Κοσμοϊστορική ανατροπή στην Κορεατική χερσόνησο: Η Βόρεια Κορέα αναγνωρίζει τη Νότια ως ανεξάρτητο κράτος.

<a href="https://www.dimokratia.gr/wp-content/uploads/2026/05/kim16056.jpg"><img height="73" src="https://www.dimokratia.gr/wp-content/uploads/2026/05/kim16056-1068x612.jpg" width="733" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το νέο Σύνταγμα της Πιονγιάνγκ βάζει τέλος σε 73 χρόνια διεκδίκησης, αλλάζει τις αναλογίες της σημαίας και θωρακίζει τον Κιμ και το πυρηνικό οπλοστάσιο</span></h3>Μια κοσμοϊστορική γεωπολιτική στροφή, η οποία αλλάζει ριζικά τα δεδομένα στην Ασία έπειτα από 73 χρόνια, επισημοποίησε η Βόρεια Κορέα, προχωρώντας σε ριζική τροποποίηση του Συντάγματός της. Στο αναθεωρημένο κείμενο που δημοσιεύθηκε επίσημα στις 11 Νοεμβρίου μέσω της κρατικής πύλης Naenara, η Πιονγιάνγκ αναγνωρίζει για πρώτη φορά τη Νότια Κορέα ως ξεχωριστό, ανεξάρτητο κράτος και εγκαταλείπει οριστικά το ιστορικό δόγμα της «ενοποίησης» της χερσονήσου, το οποίο συνόδευε τον βίαιο διαχωρισμό του κορεατικού λαού από την εκεχειρία του 1953.<br /><br />Συγκεκριμένα, το νέο Άρθρο 2 επαναπροσδιορίζει ρητά την επικράτεια της χώρας αναφέροντας: «Το έδαφος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας περιλαμβάνει τις περιοχές στα βόρεια, που συνορεύουν με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και τη Ρωσική Ομοσπονδία, και στα νότια, που συνορεύουν με τη Δημοκρατία της Κορέας, καθώς και τα χωρικά ύδατα και τον εναέριο χώρο που οριοθετούνται βάσει αυτού». Παρότι το κείμενο αποφεύγει να καθορίσει συγκεκριμένα χερσαία και θαλάσσια σύνορα, αφαιρεί κάθε αναφορά σε «ειρηνική επανένωση» και «εθνική ενότητα», ενώ παράλληλα απαλείφει τους χαρακτηρισμούς περί «κύριας εχθρικής χώρας» ή «αιώνιου κύριου εχθρού» που χρησιμοποιούνταν κατά της Σεούλ. Σύμφωνα με αναλυτές, η κίνηση αυτή παγιώνει τη γραμμή των δύο κρατών, απορρίπτοντας τις προσπάθειες προσέγγισης της νοτιοκορεατικής κυβέρνησης του Λι Τζάε Μιουνγκ, τις οποίες η αδελφή του Βορειοκορεάτη ηγέτη, Κιμ Γιο Γιονγκ, είχε χαρακτηρίσει νωρίτερα ως «επιθέσεις κατευνασμού», ενώ ο ίδιος ο Κιμ είχε δηλώσει πως η χώρα του δεν έχει «καμία απολύτως δουλειά να συναλλάσσεται με τη Νότια Κορέα».<br /><br />Πέρα από τον επαναπροσδιορισμό των σχέσεων με τη Σεούλ, η συνταγματική αναθεώρηση σφραγίζει την απόλυτη κυριαρχία του Κιμ Γιονγκ Ουν. Για πρώτη φορά από το 1948, το καθεστώς τροποποίησε τις αναλογίες της εθνικής σημαίας από 1:2 σε 1:1,65 διατηρώντας τον αρχικό σχεδιασμό, ενώ στο προοίμιο του Συντάγματος περιορίστηκε η έμφαση στους Κιμ Ιλ Σουνγκ και Κιμ Γιονγκ Ιλ. Ταυτόχρονα, το νέο κείμενο ενισχύει θεσμικά τις υπερεξουσίες του Κιμ, δίνοντάς του το δικαίωμα βέτο στις κοινοβουλευτικές αποφάσεις, τη δυνατότητα απομάκρυνσης βουλευτών που χάνουν «την εμπιστοσύνη του λαού», αλλά και τον απόλυτο, συνταγματικά κατοχυρωμένο έλεγχο επί των πυρηνικών δυνάμεων της χώρας.<div><br /></div><div><a href="https://www.dimokratia.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κοσμοϊστορική ανατροπή στην Κορεατική χερσόνησο: Η Βόρεια Κορέα αναγνωρίζει τη Νότια ως ανεξάρτητο κράτος.

Το νέο Σύνταγμα της Πιονγιάνγκ βάζει τέλος σε 73 χρόνια διεκδίκησης, αλλάζει τις αναλογίες της σημαίας και θωρακίζει τον Κιμ και το πυρηνικό...

Διαβάστε την συνέχεια

Το σύνθημα Μητσοτάκης ή χάος δείχνει απελπισία, είναι ακραίο επικοινωνιακό λάθος. Η ΝΔ αποκήρυξε τις Δεξιές καταβολές της.

<img height="85" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/a342b9b86e4b4eb477f01cd80b7fdf00_XL.jpg?v=2?v=3" width="728" /><br /><br /><div>Ο κεντρώος προσανατολισμός και η ώσμωση με το ΠΑΣΟΚ συρρικνώνουν την ΝΔ και αυτό θα καταγραφεί 100% στις εκλογές του Μαίου 2027 όπου η ΝΔ θα παλέψει για το 25% και όχι το 38% την αυτοδυναμία.<br /><br />Το πολιτικό δίλημμα που προβάλλεται εσχάτως από την ΝΔ και τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη είναι ένα ακραία επικοινωνιακό λάθος…<br />Υποστηρίζουν ότι «Μητσοτάκης ή χάος» και αυτό δημιουργεί αρνητικά αντανακλαστικά στην κοινωνία που έχει απογοητευτεί από τα λάθη, τα σκάνδαλα και την διαφθορά στην Ελληνική Οικονομία.<br />Με επικοινωνιακούς όρους είναι 100% λάθος τέχνασμα για να δελεάσει τους ψηφοφόρους η ΝΔ… ιστορικά όποτε προβάλλονται τέτοια πολιτικά επιχειρήματα… το αποτέλεσμα της κάλπης είναι κόλαφος.<br />Μια κοινωνία που έχει κουραστεί, έχει βαρεθεί την διακυβέρνηση Μητσοτάκη το πολιτικό σύνθημα Μητσοτάκης ή χάος θα προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη ζημιά στην κυβερνώσα παράταξη.<br />Ας είμαστε ρεαλιστές το σύνθημα Μητσοτάκης ή χάος αποδεικνύει απελπισία… δεν υπάρχει πολιτικό αφήγημα του τύπου ψηφίστε μας για να φέρουμε ανάπτυξη, να μειώσουμε την ακρίβεια, να ενισχύσουμε την εθνική παραγωγή…<br />Μετά από 7 χρόνια διακυβέρνησης η ΝΔ και ο Μητσοτάκης δεν μπορούν να επικαλεστούν την ανάπτυξη ή μέτρα κατά της ακρίβειας γιατί οι οικονομικοί αριθμοδείκτες αποδεικνύουν ότι έχουν αποτύχει.<br /><br />Οι αμείλικτοι αριθμοδείκτες<br /><br />Το Κρατικό χρέος μαζί με τα δάνεια των Μηχανισμών Στήριξης, των εκδόσεων ομολόγων και των repos που είναι ενδοκυβερνητικός δανεισμός στα 400,5 δισεκ. αποδεικνύει ότι η Ελλάδα δεν μειώνει το πρωτογενές χρέος αλλά μέσω της ανάπτυξης βελτιώνει τον αριθμοδείκτη χρέος προς ΑΕΠ.<br />Είναι εμφανής η αδυναμία μείωσης του πραγματικού χρέους σε απόλυτα μεγέθη.<br />Η Ελλάδα εμφανίζει πληθωρισμό 5,7% από τους υψηλότερους στην Ευρώπη ενώ η αγοραστική δύναμη του Έλληνα παραμένει κοντά στην Βουλγαρία με βάση τα επίσημα Ευρωπαϊκά στοιχεία.<br />Δεν μπορεί να πείσει η Ελληνική Κυβέρνηση ότι μπορεί να φέρει καλύτερες ημέρες…<br />Οι επιχειρήσεις βοηθήθηκαν και αυτό δεν είναι λάθος, αλλά οι επιχειρήσεις δεν διαχέουν το κέρδος στην οικονομία, ίσως η Ελλάδα είναι μια από τις περιπτώσεις χώρας που η επιχειρηματική ανάπτυξη δεν συνδέεται με την κοινωνική ευημερία.<br />Η Ελλάδα ωστόσο συνεχίζει να αφήνει να λειτουργεί η παρασιτική παραοικονομία ύψους 40 δισεκ. και αυτό επιτρέπει στον έλληνα… ακόμη να αντέχει.<br />Δεν ξεχώρισε κάπου η Ελλάδα, στην καινοτομία, στην παραγωγή ή σε τομείς νέων τεχνολογιών, παραμένουμε παρωχημένη οικονομία με χαμηλό βιοτικό επίπεδο μεταξύ των πολλών ελλήνων.<br />Η απόδειξη, το 86% των καταθετικών λογαριασμών στην Ελλάδα έχουν κάτω από 8.000 ευρώ υπόλοιπα.<br />Όλα αυτά είναι απόδειξη ότι τα κέρδη των εταιριών δεν διαχέονται και η παραοικονομία συνεχίζει να λειτουργεί εις βάρος των φορολογικών εσόδων.<br /><br />Η ΝΔ αποκήρυξε τις Δεξιές καταβολές της<br /><br />Με πολιτικούς όρους μόνο ως αποτυχία μπορεί να θεωρηθεί ότι η ΝΔ έχασε το 25% του εκλογικού σώματος και ότι πάνω από 1,2 εκατ δεξιοί δεν θεωρούν την ΝΔ φυσικό χώρο της δεξιάς ιδεολογίας.<br />Ο κεντρώος προσανατολισμός και η ώσμωση με το ΠΑΣΟΚ συρρικνώνουν την ΝΔ και αυτό θα καταγραφεί 100% στις εκλογές του Μαίου 2027 όπου η ΝΔ θα παλέψει για το 25% και όχι το 38% την αυτοδυναμία.<br /><br />Η ΝΔ κυβερνάει με 12%<br /><br />Αλλά ας είμαστε ρεαλιστές, σήμερα η ΝΔ αριθμεί περίπου 1,2 εκατ ψηφοφόρους που στο σύνολο των Ελλήνων που ψηφίζουν σημαίνει ως ποσοστό 12% περίπου.<br />Το 12% του ελληνικού λαού κυβερνάει, αυτό δεν ονομάζεται προφανώς αντιπροσωπευτική δημοκρατία αλλά μπανανία.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το σύνθημα Μητσοτάκης ή χάος δείχνει απελπισία, είναι ακραίο επικοινωνιακό λάθος. Η ΝΔ αποκήρυξε τις Δεξιές καταβολές της.

Ο κεντρώος προσανατολισμός και η ώσμωση με το ΠΑΣΟΚ συρρικνώνουν την ΝΔ και αυτό θα καταγραφεί 100% στις εκλογές του Μαίου 2027 όπου η ΝΔ θα...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι κέρδισε ο Πούτιν στο Άμπου Ντάμπι. Συνομιλίες για όλα, χρόνος για τον πόλεμο.

<img height="67" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/11/poutin-witkoff-1200x833.jpg" width="713" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η αμερικανική προσέγγιση για συνολική συμφωνία ανοίγει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή ασφάλεια που επιδιώκει η Μόσχα. Αναλυτές προειδοποιούν ότι η διεύρυνση της ατζέντας μπορεί να απομακρύνει τον άμεσο στόχο της κατάπαυσης του πυρός.<br /><br />Ο Βλαντίμιρ Πούτιν δεν εξασφάλισε ειρηνευτική συμφωνία από τον τελευταίο γύρο συνομιλιών στο Άμπου Ντάμπι. Σύμφωνα, όμως, με την ανάλυση του POLITICO, κέρδισε κάτι που μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμο για το Κρεμλίνο: μια διαπραγμάτευση αρκετά διευρυμένη ώστε να παρατείνεται, ενώ ο πόλεμος συνεχίζεται.<br /><br />Οι απεσταλμένοι του Ντόναλντ Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ, υποστήριξαν μια προσέγγιση που συνδέει την ειρήνη στην Ουκρανία με ευρύτερα ζητήματα ευρωπαϊκής ασφάλειας.<br /><br />Ο Κούσνερ περιέγραψε τον στόχο ως αναζήτηση μιας διαδρομής ώστε να επιλυθούν τα ζητήματα «όλα ταυτόχρονα». Ο Τραμπ, από την πλευρά του, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας «πολύ μεγάλης» συμφωνίας που θα περιλαμβάνει ολόκληρη την Ευρώπη.<br /><br />Αυτή ακριβώς η σύνδεση προκαλεί ανησυχία: η κατάπαυση του πυρός κινδυνεύει να εξαρτηθεί από μια πολύ δυσκολότερη συμφωνία για τις σχέσεις Ρωσίας–Δύσης.<br />Από τον τερματισμό του πολέμου στη διαπραγμάτευση για ολόκληρη την ήπειρο<br /><br />Η Μόσχα επιδιώκει εδώ και χρόνια να συζητεί την Ουκρανία ως μέρος μιας ευρύτερης αναμέτρησης με τη Δύση.<br /><br />Μια συνολική διαπραγμάτευση μεταφέρει στην ίδια ατζέντα τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, τις εγγυήσεις ασφαλείας, τη σχέση του Κιέβου με το ΝΑΤΟ και τη μελλοντική ευρωπαϊκή τάξη ασφαλείας.<br /><br />Ο Γιουτζίν Ρούμερ, πρώην στέλεχος του αμερικανικού Εθνικού Συμβουλίου Πληροφοριών επί προεδρίας Μπαράκ Ομπάμα, προειδοποιεί ότι αυτή η προσέγγιση μπορεί να οδηγήσει σε:<br /><br />«Απομάκρυνση της προσοχής από το πραγματικά κρίσιμο ζήτημα, που είναι ο πόλεμος κατά της Ουκρανίας».<br /><br />Κατά τον ίδιο, η απουσία σαφούς αλληλουχίας στα βήματα αποτελεί χαρακτηριστικό μιας ρωσικής διπλωματίας που επιδιώκει να περιπλέκει τις διαπραγματεύσεις. <div><br />Γιατί έχει σημασία ποιο θέμα προηγείται<br /><br />Το ερώτημα είναι συγκεκριμένο: θα προηγηθεί η διακοπή των εχθροπραξιών ή θα πρέπει πρώτα να συμφωνηθεί ένα ευρύ πακέτο που θα καλύπτει τις απαιτήσεις όλων των πλευρών;<br /><br />Η πρώτη διαδρομή επιτρέπει την επιδίωξη επιμέρους, ελέγξιμων αποτελεσμάτων. Η δεύτερη συνδέει κάθε πρόοδο με την επίλυση ζητημάτων που μπορεί να απαιτούν μακρές διαπραγματεύσεις και τη συναίνεση πολλών κυβερνήσεων.<br /><br />Η συνολική προσέγγιση δεν αποκλείει από μόνη της μια συμφωνία. Δημιουργεί, όμως, τον κίνδυνο μια διαφωνία για την ευρωπαϊκή ασφάλεια να εμποδίσει την πρόοδο στο ουκρανικό μέτωπο.<br /><br />Το POLITICO υποστηρίζει ότι αυτή η δυνατότητα καθυστέρησης ευνοεί τον Πούτιν, εφόσον η διπλωματική διαδικασία συνεχίζεται χωρίς αντίστοιχο περιορισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων.<br />«Περιμένει να σταματήσει η βοήθεια και να διαιρεθεί η Ευρώπη»<br /><br />Ο Ουκρανός βουλευτής της αντιπολίτευσης Μικόλα Κνιαζίτσκι περιγράφει τη διαπραγματευτική τακτική του Κρεμλίνου ως μέρος του πολέμου φθοράς:<br /><br />«Είναι προφανές ότι ο Πούτιν απλώς κερδίζει χρόνο, προσπαθώντας να καταστρέψει ή να καταλάβει την Ουκρανία ή να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο φθοράς, περιμένοντας να σταματήσει η βοήθεια από την Ευρώπη και να διαιρεθεί η Ευρώπη».<br /><br />Η προειδοποίησή του αφορά τη σύνδεση των συνομιλιών με τις αντοχές του Κιέβου και των υποστηρικτών του. Όσο δεν υπάρχει κατάπαυση του πυρός, η Ουκρανία εξακολουθεί να χρειάζεται όπλα, χρηματοδότηση και πολιτική στήριξη.<br /><br />Ο πρώην αρχηγός των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων και σήμερα πρεσβευτής στο Λονδίνο, Βαλέρι Ζαλούζνι, έχει επίσης προειδοποιήσει για διαπραγματευτικές πρακτικές που αποσκοπούν στην εξάντληση των αντιπάλων.</div><div><br />Οι ρωσικές απαιτήσεις παραμένουν<br /><br />Μέχρι στιγμής, η διεύρυνση της συζήτησης δεν συνοδεύεται από δημόσια εγκατάλειψη των βασικών ρωσικών απαιτήσεων.<br /><br />Η Μόσχα επιδιώκει τον αποκλεισμό της Ουκρανίας από το ΝΑΤΟ, καθεστώς ουδετερότητας, περιορισμούς στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις και στα οπλικά τους αποθέματα, καθώς και διεθνή αναγνώριση των εδαφικών διεκδικήσεών της στην Κριμαία και στις τέσσερις ουκρανικές περιφέρειες που ισχυρίζεται ότι έχει προσαρτήσει.<br /><br />Ο Κερτ Βόλκερ, πρώην ειδικός εκπρόσωπος των ΗΠΑ για τις διαπραγματεύσεις στην Ουκρανία κατά την πρώτη προεδρία Τραμπ, αμφισβητεί την παραδοχή ότι ο Πούτιν είναι έτοιμος για έναν εύλογο συμβιβασμό.<br /><br />«Ο Πούτιν θέλει αυτοκρατορία, οι Ουκρανοί θέλουν ελευθερία», δήλωσε στο POLITICO. «Τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες».<br /><br />Χαρακτήρισε λανθασμένες τις υποθέσεις ότι ο Ρώσος πρόεδρος επιθυμεί ειρήνη, θα διαπραγματευτεί σοβαρά ή θα αποδεχθεί μια λογική συμφωνία.<br />Ο ρόλος Μεντίνσκι και το μήνυμα της μακράς σύγκρουσης<br /><br />Τη ρωσική αντιπροσωπεία στο Άμπου Ντάμπι ηγήθηκε ο Βλαντίμιρ Μεντίνσκι, πρώην υπουργός Πολιτισμού και στενός συνεργάτης του Πούτιν.<br /><br />Ο Μεντίνσκι είχε επικαλεστεί σε προηγούμενες συνομιλίες τον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο του 1700–1721, στέλνοντας μήνυμα ότι η Ρωσία είναι διατεθειμένη να πολεμήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα.<br /><br />Η παρουσία του ενισχύει την ανησυχία όσων θεωρούν ότι το Κρεμλίνο δεν αντιμετωπίζει τις συνομιλίες ως αναγκαστική εναλλακτική στις επιχειρήσεις, αλλά ως παράλληλη διαδικασία.<br />Η Ευρώπη και η Ουκρανία έχουν λόγο στη συμφωνία<br /><br />Η Ουάσιγκτον και η Μόσχα δεν μπορούν να επιβάλουν μόνες τους μια εφαρμόσιμη συνολική διευθέτηση. Το Κίεβο έχει λόγο για την κυριαρχία και την επικράτειά του, ενώ οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αντιδρούν στην προοπτική ανασχεδιασμού της ασφάλειας της ηπείρου χωρίς τη συμμετοχή τους.<br /><br />Οι συνομιλίες παρήγαγαν συμφωνία για ανταλλαγή αιχμαλώτων και προοπτική νέου γύρου, χωρίς μεγάλη πρόοδο προς τον τερματισμό του πολέμου.<br /><br />Το κριτήριο για την επόμενη φάση είναι αν η διεύρυνση της διαπραγμάτευσης θα συνοδευτεί από συγκεκριμένες δεσμεύσεις αποκλιμάκωσης. Χωρίς αυτές, η ανησυχία που καταγράφουν οι αναλυτές παραμένει: ο Πούτιν μπορεί να συζητεί περισσότερα θέματα, χωρίς να υποχρεώνεται να σταματήσει τον πόλεμο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι κέρδισε ο Πούτιν στο Άμπου Ντάμπι. Συνομιλίες για όλα, χρόνος για τον πόλεμο.

Βασιλης Διαμαντακος  Η αμερικανική προσέγγιση για συνολική συμφωνία ανοίγει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή ασφάλεια που επιδιώκει η Μόσχα. Αν...

Διαβάστε την συνέχεια

Κιτ 72 ωρών: ψυχολογικός πόλεμος σε 500 εκατομμύρια πολίτες.

<img src="https://omegapress.gr/images/EMERGENCY-KIT.jpg" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />“Εβδομήντα δύο να είναι οι ώρες σας” ήταν το ειρωνικό σχόλιο του Δ. Κουτσούμπα στην τεράστια επικοινωνιακή καμπάνια της ΕΕ να προετοιμάσει και να καθοδηγήσει υποτίθεται τους Ευρωπαίους πολίτες για το πως πρέπει να αντιμετωπίσουν μια καταστροφή τις πρώτες 72 ώρες. Τα σχόλια πολλών αναλυτών για το “κιτ ετοιμότητας”, ήταν οργισμένα.<br /><br />Την στιγμή που η ακρίβεια τσακίζει τις οικογένειες, την στιγμή που η νέα γενιά αδυνατεί να σχεδιάσει το μέλλον της, την στιγμή η στεγαστική κρίση γιγαντώνεται παντού, που η παιδεία γίνεται πανάκριβη και ιδιωτική, όπως και η υγεία, η ΕΕ κάνει ψυχολογικό πόλεμο σε 500 εκατομμύρια πολίτες της. Γιατί καθήκον της ΕΕ είναι να αγωνίζεται για την ειρήνη, την υπεράσπιση της δημοκρατίας και των δημόσιων αγαθών, όπως προβλέπεται από τις συνθήκες της και όχι να επιδίδεται σε πολεμοκάπηλη υστερία. Αλλά αυτό που συμβαίνει σήμερα στην ΕΕ είναι αποτέλεσμα της στρατιωτικοποίησής της και προφανώς μας προετοιμάζουν και για χειρότερα…</div><div><br />Οικονομική κρίση, γεωπολιτική ακινησία και ψυχρός πόλεμος<br /><br />Η πολεμική ετοιμότητα μέσω αύξησης των στρατιωτικών δαπανών που κλονίζουν την ήδη αναιμική ευρωπαική οικονομία ήταν το πρώτο βήμα. Φαίνεται όμως ότι η καμπάνια του ιερατείου της ΕΕ για επικείμενη εισβολή της Ρωσίας,, δεν ήταν καθόλου πειστική. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι θα υπάρξει αναδίπλωση και αλλαγή πολιτικής. Το αντίθετο συμβαίνει.<br /><br />Κλιμακώνεται η υστερία την στιγμή που η διπλωματία των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Κίνας προσπαθεί να βρει μια διέξοδο. Η ΕΕ που δεν ήθελε ούτε να ακούει για συνομιλίες μεταξύ Ουκρανίας -Ρωσίας, γιατί την βολεύει το πολεμικό κλίμα, τώρα τρέχει ασθμαίνοντας να πάρει θέση. Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία, οι χώρες της βαλτικής και η Αγγλία κρατούν τα σκήπτρα αυτής της υστερίας, αλλά είναι προφανές ότι βρίσκονται πολλά βήματα πίσω. Τώρα τρέχουν πίσω από τις εξελίξεις, καθώς Ουάσιγκτον, Μόσχα και Πεκίνο , δεν συζητούν μόνο το ουκρανικό, αλλά και για τον κόσμο. Πολλοί κάνουν λόγο για “ Γιάλτα 2”, οπότε τις επόμενες ημέρες θα έχουμε ίσως εξελίξεις.<br />Κατά συνέπεια το λεγόμενο “ κιτ ετοιμότητας 72 ωρών” ήρθε την στιγμή που συμβαίνουν τα ακόλουθα:</div><div><br />1. Έντονες διπλωματικές διεργασίες για ειρήνευση στην Ουκρανία και συνομιλίες που θα επεκταθούν σε μεγάλα διεθνή ζητήματα. <br />2. Η ΕΕ δεν μπορεί να συνεννοηθεί, ούτε για την Ουκρανία, ούτε για τον πόλεμο ή την ειρήνη και είναι ουραγός των εξελίξεων<br />3. Η ΕΕ είναι αντιμέτωπη με οικονομική κρίση, δεν μπορεί καν να συμφωνήσει για τον επόμενο προυπολογισμό της και δεν αναπτύσσεται.<br />4. Διαδηλώσεις παντού για την ακρίβεια, τις ανισότητες, την στεγαστική κρίση και ταξική πολιτική που ευνοεί ιδιωτικά συμφέροντα εις βάρος των κοινωνιών.<br />5. Η στροφή στους εξοπλισμούς, όχι μόνο δεν έφερε αποτέλεσμα, αντίθετα η οικονομία είναι καθηλωμένη .<br />6. Από την κατάσταση αυτή είναι προφανές ότι υπονομεύεται η δημοκρατία και οι ευρωπαικοί θεσμοί και ταυτόχρονα ενισχύονται οι δυνάμεις της ακροδεξιάς και της μισαλλοδοξίας .<br />Σε αυτό το σκηνικό που φαντάζει αδιέξοδο, η ΕΕ έρχεται με προφανή κυνισμό και με μια εκστρατεία πρόκλησης φόβου και ψυχολογικού πολέμου να μιλήσει για το πως θα επιβιώσουν οι πολίτες της σε περίπτωση είτε μεγάλης φυσικής καταστροφής , είτε πολέμου και μάλιστα πυρηνικού.<br />Δηλαδή, εδώ καταρρέει ο κόσμος από ένα πρόβλημα της Microsoft, εκατομμύρια Ευρωπαίοι ζουν στο όριο ή και κάτω από το όριο της φτώχειας και το μέλλον φαντάζει αβέβαιο, η ΕΕ προκαλεί τους λαούς.<br />Η ΕΕ χρειάζεται αλλαγή πολιτικής και οικονομικού μοντέλου και όχι θεατρικού τύπου εκστρατείες φόβου.</div><div><br />Για την ιστορία, το κουτί των 72 ωρών, κατά τους εμπνευστές του σχεδίου, πρέπει να περιλαμβάνει: “νερό- 2 λίτρα ανά άτομο την ημέρα, φακό, ραδιόφωνο, μπαταρίες για κινητά, ξηρά τροφή μακράς διάρκειας, φάρμακα, έγγραφα και μετρητά”.<br /> Και τα μυαλά στα κάγκελα….</div><div><br /></div><div>πηγή <br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κιτ 72 ωρών: ψυχολογικός πόλεμος σε 500 εκατομμύρια πολίτες.

Του Στράτου Βαλτινού “Εβδομήντα δύο να είναι οι ώρες σας” ήταν το ειρωνικό σχόλιο του Δ. Κουτσούμπα στην τεράστια επικοινωνιακή καμπάνια της...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ: Ψαλιδίζει την αποχώρηση από την Ευρώπη. Ο πόλεμος στο Ιράν αλλάζει τους υπολογισμούς.

<img height="82" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/11/trump-nato-1200x801.jpg" width="731" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Πληροφορίες για μείωση περίπου 5.000 Αμερικανών στρατιωτικών, αντί των έως 25.000 που φοβούνταν οι σύμμαχοι. Οι ευρωπαϊκές βάσεις παραμένουν κρίσιμες για τις επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή.<br /><br />«Έχουμε εδώ πολλά στρατιωτικά μέσα, τοποθετημένα ακριβώς εκεί όπου τα θέλουμε. Δεν περιμένω κάτι μεγάλης κλίμακας».<br /><br />Η δήλωση του Αμερικανού εκπροσώπου στο ΝΑΤΟ, Ματ Γουίτακερ, αποτυπώνει τη μετατόπιση που καταγράφεται στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης Τραμπ: οι περικοπές στρατευμάτων στην Ευρώπη αναμένεται να είναι αισθητά μικρότερες από εκείνες που φοβούνταν οι σύμμαχοι.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες του Bloomberg από πρόσωπα που γνωρίζουν τις διαβουλεύσεις, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις υπολογίζουν πλέον σε συνολική μείωση περίπου 5.000 στρατιωτικών, έναντι προηγούμενων ανησυχιών για αποχώρηση έως και 25.000.<br /><br />Δεν πρόκειται για τελική απόφαση. Η αναθεώρηση παραμένει σε εξέλιξη και ο τελευταίος λόγος ανήκει στον Ντόναλντ Τραμπ.<br />Η επιχειρησιακή πραγματικότητα περιορίζει τις περικοπές<br /><br />Δύο παράγοντες φαίνεται να επηρεάζουν τον σχεδιασμό.<br /><br />Ο πρώτος είναι η αύξηση των αμυντικών δαπανών των συμμάχων, την οποία η Ουάσιγκτον αξιολογεί θετικά.<br /><br />Ο δεύτερος αφορά τις ίδιες τις ανάγκες των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων. Σύμφωνα με τις πηγές του ρεπορτάζ, η ηγεσία του Πενταγώνου αναγνωρίζει πόσο σημαντικές είναι οι δυνάμεις και οι υποδομές στην Ευρώπη για την προβολή αμερικανικής ισχύος στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Ο πόλεμος με το Ιράν αναδεικνύει ότι οι ευρωπαϊκές βάσεις εξυπηρετούν άμεσα και τις αμερικανικές επιχειρήσεις πέρα από την ευρωπαϊκή ήπειρο.<br /><br />Η πρόσβαση στις υποδομές, η υλικοτεχνική υποστήριξη και οι δυνατότητες υπέρπτησης πάνω από συμμαχικό έδαφος παραμένουν ουσιαστικά στοιχεία του αμερικανικού στρατιωτικού σχεδιασμού. <div><br />Η Γερμανία στο επίκεντρο — Ενίσχυση στα ανατολικά<br /><br />Οι περισσότερες μειώσεις αναμένεται να επικεντρωθούν στη Γερμανία, όπου βρίσκεται το μεγαλύτερο αμερικανικό στρατιωτικό απόσπασμα στην Ευρώπη.<br /><br />Παράλληλα, το υπό εξέταση πλαίσιο προβλέπει ενίσχυση της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ. Χώρες που συνορεύουν με τη Ρωσία προσφέρονται να καλύψουν μέρος του κόστους της αμερικανικής παρουσίας.<br /><br />Επομένως, η επανεξέταση αφορά τόσο τον συνολικό αριθμό στρατιωτικών όσο και τη γεωγραφική κατανομή τους.<br /><br />Το Πεντάγωνο δεν απάντησε την Παρασκευή σε αίτημα σχολιασμού για τις σχεδιαζόμενες μειώσεις.<br />Οι εισηγήσεις αναμένονται την 1η Δεκεμβρίου<br /><br />Κεντρικό ρόλο στη διαδικασία έχει ο υφυπουργός Άμυνας αρμόδιος για θέματα πολιτικής, Έλμπριτζ Κόλμπι, ο οποίος αναμένεται να υποβάλει έκθεση στον υπουργό Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ.<br /><br />Ο στρατηγός Άλεξους Γκρίνκεβιτς, ανώτατος συμμαχικός διοικητής στην Ευρώπη και επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Διοίκησης των ΗΠΑ, παρέδωσε τον Σεπτέμβριο σειρά πιθανών σεναρίων προς αξιολόγηση.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Χέγκσεθ αναμένεται να παρουσιάσει τις τελικές εισηγήσεις στον Τραμπ την 1η Δεκεμβρίου.<br /><br />Μέχρι τότε, οι αριθμοί παραμένουν αντικείμενο διαβουλεύσεων και μπορούν να αλλάξουν.<br />Το όριο των 76.000 και οι προϋποθέσεις του Κογκρέσου<br /><br />Η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην Ευρώπη περιγράφεται συνήθως ως δύναμη περίπου 80.000 στρατιωτικών. Επίσημη έκθεση για το τέλος Σεπτεμβρίου καταγράφει περίπου 78.000 στην περιοχή ευθύνης της Ευρωπαϊκής Διοίκησης.<br /><br />Η νομοθεσία προβλέπει περιορισμούς στη χρηματοδότηση μείωσης κάτω από τις 76.000 για διάστημα μεγαλύτερο των 45 ημερών, χωρίς τις απαιτούμενες πιστοποιήσεις και ενημερώσεις προς το Κογκρέσο.<br /><br />Το όριο δεν αποτελεί απόλυτη απαγόρευση αποχώρησης. Επιβάλλει συγκεκριμένες προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων αξιολόγηση των επιπτώσεων και τεκμηρίωση ότι η αλλαγή υπηρετεί το αμερικανικό συμφέρον εθνικής ασφάλειας.<br /><br />Αντίστοιχοι έλεγχοι αφορούν την εγκατάλειψη εγκαταστάσεων και την απόσυρση σημαντικού εξοπλισμού. </div><div><br />Η πολιτική πίεση παραμένει<br /><br />Η μικρότερη αναμενόμενη αποχώρηση δεν σημαίνει ότι εγκαταλείπεται η απαίτηση της Ουάσιγκτον να αναλάβουν οι Ευρωπαίοι μεγαλύτερο βάρος για την άμυνά τους.<br /><br />Η δυσαρέσκεια για την κατανομή των υποχρεώσεων προϋπήρχε της σημερινής κυβέρνησης και εκτείνεται πέρα από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.<br /><br />Ωστόσο, η ανάληψη του ελέγχου του Κογκρέσου από τους Δημοκρατικούς τον Ιανουάριο προσθέτει έναν ακόμη παράγοντα στις αποφάσεις, λόγω του ρόλου του στις στρατιωτικές δαπάνες και στην εποπτεία.<br /><br />Η κατεύθυνση παραμένει η μείωση της αμερικανικής παρουσίας. Το εύρος της, όμως, φαίνεται να περιορίζεται από τις επιχειρησιακές ανάγκες, τις συμμαχικές δεσμεύσεις και τους θεσμικούς ελέγχους.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ: Ψαλιδίζει την αποχώρηση από την Ευρώπη. Ο πόλεμος στο Ιράν αλλάζει τους υπολογισμούς.

Βασιλης Διαμαντακος  Πληροφορίες για μείωση περίπου 5.000 Αμερικανών στρατιωτικών, αντί των έως 25.000 που φοβούνταν οι σύμμαχοι. Οι ευρωπαϊ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο γιος του Τούρκου προέδρου στο Λίβανο. Η Τουρκία χτυπά την πόρτα της Βηρυτού…

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/11/%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CF%83%CE%BC%CE%BA%CF%81%CE%BF%CF%80%CF%82%CE%B5.jpg?ssl=1"><img height="87" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/11/%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CF%83%CE%BC%CE%BA%CF%81%CE%BF%CF%80%CF%82%CE%B5.jpg?resize=640%2C454&ssl=1" width="721" /></a><br /><br />Η επίσκεψη του Μπιλάλ Ερντογάν, γιου του Τούρκου προέδρου, στον Λίβανο αυτή την εβδομάδα, οι επίσημες συναντήσεις που είχε και η θερμή υποδοχή που έλαβε στο βόρειο τμήμα της χώρας, παρά το γεγονός ότι δεν είχε καμία επίσημη ιδιότητα, έθεσε νέες ενδείξεις σχετικά με τον αναμενόμενο τουρκικό ρόλο στο επόμενο στάδιο στον Λίβανο.<br /><br />Η χρονική περίοδος της επίσκεψης γίνεται υπό το φως της συνεχιζόμενης διεθνούς διαμάχης για την εξουσία στη λιβανέζικη αρένα, η οποία τροφοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από την ισραηλινή κατοχή και την αποτυχία του κράτους να επεκτείνει την εξουσία του σε όλη την επικράτειά του, γράφουν σήμερα τα αιγυπτιακά μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Οι Πολιτικές και Οικονομικές διαστάσεις<br /><br />Φαίνεται ότι ο ρόλος της Τουρκίας στον Λίβανο έχει πρόσφατα γνωρίσει μια αξιοσημείωτη επέκταση και δεν περιορίζεται πλέον σε διπλωματικές σχέσεις ή ανθρωπιστική και εμπορική βοήθεια.<br /><br />Αντίθετα, έχει λάβει πολιτικές, στρατιωτικές και οικονομικές διαστάσεις, καθώς και διαστάσεις ασφαλείας, υπό το πρίσμα των σημαντικών μετασχηματισμών που λαμβάνουν χώρα στην περιοχή, ιδίως στη Συρία.<br /><br />Ο πρώην βουλευτής Φαρές Σαΐντ, προσέγγισε την επίσκεψη του γιου του Ερντογάν από αυτή την οπτική γωνία, υποστηρίζοντας ότι «η ενίσχυση ορισμένων Σιιτών μέσω του Ιράν έχει ωθήσει ορισμένους Σουνίτες να ενισχύσουν τους δεσμούς τους με την Τουρκία», προειδοποιώντας ότι «ένα λάθος δεν μπορεί να διορθωθεί με ένα άλλο λάθος».<br /><br />Ο Σαΐντ ρώτησε στη συνέχεια: «Πιέζετε τους Χριστιανούς να αναζητήσουν εξωτερική υποστήριξη για να δημιουργήσουν μια ισορροπία;»<br /><br />Από φίλος σε ισχυρό παράγοντα, η Τουρκία αναμφισβήτητα επιδιώκει να μετατραπεί από φιλικό κράτος προς τον Λίβανο σε περιφερειακή δύναμη με σημαντική επιρροή στο μέλλον του.<br /><br />Έχοντας επεκτείνει την επιρροή της στη Συρία, η Τουρκία στοχεύει να αποτελέσει μέρος της νέας εξίσωσης στο Λεβάντε και να διαδραματίσει ρόλο στο πολιτικό, ασφαλές και οικονομικό μέλλον του Λιβάνου.<br /><br />Αυτό ακριβώς αναφέρει ο διευθυντής του Ινστιτούτου Στρατηγικών Υποθέσεων της Μέσης Ανατολής, Δρ. Σάμι Νάντερ, ο οποίος πιστεύει ότι «το Αραβικό Λεβάντε σήμερα έχει μετατραπεί σε αρένα πολιτικής και στρατιωτικής επιρροής μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ. Το πρώτο είναι στρατιωτικά εδραιωμένο στη βόρεια Συρία και το Ιράκ, και το δεύτερο στη νότια Συρία και τον νότιο Λίβανο», σημειώνοντας ότι «αυτή είναι η πραγματικότητα και ο γεωπολιτικός χάρτης που προέκυψε από την «Πλημμύρα του Αλ-Άκσα» στις 7 Οκτωβρίου 2023».<br /><br />Ο Νάντερ δήλωσε στην ‘Asharq Al-Awsat’ ότι «αυτό που δίνει ώθηση σε αυτή την εξωτερική επιρροή είναι η αδυναμία του κρατικού εγχειρήματος, είτε στη Συρία είτε στον Λίβανο».<br /><br />Πρόσθεσε: «Η Τουρκία επιδιώκει να εδραιώσει τη στρατιωτική της επιρροή στο Ιράκ και τη Συρία, ενώ στον Λίβανο επιδιώκει να εδραιώσει την επιρροή της οικονομικά, πολιτιστικά και κοινωνικά».<br /><br />Τα οικονομικά συμφέροντα<br /><br />Είναι ίσως ο πιο σημαντικός μοχλός πίσω από την επέκταση της παρουσίας της Τουρκίας στον Λίβανο, δεδομένων των αυξανόμενων εμπορικών και επενδυτικών δεσμών μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />Επίσημα τουρκικά στοιχεία δείχνουν ότι οι τουρκικές εξαγωγές προς τον Λίβανο έφτασαν περίπου τα 1,17 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025, σε σύγκριση με τις τουρκικές εισαγωγές από τον Λίβανο αξίας 152 εκατομμυρίων δολαρίων.<br /><br />Αυτό αντικατοπτρίζει την κλίμακα των τουρκικών οικονομικών συμφερόντων στην αγορά του Λιβάνου και τις ευκαιρίες που βλέπει η Άγκυρα για την ενίσχυση της οικονομικής και εμπορικής της παρουσίας.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, ο Τούρκος δημοσιογράφος και συγγραφέας Χαμζά Τεκίν επισημαίνει ότι η επίσκεψη του Μπιλάλ Ερντογάν στον Λίβανο φέρει πρωτίστως μια «ηθική διάσταση, δεδομένου ότι δεν κατέχει καμία πολιτική ή επίσημη θέση, αλλά μάλλον μεταφέρει ένα μήνυμα αδελφοσύνης και φιλίας από την Τουρκία προς τον Λίβανο, αντανακλώντας την επιθυμία της Άγκυρας να αναβαθμίσει τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών σε στρατηγικό επίπεδο».<br /><br />Ωστόσο, σημειώνει ότι «η οικονομική διάσταση κατέχει επίσης κεντρική θέση στην επίσκεψη, όπως αντικατοπτρίζεται στις συναντήσεις που πραγματοποίησε για την ενίσχυση της επικοινωνίας και της δικτύωσης μεταξύ Λιβανέζων και Τούρκων επιχειρηματιών».<br /><br />Σε δήλωσή του στην Asharq Al-Awsat, ο Τεκίν πρόσθεσε ότι «η εστίαση στην ανάπτυξη και τα μεγάλα οικονομικά έργα ήταν εμφανής κατά τη διάρκεια της επίσκεψης στην Τρίπολη, όπου παρουσιάστηκε ένα όραμα για τη σύνδεση της πόλης με το συριακό έδαφος και τον ευρύτερο αραβικό κόσμο, επεκτείνοντας την Τουρκία, μέσω ενός δικτύου σύγχρονων και προηγμένων δρόμων, εκτός από την αναβίωση του σιδηροδρομικού έργου Χετζάζ και την ανάπτυξη σιδηροδρομικών συνδέσεων μεταξύ αυτών των περιοχών».<br /><br />Ο Τεκίν πιστεύει ότι «το όραμα της Τουρκίας να επεκτείνει την παρουσία της στον Λίβανο, είτε μέσω μεγάλων οικονομικών έργων είτε μέσω της ενίσχυσης της υποστήριξης προς το λιβανέζικο κράτος, έχει αρχίσει να κρυσταλλώνεται πιο καθαρά μετά τους μετασχηματισμούς που έχει βιώσει η Συρία, οι οποίοι έχουν επιφέρει αλλαγή στην ισορροπία δυνάμεων και στους πολιτικούς και οικονομικούς χάρτες στην περιοχή», λαμβάνοντας υπόψη ότι «ο αυξανόμενος ρόλος της Τουρκίας σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο καθιστά φυσικό αυτό να αντικατοπτρίζεται στις γειτονικές χώρες, ιδίως στον Λίβανο, ο οποίος αποκτά πρόσθετη σημασία στο τρέχον και στο μελλοντικό στάδιο».<br /><br />Όσον αφορά την τουρκική προσέγγιση στις σχέσεις με τον Λίβανο, ο Τεκίν τονίζει ότι «η Άγκυρα θέλει να οικοδομήσει προηγμένες και άμεσες σχέσεις με τους κρατικούς θεσμούς του Λιβάνου, μακριά από τη λογική της υποστήριξης της μίας πλευράς εις βάρος της άλλης ή της μίας αίρεσης εις βάρος της άλλης», λαμβάνοντας υπόψη ότι «οι εμπειρίες ορισμένων χωρών που υιοθέτησαν αυτήν την πολιτική στον Λίβανο απέδειξαν τη ματαιότητά της, καθώς δεν πέτυχε βιώσιμα οφέλη για τους Λιβανέζους ή για τις ομάδες που έλαβαν υποστήριξη, ούτε καν για τις χώρες που την παρείχαν».<br /><br />Ιστορικοί δεσμοί<br /><br /> Ο Τεκίν καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Τουρκία έχει πολλαπλά συμφέροντα στον Λίβανο, τα οποία ξεπερνούν την εμπορική πτυχή και περιλαμβάνουν πολιτικές, ναυτιλιακές και οικονομικές διαστάσεις, εκτός από την ύπαρξη ιστορικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δεσμών μεταξύ των δύο λαών, οι οποίοι μπορούν να αξιοποιηθούν για την ανάπτυξη διμερών σχέσεων και το άνοιγμα νέων οριζόντων για συνεργασία στο επόμενο στάδιο.<br /><br />Η κοινωνική και οικογενειακή διάσταση των λιβανο-τουρκικών σχέσεων αποτελεί έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους της τουρκικής παρουσίας στον Λίβανο, ιδιαίτερα στο βόρειο τμήμα της χώρας.<br /><br />Ιστορικοί δεσμοί που χρονολογούνται από την οθωμανική εποχή έχουν αφήσει το στίγμα τους σε πολλά βόρεια χωριά και πόλεις, ειδικά στην Ακκάρ, την Τρίπολη, τη Μινίχ και τη Ντενίχ, όπου ορισμένες οικογένειες διατηρούν ακόμη τουρκικές διασυνδέσεις ή ρίζες.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο γιος του Τούρκου προέδρου στο Λίβανο. Η Τουρκία χτυπά την πόρτα της Βηρυτού…

Η επίσκεψη του Μπιλάλ Ερντογάν, γιου του Τούρκου προέδρου, στον Λίβανο αυτή την εβδομάδα, οι επίσημες συναντήσεις που είχε και η θερμή υποδο...

Διαβάστε την συνέχεια

WSJ: Το Ιράν εξακολουθεί να έχει έως και 2.500 πυραύλους παρά τους ισχυρισμούς Τραμπ και Χέγκσεθ.

<img height="81" src="https://www.onalert.gr/app/uploads/2026/11/IRAN-ISRAEL-MILITARY-PARADE-1440x960.jpg" width="738" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών χαρακτηρίζουν πάντως την εκτίμηση ως «χαμηλής εμπιστοσύνης»</span></h3>Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών εκτιμούν πως το Ιράν διαθέτει στο οπλοστάσιό του από 1.500 έως 2.500 πυραύλους, σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους. Η εκτίμηση χαρακτηρίζεται ως «χαμηλής εμπιστοσύνης» λόγω των δυσκολιών στην παρακολούθηση του ακριβούς αριθμού των όπλων που είναι έτοιμα προς εκτόξευση ή αποθηκευμένα, ωστόσο η Τεχεράνη διατηρεί μια υπολογίσιμη ικανότητα πλήγματος κατά αμερικανικών και συμμαχικών στόχων σε περίπτωση αναζωπύρωσης του πολέμου, αναφέρει δημοσίευμα της Wall Street Journal (WSJ).<br /><br />Παρά τις καταστροφές εγκαταστάσεων παραγωγής από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, το Ιράν προχωρά σε ανασύσταση του οπλοστασίου του, αν και με επιβραδυμένο ρυθμό, αξιοποιώντας αποθηκευμένα εξαρτήματα. Επιπλέον, διαθέτει σημαντικό αριθμό drones και πυραύλων μικρού βεληνεκούς. Ανάλογες εκτιμήσεις κάνουν και Ισραηλινοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι, τοποθετώντας τον αριθμό των βαλλιστικών πυραύλων άνω των 1.500.<br /><br />Η Σιμόν Λεντήν, πρώην αναπληρώτρια βοηθός υπουργός Άμυνας για τη Μέση Ανατολή, ανέφερε ότι ακόμη και η χαμηλή εκτίμηση των 1.500 πυραύλων υποδηλώνει αναπλήρωση άνω του μισού του προπολεμικού αποθέματος. Κατά την ίδια, το Ιράν ανοικοδόμησε πλήρως το οπλοστάσιό του μεταξύ του πολέμου του Ιουνίου 2025 και της έναρξης της τρέχουσας σύγκρουσης τον Φεβρουάριο.<br />Πολιτικές και επιχειρησιακές προκλήσεις<br /><br />Οι ιρανικές δυνάμεις χρησιμοποιούν βαλλιστικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να προκαλούν φθορές σε αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις, ραντάρ και συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης. Λόγω αυτού, πολλά αμερικανικά στρατιωτικά περιουσιακά στοιχεία έχουν μεταφερθεί στο Ισραήλ, το οποίο κρίνεται ασφαλέστερο.<br /><br />Ο Πρόεδρος Τραμπ επιλέγει προς το παρόν την οικονομική πίεση μέσω κυρώσεων και αποκλεισμού, ενώ ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς επιχείρησε ανεπιτυχώς να ανοίξει δίαυλο επικοινωνίας με την ιρανική πλευρά. Παράλληλα, ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, συνεχίζει να πιέζει για νέες επιχειρήσεις. Την Παρασκευή, ο διευθυντής της Μοσάντ, Ρομάν Γκόφμαν, μετέβη στην Ουάσιγκτον για συνομιλίες.<br /><br />Ο Τζιμ Λάμσον, πρώην αναλυτής της CIA, επισήμανε πως η εκτίμηση των αποθεμάτων παραμένει δύσκολη λόγω της μυστικότητας της Τεχεράνης και της αβεβαιότητας σχετικά με την παραγωγή από υπόγεια αποθηκευμένα εξαρτήματα. «Έχοντας κάνει αυτή τη δουλειά για την κυβέρνηση, ξέρω ότι μπορεί να είναι εξαιρετικά χαμηλή εμπιστοσύνη ακόμη και με όλες τις απόρρητες πληροφορίες», δήλωσε χαρακτηριστικά.<br /><br />Παρά τις επίσημες δηλώσεις για «ιστορική στρατιωτική νίκη» από τον υπουργό Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι η αμυντική-βιομηχανική βάση του Ιράν έχει εξαλειφθεί, Ισραηλινοί αξιωματούχοι τονίζουν ότι το Ιράν ανοικοδομείται και προετοιμάζεται για νέες συγκρούσεις, έχοντας μάλιστα βελτιώσει την αποτελεσματικότητα των επιθέσεών του μέσω αναβαθμισμένων τακτικών και πληροφοριών.<div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

WSJ: Το Ιράν εξακολουθεί να έχει έως και 2.500 πυραύλους παρά τους ισχυρισμούς Τραμπ και Χέγκσεθ.

Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών χαρακτηρίζουν πάντως την εκτίμηση ως «χαμηλής εμπιστοσύνης» Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών εκτι...

Διαβάστε την συνέχεια

Πληροφορίες της Μοσάντ για σχέδια επίθεσης εναντίον του Τραμπ βυθίζουν τις συνομιλίες ΗΠΑ – Ιράν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://happenednow.gr/wp-content/uploads/2026/11/trump_donald21.webp" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1201" data-original-width="1900" height="87" src="https://happenednow.gr/wp-content/uploads/2026/11/trump_donald21.webp" width="723" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Εκτάκτως σε ασφαλείς εγκαταστάσεις οι Μπέσεντ, Ρούμπιο και Χέγκσεθ</span></h3>Οι πιθανότητες να βρεθεί έστω και μια προκαταρκτική συμφωνία ανάμεσα σε Ουάσινγκτον και Τεχεράνη υποχώρησαν αισθητά τις τελευταίες ημέρες. Ένας από τους λόγους, σύμφωνα με ανώτερους Ισραηλινούς και Αμερικανούς αξιωματούχους που<a href="https://www.israelhayom.com/2026/11/14/israeli-intelligence-warns-of-iranian-plot-to-target-trump-top-us-officials-with-drones/"> μίλησαν στην Israel Hayom</a>, είναι οι πληροφορίες που μετέφερε η Μοσάντ στη CIA και δείχνουν ότι το Ιράν σχεδιάζει να χτυπήσει τον Ντόναλντ Τραμπ και κορυφαία στελέχη της κυβέρνησής του. Οι απειλές αυτές συγκαταλέγονται στους βασικούς παράγοντες πίσω από την πρόσφατη αλλαγή στάσης του προέδρου στις διαπραγματεύσεις.<br /><br />Το Ισραήλ επιβεβαίωσε τα στοιχεία έπειτα από αίτημα των Αμερικανών, καθώς οι υπηρεσίες των ΗΠΑ ζήτησαν από τη Μοσάντ να τα επαληθεύσει. Ο επικεφαλής της, Ρόμαν Γκόφμαν, βρίσκεται αυτές τις ημέρες στις ΗΠΑ και έχει συναντηθεί, μεταξύ άλλων, με τον διευθυντή της CIA Τζον Ράτκλιφ. Από την ανάληψη των καθηκόντων του πραγματοποιεί συχνά ταξίδια εκεί και διατηρεί στενό συντονισμό με τους Αμερικανούς ομολόγους του.<div><br />Η απειλή των drones και τα έκτακτα μέτρα ασφαλείας<br /><br />Ανώτερος αξιωματούχος ανέφερε ότι οι Αμερικανοί γνώριζαν ήδη για τις ιρανικές απειλές κατά της ζωής κορυφαίων στελεχών, ιδίως μετά τη δολοφονία του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, στην αρχή της κοινής ισραηλινοαμερικανικής επίθεσης. Τα νέα στοιχεία του Ισραήλ δείχνουν συγκεκριμένες και πρόσφατες απειλές, μεταξύ αυτών πιθανές επιθέσεις με drones φορτωμένα με εκρηκτικά, μια μέθοδο που δύσκολα αντιμετωπίζεται με τα συμβατικά μέτρα προστασίας.<br /><br />Οι αξιωματούχοι που θεωρούνται εκτεθειμένοι έχουν περιορίσει δραστικά τις δημόσιες εμφανίσεις τους σε εξωτερικούς χώρους, ενώ αρκετοί μετακόμισαν προσωρινά από τα σπίτια τους σε ασφαλείς εγκαταστάσεις. Σύμφωνα με το Fox News, ανάμεσά τους είναι ο υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ, ο οποίος επιβλέπει τις κυρώσεις κατά του Ιράν και θεωρείται η κινητήρια δύναμη της οικονομικής εκστρατείας που έχει πλήξει σοβαρά το καθεστώς. Ο Μπέσεντ μεταφέρθηκε από το σπίτι του στην Τζόρτζταουν της Ουάσινγκτον σε ασφαλή στρατιωτική βάση.<br /><br />Το ίδιο δημοσίευμα αναφέρει ότι σε ασφαλή στέγαση σε στρατιωτική βάση μεταφέρθηκε και ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος αντιτίθεται σφόδρα σε μια συμφωνία με το Ιράν. Ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ διαμένει επίσης σε ασφαλή στρατιωτική εγκατάσταση, στο πλαίσιο των ενισχυμένων μέτρων για τα ανώτερα μέλη της ομάδας εθνικής ασφάλειας.<br /><br />Για τον ίδιο τον Τραμπ, οι αξιωματούχοι ανέφεραν ότι έχουν τεθεί ειδικά μέτρα προστασίας στις δημόσιες εμφανίσεις του, κάποιες από τις οποίες είχαν γίνει σε εξωτερικούς χώρους πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές. Οι εμφανίσεις αυτές έχουν πλέον μειωθεί σημαντικά. Όταν γίνονται, αναπτύσσονται πρόσθετα μέτρα παράλληλα με την ενισχυμένη συμβατική φύλαξη, μαζί με εξειδικευμένα συστήματα εξουδετέρωσης drones.</div><div><br />Οι όροι της Τεχεράνης και η αλλαγή πορείας του προέδρου<br /><br />Σύμφωνα με τους ίδιους αξιωματούχους, οι ιρανικές προθέσεις ήταν από τους κύριους λόγους που ο Τραμπ άλλαξε πορεία στις συνομιλίες και στις προσπάθειες για συμφωνία με βάση το μνημόνιο συνεννόησης του Μαΐου. Η Τεχεράνη έχει δείξει κάποια ευελιξία στο πυρηνικό, αλλά αρνείται να μπει σε ουσιαστικές συζητήσεις πριν αρθούν ο ναυτικός αποκλεισμός και μεγάλο μέρος των κυρώσεων και πριν αποδεσμευτούν τα δεσμευμένα ιρανικά περιουσιακά στοιχεία.<br /><br />Την ίδια ώρα, ο Τραμπ απέσυρε τον αντιπρόεδρο Τζ. Ντ. Βανς από τις διαπραγματεύσεις. Ο Βανς πίεζε για συμφωνία, και ο πρόεδρος αντέδρασε με τον απότομο τρόπο που τον χαρακτηρίζει. Σε ανακοίνωσή του την Πέμπτη, ο Τραμπ είπε ότι ζήτησε από τον αντιπρόεδρο να στρέψει «την πλήρη και ολοκληρωτική του προσοχή» σε αυτό που περιέγραψε ως εκτεταμένη διαφθορά και εγκληματικότητα σε πόλεις και πολιτείες υπό δημοκρατική διοίκηση.</div><div><br />«Δεν χρειαζόμαστε συμφωνία με το Ιράν»<br /><br />Ο Τραμπ έγραψε: «Δεν χρειαζόμαστε συμφωνία με το Ιράν. Αυτές οι μέρες έχουν περάσει προ πολλού. Έχουμε τα χρήματά τους, εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια, και έχουμε το Στενό τους!». Με την τελευταία φράση αναφερόταν στο Στενό του Ορμούζ. Πρόσθεσε ότι οι προσπάθειες του Βανς κατά της διαφθοράς σε δημοκρατικές πολιτείες θα εξοικονομούσαν στις ΗΠΑ περισσότερα χρήματα από μια συμφωνία με την Τεχεράνη.<br /><br />Η δήλωση ήρθε μία ημέρα μετά τα δημοσιεύματα ότι ο Βανς επιδίωκε άμεση συνάντηση με ανώτερους Ιρανούς αξιωματούχους, με στόχο να τελειώσει ο πόλεμος. Ο αντιπρόεδρος είχε πει δημόσια νωρίτερα ότι οι μάχες με το Ιράν ήταν από τους βασικούς λόγους για την ήττα των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές.</div><div><br />Τι ακολουθεί<br /><br />Παραμένει ασαφές τι θα αποφασίσει ο Τραμπ για την επόμενη φάση της αντιπαράθεσης. Η οικονομική εκστρατεία φαίνεται πως θα διευρυνθεί, με έμφαση πλέον στο κλείσιμο των οδών εισαγωγών και εξαγωγών μέσω των χερσαίων συνοριακών διαβάσεων, ιδίως εκείνων που συνδέουν το Ιράν με το Ιράκ και την Τουρκία.<br /><br />Το βασικό ερώτημα είναι αν ο πρόεδρος θα διατάξει στρατιωτικά πλήγματα, ως απάντηση στην πρόοδο της Τεχεράνης προς το πυρηνικό όπλο και στις προσπάθειές της να ανοικοδομήσει εγκαταστάσεις παραγωγής πυραύλων και να τις μεταφέρει βαθιά υπόγεια. Τέτοιες επιθέσεις θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν πλήρη επανέναρξη του πολέμου και να προκαλέσουν σοβαρές ζημιές στα κράτη του Κόλπου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πληροφορίες της Μοσάντ για σχέδια επίθεσης εναντίον του Τραμπ βυθίζουν τις συνομιλίες ΗΠΑ – Ιράν

Εκτάκτως σε ασφαλείς εγκαταστάσεις οι Μπέσεντ, Ρούμπιο και Χέγκσεθ Οι πιθανότητες να βρεθεί έστω και μια προκαταρκτική συμφωνία ανάμεσα σε Ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι ΗΠΑ προετοιμάζονται να αναπτύξουν 250 ξένους στρατιώτες στη Γάζα, ενώ το Ισραήλ αντιτίθεται στην τουρκική εμπλοκή

<img height="82" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/01/GAZA-630x384.jpg" width="735" /><br /><br />Ξένοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι, συνοδευόμενοι από Αμερικανούς στρατιώτες, εντοπίστηκαν κοντά στη Γάζα, καθώς προχωρούν οι προετοιμασίες για μια πολυεθνική δύναμη, με το Ισραήλ να εγκρίνει την αρχική ανάπτυξη 250 στρατιωτών.<br /><br />Η ισραηλινή κυβέρνηση εξουσιοδότησε τις ΗΠΑ να αναπτύξουν μια αρχική πολυεθνική δύναμη περίπου 250 ξένων στρατιωτών στη Γάζα, δήλωσαν τη Δευτέρα 09/11 αξιωματούχοι ασφαλείας στον ιστότοπο «Γουάλα» (Walla).<br /><br />Ξένοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι συνοδευόμενοι από Αμερικανούς στρατιώτες έχουν εντοπιστεί κοντά στα σύνορα της Λωρίδας της Γάζας τις τελευταίες δύο εβδομάδες, καθώς οι προετοιμασίες για την ανάπτυξη προχωρούν.<br /><br />Η Ινδονησία, το Μαρόκο, το Καζακστάν, το Κόσοβο, η Ουγκάντα και η Αλβανία έχουν εκφράσει μέχρι στιγμής την προθυμία τους να συμμετάσχουν στη δύναμη.<br /><br />Το Καζακστάν έχει προσφέρει ιατρική και υλικοτεχνική βοήθεια, ενώ το Κόσοβο έχει προτείνει την υποστήριξη επιχειρήσεων ασφαλείας και αστυνόμευσης.<br />Ανησυχία στο Ισραήλ για την τουρκική εμπλοκή και την ταχεία ανάπτυξη της πολυεθνικής δύναμης<br /><br />Ένας από τους παράγοντες που καθυστερούν τη συγκρότηση της πολυεθνικής δύναμης είναι οι πιέσεις που ασκεί ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στην Ουάσιγκτον, προκειμένου να επιτραπεί στην Τουρκία να συμμετάσχει στις επιχειρήσεις στη Γάζα, στο πλαίσιο των προσπαθειών της Άγκυρας να επεκτείνει την περιφερειακή της επιρροή, σύμφωνα με το «Γουάλα».<br /><br />Αξιωματούχοι στην Ιερουσαλήμ και το ισραηλινό αμυντικό κατεστημένο αντιτίθενται σθεναρά στην τουρκική εμπλοκή, επικαλούμενοι τις πολιτικές της Άγκυρας έναντι του Ισραήλ, τις δηλώσεις του Ερντογάν και τη φιλοξενία του τρομοκρατικού αρχηγείου της Χαμάς από την Τουρκία.<br /><br />Σύμφωνα με ισραηλινές εκτιμήσεις, το αρχηγείο της Χαμάς στην Τουρκία καθοδήγησε μια τρομοκρατική επίθεση κοντά στη Χεβρώνα πριν από περισσότερες από δύο εβδομάδες, κατά την οποία σκοτώθηκαν δύο στρατιώτες των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF).<br /><br />Ισραηλινοί αξιωματούχοι άμυνας ανησυχούν επίσης για τις μελλοντικές πολιτικές της Ουάσιγκτον έναντι του Ισραήλ και την ταχύτητα με την οποία η πολυεθνική δύναμη θα μπορούσε να εισέλθει στη Γάζα.<br /><br />Οι ανησυχίες αυτές προκύπτουν εν μέσω φόβων ότι ανώτεροι αξιωματούχοι της αμερικανικής κυβέρνησης ενδέχεται να υιοθετήσουν μια πιο εχθρική στάση απέναντι στο Ισραήλ, ιδίως μετά τις απώλειες των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές.<br /><br />«Δεν είναι εξωπραγματικό η Μεραρχία της Γάζας και η Νότια Διοίκηση να ξυπνήσουν μια μέρα και να ανακαλύψουν ότι υπάρχει μια ξένη πολυεθνική δύναμη με περισσότερους στρατιώτες από τον αριθμό των στρατευμάτων της Μεραρχίας της Γάζας.<br /><br />»Το Ισραήλ πρέπει να είναι προετοιμασμένο για διάφορα διπλωματικά σενάρια και σενάρια ασφαλείας με επιπτώσεις επί του πεδίου», δήλωσε αξιωματούχος ασφαλείας.<br />Επεκτείνεται η αμερικανική στρατιωτική βάση καθώς προχωρούν οι προετοιμασίες για τη νέα πόλη της Ράφα<br /><br />Εν τω μεταξύ, ο αμερικανικός στρατός συνεχίζει να μεταφέρει οχήματα και εξοπλισμό σε μια ειδική βάση κοντά στα σύνορα της Γάζας, εντός της περιοχής ευθύνης της Νότιας Ταξιαρχίας της Μεραρχίας της Γάζας των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων.<br /><br />Ο εξοπλισμός περιλαμβάνει φορτηγά, τεθωρακισμένα οχήματα σχεδιασμένα για τη μεταφορά στρατευμάτων σε δύσβατα εδάφη, οχήματα ιατρικής διακομιδής και τεθωρακισμένα οχήματα εξοπλισμένα με πολυβόλα.<br /><br />Η εγκατάσταση ήταν αρχικά βάση των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων προτού παραδοθεί στις ΗΠΑ.<br /><br />Έκτοτε έχουν ανεγερθεί σκοπιές, έχουν εγκατασταθεί συστήματα επιτήρησης και φωτισμού και έχει ανακαινιστεί η περιμετρική περίφραξη.<br /><br />Ένοπλα αμερικανικά στρατιωτικά περίπολα φρουρούν πλέον τη βάση σε εικοσιτετράωρη βάση.<br /><br />Ταυτόχρονα, προχωρούν οι προετοιμασίες για την κατασκευή της σχεδιαζόμενης «εμιρατιανής πόλης απαλλαγμένης από την τρομοκρατία» στα ερείπια τμήματος της Ράφα, ενός έργου που έχει εγκριθεί από την ισραηλινή κυβέρνηση.<br /><br />Στον χώρο βρίσκονται σε εξέλιξη τεχνικές εργασίες ενόψει της προγραμματισμένης μετεγκατάστασης δεκάδων χιλιάδων Παλαιστινίων, οι οποίοι θα υποβληθούν σε αυστηρό έλεγχο ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένης της έγκρισης από τις ισραηλινές Αρχές.<br /><br />Η αρχική πολυεθνική δύναμη αναμένεται να ασφαλίσει την περιοχή γύρω από τη νέα πόλη.<br /><br />Ωστόσο, αξιωματούχοι ασφαλείας ανέφεραν ότι αρχικά μόνο ένας περιορισμένος αριθμός Παλαιστινίων θα γινόταν δεκτός στον οικισμό κατόπιν ελέγχου ασφαλείας, με το έργο να λειτουργεί ως πιλοτικό πρόγραμμα.<br /><br />Δεν έχει οριστεί χρονοδιάγραμμα για την υλοποίηση του έργου.<br /><br />Οι προετοιμασίες πραγματοποιούνται καθώς η πολιτική ηγεσία του Ισραήλ συνεχίζει να αντιτίθεται στην ανοικοδόμηση της Γάζας χωρίς προηγουμένως να αφοπλιστεί η Χαμάς και να μεταβιβαστεί ο έλεγχος της περιοχής σε τρίτο μέρος.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι ΗΠΑ προετοιμάζονται να αναπτύξουν 250 ξένους στρατιώτες στη Γάζα, ενώ το Ισραήλ αντιτίθεται στην τουρκική εμπλοκή

Ξένοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι, συνοδευόμενοι από Αμερικανούς στρατιώτες, εντοπίστηκαν κοντά στη Γάζα, καθώς προχωρούν οι προετοιμασίες για...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ χτίζει την άμυνα άλλων υπό το ανήσυχο βλέμμα της Άγκυρας: Οι σχέσεις με το Μαρόκο και η σημασία για Λευκωσία και Αθήνα.

<img height="77" src="https://www.philenews.com/wp-content/uploads/2026/11/AMYNA-ISRAEL.jpg" width="737" /><br /><br /><div><b>Κωστής Κωνσταντίνου </b><br />Την περασμένη Τρίτη το πρωί, υψηλόβαθμη στρατιωτική αντιπροσωπεία του Ισραήλ προσγειώθηκε στη Ραμπάτ του Μαρόκου για συνομιλίες τόσο με τη στρατιωτική ηγεσία της χώρας όσο και με τους επικεφαλής των μαροκινών μυστικών υπηρεσιών.<br /><br />Η επίσκεψη δεν κρατήθηκε μυστική. Τουναντίον, δημοσιοποιήθηκε με αρκετές λεπτομέρειες, ενώ ακόμη βρισκόταν σε εξέλιξη, κάτι που ερμηνεύθηκε ως μήνυμα από πλευράς Ισραήλ με πολλούς αποδέκτες. Ανάμεσά τους και η Άγκυρα.<br /><br />Δεν ήταν κάτι μεμονωμένο. Η ενίσχυση της αμυντικής συνεργασίας με το Μαρόκο, η γεωπολιτική αντιπαράθεση στη Μεσόγειο και η επέκταση των ισραηλινών αμυντικών βιομηχανιών στην Ευρώπη συνθέτουν μια ευρύτερη στρατηγική που υπερβαίνει πλέον τις παραδοσιακές εξαγωγές οπλικών συστημάτων.<br /><br />Μια ολότελα νέα γεωστρατηγική πραγματικότητα διαμορφώνεται στη Μεσόγειο, με το Ισραήλ να διευρύνει συστηματικά το δίκτυο των αμυντικών του συνεργασιών, από την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι τις ακτές της Βόρειας Αφρικής και τα βιομηχανικά κέντρα της Ευρώπης.<br /><br />Η επίσημη επίσκεψη υψηλόβαθμης ισραηλινής στρατιωτικής αντιπροσωπείας στο Μαρόκο, λοιπόν, ήταν η τελευταία σε μια σειρά ανάλογων εξελίξεων και είχε πρόσθετη σημασία λόγω του ανταγωνισμού με την Τουρκία και της προσπάθειας της Άγκυρας να ενισχύσει την επιρροή της στη Μεσόγειο μέσω της Λιβύης.<br /><br />Παράλληλα, μια σειρά συμφωνιών με ευρωπαϊκές χώρες αναδεικνύει μια σημαντική διάσταση της ισραηλινής πολιτικής: το Ισραήλ δεν περιορίζεται στην πώληση οπλικών συστημάτων, αλλά επενδύει ολοένα περισσότερο στη δημιουργία παραγωγικών εγκαταστάσεων, στη μεταφορά τεχνολογίας και στη συμμετοχή του στην ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Γιατί το Μαρόκο και πώς;  <a href="https://www.philenews.com/kosmos/article/1795173/to-israil-chtizi-tin-amina-allon-ipo-to-anisicho-vlemma-tis-agkiras/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.philenews.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ισραήλ χτίζει την άμυνα άλλων υπό το ανήσυχο βλέμμα της Άγκυρας: Οι σχέσεις με το Μαρόκο και η σημασία για Λευκωσία και Αθήνα.

Κωστής Κωνσταντίνου  Την περασμένη Τρίτη το πρωί, υψηλόβαθμη στρατιωτική αντιπροσωπεία του Ισραήλ προσγειώθηκε στη Ραμπάτ του Μαρόκου για συ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μήπως το διεθνές δίκαιο δεν είναι τελικά και τόσο ξεκάθαρο;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQxQldvoIBI6S-ZlP3aAvEtznu6GfvsT19rjETnCa3eVKnN1LNuXlCIz483&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="454" data-original-width="676" height="86" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQxQldvoIBI6S-ZlP3aAvEtznu6GfvsT19rjETnCa3eVKnN1LNuXlCIz483&s=10" width="752" /></a></div><div><br /></div>Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><br />Το γαλλικό ερευνητικό σκάφος Abeille Marengo συνεχίζει απρόσκοπτα τη δραστηριότητά του, διεξάγοντας κανονικά έρευνες για τον καθορισμό των καταλληλότερων περιοχών πόντισης του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης της Ελλάδας με την Κύπρο. Παρότι όλες οι ενδείξεις παραπέμπουν σε πολιτική νηνεμία, η φρεγάτα F-451 «ΛΗΜΝΟΣ» βρίσκεται κοντά στο πλοίο για παν ενδεχόμενο. Η τουρκική φρεγάτα που εξέπεμψε το τελευταίο μήνυμα παραμένει στην ευρύτερη περιοχή, αλλά σε μεγάλη απόσταση.<br /><br />Επιτρέπει αυτή η κατάσταση να αναφωνήσουμε, είτε ικανοποιημένοι είτε ανακουφισμένοι, «όλα καλά»; Το βέβαιο είναι πως για μια ακόμη φορά εντός Ελλάδας επικράτησε ακραίος διχασμός. Τις απόψεις του ο υπογράφων τις κατέγραψε με όση προσοχή επιβάλλει ο εξειδικευμένος χαρακτήρας του διεθνούς δικαίου της θάλασσας (ΔΔΘ), που όπως εξάλλου κάθε νομικό κείμενο, αφήνει περιθώρια ερμηνειών για όλα τα γούστα…<br /><br />Στο επίκεντρο ήταν η πραγματική υποδομή των σημερινών εξελίξεων. Έχουμε μπει στην τέταρτη δεκαετία από τότε που η UNCLOS τέθηκε σε ισχύ και εμείς συνεχίζουμε να περιφέρουμε στο διεθνές περιβάλλον τη φοβικότητά μας, βαφτίζοντας την πολιτισμένη και ειρηνική διεθνή συμπεριφορά. Σε συνδυασμό με την απροθυμία σοβαρής προετοιμασίας για την άσκηση όσων δικαιωμάτων που απορρέουν από την UNCLOS.<br /><br />Ας επιστρέψουμε όμως στην υπόθεση με το καλώδιο. Η περίφημη ρηματική διακοίνωση της Γαλλίας προς την Τουρκία παραμένει το επίκεντρο της αντιπαράθεσης. Για μια ακόμη φορά όλα κινούνται λογικά σε ένα απέραντο γκρίζο! Από τη στιγμή που η υπόθεση αφορούσε καλώδιο και όχι αγωγό, δεν χρειαζόταν καν. Άρα, αυτό δεν το λες και νίκη από την πλευρά του κράτους που τελικά παρείχε την ενημέρωση.<br /><br />Η αποδοχή της υποχρέωσης «ενημέρωσης» της Τουρκίας είναι προβληματική εάν η εξέταση του ζητήματος παραμείνει σε αμιγώς νομική σφαίρα. Εάν δηλαδή τα προβλεπόμενα από το ΔΔΘ, για το συγκεκριμένο θέμα της πόντισης του καλωδίου, απογυμνωθούν από την ανάγκη πολιτικής – διπλωματικής διαχείρισης μιας κατάστασης που θα μπορούσε να απειλήσει την ειρήνη και την ασφάλεια. Από μόνη της η αποστολή ρηματικής διακοίνωσης παραπέμπει σε διπλωματικό χειρισμό προς υπέρβαση κάποιου αδιεξόδου. Του γνωστού που δημιουργούν οι τουρκικές διεκδικήσεις σε βάρος της Ελλάδας!<br /><br />Δεν ξέρω, δεν είδα<br /><br />Προφανώς, το να δινόταν η γαλλική ρηματική διακοίνωση στη δημοσιότητα θα επέλυε το μυστήριο! Να πληροφορηθούμε τι αναφέρει. Και εν συνεχεία, εάν η σύνταξη του εγγράφου που δόθηκε στις τουρκικές αρχές έγινε ερήμην της ελληνικής πλευράς, όσο κι αν δόθηκε «εκ μέρους» μας! Πιστεύει κανείς ότι είναι δυνατόν το έγγραφο αυτό να μην έχει δοθεί στην ελληνική πλευρά;<br /><br />Για να υπάρχει τόση δυστοκία στην αποδέσμευσή του σημαίνει ότι το περιεχόμενο θα προκαλούσε πολιτικό πρόβλημα στην κυβέρνηση. Αυτό είναι η διπλωματία εξάλλου! Μια μεγάλη γκρίζα περιοχή μεταξύ του άσπρου και του μαύρου! Οι λέξεις που επιλέγονται αφήνουν περιθώριο σε κάθε πλευρά να υποστηρίξει το δικό της αφήγημα! Μεταθέτοντας χρονικά την επίλυση του ζητήματος με οποιονδήποτε, ειρηνικό ή μη τρόπο.<br /><br />Γι’ αυτό τελικά, η σημασία του αν η Ελλάδα είχε υποχρέωση «ενημέρωσης» ή όχι, έχει τη δική της σημασία. Διότι άπαξ και εισήλθες σε διπλωματική διαχείριση, αυτό σημαίνει ασυμφωνία και αδιέξοδο που καλούνται να διαχειριστούν δυο χώρες ώστε να αποτραπεί η εκτροπή. Άρα, η διαχείριση αυτή δεν επιλύει το πρόβλημα! Το βάζει στο ψυγείο… Αυτή είναι η συμφωνία. Κάθε πλευρά με το δικό της κίνητρο. Από το να κερδίσει κάποιος χρόνο μέχρι να περιμένει ένα πιο φιλικό διεθνές περιβάλλον ο άλλος.<br /><br />Παρεμπιπτόντως, πιστεύει κανείς ότι σε μια αντίστοιχη συγκυρία στο μέλλον που θα εξυπηρετούσε τα τουρκικά συμφέροντα, αυτό το έγγραφο δεν θα χρησιμοποιηθεί για να δημιουργήσει πρόβλημα στην Ελλάδα; Να την παρουσιάσει ότι έχει αποδεχθεί στην πράξη όσα διακηρύσσει ότι απορρίπτει; Προφανώς θα χρησιμοποιηθεί και μάλιστα σε τόπο και χρόνο επιλογής της Άγκυρας. Για να μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας.<br /><br />Μια μεγάλη συμφωνία το βασικό ζητούμενο<br /><br />Το πρόβλημα θα επιλυθεί μόνο μετά από τη συμφωνία για τις θαλάσσιες ζώνες μεταξύ των κρατών της ανατολικής Μεσογείου. Κι αυτό, όπως έχει αποδειχθεί στην πράξη δεν είναι εύκολο. Διότι η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) δεν περιέχει ένα ειδικό, ξεχωριστό άρθρο, αποκλειστικά αφιερωμένο στην ταυτόχρονη οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) μεταξύ τριών ή περισσότερων κρατών!<br /><br />Εφαρμόζεται το Άρθρο 74, που αφορά στην οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ κρατών που οι ακτές τους… γειτνιάζουν ή είναι απέναντι (αντικείμενες ή παρακείμενες)! Πάντα σε συνδυασμό με τη διεθνή νομολογία. Δηλαδή, το σύνολο των δικαστικών αποφάσεων που έχουν εκδώσει τα διεθνή δικαστήρια που κλήθηκαν να βρουν τη λύση σε τέτοιες διενέξεις μεταξύ των κρατών. Τον τρόπο δηλαδή που ερμήνευσαν το υπάρχον νομικό πλαίσιο.<br /><br />Βασική αρχή του Άρθρου 74 της UNCLOS είναι η εξεύρεση μιας… δίκαιης λύση (equitable solution) με βάση το διεθνές δίκαιο! Μια λύση σύμφωνη με το Άρθρο 38 του Καταστατικού του Διεθνούς Δικαστηρίου! Πολύ γενική περιγραφή, πολύ θεωρία, δε νομίζετε; Στην πράξη συναντά τις αντιρρήσεις από τις… Τουρκίες αυτού του πλανήτη. Μέχρι εκεί όμως μπόρεσε να πάει η συμφωνία! Μια δεκαετία τη διαπραγματεύονταν! Από το 1973 και υπογράφτηκε το 1982! Τέθηκε σε ισχύ τον Νοέμβριο του 1994!<br /><br />Άρα… και πάλι καλά να λέμε που υπάρχει η UNCLOS. Όπως υπάρχει. Τελικά η υπόθεση επιστρέφει στα πολύ βασικά των διεθνών σχέσεων. Την ικανότητα επιβολής της θέλησης ενός μέρους επί του άλλου ή και περισσότερων. Κοινώς, εάν μπλέξεις με κράτος το οποίο πάσχει είτε από κλασικό σύνδρομο καταδίωξης είτε από πεποίθηση υπεροχής έναντι των υπολοίπων -άβυσσος η ψυχή…- τότε το διεθνές δίκαιο δεν μπορεί να κάνει και πολλά, δεδομένης της απουσίας μηχανισμού επιβολής του.<br />Προϋποθέσεις και… βραχυκύκλωμα<br /><br />Κι εκεί «πατάει» η Τουρκία στη σχέση της με την αφελή και απρόθυμη να εγκαταλείψει τη βολή της Ελλάδα. Κατ’ απονομή στις διεθνείς σχέσεις όμως, δεν υπάρχει απολύτως τίποτα. Για να κατέχει να κράτος οτιδήποτε πρέπει να έχει και τη στρατιωτική ισχύ και τη βούληση χρήσης της ώστε να το προστατεύσει. Όχι να φωνασκεί απλώς για την παραβίαση νομικών κανόνων.<br /><br />Η διένεξη με την Τουρκία δεν πρόκειται να λήξει εάν δεν θα υπάρξει συμφωνία χάραξης θαλασσίων ζωνών. Δεν θα λήξει επίσης εάν η Τουρκία έχει αποφασίσει να μην συμφωνήσει ποτέ, εάν δεν λάβει όσα διεκδικεί σε βάρος της Ελλάδας. Τη δε διαδικασία της προσφυγής σε διεθνή δικαιοδοτικό μηχανισμό δείχνει να μπορεί να την μπλοκάρει στα… προκαταρκτικά!<br /><br />Όσο η Τουρκία θα επιμένει να θέτει και ζητήματα κυριαρχίας, επί της ουσίας διεκδικώντας εδάφη από την Ελλάδα, τόσο η σύνταξη του συνυποσχετικού υποβολής της «διμερούς διαφοράς» στο όποιο δικαστήριο θα βραχυκυκλώνεται στο διηνεκές. Θα ζητά πρότερη συνεννόηση μαζί της, στηριζόμενη στο λογικοφανές, ότι δεν υπάρχει συμφωνία. Μήπως κάπως έτσι, αυτό θα παγιώσει ένα καθεστώς συνδιαχείρισης! Μήπως δηλαδή, από κάποια άποψη, η μη λύση είναι προτιμότερη για την Άγκυρα;<br /><br />Η όλη υπόθεση πάντα θα επιστρέφει στη στρατιωτική ικανότητα αποτροπής – αντιμετώπισης κάθε αμφισβήτησης και εν τέλει επιβολής. Προτού αυτή η αμφισβήτηση δημιουργήσει δίκαιο επιβραβεύοντας την υπομονή και την επιμονή. Σε συνδυασμό με το ότι η ίδια η φύση, άρα και οι διεθνείς σχέσεις, απεχθάνονται τα κενά…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μήπως το διεθνές δίκαιο δεν είναι τελικά και τόσο ξεκάθαρο;

Του Ζαχαρία Μίχα Το γαλλικό ερευνητικό σκάφος Abeille Marengo συνεχίζει απρόσκοπτα τη δραστηριότητά του, διεξάγοντας κανονικά έρευνες για το...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποκάλυψη: Σχέδιο Μητσοτάκη να πιέσει Ανδρουλάκη. Γιατί το Μαξίμου ποντάρει στο … 30% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ.

<img height="88" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/03d181d368c3a880e2d193c0c3d398ed_XL.jpg?v=2?v=3" width="738" /><br /><br /><div>Το Μαξίμου ποντάρει σε μια δεξαμενή ψηφοφόρων που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για την επόμενη ημέρα: το 30,1% όσων ψήφισαν ΠΑΣΟΚ και αξιολογούν θετικά την κυβέρνηση Μητσοτάκη<br /><br />Οι δημοσκοπήσεις άρχισαν να πέφτουν πάλι σαν το... χαλάζι διαμορφώνοντας πάλι το πλαίσιο που... βολεύει το Μέγαρο Μαξίμου.<br />Και αυτό γιατί τα όσα βλέπουμε στον αέρα των εταιρειών δεν συμφωνούν με τα στοιχεία που έχει στα χέρια του το επιτελείο των συνεργατών του Κυριάκου Μητσοτάκη και ο ίδιος ο πρωθυπουργός.<br />Εκεί καταγράφεται ότι έχει χάσει ήδη το 50% των αναποφάσιστων και από όσους απομένουν μόλις το 15% σκέπτεται να ξαναψηφίσει Νέα Δημοκρατία.<br />Αυτό είναι και το μεγάλο αγκάθι το οποίο δεν αναδεικνύουν με την εκτίμηση ψήφου οι εκλογικοί αναλυτές, αλλά θα φανεί το βράδυ των εκλογών.<br /><br />Πού το πάει το Μαξίμου<br /><br />Στο Μαξίμου βέβαια ποντάρουν για άλλη μια φορά στο ΠΑΣΟΚ καθώς θέλουν με κάθε τρόπο να υπονομεύσουν την προσπάθειά του να ξεπεράσει το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.<br />Για αυτό και μετά από καιρό οι μετρήσεις δείχνουν ότι ο Μητσοτάκης μαζί με το ΠΑΣΟΚ φτάνουν τους 151 βουλευτές για να μπορέσουν να σχηματίσουν κυβέρνηση.<br />Αποτέλεσμα ο πρωθυπουργός να έχει δύο σενάρια στο μυαλό του.<br />Το πρώτο να σχηματίσει κυβέρνηση με «ανεξάρτητους» βουλευτές εάν του φτάνουν και οι οποίοι θα προέρχονται από διασπάσεις κομμάτων, και το δεύτερο αφορά την άσκηση πίεσης σε ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που θέλουν να μπουν στη νομή εξουσίας καθώς βλέπουν το πάρτι που έχει στηθεί χρόνια.<br /><br />Τι δείχνουν τα ευρήματα<br /><br />Για αυτό και διαβάζουν στη ΝΔ με ενδιαφέρον ένα εύρημα της δημοσκόπησης της Marc αλλά και άλλων εταιρειών που δεν βρίσκεται στα ποσοστά της πρόθεσης ψήφου, αλλά σε μια δεξαμενή ψηφοφόρων που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για την επόμενη ημέρα: το 30,1% όσων ψήφισαν ΠΑΣΟΚ και αξιολογούν θετικά την κυβέρνηση Μητσοτάκη.<br />Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει τη Χαριλάου Τρικούπη να βρίσκεται σε δύσκολη θέση.<br />Η Νέα Δημοκρατία διατηρεί την πρώτη θέση με 27,2%, αφήνοντας το ΠΑΣΟΚ στο 11%.<br />Η διαφορά των 16,2 μονάδων είναι ήδη μεγάλη.<br />Το πρόβλημα για τον Νίκο Ανδρουλάκη, όμως, δεν εξαντλείται στη δημοσκοπική απόσταση.<br />Είναι ότι ένα σημαντικό κομμάτι της εκλογικής του βάσης δεν εμφανίζεται αρνητικό απέναντι στον πολιτικό αντίπαλο.<br />Αντιθέτως, σχεδόν ένας στους τρεις ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ βλέπει θετικά το κυβερνητικό έργο, παρά τα επτά χρόνια διακυβέρνησης της ΝΔ.<br /><br />Τα... τρία παιχνίδια Κυριάκου<br /><br />Εδώ βρίσκεται το πολιτικό παιχνίδι που επιχειρεί να παίξει ο Κυριάκος Μητσοτάκης.<br />Δεν απευθύνεται μόνο στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας, ούτε περιορίζεται στη διεκδίκηση όσων έχουν απομακρυνθεί από την κυβέρνηση.<br />Στρέφει το βλέμμα και προς το μετριοπαθές, κεντρώο ακροατήριο του ΠΑΣΟΚ, το οποίο φαίνεται να διατηρεί θετική εικόνα για τον ίδιο.<br />Πρόκειται για ψηφοφόρους που ενδέχεται να μη συμφωνούν με όλες τις κυβερνητικές επιλογές, αλλά δεν αποκλείουν μια νέα διακυβέρνηση υπό την ηγεσία του.<br />Η στρατηγική του πρωθυπουργού έχει τρεις διακριτές πλευρές.<br />Πρώτον, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας.<br />Με αυτόν τον τρόπο επιχειρεί να καλλιεργήσει την εικόνα ότι τα δύο κόμματα δεν βρίσκονται σε αγεφύρωτη πολιτική απόσταση.</div><div><br />Το μήνυμα δεν απευθύνεται τόσο στον Ανδρουλάκη όσο στους ψηφοφόρους του: η συνεργασία δεν είναι ταμπού και η ΝΔ δεν αποτελεί αναγκαστικά απαγορευμένη επιλογή.<br />Δεύτερον, προβάλλει τον κίνδυνο της πολιτικής αποσταθεροποίησης.<br />Είναι ένα επιχείρημα που μπορεί να αγγίξει ιδιαίτερα τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους, οι οποίοι προτιμούν προβλεψιμότητα και κυβερνητική συνέχεια από μια παρατεταμένη περίοδο αβεβαιότητας.<br />Τρίτον, δηλώνει ότι θα αποχωρήσει από την ηγεσία της ΝΔ εάν το κόμμα πέσει κάτω από το 25%.<br />Η τοποθέτηση αυτή λειτουργεί ως μήνυμα συσπείρωσης προς όσους εξακολουθούν να τον εμπιστεύονται, ακόμη κι αν δεν αυτοπροσδιορίζονται ως δεξιοί.<br />Για τον Ανδρουλάκη, η παγίδα είναι προφανής.<br />Αν απορρίψει κατηγορηματικά κάθε ενδεχόμενο συνεργασίας, κινδυνεύει να εμφανιστεί ως παράγοντας ακαμψίας στα μάτια του συγκεκριμένου ακροατηρίου.<br />Αν, από την άλλη, αφήσει ανοιχτό το παράθυρο συνεννόησης, μπορεί να θολώσει το μήνυμα της πολιτικής αυτονομίας του ΠΑΣΟΚ και να απογοητεύσει όσους ζητούν καθαρή εναλλακτική απέναντι στη ΝΔ.<br /><br />Διαβάζει μετακινήσεις<br /><br />Υπάρχει, βεβαίως, και ο αντίλογος: η θετική αξιολόγηση του Μητσοτάκη δεν σημαίνει αυτομάτως και πρόθεση ψήφου στη Νέα Δημοκρατία.<br />Το γεγονός ότι αυτοί οι ψηφοφόροι δεν μετακινήθηκαν στη ΝΔ το 2023, όταν το κόμμα βρισκόταν σε πολύ ισχυρότερη θέση, δείχνει ότι η κομματική τους ταυτότητα μπορεί να παραμένει ισχυρή.<br />Ωστόσο, το 30,1% είναι ένα εύρημα που δεν μπορεί να αγνοηθεί.<br />Ο Μητσοτάκης επιχειρεί να μετατρέψει τη θετική εικόνα που διατηρεί σε τμήμα της εκλογικής βάσης του ΠΑΣΟΚ σε πραγματική εκλογική μετακίνηση.<br />Και όσο ο Ανδρουλάκης δεν καταφέρνει να πείσει ότι αποτελεί πειστική κυβερνητική εναλλακτική, τόσο ο πρωθυπουργός θα βρίσκει χώρο να παρεμβαίνει στο ακροατήριό του.<br /><br />Η απειλή για Ανδρουλάκη<br /><br />Με άλλα λόγια, η μεγαλύτερη απειλή για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ίσως να μην είναι μόνο η άνοδος κάποιου άλλου αντιπολιτευτικού πόλου, αλλά η δυνατότητα του ίδιου του Μητσοτάκη να διεκδικήσει ένα κομμάτι της δικής του παράταξης.<br />Αυτό τουλάχιστον είναι που αφήνει το Μαξίμου να διαρρέει για να κρατάει ζωντανή την ελπίδα της πολιτικής επιβίωσης του Μητσοτάκη και του συστήματος εξουσίας πέριξ αυτού.<br /><br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αποκάλυψη: Σχέδιο Μητσοτάκη να πιέσει Ανδρουλάκη. Γιατί το Μαξίμου ποντάρει στο … 30% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ.

Το Μαξίμου ποντάρει σε μια δεξαμενή ψηφοφόρων που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για την επόμενη ημέρα: το 30,1% όσων ψήφισαν ΠΑΣΟΚ και αξ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ξένες διπλωματικές πηγές: Ελληνικά επιχειρηματικά & δημοσιογραφικά συμφέροντα δεν επιθυμούν τον GSI!

<img height="81" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/11/c78d96b7-18cb-4455-b5fd-67094d29334b-1068x601.png" width="728" /><br /><br />Σοβαρά ερωτήματα για το παρασκήνιο γύρω από την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου (Great Sea Interconnector – GSI) προκαλούν πληροφορίες που μεταφέρουν στο Directus.gr ξένες διπλωματικές πηγές.<br /><br />Σύμφωνα με τις συγκεκριμένες πηγές, επιχειρηματικά και οικονομικά συμφέροντα στην Ελλάδα φέρονται να μην επιθυμούν την υλοποίηση του στρατηγικού ενεργειακού έργου, το οποίο έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από την Τουρκία.<br /><br />Οι ίδιες πηγές υποστηρίζουν ότι η αντιπαράθεση γύρω από το καλώδιο δεν περιορίζεται αποκλειστικά σε γεωπολιτικά ζητήματα, αλλά ενδέχεται να συνδέεται και με οικονομικές επιδιώξεις στο εσωτερικό της χώρας.<div><br />Ερωτήματα για νέο πολιτικό σχηματισμό<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αναφορές των διπλωματικών πηγών σε πολιτικό σχηματισμό που βρίσκεται ακόμη στα πρώτα στάδια της συγκρότησής του.<br /><br />Κατά τους ισχυρισμούς τους, πρόσωπα που συνδέονται με τον συγκεκριμένο χώρο ενδέχεται να εξυπηρετούν ευρύτερες επιδιώξεις σε σχέση με την ενεργειακή πολιτική.</div><div><br />Η παρέμβαση διευθυντή εφημερίδας<br /><br />Στο επίκεντρο του προβληματισμού βρίσκεται και πρόσφατη δημόσια τοποθέτηση διευθυντή εφημερίδας, ο οποίος υποστήριξε ότι η κατασκευή του GSI δεν συμφέρει την Ελλάδα.<br /><br />Η συγκεκριμένη άποψη έρχεται σε αντίθεση με εκείνους που θεωρούν ότι το έργο μπορεί να ενισχύσει την ενεργειακή ασφάλεια και τη γεωστρατηγική θέση Ελλάδας και Κύπρου.<br /><br />Το Directus.gr θέτει προς διερεύνηση τις συγκεκριμένες πληροφορίες, με ζητούμενο τη διαφάνεια γύρω από τις οικονομικές, πολιτικές και επιχειρηματικές παραμέτρους του έργου.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ξένες διπλωματικές πηγές: Ελληνικά επιχειρηματικά & δημοσιογραφικά συμφέροντα δεν επιθυμούν τον GSI!

Σοβαρά ερωτήματα για το παρασκήνιο γύρω από την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου (Great Sea Interconnector – GSI) προκαλούν πληροφορίες π...

Διαβάστε την συνέχεια

Μετά την ομολογία Καιρίδη το μεγάλο παραμύθι των Ελληνοαιγυπτιακών σχέσεων καταρρέει.

<img height="94" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-11/%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82.jpg?itok=8PeQBWy4" width="727" /><br /><br />Η Αίγυπτος, αντί να σταθεί ως σταθερός σύμμαχος, λειτουργεί ως Δούρειος Ίππος για τις τουρκικές ορέξεις στην Ανατολική Mεσόγειο<br /><br />Σε μια πρωτοφανή και ανατριχιαστική ομολογία που εκθέτει ανεπανόρθωτα τους κυβερνητικούς χειρισμούς στην Ανατολική Μεσόγειο, προχώρησε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, Δημήτρης Καιρίδης.<br /><br />Κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής του αντιπαράθεσης με τον Ομότιμο Καθηγητή Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας, Γιάννη Μάζη, στην εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα» του ΑΝΤ1, ο κ. Καιρίδης αποκάλυψε αυτό που η κυβέρνηση προσπαθούσε απεγνωσμένα να κρύψει κάτω από το χαλί: η Αίγυπτος αρνείται να προχωρήσει στην επέκταση της οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Ελλάδα ανατολικά του 28ου μεσημβρινού, εάν δεν συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις και η Τουρκία!<br /><br />Η ομολογία Καιρίδη που γκρεμίζει το κυβερνητικό αφήγημα<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" data-src="https://www.facebook.com/plugins/video.php?height=476&href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Freel%2F1847633489583060%2F&show_text=false&width=267&t=0" frameborder="0" height="476" loading="lazy" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/video.php?height=476&href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Freel%2F1847633489583060%2F&show_text=false&width=267&t=0" style="border-style: none; border-width: medium; box-sizing: border-box; margin: 0px; overflow: hidden; padding: 0px;" width="267"></iframe></div><div><br /></div>Προσπαθώντας εναγωνίως να δικαιολογήσει το μπάχαλο και την αδράνεια γύρω από τις εργασίες του γαλλικού ερευνητικού σκάφους «VB Abeille Marengo» για το καλώδιο GSI, ο κ. Καιρίδης πέταξε τη «βόμβα»:<br />«Εδώ υπάρχει μια περιοχή οριοθετημένη από την Ελλάδα και την Αίγυπτο και μια περιοχή πολύ μεγάλη Ανατολικά της Ρόδου, μέχρι την Κύπρο, όπου θα γίνουν έρευνες, που δεν έχει οροθετηθεί. Και για την οποία ερίζουν η Ελλάδα, η Κύπρος, η Αίγυπτος και η Τουρκία. Η δε Αίγυπτος όταν προσκλήθηκε και ξαναπροσκαλείται να προχωρήσει σε οριοθέτηση με εμάς, λέει “όχι πρέπει να έρθει και η Τουρκία”, διότι υπάρχουν συγκεκριμένες τουρκικές αιτιάσεις εκεί», παραδέχθηκε κυνικά ο κυβερνητικός βουλευτής.<br /><br />Η παραδοχή αυτή αποτελεί μνημείο διπλωματικής αποτυχίας. Για πρώτη φορά, επίσημα κυβερνητικά χείλη επιβεβαιώνουν ότι το Κάιρο —στο οποίο η Αθήνα στήριξε όλη τη στρατηγική της απέναντι στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο— όχι μόνο κάνει παιχνίδια σε διπλό ταμπλό, αλλά ενσωματώνει πλήρως τις τουρκικές απαιτήσεις, βάζοντας την Άγκυρα από το παράθυρο στις διμερείς ελληνοαιγυπτιακές διαφορές!<br /><br />Το μεγάλο ψέμα και η σκληρή πραγματικότητα<br /><br />Θυμίζουμε ότι μετά την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Λιβύη τον περασμένο Οκτώβριο, οι Υπουργοί Εξωτερικών Ελλάδας και Αιγύπτου, Γιώργος Γεραπετρίτης και Μπαντρ Αμπντελάτι, είχαν πανηγυρίσει την «επανεκκίνηση των τεχνικών συζητήσεων» για την επέκταση της συμφωνίας του 2020 προς το Καστελλόριζο και τη Ρόδο.<br /><br />Η κυβέρνηση παρουσίαζε την εξέλιξη αυτή ως «στρατηγικό μπούμερανκ» κατά της Τουρκίας. Σήμερα, όμως, η ίδια η κυβέρνηση δια του κ. Καιρίδη ομολογεί ακριβώς το αντίθετο: ότι η Αίγυπτος υποκύπτει στους τουρκικούς εκβιασμούς και αξιώνει να συνδιαλλαγεί η Αθήνα με την Άγκυρα, αναγνωρίζοντας de facto τις ανυπόστατες αιτιάσεις της «Γαλάζιας Πατρίδας»!<br /><br />Σκιές και ερωτηματικά: Ποιος κυβερνά αυτή τη χώρα;<br /><br />Η αποκάλυψη αυτή γεννά αμείλικτα ερωτηματικά που καίνε το Μέγαρο Μαξίμου και το Υπουργείο Εξωτερικών:<br /><br />Γνώριζε ο κ. Γεραπετρίτης ότι η Αίγυπτος θέτει ως όρο τη συμμετοχή της Τουρκίας και το έκρυβε από τον ελληνικό λαό;<br /><br />Με ποιο θάρρος η κυβέρνηση μιλάει για «κυριαρχικά δικαιώματα», όταν το Κάιρο μάς παραπέμπει σε τριμερείς ή τετραμερείς διευθετήσεις με τον Ερντογάν;<br /><br />Πόσο ακόμη θαρρούν οι ιθύνοντες ότι μπορούν να κρύβουν την κατρακύλα της εξωτερικής μας πολιτικής πίσω από επικοινωνιακές φούσκες;<br /><br />Η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια τεράστια γεωπολιτική παγίδα. Η Αίγυπτος, αντί να σταθεί ως σταθερός σύμμαχος, λειτουργεί ως Δούρειος Ίππος για τις τουρκικές ορέξεις στην Ανατολική Mεσόγειο, με την ελληνική κυβέρνηση να παρακολουθεί μουδιασμένη, ανήμπορη να αρθρώσει λόγο αντίστασης!<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μετά την ομολογία Καιρίδη το μεγάλο παραμύθι των Ελληνοαιγυπτιακών σχέσεων καταρρέει.

Η Αίγυπτος, αντί να σταθεί ως σταθερός σύμμαχος, λειτουργεί ως Δούρειος Ίππος για τις τουρκικές ορέξεις στην Ανατολική Mεσόγειο Σε μια πρωτο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ζελένσκι: Ο Ουκρανός Πρόεδρος για πάνω από δύο εβδομάδες “κρύβεται” μακριά από το Κίεβο.

<img height="95" src="https://europost.gr/wp-content/uploads/2026/11/ap26076554459790.jpg" width="730" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πληροφορίες για απειλές κατά της ζωής του και εκρηκτικό σε βάρος του παρασκήνιο στην Ουκρανία Την ίδια ώρα οι… “πρόθυμοι” Ευρωπαίοι επιμένουν να τον στηρίζουν με ποταμούς εκατομμυρίων, κρατώντας ζωντανό τον Ρωσο-Ουκρανικό πόλεμο και να τον προστατεύουν κάτω από τις “φτερούγες” τους</span></h3><div>Ένα σκηνικό έντονης πολιτικής αβεβαιότητας περιβάλλει τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, καθώς η παρατεταμένη απουσία του από την Ουκρανία προκαλεί ερωτήματα και τροφοδοτεί συζητήσεις για την ασφάλειά του, αλλά και για τις εξελίξεις στο εσωτερικό της χώρας.</div><div><br />Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο Ουκρανός Πρόεδρος βρίσκεται εδώ και περισσότερες από 14 ημέρες εκτός ουκρανικού εδάφους, πραγματοποιώντας επαφές και συναντήσεις σε Ευρωπαϊκές Πρωτεύουσες. Πρόσφατος σταθμός του ήταν το Δουβλίνο, όπου είχε επαφές με Αμερικανούς απεσταλμένους και διεθνείς εκπροσώπους.<br /><br />Πληροφορίες συνδέουν την παραμονή του στο εξωτερικό με φόβους για ενδεχόμενη απόπειρα δολοφονίας εναντίον του, υποστηρίζοντας ότι υπάρχουν ανησυχίες για την ασφάλειά του ακόμη και στο εσωτερικό της Ουκρανίας. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχει παρουσιαστεί δημόσια επιβεβαίωση για συγκεκριμένο σχέδιο δολοφονίας ούτε επίσημη ανακοίνωση που να τεκμηριώνει ότι η επιστροφή του έχει απαγορευτεί από τις υπηρεσίες ασφαλείας.</div><div><br />ΣΚΙΕΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΙΕΒΟ – Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ<br /><br />Την ίδια ώρα, το εσωτερικό μέτωπο της Ουκρανίας παραμένει ιδιαίτερα φορτισμένο. Οι αποκαλύψεις και οι καταγγελίες για υποθέσεις διαφθοράς σε υψηλά επίπεδα της κρατικής μηχανής, η παρατεταμένη πολεμική σύγκρουση και η πίεση από τις ρωσικές στρατιωτικές επιχειρήσεις δημιουργούν ένα περιβάλλον αυξανόμενης έντασης.<br /><br />Η κοινωνική κόπωση από τον πόλεμο είναι πλέον εμφανής, ενώ η οικονομική και στρατιωτική εξάρτηση της χώρας από τη δυτική βοήθεια εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο ζήτημα για την πολιτική ηγεσία.<br /><br />Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η απουσία του Ζελένσκι από την πρωτεύουσα αποκτά ιδιαίτερη πολιτική σημασία. Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν πρόκειται για μια σειρά αναγκαίων διπλωματικών αποστολών ή εάν πίσω από τις συνεχείς μετακινήσεις υπάρχουν πρόσθετες ανησυχίες για την κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας.</div><div><br />ΤΟ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΗΠΑ ΚΑΙ ΡΩΣΙΑ<br /><br />Παράλληλα, οι εξελίξεις στις διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου διαμορφώνουν ένα εξαιρετικά κρίσιμο σκηνικό. Οι επαφές Αμερικανών απεσταλμένων με τη Μόσχα και το Κίεβο έχουν επαναφέρει στο προσκήνιο την προοπτική νέου γύρου συνομιλιών.<br /><br />Ο Ζελένσκι, από το Δουβλίνο, υπογράμμισε την ανάγκη να συμμετέχουν ενεργά οι Ευρωπαίοι στις επόμενες διαπραγματεύσεις, επιμένοντας ότι οι αποφάσεις για την ασφάλεια της ηπείρου δεν μπορούν να λαμβάνονται χωρίς τη δική τους παρουσία.<br /><br />Παράλληλα, προειδοποίησε ότι οι συνομιλίες Ουάσινγκτον και Μόσχας δεν αφορούν αποκλειστικά το μέλλον της Ουκρανίας, αλλά ενδέχεται να επηρεάσουν συνολικά τη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στην Ευρώπη.<br /><br />Το μεγάλο ερώτημα παραμένει: πότε θα επιστρέψει ο Ουκρανός πρόεδρος στο Κίεβο και ποιες πραγματικές συνθήκες καθορίζουν τις μετακινήσεις του; Σε μια χώρα που βρίσκεται ακόμη στη δίνη του πολέμου, κάθε ημέρα πολιτικής αβεβαιότητας αποκτά ξεχωριστή βαρύτητα.<br /><br />Σημείωση: Οι αναφορές περί σχεδίου δολοφονίας και αναγκαστικής παραμονής του Ζελένσκι στο εξωτερικό αποδίδονται σε δημοσιογραφικές πληροφορίες και δεν έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα.</div><div><br /></div><div><a href="https://europost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ζελένσκι: Ο Ουκρανός Πρόεδρος για πάνω από δύο εβδομάδες “κρύβεται” μακριά από το Κίεβο.

Πληροφορίες για απειλές κατά της ζωής του και εκρηκτικό σε βάρος του παρασκήνιο στην Ουκρανία Την ίδια ώρα οι… “πρόθυμοι” Ευρωπαίοι επιμένου...

Διαβάστε την συνέχεια

Ακόμη μια κίνηση ματ από τον Ερντογάν: Η ενεργειακή συμφωνία-“μαμούθ” με τη Σαουδική Αραβία, οι “χρυσές” μπίζνες και τα ύπουλα σχέδια του Τούρκου Προέδρου για το Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο

<img height="86" src="https://europost.gr/wp-content/uploads/2026/11/87ffc6054f0a262765fdf4cf97555dcf_XL.jpg" width="751" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τα μεγάλα ερωτήματα για την Ελληνική ΑΟΖ και την στρατηγική της Κυβέρνησης, που χάνει τον έναν μετά τον άλλον όλους τους συμμάχους στην ευρύτερη περιοχή</span></h3>Νέα δεδομένα διαμορφώνονται στο γεωπολιτικό και ενεργειακό σκηνικό της ευρύτερης περιοχής, καθώς η Τουρκία προχωρά σε μια σημαντική συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία για την ανάπτυξη μεγάλων έργων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Πίσω όμως από τις εντυπωσιακές επενδυτικές ανακοινώσεις, αναδύονται εύλογα ερωτήματα για τις μακροπρόθεσμες επιδιώξεις της Άγκυρας και τις πιθανές επιπτώσεις για τα Ελληνικά συμφέροντα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Την ώρα που η τουρκική διπλωματία επιχειρεί να ενισχύσει τις περιφερειακές συμμαχίες της, η Αθήνα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ακόμη πρόκληση: να αποδείξει ότι διαθέτει συγκροτημένη στρατηγική και δεν παρακολουθεί απλώς τις κινήσεις του Ερντογάν.<div><br />Ενεργειακή συμφωνία 5.000 MW – Η Άγκυρα ανοίγει τον δρόμο για νέες συμμαχίες<br /><br />Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιοποιήθηκαν, Τουρκία και Σαουδική Αραβία συμφώνησαν να προχωρήσουν σε επενδύσεις συνολικής ισχύος 5.000 μεγαβάτ από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.<br /><br />Το νέο σκέλος της συνεργασίας αφορά την κατασκευή αιολικών εγκαταστάσεων ισχύος 3.000 MW, ενώ προηγούμενη συμφωνία προβλέπει την ανάπτυξη φωτοβολταϊκών σταθμών συνολικής ισχύος 2.000 MW.<br />Κεντρικό ρόλο στην υλοποίηση των επενδύσεων αναμένεται να έχει η σαουδαραβική εταιρεία ACWA Power, ένας σημαντικός διεθνής επενδυτής στον ενεργειακό τομέα.<br /><br />Το σχέδιο δεν περιορίζεται στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Περιλαμβάνει επίσης υποδομές μεταφοράς υψηλής τάσης και συστήματα αποθήκευσης μέσω μπαταριών, δημιουργώντας ένα ευρύτερο ενεργειακό δίκτυο με σημαντικές προοπτικές για την τουρκική οικονομία.<br /><br />Για την Άγκυρα, η συμφωνία αποτελεί ακόμη ένα βήμα στην προσπάθεια να ενισχύσει την ενεργειακή της αυτονομία, να περιορίσει την εξάρτησή της από εισαγόμενα καύσιμα και να προσελκύσει κεφάλαια από ισχυρούς διεθνείς παίκτες.</div><div><br />Το μεγάλο ερώτημα για το Αιγαίο και την Ελληνική ΑΟΖ<br /><br />Εκείνο που προκαλεί ιδιαίτερο προβληματισμό στην Αθήνα είναι οι ευρύτερες γεωπολιτικές προεκτάσεις αυτής της συνεργασίας.<br /><br />Η Τουρκία δεν αντιμετωπίζει την ενέργεια αποκλειστικά ως οικονομικό ζήτημα. Τη χρησιμοποιεί ως εργαλείο διπλωματικής επιρροής, περιφερειακής ισχύος και δημιουργίας νέων στρατηγικών δεσμών.<br /><br />Υπό αυτό το πρίσμα, η ενίσχυση των σχέσεών της με το Ριάντ αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς η Άγκυρα επιδιώκει να διευρύνει την παρουσία της σε μια περιοχή όπου συγκρούονται ενεργειακά, οικονομικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα.<br /><br />Ένα από τα σενάρια που προκαλούν ανησυχία είναι το ενδεχόμενο η Τουρκία να επιχειρήσει στο μέλλον να επεκτείνει αντίστοιχα ενεργειακά σχέδια και στη θαλάσσια περιοχή του Αιγαίου ή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Πρέπει, ωστόσο, να επισημανθεί ότι μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημη ανακοίνωση για συγκεκριμένη συμφωνία ανάπτυξης θαλάσσιων αιολικών πάρκων εντός ελληνικής ΑΟΖ. Ούτε έχουν δημοσιοποιηθεί οι ακριβείς τοποθεσίες των χερσαίων αιολικών εγκαταστάσεων που προβλέπει η τουρκοσαουδαραβική συνεργασία.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα μπορεί να αγνοήσει τις εξελίξεις. Αντίθετα, απαιτείται έγκαιρη προετοιμασία, ώστε να μην εμφανιστεί εκ των υστέρων αντιμέτωπη με νέες διεκδικήσεις ή τετελεσμένα.</div><div><br />Το Τουρκο-Λιβυκό Μνημόνιο και ο κίνδυνος<br /><br />Η εμπειρία από το τουρκολιβυκό μνημόνιο έχει δείξει πόσο σοβαρές συνέπειες μπορεί να έχει η καθυστερημένη αντίδραση της ελληνικής διπλωματίας.<br /><br />Ένα ενδεχόμενο που έχει τεθεί στο πλαίσιο των γεωπολιτικών εκτιμήσεων είναι η προσπάθεια της Άγκυρας να προωθήσει νέες συμφωνίες θαλάσσιων ζωνών με χώρες της περιοχής, όπως η Συρία, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τα δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να δημιουργήσει νέα προβλήματα στην Ανατολική Μεσόγειο, ενισχύοντας την τουρκική προσπάθεια να εμφανιστεί ως πρωταγωνιστής στη διαμόρφωση των ενεργειακών και θαλάσσιων ισορροπιών.<br /><br />Το κρίσιμο ζήτημα είναι εάν η Αθήνα έχει ήδη διαμορφώσει ένα αποτελεσματικό σχέδιο αποτροπής ή εάν θα αναγκαστεί για ακόμη μία φορά να αντιδράσει αφού πρώτα οι εξελίξεις έχουν προχωρήσει.</div><div><br />Τα ερωτήματα προς την κυβέρνηση – Πού βρίσκεται η ελληνική ενεργειακή στρατηγική;<br /><br />Η συμφωνία Άγκυρας – Ριάντ φέρνει στο προσκήνιο ένα ερώτημα που δεν μπορεί πλέον να παραμένει αναπάντητο: τι κάνει η Ελλάδα για να ενισχύσει τη δική της ενεργειακή και γεωπολιτική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο;<br /><br />Δεν αρκούν οι διπλωματικές επαφές, οι δηλώσεις περί στρατηγικών συνεργασιών και οι διαβεβαιώσεις ότι η χώρα παρακολουθεί στενά τις κινήσεις της Τουρκίας.<br /><br />Απαιτείται συγκεκριμένος σχεδιασμός, με αξιοποίηση των ευρωπαϊκών συνεργασιών, ενίσχυση των σχέσεων με την Αίγυπτο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αλλά και ουσιαστική σύνδεση της ενεργειακής πολιτικής με την προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων.<br /><br />Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει εάν υπάρχει ολοκληρωμένο σχέδιο ανάπτυξης θαλάσσιων αιολικών πάρκων, εάν προχωρούν οι απαραίτητες ενεργειακές υποδομές και με ποιον τρόπο θα προστατευθούν τα ελληνικά συμφέροντα σε περίπτωση που η Τουρκία επιχειρήσει να μεταφέρει τις ενεργειακές της φιλοδοξίες σε αμφισβητούμενες θαλάσσιες περιοχές.<br /><br />Η απουσία μιας ξεκάθαρης και δυναμικής στρατηγικής θα μπορούσε να αποδειχθεί ιδιαίτερα επικίνδυνη.<br /><br />Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να παρακολουθεί παθητικά την Τουρκία να χτίζει συμμαχίες, να εξασφαλίζει επενδύσεις και να δημιουργεί νέα δεδομένα στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να απαντά η Αθήνα στις κινήσεις του Ερντογάν. Είναι να αποκτήσει η ίδια πρωτοβουλία κινήσεων.<br /><br />Γιατί, σε ένα περιβάλλον όπου η ενέργεια μετατρέπεται σε όπλο γεωπολιτικής επιρροής, όποιος καθυστερεί να σχεδιάσει κινδυνεύει να βρεθεί μπροστά σε τετελεσμένα που θα είναι πολύ δυσκολότερο να ανατρέψει.</div><div><br /></div><div><a href="https://europost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ακόμη μια κίνηση ματ από τον Ερντογάν: Η ενεργειακή συμφωνία-“μαμούθ” με τη Σαουδική Αραβία, οι “χρυσές” μπίζνες και τα ύπουλα σχέδια του Τούρκου Προέδρου για το Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο

Τα μεγάλα ερωτήματα για την Ελληνική ΑΟΖ και την στρατηγική της Κυβέρνησης, που χάνει τον έναν μετά τον άλλον όλους τους συμμάχους στην ευρύ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το προηγούμενο του καλωδίου μπορεί να μας ακολουθεί για πάντα…

<a href="https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2025/09/cable.jpg"><img border="0" height="94" src="https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2025/09/cable.jpg" width="734" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">"Καλώδιο: Πόντιση σε «γκρίζα νερά»"</span></h3><div><b>Δημήτρης Μηλάκας</b><br />Εάν η Ελλάδα έχει την αποκλειστική δικαιοδοσία να αδειοδοτεί τις έρευνες για την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης με την Κύπρο, γιατί χρειάστηκε να παρέμβει διπλωματικά η Γαλλία προς την Τουρκία, μια χώρα που, σύμφωνα με την Αθήνα, δεν έχει καμία σχετική αρμοδιότητα στην περιοχή; Και γιατί η Άγκυρα, με επίσημη NAVTEX, εμφανίζεται να έχει δώσει τη συγκατάθεσή της για την πραγματοποίηση των εργασιών;<br /><br />Τα ερωτήματα αυτά αποκτούν ιδιαίτερη σημασία μετά την αναχώρηση του γαλλικού ερευνητικού πλοίου «Abeille Marengo» από το Ηράκλειο, στις 10 Νοεμβρίου. Διότι πίσω από την επανεκκίνηση ενός έργου στρατηγικής σημασίας αναδεικνύεται μια πολύ σοβαρότερη διάσταση: Η Ελλάδα, χωρίς να αναγνωρίζει επισήμως τις τουρκικές αξιώσεις, φαίνεται να έχει αποδεχθεί μια διπλωματική διαδικασία στην οποία τρίτη χώρα ανέλαβε να συνεννοηθεί με την Άγκυρα για δραστηριότητες σε θαλάσσιες ζώνες ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.<br /><br />Το γεγονός ότι οι εργασίες για την πόντιση του καλωδίου ξεκίνησαν και θα προχωρήσουν δεν απαντά στο ερώτημα εάν η Αθήνα, προκειμένου να αποφύγει μια νέα ελληνοτουρκική κρίση, επέλεξε μια διαδικασία που επιτρέπει στην Τουρκία να εμφανίζεται ως αναγκαίος συνομιλητής για την άσκηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.<br /><br />Η επιβεβαίωση του «Π»<br /><br />Στις 13 Αυγούστου το «Ποντίκι», με το άρθρο «Το καλώδιο περνά από την Άγκυρα – Η γαλλική λύση και το τουρκικό τετελεσμένο», είχε περιγράψει τη διπλωματική φόρμουλα με την οποία θα μπορούσε να ξεπεραστεί το τουρκικό εμπόδιο για την υλοποίηση του έργου:<br /><br />Η Ελλάδα δεν θα ζητούσε επισήμως άδεια από την Τουρκία, η Άγκυρα όμως θα εμφανιζόταν να έχει δώσει τη συγκατάθεσή της και οι εργασίες θα προχωρούσαν χωρίς ανοιχτή αντιπαράθεση. Έμπειρη διπλωματική πηγή είχε περιγράψει τότε στο «Π» το σχήμα με μια χαρακτηριστική φράση: «Η Ελλάδα δεν θα ζητήσει τουρκική άδεια, ενώ η Τουρκία θα τη δώσει».<br /><br />Τρεις μήνες αργότερα, η εξέλιξη των γεγονότων επιβεβαιώνει τον βασικό πυρήνα εκείνου του ρεπορτάζ, με μία σημαντική διαφοροποίηση. Τη διπλωματική ενημέρωση της Άγκυρας δεν ανέλαβε η γαλλική εταιρεία, όπως είχε περιγραφεί ως πιθανό ενδεχόμενο, αλλά το ίδιο το γαλλικό κράτος, με επίσημη ρηματική διακοίνωση προς το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών. Η διαφορά δεν είναι τυπική, αλλά ουσιαστική. Η διαχείριση ενός ζητήματος που συνδέεται με την άσκηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, τουλάχιστον ως προς τη διπλωματική επικοινωνία με την Άγκυρα, ανατέθηκε / μεταφέρθηκε στο γαλλικό κράτος.<br /><br />Η γαλλική αποστασιοποίηση<br /><br />Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το περιεχόμενο της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης. Σύμφωνα με πληροφορίες του «Π» από Έλληνα διπλωμάτη που έχει λάβει γνώση του εγγράφου, η Γαλλία αποστασιοποιείται ρητά από οποιαδήποτε ανάμειξη σε ζητήματα δικαιοδοσίας επί θαλάσσιων ζωνών. Με άλλα λόγια, το Παρίσι παρεμβαίνει διπλωματικά προκειμένου να διευκολύνει την πραγματοποίηση των ερευνών για την πόντιση του καλωδίου, αποφεύγοντας ταυτόχρονα να τοποθετηθεί επί της ελληνοτουρκικής διαφοράς που τις εμποδίζει.<br /><br />Η επιλογή αυτή εξυπηρετεί προφανώς την ανάγκη προστασίας ενός σημαντικού έργου, στο οποίο εμπλέκονται γαλλικά επιχειρηματικά συμφέροντα, χωρίς να μετατρέπεται η Γαλλία σε μέρος της αντιπαράθεσης για τις θαλάσσιες ζώνες. Για την Αθήνα, όμως, προκύπτει ένα κρίσιμο ερώτημα: Με ποια διαδικασία και κατόπιν ποιας συνεννόησης ανέλαβε τρίτο κράτος τη διπλωματική επικοινωνία με την Τουρκία για εργασίες που η ελληνική κυβέρνηση θεωρεί ότι υπάγονται αποκλειστικά στη δική της δικαιοδοσία;<br /><br />Η συγκατάθεση της Άγκυρας<br /><br />Η συνέχεια των γεγονότων είναι εξίσου αποκαλυπτική. Η Τουρκία εξέδωσε NAVTEX, με την οποία υποστηρίζει ότι οι έρευνες γίνονται σε περιοχή που θεωρεί δική της υφαλοκρηπίδα και ότι οι εργασίες προχωρούν με τη γνώση και τη συγκατάθεση των τουρκικών αρχών. Η Αθήνα απάντησε ότι ουδέποτε ζητήθηκε τουρκική άδεια, ότι οι εργασίες πραγματοποιούνται αποκλειστικά βάσει των αδειών Ελλάδας και Κύπρου και ότι η τουρκική αναγγελία στερείται ισχύος. Μάλιστα, εξέδωσε δική της αντι-NAVTEX απορρίπτοντας την τουρκική αξίωση.<br /><br />Υπάρχει, ωστόσο, μια ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στη νομική αμφισβήτηση μιας διεκδίκησης και στην πρακτική διαχείρισή της: Η Τουρκία δεν χρειάστηκε να εμποδίσει το ερευνητικό πλοίο για να επαναλάβει την αξίωσή της. Την κατέγραψε επισήμως συνδέοντας τις εργασίες με τη δική της συγκατάθεση.<br /><br />Αυτό δεν αποδεικνύει ότι η Άγκυρα αδειοδότησε τις έρευνες ούτε ότι η Ελλάδα αναγνώρισε τουρκική δικαιοδοσία. Αναδεικνύει, όμως, τον κίνδυνο να παγιωθεί μια πρακτική στην οποία η άσκηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων συνοδεύεται από προηγούμενη διπλωματική συνεννόηση με την Τουρκία, έστω και μέσω τρίτων.<br /><br />Το πραγματικό τίμημα<br /><br />Το άρθρο 79 της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας κατοχυρώνει την ελευθερία πόντισης υποθαλάσσιων καλωδίων στην υφαλοκρηπίδα, με συγκεκριμένες επιφυλάξεις για τα δικαιώματα του παράκτιου κράτους. Δεν προβλέπει γενική απαίτηση συναίνεσης του παράκτιου κράτους για τη χάραξη της πορείας των καλωδίων, όπως προβλέπει για τους αγωγούς. Οι συνοδευτικές επιστημονικές έρευνες, πάντως, εγείρουν διακριτά ζητήματα αδειοδότησης.<br /><br />Η ουσία επομένως δεν βρίσκεται μόνο στην ολοκλήρωση του έργου, αλλά και στη διαδικασία που ακολουθείται. Διότι μια διπλωματική διευθέτηση μπορεί να επιτρέπει στην Ελλάδα να διατηρεί ακέραιες τις επίσημες θέσεις της και ταυτόχρονα στην Τουρκία να επικαλείται τη συμμετοχή της ως προηγούμενο για μελλοντικές δραστηριότητες στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το τελικό ερώτημα λοιπόν που καλείται να απαντήσει η κυβέρνηση είναι: Γιατί χρειάστηκε η γαλλική διπλωματική μεσολάβηση ώστε να προχωρήσει το έργο; Και κυρίως: Αυτή η διαδικασία συνιστά μια προσωρινή τεχνική διευθέτηση ή την αρχή μιας πρακτικής αποδοχής περιορισμών στην άσκηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων; Διότι το καλώδιο μπορεί να ποντιστεί μία φορά. Το προηγούμενο όμως που δημιουργείται μπορεί να μας ακολουθεί για πάντα…<br /><br /><a href="https://www.topontiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το προηγούμενο του καλωδίου μπορεί να μας ακολουθεί για πάντα…

"Καλώδιο: Πόντιση σε «γκρίζα νερά»" Δημήτρης Μηλάκας Εάν η Ελλάδα έχει την αποκλειστική δικαιοδοσία να αδειοδοτεί τις έρευνες για ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς το Ισραήλ έχασε την Αμερική: Ο Τραμπ κόβει τα 3,8 δισ. και ο Νετανιάχου μένει χωρίς ασπίδα.

<img height="90" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/11/netaniaxou-trump-1.jpg" width="743" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Ιστορική κρίση στις σχέσεις Ουάσιγκτον–Τελ Αβίβ. Ο πόλεμος στη Γάζα, η σύγκρουση με το Ιράν και η πολιτική φθορά του Νετανιάχου ανατρέπουν μια στρατηγική συμμαχία δεκαετιών. Η αμερικανική κοινή γνώμη απομακρύνεται από το Ισραήλ, οι Δημοκρατικοί αλλάζουν στάση και η δυσαρέσκεια φτάνει πλέον μέχρι τον στενό κύκλο του Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Για σχεδόν οκτώ δεκαετίες, το Ισραήλ μπορούσε να θεωρεί δεδομένο ότι, ανεξάρτητα από το ποιος κυβερνούσε στην Ουάσιγκτον, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα παρέμεναν ο ισχυρότερος στρατιωτικός, διπλωματικός και πολιτικός του σύμμαχος.<br /><br />Αυτή η βεβαιότητα κλονίζεται πλέον με τρόπο που λίγοι θα μπορούσαν να φανταστούν πριν από μερικά χρόνια.<br /><br />Η αιφνιδιαστική ανακοίνωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι προτίθεται να τερματίσει την ετήσια αμερικανική στρατιωτική βοήθεια ύψους 3,8 δισ. δολαρίων προς το Ισραήλ σηματοδοτεί μια πιθανή ιστορική μεταβολή στη σχέση των δύο χωρών.<br /><br />Σύμφωνα με εκτενή ανάλυση των Financial Times, με τίτλο How Israel lost America, η κρίση δεν περιορίζεται σε μία ακόμη διαφωνία μεταξύ δύο κυβερνήσεων. Αντανακλά βαθύτερες μεταβολές στην αμερικανική κοινωνία, στο πολιτικό σύστημα και στην αντίληψη για τον στρατηγικό ρόλο του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος επένδυσε μεγάλο μέρος της πολιτικής του στρατηγικής στη στενή προσωπική σχέση με τον Τραμπ.<br /><br />Ωστόσο, η πολιτική αυτή δοκιμάζεται από τις συνέπειες του πολέμου στη Γάζα, την αμερικανοϊσραηλινή σύγκρουση με το Ιράν και την αυξανόμενη αντίδραση των Αμερικανών πολιτών απέναντι στο κόστος της εμπλοκής των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.<div><br />Η ανακοίνωση Τραμπ που αιφνιδίασε το Ισραήλ – Τέλος στη στρατιωτική βοήθεια;  <a href="https://www.pagenews.gr/2026/11/13/diethni/pos-to-israil-exase-tin-ameriki-o-tramp-kobei-ta-38-dis-kai-o-netaniaxou-menei-xoris-aspida/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πώς το Ισραήλ έχασε την Αμερική: Ο Τραμπ κόβει τα 3,8 δισ. και ο Νετανιάχου μένει χωρίς ασπίδα.

Βασιλης Διαμαντακος  Ιστορική κρίση στις σχέσεις Ουάσιγκτον–Τελ Αβίβ. Ο πόλεμος στη Γάζα, η σύγκρουση με το Ιράν και η πολιτική φθορά του Νε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιστορική συνάντηση Τραμπ, Πούτιν, Σι την Πέμπτη στην Κίνα. Τι αναμένεται να συζητηθεί.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://todaypress.gr/wp-content/uploads/2026/11/Trump_Putin_Xi_AI.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1079" data-original-width="1920" height="95" src="https://todaypress.gr/wp-content/uploads/2026/11/Trump_Putin_Xi_AI.png" width="729" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Επιβεβαιώθηκε από τον Λευκό Οίκο - Η αναφορά που είχε κάνει ο Τραμπ</span></h3>Ο Λευκός Οίκος επιβεβαίωσε χθες Παρασκευή την πρωτοφανή συνάντηση κορυφής του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ με τον Κινέζο ομόλογό του Σι Τζινπίνγκ και τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν την Πέμπτη 19 Νοεμβρίου στην Κίνα, στη διάρκεια της οποίας αναμένεται να συζητηθεί ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή αλλά όχι στην Ουκρανία, όπως φοβούνταν το Κίεβο και οι σύμμαχοί του.<br /><br />Η συνάντηση αυτή, για την οποία γίνεται λόγος εδώ και εβδομάδες αν και μέχρι τώρα δεν είχε επιβεβαιωθεί, θα πραγματοποιηθεί στο περιθώριο της συνόδου κορυφής της Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC) στη Σεντζέν, στη νότια Κίνα.<br /><br />Θα αποτελέσει ένα νέο κεφάλαιο στην επιστροφή στη διεθνή σκηνή του Ρώσου προέδρου, τον οποίο η Δύση έχει απομονώσει μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022, λίγο περισσότερο από έναν χρόνο μετά τη συνάντησή του με τον Τραμπ στην Αλάσκα.<div><br />Πολλά τα θέματα<br /><br />Τα θέματα στα οποία μπορούν να αναφερθούν οι τρεις ηγέτες πυρηνικών δυνάμεων είναι πολλά. Πρόκειται για μια συνάντηση που υπόσχεται να χαρίσει μια ιστορική φωτογραφία, ακόμη κι αν, σύμφωνα με τους ειδικούς, παραμένει απίθανο να καταλήξει σε απτά αποτελέσματα.<br /><br />«Ο πρόεδρος έχει δηλώσει ξεκάθαρα ότι θα αναφερθεί, μεταξύ άλλων, στο ζήτημα της μείωσης του αριθμού των πυρηνικών όπλων στον κόσμο. Ο πρόεδρος Τραμπ εκτιμά ότι αυτή η διάδοση είναι πολύ επικίνδυνη», δήλωσε χθες το βράδυ η Ολίβια Γουέιλς εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου.<br /><br />Μέχρι στιγμής ούτε η Κίνα ούτε η Ρωσία έχουν επιβεβαιώσει τη συνάντηση κορυφής.<br /><br />«Πιστεύω ότι ο πρόεδρος έχει την πρόθεση να αναφερθεί στο ζήτημα του Ιράν στη διάρκεια της τριμερούς συνάντησης με τον Σι Τζινπίνγκ και τον Βλαντίμιρ Πούτιν», σχολίασε Αμερικανός αξιωματούχος που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του στη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας του με δημοσιογράφους.<br /><br />Ωστόσο, «η Ουάσιγκτον ακολουθεί μια εντελώς ξεχωριστή πορεία» διαπραγματεύσεων με το Κίεβο και τη Μόσχα, πρόσθεσε, διευκρινίζοντας ότι η Κίνα «δεν αποτελεί ουσιαστικά μέρος αυτής. Επομένως, δεν φαίνεται σκόπιμο να τεθεί το ζήτημα της Ουκρανίας».</div><div><br />Όχι εκπλήξεις<br /><br />Αυτή η δήλωση φαίνεται πως καθησυχάζει το Κίεβο και τις δυτικές χώρες, καθώς σηματοδοτεί τη βούληση να παραμείνει το ουκρανικό ζήτημα εντός του πλαισίου των συζητήσεων μεταξύ Κιέβου και Μόσχας — συνομιλίες που επαναλήφθηκαν αυτή την εβδομάδα και στις οποίες οι Ευρωπαίοι εξασφάλισαν τη δυνατότητα συμμετοχής.<br /><br />Μετά τις ρωσοουκρανικές συνομιλίες στο Άμπου Ντάμπι, με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ, η Ουάσιγκτον επιβεβαίωσε ότι απέσπασε τη συγκατάθεση της Μόσχας για τη συμμετοχή των Ευρωπαίων στις διαπραγματεύσεις. Αυτοί, στη διάρκεια συνόδου στο Δουβλίνο χθες Παρασκευή, αποφάσισαν να εκπροσωπηθούν από πέντε χώρες (Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Πολωνία και Ιταλία), καθώς και από εκπροσώπους της ΕΕ.<br /><br />«Για πρώτη φορά θα υπάρξουν συγκεκριμένες ειρηνευτικές συνομιλίες τις επόμενες εβδομάδες στις οποίες θα εκπροσωπούνται οι Ευρωπαίοι», δήλωσε ικανοποιημένος ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς ο οποίος απευθυνόμενος στις ΗΠΑ ενόψει της επίσκεψης Τραμπ στη Σεντζέν είπε: «Σας παρακαλώ, όχι εκπλήξεις».<br /><br />Εξάλλου, δεν υπάρχουν σχέδια για κατ’ ιδίαν συνάντηση του Τραμπ με τον Πούτιν, ενώ αντιθέτως είναι προγραμματισμένο να γευματίσει με τον Σι την Πέμπτη. Πρόκειται για την τέταρτη συνάντησή τους αφότου ο Ρεπουμπλικανός επέστρεψε στον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο του 2025, ενώ αναμένεται ότι στο επίκεντρο της συζήτησης θα βρεθεί το ζήτημα της τεχνητής νοημοσύνης<br /><br />«Η κατάσταση με τη Nvidia δεν αναμένεται να έχει ουσιαστικό αντίκτυπο στο ταξίδι», δήλωσε άλλος Αμερικανός αξιωματούχος, υπό τον όρο της ανωνυμίας.<br /><br />Το ζήτημα των ελέγχων στις εξαγωγές τεχνολογίας μικροτσίπ βρίσκεται στο επίκεντρο του σκανδάλου που οδήγησε στην παραίτηση του επικεφαλής της Nvidia Τζένσεν Χουάνγκ, κυρίως λόγω της σχέσης του με μία γυναίκα η οποία φέρεται να είναι κατάσκοπος της Κίνας.</div><div><br />Τραμπ: Θα συζητήσουμε και την αποπυρηνικοποίηση<br /><br />Ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ έχει αναφερθεί δημόσια στο ενδεχόμενο πραγματοποίησης της τριμερούς συνάντησης, αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι επαφές με τον Ρώσο και τον Κινέζο πρόεδρο βρίσκονται στον σχεδιασμό του.<br /><br />«Μία από τις συναντήσεις, νομίζω, θα είναι με τον πρόεδρο Πούτιν και τον πρόεδρο Σι, και αυτό θα έχει ενδιαφέρον», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος σε δημοσιογράφους την Κυριακή.<br /><br />Αναφερόμενος στην ατζέντα των συνομιλιών, πρόσθεσε: «Θα συζητήσουμε πολλά πράγματα, συμπεριλαμβανομένης της αποπυρηνικοποίησης, αλλά θα μιλήσουμε για πολλά θέματα. Προσπαθούμε να τερματίσουμε τον πόλεμο στο Ιράν και τα πηγαίνουμε καλά».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιστορική συνάντηση Τραμπ, Πούτιν, Σι την Πέμπτη στην Κίνα. Τι αναμένεται να συζητηθεί.

Επιβεβαιώθηκε από τον Λευκό Οίκο - Η αναφορά που είχε κάνει ο Τραμπ Ο Λευκός Οίκος επιβεβαίωσε χθες Παρασκευή την πρωτοφανή συνάντηση κορυφή...

Διαβάστε την συνέχεια

Προκόπης Παυλόπουλος για καλώδιο: Η Γαλλία ξέρει ότι έδωσε… πάσα στον Ερντογάν.

<img height="88" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2021/11/pavlopoulos-630x400.jpg" width="749" /><br /><br />Η γαλλική ρηματική διακοίνωση, για τις έρευνες σχετικά με το καλώδιο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας- Κύπρου, δημιουργεί κακό προηγούμενο, τόνισε ο Προκόπης Παυλόπουλος.<br /><br />Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξήγησε τι σημαίνει αυτή η κίνηση από πλευράς της Γαλλίας και πώς μπορεί να γίνει «όπλο» στα χέρια του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τόνισε ότι το Παρίσι ξέρει πως έδωσε … πάσα στον Τούρκο πρόεδρο.<br /><br />Μιλώντας στο OPEN, αρχικά επεσήμανε ότι οι έρευνες αφορούν καθαρά την υφαλοκρηπίδα και για αυτό εκδόθηκε NAVTEX.<br /><br />«Οι έρευνες γίνονται αποκλειστικά με βάση τη συνθήκη του Montego Bay, το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, σε ελληνική και αργότερα σε κυπριακή υφαλοκρηπίδα», σημείωσε.<br /><br />«Από εκεί και πέρα δεν έχει καμία σχέση η Τουρκία. Γιατί τα επικαλείται η Τουρκία; Γιατί έβγαλε μπροστά το ανυπόστατο νομικώς τουρκολιβυκό μνημόνιο.<br /><br />»Έβγαλε η Ελλάδα τη NAVTEX, εδώ θα κάνω έρευνες, σε υφαλοκρηπίδα. Αυτό ήταν υπεραρκετό.<br /><br />»Τώρα, γιατί ανακατεύτηκε η Γαλλία, είναι ένα μεγάλο ζήτημα», σχολίασε ο Προκόπης Παυλόπουλος.<br /><br />Αυτό που ήθελε να πετύχει η Τουρκία δεν εξαρτάται από το τι λέει η ρηματική διακοίνωση, υπογράμμισε.<br /><br />Και μόνο το γεγονός ότι για την Άγκυρα δεν αρκούσε η ελληνική NAVTEX και φτάσαμε σε γαλλική παρέμβαση και ρηματική διακοίνωση αρκεί προκειμένου η Τουρκία να λέει «“άρα υπολογίζουμε ότι εγώ εδώ έχω δικαιοδοσία”.<br /><br />»Αυτό που λέει το τουρκολιβυκό μνημόνιο», εξήγησε, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι ο «γιαλαντζί σουλτάνος» θα το «κραδαίνει» πως έδωσε τη «συγκατάθεσή του».<br /><br />«Δημιουργεί κακό προηγούμενο», υπογράμμισε. «Θα το χρησιμοποιεί και θα λέει “ό,τι και να λέτε το τουρκολιβυκό μνημόνιο, εσείς το ομολογείτε ότι είναι υποστατό.<br /><br />»Γιατί χάρη στο τουρκολιβυκό μνημόνιο ήρθατε τώρα και κάνατε κάτι παραπάνω από την ελληνική NAVTEX», συνέχισε.<div><br />Παυλόπουλος: Μεγάλο ερωτηματικό η παρέμβαση της Γαλλίας<br /><br />Δύο τινά συμβαίνουν, δήλωσε ο Προκόπης Παυλόπολος, αναφερόμενος στη γαλλική ρηματική διακοίνωση.<br /><br />Πρώτον, «πράγματι να έχει γίνει σε συνεννόηση με την ελληνική πλευρά, που το απεύχομαι γιατί σημαίνει ότι σε αυτό που πάει να καθιερώσει ο Ερντογάν συμμετέχουμε δυστυχώς κι εμείς».<br /><br />Σε περίπτωση που η Γαλλία προχώρησε μόνη της σε αυτή την κίνηση, γεννάται ένα μεγάλο ερωτηματικό, επεσήμανε.<br /><br />«Δεν κατάλαβε η Γαλλία, δεν έχει διεθνολόγους;<br /><br />»Είναι δυνατόν να μην ξέρει η Γαλλία;<br /><br />»Σιγά που δεν ξέρει. Ξέρει ότι δίνει πάσα στον Ερντογάν», πρόσθεσε.<br /><br />Ο Προκόπης Παυλόπουλος τόνισε πως τον προβληματίζει το γεγονός πως «με αυτές τις νοοτροπίες φτάσαμε στο σημείο η Τουρκία, που έχει μακροπρόθεσμη πολιτική, έρχεται σιγά σιγά και κατοχυρώνει πράγματα».<br /><br />Είναι ένα βήμα «που φαίνεται ανώδυνο, αλλά έτσι ξεκινάνε τα πράγματα», προειδοποίησε και συμπλήρωσε:<br /><br />«Όταν δίνουμε κάτι, έστω και διά τρίτου όπως έγινε με τη Γαλλία, προσθέτει στη φαρέτρα του Ερντογάν».</div><div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="373" src="https://www.youtube.com/embed/162BIIK19To" width="655" youtube-src-id="162BIIK19To"></iframe></div><br /><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Προκόπης Παυλόπουλος για καλώδιο: Η Γαλλία ξέρει ότι έδωσε… πάσα στον Ερντογάν.

Η γαλλική ρηματική διακοίνωση, για τις έρευνες σχετικά με το καλώδιο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας- Κύπρου, δημιουργεί κακό προηγούμενο...

Διαβάστε την συνέχεια

Αν είναι αυτοί οι όροι του Πούτιν είναι αδύνατον να γίνουν δεκτοί! Διάλυση ΝΑΤΟ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR23fi8uSeJGGkWxcIrDTHx7AcHOHZ2enWmSovgJTq3xQ&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="417" data-original-width="733" height="79" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR23fi8uSeJGGkWxcIrDTHx7AcHOHZ2enWmSovgJTq3xQ&s=10" width="736" /></a></div><div><br /></div>Η Ρωσία απαιτεί την αποχώρηση της Φινλανδίας από το ΝΑΤΟ, την απομάκρυνση των βάσεων της Ατλαντικής Συμμαχίας από τα κράτη της Βαλτικής, τον έλεγχο όλου του Ντονμπάς και την «αποστρατιωτικοποίηση» της Οδησσού και του Νικολάιφ, σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής Bild, η οποία επικαλείται το κείμενο με τις προτάσεις της Μόσχας για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.<br /><br />Σύμφωνα με την εφημερίδα, οι Ρώσοι εκπρόσωποι παρουσίασαν σαρωτικές απαιτήσεις για μια «νέα ευρωπαϊκή τάξη ασφαλείας» κατά τη διάρκεια άτυπων συνομιλιών με στόχο τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία. Οι απαιτήσεις παρουσιάστηκαν επίσης σε Ευρωπαίους εκπροσώπους κατά τη διάρκεια διαπραγματεύσεων στο Άμπου Ντάμπι.<br /><br />Η Bild ανέφερε ότι η Μόσχα προτείνει να διατηρήσει τα ουκρανικά εδάφη που κατέχει επί του παρόντος και να αποκτήσει τον έλεγχο ολόκληρου του Ντονμπάς, συμπεριλαμβανομένων των τμημάτων των περιοχών Ντόνετσκ και Λουχάνσκ που εξακολουθούν να βρίσκονται υπό τον έλεγχο του Κιέβου.<br /><br />Επιπλέον, σύμφωνα με το δημοσίευμα, το ρωσικό σχέδιο προβλέπει την απομάκρυνση των στρατιωτικών βάσεων του ΝΑΤΟ από την Εσθονία, τη Λετονία και τη Λιθουανία, καθώς και την αποχώρηση της Φινλανδίας από τη συμμαχία.<br /><br />Η εφημερίδα ανέφερε ότι στους ρωσικούς όρους προβλέπεται η Ουκρανία να υιοθετήσει καθεστώς αδέσμευτης χώρας και να εγκαταλείψει τις φιλοδοξίες της να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, αν και η ένταξη στην ΕΕ δεν θα αποκλειστεί.<br /><br />Σύμφωνα με το σχέδιο, τα λιμάνια της Οδησσού και του Νικολάιφ θα αποστρατιωτικοποιηθούν για να αποτραπεί η Ουκρανία από το να τα χρησιμοποιήσει ως ναυτικές βάσεις. Η πρόταση περιλαμβάνει επίσης συμφωνίες για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας στη Μαύρη Θάλασσα και τη Βαλτική Θάλασσα.<div><br />Στο στόχαστρο του Πούτιν και η Μολδαβία<br /><br />Σύμφωνα με την Bild, οι απαιτήσεις της Μόσχας επεκτείνονται και στη Μολδαβία. Η Ρωσία προτείνει τη μετατροπή της χώρας σε ομοσπονδιακή δημοκρατία που θα περιλαμβάνει την ίδια τη Μολδαβία, την αυτόνομη περιοχή της Γκαγκαουζίας και την μη αναγνωρισμένη αποσχισθείσα περιοχή της Υπερδνειστερίας.<br /><br />Εάν η Μολδαβία ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η Υπερδνειστερία και η Γκαγκαουζία θα έχουν τη δυνατότητα να διεξάγουν δημοψηφίσματα για την ανεξαρτησία τους. Σε αντάλλαγμα, η Ρωσία προσφέρεται να αποσύρει τα πυρηνικά όπλα από τη Λευκορωσία και να μην αναπτύξει εκεί πυραύλους μεσαίου βεληνεκούς.<br /><br />Η Μόσχα είναι επίσης έτοιμη να αποσύρει τα στρατεύματά της από την Υπερδνειστερία. Η Bild τόνισε ότι αυτή είναι μόνο μία από τις πολλές προτάσεις που συζητούνται μέσω άτυπων διαπραγματευτικών διαύλων.<div><br />Συνομιλίες και συναντήσεις με ηγέτες στο Άμπου Ντάμπι<br /><br />Οι διήμερες διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουκρανίας, Ηνωμένων Πολιτειών και Ρωσίας ολοκληρώθηκαν στο Άμπου Ντάμπι στις 11 Νοεμβρίου. Οι συνομιλίες κατέληξαν σε συμφωνία για ανταλλαγή κρατουμένων μεγάλης κλίμακας. Μετά τις τριμερείς συναντήσεις, η ουκρανική αντιπροσωπεία πραγματοποίησε ξεχωριστές συνομιλίες με Ευρωπαίους εκπροσώπους που ήταν επίσης παρόντες στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.<br /><br />Στις 12 Νοεμβρίου, οι απεσταλμένοι του προέδρου των ΗΠΑ, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, έφτασαν στο Κρεμλίνο για συνομιλίες με τον Πούτιν. Η συνάντηση διήρκεσε περίπου δύο ώρες. Μετά τη συνάντησή τους με τον Πούτιν, ταξίδεψαν στο Δουβλίνο για συνομιλίες με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος συμμετείχε στη σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας.<br /><br />Μετά τη συνάντηση, ο Γουίτκοφ ανακοίνωσε προετοιμασίες για τον επόμενο γύρο διαπραγματεύσεων με στόχο τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, ενώ ο Κούσνερ δήλωσε ότι οι ευρωπαϊκές χώρες θα εκπροσωπηθούν στις συνομιλίες. Εν τω μεταξύ, ο Ζελένσκι επιβεβαίωσε τις προετοιμασίες για αυτό που χαρακτήρισε ως τη «μεγαλύτερη» ανταλλαγή αιχμαλώτων πολέμου μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Αν είναι αυτοί οι όροι του Πούτιν είναι αδύνατον να γίνουν δεκτοί! Διάλυση ΝΑΤΟ.

Η Ρωσία απαιτεί την αποχώρηση της Φινλανδίας από το ΝΑΤΟ, την απομάκρυνση των βάσεων της Ατλαντικής Συμμαχίας από τα κράτη της Βαλτικής, τον...

Διαβάστε την συνέχεια