Ό,τι λάμπει δεν είναι (μαύρος) χρυσός.

<a href="https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2025/09/CHEVRON-CHESS.jpg"><img border="0" height="119" src="https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2025/09/CHEVRON-CHESS.jpg" width="736" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η "λάμψη" των ενεργειακών συμφωνιών εις βάρος των ελληνοτουρκικών.</span></h3><b>Δημήτρης Μηλάκας</b><br />Τα «ήρεμα νερά» στα ελληνοτουρκικά δεν είναι ξαφνική φώτιση, ούτε μεταφυσική στροφή προς την ειρήνη. Είναι το αποτέλεσμα μιας συγκυρίας όπου όλοι βολεύονται να κρατήσουν χαμηλά την ένταση για να τρέξουν άλλες, μεγαλύτερες ατζέντες.<br /><br />Η Ελλάδα νιώθει ότι κινείται κάτω από μια ευρύτερη (αμερικανική) προστατευτική σκιά, η Τουρκία κερδίζει πόντους «θετικής εικόνας» και χρόνο, οι ΗΠΑ εξασφαλίζουν συνοχή στο ΝΑΤΟ και διαχειρίσιμη περιφερειακή θερμοκρασία, ενώ οι εταιρείες θέλουν το αυτονόητο: σταθερότητα για να επενδύσουν.<br /><br />Η συνάντηση Ερντογάν – Μητσοτάκη, που για μεγάλο διάστημα ήταν «μπλοκαρισμένη», αποκτά άλλη ανάγνωση όταν τη δει κανείς δίπλα στον ενεργειακό χάρτη. Η είσοδος / επανενεργοποίηση ενός αμερικανικού κολοσσού σε ελληνικά θαλάσσια οικόπεδα (νότια της Κρήτης και της Πελοποννήσου) δεν είναι απλώς οικονομικό γεγονός: είναι πολιτική πράξη.<br /><br />Ταυτόχρονα, η ίδια εταιρεία (Chevron) κλειδώνει πλαίσιο στρατηγικής συνεργασίας με την Τουρκία, σε πιο γενικούς όρους. Αυτό φτιάχνει μια διπλή εξίσωση: η εταιρεία «πατά» και στις δύο πλευρές του τραπεζιού, άρα η σταθερότητα γίνεται προϋπόθεση επιχειρησιακής συνέχειας.<br /><br />Εδώ εμφανίζεται το κεντρικό μοτίβο: τα ενεργειακά projects επιβάλλουν μια επενδυτική εκεχειρία. Όχι επειδή εξαφανίζουν / λύνουν τις διαφορές, αλλά επειδή ανεβάζουν το κόστος της έντασης. Όταν τρέχουν deepwater projects, γεωτρήσεις, υποδομές, συμβάσεις, χρονοδιαγράμματα και κεφάλαια, μια κρίση δεν είναι «επικοινωνιακό επεισόδιο». Είναι καταστροφή αποτίμησης, ρίσκου, αξιοπιστίας. Άρα οι κυβερνήσεις δεν γίνονται φιλειρηνικές – γίνονται πιο προσεκτικές. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η προσοχή μοιάζει με λύση ενώ δεν είναι…<br /><br />Έτσι, τα «ήρεμα νερά» στην ελληνοτουρκική μεθόριο λειτουργούν σαν βερνίκι. Η νομική καρδιά των ελληνοτουρκικών (οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας / ΑΟΖ, και όσα η Άγκυρα έχει βάλει στο τραπέζι ως ελληνοτουρκικές διαφορές) δεν αλλάζουν. Απλώς αναστέλλεται η κλιμάκωση.<br /><br />Το βραχυπρόθεσμο «κέρδος» είναι η ηρεμία. Το μεσοπρόθεσμο τίμημα είναι ότι οι εκκρεμότητες παγιώνονται: γίνονται συνήθεια, γίνονται «κανονικότητα», γίνονται επένδυση πολιτικού κεφαλαίου και από τις δύο πλευρές. Κι όταν κάτι παγιώνεται χωρίς να λυθεί επιστρέφει. Συχνά πιο σκληρό.<br /><br />Ο αστερίσκος του Ελεγκτικού<br /><br />Η γνωμοδότηση του ελληνικού Ελεγκτικού Συνεδρίου για τη συμφωνία με τη Chevron – όπως αποκάλυψε η «Εστία» – αφήνει ανοιχτό ένα ενδεχόμενο που πολιτικά δεν είναι ουδέτερο: ότι οι συντεταγμένες στα παραχωρημένα θαλάσσια οικόπεδα μπορεί να χρειαστούν αναπροσαρμογή αν προκύψουν ζητήματα αμφισβήτησης ή συμφωνιών. Η γλώσσα τέτοιων κειμένων είναι πάντα προσεκτική, αλλά η ουσία είναι μία: ο θεσμός «βλέπει» ρίσκο.<br /><br />Σε νομικό επίπεδο, αυτό μπορεί να είναι «λογικό»: το κράτος κρατά περιθώριο χειρισμών, δεν αυτοπαγιδεύεται αν υπάρξει διεθνής επιπλοκή ή διπλωματική εξέλιξη. Σε γεωπολιτικό επίπεδο όμως, έχει διαφορετικό βάρος: αναγνωρίζει εμμέσως ότι το πεδίο δεν είναι απόλυτα καθαρό, ότι υπάρχουν ζώνες που μπορούν να αποκτήσουν χαρακτήρα αμφισβήτησης. Και μόνο η ύπαρξη αυτού του παραθύρου δημιουργεί μια διπλή αλήθεια: η Ελλάδα «παραχωρεί για έρευνα», αλλά ταυτόχρονα κρατά θεσμικά ένα σενάριο μεταβολής. Αυτή η διπλή αλήθεια είναι η γκρίζα γεωγραφία της ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Το παράδοξο: η ελληνική είσοδος στον ενεργειακό χάρτη βαφτίζεται «στρατηγική ευκαιρία», όμως ο ίδιος ο θεσμικός έλεγχος υπενθυμίζει ότι το έδαφος είναι πολιτικά ευαίσθητο. Και εδώ ακριβώς καλό είναι να θυμόμαστε τη λαϊκή σοφία: ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός…<br /><br />Όταν λοιπόν οι κολοσσιαίες εταιρείες «πατούν» και στις δύο πλευρές (ελληνικό πλαίσιο, τουρκικό πλαίσιο), δημιουργείται ένα δίκτυο συμφερόντων που λειτουργεί ως αμορτισέρ έντασης – αλλά και ως επιταχυντής πίεσης αν αλλάξει το κλίμα. Γιατί τότε δεν θα υπάρχουν μόνο ελληνοτουρκικές διενέξεις. Θα υπάρχουν και εταιρικές δεσμεύσεις, συμβατικά δικαιώματα, επενδυτικά χρονοδιαγράμματα, και η απαίτηση της αγοράς για σαφήνεια. Ο «μαύρος χρυσός» δεν αγαπά τη θολούρα. Την ανέχεται όσο τον συμφέρει.<br /><br />Ο κίνδυνος του αύριο<br /><br />Η σημερινή ηρεμία, όπως είπαμε, βολεύει όλους. Όμως το πρόβλημα είναι ότι η «ηρεμία» εδώ λειτουργεί ως αναβολή, όχι ως λύση. Οι εκκρεμότητες παγιώνονται και αποκτούν αδράνεια. Και η αδράνεια δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι το θέμα (ελληνοτουρκικές εκκρεμότητες) «ξεφούσκωσε». Στην πραγματικότητα, το θέμα απλώς αποθηκεύεται.<br /><br />Αν αύριο αλλάξουν οι προτεραιότητες στην Ουάσιγκτον, αν υπάρξει άλλη κρίση που αποσπά την προσοχή, αν η Άγκυρα θεωρήσει ότι έχει καλύτερο timing, οι εκκρεμότητες επιστρέφουν – όχι ως θεωρία, αλλά ως ενεργό πεδίο. Και τότε, επειδή θα έχουν προχωρήσει projects, η κρίση μπορεί να γίνει δριμύτερη: θα πατά πάνω σε πραγματικό χρήμα, πραγματικές δεσμεύσεις, πραγματικές προσδοκίες.<br /><br />Κάτω απ’ αυτό το πρίσμα ο μαύρος χρυσός δεν είναι μόνο υπόσχεση πλούτου. Είναι και υπόσχεση έντασης, αν το πλαίσιο δεν είναι καθαρό. Γιατί η ενέργεια δεν εξαγοράζει τη γεωπολιτική· τη διαμορφώνει, την αναδιατάσσει, πολλές φορές τη σκληραίνει.<br /><br />Η λάμψη των συμφωνιών δεν είναι αποτέλεσμα. Είναι αρχή μιας αλυσίδας: έρευνες, επιβεβαιώσεις, επενδυτικές αποφάσεις, υποδομές, χρόνος. Κι όσο αυτή η αλυσίδα προχωρά χωρίς παράλληλη διευθέτηση των βασικών, τόσο αυξάνεται το κόστος τού «αν κάτι πάει στραβά».<br /><br />Οι κίνδυνοι της εισόδου της χώρας στο παιχνίδι των (ενεργειακών) γιγάντων δεν είναι προφανείς. Και ο μεγαλύτερος απ’ αυτούς είναι ο πειρασμός να «πουληθεί» η λάμψη των ενεργειακών συμφωνιών ως λύση για τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων και των ελληνοτουρκικών, κάνοντας την επενδυτική εκεχειρία στρατηγικό άλλοθι.<br /><br />Καλό θα είναι, λοιπόν, όσοι ονειρεύονται πετροδόλαρα και χρυσά κουτάλια να θυμούνται ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο (εφημερίδα «Εστία») σημειώνει το ενδεχόμενο αλλαγής συντεταγμένων των θαλάσσιων οικοπέδων (δηλαδή αλλαγή κυριαρχίας), ότι υπάρχουν ήδη αστερίσκοι στις οριοθετήσεις στη νότια Κρήτη και ότι η Chevron «τρέχει» παράλληλη στρατηγική συνεργασία με την Τουρκία.<br /><br />Έχοντας αυτά κατά νου το παιχνίδι γίνεται αντιληπτό σ’ όλη του τη διάσταση: μπορεί να φέρει σταθερότητα, αλλά μπορεί να κλειδώσει και μια μελλοντική κρίση με μεγαλύτερο βάθος. Ό,τι λάμπει, λοιπόν, δεν είναι χρυσός – και ο «μαύρος χρυσός» δεν είναι εγγύηση ειρήνης. Είναι μια συμφωνία με τον χρόνο.<br /><br /><a href="https://www.topontiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Ό,τι λάμπει δεν είναι (μαύρος) χρυσός.

Η "λάμψη" των ενεργειακών συμφωνιών εις βάρος των ελληνοτουρκικών. Δημήτρης Μηλάκας Τα «ήρεμα νερά» στα ελληνοτουρκικά δεν είναι ξ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι «Πρέσπες του Αιγαίου» εν εξελίξει: Σάλος για τους μυστικούς όρους της συμβάσεως με την Chevron.

<div class="entry-header blog-entry-header has-meta"> <div class="post-header" id="post-header"> <div class="post-header-line-1"></div> </div> <div class="entry-meta"> <div class="iepikaira-badges-host"><span class="badge-label" style="display: none;">Yourvibe</span></div> </div> </div> <a href="https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2018/03/grab-Aegean-Protagon-1024x610.jpg"><img border="0" height="119" src="https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2018/03/grab-Aegean-Protagon-1024x610.jpg" width="741" /></a> <br /><br /><div>Σε ισχύ η ρήτρα «Πρεσπών του Αιγαίου» – Ο πρώην Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς καταγγέλλει: «Νομοθετούμε την αποχώρηση από τα οικόπεδά μας» – Η Κυβέρνησις ομολογεί –μέσω «πηγών»– μυστικές διαπραγματεύσεις με την Αίγυπτο και την Λιβύη για οριοθέτηση<br /><br />Υπό το βάρος των αποκαλύψεων της «Εστίας της Κυριακής» για τις «λεπτομέρειες» της συμβάσεως με την Chevron, η Κυβέρνησις υπεχρεώθη να ομολογήσει, μέσω ανωνύμων «πηγών», ότι είναι σε εξέλιξη μυστικές διαπραγματεύσεις με την Λιβύη και την Αίγυπτο για οριοθετήσεις θαλασσίων ζωνών. Την ίδια στιγμή, ο πρώην Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς προέβη σε δήλωση καταγγέλλοντας την «δυνητική εκχώρηση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων» που προκύπτει από την σύμβαση. <br /><br />Και σε αυτόν απήντησαν οι ίδιες «πηγές» με αοριστίες περί «συνήθων εκτός πραγματικότητος τοποθετήσεων» χωρίς να αναφερθούν στην ουσία ούτε των καταγγελιών του κ. Σαμαρά ούτε των αποκαλύψεων της «Εστίας». Διά της αοριστίας προσπαθούν να αποφύγουν να παραδεχθούν ευθέως αυτό που τεκμαίρεται από τις τοποθετήσεις τους. Ότι δηλαδή οδεύουμε προς μια λύση που θα είναι οι «Πρέσπες του Αιγαίου».<br /><br />Κάτι που η εφημερίδα μας είχε αποκαλύψει ήδη από τις αρχές Δεκεμβρίου κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς επιβεβαιώνονταν οι σχετικές –άκρως ανησυχητικές– πληροφορίες. Τεχνηέντως πάντως οι «κυβερνητικές πηγές» παρεδέχθησαν ότι υπάρχει θέμα «αποζημιώσεων» προς τις εμπλεκόμενες εταιρείες, παρουσιάζοντάς το κατ’ αντιστροφήν, συνδέοντάς το δηλαδή με ρήτρες υπέρ του Δημοσίου. Συγκεκριμένα: «Εκείνο το οποίο ισχύει είναι ότι, όπως σε κάθε σύμβαση τέτοιου τύπου, θα πρέπει να υπάρχει η αναγκαία πρόνοια για νομικές ρήτρες διασφάλισης υπέρ του Δημοσίου έτσι ώστε να μην προκύψουν θέματα αποζημιώσεων σε περίπτωση μελλοντικών οριοθετήσεων που θα αποφασίσει η Ελληνική Πολιτεία».<br /><br />Οι εν λόγω «πηγές» ισχυρίζονται εξ άλλου πως «είναι γνωστό» ότι «έχει εκκινήσει η προκαταρκτική συζήτηση τεχνικών επιτροπών για τα θέματα οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης, εν όσω υφίσταται και η μερική οριοθέτηση Ελλάδας και Αιγύπτου». Ίσως είναι γνωστό στην Κυβέρνηση, δεν είναι όμως γνωστό στους Έλληνες πολίτες. Και ο λόγος θεωρούμε πως είναι απλός. Δεν θέλει η Κυβέρνησις να παραδεχθεί ότι οι οριοθετήσεις που θα συμφωνηθούν δεν θα είναι με βάση τις μέσες γραμμές που προβλέπονται από το Διεθνές Δίκαιον της Θαλάσσης, αλλά θα συνιστούν εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδος.<br /><br />Τις ανησυχίες αυτές τις συμμερίζονται πολλοί Έλληνες πολίτες, ιδιαιτέρως μετά τις αποκαλύψεις της «Εστίας» της περασμένης Κυριακής. Τις εξέφρασε όμως χθες πολύ χαρακτηριστικά ο Αντώνης Σαμαράς λέγοντας: «Εδώ και καιρό έχω εκφράσει τις ανησυχίες μου για τα εθνικά μας θέματα. Δυστυχώς, οι εξελίξεις δικαιώνουν τις θέσεις μου. Ως πρώην Πρωθυπουργός, δεν δικαιούμαι να σιωπώ για τη χώρα. Γι αυτό και θέτω υπ’ όψη του ελληνικού λαού δυό σημαντικά ζητήματα και απαιτώ από την Κυβέρνηση άμεσα απαντήσεις. Πρώτον, όπως αποκαλύφθηκε, στη σύμβαση μεταξύ Ελλάδας και της κοινοπραξίας της Chevron για έρευνα και εξορύξεις στα θαλάσσια οικόπεδα της Κρήτης προστέθηκαν την τελευταία στιγμή όροι που υποδηλώνουν, εμμέσως πλην σαφώς, τη δυνητική εκχώρηση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Και πως συμβιβάζονται αυτοί οι όροι της σύμβασης με τους πανηγυρισμούς της Κυβέρνησης περί μιάς συμφωνίας – ψήφου εμπιστοσύνης στις ελληνικές θέσεις;<br /><br />Συγκεκριμένα, στη σύμβαση η οποία εγκρίθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο –μεταξύ άλλων– προβλέπεται “αποχώρηση της εταιρείας από μέρος που θα μπορούσε να μην αποτελεί μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ”, “περιοχές που η Ελληνική Δημοκρατία δεν θα διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα”, “απώλεια οριοθετημένης περιοχής”, “παραίτηση, ακόμη και αν έχει προσδιοριστεί περιοχή εκμετάλλευσης”. Τι είδους σύμβαση είναι αυτή; Νομοθετούμε για πιθανή αποχώρηση από τα οικόπεδά μας; Η Ελλάδα, δηλαδή, συζητάει τα κυριαρχικά της δικαιώματα; Με ποιους; Από πότε; Δεύτερον, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου την περασμένη εβδομάδα δήλωσε ευθέως ότι στην Κάσο υπήρξε παρεμπόδιση των ερευνών από την Τουρκία και ότι οι έρευνες λόγω Τουρκίας, προσέξτε, ΔΕΝ ολοκληρώθηκαν. Ο υπουργός των Εξωτερικών Γεραπετρίτης έχει δηλώσει ρητά ότι “το πρόγραμμα έρευνας ολοκληρώθηκε απολύτως και δεν υπήρξε καμμία απολύτως υποχώρηση”. Ρωτάω λοιπόν, καθαρά: Λέει ψέματα η Κύπρος; Αυτά δεν λέγονται “ήρεμα νερά”».<br /><br />«Κυριαρχικά δικαιώματα δεν χάνονται μέσω συμφωνιών με ιδιωτικές εταιρείες» εδήλωσαν απαντώντας οι προαναφερθείσες «κυβερνητικές πηγές». Τι σημαίνει η δήλωσις αυτή; Σημαίνει άραγε ότι και η ίδια η Κυβέρνησις γνωρίζει πως η συμφωνία με την Chevron περιλαμβάνει υποχωρήσεις και θέλει να μας καθησυχάσει ότι η σύμβασις με μια εταιρεία δεν έχει επιπτώσεις σε πολιτικά ζητήματα όπως η οριοθέτησις θαλασσίων ζωνών; Μα μέχρι χθες μας διαβεβαίωναν ότι η σύμβασις με την Chevron (μια ιδιωτική εταιρεία) συνιστά «ψήφο εμπιστοσύνης» προς τις ελληνικές θέσεις και ότι διασφαλίζει τα εθνικά μας συμφέροντα. Δηλαδή μέχρι χθες η σύμβασις με την ιδιωτική εταιρεία επέφερε πολιτικά αποτελέσματα, αλλά σήμερα όχι; Στις νέες βολές του Αντώνη Σαμαρά για τα περί παραχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά και για την Κάσο, απάντησαν κυβερνητικές πηγές κάνοντας λόγο για «συνήθεις εκτός πραγματικότητος τοποθετήσεις».<br /><br />Οι «πηγές» αυτές προχώρησαν σε απάντηση και όσον αφορά στο καλώδιο, η πόντισις του οποίου ανεστάλη στα ανοικτά της Κάσου. Αν μπορεί βεβαίως να θεωρηθεί απάντησις το ότι παραπέμπουν στην ανακοίνωση της 24ης Ιουλίου 2024 του φορέως του έργου ΑΔΜΗΕ, «ο οποίος προφανώς γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα την πρόοδο του έργου, σύμφωνα με την οποία το πλοίο ολοκλήρωσε τις εργασίες του στα διεθνή ύδατα μεταξύ Κάσου και Καρπάθου, σύμφωνα με τον προγραμματισμό του». Γνωρίζουμε την ανακοίνωση του ΑΔΜΗΕ, όπως προφανώς την γνωρίζει και ο πρώην Πρωθυπουργός. Οι ελληνικές κυβερνητικές «πηγές» την δήλωση του Κυπρίου κυβερνητικού εκπροσώπου δεν την γνωρίζουν; Δεν την διάβασαν στην ανακοίνωση του κ. Σαμαρά; Γιατί τηρούν αιδήμονα σιγή απέναντί της; Τι έχουν να κρύψουν; Και άλλες «Πρέσπες»;<br /><br /><a href="https://www.estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

Οι «Πρέσπες του Αιγαίου» εν εξελίξει: Σάλος για τους μυστικούς όρους της συμβάσεως με την Chevron.

Yourvibe Σε ισχύ η ρήτρα «Πρεσπών του Αιγαίου» – Ο πρώην Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς καταγγέλλει: «Νομοθετούμε την αποχώρηση από ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Αμερικανικές Υπηρεσίες Πληροφοριών αντικρούουν τις δηλώσεις Τραμπ για το Ιρανικό οπλοστάσιο.

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CE%B2%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CF%86%CE%BE%CE%BF%CE%B9%CF%81%CF%82%CE%B5.jpg?ssl=1"><img height="129" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CE%B2%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CF%86%CE%BE%CE%BF%CE%B9%CF%81%CF%82%CE%B5.jpg?resize=640%2C414&ssl=1" width="744" /></a><br /><br />Το Reuters, επικαλούμενο ενημερωμένες πηγές, ανέφερε ότι οι ισχυρισμοί του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ότι το Ιράν σύντομα θα διαθέτει έναν πύραυλο ικανό να πλήξει τις Ηνωμένες Πολιτείες έρχονται σε αντίθεση με τις αναφορές των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών.<br /><br />Ο ισχυρισμός του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ότι το Ιράν σύντομα θα αποκτήσει έναν πύραυλο που μπορεί να πλήξει τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν υποστηρίζεται από αναφορές των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών και φαίνεται υπερβολικός στις εκτιμήσεις του, σύμφωνα με τρεις πηγές που γνωρίζουν τις αναφορές, θέτοντας υπό αμφισβήτηση μέρος της υπόθεσής του για μια πιθανή επίθεση από την Ισλαμική Δημοκρατία.<br /><br />Στην ομιλία του για την Κατάσταση της Ένωσης στο Κογκρέσο την Τρίτη, ο Τραμπ άρχισε να παρουσιάζει στο αμερικανικό κοινό τους λόγους για τους οποίους οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να εξαπολύσουν πλήγματα κατά του Ιράν, λέγοντας ότι η Τεχεράνη «εργάζεται πάνω σε πυραύλους που σύντομα θα φτάσουν» στις Ηνωμένες Πολιτείες.<div><br /><a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CE%B2%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CF%86%CE%BE%CE%BF%CE%B9%CF%81%CF%82%CE%B51.jpg?ssl=1"><img src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CE%B2%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CF%86%CE%BE%CE%BF%CE%B9%CF%81%CF%82%CE%B51.jpg?resize=640%2C379&ssl=1" /></a><br /><br />Μια μη διαβαθμισμένη αξιολόγηση της Υπηρεσίας Πληροφοριών Άμυνας των ΗΠΑ δείχνει ότι το Ιράν μπορεί να χρειαστεί έως το 2035 για να αναπτύξει έναν λειτουργικό διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο, με βάση τις υπάρχουσες πλατφόρμες εκτόξευσης δορυφόρων του.<br /><br />Αυτές οι δηλώσεις έρχονται σε μια περίοδο κλιμάκωσης της έντασης στην περιοχή, με τις συνεχιζόμενες πυρηνικές διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης και την ανάπτυξη επιπλέον αμερικανικών αεροπλανοφόρων στη Μέση Ανατολή.</div><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Αμερικανικές Υπηρεσίες Πληροφοριών αντικρούουν τις δηλώσεις Τραμπ για το Ιρανικό οπλοστάσιο.

Το Reuters, επικαλούμενο ενημερωμένες πηγές, ανέφερε ότι οι ισχυρισμοί του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ότι το Ιράν σύντομα θα διαθέτει έ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ-Ιράν: Η Ουάσιγκτον πιέζει για «μηδενικό εμπλουτισμό», η Τεχεράνη αντιστέκεται και ο πόλεμος παραμένει ως άμεση απειλή.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/usa-iran-3.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/usa-iran-3.jpg" width="742" /></a><br /><br />Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς επεχείρησε χθες να διαμορφώσει μια εικόνα αποκλιμάκωσης στο μέτωπο του Ιράν δηλώνοντας ότι δεν υπάρχει «καμία πιθανότητα» μακροχρόνιου πολέμου. Ωστόσο αυτό, σύμφωνα με διεθνείς παρατηρητές, ποτυπώνει περισσότερο μια πολιτική πρόθεση παρά μια γεωπολιτική βεβαιότητα.<br /><br />Οι δηλώσεις του στην The Washington Post έγιναν ενώ στη Γενεύη εξελισσόταν ακόμη ένας άκαρπος γύρος έμμεσων διαπραγματεύσεων μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης. Λίγες ώρες αργότερα, το «ναυάγιο» επιβεβαίωνε ότι η απόσταση παραμένει δομική.<br /><br />Σύμφωνα με τη The Wall Street Journal, οι ΗΠΑ προσήλθαν με απαιτήσεις που ισοδυναμούν με πλήρη αποδόμηση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος: καταστροφή των εγκαταστάσεων σε Φορντό, Νατάνζ και Ισφαχάν, παράδοση όλου του εμπλουτισμένου ουρανίου και μόνιμη συμφωνία χωρίς «ρήτρες λήξης», σε αντίθεση με το παλαιό Κοινό Ολοκληρωμένο Σχέδιο Δράσης της περιόδου Ομπάμα. Με άλλα λόγια, μηδενικός εμπλουτισμός και θεσμική ασφάλιση έναντι μελλοντικής αναβίωσης του προγράμματος.<br /><br />Η Τεχεράνη επιμένει στο «δικαίωμα» εμπλουτισμού<br /><br />Η Τεχεράνη απέρριψε τις βασικές αυτές προϋποθέσεις, επιμένοντας στο «δικαίωμα» εμπλουτισμού και προτείνοντας εναλλακτικά σενάρια: δραστική μείωση του ποσοστού (από 60% σε χαμηλά επίπεδα), προσωρινή αναστολή ή ακόμη και περιφερειακό σχήμα διαχείρισης εντός Ιράν. Ωστόσο, για την Ουάσιγκτον –και ιδίως για τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ– το ζητούμενο δεν είναι μια «ελαφρά» επανέκδοση της συμφωνίας του 2015, αλλά ένα νέο πλαίσιο που θα αντέξει πολιτικά και στρατηγικά στο εσωτερικό των ΗΠΑ.<div><br />Η ουσία της αντίφασης<br /><br />Εδώ βρίσκεται και η ουσία της αντίφασης. Ο Βανς διαβεβαιώνει ότι δεν τίθεται θέμα πολυετούς πολέμου. Την ίδια στιγμή, όμως, η αμερικανική πλευρά δεν αποκλείει νέους αεροπορικούς βομβαρδισμούς, ενώ ενισχύει τη στρατιωτική της παρουσία στην περιοχή. Η πίεση λειτουργεί διπλά: διπλωματικά στη Γενεύη, στρατιωτικά στον Περσικό Κόλπο. Αν η Τεχεράνη θεωρήσει τις απαιτήσεις υπαρξιακές, η κλιμάκωση δεν θα είναι προϊόν στρατηγικής επιλογής για «μακροχρόνιο πόλεμο», αλλά αποτέλεσμα αλυσιδωτών αντιδράσεων.<br /><br />Το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό στις ΗΠΑ περιπλέκει περαιτέρω την εξίσωση. Ρεπουμπλικανοί γερουσιαστές προειδοποιούν ότι οποιαδήποτε παραχώρηση –ακόμη και περιορισμένος εμπλουτισμός για ιατρικούς σκοπούς– θα εκληφθεί ως επανάληψη λαθών του παρελθόντος. Από την άλλη, η ιρανική ηγεσία, υπό οικονομική ασφυξία και κοινωνική πίεση, δεν μπορεί εύκολα να εμφανιστεί να παραδίδει στρατηγικά «κεκτημένα».<br /><br />Η Γενεύη, λοιπόν, δεν παρήγαγε συμφωνία. Παρήγαγε όμως ένα σαφές μήνυμα: η Ουάσιγκτον επιδιώκει οριστική διευθέτηση, η Τεχεράνη διαπραγματεύεται για περιορισμό ζημίας. Αν υπάρξει συμβιβασμός, θα είναι προϊόν αμοιβαίας αναδίπλωσης. Αν όχι, η περιοχή θα εισέλθει σε μια νέα φάση ελεγχόμενης -ή μη- κλιμάκωσης, όπου κανείς δεν θα επιθυμεί έναν «μακροχρόνιο πόλεμο», αλλά κανείς δεν θα μπορεί να τον αποκλείσει με βεβαιότητα.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ-Ιράν: Η Ουάσιγκτον πιέζει για «μηδενικό εμπλουτισμό», η Τεχεράνη αντιστέκεται και ο πόλεμος παραμένει ως άμεση απειλή.

Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς επεχείρησε χθες να διαμορφώσει μια εικόνα αποκλιμάκωσης στο μέτωπο του Ιράν δηλώνοντας ότι δεν υπάρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Τηλεοπτική «θύελλα» με αποδόμηση της «Γαλάζιας Πατρίδας».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/02/Untitled-design-7-32.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="113" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/02/Untitled-design-7-32.jpg" width="667" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Σφοδρή κριτική εκ των έσω για την ανιστόρητη βάση του τουρκικού μαξιμαλισμού.</span></h3>Μια ιδιαίτερα αποκαλυπτική συζήτηση γύρω από τη στρατηγική της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο έλαβε χώρα σε τηλεοπτικό πάνελ της γείτονος, με τους συμμετέχοντες να θέτουν επί τάπητος τις αντιφάσεις και το πραγματικό υπόβαθρο της θεωρίας περί «Γαλάζιας Πατρίδας». Ο πολιτικός αναλυτής Αϊντίν Σεζέρ και η δημοσιογράφος Αλίν Οζινιάν αποδόμησαν την κυβερνητική ρητορική, κάνοντας λόγο για εργαλειοποίηση των εθνικών θεμάτων.<div><br />Το «έλλειμμα» ιστορίας και οι σχέσεις με την Ελλάδα<br /><br />Ο Αϊντίν Σεζέρ εξαπέλυσε «κεραυνούς» κατά της τρέχουσας προσέγγισης, τονίζοντας ότι η επίκληση των εθνικών δικαίων δεν μπορεί να γίνεται στο κενό. Υπογράμμισε τη σημασία της περιόδου 1930–1936 και της Σύμβασης του Μοντρέ, επισημαίνοντας ότι η άγνοια των τότε δεδομένων οδηγεί σε επικίνδυνα μονοπάτια. Χαρακτηριστικά ανέφερε: «αν δεν γνωρίζεις την εποχή Ατατούρκ και τις τότε ισορροπίες, καταλήγεις να δημιουργείς εχθρότητες παντού».<br /><br />Παράλληλα, ο Σεζέρ άγγιξε το «ευαίσθητο» θέμα των χωρικών υδάτων και του εναέριου χώρου της Ελλάδας, υποστηρίζοντας ότι οι υφιστάμενες ρυθμίσεις βασίζονται σε ένα ιστορικό πλαίσιο που η δημόσια ρητορική στην Τουρκία επιλέγει συστηματικά να αγνοεί.<div><br />Το δίδαγμα του Blue Stream και οι νομικές ευθύνες<br /><br />Φέρνοντας ως παράδειγμα τον αγωγό Blue Stream και τις διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία τη δεκαετία του ’90, ο αναλυτής υπενθύμισε ότι η εξωτερική πολιτική απαιτεί σοβαρότητα και στάθμιση κάθε παραμέτρου (νομικής, οικονομικής, μέχρι και φορολογικής). Στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα κατά του λαϊκισμού, τόνισε: «Δεν μπορείς απλώς να λες ‘είναι η πατρίδα μου’ και να τελειώνει εκεί η συζήτηση».<br /><br />Σύμφωνα με τον Σεζέρ, η χρήση όρων όπως «χωρικά ύδατα» δεν είναι απλώς ρητορική, αλλά συνεπάγεται δεσμεύσεις και διεθνείς υποχρεώσεις που η Τουρκία οφείλει να αναγνωρίζει.</div><div><br />Η «παγίδα» του εθνικισμού για την αντιπολίτευση<br /><br />Στο στόχαστρο βρέθηκε και η στάση των αντιπολιτευόμενων κομμάτων. Η Αλίν Οζινιάν υποστήριξε ότι η θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας» χρησιμοποιείται για την «ενίσχυση του ηθικού των ψηφοφόρων» ενόψει της κάλπης. Παρατήρησε μάλιστα ότι η αντιπολίτευση, υπό τον φόβο του πολιτικού κόστους, αποφεύγει την κριτική και συντάσσεται με την κυβέρνηση.<br /><br />Όπως σχολιάστηκε χαρακτηριστικά κατά τη διάρκεια της εκπομπής: «Η χώρα χάνει, αλλά κανείς δεν θέλει να κατηγορηθεί ότι δεν είναι πατριώτης».</div><div><br />Δόγμα ή σύνθημα;<br /><br />Η αντιπαράθεση αυτή αναζωπύρωσε το ερώτημα που πλανάται πάνω από την τουρκική εξωτερική πολιτική: Αποτελεί η «Γαλάζια Πατρίδα» ένα συγκροτημένο στρατηγικό σχέδιο ή πρόκειται για ένα επικοινωνιακό σύνθημα που στερείται νομικού και διπλωματικού βάθους;</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Τουρκία: Τηλεοπτική «θύελλα» με αποδόμηση της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Σφοδρή κριτική εκ των έσω για την ανιστόρητη βάση του τουρκικού μαξιμαλισμού. Μια ιδιαίτερα αποκαλυπτική συζήτηση γύρω από τη στρατηγική της...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανατροπή: Το Ιράν αντιτίθεται στη μεταφορά του ουρανίου του εκτός της επικράτειάς του!

<img src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/02/%D7%A2%D7%95%D7%AA%D7%A7-%D7%A9%D7%9C-%D7%A2%D7%99%D7%A6%D7%95%D7%91-%D7%9C%D7%9C%D7%90-%D7%9B%D7%95%D7%AA%D7%A8%D7%AA-1-1.webp" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Προετοιμασία για επίθεση; Η βιαστική συνάντηση στον Λευκό Οίκο αμέσως μετά το τέλος των διαπραγματεύσεων με το Ιράν.</span></h3><a href="https://www.kan.org.il/content/kan-news/defense/live-1003164/">Η Wall Street Journal ανέφερε</a>, επικαλούμενη τα ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης, ότι η Τεχεράνη απέρριψε την ιδέα της μεταφοράς αποθεμάτων ουρανίου εκτός της χώρας. Αναφέρθηκε επίσης ότι το Ιράν αντιτάχθηκε στον τερματισμό του εμπλουτισμού ουρανίου, στην αποσυναρμολόγηση πυρηνικών εγκαταστάσεων και στους μόνιμους περιορισμούς στο πυρηνικό πρόγραμμα.<br /><br />Προετοιμασία για επίθεση; Η βιαστική συνάντηση στον Λευκό Οίκο αμέσως μετά το τέλος των διαπραγματεύσεων με το Ιράν<br /><br />Μετά το τέλος των συνομιλιών μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν σήμερα (Πέμπτη), ο Λίντσεϊ Γκράχαμ, γερουσιαστής κοντά στον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, εθεάθη να εισέρχεται στον Λευκό Οίκο. Ο Γκράχαμ είναι σαφής υποστηρικτής της επίθεσης στο Ιράν και ζητά την ανατροπή του καθεστώτος των αγιατολάχ.<br /><br />Εν τω μεταξύ, οι New York Times ανέφεραν ότι εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες επιτεθούν στο Ιράν, πιθανότατα θα πρόκειται για περιορισμένη επίθεση και όχι για ολοκληρωτικό πόλεμο, με στόχο να πιέσουν την Τεχεράνη να συμφωνήσει με τις αμερικανικές απαιτήσεις σχετικά με τα πυρηνικά και πυραυλικά της προγράμματα. Δηλαδή, να πείσει το Ιράν να μειώσει ή να αλλάξει τις πυρηνικές του δραστηριότητες και τις πυραυλικές του δυνατότητες προκειμένου να καταλήξει σε συμφωνίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης που πρόσκεινται στο καθεστώς ανακοίνωσαν κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων ότι το δικαίωμα του Ιράν να εμπλουτίζει ουράνιο για ειρηνικούς σκοπούς, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής καυσίμου για πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής, θα διατηρηθεί. Η μεταφορά του αποθέματος εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν στο εξωτερικό απορρίπτεται πλήρως και δεν θα συμβεί υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Το Ιράν τονίζει την ανάγκη άρσης όλων των οικονομικών κυρώσεων.<br /><br />Κατά τη διάρκεια των συνομιλιών, το CNN ανέφερε ότι ο ειδικός απεσταλμένος του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ, και ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αρακτσί είχαν «άμεσες συνομιλίες» στη Γενεύη κατά τη διάρκεια του τρίτου γύρου διαπραγματεύσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν. Το Axios αναφέρει ότι οι σύμβουλοι του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, απογοητεύτηκαν από αυτά που άκουσαν από τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων σήμερα το πρωί. Το i24NEWS ανέφερε ότι τα κενά μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν «είναι μεγάλα και η κατάσταση δεν φαίνεται καλή».<br /><br />Ωστόσο, εκφράζεται αισιοδοξία στο Ιράν μετά τις συνομιλίες. Ο υπουργός Εξωτερικών του Ομάν, ο οποίος μεσολαβεί μεταξύ των χωρών, δήλωσε ότι επιτεύχθηκε «σημαντική πρόοδος» στις διαπραγματεύσεις. «Θα συνεχίσουμε τις συνομιλίες σύντομα μετά τις διαβουλεύσεις. Οι συζητήσεις σε τεχνικό επίπεδο θα διεξαχθούν την επόμενη εβδομάδα στη Βιέννη». Ένας Ιρανός αξιωματούχος δήλωσε στο Al Jazeera: «Η αμερικανική θέση στις πρόσφατες διαπραγματεύσεις της Γενεύης πλησίασε τα γεγονότα επί τόπου. Οι πιθανότητες επιτυχίας των διαπραγματεύσεων με την Ουάσινγκτον είναι υψηλές, εφόσον δεν παρεμποδίζονται από παράγοντες που ωθούν σε κλιμάκωση και πόλεμο».<br /><br />Ωστόσο, φαίνεται ότι πρόκειται για μια απεγνωσμένη και εκλεπτυσμένη προσπάθεια των Ιρανών να κερδίσουν χρόνο και να δημιουργήσουν ένα προπέτασμα καπνού που δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες της αμερικανικής πλευράς, η οποία εξέφρασε απογοήτευση και ταυτόχρονα δεν είπε την τελευταία λέξη, γεγονός που καθιστά δυνατή τη σύνδεση με την ψευδή αισιοδοξία των Ιρανών που παίζουν με τον χρόνο, παράλληλα με την απογοήτευση των Αμερικανών.<br /><br />Το Al Jazeera ανέφερε έναν ανώτερο Αμερικανό αξιωματούχο να λέει: «Πιστεύουμε ότι υπάρχει ακόμα μια ευκαιρία για διπλωματία στην αντιμετώπιση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν. Το αεροπλανοφόρο Ford θα φτάσει στην περιοχή της Μέσης Ανατολής πριν από το τέλος της εβδομάδας και τα στρατιωτικά σχέδια που δόθηκαν στον Πρόεδρο Τραμπ κυμαίνονται από ένα περιορισμένο πλήγμα έως την ανατροπή του καθεστώτος».<br /><br />Ο αξιωματούχος πρόσθεσε: «Τα στρατιωτικά σχέδια λαμβάνουν υπόψη τις συνέπειες που σχετίζονται με την πιθανότητα πτώσης του καθεστώτος στο Ιράν. Αναμένουμε από το Ιράν να διεξάγει πόλεμο σε πολλά μέτωπα εάν δεχθεί στρατιωτική επίθεση. Τα στρατιωτικά σχέδια λαμβάνουν υπόψη την προστασία των δυνάμεών μας, των συμμάχων μας και των συμφερόντων μας». Τόνισε ότι «ο στόχος μιας πιθανής στρατιωτικής δράσης κατά του Ιράν είναι να διασφαλιστεί ότι δεν θα διαθέτει πυρηνικά όπλα».<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ανατροπή: Το Ιράν αντιτίθεται στη μεταφορά του ουρανίου του εκτός της επικράτειάς του!

Προετοιμασία για επίθεση; Η βιαστική συνάντηση στον Λευκό Οίκο αμέσως μετά το τέλος των διαπραγματεύσεων με το Ιράν. Η Wall Street Journal α...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινοί: ”Πίσω από τα χαμόγελα Ερντογάν-Τραμπ υπάρχουν σύννεφα.

<img src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/02/1068720.webp" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Τουρκία έχει γερασμένο αεροπορικό στόλο & πάει για επιπλέον Eurofighter – Oι ΗΠΑ δεν δίνουν μαχητικά στην Τουρκία”.</span></h3>”Η Τουρκία επεκτείνει την προμήθεια Eurofighter σε 56 αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένων προηγμένων μοντέλων με ραντάρ AESA και πυραύλους Meteor – μια κίνηση που σηματοδοτεί αποστασιοποίηση από τις ΗΠΑ και ενίσχυση του ευρωπαϊκού άξονα<br /><br />Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ μπορεί να παρουσιάζει τον Τούρκο ομόλογό του, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ως φίλο – αλλά η Άγκυρα αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι αυτή η φιλία δεν υπόσχεται τίποτα όσον αφορά την απόκτηση στρατηγικών μαχητικών αεροσκαφών. Η πρόθεση της Τουρκίας να αγοράσει τουλάχιστον 12 επιπλέον μαχητικά αεροσκάφη Eurofighter Typhoon, εκτός από τα 44 αεροσκάφη που ανακοίνωσε πέρυσι, έχει ως στόχο να δώσει ζωή στον γερασμένο στόλο της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, η οποία επί του παρόντος βασίζεται κυρίως σε F-16 και περισσότερα από 20 ξεπερασμένα F-4 Phantom.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα στον ιστότοπο αμυντικών ειδήσεων “TurDef”, η Άγκυρα ενδέχεται να αυξήσει την προγραμματισμένη αγορά από 44 σε 56 αεροσκάφη Eurofighter συνολικά, με τα επιπλέον 12 αεροσκάφη να αναμένεται να προέρχονται από το Ομάν. Από τον Οκτώβριο, η Τουρκία διαπραγματεύεται την μεταφορά 24 μεταχειρισμένων αεροσκαφών Typhoon από το Κατάρ και το Ομάν, τα οποία θα υποβληθούν σε ειδική αναβάθμιση για να προσαρμοστούν στα συστήματα επικοινωνιών του ΝΑΤΟ, ενώ επιπλέον 20 ολοκαίνουργια αεροσκάφη θα κατασκευαστούν στο Ηνωμένο Βασίλειο.<br /><br />Η αποστασιοποίηση από την Ουάσινγκτον πηγάζει από την αυξανόμενη αίσθηση στην Άγκυρα ότι οι Αμερικανοί δεν μπορούν πλέον να εμπιστευτούν, οι οποίοι τείνουν να τιμολογούν τις μελλοντικές συμφωνίες όπλων σε υπερβολικές τιμές, με την υπόθεση ότι η Τουρκία δεν έχει πραγματικές εναλλακτικές λύσεις. Επιπλέον, οι αυξανόμενες εντάσεις γύρω από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και η άνευ όρων αμερικανική υποστήριξη προς το Ισραήλ ωθούν τον Πρόεδρο Ερντογάν να αναζητήσει νέους εταίρους. Υπό αυτές τις συνθήκες, η έλξη της Άγκυρας προς την κοινοπραξία Eurofighter αποτελεί ένα σαφές διπλωματικό μήνυμα: ενίσχυση της συνεργασίας ασφαλείας με τις ευρωπαϊκές χώρες, ως αντίβαρο στην ιστορική εξάρτηση από την Ουάσινγκτον.<br /><br />Το στρατηγικό υπόβαθρο της κίνησης έγκειται στη βαθιά κρίση με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στο πιο μακρινό παρελθόν, η Τουρκία σχεδίαζε να αυξήσει τον στόλο των επανδρωμένων μαχητικών αεροσκαφών της σε 400, μεταξύ άλλων με την αγορά 100 αεροσκαφών stealth F-35. Ωστόσο, η απόφασή της να αγοράσει τα ρωσικά συστήματα αεράμυνας S-400 οδήγησε στην αποχώρηση της Άγκυρας από το πρόγραμμα stealth και στην επιβολή αυστηρών κυρώσεων. Για να καλυφθεί το κενό μέχρι να τεθούν σε πλήρη λειτουργία τα εγχώρια αεροσκάφη τη δεκαετία του 2030, οι ειδικοί στη χώρα προτείνουν τώρα να βασιστεί σε μεγάλο βαθμό σε προηγμένα, εγχώριας παραγωγής μη επανδρωμένα αεροσκάφη, όπως τα “Kizilalma” και “Anka-3”.<br /><br />Η απόκτηση των Eurofighters δεν είναι απλώς μια προσωρινή λύση για τους Τούρκους. Τα προηγμένα αεροσκάφη θα επιτρέψουν στην Πολεμική Αεροπορία να αποσύρει οριστικά τα Phantom και να μεταφέρει σταδιακά τον στόλο των F-16 σε ένα ολοκληρωμένο εγχώριο έργο αναβάθμισης, γνωστό ως έργο “Ozgur”. Όλα αυτά, ενώ η τοπική αεροδιαστημική βιομηχανία εργάζεται σκληρά για την ανάπτυξη του εθνικού μαχητικού stealth πέμπτης γενιάς, του Kaan, παράλληλα με το ελαφρύ εκπαιδευτικό και επιθετικό αεροσκάφος “Hurjet”.<br /><br />Η κίνηση βασίζεται σε μια ευρύτερη στρατηγική αντίληψη στην Άγκυρα, σύμφωνα με την οποία η τουρκική Πολεμική Αεροπορία χρειάζεται μια υψηλής ποιότητας ενδιάμεση ικανότητα μέχρι να ωριμάσει το εθνικό μαχητικό αεροσκάφος πέμπτης γενιάς. Το Eurofighter στις προηγμένες εκδόσεις του, ειδικά τα μοντέλα Tranche 3A και Tranche 4, παρέχει στην Τουρκία δυνατότητες αεροπορικών επιθέσεων μεγάλου βεληνεκούς, ενσωμάτωση σε συστήματα του ΝΑΤΟ και προηγμένη αντίδραση σε περιφερειακές απειλές – κυρίως στη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια.<br /><br />Επιπλέον, το σχέδιο απορρόφησης περιλαμβάνει ένα σημαντικό στοιχείο εκπαίδευσης και αφομοίωσης: Τούρκοι πιλότοι και μέλη πληρώματος εδάφους θα εκπαιδευτούν στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο πλαίσιο της εμβάθυνσης της συνεργασίας με το Λονδίνο. Εντός τριών έως τεσσάρων ετών, με την επίτευξη 56 αεροσκαφών, η Τουρκία θα είναι σε θέση να παρατάξει αρκετές πλήρεις μοίρες Eurofighters – μια κίνηση που θα ενισχύσει σημαντικά την αεροπορική της ικανότητα κατά τη μεταβατική περίοδο μεταξύ του γερασμένου στόλου F-16 και της εισαγωγής προηγμένων συστημάτων τοπικής παραγωγής.”<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραηλινοί: ”Πίσω από τα χαμόγελα Ερντογάν-Τραμπ υπάρχουν σύννεφα.

Η Τουρκία έχει γερασμένο αεροπορικό στόλο & πάει για επιπλέον Eurofighter – Oι ΗΠΑ δεν δίνουν μαχητικά στην Τουρκία”. ”Η Τουρκία επεκτεί...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέο μέτωπο. Το Πακιστάν κήρυξε & επίσημα τον πόλεμο στο Αφγανιστάν. Ισχυρή αντεπίθεση των Ταλιμπάν.

<img height="133" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/02/00ad695f-e9d4-4618-a051-45a5f00b1dc4-1068x712.jpeg" width="745" /><br /><br />Ο πόλεμος μεταξύ Πακιστάν και Αφγανιστάν έχει κλιμακωθεί σε επιθετικό. Την Παρασκευή το βράδυ, ο πακιστανικός στρατός πραγματοποίησε αεροπορικές επιδρομές στην Καμπούλ, την Κανταχάρ και την Πακτία στο Αφγανιστάν. Οι Ταλιμπάν εξαπέλυσαν μια «μεγάλης κλίμακας επίθεση» εκείνο το βράδυ, επιτιθέμενοι σε πακιστανικά συνοριακά φυλάκια. Το Πακιστάν την χαρακτήρισε «απρόκλητη επίθεση» και αμέσως ανταπέδωσε, καταστρέφοντας πολλά αφγανικά φυλάκια.<br /><br />Ο πρόεδρος του Πακιστάν, Ασίφ Αλί Ζαρντάρι, δήλωσε ότι δεν θα κάνει συμβιβασμούς στην ενότητα και την ειρήνη της περιοχής της χώρας του. Εν τω μεταξύ, ο εκπρόσωπος των Ταλιμπάν, Ζαμπιχουλάχ Μουτζαχίντ, προειδοποίησε για ισχυρά αντίποινα.<br /><br />Το αφγανικό υπουργείο Άμυνας δήλωσε ότι τη νύχτα της 26ης Φεβρουαρίου, οι πακιστανικές δυνάμεις πραγματοποίησαν επιθέσεις σε αφγανικό έδαφος που σκότωσαν γυναίκες και παιδιά. Σύμφωνα με το υπουργείο, οι αφγανικές δυνάμεις ανταπέδωσαν στις επαρχίες Πακτίκα, Πακτία, Χοστ, Νανγκαρχάρ, Κουνάρ και Νουριστάν, απωθώντας πακιστανικά στρατεύματα. Δύο στρατιωτικές βάσεις και 19 φυλάκια καταλήφθηκαν στις μάχες, και πακιστανικά στρατεύματα τράπηκαν σε φυγή από τέσσερα φυλάκια.<br /><br />Ο υπουργός Άμυνας του Πακιστάν κήρυξε «ανοιχτό πόλεμο» στην κυβέρνηση των Ταλιμπάν την Παρασκευή, μετά τη σύγκρουση των δύο πλευρών.<br /><br />«Η υπομονή μας έχει φτάσει στα όριά της. Τώρα έχουμε ανοιχτό πόλεμο μεταξύ εμάς και εσάς», έγραψε ο Khawaja Asif στο X.<br />- Advertisement -<br /><br />Ο υπουργός Εσωτερικών του Πακιστάν, Μοχσίν Νάκβι, δήλωσε ότι οι επιθέσεις στο Αφγανιστάν ήταν μια «κατάλληλη απάντηση», καθώς εκρήξεις και πυροβολισμοί ακούγονταν στις πόλεις Καμπούλ και Κανταχάρ.<br /><br />«Οι ένοπλες δυνάμεις του Πακιστάν έδωσαν την κατάλληλη απάντηση στην ανοιχτή επιθετικότητα των Αφγανών Ταλιμπάν», δήλωσε ο Νάκβι, ώρες αφότου οι αφγανικές δυνάμεις επιτέθηκαν σε πακιστανικά συνοριακά στρατεύματα, σε αυτό που η κυβέρνηση των Ταλιμπάν χαρακτήρισε ως αντίποινα για προηγούμενες φονικές αεροπορικές επιδρομές.<br /><br />Ισχυρή αντεπίθεση του Αφγανιστάν εναντίον του Πακιστάν: 55 Πακιστανοί στρατιώτες νεκροί, 13 αιχμαλωτισμένοι, 17 στρατιωτικές θέσεις κατασχέθηκαν<br /><br />Οι αφγανικές δυνάμεις εξαπέλυσαν ισχυρή αντεπίθεση εναντίον του Πακιστάν, καταλαμβάνοντας τουλάχιστον 17 στρατιωτικές θέσεις κατά μήκος της γραμμής Ντουράντ, σε απάντηση στις αεροπορικές επιδρομές του πακιστανικού στρατού στο ανατολικό Αφγανιστάν, οι οποίες φέρεται να στόχευαν κατοικημένες περιοχές και πολίτες, σκοτώνοντας δεκάδες ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών. Τα σφοδρά αντίποινα των αφγανικών δυνάμεων έχουν προκαλέσει τεράστιες απώλειες στα πακιστανικά στρατεύματα, με αναφορές για 55 νεκρούς πακιστανούς στρατιώτες και 13 άλλους αιχμαλώτους.<br /><br />Το αφγανικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε εκτεταμένες επιθετικές επιχειρήσεις εναντίον πακιστανικών στρατιωτικών κέντρων και εγκαταστάσεων, επικαλούμενο επαναλαμβανόμενη πακιστανική επιθετικότητα. Ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης των Ταλιμπάν του Αφγανιστάν, Ζαμπιχουλάχ Μουτζαχίντ, δήλωσε ότι η επιχείρηση αποτελεί απάντηση στις «επαναλαμβανόμενες προκλήσεις και παραβιάσεις» του Πακιστάν. Η μαζική αντεπίθεση έρχεται μετά από «απρόκλητες και αδικαιολόγητες» αεροπορικές επιδρομές του Πακιστάν στο ανατολικό Αφγανιστάν, επικαλούμενος στόχους σε φερόμενα κρησφύγετα μαχητών, αλλά φέρεται να στοχεύει κατοικημένες περιοχές και πολίτες, οι οποίες οδήγησαν στη δολοφονία γυναικών και παιδιών.<br /><br />Ο αφγανικός στρατός ισχυρίζεται ότι κατέστρεψε πολλαπλές πακιστανικές θέσεις και εξοπλισμό. Οι εντάσεις μεταξύ Αφγανιστάν και Πακιστάν έχουν κλιμακωθεί, με τις δύο πλευρές να αλληλοκατηγορούνται για την έναρξη συγκρούσεων και την παραβίαση της εκεχειρίας.<br /><br />Τι είναι η Γραμμή Ντουράντ, για την οποία υπάρχει διαμάχη μεταξύ;<br /><br />Η Γραμμή Ντουράντ είναι ένα αμφισβητούμενο σύνορο μεταξύ Πακιστάν και Αφγανιστάν, μήκους περίπου 2.640 χιλιομέτρων. Τα σύνορα καθορίστηκαν το 1893 με συμφωνία μεταξύ του Σερ Χένρι Μόρτιμερ Ντουράντ, Υπουργού Εξωτερικών της Βρετανικής Ινδίας, και του Αμπντού Ραχμάν Χαν, Εμίρη του Αφγανιστάν. Σκοπός της ήταν η δημιουργία μιας προστατευτικής ζώνης ασφαλείας μεταξύ της βρετανικής και της ρωσικής αυτοκρατορίας. Ωστόσο, το Αφγανιστάν δεν αποδέχτηκε ποτέ πλήρως τα σύνορα, καθώς χώριζαν τις κύριες φυλές Παστούν του Αφγανιστάν.<br /><br />Αυτή η διαμάχη κλιμακώθηκε μετά τον σχηματισμό του Πακιστάν το 1947. Το Αφγανιστάν απαίτησε την επιστροφή των περιοχών με πλειοψηφία Παστούν και ένα ξεχωριστό κράτος που ονομάζεται «Παστούνιστάν», ένα αίτημα που το Πακιστάν έχει απορρίψει επανειλημμένα. Η κυβέρνηση των Ταλιμπάν αρνείται επίσης να αναγνωρίσει τη Γραμμή Ντουράντ ως το επίσημο διεθνές σύνορο και αντιτίθεται στον συνοριακό φράχτη του Πακιστάν.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέο μέτωπο. Το Πακιστάν κήρυξε & επίσημα τον πόλεμο στο Αφγανιστάν. Ισχυρή αντεπίθεση των Ταλιμπάν.

Ο πόλεμος μεταξύ Πακιστάν και Αφγανιστάν έχει κλιμακωθεί σε επιθετικό. Την Παρασκευή το βράδυ, ο πακιστανικός στρατός πραγματοποίησε αεροπορ...

Διαβάστε την συνέχεια

Διάλυση Ιράν βλέπουν στην Τουρκία. Υπεύθυνο το Ισραήλ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.philenews.com/wp-content/uploads/2026/02/xrwma-f35-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="764" data-original-width="1360" height="112" src="https://www.philenews.com/wp-content/uploads/2026/02/xrwma-f35-1.jpg" width="650" /></a></div><div><br /></div>Ο δημοσιογράφος Μουράτ Γετκίν αξιολόγησε την κλιμάκωση των εντάσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν και την πιθανότητα πολέμου. Ο Γετκίν δήλωσε ότι η Τουρκία έχει χάσει την ελπίδα να αποτρέψει τον πόλεμο και τώρα επικεντρώνεται στα «επακόλουθα» μιας πιθανής σύγκρουσης, προετοιμαζόμενη για τους κινδύνους ενός νέου κύματος μετανάστευσης και διχασμού.<br /><br />Ο Τούρκος αναλυτής σημείωσε ότι «Η Τουρκία επεξεργάζεται ένα σενάριο «μετά την επόμενη μέρα» από τον πόλεμο».<br /><br />Συγκεκριμένα ο Γετκίν αξιολόγησε την κλιμάκωση των εντάσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν και την πιθανότητα πολέμου.<br /><br />Διάλυση του Ιράν και κύμα μετανάστευσης<br /><br /> Σύμφωνα με την ανάλυση του Τούρκου δημοσιογράφου, η Τουρκία θεωρεί την πιθανότητα διάλυσης του Ιράν ως αποτέλεσμα του πολέμου, ακόμη και αν το καθεστώς δεν αλλάξει, και το επακόλουθο νέο κύμα μετανάστευσης, ως στρατηγική απειλή.<br /><br /> Η Άγκυρα έχει διαψεύσει κατηγορηματικά δημοσιεύματα στον αμερικανικό τύπο ότι θα εισέλθει σε ιρανικό έδαφος για να αποτρέψει τη μετανάστευση σε περίπτωση πιθανού κενού εξουσίας.<br /><br />Έχοντας πρόσφατα ανακάμψει από τις επιπτώσεις της συριακής κρίσης, η Τουρκία αντιτίθεται σε μια επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν και στην εμπλοκή της σε έναν πιθανό πόλεμο.<br /><br />Σύμφωνα με αυτή την ουδέτερη στάση, η Άγκυρα μέχρι στιγμής αρνείται να ανοίξει τον εναέριο χώρο και τα λιμάνια της στην αμερικανική στρατιωτική ανάπτυξη.<br /><br />Το Ισραήλ βρίσκεται από πίσω<br /><br />Ο Γετκίν τόνισε ότι ο κρυφός παράγοντας πίσω από την ένταση είναι το Ισραήλ, δηλώνοντας ότι το Ισραήλ αποτελεί την κορυφαία προτεραιότητα εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ στην περιοχή.<br /><br />Σημείωσε ότι το ισραηλινό λόμπι ασκεί πολιτική και οικονομική πίεση στον Πρόεδρο Τραμπ και επέστησε την προσοχή στην τεράστια στρατιωτική συσσώρευση των ΗΠΑ στην περιοχή.<br /><br />Ο αμερικανικός στρατός διατηρεί δύο αεροπλανοφόρα – ένα στον Περσικό Κόλπο και το άλλο στη Μεσόγειο – μαζί με είκοσι πολεμικά πλοία και σαράντα χιλιάδες στρατιώτες στην περιοχή.<br /><br />Οι ΗΠΑ έχουν επίσης συνολικά τριακόσια μαχητικά αεροσκάφη σε ετοιμότητα στα πλοία τους και σε βάσεις στο Ισραήλ, την Ιορδανία, τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.<br /><br /> Η ανάλυση υποδηλώνει ότι η υπόσχεση του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί, που δόθηκε πριν από τις συνομιλίες της Γενεύης, να μην παράγει πυρηνικά όπλα, μπορεί πλέον να μην είναι αρκετή για να σταματήσει τον πόλεμο.<br /><br />Ο Τούρκος αναλυτής δήλωσε τα εξής: «Το κρυφό θέμα σε αυτό το σενάριο είναι το Ισραήλ. Το Ισραήλ είναι η κορυφαία προτεραιότητα εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ στην περιοχή μας και η κύρια δικαιολογία για την πολιτική και οικονομική πίεση που ασκεί το ισραηλινό λόμπι στην Ουάσινγκτον στον Τραμπ.<br /><br /> Η πολιτική του Ισραήλ να χρησιμοποιεί ένοπλες κουρδικές δυνάμεις στο Ιράκ εναντίον του Ιράν από την ίδρυσή του το 1948 είναι επίσης γνωστή.<br /><br />Η Τουρκία, η οποία μόλις αρχίζει να ξεπερνά τη συριακή κρίση, αντιτίθεται τόσο σε μια αμερικανική επίθεση στο Ιράν όσο και στην εμπλοκή της σε αυτή τη σύγκρουση σε περίπτωση επίθεσης.<br /><br /> Μέχρι σήμερα, δεν έχει ανοίξει τον εναέριο χώρο και τα λιμάνια της στην αμερικανική στρατιωτική συσσώρευση.<br /><br />Έχει επίσης αρνηθεί τους ισχυρισμούς ότι η Τουρκία θα εισέλθει στο Ιράν σε περίπτωση σύγκρουσης.<br /><br />Αλλά η Άγκυρα αποδέχεται τώρα την πιθανότητα πολέμου και προετοιμάζεται για σενάρια «επόμενης ημέρας».<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Διάλυση Ιράν βλέπουν στην Τουρκία. Υπεύθυνο το Ισραήλ.

Ο δημοσιογράφος Μουράτ Γετκίν αξιολόγησε την κλιμάκωση των εντάσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν και την πιθανότητα πολέμου. Ο Γετκίν δήλωσε ότι η Το...

Διαβάστε την συνέχεια