Αντίστροφη μέτρηση για αμερικανικό χτύπημα στο Ιράν. Στις ΗΠΑ ο αρχηγός της Mossad. Σε ετοιμότητα ο στρατός.

<img height="180" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/be149494e2fd7e0cf8cb279f2ee8ea0c_XL.jpg?v=2" width="734" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο αμερικανικός στρατός παραμένει σε ετοιμότητα για χτύπημα στο Ιράν</span></h3>Η αντίστροφη μέτρηση για το αμερικανικό χτύπημα στο Ιράν φαίνεται πως έχει ήδη αρχίσει…<br />Μάλιστα, οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα πως, παρά το γεγονός ότι οι ΗΠΑ έκαναν πίσω, μια αμερικανική στρατιωτική επίθεση θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί τις επόμενες μέρες.<br /><br />Στις ΗΠΑ ο αρχηγός της Mossad<br /><br />Όπως αποκαλύπτει το Axios, ο διευθυντής της ισραηλινής υπηρεσίας πληροφοριών Mossad, David Barnea, βρίσκεται στις ΗΠΑ για συνομιλίες σχετικά με την κατάσταση στο Ιράν.<br />Η επίσκεψη του Barnea αποτελεί μέρος των διαβουλεύσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ σχετικά με τις διαδηλώσεις στο Ιράν και την πιθανή στρατιωτική δράση των ΗΠΑ ως απάντηση στην καταστολή από το καθεστώς. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο Barnea θα συναντηθεί στο Μαϊάμι με τον απεσταλμένο του Λευκού Οίκου, Steve Witkoff, ο οποίος διαχειρίζεται το άμεσο κανάλι επικοινωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.<br />Την ίδια στιγμή, ο Witkoff έχει έρθει σε επαφή με τον υπουργό Εξωτερικών του Ιράν, Abbas Araghchi, κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων. Ωστόσο, δεν αποκλείεται ο Barnea να συναντηθεί με τον Αμερικανό πρόεδρο, Donald Trump, στο Mar-a-Lago το Σαββατοκύριακο.<br /><br />Η επικοινωνία Trump με Netanyahu<br /><br />Το ταξίδι του Barnea ακολουθεί τηλεφωνική επικοινωνία την Τετάρτη (14/1/2026) μεταξύ Trump και του πρωθυπουργού του Ισραήλ, Benjamin Netanyahu, σχετικά με την κρίση στο Ιράν. Ο Netanyahu φέρεται να ζήτησε από τον Trump να αναβάλει τη στρατιωτική δράση κατά του Ιράν, ώστε να δοθεί στο Ισραήλ περισσότερος χρόνος να προετοιμαστεί για πιθανή ιρανική αντεκδίκηση.<br />Μια ισραηλινή πηγή δήλωσε ότι, εκτός από τις ανησυχίες για αντεκδίκηση, το τρέχον σχέδιο των ΗΠΑ περιλαμβάνει επιθέσεις σε στόχους των δυνάμεων ασφαλείας του Ιράν, αλλά το Ισραήλ δεν το θεωρεί αρκετά ισχυρό ώστε να αποσταθεροποιήσει ουσιαστικά το καθεστώς.<br />«Αμερικανοί αξιωματούχοι λένε ότι η στρατιωτική δράση παραμένει στο τραπέζι αν το Ιράν ξαναρχίσει τη δολοφονία διαδηλωτών. Οι ισραηλινοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι, παρά την καθυστέρηση, μια αμερικανική στρατιωτική επίθεση θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί τις επόμενες μέρες» μεταδίδει το Axios.<br /><br />O στρατός των ΗΠΑ στέλνει δυνάμεις<br /><br />Εν τω μεταξύ, ο στρατός των ΗΠΑ στέλνει επιπλέον αμυντικές και επιθετικές δυνάμεις στην περιοχή για να είναι έτοιμος σε περίπτωση που ο Trump διατάξει επίθεση, λένε αμερικανικές πηγές.<br />Το αεροπλανοφόρο Abraham Lincoln και η ομάδα κρούσης του κατευθύνονται στη Μέση Ανατολή από τη Νότια Σινική Θάλασσα. Επίσης, περισσότερα συστήματα αεράμυνας, μαχητικά αεροσκάφη και πιθανώς υποβρύχια αναμένεται επίσης να φτάσουν στην περιοχή.<br /><br />Το τελεσίγραφο των ΗΠΑ στο Ιράν <br /><br />Σε δηλώσεις του στο Israeli-American Council στη Φλόριντα, ο Witkoff εξέφρασε την... ελπίδα για διπλωματική λύση, επεσήμανε ότι μια συμφωνία με το Ιραν θα κάλυπτε τέσσερα ζητήματα: Πυρηνικός εμπλουτισμός: Το Ιράν θα πρέπει να περιορίσει ή να σταματήσει τον εμπλουτισμό ουρανίου, ειδικά σε επίπεδα που πλησιάζουν αυτά που χρειάζονται για πυρηνικό όπλο.<br />Πύραυλοι: Οι ΗΠΑ ζητούν να μειώσει το μέγεθος και την ικανότητα αυτού του οπλοστασίου.<br />Πυρηνικά: Το Ιράν έχει ήδη περίπου 2.000 κιλά εμπλουτισμένου υλικού, σε ποσοστά από 3,67% (πολιτική χρήση) έως 60% (επικίνδυνα κοντά σε στρατιωτική χρήση).<br />Οι «πληρεξούσιοι» (proxies): Τις οργανώσεις και ένοπλες ομάδες που χρηματοδοτεί και καθοδηγεί το Ιράν σε όλη τη Μέση Ανατολή.<br /><br />«Αν θέλουν να επιστρέψουν στην κοινότητα των εθνών και μπορέσουμε να λύσουμε διπλωματικά αυτά τα τέσσερα προβλήματα, τότε αυτό θα ήταν μια εξαιρετική λύση. Η εναλλακτική είναι κακή», είπε ο Witkoff.<br /><br />Οι 50 στρατιωτικοί στόχοι των ΗΠΑ στο Ιράν<br /><br />Εξάλλου, στον Λευκό Οίκο βρίσκεται ένας απόρρητος χάρτης με 50 στρατιωτικούς στόχους υψηλής αξίας στο Ιράν, συνοδευόμενος από ακριβείς γεωγραφικές συντεταγμένες, πυροδοτώντας σενάρια άμεσης στρατιωτικής κλιμάκωσης. <br />Ειδικότερα, σύμφωνα με πληροφορίες της Daily Mail, η United Against Nuclear Iran (UANI), μια μη κερδοσκοπική οργάνωση με έδρα την Ουάσινγκτον, συνέταξε έναν φάκελο με 50 στόχους και τον παρέδωσε σε αξιωματούχους του Λευκού Οίκου τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας (12/1/2026). Το έγγραφο αποκαλύπτει τις ακριβείς συντεταγμένες του στρατηγείου των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (Islamic Revolutionary Guard Corps-IRGC), του νευραλγικού κέντρου της βίαιης καταστολής των διαδηλωτών. Το συγκεκριμένο στρατηγείο λειτουργεί ουσιαστικά ως το επιχειρησιακό κέντρο του στρατού, ασκώντας έλεγχο και επί των αστυνομικών δυνάμεων.<br />Η λίστα στόχων περιλαμβάνει τέσσερα βασικά υπο-στρατηγεία που επιβλέπουν διαφορετικές περιοχές της πρωτεύουσας:Το Quds Sub-Headquarters, υπεύθυνο για τις επιχειρήσεις καταστολής στον βορρά και βορειοδυτικά της Τεχεράνης,<br />Το Fath Sub-Headquarters στα νοτιοδυτικά,<br />Το Nasr Sub-Headquarters στα βορειοανατολικά,<br />Το Ghadr Sub-Headquarters, που ελέγχει τη νοτιοανατολική και κεντρική Τεχεράνη.<br /><br />Με τον εντοπισμό αυτών των συγκεκριμένων εγκαταστάσεων και δομών, ο αμερικανικός στρατός θα διέθετε πλέον ένα πλήρες «σχέδιο» των δυνατοτήτων των IRGC να συντονίζουν τη βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων. «Ο κύκλος των διαδηλώσεων και της καταστολής θα συνεχιστεί, εκτός αν αλλάξει η ισορροπία ισχύος μεταξύ των άοπλων Ιρανών διαδηλωτών και του πλήρως εξοπλισμένου μηχανισμού καταστολής του καθεστώτος», δήλωσε στη Daily Mail ο Kasra Aarabi, Διευθυντής Έρευνας για τα IRGC στην UANI.<br />Πέρα από τα κύρια κέντρα διοίκησης, ο φάκελος αποκαλύπτει μια κρυφή υποδομή σε όλη την Τεχεράνη, που λειτουργεί ως το βασικό δίκτυο διοίκησης των πιο ακραίων μονάδων του καθεστώτος, συντονίζοντας πληροφορίες, αστυνόμευση και ψυχολογικές επιχειρήσεις.<br />Οι στόχοι περιλαμβάνουν 23 περιφερειακές βάσεις IRGC-Basij, καθεμία εκ των οποίων βρίσκεται σε έναν από τους 22 δημοτικούς τομείς της Τεχεράνης. Οι Basij στεγάζουν την εγχώρια πολιτοφυλακή των IRGC, γνωστή για τη σκληρότητά της.<br />Η λίστα της UANI περιλαμβάνει επίσης τις επιχειρησιακές μονάδες που ηγούνται της βίαιης καταστολής, μεταξύ των οποίων δύο βασικές ταξιαρχίες:Η Aaleh-e Mohammad Security Brigade, που εδρεύει στα βορειοανατολικά της Τεχεράνης,<br />Η Al-Zahra Security Brigade, στα νοτιοανατολικά της πόλης.<br /><br />Οι ΗΠΑ θα επιτεθούν με Tomahawk, αεροσκάφη και βομβαρδιστικά<br /><br />Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με πληροφορίες της Wall Street Journal, οι ΗΠΑ ενδέχεται να πραγματοποιήσουν στρατιωτικό πλήγμα κατά του Ιράν με πυραύλους Tomahawk από καταδρομείς που είναι σταθμευμένοι στη Μέση Ανατολή, καθώς και με μαχητικά αεροσκάφη που μπορούν να φτάσουν στους στόχους από βάσεις στις ΗΠΑ και στο εξωτερικό.<br />«Εάν ο Trump αποφασίσει να εγκρίνει πλήγματα κατά του Ιράν... το Πεντάγωνο μπορεί να δώσει εντολή για επιθέσεις με πυραύλους Tomahawk από καταδρομείς που είναι σταθμευμένοι στη Μέση Ανατολή, καθώς και να αποστείλει μαχητικά αεροσκάφη που εδρεύουν στην περιοχή και βομβαρδιστικά, ικανά να φτάσουν στο Ιράν από τις βάσεις τους στις ΗΠΑ» επισημαίνεται στο δημοσίευμα. <br /><br />Το πραξικόπημα του 1953 και το ρόλος CIA - Mossad<br /><br />Πάντως, ο Σέρβος πρόεδρος, Aleksandar Vučić, προέβη σε μια δήλωση-σοκ για τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στο Ιράν, ανακαλώντας ευθέως το πραξικόπημα του 1953 και δηλώνοντας ότι «η Mossad και η CIA εμπλέκονται στις διαδηλώσεις ακριβώς όπως και τότε».<br />Υπενθυμίζεται ότι το πραξικόπημα του 1953 ήταν η βίαιη ανατροπή του δημοκρατικά εκλεγμένου Ιρανού πρωθυπουργού Mohammad Mosaddegh.<br />Η επιχείρηση ενορχηστρώθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Μεγάλη Βρετανία και εκτελέστηκε ως στρατιωτικό πραξικόπημα.<br />Το πραξικόπημα είχε σχεδιαστεί από την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ (CIA) και τις βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών (MI6) υπό την κωδική ονομασία Operation AJAX από τα τέλη του 1952.<br />Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκε ένα τεράστιο δίκτυο πολιτικών, επιχειρηματιών, θρησκευτικών προσωπικοτήτων και ανώτατων στρατιωτικών αξιωματούχων.<br />Η Επιχείρηση Ajax σηματοδότησε την πρώτη φορά που οι Ηνωμένες Πολιτείες ανέτρεψαν μια ξένη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση.<br />Το γεγονός αυτό τραυμάτισε βαθιά όχι μόνο το Ιράν αλλά ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, θέτοντας ένα κρίσιμο προηγούμενο για μεταγενέστερες παρεμβάσεις —από το πραξικόπημα του 1954 στη Γουατεμάλα έως την ανατροπή του Salvador Allende στη Χιλή.<br /><br />H παραδοχή της CIA και η βρώμικη εμπλοκή των ΗΠΑ στο Ιράν<br /><br />Τον Αύγουστο του 2013, μετά τον αποχαρακτηρισμό των αρχείων της, η CIA παραδέχθηκε επίσημα την εμπλοκή της στο πραξικόπημα.<br />Τα έγγραφα επιβεβαίωσαν τη δωροδοκία Ιρανών πολιτικών και υψηλόβαθμων αξιωματούχων, καθώς και μεγάλης κλίμακας προπαγανδιστικές επιχειρήσεις, οι οποίες χαρακτηρίστηκαν ως «δράσεις εξωτερικής πολιτικής» εγκεκριμένες από τα υψηλότερα κλιμάκια.<br />Νωρίτερα, η πρώην Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Madeleine Albright, αναγνώρισε ότι το πραξικόπημα ήταν «ένα βήμα προς τα πίσω για την πολιτική ανάπτυξη του Ιράν».<br />Αν και τα γεγονότα του 1953 παρουσιάστηκαν επίσημα ως μια προσπάθεια… διάσωσης της χώρας από τον κομμουνισμό, στην πράξη αποσκοπούσαν στη διατήρηση του διεθνούς καρτέλ πετρελαίου.<br />Έχοντας γίνει πρωθυπουργός στις 29 Απριλίου 1951, ο Mohammad Mosaddegh ξεκίνησε την εθνικοποίηση του ιρανικού πετρελαίου, αφαιρώντας από τη Δύση τον έλεγχο της Anglo-Iranian Oil Company —προκατόχου της BP.<br />Η Βρετανία απάντησε με οικονομικό εμπάργκο και κρυφές πολιτικές ενέργειες με στόχο την ανατροπή της ιρανικής κυβέρνησης.<br />Μετά την αποχώρηση των Βρετανών εργαζομένων από τα πετρελαιοφόρα πεδία στις 20 Σεπτεμβρίου, το Λονδίνο εξέτασε ακόμη και το ενδεχόμενο στρατιωτικής εισβολής στα διυλιστήρια του Abadan, αλλά η άρνηση του Προέδρου Harry Truman να στηρίξει την επιχείρηση ανάγκασε στην εγκατάλειψη αυτών των σχεδίων.<br />Το πραξικόπημα κατέληξε στον σχηματισμό μιας στρατιωτικής διοίκησης υπό τον Στρατηγό Fazlollah Zahedi και την επιστροφή στην εξουσία του Σάχη Mohammad Reza Pahlavi, ο οποίος κυβέρνησε τη χώρα μέχρι την Ισλαμική Επανάσταση του 1979.<br />Ο Mohammad Mosaddegh καταδικάστηκε για «εσχάτη προδοσία» σε τρία χρόνια φυλάκιση, μετά την οποία τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό μέχρι τον θάνατό του.<br />Αρκετοί από τους συνεργάτες του καταδικάστηκαν επίσης, ενώ ο Υπουργός Εξωτερικών Hossein Fatemi εκτελέστηκε από το καθεστώς του Fazlollah Zahedi.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Αντίστροφη μέτρηση για αμερικανικό χτύπημα στο Ιράν. Στις ΗΠΑ ο αρχηγός της Mossad. Σε ετοιμότητα ο στρατός.

Ο αμερικανικός στρατός παραμένει σε ετοιμότητα για χτύπημα στο Ιράν Η αντίστροφη μέτρηση για το αμερικανικό χτύπημα στο Ιράν φαίνεται πως έχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ρωσία προειδοποιεί: Στήνεται σκηνικό πολέμου γύρω από Ελλάδα. Επικίνδυνη ανάφλεξη από τουρκικές ασκήσεις και νέα όπλα

<img height="182" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/8c3ebd47090f5032028cf531f4887620_XL.jpg?v=2" width="752" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Θερμό καλοκαίρι; - Η Ελλάδα σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης με την Τουρκία</span></h3>Οι γεωπολιτικές εξελίξεις «τρέχουν» μανιωδώς σε παγκόσμιο επίπεδο και η δική μας χώρα με τον... άτακτο γείτονα δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη.<br />Ειδικότερα, το 2026 ενδέχεται να αποτελέσει κομβικό έτος κλιμάκωσης στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς τα ανταγωνιστικά στρατιωτικοπολιτικά μπλοκ αποκτούν ολοένα και πιο ξεκάθαρη μορφή γράφουν προειδοποιώντας αναλυτές σε ρωσικά ΜΜΕ.<br />Στα τέλη Δεκεμβρίου, το Ισραήλ, η Ελλάδα και η Κύπρος κατά τη διάρκεια συνάντησης κορυφής στη Νότια Ιερουσαλήμ, υπέγραψαν σειρά συμφωνιών που σηματοδοτούν την περαιτέρω εμβάθυνση της πολιτικής, διπλωματικής και στρατιωτικοτεχνικής συνεργασίας τους.<br /><br /><div>Η ενίσχυση αυτής της τριμερούς συμμαχίας αντιμετωπίζεται με έντονη ανησυχία από την Τουρκία και τη Βόρεια Κύπρος όπου οι επεκτατικές φιλοδοξίες στην Ανατολική Μεσόγειο συνδέονται άμεσα με μια ευνοϊκότερη χάραξη Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών και υφαλοκρηπίδων πλούσιων σε υδρογονάνθρακες.<br />Το ενεργειακό αυτό διακύβευμα αποτελεί βασικό πυρήνα της συνεχιζόμενης αντιπαράθεσης ισχύος.<br />Νέα τουρκικά όπλα και στρατιωτικές ασκήσεις αλλάζουν τους κανόνες στο Αιγαίο<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, εντός του 2026 αναμένεται να ολοκληρωθεί το έργο της τουρκικής HAVELSAN για τη δημιουργία συστήματος ελέγχου ναυσιπλοΐας στην Ανατολική Μεσόγειο (GTH).<br />Το σύστημα βασίζεται σε ναυτιλιακό κέντρο και σε τρεις σταθμούς παρατήρησης στο έδαφος της αυτοαποκαλούμενης «τουρκικής δημοκρατίας της Β. Κύπρου», η οποία αναγνωρίζεται διεθνώς μόνο από την Άγκυρα.<br />Η λεγόμενη «ψηφιακή ασπίδα» της Ανατολικής Μεσογείου, με προφανή διττή – πολιτική και στρατιωτική – λειτουργία, θα ελέγχεται μέσω του ήδη υπάρχοντος Mersin Maritime Center στη Μερσίνη.<br />Η HAVELSAN, μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες υψηλής τεχνολογίας της Turkey, υπάγεται στο ίδρυμα των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (TSKGV), γεγονός που προσδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στο εγχείρημα.<br />Οι εξελίξεις αυτές προκαλούν έντονο προβληματισμό στην Αθήνα και την «ελληνική» Λευκωσία, όπου κυριαρχεί ο φόβος ότι το δόγμα της Μπλε Θάλασσας μεταφράζεται σε έμπρακτη αμφισβήτηση της ισχύουσας ισορροπίας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br />Η Τουρκία επενδύει συστηματικά σε νέα πλοία και σε συστήματα αποτροπής που δύνανται να επηρεάσουν τη στρατιωτική ισορροπία.<br />Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα αντιπλοϊκά πυρομαχικά BALKIN ÇAF-S, που αναπτύχθηκαν από την MKE και, σύμφωνα με τουρκικά μέσα, ολοκλήρωσαν επιτυχώς θαλάσσιες δοκιμές, ανοίγοντας τον δρόμο για μαζική παραγωγή.<br /><br />Σύμφωνα με ελληνικές αναλύσεις, τα πυρομαχικά BALKIN δημιουργούν νέφη σωματιδίων που αποπροσανατολίζουν ραντάρ και πυραύλους καθοδήγησης, αυξάνοντας την επιβιωσιμότητα φρεγατών και κορβετών σε περιοχές υψηλού κινδύνου, όπως το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος.<br />Παράλληλα, μειώνουν την εξάρτηση της Τουρκίας από ξένες τεχνολογίες και ενισχύουν τις εξαγωγικές δυνατότητες της αμυντικής της βιομηχανίας.<br />Το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας, στο οποίο τα τελευταία χρόνια έχει ενταχθεί έμμεσα και το Ισραήλ, θεωρείται από τους αντιπάλους της Άγκυρα βασικός παράγοντας αύξησης της έντασης.<br />Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στη συνεχή διεξαγωγή ασκήσεων μεγάλης κλίμακας.<br />Σύμφωνα με την Yeni Safak, μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2025 πραγματοποιήθηκαν 83 ασκήσεις, μεταξύ των οποίων οι Mavi Vatan, Ephesus-2025, Anatolian Eagle και Sea Wolf.<br /><br />Έρχεται θερμό καλοκαίρι στο Αιγαίο; <br /><br />Εν τω μεταξύ, ο υποναύαρχος Kenan Kaan Tyurkkan, επικεφαλής του τουρκικού στόλου, δήλωσε ότι οι ασκήσεις Blue Homeland – 2025 (Ασκήσεις Γαλάζια Πατρίδα) αποσκοπούν στην αύξηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας και στη βελτίωση της ικανότητας λήψης αποφάσεων σε περιβάλλον πολλαπλών απειλών.<br />Σε αυτές συμμετείχαν 90 πλοία, δεκάδες αεροσκάφη και περισσότεροι από 20.000 στρατιωτικοί.<br />Η διέλευση τουρκικών μονάδων από λιμάνια της Northern Cyprus προκάλεσε επίσημες διαμαρτυρίες από Αθήνα και Λευκωσίας.<br />Παρά τις επαφές του Έλληνα πρωθυπουργού με τον πρόεδρο Recep Tayyip Erdogan την περίοδο 2023–2024, δεν υπήρξε ουσιαστική πρόοδος στα χρόνια ανοιχτά ζητήματα.<br />Οι πρόσφατες ασκήσεις κινητοποίησης Yildirim – 2025 ενισχύουν τις εκτιμήσεις ότι η Τουρκία προετοιμάζεται για σενάρια κρίσης, ενώ οι μονομερείς ενέργειες σε αμφισβητούμενες θαλάσσιες ζώνες επιτείνουν το κλίμα έντασης.<br />Η μη υπογραφή από την Τουρκία της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας παραμένει βασικό αγκάθι, με τις διαφωνίες για τα χωρικά ύδατα και τις βραχονησίδες, όπως τα Ίμια, να λειτουργούν ως μόνιμη εστία κρίσεων.<br />Παράλληλα, ελληνικά μέσα κάνουν λόγο για προσπάθεια «γεωπολιτικής περικύκλωσης» μέσω της Β. Κύπρου.<br /><br />Σε αυτό το εύθραυστο περιβάλλον, η πιθανή στρατιωτική κλιμάκωση στο Αιγαίο και νότια της Κρήτης δεν απειλεί μόνο τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, αλλά και τη διεθνή ναυσιπλοΐα σε μια στρατηγικής σημασίας διαδρομή που συνδέει τη Μαύρη Θάλασσα με τη Μεσόγειο μέσω Βόσπορου.<br /> Η διατήρηση των περιφερειακών ισορροπιών καθίσταται, έτσι, κρίσιμο ζητούμενο σε μια περίοδο γενικευμένης γεωπολιτικής ρευστότητας.</div><div><br /></div><div><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ρωσία προειδοποιεί: Στήνεται σκηνικό πολέμου γύρω από Ελλάδα. Επικίνδυνη ανάφλεξη από τουρκικές ασκήσεις και νέα όπλα

Θερμό καλοκαίρι; - Η Ελλάδα σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης με την Τουρκία Οι γεωπολιτικές εξελίξεις «τρέχουν» μανιωδώς σε παγκόσμιο επίπεδο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συνάντηση Ερντογάν-Μητσοτάκη με "σκιώδη" διαιτησία Τράμπ. Ποια είναι η "φόρμουλα" και πως θα γίνει το μοίρασμα της ΑΟΖ σε Αιγαίο-ΝΑ Μεσόγειο;

<img height="192" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-01/erdogan_mitsotakis-e1719761952491_0.jpg?itok=QsNM_XVw" width="758" /><br /><br />Εφόσον συμφωνηθεί το εύρος των ΕΧΥ μας να είναι διαφοροποιούμενο κατά περιοχές του Αιγαίου σε 12-10-9-8νμ, προκειμένου να ευοδωθεί η συνεκμετάλλευση των υπαρχόντων υδρογονανθράκων με την Τουρκία, ο Ερντογάν θα προβεί στην άρση του Casus Belli (αιτία πολέμου) σε βάρος μας<br /><br />Ο"κύβος ερρίφθη" αναφορικά με την συνάντηση Ερντογάν-Μητσοτάκη, η οποία πρόκειται να πραγματοποιηθεί στην Άγκυρα το πρώτο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου 2026, με την ακριβή ημερομηνία να αναζητάται.<br /><br />Το "στίγμα" των θεμάτων της συνάντησης Ερντογάν-Μητσοτάκη έδωσε ο Τούρκος ΥΠΕΞ Φιντάν<br /><br />Ο Τούρκος ΥΠΕΞ με δήλωσή του είπε ότι το ζητούμενο είναι μια μόνιμη λύση του προβλήματος του Αιγαίου και ότι θα συζητηθούν το ζήτημα των χωρικών υδάτων και της υφαλοκρηπίδας, επισημαίνοντας :<br /><br />«Στο θέμα των χωρικών υδάτων, της υφαλοκρηπίδας εμείς έχουμε την εξής στάση όσον αφορά την επίλυση αυτού του ζητήματος, αν κοιτάξετε τη μακροπρόθεσμη πολιτική του Προέδρου μας, θα δείτε ότι έχει αφενός ένα μεγάλο όραμα και αφετέρου τη βούληση να επιλύσει ειδικά αυτό το ζήτημα.<br /><br />Οι εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες στην Ελλάδα δεν δίνουν πολλές δυνατότητες σε κανέναν πολιτικό ηγέτη να λύσει αυτό το πρόβλημα και να βάλει την υπογραφή του. Όταν ο κ. Μητσοτάκης επανεκλέχθηκε τον Ιούνιο του 2023 –εμείς εκλεχθήκαμε τον Μάιο και αυτός τον Ιούνιο– έλαβε μεγάλη υποστήριξη από τον λαό.<br /><br />Αυτό το είδε ο πρόεδρός μας και το είδε και ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης. Εμείς έχουμε δηλώσει επανειλημμένα ότι είμαστε έτοιμοι να κάνουμε ποιοτικές συνομιλίες, δηλαδή όχι μόνο διερευνητικές, αλλά να προχωρήσουμε πιο πέρα και να επιλύσουμε το θέμα μόνιμα», σημείωσε ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας και συνέχισε:<br /><br />«Στην εσωτερική πολιτική της Ελλάδας, το ζήτημα της αντίληψης της Τουρκίας ως απειλής παίζει πάντα καθοριστικό ρόλο στην πολιτική. Δηλαδή, όταν κάποιος προσπαθεί να κάνει κάτι σχετικά με την Τουρκία, οπωσδήποτε και υποχρεωτικά πρέπει να πληρώσει ένα πολιτικό τίμημα. Ένας πολιτικός ηγέτης στην Ελλάδα πρέπει να κάνει μια επιλογή μεταξύ της επίλυσης των προβλημάτων με την Τουρκία και της επίτευξης ειρήνης στην περιοχή, με το να ρισκάρει την πολιτική του καριέρα. Αυτή η επιλογή δεν δύναται ποτέ να είναι υπέρ της επίλυσης του προβλήματος. Αυτό είναι μια πραγματικότητα. Αυτό πρέπει να εξαλειφθεί». <br /><br />Εμείς πρέπει να υλοποιήσουμε τα μέτρα οικοδόμησης της εμπιστοσύνης. Πρέπει όσο το δυνατόν να μη γίνεται εργαλειοποίηση των θεμάτων στην εσωτερική πολιτική. Ετσι είναι και για την Τουρκία αλλά εμείς πρέπει πλέον πρέπει να φτάσουμε σε μια πολιτική ωριμότητα». <br /><br />Είναι εφικτό να λύσουμε τα προβλήματα. Αλλά τι κάναμε τα τελευταία δύο χρόνια; Τουλάχιστον δεν υπήρξαν τόσες πολλές αερομαχίες και μεγάλες εντάσεις μεταξύ αεροσκαφών όπως παλιά. Οι μηχανισμοί που τέθηκαν σε εφαρμογή σε αυτό το θέμα λειτούργησαν σε κάποιο βαθμό. Ιδιαίτερα οι ένοπλες δυνάμεις μας έδειξαν μεγάλη ευαισθησία σε αυτό το θέμα. Δηλαδή υπάρχει συνεργασία στο θέμα των μεταναστών, υπάρχει συνεργασία και σε άλλα θέματα.<br /><br />Ευελπιστώ να λύσουμε μόνιμα το πρόβλημα του Αιγαίου χωρίς να χαραμίσουμε αυτή την ιστορική ευκαιρία. Αλλά όπως είπα, το θέμα πρέπει να απεξαρτηθεί ιδίως από την πίεση της εσωτερικής πολιτικής στην Ελλάδα και να συζητηθεί με ορθολογισμό, σε μια γραμμή που θα έχει ως βάση το εθνικό συμφέρον της Ελλάδας και το συμφέρον της Τουρκίας.<br /><br />Όσον αφορά το ζήτημα των F-35, όπως γνωρίζετε, πρόκειται στην πραγματικότητα για ένα πρόβλημα που προκύπτει από την εφαρμογή της CAATSA. Εργαζόμαστε για την άρση των κυρώσεων της CAATSA. Ας ελπίσουμε ότι θα δούμε την άρση των κυρώσεων φέτος», κατέληξε.<br /> <br />«Δούρειος Ίππος» για το Αιγαίο οι Συμφωνίες οριοθέτησης ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο<br /><br />Α. Τα σημεία παγίδες της Συμφωνίας οριοθέτησης ΑΟΖ-Υφαλοκρηπίδας Ελλάδας-Ιταλίας<br /><br />Η επέκταση των χωρικών υδάτων μας σε 12νμ στο Ιόνιο και η συμφωνία οριοθέτησης της ΑΟΖ μας με την Ιταλία, έχει δύο λεπτά σημεία τ, που εκτιμούμε ότι θα αποτελέσουν «κερκόπορτα» για την οριοθέτηση της ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας μας με την Τουρκία σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Αυτά είναι, πρώτον ότι αναγνωρίζεται η μερική επήρεια των νησιών μας στο Ιόνιο και όχι η πλήρης σύμφωνα με το Δίκαιο της θάλασσας, ιδίως των Οθωνών και της Στροφιλιάς για την οριοθέτηση της ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας μας με την Ιταλία. <br /><br />Επισημαίνουμε ότι Οθωνοί και Στροφιλιά από πλευράς έκτασης και πληθυσμού παρουσιάζουν σημαντικότατες ομοιότητες με νησιά μας στο Αιγαίο όπως πχ Καστελόριζο, Άγιος Ευστράτιος-Ψαρά κλπ και Στρογγύλη –Ρώ και άλλα αντίστοιχα, δημιουργώντας αρνητική παρακαταθήκη για μια ανάλογη συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας με την Τουρκία σε Αιγαίο και ΝΑ Μεσόγειο.<br /><br />Δεύτερον, μολονότι η οριοθετική γραμμή ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας μεταξύ Ιταλίας-Ελλάδας έχει χαραχθεί σαφέστατα, εντούτοις με πρόνοια της συμφωνίας, επιτρέπεται σε Ιταλούς ψαράδες να αλιεύουν εντός της Ελληνικής ΑΟΖ, δημιουργώντας έτσι ανάλογη παρακαταθήκη για τουρκικά αλιευτικά στο Αιγαίο, να ψαρεύουν κοντά στα νησιά μας, εντός της Ελληνικής ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας όταν αυτή χαραχθεί.<br /><br />Τονίζεται ότι εντός της ΑΟΖ επιτρέπεται η αλιεία στον κάτοχο αυτής και όχι στο διάδικο κράτος.<br /><br />Β. Τα σημεία παγίδες της Συμφωνίας μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου<br /><br />Για την μερική οριοθέτηση ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας μας με την Αίγυπτο που προβήκαμε,-η οποία δεν επεκτείνεται ανατολικότερα Ρόδου-28ος μεσημβρινός μη περιλαμβάνοντας έτσι το σύμπλεγμα των νήσων Καστελορίζου-Ρω-Στρογγύλης- αναγνωρίζεται και εδώ η μερική επήρεια των νησιών μας (Κρήτης-Κάσου-Καρπάθου-Ρόδου) και όχι πλήρης, όπως έγινε και στη συμφωνία με την Ιταλία που προαναφέραμε, με δυσάρεστα επακόλουθα για την μελλοντική οριοθέτηση των ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας με την Τουρκία σε Αιγαίο και ΝΑ Μεσόγειο.<br /><br />Επίσης στην εν λόγω συμφωνία αναφέρεται ότι περαιτέρω χάραξη της ΑΟΖ της Ελλάδας με άλλες χώρες, όπως Τουρκία-Κύπρος θα απαιτεί την προγενέστερη ενημέρωση της Αιγύπτου.<br /><br />Το «καλύτερο ωστόσο» είναι η ακόλουθη πρόνοια της συμφωνίας, όπου προβλέπει ότι εφόσον υπάρξει κοίτασμα υδρογονανθράκων που να βρίσκεται μέρος του εντός της ΑΟΖ Αιγύπτου και μέρος του εντός της ΑΟΖ της Ελλάδας, τότε η συνεκμετάλλευσή του θα γίνει κατόπιν συμφωνίας των δύο χωρών.<br /><br />Με το τελευταίο ανοίγει η «κερκόπορτα» για συνεκμετάλλευση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων (πετρελαίου-φυσικού αερίου) σε Αιγαίο και ΝΑ Μεσόγειο με τους Τούρκους, αφού προηγουμένως έχουν οριοθετηθεί οι ΑΟΖ Ελλάδας-Τουρκίας, με τα εν λόγω κοιτάσματα να ανήκουν μερικώς στην Ελληνική αλλά και Τουρκική ΑΟΖ.<br /><br />Ιδιαίτερα στεκόμαστε στην Στρογγύλη που δικαιούται ΑΟΖ σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, ενώ με πλήρη επήρεια αυτής, η ΑΟΖ της Ελλάδας συνορεύει με εκείνη της Κύπρου, όπως ρητά ορίζεται στον Χάρτη της Σεβίλλης για λογαριασμό της ΕΕ στην ΝΑ Μεσόγειο.<br /><br />Ωστόσο και οι δύο συμφωνίες με Ιταλία-Αίγυπτο για οριοθέτηση της ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας μας, όπως προαναφέραμε δεν προβλέπουν πλήρη επήρεια των νησιών μας, κάτι το οποίο μπορούν να επικαλεστούν οι Τούρκοι, με τα παρακάτω ολέθρια αποτελέσματα:<br /><br />(1) Καστελόριζο-Ρω-Στρογγύλη να μην έχουν πλήρη επήρεια στην χάραξη της ΑΟΖ, με αποτέλεσμα η Τουρκική ΑΟΖ να μπεί «σφήνα» μεταξύ Ελληνικής και Κυπριακής ΑΟΖ, αποκόπτοντας την γειτνίαση των δύο ΑΟΖ, με ότι αυτό συνεπάγεται για το project μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος από την Κύπρο στην Κρήτη πού έχει ξεκινήσει, καθιστώντας παράλληλα ανέφικτο ουσιαστικά το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού χώρου Ελλάδας- Κύπρου. <br /><br />(2) Ανάλογη εφαρμογή στο Αιγαίο για τα νησιά μας στα οποία θα αποδοθεί μειωμένη επήρεια, όπως Άγιος Ευστράτιος, Ψαρά και άλλα προκειμένου να πάρει σημαντικό κομμάτι ΑΟΖ-Υφαλοκρηπίδας η Τουρκία. <br />Ο «τελικός» τουρκικός χάρτης ΑΟΖ-Υφαλοκρηπίδας σε Αιγαίο-ΝΑ Μεσόγειο<br /><br />Με βάση τις τουρκικές θέσεις περί υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ, όπως αυτές σε βάθος χρόνου από το 1974 και μετά έχουν διατυπωθεί –εκφραστεί κατά καιρούς, είτε λεκτικά, είτε με χάρτες, είτε με ΝΟΤΑΜ , είτε με στρατιωτικές κρίσεις και παραβιάσεις της στο Αιγαίο και φυσικά σε συγκερασμό με τα υπάρχοντα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στο Αρχιπέλαγος, εκτιμούμε ότι ο τελικός χάρτης αξιώσεων της Τουρκικής ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο και τη ΝΑ Μεσόγειο, μετά από «διαπραγματεύσεις» μαζί μας, θα περιλαμβάνει κατά το ελάχιστο, θαλάσσιες «προβοσκίδες» τουρκικής υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ, οι οποίες εκκινώντας από τις τουρκικές ακτές θα καταλήγουν σε βάθος εντός στο Αρχιπέλαγος, ως ακολούθως: <br /><br />Α. Περιοχή Βορείως Σαμοθράκης-νοτίως Αλεξανδρουπόλεως- έως έμπροσθεν Θάσου<br /><br />Β. Περιοχή μεταξύ Λήμνου-Σαμοθράκης-Θάσου( εδράζεται το τεράστιο πετρελαϊκό κοίτασμα «Μπάμπουρας»).<br /><br />Γ. Περιοχή μεταξύ Λήμνου-Λέσβου, νοτίως Αγίου Ευστρατίου, μέχρι έμπροσθεν Σκύρου.<br /><br />Δ. Περιοχή μεταξύ Λέσβου- Χίου, βορείως Ψαρών , μέχρι ΝΑ Σκύρου.<br /><br />Ε. Περιοχή μεταξύ Χίου-Σάμου, βορείως Ικαρίας μέχρι Νοτίως Σκύρου .<br /><br />ΣΤ. Περιοχή μεταξύ Χίου-Σάμου εκτεινόμενη νοτίως Ικαρίας, στην πλάτη των Δωδεκανήσων, στη συνέχεια εκσπόμενη μεταξύ Αστυπάλαιας και Κώ και εκείθεν μεταξύ Ρόδου-Καρπάθου και νοτιότερα, όπου θα συναντήσει την τουρκική ΑΟΖ ανατολικότερα Ρόδου και μεταξύ αυτής και Καστελόριζου.<br /><br />Σε τέτοια περίπτωση θα υπάρξουν «προβλέψεις» για θαλάσσιες-εναέριες λωρίδες επικοινωνίας της ηπειρωτικής Ελλάδας με Σαμοθράκη, Λήμνο, Λέσβο, Χίο, Σάμο αλλά και μεταξύ των νησιών ώστε να μην διακόπτεται η Ελληνική θαλάσσια και εναέρια «συνέχεια» των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και Δωδεκανήσων.<br /><br />Παράλληλα θα συρρικνώνεται το εύρος του Εθνικού Εναέριου Χώρου καθώς και αυτού του FIR Αθηνών.<br /><br />Κάποια από τα παραπάνω, θα αποτελούν πιθανότατα προϊόντα επεξεργασίας χαρτών περί υπαρχόντων πετρελαϊκών κοιτασμάτων-κοιτασμάτων φυσικού αερίου στο Αιγαίο, έτσι ώστε μετά την οριοθέτηση ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας με την Τουρκία που θα προκύψει με βάση το μειωμένο εύρος της Αιγιαλίτιδας Ζώνης μας, τα υπόψιν κοιτάσματα να ανήκουν εν μέρει στις ΑΟΖ –υφαλοκρηπίδες των δύο χωρών, ανοίγοντας τον δρόμο για συνεκμετάλλευσή τους , κατά τα πρότυπα των προβλέψεων της συμφωνίας μας με την Αίγυπτο που προαναφέραμε.<br /><br />Σαφέστατη απόδειξη της παραπάνω σκέψης ότι ευσταθεί, θα είναι εάν το τεράστιο πετρελαϊκό κοίτασμα του «Μπάμπουρα», που βρίσκεται στην θαλάσσια περιοχή μεταξύ Λήμνου-Σαμοθράκης-Θάσου, θα «βρεθεί», τελικά να ανήκει εν μέρει στην Ελληνική αλλά και Τουρκική ΑΟΖ, μετά την οριοθέτησή τους, ανοίγοντας τον δρόμο της συνεκμετάλλευσης.<br />Οι Τουρκικές κινήσεις που θα εμφανιστούν τάχα ως υποχωρήσεις<br /><br />Παράλληλα αναμένουμε η Τουρκία, εφόσον εξασφαλίσει την συναίνεση της Ελλάδας ώστε το εύρος της Αιγιαλίτιδας ζώνης της να είναι διαφοροποιούμενη κατά περιοχές του Αιγαίου σε 12-10-9-8νμ, ενδεχομένως ακόμη και σε κάποια σημεία του Αρχιπελάγους να είναι λιγότερο, «έτσι ώστε να μην φαίνεται τάχα κανείς αδικημένος» και προκειμένου να ευοδωθεί η συνεκμετάλλευση των υπαρχόντων υδρογονανθράκων, να προβεί στην άρση του Casus Belli (αιτία πολέμου) σε βάρος μας.<br /><br />Ουσιαστικά αυτό δεν θα σημαίνει τίποτε αφού ανά πάσα ώρα και στιγμή η Τουρκία αν «δυσαρεστηθεί» στο μέλλον από άλλες διεκδικήσεις της σε βάρος μας, θα δύναται να το επαναφέρει.<br /><br />Παράλληλα πιθανόν η Τουρκία να συμφωνήσει για Καστελόριζο-Ρώ-Στρογγύλη να έχουν χωρικά ύδατα με εύρος 12νμ χωρικά ύδατα, πράγμα που και αυτό θα διαφημιστεί ως υποχώρηση από αυτούς, που όμως στην πραγματικότητα δεν θα σημαίνει τίποτε ουσιαστικό, αφού από την άλλη θα δεχόμαστε να έχουν μειωμένη επήρεια στη χάραξη της ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας με την Τουρκία στη ΝΑ Μεσόγειο, με αποτέλεσμα η Ελληνική ΑΟΖ να μην συνορεύει με την Κυπριακή ΑΟΖ, αλλά να παρεμβάλλεται μεταξύ τους ως «σφήνα» η τουρκική ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδα, με τα τραγικά επακόλουθα που προαναφέραμε.<br /><br />Επίσης θα εμφανίσει η Τουρκία ως υποχώρηση την μη αμφισβήτηση της Ελληνικής κυριαρχίας στα κύρια νησιά μας στο Αιγαίο, χωρίς ωστόσο να αποποιηθεί τα περί αποστρατικοποιήσεώς τους, όπως και στην αμφισβήτηση της κυριαρχίας μας στις βραχονησίδες.<br /><br />Το κυριότερο όμως που πετυχαίνει η Τουρκία, είναι να μας σύρει σε απευθείας διάλογο.<br /><br />Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι η Ελλάδα μόνο χαμένη θα βγει από τις διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, αφού δεν διεκδικεί τίποτε, σε αντίθεση με τους «γείτονες» που έχουν «φορτώσει το καλάθι» των διεκδικήσεων σε βάρος μας, με τον Τράμπ να είναι πάντα έτοιμος να επιβάλλει λύσεις όπως συνηθίζει, και για τις 10 τουρκικές διεκδικήσεις, όπως είχαμε επισημάνει σε πρόσφατο άρθρο μας. με τίτλο "Μετά το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία έρχεται a la Τράμπ διαιτησία-λύση για τα Ελληνοτουρκικά - Γιατί και πως θα ευνοηθεί η Τουρκία;"<br /><br />Αλήθεια πιστεύει κανείς ότι η Ελλάδα δεν θα χάσει σε τέτοια περίπτωση;<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συνάντηση Ερντογάν-Μητσοτάκη με "σκιώδη" διαιτησία Τράμπ. Ποια είναι η "φόρμουλα" και πως θα γίνει το μοίρασμα της ΑΟΖ σε Αιγαίο-ΝΑ Μεσόγειο;

Εφόσον συμφωνηθεί το εύρος των ΕΧΥ μας να είναι διαφοροποιούμενο κατά περιοχές του Αιγαίου σε 12-10-9-8νμ, προκειμένου να ευοδωθεί η συνεκμε...

Διαβάστε την συνέχεια

Αγρότες και Καρυστιανού κρίνουν την πολιτική επιβίωση Μητσοτάκη.

<img height="232" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/01/mitsotakis_apempe_1401-825x600.jpg" width="718" /><br /><br /><b>ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ</b><br />Το 2026 ξεκινά για την κυβέρνηση Μητσοτάκη με δύο ανοιχτά και εξαιρετικά κρίσιμα πολιτικά στοιχήματα, τα οποία δεν αφήνουν μεγάλα περιθώρια ελιγμών ούτε για καθυστερήσεις, ούτε για επικοινωνιακές διαχειρίσεις χωρίς ουσία.<br /><br />Το πρώτο και πιο επείγον στοίχημα για τη κυβέρνηση Μητσοτάκη αφορά τον περιορισμό (ή έστω την εκτόνωση) των αγροτικών κινητοποιήσεων. Στο Μέγαρο Μαξίμου, όσο κι αν δημοσίως επιχειρούν να χαμηλώσουν τους τόνους, γνωρίζουν καλά ότι τα σημερινά μπλόκα δεν έχουν καμία ουσιαστική σχέση με εκείνα προηγούμενων ετών. Δεν πρόκειται για ένα γνώριμο μοτίβο πίεσης που μπορεί να αντιμετωπιστεί, με μερικές παραχωρήσεις της τελευταίας στιγμής.<br /><br />Οι αγρότες νιώθουν (και σε μεγάλο βαθμό δικαιολογημένα) πως βρίσκονται σε αδιέξοδο. Υπό αυτές τις συνθήκες, οι κινητοποιήσεις δεν έχουν μόνο οικονομικό χαρακτήρα, αλλά αποκτούν και πολιτική διάσταση. Οι αγρότες ζητούν λύσεις άμεσες, συγκεκριμένες και μετρήσιμες, όχι γενικόλογες υποσχέσεις ή παραπομπές στο μέλλον.<br /><br />Για τη ΝΔ, το αγροτικό ζήτημα αποτελεί πληγή που πρέπει να κλείσει γρήγορα. Και όχι μόνο επειδή απειλείται η κοινωνική ειρήνη ή η εικόνα κυβερνητικής σταθερότητας. Το πρόβλημα έχει εξελιχθεί και σε εσωκομματική δοκιμασία. Βουλευτές της περιφέρειας, που αφουγκράζονται καθημερινά το κλίμα στις τοπικές κοινωνίες, δεν σταματούν να μεταφέρουν στο Μαξίμου το μήνυμα ότι η υπομονή εξαντλείται. Γνωρίζουν ότι αν δεν υπάρξει ουσιαστική λύση, η επανεκλογή τους στις κάλπες που πλησιάζουν τίθεται ευθέως υπό αμφισβήτηση.<br /><br />Το Μαξίμου, όπως ήταν αναμενόμενο, υπερ-πρόβαλε επικοινωνιακά την συνάντηση που είχε ο πρωθυπουργός με μέρος των αγροτο-συνδικαλιστών, αρκετοί εκ των οποίων βέβαια ήταν κομματικά στελέχη της ΝΔ. Όμως, την επομένη και οι “σκληροί” των μπλόκων, που εκπροσωπούν την πλειονότητα όσων μετέχουν στις κινητοποιήσεις, ανακοίνωσαν πως θα προσέλθουν και αυτοί σε διάλογο με τον πρωθυπουργό, με ανοιχτούς μάλιστα τους δρόμους. Το Μαξίμου έχει να ελπίζει σε μία εκτόνωση.<div><br />Από τους αγρότες στη Καρυστιανού<br /><br />Το δεύτερο μεγάλο στοίχημα της κυβέρνησης αφορά την πολιτική της επιβίωση μέσα σε ένα νέο, ρευστό και απρόβλεπτο πολιτικό σκηνικό. Η εμφάνιση του κόμματος Καρυστιανού αναμένεται να λειτουργήσει ως “χειροβομβίδα”, αναδιατάσσοντας ισορροπίες και απορροφώντας μέρος της κοινωνικής δυσαρέσκειας που μέχρι σήμερα δεν έβρισκε σαφή πολιτική έκφραση. Παράλληλα, ανοιχτό παραμένει το ενδεχόμενο νέων κομματικών σχηματισμών από τον Αλέξη Τσίπρα και τον Αντώνη Σαμαρά, εξέλιξη που, αν επιβεβαιωθεί, μπορεί να προκαλέσει περαιτέρω κατακερματισμό του πολιτικού σκηνικού.<br /><br />Στο Μαξίμου, βλέποντας την Καρυστιανού να έχει ήδη ανοίξει μέτωπα τόσο με συγγενείς θυμάτων της τραγωδίας, όσο και με την αντιπολίτευση, έχει επικρατήσει η επιλογή της αναμονής. Η λογική λέει να μην υπάρξει πρόωρη εμπλοκή σε ένα θέμα που ενδέχεται να αποδειχθεί πολιτικά αμφιλεγόμενο και τελικώς προκαλέσει περισσότερα προβλήματα στην αντιπολίτευση, από ό,τι στην ίδια τη ΝΔ.<br /><br />Εξαίρεση σε αυτή τη γραμμή αποτελεί ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος αναλαμβάνει για ακόμη μία φορά τον ρόλο του πολιτικού “αλεξικέραυνου”, παρεμβαίνοντας συχνά και αναλαμβάνοντας το κόστος των δηλώσεών του. Πάντως, με δεδομένο το μέτωπο της Καρυστιανού με μέρος των συγγενών των θυμάτων, την παραίτηση της από την προεδρία του Συλλόγου και τις επικρίσεις που δέχεται η Καρυστιανού από ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού και μιντιακού κόσμου, ο επιθετικές δηλώσεις του Άδωνι είναι κατά κάποιον τρόπο πιο “νομιμοποιημένες” στο εσωτερικό της ΝΔ.<br /><br />Την ίδια στιγμή, οι μιντιακοί αλλά και οι διαδικτυακοί υποστηρικτές της ΝΔ, έχουν κυριολεκτικά ξεσαλώσει κατά της Καρυστιανού. Σε ό,τι αφορά την στρατιά των διαδικτυακών τρολς τους, το ένα συναγωνίζεται το άλλο στις χυδαίες επιθέσεις, έναντι της…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αγρότες και Καρυστιανού κρίνουν την πολιτική επιβίωση Μητσοτάκη.

ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ Το 2026 ξεκινά για την κυβέρνηση Μητσοτάκη με δύο ανοιχτά και εξαιρετικά κρίσιμα πολιτικά στοιχήματα, τα οποία δεν αφήνουν μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Eurofighter στην Τουρκία: Ο στόχος των 44 μαχητικών αεροσκαφών και ο ρόλος Κατάρ – Ομάν.

<img height="160" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/01/EUROFIGHTER-TYPHOON-DVIDS-750x375.jpg" width="721" /><br /><br />Την επιτάχυνση του προγράμματος προμήθειας μαχητικών αεροσκαφών τύπου Eurofighter Typhoon θέλει η Τουρκία και γι’αυτόν τον λόγο ο υπουργός Άμυνας της χώρας, Γιασάρ Γκιουλέρ, συναντήθηκε χθες (15.01.2026) με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της βρετανικής εταιρείας BAE Systems και την πρέσβεια του Ηνωμένου Βασιλείου στην Άγκυρα.<br /><br />Οι δύο πλευρές συζήτησαν τα επόμενα βήματα για την διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας τους, ενώ την ίδια στιγμή ο επικεφαλής της Πολεμικής Αεροπορίας της Τουρκίας, ο οποίος βρέθηκε πρόσφατα στην Ιταλία, που είναι εταίρος στο πρόγραμμα παραγωγής των Eurofighter, προγραμματίζει για αυτό το Σαββατοκύριακο (17-18.01.2026) επίσκεψη στο Κατάρ, με τα μαχητικά αεροσκάφη στην ατζέντα.<br /><br />Η Τουρκία υπέγραψε τον Οκτώβριο του 2025 συμφωνία με το Ηνωμένο Βασίλειο για την αγορά 20 Eurofighter Typhoon Tranche 4, που θα ενσωματώνουν όχι μόνο τουρκικής κατασκευής συστήματα και πυρομαχικά αλλά και πυραύλους αέρος – αέρος Meteor, ενώ βάσει χρονοδιαγράμματος 6 αεροσκάφη θα είναι σε υπηρεσία το 2030, 8 αεροσκάφη το 2031 και άλλα 6 το 2032.<br /><br />Ωστόσο, η Τουρκία θέλει να επεκτείνει τον στόλο μαχητικών αεροσκαφών αυτού του τύπου και να διαθέτει συνολικά 44 Eurofighter Typhoon. Έτσι, έβαλε στο στόχαστρο 12 Eurofighter του Κατάρ και άλλα 12 από το Ομάν, με την Άγκυρα να βρίσκεται σε προχωρημένες συνομιλίες με τις χώρες αυτές για να «κλείσει» το εξοπλιστικό πρόγραμμα.<br /><br />Μάλιστα, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας, Γιασάρ Γκιουλέρ, δήλωσε πως τα αεροσκάφη του Κατάρ είναι «έτοιμα» με λίγες ώρες πτήσης και θα αποκτηθούν μαζί με τα πυρομαχικά και τον εξοπλισμό τους, ενώ τόνισε πως το ίδιο ισχύει και για τα Eurofighter του Ομάν, τα οποία ωστόσο θα αναβαθμιστούν και θα ενσωματώσουν ραντάρ AESA, πυραύλους αέρος – αέρος Meteor και εκσυγχρονισμένα συστήματα avionics.<div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Eurofighter στην Τουρκία: Ο στόχος των 44 μαχητικών αεροσκαφών και ο ρόλος Κατάρ – Ομάν.

Την επιτάχυνση του προγράμματος προμήθειας μαχητικών αεροσκαφών τύπου Eurofighter Typhoon θέλει η Τουρκία και γι’αυτόν τον λόγο ο υπουργός Ά...

Διαβάστε την συνέχεια

Από τον «Κίμωνα» στη στρατηγική αποτροπή: πώς η Ελλάδα χτίζει τη νέα της θωράκιση,

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/kimon1.jpg"><img height="192" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/kimon1-696x418.jpg" width="710" /></a><br /><br />Η Ελλάδα επενδύει σε μια πολυεπίπεδη θωράκιση –στρατιωτική, τεχνολογική και διπλωματική– όχι για να ανατρέψει ισορροπίες, αλλά για να τις σταθεροποιήσει προς όφελος της εθνικής ασφάλειας και της περιφερειακής ειρήνης. Αυτό είναι το συμπέρασμα των δηλώσεων του υπουργού Άμυνας Νίκου Δένδια, με αφορμή την άφιξη του «Κίμωνα», της πρώτης ελληνικής φρεγάτας τύπου Belharra (FDI).<br /><br />Όπως κατέστησε σαφές ο υπουργός, σε συνέντευξή του στον ANT1, ο εκσυγχρονισμός των αμυντικών υποδομών εντάσσεται σε μια συνολική στρατηγική αναβάθμισης της αποτρεπτικής ισχύος της χώρας, με ορίζοντα το 2030.<div><br />Στρατηγικά όπλα<br /><br />Κεντρικό στοιχείο αυτής της στρατηγικής είναι το γεγονός ότι και οι τέσσερις φρεγάτες FDI που θα ενταχθούν στο ελληνικό οπλοστάσιο θα φέρουν στρατηγικά όπλα. Οι πύραυλοι ELSA, με εκτιμώμενο βεληνεκές περί τα 1.000 χιλιόμετρα, αναμένεται –σύμφωνα με τον υπουργό– να καταστήσουν τις συγκεκριμένες μονάδες από τις ισχυρότερες παγκοσμίως, μεταβάλλοντας ουσιαστικά το ναυτικό ισοζύγιο ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η σημασία, ωστόσο, δεν περιορίζεται στην ισχύ πυρός. Ο κ. Δένδιας υπογράμμισε ότι οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις μετασχηματίζονται σε «μηχανή γνώσης και δεδομένων», αξιοποιώντας ψηφιακές τεχνολογίες, διαλειτουργικά συστήματα και νέα δομή διοίκησης. Πρόκειται για μια μετάβαση από το κλασικό μοντέλο εξοπλισμών σε ένα δόγμα δικτυοκεντρικής άμυνας, όπου η πληροφορία, η ταχύτητα και η ακρίβεια καθίστανται εξίσου κρίσιμες με τα ίδια τα οπλικά συστήματα.</div><div><br />Στόχος η αποτροπή<br /><br />Στο ερώτημα αν, μετά την ανατροπή ισορροπιών στον αέρα με τα Rafale και τα F-35, η Ελλάδα επιδιώκει αντίστοιχη αλλαγή και στη θάλασσα, η απάντηση του υπουργού ήταν σαφής: στόχος δεν είναι η πρόκληση, αλλά η αποτροπή. Η Αθήνα, όπως τόνισε, επιδιώκει να αποτρέψει οποιονδήποτε θα επιχειρούσε να αμφισβητήσει συνθήκες και κυριαρχικά δικαιώματα.<br /><br />Η αναφορά στην «Ατζέντα 2030» αποκρυσταλλώνει αυτή τη φιλοσοφία. Σύμφωνα με τον κ. Δένδια, το συγκεκριμένο σχέδιο φιλοδοξεί να δημιουργήσει «τις ισχυρότερες δυνάμεις στην ιστορία του ελληνισμού», όχι ως αυτοσκοπό, αλλά ως εγγύηση σταθερότητας σε ένα ασταθές περιφερειακό περιβάλλον.<br /><br />Αναπόφευκτα, οι εξελίξεις αυτές παρακολουθούνται στενά από την Άγκυρα. Ο υπουργός, ωστόσο, απέρριψε την ιδέα ότι οι ελληνικοί εξοπλισμοί συνιστούν απειλή για την Τουρκία. «Η Ελλάδα δεν απειλεί· το αντίθετο συμβαίνει», σημείωσε, επιχειρώντας να εντάξει τις κινήσεις της Αθήνας σε καθαρά αμυντικό πλαίσιο.<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία έχει και η σύνδεση των εξοπλισμών με τη διπλωματία. Ενόψει της επικείμενης συνάντησης του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας–Τουρκίας, ο κ. Δένδιας επεσήμανε ότι η ισχυρή άμυνα δίνει στον Έλληνα πρωθυπουργό τη δυνατότητα να διαπραγματεύεται χωρίς φόβο και χωρίς εκβιασμούς.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Από τον «Κίμωνα» στη στρατηγική αποτροπή: πώς η Ελλάδα χτίζει τη νέα της θωράκιση,

Η Ελλάδα επενδύει σε μια πολυεπίπεδη θωράκιση –στρατιωτική, τεχνολογική και διπλωματική– όχι για να ανατρέψει ισορροπίες, αλλά για να τις στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ουάσιγκτον σε δίλημμα για την Τεχεράνη: Τι θέλει ο Τραμπ, οι στρατιωτικές επιλογές και οι συνέπειες,

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/trump-5.jpg"><img height="137" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/trump-5-696x299.jpg" width="719" /></a><br /><br />Σε μια περίοδο απότομης έντασης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, η Wall Street Journal μεταφέρει ότι ο πρώην Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ενημερώθηκε πρόσφατα από αξιωματούχους της κυβέρνησής του πως μια μεγάλη στρατιωτική επίθεση εναντίον της Τεχεράνης δεν θα εξασφάλιζε την κατάρρευση του καθεστώτος και μπορεί αντίθετα να πυροδοτούσε έναν ευρύτερο περιφερειακό πόλεμο.<br /><br />Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η αμερικανική στρατιωτική ηγεσία επέστησε την προσοχή του Τραμπ στις μεγάλες απαιτήσεις σε πόρους και δυνάμεις που θα χρειαζόταν μια τέτοια επιχείρηση, όχι μόνο για να πλήξει στόχους στο Ιράν, αλλά και για να προστατεύσει αμερικανικά και συμμαχικά συμφέροντα στην ευρύτερη Μέση Ανατολή σε περίπτωση ιρανικής αντίδρασης.<br /><br />Το δημοσίευμα σημειώνει ότι παράλληλα με τις στρατιωτικές προετοιμασίες – όπως η μετακίνηση αμερικανικών δυνάμεων από βάση στο Κατάρ και η πιθανή μετατόπιση του αεροπλανοφόρου USS Abraham Lincoln στην περιοχή – υπάρχει έντονη αμφισημία στην Ουάσινγκτον για το αν τελικά μια πλήρης στρατιωτική επιχείρηση θα ήταν περισσότερο πρόβλημα παρά λύση.<br /><br />Η θέση αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι η δράση των ΗΠΑ, σε περίπτωση που περιοριστεί σε μεμονωμένα πλήγματα, πιθανότατα δεν θα υπονόμευε σε σημαντικό βαθμό το ίδιο το ιρανικό καθεστώς, το οποίο έχει αποδείξει υψηλή ανθεκτικότητα τόσο σε εσωτερικές αντιστάσεις όσο και εξωτερικές πιέσεις.<br /><br />Διπλωματικές πιέσεις<br /><br />Παράλληλα, η Ουάσιγκτον δέχθηκε διπλωματικές πιέσεις από περιφερειακούς εταίρους να αποφύγει στρατιωτική κλιμάκωση. Κράτη του Κόλπου, όπως η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και το Ομάν ζήτησαν από τις ΗΠΑ να μην προχωρήσουν σε επίθεση – επισημαίνοντας τον κίνδυνο αποσταθεροποίησης και την πιθανή διατάραξη της ροής πετρελαίου μέσω στρατηγικών θαλάσσιων διαδρόμων, παράγοντες που θα μπορούσαν να πλήξουν σοβαρά τις διεθνείς αγορές.<br /><br />Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, η αλλαγή στάσης του Τραμπ περιλαμβάνει και ρήξεις στην επικοινωνία με την κοινή γνώμη: ενώ η προηγούμενη ρητορική του περιλάμβανε επιθετικές απειλές κατά της Τεχεράνης, πρόσφατα υποστήριξε ότι πληροφορίες του λένε πως οι ιρανικές αρχές έχουν «σταματήσει τις εκτελέσεις» αντικαθεστωτικών, γεγονός που μείωσε προσωρινά την ανοικτή απειλή στρατιωτικής δράσης.<br /><br />Αν και δεν έχει ληφθεί τελική απόφαση για στρατιωτική επίθεση, τα εν εξελίξει συμβούλια και οι επιλογές που εξετάζονται – από παραδοσιακές στρατιωτικές επιχειρήσεις μέχρι κυρώσεις, κυβερνοδράσεις και διπλωματικές πιέσεις – δείχνουν μια Ουάσινγκτον διχασμένη ανάμεσα στην ανάγκη να προστατεύσει την περιφερειακή σταθερότητα και στην επιθυμία να περιορίσει τη ροή βίας στο Ιράν χωρίς να ριψοκινδυνεύσει ένα ευρύτερο μέτωπο συγκρούσεων.<br /><br />Η κατάσταση παραμένει ρευστή, με το ιρανικό καθεστώς να απειλεί αντιποίνους, περιφερειακούς εταίρους να εκφράζουν ανησυχίες και τις ΗΠΑ να βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα σύνθετο δίλημμα στρατηγικής που ξεπερνά τα όρια μιας απλής στρατιωτικής απόφασης.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ουάσιγκτον σε δίλημμα για την Τεχεράνη: Τι θέλει ο Τραμπ, οι στρατιωτικές επιλογές και οι συνέπειες,

Σε μια περίοδο απότομης έντασης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, η Wall Street Journal μεταφέρει ότι ο πρώην Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ενημερώθηκε πρόσφατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Προειδοποίηση: Κωνσταντινούπολη και Σμύρνη θα γίνουν πεδία μάχης αν η Τουρκία δεν ειρηνεύσει με τους Κούρδους της Συρίας.

<img height="203" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/01/ISTANBUL-630x400.jpg" width="733" /><br /><br />ΣΕ ΠΥΡΙΝΟ ΚΛΟΙΟ Η ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ: Η εργαλειοποίηση ξένων μισθοφόρων και ο κίνδυνος μεταφοράς του μετώπου εντός της Τουρκίας<br /><br />Σε μια βαρυσήμαντη παρέμβαση που ανατρέπει τις επίσημες αφηγήσεις περί «συριακής κυριαρχίας», ο Δρ Μουρσίντ Χαζναουί αποδομεί τη σύνθεση του Συριακού Αραβικού Στρατού, καταγγέλλοντας την κυριαρχία ξένων στοιχείων από την Κεντρική Ασία και αναδεικνύοντας τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) ως τον μόνο νόμιμο εκπρόσωπο του λαού.<br /><br />Η ανάλυση αυτή, που κινείται στον άξονα της εθνικής ανεξαρτησίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, προειδοποιεί για την επικίνδυνη στρατηγική της Άγκυρας: η υποστήριξη εξτρεμιστικών πυρήνων (πρώην μελών του ISIS και της Αλ Κάιντα) στη Συρία δεν απειλεί πλέον μόνο τη Ροζάβα (συριακό Κουρδιστάν), αλλά εγκυμονεί τον κίνδυνο μιας ανεξέλεγκτης γενίκευσης της σύρραξης που απειλεί να μετατρέψει τα μεγάλα αστικά κέντρα της Τουρκίας -από την Κωνσταντινούπολη έως τη Σμύρνη- σε πεδία μάχης, εάν δεν υπάρξει άμεση στροφή προς τον διπλωματικό διάλογο και τον σεβασμό των δικαιωμάτων του κουρδικού έθνους.<br /><br />Αναφορικά με τη δήλωση του Δρα Μουρσίντ Χαζναουί, σύμφωνα με την οποία «ο υφιστάμενος Συριακός Αραβικός Στρατός δεν είναι στην πραγματικότητα συριακός και δεν εκπροσωπεί τον συριακό λαό, <a href="https://www.tribune.gr/world/news/article/936009/syria-me-lefta-eyro-tis-ee-i-toyrkia-stelnei-chiliades-toyrkomoggoloys-tzichantistes-gia-na-sfaxoyn-toys-koyrdoys-sosialpatriotes.html">καθώς αποτελείται από Ουιγούρους, Ουζμπέκους και άλλα ξένα στοιχεία</a>, ενώ ο μόνος νόμιμος στρατός της Συρίας είναι οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF)», επισημαίνονται τα εξής:<br /><br />Πρόκειται για μια ορθή διαπίστωση, η οποία είναι ευρύτερα γνωστή στη διεθνή κοινότητα.<br /><br /><img src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/01/OUZMPEKOI-SYRIA.jpg" /><br /><i>Τουρκομογγόλοι τζιχαντιστές παριστάνουν τον συριακό στρατό του καθεστώτος της Δαμασκού.</i><br /><br />Είναι τεκμηριωμένο ότι πρόκειται για ένοπλες ομάδες που μεταφέρθηκαν ειδικά από την Κεντρική Ασία μέσω Τουρκίας, εκπαιδεύτηκαν στην περιοχή Γκαζιαντέπ-Κιλίς και αποτέλεσαν τη ραχοκοκαλιά του ISIS.<br /><br />Σήμερα, συνεχίζουν να διαπράττουν σφαγές κατ’ εντολή της κυβέρνησης Ερντογάν.<br /><br />Η διεθνής κοινότητα δεν αγνοεί αυτή την πραγματικότητα, ωστόσο, για αδιευκρίνιστους λόγους, επιδεικνύει ανοχή.<br /><br />Αυτά τα στοιχεία, πρώην στελέχη τρομοκρατικών οργανώσεων όπως η Αλ Κάιντα και το Ισλαμικό Κράτος, έχουν ενταχθεί σε δομές στη Δαμασκό με στόχο την επιβολή της κυριαρχίας τους, μια στρατηγική που προωθείται από τον στενό κύκλο του Ερντογάν.<br />Προειδοποίηση για γενίκευση της σύρραξης εντός Τουρκίας<br /><br />Είναι αναγκαίο να επαναλάβουμε ότι οι ιθύνοντες στην Τουρκία ενδεχομένως δεν αντιλαμβάνονται το μέγεθος του κινδύνου.<br /><br />Σε περίπτωση έναρξης πολεμικών επιχειρήσεων στο βόρειο Κουρδιστάν, η κατάσταση δεν θα είναι όπως στο παρελθόν.<br /><br />Η σύρραξη θα μεταφερθεί στα μεγάλα αστικά κέντρα: Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη, Αϊδίνιο, Άγκυρα – αυτές οι πόλεις θα μετατραπούν σε πεδία μαχών.<br /><br />Από το Τσανάκκαλε μέχρι την Προύσα και το Μπαλίκεσιρ, κανείς δεν θα βγει κερδισμένος.<br /><br />Η τακτική του Ερντογάν να υποδαυλίζει τα γεγονότα στη Ροζάβα, επιδιώκοντας την επικράτηση οργανώσεων τύπου ISIS, το μόνο που θα καταφέρει είναι να μεταφέρει τον πόλεμο στο εσωτερικό της Τουρκίας.<div><br />Η ανάγκη για πολιτική διευθέτηση<br /><br />Εάν η Τουρκία επιδιώκει πραγματικά ένα περιβάλλον ειρήνης χωρίς τρομοκρατία, οφείλει να εξουδετερώσει τις παρακρατικές δομές που την κυβερνούν σήμερα.<br /><br />Για να επιστρέψει η χώρα σε μια υγιή κρατική λειτουργία, απαιτείται αυτοκριτική και ριζική αλλαγή πορείας:<br /><br />Απομάκρυνση των ξένων ένοπλων στοιχείων από τη Συρία και επιστροφή τους στις χώρες προέλευσής τους.<br /><br />Επιδίωξη μιας ειλικρινούς συμφωνίας με τους Κούρδους.<br /><br />Έναρξη ουσιαστικών διαβουλεύσεων για τα δικαιώματα του κουρδικού λαού στο βόρειο Κουρδιστάν.<br /><br />Οι μέχρι τώρα λεγόμενες «ειρηνευτικές διαδικασίες» στερούνταν σοβαρότητας και υπευθυνότητας, αποτελώντας ουσιαστικά μια προσπάθεια εξαπάτησης που οδηγεί στην καταστροφή.<br /><br />Το κουρδικό έθνος δεν επιθυμεί τον πόλεμο. Ο πόλεμος φέρνει μόνο αιματοχυσία.<br /><br />Ωστόσο, οι κυβερνώντες στην Τουρκία, καθοδηγούμενοι από μια επικίνδυνη ιδεοληψία, προσπαθούν να διαμορφώσουν έναν «νέο κόσμο» μέσω της βίας.<br /><br />Δεν διαθέτουν ούτε τη δύναμη ούτε τη σύνεση για κάτι τέτοιο, καθώς κανένας νέος κόσμος δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στη βαρβαρότητα και το αίμα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Προειδοποίηση: Κωνσταντινούπολη και Σμύρνη θα γίνουν πεδία μάχης αν η Τουρκία δεν ειρηνεύσει με τους Κούρδους της Συρίας.

ΣΕ ΠΥΡΙΝΟ ΚΛΟΙΟ Η ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ: Η εργαλειοποίηση ξένων μισθοφόρων και ο κίνδυνος μεταφοράς του μετώπου εντός της Τουρκίας Σε μια βαρυσήμαντη...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία στρέφει 50.000 τζιχαντιστές κατά των Κούρδων. Φοβάται ότι μετά το Ιράν έρχεται η σειρά της.

<img height="195" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2019/12/erdogan-jihadists-630x384.jpg" width="715" /><br /><br />Η Άγκυρα εκτιμά ότι η στρατηγική αποδυνάμωση της Τεχεράνης ανοίγει τον δρόμο για τη δική της στοχοποίηση, επιταχύνοντας τις στρατιωτικές επιχειρήσεις για την εξουδετέρωση του κουρδικού παράγοντα.<br /><br />Σε κατάσταση συναγερμού βρίσκεται η τουρκική ηγεσία, καθώς εκτιμά πως η διαφαινόμενη κατάρρευση της ιρανικής επιρροής στη Μέση Ανατολή θα μεταφέρει την πίεση απευθείας εντός των τειχών της.<br /><br />Με το Ιράν να θεωρείται ότι «πνέει τα λοίσθια», η Άγκυρα αντιλαμβάνεται πως η σειρά της πλησιάζει, καθώς η συνολική ισορροπία ισχύος στην περιοχή ανατρέπεται ριζικά προς όφελος των σχεδιασμών που ευνοούν την ασφάλεια του Ισραήλ.<br /><br />Σύμφωνα με αναλύσεις, η εξάρθρωση του άξονα της Τεχεράνης και η επικείμενη πτώση της συριακής κυβέρνησης -η οποία χαρακτηρίζεται πλέον ως «τρομοκρατικό κατάλοιπο» χωρίς λειτουργικό ρόλο- καθιστά τη Συρία το νέο «εσωτερικό μέτωπο» για την ισραηλινή ασφάλεια.<br /><br />Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες προειδοποιούν τους συμμάχους τους για αυτοσυγκράτηση, την ώρα που τα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν στο παρελθόν για την εκκαθάριση της περιοχής από τους Φρουρούς της Επανάστασης και τη Χεζμπολάχ φαίνεται να ολοκληρώνουν την αποστολή τους.<br />Η τουρκική αντεπίθεση και η στρατολόγηση εξτρεμιστών<br /><br />Η Τουρκία, σε έναν αγώνα δρόμου με τον χρόνο, επιχειρεί να προλάβει τις εξελίξεις πλήττοντας τους Κούρδους στη Συρία, με απώτερο σκοπό να ανακόψει την κουρδική επιρροή και εντός του Ιράν.<br /><br />Πληροφορίες που θεωρούνται διασταυρωμένες αναφέρουν πως η Άγκυρα έχει ήδη αναπτύξει τζιχαντιστικές δυνάμεις 50.000 μουτζαχεντίν.<br /><br />Οι δυνάμεις αυτές επιχειρούν υπό το προκάλυμμα του «Συριακού Στρατού», αλλά στην πραγματικότητα στελεχώνονται από στοιχεία της Αλ Κάιντα, του Ισλαμικού Κράτους (ISIS) και άλλων οργανώσεων που περιλαμβάνονται στις διεθνείς λίστες τρομοκρατίας.<br /><br />Η απειλή χαρακτηρίζεται πλέον ως υπαρξιακή για το κουρδικό έθνος.<br /><br />Δεν περιορίζεται στη Ροζάβα [συριακό Κουρδιστάν], αλλά επεκτείνεται στο Μπασούρ και σε ολόκληρο το Κουρδιστάν. Με την ιστορική παρακαταθήκη των 250.000 μαρτύρων του ιρακινού Κουρδιστάν ως οδηγό, απευθύνεται έκκληση για άμεση στρατιωτική ενοποίηση.<br /><br />Η συγκυρία απαιτεί την υπέρβαση των κουρδικών εσωτερικών διαφορών: ο Πρόεδρος Μασούντ Μπαρζανί, το PKK, ο Στρατηγός Μαζλούμ Άμπντι και όλη η στρατιωτική ηγεσία καλούνται να κηρύξουν ενιαίο μέτωπο.<br /><br />Η εποχή της αναμονής τελείωσε· οι προληπτικές δράσεις και η προετοιμασία για έναν πόλεμο μακράς διαρκείας αποτελούν πλέον μονόδρομο απέναντι στην τελευταία προσπάθεια της Τουρκίας να ανακόψει την αναδιαμόρφωση της Μέσης Ανατολής.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία στρέφει 50.000 τζιχαντιστές κατά των Κούρδων. Φοβάται ότι μετά το Ιράν έρχεται η σειρά της.

Η Άγκυρα εκτιμά ότι η στρατηγική αποδυνάμωση της Τεχεράνης ανοίγει τον δρόμο για τη δική της στοχοποίηση, επιταχύνοντας τις στρατιωτικές επι...

Διαβάστε την συνέχεια

Συρία: Οι άμαχοι φεύγουν, η επίθεση κατά των Κούρδων έρχεται.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.businessdaily.gr/sites/default/files/styles/main_full/public/2019-10/kurds_kourdoi.jpg?itok=tS6rpJnN" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="585" data-original-width="1045" height="179" src="https://www.businessdaily.gr/sites/default/files/styles/main_full/public/2019-10/kurds_kourdoi.jpg?itok=tS6rpJnN" width="722" /></a></div><div><br /></div>Άμαχοι φεύγουν σήμερα από μια περιοχή στη βόρεια Συρία προτού εκπνεύσει προθεσμία που έδωσε ο στρατός της Δαμασκού, που θέλει να επεκτείνει τον έλεγχό του στον τομέα αυτό ο οποίος τελούσε υπό τον έλεγχο Κούρδων μαχητών, μετά την εκδίωξή τους από την πόλη Χαλέπι.<br /><br />Ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για τη Συρία Τομ Μπάρακ ανακοίνωσε στην πλατφόρμα X ότι εργάζεται «αδιάκοπα» προκειμένου να «αποτρέψει μία κλιμάκωση» ανάμεσα στην κυβέρνηση και στους Κούρδους, που υποστηρίζονται αμφότεροι από την Ουάσινγκτον.<br /><br />Οι συριακές δυνάμεις συγκέντρωσαν σημαντικές ενισχύσεις στην Ντέιρ Χάφερ, περίπου 50 χιλιόμετρα ανατολικά του Χαλεπιού, και κάλεσαν τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (FDS), όπου κυριαρχούν οι Κούρδοι, να εκκενώσουν έναν τομέα ανάμεσα στην περιοχή αυτή και τον Ευφράτη, πιο ανατολικά.<br /><br />Από χθες, Πέμπτη, οι άμαχοι εγκαταλείπουν την περιοχή μέσω δευτερευουσών διαδρομών, με ορισμένους να χρησιμοποιούν μια ετοιμόρροπη γέφυρα σε παραπόταμο του Ευφράτη, όπως διαπίστωσαν ανταποκριτές του Γαλλικού Πρακτορείου.<br /><br />Έχουν στη διάθεσή τους μέχρι τις 17:00 (16:00 ώρα Ελλάδας) προκειμένου να εγκαταλείψουν την περιοχή, σύμφωνα με ανακοίνωση του στρατού, που είχε χρησιμοποιήσει την ίδια διαδικασία στο Χαλέπι την περασμένη εβδομάδα, απαιτώντας από τους αμάχους να φύγουν προτού βομβαρδίσει τις συνοικίες που ελέγχονταν από τους Κούρδους.<br /><br />«Οι FDS μας εμπόδισαν να φύγουμε, γι΄αυτό βγήκαμε από έναν αγροτικό δρόμο και διασχίσαμε τη γέφυρα», δήλωσε ο Αμπού Μοχάμαντ, ένας 60χρονος άνδρας που συνοδευόταν από την οικογένειά του. Ο άνδρας είπε πως πηγαίνουν σε ένα κέντρο υποδοχής που έχουν στήσει οι αρχές στο Χαλέπι.<br /><br />Οι συριακές αρχές κατηγόρησαν τις FDS ότι εμποδίζουν τους αμάχους να φύγουν, κάτι το οποίο διέψευσαν χθες οι τελευταίες. Σε ανακοίνωση που εξέδωσαν σήμερα, οι κουρδικές δυνάμεις δήλωσαν ότι ο στρατός βομβάρδισε την Ντέιρ Χάφερ στη διάρκεια της νύχτας, «προκειμένου να ασκήσουν πίεση στους κατοίκους και να τους αναγκάσουν να φύγουν».<br /><br />Η συριακή ισλαμιστική κυβέρνηση, αποφασισμένη να επεκτείνει την εξουσία της στο σύνολο της χώρας, πήρε την Κυριακή τον έλεγχο ολόκληρης της πόλης Χαλέπι, της κυριότερης της βόρειας Συρίας, έπειτα από μάχες με τους Κούρδους που ήλεγχαν δύο συνοικίες της πόλης.<br /><br />Η Δαμασκός είχε υπογράψει συμφωνία τον Μάρτιο του 2025 με τους Κούρδους για να ενσωματώσει τους πολιτικούς και στρατιωτικούς θεσμούς τους στο συριακό κράτος, όμως η εφαρμογή της έχει μπλοκαριστεί λόγω αντικρουόμενων απαιτήσεων των δύο πλευρών.<br /><br />Οι Κούρδοι είχαν εκμεταλλευθεί το χάος που επικρατούσε στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου (2011-2024) προκειμένου να καταλάβουν μεγάλες περιοχές της βόρειας και βορειοανατολικής Συρίας, αφού νίκησαν την τζιχαντιστική οργάνωση Ισλαμικό Κράτος με την υποστήριξη ενός πολυεθνικού συνασπισμού.<div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συρία: Οι άμαχοι φεύγουν, η επίθεση κατά των Κούρδων έρχεται.

Άμαχοι φεύγουν σήμερα από μια περιοχή στη βόρεια Συρία προτού εκπνεύσει προθεσμία που έδωσε ο στρατός της Δαμασκού, που θέλει να επεκτείνει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι σηματοδοτεί ο Άξονας Τουρκίας – Πακιστάν – Σαουδικής Αραβίας;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://m.902.gr/sites/default/files/styles/902-grid-8/public/MediaV2/20260114/turkpaksaudi.jpg?itok=0XZ0PLOY" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="399" data-original-width="710" height="180" src="https://m.902.gr/sites/default/files/styles/902-grid-8/public/MediaV2/20260114/turkpaksaudi.jpg?itok=0XZ0PLOY" width="660" /></a></div><div><br /></div>Το Πακιστάν, η Σαουδική Αραβία και η Τουρκία έχουν ετοιμάσει ένα προσχέδιο τριμερούς αμυντικής συμφωνίας μετά από σχεδόν ένα χρόνο συνομιλιών, σύμφωνα με τον υπουργό Αμυντικής Παραγωγής του Πακιστάν, σηματοδοτώντας μια κίνηση για τη δημιουργία ενός νέου περιφερειακού μπλοκ ασφαλείας ανεξάρτητου από τις δυτικές συμμαχίες.<br /><br />Ενώ Τούρκοι αξιωματούχοι επιβεβαίωσαν τις συνομιλίες αλλά δήλωσαν ότι δεν έχει υπογραφεί συμφωνία, η πιθανή συμφωνία στοχεύει στην οικοδόμηση μιας πλατφόρμας συνεργασίας για την αντιμετώπιση της αστάθειας, της τρομοκρατίας και των εξωτερικών «ηγεμονιών» σε μια ασταθή περιοχή.<br /><br />Τα γεγονότα<div><br /></div><div>Ο Υπουργός Αμυντικής Παραγωγής του Πακιστάν, Ράζα Χαγιάτ Χαράτζ, δήλωσε ότι ένα προσχέδιο αμυντικής συμφωνίας μεταξύ Πακιστάν, Σαουδικής Αραβίας και Τουρκίας «έχει ήδη δρομολογηθεί» μετά από δέκα μήνες διαβουλεύσεων.<br />Η προτεινόμενη τριμερής συμφωνία είναι ξεχωριστή από την υπάρχουσα διμερή συμφωνία Σαουδικής Αραβίας-Πακιστάν, με το προσχέδιο να εξετάζεται επί του παρόντος και από τις τρεις κυβερνήσεις εν αναμονή της τελικής συναίνεσης.<br />Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν επιβεβαίωσε ότι έχουν διεξαχθεί συνομιλίες, αλλά διευκρίνισε ότι δεν έχει υπογραφεί συμφωνία, χαρακτηρίζοντας τις συζητήσεις ως μέρος του οράματος του Προέδρου Ερντογάν για μια πλατφόρμα περιφερειακής ασφάλειας χωρίς αποκλεισμούς.<br />Ο Φιντάν τόνισε την ανάγκη για ευρύτερη περιφερειακή συνεργασία για την υπέρβαση της δυσπιστίας που οδηγεί σε εξωτερικές επεμβάσεις, τρομοκρατία και αστάθεια.<br /><br />Γιατί είναι σημαντική αυτή η συμμαχία</div><div><br /></div><div>Αυτή αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό βήμα προς την επισημοποίηση ενός μη δυτικού, μουσουλμανικής πλειοψηφίας άξονα ασφαλείας, δημιουργώντας ενδεχομένως μια δομή τύπου ΝΑΤΟ για τη Μέση Ανατολή και τη Νότια Ασία που λειτουργεί εκτός της τροχιάς των ΗΠΑ ή της Κίνας.</div><div><br />Η συμμαχία αντιμετωπίζει άμεσα τις κοινές ανησυχίες ασφαλείας των τριών εθνών: την ένταση του Πακιστάν με την Ινδία, τον ανταγωνισμό της Σαουδικής Αραβίας με το Ιράν και τις συγκρούσεις της Τουρκίας με κουρδικές ομάδες και τις τεταμένες σχέσεις της με χώρες του ΝΑΤΟ (π.χ. Ελλάδα).<br />Σηματοδοτεί μια στρατηγική στροφή από αυτούς τους εταίρους ασφαλείας των ΗΠΑ (το Πακιστάν και η Τουρκία είναι σύμμαχοι σε συνθήκες· η Σαουδική Αραβία είναι σημαντικός πελάτης όπλων) για την ανάπτυξη ανεξάρτητων συλλογικών αμυντικών δυνατοτήτων, μειώνοντας την εξάρτηση από τις αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας.</div><div><br />Η δεκαετής περίοδος σύνταξης της συμφωνίας υποδηλώνει ότι αποτελεί μια σκόπιμη, στρατηγική απάντηση στις πρόσφατες περιφερειακές αναταραχές, συμπεριλαμβανομένου του πολέμου Ιράν-Ισραήλ και της αποχώρησης από το Αφγανιστάν, με στόχο την παροχή ενός σταθερού περιφερειακού αντίβαρου.<br /><br />Υπάρχουν επιπτώσεις;</div><div><br /></div><div>Μια οριστικοποιημένη συμφωνία θα μπορούσε να οδηγήσει σε κοινή παραγωγή όπλων, συγχώνευση πληροφοριών και σχεδιασμό έκτακτης ανάγκης, αμφισβητώντας άμεσα το περιφερειακό δίκτυο του Ιράν και ενδεχομένως αλλοιώνοντας την ισορροπία δυνάμεων σε συγκρούσεις από την Υεμένη μέχρι το Κασμίρ.<br />Μπορεί να αναγκάσει τις ΗΠΑ να επανεκτιμήσουν τις συμμαχίες τους, ιδίως με την Τουρκία (μέλος του ΝΑΤΟ) και το Πακιστάν, εάν το νέο μπλοκ υιοθετήσει θέσεις αντίθετες προς τα συμφέροντα της Ουάσιγκτον, ιδίως όσον αφορά το Ιράν ή την Κίνα.</div><div><br />Η συμμαχία θα μπορούσε να απομονώσει περαιτέρω το Ιράν, πιέζοντάς το είτε να κλιμακώσει τις δικές του στρατιωτικές συνεργασίες με τη Ρωσία και την Κίνα είτε να αναζητήσει διπλωματικό συμβιβασμό με τους πρόσφατα ενωμένους γείτονές του.<br />Εισάγει μια νέα μεταβλητή στον ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων, προσφέροντας μια εναλλακτική περιφερειακή τάξη την οποία ούτε το σύστημα υπό την ηγεσία των ΗΠΑ ούτε ο άξονας Κίνας-Ρωσίας ελέγχουν πλήρως, προσελκύοντας ενδεχομένως άλλα μουσουλμανικά έθνη όπως η Αίγυπτος ή η Ινδονησία.</div><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι σηματοδοτεί ο Άξονας Τουρκίας – Πακιστάν – Σαουδικής Αραβίας;

Το Πακιστάν, η Σαουδική Αραβία και η Τουρκία έχουν ετοιμάσει ένα προσχέδιο τριμερούς αμυντικής συμφωνίας μετά από σχεδόν ένα χρόνο συνομιλιώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Washington Post: Μυστική συμφωνία Ιράν-Ισραήλ μέσω Μόσχας…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbeast.gr/files/1/2025/06/israil_iran00.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="885" data-original-width="1390" height="204" src="https://www.newsbeast.gr/files/1/2025/06/israil_iran00.jpg" width="681" /></a></div><div><br /></div>Το Ιράν και το Ισραήλ, με τη μεσολάβηση της Ρωσίας, συμφώνησαν κρυφά να μην επιτεθούν το ένα στο άλλο, ανέφερε η Washington Post (WP), επικαλούμενη πηγές.<br /><br />«Λίγες ημέρες πριν από την έναρξη των διαμαρτυριών στο Ιράν στα τέλη Δεκεμβρίου, Ισραηλινοί αξιωματούχοι ενημέρωσαν τους Ιρανούς ηγέτες μέσω της Ρωσίας ότι δεν θα χτυπούσαν το Ιράν εκτός εάν το Ισραήλ δεχθεί πρώτα επίθεση. Το Ιράν απάντησε μέσω ρωσικών καναλιών ότι θα απόσχει επίσης από προληπτικό χτύπημα», αναφέρει το δημοσίευμα, επικαλούμενο διπλωμάτες και περιφερειακούς αξιωματούχους που γνωρίζουν την κατάσταση.<br /><br />Όπως σημειώνει η εφημερίδα, η αλληλογραφία μεταξύ Ισραήλ και Ιράν, καθώς και ο ρόλος της Ρωσίας ως μεσολαβητή, ήταν ασυνήθιστοι δεδομένης της εχθρότητας μεταξύ των δύο αντιπάλων της Μέσης Ανατολής, οι οποίοι ενεπλάκησαν σε έναν 12ήμερο πόλεμο τον Ιούνιο.<br /><br />Ωστόσο, σύμφωνα με πηγές, αυτές οι επαφές αντανακλούσαν την επιθυμία του Ισραήλ να αποφύγει να εκληφθεί ως επιδείνωση των εντάσεων με το Ιράν. Σημειώνεται ότι ενώ Ιρανοί αξιωματούχοι ανταποκρίθηκαν θετικά στην πρωτοβουλία του Ισραήλ, ήταν επιφυλακτικοί ως προς τις προθέσεις του Ισραήλ. Το Ιράν πίστευε ότι ακόμη και αν οι ισραηλινές διαβεβαιώσεις ήταν ειλικρινείς, άφηναν ανοιχτό το ενδεχόμενο οι αμερικανικές δυνάμεις να επιτεθούν στο Ιράν.<br /><br />Νωρίτερα, ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, κάλεσε τον πρόεδρο των ΗΠΑ , Ντόναλντ Τραμπ, να μην επαναλάβει τα προηγούμενα λάθη της Ουάσινγκτον και να επιλέξει τη διπλωματία αντί του πολέμου. Σημείωσε ότι η ειρηνική επίλυση των συγκρούσεων είναι πολύ καλύτερη και συνέστησε την εγκατάλειψη του πολέμου. <div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Washington Post: Μυστική συμφωνία Ιράν-Ισραήλ μέσω Μόσχας…

Το Ιράν και το Ισραήλ, με τη μεσολάβηση της Ρωσίας, συμφώνησαν κρυφά να μην επιτεθούν το ένα στο άλλο, ανέφερε η Washington Post (WP), επικα...

Διαβάστε την συνέχεια