Σκληρό μπρα ντε φερ για τα F-35: Σκοτ “κόβει” την Τουρκία, φωτιά στη ρητορική Ουάσιγκτον–Άγκυρα,

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/04/SCOT-RICK-TRUMP01-1-768x512.jpg" width="716" /><br /><br />Η αντιπαράθεση για τα S-400, τα F-35 και τον ρόλο της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ αναζωπυρώνει τη γεωπολιτική ένταση με τις ΗΠΑ<br /><br />ΗΠΑ – Τουρκία: Νέα πολιτική σύγκρουση γύρω από τα F-35<br /><br />Η συζήτηση για την επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών F-35 επανέρχεται στο προσκήνιο, όμως αυτή τη φορά με έντονη πολιτική αντιπαράθεση εντός των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής από τη Φλόριντα Ρικ Σκοτ, με ιδιαίτερα σκληρή ανάρτηση, έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα προς την Άγκυρα:«Σου είπα, Ερντογάν το 2018 και σου το λέω ξανά: ΔΕΝ θα πάρεις τα F-35» Η τοποθέτηση αυτή ήρθε ως απάντηση σε δηλώσεις του Αμερικανού πρέσβη στην Άγκυρα, Τομ Μπάρακ, ο οποίος άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο επαναπροσέγγισης και επανένταξης της Τουρκίας σε αμυντικά προγράμματα.<br /><br />Τα F-35, οι S-400 και το «αγκάθι» των κυρώσεων<br /><br />Το βασικό σημείο τριβής παραμένει η αγορά του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400 από την Τουρκία, η οποία οδήγησε:στην αποβολή της Άγκυρας από το πρόγραμμα F-35<br />στην επιβολή αμερικανικών κυρώσεων<br />σε πάγωμα στρατιωτικής τεχνολογικής συνεργασίας<br /><br />Ο πρέσβης Τομ Μπάρακ υποστήριξε ότι η υπόθεση των S-400 αποτελεί «παρεξηγημένο ζήτημα», προσθέτοντας πως:«Οι κυρώσεις δεν λειτουργούν πάντα όπως αναμένεται… οι χώρες βρίσκουν τρόπους να προσαρμόζονται»<br /><br />Παράλληλα έκανε αναφορά στην ανάγκη «επαναπροσέγγισης» με την Τουρκία στο πλαίσιο της ΝΑΤΟϊκής συμμαχίας.<br /><br /> Πολιτική σύγκρουση στην Ουάσιγκτον<br /><br />Η τοποθέτηση Μπάρακ προκάλεσε έντονες αντιδράσεις σε τμήμα του Κογκρέσου, με τον Ρικ Σκοτ να υιοθετεί σκληρή γραμμή απέναντι στην Άγκυρα, κατηγορώντας την για:στενές σχέσεις με τη Ρωσία και το Ιράν<br />αντιπαραθέσεις με το Ισραήλ<br />περιφερειακές πολιτικές που θεωρούνται αποσταθεροποιητικές από αμερικανικούς κύκλους<br /><br />Η ρητορική αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα, όπου η Τουρκία αντιμετωπίζεται ολοένα και πιο συχνά ως «δύσκολος σύμμαχος» στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Το γεωπολιτικό παρασκήνιο<br /><br />Παρά τις εντάσεις, η αμερικανική διπλωματία εξακολουθεί να βλέπει την Τουρκία ως κρίσιμο παράγοντα στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Ο πρέσβης Μπάρακ υπογράμμισε ότι η Τουρκία αποτελεί:«βασικό οικονομικό και στρατηγικό κόμβο σε μια εξαιρετικά σύνθετη περιοχή»<br /><br />και ότι η σταθερότητα της περιοχής απαιτεί μορφές συνεργασίας μεταξύ περιφερειακών δυνάμεων.<br /><br />Ωστόσο, η δήλωση αυτή δεν βρίσκει ευρεία πολιτική αποδοχή στο Κογκρέσο, όπου κυριαρχεί πιο σκληρή στάση απέναντι στην τουρκική αμυντική πολιτική.<br /><br />Η αντιπαράθεση γύρω από τα F-35 δεν αφορά μόνο ένα εξοπλιστικό πρόγραμμα. Αντιπροσωπεύει τη βαθύτερη στρατηγική κρίση στις σχέσεις ΗΠΑ–Τουρκίας:εμπιστοσύνη στο ΝΑΤΟ<br />σχέση με τη Ρωσία<br />ρόλος στην Ανατολική Μεσόγειο<br />και ισορροπίες ισχύος στη Μέση Ανατολή<br /><br />Το επόμενο διάστημα αναμένεται να δείξει αν η Ουάσιγκτον θα κινηθεί προς επαναπροσέγγιση ή περαιτέρω αποστασιοποίηση από την Άγκυρα.<div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σκληρό μπρα ντε φερ για τα F-35: Σκοτ “κόβει” την Τουρκία, φωτιά στη ρητορική Ουάσιγκτον–Άγκυρα,

Η αντιπαράθεση για τα S-400, τα F-35 και τον ρόλο της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ αναζωπυρώνει τη γεωπολιτική ένταση με τις ΗΠΑ ΗΠΑ – Τουρκία: Νέα πολ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ–Κύπρος: Στρατιωτική αναβάθμιση-κλειδί που αλλάζει το παιχνίδι στην Ανατολική Μεσόγειο.

<img height="130" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/04/xristodoulidis-768x498.jpg" width="738" /><br /><br />Η Ουάσιγκτον επενδύει στρατηγικά στη Λευκωσία – «Μέρος της λύσης, όχι του προβλήματος» δηλώνει η κυπριακή πλευρά<br /><br />Σε μια κίνηση με σαφές γεωπολιτικό αποτύπωμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες ενισχύουν στρατιωτικά την Κύπρος, χρηματοδοτώντας την αναβάθμιση κρίσιμων υποδομών που μετατρέπουν το νησί σε βασικό κόμβο επιχειρήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η πρωτοβουλία, που αποκαλύφθηκε από το Associated Press, δεν αφορά απλώς στρατιωτική συνεργασία, αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική αναδιάταξης δυνάμεων σε μια από τις πιο ασταθείς περιοχές του πλανήτη.<div><br />Οι αναβαθμίσεις που αλλάζουν τον ρόλο της Κύπρου<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκονται δύο κομβικές εγκαταστάσεις:Η ναυτική βάση Ευάγγελος Φλωράκης, η οποία θα αποκτήσει νέο ελικοδρόμιο ικανό να υποστηρίζει βαρέα μεταγωγικά ελικόπτερα όπως το Boeing CH-47 Chinook<br />Η αεροπορική βάση Ανδρέας Παπανδρέου, που επεκτείνεται με νέα υποδομή για εξυπηρέτηση μεγάλων στρατιωτικών αεροσκαφών<br /><br />Τα έργα χρηματοδοτούνται από την United States European Command και στοχεύουν κυρίως σε επιχειρήσεις:εκκένωσης πολιτών από εμπόλεμες ζώνες<br />ανθρωπιστικής βοήθειας<br />ταχείας ανάπτυξης δυνάμεων<br /><br />Γεωστρατηγική θέση: Το πλεονέκτημα των 229 χιλιομέτρων<br /><br />Η εγγύτητα της Κύπρου σε κρίσιμες εστίες έντασης, όπως ο Λίβανος και η Μέση Ανατολή, την καθιστά ιδανική πλατφόρμα για επιχειρήσεις ταχείας αντίδρασης.<br /><br />Το νησί έχει ήδη λειτουργήσει ως:κόμβος εκκένωσης από το Σουδάν<br />ενδιάμεσος σταθμός για επιχειρήσεις που σχετίζονται με το Ισραήλ<br />βάση για τον ανθρωπιστικό διάδρομο «Αμαλθέα» προς τη Γάζα</div><div><br /> Δηλώσεις: «Δεν είμαστε μέρος του προβλήματος»<br /><br />Ο εκπρόσωπος της Εθνικής Φρουράς, Πάρης Σαμούτης, υπογράμμισε:<br />«Η Κύπρος παραμένει μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος»<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Λευκωσία επιμένει ότι οι υποδομές:θα χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για ανθρωπιστικούς σκοπούς<br />δεν θα αποτελέσουν βάση επιθετικών επιχειρήσεων<br />Από την ουδετερότητα στη στρατηγική σύμπλευση<br /><br />Η σημερινή συνεργασία θα ήταν αδιανόητη πριν από λίγα χρόνια. Η στροφή της Κύπρου προς τη Δύση επιταχύνθηκε:με την άρση του αμερικανικού εμπάργκο όπλων<br />με την ενίσχυση των διμερών σχέσεων επί προεδρίας Νίκος Χριστοδουλίδης<br />με την αυξανόμενη εμπλοκή της Ουάσιγκτον στην ασφάλεια της περιοχής<br /><br />Παράλληλα, οι παραδοσιακές βρετανικές βάσεις, όπως η RAF Akrotiri, παραμένουν κρίσιμες, αλλά πλέον δεν αποτελούν τη μοναδική επιλογή για τις δυτικές δυνάμεις. </div><div><br /> Ανάλυση: Γιατί οι ΗΠΑ επενδύουν τώρα στην Κύπρο<br /><br />Η κίνηση αυτή εξηγείται από τέσσερις βασικούς παράγοντες:<br /><br />1. Αποσυμφόρηση στρατιωτικών εξαρτήσεων Οι ΗΠΑ επιδιώκουν εναλλακτικές βάσεις πέρα από τις βρετανικές υποδομές.<br /><br />2. Ανάγκη για ευέλικτες επιχειρήσεις Οι κρίσεις σε Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική απαιτούν ταχεία αντίδραση.<br /><br />3. Ανταγωνισμός μεγάλων δυνάμεων Η παρουσία άλλων παικτών στην περιοχή (Ρωσία, Κίνα) καθιστά κρίσιμη την ενίσχυση δυτικών συμμάχων.<br /><br />4. Υβριδικές απειλές και ασφάλεια υποδομών Το περιστατικό drone στο Ακρωτήρι υπογραμμίζει την αυξανόμενη απειλή στην περιοχή. </div><div><br />Τι σημαίνει για την επόμενη μέρα<br /><br />Η αναβάθμιση της Κύπρου δεν είναι απλώς τεχνικό έργο – είναι στρατηγική επιλογή που:ενισχύει τη θέση της ως «ασφαλές λιμάνι»<br />την εντάσσει βαθύτερα στο δυτικό αμυντικό σύστημα<br />αυξάνει τη γεωπολιτική της αξία αλλά και την έκθεσή της σε κινδύνους<br /><br />Η ισορροπία μεταξύ ανθρωπιστικού ρόλου και στρατιωτικής αξιοποίησης θα αποτελέσει το κρίσιμο στοίχημα των επόμενων ετών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ–Κύπρος: Στρατιωτική αναβάθμιση-κλειδί που αλλάζει το παιχνίδι στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η Ουάσιγκτον επενδύει στρατηγικά στη Λευκωσία – «Μέρος της λύσης, όχι του προβλήματος» δηλώνει η κυπριακή πλευρά Σε μια κίνηση με σαφές γεωπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θρίλερ στο Ορμούζ.Πειρατεία, απάτες με κρυπτονομίσματα και διπλωματικό πόκερ.

<div><div class="td-post-header" style="box-sizing: border-box;"><div class="separator" style="clear: both; font-family: Roboto; font-size: 16px; text-align: center;"><a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Hormuz-1024x571.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="571" data-original-width="1024" height="112" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Hormuz-1024x571.jpeg" width="736" /></a></div><br /><header class="td-post-title" style="box-sizing: border-box; font-family: Roboto; font-size: 16px;"><br /></header><header class="td-post-title" style="box-sizing: border-box; font-family: Roboto; font-size: 16px;"><br /></header><header class="td-post-title" style="box-sizing: border-box; font-family: Roboto; font-size: 16px;"><br /></header><header class="td-post-title" style="box-sizing: border-box; font-family: Roboto; font-size: 16px;"><br /></header><header class="td-post-title" style="box-sizing: border-box; font-family: Roboto; font-size: 16px;"><br /></header><br />Σε ένα επικίνδυνο «παιχνίδι για γερά νεύρα» εξελίσσεται η κατάσταση στα <a href="https://economico.gr/tag/ormouz/">Στενά του Ορμούζ</a>, καθώς η κρίση εισέρχεται αισίως στην ένατη εβδομάδα της. Με τη ναυσιπλοΐα να βρίσκεται σε κατάσταση παράλυσης και τη γεωπολιτική ένταση μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν να χτυπά κόκκινο, το σκηνικό θυμίζει πλέον σύγχρονο θρίλερ, όπου οι στρατιωτικές επιχειρήσεις συναντούν την ψηφιακή απάτη και τις παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις.<br /><br />Η εύθραυστη εκεχειρία δέχθηκε καίριο πλήγμα στις 19 Απριλίου, όταν Αμερικανοί πεζοναύτες ακινητοποίησαν και κατέσχεσαν στον Κόλπο του Ομάν το ιρανικό πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων «Touska».</div><div class="td-post-header" style="box-sizing: border-box;"><br />Το πλοίο, που εκτελούσε το δρομολόγιο από τη Μαλαισία με φορτίο από την Κίνα, κατηγορείται από την Ουάσιγκτον για μεταφορά ειδών διπλής χρήσης, που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για στρατιωτικούς σκοπούς. Η Τεχεράνη απάντησε άμεσα, θέτοντας τη στρατηγική αρτηρία του Ορμούζ εκτός λειτουργίας και ζητώντας την άρση των αμερικανικών περιορισμών. Μοναδική αχτίδα αισιοδοξίας παραμένει η πληροφορία για την επικείμενη επιστροφή του πληρώματος στο Ιράν, μια κίνηση που ερμηνεύεται ως προσπάθεια περιορισμένης αποκλιμάκωσης.<br /><br />Ψηφιακοί «πειρατές» και λύτρα σε Bitcoin<br /><br />Μέσα στο κλίμα αβεβαιότητας, η εγκληματικότητα βρήκε πρόσφορο έδαφος στον κυβερνοχώρο. Η ελληνική εταιρεία διαχείρισης ναυτιλιακών κινδύνων MARISKS σήμανε συναγερμό, αποκαλύπτοντας μια εξεζητημένη απάτη.<br />Άγνωστοι, προσποιούμενοι τις ιρανικές αρχές, αποστέλλουν ψευδή μηνύματα σε ναυτιλιακές εταιρείες των οποίων τα πλοία έχουν εγκλωβιστεί στην περιοχή. Το αντάλλαγμα για μια «ασφαλή διέλευση»; Λύτρα σε κρυπτονομίσματα όπως Bitcoin και Tether. Η MARISKS ξεκαθαρίζει πως πρόκειται για καθαρή απάτη, υπογραμμίζοντας τους πολυεπίπεδους κινδύνους που αντιμετωπίζει πλέον η παγκόσμια ναυτιλία.<br /><br />Διπλωματικό πόκερ στο Ισλαμαμπάντ<br /><br />Ενώ στο πεδίο η ναυσιπλοΐα παραμένει σε μηδενικά επίπεδα —με την εταιρεία Diaplous να καταγράφει μόλις τέσσερις διελεύσεις το τελευταίο 24ωρο— η προσοχή στρέφεται στο Ισλαμαμπάντ.<br />Εκεί, αναμένεται ένας κρίσιμος γύρος επαφών με τη συμμετοχή του Αμερικανού Αντιπροέδρου, Τζέι Ντι Βανς, και Ιρανών διαπραγματευτών που έλαβαν το «πράσινο φως» από τον Ανώτατο Ηγέτη της χώρας. Οι δύο πλευρές κάθονται στο τραπέζι με βαριά ατζέντα, την ώρα που οι πλοιοκτήτες, ανάμεσά τους και οι Έλληνες, παραμένουν εξαιρετικά επιφυλακτικοί, αποφεύγοντας τη διέλευση από το σημείο-φωτιά της παγκόσμιας γεωστρατηγικής σκακιέρας.</div></div><div class="td-post-header" style="box-sizing: border-box;"><br /></div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a> <div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera. </div>

Θρίλερ στο Ορμούζ.Πειρατεία, απάτες με κρυπτονομίσματα και διπλωματικό πόκερ.

Σε ένα επικίνδυνο «παιχνίδι για γερά νεύρα» εξελίσσεται η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ , καθώς η κρίση εισέρχεται αισίως στην ένατη εβδομά...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία προετοιμάζεται αθόρυβα για πόλεμο, με κύριο στόχο το Ισραήλ.

<img src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2024/01/erdogan-turkish-army-630x400.jpg" /><br /> <br />Του <b>Αμπντουλάχ Μποζκούρτ </b><br />Μια σειρά πρόσφατων μέτρων που υιοθέτησε η κυβέρνηση του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υποδηλώνει ότι η χώρα προετοιμάζεται για ένα πολεμικό σενάριο, το οποίο χαρακτηρίζεται από σαρωτικές αλλαγές στους κανόνες στρατιωτικής και πολιτικής κινητοποίησης, την επέκταση των συστημάτων εφοδιαστικής αλυσίδας και μια επιθετική προώθηση των δυνατοτήτων σε πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones).<br /><br />Αν και η Άγκυρα δεν έχει κατονομάσει ρητά κάποιον συγκεκριμένο αντίπαλο, αυξανόμενα στοιχεία υποδηλώνουν ότι η κυβέρνηση Ερντογάν ενδέχεται να οδηγεί την Τουρκία προς μια πιθανή στρατιωτική αντιπαράθεση με το Ισραήλ, πιθανώς στο συριακό θέατρο επιχειρήσεων.<br /><br />Η ανησυχία αυτή ενισχύεται από την ολοένα και πιο πολεμική ρητορική ανώτατων αξιωματούχων και μια αξιοσημείωτη στροφή στο στρατηγικό δόγμα της Τουρκίας, στο οποίο το εβραϊκό κράτος πλαισιώνεται πλέον ως θεμελιώδης απειλή για την εθνική ασφάλεια.<br /><br />Ο Ερντογάν έχει επιχειρήσει και στο παρελθόν να ωθήσει την Τουρκία προς μια τέτοια αντιπαράθεση.<br /><br />Το 2010, μετά το πολύνεκρο περιστατικό του Μαβί Μαρμαρά στην Ανατολική Μεσόγειο, επεδίωξε μια στρατιωτική απάντηση κατά του Ισραήλ, αλλά τελικά εμποδίστηκε από την αντίσταση ανώτατων στρατηγών. Αυτός ο θεσμικός περιορισμός, ωστόσο, έχει έκτοτε διαλυθεί.<div><a href="https://www.tribune.gr/world/news/article/945026/i-toyrkia-proetoimazetai-athoryva-gia-polemo-me-kyrio-stocho-to-israil.html"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία προετοιμάζεται αθόρυβα για πόλεμο, με κύριο στόχο το Ισραήλ.

Του Αμπντουλάχ Μποζκούρτ  Μια σειρά πρόσφατων μέτρων που υιοθέτησε η κυβέρνηση του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υποδηλώνει ότι η ...

Διαβάστε την συνέχεια

Βαθαίνει η ένταση Τουρκίας-Ισραήλ εν μέσω της συγκρουσιακής πολιτικής Ερντογάν.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2024/04/erdogan-2-630x400.jpg" width="729" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η εκστρατεία της Άγκυρας κατά του Ισραήλ υπό την ηγεσία του Ερντογάν σηματοδοτεί μια βαθύτερη στρατηγική αντιπαράθεση και την κλιμάκωση των εντάσεων στη Μέση Ανατολή.</span></h3>Η Άγκυρα ξεπέρασε ακόμη ένα όριο στη σταδιακά κλιμακούμενη αντιπαράθεσή της με το Ισραήλ.<br /><br />Το κατηγορητήριο δικαστηρίου της Κωνσταντινούπολης, που ζητά την καταδίκη του Πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου και άλλων 34 Ισραηλινών αξιωματούχων σε ποινή φυλάκισης έως και 4.596 ετών, δεν αποτελεί νομικό ελιγμό βασισμένο στη λογική· πρόκειται για ένα πολιτικό τέχνασμα.<br /><br />Οι κατηγορίες περιλαμβάνουν τη «γενοκτονία» και τα «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας».<br /><br />Εντάσσονται απόλυτα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο: η Τουρκία, υπό τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, οξύνει τις εντάσεις με το Ισραήλ με τρόπους που εγκυμονούν κινδύνους για μια ενδεχόμενη ένοπλη σύγκρουση.<br /><br />Ωστόσο, η κλιμακούμενη στάση του Ερντογάν απέναντι στο Ισραήλ είναι σκόπιμη και υπολογισμένη, ενώ προηγείται του σημερινού πολέμου με το Ιράν.<br /><br />Οι ρίζες της εχθρότητας της Άγκυρας προς το Ισραήλ ανάγονται στο 2008, όταν ο Ερντογάν άρχισε να αποδομεί συστηματικά την άλλοτε ισχυρή συνεργασία της Τουρκίας με το κράτος του Ισραήλ.<br /><br />Μια σχέση που υπήρξε καρποφόρα και βασισμένη στην εμπιστοσύνη, εδραιωμένη στην ανταλλαγή πληροφοριών, τη στρατιωτική συνεργασία, τον τουρισμό και το εμπόριο, έδωσε τη θέση της σε μια εκστρατεία διασυρμού και εχθρότητας.<br /><br />Στη σύνοδο κορυφής του Νταβός το 2009, ο Ερντογάν προσέβαλε προσωπικά τον Ισραηλινό Πρόεδρο Σιμόν Πέρες, χαρακτηρίζοντας το Ισραήλ ως μια χώρα που σκοτώνει παιδιά.<br /><br />Ακολούθησε η πρόθυμη αποδοχή της Άγκυρας να επιτρέψει στη Χαμάς να εγκαθιδρύσει μόνιμη οργανωτική παρουσία εντός της Τουρκίας, την οποία η οργάνωση -που έχει χαρακτηριστεί τρομοκρατική από τις ΗΠΑ- χρησιμοποιεί έκτοτε ως βάση για τον σχεδιασμό τρομοκρατικών επιθέσεων στο Ισραήλ, τη στρατολόγηση μαχητών και τη συγκέντρωση πόρων.<br /><br />Η υποστήριξη του Ερντογάν προς τις ισλαμιστικές επιδιώξεις ξεκίνησε με τη Χαμάς.<br /><br />Η προστασία που παρείχε η Άγκυρα σε τζιχαντιστικές οντότητες κατά τη διάρκεια του συριακού εμφυλίου πολέμου, ως μέσο για την ανατροπή του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Άσαντ, είναι καλά τεκμηριωμένη, όπως και η προθυμία της Τουρκίας να υπερασπιστεί και να στηρίξει το κίνημα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.<br /><br />Στην περίπτωση της Χαμάς, οι υποστηρικτές του Ερντογάν σπεύδουν να επισημάνουν ότι είναι απαραίτητο και επωφελές για την Τουρκία να διατηρεί διαύλους επικοινωνίας μαζί της.<br /><br />Υποστηρίζουν ότι η Τουρκία μπορεί να διαδραματίσει ζωτικό ρόλο ως μεσολαβητής μεταξύ της Χαμάς και του Ισραήλ.<br /><br />Όμως η Άγκυρα δεν διατηρεί διάλογο με τη Χαμάς επειδή ενδιαφέρεται για την προώθηση της ειρήνης μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων. Διατηρεί σχέσεις μαζί της ώστε να μπορεί να βοηθήσει στην εργαλειοποίηση της οργάνωσης εναντίον του Ισραήλ.<br />Σκληραίνει η στάση της Τουρκίας μετά τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου<br /><br />Μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου, διαπιστώνει κανείς ότι η θέση της Τουρκίας έναντι του Ισραήλ έχει σκληρύνει, μετατρεπόμενη σε απροκάλυπτη εχθρότητα.<br /><br />Το καθεστώς Ερντογάν δεν ενδιαφέρεται για την καλλιέργεια της ειρήνης.<br /><br />Μέσω των φιλικών προς αυτό Μέσων Ενημέρωσης, υποστηρίζει ανοιχτά την εξόντωση του Ισραήλ.<br /><br />Σύμφωνα με τον ισχυρό αρθρογράφο Ιμπραήμ Καραγκιούλ της εφημερίδας Γενί Σαφάκ, οι Εβραίοι έχουν «διαφθείρει την ανθρώπινη γενετική» και πρέπει να ληφθούν μέτρα για τη διάλυση της κρατικής υπόστασης του Ισραήλ.<br /><br />Η ρητορική της Άγκυρας έχει ενταθεί σε πρωτοφανή βαθμό.<br /><br />Σε επίσημη δήλωσή του, το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών συνέκρινε πρόσφατα τον Νετανιάχου με τον Χίτλερ -μια γκροτέσκα και εμπρηστική κατηγορία που δεν εξυπηρετεί κανέναν διπλωματικό σκοπό πέρα από την κλιμάκωση.<br /><br />Τέτοια γλώσσα δεν αντανακλά απλώς οργή· είναι σχεδιασμένη να κινητοποιήσει το εγχώριο και περιφερειακό ακροατήριο, απομονώνοντας παράλληλα το Ισραήλ διεθνώς.<br /><br />Η ευθυγράμμιση της Τουρκίας με οντότητες όπως η Χαμάς την φέρνει σε σύγκρουση όχι μόνο με το Ισραήλ, αλλά και με την ευρύτερη δυτική αρχιτεκτονική ασφάλειας στην οποία υποτίθεται ότι ανήκει.<br /><br />Εξηγεί επίσης τις στρατηγικές προτιμήσεις της Άγκυρας σε άλλα σημεία της περιοχής.<br /><br />Παρά τον ανταγωνισμό της με το Ιράν, η Τουρκία έχει επανειλημμένα δώσει σήματα ότι προτιμά την επιβίωση του ιρανικού καθεστώτος παρά την κατάρρευσή του.<br /><br />Ένα εξασθενημένο ή κατακερματισμένο Ιράν θα μπορούσε να προκαλέσει αστάθεια, αλλά θα εξάλειφε επίσης ένα αντίβαρο προς το Ισραήλ.<br /><br />Τα λόγια του Ερντογάν υποδηλώνουν ότι η προσέγγιση της Τουρκίας ξεπερνά τη ρητορική και πολιτική αντιπαράθεση και κινείται προς την έμμεση απειλή στρατιωτικής δράσης.<br /><br />Το 2024, ο Ερντογάν άφησε να εννοηθεί ότι η Τουρκία θα μπορούσε να λάβει μέτρα κατά του Ισραήλ, παρόμοια με τις επεμβάσεις της στη Λιβύη και το Ναγκόρνο-Καραμπάχ – δύο περιπτώσεις όπου η Άγκυρα ανέπτυξε στρατιωτικά μέσα, συμβούλους και δυνάμεις δι’ αντιπροσώπων για να διαμορφώσει το αποτέλεσμα στο πεδίο. Αυτές δεν είναι κενές συγκρίσεις· είναι μηνύματα.<br /><br />Συνεπώς, ο κίνδυνος δεν είναι απλώς η διπλωματική επιδείνωση, αλλά ο λανθασμένος υπολογισμός.<br /><br />Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν έχει αφήσει να εννοηθεί ότι το Ισραήλ ενδέχεται σύντομα να χαρακτηρίσει την Τουρκία ως τον κύριο αντίπαλό του, ιδιαίτερα σε ένα σενάριο μετά την εποχή του Ιράν, όπου η Τεχεράνη δεν θα κατέχει πλέον αυτόν τον ρόλο.<br /><br />Αυτή η πλαισίωση είναι αποκαλυπτική. Προϋποθέτει ότι το Ισραήλ χρειάζεται έναν μοναδικό εχθρό και ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να αναλάβει αυτή τη θέση.<br /><br />Η απόφαση του τουρκικού δικαστηρίου να φυλακίσει Ισραηλινούς αξιωματούχους μπορεί να εκληφθεί όχι ως μια μεμονωμένη πρόκληση, αλλά ως μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής.<br /><br />Η κυβέρνηση Ερντογάν αξιοποιεί κάθε διαθέσιμο μέσο -νομικό, ρητορικό, διπλωματικό και ενδεχομένως στρατιωτικό- για να αμφισβητήσει τη θέση του Ισραήλ στην περιοχή.<br /><br />Αυτή δεν είναι η συμπεριφορά ενός προσεκτικού μεσολαβητή. Είναι η στάση ενός κράτους που επιζητά τη σύγκρουση, διατηρώντας παράλληλα τη δυνατότητα εύλογης άρνησης των προθέσεών του.<br /><br />Για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους, οι συνέπειες είναι σοβαρές.<br /><br />Η Τουρκία παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ, ωστόσο οι ενέργειές της αποκλίνουν ολοένα και περισσότερο από τα συμφέροντα της Συμμαχίας.<br /><br />Εμβαθύνοντας τους δεσμούς της με τη Χαμάς, ανεχόμενη -ή ακόμα και ενθαρρύνοντας- την αντι-ισραηλινή υποκίνηση και δίνοντας σήματα ετοιμότητας για στρατιωτική κλιμάκωση, η Άγκυρα δοκιμάζει τα όρια της διπλωματίας.<br /><br />Αν αφεθεί ανεξέλεγκτη, αυτή η πορεία όχι μόνο θα αποσταθεροποιήσει περαιτέρω τις τουρκο-ισραηλινές σχέσεις, αλλά θα περιπλέξει και τις προσπάθειες των ΗΠΑ να διαχειριστούν μια ήδη εύφλεκτη Μέση Ανατολή.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βαθαίνει η ένταση Τουρκίας-Ισραήλ εν μέσω της συγκρουσιακής πολιτικής Ερντογάν.

Η εκστρατεία της Άγκυρας κατά του Ισραήλ υπό την ηγεσία του Ερντογάν σηματοδοτεί μια βαθύτερη στρατηγική αντιπαράθεση και την κλιμάκωση των ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ – ΙΡΑΝ: Η ανθεκτικότητα στο κόστος και η… “στρατηγική υπομονή”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS6dr84XpoZTQa8PluUwfthexMK_22qiUVwOg&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="180" data-original-width="279" height="129" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS6dr84XpoZTQa8PluUwfthexMK_22qiUVwOg&s" width="755" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Τελικά τελειώνει ο πόλεμος με το Ιράν ή δεν τελειώνει; Τα πάντα μοιάζουν με κινούμενη άμμο. Ο κόσμος κατακλύζεται από τη λογοδιάρροια του «πλανητάρχη» που λίγο πολύ έχει πει τα πάντα, αλλάζοντας τις απόψεις που διατυπώνει σαν τα πουκάμισα που φορά. Από την άλλη πλευρά, είναι χαρακτηριστικό το πόσο φειδωλοί και προσεκτικοί στις δημόσιες αναφορές τους είναι οι ηγέτες της Ρωσίας και της Κίνας.<div><br /><b>Μιχαήλ Βασιλείου</b><br />Η σοβαρότητα δείχνει να έχει προ πολλού χαθεί. Κι ας μη βιαστεί κανείς να ψέξει το DP ότι τάσσεται εναντίον του Τραμπ. Τον υποστηρίξαμε σε πολλές από τις θέσεις που διατύπωνε, ή μάλλον για την ακρίβεια, την ορθότητα της γενικής κατεύθυνσης σε σχέση με τις πολιτικές που ακολουθούσε η προηγούμενη κυβέρνηση των Δημοκρατικών. Άλλο όμως αυτό και άλλος ο τρόπος εφαρμογής… Δηλαδή, να μην δημιουργεί η υλοποίηση διακηρυγμένων πολιτικών την αίσθηση, ότι πέραν της πολιτικής εξέτασης και συζήτησης χρήσιμο είναι να παρέμβει και ο επιστημονικός κλάδος της ψυχιατρικής. Υπερτροφικά «εγώ» συνοδευόμενα από ανάλογες δηλώσεις οι οποίες διαρκώς αναιρούνται ή διαψεύδονται.<br /><br />Πανταχού παρών βρίσκεται ο ρόλος ενός ατόμου και η υποχρέωση όλων μας να αποδεχθούμε άκριτα, ότι αυτή η συμπεριφορά πρέπει αιωνίως να βαφτίζεται «διαπραγματευτική στρατηγική». Ήμασταν εκ των πρώτων που επιχειρηματολογήσαμε για «τη λογική της παράλογης συμπεριφοράς». Όλα όμως έχουν ένα όριο που αν δεν τηρηθεί, μπαίνεις στη σφαίρα της γραφικότητας.<br /><br />Είναι αστείο να θεωρεί κανείς ότι θα χρησιμοποιεί πανομοιότυπη συνταγή για να συναλλάσσεται στο διεθνές περιβάλλον και να περιμένει πως όλοι οι υπόλοιποι δεν θα προσαρμόζουν τη συμπεριφορά τους απέναντι σε κάτι που αποδεικνύεται στην πράξη ως δεδομένο της εξίσωσης. Κι όταν γνωρίζεις καλά τον αντίπαλό σου, βρίσκεις τρόπο να χειραγωγήσεις τη συμπεριφορά του προς όφελός σου. Ξεκινώντας από το να του αυξάνεις διαρκώς το κόστος…<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ επέστρεψε να πολεμήσει το Ιράν με επιχείρημα το πυρηνικό πρόγραμμα, που όμως προηγουμένως μας είχε πει ότι το «εξαφάνισε» (obliterate). Διακήρυττε πως θα κάνει… ό,τι και οι Ιρανοί στο Ισραήλ αν τολμούσε να τους πειράξει. Τώρα δεν μπορεί -ακόμα- να κλείσει συμφωνία διότι η διαπραγμάτευση σκοντάφτει, μεταξύ άλλων, πάλι σε αυτό που είχε εξαφανίσει. Το πυρηνικό πρόγραμμα.<br /><br />Ορμούζ… «στενότης» και αδιέξοδα<br /><br />Στο μεταξύ, η παγκόσμια ενεργειακή τροφοδοσία εξακολουθεί να παραμένει όμηρος αυτής της κατάστασης. Οι Ιρανοί έκλεισαν στην πράξη το Ορμούζ και μόνο απειλώντας όποιον σκόπευε να περάσει. Για να αρθεί αυτός ο αποκλεισμός, οι Αμερικανοί αποφάσισαν να εφαρμόσουν ναυτικό αποκλεισμό… επί του υφιστάμενου αποκλεισμού!<br /><br />Τα έλεγε η Σοφία η Βούλτεψη -έτοιμη για σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του πρωθυπουργού- και δεν την άκουγαν. «Τα Στενά του Ορμούζ είναι πάρα πολύ στενά, δεν είναι φτιαγμένα για πόλεμο, ναρκοθετούνται εύκολα». Θα ήθελα να είμαι από μια γωνιά να βλέπω την έκφραση στο πρόσωπο του Θάνου Ντόκου όταν πρωτοδιάβασε -ή άκουσε- τη δήλωση. Μήπως αισθάβθηκε απειλή για τη θέση του…<br />Εάν ο στόχος ήταν η επιβολή κόστους στο ιρανικό καθεστώς, έχει λογική, που όμως πρέπει να «ζυγιστεί» απέναντι στο «ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται». Πέραν του ότι στην πράξη αποδεικνύεται πως η γεωγραφία πάλι είναι καταλυτικής σημασίας για τις δυνατότητες ουσιαστικού ελέγχου του Στενού. Αυτό δημιουργεί συνθήκες παγίδευσης της Ουάσινγκτον που εκτίθεται, καθώς διαπιστώνει στην πράξη ότι δεν φθάνουν οι βόμβες από τον ουρανό για να φέρουν μονιμα το επιθυμητό αποτέλεσμα. Εδώ δεν μπορούν να το φέρουν ούτε προσωρινά…<br /><br />Εν ολίγοις, όσο ο στόχος ανατροπής του καθεστώτος αποδεικνύεται ανέφικτος στην πράξη, τα δεδομένα επί του πεδίου δεν θα αλλάξουν εύκολα. Ανθεκτικότητα και στρατηγική υπομονή χρειάζεται. Και όπως αποδεικνύεται στην πράξη, η προεργασία των Ιρανών για μια κατάσταση όπως η σημερινή, αποδεικνύεται αρκετά επιμελής και μεθοδική. Η δε ανθεκτικότητα στο κόστος, καθορίζει εν πολλοίς και τα περιθώρια επίδειξης στρατηγικής υπομονής.<br /><br />Οι Αμερικανοί, από κόστος… έχουν μπόλικο, τόσο οικονομικό όσο και εσωτερικό πολιτικό. Πέρα από τις συνέπειες που θα φανούν εν καιρώ στο επίπεδο των στρατηγικών τους συμμαχιών. Οι Ιρανοί διαβάζουν αυτή την πραγματικότητα καθημερινά και εκτιμούν ότι ο χρόνος κυλά προς όφελός τους. Στους δε δυο τομείς κόστους που εξετάζουμε, η εσωτερική διάσταση δεν δείχνει να πήγε όπως τη σχεδίαζαν οι αντίπαλοι των μουλάδων.<br /><br />Εάν υπήρχε εσωτερικό μέτωπο κατά του καθεστώτος, προφανώς η κατάσταση θα ήταν διαφορετική. Την επαύριον του πολέμου, θα υπάρξουν συγκριτικές αναφορές στη γκάφα της ρωσικής FSB (διάδοχος της KGB) με τις εκτιμήσεις για την Ουκρανία. Είχε ενστάσεις η υπηρεσία κατασκοπείας εξωτερικού (SVR) και ο επικεφαλής διασύρθηκε δημόσια από τον Πούτιν. Μόνο που αποδείχθηκε στην πράξη ότι είχε δίκιο…<br /><br />Τι εννοούμε με αυτό; Υπάρχει κάτι παρόμοιο στις εκτιμήσεις των υπηρεσιών πληροφοριών προ της επίθεσης στο Ιράν; Εάν υπάρχουν και προέρχονται από τις ΗΠΑ, έχουμε σαφώς κάποια ομοιότητα, αν και δεν γνωρίζουμε εάν κάποια από τις υπηρεσίες είχε αντιδράσει αλλά δεν εισακούστηκε. Εάν προέρχονται από υπηρεσία εκτός των ΗΠΑ, θα πρέπει να εξεταστεί -ως σενάριο τουλάχιστον- και η εκδοχή της χειραγώγησης. Βέβεαια, ο Τραμπ οργίζεται όταν ακούει ότι τον παρέσυραν σε πόλεμο.<br /><br />Δεν χρειάζεται να είσαι… ακαδημαϊκός των διεθνών υποθέσεων για να αντιληφθείς ότι κάθε εμπλεκόμενη χώρα έχει διαφορετικά συμφέροντα να εξυπηρετήσει, άρα διαφορετικά κίνητρα συμμετοχής. Κάποια στιγμή θα ασχοληθούμε με το τι κέρδισαν και τι έχασαν οι εμπόλεμοι. Και όχι μόνο.<br />Προς το παρόν όμως, θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε τις καθημερινές… κυμαινόμενης σοβαρότητας «αναλύσεις» διαφόρων στα τηλεοπτικά παράθυρα. Και θα συνεχίσουμε να «διασκεδάζουμε» με την πρεμούρα πολλών να σπεύδουν να ανακηρύξουν νικητές και ηττημένους. Αναλόγως πάντα των «οπαδικών» τους προτιμήσεων και των γενικότερων προδιαθέσεων. Τόσο χάλια. Γιατί όχι όμως από την άλλη; Το ίδιο δεν κάνει και ο Τραμπ; Εύλογος αντίλογος.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

ΗΠΑ – ΙΡΑΝ: Η ανθεκτικότητα στο κόστος και η… “στρατηγική υπομονή”.

Τελικά τελειώνει ο πόλεμος με το Ιράν ή δεν τελειώνει; Τα πάντα μοιάζουν με κινούμενη άμμο. Ο κόσμος κατακλύζεται από τη λογοδιάρροια του «π...

Διαβάστε την συνέχεια