Τουρκικός εκνευρισμός για την «Ευνομία 2026» και τον GSI: Ο Γιαϊτζί επιτίθεται στην Ελλάδα.

<img height="86" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/a33847b8-9b7a-47da-aa12-69e2a798d375-1068x601.png" width="727" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Οι ασκήσεις με τέσσερα κράτη δεν σας κάνουν αρχιπελαγικό κράτος!». Στο στόχαστρο Καστελόριζο και Κάσος!</span></h3>Νέο κύμα τουρκικών προκλήσεων προκαλεί η πολυεθνική αεροναυτική άσκηση «Ευνομία 2026» στην Ανατολική Μεσόγειο, με τον απόστρατο Τούρκο υποναύαρχο Τζιχάτ Γιαϊτζί (Cihat Yaycı) να εξαπολύει επίθεση κατά της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας, αμφισβητώντας τις ελληνικές θέσεις για τις θαλάσσιες ζώνες.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκεται η στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας, Γαλλίας, Ιταλίας και Κύπρου, αλλά κυρίως η σύνδεσή της με τον στρατηγικής σημασίας Great Sea Interconnector (GSI), το υποθαλάσσιο ηλεκτρικό καλώδιο που σχεδιάζεται να συνδέσει την Κρήτη με την Κύπρο.<br /><br />Το πραγματικό ενδιαφέρον της Άγκυρας δεν περιορίζεται στην παρουσία πολεμικών πλοίων και μαχητικών. Επικεντρώνεται στις επόμενες κινήσεις των ερευνητικών σκαφών και στις εργασίες στον βυθό της Ανατολικής Μεσογείου.<div><br />Γιαϊτζί: «Η Ελλάδα δεν είναι αρχιπελαγικό κράτος»<br /><br />Σε συνέντευξή του στο τουρκικό GZT, που δημοσιεύθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2026, ο Γιαϊτζί επιχείρησε να αποδομήσει τη σημασία της τετραμερούς συνεργασίας.<br /><br />«Το γεγονός ότι η Ελλάδα πραγματοποιεί στρατιωτικές ασκήσεις με τέσσερα κράτη δεν την καθιστά αρχιπελαγικό κράτος», υποστήριξε.<br /><br />Ο Τούρκος απόστρατος αξιωματικός ισχυρίστηκε ότι η Αθήνα επιχειρεί να αξιοποιήσει τη στρατιωτική παρουσία Γαλλίας και Ιταλίας προκειμένου να ενισχύσει πολιτικά τις διεκδικήσεις της στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />«Η διεξαγωγή στρατιωτικών ασκήσεων δεν αποτελεί μέθοδο απόκτησης θαλάσσιας δικαιοδοσίας», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Παράλληλα, υποστήριξε ότι η συμμετοχή ευρωπαϊκών στρατιωτικών δυνάμεων δεν μεταβάλλει τα δικαιώματα που η Τουρκία θεωρεί ότι διαθέτει στις συγκεκριμένες περιοχές.</div><div><br />«Ευνομία 2026»: Τέσσερις χώρες στέλνουν μήνυμα στην Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Η άσκηση είναι προγραμματισμένη για τις 19 Οκτωβρίου, με δραστηριότητες νοτίως του Καστελόριζου και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Η συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου, Γαλλίας και Ιταλίας αποτελεί μέρος της τετραμερούς πρωτοβουλίας EUNOMIA, με στόχο την επιχειρησιακή διαλειτουργικότητα, τη θαλάσσια ασφάλεια και την ελευθερία της ναυσιπλοΐας.<br /><br />Ο Γιαϊτζί παραδέχθηκε ότι η πραγματοποίηση στρατιωτικών δραστηριοτήτων σε διεθνή ύδατα δεν αποτελεί αυτομάτως παραβίαση δικαιωμάτων.<br /><br />Ωστόσο, πρόσθεσε:<br /><br />«Το γεγονός ότι μια άσκηση είναι νομικά επιτρεπτή δεν σημαίνει ότι είναι και πολιτικά αθώα».<br /><br />Κατά την εκτίμησή του, το μήνυμα Αθήνας και Λευκωσίας είναι ότι δεν βρίσκονται μόνες στην περιοχή, αλλά διαθέτουν τη στρατιωτική υποστήριξη δύο ισχυρών ευρωπαϊκών κρατών.<br />Καστελόριζο, Ρόδος, Κάρπαθος, Κάσος και Κρήτη στο τουρκικό στόχαστρο<br /><br />Ο Γιαϊτζί επανέφερε τις γνωστές τουρκικές θέσεις για την επήρεια των ελληνικών νησιών στις θαλάσσιες οριοθετήσεις.<br /><br />Υποστήριξε ότι η Ελλάδα επιχειρεί να συνδέσει το Καστελόριζο με τη Ρόδο, την Κάρπαθο, την Κάσο και την Κρήτη, προκειμένου να διαμορφώσει θαλάσσιες ζώνες που, σύμφωνα με την τουρκική επιχειρηματολογία, περιορίζουν τα δικαιώματα της Ανατολίας.<br /><br />Επικαλέστηκε μάλιστα τη διαιτητική απόφαση του 1977 για την υφαλοκρηπίδα μεταξύ Βρετανίας και Γαλλίας, αναφερόμενος στη μειωμένη επήρεια που αναγνωρίστηκε στα Νησιά της Μάγχης.<br /><br />Ωστόσο, υπάρχει μια κρίσιμη νομική διάκριση: Το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν είναι αρχιπελαγικό κράτος κατά το άρθρο 46 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας δεν σημαίνει ότι τα ελληνικά νησιά στερούνται υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ.<br /><br />Το άρθρο 121 προβλέπει θαλάσσιες ζώνες για τα νησιά, με συγκεκριμένη εξαίρεση για ορισμένους βράχους. Η έκταση της επήρειάς τους κατά την οριοθέτηση μεταξύ αντικείμενων ή παρακείμενων ακτών αποτελεί χωριστό νομικό ζήτημα.</div><div><br />Great Sea Interconnector: Εδώ βρίσκεται η πραγματική ανησυχία της Άγκυρας<br /><br />Το σημαντικότερο μέρος των δηλώσεων Γιαϊτζί αφορά τον GSI και τις επικείμενες υποθαλάσσιες έρευνες.<br /><br />Ο Τούρκος υποναύαρχος υποστήριξε ότι πρέπει να διαχωριστούν οι στρατιωτικές ασκήσεις από τις εργασίες των ερευνητικών πλοίων για τον καθορισμό της διαδρομής του καλωδίου.<br /><br />«Τοποθετήστε το καλώδιό σας. Αν όμως περνάτε από την τουρκική υφαλοκρηπίδα, δηλώστε τη διαδρομή σας, επικοινωνήστε με την Τουρκία και εξασφαλίστε συντονισμό», ανέφερε.<br /><br />Επικαλέστηκε τα άρθρα 79 και 246 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας.<br /><br />Το άρθρο 79 αναγνωρίζει την ελευθερία τοποθέτησης υποθαλάσσιων καλωδίων στην υφαλοκρηπίδα, ενώ το άρθρο 246 ρυθμίζει τη θαλάσσια επιστημονική έρευνα.<br /><br />Δεν απαιτείται αυτομάτως συναίνεση παράκτιου κράτους για κάθε εργασία πόντισης καλωδίου. Η νομική αξιολόγηση των ερευνών εξαρτάται από τη φύση τους και το καθεστώς της συγκεκριμένης θαλάσσιας περιοχής.</div><div><br />NAVTEX και γαλλικό ερευνητικό – Η επόμενη εστία έντασης<br /><br />Η αντιπαράθεση έχει ήδη αποκτήσει επιχειρησιακή διάσταση.<br /><br />Στις 16 Οκτωβρίου, η Τουρκία εξέδωσε αντι-NAVTEX, αμφισβητώντας την αρμοδιότητα του ελληνικού Σταθμού Ηρακλείου για την ανακοίνωση της άσκησης νοτίως του Καστελόριζου.<br /><br />Η περιοχή συνδέεται με την προβλεπόμενη διαδρομή του γαλλικού ερευνητικού Abeille Marengo, το οποίο αναμένεται να πραγματοποιήσει εργασίες για το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου.<br /><br />Ο Γιαϊτζί χαρακτήρισε δικαιολογημένη την τουρκική αντίδραση, αν και αναγνώρισε ότι μια NAVTEX δεν δημιουργεί από μόνη της δικαιώματα υφαλοκρηπίδας ή κυριαρχίας.<br />Το στρατηγικό μήνυμα για την Αθήνα<br /><br />Η ουσία της αντιπαράθεσης βρίσκεται στη μετάβαση από τις στρατιωτικές ασκήσεις στην πραγματική υλοποίηση του GSI.<br /><br />Η παρουσία γαλλικών και ιταλικών δυνάμεων προσδίδει πολιτική και στρατιωτική βαρύτητα στην τετραμερή συνεργασία, χωρίς να καθορίζει από μόνη της θαλάσσια σύνορα.<br /><br />Για την Ελλάδα, το κρίσιμο ζήτημα είναι η συνέχιση των ενεργειακών έργων και η άσκηση των δικαιωμάτων της βάσει του διεθνούς δικαίου.<br /><br />Η 19η Οκτωβρίου αποτελεί σημαντικό ορόσημο. Η πραγματική δοκιμασία, όμως, θα έρθει όταν τα ερευνητικά σκάφη επιστρέψουν στις θαλάσσιες περιοχές όπου η Άγκυρα προβάλλει τις αμφισβητήσεις της.<br /><br />Τότε θα φανεί εάν η τουρκική αντίδραση θα παραμείνει στο επίπεδο των NAVTEX και των δηλώσεων ή εάν θα υπάρξει νέα επιχειρησιακή ένταση γύρω από τον Great Sea Interconnector.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκικός εκνευρισμός για την «Ευνομία 2026» και τον GSI: Ο Γιαϊτζί επιτίθεται στην Ελλάδα.

«Οι ασκήσεις με τέσσερα κράτη δεν σας κάνουν αρχιπελαγικό κράτος!». Στο στόχαστρο Καστελόριζο και Κάσος! Νέο κύμα τουρκικών προκλήσεων προκα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τραμπ σκέφτεται να μαζέψει τα στρατεύματα του και το ΝΑΤΟ μετρά τα όπλα του.

<img height="93" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-10/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-10-19_094914305.png?itok=K8O1FcLb" width="741" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το ΝΑΤΟ ξαναγράφει τα πολεμικά σχέδια του 2029! Στο τραπέζι η αμερικανική παρουσία, τα drones, η Ρωσία και ο λογαριασμός της Ευρώπης</span></h3>Για δεκαετίες, όταν οι ευρωπαϊκές δυνάμεις του ΝΑΤΟ δεν διέθεταν αρκετά αεροσκάφη, πυραύλους ή μέσα υποστήριξης, η απάντηση βρισκόταν συνήθως στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Τώρα, όμως, το αμερικανικό δίχτυ ασφαλείας δεν θεωρείται πλέον δεδομένο. Οι 32 σύμμαχοι αρχίζουν έναν νέο κύκλο στρατιωτικών διαπραγματεύσεων, με την προοπτική μικρότερης παρουσίας των ΗΠΑ στην Ευρώπη και την ανησυχία για τη Ρωσία να ανατρέπουν παλαιές ισορροπίες.<br /><br />Σύμφωνα με έρευνα του POLITICO, η διαδικασία που ξεκινά τον Οκτώβριο θα καθορίσει τις στρατιωτικές δυνατότητες που πρέπει να διαθέτει η Συμμαχία με ορίζοντα το 2029. Στο τραπέζι βρίσκονται οι απαιτήσεις σε στρατεύματα και οπλικά συστήματα, η κατανομή του κόστους, αλλά και η ανάγκη προσαρμογής σε έναν πόλεμο όπου τα drones έχουν αποκτήσει κεντρικό ρόλο.<br /><br />Οι πέντε μεγάλες εκκρεμότητες δεν αποτελούν αποφάσεις που έχουν ήδη εγκριθεί. Είναι τα ζητήματα πάνω στα οποία οι σύμμαχοι καλούνται να συμφωνήσουν.<br /><br />Αν φύγουν αμερικανικές δυνάμεις, ποιος θα καλύψει το κενό;<br /><br />Το Πεντάγωνο επανεξετάζει την παρουσία του στην Ευρώπη, με τη σχετική αξιολόγηση να αναμένεται να ολοκληρωθεί τον Δεκέμβριο.<br /><br />Μια ενδεχόμενη μείωση δεν θα αφορούσε μόνο τον αριθμό των στρατιωτών. Θα μπορούσε να επηρεάσει κρίσιμες δυνατότητες, από αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού και βαρέα μεταγωγικά μέχρι μέσα πληροφοριών, επιτήρησης και πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς.<br /><br />Το ερώτημα είναι ποιος θα μπορούσε να αναλάβει αυτές τις αποστολές και με ποια χρηματοδότηση.<br /><br />Η Καμίλ Γκραντ, επικεφαλής του ευρωπαϊκού συνδέσμου αμυντικών βιομηχανιών ASD και πρώην αξιωματούχος του ΝΑΤΟ, περιέγραψε την αλλαγή που έχει συντελεστεί: στο παρελθόν οι ΗΠΑ κάλυπταν μεγάλο μέρος των συμμαχικών ελλείψεων. Πλέον αυτή η δυνατότητα δεν θεωρείται αυτονόητη.<div><br />Η Ρωσία του 2029 και τα εννέα εκατομμύρια drones<br /><br />Η δεύτερη μεγάλη πρόκληση αφορά το είδος των όπλων που πρέπει να αποκτήσει η Συμμαχία.<br /><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει αναδείξει τη σημασία των μη επανδρωμένων συστημάτων, αλλά και το τεράστιο κόστος της αντιμετώπισής τους με ακριβούς αντιαεροπορικούς πυραύλους.<br /><br />Ο ανώτατος συμμαχικός διοικητής μετασχηματισμού, Γάλλος ναύαρχος Πιερ Βαντιέ, έχει δηλώσει ότι η Ρωσία παράγει περίπου εννέα εκατομμύρια drones ετησίως. Πρόκειται για εκτίμηση του ίδιου, η οποία υπογραμμίζει την κλίμακα του προβλήματος που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι δυτικές αμυντικές βιομηχανίες.<br /><br />Οι σύμμαχοι εξετάζουν την ενίσχυση των αυτόνομων συστημάτων, χωρίς να εγκαταλείπουν τα άρματα μάχης, το πυροβολικό ή την επανδρωμένη αεροπορία.<br /><br />Στη Γαλλία έχουν προβλεφθεί περίπου 8,4 δισεκατομμύρια ευρώ για drones και περιφερόμενα πυρομαχικά. Η Γερμανία σχεδιάζει ειδικό σύνταγμα μη επανδρωμένων συστημάτων, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο προωθεί συνδυασμούς επανδρωμένων και αυτόνομων ναυτικών μέσων.</div><div><br />Λιγότεροι ακριβοί πύραυλοι, περισσότερα φθηνά όπλα;<br /><br />Ένα ακόμη ζήτημα είναι αν οι συμμαχικοί στόχοι πρέπει να καθορίζονται από τον αριθμό των διαθέσιμων οπλικών συστημάτων ή από το επιχειρησιακό αποτέλεσμα που μπορεί να επιτύχει κάθε χώρα.<br /><br />Σήμερα, η κατοχή προηγμένων αμερικανικών όπλων αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα. Δεν έχουν όμως όλοι οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι πρόσβαση σε συστήματα όπως οι πύραυλοι Tomahawk.<br /><br />Ο Φαμπρίς Ποτιέ, πρώην διευθυντής σχεδιασμού πολιτικής του ΝΑΤΟ, υποστήριξε ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μαζικά φθηνότερες εναλλακτικές λύσεις αντί της εξάρτησης από χιλιάδες πανάκριβους πυραύλους.<br /><br />Η συζήτηση αυτή αφορά όχι μόνο το κόστος αγοράς, αλλά και τη δυνατότητα γρήγορης αναπλήρωσης των αποθεμάτων σε μια παρατεταμένη σύγκρουση.<br /><br />Παράλληλα, οι ευρωπαϊκές χώρες αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη στρατολόγηση και διατήρηση στρατιωτικού προσωπικού. Η ανάπτυξη αυτόνομων συστημάτων εμφανίζεται έτσι και ως πιθανή απάντηση στις δημογραφικές πιέσεις.</div><div><br />Ο Βορράς, ο Νότος και η Μαύρη Θάλασσα<br /><br />Δεν βλέπουν όλοι οι σύμμαχοι τις ίδιες απειλές με την ίδια προτεραιότητα.<br /><br />Η ανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας παραμένει προσηλωμένη στη Ρωσία, ενώ η Αρκτική έχει αποκτήσει αυξημένο στρατηγικό ενδιαφέρον.<br /><br />Χώρες του Νότου και της νοτιοανατολικής Ευρώπης ζητούν μεγαλύτερη προσοχή στη Μεσόγειο, στη Λιβύη και στη Μαύρη Θάλασσα, όπου επιθέσεις με drones εναντίον εμπορικών πλοίων έχουν αναδείξει νέους κινδύνους για τη ναυσιπλοΐα.<br /><br />Η δυσκολία βρίσκεται στην κατανομή δυνάμεων και χρημάτων μεταξύ διαφορετικών γεωγραφικών μετώπων.<br /><br />Η Ελλάδα, ως σύμμαχος με σημαντική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο, έχει προφανές ενδιαφέρον για τη θέση που θα καταλάβει η νότια πτέρυγα στους νέους σχεδιασμούς. Ωστόσο, δεν έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες νέες υποχρεώσεις ή πρόσθετοι εξοπλιστικοί στόχοι για την Αθήνα στο πλαίσιο αυτών των συνομιλιών.</div><div><br />Η Ουκρανία ως πολεμικό εργαστήριο – Και το μάθημα που δεν θέλει να αντιγράψει το ΝΑΤΟ<br /><br />Η εμπειρία του ουκρανικού στρατού θεωρείται πολύτιμη για τη Συμμαχία, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τα drones, την αεράμυνα και τα ψηφιακά συστήματα διαχείρισης του πεδίου μάχης.<br /><br />Όμως οι στρατιωτικοί σχεδιαστές προειδοποιούν ότι το ΝΑΤΟ δεν πρέπει να αντιγράψει αυτούσια τη μορφή του πολέμου στην Ουκρανία.<br /><br />Η συμμαχική στρατηγική βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην αεροπορική υπεροχή, στην ταχεία κινητοποίηση και σε πλήγματα ακριβείας από μεγάλες αποστάσεις. Αυτές οι δυνατότητες διαφοροποιούν τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί μια επίθεση εναντίον χώρας-μέλους.<br /><br />Ο Αμερικανός στρατηγός Άλεξους Γκρίνκεβιτς έχει επισημάνει ότι το ΝΑΤΟ πρέπει να αξιοποιήσει τα διδάγματα της ουκρανικής εμπειρίας, χωρίς να καταλήξει να διεξάγει τον ίδιο τύπο πολέμου.<br /><br />Οι διαπραγματεύσεις που αρχίζουν τώρα δεν σημαίνουν ότι επίκειται ρωσική επίθεση το 2029. Η χρονολογία αφορά τον ορίζοντα του αμυντικού σχεδιασμού, ενώ οι προειδοποιήσεις για πιθανή μελλοντική ρωσική στρατιωτική ικανότητα παραμένουν εκτιμήσεις.<br /><br />Το διακύβευμα για τους 32 συμμάχους είναι πρακτικό: να αποφασίσουν ποια μέσα χρειάζονται, ποιος θα τα διαθέσει και ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό, πριν διαπιστώσουν σε μια πραγματική κρίση ότι οι δυνατότητες στις οποίες βασίζονταν δεν είναι πλέον διαθέσιμες.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Τραμπ σκέφτεται να μαζέψει τα στρατεύματα του και το ΝΑΤΟ μετρά τα όπλα του.

Το ΝΑΤΟ ξαναγράφει τα πολεμικά σχέδια του 2029! Στο τραπέζι η αμερικανική παρουσία, τα drones, η Ρωσία και ο λογαριασμός της Ευρώπης Για δεκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Όταν οι δρόμοι γίνονται κοινοβούλια...

<div><div class="entry-content-wrap"><div class="post-body entry-content" id="post-body"><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhL8dZ3DY2sy0gTk-M3NKcv33FaC7m65s0CwZIFoy8Q6PIcfwXF5c37sN6bEkLPHnxhbYdrA7hKan7BayoGeB97WTAdlZcJNhF963uS03HrI1DPyLMbJ4oaer9kFZ4GAwFUAXljoecvYNKMWL045dfhDMibHNedkzd_8ZLKx-wF_YCgLXGPiXfR84eZvgUv/s688/Gemini_Generated_Image_9ygskd9ygskd9ygs%20(2).jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="384" data-original-width="688" height="112" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhL8dZ3DY2sy0gTk-M3NKcv33FaC7m65s0CwZIFoy8Q6PIcfwXF5c37sN6bEkLPHnxhbYdrA7hKan7BayoGeB97WTAdlZcJNhF963uS03HrI1DPyLMbJ4oaer9kFZ4GAwFUAXljoecvYNKMWL045dfhDMibHNedkzd_8ZLKx-wF_YCgLXGPiXfR84eZvgUv/w757-h112/Gemini_Generated_Image_9ygskd9ygskd9ygs%20(2).jpg" width="757" /></a></div><h3><span style="font-weight: normal;">Η Ευρώπη εν αβελτηρία: Όταν οι λαοί αμύνονται..</span>.</h3></div><div style="text-align: justify;">«Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες, Όσσα· ραγιάδες έχεις, μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι», έγραφε άλλοτε ο Κωστής Παλαμάς, στηλιτεύοντας τη μοιρολατρία και την παθητική υποταγή. Και ιδού που σήμερα, από το Παρίσι και τις Βρυξέλλες μέχρι τη Ρώμη και τη Λισαβόνα, οι λαοί της Ευρώπης αρνούνται να μείνουν «σκυφτοί», καθώς ο ευρωπαϊκός ορίζοντας συγκλονίζεται από τις φλόγες μιας γενικευμένης, βαθιάς κοινωνικής οργής.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τι είναι, αλήθεια, αυτό που παρατηρούμε σήμερα στους δρόμους της γηραιάς ηπείρου; Είναι απλώς περιστασιακές διαμαρτυρίες, ή μήπως βλέπουμε τα ρήγματα στα σαθρά θεμέλια του ευρωπαϊκού οικοδομήματος;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Οι κρατούντες και οι γραφειοκράτες —εγκλωβισμένοι στον τεχνοκρατικό τους «κοιλιοκεντρισμό» και στον αλαζονικό τους «φραγκολεβαντινισμό»— σπεύδουν να υποτιμήσουν τις κινητοποιήσεις. Ομιλούν για «μεμονωμένα φαινόμενα». Αλλά ποιος μπορεί να εθελοτυφλεί μπροστά στην αμείλικτη πραγματικότητα;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η κοινωνική αποδιοργάνωση: Ο πληθωρισμός σαρώνει τα πενιχρά εισοδήματα, η ενέργεια μετατρέπεται σε είδος πολυτελείας, και η νέα γενιά καταδικάζεται σε μία ισόβια οικονομική ομηρία, αδυνατώντας να εξασφαλίσει ακόμη και τη στοιχειώδη στέγη.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο αφοπλισμός του κοινωνικού κράτους: Την ίδια ώρα που οι πολίτες καλούνται να «σφίξουν κι άλλο το ζωνάρι», οι κυβερνήσεις μετακυλούν δισεκατομμύρια σε εξοπλιστικά προγράμματα, αφήνοντας την υγεία, την παιδεία και την κοινωνική πρόνοια να καταρρέουν.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Για ποια «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη» και για ποια «πράσινη μετάβαση» κομπάζουν οι ταγοί, όταν ο απλός άνθρωπος αδυνατεί να επιβιώσει; Όταν η οικονομική δυσπραγία μετατρέπεται σε υπαρξιακή αγωνία; Για ποιόν, αλήθεια, θα σώσουμε το περιβάλλον, όταν η ίδια η ζωή λιγοστεύει; Για ποιόν ετοιμάζονται οι "πράσινες" ουτοπίες, όταν η Ευρώπη καταντά ένας απέραντος οίκος ευγηρίας;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όταν η οικονομική δυσπραγία και η υλιστική αβελτηρία πνίγουν τη νέα γενιά, οδηγώντας τη δημογραφική κατάρρευση σε επίπεδα εθνικού και ευρωπαϊκού αυτοχειριασμού, για ποιο περιβάλλον κομπάζουμε; Αν δεν μείνουν άνθρωποι να κατοικήσουν αυτή τη γη, αν οι κούνιες μείνουν άδειες και τα σχολεία βουβά, τότε όλη αυτή η "πράσινη" φιλολογία δεν είναι παρά ένας νερόβραστος ευφημισμός που καλύπτει το κενό μιας κοινωνίας που πεθαίνει.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προειδοποιεί για δημοσιονομικές πιέσεις της τάξεως του 5% του ΑΕΠ έως το 2040. Αλλά το πρόβλημα δεν είναι λογιστικό. Είναι βαθύτατα ηθικό και πολιτικό. Ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο; Οι συνήθεις ύποπτοι; Τα λαϊκά στρώματα ή οι γραφειοκράτες που υπογράφουν κονδύλια επί χάρτου;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όταν η παιδεία και η κοινωνική συνοχή ξεπουλιούνται στο βωμό μιας τεχνοκρατικής αβελτηρίας, τότε «οι δρόμοι γίνονται το κοινοβούλιο των λαών». Η γλώσσα της οργής είναι το έσχατο καταφύγιο εκείνων που βλέπουν τα όνειρά τους να συντρίβονται.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">«Καθεύδομεν τον νήδυμον» όσοι πιστεύουμε ότι η Ευρώπη θα αντέξει χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη. Αν οι πολιτικές ελίτ συνεχίσουν να επιδίδονται σε επιπόλαιους βηματισμούς και σε έναν ισοπεδωτικό πασιφισμό, η κρίση αυτή δεν θα είναι απλώς πολιτική. Θα είναι οριστική, πνευματική και κοινωνική κατάρρευση.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η ιστορία δεν συγχωρεί τους εθελοτυφλούντες. Κάθε γλωσσικό ή κοινωνικό οχυρό που πέφτει, ανοίγει μία νέα κερκόπορτα. Κι αν η Ευρώπη δεν επιστρέψει στις θεμελιώδεις αξίες του Χριστιανισμού, της δικαιοσύνης και του σεβασμού στον άνθρωπο, το τίμημα της παρακμής θα είναι βαρύ και ανεπανόρθωτο.</div></div></div><br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή </a></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera. </div>

Όταν οι δρόμοι γίνονται κοινοβούλια...

Η Ευρώπη εν αβελτηρία: Όταν οι λαοί αμύνονται.. . «Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες, Όσσα· ραγιάδες έχεις, μάνα γη, σκυφτούς για το χ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ευρώπη και Βαλκάνια σε κοινωνικό αναβρασμό . Τα τρία μέτωπα πίεσης για την Ελλάδα.

<img height="91" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/france-1200x800.jpg" width="737" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Μακρόν και Μελόνι καταδικάζουν τη βία, ο Ράμα αρνείται να παραιτηθεί και η Σερβία οδεύει στις κάλπες — Ακρίβεια, στέγη και κρίση εμπιστοσύνης δοκιμάζουν τις κυβερνήσεις.<br /><br />Η ακρίβεια, η στεγαστική πίεση και η αμφισβήτηση της κυβερνητικής λογοδοσίας δημιουργούν ένα δύσκολο πολιτικό περιβάλλον σε ευρωπαϊκές και βαλκανικές χώρες. Οι κινητοποιήσεις έχουν διαφορετικές αφετηρίες, αλλά αναδεικνύουν μια κοινή δοκιμασία: πόσο αποτελεσματικά μπορούν οι κυβερνήσεις να προστατεύσουν το βιοτικό επίπεδο, να διατηρήσουν τη δημόσια τάξη και να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών.<br /><br />Στη Γαλλία και στην Ιταλία, οι καταστροφές που συνόδευσαν διαδηλώσεις ενίσχυσαν την αντιπαράθεση για την ασφάλεια. Στην Αλβανία, η απαίτηση παραίτησης του Έντι Ράμα μεταφέρει την κρίση στην καρδιά της κυβερνητικής εξουσίας. Στη Σερβία, το κίνημα λογοδοσίας για την τραγωδία του Νόβι Σαντ συναντά την εκλογική αναμέτρηση της 25ης Οκτωβρίου.<br /><br />Για την Ελλάδα, το σημαντικότερο πεδίο έκθεσης βρίσκεται στην ενέργεια, στο κόστος χρηματοδότησης και στις οικονομικές σχέσεις με τη βαλκανική περιφέρεια. Η εξέλιξη των κινητοποιήσεων αποκτά επομένως ενδιαφέρον που υπερβαίνει την εσωτερική πολιτική κάθε χώρας. <div><br />Γαλλία — Μακρόν: «Όσοι κατέστρεψαν πρέπει να πληρώσουν»<br /><br />Στο διάγγελμά του την Κυριακή 18 Οκτωβρίου, ο Εμανουέλ Μακρόν απέδωσε τα εκτεταμένα επεισόδια σε ακροαριστερές ομάδες και παραβατικά στοιχεία, προαναγγέλλοντας δικαστική λογοδοσία.<br /><br />«Όσοι κατέστρεψαν πρέπει να πληρώσουν. Όσοι λεηλάτησαν πρέπει να αποζημιώσουν», δήλωσε.<br /><br />Παράλληλα, αναγνώρισε τις ανησυχίες για την αγοραστική δύναμη και το μέλλον των νέων, διαχωρίζοντας τους ειρηνικούς διαδηλωτές από τους υπευθύνους των καταστροφών.<br /><br />Η γαλλική κυβέρνηση καλείται να κινηθεί σε δύο απαιτητικά πεδία: στην προστασία πόλεων, καταστημάτων και δημόσιων κτιρίων και στην αντιμετώπιση των κοινωνικών αιτημάτων. Ο Μακρόν ανακοίνωσε κινητοποίηση βοήθειας για τους πληγέντες, ενώ ζήτησε αξιολόγηση της πρόληψης και της προετοιμασίας των αρχών.<br /><br />Με τις προεδρικές εκλογές του 2027 να πλησιάζουν, η αποτελεσματικότητα αυτής της απάντησης αποκτά άμεση πολιτική σημασία. </div><div><br />Ιταλία — Μελόνι: Δικαίωμα η διαδήλωση, όχι οι καταστροφές<br /><br />Στην Ιταλία, οι κινητοποιήσεις για το κόστος ζωής συνοδεύτηκαν από συγκρούσεις σε πόλεις όπως το Μιλάνο, το Τορίνο και η Μπολόνια.<br /><br />Η πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι δήλωσε:<br /><br />«Η διαδήλωση είναι δικαίωμα, αλλά το να παραδίδουμε τις πόλεις μας στη φωτιά δεν είναι».<br /><br />Η τοποθέτηση συμπυκνώνει την κυβερνητική γραμμή διαχωρισμού της κοινωνικής διεκδίκησης από τη βία. Η Μελόνι κατηγόρησε επίσης ομάδες ότι εκμεταλλεύονται τις συγκεντρώσεις για να προκαλέσουν χάος και επιθέσεις στις δυνάμεις ασφαλείας.<br /><br />Το οικονομικό σκέλος της δυσαρέσκειας παραμένει, ωστόσο, ανοιχτό. Η καταδίκη των επεισοδίων συνοδεύεται από πίεση προς την κυβέρνηση για τις τιμές, τις υπηρεσίες και τις καθημερινές δαπάνες των νοικοκυριών. <a href="https://www.pagenews.gr/2026/10/19/kosmos/europi-kai-balkania-se-koinoniko-anabrasmo-ta-tria-metopa-piesis-gia-tin-ellada/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ευρώπη και Βαλκάνια σε κοινωνικό αναβρασμό . Τα τρία μέτωπα πίεσης για την Ελλάδα.

Βασιλης Διαμαντακος Μακρόν και Μελόνι καταδικάζουν τη βία, ο Ράμα αρνείται να παραιτηθεί και η Σερβία οδεύει στις κάλπες — Ακρίβεια, στέγη κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εφιάλτης… μνημονίου στη Γαλλία. Οι αγορές ζητούν σκληρά μέτρα όπως στην Ελλάδα της κρίσης. Φόβος για σκληρή λιτότητα από ΕΚΤ

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/Gallia3.webp"><img height="103" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/Gallia3-1068x601.webp" width="768" /></a><br /><br />Σε επικίνδυνα νερά εισέρχεται η γαλλική οικονομία, καθώς η πολιτική αβεβαιότητα στη Γαλλία, οι ογκώδεις διαδηλώσεις και το δυσβάσταχτο δημόσιο χρέος ασκούν ασφυκτικές πιέσεις στα περιουσιακά στοιχεία της χώρας. Την ίδια ώρα, το ενδεχόμενο μιας δημοσιονομικής προσαρμογής «μνημονιακού τύπου» παύει να αποτελεί σενάριο επιστημονικής φαντασίας, με τους διεθνείς αναλυτές να χτυπούν το καμπανάκι του κινδύνου.<div><br />Τη Δευτέρα, τα γαλλικά κρατικά ομόλογα και οι μετοχές στο Χρηματιστήριο του Παρισιού βρέθηκαν εκ νέου στο «στόχαστρο» των επενδυτών, συμπαρασύροντας και το ευρωπαϊκό νόμισμα. Η απόδοση του γαλλικού 10ετούς ομολόγου σημείωσε άλμα άνω των 10 μονάδων βάσης, παραμένοντας στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων δεκαετιών και εκτινάσσοντας το κόστος δανεισμού για την κυβέρνηση, ενώ ανάλογη ανοδική τροχιά ακολούθησαν οι αποδόσεις των 2ετών και 30ετών τίτλων.<br /><br />Ακριβότερο το γαλλικό χρέος από το ελληνικό<br /><br />Το πλέον εντυπωσιακό στοιχείο της τρέχουσας κρίσης είναι η διεύρυνση του λεγόμενου «OAT-Bund spread», δηλαδή της επιπλέον απόδοσης που απαιτούν οι αγορές για να διακρατήσουν γαλλικά ομόλογα έναντι των γερμανικών. Το spread έχει σκαρφαλώσει στα υψηλότερα επίπεδα από την Κρίση Χρέους της Ευρωζώνης στις αρχές της δεκαετίας του 2010.<br />Μάλιστα, οι γαλλικές αποδόσεις ξεπερνούν πλέον ακόμη και τις αντίστοιχες της Ελλάδας ή της Ιταλίας. Η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει μια ιστορική ανατροπή στις αγορές, με τους επενδυτές να θεωρούν το γαλλικό χρέος πιο ρίσκο από το ελληνικό.<br />Η κατάσταση αυτή πλήττει καίρια και το χρηματιστήριο του Παρισιού, με τον δείκτη CAC 40 να καταγράφει σημαντικές απώλειες, δεχόμενος πιέσεις τόσο από τον τραπεζικό τομέα όσο και από τις εταιρείες πολυτελών ειδών, οι οποίες επηρεάζονται από την κάμψη των δαπανών στην Κίνα. Οι αγορές ανησυχούν πλέον ανοιχτά ότι η αύξηση του κόστους δανεισμού θα μετακυλιστεί στις επιχειρήσεις, ανοίγοντας τον δρόμο για αυξήσεις φόρων και αυστηρότερο ρυθμιστικό πλαίσιο.<br /><br />«Ή θα ξεσηκωθούν οι αγορές ή ο λαός»<br /><br />Η οικονομική αβεβαιότητα τροφοδοτείται άμεσα από τις εικόνες χάους στους δρόμους. Εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές πλημμύρισαν τις μεγάλες γαλλικές πόλεις, διαμαρτυρόμενοι για την πολιτική παράλυση, την ακρίβεια και την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών. Οι συγκεντρώσεις σε Παρίσι, Λυών και Μασσαλία σημαδεύτηκαν από βίαια επεισόδια, πυρπολήσεις και περισσότερες από 2.000 συλλήψεις.<br />«Αν είστε διεθνής επενδυτής και σκέφτεστε αν θέλετε να επενδύσετε σε γαλλικά ομόλογα, αυτό δεν βοηθάει», σχολίασε ο Mike Bell της RBC BlueBay Asset Management. «Φαίνεται ότι είτε οι αγορές ομολόγων θα ξεσηκωθούν, είτε ο λαός θα ξεσηκωθεί, είτε και τα δύο», πρόσθεσε, υπογραμμίζοντας πως το γεγονός ότι οι ξένοι επενδυτές κατέχουν πλέον σχεδόν το 60% του γαλλικού χρέους αυξάνει κατακόρυφα τη μεταβλητότητα.<br />Παράλληλα, ο Bell έθεσε το δομικό πρόβλημα της χώρας: «Η Γαλλία πρέπει να βάλει σε τάξη τα δημοσιονομικά της και να αυξήσει το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης. Δεν μπορείς να συνταξιοδοτείσαι στα 62 όταν το προσδόκιμο ζωής είναι στα 84. Αλλά αν συμβαίνουν αυτά πριν καν ξεκινήσει η συζήτηση, φανταστείτε τι θα γινόταν στους δρόμους αν προσπαθούσαν να το πάνε, για παράδειγμα, στα 68 όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο».<br /><br />Ο φόβος για άνοδο της Λεπέν<br /><br />Η ρίζα του προβλήματος εντοπίζεται στην πολιτική αστάθεια. Η κυβέρνηση μειοψηφίας του πρωθυπουργού, Σεμπαστιάν Λεκορνί, δίνει μάχη για να περάσει τον προϋπολογισμό, μια διαδικασία που έχει ήδη «καταπιεί» δύο προηγούμενους πρωθυπουργούς.<br />Οι αγορές ζητούν επίμονα ένα αυστηρό πρόγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης για να μαζευτεί το έλλειμμα που αγγίζει το 5% του ΑΕΠ, την ώρα που η οικονομική ανάπτυξη παραμένει αναιμική. Παράλληλα, η πολιτική αβεβαιότητα εντείνεται ενόψει των επόμενων προεδρικών εκλογών, με την ακροδεξιά, Μαρίν Λεπέν, να προηγείται στις δημοσκοπήσεις.<br />«Θα είναι δύσκολο να δούμε το δημοσιονομικό έλλειμμα να μειώνεται χωρίς επώδυνα μέτρα», προειδοποίησε η Sharon Bell της Goldman Sachs. «Οι φόροι ενδέχεται να αυξηθούν γενικά στη Γαλλία. Δημοσιονομική εξυγίανση σημαίνει είτε λιγότερες δαπάνες είτε περισσότερους φόρους. Και αυτά είναι πολύ δύσκολα αποφάσεις».</div><div><br />Στο βάθος… ΕΚΤ και πρόγραμμα «τύπου Ελλάδας»<br /><br />Το μεγάλο ερώτημα που απασχολεί πλέον τους αναλυτές είναι αν και πότε θα παρέμβει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Σύμφωνα με την Goldman Sachs, η ΕΚΤ δεν επιθυμεί να ενεργοποιήσει έκτακτους μηχανισμούς στήριξης (όπως το εργαλείο TPI), εκτός αν οι αναταράξεις απειλήσουν τη ρευστότητα της αγοράς.<br />Ωστόσο, μια τέτοια παρέμβαση θα είχε βαρύ πολιτικό τίμημα: Θα απαιτούσε από τη Γαλλία να δεσμευτεί σε ένα μακροχρόνιο και εξαιρετικά αυστηρό πρόγραμμα δημοσιονομικών μεταρρυθμίσεων, αντίστοιχο με εκείνα που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους. Επιπλέον, η ΕΚΤ ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται να παρέμβει αν μια χώρα δεν συμμορφώνεται με τον κανόνα για έλλειμμα κάτω του 3% του ΑΕΠ. Από την πλευρά του, ο Διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας, Εμμανουέλ Μουλέν, επιμένει ότι ο στόχος για μείωση του ελλείμματος στο 3% έως το 2029 είναι εφικτός, όμως οι αγορές παραμένουν βαθιά σκεπτικές.<br />Όπως καταλήγει ο Mike Bell της RBC BlueBay, η Γαλλία αντιμετωπίζει έναν «πολύ πραγματικό κίνδυνο» μιας δικής της κρίσης χρέους: «Αν προτείνατε στην κάλπη τα μέτρα που πραγματικά χρειάζονται, δεν θα εκλεγόσασταν ποτέ. Και αν προσπαθούσατε να τα επιβάλετε εκ των υστέρων, θα είχατε γενικευμένη εξέγερση στους δρόμους».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εφιάλτης… μνημονίου στη Γαλλία. Οι αγορές ζητούν σκληρά μέτρα όπως στην Ελλάδα της κρίσης. Φόβος για σκληρή λιτότητα από ΕΚΤ

Σε επικίνδυνα νερά εισέρχεται η γαλλική οικονομία, καθώς η πολιτική αβεβαιότητα στη Γαλλία, οι ογκώδεις διαδηλώσεις και το δυσβάσταχτο δημόσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εμπρηστικό κρεσέντο στην Κύπρο: Ο γιος του Ντενκτάς τραγουδά για… επέκταση της κατοχής στον Νότο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/Serdar_Denktas.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1054" data-original-width="1920" height="110" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/Serdar_Denktas.jpg" width="756" /></a></div><div><br /></div>Σε μια πρωτοφανή προκλητική ενέργεια προχώρησε ο Σερντάρ Ντενκτάς, γιος του ιδρυτή του ψευδοκράτους, Ραούφ Ντενκτάς. Επιλέγοντας έναν ιδιαίτερα εμπρηστικό τρόπο για να εκφράσει τις επιδιώξεις του, ο ίδιος ερμήνευσε στίχους τραγουδιού που αμφισβητούν ευθέως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας.<div><br />«Θα κρεμάσουμε τη σημαία της Βόρειας Κύπρου και στον νότο»<br /><br />Συγκεκριμένα, ο Σερντάρ Ντενκτάς δεν δίστασε να τραγουδήσει τους στίχους με το μήνυμα «Θα κρεμάσουμε τη σημαία της Βόρειας Κύπρου και στον νότο», προκαλώντας έντονες αντιδράσεις.<br /><br />Η συγκεκριμένη αναφορά συνιστά μια σαφή πρόκληση, καθώς μπορεί να ερμηνευθεί ως προτροπή για επέκταση της παρουσίας και της επιρροής του παράνομου καθεστώτος στις ελεύθερες περιοχές της Μεγαλονήσου, δυναμιτίζοντας εκ νέου το κλίμα.</div><br /><div><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin: 10px auto; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2111560275954737393" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2111560275954737393&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fgeopolitiki-amyna%2F1055326%2Fkypro-gios-ntenktas%2F&sessionId=6d9b3c0c19450eb92c2722bc5e758bf8b46b6d5b&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 850px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; line-height: 1.6 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; transition: font-size 0.18s, line-height 0.18s;"></p></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εμπρηστικό κρεσέντο στην Κύπρο: Ο γιος του Ντενκτάς τραγουδά για… επέκταση της κατοχής στον Νότο

Σε μια πρωτοφανή προκλητική ενέργεια προχώρησε ο Σερντάρ Ντενκτάς, γιος του ιδρυτή του ψευδοκράτους, Ραούφ Ντενκτάς. Επιλέγοντας έναν ιδιαίτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Συρία ζητά διεθνή δράση κατά του Ισραήλ

<img height="99" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/10/SYRIA-ISRAEL-630x357.jpg" width="735" /><br /><br />Το υπουργείο Εξωτερικών της Συρίας, υπό τον ισλαμιστή-νεοθωμανό -και τουρκικής υπηκοότητας/ιθαγένειας- υπουργό Εξωτερικών Ασάντ αλ-Σαϊμπάνι, καταδίκασε τις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στις περιοχές Κουνέιτρα και Ντεράα, κατηγορώντας τις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) για κλιμάκωση των χερσαίων εισβολών, καθώς και για αυξημένη δραστηριότητα ελικοπτέρων, μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) και μαχητικών αεροσκαφών σε ολόκληρη τη νότια Συρία.<br /><br />Η προτεραιότητα του Ισραήλ στον τομέα της ασφάλειας είναι σαφής: να αποτρέψει εχθρικές ένοπλες ομάδες, τρομοκράτες και δυνάμεις που υποστηρίζονται από το Ιράν από το να εδραιωθούν κοντά στα Υψίπεδα του Γκολάν, από όπου θα μπορούσαν να απειλήσουν ισραηλινές κοινότητες και να εξαπολύσουν επιθέσεις κατά μήκος των συνόρων.<br /><br />Η παροχή δυνατότητας σε εχθρικές δυνάμεις να αποκτήσουν πάτημα στα βόρεια σύνορα του Ισραήλ θα συνιστούσε άμεση απειλή για την ασφάλειά του.<br /><br />Η Δαμασκός απαιτεί διεθνή επέμβαση, ισχυριζόμενη ότι οι ισραηλινές επιχειρήσεις απειλούν την περιφερειακή σταθερότητα και παρεμποδίζουν τις προσπάθειες ανασυγκρότησης της Συρίας.<br /><br />Μέχρι την ώρα της ανάρτησης δεν έχει επιβεβαιωθεί κάποια στρατιωτική απάντηση από την πλευρά του Ισραήλ στις τελευταίες συριακές κατηγορίες.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Συρία ζητά διεθνή δράση κατά του Ισραήλ

Το υπουργείο Εξωτερικών της Συρίας, υπό τον ισλαμιστή-νεοθωμανό -και τουρκικής υπηκοότητας/ιθαγένειας- υπουργό Εξωτερικών Ασάντ αλ-Σαϊμπάνι,...

Διαβάστε την συνέχεια

Νετανιάχου: “Ελπίζω να μην… αλλά προετοιμαζόμαστε για σύγκρουση με Τουρκία”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQv8_eFKYOxjQM0VQVYCu3YwRTivw8mQ8FReNp2fcwZvgjoEuCPpQRjvqSq&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="678" height="133" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQv8_eFKYOxjQM0VQVYCu3YwRTivw8mQ8FReNp2fcwZvgjoEuCPpQRjvqSq&s=10" width="760" /></a></div><br /><div>Την ανησυχία του για το ενδεχόμενο μιας απευθείας στρατιωτικής αντιπαράθεσης ανάμεσα στο Ισραήλ και την Τουρκία εξέφρασε ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, δηλώνοντας ότι επιδιώκει να αποφύγει μια τέτοια εξέλιξη, αλλά προετοιμάζεται για κάθε πιθανό σενάριο.</div><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός άφησε νέες αιχμές κατά του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, υποστηρίζοντας ότι οι δηλώσεις του ισλαμιστή Τούρκου προέδρου για το Ισραήλ και την Ιερουσαλήμ είναι εξαιρετικά εχθρικές.<br /><br />Παράλληλα, προειδοποίησε ότι το Ισραήλ ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπο με έναν «εχθρικό» Αμερικανό πρόεδρο σε δύο χρόνια, ενώ ξεκαθάρισε ότι στόχος του είναι η ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος και απέκλεισε οποιαδήποτε συμφωνία, που θα οδηγούσε στη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους.<div><br />Νετανιάχου για Τουρκία<br /><br />Παρουσιάζοντας, στην Ιερουσαλήμ, τη στρατηγική εθνικής ασφάλειας του Ισραήλ για τα επόμενα χρόνια, ο Νετανιάχου αναφέρθηκε στις αυξανόμενες εντάσεις με την Άγκυρα και στις προοπτικές των σχέσεων των δύο χωρών. «Ελπίζω να μην φτάσουμε σε μετωπική αντιπαράθεση. Τουλάχιστον αυτό προσπαθώ να πετύχω» δήλωσε χαρακτηριστικά, αναγνωρίζοντας τους κινδύνους που δημιουργεί η επιδείνωση των σχέσεων Ισραήλ και Τουρκίας.<br /><br />Σύμφωνα με την Jerusalem Post, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός υποστήριξε ότι θα επιθυμούσε την επιστροφή στις στενές σχέσεις που διατηρούσαν οι δύο χώρες στο παρελθόν, εμφανίστηκε όμως ιδιαίτερα επιφυλακτικός ως προς το ενδεχόμενο να συμβεί κάτι τέτοιο, όσο βρίσκεται στην εξουσία ο Ερντογάν. «Δεν νομίζω ότι αυτό πρόκειται να συμβεί υπό τη διακυβέρνηση του Ερντογάν» ανέφερε.<br /><br />Σύμφωνα με τον Νετανιάχου, η ρητορική του Τούρκου προέδρου απέναντι στο Ισραήλ αποτελεί σημαντική πηγή ανησυχίας για την ισραηλινή κυβέρνηση, η οποία, όπως είπε, λαμβάνει υπόψη όλα τα πιθανά ενδεχόμενα.<br /><br />«Λέει ότι το κράτος του Ισραήλ πρέπει να καταστραφεί, ότι πρέπει να επιστρέψουν και να κυβερνήσουν την Ιερουσαλήμ, επειδή είναι δική τους πόλη. Όλες αυτές οι δηλώσεις είναι εξαιρετικά εχθρικές και εμείς λαμβάνουμε υπόψη κάθε πιθανότητα» υπογράμμισε.<br /><br />Παράλληλα, παρουσίασε ένα χάρτη, με τις συμμαχίες και τα «στρατόπεδα» στη Μέση Ανατολή και τις γύρω περιοχές. Σε αυτόν η Ελλάδα κατατάσσεται στις χώρες που το Ισραήλ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα θεωρούν φιλικές, όπως είναι η Κύπρος, η Αιθιοπία, η Ινδία και το Αζερμπαϊτζάν.<br /><br />Η Τουρκία κατατάσσεται στις χώρες της Συμφωνίας της Μέκκας, μαζί με το Πακιστάν, την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Προειδοποίηση για έναν «εχθρικό» Αμερικανό πρόεδρο μετά τον Τραμπ<br /><br />Ο Νετανιάχου στάθηκε επίσης στην ανάγκη να αξιοποιηθεί η περίοδος που απομένει από την προεδρική θητεία του Ντόναλντ Τραμπ, προειδοποιώντας ότι η επόμενη αμερικανική κυβέρνηση ενδέχεται να ακολουθήσει πολύ διαφορετική πολιτική απέναντι στο Ισραήλ.<br /><br />Όπως εξήγησε, η χώρα του πρέπει να προετοιμαστεί ακόμα και για το ενδεχόμενο να βρεθεί σε δύο χρόνια αντιμέτωπη με έναν πρόεδρο των ΗΠΑ που θα τηρεί «εχθρική» στάση απέναντί της. «Υπάρχει ένα παράθυρο ακόμη δύο ετών με τον πρόεδρο Τραμπ και ένα από τα ερωτήματα αυτών των εκλογών είναι ποιος θα συνεργαστεί με τον Τραμπ; Ποιος θα ολοκληρώσει το έργο που απομένει;» υπογράμμισε.<br /><br />Συνέδεσε μάλιστα το ζήτημα αυτό με την επιλογή της επόμενης ισραηλινής κυβέρνησης, θέτοντας το ερώτημα ποιος πρωθυπουργός θα μπορούσε να διαχειριστεί αποτελεσματικά τις σχέσεις με την Ουάσινγκτον, σε περίπτωση αλλαγής της αμερικανικής πολιτικής. «Πρέπει να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε αυτά τα δύο χρόνια -και τα δύο χρόνια που θα ακολουθήσουν- ώστε να μπορούμε να ενεργούμε όταν τα πράγματα είναι καλά, αλλά ακόμη και όταν είναι άσχημα» τόνισε.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτής της προετοιμασίας, αποκάλυψε ότι εργάζεται για την ενίσχυση των διεθνών συμμαχιών του Ισραήλ, τόσο στη Μέση Ανατολή όσο και εκτός της περιοχής. «Εργάζομαι τώρα με πολλές χώρες στην περιοχή μας, καθώς και με χώρες εκτός της περιοχής μας, για τη δημιουργία αυτών των συμμαχιών -για παράδειγμα με την Ινδία, αλλά υπάρχουν και άλλες χώρες» δήλωσε.<br /><br />Κατά τον Νετανιάχου, η διεύρυνση των διεθνών συνεργασιών αποτελεί μέρος της προσπάθειας να διασφαλιστεί ότι το Ισραήλ θα μπορεί να προασπίζεται τα συμφέροντά του ανεξάρτητα από τις πολιτικές εξελίξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες.</div><div><br />«Το ιρανικό καθεστώς δεν μπορεί να παραμείνει στην εξουσία»<br /><br />Ιδιαίτερα σκληρή ήταν η τοποθέτηση του Ισραηλινού πρωθυπουργού για το Ιράν, καθώς δήλωσε ευθέως ότι επιδιώκει την ανατροπή του καθεστώτος της Τεχεράνης. «Δεν μπορεί να παραμείνει στην εξουσία. Απλώς δεν μπορεί και είμαι αποφασισμένος να το ανατρέψω» ανέφερε.<br /><br />Ο Νετανιάχου υποστήριξε ότι η οικονομική πίεση που ασκείται στο Ιράν, εξαιτίας των κυρώσεων και του αποκλεισμού που έχει επιβάλει η κυβέρνηση Τραμπ, έχει αρχίσει να προκαλεί αναταραχές στο εσωτερικό της χώρας. «Η οικονομία βρίσκεται σε τόσο δύσκολη κατάσταση, ώστε αρχίζει να ασκεί πίεση στους πολίτες» σημείωσε, εκτιμώντας ότι εμφανίζονται ήδη σημάδια κοινωνικής δυσαρέσκειας.<br /><br />Παράλληλα, αποκάλυψε ότι το Ισραήλ έχει καταρτίσει ένα συνολικό σχέδιο για την ανατροπή της ιρανικής ηγεσίας, το οποίο αποτελεί, όπως είπε, κατευθυντήρια εντολή προς όλες τις υπηρεσίες ασφαλείας. «Αυτή είναι η οδηγία που έδωσα σε όλες τις υπηρεσίες ασφαλείας και αυτό είναι που θα συμβεί» επισήμανε.<br /><br />Ξεκαθάρισε ακόμη ότι η ισραηλινή κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να αντιμετωπίσει τόσο το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν όσο και την ευρύτερη απειλή που θεωρεί ότι προέρχεται από την ηγεσία της Τεχεράνης. Μάλιστα, τόνισε ότι το Ισραήλ δεν πρόκειται να εξαρτήσει τις ενέργειές του αποκλειστικά από την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών. «Εφόσον χρειαστεί, θα ενεργήσουμε και ανεξάρτητα. Το έχουμε ήδη κάνει και, αν χρειαστεί, θα το κάνουμε ξανά» προειδοποίησε.<br /><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός τοποθετήθηκε και για τα περιστατικά βίας από Ισραηλινούς εποίκους στη Δυτική Όχθη, μεταξύ των οποίων οι επιθέσεις που σημειώθηκαν το Σαββατοκύριακο εναντίον φωτογράφου της Washington Post και Ευρωπαίων διπλωματών. Παρότι καταδίκασε τις επιθέσεις, υποστήριξε ότι η διάσταση που έχει λάβει το ζήτημα στον δημόσιο διάλογο είναι υπερβολική.<br /><br />«Πιστεύω ότι ο μεγάλος κίνδυνος είναι πως στην ουσία βιώνουμε μια μεγάλη προπαγανδιστική εκστρατεία γύρω από αυτούς τους νεαρούς ταραχοποιούς, οι οποίοι μας προκαλούν τεράστια ζημιά» δήλωσε. Ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι η συμπεριφορά των δραστών δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή σε ένα κράτος δικαίου. «Κάνουν κάτι που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Δεν παίρνεις τον νόμο στα χέρια σου. Αυτό δεν είναι να παίρνεις τον νόμο στα χέρια σου -είναι να διαλύεις τον νόμο με τα ίδια σου τα χέρια.</div><div><br /></div><div> Είμαστε ένα κράτος που διέπεται από το κράτος δικαίου» τόνισε.<br /><br />Ο Νετανιάχου αναγνώρισε ότι τέτοια περιστατικά προκαλούν ζημιά όχι μόνο στα θύματα των επιθέσεων αλλά και στη διεθνή εικόνα του Ισραήλ. «Αυτές οι πράξεις βίας είναι σοβαρές από μόνες τους και επιπλέον βλάπτουν τη χώρα. Γι’ αυτό ενέπλεξα για πρώτη φορά τη Σιν Μπετ στην υπόθεση και θα χρησιμοποιήσουμε πρόσθετα μέτρα για να εξαλείψουμε αυτό το φαινόμενο από τη ρίζα του» ανέφερε.<br /><br />Παράλληλα, κατηγόρησε όσους ασκούν κριτική στο Ισραήλ ότι δεν επιδεικνύουν την ίδια ευαισθησία απέναντι στην Παλαιστινιακή Αρχή. Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε στις πληρωμές προς δράστες τρομοκρατικών επιθέσεων, στο πλαίσιο της πολιτικής που ο ίδιος αποκαλεί «pay-for-slay», καθώς και σε περιπτώσεις υποκίνησης για την καταστροφή του Ισραήλ, υποστηρίζοντας ότι οι επικριτές της χώρας του δεν αναλαμβάνουν αντίστοιχη δράση εναντίον Παλαιστινίων αξιωματούχων.<br /><br />Αναφερόμενος στις Συμφωνίες του Αβραάμ, μέσω των οποίων επιτεύχθηκε η εξομάλυνση των σχέσεων του Ισραήλ με αραβικά κράτη με αμερικανική διαμεσολάβηση, ο Νετανιάχου δήλωσε ότι η διεύρυνσή τους παραμένει βασική προτεραιότητα της κυβέρνησής του.<br /><br />Υποστήριξε ότι υπάρχουν δυνατότητες για νέες συμφωνίες με περισσότερες αραβικές χώρες, οι οποίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη δημιουργία ενός ευρύτερου δικτύου διεθνών συνεργασιών. «Όλοι επιστρέφουν σε εμάς και μπορούμε να επεκτείνουμε αυτή τη διαδικασία σε ευρείες διεθνείς συμφωνίες» υποστήριξε, αναφερόμενος στις αραβικές χώρες.<br /><br />Έθεσε, ωστόσο, μία αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση: καμία μελλοντική συμφωνία εξομάλυνσης των σχέσεων δεν θα περιλαμβάνει τη δημιουργία ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους. «Αυτό έχει αποκλειστεί» δήλωσε κατηγορηματικά.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, οι χώρες με τις οποίες το Ισραήλ συζητά ενδεχόμενες συμφωνίες γνωρίζουν και κατανοούν τη συγκεκριμένη θέση, ακόμη κι αν οι δημόσιες τοποθετήσεις τους διαφέρουν από όσα εκφράζουν στις κατ’ ιδίαν συνομιλίες. «Οι δυνητικοί εταίροι μας το καταλαβαίνουν επίσης. Μιλούν διαφορετικά δημόσια και ιδιωτικά, αλλά αυτό είναι αυτονόητο» υποστήριξε.<br /><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός συνέδεσε την άρνησή του να αποδεχθεί την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους με την εθνική ασφάλεια και την ίδια την ύπαρξη του Ισραήλ. «Δεν πρόκειται να αυτοκτονήσουμε για να πετύχουμε μια συμφωνία που θα μας έφερνε στο χείλος της καταστροφής, επειδή καταλαβαίνουμε ότι ένα παλαιστινιακό κράτος θα λειτουργούσε ως προκεχωρημένη βάση για τον αφανισμό μας. Δεν θα το επιτρέψουμε» δήλωσε.<br /><br />Με τον τρόπο αυτό, ο Νετανιάχου κατέστησε σαφές ότι, ενώ επιδιώκει τη διεύρυνση των περιφερειακών συμμαχιών του Ισραήλ και την υπογραφή νέων συμφωνιών με αραβικά κράτη, δεν προτίθεται να συνδέσει αυτή τη διαδικασία με την προοπτική δημιουργίας παλαιστινιακού κράτους.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νετανιάχου: “Ελπίζω να μην… αλλά προετοιμαζόμαστε για σύγκρουση με Τουρκία”.

Την ανησυχία του για το ενδεχόμενο μιας απευθείας στρατιωτικής αντιπαράθεσης ανάμεσα στο Ισραήλ και την Τουρκία εξέφρασε ο Μπενιαμίν Νετανιά...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα – ΗΠΑ, Γκίλφοϊλ και καθρεφτάκια στους ιθαγενείς

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTaoaqGqs-mPgZT_1qdo38Q35Z__xH7e_UvkR9KHCb1qiavpzY1IPgHQdA&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="578" data-original-width="531" height="122" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTaoaqGqs-mPgZT_1qdo38Q35Z__xH7e_UvkR9KHCb1qiavpzY1IPgHQdA&s=10" width="727" /></a></div><div><br /></div><div>Η «υπόθεση Γκίλφοϊλ» δεν είναι απλή. Η Ελλάδα βρέθηκε στην «καρδιά» ενός σκανδάλου που συνδυάζει τα πάντα. Πρώτα απ’ όλα την πρόθεση των Δημοκρατικών να ξεκινήσουν πολύ μεθοδικές έρευνες, που θα αφορούν το ευρύτερο περιβάλλον του προέδρου Τραμπ μετά τις εκλογές για το Κογκρέσο.</div><br />TOY <b>ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ</b><br /><br />Οι έρευνες θα επικεντρωθούν και στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια. Κατόπιν, μια σκληρή μάχη εξουσίας και διαδοχής του Τραμπ ανάμεσα στον αντιπρόεδρο Βανς και στον υπουργό Εξωτερικών Ρούμπιο, αλλά και τα ενδότερα της οικογένειας Τραμπ.<br /><br />Στην Αθήνα, οι θεωρίες και τα κουτσομπολιά κινούνται μεταξύ παράνοιας και τοπικής μικρόνοιας. Φτάνουν στο σημείο να πιστεύουν κάποιοι ότι ένας εγχώριος επιχειρηματικός παίκτης μπορεί να προκαλέσει το τσουνάμι που κατέληξε στην αποπομπή της κ. Γκίλφοϊλ.<br /><br />Και ως συνήθως, βάζουν και μια πινελιά Τουρκίας στην εξίσωση, ξεχνώντας ότι στην εξέλιξη της υπόθεσης μάλλον έπαιξε μεγαλύτερο ρόλο η νέα σύζυγος του υιού Τραμπ παρά οτιδήποτε άλλο…<br /><br />Ας δούμε, όμως, τη μεγαλύτερη εικόνα. Η Αμερική έχει αλλάξει, πολύ πριν φτάσει στην Αθήνα η κ. Γκίλφοϊλ. Αυτό θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση και να έχουμε ρεαλιστικές προσδοκίες καθώς η εποχή των ιερών τεράτων της αμερικανικής διπλωματίας έχει περάσει ανεπιστρεπτί, μαζί με τη βεβαιότητα μιας αμερικανικής παρέμβασης σε περίπτωση ελληνοτουρκικής κρίσης.<br /><br />Ο πήχυς είχε κατέβει από καιρό, αλλά η κ. Γκίλφοϊλ προσπάθησε με μανία να παραβιάσει κάθε κανόνα, να προκαλέσει και να υποπέσει στην πιο κλασική μορφή ύβρεως. Το κατάφερε και πλήρωσε το τίμημα, αν και επειδή είναι σκληρός παίκτης και ξέρει πώς παίζεται το μιντιακό παιχνίδι στις ΗΠΑ, δεν θα πέσει αμαχητί.<br /><br />Στην Ελλάδα, όμως, θα πρέπει να ξεφύγουμε από την ακατανίκητη γοητεία της εξάρτησης, που συχνά θεοποιεί διάφορους περαστικούς, αλλά ταυτόχρονα καταφέρνει να τους μπλέκει στις μικροδιενέξεις του «χωριού» μας.<br /><br />Έχοντας μελετήσει τα αμερικανικά αρχεία περασμένων δεκαετιών, μου έκανε πάντοτε εντύπωση, και με θύμωνε ενίοτε, το πώς Έλληνες πολιτικοί ή επιχειρηματίες προσέφευγαν στους Αμερικανούς για να ξεκάνουν κάποιον αντίπαλο.<br /><br />Συνέβαινε με τον Ωνάση και τον Νιάρχο, αλλά και με άλλους πολλούς. Είναι καιρός να επιστρέψουμε στη σοβαρότητα και στο μέτρο στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις.<br /><br />Μακριά από πυροτεχνήματα που μοιάζουν με καθρεφτάκια σε ιθαγενείς, να βασιστούμε σε απολύτως ρεαλιστικές εκτιμήσεις και προσδοκίες για το ποιος επηρεάζει και ποιος αποφασίζει για θέματα που μας αφορούν, ειδικά μετά τις επικείμενες εκλογές στις ΗΠΑ, που θα δώσουν πάλι δύναμη στους Δημοκρατικούς με έναν απασφαλισμένο Τραμπ απέναντι.<br /><br />Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το brand της Αμερικής έχει πάθει ζημιά. Και όποιος επιλέξει τον επόμενο πρέσβη, θα πρέπει να διαλέξει αν τον στέλνει στη Μύκονο ή στη Βασιλίσσης Σοφίας…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα – ΗΠΑ, Γκίλφοϊλ και καθρεφτάκια στους ιθαγενείς

Η «υπόθεση Γκίλφοϊλ» δεν είναι απλή. Η Ελλάδα βρέθηκε στην «καρδιά» ενός σκανδάλου που συνδυάζει τα πάντα. Πρώτα απ’ όλα την πρόθεση των Δημ...

Διαβάστε την συνέχεια