Ο Δένδιας και το σενάριο παράδοσης των S-300 στην Ουκρανία έναντι ανταλλάγματος.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-07/s300-crete.jpg?itok=oHDZu6Sn" /><br /><br />Όσο και καλοί πύραυλοι και αν είναι οι S-300 στην Κρήτη η ουσία είναι ότι χωρίς τεχνική υποστήριξη και ανταλλακτικά σύντομα θα καταστούν ανενεργοί και αυτό θα είναι "τρύπα" στην ελληνική αεράμυνα<br /><br />Ηπρόσφατη δήλωση Δένδια για τους S-300, φέρνει ξανά στην επιφάνεια το απολύτως υπαρκτό σενάριο πώλησης τους, ή παράδοσης τους στην Ουκρανία για παράδειγμα, έναντι σοβαρού ανταλάγματος για την χώρα μας.<br /><br />Ο κ. Δένδιας ανακοίνωσε προχθές και το τυπικό τέλος των S-300 παραδεχόμενος ότι «δεν είναι απαρχαιωμένο αλλά έχει ήδη και από την παραγωγό χώρα αντικατασταθεί με νεότερο σύστημα. Αποτελεί για την ώρα τμήμα του οπλοστασίου μας, αλλά θα μου επιτρέψετε να το περιγράψω ως απερχόμενο τμήμα του οπλοστασίου μας».<br /><br />Απέφυγε να πει ότι το «τελειώνουμε» επειδή είναι ρωσικό οπλικό σύστημα, αλλά η ουσία είναι ότι χωρίς τεχνική υποστήριξη και ανταλλακτικά σύντομα θα καταστούν ανενεργοί και αυτό θα είναι " τρύπα" στην ελληνική αεράμυνα. <br /><br />Οι κυρώσεις στην Ρωσία καθιστούν επιτακτική ανάγκη να αποφασίσει η ελληνική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία την επόμενη ημέρα για τους S-300, και τα α/α συστήματα Tor-M1, αλλα και το κινητό σύστημα μικρού βεληνεκούς Osa-AK/AKM που υπηρετούν στην χώρα μας, αφού δεν επιτρέπεται από την δύση καμία αμυντική σχέση με την Ρωσία.<br /><br />Ο κίνδυνος να ξεμείνουμε με ανενεργά σοβαρά οπλικά συστήματα στα χέρια μας είναι κάτι παραπάνω από υπαρκτή και η λύση είναι η πώληση τους σε άλλη χώρα.<br /><br />Μπορεί η πώληση των S-300 για παράδειγμα στην Ουκρανία, να απαιτεί την ρωσική έγκριση σύμφωνα με απαλιότερη διακρατική συμφωνία με την Μόσχα, αλλά οι Ένοπλες Δυνάμις μας κινδυνεύουν να μείνουν με " άχρηστα" οπλικά συστήματα στα χέρια τους, μετά απο κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα.<br /><br />Πάνω και πέρα από όλα είναι το συμφέρον της χώρας μας και των ισχυρών Ενόπλων μας Δυνάμεων, οι οποίες έχουν να αντιμετωπίσουν μια Τουρκία η οποία εξοπλίζεται συνεχώς με φρενήρεις ρυθμούς και μας απειλεί ήδη με την περιβόητη " Γαλάζια Πατρίδα".<br /><br />Σε αυτά τα θέματα δεν χωρούν συμφωνίες και χαρτιά τα οποία έχουν ξεπεραστεί στην πράξη, ούτε πολιτικές αποφάσεις μεσοβέζικου τύπου.<br /><br />Η τουρκική εναέρια απειλή είναι κάτι παραπάνω από υπαρκτή στο Αιγαίο, για αυτό απαιτείται και η παρουσία ισχυρών και εξελιγμένων οπλικών συστημάτων από πλευράς μας, τα οποία θα είναι λειτουργικά 1000%, χωρίς καμία έκπτωση σε αυτό.<br /><br />Τα χιλιάδες τουρκικά drones, όλων των τύπων, τα νέα μαχητικά αεροσκάφη Eurofighter της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας ( που θα παραληφθούν), απαιτούν εδώ και τώρα ελληνικά αντιαερπορικά πυραυλικά συστήματα αιχμής για την αντιμετώπιση τους.<br /><br />Απαιτούν, διασύνδεση με τα υπόλοιπα α/α συστήματα της χώρας μας, αλλά και με όλων των τύπων τα μαχητικά αεροσκάφη που ήδη διαθέτει η Πολεμική μας Αεροπορία που αγωνίζεται 24ώρες το 24ωρο για να φυλάξει το Αιγαίο, στο οποίο η Άγκυρα θέλει εναγωνίως να εφαρμώσει την περιβόητη "Γαλάζια Πατρίδα".<br /><br />Όταν λοιπόν θα πέσει η πρώτη "ντουφεκιά" στο ελληνικό Αρχιπέλαγος, (διότι όσο και αν λένε πολλοί ή επιχειρούν να μιλούν για συμμάχους και ΝΑΤΟ κά), αυτή θα πέσει, θα πρέπει να είμαστε πανέτοιμοι και κυρίως ετοιμοπόλεμοι σε όλα τα οπλικά μας συστήματα, για να δώσουμε το μάθημα που ζητούν από το 2020 οι Τούρκοι.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Δένδιας και το σενάριο παράδοσης των S-300 στην Ουκρανία έναντι ανταλλάγματος.

Όσο και καλοί πύραυλοι και αν είναι οι S-300 στην Κρήτη η ουσία είναι ότι χωρίς τεχνική υποστήριξη και ανταλλακτικά σύντομα θα καταστούν ανε...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι στρατηγοί «φρέναραν» τον Τραμπ: Τέλος οι βομβαρδισμοί στον Ορμούζ ή προετοιμασία για γενικευμένο πόλεμο;

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/geo-1-768x433.jpg" width="751" /><br /><br /><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Ο επικεφαλής της CENTCOM, ναύαρχος Μπραντ Κούπερ, φέρεται να εισηγήθηκε την αναστολή των αμερικανικών πληγμάτων, κρίνοντας ότι η επιχείρηση είχε εξαντλήσει τους άμεσους στόχους της. Η έλλειψη αντιαεροπορικών πυραύλων, οι διαπραγματεύσεις Ιράν–Ομάν και το σχέδιο διεθνούς ναυτικής δύναμης διαμορφώνουν μια εύθραυστη παύση, πίσω από την οποία παραμένει ανοιχτό το σενάριο μεγάλης κλιμάκωσης.<br /><br />Ένα παρασκηνιακό στρατιωτικό «φρένο» φαίνεται ότι επηρέασε καθοριστικά την απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αναστείλει, τουλάχιστον προσωρινά, τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς κατά ιρανικών στόχων γύρω από τα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Ο ανώτατος διοικητής των αμερικανικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή, ναύαρχος Μπραντ Κούπερ, εισηγήθηκε τον τερματισμό της συγκεκριμένης φάσης της αεροπορικής εκστρατείας, εκτιμώντας ότι είχε πλέον φτάσει στα όρια της επιχειρησιακής της αποτελεσματικότητας.<br /><br />Σύμφωνα με δύο πηγές που γνωρίζουν τη θέση του και μίλησαν στο Axios, ο επικεφαλής της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ – CENTCOM υποστήριξε ότι οι δύο εβδομάδες εντατικών πληγμάτων είχαν ήδη αποδυναμώσει σημαντικά την ικανότητα του Ιράν να επιτίθεται σε εμπορικά πλοία, ενώ οι περισσότεροι από τους στόχους που είχαν επιλεγεί για τη συγκεκριμένη επιχείρηση είχαν πλέον καταστραφεί ή εξαντληθεί.<br /><br />Η εισήγηση δεν συνιστούσε γενική αντίθεση σε έναν πόλεμο με το Ιράν. Αντίθετα, έθετε στην πολιτική ηγεσία ένα πολύ πιο δύσκολο δίλημμα:<br /><br />είτε σταματήστε τώρα, είτε προχωρήστε σε μεγάλη και συνολική στρατιωτική κλιμάκωση.<br />Η πρώτη παύση έπειτα από δύο εβδομάδες βομβαρδισμών<br /><br />Για πρώτη φορά σε διάστημα δύο εβδομάδων, ο πρόεδρος Τραμπ διέταξε τις αμερικανικές δυνάμεις να μην πραγματοποιήσουν επιθέσεις κατά στόχων στη νότια ιρανική ακτή και στην περιοχή του Ορμούζ.<br /><br />Η απόφαση ελήφθη την Παρασκευή, έπειτα από σύσκεψη του Αμερικανού προέδρου με κορυφαίους συμβούλους και στρατιωτικούς αξιωματούχους, οι οποίοι του παρουσίασαν ένα νέο σχέδιο πληγμάτων.<br /><br />Μέχρι λίγες ώρες νωρίτερα, ο Τραμπ φερόταν να εξετάζει σοβαρά την επιστροφή σε επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας. Η στάση του άρχισε να μεταβάλλεται από το βράδυ της Πέμπτης και οριστικοποιήθηκε την Παρασκευή, μετά τις προειδοποιήσεις της στρατιωτικής ηγεσίας και την επανεκκίνηση των διπλωματικών επαφών<br /><br />Η παύση δεν αποτελεί επίσημη κατάπαυση του πυρός. Πρόκειται περισσότερο για μια κατάσταση «ηρεμίας έναντι ηρεμίας», κατά την οποία οι ΗΠΑ δεν βομβαρδίζουν και το Ιράν δεν πραγματοποιεί νέες επιθέσεις εναντίον αμερικανικών δυνάμεων ή περιφερειακών συμμάχων.<br /><br />Η προσωρινή σιωπή των όπλων, όμως, μπορεί να διακοπεί ανά πάσα στιγμή.<div><a href="https://www.pagenews.gr/2026/07/27/geopolitika/oi-stratigoi-frenaran-ton-tramp-telos-oi-bombardismoi-ston-ormouz-i-proetoimasia-gia-genikeumeno-polemo/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι στρατηγοί «φρέναραν» τον Τραμπ: Τέλος οι βομβαρδισμοί στον Ορμούζ ή προετοιμασία για γενικευμένο πόλεμο;

Κωστας Καλλιαντερης Ο επικεφαλής της CENTCOM, ναύαρχος Μπραντ Κούπερ, φέρεται να εισηγήθηκε την αναστολή των αμερικανικών πληγμάτων, κρίνοντ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η νέα αμε.ρικανική «εισβολή» στη Συρία δεν γίνεται με στρατό αλλά με δισεκατομμύρια

<img height="109" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/US-Syria-1-768x511.jpg" width="756" /><br /><br /><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Η Ουάσιγκτον εγκαταλείπει οριστικά τη στρατηγική των κυρώσεων και ανοίγει τον δρόμο στις αμερικανικές επενδύσεις στη μεταπολεμική Συρία. Το πρώτο Συριακο-Αμερικανικό Επιχειρηματικό Φόρουμ στη Δαμασκό δεν ήταν μια απλή οικονομική συνάντηση, αλλά η επίσημη έναρξη μιας νέας γεωπολιτικής στρατηγικής του Ντόναλντ Τραμπ. Στόχος δεν είναι μόνο η ανοικοδόμηση μιας χώρας που καταστράφηκε από τον πόλεμο, αλλά και ο περιορισμός της επιρροής της Ρωσίας, της Κίνας και του Ιράν στην καρδιά της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Από τις κυρώσεις στις επενδύσεις: Η μεγαλύτερη ανατροπή της αμερικανικής πολιτικής<br /><br />Για σχεδόν δύο δεκαετίες η αμερικανική πολιτική απέναντι στη Συρία στηριζόταν στην απομόνωση.<br /><br />Οι κυρώσεις, με κορυφαίο εργαλείο τον Caesar Act, απέκλεισαν τη Δαμασκό από το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, αποτρέποντας ξένες επιχειρήσεις και τράπεζες από κάθε σοβαρή οικονομική συνεργασία.<br /><br />Η κατάρρευση όμως του καθεστώτος Άσαντ στα τέλη του 2024 άλλαξε τα δεδομένα.<br /><br />Η κυβέρνηση Τραμπ προχώρησε σταδιακά:στην έκδοση ειδικών αδειών συναλλαγών,<br />στην άρση βασικών κυρώσεων,<br />στην κατάργηση του Caesar Act,<br />στην αφαίρεση εκατοντάδων προσώπων και εταιρειών από τις λίστες κυρώσεων,<br />ενώ προανήγγειλε ακόμη και την άρση του χαρακτηρισμού της Συρίας ως κράτους που υποστηρίζει την τρομοκρατία.<br /><br />Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες ανατροπές αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή μετά τον πόλεμο στο Ιράκ.<br /><br />Το πρώτο Business Forum ήταν η πραγματική πολιτική ανακοίνωση<br /><br />Το Syrian-American Business Forum που πραγματοποιήθηκε στη Δαμασκό δεν είχε ως μοναδικό αντικείμενο τις επενδύσεις.<br /><br />Στην πραγματικότητα αποτέλεσε την επίσημη επιβεβαίωση ότι η Ουάσιγκτον αλλάζει εργαλείο ισχύος.<br /><br />Αντί για στρατιωτική πίεση ή οικονομικό αποκλεισμό, επιλέγει <div>πλέον: επενδύσεις,<br />τραπεζική επανένταξη,<br />ενεργειακά συμβόλαια,<br />ιδιωτικά κεφάλαια,<br />χρηματοδότηση ανοικοδόμησης.<br /><br />Με άλλα λόγια, η οικονομία μετατρέπεται σε βασικό εργαλείο άσκησης γεωπολιτικής επιρροής.</div><div><br />Γιατί ο Τραμπ αλλάζει στρατηγική<br /><br />Η νέα πολιτική βασίζεται σε τρεις μεγάλους γεωστρατηγικούς στόχους.</div><div><br />1. Να περιοριστεί η Ρωσία και η Κίνα<br /><br />Παρότι η Μόσχα διατηρεί ακόμη τις στρατιωτικές της εγκαταστάσεις στη Χμεϊμίμ και στην Ταρτούς, η Ουάσιγκτον εκτιμά ότι η οικονομική παρουσία μπορεί να αποδειχθεί ισχυρότερη από τη στρατιωτική.<br /><br />Ταυτόχρονα επιδιώκει να περιορίσει την κινεζική διείσδυση στις υποδομές, στις τηλεπικοινωνίες και στις μεταφορές πριν αυτή αποκτήσει μόνιμο χαρακτήρα.</div><div><br />2. Να σταθεροποιηθεί η Συρία χωρίς νέα στρατιωτική εμπλοκή<br /><br />Η αμερικανική διοίκηση θεωρεί ότι μία οικονομικά λειτουργική Συρία μειώνει:τις προσφυγικές ροές,<br />την πιθανότητα επιστροφής του ISIS,<br />την περιφερειακή αποσταθεροποίηση.<br /><br />Με αυτόν τον τρόπο η οικονομική ανάπτυξη αντιμετωπίζεται ως εργαλείο ασφάλειας και όχι μόνο ως αναπτυξιακή πολιτική.<br /><br />3. Να δημιουργηθεί ένας νέος φιλοδυτικός άξονας στη Μέση Ανατολή<br /><br />Η Ουάσιγκτον συντονίζεται πλέον στενά με:την Τουρκία,<br />τη Σαουδική Αραβία,<br />το Κατάρ,<br />τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα,<br /><br />χώρες που ήδη χρηματοδοτούν μεγάλα έργα ανοικοδόμησης.<br /><br />Η αμερικανική παρουσία λειτουργεί ως πολιτική και χρηματοοικονομική «ομπρέλα», επιτρέποντας στις επενδύσεις να προχωρήσουν χωρίς τον φόβο δευτερογενών κυρώσεων.<br />216 δισ. δολάρια το στοίχημα της ανοικοδόμησης<br /><br />Η οικονομική διάσταση είναι τεράστια.<br /><br />Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας, η ανοικοδόμηση της Συρίας απαιτεί περίπου 216 δισ. δολάρια, ενώ άλλες μελέτες ανεβάζουν το συνολικό κόστος ακόμη και στα 400 δισ. δολάρια.<br /><br />Η ηλεκτροπαραγωγή εξακολουθεί να κινείται περίπου στο 20% των προπολεμικών επιπέδων, ενώ οι υποδομές αντιστοιχούν σε περισσότερο από το ένα τρίτο των συνολικών ζημιών της χώρας.<br /><br />Οι αμερικανικοί ενεργειακοί κολοσσοί επιστρέφουν<br /><br />Η νέα στρατηγική ανοίγει τον δρόμο και για την επιστροφή αμερικανικών εταιρειών ενέργειας.<br /><br />Η Chevron και η ConocoPhillips έχουν ήδη ξεκινήσει διερευνητικές επαφές με τη νέα συριακή κρατική πετρελαϊκή εταιρεία, εξετάζοντας πιθανές επενδύσεις στον ενεργειακό τομέα.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι η ενέργεια θα αποτελέσει το πρώτο μεγάλο πεδίο οικονομικού ανταγωνισμού στη μεταπολεμική Συρία.<br />Η Τουρκία είναι ο μεγάλος κερδισμένος – αλλά όχι ο μοναδικός<br /><br />Παρά την επιστροφή των Ηνωμένων Πολιτειών, η Τουρκία παραμένει μέχρι στιγμής ο ισχυρότερος οικονομικός παίκτης στη Συρία.<br /><br />Τουρκικές εταιρείες έχουν ήδη εξασφαλίσει συμβάσεις δισεκατομμυρίων δολαρίων σε έργα υποδομών, ενώ η Άγκυρα διατηρεί καθοριστική επιρροή τόσο στην ασφάλεια όσο και στην οικονομία της χώρας.<br /><br />Παράλληλα, Κατάρ, Σαουδική Αραβία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα χρηματοδοτούν μεγάλα έργα σε ενέργεια, λιμάνια, τουρισμό και τηλεπικοινωνίες.<br /><br />Η Ουάσιγκτον επιχειρεί πλέον να εξασφαλίσει ότι δεν θα μείνει εκτός του νέου οικονομικού χάρτη της Συρίας, διατηρώντας παράλληλα τον δυτικό έλεγχο απέναντι στη ρωσική και κινεζική επιρροή.<br /><br />Το Ισραήλ και το Ιράν παραμένουν οι μεγάλοι άγνωστοι<br /><br />Παρά την οικονομική επαναπροσέγγιση της Δύσης με τη Δαμασκό, οι γεωπολιτικές εκκρεμότητες παραμένουν.<br /><br />Το Ισραήλ συνεχίζει στρατιωτικές επιχειρήσεις σε συριακό έδαφος και διατηρεί δυνάμεις στη ζώνη ασφαλείας, ενώ το Ιράν καλείται να επαναπροσδιορίσει τη στρατηγική του μετά την απώλεια του διαδρόμου επιρροής που διέθετε επί καθεστώτος Άσαντ.<br /><br />Οι εξελίξεις αυτές σημαίνουν ότι, παρά τη νέα οικονομική δυναμική, η σταθερότητα της Συρίας εξακολουθεί να εξαρτάται από τις ευρύτερες ισορροπίες στη Μέση Ανατολή.<br />Το νέο αμερικανικό δόγμα για τη Συρία<br /><br />Το πρώτο Συριακο-Αμερικανικό Επιχειρηματικό Φόρουμ σηματοδοτεί κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια επενδυτική πρωτοβουλία. Αποτελεί την επίσημη μετάβαση της αμερικανικής στρατηγικής από την πολιτική των κυρώσεων στην πολιτική της οικονομικής επιρροής. Η κυβέρνηση Τραμπ επενδύει στην πεποίθηση ότι οι τράπεζες, οι ενεργειακές συμφωνίες, οι ιδιωτικές επενδύσεις και η ανοικοδόμηση μπορούν να αποδειχθούν αποτελεσματικότερα εργαλεία ισχύος από την απομόνωση και τις κυρώσεις. Το αν αυτό το φιλόδοξο γεωοικονομικό εγχείρημα θα περιορίσει τελικά τη ρωσική, κινεζική και ιρανική επιρροή ή θα δημιουργήσει έναν νέο κύκλο ανταγωνισμού στη Μέση Ανατολή, θα κριθεί τα επόμενα χρόνια, καθώς η Συρία μετατρέπεται ξανά σε έναν από τους σημαντικότερους γεωπολιτικούς και ενεργειακούς κόμβους της περιοχής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η νέα αμε.ρικανική «εισβολή» στη Συρία δεν γίνεται με στρατό αλλά με δισεκατομμύρια

Κωστας Καλλιαντερης Η Ουάσιγκτον εγκαταλείπει οριστικά τη στρατηγική των κυρώσεων και ανοίγει τον δρόμο στις αμερικανικές επενδύσεις στη μετ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Μπορεί να συμβεί αύριο το πρωί»: Η προειδοποίηση Ισραηλινού υπουργού για την Τουρκία και η συμμαχία με την Ελλάδα.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/Israel-Tourkia.jpg"><img height="86" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/Israel-Tourkia-1068x601.jpg" width="763" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Σενάριο για θερμό επεισόδιο στη θάλασσα</span></h3>Η αυξανόμενη ναυτική ισχύς της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και η κλιμάκωση της επιθετικής ρητορικής από την Άγκυρα προκαλούν έντονο προβληματισμό στο Ισραήλ, με το αμυντικό κατεστημένο της χώρας να εξετάζει ακόμη και την απόκτηση εξειδικευμένων αεροσκαφών ναυτικής περιπολίας P-8 Poseidon για την αντιμετώπιση των περιφερειακών απειλών.<div><br />Την ίδια στιγμή, οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι εκφράζουν φόβους ότι η οξυμένη αντιπαράθεση με την Τουρκία θα μπορούσε να οδηγήσει σε άμεση στρατιωτική εμπλοκή. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Υπουργού Υποθέσεων Διασποράς, Αμιχάι Τσίκλι, ο οποίος προειδοποίησε ανοιχτά: «Θα μπορούσε να υπάρξει άμεση επαφή με τον τουρκικό στρατό στη θάλασσα. Αυτό δεν είναι ένα απίθανο σενάριο, θα μπορούσε να συμβεί ακόμη και αύριο το πρωί».<br /><br />Στα «άκρα» οι σχέσεις Ισραήλ – Τουρκίας<br /><br />Παρόλο που το Ισραήλ συνεχίζει να θεωρεί το Ιράν και τους περιφερειακούς αντιπροσώπους του -τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ και τους Χούθι- ως τους κύριους εχθρούς του, οι σχέσεις με την Τουρκία βρίσκονται στο χαμηλότερο σημείο των τελευταίων δεκαετιών. Η κατάσταση χαρακτηρίζεται από αμοιβαίες κατηγορίες, αναστολή του εμπορίου και έναν εντεινόμενο στρατηγικό ανταγωνισμό.<br />Η Άγκυρα έχει καταδικάσει τη στρατιωτική εκστρατεία στη Γάζα και εξέδωσε εντάλματα σύλληψης για εγκλήματα πολέμου κατά του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου. Από την πλευρά του, ο Νετανιάχου έχει σκληρύνει τη στάση του απέναντι στην Τουρκία, ενώ παράλληλα εμβαθύνει τους δεσμούς με την Ελλάδα και την Κύπρο, δύο χώρες που διατηρούν μακροχρόνιες διαφορές με την Άγκυρα.<br />Η ένταση παραλίγο να μετατραπεί σε θερμό επεισόδιο στη θάλασσα νωρίτερα φέτος, όταν η Τουρκία απείλησε να συνοδεύσει με πολεμικά πλοία έναν στόλο ανθρωπιστικής βοήθειας προς τη Γάζα — ένα σχέδιο που εγκαταλείφθηκε μόνο μετά από έντονες διπλωματικές πιέσεις του Ισραήλ και των ΗΠΑ.<br /><br />Η ναυτική ανισορροπία και ο ρόλος της Ελλάδας<br /><br />Το Τελ Αβίβ παρακολουθεί στενά τη ραγδαία στρατιωτική επέκταση της Τουρκίας, αναγνωρίζοντας ότι το τουρκικό ναυτικό αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα και πιο ισχυρά στη المέση Ανατολή. Με περισσότερα από 10 ενεργά ντιζελοκίνητα υποβρύχια, την κατασκευή νέων μονάδων με σύστημα Αναερόβιας Προώθησης (AIP) που παρατείνει τη δυνατότητα παραμονής υπό την επιφάνεια του νερού, καθώς και με πλήθος φρεγατών, κορβετών και του αεροπλανοφόρου drones TCG με αεροσκάφη TB3, η Άγκυρα διαμορφώνει μια ισχυρή παρουσία.</div><div><br />Αντίθετα, το ισραηλινό ναυτικό είναι πολύ μικρότερο και εστιάζει κυρίως στη ναυτική αμυντική κάλυψη των ακτών, τις επιχειρήσεις υποβρυχίων και την προστασία των θαλάσσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου.</div><div><br />Για την αντιμετώπιση αυτής της ναυτικής ανισορροπίας, το Ισραήλ εξετάζει την προσθήκη των αμερικανικών P-8 Poseidon, τα οποία λειτουργούν ως δικτυωμένες πλατφόρμες αισθητήρων. Τα αεροσκάφη αυτά μπορούν να μοιράζονται δεδομένα σε πραγματικό χρόνο με πλοία, αεροσκάφη και κέντρα διοίκησης, επιτρέποντας στις Ισραηλινές Δυνάμεις Άμυνας (IDF) να διευρύνουν τη στρατιωτική συνεργασία με περιφερειακούς εταίρους, όπως η Ελλάδα και η Κύπρος.<br /><br />Το υπερόπλο P-8 Poseidon και το αγκάθι του κόστους<br /><br />Το P-8 Poseidon, στρατιωτική έκδοση του Boeing 737-800, είναι ένα εξειδικευμένο αεροσκάφος ανθυποβρυχιακού πολέμου, ναυτικής περιπολίας και αποστολών Πληροφοριών, Επιτήρησης και Αναγνώρισης (ISR). Διαθέτει μέγιστη εμβέλεια 7.500 χιλιομέτρων και αυτονομία 10 ωρών, επιτρέποντας τη διαρκή επιτήρηση κρίσιμων θαλάσσιων περασμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />Εξοπλισμένο με ανιχνευτές μαγνητικών διαταραχών, ακουστικά συστήματα ηχοσημαντήρων και τορπίλες MK-54 που μπορούν να εκτοξευθούν ως βόμβες ολίσθησης από ύψος 30.000 ποδιών (σύστημα HAAWC), το P-8 θεωρείται ο ιδανικός «κυνηγός» για τα αθόρυβα τουρκικά υποβρύχια.<br />Ωστόσο, η απόκτησή του προσκρούει στο υψηλό κόστος. Με την τιμή μονάδας να αγγίζει τα 328,5 εκατομμύρια δολάρια και τον ισραηλινό αμυντικό προϋπολογισμό να επιβαρύνεται από τις τρέχουσες πολεμικές επιχειρήσεις, η αγορά ακόμη και μικρού αριθμού αεροσκαφών θεωρείται εξαιρετικά δύσκολη. Αρμόδιες πηγές σημειώνουν ότι ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος για την υλοποίηση του προγράμματος θα ήταν η ενσωμάτωσή του σε μια ευρύτερη στρατηγική ή διπλωματική συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Μπορεί να συμβεί αύριο το πρωί»: Η προειδοποίηση Ισραηλινού υπουργού για την Τουρκία και η συμμαχία με την Ελλάδα.

Σενάριο για θερμό επεισόδιο στη θάλασσα Η αυξανόμενη ναυτική ισχύς της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και η κλιμάκωση της επιθετικής ρητορ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέος γύρος συνομιλιών με τη Λιβύη για την ΑΟΖ: Ανοιχτοί δίαυλοι με χαμηλές προσδοκίες.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/feedelio/ipourgeioeksoterikon-eurokinissi.jpg.webp?itok=J4Mcunnq" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="800" height="120" src="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/feedelio/ipourgeioeksoterikon-eurokinissi.jpg.webp?itok=J4Mcunnq" width="771" /></a></div><div><br /></div>Η Αθήνα επιδιώκει να κρατήσει ζωντανό τον διάλογο, ωστόσο το πολιτικό χάος στη γειτονική χώρα και το τουρκολιβυκό μνημόνιο κρατούν τις προσδοκίες προσγειωμένες.<br /><br />Σε μια συγκυρία όπου οι γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο παραμένουν ρευστές, η Αθήνα φιλοξενεί σήμερα Δευτέρα τον τρίτο γύρο των τεχνικών συνομιλιών μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης. Αντικείμενο παραμένει, θεωρητικά τουλάχιστον, η οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) και της υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Από πλευράς της ελληνικής κυβέρνησης, η διαδικασία προβάλλεται ως μια διπλωματική κίνηση υψηλής στρατηγικής σημασίας για τη θωράκιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων. Ωστόσο, αναλύοντας τις τοποθετήσεις διπλωματικών κύκλων, αντιλαμβάνεται κανείς πως ο πήχης έχει τεθεί με άκρως ρεαλιστικούς όρους. Το γεγονός ότι, μετά τις συναντήσεις σε Αθήνα και Τρίπολη, οι δύο πλευρές εξακολουθούν απλώς να συζητούν, μεταφράζεται ήδη ως «σημαντική εθνική επιτυχία». Στη διεθνή διπλωματία, βέβαια, όταν η τελική συμφωνία φαντάζει μακρινή, η ίδια η διατήρηση του διαλόγου συχνά βαφτίζεται αυτοσκοπός.<div><br />Το Διεθνές Δίκαιο και ο «ελέφαντας» του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου<br /><br />Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, η ελληνική στάση περιγράφεται ως αταλάντευτη, με αποκλειστικό γνώμονα τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και την πλήρη επήρεια των νησιών. Πρόκειται για μια νομικά άρτια και αναμενόμενη εθνική γραμμή.<br /><br />Την ίδια στιγμή, όμως, η πραγματικότητα επιβάλλει τις δικές της συνθήκες. Η ελληνική διπλωματία μπορεί να υπογραμμίζει σε κάθε τόνο πως το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019 είναι νομικά ανυπόστατο, ωστόσο η παρουσία του ρίχνει βαριά σκιά στις συνομιλίες. Η λιβυκή αντιπροσωπεία προέρχεται από ένα περιβάλλον μακροχρόνιας ζύμωσης με την τουρκική εξωτερική πολιτική. Η Τρίπολη επιχειρεί να ισορροπήσει σε τεντωμένο σχοινί ανάμεσα στις απαιτήσεις της Αθήνας και τις δεσμεύσεις της προς την Άγκυρα, καθιστώντας την αποσύνδεση των δύο ζητημάτων μια εξαιρετικά αισιόδοξη ελληνική επιδίωξη.</div><div><br />Αναζητώντας συνομιλητή σε ένα κατακερματισμένο κράτος<br /><br />Το πιο δυσεπίλυτο πρόβλημα, ωστόσο, δεν εδράζεται στους χάρτες των τεχνοκρατών, αλλά στο εσωτερικό της ίδιας της Λιβύης. Οποιαδήποτε τεχνική πρόοδος και αν επιτευχθεί στα γραφεία της Αθήνας, προσκρούει στη σκληρή γεωπολιτική πραγματικότητα. Η Λιβύη στερείται ενιαίας κρατικής οντότητας.<br /><br />Το ρήγμα ανάμεσα στη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Τρίπολης και την ισχυρή παράταξη της Ανατολικής Λιβύης υπό τον στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ παραμένει αγεφύρωτο. Ακόμα και αν οι επιτροπές καταλήξουν αύριο σε κοινό κείμενο, το ερώτημα του ποιος διαθέτει τη νομιμοποίηση και την πολιτική ισχύ να το επικυρώσει μένει αναπάντητο. Υπό αυτό το πρίσμα, οι τρέχουσες συνομιλίες μοιάζουν περισσότερο με μια απαραίτητη προπαρασκευαστική άσκηση επί χάρτου, παρά με το προοίμιο μιας άμεσης γεωπολιτικής ανατροπής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέος γύρος συνομιλιών με τη Λιβύη για την ΑΟΖ: Ανοιχτοί δίαυλοι με χαμηλές προσδοκίες.

Η Αθήνα επιδιώκει να κρατήσει ζωντανό τον διάλογο, ωστόσο το πολιτικό χάος στη γειτονική χώρα και το τουρκολιβυκό μνημόνιο κρατούν τις προσδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Jerusalem Post: Να εξοπλίσει το Ισραήλ τους Κούρδους και να στηρίξει την ίδρυση ανεξάρτητου Κουρδιστάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/kourdoi_iraq.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1280" data-original-width="1920" height="103" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/kourdoi_iraq.jpg" width="764" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αντίβαρο στην επιρροή του Ιράν και της Τουρκίας στην περιοχή</span></h3>Μια νέα, ιδιαίτερα αιχμηρή πρόταση για τον ρόλο του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή φιλοξενεί η Jerusalem Post, καθώς σε άρθρο γνώμης η Κούρδο-Σουηδή δημοσιογράφος Σουζάν Κουίταζ υποστηρίζει ότι το Ισραήλ θα πρέπει να εξετάσει ενεργότερα την υποστήριξη και τον εξοπλισμό κουρδικών δυνάμεων, με απώτερο στόχο τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου Κουρδιστάν.<br /><br />Η αρθρογράφος υποστηρίζει ότι οι Κούρδοι και το Ισραήλ έχουν κοινούς αντιπάλους και ότι μια στρατηγική συνεργασία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αντίβαρο στην επιρροή του Ιράν και της Τουρκίας στην περιοχή.<br /><br />Στο επίκεντρο της ανάλυσης βρίσκεται το Κόμμα Ελευθερίας του Κουρδιστάν (PAK), μια ένοπλη κουρδική οργάνωση που δραστηριοποιείται εναντίον του καθεστώτος της Τεχεράνης. Η Κουίταζ επικαλείται δηλώσεις του στρατηγού Χουσεΐν Γιαζντάνπανα, σύμφωνα με τον οποίο η ασφάλεια του Ισραήλ και του κουρδικού λαού είναι στενά συνδεδεμένες.<br /><br />Ο ίδιος υποστηρίζει ότι μια στρατηγική συμμαχία μεταξύ Ισραήλ και Κούρδων θα μπορούσε να συμβάλει στην αντιμετώπιση κρατικά υποστηριζόμενων απειλών και εξτρεμιστικών οργανώσεων στην περιοχή.<div><br />Η ιστορική σχέση Ισραήλ και Κούρδων<br /><br />Σύμφωνα με την ανάλυση, οι σχέσεις Ισραήλ και Κούρδων έχουν ιστορικό βάθος και ανάγονται στη δεκαετία του 1960. Η αρθρογράφος υποστηρίζει ότι οι δύο λαοί έχουν αντιμετωπίσει διώξεις, εχθρότητα και αμφισβήτηση του δικαιώματός τους να διατηρούν τη δική τους εθνική ταυτότητα και πατρίδα.<br /><br />Ο κουρδικός πληθυσμός υπολογίζεται σε περίπου 50 έως 60 εκατομμύρια ανθρώπους, οι οποίοι ζουν κυρίως σε περιοχές που βρίσκονται εντός των σημερινών συνόρων της Τουρκίας, του Ιράν, του Ιράκ και της Συρίας.<br /><br />Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο δημοψήφισμα του 2017 για την ανεξαρτησία της αυτόνομης κουρδικής περιοχής του Ιράκ, όπου, σύμφωνα με τα αποτελέσματα, περίπου το 93% των ψηφοφόρων τάχθηκε υπέρ της ανεξαρτησίας.<br /><br />Το Ισραήλ ήταν τότε η μοναδική χώρα που εξέφρασε ανοιχτά την υποστήριξή του στην κίνηση, γεγονός που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην περιοχή.</div><div><br />Η θεωρία περί «δεύτερου Ισραήλ»<br /><br />Η αρθρογράφος αναφέρεται και στη διαχρονική κατηγορία ότι οι Κούρδοι επιδιώκουν να δημιουργήσουν ένα «δεύτερο Ισραήλ» στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η καθηγήτρια Όφρα Μπέντζιο, επικεφαλής του προγράμματος Κουρδικών Σπουδών στο Κέντρο Μοσέ Νταγιάν του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ, υποστηρίζει ότι τέτοιες αναφορές χρησιμοποιούνται για να δαιμονοποιήσουν και να απονομιμοποιήσουν τόσο τους Εβραίους όσο και τους Κούρδους, παρουσιάζοντας τις σχέσεις μεταξύ τους ως κάτι παράνομο ή απειλητικό.<br />Η στόχευση του Ιράν και η τουρκική παράμετρος<br /><br />Σύμφωνα με την άποψη που εκφράζεται στο δημοσίευμα, η υποστήριξη κουρδικών δυνάμεων που βρίσκονται κοντά στα σύνορα Ιράν και Ιράκ θα μπορούσε να δημιουργήσει σημαντικές πιέσεις στην Τεχεράνη και να περιορίσει τη δυνατότητα του Ιράν να υποστηρίζει ένοπλες οργανώσεις στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Η ανάλυση συνδέει την προοπτική αυτή και με την αυξανόμενη ένταση στις σχέσεις Ισραήλ και Τουρκίας. Η αρθρογράφος υποστηρίζει ότι η Άγκυρα έχει ενισχύσει τις σχέσεις της με ισλαμιστικές οργανώσεις και ότι η τουρκική πολιτική στη Μέση Ανατολή αποτελεί πλέον σημαντική πηγή ανησυχίας για το Ισραήλ.<br /><br />Παράλληλα, επισημαίνεται ότι περίπου 20 εκατομμύρια Κούρδοι ζουν στην Τουρκία, κυρίως στις ανατολικές και νοτιοανατολικές περιοχές της χώρας, ενώ σημαντικές κουρδικές δυνάμεις βρίσκονται επίσης στο Ιράκ και τη Συρία.</div><div><br />«Το Ισραήλ πρέπει να κάνει περισσότερα»<br /><br />Το βασικό συμπέρασμα του άρθρου είναι ότι η μέχρι σήμερα ηθική και πολιτική υποστήριξη του Ισραήλ προς τους Κούρδους δεν επαρκεί και ότι το Τελ Αβίβ θα πρέπει να εξετάσει έναν πιο ενεργό ρόλο, ακόμη και σε επίπεδο στρατιωτικής υποστήριξης.<br /><br />Η πρόταση, ωστόσο, θα είχε τεράστιες γεωπολιτικές συνέπειες, καθώς ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν θα επηρέαζε άμεσα την εδαφική ακεραιότητα τεσσάρων χωρών: της Τουρκίας, του <a href="https://www.newsbreak.gr/tag/iran/">Ιράν</a>, του Ιράκ και της Συρίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Jerusalem Post: Να εξοπλίσει το Ισραήλ τους Κούρδους και να στηρίξει την ίδρυση ανεξάρτητου Κουρδιστάν

Θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αντίβαρο στην επιρροή του Ιράν και της Τουρκίας στην περιοχή Μια νέα, ιδιαίτερα αιχμηρή πρόταση για τον ρόλο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανοιχτό το ενδεχόμενο ειρήνης με το Ισραήλ αφήνει ο Αχμέντ αλ-Σαράα υπό τον όρο συμφωνίας ασφαλείας.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/07/GOLANI-630x400.jpg" width="765" /><br /><br />Το εβραϊκό κράτος κατέχει αυτή τη στιγμή μια στενή λωρίδα των συριακών Υψιπέδων του Γκολάν ως μέτρο ασφαλείας εναντίον τζιχαντιστικών ομάδων στη Συρία.<br /><br />Ο Σύρος Πρόεδρος Αχμέντ αλ-Σαράα άφησε να εννοηθεί την Κυριακή 26/07 ότι μια συμφωνία ασφαλείας με το Ισραήλ βρίσκεται υπό διαμόρφωση, και ότι, εάν αυτή πετύχει, θα μπορούσε να οδηγήσει σε ομαλοποίηση των σχέσεων με το εβραϊκό κράτος.<br /><br />«Εάν η συμφωνία ασφαλείας πετύχει, και το Ισραήλ δεσμευτεί στην πλευρά της ασφάλειας, και η Συρία κάνει το ίδιο, μαζί με όλους τους όρους της συμφωνίας που ενδέχεται να συναφθεί αργότερα, αυτό θα δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για ένα δεύτερο στάδιο συνομιλιών για μια συνολική ειρήνη, χωρίς να εκχωρηθεί το δικαίωμα της Συρίας στο κατεχόμενο Γκολάν [Υψίπεδα]», δήλωσε ο Σύρος ηγέτης σε συνέντευξη που μεταδόθηκε την Κυριακή 26/07 από το Αλ Τζαζίρα.<br /><br />Το Ισραήλ κατέλαβε το δυτικό τμήμα των Υψιπέδων του Γκολάν στον Πόλεμο των Έξι Ημερών το 1967, και έκτοτε έχει εφαρμόσει την κυριαρχία του επί του εδάφους.<br /><br />Στον απόηχο της κατάρρευσης του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Άσαντ τον Δεκέμβριο του 2024, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις κατέλαβαν ένα στενό, δεσπόζον έδαφος των συριακών Υψιπέδων του Γκολάν ως αμυντικό μέτρο εναντίον ανεξέλεγκτων τζιχαντιστικών ομάδων στη Συρία.<br /><br />Το κατά πόσον μια διευθέτηση ασφαλείας με το Ισραήλ περιλαμβάνει την αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων από τα συριακά Υψίπεδα του Γκολάν δεν κατέστη σαφές από τη συνέντευξη.<br /><br />Ο Αλ-Σαράα δήλωσε επιπλέον στη συνέντευξη ότι δεν προτίθεται να εμπλακεί στρατιωτικά στον Λίβανο για να βοηθήσει στην διασφάλιση της κυριαρχίας της επικεφαλής κυβέρνησης στη Βηρυτό.<br /><br />Η Δαμασκός επιδιώκει επιπλέον να διατηρήσει τη στάση μη επίθεσης απέναντι στο Ισραήλ, σύμφωνα με το Αλ Τζαζίρα.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ανοιχτό το ενδεχόμενο ειρήνης με το Ισραήλ αφήνει ο Αχμέντ αλ-Σαράα υπό τον όρο συμφωνίας ασφαλείας.

Το εβραϊκό κράτος κατέχει αυτή τη στιγμή μια στενή λωρίδα των συριακών Υψιπέδων του Γκολάν ως μέτρο ασφαλείας εναντίον τζιχαντιστικών ομάδων...

Διαβάστε την συνέχεια

«Τελειώστε τη δουλειά»: Μυστικές εκκλήσεις Αράβων σε Ισραήλ και ΗΠΑ εναντίον του Ιράν

<img height="126" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/07/ISRAEL-1-630x396.jpg" width="785" /><br /><br />Πίσω από τις κλειστές πόρτες της μεσανατολικής διπλωματίας, οι ισορροπίες φαίνεται να μετατοπίζονται δραματικά. Σύμφωνα με τον Ισραηλινό Ταξίαρχο εν αποστρατεία Αμίρ Αβίβι, ιδρυτή του Φόρουμ Άμυνας και Ασφάλειας του Ισραήλ (IDSF), οι επιθετικές ενέργειες της Τεχεράνης στον Περσικό Κόλπο φέρνουν τελικά τα ολοκληρωτικά αντίθετα αποτελέσματα από τα προσδοκώμενα για το ιρανικό καθεστώς.<br /><br />Όπως επισημαίνει ο Αβίβι, ενώ τα αραβικά κράτη αποφεύγουν τις δημόσιες τοποθετήσεις, στις παρασκηνιακές επαφές τους διαμηνύουν με απόλυτη σαφήνεια προς την Ουάσινγκτον και την Ιερουσαλήμ πως η απειλή του Ιράν κατά της διεθνούς ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ πρέπει να εξουδετερωθεί οριστικά.<br /><br />Οι ιρανικές επιθέσεις εναντίον αραβικών εδαφών, αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων και κρίσιμων ενεργειακών υποδομών έχουν συσπειρώσει τις περιφερειακές δυνάμεις εναντίον της Τεχεράνης.<br /><br />Παράλληλα, ο Ισραηλινός αξιωματούχος υπογραμμίζει πως το Ισραήλ βρίσκεται σε ετοιμότητα για μια αποφασιστικής σημασίας στρατιωτική επιχείρηση, εφόσον κριθεί αναγκαίο.<br /><br />Ξεκαθαρίζει δε πως ο αντικειμενικός σκοπός δεν μπορεί να περιορίζεται πλέον στη διαχείριση της ιρανικής απειλής, αλλά οφείλει να είναι η πλήρης εξάρθρωση του δικτύου των οργανώσεων-πληρεξουσίων (proxies) που ελέγχει το Ιράν στην περιοχή.<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο, ο Αβίβι τονίζει την ανάγκη διαρκούς επιχειρησιακής ετοιμότητας του Ισραήλ απέναντι στη Χεζμπολάχ και τη Χαμάς, παράλληλα με τη συγκρότηση ενός ισχυρού μετώπου συνεργασίας ανάμεσα στις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τα μετριοπαθή σουνιτικά καθεστώτα της περιοχής.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Τελειώστε τη δουλειά»: Μυστικές εκκλήσεις Αράβων σε Ισραήλ και ΗΠΑ εναντίον του Ιράν

Πίσω από τις κλειστές πόρτες της μεσανατολικής διπλωματίας, οι ισορροπίες φαίνεται να μετατοπίζονται δραματικά. Σύμφωνα με τον Ισραηλινό Ταξ...

Διαβάστε την συνέχεια

Shay Gal: Η Τουρκία θα φύγει από την Κύπρο με τον ένα ή τον… άλλο τρόπο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRfOtUfUsVrp2Ik-gswjzu-YtwA35XET5XpAK1O3qlrHjgPU8ou48SCKrg&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="667" height="120" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRfOtUfUsVrp2Ik-gswjzu-YtwA35XET5XpAK1O3qlrHjgPU8ou48SCKrg&s=10" width="757" /></a></div><div><br /></div>Η τουρκική κατοχή της Κύπρου θα τερματιστεί. Η Άγκυρα μπορεί ακόμα να επιλέξει τον Τρόπο, Όχι το Αποτέλεσμα. Στις 20 Ιουλίου 1974, η Τουρκία εισέβαλε στην Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Πενήντα δύο χρόνια αργότερα, εξακολουθεί να κατέχει περισσότερο από το ένα τρίτο του κυρίαρχου εδάφους ενός κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γράφει ο Shay Gal στο <a href="http://shay%20gal%20%D7%A9%D7%99%20%D7%92%D7%9C/">X</a>. Αυτή η ημερομηνία δεν είναι πλέον υπόθεση μόνο της Λευκωσίας και της Αθήνας. Είναι επίσης της Ιερουσαλήμ.<br /><br />Ο κατεχόμενος βορράς είναι το στρατιωτικό προγεφύρωμα της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Περίπου 40.000 στρατιώτες, τεθωρακισμένα, πυροβολικό, πυραυλικές δυνάμεις, αεράμυνα, οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, πυρομαχικά, αποθήκες, λιμάνια, αεροδρόμια, διοίκηση και υλικοτεχνική υποστήριξη.<br /><br />Εκβιάζει την Κύπρο, πλαγιοκοπεί την Ελλάδα και απειλεί τις θαλάσσιες γραμμές ζωής, το στρατηγικό βάθος και τις κρίσιμες υποδομές του Ισραήλ. Η τουρκική κατοχή είναι ζήτημα ασφάλειας του Ισραήλ. Η “Οργή του Ποσειδώνα” συνένωσε την Κύπρο στον αμυντικό χάρτη του Ισραήλ.<br /><br />Είναι το δόγμα της εκτάκτου ανάγκης βάσει του οποίου η Ιερουσαλήμ, η Αθήνα και η Λευκωσία ορίζουν τον κατεχόμενο βορρά, τον τουρκικό θαλάσσιο καταναγκασμό, την υποδομή της Χαμάς της Άγκυρας και τις απειλές για τις θάλασσές τους, τον εναέριο χώρο και τα κρίσιμα περιουσιακά τους στοιχεία ως ένα θέατρο.<br /><br />Η Γαλλία ολοκληρώνει αυτό το κέντρο της Ανατολικής Μεσογείου. Οποιαδήποτε τουρκική ενεργοποίηση του κατεχόμενου βορρά εναντίον της Κύπρου, της Ελλάδας ή του Ισραήλ θα αντιμετωπίσει τη δύναμη και των τεσσάρων κρατών. Η κλεψύδρα της Άγκυρας τρέχει. Η τελευταία ελεγχόμενη έξοδός της είναι η διαπραγματευμένη αποχώρηση.<br /><br />Λύση; Η Τουρκία αποσύρει όλα τα στρατεύματα και το υλικό στην Ανατολία. Κάθε άρμα μάχης, τεθωρακισμένο όχημα, πυροβολικό, σύστημα πυραύλων, πυροβολαρχία αεράμυνας, drone, πυρομαχικά, αποθήκη και εγκατάσταση διοίκησης εγκαταλείπει το νησί.<br /><br />Η Κύπρος επανενώνεται υπό την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας, του μόνου κράτους στο νησί που αναγνωρίζεται από τα Ηνωμένα Έθνη. Ο αποικισμός τερματίζεται. Όσοι μεταφέρονται από την Ανατολία για να εδραιώσουν τη διχοτόμηση επιστρέφουν, με την επιφύλαξη μόνο στενά καθορισμένων ανθρωπιστικών εξαιρέσεων. Οι Τουρκοκύπριοι παραμένουν πολίτες της Δημοκρατίας. Οι ξένες εγγυήσεις, οι κατοχικές δυνάμεις και τα μονομερή δικαιώματα επέμβασης τερματίζονται.<br /><br />Εάν η Άγκυρα απορρίψει την αποχώρηση με συμφωνία, επιλέγει την απομάκρυνση με βία. Οι συνέπειες θα επεκταθούν πολύ πέρα ​​από την Κύπρο.Το Ισραήλ θα δεσμεύσει όλο το φάσμα της δύναμής του. Η Ελλάδα θα υπερασπιστεί την Κύπρο και τα νοτιοανατολικά σύνορα της Ευρώπης.<br /><br />Η Γαλλία θα εισέλθει ως η τέταρτη δύναμη στο κέντρο της Ανατολικής Μεσογείου. Η Κύπρος θα επικαλεστεί το Άρθρο 42(7), το οποίο υποχρεώνει τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να παρέχουν βοήθεια και υποστήριξη με όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους.<br /><br />Το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να επικαλεστεί το Άρθρο 5 για να υπερασπιστεί έναν πόλεμο που δημιουργεί η Τουρκία σε κατεχόμενα κυπριακά εδάφη. Για πενήντα δύο χρόνια, η Άγκυρα μετέτρεψε την καθυστέρηση σε μονιμότητα. Η Οργή του Ποσειδώνα μετέτρεψε αυτή τη μονιμότητα σε αντίστροφη μέτρηση.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Shay Gal: Η Τουρκία θα φύγει από την Κύπρο με τον ένα ή τον… άλλο τρόπο.

Η τουρκική κατοχή της Κύπρου θα τερματιστεί. Η Άγκυρα μπορεί ακόμα να επιλέξει τον Τρόπο, Όχι το Αποτέλεσμα. Στις 20 Ιουλίου 1974, η Τουρκία...

Διαβάστε την συνέχεια