Νόμο είπαμε, για το Χάρτη της Σεβίλλης.Εσείς ξαναστέλνετε εξορία το Θουκιδίδη.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://newideas.gr/wp-content/uploads/2020/09/sevillemap1_NK.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1280" height="113" src="https://newideas.gr/wp-content/uploads/2020/09/sevillemap1_NK.jpg" width="781" /></a></div>Το Μικρό της θαλάσσης κράτος κάνει τη δεύτερη εξορία, γιατί ο συγγραφέας του Πελοποννησιακού Πολέμου επιμένει για το Μέγα<br /><br />Γράφει ο <b>Χ. Κηπουρός</b><br /><br />Όταν οι ελάχιστες εναπομείνασες φυσητήρες φάλαινες της Ανατολικής Μεσογείου ανεβαίνουν από τα βάθη της Ελληνικής Τάφρου, φυσούν και ξεφυσούν για τρεις λόγους: για να αναπαυθούν, να αναστενάξουν για τις θανατώσεις από τις προπέλες των πλοίων, αλλά και να διαμαρτύρονται γιατί ο 12μίλιος τόπος τους παραμένει μισός, χωρίς ακόμη εθνική κυριαρχία.<br /><br />Ο Χάρτης της Σεβίλλης βάζει τάξη σε ολόκληρο το θαλάσσιο τόξο από το Ταίναρο μέχρι τη Ρόδο. Στο «Ταιναρόδιον», όπως το ονομάζω. Ένα 12μίλιο διαμαντένιο κολιέ μεταξύ Αιγαίου και Ανατολικής Μεσογείου. Με τη θέσπιση των 12 ναυτικών μιλίων βάσει της UNCLOS, τα Διεθνή Στενά της Κάσου και των Κυθήρων προσφέρουν μια γεωστρατηγική απογείωση, μετατρέποντας την περιοχή σε ένα «Ελληνικό Μοντρέ». Αυτό κάνουν τα κόκκινα τετράγωνα αποτυπώματα του Χάρτη.<br /><br />Όμως στη σημερινή Ελλάδα, συντελείται δεύτερη εξορία του Θουκιδίδη. Την κάνει το «Μικρό της θαλάσσης κράτος» απέναντι στο Μέγα, που εκείνος επέμενε. Μικρό άλλωστε είναι το άνευ των 12 μιλίων. Και μάλιστα εκεί όπου δεν ισχύει κανένα Casus Belli!<br /><br />Γιατί μια προσεκτική ανάγνωση των περί Casus Belli πρωθυπουργικών λογυδρίων, εντοπίζει μια θολότητα. Η οποία δεν θα υπήρχε, αν είχε προηγηθεί ο καθορισμός των 12 μιλίων στο Ταιναρόδιον, όπως αν τα 12 μίλια της Ελληνοϊταλικής Συμφωνίας συνέχιζαν και μετά από το Ταίναρο. Ένα τσιγάρο δρόμο από το Διεθνές Στενό των Κυθήρων και από την έναρξη της Γεωστρατηγικής μας Απογείωσης που μαζί με το Ελληνικό Μοντρέ, αξίζουν ίσαμε τα Βόρεια Προάστια.<br /><br />Αποκάλεσαν τον Χάρτη της Σεβίλλης «Ακαδημαϊκή μελέτη», αν όχι και «ιδιωτικό γεγονός», τη στιγμή που όλοι οι νέοι Διεθνείς Χάρτες τον κάνουν Copy Paste, ως τη Γεωγραφία της Αλήθειας. Τελευταία φορά, στις 20/12/2019, ο οικολογικός τομέας του ΟΗΕ.<br /><br />Και λίγο πιο πριν, το 2014, αυτή που ονομάζεται Ευρώπη αλλά που δεν είναι. Όπως η μνημειώδης Αθηναϊκή μυωπία, μετά των ουκ ολίγων εξ αντικειμένου φιλοτουρκικών συμπλεγμάτων που την κατατρύχουν διαχρονικά.<br /><br />Το Δημοψήφισμα για ΑΟΖ και 12 μίλια ήταν μια κάποια λύση. Όμως αυτοί που νομιμοποιούνται να το αναδείξουν από ένα βήμα ευρείας ακροάσεως, όπως το κοινοβούλιο, δεν είναι οι βάρβαροι του Καβάφη που ήταν μια κάποια λύση. Δεν λέω αν είναι χειρότεροι. Ας απαντήσουν οι ίδιοι.<br /><br />Η ουσία δεν είναι τα περί παρανομίας ψηφίσματα και οι αποφάσεις της Ε. Ε., που φυσικά δεν ιδρώνουν κανένα τουρκικό αυτί. Είναι η ακυρωτέα αυτή υπόθεση της λεγόμενης “MAVI VATAN”.<br /><br />Απαιτούνταν, όπως έχω ξαναγράψει, η ανάθεση σε ειδικό διεθνές νομικό γραφείο για προσφυγή στη Διεθνή Δικαιοσύνη, όμως αυτό είναι υπόθεση άλλων.<br /><br />Και επειδή δεν πρόκειται να γίνει τίποτα από όλα αυτά, οι υπογραφές των Ελλήνων πολιτών για το Δημοψήφισμα είναι η εναπομένουσα λύση πριν από την ψήφιση βέβαια της “Mavi Vatan”.<br /><br />Οι πολίτες πάντως δικαιούνται αλλά και οφείλουν να ερωτούν: «Εσείς οι Αντιπροσωπεύσεις, τι κάνατε γι’ αυτόν τον Χάρτη;»<br /><br />Εμείς κάτι κάναμε. Και θα κάνουμε περισσότερα. Και εφόσον η ΑΟΖ είναι η ίδια η νομιμότητα, θα σας ταράξουμε στην ΑΟΖ!<div><br /></div><div><a href="https://cretaone.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νόμο είπαμε, για το Χάρτη της Σεβίλλης.Εσείς ξαναστέλνετε εξορία το Θουκιδίδη.

Το Μικρό της θαλάσσης κράτος κάνει τη δεύτερη εξορία, γιατί ο συγγραφέας του Πελοποννησιακού Πολέμου επιμένει για το Μέγα Γράφει ο Χ. Κηπουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι συμβαίνει με τον καθορισμό ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας-Αλβανίας: Τα «γκάζια» Ράμα και η στάση της Αθήνας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/2026-04/mitsotakis-rama-ap.jpg.webp?itok=SmqPKkZt" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="800" height="150" src="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/2026-04/mitsotakis-rama-ap.jpg.webp?itok=SmqPKkZt" width="765" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><br />Τι ισχύει για το Συνυποσχετικό ανάμεσα στην Αθήνα και τα Τίρανα και γιατί παραμένει δύσκολη η προσφυγή στη Χάγη - Το «βαρύ» ιστορικό του 2009<br /><br />Του <b>Στέφανου Νικολαΐδη<br /></b><br />Σε διαφορετικό μήκος κύματος φαίνεται να κινούνται Αθήνα και Τίρανα ως προς το χρονοδιάγραμμα για την παραπομπή της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, με φόντο τις δηλώσεις του Έντι Ράμα στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών και τη σαφώς πιο συγκρατημένη στάση της ελληνικής πλευράς.<br /><br />Ο Αλβανός πρωθυπουργός εμφανίστηκε αισιόδοξος την περασμένη Τετάρτη ότι η διαδικασία μπορεί να επιταχυνθεί, αφήνοντας ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο επίτευξης συμφωνίας εντός του 2026. Όπως ανέφερε, «έχουμε αποφασίσει εδώ και καιρό ότι δεν πρέπει να αφήσουμε τις χώρες μας να παρασυρθούν σε διαμάχες», προσθέτοντας ότι «η φιλοδοξία είναι να το τελειώσουμε αυτό το έτος και το φθινόπωρο να ανακοινώσουμε ότι έχουμε πλήρη συμφωνία».<br /><br />Ο κ. Ράμα έκανε λόγο για προχωρημένες συνομιλίες σε επίπεδο υπουργών Εξωτερικών, υποστηρίζοντας ότι τα Τίρανα δεν βλέπουν εμπόδια στην παραπομπή του ζητήματος στη Χάγη, ενώ ενέταξε το θέμα στο ευρύτερο πλαίσιο εξομάλυνσης των διμερών σχέσεων.<br /><br />Ωστόσο, η εικόνα που μεταδίδεται από την Αθήνα είναι σαφώς πιο σύνθετη.<br /><br />Ανώτερη διπλωματική πηγή δεν επιβεβαίωνε την εκτίμηση περί συμφωνίας έως το τέλος του έτους, υπογραμμίζοντας ότι η διαδικασία για τη σύνταξη συνυποσχετικού παραμένει ανοικτή και απαιτεί σημαντική προετοιμασία.<br /><br />Όπως επισημαίνεται, η συζήτηση για την παραπομπή στη Χάγη βρίσκεται εδώ και χρόνια στο τραπέζι χωρίς να έχει επιτευχθεί απεμπλοκή, ενώ υπενθυμίζεται ότι προηγούμενη προσπάθεια κατέρρευσε με ευθύνη της αλβανικής πλευράς, όταν το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας απέρριψε τη σχετική συμφωνία.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, η Αθήνα δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ανάγκη θεσμικών εγγυήσεων από την πλευρά των Τιράνων, ώστε ένα νέο συνυποσχετικό να μην έχει την ίδια τύχη. Με άλλα λόγια, πριν από οποιαδήποτε συμφωνία, θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι αυτή θα μπορεί να σταθεί νομικά και πολιτικά στο εσωτερικό της Αλβανίας.<br /><br />Το «βαρύ» ιστορικό<br /><br />Η επιφυλακτικότητα της ελληνικής πλευράς δεν είναι τυχαία. Το 2009, Ελλάδα και Αλβανία είχαν καταλήξει σε συμφωνία οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών, η οποία ακολουθούσε τη μέση γραμμή και εναρμονιζόταν πλήρως με τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982.<br /><br />Ωστόσο, μετά από προσφυγή της αλβανικής αντιπολίτευσης, το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας έκρινε τη συμφωνία αντισυνταγματική, οδηγώντας σε πλήρες αδιέξοδο.<br /><br />Αναλυτές υπενθυμίζουν ότι ορισμένα από τα επιχειρήματα που υιοθετήθηκαν τότε παρέπεμπαν σε γνωστές θέσεις της Άγκυρας για το Αιγαίο, γεγονός που είχε προκαλέσει έντονο προβληματισμό στην Αθήνα για εξωγενείς επιρροές στη διαδικασία.<br /><br />Συγκεκριμένα, το αλβανικό Συνταγματικό Δικαστήριο στην απόφαση της 15ης Απριλίου 2010 ανέφερε 4 λόγους:τον μη εφοδιασμό της αλβανικής αποστολής με τη σωστή πληρεξουσιότητα για τη διεξαγωγή των διαπραγματεύσεων και τη σύναψη της συμφωνίας .<div><br /><div>ασάφεια και ελλείψεις αφ’ ενός ως προς την επιλογή των σημείων βάσεως από τα οποία χαράχθηκε το θαλάσσιο όριο και αφ’ ετέρου ως προς τις θαλάσσιες ζώνες<br />υιοθέτηση αυστηρής μέσης γραμμής χωρίς να ληφθεί υπ’ όψιν στο τέλος η ανάγκη για την εφαρμογή της αρχής της ευθυδικίας (τουρκικό επιχείρημα)<br />απόδοση πλήρους επήρειας στα ελληνικά νησιά της περιοχής (Κέρκυρα και Διαπόντιες νήσοι) και εξίσωσή τους με την ηπειρωτική αλβανική ακτή, ενώ κανονικά τα νησιά θα έπρεπε να θεωρηθούν ως «ειδικές περιστάσεις» και να έχουν μειωμένη επήρεια (τουρκικό επιχείρημα).<br /><br />Έκτοτε, το ζήτημα έχει επανειλημμένα επανέλθει χωρίς να υπάρξει οριστική πρόοδος, ενώ στο εσωτερικό της Αλβανίας έχει μετατραπεί σε πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης. <br /><br />Σε κάθε περίπτωση, η ελληνική πλευρά υπενθυμίζει ότι η πορεία των διμερών σχέσεων δεν εξαντλείται στο ζήτημα των θαλασσίων ζωνών.<br /><br />Όπως ανέφερε την Πέμπτη (23/4) η εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ, Λάνα Ζωχιού, βασική προτεραιότητα παραμένει η πρόοδος της Αλβανίας στο κράτος δικαίου, η προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ιδίως η διασφάλιση των δικαιωμάτων της ελληνικής εθνικής μειονότητας, καθώς και των περιουσιακών δικαιωμάτων.<br /><br />Το μήνυμα της Αθήνας είναι σαφές: η ευρωπαϊκή πορεία των Τιράνων περνά μέσα από συγκεκριμένες δεσμεύσεις και όχι μόνο από δηλώσεις προθέσεων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.skai.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Τι συμβαίνει με τον καθορισμό ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας-Αλβανίας: Τα «γκάζια» Ράμα και η στάση της Αθήνας.

Τι ισχύει για το Συνυποσχετικό ανάμεσα στην Αθήνα και τα Τίρανα και γιατί παραμένει δύσκολη η προσφυγή στη Χάγη - Το «βαρύ» ιστορικό του 200...

Διαβάστε την συνέχεια

Επιστρέφει στο τραπέζι η ΑΟΖ με την Αλβανία(;)

<a href="https://www.e-mc2.gr/sites/default/files/2022-12/%CE%B1%CE%BF%CE%B6.jpg"><img border="0" height="432" src="https://www.e-mc2.gr/sites/default/files/2022-12/%CE%B1%CE%BF%CE%B6.jpg" width="700" /></a><br /><div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Σε νέο πλαίσιο οι ελληνοαλβανικές σχέσεις- Τι συζήτησε χθες ο έλληνας υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης με την ομόλογό του Ελίζα Σπιροπάλι</span></h3><b>Μαρία Μουρελάτου</b><br />Νέα ώθηση στις ελληνοαλβανικές σχέσεις έδωσε το χθεσινό, πρώτο επίσημο τετ α τετ του Γιώργου Γεραπετρίτη με τη νέα υπουργό Ευρώπης και Εξωτερικών Υποθέσεων της Αλβανίας, Ελίζα Σπιροπάλι, στο ελληνικό ΥΠΕΞ. Σε μια συζήτηση – όπως η ίδια είχε προϊδεάσει μέσω της συνέντευξής της στα «ΝΕΑ» – εφ’ όλης της ύλης, οι δύο ΥΠΕΞ έθεσαν χθες επί τάπητος όλα τα εκκρεμή διμερή ζητήματα, ορίζοντας σαφές χρονοδιάγραμμα διαχείρισής τους το οποίο εκτείνεται (σε πρώτο χρόνο) σε βάθος εξαμήνου. Παράλληλα, ο έλληνας ΥΠΕΞ πραγματοποίησε με την αλβανίδα ομόλογό του μια σε βάθος επισκόπηση της ενταξιακής πορείας των Τιράνων με ορίζοντα και στόχευση το κλείσιμο των διαπραγματευτικών κεφαλαίων εντός του δεύτερου εξαμήνου του 2027, όταν η Ελλάδα θα έχει την προεδρία στο Συμβούλιο της ΕΕ.<br /><img height="426" src="https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2025/12/gerapetritis-spiropali-1024x682.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Στην ατζέντα των συνομιλιών των δύο ΥΠΕΞ τέθηκε και το ζήτημα της οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών, με τη διαφορά να κατευθύνεται, σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, προς το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, χωρίς ωστόσο να υπάρχουν ακόμη σαφείς όροι και χρονοδιάγραμμα την ώρα που, από την πλευρά της, η Ελίζα Σπιροπάλι έθεσε στον έλληνα ομόλογό της μεταξύ άλλων και το ζήτημα της άρσης του «εμπολέμου».<br /><br />«Ως εταίροι του ΝΑΤΟ έχοντας ένα σύμφωνο φιλίας και συνεργασίας, με κοινή ευρωπαϊκή προοπτική, η Αλβανία στηρίζει την οριστική άρση κάθε νομικής παρωχημένης αναφοράς από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο που έχει επιπτώσεις στις σημερινές μας σχέσεις και δεν αντανακλά την πραγματικότητα των σχέσεών μας και ως συμμάχων και ως φίλων» σημείωσε η ίδια κατά τη διάρκεια των κοινών τους δηλώσεων.<br /><br />Ειδική αναφορά όμως έκανε η Ελίζα Σπιροπάλι χθες και στο ζήτημα της οριοθέτησης ελληνοαλβανικής ΑΟΖ, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Η Αλβανία παραμένει προσηλωμένη στην επίλυση των ζητημάτων που σχετίζονται με τα σύνορα, συμπεριλαμβανομένης της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, της καλής γειτονίας και είμαστε πλήρως ανοιχτοί για εποικοδομητική συνεργασία, να σεβαστούμε τις ευρωπαϊκές αξίες για την ειρηνική επίλυση των διαφορών και την εμπέδωση της σταθερότητας στα Βαλκάνια». Οσον αφορά δε το ζήτημα της οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών, αρμόδιες πηγές έκαναν σαφές πως τέτοιου είδους θέματα είναι πολλές φορές καλύτερο να επιλύονται μέσα από διαβουλεύσεις που δεν «φωνάζουν». Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, το προσεχές διάστημα και οι δύο πλευρές θα συγκροτήσουν τις τεχνικές τους ομάδες με στόχο η εν λόγω διαδικασία να προχωρήσει πια προς την κατεύθυνση της επίλυσης.<br /><br />Η ευρωπαϊκή προοπτική των Δυτικών Βαλκανίων<br /><br />Από την πλευρά του, ο Γιώργος Γεραπετρίτης, αναγνωρίζοντας πως οι δύο χώρες έχουν περάσει «και δύσκολες στιγμές και δοκιμασίες», επισήμανε πως η κοινή γεωγραφία και η γεωπολιτική συγκυρία επιβάλλουν Αθήνα και Τίρανα να κοιτάξουν μπροστά για τη βελτίωση των διμερών σχέσεων. Ο ίδιος, επιπλέον, τόνισε την αναγκαιότητα μιας νέας δυναμικής στην ευρωπαϊκή προοπτική των Δυτικών Βαλκανίων, στο πλαίσιο της οποίας η Διεύρυνση θα αντιμετωπίζεται ως «γεωπολιτική αναγκαιότητα» της ΕΕ. Και οι δύο ΥΠΕΞ χαρακτήρισαν την ελληνική μειονότητα στην Αλβανία και την αλβανική διασπορά στην Ελλάδα «ισχυρές γέφυρες» επικοινωνίας και συνεννόησης και «αδιατάρακτους συνδετικούς κρίκους» μεταξύ των λαών. Στο πλαίσιο της εμβάθυνσης των στρατηγικών σχέσεων Ελλάδας – Αλβανίας και εκφράζοντας τη βούληση να αποκτήσουν οι διμερείς σχέσεις νέα δυναμική, η Ελίζα Σπιροπάλι από το ελληνικό ΥΠΕΞ αναφερόμενη τόσο στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Τασούλα – τον οποίο συνάντησε στο Προεδρικό Μέγαρο πριν από την επίσκεψή της στο ΥΠΕΞ – όσο και στον Γιώργο Γεραπετρίτη, επισήμανε πως έλαβε την επιβεβαίωση της συνέχισης της ελληνικής στήριξης όσον αφορά την ενταξιακή πορεία των Τιράνων.<br /><br />Η αλβανίδα ΥΠΕΞ, τέλος, ζήτησε ενίσχυση συνεργασίας σε τομείς όπως οι επενδύσεις, ο τουρισμός, ο πολιτισμός και η επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και σε ζητήματα όπως η διμερής συμφωνία κοινωνικής ασφάλισης και το θέμα του ανοίγματος τμήματος συμπληρωματικής διδασκαλίας της αλβανικής γλώσσας και του πολιτισμού, το οποίο ο Γιώργος Γεραπετρίτης, όπως η ίδια σημείωσε, δεσμεύτηκε να διευκολύνει. Σήμερα, η αλβανίδα ΥΠΕΞ συναντά τον υπουργό Εθνικής Αμυνας, Νίκο Δένδια.<br /><br /><a href="https://www.tanea.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Επιστρέφει στο τραπέζι η ΑΟΖ με την Αλβανία(;)

Σε νέο πλαίσιο οι ελληνοαλβανικές σχέσεις- Τι συζήτησε χθες ο έλληνας υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης με την ομόλογό του Ελίζα Σπιρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Άρθρο – κόλαφος του Καθηγητή Θ. Καρυώτη: Οι ΗΠΑ επιδιώκουν συνεκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της Ελλάδας με την Τουρκία!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/12/Untitled-design-21.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="360" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/12/Untitled-design-21.jpg" width="687" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο πλέον ειδικός για θέματα ΑΟΖ, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στην Ουάσινγκτον, αναλύει την αμερικανική πολιτική στην περιοχή μας</span></h3>Με ένα αναλυτικό άρθρο του στο hellasjournal, ο καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης από την Ουάσιγκτον, ο πλέον ειδικός σε ζητήματα ΑΟΖ, καταγγέλλει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν συνεκμετάλλευση ή καλύτερα συνδιαχείριση των υδρογονανθράκων της Ελλάδας με την Τουρκία!<br />Ποιος είναι ο Θεόδωρος Καρυώτης<br /><br />Ο Θεόδωρος Καρυώτης γεννήθηκε στην Αθήνα. Έφυγε από την Ελλάδα το καλοκαίρι του 1967, όταν τελείωσε τη θητεία του στην Αεροπορία, για να συνεχίσει τις σπουδές του στις Οικονομικές Επιστήμες στον Καναδά και στην Αμερική. Ζει στην Ουάσινγκτον από το 1972.<br /><br />Διορίστηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου Οικονομικός Σύμβουλος στην Πρεσβεία της Ουάσινγκτον, όταν το ΠΑΣΟΚ ήρθε για πρώτη φορά στην εξουσία.<br /><br />Υπήρξε μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Τρίτη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και στην Αρχή των Θαλάσσιων Βυθών.<br /><br />Διδάσκει Πολιτική Οικονομία στην Ουάσινγκτον.<br /><br />Θεωρείται ο πρώτος Έλληνας που ασχολήθηκε με το θέμα της ΑΟΖ και πρόσφατα οι ιδέες του άρχισαν να συζητιούνται ευρέως. Δυστυχώς, αυτή την περίοδο, που λαμβάνονται σημαντικές αποφάσεις για την ΑΟΖ, δεν έχει ζητηθεί η γνώμη του από την ελληνική κυβέρνηση.<div><br />Ολόκληρο το άρθρο του καθηγητή Καρυώτη:<br /><br />Η νέα Αμερικανίδα πρέσβης στην Αθήνα Κίμπερλι Γκιλφόιλ δείχνει αξιοσημείωτη δραστηριότητα στην κοσμική και πολιτική ζωή της Αθήνας. Μέχρι όμως να διαμορφωθεί η αμερικανική πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο και διαπιστωθεί κατά πόσον αυτή εξυπηρετεί τα ελληνικά συμφέροντα ,η δική της επιρροή παραμένει προς εξακρίβωση.<br /><br />Ενα σημαντικό ζήτημα πάντως στο οποίο η νέα πρεσβης θα πρέπει να εντρυφήσει είναι της ΑΟΖ στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο , όπου το αμερικανικό ενδιαφέρον στο παρελθόν δεν απέβη θετικό για την Ελλάδα.<br /><br />Οι Αμερικανοί από την δεκαετία του 1960, επί πρωθυπουργίας του γέρου της δημοκρατίας Γεώργιου Παπανδρέου γνώριζαν ότι η θάλασσα της Τουρκίας δεν διαθέτει υδρογονάνθρακες.<br /><br />Το 1984 σε μια απόρρητη έκθεση της CIA που κάλυπτε όλα τα θέματα της ελληνοτουρκικής διαφοράς υπάρχει και μια αναφορά που έχει σχέση με το θέμα των υδρογονανθράκων στο Αιγαίο ME μια πολύ σημαντική και κρίσιμη διαπίστωση «δεν υπάρχουν σημαντικές ποσότητες υδρογονανθράκων στο Αιγαίο Πέλαγος».<br /><br />ΧΑΡΤΗΣ ΠΙΘΑΝΩΝ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ ΣΤΗΝ ΜΕΣΟΓΕΙΟ<br /><br /><img height="309" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/12/Untitled-design-18.jpg" width="640" /><br /><br />Από αυτό τον χάρτη βλέπουμε ότι το Αιγαίο Αρχιπέλαγος δεν διαθέτει υδρογονάνθρακες και αυτός είναι ο λόγος που η Τουρκία έχει στρέψει την προσοχή της στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Έτσι από καιρό τώρα, οι Αμερικανοί επιθυμούν να βοηθήσουν την Τουρκία να πάρει ένα μέρος των δικών μας υδρογονανθράκων από την δική μας ΑΟΖ!<br /><br />Πέρασαν 40 χρόνια από τότε που ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος ανακήρυξε την κυπριακή ΑΟΖ και οι ελληνικές κυβερνήσεις αρνήθηκαν να οριοθετήσουν την ΑΟΖ της Ελλάδας με αυτή της Κύπρου. Κάτι πάει πολύ στραβά.<br /><br />Η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει σε έξι οριοθετήσεις ΑΟΖ με τα έξι παράκτια κράτη με τα οποία έχει θαλάσσια σύνορα. Έχει κάνει μιάμιση οριοθέτηση με την Ιταλία και την Αίγυπτο και σκέπτεται να προχωρήσει και με τις υπόλοιπες εκτός Κύπρου! <a href="https://www.newsbreak.gr/ethniki-grammi/949206/arthro-kolafos-toy-kathigiti-th-karyoti-oi-ipa-epidiokoyn-synekmetalleysi-ton-ydrogonanthrakon-tis-elladas-me-tin-toyrkia/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a>.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Άρθρο – κόλαφος του Καθηγητή Θ. Καρυώτη: Οι ΗΠΑ επιδιώκουν συνεκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της Ελλάδας με την Τουρκία!

Ο πλέον ειδικός για θέματα ΑΟΖ, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στην Ουάσινγκτον, αναλύει την αμερικανική πολιτική στην περιοχή μας Με ένα αν...

Διαβάστε την συνέχεια

Λύση «made in USA» για το Αιγαίο με πενταμερή και διεθνή διαιτησία.

<a href="https://www.ekathimerini.com/wp-content/uploads/2022/07/AP22199671275563.jpg?1658208039613"><img border="0" height="427" src="https://www.ekathimerini.com/wp-content/uploads/2022/07/AP22199671275563.jpg?1658208039613" width="698" /></a> <br /><br /><div>Ελλάς, Κύπρος, Τουρκία, Αίγυπτος, Λιβύη στο τραπέζι του διαλόγου σε διεθνή διάσκεψη για ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδα και ορυκτό πλούτο – Δεκτή η πρότασις Ερντογάν από τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη<br /><br />Δεν μας έχουν συνηθίσει στην Ελλάδα σε γρήγορα αντανακλαστικά οι ηγεσίες μας ούτε σε άμεση ανταπόκριση σε σχέδια και προγράμματα. Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, συνήθως είναι αποτέλεσμα έξωθεν επιρροών και πιέσεων.<br /><br />Έτσι, σε πρώτη φάση, έκπληξη μας προεκάλεσε το γεγονός πως την μία ημέρα (προχθές) ο Πρωθυπουργός εξήγγειλε στην Βουλή την δημιουργία «Φόρουμ Παρακτίων Κρατών» της ανατολικής Μεσογείου και την επομένη (χθες) το Υπουργείο Εξωτερικών προχώρησε ταχέως στην εφαρμογή της «ιδέας» αρχίζοντας διαβουλεύσεις για την διαμόρφωση ενός πενταμερούς σχήματος με συμμετοχή της Ελλάδος, της Κύπρου, της Τουρκίας, της Αιγύπτου και της Λιβύης.<br /><br />Μάλιστα «κυβερνητικές πηγές» έσπευσαν να ενημερώσουν ότι τα αντικείμενα που θα συζητούνται στο «Φόρουμ» θα έχουν να κάνουν με το μεταναστευτικό, την προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος, την συνδεσιμότητα (καλώδιο), τις οριοθετήσεις θαλασσίων ζωνών και την πολιτική προστασία. Είναι δε άξιο προσοχής το γεγονός ότι προσδιορίσθηκαν από την πρώτη στιγμή οι προαναφερθείσες πέντε χώρες, ενώ δεν έγινε η παραμικρή μνεία περί ενδεχομένης συμμετοχής των τριών ακόμη κρατών που είναι «παράκτιες χώρες της ανατολικής Μεσογείου», δηλαδή του Ισραήλ, της Συρίας και του Λιβάνου.<br /><br />Όλα όμως εξηγούνται και το παρασκήνιο το είχε αποκαλύψει η «Εστία» ήδη από τις 16 Ιουνίου με κύριο θέμα της υπό τον τίλο «ΗΠΑ: Λύσις υπέρ της Τουρκίας με διεθνή διαιτησία στο Αιγαίο». Όπως είχαμε αναφέρει, η αμερικανική παρέμβασις είχε ανατεθεί στον σύμβουλο του Ντόναλντ Τράμπ επιφορτισμένο με «ειδικές αποστολές» Ρίτσαρντ Γκρενέλ, ο οποίος εργάζεται σε στενή συνεργασία με τον πρέσβυ των ΗΠΑ στην Άγκυρα Τομ Μπάρακ (ο οποίος έχει αναλάβει ευρύτερο ρόλο στην ανατολική Μεσόγειο) και τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν.<br /><br />Μάλιστα η «Εστία» έγραφε τότε για «εφιαλτικό άξονα» των τριών αυτών προσώπων. Και, από ο,τι φαίνεται, ο άξων αυτός διεμόρφωσε το σχέδιο της πενταμερούς διασκέψεως, την υλοποίηση του οποίου ανέλαβε προθύμως το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, χωρίς ίσως να αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος φαλκιδεύσεως ζωτικών συμφερόντων της χώρας μας. Χαρακτηριστικό είναι ότι ήδη παράγοντες του ΥΠΕΞ ομιλούν για τις προοπτικές να αποκτήσει μόνιμα χαρακτηριστικά ένα τέτοιο σχήμα, θεωρώντας εκ των προτέρων δεδομένη την αποδοχή του. Αλλά γιατί να μην την θεωρούν δεδομένη, αφού στον ίδιο άξονα εκινήθη και ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος, κατά την ομιλία του στον ΟΗΕ, είχε ομιλήσει πρώτος για «Διάσκεψη Ανατολικής Μεσογείου» με στόχο την ανάπτυξη κοινού εδάφους. Το ερώτημα είναι αν και κατά πόσον υπάρχει προοπτική για «κοινό έδαφος» με την Τουρκία όσο ισχύει το τουρκολιβυκό μνημόνιο, είναι εν ισχύι η απειλή του casus belli και εξακολουθεί η Άγκυρα να απαιτεί διεθνή αναγνώριση του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους υπονομεύοντας την λύση του Κυπριακού.<br /><br />Από ο,τι φαίνεται λοιπόν, η πενταμερής θα είναι η δικαιολογία για την διεθνή διαιτησία στην οποία κινδυνεύει να συρθεί η Ελλάς. Και να υποχρεωθεί να δεχθεί λύσεις που θα της υποδειχθούν, όχι μόνον για την συνδιαχείριση του Αιγαίου, αλλά και για την λύση του Κυπριακού. Το πρώτο βήμα, βεβαίως, είναι το τραπέζι του διαλόγου. Στο οποίο ευκολώτερα θα δικαιολογηθεί η συμμετοχή της Ελλάδος εάν μετέχουν πέντε χώρες και όχι μόνον δύο. Τονίζοντας ότι το σχέδιο Γκρενέλ για διάλογο ήταν ακόμη υπό διαμόρφωσιν, η «Εστία» ανέφερε στις 16 Ιουνίου: «Ο Γκρενέλ φέρεται να έχει ήδη συζητήσει το θέμα τόσο με τον Αμερικανό πρέσβυ στην Άγκυρα (που είναι αρκετά δραστήριος και στην Συρία) Τομ Μπάρακ όσο και με την αναμενομένη στην Αθήνα πρέσβυ Κίμπερλυ Γκίλφοϋλ, καθώς και με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν.<br /><br />Οι δύο πρέσβεις αναφέρεται ότι έχουν, επί της αρχής, αντιμετωπίσει θετικά την πρωτοβουλία, θεωρώντας ότι η τρέχουσα συγκυρία της σχετικής αποκλιμακώσεως στις διμερείς σχέσεις Ελλάδος-Τουρκίας επιτρέπει την διερεύνηση του ενδεχομένου ενός πιο δομημένου διαλόγου μεταξύ Αθηνών και Αγκύρας. Αν και το ακριβές περιεχόμενο των ενδεχομένων συνομιλιών δεν έχει ακόμη προσδιορισθεί, οι πρώτες σκέψεις φαίνεται πως περιλαμβάνουν την έναρξη μιάς διαδικασίας που θα μπορούσε να οδηγήσει στην λύση της διεθνούς διαιτησίας για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών. Αυτό σημαίνει απομάκρυνση από την διαδικασία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης με όλα τα ενδεχόμενα “λύσεως” ανοικτά, χωρίς καν την θεωρητική δέσμευση της ευθυγραμμίσεως με τα θέσμια του Διεθνούς Δικαίου της Θαλάσσης, τα οποία η ελληνική πλευρά θεωρεί ότι πρέπει να διέπουν οιαδήποτε διευθέτηση της οριοθετήσεως των θαλασσίων ζωνών στο Αιγαίο.<br /><br />Η προώθησις της λύσεως της διεθνούς διαιτησίας, στην παρούσα χρονική συγκυρία και ιδιαιτέρως μετά τις επιθέσεις του Ισραήλ κατά του Ιράν, αποτελεί μέρος των “ιδεών” που αναπτύσσονται στην αμερικανική πρωτεύουσα για μία συνολική διευθέτηση στην Μέση Ανατολή, με την Τουρκία να αναλαμβάνει τον κεντρικό ρόλο, υποκαθιστώντας και το Ιράν, καθώς άλλως τε ήδη έχει επεκτείνει την επιρροή της στην τελευταία σύμμαχο της Τεχεράνης, Συρία».<br /><br />Ακόμη τονίζαμε: «Είναι γεγονός ότι η πολιτική των ΗΠΑ θεωρεί επιβεβλημένο να εξευρεθεί μια λύσις στα ελληνοτουρκικά, τα οποία θεωρεί “αγκάθι” για τις συμμαχικές σχέσεις. Αλλά ενώ σε εποχές σχετικής σταθερότητος η διευθέτησις των ελληνο-τουρκικών δεν είναι ζήτημα προτεραιότητος, σε περιόδους γενικωτέρας διαταράξεως της ομαλότητος οι διαδικασίες επιταχύνονται». Και αυτήν την στιγμή οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις στην ευρύτερη περιοχή καθιστούν για τις ΗΠΑ ζήτημα προτεραιότητος την διευθέτηση των ελληνο-τουρκικών, δεδομένου μάλιστα ότι «επιφυλάσσουν για την Τουρκία έναν σημαντικό ρόλο για την επομένη ημέρα», οπότε «μάλλον έχουν ήδη αποφασίσει προς ποίαν πλευρά θέλουν να κλίνει η πλάστιγγα και ποιόν θα υποχρεώσουν σε επώδυνες υποχωρήσεις». Είναι προφανές ότι στην ατραπό των επωδύνων υποχωρήσεων εισερχόμεθα εκουσίως.<br /><br /><a href="https://www.estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

Λύση «made in USA» για το Αιγαίο με πενταμερή και διεθνή διαιτησία.

Ελλάς, Κύπρος, Τουρκία, Αίγυπτος, Λιβύη στο τραπέζι του διαλόγου σε διεθνή διάσκεψη για ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδα και ορυκτό πλούτο – Δεκτή η πρότα...

Διαβάστε την συνέχεια

Είναι ο Μητσοτάκης ο εμπνευστής του «φόρουμ» για την Ανατολική Μεσόγειο; Ποιός του έδωσε το «πράσινο φως»;

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhP89JR-Tb4D1oTiurZI6CHCXuNwuCrDgvG1XGoYnKg7JA-yaDPhmRqrD8ed8nGOWut7f3SsGzcDz_TwTTycnLzF-VkFD0ObwIDHWJFxeMt75oorA0h8CUESL5k14uakI6dhaH09M_TrwAGYQF2YqSFvtiSnr97VgakDzC_DbWEl8yxBwl745JvmHIa3FA/s930/1000003581.jpg"><img border="0" height="344" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhP89JR-Tb4D1oTiurZI6CHCXuNwuCrDgvG1XGoYnKg7JA-yaDPhmRqrD8ed8nGOWut7f3SsGzcDz_TwTTycnLzF-VkFD0ObwIDHWJFxeMt75oorA0h8CUESL5k14uakI6dhaH09M_TrwAGYQF2YqSFvtiSnr97VgakDzC_DbWEl8yxBwl745JvmHIa3FA/w696-h344/1000003581.jpg" width="696" /></a> <br /><br /><div>Επειδή η κοινή ασθένεια πολλών φαίνεται να είναι η κοντή μνήμη -κάποιων ακουσίως και άλλων εκουσίως-, θα επιχειρήσουμε να δώσουμε μια οφειλόμενη απάντηση σε όσους εσφαλμένα υποστηρίζουν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο εμπνευστής της δημιουργίας ενός «φόρουμ» για την Ανατολική Μεσόγειο. <br /><br />Από την σειρά των γεγονότων λοιπόν συνάγεται, ότι το «φόρουμ» ήταν ένας από τους λόγους της παρουσίας του Έλληνα Πρωθυπουργού στη διάσκεψη για τη Γάζα, -την οποία σχολιάσαμε και αποκωδικοποιήσαμε σε προηγούμενο σημείωμα (14/10/25)-, κατά τη διάρκεια της οποίας πήρε το «πράσινο φως» για την σχετική ανακοίνωση στο ελληνικό κοινοβούλιο. <br /><br />Η «Καθημερινή» επιβεβαίωσε (17/10/25) ότι η ανακοίνωση Μητσοτάκη σχετίζεται άμεσα με την πρωτοβουλία του συμπέθερου του Ντ. Τραμπ, Μασάντ Μπούλος, οποίος φέρεται να είχε ήδη συνομιλήσει με Έλληνες, Τούρκους, Λίβυους και Αιγύπτιους εκπροσώπους προκειμένου να «ενθαρρύνει τις τέσσερις χώρες να επιλύσουν τις διαφορές τους». Με άλλα λόγια ο Τραμπ συνεχίζει την πολιτική που χάραξε το επιτελείο Μπάιντεν για την Ανατολική Μεσόγειο, όπως γίνεται αντιληπτό από τη σύντομη ιστορική αναδρομή που ακολουθεί:<br /><br />Σε παλαιότερο άρθρο (16/02/23) εξηγήθηκε η λύση που προωθείται από τους Αμερικανούς για τα ενεργειακά της περιοχής μας και επιβεβαιώθηκε από τις δηλώσεις του Σύμβουλου Εθνικής Ασφαλείας Θάνου Ντόκου, ο οποίος μίλησε για τη δημιουργία ενός «μεγάλου συνεταιρισμού κρατών» κατά τα πρότυπα της συνεργασίας Κατάρ-Ιράν «που θα συνεκμεταλλευτεί τους ενεργειακούς πόρους της Μεσογείου».<br /><br />Στην ουσία η δήλωση Ντόκου επιβεβαίωνε τον Αμερικανό τέως υφυπουργό Τζέφρι Πάιατ, ο οποίος τον Δεκέμβριο του 2022 είπε ότι, «υπάρχει μεγάλη ευκαιρία σήμερα να αυξηθεί η συλλογικότητα στην περιοχή» ενώ πρόσθεται ότι, «οι ΗΠΑ εστιάζουν στο πώς θα δημιουργήσουν μια ΕΤΑΙΡΙΚΗ ΔΥΝΑΜΙΚΗ για να αποφύγουμε τις διαμάχες που συνοδεύονται με ένα οικονομικό κόστος». <br /><br />Ο Τζέφρι Πάιατ αντίστοιχες δηλώσεις έκανε και σε συνέδριο του «Economist» (Ιούλιο 2024) όταν διευκρίνισε ότι μέσα από τη συνεργασία επί των ενεργειακών, ουσιαστικά διευκολύνεται ο επαναπροσδιορισμός των σχέσεων μεταξύ των κρατών της περιοχής. «Εάν συνεχίσουμε να διευκολύνουμε την ενεργειακή συμμαχία, τότε η αφθονία σε ενέργεια θα λύσει το μεγάλο δίλημμα σε όλη την περιοχή».<br /><br />Την βάση για την «εταιρική» συνεκμετάλλευση βέβαια, την έβαλε πολύ νωρίτερα ο ίδιος ο τέως πρόεδρος Τζο Μπάιντεν -τότε αντιπρόεδρος- το 2014 όταν έλεγε ότι, «αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους ταξίδεψα πρόσφατα [σσ. Μάιο του 2014] στην Κύπρο -ο υψηλότερος αξιωματούχος των ΗΠΑ που επισκέφθηκε την Κύπρο εδώ και πέντε δεκαετίες- επειδή ήθελα να ενθαρρύνω τους Κύπριους [σσ. Κυπριακή Δημοκρατία] να αναπτύξουν τους ενεργειακούς πόρους τους σε συνεργασία με όλους -ΟΛΟΥΣ(!)- τους γείτονές τους, και να καταστεί σαφές ότι ΟΛΟΙ ωφελούνται εάν το σύνολο της Ανατολικής Μεσογείου μπορεί να συνεργαστεί για να γίνει κόμβος για τις αγορές φυσικού αερίου». Γι' αυτό άλλωστε οι Αμερικάνοι ανέκαθεν επιθυμούσαν να εντάξουν την Τουρκία στο υφιστάμενο East Med Gas Forum... <br /><br />Υπενθυμίζεται επίσης και σχετική δήλωση του «αρχιτέκτονα» του γνωστού χάρτη Μπάιντεν, του πρώην Ανώτερου Σύμβουλου Ενεργειακής Ασφάλειας του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Άμος Χόκσταϊν, οποίος είπε ότι: «Υπάρχουν πολλές επιλογές για την ενίσχυση του 3+1, του Φόρουμ Φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου (East Med Gas Forum) και ιδανικά τη χρήση της ενέργειας ως τρόπο για ενίσχυση των συνεργασιών ανάμεσα σε αυτές τις χώρες ώστε να επωφεληθούν πολιτικά, πέραν των ενεργειακών ζητημάτων. Από το 2015-2017 [περίοδο κατά την οποία ο γνωστός χάρτης Μπάιντεν παρουσιάστηκε στον Ερντογάν και τους Ε/κ ενώ χρησιμοποιήθηκε ως δέλεαρ κατευνασμού μετά την ισραηλοτουρκική κρίση του Μαβί Μαρμαρά] υπήρχε πολιτική δραστηριότητα για να υποστηρίξουμε μια λύση στο κυπριακό πρόβλημα και η ενέργεια ήταν νέο αντικείμενο για τη διαπραγμάτευση και την ειρηνευτική διαδικασία επί του εδάφους». <br /><br />Εν συντομία, ο χάρτης Μπάιντεν καταλύει τον χάρτη της Σεβίλλης και ισοπεδώνει τις πρόνοιες του Δικαίου της Θάλασσας, οδηγεί στην απώλεια της ελληνικής δυνάμει ΑΟΖ ανατολικά του 28ου Μεσημβρινού που τέμνει την Ρόδο, καθώς και του κοινού θαλάσσιου συνόρου με την Κύπρο (<a href="https://i-epikaira.blogspot.com/2023/01/2014-eastmed.html">1</a>, <a href="https://i-epikaira.blogspot.com/2023/04/2011.html">2</a> και <a href="https://i-epikaira.blogspot.com/2022/01/eastmed.html">3</a>).<br /><br /><a href="https://www.washingtoninstitute.org/sites/default/files/2021-05/Selected-Energy-Infrastructure-East-Mediterranean-2019-21.jpg"><img border="0" height="418" src="https://www.washingtoninstitute.org/sites/default/files/2021-05/Selected-Energy-Infrastructure-East-Mediterranean-2019-21.jpg" width="640" /></a><br /><i>Χάρτης Μπάιντεν. Πηγή: mcclatchydc.com</i><br /><br />Στις 23/02/24 γράφαμε ότι σε πρώτη φάση θα γίνει η είσοδος της Τουρκίας στο East Med Gas Forum -διόλου απίθανη η δημιουργία νέου φόρουμ ή πιο πιθανό, μιας διάσκεψης με παρόμοια ονομασία και σκοπούς υπό την αιγίδα του East Med Gas Forum-, ώστε να αναγνωριστούν τα ανύπαρκτα δικαιώματά της στην Αν. Μεσόγειο -στην πραγματικότητα, πολύ περιορισμένα βάσει του χάρτη της Σεβίλλης-, και επί της ουσίας, θα ανοίξει ο δρόμος για την εφαρμογή του εκτρωματικού χάρτη Μπάιντεν, ο οποίος δημιουργήθηκε από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.<br /><br />Αυτά όσον αφορά στους αμερικανικούς σχεδιασμούς, τους οποίους το παρόν βήμα έχει σχολιάσει εκτενέστατα τα προηγούμενα χρόνια. Επειδή όμως τα σχέδια χρειάζονται και εγχώριους εκτελεστές, παρακάτω παρατίθενται και σχετικές δηλώσεις οι οποίες καταδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας ποιοί κινούν τα νήματα στην πολιτική ζωή της χώρας:<br /><br />-Τον Φεβρουάριο και Μάρτιο του 2015, σύμφωνα με αποκάλυψη της ελληνοκύπριας δημοσιογράφου Φανούλας Αργυρού, σε δύο κλειστά σεμινάρια -ένα στην Άγκυρα (28/02/15) και ένα στο Φόρεϊν Όφις του Λονδίνου (02/03/15)-, με στόχο την προώθηση λύσης «δύο κρατών» στο Κυπριακό, ο Γιώργος Παπανδρέου δήλωσε ανοικτά ότι πρότεινε ο ίδιος στον Ρ.Τ. Ερντογάν να εργαλειοποιηθεί η ενέργεια για την επίλυση του Κυπριακού, ενώ ταυτόχρονα αναφέρθηκε σε πιθανά κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην υφαλοκρηπίδα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, κλείνοντας το μάτι στη «συνεκμετάλλευση»  Σημειώνεται επίσης, ότι οι δηλώσεις Παπανδρέου, συμπίπτουν χρονικά και με την περίοδο κατά την οποία, όπως προαναφέρθηκε, παρουσιάστηκε ο χάρτης Μπάιντεν στον Ερντογάν... Σύμπτωση(;)<br /><br />-Η Ντόρα Μπακογιάννη στις 17/02/23 δήλωσε ότι: «Κάποια στιγμή θα γίνει διεθνής διάσκεψη για τα ενεργειακά στη Μεσόγειο, θα υπάρξει ευρύτερη συμφωνία. Η Μεσόγειος είναι μικρή θάλασσα με πολλά κράτη». Πρόσθεσε δε με νόημα ότι «δεν είναι ταμπού η συνεκμετάλλευση, εγώ δεν έχω κανένα ταμπού...»<br /><br />-Ο δε επίτιμος διδάκτορας του τουρκικού ιδιωτικού Πανεπιστημίου της οικογένειας Κοτς στην Κωνσταντινούπολη, Αλέξης Τσίπρας, είπε κατά την παραλαβή του τίτλου τον Ιούνιο του 2024: «σε αυτή την περίοδο σχετικής ηρεμίας στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, πρέπει να εργαστούμε σκληρά για να παραπέμψουμε την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης μας». Είπε επίσης ότι «οι λαοί της Ελλάδας και της Τουρκίας, αξίζουν ένα μέλλον ειρήνης στη βάση του διεθνούς δικαίου» και πως «με βάση αυτά τα κρίσιμα βήματα στην Ανατολική Μεσόγειο, μπορούμε και πρέπει να ανοίξουμε την προοπτική για την αναβάθμιση των σχέσεων ΕΕ-Τουρκίας στο σύνολό τους». <br /><br />Σημειώνεται ότι μεταξύ των επιχειρήσεων της δυναστείας Κοτς στην Τουρκία, συγκαταλέγεται και το πλειοψηφικό πακέτο στην κρατική τουρκική εταιρεία πετρελαίου (ΤΡΑΟ)! Ναι... αυτήν που διενεργεί ανενόχλητη έρευνες εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και έχει ήδη διαμοιράσει βυθοτεμάχια σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο. <br /><br />Για τον ρόλο του Τούρκου επιχειρηματία Ραχμί Κοτς -ο οποίος διατηρεί στενές σχέσεις με την οικογένεια Μητσοτάκη-, έχουμε αναφερθεί εκτενώς, και όπως γράψαμε και παλαιότερα (04/07/24), «υπάρχει οργιώδες παρασκήνιο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, στο οποίο εμπλέκονται και επιχειρηματίες, κυρίως από τον τομέα της ενέργειας που ωθούν τις κυβερνήσεις σε συμφωνίες με κοινές ελληνοτουρκικές επιχειρήσεις στο Αιγαίο. Ωστόσο η επιχειρηματική συνεργασία δεν μπορεί να γίνει στο κενό, δεδομένου ότι η Τουρκία έχει πάντα ως βάση την συνεκμετάλλευση...» </div><div><br />Στις 10/10/25 επίσης γράφαμε: «Και για να γίνει ακόμη πιο σαφές [για το τι ακριβώς συμβαίνει], δεν είναι καθόλου τυχαίες οι δηλώσεις Μητσοτάκη-Ερντογάν στο περιθώριο των εργασιών της Εβδομάδας Υψηλού Επιπέδου της 80ής Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη (Σεπτέμβριος 2025), όπου ο μεν πρώτος είπε: «Εάν κάποιες φορές, εάν αυτό που κάνουμε προκαλεί κάποια δυσφορία στη Τουρκία, ας είναι. [...] Αλλά θα συνεχίσουμε να συνομιλούμε μαζί τους εποικοδομητικά και να προσπαθούμε να βρούμε project αμοιβαίου ενδιαφέροντος», ο δε δεύτερος δήλωσε με νόημα: «Θα πάρουμε το μερίδιο που μας αναλογεί και θα συνεργαστούμε με τους γείτονές μας με την αρχή του “win-win”»». <br /><br />Κλείνοντας, σε απάντηση όσων αναρωτιούνται, ποιόν θα ευνοήσει το κυοφορούμενο «φόρουμ» για την Ανατολική Μεσόγειο, υπενθυμίζεται ότι ο ίδιος ο Ερντογάν διεμήνυε με ύφος από τον Οκτώβριο του 2020 πως «η Τουρκία αναμένει σαφή βήματα για τη σύγκληση της διεθνούς διάσκεψης των χωρών της ανατολικής Μεσογείου»! Ηλίου φαεινότερον γιατί ο Τούρκος ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν είπε σε συνέντευξή του ότι ελπίζει τα διμερή -κατά τον ίδιο- ζητήματα να επιλυθούν με τον κ. Μητσοτάκη στην εξουσία...<br /><br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Είναι ο Μητσοτάκης ο εμπνευστής του «φόρουμ» για την Ανατολική Μεσόγειο; Ποιός του έδωσε το «πράσινο φως»;

Επειδή η κοινή ασθένεια πολλών φαίνεται να είναι η κοντή μνήμη -κάποιων ακουσίως και άλλων εκουσίως-, θα επιχειρήσουμε να δώσουμε μια οφειλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Δίκαιο της Θάλασσας και η τραγική ελληνική εξωτερική πολιτική.

<img height="372" src="https://www.defence-point.gr/wp-content/uploads/2024/11/aegean-greece-aoz.bmp" width="692" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πολλά τα λάθη της Ελλάδος στις οριοθετήσεις των θαλασσίων ζωνών της: Ανοιχτά τα μέτωπα με την Τουρκία, τις φιλοτουρκικές χώρες, Αλβανία και Λιβύη, και “θέματα” με την Αίγυπτο…</span></h3><div>ΤΟΥ <b>Δρ. Εμμανουήλ Γούναρη</b><br />Η Ελλάδα θα έπρεπε να έχει εφαρμόσει προ πολλού τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θαλάσσης (UNCLOS), του 1982, όσον αφορά τη Σύμβαση της Λιβύης.<br /><br /><div>Η επικύρωση της Σύμβασης μεταξύ της Ελλάδας και της Αλβανίας δεν έλαβε χώρα επειδή η Σύμβαση ακυρώθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Αλβανίας. Όσον αφορά την επίλυση της διαφοράς μεταξύ της Ελλάδος και της Τουρκίας για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδος και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, αυτή είναι αδύνατη, διότι η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τη Χάγη.<br /><br />Με τη Λιβύη δεν έχουμε οριοθετήσει υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Τώρα, οι Λίβυοι θα συρθούν σε διαπραγματεύσεις για την οριοθέτηση ΑΟΖ. Με την Ιταλία έχουμε οριοθετήσει όλες τις θαλάσσιες ζώνες με βάση τη μέση γραμμή.<br /><br />Με την Αίγυπτο μόνο μερικώς με τη μέση γραμμή. Ακόμη, προ πολλού, η Ελλάδα θα έπρεπε να έχει κλείσει με ευθείες γραμμές όλους τους νόμιμους κόλπους, σύμφωνα με τη Σύμβαση Δικαίου Θαλάσσης του 1982, και να μην αναγνωρίζει τους παράνομους κόλπους των γειτονικών της κρατών, όπως, π.χ. τους κόλπους Καντάφι της Λιβύης, και, αντίθετα, να αναγνωρίζει τις νόμιμες ευθείες γραμμές των Διαπόντιων Νήσων (Οθωνοί, Ερεικούσσα).<br /><br />Επίσης, οφείλει να εξετάσει αν είναι νόμιμες οι χαραχθείσες ευθείες γραμμές από την Τουρκία στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Επίσης, να εξετάσει την πόντιση καλωδίου οπτικών ινών στην υφαλοκρηπίδα και στην ΑΟΖ, όπου η τοποθέτηση είναι ελεύθερη.<br /><br />Εντός της τουρκικής οικονομικής ζώνης (ΑΟΖ), τόσο στη Θάλασσα του Μαρμαρά, πέραν των 12 ν.μ., όσο και στην τουρκική ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα, επιτρέπεται, σύμφωνα με τη Σύμβαση Δικαίου Θαλάσσης του 1982, η διενέργεια αεροπορικών και ναυτικών γυμνασίων από τρίτα κράτη, όπως πράττει η Τουρκία στο Αιγαίο, διότι στην ΑΟΖ ισχύει η ελευθερία των θαλασσών.<div><br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a></div><div><br /></div><div><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div></div>

Το Δίκαιο της Θάλασσας και η τραγική ελληνική εξωτερική πολιτική.

Πολλά τα λάθη της Ελλάδος στις οριοθετήσεις των θαλασσίων ζωνών της: Ανοιχτά τα μέτωπα με την Τουρκία, τις φιλοτουρκικές χώρες, Αλβανία και ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γεραπετρίτης – Λιβύη: Άνθρακες ο θησαυρός, αποτυχία.

<a href="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2025/07/f52bd5822c5646f294762dfa18e89971_Gv6OH4yX0AADa-I-1-1.jpg?v=1752637580"><img height="370" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2025/07/f52bd5822c5646f294762dfa18e89971_Gv6OH4yX0AADa-I-1-1-660x370.jpg?v=1752637581" width="701" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ακαμπτη η Τρίπολη για το τουρκολιβυκό μνημόνιο</span></h3><b>Βασίλης Νέδος</b><br />Τι συζητήθηκε κατά την επίσκεψη του Γιώργου Γεραπετρίτη στη Λιβύη<br /><br />Tην κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα με τη ραγδαία αύξηση των μεταναστευτικών ροών από Τομπρούκ προς Κρήτη παρουσίασε ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης κατά την επίσκεψή του στη Λιβύη.<br /><br />Δίχως κάποια ουσιαστική εξέλιξη στο βασικό ζήτημα που αφορά τις σχέσεις της Ελλάδας με την κυβέρνηση της Τρίπολης, δηλαδή την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών μακριά από τη λογική του τουρκολιβυκού μνημονίου, διεξήχθη χθες η επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη στην πρωτεύουσα της Λιβύης, όπου συναντήθηκε διαδοχικά με τον πρόεδρο του Προεδρικού Συμβουλίου της Λιβύης Μοχάμεντ Μένφι, τον πρωθυπουργό Αμπντουλχαμίντ Ντμπέιμπα και τον ασκούντα χρέη υπουργού Εξωτερικών Ταχέρ αλ Μπαούρ.<br /><br />Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, ο κ. Γεραπετρίτης τόνισε ότι η Ελλάδα επιδιώκει να επιλύσει κάθε ζήτημα οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών με γειτονικές της χώρες, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Οι ίδιες πηγές ανέφεραν, μάλιστα, ότι συμφωνήθηκε η «ετοιμότητα Ελλάδας και Λιβύης, ως κράτη με αντικείμενες ακτές, να συζητήσουν για οριοθέτηση ΑΟΖ στο προσεχές μέλλον». Επί της ουσίας, πάντως, δεν ανακοινώθηκε κάτι πρακτικό, όπως για παράδειγμα η συγκρότηση τεχνικών επιτροπών ή κάποιο άλλο προκαταρκτικό βήμα, ώστε Αθήνα και Τρίπολη να επιστρέψουν στις συζητήσεις που διακόπηκαν το 2010 για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών. Ενώ, επιπλέον, οι διπλωματικές πηγές της Αθήνας δεν κατέγραψαν κάποια συγκεκριμένη πρόταση προς αυτή την κατεύθυνση από την πλευρά των τριών Λίβυων συνομιλητών του κ. Γεραπετρίτη. Οι υπεκφυγές εκ μέρους της Τρίπολης καταμαρτυρούν ότι, παρά τον κλυδωνισμό της, η προσωρινή κυβέρνηση υπό τον κ. Ντμπέιμπα επιμένει στη σταθερή γραμμή υποστήριξης του τουρκολιβυκού μνημονίου.<div><br />Οι ίδιες πηγές τόνιζαν ότι ως προς την προκήρυξη διαγωνισμού για τις έρευνες εξόρυξης σε δύο οικόπεδα στα νότια της Κρήτης, ο κ. Γεραπετρίτης υπογράμμισε ότι η Ελλάδα ασκεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα βάσει διεθνούς δικαίου και δεν ενεργεί εις βάρος τρίτων. Με βάση όλα όσα έγιναν γνωστά από την Τρίπολη, κανείς από τους αξιωματούχους με τους οποίους συνομίλησε ο υπουργός Εξωτερικών δεν αντέδρασε με κάποιο θετικό τρόπο σε αυτή την τοποθέτηση. Αλλωστε κάτι τέτοιο ήταν περιττό, καθώς μόλις πριν από λίγες εβδομάδες η κυβέρνηση της Τρίπολης είχε καταγράψει την αντίθεσή της με τον πλέον επίσημο τρόπο, με τη ρηματική διακοίνωση που κοινοποιήθηκε στον ΟΗΕ, και κατήγγειλε την επιλογή της Αθήνας να προκηρύξει οικόπεδα προς έρευνα στα νότια της Κρήτης, κινούμενη σαφώς στη λογική του τουρκολιβυκού μνημονίου.<br /><br /></div><div>Διπλωματικές πηγές ανέφεραν ότι συμφωνήθηκε η «ετοιμότητα Ελλάδας και Λιβύης, ως κράτη με αντικείμενες ακτές, να συζητήσουν για οριοθέτηση ΑΟΖ στο προσεχές μέλλον».<br /><br />Σε δύσκολη θέση<br /><br />Η κατάσταση στην οποία βρίσκεται αυτή τη στιγμή ο πρωθυπουργός της Τρίπολης, Αμπντουλχαμίντ Ντμπέιμπα, είναι εξαιρετικά επίφοβη, καθώς η ομάδα του πιο ισχυρού πολέμαρχου που υποστήριζε με άνδρες και στρατιωτικά μέσα το καθεστώς έχει αποσυρθεί από την υπεράσπιση της κυβέρνησης, η οποία δεν διαθέτει επαρκείς δυνάμεις να υπερασπιστεί τον εαυτό της, ενώ δέχεται πιέσεις από άλλες φατρίες της Δυτικής Λιβύης.<br /><br />Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά από τις ελληνικές διπλωματικές πηγές, ο κ. Γεραπετρίτης παρουσίασε στους συνομιλητές του την κατάσταση στην Ελλάδα με τη ραγδαία αύξηση των μεταναστευτικών ροών από Τομπρούκ προς Κρήτη. Οι ίδιες πηγές υπογράμμιζαν ότι ο κ. Γεραπετρίτης και οι συνομιλητές του συμφώνησαν ότι πρέπει να υπάρξει συνεννόηση ως προς τον έλεγχο χερσαίων και θαλασσίων συνόρων και η λιβυκή πλευρά ζήτησε τη συνδρομή της Ελλάδας τόσο σε διμερές επίπεδο όσο και στο πλαίσιο της Ε.Ε. και του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.<br /><br />«Οι συζητήσεις έγιναν σε ιδιαίτερα παραγωγικό κλίμα και αποφασίσαμε από κοινού να επανατοποθετήσουμε σε τροχιά τα μείζονα ζητήματα που μας αφορούν, το μεταναστευτικό, το διμερές εμπόριο και βεβαίως την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών μεταξύ των δύο χωρών», ανέφερε, μεταξύ άλλων, μετά το πέρας της επίσκεψής του στην Τρίπολη ο κ. Γεραπετρίτης.<br />Σε επίπεδο Ε.Ε. αναδεικνύει η Ελλάδα το πρόβλημα με Λιβύη<br /><br />Της <b>Αλεξάνδρας Βουδούρη</b><br /><br />ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ – ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ. Εκ νέου το ζήτημα της Λιβύης έθιξε και μάλιστα, μόνον, η Ελλάδα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τόσο σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση των αυξημένων μεταναστευτικών ροών, όσο και για το τουρκολιβυκό μνημόνιο, στον απόηχο της ρηματικής διακοίνωσης στον ΟΗΕ με την οποία η Τρίπολη οριοθετεί τη λιβυκή ΑΟΖ. Αφορμή στάθηκε η διοργάνωση δείπνου μεταξύ των υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ενωσης με ομολόγους τους των χωρών της Νότιας Γειτονίας, τη Δευτέρα στις Βρυξέλλες, αλλά και το χθεσινό συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων, με βασικό θέμα την εξέταση των σχέσεων Ε.Ε. – Ισραήλ στη «σκιά» της ανθρωπιστικής κρίσης στη Γάζα.<br /><br />Τη χώρα μας εκπροσώπησε η υφυπουργός Εξωτερικών Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, όπου στη διάρκεια του δείπνου της Δευτέρας αναφέρθηκε στο ζήτημα των αυξημένων ροών από την ανατολική πλευρά της Λιβύης, ενώ έθιξε το ζήτημα του τουρκολιβυκού μνημονίου, ζητώντας σεβασμό του διεθνούς δικαίου, κάτι που επανέλαβε και στη διάρκεια της χθεσινής συζήτησης στην ειδική ενότητα για τη Μεσόγειο.<br /><br />Η υφυπουργός Εξωτερικών Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου αναφέρθηκε στις μεταναστευτικές ροές και στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, στο πλαίσιο του Συμβουλίου των υπουργών Εξωτερικών.<br /><br />Το ζήτημα του τουρκολιβυκού μνημονίου έχει θέσει η Αθήνα επανειλημμένως στις Βρυξέλλες, ενώ στο πρόσφατο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο προστέθηκε η αναφορά ότι «το μνημόνιο συμφωνίας Τουρκίας – Λιβύης σχετικά με την οριοθέτηση των θαλάσσιων δικαιοδοσιών στη Μεσόγειο παραβιάζει κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών, δεν συμμορφώνεται με το Δίκαιο της Θάλασσας και δεν μπορεί να έχει νομικές συνέπειες για τρίτα κράτη».<br /><br />Αίσθηση προκάλεσε το γεγονός ότι η Ιταλία δεν έκανε καμία αναφορά χθες στο θέμα και παρά το ότι ο υπουργός Εξωτερικών Αντόνιο Ταγιάνι είχε ζητήσει ειδική συζήτηση στο συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων τον Ιούνιο περιγράφοντας τη Λιβύη ως «κατάσταση έκτακτης ανάγκης, που η Ευρώπη πρέπει να αντιμετωπίσει από κοινού». Σε κάθε περίπτωση, η Κομισιόν δρομολογεί νέα ευρωπαϊκή αποστολή στη Βεγγάζη, μετά το πρόσφατο διπλωματικό επεισόδιο, όπως συμφωνήθηκε από την πρόεδρό της και τους πρωθυπουργούς Ελλάδας, Ιταλίας και Μάλτας, την περασμένη εβδομάδα.<br /><br />Χθες, εν τω μεταξύ, το συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων δεν κατέληξε σε συμφωνία σχετικά με την αναθεώρηση του άρθρου 2 της συμφωνίας σύνδεσης Ε.Ε. – Ισραήλ στο πλαίσιο των επιλογών, που παρουσίασε η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάγια Κάλας, ανάμεσα στις οποίες ήταν εμπορικές κυρώσεις ή ακόμα και πλήρης αναστολή της συμφωνίας, λόγω της ανθρωπιστικής κρίσης στη Γάζα. «Στόχος μας δεν είναι να τιμωρηθεί το Ισραήλ», τόνισε η Κάλας μετά τη συνεδρίαση, αλλά να παρακολουθήσουμε την πλήρη εφαρμογή της πρόσφατης συμφωνίας, που πέτυχε η Ε.Ε. με τη χώρα όσον αφορά την πρόσβαση της ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα. Αρκετά κράτη-μέλη, όπως και η Ελλάδα, τάχθηκαν υπέρ της διατήρησης διαύλων επικοινωνίας με το Ισραήλ, υπέρ της κατάπαυσης του πυρός, της πρόσβασης ανθρωπιστικής βοήθειας, της επιστροφής των Ισραηλινών ομήρων και του τερματισμού της δράσης των εποίκων στη Δυτική Οχθη.<br /><br /><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γεραπετρίτης – Λιβύη: Άνθρακες ο θησαυρός, αποτυχία.

Ακαμπτη η Τρίπολη για το τουρκολιβυκό μνημόνιο Βασίλης Νέδος Τι συζητήθηκε κατά την επίσκεψη του Γιώργου Γεραπετρίτη στη Λιβύη Tην κατάσταση...

Διαβάστε την συνέχεια

“Υπερήφανη” Ελλάς: Ούτε ενώπιον τετελεσμένων τολμούν να κηρύξουν ΑΟΖ!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQheAGqi7EjJU6hlOen9T-VLL3FycMCxTpA6w&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="324" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQheAGqi7EjJU6hlOen9T-VLL3FycMCxTpA6w&s" width="689" /></a></div><div><br /></div>Του <b>Κώστα Σταμπολή</b><br />Μεγάλη αναστάτωση και έντονη ανησυχία επικρατεί το τελευταίο διάστημα στους κόλπους του ΥΠΕΞ αλλά και της κυβέρνησης γενικότερα αναφορικά με το Τούρκο-Λιβυκό Μνημόνιο για την χάραξη θαλάσσιων ζωνών μεταξύ της κυβέρνησης της Τουρκίας και της επαναστατικής κυβέρνησης της Λιβύης.<br /><br />Υπενθυμίζουμε, ότι το εν λόγω Μνημόνιο, που υπεγράφη τον Νοέμβριο 2019, μοιράζει ανάμεσα σε Τουρκία και Λιβύη όλη την θαλάσσια περιοχή νότια της Ρόδου,Καρπάθου, Κάσου και Κρήτης αγνοώντας πλήρως την Ελληνική (υπαρκτή αλλά μη δηλωθείσα) Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) Καταπατώντας με το έτσι θέλω κάθε έννοια του διεθνούς θαλασσίου και εθιμικού δικαίου και αποδίδοντας τεράστιες εκτάσεις, στην δικαιοδοσία της Τουρκίας και της Λιβύης εις βάρος της Ελλάδος.<br /><br />Η εξωφρενική αυτή κίνηση της Τουρκίας να υφαρπάξει ένα τεράστιο τμήμα των ελληνικών θαλασσών, πέρα από μια σειρά προσφυγών και νομικών ενεργειών, δυστυχώς δεν αντιμετωπίστηκε από την κυβέρνηση με τον απαιτούμενο δυναμικό τρόπο. Με αποτέλεσμα σήμερα οι προβλέψεις του Μνημονίου να κινδυνεύουν να γίνουν καθεστώς. Βάσει των όσων προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (γνωστό ως UNCLOS) όλα τα νησιά παγκοσμίως δικαιούνται χωρικής θάλασσας και υφαλοκρηπίδας με αποτέλεσμα να ορίζουν ΑΟΖ.<br /><br />Βάσει των προβλέψεων του Δικαίου της Θάλασσας η Ελλάδα έχει ορίσει ΑΟΖ στα δυτικά με την Ιταλία και νότια με την Αίγυπτο (μερική οριοθέτηση τον Αύγουστο 2021) ενώ εκκρεμεί συμφωνία με την Κύπρο, καθότι οι ΑΟΖ των δύο χωρών εφάπτεται σε ένα μήκος 60 νμ. Με την Τουρκία, η οποία δεν έχει υπογράψει το ΝΔΔΘ, να μην αποδέχεται ότι τα νησιά της Ελλάδος δικαιούνται ΑΟΖ, αφού σε όλες τις συναντήσεις μεταξύ εμπειρογνωμόνων των δύο ΥΠΕΞ τα τελευταία 20 χρόνια, αρνείται πεισματικά να συζητήσει το θέμα στο πλαίσιο της UNCLOS.<div><br />Σήμερα η ανησυχία της Ελληνικής κυβέρνησης οφείλεται πρώτον, στο ότι:<br /><br />(α) στις 25 Ιουνίου η Τουρκική κρατική εταιρεία υδρογονανθράκων TPAO υπέγραψε συμφωνία με την Λιβυκή εταιρεία πετρελαίων, την NOC, για σεισμικές έρευνες από την πρώτη σε θαλάσσια τεμάχια εντός της Λιβυκής ΑΟΖ,<br /><br />(β) σύμφωνα με πληροφορίες η Βουλή Αντιπροσώπων της Λιβύης ετοιμάζεται να επικυρώσει το Τούρκο-Λιβυκό Μνημόνιο, πράγμα που σημαίνει ότι αυτό αποκτά εγκυρότητα για τις δύο συμβαλλόμενες χώρες, αφού θα έχει ψηφιστεί από τα κοινοβούλια των δύο πλευρών. Ας σημειωθεί, ότι το Μνημόνιο μέχρι σήμερα δεν το είχαν επικυρώσει ούτε οι αρχές της Δυτικής Λιβύης στην Τρίπολη, ούτε η Λιβυκή Βουλή των Αντιπροσώπων που έχει την έδρα της στο Τομπρούκ, και<br /><br />(γ) πριν ακόμα κατοχυρωθεί το Μνημόνιο από την Βουλή των Αντιπροσώπων, η Τουρκία έσπευσε στις 26 Ιουνίου και δημοσίευσε χάρτη με τις συντεταγμένες των ΑΟΖ Τουρκίας και Λιβύης βάσει των προβλεπομένων στο εν λόγω Μνημόνιο. (βλ. χάρτη)<br /><br />Τυχόν κύρωση του Μνημονίου από την Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης, που μέχρι πρόσφατα δεν ήθελε καν να συζητήσει το θέμα, θα δημιουργήσει τεράστιο διπλωματικό και νομικό ζήτημα για την Ελληνική πλευρά αφού θα προσθέσει ακόμα ένα βαθμό δυσκολίας στην προσπάθεια της Ελληνικής κυβέρνησης αυτό να κηρυχθεί παράνομο και άκυρο από τα Ηνωμένο Έθνη.<br /><br />Με επικυρωμένο το Μνημόνιο η Τουρκία θα ενημερώσει τα Ηνωμένο Έθνη καταθέτοντας το στην Γραμματεία της UNCLOS που εδρεύει στην Νέα Υόρκη και το θέμα να παίρνει τεράστια δημοσιότητα.</div><div> <a href="https://www.energia.gr/article/232557/to-toyrkolivyko-mnhmonio-katargeitai-mono-me-anakhryxh-aoz">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a></div><div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.energia.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Υπερήφανη” Ελλάς: Ούτε ενώπιον τετελεσμένων τολμούν να κηρύξουν ΑΟΖ!

Του Κώστα Σταμπολή Μεγάλη αναστάτωση και έντονη ανησυχία επικρατεί το τελευταίο διάστημα στους κόλπους του ΥΠΕΞ αλλά και της κυβέρνησης γενι...

Διαβάστε την συνέχεια

Έρχονται οι Αμερικάνοι με πρόταση συνεκμετάλλευσης... δωράκι στον Ταγίπ. άψτε την ΑΟΖ που ξέρατε!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHdDCZmwdZMzrqhx8lYhiRNONoJyctbvzYBnyBLl2l5wzjY2_JgtnGDcxqNO8cDekuRUFAPv1l-_ZOnyloB4XLtuvH1YXcLy39mE_FP7iEMSrAddwRb-WyKpTRPtOcDABTL0XaWR7x5bBl__7fbNP7lH8sI2FzMUhFhNaD5j-AW2sTGw_twb6k4SQy-AE/s400/2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="238" data-original-width="400" height="380" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHdDCZmwdZMzrqhx8lYhiRNONoJyctbvzYBnyBLl2l5wzjY2_JgtnGDcxqNO8cDekuRUFAPv1l-_ZOnyloB4XLtuvH1YXcLy39mE_FP7iEMSrAddwRb-WyKpTRPtOcDABTL0XaWR7x5bBl__7fbNP7lH8sI2FzMUhFhNaD5j-AW2sTGw_twb6k4SQy-AE/w686-h380/2.jpg" width="686" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η ΑΟΖ της Ελλάδας μας και ο Πρόεδρος της Αμερικανικής Υπερδύναμης: Η επιμονή της Αθήνας να ζητά βοήθεια από την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα…</span></h3>Του καθηγητή <b>ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ</b><br />Διαβάζοντας αυτό το άρθρο στην Καθημερινή κατάλαβα ότι τα πράγματα σκουραίνουν για την πατρίδα μου:“H απώλεια συμμάχων είναι εμφανέστατη στα ελληνοτουρκικά. Ενώ η Ελλάδα αποδυναμώνεται, η Τουρκία ενδυναμώνεται. Υλοποιεί τη στρατηγική επιδίωξη να γίνει ηγεμονική περιφερειακή δύναμη, παρακαθήμενη, όπως κάποτε η Οθωμανική Αυτοκρατορία, δίπλα στις μεγάλες χώρες τής – διακυβερνητικής πλέον – Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.). Μεσιτεύει στον πόλεμο της Ουκρανίας…<br />Η Τουρκία είναι «πολύφερνη νύφη» στο εκκολαπτόμενο σύστημα ευρωπαϊκής ασφάλειας και άμυνας, ενώ ακυρώνεται η πολυετής ελληνική προσπάθεια για αμυντική θωράκιση της Κύπρου μέσω Ε.Ε.”<br /><br />Το κύριο πρόβλημα της Ελλάδας στην ελληνοτουρκική διένεξη είναι ξεκάθαρα η στάση των Ηνωμένων Πολιτειών, που δεν έχει αλλάξει καθόλου τα τελευταία 40 χρόνια. Οι Αμερικανοί, από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου μέχρι του Κυριάκου Μητσοτάκη, παίζουν το ίδιο βιολί συνιστώντας στις ελληνικές κυβερνήσεις να συνεργαστούν με την Τουρκία και να μοιραστούμε τον πλούτο των θαλασσών μας μαζί τους.<br /><br />Σήμερα, ο ακροδεξιός Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, βλέποντας την τεράστια κρίση που υπάρχει στην γειτονιά μας από την Ουκρανία μέχρι το Ιράν, και τον έρωτά του με τον Ερντογάν θα προσπαθήσει, μια για πάντα, να κλέψει ένα μέρος της ΑΟΖ μας και να την δωρίσει στον φίλο του Ταγίπ.<br /><br />Βλέποντας τον πόλεμο ανάμεσα στο Ισραήλ και το Ιράν να δημιουργεί μια επικίνδυνη κατάσταση στην περιοχή, η Τουρκία δημοσιοποίησε τον δικό της Θαλάσσιο Χωροταξικό ΣχεδιασμόΗ τουρκική αυτή κίνηση ήταν αναμενόμενη από την ελληνική κυβέρνηση που απάντησε με μία σκληρή ανακοίνωση, σημειώνοντας ότι σε αντίθεση με τον ελληνικό χάρτη «ο τουρκικός χάρτης δεν έχει έρεισμα στο διεθνές δίκαιο, καθώς επιχειρεί να σφετεριστεί περιοχές ελληνικής δικαιοδοσίας».<br /><br />Κυκλοφόρησα τους παρακάτω χάρτες από το 1982 αλλά πέρασαν πολλά χρόνια για να καταλάβουν οι ελληνικές κυβερνήσεις την αξία τους<div><br />H ΑΟΖ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ<br /><img src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2025/06/AOZ-ELLADA-KARYOTHS30.jpg" /><br /><i>Πηγή: Global Marine Boundaries Data Base, General Dynamics, Herndon, Virginia, USA</i><br /><br />H ΑΟΖ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ<br /><img src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2025/06/AOZ-TURKEY-KARYOTHS30.jpg" /><br /><br />Η ΑΟΖ της κατοχικής δύναμης Τουρκίας.<br /><br />Αυτοί οι αμερικανικοί χάρτες καταδεικνύουν το μεγάλο πρόβλημα της Τουρκίας, που ο Ταγίπ Ερντογάν δεν μπορεί να σκεπάσει προβάλλοντας την θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας», που ουσιαστικά είναι η «Κόκκινη Πατρίδα» του, μια και η «Γαλάζια Πατρίδα» είναι δικιά μας για τουλάχιστον τέσσερις χιλιάδες χρόνια.Τα κέρδη που μπορούν να προκύψουν από τη δημιουργία ΑΟΖ μπορεί να είναι σημαντικά , αν π.χ. ένα πολύ μικρό κατοικήσιμο νησάκι βρίσκεται στρατηγικά τοποθετημένο σε απόσταση πέραν των 400 ν.μ. από οποιαδήποτε γειτονική χώρα.<br /><br />Η μοιρασιά ήταν πάντα στο μυαλό των Αμερικανών από την εποχή του Σχεδίου Άτσεσον. Οι Αμερικανοί γνωρίζουν, για πολλά χρόνια, ότι το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου αποτελεί το κομβικό σημείο για την μοιρασιά της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου δημιουργεί ένα εδαφικό τόξο με τις ανατολικές ακτές της Ρόδου, της Καρπάθου, της Κάσου και της Κρήτης διεκδικώντας τίτλο τόσο για ΑΟΖ, όσο και για υφαλοκρηπίδα. Έτσι, το Καστελλόριζο δεν είναι ένα απομονωμένο νησί στην εσχατιά της Ελλάδος και της ΕΕ, αλλά αποτελεί τμήμα μιας ευρύτερης εδαφικής ενότητας.Σήμερα, η επιμονή της Αθήνας να ζητά βοήθεια από την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι είμαστε μόνοι μας.<br /><br />Φαίνεται ότι πλησιάζει η ώρα για την μεγάλη παρέμβαση των ΗΠΑ στην ελληνοτουρκική διένεξη, που θεωρείται μία μεγάλη πληγή για την Αμερική από το 1974.<br /><br />Οι Αμερικανοί, από την εποχή του Κλίντον μέχρι την εποχή του Τραμπ, δεν έχουν καταφέρει να λύσουν το πρόβλημα της Ανατολικής Μεσογείου αλλά τώρα όλα δείχνουν ότι ετοιμάζονται να επιδιώξουν μια λύση στην ελληνοτουρκική διαφορά, μια και δεν γνωρίζουν ποια θα είναι η κατάληξη του ρωσοουκρανικού πολέμου.Ένα άλλο στοιχείο, στο οποίο δεν έχουμε δώσει την αρμόζουσα προσοχή είναι ότι οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δεν μπορεί να επιλύσει την ελληνοτουρκική διαφορά. Θεωρούν ότι οι Τούρκοι δεν θα αποδεχθούν την απόφαση της Χάγης, διότι δεν θα της δίνει αυτά που επιδιώκει.<br />Επιπλέον, πιστεύουν ότι η πρόταση Μητσοτάκη «προσφεύγουμε στην Χάγη μόνο για οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας» δεν πρόκειται να αλλάξει και η αντιπαλότητα των δύο κρατών θα ενταθεί περαιτέρω και σύντομα.<br /><br />Οι Αμερικανοί θεωρούν κρίσιμο γεωπολιτικό οικόπεδο την Ανατολική Μεσόγειο για τα συμφέροντά τους και θέλουν να απασφαλίσουν την ελληνοτουρκική κρίση φέρνοντας στο προσκήνιο την παλιά ιδέα τους για συνεκμετάλλευση ή καλύτερα συνδιαχείριση του πλούτου της θάλασσάς μας στο τρίγωνο Καστελόριζο-Κρήτη-Κύπρο.<br /><br />Οι Αμερικανοί γνωρίζουν ότι η μεγαλύτερη έκταση αυτής της περιοχής ανήκει στις ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου. Γνωρίζουν όμως και κάτι άλλο, ότι η θάλασσα της Τουρκίας δεν διαθέτει υδρογονάνθρακες! Έτσι επιμένουν στην ιδέα της συνδιαχείρισης που δεν είναι τίποτε άλλο από το διαμοιρασμό του δικού μας ορυκτού πλούτου με τους Τούρκους.<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ, με την έκρυθμη κατάσταση που επικρατεί στην γειτονιά μας, θα προσπαθήσει να λύσει, μια για πάντα, την ελληνοτουρκική διαφορά, δίνοντας ένα μικρό δωράκι στον φίλο του Ταγίπ και σίγουρα δεν θα μπορέσουν να τον σταματήσουν οι Ελληνοαμερικανοί φίλοι του.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Έρχονται οι Αμερικάνοι με πρόταση συνεκμετάλλευσης... δωράκι στον Ταγίπ. άψτε την ΑΟΖ που ξέρατε!

Η ΑΟΖ της Ελλάδας μας και ο Πρόεδρος της Αμερικανικής Υπερδύναμης: Η επιμονή της Αθήνας να ζητά βοήθεια από την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες...

Διαβάστε την συνέχεια

Της μειωδοσίας το ανάγνωσμα: Στο Ιόνιο ΑΟΖ και στο Αιγαίο υφαλοκρηπίδα!

<img height="426" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/07/200706044707_AIGAIO-ELLADA-POLEMIKO-NAYTIKO01.jpg" width="710" /><br /><br /><div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η ΑΟΖ και ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός: Δύο αποκαλυπτικοί χάρτες που αποκαλύπτουν το φοβικό σύνδρομο της Ελλάδας έναντι της κατοχικής Τουρκίας</span></h3>Του καθηγητή <b>ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ</b><br />Ο επόμενος χάρτης δείχνει τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης<br /><br /><img src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2025/05/KARYOTHS-AOZ-THALASSIES-XORIKES01.jpg" /><br />Ο χάρτης που ακολουθεί δείχνει την ΑΟΖ της Ευρωπαϊκής Ένωσης.<br /><br /><img src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2025/05/KARYOTHS-AOZ-EE-EU-XARTHS01.jpg" /><br /><br />Μια προσεκτική ανάγνωση των δυο χαρτών δείχνει ότι ο Θαλάσσιος Χωροτεχνικός Σχεδιασμός της Ε.Ε. συμπίπτει με τις ΑΟΖ των κρατών-μελών της!<br /><br />Και οι δύο χάρτες δείχνουν ότι το Αιγαίο Αρχιπέλαγος, κατά 87% ανήκει στην Ελλάδα.<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση δέχεται ότι ο ΘΧΣ της Ευρώπης συμπίπτει με την ελληνική ΑΟΖ στο Ιόνιο Πέλαγος αλλά ότι ο ΘΧΣ, στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος συμπίπτει με την ελληνική υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου. Το φοβικό σύνδρομο στις δόξες του.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Της μειωδοσίας το ανάγνωσμα: Στο Ιόνιο ΑΟΖ και στο Αιγαίο υφαλοκρηπίδα!

Η ΑΟΖ και ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός: Δύο αποκαλυπτικοί χάρτες που αποκαλύπτουν το φοβικό σύνδρομο της Ελλάδας έναντι της κατοχικής ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί οι έρευνες της Chevron έχουν σημασία για την ΑΟΖ. Τα νησιά Χρυσή, Κουφονήσι και Γαύδος.

<img height="384" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2025/03/ba896cdf-6464229-1068x641.jpg" width="738" /><br /><br />Σημαντικές παραμέτρους περιλαμβάνει η ανακοινωθείσα συμφωνία με την Chevron για γεωτρήσεις σε 2 οικόπεδα ανατολικά της Κρήτης<br /><br />Ο πρωθυπουργός στο υπουργικό συμβούλιο τόνισε μεταξύ άλλων: δεν είναι καθόλου τυχαίο και είναι αποτέλεσμα μιας συστηματικής δουλειάς που έχει γίνει μέχρι σήμερα, το νέο ενδιαφέρον της Chevron για έρευνες υδρογονανθράκων νοτίως της Κρήτης, μετά την ήδη ανακοινωθείσα συμμετοχή της στο πρόγραμμα δυτικά της Πελοποννήσου. Ουσιαστικά, η αμερικανική πολυεθνική αναγνωρίζει έμπρακτα την ελληνική αποκλειστική οικονομική ζώνη στην περιοχή, ενώ θέλω να επισημάνω ότι και η Λιβύη, η οποία πρόσφατα δημοπράτησε θαλάσσια οικόπεδα στη δική της ΑΟΖ, ακολούθησε και αυτή τη μέση γραμμή, σεβόμενη δηλαδή ουσιαστικά τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.<br /><br />Ο πρωθυπουργός έστειλε και μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση τονίζοντας ότι πρόκειται για μία απόδειξη ότι η Ελλάδα ασκεί στην πράξη τα κυριαρχικά της δικαιώματα, σε πείσμα της κακόβουλης σπερμολογίας κάποιων.<br /><br />Το ζήτημα πλέον είναι πώς θα αντιδράσει η Τουρκία.<br /><br />Περί τα τέλη Ιανουαρίου, όταν άρχισε η γεώτρηση στο τεμάχιο 5 της Κυπριακής ΑΟΖ οι Τούρκοι αντέδρασαν με διαμαρτυρίες για παραβιάσεις.<br />Η ελληνοτουρκική διαφορά και το σύμπλεγμα της Μεγίστης<br /><br />Μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας υπάρχει απόκλιση στον τρόπο οριοθέτησης της ΑΟΖ στην περιοχή της Ν.Α. Μεσογείου, και καθοριστικό ρόλο έχει το νησιωτικό σύμπλεγμα Μεγίστης.<br /><br />Η Τουρκία έδειξε τον σκοπό της για το γκριζάρισμα του Αιγαίου από το 1973, όταν η Άγκυρα παραχώρησε στην τουρκική εταιρεία πετρελαίων (TPAO) την πρώτη άδεια ερευνών και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων σε περιοχές εκτός τουρκικών χωρικών υδάτων. Αποτέλεσμα της ακολουθούμενης τακτικής από την Τουρκία ήταν οι κρίσεις του 1976 και 1987, που κατέληξαν στο πρωτόκολλο της Βέρνης και τη συμφωνία του Νταβός, με τις οποίες η Ελλάδα δεσμεύτηκε ότι θα απέχει από οποιαδήποτε έρευνα στα διεθνή ύδατα του Αιγαίου, αν κάνει το ίδιο και η Τουρκία, μέχρις ότου λυθεί το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Όπως ανέφερε ο ο αμυντικός αναλυτής, <a href="https://www.newsbomb.gr/ellada/ethnika/story/1539341/giati-lyssakse-tora-i-tourkia-me-ta-thalassia-parka-o-antistratigos-l-tzoymis-sto-newsbomb-gr">αντιστράτηγος ε.α. Λάμπρος Τζούμης</a>*, στη Σύμβαση του 1982 στο Montego Bay για το Δίκαιο της Θάλασσας, αναφέρεται ότι όλα τα νησιά που κατοικούνται διαθέτουν ΑΟΖ και εξαιρούνται μόνο οι βράχοι, οι οποίοι δεν μπορούν να συντηρήσουν ανθρώπινη διαβίωση. Συνεπώς δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι το νησιωτικό σύμπλεγμα Μεγίστης, διαθέτει ΑΟΖ. Η Ελλάδα υπέγραψε τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας το 1982 και την επικύρωσε το 1995. Η Τουρκία δεν υπέγραψε αλλά ούτε και επικύρωσε τη σύμβαση, καθόσον δεν την ευνοεί. Παρά το γεγονός αυτό η Τουρκία αφενός δεσμεύεται από τη συμφωνία καθόσον αυτή συνιστά εθιμικό δίκαιο, αφετέρου το 1986 ήρθε σε συνεννόηση για τις επικαλυπτόμενες περιοχές στη Μαύρη Θάλασσα, με την τότε Σοβιετική Ένωση και προχώρησε στην ανακήρυξη και οριοθέτηση ΑΟΖ, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της μέσης γραμμής. Αργότερα άρχισε συνομιλίες με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία για το ίδιο θέμα και ήρθε σε παρόμοια συμφωνία που είχε συνάψει με τους Σοβιετικούς.<br /><br />Η Τουρκία ισχυρίζεται ειδικά για την περίπτωση των νησιών του συμπλέγματος Μεγίστης, ότι δεν είναι δυνατόν αυτά τα μικρά νησιά μπροστά από τις τουρκικές ακτές, να έχουν ένα τόσο μεγάλο κομμάτι υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ. Για τους ισχυρισμούς της προβάλει το επιχείρημα ότι το σύμπλεγμα των νησίδων-βραχονησίδων της περιοχής του Καστελόριζου, διέπεται από ειδικό καθεστώς, των αποκομμένων νησίδων που επικάθονται επί της τουρκικής υφαλοκρηπίδας.<br />Τι ορίζει το Δίκαιο της Θάλασσας<br /><br />Το άρθρο 77 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας (1982) προβλέπει ότι τα δικαιώματα του παράκτιου κράτους (π.χ. Ελλάδος) επί της Υφαλοκρηπίδας του είναι «κυριαρχικά» και «αποκλειστικά» (§1, 2).<br /><br />Αυτό επεξηγείται ότι σημαίνει, ότι «αν το παράκτιο Κράτος δεν εξερευνά ή δεν εκμεταλλεύεται τους φυσικούς του πόρους, κανείς δεν μπορεί να αναλάβει αυτές τις δραστηριότητες χωρίς ρητή συναίνεση του παράκτιου Κράτους» (§2).<br /><br />Επίσης (§3), τα δικαιώματα αυτά «δεν εξαρτώνται από την πραγματική ή ιδεατή κατοχή ή από οποιαδήποτε ρητή διακήρυξη». Δηλαδή υπάρχουν «εξαρχής και αυτοδικαίως».<br /><br /><i>Στο χάρτη που ακολουθεί εμφανίζεται η συμφωνία ΑΟΖ Ελλάδας και Αιγύπτου:</i><img src="https://img.bbmd.gr/img/900/max/82/2025/03/26/aoz-ellada-aigyptos.jpg?t=OZL75VBIPo7ym9DrGvti8Q" /><br /><br /><i>Και στον ακόλουθο χάρτη αποτυπώνεται το τουρκολιβυκό μηνμόνιο:</i><img src="https://img.bbmd.gr/img/900/max/82/2025/03/26/tourkolibyko.jpg?t=wYWNPBxdFSV3QEGXA4t1aw" /><br />Γιατί έχουν σημασία οι έρευνες της Chevron<br /><br />Πλέον με τα νέα δεδομένα, ο αμυντικός αναλυτής, <a href="https://www.newsbomb.gr/ellada/ethnika/story/1539341/giati-lyssakse-tora-i-tourkia-me-ta-thalassia-parka-o-antistratigos-l-tzoymis-sto-newsbomb-gr">αντιστράτηγος ε.α. Λάμπρος Τζούμης</a>* τονίζει τη σημασία των νήσων Χρυσή, Κουφονήσι και Γαύδου.<br /><br />Αναλυτικά αναφέρει:<br /><br />Σύμφωνα με δημοσιεύματα το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας αποδέχθηκε σήμερα (26.3.2025) την εκδήλωση ενδιαφέροντος της εταιρίας Chevron για έρευνες υδρογονανθράκων σε δύο περιοχές νότια της Κρήτης, όπως στη φωτογραφία.<br />Αν υλοποιηθούν οι έρευνες και δεν υπάρξουν αντιδράσεις από την πλευρά της Τουρκίας, θα είναι μια θετική εξέλιξη, καθόσον :<br />Στην περιοχή βρίσκονται τα νησιά Χρυσή, Κουφονήσι και δυτικά αυτών βρίσκεται το νησί Γαύδος. Τον Ιούνιο του 1996, κατά τη διάρκεια της νατοϊκής άσκησης «Dynamic-Mix», η Τουρκία έθεσε θέμα εξαίρεσης από την άσκηση της νήσου Γαύδου, ως περιοχή ακαθορίστου κυριότητας.<br />Είχε προηγηθεί η κρίση των Ιμίων και η Άγκυρα είχε φέρει στην επιφάνεια τη θεωρία περί «γκρίζων» ζωνών. Κατά την άποψη της Τουρκίας, ένας μεγάλος αριθμός νησιών, νησίδων και βραχονησίδων, τα περισσότερα από τα οποία είναι μέρος μικρών νησιωτικών συμπλεγμάτων, θεωρούνται περιοχές αμφισβητούμενης ιδιοκτησίας.<br />Στις τουρκικές αμφισβητήσεις στη θαλάσσια περιοχή πέριξ της Κρήτης, εντάσσονται και τα νησιά Χρυσή, Κουφονήσι, κ.λπ.<br />Το τουρκικό αφήγημα είναι ότι όταν η Κρήτη παραχωρήθηκε στην Ελλάδα με τη Συνθήκη του Λονδίνου το 1913, τα νησιά και οι βραχονησίδες που βρίσκονται γύρω από το νησί, δεν αναφέρονται ονομαστικά. Aυτό οδηγεί στο συμπέρασμα κατά την άποψη της Τουρκίας ότι αποτελούν πρώην οθωμανικά εδάφη «που τελούν υπό ελληνική κατοχή» ή περιοχές «ακαθορίστου κυριαρχίας», των οποίων το καθεστώς εκκρεμεί.<br />Κατόπιν αυτών ίδωμεν !<br /><br /><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Γιατί οι έρευνες της Chevron έχουν σημασία για την ΑΟΖ. Τα νησιά Χρυσή, Κουφονήσι και Γαύδος.

Σημαντικές παραμέτρους περιλαμβάνει η ανακοινωθείσα συμφωνία με την Chevron για γεωτρήσεις σε 2 οικόπεδα ανατολικά της Κρήτης Ο πρωθυπουργός...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι συμβαίνει με τις ΑΟΖ; τα παράδοξα με Ιταλία και Αλβανία, η εμπλοκή με την Λιβύη, η Αίγυπτος και η Τουρκία.

<img height="335" src="https://omegapress.gr/images/XARTHS.jpg" width="731" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Άγνωστο γιατί, πολιτικά ακατανόητη σίγουρα, είναι η στάση της κυβέρνησης Μητσοτάκη σχετικά με την μη θέσπιση της οριοθετημένης ΑΟΖ με την Ιταλία, ώστε να ασκήσει η Ελλάδα, όλα τα προβλεπόμενα από τη συμφωνία κυριαρχικά της δικαιώματα. Ακατανόητη είναι επίσης η στάση της κυβέρνησης, που δεν θέτει ζήτημα οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Αλβανία, ούτε διμερώς, ούτε στο πλαίσιο των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, όπου κυριαρχεί διπλωματική αοριστία. Θεωρητικά , είναι μια εύκολη συμφωνία μετά την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στο Ιόνιο, αλλά επικρατεί αδράνεια.</div><div><br />Πιο περίπλοκη, αλλά επίσης προβληματική, είναι η πολιτική της κυβέρνησης έναντι της Λιβύης. Είναι εντελώς παθητική και χρόνια τώρα, δεν έχει καταφέρει να αναπτύξει τις σχέσεις της με την Τρίπολη και να κινήσει τις διαδικασίες για οριοθέτηση τις ΑΟΖ. Εδώ εμπλέκεται και η Αίγυπτος και δημιουργείται μια νέα δυναμική, που μένει αναξιοποίητη από την Αθήνα, με την Άγκυρα να αλωνίζει... Με την γειτονική χώρα, υπάρχουν οι γνωστές τριβές, το Ανώτατο Συμβούλιο Ελλάδας -Τουρκίας σε περίπου ένα μήνα ίσως δώσει απαντήσεις . Το κενό στρατηγικής της κυβέρνησης είναι τεράστιο.</div><div><br />Με Ιταλία -Αλβανία<br /><br /> Η Ελλάδα και η Ιταλία υπέγραψαν την συμφωνία οριοθέτησης της ΑΟΖ τον Ιούνιο του 2020 με τη μέθοδο της μέσης γραμμής, μέθοδο που δεν δέχεται η Τουρκία γι αυτό και παρακολουθούσε από κοντά τις εξελίξεις. Ωστόσο, μέχρι σήμερα η κυβέρνηση δεν έχει προβεί στην τυπική θέσπιση της ΑΟΖ, ώστε να είναι σε θέση η χώρα μας να ασκεί τα προβλεπόμενα από το διεθνές δίκαιο δικαιώματά της. Δηλαδή άδειες αλιείας, έρευνες και εκμετάλλευση πηγών ενέργειας, θέσπιση συνορεύουσας ζώνης , η οποία εκτείνεται άλλα 12νμ πέραν των χωρικών μας υδάτων , εντός της οποίας η Ελλάδα μπορεί να ασκεί κάθε είδους έλεγχο .<br /><br />Με την Αλβανία , τα πράγματα είναι πιο απλά όσον αφορά την οριοθέτηση αυτή καθεαυτή, αλλά πιο σύνθετα πολιτικά, δηλαδή το πρόβλημα είναι πολιτικό και όχι τεχνικό. Αυτό οφείλεται και στην εμπλοκή της Τουρκίας, αλλά και στην τακτική του Έντι Ράμα . Ο οποίος έχει αντιστρέψει τους όρους του παιχνιδιού εις βάρος των διμερών σχέσεων. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη , παρά τις διαρκείς αναφορές της εδώ και πέντε χρόνια, ότι η μη οριοθέτηση ΑΟΖ και η άρνηση να γίνουν σεβαστά τα μειονοτικά δικαιώματα επηρεάζουν την ευρωπαική προοπτική της Αλβανίας, δεν έχει κινηθεί ανάλογα. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Η Αθήνα υποχωρεί , η Αλβανία προχωρά χωρίς εμπόδια και ο Ράμα μένει ακλόνητος στις θέσεις του . Η κυβέρνηση δεν έχει εξηγήσει ποτέ, ούτε στα κόμματα, ούτε στη βουλή, γιατί δεν συζητά, γιατί δεν πιέζει και γιατί δεν υπάρχει η παραμικρή εξέλιξη με την Αλβανία, ούτε όμως και πιέζεται ιδιαίτερα από την αντιπολίτευση...<br /><br />Με την Λιβύη είναι γνωστό το πρόβλημα, εξαιτίας της εμπλοκής της Τουρκίας, αλλά και της διαχρονικά αρνητικής στάσης της Τρίπολης, η οποία αρνείται πλήρη επήρεια στην Κρήτη και δεν συζητά καν για τη Γαύδο, την επήρεια της οποίας θεωρεί μηδενική. Η Τρίπολη όμως θεωρεί εδώ και πολλά χρόνια, ότι πρέπει να της αναγνωριστεί ως νόμιμο δικαίωμα το κλείσιμο του κόλπου της Σύρτης που έχει μήκος 439 χιλιόμετρα και μέγιστο πλάτος χιλιόμετρα 177. Κάτι που δεν δέχεται καμία χώρα, ούτε η ΕΕ.<br /><br />Σήμερα το πρόβλημα είναι πιο σύνθετο μετά και το τουρκολιβυκό σύμφωνο, αλλά και την μονομερή ανακήρυξη της ΑΟΖ από την Αίγυπτο το 2022 που προκάλεσε την αντίδραση της Λιβύης. Αν υπάρξει προσφυγή στο Δικαστήριο της Χάγης από την Αίγυπτο και την Λιβύη, είναι βέβαιο ότι θα συμπαρασύρει και την Ελλάδα καθώς οι ΑΟΖ των τριών χωρών τέμνονται. Οπότε στην περίπτωση αυτή, υπάρχει το σοβαρό ενδεχόμενο , το Δικαστήριο να ακυρώσει σημαντικό μέρος της τουρκολιβυκής ΑΟΖ, γεγονός που θα ωφελήσει στην συνέχεια μια προσφυγή της Ελλάδας. Και σε αυτή την περίπτωση, η Αθήνα ακολουθεί παθητική διπλωματία και απλά περιμένει , δηλαδή βλέποντας και κάνοντας, που δεν είναι επιδραστική εξωτερική πολιτική… Να σημειωθεί ότι με βάση την ελληνοαιγυπτιακή οριοθέτηση της ΑΟΖ υπάρχει ένα τμήμα ανατολικά της Ρόδου που για να οριοθετηθεί απαιτεί διάλογο μεταξύ Αιγύπτου, Ελλάδας και Τουρκίας ...<br /><br />Σε κάθε περίπτωση , η Ελλάδα πριν από κάθε άλλη κίνηση, οφείλει να αποκαταστήσει τις σχέσεις της με την Λιβύη , να συνθέσει την πολιτική της έναντι των αντιμαχόμενων πλευρών στη χώρα αυτή και να συνεργαστεί πιο αποδοτικά με άλλες ευρωπαικές χώρες που έχουν μεγαλύτερη επιρροή, όπως και με την Αίγυπτο για να προχωρήσουν και πολιτικά και τεχνικά οι σχετικές ενέργειες. Είναι ολοφάνερο ότι σε όλο το φάσμα των σχέσεων, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν αναλαμβάνει κανενός είδους πρωτοβουλίες, δεν θέτει προτεραιότητες, δεν τις ιεραρχεί , λες και περιμένει λύσεις εξ ουρανού. Για τους Γλύξμπυργκ κινήθηκε με ταχύτητα αστραπής, για τα σοβαρά θέματα … αγνοείται...</div><div><br />Ελλάδα -Τουρκία<br /><br />Αν τηρηθούν οι ανακοινώσεις , κανονικά στο τέλος Ιανουαρίου, αρχές Φεβρουαρίου θα πρέπει να γίνει το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας -Τουρκίας. Σύμφωνα με τις έως τώρα ενδείξεις, οι συνομιλίες για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας δεν είναι επιτυχείς, αλλά κανείς δεν ξέρει τι συζητήθηκε και ποιες είναι οι αποκλίσεις. Η υπόθεση έχει πάρει ισχυρό κομματικό χαρακτήρα για τη ΝΔ, με την εμπλοκή των Καραμανλή -Σαμαρά. Σε κάθε περίπτωση όμως, η Τουρκία θα προσέλθει στις συνομιλίες ενισχυμένη μετά την εμπλοκή της στην Συρία, ενώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αποδυναμωμένος.<br /><br />Το μόνο στοιχείο που παραμένει στην ελληνοτουρκική συζήτηση είναι το μορατόριουμ. Σε περίπτωση όμως που υπάρξει οριοθέτηση ΑΟΖ Τουρκίας -Συρίας, το κλίμα θα πυροδοτηθεί και δεν θέλει πολύ να ακυρωθεί και το μορατόριουμ στο Αιγαίο. Η σχεδόν ο ουδέτερη στάση του εκπροσώπου του Στέητ Ντηπάρτεντ στο θέμα οριοθέτησης ΑΟΖ Τουρκίας -Συρίας είναι το πρώτο κακό σημάδι, ενόψει Τραμπ.<br /><br />Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού και άλλων κυβερνητικών αξιωματούχων να παραμείνει το μορατόριουμ σε ενδεχόμενο ναυαγίου είναι ευχολόγιο. Γιατί το μορατόριουμ, δεν οφείλεται μόνο στον διάλογο, αλλά και στις διεθνείς εξελίξεις, στους πολέμους της Ουκρανίας και της Παλαιστίνης, δεδομένου ότι το ΝΑΤΟ δεν ήθελε να συμβεί το παραμικρό στο Αιγαίο για να μην χαλάσει η εικόνα ενότητας της Συμμαχίας. Το ΝΑΤΟ είναι φιλοτουρκικό όσο ποτέ άλλοτε. Αλλά μορατόριουμ με την Τουρκία να απειλεί στην Κάσο, στην Συρία, στο Αιγαίο, στα θαλάσσια πάρκα, στα χωρικά ύδατα, στο ποιο νησί έχει υφαλοκρηπίδα, δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια άτακτη κατευναστική πολιτική, που δεν πέτυχε σε κανένα σημείο εντάσεων του πλανήτη...<br /><br />Εν κατακλείδι, υπάρχει μια έντονη ρευστότητα σε όλα τα μέτωπα της εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας της Ελλάδας, αλλά το κρίσιμο στοιχείο είναι η αδυναμία της κυβέρνησης Μητσοτάκη να έχει ρόλο και κυρίως να αναπτύξει ένα σχέδιο για την επίλυση των εκκρεμοτήτων. Κάθε μέτωπο που μπορεί να κλείσει θα είναι μια θετική εξέλιξη. Τώρα είναι όλα ανοιχτά και από εκεί πηγάζουν κίνδυνοι. Πόσο μάλλον που η αστάθεια και η βία έχουν πάρει τη θέση του διαλόγου και του σεβασμού των συνόρων. Πάντως η εικόνα της κυβέρνησης είναι απογοητευτική και η ρευστότητα είναι ανησυχητική. Και σε λίγο αναλαμβάνει και ο Τραμπ...</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι συμβαίνει με τις ΑΟΖ; τα παράδοξα με Ιταλία και Αλβανία, η εμπλοκή με την Λιβύη, η Αίγυπτος και η Τουρκία.

Του Σωτήρη Σιδέρη Άγνωστο γιατί, πολιτικά ακατανόητη σίγουρα, είναι η στάση της κυβέρνησης Μητσοτάκη σχετικά με την μη θέσπιση της οριοθε...

Διαβάστε την συνέχεια

ΑΟΖ χωρίς 12 μίλια, απώλεια Εθνικής Κυριαρχίας…

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2024/10/gerapetritis-erdogan-ypoklisi-790x400.jpg" width="700" /><br /><br />ΤΟΥ <b>ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΥΛΟΥ</b><br />Απώλεια Εθνικής Κυριαρχίας… Διάβασα τις δηλώσεις του Υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη στη Βουλή, σε απάντηση σχετικού ερωτήματος του βουλευτή Αλέξανδρου Καζαμία, για το περιεχόμενο του διαλόγου με τον Τούρκο ομόλογό του Χακάν Φιντάν. Και θέλω να προβώ σε ορισμένες επισημάνσεις.<br /><br />Το πρώτο στοιχείο είναι ότι παρατηρείται μια σαφής, τουλάχιστον σε επίπεδο ρητορικής, αναδίπλωση του Έλληνα Υπουργού των Εξωτερικών. Το γεγονός αυτό δεν είναι δυσερμήνευτο, καθώς προηγήθηκε εκτεταμένη και εντατική κριτική στο πρόσωπό του για σωρεία δηλώσεών του, οι οποίες μαρτυρούσαν όχι απλώς έλλειψη κατανόησης της πλήρους διάστασης των ζητημάτων στα ελληνοτουρκικά, αλλά και απουσία ρεαλιστικής αντίληψης του τί επιδιώκει η Τουρκία εις βάρος της Ελλάδος.<br /><br />Επιπλέον, σαφώς έπαιξε ρόλο το κρεσέντο τοποθετήσεων του πρώην Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, το οποίο κορυφώθηκε με τη διαγραφή του από τη Νέα Δημοκρατία, από τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, το Σάββατο 16 Νοεμβρίου. Δεν είναι του παρόντος να υπενθυμίσουμε το πλήθος των αστοχιών του Υπουργού Εξωτερικών.<br /><br />Πρέπει, ωστόσο να σταθούμε σε ορισμένα σημεία των νέων, προχθεσινών, δηλώσεών του στη Βουλή, καθώς αυτά μαρτυρούν ότι ο ίδιος εξακολουθεί να μην αντιλαμβάνεται τα όρια του διαλόγου με την Τουρκία. Το δεύτερο στοιχείο που θα πρέπει να επισημάνουμε στους Έλληνες πολίτες, και τους αναγνώστες μας είναι το εξής.<br /><br />Η παρούσα κυβέρνηση τόσο κατά τις προγραμματικές δηλώσεις της πριν την πρώτη θητεία της το 2019, όσο και τη δεύτερη το 2023, δεν συμπεριέλαβε οιαδήποτε προαναγγελία διευθέτησης ζητημάτων που αφορούν στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, δηλαδή το ένα και μοναδικό ζήτημα της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ με την Τουρκία. Το ζήτημα αυτό τοποθετήθηκε στην πολιτική ατζέντα μετά το ζενίθ της ελληνοτουρκικής έντασης που αποτυπώθηκε στη θάλασσα της εν δυνάμει ελληνικής ΑΟΖ νοτίως του Συμπλέγματος Μεγίστης, τον Αύγουστο του 2020.<div><br />Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΤΖΕΦΡΙ ΠΑΙΑΤ<br /><br />Έκτοτε, με το έναυσμα που δόθηκε από τον τότε Πρέσβη των ΗΠΑ στην Αθήνα Τζέφρυ Πάιατ, εισήλθε στο πεδίο του δημοσίου διαλόγου και της κυβερνητικής ρητορικής η έννοια των «υποχωρήσεων» στις σχέσεις της Ελλάδος με την Τουρκία.<br /><br />Καθοριστικό σημείο, βεβαίως, υπήρξε η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στο Βίλνιους της Λιθουανίας το καλοκαίρι του 2023, οπότε και έκτοτε η ελληνική κυβέρνηση ανέδειξε στην ατζέντα της ως πρώτη προτεραιότητα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής την επίλυση της μιας ως άνω αναφερθείσας διαφοράς, και πάλι, ωστόσο, δίχως να έχει αναφερθεί προεκλογικά σε αυτήν. Αυτό δεν θα ήταν πρόβλημα καθ᾽ εαυτό.<br /><br />Στην προσπάθειά του όμως να προωθήσει τα πράγματα προς αυτήν την κατεύθυνση, ο Έλληνας Υπουργός των Εξωτερικών υπέπεσε στο μείζον σφάλμα να χαρακτηρίσει αυτή τη μία διαφορά αίτιο των προβλημάτων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, προκαλώντας τοιουτοτρόπως την μήνιν του ελληνικού λαού, ο οποίος αντιλαμβάνεται σαφώς ότι αυτό δεν είναι αίτιο αλλά αποτέλεσμα της νεοθωμανικής αναθεωρητικής Τουρκίας και των ολοένα αυξανόμενων διεκδικήσεών της εις βάρος της πατρίδος μας.<br /><br />Έρχομαι τώρα στις πρόσφατες δηλώσεις του ΥΠΕΞ κ. Γεραπετρίτη, ο οποίος ανέφερε, μεταξύ άλλων, χαρακτηριστικά: «Ο λόγος για τον οποίο αυτή τη στιγμή αισθανόμαστε ότι πραγματικά υπάρχει μία καλή ευκαιρία για την ελληνική πολιτεία να μπει σε συζήτηση για τα δύσκολα θέματα που δεν έχουν λυθεί για 50 χρόνια, και αφορούν την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης είναι ακριβώς γιατί η Ελλάδα αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο υψηλότερο δυνατό πεδίο διπλωματικής της ισχύος».<br /><br />Η θέση αυτή του επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας θα ήταν αποδεκτή, εάν η Ελλάδα δεν εξακολουθούσε να είναι η μοναδική χώρα στον πλανήτη που ενώ έχει υπογράψει τη Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας (Montego Bay 1982, γνωστή και ως UNCLOS) δεν έχει προβεί σε εφαρμογή του απορρέοντος εξ αυτής μονομερούς δικαιώματος επέκτασης της θαλάσσιας εδαφικής κυριαρχίας της στα 12 ναυτικά μίλια παντού στο Αιγαίο.<br /><br />Η εμμονή του Υπουργού των Εξωτερικών να αποζητά τρόπο διευθέτησης με την Τουρκία της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ υπό το status quo των 6 ν. μιλίων Αιγιαλίτιδας ζώνης (Εθνικών Χωρικών Υδάτων), τα οποία μάλιστα ο ίδιος έχει χαρακτηρίσει προ ετών, ως Υπουργός Επικρατείας, «κόκκινη γραμμή» της Ελλάδας, μόνον εφησυχασμό δεν μπορεί να γεννά.<br /><br />Και αυτό διότι η επίκληση της μεγάλης διπλωματικής ισχύος της χώρας επ᾽ ουδενί μπορεί να υποκαταστήσει το πραγματικό, απολύτως ρεαλιστικό δεδομένο ότι, τοιαύτη ενδεχόμενη διευθέτηση – είτε μέσω συνυποσχετικού είτε εν γένει μέσω διεθνούς δικαιοδοσίας – επί του status quo των 6 ν. μιλίων μοιραία, και αναγκαστικά, θα καταδικάσει τη χώρα μας στην παντοτινή στέρηση επέκτασης των ΕΧΥ της στα 12 ν. μίλια παντού, στο Αιγαίο.<br /><br />Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο κύριος Γεραπετρίτης. Γι᾽ αυτό και εξακολουθεί να επιδιώκει τεχνηέντως να αποφύγει στις δημόσιες τοποθετήσεις του να έρθει κατά μέτωπο με την κομβική αυτή παράμετρο. Αντιθέτως, επιλέγει να υπεκφεύγει αναφερόμενος εν γένει και αορίστως στο μέγεθος του διπλωματικού κεφαλαίου που διαθέτει η χώρα.<br /><br />Αν ο κύριος Γεραπετρίτης όντως εννοεί ότι ασκεί διπλωματία «ανυποχώρητα, χωρίς καμία απολύτως παραχώρηση, ουδέποτε, χωρίς καμία συζήτηση για την κυριαρχία» και ότι «δεν πρόκειται ποτέ να διολισθήσει», αλλά αντιθέτως «θα πράξει εκείνο το οποίο είναι το εθνικώς συμφέρον», τότε θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψιν τα δεδομένα που ντετερμινιστικά, και λογικά, απορρέουν τόσο από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας όσο και από την κοινή λογική.</div><div><br />ΑΠΩΛΕΙΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ<br /><br />Δεδομένα, που δεν είναι άλλα από το απλούστατο γεγονός ότι: εάν η Ελλάδα προβεί σε οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ με την Τουρκία δίχως προηγούμενη επέκταση των ΕΧΥ της στα 12 ν. μίλια παντού, τότε de facto καταδικάζει εαυτήν – άπαξ και διαπαντός – σε απώλεια εθνικής κυριαρχίας.<br /><br />Ας ακούσει ο κύριος Γεραπετρίτης όχι εμάς αλλά πολύ ικανότερους γνώστες, όπως ο Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής, και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Άγγελος Συρίγος, ο οποίος σε πρόσφατη συνέντευξή του στη Hellas Journal, ξεκαθάρισε τα πράγματα ως εξής:<br /><br />«Σε περίπτωση αυξήσεως των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια οι διεκδικήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο μειώνονται κατά το ήμισυ… Στην απίθανη περίπτωση που η Τουρκία δεχόταν και πηγαίναμε στο Δικαστήριο, θα μπορούσαμε να αυξήσουμε τα χωρικά μας ύδατα μετά την απόφαση του Δικαστηρίου; Η απάντηση είναι καταφατική αλλά μόνον για τις περιοχές εκείνες που δεν θα έχουν δοθεί ως υφαλοκρηπίδα στην Τουρκία. Άρα (σε τέτοια περίπτωση) μπορούν να αυξηθούν τα χωρικά ύδατα αλλά μόνον στο υπόλοιπο Αιγαίο».</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΑΟΖ χωρίς 12 μίλια, απώλεια Εθνικής Κυριαρχίας…

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΥΛΟΥ Απώλεια Εθνικής Κυριαρχίας… Διάβασα τις δηλώσεις του Υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη στη Βουλή, σε απάντηση σχε...

Διαβάστε την συνέχεια

ΑΟΖ, Χάγη, χωρικά και η προσφορά επέκτασης από ΗΠΑ που απορρίψαμε (vid.)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/05/Greece_Turkey_Aegean.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="508" data-original-width="800" height="406" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/05/Greece_Turkey_Aegean.jpg" width="699" /></a></div><div><br /></div>Ο καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και βουλευτής Α’ Αθηνών της ΝΔ Άγγελος Συρίγος αναλύει τα σενάρια για την ενδεχόμενη προσφυγή από Ελλάδα και Τουρκία σε διεθνές διαιτητικό όργανο για το θέμα της ΑΟΖ – Υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Εξηγεί γιατί, κατά την γνώμη του, δεν μπορεί να υπάρξει προσφυγή σε άλλο δικαστήριο, είτε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο του Λουξεμβούργου είτε του Αμβούργο, το τελευταίο μάλιστα εξετάζει αποκλειτικά θέματα θαλάσσιας δικαιοδοσίας. Διευκρινίζει ποια είναι τα θέματα που θα μπορούσαν να παραπεμφθούν, το εξής ένα, ΑΟΖ –Υ φαλοκρηπίδα, και εκτιμά ότι κάτι τέτοιο δεν θα γίνει δεκτό από την Τουρκία η οποία επιμένει σε μία συζήτηση ή προσφυγή “πακέτο”.<br /><br />Αποκαλύπτει πολύ ενδιαφέρον παρασκήνιο από παλαιότερες διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, μέχρι που αυτές είχαν φτάσει και περιγράφει την μοναδική φορά όπου οι δύο πλευρές έφτασαν κοντά στην παραπομπή στο Δικαστήριο της Χάγης αλλά τελικά αυτή δεν προχώρησε λόγω της παγίδας που είχε προσπαθήσει να στήσει η Τουρκία με συγκεκριμένη φράση ο λόγια στο παραπεμπτικό. Η περίοδος που οι ΗΠΑ μας είχαν προτείνει αύξηση των χωρικών υδάτων στα 9 ν.μ με τις “πλάτες” του 6ου Στόλου.<div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="374" src="https://www.youtube.com/embed/infNZwhSyeA" width="677" youtube-src-id="infNZwhSyeA"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΑΟΖ, Χάγη, χωρικά και η προσφορά επέκτασης από ΗΠΑ που απορρίψαμε (vid.)

Ο καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και βουλευτής Α’ Αθηνών της ΝΔ Άγγελος Συρίγος αναλύει τα σεν...

Διαβάστε την συνέχεια

Χάγη και ΑΟΖ… Καστελόριζο στον αέρα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/08/AOZ_EEZ_SLpress.gr_.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="338" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/08/AOZ_EEZ_SLpress.gr_.jpg" width="708" /></a></div><div><br /></div>Του <b>ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ</b><br />Ξαφνικά άλλαξε το σκηνικό. Οι ψίθυροι ξεκίνησαν από την έδρα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), την ίδια έδρα που πριν 42 χρόνια, η Τουρκία καταψήφισε την Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, κυρίως για το θέμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζωνης (ΑΟΖ).<br /><br />Έτσι οι ηγέτες της Ελλάδας και της Τουρκίας στην προ ημερών συνάντηση τους στη Νέα Υόρκη τόλμησαν να πουν ότι εξετάζουν την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για να οριοθετήσουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Συγκεκριμένα, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε στην τελευταία του ομιλία στη Νέα Υόρκη:<br /><br />“Η Ελλάδα είναι πρόθυμη να εργαστεί για την επίλυση του μοναδικού εκκρεμούς σημαντικού ζητήματος με τη γείτονα: την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Δεν έχουμε μπορέσει να διευθετήσουμε αυτή τη διαφορά επί περισσότερα από 40 χρόνια, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι μοιραίο να παραμείνει άλυτη.<br /><br />Και άκουσα με χαρά τον Πρόεδρο Erdoğan να λέει ότι η οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο είναι προς το κοινό συμφέρον ολόκληρης της περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Είμαι πεπεισμένος ότι σήμερα έχουμε ένα παράθυρο ευκαιρίας και θα πρέπει να είμαστε αρκετά τολμηροί και αρκετά σοφοί ώστε να αδράξουμε αυτή την ευκαιρία. Αλλά αν πρόκειται να προσπαθήσουμε θα πρέπει και οι δύο πλευρές να υιοθετήσουμε μια συνεπή προσέγγιση σε κάθε πτυχή της συμπεριφοράς μας.”<br /><br />ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΟΖ;<br /><br />Έχουν περάσει 42 χρόνια από την δημιουργία της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) και ακόμα λίγοι γνωρίζουν τι ακριβώς σημαίνει και τι προβλέπει η Σύμβαση του Δίκαιου της Θάλασσας (UNCLOS) για τις θαλάσσιες ζώνες. Έχω ένα παιδικό φίλο που πάντα μου αναφέρει, όταν με βλέπει στην Αθήνα: ¨Ρε Καρυώτη, ακόμα ασχολείσαι με την ΑΖΟΡ;»<br /><br />Με την βοήθεια του παρακάτω χάρτη θα προσπαθήσω να εξηγήσω τις έννοιες των θαλασσίων ζωνών.<br /><br />ΧΑΡΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΩΝ ΖΩΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ UNCLOS<br /><img height="441" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2024/10/241001050314_AOZ-ZEELAND-KARYOTHS01.jpg" width="640" /><i>Πηγή: Υπουργείο Εξωτερικών Νέας Ζηλανδίας</i><br /><br />Πολλοί πιστεύουν ότι η ΑΟΖ ξεκινά μετά από τα χωρικά ύδατα. Μέγα λάθος! Όπως βλέπετε από τον παραπάνω χάρτη, η ΑΟΖ ξεκινά από εκεί που αρχίζουν τα χωρικά ύδατα. Το μέγεθος της ΑΟΖ μας είναι το ίδιο είτε με χωρικά ύδατα 6 ν.μ., είτε 12 ν.μ., μια και η αύξηση σε 12 ν.μ., όπως είδαμε παραπάνω, δεν επηρεάζει το μέγεθος της ΑΟΖ. Για να είμαστε και δίκαιοι, έχει υπολογιστεί ότι η ΑΟΖ μας, με εύρος αιγιαλίτιδας ζώνης 6 ν.μ. κατέχει το 94% του Αιγαίου, ενώ με 12 ν.μ. θα κατέχει το 95%!<br /><br />ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΟΖ<img height="303" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2024/10/241001050545_ellada-greece-aoz-karyoths02.jpg" width="640" /><i>Πηγή: Global Marine Database, General Dynamics, Herndon, Virginia.</i><br /><br />Τον παραπάνω χάρτη θα παρουσιάσει η Ελλάδα , αν φτάσουμε στη Χάγη, ενώ η Τουρκία θα παρουσιάσει την «Γαλάζια Πατρίδα»<br /><br />ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΓΑΛΑΖΙΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ<img height="502" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2024/10/241001050805_TURKEY-GALAZIA-PATRIDA-AOZ-KARYOTHS02.jpg" width="640" /><i>Πηγή: Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Τουρκίας</i><br /><br /><div>Η ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ<br /><br />Ένα από τα πιο σημαντικά έργα της Διάσκεψης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας ήταν η δημιουργία και κωδικοποίηση του θεσμού της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).<br /><br />Έτσι, δόθηκε ένα τέλος στην χαώδη κατάσταση που επικρατούσε μέχρι τότε στο Διεθνές Δίκαιο Αλιείας. Με βάση τα άρθρα 55, 56, 57 της νέας Σύμβασης (1982), ως Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη ορίζεται η πέραν και παρακείμενη της αιγιαλίτιδας ζώνης περιοχή, το πλάτος της οποίας μπορεί να φθάσει τα 200 ναυτικά μίλια (ν.μ.) από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετρείται το πλάτος της αιγιαλίτιδας ζώνης.<br /><br />Εντός της ΑΟΖ το παράκτιο κράτος ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα σε θέματα που έχουν σχέση με την εξερεύνηση, την εκμετάλλευση, την διατήρηση και διαχείριση των φυσικών πηγών ζώντων ή μη, των υδάτων, του βυθού και υπεδάφους της θάλασσας, καθώς και κυριαρχικά δικαιώματα, που αφορούν στην εξερεύνηση και οικονομική εκμετάλλευση των ρευμάτων και των υπερκείμενων της θάλασσας ανέμων.<br /><br />Τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των παράκτιων και άλλων κρατών που αφορούν στα θέματα της αλιείας μέσα στην ΑΟΖ καθορίζονται στην Σύμβαση από τα άρθρα 51, 55, 56, 58-73, 115 και 123, ενώ στις περιοχές της ανοικτής θάλασσας η αλιεία ρυθμίζεται από τα άρθρα 116-120. Επιπλέον, στο Παράρτημα Ι της Σύμβασης αναφέρονται τα αποδημητικά είδη ψαριών που βρίσκονται μέσα ή έξω από αυτή την ζώνη.<br /><br />Εάν όλα τα παράκτια κράτη κάνουν χρήση των δικαιωμάτων τους σε ΑΟΖ 200 ν.μ., τότε η περιοχή των ωκεανών που θα ανήκει σ’ αυτά τα κράτη θα καλύπτει γύρω στα 37,7 εκατ. τετρ. ν.μ. ή το 35,8% της παγκόσμιας θαλάσσιας επιφάνειας. Μέσα στην επικυριαρχία αυτών των ζωνών περιλαμβάνονται πάνω από το 90% της παγκόσμιας αλιείας, πάνω από το 87% των υδρογονανθράκων και γύρω στο 10% των πολυμεταλλικών κονδύλων.<br /><br />Επομένως, εύκολα μπορεί κανείς να αντιληφθεί την κρίσιμη σημασία που έχει η ΑΟΖ όχι μόνο για το Δίκαιο της Θάλασσας, αλλά γενικότερα για την παγκόσμια οικονομία και τις διεθνείς οικονομικές σχέσεις.<br /><br />Κανείς δεν αμφισβητεί τέσσερις βασικές θέσεις σε σχέση με την ΑΟΖ:Η ΑΟΖ αποτελεί πλέον αναμφισβήτητα μέρος του εθιμικού διεθνούς δικαίου από τότε που η UNCLOS τέθηκε σε ισχύ στις 16 Νοεμβρίου 1994.<br />Η ΑΟΖ, σε αντίθεση με την υφαλοκρηπίδα, δεν ανήκει στο παράκτιο κράτος ipso jure, αλλά πρέπει σαφώς να ανακηρυχθεί από αυτό. Εάν δεν συμβεί κάτι τέτοιο, ΑΟΖ απλώς δεν υφίσταται. Η θαλάσσια περιοχή (η επιφάνεια και τα υπερκείμενα ύδατα) που δεν θα ανακηρυχθεί ως ΑΟΖ, αποτελεί νομικώς μέρος της ανοικτής θάλασσας.<br />3. Το νομικό περιεχόμενο αυτού του νέου θεσμού του διεθνούς δικαίου, ορίζεται από το 5ο Μέρος της Σύμβασης. Τα παράκτια κράτη δεν μπορούν να υπερβαίνουν τους περιορισμούς που τους έχουν επιβληθεί από το 5ο Μέρος της Σύμβασης σχετικά με τα δικαιώματά, τις δικαιοδοσίες και τις υποχρεώσεις τους. Έτσι “άλλα” κράτη έχουν δικαιώματα στην ΑΟΖ ενός παράκτιου κράτους και το παράκτιο κράτος δεν μπορεί να δημιουργήσει ΑΟΖ που να υπερβαίνει τα 200 ν.μ.<br />4. Κανένα κράτος ή ομάδα κρατών δεν έχει το δικαίωμα να ισχυρισθεί ότι κάποιο παράκτιο κράτος δεν μπορεί να ανακηρύξει την δική του ΑΟΖ. Αν και πότε ένα παράκτιο κράτος ανακηρύξει τη δική του ΑΟΖ ανήκει εντελώς στη δική του δικαιοδοσία.<br />Το αριστούργημα Βενιζέλου<br /><br />Λίγες ημέρες πριν λήξει η θητεία του ως Υπουργού Εξωτερικών, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, γνωρίζοντας τις δυσκολίες που θα αντιμετώπιζε η νέα κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, έκανε ένα μεγάλο δώρο στον Νίκο Κοτζιά.<br /><br />Στις 14 Ιανουαρίου 2015 η Ελλάδα κατέθεσε μια δήλωση στα Ηνωμένα Έθνη που συμπληρώνει τη δήλωση που είχε κάνει το 1994 σχετικά με την αποδοχή της υποχρεωτικής δικαιοδοσίας του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Με την νέα δήλωση, η Ελλάδα εξαιρεί από την δικαιοδοσία της Χάγης τρεις κατηγορίες διαφορών.Οποιαδήποτε διαφορά σχετικά με στρατιωτικές δραστηριότητες και μέτρα που λαμβάνονται από την Ελληνική Δημοκρατία για την προστασία της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας, για σκοπούς εθνικής άμυνας, καθώς και για την προάσπιση της εθνικής ασφάλειας.<br />Οποιαδήποτε διαφορά σχετικά με τα σύνορα της Ελλάδας ή εδαφικής κυριαρχίας, συμπεριλαμβανομένων των διαφορών για το εύρος και τα όρια της αιγιαλίτιδας ζώνης και του εθνικού εναερίου χώρου.<br />Οποιαδήποτε διαφορά την οποίαν ένα άλλο κράτος μπορεί στο μέλλον να αποδεχθεί μονομερώς την υποχρεωτική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου με σκοπό να προσφύγει κατά της Ελλάδας σε σχέση με μια συγκεκριμένη διαφορά ή το κράτος αυτό αμέσως μετά την δήλωση αποδοχής της υποχρεωτικής δικαιοδοσίας της Χάγης ή σε διάστημα μικρότερο του ενός έτους από την κατάθεση της δήλωσης αυτής, προσφύγει κατά της χώρας μας μονομερώς.<br /><br />Αυτή ήταν μια ιδιοφυής κίνηση του Βενιζέλου, γιατί δίνεται η δυνατότητα στην Ελλάδα να αξιολογήσει τη δήλωση του άλλου κράτους και να αποφασίσει εάν επιθυμεί την επίλυση της διαφοράς από το ΔΔΧ. Έτσι εάν η Τουρκία προσφύγει μονομερώς στη Χάγη και η Ελλάδα κρίνει ότι θίγονται ζητήματα εθνικού συμφέροντος, η Ελλάδα μπορεί να αποσύρει τη δική της δήλωση μέσα σε 12 μήνες.<br /><br />Ταυτόχρονα, μια ημέρα αργότερα, στις 15 Ιανουαρίου 2015, η Ελλάδα κατέθεσε μια επιπρόσθετη δήλωση στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, στο πλαίσιο της Σύμβασης του Δίκαιου της Θάλασσας, με την οποίαν εξαιρεί το Διεθνές Δικαστήριο Δικαίου της Θάλασσας, που εδρεύει στο Αμβούργο, από την επίλυση των διαφορών που έχουν σχέση με την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών. Το άρθρο 298 της Σύμβασης δίνει το δικαίωμα εξαίρεσης για τέτοιου είδος διαφορές και υπάρχουν κράτη της ΕΕ όπως η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Γαλλία που έχουν ήδη κάνει χρήση αυτού του άρθρου.</div><div><br />ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ<br /><br />Είναι δύσκολο και ίσως παράτολμο να επιχειρήσει κάποιος να προβλέψει τι είδους απόφαση θα λάβει το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ΔΔΧ), σε περίπτωση που τελικά παραπεμφθεί σ’ αυτό η ελληνοτουρκική διαφορά για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ του Αιγαίου Αρχιπελάγους και της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Μελετώντας όμως τις προηγούμενες αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου σε παρεμφερείς διαφορές, μπορούμε να εικάσουμε ότι το Δικαστήριο θα χρησιμοποιήσει σ’ αυτή την περίπτωση την αρχή της “ίσης απόστασης-ειδικών περιστάσεων” αντί μόνο της αρχής της ίσης απόστασης (μέσης γραμμής).<br /><br />Αν και δεν μπορούμε να συμπεράνουμε ότι μια ζώνη 12 ν.μ. γύρω από τα νησιά θα είναι η εμπειρική μέθοδος για τις επόμενες αποφάσεις οριοθέτησης του Διεθνούς Δικαστηρίου, μπορούμε ωστόσο να επιμείνουμε ότι ξεκάθαρα η ΑΟΖ ενός νησιού δεν μπορεί να είναι μικρότερη από το διεθνώς καθιερωμένο και αναγνωρισμένο μέγιστο της αιγιαλίτιδας ζώνης.<br /><br />Εάν μια ζώνη 12 ν.μ. δοθεί στα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, τότε η ΑΟΖ της Τουρκίας θα είναι περιορισμένη. Εάν η οριοθέτηση γίνει με βάση την νέα Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας του 1982, η Τουρκία θα λάβει μόνο 7,5% της συνολικής έκτασης του Αιγαίου. Αλλά, αφού το Διεθνές Δικαστήριο, με τις τελευταίες αποφάσεις του, έχει δώσει έμφαση στις αρχές της δικαιοσύνης (επιείκειας), η περιοχή που θα λάβει η Τουρκία θα είναι περίπου 10-12% του συνόλου της ΑΟΖ του Αιγαίου, με την προϋπόθεση βέβαια ότι τα ελληνικά νησιά δικαιούνται μιάς ζώνης 12 ναυτικών μιλίων.<br /><br />Το κύριο πρόβλημα που θα αντιμετωπίσει η Ελλάδα στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης είναι αυτό του Καστελόριζου και της Στρογγύλης, διότι το Δικαστήριο, σε περιπτώσεις που ένα νησάκι βρίσκεται μπροστά σ’ ένα τεράστιο ηπειρωτικό χώρο ενός άλλου κράτους , ποτέ δεν δίνει «πλήρη επήρεια» σε αυτό το νησάκι.<br /><br />Εάν συμβεί κάτι τέτοιο τότε η Ελλάδα δεν θα έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο. Γι’ αυτό το λόγο η απραξία των ελληνικών κυβερνήσεων τα τελευταία 42 χρόνια να μην ανακηρύξουν ΑΟΖ και να προχωρήσουν σε οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κύπρο, αποτελεί ένα τραγικό σφάλμα.<br />Επίλογος<br /><br />Ο πρέσβης επί τιμή, Αλέξανδρος Μαλλιάς επισημαίνει πώς αν η αναφορά Ερντογάν στο θέμα των θαλασσίων ζωνών σηματοδοτεί μεταβολή στις θέσεις της Άγκυρας, θα αποτελέσει ευχάριστη έκπληξη. Επισημαίνει ωστόσο πως ο χρόνος θα δείξει τι ακριβώς εννοεί ο Τούρκος Πρόεδρος με την συγκεκριμένη τοποθέτηση.<br /><br />Έχω κουραστεί να ακούω τους Αμερικανούς να διαπιστώνουν, για τις ελληνικές κυβερνήσεις «you are always reactive and never proactive». Θα γνωρίζουμε εάν βαδίζουμε προς την Χάγη, όταν τον Γενάρη του 2025 ο Μητσοτάκης και ο Ερντογάν θα ξανασυναντηθούν στην Αγκυρα.<br /><br />Υποψιάζομαι ότι ίσως κανείς από τους δύο ηγέτες να μην ξέρει ακόμη πόσο βαθιά θα προχωρήσει . Όπως είπε κάποτε ο Πρόεδρος Ρούσβελτ «we have nothing to fear but fear itself» (“δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς, αλλά τον φόβο τον ίδιο”).</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χάγη και ΑΟΖ… Καστελόριζο στον αέρα;

Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ Ξαφνικά άλλαξε το σκηνικό. Οι ψίθυροι ξεκίνησαν από την έδρα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), την ίδια έδρα που πρι...

Διαβάστε την συνέχεια

Bαληνάκης: ΑΟΖ, Τραγικές κινήσεις (vid.)

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/01/AOZ-EEZ-ANATOLIKH-MESOGEIOS-790x400.jpg" /><br /><br />O καθηγητής και πρώην υφυπουργός εξωτερικών Ιωάννης Βαληνάκης αναλύει την ελλειμματική πολιτική της Ελλάδας στο θέμα της ΑΟΖ και γενικότερα της διαχείρισης των ζητημάτων κυριαρχικών δικαιωμάτων και θαλασσίων ζωνών.<br /><br />Σημειώνει ιδιαίτερα την παγκόσμια πρωτοτυπία να απορρίπτει η Ελλάδα ευρωπαϊκό χάρτη με τις ΑΟΖ των κρατών μελών στον οποίο αποτυπώνεται πλήρως οι ελληνικές θέσεις και τις θαλάσσιες ζώνες και να απεμπολεί έτσι είναι ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί με ευρωπαϊκή σφραγίδα.<br /><br />Τονίζει ότι η φοβικότητα με την οποία διαχειρίζεται η Ελλάδα τις υποθέσεις της, με πρόσφατο παράδειγμα τα γεγονότα της Κάσου, δημιουργεί σκεπτικισμό και δεύτερες σκέψεις σε εταίρους όπως η Αίγυπτος, καθώς η απροθυμία της χώρας μας να υπερασπιστεί με σαφή τρόπο ακόμα και την οριοθετημένη μαζί της ΑΟΖ, δίνει περιθώριο στην Τουρκία να πλειστηριάσει στο θέμα των θαλάσσιων ζωνών δελεάζοντάς το Κάιρο με την προσφορά μεγαλύτερη θαλάσσιας περιοχής.<br /><br />Διευκρινίζει πάντως ότι η ολοκλήρωση οριοθέτησης ΑΟΖ στην περιοχή δεν είναι εύκολη υπόθεση καθώς έχει πολλές παραμέτρους και απαιτείται επίμονη και υψηλή διπλωματία για να πειστούν χώρες όπως η Αίγυπτος να οριοθετήσουν με την Ελλάδα έναντι ενδεχομένων πιο συμφερουσών προτάσεων από την Τουρκία.<br /><div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="429" src="https://www.youtube.com/embed/CcWpmifeqeA" width="698" youtube-src-id="CcWpmifeqeA"></iframe></div></div><div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Bαληνάκης: ΑΟΖ, Τραγικές κινήσεις (vid.)

O καθηγητής και πρώην υφυπουργός εξωτερικών Ιωάννης Βαληνάκης αναλύει την ελλειμματική πολιτική της Ελλάδας στο θέμα της ΑΟΖ και γενικότερα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι θα γίνει; ΑΟΖ θα ανακηρύξουμε ποτέ;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/08/AOZ_EEZ_SLpress.gr_.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="338" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/08/AOZ_EEZ_SLpress.gr_.jpg" width="736" /></a></div><div><br /></div>Του  <b>ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ</b><br />Έχουν περάσει 42 ολόκληρα χρόνια από τότε που η Ελλάδα, με ενθουσιασμό ψήφισε το 1982, το νέο Σύνταγμα των Θαλασσών και Ωκεανών (UNCLOS), αλλά όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν αγνοήσει την αξία της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).<br /><br />Ο μόνος τρόπος να προστατέψουμε τα θαλάσσια σύνορά μας είναι η οριοθέτηση της ΑΟΖ μας με τα έξι παραθαλάσσια κράτη, που είναι η Τουρκία, η Κύπρος, η Αίγυπτος, η Λιβύη, η Ιταλία και η Αλβανία. Μέχρι σήμερα έχουμε πραγματοποιήσει μόνο δυο προβληματικές οριοθετήσεις, με την Ιταλία και την Αίγυπτο.<br /><br />Αλλά, ξαφνικά, παρατηρούμε κάποιες επικίνδυνες κινήσεις των Τούρκων, που επιχειρούν να τα βρούνε με την Αίγυπτο και εμείς, ως συνήθως, αιφνιδιαζόμαστε.Η Ιστορία Οριοθέτησης με Αίγυπτο<br /><br />Η οριοθέτηση της ΑΟΖ μας με αυτή της Αιγύπτου ξεκίνησε στραβά από την αρχή, όταν η ελληνική κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή αποφάσισε να αρχίσει συζητήσεις με την κυβέρνηση της Αιγύπτου, που ακολουθούσε τότε μια απόλυτα φιλοτουρκική πολιτική, το 2009.<br /><br />Η Ελλάδα έκανε ένα τραγικό λάθος, διότι άρχισε τις συνομιλίες της με την Αίγυπτο, χωρίς να λάβει κάποια ρητή και σαφή διαβεβαίωση από αυτήν ότι θα δοθούν πλήρη δικαιώματα στο Καστελόριζο και στην Στρογγύλη.<br /><br />Η Ελλάδα δέχθηκε ένα ηχηρό χαστούκι από τους Αιγυπτίους, όταν αυτοί ενημέρωσαν την ελληνική πλευρά ότι θα αρχίσουν συνομιλίες για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών με τη Τουρκία, τη στιγμή που η Αίγυπτος δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με τη Τουρκία!<br /><br />Η Αίγυπτος θα μπορούσε να διαθέτει θαλάσσια σύνορα με τη Τουρκία, μόνο αν δεν αναγνωρισθούν τα δικαιώματα του Καστελόριζου και της Στρογγύλης.<br /><br />Έτσι, η Αίγυπτος ενημέρωσε την ελληνική πλευρά ότι θα διεξήγαγε συνομιλίες μαζί της στο Κάιρο στις 20 Ιουνίου του 2009 και αμέσως μετά στις 22 Ιουνίου 2009 με τη τουρκική πλευρά!<br /><br />Η τότε Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, Ντόρα Μπακογιάννη, αντί να προβεί σε έντονη διαμαρτυρία για αυτή την αιγυπτιακή θέση, που παραβιάζει ξεκάθαρα το Δίκαιο της Θάλασσας, συμμετέσχε στη συνάντηση στις 20 Ιουνίου γνωρίζοντας ότι δυο μέρες αργότερα οι Αιγύπτιοι και οι Τούρκοι θα κάθονταν στο ίδιο τραπέζι.<br /><br />Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, ο αείμνηστος Κύπριος εμπειρογνώμονας, σε θέματα ΑΟΖ και υδρογονανθράκων, Σόλων Κασίνης επαναλάμβανε συνεχώς ότι «η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει τάχιστα στην οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της με την Αίγυπτο».<br /><br />Εκείνο, όμως, που ελάχιστοι γνωρίζουν είναι ότι κάθε φορά που γίνονταν συζητήσεις για την οριοθέτηση της ΑΟΖ ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αίγυπτο, οι Αιγύπτιοι αντιπρότειναν στην ελληνική αντιπροσωπεία «Κάντε εσείς πρώτα οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κύπρο και μετά εμείς θα ακολουθήσουμε.»<br /><br />Πέρασαν αρκετά χρόνια από τότε και έτσι φτάσαμε στην Πέμπτη 6 Αυγούστου 2020, όταν ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Νίκος Δένδιας με τον τότε ΥΠΕΞ της Αιγύπτου Σάμεχ Σούκρι υπέγραψαν τη συμφωνία για την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) μεταξύ Ελλάδος και Αιγύπτου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους, στο Κάιρο.<br /><br />Ισχυρίζομαι ότι αυτή η οριοθέτηση είναι προβληματική, διότι αποτελεί μια παγκόσμια πρωτοτυπία, αφού το Δίκαιο της Θάλασσας δεν προβλέπει τμηματική οριοθέτηση ΑΟΖ.<br /><br />Εμείς θέλαμε να τορπιλίσουμε το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο και οι Αιγύπτιοι, γνωρίζοντας το πρόβλημά μας, επέμειναν να γίνει μια τμηματική οριοθέτηση ΑΟΖ, ώστε να φαίνεται ότι η Αίγυπτος έχει θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία. Ήταν ένα τραγικό λάθος από την δική μας πλευρά και φοβούμαι ότι, μακροπρόθεσμα, θα μας κοστίσει.Η προβληματική οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου<br /><br />Για να κατανοήσουμε τι θα συμβεί, είναι χρήσιμο να μελετήσουμε τον χάρτη της συμφωνίας οριοθέτησης ΑΟΖ ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αίγυπτο.<br /><br />ΧΑΡΤΗΣ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗΣ ΑΟΖ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΑΙΓΥΠΤΟΥ <img src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2024/08/240818185545_AOZ-ELLADA-EGYPT-KARYOTHS01.jpg" /><i>Πηγή: Τοπογράφος-Μηχανικός Λεόντιος Πορτοκαλάκης</i><br /><br />Αυτή η οριοθέτηση έγινε μεταξύ 26ου και 28ου Μεσημβρινού, ενώ η σωστή πλήρης οριοθέτηση έπρεπε να γίνει μεταξύ 25ου και 30ου Μεσημβρινού.<br /><br />Ήταν λάθος η τμηματική οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο, διότι στην προσπάθεια μας να τεμαχίσουμε την παράνομη τουρκολιβυκή συμφωνία, υποκύψαμε στην απαίτηση του Καΐρου να σταματήσουμε στον 28ο Μεσημβρινό, γιατί οι Αιγύπτιοι ήθελαν να δείξουν στους Τούρκους ότι δεν αποκλείουν την προοπτική να έχουν θαλάσσια σύνορα μαζί τους στην Μεσόγειο.<br /><br />Έτσι εμφανίζεται η Κρήτη με μειωμένη επήρεια και η Ρόδος χωρίς καμία επήρεια!<br /><br />Επομένως, οι Τούρκοι στις νέες συζητήσεις τους με τους Αιγύπτιους στο Κάιρο θα βασιστούν στον παραπάνω χάρτη της οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου και θα ζητήσουν από τους Αιγύπτιους να μοιράσουν την Ανατολική Μεσόγειο στον 28Ο Μεσημβρινό, δηλαδή εκεί που τελείωσε η τμηματική οριοθέτηση της Ελλάδας με την Αίγυπτο.Ο ρόλος των Αμερικανών<br /><br />Οι Αμερικανοί, αντιμέτωποι με τα βάσανα που έχουν από το Κίεβο μέχρι την Ιερουσαλήμ , δεν θα διστάσουν να ενθαρρύνουν μια οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Αιγύπτου και Τουρκίας, διότι πιστεύουν ότι έτσι θα λυθεί και η ελληνοτουρκική διαφορά.<br /><br />Οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι ο 28ος Μεσημβρινός της Ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας είναι αυτός που ορίζει και τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας!<br /><br />Υποψιάζομαι ότι οι Αμερικανοί θα προσπαθήσουν να επιλυθεί η ελληνοτουρκική διαφορά στη βάση της προβληματικής οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου, στις 6 Αυγούστου 2020.<br /><br />Το πιο τραγικό γεγονός που θα συμβεί σε μας, εάν υπάρξει οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ της Αιγύπτου και της Τουρκίας, είναι ότι δεν θα συνορεύουν οι ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου!<br /><br />Έτσι, ήρθε η ώρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης να φανεί αντάξιος των περιστάσεων και να οριοθετήσει την ΑΟΖ της Ελλάδας με αυτή του μαρτυρικού νησιού. Οι υδρογραφικές υπηρεσίες των δύο κρατών συμφωνούν στις γεωγραφικές συντεταγμένες και αυτές οι γεωγραφικές συντεταγμένες πρέπει να σταλούν, άμεσα, στα Ηνωμένα Έθνη.<br /><br />Τέλος, ο ΄Έλληνας πρωθυπουργός, που υπερηφανεύεται για τις εξαιρετικές επαφές του με τις Βρυξέλλες, πρέπει να ζητήσει την υποστήριξη της Ε.Ε., παρότι όταν οι Βρυξέλλες μας ζητούν να δημιουργήσουμε Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό, εμείς κωφεύουμε!<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι θα γίνει; ΑΟΖ θα ανακηρύξουμε ποτέ;

Του  ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ Έχουν περάσει 42 ολόκληρα χρόνια από τότε που η Ελλάδα, με ενθουσιασμό ψήφισε το 1982, το νέο Σύνταγμα των Θαλασσών κα...

Διαβάστε την συνέχεια