Οι Σαουδάραβες στο Πακιστάν, οι Εμιρατινοί στην Ινδία: Νέα μπλοκ στον άξονα Κόλπου-Νότιας Ασίας.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/05/Za0AEQC3-.jpg"><img src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/05/Za0AEQC3-.jpg.pagespeed.ce.XHTEFoLZ0w.jpg" /></a><br /><br /><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν υπέγραψαν στις 17 Σεπτεμβρίου του 2025 στο Ριάντ μια συμφωνία ενίσχυσης της μεταξύ τους στρατηγικής συνεργασίας που περιλαμβάνει ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής (Strategic Mutual Defence Agreement-SMDA). Με βάση τα συμφωνηθέντα, εάν μία από τις δύο χώρες δεχόταν επίθεση, η άλλη θα έπρεπε να σπεύσει στο πλευρό της με… οπλικά συστήματα.<br /><br />Εν τω μεταξύ ωστόσο, τους ολίγους αλλά πυκνούς σε εξελίξεις μήνες που μεσολάβησαν, το Ριάντ και το Ισλαμαμπάντ βρέθηκαν όντως να εμπλέκονται σε έναν νέο πόλεμο, εν προκειμένω εκείνον που ξέσπασε με επίκεντρο το Ιράν μετά τις 28 Φεβρουαρίου του 2026, αλλά από διαφορετικές θέσεις: το μεν Πακιστάν ως διαμεσολαβητής μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ, η δε Σαουδική Αραβία ως αποδέκτης επιθέσεων.<br /><br />Το σουνιτικό βασίλειο των Σαούντ, το οποίο φιλοξενεί αμερικανικά στρατεύματα, βρέθηκε τους περασμένους μήνες στο στόχαστρο των Ιρανών. Ως όφειλε βάσει της συμφωνίας του 2025, το (εξοπλισμένο με πυρηνικά) Πακιστάν συνέδραμε αμυντικά το Ριάντ στέλνοντας εκεί στρατιώτες, μαχητικά αεροσκάφη (JF-17), drones και συστήματα αεράμυνας (HQ-9). Τουλάχιστον αυτό προκύπτει μέσα από σειρά δημοσιευμάτων (Reuters, Bloomberg κ.ά.), αφού οι άμεσα εμπλεκόμενες χώρες δεν έδωσαν στη δημοσιότητα σχετικές ανακοινώσεις.<br /><br />Σημαντική σημείωση: πολλά από τα συστήματα που φέρονται να έστειλαν οι Πακιστανοί στη Σαουδική Αραβία (JF-17, HQ-9) ήταν κινεζικής κατασκευής/προέλευσης, πράγμα λογικό εάν αναλογιστεί κανείς ότι το Πακιστάν ξεχωρίζει πια ως μεγαλύτερος πελάτης της κινεζικής αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />«Ούτε το Ισλαμαμπάντ, ούτε το Ριάντ έχουν επιβεβαιώσει επίσημα τις λεπτομέρειες, αλλά η αναφερόμενη κλίμακα της ανάπτυξης (σ.σ. πακιστανικών δυνάμεων στη Σαουδική Αραβία) υποδηλώνει κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια συμβολική αποστολή […] Εάν είναι αληθής, αυτή η ανάπτυξη δυνάμεων φανερώνει μια αναδυόμενη περιφερειακή πραγματικότητα στο πλαίσιο της οποίας τα κράτη του Κόλπου αναζητούν πια πρόσθετα επίπεδα στρατηγικής προστασίας εν μέσω εντεινόμενων αμφιβολιών γύρω από την προβλεψιμότητα του περιφερειακού περιβάλλοντος ασφάλειας», σημειώνει σε ανάλυσή του ο ιστοχώρος Asia Times.<br /><br />Ηδη πριν από τον τρέχοντα πόλεμο στο Ιράν, οι ηγεσίες των αραβικών μοναρχιών του Κόλπου είχαν προβληματιστεί από το πλήγμα που εξαπέλυσαν οι Ισραηλινοί στην Ντόχα, την πρωτεύουσα του Κατάρ, στις 9 Σεπτεμβρίου του 2025. Ξαφνικά, οι Αραβες μονάρχες ένιωσαν «ακάλυπτοι» και βρέθηκαν να αμφιβάλλουν για την επάρκεια της αμυντικής τους θωράκισης. Ο πόλεμος στο Ιράν που ακολούθησε έμελλε να συνδαυλίσει αυτές τις αμφιβολίες. Κι όχι άδικα, αφού οι αραβικές μοναρχίες βρέθηκαν, ως εταίροι και σύμμαχοι των Αμερικανών, να δέχονται ξαφνικά μπαράζ ιρανικών «αντιποίνων».<br /><br />Σημαντική σημείωση: μια χώρα όπως το Κατάρ, που φιλοξενεί τη μεγαλύτερη βάση των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή (Al Udeid), βρέθηκε μέσα σε διάστημα ολίγων μηνών να δέχεται πλήγματα και από το Ισραήλ και από το Ιράν.<br /><br />Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο, οι Άραβες, ή τουλάχιστον πολλοί από αυτούς, αναγκάζονται πια να αναθεωρήσουν κάποιες από τις βασικές παραμέτρους των αμυντικών τους δογμάτων.<br /><br />Διόλου τυχαία, μόλις λίγα 24ωρα έπειτα από το ισραηλινό πλήγμα στο Κατάρ, οι Σαουδάραβες υπέγραψαν την προαναφερθείσα συμφωνία αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής (SMDA) με το Πακιστάν. Λίγους μήνες αργότερα ωστόσο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Ινδία υπέγραψαν μια νέα δική τους συμφωνία συνεργασίας που θέτει το πλαίσιο μιας ενισχυμένης στρατηγικής αμυντικής εταιρικής σχέσης που καλύπτει τα πεδία της ασφάλειας στην θάλασσα, της κυβερνοάμυνας, της ασφάλειας των επικοινωνιών, της διαλειτουργικότητας, των συνεκπαιδεύσεων και της συνεργασίας μεταξύ των αμυντικών βιομηχανιών των δύο χωρών. Την ίδια ώρα, με φόντο την επίσκεψη του Ινδού πρωθυπουργού Ναρέντρα Μόντι στο Αμπού Ντάμπι στα μέσα του τρέχοντος Μαΐου, η ηγεσία των ΗΑΕ ανακοίνωσε νέες επενδύσεις ύψους 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων στην Ινδία. Λίγο νωρίτερα ωστόσο, προτού υποδεχθούν τον Μόντι στο Αμπού Ντάμπι και υπογράψουν μαζί του σειρά νέων συμφωνιών, οι Εμιρατινοί είχαν ανακοινώσει ότι αποχωρούν από τον Οργανισμό Πετρελαιοπαραγωγών Κρατών (ΟΠΕΚ) και είχαν πάρει πίσω/αποσύρει τα περίπου 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων βοήθειας που είχαν τάξει στο Πακιστάν.<br /><br />Το αναδυόμενο μοτίβο είναι προφανές: η Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα ακολουθούν πια αποκλίνουσες πορείες όχι ως εταίροι αλλά ως δυνάμεις που είναι ανταγωνιστικές μεταξύ τους και, σε αυτό το πλαίσιο, οι μεν Σαουδάραβες προσεγγίζουν το -εξοπλισμένο με πυρηνικά- Πακιστάν, τα δε Εμιράτα προσεγγίζουν την -επίσης εξοπλισμένη με πυρηνικά- Ινδία. Κι όλα αυτά, ενώ η Ινδία και το Πακιστάν είχαν συγκρουστεί μεταξύ τους ανταλλάσσοντας πραγματικά πυρά μόλις λίγους μήνες πριν: τον Μάιο του 2025.<br /><br />Στη σκιά των προαναφερθέντων διαγράφονται, ωστόσο, πια κάποιες νέες τάσεις που μάλλον έχουν έρθει για να μείνουν: Οι αμυντικές προμήθειες των χωρών του Κόλπου διαφοροποιούνται (και σε έναν βαθμό αποδυτικοποιούνται) καθώς παράλληλα αναδύονται νέες (επίσης αποδυτικοποιημένες) αμυντικές συνεργασίες, αυτήν τη φορά στον άξονα Κόλπου-Νότιας Ασίας.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Σαουδάραβες στο Πακιστάν, οι Εμιρατινοί στην Ινδία: Νέα μπλοκ στον άξονα Κόλπου-Νότιας Ασίας.

Γιώργος Σκαφιδάς Η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν υπέγραψαν στις 17 Σεπτεμβρίου του 2025 στο Ριάντ μια συμφωνία ενίσχυσης της μεταξύ τους σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανάξιοι κληρονόμοι: Χάθηκε οριστικά το Σινά για τον Ελληνισμό.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.estianews.gr/wp-content/uploads/2026/05/estia27056.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="430" data-original-width="750" height="115" src="https://www.estianews.gr/wp-content/uploads/2026/05/estia27056.jpg" width="790" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><b>Μανώλης Κοττάκης </b><br />Πριν από ένα ακριβώς χρόνο, ανήμερα της μαύρης επετείου της Αλώσεως της Κωνσταντινούπολης, η Κυβέρνηση των Αθηνών πληροφορήθηκε αιφνιδιασμένη ότι απόφαση του Εφετείου της Ισμαηλίας στην περιφέρεια του Σινά στην Αίγυπτο αφαιρούσε την κυριότητα από σειρά ακινήτων της Θεοβάδιστης Μονής και έθετε σε κίνδυνο την μακραίωνη παρουσία του Ελληνισμού στον ιερό χώρο του χριστιανισμού. Ο Πρωθυπουργός προσωπικά και ο Πρόεδρος της Αιγύπτου αλ Σίσι μας διαβεβαίωσαν, λίγες εβδομάδες αργότερα, στο Μέγαρο Μαξίμου, ότι επρόκειτο για παρεξήγηση και ότι οι δύο χώρες έκαναν προχωρημένες διαπραγματεύσεις για την υπογραφή μιάς συμφωνίας η οποία θα διασφάλιζε τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα της Μονής επί των ακινήτων.<br /><br />Συνέβη το ακριβώς αντίθετο. Οι Αιγύπτιοι δεν έκαναν πίσω ούτε χιλιοστό στις διαπραγματεύσεις που διεξήχθησαν στο Κάιρο μεταξύ των υπουργών των Εξωτερικών, ενώ ταυτόχρονα ξέσπασε, άγνωστο με την υποκίνηση ποίου, εμφύλια διαμάχη μέσα στη Μονή, καθώς ομάδα μοναχών στασίασε εναντίον του τότε Αρχιεπισκόπου Δαμιανού και επιχείρησε με πραξικοπηματικές ενέργειες να τον αντικαταστήσει. Η απάντηση εκείνου ήταν να προσλάβει μπράβους και να τους πετάξει έξω με την βία. Επρόκειτο για ένα δώρο εξ ουρανού για την αιγυπτιακή πλευρά, η οποία όσο διήρκεσε η κρίση και δεν γνώριζε με ποιόν συνομιλεί κωλυσιέργησε στις διαπραγματεύσεις, οι οποίες ούτως ή άλλως, με βάση όσα είχε πεί δημοσίως ο Πρωθυπουργός, δεν είχαν στόχο την διασφάλιση της κυριότητας των ακινήτων της Μονής, αλλά την διασφάλιση του λατρευτικού της χαρακτήρα και την εξασφάλιση της παραμονής των μοναχών, στους οποίους θα παρέχονταν αιγυπτιακά διαβατήρια.<br /><br />Η εφημερίδα μας παρενέβη με αγωνία από την πρώτη στιγμή σε αυτή την κρίση και έθεσε προ των ευθυνών τους και την ελληνική Κυβέρνηση και την αιγυπτιακή Κυβέρνηση και τους ίδιους τους μοναχούς, οι οποίοι δεν αντιλαμβάνονταν ότι αν άλλαζε ο Αρχιεπίσκοπος πριν υπογραφεί η συμφωνία, αυτό θα καταδίκαζε την Μονή του Σινά για έναν απλό λόγο. Ο Δαμιανός είχε κάνει πάρα πολλά λάθη, αλλά ήταν ο μόνος που είχε την αιγυπτιακή υπηκοότητα και θα μπορούσε να υπογράψει την συμφωνία.<br /><br />Ο νέος Αρχιεπίσκοπος Συμεών, με βάση όσα γνωρίζουμε, δεν έχει αποκτήσει μέχρι σήμερα την αιγυπτιακή υπηκοότητα και δεν θα μπορεί να υπογράψει καμμία συμφωνία, ακόμα κι αν αυτή υπάρξει. Επισημάναμε επίσης στην Κυβέρνηση ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ως χαρτί στις διαπραγματεύσεις το καθεστώς του Ιμαρέτ στην Καβάλα, το οποίο είναι αιγυπτιακό βακούφιο και μεγάλης συναισθηματικής αξίας για το Κάιρο, διότι μέσα σε αυτό γεννήθηκε ο ιδρυτής του αιγυπτιακού κράτους. Πως θα ένιωθε το Κάιρο αν έχανε την κυριότητά του με ελληνικό νόμο; Το επιχείρημα χρησιμοποιήθηκε μία φορά στις διαπραγματεύσεις και έκτοτε ουδέν.<br /><br />Η κρίση του Σινά έληξε στην πρώτη της φάση δραματικά, με την φυγάδευση του Αρχιεπισκόπου Δαμιανού από την Μονή του Σινά με ευθύνη της υφυπουργού Εξωτερικών Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου και του γενικού γραμματέως Θρησκευμάτων Γιώργου Καλαντζή, οι οποίοι, με βάση όσα συνέβησαν στο εσωτερικό της Μονής την δραματική εκείνη νύχτα, γλίτωσαν κυριολεκτικά τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία από μεγάλο διασυρμό. Δεν τον γλίτωσαν όμως από την ήττα στην οποία τον καταδίκασε η αδιάφορη Κυβέρνηση Μητσοτάκη, που υποτιμά πάντοτε, είτε πρόκειται για το καθεστώς της Αγίας Σοφίας είτε για το καθεστώς της Μονής του Σινά, την ακτινοβολία των πνευματικών συνόρων της χώρας και την σημασία που έχει να βρίσκεται ο Ελληνισμός στην Μέση Ανατολή.<br /><br />Σήμερα, ένα χρόνο ακριβώς μετά από την διαβίβαση της αποφάσεως του Εφετείου της Ισμαηλίας, την οποία η εφημερίδα μας έχει στην κατοχή της και έχει μελετήσει, κατ’ αρχάς ο Ελληνισμός γνωρίζει μια δεύτερη μαύρη επέτειο. Εκτός από την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως και την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, έχουμε ήδη χάσει και την Μονή του Σινά. Η κατάσταση έχει ως εξής, με βάση την εικόνα που είχαμε πριν από λίγο καιρό: Η αδελφότητα των μοναχών, η οποία είναι διασπασμένη στα τρία πλέον, σήμερα άρχισε να αντιλαμβάνεται πόσο λάθος έκανε να αμφισβητήσει τον Αρχιεπίσκοπο Δαμιανό και να μην τον αφήσει να υπογράψει μια συμφωνία που θα διασφάλιζε τα συμφέροντα της Μονής.<br /><br />Η καυτή πατάτα είναι πλέον στα χέρια της. Γιατί να αναλαμβάνεις τα ηνία αν δεν ξέρεις τι να τα κάνεις; Ο νέος Αρχιεπίσκοπος Συμεών, με βάση την τελευταία ενημέρωση που είχαμε, δεν είχε αποκτήσει ακόμη την αιγυπτιακή υπηκοότητα, ενώ ήταν πάρα πολύ προβληματισμένος και για το αν θα πρέπει να υπογράψει την συμφωνία που κυοφορείται, η οποία βασίζεται στις γνωστές δικαστικές αποφάσεις. Και τι θα λέει αυτή η συμφωνία; Κάτι πάρα πολύ πικρό. Ότι η κυριότητα της Μονής και των ακινήτων της στην ευρύτερη περιοχή χάνεται οριστικώς. Η Μονή δεν είχε νομική προσωπικότητα, μόλις τώρα αποκτά (εγκληματική αμέλεια του ελληνικού κράτους!).<br /><br />Αυτό το οποίο μπορεί να προσφερθεί μόνο είναι η νομή και κατοχή της ιδίας της Μονής για πενήντα χρόνια άνευ χρηματικού ανταλλάγματος και η νομή και κατοχή των ακινήτων που χάθηκαν με τις αποφάσεις των δικαστηρίων για διάρκεια 50 ετών έναντι συμβολικού ανταλλάγματος. Θα πληρώνουμε ενοίκιο σε κάτι που μας ανήκε! Τα δε κειμήλια της Μονής, ασύλληπτης ιστορικής αξίας, δεν καλύπτονται, με βάση όσα γνωρίζουμε, από την απόφαση και μπορεί να τα κατασχέσει ανά πάσα στιγμή το Αιγυπτιακό Δημόσιο για να τα εκθέσει στο αρχαιολογικό μουσείο της Αιγύπτου. Ανά πάσα στιγμή, στο μέλλον, μία άλλη αιγυπτιακή Κυβέρνηση, πολύ σκληρότερη από την τρέχουσα, μπορεί να κατεβάσει την ελληνική σημαία από την Μονή και να πετάξει έξω τους μοναχούς χωρίς καμμία κύρωση, από την στιγμή που δεν υπάρχει πλέον το δικαίωμα της κυριότητας.<br /><br />Πρόκειται για ένα από τα μεγάλα κατορθώματα αυτής της Κυβερνήσεως –επί των ημερών της συνέβη–, το οποίο είναι μία ακόμη αιτία για να αισθανόμαστε τόσο μεγάλη ψυχική απόσταση μαζί της. Κάθε φορά που πλησιάζουν οι εκλογές ή υπάρχει μία κρίση, η ΝΔ κάνει μεγάλους σταυρούς, κάνει μεγάλες προσευχές, παριστάνει την συντηρητική, παίζει τον λησμονημένο ύμνο της, που λέει «ζήτω η πατρίδα, ζήτω η θρησκεία», αλλά στην ουσία πρόκειται για μία παράταξη και μία Κυβέρνηση αλιβάνιστη. Δεν έχει Θεό μέσα της υπό την παρούσα ηγεσία! Θεός της είναι μόνο το χρήμα, τα deals.<br /><br />Θα αδικούσαμε όμως την υπόθεση αν δίπλα στις τεράστιες ευθύνες της Κυβερνήσεως δεν τοποθετούσαμε και τις ευθύνες της Εκκλησίας. Προσωπικά, η δημοσιογραφική παρακολούθηση της κρίσεως αυτής εκ του σύνεγγυς ήταν ένα από τα πιο στενάχωρα πράγματα που έχω ζήσει στη ζωή μου, γιατί βίωσα από πάρα πολύ κοντά τα μίση και τα πάθη της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που δεν υποχωρούν ακόμη κι αν αυτά έχουν ως αποτέλεσμα σοβαρά πλήγματα για τον Ελληνισμό. Καμμιά φορά η Εκκλησία είναι χειρότερη από τα κόμματα στον διχασμό. Οι εγωισμοί που έζησα και τα πάθη για εξουσία δεν έχουν καμμία σχέση με τον χριστιανισμό.<br /><br />Συμπερασματικά: Υποχωρούμε παντού, αλλά είμαστε και άξιοι της μοίρας μας. Πιο σωστά: Ανάξιοι κληρονόμοι. Σεβάστηκε ο Μωάμεθ την Μονή του Σινά, ο αλλόθρησκος, την προστάτευσε με φετφά, και δεν την σεβαστήκαμε εμείς. Ούτε την προστατεύσαμε. Αυτοί που προσφωνούνται «Μωυσής» από τόυς ιπποκόμους τους, άφησαν το Σινά να γίνει resort. Μόνο ντροπή μας αξίζει ως Έθνος. Να μας συγχωρέσει ο Θεός και η Αγία Αικατερίνη.<br /><br /><a href="https://www.estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

Ανάξιοι κληρονόμοι: Χάθηκε οριστικά το Σινά για τον Ελληνισμό.

Μανώλης Κοττάκης Πριν από ένα ακριβώς χρόνο, ανήμερα της μαύρης επετείου της Αλώσεως της Κωνσταντινούπολης, η Κυβέρνηση των Αθηνών πληροφορή...

Διαβάστε την συνέχεια

Spiegel: Ο Ερντογάν σχηματίζει την αντιπολίτευση που του αρέσει και αυτό αφορά άμεσα την Ευρώπη

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-05/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-05-29_114913799.png?itok=53sTSGdY" /><br /><br />Η δημοκρατία στην Τουρκία έχει γίνει κουρέλι δεκάδες φορές, όμως οι Γερμανοί μόλις τώρα ανακαλύπτουν ξανά την «Αμερική»<br /><br />Οι Γερμανοί ανακάλυψαν " ξανά την Αμερική", αφού διαπιστώνουν ότι οι Ισλαμιστές του ΑΚΡ δεν έχουν όριο στην αναδόμηση της αντιπολίτευσης στην χώρα αυτή, με πραξικοπηματικό τρόπο, κάτι που δεν συνάδει με τις ιδέες και τον τρόπο σκε´ψης στην Ευρώπη.<br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 560px; padding: 0px; width: 560px;"><br /><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2059659240328118756" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2059659240328118756&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fmesi-anatoli%2F7372577_spiegel-o-erntogan-shimatizei-tin-antipoliteysi-poy-toy-aresei-kai-ayto&sessionId=4b5128dd82676c33b7e02d51edd7b019c5b470fa&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 664px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div>Το γνωστό γερμανικό περιοδικό SPIEGEL, αναφέρει ότι " ο Τούρκος πρόεδρος σχηματίζει την αντιπολίτευση που του αρέσει. Αυτό δεν είναι πλέον μόνο ένα εσωτερικό ζήτημα για έναν εταίρο στο ΝΑΤΟ. Αφορά και εμάς τους Ευρωπαίους".<br /><br />Το άρθρο του γερμανικού περιοδικού υποστηρίζει ότι οι πολιτικές παρεμβάσεις του Τούρκου Προέδρου στο εσωτερικό της χώρας του επηρεάζουν άμεσα την Ευρώπη.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος διαμορφώνει και αποδυναμώνει το πολιτικό σκηνικό της αντιπολίτευσης σύμφωνα με τα συμφέροντά του. Το ζήτημα έχει πάψει να αποτελεί μια απλή εσωτερική υπόθεση ενός κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ.Ευρωπαϊκό Ενδιαφέρον: Οι εξελίξεις αυτές επηρεάζουν άμεσα την ασφάλεια, τη σταθερότητα και τις γεωπολιτικές ισορροπίες των Ευρωπαίων εταίρων.<br /><br />Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιδιώκει να διασπάσει, να περιθωριοποιήσει πολιτικά και να θέσει υπό τον έλεγχό του το κεμαλικό Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP), ώστε να εξουδετερώσει κάθε ισχυρό πολιτικό αντίπαλο ενόψει ενδεχόμενων πρόωρων εκλογών.<br /><br />Οι βασικοί στόχοι της πολιτικής του περιλαμβάνουν μια διάσπαση εκ των έσω στο Κεμαλισκό κόμμα με την σύγκρουση Οζέλ-Κιλιτσάρογλου.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος παρεμβαίνει στο εσωτερικό του Κεμαλικό κόμματος υποδαυλίζοντας εσωκομματικές έριδες ενώ ο ίδιος κινείται παρασκηνιακά.<br /><br />Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ακύρωση του συνεδρίου του κόμματος από δικαστήριο, η οποία οδήγησε στην απομάκρυνση της ηγεσίας του Οζγκιούρ Οζέλ και στην επαναφορά του παλαιότερου ηγέτη Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, προκαλώντας σφοδρότατες πολιτικές αντιδράσεις.<br /><br />Το καθεστώς του Ερντογάν στοχοποιεί συνεχώς τα πιο δημοφιλή πρόσωπα των κεμαλιστών, όπως τον Δήμαρχο Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου, ο οποίος παραμένει αντιμέτωπος με δικαστικές διώξεις προκειμένου να μην μπορεί να είναι υποψήφιος στις επόμενες προεδρικές εκλογές.<br /><br />Επιδιώκει την συγχώνευση του στυγνού εθνικιστικού DNA των Κεμαλιστών με τη δική του ισλαμιστική-νεοοθωμανική ατζέντα ( κυρίως με απειλές κατά της Ελλαδος), δημιουργώντας ένα ισχυρό εθνικιστικό μέτωπο (ειδικά σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας), ώστε να ελέγχει το εθνικό αφήγημα.<br /><br />Με την απειλή διορισμού κυβερνητικών επιτρόπων (kayyım) σε κεμαλικούς δήμους και τις αστυνομικές επεμβάσεις στα κεντρικά γραφεία του κόμματος, προσπαθεί να περιορίσει τον εκλογικό βηματισμό του CHP που ενισχύθηκε σημαντικά στις τελευταίες τοπικές εκλογές.<br /><br />Την ίδια περίοδο οι Τούρκοι πολίτες ζουν με ελέχιστα χρήματα και παλά δεν βγάζουν κυριολεκτικά το 15νθήμερο, μη έχοντας πλόεν τα βασικά αγαθά, και αυτό το σκηνικό προκαλεί πονοκέφαλο στο ίδιο το τουρκικό καθεστώς.<br /><br />Η Τουρκία βιώνει μια παρατεταμένη κρίση κόστους ζωής. Ο κατώτατος μισθός ορίστηκε στις (28.075) λίρες ($655) καθαρά, με το όριο της φτώχειας να ξεπερνά τις (112.660) λίρες για μια τετραμελή οικογένεια, με αποτέλεσμα ο μισθός να μην επαρκεί ούτε για τα βασικά τρόφιμα και τα ενοίκια, πλήττοντας σοβαρά τα νοικοκυριά.<br /><br />Ο πληθωρισμός και η εκτίναξη του κόστους στέγασης και διατροφής έχουν μειώσει δραματικά την αγοραστική δύναμη των Τούρκων πολιτών.<br /><br />Ο καθαρός κατώτατος μισθός βρίσκεται χαμηλότερα από το επονομαζόμενο «όριο της πείνας» (το ποσό που απαιτείται μόνο για βασική διατροφή).<br /><br />Τα στοιχεία του ανεξάρτητου φορέα ENAG δείχνουν ότι ο πραγματικός πληθωρισμός τρέχει με ποσοστά που ξεπερνούν το \(50\%\), την ίδια στιγμή που οι επίσημες μετρήσεις της κρατικής στατιστικής υπηρεσίας (TÜİK) κινούνται στα επίπεδα του (30%).<br /><br />Η ετήσια αύξηση του κόστους ζωής σε μεγάλα αστικά κέντρα, όπως η Κωνσταντινούπολη, έχει αγγίξει το (49%).<br /><br />Η δραματική μείωση του βιοτικού επιπέδου αποτελεί κεντρικό πολιτικό πονοκέφαλο για την κυβέρνηση του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, που το έριξε πρόσφατα στις απειλές κατά της Ελλάδος στο Αιγαίο με ραγδαία αύξηση των προκλητικών κινήσεων και δηλώσεων.<br /><br />Όλο αυτό το σκηνικό όμως μυρίζει μπαρούτι, τόσο στο εσωτερικό της Τουρκίας, όσο και στο Αιγαίο.<div><br /></div><div> <a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Spiegel: Ο Ερντογάν σχηματίζει την αντιπολίτευση που του αρέσει και αυτό αφορά άμεσα την Ευρώπη

Η δημοκρατία στην Τουρκία έχει γίνει κουρέλι δεκάδες φορές, όμως οι Γερμανοί μόλις τώρα ανακαλύπτουν ξανά την «Αμερική» Οι Γερμανοί ανακάλυψ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Δένδιας “σπρώχνει” το ελληνικό drone navy: Η Saronic, τα USVs και το νέο δόγμα πολέμου στο Αιγαίο.

<img height="127" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/dendias2-1-768x489.jpg" width="796" /><br /><br />Η Αθήνα επιταχύνει το πρόγραμμα ναυτικών drones και anti-drone συστημάτων — Στο παιχνίδι η αμερικανική Saronic του Dino Mavrookas, ενώ το ουκρανικό drone της Λευκάδας αλλάζει τα δεδομένα ασφαλείας στο Αιγαίο<br /><br />Το ελληνικό ΠΝ μπαίνει στην εποχή του autonomous warfare<br /><br />Η Ελλάδα φαίνεται να εισέρχεται με ταχύτητα στη νέα εποχή του ναυτικού πολέμου.<br /><br />Μια εποχή όπου:τα μεγάλα πολεμικά πλοία δεν επαρκούν,<br />τα σμήνη drones αλλάζουν τους κανόνες εμπλοκής,<br />και τα αυτόνομα σκάφη επιφανείας (USVs) εξελίσσονται σε game changer του σύγχρονου ναυτικού δόγματος.<br /><br />Ο υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας έδωσε το πιο καθαρό μέχρι σήμερα σήμα στρατηγικής μετατόπισης της Αθήνας.<br /><br />Μιλώντας στα Panathenea 2026, ανακοίνωσε ουσιαστικά την επιτάχυνση:τόσο της ανάπτυξης ελληνικών ναυτικών drones όσο και anti-drone / anti-USV συστημάτων.<br /><br />Και πίσω από τις δημόσιες δηλώσεις, φαίνεται ότι ήδη “τρέχει” ένα πολύ πιο φιλόδοξο σχέδιο μετασχηματισμού του Πολεμικού Ναυτικού.<br /><br />Το Αιγαίο αλλάζει τον τρόπο σκέψης του ελληνικού ΠΝ<br /><br />Ο Νίκος Δένδιας ήταν απολύτως σαφής: <div>το κλειστό περιβάλλον του Αιγαίου δεν ευνοεί πλέον τις παραδοσιακές μεγάλες ναυτικές πλατφόρμες.<br /><br />Η εικόνα του μέλλοντος περιλαμβάνει:autonomous surface vessels,<br />underwater drones,<br />δικτυοκεντρικές επιχειρήσεις,<br />AI-supported surveillance,<br />και σμήνη χαμηλού κόστους με δυνατότητες κορεσμού.<br /><br />Η λογική είναι ξεκάθαρη:<br /><br />ένα μεγάλο πλοίο αξίας δισεκατομμυρίων μπορεί πλέον να απειληθεί από:</div><div>φθηνά drones,<br />περιφερόμενα πυρομαχικά,<br />και USVs κόστους λίγων εκατομμυρίων.<br /><br />Το ουκρανικό μοντέλο στη Μαύρη Θάλασσα άλλαξε ριζικά τη στρατιωτική σκέψη παγκοσμίως.<br /><br />Και πλέον αλλάζει και την ελληνική.<br /><br />Το σοκ της Λευκάδας επιτάχυνε τα πάντα<br /><br />Το περιστατικό με το ουκρανικό θαλάσσιο drone που εντοπίστηκε στη Λευκάδα λειτούργησε ως καταλύτης.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, το τελικό πόρισμα του ΓΕΕΘΑ βρίσκεται ήδη στο ΥΠΕΞ, ενώ επίκειται επίσημο διάβημα προς την Ουκρανία.<br /><br />Το γεγονός όμως είχε και βαθύτερη επίδραση:</div><div>επιβεβαίωσε ότι τα USVs δεν είναι “μελλοντική απειλή”. Είναι παρούσα πραγματικότητα.<br /><br />Και ειδικά σε μια γεωγραφία όπως το Αιγαίο:με εκατοντάδες νησιά,<br />στενά περάσματα,<br />μικρές αποστάσεις,<br />και περιορισμένο επιχειρησιακό χώρο,<br /><br />τα autonomous naval systems αποκτούν τεράστια στρατηγική σημασία.<br />Το φθινόπωρο οι υπογραφές για τα δύο ελληνικά USVs<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, το υπουργείο Άμυνας αναμένεται να προχωρήσει το Φθινόπωρο στις τελικές συμβάσεις για:δύο ελληνικά ναυτικά drones συνολικού ύψους 12 εκατ. ευρώ.<br /><br />Το project αφορά:ένα USV 9 μέτρων,<br />και ένα USV 16 μέτρων,<br /><br />με υψηλό βαθμό αυτονομίας και δυνατότητα επιχειρήσεων στο Αιγαίο.<br /><br />Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι τα συστήματα θα ενσωματώνουν ειδική naval έκδοση του:anti-drone “Κένταυρος”.<br /><br />Το σύστημα της ΕΑΒ θεωρείται ήδη ιδιαίτερα επιτυχημένο σε anti-UAV εφαρμογές και πλέον εξετάζεται προσαρμογή του και για anti-USV warfare.<br /><br />Η Saronic του Dino Mavrookas μπαίνει δυνατά στο ελληνικό παιχνίδι<br /><br />Το μεγάλο παρασκήνιο αφορά τη Saronic Technologies.Ο CEO της εταιρείας, Dino Mavrookas, εμφανίστηκε δίπλα στον Νίκο Δένδια στα Panathenea 2026 και επιβεβαίωσε ανοιχτά ότι:</div><div>βρίσκονται σε εξέλιξη συζητήσεις με την ελληνική κυβέρνηση.<br /><br />Και αυτό μόνο τυχαίο δεν θεωρείται.<br /><br />Η Saronic εξελίσσεται ραγδαία σε έναν από τους σημαντικότερους παίκτες του αμερικανικού defense-tech οικοσυστήματος.<br /><br />Η εταιρεία: εξασφάλισε συμβόλαιο 392 εκατ. δολαρίων με το US Navy,<br />αποτιμάται πλέον στα 4 δισ. δολάρια,<br />και άντλησε πρόσφατα 1,75 δισ. δολάρια σε νέο mega funding round.<br /><br />Ο στόχος της είναι ξεκάθαρος: μαζική παραγωγή autonomous naval systems.<br />“Δεν θέλουμε να πουλήσουμε έτοιμα προϊόντα στην Ελλάδα”<br /><br />Η πιο ενδιαφέρουσα δήλωση του Mavrookas ήταν ίσως η εξής:«Ο σκοπός δεν είναι να πουλήσουμε στην Ελλάδα κάτι που έχουμε έτοιμο, αλλά να κατασκευάσουμε εκείνο που χρειάζεται η Ελλάδα.»<br /><br />Η φράση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία.<br /><br />Δείχνει ότι η Αθήνα επιδιώκει:</div><div>συμπαραγωγή,<br />μεταφορά τεχνογνωσίας,<br />ελληνική βιομηχανική συμμετοχή,<br />και δημιουργία εγχώριου defense ecosystem.<br /><br />Και αυτό εξηγεί σε μεγάλο βαθμό και τις καθυστερήσεις των τελευταίων μηνών.<br />Το ΕΛΚΑΚ θέλει ελληνικό defense-tech cluster<br /><br />Οι πληροφορίες δείχνουν ότι το project των ελληνικών USVs δεν αντιμετωπίζεται ως μία απλή προμήθεια.<br /><br />Αντιθέτως :επιχειρείται η δημιουργία ελληνικού οικοσυστήματος αμυντικής τεχνολογίας.<br /><br />Στη διαδικασία έχουν συμμετάσχει:ONEX,<br />Prisma Electronics,<br />Miltech,<br />και δεκάδες ακόμη εταιρείες.<br /><br />Συνολικά, σύμφωνα με πληροφορίες, συμμετείχαν:24 εταιρείες.<br /><br />Το σχέδιο προβλέπει καταμερισμό:</div><div>αισθητήρων,<br />ηλεκτρονικών,<br />autonomy systems,<br />communications,<br />και anti-drone δυνατοτήτων.<br /><br />Η φιλοδοξία είναι η Ελλάδα να αποκτήσει: εγχώρια capability σε naval autonomous warfare.<br />Η νέα εποχή του πολέμου στο Αιγαίο<br /><br />Το βαθύτερο μήνυμα είναι ίσως στρατηγικό.<br /><br />Το ελληνικό ΠΝ φαίνεται να μεταβαίνει: </div><div>από τη λογική “μεγάλων μονάδων”,<br />στη λογική distributed autonomous warfare.<br /><br />Το μοντέλο θυμίζει increasingly:Ουκρανία,<br />Taiwan doctrine,<br />swarm warfare,<br />και asymmetric naval operations.<br /><br />Το Αιγαίο μπορεί να εξελιχθεί σε ένα από τα πρώτα πλήρως networked autonomous maritime environments στην Ευρώπη.<br /><br />Και αυτό αλλάζει ολόκληρη την ισορροπία ισχύος.<br />AUTOPSY | Γιατί το πρόγραμμα USV είναι πολύ μεγαλύτερο απ’ όσο φαίνεται<br /><br />Τα ελληνικά USVs δεν είναι απλώς “νέα όπλα”.<br /><br />Είναι μέρος μιας συνολικής μετατόπισης:</div><div>επιχειρησιακής,<br />βιομηχανικής,<br />γεωπολιτικής,<br />και τεχνολογικής.<br /><br />Η Ελλάδα προσπαθεί ταυτόχρονα :να μειώσει το κόστος αποτροπής,<br />να αυξήσει την κάλυψη στο Αιγαίο,<br />να αποκτήσει defense-tech know how,<br />και να χτίσει νέα σχέση με το αμερικανικό defense ecosystem.<br /><br />Η εμπλοκή εταιρειών όπως η Saronic δείχνει ότι οι ΗΠΑ βλέπουν πλέον την Ελλάδα όχι μόνο ως πελάτη οπλικών συστημάτων.<br /><br />Αλλά και ως:πιθανό κόμβο παραγωγής autonomous naval technologies στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />Η Ελλάδα φαίνεται να συνειδητοποιεί ότι το μέλλον του πολέμου στο Αιγαίο δεν θα κριθεί μόνο από φρεγάτες, μαχητικά και πυραύλους.<br /><br /><br />Θα κριθεί και από:autonomous systems,<br />AI-enabled warfare,<br />swarm tactics,<br />και δικτυοκεντρικές επιχειρήσεις.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα έρθουν τα ναυτικά drones.Έχουν ήδη έρθει.Το ερώτημα είναι ποιος θα προλάβει να προσαρμοστεί πρώτος στη νέα μορφή ναυτικής ισχύος.<br /><br />Η Ελλάδα φαίνεται να συνειδητοποιεί ότι το μέλλον του πολέμου στο Αιγαίο δεν θα κριθεί μόνο από φρεγάτες, μαχητικά και πυραύλους.<br /><br />Θα κριθεί και από:autonomous systems,<br />AI-enabled warfare,<br />swarm tactics,<br />και δικτυοκεντρικές επιχειρήσεις.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα έρθουν τα ναυτικά drones.<br /><br />Έχουν ήδη έρθει.<br /><br />Το ερώτημα είναι ποιος θα προλάβει να προσαρμοστεί πρώτος στη νέα μορφή ναυτικής ισχύος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Δένδιας “σπρώχνει” το ελληνικό drone navy: Η Saronic, τα USVs και το νέο δόγμα πολέμου στο Αιγαίο.

Η Αθήνα επιταχύνει το πρόγραμμα ναυτικών drones και anti-drone συστημάτων — Στο παιχνίδι η αμερικανική Saronic του Dino Mavrookas, ενώ το ου...

Διαβάστε την συνέχεια

Μέση Ανατολή: Όλοι (σχεδόν όλοι) χαμένοι από τον πόλεμο του Τραμπ και του Ισραήλ με το Ιράν.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/middle_east_war.jpeg"><img height="464" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/middle_east_war-696x464.jpeg" width="747" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν έχει αναδιαμορφώσει την ισορροπία δυνάμεων στη Μέση Ανατολή, χωρίς όμως να οδηγήσει σε στρατηγική λύση για κανέναν από τους εμπλεκόμενους παράγοντες.</span></h3>Ενώ οι δύο πλευρές εναλλάσσονταν μεταξύ κλιμάκωσης και συγκράτησης, η Ευρώπη και η Κίνα παρέμειναν σταθερά επικεντρωμένες στους οικονομικούς κινδύνους, διαχειριζόμενες τη δική τους έκθεση στον πόλεμο αντί να επιδιώκουν να αλλάξουν την πορεία του ίδιου του πολέμου. Ο πόλεμος οδήγησε σε ανακατανομή των απωλειών και των κερδών στο πλαίσιο μιας διεθνούς τάξης που οδεύει προς μεγαλύτερη κατακερματισμένη κατάσταση.<br /><br />Το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη (UNDP) εκτίμησε τον Απρίλιο του 2026 ότι περισσότερα από 30 εκατομμύρια άτομα σε 162 χώρες κινδύνευαν να οδηγηθούν στη φτώχεια λόγω της σύγκρουσης, καταδεικνύοντας την παγκόσμια εμβέλειά της — και την κλίμακα των απωλειών, η οποία υπερβαίνει κατά πολύ οποιοδήποτε πολιτικό κέρδος που μπορεί να αποκομίσει από αυτήν οποιοσδήποτε μεμονωμένος παράγοντας. Ωστόσο, με μια συμφωνία πιθανή ας δούμε πού βρίσκονται οι βασικοί «παίκτες»:<br /><br />ΗΠΑ<br /><br />Στον πυρήνα της αμερικανικής στρατηγικής βρίσκεται η αποτροπή της ολίσθησης σε έναν ευρύτερο πόλεμο που θα απειλούσε τη σταθερότητα της διεθνούς τάξης και των παγκόσμιων αγορών ενέργειας. Μετά την έναρξη της αρχικής επίθεσης στις 28 Φεβρουαρίου, η Ουάσιγκτον προσπάθησε να περιορίσει την κλιμάκωση της έντασης με την Τεχεράνη και να διαχειριστεί την περιφερειακή ισορροπία, προκειμένου να αποτρέψει την κατάρρευση του περιβάλλοντος ασφάλειας, χωρίς να εμπλακεί σε έναν ατέρμονο και παρατεταμένο πόλεμο.<br /><br />Παρά τους σχετικά περιορισμένους αυτούς στόχους, ο πόλεμος δεν ήταν φθηνός: εκτιμάται ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ξόδεψαν 3,7 δισεκατομμύρια δολάρια μόνο στις πρώτες 100 ώρες της εκστρατείας τους κατά του Ιράν, ή περίπου 891 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα. Ένας ανώτερος αξιωματούχος του Πενταγώνου ισχυρίστηκε στα τέλη Απριλίου ότι ο πόλεμος είχε κοστίσει 25 δισεκατομμύρια δολάρια τους πρώτους δύο μήνες, ενώ ανεξάρτητες εκτιμήσεις υποδηλώνουν κόστος που πλησιάζει τα 50 δισεκατομμύρια δολάρια. <a href="https://economico.gr/mesi-anatoli-oloi-schedon-oloi-chamenoi-apo-ton-polemo-tou-trab-kai-tou-israil-me-to-iran/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μέση Ανατολή: Όλοι (σχεδόν όλοι) χαμένοι από τον πόλεμο του Τραμπ και του Ισραήλ με το Ιράν.

Ο πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν έχει αναδιαμορφώσει την ισορροπία δυνάμεων στη Μέση Ανατολή, χωρίς όμως να οδηγήσει σε στρατηγική λύση...

Διαβάστε την συνέχεια

«Η παγκόσμια οικονομία όμηρος».Το απόλυτο κραχ στα Στενά του Ορμούζ.Τα 3 σενάρια της Wood Mackenzie

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Hormuz.jpeg"><img height="111" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Hormuz-696x388.jpeg" width="736" /></a><br /><br />Σε κατάσταση απόλυτου σοκ βρίσκεται η παγκόσμια αγορά, καθώς οι ροές εμπορίου από τα Στενά του Ορμούζ έχουν ουσιαστικά εκμηδενιστεί, μετά το κλείσιμο της κρίσιμης θαλάσσιας διόδου για την εμπορική ναυτιλία που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου. Πριν τη διακοπή της κυκλοφορίας, από το πέρασμα των 21 ναυτικών μιλίων μεταξύ Ιράν και Ομάν διερχόταν το 25% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου και το 20% του παγκόσμιου υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG). Πλέον, η κατάσταση περιγράφεται ως μια ιστορική αναταραχή χωρίς προηγούμενο, με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Kuwait Petroleum Corporation, Σεΐχη Nawaf Saud Al-Sabah, να κάνει λόγο για «μια επίθεση που κρατά όμηρο την παγκόσμια οικονομία» και προκαλεί φαινόμενο ντόμινο σε πλειάδα βιομηχανιών.<div><br />Σύμφωνα με τα στοιχεία του παρατηρητήριου του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου για τα Στενά του Ορμούζ, έως την 1η Μαΐου οι εξερχόμενες αποστολές αργού πετρελαίου είχαν καταγράψει πτώση 95%, του LNG 99% και των φορτίων λιπασμάτων 87%. Τα δεδομένα του IMF PortWatch επιβεβαιώνουν ότι ο συνολικός όγκος του διαμετακομιστικού εμπορίου, ο οποίος κυμαινόταν από 3,5 έως 5 εκατομμύρια μετρικούς τόνους ημερησίως πριν τη σύγκρουση, έχει πλέον περιοριστεί σε σχεδόν… μηδέν, με τα πετρελαιοφόρα, τα πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και τα φορτηγά πλοία ξηρού φορτίου να έχουν ουσιαστικά εξαφανιστεί.<br /><br />Το ντόμινο πέρα από την ενέργεια<br /><br />Η κρίση έχει επεκταθεί πέρα από τα ενεργειακά προϊόντα, επηρεάζοντας τα 5 εκατομμύρια τόνους αλουμινίου που αποστέλλονται ετησίως από χυτήρια του Μπαχρέιν, του Κατάρ, της Σαουδικής Αραβίας και των ΗΑΕ, το μισό παγκόσμιο θαλάσσιο εμπόριο θείου, το ένα τρίτο του εμπορίου μεθανόλης και τις αποστολές μονοαιθυλενογλυκόλης (MEG), με άμεσες συνέπειες για βιομηχανίες πλαστικών και συσκευασιών. Η χρονική συγκυρία αποδεικνύεται καταστροφική για την παγκόσμια επισιτιστική αγορά, καθώς από τα στενά διέρχεται το ένα τρίτο του θαλάσσιου εμπορίου λιπασμάτων (16 εκατομμύρια τόνοι ετησίως). Οι τιμές της ουρίας στη Νέα Ορλεάνη έχουν ήδη εκτιναχθεί από τα 475 δολ. στα 680 δολ. ανά μετρικό τόνο, απειλώντας την ανοιξιάτικη σπορά καλαμποκιού και σόγιας στις ΗΠΑ, ενώ στη Νότια Ασία εργοστάσια παραγωγής λιπασμάτων κλείνουν λόγω έλλειψης φυσικού αερίου. Παράλληλα, οι αεροπορικές εταιρείες αναγκάζονται να ακυρώνουν ή να αλλάζουν δρομολόγια παρακάμπτοντας τη Μέση Ανατολή, αυξάνοντας τους χρόνους και το κόστος καυσίμων.<br />Η Ασία υφίσταται το ισχυρότερο αρχικό πλήγμα, καθώς το 2024 το 84% των αποστολών αργού πετρελαίου και καυσίμων μέσω των στενών κατευθυνόταν στις ασιατικές αγορές, με την Κίνα να εισάγει από εκεί το ένα τρίτο του πετρελαίου της. Την ίδια στιγμή, η Ευρώπη εξαρτάτο από το πέρασμα για το 12-14% του LNG της από το Κατάρ.</div><div><br />Οι εναλλακτικές λύσεις παράκαμψης κρίνονται δομικά ανεπαρκείς, καθώς όλοι οι υφιστάμενοι αγωγοί μαζί μπορούν να διαχειριστούν το πολύ 10 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, αφήνοντας ένα κενό τουλάχιστον άλλων 10 εκατομμυρίων βαρελιών. Για το LNG η κατάσταση είναι ακόμη πιο απόλυτη, καθώς το Κατάρ δεν διαθέτει κανέναν αγωγό παράκαμψης, ενώ οι ζημιές στις υποδομές υγροποίησης της χώρας αναμένεται να καθυστερήσουν το παγκόσμιο κύμα προσφοράς LNG κατά τουλάχιστον δύο χρόνια. Η εναλλακτική διαδρομή μέσω του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας προσθέτει 10 έως 14 ημέρες ταξιδιού, αυξάνοντας τα ναύλα των δεξαμενόπλοιων VLCC έως και στα $800.000 την ημέρα στην κορύφωση της κρίσης, ενώ οι ασφάλειες πολεμικού κινδύνου έχουν σε μεγάλο βαθμό ακυρωθεί.<br /><br />Αναδιάρθρωση του ενεργειακού χάρτη<br /><br />Η κρίση αλλάζει τις ισορροπίες του παγκόσμιου ανταγωνισμού. Η Ευρωπαϊκή Ένωση εισήγαγε όγκο-ρεκόρ ρωσικού Yamal LNG μεταξύ Ιανουαρίου και Απριλίου 2026, παραλαμβάνοντας 91 φορτία (το 98% της παραγωγής της εν λόγω αρκτικής εγκατάστασης). Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναδεικνύονται σε μακροπρόθεσμο επωφελούμενο, με το αμερικανικό LNG να αναμένεται να καταλάβει μόνιμα μεγαλύτερο μερίδιο σε Ασία και Ευρώπη. Αντίστοιχα, οι εξαγωγές της Αυστραλίας αναμένεται να αυξηθούν, ενώ η Κίνα, θωρακισμένη από στρατηγικά αποθέματα και εγχώρια παραγωγή αμμωνίας από άνθρακα, ενδέχεται να επανέλθει στις εξαγωγές λιπασμάτων αποκτώντας γεωπολιτική επιρροή.<br /><br />Τα 3 σενάρια της Wood Mackenzie για την παγκόσμια οικονομία<br /><br />Ακόμα και αν το Ορμούζ ανοίξει, οι συσσωρευμένες εκκρεμότητες στα δίκτυα μεταφορών θα χρειαστούν μήνες ή χρόνια για να εκκαθαριστούν. Η <a href="https://www.woodmac.com/products/consulting/solutions/commercial-due-diligence/?creative=&keyword=&matchtype=&network=x&device=c&gclsrc=aw.ds&&utm_source=google&utm_term=&campaignid=23823270368&adgroupid=&location=9237238&device=c&creative=&placement=&ad_id=&match_type=&target=&gad_source=1&gad_campaignid=23823267986&gbraid=0AAAAADmZh3d2yfTV8VJRH3e-t73TmmdO5&gclid=CjwKCAjw8uTQBhAdEiwAVvtJynipUemFbOC1tP8mpOXbYNQ96Jd3hPEYOISmylHDqAj5qx85DipB7hoCtxcQAvD_BwE">Wood Mackenzie</a> εξετάζει τρία συγκεκριμένα σενάρια για την εξέλιξη της κρίσης μέσα στο 2026:</div><div><br /></div><div>Σενάριο 1 (Αισιόδοξο – «Γρήγορη Ειρήνη»): Εάν επιτευχθεί συμφωνία και το Ορμούζ ανοίξουν εκ νέου τον Ιούνιο, η παγκόσμια ανάπτυξη του ΑΕΠ για το 2026 θα επιβραδυνθεί πάντως στο 2,3% (από 3% το 2025), με την οικονομία να επιστρέφει σε γενικές γραμμές στην πρότερη τροχιά της κατά το τέταρτο τρίμηνο του 2026, αν και η Μέση Ανατολή θα βιώσει ύφεση.</div><div><br />Σενάριο 2 (Παράταση διαπραγματεύσεων): Εάν οι ειρηνευτικές συνομιλίες τραβήξουν σε μάκρος και τα στενά παραμείνουν κλειστά μέχρι τον Σεπτέμβριο, η παγκόσμια οικονομία αναμένεται να διολισθήσει σε μια ήπια ύφεση κατά το δεύτερο εξάμηνο του έτους, με την ανάπτυξη του παγκόσμιου ΑΕΠ να πέφτει κάτω από το 2% για το 2026.</div><div><br />Σενάριο 3 (Παρατεταμένο «λουκέτο» έως το τέλος του 2026): Στο χειρότερο δυνατό σενάριο, όπου τα Στενά του Ορμούζ παραμείνουν κλειστά καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους λόγω αναζωπύρωσης των συγκρούσεων, η τιμή του πετρελαίου Brent θα εκτιναχθεί στα $200 το βαρέλι και οι τιμές του ντίζελ και των καυσίμων αεροσκαφών θα προσεγγίσουν τα $300 το βαρέλι. Σε αυτή την περίπτωση, η παγκόσμια οικονομία θα συρρικνωθεί κατά 0,4% φέτος —σημειώνοντας μόλις την τρίτη παγκόσμια ύφεση αυτού του αιώνα. Το ΑΕΠ της Μέσης Ανατολής θα καταρρεύσει κατά 10,7%, της ΕΕ των 27 μελών θα υποχωρήσει κατά 1,5%, η ανάπτυξη των ΗΠΑ θα πέσει κάτω από το 1% και της Κίνας θα επιβραδυνθεί στο 3%.Προς το παρόν, οι διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν παραμένουν βαλτωμένες, με τη ρητορική των δύο πλευρών να διατηρείται πολεμική και τον διπλό ναυτικό αποκλεισμό να μην δείχνει σημάδια υποχώρησης. Όπως δηλώνει χαρακτηριστικά ο Damien Bruckard, CEO της Geopolitical Strategy: «Τραγικά, και οι δύο πλευρές πιστεύουν ότι έχουν το πάνω χέρι και ότι ο χρόνος είναι με το μέρος τους. Αυτό μπορεί να είναι αλήθεια – αλλά ο χρόνος δεν είναι με το μέρος των επιχειρήσεων που επηρεάζονται».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Η παγκόσμια οικονομία όμηρος».Το απόλυτο κραχ στα Στενά του Ορμούζ.Τα 3 σενάρια της Wood Mackenzie

Σε κατάσταση απόλυτου σοκ βρίσκεται η παγκόσμια αγορά, καθώς οι ροές εμπορίου από τα Στενά του Ορμούζ έχουν ουσιαστικά εκμηδενιστεί, μετά το...

Διαβάστε την συνέχεια

Bloomberg: Ετοιμάζεται συνάντηση Τραμπ. Ερντογάν με βαριά ατζέντα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/680x417/crop/both/e0/e0af32c1d9624111bf15d32ae7cdfd2d.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="417" data-original-width="680" height="123" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/680x417/crop/both/e0/e0af32c1d9624111bf15d32ae7cdfd2d.jpg" width="740" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η Άγκυρα αξιοποίησε μέχρι και την ποδοσφαιρική αναμέτρηση μεταξύ Τουρκίας και ΗΠΑ</div>Σε τροχιά προετοιμασίας βρίσκεται η Άγκυρα, επιδιώκοντας μια κρίσιμη συνάντηση κορυφής ανάμεσα στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, η οποία σχεδιάζεται να πραγματοποιηθεί στο περιθώριο της ποδοσφαιρικής αναμέτρησης μεταξύ Τουρκίας και ΗΠΑ για το Παγκόσμιο Κύπελλο στο Λος Άντζελες.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που μεταδίδει το δίκτυο Bloomberg, οι διπλωματικές επαφές των δύο πλευρών βρίσκονται ήδη σε πλήρη εξέλιξη. Στόχος είναι το τετ α τετ των δύο ηγετών να κλειδώσει πριν από τις 25 Ιουνίου, ημερομηνία κατά την οποία οι εθνικές ομάδες των δύο χωρών θα βρεθούν αντιμέτωπες στον αγωνιστικό χώρο.<div><br />Το γεωπολιτικό timing και η Σύνοδος του ΝΑΤΟ<br /><br />Η χρονική συγκυρία της εν λόγω συνάντησης κρίνεται ιδιαίτερα βαρύνουσα, καθώς αναμένεται να λάβει χώρα λιγότερο από δύο εβδομάδες πριν από την πολυαναμενόμενη Σύνοδο Κορυφής της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, η οποία φέτος θα φιλοξενηθεί στην τουρκική πρωτεύουσα. Το γεγονός αυτό προσδίδει αυτόματα αναβαθμισμένη γεωπολιτική σημασία στις συνομιλίες, στρέφοντας το ενδιαφέρον της διεθνούς κοινότητας στην Άγκυρα.</div><div><br />Τα «καυτά» θέματα της ατζέντας<br /><br />Στο τραπέζι των διαβουλεύσεων για την επαναπροσέγγιση των σχέσεων Ουάσιγκτον και Άγκυρας βρίσκεται μια σειρά από κρίσιμα διεθνή ζητήματα. Η ατζέντα των δύο ηγετών αναμένεται να επικεντρωθεί στις ραγδαίες εξελίξεις στο μέτωπο της Μέσης Ανατολής, στον συνεχιζόμενο πόλεμο στην Ουκρανία, καθώς και στα ανοιχτά κεφάλαια της διμερούς αμυντικής τους συνεργασίας, που αποτελούν διαχρονικό σημείο τριβής και διαπραγμάτευσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Bloomberg: Ετοιμάζεται συνάντηση Τραμπ. Ερντογάν με βαριά ατζέντα

Η Άγκυρα αξιοποίησε μέχρι και την ποδοσφαιρική αναμέτρηση μεταξύ Τουρκίας και ΗΠΑ Σε τροχιά προετοιμασίας βρίσκεται η Άγκυρα, επιδιώκοντας μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Φταίει η Ρωσία για το ουκρανικό θαλάσσιο drone στη Λευκάδα λέει το Κίεβο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQhuk6FBMbuRKgit_c-BnD-cEAu7MK0Mo7slA&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="162" data-original-width="311" height="162" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQhuk6FBMbuRKgit_c-BnD-cEAu7MK0Mo7slA&s" width="748" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><br /><br /><br />Ουκρανός πρώην Πρωθυπουργός: Η Ελλάδα θα πρέπει να ψάξει τη «συγγνώμη» από τη Ρωσία<br /><br /> Ι<b>ωάννα Γκορόγια</b><br />Την ώρα που η Ελλάδα προετοιμάζει επίσημο διάβημα προς το Κίεβο μετά τον εντοπισμό σε θαλάσσια περιοχή της Λευκάδας ενός ουκρανικού θαλάσσιου drone που μετέφερε εκρηκτικά, ένας πρώην Πρωθυπουργός της Ουκρανίας κάλεσε τη χώρα μας να ζητήσει τα ρέστα από τη… Ρωσία.<br /><br />Θυμίζουμε ότι το θαλάσσιο drone (USV) ανακαλύφθηκε τυχαία από ψαράδες έχοντας –πιθανότατα- υποστεί βλάβη στο τηλεχειριστήριο. Ήταν φορτωμένο με 100 κιλά εκρηκτικά και φέρεται να προοριζόταν για επίθεση κατά του σκιώδους στόλου της Ρωσίας που δραστηριοποιείται στη Μεσόγειο.<br /><br />Να μας ζητήσει «συγγνώμη» η… Ρωσία για το θαλάσσιο drone<br /><br />Αν και με πολύ μεγάλη καθυστέρηση, η ελληνική κυβέρνηση κατάφερε τελικά να προειδοποιήσει ότι δεν θα επιτρέψει να γίνουν τα ελληνικά ύδατα θέατρο στρατιωτικών επιχειρήσεων. Πολύ αργά μάλλον…<br /><br />Πρόσφατα, ο Υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας δήλωσε ότι «η Ουκρανία μας οφείλει μια πολύ μεγάλη συγγνώμη», ενώ από την πλευρά του, το Κίεβο δήλωσε ότι «διερευνά» το περιστατικό.<br /><br />Όπως αναφέρει όμως το Euractiv, ο πρώην Πρωθυπουργός της Ουκρανίας Αρσένι Γιάτσενιουκ υποστήριξε ότι η Ελλάδα θα πρέπει να ψάξει τη συγγνώμη από τη Ρωσία και όχι από την Ουκρανία!<br /><br />«Οι Έλληνες πρέπει να λάβουν μια συγγνώμη από τη Ρωσία και τον Πούτιν», δήλωσε ο Γιάτσενιουκ στην ιστοσελίδα και εξήγησε ότι ενώ οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης κατανοούσαν την πραγματικότητα του πολέμου, ορισμένες άλλες χώρες στην ΕΕ συνέχιζαν να τον θεωρούν μακρινό.<br /><br />«Ο Πούτιν ξεκίνησε αυτόν τον πόλεμο πριν από 12 χρόνια και ο κόσμος πιστεύει ότι μπορεί να αποφύγει αυτό το είδος πολέμου. Δεν υπάρχει άλλη απόσταση. Είμαστε όλοι υπό απειλή», πρόσθεσε ο Ουκρανός.<div><br />Αντιστράτηγος Μπαλτζώης: «Η απειλή μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά, αθόρυβα»<br /><br />Τα καμικάζι drones που χτυπούν πολυκατοικίες, όπως έγινε στη Ρουμανία, αλλά και το drone με τα εκρηκτικά που εντοπίστηκε στη Λευκάδα, δημιουργούν ένα νέο περιβάλλον φόβου και ανασφάλειας, καθώς η απειλή δεν έρχεται μόνο από τα σύνορα ή τα συμβατικά μέσα πολέμου, αλλά μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά, αθόρυβα και μέσα στον αστικό ιστό.<br /><br />Μέσα από τον STAR FM και την εκπομπή «Ήρθε η Ώρα», ο αντιστράτηγος Ιωάννης Μπαλτζώης, τονίζει ότι η κατάσταση με τα drones ξεφεύγει και στην περίπτωση της Λευκάδας, η Ουκρανία οφείλει εξηγήσεις στην Ελλάδα.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Φταίει η Ρωσία για το ουκρανικό θαλάσσιο drone στη Λευκάδα λέει το Κίεβο

Ουκρανός πρώην Πρωθυπουργός: Η Ελλάδα θα πρέπει να ψάξει τη «συγγνώμη» από τη Ρωσία  Ι ωάννα Γκορόγια Την ώρα που η Ελλάδα προετοιμάζει επίσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Λιβυκός Εθνικός Στρατός (LNA) του στρατάρχη Χάφταρ διέλυσε τους «ακτιβιστές» για τη Γάζα. Δέκα συλληφθέντες αγνοούνται.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2020/08/haftar-630x400.jpg" width="766" /><br /><br />Δέκα διεθνείς «ακτιβιστές», μέλη «ανθρωπιστικής» πομπής που κατευθυνόταν προς τη Γάζα, κρατούνται από τις δυνάμεις του Χαλίφα Χάφταρ στη Λιβύη, μετά τον βίαιο αποκλεισμό της διαδρομής τους.<br />Οι δέκα «ακτιβιστές», οι οποίοι επιχειρούσαν να μεταφέρουν «ανθρωπιστική» βοήθεια στη Γάζα μέσω οδικού δικτύου, συνελήφθησαν από στρατιωτικές δυνάμεις πιστές στον Λίβυο στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ.<br /><br />Η ακριβής τοποθεσία και η κατάσταση της υγείας τους παραμένουν ασαφείς, ημέρες μετά την πλήρη διακοπή κάθε επικοινωνίας μαζί τους.<br /><br />Η διεθνής αποστολή «Παγκόσμια Πομπή Ξηράς Σουμούντ» (Global Sumud Land Convoy) ξεκίνησε στις 15 Μαΐου, μεταφέροντας επτά ασθενοφόρα, 20 κινητές κατοικίες, δέκα φορτηγά με ανθρωπιστικό υλικό και περισσότερους από 200 συμμετέχοντες από 25 και πλέον χώρες, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγονται υγειονομικοί, μηχανικοί, εκπαιδευτικοί και νομικοί παρατηρητές.<br /><br />Η διαδρομή της πομπής σχεδιάστηκε να διέλθει οδικώς από τη Βόρεια Αφρική, με τελικό προορισμό τη Γάζα μέσω της Αιγύπτου.<br /><br />Αφού διέσχισε τη δυτική Λιβύη, η «ανθρωπιστική» αποστολή ακινητοποιήθηκε επί οκτώ συναπτές ημέρες κοντά στη Σύρτη, εντός της λεγόμενης «αποστρατιωτικοποιημένης ζώνης», της αμφισβητούμενης εδαφικής λωρίδας που χωρίζει τις δύο αντίπαλες κυβερνήσεις της Λιβύης.<br /><br />Παρά το γεγονός ότι η διοργανώτρια Αρχή βρισκόταν σε επαφή με τις Αρχές της ανατολικής Λιβύης (Κυρηναϊκής) επί μήνες, έχοντας λάβει αρχικές διαβεβαιώσεις για την ασφαλή διέλευσή της, οι διαμεσολαβητικές διαπραγματεύσεις που διεξήγαγε η Ερυθρά Ημισέληνος τερματίστηκαν απότομα.<br /><br />Την Κυριακή 24 Μαΐου, η κατάσταση επιδεινώθηκε ραγδαία.<br /><br />Η πομπή επιχείρησε να προχωρήσει προς τη Σύρτη, αλλά βρέθηκε αντιμέτωπη με την 604η Ταξιαρχία, μια στρατιωτική δύναμη του Λιβυκού Εθνικού Στρατού (LNA) πιστή στον Χάφταρ, η οποία ανέπτυξε θωρακισμένα οχήματα και ελεύθερους σκοπευτές.<br /><br />Στη συνέχεια, μια ολιγομελής αντιπροσωπεία αποσπάστηκε από την κύρια ομάδα, επιχειρώντας να διαπραγματευτεί απευθείας προκειμένου να αρθεί το αδιέξοδο.<br /><br />Η τελευταία επικοινωνία με τους «ακτιβιστές» έγινε στις 15.22 το μεσημέρι της Τρίτης 26/05.<br /><br />Μεταξύ των κρατουμένων βρίσκονται πολίτες από την Ισπανία, την Πολωνία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Αργεντινή, την Ουρουγουάη, την Πορτογαλία, την Τυνησία και την Ιταλία, συμπεριλαμβανομένων γιατρών και προασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.<br /><br />Ανάμεσα στους συλληφθέντες είναι και δύο Ιταλοί πολίτες, ο Ντομένικο Τσεντρόνε από την Πούλια και η Λεονάρντα Αλμπερίτσια από το Πεδεμόντιο, οι οποίοι κρατούνται με την κατηγορία της παράνομης εισόδου στη χώρα.<br /><br />Αμφότεροι μεταφέρθηκαν στη συνέχεια στη Βεγγάζη, υπό τον έλεγχο Λίβυων στρατιωτικών που πρόσκεινται στον Χάφταρ.<br /><br />Επίθεση σημειώθηκε και στον ευρύτερο καταυλισμό της «ανθρωπιστικής» αποστολής.<br /><br />«Ακτιβιστές» κατήγγειλαν ότι ξυλοκοπήθηκαν βάναυσα και σύρθηκαν με τη βία σε λεωφορεία από τις δυνάμεις του Χάφταρ, ενώ οχήματα χωρίς διακριτικά έπεσαν πάνω στις σκηνές που είχαν στηθεί από όσους βρίσκονταν ακόμη στο σημείο ελέγχου κοντά στη Σύρτη.<br /><br />Πολλοί από τους υπόλοιπους «ακτιβιστές» έχουν έκτοτε απελαθεί, με ορισμένους εξ αυτών να έχουν ήδη επιστρέψει στην Ιταλία.<br /><br />Οι διοργανωτές της αποστολής τονίζουν ότι η κράτηση στερείται οποιασδήποτε νομικής βάσης, υπογραμμίζοντας ότι οι συλληφθέντες είναι άοπλοι πολίτες σε «ανθρωπιστική» αποστολή.<br /><br />Όπως αναφέρουν, είχαν προηγηθεί δύο επίσημες απόπειρες διαπραγμάτευσης: η πρώτη έληξε με υποσχέσεις για μια επόμενη συνάντηση που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, και η δεύτερη με έναν στρατιωτικό αξιωματούχο να διατάζει τα μέλη της αποστολής να αποχωρήσουν αμέσως.<br /><br />Οι προξενικές Αρχές έχουν ήδη κινητοποιηθεί, με την Ιταλία να συγκαταλέγεται μεταξύ των κυβερνήσεων που έχουν ενημερωθεί για το περιστατικό.<br /><br />Η κατάσταση παραμένει τεταμένη, ενώ η εξέλιξη της υπόθεσης βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Λιβυκός Εθνικός Στρατός (LNA) του στρατάρχη Χάφταρ διέλυσε τους «ακτιβιστές» για τη Γάζα. Δέκα συλληφθέντες αγνοούνται.

Δέκα διεθνείς «ακτιβιστές», μέλη «ανθρωπιστικής» πομπής που κατευθυνόταν προς τη Γάζα, κρατούνται από τις δυνάμεις του Χαλίφα Χάφταρ στη Λιβ...

Διαβάστε την συνέχεια

29 Μαΐου1453: Η Πόλις Εάλω. Η τελευταία νύχτα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://img.bbmd.gr/img/1260/max/90/2014/05/29/373e924a22cac2e90c79951f2c4cd7e4.jpg?t=zqwLC56fuZeQwATVrkc2CA" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="945" data-original-width="1260" height="150" src="https://img.bbmd.gr/img/1260/max/90/2014/05/29/373e924a22cac2e90c79951f2c4cd7e4.jpg?t=zqwLC56fuZeQwATVrkc2CA" width="753" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Στις 6 Απριλίου 1453 ο τουρκικός στρατός πλησίασε στα τείχη της Κωνσταντινούπολης και έλαβε θέσεις. Πριν την έναρξη των επιθέσεων ο σουλτάνος, όπως ζήτησε από τον Κωνσταντίνο να παραδώσει την Πόλη αλλά έλαβε αρνητική απάντηση.<br /><br />Σύμφωνα με τον Φραντζή την Πόλη υπεράσπιζαν 4.773 Έλληνες και 2.000 περίπου ξένοι. Όσον αφορά την τουρκική στρατιά Τούρκοι και σύγχρονοι δυτικοί ιστορικοί κατεβάζουν τον αριθμό ανδρών της σε 40 –80.000 άνδρες. Οι μαρτυρίες όμως των πηγών, ελληνικών και ιταλικών, κάνουν λόγο διά τουλάχιστον 160.000 Τούρκους.<br /><br />Ο Φραντζής αναφέρει ότι ήταν 260.000, ενώ ο Δούκας γράφει πως την επίθεση άνοιξαν 140.000 Τούρκοι, οι οποίοι όμως κατόπιν ενισχύθηκαν, ενώ σε άλλο σημείο αναφέρει ότι η αναλογία μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων ήτο της τάξεως του 1:20. Ο ίδιος επίσης αναφέρει ότι κατάσκοποι ανέφεραν στον αυτοκράτορα ότι οι Τούρκοι ξεπερνούσαν τις 400.000 άνδρες ενώ είχαν και 120 πυροβόλα.<br /><br />Ο τουρκικός βομβαρδισμός ξεκίνησε σχεδόν άμεσα αλλά τελικά εντάθηκε από το βράδυ της Κυριακής 27ης Μαΐου έως και λίγες στιγμές πριν εξαπολυθεί η πρώτη έφοδος κατά της Πόλης, τα ξημερώματα της 29ης Μαΐου. Η αποτελεσματικότητα του τουρκικού πυροβολικού είχε κατατρομάξει τους δυστυχείς αμυνόμενους και είχε καταπλήξει ακόμα και αυτόν τον ίδιο τον Μωάμεθ.<br /><br />Έτσι στον τελευταίο του λόγο που εκφώνησε στα στρατεύματα του, λίγο πριν την εκδήλωση της τελικής εφόδου, δήλωσε αυτάρεσκα, ότι δεν στέλνει τους στρατιώτες του να τειχομαχήσουν, αλλά να πολεμήσουν σε αναπτεταμένο πεδίο. Στην Πόλη η κατάσταση ήταν απόλυτα διαφορετική. Και πως θα μπορούσε να είναι διαφορετικά. Κατήφεια επικρατούσε.<br /><br />Σχεδόν όλοι ήταν βέβαιοι ότι η Πόλη δεν θα άντεχε στην μεγάλη, γενική έφοδο, που γνώριζαν ότι σκόπευε να εκτοξεύσει ο Μωάμεθ. Το βράδυ της 28ης Μαΐου έλαβε χώρα στον πάνσεπτο ναό της Αγίας Σοφίας Θεία Λειτουργία. Ο αυτοκράτορας, μετέλαβε των αχράντων μυστηρίων.<br /><br />Αμέσως μετά ο Βασιλέας ίππευσε το αραβικό του άτι και χάθηκε στη νύκτα μαζί με τους συστρατιώτες του. Έφτασε στα τείχη, γύμνωσε το σπαθί και ως απλός στρατιώτης έλαβε θέση, στο πλέον εκτεθειμένο σημείο της αμύνης, στο στα μισογκρεμισμένα τείχη της πύλης του Αγίου Ρωμανού. Είχε νυχτώσει για τα καλά. Η 29η Μαΐου διένυε ήδη τας πρώτα ώρας της. Στο τουρκικό στρατόπεδο απλωνόταν τώρα μια αμαρτωλή ησυχία. <b><a href="https://www.defence-point.gr/29-ma-oy1453-i-polis-ealo-i-teleytaia-nychta">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a></b><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

29 Μαΐου1453: Η Πόλις Εάλω. Η τελευταία νύχτα.

Στις 6 Απριλίου 1453 ο τουρκικός στρατός πλησίασε στα τείχη της Κωνσταντινούπολης και έλαβε θέσεις. Πριν την έναρξη των επιθέσεων ο σουλτάνο...

Διαβάστε την συνέχεια

Άκρως προκλητικοί οι Τούρκοι. “Ξύνονται οι Έλληνες, το Καστελόριζο”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i1.prth.gr/images/750x422/jpg/files/2026-05-29/efimerida-2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="422" data-original-width="750" height="113" src="https://i1.prth.gr/images/750x422/jpg/files/2026-05-29/efimerida-2.jpg" width="743" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Με προκλητικά δημοσιεύματα και εκδηλώσεις σε ολόκληρη την Τουρκία και ιδιαίτερα στην Κωνσταντινούπολη οι Τούρκοι πανηγυρίζουν «γιορτάζοντας» και φέτος τη μαύρη επέτειο της Άλωσης της Πόλης.</span></h3>Με προκλητικά δημοσιεύματα και εκδηλώσεις σε ολόκληρη την Τουρκία και ιδιαίτερα στην Κωνσταντινούπολη οι Τούρκοι πανηγυρίζουν «γιορτάζοντας» και φέτος τη μαύρη επέτειο της Άλωσης της Πόλης.<br /><br />Το όλο κλίμα, σύμφωνα με τον ανταποκριτή του ΣΚΑΪ Μανώλη Κωστίδη, συνδέεται και με τη συζήτηση που έχει ανοίξει το τελευταίο διάστημα για την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Όπως ανέφερε, οι εκδηλώσεις για την Άλωση είχαν επανέλθει μετά τη δεκαετία του ’50, ωστόσο τα τελευταία χρόνια κορυφώνονται και αποκτούν όλο και μεγαλύτερη πολιτική και συμβολική φόρτιση.<br /><br />Ο Μανώλης Κωστίδης στάθηκε ιδιαίτερα στο σημερινό πρωτοσέλιδο της φιλοκυβερνητικής τουρκικής εφημερίδας Turkiye, το οποίο φιλοξενεί φωτογραφία του Μωάμεθ του Πορθητή με αφορμή την μαύρη επέτειο της Άλωσης, συνοδευόμενη από ιδιαίτερα προκλητικούς υπαινιγμούς κατά της Ελλάδας.<br /><br />Το δημοσίευμα αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «οι Έλληνες ξύνονται», κάνοντας αναφορά στις εντάσεις γύρω από το Καστελόριζο, στην αγορά πυραύλων από την Κυπριακή Δημοκρατία, στον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό και στα εξοπλιστικά προγράμματα της Ελλάδας.<br /><br />Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι ουσιαστικά απειλητικό, παραπέμποντας ακόμη και σε «νέα Άλωση», γεγονός που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση, δεδομένου ότι πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες και πιο φιλοκυβερνητικές εφημερίδες της Τουρκίας. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗν ανταποκριτή του ΣΚΑΪ Μανώλη Κωστίδη, συνδέεται και με τη συζήτηση που έχει ανοίξει το τελευταίο διάστημα για την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Όπως ανέφερε, οι εκδηλώσεις για την Άλωση είχαν επανέλθει μετά τη δεκαετία του ’50, ωστόσο τα τελευταία χρόνια κορυφώνονται και αποκτούν όλο και μεγαλύτερη πολιτική και συμβολική φόρτιση.<br /><br />Ο Μανώλης Κωστίδης στάθηκε ιδιαίτερα στο σημερινό πρωτοσέλιδο της φιλοκυβερνητικής τουρκικής εφημερίδας Turkiye, το οποίο φιλοξενεί φωτογραφία του Μωάμεθ του Πορθητή με αφορμή την μαύρη επέτειο της Άλωσης, συνοδευόμενη από ιδιαίτερα προκλητικούς υπαινιγμούς κατά της Ελλάδας.<br /><br />Το δημοσίευμα αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «οι Έλληνες ξύνονται», κάνοντας αναφορά στις εντάσεις γύρω από το Καστελόριζο, στην αγορά πυραύλων από την Κυπριακή Δημοκρατία, στον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό και στα εξοπλιστικά προγράμματα της Ελλάδας.<br /><br />Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι ουσιαστικά απειλητικό, παραπέμποντας ακόμη και σε «νέα Άλωση», γεγονός που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση, δεδομένου ότι πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες και πιο φιλοκυβερνητικές εφημερίδες της Τουρκίας. <a href="https://hellasjournal.com/2026/05/oi-ellines-xynontai-proklitiko-protoselido-tis-turkiye-animera-tis-mavris-epeteiou-tis-alosis-ebristiki-ritoriki-sta-tourkika-mme-gia-ta-ellinika-nisia/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Άκρως προκλητικοί οι Τούρκοι. “Ξύνονται οι Έλληνες, το Καστελόριζο”.

Με προκλητικά δημοσιεύματα και εκδηλώσεις σε ολόκληρη την Τουρκία και ιδιαίτερα στην Κωνσταντινούπολη οι Τούρκοι πανηγυρίζουν «γιορτάζοντας»...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι σκανδαλιστικές συχνά ομοιότητες ανάμεσα στο Ιράν και την Τουρκία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRh5JsQet8WaxwCnOYsktDtnpgYPcsa7Of7dg&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="179" data-original-width="281" height="127" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRh5JsQet8WaxwCnOYsktDtnpgYPcsa7Of7dg&s" width="750" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><b>Μιχαήλ Βασιλείου</b><br />Μην ξεκινάς πόλεμο εάν δε γνωρίζεις πώς θα τον τελειώσεις! Είναι άλλο πράγμα το να κερδίσεις έναν πόλεμο κι άλλο να κερδίσεις την ειρήνη! Δυο αξιώματα από τα πιο γνωστά σε όλους, πλέον, λόγω της πολυετούς εμπειρίας από τις σύγχρονες πολεμικές συρράξεις, αλλά και φυσικά το «η επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως». Το ζητούμενο δεν είναι όμως το να τα παπαγαλίζει καθένας στην παρέα του για να εντυπωσιάσει. Μπορεί να είναι μια καλή αρχή, όμως, στην πραγματικότητα, ο σημερινός «δυτικός άνθρωπος» μάλλον απέχει αρκετά από το να συνειδητοποιήσει όσα αυτές οι σοφές αναφορές συνεπάγονται…<br /><br />Στο Ιράν, τις τελευταίες ώρες κυριαρχεί η είδηση για τον υποτιθέμενο κοινό τόπο που βρέθηκε ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν, που όλο όμως δεν καταλήγει σε συμφωνία. Είναι προφανές ότι από αυτή την εξίσωση απουσιάζει το Ισραήλ. Δεν εκπλήσσει και η απουσία από την υποτιθέμενη συμφωνία οποιασδήποτε αναφοράς στο πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, που αποτέλεσε βασικό παράγοντα, διακηρυκτικά και ουσιαστικά, για το άνοιγμα του μετώπου. Και μόνο αυτή η παρατήρηση οδηγεί τις υποψίες της στοχευμένης διαρροής της Τεχεράνης.<br /><br />Καταρχάς, επισημαίνεται το «σνομπάρισμα» του Ισραήλ από το Ιράν, που θυμίζει το αντίστοιχο της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο! Η διαφορά είναι ότι η Άγκυρα μας το λέει κατά πρόσωπο, ενώ η Τεχεράνη το υπονοεί! «Δεν είμαστε ίδιο γεωπολιτικό μέγεθος»! Σε αυτό μπορεί να συνοψιστεί! Έτσι επιδιώκει διαρρυθμίσεις – συμφωνίες με αυτόν που θεωρεί σχεδόν ομότιμο, απαιτώντας σεβασμό και αναγνώριση. Για αμφότερες Τεχεράνη και Άγκυρα, ο αντισυμβαλλόμενος είναι οι ΗΠΑ. Ισραήλ για την πρώτη και Αθήνα για τη δεύτερη, απλώς δεν -πρέπει καν- να υπάρχουν σε αυτό το επίπεδο της διπλωματικής αλληλεπίδρασης… των σημαντικών!<br /><br />Επειδή όμως πέραν του όποιου ποσοτικού πλεονεκτήματος υπάρχει και η ποιοτική παράμετρος, η στάση τους μοιάζει συχνά να ξεφεύγει από την απλή υπεροψία και λαμβάνει χαρακτηριστικά συμπλέγματος. Η Τεχεράνη βέβαια γνωρίζει ότι μοναδικός τομέας ουσιαστικού όσο και μαζικού πλεονεκτήματος στις παραμέτρους εθνικής ισχύος είναι ο εδαφικός. Αυτό αντανακλά και στη στρατιωτική ισορροπία ανάμεσα στις δυο πλευρές προσφέροντας πλεονεκτήματα στο Ιράν, που αυτομάτως συνιστούν σοβαρά μειονεκτήματα για το Ισραήλ. Τόσο στον αμυντικό όσο και στον επιθετικό τομέα.<br /><br />Από την πλευρά της και η Άγκυρα γνωρίζει καλά, ότι όσο και να επιχειρεί ρητορικά να υποβιβάσει την Αθήνα και Λευκωσία σε κατώτερη γεωπολιτική κατηγορία, δεν έχει απέναντί της αμελητέα μεγέθη. Σε πολλές κατηγορίες εθνικής ισχύος. Ένας από αυτούς είναι και ο τομέας των συμμαχιών που ενισχύουν εκθετικά την εθνική ισχύ. Αυτός είναι και ο λόγος που ενοχλείται καταφανώς από την εμβάθυνση των σχέσεων των δυο χωρών του Ελληνισμού με το Ισραήλ και προσπαθεί με κάθε τρόπο να τις υπονομεύσει.<div><br />Μετάσταση πυρηνικών στη γειτονιά<br /><br />Από την πλευρά της η Τεχεράνη, ιδίως μετά τους δυο γύρους πολεμικής αναμέτρησης, προσπαθεί με τον ίδιο τρόπο να σνομπάρει την ειδική σχέση της Ουάσινγκτον με την Ιερουσαλήμ. Προσπαθεί επίσης να αποφύγει με κάθε τρόπο την ακύρωση στην πράξη της εύλογης στρατηγικά επιθυμίας απόκτησης πυρηνικού οπλοστασίου. Κι ας αρνείται επίσημα -και εύλογα- ότι αποτελεί επιδίωξή της.<br /><br />Η επένδυση στην επικοινωνιακή προώθηση του αφηγήματος περί απουσίας επιθυμίας πυρηνικοποίησης ήταν και παραμένει μαζική. Ποιος όμως θα έκανε κάτι διαφορετικό; Οι διεθνείς θεσμοί που είναι επιφορτισμένοι με τον έλεγχο της μη διασποράς (non-proliferation) των μη συμβατικών οπλοστασίων, αποδεικνύεται πως βρίσκονταν πάντα ένα τουλάχιστον βήμα πίσω.<br /><br />Αυτό συνιστά μεγάλη απειλή και για την Ελλάδα. Τότε ίσως ως Έλληνες πούμε… ευτυχώς που υπήρξε το προηγούμενο της σύρραξης Ισραήλ-Ιράν! Διότι θα συνειδητοποιήσουμε στην πράξη πόσο η εμπειρία από την αντιμετώπιση της Τεχεράνης θα ενισχύει την αποτροπή απέναντι σε ένα κοινό πρόβλημα ασφαλείας στη δική μας γειτονιά. Ίσως τότε, πολλοί στην Ελλάδα, να αναθεωρήσουν την «ιδεολογική προσέγγιση» των διεθνών σχέσεων και τη νόθευση της σκέψης με παράγοντες πολύ περισσότερους από την εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος ασφαλείας.<br /><br />Το πρόβλημα πάντα ήταν ότι όποιος επιθυμούσε να δημιουργήσει πυρηνικό οπλοστάσιο, αργά ή γρήγορα το κατάφερνε. Αυτή η εμπειρία είναι που καθιστά απαγορευτική την παράκαμψη και τον ετεροχρονισμό της αντιμετώπισης του ζητήματος του ιρανικού πυρηνικού οπλοστασίου. Τόσο διότι οι δημόσιες διακηρύξεις δεν συνιστούν εγγυήσεις ασφαλείας, όσο και διότι το παραμικρό λάθος σε αυτό το στρατηγικό υπολογισμό θα αλλάξει θεαματικά την εξίσωση ασφαλείας στη Μέση Ανατολή και στον κόσμο ολόκληρο.<br /><br />Με τα σημερινά δεδομένα του προβλήματος και το αβυσσαλέο μίσος που διχάζει τις κοινωνίες του Ιράν και του Ισραήλ, περιθώρια δεν υπάρχουν. Πολλώ δε μάλλον εάν η όποια συμφωνία συμπεριλαμβάνει οδικό χάρτη εξόδου της Τεχεράνης από το καθεστώς διεθνών κυρώσεων και ολικής επαναφοράς στη διεθνή οικονομική ζωή. Αυτό το υπόστρωμα μείγματος φυλετικού και θρησκευτικού μίσους που εκπέμπεται είναι που δεν επιτρέπει σε οποιαδήποτε πλευρά να απευθυνθεί στην άλλη με κάποια τολμηρή πρόταση που θα οδηγούσε σε πραγματική ειρήνη.<br /><br />Αυτή τη στιγμή μάλιστα, ως αποτέλεσμα του φτωχού πολιτικά, παρότι συντριπτικού στρατιωτικά, αποτελέσματος των βομβαρδισμών, το Ιράν και το θεοκρατικό του καθεστώς μπορεί να ποντάρει στο ότι η ανθεκτικότητα στη μεγάλη καταστροφή που επιδείχθηκε, στρώνει το δρόμο για μεσομακροπρόθεσμη αλλαγή των δεδομένων της γεωπολιτικής εξίσωσης επί το ευνοϊκότερο. Πώς να οδηγήσει αυτή η κατάσταση σε πραγματική ειρήνη; Ακόμα κι αν προκύψει συμφωνία, θνησιγενής θα είναι.<br />Αυτή είναι η πραγματική κατάσταση. Είναι όμως σκανδαλιστικές οι ομοιότητες στη λογική που διέπει τη συμπεριφορά της Τουρκίας και του Ιράν απέναντι στους αντιπάλους τους. Με το Ισραήλ να έχει το… προνόμιο να προβάλει ως κοινός εχθρός στα δυο θεοκρατικά καθεστώτα! Ναι, θεοκρατικά, παρότι προφανώς διαφέρουν στο βαθμό διείσδυσης και επιβολής της θρησκείας επί της κοινωνίας.<br /><br />Όπως διαφέρει για το Ισραήλ η αμεσότητα της απειλής, παρότι οι τάσεις δείχνουν μάλλον ξεκάθαρες. Όποια αλλαγή και να ανακύψει, στην Ιερουσαλήμ δύσκολα θα εμπιστευθούν ξανά μια Τουρκία ακόμα και υπό κοσμικό καθεστώς, όσο η ισλαμική λογική και κουλτούρα επηρεάζει τόσο μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού, ενώ στο επίπεδο της κρατικής ιδεολογίας, είναι ευδιάκριτα τα αντισημιτικά χαρακτηριστικά.<br /><br />Οι παρατηρήσεις αυτές είναι χρήσιμες, όταν προσεγγιστεί η επικαιρότητα από μια ψυχρή ελληνοκεντρική σκοπιά. Μια απόπειρα αντιμετώπισης του στρατηγικού προβλήματος με το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη ημέρα και το απώτερο μέλλον. Με απόλυτη αφετηρία την ελληνική εθνική ασφάλεια. Αυτό απαιτεί συνεπή αντίσταση απέναντι ιδεολογικού χαρακτήρα προτιμήσεις, ή ακόμα και άλλων πραγματικών δεδομένων.</div><div><br />Σε ένα ιδεατό κόσμο, Ελλάδα και Ισραήλ θα έπρεπε να ανήκουν στην ίδια ομάδα πανάρχαιων λαών και πολιτισμών, μαζί π.χ. με τους Αιγύπτιους και τους Κινέζους. Ας αναλογιστούμε όλοι, πόσοι παράγοντες παρεμβάλλονται και αλλοιώνουν αυτή την εικόνα. Την ίδια όμως στιγμή, όσο ουτοπικό κι αν ακούγεται, αυτό το πολιτισμικό υπόστρωμα είναι ένα δεδομένο που δεν πρόκειται να αλλάξει. Σε μια μελλοντική συγκυρία, όταν θα έχουν εξευρεθεί νέες πλανητικές ισορροπίες και ενδεχομένως να έχουν επέλθει μεταβολές που σήμερα φαντάζουν αδιανόητες, θα μπορούσε να έρθει στην επιφάνεια και να δρομολογήσει εξελίξεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι σκανδαλιστικές συχνά ομοιότητες ανάμεσα στο Ιράν και την Τουρκία.

Μιχαήλ Βασιλείου Μην ξεκινάς πόλεμο εάν δε γνωρίζεις πώς θα τον τελειώσεις! Είναι άλλο πράγμα το να κερδίσεις έναν πόλεμο κι άλλο να κερδίσε...

Διαβάστε την συνέχεια