Φόβος στην Τουρκία για ενεργειακό αποκλεισμό: Το CNN Türk μιλά για "σιωπηλή κρίση" στην Αν. Μεσόγειο και κατηγορεί Ισραήλ–Ελλάδα–Κύπρο.

<img height="113" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/b5/b5f1ea7151494ea3886911e223c132d5.jpg?quality=85&404=default&v=8" width="742" /><br /><br />Σε εκτενές ρεπορτάζ – συζήτηση με τίτλο "Η σιωπηλή κρίση της Ανατολικής Μεσογείου: Ποιος τι επιδιώκει; Η κούρσα εξοπλισμών φουντώνει", το τουρκικό κανάλι CNN Türk επανέρχεται στο ζήτημα των ανταγωνισμών στην Ανατολική Μεσόγειο, παρουσιάζοντας ένα σκηνικό αυξανόμενης έντασης γύρω από την ενέργεια και την ασφάλεια. Ο διεθνολόγος Γκιοκμπέρκ Ντουρμάζ υποστηρίζει ότι Ισραήλ, Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία προωθούν ενεργειακά και αμυντικά projects που, όπως εκτιμά, περιορίζουν τον ρόλο της Τουρκίας και διαμορφώνουν ένα νέο ισοζύγιο ισχύος στην περιοχή.<br /><br />Σύμφωνα με την ανάλυση που προβάλλεται από την Άγκυρα, ο άξονας Ισραήλ–Ελλάδας–Κύπρου στηρίζεται σε μεγάλα σχέδια αξιοποίησης και μεταφοράς φυσικού αερίου, ηλεκτρικές διασυνδέσεις και στενότερη αμυντική συνεργασία, με στόχο τη δημιουργία ενός πλαισίου συνεργασίας στο οποίο η Τουρκία δεν έχει θέση. Οι τουρκικές εκπομπές εντάσσουν αυτές τις κινήσεις στην ευρύτερη συζήτηση για "Τουρκία εκτός ενεργειακής εξίσωσης", την ώρα που ελληνικές και κυπριακές πηγές υπογραμμίζουν ότι οι τριμερείς συνεργασίες εδράζονται στο διεθνές δίκαιο και στο δικαίωμα των κρατών να αξιοποιούν την ΑΟΖ τους.<br /><br />Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στη διάσταση της ασφάλειας, με το CNN Türk να κάνει λόγο για επιτάχυνση της κούρσας εξοπλισμών στην Ανατολική Μεσόγειο, επικαλούμενο την ενίσχυση των ναυτικών και αεροπορικών δυνατοτήτων Ελλάδας και Κύπρου, αλλά και την τεχνολογική υπεροχή του Ισραήλ. Στην τουρκική δημόσια συζήτηση, οι τριμερείς ασκήσεις και οι συμφωνίες αμυντικής συνεργασίας ερμηνεύονται ως στοιχεία μιας περιφερειακής "αντιτουρκικής" αρχιτεκτονικής ασφάλειας, παρά το γεγονός ότι Αθήνα, Λευκωσία και Τελ Αβίβ μιλούν για δομές σταθερότητας και αποτροπής στην περιοχή.<br /><br />Ο Ντουρμάζ συνδέει τη σημερινή ένταση με τις ανακαλύψεις υδρογονανθράκων των τελευταίων ετών και τις συγκρουόμενες διεκδικήσεις σε θαλάσσιες ζώνες, επισημαίνοντας ότι κάθε νέα τριμερής πρωτοβουλία χωρίς την Τουρκία αντιμετωπίζεται στην Άγκυρα ως πλήγμα στα "νόμιμα δικαιώματά" της. Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία τονίζουν ότι οι συνεργασίες με Ισραήλ και άλλους περιφερειακούς δρώντες αποτελούν απάντηση σε μονομερείς ενέργειες της Τουρκίας, όπως το τουρκο - λιβυκό μνημόνιο και οι έρευνες σε θαλάσσιες περιοχές που η Αθήνα και η Λευκωσία θεωρούν ότι ανήκουν στη δική τους δικαιοδοσία.<br /><br />Στο ρεπορτάζ του CNN Türk, η τουρκική πλευρά προβάλλεται να διατηρεί "σταθερή στάση" στη λογική της "Γαλάζιας Πατρίδας", επιχειρώντας να αποτρέψει, κατά την τουρκική οπτική, τον αποκλεισμό της από τους φυσικούς πόρους και τα ενεργειακά δίκτυα της Ανατολικής Μεσογείου. Ωστόσο, η ελληνική και η κυπριακή διπλωματία υπενθυμίζουν σε κάθε ευκαιρία ότι η αποκλιμάκωση περνά μέσα από σεβασμό του διεθνούς δικαίου της θάλασσας και ουσιαστικό διάλογο για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών, προκειμένου η "σιωπηλή κρίση" να μην μετατραπεί σε ανοιχτή σύγκρουση σε μια από τις πιο κρίσιμες γεωπολιτικά περιοχές του πλανήτη.<div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Φόβος στην Τουρκία για ενεργειακό αποκλεισμό: Το CNN Türk μιλά για "σιωπηλή κρίση" στην Αν. Μεσόγειο και κατηγορεί Ισραήλ–Ελλάδα–Κύπρο.

Σε εκτενές ρεπορτάζ – συζήτηση με τίτλο "Η σιωπηλή κρίση της Ανατολικής Μεσογείου: Ποιος τι επιδιώκει; Η κούρσα εξοπλισμών φουντώνει...

Διαβάστε την συνέχεια

Συναγερμός Ντίμον: Η πιο επικίνδυνη σύγκλιση κρίσεων από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

<img height="134" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/04/dimon-768x513.jpg" width="728" /><br /><br />«Βρισκόμαστε μπροστά στη μεγαλύτερη ταυτόχρονη συσσώρευση κινδύνων εδώ και 80 χρόνια»<br /><br />Γεωπολιτικό και οικονομικό περιβάλλον σε «κόκκινο συναγερμό»<br /><br />Σε μια από τις πιο ηχηρές παρεμβάσεις των τελευταίων ετών, ο επικεφαλής της JPMorgan, Ντίμον, προειδοποιεί ότι οι ΗΠΑ και η παγκόσμια οικονομία εισέρχονται σε μια περίοδο πρωτοφανούς πολυεπίπεδου ρίσκου.<br /><br />Σύμφωνα με τα όσα δήλωσε στο The Axios Show, το σημερινό περιβάλλον δεν χαρακτηρίζεται από μία μεμονωμένη κρίση, αλλά από την ταυτόχρονη σύγκλιση γεωπολιτικών, οικονομικών και τεχνολογικών απειλών.<br /><br />Όπως σημειώνει, η ένταση δεν προκύπτει μόνο από το μέγεθος των κινδύνων, αλλά από το γεγονός ότι εκδηλώνονται ταυτόχρονα και αλληλοενισχύονται.<div><br />Η «τέλεια καταιγίδα»: Οι βασικοί κίνδυνοι<br /><br />Ο Ντίμον περιγράφει ένα πολυπαραγοντικό ρίσκο που θυμίζει περιόδους παγκόσμιας αστάθειας όπως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο:Γεωπολιτικές εντάσεις (Ρωσία, Μέση Ανατολή, Κίνα)<br />Κλιμάκωση σύγκρουσης με το Ιράν και επιπτώσεις σε ενέργεια & αγορές<br />Εκρηκτικό δημόσιο χρέος ΗΠΑ και δημοσιονομικά ελλείμματα<br />Αστάθεια στην αγορά private credit</div><div><br />Πολιτική δυσλειτουργία και θεσμική αδυναμία<br /><br />Δεν είναι η πρώτη φορά που προειδοποιεί: ήδη από το 2023 είχε τονίσει ότι «δεν έχουμε δει κάτι αντίστοιχο από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο» όσον αφορά τη γεωπολιτική ένταση.<br />Τεχνητή Νοημοσύνη: Ευκαιρία ή συστημικός κίνδυνος;<br /><br />«Η AI δεν είναι hype – είναι πραγματικότητα»<br /><br />Ο Ντίμον βλέπει την τεχνητή νοημοσύνη ως διπλή απειλή και ευκαιρία:<br /> ΘετικάΑύξηση παραγωγικότητας<br />Επαναστατικές εξελίξεις στην υγεία και την επιστήμη<br />ΑρνητικάΜαζική εκτόπιση εργαζομένων σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα<br />Κοινωνικές και πολιτικές εντάσεις<br />Ραγδαία αύξηση κινδύνων κυβερνοασφάλειας<br /><br />Παράλληλα, προειδοποιεί ότι η AI μπορεί να ενισχύσει δραματικά τις δυνατότητες κυβερνοεπιθέσεων, δημιουργώντας ένα νέο επίπεδο απειλής για κράτη και επιχειρήσεις. </div><div><br />Κυβερνοασφάλεια: Ο «αόρατος πόλεμος»<br /><br />Ο Dimon επισημαίνει ότι η επόμενη μεγάλη κρίση ίσως δεν είναι χρηματοπιστωτική αλλά ψηφιακή:<br /><br />«Οι δυνατότητες κυβερνοεπιθέσεων αυξάνονται εκθετικά»<br /><br />Η σύνδεση AI και hacking δημιουργεί:Πιο εξελιγμένες επιθέσεις<br />Δυνατότητα μαζικής αποσταθεροποίησης<br />Κίνδυνο για τράπεζες, υποδομές και κράτη<br />Επιχειρήσεις vs πολιτική: Ένα σαφές μήνυμα<br /><br />Ο επικεφαλής της JPMorgan καλεί τον επιχειρηματικό κόσμο να εγκαταλείψει την παθητικότητα:<br /><br />«Οι επιχειρήσεις άργησαν να εμπλακούν – αυτό ήταν λάθος»<br /><br />Τονίζει ότι:Τα προβλήματα δεν λύνονται μόνο πολιτικά<br />Οι εταιρείες πρέπει να συμμετέχουν ενεργά στη δημόσια πολιτική<br />Η επιρροή των media είναι κρίσιμη για τη λήψη αποφάσεων<br />Πολιτική στάση και διεθνείς ισορροπίες<br /><br />Ο Ντίμον κρατά ισορροπίες:Αποφεύγει ευθεία σύγκρουση με τον Τραμπ<br />Αναγνωρίζει ορισμένα «πραγματικά προβλήματα» στην ατζέντα του<br />Διαφωνεί με ακραίες πολιτικές (π.χ. περικοπές στην έρευνα)<br /><br />Αντίθετα, στο Ιράν εμφανίζεται σαφής:«Η απειλή είναι διαχρονική και υπαρκτή»</div><div><br />Η μεγάλη εικόνα: Τι πραγματικά λέει ο Ντίμον<br /><br />Η παρέμβασή του δεν είναι απλώς οικονομική – είναι στρατηγική προειδοποίηση: Ο κόσμος εισέρχεται σε περίοδο πολυκρίσης (polycrisis)<br /> Οι κίνδυνοι δεν είναι ανεξάρτητοι – είναι διασυνδεδεμένοι<br /> Το σύστημα (οικονομία, πολιτική, τεχνολογία) πιέζεται ταυτόχρονα<br /><br />Όπως συνοψίζεται:«Δεν είναι ένας κύκλος αβεβαιότητας – είναι η σύγκλιση πολλών κρίσεων σε ένα σημείο»<br /><br />Η προειδοποίηση του Ντίμον λειτουργεί ως καμπανάκι για αγορές, κυβερνήσεις και επιχειρήσεις: Η εποχή της «απομονωμένης κρίσης» έχει τελειώσει<br />Η νέα πραγματικότητα είναι συστημική και αλληλοεξαρτώμενη<br />Η διαχείριση απαιτεί συντονισμό πολιτικής, οικονομίας και τεχνολογίας<br /><br />Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η ανθεκτικότητα δεν είναι επιλογή – είναι προϋπόθεση επιβίωσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συναγερμός Ντίμον: Η πιο επικίνδυνη σύγκλιση κρίσεων από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Βρισκόμαστε μπροστά στη μεγαλύτερη ταυτόχρονη συσσώρευση κινδύνων εδώ και 80 χρόνια» Γεωπολιτικό και οικονομικό περιβάλλον σε «κόκκινο συνα...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Πετρέλαιο, τα Στενά του Ορμούζ και η «Αόρατη» Ενεργειακή Παγίδα της Κίνας.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/04/strait-of-hormuz-1-768x511.jpg" width="739" /><br /><br />Από την παγκόσμια αγορά πετρελαίου έως την ασφάλεια των εισαγωγών – τι κρύβεται πίσω από τα «βαρέλια» που περνούν μέσα από το στενό πέρασμα<br /><br />Τα Στενά του Ορμούζ είναι σήμερα το πιο σημαντικό «ενεργειακό chokepoint» στον πλανήτη – μια θάλασσα πλάτους μόλις λίγων δεκάδων χιλιομέτρων που μεταφέρει περίπου 1⁄4 των θαλάσσιων εξαγωγών πετρελαίου παγκοσμίως και τεράστιους όγκους φυσικού αερίου. Η λειτουργία του καθορίζει όχι μόνο την τιμή του μπρεντ αλλά και την ενεργειακή ασφάλεια ολόκληρης της Ασίας.<br /><br />Σε μια περίοδο όπου ο πόλεμος στο Ιράν έχει κλείσει ουσιαστικά την κανονική ναυσιπλοΐα στο στενό, οι «βαρέλες» που περνούν από εκεί είναι πιο σημαντικές και ταυτόχρονα πιο ευάλωτες από ποτέ.<div><br />Ο ρόλος των βαρελιών στον κόσμο<br /><br />Παρά τα πρόσφατα γεγονότα, πριν την σύγκρουση η κινέζική ζήτηση από το Ορμούζ ήταν τεράστια: περίπου 5,4 εκατ. βαρέλια αργού την ημέρα προορίζονταν για την Κίνα, ποσότητα που αντιπροσωπεύει σχεδόν 38% των πετρελαϊκών ροών μέσω του στενού, σύμφωνα με στοιχεία για το 2025.<br /><br />Ωστόσο, το ταξίδι των πετρελαιοφόρων δεν αφορά μόνο την Κίνα. Στην ίδια περίοδο:Ινδία: ~2,1 εκατ. βαρέλια/ημέρα.<br />Νότια Κορέα: ~1,7 εκατ.<br />Ιαπωνία: ~1,6 εκατ.<br />Υπόλοιπη Ασία: ~2 εκατ.<br />Ευρώπη: ~500 χιλιάδες.<br />ΗΠΑ: ~400 χιλιάδες.<br /><br />Αυτά τα στοιχεία δείχνουν ότι, παρά τη σχετική μείωση των flows μετά το ξέσπασμα του πολέμου στο Ιράν, το στενό ήταν για χρόνια «η καρδιά» της ενεργειακής δικτύωσης της Ασίας.</div><div><br /></div><div>  <img height="443" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/stena-ormouz.jpg" width="640" /><br /> Τι συμβαίνει σήμερα στο Στενό<br /><br />Η πρόσφατη σύγκρουση με το Ιράν και οι περιορισμοί στη ναυσιπλοΐα έχουν κάνει την κατάσταση ιδιαίτερα επισφαλή:Κυκλοφορία δεξαμενόπλοιων έχει μειωθεί δραματικά, με μόλις λίγα πλοία να διασχίζουν το στενό καθημερινά, κυρίως από Ιρανικές ή Κινεζικές σημαίες.<br />Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι διαχειριστές του Ιράν απαιτούν transit fees σε σταθερές μορφές συναλλάγματος (π.χ. κινεζικό γιουάν). Κάποιοι αποκλεισμοί έχουν οδηγήσει στη «φιλοξενούμενη» αποστολή πετρελαίου, με ορισμένες χώρες να βρίσκουν μερικές λύσεις για να συνεχίσουν τις εισαγωγές μέσω «shadow fleets» ή ειδικών σημάτων στα πλοία.<br /><br />Αν και οι μεταφορές δεν έχουν σταματήσει πλήρως, η αβεβαιότητα παραμένει — με τις τιμές του πετρελαίου να αυξάνονται και τις εταιρείες να αναπροσαρμόζουν τα κόστη ασφάλισης και λειτουργίας.<br />Κίνα: Εξάρτηση και ευαισθησίες<br /><br />Η Κίνα, ως ο μεγαλύτερος εισαγωγέας πετρελαίου στον κόσμο, είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένη σε αυξανόμενες εντάσεις στα στενά:<br /><br />«Ένα μεγάλο μέρος των εισαγωγών πετρελαίου της Κίνας εξαρτάται από τα Στενά … η πορεία της εισόδου πετρελαίου από εκεί είναι κρίσιμη για την ενεργειακή της ασφάλεια», σύμφωνα με εκθέσεις ειδικών αναλυτών.<br /><br />Ταυτόχρονα, η χώρα διατηρεί στρατηγικά αποθέματα ρεκόρ — πιθανώς αρκετά για πάνω από 100 ημέρες καθαρών εισαγωγών — για να μετριάσει παροδικές διαταραχές της αγοράς.<br /><br />Η Κίνα έχει, επίσης, μακρά παράδοση πολιτικής διαφοροποίησης προμηθευτών: επιδιώκει να μην εισάγει πάνω από 20% του πετρελαίου της από έναν μόνο προμηθευτή, ώστε να μειώσει κινδύνους σε περίπτωση διακοπών στην παροχή. <br /><br /></div><div>Παγκόσμιες συνέπειες στην οικονομία και την πολιτική<br /><br />Η παγκόσμια ενεργειακή αγορά είναι στενά δεμένη με αυτό το μικρό πέρασμα:Το IEA σημειώνει ότι ένα σημαντικό μέρος του διεθνούς εμπορίου πετρελαίου και LPG περνά από το Ορμούζ και οποιαδήποτε διακοπή θα είχε άμεσο αντίκτυπο στις τιμές, πιέζοντας τις διεθνείς αγορές.<br />Οι διακοπές στις ροές έχουν ήδη αυξήσει τις τιμές σε πολλούς κόμβους — προκαλώντας αναταράξεις σε μεταφορές, κοστολόγηση παραγωγής και κατανάλωσης.<br />Ακόμη και χώρες με λιγότερη άμεση εξάρτηση, όπως ευρωπαϊκές οικονομίες, αισθάνονται τις επιπτώσεις μέσω της παγκόσμιας αναπροσαρμογής των αγορών ενέργειας.<br /><br />Σε μια έντονη γεωπολιτική κατάσταση, η διατήρηση ανοικτής και ασφαλούς διέλευσης στο Στενό δεν είναι απλώς θέμα πετρελαίου — είναι θέμα οικονομικής σταθερότητας, πολιτικής επιρροής και στρατηγικής ανάσχεσης σε έναν κόσμο όπου οι ενεργειακές ροές αποτελούν πολιτικό όπλο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Πετρέλαιο, τα Στενά του Ορμούζ και η «Αόρατη» Ενεργειακή Παγίδα της Κίνας.

Από την παγκόσμια αγορά πετρελαίου έως την ασφάλεια των εισαγωγών – τι κρύβεται πίσω από τα «βαρέλια» που περνούν μέσα από το στενό πέρασμα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Γιατί ο Τραμπ δεν μπορεί να ξεφύγει από την παγίδα του Ορμούζ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/trump_new.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/trump_new-696x464.jpg" width="729" /></a><br /><br />Οι κλιμακώσεις της έντασης, οι παγίδες αξιοπιστίας και τα στενεύοντα χρονικά περιθώρια λήψης αποφάσεων εξακολουθούν να ωθούν τις δύο πλευρές προς αποτελέσματα που καμία από τις δύο δεν επιδιώκει πλήρως.<br /><br />Η στροφή<br /><br />Ωστόσο, η ομιλία του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ προς τον λαό την 1η Απριλίου επιβεβαίωσε —προς το παρόν— ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα αναλάβουν την κύρια ευθύνη για την επαναλειτουργία του Στενού του Ορμούζ. Αντίθετα, ο Τραμπ έδωσε να καταλάβει ότι η Ουάσιγκτον σκοπεύει να κάνει ένα βήμα πίσω και να μεταβιβάσει το βάρος στην Ευρώπη και στα αραβικά κράτη του Κόλπου —παρότι οι διαρθρωτικοί κίνδυνοι παραμένουν αμετάβλητοι.<br /><br />Ο Πρόεδρος Τραμπ άνοιξε την ομιλία του σε ώρα υψηλής τηλεθέασης δηλώνοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες «πλησιάζουν πολύ» στην ολοκλήρωση των στόχων τους στον πόλεμο με το Ιράν που διαρκεί έναν μήνα. Υποσχέθηκε να «τελειώσει τη δουλειά» μέσα σε δύο έως τρεις εβδομάδες μέσω εντατικών επιθέσεων και επαναλαμβανόμενων απειλών να χτυπήσει το Ιράν «εξαιρετικά σκληρά» και να το φέρει «πίσω στη Λίθινη Εποχή» αν χρειαστεί. Αυτή ήταν η γνωστή γλώσσα της κλιμάκωσης και της καταναγκαστικής πίεσης.<br /><br />Αλλά τότε ήρθε η στροφή. Σχετικά με το κεντρικό οικονομικό σημείο ανάφλεξης — το κλειστό Στενό του Ορμούζ — ο Τραμπ έστειλε ένα μήνυμα που έσπασε απότομα με τη στάση των ΗΠΑ στον Κόλπο εδώ και δεκαετίες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, είπε, «δεν εισάγουν σχεδόν καθόλου πετρέλαιο μέσω του Στενού του Ορμούζ και δεν θα εισάγουν καθόλου στο μέλλον. Δεν το χρειαζόμαστε».<br />Μεταβίβαση ευθυνών<br /><br />Προέτρεψε τις χώρες που εξαρτώνται από το πετρέλαιο του Κόλπου να «βρουν το θάρρος που τους έλειπε», να αναλάβουν την πρωτοβουλία για την επαναλειτουργία και την προστασία της θαλάσσιας οδού και να σταματήσουν να περιμένουν την Ουάσιγκτον. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα είναι «χρήσιμες», είπε, αλλά η ευθύνη είναι δική τους.<br /><br />Πρόκειται για μια στρατηγική μεταβίβαση ευθυνών. Εδώ και εβδομάδες, οι απαιτήσεις των ΗΠΑ παρουσίαζαν την επαναλειτουργία του στενού του Ορμούζ ως το αδιαπραγμάτευτο τίμημα για οποιαδήποτε διπλωματική οδό. Η ανακοίνωση του Τραμπ στις 30 Μαρτίου για «σοβαρές συζητήσεις με ένα νέο και πιο λογικό καθεστώς» παραμένει ακόμη στον αέρα. Ωστόσο, η ομιλία της 1ης Απριλίου καταρρίπτει εντελώς αυτό το πλαίσιο.<br /><br />Το Ορμούζ δεν συνδέεται πλέον με τις διαπραγματεύσεις των ΗΠΑ ή τη στρατιωτική επιβολή των ΗΠΑ. Παρουσιάζεται πλέον ως ένα πρόβλημα που πρέπει να λύσουν η Ευρώπη και τα κράτη του Κόλπου, καθώς η Ουάσιγκτον μειώνει τον άμεσο ρόλο της στη σύγκρουση.<div><br />Το μήνυμα του Τραμπ<br /><br />Εν τω μεταξύ, το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν (IRGC) συνεχίζει να επιβάλλει έναν de facto αποκλεισμό, αν και ενδέχεται σύντομα να αρχίσει να εισπράττει διόδια για επιλεγμένα πλοία. Η κυκλοφορία παραμένει σε επίπεδα πολύ χαμηλότερα από αυτά πριν την κρίση, και οι παγκόσμιες αγορές ενέργειας παραμένουν σε κατάσταση σοκ.<br /><br />Το μήνυμα του Τραμπ ήταν ξεκάθαρο: μόλις τελειώσει ο πόλεμος και το Ιράν χρειαστεί έσοδα για την ανοικοδόμηση, το στενό «θα ανοίξει φυσιολογικά». Μέχρι τότε, οι εξαρτώμενοι εισαγωγείς και εξαγωγείς —και όχι οι Ηνωμένες Πολιτείες— πρέπει να αναλάβουν το βάρος. Ο αποκλεισμός δοκιμάζει πλέον τη δική τους αποφασιστικότητα, όχι αυτή της Ουάσιγκτον.<br /><br />Οι τιμές του πετρελαίου παραμένουν σε υψηλά επίπεδα μετά την άνοδο του Μαρτίου, με το Brent να διαπραγματεύεται ακόμα αρκετά πάνω από τα 100 δολάρια και τις τιμές της βενζίνης να προκαλούν εσωτερικές ανησυχίες, τις οποίες ο Τραμπ χαρακτήρισε ως «βραχυπρόθεσμες». Ωστόσο, οι αγορές δεν καθησυχάζονται.</div><div><br />Απουσία εμπιστοσύνης<br /><br />Οι ασφαλιστικές εταιρείες, οι ναυτιλιακές εταιρείες και οι έμποροι εμπορευμάτων συνεχίζουν να προεξοφλούν μια παρατεταμένη αβεβαιότητα, και η μετατόπιση του βάρους δεν συμβάλλει καθόλου στην ηρεμία τους. Τα ποσοστά αποδοχής του Τραμπ εξακολουθούν να αντανακλούν ισχυρή στήριξη από τη βάση του για αποφασιστική, αν και περιορισμένη, δράση εναντίον του Ιράν. Ωστόσο, δεν υπάρχει ευρύτερος ενθουσιασμός για μια αόριστη δέσμευση των ΗΠΑ στον Κόλπο — ένας λόγος για τον οποίο η παράδοση της σκυτάλης είναι πολιτικά ελκυστική.<br /><br />Ακόμη και αν οι πολεμικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ υποχωρήσουν τις επόμενες δύο έως τρεις εβδομάδες, η εμπορική εμπιστοσύνη στον Ορμούζ δεν θα επανέλθει με μια απλή δήλωση. Οι ασφαλιστικές αγορές θα παραμείνουν παγωμένες έως ότου τεθούν σε εφαρμογή αξιόπιστες, μακροπρόθεσμες ρυθμίσεις ασφάλειας. Και οι υποκείμενοι στρατιωτικοί κίνδυνοι δεν εξαφανίζονται απλώς και μόνο επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες κάνουν ένα βήμα πίσω.<br /><br />Το Ιράν διατηρεί ασύμμετρα εργαλεία — νάρκες, παράκτια πυραύλους, drones και δίκτυα αντιπροσώπων — τα οποία η Ευρώπη και τα κράτη του Κόλπου δεν μπορούν να εξουδετερώσουν χωρίς την υποστήριξη των ΗΠΑ. Μια ανανεωμένη επιθετικότητα των Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα ή άλλες δράσεις με δευτερογενείς επιπτώσεις στο Ιράκ παραμένουν πιθανές.</div><div><br />Ο νέος κίνδυνος<br /><br />Οι συνεχιζόμενες επιθέσεις του Ισραήλ έχουν υποβαθμίσει περαιτέρω τις ιρανικές δυνατότητες, αλλά έχουν επίσης περιορίσει τις επιλογές της Τεχεράνης για να σώσει τα προσχήματα. Η επιχειρησιακή αυτονομία του IRGC εντός των ιρανικών υδάτων προσθέτει ένα επιπλέον επίπεδο απρόβλεπτου· ακόμη και αν η Τεχεράνη ήθελε να ανοίξει ξανά το στενό, ενδέχεται να μην είναι σε θέση να διασφαλίσει μια ομαλή και ελεγχόμενη διαδικασία.<br /><br />Ο αρχικός κίνδυνος ήταν η μετάβαση από περιορισμένη άσκηση πίεσης σε παρατεταμένη εξάντληση υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Ο νέος κίνδυνος είναι ένα στρατηγικό κενό. Ο Τραμπ κηρύσσει νίκη και αποσύρεται, αλλά η Ευρώπη και τα κράτη του Κόλπου ενδέχεται να αποδειχθούν απρόθυμα ή ανίκανα να αναλάβουν τη ναυτική και διπλωματική προσπάθεια που απαιτείται.<br /><br />Εάν διστάσουν, το στενό θα παραμείνει κλειστό, οι τιμές θα παραμείνουν υψηλές και η Ουάσιγκτον ενδέχεται να αναγκαστεί να επανέλθει. Οι επόμενες ημέρες και εβδομάδες θα δοκιμάσουν εάν η Ευρώπη και τα αραβικά κράτη του Κόλπου είναι έτοιμα να αναλάβουν την ευθύνη που ο Τραμπ τους έχει ρητά αναθέσει — ή εάν η «παγίδα του Ορμούζ» απλώς αλλάζει ιδιοκτήτες.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Γιατί ο Τραμπ δεν μπορεί να ξεφύγει από την παγίδα του Ορμούζ.

Οι κλιμακώσεις της έντασης, οι παγίδες αξιοπιστίας και τα στενεύοντα χρονικά περιθώρια λήψης αποφάσεων εξακολουθούν να ωθούν τις δύο πλευρές...

Διαβάστε την συνέχεια

ΝΑΤΟ υπό όρους: όταν η αρχή της αλληλεγγύης γίνεται διαπραγματεύσιμη.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/07/NATO.webp"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/07/NATO-696x392.webp" width="722" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η κρίση που πυροδοτεί ο Ντόναλντ Τραμπ στο ΝΑΤΟ αγγίζει τον ίδιο τον πυρήνα της συμμαχίας: την αξιοπιστία της αποτροπής.</span></h3>Το ΝΑΤΟ δεν είναι μια στρατιωτική λέσχη συμφερόντων. Είναι μια πολιτική δέσμευση. Το Άρθρο 5 – ότι μια επίθεση σε έναν είναι επίθεση σε όλους – λειτουργεί επειδή μέχρι σήμερα θεωρούνταν αδιαπραγμάτευτο. Όταν όμως τίθεται υπό όρους («αν δεν με βοηθήσετε, ίσως δεν σας βοηθήσω»), η αποτροπή παύει να είναι βεβαιότητα και μετατρέπεται σε ρίσκο.<br /><br />Η άρνηση ευρωπαϊκών χωρών να εμπλακούν επιχειρησιακά στον πόλεμο με το Ιράν αναφέρεται σε μια πραγματική δικαιολογητική βάση: το ΝΑΤΟ δεν σχεδιάστηκε για εκστρατείες που δεν αφορούν στη συλλογική άμυνα. Όμως η αντίδραση της Ουάσιγκτον αγνοεί τη συνθήκη αυτή και επιδιώκει μια στρατηγική αναθεώρηση. Και αυτό αλλάζει τους κανόνες του παιχνιδιού.<br /><br />Η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε ένα γνώριμο αλλά πλέον επείγον δίλημμα: στρατηγική αυτονομία ή διαρκής εξάρτηση. Ακόμη και με αυξημένες αμυντικές δαπάνες, θα χρειαστούν χρόνια – ίσως μια δεκαετία – για να υποκατασταθεί η αμερικανική ισχύς. Έτσι το κρίσιμο ερώτημα είναι πολιτικό: θα ενεργοποιηθεί ή όχι η αμερικανική εγγύηση σε μια απειλή κατά της Ευρώπης;<br /><br />Η αμφιβολία αρκεί για να αποδυναμώσει τους εσωτερικούς δεσμούς του ΝΑΤΟ και τελικά την αποτροπή. Και αυτό είναι το πιο επικίνδυνο σημείο. Για χώρες στα σύνορα με τη Ρωσία, η αβεβαιότητα δεν είναι θεωρητική, αλλά υπαρξιακή.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Μόσχα μοιάζει να κερδίζει πόντους χωρίς να πυροβολεί: υψηλότερα ενεργειακά έσοδα, διάσπαση της Δύσης και ένα αφήγημα περί «δυτικής παρακμής» που ενισχύεται από τις ίδιες τις αμερικανικές δηλώσεις.<br /><br />Το ΝΑΤΟ δεν διαλύεται βέβαια από μια (πιθανότατα διαπραγματευτική) απειλή αποχώρησης του ισχυρότερου πυλώνα του. Διαβρώνεται όταν η πολιτική του βάση γίνεται αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Και τότε, η μεγαλύτερη στρατιωτική συμμαχία των τελευταίων 80 ετών κινδυνεύει όχι από εξωτερικό εχθρό, αλλά από εσωτερική αμφιβολία.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΝΑΤΟ υπό όρους: όταν η αρχή της αλληλεγγύης γίνεται διαπραγματεύσιμη.

Η κρίση που πυροδοτεί ο Ντόναλντ Τραμπ στο ΝΑΤΟ αγγίζει τον ίδιο τον πυρήνα της συμμαχίας: την αξιοπιστία της αποτροπής. Το ΝΑΤΟ δεν είναι μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία επιδιώκει επαναπροσέγγιση του ΝΑΤΟ Ακροβασία της τουρκικής διπλωματίας μεταξύ Δύσης, Ρωσίας και Ιράν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://pelop.gr/wp-content/uploads/2025/12/erdogan-xrm-873x432.webp" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="432" data-original-width="873" height="99" src="https://pelop.gr/wp-content/uploads/2025/12/erdogan-xrm-873x432.webp" width="739" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b></div>Ο πόλεμος στο Ιράν προκαλεί ριζικές ανακατατάξεις στις διεθνείς ισορροπίες, αναγκάζοντας την Τουρκία να αναπροσαρμόσει την εξωτερική της πολιτική και να επιδιώξει μια νέα προσέγγιση με το ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με ανάλυση της εφημερίδας Εβρενσέλ, η κυβέρνηση της Άγκυρας προχωρά σε συγκεκριμένες ενέργειες που σηματοδοτούν τη σύσφιξη των σχέσεων με τη Συμμαχία, όπως η συγκρότηση νέας πολυεθνικής δύναμης εντός της επικράτειάς της.<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στα σχέδια για τη δημιουργία στρατιωτικής δομής στο Μπέικοζ της Κωνσταντινούπολης, η οποία θα εστιάζει σε επιχειρήσεις στη Μαύρη Θάλασσα, κίνηση που μεταβάλλει τα δεδομένα στη θαλάσσια ασφάλεια της περιοχής.<div><br />Το επικίνδυνο παιχνίδι των ισορροπιών ανάμεσα σε Δύση, Τεχεράνη και Μόσχα<br /><br />Παρά την επαναπροσέγγιση με τη Δύση, η Τουρκία αποφεύγει τη ρήξη με το Ιράν, επιδιώκοντας να διατηρήσει έναν ρόλο διαμεσολαβητικής «γέφυρας» μεταξύ της Τεχεράνης και των δυτικών δυνάμεων. Αυτή η διπλή στρατηγική περιλαμβάνει την προσπάθεια αποκλιμάκωσης της έντασης με το Ιράν, ενώ ταυτόχρονα ασκείται πίεση προς τη Ρωσία για την επίτευξη συμφωνίας στο ουκρανικό μέτωπο.<br /><br />Ωστόσο, η αυξημένη παρουσία της Άγκυρας στη Μαύρη Θάλασσα εγκυμονεί κινδύνους, καθώς ενδέχεται να εκληφθεί ως απειλή από τη Μόσχα, καθιστώντας την τουρκική διπλωματία έναν ακροβάτη σε ένα εξαιρετικά τεντωμένο σχοινί.</div><div><br />Η μάχη για τον έλεγχο των ενεργειακών διαδρόμων και την περιφερειακή ισχύ<br /><br />Πίσω από τις στρατιωτικές και διπλωματικές κινήσεις κρύβεται ένας έντονος ανταγωνισμός για την κυριαρχία στις νέες εμπορικές και ενεργειακές διαδρομές που διαμορφώνονται λόγω των πολεμικών συγκρούσεων. Η Τουρκία επιδιώκει να καταστεί κεντρικός κόμβος στις διαμορφούμενες οδούς μεταφοράς, θεωρώντας ότι ο έλεγχος των διαδρόμων αυτών θα ενισχύσει καθοριστικά τη θέση της στην παγκόσμια οικονομική σκακιέρα. Η στρατηγική αυτή θεωρείται ζωτικής σημασίας για την επιβίωση της χώρας στη νέα γεωπολιτική εποχή που ανατέλλει, όπου η ενέργεια αποτελεί το ισχυρότερο νόμισμα επιρροής.</div><div><br />Φόβοι για οικονομική ασφυξία και κοινωνική αποσταθεροποίηση<br /><br />Η γενικευμένη αστάθεια φέρνει την Τουρκία αντιμέτωπη με δυσοίωνα σενάρια για την εσωτερική της κατάσταση, καθώς οι τιμές της ενέργειας και των πρώτων υλών καταγράφουν άλμα. Η απειλή για μαζικά λουκέτα σε βιομηχανικές μονάδες και η συνεπακόλουθη αύξηση της ανεργίας δημιουργούν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κοινωνικές εκρήξεις.<br /><br />Η κατάσταση επιβαρύνεται περαιτέρω από εξωγενείς παράγοντες, όπως η παρατεταμένη ξηρασία και η προοπτική νέων μαζικών μεταναστευτικών ροών, συνθέτοντας ένα σκηνικό πολλαπλών κρίσεων που δοκιμάζει τις αντοχές της τουρκικής κοινωνίας και οικονομίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία επιδιώκει επαναπροσέγγιση του ΝΑΤΟ Ακροβασία της τουρκικής διπλωματίας μεταξύ Δύσης, Ρωσίας και Ιράν.

Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Ο πόλεμος στο Ιράν προκαλεί ριζικές ανακατατάξεις στις διεθνείς ισορροπίες, αναγκάζοντας την Τουρκία να αναπροσαρμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αμερικανοί κομάντος σε χερσαία επιχείρηση εντός του Ιράν για τη διάσωση του πιλότου.

<img height="124" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/USA-1-630x390.jpg" width="731" /><br /><br />Οι αμερικανικές δυνάμεις εξαπέλυσαν μια υψηλού κινδύνου νυχτερινή επιχείρηση μετά την κατάρριψη ενός μαχητικού F-15 από το Ιράν. Ένας πιλότος διασώθηκε, ενώ ένας δεύτερος παραμένει αγνοούμενος, την ώρα που οι ιρανικές Αρχές συνεχίζουν τις έρευνες για τον εντοπισμό του.<br /><br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ της βρετανικής εφημερίδας Daily Telegraph, Αμερικανοί κομάντος εισήλθαν στο ιρανικό έδαφος το βράδυ της Παρασκευής 03/04 για να διασώσουν μέλος του πληρώματος καταρριφθέντος μαχητικού αεροσκάφους, όπως δήλωσαν αξιωματούχοι.<br /><br />Το Ιράν κατέρριψε ένα αμερικανικό F-15 εντός του εναέριου χώρου του, σηματοδοτώντας την πρώτη απώλεια αμερικανικού μαχητικού από εχθρικά πυρά από την έναρξη του πολέμου.<br /><br />Βάσει των πληροφοριών, τα δύο μέλη του πληρώματος χρησιμοποίησαν το σύστημα εκτίναξης, πυροδοτώντας έναν «αγώνα δρόμου» μεταξύ των ιρανικών και των αμερικανικών δυνάμεων για τον εντοπισμό των αποκλεισμένων αεροπόρων.<br /><br />Ο ένας εξ αυτών διασώθηκε σε μια επιχείρηση στην οποία συμμετείχαν δύο αμερικανικά στρατιωτικά ελικόπτερα και αεροσκάφη ανεφοδιασμού που πετούσαν σε χαμηλό υψόμετρο, δεχόμενα πυρά από ελαφρά όπλα.<br /><br />Και τα δύο ελικόπτερα επλήγησαν από ιρανικά πυρά, με το ένα εξ αυτών να αφήνει ίχνη καπνού κατά την επιστροφή του στο ιρακινό έδαφος.<br /><br />Ωστόσο, αμφότερα προσγειώθηκαν με ασφάλεια, σύμφωνα με επίσημες πηγές.<br /><br />Η τύχη του δεύτερου Αμερικανού αεροπόρου παρέμενε άγνωστη μέχρι το βράδυ της Παρασκευής 03/04.<br /><br />Τα ιρανικά κρατικά Μέσα Ενημέρωσης μετέδωσαν εικόνες από μέλη τοπικών πολιτοφυλακών που έχουν αναπτυχθεί στην περιοχή για την επιχείρηση αναζήτησης.<br /><br />Οι σχετικές εκπομπές ανακοίνωσαν αμοιβή 60.000 δολαρίων για τη σύλληψή του, με την Τεχεράνη να κάνει λόγο για επικοινωνιακή νίκη μετά την κατάρριψη του αμερικανικού αεροσκάφους.<br /><br />Παράλληλα, ξεχωριστές αναφορές αργά το βράδυ της Παρασκευής 03/04 έκαναν λόγο για πτώση ενός αμερικανικού A-10 Warthog, αεροσκάφους εγγύς υποστήριξης, κοντά στα Στενά του Ορμούζ. Αμερικανοί αξιωματούχοι επιβεβαίωσαν ότι ο πιλότος διασώθηκε.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αμερικανοί κομάντος σε χερσαία επιχείρηση εντός του Ιράν για τη διάσωση του πιλότου.

Οι αμερικανικές δυνάμεις εξαπέλυσαν μια υψηλού κινδύνου νυχτερινή επιχείρηση μετά την κατάρριψη ενός μαχητικού F-15 από το Ιράν. Ένας πιλότο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τσουνάμι σκανδάλων παρασύρει το καθεστώς Μητσοτάκη.

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/04/dikografia-opekepe-nd-mitsotakis-tempi-bouli-SLpress-825x600.jpg" width="743" /><br /><br /><b>ΧΡΗΣΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ</b><br />Εδώ και καιρό έχει ξεφύγει η κατάσταση. Το “δεν πάει άλλο” είναι στο στόμα εκατομμυρίων πολιτών, όπως καταγράφετε και στις δημοσκοπήσεις. Το θράσος της κυβέρνησης, πως κάνουμε ότι γουστάρουμε και λογαριασμό δεν δίνουμε, έπεσε πάνω στην ανεξάρτητη ευρωπαϊκή εισαγγελία στην περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ.<br /><br />Όλα συνηγορούν πλέον ότι η παραίτηση της κυβέρνησής του Μητσοτάκη, είναι μονόδρομος. Από τις τέσσερις μέχρι στιγμής δικογραφίες, έχουμε στο στόχαστρο της δικαστικής έρευνας το ένα τέταρτο (!) των βουλευτών της ΝΔ, ενώ ερευνόμενα πρόσωπα αποτελούν και πολιτικά στελέχη της κυβέρνησης, πρώην και νυν.<br /><br />Το χρονικό των μπαζωμάτων είναι μακρύ. Στο σκάνδαλο Novartis δεν δικάστηκε κανείς! Στο σκαμνί κάθισαν μόνο η εισαγγελέας Ελ. Τουλουπάκη (!) και οι δύο προστατευόμενοι από τις ΗΠΑ μάρτυρες! Για τα Τέμπη, εξαιρέθηκαν όλοι οι υφιστάμενοι του πρωθυπουργού, που έδωσε την εντολή στον υφυπουργό του Τριαντόπουλο να μπαζωθούν τα πάντα και στους εισαγγελείς να “κρύψουν” κάθε ενοχοποιητικό στοιχείο. Η εντολή ήταν σαφής. Δεν θα μάθει κανείς τι ήταν το υλικό που κατέκαψε τα θύματα. Ποιος ήταν ο αποστολέας και ποιος ο παραλήπτης. <br /><br />Στις υποκλοπές, αν και από την πρώτη στιγμή ο πρωθυπουργός ομολόγησε εμμέσως πλην σαφώς ότι έγιναν από την ΕΥΠ, στην οποία επέλεξε ο ίδιος να είναι προϊστάμενος, όταν για την περίπτωση Ανδρουλάκη δήλωσε ότι, δεν το ήξερε και αν το ήξερε δε θα το επέτρεπε! Και για να μην υπάρχουν αμφιβολίες τι εννοούσε, ζήτησε την παραίτηση του διοικητή της ΕΥΠ Κοντολέοντα και του ανιψιού του Γρηγοριάδη, που κουμαντάριζε εκ μέρους του, ελπίζοντας ότι έτσι ξεφεύγει. <br /><br />Όμως για κακή τους τύχη, έπεσαν πάνω στον επιχειρηματία Ντίλiαν, πρώην πράκτορα της Μοσάντ, η εταιρεία του οποίου πούλησε στην κυβέρνηση Μητσοτάκη το πρόγραμμα Predator για τις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις. Mετά την πρωτόδικη καταδίκη του σε 126 χρόνια (!) από δύο τολμηρούς δικαστές του πρωτοδικείου, που το σύστημα υποτίμησε, ο Ντίλιαν επανήλθε με μια “δολοφονική” σύγκριση.<br /><br />Χαρακτηριστικά ανέφερε: «Ο Ρίτσαρντ Νίξον έχασε την προεδρία του στην υπόθεση Watergate επειδή προσπάθησε να συγκαλύψει μια επιχείρηση υποκλοπών». Και προσέθεσε: «Παρέμεινα σιωπηλός κατά τη διάρκεια της δίκης, αλλά δεν θα γίνω αποδιοπομπαίος τράγος. Θα παρουσιάσω την υπόθεσή μου ενώπιον εθνικών, περιφερειακών και διεθνών θεσμών, συμπεριλαμβανομένης της αίτησης για παρέμβαση του Ειδικού Εισηγητή του ΟΗΕ για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης». <br /><br />Εξαγορά ψήφων – Οι κινήσεις του πρωθυπουργού<br /><br />Και φτάσαμε στην κλεπτοκρατία του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου υπουργοί και βουλευτές, συνεργαζόμενοι με κομματάρχες μοίραζαν εκατομμύρια κρατικού και ευρωπαϊκού χρήματος για την εξαγορά ψήφων. Το τέντωσαν όμως τόσο πολύ, που πια δεν κρυβόταν. Είδαμε, μάλιστα, τον ίδιο τον πρωθυπουργό σε φωτογραφία από ταβέρνα στο Ηράκλειο μαζί με τον Αυγενάκη να τσουγκρίζουν τα ποτήρια με τις ρακές με τον “φραπέ” και τον “χασάπη” στην υγεία τον κορόιδων. Κάπως έτσι έφτασαν στο 41% του 2023. Δυστυχώς γι’ αυτούς και ευτυχώς για την αλήθεια, έπεσαν στο βράχο της κ. Κοβέσι.<br /><br />Δεν ξέρουμε ακόμα τι θα κάνει τώρα ο πρωθυπουργός, καθώς οι περισσότεροι του στενού πυρήνα της εξουσίας, σύμφωνα με καλά ενημερωμένους δημοσιογράφους, εισηγούνται να πάει σε εκλογές. Με τι όπλο; Την σταθερότητα λένε. Ποια σταθερότητα όμως; Η οικονομία της χώρας από τις επιλογές Μητσοτάκη απειλείται πλέον άμεσα. Έχει πουλήσει όλα τα περιουσιακά στοιχεία σε ξένους και ντόπιους κερδοσκόπους, που συγκρατούν καρτέλ χωρίς να ελέγχονται από κανέναν. Έχει ταυτιστεί δουλικά με τα συμφέροντα των ΗΠΑ και της Γερμανίας, αδιαφορώντας για τις συνέπειες.<br /><br />Και οι συνέπειες τρίζουν ήδη τα δόντια. Ο πληθωρισμός καλπάζει. Τον Μάρτιο τερμάτισε με άνοδο 3,3% από 3,1% τον προηγούμενο μήνα, όταν ο μέσος όρος της ΕΕ είναι στο 2,5%. Και ενώ όλα τα κράτη παίρνουν μέτρα για την αντιμετώπιση του κόστους ενέργειας, μειώνοντας δραματικά τον ΦΠΑ, ο κ. Μητσοτάκης αποφάσισε να διατηρήσει τις τιμές για να μην μειωθούν τα κέρδη των δύο ιδιωτικών διυλιστηρίων, προσφέροντας κουπόνια έκπτωσης. Μεταποίηση, εμπόριο, πρωτογενής τομέας αντιμετωπίζουν ζήτημα επιβίωσης. Και η ακρίβεια σαρώνει το διαθέσιμο εισόδημα περιορίζοντας την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών. <br /><br />Με τον πόλεμο των ΗΠΑ κατά του Ιράν να συνεχίζεται, και να προκαλεί ενεργειακό σεισμό, ειδικά η Ευρώπη απειλείται με παραγωγικό σοκ. Μάλιστα ο επίτροπος Ενέργειας της ΕΕ, Νταν Γιόργκενσεν (Δανία), προτρέπει τους πολίτες της γηραιάς ηπείρου να εργάζονται από το σπίτι, να οδηγούν και να ταξιδεύουν λιγότερο, καθώς και τις χώρες της ΕΕ να εφαρμόσουν επειγόντως τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Σε κάθε περίπτωση, η Κομισιόν προειδοποιεί για παρατεταμένη ενεργειακή κρίση, λόγω της πολεμικής σύγκρουσης.<div>  <br />Η σταθερότητα δεν πουλάει πλέον<br /><br />Για να μην πολυλογούμε. Καμιά σταθερότητα δεν έχει να προσφέρει ο Μητσοτάκης και το κόμμα του. Ούτε πολιτικά, ούτε οικονομικά. Άλλωστε δεν έχει κάτι άλλο να ξεπουλήσει. Είχε μείνει το νερό, αλλά πρόλαβε και έβαλε χέρι. Ας αποφασίσουν οι πολίτες ποιους θα εμπιστευτούν για να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Και αυτοί που θα αναλάβουν, να συλλογιστούν την κατάσταση και τις ευθύνες τους. Σκεφτείτε μόνο τι θα συμβεί, αν ο τουρισμός μηδενίσει το κοντέρ των εισπράξεων.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τσουνάμι σκανδάλων παρασύρει το καθεστώς Μητσοτάκη.

ΧΡΗΣΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Εδώ και καιρό έχει ξεφύγει η κατάσταση. Το “δεν πάει άλλο” είναι στο στόμα εκατομμυρίων πολιτών, όπως καταγράφετε και στις ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η μη διακυβερνήσιμη Ελλάδα, ένας φαύλος πρωθυπουργός και η δημοκρατία των δημοσκόπων.

<img height="113" src="https://omegapress.gr/images/KOYLIS.jpg" width="737" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κρύβεται και αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες του για την σήψη που είναι κυρίαρχη στην κυβέρνηση και στο κόμμα του. Περιφρονεί την λογοδοσία, αδιαφορεί για θεσμούς και όπως πάντα αναζητά ανήθικες επιλογές σε μια πολυπαραγοντική πολιτική και ηθική κρίση. Πουθενά στον κόσμο, δεν βομβαρδίζεται σχεδόν καθημερινά η κοινή γνώμη με άκρως αμφιλεγόμενες δημοσκοπήσεις. Καμία δημοσκόπηση δεν μπορεί και δεν θέλει να καταγράψει την κρίση των θεσμών και της ίδιας της δημοκρατίας, εξαιτίας της τεράστιας διαφθοράς που πηγάζει από την κυβέρνηση και που υπονομεύει την κοινωνική συνοχή και το μέλλον της χώρας. <br /><br />Καμία δημοσκόπηση δεν έθεσε ποτέ το ερώτημα πως παραμένει σε λειτουργία η ΝΔ με χρέος περίπου 500 εκατομμυρίων ευρώ στις τράπεζες, που σημαίνει ότι η ΝΔ δεν ανήκει στα μέλη και τα στελέχη της αλλά στις τράπεζες, όπως είπε και ο Αλέξης Τσίπρας με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την λειτουργία της δημοκρατίας. Και όμως . Στον ορυμαγδό της κρίσης με μια κυβέρνηση υποδίκων και με έναν φαύλο πρωθυπουργό, που δεν μπορεί να κυβερνήσει τη χώρα, η προπαγάνδα και οι επικοινωνιολόγοι μας λένε ότι το βασικό πρόταγμα του Μητσοτάκη, δεν είναι η λογοδοσία του, ούτε η συγνώμη που οφείλει, αλλά οι ελιγμοί και οι αντιπερισπασμοί.Ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι το σύμπτωμα, η αιτία είναι η πολιτική φαυλότητα. Αλλά, λίγος ανασχηματισμός, λίγες απειλές ότι κάποιοι δεν θα είναι στα ψηφοδέλτια της ΝΔ και λύθηκε το πρόβλημα; Πόση εξαπάτηση αντέχει ακόμη η χώρα;</div><div><br />Εκβιαζόμενος πρωθυπουργός σε καζάνι που βράζει<br /><br />Είναι προφανές ότι ο πρωθυπουργός κρύβεται το τελευταίο διάστημα για συγκεκριμένους λόγους. Πρώτος, ο εκβιασμός που του ασκεί ένας πρώην , αλλά πάντα ενεργός κρατικός αξιωματούχος του Ισραήλ, ο Ντίλιαν, ο οποίος ορθά κοφτά απαίτησε από τον πρωθυπουργό να αθωωθεί στο Εφετείο, αλλιώς θα έχει την τύχη του Νίξον. Σε καμία χώρα του κόσμου δεν έχει καταγραφεί με τέτοια ωμότητα ένας δημόσιος εκβιασμός και ο πρωθυπουργός να μην απαντά και να σιωπά πανικόβλητος, δραπετεύοντας από τις ευθύνες του. Οι υποκλοπές είναι δικό του έργο, αυτό είπε ο Ντίλιαν. Σε καμία χώρα του κόσμου επίσης, μόλις έκανε αυτές τις εκβιαστικές δηλώσεις ο Ντίλιαν, δεν θα παρενέβαινε η δικαιοσύνη για να τον καθίσει εκ νέου στο εδώλιο με νέα κατηγορία. Εδώ σιωπή.<br /><br />Αυτή την στιγμή το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι το κορυφαίο , τέτοιας μορφής σκάνδαλο στη Δύση, ίσως και σε όλο τον κόσμο. Ένα μεγάλο μέρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του κυβερνώντος κόμματος είναι υπόδικο και δεν έχουν τελειώσει ακόμη οι δικογραφίες της ευρωπαικής εισαγγελίας. Και όμως ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει βρει το σθένος να βγει και να απευθυνθεί στον ελληνικό λαό, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες του ως πρωθυπουργός. Αυτό συμβαίνει γιατί αφενός, δεν είναι στην ηθική της οικογένειας Μητσοτάκη η λογοδοσία και η ανάληψη ευθυνών.<br /><br />Να σημειωθεί ότι και ο αποστάτης Κωνσταντίνος Μητσοτάκης τον Ανδρέα Παπανδρέου κατηγορούσε για την δική του αποστασία! Αφετέρου δε, ο πρωθυπουργός αναζητά τρόπους ώστε να βγει ο ίδιος αλώβητος, να δει ποιοί μπορούν να γίνουν Ιφιγένειες και ποιους δεν μπορεί να ακουμπήσει, πως θα κάνει τακτικισμούς και αντιπερισπασμούς κερδίζοντας λίγο χρόνο.<br />Πρόκειται για έναν φαύλο πολιτικό που θα μείνει στην ιστορία, όπως και ο πατέρας του. Δίνουν και το αίμα τους για την εξουσία, δεν σέβονται νόμους και θεσμούς, όλα για την εξουσία και τους μηχανισμούς της. Μόνο που όπως συμβαίνει πάντα, κάτι στραβώνει, κάτι σπάει στην αλυσίδα της ομερτά και η κόλαση έρχεται,.<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βράζει στο καζάνι που καίει. Αλλά τη φωτιά την άναψε ο ίδιος. Ας αφήσει τους αντιπερισπασμούς, οι εταιρείες δημοσκοπήσεων ας δείξουν λίγο αυτοσεβασμό γιατί η Ελλάδα έχει καταστεί μη διακυβερνήσιμη χώρα. Και η λύση δεν είναι οι επικοινωνιακές τεχνικές, ούτε η συσκότιση, ούτε η εκτίμηση ψήφου. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, τελειώνει. Αυτή τη φορά όμως δεν θα δραπετεύσει από τις ευθύνες του. Το 2026 δεν είναι 2023. Το ερώτημα είναι αν η επόμενη λύση θα προέλθει μέσα από τη ΝΔ, ή από την αντιπολίτευση. ...</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η μη διακυβερνήσιμη Ελλάδα, ένας φαύλος πρωθυπουργός και η δημοκρατία των δημοσκόπων.

Του Στράτου Βαλτινού Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κρύβεται και αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες του για την σήψη που είναι κυρίαρχη στην κυβέρνηση ...

Διαβάστε την συνέχεια