Όταν το Risk Premium «κλείνει» τα Στενά: Η νέα γεωπολιτική του πετρελαίου.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/oil-platform-1-768x432.jpg" width="755" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η πραγματική μάχη στην ενέργεια δεν δίνεται μόνο με στρατούς, αλλά με ασφάλιστρα, συμβόλαια και αγορές που φοβούνται.</span></h3>Σε κάθε κρίση στη Μέση Ανατολή, η διεθνής κοινότητα στρέφει την προσοχή της σε πολεμικά πλοία, πυραυλικά πλήγματα και στρατιωτικές κινήσεις. Όμως, η πραγματική διαταραχή στην παγκόσμια οικονομία δεν ξεκινά απαραίτητα στο πεδίο της μάχης. Ξεκινά στις αγορές.<br /><br />Σήμερα, η έννοια του risk premium έχει μετατραπεί σε βασικό εργαλείο γεωπολιτικής ισχύος. Δεν πρόκειται απλώς για έναν χρηματοοικονομικό δείκτη. Είναι ο μηχανισμός μέσω του οποίου ο φόβος μεταφράζεται σε πραγματικό οικονομικό κόστος — και τελικά σε διακοπή ροών ενέργειας. <div><br />Τα Στενά που «κλείνουν» χωρίς να κλείσουν<br /><br />Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν το πιο κρίσιμο ενεργειακό πέρασμα στον κόσμο. Περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου διέρχεται καθημερινά από αυτή τη στενή θαλάσσια δίοδο.<br /><br />Ωστόσο, η σημερινή κρίση αποκαλύπτει μια νέα πραγματικότητα: τα Στενά δεν χρειάζεται να αποκλειστούν στρατιωτικά για να πάψουν να λειτουργούν.<br /><br />Αρκεί η αγορά να θεωρήσει ότι είναι επικίνδυνα.<br /><br />Όπως επισημαίνει και ο International Maritime Organization, ακόμη και η παρουσία ναυτικών δυνάμεων δεν εγγυάται την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας. Η αβεβαιότητα αρκεί για να αλλάξει τις αποφάσεις των οικονομικών παραγόντων. </div><div><br />Το risk premium ως μηχανισμός οικονομικού σοκ<br /><br />Η λειτουργία είναι απλή αλλά ισχυρή:Οι ασφαλιστικές εταιρείες αυξάνουν τα ασφάλιστρα πολέμου (war-risk premiums)<br />Οι reinsurers περιορίζουν την κάλυψη ή αποχωρούν<br />Οι τράπεζες αυξάνουν το κόστος χρηματοδότησης<br />Οι ναυλωτές αποφεύγουν υψηλού κινδύνου διαδρομές<br /><br />Μέσα σε λίγες ημέρες, το κόστος ασφάλισης δεξαμενόπλοιων στον Περσικό Κόλπο εκτινάχθηκε από περίπου 0,2% σε έως και 1% της αξίας του πλοίου.<br /><br />Αυτό δεν είναι απλώς αύξηση τιμών.<br /><br />Είναι μηχανισμός αποτροπής εμπορίου.<br /><br />Το αποτέλεσμα; Πλοία καθυστερούν, φορτία ακυρώνονται και η αγορά αρχίζει να λειτουργεί σαν να έχει ήδη διακοπεί η ροή πετρελαίου.</div><div><br /></div><div>  <img height="443" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/stena-ormouz.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Δηλώσεις και αγορές: ο φόβος ενσωματώνεται στις τιμές<br /><br />Οι εξελίξεις αποτυπώνονται άμεσα στις διεθνείς αγορές:Σύμφωνα με το Reuters, οι τιμές του πετρελαίου σημείωσαν έντονη άνοδο λόγω φόβων για διαταραχές στην προσφορά<br />Η Bank of America και η Standard Chartered αναθεώρησαν προς τα πάνω τις προβλέψεις για το Brent<br />Αναλυτές μιλούν πλέον για «μόνιμο premium φόβου» που συνοδεύει την αγορά ενέργειας<br /><br />Παράλληλα, εκθέσεις υποδεικνύουν ότι το risk premium μπορεί να προσθέτει από 5 έως και 15 δολάρια ανά βαρέλι σε περιόδους έντασης.<br /><br />Με άλλα λόγια: ο φόβος δεν είναι παροδικός — είναι δομικός παράγοντας τιμολόγησης.<br />Η ισχύς των ασφαλιστών: το νέο «κέντρο βάρους»<br /><br />Η πιο κρίσιμη αλλά συχνά υποτιμημένη διάσταση είναι η δύναμη της ασφαλιστικής αγοράς.<br /><br />Οργανισμοί όπως το Lloyd’s of London και ενώσεις όπως η International Underwriting Association μπορούν να:χαρακτηρίσουν περιοχές ως «υψηλού κινδύνου»<br />αυξήσουν δραστικά το κόστος κάλυψης<br />ενεργοποιήσουν ρήτρες ταχείας ακύρωσης (ακόμη και 48 ωρών)<br /><br />Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η απόφαση ενός underwriter μπορεί να έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο από μια στρατιωτική ανακοίνωση.<br />Η στρατηγική λογική: πίεση χωρίς πόλεμο<br /><br />Η γεωπολιτική σημασία αυτής της δυναμικής είναι τεράστια.<br /><br />Χώρες όπως το Ιράν δεν χρειάζεται να επιβάλουν επίσημο ναυτικό αποκλεισμό για να επηρεάσουν τις αγορές.<br /><br />Αρκεί να δημιουργήσουν:αυξημένο αντιληπτό κίνδυνο<br />αβεβαιότητα στις ασφαλιστικές αγορές<br />πίεση στους χρηματοδοτικούς μηχανισμούς<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: η ροή πετρελαίου επιβραδύνεται ή διακόπτεται.<br /><br />Πρόκειται για μια μορφή οικονομικού πολέμου χαμηλής έντασης αλλά υψηλής αποτελεσματικότητας.<br /> Επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία<br /><br />Οι συνέπειες αυτής της νέας πραγματικότητας είναι άμεσες:Ενίσχυση πληθωριστικών πιέσεων<br /> Αύξηση κόστους μεταφορών και εφοδιαστικών αλυσίδων<br /> Επιβράδυνση βιομηχανικής δραστηριότητας<br /> Αστάθεια σε νομίσματα και χρηματοπιστωτικές αγορές<br /><br />Η αλληλεξάρτηση σημαίνει ότι ένα «τοπικό» risk premium στον Περσικό Κόλπο μετατρέπεται γρήγορα σε παγκόσμιο οικονομικό σοκ.<br /><br />Η κρίση στα Στενά του Ορμούζ αναδεικνύει μια θεμελιώδη αλλαγή:Το πετρέλαιο δεν σταματά όταν χτυπηθούν τα πλοία.<br />Σταματά όταν οι αγορές πιστέψουν ότι μπορεί να χτυπηθούν.<br /><br />Στον 21ο αιώνα, η ισχύς δεν ασκείται μόνο με στρατιωτικά μέσα.Ασκείται μέσα από την τιμολόγηση του κινδύνου.<br /><br />Και σε αυτό το νέο πεδίο μάχης,το risk premium δεν είναι απλώς δείκτης — είναι όπλο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Όταν το Risk Premium «κλείνει» τα Στενά: Η νέα γεωπολιτική του πετρελαίου.

Η πραγματική μάχη στην ενέργεια δεν δίνεται μόνο με στρατούς, αλλά με ασφάλιστρα, συμβόλαια και αγορές που φοβούνται. Σε κάθε κρίση στη Μέση...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι σημαίνει για το καθεστώς του Ιράν η αναφερόμενη εξόντωση του Αλί Λαριτζανί;

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-03/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-03-17_143636204.png?itok=5nejCGeL" /><br /><br />Ανάλυση για τις δραματικές επιπτώσεις στο εσωτερικό του Ιράν και τον πόλεμο μετά το ισραηλινό χτύπημα που, σύμφωνα με το Τελ Αβίβ, εξόντωσε τον «de facto» ηγέτη Αλί Λαριτζανί<br /><br />Η στοχευμένη επίθεση του ισραηλινού στρατού για την εξόντωση του «de facto» ηγέτη του Ιράν, Αλί Λαριτζανί, η οποία επιβεβαιώθηκε το πρωί της Τρίτης 17 Μαρτίου από την ισραηλινή κυβέρνηση και τις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF), αποτελεί τη σημαντικότερη επιχείρηση κατά υψηλόβαθμου αξιωματούχου μετά το χτύπημα στον Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ.<br /><br />Μετά τον θάνατο του Χαμενεΐ και πριν ο γιος του, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, οριστεί νέος ανώτατος ηγέτης, το όνομα του 67χρονου Λαριτζανί βρισκόταν μεταξύ των βασικών υποψηφίων για να αναλάβουν τα ηνία της χώρας. Έπειτα από την εκλογή του Μοτζτάμπα και με βάση τις εκτιμήσεις περί σοβαρού τραυματισμού του, ο Λαριτζανί είχε αναλάβει ουσιαστικά τον κεντρικό ρόλο στη διαχείριση της εξουσίας, διατηρώντας άλλωστε πολύ στενές σχέσεις με τον πατέρα Χαμενεΐ ως κορυφαίος αξιωματούχος ασφαλείας.<br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2026-03/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-03-17_143736628.png"><img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2026-03/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-03-17_143736628.png?itok=hvWFXMRi" /></a><br /><br /><div>Η διαπραγματευτική ισχύς και η κόντρα με τον Τραμπ<br /><br />Η εξόντωσή του εκτιμάται ότι θα δυσχεράνει σε τεράστιο βαθμό τις επαφές και τις διαπραγματεύσεις με πρόσωπα της πολιτικής ηγεσίας του Ιράν, δεδομένου ότι ο ίδιος είχε αποτελέσει στο παρελθόν τον βασικό διαπραγματευτή της Τεχεράνης για το πυρηνικό πρόγραμμα.<br /><br />Η επίθεση εναντίον του σημειώθηκε 4 ημέρες μετά τη δημόσια παρουσία του σε συγκέντρωση στην Τεχεράνη, όπου είχε ασκήσει εξαιρετικά έντονη κριτική στον Ντόναλντ Τραμπ σε ζωντανή μετάδοση. Ο επικεφαλής του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν είχε συνεχίσει τις επιθέσεις του κατά του Αμερικανού προέδρου με σειρά αναρτήσεων στην πλατφόρμα X, υιοθετώντας ιδιαίτερα επιθετική ρητορική. Χαρακτηριστικά είχε γράψει: «Ο Τραμπ λέει ότι επιδιώκει μια γρήγορη νίκη. Το να ξεκινήσεις έναν πόλεμο είναι εύκολο, όμως δεν μπορεί να κερδηθεί με μερικά tweets. Δεν θα υποχωρήσουμε μέχρι να σας κάνουμε να μετανιώσετε για αυτό το σοβαρό λάθος».</div><div><br />Η επόμενη μέρα και οι Φρουροί της Επανάστασης<br /><br />Παρ' όλα αυτά, η εξόντωση του Λαριτζανί, σε συνέχεια αυτής του Χαμενεΐ, δεν συνεπάγεται την άμεση κατάρρευση του ιρανικού καθεστώτος, τουλάχιστον σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο. Το ιρανικό σύστημα διακυβέρνησης βασίζεται σε ένα πολύπλοκο πλέγμα θεσμών και οργανισμών, οι οποίοι συνεχίζουν να λειτουργούν παρά την απώλεια του Χαμενεΐ και άλλων ανώτερων αξιωματούχων.<br /><br />Εξάλλου, όπως έχει διαφανεί μετά τη δολοφονία του Αλί Χαμενεΐ και τη φημολογούμενη αδυναμία του γιου του, Μοτζτάμπα, να ασκήσει τα καθήκοντα που του ανατέθηκαν, το καθεστώς δείχνει να λειτουργεί βασιζόμενο κατά κύριο λόγο στις αποφάσεις που λαμβάνουν οι Φρουροί της Επανάστασης στο πεδίο.<br /><br />Η συγκεκριμένη κατάσταση ενδεχομένως να καταδεικνύει τον ενισχυμένο ρόλο που θα έχουν στο μεταπολεμικό Ιράν, αν τελικά δεν καταφέρουν εξωτερικοί παράγοντες (βλέπε ΗΠΑ) να περάσουν πρόσωπα που θα εξυπηρετούν τα συμφέροντα και την ασφάλειά τους.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι σημαίνει για το καθεστώς του Ιράν η αναφερόμενη εξόντωση του Αλί Λαριτζανί;

Ανάλυση για τις δραματικές επιπτώσεις στο εσωτερικό του Ιράν και τον πόλεμο μετά το ισραηλινό χτύπημα που, σύμφωνα με το Τελ Αβίβ, εξόντωσε ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Αμερικανοί «τελείωσαν» την τουρκική κατοχή στη βόρεια Κύπρο.Το άδειασμα του Αττίλα από τις ΗΠΑ.

<img height="120" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/KIPROS-630x379.jpg" width="759" /><br /><br />Η γεωπολιτική σκακιέρα στην Ανατολική Μεσόγειο επανακαθορίζεται με φόντο τις πολεμικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν. Σε μια κίνηση με βαρύνουσα διπλωματική και επιχειρησιακή σημασία, η Ουάσιγκτον επέλεξε να αναγνωρίσει εμπράκτως την αποκλειστική κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας, υποβάλλοντας επίσημο αίτημα για τη δέσμευση ευρείας περιοχής εντός του FIR Λευκωσίας.<br /><br />Το επιχειρησιακό και διπλωματικό υπόβαθρο<br /><br />Η κίνηση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο της επιχείρησης «Επική Οργή», η οποία στοχεύει υποδομές στο Ιράν.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες, παρακάμπτοντας πλήρως τις τουρκικές αξιώσεις και το παράνομο κέντρο ελέγχου της Τύμπου, απευθύνθηκαν στις νόμιμες Αρχές της Λευκωσίας για την παροχή διευκολύνσεων στον εναέριο χώρο βόρεια της νήσου.<br /><br />Το αίτημα των Αμερικανών ήταν σαφές και αφορούσε τη δέσμευση περιοχής που εξυπηρετεί άμεσα τις ανάγκες των πολεμικών αποστολών.<br /><br />Η επιλογή αυτή «θέτει στο αρχείο» τις προσπάθειες δεκαετιών της Τουρκίας να επιβάλει de facto δικαιοδοσία πάνω από τα κατεχόμενα, καθώς η υπερδύναμη συντονίζεται αποκλειστικά με το Κέντρο Ελέγχου Πτήσεων Λευκωσίας.<div><br />Η ΝΟΤΑΜ A0332/26: Τα δεδομένα της δέσμευσης<br /><br />Η Κυπριακή Δημοκρατία ανταποκρίθηκε άμεσα, εκδίδοντας τη σχετική οδηγία προς ναυτιλλομένους, η οποία επισφραγίζει τον ρόλο της ως πυλώνα σταθερότητας.<br /><br />Διάρκεια: Ενεργοποιήθηκε στις 13 Μαρτίου και θα παραμείνει σε ισχύ έως τις 12 Απριλίου 2026.<br /><br />Γεωγραφικό εύρος: Η δεσμευμένη περιοχή σχηματίζει ένα πολύγωνο που εκτείνεται από τις βόρειες ακτές της Κύπρου προς την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Νομική υπόσταση: Η δέσμευση ακολουθεί τα διεθνώς αναγνωρισμένα όρια του FIR Κύπρου, αγνοώντας τις τουρκικές αιτιάσεις.</div><div><br />Συμπεράσματα και προεκτάσεις<br /><br />Η επιλογή των ΗΠΑ να στηριχθούν στην Κύπρο για πραγματικές πολεμικές επιχειρήσεις και όχι για απλές ασκήσεις, υπογραμμίζει τρία κεντρικά σημεία:<br /><br />Στρατηγική απαξίωση του κατοχικού/αποσχιστικού ψευδοκράτους: Η διεθνής κοινότητα, με ηγέτιδα τη μοναδική υπερδύναμη, καταδεικνύει ότι η Τύμπου και οι παράνομες δομές στα κατεχόμενα στερούνται οποιασδήποτε υπόστασης στον επιχειρησιακό σχεδιασμό.<br /><br />Αναβάθμιση της Λευκωσίας: Η Κύπρος μετατρέπεται σε κρίσιμο στρατηγικό εταίρο της Δύσης, προσφέροντας βάθος σε επιχειρήσεις που αφορούν την ευρύτερη Μέση Ανατολή.<br /><br />Μήνυμα προς την Άγκυρα: Η Ουάσιγκτον δείχνει να μην αποδέχεται πλέον τους τουρκικούς περιορισμούς στη διεθνή ναυσιπλοΐα και τον έλεγχο του εναέριου χώρου της περιοχής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Αμερικανοί «τελείωσαν» την τουρκική κατοχή στη βόρεια Κύπρο.Το άδειασμα του Αττίλα από τις ΗΠΑ.

Η γεωπολιτική σκακιέρα στην Ανατολική Μεσόγειο επανακαθορίζεται με φόντο τις πολεμικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν. Σε μια κίνηση με βαρύνουσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ντοκουμέντο: Έτσι θα καταργηθεί ο σταυρός από την ελληνική σημαία!

<a href="https://cdn.politis.com.cy/thumbnails/224259/conversions/920286-large_thumbnail.webp"><img border="0" height="130" src="https://cdn.politis.com.cy/thumbnails/224259/conversions/920286-large_thumbnail.webp" width="743" /></a><div><b><br /></b></div><div><b>Μανώλης Κοττάκης </b><br />Έγγραφη προειδοποίησις της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας προς το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους εν όψει της διαμόρφωσης των θέσεων της Ελληνικής Δημοκρατίας για την δίκη στο Ευρωπαικό Δικαστήριο με θέμα την κατάργηση των εικόνων στις αίθουσες των δικαστηρίων μετά από προσφυγή της Ένωσης Αθέων<br /><br />Την περασμένη Παρασκευή ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος βρέθηκε στην Θεσσαλονίκη. Κατά την παρουσία του στην Ακολουθία των Χαιρετισμών στον καθεδρικό ναό της του Θεού Σοφίας, όπου χίλιοι μαθητές από σχολεία της πόλης έψαλλαν τον Ακάθιστο Ύμνο, ο κύριος Ιερώνυμος, ενώπιον του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Φιλόθεου και Νέας Ιωνίας Γαβριήλ, έστειλε αυστηρό μήνυμα προς την πολιτική ηγεσία της χώρας να μην προχωρήσει σε βιαστικές αλλαγές που αλλοιώνουν την εθνική και θρησκευτική ταυτότητα της χώρας.<br /><br />Συγκεκριμένα, εξέφρασε την έντονη ανησυχία του για τις συζητήσεις περί απομάκρυνσης των εικόνων από δημόσια κτήρια και δικαστήρια, ενώ έθεσε το ερώτημα «αν στις προθέσεις ορισμένων περιλαμβάνεται ακόμα και η αμφισβήτηση του τρόπου με τον οποίο κυματίζει σήμερα η ελληνική σημαία». Καθώς και το γεγονός ότι προωθείται η αντικατάσταση του μαθήματος των Θρησκευτικών από το ουδέτερο μάθημα της Ηθικής. Έφτασε μάλιστα να πεί ότι όσοι σχεδιάζουν τέτοιες κινήσεις θα οδηγηθούν «σε σκληρή μεταμέλεια» στο μέλλον και έδωσε έμφαση στην απουσία των εθνικών ηρώων από τις σχολικές αίθουσες, όπως ο Κολοκοτρώνης, μορφών που έχουν εξαφανιστεί ακόμη και από τις αποθήκες των σχολείων. Η έκρηξη αυτή του Αρχιεπισκόπου δεν ήταν τυχαία. Υπάρχει υπόβαθρο. Όπως αποκαλύπτει σήμερα η «Εστία», αναπτύσσεται στο παρασκήνιο, με αφορμή την προσφυγή της Ένωσης Αθέων στο Ευρωπαικό Δικαστήριο, ισχυρή διεργασία ώστε η χώρα μας να υιοθετήσει το γαλλικό μοντέλο της ουδετεροθρησκείας και να οδηγηθεί στην κατάργηση των θρησκευτικών συμβόλων από τον δημόσιο χώρο.<br /><br />Κάτι που εξηγεί και την πονηρή πρωτοβουλία που λαμβάνει το Υπουργείο Μετανάστευσης και ο υπουργός Θάνος Πλεύρης για το ζήτημα της κατάργησης της μπούρκας στην Ελλάδα. Καθώς τέτοιο ζήτημα δεν υπάρχει. Απλώς τίθεται ως άλλοθι, αντιστάθμισμα τόσο στον σχεδιασμό για τις εικόνες όσο και στην κατάργηση του θρησκευτικού όρκου του Προέδρου της Δημοκρατίας. Όπως αποκαλύπτουμε σήμερα, η Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων ανακάλυψε ότι για κάποιον περίεργο λόγο το Υπουργείο Παιδείας δεν ενημερώθηκε για τις προπαρασκευαστικές ενέργειες που γίνονται στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους για την διαμόρφωση των θέσεων της Ελληνικής Δημοκρατίας στην δίκη που θα διεξαχθεί στο Ευρωπαικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με αντικείμενο το θέμα της απόσυρσης των εικόνων από τα δικαστήρια και κατ’ επέκταση από όλα τα δημόσια κτήρια.<br /><br />Με δωδεκασέλιδο κείμενό της λοιπόν, με το οποίο αντικρούει τα σαθρά επιχειρήματα της Ένωσης Αθέων, πως τάχα παραβιάζεται η πρόβλεψη της Ευρωπαικής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για δίκαιη δίκη, όταν οργανώσεις αθέων εκδικάζουν υποθέσεις τους στα ελληνικά δικαστήρια με την εικόνα του Ιησού Χριστού πάνω από την έδρα, διατυπώνονται ισχυρότατα επιχειρήματα για την διατήρηση των εικόνων, οι οποίες είναι συνδεδεμένες με την ελληνική παράδοση (και όχι μόνο με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του ελληνικού λαού), και συνδέεται ευθέως το ζήτημα της κατάργησης των εικόνων με το ζήτημα της κατάργησης του σταυρού από την ελληνική σημαία. Όπως τονίζεται στο έγγραφο, « η καθαίρεση των εικόνων θα δημιουργήσει κλίμα διχασμού του ελληνικού λαού και θα προκαλέσει ευρύτερες συγκρούσεις καθώς, αν γίνει δεκτό ότι η εικόνα του Χριστού από μόνη της συνιστά παραβίαση της θρησκευτικής ελευθερίας ή της αρχής της δίκαιης δίκης, αναπόφευκτα θα τεθούν κι άλλα ζητήματα, όπως η ύπαρξη του σταυρού στην ελληνική σημαία, καθώς η ελληνική σημαία βρίσκεται, όπως και οι εικόνες, σε κάθε δημόσιο κτήριο».<br /><br />Το γεγονός ότι ο Αρχιεπίσκοπος εξερράγη, καθώς είναι ενήμερος για την ύπαρξη των διεργασιών, σημαίνει ότι οι εθνομηδενιστές που βρίσκονται στους κόλπους της Νέας Δημοκρατίας απεργάζονται κινήσεις οι οποίες θα οδηγήσουν σε ήττα της Ελληνικής Δημοκρατίας στο Ευρωπαικό Δικαστήριο και στην κατάργηση των εικόνων!<br /><br />Κατά τούτο δικαιώνεται μετά από 30 ολόκληρα χρόνια ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, ο οποίος πρώτος έθεσε το ζήτημα της σημαίας επί κυβερνήσεως Σημίτη έχοντας αντιληφθεί τις προθέσεις των εθνομηδενιστών από τότε. Η διαφορά είναι πως οι εθνομηδενιστές από το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη μετακόμισαν στην ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη.<br /><br />Ακολουθεί το επίμαχο απόσπασμα από το δωδεκασέλιδο έγγραφο της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων που απέστειλε ο επί κεφαλής της Γιώργος Καλαντζής στις 13 Φεβρουαρίου στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους με εξαιρετικά επείγον έγγραφο.<br /><br />«Κανείς δεν δικαιούται να ξεχάσει ότι οι Έλληνες Χριστιανοί Ορθόδοξοι υπήρξαν θύματα της γενοκτονίας της περιόδου 1914-1922 ακριβώς γιατί ήταν Έλληνες Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Οι επιζώντες που διασώθηκαν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα έφερναν πάντοτε μαζί τους τις εικόνες από τις εκκλησίες τους. Κατά την τουρκική εισβολή και κατοχή του 37% της Κύπρου υπάρχουν μαρτυρίες σύμφωνα με τις οποίες οι Τούρκοι χάριζαν ζωές Ελλήνων σε περίπτωση που γίνονταν μουσουλμάνοι και απαρνούνταν τις εικόνες. Συνεπώς οι εικόνες, που αποτέλεσαν πάντοτε το πρώτο υλικό σημείο καταστροφής κατά την περίοδο της δουλείας και της γενοκτονίας των Ελλήνων από τους Τούρκους, που ακολουθούν μιάν ανεικονική θρησκεία, συνδέονται βαθύτατα και αδιάρρηκτα με τη διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας, του ελληνικού πολιτισμού και των ελληνικών εθίμων.<br /><br />Το θέμα των εικόνων ως θρησκευτικών συμβόλων στον Χριστιανισμό και ιδιαίτερα στον ελληνικό κόσμο είναι κεφαλαιώδους σημασίας, όπως προκύπτει εξ άλλου και από το γεγονός της Εικονομαχίας που ταλάνισε επί έναν αιώνα την Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία καθιέρωσε, το έτος 843, να εορτάζεται κάθε πρώτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαροκοστής η επέτειος της αναστήλωσης των εικόνων. Η Κυριακή της Ορθοδοξίας (όπως ονομάζεται η συγκεκριμένη εορτή) το έτος 2026 συμπληρώνει 1.183 χρόνια, κατά τα οποία εορτάζεται ανελλιπώς. Η πολιτισμική σημασία της αναστήλωσης των εικόνων είναι ένα ταυτοτικό ζήτημα για τον ελληνικό πολιτισμό καθώς σήμαινε την κατίσχυση της ελληνικής κοσμοαντίληψης (η οποία είναι κρίσιμη συνιστώσα της ευρωπαικής συνείδησης και ταυτότητας) έναντι της ανεικονικής Ανατολής.<br /><br />Επομένως, η καθαίρεση των εικόνων αποτελεί μια πράξη η οποία δεν έχει καμμία σχέση με την υπεράσπιση της θρησκευτικής ελευθερίας ή της δίκαιης δίκης, αλλά στρέφεται ευθέως κατά της Ιστορίας και της ταυτότητας του Ελληνισμού και του ελληνικού πολιτισμού, αγνοεί επιδεικτικά την πολιτισμική σημασία των εικόνων και επιδεικνύει ασυγχώρητη ασέβεια ιδίως προς τα θύματα της γενοκτονίας της περιόδου 1914-1922.<br /><a href="https://www.estianews.gr/wp-content/uploads/2026/03/est16036.jpg"><img border="0" height="290" src="https://www.estianews.gr/wp-content/uploads/2026/03/est16036.jpg" width="699" /></a></div><div><br /></div><div>Επί πλέον η καθαίρεση των εικόνων θα δημιουργήσει κλίμα διχασμού μεταξύ του ελληνικού λαού, ενώ είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει ευρύτερες συγκρούσεις, καθώς, εάν γίνει δεκτό ότι η εικόνα του Χριστού από μόνη την ύπαρξή της συνιστά παραβίαση της θρησκευτικής ελευθερίας ή της αρχής της δίκαιης δίκης και της αμεροληψίας των δικαστών, αναπόφευκτα θα τεθούν και άλλα ζητήματα, όπως π.χ. η ύπαρξη του σταυρού στην ελληνική σημαία. Εάν γίνει δεκτό ότι η ύπαρξη της εικόνας του Χριστού στα δικαστήρια από μόνη την ύπαρξή της παραβιάζει την θρησκευτική ελευθερία ή την αρχή της δίκαιης δίκης και της αμεροληψίας των δικαστών, τότε γιατί να μην θεωρηθεί με την ίδια ακριβώς συλλογιστική ότι και η ύπαρξη του σταυρού (που είναι το κύριο σύμβολο του Χριστιανισμού) στην ελληνική σημαία και στο εθνόσημο συνιστά παραβίαση της θρησκευτικής ελευθερίας ή της αρχής της δίκαιης δίκης και της αμεροληψίας των δικαστών (ιδιαίτερα αφού η ελληνική σημαία βρίσκεται σε κάθε δημόσιο κτήριο, συμπεριλαμβανομένων των δικαστηρίων, ενώ το εθνόσημο αποτελεί το κεντρικό σήμα όλων των σφραγίδων του κράτους);».<br /><br /><a href="https://www.estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ντοκουμέντο: Έτσι θα καταργηθεί ο σταυρός από την ελληνική σημαία!

Μανώλης Κοττάκης Έγγραφη προειδοποίησις της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας προς το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους εν...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ιράν κερδίζει “τρελό χρήμα” από τις εξαγωγές πετρελαίου και οι Αμερικανοί κάνουν “τα στραβά μάτια”.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/iran_tanker_II-1200x700-1.jpg"><img height="117" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/iran_tanker_II-1200x700-1-696x406.jpg" width="765" /></a><br /><br />Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή έχει δημιουργήσει μια απρόσμενη οικονομική «ανάσα» για την Τεχεράνη, καθώς η άνοδος των διεθνών τιμών πετρελαίου και η πιο χαλαρή εφαρμογή των αμερικανικών κυρώσεων επιτρέπουν στο Ιράν να αυξήσει σημαντικά τα έσοδά του από τις εξαγωγές αργού. Σύμφωνα με ανάλυση των Financial Times, η χώρα φέρεται να εισπράττει πλέον πάνω από 140 εκατ. δολάρια την ημέρα από τις πωλήσεις πετρελαίου, επωφελούμενη από τις υψηλές τιμές που έχουν ξεπεράσει τα 100 δολάρια το βαρέλι.<br /><br />Ιδιότυπος ενεργειακός συμβιβασμός<br /><br />Η κατάσταση αυτή προκύπτει από έναν ιδιότυπο ενεργειακό συμβιβασμό. Παρά το γεγονός ότι οι αμερικανικές κυρώσεις θεωρητικά απαγορεύουν τις εξαγωγές ιρανικού πετρελαίου, στην πράξη η Ουάσιγκτον φαίνεται να επιδεικνύει μεγαλύτερη ανοχή. Ο λόγος είναι ότι μια αυστηρή εφαρμογή των κυρώσεων θα περιόριζε ακόμη περισσότερο την παγκόσμια προσφορά πετρελαίου, σε μια περίοδο που η αγορά βρίσκεται ήδη υπό πίεση λόγω της σύγκρουσης στον Περσικό Κόλπο και των προβλημάτων στις θαλάσσιες μεταφορές μέσω των Στενών του Ορμούζ.Και επίσης: Οι ΗΠΑ δεν θέλουν να στερήσουν την Κίνα από την προμήθεια Ιρανικού πετρελαίου, παραμονές του ταξιδιού του προέδρου Τραμπ στο Πεκίνο – όπου βασικό θέμα συζητήσεων είναι και το ζήτημα κάλυψης των ενεργειακών αναγκών της Κίνας και με Αμερικανικό πετρέλαιο.<div><br />Business as usual<br /><br />Σύμφωνα με στοιχεία ναυτιλιακής παρακολούθησης, τουλάχιστον 13 υπερδεξαμενόπλοια έχουν μεταφέρει περίπου 24 εκατ. βαρέλια ιρανικού πετρελαίου μέσα σε λίγες εβδομάδες, γεγονός που δείχνει ότι οι εξαγωγές συνεχίζονται παρά τις γεωπολιτικές εντάσεις. Πολλά από τα φορτία μεταφέρονται από το λεγόμενο «shadow fleet», ένα δίκτυο δεξαμενόπλοιων που χρησιμοποιείται συστηματικά για την παράκαμψη των κυρώσεων. Ωστόσο, λόγω των αυξημένων κινδύνων από επιθέσεις στη θάλασσα, όλο και περισσότερες μεταφορές γίνονται πλέον με κρατικά ιρανικά πλοία.<br /><br />To Ιράν διατηρεί υψηλό επίπεδο εξαγωγών<br /><br />Η βασική αγορά για το ιρανικό πετρέλαιο παραμένει η Κίνα, της οποίας τα ανεξάρτητα διυλιστήρια αγοράζουν μεγάλες ποσότητες σε σημαντικές εκπτώσεις. Η ισχυρή αυτή ζήτηση επιτρέπει στο Ιράν να διατηρεί υψηλό επίπεδο εξαγωγών, ακόμη και σε περιόδους έντονης διεθνούς πίεσης.<br /><br />Την ίδια στιγμή, οι αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον ιρανικών στόχων έχουν μέχρι στιγμής αποφύγει να πλήξουν άμεσα τις βασικές πετρελαϊκές υποδομές της χώρας, όπως το κομβικό νησί Kharg, από όπου διακινείται περίπου το 90% των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι ένα γεωπολιτικό παράδοξο: ενώ η στρατιωτική ένταση αυξάνεται, το Ιράν συνεχίζει να αποκομίζει σημαντικά οικονομικά οφέλη από την ενεργειακή κρίση. Ωστόσο, στο εσωτερικό των ΗΠΑ αυξάνονται οι πιέσεις προς την κυβέρνηση να περιορίσει αυτή τη «σιωπηρή ανοχή», καθώς πολλοί θεωρούν ότι τα έσοδα από το πετρέλαιο ενισχύουν άμεσα την οικονομική και στρατιωτική ανθεκτικότητα της Τεχεράνης.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ιράν κερδίζει “τρελό χρήμα” από τις εξαγωγές πετρελαίου και οι Αμερικανοί κάνουν “τα στραβά μάτια”.

Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή έχει δημιουργήσει μια απρόσμενη οικονομική «ανάσα» για την Τεχεράνη, καθώς η άνοδος των διεθνών τιμών πετρελαίο...

Διαβάστε την συνέχεια

Στενά του Ορμούζ: Πώς – μαζί με τα τάνκερ – παγιδεύτηκε και η Ουκρανία και τι πρέπει να κάνει η Ευρώπη.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/zelensky.webp"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/zelensky-696x392.webp" width="751" /></a><br /><br />Η θέση της Ευρώπης γίνεται όλο και πιο δύσκολη καθώς η αντιπαράθεση σχετικά με το Ιράν κλιμακώνεται, θέτοντας τους ηγέτες της Ένωσης μπροστά σε μια δύσκολη επιλογή: να υποστηρίξουν τις ΗΠΑ σε οποιαδήποτε επιχείρηση στην περιοχή του Στενού του Ορμούζ ή να διακινδυνεύσουν να χάσουν την αμερικανική υποστήριξη για μια συμφωνία που θα θέσει τέλος στον πόλεμο στην Ουκρανία.<br /><br />Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει υπαινιχθεί ότι η απροθυμία της Ευρώπης να συμβάλει στη διατήρηση του Στενού του Ορμούζ ανοιχτού θα μπορούσε να έχει συνέπειες για την Ουκρανία, θέτοντας ένα σοβαρό δίλημμα για τις πρωτεύουσες εν όψει της συνόδου κορυφής αυτής της εβδομάδας.<br /><br />Ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Κόλιν Πάουελ είχε πει κάποτε ότι οι διαφορές με την Ευρώπη είναι αναπόφευκτες, αλλά αυτές δεν πρέπει να εξομοιώνονται με τον αμερικανικό μονομερισμό ή την αλαζονεία. «Όταν έχουμε ισχυρές πεποιθήσεις για κάτι, θα ηγηθούμε. Θα δράσουμε ακόμη και αν οι άλλοι δεν είναι έτοιμοι να μας ακολουθήσουν», είπε.<br /><br />Όλα αλληλένδετα<br /><br />Πάνω από δύο δεκαετίες αργότερα, αυτή η λογική εξακολουθεί να καθορίζει τις διατλαντικές σχέσεις. Σήμερα, η Ουάσιγκτον ηγείται στο θέμα του Ιράν, ενώ οι Ευρωπαίοι συνεχίζουν, τουλάχιστον ρητορικά, να διεκδικούν την ηγεσία στην Ουκρανία. Η ασυμμετρία είναι προφανής. Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να δράσουν στο Ιράν χωρίς την Ευρώπη· η Ευρώπη δεν μπορεί να δράσει στην Ουκρανία χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Όλα γίνονται γρήγορα όλο και πιο αλληλένδετα. Η Ουκρανία, για παράδειγμα, εξακολουθεί να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις αμερικανικές δορυφορικές πληροφορίες. Η Ρωσία, εν τω μεταξύ, παρέχει παρόμοια υποστήριξη στο Ιράν. Εάν η Ουάσιγκτον και η Μόσχα καταλήξουν σε συμφωνία για τον περιορισμό αυτών των δραστηριοτήτων, η Ευρώπη θα βρεθεί για άλλη μια φορά αποκλεισμένη.<br /><br />Η υποστήριξη των ΗΠΑ στην προσπάθεια να παραμείνει ανοιχτός ο Στενός του Ορμούζ θα επέτρεπε στους Ευρωπαίους να επανενταχθούν στη γεωπολιτική εξίσωση – και ίσως να αρχίσουν να αποκαθιστούν τις τεταμένες διατλαντικές σχέσεις. Η Ευρώπη έχει μια σπάνια ευκαιρία να αποδυναμώσει το καθεστώς του Ιράν, αποκαθιστώντας παράλληλα τη σημασία της Ευρώπης στις συζητήσεις για την Ουκρανία και, τουλάχιστον εν μέρει, διασφαλίζοντας το μέλλον της Ουκρανίας.<div><br />Ο κίνδυνος<br /><br />Εάν η Ευρώπη δεν εκμεταλλευτεί αυτή τη στιγμή, θα πρέπει να προετοιμαστεί για περαιτέρω στρατηγική απομάκρυνση των ΗΠΑ από την Ουκρανία – αν δεν το έχουν ήδη κάνει – εφαρμόζοντας μια μορφή εποικοδομητικής σιωπής όσον αφορά τυχόν μελλοντικές συμφωνίες ανταλλαγής δορυφόρων μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας.<br /><br />Ορισμένοι στις Βρυξέλλες υποστηρίζουν ότι η Ευρώπη μπορεί απλώς να περιμένει να περάσει η παρούσα φάση – βασιζόμενη σε άλλους παράγοντες στην Ουάσιγκτον, ιδίως στο Κογκρέσο, για να επιβραδύνει τις αλλαγές πολιτικής μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ. Αυτός ο υπολογισμός ενδέχεται να αποδειχθεί επικίνδυνα αισιόδοξος.<br /><br />Άλλωστε, η αλλαγή τόνου πέρα από τον Ατλαντικό δεν ξεκίνησε με τον Τραμπ. Ήταν ήδη ορατή υπό τον Δημοκρατικό Τζο Μπάιντεν – από τη συμφωνία AUKUS έως τη χαοτική αποχώρηση των ΗΠΑ από το Αφγανιστάν, που συνέβησαν χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση προς τους Ευρωπαίους συμμάχους. Μια μυωπική Ευρώπη θα πρέπει να προσέξει να μην οδηγήσει την Ουκρανία σε μια μη αναστρέψιμη γεωπολιτική κατάσταση.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στενά του Ορμούζ: Πώς – μαζί με τα τάνκερ – παγιδεύτηκε και η Ουκρανία και τι πρέπει να κάνει η Ευρώπη.

Η θέση της Ευρώπης γίνεται όλο και πιο δύσκολη καθώς η αντιπαράθεση σχετικά με το Ιράν κλιμακώνεται, θέτοντας τους ηγέτες της Ένωσης μπροστά...

Διαβάστε την συνέχεια

Η εκδίκηση της γεωγραφίας: γιατί οι ΗΠΑ δεν μπορούν να «ανοίξουν» εύκολα το Ορμούζ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/ormouz-1.jpg"><img height="109" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/ormouz-1-696x379.jpg" width="756" /></a><br /><br />Όσοι παρακολουθούν τις αναλύσεις του economico γνωρίζουν ότι η κρίση στο Στενό του Ορμούζ δεν είναι μια απρόβλεπτη εξέλιξη, αλλά η υλοποίηση ενός σεναρίου που εδώ και δεκαετίες βρίσκεται στον πυρήνα των ανησυχιών της παγκόσμιας ενεργειακής ασφάλειας. Το Ιράν είχε προειδοποιήσει εγκαίρως: σε περίπτωση επίθεσης, θα χρησιμοποιούσε το ισχυρότερο γεωοικονομικό του όπλο – τον έλεγχο μιας από τις πιο κρίσιμες θαλάσσιες αρτηρίες του πλανήτη.<br /><br />Το Ορμούζ, από το οποίο διέρχεται περίπου το 20% της παγκόσμιας μεταφοράς πετρελαίου, είναι ταυτόχρονα στρατηγικό και εξαιρετικά ευάλωτο. Με πλάτος μόλις 34 χιλιομέτρων στο στενότερο σημείο του, υποχρεώνει τα δεξαμενόπλοια να κινούνται σε μικρή απόσταση από τις ιρανικές ακτές. Αυτό δίνει στην Τεχεράνη ένα ασύμμετρο πλεονέκτημα: ακόμη και με περιορισμένες συμβατικές δυνατότητες, μπορεί να διαταράξει τη ναυσιπλοΐα με χαμηλού κόστους μέσα.<br /><br />Παρά τις απώλειες που έχει υποστεί το ιρανικό ναυτικό και το πυραυλικό του οπλοστάσιο από αμερικανικά και ισραηλινά πλήγματα, η δυνατότητα παρέμβασης στη διακίνηση πετρελαίου παραμένει. Ταχύπλοα σκάφη, κινητοί πύραυλοι και θαλάσσιες νάρκες αρκούν για να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον υψηλού κινδύνου, όπου ακόμη και η απειλή είναι αρκετή για να «παγώσει» την εμπορική κίνηση.<br /><br />Οι επιπτώσεις είναι ήδη ορατές: οι τιμές του πετρελαίου έχουν ξεπεράσει τα 100 δολάρια το βαρέλι, καταγράφοντας άνοδο άνω του 40% από την έναρξη της σύγκρουσης. Πρόκειται για ένα κλασικό παράδειγμα γεωοικονομικού σοκ, όπου η γεωγραφία μετατρέπεται σε εργαλείο στρατηγικής πίεσης.<br /><br />Για τις ΗΠΑ, το πρόβλημα αποδεικνύεται πιο σύνθετο από ό,τι αναμενόταν. Η στρατιωτική συνοδεία πλοίων -όπως τη δεκαετία του 1980- παραμένει θεωρητικά εφικτή, αλλά σήμερα είναι πολύ πιο δαπανηρή και επικίνδυνη. Θα απαιτούσε εκτεταμένες επιχειρήσεις καταστροφής ιρανικών θέσεων και σημαντική στρατιωτική κλιμάκωση.<br /><br />Οι πιό έγκυροι αναλυτές πιστεύουν ότι το Ορμούζ δεν «ανοίγει» εύκολα με στρατιωτικά μέσα. Όπως έχουν δείξει παλαιότερες αμερικανικές αξιολογήσεις, μια μόνιμη λύση θα απαιτούσε ακόμη και χερσαία παρουσία στις ιρανικές ακτές – ένα σενάριο με τεράστιο πολιτικό και στρατιωτικό κόστος για την Ουάσινγκτον.<br /><br />Έτσι, η πραγματικότητα επανέρχεται με σαφήνεια: σε έναν πόλεμο ενέργειας, η γεωγραφία μπορεί να αποδειχθεί ισχυρότερη από την υπεροχή ισχύος. Και τελικά, η μόνη βιώσιμη διέξοδος παραμένει η διπλωματία.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η εκδίκηση της γεωγραφίας: γιατί οι ΗΠΑ δεν μπορούν να «ανοίξουν» εύκολα το Ορμούζ.

Όσοι παρακολουθούν τις αναλύσεις του economico γνωρίζουν ότι η κρίση στο Στενό του Ορμούζ δεν είναι μια απρόβλεπτη εξέλιξη, αλλά η υλοποίηση...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο πόλεμος είναι μοχλός ενεργειακής ηγεμονίας των ΗΠΑ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2023/11/oilmarket.webp"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2023/11/oilmarket.webp" width="747" /></a><br /><br />Το economico τολμά να παρουσιάσει ένα σενάριο που «κουμπώνει» με τρεις παράλληλες πραγματικότητες: τη γεωπολιτική εργαλειοποίηση της ενέργειας, την αναδιάταξη των εμπορικών ροών προς την Ασία και τη στρατηγική Τραμπ για διμερείς, όχι πολυμερείς, συμφωνίες ισχύος.<br /><br />Ό,τι ακολουθεί, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα «σενάριο συνωμοσίας», αλλά πρόκειται μάλλον για μια πιθανή ελέλιξη της Αμερικανικής ισχύος. Ας δούμε τα στοιχεία του σεναρίου μας:<br /><br />Πρώτον: ο χρονισμός.<br />Η σύμπτωση της ανακοίνωσης από τον Ντόναλντ Τραμπ μιας πιθανής «ημερομηνίας λήξης» του πολέμου που συμπίπτει με την επίσκεψη του στο Πεκίνο δεν είναι τυχαία σε όρους realpolitik. (Ακόμα και η πρόθεσή του να μετατοπίσει για λίγο την επισκεψή του στο Πεκίνο – που δημοσιοποιήθηκε σήμερα Τρίτη – συνδέεται με τις δυσκολίες ολοκλήρωσης της “επιχείρησης Ιράν”). Οι ΗΠΑ διαπραγματεύονται πιο αποτελεσματικά όταν ελέγχουν το momentum. Ένας πόλεμος που κορυφώνεται πριν από μια τέτοια επίσκεψη δίνει στον Τραμπ διαπραγματευτικό βάρος: μπορεί να εμφανιστεί είτε ως αυτός που «κλείνει» τη σύγκρουση είτε ως αυτός που ελέγχει την ένταση.<br /><br />Δεύτερον: η ενέργεια ως κεντρικός άξονας.<br />Οι ΗΠΑ έχουν ήδη πετύχει κάτι ιστορικό: από καθαρός εισαγωγέας, έχουν μετατραπεί σε κορυφαίο εξαγωγέα LNG και σημαντικό παίκτη στο πετρέλαιο. Το επόμενο βήμα δεν είναι απλώς η παραγωγή, αλλά ο έλεγχος των ροών και των τιμών. Αυτό σημαίνει επιρροή τόσο στη Μέση Ανατολή όσο και στους τελικούς καταναλωτές – κυρίως την Κίνα.<br /><br />Τρίτον: το κινεζικό μέτωπο.<br />Η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας ενέργειας στον κόσμο. Σήμερα απορροφά ιρανικό, ρωσικό και μεσανατολικό πετρέλαιο, συχνά με εκπτώσεις. Αν ο Τραμπ επιδιώξει μια «συμφωνία ροών», το ζητούμενο δεν θα είναι μόνο εμπορικό (να πουλήσει αμερικανικό πετρέλαιο), αλλά στρατηγικό:να περιορίσει την ενεργειακή εξάρτηση της Κίνας από «αντιδυτικούς» παίκτες<br />να εντάξει μέρος της κινεζικής ζήτησης σε ένα σύστημα τιμολόγησης που ελέγχεται από τη Δύση<br /><br />Τέταρτον: ο πόλεμος ως μοχλός πίεσης.<br />Η αστάθεια στα Στενά του Ορμούζ και γενικότερα στη Μέση Ανατολή ανεβάζει τις τιμές και αυξάνει το risk premium. Αυτό δημιουργεί δύο παράλληλα αποτελέσματα:καθιστά πιο ελκυστικό το αμερικανικό πετρέλαιο και LNG (ως «ασφαλή» εναλλακτική)<br />δίνει στις ΗΠΑ ρόλο εγγυητή των θαλάσσιων ροών<br /><br />Με αυτή τη λογική, ο πόλεμος δεν είναι απαραίτητα «σχεδιασμένος», αλλά σίγουρα αξιοποιείται ως εργαλείο αναδιάταξης.<br /><br />Που καταλήγει το σενάριό μας;<br />Δεν πρόκειται μόνο για μια σύγκρουση Ιράν-ΗΠΑ-Ισραήλ που αφορά στους αποτρεπτικούς σχεδιασμούς του Ισραήλ και την επιδίωξη εξουδετέρωσης της πυρηνικής απειλής του Ιράν. Πρόκειται και για μια φάση μετάβασης του παγκόσμιου ενεργειακού συστήματος. Οι ΗΠΑ επιχειρούν να περάσουν από την ενεργειακή αυτάρκεια στην ενεργειακή ηγεμονία – και αυτό δεν κρίνεται μόνο στα πεδία μάχης, αλλά κυρίως στις ροές προς την Ασία.<br /><br />Αν το σενάριο αυτό επιβεβαιωθεί, τότε η επόμενη μεγάλη «συμφωνία» δεν θα είναι ειρηνευτική. Θα είναι ενεργειακή.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο πόλεμος είναι μοχλός ενεργειακής ηγεμονίας των ΗΠΑ.

Το economico τολμά να παρουσιάσει ένα σενάριο που «κουμπώνει» με τρεις παράλληλες πραγματικότητες: τη γεωπολιτική εργαλειοποίηση της ενέργει...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: Η «παγίδα κλιμάκωσης» των ΗΠΑ, η αντιπαλότητα Τουρκίας – Ισραήλ και οι γεωπολιτικοί στόχοι της Άγκυρας.

<img height="133" src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/03/2025-09-25T155626Z_148728427_RC23ZGATCNUV_RTRMADP_5_USA-TRUMP-ERDOGAN-1200x796.jpg" width="748" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Τουρκία διαθέτει «ένα διπλωματικό πλεονέκτημα που λίγες χώρες έχουν: να μιλά ταυτόχρονα με όλους χωρίς να ταυτίζεται πλήρως με κανέναν».</span></h3><b>Αλεξάνδρα Φωτάκη</b><br />Ως ένα σαφές πολιτικό μήνυμα ότι ο πόλεμος μπαίνει ΗΠΑ – Ισραήλ εναντίον Ιράν μπαίνει σε φάση κλιμάκωσης ερμηνεύουν αναλυτές τη δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ στις 13 Μαρτίου στην οποία ανέφερε μεταξύ άλλων: «διαθέτουμε ασύγκριτη δύναμη πυρός, απεριόριστα πυρομαχικά και άφθονο χρόνο. Παρακολουθήστε τι θα συμβεί σήμερα σε αυτά τα παρανοϊκά καθάρματα. Σκοτώνουν αθώους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο εδώ και 47 χρόνια, και τώρα εγώ, ως 47ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, τους σκοτώνω. Τι μεγάλη τιμή είναι να το κάνω αυτό!».<br />Το φαινόμενο της «παγίδας κλιμάκωσης»<br /><br />Σχολιάζοντας στο in την δήλωση Τραμπ και το τι σημαίνει αυτό για τη διπλωματία, ο Αθανάσιος Πλατιάς είναι ομότιμος Καθηγητής Στρατηγικής στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς και Πρόεδρος του Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων, αναφέρει πως «η ανάρτηση του Ντόναλντ Τραμπ είναι ένα σαφές πολιτικό μήνυμα ότι η σύγκρουση έχει εισέλθει σε φάση κλιμάκωσης. Η γλώσσα που χρησιμοποιείται — «καταστρέφουμε εντελώς το τρομοκρατικό καθεστώς του Ιράν», «διαθέτουμε ασύγκριτη δύναμη πυρός» — δεν είναι απλώς ρητορική. Αντανακλά μια στρατηγική λογική που έχει εμφανιστεί πολλές φορές στην ιστορία: την πεποίθηση ότι η στρατιωτική υπεροχή επιτρέπει στον ισχυρό να ελέγχει τα στάδια της κλιμάκωσης — το λεγόμενο escalation dominance — μέχρι να λυγίσει ο αντίπαλος».<br /><br />Ο Πλατιάς σημειώνει πως «αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι ένα κλασικό φαινόμενο που μπορούμε να ονομάσουμε «παγίδα κλιμάκωσης». Ο πόλεμος ξεκίνησε με μια εντυπωσιακή στρατιωτική επιχείρηση εναντίον ιρανικών εγκαταστάσεων και της ιρανικής ηγεσίας. Από καθαρά στρατιωτική άποψη, η πρώτη φάση υπήρξε εξαιρετικά επιτυχής: υποδομές καταστράφηκαν, η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία αποκεφαλίστηκε, το οπλοστάσιο αποδυναμώθηκε και το σύστημα αεράμυνας εξουδετερώθηκε».<div><a href="https://www.in.gr/2026/03/16/politics/diplomatia/iran-pagida-klimakosis-ton-ipa-antipalotita-tourkias-israil-kai-oi-geopolitikoi-stoxoi-tis-agkyras/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.in.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν: Η «παγίδα κλιμάκωσης» των ΗΠΑ, η αντιπαλότητα Τουρκίας – Ισραήλ και οι γεωπολιτικοί στόχοι της Άγκυρας.

Η Τουρκία διαθέτει «ένα διπλωματικό πλεονέκτημα που λίγες χώρες έχουν: να μιλά ταυτόχρονα με όλους χωρίς να ταυτίζεται πλήρως με κανέναν». Α...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς ο πόλεμος στο Ιράν «χτύπησε» την Τουρκία

<img height="112" src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2026-03-16/erdogan-mak.jpg" width="749" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι νέες ισορροπίες σε Μέση Ανατολή και Ανατολική Μεσόγειο αποκάλυψαν τις αδυναμίες της Αγκυρας.</span></h3><div>Ο Ερντογάν βλέπει ότι οι σχεδιασμοί των Αμερικανών δεν τον περιλαμβάνουν, το Ισραήλ είναι η αναμφισβήτητη περιφερειακή δύναμη, ενώ η Ελλάδα εδραιώνει τη θέση της κάνοντας «παράσταση ισχύος» και η Κύπρος θωρακίζεται έχοντας τη συνδρομή όλης της Ευρώπης</div><div>Νέα δεδομένα και νέες ισορροπίες διαμορφώνει και στο τόξο Αιγαίο - Ανατολική Μεσόγειος η κρίση στο Ιράν, καθώς η Ελλάδα και η Κύπρος ενισχύουν τις θέσεις τους, τη στιγμή που η Αγκυρα αγωνιά για την τύχη του Ιράν, την αναβάθμιση της στρατηγικής σημασίας της περιοχής για Αμερικανούς και Ευρωπαίους και, συγχρόνως, αποκαλύπτεται ότι, παρά το «θαύμα» της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, η χώρα βρέθηκε «γυμνή» απέναντι σε πυραυλικές απειλές.<br /><br />Οι μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Τουρκία με τον πόλεμο στο Ιράν κάθε άλλο παρά σημαίνουν ότι αποσπάται η προσοχή της από το Αιγαίο, ενώ αναμένεται με εξαιρετικό ενδιαφέρον η αναδιαμόρφωση της στρατηγικής της προκειμένου να «διορθώσει» τις αστοχίες και αδυναμίες τής μέχρι τώρα αμυντικής κυρίως πολιτικής της, που τη φέρνουν σε μειονεκτική θέση έναντι του κύριου περιφερειακού ανταγωνιστή της, του Ισραήλ.<br /><br />Κάτι που δεν αποκλείει σύντομα η Τουρκία να στραφεί υπογείως στην προσπάθεια απόκτησης πυρηνικής αποτροπής, ενώ σε ό,τι αφορά την περιοχή μας, πιθανότατα θα επιχειρήσει να αποτρέψει και να ανατρέψει κινήσεις οι οποίες θεωρούνται στην Αγκυρα «προσπάθεια επιβολής τετελεσμένων εις βάρος της».<br /><br />Χωρίς ακόμη να είναι προβλέψιμη η έκβαση αλλά και η διάρκεια του πολέμου στο Ιράν, η Τουρκία διαπιστώνει ότι η στάση της -η οποία πλέον δεν είναι εκείνη του «επιτήδειου ουδέτερου», αφού ο ίδιος ο πρόεδρος Ερντογάν πήρε σαφή θέση εναντίον της αμερικανοϊσραηλινής επιχείρησης εναντίον του Ιράν- δεν αποδίδει, αν και δεν θα σταματήσει τις προσπάθειες να εμφανιστεί ως «μεσολαβητής» της τελευταίας στιγμής.<br /><br />Εγκλωβισμός</div><div><br />Ωστόσο, τα ιδεολογήματα της τουρκικής ηγεσίας και κυρίως η προβολή στο μέλλον των συνθηκών του περιφερειακού ανταγωνισμού της με το Ισραήλ την εγκλωβίζουν σε μια παθητική στάση αναμονής.<br /><br />Για την Αγκυρα, η οποία έχει επενδύσει πολλά στη δεύτερη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ, η σαφής επιλογή του Αμερικανού προέδρου να σταθεί μαζί με το Ισραήλ σε έναν πόλεμο όπως αυτός του Ιράν αποτελεί σοβαρό πλήγμα. Πολύ περισσότερο όταν τα μηνύματα που εκπέμπονται είναι ότι στόχος της Ουάσινγκτον είναι ο ανασχεδιασμός του χάρτη από την Ινδία έως τον Κόλπο, το Κέρας της Αφρικής και την Ανατολική Μεσόγειο, έναν χώρο τον οποίο η Τουρκία θεωρεί πεδίο άσκησης της περιφερειακής ηγεμονίας της.<br /><br />Οι απειλές ασφάλειας για την Τουρκία δεν περιορίζονται μόνο στην άμυνα. Η επιχείρηση εναντίον του Ιράν έφερε και πάλι στην επικαιρότητα το Κουρδικό ζήτημα, το οποίο η Αγκυρα θεωρούσε ότι, μετά την αλλαγή στη Συρία και την εντολή Τραμπ για επανένταξη της αυτόνομης κουρδικής οντότητας στην κεντρική κρατική δομή της Συρίας, έκλεινε μια μεγάλη πληγή, παράλληλα με την εσωτερική διαδικασία συμφιλίωσης με το PKK.<br /><br />Τώρα οι Κούρδοι του Ιράν αποκτούν αναβαθμισμένο ρόλο, εφόσον μάλιστα η εκστρατεία εναντίον του Ιράν οδηγήσει σταδιακά και σε αλλαγή του καθεστώτος, κάτι που δημιουργεί εφιαλτικά σενάρια για την Τουρκία. Το μεγαλύτερο πρόβλημα για την Αγκυρα, όμως, είναι το στρατηγικό κενό που θα δημιουργηθεί εάν το Ιράν τελικά ηττηθεί, καθώς τότε το Ισραήλ θα έχει απαλλαγεί από έναν στρατηγικό αντίπαλο και θα μπορεί να διαθέσει όλες τις δυνάμεις του σε άλλες περιφερειακές απειλές και ανταγωνισμούς. Εάν μάλιστα υπάρξουν διαλυτικά φαινόμενα στο Ιράν, τότε η Τουρκία είναι από τις πρώτες χώρες που θα υποστούν τις συνέπειες, με μεγάλες ανεξέλεγκτες προσφυγικές ροές αλλά και με την «εξαγωγή» αποσταθεροποίησης από το Ιράν.<br /><br />Συγχρόνως, σε ένα νέο σκηνικό που θα διαμορφωθεί στην περιοχή μετά τον πόλεμο, παρά το γεγονός ότι η υπόθεση του Παλαιστινιακού θα συνεχίζει να ρίχνει τη σκιά της πάνω από τις περιφερειακές πολιτικές του Ισραήλ, η Τουρκία διαπιστώνει ότι αποξενώνεται και ότι έχει μειωθεί το κύρος που ίσως ενέπνεε σε ορισμένες ισχυρές χώρες του Κόλπου, στηρίζοντας το καθεστώς της Τεχεράνης.</div><div><a href="https://www.protothema.gr/world/article/1789147/stis-floges-i-mesi-anatoli-pos-o-polemos-sto-iran-htupise-tin-tourkia/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.protothema.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πώς ο πόλεμος στο Ιράν «χτύπησε» την Τουρκία

Οι νέες ισορροπίες σε Μέση Ανατολή και Ανατολική Μεσόγειο αποκάλυψαν τις αδυναμίες της Αγκυρας. Ο Ερντογάν βλέπει ότι οι σχεδιασμοί των Αμερ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς μερικά πλοία διασχίζουν κρυφά τα Στενά του Ορμούζ.

<img src="https://img.bbmd.gr/img/640/640/90/2026/03/17/2b027a18-hormuz.jpg?t=Azkn-cC9m_fJrbmvqbfCdg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το Ιράν επιτρέπει σε επιλεγμένα μη ιρανικά πλοία να διέρχονται από τα Στενά του Ορμούζ, κάτι που έχει βοηθήσει στη συγκράτηση των παγκόσμιων τιμών ενέργειας.</span></h3><b> Νατάσα Παυλοπούλου</b><br />Το Ιράν φαίνεται να επιτρέπει σε επιλεγμένα πλοία να περνούν από τα Στενά του Ορμούζ, απελευθερώνοντας μία ποσότητα πετρελαίου και φυσικού αερίου που έχει βοηθήσει στη διατήρηση του ελέγχου των παγκόσμιων τιμών ενέργειας. Το Karachi, ένα δεξαμενόπλοιο αργού πετρελαίου που έπλεε υπό πακιστανική σημαία, διέσχισε τα Στενά την Κυριακή ενώ μετέδιδε την τοποθεσία του, καθιστώντας το το πρώτο μη ιρανικό πλοίο που το έκανε αυτό, σύμφωνα με την εταιρεία παρακολούθησης πλοίων MarineTraffic.<br /><br />Το πλοίο, ένα μεσαίου μεγέθους δεξαμενόπλοιο που μετέφερε αργό πετρέλαιο από το Άμπου Ντάμπι, αναχώρησε από το νησί Ντας, έναν σημαντικό κόμβο για την υπεράκτια επεξεργασία και εξαγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου στον Περσικό Κόλπο, 100 μίλια βορειοδυτικά των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Η διέλευσή του μπορεί να υποδηλώνει ότι το Ιράν διοχετεύει ορισμένα μη ιρανικά φορτία πετρελαίου σε ασφαλή ταξίδια κατόπιν διαπραγμάτευσης, λένε οι ναυτιλιακοί αναλυτές.<br /><br />«Πέρασε κατά μήκος των ιρανικών υδάτων αντί για διεθνή ύδατα, γεγονός που σηματοδοτεί ότι θα μπορούσε να έχει λάβει έγκριση για διέλευση από το ιρανικό καθεστώς. Αυτό είναι ένα μοτίβο που πρέπει να προσέξουμε στο μέλλον», δήλωσε η Τζεμίμα Σέλεϊ, ανώτερη ερευνήτρια αναλύτρια στην United Against Nuclear Iran.<br /><br />Μέχρι στιγμής, τα περισσότερα από τα πλοία που έχουν περάσει ανήκουν κυρίως στον σκοτεινό στόλο του Ιράν, δήλωσε η Σέλεϊ. Ωστόσο, φαίνεται ότι το καθεστώς αρχίζει να επιτρέπει τη διέλευση κι άλλων δεξαμενόπλοιων, αλλά δεν είναι ακόμη σαφές ποια πλοία θα μπορούσαν να λάβουν έγκριση για διέλευση, είπε.<br /><br />Όσο περισσότερο πετρέλαιο κατευθύνεται από τον Περσικό Κόλπο προς την Ινδία και την Κίνα, τόσο λιγότερος ανταγωνισμός υπάρχει για βαρέλια από τις ΗΠΑ και άλλους παραγωγούς, κάτι που θα πρέπει να μειώσει τις τιμές για όλους. Τη Δευτέρα, οι τιμές αναφοράς πετρελαίου μειώθηκαν, με το αργό πετρέλαιο Brent να διαπραγματεύεται γύρω στα 100 δολάρια το βαρέλι.<br /><br />Το Σαββατοκύριακο, η Ινδία χαιρέτισε τη διέλευση δύο δεξαμενόπλοιων που μετέφεραν υγροποιημένο αέριο πετρελαίου από τα Στενά, μετά από συνομιλίες με την Τεχεράνη σχετικά με τις αποστολές. Το ένα από τα δεξαμενόπλοια, το Shivalik, έφτασε στο λιμάνι Mundra στο Γκουτζαράτ της Ινδίας τη Δευτέρα, σύμφωνα με στοιχεία της MarineTraffic. Το άλλο, το Nanda Devi, πρόκειται να φτάσει στις ινδικές ακτές σήμερα Τρίτη (17/3). Η κυβέρνηση της Ινδίας αγωνίζεται να αποτρέψει τις ελλείψεις καυσίμων, αφότου το κλείσιμο των Στενών διέκοψε την κύρια πηγή της χώρας για το ευρέως χρησιμοποιούμενο αέριο μαγειρέματος.<br /><br />Η ασφαλής διέλευση των δύο ινδικών δεξαμενόπλοιων LPG έγινε μετά από τηλεφωνική επικοινωνία την περασμένη εβδομάδα μεταξύ του Ινδού πρωθυπουργού Ναρέντρα Μόντι και του Ιρανού προέδρου Μασούντ Πεζεσκιάν και αφού η Ινδία βοήθησε στον επαναπατρισμό περισσότερων από 140 Ιρανών υπηκόων με ναυλωμένη πτήση που διοργάνωσε το Ιράν.<br /><br />Στην αγορά αργού πετρελαίου, 17 πετρελαιοφόρα έχουν πλεύσει μέσω των Στενών από τη δεύτερη ημέρα του πολέμου έως την Κυριακή, σύμφωνα με την εταιρεία παρακολούθησης πλοίων Kpler. Επτά από αυτά ύψωσαν ιρανική σημαία, γεγονός που υποδηλώνει ότι μετέφεραν αργό πετρέλαιο της Τεχεράνης. Δεν ήταν σαφές προς τα που έπλεαν, αλλά η Κίνα αγοράζει το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου του Ιράν που υπόκειται σε κυρώσεις. Μόνο ένα από τα 17 δεξαμενόπλοια, τα οποία διαχειρίζεται η Associated Maritime στο Χονγκ Κονγκ, πλέει προς την Ευρώπη.<br /><br />Σε ορισμένα πλοία που μεταδίδουν τους προορισμούς τους ως κινεζικές θυγατρικές, όπως «Κινέζος ιδιοκτήτης» ή «κινεζικό πλήρωμα», έχει επιτραπεί η διέλευση, ανέφεραν ναυτιλιακοί αναλυτές.<br /><br />Ο πρόεδρος Τραμπ έχει υποσχεθεί ναυτική συνοδεία για την αποσυμφόρηση των Στενών. Ο Τραμπ δήλωσε ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει να ανακοινώσει μια συμμαχία για την συνοδεία πλοίων ήδη από αυτή την εβδομάδα. Ωστόσο, χώρες όπως η Αυστραλία και η Ιαπωνία έχουν δηλώσει ότι δεν σχεδιάζουν να στείλουν πολεμικά πλοία στα Στενά.<br /><br />Στελέχη της ευρωπαϊκής ναυτιλίας δήλωσαν ότι η διέλευση -κατόπιν διαπραγμάτευσης- πλοίων χωρίς δεσμούς με τις ΗΠΑ ή το Ισραήλ, τα οποία πλέουν προς χώρες που δεν έχουν επιλέξει πλευρά στον πόλεμο, ήταν ένας πιθανός τρόπος για να διατηρηθούν ορισμένα ορυκτά καύσιμα της Μέσης Ανατολής προς τις παγκόσμιες αγορές.<br /><br />Η κυκλοφορία μέσω του Ορμούζ εξακολουθεί να είναι πολύ κάτω από τα προπολεμικά επίπεδα. Κατά μέσο όρο, πέντε πλοία διέσχιζαν το στενό κάθε μέρα την περασμένη εβδομάδα σε σύγκριση με 125 πριν από τον πόλεμο, εκτιμά ο Stephen Gordon , επικεφαλής έρευνας στην ναυλομεσιτική εταιρεία Clarksons. Τρία πετρελαιοφόρα πραγματοποίησαν το ταξίδι το Σαββατοκύριακο, έναντι 40 σε μια κανονική διήμερη περίοδο, πρόσθεσε.<br /><br />Περίπου 1.100 πλοία, συμπεριλαμβανομένων 250 πετρελαιοφόρων, έχουν κολλήσει στον Κόλπο, σύμφωνα με τον Gordon. Το να μένου πίσω τα περισσότερα πλοία αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο. Μέχρι στιγμής αυτόν τον μήνα έχουν σημειωθεί πάνω από 20 επιθέσεις σε εμπορικά πλοία στον Κόλπο της Μέσης Ανατολής, οι περισσότερες από τις οποίες επικεντρώνονται σε δεξαμενόπλοια και όχι σε πλοία μεταφοράς χύδην φορτίου και πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, σύμφωνα με την S&P Global Market Intelligence.<br /><br />«Η αντίληψη κινδύνου για τα πλοία είναι πολύ υψηλή σε αυτό το σημείο», δήλωσε ο Τζακ Κένεντι , επικεφαλής του τομέα κινδύνου για τη Μέση Ανατολή στην S&P Global Market Intelligence. Ακόμη και με την πιθανή υποστήριξη συνοδείας από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους, η προστασία είναι απίθανο να είναι επαρκής για να συνοδεύσει όλα αυτά τα εκατοντάδες εμπορικά πλοία που περιμένουν να διέλθουν από το στενό, είπε. «Και πάλι, απαιτείται μία ναυτική νάρκη, ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος για να τρομάξουν όλους αυτούς τους χειριστές».<br /><br />Η διεκπεραίωση αυτού του εκκρεμούς έργου θα διαρκέσει εβδομάδες ακόμη και μετά την ασφαλή διέλευση από την πλωτή οδό, δήλωσε ο Saleem Khan , επικεφαλής δεδομένων και αναλυτών στην εταιρεία ναυτιλιακών πληροφοριών Pole Star Global.<br /><br />Παρόλο που το στενό έχει πλάτος 33 χλμ στο στενότερο σημείο του, υπάρχουν μόνο δύο τμήματα των 2,9 χλμ όπου το νερό είναι αρκετά βαθύ για να περάσουν μεγάλα πετρελαιοφόρα, δεδομένου του πόσο χαμηλά βρίσκονται αυτά τα πλοία στο νερό. «Αυτό δημιουργεί μία δίοδο δύο λωρίδων για μεγάλα πλοία, μία λωρίδα εισόδου και μία εξόδου. Το σημείο συμφόρησης εδώ θα μπορούσε να διαρκέσει τουλάχιστον μερικές εβδομάδες», είπε.<br /><br />Είναι ακόμη πολύ νωρίς για να πούμε αν θα υπάρξει ένα πιο επίσημο σύστημα για τα πλοία που θα αναζητούν καθοδήγηση σχετικά με το αν μπορούν να διασχίσουν τα Στενά του Ορμούζ, ανέφεραν ναυτιλιακοί αναλυτές. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο οι υποστηριζόμενοι από το Ιράν Χούθι στην Υεμένη χειρίστηκαν το πέρασμα της Ερυθράς Θάλασσας πέρυσι θα μπορούσε να δημιουργήσει προηγούμενο, ανέφεραν ναυτιλιακοί αναλυτές.<br /><br />Στο τέλος του 2023, οι Χούθι άρχισαν να στοχεύουν πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα και δημιούργησαν ένα σύστημα αιτήσεων που επέτρεπε την επιλεκτική διέλευση πλοίων. Τα πλοία έστελναν ένα email στις δυνάμεις των Χούθι ζητώντας άδεια αρκετές ημέρες πριν από τη διέλευση, σύμφωνα με ένα μέλος του πληρώματος και ναυτιλιακούς αναλυτές.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbomb.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πώς μερικά πλοία διασχίζουν κρυφά τα Στενά του Ορμούζ.

Το Ιράν επιτρέπει σε επιλεγμένα μη ιρανικά πλοία να διέρχονται από τα Στενά του Ορμούζ, κάτι που έχει βοηθήσει στη συγκράτηση των παγκόσμιων...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ: Χτυπήματα κατά του Λαριτζανί και του διοικητή της παραστρατιωτικής οργάνωσης Μπασίτζ.

<img height="160" src="https://img.bbmd.gr/img/640/640/90/2026/03/17/9e2eae1b-larijani-3.jpg?t=erW-Cv9V8WBI15jF_Y7e1A" width="773" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι Ισραηλινοί αξιολογούν εάν έχουν τραυματιστεί ή σκοτωθεί - Τι είπε ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων</span></h3><b>Εύη Απολλωνάτου</b><br />Το νούμερο 2 του καθεστώτος του Ιράν, τον Αλί Λαριτζανί και τον διοικητή της παραστρατιωτικής οργάνωσης Μπασίτζ, η οποία λειτουργεί υπό την «ομπρέλα» των Φρουρών της Επανάστασης έβαλαν στο στόχαστρο οι ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις με πλήγματα στη διάρκεια της νύχτας στο Ιράν.<br /><br />Ο διοικητής της παραστρατιωτικής οργάνωσης Μπασίτζ, Γκολάμρεζα Σολεϊμανί, ήταν στόχος ισραηλινής αεροπορικής επιδρομής στο Ιράν κατά τη διάρκεια της νύχτας, σύμφωνα με Ισραηλινούς αξιωματούχους που μίλησαν στην ιστοσελίδα Times of Israel.<br /><br />Δεν είναι ακόμη σαφές αν ο Σολεϊμανί σκοτώθηκε ή τραυματίστηκε κατά την επιδρομή.<br />Η συγκεκριμένη οργάνωση, στην οποία ήταν επικεφαλής ο νυν ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ εδώ και χρόνια είναι από τις βασικές δυνάμεις που παίρνουν μέρος στην άγρια καταστολή Ιρανών διαδηλωτών.<br /><br />Στο στόχαστρο και ο Λαριτζανί<br /><br />Ανάμεσα στους στόχους που έπληξαν στη διάρκεια της νύχτας οι Ισραηλινοί ήταν και ο γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν, Αλί Λαριτζανί, σύμφωνα με πληροφορίες του ισραηλινού δικτύου Channel 12.<br /><br />Σύμφωνα με την πρώτη αξιολόγηση, ο Λαριτζανί βρέθηκε στο στόχαστρο και τα αποτελέσματα της επίθεσης βρίσκονται υπό έρευνα. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη δεν έχει γίνει γνωστό ποια είναι η τύχη του Αλί Λαριτζανί μετά την επίθεση.<br /><br />Το ρεπορτάζ του Channel 12 αναφέρει ότι στη διάρκεια της νύχτας οι ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις είναι πιθανόν να προσπάθησαν να δολοφονήσουν αρκετά υψηλόβαθμα στελέχη της ιρανικής ηγεσίας. Ο Αλί Λαριτζανί θεωρείται το νούμερο δύο στην ηγετική πυραμίδα της Τεχεράνης αμέσως μετά τον ανώτατο ηγέτη του Ιράν, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ.<br /><br />Την είδηση για το πλήγμα κατά του Λαριτζανί μεταδίδει και η ισραηλινή ιστοσελίδα Times of Israel επικαλούμενη Ισραηλινούς αξιωματούχους. Δεν είναι σαφές αν ο Λαριτζάνι σκοτώθηκε ή τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια της επίθεσης, αναφέρουν οι ίδιοι αξιωματούχοι.<br /><br />Η αναφορά του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου του Ισραήλ<br /><br />Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων (IDF), Εγιάλ Ζαμίρ «φωτογράφισε» την επίθεση κατά του Λαριτζανί σε ενημέρωση των δημοσιογράφων σήμερα το πρωί.<br /><br />«Κατά τη διάρκεια της νύχτας σημειώθηκαν επίσης σημαντικά επιτεύγματα εξουδετέρωσης, τα οποία ενδέχεται να επηρεάσουν τα αποτελέσματα της εκστρατείας και τις αποστολές των IDF», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Εγιάλ Ζαμίρ.<div><br /></div><div><img height="529" src="https://img.bbmd.gr/img/900/max/90/2026/03/17/larijani-2.jpg?t=dUFmOYqQkZf5JI0sjDRvAA" width="640" /><br /><br />«Αυτό έρχεται να προστεθεί στις εξουδετερώσεις που πραγματοποιήθηκαν τις τελευταίες ημέρες στο Ιράν εναντίον εξωτερικών στοιχείων, που συνδέονται επίσης με την παλαιστινιακή σκηνή», δήλωσε ο Ζαμίρ, αναφερόμενος στους αξιωματούχους της Ισλαμικής Τζιχάντ, που τέθηκαν στο στόχαστρο σε άλλες επιθέσεις των Ισραηλινών.<br /><br />Σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Άμυνας του Ισραήλ, που επικαλείται η ιστοσελίδα, μία άλλη πρόσφατη ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στο Ιράν είχε ως στόχο τον ηγέτη της Παλαιστινιακής Ισλαμικής Τζιχάντ, Ακράμ αλ-Ατζούρι, καθώς και άλλους υψηλόβαθμους αξιωματούχους της οργάνωσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbomb.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ: Χτυπήματα κατά του Λαριτζανί και του διοικητή της παραστρατιωτικής οργάνωσης Μπασίτζ.

Οι Ισραηλινοί αξιολογούν εάν έχουν τραυματιστεί ή σκοτωθεί - Τι είπε ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων Εύη Απ...

Διαβάστε την συνέχεια