Ορμούζ: Θα τολμήσουν οι ΗΠΑ να καταλάβουν ιρανικά νησιά ή ανοίγει ο δρόμος για έναν νέο πόλεμο;

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/reuters_6a575e03-1784110595-768x512.jpg" width="766" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Τα σενάρια περί αμερικανικής κατάληψης των στρατηγικών νησιών του νότιου Ιράν επανέρχονται μετά τις νέες επιδρομές των ΗΠΑ. Παρότι στρατιωτικά εφικτό, ένα τέτοιο εγχείρημα θα μπορούσε να μετατρέψει τη σύγκρουση σε έναν μακροχρόνιο πόλεμο με τεράστιες γεωπολιτικές και ενεργειακές συνέπειες.<br /><br />Η στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν εισέρχεται σε μια νέα, ιδιαίτερα επικίνδυνη φάση. Οι αμερικανικές επιθέσεις στα νησιά Κεςμ (Qeshm), Κις (Kish) και Αμπού Μούσα (Abu Musa), καθώς και σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις γύρω από το Μπαντάρ Αμπάς, αναζωπύρωσαν ένα σενάριο που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν περισσότερο θεωρητικό παρά επιχειρησιακό: θα μπορούσε η Ουάσιγκτον να επιχειρήσει την κατάληψη ιρανικού εδάφους;<br /><br />Η συζήτηση αναζωπυρώθηκε όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, απέφυγε να αποκλείσει δημόσια ένα τέτοιο ενδεχόμενο.<br /><br />«Δεν μπορώ να σας το πω, γιατί αν το έκανα, θα ήταν ανόητο», απάντησε σε σχετική ερώτηση, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο μιας επιχείρησης που μέχρι πρόσφατα αντιμετωπιζόταν ως ακραίο σενάριο.<br /><br />Η αμφισημία αυτή έχει ήδη πυροδοτήσει έντονο προβληματισμό στις στρατιωτικές και διπλωματικές πρωτεύουσες.<br />Γιατί τα νησιά έχουν τόσο μεγάλη σημασία<br /><br />Τα νησιά του νότιου Ιράν δεν αποτελούν απλώς μικρές νησίδες στον Περσικό Κόλπο.<br /><br />Βρίσκονται δίπλα στα Στενά του Ορμούζ, το σημαντικότερο ενεργειακό πέρασμα του πλανήτη, από όπου διέρχεται περίπου το 20% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου και μεγάλο μέρος των εξαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου του Κόλπου.<br /><br />Όποιος ελέγχει στρατιωτικά αυτή την περιοχή αποκτά σημαντικό πλεονέκτημα στην επιτήρηση των θαλάσσιων μεταφορών και των ενεργειακών ροών.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι η Ουάσιγκτον επιχειρεί συστηματικά να περιορίσει τις δυνατότητες του Ιράν να απειλεί τη ναυσιπλοΐα στην περιοχή. <div><br />Η στρατιωτική δυνατότητα υπάρχει<br /><br />Σύμφωνα με αναλυτές ασφαλείας, οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν αναμφίβολα τη στρατιωτική ισχύ για να καταλάβουν ένα ή περισσότερα μικρά ιρανικά νησιά.<br /><br />Οι περίπου 50.000 Αμερικανοί στρατιώτες που βρίσκονται ήδη ανεπτυγμένοι στη Μέση Ανατολή, σε συνδυασμό με την αεροναυτική υπεροχή του αμερικανικού στόλου, επιτρέπουν τη διεξαγωγή σύνθετων αμφίβιων επιχειρήσεων.<br /><br />Όπως επισημαίνει ο καθηγητής Andreas Krieg του King’s College London, μια περιορισμένη επιχείρηση θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί σχετικά γρήγορα.<br /><br />Το πραγματικό πρόβλημα, όμως, δεν είναι η κατάληψη.<br /><br />Είναι η διατήρηση του ελέγχου.</div><div><br />Η κατοχή είναι πολύ δυσκολότερη από την εισβολή<br />Τα μεγαλύτερα νησιά, όπως το Qeshm, βρίσκονται σε ελάχιστη απόσταση από τις ιρανικές ακτές.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι κάθε αμερικανική φρουρά θα βρίσκεται διαρκώς εντός εμβέλειας:βαλλιστικών πυραύλων,<br />πυροβολικού,<br />drones,<br />ταχύπλοων σκαφών των Φρουρών της Επανάστασης,<br />παράκτιων πυραυλικών συστημάτων.<br /><br />Με άλλα λόγια, ακόμη κι αν οι ΗΠΑ καταλάμβαναν τα νησιά μέσα σε λίγες ώρες, η υπεράσπισή τους θα απαιτούσε μόνιμη στρατιωτική παρουσία χιλιάδων στρατιωτών, συνεχή αεροπορική κάλυψη και τεράστια επιμελητειακή υποστήριξη.<br /><br />Όπως σημειώνει ο Krieg, η επιχείρηση θα μπορούσε εύκολα να μετατραπεί σε μια νέα εκδοχή του αμερικανικού αδιεξόδου στο Ιράκ. </div><div><br />Το Ιράν δεν χρειάζεται τα νησιά για να απειλήσει το Ορμούζ<br /><br />Ένα ακόμη κρίσιμο στοιχείο αφορά την ίδια τη στρατηγική του Ιράν.<br /><br />Η δυνατότητα διακοπής της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τα νησιά.<br /><br />Οι περισσότερες πυραυλικές συστοιχίες, τα drones και τα συστήματα επιτήρησης βρίσκονται εγκατεστημένα στην ηπειρωτική ακτή του Ιράν.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και μετά από πιθανή κατάληψη των νησιών, η Τεχεράνη θα μπορούσε να συνεχίσει να απειλεί τα εμπορικά πλοία, να τοποθετεί θαλάσσιες νάρκες ή να εξαπολύει επιθέσεις κατά ενεργειακών εγκαταστάσεων των χωρών του Κόλπου.<br /><br />Η στρατιωτική αξία μιας τέτοιας επιχείρησης, επομένως, παραμένει αμφισβητούμενη.<br />Ο οικονομικός πόλεμος θα ήταν παγκόσμιος<br /><br />Η μεγαλύτερη επίπτωση πιθανόν να μην ήταν στρατιωτική αλλά οικονομική.<br /><br />Οποιαδήποτε αμερικανική απόπειρα κατάληψης ιρανικού εδάφους θα θεωρούνταν από την Τεχεράνη πράξη κατοχής και πιθανότατα θα οδηγούσε σε γενικευμένη απάντηση.<br /> <br />Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει: πλήρη αποφυγή των Στενών του Ορμούζ από εμπορικά πλοία,<br />εκτόξευση των ασφαλίστρων στη ναυτιλία,<br />νέες επιθέσεις σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του Κόλπου,<br />σημαντική αύξηση των διεθνών τιμών πετρελαίου και φυσικού αερίου.<br /><br />Σε μια περίοδο όπου η παγκόσμια οικονομία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει πληθωριστικές πιέσεις, ένα τέτοιο σοκ θα επηρέαζε άμεσα την Ευρώπη, την Ασία και τις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές.</div><div><br />Το πολιτικό κόστος για τον Τραμπ<br /><br />Η στρατιωτική επιλογή έχει όμως και εσωτερική πολιτική διάσταση.<br />Ο Ντόναλντ Τραμπ εξελέγη υποσχόμενος ότι δεν θα εμπλέξει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε νέους μακροχρόνιους πολέμους.<br /><br />Μια χερσαία επιχείρηση στο Ιράν θα έφερνε αναπόφευκτα συγκρίσεις με το Ιράκ και το Αφγανιστάν, προκαλώντας αντιδράσεις ακόμη και μέσα στη δική του πολιτική βάση.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετοί Αμερικανοί αναλυτές θεωρούν πως οι συνεχείς δηλώσεις περί πιθανής κατάληψης νησιών λειτουργούν περισσότερο ως εργαλείο στρατηγικής αποτροπής παρά ως πραγματικό επιχειρησιακό σχέδιο.</div><div><br />Η νέα γεωπολιτική πραγματικότητα<br /><br />Πίσω από τα στρατιωτικά σενάρια διαμορφώνεται μια βαθύτερη γεωπολιτική μεταβολή.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν επιχειρούν πλέον μόνο να αποτρέψουν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.<br /><br />Επιχειρούν να διατηρήσουν τον έλεγχο της σημαντικότερης ενεργειακής αρτηρίας του πλανήτη, σε μια εποχή όπου η Κίνα εξαρτάται ολοένα περισσότερο από τις εισαγωγές πετρελαίου του Κόλπου και η Ρωσία επιδιώκει στενότερη στρατηγική συνεργασία με την Τεχεράνη.<br /><br />Έτσι, κάθε στρατιωτική κίνηση στον Περσικό Κόλπο αποκτά πλέον χαρακτηριστικά ανταγωνισμού μεταξύ μεγάλων δυνάμεων και όχι απλώς περιφερειακής σύγκρουσης.<br /><br />Η κατάληψη ενός ή περισσότερων ιρανικών νησιών μπορεί να φαίνεται στρατιωτικά εφικτή.<br /><br />Ωστόσο, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να το κάνουν.<br /><br />Είναι αν μπορούν να διαχειριστούν τις συνέπειες της επόμενης ημέρας.<br /><br />Ένας πόλεμος κατοχής, ακόμη και σε περιορισμένη κλίμακα, θα εγκλώβιζε την Ουάσιγκτον σε μια μακροχρόνια στρατιωτική και πολιτική δέσμευση, θα αποσταθεροποιούσε ακόμη περισσότερο τη Μέση Ανατολή και θα μετέτρεπε μια διαμάχη για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας σε σύγκρουση για τον έλεγχο εδάφους.<br /><br />Σε μια περιοχή όπου η γεωγραφία καθορίζει την ισχύ, τα μικρά νησιά του Περσικού Κόλπου θα μπορούσαν να εξελιχθούν στον πυρήνα της μεγαλύτερης γεωπολιτικής κρίσης της δεκαετίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ορμούζ: Θα τολμήσουν οι ΗΠΑ να καταλάβουν ιρανικά νησιά ή ανοίγει ο δρόμος για έναν νέο πόλεμο;

Βασιλης Διαμαντακος Τα σενάρια περί αμερικανικής κατάληψης των στρατηγικών νησιών του νότιου Ιράν επανέρχονται μετά τις νέες επιδρομές των Η...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Κύπρος κρατά το “κλειδί” της ευρωπαϊκής άμυνας. Το βέτο που μπλοκάρει την Τουρκία.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/Nikos-Christodoulides-1-768x512.jpg" width="776" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία αυξάνει τη στρατηγική αξία της Άγκυρας, όμως το Κυπριακό εξακολουθεί να αποτελεί τη μεγαλύτερη πολιτική "κόκκινη γραμμή" στις σχέσεις Ε.Ε. – Τουρκίας.<br /><br />Η Κύπρος κρατά το “κλειδί” της ευρωπαϊκής άμυνας – Γιατί το Κυπριακό εξακολουθεί να μπλοκάρει την Τουρκία<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναζητά εναγωνίως τρόπους να ενισχύσει την αμυντική της αυτονομία. Ο πόλεμος στην Ουκρανία, η σταδιακή μετατόπιση της αμερικανικής προσοχής προς την Ασία και οι συνεχείς πιέσεις από την Ουάσιγκτον για μεγαλύτερη ευρωπαϊκή συμμετοχή στην άμυνα έχουν αλλάξει τις ισορροπίες στις Βρυξέλλες.<br /><br />Μέσα σε αυτό το νέο γεωπολιτικό περιβάλλον, η Τουρκία επανέρχεται στο επίκεντρο των ευρωπαϊκών υπολογισμών. Διαθέτει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ, μια ταχύτατα αναπτυσσόμενη αμυντική βιομηχανία και κομβική γεωγραφική θέση που εκτείνεται από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ωστόσο, όσο αυξάνεται η στρατηγική αξία της Άγκυρας, τόσο αναδεικνύεται και το μεγαλύτερο πολιτικό εμπόδιο στις ευρωτουρκικές σχέσεις: το Κυπριακό.<div><br />Η Τουρκία είναι απαραίτητη, αλλά όχι αποδεκτή από όλους<br /><br />Τα τελευταία δύο χρόνια, αρκετές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες έχουν αναθεωρήσει τη στάση τους απέναντι στην Τουρκία.<br /><br />Η Γερμανία θεωρεί ότι η ευρωπαϊκή ασφάλεια δεν μπορεί να σχεδιαστεί χωρίς τη συμμετοχή της Άγκυρας. Δεν είναι τυχαίο ότι η Τουρκία συμμετέχει ήδη στην European Sky Shield Initiative, το ευρωπαϊκό πρόγραμμα ολοκληρωμένης αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας που προωθεί το Βερολίνο.<br /><br />Η γερμανική προσέγγιση είναι βαθιά ρεαλιστική.<br /><br />Οι ευρωπαϊκές αμυντικές ανάγκες αυξάνονται, ενώ η τουρκική βιομηχανία παράγει πλέον drones, πυραύλους, τεθωρακισμένα και πολεμικά πλοία με ιδιαίτερα ανταγωνιστικό κόστος.<br /><br />Για πολλές χώρες, η Τουρκία δεν αποτελεί πλέον μόνο σύμμαχο του ΝΑΤΟ.<br /><br />Αποτελεί πιθανό πυλώνα της ευρωπαϊκής αμυντικής αρχιτεκτονικής.<br />Το Παρίσι και η Λευκωσία βλέπουν διαφορετικά τον χάρτη<br /><br />Δεν συμμερίζονται όμως όλοι αυτή την αντίληψη.<br /><br />Η Γαλλία εξακολουθεί να προωθεί την έννοια της ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας, επιδιώκοντας μια άμυνα που δεν θα εξαρτάται από τρίτες χώρες, ακόμη και αν αυτές είναι μέλη του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ακόμη πιο σαφής είναι η στάση της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Για τη Λευκωσία, το ζήτημα δεν είναι τεχνικό ούτε οικονομικό.<br /><br />Είναι πρωτίστως πολιτικό και ζήτημα ασφάλειας.<br /><br />Η κυπριακή κυβέρνηση υποστηρίζει ότι δεν μπορεί μια χώρα που διατηρεί στρατιωτικές δυνάμεις στο βόρειο τμήμα κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης να συμμετέχει ταυτόχρονα στα σημαντικότερα ευρωπαϊκά αμυντικά προγράμματα.<br /><br />Η θέση αυτή στηρίζεται σταθερά από την Ελλάδα. </div><div><br />SAFE και EDIP: Τα νέα πεδία αντιπαράθεσης<br /><br />Η αντιπαράθεση αποκτά πλέον και οικονομική διάσταση.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση προωθεί δύο από τα μεγαλύτερα αμυντικά της προγράμματα.<br /><br />Το SAFE (Security Action for Europe) προβλέπει χρηματοδοτήσεις ύψους περίπου 150 δισ. ευρώ για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας και αποτελεί βασικό πυλώνα του σχεδίου Readiness 2030.<br /><br />Παράλληλα, το EDIP (European Defence Industry Programme) στοχεύει στη δημιουργία μιας ισχυρής και περισσότερο αυτόνομης ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Η Τουρκία βρίσκεται σήμερα εκτός και των δύο μηχανισμών.<br /><br />Και αυτό δεν οφείλεται σε τεχνολογικούς περιορισμούς.<br /><br />Οφείλεται στο Κυπριακό.<br />Το Κυπριακό από διμερές έγινε ευρωπαϊκό ζήτημα<br /><br />Η ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004 άλλαξε ριζικά τα δεδομένα.<br /><br />Το Κυπριακό έπαψε να αποτελεί αποκλειστικά μια ελληνοτουρκική διαφορά ή μια υπόθεση του ΟΗΕ.<br /><br />Μετατράπηκε σε ευρωπαϊκό ζήτημα.<br /><br />Από τότε, κάθε σημαντική απόφαση που αφορά τις σχέσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας περνά αναπόφευκτα μέσα από τη Λευκωσία.<br /><br />Με άλλα λόγια, η Κύπρος απέκτησε θεσμικά εργαλεία που της επιτρέπουν να επηρεάζει συνολικά την ευρωπαϊκή πολιτική έναντι της Άγκυρας.<br />Οι Βρυξέλλες επιχειρούν νέα κινητικότητα<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δείχνει να επιθυμεί ενεργότερο ρόλο.<br /><br />Η πρόσφατη ανάθεση ειδικών αρμοδιοτήτων στον εκτελεστικό αντιπρόεδρο της Κομισιόν, Ραφαέλε Φίτο, ερμηνεύεται ως προσπάθεια των Βρυξελλών να στηρίξουν τη διαδικασία που συντονίζουν τα Ηνωμένα Έθνη για επανέναρξη των συνομιλιών.<br /><br />Ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, χαρακτήρισε την εξέλιξη επιβεβαίωση της στρατηγικής της Λευκωσίας να ευρωπαϊκοποιήσει ακόμη περισσότερο το Κυπριακό.<br /><br />Η Άγκυρα, αντίθετα, αντιμετώπισε την πρωτοβουλία με επιφυλακτικότητα, επαναλαμβάνοντας ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχασε την ουδετερότητά της από τη στιγμή που ενέταξε την Κυπριακή Δημοκρατία ως πλήρες μέλος το 2004. </div><div><br />Το γεωπολιτικό παράδοξο της Ευρώπης<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σήμερα μπροστά σε ένα παράδοξο.<br /><br />Από τη μία πλευρά, χρειάζεται περισσότερο από ποτέ την Τουρκία.<br /><br />Η γεωγραφική της θέση, η στρατιωτική της ισχύς και η αμυντική της βιομηχανία αποτελούν σημαντικά πλεονεκτήματα σε μια περίοδο αυξημένων απειλών.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δεσμευθεί να υπερασπίζεται την κυριαρχία και την ασφάλεια ενός κράτους-μέλους της.<br /><br />Έτσι, οι στρατηγικές ανάγκες συγκρούονται με τις πολιτικές δεσμεύσεις.<br />Το πραγματικό διακύβευμα<br /><br />Το Κυπριακό δεν αποτελεί πλέον μόνο μια εκκρεμότητα της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Έχει εξελιχθεί σε παράγοντα που επηρεάζει την ίδια τη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής αμυντικής πολιτικής.<br /><br />Όσο η Ευρώπη αναζητά μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία, τόσο περισσότερο θα χρειάζεται να απαντήσει σε ένα δύσκολο ερώτημα:<br /><br />Μπορεί να οικοδομήσει μια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας χωρίς την Τουρκία ή μπορεί να ενσωματώσει την Τουρκία χωρίς προηγουμένως να έχει επιλυθεί το Κυπριακό;<br /><br />Προς το παρόν, η απάντηση παραμένει αρνητική και στα δύο σκέλη. Και αυτό σημαίνει ότι, παρά τις γεωπολιτικές ανακατατάξεις και τις αυξανόμενες πιέσεις για στενότερη συνεργασία, η Λευκωσία εξακολουθεί να κρατά ένα από τα σημαντικότερα «κλειδιά» της ευρωπαϊκής άμυνας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Κύπρος κρατά το “κλειδί” της ευρωπαϊκής άμυνας. Το βέτο που μπλοκάρει την Τουρκία.

Βασιλης Διαμαντακος  Ο πόλεμος στην Ουκρανία αυξάνει τη στρατηγική αξία της Άγκυρας, όμως το Κυπριακό εξακολουθεί να αποτελεί τη μεγαλύτερη ...

Διαβάστε την συνέχεια

FT: Ελληνικό μπλόκο στις νέες κυρώσεις της ΕΕ κατά της Ρωσίας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2023/04/russia-oil.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="377" data-original-width="670" height="113" src="https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2023/04/russia-oil.jpg" width="775" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Αθήνα μπλοκάρει τις νέες ευρωπαϊκές κυρώσεις για να προστατεύσει την Dynagas του Προκοπίου υποστηρίζουν οι Αμερικανοί</span></h3><b>Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Η Ελλάδα αντιτίθεται στο νέο πακέτο της ΕΕ που περιλαμβάνει κυρώσεις κατά του ρωσικού φυσικού αερίου για την προστασία της Dynagas, της ναυτιλιακής εταιρείας που ανήκει στον Έλληνα μεγιστάνα Γιώργο Προκοπίου και η οποία ειδικεύεται στη μεταφορά ρωσικού φορτίου από εργοστάσιο LNG στην περιοχή της Αρκτικής, αναφέρουν σε δημοσίευμά τους οι Financial Times.<br /><br />Ο πρέσβης της Ελλάδας στην ΕΕ δήλωσε σε συναδέλφους του απεσταλμένους την Τετάρτη (15/7), ότι οι σχεδιαζόμενες κυρώσεις, οι οποίες θα απαγορεύουν τη μεταφορά ρωσικού LNG σε τρίτες χώρες, θα «καταστρέψουν την Dynagas», σύμφωνα με δύο πηγές που ενημερώθηκαν για τα σχόλιά του.<br /><br />Άλλα δύο άτομα επιβεβαίωσαν ότι ο Έλληνας πρέσβης ανέφερε την Dynagas ως τον λόγο για τον οποίο η Αθήνα δεν μπορεί να υποστηρίξει τις κυρώσεις.<br /><br />Σύμφωνα με την <a href="https://www.equasis.org/EquasisWeb/public/HomePage">Equasis</a>, μια πύλη ναυτιλιακών δεδομένων, η Dynagas διαχειρίζεται 27 δεξαμενόπλοια φυσικού αερίου. Σε αυτά περιλαμβάνεται το ένα τρίτο του στόλου των δεξαμενόπλοιων Arc7, τα οποία κατασκευάζονται για να λειτουργούν στα παγωμένα νερά της Αρκτικής, κοντά στο εργοστάσιο υγροποιημένου φυσικού αερίου Yamal.<br /><br />Η αντίρρηση της Ελλάδας καθυστερεί κατά μία εβδομάδα την έγκριση του 21ου πακέτου κυρώσεων της ΕΕ κατά της Ρωσίας, το οποίο απαιτεί ομόφωνη υποστήριξη, αφήνοντας άλλα μέτρα, όπως κυρώσεις κατά περισσότερων τραπεζών, δικτύων κρυπτονομισμάτων και στρατιωτικοβιομηχανικών εταιρειών, σε εκκρεμότητα.<div><br />Το πλαφόν στο ρωσικό πετρέλαιο και οι κυρώσεις<br /><br />Το πακέτο περιλαμβάνει επίσης έναν μηχανισμό για τη μείωση του ανώτατου ορίου τιμών στο ρωσικό πετρέλαιο, πάνω από το οποίο οι εταιρείες δεν μπορούν να το αγοράσουν και να το μεταφέρουν νόμιμα.<br /><br />Οι απεσταλμένοι το βράδυ της Τετάρτης (15/7) αναγκάστηκαν να συμφωνήσουν σε μια επείγουσα παράταση της υπάρχουσας τιμής των 44,10 δολαρίων ανά βαρέλι για μια εβδομάδα, για να κερδίσουν περισσότερο χρόνο για διαπραγματεύσεις.<br /><br />Χωρίς απόφαση, η τιμή θα είχε αυξηθεί σημαντικά λόγω της αύξησης των παγκόσμιων τιμών, που προκλήθηκε από τον πόλεμο των ΗΠΑ κατά του Ιράν, φέρνοντας στη Μόσχα δισεκατομμύρια σε πρόσθετα έσοδα.<br /><br />Η παράταση σχεδιάστηκε επίσης για να μελετήσει τις οικονομικές και τεχνικές συνέπειες των κυρώσεων, συμπεριλαμβανομένης της απαγόρευσης της μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), σύμφωνα με αξιωματούχο της ΕΕ που επικαλούνται οι FT.<br /><br />Άλλοι διπλωμάτες της ΕΕ υποστηρίζουν ότι όλα τα κράτη μέλη έχουν χάσει κάποιες δουλειές ως αποτέλεσμα των κυρώσεων, προκειμένου να προκαλέσουν οικονομική ζημία στη Μόσχα.<br /><br />Ρέει άφθονο το χρήμα στην ελληνική εταιρεία<br /><br />Ο Προκοπίου κατέχει τόσο την Dynagas όσο και την Dynacom, μια επιχείρηση πετρελαιοφόρων που έχει κερδίσει τουλάχιστον 915 εκατομμύρια δολάρια από την εμπορία ρωσικού πετρελαίου τα τελευταία τρία χρόνια – περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη ελληνική ναυτιλιακή εταιρεία, σημειώνει το αμερικανικό δημοσίευμα.<br /><br />Σύμφωνα με υπολογισμούς των FT που χρησιμοποιούν δεδομένα από την Kpler, μια εταιρεία επεξεργασίας και ανάλυσης δεδομένων, η Dynagas έχει μεταφέρει πάνω από 10 εκατομμύρια τόνους ρωσικού LNG από τις αρχές του 2025 σε 11 πλοία. Οι Financial Times εντόπισαν τα 11 πλοία της Dynagas που πραγματοποίησαν 144 ταξίδια κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

FT: Ελληνικό μπλόκο στις νέες κυρώσεις της ΕΕ κατά της Ρωσίας.

Η Αθήνα μπλοκάρει τις νέες ευρωπαϊκές κυρώσεις για να προστατεύσει την Dynagas του Προκοπίου υποστηρίζουν οι Αμερικανοί Ιωάννα Γκορόγια Η Ελ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στα πρόθυρα κατάρρευσης η άτυπη εκεχειρία Σαουδικής Αραβίας και Χούτι.

<img height="80" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/07/HORN-ARABIA-630x400.jpg" width="776" /><br /><br />Το Ριάντ είναι έτοιμο να απαντήσει σε οποιεσδήποτε επιθέσεις στο έδαφός του, δηλώνει διπλωμάτης του Κόλπου στη <a href="https://www.thenationalnews.com/news/gulf/2026/07/15/hanging-by-a-thread-informal-truce-between-saudi-arabia-and-houthis-on-brink-of-collapse/">National</a><br /><br />Η εύθραυστη ηρεμία που χαρακτηρίζει τις σχέσεις μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και των ανταρτών Χούτι της Υεμένης μετά την εκεχειρία του 2022 αντιμετωπίζει την πιο σοβαρή δοκιμασία της, καθώς μια πρόσφατη στρατιωτική ανταλλαγή πληγμάτων απειλεί να παρασύρει και τις δύο πλευρές πίσω στην ανοιχτή αντιπαράθεση.<br /><br />Η κλιμάκωση αυτή αποκάλυψε την υποκείμενη ένταση κάτω από μια κατάπαυση του πυρός που ποτέ δεν εξελίχθηκε σε μια συνολική ειρηνευτική συμφωνία.<br /><br />Ενώ η Σαουδική Αραβία και οι υποστηριζόμενοι από το Ιράν Χούτι έχουν αποφύγει την απευθείας σύγκρουση από τότε που τέθηκε σε ισχύ η εκεχειρία, απέτυχαν να καταλήξουν σε μια τελική πολιτική διευθέτηση, αφήνοντας ανεπίλυτες τις βασικές διαφωνίες σχετικά με το μέλλον της Υεμένης και τον καταμερισμό της εξουσίας.<br /><br />Οι Χούτι έπληξαν το Διεθνές Αεροδρόμιο Άμπχα της Σαουδικής Αραβίας το βράδυ της Δευτέρας 13/07, στοχεύοντας την πρωτεύουσα της ορεινής περιοχής Ασίρ του βασιλείου, κοντά στα σύνορα με την Υεμένη, όπου πολλοί Σαουδάραβες καταφεύγουν για να γλιτώσουν από τη ζέστη του καλοκαιριού.<br /><br />Η επίθεση σημειώθηκε μετά από αεροπορικά πλήγματα της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης που έπληξαν το Διεθνές Αεροδρόμιο της Σαναά, προκειμένου να εμποδίσουν την προσγείωση ιρανικού αεροσκάφους που μετέφερε αντιπροσωπεία των Χούτι.<br /><br />Οι Χούτι κατηγόρησαν το Ριάντ, το οποίο υποστηρίζει την κυβέρνηση, για το πλήγμα στη Σαναά.<br /><br />Το αεροσκάφος, που ανήκει στην ιρανική εταιρεία Mahan Air, μετέφερε την αντιπροσωπεία καθώς επέστρεφε από την κηδεία του πρώην ανώτατου ηγέτη, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ.<div><a href="https://www.tribune.gr/world/news/article/951906/sta-prothyra-katarreysis-i-atypi-ekecheiria-saoydikis-aravias-kai-choyti.html"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στα πρόθυρα κατάρρευσης η άτυπη εκεχειρία Σαουδικής Αραβίας και Χούτι.

Το Ριάντ είναι έτοιμο να απαντήσει σε οποιεσδήποτε επιθέσεις στο έδαφός του, δηλώνει διπλωμάτης του Κόλπου στη National Η εύθραυστη ηρεμία π...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική “λύσσα” κατά της Ελλάδας και του Ισραήλ… Πολεμικό κλίμα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTSpYTTMI10POMrctELJRwcxObg-zfUxRIeiLawV1Cs7XiIYxMROoixfMk&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="379" data-original-width="792" height="96" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTSpYTTMI10POMrctELJRwcxObg-zfUxRIeiLawV1Cs7XiIYxMROoixfMk&s=10" width="762" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Στο στόχαστρο του φιλοκυβερνητικού τηλεοπτικού δικτύου Haber Global βρέθηκε η αμυντική συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ, με Τούρκους αναλυτές να υποστηρίζουν ότι Αθήνα και Τελ Αβίβ επιδιώκουν να δημιουργήσουν τετελεσμένα στο Αιγαίο σε βάρος της Τουρκίας.<br /><br />Όπως μεταδίδει στον ΣΚΑΪ ο Μανώλης Κωστίδης, κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής εκπομπής, ο πρόεδρος του Κέντρου Στρατηγικών Ερευνών ASAM αμφισβήτησε ευθέως τα σχέδια της Ελλάδας για την ανάπτυξη της λεγόμενης «Ασπίδας του Αχιλλέα», κάνοντας λόγο για ένα σχέδιο που, όπως υποστήριξε, δεν μπορεί να υλοποιηθεί.<br /><br />«Λένε ότι δήθεν θα εγκαταστήσουν την “Ασπίδα του Αχιλλέα”, κάποιο σύστημα στα νησιά και τα λοιπά. Αυτά, βέβαια, μπορούμε να τα εξηγήσουμε και με τεχνικές λεπτομέρειες, αλλά κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν», ανέφερε.<br /><br />Στρέφοντας τα βέλη του και προς το Ισραήλ, ισχυρίστηκε ότι: «Αν το Ισραήλ θέλει πραγματικά να δημιουργήσει ένα πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας, ας ξεκινήσει πρώτα να επισκευάζει τον Σιδηρούν Θόλο, ο οποίος έχει γεμίσει τρύπες. Αν προσπαθεί να πουλήσει στην Ελλάδα κάτι που δεν διαθέτει ούτε το ίδιο και αν οι Έλληνες το πιστεύουν και το αγοράζουν, τότε πράγματι υπάρχει πρόβλημα με τη στρατηγική σκέψη του ελληνικού κράτους. Δεν μπορεί κανείς να το πάρει στα σοβαρά».<br /><br />Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Γεντίτεπε, Φουρκάν Καγιά, ο οποίος υποστήριξε ότι πίσω από τις κινήσεις της Ελλάδας βρίσκεται η προσπάθεια αποκλεισμού της Τουρκίας από το Αιγαίο.<br /><br />«Στόχος είναι να αποκοπεί πλήρως η Τουρκία από το Αιγαίο μέσω ενός τετελεσμένου γεγονότος. Θα τους πρότεινα να εγκαταλείψουν αυτή την προσέγγιση το συντομότερο δυνατό», ανέφερε. Όπως είπε, η Άγκυρα θεωρεί ότι η στρατηγική της «Γαλάζιας Πατρίδας» εξακολουθεί να προκαλεί έντονη ενόχληση τόσο στην Ελλάδα όσο και στο Ισραήλ.<br /><br />Ο ίδιος αναφέρθηκε και στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, υποστηρίζοντας ότι είχε προκαλέσει αντιδράσεις στην Αθήνα, ενώ σημείωσε πως η συμφωνία που επρόκειτο να υπογραφεί μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου δεν προχώρησε χωρίς επιφυλάξεις, καθώς – όπως ισχυρίστηκε – το Κάιρο διατηρούσε ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεννόησης με την Τουρκία.<br /><br />Κλείνοντας, επικαλέστηκε πρόσφατες τοποθετήσεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, λέγοντας ότι η Τουρκία επιθυμεί πλέον να επιλύσει τις διαφορές με την Ελλάδα μέσω διαλόγου. «Ο κ. Πρόεδρος ουσιαστικά λέει: “Αφήστε πια κατά μέρος το casus belli και όλα αυτά. Τα έχουμε ξεπεράσει. Ας καθίσουμε σαν πολιτισμένοι άνθρωποι να συζητήσουμε και να λύσουμε το ζήτημα”», υποστήριξε ο Τούρκος καθηγητής.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκική “λύσσα” κατά της Ελλάδας και του Ισραήλ… Πολεμικό κλίμα.

Στο στόχαστρο του φιλοκυβερνητικού τηλεοπτικού δικτύου Haber Global βρέθηκε η αμυντική συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ, με Τούρκους αναλυτές ν...

Διαβάστε την συνέχεια

“Κοντά σε λύση για τους S-400″… μα κάνουν πως δεν θέλουν τα F-35.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSqT4fei9g3DIpzLfLSjUzCRhO6q_nAwNFSP03DAhoraJOibi5aRx6u4q8&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="424" data-original-width="723" height="87" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSqT4fei9g3DIpzLfLSjUzCRhO6q_nAwNFSP03DAhoraJOibi5aRx6u4q8&s=10" width="760" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Αισιόδοξος για την άρση του αδιεξόδου στις σχέσεις ΗΠΑ – Τουρκίας εμφανίστηκε ο πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, Φουάτ Οκτάι, υποστηρίζοντας ότι οι δύο πλευρές βρίσκονται «πολύ κοντά» στην εξεύρεση λύσης για το ζήτημα των ρωσικών S-400 και των αμερικανικών κυρώσεων CAATSA.</div><br />Σε δηλώσεις του, ο Φουάτ Οκτάι ανέφερε ότι η Άγκυρα βρίσκεται «πραγματικά πολύ, πολύ κοντά» σε συμφωνία για τους S-400, εκτιμώντας ότι υπάρχει πλέον προοπτική οριστικής διευθέτησης του ζητήματος, σύμφωνα με ανταπόκριση του Μανώλη Κωστίδη για τον ΣΚΑΙ.<br /><br />Αναφερόμενος στις κυρώσεις CAATSA, σημείωσε ότι, παρότι ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών ενδέχεται να χρειάζεται την έγκριση του Κογκρέσου, θα μπορούσε να αξιοποιήσει τη δυνατότητα εξαίρεσης (waiver) επικαλούμενος τον συμμαχικό ρόλο της Τουρκίας και τις ανάγκες ασφαλείας, παρακάμπτοντας ουσιαστικά τη σχετική διαδικασία.<br /><br />Όπως εξήγησε, διαφορετική είναι η περίπτωση των F-35, καθώς η αποβολή της Τουρκίας από το πρόγραμμα βασίζεται σε νομοθετική πρόβλεψη. Για τον λόγο αυτό, όπως είπε, θα πρέπει να ενημερωθεί εκ νέου το Κογκρέσο ότι το εμπόδιο που συνδέεται με τους S-400 έχει στην πράξη αρθεί.<br /><br />«Πιστεύουμε ότι και σε αυτό το σημείο είμαστε πολύ κοντά. Ελπίζουμε ότι θα αφήσουμε οριστικά όλα αυτά πίσω μας», ανέφερε χαρακτηριστικά. Ο Φουάτ Οκτάι υποστήριξε ότι για την Άγκυρα δεν είναι αρκετό να αποκτήσει απλώς τα μαχητικά πέμπτης γενιάς, αλλά επιδιώκει να επανενταχθεί πλήρως στο πρόγραμμα των F-35, από το οποίο είχε αποκλειστεί μετά την αγορά των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων.<br /><br />Ωστόσο, έσπευσε να διευκρινίσει ότι όσα ακολούθησαν αποτελούν προσωπικές του απόψεις και όχι την επίσημη θέση της τουρκικής κυβέρνησης. Ο ίδιος αμφισβήτησε, μάλιστα, τη σημασία των αμερικανικών μαχητικών για την Τουρκία, υποστηρίζοντας ότι η εγχώρια αμυντική βιομηχανία έχει πλέον αποκτήσει τις απαραίτητες δυνατότητες.<br /><br />«Είναι άραγε τα F-35 τόσο κρίσιμα για εμάς; Κατά τη γνώμη μου, όχι», δήλωσε, προσθέτοντας ότι «στο επίπεδο που έχει φτάσει σήμερα η τουρκική αμυντική βιομηχανία, όλοι πλέον βλέπουν ότι, είτε μας δώσουν κινητήρες είτε όχι, είτε αποκτήσουμε τα F-35 είτε όχι, η Τουρκία διαθέτει πλέον την ικανότητα και τις δυνατότητες να αναπτύξει μόνη της αυτά τα συστήματα».<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Κοντά σε λύση για τους S-400″… μα κάνουν πως δεν θέλουν τα F-35.

Αισιόδοξος για την άρση του αδιεξόδου στις σχέσεις ΗΠΑ – Τουρκίας εμφανίστηκε ο πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της τουρκικής Εθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι σηματοδοτεί η παρουσία του τουρκικού ναυτικού στις ακτές της Συρίας (ισραηλινή ανάλυση).

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRWNRQhmhKL6bzZxJ7JsSG_cO5D_rn2GXeFzWVXTdgQu5kE1QSKVSJ8vKw&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="401" data-original-width="765" height="105" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRWNRQhmhKL6bzZxJ7JsSG_cO5D_rn2GXeFzWVXTdgQu5kE1QSKVSJ8vKw&s=10" width="783" /></a></div><br />Η επίσκεψη τουρκικού πολεμικού πλοίου στο λιμάνι της Λαττάκειας στη Συρία στις 13 Ιουλίου 2026 είχε ως στόχο να εδραιώσει την στρατιωτική κυριαρχία της Άγκυρας στη μετά-Άσαντ Συρία. <br /><br />Η προηγμένη ναυαρχίδα φρεγάτα της Τουρκίας, TCG Istanbul , με επικεφαλής τον Διοικητή του Τουρκικού Ναυτικού, Ναύαρχο Ercüment Tatlıoğlu, έδεσε επίσημα στο λιμάνι της Λατάκιας στη Συρία. <br /><br />Πρόκειται για την πρώτη επίσημη επίσκεψη αυτού του είδους από τουρκικές ναυτικές δυνάμεις σε συριακό λιμάνι από το ξέσπασμα του συριακού εμφυλίου πολέμου (και την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ στα τέλη του 2024). <br /><br />Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε κατόπιν επίσημης πρόσκλησης του νέου Διοικητή του Συριακού Ναυτικού, Ταξίαρχου Muhammad Al-Saud, κατά τη διάρκεια της οποίας τα μέρη συζήτησαν την αποκατάσταση και την εκπαίδευση των συριακών ενόπλων δυνάμεων από την Τουρκία.<br /><br />Επίσκεψη με στρατιωτική σημασία<br /><br />Άρνηση στη Ρωσία<br /><br />Η νέα συριακή κυβέρνηση στη Δαμασκό (με επικεφαλής τον Πρόεδρο Άχμεντ αλ-Σαράα) ακολουθεί μια αποφασιστικά φιλοτουρκική γραμμή και περιορίζει τα βήματα της Ρωσίας. Η Δαμασκός αρνήθηκε πρόσφατα να επιτρέψει την είσοδο ρωσικών πλοίων στο λιμάνι της Ταρτούς, και η τουρκική παρουσία στη Λατάκια σηματοδοτεί μια αλλαγή φρουράς μεταξύ των ισχυρών δυνάμεων στη χώρα. <br /><br />Όραμα «Γαλάζια Πατρίδα» (Mavi Vatan) <br /><br />Η Τουρκία εκμεταλλεύεται τις πολιτικές αλλαγές για να επεκτείνει τη θαλάσσια επιρροή της στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο Τούρκος Υπουργός Μεταφορών δήλωσε μάλιστα ότι η Άγκυρα εξετάζει το ενδεχόμενο υπογραφής συμφωνίας για τα θαλάσσια σύνορα (ΑΟΖ) με τη Συρία για την εξασφάλιση της παραγωγής φυσικού αερίου και των εμπορικών συμφερόντων. <br /><br />Πρόκληση ασφαλείας για το Ισραήλ- Εμποδίστηκε ισραηλινό υποβρύχιο<br /><br />Ο ελλιμενισμός προηγμένων τουρκικών στρατιωτικών σκαφών στη Λατάκια – μόλις λίγα χιλιόμετρα από τις ακτές του Λιβάνου και του βόρειου Ισραήλ – δημιουργεί συνεχείς θαλάσσιες τριβές. Το γεγονός έρχεται μόλις μια εβδομάδα μετά από ένα τεταμένο περιστατικό στη Μεσόγειο Θάλασσα, στο οποίο τουρκικά πολεμικά πλοία επιχείρησαν να εμποδίσουν την πορεία πλοήγησης ενός ισραηλινού υποβρυχίου. <br /><br /> Ψάχνει η Τουρκία μόνιμη ναυτική βάση στη Συρία;<br /><br />Όχι προς το παρόν. Επίσημες αναφορές και αναλύσεις πληροφοριών τονίζουν ότι πρόκειται για «επίσκεψη σε λιμάνι» και επίδειξη διπλωματικής-στρατιωτικής ισχύος, και όχι για τη δημιουργία μόνιμων υποδομών. <br /><br />Αντί της δικής της βάσης, η τουρκική στρατηγική «κατάληψης» πραγματοποιείται μέσω δύο έμμεσων καναλιών:<br /><br />Έλεγχος μέσω της ανασυγκρότησης : Η Τουρκία έχει αναλάβει το έργο της ανασυγκρότησης και εκπαίδευσης του Συριακού Ναυτικού, το οποίο θα της δώσει de facto τον έλεγχο των συριακών λιμένων χωρίς να επωμιστεί το κόστος διατήρησης μιας ξένης βάσης.<br /><br />Οικονομικές συμφωνίες : Η Τουρκία στοχεύει στην ανάπτυξη της υποαξιοποιημένης θαλάσσιας υποδομής της Συρίας και στην ενσωμάτωσή της σε διεθνείς εμπορικές οδούς που θα ανταγωνιστούν τις ισραηλινές οδούς.<br /><br />Αποτελεί η τουρκική επίσκεψη απειλή για το Ισραήλ;<br /><br />Ναι, η τουρκική επίσκεψη αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της στρατηγικής και επιχειρησιακής απειλής για το Ισραήλ . <br /><br />Το κατεστημένο ασφαλείας στην Ιερουσαλήμ ορίζει πλέον την Τουρκία, με επικεφαλής τον Ερντογάν, ως «άμεση απειλή» που διαφαίνεται ακριβώς στα βόρεια σύνορα της χώρας. <br /><br />Η απειλή χωρίζεται σε τρεις κύριους τομείς:<br /><br />1. Άμεση στρατιωτική τριβή στον θαλάσσιο χώρο (νέο βόρειο μέτωπο)<br /><br />Κλείσιμο του χώρου ελιγμών του Ισραηλινού Ναυτικού : Τα λιμάνια της Λατάκια και της Ταρτούς έχουν στο παρελθόν χρησιμεύσει ως μεγάλη βάση για ισραηλινές επιθέσεις (σύμφωνα με ξένες πηγές) εναντίον ιρανικών αποστολών όπλων.<br /><br />Η μόνιμη ή συχνή παρουσία προηγμένων τουρκικών πολεμικών πλοίων (όπως το TCG Istanbul) σε αυτόν τον χώρο θα περιόριζε δραματικά την επιχειρησιακή ελευθερία δράσης του Ισραηλινού Ναυτικού και θα δυσκόλευε τη συλλογή πληροφοριών. <br /><br />Τακτικές προκλήσεις<br /><br />Η επίσκεψη στη Λατάκια έρχεται λίγες μέρες μετά από ένα ασυνήθιστο περιστατικό στη Μεσόγειο, κατά το οποίο τέσσερα τουρκικά αντιτορπιλικά πλησίασαν ένα ισραηλινό υποβρύχιο και το ανάγκασαν να αλλάξει πορεία.<br /><br /> Η τουρκική παρουσία στη Συρία δίνει στο τουρκικό ναυτικό μια προωθημένη βάση για να πραγματοποιεί παρόμοιες προκλήσεις πολύ κοντά στις ακτές του Ισραήλ. <br /><br />2. Δημιουργία ενός σουνιτικού «δαχτυλιδιού της φωτιάς» και πολιτικοοικονομική απομόνωση<br /><br />Πλήρωση του κενού Λιβάνου-Συρίας : Με την αποδυνάμωση της ιρανικής και ρωσικής επιρροής στη Συρία μετά την ανατροπή του Άσαντ, η Τουρκία επιδιώκει να πάρει τη θέση τους.<br /><br />Αντί για μια σιιτική-ιρανική απειλή, το Ισραήλ αντιμετωπίζει τώρα έναν έμπειρο δυτικό στρατό και ένα μέλος του ΝΑΤΟ (το μεγαλύτερο στην Ευρώπη) που έχει έδρα στα βόρεια σύνορά του. <br /><br />Αποκλεισμός ισραηλινών έργων<br /><br />Η Άγκυρα προσπαθεί να εδραιώσει την πλήρη κυριαρχία της στην Ανατολική Μεσόγειο, προκειμένου να μπλοκάρει τις ισραηλινές πρωτοβουλίες στον τομέα της ενέργειας και των υποδομών (όπως το υποθαλάσσιο καλώδιο ηλεκτρικής ενέργειας ή οι αγωγοί φυσικού αερίου προς την Ελλάδα και την Κύπρο) και να αναγκάσει το Ισραήλ σε πλήρη εξάρτηση από αυτήν. <br /><br />3. Άμεση χορηγία αντι-ισραηλινών τρομοκρατικών οργανώσεων<br /><br />Το κατεστημένο ασφαλείας φοβάται ότι η ενίσχυση των στρατιωτικών σχέσεων μεταξύ Δαμασκού και Άγκυρας θα επιτρέψει στην Τουρκία να παρέχει μια αμυντική ομπρέλα και έναν ασφαλή χώρο δράσης για τους τρομοκράτες της Χαμάς και άλλα εξτρεμιστικά στοιχεία εντός του συριακού εδάφους, υπό την προστασία του τουρκικού ναυτικού και του στρατού. <br /><br />Συμπέρασμα <br /><br />Η μετατόπιση της Τουρκίας από την εχθρική ρητορική στην ενεργό στρατιωτική και ναυτική δραστηριότητα στα σύνορα του Ισραήλ την καθιστά μία από τις πιο σύνθετες προκλήσεις ασφαλείας των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων για τα επόμενα χρόνια. <div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι σηματοδοτεί η παρουσία του τουρκικού ναυτικού στις ακτές της Συρίας (ισραηλινή ανάλυση).

Η επίσκεψη τουρκικού πολεμικού πλοίου στο λιμάνι της Λαττάκειας στη Συρία στις 13 Ιουλίου 2026 είχε ως στόχο να εδραιώσει την στρατιωτική κυ...

Διαβάστε την συνέχεια