Το «Τουρκοσυριακό μνημόνιο» και ο πόλεμος στην Μεσόγειο.

<img height="87" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-10/%CF%83%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1.jpg?itok=am7D2KyD" width="729" /><br /><br />Η πρόσφατη επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου και τα σενάρια για ένα αντίστοιχο «τουρκοσυριακό μνημόνιο»<br /><br />Η γεωπολιτική σκακιέρα στην Ανατολική Μεσόγειο παρουσιάζει ραγδαίες εξελίξεις, με την Άγκυρα να επιχειρεί μια στρατηγική περικύκλωσης της Ελλάδας και της Κύπρου μέσω της δημιουργίας ενός άξονα που συνδέει τη Λιβύη με τη Συρία.<br /><br />Η πρόσφατη επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου και τα νέα σενάρια για ένα αντίστοιχο «τουρκοσυριακό μνημόνιο», διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό σκηνικό, στο οποίο το Ισραήλ εμπλέκεται άμεσα ως στρατηγικός σύμμαχος της χώρας μας.<br /><br />Η Τουρκία θα επιδιώξεει το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα να εφαρμόσει στη Συρία το ίδιο μοντέλο που χρησιμοποίησε με επιτυχία στη Λιβύη, αγνοώντας τους πάντες και τα πάντα σε σχέση με το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Στόχος θα είναι ο έλεγχος της Ανατολικής Μεσογείου, και η υποβάθμιση όλων των χωρών της περιοχής, σε μια αναβίωση της Οθωμανικής κυριαρχίας περασμένων αιώνων. <br />Το «Τουρκοσυριακό Μνημόνιο»<br /><br />Η Άγκυρα προωθεί ένα μνημόνιο κατανόησης με τη Δαμασκό για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών (ΑΟΖ). Στόχος είναι να «εξαφανιστεί» η θαλάσσια επήρεια της Κύπρου, εγκλωβίζοντάς την ανάμεσα στις τουρκικές και συριακές διεκδικήσεις.<br /><br />Υπάρχουν πληροφορίες ότι η Άγκυρα εξετάζει τη μεταφορά συστημάτων αεράμυνας (όπως οι S-400) σε συριακό έδαφος για να ελέγξει τον εναέριο χώρο της περιοχής, προκαλώντας την έντονη αντίδραση του Ισραήλ.<br /><br />Ο Ερντογάν επιδιώκει τη σταδιακή προσέγγιση με το καθεστώς Άσαντ με σκοπό τον γεωπολιτικό έλεγχο και τη δημιουργία ενός κοινού μετώπου κατά των κουρδικών δυνάμεων, αλλά και τον περιορισμό της ισραηλινής επιρροής.<div>  <br />Πώς εισέρχεται το Ισραήλ στη διαμάχη Ελλάδος-Τουρκίας;<br /><br />Το Ισραήλ δεν θα παραμείνει απλός παρατηρητής, καθώς βλέπει τις τουρκικές κινήσεις στη Λιβύη και τη Συρία ως άμεση απειλή για την ασφάλειά του.<br /><br />Το Ισραηλινό Υπουργείο Εξωτερικών καταδίκασε απερίφραστα την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου, τονίζοντας ότι παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα των στενών του συμμάχων (Ελλάδας και Κύπρου) και αποσταθεροποιεί την περιοχή.<br /><br />Την ίδια περίοδο ο Ισραηλινός Α/ΓΕΝ έκανε την εμφάνιση του σε άσκηση κοντά στην Κρήτη, παρουσία του Έλληνα ομολόγου του και του Α/ΓΕΕΘΑ, με το μύνημα να είναι σαφές προς την Άγκυρα.<br /><br />Η Άγκυρα βρίσκεται σε νευρικό κλονισμό λόγω της διαρκούς ενίσχυσης της στρατιωτικής συνεργασίας ανάμεσα σε Αθήνα, Λευκωσία και Τελ Αβίβ.<br /><br />Ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας, Γιασάρ Γκιουλέρ, παραδέχθηκε δημόσια ότι η Τουρκία προετοιμάζεται ακόμη και για σενάρια πολέμου στην Ανατολική Μεσόγειο εξαιτίας αυτής της συμμαχίας.<br /><br />Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει ξεκαθαρίσει ότι το Ισραήλ δεν θα ανεχθεί τουρκική στρατιωτική βάση ή προκεχωρημένα συστήματα αεράμυνας στη Δαμασκό ( δεσμεύοντας και τον επόμενο πρωθυπουργό,αν δεν εκλεγεί ο ίδιος τον Νοέμβριο).<br /><br />Αν η Τουρκία επιχειρήσει να κλείσει τη θαλάσσια τρύπα με τη Συρία, το Ισραήλ ενδέχεται να απαντήσει στρατιωτικά εντός του συριακού εδάφους, συνδέοντας άμεσα το μέτωπο της Μέσης Ανατολής με τις ελληνοτουρκικές διαφορές.</div><div>  <br />Ο «Πόλεμος» που έρχεται στην Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Τα τουρκικά ΜΜΕ αναλύουν συνεχώς σενάρια πολεμικής εμπλοκής στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Άγκυρα έχει διαμηνύσει ότι δεν θα δεχθεί κανένα τετελεσμένο (όπως η πιθανή επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης) και επιχειρεί να χρησιμοποιήσει τον άξονα Λιβύης-Συρίας για να ελέγξει πλήρως τις ενεργειακές και ναυτιλιακές διόδους.<br /><br />Η συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ αποτελεί το βασικό ανάχωμα σε αυτά τα σχέδια, μετατρέποντας τη θαλάσσια ζώνη από την Κρήτη μέχρι την Κύπρο και τις ακτές του Λεβάντε σε μια μπαρουταποθήκη έτοιμη να αναφλεγεί.<br /><br />Αν η Άγκυρα καταφέρει, μετά τη Λιβύη, να επιβάλει ένα παρόμοιο μνημόνιο θαλάσσιων ζωνών στη Συρία (εκμεταλλευόμενη τις μυστικές επαφές με τη Δαμασκό), θα δημιουργήσει ένα συνεχόμενο θαλάσσιο τόξο που θα εγκλωβίσει την Κυπριακή ΑΟΖ και θα ακυρώσει τη γεωγραφική συνέχεια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η Ανατολική Μεσόγειος δεν αποτελεί απλώς ένα πεδίο νομικών διαφωνιών για τις ΑΟΖ, αλλά μια ενιαία γεωστρατηγική ζώνη ασφαλείας, όπου η αποτροπή ενός θερμού επεισοδίου εξαρτάται πλέον άμεσα από τη στρατιωτική και διπλωματική ισχύ του άξονα Αθήνας - Λευκωσίας - Τελ Αβίβ – Καΐρου.<br /><br />Όλα όμως θα απιχθούν στις επερχόμενες εκλογές σε Ισραήλ και Ελλάδα, και το πως θα διαμορφωθεί η κατάσταση, ενώ και ο Ερντογάν ετοιμάζεται για Τρίτη θητεία, για την οποία είναι ικανός για τα πάντα, ακόμα και για πόλεμο. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το «Τουρκοσυριακό μνημόνιο» και ο πόλεμος στην Μεσόγειο.

Η πρόσφατη επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου και τα σενάρια για ένα αντίστοιχο «τουρκοσυριακό μνημόνιο» Η γεωπολιτική σκακιέρα στην Ανατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το τουρκολιβυκό ταράζει το Κάιρο, ο φόβος των τετελεσμένων και η προσέγγιση με την Αθήνα.

<a href="https://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2026/10/%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CF%8C%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-%CE%BF%CE%B8%CF%8C%CE%BD%CE%B7%CF%82-2026-10-26-212352.png"><img height="92" src="https://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2026/10/%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CF%8C%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-%CE%BF%CE%B8%CF%8C%CE%BD%CE%B7%CF%82-2026-10-26-212352-696x417.png" width="739" /></a><br /><br /><div>του <b>Γιώργου Κουτσούμη</b><br />Ηεπικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη λιβυκή Βουλή των Αντιπροσώπων άνοιξε στον αιγυπτιακό δημόσιο διάλογο μια συζήτηση ευρύτερη από τη διαφορά για τις θαλάσσιες ζώνες. Πίσω από την κατηγορηματική απόρριψη της συμφωνίας διακρίνεται η ανησυχία για την αποτελεσματικότητα της αιγυπτιακής επιρροής στη Λιβύη. Το ερώτημα που επανέρχεται στα δημοσιεύματα και στα τηλεοπτικά σχόλια είναι πώς η Άγκυρα εξασφάλισε τη συναίνεση ενός πολιτικού στρατοπέδου που επί χρόνια αντιτασσόταν στο μνημόνιο και διατηρούσε στενούς δεσμούς με το Κάιρο.<br /><br />Η μεταστροφή της ανατολικής λιβυκής Βουλής προσδίδει στην εξέλιξη ιδιαίτερο πολιτικό βάρος. Για την Αίγυπτο, το πρόβλημα αφορά πλέον και τις επιλογές εταίρων στους οποίους είχε επενδύσει για την ασφάλεια των δυτικών συνόρων της και τη διαμόρφωση των λιβυκών ισορροπιών. Η τουρκική διείσδυση στην ανατολική Λιβύη φέρνει το Κάιρο αντιμέτωπο με μια δυσάρεστη διαπίστωση: οι παραδοσιακές σχέσεις επιρροής δεν εξασφαλίζουν από μόνες τους πολιτική σύμπλευση. Αυτή είναι η βασική αναλυτική διάσταση που αναδεικνύει η αραβική αρθρογραφία.<br /><br />Στον αιγυπτιακό Τύπο, η αρχική κάλυψη κινήθηκε γύρω από την επίσημη θέση. Η Youm7 προέβαλε την απόρριψη της επικύρωσης και την αιγυπτιακή διακήρυξη ότι το μνημόνιο είναι απολύτως άκυρο, στερείται έννομων αποτελεσμάτων για την Αίγυπτο και προσβάλλει τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Η έμφαση στη δυνατότητα του Καΐρου να προστατεύσει τα συμφέροντά του έδωσε στην κάλυψη τόνο αποφασιστικότητας, αφήνοντας σε δεύτερο πλάνο τα ερωτήματα για τη στάση των ανατολικών λιβυκών δυνάμεων.<br /><br />Η Al-Shorouk μετέφερε, αντιστοίχως, τον χαρακτηρισμό του μνημονίου ως «μελάνι στο χαρτί» από τον εκπρόσωπο του αιγυπτιακού ΥΠΕΞ. Η φράση συμπυκνώνει την προσπάθεια της αιγυπτιακής διπλωματίας να περιορίσει τη σημασία της επικύρωσης και να καταστήσει σαφές ότι η κοινοβουλευτική έγκριση δεν ενισχύει, κατά τη θέση του Καΐρου, τη νομιμότητα της συμφωνίας. Παράλληλα, η διατήρηση των επαφών με την Άγκυρα δείχνει ότι η αυστηρή δημόσια γλώσσα συνοδεύεται από αναζήτηση διπλωματικής διαχείρισης. <a href="https://www.anixneuseis.gr/%cf%84%ce%bf-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ba%ce%bf%ce%bb%ce%b9%ce%b2%cf%85%ce%ba%cf%8c-%cf%84%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%ac%ce%b9%cf%81%ce%bf-%ce%bf-%cf%86%cf%8c%ce%b2/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.anixneuseis.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το τουρκολιβυκό ταράζει το Κάιρο, ο φόβος των τετελεσμένων και η προσέγγιση με την Αθήνα.

του Γιώργου Κουτσούμη Ηεπικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη λιβυκή Βουλή των Αντιπροσώπων άνοιξε στον αιγυπτιακό δημόσιο διάλογο μια...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Δόγμα Ντονρόε στραπατσαρίστηκε στις φαβέλες. Ένα μάθημα για τις κάλπες που έρχονται!

<div><div class="entry-header blog-entry-header has-meta"><i style="font-size: 13px; text-align: right !important;"><h4></h4></i></div><div class="entry-content-wrap"><div class="post-body entry-content" id="post-body"><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEieI26P2lmfsYLRFiKDPR49PcwPq9ovskustAfL-PZS3D-1JPpm1qqeXPCLZ7Pso3irLAlazw7BCMmE7ogUWdAYENeUiNdLSxGPi1rTdyQ9ojxm9hAxtw74edQ2o32NgWm00Vy11oWon5LnHbmT0qDC_ARJKEMHgBa6pd9uPMFfXsz2NVrXgfQ03waYUXAv/s630/1.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="630" height="82" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEieI26P2lmfsYLRFiKDPR49PcwPq9ovskustAfL-PZS3D-1JPpm1qqeXPCLZ7Pso3irLAlazw7BCMmE7ogUWdAYENeUiNdLSxGPi1rTdyQ9ojxm9hAxtw74edQ2o32NgWm00Vy11oWon5LnHbmT0qDC_ARJKEMHgBa6pd9uPMFfXsz2NVrXgfQ03waYUXAv/w768-h82/1.jpg" width="768" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div>Η Ουάσιγκτον είχε έτοιμο το σενάριο. Στα σκοτεινά δωμάτια του Deep State, στους αλγόριθμους της Silicon Valley και στα επιτελεία του MAGA, η εντολή ήταν σαφής: η Λατινική Αμερική πρέπει να γίνει η «αυλή της αυτοκρατορίας». Αυτό είναι το περίφημο «<a href="https://i-epikaira.blogspot.com/2026/04/blog-post_59.html" target="_blank">Δόγμα Ντονρόε</a>» – η γκροτέσκα, υπερφιαλή εκδοχή του Δόγματος Μονρόε της εποχής του Τραμπισμού, μπολιασμένη με κυρώσεις, υβριδικό πόλεμο, ψηφιακό ευνουχισμό και νεο-πεντηκοστιανή παράνοια.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και μετά ήρθαν οι Βραζιλιάνοι.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο γηραιός μεταλλωρύχος Λούλα, ασχέτως εάν συμφωνούμε ή όχι με τις πολιτικές του ανδρός, η αλήθεια είναι ότι κατάφερε ένα καίριο λάκτισμα στην καρδιά του νεο-αποικιακού σχεδίου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το Δόγμα Ντονρόε στηρίζεται σε μια πολύ απλοϊκή, σχεδόν νηπιακή παραδοχή: ότι η Λατινική Αμερική δεν δικαιούται να έχει δική της εξωτερική πολιτική. Απαγορεύεται να κοιτάζει προς το Πεκίνο, απαγορεύεται να μιλάει με τη Μόσχα, απαγορεύεται να συνδιαλέγεται με την Τεχεράνη. Ο ρόλος της; Ένας απλός προμηθευτής πρώτων υλών, ένας παράδεισος για τα κοράκια της πράσινης και ψηφιακής μετάβασης.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο Φλάβιο Μπολσονάρο είναι ένας πρόθυμος τοποτηρητής αυτής της ατζέντας. Υποσχέσεις για μεταφορά πρεσβειών στην Ιερουσαλήμ, υποδαύλιση των BRICS, παράδοση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας στο ξένο κεφάλαιο– μας θυμίζει κάτι αυτό στην Ελλάδα;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όμως, υπολόγισαν χωρίς τον ξενοδόχο – ή μάλλον, χωρίς τους φτωχούς της Βορειοανατολικής Βραζιλίας και την εργατική τάξη των φαβέλων.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η στρατηγική του MAGA βασίστηκε στην απόλυτη κυριαρχία της πληροφορίας: αλγόριθμοι της Meta, στρατοί από bots στο WhatsApp, fake news και όλα τα γνωστά εργαλεία. Κι όμως, η αντεπίθεση του Λούλα πέτυχε το αδιανόητο. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αποδείχθηκε ότι η ψηφιακή χειραγώγηση μπορεί να φτάσει μέχρι ένα σημείο. Όταν η πραγματική οικονομία –το κόστος διαβίωσης, η πείνα, η φτώχεια– χτυπάει την πόρτα, η λαϊκή οργή διασπά τα αλγοριθμικά τείχη. Η απόπειρα μετατροπής της Βραζιλίας σε δορυφόρο ιμπεριαλιστικών συμφερόντων προσέκρουσε στον παραδοσιακό ιστό της βραζιλιάνικης κοινωνίας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αυτό δεν σημαίνει ότι η «αυτοκρατορία κοιμάται», ούτε ότι συγχωρεί τέτοιες ταπεινώσεις. Τα δύσκολα για τον Λούλα είναι μάλλον μπροστά. Το Deep State και οι μηχανισμοί αποσταθεροποίησης θα επιστρατεύσουν κάθε βρώμικο κόλπο από το οπλοστάσιό τους. Όμως το μήνυμα εστάλη: Η Λατινική Αμερική είναι πολύ μεγάλη για να μετατραπεί εύκολα στην πίσω αυλή που κάποιοι οραματίζονται. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αλλά ας μεταφέρουμε το παράδειγμα και στα καθ' ημάς...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div>Η επικοινωνιακή υπεροπλία του καθεστώτος Μητσοτάκη, η απροκάλυπτη στοίχιση με τις επιταγές της Ουάσιγκτον και το μουχλιασμένο αφήγημα του «εκσυγχρονισμού», αλέθονται πάνω στη μυλόπετρα της ελληνικής πραγματικότητας: στο καλάθι της ακρίβειας που αδειάζει τις τσέπες, στο δυσθεώρητο κόστος στέγασης, στη διάλυση της δημόσιας υγείας και της παιδείας, και στην εξοργιστική εκποίηση του εθνικού πλούτου σε ημετέρους και ξένα funds. </div><div><br /></div><div>Ο Μητσοτάκης ως άλλος Μπολσονάρο, σε ρόλο εντεταλμένου των ελίτ, θα ανακαλύψει ότι κανένας αλγόριθμος και κανένα συστημικό μέσο δεν μπορεί να ωραιοποιήσει την καθημερινότητα ενός λαού που εγγίζει τα όρια της εξάντλησης.</div><div><br /></div><div>Οι επερχόμενες εκλογές δεν θα είναι μια απλή αναμέτρηση, αλλά ένα λαϊκό ξέσπασμα στις μπαγιάτικες πολιτικές προτάσεις που δεν αγγίζουν πλέον κανέναν. Και αυτό αφορά σε όλο το φάσμα των κομμάτων που λυμαίνονται την χώρα. </div><div><br /></div><div>Η επταετία Μητσοτάκη ήταν μάλλον η ταφόπλακα της μεταπολίτευσης και όπως και στη Βραζιλία, η προσπάθεια επιβολής μιας ελεγχόμενης «σταθερότητας» αποδεικνύεται μια γυάλινη φυλακή που θα καταρρεύσει με κρότο όταν η κοινωνία θα αποφασίσει να πάρει την τύχη στα χέρια της. Τα σημάδια <a href="https://i-epikaira.blogspot.com/2026/10/blog-post_604.html" target="_blank">ήδη αχνοφαίνονται</a>...</div><div><br /></div><div>Το μήνυμα προς το πολιτικό σύστημα θα είναι ηχηρό: η αλαζονεία της εξουσίας έχει πάντοτε υψηλό τίμημα, ασχέτως κομματικών αποχρώσεων και πολιτικών πεποιθήσεων. Και αυτήν την φορά –προφήτες δεν είμαστε– οι εκλογές εκτιμάται ότι θα διαφέρουν όσο η μπόσα νόβα από το τσάμικο. Προσδεθείτε! </div></div></div></div><br /></div><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή </a><div><br /></div><div>Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera. </div>

Το Δόγμα Ντονρόε στραπατσαρίστηκε στις φαβέλες. Ένα μάθημα για τις κάλπες που έρχονται!

Η Ουάσιγκτον είχε έτοιμο το σενάριο. Στα σκοτεινά δωμάτια του Deep State, στους αλγόριθμους της Silicon Valley και στα επιτελεία του MAGA, η...

Διαβάστε την συνέχεια

Το σοκ του Σουέζ επιστρέφει: Όταν ο σύμμαχος γίνεται ο μεγαλύτερος μοχλός πίεσης.

<img height="81" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/ormouz-3.jpg" width="738" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Εβδομήντα χρόνια μετά την κρίση που ταπείνωσε τη Βρετανία, η Μέση Ανατολή επαναφέρει το δύσκολο ερώτημα: πόση ασφάλεια προσφέρουν οι συμμαχίες όταν τα συμφέροντα αποκλίνουν;<br /><br />Τον Οκτώβριο του 1956, η Βρετανία ξεκίνησε μια στρατιωτική επιχείρηση για να αποδείξει ότι παρέμενε μεγάλη δύναμη. Λίγες ημέρες αργότερα, αναγκάστηκε να αναγνωρίσει ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει χωρίς την οικονομική στήριξη του ισχυρότερου συμμάχου της.<br /><br />Το καθοριστικό πλήγμα ήρθε από την Ουάσιγκτον. Η αμερικανική πίεση, σε συνδυασμό με τη φυγή συναλλάγματος και την κρίση της στερλίνας, περιόρισε δραστικά τα περιθώρια του Λονδίνου και συνέβαλε αποφασιστικά στην αποδοχή της κατάπαυσης του πυρός.<br /><br />Εβδομήντα χρόνια μετά, το Σουέζ παραμένει ένα σκληρό μάθημα για τα όρια της συμμαχικής αλληλεγγύης. Η κοινή ιστορία, οι πολιτισμικοί δεσμοί και οι διακηρύξεις φιλίας έχουν πολιτική αξία. Η αξιοπιστία μιας συμμαχίας, όμως, δοκιμάζεται όταν οι εταίροι επιδιώκουν διαφορετικά αποτελέσματα.<div><br />Η επιχείρηση που αποκάλυψε την πραγματική ιεραρχία<br /><br />Η εθνικοποίηση της Εταιρείας της Διώρυγας του Σουέζ από τον Γκαμάλ Άμπντελ Νάσερ, τον Ιούλιο του 1956, έπληξε έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες της βρετανικής επιρροής.<br /><br />Η διώρυγα συνέδεε τη Μεσόγειο με τον Ινδικό Ωκεανό και αποτελούσε κρίσιμο πέρασμα για το εμπόριο και τις ενεργειακές ροές. Ο έλεγχός της είχε οικονομικό, στρατιωτικό και συμβολικό βάρος.<br /><br />Η κυβέρνηση του Άντονι Ίντεν, σε μυστική συνεννόηση με τη Γαλλία και το Ισραήλ, επιχείρησε να ανατρέψει τα δεδομένα. Στις 29 Οκτωβρίου 1956, οι ισραηλινές δυνάμεις εισέβαλαν στο Σινά. Ακολούθησε η βρετανογαλλική επέμβαση.<br /><br />Η στρατιωτική προέλαση, ωστόσο, δεν μπορούσε να εξασφαλίσει πολιτική επιτυχία απέναντι στην αμερικανική αντίθεση. Η κατάπαυση του πυρός τέθηκε σε ισχύ τα μεσάνυχτα της 6ης προς την 7η Νοεμβρίου. Η αποχώρηση των ξένων δυνάμεων ακολούθησε τους επόμενους μήνες.<br />Η στερλίνα έγινε το αδύναμο σημείο<br /><br />Ο πρόεδρος Ντουάιτ Αϊζενχάουερ θεωρούσε ότι η επέμβαση θα υπονόμευε την αμερικανική θέση στον αραβικό κόσμο και θα δημιουργούσε ευκαιρίες για τη Σοβιετική Ένωση.<br /><br />Η Βρετανία, από την πλευρά της, χρειαζόταν οικονομική υποστήριξη για να υπερασπιστεί τη στερλίνα. Αυτή η ανάγκη έδωσε στην Ουάσιγκτον έναν εξαιρετικά αποτελεσματικό μοχλό πίεσης. Η αμερικανική στάση απέναντι στη χρηματοδοτική βοήθεια συνδέθηκε με την απαίτηση τερματισμού της επιχείρησης και αποχώρησης.<br /><br />Το στρατηγικό δίδαγμα ήταν σαφές: ένα κράτος μπορεί να διαθέτει στρατό ικανό να επιχειρήσει, αλλά να στερείται την οικονομική αντοχή για να συνεχίσει.<br /><br />Η εξάρτηση περιόρισε την ελευθερία δράσης του Λονδίνου. Το Σουέζ αποκάλυψε δημόσια μια μεταβολή ισχύος που είχε ήδη συντελεστεί.</div><div><br />Το λάθος της «ειδικής σχέσης»<br /><br />Η βρετανική ηγεσία είχε υπερεκτιμήσει την ανοχή που θα εξασφάλιζε η στενή σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Η εμπειρία του πολέμου και η συνεργασία των δύο χωρών δημιούργησαν την προσδοκία ότι η Ουάσιγκτον θα αποδεχόταν τελικά τις βρετανικές επιλογές. Η κυβέρνηση Αϊζενχάουερ έκρινε ότι το κόστος για τα δικά της συμφέροντα ήταν μεγαλύτερο.<br /><br />Εδώ βρίσκεται η διαχρονική προειδοποίηση της κρίσης: η συμμαχία προσφέρει στήριξη, χωρίς να αποτελεί λευκή επιταγή για κάθε εθνική πρωτοβουλία.<br /><br />Όταν η προστασία μετατρέπεται σε αποκλειστική εξάρτηση, ο ισχυρότερος εταίρος αποκτά τη δυνατότητα να επηρεάζει αποφασιστικά τις επιλογές του ασθενέστερου. </div><div><br />Δύο απαντήσεις στην ίδια ταπείνωση<br /><br />Το Λονδίνο και το Παρίσι άντλησαν διαφορετικά πολιτικά συμπεράσματα.<br /><br />Η Βρετανία έδωσε προτεραιότητα στην αποκατάσταση και εμβάθυνση της σχέσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Γαλλία ενίσχυσε την επιδίωξη στρατηγικής αυτονομίας, με κεντρικό στοιχείο την ανεξάρτητη πυρηνική της αποτροπή και, αργότερα, την αποχώρηση από την ολοκληρωμένη στρατιωτική διοίκηση του ΝΑΤΟ.<br /><br />Οι επιλογές αυτές φωτίζουν δύο διαφορετικούς τρόπους διαχείρισης της εξάρτησης: στενότερη ευθυγράμμιση με τον ισχυρό σύμμαχο ή επένδυση σε μεγαλύτερη αυτονομία.<br /><br />Στην πράξη, οι περισσότερες χώρες αναζητούν έναν συνδυασμό: διατηρούν τις βασικές συμμαχίες τους, ενώ προσπαθούν να αυξήσουν τα δικά τους μέσα και τις εναλλακτικές τους.</div><div><br />Από το Σουέζ στη Μέκκα<br /><br />Η σημερινή αναζήτηση πρόσθετων εγγυήσεων ασφαλείας στη Μέση Ανατολή δίνει νέα επικαιρότητα σε αυτή τη συζήτηση.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Πακιστάν υπέγραψαν τον Αύγουστο του 2026 συμφωνία κοινής άμυνας στη Μέκκα. Το πλαίσιο προβλέπει ότι ένοπλη επίθεση εναντίον ενός μέλους αντιμετωπίζεται ως επίθεση εναντίον όλων, μαζί με διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας.<br /><br />Η θεσμική οργάνωση της συνεργασίας περιλαμβάνει στρατηγική πολιτική και αμυντική επιτροπή, όπως αποτυπώνεται και στην κοινή δήλωση που δημοσιοποίησε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.<br /><br />Μια γεωπολιτική ανάγνωση της συμφωνίας είναι ότι οι περιφερειακές δυνάμεις επιδιώκουν περισσότερες επιλογές προστασίας και μεγαλύτερο περιθώριο πρωτοβουλιών. Αυτό δεν συνεπάγεται αυτόματη αντικατάσταση των αμερικανικών σχέσεων ασφαλείας. Δείχνει, όμως, την προσπάθεια περιορισμού της εξάρτησης από έναν μόνο εταίρο.<br /><br />Η αποτελεσματικότητα ενός τέτοιου σχήματος θα κριθεί από τις διαθέσιμες δυνάμεις, τον επιχειρησιακό συντονισμό και την πολιτική βούληση των μελών του όταν προκύψει πραγματικό κόστος.<br />Γιατί η αναλογία με την Αμερική χρειάζεται προσοχή<br /><br />Η σύγκριση με το 1956 έχει συγκεκριμένα όρια.<br /><br />Η Βρετανία τότε εξαρτιόταν οικονομικά από έναν ισχυρότερο σύμμαχο. Η σημερινή συζήτηση για τις Ηνωμένες Πολιτείες αφορά το εύρος των δεσμεύσεών τους και την προθυμία ή δυνατότητά τους να ανταποκρίνονται ταυτόχρονα σε διαφορετικές κρίσεις.<br /><br />Επομένως, η ενίσχυση περιφερειακών συνεργασιών δεν αποδεικνύει από μόνη της το τέλος της αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας. Μπορεί να εκφράζει προληπτική διαχείριση κινδύνου, διαπραγματευτική πίεση ή επιδίωξη μεγαλύτερης αυτονομίας.<br /><br />Το ουσιαστικό ερώτημα είναι πόσο ευθυγραμμίζονται οι δεσμεύσεις μιας δύναμης με τους πόρους και τις πολιτικές επιλογές που απαιτούνται για να τις στηρίξει.</div><div><br />Το δίδαγμα για την Ελλάδα<br /><br />Για την Ελλάδα, η επέτειος του Σουέζ προσφέρει ένα χρήσιμο πλαίσιο στρατηγικής σκέψης.<br /><br />Οι συμμαχίες αποκτούν μεγαλύτερη αξία όταν στηρίζονται σε σαφή κοινά συμφέροντα και συνοδεύονται από εθνική αντοχή: αξιόπιστη αποτροπή, οικονομική σταθερότητα, λειτουργικές υποδομές και διπλωματική προετοιμασία.<br /><br />Απαιτείται επίσης προσεκτική αποτίμηση του τι δεσμεύεται να κάνει κάθε εταίρος σε μια συγκεκριμένη κρίση. Η πολιτική υποστήριξη, η οικονομική συνδρομή και η στρατιωτική εμπλοκή αποτελούν διαφορετικά επίπεδα δέσμευσης.<br /><br />Η μεγαλύτερη παγίδα είναι να αντιμετωπίζεται η προσδοκία στήριξης ως εξασφαλισμένο επιχειρησιακό δεδομένο.<br /><br />Εβδομήντα χρόνια μετά, το Σουέζ υπενθυμίζει ότι η ισχύς μιας χώρας κρίνεται και από την ικανότητά της να αντέχει τη στιγμή που ένας σύμμαχος θα επιλέξει διαφορετικά. Οι σταθερές συνεργασίες παραμένουν πολύτιμες· η νηφάλια γνώση των ορίων τους αποτελεί μέρος της εθνικής στρατηγικής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το σοκ του Σουέζ επιστρέφει: Όταν ο σύμμαχος γίνεται ο μεγαλύτερος μοχλός πίεσης.

Βασιλης Διαμαντακος Εβδομήντα χρόνια μετά την κρίση που ταπείνωσε τη Βρετανία, η Μέση Ανατολή επαναφέρει το δύσκολο ερώτημα: πόση ασφάλεια π...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν απορρίπτει τις θέσεις της ΕΕ και της Ελλάδας για το τουρκολιβυκό μνημόνιο (λιβυκό δημοσίευμα).

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/10/%CF%83%CE%BA%CE%BB%CF%83%CE%BD%CE%BC%CE%B4%CF%83%CE%B1345.jpg?ssl=1"><img height="85" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/10/%CF%83%CE%BA%CE%BB%CF%83%CE%BD%CE%BC%CE%B4%CF%83%CE%B1345.jpg?resize=640%2C358&ssl=1" width="720" /></a><br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υπερασπίστηκε τη συμφωνία για τα θαλάσσια σύνορα του 2019 μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, υποστηρίζοντας ότι η ευρωπαϊκή και διεθνής κριτική για την επικύρωσή της στερείται οποιασδήποτε νόμιμης βάσης, γράφει σήμερα λιβυκό δημοσίευμα.<br /><br />Τα σχόλιά του έρχονται εν μέσω ανανεωμένης διαμάχης σχετικά με τις θαλάσσιες ρυθμίσεις στην ανατολική Μεσόγειο μετά την επικύρωση της συμφωνίας από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης στα ανατολικά.<br /><br />Ο Ερντογάν δήλωσε τη Δευτέρα ότι οι αντιδράσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων μερών στην επικύρωση της συμφωνίας ήταν αδικαιολόγητες, τονίζοντας ότι η χώρα του δεν επιδιώκει πολιτικά οφέλη εις βάρος κανενός μέρους στην περιοχή…<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος πρόσθεσε ότι τα μέρη που επιδιώκουν να αποκλείσουν την Άγκυρα από την Ανατολική Μεσόγειο πρέπει να σεβαστούν τη βούληση της Τουρκίας και της Λιβύης, υποδεικνύοντας τη δέσμευση της χώρας του στη συμφωνία ως πλαίσιο που διέπει τις θαλάσσιες σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών.<br /><br />Απόρριψη της συμφωνίας από την Ευρώπη και την Ελλάδα<br /><br />Αντιθέτως, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ελλάδα απέρριψαν την επικύρωση της συμφωνίας από τη Λιβύη, υποστηρίζοντας ότι παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα άλλων χωρών και το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Αυτή η στάση αντικατοπτρίζει τη συνεχιζόμενη απόκλιση μεταξύ της Άγκυρας και της Ευρωπαϊκής πλευράς σχετικά με τη νομιμότητα της συμφωνίας και την έκταση του αντίκτυπού της στις θαλάσσιες αξιώσεις άλλων χωρών.<br /><br />Υπογραμμίζει επίσης ότι η επικύρωση από τη Λιβύη δεν έχει τερματίσει τη διαμάχη γύρω από τη συμφωνία, αλλά αντίθετα την έχει επαναφέρει στο προσκήνιο των περιφερειακών διαφορών.<br /><br />Το ζήτημα περιστρέφεται γύρω από τη συμβατότητα των διμερών ναυτιλιακών ρυθμίσεων με τα δικαιώματα και τις αξιώσεις άλλων κρατών στην περιοχή. Αυτό καθιστά τη διαφορά μια διαμάχη με διαφορετικές νομικές ερμηνείες καθώς και πολιτικούς υπολογισμούς.<br /><br />Η Λιβύη επανασχεδιάζει τον χάρτη της Μεσογείου: Η συμφωνία της Άγκυρας πυροδοτεί μια θαλάσσια αντιπαράθεση, σύμφωνα με το λιβυκό δημοσίευμα<br /><br />Ανατολική Μεσόγειος: Μεταξύ Θαλάσσιων Συμφερόντων και Νομικών Διαφορών<br /><br />Οι δηλώσεις Ερντογάν επιβεβαιώνουν τη δέσμευση της Τουρκίας στη συμφωνία και την απόρριψη των επικρίσεων που διατυπώνονται εναντίον της. Εν τω μεταξύ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ελλάδα διατηρούν τις αντιρρήσεις τους ως προς τις νομικές και κυριαρχικές επιπτώσεις της.<br /><br />Δεδομένων των αποκλινουσών θέσεων, η επικύρωση από τη Λιβύη από μόνη της δεν σημαίνει επίλυση της υπάρχουσας διαφοράς.<br /><br />Οι ευρωπαϊκές και ελληνικές αντιρρήσεις παραμένουν, σύμφωνα με τις δηλωμένες θέσεις τους.<br /><br />Εν τω μεταξύ, η συμφωνία εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό παράγοντα που επηρεάζει τις σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης και τη φύση των περιφερειακών αλληλεπιδράσεων στην Ανατολική Μεσόγειο.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ερντογάν απορρίπτει τις θέσεις της ΕΕ και της Ελλάδας για το τουρκολιβυκό μνημόνιο (λιβυκό δημοσίευμα).

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υπερασπίστηκε τη συμφωνία για τα θαλάσσια σύνορα του 2019 μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, υποστηρίζοντα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανατροπή στο Ουκρανικό.Η Ευρώπη «σπάει» την απομόνωση Πούτιν. Έτοιμοι για τριμερή στο Αμπού Ντάμπι .

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/Putin-Ukraine.jpg"><img height="92" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/Putin-Ukraine-1068x712.jpg" width="720" /></a><br /><br />Καταιγιστικές είναι οι διπλωματικές διεργασίες στο ουκρανικό μέτωπο, καθώς η Ευρώπη επιχειρεί να σπάσει το πολυετές διπλωματικό αδιέξοδο και να αποκτήσει πρωταγωνιστικό ρόλο στις παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις. Σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού και ουσίας, ο πρόεδρος της Φινλανδίας, Αλεξάντερ Στουμπ, και ο πρωθυπουργός της Νορβηγίας, Γιόνας Γκάρ Στόρε, είχαν απευθείας τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ρώσο Πρόεδρο, Βλαντιμίρ Πούτιν, σπάζοντας την απομόνωση στην οποία είχε περιέλθει το Κρεμλίνο από τη δυτική ηγεσία μετά την εισβολή του 2022.<div><br />Η συνομιλία περιγράφηκε από την πλευρά του Ελσίνκι ως «ειλικρινής και ουσιαστική», με τον Αλεξάντερ Στουμπ να υπογραμμίζει πως η επίτευξη ειρήνης απαιτεί απευθείας διάλογο, ειδικά από κράτη που συνορεύουν με τη Ρωσία και επηρεάζονται άμεσα από την αρχιτεκτονική της ευρωπαϊκής ασφάλειας. Αμέσως μετά την επαφή με τη Μόσχα, οι δύο ηγέτες επικοινώνησαν με τον πρόεδρο της Ουκρανίας, Βολόντιμιρ Ζελένσκι, προκειμένου να τον ενημερώσουν αναλυτικά για τα αποτελέσματα των συνομιλιών, όπως επιβεβαίωσε ο προεδρικός σύμβουλος του Κιέβου, Ντμίτρο Λίτβιν.<br />Από την πλευρά του, ο Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε στους συνομιλητές του ότι η επίτευξη ειρήνης στην Ουκρανία προϋποθέτει την πλήρη αναγνώριση των ρωσικών συμφερόντων. Σύμφωνα με ανακοίνωση της υπηρεσίας Τύπου του Κρεμλίνου, κατά την τηλεφωνική επικοινωνία με τους δύο ηγέτες, ο Ρώσος πρόεδρος υπογράμμισε ότι «η επίτευξη μιας δίκαιης και μακροχρόνιας ειρήνης είναι δυνατή μόνο με την πλήρη και άνευ όρων συνεκτίμηση των νόμιμων συμφερόντων της Ρωσικής Ομοσπονδίας». Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ σχολίασε ότι η Ρωσία αντιμετωπίζει τη Νορβηγία και τη Φινλανδία ως νέους συμμετέχοντες στις προσπάθειες επίλυσης της σύγκρουσης και θα εξετάσει «αν μπορούν να επιτύχουν κάτι τέτοιο».<br /><br />Ο ρόλος του απεσταλμένου του Τραμπ<br /><br />Η σκανδιναβική πρωτοβουλία δεν εκδηλώθηκε στο κενό, αλλά αποτελεί κρίσιμο κρίκο μιας ευρύτερης αλυσίδας επαφών που βρίσκεται σε εξέλιξη. Την περασμένη εβδομάδα, ο ειδικός απεσταλμένος του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, Στηβ Γουίτκοφ, βρέθηκε στο Όσλο όπου συνάντησε τον Βολόντιμιρ Ζελένσκι μαζί με τους ηγέτες της Νορβηγίας και της Φινλανδίας.<br />Αμέσως μετά, ο Γουίτκοφ ταξίδεψε στην Αγία Πετρούπολη για απευθείας συνομιλίες με τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Το Κρεμλίνο, δια στόματος του εκπροσώπου του Ντμίτρι Πεσκόφ, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο η Ρωσία να αξιολογήσει τον πιθανό ρόλο της Νορβηγίας και της Φινλανδίας ως νέων συμμετεχόντων στις ειρηνευτικές προσπάθειες, σημειώνοντας πως η Μόσχα εξετάζει κατά πόσο οι δύο χώρες μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά.<br /><br />Ραντεβού στο Αμπού Ντάμπι για τριμερείς συνομιλίες<br /><br />Την ίδια ώρα, η διπλωματική σκακιέρα διευρύνεται με ορίζοντα τον Νοέμβριο. Ο διπλωματικός σύμβουλος του Ρώσου προέδρου, Γιούρι Ουσακόφ, αποκάλυψε ότι προετοιμάζονται επίσημες διαπραγματεύσεις για την επίλυση της σύγκρουσης, οι οποίες προγραμματίζονται για το πρώτο δεκαπενθήμερο του Νοεμβρίου στο Αμπού Ντάμπι. Οι συνομιλίες αυτές αναμένεται να διεξαχθούν σε τριμερές επίπεδο, με τη συμμετοχή της Ουκρανίας, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας.<br />Παράλληλα, ο Ουσακόφ ανέφερε ότι Μόσχα, Ουάσινγκτον και Πεκίνο έχουν ξεκινήσει προπαρασκευαστικές επαφές για τη διοργάνωση μιας ιστορικής τριμερούς συνάντησης κορυφής μεταξύ των Βλαντίμιρ Πούτιν, Ντόναλντ Τραμπ και Σι Τζινπίνγκ, δείχνοντας ότι οι εξελίξεις στο ουκρανικό μέτωπο διαπλέκονται πλέον άμεσα με τις γενικότερες ισορροπίες των υπερδυνάμεων.<br /><br />Αυξανόμενη πίεση στο Κίεβο ενόψει χειμώνα<br /><br />Παρά την έντονη κινητικότητα, το κλίμα για την ουκρανική πλευρά παραμένει εξαιρετικά πιεστικό. Η στάση του Υπουργού Εξωτερικών της Ουκρανίας, Αντρίι Σίμπιχα, αποτυπώνει τις επιφυλάξεις του Κιέβου για το κατά πόσο η Μόσχα είναι έτοιμη για σοβαρές διαπραγματεύσεις, την ώρα που οι διμερείς σχέσεις Ουκρανίας και ΗΠΑ δοκιμάζονται.<br />Η πρόσφατη συμφωνία των ΗΠΑ με τη Ρωσία για το ντίζελ, οι αναταράξεις στη λειτουργία του δορυφορικού δικτύου Starlink που είναι ζωτικής σημασίας για την ουκρανική άμυνα, αλλά και οι σοβαρές ελλείψεις σε συστήματα αεράμυνας δημιουργούν ένα δυσμενές σκηνικό για το Κίεβο. Καθώς ο προϋπολογισμός της χώρας εξαντλείται και ο χειμώνας πλησιάζει με την απειλή νέων ρωσικών πυραυλικών επιθέσεων, η ανάγκη για διπλωματικές εγγυήσεις ασφαλείας καθίσταται πιο επιτακτική από ποτέ.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ανατροπή στο Ουκρανικό.Η Ευρώπη «σπάει» την απομόνωση Πούτιν. Έτοιμοι για τριμερή στο Αμπού Ντάμπι .

Καταιγιστικές είναι οι διπλωματικές διεργασίες στο ουκρανικό μέτωπο, καθώς η Ευρώπη επιχειρεί να σπάσει το πολυετές διπλωματικό αδιέξοδο και...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ: Η ώρα της κρίσης για τον Νετανιάχου. Κάλπες στη σκιά του πολέμου και της 7ης Οκτωβρίου.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2026/10/israel-neta.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1440" data-original-width="1920" height="1440" src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2026/10/israel-neta.jpg" width="1920" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η ευθύνη για την αποτυχία ασφαλείας, η Γάζα και η αβέβαιη κοινοβουλευτική πλειοψηφία καθορίζουν την επόμενη ημέρα</span></h3><b>Μαριάννα Γαλανοπούλου</b><br />Περίπου 7,3 εκατομμύρια Ισραηλινοί προσέρχονται σήμερα Τρίτη (27/10) στις κάλπες, στις πρώτες βουλευτικές εκλογές μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023. Για τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, η αναμέτρηση αποτελεί κρίσιμη δοκιμασία έπειτα από σχεδόν τρία χρόνια πολέμων, κοινωνικής πόλωσης και διεθνούς κριτικής.<br /><br />Η ψηφοφορία εξελίσσεται σε μια άτυπη «ψήφο εμπιστοσύνης» προς τον πρωθυπουργό, καθώς οι πολίτες καλούνται να αξιολογήσουν τόσο την αποτυχία αποτροπής της επίθεσης όσο και τη στρατιωτική απάντηση που ακολούθησε. Στο επίκεντρο βρίσκονται επίσης η διαχείριση του πολέμου στη Γάζα, οι σχέσεις με τις ΗΠΑ και η αντιπαράθεση για τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών.<br /><br />Ο Νετανιάχου προβάλλει την εμπειρία του και τα στρατιωτικά αποτελέσματα των τελευταίων ετών ως εγγύηση για την ασφάλεια της χώρας. Απέναντί του, ο πρώην αρχηγός του γενικού επιτελείου των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων Γκάντι Άιζενκοτ επιχειρεί να συσπειρώσει όσους ζητούν αλλαγή ηγεσίας και διερεύνηση των ευθυνών για την 7η Οκτωβρίου.<br /><br />Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν αμφίρροπη αναμέτρηση, χωρίς εξασφαλισμένη πλειοψηφία για κανένα από τα δύο βασικά στρατόπεδα. Το αποτέλεσμα, επομένως, δεν θα κριθεί μόνο στην κάλπη, αλλά και στις διαπραγματεύσεις που θα ακολουθήσουν για τον σχηματισμό κυβέρνησης.<div><br />Η 7η Οκτωβρίου στοιχειώνει την προεκλογική εκστρατεία<br /><br />Η επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, κατά την οποία σκοτώθηκαν περίπου 1.200 άνθρωποι και 251 απήχθησαν, αποτέλεσε τη μεγαλύτερη αποτυχία ασφαλείας στην ιστορία του σύγχρονου <a href="https://www.newsbreak.gr/tag/israil/">Ισραήλ</a>. Ο αιφνιδιασμός των ισραηλινών υπηρεσιών πληροφοριών και των ενόπλων δυνάμεων κλόνισε την εμπιστοσύνη στην πολιτική και στρατιωτική ηγεσία.<br /><br />Η αντιπολίτευση θεωρεί ότι η χώρα χρειάζεται πλήρη διερεύνηση των παραλείψεων που επέτρεψαν στη Χαμάς να εξαπολύσει την επίθεση. Έχει δεσμευτεί να προωθήσει τη συγκρότηση κρατικής επιτροπής έρευνας, ώστε να αποσαφηνιστούν οι ευθύνες και να εξεταστούν οι αποφάσεις που προηγήθηκαν της καταστροφής.<br /><br />Ο Νετανιάχου, από την πλευρά του, αποφεύγει να αποδεχθεί την αποκλειστική πολιτική ευθύνη και υπογραμμίζει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις που ακολούθησαν. Η στάση του απέναντι στο αίτημα για ανεξάρτητη έρευνα έχει εξελιχθεί σε ένα από τα βασικά σημεία αντιπαράθεσης της προεκλογικής περιόδου.<br /><br />Για τους επικριτές του, η λογοδοσία δεν μπορεί να αναβάλλεται επ’ αόριστον. Για τους υποστηρικτές του, η προτεραιότητα παραμένει η αντιμετώπιση των απειλών και η αποτροπή νέων επιθέσεων.</div><div><br />Ο Νετανιάχου ποντάρει στην ασφάλεια και στον Τραμπ<br /><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός στηρίζει την εκστρατεία του στην εικόνα του έμπειρου ηγέτη που μπορεί να διαχειριστεί τις απειλές σε πολλαπλά μέτωπα. Προβάλλει τα πλήγματα κατά της Χαμάς στη Γάζα και της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, ενώ επιμένει ότι η αντιμετώπιση του Ιράν παραμένει κεντρική προτεραιότητα.<br /><br />Η σχέση του με τον Ντόναλντ Τραμπ αποτελεί επίσης σημαντικό στοιχείο της επιχειρηματολογίας του. Ο Αμερικανός πρόεδρος εξέφρασε δημόσια την υποστήριξή του στον Νετανιάχου πριν από την ψηφοφορία, παρέμβαση που προσφέρει στον πρωθυπουργό ένα ισχυρό διεθνές επιχείρημα προς το εκλογικό σώμα.<br /><br />Ο Νετανιάχου έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων στρατιωτικών ενεργειών κατά του Ιράν, υποστηρίζοντας ότι η απειλή δεν έχει εξαλειφθεί. Η προοπτική αυτή αναδεικνύει το ευρύτερο περιφερειακό διακύβευμα των εκλογών, καθώς οι επιλογές της επόμενης κυβέρνησης θα επηρεάσουν τις σχέσεις του Ισραήλ με την Ουάσιγκτον και τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Παράλληλα, ο πρωθυπουργός βρίσκεται αντιμέτωπος με δίκες για υποθέσεις διαφθοράς, τις οποίες αρνείται. Οι υποθέσεις αυτές, μαζί με τις επιθέσεις του κατά της δικαστικής εξουσίας, τροφοδοτούν την κριτική ότι η παραμονή του στην εξουσία συνδέεται και με την προσωπική πολιτική του επιβίωση.<br />Γάζα και Δυτική Όχθη στο επίκεντρο της διεθνούς κριτικής<br /><br />Η διεθνής εικόνα του Ισραήλ έχει επιβαρυνθεί από τις συνέπειες του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας. Οι εκτεταμένες καταστροφές, οι απώλειες αμάχων και οι μαζικοί εκτοπισμοί έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, ενώ η ισραηλινή στρατιωτική δράση βρίσκεται στο επίκεντρο διπλωματικών και νομικών αντιπαραθέσεων.<br /><br />Στη Δυτική Όχθη, η επέκταση των ισραηλινών οικισμών και η βία εποίκων εντείνουν τις εντάσεις με τους Παλαιστινίους. Οι ακροδεξιοί κυβερνητικοί εταίροι του Νετανιάχου, Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ και Μπεζαλέλ Σμότριτς, έχουν υποστηρίξει σκληρές πολιτικές απέναντι στους Παλαιστινίους, περιλαμβανομένων προτάσεων για την απομάκρυνσή τους από τη Γάζα και την ενίσχυση του εποικισμού.<br /><br />Η αντιπολίτευση εκτιμά ότι η σημερινή πολιτική έχει επιβαρύνει τις διεθνείς σχέσεις της χώρας και έχει περιορίσει τα περιθώρια διπλωματικών ελιγμών. Ωστόσο, δεν προτείνει ενιαία γραμμή σε όλα τα ζητήματα: αρκετοί από τους βασικούς αντιπάλους του Νετανιάχου υποστηρίζουν επίσης σκληρή στάση απέναντι στους περιφερειακούς αντιπάλους του Ισραήλ και απορρίπτουν την άμεση ίδρυση παλαιστινιακού κράτους.</div><div><br />Ο Άιζενκοτ και το στοίχημα της αντιπολίτευσης<br /><br />Ο Γκάντι Άιζενκοτ επιχειρεί να εμφανιστεί ως αξιόπιστη εναλλακτική, συνδυάζοντας τη στρατιωτική του εμπειρία με την υπόσχεση για πιο υπεύθυνη διακυβέρνηση. Δίνει έμφαση στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς, στην κρατική λογοδοσία και στην ανάγκη να μετατραπούν οι στρατιωτικές επιτυχίες σε σαφείς και επιτεύξιμους πολιτικούς στόχους.<br /><br />Η αντιπολίτευση, ωστόσο, δεν κατεβαίνει στις εκλογές ως ενιαίο κόμμα. Ο Γκάντι Άιζενκοτ ηγείται του Yashar, ενώ ο πρώην πρωθυπουργός Ναφτάλι Μπένετ βρίσκεται επικεφαλής της κοινής εκλογικής λίστας B’Yachad, με τον Γιαΐρ Λαπίντ στη δεύτερη θέση. Στο ευρύτερο αντιπολιτευτικό στρατόπεδο συμμετέχουν επίσης ο Αβίγκντορ Λίμπερμαν, επικεφαλής του Yisrael Beiteinu, και ο Γιαΐρ Γκολάν, ηγέτης των Δημοκρατών.<br /><br />Οι πέντε πολιτικοί έχουν δεσμευτεί να συνεργαστούν με στόχο την απομάκρυνση του Νετανιάχου, παρά τις ιδεολογικές διαφορές τους. Η συμφωνία τους ενισχύει την προσπάθεια συσπείρωσης, αλλά δεν εξαλείφει τις δυσκολίες που θα προκύψουν εάν χρειαστεί να μοιραστούν την εξουσία και να συμφωνήσουν σε ένα κοινό κυβερνητικό πρόγραμμα.</div><div><br />Η μάχη των 61 εδρών<br /><br />Η Κνεσέτ διαθέτει 120 έδρες και η συγκρότηση κυβέρνησης απαιτεί την εξασφάλιση κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας 61 βουλευτών. Οι Ισραηλινοί ψηφίζουν κόμματα και όχι απευθείας πρωθυπουργό, ενώ το εκλογικό όριο για την είσοδο στη Βουλή είναι 3,25%.<br /><br />Οι δημοσκοπήσεις δεν δίνουν σε κανένα από τα δύο βασικά στρατόπεδα σαφές προβάδισμα προς την πλειοψηφία. Έτσι, καθοριστική θα είναι η επίδοση των μικρότερων κομμάτων, καθώς και το ποιοι συνδυασμοί θα μπορέσουν να συμφωνήσουν σε κυβερνητική συνεργασία.<br /><br />Ρόλο μπορεί να διαδραματίσουν και τα αραβικά κόμματα, που εκπροσωπούν περίπου το ένα πέμπτο του πληθυσμού. Η συμμετοχή των Αράβων πολιτών του Ισραήλ έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η δυσαρέσκεια για τις διακρίσεις και την εγκληματικότητα στις αραβικές κοινότητες ενδέχεται να επηρεάσει την εκλογική τους κινητοποίηση.<br /><br />Ωστόσο, η συνεργασία των αραβικών κομμάτων με τα κυριότερα εβραϊκά κόμματα της αντιπολίτευσης παραμένει δύσκολη. Οι επιφυλάξεις των πολιτικών αρχηγών περιορίζουν τις επιλογές για τον σχηματισμό κυβέρνησης και αυξάνουν τον κίνδυνο παρατεταμένου αδιεξόδου.<br /><br />Οι κάλπες κλείνουν στις 22:00, ώρα Ελλάδας, και οι πρώτες εκτιμήσεις αναμένονται αμέσως μετά. Η καταμέτρηση θα δείξει τον συσχετισμό δυνάμεων, αλλά η τελική έκβαση θα εξαρτηθεί από τις διαπραγματεύσεις για τη συγκρότηση κυβερνητικού συνασπισμού.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ: Η ώρα της κρίσης για τον Νετανιάχου. Κάλπες στη σκιά του πολέμου και της 7ης Οκτωβρίου.

Η ευθύνη για την αποτυχία ασφαλείας, η Γάζα και η αβέβαιη κοινοβουλευτική πλειοψηφία καθορίζουν την επόμενη ημέρα Μαριάννα Γαλανοπούλου Περί...

Διαβάστε την συνέχεια

Ηγεμών εξ Ανατολικής Λιβύης

<br /><img height="104" src="https://www.huffingtonpost.gr/wp-content/uploads/2026/10/g4photos_6adfa508e38af-2048x1364.jpg" width="734" /><div><br /></div><div>ΔΡ. <b>ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΙΩΓΑΣ</b><br />Γράφει ο Δρ Χρήστος Ζιώγας, Επίκουρος Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών Παν/μιου Αιγαίου και εντεταλμένος Λέκτορας στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων.<br /><br />Την 6η Απριλίου του 2021 ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, συνοδευόμενος από τον τότε υπουργό Εξωτερικών, πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Τρίπολη της Λιβύης. Σύμφωνα με τις ακόλουθες δηλώσεις ως κύριοι στόχοι της επίσκεψης προσδιορίστηκαν: η αποκατάσταση των διμερών σχέσεων, η ακύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου ‒είχε υπογραφεί το 2019 μεταξύ της Άγκυρας και της τότε κυβέρνησης της Τρίπολης‒ και η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών. Η ελληνική πλευρά θεωρούσε την άρνηση έγκρισης από το Λιβυκό κοινοβούλιο του τουρκολιβυκού μνημονίου– πέραν της εγγενούς του αντίθεσης προς το διεθνές δίκαιο της θάλασσας– ως ένα επιπλέον τεκμήριο της ακυρότητάς του. Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης επαναπροσέγγισης, ο νυν Έλληνας υπουργός Εξωτερικών πραγματοποίησε την 15η Ιουλίου του 2025 επίσημη επίσκεψη στη Λιβύη ‒τόσο στην Τρίπολη, όσο και στη Βεγγάζη‒ με στόχο την επανεκκίνηση του διπλωματικού διαλόγου. Οι συνομιλίες με την επισήμως αναγνωρισμένη κυβέρνηση της «δυτικής Λιβύης» αφορούσαν το ζήτημα των μεταναστευτικών ροών προς την Ελλάδα και την προοπτική οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών μεταξύ των δύο κρατών.<br /><br />Όσον αφορά το τουρκολιβυκό μνημόνιο, στο μεσοδιάστημα από την υπογραφή του έως πρόσφατα, δεν είχε κυρωθεί από το κοινοβούλιο της Λιβύης το οποίο τελεί υπό τον έλεγχο των δυνάμεων της «ανατολικής Λιβύης» του Στρατηγού Χαφτάρ. Την προηγουμένη εβδομάδα η Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης ενέκρινε ομόφωνα τη θαλάσσια συμφωνία (τουρκολιβυκό μνημόνιο) με την Τουρκία, ανακαλώντας την αρνητική απόφαση που είχε λάβει το 2020. Σε ένα συναφές πεδίο και σύμφωνα με τα στοιχεία της ελληνικής ακτοφυλακής το 2025 κατέφτασαν μέσω της «νότιας διαδρομής» από τη Λιβύη στην Κρήτη και τη Γαύδο περίπου 19.948 άτομα, σημειώνοντας αύξηση περίπου 400% σε σύγκριση με τα 4.935 άτομα του 2024. Εν συνεχεία, ο Έλληνας υπουργός Μετανάστευσης δήλωσε τον Οκτώβριο του 2026 ότι τους προηγούμενους εννέα μήνες περίπου 19.000 μετανάστες έφτασαν από τη Λιβύη στην Κρήτη.<br /><br />Αντιπαραβάλλοντας αρχικές στοχοθεσίες και αποτελέσματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής εύλογα προκύπτει μια αλληλουχία ερωτημάτων σχετικά με τη χάραξη, την άσκηση και την αποτελεσματικότητα της εξωτερικής μας πολιτικής: Πώς προσλαμβάνουμε μια αρνητική εξέλιξη που θίγει κυριαρχικά δικαιώματα και το εθνικό συμφέρον; Τι λέμε σε όσους την προκάλεσαν; Τι μας λεν και τι εν τέλει καταλαβαίνουμε (και κυρίως πράττουμε); Αναμφίβολα, συνιστά εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περιπτωσιολογική μελέτη για το επιστημονικό πεδίο της ανάλυσης εξωτερικής πολιτικής (Foreign Policy Analysis). Το δε γνωστό επιμύθιο ότι «η συμφωνία δεν παράγει νομικά αποτελέσματα προς τρίτους», είναι επικοινωνιακά βολικό και ενδεχομένως ψυχικά θεραπευτικό ‒για τους ασκούντες την ελληνική εξωτερική πολιτική‒ δεν συνιστά σε καμία όμως περίπτωση μέτρο επιτυχίας στο απαιτητικό πεδίο της διεθνούς πολιτικής.<br /><br />Επίσης, δηλώσεις ανώτατων αξιωματούχων της ΕΕ, εν προκειμένω της προέδρου της Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και του πρόεδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα με τις οποίες αμφότεροι εξέφρασαν «τη βαθιά τους λύπη για τη σημερινή επικύρωση, από το λιβυκό Κοινοβούλιο, του λεγόμενου Μνημονίου Συνεννόησης μεταξύ Λιβύης και Τουρκίας σχετικά με την οριοθέτηση θαλάσσιων δικαιοδοσιών στη Μεσόγειο Θάλασσα», μικρή σημασία έχουν επί του πρακτέου αν δεν συνοδεύονται από αποφάσεις που θα έχουν ουσιαστικές συνέπειες για τη Λιβύη.<br /><br />Αξίζει λοιπόν να σημειωθούν τα εξής: η Λιβύη λαμβάνει για το χρονικό διάστημα 2021-2027 διμερή αναπτυξιακή βοήθεια ύψους 224 εκ.€. Λόγω της πολιτικής αστάθειας στη διαιρεμένη χώρα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν εκταμιεύει το σύνολο του ποσού, αντίθετα εγκρίνει με ετήσιες αποφάσεις (Commission Decisions) κάθε πακέτο «Ειδικού Μέτρου» (Special Measure in favour of Libya for 2023, 2024, 2025-2027), διασφαλίζοντας ότι τα κονδύλια αποδεσμεύονται σταδιακά και ελέγχονται αυστηρά. Η χρηματοδότηση τελεί υπό την κοινοτική Αρχή της Αιρεσιμότητας (Conditionality Principle) η οποία αποτελεί θεμελιώδη κανόνα στη διαχείριση της εξωτερικής βοήθειας και της αναπτυξιακής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γεγονός που σημαίνει ότι η παροχή, η συνεχής ροή ή η αύξηση της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης εξαρτώνται από την εκπλήρωση συγκεκριμένων προϋποθέσεων, κριτηρίων και δεσμεύσεων από τη λήπτρια χώρα.<br /><br />Επομένως, αν δεν συνιστά ο σεβασμός των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας –που αποτελεί μέρος του ευρωπαϊκού κεκτημένου και πολλοί εξ ημών ευαγγελίζονται νυχθημερόν– προαπαιτούμενο για τη χρηματοδότηση ενός τρίτου κράτους, κάποιος/οι δεν έκανε/αν καλά την δουλειά του/ς κατά τη διαδικασία προσδιορισμού των όρων αιρεσιμότητας για τη Λιβύη.<br /><br />Επίσης στο πλαίσιο του Προγράμματος Μετανάστευσης Προστασίας (2021–2026) η συγκεκριμένη χώρα έχει λάβει 220 εκατ.€ για προστασία των προσφύγων, οικειοθελείς επιστροφές και διαχείριση συνόρων ·ουδέν σχόλιο επ’ αυτού.<br /><br />Εν κατακλείδι τόσο η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν – κατά κύριο λόγο– όσο και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου – που προεδρεύει του ανώτατου πολιτικού οργάνου της ΕΕ κι ο οποίος μεταξύ των άλλων εκπροσωπεί την ΕΕ στο ανώτατο επίπεδο για θέματα Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας (CFSP) – Αντόνιο Κόστα δύνανται να δρομολογήσουν διαδικασίες ώστε να υπάρξουν ουσιαστικές κι όχι ρητορικές μόνο συνέπειες για τη Λιβύη. Οι περισσότεροι εξ ημών εικάζουμε βάσιμα πως ούτε αυτοί θα πράξουν κάτι παραπάνω από τη δήλωση συμπαθείας, ούτε οι ημέτεροι θα τους ελέγξουν γιατί δεν το έπραξαν. Το δεύτερο λοιπόν επιμύθιο αφορά τη μετάθεση στο ευρωπαϊκό πλαίσιο ζητημάτων που αφορούν την ελληνική εξωτερική πολιτική και την αξιοποίηση αυτού ως προς την ευόδωση των στόχων της. Εμφανιζόμαστε όμως εξακολουθητικά επιμηθείς!<br /><br /><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ηγεμών εξ Ανατολικής Λιβύης

ΔΡ. ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΙΩΓΑΣ Γράφει ο Δρ Χρήστος Ζιώγας, Επίκουρος Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών Παν/μιου Αιγαίου και εντετα...

Διαβάστε την συνέχεια

Σαουδαραβική απελπισία; Δωροδοκία Χούθι; Συμφωνία Μέκκας κοροϊδία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.israelhayom.com/wp-content/uploads/2026/10/reuters-1140x570.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="570" data-original-width="1140" height="80" src="https://www.israelhayom.com/wp-content/uploads/2026/10/reuters-1140x570.jpg" width="745" /></a></div><div><br /></div><div>Διπλωματικές πηγές στον Κόλπο αναφέρουν ότι ο Σαουδάραβας υπουργός Άμυνας, πρίγκιπας Χαλίντ μπιν Σαλμάν, ταξίδεψε στην Τεχεράνη για να διαπραγματευτεί μια εκεχειρία με τους Χούθι, στο πλαίσιο της οποίας το Ριάντ θα μετέφερε 1 δισεκατομμύριο δολάρια στην οργάνωση μέσω του Ιράν.</div><br />ΤΟΥ <a href="https://www.israelhayom.com/2026/10/26/saudi-arabia-reportedly-offers-houthis-1-billion-in-iran-brokered-deal-to-halt-attacks/"><b>Danny Zaken</b></a><br /><br />Μία πηγή ισχυρίζεται μάλιστα ότι ο υπουργός μετέφερε τα χρήματα με στρατιωτικό αεροσκάφος, αν και Σαουδάραβας αξιωματούχος δεν επιβεβαίωσε καμία μεταφορά χρημάτων.<br />Χούθι… φόβος και τρόμος<br /><br />Οι συνομιλίες πραγματοποιούνται εν μέσω επιθέσεων των Χούθι κατά σαουδαραβικών πετρελαϊκών εγκαταστάσεων, καθώς και ιρανικών προσπαθειών για την ενίσχυση της περιφερειακής επιρροής της Τεχεράνης.<br /><br />Διπλωματικές πηγές στον Κόλπο αναφέρουν ότι η αιφνιδιαστική επίσκεψη του Σαουδάραβα υπουργού Άμυνας, πρίγκιπα Χαλίντ μπιν Σαλμάν, στο Ιράν είχε ως στόχο την επίτευξη εκεχειρίας με τους Χούθι, βάσει μιας συμφωνίας που προέβλεπε τη μεταφορά 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων από τη Σαουδική Αραβία προς την οργάνωση — η οποία υποστηρίζεται από το Ιράν — μέσω της Τεχεράνης.<br /><br />Σύμφωνα με μία πηγή, ο Μπιν Σαλμάν μετέφερε τα χρήματα μαζί του στο στρατιωτικό μεταγωγικό αεροσκάφος τύπου Hercules, με το οποίο έφτασε στη χώρα.<br /><br />Η επίσκεψη διευθετήθηκε από τους εταίρους της Σαουδικής Αραβίας στο πλαίσιο του αμυντικού συμφώνου της Μέκκας. Στις συνομιλίες συμμετέχουν επίσης ο επικεφαλής των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών, Ιμπραήμ Καλίν, και ο αρχηγός του στρατού του Πακιστάν, στρατάρχης Ασίμ Μουνίρ.<br /><br />Το Πακιστάν και η Τουρκία απέτυχαν να παράσχουν ουσιαστική βοήθεια στη Σαουδική Αραβία, παρά τη σχετική συμφωνία, στέλνοντας μόνο στρατιωτικούς συμβούλους και όχι επιπλέον δυνάμεις υποστήριξης — παρόλο που η αμυντική συμμαχία επιβάλλει ρητά στα μέλη της την παροχή στρατιωτικής συνδρομής σε περίπτωση που κάποιο από αυτά δεχθεί επίθεση.<br /><br />Το Ιράν εκπροσωπήθηκε από τον Πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν, τον Γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας Μοχσέν Ρεζαΐ, καθώς και από ανώτερους αξιωματούχους των Φρουρών της Επανάστασης. Το Ιράν προσφέρθηκε να μεσολαβήσει μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και των Χούθι σχετικά με την κρίση στην Υεμένη.<br /><br />Οι Χούθι εξαπολύουν επιθέσεις εναντίον αεροδρομίων και, ειδικότερα, πετρελαϊκών εγκαταστάσεων στη Σαουδική Αραβία, προκαλώντας τεράστια οικονομική ζημιά στο βασίλειο. Παράλληλα, ιρανικές επιθέσεις κατά δεξαμενόπλοιων στα Στενά του Ορμούζ έχουν διαταράξει τις εξαγωγές πετρελαίου από την περιοχή του Κόλπου. Το χρήμα στο επίκεντρο των διαπραγματεύσεων<br /><br />Το Υπουργείο Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας αναφέρθηκε στη συνάντηση με επίσημη δήλωση, στην οποία αναφέρεται: «Η επίσκεψη στην Τεχεράνη του Πρίγκιπα Χαλίντ μπιν Σαλμάν, Υπουργού Άμυνας, και εκπροσώπων των κρατών-μελών της “Συμμαχίας Κοινής Άμυνας της Μέκκας”, εντάσσεται στις συνεχιζόμενες προσπάθειες της συμμαχίας για την αποκλιμάκωση της έντασης μεταξύ των εμπλεκόμενων μερών στην τρέχουσα κρίση, την ενθάρρυνση του διαλόγου και των διπλωματικών λύσεων, καθώς και τη στήριξη των προσπαθειών διαμεσολάβησης που καταβάλλουν το Κατάρ και το Πακιστάν».<br /><br />Σαουδάραβας αξιωματούχος δεν επιβεβαίωσε αν πραγματοποιήθηκε μεταφορά χρημάτων. Ωστόσο, μιλώντας στην εφημερίδα «Israel Hayom», ο αξιωματούχος σημείωσε ότι μέρος της διαμάχης με τους Χούθι αφορά την υλοποίηση συμφωνιών που είχαν επιτευχθεί πριν από τρία χρόνια.<br /><br />Σύμφωνα με τις συμφωνίες αυτές, η Σαουδική Αραβία επρόκειτο να παρέχει άμεση οικονομική βοήθεια στους Χούθι, στο πλαίσιο των προσπαθειών για την επίτευξη διευθέτησης. Η χρηματοδότηση προοριζόταν, μεταξύ άλλων, για την καταβολή μισθών στον δημόσιο τομέα σε περιοχές που ελέγχονται από τους Χούθι, καθώς και για την ανοικοδόμηση πολιτικών υποδομών. Σε αντάλλαγμα, οι Χούθι αναμενόταν να τηρήσουν την εκεχειρία και να σταματήσουν τις επιθέσεις τους κατά του βασιλείου.<br /><br />Τους τελευταίους μήνες, οι Χούθι δικαιολογούν τις επιθέσεις τους ισχυριζόμενοι ότι η Σαουδική Αραβία αθέτησε τις εν λόγω συμφωνίες. Παρ’ όλα αυτά, το Ιράν βρίσκεται σαφώς πίσω από την τρέχουσα κλιμάκωση, στο πλαίσιο του πολέμου του με τις ΗΠΑ, εξοπλίζοντας τους Χούθι και παρέχοντάς τους στήριξη με άλλους τρόπους.<br /><br />Ως εκ τούτου, η συνάντηση στην Τεχεράνη αποτελεί επίσης πλήγμα για την εικόνα της Σαουδικής Αραβίας, καθώς υποδηλώνει προθυμία για παραχωρήσεις —τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα— προκειμένου να αποκατασταθούν πλήρως οι εξαγωγές πετρελαίου.<div><br />Μια διπλωματική νίκη για το Ιράν<br /><br />Η επίσημη θέση του Ριάντ παραμένει ότι το βασίλειο απορρίπτει κατηγορηματικά μια νέα εκεχειρία και αρνείται να υποκύψει σε «στρατιωτικό εκβιασμό» ή να μεταφέρει κεφάλαια στους Χούθι, προτού εκείνοι επιστρέψουν εδάφη που κατέλαβαν από τη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Υεμένης, η οποία υποστηρίζεται από τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Για το Ιράν, οι εξελίξεις αυτές συνιστούν σημαντικά κέρδη. Πρόκειται για την πρώτη επίσημη συνάντηση μεταξύ εκπροσώπων της «Συμμαχίας της Μέκκας» και της ιρανικής ηγεσίας. Η πρωτοβουλία για τη συνάντηση προέκυψε κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του αρχηγού του πακιστανικού στρατού στην Τεχεράνη, την περασμένη εβδομάδα.<br /><br />Το Ιράν επιδιώκει να αξιοποιήσει τη συνάντηση αυτή για να προωθήσει ένα νέο πλαίσιο περιφερειακής ασφάλειας, υπό την καθοδήγηση των Με τον τρόπο αυτό, η Τεχεράνη υπογραμμίζει την επιθυμία της να αποτρέψει μια αμερικανική ή ισραηλινή στρατιωτική επέμβαση στην περιοχή, ενώ παράλληλα τοποθετεί τον εαυτό της στον ρόλο του περιφερειακού διπλωματικού διαμεσολαβητή</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σαουδαραβική απελπισία; Δωροδοκία Χούθι; Συμφωνία Μέκκας κοροϊδία.

Διπλωματικές πηγές στον Κόλπο αναφέρουν ότι ο Σαουδάραβας υπουργός Άμυνας, πρίγκιπας Χαλίντ μπιν Σαλμάν, ταξίδεψε στην Τεχεράνη για να διαπρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ιορδανία χτύπησε σκληρά στην Συρία τους τζιχαντιστές φονιάδες των Ρωμιών.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTzhnwEHxr-CiygZI_FioaAoORxk5bH6nwZGIYaHQgl_AV5aDJWY0nkWVg&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="453" data-original-width="677" height="91" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTzhnwEHxr-CiygZI_FioaAoORxk5bH6nwZGIYaHQgl_AV5aDJWY0nkWVg&s=10" width="741" /></a></div><br /><div>Η Ιορδανία ανακοίνωσε ότι «περισσότεροι των 20 μαχητές της οργάνωσης ισλαμικό Κράτος» σκοτώθηκαν κατά τις επιδρομές στην Συρία που πραγματοποιήθηκαν σε απάντηση της πολύνεκρης επίθεσης κατά της ελληνορθόδοξης εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου στο χωριό Χαμούντ της νότιας Ιορδανίας.</div><br />Η Ιορδανία χτύπησε σκληρά, η Δαμασκός γκρινιάζει…<br /><br />Οι επιθέσεις που πραγματοποιήθηκαν από τις ιορδανικές δυνάμεις «είχαν ως στόχο θέσεις της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος» και ο πρώτος μέχρι στιγμής απολογισμός κάνει λόγο για βαριές απώλειες στις τάξεις του Ισλαμικού Κράτους που εκτιμώνται σε άνω των 20 μαχητές, καθώς και στην καταστροφή σημαντικής αποθήκης όπλων της οργάνωσης, ανακοίνωσε ο υπουργός Τηλεπικοινωνιών της Ιορδανίας Μοχάμεντ αλ-Μόμνι.<br /><br />Η Δαμασκός ανακοίνωσε σήμερα ότι πέντε άνθρωποι σκοτώθηκαν κατά τις χθεσινές ιορδανικές επιδρομές. Η Ιορδανία ανακοίνωσε χθες ότι συνέλαβε τρεις υπόπτους και πραγματοποίησε επιθέσεις «κατά θέσεων τρομοκρατικών οργανώσεων» στην Συρία σε απάντηση της επίθεσης στην εκκλησία του Χαμούντ και ο βασιλιάς Αμπντάλα Β’ εξέφρασε την αποφασιστικότητά του απέναντι σε όσους υπερασπίζονται «σκοταδιστικές ιδεολογίες».<br /><br />Σύμφωνα με τον ιορδανικό στρατό, κατά τις επιθέσεις αυτές που πραγματοποιήθηκαν στην νότια Συρία «καταστράφηκαν πολλές θέσεις τρομοκρατών» και σκοτώθηκαν ή τραυματίσθηκαν πολλά μέλη των οργανώσεων που συνδέονται με τους δράστες της επίθεσης κατά της χριστιανικής κοινότητας της Ιορδανίας.<div><br />Σοβαρή κρίση<br /><br />Οι συριακές αρχές καταγγέλλουν ότι οι ιορδανικές επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν «χωρίς κανέναν συντονισμό» του Αμμάν με την Δαμασκό. «Γνωστοποιήσαμε στους ιορδανούς αδελφούς τις μεγάλες επιφυλάξεις μας σχετικά με την διεξαγωγή επιχειρήσεων στο συριακό έδαφος χωρίς προηγούμενο συντονισμό», αναφέρεται σε ανακοίνωση του συριακού υπουργείου Εξωτερικών.<br /><br />Η συριακή υπηρεσία Συνόρων και Τελωνείων ανακοίνωσε «εξαιτίας των περιστάσεων» το κλείσιμο το βασικού συνοριακούς περάσματος με την Ιορδανία και την διακοπή της κυκλοφορίας επιβατών και εμπορευμάτων και προς τις δύο κατευθύνσεις.<br /><br />Η Ιορδανία έχει πραγματοποιήσει και κατά το παρελθόν επιδρομές στην νότια Συρία δηλώνοντας ότι στόχος ήταν διακινητές όπλων ή ναρκωτικών. Από την αλλαγή του καθεστώτος στην Δαμασκό, οι δύο χώρες έχουν εκφράσει την επιθυμία τους να καταπολεμήσουν το λαθρεμπόριο μέσω των κοινών τους συνόρων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ιορδανία χτύπησε σκληρά στην Συρία τους τζιχαντιστές φονιάδες των Ρωμιών.

Η Ιορδανία ανακοίνωσε ότι «περισσότεροι των 20 μαχητές της οργάνωσης ισλαμικό Κράτος» σκοτώθηκαν κατά τις επιδρομές στην Συρία που πραγματοπ...

Διαβάστε την συνέχεια