«Game changer» στο Ορμούζ: Η Τεχεράνη αμφισβητεί ανοιχτά την αμερικανική κυριαρχία.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/04/aragtsi-1-768x768.jpg" /><br /><br />Η Τεχεράνη προωθεί περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφάλειας, ενώ Ουάσινγκτον και σύμμαχοι πιέζουν για ελευθερία ναυσιπλοΐας<br /><br />Η νέα διπλωματική κινητικότητα του Ιράν αποτυπώνει μια σαφή στρατηγική: απομάκρυνση των ΗΠΑ από την αρχιτεκτονική ασφαλείας του Περσικού Κόλπου και ανάδειξη ενός «ενδοπεριφερειακού μοντέλου» ελέγχου του Στενού του Ορμούζ.<br /><br />Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, κατά την επίσκεψή του στο Ομάν, έθεσε ανοιχτά την πρόταση για ένα νέο πλαίσιο ασφαλείας «χωρίς ξένη ανάμειξη», στοχεύοντας ευθέως την αμερικανική στρατιωτική παρουσία.<div><br />Οι δηλώσεις που αλλάζουν το παιχνίδι<br /><br />«Η ασφάλεια στην περιοχή πρέπει να διασφαλίζεται από τις χώρες της περιοχής», φέρεται να τόνισε ο Αραγτσί, επαναλαμβάνοντας τη θέση ότι η παρουσία των ΗΠΑ «ενισχύει την αστάθεια».<br /><br />Παράλληλα, η Τεχεράνη επιδιώκει:νέο κανονιστικό πλαίσιο για τη ναυσιπλοΐα<br />συνεργασία με παράκτια κράτη<br />έλεγχο της διέλευσης με όρους που εξυπηρετούν τα περιφερειακά συμφέροντα<br /><br />Σε πιο σκληρή γραμμή, Ιρανοί αξιωματούχοι κάνουν λόγο ακόμη και για «νέο θαλάσσιο καθεστώς» με πιθανά τέλη διέλευσης πλοίων, σηματοδοτώντας ριζική αλλαγή πολιτικής μετά από δεκαετίες ελεύθερης ναυσιπλοΐας. </div><div><br /> Η αντίδραση των ΗΠΑ και το διπλωματικό αδιέξοδο<br /><br />Η απάντηση της Ουάσινγκτον ήταν άμεση και αποκαλυπτική του χάσματος:<br /><br />«Το Ιράν πρόσφερε πολλά, αλλά όχι αρκετά», δήλωσε ο Ντόναλντ Τραμπ, ακυρώνοντας αποστολή διαπραγματευτών στο Πακιστάν.<br /><br />Η απόφαση αυτή:πάγωσε τις διαπραγματεύσεις<br />ενίσχυσε τη στρατιωτική ένταση<br />επιβεβαίωσε ότι δεν υπάρχει άμεση προοπτική συμφωνίας<br /><br />Την ίδια στιγμή, το Ιράν επιμένει ότι ουσιαστικές συνομιλίες δεν μπορούν να υπάρξουν όσο συνεχίζεται ο αμερικανικός αποκλεισμός.<br />Ο ρόλος Ομάν – Πακιστάν – Ρωσίας<br /><br />Η διπλωματική περιοδεία Αραγτσί (Ομάν – Πακιστάν – Μόσχα) δεν είναι τυχαία:Ομάν: παραδοσιακός διαμεσολαβητής<br />Πακιστάν: κόμβος έμμεσων διαπραγματεύσεων<br />Ρωσία: στρατηγικός εταίρος και αντίβαρο στη Δύση<br /><br />Η επιστροφή του στο Ισλαμαμπάντ εντάσσεται σε προσπάθεια διάσωσης της διαδικασίας αποκλιμάκωσης, παρά το αμερικανικό «μπλόκο».</div><div><br /> Το Στενό του Ορμούζ ως «γεωπολιτικό όπλο»<br /><br />Το Ορμούζ παραμένει το απόλυτο στρατηγικό χαρτί της Τεχεράνης:διακινείται περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου<br />κάθε περιορισμός επηρεάζει άμεσα τιμές και εφοδιαστικές αλυσίδες<br />λειτουργεί ως μοχλός πίεσης σε ΗΠΑ και Ευρώπη<br /><br />Η ιρανική στρατηγική φαίνεται διττή: Προσφέρει ελεγχόμενη πρόσβαση (π.χ. συντονισμένη διέλευση πλοίων)<br /> Διατηρεί την απειλή πλήρους ελέγχου ή περιορισμού<br /> Περιφερειοποίηση vs παγκόσμια ασφάλεια<br /><br />Η πρόταση Αραγτσί δεν είναι απλώς τεχνική — είναι βαθιά γεωπολιτική:<br />1. Περιφερειακή αυτονομία<br /><br />Το Ιράν επιχειρεί να δημιουργήσει ένα σύστημα ασφάλειας τύπου «Gulf for Gulf states», αποκλείοντας τις ΗΠΑ.<br />2. Αμφισβήτηση της δυτικής ναυτικής κυριαρχίας<br /><br />Η ελευθερία ναυσιπλοΐας, βασικός πυλώνας της παγκόσμιας οικονομίας, τίθεται υπό όρους.<br />3. Ενεργειακός εκβιασμός ή στρατηγική εξισορρόπησης;<br /><br />Η επιβολή κανόνων ή τελών μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο πίεσης στις αγορές ενέργειας.<br />4. Ρίσκο παγκόσμιας αποσταθεροποίησης<br /><br />Η παρατεταμένη κρίση ήδη επηρεάζει:</div><div>κόστος ζωής<br />τιμές ενέργειας<br />διεθνές εμπόριο<br /><br />Η πρόταση του Ιράν για το Ορμούζ δεν είναι μια απλή διπλωματική ιδέα — είναι μια απόπειρα αναδιάταξης της ισορροπίας ισχύος στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Το βασικό ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα υπάρξει συμφωνία, αλλά:ποιος θα ελέγχει τον σημαντικότερο ενεργειακό διάδρομο του πλανήτη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Game changer» στο Ορμούζ: Η Τεχεράνη αμφισβητεί ανοιχτά την αμερικανική κυριαρχία.

Η Τεχεράνη προωθεί περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφάλειας, ενώ Ουάσινγκτον και σύμμαχοι πιέζουν για ελευθερία ναυσιπλοΐας Η νέα διπλωματική κι...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι 5 άξονες που καθορίζουν την άμυνα και τον γεωπολιτικό ρόλο της χώρας.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/MAKRON_MHTSOTAKHS-1024x683-1-e1777062250196.avif"><img height="147" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/MAKRON_MHTSOTAKHS-1024x683-1-e1777062250196-696x510.avif" width="744" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η επίσκεψη Μακρόν, η Τουρκία, η Ευρώπη, οι ΗΠΑ και η Ανατολική Μεσόγειος.</span></h3>Η επίσκεψη στην Ελλάδα και οι χθεσινές παρεμβάσεις του Εμμανουέλ Μακρόν αποτελούν τη συμπύκνωση μιας στρατηγικής σχέσης που αφορά ταυτόχρονα την άμυνα της Ελλάδας, τον ρόλο της στην Ευρώπη και τη γεωπολιτική ισορροπία στην Ανατολική Μεσόγειο.<div><br />1. Η ελληνογαλλική σχέση: από εξοπλιστική σε στρατηγική αποτροπή<br /><br />Θυμίζουμε ότι η συμφωνία του 2021 (που ανανεώνεται τώρα) δεν αποτελεί μια «συμβατική» αμυντική συνεργασία. Για πρώτη φορά:<br />εισήγαγε ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής (“άρθρο 5”)<br />συνδέθηκε με συγκεκριμένες επιχειρησιακές δυνατότητες (Rafale, Belharra)<br />δημιούργησε πολιτική δέσμευση αποτροπής<br /><br />Η φράση Μακρόν – «αν η κυριαρχία σας απειλείται, θα είμαστε εδώ» – δεν ειπώθηκε ως ρητορική υπερβολή. Αποτελεί:<br />-πολιτική επαναβεβαίωση της ρήτρας της Ελληνογαλλικής συμφωνίας<br />-μήνυμα αποτροπής προς τρίτους (κυρίως Τουρκία)<br />-ένδειξη ότι η Γαλλία λειτουργεί ως πυρηνικός και στρατηγικός εγγυητής στην ευρωπαϊκή περιφέρεια<br /><br />Με δυό λόγια, το συμπέρασμα για την Ελλάδα είναι πως η χώρα έχει αποκτήσει δεύτερο πυλώνα ασφάλειας πέραν του NATO, με ευρωπαϊκό πρόσημο. Και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την άμυνά της, όταν η Ατλαντική Συμμαχία αδρανεί σε περίπτωση αντιδικίας ή επεισοδίου μεταξύ εταίρων.</div><div><br />2. Στρατηγική αυτονομία: από σύνθημα σε επιχειρησιακή ανάγκη<br /><br />Η συζήτηση για «στρατηγική αυτονομία» περνά σε νέα φάση. Ο Μακρόν θέτει τρεις σαφείς άξονες:<br />παραγωγή ευρωπαϊκών οπλικών συστημάτων<br />μείωση εξαρτήσεων (ΗΠΑ)<br />ενίσχυση ευρωπαϊκού πυλώνα εντός NATO<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στο επίπεδο αυτό, προσθέτει το κρίσιμο στοιχείο: «να ξοδέψουμε περισσότερα, αλλά και πιο έξυπνα». Αυτό σημαίνει: κοινού χαρακτήρα προμήθειες<br />διαλειτουργικότητα συστημάτων<br />ευρωπαϊκή χρηματοδότηση άμυνας<br /><br />Η πραγματικότητα πίσω από τη ρητορική των δύο ηγετών είναι σαφής:Οι ΗΠΑ παραμένουν ο βασικός εγγυητής, αλλά όχι πλέον «αυτονόητος»<br />Η Ευρώπη καλείται να καλύψει το κενό ισχύος<br /><br />Συνεπώς: Η στρατηγική αυτονομία δεν είναι ιδεολογική επιλογή, αλλά αναγκαστική προσαρμογή σε έναν πιο αβέβαιο κόσμο.<br /><br />3. Η Ελλάδα ως προμαχώνας της Ευρώπης<br />Η Ελλάδα, με την ευρωπαϊκό θέση της, τις αμυντικές της δυνατότητες, τη βέβαιη και σταθερή συμμαχία της με τη Γαλλία και τις ισχυρές σχέσεις της με τις ΗΠΑ, τοποθετείται πλέον σε τρεις κρίσιμους ρόλους:<br />α) Προκεχωρημένο φυλάκιο ασφάλειαςΣτην Ανατολική Μεσόγειο, όπου αποτελεί ενεργειακό κόμβο και παράγοντα ασφαλείας<br />Στις διασύνδεσεις της με τη Μέση Ανατολή</div><div><br />β) Επιχειρησιακός εταίροςΜε αποστολές αεράμυνας στην Κύπρο στον Κόλπο<br />Με συμμετοχή σε αποστολές εκτός επικράτειας<br />Με την ενίσχυση της διαλειτουργικότητας και του Κοινού επιχειρησιακού σχεδιασμού</div><div><br />γ) Χώρα «γέφυρα» μεταξύ ΕΕ – ΝΑΤΟ – Μέσης ΑνατολήςΜε το παράδειγμα άμεσης προστασίας της Κύπρου (χώρας εκτός NATO) ως τεστ ευρωπαϊκής άμυνας<br />Με τις ισχυρές σχέσεις της με το Ισραήλ (χώρας εκτός NATO)<br />Με το ρόλο της ως κρίσιμου ενδιάμεσου παίκτη<br /><br />Η Ελλάδα δεν είναι πλέον μόνο «καταναλωτής ασφάλειας» γίνεται και παραγωγός ασφάλειας</div><div><br />4. Το νέο γεωπολιτικό πλαίσιο: “Όλοι απέναντι στην Ευρώπη”<br /><br />Η φράση του Μακρόν ότι «ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα βρίσκονται απέναντι στους Ευρωπαίους» μπορεί να εμπεριέχει στοιχεία υπερβολής, ωστόσο αποτυπώνει με σαφήνεια το κλίμα που διαμορφώνεται σήμερα στις ισχυρές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Η διεθνής ισορροπία μεταβάλλεται:Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν ισχυρός σύμμαχος αλλά όχι δεδομένος (ιδίως υπό την «εμπορική» προσέγγιση Τραμπ, όπου ο τρόπος άσκησης εξωτερικής πολιτικής δεν βασίζεται σε σταθερές συμμαχίες, αξίες ή μακροχρόνιες δεσμεύσεις, αλλά σε άμεσο, μετρήσιμο όφελος ως σαν επιχειρηματική συναλλαγή).<br />Η Κίνα εξελίσσεται σε συστημικό οικονομικό ανταγωνιστή με δυνατότητα να επηρεάζει κρίσιμους τομείς της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, ενώ η Ρωσία εξακολουθεί να αποτελεί άμεση στρατιωτική απειλή.<br /><br />Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να βασίζεται σε έναν και μόνο άξονα ασφάλειας. Αντίθετα, καλείται να οικοδομήσει μια πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική αποτροπής, η οποία συνδυάζει τον ρόλο του NATO, τις διμερείς στρατηγικές συμφωνίες – με προεξάρχουσες εκείνες με τη Γαλλία και τις ΗΠΑ – και τη σταδιακή ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας.</div><div><br />5. Το πραγματικό διακύβευμα<br /><br />Το πραγματικό διακύβευμα, ωστόσο, υπερβαίνει την καθαρά στρατιωτική διάσταση. Η άμυνα συνδέεται πλέον άμεσα με τη βιομηχανική πολιτική, ιδίως σε ό,τι αφορά τα οπλικά συστήματα και τις τεχνολογίες αιχμής, με την ενεργειακή ασφάλεια και την ανθεκτικότητα των εφοδιαστικών αλυσίδων, αλλά και με την οικονομική κυριαρχία της Ευρώπης απέναντι σε ισχυρούς παγκόσμιους παίκτες. Σε αυτό το νέο πλαίσιο, η άμυνα μετατρέπεται ταυτόχρονα σε εργαλείο οικονομικής ισχύος και σε μοχλό γεωπολιτικής επιρροής.<br /><br />Υπό αυτή την οπτική, η ελληνογαλλική σύγκλιση δεν αποτελεί συγκυριακή επιλογή, αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη μετάβαση: από την αποκλειστική εξάρτηση από την «αμερικανική ομπρέλα» σε μια πιο σύνθετη και πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική ασφάλειας.<br /><br />Για την Ελλάδα, αυτό συνεπάγεται ενίσχυση της αποτρεπτικής της ισχύος και σαφή αναβάθμιση του γεωπολιτικού της ρόλου, συνοδευόμενη όμως από αυξημένες ευθύνες ως πυλώνα σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Για την Ευρώπη, σηματοδοτεί τη μετάβαση της άμυνας από τη θεωρία στην πράξη. Το κρίσιμο ερώτημα που παραμένει είναι αν η Ένωση μπορεί να κινηθεί με την ταχύτητα που επιβάλλουν οι εξελίξεις. Αυτό είναι, τελικά, το πραγματικό στοίχημα των επόμενων «υπαρξιακών» της χρόνων.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι 5 άξονες που καθορίζουν την άμυνα και τον γεωπολιτικό ρόλο της χώρας.

Η επίσκεψη Μακρόν, η Τουρκία, η Ευρώπη, οι ΗΠΑ και η Ανατολική Μεσόγειος. Η επίσκεψη στην Ελλάδα και οι χθεσινές παρεμβάσεις του Εμμανουέλ Μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: Πρόταση τριών φάσεων προς τις ΗΠΑ για αποκλιμάκωση. Στο επίκεντρο τα Στενά του Ορμούζ και το πυρηνικό πρόγραμμα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQRiNrfSe7dDkAg4iQC1fLd6NUICnF0FuI1SQ&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="112" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQRiNrfSe7dDkAg4iQC1fLd6NUICnF0FuI1SQ&s" width="745" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Σε μια αιφνιδιαστική διπλωματική κίνηση, το Ιράν φέρεται να κατέθεσε νέα πρόταση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, επιχειρώντας να επανεκκινήσει τον διάλογο για την αποκλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή. Στο επίκεντρο της πρότασης βρίσκεται η επανέναρξη της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ και η σταδιακή αποκατάσταση της σταθερότητας στην περιοχή, ενώ το ζήτημα του πυρηνικού προγράμματος μετατίθεται για μεταγενέστερο στάδιο.</div><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα του <a href="https://www.axios.com/">Axios</a>, το οποίο επικαλείται Αμερικανό αξιωματούχο, η Τεχεράνη προτείνει να προηγηθεί η αποκλιμάκωση της σύγκρουσης και η αποκατάσταση βασικών γεωπολιτικών ισορροπιών, αφήνοντας τις πιο δύσκολες διαπραγματεύσεις για τα πυρηνικά σε δεύτερο χρόνο.<div><br />Αναβολή των πυρηνικών συνομιλιών λόγω εσωτερικών διαφωνιών<br /><br />Η πρόταση φαίνεται να αντανακλά τις εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες στο Ιράν, όπου εξακολουθούν να υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις σχετικά με το εύρος των πιθανών παραχωρήσεων απέναντι στις αμερικανικές απαιτήσεις.<br /><br />Πηγές αναφέρουν ότι ο Υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, παρουσίασε το πλαίσιο της πρότασης κατά τη διάρκεια επαφών του στο Πακιστάν, στο πλαίσιο περιφερειακής διπλωματικής κινητικότητας.<br /><br />Η στρατηγική της Τεχεράνης φαίνεται να βασίζεται στην αποσύνδεση των γεωπολιτικών ζητημάτων ασφαλείας από το πυρηνικό πρόγραμμα, ώστε να διευκολυνθεί η επίτευξη μιας αρχικής συμφωνίας.<br /><br />Η τριφασική φόρμουλα που προτείνει η Τεχεράνη<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε το λιβανέζικο δίκτυο Al Mayadeen, το Ιράν παρουσίασε στους διαμεσολαβητές μια φόρμουλα τριών σταδίων, η οποία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως βάση για επανέναρξη των συνομιλιών με τις ΗΠΑ.<br /><br />Η πρόταση διαρθρώνεται σε διαδοχικές φάσεις, με κάθε στάδιο να αποτελεί προϋπόθεση για την έναρξη του επόμενου.<br />Πρώτη φάση: Τερματισμός της σύγκρουσης και εγγυήσεις ασφάλειας<br /><br />Η πρώτη και σημαντικότερη φάση αφορά την παύση των εχθροπραξιών και την εξασφάλιση εγγυήσεων ότι η στρατιωτική ένταση δεν θα επανέλθει.<br /><br />Σύμφωνα με το ιρανικό πλαίσιο, η Τεχεράνη ζητά δεσμεύσεις ότι δεν θα υπάρξει νέα στρατιωτική κλιμάκωση ούτε κατά του Ιράν ούτε κατά του Λίβανος.<br /><br />Ιρανικές πηγές υποστηρίζουν ότι χωρίς προηγούμενη συμφωνία για την ασφάλεια και τη σταθερότητα, δεν πρόκειται να ξεκινήσει οποιαδήποτε συζήτηση για άλλα κρίσιμα ζητήματα.<br />Δεύτερη φάση: Επανεκκίνηση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ<br /><br />Εφόσον υπάρξει συμφωνία για την αποκλιμάκωση, η διαδικασία θα περάσει στη δεύτερη φάση, η οποία αφορά τη διαχείριση των Στενών του Ορμούζ — μιας από τις σημαντικότερες θαλάσσιες οδούς παγκοσμίως για τη μεταφορά πετρελαίου.<br /><br />Το Ιράν προτείνει τη δημιουργία νέου πλαισίου λειτουργίας για τη θαλάσσια διέλευση, σε συνεργασία με το Ομάν, το οποίο διατηρεί παραδοσιακά ρόλο διαμεσολαβητή στις περιφερειακές κρίσεις.<br /><br />Ο Αμπάς Αραγτσί πραγματοποίησε πρόσφατα επαφές στη Μουσκάτ με Ομανούς αξιωματούχους, έχοντας ως βασικό θέμα την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στην περιοχή.<br /><br />Διπλωματικός μαραθώνιος σε Πακιστάν και Ρωσία<br /><br />Μετά τις συνομιλίες στο Ομάν, ο Ιρανός ΥΠΕΞ μετέβη στο Ισλαμαμπάντ για νέο κύκλο επαφών, ενώ σήμερα βρίσκεται στη Μόσχα.<br /><br />Κατά την επίσκεψή του αναμένεται να συναντηθεί με τον Ρώσο πρόεδρο, Βλαντίμιρ Πούτιν, σε μια περίοδο κατά την οποία η Ρωσία επιχειρεί να διατηρήσει ρόλο ισορροπίας στις περιφερειακές κρίσεις.<br />Η σημασία του Ορμούζ για την παγκόσμια αγορά ενέργειας<br /><br />Η επανέναρξη της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ θεωρείται κρίσιμη για τη διεθνή αγορά ενέργειας, καθώς από το συγκεκριμένο πέρασμα διέρχεται σημαντικό ποσοστό των παγκόσμιων εξαγωγών πετρελαίου.<br /><br />Η άρση του ναυτικού αποκλεισμού θα μπορούσε να μειώσει την οικονομική πίεση που δέχεται το Ιράν, περιορίζοντας παράλληλα ένα από τα βασικά εργαλεία πίεσης που διαθέτει η Ουάσιγκτον.<br /><br />Ο αποκλεισμός έχει επηρεάσει σοβαρά τις ιρανικές εξαγωγές πετρελαίου, με αποτέλεσμα να αποτελεί βασικό μοχλό πίεσης για την επίτευξη αμερικανικών στρατηγικών στόχων.<br />Τρίτη φάση: Το πυρηνικό πρόγραμμα στο τραπέζι των συνομιλιών<br /><br />Η τρίτη φάση της πρότασης αφορά το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, το οποίο παραμένει το πιο δύσκολο και αμφιλεγόμενο ζήτημα στις σχέσεις με τις ΗΠΑ.<br /><br />Η Τεχεράνη ξεκαθαρίζει ότι δεν προτίθεται να συζητήσει για τον εμπλουτισμό ουρανίου πριν ολοκληρωθούν οι δύο προηγούμενες φάσεις.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν την αναστολή του εμπλουτισμού για μεγάλο χρονικό διάστημα, καθώς και τη μεταφορά των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου εκτός χώρας — απαιτήσεις που προκαλούν έντονες αντιδράσεις στο εσωτερικό του ιρανικού πολιτικού συστήματος.<br /><br />Επιφυλακτικότητα από τον Λευκό Οίκο<br /><br />Από την πλευρά της Ουάσιγκτον, η αντίδραση παραμένει συγκρατημένη.<br /><br />Εκπρόσωπος του Λευκός Οίκος χαρακτήρισε τις συνομιλίες «ευαίσθητες», αποφεύγοντας να επιβεβαιώσει εάν εξετάζεται επίσημα η ιρανική πρόταση.<br /><br />Παράλληλα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί συμφωνία που θα επιτρέψει στο Ιράν να αποκτήσει πυρηνική δυνατότητα.<br />Στρατηγική πίεσης από την Ουάσιγκτον<br /><br />Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Fox News, ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίστηκε να στηρίζει τη συνέχιση της πίεσης προς την Τεχεράνη.<br /><br />Σύμφωνα με τις δηλώσεις του, η οικονομική ασφυξία που προκαλείται από τον περιορισμό των εξαγωγών πετρελαίου ενδέχεται να δημιουργήσει εσωτερικές πολιτικές πιέσεις στο Ιράν, επιταχύνοντας πιθανές υποχωρήσεις.<br /><br />Την ίδια στιγμή, Αμερικανοί αξιωματούχοι φέρονται να προετοιμάζουν νέα σύσκεψη για την αξιολόγηση του αδιεξόδου στις συνομιλίες και την επόμενη στρατηγική των ΗΠΑ.<br />Σιωπή από το Πακιστάν για τον ρόλο του στις διαβουλεύσεις<br /><br />Παρά τις πληροφορίες περί διαμεσολαβητικής εμπλοκής, οι αρχές του Πακιστάν αποφεύγουν να τοποθετηθούν δημόσια.<br /><br />Εκπρόσωποι του πακιστανικού στρατού και του υπουργείου Εξωτερικών δεν σχολίασαν τις εξελίξεις, διατηρώντας χαμηλό προφίλ γύρω από τις παρασκηνιακές επαφές που φαίνεται να βρίσκονται σε εξέλιξη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν: Πρόταση τριών φάσεων προς τις ΗΠΑ για αποκλιμάκωση. Στο επίκεντρο τα Στενά του Ορμούζ και το πυρηνικό πρόγραμμα

Σε μια αιφνιδιαστική διπλωματική κίνηση, το Ιράν φέρεται να κατέθεσε νέα πρόταση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, επιχειρώντας να επανεκκινήσει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αλ. Τσίπρας: Το «μεγάλο κόλπο» του Μητσοτάκη με τη ΔΕΗ σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/95a8bc9758a6ab7242ca244d525a7bfb_XL-630x400.jpg" width="753" /><br /> <br />Σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη εξαπολύει ο Αλέξης Τσίπρας, με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις στη ΔΕΗ, κάνοντας λόγο για «κολοσσιαίο οικονομικό σκάνδαλο» και στρατηγικές επιλογές που, όπως υποστηρίζει, πλήττουν το δημόσιο συμφέρον.<br /><br />Σε ανάρτηση του στο facebook υπό τον τίτλο Το μεγάλο κόλπο αναφέρει:<br /><br />Τις τελευταίες μέρες έχει επικεντρωθεί το ενδιαφέρον μας στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, που η Ευρωπαία εισαγγελέας χαρακτήρισε ως αυτό που είναι: Έγκλημα διαφθοράς, νεποτισμού, εμπορίας επιρροής και κατάχρησης εξουσίας.<br /><br />Αλλά ο ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι το μόνο, ούτε και το μεγαλύτερο, οικονομικό έγκλημα που συντελείται στη χώρα μας, με ευθύνη της κυβέρνησης Μητσοτάκη.<br /><br />Ανακοινώθηκε προχθές ότι η διοίκηση της ΔΕΗ σε συνεννόηση με την ελληνική κυβέρνηση, αποφάσισαν μια νέα κολοσσιαία αύξηση μετοχικού κεφαλαίου (ΑΜΚ), μεγάλο μέρος της οποίας θα χρησιμοποιηθεί για επενδύσεις σε άλλες χώρες. Με το Δημόσιο να καταβάλει ως συμμετοχή 1,3 δις ευρώ, που εντούτοις δε θα διατηρήσουν στο ίδιο ποσοστό τις μετοχές του στην εταιρεία.<br /><br />Θυμίζω ότι στην προηγούμενη ΑΜΚ το δημόσιο δεν είχε καν συμμετάσχει με την αιτιολογία ότι θα αποτελούσε μεγάλη σπατάλη η απώλεια 650 εκατομμυρίων €.<br /><br />Έτσι χάθηκε βέβαια η πλειοψηφία του στη ΔΕΗ, ώστε να μπορεί πλέον η επιχείρησή να λειτουργεί με αποκλειστικό κριτήριο της την αύξηση της κερδοφορίας της και την τιμή της μετοχής της.<br /><br />Τότε τα 650 εκατομμύρια ήταν σπατάλη, σήμερα το 1,3 δις είναι επένδυση στο μέλλον. Δεν μας χρειάζονται άλλα νοσοκομεία και σχολεία, ή δημόσιες επενδύσεις για να αντιμετωπιστεί η στεγαστική κρίση στην πατρίδα μας. Προτεραιότητά μας είναι οι επενδύσεις Στάση-Μητσοτάκη στη Ρουμανία και την Ουγγαρία. Ένα επενδυτικό ρίσκο χωρίς κανένα εχέγγυο ανταπόδοσης για τους έλληνες καταναλωτές.<br /><br />Με έκπληξη επίσης διαβάσαμε, την κυνική δήλωση της διοίκησης της ΔΕΗ προς τη διεθνή επενδυτική κοινότητα ότι είναι καλή ευκαιρία να επενδύσουν τα χρήματα τους στην εταιρεία γιατί η χονδρική τιμή του ρεύματος στην Ελλάδα είναι υψηλή!<br /><br />Αλλά αυτή η δήλωση εντάσσεται στο πολιτικό σχέδιο του κ. Μητσοτάκη για μια ΔΕΗ που την θέλει να συμπεριφέρεται ως ιδιώτης πάροχος ενέργειας στη χώρα, δηλαδή να κερδίζει χωρίς να ενδιαφέρεται για το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας που πληρώνουν τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις.<br /><br />Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο αυτό.<br /><br />Δεν είναι μόνο το 1,3 δισ.€ που ετοιμάζεται να καταβάλει το ελληνικό δημόσιο για να μπορεί να κάνει μπίζνες η ιδιωτική ΔΕΗ του κου Μητσοτάκη.<br /><br />Η ΔΕΗ, οι θυγατρικές της, οι συνδεδεμένες εταιρείες του ομίλου και ο ΔΕΔΔΗΕ εμφανίζονται τα τελευταία χρόνια μεταξύ των μεγαλύτερων εταιρικών αποδεκτών χρηματοδοτήσεων του ΤΑΑ, με πόρους που προσεγγίζουν τα 2 δισ.€.<br /><br />Τα δε κέρδη του ελληνικού δημοσίου από την απλόχερη αυτή στήριξη, ήταν περίπου 50 εκατ.€ από μερίσματα για το 2025.<br /><br />Όσο δηλαδή το ένα δέκατο από την τελευταία στη σειρά έκτακτη επιδοματική στήριξη από πλευράς της κυβέρνησης για την καταπολέμηση της ακρίβειας, που ένας από τους βασικούς παράγοντες που την προκαλεί είναι η ίδια η ΔΕΗ, που καθοδηγεί τις εναρμονισμένες πρακτικές του καρτέλ της ενέργειας στην ελληνική αγορά.<br /><br />Το κρίσιμο πολιτικό και οικονομικό ερώτημα λοιπόν, είναι αν το δημόσιο όφελος, το όφελος για τους πολίτες, τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις από αυτήν τη στρατηγική απόφαση της κυβέρνησης και της διοίκησης της ΔΕΗ, θα είναι ανάλογο με την υπεραξία που δημιουργείται για τους μετόχους.<br /><br />Ποιοι τελικά θα αποκομίσουν κέρδη από τη διάθεση δημοσίων πόρων που αθροιστικά αγγίζουν τα 3,5 δις;<br /><br />Η απάντηση είναι ξεκάθαρη και αδιαμφισβήτητη.<br /><br />Ο βασικός ιδιώτης μέτοχος, η CVC, για τον οποίον έχουν αποδείξει ότι δουλεύουν τα τελευταία χρόνια τόσο η κυβέρνηση όσο και η διοίκηση της ΔΕΗ, θα είναι ο βέβαιος κερδισμένος. Αφού θα επιδιώκει υψηλές αποδόσεις αξιοποιώντας τεράστια κεφάλαια από τις τσέπες του έλληνα φορολογούμενου.<br /><br />Ενώ ο πολίτης, ο οικογενειάρχης, ο επιχειρηματίας, που προσδοκά χαμηλότερους λογαριασμούς, καλύτερες υποδομές και ενεργειακή ασφάλεια θα αντιμετωπίσει τους ίδιους, ή ακριβότερους λογαριασμούς. Και την ίδια, ή μεγαλύτερη ανασφάλεια.<br /><br />Για αυτή την απλή αλήθεια ενδεχομένως δε θα ακούσετε ούτε θα διαβάσετε πολλά, καθώς η διαφημιστική επιρροή της ΔΕΗ στα ελληνικά ΜΜΕ, είναι γιγαντιαία. Θα διαβάσετε ίσως αρκετούς διθυράμβους για το μεγαλείο της ΔΕΗ, που επεκτείνεται έξω από τα ελληνικά σύνορα.<br /><br />Φοβάμαι όμως ότι δεν θα είναι αρκετοί για να κρύψουν το μεγάλο κόλπο σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος. Ένα κόλπο που θα κοστίσει στον έλληνα φορολογούμενο και καταναλωτή ενέργειας όσο πολλοί ΟΠΕΚΕΠΕ μαζί.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αλ. Τσίπρας: Το «μεγάλο κόλπο» του Μητσοτάκη με τη ΔΕΗ σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος.

Σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη εξαπολύει ο Αλέξης Τσίπρας, με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις στη ΔΕΗ, κάνοντας λόγο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νετανιάχου: Το Ισραήλ έχει χριστιανούς στρατιώτες και μάχεται για τα δικαιώματα των Χριστιανών σε όλη τη Μέση Ανατολή.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/NETANYAHOU-6-630x400.jpg" width="735" /><br /> <br />Ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός συνομίλησε με χριστιανούς στρατιώτες και αξιωματικούς που υπηρετούν στις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) • Η συνάντηση ακολουθεί τη διεθνή κατακραυγή για το περιστατικό με το άγαλμα του Εσταυρωμένου • «Το Ισραήλ μάχεται για τα δικαιώματα των Χριστιανών σε όλη τη Μέση Ανατολή»<br /><br />Ο Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου συναντήθηκε την Κυριακή 26/04 με χριστιανούς στρατιώτες και αξιωματικούς που υπηρετούν στις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF), σε μια κίνηση που φαίνεται να αποτελεί μια υπολογισμένη προσπάθεια αποκατάστασης της διπλωματικής ζημιάς, μετά το διεθνές σκάνδαλο που ξέσπασε την περασμένη εβδομάδα λόγω οπτικού υλικού από το νότιο Λίβανο.<br /><br />Η συνάντηση στο Γραφείο του Πρωθυπουργού πραγματοποιείται περίπου μία εβδομάδα μετά την εμφάνιση βίντεο που δείχνει στρατιώτη των IDF να χτυπά με σφυρί ένα άγαλμα του Ιησού στο μαρωνίτικο/καθολικό χριστιανικό χωριό Ντέιρ Σιριάν του νοτίου Λιβάνου.<br /><br />Ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός με χριστιανούς στρατιώτες πολίτες του Ισραήλ. Οι στρατιώτες αυτοί, ρωμαιοκαθολικοί και Ελληνορθόδοξοι, είναι αραβόφωνοι ελληνικής καταγωγής. Είναι δηλαδή αραβόφωνοι Έλληνες.<br /><br />Το υλικό της 19ης Απριλίου, το οποίο απεικόνιζε έναν στρατιώτη να κρατά μια βαριοπούλα πέντε κιλών και να πλήττει το κεφάλι του αγάλματος, προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων από χριστιανικές κοινότητες παγκοσμίως και δημιούργησε αυτό που αξιωματούχοι περιέγραψαν ως σημαντική κρίση δημοσίων σχέσεων για το Ισραήλ.<br /><br /><img src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/JESUS-STATUE-1.jpg" /><br /><br />Το περιστατικό συνέβη κατά τη διάρκεια των συνεχιζόμενων επιχειρήσεων των IDF για την εξάρθρωση τρομοκρατικών υποδομών στο νότιο Λίβανο.<br /><br />Σε αντίθεση με άλλα χωριά της περιοχής, ο στρατός δεν είχε εκκενώσει τις χριστιανικές κοινότητες, γεγονός που κατέστησε τις ενέργειες του στρατιώτη ιδιαίτερα επιζήμιες για τις σχέσεις με τον τοπικό άμαχο πληθυσμό.<br /><br />Μετά από έρευνα που επιβεβαίωσε τη γνησιότητα του βίντεο, οι IDF απομάκρυναν τον στρατιώτη από τα μάχιμα καθήκοντα και τον καταδίκασαν σε 30ήμερη στρατιωτική φυλάκιση.<br /><br />Έκτοτε, το άγαλμα αντικαταστάθηκε με μέριμνα του στρατού.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης της Κυριακής 26/04, ο Νετανιάχου υπογράμμισε τη συνεισφορά των χριστιανών στρατιωτών στο αμυντικό οικοδόμημα του Ισραήλ και επιχείρησε να αναπλαισιώσει το αφήγημα γύρω από τις σχέσεις της χώρας με τις χριστιανικές κοινότητες της περιοχής.<br /><br />«Βρίσκομαι εδώ, στο Γραφείο του Πρωθυπουργού, με μια εξαιρετική ομάδα νέων ανδρών και γυναικών», δήλωσε ο Νετανιάχου.<br /><br />«Πρόκειται για χριστιανούς στρατιώτες, άνδρες και γυναίκες, στις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις.<br /><br />»Κατέχουν όλους τους κρίσιμους ρόλους στον εκπληκτικό στρατό μας και επιτελούν σπουδαίο έργο».<br /><br />Ο Πρωθυπουργός αντέτεινε το περιστατικό με αυτό που χαρακτήρισε ως τον ευρύτερο ρόλο του Ισραήλ στην προστασία των χριστιανικών κοινοτήτων σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.<br /><br />«Αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με όσα παρουσιάζονται προς τα έξω», υποστήριξε.<br /><br />«Όχι μόνο το Ισραήλ μάχεται για τα δικαιώματα των Χριστιανών σε όλη τη Μέση Ανατολή, αλλά έχει και χριστιανούς στρατιώτες που πολεμούν για να υπερασπιστούν το Ισραήλ και τους χριστιανούς αδελφούς μας σε ολόκληρη την περιοχή και πέραν αυτής».<br /><br />Ο Νετανιάχου τόνισε την εντύπωση που του προκάλεσαν οι προσωπικές ιστορίες και η αφοσίωση των στρατιωτών.<br /><br />«Οφείλω να ομολογήσω ότι εντυπωσιάστηκα από τις προσωπικές τους διαδρομές, τη δέσμευση, την αυτοθυσία και τα επιτεύγματά τους», σημείωσε.<br /><br />«Το Ισραήλ είναι η μόνη χώρα στη Μέση Ανατολή όπου η χριστιανική κοινότητα ευημερεί, αναπτύσσεται και επεκτείνεται.<br /><br />»Και σημειώνει μεγάλη επιτυχία, με εκπληκτικούς άνδρες και γυναίκες».<br /><br />Ο Πρωθυπουργός ολοκλήρωσε τη συνάντηση εκφράζοντας την εκτίμησή του προς τους παρευρισκόμενους στρατιώτες:<br /><br />«Θέλω να σας χαιρετίσω όλους. Σας ευχαριστώ που ήρθατε εδώ».<br /><br />Η συνάντηση αυτή αποτελεί μια σημαντική διπλωματική προσπάθεια περιορισμού των επιπτώσεων από ένα περιστατικό που απείλησε να υπονομεύσει τη θέση του Ισραήλ μεταξύ των χριστιανικών κοινοτήτων παγκοσμίως.<br /><br />Το αρχικό υλικό είχε προκαλέσει άμεση διεθνή αντίδραση, με τις IDF να προβαίνουν σε μια, όπως τη χαρακτήρισαν, «σφοδρή καταδίκη» και να περιγράφουν τις ενέργειες του στρατιώτη ως «απόλυτη παρέκκλιση από τις προσδοκώμενες αξίες».<br /><br />Η Βόρεια Διοίκηση είχε ανακοινώσει τη δέσμευσή της να βοηθήσει στην αποκατάσταση του κατεστραμμένου αγάλματος του Εσταυρωμένου, αναγνωρίζοντας την πιθανότητα το περιστατικό να προκαλέσει αδικαιολόγητες εντάσεις με τους χριστιανικούς πληθυσμούς στο νότιο Λίβανο, οι οποίοι δεν είχαν συμπεριληφθεί στις εντολές εκκένωσης κατά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή.<br /><br />Ο χρόνος της συνάντησης του Νετανιάχου με το χριστιανικό προσωπικό των IDF αναδεικνύει την ανησυχία της κυβέρνησης για τις διπλωματικές προεκτάσεις του συμβάντος με το άγαλμα, ιδιαίτερα καθώς το Ισραήλ συνεχίζει να διαχειρίζεται περίπλοκες σχέσεις με διάφορες θρησκευτικές και εθνοτικές κοινότητες, τόσο στο εσωτερικό όσο και στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νετανιάχου: Το Ισραήλ έχει χριστιανούς στρατιώτες και μάχεται για τα δικαιώματα των Χριστιανών σε όλη τη Μέση Ανατολή.

Ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός συνομίλησε με χριστιανούς στρατιώτες και αξιωματικούς που υπηρετούν στις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) • Η ...

Διαβάστε την συνέχεια