"Φούσκα" και μύθος η τάχα τρομερή ισχύς των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων και της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας -Αποδείξεις-στοιχεία

<img height="84" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-09/Image_11-Kopie.jpg?itok=0sOzRYSr" width="737" /><br /><br /><div><b>Παναγιώτης Νάστος<br /></b>Η Τουρκία σε καμία περίπτωση δεν είναι τόσο ισχυρή όπως προβάλλει τον εαυτό της, αλλά ούτε και τόσο ανίσχυρη όπως θα θέλαμε να είναι<br /><br />Είναι γεγονός ότι πολύ θόρυβο κάνουν τα τουρκικά ΜΜΕ και υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της "γείτονος" χώρας, για τα υποτιθέμενα τρομερά οπλικά συστήματα-μέσα και πυρομαχικά, που παράγει η τουρκική αμυντική βιομηχανία και τα οποία παραδίδει στις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις, αυξάνοντας την μαητική ισχύ τους.<br /><br />Είναι όμως τα πράγματα έτσι ή τα παραπάνω στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ένας καλοσερβιρισμένος επικοινωνιακός μύθος , με σκοπό τον εκφοβισμό και τελικά την ικανοποίηση των τουρκικών διεκδικήσεων και υπαναχώρηση δυνητικά αντιπάλων κρατών χωρίς καν να πέσει τουφεκιά;<br />Ποιά είναι τα πεδία των μαχών όπου έλαμψε υποτίθεται το άστρο των τάχα ανίκητων Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ);<br /><br />Λιβύη-Συρία-Β.Ιράκ-ΝΑ Τουρκία συγκαταλέγονται μεταξύ αυτών.<br /><br />Τι κοινό χαρακτηριστικό είχαν τα εν λόγω μέτωπα επιχειρήσεων που ενήργησαν οι ΤΕΔ;<br /><br />Αναφορικά οι Ένοπλες Δυνάμεις σε Λιβύη και Συρία, τελούσαν υπό καθεστώς διάλυσης ως απόρροια του εμφυλίου πολέμου που βίωναν.<br /><br />Κοινώς οι ΤΕΔ δεν είχαν να αντιμετωπίσουν οργανωμένες Ένοπλες Δυνάμεις απέναντί τους , με τακτικό στρατό, αεράμυνα πολυεπίπεδη , πολεμικό ναυτικό και πολεμική αεροπορία, καθιστώντας την επικράτησή τους πολύ εύκολη.<br /><br />Ακόμη ποιό εύκολη για τις ΤΕΔ ήταν η επικράτησή τους σε Β.Ιράκ και ΝΑ Τουρκία , όπου βρήκαν απέναντί τους τους Κούρδους του PKK, οι οποίοι όχι απλά δεν είχαν αεροπορία, αλλά ούτε καν χερσαία βαριά οπλικά συστήματα , όπως πχ άρματα, ΤΟΜΠ, ΤΟΜΑ κλπ.<br /><br />Συμπερασματικά θα χαρακτηρίζαμε τις πολυδιαφημιζόμενες νίκες των τάχα πανίσχυρων ΤΕΔ στα παραπάνω πεδία επιχειρήσεων , ως πολύ εύκολες και σίγουρες , λόγω της τραγικής αδυναμίας των αντιπάλων τους.<br /><br />Αυτό προσομοιάζοντά το στη φύση θα λέγαμε πως μοιάζει με το κηνύγι από τις ύαινες που ουσιαστικά τρώνε ήδη σκοτωμένα θυράματα.<br /><br />Κοινώς οι Τούρκοι είναι "σιγουράκηδες"<br /><br />Αυτό φυσικά δεν ισχύει στην περίπτωση Ελλάδας και Ισραήλ που διαθέτουν οργανωμένες και καλά εξοπλισμένες Ένοπλες Δυνάμεις , που έχουν σαφώς υπέρτερη μαχητική ισχύ στον αεροπορικό τομέα έναντι της Τουρκίας, χωρίς να υπολείπονται σε ναυτική και χερσαία ισχύ.<br />Τουρκική Αμυντική βιομηχανία<br /><br />Ας πάμε τώρα στον τομέα της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, της οποίας μερικά οπλικά συστήματα-μεσα και πυρομαχικά δοκιμάστηκαν στα παραπάνω πεδία επιχειρήσεων με επιτυχία.<br /><br />Είναι γνωστό ότι οι επιτυχείς βολές ενός οπλικού συστήματος δεν έχουν να κάνουν μόνο με την εκπαίδευση του χειριστή και τα τεχνικά χαρακτηριστικά του μέσου και των πυρομαχικών, αλλά και με την αντίδραση-αντίσταση του αμυνομένου, ο οποίος όπως προείπαμε είχε πολύ περιορισμένες δυνατότητες στα προαναφερθένατ πεδία επιχειρήσεων.<br /><br />Ας δούμε τώρα τις παραδόσεις και την τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων για κάποια από τα εμβληματικά έργα της αμυντικής βιομηχανίας. <br /><br />Διαπιστώνουμε ότι δημόσια χρονοδιαγράμματα για τέσσερα από τα εμβληματικά αεροπορικά, χερσαία και ναυτικά αμυντικά προγράμματα της Τουρκίας έχουν καθυστερήσει χρόνια, με τις δοκιμές του εγχώρια ανεπτυγμένου κινητήρα για το μαχητικό KAAN να έχουν προγραμματιστεί να ξεκινήσουν γύρω στο 2032, τέσσερα χρόνια αφότου αξιωματούχοι δήλωσαν ότι το αεροσκάφος θα πετούσε με αυτόν.....<br /><br />Πάνε πίσω χρονικά 4 εμβληματικά έργα της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας<br /><br />Η καθυστέρηση σημαίνει ότι το μέλος του ΝΑΤΟ θα βασίζεται για χρόνια σε κινητήρες αμερικανικής κατασκευής για ένα αεροσκάφος που χαρακτηρίζεται ως πυλώνας αμυντικής ανεξαρτησίας, ενώ τα αναθεωρημένα χρονοδιαγράμματα επηρεάζουν επίσης το άρμα μάχης Altay, το αεροπλανοφόρο MUGEM και το αντιτορπιλικό αεράμυνας TF-2000.</div><div><br />Αεροσκάφος KAAN <br /><br />Ο Γενικός Διευθυντής της Turkish Aerospace Industries (TUSAŞ), Mehmet Demiroğlu, δήλωσε στις 23 Αυγούστου ότι οι δοκιμές του εγχώρια ανεπτυγμένου κινητήρα της KAAN θα ξεκινήσουν «γύρω στο 2032».<br /><br />Ο προκάτοχός του, Temel Kotil, δήλωσε το 2023 ότι η εταιρεία σχεδίαζε να πετάξει το KAAN με τουρκικό κινητήρα το 2028, ενώ πηγές στο τουρκικό Υπουργείο Άμυνας δήλωσαν ότι ο κινητήρας θα είναι έτοιμος εκείνο το έτος.<br /><br />Δεδομένου ότι μια πτήση με τον τουρκικό κινητήρα απαιτεί δοκιμές, πιστοποίηση και ενσωμάτωση, η εφημερίδα Cumhuriyet εκτίμησε ότι το χάσμα μεταξύ της δέσμευσης του 2028 και της πρώτης τέτοιας πτήσης θα μπορούσε να πλησιάσει τα 10 χρόνια.<br /><br />Η TUSAŞ εξακολουθεί να αναμένει να παραδώσει τα πρώτα KAAN το 2028, αλλά θα χρησιμοποιήσουν κινητήρες F110 που κατασκευάζονται από την GE Aerospace στις Ηνωμένες Πολιτείες.</div><div><br />Άρμα Altay<br /><br />Μια σύμβαση μαζικής παραγωγής του 2018 μεταξύ της Προεδρίας Αμυντικής Βιομηχανίας (SSB) της Τουρκίας και της BMC προέβλεπε ότι το πρώτο άρμα μάχης Altay θα έφτανε στις Τουρκικές Ξηρές Ένοπλες Δυνάμεις εντός 18 μηνών.<br /><br />Τα πρώτα άρματα μάχης Altay μαζικής παραγωγής παραδόθηκαν μόλις τον Οκτώβριο του 2025, περισσότερα από πέντε χρόνια μετά την προθεσμία αυτή.<br /><br />Οι γερμανικοί περιορισμοί στις εξαγωγές μπλόκαραν τον κινητήρα και το κιβώτιο ταχυτήτων που είχαν αρχικά επιλεγεί για το άρμα μάχης, οδηγώντας την BMC να εξοπλίσει την πρώτη παρτίδα παραγωγής με ένα πακέτο κινητήρα και κιβωτίου ταχυτήτων από τη Νότια Κορέα, ενώ παράλληλα ανέπτυσσε ένα τουρκικό σύστημα.</div><div><br />Αεροπλανοφόρο (MUGEM)<br /><br />Οι δημόσιες ημερομηνίες έχουν επίσης αλλάξει για το Εθνικό Αεροπλανοφόρο (MUGEM), το οποίο η Τουρκία άρχισε να κατασκευάζει τον Ιανουάριο του 2025 και έχει σχεδιαστεί για να μεταφέρει επανδρωμένα και μη επανδρωμένα αεροσκάφη.<br /><br />Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε τον Σεπτέμβριο του 2025 ότι η κατασκευή θα μπορούσε να ολοκληρωθεί εντός ενός ή δύο ετών, ενώ ο διοικητής του Ναυπηγείου της Κωνσταντινούπολης δήλωσε ότι το πλοίο θα παραδοθεί πριν από το 2030.<br /><br />Ο Υποναύαρχος Χακάν Ουτσάρ της Ναυτικής Τεχνικής Διοίκησης δήλωσε σε εκδήλωση του κλάδου τον Ιούνιο ότι η παράδοση έχει πλέον προγραμματιστεί για το 2032.</div><div><br />Αντιτορπιλικά TF-2000<br /><br />Το TF-2000, που προοριζόταν για την παροχή αεροπορικής και πυραυλικής άμυνας στο τουρκικό ναυτικό, είχε προγραμματιστεί να τεθεί σε λειτουργία το 2021, αλλά η κατασκευή του πρώτου πλοίου δεν ξεκίνησε πριν από το 2025.<br /><br />Η τρέχουσα σύμβαση προβλέπει την καθέλκυση το 2028 και την παράδοση στο ναυτικό το 2030, περίπου εννέα χρόνια μετά τον αρχικό στόχο.<br /><br />Τελικά στη περίπτωση της Τουρκίας ισχύει αυτό που είχε πεί ο Τσώρτσιλ για την ισχύ της Ρωσίας.<br />Δεν είναι τόσο ισχυρή όπως προβάλλει τον εαυτό της, αλλά ούτε και τόσο ανίσχυρη όπως θα θέλαμε να είναι.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

"Φούσκα" και μύθος η τάχα τρομερή ισχύς των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων και της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας -Αποδείξεις-στοιχεία

Παναγιώτης Νάστος Η Τουρκία σε καμία περίπτωση δεν είναι τόσο ισχυρή όπως προβάλλει τον εαυτό της, αλλά ούτε και τόσο ανίσχυρη όπως θα θέλα...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Αίγυπτος και το ενδεχόμενο μιας μετα-Νετανιάχου προσέγγισης Τουρκίας-Ισραήλ

<div class="entry-header blog-entry-header has-meta"> <div class="post-header" id="post-header"> <div class="post-header-line-1"></div> </div> <div class="entry-meta"> <div class="iepikaira-badges-host"><span class="badge-label" style="display: none;">Yourvibe</span></div> </div> </div> <a href="https://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2026/09/%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CF%8C%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-%CE%BF%CE%B8%CF%8C%CE%BD%CE%B7%CF%82-2026-09-03-105821.png"><img height="96" src="https://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2026/09/%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CF%8C%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-%CE%BF%CE%B8%CF%8C%CE%BD%CE%B7%CF%82-2026-09-03-105821-696x467.png" width="736" /></a><br /><br /><div><b>Γεώργιος Κουτσούμης </b><br />Η ταχεία αναδιάταξη των συμμαχιών στη Μέση Ανατολή φέρνει την Αίγυπτο στο επίκεντρο του ελληνικού στρατηγικού ενδιαφέροντος. Το Κάιρο επιχειρεί να διατηρήσει την αυτονομία των κινήσεών του, παραμένοντας εκτός της «Συμφωνίας της Μέκκας», ενώ ταυτόχρονα εμβαθύνει την εξομάλυνση των σχέσεών του με την Τουρκία και διατηρεί ανοικτούς διαύλους με τη Σαουδική Αραβία, το Ισραήλ και το Ιράν. Για την Αθήνα, η εξέλιξη αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία υπό το ενδεχόμενο μιας μελλοντικής επαναπροσέγγισης Τουρκίας-Ισραήλ, ιδιαίτερα σε μια μετα-Νετανιάχου περίοδο.<br /><br />Η Ελλάδα καλείται επομένως να θωρακίσει εγκαίρως τη στρατηγική της σχέση με την Αίγυπτο, όχι στη βάση της κοινής επιφυλακτικότητας απέναντι στην Άγκυρα, αλλά μέσα από ένα μόνιμο πλέγμα αμοιβαίων συμφερόντων στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Στον ελληνικό σχεδιασμό για τη Μέση Ανατολή, η Αίγυπτος πρέπει να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερο βάρος. Η απόφαση του Καΐρου να παραμείνει, τουλάχιστον προς το παρόν, εκτός της «Συμφωνίας της Μέκκας» δεν σημαίνει απομάκρυνση από τη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία και το Πακιστάν. Η Αίγυπτος συμμετέχει στον τετραμερή μηχανισμό διαβουλεύσεων R-4 και έχει δηλώσει ότι εξετάζει σοβαρά τη συμφωνία, αλλά αποφεύγει τη ρήτρα συλλογικής άμυνας που θα μπορούσε να περιορίσει την ελευθερία κινήσεών της.<br /><br />Η στάση αυτή εξυπηρετεί μια ευρύτερη αιγυπτιακή στρατηγική ισορροπιών. Το Κάιρο θέλει να διατηρεί ταυτόχρονα τη στρατηγική σχέση με τη Σαουδική Αραβία, την εξομάλυνση με την Τουρκία, τη συνθήκη ειρήνης με το Ισραήλ, τις σχέσεις με Ελλάδα και Κύπρο και ανοικτούς διαύλους με το Ιράν. Παράλληλα διευρύνει τις σχέσεις του με την Κίνα, με τον Σι Τζινπίνγκ και τον Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι να συμφωνούν μόλις στις 2 Σεπτεμβρίου σε βαθύτερη συνεργασία στους τομείς ασφάλειας, οικονομίας και άμυνας.<br /><br />Για την Ελλάδα, αυτή η αιγυπτιακή αυτονομία αποτελεί στρατηγικό πλεονέκτημα. Η Αθήνα πρέπει να επιδιώξει να παραμείνει η σχέση Ελλάδας-Αιγύπτου ένας από τους σταθερότερους άξονες της αιγυπτιακής εξωτερικής πολιτικής, ανεξάρτητα από την πορεία των σχέσεων Καΐρου-Άγκυρας.<br /><br />Το δυσμενέστερο σενάριο για την Αθήνα<br /><br />Το μεγαλύτερο μεσοπρόθεσμο ερώτημα δεν είναι όμως μόνο τι θα κάνει η Αίγυπτος με τη «Μέκκα». Είναι τι θα συμβεί εάν μετά τις ισραηλινές εκλογές και ενδεχόμενη αποχώρηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου υπάρξει επαναπροσέγγιση Τουρκίας-Ισραήλ.<br /><br />Σήμερα η ένταση Άγκυρας-Ιερουσαλήμ ευνοεί αντικειμενικά τη στρατηγική σημασία της Ελλάδας και της Κύπρου για το Ισραήλ. Οι διαφορές όμως δεν είναι αποκλειστικά προσωπικές μεταξύ Νετανιάχου και Ερντογάν. Αφορούν τη Συρία, την τουρκική στρατιωτική παρουσία, τη Χαμάς, τη Γάζα και τον ανταγωνισμό για την περιφερειακή επιρροή. Επομένως, η αποχώρηση Νετανιάχου δεν θα τις εξαφανίσει αυτομάτως.<br /><br />Θα μπορούσε, ωστόσο, να αφαιρέσει ένα σημαντικό πολιτικό και προσωπικό εμπόδιο και να επιτρέψει την επανέναρξη μιας πραγματιστικής συνεννόησης Άγκυρας-Ιερουσαλήμ.<br /><br />Για την Αθήνα αυτό θα ήταν πολύ σημαντικό. Η Ελλάδα δεν πρέπει να οικοδομήσει τη στρατηγική της στην υπόθεση ότι η σημερινή ισραηλινοτουρκική αντιπαράθεση είναι μόνιμη.<br /><br />Εάν Τουρκία και Ισραήλ καταλήξουν σε συμβιβασμό για τη Συρία, περιορίσουν τις διαφορές τους στη Γάζα και αποκαταστήσουν την αμυντική και οικονομική συνεργασία τους, η Τουρκία θα μπορούσε να βρεθεί ταυτόχρονα μέσα στη «Μέκκα», σε στρατηγική προσέγγιση με την Αίγυπτο και ξανά σε λειτουργική σχέση με το Ισραήλ.<br /><br />Αυτό θα αποτελούσε σαφώς το δυσμενέστερο περιφερειακό περιβάλλον για την Ελλάδα.<br /><br />Η Ελλάδα δεν πρέπει να εξαρτάται από τις αντιθέσεις των άλλων<br /><br />Από εδώ προκύπτει και το βασικό ελληνικό στρατηγικό συμπέρασμα. Η Αθήνα δεν πρέπει να στηρίζει τη θέση της στη Μέση Ανατολή στην αντιπαράθεση Τουρκίας-Ισραήλ ούτε στις επιφυλάξεις Αιγύπτου-Τουρκίας. Και τα δύο μπορούν να μεταβληθούν.<br /><br />Η σχέση με το Ισραήλ πρέπει συνεπώς να αποκτήσει τέτοιο θεσμικό, τεχνολογικό, αμυντικό και οικονομικό βάθος, ώστε να παραμένει στρατηγική για το Ισραήλ ακόμη και εάν αυτό αποκαταστήσει τις σχέσεις του με την Τουρκία. Η «Ασπίδα του Αχιλλέα», οι κοινές ασκήσεις, η αμυντική βιομηχανία, η ενέργεια και η συνεργασία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ πρέπει να αντιμετωπισθούν ακριβώς υπό αυτό το πρίσμα.<br /><br />Αντίστοιχα, η σχέση με την Αίγυπτο πρέπει να θωρακιστεί περισσότερο. Η προσέγγιση Καΐρου–Άγκυρας είναι ήδη πραγματικότητα: τον Φεβρουάριο του 2026 οι δύο χώρες συμφώνησαν να εμβαθύνουν τον στρατηγικό συντονισμό τους σε σειρά περιφερειακών ζητημάτων. Η ελληνική απάντηση δεν πρέπει να είναι η προσπάθεια ανακοπής αυτής της σχέσης, αλλά η δημιουργία τέτοιου πλέγματος κοινών συμφερόντων με την Αίγυπτο ώστε η συνεργασία με την Ελλάδα να παραμείνει χρήσιμη.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο αποκτούν μεγαλύτερη σημασία η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών, οι ενεργειακές διασυνδέσεις, η ηλεκτρική σύνδεση Ελλάδας-Αιγύπτου, η αμυντική συνεργασία και κυρίως η διατήρηση της τριμερούς Ελλάδας-Αιγύπτου-Κύπρου ως μόνιμου θεσμικού σχήματος της Ανατολικής Μεσογείου. <br /><br />Το ελληνικό ζητούμενο<br /><br />Η Ελλάδα πρέπει τελικά να προετοιμάζεται όχι για τη σημερινή Μέση Ανατολή, αλλά για εκείνη που μπορεί να προκύψει μετά τις ισραηλινές εκλογές.<br /><br />Το δυσκολότερο σενάριο για την Αθήνα θα ήταν μια Τουρκία που θα διατηρεί τη θεσμική αμυντική σχέση της με Σαουδική Αραβία και Πακιστάν μέσω της «Μέκκας», θα έχει ολοκληρώσει την εξομάλυνση με την Αίγυπτο και ταυτόχρονα θα έχει αποκαταστήσει μια πραγματιστική σχέση με το Ισραήλ.<br /><br />Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η Ελλάδα δεν μπορεί να ανταγωνιστεί την Τουρκία μόνο γεωγραφικά ή στρατιωτικά. Πρέπει να καταστεί χρήσιμος εταίρος: για το Ισραήλ στην άμυνα, την τεχνολογία και την ευρωπαϊκή του σύνδεση· για την Αίγυπτο στην Ανατολική Μεσόγειο, την ενέργεια και την ΕΕ· για τη Σαουδική Αραβία στην ασφάλεια και στις ευρωπαϊκές διασυνδέσεις· και για τον Λίβανο στην ενίσχυση των κρατικών του θεσμών.<br /><br />Αυτή πρέπει να είναι η ελληνική απάντηση στη «Μέκκα»: όχι η δημιουργία ενός αντιτουρκικού άξονα που εξαρτάται από τις συγκρούσεις της Άγκυρας με τρίτους, αλλά ένα πλέγμα μόνιμων ελληνικών συμφερόντων που θα επιβιώνει ακόμη και εάν Τουρκία, Ισραήλ και Αίγυπτος βελτιώσουν τις μεταξύ τους σχέσεις.<br /><br />Η κρίσιμη αρχή για την Αθήνα είναι απλή: η Ελλάδα πρέπει να είναι απαραίτητη στους εταίρους της για όσα η ίδια προσφέρει και όχι επειδή εκείνοι βρίσκονται σε σύγκρουση με την Τουρκία.<br /><br />Προϋπόθεση, ωστόσο, για την αποτελεσματικότητα οποιασδήποτε ελληνικής στρατηγικής είναι η ύπαρξη σταθερής πολιτικής βούλησης. Η οικοδόμηση συμμαχιών και η ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος χάνουν μέρος της αξίας τους εάν, όταν εκδηλώνονται τουρκικές προκλήσεις, η Αθήνα εμφανίζεται διστακτική στην αξιοποίηση των διπλωματικών, πολιτικών και αμυντικών εργαλείων που διαθέτει. Η Ελλάδα οφείλει να συνδυάζει την επιδίωξη του διαλόγου με σαφή όρια και συνέπεια στην υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και των στρατηγικών της συμφερόντων. Η αξιοπιστία της έναντι συμμάχων και αντιπάλων εξαρτάται τελικά όχι μόνο από τις δυνατότητες που διαθέτει, αλλά και από την αποφασιστικότητα με την οποία είναι διατεθειμένη να τις αξιοποιήσει.<br /><br /><a href="https://www.anixneuseis.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

Η Αίγυπτος και το ενδεχόμενο μιας μετα-Νετανιάχου προσέγγισης Τουρκίας-Ισραήλ

Yourvibe Γεώργιος Κουτσούμης Η ταχεία αναδιάταξη των συμμαχιών στη Μέση Ανατολή φέρνει την Αίγυπτο στο επίκεντρο του ελληνικού στρα...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Σύνδρομο της «Ασπίδας του Αχιλλέα» και η Μετα-Νετανιάχου Εποχή.

<div><div class="entry-content-wrap"><div class="post-body entry-content" id="post-body"><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhc5ARXNrQ55lWYP1zn4YLXBr13KuUFDhQCUV_7EdaJ3mAnjwihJNDo9UhgYdSKB8NU42QWV3R0h8jz29F-TMmEuQfL14-ph_xYNzduO_0og3NMme6bD8bdr2cCe96jj_nQJBbrcw5Nv1TzxHWtGANWDvYVRmkV4ZIXFyVhFOmmmLd7K74EWoj3F-tb990z/s665/1788513157%20(1).jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="371" data-original-width="665" height="112" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhc5ARXNrQ55lWYP1zn4YLXBr13KuUFDhQCUV_7EdaJ3mAnjwihJNDo9UhgYdSKB8NU42QWV3R0h8jz29F-TMmEuQfL14-ph_xYNzduO_0og3NMme6bD8bdr2cCe96jj_nQJBbrcw5Nv1TzxHWtGANWDvYVRmkV4ZIXFyVhFOmmmLd7K74EWoj3F-tb990z/w745-h112/1788513157%20(1).jpg" width="745" /></a></div>Η γεωπολιτική δεν συγχωρεί τις ψευδαισθήσεις. Ειδικά όταν αυτές αφορούν την εθνική επιβίωση σε ένα αμείλικτο περιβάλλον, όπως αυτό της περιοχής μας.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το τελευταίο διάστημα, η δημόσια συζήτηση στην Αθήνα αναλώνεται γύρω από τον επικοινωνιακό ενθουσιασμό για τη δημιουργία της «Ασπίδας του Αχιλλέα», ενός αντιπυραυλικού θόλου που φιλοδοξεί να θωρακίσει οριστικά τον εναέριο χώρο μας. Ωστόσο, όπως ρεαλιστικά και διεισδυτικά αναλύει ο Αντιπτέραρχος ε.α. Δημήτρης Παντελάτος στο άρθρο του με τίτλο «Ασπίδα ή Αχίλλειος Πτέρνα;» που δημοσιεύτηκε στο militaire.gr, η πραγματικότητα της γεωπολιτικής σκακιέρας είναι πολύ πιο σύνθετη, πολυπαραγοντική και, κυρίως, κυνική.</div><a name="more"></a><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Στον σύγχρονο πόλεμο, η τεχνολογική υπεροχή συχνά συνθλίβεται από τον όγκο ή/και κορεσμό. Το Ιράν αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Σύμφωνα με την ανάλυση του Αντιπτέραρχου ε.α., η κάλυψη της αντιαεροπορικής άμυνας αποκλειστικά μέσω των συγκεκριμένων συστημάτων πάσχει από μια στρατηγική παγίδα που αφορά τους αριθμούς και το κόστος: η Τουρκία διαθέτει ένα διαρκώς αναπτυσσόμενο απόθεμα βαλλιστικών πυραύλων (όπως οι Bora και Tayfun) και παράγει μαζικά χιλιάδες drones ετησίως. Απέναντι σε αυτό το ασύμμετρο οπλοστάσιο, η πιθανή χρήση πανάκριβων ισραηλινών αντιπυραυλικών συστημάτων (όπως τα Barak MX, το SPYDER ή το David’s Sling) κινδυνεύει με ταχύτατη εξάντληση. Όπως ακριβώς καταγράφηκε πρόσφατα με την εξαΰλωση των αποθεμάτων των αμερικανικών Patriot και THAAD στη Μέση Ανατολή. Ένα τεράστιο μέρος του πανάκριβου αποθέματος αναχαιτιστικών μέσων μπορεί να καταναλωθεί μέσα σε ελάχιστες εβδομάδες, αν όχι ημέρες...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το πραγματικό υπαρξιακό ρίσκο όμως κρύβεται και κάπου αλλού. Εκεί που η αμυντική τεχνολογία συναντά τη realpolitik.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το βαθύτερο πρόβλημα βρίσκεται στη διαχείριση της πληροφορίας και των δεδομένων  επιτήρησης. Όπως εύστοχα επισημαίνει η ανάλυση, η προμήθεια και λειτουργία του ισραηλινού δικτύου σημαίνει ότι, ενώ η Αθήνα (και η Λευκωσία) θα έχουν μια ικανοποιητική εικόνα του θεάτρου επιχειρήσεων, το Ισραήλ θα αποκτήσει κάτι πολύ πιο κρίσιμο: την πλήρη, συνθετική εικόνα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου —<b>σας θυμίζει μήπως κάτι από τις προειδοποιήσεις από το 2019 γύρω από την επιτήρηση της Ανατολικής Μεσογείου και τα ισραηλινά σχέδια για ραντάρ σε ελληνικά νησιά;</b>—. Γιατί το Ισραήλ επέλεξε την Ελλάδα και την Κύπρο για να εξάγει τα συγκεκριμένα συστήματα; Μήπως αυτό σχετίζεται με πολύ συγκεκριμένους στρατηγικούς σχεδιασμούς, αλλά και τον ρόλο που θα κληθούν Ελλάδα-Κύπρος να παίξουν;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αυτή η λεπτομέρεια αλλάζει την εικόνα εφορίας που τεχνηέντως δημιουργήθηκε με την υπογραφή της ελληνοϊσραηλινής συμφωνίας. Η πλήρης ενσωμάτωση των συγκεκριμένων συστημάτων στην εθνική αεράμυνα ισοδυναμεί με τη συνεχή, real-time τροφοδότηση της ισραηλινής πλευράς με τα πιο ευαίσθητα δεδομένα εθνικής ασφαλείας. Κάθε ίχνος ραντάρ, κάθε πτήση, κάθε γεωμετρία εμπλοκής και κάθε ψηφιακό αποτύπωμα αντίδρασης του εθνικού μας συστήματος θα διαμοιράζεται και θα αναλύεται από τον κατασκευαστή.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η εξίσωση όμως περιπλέκεται ακόμη περισσότερο, αν σηκώσουμε το βλέμμα μας από τα ραντάρ και κοιτάξουμε στον περιφερειακό ορίζοντα. Τι θα συμβεί όταν οι ισορροπίες στην περιοχή αλλάξουν; Η Ελλάδα δεν πρέπει να οικοδομήσει τη στρατηγική της βασισμένη στην υπόθεση ότι η σημερινή ισραηλινοτουρκική αντιπαράθεση θα είναι μόνιμη.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η παρούσα ένταση Άγκυρας-Τελ Αβίβ μπορεί να ευνοεί την Αθήνα. Τι γίνεται, όμως, σε μια μετα-Νετανιάχου εποχή; Εάν μια πολιτική αλλαγή στο Ισραήλ —ή αντίστοιχα στην Τουρκία— ανοίξει τον δρόμο για μια νέα, πραγματιστική συνεννόηση μεταξύ τους, τα δεδομένα ανατρέπονται άρδην.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, εάν η εθνική μας «Ασπίδα» δεν είναι στεγανή, εάν το Ισραήλ, ως δυνητικός συνομιλητής της Τουρκίας, έχει πλήρη εικόνα των τυφλών μας σημείων και των δυνατοτήτων αντίδρασής μας, τότε η Ελλάδα εισέρχεται σε καθεστώς στρατηγικής ομηρίας. Το όντως το «ελληνικό πλεονέκτημα» ακυρώνεται εν τη γενέσει του και μετατρέπεται σε «Αχίλλειο Πτέρνα»!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η Ελλάδα πρέπει να είναι απαραίτητη στους εταίρους της για όσα η ίδια προσφέρει, όχι επειδή εκείνοι βρίσκονται σε σύγκρουση με την Τουρκία. Η τεχνολογία δεν υποκαθιστά την εθνική στρατηγική, ούτε οι πρόσκαιρες συμμαχίες καλύπτουν την έλλειψη πολιτικής βούλησης.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όπως έχουμε ήδη επισημάνει, ο Ελληνισμός: «εξακολουθεί να επενδύει σε άτυπες συνεργασίες χωρίς θεσμικές εγγυήσεις, συμπεριφερόμενη ως ο αδύναμος κρίκος που κινδυνεύει να γίνει το θύμα σε έναν νέο περιφερειακό πόλεμο». Και εξηγήσαμε ότι «το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος κινδυνεύουν άμεσα να μετατραπούν σε πολεμικό θέατρο για αλλότρια συμφέροντα. Όταν εγχώριοι και ξένοι μανδαρίνοι μας αντιμετωπίζουν απλώς ως ένα «λειτουργικό αντίβαρο» —ένα βολικό ανάχωμα που εξοπλίζεται κυρίως για να πιέζεται η Άγκυρα όποτε παρεκτρέπεται— τότε το να παραμένεις το πειθήνιο εξάρτημα της Δύσης ισοδυναμεί με αυτοκτονία».</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η Αθήνα οφείλει να κατανοήσει ότι ο σκληρός πυρήνας της εθνικής κυριαρχίας δεν εκχωρείται, ούτε εναποτίθεται αποκλειστικά σε «έξυπνα» όπλα ή σε τρίτους. Όταν μια υπαρξιακή δέσμευση όπως αυτή της «Ασπίδας» προχωρά δίχως στεγανές δικλείδες ασφαλείας, και χωρίς ταυτόχρονη προετοιμασία για τη μετα-Νετανιάχου εποχή, τότε μιλάμε για τον απόλυτο ορισμό της αυτοπαγίδευσης. Η αξιοπιστία της χώρας, δεν εξαρτάται μόνο από το τι αγοράζει, αλλά και από την αποφασιστικότητα με την οποία είναι διατεθειμένη να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Πότε ήταν η τελευταία φορά όπου οι άρχουσες ελίτ επέδειξαν αποφασιστικότητα; Η Ιστορία θα είναι αμείλικτη με εκείνους που εκλιπαρούν για προστασία πουλώντας τα κλειδιά του σπιτιού τους...</div></div></div><br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a> </div><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera. </div>

Το Σύνδρομο της «Ασπίδας του Αχιλλέα» και η Μετα-Νετανιάχου Εποχή.

Η γεωπολιτική δεν συγχωρεί τις ψευδαισθήσεις. Ειδικά όταν αυτές αφορούν την εθνική επιβίωση σε ένα αμείλικτο περιβάλλον, όπως αυτό της περιο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα – Τουρκία -ΕΕ: καλλιέργεια ψευδαισθήσεων, αντί εξωτερικής πολιτικής.

<img height="89" src="https://omegapress.gr/images/YPEX.jpg" width="743" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Την ώρα που ο ανεκδιήγητος Γιώργος Γεραπετρίτης δήλωνε ότι ενημέρωσε τους Ευρωπαίους ομολόγους του για την στάση της Τουρκίας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, ο Ερντογάν “ενημέρωνε” τον Έλληνα ΥΠΕΞ ότι υπάρχουν νησιά των οποίων η κυριότητα δεν έχει διευκρινιστεί, ότι πρέπει να είναι αποστρατιωτικοποιημένα και ότι η Τουρκία θα κάνει ό,τι πρέπει για να υπερασπιστεί τα αναθεωρητικά της συμφέροντα. Ενώ λοιπόν η Τουρκία κλιμακώνει την ρητορική της και από πολιτική την μετατρέπει σταδιακά και σε στρατιωτική, η Αθήνα, απλά ενημερώνει τους ήδη ενημερωμένους υπουργούς Εξωτερικών, αντί να παρουσιάσει έναν πλήρη κατάλογο απαιτήσεων και δεσμεύσεων κατά της Άγκυρας.<br /><br />Είναι ανησυχητικά ηττοπαθής ή τοποθέτηση Γεραπετρίτη ότι “εκτιμούμε ότι θα έχουμε την άμεση αλληλεγγύη εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών σε οποιαδήποτε επιθετικότητα”. Ένας ΥΠΕΞ, δεν διακηρύσσει τις ψευδαισθήσεις του. Όταν αποχωρεί από μια συνεδρίαση, είτε έχει γραπτές εγγυήσεις αλληλεγγύης, είτε αποσπά γραπτές δεσμεύσεις, είτε εκδίδεται μια επίσημη καταδίκη κατά της Άγκυρας και προειδοποιεί για κλιμάκωση. Το τι “εκτιμά” ο Γεραπετρίτης είναι φαντασιοπληξία για εσωτερική κατανάλωση και όχι εξωτερική πολιτική.<br /><br />Ανεβαίνει η κλίμακα κινδύνου<br /><br />Μια ακόμη ευκαιρία χάθηκε, μια ακόμη κίνηση αποδεικνύεται χωρίς σχέδιο , για μια ακόμη φορά ο Γεραπετρίτης επιβεβαιώνει ότι είναι ανεπαρκής και μαζί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, κατώτεροι των περιστάσεων…<br />Αν η ελληνική κυβέρνηση επιδίωκε να αποσπάσει γραπτές εγγυήσεις ή έστω δηλώσεις αλληλεγγύης, θα έπρεπε να έχει κινητοποιηθεί εδώ και πολλές ημέρες. Πρωθυπουργός και ΥΠΕΞ έπρεπε να είναι σε διαρκή επαφή με όλες τις ευρωπαικές κυβερνήσεις, θα θέσουν τις απαιτήσεις τους και τα αιτήματά τους, να δημιουργήσουν μια ομάδα πίεσης και στο Άτυπο Συμβούλιο ΥΠΕΞ να φανεί το αποτέλεσμα. Τίποτα απ όλα αυτά δεν έγινε και αυτό είναι μια εξωτερική πολιτική που δεν ασκείται και η Ελλάδα χάνει έδαφος στην -μέχρι τώρα- αύξηση των πιέσεων εκ μέρους της Τουρκίας.<br /><br />Να σημειωθεί ότι η Άτυπη Συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ, γνωστή ως «Gymnich», που πραγματοποιήθηκε στο εθνικό πάρκο Wicklow, της Ιρλανδίας, νότια του Δουβλίνου, είναι από τις πλέον σημαντικές συνόδους. Στο τραπέζι μπαίνουν τα πάντα, δεν τηρούνται πρακτικά και κατά συνέπεια δίνεται η ευκαιρία σε έναν ΥΠΕΞ να θέσει δυναμικά τις θέσεις του και να παρουσιάσει ένα ολόκληρο σχέδιο σχέσεων Τουρκίας -ΕΕ ή και να απαιτήσει από την ΕΕ έμπρακτη στήριξη.<br /><br />Όπως προκύπτει από τις δηλώσεις του Γιώργου Γεραπετρίτη, ο Έλληνας ΥΠΕΞ είτε ήταν παρών, είτε δεν ήταν, το ίδιο αποτέλεσμα είχε. Κανείς δεν ξέρει τι του είπαν οι ομόλογοί του, τι γνώμη έχουν δηλαδή για την επιθετικότητα της Τουρκίας, αν την θεωρούν επιθετικότητα. Τι συζήτηση έγινε. Είναι προφανές ότι ο Έλληνας υπουργός δεν ζήτησε καν να φύγει με κάποιο αποτέλεσμα, οπότε η φράση “έφυγε με άδεια χέρια” μοιάζει το λιγότερο επιεικής. Η λέξη που χρησιμοποίησε “ετιμούμε..” ως προς την υποτιθέμενη στάση αλληλεγγύης της ΕΕ προς την Ελλάδα είναι σημείο καμπής σε μια ηττοπαθή και ενδοτική πολιτική, χωρίς κανένα αντίκρισμα, χωρίς καμία αξία….<br /><br />Κενό πολιτικής<br /><br />Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις έχουν οπισθοδρομήσει επικίνδυνα. Από την στιγμή που η κυβέρνηση απέφυγε να θέσει επιτακτικά την έμπρακτη στήριξη της ΕΕ, μιας και η θαλάσσια πολιτική που εφαρμόζει η Ελλάδα με τα θαλάσσια πάρκα και τον χωροταξικό σχεδιασμό είναι και πολιτικές της ΕΕ, είναι προφανές ότι η διπλωματική θέση της χώρας υποχωρεί.<br /><br />Αν σε αυτό το κενό, την αδυναμία της δηλαδή να κοινοτικοποιήσει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις προστεθεί και η απουσία των ΗΠΑ, είναι προφανές ότι οι κίνδυνοι μιας ανεξέλεγκτης κρίσης αυξάνονται. Η Ελλάδα σε αυτή τη φάση, δεν χρειάζεται διπλωματικούς πυροσβέστες, αλλά εξορθολογισμό της τουρκικής στάσης και μάλιστα σε ζητήματα που καταφανώς παρανομεί η Τουρκία. Η παντελής απουσία δηλώσεων των ΗΠΑ, προοιωνίζεται άρνηση εμπλοκής σε περίπτωση κρίσης ή για την ακρίβεια , αυτό που αχνοφέγγει στον διπλωματικό ορίζοντα είναι το χάος….<br /><br />Αυτή είναι η μία όψη της κλιμάκωσης. Γιατί στο παρασκήνιο και στο προσκήνιο, η Τουρκία επιτίθεται όλο και πιο συχνά κατά της Ελλάδας επικαλούμενη το διεθνές δίκαιο . Η Αθήνα , κατά πληροφορίες έχει στείλει ήδη ή θα στείλει σύντομα επιστολή στον ΟΗΕ για τα θαλάσσια πάρκα της Τουρκίας μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης και στο Καστελλόριζο. Όμως αυτή η αυτονόητη κίνηση. Από την ελληνική εξωτερική πολιτική απουσιάζει εντελώς η παραγωγή πολιτικής και δράσεων που θα καταστήσουν σαφές προς την Άγκυρα, ότι οι απειλές της θα της κοστίσουν πολλά και μια στρατιωτική κρίση, ακόμη περισσότερα.<br /><br />Η δήλωση Γεραπετρίτη έχει ως εξής:<br /><br />Ολοκληρώσαμε το άτυπο Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο πλαίσιο του Συμβουλίου αυτού είχα την ευκαιρία να ενημερώσω τους ομολόγους μου σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο. Ιδίως αναφέρθηκα στα ζητήματα που έχουν να κάνουν με παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου. <br /> <br />Η Ελλάδα στέκεται πάντοτε στο πλευρό του Διεθνούς Δικαίου. Στέκεται πάντοτε υπέρ της ειρηνικής επίλυσης των διαφορών. Από την άλλη πλευρά, δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να δεχθούμε οποιαδήποτε υποχώρηση σε σχέση με την κυριαρχία και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. <br /> <br />Εκτιμούμε ότι θα έχουμε την άμεση αλληλεγγύη εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών σε οποιαδήποτε επιθετικότητα. Η επιθετικότητα, από όπου και αν προέρχεται, δεν έχει χρώμα. Οφείλει να αντιμετωπίζεται ενιαία και σταθερά. </div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα – Τουρκία -ΕΕ: καλλιέργεια ψευδαισθήσεων, αντί εξωτερικής πολιτικής.

Του Σωτήρη Σιδέρη Την ώρα που ο ανεκδιήγητος Γιώργος Γεραπετρίτης δήλωνε ότι ενημέρωσε τους Ευρωπαίους ομολόγους του για την στάση της Τουρκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Φίλης: Η Τουρκία στήνει το άλλοθι της επόμενης κρίσης. Γιατί δείχνει Ελλάδα και Ισραήλ

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/ChatGPT-Image-3-%CE%A3%CE%B5%CF%80-2026-02_48_35-%CE%BC.%CE%BC-768x433.jpg" width="747" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η Άγκυρα επιχειρεί να αντιστρέψει τους ρόλους και να εμφανίσει την Ελλάδα ως «αποσταθεροποιητή» – Η «Ασπίδα του Αχιλλέα», το Καστελλόριζο, τα νησιά και το καλώδιο συνθέτουν ένα νέο επικίνδυνο αφήγημα.<br /><br />Δεν είναι απλώς άλλη μία περίοδος έντασης στα ελληνοτουρκικά.<br /><br />Η ανησυχητική αλλαγή βρίσκεται βαθύτερα: στο αφήγημα που επιχειρεί να κατασκευάσει η Άγκυρα για την Ελλάδα και στον τρόπο με τον οποίο προετοιμάζει τη διεθνή κοινή γνώμη για την επόμενη φάση των ελληνοτουρκικών σχέσεων.<br /><br />Αυτή ήταν η βασική προειδοποίηση του καθηγητή Διεθνών Σχέσεων Κωνσταντίνου Φίλη, μιλώντας στον ΣΚΑΪ, σε μία συζήτηση που πραγματοποιήθηκε ενώ η ένταση ανάμεσα σε Αθήνα και Άγκυρα έχει αρχίσει ξανά να ανεβαίνει.<br /><br />Η Τουρκία, σύμφωνα με τον Φίλη, δεν αλλάζει τις πάγιες θέσεις της.<br /><br />Αλλά προσαρμόζει τον τρόπο με τον οποίο τις παρουσιάζει.<br /><br />«Υπάρχει μία προσαρμογή του τουρκικού αφηγήματος, όχι αλλαγή, γιατί οι θέσεις της Τουρκίας είναι πάγιες», επισήμανε.<br /><br />Και αυτή η αλλαγή μπορεί να αποδειχθεί σημαντικότερη από μία ακόμη NAVTEX ή μία ακόμη σκληρή δήλωση.<br />Το νέο τουρκικό αφήγημα: Η Ελλάδα ως «επιτιθέμενη»<br /><br />Η πιο κρίσιμη παρατήρηση του Φίλη αφορά την προσπάθεια της Άγκυρας να αντιστρέψει τους ρόλους.<br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί, σύμφωνα με τον ίδιο, να εμφανιστεί ως δύναμη σταθερότητας και άμυνας, παρουσιάζοντας αντίθετα την Ελλάδα ως χώρα που μεταβάλλει τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />«Εμάς μας εμφανίζουν επιτιθέμενους σε αυτή τη φάση. Εμάς μας εμφανίζουν μια χώρα η οποία προσπαθεί και λειτουργεί αποσταθεροποιητικά με το να στρατιωτικοποιεί, κακώς κατά την Τουρκία, τα νησιά της», ανέφερε.<br /><br />Εδώ βρίσκεται η ουσία.<br /><br />Η Τουρκία δεν χρειάζεται να πείσει την Ελλάδα ότι έχει δίκιο.<br /><br />Χρειάζεται να δημιουργήσει αρκετή αμφιβολία σε Ουάσιγκτον, Βρυξέλλες και ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ώστε, σε περίπτωση νέας κρίσης, να μη θεωρηθεί αυτομάτως η ίδια υπεύθυνη για την κλιμάκωση. <div><br />Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» άλλαξε το παιχνίδι<br /><br />Το timing δεν είναι τυχαίο.<br /><br />Στις 31 Αυγούστου υπογράφηκε η ιστορική συμφωνία Ελλάδας–Ισραήλ, ύψους περίπου €3 δισ., για την ανάπτυξη της «Ασπίδας του Αχιλλέα».<br /><br />Πρόκειται για ένα ολοκληρωμένο πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας και αντιπυραυλικής προστασίας, με δυνατότητες αντιμετώπισης βαλλιστικών πυραύλων, εναέριων απειλών και UAV.<br /><br />Θα περιλαμβάνει David’s Sling, BARAK MX, SPYDER, MMR ραντάρ και νέο εθνικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου. Παράλληλα υπογράφηκε συμπληρωματική συμφωνία €26 εκατ. για συστήματα Drone Dome.<br /><br />Αυτό ακριβώς έχει ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία.<br /><br />Η Ελλάδα δεν αγοράζει απλώς μερικές ακόμη συστοιχίες πυραύλων.<br /><br />Δημιουργεί μία νέα αρχιτεκτονική άρνησης πρόσβασης στον ελληνικό εναέριο χώρο.<br />Και η Τουρκία το γνωρίζει.</div><div><br />Γιατί η Άγκυρα ενοχλείται από τα ραντάρ<br /><br />Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν αφορά μόνο την κατάρριψη πυραύλων.<br /><br />Η πραγματική της δύναμη βρίσκεται και στους αισθητήρες.<br /><br />Τα MMR multi-mission radars που περιλαμβάνονται στη συμφωνία έχουν σχεδιαστεί για ευρεία εναέρια επιτήρηση, ενώ το συνολικό σύστημα θα ενοποιεί την εικόνα απειλών και τις δυνατότητες αεράμυνας.<br /><br />Για την Τουρκία αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα αποκτά σταδιακά πολύ πυκνότερη εικόνα του εναέριου περιβάλλοντος στο Αιγαίο.<br /><br />Στη συζήτηση στον ΣΚΑΪ επισημάνθηκε ακριβώς αυτή η διάσταση: η νέα αρχιτεκτονική θα αυξήσει δραστικά τη δυνατότητα εντοπισμού UAV και άλλων εναέριων μέσων.<br /><br />Και αυτό εξηγεί γιατί η τουρκική πίεση για τη στρατιωτικοποίηση των νησιών αποκτά ξανά κεντρική θέση.</div><div><br />Ερντογάν: «Αλλάξτε πορεία στα νησιά»<br /><br />Η παρέμβαση Φίλη έρχεται αμέσως μετά τις νέες δηλώσεις Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος κάλεσε την Αθήνα να εγκαταλείψει αυτό που χαρακτήρισε «λάθος πορεία» ως προς τον εξοπλισμό των νησιών και προειδοποίησε να μην εκλαμβάνεται η «ήρεμη και λογική» στάση της Τουρκίας ως αδυναμία.<br /><br />Ακόμη μεγαλύτερη προσοχή προκάλεσε η αναφορά του στο Καστελλόριζο.<br /><br />Ο Ερντογάν χρησιμοποίησε το Κας, απέναντι από το ελληνικό νησί, για να στείλει ένα ιδιαίτερα αιχμηρό μήνυμα προς την Αθήνα. Η διατύπωση καταγράφηκε και στη σημερινή τουρκική και ελληνική επικαιρότητα, προκαλώντας προβληματισμό στην Αθήνα.<br /><br />Το σημαντικό, όπως παρατήρησε ο Φίλης, είναι ότι δεν επρόκειτο απλώς για μια αυθόρμητη φράση.<br /><br />«Δεν είναι μία προφορική δήλωση που μπορεί να πει κανείς ότι κάτι του ξέφυγε. Είναι κάτι που έχει μαγνητοφωνηθεί και έχει μεταφερθεί σε γραπτό λόγο», σημείωσε.<br /><br />Άρα το μήνυμα παρέμεινε συνειδητά. </div><div><br />Ελλάδα–Ισραήλ: Η νέα τουρκική «εμμονή»<br /><br />Ο δεύτερος πυλώνας του νέου αφηγήματος είναι το Ισραήλ.<br /><br />Ο Φίλης έκανε μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα σύγκριση.<br /><br />Κατά την εκτίμησή του, στο παρελθόν η Τουρκία παρουσίαζε την Ελλάδα ως χώρα που λειτουργούσε υπό την επιρροή των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Τώρα η εικόνα αλλάζει.<br /><br />«Τώρα θεωρεί ότι η Ελλάδα είναι ενεργούμενο του Ισραήλ», ανέφερε, εξηγώντας ότι στην τουρκική αντίληψη η εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας–Ισραήλ εντάσσεται σε μία ευρύτερη προσπάθεια περιορισμού της Τουρκίας.<br /><br />Αυτό είναι κρίσιμο για την ανάγνωση των επόμενων μηνών.<br /><br />Η Ελλάδα βλέπει τη συνεργασία με το Ισραήλ ως μέσο ενίσχυσης της αποτροπής.<br /><br />Η Τουρκία προσπαθεί να την παρουσιάσει ως τμήμα ενός αντιτουρκικού άξονα.<br /><br />Δύο εντελώς διαφορετικές αφηγήσεις για την ίδια στρατηγική πραγματικότητα.<br />Ο Ερντογάν χρειάζεται και έναν «βολικό αντίπαλο»<br /><br />Υπάρχει όμως και μία δεύτερη διάσταση.<br /><br />Το Ισραήλ λειτουργεί, σύμφωνα με τον Φίλη, ως πολιτικά χρήσιμος αντίπαλος για τον Ερντογάν.<br /><br />«Το Ισραήλ είναι και ένας βολικός αντίπαλος για τον Ερντογάν και για το εσωτερικό ακροατήριο αλλά και για το εξωτερικό ακροατήριο, καθότι θέλει να είναι ο υπερασπιστής και προστάτης των απανταχού μουσουλμάνων», ανέφερε.<br /><br />Η σύνδεση της Ελλάδας με το Ισραήλ επιτρέπει έτσι στην Άγκυρα να εντάξει τις ελληνοτουρκικές διαφορές σε ένα πολύ ευρύτερο περιφερειακό αφήγημα.<br /><br />Δεν είναι πλέον μόνο Αιγαίο.<br /><br />Είναι Ελλάδα–Κύπρος–Ισραήλ απέναντι στην τουρκική διεκδίκηση ηγετικού ρόλου στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />Το TÜBİTAK MARMARA ήταν μήνυμα<br /><br />Στο μεταξύ, η θεωρία συνοδεύεται από κινήσεις επί του πεδίου.<br /><br />Η Τουρκία εξέδωσε NAVTEX για δραστηριότητα του ερευνητικού TÜBİTAK MARMARA νοτίως του Καστελλόριζου.<br /><br />Η Αθήνα απάντησε με αντι-NAVTEX, υποστηρίζοντας ότι ο σταθμός της Αττάλειας δεν έχει αρμοδιότητα έκδοσης οδηγίας στη συγκεκριμένη περιοχή και ότι μία από τις θέσεις βρίσκεται πάνω από ελληνική υφαλοκρηπίδα.<br /><br />Χρειάζεται εδώ μία κρίσιμη διάκριση:<br /><br />οι έρευνες αφορούσαν τη στήλη ύδατος και όχι τον βυθό, επομένως δεν πρόκειται για επανάληψη του μοντέλου «Oruc Reis» του 2020.<br />Όμως η γεωπολιτική σημασία παραμένει.<br />Η Άγκυρα επαναφέρει στην πράξη τη δική της αντίληψη για το ποιος έχει δικαιοδοσία στην περιοχή.</div><div><br />Και στο βάθος το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου<br /><br />Εδώ ο Φίλης έβαλε στο τραπέζι ίσως το σημαντικότερο επόμενο σημείο τριβής.<br /><br />Το ηλεκτρικό καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου.<br /><br />Η Τουρκία θα μπορούσε, κατά την εκτίμησή του, να παρουσιάσει οποιαδήποτε ελληνική ή κυπριακή κίνηση ως μέρος ενός σχεδίου που στρέφεται εναντίον των τουρκικών συμφερόντων.<br /><br />«Η Ελλάδα με την Κύπρο, ας αφήσουμε το Ισραήλ, και κάποιους Ευρωπαίους, συγκεκριμένα τους Γάλλους, προσπαθούν να περάσουν ένα σχέδιο το οποίο είναι κόντρα στα συμφέροντα της Τουρκίας και εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να απαντήσουμε σε αυτό το σχέδιο», περιέγραψε ως πιθανό τουρκικό επιχείρημα.<br /><br />Αυτό είναι το σημείο όπου η σημερινή ρητορική μπορεί να αποκτήσει πραγματικό επιχειρησιακό περιεχόμενο.<br /><br />Γιατί οι έρευνες για τον Great Sea Interconnector μπορούν να δημιουργήσουν συνθήκες επαφής ελληνικών και τουρκικών μέσων σε θαλάσσιες περιοχές όπου Αθήνα και Άγκυρα έχουν εντελώς διαφορετικές αντιλήψεις περί δικαιοδοσίας.<br /><br />Το TÜBİTAK MARMARA μπορεί επομένως να διαβαστεί και ως προειδοποιητικό σήμα για το πώς η Τουρκία ενδέχεται να κινηθεί όταν επανεκκινήσουν εργασίες του GSI.<br />Φίλης: Η Άγκυρα χτίζει κάτι για «ό,τι συμβεί μετά»<br /><br />Και εδώ βρίσκεται η πιο σημαντική προειδοποίηση της συνέντευξης.<br /><br />Ο Φίλης δεν προέβλεψε ότι επίκειται υποχρεωτικά θερμό επεισόδιο.<br /><br />Είπε κάτι πιο σύνθετο — και ίσως πιο ανησυχητικό.<br /><br />«Αυτό το αφήγημα της Τουρκίας είναι ένα αφήγημα προσαρμοσμένο στη νέα πραγματικότητα που χτίζει κάτι».<br /><br />Και εξήγησε τι:<br /><br />«Την πιθανότητα, όχι απαραιτήτως μιας κρίσης ή ενός θερμού επεισοδίου — μπορεί και αυτό να συμβεί — αλλά πάντως να φανεί ότι η Τουρκία δεν είναι ο υπεύθυνος για ό,τι πρόκειται να συμβεί από εδώ και πέρα».<br /><br />Αυτό αλλάζει ολόκληρη την ανάγνωση της σημερινής έντασης.<br /><br />Η Τουρκία δεν προετοιμάζει κατ’ ανάγκην το επόμενο επεισόδιο.<br /><br />Προετοιμάζει την αφήγηση για το ποιος θα κατηγορηθεί εάν συμβεί.<br />Η νέα μάχη στο Αιγαίο είναι και μάχη αφηγήματος<br /><br />Τα «ήρεμα νερά» δεν έχουν ακόμη μετατραπεί σε ανοιχτή κρίση.<br /><br />Αλλά το περιβάλλον έχει αλλάξει.<br /><br />Η Ελλάδα αποκτά την «Ασπίδα του Αχιλλέα».<br /><br />Η στρατηγική σχέση Αθήνας–Ιερουσαλήμ βαθαίνει.<br /><br />Η Τουρκία επαναφέρει την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών.<br /><br />Το Καστελλόριζο επιστρέφει στο επίκεντρο.<br /><br />Οι NAVTEX γίνονται ξανά εργαλείο προβολής διεκδικήσεων.<br /><br />Και το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου παραμένει μπροστά ως πιθανό σημείο δοκιμασίας.<br /><br />Όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι Ελλάδα και Τουρκία οδηγούνται αναπόφευκτα σε σύγκρουση.<br /><br />Σημαίνουν όμως ότι η περίοδος κατά την οποία η αποκλιμάκωση μπορούσε να θεωρείται σχεδόν αυτόματη τελειώνει.<br /><br />Και η παρατήρηση Φίλη φωτίζει το σημαντικότερο στοιχείο:<br /><br />η επόμενη ελληνοτουρκική κρίση, εάν έρθει, μπορεί να έχει αρχίσει πολύ πριν εμφανιστούν πολεμικά πλοία στο Αιγαίο — με τη μάχη για το ποιος θα εμφανιστεί διεθνώς ως επιτιθέμενος και ποιος ως αμυνόμενος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Φίλης: Η Τουρκία στήνει το άλλοθι της επόμενης κρίσης. Γιατί δείχνει Ελλάδα και Ισραήλ

Βασιλης Διαμαντακος  Η Άγκυρα επιχειρεί να αντιστρέψει τους ρόλους και να εμφανίσει την Ελλάδα ως «αποσταθεροποιητή» – Η «Ασπίδα του Αχιλλέα...

Διαβάστε την συνέχεια

Νησιά Φώκλαντ: Αναζωπυρώνεται η αντιπαράθεση Βρετανίας – Αργεντινής.

<img height="93" src="https://www.onalert.gr/app/uploads/2026/09/BRITISH-SOLDIERS-NATO-scaled-1-1440x960.jpg" width="718" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Βρετανός υπουργός Άμυνας απέδωσε τις δηλώσεις Μιλέι στο εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι της Αργεντινής</span></h3>Τα νησιά Φώκλαντ «είναι βρετανικά» και «η δέσμευσή μας» έναντι αυτών «είναι απόλυτη και ακλόνητη», δήλωσε σήμερα 4/9/2026 ο βρετανός υπουργός Άμυνας Γουές Στρίτινγκ, αφού ο πρόεδρος της Αργεντινής Χαβιέρ Μιλέι μίλησε για «ούριους ανέμους» για την ιστορική διεκδίκηση της Αργεντινής επί των νησιών αυτών, τα οποία στην Αργεντινή ονομάζονται Μαλβίνες.<br /><br />Τα Φώκλαντ (Μαλβίνες), ένα αρχιπέλαγος που βρίσκεται σε απόσταση 600 χιλιομέτρων από την ακτή της Αργεντινής στην Παταγονία και του οποίου την κυριαρχία διεκδικούν το Μπουένος Άιρες και το Λονδίνο, «είναι βρετανικά επειδή οι κάτοικοί τους επέλεξαν να είναι βρετανικά», δήλωσε ο Γουές Στρίτινγκ μέσω του X.<br /><br />«Η δέσμευσή μας έναντι των Φώκλαντ είναι απόλυτη και ακλόνητη», πρόσθεσε.<br /><p style="background-color: #fcfcfc; box-sizing: border-box; color: #090a0d; font-family: Geologica, -apple-system, blinkmacsystemfont, "Segoe UI", sans-serif; font-size: 17.515px; line-height: 1.4; margin: 0px 0px 25.7875px; padding: 0px; word-break: break-word;">πρόσθεσε.</p><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: #fcfcfc; box-sizing: border-box; color: #090a0d; display: flex; font-family: Geologica, -apple-system, blinkmacsystemfont, "Segoe UI", sans-serif; font-size: 17.515px; margin-bottom: 10px; margin-left: auto !important; margin-right: auto !important; margin-top: 10px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 645px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2095757882713055436" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2095757882713055436&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.onalert.gr%2Fkosmos%2Fnisia-foklant-anazopyronetai-i-antiparathesi-vretanias-argentinis%2F817194%2F&sessionId=e5f90722a0c15032b03b7cef47a12390851d962c&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 946px; margin-bottom: 34.06px !important; margin-left: auto !important; margin-right: auto !important; margin-top: 0px; max-width: 100%; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><br />Ο Βρετανός υπουργός Άμυνας απέδωσε τις δηλώσεις Μιλέι στο εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι της Αργεντινής.<div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νησιά Φώκλαντ: Αναζωπυρώνεται η αντιπαράθεση Βρετανίας – Αργεντινής.

Ο Βρετανός υπουργός Άμυνας απέδωσε τις δηλώσεις Μιλέι στο εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι της Αργεντινής Τα νησιά Φώκλαντ «είναι βρετανικά» και ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα – Ισραήλ: Ο «άγνωστος Χ» στην εξίσωση της Τουρκίας. Πώς η στρατηγική συμμαχία αλλάζει τις ισορροπίες σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.onalert.gr/app/uploads/2026/09/ELLADA-ISRAHL-9-1200x800.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="800" data-original-width="1200" height="92" src="https://www.onalert.gr/app/uploads/2026/09/ELLADA-ISRAHL-9-1200x800.jpeg" width="750" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η πλέον σημαντική διάσταση της ελληνοϊσραηλινής στρατιωτικής συνεργασίας αφορά την ανταλλαγή πληροφοριών</span></h3><b>Κώστας Σαρικάς</b><br />Η στρατηγική σχέση Ελλάδας και Ισραήλ έχει πλέον ξεπεράσει προ πολλού τα όρια μιας τυπικής διμερούς αμυντικής συνεργασίας. Κοινές ασκήσεις, συνεκπαιδεύσεις υψηλής δυσκολίας, μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα, ανταλλαγή τεχνογνωσίας, συνεργασία στην κυβερνοάμυνα, στα μη επανδρωμένα συστήματα αλλά και στον κρίσιμο τομέα των στρατιωτικών πληροφοριών συνθέτουν ένα πλέγμα σχέσεων το οποίο η Άγκυρα δεν μπορεί να αγνοήσει στον επιχειρησιακό της σχεδιασμό.<br /><br />Για την Τουρκία, το σημαντικότερο στοιχείο δεν είναι μόνο το γεγονός ότι η Ελλάδα αποκτά ισραηλινά όπλα. Είναι ότι οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις διαθέτουν σταδιακά πρόσβαση σε τεχνολογίες, επιχειρησιακή εμπειρία, διαδικασίες και κυρίως σε μία διαφορετική φιλοσοφία διεξαγωγής σύγχρονων επιχειρήσεων, την οποία το Ισραήλ έχει αναπτύξει μέσα από δεκαετίες πραγματικών πολεμικών συγκρούσεων.<br /><br />Η σχέση αυτή αποτελεί έναν επιπλέον παράγοντα που πρέπει πλέον να συμπεριλαμβάνεται σε κάθε τουρκικό σχεδιασμό που αφορά το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<div><br />Οι πληροφορίες ως πολλαπλασιαστής ισχύος<br /><br />Ίσως η πλέον σημαντική, αλλά ταυτόχρονα λιγότερο ορατή, διάσταση της ελληνοϊσραηλινής στρατιωτικής συνεργασίας αφορά την ανταλλαγή πληροφοριών. Η ανταλλαγή στρατιωτικών πληροφοριών μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ δεν αποτελεί υπόθεση ή εκτίμηση. Έχει αναφερθεί επισήμως από το ελληνικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας ως ένας από τους τομείς της συνεργασίας των δύο χωρών, μαζί με τις κοινές εκπαιδεύσεις, τις διακλαδικές ασκήσεις, τη ναυτική ασφάλεια και την κυβερνοασφάλεια.<br /><br />Αυτό που φυσικά δεν δημοσιοποιείται είναι το εύρος, το βάθος και κυρίως το περιεχόμενο αυτής της ανταλλαγής. Ήδη από την ελληνοτουρκική κρίση του καλοκαιριού του 2020, όταν ο τουρκικός στόλος αναπτύχθηκε στην Ανατολική Μεσόγειο γύρω από το ερευνητικό «Oruc Reis» και το Πολεμικό Ναυτικό πραγματοποίησε τη μεγαλύτερη ίσως κινητοποίηση των τελευταίων δεκαετιών, πληροφορίες ανέφεραν ότι το Ισραήλ είχε συνδράμει την ελληνική πλευρά παρέχοντας πολύτιμη εικόνα σχετικά με τουρκικές κινήσεις και δραστηριότητες.<br /><br />Η συγκεκριμένη διάσταση δεν έχει επιβεβαιωθεί επισήμως σε επιχειρησιακό επίπεδο και προφανώς τέτοιου είδους συνεργασίες παραμένουν απόρρητες. Ωστόσο, η αξία μιας τέτοιας δυνατότητας είναι αυτονόητη. Στον σύγχρονο πόλεμο, το κρίσιμο πλεονέκτημα δεν προκύπτει από την αριθμητική υπεροχή σε οπλικά συστήματα αλλά από τη γνώση των κινήσεων του αντιπάλου, την προετοιμασία του και τις θέσεις του στο πεδίο.<br /><br />Η έγκαιρη προειδοποίηση μπορεί να δώσει στο Πολεμικό Ναυτικό τη δυνατότητα να αναπτύξει Μονάδες πριν ακόμη ολοκληρωθεί η αντίπαλη διάταξη και στην Πολεμική Αεροπορία να προσαρμόσει εγκαίρως τις ετοιμότητες, τις περιπολίες, τις διασπορές και τις αποστολές της. Με αυτό τον τρόπο η πληροφορία μετατρέπεται σε χρόνο και κατά συνέπεια σε επιχειρησιακό πλεονέκτημα. <a href="https://www.onalert.gr/ellinotourkika/ellada-israil-o-agnostos-x-stin-eksisosi-tis-tourkias-pos-i-stratigiki-symmaxia-allazei-tis-isorropies-se-aigaio-kai-anatoliki-mesogeio/817111/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Ελλάδα – Ισραήλ: Ο «άγνωστος Χ» στην εξίσωση της Τουρκίας. Πώς η στρατηγική συμμαχία αλλάζει τις ισορροπίες σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.

Η πλέον σημαντική διάσταση της ελληνοϊσραηλινής στρατιωτικής συνεργασίας αφορά την ανταλλαγή πληροφοριών Κώστας Σαρικάς Η στρατηγική σχέση Ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Αιγαίο: Τα τουρκικά αποβατικά θα βυθιστούν στα λιμάνια τους (βίντεο).

<img height="117" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/09/ISRAEL-630x368.jpg" width="741" /><br /><br />Οποιαδήποτε απόπειρα παραβίασης των ελληνικών νησιών του Αιγαίου αντιμετωπίζει άμεση ήττα.<br /><br />Η ενσωμάτωση του εξοπλιστικού συστήματος Σπάικ Εν-Λος από την Ελλάδα παρέχει άμυνα υψηλής ακρίβειας, καταστρέφοντας τους εισβαλλόμενους αμφίβιους στόλους σε απόσταση έως και 32 χιλιομέτρων, πολύ πριν φτάσουν στις ακτές.<br /><br />Δείτε το βίντεο:<br /><div id="getsocialmain" style="background-color: white; border: 0px; color: #333333; font-family: Arial, "Helvetica Neue", Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; margin: 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="border: 0px; display: flex; font-family: inherit; font-style: inherit; margin: 10px 0px; max-width: 550px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2095500813066186804" frameborder="0" id="twitter-widget-3" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=https%3A%2F%2Ftwitter.com%2Ftribunegr&dnt=false&embedId=twitter-widget-3&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2095500813066186804&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.tribune.gr%2Fpolitics%2Fnews%2Farticle%2F954793%2Faigaio-ta-toyrkika-apovatika-tha-vythistoyn-sta-limania-toys-vinteo.html&sessionId=47b5b6d06378698efe3e8d4b37dad36b77f3faa9&siteScreenName=tribunegr&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; display: block; flex-grow: 1; font-family: inherit; font-style: inherit; height: 624px; margin: 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="border: 0px; font-family: "Open Sans", sans-serif; font-feature-settings: normal; font-kerning: auto; font-language-override: normal; font-optical-sizing: auto; font-size-adjust: none; font-size: 16px; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-variation-settings: normal; line-height: 24px; margin: 10px 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></p></div><div class="clear" style="background-color: white; border: 0px; color: #333333; font-family: Arial, "Helvetica Neue", Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; margin: 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></div><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Αιγαίο: Τα τουρκικά αποβατικά θα βυθιστούν στα λιμάνια τους (βίντεο).

Οποιαδήποτε απόπειρα παραβίασης των ελληνικών νησιών του Αιγαίου αντιμετωπίζει άμεση ήττα. Η ενσωμάτωση του εξοπλιστικού συστήματος Σπάικ Εν...

Διαβάστε την συνέχεια

Συνάντηση μυστικών υπηρεσιών Ελλάδας και Τουρκίας-Τι συζητήθηκε.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1359945/images_3.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="415" data-original-width="738" height="90" src="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1359945/images_3.jpg" width="744" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>ΤΗΣ <b>ΜΑΡΙΑΣ ΖΑΧΑΡΑΚΗ</b><br />Ο επικεφαλής της τουρκικής Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (MİT) Ιμπραήμ Καλίν συναντήθηκε στην Αθήνα με τον διοικητή της Ελληνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ) Θεμιστοκλή Δεμίρη, σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Χουριέτ, το οποίο επικαλείται πηγές ασφαλείας.<br /><br /><div>Στο επίκεντρο της συνάντησης βρέθηκαν οι διμερείς σχέσεις, περιφερειακές εξελίξεις και η ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των δύο υπηρεσιών.</div><div><br />Ενίσχυση της συνεργασίας<br /><br />Σύμφωνα με τις τουρκικές πηγές ασφαλείας που επικαλείται η Χουριέτ, η συνάντηση πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα στην Αθήνα, κατά την επίσκεψη του Καλίν στην ελληνική πρωτεύουσα. Οι δύο επικεφαλής συζήτησαν τις διμερείς σχέσεις και τις περιφερειακές εξελίξεις, ενώ συμφώνησαν να ενισχύσουν τη συνεργασία μεταξύ των υπηρεσιών πληροφοριών σε περιφερειακά ζητήματα. Παράλληλα, εξέτασαν πιθανά βήματα για την αντιμετώπιση και επίλυση ζητημάτων που αφορούν τις δύο χώρες.</div><div><br />Αιγαίο και ασφάλεια του ΝΑΤΟ<br /><br />Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, στη σημασία των σχέσεων Ελλάδας και Τουρκίας για την ασφάλεια στην ευρύτερη περιοχή, με αναφορές στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και στη συνεργασία στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.<br /><br />Στη συνάντηση συζητήθηκε επίσης η συνεργασία στον τομέα των πληροφοριών, καθώς και ζητήματα που συνδέονται με την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, του οργανωμένου εγκλήματος, της παράτυπης μετανάστευσης και της εμπορίας ανθρώπων.<br /><br />Συρία, Λιβύη και Μέση Ανατολή<br /><br />Η ατζέντα της συνάντησης επεκτάθηκε και σε μια σειρά περιφερειακών κρίσεων και συγκρούσεων, γεγονός που καταδεικνύει τον ευρύτερο χαρακτήρα της συνεργασίας που εξετάζουν οι δύο υπηρεσίες. Σύμφωνα με τη Χουριέτ, Καλίν και Δεμίρης συζήτησαν τον πόλεμο ΗΠΑ-Ιράν, τη νέα φάση στη Συρία, την πολιτική ενότητα της Λιβύης και το Παλαιστινιακό.<br /><br />Στο επίκεντρο βρέθηκαν επίσης οι συνεχιζόμενες ισραηλινές παραβιάσεις και, όπως αναφέρεται από τις τουρκικές πηγές, οι πολιτικές κατοχής του Ισραήλ στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, καθώς και οι ισραηλινές επιθέσεις στη Συρία και τον Λίβανο.<br /><br />Η συνάντηση Καλίν-Δεμίρη πραγματοποιείται σε μια περίοδο κατά την οποία Αθήνα και Άγκυρα επιχειρούν να διατηρήσουν ανοικτούς τους διαύλους επικοινωνίας, με τις υπηρεσίες πληροφοριών να αποτελούν έναν από τους βασικούς μηχανισμούς επαφής για ζητήματα ασφάλειας και περιφερειακής σταθερότητας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.sigmalive.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συνάντηση μυστικών υπηρεσιών Ελλάδας και Τουρκίας-Τι συζητήθηκε.

ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΖΑΧΑΡΑΚΗ Ο επικεφαλής της τουρκικής Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (MİT) Ιμπραήμ Καλίν συναντήθηκε στην Αθήνα με τον διοικητή της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Τούρκοι αναλύουν τις δηλώσεις Μητσοτάκη για Ελληνοτουρκικά.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2024/05/15/mitsotakiserd.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1263" data-original-width="2000" height="76" src="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2024/05/15/mitsotakiserd.jpg" width="742" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ιδιαίτερη προβολή από τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης έλαβαν οι χθεσινές δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη για την Τουρκία και την αμυντική ενίσχυση της Ελλάδας.</span></h3><b>ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ</b><br />Όπως μετέδωσε στον ΣΚΑΪ ο Μανώλης Κωστίδης, οι αναφορές του Έλληνα πρωθυπουργού, κατά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα στο Μέγαρο Μαξίμου, βρέθηκαν στο επίκεντρο της τουρκικής επικαιρότητας.<br /><br />Ενδεικτικό της έκτασης που πήρε η συγκεκριμένη δήλωση ήταν το CNN Türk, όπου η παρουσιάστρια Φούλια Οζτούρκ έγραψε σε πίνακα μέσα στο στούντιο τη φράση «Mitsotakis, ne dedi?», δηλαδή «Τι είπε ο Μητσοτάκης;», και στη συνέχεια παρουσίασε τα βασικά σημεία των δηλώσεων του Έλληνα πρωθυπουργού.<br /><br />Συγκεκριμένα ανέφερε: «Τώρα δηλαδή λέει ουσιαστικά το εξής. Ο Μητσοτάκης, φίλοι, μίλησε απόψε. Ο Έλληνας πρωθυπουργός λέει ότι, αν η Τουρκία ζητά στήριξη για την ευρωπαϊκή της πορεία, θα πρέπει να έχει καλές σχέσεις μαζί μας, οπότε ας το αφήσουμε στην άκρη. Λέει επίσης: “Εμείς θέλουμε την ειρήνη, όμως δεν δεχόμαστε υποδείξεις από κανέναν για το πώς θα ενισχύσουμε την αμυντική μας ικανότητα”. Με λίγα λόγια, αυτό είπε».<br /><br />Στην ίδια συζήτηση παρενέβη ο πρώην υπουργός Επικρατείας της Τουρκίας, Μασούμ Τουρκέρ, ο οποίος συνέδεσε τις δηλώσεις Μητσοτάκη με τη γενικότερη τουρκική αντίληψη για τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο. «Ο Νετανιάχου και οι άλλοι υπουργοί, όταν κατηγορούν την Τουρκία και επιτίθενται στον Πρόεδρό μας, βάζουν μέσα και την Κύπρο. Σαν να ήταν η Κύπρος κάτι εντελώς διαφορετικό. Δεν λαμβάνουν καθόλου υπόψη τις σφαγές και τις περιπτώσεις γενοκτονίας που διαπράχθηκαν εναντίον μας στην Κύπρο στο παρελθόν».<br /><br />Ο ίδιος υποστήριξε ότι η στάση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απέναντι στις εξελίξεις στην περιοχή εντάσσεται, κατά την άποψή του, σε μια ευρύτερη κρατική πολιτική και όχι σε μια προσωπική αντιπαράθεση. «Τώρα, υπό αυτές τις συνθήκες, εγώ θεωρώ ότι η ομιλία του κυρίου Προέδρου μας εντάσσεται σε μια πολιτική που έχει επίγνωση όλων αυτών των εξελίξεων. Δηλαδή, πρόκειται για κρατική πολιτική και όχι για πολιτική που αφορά το πρόσωπο», ανέφερε.<br /><br />Ο πρώην Τούρκος υπουργός ερμήνευσε μάλιστα τις αναφορές του Ερντογάν ως μήνυμα προς την Ελλάδα και τους συμμάχους της. «Με τη χρήση ορισμένων εννοιών ουσιαστικά λέει: “Γνωρίζουμε τι θέλετε να κάνετε και δεν θα σας επιτρέψουμε να προχωρήσετε”», υποστήριξε.<br /><br />«Τώρα η Τουρκία έκανε ένα βήμα στις αρχές Ιουλίου. Και αυτό το Ανατολικομεσογειακό Ενεργειακό Κέντρο ιδρύθηκε στην Αμερική μετά από εκείνη τη σύνοδο, έτσι δεν είναι; Η Τουρκία προχώρησε γρήγορα στη δημιουργία θαλάσσιου πάρκου».<br /><br />Ο Τουρκέρ υποστήριξε ακόμη ότι μετά τη δημιουργία του θαλάσσιου πάρκου η αμερικανική εμπλοκή στην υπόθεση γίνεται δυσκολότερη, συνδέοντας παράλληλα τις εξελίξεις με τον ρόλο της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ. «Από τη στιγμή που η Τουρκία δημιούργησε το θαλάσσιο πάρκο, αυτήν τη φορά οι Αμερικανοί δεν μπορούν να εμπλακούν στην υπόθεση. Υπάρχουν και τα ζητήματα του ΝΑΤΟ. Αυτήν τη στιγμή η Τουρκία είναι απαραίτητη», κατέληξε.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Τούρκοι αναλύουν τις δηλώσεις Μητσοτάκη για Ελληνοτουρκικά.

Ιδιαίτερη προβολή από τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης έλαβαν οι χθεσινές δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη για την Τουρκία και την αμυντική ενίσχυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Αιγαίο ξανά στο στόχαστρο της Άγκυρας: Γιατί οι Τούρκοι επιμένουν στις αποστάσεις των νησιών .

<img height="83" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/09/ChatGPT-Image-2-%CE%A3%CE%B5%CF%80-2026-01_50_49-%CE%BC.%CE%BC-1068x601.png" width="753" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Νέο κύμα τουρκικής ρητορικής για Κω, Χίο, Μυτιλήνη και Σαμοθράκη<br />Το CNN Türk μετρά αποστάσεις από τις μικρασιατικές ακτές και επαναφέρει τη στρατηγική σημασία των νησιών</span></h3>Τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου επιστρέφουν με ένταση στο επίκεντρο του τουρκικού δημόσιου διαλόγου, με τηλεοπτικά δίκτυα και αναλυτές να επιχειρούν ξανά να αναδείξουν τη γεωγραφική τους εγγύτητα με τις τουρκικές ακτές και να τη συνδέσουν με τη στρατιωτική ισορροπία Ελλάδας–Τουρκίας.<br /><br />Σε εκπομπή του CNN Türk, παρουσιάστηκαν χάρτες του Αιγαίου και αναλύθηκαν μία προς μία οι αποστάσεις ελληνικών νησιών από την τουρκική ακτογραμμή.<br /><br />Η συζήτηση δεν είχε απλώς γεωγραφικό χαρακτήρα.<br /><br />Αντίθετα, η εγγύτητα των νησιών παρουσιάστηκε ως παράγοντας ιδιαίτερης στρατηγικής και στρατιωτικής σημασίας για την Τουρκία, σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει επαναφέρει δημόσια τις τουρκικές αξιώσεις περί αποστρατιωτικοποίησης.<br />«Μόλις δύο χιλιόμετρα – Είναι ακριβώς απέναντι»<br /><br />Ο απόστρατος υποστράτηγος Μεχμέτ Οκάν, έχοντας μπροστά του χάρτη του Αιγαίου, έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην απόσταση των ελληνικών νησιών από την Τουρκία.<br /><br />«Είναι μόλις δύο χιλιόμετρα. Είναι ακριβώς απέναντι», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Και συνέχισε:<br /><br />«Είναι τόσο κοντά που βλέπεις τα φώτα, βλέπεις ακόμη και τα αυτοκίνητα που κινούνται εκεί».<br /><br />Η εμμονή στη φυσική εγγύτητα δεν είναι τυχαία.<br /><br />Στην τουρκική στρατηγική συζήτηση, η γεωγραφία χρησιμοποιείται διαχρονικά ως βασικό πολιτικό επιχείρημα για το Αιγαίο.<br /><br />Η Άγκυρα επιχειρεί να παρουσιάσει τα ελληνικά νησιά όχι μόνο ως ελληνικό έδαφος κοντά στην τουρκική ακτή, αλλά ως παράγοντα που επηρεάζει άμεσα την τουρκική αμυντική και επιχειρησιακή ασφάλεια.<br />Κως, Χίος και Μυτιλήνη στον τουρκικό χάρτη<br /><br />Ο Τούρκος απόστρατος αξιωματικός πέρασε στη συνέχεια σε συγκεκριμένα νησιά.<br /><br />Για την Κω σημείωσε ότι βρίσκεται «ακριβώς απέναντι» από την τουρκική ακτή.<br /><br />Για τη Χίο αναφέρθηκε στο Στενό της Χίου και στην περιοχή του Καραμπουρνού.<br /><br />Για τη Μυτιλήνη επεσήμανε την εγγύτητά της με το Αϊβαλί.<br /><br />Με τον τρόπο αυτό, η τηλεοπτική συζήτηση δημιούργησε μια ολόκληρη αλυσίδα ελληνικών νησιών κατά μήκος της τουρκικής δυτικής ακτογραμμής, υπογραμμίζοντας τη σημασία τους μέσα από καθαρά στρατηγικό πρίσμα.<br /><br />Το μήνυμα ήταν εμφανές:<br /><br />η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει το Ανατολικό Αιγαίο ως έναν ενιαίο χώρο στρατιωτικού ενδιαφέροντος.<br />Στο στόχαστρο και η Σαμοθράκη – Αναφορά στην Αλεξανδρούπολη<br /><br />Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον είχε η αναφορά στη Σαμοθράκη και την Αλεξανδρούπολη.<br /><br />Ο Μεχμέτ Οκάν υποστήριξε ότι από την περιοχή του Αίνου μπορούν να φανούν τα φώτα της Σαμοθράκης.<br /><br />Πρόσθεσε μάλιστα ότι από την τουρκική πλευρά μπορεί κανείς να παρακολουθεί σχετικά εύκολα ακόμη και αεροπορική δραστηριότητα στην περιοχή της Αλεξανδρούπολης.<br /><br />Η συγκεκριμένη αναφορά αποκτά πρόσθετη σημασία, καθώς η Αλεξανδρούπολη έχει τα τελευταία χρόνια αποκτήσει ιδιαίτερη στρατηγική βαρύτητα για την Ελλάδα και τους δυτικούς συμμάχους της.<br /><br />Η Τουρκία παρακολουθεί με αυξημένο ενδιαφέρον τη στρατιωτική σημασία της περιοχής, ιδιαίτερα λόγω της γεωγραφικής της θέσης στη Θράκη και της δυνατότητάς της να λειτουργεί ως κόμβος μεταφοράς στρατιωτικών δυνάμεων.<div><br />Από τη γεωγραφία στη στρατιωτικοποίηση<br /><br />Η συζήτηση στο CNN Türk δεν πραγματοποιείται σε πολιτικό κενό.<br /><br />Έρχεται αμέσως μετά τη νέα παρέμβαση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος επανέφερε τις τουρκικές απαιτήσεις περί αποστρατιωτικοποίησης ελληνικών νησιών.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος ζήτησε από την Αθήνα να «εγκαταλείψει τη στρατιωτικοποίηση των νησιών που έχουν αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς», επαναφέροντας μία από τις βασικότερες εστίες ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης.<br /><br />Η σύνδεση των δύο γεγονότων είναι προφανής.<br /><br />Από τη μία πλευρά, η πολιτική ηγεσία της Τουρκίας επαναφέρει το ζήτημα του στρατιωτικού καθεστώτος των νησιών.<br /><br />Από την άλλη, τουρκικά τηλεοπτικά πάνελ βγάζουν χάρτες, μετρούν αποστάσεις και περιγράφουν τη στρατηγική σημασία της γεωγραφικής τους θέσης.<br />Η τουρκική επιχειρηματολογία έχει έναν σταθερό πυρήνα<br /><br />Η Άγκυρα επιχειρεί εδώ και χρόνια να στηρίξει την αμφισβήτησή της σε ένα βασικό αφήγημα:<br /><br />ότι η παρουσία ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων σε νησιά κοντά στις μικρασιατικές ακτές δημιουργεί πρόβλημα ασφαλείας για την Τουρκία.<br /><br />Η Αθήνα απορρίπτει αυτή την επιχειρηματολογία.<br /><br />Η ελληνική θέση είναι ότι δεν υπάρχει ένα ενιαίο καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης για όλα τα νησιά, καθώς διαφορετικές διεθνείς συνθήκες διέπουν διαφορετικές περιοχές του Αιγαίου.<br /><br />Παράλληλα, η Ελλάδα επικαλείται το δικαίωμα αυτοάμυνας, επισημαίνοντας την ύπαρξη ισχυρών τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων στις απέναντι ακτές και τη διαχρονική απειλή χρήσης βίας.<br />Το Ισραήλ μπαίνει ξανά στο κάδρο<br /><br />Η συζήτηση δεν έμεινε μόνο στα ελληνικά νησιά.<br /><br />Ο αρθρογράφος της Hürriyet Αμπντουλκαντίρ Σελβί συνέδεσε ευθέως το Αιγαίο με τη στρατηγική συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, η σημερινή ελληνική αμυντική πολιτική δεν αποτελεί αποκλειστικά ελληνικό σχεδιασμό.<br /><br />Υποστήριξε ότι το Ισραήλ επιχειρεί, κατά την άποψή του, «να περικυκλώσει την Τουρκία» μέσα από συνεργασίες με την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Η συγκεκριμένη επιχειρηματολογία εμφανίζεται όλο και συχνότερα στον τουρκικό δημόσιο διάλογο.<br /><br />Και αυτό δεν είναι τυχαίο.<br />Γιατί η Άγκυρα συνδέει πλέον Αιγαίο και Ισραήλ<br /><br />Η αμυντική σχέση Ελλάδας–Ισραήλ έχει αποκτήσει πλέον ευρύτερη σημασία για την Τουρκία.<br /><br />Η Άγκυρα δεν βλέπει μόνο τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br /><br />Βλέπει ένα διευρυνόμενο πλέγμα σχέσεων Αθήνας με το Ισραήλ, την Κύπρο και άλλους περιφερειακούς παίκτες.<br /><br />Για τον λόγο αυτό, όλο και περισσότεροι Τούρκοι αναλυτές επιχειρούν να εντάξουν:<br /><br />το Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο, την ελληνική αεράμυνα και τη συνεργασία με το Ισραήλ σε ένα κοινό γεωπολιτικό αφήγημα.<br /><br />Στην τουρκική ανάγνωση, πρόκειται για «περικύκλωση».<br /><br />Στην ελληνική οπτική, πρόκειται για ενίσχυση της αποτροπής και δημιουργία στρατηγικών συνεργασιών.</div><div><br />Η πραγματική σημασία των χαρτών του CNN Türk<br /><br />Η εικόνα Τούρκων αναλυτών να μετρούν αποστάσεις ελληνικών νησιών από τις μικρασιατικές ακτές δεν πρέπει να ιδωθεί ως απλή τηλεοπτική υπερβολή.<br /><br />Αναδεικνύει ένα πολύ βαθύτερο στοιχείο της τουρκικής στρατηγικής σκέψης.<br /><br />Η Άγκυρα αντιμετωπίζει τη γεωγραφία του Αιγαίου ως καθοριστικό παράγοντα της στρατιωτικής ισορροπίας.<br /><br />Κως, Χίος, Μυτιλήνη, Σαμοθράκη και Καστελόριζο μπορεί να απέχουν ελάχιστα από την Τουρκία.<br /><br />Η γεωγραφική εγγύτητα, όμως, δεν παράγει από μόνη της κυριαρχικά δικαιώματα.<br /><br />Και αυτή είναι η βασική διαφορά ανάμεσα στη γεωγραφική πραγματικότητα και στη νομική κυριαρχία.<br />Η γεωγραφία δεν αλλάζει την κυριαρχία<br /><br />Η Τουρκία χρησιμοποιεί συστηματικά το επιχείρημα ότι ορισμένα ελληνικά νησιά βρίσκονται «μια ανάσα» από τις ακτές της.<br /><br />Όμως η απόσταση ενός νησιού από ένα άλλο κράτος δεν μεταβάλλει το καθεστώς κυριαρχίας του.<br /><br />Το ότι η Μυτιλήνη βρίσκεται απέναντι από το Αϊβαλί ή ότι η Κως βρίσκεται απέναντι από τα τουρκικά παράλια αποτελεί γεωγραφικό δεδομένο.<br /><br />Δεν αποτελεί νομικό επιχείρημα για αλλαγή συνόρων ή κυριαρχίας.<br /><br />Ακριβώς γι’ αυτό η συστηματική προβολή των αποστάσεων αποκτά πρωτίστως πολιτικό και ψυχολογικό χαρακτήρα.</div><div><br />Το Αιγαίο ξανά στο κέντρο της τουρκικής δημόσιας συζήτησης<br /><br />Το σημαντικότερο συμπέρασμα από την τελευταία τηλεοπτική συζήτηση είναι ότι το Αιγαίο επανέρχεται δυναμικά στο κέντρο της τουρκικής επικαιρότητας.<br /><br />Οι δηλώσεις Ερντογάν για τη στρατιωτικοποίηση των νησιών λειτουργούν ως πολιτική αφετηρία.<br /><br />Τα τηλεοπτικά πάνελ προσθέτουν τους χάρτες.<br /><br />Οι στρατιωτικοί αναλυτές προσθέτουν τις αποστάσεις.<br /><br />Και οι φιλοκυβερνητικοί σχολιαστές προσθέτουν πλέον και το Ισραήλ.<br /><br />Έτσι δημιουργείται ένα ενιαίο αφήγημα στο οποίο η ελληνική παρουσία στο Αιγαίο, η ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων και οι συμμαχίες της Αθήνας παρουσιάζονται ως μέρος ενός προβλήματος ασφαλείας για την Τουρκία.<br />Πίσω από τη ρητορική βρίσκεται η αλλαγή των ισορροπιών<br /><br />Υπάρχει, όμως, και μία ακόμη ανάγνωση.<br /><br />Η αυξανόμενη ένταση της συζήτησης για τα ελληνικά νησιά συμπίπτει με μία περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα ενισχύει σημαντικά την αποτρεπτική της ικανότητα και διευρύνει τις στρατηγικές της συνεργασίες.<br /><br />Η τουρκική πλευρά γνωρίζει ότι η στρατιωτική εξίσωση δεν είναι στατική.<br /><br />Νέα συστήματα αεράμυνας, αναβαθμισμένα μαχητικά, νέες φρεγάτες και βαθύτερη συνεργασία με το Ισραήλ μεταβάλλουν το περιβάλλον ασφαλείας.<br /><br />Και όσο η Ελλάδα ενισχύεται, τόσο μεγαλύτερη σημασία αποκτούν για την Άγκυρα τα νησιά που βρίσκονται κοντά στην τουρκική ακτογραμμή.<br /><br />Αυτό ίσως εξηγεί γιατί οι Τούρκοι βγάζουν ξανά τους χάρτες.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Αιγαίο ξανά στο στόχαστρο της Άγκυρας: Γιατί οι Τούρκοι επιμένουν στις αποστάσεις των νησιών .

Νέο κύμα τουρκικής ρητορικής για Κω, Χίο, Μυτιλήνη και Σαμοθράκη Το CNN Türk μετρά αποστάσεις από τις μικρασιατικές ακτές και επαναφέρει τη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το TÜBİTAK MARMARA κινείται απέναντι από το Φαρμακονήσι. Αυξημένη επιφυλακή στην Αθήνα.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/09/ChatGPT-Image-2-%CE%A3%CE%B5%CF%80-2026-03_28_38-%CE%BC.%CE%BC-1068x601.png" width="744" /><br /><br />Αυξημένη επιφυλακή στην Αθήνα – Το τουρκικό ερευνητικό κινείται προς Ντιντίμ, απέναντι από το Φαρμακονήσι, μετά την ένταση νότια του Καστελόριζου<br /><br />Νέα εστία ανησυχίας δημιουργείται στο Αιγαίο, καθώς το τουρκικό ερευνητικό σκάφος TÜBİTAK MARMARA εμφανίζει εκ νέου έντονη κινητικότητα, λίγες μόλις ημέρες μετά την παρουσία του στην Ανατολική Μεσόγειο και την κινητοποίηση που προκάλεσαν οι τουρκικές ενέργειες νοτίως του Καστελόριζου.<br /><br />Η Αθήνα παρακολουθεί στενά κάθε κίνηση του πλοίου, με τις ελληνικές αρμόδιες αρχές και τις Ένοπλες Δυνάμεις να βρίσκονται σε αυξημένη επαγρύπνηση, καθώς η πορεία του TÜBİTAK MARMARA δημιουργεί ερωτήματα για την επόμενη κίνηση της Άγκυρας.<br /><br />Το τουρκικό ερευνητικό κατευθύνεται προς την περιοχή του Ντιντίμ, ακριβώς απέναντι από το Φαρμακονήσι, γεγονός που αποκτά ιδιαίτερη σημασία λόγω της χρονικής συγκυρίας αλλά και του ευρύτερου σχεδιασμού που επιχειρεί να προωθήσει η Τουρκία στο Αιγαίο.<div><br />Το βλέμμα στο Ντιντίμ – Τι φοβάται η Αθήνα<br /><br />Η συγκεκριμένη κατεύθυνση του τουρκικού σκάφους έχει τεθεί υπό στενή παρακολούθηση.<br /><br />Στρατιωτικές εκτιμήσεις εξετάζουν το ενδεχόμενο η Άγκυρα να προχωρήσει το επόμενο διάστημα στην έκδοση νέας NAVTEX, επιχειρώντας να ανοίξει έναν ακόμη κύκλο ερευνητικών δραστηριοτήτων σε ευαίσθητες περιοχές του Αιγαίου.<br /><br />Το κρίσιμο στοιχείο δεν είναι μόνο πού βρίσκεται σήμερα το TÜBİTAK MARMARA, αλλά πού ενδέχεται να επιχειρήσει στη συνέχεια.<br /><br />Και εκεί ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη ανησυχία.<br /><br />Η Τουρκία έχει ήδη δημιουργήσει ένα πλαίσιο διεκδικήσεων μέσω των μονομερών λεγόμενων «θαλάσσιων πάρκων» της, επιχειρώντας να συνδέσει περιβαλλοντικές ανακοινώσεις με ευρύτερες γεωπολιτικές και θαλάσσιες αξιώσεις.</div><div><br />Επόμενο μέτωπο το Βόρειο Αιγαίο;<br /><br />Στο ελληνικό επιτελείο εξετάζεται σοβαρά το σενάριο η Άγκυρα να επιχειρήσει να μεταφέρει το βάρος των ενεργειών της από την Ανατολική Μεσόγειο προς το Βόρειο Αιγαίο.<br /><br />Ιδιαίτερη προσοχή συγκεντρώνει η περιοχή ανάμεσα σε Λήμνο και Σαμοθράκη, όπου η Τουρκία έχει επιχειρήσει να εντάξει θαλάσσιες εκτάσεις στο δικό της μονομερώς ανακηρυγμένο πλαίσιο προστατευόμενων περιοχών.<br /><br />Για την Αθήνα, οποιαδήποτε τουρκική ερευνητική δραστηριότητα που θα αμφισβητούσε ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα θα αποτελούσε σαφή κλιμάκωση.<br /><br />Το ζήτημα των τουρκικών «θαλάσσιων πάρκων» δεν αντιμετωπίζεται συνεπώς μόνο ως περιβαλλοντική διαφορά.<br /><br />Αντίθετα, εντάσσεται σε ένα πολύ μεγαλύτερο γεωπολιτικό παιχνίδι, καθώς η Άγκυρα επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα μέσα από χάρτες, NAVTEX και παρουσία ερευνητικών σκαφών.</div><div><br />Το προηγούμενο νότια του Καστελόριζου<br /><br />Η νέα κινητικότητα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα λόγω όσων είχαν προηγηθεί στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το TÜBİTAK MARMARA είχε κινηθεί στο πλαίσιο της τουρκικής NAVTEX 0862/26, με την Αθήνα να αντιδρά εκδίδοντας δική της αναγγελία, αμφισβητώντας ευθέως την αρμοδιότητα της Τουρκίας να δεσμεύει περιοχές που η ελληνική πλευρά θεωρεί ότι εμπίπτουν στη δική της δικαιοδοσία.<br /><br />Παράλληλα, ελληνική μονάδα παρακολουθούσε στενά τις κινήσεις του τουρκικού πλοίου, προκειμένου να υπάρχει πλήρης επιχειρησιακή εικόνα σε πραγματικό χρόνο.<br /><br />Η Αθήνα θέλησε με αυτόν τον τρόπο να στείλει ξεκάθαρο μήνυμα ότι καμία μονομερής τουρκική ενέργεια δεν πρόκειται να μείνει αναπάντητη σε διπλωματικό και επιχειρησιακό επίπεδο.<br />Τουρκικό δημοσίευμα για υποβρύχιο απέναντι από το Καστελόριζο<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί παράλληλα δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Türkiye, σύμφωνα με το οποίο κατά την προηγούμενη ένταση τουρκικό υποβρύχιο βρισκόταν σε ετοιμότητα στην περιοχή του Κας, απέναντι από το Καστελόριζο.<br /><br />Ο ισχυρισμός αυτός προέρχεται από τουρκικό δημοσίευμα και δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται αυτομάτως ως ανεξάρτητα επιβεβαιωμένο επιχειρησιακό δεδομένο.<br /><br />Ωστόσο, εφόσον αντανακλά πραγματικό σχεδιασμό, καταδεικνύει ότι η Άγκυρα αντιμετωπίζει τις ερευνητικές αποστολές όχι απομονωμένα, αλλά μέσα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο στρατιωτικής επιτήρησης και προβολής ισχύος.</div><div><br />Από το Καστελόριζο στη Λήμνο. Η στρατηγική της διαρκούς πίεσης<br /><br />Η πιθανή μεταφορά της έντασης από την Ανατολική Μεσόγειο προς το Βόρειο Αιγαίο δεν θεωρείται τυχαία.<br /><br />Η Τουρκία φαίνεται να επιδιώκει τη διατήρηση πολλαπλών ταυτόχρονων σημείων πίεσης, ώστε η Αθήνα να βρίσκεται σε συνεχή επιχειρησιακή και διπλωματική εγρήγορση.<br /><br />Καστελόριζο, Φαρμακονήσι, Λήμνος και Σαμοθράκη αποτελούν διαφορετικά γεωγραφικά σημεία, συνδέονται όμως από ένα κοινό στοιχείο:<br />την προσπάθεια της Άγκυρας να μεταφέρει στην πράξη τις τουρκικές διεκδικήσεις από τους χάρτες στη θάλασσα.<br /><br />Η χρήση ερευνητικών πλοίων αποτελεί ένα ιδιαίτερα χρήσιμο εργαλείο για την τουρκική στρατηγική, καθώς επιτρέπει στην Άγκυρα να δοκιμάζει τις ελληνικές αντιδράσεις χωρίς να περνά αυτομάτως στο επίπεδο μιας αμιγώς στρατιωτικής αντιπαράθεσης.<br />Τα «θαλάσσια πάρκα» ως νέο εργαλείο πίεσης<br /><br />Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο είναι η προσπάθεια σύνδεσης των μονομερών τουρκικών θαλάσσιων πάρκων με πραγματική παρουσία κρατικών ερευνητικών σκαφών.<br /><br />Εάν η Τουρκία επιχειρήσει να χρησιμοποιήσει το TÜBİTAK MARMARA για δραστηριότητες εντός περιοχών τις οποίες έχει εντάξει στους δικούς της χάρτες, τότε θα επιχειρεί ουσιαστικά να μετατρέψει μια μονομερή χαρτογραφική αποτύπωση σε πραγματικό τετελεσμένο επί του πεδίου.<br /><br />Και αυτή είναι η ουσία της υπόθεσης.<br /><br />Δεν πρόκειται απλώς για ένα ερευνητικό πλοίο που αλλάζει πορεία.<br /><br />Πρόκειται για το εάν η Άγκυρα θα επιχειρήσει να χρησιμοποιήσει ένα επιστημονικό σκάφος ως όχημα άσκησης πολιτικής και γεωπολιτικής πίεσης στο Αιγαίο.</div><div><br />Η Αθήνα δεν θέλει αιφνιδιασμό<br /><br />Σε επιχειρησιακό επίπεδο, ο βασικός στόχος της ελληνικής πλευράς είναι ένας: να μην υπάρξει αιφνιδιασμός.<br /><br />Η πορεία του TÜBİTAK MARMARA παρακολουθείται, οι τουρκικές ναυτικές αναγγελίες αξιολογούνται και όλα τα πιθανά σενάρια βρίσκονται στο τραπέζι.<br /><br />Εάν ακολουθήσει νέα NAVTEX, η Αθήνα αναμένεται να κινηθεί άμεσα τόσο σε διπλωματικό επίπεδο όσο και στο πεδίο της επιτήρησης.<br /><br />Η εμπειρία των προηγούμενων ετών έχει καταστήσει σαφές ότι ακόμη και μία φαινομενικά περιορισμένη κίνηση ενός ερευνητικού σκάφους μπορεί να εξελιχθεί σε δοκιμασία κυριαρχικών δικαιωμάτων και αποφασιστικότητας.<br />Το επόμενο 24ωρο μπορεί να δείξει τις προθέσεις της Άγκυρας<br /><br />Όλα πλέον εξαρτώνται από την επόμενη πορεία του τουρκικού ερευνητικού και κυρίως από το εάν θα υπάρξει νέα τουρκική NAVTEX.<br /><br />Εάν το TÜBİTAK MARMARA κινηθεί προς περιοχές του Βορείου Αιγαίου που η Τουρκία έχει συμπεριλάβει στους μονομερείς χάρτες της, τότε θα πρόκειται για μία νέα και ιδιαίτερα σοβαρή δοκιμή των ελληνοτουρκικών ισορροπιών.<br /><br />Η Αθήνα γνωρίζει ότι η πραγματική μάχη δεν αφορά μόνο μία θαλάσσια περιοχή ή μία ερευνητική αποστολή.<br /><br />Αφορά το εάν η Τουρκία θα καταφέρει, βήμα προς βήμα, να μετατρέψει τις μονομερείς διεκδικήσεις της σε μια «νέα κανονικότητα» στο Αιγαίο.<br /><br />Και για αυτόν ακριβώς τον λόγο, κάθε κίνηση του TÜBİTAK MARMARA παρακολουθείται πλέον με ιδιαίτερη προσοχή.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το TÜBİTAK MARMARA κινείται απέναντι από το Φαρμακονήσι. Αυξημένη επιφυλακή στην Αθήνα.

Αυξημένη επιφυλακή στην Αθήνα – Το τουρκικό ερευνητικό κινείται προς Ντιντίμ, απέναντι από το Φαρμακονήσι, μετά την ένταση νότια του Καστελό...

Διαβάστε την συνέχεια

Τσίπρας: «Τριπλή απόβαση» στη Θεσσαλονίκη .Το σχέδιο για να εμφανίσει την ΕΛ.Α.Σ. ως κυβέρνηση εν αναμονή

<img height="124" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/tsipras-euro_1-768x576.jpg" width="744" /><br /><br /><b>Αφροδιτη Πανου</b><br />Παραγωγικοί φορείς, οικονομικό πρόγραμμα και συνέντευξη Τύπου συνθέτουν την τριπλή κίνηση του πρώην πρωθυπουργού – Άνοιγμα σε μικρομεσαίους και ελεύθερους επαγγελματίες, επίθεση σε τράπεζες και ολιγοπώλια και το μεγάλο τεστ της κοστολόγησης<br /><br />Η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη δεν σχεδιάστηκε ως μία ακόμη παρουσία στη ΔΕΘ.<br /><br />Έχει τρεις διακριτές πράξεις και έναν σαφή πολιτικό στόχο: να περάσει η ΕΛ.Α.Σ. από την εικόνα του νέου πολιτικού εγχειρήματος στην εικόνα μιας δύναμης που διεκδικεί να κυβερνήσει.<br /><br />Η πρώτη πράξη έγινε με τη συνάντηση του πρώην πρωθυπουργού με τους παραγωγικούς φορείς της Θεσσαλονίκης. Η δεύτερη και σημαντικότερη έρχεται το βράδυ της Τετάρτης 2 Σεπτεμβρίου, με την παρουσίαση του οικονομικού και κυβερνητικού προγράμματος. Και η τρίτη έχει προγραμματιστεί για τις 9 Σεπτεμβρίου, όταν ο Αλέξης Τσίπρας θα βρεθεί απέναντι στους δημοσιογράφους για τη συνέντευξη Τύπου στο πλαίσιο της ΔΕΘ.<br /><br />Το πολιτικό στοίχημα είναι μεγάλο.<br /><br />Για πρώτη φορά ο Τσίπρας φτάνει στη Θεσσαλονίκη πριν από τη ΔΕΘ ως επικεφαλής της ΕΛ.Α.Σ. και όχι απλώς ως πρώην πρωθυπουργός. Συνεπώς, κάθε εμφάνισή του θα μετρηθεί πλέον με ένα πολύ αυστηρότερο κριτήριο:<br /><br />όχι μόνο τι καταγγέλλει, αλλά τι ακριβώς προτείνει για τη χώρα.<div><br />Πρώτη πράξη: Από την αγορά και τους παραγωγικούς φορείς<br /><br />Ο Τσίπρας επέλεξε να ξεκινήσει από τους παραγωγικούς φορείς, στέλνοντας ένα μήνυμα που υπερβαίνει τον συμβολισμό της ΔΕΘ.<br /><br />Επιχειρεί να δείξει ότι η ΕΛ.Α.Σ. θέλει να συνομιλήσει με την πραγματική οικονομία και ιδιαίτερα με κοινωνικές ομάδες που δεν αποτελούν αυτονόητο ακροατήριο για ένα κόμμα που τοποθετείται στον χώρο της Αριστεράς: μικρομεσαίους επιχειρηματίες, αυτοαπασχολούμενους και ελεύθερους επαγγελματίες.<br /><br />Ο ίδιος υπενθύμισε ότι οι συναντήσεις με τους φορείς πριν από τη ΔΕΘ καθιερώθηκαν κατά τη δική του πρωθυπουργική περίοδο.<br /><br />«Έχει γίνει πια θεσμός πριν την Έκθεση να γίνεται αυτή η επαφή, η συνάντηση, η συζήτηση και η δυνατότητα κατάθεσης απευθείας των θέσεων, των παραπόνων, των διεκδικήσεων, των αιτημάτων των παραγωγικών φορέων της πόλης της Θεσσαλονίκης», ανέφερε.<br /><br />Το μήνυμα πίσω από την εικόνα είναι εμφανές: ο πρώην πρωθυπουργός θέλει να επαναφέρει στοιχεία της θεσμικής παρουσίας ενός αρχηγού που προετοιμάζεται όχι απλώς για εκλογική καταγραφή αλλά για κυβερνητική διεκδίκηση. <a href="https://www.pagenews.gr/2026/09/02/politiki/tsipras-tripli-apobasi-sti-thessaloniki-to-sxedio-gia-na-emfanisei-tin-el-a-s-os-kybernisi-en-anamoni/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τσίπρας: «Τριπλή απόβαση» στη Θεσσαλονίκη .Το σχέδιο για να εμφανίσει την ΕΛ.Α.Σ. ως κυβέρνηση εν αναμονή

Αφροδιτη Πανου Παραγωγικοί φορείς, οικονομικό πρόγραμμα και συνέντευξη Τύπου συνθέτουν την τριπλή κίνηση του πρώην πρωθυπουργού – Άνοιγμα σε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν προς Ελλάδα: «Θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί». Τι κρύβει η νέα κλιμάκωση στο Αιγαίο.

<img height="97" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/erdogan-2-768x512.jpg" width="740" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Από την αποστρατιωτικοποίηση και το «μην εκλαμβάνετε την ψυχραιμία μας ως αδυναμία» μέχρι θαλάσσια πάρκα, NAVTEX και Καστελόριζο – Η Άγκυρα ανεβάζει την πίεση ενώ η Αθήνα χτίζει την «Ασπίδα του Αχιλλέα» και μεταφέρει το μέτωπο στην ΕΕ<br /><br />Δεν είναι μία ακόμη σκληρή δήλωση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Η τελευταία παρέμβαση του Τούρκου προέδρου για την Ελλάδα έρχεται να κλείσει —προς το παρόν— μια αλυσίδα κινήσεων της Άγκυρας που μέσα σε λίγες εβδομάδες επανέφερε σχεδόν ολόκληρο το παλιό οπλοστάσιο των ελληνοτουρκικών διαφορών.<br /><br />Αποστρατιωτικοποίηση νησιών.<br /><br />Αμφισβήτηση ελληνικής κυριαρχίας σε γεωγραφικούς σχηματισμούς.<br /><br />Θαλάσσιες ζώνες.<br /><br />Τουρκικά θαλάσσια πάρκα.<br /><br />Ελληνικά χωροταξικά σχέδια.<br /><br />Έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Και στο βάθος η «Γαλάζια Πατρίδα», το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου και η νέα ελληνική αντιαεροπορική και αντιπυραυλική αρχιτεκτονική.<br /><br />Η περίοδος των «ήρεμων νερών» δεν έχει τυπικά καταρρεύσει.<br /><br />Αλλά το περιεχόμενό της αλλάζει.<br /><br />Η Τουρκία φαίνεται να επιστρέφει σε μια στρατηγική ελεγχόμενης πίεσης: διατηρεί τους διαύλους επικοινωνίας, αλλά ταυτόχρονα επαναφέρει στο τραπέζι διεκδικήσεις που η Αθήνα θεωρεί εκτός οποιουδήποτε πλαισίου συζήτησης.<br /><br />Και αυτή τη φορά στο παιχνίδι μπήκε προσωπικά ο Ερντογάν.<div><br />Ερντογάν: «Η Ελλάδα πρέπει να το καταλάβει μια για πάντα»<br /><br />Επιστρέφοντας από το Μπισκέκ του Κιργιστάν, ο Τούρκος πρόεδρος επέλεξε να επαναφέρει ευθέως το ζήτημα της στρατιωτικής παρουσίας στα ελληνικά νησιά.<br /><br />Η πρώτη του φράση επιχείρησε να συνδυάσει τη διαβεβαίωση περί μη εδαφικών βλέψεων με μια σαφή προειδοποίηση:<br /><br />«Η Τουρκία δεν έχει βλέψεις στα εδάφη κανενός, αλλά δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να καταπατήσει τα δικαιώματά της.»<br /><br />Αμέσως μετά όμως πέρασε στην Ελλάδα:<br /><br />«Η Ελλάδα πρέπει να εγκαταλείψει τον λάθος δρόμο που έχει πάρει και να σταματήσει τη στρατιωτικοποίηση των νησιών που έχουν αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς.»<br /><br />Και πρόσθεσε μια αναφορά με ιδιαίτερο ιστορικό φορτίο:<br /><br />«Η Ιστορία είναι πολύ καλός οδηγός για όσους ξέρουν να διδάσκονται από αυτήν.»<br />«Θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί»<br /><br />Η κρισιμότερη στιγμή ήρθε όταν ο Ερντογάν ρωτήθηκε τι θα κάνει η Τουρκία εάν συνεχιστεί αυτό που η ίδια χαρακτηρίζει «στρατιωτικοποίηση».<br /><br />Η απάντησή του ήταν:<br /><br />«Θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί.»<br /><br />Από μόνη της η φράση δεν συνιστά ανακοίνωση συγκεκριμένης στρατιωτικής ενέργειας.<br /><br />Ούτε πρέπει να παρουσιαστεί ως απόφαση της Άγκυρας για σύγκρουση.<br /><br />Αποτελεί όμως σκόπιμα ανοιχτή διατύπωση αποτροπής, καθώς ο Τούρκος πρόεδρος αποφεύγει να προσδιορίσει ποια ακριβώς μέτρα εννοεί.<br /><br />Και ακολούθησε δεύτερη προειδοποίηση:<br /><br />«Όποιος εκλαμβάνει την ήρεμη και συνετή στάση μας ως αδυναμία κάνει σοβαρό λάθος.»<br /><br />Αυτό είναι το σημείο όπου η δήλωση αποκτά πραγματική γεωπολιτική σημασία.<br /><br />Γιατί ο Ερντογάν δεν απορρίπτει τον διάλογο.<br /><br />Απορρίπτει όμως την ελληνική ανάγνωση ότι η αποκλιμάκωση των τελευταίων ετών σημαίνει πως η Τουρκία εγκατέλειψε τις πάγιες διεκδικήσεις της. <a href="https://www.pagenews.gr/2026/09/03/geopolitika/erntogan-pros-ellada-tha-kanoume-oti-xreiastei-ti-krybei-i-nea-klimakosi-sto-aigaio/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ερντογάν προς Ελλάδα: «Θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί». Τι κρύβει η νέα κλιμάκωση στο Αιγαίο.

Βασιλης Διαμαντακος  Από την αποστρατιωτικοποίηση και το «μην εκλαμβάνετε την ψυχραιμία μας ως αδυναμία» μέχρι θαλάσσια πάρκα, NAVTEX και Κα...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο Τραμπ ξαναμιλά δημόσια για αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν και ποιος ο ρόλος του Ρεζά Παχλαβί την επόμενη μέρα.

<div><a href="https://www.thepresident.gr/wp-content/uploads/2025/05/30361416.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="900" height="96" src="https://www.thepresident.gr/wp-content/uploads/2025/05/30361416.jpg" width="729" /></a></div><br />Το στρατηγικό δίλημμα του προέδρου των ΗΠΑ και οι διαφορετικές φωνές στην κυβέρνηση των ΗΠΑ<br />Ανδρέας Δερμιτζάκης<br />Σχεδόν εφτά μήνες μετά την έναρξη του πολέμου με το Ιράν και ο Ντόναλντ Τραμπ άρχισε να μιλά ξανά για το ενδεχόμενο αλλαγή καθεστώτος. Ωστόσο όπως αναφέρει η Wall Street Journal, αυτό το σενάριο δεν θα είναι εύκολο ούτε ρεαλιστικό.Ανταπόκριση από τις ΗΠΑ για το Newsbreak<br /><br />Πόσο ρεαλιστική μπορεί να είναι η πτώση των Αγιατολάχ και πόσο πιθανή είναι η επιστροφή του Ρεζά Παχλαβί; Και αν η σημερινή αμερικανική στρατηγική φαίνεται να οδηγεί σκόπιμα προς αλλαγή καθεστώτος ή αν αυτό είναι απλώς πιθανή συνέπεια του πολέμου;<br /><br />Όπως αναφέρουν οι αναλυτές, το σενάριο της αλλαγής καθεστώτος έχει επιστρέψει στην ατζέντα του Τραμπ, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο Αμερικανός πρόεδρος έχει αποφασίσει να κάνει αμερικανική εισβολή ή να εγκαταστήσει τον Ρεζά Παχλαβί.<br /><br />Η Wall Street Journal επισημαίνει ότι μέσα στην κυβέρνηση Τραμπ επανέρχεται η αντίληψη πως το ισλαμικό καθεστώς δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμη σταθερά της αμερικανικής στρατηγικής στη Μέση Ανατολή.<div><br />Το στρατηγικό δίλημμα του Τραμπ και οι διαφορετικές φωνές μέσα στην κυβέρνηση του<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος ξεκίνησε τον πόλεμο τον Φεβρουάριο με σκληρή ρητορική, που περιλάμβανε ουσιαστικά και την προοπτική ανατροπής του καθεστώτος. Στη συνέχεια όμως, όταν το καθεστώς δεν κατέρρευσε, μετέφερε το βάρος προς μια συμφωνία. Ωστόσο, όπως όλοι γνωρίζουμε, η συμφωνία του Ιουνίου δεν έλυσε το πρόβλημα. Οι διαπραγματεύσεις των 60 ημερών κατέρρευσαν χωρίς τελική συμφωνία και η Ουάσιγκτον επανήλθε στην οικονομική πίεση και στις στρατιωτικές επιλογές.<br /><br />Και μπορεί τις τελευταίες ημέρες ο πρόεδρος των ΗΠΑ να ξαναμιλά δημόσια για αλλαγή καθεστώτος, ωστόσο υπάρχουν αρκετές αντιφάσεις από τον ίδιο, όσο και διαφορετικές προσεγγίσεις από μέλη της κυβέρνησης του.<br /><br />Ο Τραμπ λέει «το καθεστώς πρέπει να αλλάξει» και καλεί τους Ιρανούς να εξεγερθούν.<br /><br />Το Πεντάγωνο συνεχίζει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και διατηρεί πολύ ισχυρή δύναμη στην περιοχή. Ο Λευκός Οίκος προσπαθεί να αποφύγει έναν ολοκληρωτικό πόλεμο πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές, ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς με τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο φαίνεται να προτιμούν περιορισμένη στρατιωτική εμπλοκή και οικονομική πίεση και το πιο σημαντικό είναι ότι οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνατότητες δεν είναι απεριόριστες μετά από επτά μήνες πολέμου.<br /><br />Και εδώ βρίσκεται το στρατηγικό δίλημμα του Ντόναλντ Τραμπ. Το πιο εύκολο σενάριο που θα προτιμούσε ο Αμερικανός πρόεδρος είναι να πέσει το καθεστώς χωρίς αμερικανικά στρατεύματα. Το πιο δύσκολο θα ήταν οι ΗΠΑ να εισβάλλουν στο Ιράν και να εγκαταστήσουν μια νέα κυβέρνηση.<br /><br />Εάν το καθεστώς καταρρεύσει από μόνο του, ο Τραμπ θα το θεωρήσει ιδανικό αποτέλεσμα. Ωστόσο προς το παρόν κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί. Όπως αναφέρουν οι αναλυτές, «Υπάρχει διαφορά μεταξύ “Θέλω να πέσει το καθεστώς” και “Θα εισβάλω στο Ιράν για να το ανατρέψω”».<br /><br />Το μεγάλο όπλο είναι πλέον ο ίδιος ο ιρανικός πληθυσμός, με την Ουάσιγκτον να φαίνεται να ελπίζει ότι η στρατιωτική και οικονομική πίεση θα δημιουργήσει ρήγμα μέσα στο καθεστώς.<div><br />Ο ρόλος του Ρεζά Παχλαβί<br /><br />Απο την ημέρα έναρξης του πολέμου, ο Ρεζά Παχλαβί έχει προσπαθήσει να παρουσιαστεί ως ο άνθρωπος που μπορεί να ηγηθεί της μετάβασης.<br /><br />Ωστόσο το μεγαλύτερο πρόβλημα του είναι οτι δεν έχει αποδείξει ότι διαθέτει επαρκή οργανωτική βάση μέσα στο Ιράν. Μάλιστα, η έρευνα που πραγματοποιήσε το Reuters τον Ιούλιο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η προσπάθειά του να μετατραπεί σε ηγέτη της μετάβασης αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες.<br /><br />Απο την άλλη, ο Τραμπ δεν έχει δεσμευτεί στον Παχλαβί ενώ έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο κάποιος άλλος από το σημερινό ιρανικό κρατικό μηχανισμό να είναι καταλληλότερος για να κυβερνήσει μετά από μια κατάρρευση.<br /><br />Αυτή τη στιγμή ο Παχλαβί είναι η πιο αναγνωρίσιμη προσωπικότητα της ιρανικής αντιπολίτευσης διεθνώς. Και έχει κάνει κάτι πολύ έξυπνο πολιτικά: δεν παρουσιάζει πλέον τον εαυτό του απλώς ως «διάδοχο του Σάχη», αλλά ως ηγέτη μιας μεταβατικής διαδικασίας προς μια κοσμική δημοκρατία. Κάτι που φαίνεται να είναι πολύ πιο αποδεκτό για την Ουάσιγκτον από το να επιτρέψει στο Ιράν ως Σάχης, ενώ και οι υποστηρικτές του δεν συμφωνούν απαραίτητα με την επιστροφή της μοναρχίας αλλά τον βλέπουν απλώς ως μεταβατικό ηγέτη.<br /><br />Ωστόσο, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η Wall Street Journal, ο Παχλαβί έχει τεράστια προβλήματα καθώς δεν ελέγχει το μηχανισμό μέσα στο Ιράν, δεν έχει στρατό, δεν έχει IRGC, δεν έχει αστυνομία. Μα κυρίως δεν έχει αποδείξει ότι μπορεί να κινητοποιήσει αποφασιστικά εκατομμύρια ανθρώπους μέσα στο Ιράν.<br /><br />Και ο Τραμπ δεν χρειάζεται απαραίτητα τον Παχλαβί. Χρειάζεται έναν αξιόπιστο μηχανισμό που μπορεί να κρατήσει ενωμένο το Ιράν μετά την πτώση του σημερινού καθεστώτος. Αν το καθεστώς καταρρεύσει, πολύ δύσκολα ο Αμερικανός πρόεδρος θα βάλει τον Παχλαβί απευθείας πρόεδρο του Ιράν. Ο Παχλαβί μπορεί να είναι πιθανότατα ένα από τα κεντρικά πρόσωπα της μετάβασης, αλλά όχι απαραίτητα ο απόλυτος ηγέτης.<br /><br />Και αυτό εξηγεί γιατί η αμερικανική κυβέρνηση έχει κρατήσει ανοιχτά κανάλια ακόμη και με ανθρώπους που συνδέονται με το IRGC. Τον Αύγουστο αποκαλύφθηκε ότι υπήρξε μυστικό backchannel μεταξύ Ουάσιγκτον και IRGC, με μεσολάβηση του<br />Μαστούρ Μπαρζανί.<br /><br />Αλλά το μεγαλύτερο ερώτημα που κυριαρχεί αυτή την στιγμή στην η Ουάσιγκτον δεν είναι μόνο το «Πώς θα ρίξουμε τους Αγιατολάχ», αλλά «Με ποιον θα μιλήσουμε την επόμενη ημέρα;».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><br /><br /></div>

Γιατί ο Τραμπ ξαναμιλά δημόσια για αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν και ποιος ο ρόλος του Ρεζά Παχλαβί την επόμενη μέρα.

Το στρατηγικό δίλημμα του προέδρου των ΗΠΑ και οι διαφορετικές φωνές στην κυβέρνηση των ΗΠΑ Ανδρέας Δερμιτζάκης Σχεδόν εφτά μήνες μετά την έ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πραγματοποίησε το Tubitak Marmara έρευνες στο Καστελλόριζο; Τι καταγράφεται από το στίγμα του

<div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbeast.gr/files/1/2026/09/TOURKIA-EREVNITIKO.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="885" data-original-width="1390" height="110" src="https://www.newsbeast.gr/files/1/2026/09/TOURKIA-EREVNITIKO.jpg" width="748" /></a></div></div><b><div><br /></div>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελλόριζου βρίσκεται το τουρκικό ερευνητικό σκάφος Tubitak Marmara, παρουσιάζοντας ωστόσο μεταβολή στην επιχειρησιακή του συμπεριφορά. Σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία από το στίγμα του, το πλοίο πλέει πλέον με βορειοδυτική κατεύθυνση και μέση ταχύτητα περίπου 6 κόμβων, γεγονός που υποδηλώνει ότι δεν εκτελεί ερευνητικές εργασίες κατά τη διάρκεια της σημερινής ημέρας.<br /><br /><img height="360" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/09/Untitled-design-1.jpg" width="640" /><br /><br />Η εικόνα αυτή έρχεται σε αντίθεση με τη χθεσινή δραστηριότητα του σκάφους, όταν κινείτο με ιδιαίτερα χαμηλή ταχύτητα, πέριξ του ενός κόμβου, ένδειξη πως πραγματοποιούσε κάποιου είδους υποθαλάσσιες ή υδρογραφικές έρευνες. Η παρουσία και οι ελιγμοί του Tubitak Marmara παρακολουθούνταν συνεχώς και διακριτικά από πλωτά μέσα του Λιμενικού Σώματος, καθώς και από τους ελληνικούς παράκτιους σταθμούς επιτήρησης.<div><br />Προχώρησε σε παράνομες έρευνες παρά την αντι-NAVTEX;<br /><br />Το τουρκικό ερευνητικό απέπλευσε από το λιμάνι της Μαρμαρίδας με σκοπό να κινηθεί σε περιοχή που δεσμεύτηκε αυθαίρετα επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδας έως τις 15 Σεπτεμβρίου. Η αντίδραση της ελληνικής πλευράς υπήρξε άμεση, καθώς η Αθήνα εξέδωσε αντι-NAVTEX ήδη από το βράδυ της 31ης Αυγούστου, πριν ακόμη το πλοίο απομακρυνθεί από τις τουρκικές ακτές.<br /><br />Συγκεκριμένα, ο Υδρογραφικός Σταθμός Ηρακλείου της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού εξέδωσε την οδηγία 1036/26, καθιστώντας σαφές ότι ο σταθμός της Αττάλειας λειτούργησε εκτός δικαιοδοσίας. Παράλληλα, υπογραμμίστηκε ότι οι ανακοινωθείσες έρευνες επικαλύπτουν τμήμα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, όπου απαιτείται ρητή άδεια από τις ελληνικές αρχές, ενώ υπενθυμίστηκε ότι ο συντονισμός της ναυσιπλοΐας στη συγκεκριμένη ζώνη ανήκει αποκλειστικά στον σταθμό του Ηρακλείου, ακυρώνοντας την τουρκική NAVTEX.<br /><br />Όμως, απ’ ότι φαίνεται, το τουρκικό σκάφος πολύ πιθανόν να προχώρησε σε παράνομες έρευνες στην περιοχή, χωρίς να έχει εξασφαλίσει άδεια από τις ελληνικές αρχές και χωρίς τα ελληνικά σκάφη να πράξουν τα νομίμως προβλεπόμενα. Αν ένα ξένο σκάφος διεξάγει παράνομες ερευνητικές εργασίες χωρίς άδεια, το Λιμενικό Σώμα ή το Πολεμικό Ναυτικό έχουν, βάσει του Δικαίου της Θάλασσας, το δικαίωμα να διενεργήσουν νηοψία, να διατάξουν τη διακοπή των εργασιών, ακόμα και να συλλάβουν τον πλοίαρχο ή να κατασχέσουν το σκάφος.<br /><br />Όμως στην περίπτωση των τουρκικών παράνομων ενεργειών, μέχρι τώρα είθισται οι ελληνικές αρχές απλά να παρακολουθούν διακριτικά, υπό τον φόβο πρόκλησης επεισοδίου που θα οδηγούσε σε κλιμάκωση, υποκύπτοντας με αυτόν τον τρόπο στον τουρκικό εκβιασμό. <br /><br />Η περίπτωση με το Ουρούτς Ρέις στην ίδια περιοχή, το 2020, όταν τελικά παραδεχθήκαμε ότι πραγματοποίησε παράνομες έρευνες χωρίς οι ελληνικές αρχές να επιβάλλουν τη νομιμότητα, αποτελεί ένα προηγούμενο με βάση το οποίο οφείλουμε να εξετάζουμε κάθε ανάλογη περίπτωση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πραγματοποίησε το Tubitak Marmara έρευνες στο Καστελλόριζο; Τι καταγράφεται από το στίγμα του

Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελλόριζου βρίσκεται το τουρκικό ερευνητικό σκάφος Tubitak Marmara, παρου...

Διαβάστε την συνέχεια

Κινδυνεύει από τη θάλασσα το Ισραήλ; Τουρκικός ναυτικός αποκλεισμός;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSRnNZ6NJtiHKlS-nTowJXS-SiMpkwLvT9084X1YZQ2ARi322CBKHv_YA&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="501" data-original-width="612" height="100" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSRnNZ6NJtiHKlS-nTowJXS-SiMpkwLvT9084X1YZQ2ARi322CBKHv_YA&s=10" width="748" /></a></div><div><br /></div>του <b>Γιάνιβ Κούμποβιτς</b><br />Μέχρι πριν από τον πόλεμο στη Γάζα, ο ναυτικός αποκλεισμός του Ισραήλ δεν θεωρούνταν απτή απειλή. Εν μέσω της αυξανόμενης έντασης με την Τουρκία, η οποία διαθέτει έναν από τους ισχυρότερους στόλους στην περιοχή, οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις εκτιμούν πλέον ότι ένα τέτοιο σενάριο θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα.<br /><br />Ισραηλινοί αξιωματούχοι του αμυντικού τομέα εκτιμούν ότι το δόγμα ασφαλείας του Πολεμικού Ναυτικού χρειάζεται αναπροσαρμογή, εν μέσω της αυξανόμενης έντασης με την Τουρκία και έπειτα από τρία χρόνια πρωτοφανών και σύνθετων επιχειρησιακών προκλήσεων κατά τη διάρκεια του πολέμου. Οι συνθήκες αυτές έχουν επιδεινώσει τη σοβαρή έλλειψη προσωπικού, σύμφωνα με πληροφορίες της Haaretz.<br /><br />Πηγές του ισραηλινού Πολεμικού Ναυτικού αναφέρουν ότι, μολονότι το Ισραήλ έχει επιβάλει αυστηρό ναυτικό αποκλεισμό στη Λωρίδα της Γάζας και οι ναυτικές δυνατότητες της Χαμάς έχουν σχεδόν εξουδετερωθεί, η συνεχιζόμενη δραστηριότητα στην περιοχή προκαλεί αυξανόμενη ανησυχία. Στην επιβάρυνση συμβάλλουν και οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στα βόρεια μέτωπα και στην Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Παράλληλα με αυτές τις περιφερειακές εξελίξεις, όμως, οι πηγές επισημαίνουν ότι η σημαντικότερη πρόκληση για το Πολεμικό Ναυτικό είναι η πρωτοφανής έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού. Αξιωματικοί και μέλη των πληρωμάτων αναλαμβάνουν αποστολές που διαρκούν μήνες. Πρόκειται για επιχειρήσεις οι οποίες απαιτούν έντονη σωματική καταπόνηση και συνεπάγονται παρατεταμένο αποχωρισμό από τις οικογένειές τους, ενώ το προσωπικό έχει στη διάθεσή του μόνο σύντομα διαστήματα ανάπαυσης μία φορά τον μήνα.<br /><br />Η επιχειρησιακή πίεση επιβαρύνει σοβαρά και τη διοικητική δομή του Πολεμικού Ναυτικού. Αξιωματούχοι παραδέχονται ότι μόνο περίπου το 40% των αξιωματικών που η υπηρεσία επιθυμεί να διατηρήσει επιλέγει τελικά να παραμείνει και να συνεχίσει ως μόνιμο στέλεχος.<br /><br />Οι υπόλοιποι αποχωρούν, επικαλούμενοι τόσο την επαγγελματική εξουθένωση όσο και τις ελκυστικές ευκαιρίες απασχόλησης εκτός στρατεύματος. Εκτός από τους αξιωματικούς, το Πολεμικό Ναυτικό δυσκολεύεται να συγκρατήσει μηχανικούς, ειδικούς και άλλους επαγγελματίες υψηλής κατάρτισης.<br /><br />Οι επιχειρησιακές δυνάμεις του βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στις γυναίκες που υπηρετούν σε κρίσιμες θέσεις. Αυτό ακολουθεί τη μαζική ένταξη γυναικών σε μάχιμες ειδικότητες και στο σώμα των αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού. Οι γυναίκες αποτελούν πλέον σημαντικό ποσοστό του προσωπικού που υπηρετεί στα ισραηλινά πολεμικά πλοία.<br /><br />Ωστόσο, παρότι το ενδιαφέρον των γυναικών για υπηρεσία σε μάχιμες μονάδες παραμένει υψηλό, το ποσοστό των γυναικών αξιωματικών που επιλέγουν να αποχωρήσουν αντί να συνεχίσουν μια μακροχρόνια σταδιοδρομία στο Πολεμικό Ναυτικό είναι πλέον παρόμοιο με εκείνο των ανδρών συναδέλφων τους.<br /><br />Τα στοιχεία αυτά δημιουργούν σύνθετες προκλήσεις για την ανώτατη διοίκηση του Πολεμικού Ναυτικού ως προς τη διατήρηση προσωπικού υψηλής ποιότητας. Παρόλο που η διάταξη μάχης του Πολεμικού Ναυτικού έχει ενισχυθεί μετά την έναρξη του πολέμου, εξακολουθεί να πρόκειται για έναν σχετικά μικρό κλάδο των Ενόπλων Δυνάμεων, ο οποίος δεν διαθέτει την απαιτούμενη δυναμικότητα για να καλύψει όλες τις αποστολές στις κοντινές και στις απομακρυσμένες θαλάσσιες ζώνες του Ισραήλ.<br /><br />Για να καλύψει μέρος αυτού του κενού, το Πολεμικό Ναυτικό επιδιώκει να διευρύνει σημαντικά τον στόλο των μη επανδρωμένων σκαφών του.<br /><br />Την ίδια στιγμή, οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις τονίζουν την κρίσιμη σημασία των περιφερειακών σχέσεων που οικοδομήθηκαν μέσω των Συμφωνιών του Αβραάμ. Στρατιωτικοί αξιωματούχοι περιγράφουν αυτές τις σχέσεις ως ζωτικής σημασίας στρατηγικό πλεονέκτημα, το οποίο πρέπει να καλλιεργείται με ιδιαίτερη προσοχή. Παράλληλα, προειδοποιούν για την ανάγκη αποφυγής περιστατικών που θα μπορούσαν να τις θέσουν σε κίνδυνο.<div><br />Τουρκία, Περσικός Κόλπος και Ερυθρά Θάλασσα<br /><br />Μέχρι πριν από τρία χρόνια, το ενδεχόμενο επιβολής ναυτικού αποκλεισμού στο Ισραήλ δεν θεωρούνταν άμεση απειλή. Οι παραδοσιακοί αντίπαλοί του, μεταξύ των οποίων η Χαμάς και η Χεζμπολάχ, δεν διέθεταν ναυτικές δυνατότητες ικανές να αμφισβητήσουν την υπεροχή του ισραηλινού Πολεμικού Ναυτικού.<br /><br />Οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις αναγνωρίζουν πλέον, ωστόσο, την ανάγκη να προετοιμαστούν για το ενδεχόμενο άλλοι περιφερειακοί παράγοντες να επιχειρήσουν να παρεμποδίσουν τη θαλάσσια πρόσβαση του Ισραήλ. Προς το παρόν, δεν υπάρχουν πληροφορίες των υπηρεσιών ασφαλείας που να υποδεικνύουν πρόθεση ή σχέδιο επιβολής ναυτικού αποκλεισμού στη Χάιφα, το κυριότερο λιμάνι του Ισραήλ.<br /><br />Έπειτα όμως από τρία χρόνια πολέμου, την κλιμάκωση της ρητορικής περιφερειακών ηγετών και τη διάβρωση της διεθνούς θέσης του Ισραήλ, αξιωματούχοι του αμυντικού τομέα εκτιμούν ότι τέτοια σενάρια δεν μπορούν πλέον να αποκλειστούν.<br /><br />Η Τουρκία συγκεντρώνει το μεγαλύτερο μέρος της προσοχής σε αυτό το ζήτημα. Οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις αποφεύγουν να τη χαρακτηρίσουν εχθρικό κράτος ή να την αντιμετωπίσουν ως άμεση στρατιωτική απειλή. Επισήμως, περιγράφουν την κατάσταση με τον πιο συγκρατημένο όρο «μεταβολή του περιβάλλοντος ασφαλείας».<br /><br />Αξιωματούχοι του ισραηλινού αμυντικού τομέα φοβούνται ότι, εάν οι διπλωματικές εντάσεις συνεχίσουν να κλιμακώνονται και η ρητορική της κυβέρνησης του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απέναντι στο Ισραήλ γίνεται ολοένα πιο εχθρική, η Τουρκία θα μπορούσε τελικά να θεωρηθεί συγκεκριμένη απειλή για την ασφάλεια της χώρας.<br /><br />Την ίδια στιγμή, οι αξιωματούχοι αναγνωρίζουν ανοικτά ότι, εάν μια ισχυρή ναυτική δύναμη όπως το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό επιχειρούσε να επιβάλει θαλάσσιο αποκλεισμό στο Ισραήλ, το ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό πιθανότατα δεν θα ήταν σε θέση να τον αντιμετωπίσει πλήρως.<br /><br />Προς το παρόν, οι ισραηλινές αμυντικές αρχές δεν διαπιστώνουν στρατιωτικές κινήσεις ή επιθετικές προθέσεις της Τουρκίας εναντίον ισραηλινών πλοίων. Οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις, ωστόσο, σχεδιάζουν με ορίζοντα αρκετών ετών και προετοιμάζονται για πιθανά μελλοντικά σενάρια.<br /><br />Το πιο ακραίο σενάριο που απασχολεί τα ανώτατα στελέχη του ισραηλινού αμυντικού μηχανισμού αφορά μια ενδεχόμενη τουρκική πρόκληση, κατά την οποία πολεμικά πλοία θα αναπτύσσονταν σε κάποιο από τα λιμάνια της Συρίας.<br /><br />Σε μια τέτοια περίπτωση, η ισραηλινή αντίδραση θα έπρεπε να είναι διπλωματική και όχι στρατιωτική, καθώς το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό διαθέτει σαφές πλεονέκτημα έναντι του ισραηλινού ως προς το μέγεθος των δυνάμεων και τις επιχειρησιακές δυνατότητες. Το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό θεωρείται μία από τις ισχυρότερες και τεχνολογικά πιο προηγμένες ναυτικές δυνάμεις στη Μεσόγειο και στα Βαλκάνια.<br /><br />Κατά την τελευταία δεκαετία έχει υποβληθεί σε εκτεταμένο εκσυγχρονισμό, στηριζόμενο σε μεγάλο βαθμό σε μια αυτοδύναμη εγχώρια αμυντική βιομηχανία, και διαθέτει πλέον εκατοντάδες σκάφη. Αυτό δημιουργεί σημαντική πρόκληση για το ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό, το οποίο δεν σχεδιάστηκε για να αντιμετωπίσει στόλο τέτοιου μεγέθους.<br /><br />Οι ενέργειες του Ιράν στον Περσικό Κόλπο ανέδειξαν επίσης την πολυπλοκότητα του θαλάσσιου επιχειρησιακού πεδίου. Ανώτατοι αξιωματούχοι του ισραηλινού αμυντικού μηχανισμού αιφνιδιάστηκαν από την ευκολία με την οποία η Τεχεράνη κατάφερε να διαταράξει τη θαλάσσια κυκλοφορία μέσω των Στενών του Ορμούζ.<br /><br />Επί χρόνια, οι εκτιμήσεις των υπηρεσιών πληροφοριών θεωρούσαν ότι το Ιράν θα προχωρούσε σε μια τέτοια ενέργεια μόνο ως έσχατη λύση και ως απάντηση σε μια υπαρξιακή απειλή. Στην πράξη, όμως, το Ιράν απέδειξε ότι μπορεί να επιβάλει αποτελεσματικό αποκλεισμό χρησιμοποιώντας οπλικά συστήματα εγκατεστημένα στην ξηρά, χωρίς να χρειάζεται να αναπτύξει μεγάλη ναυτική δύναμη.<br /><br />Η Ερυθρά Θάλασσα παρουσιάζει μια ακόμη πρόκληση. Η μικρή απόσταση ανάμεσα στην Άκαμπα της Ιορδανίας και τη νοτιότερη ισραηλινή πόλη, το Εϊλάτ, δεν αφήνει ουσιαστικά κανένα περιθώριο αντίδρασης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.<br /><br />Για την αντιμετώπιση μιας τέτοιας απειλής, το Πολεμικό Ναυτικό έχει αναπτύξει εξειδικευμένα σκάφη στην περιοχή, ενώ ταυτόχρονα επιταχύνει την ανάπτυξη αντιαεροπορικών συστημάτων εγκατεστημένων σε πλοία. Οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις αναγνωρίζουν, ωστόσο, ότι θα απαιτηθεί περισσότερος χρόνος προτού αυτές οι δυνατότητες αναχαίτισης αξιοποιηθούν στο μέγιστο των επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.anixneuseis.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κινδυνεύει από τη θάλασσα το Ισραήλ; Τουρκικός ναυτικός αποκλεισμός;

του Γιάνιβ Κούμποβιτς Μέχρι πριν από τον πόλεμο στη Γάζα, ο ναυτικός αποκλεισμός του Ισραήλ δεν θεωρούνταν απτή απειλή. Εν μέσω της αυξανόμε...

Διαβάστε την συνέχεια