdugE7PjR7f7t06A3BRFHuA31o7SuHzPjjLFVw09gj59JimTL0Q&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="627" height="118" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT_hTA_yXdugE7PjR7f7t06A3BRFHuA31o7SuHzPjjLFVw09gj59JimTL0Q&s=10" width="747" /></a></div><div><br /></div>Πριν ακόμη πατήσει ο Μητσοτάκης στο Καστελόριζο, η τουρκική πλευρά έχει ήδη διαβάσει την επίσκεψη ως πολιτικό μήνυμα προς την Άγκυρα.<br /><br />ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΖΑΧΑΡΑΚΗ<br /><br />Το ιδιαίτερο βάρος που της αποδίδεται προκύπτει όχι μόνο από την απόσταση των μόλις 2-2,8 χιλιομέτρων από τις τουρκικές ακτές, αλλά και από το γεγονός ότι πραγματοποιείται αμέσως μετά το νέο μήνυμα Ερντογάν από το Κας.<div><br />Νεφές: «Ίσως σύντομα ακούσει πιο καθαρά»<br /><br />Ιδιαίτερα αιχμηρή είναι η προσέγγιση της αντιπολιτευόμενης Νεφές, η οποία επιλέγει για το πρωτοσέλιδό της τον τίτλο «Ίσως σύντομα ακούσει πιο καθαρά». Το σχόλιο παραπέμπει ευθέως στην πρόσφατη τοποθέτηση Ερντογάν ότι, εάν η Τουρκία «υψώσει τη φωνή της από το Κας προς την Ελλάδα, θα μας ακούσουν».<br /><br />Η εφημερίδα παρουσιάζει έτσι την επίσκεψη ως κίνηση που έρχεται σε άμεση απάντηση με το μήνυμα της Άγκυρας. Στο πρωτοσέλιδο, μάλιστα, η Νεφές σχολιάζει ότι «η Αθήνα φοβάται την Τουρκία που θα επιτεθεί», υποστηρίζοντας ότι το σχετικό κλίμα φόβου έχει τελικά λειτουργήσει αντίστροφα, ενώ χαρακτηρίζει την επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στο Καστελόριζο μέρος αυτής της πολιτικής αντιπαράθεσης.<br /><br />Παράλληλα, η εφημερίδα προβάλλει ιδιαίτερα την αναφορά στα 12 ναυτικά μίλια, σχολιάζοντας ότι ο Μητσοτάκης, αφού επανειλημμένα μιλά για επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, θα μεταβεί στο Καστελόριζο σε μία κίνηση συμβολικά φορτισμένη.<br /><br />Τουρκιγέ: «Η Αθήνα φοβάται ότι η Τουρκία θα επιτεθεί – η κυβέρνηση έκανε πίσω»<br /><br />Στο ίδιο κλίμα κινείται και η Τουρκιγέ, η οποία δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην εσωτερική πολιτική διάσταση της ελληνικής συζήτησης. Ο χαρακτηριστικός τίτλος της είναι «Ο φόβος “η Τουρκία θα επιτεθεί” στην Αθήνα γύρισε μπούμερανγκ! Η κυβέρνηση έκανε πίσω, ο Μητσοτάκης πηγαίνει στο Καστελόριζο».<br /><br />Η εφημερίδα σχολιάζει ότι η συζήτηση περί τουρκικής απειλής και «εθνικού κινδύνου» έχει φτάσει στο αποκορύφωμά της, αλλά ταυτόχρονα υποστηρίζει ότι η ελληνική κυβέρνηση απομακρύνεται από σενάρια κρίσης με την Τουρκία. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα επικαλείται τη δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη: «Δεν υπάρχει τίποτα που να μας οδηγεί σε ένα τέτοιο αποτέλεσμα. Ας μην προκαλούμε κλίμα πανικού στον λαό».<br /><br />Η Τουρκιγέ συνδέει (και αυτή), ωστόσο, την επίσκεψη στο Καστελόριζο με το κλίμα που έχει δημιουργηθεί μετά τις δηλώσεις Ερντογάν. Παραπέμποντας στην επίσκεψη του Μητσοτάκη «στην άλλη πλευρά», όπως χαρακτηριστικά γράφει, υπενθυμίζει τη φράση του Τούρκου προέδρου: «Αν υψώσουμε τη φωνή μας από το Κας προς την Ελλάδα, θα μας ακούσουν, έτσι δεν είναι;».<br /><br />Έτσι, η εφημερίδα δεν παρουσιάζει την κίνηση του Μητσοτάκη ως άσχετη με το πρόσφατο τουρκικό μήνυμα, αλλά ως μια συμβολική απάντηση που αποκτά ιδιαίτερο βάρος ακριβώς λόγω της γεωγραφικής εγγύτητας του Καστελόριζου με την τουρκική ακτή.</div><div><br />Haber Go: «Μήνυμα στην Τουρκία από απόσταση 2 χιλιομέτρων»<br /><br />Ακόμη πιο ευθέως ερμηνεύει την επίσκεψη το Χαμπέρ Γκο, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Ο Μητσοτάκης το Σάββατο στο Καστελλόριζο: Μήνυμα στην Τουρκία από απόσταση 2 χιλιομέτρων». Το δημοσίευμα χαρακτηρίζει την επίσκεψη «συμβολική ενίσχυση της καθιερωμένης θέσης» της Αθήνας στις ελληνοτουρκικές διαφορές, παρά τη διαδικασία της «θετικής ατζέντας».<br /><br />Η επιλογή του Καστελόριζου, δηλαδή ενός νησιού που βρίσκεται μόλις δύο χιλιόμετρα από τις τουρκικές ακτές, παρουσιάζεται ως κίνηση με σαφή συμβολισμό απέναντι στην Άγκυρα. Το Χαμπέρ Γκο συνδέει μάλιστα την επίσκεψη με την προηγούμενη αντίστοιχη παρουσία του Μητσοτάκη στο νησί κατά την κρίση του Ορούτς Reis το 2020, υπενθυμίζοντας ότι τότε ο Έλληνας πρωθυπουργός είχε στείλει το μήνυμα πως «Η κυριαρχία μας δεν υπόκειται σε διαπραγμάτευση».<br /><br />Το τουρκικό δημοσίευμα αφήνει, ωστόσο, να διαφανεί και μια πιο πολιτική ανάγνωση της κίνησης, υποστηρίζοντας ότι η επίσκεψη σχεδιάστηκε για να «κατευνάσει την εθνικιστική βάση στην εσωτερική πολιτική» και να χαράξει «κόκκινες γραμμές» στις συνομιλίες με την Τουρκία. Παράλληλα, υποστηρίζει ότι τέτοιες συμβολικές κινήσεις μπορούν να αντιμετωπίζονται από τις δύο πλευρές ως «εγχώρια κατανάλωση», χωρίς κατ’ ανάγκη να ανατρέπουν τη θετική δυναμική των ελληνοτουρκικών σχέσεων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.sigmalive.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκικά ΜΜΕ: Σε έξαλλη κατάσταση για επίσκεψη Μητσοτάκη σε Καστελόριζο.

Πριν ακόμη πατήσει ο Μητσοτάκης στο Καστελόριζο, η τουρκική πλευρά έχει ήδη διαβάσει την επίσκεψη ως πολιτικό μήνυμα προς την Άγκυρα. ΤΗΣ ΜΑ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σενάρια πολέμου στη Αν. Μεσόγειο από την τουρκική Milliyet.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQcg7b-Ml93UwUiwmbYMdgTbjkjqK0i53yZSw3judJBZYrQVUqwelRNFTw&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="150" data-original-width="150" height="90" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQcg7b-Ml93UwUiwmbYMdgTbjkjqK0i53yZSw3judJBZYrQVUqwelRNFTw&s=10" width="751" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Για σενάρια πολέμου στην Ανατολική Μεσόγειο γράφει στο βασικό άρθρο ο διευθυντής της δεύτερης μεγαλύτερης εφημερίδας της Τουρκίας</div><br />Σενάρια πολέμου στην Ανατολική Μεσόγειο «βλέπει» ο διευθυντής της Milliyet, της δεύτερης μεγαλύτερης εφημερίδας της Τουρκίας, όπως μεταδίδει από την Κωνσταντινούπολη ο Μανώλης Κωστίδης.<br /><br />Στο βασικό άρθρο σημειώνει ότι «ακούγονται σενάρια για τα 12 μίλια και μια σύντομη μάχη που θα έχουν το πάνω χέρι Ισραήλ και Ελλάδα». Προσθέτει ότι «η Τουρκία δεν θα δεχθεί να καταπατήσουν τα δικαιώματά της και δεν θα σταματήσει».<br /><br />Ο Οζάι Σεντίρ αναφέρει: Η δυσάρεστη λέξη «πόλεμος» χρησιμοποιείται υπερβολικά. Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και να κάνουμε τις προετοιμασίες μας αναλόγως. Εδώ και αρκετό καιρό, γίνεται λόγος για ένα σενάριο όπου η Ελλάδα θα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης, σε περιοχές εκτός Αιγαίου Πελάγους, προκειμένου να παρακάμψει τη συμφωνία Τουρκίας - Λιβύης. Η Αθήνα γνωρίζει πολύ καλά ότι η Άγκυρα δεν θα δεχτεί ένα τέτοιο βήμα που θα σφετεριστεί την υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας και τα δικαιώματα της «Γαλάζιας Πατρίδας» στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Όσον αφορά τις δηλώσεις που έγιναν περί συμμαχίας μεταξύ Ισραήλ, Ελλάδας και ελληνοκυπριακής διοίκησης (Κύπρου): Το πιο συνηθισμένο σενάριο που ακούω είναι ότι αυτή η τριάδα σκοπεύει να αποκτήσει το πάνω χέρι σε μια σύντομη σύγκρουση και στη συνέχεια να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με πλεονέκτημα λόγω της διεθνούς πίεσης για κατάπαυση του πυρός.<br /><br />Θα ήταν απόλυτη τρέλα να σκεφτεί κανείς ότι η Τουρκία θα σταματούσε μετά από μια σύγκρουση που θα κατέληγε με την άλλη πλευρά να κερδίζει ενδεχομένως το πάνω χέρι. Και άλλες πρωτεύουσες γνωρίζουν ότι με τη στρατιωτική ισχύ της Τουρκίας, τις συμμαχίες στις οποίες συμμετέχει και τα μαθήματα που έχει αντλήσει από την ιστορία της, η Άγκυρα δεν θα σταματήσει και δεν μπορεί να σταματήσει».<br /><br />Έρχεται πολιτική και στρατιωτική ένταση Ελλάδας - Τουρκίας, εκτιμούν Τούρκοι αναλυτές και προβλέπουν ότι «το φθινόπωρο θα έχουμε στρατιωτική διάσταση στη γραμμή Καστελόριζου - Κρήτης»<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="379" src="https://www.youtube.com/embed/2Eqfl9TSxew" width="723" youtube-src-id="2Eqfl9TSxew"></iframe><br /><br />Ο πολιτικός αναλυτής Μέτε Σοχτάογλου ανέφερε: «Και εδώ, με τον ίδιο τρόπο, υπάρχει το ζήτημα των 12 ναυτικών μιλίων, το οποίο πιθανότατα θα βρεθεί και πάλι μπροστά μας σε πολιτικό επίπεδο. Ναι, σε αυτό το θέμα θα υπάρξει ένταση με την Ελλάδα. Στο επίκεντρο θα βρίσκεται κυρίως το Καστελόριζο, ενώ πιθανότατα ο άξονας της έντασης θα είναι η γραμμή Καστελόριζου - Κρήτης. Μέσω αυτού του άξονα, το φθινόπωρο η Τουρκική Δημοκρατία θα αρχίσει να έρχεται σε ένταση με την Ελλάδα. Αυτό πιθανότατα θα ξεκινήσει αρχικά σε διπλωματικό επίπεδο και, όπως φαίνεται, στη συνέχεια μπορεί να προσλάβει και στρατιωτική διάσταση.<br /><br />Παρουσιάστρια Haber Global: «Μα πώς μπορεί να χειραγωγείται τόσο εύκολα; Δηλαδή, τα κάνει όλα αυτά μόνος του ο Μητσοτάκης στην Ελλάδα; Τι λέτε; Υπάρχουν οι συναντήσεις και οι κοινές εμφανίσεις με το Ισραήλ και τον Νετανιάχου. Από την άλλη, στο ΝΑΤΟ, στην Άγκυρα, δεν ελήφθη μια απόφαση; Ότι θα αυξήσουμε τις αμυντικές μας δαπάνες στο 5% και ότι η Ρωσία αποτελεί τη βασική απειλή για εμάς;».<br /><br />Τουρκικά ΜΜΕ: «Η Ελλάδα θέλει να εγκαταστήσει χιλιάδες ισραηλινούς πυραύλους στα νησιά»<br /><br />«Όμως η Τουρκία μπορεί να στείλει 100.000 drones. Ο ελληνικός λαός ας μην ξοδεύει τα χρήματά του»<br /><br />Στρατιωτικός αναλυτής Εράι Γκιουτσλουέρ: «Πραγματικά, αν το δούμε έτσι, το Ισραήλ προσπαθεί να βάλει χέρι στα χρήματα του ελληνικού λαού. 3,5 δισ. δολάρια. Και το αποτέλεσμα δεν θα είναι τίποτα, σας το λέω.<br /><br />» Όπως και με το ίδιο εκείνο σχέδιο, έτσι και εδώ: σε μια περιοχή με κατακερματισμένα χωρικά ύδατα και διάσπαρτα νησιά, πόσο αποτελεσματικά μπορείς να αναπτύξεις ένα τέτοιο σύστημα; Πόσους πυραύλους μπορείς να τοποθετήσεις; Πόσους πυραύλους μπορούν να βάλουν;<br /><br />» Θα σας πω έναν εντελώς υπερβολικό αριθμό: 2.000. Και πάλι, 2.000 δεν θα είναι. Αλλά ας πούμε, για χάρη της συζήτησης, ότι τοποθετούν 2.000 πυραύλους. Εγώ μπορώ να στείλω ταυτόχρονα 100.000 drones. Τι λέτε γι’ αυτό;<br /><br />» Δηλαδή, δεν έχουν καμία πιθανότητα να αποκτήσουν απέναντί μας ούτε ισορροπία δυνάμεων ούτε υπεροχή. Αφού λοιπόν δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα, γιατί η Ελλάδα ακολουθεί το Ισραήλ και δίνει τριάμισι δισεκατομμύρια ευρώ;<br /><br />» Και αναρωτιέμαι: μια Ελλάδα που είναι ήδη τόσο υπερχρεωμένη, που έχει πουλήσει νησιά και έχει παραχωρήσει ή εκμισθώσει πολλά περιουσιακά στοιχεία σε Ευρωπαίους, αν δώσει επιπλέον και αυτά τα 3,5 δισ, ποια θα είναι η κατάσταση του ελληνικού λαού; Δεν το σκέφτονται καθόλου;»<br /><br />Παρουσιάστρια: «Αυτό είναι κάτι που πρέπει να το σκεφτεί ο ίδιος ο ελληνικός λαός». <br /><br />Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων ο οποίος συνάντησε τον Ερντογάν: «Η καλύτερη λύση για τους S-400 είναι η πώλησή τους στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα»<br /><br />«Δώστε βάρος στον εκσυγχρονισμό των F-16 διότι τα F-35 έχουν μεγάλη λίστα αναμονής».<div><br /></div><div><a href="https://www.skai.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Σενάρια πολέμου στη Αν. Μεσόγειο από την τουρκική Milliyet.

Για σενάρια πολέμου στην Ανατολική Μεσόγειο γράφει στο βασικό άρθρο ο διευθυντής της δεύτερης μεγαλύτερης εφημερίδας της Τουρκίας Σενάρια πο...

Διαβάστε την συνέχεια

Επέτειος 9/11: Τι γνώριζαν οι ΗΠΑ; Μπορούσε να έχει αποφευχθεί;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2021/09/08/twintowers.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="549" data-original-width="976" height="113" src="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2021/09/08/twintowers.jpg" width="741" /></a></div><div><br /></div><div>Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b></div>Αποφράδα μέρα η σημερινή. Η 11η Σεπτεμβρίου (2001) άλλαξε τον κόσμο. Αποτέλεσε, ενδεχομένως, το οριστικό «τέλος της αθωότητας» όσων πίστεψαν ότι είχε έλθει το «τέλος της ιστορίας» μια ντουζίνα χρόνια νωρίτερα, επειδή είχε καταρρεύσει η Σοβιετική Ένωση και οδήγησε σε μια αίσθηση μονοκρατορίας. Πέρασε λίγος καιρός έως ότου έγινε κατανοητό ότι αντιθέτως, είχε βγει το τζίνι της αστάθειας από το μπουκάλι. Διότι όπως όλοι αναγνωρίζουν σήμερα, ο Ψυχρός Πόλεμος εξασφάλιζε ένα επίπεδο σταθερότητας και προβλεψιμότητας. Τουλάχιστον δεν ήταν εύκολο να εμφανιστούν ανεξέλεγκτοι δρώντες στο διεθνές στερέωμα. Πολλώ δε μάλλον μη κρατικοί…<br /><br />Ακόμα και οι έχοντες την πιο ζωηρή φαντασία, δεν μπορούσαν εύκολα να φανταστούν επιβατικά αεροσκάφη να χρησιμοποιούνται ως πύραυλοι κρουζ και να προκαλούν τόση καταστροφή. Στη Δύση, ακόμα και σήμερα δυσκολεύεται ο μέσος άνθρωπος να φανταστεί όλες τις συνθήκες που θα έπρεπε να συντρέχουν για να παραχθεί το αποτέλεσμα. Είναι ασύλληπτο για τον μέσο δυτικό νου, το μέγεθος του θρησκευτικού φανατισμού, σε συνδυασμό με την… αγάπη του θανάτου. Διότι η προετοιμασία μιας τέτοιας επιχείρησης, από τον σχεδιασμό στην εκτέλεση, με όλες τις προφυλάξεις ώστε να μην ανιχνευθούν οι προθέσεις, προϋπέθετε ευλαβική προσήλωση στον στόχο.<br /><br />Πόσοι μπορούν να μπουν στο μυαλό ενός από τους αεροπειρατές που είχαν εκπαιδευθεί ως πιλότοι; Να εκπαιδεύεται για μεγάλο διάστημα… για να πεθάνει στο τέλος; Και να του δίνει ψυχική ηρεμία και κίνητρο το ότι θα πάρει μαζί του απροσδιόριστο σε εκείνη τη φάση, αλλά πολύ μεγάλο αριθμό ανθρώπινων ψυχών μαζί του; Πιστεύοντας γνήσια ότι αυτός θα αναπαύεται δίπλα στον Αλλάχ απολαμβάνοντας… όσα πίστευε ότι θα τον περιμένουν στην μετά θάνατον ζωή, σε αντίθεση με τους «απίστους» (kafir) που θα τον συνόδευαν;<br /><br />Μετά την 11η Σεπτεμβρίου ανέκυψε πλήθος συνωμοτικών θεωριών. Και διακινήθηκαν ευρύτατα. Πολλές είναι δημοφιλείς ακόμα και στις ημέρες μας. Το αν ήξεραν και ποιοι, είναι η πιο «αθώα» μορφή που έλαβαν. Η απάντηση βέβαια είναι μάλλον απλή και έχει δύο σκέλη.<br /><br />Το πρώτο θα το θέσουμε με ένα ερώτημα. Ακόμα κι αν κάποιες χώρες γνώριζαν, το αν θα ενημέρωναν θα εξαρτιόταν από το πώς αντιμετώπιζαν το εθνικό τους συμφέρον οι ηγεσίες τους. Από την εκτίμησή τους δηλαδή για το αν θα ήταν προς το συμφέρον τους, όπως οι ίδιοι το προσδιόριζαν, μια τέτοια πρωτοφανής τρομοκρατική επίθεση. Σε τι θα οδηγούσε. Διότι σε αυτό το επίπεδο η προσέγγιση δεν έχει ανθρωπιστικό κίνητρο…<br /><br />Το δεύτερο είναι εξίσου απλό: Ακόμα και να υπήρχαν επιμέρους πληροφορίες, δεν είναι απαραίτητο να έτυχαν της δέουσας προσοχής, που όπως αποδείχθηκε εκ του αποτελέσματος, έπρεπε να τους δοθεί. Οι κορυφαίες υπηρεσίες πληροφοριών του πλανήτη μπορεί να θεωρούνται και να είναι πολύ αποτελεσματικές. Δεν παύουν όμως παράλληλα να είναι χαοτικοί γραφειοκρατικοί μηχανισμοί. Εάν δεν την είχαν πατήσει πολλές φορές στην ιστορία, δεν θα υπήρχε τόσο πλούσια βιβλιογραφία αφιερωμένη στις πολλές αποτυχίες τους (intelligence failures).<br /><br />Ο μίτος της Αριάδνης υπήρχε<br /><br />Η πραγματικότητα που αναδεύεται σταδιακά μέσα από την ιστορική έρευνα, είναι ότι πληροφορίες υπήρχαν. Αντιμετωπίζοντας το ζήτημα εκ των υστέρων, ναι, θα έπρεπε να έχουν αξιοποιηθεί. Τις υπηρεσίες αυτές τις έχουμε για να πληροφορούνται και να μας προστατεύουν ακόμα και από το αδιανόητο. Μην ξεχνάμε όμως ότι είναι εξαιρετικά εύκολο να τεθούν στο σκοπευτικό για διασπάθιση των χρημάτων των φορολογουμένων ασχολούμενες με «φανταστικά σενάρια». Μέχρι το κακό να μας χτυπήσει την πόρτα.<br /><br />Επίσης, ουδείς γνωρίζει τον όγκο των σεναρίων και των πληροφοριών που διαχειρίζονταν εκείνη την εποχή. Διότι η ιεράρχηση των στόχων είναι αναπόφευκτη, καθώς τα μέσα είναι πεπερασμένα, ακόμα και για τις πιο πλούσιες χώρες. Όσο πιο πρωτότυπη και σατανική είναι η σύλληψη ενός σεναρίου για ένα εντυπωσιακό τρομοκρατικό πλήγμα, τόσο δυσκολότερο είναι και να εντοπιστεί και να του δοθεί χαρακτηρισμός ως απειλής με υψηλές πιθανότητες υλοποίησης.<br /><br />Στην εν λόγω περίπτωση βέβαια, όπως προκύπτει από την πολύ ενδιαφέρουσα αρχειακή έρευνα του Κρις Νέιλορ, όπως δημοσιεύθηκε στο έγκυρο «National Interest» (“<a href="https://nationalinterest.org/feature/the-untold-pre-history-of-9-11">The Untold Pre-History of 9/11</a>“), στην οποία αποκαλύπτει σημαντικά στοιχεία που εκτείνονται σε βάθος τεσσάρων δεκαετιών. Συστήνεται ανεπιφύλακτα η ανάγνωση – μελέτη του.<br /><br />Ενδεχομένως, ούτε καν η ημερομηνία (11 Σεπτεμβρίου) που επελέγη από τους τρομοκράτες για την εκδήλωση της επίθεσης να μην ήταν τυχαία… Πολύ περιληπτικά: Ήταν 11 Σεπτεμβρίου 1974 όταν σε συνέδριο είχε τονιστεί η σημασία των ελέγχων ασφαλείας προ των πτήσεων. Υπήρχε ήδη αρκετή εμπειρία από αεροπειρατείες από την πλευρά του παλαιστινιακού «Μαύρου Σεπτέμβρη».<br /><br />Μόλις έναν χρόνο νωρίτερα, αμερικανικές υπηρεσίες είχαν προειδοποιήσει τους Ισραηλινούς για το ενδεχόμενο κατάληψης αεροσκάφους το οποίο θα οδηγηθεί προς συντριβή κάπου στο Τελ Αβίβ. Βέβαια, οι Ισραηλινοί είχαν τέτοια πληροφόρηση που τους οδήγησε στην κατάρριψη λιβυκού επιβατικού αεροσκάφους που πετούσε πάνω από τη χερσόνησο του Σινά με κατεύθυνση το Ισραήλ και δεν απαντούσε στις κλήσεις του πύργου ελέγχου.<br /><br />Στις 11 Σεπτεμβρίου 1981, επίσης, τέθηκε σε εφαρμογή κανονισμός της αμερικανικής ομοσπονδιακής αεροπλοΐας, ο οποίος υποχρέωνε σε συμμόρφωση τις αεροπορικές εταιρίες με ένα μεγάλο πακέτο μέτρων ασφαλείας. Πληροφόρηση για εκπαίδευση πιλότων για αποστολές αυτοκτονίας υπήρχε και εκείνη την εποχή, εμπλέκοντας χώρες όπως η Λιβύη και το Ιράν. Επίκεντρο μπορεί να ήταν κυρίως το Παλαιστινιακό, όμως στόχος δεν ήταν αποκλειστικά το Ισραήλ. Υπήρξε περίπτωση όπου στόχος θα ήταν ο ίδιος ο Λευκός Οίκος…<div><br />Στα μέσα του 2001 ο Κένεθ Γουίλιαμς, πράκτορας του FBI στο Φοίνιξ της Αριζόνας, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου, ζητώντας περαιτέρω έρευνα για τις σχέσεις με τον ισλαμικό εξτρεμισμό σημαντικού αριθμού ατόμων που εκπαιδεύονταν σε σχολή πιλότων στην περιοχή.<br /><br />Στις 10 Ιουλίου μάλιστα, έστειλε υπόμνημα στην υπηρεσία του, στο οποίο αναφερόταν στην πιθανότητα συντονισμένης προσπάθειας από την πλευρά του Οσάμα μπιν Λάντεν να στείλει άτομα για εκπαίδευση πιλότων σε σχολές στις ΗΠΑ. Πρότεινε δε καταγραφή των σχολών και διατήρηση επαφών μαζί τους, ειδοποίηση της κοινότητας πληροφοριών (Intelligence Community) της χώρας και εξασφάλιση στοιχείων της βίζας των υπόπτων μαθητών…<br /><br />Δεν εισακούστηκε, παρότι ξεκαθάριζε ότι δεν έμοιαζε με σύμπτωση. Αργότερα διαπιστώθηκε, ότι ένα από τα πρόσωπα που κατονομάζονταν, ήταν στην ομάδα που έριξε το ένα αεροπλάνο στο Πεντάγωνο. Η προσοχή του FBI είχε πάντως εστιαστεί προς αυτή τη γενική κατεύθυνση, όπως προκύπτει από τη σύλληψη του Γάλλου πολίτη Ζαχάριας Μουζαουί στα μέσα Αυγούστου 2001. Είχε εντοπιστεί περίεργη συμπεριφορά σε σχολείο εκπαίδευσης πιλότων.</div><div><br />Συνελήφθη για παράβαση της μεταναστευτικής νομοθεσίας! Η μη σύνδεση όμως των δυο περιστατικών δεν οδήγησε σε ενδελεχή έρευνα του φορητή υπολογιστή του Μουσαουί, που ίσως είχε οδηγήσει σε δεδομένα που θα άλλαζαν τον ρου της… επικείμενης ιστορίας. Υπήρχαν κι άλλα στοιχεία. Δεν οδήγησαν όμως πουθενά.<br /><br />Σήμερα, 25 χρόνια αργότερα, οι έλεγχοι στις ΗΠΑ δείχνουν να χαλαρώνουν. Μπορεί η τάση να είναι δικαιολογημένη. Ουδείς γνωρίζει όμως πώς θα εξελιχθεί. Όπως επόσης και το αν, συν τω χρόνω, οδηγήσει σε κάποια νέα τραγωδία. Ουδείς γνωρίζει το πως θα λειτουργήσουν τα αντανακλαστικά του συστήματος ασφαλείας κάθε χώρας, όσο απομακρυνόμαστε από την τραυματική εμπειρία της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.<br /><br />Το πιο ανησυχητικό όμως είναι, ότι ακόμα και στην «πολιτισμένη Δύση», οι κοινωνίες εθίζονται ολοένα και περισσότερο στις συγκρούσεις και το αίμα, ωσάν να είναι κάτι συνυφασμένο με την καθημερινότητά μας. Μένει να αποδειχθεί εάν κάτι που σας σόκαρε πριν δυόμιση δεκαετίες, θα φθάσουμε να το αντιμετωπίζουμε ως… collateral damage. Παράπλευρες απώλειες μιας αέναης κατάστασης πολέμου. Τα τηλεοπτικά ειδησεογραφικά δελτία πάντως βοηθούν αποφασιστικά προς αυτή την κατεύθυνση. Σπάνια φιλοξενούν διαφορετική θεματολογία. Όλες τις ώρες της ημέρας και της νύχτας…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Επέτειος 9/11: Τι γνώριζαν οι ΗΠΑ; Μπορούσε να έχει αποφευχθεί;

Του Ζαχαρία Μίχα Αποφράδα μέρα η σημερινή. Η 11η Σεπτεμβρίου (2001) άλλαξε τον κόσμο. Αποτέλεσε, ενδεχομένως, το οριστικό «τέλος της αθωότητ...

Διαβάστε την συνέχεια