«Πόρτα με… face control από τον Τσίπρα»: Νέα πρόσωπα μπροστά, χωρίς “ρεζερβέ” θέσεις για τους πρώην.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/tsipras-6-768x432.jpg" width="777" /><br /><b><br />Κωστας Καλλιαντερης </b><br />Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη περνά στη δεύτερη φάση της οργανωτικής της συγκρότησης, με τον Αλέξη Τσίπρα να προετοιμάζει τη μεγάλη πολιτική εμφάνιση στη ΔΕΘ και να κρατά στενή την είσοδο για τα παλιά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Το μήνυμα είναι σαφές: καμία αυτόματη επιστροφή, κανένα προεκλογικό παζάρι και καμία εγγυημένη θέση στα ψηφοδέλτια. Την ίδια ώρα, η στροφή προς τον “ρεαλισμό” στα ιδιωτικά πανεπιστήμια προκαλεί αντιδράσεις και ερωτήματα για το ιδεολογικό στίγμα του νέου κόμματος.<br /><br />Με τις βασικές οργανωτικές δομές να έχουν πλέον ολοκληρωθεί, η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα εισέρχεται σε μια κρίσιμη περίοδο πολιτικής και εκλογικής προετοιμασίας.<br /><br />Η συγκρότηση του Εθνικού Συμβουλίου των 400 μελών και της 75μελούς Πολιτικής Επιτροπής σηματοδοτεί την ολοκλήρωση του πρώτου σταδίου οικοδόμησης του νέου κόμματος. Η προσοχή μεταφέρεται τώρα στον Σεπτέμβριο, όταν ο πρώην πρωθυπουργός αναμένεται να παρουσιάσει στη ΔΕΘ το πλήρες κυβερνητικό πρόγραμμα της ΕΛ.Α.Σ.<br /><br />Μέχρι τότε, το νέο κόμμα θα επιχειρεί σταδιακά να ξεδιπλώνει τις θέσεις του σε επιμέρους θεματικές, να δοκιμάζει τις κοινωνικές και πολιτικές αντιδράσεις και, κυρίως, να καταστήσει σαφές ότι δεν αποτελεί απλώς μια νέα εκδοχή του παλιού ΣΥΡΙΖΑ.<br />Το μεγάλο ερώτημα, ωστόσο, παραμένει: ποιοι από τους “πρώην” θα χωρέσουν στο νέο εγχείρημα και με ποιους όρους;<div><br />Το δημοσκοπικό ταβάνι του 18%<br /><br />Ο Σεπτέμβριος θεωρείται κρίσιμος και για έναν ακόμη λόγο.<br /><br />Η ΕΛ.Α.Σ. καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να ξεπεράσει το δημοσκοπικό όριο γύρω από το 18%, ένα ποσοστό που παραπέμπει στην επίδοση του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2023 και το οποίο πολιτικοί αντίπαλοι παρουσιάζουν ως το φυσικό ταβάνι του Αλέξη Τσίπρα.<br /><br />Για το επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού, η υπέρβαση αυτού του ορίου είναι κάτι περισσότερο από μια δημοσκοπική βελτίωση. Θα αποτελούσε απόδειξη ότι το νέο κόμμα αποκτά ανοδική δυναμική, διευρύνει το ακροατήριό του και δεν ανακυκλώνει απλώς το ίδιο πολιτικό κοινό.<br /><br />Αντιθέτως, η παραμονή στα ίδια επίπεδα θα ενίσχυε την εικόνα στασιμότητας και θα έδινε επιχειρήματα σε όσους υποστηρίζουν ότι η ΕΛ.Α.Σ. δεν είναι παρά η ανασυσκευασία ενός φθαρμένου πολιτικού χώρου. </div><div><br />Η “στενή” πόρτα για τους παλιούς<br /><br />Η συγκρότηση των ψηφοδελτίων αναδεικνύεται σε μία από τις δυσκολότερες πολιτικές εξισώσεις για τον Αλέξη Τσίπρα.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκονται οι βουλευτές και τα στελέχη που αποχώρησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ, είτε παραιτούμενοι από τις έδρες τους είτε ανεξαρτητοποιούμενοι, με πολλούς να θεωρούν ότι η απόφασή τους τούς φέρνει πιο κοντά στο νέο κόμμα.<br /><br />Ωστόσο, το μήνυμα από την ΕΛ.Α.Σ. είναι διαφορετικό:<br /><br />Καμία θέση δεν είναι “ρεζερβέ”, καμία επιστροφή δεν θεωρείται αυτονόητη και όλες οι υποψηφιότητες θα κριθούν από μηδενική βάση.<br /><br />Ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται αποφασισμένος να αξιολογήσει κάθε περίπτωση ξεχωριστά, με δύο βασικά κριτήρια.<br /><br />Το πρώτο είναι πολιτικό: αν ένα παλιό στέλεχος ενισχύει την αξιοπιστία του νέου εγχειρήματος ή, αντίθετα, το συνδέει ξανά με εικόνες και αντιπαραθέσεις από τις οποίες ο πρώην πρωθυπουργός επιχειρεί να απομακρυνθεί.<br /><br />Το δεύτερο είναι πραγματιστικό: αν υπάρχουν εκλογικές περιφέρειες στις οποίες η ΕΛ.Α.Σ. δεν διαθέτει στελέχη με αναγνωρισιμότητα, εμπειρία και οργανωμένο μηχανισμό.</div><div><br />Νέα πρόσωπα, αλλά όχι χωρίς εμπειρία<br /><br />Ο σχεδιασμός προβλέπει ότι η πλειονότητα των προσώπων που θα βρεθούν στην πρώτη γραμμή θα είναι νέα, είτε ηλικιακά είτε ως προς την παρουσία τους στην ενεργό πολιτική.<br /><br />Η στρατηγική αυτή συνδέεται άμεσα με τη φυσιογνωμία που θέλει να προσδώσει ο Αλέξης Τσίπρας στην ΕΛ.Α.Σ.: ένα κόμμα που γεννιέται μέσα από την κοινωνία και όχι μέσω μεταγραφών από την κοινοβουλευτική αγορά.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι οι παλαιοί αποκλείονται συλλήβδην.<br /><br />Θα υπάρχουν έμπειρα στελέχη, αλλά σε σαφώς μικρότερη αναλογία και χωρίς την προνομιακή μεταχείριση που θεωρούσαν δεδομένη σε παλαιότερες κομματικές δομές.<br /><br />Η ισορροπία είναι δύσκολη. Ένα ψηφοδέλτιο αποκλειστικά με νέα πρόσωπα μπορεί να εμφανίζει φρεσκάδα, αλλά να στερείται εμπειρίας και εκλογικών δικτύων. Αντίθετα, η μαζική επιστροφή παλιών στελεχών θα υπονόμευε το αφήγημα της πολιτικής ανανέωσης. </div><div><br />Τσίπρας: «Δεν κάνουμε παζάρια»<br /><br />Ο πρώην πρωθυπουργός έχει επιχειρήσει να ξεκαθαρίσει δημόσια τη θέση του, απορρίπτοντας το ενδεχόμενο άμεσης κοινοβουλευτικής ενίσχυσης της ΕΛ.Α.Σ. μέσω μετακινήσεων βουλευτών.<br /><br />«Δεν θέλουμε να αποκτήσουμε κοινοβουλευτική εκπροσώπηση από βουλευτές που εξελέγησαν με άλλα πολιτικά κόμματα.»<br /><br />Η φράση αυτή υπηρετεί δύο πολιτικούς στόχους.<br /><br />Αφενός, ο Αλέξης Τσίπρας θέλει να δείξει ότι δεν επιδιώκει να “λεηλατήσει” τον ΣΥΡΙΖΑ και ότι αναγνωρίζει το δικαίωμα των άλλων κομμάτων να συνεχίσουν την πορεία τους.<br /><br />Αφετέρου, επιχειρεί να διαφοροποιήσει την ΕΛ.Α.Σ. από πρακτικές μεταγραφών και παρασκηνιακών συμφωνιών, που θα ενίσχυαν την κατηγορία ότι το νέο εγχείρημα συγκροτείται μέσα από την παλαιά κομματική γραφειοκρατία.<br /><br />Ο ίδιος έχει επαναλάβει ότι δεν υπάρχουν «παζάρια» ούτε «προκρατημένες θέσεις» για κανέναν.<br />Η εξαίρεση της Όλγας Γεροβασίλη<br /><br />Μέχρι στιγμής, η μόνη περίπτωση που εμφανίζεται να έχει σαφέστερη προοπτική ένταξης στα ψηφοδέλτια είναι εκείνη της Όλγας Γεροβασίλη.<br /><br />Η ίδια έχει ανακοινώσει την ανεξαρτητοποίησή της, όχι όμως και την παραίτησή της από τη βουλευτική έδρα, γεγονός που θεωρητικά δεν συμβαδίζει απολύτως με τη γραμμή που έχει θέσει ο Αλέξης Τσίπρας.<br /><br />Παρά ταύτα, η πολιτική της σχέση με τον πρώην πρωθυπουργό, η κοινοβουλευτική της εμπειρία και η παρουσία της στην Ήπειρο φαίνεται να δημιουργούν διαφορετικά δεδομένα.<br /><br />Για όλους τους υπόλοιπους, πάντως, η εικόνα παραμένει θολή.</div><div><br />Οι “11+4” χωρίς εγγυήσεις<br /><br />Οι βουλευτές που αποχώρησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβαν σημαντικό πολιτικό ρίσκο, χωρίς να έχουν προηγουμένως εξασφαλίσει συμφωνία με την ΕΛ.Α.Σ.<br /><br />Στην κατηγορία εκείνων που παραιτήθηκαν από τη βουλευτική τους έδρα περιλαμβάνονται οι:<br /><br />Γιώργος Καραμέρος, Κατερίνα Νοτοπούλου, Συμεών Κεδίκογλου και Βασίλης Κόκκαλης.<br /><br />Ανεξαρτητοποιήθηκαν οι:<br /><br />Καλλιόπη Βέττα, Γιώργος Γαβρήλος, Μίλτος Ζαμπάρας, Διονύσης Καλαματιανός, Μαρίνα Κοντοτόλη, Χάρης Μαμουλάκης, Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος, Κώστας Μπάρκας, Ανδρέας Παναγιωτόπουλος, Πόπη Τσαπανίδου και Γιώργος Ψυχογιός.<br /><br />Όσοι παραιτήθηκαν από τις έδρες τους θεωρούν ότι επέδειξαν μεγαλύτερη πολιτική συνέπεια και ότι ανταποκρίθηκαν ουσιαστικά στον όρο περί «καθαρών λύσεων» που έθεσε ο Τσίπρας.<br /><br />Ωστόσο, ούτε αυτό τους εξασφαλίζει αυτόματη θέση.<br /><br />Η τελική απόφαση θα ληφθεί με βάση τη συνολική εκλογική αρχιτεκτονική, τις ανάγκες κάθε περιφέρειας και την εικόνα ανανέωσης που θέλει να εκπέμψει το νέο κόμμα.<br />Η στροφή στον “κυβερνητικό ρεαλισμό”<br /><br />Παράλληλα με την οργανωτική συγκρότηση, ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να διαμορφώσει και το πολιτικό στίγμα της ΕΛ.Α.Σ.<br /><br />Το βασικό μήνυμα είναι ότι το νέο κόμμα δεν θέλει να περιοριστεί στον ρόλο μιας παράταξης διαμαρτυρίας.<br /><br />Ο πρώην πρωθυπουργός έχει επιτεθεί στους επικριτές του από τα αριστερά, αποδίδοντάς τους «ευκολία», «τζάμπα μαγκιά» και απροθυμία ανάληψης κυβερνητικής ευθύνης.<br /><br />Η λογική του είναι ότι ένα κόμμα που διεκδικεί τη διακυβέρνηση δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο σε καταγγελίες και συνθήματα. Οφείλει να λαμβάνει υπόψη τα δεδομένα, τις θεσμικές δεσμεύσεις και τις συνέπειες κάθε αλλαγής.</div><div><br />Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και η μεγάλη αντίφαση<br /><br />Η πιο χαρακτηριστική εφαρμογή αυτής της γραμμής αφορά τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.<br /><br />Η ΕΛ.Α.Σ. δηλώνει αντίθετη στην αναθεώρηση του άρθρου 16, αλλά ταυτόχρονα ξεκαθαρίζει ότι δεν θα καταργήσει τα μη κρατικά πανεπιστήμια που δημιουργήθηκαν μέσω του νόμου Πιερρακάκη.<br /><br />Αντί της κατάργησης, προτείνει τη ριζική αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου.<br /><br />Η επιχειρηματολογία στηρίζεται στην ύπαρξη ενός «τετελεσμένου», καθώς έχουν ήδη δημιουργηθεί νέες δομές, έχουν εγγραφεί φοιτητές και έχουν ληφθεί αποφάσεις από οικογένειες που δεν μπορούν να ανατραπούν χωρίς συνέπειες.<br /><br />Η ΕΛ.Α.Σ. επικαλείται την ανάγκη ασφάλειας δικαίου, αλλά και τις πιθανές ρήτρες που συνδέονται με τις συμφωνίες εγκατάστασης ξένων πανεπιστημίων στην Ελλάδα.<br />Τα πυρά από ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά<br /><br />Η θέση αυτή προκάλεσε άμεσες αντιδράσεις από τα κόμματα που βρίσκονται στα αριστερά του Αλέξη Τσίπρα.<br /><br />ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά υποστηρίζουν ότι υπάρχει ουσιαστική αντίφαση ανάμεσα στη διακηρυγμένη «πολιτική αλλαγή» και στην αποδοχή ενός νόμου που το νέο κόμμα θεωρεί προβληματικό.<br /><br />Το ερώτημα που θέτουν είναι ευθύ:<br /><br />Αν η “ασφάλεια δικαίου” επιβάλλει τη διατήρηση του νόμου για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, γιατί να μην ισχύσει το ίδιο επιχείρημα και για άλλες πολιτικές της κυβέρνησης Μητσοτάκη που η ΕΛ.Α.Σ. δεσμεύεται να ανατρέψει;<br /><br />Η κριτική αυτή αγγίζει τον πυρήνα της νέας στρατηγικής του Τσίπρα: πού τελειώνει ο κυβερνητικός ρεαλισμός και πού αρχίζει η ιδεολογική ασάφεια;</div><div><br />Και κατάργηση Πανελλαδικών με αστερίσκους<br /><br />Αντίστοιχα ερωτήματα προκαλεί και η πρόταση για σταδιακή κατάργηση των Πανελλαδικών Εξετάσεων.<br /><br />Η διατύπωση εμφανίζεται ριζοσπαστική, όμως περιλαμβάνει σημαντικές εξαιρέσεις, καθώς σε πρώτη φάση δεν αφορά τις σχολές υψηλής ζήτησης.<br /><br />Το γεγονός αυτό επιτρέπει στους επικριτές της ΕΛ.Α.Σ. να κάνουν λόγο για πολιτικές εξαγγελίες που ακούγονται τολμηρές, αλλά περιορίζονται σημαντικά όταν φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμογής.<br />Η δύσκολη εξίσωση της επόμενης ημέρας<br /><br />Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε τρεις διαφορετικές επιδιώξεις:να εμφανίσει την ΕΛ.Α.Σ. ως νέο και ανανεωμένο πολιτικό φορέα,<br />να αξιοποιήσει την εμπειρία στελεχών με εκλογική παρουσία,<br />και να μετατοπιστεί προς ένα κυβερνητικό, ρεαλιστικό προφίλ χωρίς να χάσει την επαφή του με την Αριστερά.<br /><br />Το εγχείρημα έχει σαφή πολιτική λογική, αλλά κρύβει και σοβαρούς κινδύνους.<br /><br />Αν η πόρτα ανοίξει υπερβολικά για τους παλιούς, θα χαθεί το αφήγημα της ανανέωσης. Αν παραμείνει υπερβολικά στενή, το κόμμα μπορεί να βρεθεί χωρίς έμπειρα και εκλογικά ισχυρά στελέχη.<br /><br />Και αν ο «ρεαλισμός» μετατραπεί σε σειρά συμβιβασμών χωρίς καθαρή ιδεολογική κατεύθυνση, τότε η ΕΛ.Α.Σ. κινδυνεύει να εμφανιστεί όχι ως η μεγάλη εναλλακτική της προοδευτικής παράταξης, αλλά ως ένας πολιτικός φορέας που προσπαθεί να μιλήσει ταυτόχρονα σε όλους.<br /><br />Ο Σεπτέμβριος και η εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στη ΔΕΘ θα αποτελέσουν το πρώτο μεγάλο τεστ: εκεί θα φανεί αν η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη διαθέτει πραγματικό σχέδιο εξουσίας ή αν ακόμη αναζητά την ισορροπία ανάμεσα στο παρελθόν, την ανανέωση και τον πολιτικό πραγματισμό.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Πόρτα με… face control από τον Τσίπρα»: Νέα πρόσωπα μπροστά, χωρίς “ρεζερβέ” θέσεις για τους πρώην.

Κωστας Καλλιαντερης  Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη περνά στη δεύτερη φάση της οργανωτικής της συγκρότησης, με τον Αλέξη Τσίπρα να προετοιμ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ασπίδα του Αχιλλέα»: Η Ελλάδα χτίζει τη μεγαλύτερη αεράμυνα της Μεταπολίτευσης. Επιχειρησιακή σε 35 μήνες.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/stratos-3-768x432.jpg" width="751" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Το ΚΥΣΕΑ άναψε το «πράσινο φως» για το μεγαλύτερο πρόγραμμα αεράμυνας που έχει υλοποιήσει ποτέ η χώρα. Με επένδυση άνω των 3 δισ. ευρώ, ισχυρή ελληνική βιομηχανική συμμετοχή που ξεπερνά τα 700 εκατ. ευρώ και ένα ελληνικής σχεδίασης σύστημα διοίκησης και ελέγχου, η «Ασπίδα του Αχιλλέα» φιλοδοξεί να αλλάξει το επιχειρησιακό δόγμα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων απέναντι σε πυραύλους, drones και σύγχρονες υβριδικές απειλές.<br /><br />Η απόφαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εξωτερικών και Άμυνας (ΚΥΣΕΑ) να εγκρίνει το νέο ολοκληρωμένο πρόγραμμα αεράμυνας αποτελεί μία από τις σημαντικότερες κινήσεις του εξοπλιστικού σχεδιασμού της τελευταίας δεκαετίας.<br /><br />Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν είναι ένα ακόμη οπλικό σύστημα. Πρόκειται για ένα πολυεπίπεδο δίκτυο αντιαεροπορικής, αντιβαλλιστικής και anti-drone άμυνας, το οποίο θα συνδέει αισθητήρες, ραντάρ, πυραυλικά συστήματα και μέσα ηλεκτρονικού πολέμου σε μία ενιαία επιχειρησιακή εικόνα.<br />35 μήνες μέχρι την πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα<br /><br />Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας διευκρίνισε ότι ο χρονικός ορίζοντας των 35 μηνών αφορά την πλήρη επιχειρησιακή λειτουργία του συστήματος και όχι απλώς την παραλαβή του εξοπλισμού.<br /><br />Όπως εξήγησε, μέχρι τότε θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί όλες οι απαιτούμενες στρατιωτικές υποδομές, οι εγκαταστάσεις διοίκησης, τα κέντρα επιχειρήσεων και τα δίκτυα διασύνδεσης ώστε το σύστημα να μπορεί να λειτουργήσει ως ένα ενιαίο επιχειρησιακό σύνολο.<br /><br />Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι οι εργασίες δεν περιορίζονται στην προμήθεια νέων πυραύλων ή ραντάρ.<br /><br />Περιλαμβάνουν την αναβάθμιση στρατιωτικών εγκαταστάσεων στον Έβρο, στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και σε κρίσιμες περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας, με νέες ενεργειακές υποδομές, ασφαλή δίκτυα επικοινωνιών και αυξημένη ανθεκτικότητα απέναντι σε κυβερνοεπιθέσεις ή επιθέσεις κατά κρίσιμων υποδομών. <div><br />Το ελληνικό “νευρικό σύστημα” της άμυνας<br /><br />Η καρδιά της νέας αρχιτεκτονικής δεν είναι οι πύραυλοι.<br /><br />Είναι το νέο σύστημα Command and Control (C2), το οποίο εξελίσσεται σε ένα από τα πιο κρίσιμα στοιχεία του προγράμματος.<br /><br />Ο Νίκος Δένδιας επιβεβαίωσε ότι η Ελλάδα εξασφάλισε πλήρη πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα (source code) του συστήματος διοίκησης και ελέγχου, τονίζοντας ότι για τέτοιου είδους κρίσιμα συστήματα αυτό αποτελεί προϋπόθεση εθνικής ασφάλειας. Όπως είπε, οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις δεν πρόκειται να αποκτούν συστήματα Command & Control χωρίς έλεγχο του πηγαίου κώδικα, καθώς κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε στρατηγική εξάρτηση από τον προμηθευτή.<br /><br />Το νέο σύστημα περιγράφεται ως C5ISR-T, συνδυάζοντας:</div><div>Command<br />Control<br />Compute<br />Communications<br />Cyber<br />Intelligence<br />Surveillance<br />Reconnaissance<br />Targeting<br /><br />Στην πράξη πρόκειται για ένα ενιαίο ψηφιακό δίκτυο που θα συλλέγει πληροφορίες από κάθε διαθέσιμο αισθητήρα, θα αξιολογεί απειλές σε πραγματικό χρόνο και θα υποδεικνύει το καταλληλότερο μέσο αναχαίτισης. </div><div><br />Η τεχνητή νοημοσύνη στο πεδίο μάχης<br /><br />Η νέα αρχιτεκτονική εισάγει και στοιχεία τεχνητής νοημοσύνης, με δυνατότητα αυτόματης επεξεργασίας μεγάλου όγκου δεδομένων από ραντάρ, αισθητήρες, UAV και άλλα μέσα επιτήρησης.<br /><br />Ο στόχος είναι η δραστική μείωση του χρόνου αντίδρασης απέναντι σε σύνθετες επιθέσεις κορεσμού, ιδιαίτερα απέναντι σε μαζική χρήση drones ή συνδυασμένες επιθέσεις πυραύλων και μη επανδρωμένων συστημάτων.</div><div><br />Πολυεπίπεδη προστασία<br /><br />Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, η «Ασπίδα του Αχιλλέα» θα ενοποιήσει σε ένα επιχειρησιακό δίκτυο:</div><div>τα ισραηλινά συστήματα Spyder,<br />τα Barak MX,<br />το David’s Sling,<br />τα αναβαθμισμένα Patriot,<br />τα υπάρχοντα HAWK,<br />προηγμένα ραντάρ τεχνολογίας AESA,<br />καθώς και τα ήδη αναπτυγμένα συστήματα αντιμετώπισης drones.<br /><br />Η διασύνδεση όλων αυτών δημιουργεί για πρώτη φορά ένα ενιαίο πλέγμα αεράμυνας που καλύπτει την ηπειρωτική χώρα και τα νησιά. </div><div><br />700 εκατ. ευρώ επιστρέφουν στην ελληνική οικονομία<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία αποδίδει το υπουργείο Εθνικής Άμυνας στη συμμετοχή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις, η ελληνική πλευρά εξασφάλισε βιομηχανικό έργο άνω των 700 εκατ. ευρώ, δηλαδή περίπου το 25% της συνολικής αξίας του προγράμματος, με συμμετοχή ελληνικών εταιρειών στην παραγωγή, ολοκλήρωση και τεχνική υποστήριξη των συστημάτων.<br /><br />Η κυβέρνηση παρουσιάζει αυτή τη διάσταση όχι μόνο ως αντισταθμιστικό όφελος αλλά ως στρατηγική επένδυση στη δημιουργία εγχώριας τεχνογνωσίας.<br /><br />Στόχος είναι η ελληνική αμυντική βιομηχανία να αποκτήσει ρόλο στην ευρωπαϊκή αλυσίδα παραγωγής και να δημιουργηθούν δυνατότητες εξαγωγών προς άλλες χώρες.<br />Από αγοραστής σε συμπαραγωγός<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που διακινούνται στον αμυντικό χώρο, εξετάζεται ακόμη και η προοπτική ανάπτυξης παραγωγικής δυνατότητας στην Ελλάδα για συγκεκριμένα πυραυλικά υποσυστήματα αεράμυνας.<br /><br />Εάν αυτό υλοποιηθεί, η χώρα θα κάνει ένα σημαντικό βήμα από τον ρόλο του αποκλειστικού εισαγωγέα σε εκείνον του συμπαραγωγού, ενισχύοντας τόσο την αυτάρκεια των Ενόπλων Δυνάμεων όσο και την τεχνολογική βάση της ελληνικής βιομηχανίας.<br />Μέρος της «Ατζέντας 2030»<br /><br />Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» εντάσσεται στη συνολική μεταρρύθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων μέσω της «Ατζέντας 2030», η οποία περιλαμβάνει ανανέωση εξοπλισμών, ενίσχυση της διαλειτουργικότητας, ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων, δορυφορικές δυνατότητες και εκτεταμένο ψηφιακό μετασχηματισμό.</div><div><br />Νέο αμυντικό δόγμα<br /><br />Οι πόλεμοι στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή ανέδειξαν ότι οι σύγχρονες απειλές δεν αντιμετωπίζονται πλέον μόνο με μαχητικά αεροσκάφη ή παραδοσιακά αντιαεροπορικά συστήματα. Οι επιθέσεις με drones, πυραύλους cruise, βαλλιστικούς πυραύλους και μέσα ηλεκτρονικού πολέμου απαιτούν ένα ολοκληρωμένο, διασυνδεδεμένο σύστημα που να λειτουργεί ως ενιαίο δίκτυο.<br /><br />Η ελληνική απάντηση σε αυτή τη νέα πραγματικότητα είναι η «Ασπίδα του Αχιλλέα». Αν το χρονοδιάγραμμα των 35 μηνών τηρηθεί και η ελληνική βιομηχανική συμμετοχή εξελιχθεί όπως σχεδιάζεται, το πρόγραμμα δεν θα αποτελέσει μόνο τη μεγαλύτερη επένδυση στην αεράμυνα της χώρας, αλλά και σημείο καμπής για τον τρόπο με τον οποίο η Ελλάδα οργανώνει την αποτροπή και την προστασία του εθνικού εναέριου χώρου τις επόμενες δεκαετίες.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Ασπίδα του Αχιλλέα»: Η Ελλάδα χτίζει τη μεγαλύτερη αεράμυνα της Μεταπολίτευσης. Επιχειρησιακή σε 35 μήνες.

Βασιλης Διαμαντακος Το ΚΥΣΕΑ άναψε το «πράσινο φως» για το μεγαλύτερο πρόγραμμα αεράμυνας που έχει υλοποιήσει ποτέ η χώρα. Με επένδυση άνω τ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Μύδροι» Σαμαρά κατά της κυβέρνησης: «Οικονομία για λίγους, υπονόμευση θεσμών και εθνική απαισιοδοξία».

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/Antonis-Samaras.jpg"><img height="99" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/Antonis-Samaras.jpg" width="760" /></a><br /><br />Σε μια παρέμβαση-καταπέλτη προχώρησε ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς με αφορμή την επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας, εξαπολύοντας ευθείες βολές κατά της κυβερνητικής πολιτικής σε μια σειρά από κρίσιμα μέτωπα. Με βαρυσήμαντη δήλωσή του, ο πρώην πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας ξεκαθαρίζει ότι η σημερινή ημέρα αποτελεί «ημέρα εθνικής περισυλλογής και όχι πανηγυρισμών», θέτοντας σε αμφισβήτηση την ουσιαστική λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος στη χώρα.<br />Αν και στην αφετηρία της τοποθέτησής του ο κ. Σαμαράς αναγνωρίζει την ιστορική προσφορά του Κωνσταντίνου Καραμανλή και τη δικαίωση της επιλογής για ένταξη της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ, περνά γρήγορα σε ένα σκληρό κατηγορητήριο για την τρέχουσα πραγματικότητα.<br /><br />«Κολοβή» και «ευνουχισμένη» Δημοκρατία<br /><br />Ο πρώην πρωθυπουργός θέτει το αμείλικτο ερώτημα κατά πόσο η Δημοκρατία λειτουργεί πραγματικά, υπογραμμίζοντας ότι «η Δημοκρατία δίχως τη λαϊκή συμμετοχή είναι κολοβή» και «με υπονόμευση των θεσμών είναι ευνουχισμένη».<br />Στο πεδίο της καθημερινότητας και της οικονομίας, ο Αντώνης Σαμαράς στηλιτεύει το παραγόμενο αποτέλεσμα των ασκούμενων πολιτικών, κάνοντας λόγο για μια «οικονομία για πολύ λίγους», η οποία συνοδεύεται από έντονη κοινωνική δυσαρέσκεια, προβληματική παιδεία, οξύ αγροτικό πρόβλημα, αλλά και συνολική απαξίωση της ζωής, της εργασίας και της ασφάλειας του πολίτη.<br /><br />Καμπανάκι για Τουρκία, Κύπρο και Ελληνισμό<br /><br />Ιδιαίτερα οξύς εμφανίζεται ο πρώην πρωθυπουργός και στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Σύμφωνα με τον κ. Σαμαρά, ο αναθεωρητισμός και ο επεκτατισμός της Τουρκίας —με διαρκή τετελεσμένα σε βάρος της Ελλάδας— καλλιεργεί μια επικίνδυνη ατμόσφαιρα «εθνικής απαισιοδοξίας», η οποία υπονομεύει άμεσα την ίδια τη Δημοκρατία.<br />Παράλληλα, αναφέρεται στις δοκιμασίες που υφίσταται συνολικά ο Ελληνισμός:<br />Στην Κύπρο, που παραμένει η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα υπό κατοχή.<br />Στη Συρία, όπου ο χριστιανικός πληθυσμός βρίσκεται υπό διωγμό.<br />Στις αρνητικές εξελίξεις στη Μονή Σινά, που έπονται της μετατροπής της Αγιάς Σοφιάς σε τζαμί.<br />«Τίποτα δεν είναι δεδομένο»<br /><br />Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο Αντώνης Σαμαράς υπογραμμίζει πως η Δημοκρατία δεν είναι ούτε αυτονόητη ούτε δεδομένη. «Ό,τι θεωρείται δεδομένο δεν το εκτιμάμε και κινδυνεύουμε να το χάσουμε», προειδοποιεί, καλώντας σε καθημερινή θωράκισή της. Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά, η Ελλάδα μπορεί να ξαναβρεί τον δρόμο της μόνο μέσα από την ουσιαστική λειτουργία των θεσμών και όχι μέσα από επετειακές γιορτές.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Μύδροι» Σαμαρά κατά της κυβέρνησης: «Οικονομία για λίγους, υπονόμευση θεσμών και εθνική απαισιοδοξία».

Σε μια παρέμβαση-καταπέλτη προχώρησε ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς με αφορμή την επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας, εξαπολύοντας ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η πυρηνική συμφωνία ΗΠΑ – Ριάντ που «ανάβει φωτιές» στη γειτονιά μας: Σπρώχνουν και την Τουρκία στα πυρηνικά όπλα;

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/USA-Saudia-Arabia.jpg"><img height="130" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/USA-Saudia-Arabia.jpg" width="756" /></a><br /><br />Έντονους τριγμούς στην περιοχή μας, προκαλεί η συμφωνία μεταξύ των ΗΠΑ και της Σαουδικής Αραβίας για την επισημοποίηση του πυρηνικού προγράμματος του Ριάντ.<div><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα του CNN, η συμφωνία αυτή, σε συνδυασμό με τις χαώδεις συνέπειες του πολέμου μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης, απειλεί να πυροδοτήσει μια νέα, ανεξέλεγκτη κούρσα εξοπλισμών που αγγίζει άμεσα και την Τουρκία.</div><div><br />Το πλέον ακανθώδες σημείο της συμφωνίας είναι η πληροφορία ότι παραχωρείται στη Σαουδική Αραβία η μελλοντική επιλογή να εμπλουτίζει ουράνιο στο δικό της έδαφος, έχοντας παράλληλα λιγότερη εποπτεία από τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ/IAEA). Η εξέλιξη αυτή έχει προκαλέσει τις εντονότερες αντιδράσεις από Αμερικανούς, Ισραηλινούς αλλά και Ιρανούς αναλυτές.<br />Από την πλευρά του, ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ξεκαθάρισε ότι η «Συμφωνία για την Πολιτική Πυρηνική Ενέργεια» εξαρτάται πλήρως από την προσχώρηση της Σαουδικής Αραβίας στις «Συμφωνίες του Αβραάμ» και την ομαλοποίηση των σχέσεών της με το Ισραήλ. Ωστόσο, μετά τον πόλεμο στη Γάζα, το Ριάντ διατηρεί τη θέση ότι δεν προχωρά σε ομαλοποίηση χωρίς σαφή δρόμο για παλαιστινιακό κράτος.</div><div><br />Η συμφωνία προβλέπεις πως πριν το Βασίλειο εμπλουτίσει ουράνιο, κοινή ομάδα ΗΠΑ-Σαουδικής Αραβίας πρέπει να κρίνει τη διαδικασία βιώσιμη. Οι εγκαταστάσεις θα κατασκευαστούν από τις ΗΠΑ χωρίς μεταφορά ευαίσθητης τεχνολογίας, ενώ απαγορεύεται στο Ριάντ να αναπτύξει ή να αγοράσει δική του τεχνολογία εμπλουτισμού για μία δεκαετία.<br /><br />Ο φόβος του Ισραήλ και το «πυρηνικό ντόμινο»<br /><br />Στο Ισραήλ, αν και ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου δεν εξεπλάγη από τις εξελίξεις, υπάρχει έντονος προβληματισμός. Ο Γιοέλ Γκουζάνσκι, πρώην αξιωματούχος του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας του Ισραήλ, τόνισε στο CNN ότι η κύρια ανησυχία εστιάζεται στον εμπλουτισμό ουρανίου, καθώς αυτό «μπορεί να δημιουργήσει ένα επικίνδυνο περιφερειακό προηγούμενο».<br />Παράλληλα, η συμφωνία αποδυναμώνει το «μοντέλο των ΗΑΕ» του 2009, βάσει του οποίου το Αμπού Ντάμπι είχε δεσμευτεί να μην εμπλουτίζει ουράνιο. Εφόσον όμως δίνονται ευνοϊκότεροι όροι στο Ριάντ, τα Εμιράτα έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν την επαναδιαπραγμάτευση της δικής τους συμφωνίας.<br /><br />Το βλέμμα της Τουρκίας<br /><br />Αυτή ακριβώς η αλλαγή των ισορροπιών είναι που βάζει στο παιχνίδι και άλλες περιφερειακές δυνάμεις. Όπως επισημαίνουν αναλυτές, η Τουρκία και η Αίγυπτος παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις.<br />Ήδη από τον Φεβρουάριο, ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας είχε στείλει σαφές μήνυμα, προειδοποιώντας ότι εάν το Ιράν αποκτήσει πυρηνικό όπλο, η Άγκυρα «ενδέχεται να υποχρεωθεί αναπόφευκτα να προσχωρήσει στην ίδια κούρσα». Αν και η Τουρκία κατασκευάζει ειρηνικό πυρηνικό πρόγραμμα σε συνεργασία με τη Ρωσία και έχει υπογράψει τη Συνθήκη Μη Διασποράς (NPT), η προοπτική πυρηνικού εξοπλισμού σε Ιράν και Σαουδική Αραβία δημιουργεί πιέσεις που αγγίζουν άμεσα τα τουρκικά σύνορα.<br /><br />Η παράδοξη στάση της Τεχεράνης<br /><br />Στην Τεχεράνη, όπου οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξαπέλυσαν πόλεμο τον Φεβρουάριο για να καταστρέψουν το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας (κατά τον οποίο σκοτώθηκε και ο Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ), ορισμένοι αξιωματούχοι αντιμετωπίζουν τη συμφωνία ως ευκαιρία.<br />Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εσωτερικών του Ιράν, Αλί Ζεϊνιβάντ, κατηγόρησε τις ΗΠΑ για «δύο μέτρα και δύο σταθμά», σημειώνοντας με νόημα: «Αν επρόκειτο να επικρατήσει μια κούρσα εξοπλισμών σε αυτή την περιοχή, θα είχαμε μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων από οποιονδήποτε άλλον».<br />Με το Ιράν να διατηρεί σχεδόν μισό τόνο υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου και χωρίς ενεργές διαπραγματεύσεις στον πέμπτο μήνα της σύγκρουσης, ο φόβος για μια αλυσιδωτή ατομική αντίδραση στη Μέση Ανατολή είναι πλέον πιο ορατός από ποτέ.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η πυρηνική συμφωνία ΗΠΑ – Ριάντ που «ανάβει φωτιές» στη γειτονιά μας: Σπρώχνουν και την Τουρκία στα πυρηνικά όπλα;

Έντονους τριγμούς στην περιοχή μας, προκαλεί η συμφωνία μεταξύ των ΗΠΑ και της Σαουδικής Αραβίας για την επισημοποίηση του πυρηνικού προγράμ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Μύλος» στον Λευκό Οίκο: Ο Τραμπ «έθαψε» τη συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία μετά από εκπομπή στο Fox News. Αποκάλυψη CNN

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/Trump-Saudi1.jpg"><img height="102" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/07/Trump-Saudi1-1068x543.jpg" width="767" /></a><br /><br />Σε ένα πρωτοφανές διπλωματικό θρίλερ και ένα διοικητικό χάος εξελίχθηκε η υπογραφή της διμερούς συμφωνίας για την πολιτική πυρηνική ενέργεια μεταξύ των ΗΠΑ και της Σαουδικής Αραβίας, με τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να «αδειάζει» δημοσίως το ίδιο του το υπουργείο Ενέργειας μέσα σε λίγες μόλις ώρες.<br />Όπως αποκαλύπτει το CNN, το απόγευμα της Τετάρτης στα κεντρικά γραφεία του Υπουργείου Ενέργειας στην Ουάσινγκτον επικρατούσε κλίμα ικανοποίησης. Ο Αμερικανός υπουργός Ενέργειας, Κρις Ράιτ, και ο Σαουδάραβας ομόλογός του (μέσω τηλεδιάσκεψης από το Ριάντ) υπέγραφαν μια συμφωνία που προετοιμαζόταν για περισσότερες από δύο δεκαετίες. Το Ριάντ φαινόταν να κερδίζει τη μερίδα του λέοντος από τους στόχους του, καθώς το deal προέβλεπε ακόμη και εμπλουτισμό ουρανίου σε σαουδαραβικό έδαφος υπό προϋποθέσεις, περιορίζοντας παράλληλα τους ελέγχους του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (IAEA).<br /><br />Tο «πυρ ομαδόν» από το Fox News<br /><br />Η εικόνα αυτή αποσυντέθηκε πλήρως το πρωί της Πέμπτης. Ο Ντόναλντ Τραμπ, με μια αιφνιδιαστική ανάρτηση στο Truth Social στις 7:52 π.μ., έθεσε έναν νέο, απαράβατο όρο: η Σαουδική Αραβία πρέπει πρώτα να προσχωρήσει στις Συμφωνίες του Αβραάμ και να ομαλοποιήσει τις διπλωματικές της σχέσεις με το Ισραήλ. Παράλληλα, ο Αμερικανός πρόεδρος αρνήθηκε ότι η συμφωνία επέτρεπε τον εμπλουτισμό ουρανίου.<div><br />Πηγές με γνώση του παρασκηνίου αναφέρουν στο CNN ότι ο Αμερικανός πρόεδρος ήταν έξαλλος εξ αρχής, καθώς ο υπουργός Ενέργειας Κρις Ράιτ δεν τον είχε ενημερώσει για την επίσημη παρουσίαση και τις ανακοινώσεις.</div><div><br />Ωστόσο, αυτό που εκτόξευσε την οργή του Τραμπ ήταν το κύμα επικρίσεων από συντηρητικούς αναλυτές και μέσα ενημέρωσης — και κυρίως από το αγαπημένο του κανάλι, το Fox News, αλλά και τη συντακτική ομάδα της Wall Street Journal. Στις 7:00 το πρωί της Πέμπτης, οι παρουσιαστές του Fox News εξέφρασαν ανοιχτά τον σκεπτικισμό τους για το πώς δόθηκε μια τέτοια συμφωνία-δώρο στο Ριάντ χωρίς ανταλλάγματα για το Ισραήλ, σημειώνοντας ότι ακόμα και η κυβέρνηση Μπάιντεν απαιτούσε την προσχώρηση στις Συμφωνίες του Αβραάμ. Μόλις λίγα λεπτά μετά τη συγκεκριμένη τηλεοπτική συζήτηση, ο Τραμπ έκανε την ανάρτηση με την οποία «τίναξε στον αέρα» το deal.<br /><br />Σύγχυση, αλληλοκατηγορίες και «τυφλό» Ριάντ<br /><br />Η τροπή αυτή προκάλεσε σοκ και αμηχανία… Δύο πηγές επιβεβαίωσαν ότι οι ίδιοι οι πυρηνικοί διαπραγματευτές της αμερικανικής κυβέρνησης αιφνιδιάστηκαν πλήρως από τον νέο όρο, ενώ η ανάρτηση Τραμπ έπιασε «στον ύπνο» το Ριάντ και τον πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, για τους οποίους η συμφωνία αποτελούσε τεράστιο διπλωματικό θρίαμβο.<br />Την ίδια στιγμή, στελέχη του Λευκού Οίκου κατηγορούσαν ανοιχτά το υπουργείο Ενέργειας και τον Κρις Ράιτ ότι «βιάστηκε και ξεπέρασε τα όριά του», τονίζοντας ότι η συμφωνία δεν είχε καν οριστικοποιηθεί νομικά αφού δεν είχαν σταλεί οι απαραίτητες επιστολές στο Κογκρέσο.<br />Από την πλευρά του, το Υπουργείο Ενέργειας προσπάθησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις κάνοντας λόγο για «fake news» και επιμένοντας ότι βρισκόταν σε πλήρη συντονισμό με τον Λευκό Οίκο. Την ίδια ώρα, η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Κάρολαϊν Λέβιτ, ξεκαθάριζε προς πάσα κατεύθυνση ότι ο Τραμπ είναι ο «τελικός διαπραγματευτής» (final dealmaker).<br /><br />Η σκιά του Νετανιάχου<br /><br />Πολλοί αναλυτές υπέθεσαν αρχικά ότι πίσω από την απότομη μεταστροφή Τραμπ βρισκόταν μια παρέμβαση της τελευταίας στιγμής από τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, Μπενιαμίν Νετανιάχου. Αν και ισραηλινές πηγές ανέφεραν ότι ο Νετανιάχου σχεδίαζε να πιέσει προς αυτή την κατεύθυνση, ο Λευκός Οίκος αρνήθηκε ότι υπήρξε επικοινωνία μεταξύ των δύο ηγετών.<br />Η επαναφορά του όρου για ομαλοποίηση σχέσεων με το Ισραήλ βάζει πλέον τη συμφωνία σε βαθύ κατάψυξη. Ο πρίγκιπας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν έχει διαμηνύσει σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να υπογράψει διπλωματική αναγνώριση του Ισραήλ αν δεν υπάρξει σαφής και βιώσιμη πορεία για την ίδρυση Παλαιστινιακού κράτους — ένας όρος που η σημερινή ισραηλινή ηγεσία απορρίπτει κατηγορηματικά.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Μύλος» στον Λευκό Οίκο: Ο Τραμπ «έθαψε» τη συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία μετά από εκπομπή στο Fox News. Αποκάλυψη CNN

Σε ένα πρωτοφανές διπλωματικό θρίλερ και ένα διοικητικό χάος εξελίχθηκε η υπογραφή της διμερούς συμφωνίας για την πολιτική πυρηνική ενέργεια...

Διαβάστε την συνέχεια

Πρώην σύμβουλος Ερντογάν: Το Ισραήλ επιδιώκει τον διαμελισμό της Συρίας και μπλοκάρει τα F-35 για την Τουρκία.

<img height="111" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/07/SYRIA-630x350.jpg" width="762" /><br /><br />Ο πρώην σύμβουλος του Τούρκου προέδρου, Γιασίν Ακτάι, κατηγόρησε το Ισραήλ ότι επιδιώκει να διαμελίσει τη Συρία, ενώ Τούρκοι σχολιαστές διερωτήθηκαν αν το ΝΑΤΟ θα υπερασπιζόταν την Άγκυρα σε μια μελλοντική αναμέτρηση και κατηγόρησαν το «ισραηλινό λόμπι» ότι μπλοκάρει την επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35.<br /><br />Οι εντάσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ σχετικά με τη Συρία κλιμακώνονται, με αμφότερους τους διακεκριμένους Τούρκους σχολιαστές να προειδοποιούν ότι οι δύο χώρες θα μπορούσαν τελικά να βρεθούν σε μια άμεση αναμέτρηση.<br /><br />Ο Γιασίν Ακτάι, πρώην σύμβουλος του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ασκησε δριμεία κριτική στην ισραηλινή στρατιωτική δραστηριότητα στη Συρία κατά τη διάρκεια εμφάνισής του στην αραβόφωνη εκπομπή Madar al-Ghad.<br /><br />Ο Ακτάι ισχυρίστηκε ότι το Ισραήλ δεν επιθυμεί να δει την αναδυόμενη παρουσία ενός σταθερού και ενωμένου συριακού κράτους στα σύνορά του.<br /><br />«Το Ισραήλ δεν θέλει μια σταθερή και ενωμένη γειτονική χώρα», δήλωσε, υποστηρίζοντας ότι οι ισραηλινές επιχειρήσεις στη Συρία, τη Γάζα και τον Λίβανο δεν αποτελούν απόδειξη ισχύος, αλλά σημάδια μιας πολιτικής που τελικά θα βλάψει το εβραϊκό κράτος.<br /><br />«Κάθε ισραηλινή επίθεση το φέρνει πιο κοντά στο τέλος του», διακήρυξε ο Ακτάι, παρουσιάζοντας τον ισχυρισμό ως ένα συμπέρασμα με ρίζες στη κοινωνιολογία.<br /><br />Ο παρουσιαστής της εκπομπής διερωτήθηκε γιατί το Ισραήλ συνεχίζει να πλήττει στόχους στη Συρία, τη στιγμή που η νέα ηγεσία της χώρας φέρεται να έχει διαμηνύσει ότι δεν επιζητά περαιτέρω περιφερειακούς πολέμους και είναι έτοιμη να επιδιώξει ειρηνικές σχέσεις.<br /><br />Ο Ακτάι απάντησε κατηγορώντας το Ισραήλ ότι επιχειρεί να κατακερματίσει τη Συρία μέσω της καλλιέργειας ξεχωριστών πόλων εξουσίας.<br /><br />Αναφέρθηκε ειδικότερα στον πληθυσμό των Δρούζων στη νότια Συρία και στις κουρδικές δυνάμεις που δραστηριοποιούνται ανατολικά του ποταμού Ευφράτη.<br /><br />Σύμφωνα με τον Ακτάι, το Ισραήλ πιστεύει ότι η αστάθεια στις γειτονικές χώρες θα βελτιώσει τη δική του ασφάλεια.<br /><br />«Πιστεύει ότι όταν τα πάντα γύρω του καίγονται, το ίδιο θα παραμείνει ασφαλές και αλώβητο», ανέφερε.<br /><br />«Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που τελικά θα επιφέρει το τέλος του Ισραήλ».<br />Τουρκικά Μέσα Ενημέρωσης: Το Ισραήλ μπλοκάρει την επιστροφή στα F-35<br /><br />Την ίδια ημέρα, σχολιαστές στην τουρκική τηλεόραση συζήτησαν τις συνεχείς προσπάθειες της Άγκυρας να επιστρέψει στο υπό την ηγεσία των ΗΠΑ πρόγραμμα των μαχητικών αεροσκαφών F-35.<br /><br />Η Τουρκία αποπέμφθηκε από το πρόγραμμα των F-35 μετά την αγορά του ρωσικού συστήματος αεράμυνας S-400.<br /><br />Πρόσφατες συζητήσεις φέρεται να περιλαμβάνουν την πιθανότητα μεταφοράς ή πώλησης των συστημάτων στο Κατάρ ή τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, στο πλαίσιο μιας διευθέτησης με την Ουάσιγκτον.<br /><br />Ωστόσο, η τηλεοπτική παρουσιάστρια Σιμγκέ Φιστίκογλου υποστήριξε ότι η επίλυση της διαμάχης για τους S-400 δεν θα ήταν απαραίτητα αρκούντως επαρκής.<br /><br />«Η Τουρκία δεν θα μπορέσει να παραλάβει τα F-35 όσο υφίσταται το ισραηλινό λόμπι», ισχυρίστηκε.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της συζήτησης δεν παρουσιάστηκαν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι το Ισραήλ ήταν αποκλειστικά υπεύθυνο για τη συνεχιζόμενη αντίθεση της Ουάσινγκτον στην επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα.<div><br />Θα υπερασπιζόταν το ΝΑΤΟ την Τουρκία απέναντι στο Ισραήλ;<br /><br />Το πάνελ συζήτησε επίσης το αν το ΝΑΤΟ θα έσπευδε προς υπεράσπιση της Τουρκίας εάν ξεσπούσε μια αναμέτρηση με το Ισραήλ στη Συρία.<br /><br />Η συζήτηση ακολούθησε σχόλια που αποδόθηκαν στον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, κατά τη διάρκεια συνέντευξης στο Sky News.<br /><br />Όταν ρωτήθηκε αν η ρήτρα συλλογικής άμυνας του ΝΑΤΟ θα εφαρμοζόταν σε περίπτωση ισραηλινοτουρκικής σύγκρουσης, ο Ρούτε φέρεται να απέφυγε να δώσει μια άμεση απάντηση και αντί αυτού εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο Ερντογάν θα απέτρεπε την κλιμάκωση της κατάστασης πέραν κάθε ελέγχου.<br /><br />Ο Ντογάν Σατμίς, αρχισυντάκτης της τουρκικής εφημερίδας Σοζτζού, ερμήνευσε την απάντηση ως απόδειξη ότι το ΝΑΤΟ δεν θα υποστήριζε απαραίτητα την Άγκυρα.<br /><br />«Εάν υπάρξει οποιαδήποτε επίθεση από το Ισραήλ κατά της Τουρκίας, το ΝΑΤΟ δεν θα υπερασπιστεί την Τουρκία», ισχυρίστηκε.<br /><br />Στη συνέχεια, οι συμμετέχοντες στο πάνελ κάλεσαν την Άγκυρα να επανεξετάσει την εξάρτησή της από τους δυτικούς συμμάχους, να μειώσει τις επενδύσεις της σε μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα του ΝΑΤΟ και να προσδιορίσει ποιες χώρες θα υποστήριζαν πραγματικά την Τουρκία εν μέσω μιας κρίσης.<br /><br />«Ας αναγνωρίσουμε τους φίλους και τους εχθρούς μας», κατέληξε η Φιστίκογλου.<br /><br />Τα σχόλια αντικατοπτρίζουν μια αισθητή κλιμάκωση της τουρκικής ρητορικής γύρω από τις επιχειρήσεις του Ισραήλ στη Συρία.<br /><br />Ωστόσο, δεν αντιπροσωπεύουν κάποια επίσημη απόφαση είτε της τουρκικής κυβέρνησης είτε του ΝΑΤΟ σχετικά με μια πιθανή άμεση αναμέτρηση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πρώην σύμβουλος Ερντογάν: Το Ισραήλ επιδιώκει τον διαμελισμό της Συρίας και μπλοκάρει τα F-35 για την Τουρκία.

Ο πρώην σύμβουλος του Τούρκου προέδρου, Γιασίν Ακτάι, κατηγόρησε το Ισραήλ ότι επιδιώκει να διαμελίσει τη Συρία, ενώ Τούρκοι σχολιαστές διερ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συνθήκη Λωζάνης: Η Τουρκία υπέγραψε μόνο για την καταπατήσει.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7f/Turkey-Greece-Bulgaria_on_Treaty_of_Lausanne-EL.png/250px-Turkey-Greece-Bulgaria_on_Treaty_of_Lausanne-EL.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="127" data-original-width="250" height="102" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7f/Turkey-Greece-Bulgaria_on_Treaty_of_Lausanne-EL.png/250px-Turkey-Greece-Bulgaria_on_Treaty_of_Lausanne-EL.png" width="749" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η Συνθήκη της Λωζάνης υπεγράφη στις 24 Ιουλίου 1923. Αποτελεί τη θεμελιώδη συνθήκη ειρήνης που κατήργησε την Συνθήκη των Σεβρών και σφράγισε το τέλος της Μικρασιατικής Εκστρατείας, επαναπροσδιόρισε τα σύνορα της σύγχρονης Τουρκίας και “σκότωσε” τη “Μεγάλη Ιδέα”.</div><br />Η συνθήκη όρισε το νομικό και γεωπολιτικό πλαίσιο στην περιοχή. Βάσει αυτής η Τουρκία ανέκτησε τον έλεγχο της Ανατολικής Θράκης (μέχρι τον ποταμό Έβρο), της Ίμβρου, της Τενέδου -με πρόβλεψη αυτονομίας, που η Τουρκία ουδέποτε υλοποίησε – της Σμύρνης και μέρους της Συρίας. Η Τουρκία εγγυήθηκε τα δικαιώματα των μειονοτήτων στο έδαφός της, πρόβλεψη που εξ’ αρχής καταπάτησε.<br /><br />Θεσμοθετήθηκε, λίγο αργότερα, η υποχρεωτική ανταλλαγή των ελληνορθόδοξων πληθυσμών της Τουρκίας με τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς της Ελλάδας. Εξαιρέθηκαν οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου, καθώς και η μουσουλμανική μειονότητα στη Δυτική Θράκη.<br /><br />Επίσης προβλεπόταν η αποστρατιωτικοποίηση των Στενών του Βοσπόρου, με σκοπό την ελεύθερη ναυσιπλοΐα (μια ρύθμιση που αργότερα τροποποιήθηκε με τη Συνθήκη του Μοντρέ το 1936). Τέλος κατοχυρώθηκαν θρησκευτικά, πολιτικά και γλωσσικά δικαιώματα για τις μειονότητες στις εμπλεκόμενες χώρες.<br /><br />Η Τουρκία στην πραγματικότητα ουδέποτε αποδέχτηκε τους όρους που δεν έκρινε πως την εξυπηρετούσαν και αυτό εξακολουθεί να κάνει ως σήμερα με έμφαση στο καθεστώς των νησιών του Αιγαίου και την μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη, αν και η ίδια απειλεί συνεχώς την Ελλάδα και έχει εξαφανίσει την Ελληνική μειονότητα στα εδάφη της. <a href="https://geetha.mil.gr/wp-content/uploads/2019/10/3-SYNTHIKI-EIRHNHS-LWZANIS.pdf">Ιδού το πλήρες κείμενο της συνθήκης</a><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.haniotika-nea.gr/media/2023/02/Untitled-1-2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="683" data-original-width="1024" height="427" src="https://www.haniotika-nea.gr/media/2023/02/Untitled-1-2.jpg" width="640" /></a></div><br /><div><a href="https://www.mixanitouxronou.gr/wp-content/uploads/2017/12/lo_1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><br /><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="728" height="396" src="https://www.mixanitouxronou.gr/wp-content/uploads/2017/12/lo_1.jpg" width="640" /></a><br /><br /><a href="https://www.mixanitouxronou.gr/wp-content/uploads/2017/12/Lozani-collage.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="696" data-original-width="1200" height="371" src="https://www.mixanitouxronou.gr/wp-content/uploads/2017/12/Lozani-collage.jpg" width="640" /></a><br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /><br /><br /></div>

Συνθήκη Λωζάνης: Η Τουρκία υπέγραψε μόνο για την καταπατήσει.

Η Συνθήκη της Λωζάνης υπεγράφη στις 24 Ιουλίου 1923. Αποτελεί τη θεμελιώδη συνθήκη ειρήνης που κατήργησε την Συνθήκη των Σεβρών και σφράγισε...

Διαβάστε την συνέχεια