Ισραηλινοί: ”Πίσω από τα χαμόγελα Ερντογάν-Τραμπ υπάρχουν σύννεφα.

Η Τουρκία έχει γερασμένο αεροπορικό στόλο & πάει για επιπλέον Eurofighter – Oι ΗΠΑ δεν δίνουν μαχητικά στην Τουρκία”.

”Η Τουρκία επεκτείνει την προμήθεια Eurofighter σε 56 αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένων προηγμένων μοντέλων με ραντάρ AESA και πυραύλους Meteor – μια κίνηση που σηματοδοτεί αποστασιοποίηση από τις ΗΠΑ και ενίσχυση του ευρωπαϊκού άξονα

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ μπορεί να παρουσιάζει τον Τούρκο ομόλογό του, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ως φίλο – αλλά η Άγκυρα αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι αυτή η φιλία δεν υπόσχεται τίποτα όσον αφορά την απόκτηση στρατηγικών μαχητικών αεροσκαφών. Η πρόθεση της Τουρκίας να αγοράσει τουλάχιστον 12 επιπλέον μαχητικά αεροσκάφη Eurofighter Typhoon, εκτός από τα 44 αεροσκάφη που ανακοίνωσε πέρυσι, έχει ως στόχο να δώσει ζωή στον γερασμένο στόλο της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, η οποία επί του παρόντος βασίζεται κυρίως σε F-16 και περισσότερα από 20 ξεπερασμένα F-4 Phantom.

Σύμφωνα με δημοσίευμα στον ιστότοπο αμυντικών ειδήσεων “TurDef”, η Άγκυρα ενδέχεται να αυξήσει την προγραμματισμένη αγορά από 44 σε 56 αεροσκάφη Eurofighter συνολικά, με τα επιπλέον 12 αεροσκάφη να αναμένεται να προέρχονται από το Ομάν. Από τον Οκτώβριο, η Τουρκία διαπραγματεύεται την μεταφορά 24 μεταχειρισμένων αεροσκαφών Typhoon από το Κατάρ και το Ομάν, τα οποία θα υποβληθούν σε ειδική αναβάθμιση για να προσαρμοστούν στα συστήματα επικοινωνιών του ΝΑΤΟ, ενώ επιπλέον 20 ολοκαίνουργια αεροσκάφη θα κατασκευαστούν στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Η αποστασιοποίηση από την Ουάσινγκτον πηγάζει από την αυξανόμενη αίσθηση στην Άγκυρα ότι οι Αμερικανοί δεν μπορούν πλέον να εμπιστευτούν, οι οποίοι τείνουν να τιμολογούν τις μελλοντικές συμφωνίες όπλων σε υπερβολικές τιμές, με την υπόθεση ότι η Τουρκία δεν έχει πραγματικές εναλλακτικές λύσεις. Επιπλέον, οι αυξανόμενες εντάσεις γύρω από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και η άνευ όρων αμερικανική υποστήριξη προς το Ισραήλ ωθούν τον Πρόεδρο Ερντογάν να αναζητήσει νέους εταίρους. Υπό αυτές τις συνθήκες, η έλξη της Άγκυρας προς την κοινοπραξία Eurofighter αποτελεί ένα σαφές διπλωματικό μήνυμα: ενίσχυση της συνεργασίας ασφαλείας με τις ευρωπαϊκές χώρες, ως αντίβαρο στην ιστορική εξάρτηση από την Ουάσινγκτον.

Το στρατηγικό υπόβαθρο της κίνησης έγκειται στη βαθιά κρίση με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στο πιο μακρινό παρελθόν, η Τουρκία σχεδίαζε να αυξήσει τον στόλο των επανδρωμένων μαχητικών αεροσκαφών της σε 400, μεταξύ άλλων με την αγορά 100 αεροσκαφών stealth F-35. Ωστόσο, η απόφασή της να αγοράσει τα ρωσικά συστήματα αεράμυνας S-400 οδήγησε στην αποχώρηση της Άγκυρας από το πρόγραμμα stealth και στην επιβολή αυστηρών κυρώσεων. Για να καλυφθεί το κενό μέχρι να τεθούν σε πλήρη λειτουργία τα εγχώρια αεροσκάφη τη δεκαετία του 2030, οι ειδικοί στη χώρα προτείνουν τώρα να βασιστεί σε μεγάλο βαθμό σε προηγμένα, εγχώριας παραγωγής μη επανδρωμένα αεροσκάφη, όπως τα “Kizilalma” και “Anka-3”.

Η απόκτηση των Eurofighters δεν είναι απλώς μια προσωρινή λύση για τους Τούρκους. Τα προηγμένα αεροσκάφη θα επιτρέψουν στην Πολεμική Αεροπορία να αποσύρει οριστικά τα Phantom και να μεταφέρει σταδιακά τον στόλο των F-16 σε ένα ολοκληρωμένο εγχώριο έργο αναβάθμισης, γνωστό ως έργο “Ozgur”. Όλα αυτά, ενώ η τοπική αεροδιαστημική βιομηχανία εργάζεται σκληρά για την ανάπτυξη του εθνικού μαχητικού stealth πέμπτης γενιάς, του Kaan, παράλληλα με το ελαφρύ εκπαιδευτικό και επιθετικό αεροσκάφος “Hurjet”.

Η κίνηση βασίζεται σε μια ευρύτερη στρατηγική αντίληψη στην Άγκυρα, σύμφωνα με την οποία η τουρκική Πολεμική Αεροπορία χρειάζεται μια υψηλής ποιότητας ενδιάμεση ικανότητα μέχρι να ωριμάσει το εθνικό μαχητικό αεροσκάφος πέμπτης γενιάς. Το Eurofighter στις προηγμένες εκδόσεις του, ειδικά τα μοντέλα Tranche 3A και Tranche 4, παρέχει στην Τουρκία δυνατότητες αεροπορικών επιθέσεων μεγάλου βεληνεκούς, ενσωμάτωση σε συστήματα του ΝΑΤΟ και προηγμένη αντίδραση σε περιφερειακές απειλές – κυρίως στη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια.

Επιπλέον, το σχέδιο απορρόφησης περιλαμβάνει ένα σημαντικό στοιχείο εκπαίδευσης και αφομοίωσης: Τούρκοι πιλότοι και μέλη πληρώματος εδάφους θα εκπαιδευτούν στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο πλαίσιο της εμβάθυνσης της συνεργασίας με το Λονδίνο. Εντός τριών έως τεσσάρων ετών, με την επίτευξη 56 αεροσκαφών, η Τουρκία θα είναι σε θέση να παρατάξει αρκετές πλήρεις μοίρες Eurofighters – μια κίνηση που θα ενισχύσει σημαντικά την αεροπορική της ικανότητα κατά τη μεταβατική περίοδο μεταξύ του γερασμένου στόλου F-16 και της εισαγωγής προηγμένων συστημάτων τοπικής παραγωγής.”

πηγή


Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.