Ισραηλινοί: ”Η σύγκρουση με την Τουρκία ξεκίνησε-Τα τελεσίγραφα Νετανιάχου & το μήνυμα σε Ερντογάν”.

<img height="133" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/06/2026-06-04_22-40-42_026139-1068x712.webp" width="780" /><br /><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός έστειλε ένα «προειδοποιητικό» μήνυμα σε έναν «ανώνυμο» ανώτερο αξιωματούχο, χωρίς να τον κατονομάσει, λέγοντας: «Σε όσους ονειρεύονται να χτίσουν αυτοκρατορίες και να ελέγχουν τα εδάφη μας, λέω: Ξεχάστε το. Δεν θα συμβεί. Μην το σκέφτεστε καν».<br /><br />Τα σχόλια του Ισραηλινού πρωθυπουργού, που σχεδόν σίγουρα απευθύνονται στον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αντικατοπτρίζουν μια περαιτέρω κλιμάκωση της γεωπολιτικής διαμάχης μεταξύ Ιερουσαλήμ και Άγκυρας. Τα σχόλια έγιναν κατά τη διάρκεια τριμερούς συνόδου κορυφής στην Ιερουσαλήμ με τον Έλληνα πρωθυπουργό και τον Κύπριο πρόεδρο, κατά την οποία ο Νετανιάχου ανακοίνωσε την επέκταση της ασφάλειας και της στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ των τριών χωρών.<br /><br />Ποιο είναι το ιστορικό αυτού;<br /><br />Τα τελευταία χρόνια, οι τριβές μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας έχουν αυξηθεί σε διάφορους τομείς:<br />- Advertisement -<br /><br />Ο πόλεμος στη Γάζα και η έντονη λεκτική αντιπαράθεση μεταξύ Ερντογάν και Ισραήλ.<br /><br />Ο αγώνας για επιρροή στην Ανατολική Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένων ζητημάτων φυσικού αερίου, θαλάσσιων συνόρων και περιφερειακών συμμαχιών.<br /><br />Η τουρκική εμπλοκή στη Συρία και οι ισραηλινές ανησυχίες για την επέκταση της τουρκικής επιρροής στην περιοχή.<br /><br />Οι προσπάθειες του Ισραήλ να ενισχύσει τον άξονα με την Ελλάδα και την Κύπρο ως αντίβαρο στην Άγκυρα.<br /><br />Όταν ο Νετανιάχου μίλησε για «αυτούς που ονειρεύονται να χτίσουν αυτοκρατορίες», πολλοί το ερμήνευσαν ως σαφή νύξη στις φιλοδοξίες του Ερντογάν να επεκτείνει την επιρροή της Τουρκίας σε περιοχές που προηγουμένως αποτελούσαν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.<br /><br />Τι σημαίνει η προειδοποίηση;<br /><br />Το ισραηλινό μήνυμα λειτουργεί σε διάφορα επίπεδα:<br /><br />Στρατηγική αποτροπή – Το Ισραήλ σηματοδοτεί ότι δεν θα επιτρέψει στην Τουρκία να γίνει κυρίαρχη δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ενίσχυση της περιφερειακής συμμαχίας – παρουσίαση του Ισραήλ, της Ελλάδας και της Κύπρου ως ένα ενιαίο μπλοκ ασφαλείας.<br /><br />Εσωτερικό και εξωτερικό μήνυμα – παρουσίαση του Ισραήλ ως χώρας που είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει όχι μόνο το Ιράν αλλά και άλλες περιφερειακές προκλήσεις.<br /><br />Προειδοποίηση σχετικά με τη Συρία – Ισραηλινοί αξιωματούχοι φοβούνται ότι η τουρκική παρουσία και επιρροή στη Συρία θα μπορούσε στο μέλλον να συγκρουστεί με τα συμφέροντα ασφαλείας του Ισραήλ.<br /><br />Σε ποιον απευθυνόταν η προειδοποίηση;<br /><br />Αν και ο Νετανιάχου δεν ανέφερε ρητά κάποιο όνομα, υπήρξε ευρεία συμφωνία στα ισραηλινά, τουρκικά και διεθνή μέσα ενημέρωσης ότι αναφερόταν στον Ερντογάν και την Τουρκία. Δεν έγινε καμία σημαντική προσπάθεια στην Ιερουσαλήμ για να κρυφτεί αυτό.<br /><br />Ποια ήταν η απάντηση της προειδοποίησης;<br /><br />Ο Ερντογάν και οι άνθρωποί του αντέδρασαν πολύ σκληρά.<br /><br />Ο επικεφαλής του τμήματος επικοινωνίας της τουρκικής προεδρίας επιτέθηκε στον Νετανιάχου, ισχυριζόμενος ότι δεν έχει «ηθική νομιμοποίηση» να κηρύξει σε άλλους, και τον κατηγόρησε ότι οδηγεί την περιοχή σε αστάθεια.<br /><br />Αργότερα, ο ίδιος ο Ερντογάν απάντησε δημόσια, λέγοντας: «Κανείς δεν μπορεί να κουνήσει το δάχτυλο στην Τουρκία».<br /><br />Τόνισε ότι η Τουρκία δεν είναι χώρα που μπορεί να απειληθεί και πρόσθεσε σκληρές δηλώσεις κατά του Ισραήλ και του Νετανιάχου. Τα σχόλιά του έγιναν δεκτά με χειροκροτήματα από μέλη του κόμματός του στο τουρκικό κοινοβούλιο.<br /><br />Το περιστατικό δεν είναι απλώς μια ανταλλαγή προσβολών μεταξύ δύο ηγετών. Αντικατοπτρίζει μια βαθύτερη πάλη για τη διαμόρφωση της περιφερειακής τάξης μετά τους πρόσφατους πολέμους στη Μέση Ανατολή. Το Ισραήλ επιδιώκει να δημιουργήσει έναν στρατηγικό άξονα με την Ελλάδα και την Κύπρο και να περιορίσει την επέκταση της τουρκικής επιρροής, ενώ ο Ερντογάν βλέπει την Τουρκία ως κορυφαία περιφερειακή δύναμη και είναι απρόθυμος να δεχτεί μηνύματα που η Άγκυρα αντιλαμβάνεται ως απειλές.<br /><br />Επομένως, η δήλωση του Νετανιάχου ήταν στην πραγματικότητα μια δήλωση στρατηγικής αποτροπής προς την Τουρκία και η τουρκική απάντηση έδειξε ότι η Άγκυρα κατάλαβε καλά σε ποιον απευθυνόταν.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραηλινοί: ”Η σύγκρουση με την Τουρκία ξεκίνησε-Τα τελεσίγραφα Νετανιάχου & το μήνυμα σε Ερντογάν”.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός έστειλε ένα «προειδοποιητικό» μήνυμα σε έναν «ανώνυμο» ανώτερο αξιωματούχο, χωρίς να τον κατονομάσει, λέγοντας: «Σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πυροτεχνήματα πριν τη μεγάλη έκρηξη. Ζούμε το τέλος των κομμάτων;

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/06/antonis-samaras-bouli-ypoklopes-commata-tsipras-mitsotakis-SLpress-825x600.jpg" width="780" /><br /><br /><i>«Τα πολιτικά κόμματα είναι ένας θαυμάσιος μηχανισμός που εξασφαλίζει ότι σχεδόν κανένα πνεύμα δεν θα αναζητήσει το αληθινό, το δίκαιο και το καλό στις δημόσιες υποθέσεις», </i>Simone Weil.<br /><br /><b>ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ</b><br />Υπάρχουν εποχές όπου η πολιτική δεν παράγει γεγονότα, αλλά παραστάσεις. Οι πρωταγωνιστές αλλάζουν κοστούμια, οι σκηνογράφοι ανανεώνουν τα σκηνικά, οι δημοσκόποι μετρούν σφυγμούς σαν λογιστές της κοινής γνώμης και οι τηλεοπτικοί φωτισμοί προσπαθούν να κρύψουν τις ρωγμές των τοίχων. Το έργο όμως παραμένει το ίδιο, οι θεατές κουράζονται, αλλά η παράσταση συνεχίζεται. Κάπως έτσι μοιάζει σήμερα η ελληνική πολιτική ζωή.<br /><br />Μέσα σε αυτό το θέατρο, εμφανίζεται εκ νέου η πολιτική παρουσία του Αλέξη Τσίπρα. Και εδώ η Ιστορία, αυτή η σαρκαστική γερόντισσα που γελάει με τις βεβαιότητες των ανθρώπων, επιφυλάσσει μία από τις πιο απολαυστικές ειρωνείες της. Διότι είτε ως υπαρκτή πολιτική δύναμη, είτε ως φάντασμα που εξακολουθεί να στοιχειώνει το πολιτικό φαντασιακό, λειτούργησε ως ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες συσπείρωσης της Νέας Δημοκρατίας. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι ακόμη και αν δεν υπήρχε, το σύστημα θα έπρεπε να τον εφεύρει.<br /><br />Γιατί κάθε εξουσία έχει ανάγκη τον αντίπαλό της, όχι απαραίτητα για να τον νικήσει, αλλά για να δικαιολογεί τη δική της ύπαρξη. Χρειάζεται το φόβητρο, τον καθρέφτη, τον “άλλο” που επιτρέπει στο κατεστημένο να εμφανίζεται ως η λογική και ασφαλής επιλογή. Έτσι, η πολιτική αντιπαράθεση παύει να είναι σύγκρουση προγραμμάτων και μετατρέπεται σε διαχείριση φόβων. Η πολιτική, άλλωστε, ζει περισσότερο από τους φόβους, παρά από τις ιδέες.<br /><br />Η περίπτωση Σαμαρά<br /><br />Την ίδια στιγμή, το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να κινείται σαν ομπρέλα παραδομένη στον άνεμο, μία προς τα δεξιά, μία προς τα αριστερά, μία προς την αντιπολίτευση, μία προς τη συναίνεση. Ένας οργανισμός που αναζητά τον εαυτό του μέσα σε έναν λαβύρινθο καθρεφτών και κινδυνεύει να χαθεί πριν τον βρει. Κι ενώ τα κόμματα αναζητούν ταυτότητες, η κοινωνία αναζητά νόημα. Γιατί το βαθύτερο πρόβλημα δεν βρίσκεται στα πρόσωπα.<br /><br />Δεν βρίσκεται στους αρχηγούς, στους υπουργούς ή στους επίδοξους διαδόχους, αλλά βρίσκεται στο γεγονός ότι ολόκληρο το πολιτικό οικοδόμημα αρχίζει να θυμίζει πυροτεχνήματα λίγο πριν από τη Μεγάλη Έκρηξη. Δηλαδή λάμψεις χωρίς διάρκεια, θόρυβος χωρίς ουσία, υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα.<br /><br />Κάθε εκλογή παρουσιάζεται ως ιστορική, κάθε πολιτική μάχη ως υπαρξιακή και κάθε νέος αρχηγός ως μεσσίας ή καταστροφέας. Και στο τέλος, η κοινωνία επιστρέφει στην ίδια πραγματικότητα, απλώς με διαφορετικές αφίσες στους τοίχους. Οι πολιτικοί στρατηλάτες των τηλεοπτικών παραθύρων, οι αρχιτέκτονες της επικοινωνίας, οι επαγγελματίες της εικόνας και οι οικονομικοί ολιγάρχες, που επιθυμούν τη διαιώνιση των ίδιων ισορροπιών, επιδιώκουν μια σταθερά που είναι να μακιγιάρουν τα ίδια πρόσωπα χωρίς να αλλάζει το σύστημα. Αυτή είναι η μεγάλη τέχνη κάθε κατεστημένου, να μεταμφιέζει τη συνέχεια σε αλλαγή, να βαφτίζει τη συντήρηση μεταρρύθμιση, να παρουσιάζει το χθες ως αύριο.<br /><br />Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η συζήτηση για ένα πιθανό κόμμα του Αντώνη Σαμαρά αποκτά ενδιαφέρον, όχι επειδή προαναγγέλλει κάποια εθνική λύτρωση. Οι κοινωνίες σπάνια σώζονται από πρόσωπα. Αποκτά ενδιαφέρον επειδή θα μπορούσε να διαταράξει τις βεβαιότητες του υπάρχοντος πολιτικού χάρτη. Η πραγματική απειλή για κάθε σύστημα δεν είναι ο ισχυρός αντίπαλος. Είναι ο απρόβλεπτος παράγοντας. Εκείνος που χαλάει τα σχέδια, ανατρέπει τις ισορροπίες και αναγκάζει τους μηχανισμούς να ξαναγράψουν τα σενάριά τους.<br /><br />Και εδώ γεννιέται το πιο επικίνδυνο ερώτημα. Μήπως ζούμε το τέλος των κομμάτων όπως τα γνωρίσαμε; Και κυρίως το τέλος των κομματικών μηχανισμών, που για δεκαετίες διεκδικούσαν το μονοπώλιο της λαϊκής έκφρασης. Διότι τι είναι σήμερα τα περισσότερα κόμματα; Εργαστήρια ιδεών ή συμβολαιογραφικά γραφεία εξουσίας; Θεσμοί δημοκρατικής συμμετοχής ή μηχανισμοί διαχείρισης πολιτικών πελατειών;<br /><br />Κόμματα εκτός εποχής, τόπου, χρόνου<br /><br />Σε πολλές περιπτώσεις τα κόμματα θυμίζουν περισσότερο συμβολαιογραφικά γραφεία, παρά κινήματα πολιτών. Συντάσσουν συμβόλαια ελπίδας πριν από τις εκλογές και πρωτόκολλα συμβιβασμού μετά από αυτές. Επικυρώνουν συμφωνίες, ανακυκλώνουν στελέχη, διαχειρίζονται ισορροπίες και μεταβιβάζουν εξουσίες. Η διαφορά είναι ότι ο συμβολαιογράφος υποχρεούται να λέει την αλήθεια για το περιεχόμενο του εγγράφου. Η πολιτική όχι πάντοτε. Έτσι γεννιέται η μεγάλη παραμυθολογία των μαζών. Κάθε κόμμα κατασκευάζει τον δικό του μύθο, το μύθο της προόδου, της σταθερότητας, της επανάστασης, της σωτηρίας.<br /><br />Και όταν ένας μύθος φθείρεται, αντικαθίσταται από έναν νέο. Όχι για να αλλάξει η πραγματικότητα, αλλά για να συνεχιστεί η διαχείρισή της. Η πολιτική μετατρέπεται έτσι σε βιομηχανία αφηγημάτων. Και εδώ βρίσκεται ίσως το ουσιαστικότερο ζήτημα της εποχής μας. Μήπως δεν αρκεί να αλλάξουν τα κόμματα; Μήπως πρέπει να αλλάξει η φορά του ίδιου του πολιτικού ρεύματος; Επί δεκαετίες η ροή ήταν μονόδρομος. Τα κόμματα μιλούσαν και οι πολίτες άκουγαν, τα κόμματα αποφάσιζαν και οι πολίτες επικύρωναν, τα κόμματα όριζαν την ατζέντα και η κοινωνία ακολουθούσε.<br /><br />Τι θα συνέβαινε όμως αν η φορά αντιστρεφόταν; Αν οι πολίτες έπαυαν να είναι πελάτες κομματικών οργανισμών και γίνονταν οι ίδιοι διαμορφωτές της δημόσιας ζωής; Αν απαιτούσαν λογοδοσία αντί για συνθήματα; Διαφάνεια αντί για επικοινωνιακά τεχνάσματα; Συμμετοχή αντί για ανάθεση;<br /><br />Τότε ίσως θα αποκαλυπτόταν η μεγαλύτερη αδυναμία του σημερινού συστήματος. Ότι έχει μάθει να λειτουργεί με παθητικούς ψηφοφόρους και δυσκολεύεται να συνυπάρξει με ενεργούς πολίτες. Όμως καμία κοινωνία δεν σώζεται όταν αναθέτει διαρκώς τη σωτηρία της σε άλλους. Γιατί όταν οι κοινωνίες αρχίζουν να αμφισβητούν όχι μόνο τους διαχειριστές αλλά και τον τρόπο διαχείρισης, τότε οι σκηνοθεσίες καταρρέουν, οι μύθοι ξεθωριάζουν και τα συμβόλαια της εξουσίας χάνουν την ισχύ τους μέσα στη συνείδηση των ανθρώπων.<br /><br />Και τότε η Ιστορία, αδιάφορη για κομματικά γραφεία, δημοσκοπήσεις και επικοινωνιακά τεχνάσματα, ανοίγει μια νέα σελίδα. Μια σελίδα που δεν τη γράφουν οι μηχανισμοί, αλλά οι πολίτες που αποφασίζουν να πάψουν να είναι θεατές και να γίνουν οι ίδιοι πρωταγωνιστές του μέλλοντός τους. Και μέσα σε αυτό το τοπίο της γενικευμένης ομοιομορφίας, ο Αντώνης Σαμαράς ενδέχεται να αναδειχθεί σε πόλο διαφορετικότητας.<br /><br />Όχι κατ’ ανάγκη ως φορέας μιας νέας πολιτικής εποχής, αλλά ως εκείνη η απρόβλεπτη μεταβλητή, που διαταράσσει τις βολικές ισορροπίες, αμφισβητεί τα προσχεδιασμένα σενάρια και υπενθυμίζει ότι η πολιτική δεν είναι μόνο διαχείριση συσχετισμών, αλλά και σύγκρουση ιδεών, επιλογών και ιστορικών κατευθύνσεων. Σε μια περίοδο όπου πολλοί μοιάζουν ίδιοι, η διαφορετικότητα από μόνη της αποκτά πολιτική αξία.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πυροτεχνήματα πριν τη μεγάλη έκρηξη. Ζούμε το τέλος των κομμάτων;

«Τα πολιτικά κόμματα είναι ένας θαυμάσιος μηχανισμός που εξασφαλίζει ότι σχεδόν κανένα πνεύμα δεν θα αναζητήσει το αληθινό, το δίκαιο και το...

Διαβάστε την συνέχεια

Στρατηγική Αποτροπής με "ευέλικτη" Ισχύ, στην εποχή του σκληρού Γεωστρατηγικού Αναθεωρητισμού.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="395" src="https://www.youtube.com/embed/gsZgwYSEZZY" width="759" youtube-src-id="gsZgwYSEZZY"></iframe></div><div><br /></div>Στις "Αντιθέσεις" ο Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ και υλοποιητής επί των ημερών του , του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας - Κύπρου , στρατηγός ε.α Μανούσος Παραγιουδάκης σε μια συζήτηση για τα κομβικά εθνικά ζητήματα και την στρατηγική της χώρας, στην εποχή των μεγάλων γεωπολιτικών ανατροπών και των γεωστρατηγικών ανατοποθετήσεων .<br /><br />Πως προσεγγίζει τις μεγάλες συγκρούσεις σε Μέση και Εγγύς Ανατολή με επίκεντρο τον πολέμο ΗΠΑ- Ισραήλ εναντίον του Ιράν, αλλά και τις εξελίξεις σε Νότιο Λίβανο και Συρία<br /><br />Τι λέει για τον πόλεμο στην Ουκρανία αλλά και το πως αυτός και ο πόλεμος στον Περσικό κόλπο , άλλαξαν δόγματα και ισχύοντα σε στρατηγικές, σχέδια και δόγματα των πολέμων<br /><br />Τι σηματοδότησε η επίσκεψη Τραμπ στην Κίνα και η αναφορά του Κινέζου Προέδρου στην « Παγίδα του Θουκυδίδη»…<br /><br />Πως βλέπει τις εξελίξεις στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις και πως εκτιμά την αλλαγή από τα λεγόμενα "ήρεμα νερά" στην νέα στρατηγική αναβάθμιση του Τουρκικού αναθεωρητισμού με την "γαλάζια πατρίδα" ως επερχόμενο νόμο της Τουρκικής εθνοσυνέλευσης .<br /><br />Πρέπει τελικά να φοβόμαστε την προβολή ισχύος και τα εξοπλιστικά προγράμματα της Τουρκίας ;<br /><br />Πώς βλέπει τις ελληνικές θέσεις και πως σχολιάζει τις αντιδράσεις και την στάση της Ελλάδας στα επίδικα ζητήματα;<br /><br />Τι λέει για Δηλώσεις των πρώην πρωθυπουργών, Καραμανλή-Σαμαρά με επίκεντρο τα Εθνικά Θέματα<br /><br />Κύπρος<br />Το Δόγμα Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας Κύπρου.<br /><br />Οι Αμυντικές δυνατότητες Κύπρου και ο ρόλος της Ελλάδας ως εγγυήτριας Δύναμης και η παρουσία της , στη μαρτυρική Μεγαλόνησο<br /><br />ΙΜΙΑ.<br /><br />Τις πταίει;<br /><br />-Θα μάθουμε επί τέλους πως και ποιοι άνοιξαν με λάθος χειρισμούς , την αναθεωρητική όρεξη της Τουρκίας<br /><br />Τι αποκαλύπτει για αθέατες και στρατιωτικά πτυχές, της κρίσης των Ιμίων ;<br /><br />Τι πιστεύει για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις σήμερα και τι πρέπει να διαφυλαχθεί ως "κόρη οφθαλμού" ;<br /><br />Τι λέει για την ουσία των Συμμαχιών και των στρατιωτικών συνεργασιών<br /><br />Ποια είναι η ουσία της αποτροπής στις ημέρες μας και τι εκτιμά για τα όρια της πολιτικής κατευνασμού; <br /><br /><a href="https://www.cretetv.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Στρατηγική Αποτροπής με "ευέλικτη" Ισχύ, στην εποχή του σκληρού Γεωστρατηγικού Αναθεωρητισμού.

Στις "Αντιθέσεις" ο Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ και υλοποιητής επί των ημερών του , του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας - ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παρελκυστική συγνώμη από την Ουκρανία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.documentonews.gr/wp-content/uploads/2026/05/drone_23597-1024x577.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="577" data-original-width="1024" height="113" src="https://www.documentonews.gr/wp-content/uploads/2026/05/drone_23597-1024x577.jpg" width="757" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Η απάντηση της Ουκρανίας, ένα μήνα μετά, στο ελληνικό διάβημα για την υπόθεση του εξοπλισμένου drone που βρέθηκε στην Λευκάδα, επιβεβαιώνει την ανησυχητική διαπίστωση ότι το Κίεβο είχε μεταφέρει τον πόλεμο και προς την Μεσόγειο. Εκτός αυτού, η ουκρανική συγνώμη εμπεριέχει την ανακρίβεια ότι “ότι επρόκειτο για αποτέλεσμα συνθηκών που προκλήθηκαν από τη συνεχιζόμενη ρωσική επιθετικότητα κατά της Ουκρανίας”.<br /><br />Η επιθετικότητα της Ρωσίας δεν αφορά όμως τις χώρες της Μεσογείου, ούτε της Ρουμανίας ή άλλων χωρών, όπου έχουν καταγραφεί άλλα περιστατικά με τραγικές συνέπειες σε ορισμένες περιπτώσεις. Όσον αφορά τον σκιώδη στόλο της Ρωσίας και το παράνομο εμπόριο πετρελαίου, το πρόβλημα δεν είναι μόνο η Μόσχα, αλλά και οι χώρες που το αγοράζουν και οι εφοπλιστές που το μεταφέρουν. Οπότε απαιτείται διεθνής συνεργασία και όχι τυφλός πόλεμος σε ξένα χωρικά ύδατα.<br /><br />Πολλές χώρες της Ευρώπης δεν θεωρούν αξιόπιστες τις ουκρανικές απαντήσεις, αλλά δεν θέλουν να δημοσιοποιήσουν τις έντονες παρασκηνιακές αντιδράσεις τους.Από την πλευρά της η κυβέρνηση Μητσοτάκη,αφού προηγήθηκε έντονο και απαξιωτικό για την Αθήνα παρασκήνιο, μπορεί να χρησιμοποιήσει την ουκρανική απάντηση για να συνεχίζει να στηρίζει άνευ όρων το Κίεβο.<br /><br />Αίσθηση επίσης προκαλεί η αναφορά στην επιστολή ότι, “η ουκρανική πλευρά είναι πεπεισμένη ότι αυτό το περιστατικό, όπως και παρόμοια περιστατικά σε άλλες περιοχές, αποδεικνύει ότι η συνεχιζόμενη ρωσική επιθετικότητα κατά της Ουκρανίας αποτελεί απειλή όχι μόνο για τη χώρα μας αλλά και για τις φιλικές γειτονικές χώρες, την Ευρώπη και τον κόσμο συνολικά”. Ακραία εξήγηση , αλλά και ελάχιστα πειστική . Με προφανή στόχο να δικαιολογηθεί το Κίεβο, δεδομένου ότι ο πόλεμος των drones και οι ζημιές που έχουν γίνει σε πολλές χώρες, από ουκρανικά drone, δεν ικανοποιεί πολλές ευρωπαικές χώρες..<br />Τουλάχιστον, η επιστολή του Κιέβου, πρόσφερε ένα άλλοθι στην Αθήνα για να συνεχίζει να στηρίζει την Ουκρανία μέσα σε ένα ομιχλώδες πλαίσιο που επίσης δεν πείθει για την ορθότητα της πολιτικής Μητσοτάκη<div>…<br />Η απάντηση της Ουκρανίας<br /><br />«Μετά το περιστατικό με το θαλάσσιο drone που εντοπίστηκε κοντά στο ελληνικό νησί της Λευκάδας, η ουκρανική πλευρά εκφράζει την ευγνωμοσύνη της στην Ελλάδα και τον ελληνικό λαό για την ακλόνητη υποστήριξή τους στη χώρα μας από τις πρώτες κιόλας ημέρες της πλήρους κλίμακας ρωσικής εισβολής. Η Ουκρανία εκτιμά ιδιαίτερα τις φιλικές της σχέσεις με την Ελλάδα.</div><div><br />Καθώς οι τρέχουσες προκλήσεις για την διεθνή και περιφερειακή ασφάλεια, ιδίως η ναυτική ασφάλεια και οι δραστηριότητες του «σκιώδους στόλου» της Ρωσίας, αποτελούν κοινή ανησυχία τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Ουκρανία, η Ουκρανία τονίζει τη δέσμευσή της στους κανόνες του διεθνούς δικαίου και στις αρχές της πολιτικής ναυτικής ασφάλειας, επισημαίνοντας το ενδιαφέρον της να αποτρέψει παρόμοια περιστατικά στο μέλλον.</div><div><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η ουκρανική πλευρά εκφράζει τη συγγνώμη της για το περιστατικό, τονίζοντας ότι επρόκειτο για αποτέλεσμα συνθηκών που προκλήθηκαν από τη συνεχιζόμενη ρωσική επιθετικότητα κατά της Ουκρανίας.<br />Η ουκρανική πλευρά είναι πεπεισμένη ότι αυτό το περιστατικό, όπως και παρόμοια περιστατικά σε άλλες περιοχές, αποδεικνύει ότι η συνεχιζόμενη ρωσική επιθετικότητα κατά της Ουκρανίας αποτελεί απειλή όχι μόνο για τη χώρα μας αλλά και για τις φιλικές γειτονικές χώρες, την Ευρώπη και τον κόσμο συνολικά.<br />Η Ουκρανία παραμένει προσηλωμένη, μαζί με την Ελλάδα, στην περαιτέρω εμβάθυνση των φιλικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών μας και στην ανάπτυξη ενός εποικοδομητικού διαλόγου σε όλους τους τομείς αμοιβαίου ενδιαφέροντος.»</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Παρελκυστική συγνώμη από την Ουκρανία.

Η απάντηση της Ουκρανίας, ένα μήνα μετά, στο ελληνικό διάβημα για την υπόθεση του εξοπλισμένου drone που βρέθηκε στην Λευκάδα, επιβεβαιώνει...

Διαβάστε την συνέχεια

Σχέδιο εκτόνωσης της έντασης μεταξύ Ελλάδας -Τουρκίας.

<img height="127" src="https://omegapress.gr/images/ERMHTS.jpg" width="766" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη </b><br />Μετά από έντονες παρεμβάσεις του ΝΑΤΟ και μεγάλων χωρών της ΕΕ, η Τουρκία φαίνεται ότι αναδιπλώθηκε ως προς τον χρόνο ψήφισης του νόμου που θα θεσμοθετεί το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας. Το θέμα είναι αν αυτή η παρέμβαση οδηγήσει σε έναν νέο και εντατικό γύρω ελληνοτουρκικών συνομιλιών ή απλά θα υπάρξει μια μικρή αναβολή στην επιστροφή της έντασης. Στόχος της πρωτοβουλίας είναι, να μην διασαλευθεί το κλίμα ενόψει της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στην Αττάλεια στις 7 -8 Ιουλίου. Μια πρώτη εικόνα θα έχουμε την Τετάρτη 10 Ιουνίου , οπότε αναμένεται να πραγματοποιηθεί συνάντηση των ΥΠΕΞ Γεραπετρίτη -Φιντάν, η πρώτη μετά τις ανακοινώσεις της Τουρκίας. Αν γίνει, πιθανόν να οδηγήσει σε μια συνάντηση κορυφής Μητσοτάκη -Ερντογάν στην Αττάλεια.</div><div><br />Πολλές ευρωπαικές χώρες, αλλά κυρίως στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, εκφράζουν έντονες αντιδράσεις στο ενδεχόμενο μιας νέας ελληνοτουρκικής κρίσης που θα βύθιζε ακόμη περισσότερο το κύρος και τον ρόλο της Συμμαχίας εν μέσω πολέμων και κρίσης στις σχέσεις Ευρώπης -ΗΠΑ.<br /><br />Η συνάντηση των ΥΠΕΞ αναμένεται να πραγματοποιηθεί στο περιθώριο της της Συνόδου Κορυφής και της υπουργικής συνάντησης της Διαδικασίας Συνεργασίας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης (SEECP) στη Σόφια. Η συνάντηση δεν έχει οριστικοποιηθεί, αλλά εργάζονται πολλές πρεσβείες για την διεξαγωγή της.<br />Η εν λόγω σύνοδος είναι πολύ σημαντική για τα βαλκάνια, καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη γερμανογαλλική πρωτοβουολία για σταδιακή ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ. Το πρώτο βήμα για να δοθεί η ώθηση, πρώτα στο Μαυροβούνιο και μετά στην Αλβανία θα γίνει στη Σόφια, αλλά η μεγάλη ατζέντα θα περάσει στην ελληνική προεδρία το δεύτερο εξάμηνο του 2027.</div><div><br />Διάλογος ή κρίση;<br /><br />Η υπερφορτωμένη ατζέντα Ελλάδας -Τουρκίας έρχεται σε μια περίοδο που εντός της ΕΕ και στις σχέσεις Ευρώπης -ΗΠΑ, επικρατεί η αγωνία για το μέλλον και η καχυποψία. Πολλοί πιστεύουν ότι ο πρόεδρος Τραμπ έχει μια ευκαιρία στην σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Αττάλεια, να δώσει μια διέξοδο. Ωστόσο οι πλέον αξιόπιστοι αναλυτές θεωρούν παρακινδυνευμένη κάθε πρόβλεψη. Και αν ήθελαν να κάνουν κάποια πρόβλεψη, αυτή θα ήταν αρνητική.</div><div><br />Ως προς τα ελληνοτουρκικά, ούτε η ΕΕ, ούτε ο Τραμπ κυρίως θα ήθελαν να χαλάσει η φιέστα του ΝΑΤΟ. Και όχι μόνο η φιέστα, αλλά και να απειληθεί η ίδια η ύπαρξη του ΝΑΤΟ αν η σύνοδος κορυφής πραγματοποιηθεί σε συνθήκες έντασης στο Αιγαίο..</div><div><br />Το βέβαιο είναι ότι σε πρώτη φάση η Τουρκία θέλει μεν να αναβάλλει την ψήφιση του νόμου και να επιβάλλει τις θέσεις της στο πλαίσιο ενός διαλόγου. Δεν είναι σαφές αυτή την στιγμή ποιούς συμβιβασμούς θα μπορούσε να κάνει η Τουρκία, καθώς η υπερφόρτωση της αναθεωρητικής ατζέντας έχει θολώσει τις κόκκινες γραμμές. Γνωρίζαμε μέχρι τώρα ότι κόκκινη γραμμή είναι η επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδας, τώρα όμως είναι ο άξονας με το Ισραήλ και την Κύπρο, ενώ προσέρχεται και η Ινδία, ο χωροταξικός σχεδιασμός και φυσικά οι οριοθετήσεις σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σχέδιο εκτόνωσης της έντασης μεταξύ Ελλάδας -Τουρκίας.

Του Σωτήρη Σιδέρη Μετά από έντονες παρεμβάσεις του ΝΑΤΟ και μεγάλων χωρών της ΕΕ, η Τουρκία φαίνεται ότι αναδιπλώθηκε ως προς τον χρόνο ψήφ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ευρώπη επιστρέφει στα Βαλκάνια: Η μεγάλη γεωπολιτική μάχη μόλις ξεκίνησε.

<img height="160" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/makron-balkan-768x614.jpg" width="749" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Σύνοδος κορυφής στο Μαυροβούνιο με Μακρόν, Μερτς και φον ντερ Λάιεν – Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι η διεύρυνση, αλλά ο έλεγχος της νοτιοανατολικής Ευρώπης<br /><br />Από την Ουκρανία μέχρι την Αδριατική, οι Βρυξέλλες επιχειρούν να κλείσουν το τελευταίο γεωπολιτικό κενό της ηπείρου<br /><br />Στο παραθαλάσσιο Τίβατ του Μαυροβουνίου, περισσότεροι από τριάντα Ευρωπαίοι ηγέτες συγκεντρώνονται υπό μία κοινή διαπίστωση: η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει πλέον την πολυτέλεια να αφήνει τα Δυτικά Βαλκάνια σε μια μόνιμη «αίθουσα αναμονής».<br /><br />Επισήμως, η σύνοδος αφορά την ευρωπαϊκή προοπτική έξι χωρών – Μαυροβουνίου, Αλβανίας, Σερβίας, Βόρειας Μακεδονίας, Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και Κοσόβου. Στην πραγματικότητα όμως, το τραπέζι των συζητήσεων φιλοξενεί κάτι πολύ μεγαλύτερο: τη μάχη για τον γεωπολιτικό έλεγχο μιας περιοχής που βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο του ανταγωνισμού μεταξύ Ευρώπης, Ρωσίας, Κίνας και περιφερειακών δυνάμεων.<br /><br />Η παρουσία του Εμανουέλ Μακρόν, του Φρίντριχ Μερτς, της Τζόρτζια Μελόνι και της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν αποκαλύπτει ότι οι Βρυξέλλες αντιμετωπίζουν πλέον τα Βαλκάνια όχι ως μια μελλοντική διεύρυνση, αλλά ως ζήτημα άμεσης στρατηγικής ασφάλειας.<div><br />Η εποχή της αναμονής τελείωσε<br /><br />Για περισσότερες από δύο δεκαετίες, η ευρωπαϊκή υπόσχεση προς τα Βαλκάνια παρέμενε η ίδια: μεταρρυθμίσεις σήμερα, ένταξη κάποια στιγμή στο μέλλον.<br /><br />Όμως η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία άλλαξε δραματικά τις ισορροπίες.<br /><br />Η ΕΕ ανακάλυψε ότι τα γεωπολιτικά κενά δεν παραμένουν ποτέ κενά για πολύ.<br /><br />Όπου δεν επεκτείνεται η Ευρώπη, εμφανίζονται άλλοι παίκτες.<br /><br />Η Ρωσία διατηρεί σημαντική επιρροή στη Σερβία και σε τμήματα της Βοσνίας. Η Κίνα έχει επενδύσει δισεκατομμύρια σε λιμάνια, αυτοκινητοδρόμους, σιδηροδρόμους και ενεργειακά έργα. Η Τουρκία ενισχύει διαρκώς την οικονομική και πολιτιστική της παρουσία, ενώ κράτη του Κόλπου αυξάνουν τις επενδύσεις τους σε στρατηγικούς τομείς.<br /><br />Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, οι Βρυξέλλες δείχνουν να αντιλαμβάνονται ότι η διεύρυνση δεν αποτελεί απλώς διοικητική διαδικασία.<br /><br />Αποτελεί εργαλείο γεωπολιτικής ισχύος. </div><div><br />Το πραγματικό σχέδιο: Ένταξη πριν από την ένταξη<br /><br />Η πιο σημαντική εξέλιξη της συνόδου δεν αφορά χρονοδιαγράμματα ένταξης.<br /><br />Αφορά τη σταδιακή ενσωμάτωση των βαλκανικών οικονομιών στην ενιαία αγορά πριν ακόμη γίνουν επίσημα μέλη.<br /><br />Το νέο μοντέλο που προωθούν οι Βρυξέλλες βασίζεται σε μια απλή λογική:<br /><br />Αν η πλήρης ένταξη απαιτεί χρόνια πολιτικών διαπραγματεύσεων, η οικονομική ενσωμάτωση μπορεί να ξεκινήσει άμεσα.<br /><br />Πρόσβαση σε ευρωπαϊκές αγορές, υποδομές, επενδυτικά κεφάλαια, ψηφιακά δίκτυα και ενεργειακά συστήματα αποτελούν τα πρώτα βήματα μιας διαδικασίας που ουσιαστικά μετατρέπει τα Βαλκάνια σε προέκταση της ευρωπαϊκής οικονομικής ζώνης.<br /><br />Πρόκειται για μια στρατηγική που θυμίζει περισσότερο γεωοικονομική απορρόφηση παρά κλασική διεύρυνση.</div><div><br />Η Γερμανία επιστρέφει δυναμικά<br /><br />Η παρουσία του νέου καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς αποκτά ιδιαίτερη σημασία.<br /><br />Το Βερολίνο γνωρίζει ότι η γερμανική βιομηχανία χρειάζεται νέες αλυσίδες εφοδιασμού, χαμηλότερο κόστος παραγωγής και μεγαλύτερη γεωοικονομική σταθερότητα στη νοτιοανατολική Ευρώπη.<br /><br />Τα Βαλκάνια προσφέρουν ακριβώς αυτό.<br /><br />Εργατικό δυναμικό, γεωγραφική εγγύτητα, ενεργειακούς διαδρόμους και πρόσβαση στις αγορές της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Η Γερμανία βλέπει πλέον την περιοχή όχι μόνο ως πολιτικό εγχείρημα, αλλά και ως κρίσιμο τμήμα της ευρωπαϊκής οικονομικής ανθεκτικότητας.<br />Η Σερβία παραμένει ο μεγάλος γρίφος<br /><br />Παρά την αισιοδοξία των Βρυξελλών, η πραγματικότητα παραμένει σύνθετη.<br /><br />Η Σερβία εξακολουθεί να ισορροπεί μεταξύ Ευρώπης, Ρωσίας και Κίνας.<br /><br />Η Μόσχα διατηρεί πολιτικά, ενεργειακά και πολιτιστικά ερείσματα, ενώ το Πεκίνο έχει εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους επενδυτές της χώρας.<br /><br />Για την ΕΕ, η ένταξη της Σερβίας δεν αποτελεί απλώς διπλωματική επιτυχία.<br /><br />Αποτελεί στρατηγικό στόχο πρώτης γραμμής.<br /><br />Διότι χωρίς το Βελιγράδι, η ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική στα Βαλκάνια παραμένει ελλιπής. </div><div><br />Η νέα ευρωπαϊκή γραμμή απέναντι στη Ρωσία<br /><br />Πίσω από τις δηλώσεις περί συνεργασίας και ευρωπαϊκού μέλλοντος, η σύνοδος του Τίβατ στέλνει ένα σαφές μήνυμα.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν επιθυμεί να επαναλάβει στα Βαλκάνια τα στρατηγικά λάθη που θεωρεί ότι έκανε στην Ανατολική Ευρώπη.<br /><br />Η διεύρυνση μετατρέπεται πλέον σε εργαλείο ανάσχεσης εξωτερικών επιρροών.<br /><br />Με άλλα λόγια, η Ευρώπη δεν προσπαθεί απλώς να μεγαλώσει.<br /><br />Προσπαθεί να ασφαλίσει τα σύνορά της.<br />Το πραγματικό ερώτημα<br /><br />Η σύνοδος του Μαυροβουνίου ίσως καταγραφεί ως σημείο καμπής για το ευρωπαϊκό εγχείρημα.<br /><br />Όχι επειδή φέρνει πιο κοντά την ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων.<br /><br />Αλλά επειδή σηματοδοτεί την επιστροφή της γεωπολιτικής στην καρδιά της ευρωπαϊκής στρατηγικής.<br /><br />Για χρόνια η Ευρωπαϊκή Ένωση παρουσιαζόταν ως οικονομικός γίγαντας και γεωπολιτικός νάνος.<br /><br />Σήμερα επιχειρεί να αποδείξει το αντίθετο.<br /><br />Το ερώτημα είναι αν οι Βρυξέλλες κινούνται αρκετά γρήγορα ώστε να κερδίσουν τη μάχη επιρροής πριν την κερδίσουν άλλοι.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ευρώπη επιστρέφει στα Βαλκάνια: Η μεγάλη γεωπολιτική μάχη μόλις ξεκίνησε.

Βασιλης Διαμαντακος Σύνοδος κορυφής στο Μαυροβούνιο με Μακρόν, Μερτς και φον ντερ Λάιεν – Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι η διεύρυνση, αλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γερμανικός Τύπος: Η νέα γεωπολιτική τριγωνική σχέση Ελλάδας–Κύπρου–Ινδίας. Επαναξιολόγηση απέναντι σε Τουρκία.

<img height="102" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/modi-768x390.jpg" width="765" /><br /><br /><div><b>Αφροδιτη Πανου</b><br />Αναβαθμισμένη αμυντική συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο. Στο επίκεντρο η “νεοοθωμανική” πολιτική της Άγκυρας και η γεωπολιτική στροφή της Ινδίας<br /><br />Η ολοένα ενισχυόμενη συνεργασία μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ινδίας απασχολεί τον ευρωπαϊκό Τύπο και ειδικά τον γερμανικό, με δημοσιεύματα να κάνουν λόγο για διαμόρφωση ενός νέου γεωπολιτικού άξονα που επηρεάζει άμεσα τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο και τη σχέση της ΕΕ με την Τουρκία.<br /><br />Σύμφωνα με ανάλυση της Berliner Zeitung, η Ινδία εντείνει τη στρατιωτική και διπλωματική της παρουσία στην ευρύτερη περιοχή, αναπτύσσοντας στενότερους δεσμούς με χώρες που αντιμετωπίζουν κοινές προκλήσεις ασφάλειας απέναντι στην Τουρκία.</div><div><br />Ελλάδα – Κύπρος – Ινδία: ένας νέος στρατηγικός άξονας<br /><br />Το δημοσίευμα αναφέρει ότι η συνεργασία δεν περιορίζεται πλέον σε διπλωματικό επίπεδο, αλλά επεκτείνεται σε αμυντικές και στρατιωτικές συμφωνίες, με κοινές ασκήσεις και συζητήσεις για εξοπλιστικά προγράμματα.<br /><br />Ενδεικτικά :Η Κύπρος έχει επιδιώξει την αναβάθμιση των σχέσεων με την Ινδία σε επίπεδο στρατηγικής εταιρικής σχέσης.<br />Η Ελλάδα έχει πραγματοποιήσει κοινές ναυτικές ασκήσεις με το ινδικό Πολεμικό Ναυτικό στο Αιγαίο.<br />Οι δύο χώρες εξετάζουν συνεργασίες στον τομέα της αντι-drone τεχνολογίας και των προηγμένων οπλικών συστημάτων.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Αθήνα φέρεται να μελετά ινδικά συστήματα αντιμετώπισης drones, ενώ η Λευκωσία εξετάζει την προμήθεια υπερηχητικών πυραύλων BrahMos, οι οποίοι αναπτύχθηκαν από κοινού από την Ινδία και τη Ρωσία.</div><div><br />Η Τουρκία στο επίκεντρο της ανάλυσης<br /><br />Η γερμανική εφημερίδα εντάσσει αυτές τις εξελίξεις στο ευρύτερο πλαίσιο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, την οποία χαρακτηρίζει ως “νεοοθωμανική”, υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα έχει επεκτείνει σημαντικά την επιρροή της τα τελευταία χρόνια.<br /><br />Κατά την ανάλυση, η Ελλάδα και η Κύπρος μοιράζονται κοινές ανησυχίες για: την τουρκική στρατιωτική παρουσία στην ευρύτερη περιοχή,<br />τις διεκδικήσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο,<br />και την αυξανόμενη γεωπολιτική δραστηριότητα της Άγκυρας σε Μέση Ανατολή και Αφρική.<br />Ινδία: από παγκόσμια δύναμη σε μεσογειακό παίκτη<br /><br />Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη σταδιακή αναβάθμιση της Ινδίας ως παγκόσμιου αμυντικού παίκτη, με ενεργότερη παρουσία στην ευρωπαϊκή περιφέρεια.<br /><br />Η Ινδία εμφανίζεται να επιδιώκει: ενίσχυση στρατιωτικών συνεργασιών με χώρες της ΕΕ,<br />πρόσβαση σε νέες αγορές εξοπλισμών,<br />και γεωπολιτική ισορροπία απέναντι σε άλλες μεγάλες δυνάμεις.<br />Το ευρωπαϊκό ερώτημα: νέα στρατηγική ή γεωπολιτικός κατακερματισμός;<br /><br />Η εξέλιξη αυτή, σύμφωνα με το δημοσίευμα, δημιουργεί ένα νέο ερώτημα για την Ευρωπαϊκή Ένωση: Πώς πρέπει να αντιμετωπίσει τη στρατηγική σύγκλιση κρατών-μελών με την Ινδία;<br />Και πώς επαναπροσδιορίζεται η σχέση της με την Τουρκία σε ένα πιο σύνθετο γεωπολιτικό περιβάλλον;<br /><br />Ορισμένοι αναλυτές που επικαλείται η εφημερίδα υποστηρίζουν ότι η ΕΕ χρειάζεται να επανεξετάσει τη συνολική της στρατηγική, καθώς η παραδοσιακή προσέγγιση της “θεσμικής ενσωμάτωσης” της Τουρκίας φαίνεται να δοκιμάζεται από τις νέες περιφερειακές ισορροπίες.<br /><br />Η διαμορφούμενη συνεργασία Ελλάδας–Κύπρου–Ινδίας δεν αποτελεί πλέον μια περιφερειακή εξέλιξη, αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη αναδιάταξη γεωπολιτικών συμμαχιών.<br /><br />Καθώς η Ινδία αποκτά μεγαλύτερο ρόλο στη Μεσόγειο και η Τουρκία ενισχύει την περιφερειακή της επιρροή, η Ευρωπαϊκή Ένωση καλείται να επαναπροσδιορίσει τη στρατηγική της σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης πολυπολικότητας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γερμανικός Τύπος: Η νέα γεωπολιτική τριγωνική σχέση Ελλάδας–Κύπρου–Ινδίας. Επαναξιολόγηση απέναντι σε Τουρκία.

Αφροδιτη Πανου Αναβαθμισμένη αμυντική συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο. Στο επίκεντρο η “νεοοθωμανική” πολιτική της Άγκυρας και η γεωπολιτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν – ΗΠΑ: Τα 24 δισ. δολάρια που χωρίζουν την ειρήνη από μια νέα κρίση.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/trump-khamenei.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/trump-khamenei-696x392.jpg" width="764" /></a><br /><br />Η διαπραγμάτευση μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης φαίνεται να έχει εισέλθει στην πιο κρίσιμη φάση της από την έναρξη των μεταπολεμικών επαφών. Το αίτημα του Ιράν για αποδέσμευση 24 δισ. δολαρίων από τα παγωμένα περιουσιακά του στοιχεία ξεπερνά μια οικονομική διεκδίκηση και αποτελεί το πολιτικό και στρατηγικό τεστ πάνω στο οποίο θα κριθεί αν η εύθραυστη αποκλιμάκωση θα μετατραπεί σε συμφωνία ή αν η περιοχή θα επιστρέψει σε έναν νέο κύκλο αντιπαράθεσης.<br /><br />Η χθεσινή παρέμβαση του στρατιωτικού συμβούλου του Αγιατολάχ Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, Μοχσέν Ρεζαΐ, στο CNN ήταν απολύτως αποκαλυπτική. Η Τεχεράνη μεταφέρει πλέον την πίεση στον Ντόναλντ Τραμπ, υποστηρίζοντας ότι η μπάλα βρίσκεται στο αμερικανικό γήπεδο. Το αίτημα για τα 24 δισ. δολάρια παρουσιάζεται ως «τεστ εμπιστοσύνης», όμως στην πραγματικότητα αποτελεί το αντάλλαγμα που ζητά το ιρανικό καθεστώς για να προχωρήσει σε μια ευρύτερη συμφωνία αποκλιμάκωσης.<br /><br />Ένα εξαιρετικά σύνθετο δίλημμα<br /><br />Για την Ουάσιγκτον, όμως, το δίλημμα είναι εξαιρετικά σύνθετο. Τα παγωμένα κεφάλαια αποτελούν ένα από τα βασικά εργαλεία πίεσης που διαθέτουν οι Ηνωμένες Πολιτείες απέναντι στο Ιράν. Η πρόωρη αποδέσμευσή τους θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως σημαντική παραχώρηση χωρίς προηγούμενη διασφάλιση των αμερικανικών στρατηγικών στόχων. Από την άλλη πλευρά, η άρνηση ενδέχεται να οδηγήσει σε κατάρρευση των συνομιλιών.<br /><br />Πίσω από τη διαπραγμάτευση για τα χρήματα κρύβεται ωστόσο ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα: το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και ειδικότερα το απόθεμα ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού που εξακολουθεί να διαθέτει η χώρα.<br /><br />Οι πρόσφατες δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ αποκάλυψαν ίσως περισσότερα από όσα επιδίωκε ο ίδιος. Ο Αμερικανός πρόεδρος παραδέχθηκε ότι εξέτασε το ενδεχόμενο αποστολής ειδικών δυνάμεων για την κατάληψη ή απομάκρυνση του ιρανικού αποθέματος εμπλουτισμένου ουρανίου, αλλά τελικά απέρριψε την ιδέα. Ο λόγος ήταν απλός: μια τέτοια επιχείρηση θα απαιτούσε εβδομάδες στρατιωτικής παρουσίας μέσα στο Ιράν, με υψηλό κίνδυνο απωλειών, ομηριών και πολιτικής αποτυχίας.<br /><br />Η αναφορά του στη «στιγμή Τζίμι Κάρτερ» δεν ήταν τυχαία. Η αποτυχημένη επιχείρηση διάσωσης των Αμερικανών ομήρων το 1980 εξακολουθεί να αποτελεί ιστορικό τραύμα για την αμερικανική πολιτική. Ο Τραμπ ουσιαστικά παραδέχεται ότι η στρατιωτική καταστροφή πυρηνικών εγκαταστάσεων είναι σχετικά εύκολη υπόθεση, αλλά η εξασφάλιση εκατοντάδων κιλών ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού είναι μια εντελώς διαφορετική και πολύ πιο επικίνδυνη αποστολή.<div><br />Οι δύο επιλογές των ΗΠΑ<br /><br />Αυτό ακριβώς οδηγεί τις Ηνωμένες Πολιτείες σε δύο μόνο επιλογές. Η πρώτη είναι μια δύσκολη πολιτικά συμφωνία με την Τεχεράνη, η οποία θα περιλαμβάνει περιορισμούς στο πυρηνικό πρόγραμμα με αντάλλαγμα οικονομικές παραχωρήσεις και σταδιακή χαλάρωση κυρώσεων. Η δεύτερη είναι η στρατηγική της συνεχούς επιτήρησης και της αποτροπής, βασισμένη κυρίως στις πληροφορίες και στην υπόθεση ότι η αμερικανική και ισραηλινή διείσδυση στο ιρανικό σύστημα παραμένει επαρκής.<br /><br />Καμία από τις δύο επιλογές δεν προσφέρει βεβαιότητα. Αντιθέτως, αποκαλύπτουν ότι το πυρηνικό πρόβλημα του Ιράν όχι μόνο δεν λύθηκε μετά τον πόλεμο και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των τελευταίων μηνών, αλλά έχει γίνει ακόμη πιο περίπλοκο. Η Τεχεράνη ζητά χρήματα και εγγυήσεις. Η Ουάσιγκτον ζητά περιορισμούς και έλεγχο. Και ανάμεσα στις δύο πλευρές βρίσκεται το ουσιαστικό ερώτημα: μπορεί να υπάρξει συμφωνία όταν καμία πλευρά δεν εμπιστεύεται πραγματικά την άλλη;<br /><br />Αυτός είναι ο λόγος που τα 24 δισ. δολάρια δεν αποτελούν απλώς έναν οικονομικό αριθμό. Αποτελούν το σημείο όπου συναντώνται η γεωπολιτική, η πυρηνική ασφάλεια, η αξιοπιστία των ΗΠΑ και η επιβίωση του ιρανικού καθεστώτος. Και γι’ αυτό η έκβαση αυτής της διαπραγμάτευσης θα επηρεάσει όχι μόνο τη Μέση Ανατολή αλλά και τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας και ασφάλειας τους επόμενους μήνες.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν – ΗΠΑ: Τα 24 δισ. δολάρια που χωρίζουν την ειρήνη από μια νέα κρίση.

Η διαπραγμάτευση μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης φαίνεται να έχει εισέλθει στην πιο κρίσιμη φάση της από την έναρξη των μεταπολεμικών επαφών...

Διαβάστε την συνέχεια

Türkiye: «ΕΥΠ και Μοσάντ θα κάψουν τα δάση μας». Απάντηση τώρα στο τουρκικό παραλήρημα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/keimeno_turkiye1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1213" data-original-width="1900" height="128" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/keimeno_turkiye1.jpg" width="770" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Ι<b>ωάννα Γκορόγια</b></div>Εφημερίδα Türkiye: Σχέδιο ελληνικών και ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών να στοχοποιήσουν την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας!<br /><br />Απίστευτο παραλήρημα και αδιανόητη τουρκική πρόκληση που χρήζει άμεσης απάντησης από την ελληνική κυβέρνηση! Η εφημερίδα Türkiye γράφει στο κύριο άρθρο της ότι Ελλάδα και Ισραήλ μέσω των μυστικών υπηρεσιών τους (ΕΥΠ και Μοσάντ), σχεδιάζουν να κάψουν τα δάση της Τουρκίας, στοχοποιώντας την εθνική της ασφάλεια! Από τα «ήρεμα νερά» και τη «διπλωματία των πυρκαγιών», στο «τσουνάμι» πολεμικών προκλήσεων…<br /><br />Το φερέφωνο του Ταγίπ Ερντογάν κάνει λόγο για «σαμποτάζ» και επίθεση που θα γίνει με «ψηφιακά στοιχεία, drones και παρόμοια εργαλεία», συν το ανθρώπινο στοιχείο. «Θα επιτεθούν σε δασικές περιοχές στο Αιγαίο, τη Μεσόγειο και την Κύπρο», γράφει μεταξύ άλλων η Türkiye, η οποία αναφέρεται σε «οικολογική τρομοκρατία» και επικαλείται αποκλειστικές πληροφορίες και πηγές…<br /><br />«Ο εχθρός θα επιτεθεί στην Πράσινη Πατρίδα μας! Μια βρώμικη συμμαχία σχεδιάζει να κάψει τα δάση μας. Με την έναρξη του καύσωνα, οι ισραηλινές και ελληνικές μυστικές υπηρεσίες θέλουν να στοχοποιήσουν την εθνική μας ασφάλεια, ιδίως τη γεωργία και τον τουρισμό, ξεκινώντας πυρκαγιές μεγάλης κλίμακας στην Τουρκία», αναφέρει χαρακτηριστικά στον τίτλο της και στον πρόλογό της η τουρκική εφημερίδα!Το «χτύπημα» στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας <div><br />Αυτά γράφει το προκλητικό θέμα της Türkiye<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες της Türkiye, η ισραηλινή μυστική υπηρεσία Μοσάντ και η ελληνική υπηρεσία πληροφοριών ΕΥΠ, σχεδιάζουν να προκαλέσουν μεγάλης κλίμακας πυρκαγιές στην Τουρκία κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που έλαβε η εφημερίδα μας από πηγές ασφαλείας, εκτός από το ανθρώπινο σαμποτάζ, θα χρησιμοποιηθούν για τον σκοπό αυτό ψηφιακά στοιχεία, drones και παρόμοια εργαλεία καθώς ο καιρός θα ζεσταίνεται.<br /><br />Πηγές ασφαλείας, τονίζοντας ότι τα σχέδια σαμποτάζ κατά της «Πράσινης Πατρίδας» χρησιμοποιούνται εδώ και πολλά χρόνια από την Ελλάδα και ορισμένες δυτικές χώρες ως μέσο εκδίκησης και αποστολής μηνύματος, δήλωσαν:<br /><br />‘Θα επιτεθούν σε δασικές περιοχές στο Αιγαίο, τη Μεσόγειο και την Κύπρο με διαφορετικές μεθόδους. Θα αντιμετωπίσουμε αυτήν την απειλή στον αέρα, την ξηρά και τη θάλασσα ως ένα έθνος’.<br /><br />Πρώην Υπουργός: «Αμέτρητα παραδείγματα»<br /><br />Ένας πρώην Υπουργός Εσωτερικών, ο οποίος θέλησε να παραμείνει ανώνυμος, είπε στην Türkiye ότι η Αθήνα χρησιμοποιεί αυτή τη μέθοδο εναντίον της Τουρκίας εδώ και χρόνια, ως μέσο αποστολής μηνύματος και αναζήτησης εκδίκησης.Ο πρώην Υπουργός είπε:<br /><br />«Προσωπικά βίωσα αμέτρητα παραδείγματα αυτού κατά τη διάρκεια της θητείας μου ως Υπουργός. Μαζί με την Ελλάδα, ορισμένες δυτικές χώρες δεν δίστασαν να καταφύγουν σε απάνθρωπες και ανήθικες μεθόδους, όπως η πυρπόληση δασών, που είναι το χαμηλότερο οικονομικό κόστος αλλά έχει τις πιο σοβαρές συνέπειες στις κρίσεις που βιώνουμε.<br /><br />Δεδομένων των νέων εντάσεων στην περιοχή, είναι φυσικό ότι και το Ισραήλ εμπλέκεται σε αυτή τη βρώμικη συνωμοσία. Κατά τη διάρκεια της θητείας μου ως Υπουργός, μάθαμε ποιες χώρες ξεκίνησαν μερικές από τις πυρκαγιές και πώς. Δεν το παραδέχτηκαν, αλλά παρουσιάσαμε όλα τα αποδεικτικά μας στοιχεία στις αρμόδιες χώρες».<br /><br />Ζήτημα εθνικής ασφάλειας<br /><br />Ο απόστρατος Αντισυνταγματάρχης και ειδικός σε θέματα στρατηγικής και διαχείρισης Χαλίλ Μερτ, δήλωσε επίσης στην Türkiye ότι δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι το Ισραήλ και η Ελλάδα, που έχουν πολιτικές και στρατιωτικές ατζέντες σχετικά με την Τουρκία και την Κύπρο, καταφεύγουν στις μεθόδους της οικολογικής τρομοκρατίας.Ο Μερτ σημείωσε ότι οι παραδοσιακές απειλές για την ασφάλεια υφίστανται πλέον μετασχηματισμό, προσθέτοντας τα εξής:<br /><br />Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις που διεξάγονται κατά μήκος των συνοριακών γραμμών έχουν πλέον δώσει τη θέση τους σε υβριδικές και ασύμμετρες μεθόδους πολέμου. Ένα από τα πιο ύπουλα και καταστροφικά όργανα αυτών των στρατηγικών πολέμου νέας γενιάς είναι η οικολογική τρομοκρατία, δηλαδή η δολιοφθορά των δασών.<br /><br />Για την Τουρκία, τα δάση δεν είναι απλώς συλλογές δέντρων ή φυσική ομορφιά. Αποτελούν το θεμέλιο του δόγματος της «Πράσινης Πατρίδας», το οποίο προστατεύει την αδιαίρετη ακεραιότητα, την οικονομική ανεξαρτησία και τη δημογραφική δομή της χώρας, όπως ακριβώς και τα δόγματα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και της «Μαύρης Πατρίδας».<br /><br />Οι δασικές πυρκαγιές, ιδιαίτερα συγκεντρωμένες στις περιοχές της Μεσογείου και του Αιγαίου, στοχεύουν όχι μόνο το οικοσύστημα αλλά και τη γεωργία, τον τουρισμό, την τοπική οικονομία και άμεσα την εθνική ασφάλεια.<br /><br />Οι αναφορές και οι αναλύσεις των μυστικών υπηρεσιών που δείχνουν ότι παράγοντες όπως η Ελλάδα και το Ισραήλ, με τους οποίους η Τουρκία βρίσκεται σε περιφερειακό ανταγωνισμό, στοχεύουν αυτόν τον πράσινο πόρο στην Τουρκία και την Κύπρο σύμφωνα με τα γεωπολιτικά συμφέροντα των παγκόσμιων και δυτικών κέντρων ισχύος (ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Γερμανία, Ρωσία), αποκαλύπτουν σαφώς τη στρατηγική σοβαρότητα του ζητήματος.<br /><br />Κάθε επίθεση κατά της Πράσινης Πατρίδας θα πρέπει να θεωρείται άμεση απειλή για το μέλλον του έθνους μας. Οι απειλές για την Πράσινη Πατρίδα αποτελούν ζήτημα εθνικής ασφάλειας.<br /><br />Η Τουρκία έχει τη δύναμη να ξεπεράσει αυτές τις ασύμμετρες απειλές με τις ανεπτυγμένες στρατηγικές εθνικής ασφάλειας και να δώσει την απαραίτητη απάντηση. Θα χρησιμοποιήσουν προηγμένη τεχνολογία και οργανισμούς-υποκατάστατα.<br /><br />«Να παραμείνουμε σε επιφυλακή»Ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Δασολόγων Μηχανικών, Χασάν Τουρκιλμάζ, δήλωσε στην Türkiye:<br /><br />«Ως κράτος και έθνος, πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση ενάντια στις παγίδες που στήνουν όσοι θέλουν να μας χτυπήσουν στο πιο ευάλωτο σημείο μας. Η περίοδος των πυρκαγιών ξεκινά αυτόν τον μήνα.<br /><br />Εκτός από τις πτυχές των πληροφοριών και της ασφάλειας του ζητήματος, οι τεχνικές πτυχές της καταπολέμησης των πυρκαγιών – πριν, κατά τη διάρκεια και μετά – πρέπει να αξιολογηθούν λεπτομερώς από τους αρμόδιους φορείς».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Türkiye: «ΕΥΠ και Μοσάντ θα κάψουν τα δάση μας». Απάντηση τώρα στο τουρκικό παραλήρημα.

Ι ωάννα Γκορόγια Εφημερίδα Türkiye: Σχέδιο ελληνικών και ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών να στοχοποιήσουν την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας! Απ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σέρβερ στον Ουρανό: Το Μυστικό Σύστημα AI που κατευθύνει τον πόλεμο των drones του Ισραήλ σε Γάζα και Λίβανο.

<img height="121" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/WAPS-630x382.jpg" width="778" /><br /><br />Διαρρεύσαντα εσωτερικά έγγραφα του ισραηλινού υπουργείου Άμυνας αποκάλυψαν την πρωτοφανή ενσωμάτωση συστημάτων Τεχνητής Νοημοσύνης στις επιχειρήσεις στρατιωτικών drones στη Γάζα και τον Λίβανο.<br /><br />Τα προηγμένα αυτά συστήματα λειτουργούν με ένταση πενταπλάσια από την κανονική σε περίοδο ειρήνης, μετατρέποντας την τυπική επιτήρηση σε ένα αυτοματοποιημένο δίκτυο παραγωγής στόχων.<br /><br />Εσωτερικά στρατιωτικά έγγραφα που περιήλθαν στην κατοχή των ερευνητών αποκαλύπτουν μια μαζική κλιμάκωση στη χρήση τεχνολογιών Τεχνητής Νοημοσύνης εντός των επιχειρησιακών μονάδων drones κατά τη διάρκεια του εν εξελίξει πολέμου.<br /><br />Τα στοιχεία δείχνουν ότι ο τρέχων στόλος μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ο οποίος βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε εξειδικευμένα μοντέλα που κατασκευάζει η Ελμπίτ Σίστεμς, έχει καταστεί ο κύριος μοχλός παραγωγής στόχων.<br /><br />Αυτές οι αυτοματοποιημένες εναέριες επιχειρήσεις εκτελούνται επί του παρόντος με επίπεδο έντασης πενταπλάσιο από τις τυπικές διαδικασίες σε περίοδο ειρήνης.<br /><br />Η κεντρική ανακάλυψη στα αρχεία που διέρρευσαν είναι η επιχειρησιακή ανάπτυξη ενός συστήματος γνωστού ως SITS (Server in the Sky / Διακομιστής στον Ουρανό).<br /><br />Η τεχνολογία αυτή αποτελείται από έναν προηγμένο υπολογιστή εγκατεστημένο απευθείας πάνω στο μη επανδρωμένο αεροσκάφος, ο οποίος χρησιμοποιεί εξελιγμένους αλγορίθμους Τεχνητής Νοημοσύνης για την επεξεργασία των εισερχόμενων δεδομένων.<br /><br />Το σύστημα αναλύει αυτόνομα τις πληροφορίες που συλλέγουν οι ενσωματωμένοι αισθητήρες, εντοπίζει και ταξινομεί πιθανούς στόχους και αποφασίζει αυτόνομα αν θα διαβιβάσει τις πληροφορίες στο αρχηγείο διοίκησης ή στις επίγειες δυνάμεις.<br /><br />Επιπλέον, αυτός ο εναέριος διακομιστής επιτρέπει την πλήρως αυτοματοποιημένη διαχείριση ολόκληρων σχηματισμών drones που επιχειρούν στον ίδιο τομέα.<br /><br />Εάν ένα συγκεκριμένο μη επανδρωμένο όχημα χάσει την οπτική επαφή με τον καθορισμένο στόχο του λόγω πυκνής νέφωσης ή αναγκαστεί να εκτελέσει ελιγμούς αποφυγής για να αντιμετωπίσει αντιαεροπορικές απειλές, το σύστημα μεταφέρει αμέσως την αποστολή επιτήρησης σε ένα εναλλακτικό drone που βρίσκεται κοντά.<br /><br />Η δυνατότητα αυτή εξασφαλίζει αδιάλειπτη κάλυψη της ζώνης μάχης, χωρίς να απαιτείται συνεχής ανθρώπινος επαναπρογραμματισμός.<br /><br />Τα έγγραφα περιγράφουν επίσης λεπτομερώς ένα ισχυρό μέσο παρατήρησης με την ονομασία WAPS (Wide Area Persistent Surveillance / Διαρκής Επιτήρηση Ευρείας Περιοχής).<br /><br />Η τεχνολογία αυτή χρησιμοποιεί μια συστοιχία δέκα ηλεκτροοπτικών καμερών υψηλής ανάλυσης, επιτρέποντας σε ένα μόνο μη επανδρωμένο αεροσκάφος να καταγράφει σε πραγματικό χρόνο ένα τεράστιο αποτύπωμα περίπου 80 τετραγωνικών χιλιομέτρων.<br /><br />Το σύστημα περιλαμβάνει μια εξειδικευμένη λειτουργία που επιτρέπει στους χειριστές να γυρίζουν αμέσως πίσω τη ζωντανή ροή βίντεο, καθιστώντας δυνατό τον εντοπισμό των κινήσεων του εχθρού και τον ακριβή προσδιορισμό της πηγής των εχθρικών πυρών.<br /><br />Σύμφωνα με τις μη διαβαθμισμένες αναφορές, η κύρια αποστολή αυτών των αυτοματοποιημένων στόλων drones είναι η παροχή εγγύς αεροπορικής υποστήριξης και ο καθορισμός στόχων ακριβείας για τις επίγειες δυνάμεις που κινούνται σε πυκνό αστικό ιστό και δασώδη περιβάλλοντα.<br /><br />Στρατιωτικοί αξιωματούχοι σημείωσαν ότι η ροή δεδομένων σε πραγματικό χρόνο έχει καταστεί τόσο ακριβής, ώστε οι δυνάμεις της πρώτης γραμμής μπορούν να εξουδετερώνουν με επιτυχία τρομοκράτες που επιχειρούν σε απόσταση μόλις λίγων δεκάδων μέτρων από τις φίλιες θέσεις.<br /><br />Παράλληλα, λόγω των αρχικών αδυναμιών που σημειώθηκαν έναντι εισερχόμενων εναέριων απειλών από μη επανδρωμένα αεροσκάφη κατά μήκος των βόρειων συνόρων, τα μέσα αυτά έχουν προσαρμοστεί για αποστολές εναέριου κυνηγιού.<br /><br />Το εξειδικευμένο σύστημα Σπέκτρο έχει συγχωνευθεί με την τεχνολογία του εναέριου διακομιστή για τον εντοπισμό και την αναχαίτιση εχθρικών drones που εισέρχονται στον ισραηλινό εναέριο χώρο από τη Συρία και τον Λίβανο.<br /><br />Απαντώντας στην αποκάλυψη, το γραφείο του στρατιωτικού εκπροσώπου εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία διευκρινίζεται ότι οι επιχειρησιακές διαδικασίες βασίζονται σε ένα ευρύ φάσμα προηγμένων εργαλείων.<br /><br />Το αμυντικό κατεστημένο τόνισε ότι χρησιμοποιεί δυνατότητες που βασίζονται στην Τεχνητή Νοημοσύνη αποκλειστικά ως βοηθητικό μέσο, χωρίς να αντικαθιστά τη ζωτική συμμετοχή και την ανθρώπινη κρίση του εξειδικευμένου προσωπικού και των διοικητών.<br /><br />Η ανακοίνωση κατέληγε επιβεβαιώνοντας ότι κάθε μεμονωμένο πλήγμα απαιτεί διακριτή ανθρώπινη αξιολόγηση, η οποία διενεργείται σε αυστηρή συμμόρφωση με το διεθνές δίκαιο, ενώ η Ελμπίτ Σίστεμς και το υπουργείο Άμυνας αρνήθηκαν να προβούν σε σχολιασμό.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σέρβερ στον Ουρανό: Το Μυστικό Σύστημα AI που κατευθύνει τον πόλεμο των drones του Ισραήλ σε Γάζα και Λίβανο.

Διαρρεύσαντα εσωτερικά έγγραφα του ισραηλινού υπουργείου Άμυνας αποκάλυψαν την πρωτοφανή ενσωμάτωση συστημάτων Τεχνητής Νοημοσύνης στις επιχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Τουρκία πάγωσε τη «Γαλάζια Πατρίδα»;

<img height="128" src="https://img-s-msn-com.akamaized.net/tenant/amp/entityid/AA24YtuK.img?w=768&h=493&m=6" width="765" /><br /><br /><b>Παντελής Σαββίδης</b><br />Η αναβολή νομοθέτησης της λεγόμενης «Γαλάζιας Πατρίδας» από την Τουρκία δεν πρέπει να θεωρηθεί ως εγκατάλειψη της τουρκικής αναθεωρητικής στρατηγικής. Είναι περισσότερο ένας τακτικός ελιγμός, μια προσωρινή αναδίπλωση μπροστά σε διπλωματικούς, κοινοβουλευτικούς και πολιτικούς υπολογισμούς.<br /><br /><div>Το νομοσχέδιο που θα καθόριζε τις τουρκικές θαλάσσιες ζώνες δεν εντάχθηκε στην ατζέντα των κοινοβουλευτικών επιτροπών για τον Ιούνιο και πλέον μετατίθεται, εκτός απροόπτου, για τον Οκτώβριο.<br /><br />Τουρκικές πηγές αποδίδουν την καθυστέρηση σε τεχνικούς και γραφειοκρατικούς λόγους, όχι σε αλλαγή πολιτικής γραμμής. Ο πρακτικός λόγος είναι ότι η τουρκική Εθνοσυνέλευση οδεύει προς θερινή διακοπή εργασιών, άρα το νομοσχέδιο δύσκολα θα μπορούσε να εγκριθεί πριν από το φθινόπωρο.<br /><br />Ωστόσο, πίσω από την τεχνική εξήγηση υπάρχει σαφές πολιτικό υπόβαθρο. Η Άγκυρα γνωρίζει ότι η νομοθέτηση της «Γαλάζιας Πατρίδας» θα προκαλούσε έντονη αντίδραση της Αθήνας, πιθανότατα και ευρωπαϊκή κινητοποίηση. Η Ελλάδα είχε ήδη προειδοποιήσει ότι μονομερείς ενέργειες αντίθετες με το Δίκαιο της θάλασσας δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές, και ότι –αν χρειαστεί– θα κινηθεί διπλωματικά σε διμερές, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.<br /><br />Υπάρχει και η συγκυρία του ΝΑΤΟ. Αναλυτές εκτιμούν ότι η Άγκυρα δεν επιθυμεί αυτήν τη στιγμή απότομη κλιμάκωση, ιδίως ενόψει της συνόδου του ΝΑΤΟ στην Τουρκία, στην οποία αναμένεται η παρουσία του Ντόναλντ Τραμπ. Σε αυτό το περιβάλλον, ένα νομοσχέδιο που θα καθιστούσε νόμο τουρκικές αξιώσεις σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο θα έφερνε την Τουρκία σε θέση απολογούμενου έναντι συμμάχων και εταίρων.<br /><br />Η αναβολή δείχνει επίσης ότι η Άγκυρα μετρά τις ελληνικές αντιδράσεις. Τουρκικές πηγές φέρονται να εξέτασαν πιθανά ελληνικά αντίμετρα, όπως τα θαλάσσια πάρκα στο ανατολικό Αιγαίο και την επέκταση χωρικών υδάτων νοτίως της Κρήτης. Αυτό σημαίνει ότι η τουρκική πλευρά δεν κινείται σε κενό.<br /><br />Μπορεί η Τουρκία να ακυρώσει πλήρως το νομοσχέδιο; Θεωρητικά ναι. Πολιτικά, όμως, είναι δύσκολο.<br /><br />Η «Γαλάζια Πατρίδα» έχει μετατραπεί σε ιδεολογικό σύμβολο του τουρκικού κράτους και σε εργαλείο εσωτερικής συσπείρωσης. Ήδη η τουρκική αντιπολίτευση κατηγορεί την κυβέρνηση Ερντογάν ότι δημιούργησε μεγάλες προσδοκίες και ότι μια αναβολή θα πλήξει την αξιοπιστία της Τουρκίας.<br /><br />Το πιθανότερο σενάριο δεν είναι η ακύρωση, αλλά η αναδιατύπωση του νομοσχεδίου. Η Άγκυρα μπορεί να επαναφέρει το νομοσχέδιο πιο προσεκτικά, με λιγότερο επιθετική γλώσσα, παρουσιάζοντάς το ως ρύθμιση εσωτερικού δικαίου για αλιεία, έρευνες, θαλάσσια πάρκα και αρμοδιότητες του προέδρου. Άλλωστε, οι αρχικές πληροφορίες έκαναν λόγο για εξουσιοδότηση του Ερντογάν να διεκδικεί δικαιώματα σε αλιεία, εξορύξεις, γεωτρήσεις και θαλάσσια πάρκα, ακόμη και σε περιοχές με επικαλυπτόμενες αξιώσεις.<br /><br />Άρα η αναβολή είναι θετική ένδειξη, αλλά όχι στρατηγικού χαρακτήρα. Η Τουρκία δεν εγκαταλείπει εύκολα τη «Γαλάζια Πατρίδα».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pontosnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί η Τουρκία πάγωσε τη «Γαλάζια Πατρίδα»;

Παντελής Σαββίδης Η αναβολή νομοθέτησης της λεγόμενης «Γαλάζιας Πατρίδας» από την Τουρκία δεν πρέπει να θεωρηθεί ως εγκατάλειψη της τουρκική...

Διαβάστε την συνέχεια