Η Ελλάδα πάλι στη λάθος πλευρά της Ιστορίας με ενεργειακό άξονα ΗΠΑ, Ισραήλ. Οργή Τουρκίας, κίνδυνος για Αιγαίο.

<img height="132" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/1cf67a31ac87fc954a14d81dbff9af66_XL.jpg?v=3" width="787" /><br /><br /><div>Στις 12 Μαΐου, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα ιδιωτική διπλωματική διάσκεψη, όπου αξιωματούχοι από την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ συζήτησαν τη δημιουργία μιας «επίσημης στρατηγικής ευθυγράμμισης» με στόχο την αξιοποίηση των εξελίξεων που ακολούθησαν τον πόλεμο με το Ιράν<br /><br />Η Ελλάδα σέρνεται στην κόλαση του πολέμου στη Μέση Ανατολή, συστρατευόμενη με το γενοκρόνο Ισραήλ σε μια περίοδο μάλιστα που οι ΗΠΑ μέσα από την αλλοπρόσαλλη πολιτική του Donald Trump χάνουν τον πόλεμο με το Ιράν και κατά τα φαινόμενα τεράστιο μέρος της επιρροής τους στη Μέση Ανατολή.<br />Η χώρα μας είναι ακόμη μια φορά με τη λάθος πλευρά της ιστορίας, όπως και στην περίπτωση του Ουκρανικού όταν ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε το περίφημο «είμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία».<br /><br />Ποιες είναι οι καταιγιστικές εξελίξεις<br /><br />Αντιπρόσωποι από την Κύπρο, την Ελλάδα, το Ισραήλ και τις ΗΠΑ εγκαινίασαν επίσημα το Eastern Mediterranean Energy Center (EMEC) στις 11 Ιουνίου, θεσπίζοντας ένα νέο πλαίσιο συνεργασίας για την ενέργεια και την ασφάλεια κρίσιμων υποδομών.<br />Λειτουργώντας στο πλαίσιο του διαλόγου «3+1 για την Ενέργεια», οι συμμετέχοντες θα αναπτύξουν έως το τέλος του 2026 έναν κοινό οδικό χάρτη για την προώθηση της συνεργασίας σε έργα υπεράκτιου φυσικού αερίου, στην έρευνα και στην τεχνολογική ανάπτυξη.<br />Η πρωτοβουλία θα περιλαμβάνει επίσης ειδική ομάδα εργασίας με αποστολή τον συντονισμό των προσπαθειών κυβερνοασφάλειας και την προστασία βασικών υποδομών.<br />Ο Υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ Chris Wright υπέγραψε Δήλωση Πρόθεσης μαζί με τον Υπουργό Ενέργειας, Εμπορίου και Βιομηχανίας της Κύπρου Μιχάλη Δαμιανό, τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας της Ελλάδας Σταύρο Παπασταύρου, τον Πρέσβη του Ισραήλ στις ΗΠΑ Dr Yechiel Leiter και τον Πρόεδρο του Πανεπιστημίου Rice, Reginald DesRoches.</div><div><br />Το κέντρο εδρεύει στο Baker Institute for Public Policy του Πανεπιστημίου Rice.<br />Το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ σημείωσε ότι η πρωτοβουλία υλοποιεί στόχους που περιλαμβάνονται στη νομοθετική πράξη Eastern Mediterranean Security and Energy Partnership Act του 2019, τον οποίο έχει συντάξει μεταξύ άλλων ο Υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio.<br />Στις στρατηγικές προτεραιότητες περιλαμβάνονται οι υποδομές υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) των ΗΠΑ, η αξιοπιστία των ηλεκτρικών δικτύων και έργα διασυνδεσιμότητας όπως ο Οικονομικός Διάδρομος Ινδίας – Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC).<br />Ο Chris Wright παρουσίασε το νέο κέντρο στο Χιούστον ως υλοποίηση του οράματος του Προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump, συνδέοντας την περιφερειακή «ευημερία» και «σταθερότητα» με τη συνεχή επέκταση της ανάπτυξης υδρογονανθράκων.<br />Δίνοντας προτεραιότητα στην «ενεργειακή επάρκεια» και στην αύξηση των αμερικανικών εξαγωγών LNG, η κυβέρνηση ενισχύει τη δέσμευσή της στις παραδοσιακές υποδομές ορυκτών καυσίμων και στις συνεργασίες με τη βιομηχανία, παρουσιάζοντάς τες ως τους βασικούς παράγοντες ασφάλειας για τους συμμάχους των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η στρατηγική ευθυγράμμιση<br /><br />Και τα πράγματα γίνονται χειρότερα... Τον περασμένο μήνα, στις 12 Μαΐου, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα ιδιωτική διπλωματική διάσκεψη, όπου αξιωματούχοι από την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ συζήτησαν τη δημιουργία μιας «επίσημης στρατηγικής ευθυγράμμισης» με στόχο την αξιοποίηση των εξελίξεων που ακολούθησαν τον πόλεμο με το Ιράν.<br />Οι συμμετέχοντες επικεντρώθηκαν στην εμβάθυνση της συνεργασίας στους τομείς της ενέργειας, της άμυνας και των υποδομών, ενώ παρουσίασαν τον IMEC ως κρίσιμη εναλλακτική λύση έναντι των περιορισμών που συνδέονται με τα Στενά του Hormuz.<br />Κατά τη διάρκεια της συνόδου, Κύπριος βουλευτής φέρεται να κάλεσε το Ισραήλ να «ολοκληρώσει το έργο» εναντίον του Ιράν, προκειμένου να διασφαλιστεί η μελλοντική σταθερότητα της περιοχής.<br /><br />H αντίδραση της Τουρκίας<br /><br />Η Τουρκία, στο μεταξύ, ανέστειλε προσωρινά την προώθηση νομοθετικού πλαισίου που θα εξουσιοδοτούσε τον Πρόεδρο Recep Tayyip Erdogan να καθορίσει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) με έκταση έως και 200 ναυτικά μίλια από τις τουρκικές ακτές.<br />Το νομοσχέδιο, το οποίο καταρτίστηκε από το κυβερνών κόμμα αποσκοπεί ρητά στην αντιμετώπιση των θαλάσσιων διεκδικήσεων της Ελλάδας και της Κύπρου στα «πλούσια σε φυσικό αέριο ύδατα» της Ανατολικής Μεσογείου.<br />Με την κατοχύρωση νομικής αρμοδιότητας για γεωτρήσεις, εξορύξεις και αλιεία στις αμφισβητούμενες αυτές περιοχές, η Άγκυρα επιδιώκει να διασφαλίσει ότι δεν θα παραγκωνιστεί από τις αναδυόμενες ενεργειακές και αμυντικές συνεργασίες που οι ΗΠΑ και οι περιφερειακοί τους σύμμαχοι διαμορφώνουν σήμερα.<br />Η Τουρκία ανέβαλε την κοινοβουλευτική διαδικασία για το νέο νομοσχέδιο, προκειμένου να αποφευχθεί μια «διχαστική συζήτηση» ενόψει της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στις 7–8 Ιουλίου στην Άγκυρα.<br /><br />Γεωπολιτική αστάθεια<br /><br />Η ίδρυση του Eastern Mediterranean Energy Center (EMEC) και η ενίσχυση της συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Ηνωμένων Πολιτειών πραγματοποιούνται σε μια περίοδο έντονης αστάθειας στη Μέση Ανατολή, γεγονός που δημιουργεί σημαντικές γεωπολιτικές προκλήσεις.<br />Αρκετοί αναλυτές επισημαίνουν ότι η βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας και της Κύπρου σε αυτό το πλαίσιο ενδέχεται να συνοδεύεται από σοβαρούς κινδύνους.<br />Ένας από τους βασικότερους προβληματισμούς αφορά την πιθανότητα σύνδεσης των δύο χωρών με ευρύτερες περιφερειακές συγκρούσεις.<br />Καθώς το EMEC εντάσσεται σε ένα δίκτυο συνεργασίας που περιλαμβάνει το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, τυχόν κλιμάκωση της αντιπαράθεσης μεταξύ Ισραήλ και Ιράν ή άλλων συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή θα μπορούσε να αυξήσει τη στρατηγική σημασία ελληνικών και κυπριακών υποδομών, λιμανιών και ενεργειακών εγκαταστάσεων.<br />Ακόμη και χωρίς άμεση στρατιωτική εμπλοκή, η Ελλάδα και η Κύπρος ενδέχεται να θεωρηθούν μέρος της ευρύτερης γεωπολιτικής αρχιτεκτονικής που διαμορφώνεται στην περιοχή και να καταστούν στρατιωτικοί στόχοι.<br />Παράλληλα, η ανάδειξη της Ανατολικής Μεσογείου σε κρίσιμο ενεργειακό και γεωστρατηγικό κόμβο αυξάνει τον κίνδυνο υβριδικών απειλών. Κυβερνοεπιθέσεις, επιχειρήσεις παραπληροφόρησης, παρεμβάσεις σε υποθαλάσσια δίκτυα επικοινωνιών και ενεργειακές υποδομές αποτελούν σενάρια που εξετάζονται πλέον σοβαρά από τις υπηρεσίες ασφαλείας. Η πρόβλεψη ειδικού μηχανισμού κυβερνοασφάλειας στο πλαίσιο του EMEC αντανακλά ακριβώς αυτή την ανησυχία.<br />Ιδιαίτερη σημασία έχει και η διάσταση των ελληνοτουρκικών σχέσεων.<br />Η Τουρκία αντιμετωπίζει διαχρονικά με επιφυλακτικότητα τα σχήματα συνεργασίας που περιλαμβάνουν Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ και ΗΠΑ, θεωρώντας ότι περιορίζουν τον δικό της ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο. Η περαιτέρω θεσμοθέτηση τέτοιων συνεργασιών ενδέχεται να ενισχύσει τις εντάσεις γύρω από τις θαλάσσιες ζώνες, τις ενεργειακές έρευνες και τις διεκδικήσεις Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, δυσχεραίνοντας παράλληλα τον πολιτικό διάλογο μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας.<br />Ένας ακόμη παράγοντας κινδύνου αφορά την αυξανόμενη έκθεση της Ελλάδας και της Κύπρου στον ανταγωνισμό μεγάλων δυνάμεων.<br />Η Ανατολική Μεσόγειος αποτελεί σήμερα πεδίο όπου διασταυρώνονται τα συμφέροντα των ΗΠΑ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ρωσίας, της Κίνας και πολλών περιφερειακών δυνάμεων.<br />Όσο περισσότερο οι δύο χώρες αποκτούν κεντρικό ρόλο στα ενεργειακά και στρατηγικά δίκτυα της περιοχής, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα να βρεθούν στο επίκεντρο ανταγωνισμών που υπερβαίνουν τα δικά τους εθνικά συμφέροντα.<br /><br />Αβέβαια τα σχέδια μετά την ήττα των ΗΠΑ στο Hor,muz<br /><br />Ταυτόχρονα, ορισμένοι αναλυτές επισημαίνουν ότι πολλά από τα φιλόδοξα ενεργειακά σχέδια της Ανατολικής Μεσογείου εξαρτώνται από παράγοντες που παραμένουν εξαιρετικά ασταθείς: τη γενικότερη ασφάλεια της περιοχής, τη σταθερότητα του Ισραήλ, τις διεθνείς τιμές ενέργειας και τη διατήρηση επενδυτικού ενδιαφέροντος.<br />Μια σοβαρή περιφερειακή κρίση θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά τη βιωσιμότητα ορισμένων έργων και να αυξήσει το οικονομικό ρίσκο.<br />Τέλος, δεν λείπουν οι ανησυχίες ότι η στενότερη στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ ενδέχεται να περιορίσει τη διπλωματική ευελιξία της Ελλάδας και της Κύπρου απέναντι σε άλλους παράγοντες της Μέσης Ανατολής.<br />Σε ένα περιβάλλον όπου οι ισορροπίες μεταβάλλονται διαρκώς, η εικόνα ταύτισης με ένα συγκεκριμένο γεωπολιτικό μπλοκ μπορεί να επηρεάσει τις σχέσεις με χώρες που παραδοσιακά διατηρούσαν καλές σχέσεις με την Αθήνα και τη Λευκωσία.<br />Συνολικά, παρά τα σημαντικά ενεργειακά και στρατηγικά οφέλη που υπόσχεται, η πρωτοβουλία ενδέχεται να αυξήσει την έκθεση της Ελλάδας και της Κύπρου σε περιφερειακές συγκρούσεις, γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς και ζητήματα ασφάλειας, σε μια περίοδο κατά την οποία η Μέση Ανατολή παραμένει μία από τις πλέον ασταθείς περιοχές του κόσμου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ελλάδα πάλι στη λάθος πλευρά της Ιστορίας με ενεργειακό άξονα ΗΠΑ, Ισραήλ. Οργή Τουρκίας, κίνδυνος για Αιγαίο.

Στις 12 Μαΐου, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα ιδιωτική διπλωματική διάσκεψη, όπου αξιωματούχοι από την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ συζήτησα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Πούτιν Σηκώνει το Γάντι στο ΝΑΤΟ: Η Επίθεση στο Μπριάνσκ και η Επικίνδυνη Νέα Φάση του Πολέμου.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/poutin-2-768x512.jpg" width="781" /><br /><br /><div><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Καθώς ουκρανικά πλήγματα φτάνουν βαθύτερα στο ρωσικό έδαφος, ο Βλαντίμιρ Πούτιν ανεβάζει τους τόνους κατά της Δύσης, προειδοποιώντας ότι η σύγκρουση δεν αφορά πλέον μόνο τη Μόσχα και το Κίεβο αλλά ολόκληρη την αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ευρώπης.<br /><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει περάσει πλέον σε μια φάση όπου κάθε στρατιωτικό χτύπημα συνοδεύεται από μια εξίσου σημαντική μάχη αφηγήματος.<br /><br />Το πρόσφατο ουκρανικό πλήγμα στην περιοχή του Μπριάνσκ, εντός ρωσικού εδάφους, και η άμεση ρωσική απάντηση με επιθέσεις στην ουκρανική επικράτεια, αποτέλεσαν ακόμη ένα επεισόδιο σε μια διαρκώς κλιμακούμενη αντιπαράθεση.<br /><br />Όμως το πραγματικό μήνυμα ήρθε από το Κρεμλίνο.<br /><br />Ο Βλαντίμιρ Πούτιν επέλεξε να συνδέσει τις στρατιωτικές εξελίξεις με μια ευρύτερη πολιτική επίθεση κατά του ΝΑΤΟ και της Δύσης, επιβεβαιώνοντας ότι η Μόσχα βλέπει πλέον τον πόλεμο ως αναμέτρηση πολύ μεγαλύτερη από μια διμερή σύγκρουση με την Ουκρανία.<br />Από το Μπριάνσκ στις Βρυξέλλες<br /><br />Για τη Ρωσία, τα ουκρανικά πλήγματα σε περιοχές όπως το Μπριάνσκ έχουν ιδιαίτερη συμβολική σημασία.<br /><br />Δεν πρόκειται μόνο για στρατιωτικούς στόχους.<br /><br />Αποτελούν πλήγματα που μεταφέρουν τον πόλεμο μέσα στο ίδιο το ρωσικό έδαφος.<br /><br />Το Κρεμλίνο επιχειρεί να παρουσιάσει αυτές τις επιθέσεις ως απόδειξη ότι η Ουκρανία δεν δρα μόνη της.<br /><br />Στη ρωσική αφήγηση, πίσω από κάθε προηγμένο ουκρανικό πλήγμα βρίσκονται δυτικές πληροφορίες, δυτικά όπλα και δυτική στρατηγική υποστήριξη.<br /><br />Έτσι, κάθε επίθεση μετατρέπεται σε πολιτικό επιχείρημα κατά της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. </div><div><br />Η νέα ρητορική του Πούτιν<br /><br />Οι πρόσφατες δηλώσεις του Ρώσου προέδρου ακολουθούν ένα σταθερό μοτίβο που έχει διαμορφωθεί από το 2022.<br /><br />Σύμφωνα με τη Μόσχα, η σύγκρουση δεν είναι πόλεμος Ρωσίας–Ουκρανίας.<br /><br />Είναι πόλεμος Ρωσίας–Δύσης μέσω ουκρανικού εδάφους.<br /><br />Η συγκεκριμένη προσέγγιση εξυπηρετεί πολλαπλούς στόχους:νομιμοποιεί την παράταση του πολέμου στο εσωτερικό της Ρωσίας,<br />ενισχύει την εικόνα μιας χώρας που αντιστέκεται σε μια ευρύτερη συμμαχία,<br />δικαιολογεί αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες,<br />ενισχύει τη συσπείρωση γύρω από το Κρεμλίνο.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, το ΝΑΤΟ μετατρέπεται στον βασικό αντίπαλο της ρωσικής στρατηγικής αφήγησης.<br />Η Ουκρανία αλλάζει το πεδίο της σύγκρουσης<br /><br />Από την ουκρανική πλευρά, τα πλήγματα σε ρωσικές περιοχές εξυπηρετούν διαφορετική λογική.<br /><br />Το Κίεβο επιχειρεί να δείξει ότι η Ρωσία δεν μπορεί πλέον να θεωρεί το εσωτερικό της απρόσβλητο.<br /><br />Οι επιθέσεις σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις, υποδομές και κέντρα ανεφοδιασμού έχουν στόχο:να διαταράξουν τη ρωσική πολεμική μηχανή,<br />να αυξήσουν το κόστος της σύγκρουσης για τη Μόσχα,<br />να δημιουργήσουν ψυχολογική πίεση στον ρωσικό πληθυσμό.<br /><br />Η στρατηγική αυτή θυμίζει ολοένα και περισσότερο πόλεμο φθοράς μεγάλης διάρκειας, όπου το μέτωπο δεν περιορίζεται πλέον στις γραμμές επαφής στην ανατολική Ουκρανία.<br /><br />Το ΝΑΤΟ μπροστά σε ένα λεπτό ισοζύγιο<br /><br />Για τις δυτικές πρωτεύουσες, η κατάσταση γίνεται ολοένα πιο σύνθετη.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι ευρωπαϊκές χώρες συνεχίζουν να στηρίζουν την Ουκρανία στρατιωτικά και οικονομικά.<br /><br />Ταυτόχρονα όμως επιδιώκουν να αποφύγουν την άμεση σύγκρουση με τη Ρωσία.<br /><br />Αυτό δημιουργεί ένα λεπτό στρατηγικό ισοζύγιο.<br /><br />Η Δύση θέλει μια ισχυρή Ουκρανία.<br /><br />Δεν θέλει όμως μια ανεξέλεγκτη κλιμάκωση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ευρύτερη αντιπαράθεση μεταξύ πυρηνικών δυνάμεων.<br /><br />Ακριβώς γι’ αυτό κάθε νέο πλήγμα στο ρωσικό έδαφος προκαλεί έντονες συζητήσεις στις δυτικές πρωτεύουσες.</div><div><br />Η μάχη για την Ευρώπη του αύριο<br /><br />Πίσω από τις καθημερινές στρατιωτικές εξελίξεις κρύβεται ένα πολύ μεγαλύτερο διακύβευμα.<br /><br />Η μορφή της ευρωπαϊκής ασφάλειας μετά τον πόλεμο.<br /><br />Η Ρωσία επιδιώκει να αποτρέψει την περαιτέρω ενσωμάτωση της Ουκρανίας στους δυτικούς θεσμούς.<br /><br />Το ΝΑΤΟ επιδιώκει να αποδείξει ότι η στρατιωτική επιθετικότητα δεν μπορεί να αλλάξει σύνορα διά της βίας.<br /><br />Η Ουκρανία αγωνίζεται για την επιβίωσή της ως ανεξάρτητο κράτος.<br /><br />Οι στόχοι αυτοί παραμένουν αμοιβαία ασύμβατοι.<br /><br />Και αυτό εξηγεί γιατί οι πιθανότητες άμεσης διπλωματικής λύσης παραμένουν περιορισμένες.<br />Η νέα πραγματικότητα του πολέμου<br /><br />Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της μεγάλης σύγκρουσης, η εικόνα είναι πλέον ξεκάθαρη.<br /><br />Ο πόλεμος δεν αφορά μόνο εδάφη.<br /><br />Δεν αφορά μόνο στρατούς.<br /><br />Αφορά την αναδιανομή ισχύος στην Ευρώπη και τη σχέση της Ρωσίας με τη Δύση για τις επόμενες δεκαετίες.<br /><br />Κάθε χτύπημα στο Μπριάνσκ.<br /><br />Κάθε ρωσική απάντηση.<br /><br />Κάθε δήλωση του Πούτιν.<br /><br />Αποτελούν κομμάτια μιας πολύ ευρύτερης γεωπολιτικής παρτίδας.<br /><br />Η επίθεση στο Μπριάνσκ και η σφοδρή ρητορική του Βλαντίμιρ Πούτιν κατά του ΝΑΤΟ επιβεβαιώνουν ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία εισέρχεται σε ακόμη πιο επικίνδυνη φάση. Η Μόσχα επιχειρεί να παρουσιάσει τη σύγκρουση ως αναμέτρηση με ολόκληρη τη Δύση, ενώ το Κίεβο επιδιώκει να μεταφέρει το κόστος του πολέμου βαθύτερα στο ρωσικό έδαφος. Το αποτέλεσμα είναι μια δυναμική κλιμάκωσης όπου κάθε στρατιωτικό επεισόδιο αποκτά ευρύτερες γεωπολιτικές προεκτάσεις. Και όσο η μάχη για την ευρωπαϊκή τάξη ασφαλείας παραμένει άλυτη, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος ο πόλεμος να ξεπεράσει τα όρια που μέχρι σήμερα τον συγκρατούν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Πούτιν Σηκώνει το Γάντι στο ΝΑΤΟ: Η Επίθεση στο Μπριάνσκ και η Επικίνδυνη Νέα Φάση του Πολέμου.

Κωστας Καλλιαντερης Καθώς ουκρανικά πλήγματα φτάνουν βαθύτερα στο ρωσικό έδαφος, ο Βλαντίμιρ Πούτιν ανεβάζει τους τόνους κατά της Δύσης, προ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Χάλκη Επιστρέφει, Και Μαζί της το Μεγάλο Τεστ για την Τουρκία.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/31823586-patriarxis-vartholomaios-768x512.png" width="758" /><br /><b><br /></b><div><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Ο Βαρθολομαίος στέλνει μήνυμα σε Αθήνα και Άγκυρα: οι μειονότητες δεν μπορούν να είναι όμηροι των ελληνοτουρκικών σχέσεων<br /><br />Η πιθανή επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης από τον Σεπτέμβριο δεν είναι απλώς θρησκευτική είδηση. Είναι πολιτικό τεστ για την Τουρκία, την Ελλάδα και το μέλλον της ελληνοτουρκικής εξομάλυνσης.<br /><br />Η παρέμβαση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου δεν ήταν μια τυπική εκκλησιαστική δήλωση.<br /><br />Ήταν πολιτικό μήνυμα.<br /><br />Και μάλιστα σε μια στιγμή όπου οι ελληνοτουρκικές σχέσεις κινούνται ξανά ανάμεσα στην προσδοκία εξομάλυνσης και στον φόβο επιστροφής στην ένταση.<br /><br />Μιλώντας στην τουρκική εφημερίδα Hürriyet, ο Οικουμενικός Πατριάρχης έθεσε το ζήτημα των μειονοτήτων έξω από το στενό πλαίσιο της διμερούς αντιπαράθεσης. Το μήνυμά του ήταν σαφές: οι μειονότητες δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται ως διαπραγματευτικό χαρτί, ούτε να γίνονται όμηροι των πολιτικών υπολογισμών Αθήνας και Άγκυρας.<br /><br />Η φράση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς επανέρχεται στο προσκήνιο η Θεολογική Σχολή της Χάλκης, κλειστή από το 1971, όταν το θεολογικό της τμήμα έπαψε να λειτουργεί μετά τις αλλαγές στο καθεστώς των ιδιωτικών ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων στην Τουρκία.<br />Η Χάλκη ως σύμβολο<br /><br />Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης δεν είναι ένα απλό εκπαιδευτικό ίδρυμα.<br /><br />Είναι σύμβολο της παρουσίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Τουρκία.<br /><br />Είναι σύμβολο θρησκευτικής ελευθερίας.<br /><br />Και είναι, εδώ και δεκαετίες, ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα στις σχέσεις Άγκυρας, Φαναρίου, Αθήνας, Βρυξελλών και Ουάσιγκτον.<br /><br />Η επαναλειτουργία της δεν θα σήμαινε μόνο ότι ένα ιστορικό ίδρυμα ξανανοίγει τις πόρτες του.<br /><br />Θα σήμαινε ότι η Τουρκία είναι διατεθειμένη να στείλει ένα μήνυμα αυτοπεποίθησης προς τη Δύση: ότι μπορεί να χειριστεί τα ζητήματα των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων όχι ως απειλή, αλλά ως δείκτη θεσμικής ωριμότητας. </div><div><br />Το παράθυρο του Σεπτεμβρίου<br /><br />Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ανέφερε ότι οι εργασίες αποκατάστασης στη Σχολή αναμένεται να ολοκληρωθούν τον Σεπτέμβριο και εξέφρασε την ελπίδα ότι οι τουρκικές αρχές θα επιτρέψουν την επαναλειτουργία της.<br /><br />Η αισιοδοξία δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Τους προηγούμενους μήνες είχαν καταγραφεί επαφές και δηλώσεις που έδειχναν κινητικότητα γύρω από το θέμα, ενώ τουρκικά και ελληνικά μέσα έχουν μεταδώσει ότι ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε ζητήσει από τον υπουργό Παιδείας Γιουσούφ Τεκίν να εξετάσει τις δυνατότητες επαναλειτουργίας της Σχολής.<br /><br />Αν αυτό το παράθυρο οδηγήσει πράγματι σε απόφαση, η Χάλκη μπορεί να μετατραπεί στο πιο ισχυρό χειροπιαστό δείγμα αποκλιμάκωσης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.<br /><br />Όχι επειδή λύνει όλα τα ζητήματα.<br /><br />Αλλά επειδή ακουμπά ένα θέμα βαθιά συμβολικό.<br />Οι μειονότητες δεν είναι μηχανισμός πίεσης<br /><br />Το πιο σημαντικό σημείο της παρέμβασης Βαρθολομαίου δεν αφορά μόνο τη Σχολή.<br /><br />Αφορά τη λογική με την οποία Ελλάδα και Τουρκία αντιμετώπισαν ιστορικά τις μειονότητες.<br /><br />Η ελληνορθόδοξη μειονότητα στην Τουρκία και η μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη συχνά βρέθηκαν στο επίκεντρο μιας σιωπηρής λογικής ανταποδοτικότητας: όταν οι διμερείς σχέσεις ήταν καλές, το κλίμα βελτιωνόταν· όταν οι σχέσεις επιδεινώνονταν, οι μειονότητες ένιωθαν την πίεση.<br /><br />Ο Βαρθολομαίος επιχειρεί να σπάσει αυτή τη λογική.<br /><br />Και αυτό είναι ίσως το πιο πολιτικό σημείο της παρέμβασής του.<br /><br />Διότι η προστασία των μειονοτήτων δεν μπορεί να εξαρτάται από την ατζέντα των υπουργείων Εξωτερικών.<br /><br />Δεν μπορεί να λειτουργεί ως θερμόμετρο των διμερών σχέσεων.<br /><br />Και δεν μπορεί να μετατρέπεται σε εργαλείο πίεσης. </div><div><br />Το μήνυμα προς την Άγκυρα<br /><br />Για την Τουρκία, η υπόθεση της Χάλκης είναι κάτι περισσότερο από μια εκκλησιαστική εκκρεμότητα.<br /><br />Είναι ένα τεστ διεθνούς εικόνας.<br /><br />Σε μια περίοδο όπου η Άγκυρα επιχειρεί να εμφανιστεί ως κεντρικός διπλωματικός παίκτης, από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή, η επαναλειτουργία της Σχολής θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνηση υψηλού συμβολισμού.<br /><br />Θα έστελνε μήνυμα προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση.<br /><br />Θα ενίσχυε το προφίλ της Τουρκίας ως χώρας που μπορεί να συνδυάζει εθνική αυτοπεποίθηση με θρησκευτικές ελευθερίες.<br /><br />Και θα επέτρεπε στον Ερντογάν να παρουσιάσει την απόφαση όχι ως υποχώρηση, αλλά ως πράξη πολιτικής βούλησης.<br />Το μήνυμα προς την Αθήνα<br /><br />Η παρέμβαση όμως δεν απευθύνεται μόνο στην Άγκυρα.<br /><br />Απευθύνεται και στην Αθήνα.<br /><br />Ο Βαρθολομαίος υπενθύμισε ότι τα δικαιώματα των μειονοτήτων πρέπει να προστατεύονται ανεξάρτητα από την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Αυτό αφορά και τη μουσουλμανική μειονότητα στην Ελλάδα, για την οποία ο ίδιος επέλεξε να μιλήσει με γλώσσα ισορροπίας και όχι αντιπαράθεσης.<br /><br />Το μήνυμα είναι λεπτό αλλά σαφές:<br /><br />Η Ελλάδα και η Τουρκία δεν μπορούν να ζητούν σεβασμό για τις δικές τους ευαίσθητες κοινότητες και ταυτόχρονα να αντιμετωπίζουν τις μειονότητες ως εργαλεία πολιτικής.<br /><br />Η θεσμική αξιοπιστία χτίζεται συμμετρικά.<br />Η μεγάλη εικόνα<br /><br />Η πιθανή επαναλειτουργία της Χάλκης δεν θα λύσει τα ελληνοτουρκικά.<br /><br />Δεν θα εξαφανίσει τις διαφορές στο Αιγαίο.<br /><br />Δεν θα αλλάξει αυτομάτως την τουρκική πολιτική έναντι του Οικουμενικού Πατριαρχείου.<br /><br />Ούτε θα κλείσει τις εκκρεμότητες που αφορούν τις μειονότητες.<br /><br />Όμως μπορεί να δημιουργήσει ένα προηγούμενο.<br /><br />Ένα προηγούμενο που δείχνει ότι ακόμη και τα πιο δύσκολα συμβολικά ζητήματα μπορούν να κινηθούν όταν υπάρχει πολιτική βούληση.<br /><br />Και σε μια περιοχή όπου η καχυποψία συχνά είναι ισχυρότερη από τη διπλωματία, αυτό δεν είναι μικρό πράγμα.</div><div><br />Η Χάλκη ως δοκιμασία σοβαρότητας<br /><br />Η δήλωση Βαρθολομαίου συμπυκνώνει μια αλήθεια που Αθήνα και Άγκυρα συχνά αποφεύγουν να πουν δημόσια.<br /><br />Οι μειονότητες δεν υπάρχουν για να επιβεβαιώνουν εθνικές αφηγήσεις.<br /><br />Υπάρχουν ως ζωντανές κοινότητες, με δικαιώματα, μνήμη, ανάγκες και μέλλον.<br /><br />Αν η Χάλκη επαναλειτουργήσει, θα είναι μια σημαντική στιγμή για το Οικουμενικό Πατριαρχείο.<br /><br />Αλλά θα είναι και κάτι ευρύτερο.<br /><br />Θα είναι μια δοκιμασία για το αν η Τουρκία μπορεί να αντιμετωπίσει το Πατριαρχείο ως θεσμό και όχι ως πρόβλημα.<br /><br />Θα είναι μια δοκιμασία για το αν η Ελλάδα μπορεί να συζητήσει τα μειονοτικά ζητήματα χωρίς αντανακλαστικά φοβίας.<br /><br />Και θα είναι μια δοκιμασία για το αν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις μπορούν να περάσουν από τη διαχείριση κρίσεων στη διαχείριση εμπιστοσύνης.<br /><br />Γιατί η Χάλκη, τελικά, δεν είναι μόνο σχολή.<br /><br />Είναι μέτρο πολιτικού πολιτισμού.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Χάλκη Επιστρέφει, Και Μαζί της το Μεγάλο Τεστ για την Τουρκία.

Κωστας Καλλιαντερης Ο Βαρθολομαίος στέλνει μήνυμα σε Αθήνα και Άγκυρα: οι μειονότητες δεν μπορούν να είναι όμηροι των ελληνοτουρκικών σχέσεω...

Διαβάστε την συνέχεια

Όλα έτοιμα ή όλα στον «αέρα» για την συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν; Η δήλωση Τραμπ και οι αποστάσεις της Τεχεράνης.

<img height="100" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/06/TRUMP-REUTERS-4-750x375.jpg" width="775" /><br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε χθες (13.06.2026) ότι οι ΗΠΑ θα υπογράψουν σήμερα Κυριακή (14.06.2026) συμφωνία με το Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή και προέβλεψε το άμεσο άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ, μια ημερομηνία που δεν επιβεβαιώνεται, ωστόσο, σε αυτή τη φάση από την Τεχεράνη.<br /><br />Ύστερα από μια εβδομάδα που σημαδεύτηκε από νέες επιθέσεις μεταξύ της Ισλαμικής Δημοκρατίας, από τη μία πλευρά, και των ΗΠΑ και του Ισραήλ, από την άλλη, δημιουργώντας φόβους για νέα περιφερειακή ανάφλεξη, οι δύο χώρες άφησαν να εννοηθεί ότι έχουν σημειώσει σημαντική πρόοδο προς έναν συμβιβασμό.<br /><br />Ωστόσο, οι πληροφορίες από τις δύο πλευρές για μια πιθανή αρχική συμφωνία – που θα ανοίξει τον δρόμο για διαπραγματεύσεις σε τεχνικό επίπεδο – συνεχίζουν να εμφανίζουν αποκλίσεις, ενώ το ίδιο το χρονοδιάγραμμα παραμένει ασαφές.<br /><br />Ο πρόεδρος του Πακιστάν, Σεχμπάζ Σαρίφ, του οποίου η χώρα έχει ρόλο μεσολαβητή στη σύγκρουση, δήλωσε σε ανάρτηση στο Χ ότι αναμένει την «οριστικοποίηση» της συμφωνίας «στις επόμενες 24 ώρες» και ότι ετοιμάζεται για την «ηλεκτρονική υπογραφή» της (χωρίς να διευκρινίζει τι ακριβώς θα σημαίνει αυτό) πριν από «τεχνικές συνομιλίες» την επόμενη εβδομάδα.<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος, που έχει ήδη ανακοινώσει πολλές φορές ότι επίκειται συμφωνία χωρίς αυτό να υλοποιείται, δήλωσε στη συνέχεια ότι η υπογραφή «έχει προγραμματιστεί» για σήμερα, ημέρα των 80ών γενεθλίων του. «Μόλις υπογραφεί, τα Στενά του Ορμούζ θα είναι ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ», έγραψε χθες, προσθέτοντας ότι οι Ιρανοί «δεν θέλουν πλέον πυρηνικό όπλο».<br /><br />Η ιρανική διπλωματία, από την πλευρά της, αναφέρθηκε σε συμφωνία «τις επόμενες ημέρες», αλλά όχι σήμερα, σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Irna. Κάποιες από τις παραχωρήσεις που έχουν αναφερθεί έχουν προκαλέσει την αντίδραση συντηρητικών ηγετών. Χθες βράδυ, ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων έδωσε στη δημοσιότητα βίντεο στο οποίο εμφανίζονται δεκάδες διαδηλωτές να φωνάζουν συνθήματα κατά του υπουργού Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί.<div><br />Επικοινωνία Τραμπ – Στάρμερ<br /><br />Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ χαιρέτισε, από την πλευρά του, την νεότερη αυτή προσπάθεια του Τραμπ να τερματιστεί ο πόλεμος στο Ιράν. Σε τηλεφωνική του επικοινωνία με τον Αμερικανό πρόεδρο, ο Στάρμερ δήλωσε ότι η Βρετανία είναι έτοιμη να στηρίξει τις ειρηνευτικές προσπάθειες.<br /><br />«Ο πρωθυπουργός εξέφρασε τη στήριξή του στις προσπάθειες του προέδρου Τραμπ να τερματιστεί η σύγκρουση με το Ιράν, χαιρετίζοντας την πρόοδο που έχει σημειωθεί και τονίζοντας ότι είναι σημαντικό να διασφαλιστεί πως η όποια συμφωνία θα φέρει βιώσιμη ειρήνη», δήλωσε εκπρόσωπος του Στάρμερ. «Οι δύο ηγέτες συμφώνησαν ότι πρέπει να αποκατασταθεί η ελευθερία ναυσιπλοΐας προκειμένου να αμβλυνθεί ο οικονομικός αντίκτυπος που έχει προκληθεί διεθνώς», πρόσθεσε.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Όλα έτοιμα ή όλα στον «αέρα» για την συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν; Η δήλωση Τραμπ και οι αποστάσεις της Τεχεράνης.

Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε χθες (13.06.2026) ότι οι ΗΠΑ θα υπογράψουν σήμερα Κυριακή (14.06.2026) συμφωνία με το Ιράν για τον τερματισμό του πο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι γυρεύει η Τουρκία στην Αφρική; Η Άγκυρα βλέπει το κενό της Ρωσίας και επιχειρεί τη δική της «είσοδο» στο Σαχέλ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Erdogan-Africa.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Erdogan-Africa-696x392.jpg" width="779" /></a><br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί να αναπτύξει την επιρροή της στην υποσαχάρια Αφρική και το Μάλι φαίνεται να μετατρέπεται στο πρώτο μεγάλο τεστ της “Αφρικανικής” πολιτικής του Ερντογάν. Πρόκειται για μια από τις πιο ασταθείς και στρατηγικά κρίσιμες περιοχές του πλανήτη. Σε ανάλυση του το Geopolitical Futures εξηγεί τη σταδιακή αναδιάταξη ισχύος σε ολόκληρη τη ζώνη του Σαχέλ, όπου η Άγκυρα επιδιώκει να κερδίσει γεωστρατηγικούς πόντους δίπλα στη Ρωσία και την Κίνα.<br /><br />Σύμφωνα με τους αναλυτές του forum του Τζορτζ Φρήντμαν, συντονισμένες επιθέσεις τζιχαντιστικών και αυτονομιστικών οργανώσεων τον Απρίλιο του 2026 αποτέλεσαν σημείο καμπής. Η αδυναμία των δυνάμεων ασφαλείας να αποτρέψουν την κλιμάκωση της βίας ανέδειξε τα όρια της ρωσικής στρατιωτικής παρουσίας και δημιούργησε ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα του μοντέλου ασφαλείας που η Μόσχα προωθεί μετά την αποχώρηση της Γαλλίας από την περιοχή.<br /><br />Σε αυτό ακριβώς το κενό επιχειρεί να εισέλθει η Τουρκία.<br /><br />Η συστηματική διείσδυση της Τουρκίας στην Αφρική<br /><br />Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια η Άγκυρα έχει επενδύσει συστηματικά στην αφρικανική της παρουσία. Από μια χώρα με περιορισμένο αποτύπωμα στην ήπειρο, εξελίσσεται σταδιακά σε έναν από τους πλέον δραστήριους εξωτερικούς παίκτες. Το δίκτυο των τουρκικών πρεσβειών έχει επεκταθεί θεαματικά, οι εμπορικές σχέσεις με αφρικανικά κράτη αυξάνονται σταθερά, ενώ η τουρκική αμυντική βιομηχανία –με αιχμή τα drones Bayraktar– έχει αποκτήσει σημαντική παρουσία σε πολλές χώρες της ηπείρου.<br /><br />Η Άγκυρα προβάλλει ένα διαφορετικό μοντέλο συνεργασίας από εκείνο της Ρωσίας. Προσφέρει στρατιωτική εκπαίδευση, εξοπλισμό, συστήματα επιτήρησης και αμυντική τεχνολογία, συνδυάζοντάς τα με διπλωματική και οικονομική συνεργασία. Παράλληλα, δεν φέρει το ιστορικό βάρος της αποικιοκρατίας που εξακολουθεί να συνοδεύει τις ευρωπαϊκές δυνάμεις στην περιοχή, γεγονός που της επιτρέπει να εμφανίζεται ως πιο «ουδέτερος» εταίρος.<div><br />Η σημασία του Μάλι<br /><br />Η σημασία του Μάλι υπερβαίνει τα σύνορά του. Η χώρα βρίσκεται στην καρδιά του Σαχέλ, μιας ζώνης που εκτείνεται από τον Ατλαντικό μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα και συνδέεται με ζητήματα τρομοκρατίας, μεταναστευτικών ροών, ορυκτού πλούτου και περιφερειακής ασφάλειας. Όποιος αποκτήσει ισχυρά ερείσματα στο Μάλι αποκτά ταυτόχρονα μεγαλύτερη επιρροή σε ολόκληρη την περιοχή.<br /><br />Πίσω από τις εξελίξεις διακρίνεται μια ευρύτερη γεωπολιτική πραγματικότητα. Η Γαλλία έχει ουσιαστικά αποσυρθεί από το Μάλι, η Ρωσία δυσκολεύεται να προσφέρει τη σταθερότητα που είχε υποσχεθεί και η Κίνα εξακολουθεί να επικεντρώνεται κυρίως στην οικονομική της παρουσία. Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία ενός κενού ισχύος το οποίο η Τουρκία θεωρεί ότι μπορεί να αξιοποιήσει.<br /><br />Για τον πρόεδρο Ερντογάν, το Μάλι προσφέρει κάτι περισσότερο από μια ακόμη διπλωματική επιτυχία. Προσφέρει την ευκαιρία να εδραιώσει την Τουρκία ως αυτόνομη περιφερειακή δύναμη με επιρροή που εκτείνεται από την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι την υποσαχάρια Αφρική.<br /><br />Για το Geopolitical Futures η ουσία δεν είναι ότι η Ρωσία εγκαταλείπει το Μάλι. Η ουσία είναι ότι εμφανίζεται ένας νέος παίκτης που φιλοδοξεί να εκμεταλλευτεί τη φθορά της ρωσικής επιρροής και να καλύψει το κενό που αφήνει η υποχώρηση της Δύσης. Αν το τουρκικό μοντέλο αποδειχθεί επιτυχημένο, το Μάλι μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία μιας πολύ ευρύτερης τουρκικής διείσδυσης στο Σαχέλ και, ενδεχομένως, μιας από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές μεταβολές στην Αφρική της επόμενης δεκαετίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι γυρεύει η Τουρκία στην Αφρική; Η Άγκυρα βλέπει το κενό της Ρωσίας και επιχειρεί τη δική της «είσοδο» στο Σαχέλ.

Η Τουρκία επιχειρεί να αναπτύξει την επιρροή της στην υποσαχάρια Αφρική και το Μάλι φαίνεται να μετατρέπεται στο πρώτο μεγάλο τεστ της “Αφρι...

Διαβάστε την συνέχεια

Συμφωνία των ΗΠΑ με το Ιράν: Η ώρα της υπογραφής. Όλο το παρασκήνιο.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/USA-IRAN-.jpg"><img height="126" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/USA-IRAN--696x438.jpg" width="781" /></a><br /><br /><div>Η εικόνα που διαμορφώνεται τις τελευταίες ώρες είναι ότι Ουάσιγκτον και Τεχεράνη βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ σε μια συμφωνία, αλλά εξακολουθούν να διαφωνούν στο πώς και πότε θα παρουσιαστεί επισήμως.<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται πεπεισμένος ότι η συμφωνία έχει ουσιαστικά ολοκληρωθεί. Με ανάρτησή του ανακοίνωσε ότι η υπογραφή έχει προγραμματιστεί για σήμερα Κυριακή και συνέδεσε ευθέως τη συμφωνία με το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το πολεμικό κεφάλαιο πλησιάζει στο τέλος του.<br /><br />Η Τεχεράνη, ωστόσο, κρατά πιο χαμηλούς τόνους. Δεν αμφισβητεί ότι οι διαπραγματεύσεις έχουν προχωρήσει σημαντικά, ούτε ότι υπάρχει πλέον ένα κοινό πλαίσιο συνεννόησης. Επιμένει όμως ότι το τελικό κείμενο δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και απορρίπτει το χρονοδιάγραμμα που ανακοίνωσε ο Αμερικανός πρόεδρος. Η δημόσια παρέμβαση των Φρουρών της Επανάστασης δείχνει ότι στο εσωτερικό του ιρανικού καθεστώτος εξακολουθούν να υπάρχουν επιφυλάξεις για τον τρόπο με τον οποίο θα κλείσει η συμφωνία.<br /><br />Συμφωνία με ηλεκτρονική υπογραφή<br /><br />Την ίδια ώρα, οι μεσολαβητές προσπαθούν να κρατήσουν τη διαδικασία σε τροχιά ολοκλήρωσης. Σύμφωνα με το CNN, εγκαταλείπεται το σενάριο μιας επίσημης τελετής υπογραφής στην Ευρώπη και εξετάζεται πλέον η λύση της ηλεκτρονικής υπογραφής. Ο λόγος είναι απλός: όσο περνά ο χρόνος, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος να εμφανιστούν νέες πολιτικές ή στρατιωτικές εμπλοκές που θα μπορούσαν να ανατρέψουν τη συμφωνία την τελευταία στιγμή.<br /><br />Το σημαντικό είναι ότι για πρώτη φορά μετά από μήνες πολέμου, οι διαφωνίες δεν φαίνεται να αφορούν την ίδια τη συμφωνία αλλά τον τρόπο της ολοκλήρωσής της. Οι ΗΠΑ μιλούν πλέον ανοιχτά για την επόμενη ημέρα, το Ιράν δεν αποχωρεί από το τραπέζι και οι χώρες που μεσολαβούν εμφανίζονται αισιόδοξες ότι η διαδικασία βρίσκεται στο τελικό της στάδιο.<br /><br />Γι’ αυτό και η πιο ρεαλιστική εκτίμηση σήμερα είναι ότι η συμφωνία θα προχωρήσει, ακόμη κι αν δεν υπογραφεί την Κυριακή όπως επιθυμεί ο Τραμπ. Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πλέον αν θα υπάρξει συμφωνία, αλλά πότε θα κλείσουν και οι τελευταίες λεπτομέρειες που χωρίζουν τις δύο πλευρές από την επίσημη ανακοίνωσή της.<br /><br />Για τις διεθνείς αγορές, το πραγματικό διακύβευμα παραμένει το ίδιο: η επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ. Αν επιβεβαιωθεί, θα πρόκειται για τη σημαντικότερη αποκλιμάκωση στη Μέση Ανατολή από την έναρξη της σύγκρουσης και για μια εξέλιξη με άμεσες συνέπειες στις τιμές της ενέργειας, στη ναυτιλία και στο παγκόσμιο εμπόριο.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συμφωνία των ΗΠΑ με το Ιράν: Η ώρα της υπογραφής. Όλο το παρασκήνιο.

Η εικόνα που διαμορφώνεται τις τελευταίες ώρες είναι ότι Ουάσιγκτον και Τεχεράνη βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ σε μια συμφωνία, αλλά εξακολο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα δίνει όλα ο Νετανιάχου πριν από το deal ΗΠΑ-Ιράν. Νέοι βομβαρδισμοί στη Βηρυτό.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2026-04-19/maketa-livanos1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="656" data-original-width="1168" height="112" src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2026-04-19/maketa-livanos1.jpg" width="770" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Το Ισραήλ διατηρεί την επιχειρησιακή δυνατότητα να δράσει αυτόνομα»</span></h3>Νέες ανησυχίες για κλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή προκαλούν οι ισραηλινές επιθέσεις στη Βηρυτό, την ώρα που πληθαίνουν οι πληροφορίες ότι Ηνωμένες Πολιτείες και Ιράν βρίσκονται κοντά στην επίτευξη συμφωνίας για τον τερματισμό της σύγκρουσης.<br /><br />Σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να ενημέρωσε τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου ότι οι διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι μια συμφωνία θα μπορούσε να οριστικοποιηθεί μέσα στις επόμενες ημέρες.<br /><br />Την ίδια στιγμή, το Ισραήλ ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε πολλαπλά πλήγματα στα νότια προάστια της Βηρυτού, υποστηρίζοντας πως επρόκειτο για απάντηση σε επιθέσεις της Χεζμπολάχ κατά ισραηλινών στόχων. Βομβαρδισμοί και εκρήξεις καταγράφηκαν σε διάφορα σημεία της λιβανικής πρωτεύουσας, εντείνοντας τους φόβους για νέα αποσταθεροποίηση στην περιοχή.<div><br />Επιφυλάξεις του Τελ Αβίβ για τη συμφωνία<br /><br />Οι πληροφορίες για ενδεχόμενη συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν έχουν προκαλέσει έντονο προβληματισμό στην ισραηλινή ηγεσία. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου συγκάλεσε έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, προκειμένου να εξεταστούν οι όροι του υπό διαμόρφωση πλαισίου.<br /><br />Ισραηλινοί αξιωματούχοι εκφράζουν την ανησυχία ότι ορισμένες προβλέψεις της συμφωνίας ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά τα στρατηγικά συμφέροντα και την ασφάλεια της χώρας, υποστηρίζοντας ότι η Ουάσινγκτον εμφανίζεται διατεθειμένη να αποδεχθεί βασικές θέσεις της Τεχεράνης.</div><div><br />Η Βηρυτός στο επίκεντρο των εξελίξεων<br /><br />Η κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο θεωρείται από πολλούς αναλυτές κρίσιμο στοιχείο για την επίτευξη μιας ευρύτερης συμφωνίας στην περιοχή. Ωστόσο, οι τελευταίες στρατιωτικές επιχειρήσεις δείχνουν πως το μέτωπο παραμένει ιδιαίτερα εύθραυστο.<br /><br />Σε κοινή ανακοίνωσή τους, ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου και ο υπουργός Άμυνας Ισραέλ Κατζ ανέφεραν ότι οι επιθέσεις στόχευσαν υποδομές και θέσεις της Χεζμπολάχ στη λιβανική πρωτεύουσα.</div><div><br />«Το Ισραήλ διατηρεί το δικαίωμα να ενεργεί»<br /><br />Από την πλευρά της ισραηλινής κυβέρνησης διαμηνύεται ότι η χώρα θα συνεχίσει να λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την αποτροπή ενδεχόμενης απόκτησης πυρηνικών όπλων από το Ιράν.<br /><br />Ο υπουργός Άμυνας Ισραέλ Κατζ υπογράμμισε ότι, ανεξάρτητα από τις αμερικανικές πρωτοβουλίες, το Ισραήλ διατηρεί την επιχειρησιακή δυνατότητα να δράσει αυτόνομα, εφόσον κρίνει ότι απειλείται η εθνική του ασφάλεια.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα δίνει όλα ο Νετανιάχου πριν από το deal ΗΠΑ-Ιράν. Νέοι βομβαρδισμοί στη Βηρυτό.

«Το Ισραήλ διατηρεί την επιχειρησιακή δυνατότητα να δράσει αυτόνομα» Νέες ανησυχίες για κλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή προκαλούν οι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Nordic Monitor: Ο εκνευρισμός της Τουρκίας για τις κινήσεις της Κύπρου.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/ERDOGAN.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1280" data-original-width="1920" height="133" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/ERDOGAN.jpg" width="786" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Άγκυρα ανησυχεί για τη μεταβολή των γεωπολιτικών και στρατιωτικών ισορροπιών στην περιοχή.</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Σε μία από τις πιο έντονες προειδοποιήσεις των τελευταίων μηνών προχώρησε ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στέλνοντας σαφές μήνυμα προς τη διεθνή κοινότητα αναφορικά με την Κύπρο. Σύμφωνα με ανάλυση του εξειδικευμένου ιστότοπου Nordic Monitor, ο Ερντογάν ξεκαθάρισε στους Τούρκους βουλευτές ότι οποιαδήποτε ενέργεια αποσκοπεί στην υπονόμευση των συμφερόντων της Τουρκίας ή της τουρκοκυπριακής κοινότητας στην Ανατολική Μεσόγειο θα αντιμετωπιστεί με μια εξαιρετικά σαφή και σκληρή απάντηση. Η ρητορική αυτή έξαρση έρχεται ως άμεσο αποτέλεσμα της έντονης ανησυχίας που επικρατεί στην Άγκυρα για τη μεταβολή των γεωπολιτικών και στρατιωτικών ισορροπιών στην περιοχή, εκτιμά ο Λεβέντ Κενέζ.<div><br />Η αμυντική συμμαχία Λευκωσίας και Παρισιού<br /><br />Το βασικό έναυσμα για την κλιμάκωση της τουρκικής νευρικότητας αποτέλεσε η υπογραφή της συμφωνίας αμυντικής συνεργασίας ανάμεσα στη Γαλλία και την Κυπριακή Δημοκρατία στις 8 Ιουνίου 2026. Η συγκεκριμένη εξέλιξη εμβαθύνει σημαντικά τη διμερή τους σχέση, καθώς προβλέπει τη διεύρυνση του στρατιωτικού συντονισμού, τη στενότερη συνεργασία στον αμυντικό κλάδο, την πραγματοποίηση κοινών ασκήσεων και την ανταλλαγή εξειδικευμένου προσωπικού.<br /><br />Αντιδρώντας άμεσα, το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας στις 11 Ιουνίου 2026 υποστήριξε ότι η γαλλοκυπριακή σύμπραξη απειλεί να ανατρέψει το υφιστάμενο καθεστώς ασφαλείας στο νησί. Παράλληλα, η Άγκυρα έσπευσε να υπενθυμίσει τον ρόλο της ως εγγυήτριας δύναμης με βάση τις συνθήκες του 1960, τονίζοντας τη δέσμευσή της για την προστασία των Τουρκοκυπρίων. Στο πλαίσιο αυτό, το ψευδοκράτος περιγράφεται στα επίσημα έγγραφα του τουρκικού πακέτου βοήθειας για το 2026 ως μια κρίσιμη προκεχωρημένη θέση για την ασφάλεια της Τουρκίας, η οποία συνδέεται άμεσα με τις ευρύτερες περιφερειακές εντάσεις, περιλαμβανομένων και εκείνων που αφορούν το Ισραήλ.<br /><br />Το διπλωματικό άνοιγμα της Κύπρου στην Κεντρική Ασία<br /><br />Η ανησυχία της Άγκυρας εντείνεται από την επιτυχημένη διείσδυση της κυπριακής διπλωματίας σε περιοχές που η Τουρκία θεωρεί παραδοσιακά ως δική της σφαίρα πολιτικής και πολιτιστικής επιρροής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η επίσημη επίσκεψη του Κύπριου Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη στο Καζακστάν στις 3 Ιουνίου 2026, όπου τιμήθηκε με το Τάγμα της Φιλίας Πρώτου Βαθμού από τον Πρόεδρο Κασίμ-Ζομάρτ Τοκάγιεφ.<br /><br />Η θερμή υποδοχή και η δημόσια στήριξη του Τοκάγιεφ στη διεθνή θέση της Κύπρου είχαν ισχυρό συμβολικό βάρος που ξεπερνούσε το επίπεδο των δύο χωρών, συμπίπτοντας με την προσπάθεια για αναβάθμιση των οικονομικών και διπλωματικών τους δεσμών. Η εξέλιξη αυτή θεωρείται πλήγμα για την Τουρκία, η οποία από το 2022 είχε καταφέρει να εξασφαλίσει καθεστώς παρατηρητή για το ψευδοκράτος στον Οργανισμό Τουρκικών Κρατών. Η τάση αρκετών πρωτευουσών της Κεντρικής Ασίας να ενισχύουν ταυτόχρονα τις σχέσεις τους τόσο με την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και με τη διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία παρακολουθείται πλέον με έκδηλη ανησυχία από τους Τούρκους αξιωματούχους.</div><div><br />Ο τριμερής άξονας και το ευρύτερο γεωπολιτικό τόξο<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Άγκυρα παρακολουθεί τη σταθερή εμβάθυνση της στρατηγικής συνεργασίας ανάμεσα στο Ισραήλ, την Ελλάδα και την Κύπρο. Η τριμερής αυτή σχέση, η οποία επισφραγίστηκε και με κοινή συνέντευξη τύπου των ηγετών τους στην Ιερουσαλήμ στα τέλη του προηγούμενου έτους, έχει αναπτυχθεί σημαντικά μέσα από κοινά ενεργειακά έργα και πρωτοβουλίες περιφερειακής ασφάλειας. Η σημασία του άξονα αυτού αναδείχθηκε ακόμη περισσότερο μετά τον πόλεμο στη Γάζα και την αστάθεια που προκαλεί η αντιπαράθεση του Ισραήλ με το Ιράν, με την Κύπρο να μετατρέπεται σε βασικό υλικοτεχνικό κόμβο για ανθρωπιστικές επιχειρήσεις, προσελκύοντας παράλληλα αυξημένη στρατιωτική παρουσία από ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γαλλία.<br /><br />Η τουρκική πλευρά αρνείται να δει το Κυπριακό ως μια μεμονωμένη τοπική διαφορά και το εντάσσει σε ένα ευρύ τόξο ανταγωνισμού που εκτείνεται από τη Γάζα και τη Συρία έως το Ιράν και την Κεντρική Ασία. Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι σχεδόν το μισό από το οικονομικό πακέτο βοήθειας της Τουρκίας προς την κατεχόμενη Κύπρο για το 2026 έχει διοχετευθεί αποκλειστικά σε αμυντικές δαπάνες, επιβεβαιώνοντας ότι η Άγκυρα αντιμετωπίζει το νησί ως ενεργό κομμάτι μιας μεγάλης περιφερειακής αντιπαράθεσης.</div><div><br />Η στρατηγική ισορροπιών ενόψει της συνόδου του ΝΑΤΟ<br /><br />Παρά την οξύτητα των δηλώσεών του, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επέλεξε προσεκτικά να μην κατονομάσει άμεσα τη Γαλλία στις πρόσφατες προειδοποιήσεις του. Η παράλειψη αυτή δεν είναι τυχαία, καθώς η Άγκυρα και το Παρίσι βρίσκονται σε εξέλιξη συνομιλιών για πιθανή αμυντική συνεργασία που αφορά το σύστημα αεράμυνας SAMP/T.<br /><br />Η Τουρκία επιδιώκει να αποφύγει τις ανοιχτές ρήξεις με τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ, ιδιαίτερα ενόψει της επερχόμενης συνόδου κορυφής της Συμμαχίας που είναι προγραμματισμένη να διεξαχθεί στις 7 και 8 Ιουλίου 2026 στην Άγκυρα. Εκεί η προσοχή θα στραφεί στις ευρωπαϊκές αμυντικές δυνατότητες, γεγονός που αναγκάζει την τουρκική κυβέρνηση να ακολουθεί μια τακτική προσεκτικής εξισορρόπησης. Καθυστερεί ορισμένες επιθετικές πρωτοβουλίες για τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες προκειμένου να εξυπηρετήσει τις ευρύτερες διπλωματικές της προτεραιότητες, χωρίς ωστόσο να υποχωρεί από τις πάγιες θέσεις της.<br /><br />Στο εσωτερικό της Τουρκίας, το ζήτημα της Κύπρου και της εθνικής κυριαρχίας στην Ανατολική Μεσόγειο παραμένει ένα από τα ελάχιστα θέματα που εξασφαλίζουν απόλυτη πολιτική συναίνεση σε ολόκληρο το ιδεολογικό φάσμα, κάτι που αναμένεται να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα όσο η χώρα πλησιάζει προς τους επόμενους εκλογικούς κύκλους.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Nordic Monitor: Ο εκνευρισμός της Τουρκίας για τις κινήσεις της Κύπρου.

Η Άγκυρα ανησυχεί για τη μεταβολή των γεωπολιτικών και στρατιωτικών ισορροπιών στην περιοχή. Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Σε μία από τις πιο έν...

Διαβάστε την συνέχεια

Reuters: Τα επτά σημεία για την επίτευξη συμφωνίας ΗΠΑ – Ιράν.

<h3 style="text-align: left;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSYaFSkKe0FtansOEXCbY7SwHAQFvZftoprJrti7Enb9KOS0AVVmuT1XQE&s=10" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="495" data-original-width="619" height="122" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSYaFSkKe0FtansOEXCbY7SwHAQFvZftoprJrti7Enb9KOS0AVVmuT1XQE&s=10" width="790" /></a></div><span style="font-weight: normal;">Στο τραπέζι άρση κυρώσεων και πυρηνικές δεσμεύσεις Reuters: Τα επτά σημεία για την επίτευξη συμφωνίας ΗΠΑ - Ιράν.</span></h3>Σημαντική κινητικότητα καταγράφεται στο διπλωματικό παρασκήνιο γύρω από τις συνομιλίες ΗΠΑ και Ιράν, με το Reuters να αποκαλύπτει βασικές πτυχές ενός προσχεδίου συμφωνίας που βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση μεταξύ των δύο πλευρών.<br /><br />Σύμφωνα με υψηλόβαθμο Ιρανό αξιωματούχο, το σχέδιο προβλέπει αμοιβαίες δεσμεύσεις που αφορούν τόσο το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης όσο και την άρση συγκεκριμένων αμερικανικών κυρώσεων.<br /><br />Παράλληλα, παραμένουν ανοιχτά κρίσιμα ζητήματα, όπως η διαχείριση του ήδη εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν, τα οποία αναμένεται να αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης το επόμενο διάστημα.<br /><br />Τι προβλέπει το προσχέδιο<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες του Reuters, οι Ηνωμένες Πολιτείες εμφανίζονται διατεθειμένες να προχωρήσουν σε σειρά μέτρων οικονομικής και εμπορικής αποκλιμάκωσης, ενώ η Τεχεράνη αναλαμβάνει δεσμεύσεις που αφορούν το πυρηνικό της πρόγραμμα και τη ναυσιπλοΐα στον Περσικό Κόλπο.<br /><br />Κεντρικό στοιχείο της συζήτησης αποτελεί η επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, αλλά και η αποδέσμευση σημαντικών ιρανικών κεφαλαίων που παραμένουν παγωμένα στο εξωτερικό.<br />Αναλυτικά τα επτά σημεία της συμφωνίαςΤο Ιράν ανοίγει αμέσως ξανά τα Στενά του Ορμούζ σε όλα τα εμπορικά πλοία, ενώ οι ΗΠΑ αίρουν τον ναυτικό αποκλεισμό στα ιρανικά λιμάνια.<br />Οι ΗΠΑ συμφωνούν να μην επιβάλουν νέες κυρώσεις στο Ιράν μέχρι να επιτευχθεί τελική συμφωνία.<br />Οι ΗΠΑ θα άρουν τις πετρελαϊκές κυρώσεις κατά του Ιράν για συγκεκριμένη περίοδο, επιτρέποντας στην Τεχεράνη να πουλάει πετρέλαιο και να λαμβάνει έσοδα.<div><br />Οι ΗΠΑ συμφωνούν να αποδεσμεύσουν 25 δισεκατομμύρια δολάρια από τα παγωμένα περιουσιακά στοιχεία του Ιράν, μεταξύ άλλων μέσω άμεσων μεταφορών μετρητών, συνεργασίας μεταξύ των περιφερειακών χωρών και χρηματοοικονομικών πιστωτικών γραμμών.</div><div><br />Η Τεχεράνη συμφωνεί ότι ούτε θα κατασκευάσει ούτε θα αποκτήσει πυρηνικά όπλα.<br />Το Ιράν συμφωνεί να διατηρήσει το πυρηνικό status quo μέχρι να επιτευχθεί τελική συμφωνία, μεταξύ άλλων με το να μην εμπλουτίζει ουράνιο και να μην επεκτείνει τις πυρηνικές εγκαταστάσεις.<br />Οι ΗΠΑ συμφωνούν ότι η Τεχεράνη θα αραιώσει το απόθεμα ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού που διαθέτει εντός του Ιράν, με έναν μηχανισμό για να το κάνει αυτό να συζητηθεί εντός 60 ημερών.<br />Εκκρεμεί η τελική απόφαση της Τεχεράνης<br /><br />Παρά τις πληροφορίες περί προόδου στις διαπραγματεύσεις, η συμφωνία δεν θεωρείται ακόμη οριστικοποιημένη. Το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Fars, επικαλούμενο πηγή με γνώση των συνομιλιών, ανέφερε ότι δεν έχει ληφθεί τελική απόφαση από την ιρανική πλευρά.<br /><br />Σύμφωνα με την ίδια πηγή, πολιτικά, νομικά και τεχνικά ζητήματα εξακολουθούν να εξετάζονται από εμπειρογνώμονες και αρμόδιους αξιωματούχους, πριν δοθεί το τελικό «πράσινο φως».<br /><br />Διπλωματικές επαφές και προσδοκίες για συμφωνία<br /><br />Οι εξελίξεις έρχονται την ώρα που διαπραγματευτές από το Κατάρ μετέβησαν στην Τεχεράνη στο πλαίσιο των προσπαθειών για την επίτευξη συμφωνίας που θα μπορούσε να συμβάλει στον τερματισμό της έντασης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.<br /><br />Την ίδια στιγμή, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είχε δηλώσει ότι επίκειται υπογραφή συμφωνίας για τον τερματισμό της κρίσης στη Μέση Ανατολή και για την άμεση επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ. Ωστόσο, η συγκεκριμένη εκτίμηση δεν έχει μέχρι στιγμής επιβεβαιωθεί από την ιρανική πλευρά, η οποία συνεχίζει να κρατά επιφυλακτική στάση απέναντι στις διαπραγματεύσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Reuters: Τα επτά σημεία για την επίτευξη συμφωνίας ΗΠΑ – Ιράν.

Στο τραπέζι άρση κυρώσεων και πυρηνικές δεσμεύσεις Reuters: Τα επτά σημεία για την επίτευξη συμφωνίας ΗΠΑ - Ιράν. Σημαντική κινητικότητα κατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εικασίες Τούρκου δημοσιογράφου σε σενάρια πολέμου και εκδίωξη τουρκικού στρατού από την Κύπρο

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/06/%CE%BA%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CF%83%CE%BE%CF%81%CE%BF%CF%82.jpg?ssl=1"><img height="109" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/06/%CE%BA%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CF%83%CE%BE%CF%81%CE%BF%CF%82.jpg?resize=720%2C536&ssl=1" width="785" /></a><br /><br />Ο Τούρκος δημοσιογράφος Σαμπρί Σαχσουβάρ που γράφει στην εφημερίδα Yeni Akit, αναφέρεται σε σενάρια πολέμου κατά της Τουρκίας από την Ελλάδα, την Κυπριακή Δημοκρατία, το Ισραήλ και τη Γαλλία.<br /><br />Μάλιστα, το σενάριο πολέμου το αποστέλλει στους: Πρόεδρο της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και στα τουρκικά υπουργεία Άμυνας και Εξωτερικών.<br /><br />Ισχυρίζεται ότι διέρρευσε μια πληροφορία από το Πεντάγωνο που δίνει εντολή στους Αμερικανούς στρατιώτες και τις οικογένειές τους να μην ταξιδέψουν στην Τουρκία και την Ελλάδα.<br /><br /> Εικάζει πως η Ελλάδα θα ανακοινώσει τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο, στο Αιγαίο Πέλαγος, τα 12 ναυτικά μίλια ως κρατική πολιτική και ότι βρίσκεται σε κατάσταση προετοιμασίας πολέμου, όπως δήλωσαν οι σχετικοί σύμμαχοι φίλοι.<br /><br /> Υπάρχει, λέει, η πληροφορία ότι πίσω από τις παραστρατιωτικές διπλωματικές κινήσεις του Ισραήλ, η Κυπριακή Δημοκρατία, η Γαλλία και η Ελλάδα έχουν λάβει απόφαση για πόλεμο κατά της Τουρκίας.<br /><br />Τι γράφει:<br /><br /> Το Ισραήλ θα εξαπολύσει πυραυλική επίθεση κατά της Τουρκίας, στοχεύοντας την ενέργεια και την υποδομή, και θα χρησιμοποιήσει πολλές τεχνολογικές και λογιστικές υποστηρίξεις για να παρέμβει στις αεροπορικές μας δυνάμεις, όπως επισημαίνεται.<br /><br /> Η Ελλάδα, εισερχόμενη στον πόλεμο, θα κερδίσει έδαφος στη δυτική Τουρκία, και με εξαιρετική λογιστική υποστήριξη, έχει συμφωνήσει με το Ισραήλ για την απελευθέρωση της Κατεχόμενης Κύπρου.<br /><br />Οι ΗΠΑ θα παρέχουν στρατιωτική και πληροφοριακή υποστήριξη στο Ισραήλ χωρίς άμεση συμμετοχή στον πόλεμο, Η Γαλλία θα επέμβει υπέρ της Ελλάδας και θα λάβει άμεσα θέση ως εμπόλεμη χώρα. Διαμοιράζεται η πληροφορία ότι το αμερικανικό ναυτικό ενισχύει λογιστικά την περιοχή της Μεσογείου για άμεση υποστήριξη της Κυπριακής πλευράς Ολόκληρη η Κύπρος θα περάσει υπό ελληνικό έλεγχο και, επιπλέον, οι Κούρδοι του PKK θα ενεργοποιηθούν, θα ιδρύσουν κουρδικό κράτος στη Συρία, με το Ισραήλ και τη Γαλλία να παρέχουν άμεση υποστήριξη σε πυρομαχικά.<br /><br /> Είναι ξεκάθαρο ότι οι ΗΠΑ και η Γαλλία έχουν εμπλακεί σε βρώμικο παιχνίδι για να μεταβιβάσουν τα κυριαρχικά δικαιώματα του Αιγαίου Πελάγους στην Ελλάδα ενάντια στη Ρωσία.<br /><br />Οι αρμόδιες αρχές στο Πεντάγωνο έχουν στείλει ενημέρωση στις σχετικές μονάδες ότι ακυρώνουν πολλά ταξίδια στην Τουρκία και την Ελλάδα για τους μήνες Αύγουστο, Σεπτέμβριο και Οκτώβριο.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εικασίες Τούρκου δημοσιογράφου σε σενάρια πολέμου και εκδίωξη τουρκικού στρατού από την Κύπρο

Ο Τούρκος δημοσιογράφος Σαμπρί Σαχσουβάρ που γράφει στην εφημερίδα Yeni Akit, αναφέρεται σε σενάρια πολέμου κατά της Τουρκίας από την Ελλάδα...

Διαβάστε την συνέχεια

“Ένα χαστούκι μας θα ήταν αρκετό στη συμμαχία τους” (τουρκική ανάλυση για Ελλάδα, Ισραήλ, Γαλλία).

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/06/midmsrlewjoi.jpg?ssl=1"><img height="112" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/06/midmsrlewjoi.jpg?resize=720%2C404&ssl=1" width="753" /></a><br /><br />Το Ισραήλ και η Ελλάδα μερικές φορές κάνουν απειλητικές δηλώσεις εναντίον της Τουρκίας που ξεπερνούν τις δυνατότητές τους, και μερικές φορές, αποδεχόμενοι την αλήθεια, παίζουν το θύμα προσποιούμενοι ότι επαινούν την Τουρκία, λέγοντας: «Η Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ, έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στη συμμαχία και έχει αναδειχθεί σε περιφερειακή δύναμη με αυξανόμενη επιρροή από τον Καύκασο μέχρι τη Μέση Ανατολή», γράφει ο Τούρκος αρθρογράφος Τούντζα Μπενγκίν.<br /><br /> Και στις δύο περιπτώσεις, οι ανοησίες που θέλουν να μεταφέρουν και η κακία στο μυαλό τους είναι ουσιαστικά οι ίδιες:<br /><br />Δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ότι η χώρα τους απειλείται, προσπαθούν να εμπλέξουν τον μεγάλο αδελφό τους, τις ΗΠΑ…<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, διεξάγεται επίσης μια απαράδεκτη εκστρατεία εναντίον της Τουρκίας, ιδίως μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.<br /><br />Εβραϊκά, ελληνικά και αρμενικά λόμπι συντονίζονται και ασκούν έντονη πίεση για να επηρεάσουν τον Πρόεδρο Τραμπ, το Πεντάγωνο και το Υπουργείο Εξωτερικών.<br /><br />Οι πουλημένοι γερουσιαστές ή οι φίλοι τους απευθύνουν επίμονα και συχνά ψευδείς και παραπλανητικές ερωτήσεις στον Τραμπ μέσω των μέσων ενημέρωσης.<br /><br /> Για παράδειγμα, ένας Ισραηλινός δημοσιογράφος έθεσε πρόσφατα στον Τραμπ μια προκλητική ερώτηση στον Λευκό Οίκο:<br /><br />«Ο Τούρκος Πρόεδρος Ερντογάν συνεχίζει να απειλεί το Ισραήλ. Πιστεύετε ότι υπάρχει πιθανότητα σύγκρουσης μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας; Επίσης, θα πουλήσετε F-35 στην Τουρκία;» Η απροσδόκητη απάντηση του Τραμπ ήταν η ίδια με προηγούμενες παρόμοιες ερωτήσεις:<br /><br />Ο Πρόεδρος Ερντογάν είναι πολύ καλός μου φίλος και έχουμε συνεργαστεί πολύ καλά. Τον αγαπώ. Είναι ένας καταπληκτικός ηγέτης και ένα πολύ δυνατό άτομο. Δεν έχω ξανακούσει κάτι τέτοιο. Δεν νομίζω ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο με την Τουρκία. Με σέβεται και τον σέβομαι. Πέρα από αυτό, έχουμε μια καλή φιλία…»<br /><br />Ο Τραμπ, γνωστός και αναγνωρισμένος ως κάποιος που αλλάζει γνώμη τρεις φορές την ημέρα, λέει διαφορετικά πράγματα και είναι απρόβλεπτος, παρουσιάζει πάντα μια σταθερή εικόνα όσον αφορά τον Πρόεδρο Ερντογάν και την Τουρκία…<br /><br />Αυτό ακριβώς είναι το κύριο πρόβλημα για τον Νετανιάχου, ο οποίος προειδοποιείται συνεχώς από τον Τραμπ να «είναι έξυπνος»…<br /><br />Το Ισραήλ έχει δημιουργήσει ένα μοντέλο στην περιοχή όπου, για πρώτη φορά, οι ΗΠΑ πολεμούν στο πλευρό του εναντίον του Ιράν… Μέχρι τώρα, οι ΗΠΑ παρείχαν άνευ όρων υποστήριξη στο Ισραήλ, κυρίως για πολιτικούς λόγους…<br /><br />Αυτή τη φορά, ωστόσο, με τη μετατροπή του σε συμμαχία πεδίου στο πλαίσιο ενός κοινού επιχειρησιακού σχεδίου, το Ισραήλ έχει κακομάθει και έχει ενδυναμωθεί πλήρως…<br /><br />Τροφοδοτούμενο από αυτό, ο δολοφονικός Νετανιάχου και οι Σιωνιστές-Ναζί υπουργοί του στοχεύουν την Τουρκία, κάνοντας παράλογες δηλώσεις όπως:<br /><br />«Η Τουρκία θα πληρώσει πολύ βαρύ τίμημα. Θα βρεθεί σε χειρότερη κατάσταση από το Ιράν». Ο φόβος έχει σαφώς κυριεύσει τα σιωνιστικά-ναζιστικά μυαλά τους… Σε κατάσταση βαθιάς σχιζοφρένειας, δεν μπορούν να διακρίνουν μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας… Νομίζουν ότι αν μπορούν να εξαπατήσουν και να ξεγελάσουν τον Τραμπ, μπορούν να συγκρατήσουν την Τουρκία…<br /><br />Φυσικά, ένας άλλος λόγος που έχει διαταράξει τη χημεία του γενοκτόνου Νετανιάχου και του δολοφονικού υπουργικού του συμβουλίου είναι ο εξής:<br /><br />Η Τουρκία ήταν η χώρα που έφερε με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο στην προσοχή του παγκόσμιου κοινού τις σφαγές, τη γενοκτονία και τις θηριωδίες που διέπραξε ο δολοφονικός Νετανιάχου και ο ισραηλινός στρατός…<br /><br />Έχει συμβάλει σημαντικά στη διεθνή καταδίκη του Ισραήλ για την ανελέητη δολοφονία Παλαιστινίων παιδιών και βρεφών.<br /><br />Η οργή και το μίσος που νιώθουν εναντίον του Ισραήλ από κάθε γωνιά του κόσμου, και κατά συνέπεια η απομόνωσή τους, είναι εμφανή.<br /><br />Αυτός είναι ο μεγαλύτερος φόβος που βιώνουν αυτή τη στιγμή ο Νετανιάχου και οι διαβόητοι δολοφόνοι του. Ξέρουν τι θα τους κοστίσει αυτή η καταδίκη αν χάσουν την υποστήριξη των ΗΠΑ και βιώνουν μεγάλη απελπισία. Για να αποφύγουν να χάσουν την υποστήριξη των ΗΠΑ, καταφεύγουν σε κάθε είδους άθλιες και άνομες πράξεις.<br /><br />Και μετά υπάρχει η Ελλάδα<br /><br />Η Ελλάδα βρίσκεται τώρα στο ίδιο μήκος κύματος με αυτούς… Στην πραγματικότητα, θα ήταν πιο ακριβές να την αποκαλέσουμε εργαλείο του Ισραήλ…<br /><br />Νομίζει επίσης ότι είναι σύμμαχος με το Ισραήλ, ότι είναι εταίρος! Τι διαφορά έχει αν είναι ή δεν είναι;<br /><br />Ο δολοφόνος Νετανιάχου τους χρησιμοποιεί, με τον δικό του τρόπο, για να αποσπάσει την προσοχή της Τουρκίας, και αυτοί ούτε καν το συνειδητοποιούν.<br /><br /> Επιπλέον, είναι τόσο ανίδεοι που δεν μπορούν να δουν ότι θα μείνουν στην ιστορία ως ένα επαίσχυντο κράτος που συνεργάστηκε με έναν γενοκτόνο δολοφόνο και κυβέρνηση…<br /><br />Επομένως, όλες αυτές οι συζητήσεις για μια τριγωνική συμμαχία, μια εξαγωνική συμμαχία και τη Γαλλία που τους υποστηρίζει είναι απλώς μια ιστορία… Η αλήθεια είναι ολοφάνερη και ξεκάθαρη:<br /><br />Η Τουρκία τους προειδοποιεί επίμονα και υπομονετικά να «είναι έξυπνοι». Είναι αδύνατο να υλοποιηθεί ένα βρώμικο σχέδιο ή φαντασίωση στην περιοχή ενάντια στη θέληση της Τουρκίας.<br /><br />Οποιαδήποτε στρατιωτική συμμαχία σχηματίσουν εναντίον της Τουρκίας δεν έχει καμία πιθανότητα επιτυχίας. Ένα χαστούκι είναι αρκετό για όλους τους… όπως έχει συμβεί σε αμέτρητα παραδείγματα του παρελθόντος…<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Ένα χαστούκι μας θα ήταν αρκετό στη συμμαχία τους” (τουρκική ανάλυση για Ελλάδα, Ισραήλ, Γαλλία).

Το Ισραήλ και η Ελλάδα μερικές φορές κάνουν απειλητικές δηλώσεις εναντίον της Τουρκίας που ξεπερνούν τις δυνατότητές τους, και μερικές φορές...

Διαβάστε την συνέχεια

Ζητάς “ειρήνη” απορρίπτοντας το δικαίωμα ύπαρξης του άλλου;

<a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQnfpW36ZiuNGpJySg71eo9fZ8r4l_uyvpm2ZqkqZCwbC-g05p1ivdLq8NG&s=10" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="678" height="133" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQnfpW36ZiuNGpJySg71eo9fZ8r4l_uyvpm2ZqkqZCwbC-g05p1ivdLq8NG&s=10" width="767" /></a><br /><br />Στις 11 και 12 Μαΐου, η Παλαιστινιακή Αρχή διοργάνωσε μαζικές συγκεντρώσεις σε ολόκληρη τη Δυτική Όχθη για να εορτάσει την «Νάκμπα» («καταστροφή») —τον όρο που χρησιμοποιούν οι Παλαιστίνιοι για να περιγράψουν την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ το 1948.<br /><br />Του <b>Khaled Abu Toameh</b><br />Εκατοντάδες Παλαιστίνιοι διαδήλωσαν στους δρόμους της Ραμάλα, της de facto πρωτεύουσας των Παλαιστινίων, κουνώντας σημαίες, κρατώντας «κλειδιά επιστροφής» και φωνάζοντας συνθήματα όπως «Ζούμε μια νέα Νάκμπα κάθε μέρα» και «Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ το δικαίωμα της επιστροφής».<br /><br />Ανώτεροι Παλαιστίνιοι αξιωματούχοι, μεταξύ των οποίων κορυφαίες προσωπικότητες της κυβερνώσας παράταξης Φατάχ και της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ), συμμετείχαν στην εκδήλωση, επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά τη δέσμευσή τους στο ζήτημα των Παλαιστινίων προσφύγων και στο λεγόμενο «δικαίωμα της επιστροφής». Ο Ουάσιλ Αμπού Γιουσέφ, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της PLO, δήλωσε ότι μετά από 78 χρόνια, «οι δυνάμεις κατοχής (δηλ. το Ισραήλ) προσπαθούν να υπονομεύσουν το ιερό δικαίωμα της επιστροφής».<br /><br /><br />Πρόσθεσε ότι το «δικαίωμα της επιστροφής» για τους πρόσφυγες θα παραμείνει «μια ιστορική σταθερά που δεν μπορεί να χαθεί με το πέρασμα του χρόνου». Με την πρώτη ματιά, το «δικαίωμα της επιστροφής» μπορεί να ακούγεται ανθρωπιστικό και συμβολικό. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, αντιπροσωπεύει ένα από τα πιο ακραία αιτήματα στην ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση. <a href="https://el.gatestoneinstitute.org/22607/%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CE%B9-%CE%B7%CE%B3%CE%AD%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%B5%CE%BE%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%B8%CE%BF%CF%8D%CE%BD-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%81%CF%81%CE%AF%CF%80%CF%84%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%89%CE%BC%CE%B1-%CF%8D%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BE%CE%B7%CF%82-%CE%B9%CF%83%CF%81%CE%B1%CE%AE%CE%BB"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Ζητάς “ειρήνη” απορρίπτοντας το δικαίωμα ύπαρξης του άλλου;

Στις 11 και 12 Μαΐου, η Παλαιστινιακή Αρχή διοργάνωσε μαζικές συγκεντρώσεις σε ολόκληρη τη Δυτική Όχθη για να εορτάσει την «Νάκμπα» («καταστ...

Διαβάστε την συνέχεια

”Από τη Γάζα μέχρι το Αιγαίο. 7 περιοχές τριβής που ωθούν το Ισραήλ και την Τουρκία σε τροχιά σύγκρουσης”.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/06/Yellow-Modern-Podcast-YouTube-Thumbnail-2026-06-12T165651.880-1068x601.png" width="763" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Είναι η Τουρκία η «νέα Ιράν»; Οι επτά άξονες της αυξανόμενης στρατηγικής αντιπαράθεσης με το Ισραήλ</span></h3>Στον δημόσιο διάλογο στο Ισραήλ, η άποψη ότι «η Τουρκία είναι το νέο Ιράν» κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται ασφαλώς για έναν προβληματικό παραλληλισμό, καθώς ενδέχεται να υποβαθμίζει τη σοβαρότητα της ιρανικής απειλής, η οποία εξακολουθεί να υφίσταται, ενώ παραβλέπει το γεγονός ότι η Τουρκία παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ και διατηρεί δεσμούς με τη Δύση και το Ισραήλ ακόμη και σε περιόδους έντασης.<br /><br />Ωστόσο, η ίδια η εμφάνιση αυτού του αφηγήματος αποκαλύπτει το βάθος της αυξανόμενης ανησυχίας στο Ισραήλ σχετικά με τη στρατηγική πορεία της Άγκυρας. Η ανησυχία αυτή δεν πηγάζει από έναν μόνο παράγοντα, αλλά από μια σειρά μετώπων στα οποία οι τριβές μεταξύ των δύο χωρών εντείνονται διαρκώς.Η Γάζα και η Χαμάς<br /><br />Η Λωρίδα της Γάζας αναδεικνύει το βαθύτερο χάσμα μεταξύ των αντιλήψεων της Ιερουσαλήμ και της Άγκυρας.<br /><br />Για το Ισραήλ, η εξάλειψη της πολιτικής και στρατιωτικής ισχύος της Χαμάς αποτελεί κορυφαίο στρατηγικό στόχο. Αντίθετα, για την Τουρκία, η διατήρηση της Χαμάς ως σημαντικού παράγοντα στην «επόμενη ημέρα» της Γάζας αποτελεί δηλωμένο συμφέρον.<br /><br />Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει επανειλημμένα χαρακτηρίσει τη Χαμάς «οργάνωση αντίστασης» και όχι τρομοκρατική οργάνωση, ενώ η Τουρκία παραμένει ένας από τους σημαντικότερους υποστηρικτές της, μαζί με το Κατάρ.<br /><br />Αυτό εξηγεί και την ισραηλινή αντίθεση σε μια ουσιαστική τουρκική συμμετοχή στους μελλοντικούς μηχανισμούς ασφαλείας και εποπτείας της Γάζας. Η Ιερουσαλήμ φοβάται ότι μια τουρκική παρουσία στις διεθνείς δυνάμεις ή στα προγράμματα ανοικοδόμησης θα μπορούσε να μετατραπεί σε μοχλό επιρροής πάνω στο μέλλον της περιοχής και στη θέση της Χαμάς.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Άγκυρα ενισχύει τη ανθρωπιστική και πολιτική της παρουσία στη Γάζα μέσω οργανώσεων βοήθειας, διατηρώντας ανοικτούς διαύλους με την ηγεσία της Χαμάς και επιδιώκοντας να αναδειχθεί σε βασικό εγγυητή της μελλοντικής διευθέτησης.Η Συρία<br /><br />Η σημαντικότερη στρατηγική τριβή αναπτύσσεται σήμερα στη Συρία.<br /><br />Μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ, η τουρκική επιρροή στο πολιτικό και στρατιωτικό σύστημα της χώρας έχει ενισχυθεί σημαντικά. Η βασική ανησυχία του Ισραήλ αφορά το ενδεχόμενο εγκατάστασης τουρκικών στρατιωτικών βάσεων στην κεντρική και νότια Συρία, καθώς και την πιθανότητα η Άγκυρα να επιχειρήσει να περιορίσει την ελευθερία δράσης της ισραηλινής αεροπορίας.<br /><br />Παράλληλα, το Ισραήλ ανησυχεί ότι ενεργειακά, εμπορικά και περιφερειακά έργα που θα προωθήσει η Τουρκία μέσω της Συρίας θα μπορούσαν να παρακάμψουν το ίδιο και να αποδυναμώσουν στρατηγικές πρωτοβουλίες όπως ο Οικονομικός Διάδρομος Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC).<br /><br />Παρά τις διαφωνίες, η συριακή κρίση αποδεικνύει ότι και οι δύο πλευρές επιθυμούν να αποφύγουν μια άμεση σύγκρουση. Ο μηχανισμός συντονισμού ασφαλείας («hotline») που δημιουργήθηκε με αμερικανική διαμεσολάβηση μεταξύ Ιερουσαλήμ και Άγκυρας υπηρετεί ακριβώς αυτόν τον σκοπό.<div><br /></div><div>Ο Λίβανος και η Χεζμπολάχ<br /><br />Η δήλωση του Ερντογάν ότι «η ασφάλεια της Τουρκίας ξεκινά από το Χαλέπι, τη Δαμασκό και τη Βηρυτό» αποτυπώνει μια νέα στρατηγική αντίληψη, σύμφωνα με την οποία η Άγκυρα θεωρεί ότι έχει λόγο και ευθύνη για τις εξελίξεις στον Λίβανο.<br /><br />Σε αυτό το πεδίο, ο Ερντογάν φαίνεται να επιχειρεί να καλύψει μέρος του κενού που αφήνει πίσω της μια αποδυναμωμένη Τεχεράνη. Ως αποτέλεσμα, μια μελλοντική κλιμάκωση μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ θα μπορούσε να μετατραπεί και σε πεδίο τριβής με την Τουρκία, η οποία επιδιώκει να εδραιωθεί ως κεντρικός περιφερειακός παίκτης στον Λίβανο.Οι Κούρδοι και το Ιράν<br /><br />Η αποδυνάμωση του Ιράν δημιουργεί για την Τουρκία τόσο ευκαιρίες όσο και κινδύνους.<br /><br />Από τη μία πλευρά, η Άγκυρα επωφελείται από τη μείωση της ιρανικής ισχύος. Από την άλλη, φοβάται μια πλήρη κατάρρευση του ιρανικού καθεστώτος, καθώς ένα τέτοιο σενάριο θα μπορούσε να οδηγήσει στη δημιουργία ανεξάρτητης κουρδικής οντότητας, ενισχύοντας αποσχιστικές τάσεις μεταξύ των Κούρδων της Τουρκίας.<br /><br />Για το Ισραήλ, αντίθετα, η εξασθένηση της ιρανικής επιρροής μειώνει τη στρατηγική πίεση που ασκούνταν επί δεκαετίες μέσω των περιφερειακών συμμάχων της Τεχεράνης. Εδώ εντοπίζεται μια θεμελιώδης απόκλιση συμφερόντων: το Ισραήλ μπορεί να βλέπει ευκαιρίες εκεί όπου η Τουρκία διακρίνει απειλές.Κύπρος,</div><div><br /></div><div> Ελλάδα και Ανατολική Μεσόγειος<br /><br />Ένα από τα πιο ευαίσθητα πεδία αντιπαράθεσης είναι η Ανατολική Μεσόγειος.<br /><br />Η Τουρκία προωθεί το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», επιδιώκοντας την επέκταση της ναυτικής και γεωπολιτικής της επιρροής στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Η στρατηγική αυτή συγκρούεται άμεσα με τα συμφέροντα της Ελλάδας και της Κύπρου και έμμεσα με εκείνα του Ισραήλ.<br /><br />Η εμβάθυνση της συνεργασίας μεταξύ Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου αντιμετωπίζεται από την Άγκυρα ως γεωπολιτική πρόκληση. Η ανάπτυξη ισραηλινών αμυντικών συστημάτων στην Κύπρο, οι ενεργειακές συνεργασίες και οι περιφερειακοί μηχανισμοί συντονισμού θεωρούνται από την τουρκική πλευρά ως μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας περιορισμού της επιρροής της.<br /><br />Παράλληλα, το ζήτημα των στολίσκων προς τη Γάζα, που κορυφώθηκε με την κρίση του Mavi Marmara το 2010, εξακολουθεί να αποτελεί πηγή έντασης μεταξύ των δύο χωρών.Οικονομικός και πολιτικός πόλεμος φθοράς<br /><br />Πέρα από τις γεωπολιτικές συγκρούσεις, εξελίσσεται και ένας πόλεμος οικονομικής και διπλωματικής φθοράς.<br />Το εμπορικό εμπάργκο που έχει επιβάλει η Τουρκία στο Ισραήλ εξακολουθεί να επηρεάζει τις διμερείς σχέσεις. Ταυτόχρονα, η Άγκυρα πρωτοστατεί σε διεθνείς εκστρατείες κατά του Ισραήλ, συμμετέχει σε νομικές διαδικασίες εναντίον του και προωθεί μια ιδιαίτερα επιθετική ρητορική αμφισβήτησης της πολιτικής του.<br /><br />Οι δηλώσεις του Ερντογάν τα τελευταία χρόνια συχνά υπερβαίνουν τα όρια της πολιτικής κριτικής και στρέφονται κατά της ίδιας της νομιμοποίησης του ισραηλινού κράτους.Η τουρκική στρατιωτική ενίσχυση<br /><br />Παράλληλα, η Τουρκία βρίσκεται σε φάση ταχείας στρατιωτικής αναβάθμισης.<br /><br />Η Άγκυρα επενδύει σε νέα μαχητικά αεροσκάφη, στην ανάπτυξη του αντιαεροπορικού συστήματος «Steel Dome», στην επέκταση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και στην ανάπτυξη βαλλιστικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς.<br /><br />Τα διδάγματα που αντλεί από τις πρόσφατες συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή — και ιδιαίτερα από τις επιχειρησιακές δυνατότητες που επέδειξε το Ισραήλ απέναντι στο Ιράν και τους συμμάχους του — επιταχύνουν περαιτέρω αυτή τη διαδικασία εξοπλιστικής ενίσχυσης.<br /><br />Συμπέρασμα: Στρατηγικός ανταγωνισμός, όχι αναπόφευκτος πόλεμος<br /><br />Η Τουρκία και το Ισραήλ εισέρχονται σε μια περίοδο αυξανόμενου στρατηγικού ανταγωνισμού, όχι όμως σε μια πορεία αναπόφευκτης πολεμικής σύγκρουσης.<br /><br />Οι σχέσεις των δύο χωρών βρίσκονται σήμερα στο πιο τεταμένο σημείο των τελευταίων δεκαετιών. Ωστόσο, σε αντίθεση με το μοντέλο της αντιπαράθεσης Ισραήλ–Ιράν, πρόκειται για δύο ισχυρά κράτη που διατηρούν δεσμούς με τη Δύση και γνωρίζουν το υψηλό κόστος μιας άμεσης σύγκρουσης.<br /><br />Το πιθανότερο σενάριο για τα επόμενα χρόνια δεν είναι ένας πόλεμος μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας, αλλά ένας «περιφερειακός ψυχρός πόλεμος»: μια διαρκής αναμέτρηση για επιρροή, συμμαχίες, ενεργειακούς πόρους, εμπορικούς διαδρόμους και ηγεμονία στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η αντιπαράθεση αυτή θα εκτείνεται από τη Γάζα και τη Συρία έως τον Λίβανο, την Κύπρο, την Ελλάδα, τον Καύκασο και ολόκληρη τη Μεσόγειο. Αν η προηγούμενη δεκαετία χαρακτηρίστηκε από την αντιπαράθεση Ισραήλ–Ιράν, η επόμενη ενδέχεται να καθοριστεί από τον στρατηγικό ανταγωνισμό μεταξύ Ιερουσαλήμ και Άγκυρας για τη διαμόρφωση της νέας Μέσης Ανατολής.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

”Από τη Γάζα μέχρι το Αιγαίο. 7 περιοχές τριβής που ωθούν το Ισραήλ και την Τουρκία σε τροχιά σύγκρουσης”.

Είναι η Τουρκία η «νέα Ιράν»; Οι επτά άξονες της αυξανόμενης στρατηγικής αντιπαράθεσης με το Ισραήλ Στον δημόσιο διάλογο στο Ισραήλ, η άποψη...

Διαβάστε την συνέχεια

Economist: Γιατί ΝΑΤΟ και Τουρκία αγαπήθηκαν ξανά.

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbE4ETB7ZZEKZHthL8u2KEnV_bbgkYrRA89zUBzQss5zhs7Gk-qNzB-Z-xPob1CKtpgKTi3ZNS74nAP0SQymUK9MIVDmvXPWeIxlIng8RhvdF83RzYLKiV7hIhi847-CLkdy58G7GJTD8se6myDNWPzJz7WUEK0TieiAuQqn6AfFRKdGmnmr8-SIMJqVEi/s585/ChatGPT%20Image%2012%20%CE%99%CE%BF%CF%85%CE%BD%202026,%2008_33_56%20%CF%80.%CE%BC..jpg"><img border="0" height="113" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbE4ETB7ZZEKZHthL8u2KEnV_bbgkYrRA89zUBzQss5zhs7Gk-qNzB-Z-xPob1CKtpgKTi3ZNS74nAP0SQymUK9MIVDmvXPWeIxlIng8RhvdF83RzYLKiV7hIhi847-CLkdy58G7GJTD8se6myDNWPzJz7WUEK0TieiAuQqn6AfFRKdGmnmr8-SIMJqVEi/w790-h113/ChatGPT%20Image%2012%20%CE%99%CE%BF%CF%85%CE%BD%202026,%2008_33_56%20%CF%80.%CE%BC..jpg" width="790" /></a><div><br /></div><div>Ο Ερντογάν βλέπει πλέον τη Συμμαχία ως αναντικατάστατο πυλώνα ασφάλειας, ενώ η Ευρώπη χρειάζεται περισσότερο από ποτέ τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ<br /><br />Υπήρξε μια εποχή που το ΝΑΤΟ ήταν σχεδόν συνώνυμο της καχυποψίας στην Τουρκία. Σήμερα, όμως, καθώς ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ετοιμάζεται να φιλοξενήσει τη σύνοδο κορυφής της Συμμαχίας στις 7 Ιουλίου, η Άγκυρα εμφανίζεται πιο κοντά στο ΝΑΤΟ από οποιαδήποτε άλλη στιγμή της τελευταίας δεκαετίας.<br /><br />Η μεταστροφή δεν είναι τυχαία, σημειώνει ο Economist. Ο πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, η συνεχιζόμενη σύγκρουση στην Ουκρανία και οι αμφιβολίες για το μέλλον της ευρωπαϊκής ασφάλειας έχουν υπενθυμίσει στην τουρκική ηγεσία ότι, παρά τις διαφωνίες, το ΝΑΤΟ παραμένει η σημαντικότερη ασπίδα προστασίας της χώρας.<br /><br />Από την καχυποψία στην επαναπροσέγγιση<br /><br />Οι σχέσεις της Τουρκίας με τη Συμμαχία πέρασαν δύσκολες στιγμές μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016. Ο Ερντογάν είχε κατηγορήσει τότε δυτικές κυβερνήσεις ότι αντέδρασαν χλιαρά στην απόπειρα ανατροπής του, ενώ κορυφαίοι Τούρκοι αξιωματούχοι άφηναν ακόμη και αιχμές για αμερικανική εμπλοκή.<br /><br />Δέκα χρόνια αργότερα, το κλίμα είναι διαφορετικό. Η τουρκική κυβέρνηση παρουσιάζει πλέον το ΝΑΤΟ ως θεμέλιο της εθνικής ασφάλειας και η κοινή γνώμη εμφανίζεται πιο θετική απέναντι στη Συμμαχία. Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Metropoll τον Μάρτιο, το 61% των Τούρκων θεωρεί το ΝΑΤΟ σημαντικό για την ασφάλεια της χώρας.<br /><br />Η αλλαγή στάσης συνδέεται άμεσα με τις εξελίξεις στην περιοχή. Τον Μάρτιο, συστήματα αεράμυνας του ΝΑΤΟ αναχαίτισαν τέσσερις ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους που κατευθύνονταν προς την Τουρκία, υπενθυμίζοντας στην Άγκυρα τη στρατηγική αξία της συμμαχικής ομπρέλας προστασίας.<br /><br />Οι ΗΠΑ και τα F-35<br /><br />Παράλληλα, οι σχέσεις της Άγκυρας με την Ουάσιγκτον παρουσιάζουν σημάδια βελτίωσης. Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει αμερικανικές δυνάμεις από τη Συρία αφαίρεσε μία από τις βασικές εστίες έντασης μεταξύ των δύο χωρών. Η Τουρκία θεωρούσε εδώ και χρόνια ότι η αμερικανική συνεργασία με κουρδικές οργανώσεις στη Συρία υπονόμευε τα ζωτικά της συμφέροντα.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η τουρκική ηγεσία παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις ενδείξεις ότι η Ουάσιγκτον ίσως επανεξετάσει το πάγωμα της πώλησης των μαχητικών F-35, το οποίο είχε επιβληθεί μετά την αγορά των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-400 το 2019.<br /><br />Η Ευρώπη χρειάζεται την Τουρκία<br /><br />Η αναβάθμιση του ρόλου της Τουρκίας δεν οφείλεται μόνο στις δικές της κινήσεις, εξηγεί ο Economist. Προκύπτει και από τις ανάγκες της Ευρώπης.<br /><br />Με εξαίρεση την Ουκρανία, καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν διαθέτει στρατό αντίστοιχου μεγέθους και επιχειρησιακής εμπειρίας με τον τουρκικό. Ο έλεγχος των Στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελλίων, σε συνδυασμό με τις δυνατότητες του τουρκικού ναυτικού, καθιστούν την Άγκυρα κρίσιμο παράγοντα για την ισορροπία δυνάμεων στη Μαύρη Θάλασσα.<br /><br />Ταυτόχρονα, η τουρκική αμυντική βιομηχανία εξελίσσεται σε έναν από τους σημαντικότερους προμηθευτές ευρωπαϊκών χωρών. Εταιρείες όπως η Baykar έχουν υπογράψει συμφωνίες με τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία και την Εσθονία, ενώ τουρκικά drones βρίσκονται ήδη στα οπλοστάσια πολλών χωρών της Ευρώπης.<br /><br />Ο φόβος μιας Ευρώπης χωρίς τις ΗΠΑ<br /><br />Πίσω από τη νέα προσέγγιση κρύβεται και ένας ακόμη παράγοντας, εκτιμά ο Economist: η αυξανόμενη ανησυχία για τη μελλοντική δέσμευση των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Στην Ευρώπη συζητούνται ήδη σενάρια για το πώς θα μπορούσε να οργανωθεί η ασφάλεια της ηπείρου σε περίπτωση που η Ουάσιγκτον περιορίσει δραστικά τον ρόλο της. Για την Τουρκία, η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία.<br /><br />Η Άγκυρα γνωρίζει ότι σε ένα ΝΑΤΟ χωρίς τις ΗΠΑ θα εξακολουθούσε να διαθέτει θέση στο τραπέζι των αποφάσεων. Αντίθετα, σε ένα αμιγώς ευρωπαϊκό αμυντικό σχήμα θα κινδύνευε να βρεθεί στο περιθώριο, καθώς η ενταξιακή της πορεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει ουσιαστικά παγωμένη.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι η τουρκική κυβέρνηση αντιμετωπίζει με επιφυλακτικότητα πρωτοβουλίες όπως το ευρωπαϊκό πρόγραμμα επανεξοπλισμού SAFE, ύψους 150 δισ. ευρώ, από το οποίο οι τουρκικές αμυντικές εταιρείες παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αποκλεισμένες.<br /><br />Οι σκιές παραμένουν<br /><br />Η επαναπροσέγγιση δεν σημαίνει ότι εξαφανίστηκαν οι διαφωνίες.<br /><br />Η Τουρκία εξακολουθεί να κατηγορεί το ΝΑΤΟ ότι υποτιμά τις απειλές που αντιμετωπίζει στα νότια σύνορά της, από κουρδικές ένοπλες οργανώσεις μέχρι τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Παράλληλα, η Άγκυρα θεωρεί ότι οι σύμμαχοί της δεν λαμβάνουν επαρκώς υπόψη τις ανησυχίες της για την ασφάλεια στην περιοχή.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν έχουν ξεχάσει το βέτο που διατήρησε επί μήνες η Τουρκία στην ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ, ούτε τις συνεχιζόμενες δημοκρατικές οπισθοδρομήσεις στο εσωτερικό της χώρας.<br /><br /></div><div>Η απομάκρυνση από τη Μόσχα<br /><br />Παρά τις στενές σχέσεις που διατηρούσε επί χρόνια με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, ο Ερντογάν φαίνεται να επαναξιολογεί τη σχέση του με τη Ρωσία.<br /><br />Η αποδυνάμωση της ρωσικής επιρροής στη Συρία, οι απώλειες του ρωσικού στόλου στη Μαύρη Θάλασσα και οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις στον Καύκασο έχουν αλλάξει τους συσχετισμούς.<br />Ενδεικτικό είναι ότι ο Τούρκος πρόεδρος, ο οποίος ήταν συχνός επισκέπτης της Ρωσίας κατά την προηγούμενη δεκαετία, δεν έχει επισκεφθεί τον Ρώσο πρόεδρο εδώ και σχεδόν τρία χρόνια.<br /><br />Η Τουρκία δεν εγκαταλείπει τη στρατηγική της αυτονομία. Όμως, σε έναν κόσμο που γίνεται ολοένα πιο ασταθής, η Άγκυρα δείχνει να θεωρεί ότι το ΝΑΤΟ παραμένει το ασφαλέστερο στοίχημα για τα συμφέροντά της.<br /><br /><a href="https://www.naftemporiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Economist: Γιατί ΝΑΤΟ και Τουρκία αγαπήθηκαν ξανά.

Ο Ερντογάν βλέπει πλέον τη Συμμαχία ως αναντικατάστατο πυλώνα ασφάλειας, ενώ η Ευρώπη χρειάζεται περισσότερο από ποτέ τον δεύτερο μεγαλύτερο...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ και Ιράν «πουλούν» διαφορετικές νίκες για την ίδια συμφωνία.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/iran-3-768x512.jpg" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Καθώς η Ουάσιγκτον και η Τεχεράνη πλησιάζουν σε ιστορικό συμβιβασμό, η μάχη της προπαγάνδας ίσως αποδειχθεί εξίσου κρίσιμη με τη μάχη της διπλωματίας<br /><br />Μια παράδοξη γεωπολιτική πραγματικότητα διαμορφώνεται στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν φαίνεται να βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ σε μια συμφωνία αποκλιμάκωσης της κρίσης που τους έφερε στα πρόθυρα μιας ευρύτερης περιφερειακής σύγκρουσης, οι δύο πλευρές παρουσιάζουν στους πολίτες τους δύο εντελώς διαφορετικές εκδοχές της ίδιας διαπραγμάτευσης.<br /><br />Στην Ουάσιγκτον, η κυβέρνηση εμφανίζει το υπό διαμόρφωση πλαίσιο ως μια στρατηγική νίκη που υποχρεώνει την Τεχεράνη να περιορίσει το πυρηνικό της πρόγραμμα, να αποδεχθεί αυστηρότερους ελέγχους και να συμβάλει στην επαναφορά της σταθερότητας στα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Στην Τεχεράνη, αντιθέτως, το αφήγημα εστιάζει στην άρση πιέσεων, στη χαλάρωση κυρώσεων και στη διατήρηση της εθνικής αξιοπρέπειας, χωρίς να εμφανίζεται ότι η Ισλαμική Δημοκρατία υποχωρεί απέναντι στις αμερικανικές απαιτήσεις. <div><br />Η μάχη των αφηγήσεων πριν από την υπογραφή<br /><br />Οι διπλωματικές διαπραγματεύσεις δεν αφορούν μόνο τα κείμενα των συμφωνιών. Αφορούν και την πολιτική τους πώληση στο εσωτερικό κάθε χώρας.<br /><br />Αμερικανοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι το υπό συζήτηση μνημόνιο περιλαμβάνει δεσμεύσεις για τον περιορισμό του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, τη διαχείριση των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου και τη διασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στον Περσικό Κόλπο.<br /><br />Την ίδια στιγμή, ιρανικά μέσα ενημέρωσης και κυβερνητικοί κύκλοι προβάλλουν κυρίως τα οικονομικά και γεωπολιτικά οφέλη που ενδέχεται να προκύψουν για τη χώρα, επιχειρώντας να παρουσιάσουν τη συμφωνία ως αποτέλεσμα αντίστασης και όχι ως προϊόν πίεσης.<br /><br />Γιατί η Τεχεράνη χρειάζεται μια «νίκη»<br /><br />Η ιρανική ηγεσία βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρές εσωτερικές προκλήσεις.<br /><br />Οι οικονομικές κυρώσεις, η υποχώρηση των επενδύσεων, η πίεση στο νόμισμα και η κοινωνική δυσαρέσκεια έχουν περιορίσει τα περιθώρια ελιγμών του καθεστώτος.<br /><br />Υπό αυτές τις συνθήκες, οποιαδήποτε συμφωνία με τις ΗΠΑ πρέπει να παρουσιαστεί ως διπλωματικό επίτευγμα και όχι ως υποχώρηση απέναντι στη Δύση. Για τον λόγο αυτό, η Τεχεράνη επιδιώκει να δώσει έμφαση σε ζητήματα όπως η πρόσβαση σε δεσμευμένα κεφάλαια και η σταδιακή άρση οικονομικών περιορισμών. </div><div><br />Ο Τραμπ και η ανάγκη για γεωπολιτικό αποτέλεσμα<br /><br />Από την άλλη πλευρά, ο Λευκός Οίκος επιδιώκει να παρουσιάσει τη συμφωνία ως απόδειξη ότι η πολιτική της «μέγιστης πίεσης» απέδωσε καρπούς.<br /><br />Η αμερικανική αφήγηση δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ασφάλεια της περιοχής, στον έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος και στην αποκατάσταση της ελεύθερης ροής πετρελαίου μέσω των Στενών του Ορμούζ, ενός από τα σημαντικότερα ενεργειακά περάσματα του πλανήτη.<br /><br />Η διαφορά των αφηγήσεων δεν αποτελεί ένδειξη αποτυχίας των συνομιλιών. Αντιθέτως, συχνά αποτελεί προϋπόθεση για την επιτυχία τους.</div><div><br />Το μεγάλο αγκάθι: Λίβανος και περιφερειακή ασφάλεια<br /><br />Παρά την πρόοδο, σημαντικές διαφωνίες παραμένουν ανοιχτές.<br /><br />Ένα από τα πιο σύνθετα ζητήματα αφορά τον ρόλο των φιλοϊρανικών δυνάμεων στην περιοχή και ειδικότερα τις εξελίξεις στον Λίβανο.<br /><br />Η Τεχεράνη επιδιώκει να ενταχθούν στις συζητήσεις ευρύτερες εγγυήσεις ασφαλείας, ενώ η αμερικανική πλευρά εμφανίζεται πιο επιφυλακτική ως προς το εύρος των δεσμεύσεων που θα μπορούσαν να αναληφθούν.</div><div><br />Οι αγορές ήδη «ψηφίζουν» συμφωνία<br /><br />Ενδεικτικό της προσδοκίας για αποκλιμάκωση είναι το γεγονός ότι οι διεθνείς αγορές έχουν αρχίσει να προεξοφλούν θετική έκβαση.<br /><br />Οι τιμές του πετρελαίου έχουν υποχωρήσει σε σχέση με τα επίπεδα κορύφωσης της κρίσης, ενώ οι επενδυτές παρακολουθούν στενά κάθε ένδειξη προόδου στις διαπραγματεύσεις.<br />Η πραγματική συμφωνία δεν θα κριθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο εάν θα υπάρξει συμφωνία.<br /><br />Είναι αν οι δύο πλευρές θα καταφέρουν να πείσουν τα εσωτερικά τους ακροατήρια ότι βγήκαν κερδισμένες.<br /><br />Στη σύγχρονη γεωπολιτική, οι συμβιβασμοί σπάνια παρουσιάζονται ως συμβιβασμοί. Παρουσιάζονται ως νίκες.<br /><br />Και στην περίπτωση ΗΠΑ – Ιράν, η μάχη για το ποιος θα ελέγξει το αφήγημα ίσως αποδειχθεί εξίσου σημαντική με την ίδια τη συμφωνία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ και Ιράν «πουλούν» διαφορετικές νίκες για την ίδια συμφωνία.

Βασιλης Διαμαντακος Καθώς η Ουάσιγκτον και η Τεχεράνη πλησιάζουν σε ιστορικό συμβιβασμό, η μάχη της προπαγάνδας ίσως αποδειχθεί εξίσου κρίσι...

Διαβάστε την συνέχεια

«ΠΙΚΡΗ ΓΕΥΣΗ» ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ: Η συμφωνία Τραμπ με το Ιράν αλλάζει το παιχνίδι στη Μέση Ανατολή.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/netaniaxou-5-768x433.jpg" width="775" /><br /><br /><div><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός αιφνιδιάζεται από την αμερικανική στροφή – Η Ουάσιγκτον προχωρά σε deal που τερματίζει τον πόλεμο και αναδιαμορφώνει τις ισορροπίες<br /><br />Μια δραματική πολιτική ανατροπή φαίνεται να διαμορφώνεται στον άξονα Ουάσιγκτον–Τελ Αβίβ, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ προωθεί συμφωνία με το Ιράν, την οποία παρουσιάζει ως τελική κίνηση αποκλιμάκωσης της σύγκρουσης, αφήνοντας τον Μπενιαμίν Νετανιάχου σε εξαιρετικά δύσκολη θέση.<br /><br />Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, ο Αμερικανός πρόεδρος ενημέρωσε τον Ισραηλινό πρωθυπουργό ότι η συμφωνία αναμένεται να υπογραφεί μέσα σε λίγες ημέρες, χαρακτηρίζοντάς την ως «μια καλή συμφωνία» και υπογραμμίζοντας ότι «είναι ώρα να τελειώσει αυτός ο πόλεμος».</div><div><br />Αιφνιδιασμός στο Τελ Αβίβ<br /><br />Η ενημέρωση αυτή φέρεται να αιφνιδίασε την ισραηλινή ηγεσία, η οποία είχε επενδύσει πολιτικά και στρατηγικά στην υπόθεση ότι η πίεση προς το Ιράν θα συνεχιζόταν με αμερικανική στήριξη.<br />Αντί αυτού, η Ουάσιγκτον φαίνεται να επιλέγει ταχεία αποκλιμάκωση, επιδιώκοντας ένα τέλος στις εχθροπραξίες και σταθεροποίηση της περιοχής, ακόμη και αν αυτό σημαίνει σημαντικές παραχωρήσεις προς την Τεχεράνη.</div><div><br />Η φράση-κλειδί του Τραμπ<br /><br />Ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα αποκτά η φράση που φέρεται να είπε ο Τραμπ στον Νετανιάχου:<br /><br />«Αυτή είναι η συμφωνία. Είναι μια καλή συμφωνία και είναι ώρα να τελειώσει αυτός ο πόλεμος.»<br /><br />Η διατύπωση αυτή αποτυπώνει όχι μόνο την αμερικανική βούληση για τερματισμό της σύγκρουσης, αλλά και τη μετατόπιση προτεραιοτήτων από τη στρατιωτική πίεση προς τη διπλωματική σταθεροποίηση. </div><div><br />Το «βαρύ χαρτί» του Ιράν στο τραπέζι<br /><br />Η προωθούμενη συμφωνία φαίνεται να εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αποκλιμάκωσης με το Ιράν, το οποίο περιλαμβάνει: </div><div>σταδιακή άρση κυρώσεων<br />περιορισμό του πυρηνικού προγράμματος<br />ρυθμίσεις για την περιφερειακή ασφάλεια<br />και πιθανή εκεχειρία σε πολλαπλά μέτωπα της Μέσης Ανατολής<br /><br />Η Ουάσιγκτον εμφανίζεται να θεωρεί ότι η συμφωνία αυτή μπορεί να σταθεροποιήσει την περιοχή και να αποτρέψει έναν ευρύτερο πόλεμο.</div><div><br />Το δίλημμα του Νετανιάχου<br /><br />Για τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ένα ιδιαίτερα δύσκολο στρατηγικό δίλημμα.<br /><br />Από τη μία πλευρά, το Ισραήλ έχει επενδύσει σε μια πολιτική μέγιστης πίεσης προς το Ιράν, με στόχο τον δραστικό περιορισμό της επιρροής του στην περιοχή.<br /><br />Από την άλλη, η αμερικανική στροφή προς συμφωνία αφήνει το Τελ Αβίβ εκτεθειμένο σε μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα, όπου η βασική του σύμμαχος δύναμη επιλέγει τον συμβιβασμό αντί της κλιμάκωσης. </div><div><br />Στρατηγική ρωγμή στον άξονα ΗΠΑ–Ισραήλ<br /><br />Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει πιθανές εντάσεις στον παραδοσιακό άξονα Ουάσιγκτον–Τελ Αβίβ.<br /><br />Ενώ το Ισραήλ επιδιώκει μακροπρόθεσμη αποδυνάμωση του Ιράν, η αμερικανική πλευρά φαίνεται να δίνει προτεραιότητα στη βραχυπρόθεσμη σταθερότητα και στον τερματισμό των συγκρούσεων.<br /><br />Αυτή η διαφοροποίηση στρατηγικής ενδέχεται να αποτελέσει σημείο τριβής τους επόμενους μήνες, ιδιαίτερα εάν η συμφωνία προχωρήσει χωρις ισραηλινές εγγυήσεις ασφαλείας.<br /><br />Η επόμενη ημέρα στη Μέση Ανατολή<br /><br />Εάν η συμφωνία προχωρήσει, η Μέση Ανατολή ενδέχεται να εισέλθει σε μια νέα φάση:αποκλιμάκωση στρατιωτικών επιχειρήσεων<br />αναδιάταξη περιφερειακών συμμαχιών<br />και επαναπροσδιορισμός της αμερικανικής παρουσίας στην περιοχή<br /><br />Ωστόσο, η επιτυχία της θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο θα γίνει αποδεκτή από όλους τους βασικούς δρώντες — κάτι που παραμένει αβέβαιο.<br /><br />Η συμφωνία που παρουσιάζεται ως «τέλος του πολέμου» μπορεί ταυτόχρονα να σηματοδοτήσει την αρχή μιας νέας γεωπολιτικής αστάθειας, με διαφορετικούς συσχετισμούς ισχύος και νέες γραμμές ρήξης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«ΠΙΚΡΗ ΓΕΥΣΗ» ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ: Η συμφωνία Τραμπ με το Ιράν αλλάζει το παιχνίδι στη Μέση Ανατολή.

Κωστας Καλλιαντερης Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός αιφνιδιάζεται από την αμερικανική στροφή – Η Ουάσιγκτον προχωρά σε deal που τερματίζει τον πόλ...

Διαβάστε την συνέχεια

“ΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ”: Το Ισραήλ αιφνιδιασμένο από τον Τραμπ και το υπό διαμόρφωση deal με το Ιράν.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/trump-netaniaxou-3-768x432.jpg" width="770" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"><a href="https://www.pagenews.gr/author/diamantatos-vasilis/"> </a>Το Τελ Αβίβ αναζητά απαντήσεις, ενώ Ουάσιγκτον και Τεχεράνη κινούνται προς συμφωνία που ανατρέπει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή</span></h3><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Το Ισραήλ βρίσκεται αντιμέτωπο με μια από τις πιο αβέβαιες και πολιτικά επικίνδυνες στιγμές των τελευταίων ετών, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν φαίνεται να πλησιάζουν σε ένα πλαίσιο συμφωνίας αποκλιμάκωσης, χωρίς όμως σαφή συντονισμό με το Τελ Αβίβ.<br /><br />Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, η κυβέρνηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου περιγράφει την κατάσταση ως «πλήρη καταστροφή», καθώς η Ουάσιγκτον προωθεί μια συμφωνία που ενδέχεται να αναδιαμορφώσει ριζικά τις ισορροπίες ισχύος στη Μέση Ανατολή, περιορίζοντας την ισραηλινή επιρροή στη διαμόρφωση των όρων ασφαλείας απέναντι στο Ιράν.<br />Ρήγμα Ουάσιγκτον–Τελ Αβίβ για το Ιράν<br /><br />Το βασικό πρόβλημα για το Ισραήλ δεν είναι μόνο η πιθανή συμφωνία με το Ιράν, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αυτή διαμορφώνεται: με την αμερικανική πλευρά να κινείται γρήγορα προς ένα πλαίσιο αποκλιμάκωσης, ενώ το Ισραήλ επιχειρεί να καταγράψει τις δικές του «κόκκινες γραμμές» εκ των υστέρων.<br /><br />Ο Νετανιάχου, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, έχει μεταφέρει επανειλημμένα τις ανησυχίες του στον πρόεδρο των ΗΠΑ, επισημαίνοντας ότι οποιαδήποτε συμφωνία που αφήνει το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα μελλοντικά ενεργό ή ανεπαρκώς περιορισμένο θα συνιστά στρατηγική απειλή για το Ισραήλ.<br /><br />Ωστόσο, στο Τελ Αβίβ επικρατεί η εκτίμηση ότι αυτές οι θέσεις αντιμετωπίζονται περισσότερο ως πολιτική καταγραφή παρά ως ουσιαστική διαπραγματευτική βάση. <div><br />Ο Τραμπ πιέζει για συμφωνία – το Ισραήλ μένει εκτός τραπεζιού<br /><br />Η Ουάσιγκτον, υπό τον Ντόναλντ Τραμπ, εμφανίζεται αποφασισμένη να κλείσει μια συμφωνία που θα τερματίζει τον πόλεμο και θα σταθεροποιεί την περιοχή.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκονται:η επαναλειτουργία της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ<br />η σταδιακή άρση οικονομικών περιορισμών προς το Ιράν<br />και ένα νέο πλαίσιο για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα<br /><br />Το Ισραήλ, ωστόσο, δεν συμμετέχει στις συνομιλίες, γεγονός που ενισχύει την αίσθηση απομόνωσης και στρατηγικής πίεσης στο εσωτερικό της κυβέρνησης Νετανιάχου.</div><div><br />Εσωτερικός πολιτικός κίνδυνος για τον Νετανιάχου<br /><br />Η εξέλιξη αυτή έχει άμεσες πολιτικές συνέπειες.<br /><br />Η ισραηλινή αντιπολίτευση κατηγορεί τον πρωθυπουργό ότι δεν κατάφερε να εξασφαλίσει τον έλεγχο των εξελίξεων με τον βασικό σύμμαχο της χώρας, τις ΗΠΑ, την ώρα που ο πόλεμος με το Ιράν βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη.<br /><br />Παράλληλα, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι:η πλειοψηφία των πολιτών στηρίζει την ασφάλεια απέναντι στο Ιράν<br />αλλά δεν μεταφράζει αυτή τη στάση σε ενίσχυση της κυβέρνησης<br />ενώ αυξάνεται η κόπωση από την παρατεταμένη σύγκρουση</div><div><br />Το αφήγημα “νίκης” που δεν αποδίδει πολιτικά<br /><br />Ο Νετανιάχου αντιμετωπίζει ένα κλασικό γεωπολιτικό παράδοξο:<br /><br />οι στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν και των συμμάχων του δεν μεταφράζονται σε πολιτικό κεφάλαιο στο εσωτερικό.<br /><br />Αντίθετα, η πιθανότητα μιας αμερικανο-ιρανικής συμφωνίας χωρίς ισραηλινή συνδιαμόρφωση ενισχύει την εικόνα ενός πρωθυπουργού που κινείται σε περιβάλλον μειωμένης διεθνούς επιρροής.<br />Η περιφερειακή εξίσωση αλλάζει<br /><br />Η πιθανή συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν δεν αφορά μόνο το πυρηνικό πρόγραμμα.<br /><br />Αγγίζει:</div><div>τη ναυσιπλοΐα στον Περσικό Κόλπο<br />τις σχέσεις με περιφερειακές δυνάμεις<br />και την ισορροπία αποτροπής στη Μέση Ανατολή<br /><br />Για το Ισραήλ, αυτό μεταφράζεται σε έναν νέο γεωπολιτικό χάρτη όπου η Ουάσιγκτον ενδέχεται να επιλέγει σταθερότητα και αποκλιμάκωση, αντί της πλήρους στρατηγικής ευθυγράμμισης με τις ισραηλινές θέσεις.</div><div><br />Κρίση εμπιστοσύνης στον άξονα Ουάσιγκτον–Τελ Αβίβ<br /><br />Η κρίση δεν αφορά μόνο το Ιράν.<br /><br />Αφορά την ίδια τη σχέση ΗΠΑ–Ισραήλ σε μια περίοδο όπου οι προτεραιότητες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής φαίνεται να μετατοπίζονται προς την ταχεία αποκλιμάκωση των συγκρούσεων, ακόμη και αν αυτό δημιουργεί ρωγμές με παραδοσιακούς συμμάχους.<br /><br />Για τον Νετανιάχου, το στοίχημα δεν είναι μόνο στρατιωτικό ή διπλωματικό.<br /><br />Είναι πλέον βαθιά πολιτικό: πώς να διατηρήσει τον έλεγχο του αφηγήματος σε μια στιγμή όπου οι εξελίξεις διαμορφώνονται αλλού.<br /><br />Η “συμφωνία που έρχεται”, αν ολοκληρωθεί, δεν θα κρίνει μόνο τον πόλεμο με το Ιράν.<br /><br />Θα κρίνει και τα όρια της ισραηλινής επιρροής στην εποχή της νέας γεωπολιτικής ισορροπίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“ΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ”: Το Ισραήλ αιφνιδιασμένο από τον Τραμπ και το υπό διαμόρφωση deal με το Ιράν.

  Το Τελ Αβίβ αναζητά απαντήσεις, ενώ Ουάσιγκτον και Τεχεράνη κινούνται προς συμφωνία που ανατρέπει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή Βασιλης ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: «Ίσως στις επόμενες μέρες υπογραφεί εξ αποστάσεων πρωτόκολλο συμφωνίας με τις ΗΠΑ».

<img height="100" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/05/IRAN-KHAMENEI-750x375.jpg" width="776" /><br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί δήλωσε ότι το πρωτόκολλο της συμφωνίας (μνημόνιο συνεννόησης) με τις ΗΠΑ για τον τερματισμό του πολέμου θα υπογραφεί «εξ αποστάσεως» μόλις οριστικοποιηθεί, ίσως μέσα «στις επόμενες ημέρες».<br /><br />«Μόλις τα τελικά στάδια των διαπραγματεύσεών μας ολοκληρωθούν, η συμφωνία αυτή θα υπογραφεί και θα ανακοινωθεί. Η υπογραφή θα πραγματοποιηθεί αρχικά ψηφιακά. Κάθε συμβαλλόμενο μέρος θα υπογράψει από απόσταση. Κατόπιν, θα ανακοινωθεί ότι το εν λόγω πρωτόκολλο της συμφωνίας υπογράφηκε και από τα δύο συμβαλλόμενα μέρη», διευκρίνισε ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας όταν ρωτήθηκε από την κρατική τηλεόραση.<br /><br />«Αυτό θα μπορούσε να συμβεί μέσα τις επόμενες ημέρες, είμαι αισιόδοξος», πρόσθεσε ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, ο οποίος κατηγόρησε το Ισραήλ ότι επιδιώκει να «εκτροχιάσει» μια πιθανή συμφωνία με την Ουάσινγκτον για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή, η οποία ανακοινώθηκε ότι επίκειται από τους βασικούς εμπλεκόμενους παράγοντες.<br /><br />«Η συμφωνία αυτή έχει εχθρούς, με πρώτο το σιωνιστικό καθεστώς, το οποίο ψάχνει προσχήματα για να την εκτροχιάσει», δήλωσε ο ίδιος στην ιρανική κρατική τηλεόραση. Νωρίτερα, ο Αμπάς Αραγτσί είχε δηλώσει ότι μια συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες «δεν ήταν ποτέ τόσο κοντά» για να σταματήσει ο πόλεμος που ξέσπασε από τα ισραηλοαμερικανικά πλήγματα στις 28 Φεβρουαρίου.<br /><br />Tο Ιράν ζήτησε την Παρασκευή (12.06.2026) την αραίωση των αποθεμάτων ουρανίου εμπλουτισμένου σε ποσοστό 60% στο ιρανικό έδαφος, ενώ η Ουάσινγκτον απαιτεί την καταστροφή τους στο πλαίσιο του μνημονίου συνεννόησης που συζητείται επί του παρόντος.<br /><br />«Η θέση μας ήταν πάντα ότι ο μόνος τρόπος διαχείρισης των αποθεμάτων εμπλουτισμένων υλικών είναι η αραίωσή τους στο Ιράν», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί στην κρατική τηλεόραση.<br /><br />Η αραίωση του ουρανίου σε ποσοστό μικρότερο του 5%, που απέχει μακράν από το 90% που απαιτείται για την κατασκευή πυρηνικής βόμβας, θα επέτρεπε να απομακρυνθεί σημαντικά η απειλή εμπλουτισμού για στρατιωτικούς σκοπούς.<div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν: «Ίσως στις επόμενες μέρες υπογραφεί εξ αποστάσεων πρωτόκολλο συμφωνίας με τις ΗΠΑ».

Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί δήλωσε ότι το πρωτόκολλο της συμφωνίας (μνημόνιο συνεννόησης) με τις ΗΠΑ για τον τερματισμό τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Που συμφωνούν ΗΠΑ και Ιράν. Τι μπορεί να συμβεί από εδώ και πέρα

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/usa_iran.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/usa_iran-696x394.jpg" width="771" /></a><br /><br />Παρά τις διαρροές περί επικείμενης συμφωνίας, κανείς δεν μπορεί ακόμη να πει με βεβαιότητα ότι Ουάσιγκτον και Τεχεράνη έχουν κλείσει το deal. Οι δύο πλευρές φαίνεται να βρίσκονται πιο κοντά από οποιαδήποτε άλλη στιγμή τους τελευταίους μήνες, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές διαφορές για το περιεχόμενο και κυρίως για τη σειρά εφαρμογής των δεσμεύσεων.<br /><br />Με τα σημερινά δεδομένα, το πιθανότερο επόμενο βήμα δεν φαίνεται να είναι μια πλήρης και οριστική συμφωνία, αλλά ένα ενδιάμεσο πολιτικό πλαίσιο συνεννόησης. Οι πληροφορίες που διαρρέουν από τις διαπραγματεύσεις συγκλίνουν στο ότι Ουάσιγκτον και Τεχεράνη αναζητούν πρώτα μια συμφωνία που θα «παγώσει» την κρίση και θα δημιουργήσει χρόνο για τις πιο δύσκολες συζητήσεις που θα ακολουθήσουν.<br /><br />Η λογική αυτού του σεναρίου βασίζεται σε τρία στοιχεία: στις αμερικανικές αναφορές για ένα επικείμενο μνημόνιο κατανόησης και μια μεταβατική περίοδο περίπου 60 ημερών, στην ιρανική παραδοχή ότι τα δύσκολα ζητήματα του πυρηνικού προγράμματος μπορούν να μεταφερθούν σε επόμενη φάση και στην ευρωπαϊκή εκτίμηση ότι οποιαδήποτε πρώτη συμφωνία θα χρειαστεί στη συνέχεια να συμπληρωθεί από πιο ουσιαστικές διαπραγματεύσεις για τα πυρηνικά, την περιφερειακή ασφάλεια και το μέλλον των κυρώσεων.<br /><br />Το δεύτερο σενάριο και το…κακό<br /><br />Υπάρχει, ωστόσο, και ένα δεύτερο, λιγότερο αισιόδοξο σενάριο. Να υπάρξει δηλαδή μια πολιτική συμφωνία που θα διατηρεί την εκεχειρία και θα μειώνει την ένταση στον Περσικό Κόλπο, χωρίς όμως να επιλύει τα κρίσιμα τεχνικά ζητήματα. Σε μια τέτοια περίπτωση, τα πιο δύσκολα θέματα —το υψηλά εμπλουτισμένο ουράνιο, οι επιθεωρήσεις, οι πυρηνικές εγκαταστάσεις που έχουν πληγεί και οι μηχανισμοί ελέγχου— θα παραμείνουν ανοιχτά, αφήνοντας αβεβαιότητα για το αν η συμφωνία μπορεί να αντέξει στον χρόνο.<br /><br />Το πιο αρνητικό σενάριο παραμένει η επιστροφή στην κλιμάκωση. Η κατάσταση στην περιοχή εξακολουθεί να είναι εύθραυστη. Ένα επεισόδιο στα Στενά του Ορμούζ, μια παραβίαση της εκεχειρίας ή μια νέα στρατιωτική εμπλοκή θα μπορούσαν να εκτροχιάσουν γρήγορα τη διπλωματική διαδικασία. Το γεγονός ότι ακόμη και τις ημέρες των διαπραγματεύσεων συνεχίζονται στρατιωτικά περιστατικά δείχνει πόσο εύθραυστη παραμένει η κατάσταση.<div><br />Τα βασικά αγκάθια<br /><br />Τα βασικά αγκάθια είναι γνωστά αλλά ιδιαίτερα δύσκολα. Πότε και με ποια σειρά θα γίνουν οι δεσμεύσεις; Θα περιοριστεί η συζήτηση μόνο στα πυρηνικά ή θα επεκταθεί σε πυραύλους, drones και περιφερειακές οργανώσεις που στηρίζει το Ιράν; Τι θα γίνει με τα αποθέματα εμπλουτισμένου ουρανίου; Πότε θα δοθεί οικονομική ανακούφιση στην Τεχεράνη; Και ποιο θα είναι τελικά το νομικό πλαίσιο πάνω στο οποίο θα στηριχθεί η συμφωνία;<br /><br />Η μεγάλη εικόνα είναι ότι μια σταδιακή και αυστηρά ελεγχόμενη συμφωνία μοιάζει σήμερα πιο πιθανή από μια συνολική ιστορική διευθέτηση. Όχι επειδή λείπει η πολιτική βούληση για διάλογο, αλλά επειδή Ουάσιγκτον και Τεχεράνη εξακολουθούν να δίνουν διαφορετικό περιεχόμενο στη λέξη «συμφωνία».<br />Τα ερωτήματα που παραμένουν ανοιχτά<br /><br />Το σημαντικότερο ερώτημα είναι αν υπάρχει ήδη ένα οριστικό κείμενο ή απλώς ένα σχεδόν ολοκληρωμένο πλαίσιο συμφωνίας. Οι πληροφορίες παραμένουν αντικρουόμενες. Από τη μία πλευρά υπάρχουν αναφορές ότι δεν έχει ληφθεί ακόμη τελική απόφαση και δεν έχει υπογραφεί κανένα μνημόνιο. Από την άλλη, διπλωματικές πηγές και δημοσιεύματα υποστηρίζουν ότι οι δύο πλευρές βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ σε συμφωνία.<br /><br />Εξίσου ασαφές παραμένει το περιεχόμενο της επόμενης, τεχνικής φάσης των πυρηνικών συνομιλιών. Παρότι γίνεται λόγος για επιθεωρήσεις, έλεγχο αποθεμάτων και περιορισμούς στο πυρηνικό πρόγραμμα, δεν έχει δημοσιοποιηθεί κανένα τελικό τεχνικό παράρτημα που να δείχνει πώς ακριβώς θα εφαρμοστούν όλα αυτά.<br /><br />Τέλος, δεν είναι ακόμη σαφές πόσο στενά θα συνδεθούν τα πυρηνικά με τα υπόλοιπα μέτωπα της περιοχής. Για το Ιράν, ζητήματα όπως τα Στενά του Ορμούζ, ο Λίβανος και η ευρύτερη περιφερειακή ασφάλεια φαίνεται να αποτελούν μέρος της ίδιας διαπραγμάτευσης. Αντίθετα, η Ευρώπη και ο ΟΗΕ επιμένουν ότι η συζήτηση πρέπει να επικεντρωθεί σε τρεις βασικές αρχές: τη διατήρηση της εκεχειρίας, την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και τη διασφάλιση ενός αποκλειστικά ειρηνικού πυρηνικού προγράμματος.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Που συμφωνούν ΗΠΑ και Ιράν. Τι μπορεί να συμβεί από εδώ και πέρα

Παρά τις διαρροές περί επικείμενης συμφωνίας, κανείς δεν μπορεί ακόμη να πει με βεβαιότητα ότι Ουάσιγκτον και Τεχεράνη έχουν κλείσει το deal...

Διαβάστε την συνέχεια

Φωτογραφία-σκάνδαλο με Έλληνα αξιωματικό διακινούν οι Τούρκοι. Θα απαντήσουν οι αρμόδιοι;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/keimeno_foto_ellas_psevdokratos.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1263" data-original-width="1900" height="133" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/keimeno_foto_ellas_psevdokratos.jpg" width="777" /></a></div><h3 style="text-align: left;"> <span style="font-weight: normal;">Έλληνας στρατιωτικός ακόλουθος μαζί με αξιωματικό των κατοχικών δυνάμεων του ψευδοκράτους στην άσκηση Denizkurdu-II/2026</span></h3><b>Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει άμεσα για το τι ισχύει με την φωτογραφία που διακινούν οι Τούρκοι και δείχνει Έλληνα αξιωματικό στο παρατηρητήριο της τουρκικής άσκησης Denizkurdu-II/2026 (Θαλασσόλυκος 2026), να εμφανίζεται μαζί με αξιωματικό των κατοχικών δυνάμεων του ψευδοκράτους!<br /><br />«Ορισμένες φωτογραφίες αποκαλύπτουν περισσότερα από εκτενείς αναλύσεις… Οι Στρατιωτικοί Ακόλουθοι της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου και της Ελλάδας παρακολούθησαν σήμερα την Ημέρα Διακεκριμένου Παρατηρητή της Άσκησης DENİZKURDU-II», σχολιάζει σε ανάρτησή του στο X ο τουρκικός λογαριασμός SavunmaSanayiST, η ιστοσελίδα του οποίου είναι από τις πιο δημοφιλείς στη γειτονική χώρα, με εξειδίκευση σε αμυντικά και στρατιωτικά θέματα.<br /><br /><div class="embed-x" style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin-left: auto; margin-right: auto;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2065170273410654645" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=true&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2065170273410654645&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fgeopolitiki-amyna%2F1018040%2Ffotografia-ellina-psevdokratos%2F&sessionId=94e9bfb3f6badb4b5296480b2102b0bb78d0d30f&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 849px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div>Είναι πραγματική αυτή η εικόνα ντροπής που κυκλοφορεί από το επιτελείο των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων και τα τουρκικά ΜΜΕ;<br />Είναι προϊόν AI η φωτογραφία;<br />Έχει δημοσιευθεί εδώ και πάνω από 24 ώρες αυτή η εικόνα, κανένας δεν την πήρε χαμπάρι; Άσχετα αν είναι πραγματική ή όχι, είναι υποχρέωση της κυβέρνησης και των αρμοδίων να δώσουν εξηγήσεις.<br /><br />Είναι δεδομένο ότι η πρόθεση της Τουρκίας είναι να παγιδεύσει την Ελλάδα και να επιβάλει τετελεσμένα αποδοχής της κατοχής στην Κύπρο και έμμεσης αναγνώρισης του μορφώματος.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin: 10px auto; max-width: 560px; width: 560px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2065574740492759072" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=true&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2065574740492759072&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fgeopolitiki-amyna%2F1018040%2Ffotografia-ellina-psevdokratos%2F&sessionId=94e9bfb3f6badb4b5296480b2102b0bb78d0d30f&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 314px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 560px;" title="X Post"></iframe></div>Γιάννος Χαραλαμπίδης: «Είναι ντροπιαστική η φωτογραφία»<br /><br />Σχολιάζοντας το θέμα στην Σημερινή, ο έμπειρος στρατιωτικός και πολιτικός αναλυτής Γιάννος Χαραλαμπίδης, υποστήριξε ότι αυτές οι εικόνες χρησιμοποιούνται από την Τουρκία για προπαγανδιστικούς σκοπούς, ταπεινώνοντας την Ελλάδα και τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br /><br />«Με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, την έχουμε πατήσει κι έχουμε γίνει θύμα της τουρκικής προπαγάνδας. Αλίμονο αν ένας οποιοσδήποτε Έλληνας αξιωματικός κάθεται στο ίδιο παρατηρητήριο νομιμοποιώντας πολιτικά και κατά κάποιο τρόπο και νομικά το ψευδοκράτος, δεδομένου ότι οι ΕΔ των κρατών αποτελούν σύμβολο ισχύος», σχολίασε μεταξύ άλλων.<br /><br />Ανέφερε ακόμα ότι αυτή η κατάσταση χρησιμεύει για να νομιμοποιήσει το ψευδοκράτος διεθνώς, καθώς είτε οι εικόνες είναι πραγματικές είτε όχι, το συγκεκριμένο περιστατικό αποτελεί ένα σοβαρό διπλωματικό πρόβλημα. Ο Γιάννος Χαραλαμπίδης τονίζει ότι το θέμα πρέπει να συζητηθεί στο ελληνικό Κοινοβούλιο.<br /><br />Η φωτογραφία κυκλοφόρησε από τους Τούρκους πολύ γρήγορα στο διαδίκτυο<br /><br />«Οι Τούρκοι ταπείνωσαν την Ελλάδα»<br /><br />«Σοκ: Πώς οι Τούρκοι ταπείνωσαν την Ελλάδα σε μια στρατιωτική άσκηση;», γράφει στον τίτλο του τουρκικό κανάλι στο YouTube που ασχολείται με ειδήσεις που αφορούν τη χώρα μας και δείχνει πλάνα από την ανάλυση του Γιάννου Χαραλαμπίδη.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Φωτογραφία-σκάνδαλο με Έλληνα αξιωματικό διακινούν οι Τούρκοι. Θα απαντήσουν οι αρμόδιοι;

  Έλληνας στρατιωτικός ακόλουθος μαζί με αξιωματικό των κατοχικών δυνάμεων του ψευδοκράτους στην άσκηση Denizkurdu-II/2026 Ιωάννα Γκορόγια Η...

Διαβάστε την συνέχεια