Μπήκαν οι Χούθι στον πόλεμο των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων; Τι ρόλο είχαν οι ελληνικοί Patriot;

<img height="104" src="https://flight.com.gr/wp-content/uploads/2026/03/Houthi-missiles-45-768x401.jpg" width="755" /><br /><br /><b>Φαίδων Γ. Καραϊωσηφίδης</b><br />Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, μετά από επίθεση ιρανικού drone, το λιμάνι Γιανμπού της Σαουδικής Αραβίας στη Ερυθρά Θάλασσα έχει διακόψει τις εργασίες φόρτωσης πετρελαίου.<br /><br />Το Γιανμπού είναι το μοναδικό λιμάνι εξαγωγής πετρελαίου του Bασιλείου εκτός του Περσικού Κόλπου και του Στενού του Ορμούζ. Η ανταπόκριση σημειώνει ότι ένα τουλάχιστον drone καταρρίφθηκε από την τοπική αεράμυνα.<br /><br />Δεν είναι γνωστό ακόμη, εάν και πως η παραπάνω είδηση σχετίζεται με την ανακοίνωση του ΥΠΕΘΑ νωρίτερα, ότι η Πυροβολαρχία Κατευθυνόμενων Βλημάτων Patriot, της Ελληνικής Δύναμης Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ), η οποία εδρεύει στην περιοχή και (δεν αναφέρεται να έχει μετακινηθεί) είναι ενταγμένη στην αεράμυνα του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας κατέρριψε δυο βαλλιστικούς πυραυλικούς στόχους με δυο αναχαιτιστικά βλήματα MIM-104. Δεν είναι δηλαδή ξεκάθαρο εάν το επίμαχο βιομηχανικό λιμάνι “Βασιλεύς Φαχάντ” στο Γιανμπού, δέχθηκε πολλαπλές επιθέσεις τόσο από drone όσο και από βαλλιστικούς πυραύλους.<br /><img height="422" src="https://flight.com.gr/wp-content/uploads/2026/03/Yanbu-2.jpg" width="640" /><br /><br />Επιπλέον και πιο σημαντικό ερώτημα, είναι από που προήλθαν αυτοί οι πύραυλοι, με ενδεχόμενο της εμπλοκής πλέον και των Χούθι από την Υεμένη, στον κλιμακούμενο πόλεμο των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων.<br /><img src="https://flight.com.gr/wp-content/uploads/2026/03/Iran-Ballistic-Missile-Ranges.png" /><br /><br />Στο θέμα υπάρχουν πολλοί παράμετροι που αναζητούν διευκρινήσεις. Το Γιανμπού βρίσκεται εντός εμβέλειας κάποιων εκ των πλέον προηγμένων ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων, με μοντέλα, που όπως έχουμε αναφέρει και σε άλλες αναρτήσεις μας, ξεπερνούν σε βεληνεκές τα 2.000 km. Το ίδιο ισχύει και για ιρανικά ΜΕΑΚ (Μη Επανδρωμένα Αεροχήματα Κρούσης) Shahed 136, τα οποία έχουν αποδείξει ικανότητα πληγμάτων σε αποστάσεις εκατοντάδων χιλιομέτρων.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση τόσο τα βαλλιστικά βλήματα όσο και τα ΜΕΑΚ, θα έπρεπε να διασχίσουν την Σαουδική Αραβία και μάλιστα να περάσουν πάνω από τις ισχυρά αμυνόμενες ζώνες στην νότια πλευρά του Περσικού Κόλπου.<br /><br />Το άλλο ενδεχόμενο, που εγείρει όμως μια τεράστια κλιμάκωση στον πόλεμο είναι η εμπλοκή των Χούθι της Υεμένης, στο οπλοστάσιο των οποίων αποδεδειγμένα υπάρχουν τόσο ΜΕΑΚ όσο βαλλιστικοί πύραυλοι, που αν και μικρότερου βεληνεκούς από τους ισχυρότερους ιρανικούς, είναι ικανοί να πλήξουν το Γιανμπού.<br /><br />Ένα τέτοιο σενάριο, αν και ότι δυσμενέστερο, ίσως επιβεβαιώνεται και από την ανακοίνωση για την ΕΛΔΥΣΑ, η οποία από όσο είναι γνωστό προστατεύει το Γιανμπού. Με τα στοιχεία που υπάρχουν οι ελληνικοί Patriot, συμπεριλαμβανομένης και της Πυροβολαρχίας στη Σαουδική Αραβία, αφορούν σε εκδόσεις με περιορισμένη αντιβαλλιστική ικανότητα. Υπό αυτό το πρίσμα θα μπορούσαν να αναχαιτίσουν «βαλλιστικούς στόχους» της κατηγορίας TBM (Tactical Ballistic Missile) με βεληνεκή 500-600 km, δηλαδή προερχόμενους από τους Χούθι, όχι όμως και MRBM (Medium Range Ballistic Missile) που απαιτούνται για προσβολή του Γιανμπού από την ιρανική ενδοχώρα.<br /><br />Υπάρχει βέβαια πάντα το σενάριο διασύνδεσης της Πυροβολαρχίας με το ευρύτερο δίκτυο ώστε να υπάρχει προειδοποίηση (queuing), για τον επερχόμενο πύραυλο, που αυξάνει την πιθανότητα αντιβαλλιστικής αναχαίτισης.<br /><br />Επιπλέον η πάγια τακτική είναι η εκτόξευση δυο πυραύλων κατά της επερχόμενης πυραυλικής απειλής. Άρα απομένει να διευκρινιστεί αν πράγματι ήταν δυο εκτοξεύσεις κατά του ίδιου πυραύλου ή δυο καταρρίψεις, που κατά την πάγια τακτική θα απαιτούσε τέσσερεις πυραύλους.<div><br /></div><div><a href="https://flight.com.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μπήκαν οι Χούθι στον πόλεμο των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων; Τι ρόλο είχαν οι ελληνικοί Patriot;

Φαίδων Γ. Καραϊωσηφίδης Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, μετά από επίθεση ιρανικού drone, το λιμάνι Γιανμπού της Σαουδικής Αραβίας στη Ερυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κασπία: Πλοίο μετέφερε στρατιωτικό υλικό από την Ρωσία στο Ιράν-Το Ισραήλ με αστραπιαία επίθεση βύθισε 5 πλοία!

<img height="133" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/02/depositphotos_653826474-stock-photo-composite-image-state-flag-israel.webp" width="744" /><br /><br />Η χθεσινοβραδινή ισραηλινή επίθεση στον ιρανικό στόλο στην Κασπία Θάλασσα βασίστηκε σε πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών ότι ένα από τα πλοία μετέφερε ένα ευαίσθητο φορτίο από τη Ρωσία στο Ιράν, ανέφερε η Independent στα αραβικά.<br /><br />Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, το φορτίο περιελάμβανε drones και προηγμένο ηλεκτρονικό εξοπλισμό. Μια ιρανική πηγή δήλωσε επίσης ότι η επίθεση πραγματοποιήθηκε μετά από πληροφορίες σχετικά με την ίδια ναυτική νηοπομπή. Υποστηρίχθηκε επίσης ότι ο αδελφός ενός από τους γνωστούς της πηγής βρισκόταν στο πλοίο που δέχτηκε την επίθεση και ότι, σύμφωνα με τον ίδιο, πράγματι μετέφερε το προαναφερθέν φορτίο.<br /><br />Μια ισραηλινή στρατιωτική πηγή σημείωσε ότι αυτή είναι η πρώτη φορά που η αεροπορία επιχειρεί στην περιοχή της Κασπίας Θάλασσας. Σύμφωνα με τον ίδιο, πολλά ιρανικά πολεμικά πλοία υπέστησαν σοβαρές ζημιές στην επίθεση. Σύμφωνα με αραβικές πηγές, πέντε μεγάλα πολεμικά πλοία χτυπήθηκαν και καταστράφηκαν και ένα άλλο μικρό ιρανικό πολεμικό πλοίο υπέστη ζημιές. Η επίθεση πραγματοποιήθηκε στην περιοχή του λιμανιού Anzali, κοντά στα μεγάλα αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου του Ιράν.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η Wall Street Journal ανέφερε ότι η Ρωσία έχει επεκτείνει τη συνεργασία πληροφοριών και στρατιωτικών με το Ιράν, παρέχοντάς του, μεταξύ άλλων, βελτιωμένη τεχνολογία μη επανδρωμένων αεροσκαφών, που αποσκοπεί στο να βοηθήσει την Τεχεράνη να επικεντρώσει τις δυνάμεις της εναντίον του αμερικανικού στρατού στην περιοχή.<br /><br />Σύμφωνα με την έκθεση, η βοήθεια περιλαμβάνει προσαρμοσμένα εξαρτήματα για τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη Shahad, σχεδιασμένα για τη βελτίωση των δυνατοτήτων επικοινωνίας, πλοήγησης και στόχευσης. Αναφέρθηκε επίσης ότι η Ρωσία χρησιμοποιεί την επιχειρησιακή της εμπειρία στην Ουκρανία και παρέχει επίσης στο Ιράν τακτική καθοδήγηση σχετικά με το πεδίο λειτουργίας των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, τα πρότυπα χρήσης τους και τα αποτελεσματικά ύψη πτήσης. Αυτό αναφέρθηκε από πηγές κοντά στο θέμα, συμπεριλαμβανομένου ενός ανώτερου Ευρωπαίου αξιωματικού πληροφοριών.<br /><br />Τα κράτη του Κόλπου εκτιμούν ότι η ρωσική βοήθεια βοήθησε το Ιράν στις πρόσφατες επιθέσεις του εναντίον αμερικανικών συστημάτων ραντάρ στην περιοχή. Μεταξύ των στόχων που αναφέρονται στην έκθεση: συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης για το σύστημα THAAD στην Ιορδανία, καθώς και πρόσθετοι στόχοι στο Μπαχρέιν, το Κουβέιτ και το Ομάν. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, το Ιράν έχει καταφέρει να στοχεύσει καλύτερα τις επιθέσεις του εναντίον αμερικανικών δυνάμεων και εναντίον περιουσιακών στοιχείων στα κράτη του Κόλπου στον τρέχοντα πόλεμο, σε σύγκριση με τον 12ήμερο πόλεμο πέρυσι.<br /><br />Σημειώθηκε επίσης ότι το ιρανικό πρότυπο επιχειρήσεων – χρήση drones για την υπερφόρτωση ραντάρ και συστημάτων αεράμυνας, πριν από την έναρξη πυραυλικών επιθέσεων – είναι πολύ παρόμοιο με τις τακτικές που ανέπτυξε η Ρωσία στις μάχες στην Ουκρανία.<br /><br />Η Ρωσία και το Ιράν δεν έχουν επίσημη στρατιωτική συμμαχία, αλλά η Τεχεράνη θεωρείται ο στενότερος εταίρος της Μόσχας στη Μέση Ανατολή. Η Ρωσία είναι επίσης ένας από τους κύριους προμηθευτές όπλων του Ιράν. Οι σχέσεις μεταξύ των χωρών είχαν τα πάνω και τα κάτω τους από την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά έχουν ενισχυθεί σημαντικά από την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Οι δύο χώρες έχουν συστήσει επιτροπές και ομάδες εργασίας για την ανταλλαγή στρατιωτικών και ασφαλών γνώσεων, στρατιωτικές αντιπροσωπείες επισκέπτονται η μία την άλλη τακτικά και οι δυνάμεις τους έχουν πραγματοποιήσει ακόμη και κοινές εκπαιδευτικές ασκήσεις. Η Ρωσία κατασκεύασε και εκτόξευσε επίσης ένα από τα τελευταία δορυφορικά της συστήματα για το Ιράν.<br /><br />Σύμφωνα με την έκθεση, όταν η Ρωσία άρχισε να χρησιμοποιεί drones σε μεγάλη κλίμακα στο πεδίο της μάχης στην Ουκρανία, μια αντιπροσωπεία δεκάδων Ιρανών αξιωματικών έφτασε στην Κριμαία για να παρατηρήσει και να καταγράψει τον αντίκτυπο των drones στις ουκρανικές πόλεις και τις πρώτες γραμμές. Η Ουκρανία ισχυρίζεται ότι η Ρωσία έχει χρησιμοποιήσει περισσότερα από 57.000 drones Shahid από την έναρξη του πολέμου.<br /><br />Έκτοτε, η Μόσχα έχει επεκτείνει την παραγωγή των drones, τα έχει προσαρμόσει για πιο ακριβή πλοήγηση και στόχευση και έχει βελτιώσει την αντοχή τους στις ηλεκτρονικές παρεμβολές. Σύμφωνα με την έκθεση, ορισμένες από αυτές τις δυνατότητες μεταφέρονται τώρα πίσω στο Ιράν. Ωστόσο, λέγεται ότι το εύρος της ρωσικής βοήθειας είναι περιορισμένο — τόσο λόγω του συνεχιζόμενου πολέμου στην Ουκρανία όσο και της επιθυμίας του Κρεμλίνου να μην κλιμακωθεί η αντιπαράθεση με τον Τραμπ.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κασπία: Πλοίο μετέφερε στρατιωτικό υλικό από την Ρωσία στο Ιράν-Το Ισραήλ με αστραπιαία επίθεση βύθισε 5 πλοία!

Η χθεσινοβραδινή ισραηλινή επίθεση στον ιρανικό στόλο στην Κασπία Θάλασσα βασίστηκε σε πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών ότι ένα από τα πλο...

Διαβάστε την συνέχεια

Πέντε λόγοι που η Κίνα δεν βιάζεται να τερματίσει τον πόλεμο στο Ιράν.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/energy-3-768x432.jpg" width="744" /><br /><br />Η Τεχεράνη παίζει το μακρύ παιχνίδι: εκμετάλλευση της απόσπασης της προσοχής των ΗΠΑ, διαφοροποίηση ενέργειας, διπλωματία στον Κόλπο και ανθρωπιστική παρουσία χαμηλού κόστους.<br /><br />Καθώς ο πόλεμος στο Ιράν συνεχίζεται, η Κίνα δείχνει ότι ούτε η λήξη της σύγκρουσης ούτε η εξυπηρέτηση των αμερικανικών συμφερόντων αποτελούν άμεση προτεραιότητα. Παρά τις παγκόσμιες οικονομικές επιπτώσεις και τα αιτήματα των ΗΠΑ για βοήθεια στη διαχείριση της Στενής του Ορμούζ, το Πεκίνο παραμένει συγκρατημένο, προτάσσοντας σταθερότητα και αποφυγή κλιμάκωσης χωρίς να δεσμεύεται για άμεσες ενέργειες.<br /><br />Ακολουθούν πέντε λόγοι για τους οποίους η Κίνα δεν βιάζεται:<div><br /> Μακρά αμερικανική εμπλοκή εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Κίνας<br /><br />Η Κίνα ανέχεται έναν παρατεταμένο πόλεμο γιατί:Στραγγαλίζει τους πόρους των ΗΠΑ — το κόστος ξεπερνά το 1 δισ. δολάρια ημερησίως.<br />Αποσπά την προσοχή των ΗΠΑ από την Ασία — κρατώντας την Ουάσιγκτον απασχολημένη στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Ακόμη και μετά από εβδομάδες συγκρούσεων, οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης συνεχίζουν επιχειρήσεις, το Ισραήλ συνεχίζει επιδρομές, και οι ΗΠΑ δεν μπορούν να αποχωρήσουν εύκολα. </div><div><br />Οι ενεργειακές προμήθειες είναι ασφαλείς<br /><br />Παρά το κλείσιμο της Στενής του Ορμούζ, η Κίνα δεν αντιμετωπίζει κρίση»:Αποθέματα πετρελαίου: ~1,3 δισ. βαρέλια (~4 μήνες προμήθειας).<br />Εναλλακτικές εισαγωγές: από Ρωσία και άλλες πηγές.<br />Φθηνότερο ιρανικό πετρέλαιο: κερδοφόρο για τα κινεζικά διυλιστήρια.<br />Ευελιξία απέναντι στο καθεστώς του Ιράν<br /><br />Η Κίνα δεν είναι δεμένη με την τρέχουσα κυβέρνηση: Προτιμά την επιβίωση της, αλλά μπορεί να προσαρμοστεί σε περίπτωση πολιτικής αλλαγής.<br />Ιστορικά, η Κίνα είχε καλές σχέσεις με τον Σάχη και θα μπορούσε να συνεργαστεί με οποιοδήποτε διάδοχο καθεστώς.</div><div><br />Διπλωματικές ευκαιρίες στον Κόλπο<br /><br />Ο πόλεμος δίνει στην Κίνα δυνατότητα ενίσχυσης σχέσεων με κράτη του Κόλπου:Μέσω της διαμεσολάβησης στη συμφωνία Σαουδικής Αραβίας-Ιράν του 2023.<br />Επίσκεψη του Κινέζου απεσταλμένου Ζάι Τζουν σε Σαουδική Αραβία και ΗΑΕ.<br />Επίσκεψη του ανώτερου ΑΕΠ ΗΑΕ, Khaldoon Al Mubarak, στο Πεκίνο.<br /><br />Αυτό τοποθετεί την Κίνα σε θέση να διασφαλίσει συμφωνίες για εξαγωγές πετρελαίου και προστασία υποδομών, αυξάνοντας την επιρροή της στην περιοχή.</div><div><br />Ανθρωπιστική παρουσία<br /><br />Η Κίνα συμμετέχει σε ανθρωπιστικές πρωτοβουλίες, σπάνιο για παραδοσιακά μη παρεμβατικό κράτος:Παρέχει βοήθεια σε Ιορδανία, Λίβανο και Ιράκ, πληγείσες περιοχές από τις επιχειρήσεις του Ισραήλ.<br />Κερδίζει διεθνή καλή θέληση με σχετικά χαμηλό κόστος.</div><div><br />Ανάλυση<br /><br />Παρά την προτίμησή της για σταθερότητα στον Κόλπο, ένας μακροχρόνιος πόλεμος εξυπηρετεί τους στρατηγικούς στόχους της Κίνας:Υπονομεύει το κύρος των ΗΠΑ και τις κρατά απασχολημένες.<br />Ανοίγει διπλωματικό και εμπορικό χώρο.<br />Η Κίνα ανέχεται βραχυπρόθεσμες απώλειες εφόσον δεν κινδυνεύει η ανάπτυξη ή η περιφερειακή ισορροπία.<br /><br />Το Πεκίνο παίζει το μακρύ παιχνίδι, εμφανιζόμενο υπεύθυνος και ουδέτερος, αφήνοντας την Ουάσιγκτον να χειριστεί τις κρίσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πέντε λόγοι που η Κίνα δεν βιάζεται να τερματίσει τον πόλεμο στο Ιράν.

Η Τεχεράνη παίζει το μακρύ παιχνίδι: εκμετάλλευση της απόσπασης της προσοχής των ΗΠΑ, διαφοροποίηση ενέργειας, διπλωματία στον Κόλπο και ανθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράκ: Πετρέλαιο ξαναρέει προς Τουρκία μετά από αμερικανική διαμεσολάβηση. Νέο γεωπολιτικό «παζάρι».

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/oil-irak-768x432.jpg" width="766" /><br /><br />Επανεκκίνηση πωλήσεων crude μέσω Τουρκίας, εν μέσω σφοδρών πιέσεων από ΗΠΑ, εντάσεων με τους Κούρδους και παγκόσμιας ενεργειακής κρίσης.<br /><br />Η επανεκκίνηση των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράκ προς το τουρκικό λιμάνι Κεϊχάν σηματοδοτεί μια σημαντική μετατόπιση στην ενεργειακή στρατηγική της χώρας, καθώς η Ουάσιγκτον διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο για να γεφυρώσει τις διαφορές ανάμεσα στη Βαγδάτη και την Κουρδική Περιφερειακή Κυβέρνηση (KRG) — μια διευθέτηση που επιδιώκει να τροφοδοτήσει την αγορά εν μέσω εξωτερικών σοκ και εσωτερικών εντάσεων.<br /><br />Η συμφωνία – Τι άλλαξε<br /><br />Μετά από διεθνείς πιέσεις — κυρίως των ΗΠΑ — το Ιράκ και η KRG συμφώνησαν να επαναλειτουργήσει η ροή αργού μέσω του δικτύου που οδηγεί στο λιμάνι Κεϊχάν της Τουρκίας. Οι αρχικές ροές εκτιμώνται σε περίπου 170.000 βαρέλια ημερησίως, με σχέδια για αύξησή τους στα 250.000 bpd στο άμεσο μέλλον, σύμφωνα με επίσημες ανακοινώσεις.<br /><br />Το πετρέλαιο, που προέρχεται κυρίως από τα κοιτάσματα του Kirkuk, διοχετεύεται προς την Τουρκία μέσω της ιστορικής γραμμής Kirkuk–Ceyhan, μιας διαδρομής με ιστορικό πολιτικών και νομικών διενέξεων.<br /><br />«Η επανεκκίνηση των εξαγωγών είναι ζωτικής σημασίας για να στηρίξουμε την οικονομία μας σε μια περίοδο ασφυκτικής πίεσης λόγω της κρίσης στον Περσικό Κόλπο», υπογράμμισε ανώτερος αξιωματούχος του ιρακινού ομοσπονδιακού υπουργείου πετρελαίου. <div><br />Οικονομικές και πολιτικές εντάσεις<br /><br />Η κίνηση αυτή δεν έρχεται χωρίς τριβές:Αντίθεση της KRG: νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, οι κουρδικές αρχές είχαν απορρίψει το αίτημα της Βαγδάτης να επαναληφθούν οι εξαγωγές μέσω του ίδιου αγωγού, επικαλούμενες οικονομικά και θεσμικά εμπόδια, όπως οι περιορισμοί στην πρόσβαση σε δολάρια ΗΠΑ που θεωρούν «οικονομικό αποκλεισμό».<br />Τελωνειακή και ρυθμιστική διαμάχη: Η νέα «τελωνειακή» πολιτική του ιρακινού κράτους θεωρείται από τους Κούρδους ως μέτρο που υπονομεύει την αυτονομία τους και τις δικές τους δυνατότητες εξαγωγών — ένα θέμα που είχε οδηγήσει σε παλαιότερες διαπραγματεύσεις για κοινό μηχανισμό τελών και εσόδων.</div><div><br />Γεωπολιτικό πλαίσιο<br /><br />Η επανέναρξη των ροών έρχεται εν μέσω μιας ευρύτερης γεωπολιτικής κρίσης που περιλαμβάνει:Κλείσιμο της Διώρυγας του Ορμούζ: η συνεχιζόμενη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή έχει οδηγήσει σε ουσιαστικό κλείσιμο του στενού, προκαλώντας μείωση των εξαγωγών πετρελαίου από τα νότια πεδία του Ιράκ μέχρι και 70%, σύμφωνα με στοιχεία που μεταφέρονται από πηγές της πετρελαϊκής βιομηχανίας.<br />Στρατηγικές ανησυχίες για την ενεργειακή ασφάλεια: η ανάγκη διαφοροποίησης των εξαγωγικών διαδρομών — και να μετριαστούν οι επιπτώσεις από πιθανή περαιτέρω αστάθεια στη Μέση Ανατολή — έχει καταστήσει αυτή τη συμφωνία ζωτικής σημασίας και για άλλους διεθνείς παίκτες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ και της Τουρκίας.</div><div><br /> Η αμερικανική «διαμεσολάβηση»<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ασκήσει πίεση και στις δύο πλευρές να βρουν μια «τριμερή λύση» που θα διασφαλίζει την ταχεία επανεκκίνηση των εξαγωγών. Η «διαμεσολάβηση» αυτή περιλαμβάνει και διαβουλεύσεις με αμερικανικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή, για την παροχή εγγυήσεων οικονομικής επιστροφής και προστασίας επενδύσεων.<br /><br />«Είναι προς το συμφέρον όλων των πλευρών — Βαγδάτης, Ερμπίλ και διεθνών εταίρων — να υπάρχει σταθερότητα και να κυκλοφορούν τα ενεργειακά αγαθά», δήλωσε Αμερικανός διπλωμάτης που συμμετέχει στις συνομιλίες (πηγή Reuters).<br />Η ενέργεια ως μοχλός γεωπολιτικής<br /><br />Η επανέναρξη των πετρελαϊκών ροών του Ιράκ προς την Τουρκία δεν είναι απλώς τεχνικό ζήτημα υποδομών·<br /><br />είναι πολιτικό, οικονομικό και γεωστρατηγικό σύμβολο μιας περιοχής που παλεύει με εσωτερικές διαφωνίες, εξωτερικές πιέσεις και έναν κόσμο που αναδιαρθρώνει τις ενεργειακές του αλυσίδες μπροστά στον κίνδυνο ευρύτερων κρίσεων.<br /><br /><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράκ: Πετρέλαιο ξαναρέει προς Τουρκία μετά από αμερικανική διαμεσολάβηση. Νέο γεωπολιτικό «παζάρι».

Επανεκκίνηση πωλήσεων crude μέσω Τουρκίας, εν μέσω σφοδρών πιέσεων από ΗΠΑ, εντάσεων με τους Κούρδους και παγκόσμιας ενεργειακής κρίσης. Η ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ψυχολογικός πόλεμος της Μοσάντ σε στρατιωτικούς ηγέτες του Ιράν: «Μας ακούς; Είσαι σε μαύρη λίστα, πρόσεχε».

<img height="100" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/03/IRAN-SECURITY-FORCES-REUTERS-3-750x375.jpg" width="756" /><br /><br />Σε ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της, η Wall Street Journal, αναλύει πώς η Μοσάντ του Ισραήλ, μέσα από συντονισμένες επιθέσεις κατά των κέντρων των δυνάμεων ασφαλείας του Ιράν, προσπαθεί να προκαλέσει την κατάρρευση του καθεστώτος και να δημιουργήσει ευνοϊκές συνθήκες για μια εσωτερική εξέγερση.<br /><br />Το Ισραήλ φαίνεται ότι έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδο στον τομέα αυτό, καθώς ακόμη και απλοί αστυνομικοί εγκαταλείπουν τα τμήματα και κρύβονται, δημιουργώντας κενό εξουσίας στο Ιράν. Η πιο εντυπωσιακή αποκάλυψη του ίδιου ρεπορτάζ είναι ότι πράκτορες της Μοσάντ, με τη βοήθεια απλών Ιρανών που τους παρέχουν πληροφορίες, έχουν διεισδύσει βαθιά στη χώρα.<br /><br />Το επίπεδο διείσδυσης είναι τόσο μεγάλο που πλέον πράκτορες της Μοσάντ επικοινωνούν τηλεφωνικά με στρατιωτικούς ηγέτες και τους προειδοποιούν ότι βρίσκονται ήδη σε «μαύρη λίστα». Αν αντιδράσουν βίαια κατά τη διάρκεια ενός ξεσηκωμού των Ιρανών, κινδυνεύουν, μαζί με τις οικογένειές τους, να υποστούν την ίδια μοίρα με αυτήν του Χαμενεΐ.<br /><br />Η εφημερίδα δημοσιεύει και το περιεχόμενο μιας τέτοιας συνομιλίας, ανάμεσα σε έναν πράκτορα της Μοσάντ και έναν διοικητή της Αστυνομίας. «Με ακούς;», ακούγεται στη συνομιλία ένας πράκτορας της Μοσάντ να λέει στα φαρσί. «Άκου, ξέρουμε τα πάντα για σένα. Είσαι σε μαύρη λίστα και έχουμε όλες τις πληροφορίες που χρειαζόμαστε για σένα».<br /><br />«Εντάξει», απαντά ο διοικητής στην ηχογραφημένη συνομιλία. «Σου τηλεφωνώ για να σε προειδοποιήσω ότι πρέπει να είσαι μαζί με τον λαό σου, στο πλευρό του», λέει στη συνέχεια ο πράκτορας . Και προσθέτει την απειλή: «Αν δεν το κάνεις, η μοίρα σου θα είναι η ίδια με τη μοίρα του ηγέτη σου. Με ακούς;». «Αδελφέ, ορκίζομαι στο Κοράνι, δεν είμαι εχθρός σου”, απαντά ο διοικητής. «Είμαι ήδη νεκρός. Απλώς, σε παρακαλώ, έλα να μας βοηθήσεις».<div><br />Επιθέσεις σε αποθήκες της ιρανικής αστυνομίας<br /><br />Το Ισραήλ είχε πληροφορίες ότι, σε περίπτωση επίθεσης, οι ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας θα συγκεντρώνονταν σε διάφορα γήπεδα. Μόλις κινητοποιήθηκαν, τα γήπεδα βομβαρδίστηκαν, προκαλώντας πανικό στους επικεφαλής και τα μέλη των σωμάτων ασφαλείας της χώρας. Επιθέσεις ακολούθησαν σε αποθήκες της αστυνομίας και σε μονάδες μοτοσικλετιστών, που διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην καταστολή των διαδηλώσεων.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, οι επιθέσεις καθοδηγούνται συχνά από Ιρανούς πολίτες και έχουν οδηγήσει σε διάλυση της ιεραρχίας των δυνάμεων ασφαλείας, με πολλούς αξιωματούχους να κρύβονται σε πολυκατοικίες φοβούμενοι τα ισραηλινά drones. Ένας γιατρός στην Τεχεράνη ανέφερε ότι η αστυνομία στη συνοικία Βανάκ μετέφερε το φυλάκιό της κάτω από γέφυρα για να αποφύγει στοχοποίηση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ψυχολογικός πόλεμος της Μοσάντ σε στρατιωτικούς ηγέτες του Ιράν: «Μας ακούς; Είσαι σε μαύρη λίστα, πρόσεχε».

Σε ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της, η Wall Street Journal, αναλύει πώς η Μοσάντ του Ισραήλ, μέσα από συντονισμένες επιθέσεις κατά των κέντρων ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Τελικά πόσο έχει κοστίσει ως σήμερα η «επιχείρηση Επική Οργή» στις ΗΠΑ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Epic-Fury.avif"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Epic-Fury-696x464.avif" width="745" /></a><br /><br />Καθώς η «Επιχείρηση Epic Fury» —η κωδική ονομασία του αμερικανικού στρατού για τον εν εξελίξει πόλεμο κατά του Ιράν— πλησιάζει στην τέταρτη εβδομάδα της, οι πολεμικές δαπάνες του Πενταγώνου συνεχίζουν να διογκώνονται. Παρά την αναμφισβήτητη τακτική και επιχειρησιακή επιτυχία που έχει σημειώσει μέχρι στιγμής, ο πόλεμος κατά του Ιράν αποδεικνύεται αρκετά δαπανηρός για τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Δυσκολία<br /><br />Είναι πάντα δύσκολο να εκτιμηθεί το άμεσο κόστος οποιασδήποτε πολεμικής επιχείρησης. Πολλά από τα σχετικά έξοδα είναι «έξοδα επιχειρήσεων και υποστήριξης» —το κόστος λειτουργίας των πλοίων και των αεροσκαφών που συμμετέχουν στην αποστολή— αλλά αυτό περιπλέκεται από το γεγονός ότι τα έξοδα αυτά έχουν ήδη προϋπολογιστεί και απασχολούν στρατιώτες και οχήματα που υπηρετούν ενεργά στο στρατό.<br /><br />Με άλλα λόγια, εάν ένα πλοίο δεν συμμετείχε σε πολεμικές επιχειρήσεις στην Αραβική Θάλασσα, θα μπορούσε να πραγματοποιεί ναυτικές ασκήσεις κάπου αλλού στον κόσμο με περίπου συγκρίσιμο κόστος, και οι ναυτικοί που εμπλέκονται θα εξακολουθούσαν να αμείβονται.<br /><br />Οι εκτιμήσεις κόστους της Επιχείρησης Epic Fury τείνουν επομένως να επικεντρώνονται στις απώλειες ευπαθών πυρομαχικών, όπως drones και πυραύλους, καθώς και στις απώλειες οχημάτων — όπως η πρόσφατη κατάρριψη τριών μαχητικών αεροσκαφών F-15E Strike Eagle πάνω από το Κουβέιτ από φιλικά πυρά.<br /><br />Αδιανόητα ποσά<br /><br />Κατά τις πρώτες 100 ώρες της επιχείρησης Epic Fury, ο αμερικανικός στρατός χρησιμοποίησε χιλιάδες πυρομαχικά τουλάχιστον 11 διαφορετικών τύπων εναντίον στόχων στο Ιράν. Το κόστος για αυτές τις πρώτες 100 ώρες της επιχείρησης ανήλθε σε περίπου 5,6 δισεκατομμύρια δολάρια, δηλαδή περίπου το κόστος ενός αεροπλανοφόρου της κλάσης Nimitz, σύμφωνα με εκτίμηση του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (CSIS).<br /><br />Οι πρώτες έξι ημέρες της σύγκρουσης κόστισαν πάνω από 11 δισ. δολάρια, ή σχεδόν το κόστος ενός ολοκαίνουργιου αεροπλανοφόρου της κλάσης Gerald R. Ford, σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις που δημοσίευσε το Υπουργείο Άμυνας. Οι εκτιμήσεις τοποθετούν το κόστος της 12ης ημέρας σε σχεδόν 17 δισ. δολάρια. Εξάγοντας συμπεράσματα από αυτά τα δεδομένα, το κόστος τριών εβδομάδων μάχης, ή 21 ημερών, θα ανέρχονταν σε σχεδόν 30 δισ. δολάρια.<br /><br />Ο αμερικανικός στρατός έχει χρησιμοποιήσει πληθώρα πυρομαχικών κατά του Ιράν, συμπεριλαμβανομένων πυραύλων κρουζ επίγειας επίθεσης BGM-109 Tomahawk, πυρομαχικών κοινής άμεσης επίθεσης (JDAM) GBU-31/32/38, πυρομαχικά AGM-114 Hellfire, πυραύλους αντιραντάρ AGM-88 HARM/AARGM-ER, βαλλιστικούς πυραύλους μικρής εμβέλειας MGM-140 ATACMS και PrSM, καθώς και GBU-57 Massive Ordnance Penetrators (MOP).<div><br />Σημαντικά επιτεύγματα<br /><br />Αν και υπάρχει κάποια ανησυχία σχετικά με την αντοχή του οπλοστασίου του Πενταγώνου ενόψει μιας επιχείρησης τόσο μακράς διάρκειας, ο αμερικανικός στρατός δεν αντιμετωπίζει άμεσο κίνδυνο εξάντλησης των αποθεμάτων πυρομαχικών. Ωστόσο, εάν οι επιχειρήσεις συνεχιστούν, τότε θα μπορούσε να προκύψει πρόβλημα. Φυσικά, τα επιτεύγματα των ΗΠΑ μέχρι στιγμής έχουν στρατηγική αξία. Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν και πολλοί από τους ηγέτες της χώρας έχουν σκοτωθεί, ενώ η χώρα δεν διαθέτει πλέον ναυτικό ή αεροπορία.<br /><br />Το Πολεμικό Ναυτικό και η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ έχουν βυθίσει πάνω από 50 ιρανικά σκάφη, μεταξύ των οποίων μια φρεγάτα που καταστράφηκε από τορπίλη υποβρυχίου — η πρώτη τέτοια ενέργεια του Πολεμικού Ναυτικού από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Επίσης, έχουν διαλύσει την ήδη αδύναμη και παροχημένη ιρανική Πολεμική Αεροπορία, καταστρέφοντας μαχητικά αεροσκάφη, ελικόπτερα και συστήματα αεράμυνας.<br /><br />Επιπλέον, εκτιμάται ότι το οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων και πυραύλων κρουζ του Ιράν έχει εξαντληθεί σε τέτοιο βαθμό που δεν θα αποτελεί σοβαρή απειλή για την περιοχή για αρκετά χρόνια. Βεβαίως, η Τεχεράνη διαθέτει ακόμη πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη μίας χρήσης, και είναι πιθανό να αναπτύξει περισσότερα τα επόμενα χρόνια — αλλά προς το παρόν, δεν διαθέτει αρκετά για να διεξάγει μια παρατεταμένη εκστρατεία πυρών πλήρους κλίμακας και μεγάλου βεληνεκούς.</div><div><br />Το Χαργκ στο στόχαστρο<br /><br />Παρά ορισμένες ενδείξεις από τον Λευκό Οίκο ότι η εκστρατεία πλησιάζει στο τέλος της, δεν υπάρχει ακόμη κανένα σημάδι ότι ο όγκος των επιθέσεων και των αποστολών εναντίον στόχων σε ολόκληρο το Ιράν θα επιβραδυνθεί. Σε μια πρόσφατη σειρά επιθέσεων, το CENTCOM επικεντρώθηκε στο νησί Χαργκ, που βρίσκεται περίπου 16 μίλια ανοικτά της νότιας ακτής του Ιράν, χρησιμεύει ως αποθήκη φόρτωσης για τις εξαγωγές πετρελαίου της Τεχεράνης και σχεδόν το 90% του πετρελαίου του Ιράν περνάει από εκεί.<br /><br />Αμερικανικά αεροσκάφη και πολεμικά πλοία χτύπησαν περισσότερες από 90 ιρανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις που βρίσκονται στο μικρό νησί, μεταξύ των οποίων αποθήκες ναρκών, υπόγεια αποθηκευτικά κέντρα πυραύλων και πολλές άλλες στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Ωστόσο,οι αμερικανικές δυνάμεις δεν έπληξαν υποδομές πετρελαίου.<br /><br />Από την έναρξη της Επιχείρησης Epic Fury, ο αμερικανικός στρατός έχει πραγματοποιήσει πάνω από 6.000 πολεμικές πτήσεις για την υποστήριξη της επιχείρησης, χτυπώντας περισσότερους από 7.000 στρατιωτικούς και εμπορικούς στόχους, συμπεριλαμβανομένων εγκαταστάσεων αεροπορικής άμυνας, κέντρων διοίκησης και ελέγχου, κινητών εκτοξευτών πυραύλων, πολεμικών πλοίων, καθώς και εγκαταστάσεων αποθήκευσης και κατασκευής πυραύλων και drones. Εν ολίγοις, η Επιχείρηση Epic Fury είναι δαπανηρή — αλλά ο πόλεμος σπάνια είναι φθηνός.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Τελικά πόσο έχει κοστίσει ως σήμερα η «επιχείρηση Επική Οργή» στις ΗΠΑ.

Καθώς η «Επιχείρηση Epic Fury» —η κωδική ονομασία του αμερικανικού στρατού για τον εν εξελίξει πόλεμο κατά του Ιράν— πλησιάζει στην τέταρτη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σενάριο πρότασης του Τραμπ προς την Τουρκία για τις επιχειρήσεις στο Ιράν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1337364/trump_erdogan_1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1365" data-original-width="2048" height="133" src="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1337364/trump_erdogan_1.jpg" width="679" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η διπλή ανάγνωση των σχετικών πληροφοριών</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Η δυστοκία στην οικοδόμηση ενός διεθνούς στρατιωτικού συνασπισμού αναγκάζει τον Ντόναλντ Τραμπ να στρέψει το βλέμμα της προς την Άγκυρα, αναζητώντας κρίσιμα στηρίγματα για τις επιχειρήσεις της κατά του Ιράν, εκτιμά η Γκιονούλ Τολ, ειδική αναλύτρια για θέματα Μέσης Ανατολής.<br /><br />Καθώς η σύγκρουση ΗΠΑ/Ισραήλ–Ιράν συμπληρώνει 20 ημέρες και κλιμακώνεται επικίνδυνα —με στοχοποίηση ακόμη και πυρηνικών εγκαταστάσεων— ο Αμερικανός πρόεδρος φέρεται να εξετάζει τον ρόλο της Τουρκίας ως εναλλακτική λύση μετά το κύμα αρνήσεων που εισέπραξε από παραδοσιακούς συμμάχους του ΝΑΤΟ, τη Βρετανία και ασιατικές δυνάμεις.<div><br />Το παρασκήνιο για τις βάσεις σε Μαλάτια και Ικόνιο<br /><br />Η Γκιονούλ φέρνει στο φως πληροφορίες που θέλουν το Πεντάγωνο να έχει ήδη βολιδοσκοπήσει την τουρκική ηγεσία για την παραχώρηση στρατιωτικών διευκολύνσεων. Η ίδια, μεταφέροντας το κλίμα από την Ουάσιγκτον, σημειώνει: «Ένας αξιωματούχος του Πενταγώνου με τον οποίο μίλησα σήμερα το πρωί ανέφερε ότι οι ΗΠΑ ζητούν από την Τουρκία το δικαίωμα χρήσης στρατιωτικών βάσεων για την υποστήριξη του πολέμου κατά του Ιράν. Στόχος είναι να κρατηθούν τα αεροσκάφη ανεφοδιασμού, που χρησιμοποιούνται για τον ανεφοδιασμό καυσίμων εν πτήσει, σε τουρκικές βάσεις, ώστε να παραμείνουν μακριά από τη ζώνη των συγκρούσεων».<br /><br />Παρά το στρατηγικό ενδιαφέρον για τις περιοχές της Μαλάτια και του Ικονίου, η Τολ εκτιμά πως η Άγκυρα δύσκολα θα συναινέσει, φοβούμενη τους κινδύνους ασφαλείας.</div><div><br />Η απάντηση της Άγκυρας και το «αγκάθι» των Στενών του Ορμούζ<br /><br />Το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας έσπευσε να τοποθετηθεί, αποφεύγοντας τις άμεσες δεσμεύσεις και εστιάζοντας στην παγκόσμια σημασία της ναυσιπλοΐας. Σε ανακοίνωσή του, το υπουργείο τόνισε πως τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν «κλειδί» για τον ενεργειακό εφοδιασμό και το διεθνές εμπόριο.<br /><br />Η επίσημη θέση της Τουρκίας υπογραμμίζει την ανάγκη για αυτοσυγκράτηση και σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Η διαφύλαξη της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας στην περιοχή και η αποτροπή της κλιμάκωσης των εντάσεων έχουν μεγάλη σημασία. Στο πλαίσιο αυτό, η Τουρκία αξιολογεί τις εξελίξεις από τη σκοπιά της περιφερειακής ειρήνης και σταθερότητας και επαναλαμβάνει την έκκλησή της προς όλα τα μέρη να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση και να ενεργούν σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο».</div><div><br />Διπλωματικό τείχος από Ευρώπη και Ασία<br /><br />Η προσπάθεια των ΗΠΑ να συγκροτήσουν μια «συμμαχία προθύμων» προσκρούει σε ένα αρραγές μέτωπο αρνήσεων. Στην Ευρώπη, η Γερμανία και η Γαλλία κρατούν σαφείς αποστάσεις, ενώ η Ισπανία απαγόρευσε ρητά τη χρήση των βάσεών της για επιχειρήσεις κατά της Τεχεράνης.<br /><br />Αντίστοιχο είναι το κλίμα και στην Ασία, με την Κίνα να προκρίνει τη διπλωματική οδό και τη Νότια Κορέα να αρνείται την αποστολή ναυτικών δυνάμεων. Αυτή η διεθνής απομόνωση των αμερικανικών σχεδίων καθιστά την επικοινωνία με την Τουρκία μια κίνηση ύστατης ανάγκης εκτιμά η Γκιονούλ, η οποία όμως παραμένει μετέωρη λόγω των εύθραυστων ισορροπιών στην περιοχή.<br />Η εκδοχή της πρότασης ως παγίδας<br /><br />Από την άλλη, οι σχετικές προτάσεις του Τραμπ προς τους συμμάχους του, εκτιμιούνται από πολλούς αναλυτές ως παγίδα, που στόχο έχει να αξιοποιήσει τις βέβαιες αρνήσεις τους σε μελλοντικές κινήσεις των ΗΠΑ.<br /><br />Για τους συμμάχους του ΝΑΤΟ, κυρίως τους Ευρωπαίους, αυτή η ανάγνωση των γεγονότων εκτιμά ότι ο Τράμπ ήθελε να αποσπάσει την άρνησή τους, προκειμένου να την χρησιμοποιήσει ως μια επιπλέον δικαιολογία για την μελλοντική αποστασιοποίηση των ΗΠΑ από την Βορειοατλαντική συμμαχία και την ευρωπαϊκή άμυνα. Αν αυτή η ερμηνεία είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα, τότε η πρόταση προς την Τουρκία αποκτά ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σενάριο πρότασης του Τραμπ προς την Τουρκία για τις επιχειρήσεις στο Ιράν.

Η διπλή ανάγνωση των σχετικών πληροφοριών Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Η δυστοκία στην οικοδόμηση ενός διεθνούς στρατιωτικού συνασπισμού αναγκά...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Διευθυντής της CIA αποκάλυψε απόρρητο σχέδιο του Ιράν για βομβαρδισμό των ΗΠΑ.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/01/IRAN-US-630x400.jpg" width="751" /><br /><br />Ο Διευθυντής της CIA, Τζον Ράτκλιφ, προειδοποίησε το Κογκρέσο ότι, χωρίς την τρέχουσα στρατιωτική επιχείρηση, το ιρανικό καθεστώς θα ήταν σύντομα σε θέση να πλήξει το έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών με πυραύλους.<br /><br />Σε μια αποκαλυπτική κατάθεση ενώπιον του Κογκρέσου, ο Τζον Ράτκλιφ παρέσχε την πλέον επιτακτική αιτιολόγηση έως τώρα για τη συνεχιζόμενη στρατιωτική επιχείρηση «Μεγάλη Οργή» κατά του Ιράν.<br /><br />Ο Ράτκλιφ προειδοποίησε τους νομοθέτες πως, εάν οι δυνατότητες παραγωγής πυραύλων του ιρανικού καθεστώτος δεν καταστρέφονταν συστηματικά αυτή τη στιγμή, η Τεχεράνη θα είχε αναπτύξει με επιτυχία την τεχνολογία για να πλήξει την ηπειρωτική επικράτεια των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Ο Διευθυντής τόνισε ότι η τρέχουσα αεροπορική εκστρατεία αποτελεί «κρίσιμο» στοιχείο της αμερικανικής εθνικής ασφάλειας, με στόχο να αποτραπεί ένα εχθρικό καθεστώς από το να αποκτήσει τη δυνατότητα να απειλεί αμερικανικές πόλεις από απόσταση χιλιάδων μιλίων.<div><br />Εξουδετερώνοντας την απειλή των ICBM<br /><br />Ο πυρήνας των ανησυχιών των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών εντοπίζεται στα ραγδαία εξελισσόμενα διαστημικά και δορυφορικά προγράμματα του Ιράν, τα οποία συχνά χρησιμοποιούνται ως προκάλυμμα για την ανάπτυξη Διηπειρωτικών Βαλλιστικών Πυραύλων (ICBM).<br /><br />«Εάν δεν δέχονταν επίθεση, ναι, θα μπορούσαν να είχαν πλήξει την ηπειρωτική επικράτεια των Ηνωμένων Πολιτειών με πυραύλους», δήλωσε ο Ράτκλιφ κατά την κατάθεσή του.<br /><br />Ο ίδιος σημείωσε ότι τα πλήγματα ακριβείας που διεξήγαγε ο συνασπισμός έθεσαν ως στόχο βασικές μονάδες παραγωγής, ερευνητικά εργαστήρια και εγκαταστάσεις αποθήκευσης καυσίμων, που ήταν απαραίτητα για αυτή τη δυνατότητα πληγμάτων μεγάλου βεληνεκούς.<br /><br />Καταστρέφοντας αυτά τα περιουσιακά στοιχεία τώρα, οι ΗΠΑ στοχεύουν να πάνε πίσω το πυραυλικό πρόγραμμα του Ιράν κατά αρκετά χρόνια, αν όχι δεκαετίες.</div><div><br />Ένας κίνδυνος που παραμένει<br /><br />Παρά τις επιτυχίες της αεροπορικής εκστρατείας, η Διευθύντρια της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ, Τάλσι Γκάμπαρντ, προειδοποίησε ότι ο κίνδυνος δεν έχει ακόμη παρέλθει.<br /><br />Στη δική της κατάθεση, σημείωσε ότι το ιρανικό καθεστώς, αν και έχει υποστεί σημαντικές ζημιές, παραμένει υπαρκτό και επικίνδυνο.<br /><br />Η Γκάμπαρντ προειδοποίησε ότι, εάν το καθεστώς επιβιώσει αυτού του πολέμου, πρωταρχικός του στόχος θα είναι μια «μακροπρόθεσμη προσπάθεια ανασυγκρότησης των συστοιχιών πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) του».<br /><br />Τόνισε επίσης ότι οι πληρεξούσιοι (proxies) του καθεστώτος διατηρούν την ικανότητα να επιτίθενται σε αμερικανικά συμφέροντα και συμμάχους στην περιοχή. Η κοινή εκτίμηση της αμερικανικής κοινότητας πληροφοριών είναι ότι, ενώ η επιχείρηση «Μεγάλη Οργή» έχει ακρωτηριάσει τα άμεσα επιθετικά σχέδια της Τεχεράνης, μόνο η πλήρης εξάρθρωση των στρατηγικών της δυνατοτήτων θα εγγυηθεί τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια της αμερικανικής πατρίδας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Διευθυντής της CIA αποκάλυψε απόρρητο σχέδιο του Ιράν για βομβαρδισμό των ΗΠΑ.

Ο Διευθυντής της CIA, Τζον Ράτκλιφ, προειδοποίησε το Κογκρέσο ότι, χωρίς την τρέχουσα στρατιωτική επιχείρηση, το ιρανικό καθεστώς θα ήταν σύ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ορατός ο κίνδυνος η Ελλάδα να εμπλακεί στον πόλεμο.

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/03/xristodoulidis-macron-mitsotakis-iran-israel-polemos-aspides-erythra-thalassa-SLpress-825x600.jpg" width="769" /><br /><div><br /><b>ΤΑΡΚΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ</b><br />Η κυβέρνηση, μόλις λίγες μέρες μετά το – δικαίως –πανηγυρικό κλίμα για την αποστολή φρεγατών και μαχητικών στην Κύπρο, διαπιστώνει ότι βρίσκεται ενώπιον κρίσιμων διλημμάτων που προκαλούν ο συνεχιζόμενος πόλεμος κατά του Ιράν και οι αλλεπάλληλες διαμάχες ΗΠΑ-Ευρώπης.<br /><br />Αρχικά, το Μέγαρο Μαξίμου αντιλήφθηκε την παρουσία του προέδρου Εμμανουέλ Μακρόν, στην Πάφο και στη Σούδα, ως κορύφωση της ελληνογαλλικής σύμπτωσης απόψεων για την προάσπιση της Μεγαλονήσου και της Ανατολικής Μεσογείου. Και, ως συνήθως, σαν ιδανική ευκαιρία άγριας επικοινωνιακής εκμετάλλευσης για την ενίσχυση του προφίλ του πρωθυπουργού. Όμως, ειδικά υπό την πίεση πολεμικών συγκρούσεων στην Μέση Ανατολή, αποδεικνύεται ότι η σύμπτωση απόψεων διαφέρει πάρα πολύ από την ταύτιση συμφερόντων και επόμενων κινήσεων.<br /><br />Στην πραγματικότητα, το ταξίδι του Μακρόν σηματοδοτούσε την αφετηρία νέας πρωτοβουλίας του για δυναμική παρουσία της Γαλλίας (και ομονοούντων εταίρων) σε μια πολύ ευρύτερη περιοχή που περιλαμβάνει τη Μεσόγειο, την Ερυθρά Θάλασσα και τα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Άριστα πληροφορημένες πηγές βεβαιώνουν ότι οι κύριοι Μακρόν και Μητσοτάκης συζήτησαν την προοπτική αεροναυτικής επιχείρησης στα Στενά του Ορμούζ. Ο πρωθυπουργός, πέραν της υπόσχεσης συνέχισης των διαβουλεύσεων, όντως δεν ανέλαβε καμία δέσμευση έναντι του Γάλλου προέδρου για τα Στενά.<br /><br />Ως προς αυτό το σκέλος, οι δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, και του κυβερνητικού εκπροσώπου, Παύλου Μαρινάκη, είναι ακριβείς. Αντίθετα, οι καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις τους περί απολύτως καμίας ελληνικής εμπλοκής, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.<br /><br />Γιατί ο Μητσοτάκης φέρεται να διαβεβαίωσε, ταυτόχρονα, τον Μακρόν πως η Αθήνα είναι πρόθυμη να συμμετάσχει σε οποιαδήποτε «αμυντική επιχείρηση» που θα προασπίζει την ελεύθερη ναυσιπλοΐα. Πρόσθεσε μάλιστα την ιδιαίτερη βαρύτητα του πρωταγωνιστικού ρόλου της Ελλάδας στη ευρωπαϊκή ναυτική επιχείρηση Aspides (φρεγάτα στην Ερυθρά Θάλασσα και τον Κόλπο του Άντεν, με επιχειρησιακό στρατηγείο της ΕΕ στη Λάρισα).<br /><br />Παραπλανητική εικόνα<br /><br />Επομένως, η εικόνα που παρουσιάζει η κυβέρνηση, είτε είναι παραπλανητική έναντι της κοινής γνώμης, είτε είναι εξαρχής λανθασμένη για πέντε λόγους: Πρώτον, επειδή η Γαλλία αντιμετωπίζει πλέον ως ενιαίο σύνολο την Aspides, την Irini (ασφάλεια Μεσογείου και εμπάργκο όπλων Λιβύης) και την Atalanta (κατά της πειρατείας στο Κέρας της Αφρικής και στον Ινδικό), απαιτώντας συντονισμό τους με την όποια μελλοντική επιχείρηση στο Ορμούζ.<br /><br />Ο Μακρόν τόνισε στον Μητσοτάκη ότι, υπό τις σημερινές συνθήκες, δεν υπάρχουν προοπτικές ταχείας αποκατάστασης της ασφαλούς ναυσιπλοΐας και ότι επιβάλλεται άμεσος συντονισμός. Άλλωστε (όσο και αν δεν επιβεβαιώνεται επίσημα) η Aspides έχει αποκτήσει αυξημένη σημασία τους τελευταίους μήνες, επειδή καταγράφει και τις κινήσεις του σκιώδους στόλου της Ρωσίας. Τα στοιχεία της Aspides παρέχονται στην ηγεσία των Irini και Atalanta, στο αρμόδιο κέντρο πληροφοριών της ΕΕ και στις ενδιαφερόμενες κοινοτικές πρωτεύουσες, όπως το Παρίσι.<br /><br />Δεύτερον, ακόμα κι αν αγνοηθεί η ντε φάκτο ενοποίηση των τριών ναυτικών επιχειρήσεων, είναι πιθανότατη η αύξηση του αριθμού των πλοίων που συμμετέχουν στην Aspides. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι, για να είναι πραγματικά αποτελεσματική η επιχείρηση, απαιτούνται κατ’ ελάχιστον οκτώ ή εννέα μονάδες επιφανείας και πως η εικόνα παρακμής του τελευταίου έτους με μόνον δύο ή τρία πλοία (εκ των οποίων το ένα είναι του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού) πρέπει επειγόντως να τερματιστεί.<br /><br />Λαμβάνοντας πάντως υπόψη ότι λίγοι εταίροι θέλουν να αναλάβουν το πολιτικό κόστος αποστολής πλοίων ακόμα και στη – σχετικά ασφαλή – Ερυθρά Θάλασσα (και ότι, ακόμα κι αν το αποφασίσουν, δεν έχουν πολλά πλοία σε άμεση ετοιμότητα), είναι πιθανόν να κληθεί η Ελλάδα να αυξήσει “προσωρινά” τη δική της συνεισφορά. Και, ως γνωστόν, ουδέν μονιμότερο του προσωρινού.</div><div><br />Το ενδεχόμενο εμπλοκής στην Μέση Ανατολή<br /><br />Τρίτο ζήτημα προβληματισμού είναι η αδιευκρίνιστη στάση των Χούθι και οι εκτοξεύσεις πυραύλων τους που αποτέλεσαν το λόγο έναρξης της Aspides το Φεβρουάριο του 2024. Λόγω της συμφωνίας ανακωχής με τη διοίκηση Τραμπ τον Μάιο του 2025, οι Χούθι τηρούν έκτοτε στάση αναμονής, αλλά ουδείς γνωρίζει αν θα αποφασίσουν ξαφνικά νέες επιθέσεις κατά δυτικών πλοίων, προς στήριξη των συμφερόντων του Ιράν. Αν αυτό ξανασυμβεί, θα επικρατούν επικίνδυνες συνθήκες, όπως στο Ορμούζ.<br /><br />Παράλληλα, η τέταρτη σημαντική εξέλιξη που πιθανόν εμπλέξει την Ελλάδα στην κρίση στην Μέση Ανατολή, είναι η πρόταση της ύπατης εκπροσώπου της ΕΕ, Κάγια Κάλλας, το πρωί της περασμένης Δευτέρας για αλλαγή της επιχειρησιακής και γεωγραφικής εντολής της Aspides. Μετά την ολοκλήρωση του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων, η κυρία Κάλλας δήλωσε ότι «στις συζητήσεις μας υπήρξε σαφής επιθυμία για ενίσχυση της επιχείρησης». Παραδέχθηκε ότι «δεν υπήρξε καμιά διάθεση για αλλαγή της εντολής της», προσθέτοντας ωστόσο τις διατυπώσεις «προς το παρόν» και «για τώρα». Κοινώς, το θέμα παραμένει ανοιχτό για την ΕΕ, διαψεύδοντας τις καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις των κυρίων Γεραπετρίτη και Μαρινάκη.<br /><br />Το πέμπτο στοιχείο που ίσως ωθήσει την κυβέρνηση προς – κάποιας μορφής – εμπλοκή στην κρίση στην Μέση Ανατολή, είναι οι συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας για την ανανέωση της Συμφωνίας Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης και την αναθεώρηση επιμέρους διατάξεών της.<br /><br />Η ελληνική πλευρά επιθυμεί – και είναι απολύτως λογικό – την ενίσχυση της γαλλικής στρατιωτικής παρουσίας στο Αιγαίο με συγκεκριμένους τρόπους που η Αθήνα δεν είχε προτείνει στο Παρίσι κατά την υπογραφή της πενταετούς Συμφωνίας το 2021. Ο λόγος ήταν ότι, την ίδια χρονιά, ο Μητσοτάκης διατηρούσε τη μέγιστη πλάνη ότι, χάρη στην προσωπική διπλωματία του, θα αποδέχονταν τα σημαντικά αιτήματα οι ΗΠΑ.<br /><br />Φέτος, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Μολονότι οι ελληνογαλλικές σχέσεις είναι στενότατες, τα συμφέροντα παραμένουν συμφέροντα και ο πρόεδρος Μακρόν θα ζητήσει δεσμεύσεις πριν ικανοποιήσει τα ελληνικά αιτήματα και πριν αφιχθεί στην Αθήνα, στα τέλη Απριλίου, για την υπογραφή της Συμφωνίας. Στο μεταξύ, η θέση της κυβέρνησης ίσως καταστεί πιο δύσκολη τις επόμενες ημέρες, αν οι απαιτήσεις των ΗΠΑ δεν αφορούν πια μόνον την ΕΕ ως σύνολο, αλλά απευθυνθούν – ειδικά και διμερώς – και προς την Ελλάδα.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ορατός ο κίνδυνος η Ελλάδα να εμπλακεί στον πόλεμο.

ΤΑΡΚΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Η κυβέρνηση, μόλις λίγες μέρες μετά το – δικαίως –πανηγυρικό κλίμα για την αποστολή φρεγατών και μαχητικών στην Κύπρο, δια...

Διαβάστε την συνέχεια

Αρπάζεται από τον πόλεμο για να ξεφύγει από τα σκάνδαλα ο Κυριάκος.

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/03/xormouz-mitsotakis-iran-causima-israel-europi-akribeia-SLpress-825x600.jpg" width="754" /><br /><br /><b>ΓΚΟΥΤΖΑΝΗΣ ΣΠΥΡΟΣ</b><br />Καθώς η αποστολή των ελληνικών δυνάμεων στην Κύπρο εξάντλησε τα όποια επικοινωνιακά οφέλη (μετρήθηκε περί τις δύο μονάδες), η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με τις οικονομικές επιπτώσεις του πολέμου στο Ιράν και αναζητά διέξοδο μέσω της ΕΕ για μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα και μέτρα τιθάσευσης της ακρίβειας.<br /><br />Παρότι η κυβέρνηση έχει εμπλέξει εμμέσως την χώρα στον πόλεμο και έχει ευθυγραμμιστεί με τον άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ στο πολιτικό επίπεδο, τουλάχιστον ξεκαθάρισε ότι δεν θα συμμετάσχει σε στρατιωτική επιχείρηση στα Στενά του Ορμούζ, εκτός εάν υπάρξει ευρωπαϊκή απόφαση, που μέχρι στιγμής δεν διαφαίνεται.<br /><br />Καθώς το Ιράν δεν κατέρρευσε και διατηρεί ακόμη στρατιωτικές δυνατότητες, καμία ευρωπαϊκή δύναμη δεν θέλει να διακινδυνεύσει μία στρατιωτική συμμετοχή που θα έχει αποτέλεσμα κάποιο πλήγμα και φέρετρα να επιστρέφουν. Οι κοινωνίες των ευρωπαϊκών χωρών, όπως άλλωστε και η ελληνική, είναι αντίθετες στην στρατιωτική επιχείρηση στο Ιράν. Εκτιμάται δε ότι η αντίθεση θα αυξηθεί όσο θα γίνονται αισθητές οι συνέπειες στην καθημερινότητά τους. <br /><br />Μιλώντας στο Bloomberg ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σε ερώτηση για το τι θα απαντήσει εάν ζητηθεί η συμμετοχή της Ελλάδας σε επιχείρηση στα Στενά του Ορμούζ από τις ΗΠΑ απάντησε: «Δεν είναι στο σχεδιασμό μας τώρα, εκτός αν υπάρχει ευρωπαϊκή επιχείρηση και νομίζω ότι οι πιθανότητες για αυτό είναι χαμηλές». Όσο για τις οικονομικές επιπτώσεις, επιχείρησε να κρυφτεί πίσω από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είπε ότι η Ευρώπη θα πρέπει να έχει «ένα playbook με βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόσθεσμα μέτρα έτοιμα να ενεργοποιηθούν, εάν χρειαστεί, για τη στήριξη των νοικοκυριών και επιχειρήσεων».<br /><br />Διέξοδο από τον πόλεμο<br /><br />Υποστήριξε ότι εάν είναι αναγκαίο η Ευρώπη πρέπει να χαλαρώσει τους δημοσιονομικούς κανόνες, αλλά και να επανεξετάσει τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς για τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στα καύσιμα, που είναι υψηλός. Ζήτησε ειδικότερα να επιτραπεί στις κυβερνήσεις των κρατών-μελών να χαμηλώσουν τον ΕΦΚ στα καύσιμα, χωρίς το κόστος να υπολογίζεται δημοσιονομικά. Για να μην μείνει πάντως αμφιβολία ότι δεν σκέπτεται δομικές αλλαγές, ξεκαθάρισε ότι σε κάθε περίπτωση οι λέξεις «στοχευμένα» και «προσωρινά» είναι κλειδιά για τα όποια μέτρα θα λάβει η Ελλάδα και η ΕΕ.<br /><br />Είναι σαφές ότι η κυβέρνηση ετοιμάζει market pass, power pass, fuel pass και ό,τι άλλο επίδομα μπορεί να φανταστούν οι επιτελείς της σε “στοχευμένες” εκλογικές πελατείες, προκειμένου να πουλήσει με τον επικοινωνιακό της μηχανισμό φιλολαϊκό προφίλ και να αποτρέψει διόγκωση της κοινωνικής δυσαρέσκειας. Παράλληλα ο προπαγανδιστικός μηχανισμός θα προβάλει σε παραλλαγές το “Μητσοτάκης ή χάος”. <br /><br />Πάντως ενώ στον πόλεμο στην Ουκρανία ο Μητσοτάκης πρόβαλε ότι “είμαστε στην σωστή πλευρά της Ιστορίας” και ότι “για την ακρίβεια φταίει ο Πούτιν”, τώρα δεν μπορεί να καταφύγει στην ίδια πολιτική και επικοινωνιακή γραμμή. Δεν μπορεί να πει ότι είναι στην σωστή πλευρά της ιστορίας, όταν δεν έχει καν αναφερθεί στην παραβίαση του διεθνούς δικαίου και φυσικά ούτε θα σκεπτόταν να πει ότι για τις συνέπειες και την ακρίβεια φταίνε ο Τραμπ και ο φίλος του Νετανιάχου.<br /><br />Αντίθετα κινδυνεύει σε δεύτερο χρόνο να έχει απώλειες από την αποδοκιμασία της κοινής γνώμης σε μία παράνομη επίθεση, με την οποία πολιτικά ευθυγραμμίστηκε. Στην τελευταία του συνέντευξη πάντως, ενώ μίλησε για την ανάγκη να μην έχει το Ιράν πυρηνικά, ωστόσο δεν επανέλαβε το αίτημα να εγκαταλείψει το βαλλιστικό του πρόγραμμα, όπως είναι η θέση του Ισραήλ. <br /><br />ΟΠΕΚΕΠΕ και υποκλοπές<br /><br />Επί του παρόντος, ο πόλεμος αξιοποιείται επικοινωνιακά από την κυβέρνηση για να μείνουν σε δεύτερο πλάνο οι εξελίξεις γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ μετά το άδειασμα του Μάκη Βορίδη με το έγγραφο του Γρηγόρη Βάρρα, αλλά και στις υποκλοπές μετά την δήλωση του καταδικασθέντος Ταλ Ντίλιαν ότι οι υπηρεσίες του Predator προορίζονταν για την κυβέρνηση. Ειδικά για τις υποκλοπές, η κυβέρνηση τηρεί αμήχανη σιωπή. Τα αγκάθια θα επανέλθουν με αφορμή την προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στην Βουλή για τους θεσμούς και το κράτος δικαίου που έχει ζητήσει το ΠΑΣΟΚ και θα πρέπει να οριστεί μέχρι το τέλος του Μαρτίου. <br /><br />Μέσα σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο, με τα δύσκολα για την κυβέρνηση να είναι μπροστά και τις δυνατότητες σταδιακά να εξαντλούνται, στο Μέγαρο Μαξίμου γίνονται σταθερά εισηγήσεις για προσφυγή σε πρόωρες εκλογές, πριν χαθεί η θετική συγκυρία. Ένας επιπλέον λόγος είναι να μην προλάβουν να ετοιμαστούν ο Αλέξης Τσίπρας και ο Αντώνης Σαμαράς. <br /><br />Προς το παρόν πάντως, ο Μητσοτάκης πηγαίνει “βλέποντας και κάνοντας”. Το ενδεχόμενο να ληφθούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο μέτρα ελάφρυνσης του κόστους, τα οποία θα αξιοποιήσει, τόσο οικονομικά, όσο και επικοινωνιακά, είναι ανασχετικός παράγοντας για την προσφυγή στις πρόωρες κάλπες. <br /><br />Μέσα σε αυτή την περιρρέουσα ατμόσφαιρα δεν είναι δίχως σημασία η τοποθέτηση του γενικού γραμματέα του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, ο οποίος σε συνέντευξή του εκτίμησε ότι «ο Μητσοτάκης θα φύγει για να προκύψει κυβέρνηση ειδικού σκοπού» και ότι δεν έχει μόνο πολιτικές ευθύνες για τις υποκλοπές, αλλά και ποινικές…<div><br /></div><div> <a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αρπάζεται από τον πόλεμο για να ξεφύγει από τα σκάνδαλα ο Κυριάκος.

ΓΚΟΥΤΖΑΝΗΣ ΣΠΥΡΟΣ Καθώς η αποστολή των ελληνικών δυνάμεων στην Κύπρο εξάντλησε τα όποια επικοινωνιακά οφέλη (μετρήθηκε περί τις δύο μονάδες)...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή ως μάχη για την κυριαρχία επί της Ιστορίας.

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/03/armata-maxis-polemos-iran-israel-libanos-russia-kina-SLpress-825x600.jpg" width="766" /><br /><br /><b>ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ</b><br />Σε περιόδους βαθιάς ιστορικής μετάβασης, όπως η σημερινή, οι μεγάλες συγκρούσεις δεν μπορούν να ερμηνευθούν επαρκώς μόνο με όρους ισχύος, συμφερόντων ή στρατιωτικών ισορροπιών. Το διακύβευμα δεν είναι απλώς η έκβαση ενός πολέμου, αλλά η ίδια η διαμόρφωση της ιστορικής αφήγησης του μέλλοντος.<br /><br />Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια μάχη κυριαρχίας επί της Ιστορίας. Για το ποιος θα καθορίσει το νόημα των γεγονότων, το πώς αυτά θα ενσωματωθούν στη συλλογική μνήμη και ποιος θα εμφανιστεί ως φορέας ιστορικής νομιμοποίησης. Η σύγκρουση γύρω από το Ιράν εντάσσεται ακριβώς σε αυτό το πλαίσιο. Παρά τις επιφανειακές ερμηνείες που εστιάζουν στο πυρηνικό πρόγραμμα, τον έλεγχο των πετρελαίων ή στην ισορροπία ισχύος στη Μέση Ανατολή, η αποκλειστικά στρατηγική λογική της επίθεσης εμφανίζει σοβαρά κενά.<br /><br />Για παράδειγμα, όπως έχουμε εξετάσει, αν ο στόχος ήταν η αποτροπή της πυρηνικοποίησης του Ιράν, τότε θα μπορούσε να επιδιωχθεί μια ευρύτερη διεθνής συνεννόηση, ακόμη και με δυνάμεις όπως η Κίνα και η Ρωσία, οι οποίες δεν έχουν συμφέρον από τη διάχυση των πυρηνικών όπλων. Παρόμοια κενά παρουσιάζουν και οι ισχυρισμοί για προσβολή της Κίνας δια του Ιράν (πολλώ δε μάλλον της Ρωσίας), για τον έλεγχο των πετρελαίων κλπ.<br /><br />Η απουσία μιας τέτοιας στρατηγικής υποδηλώνει ότι το πρόβλημα δεν είναι απλώς επιχειρησιακό, αλλά βαθύτερα εννοιολογικό. Και εδώ εισέρχεται μια κρίσιμη διάσταση που συχνά παραγνωρίζεται. Και η διάσταση αυτή είναι η διαφορετική αντίληψη του ιστορικού χρόνου μεταξύ των πολιτισμών.<br /><br />Στρατηγική χρονικότητα και γεωπολιτική συμπεριφορά<br /><br />Οι πολιτισμοί δεν διαφέρουν μόνο ως προς τα συμφέροντά τους, αλλά και ως προς τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τον χρόνο και την Ιστορία. Αυτή η “στρατηγική χρονικότητα” επηρεάζει καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο διεξάγουν πολέμους και αξιολογούν τις εκβάσεις τους. Μια προσέγγιση που μπορεί να αποδειχθεί γόνιμη είναι η διάκριση μεταξύ μονοχρονικών (monochronic) και πολυχρονικών (polychronic) στρατηγικών κουλτουρών.<br /><br />Η μονοχρονική προσέγγιση, που χαρακτηρίζει σε μεγάλο βαθμό τη δυτική στρατηγική σκέψη και ιδίως των ΗΠΑ, τείνει να εστιάζει στο παρόν και να επιδιώκει σαφή, αποφασιστικά αποτελέσματα. Η σύγκρουση νοείται ως γεγονός με αρχή, μέση και τέλος και η επιτυχία ταυτίζεται με την επίτευξη μιας καθαρής νίκης. Αντιθέτως, οι πολυχρονικές στρατηγικές κουλτούρες (αυτές που συναντώνται σε πολιτισμούς με βαθύ ιστορικό υπόβαθρο, όπως το Ιράν και η Κίνα) αντιλαμβάνονται τον χρόνο ως ένα συνεχές και αδιαίρετο όλο. Το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον συνδέονται σε μια ενιαία αφήγηση, και ο πόλεμος αποτελεί απλώς μία φάση αυτής της μακράς ιστορικής πορείας.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, ακόμη και μια υλική ήττα μπορεί να ενσωματωθεί σε ένα ευρύτερο αφήγημα ιστορικής δικαίωσης. Αυτή η διαφορά έχει τεράστιες στρατηγικές συνέπειες. Ένας δρων που λειτουργεί με μονοχρονική λογική επιδιώκει την ταχεία επίλυση της σύγκρουσης. Ένας δρων με πολυχρονική συνείδηση μπορεί να αποδεχθεί τη μακροχρόνια φθορά, εφόσον αυτή συμβάλλει στη διαμόρφωση μιας ευνοϊκής ιστορικής αφήγησης.<div><br />Ο πόλεμος ως σύγκρουση αφηγημάτων<br /><br />Σε αυτό το σημείο αναδεικνύεται η έννοια της κυριαρχίας της ιστορικής αφήγησης. Οι πόλεμοι δεν διεξάγονται μόνο στο πεδίο της μάχης, αλλά και στο επίπεδο του συλλογικού φαντασιακού. Η τελική τους σημασία καθορίζεται συχνά όχι από το ποιος κέρδισε στρατιωτικά, αλλά από το πώς ερμηνεύτηκαν τα γεγονότα σε βάθος χρόνου. Η ιστορία παρέχει πολυάριθμα παραδείγματα όπου στρατιωτικές ήττες στο τώρα μετατράπηκαν σε στρατηγικές νίκες στο ιστορικό συνεχές. Αυτό συμβαίνει όταν μια κοινωνία κατορθώνει να ενσωματώσει την εμπειρία της σύγκρουσης σε ένα αφήγημα ταυτότητας, αντίστασης ή μαρτυρίου.<br /><br />Στην περίπτωση του Ιράν, αυτή η δυνατότητα είναι ιδιαίτερα έντονη λόγω της σιιτικής θρησκευτικής και ιστορικής παράδοσης. Η αφήγηση του διαρκούς αγώνα απέναντι σε άδικους ηγεμόνες –κορυφαίο σημείο αναφοράς το μαρτύριο της Καρμπάλα– προσφέρει ένα ισχυρό πλαίσιο ερμηνείας της σύγκρουσης. Σε αυτό το πλαίσιο, η απώλεια ηγετών δεν οδηγεί απαραίτητα σε αποσταθεροποίηση, αλλά μπορεί να ενισχύσει τη συνοχή, μετατρέποντας τους νεκρούς σε σύμβολα. Έτσι, μια στρατηγική που βασίζεται στον “αποκεφαλισμό” της ηγεσίας ενδέχεται να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα από το επιδιωκόμενο. Αντί να διαλύσει το σύστημα, μπορεί να το ενοποιήσει σε ένα νέο επίπεδο συμβολικής έντασης.<br /><br />Εν κατακλείδι, λοιπόν, η σύγκρουση με κέντρο το Ιράν δεν είναι απλώς ένα επεισόδιο περιφερειακής γεωπολιτικής. Είναι μέρος μιας ευρύτερης διαδικασίας αναδιαμόρφωσης του διεθνούς συστήματος και της ιστορικής αφήγησης του 21ου αιώνα. Το τελικό της αποτέλεσμα δεν θα κριθεί μόνο από την έκβαση των στρατιωτικών επιχειρήσεων, αλλά και από το ποιος θα καταφέρει να επιβάλει τη δική του ερμηνεία των γεγονότων.<br /><br />Σε έναν κόσμο όπου η ισχύς δεν είναι πλέον μόνο υλική αλλά και συμβολική, η κυριαρχία επί της Ιστορίας μπορεί να αποδειχθεί εξίσου σημαντική με την κυριαρχία στο πεδίο της μάχης. Και σε αυτό το επίπεδο, οι πολιτισμοί που μπορούν να ενσωματώσουν τη σύγκρουση σε μια μακρά ιστορική αφήγηση πιθανόν να διαθέτουν ένα πλεονέκτημα που δεν αποτυπώνεται εύκολα στους παραδοσιακούς δείκτες ισχύος και στη σώρευση καταστρεπτικών πληγμάτων.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή ως μάχη για την κυριαρχία επί της Ιστορίας.

ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ Σε περιόδους βαθιάς ιστορικής μετάβασης, όπως η σημερινή, οι μεγάλες συγκρούσεις δεν μπορούν να ερμηνευθούν επαρκώς μόνο με όρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σαουδική Αραβία: Ελληνικοί Patriot κατέρριψαν ιρανικό βαλλιστικό πύραυλο.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-03/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-03-19_121544755.png?itok=PQD5swQ2" width="751" /><br /><br />Απόλυτη επιτυχία της ελληνικής αεράμυνας. Συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία κατέρριψε δύο ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους, σώζοντας στρατηγικά διυλιστήρια<br /><br />Σε πλήρη επιχειρησιακή δράση απέδειξε την ετοιμότητά της η ελληνική αντιαεροπορική άμυνα που βρίσκεται ανεπτυγμένη στη Σαουδική Αραβία. Σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, η ελληνική συστοιχία Patriot κατέρριψε με επιτυχία δύο ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους.<br /><br />Τα συστήματα της Ελληνικής Δύναμης Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ) ενεργοποιήθηκαν άμεσα μετά από σήμανση συναγερμού για επερχόμενη εναέρια απειλή. Η αντίδραση ήταν ακαριαία, με αποτέλεσμα την εκτόξευση δύο αναχαιτιστικών πυραύλων που εξουδετέρωσαν τους στόχους. Η συγκεκριμένη επιχείρηση εντάσσεται στο πλαίσιο της συμμετοχής της Ελλάδας στη διεθνή πρωτοβουλία «Integrated Air Missile Defense (IAMD) Concept», η οποία έχει ως σκοπό την υποστήριξη της αεράμυνας του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Στόχος τα διυλιστήρια της Yanbu<br /><br />Η στόχευση των ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων αποκαλύπτει την πρόθεση της Τεχεράνης να πλήξει καίριες ενεργειακές υποδομές. Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση του υπουργείου Άμυνας της Σαουδικής Αραβίας, οι πύραυλοι κατευθύνονταν προς την πόλη Yanbu.<br /><br />Η συγκεκριμένη πόλη-λιμάνι στην Ερυθρά Θάλασσα αποτελεί στρατηγικό κόμβο υψίστης σημασίας. Αποτελεί την κατάληξη του κεντρικού αγωγού που χρησιμοποιεί η Σαουδική Αραβία ως εναλλακτική οδό για την εξαγωγή πετρελαίου (παρακάμπτοντας τα στενά του Ορμούζ). Στην περιοχή στεγάζεται το τεράστιο διυλιστήριο της κοινοπραξίας Saudi Aramco–Exxon, το οποίο βρέθηκε στο επίκεντρο των αεροπορικών επιθέσεων. Παρά τη σφοδρότητα της απειλής, πηγές που μίλησαν στο πρακτορείο Reuters επιβεβαίωσαν ότι χάρη στις αναχαιτίσεις, οι επιπτώσεις στις υποδομές ήταν ελάχιστες.<br /> <br />Η δήλωση Δένδια και η προστασία της ευρωπαϊκής οικονομίας<br /><br />Την επιχειρησιακή επιτυχία της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας εξήρε με επίσημη δήλωσή του ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας. Ο υπουργός συνεχάρη τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, υπογραμμίζοντας τη διττή σημασία αυτής της αναχαίτισης: τόσο σε στρατιωτικό, όσο και σε γεωπολιτικό-οικονομικό επίπεδο.<br /><br />«Με αυτό τον τρόπο η ελληνική συστοιχία αποδεικνύει το πόσο αξιόμαχη είναι και τι εμπειρία έχει αποκτήσει όλον αυτό τον καιρό. Αλλά επίσης, έμμεσα αλλά σαφώς προστατεύει και το επίπεδο ζωής των Ελλήνων πολιτών και των Ευρωπαίων πολιτών», δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Δένδιας.<br /><br />Ο υπουργός συνέδεσε άμεσα την προστασία των σαουδαραβικών διυλιστηρίων με τη σταθερότητα των διεθνών αγορών ενέργειας, τονίζοντας ότι η διαρκής αύξηση της τιμής του πετρελαίου αποτελεί «τεράστια απειλή για το επίπεδο ζωής των Ελλήνων, των Ευρωπαίων, των κατοίκων όλου του πλανήτη».<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σαουδική Αραβία: Ελληνικοί Patriot κατέρριψαν ιρανικό βαλλιστικό πύραυλο.

Απόλυτη επιτυχία της ελληνικής αεράμυνας. Συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία κατέρριψε δύο ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους, σώζοντας στρ...

Διαβάστε την συνέχεια