Γεωπολιτικός σεισμός στην Αλάσκα. Σχέδια ΗΠΑ - Ρωσίας για πυρηνικό data center και κατασκευή σήραγγας.

<img height="133" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/16c5546f25f40ba954b32fc38bcc6c7e_XL.jpg?v=3" width="740" /><br /><br /><div>Στο τραπέζι βρίσκονται επίσης πιθανά deals για σπάνιες γαίες, πετρέλαιο και φυσικό αέριο στην Αρκτική<br /><br /><div>Οι Ηνωμένες Πολιτείες φέρονται να εξετάζουν μαζί με τη Ρωσία φιλόδοξα σχέδια που, μέχρι πρότινος, θα έμοιαζαν αδιανόητα εν μέσω γεωπολιτικής έντασης: τη δημιουργία ενός πυρηνικά τροφοδοτούμενου κέντρου δεδομένων, καθώς και την κατασκευή σήραγγας κάτω από τον Πορθμό του Βερίγγειου που θα συνδέει τις δύο χώρες. Την πληροφορία δημοσιεύει το βρετανικό περιοδικό The Economist, επικαλούμενο πηγές με γνώση των επαφών.<br /><br />Σχέδια υψηλής τεχνολογίας και γεωστρατηγικής σημασίας<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το ενδεχόμενο δημιουργίας data center με πυρηνική τροφοδοσία εντάσσεται στη στρατηγική ανάπτυξης ενεργοβόρων υποδομών τεχνητής νοημοσύνης και αποθήκευσης δεδομένων, που απαιτούν σταθερή και μεγάλης κλίμακας παροχή ενέργειας.<br />Η Αλάσκα και η ρωσική Άπω Ανατολή θεωρούνται περιοχές με τεράστιες ενεργειακές δυνατότητες, αλλά και ιδιαίτερη γεωπολιτική βαρύτητα.<br />Η ιδέα μιας υποθαλάσσιας σήραγγας στον Πορθμό του Βερίγγειου –ένα έργο που συζητείται θεωρητικά εδώ και δεκαετίες– θα μπορούσε να δημιουργήσει έναν άμεσο χερσαίο-οδικό ή σιδηροδρομικό διάδρομο μεταξύ Ασίας και Βόρειας Αμερικής, ανατρέποντας τις ισορροπίες στις παγκόσμιες μεταφορές και στο εμπόριο.<br /><br />Ενεργειακά deals και σπάνιες γαίες<br /><br />Το The Economist αναφέρει ότι πρόσωπα που βρίσκονται στον κύκλο του προέδρου Donald Trump διεξάγουν συνομιλίες για πιθανή απόκτηση συμμετοχών σε ρωσικά ενεργειακά περιουσιακά στοιχεία.<br />Στο τραπέζι βρίσκονται επίσης πιθανά deals για σπάνιες γαίες, πετρέλαιο και φυσικό αέριο στην Αρκτική – μια περιοχή που αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία λόγω της κλιματικής αλλαγής και της πρόσβασης σε νέους πόρους.<br />Παράλληλα, σύμφωνα με Αμερικανό trader που μίλησε στο περιοδικό, αμερικανικές επιχειρήσεις εξετάζουν και το ενδεχόμενο ενίσχυσης του εμπορίου σιτηρών με τη Ρωσία, γεγονός που θα σηματοδοτούσε σημαντική μεταστροφή στο οικονομικό κλίμα μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />Η θέση του Κρεμλίνου<br /><br />Νωρίτερα, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Dmitry Peskov επιβεβαίωσε ότι κοινή ομάδα εργασίας Ρωσίας–Ηνωμένων Πολιτειών εξετάζει ζητήματα «πιθανής και προτεινόμενης εμπορικής και οικονομικής συνεργασίας».<br />Αν και δεν έδωσε λεπτομέρειες, η δήλωση αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο διεύρυνσης των επαφών πέρα από τα στενά διπλωματικά πλαίσια.<br /><br />Γεωπολιτικές προεκτάσεις<br /><br />Εάν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες, τα σχέδια αυτά θα μπορούσαν να σηματοδοτήσουν μια θεαματική στροφή στις σχέσεις Ουάσιγκτον–Μόσχας, μετατοπίζοντας το επίκεντρο από την αντιπαράθεση σε επιλεκτική συνεργασία σε τομείς στρατηγικής σημασίας.<br />Την ίδια στιγμή, μια τέτοια εξέλιξη θα προκαλούσε ερωτήματα στους Ευρωπαίους συμμάχους των ΗΠΑ, αλλά και σε χώρες που επηρεάζονται άμεσα από τις κυρώσεις και τις ενεργειακές ισορροπίες.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Γεωπολιτικός σεισμός στην Αλάσκα. Σχέδια ΗΠΑ - Ρωσίας για πυρηνικό data center και κατασκευή σήραγγας.

Στο τραπέζι βρίσκονται επίσης πιθανά deals για σπάνιες γαίες, πετρέλαιο και φυσικό αέριο στην Αρκτική Οι Ηνωμένες Πολιτείες φέρονται να εξετ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Deal του Αιώνα; Πώς ο Πούτιν δελεάζει τις ΗΠΑ με τον ορυκτό θησαυρό της Ουκρανίας.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-02/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-02-18_130753931.png?itok=cbyFhfDi" width="745" /><br /><br />Μια γεωπολιτική σκακιέρα αξίας 12 τρισεκατομμυρίων δολαρίων στήνεται γύρω από τον ορυκτό πλούτο της Ουκρανίας. Το σχέδιο που εξετάζει η Ουάσιγκτον για πρόσβαση σε σπάνιες γαίες και ο ρόλος του Ντόναλντ Τραμπ<br /><br />Σε μια περίοδο όπου οι γεωπολιτικές ισορροπίες επανακαθορίζονται με βίαιο τρόπο, μια νέα παράμετρος έρχεται να προστεθεί στην εξίσωση του πολέμου στην Ουκρανία, η οποία έχει καθαρά οικονομικό και ενεργειακό πρόσημο. Στο επίκεντρο των συζητήσεων στην Ουάσιγκτον και τη Μόσχα βρίσκεται πλέον ένας αμύθητος θησαυρός: ο ορυκτός πλούτος της Ουκρανίας, η αξία του οποίου υπολογίζεται στο ιλιγγιώδες ποσό των 12 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.<br /><br />Αυτό το τεράστιο οικονομικό μέγεθος φαίνεται πως λειτουργεί ως το απόλυτο «δόλωμα» προς την κυβέρνηση του Προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, με τη Ρωσία να αφήνει να εννοηθεί ότι υπό προϋποθέσεις, θα μπορούσε να υπάρξει μια συμφωνία διαμοιρασμού ή εκμετάλλευσης αυτών των πόρων, αλλάζοντας άρδην τα δεδομένα της σύγκρουσης.<br /><br />Ο «Θησαυρός» κάτω από το Έδαφος του Ντονμπάς<br /><br />Η συζήτηση δεν αφορά απλώς εδάφη, αλλά κρίσιμες πρώτες ύλες που είναι απαραίτητες για την παγκόσμια οικονομία και την τεχνολογία του μέλλοντος. Σύμφωνα με αναλύσεις και δηλώσεις Αμερικανών αξιωματούχων, όπως ο γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ, η Ουκρανία κάθεται πάνω σε κοιτάσματα που η Δύση έχει απελπιστική ανάγκη.<br /><br />Πρόκειται για τεράστια αποθέματα λιθίου, τιτανίου, ουρανίου και άνθρακα, καθώς και άλλων σπάνιων γαιών. Το τραγικό παράδοξο για το Κίεβο είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτού του πλούτου βρίσκεται στις περιοχές που είτε έχει καταλάβει η Ρωσία (Ντονμπάς) είτε βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του πυρός. Το Κρεμλίνο, γνωρίζοντας την αξία αυτών των κοιτασμάτων, φαίνεται να χρησιμοποιεί τον έλεγχό τους ως διαπραγματευτικό χαρτί απέναντι στις ΗΠΑ, προτείνοντας εμμέσως μια «business» προσέγγιση: πρόσβαση στους πόρους με αντάλλαγμα γεωπολιτικές παραχωρήσεις.<div><br />Η Αμερικανική Στρατηγική και ο Παράγοντας Κίνα<br /><br />Για τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος προτάσσει το οικονομικό συμφέρον και την ενεργειακή ανεξαρτησία των ΗΠΑ, η πρόκληση είναι διπλή. Από τη μία, η Ουάσιγκτον επιθυμεί διακαώς να σπάσει το μονοπώλιο της Κίνας στην αγορά των σπάνιων γαιών και των κρίσιμων ορυκτών. Η Ουκρανία θα μπορούσε να αποτελέσει την ιδανική εναλλακτική πηγή για την αμερικανική βιομηχανία, τροφοδοτώντας τα πάντα, από μπαταρίες ηλεκτρικών αυτοκινήτων μέχρι προηγμένα οπλικά συστήματα.<br /><br />Το επιχείρημα που κερδίζει έδαφος στους ρεπουμπλικανικούς κύκλους είναι σαφές: «Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στον Πούτιν να κρατήσει αυτόν τον πλούτο και να τον μοιραστεί με την Κίνα». Αντίθετα, μια συμφωνία που θα επέτρεπε σε αμερικανικές εταιρείες να εκμεταλλευτούν αυτούς τους πόρους, θα θεωρούνταν τεράστια στρατηγική νίκη για τις ΗΠΑ, ακόμη κι αν αυτό σήμαινε έναν επώδυνο συμβιβασμό για την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας.<br />Το Μεγαλύτερο Deal όλων των Εποχών;<br /><br />Αναλυτές χαρακτηρίζουν το ενδεχόμενο μιας τέτοιας συμφωνίας ως το «μεγαλύτερο deal όλων των εποχών». Η λογική είναι κυνική αλλά ρεαλιστική: Οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να προσφέρουν μια μορφή ομαλοποίησης των σχέσεων ή άρσης κυρώσεων, με αντάλλαγμα την προνομιακή πρόσβαση στον ορυκτό πλούτο των κατεχόμενων ή των αμφισβητούμενων περιοχών.<br /><br />Μια τέτοια εξέλιξη θα μετέτρεπε τον πόλεμο από μια σύγκρουση αξιών και διεθνούς δικαίου σε μια γιγαντιαία εμπορική συναλλαγή. Ο Ντόναλντ Τραμπ, ως επιχειρηματίας, είναι γνωστό ότι γοητεύεται από συμφωνίες που φέρνουν απτά οικονομικά οφέλη. Η ρωσική πλευρά, από την άλλη, αναζητά τρόπους να σπάσει τη διεθνή απομόνωση και να χρηματοδοτήσει την οικονομία της, και η προσφορά του ουκρανικού πλούτου στη Δύση θα μπορούσε να είναι το «κλειδί».<br />Τα Ηθικά και Γεωπολιτικά Εμπόδια<br /><br />Ωστόσο, μια τέτοια συμφωνία συναντά τεράστια εμπόδια.<br /><br />Η θέση της Ουκρανίας: Το Κίεβο αρνείται κατηγορηματικά να παραχωρήσει εθνικό πλούτο ως αντάλλαγμα για την ειρήνη, θεωρώντας ότι αυτό θα νομιμοποιούσε την εισβολή.<br /><br />Η Ευρώπη: Οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι βλέπουν με καχυποψία κάθε προσέγγιση που παρακάμπτει το διεθνές δίκαιο και φοβούνται ότι θα μείνουν εκτός νυμφώνος στη διανομή των πόρων.<br /><br />Επιπλέον, τίθεται το ζήτημα της ασφάλειας των επενδύσεων. Ποια αμερικανική εταιρεία θα επενδύσει δισεκατομμύρια σε μια εμπόλεμη ζώνη χωρίς ισχυρές εγγυήσεις;<br /><br />Το Μέλλον της Σύγκρουσης<br /><br />Το σενάριο της αξιοποίησης των 12 τρισεκατομμυρίων δολαρίων δείχνει ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει εισέλθει σε μια νέα φάση. Δεν είναι πλέον μόνο ένας πόλεμος φθοράς στα πεδία των μαχών, αλλά και ένας πόλεμος για τον έλεγχο των πόρων του 21ου αιώνα.<br /><br />Αν ο Πρόεδρος Τραμπ αποφασίσει να «τσιμπήσει» το δόλωμα του Κρεμλίνου, οι γεωπολιτικές συνέπειες θα είναι σεισμικές. Η Ρωσία ποντάρει στην κόπωση της Δύσης και στην επιχειρηματική λογική της νέας αμερικανικής ηγεσίας, ελπίζοντας ότι τα τρισεκατομμύρια του υπεδάφους θα αποδειχθούν ισχυρότερα από τις διπλωματικές δεσμεύσεις. Το επόμενο διάστημα θα δείξει αν η Ουάσιγκτον θα επιλέξει τις αρχές ή το κέρδος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Deal του Αιώνα; Πώς ο Πούτιν δελεάζει τις ΗΠΑ με τον ορυκτό θησαυρό της Ουκρανίας.

Μια γεωπολιτική σκακιέρα αξίας 12 τρισεκατομμυρίων δολαρίων στήνεται γύρω από τον ορυκτό πλούτο της Ουκρανίας. Το σχέδιο που εξετάζει η Ουάσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τράμπ πιέζει τη Σ.Αραβία να απορρίψει την αγορά του τουρκικού "KAAN" -Ρήγμα ΗΠΑ-Τουρκίας -Η Ελλάδα μπάινει στο "πάζλ"

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-02/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-02-18_142442738.png?itok=XfT2V1t4" width="746" /><br /><br />Το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ αμφιβάλλει για τη σκοπιμότητα αγοράς τουρκικών αεροσκαφών, καθώς το Βασίλειο διαθέτει ήδη έναν ισχυρό στόλο F-15 και Eurofighter Typhoon<br /><br />Σιγά-σιγά αλλά ολοένα και περισσότερο οι ΗΠΑ αρχίζουν να αντιλαμβάνονται, ότι η Τουρκία εξελίσσεται από σύμμαχος χώρα σε ένα ανταγωνιστή των συμφερόντων τους σε Ευρώπη και Μ.Ανατολή.<br /><br />Η διείσδυση της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας σε Ευρώπη-Μ.Ανατολή αποτελεί σοβαρή απειλή για τις ΗΠΑ<br /><br />Ο Ερντογάν διαβάζοντας σωστά το "Δόγμα Τράμπ" σύμφωνα με το οποίο οι ΗΠΑ δίνουν πλέον προτεραιότητα για κυριαρχία τους στο Δυτικό ημισφαίριο, συνοδευόμενο με "στρατιωτική άμπωτι" σε Ευρώπη και Μ.Ανατολή, επιχειρεί να καλύψει το κενό επ'ωφελεία της χώρας του.<br /><br />Με όπλο την ραγδαία αναπτυσόμενη τουρκική αμυντική βιομηχανία, ο Ερντογάν επιχειρεί να διεισδύσει στον πυρήνα του υπό σύσταση Ευρωπαϊκού αμυντικού βραχίονα-γιαυτό και η πρεμούρα για είσοδο της Τουρκίας στο SHAFE, εξασφαλίζοντας έτσι οικονομική στήριξη της ΕΕ για περαιτέρω ανάπτυξη της αμυντικής βιομηχανίας του-αλλά και στην Μ.Ανατολή.<br /><br />Μάλιστα πρόσφατα με την συμμετοχή του TCG Anadolu και την βολή του drone TB-3 κατά ναυτικού στόχου στα πλαίσια άσκησης του ΝΑΤΟ στην Βαλτική, η Τουρκία επιχειρεί να πείσει τις Ευρωπαίκές χώρες της Συμαμαχίας ότι μπορεί να αντικαταστήσει στρατιωτικά τις ΗΠΑ, προωθώντας παράλληλα την αγορά του εν λόγω drone.<br /><br />Παράλληλα η Τουρκία συνάπτει αμυντικές συμφωνίες συνεργασίας με ευρωπαΊκές χώρες μεμονωμένα , όπως είναι η Ιταλία και η Ισπανία , για drones και εκπαιδευτικά αεροσκάφη αντίστοιχα.<br /><br />Όλα τα παραπάνω θα έχουν ως αποτέλεσμα την δημιουργία ακόμη και ανταγωνιστικών προϊόντων έναντι των ΗΠΑ, μειώνοντας αισθητά το αποτύπωμά τους στην Ευρωπαίκή Ήπειρο.<br /><br />Εκτός όμως από την Ευρώπη υπάρχει και η Μ.Ανατολή, όπου δυστυχώς ο Τράμπ έκανε ένα μεγάλο λάθος παραδίδοντας την Συρία στα χέρια του Ερντογάν και εγκαταλείποντας τους αποδεδειγμένα φίλους και συμμάχους των ΗΠΑ στα χέρια του τρομοκράτη Αλ Σάρα, ο οποίος ενεργεί προς εξυπηρέτηση των τουρκικών συμφερόντων.<br /><br />Σα να μην έφταναν όλα αυτά η Τουρκία θα εκπαιδεύσει και θα εξοπλίσει τον νεοσύσταο Συριακό στρατό, με αποτέλεσμα να κλείσει ή το λιγότερο να συρρικνωθεί , άλλη μια αγορά πώλησης Αμερικανικού πολεμικού υλικού.<br /><br />Τα τουρκικά πλοκάμια ωστόσο στην Μ.Ανατολή δεν αρκέστηκαν στη Συρία, αλλά μέσω του μαχητικού ΚΑΑΝ, επιχειρούν να "τυλίξουν" και την Σαουδική Αραβία.<br />Οι ΗΠΑ πιέζουν τη Σαουδική Αραβία να εγκαταλείψει τα πακιστανικά και τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη<br /><br />Οι ΗΠΑ είναι δυσαρεστημένες με τις προσπάθειες της Σαουδικής Αραβίας να προσελκύσει νέους εταίρους για την ενίσχυση των στρατιωτικών της δυνατοτήτων, αναφέρει <a href="https://militarnyi.com/en/news/usa-saudi-arabia-pakistani-turkish-jets/">Διεθνές ΜΜΕ</a>, επισημαίνοντας:<br /><br />Η αμερικανική πλευρά ανησυχεί ότι οι συμβάσεις με άλλες χώρες, ιδίως με την Τουρκία, θα βλάψουν τις εξαγωγές όπλων των ΗΠΑ, σύμφωνα με το Middle East Eye.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψής του στην Ουάσιγκτον, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ επιβεβαίωσε την πώληση μαχητικών αεροσκαφών F-35 στο βασίλειο και την υπογραφή μιας μεγάλης αμυντικής συμφωνίας.<br /><br />Ωστόσο, Αμερικανοί διπλωμάτες συνεχίζουν να απαιτούν σαφείς πληροφορίες από το Ριάντ σχετικά με τις στρατιωτικές και τεχνικές επαφές του με άλλες χώρες της περιοχής.<div><br />Ο Τράμπ πιέζει τη Σαουδική Αραβία να επανεξετάσει την αγορά KAAN <br /><br />Η Ουάσιγκτον έχει ήδη καταφέρει να λάβει εγγυήσεις από τη Σαουδαραβική πλευρά ότι δεν θα αγοράσει πακιστανικά αεροσκάφη JF-17.<br /><br />Νωρίτερα, συζητήθηκε η πιθανότητα διαγραφής των χρεών του Ισλαμαμπάντ σε αντάλλαγμα για την προμήθεια αυτών των μαχητικών αεροσκαφών, αλλά υπό την πίεση των ΗΠΑ, αυτή η διαδικασία σταμάτησε.<br /><br />Αυτή τη στιγμή, οι ΗΠΑ ανησυχούν περισσότερο για την πιθανή συμμετοχή της Σαουδικής Αραβίας στο πρόγραμμα της Τουρκίας για τη δημιουργία του μαχητικού αεροσκάφους πέμπτης γενιάς KAAN.<br /><br />Το Ριάντ δεν έχει ακόμη παράσχει στους Αμερικανούς εταίρους του καμία διαβεβαίωση ότι θα αρνηθεί να συνεργαστεί σε αυτό το έργο.<br /><br />Το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ αμφιβάλλει για τη σκοπιμότητα αγοράς τουρκικών αεροσκαφών, καθώς το Βασίλειο διαθέτει ήδη έναν ισχυρό στόλο F-15 και Eurofighter Typhoon.<br /><br />Το κύριο πρόβλημα του Λευκού Οίκου είναι ότι τα κεφάλαια που θα μπορούσαν να επενδυθούν στο τουρκικό KAAN στην πραγματικότητα αφαιρούνται από τον προϋπολογισμό για την αγορά αμερικανικών προϊόντων.<br /><br />Η κυβέρνηση Τραμπ επιδιώκει να διασφαλίσει το καθεστώς των ΗΠΑ ως μοναδικού προμηθευτή όπλων στο Βασίλειο.</div><div><br />Η Ελλάδα μπαίνει έμμεσα στο πάζλ<br /><br />Διαπιστώνουμε από τα παραπάνω ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μια σοβαρή διαμάχη ΗΠΑ-Τουρκίας αναφορικά με την επένδυση κεφαλαίων της Σαουδικής Αραβίας στο τουρκικό μαχητικό ΚΑΑΝ για την ανάπτυξή του και στη συνέχεια αγορά του.<br /><br />Ο Ερντογάν έψαχνε να βρεί και άλλον χρηματοδότη εκτός από το Κατάρ για την ανάπτυξή του KAAN τον οποίο φαίνεται να βρήκε σια την ώρα στο Ριάντ.<br /><br />Ωστόσο για την ώρα οι ΗΠΑ δεν παραχωρούν τους κινητήρες για την ανάπτυξη του ΚΑΑΝ, αντιλαμβανόμενες ότι έτσι Τουρκία-Σαουδική Αραβία θα γίνονταν συμπαραγωγοί ενός μαχητικού φθηνότερου από το F-35, με συνέπεια να χάσουν μεγάλο μερίδιο αγοράς από τις Αραβικές και Μουσουλμανικές χώρες.<br /><br />Η Ελλάδα μπαίνει έμμεσα στο παραπάνω πάζλ των εξελίξεων, αφού καθίσταται σαφές πως το συμφέρον των ΗΠΑ είναι να μην δώσουν τα F-35 στην Τουρκία, αφού οι γείτονες θα επιχειρήσουν να αντιγράψουν την τεχνολογία τους στο ΚΑΑΝ , καθιστώντας το περισσότερο ανταγωνιστικό έναντι των Αμερικανικών μαχητικών, αλλά ούτε και να παραχωρήσουν τον κινητήρα τους υποβοηθώντας την ανάπτυξη του τουρκικού μαχητικού.<br /><br />Όλα αυτά είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας, η οποία θα συνεχίσει να έχει το πάνω χέρι στον αέρα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Τράμπ πιέζει τη Σ.Αραβία να απορρίψει την αγορά του τουρκικού "KAAN" -Ρήγμα ΗΠΑ-Τουρκίας -Η Ελλάδα μπάινει στο "πάζλ"

Το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ αμφιβάλλει για τη σκοπιμότητα αγοράς τουρκικών αεροσκαφών, καθώς το Βασίλειο διαθέτει ήδη έναν ισχυρό στόλο F-15...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπογραφές με την Chevron αλλά σιωπή για τα κυριαρχικά δικαιώματα.

<a href="https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2025/09/CHEVRON-CHESS.jpg"><img border="0" height="119" src="https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2025/09/CHEVRON-CHESS.jpg" width="754" /></a><div><br /></div><div>Σε άμεση ισχύ το Κοινό Ανακοινωθέν της Αγκύρας και η Διακήρυξις των Αθηνών – Λέξις για το «τουρκολιβυκό» και την «Γαλάζια Πατρίδα» Πρωθυπουργός και υπουργός Ενεργείας απέφυγαν να επαναλάβουν παλαιότερες δηλώσεις τους, ότι οι έρευνες του ενεργειακού κολοσσού στην Κρήτη αποτελούν «έμπρακτη αναγνώριση των ελληνικών θέσεων από τις ΗΠΑ» – Από φόβο μην θεωρηθούν «μονομερείς ενέργειες»<br /><br />ΛΥΠΟΥΜΕΘΑ αλλά δεν συμμεριζόμεθα τον ενθουσιασμό που εκφράζει η Κυβέρνησις για την χθεσινή υπογραφή των συμβάσεων παραχωρήσεως των θαλάσσιων οικοπέδων νότια της Κρήτης και της Πελοποννήσου στην κοινοπραξία της Chevron και Helleniq Energy. Όχι ότι δεν είναι σημαντικές. Γίνονται υπό την σκιά και κατ’ εφαρμογήν της Διακηρύξεως των Αθηνών. Είναι χαρακτηριστικό ότι τόσο ο Πρωθυπουργός όσο και ο υπουργός Ενεργείας, στις δηλώσεις τους προ των εκπροσώπων της εταιρείας και της πρέσβεως των ΗΠΑ στην Αθήνα, ουδόλως ανεφέρθησαν στα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδος. Και όμως κάποτε στο όχι πολύ μακρινό παρελθόν ετονίζετο από κυβερνητικής πλευράς ότι η εκδήλωσις ενδιαφέροντος από την Chevron συνιστά έμπρακτη αναγνώριση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδος στις θαλάσσιες περιοχές νοτίως της Κρήτης και της Πελοποννήσου.<br /><br />Θεωρούσαμε ότι η αναγνώρισις αυτή καταργούσε στην πράξη το «τουρκολιβυκό μνημόνιο» και την θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδος». Πλέον δεν διατυπώνεται ούτε μία λέξις για τα ζητήματα αυτά. Οι δηλώσεις περιορίζονται σε αναφορές στην ενέργεια, στην συνεργασία με τις ΗΠΑ και στον Κάθετο Διάδρομο.<br /><br />Προφανώς η ελληνική Κυβέρνησις διατηρεί τον φόβο, ότι τέτοιες αναφορές θα μπορούσαν να θεωρηθούν από την Τουρκία «μονομερείς ενέργειες» που παραβιάζουν το Κοινό Ανακοινωθέν της Αγκύρας και την Διακήρυξη των Αθηνών. Και βεβαίως για την αμερικανική Κυβέρνηση, την οποία εκπροσωπούσε η πρέσβυς Γκιλφόυλ, το ζήτημα είναι καθαρώς οικονομικό και χωρίς πολιτικές προεκτάσεις που άπτονται της αναγνωρίσεως κανόνων δικαίου ή κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων. Το μόνο σημείο στο οποίο γίνεται αναφορά είναι η στρατηγική σχέσις της Ελλάδος με τις ΗΠΑ. Πως μπορεί αυτό όμως να μεταφρασθεί επί του πεδίου και ιδίως σε μια περίπτωση κρίσεως επαφίεται υπό καθεστώς αοριστίας.<br /><br />Μάλιστα αναφορές στα ζητήματα αυτά δεν γίνονται ούτε στις άτυπες ενημερώσεις της ελληνικής Κυβερνήσεως, οι οποίες επίσης περιορίζονται στην παράθεση οικονομικών στοιχείων και στην ανάδειξη του γεγονότος ότι οι περιοχές των ερευνών αυξάνονται από 47.905 τ.χλμ. σε συνολικά 94.094 τετραγωνικά χιλιόμετρα, στοιχείο όμως που συνοδεύεται από την επισήμανση, ότι «το αποτέλεσμα μίας έρευνας είναι αβέβαιο.» Τούτο εδήλωσε ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης ο οποίος προσέθεσε: «Όλοι το κατανοούμε, δεν θα έχουμε σαφή εικόνα του τι υπάρχει έως ότου να καταβάλουμε αυτή την προσπάθεια». Έτσι έχουμε μια δεύτερη διαφοροποίηση σε σχέση με τις δηλώσεις του παρελθόντος. Ενώ πριν από λίγους μήνες εγένοντο αναφορές σε εξορύξεις, τώρα όλοι ομιλούν για έρευνες ή το πολύ για ερευνητικές γεωτρήσεις. Τούτο σημαίνει ότι τα οικονομικά μεγέθη που παρέθεσε η Κυβέρνησις παραμένουν απλώς ευκταία.<br /><br />Για την ιστορία τα παραθέτουμε: Τα οφέλη, για την ελληνική οικονομία, μεταφράζονται σε 20% εταιρικό φόρο, 5% περιφερειακό φόρο. Τα δικαιώματα παραγωγής ανέρχονται σε 35 εκατ. ευρώ εις βάθος χρόνου. Θα εισπράττονται royalties ανάλογα με το ύψος της παραγωγής από 4% έως 15%. Με τις τέσσερεις συμβάσεις τα μπόνους υπογραφής είναι 3,5 εκατ. ευρώ, το πρώτο μπόνους παραγωγής 5,5 εκατ. ευρώ και άλλα μπόνους 49,2 εκατ. ευρώ. Επίσης έως 25 εκατ. ευρώ σε training fees, πρώτο μπόνους παραγωγής έως 45 εκατ. ευρώ, 40% επιστροφή εσόδων στο ελληνικό κράτος και τραπεζικές εγγυήσεις: 17,5 εκατ. (Α΄ φάσις), 24 εκατ. (Β΄), 100 εκατ. ευρώ. Σε ορίζοντα δεκαετίας, οι συνολικές επενδύσεις δύνανται να φθάσουν τα 790 εκατ. ευρώ.<br /><br />Πέρα όμως από τις αβεβαιότητες αυτές υπάρχει το σημαντικό ζήτημα του Καθέτου Διαδρόμου, οι αναφορές στον οποίο δείχνουν επίσης μια σημαντική υποβάθμιση σε σχέση με τις προ καιρού εξαγγελίες. Ειδικώτερα τώρα ο Κάθετος Διάδρομος υποβαθμίζεται από «ενεργειακός κόμβος» σε «εναλλακτική λύση».<br /><br />Θυμίζουμε ότι στις 3-10-2025 ο υπουργός Ενεργείας κ. Σταύρος Παπασταύρου εδήλωνε: «Από την Αθήνα στέλνουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα: ο Κάθετος Διάδρομος είναι η νέα ενεργειακή ραχοκοκκαλιά της Ευρώπης, που ενώνει τον Νότο με τον Βορρά, ενισχύει τον ρόλο της Ελλάδας ως ενεργειακού κόμβου και θωρακίζει τη συλλογική μας ανθεκτικότητα».<br /><br />Και στις 5 Νοεμβρίου 2025 ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ετόνιζε: «Η Ελλάδα έχει την τύχη να βρίσκεται σε μία μοναδική γεωγραφική θέση και αποτελεί τη φυσική πύλη εισόδου του αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Ο Κάθετος Διάδρομος είναι ένα έργο μεγάλης γεωπολιτικής και οικονομικής σημασίας για εμάς».<br /><br />Σήμερα όμως (και μετά αλλεπάλληλους άγονους διαγωνισμούς για την μεταφορά φυσικού αερίου μέσω αυτού) ο Κάθετος Διάδρομος χαρακτηρίζεται απλώς «εναλλακτική λύσις». Ο κ. Παπασταύρου εδήλωσε για τον Κάθετο Διάδρομο ότι «συνιστά μια εναλλακτική λύση έναντι του ρωσσικού φυσικού αερίου. Πρόκειται για μια αρτηρία σύνδεσης εμπορίου περίπου 100 εκατ. ανθρώπων.»<br /><br />Και ο Κυριάκος Μητσοτάκης: «Πιστεύουμε στον κάθετο διάδρομο ως εναλλακτική στο ρωσσικό αέριο. Και καθώς η Ευρώπη μηδενίζει τον εφοδιασμό από τη Ρωσσία, ο διάδρομος αυτός θα αποκτήσει μεγαλύτερη γεωπολιτική και οικονομική σημασία».<br /><br /><a href="https://www.estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

Υπογραφές με την Chevron αλλά σιωπή για τα κυριαρχικά δικαιώματα.

Σε άμεση ισχύ το Κοινό Ανακοινωθέν της Αγκύρας και η Διακήρυξις των Αθηνών – Λέξις για το «τουρκολιβυκό» και την «Γαλάζια Πατρίδα» Πρωθυπουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ για Ελλάδα: ειρήνη μέσω της ισχύος: πότε το συμφώνησε ο Μητσοτάκης;

<img height="133" src="https://omegapress.gr/images/DONALNT.jpg" width="761" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Αν εξαιρέσουμε τη διπλωματική αβρότητα που ισχύει ακόμη και για τον Τραμπ, όταν ένας ξένος διπλωμάτης επιδίδει τα διαπιστευτήριά του στον γέτη της χώρας που τον φιλοξενεί, είχαμε την πρώτη αναφορά του Αμερικανού προέδρου στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις στην επιστολή που επέδωσε στον νέο Έλληνα πρέσβη Αντώνη Αλεξανδρίδη, Ο Τραμπ δεν κάνει καμία αναφορά στην κατάσταση που επικρατεί στη Μέση Ανατολή και την ευρύτερη περιοχή. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η Ελλάδα δεν έχει καμία επιρροή , ούτε ρόλο στις εξελίξεις, οπότε η μη αναφορά Τραμπ επιβεβαιώνει την διπλωματική ανυπαρξία της χώρας.<br /><br />Δεύτερη παρατήρηση είναι η φράση του Τραμπ ότι “οι δυο κυβερνήσεις και οι δυο χώρες αντιλαμβάνονται ότι η ειρήνη επιτυγχάνεται μέσω της ισχύος”. Δηλαδή μέσω της βίας ή της απειλής για χρήση βίας.. Από πότε το έχει αντιληφθεί η Ελλάδα αυτό; ουδέποτε. Πάγια θέση της Ελλάδας είναι ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου, η στήριξη των διεθνών οργανισμών, ο σεβασμός των διεθνών συνθηκών και συμφωνιών, η ειρηνική συμβίωση με αλληλοσεβασμό. Η ειρήνη μέσω της ισχύος είναι αυτό που επιδιώκει η Τουρκία έναντι της Ελλάδας , το Ισραήλ στη Γάζα, η Ρωσία στην Ουκρανία, οι ΗΠΑ ανά τον κόσμο . Αποδέχεται η κυβέρνηση αυτή την επικίνδυνη και τυχοδιωκτική θέση; ο πρωθυπουργός οφείλει να απαντήσει.</div><div><br />Τι θα συμβεί σε περίπτωση κρίσης με την Τουρκία;<br /><br /> Πρωτίστως να επισημανθεί ότι η τοποθέτηση του Αντώνη Αλεξανδρίδη στην Ουάσιγκτον έγινε μετά από ερεβώδες παρασκήνιο στο οποίο κυριάρχησε η Ντόρα Μπακογιάννη. Ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποδείχθηκε αναξιόπιστος, καθώς δεν τήρησε υποσχέσεις που είχε δώσει σε άλλους διπλωμάτες. Η οικογένεια Μητσοτάκη είναι υπεράνω αξιοκρατίας και θεσμικών διαδικασιών, το γνωρίζει όλη η Ελλάδα άλλωστε.<br /> Πέραν αυτού, ο Ντόναλντ Τραμπ αποκαλύπτει ορισμένα στοιχεία της πολιτικής που θα ακολουθήσει έναντι της Ελλάδας. Η αναφορά του στο ενδεχόμενο μιας επίσκεψης στην χώρα μας είναι εξαιρετικά αόριστη και προφανώς, αν γίνει, θα έχει προηγηθεί η ικανοποίηση διαφόρων απαιτήσεων του Αμερικανού προέδρου που δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα μας ενθουσιάσουν. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη λειτουργεί ως Περιφέρεια των ΗΠΑ, αλλά ως προς τις ελληνοτουρκικές διαφορές, ούτε ο Μητσοτάκης μπορεί να πάρει αποφάσεις μόνος του . Οπότε εγείρονται ανησυχίες. Όσο δεν αγγίζει τα φλέγοντα ζητήματα ο Τραμπ, κάποιοι νοιώθουν ανακουφισμένοι, αλλά αυτό δεν εξισορροπεί τις ανησυχίες. <br /><br />Σχετικά με τη δήλωση εμπιστοσύνης προς την Κίμπερλι Γκιλφόϊλ είναι άνευ σημασίας. Γιατί το θέμα είναι ότι η πρέσβειρα δεν έχει δείξει το παραμικρό ενδιαφέρον στα φλέγοντα πολιτικά και διπλωματικά προβλήματα της χώρας, αντίθετα, είναι πανταχού παρούσα όπου μοιράζονται δουλειές, ενέργεια κυρίως μέχρι το Ελληνικό, ενώ πολλοί αναμένουν εμπλοκή στην εσωτερική πολιτική ζωή της χώρας, όπως γίνεται στη Γερμανία, την Αγγλία και αλλού. Οπότε για την Ελλάδα, πάλι εγείρεται ζήτημα διαχείρισης των προβλημάτων της περιοχής. <br /><br /> Εφόσον ο Τραμπ πιστεύει ότι “η ειρήνη επιτυγχάνεται μέσω της ισχύος”, αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση ελληνοτουρκικής κρίσης, ο Λευκός Οίκος , το Στέητ Ντηπάρτμεντ και η πρεσβεία θα απαιτήσουν από την Ελλάδα υποταγή στην ισχύ της Τουρκίας, όπως περίπου ζητούν από τον Ζελένσκ, από το Ιράν, από τη Βενεζουέλα , τη Γροιλανδία κλπ . Αυτή δεν είναι φαντασίωση, αλλά η πολιτική των ΗΠΑ και αυτή η πολιτική είναι υπαρκτή και διαλύει το διεθνές σύστημα ασφάλειας. <br /><br />Κατά τα άλλα, ο Αμερικανός πρόεδρος που έχει ιδιαίτερα αναπτυγμένη την αίσθηση του οικονομικού κέρδους αναφέρει με ικανοποίηση ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε σταθερή πορεία για την επίτευξη του στόχου του ΝΑΤΟ για εξοπλισμούς στο 5% του ΑΕΠ “και επιδεικνύει ουσιαστική ηγεσία στο πλαίσιο της Συμμαχίας, καθιστώντας την αξιόπιστο σύμμαχο και εταίρο”. Στο μυαλό του Τραμπ αξιόπιστος εταίρος είναι αυτός που συμμορφώνεται προς τις υποδείξεις του...<br /><br />Επίσης ο Τραμπ θέλει ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας με την Ελλάδα στους τομείς του εμπορίου, των επενδύσεων και της ενέργειας, ενώ κάνει αναφορά στον ήδη προβληματικό κάθετο διάδρομο , για τον οποίο αρχίζουν να πιέζουν χώρες ώστε να τον χρησιμοποιήσουν καθώς υπάρχει αδιαφορία μέχρι τώρα. <br /><br />Συμπερασματικά, έχουμε την πρώτη και άκρως ανησυχητική αναφορά του Τραμπ στις διμερείς σχέσεις που κυριαρχείται από την έπαρση του ισχυρού. Δεν έχουμε ούτε μια λέξη για τον υποτιθέμενο ρόλο της Ελλάδας, όπως τον παρουσιάζουν το Μέγαρο Μαξίμου και το ΥΠΕΞ , άρα για τον Τραμπ δεν υφίσταται κάποιο σχέδιο με γεωπολιτικές παραμέτρους, ενώ ανατρέπει την διαχρονική στάση των ΗΠΑ έναντι της Τουρκίας και της Ελλάδας και κάνει λόγο για ειρήνη μέσω της ισχύος, κάτι που ανησυχεί την Αθήνα, ενώ δεν υπάρχει καμία επισήμανση για την αρχιτεκτονική ασφάλειας στην περιοχή, την οποία επηρεάζει και το Ισραήλ.</div><div>  <br />Η κυβέρνηση θα απαντήσει ;</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ για Ελλάδα: ειρήνη μέσω της ισχύος: πότε το συμφώνησε ο Μητσοτάκης;

Του Σωτήρη Σιδέρη Αν εξαιρέσουμε τη διπλωματική αβρότητα που ισχύει ακόμη και για τον Τραμπ, όταν ένας ξένος διπλωμάτης επιδίδει τα διαπισ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πρώην Πρωθυπουργός του Ισραήλ: «Πρέπει να δράσουμε κατά της Τουρκίας».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/02/Untitled-design-12-2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="113" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/02/Untitled-design-12-2.jpg" width="692" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πολλαπλασιάζονται οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι που απαιτούν άμεσες κινήσεις απέναντι στην επεκτατικότητα της Άγκυρας</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Σε μια βαρυσήμαντη παρέμβαση, ο πρώην Πρωθυπουργός του Ισραήλ, Ναφτάλι Μπένετ, προειδοποίησε για την ανάδυση μιας πρωτοφανούς στρατηγικής απειλής. Μιλώντας στη Διάσκεψη των Προέδρων του 2026, ο Μπένετ έστρεψε τα βέλη του προς την Άγκυρα, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν αποτελεί πλέον έναν απλό περιφερειακό ανταγωνιστή, αλλά έναν κίνδυνο εφάμιλλο του Ιράν.<div><br />Το δόγμα της «περικύκλωσης»<br /><br />Ο Μπένετ υπήρξε ιδιαίτερα αιχμηρός στην περιγραφή του Τούρκου Προέδρου, τονίζοντας ότι το Ισραήλ οφείλει να αφυπνιστεί προτού η κατάσταση γίνει μη αναστρέψιμη. Χαρακτήρισε τον Ερντογάν ως «έναν εξελιγμένο και επικίνδυνο αντίπαλο που θέλει να περικυκλώσει το Ισραήλ», ενώ απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση προς το αμυντικό κατεστημένο της χώρας, λέγοντας ότι η ηγεσία δεν επιτρέπεται να «κλείσει ξανά τα μάτια» μπροστά στους σχεδιασμούς της Άγκυρας.</div><div><br />Ο «τερατώδης άξονας» της Μουσουλμανικής Αδελφότητας<br /><br />Η ανάλυση του πρώην Πρωθυπουργού εστίασε στη δημιουργία μιας νέας συμμαχίας που, κατά τον ίδιο, απειλεί να αποσταθεροποιήσει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Ο Μπένετ συνέδεσε την Τουρκία και το Κατάρ με το κίνημα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, επισημαίνοντας μάλιστα τη σύνδεσή τους με τις πυρηνικές δυνατότητες του Πακιστάν.<br /><br />Σύμφωνα με τον Μπένετ, ο άξονας αυτός εργάζεται μεθοδικά για να υπονομεύσει τις σχέσεις του Ισραήλ με τον αραβικό κόσμο, ασκώντας πιέσεις ακόμα και στη Σαουδική Αραβία. Στη συνέχεια, προέβη σε μια καταγγελία-σοκ για τις εσωτερικές ισορροπίες στο Ισραήλ:<br /><br />«Ενώ ορισμένοι Ισραηλινοί αξιωματούχοι πληρώνονται από το Κατάρ, το Κατάρ και η Τουρκία, η οποία έχει έδρα στη Συρία και με τη συναίνεση του Ισραήλ στη Γάζα, τροφοδοτούν έναν νέο τερατώδη άξονα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας παρόμοιο με τον ιρανικό».</div><div><br />Ταυτόχρονο μέτωπο σε Τεχεράνη και Άγκυρα<br /><br />Το συμπέρασμα του Μπένετ είναι ότι το Τελ Αβίβ δεν έχει πλέον την πολυτέλεια να εστιάζει αποκλειστικά στην πυρηνική απειλή του Ιράν. Η στρατηγική του Ισραήλ πρέπει να γίνει αμφίπλευρη, αντιμετωπίζοντας με την ίδια σοβαρότητα την εχθρότητα που εκπορεύεται από την Τουρκία.<br /><br />«Μια νέα τουρκική απειλή αναδύεται. Πρέπει να δράσουμε με διαφορετικούς τρόπους, αλλά ταυτόχρονα ενάντια στην απειλή από την Τεχεράνη και ενάντια στην εχθρότητα από την Άγκυρα», κατέληξε, ζητώντας μια ριζική αναθεώρηση της εθνικής στρατηγικής ασφάλειας.</div><div><br />Κνεσέτ: Ο τουρκικός κίνδυνος στην Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Στο ίδιο μήκος κύματος, σε μια ιστορική πρώτη σύμπραξη που έλαβε χώρα πριν από λίγες ημέρες, η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Κνεσέτ για την Ανατολική Μεσόγειο και το Φόρουμ της Μέσης Ανατολής συγκέντρωσαν κορυφαίους νομοθέτες και εμπειρογνώμονες από το Ισραήλ, την Ελλάδα, την Κύπρο και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Σκοπός της συνάντησης ήταν η αξιολόγηση των νέων γεωπολιτικών δεδομένων, με κοινή συνισταμένη τη διαπίστωση ότι η συνεργασία «3+1» δεν αποτελεί πλέον μια απλή διπλωματική πρωτοβουλία, αλλά έναν κρίσιμο πυλώνα δημοκρατικής σταθερότητας απέναντι σε αναδυόμενες απειλές.</div><div><br />Η Τουρκία ως ο νέος «κύριος μοχλός αστάθειας»<br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Λέμας Αργύρη στην Καθημερινή, το κεντρικό συμπέρασμα της ενημέρωσης ήταν η ομόφωνη αναγνώριση πως, ενώ το Ιράν εμφανίζεται αποδυναμωμένο, η Τουρκία αναδεικνύεται στον βασικό παράγοντα αποσταθεροποίησης στην περιοχή. Οι συμμετέχοντες προειδοποίησαν ότι η Άγκυρα επιχειρεί να καλύψει στρατηγικά κενά, υιοθετώντας μια αναθεωρητική ατζέντα που θυμίζει «νεο-οθωμανικές» φιλοδοξίες.</div><div><br />Η αμερικανική παρέμβαση: Νομοθετική θωράκιση και σκληρή κριτική<br /><br />Ο Αμερικανός βουλευτής Μπραντ Σνάιντερ υπογράμμισε τη σημασία του «Νόμου για την Πύλη της Ανατολικής Μεσογείου» (East Med Gateway Act), ο οποίος θεσμοθετεί τον στρατηγικό διάλογο μεταξύ της Ουάσιγκτον και των χωρών του σχήματος 3+1.<br /><br />«Πρέπει να έχουμε σαφή εικόνα για το ποιοι είναι οι φίλοι μας και ποιοι οι εχθροί της ειρήνης», δήλωσε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι η ενεργειακή ασφάλεια και η αμυντική συνεργασία αποτελούν το μοντέλο για την ευρύτερη περιφερειακή ολοκλήρωση.<br /><br />Από την πλευρά του, ο Ρεπουμπλικάνος Ράντι Φάιν εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στην Άγκυρα, αμφισβητώντας ακόμη και την αξία της Τουρκίας ως συμμάχου στο ΝΑΤΟ.<br /><br />–Καυτηρίασε το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».<br /><br />–Υποστήριξε τον αποκλεισμό της Τουρκίας από το πρόγραμμα των F-35.<br /><br />-Χαρακτήρισε την Τουρκία «σκοτεινό μονοπάτι» που τροφοδοτεί ριζοσπαστικά ισλαμιστικά κινήματα.<br />Ελλάδα και Κύπρος: Η επιστροφή στην αξιοπιστία<br /><br />Οι εκπρόσωποι της Ελλάδας και της Κύπρου εστίασαν στη σημασία της εσωτερικής ανθεκτικότητας ως προϋπόθεση για διεθνή ισχύ.<br /><br />Δημήτρης Καϊρίδης (Ελλάδα): Τόνισε την εντυπωσιακή οικονομική ανάκαμψη της Ελλάδας, με τη δραστική μείωση της ανεργίας και του χρέους, σημειώνοντας ότι η χώρα είναι πλέον ένας «δυναμικός και αξιόπιστος εταίρος» που έχει βάλει τάξη στα του οίκου του.<br /><br />Χάρης Γεωργιάδης (Κύπρος): Υπογράμμισε ότι η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται σε σταυροδρόμι: είτε θα γίνει περιοχή επενδύσεων και ενέργειας, είτε χώρος συγκρούσεων και αποτυχημένων κρατών. Επέκρινε την Τουρκία για την προσπάθειά της να εμποδίσει τον ενεργειακό διασυνδετήριο αγωγό (Great Sea Interconnector), ένα έργο ζωτικής σημασίας για την απεξάρτηση της Ευρώπης.<br />Η ισραηλινή οπτική: Από τη στρατιωτική ισχύ στον περιφερειακό κόμβο<br /><br />Οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι, όπως ο Άλον Σούστερ και ο Οχάντ Ταλ, επεσήμαναν ότι το Ισραήλ πρέπει να μετεξελιχθεί από μια αμιγώς στρατιωτική δύναμη σε έναν περιφερειακό κόμβο καινοτομίας.<br /><br />Στρατηγική αρχιτεκτονική: Ο εμπειρογνώμονας Τζόναθαν Αντιρί περιέγραψε την «αρχιτεκτονική διαμαντιού» (Ινδία-Αζερμπαϊτζάν-Ελλάδα/Κύπρος-Αιθιοπία), με το σχήμα 3+1 να βρίσκεται στον πυρήνα αυτής της παγκόσμιας σύνδεσης.<br /><br />Προειδοποίηση Κουπερβάσερ: Ο Ταξίαρχος ε.α. Γιόσι Κουπερβάσερ προειδοποίησε ότι η εχθρότητα της Τουρκίας προς την Ελλάδα και την Κύπρο δεν είναι προσωπικό ζήτημα του Ερντογάν, αλλά δομική και μακροπρόθεσμη, καθιστώντας τη συνεργασία των δημοκρατικών κρατών «όχι μόνο σημαντική, αλλά απαραίτητη».</div><div><br />Συμπεράσματα και Προκλήσεις<br /><br />Παρά την πρόοδο, ο Έντι Ζεμενίδης (HALC) έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την έλλειψη «διοικητικής υποδομής» στο πλαίσιο 3+1, καλώντας τα νομοθετικά σώματα να καλύψουν το κενό που αφήνει μερικές φορές η εκτελεστική εξουσία.<br /><br />Η συνάντηση έκλεισε με μια κοινή δέσμευση: Η Ανατολική Μεσόγειος δεν μπορεί να παραμείνει όμηρος αναθεωρητικών διεκδικήσεων. Το πλαίσιο 3+1 είναι ο μηχανισμός που θα επιτρέψει στις χώρες της περιοχής να «ξεφύγουν από τη βαρύτητα της ιστορίας» και να διαμορφώσουν ένα μέλλον βασισμένο στους κανόνες του διεθνούς δικαίου και της κοινής ευημερίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πρώην Πρωθυπουργός του Ισραήλ: «Πρέπει να δράσουμε κατά της Τουρκίας».

Πολλαπλασιάζονται οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι που απαιτούν άμεσες κινήσεις απέναντι στην επεκτατικότητα της Άγκυρας Γιάννης Παναγιωτακόπουλος...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνο-ινδικές σχέσεις: Πώς η Αθήνα «ξεκλειδώνει» την μεγαλύτερη αγορά στον κόσμο.

<img height="150" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/02/6123958-scaled-1-1068x801.jpg" width="750" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πώς η χώρα μας μετατρέπεται σε πύλη εισόδου της ινδικής οικονομίας στην ΕΕ, ο διάδρομος IMEC και οι ευκαιρίες για τις ελληνικές επιχειρήσεις.</span></h3>Σε στρατηγικές κινήσεις για τη σύσφιξη των σχέσεων με την Ινδία, την προσέλκυση επενδύσεων και τη διείσδυση ελληνικών εξαγωγών στην τεράστια ινδική αγορά έχει προβεί την τελευταία τετραετία η Ελλάδα, όπως προκύπτει από επισκόπηση των διμερών επαφών και ανταλλαγών, ενόψει της επίσκεψης του πρωθυπουργού στο Νέο Δελχί ώστε να λάβει μέρος στο India AI Impact Summit 2026.<br /><br />Η καλλιέργεια στενών σχέσεων με την πολυπληθέστερη δημοκρατία, τη μεγαλύτερη καταναλωτική αγορά και μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες μεγάλες οικονομίες παγκοσμίως συνιστά μία στρατηγική επιλογή με οικονομική αλλά και γεωπολιτική διάσταση, όπως τόνισαν κυβερνητικές πηγές, στο πλαίσιο μίας ευρύτερης προσπάθειας για την αναβάθμιση του διπλωματικού αποτυπώματος της πατρίδας μας, αξιοποιώντας τόσο τη φυσική θέση της ως εμπορικής πύλης στην Ευρώπη όσο και την αξιοπιστία που έχει κατακτήσει στις σχέσεις με πολλές χώρες της Μέσης Ανατολής και της Ασίας.<br /><br />Απευθείας αεροπορική σύνδεση των δύο χωρών<div><br />Στους χειροπιαστούς καρπούς του ανοίγματος προς την Ινδία συγκαταλέγεται η πρώτη απευθείας αεροπορική σύνδεση των δύο χωρών, η οποία εγκαινιάστηκε φέτος τον Ιανουάριο, με τον ινδικό αερομεταφορέα IndiGo να εκτελεί πλέον πτήσεις αφενός μεταξύ του Νέου Δελχί και της Αθήνας και αφετέρου ανάμεσα στο Μουμπάι, χρηματοπιστωτικό κέντρο της Ινδίας, και στην ελληνική πρωτεύουσα. Από τον Μάρτιο προγραμματίζεται να αρχίσουν και δρομολόγια της Aegean προς την Ινδία, αρχικά προς το Νέο Δελχί και σε δεύτερο χρόνο προς το Μουμπάι.<br /><br />Η χώρα μας έχει επίσης δρομολογήσει το άνοιγμα δύο νέων προξενείων, σε Μουμπάι και Μπανγκαλόρ, τα οποία θα πλαισιώσουν την πρεσβεία στο Νέο Δελχί και το γενικό προξενείο στην Καλκούτα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η διπλωματική παρουσία της Ελλάδας θα συμπίπτει με τους προορισμούς των αεροπορικών συνδέσεων και θα διευκολυνθούν περαιτέρω οι μετακινήσεις, οι επιχειρηματικές συνεργασίες και οι επενδύσεις μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />Πέραν αυτού, οι απευθείας πτήσεις αναμένεται να αποφέρουν σταδιακά σημαντικό όφελος για τον τουρισμό, με δεδομένο ότι η ινδική μεσαία τάξη που ενδιαφέρεται για ταξίδια προς την Ευρώπη μεγαλώνει συνεχώς και αναμένεται να ξεπεράσει τα 500 εκατομμύρια μέλη το 2030.<br /><br />Έργα υποδομής</div><div><br />Οι στενότεροι ελληνο-ινδικοί δεσμοί επεκτείνονται ακόμη στα πεδία των έργων υποδομής και των επενδυτικών ροών. Ενδεικτικό παράδειγμα είναι η σύμπραξη της ινδικής GMR Airports με την ελληνική ΤΕΡΝΑ για την κατασκευή του νέου διεθνούς αεροδρομίου στο Καστέλι της Κρήτης, ενώ πολλές εκατέρωθεν επενδύσεις έχουν γίνει στον κλάδο της φαρμακοβιομηχανίας.<br /><br />Μεγάλη κινητικότητα παρατηρείται και στον χώρο της πληροφορικής, καθώς μεγάλοι ινδικοί όμιλοι έχουν ήδη παρουσία στην Ελλάδα, όπως η Infosys, που εστιάζει σε υπηρεσίες cloud και τεχνητής νοημοσύνης, και η i-exceed, η οποία ίδρυσε θυγατρική στην Αθήνα για ανάπτυξη εφαρμογών.<br /><br />Σε ό,τι αφορά το θαλάσσιο εμπόριο, πέραν του ότι τα ελληνικά λιμάνια αποτελούν φυσικούς κόμβους για μεταφορές στο τρίγωνο Ευρώπη – Ασία – Αφρική, η εμπορική ναυτιλία της Ινδίας αποτελεί πελάτη και συνεργάτη για τις ελληνικές ναυτιλιακές υπηρεσίες. Η σχέση αυτή μπορεί να αναβαθμιστεί σε βάθος χρόνου, με την υλοποίηση του σχεδιαζόμενου εμπορικού διαδρόμου Ινδίας – Μέσης Ανατολής – Ευρώπης (IMEC), εγχείρημα που θα είχε ως φυσική απόληξη την Ελλάδα και το οποίο η Αθήνα στηρίζει εξ αρχής.<br /><br />Αυξημένες εξαγωγές ελληνικών διατροφικών προϊόντων</div><div><br />Τέλος, ιδιαίτερα καλές θεωρούνται οι προοπτικές για αυξημένες εξαγωγές ελληνικών διατροφικών προϊόντων στη μεγάλη ινδική αγορά, με δεδομένη τη σημαντική μείωση δασμών που προβλέπει η εμπορική συμφωνία η οποία υπογράφηκε από την ΕΕ και την Ινδία τον Ιανουάριο. Μολονότι η κύρωση και ενεργοποίηση της συμφωνίας αναμένεται να απαιτήσει κάποιο χρόνο, τα οφέλη εν τέλει θα είναι σημαντικά, ειδικά αν συνυπολογιστούν οι προστασίες για γεωγραφικές ενδείξεις.<br /><br />Ενδεικτικά, σύμφωνα με ενημέρωση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι ινδικοί δασμοί στο ελαιόλαδο θα μηδενιστούν, έναντι 45% που ισχύει σήμερα. Ο φόρος εισαγωγής στα κρασιά θα μειωθεί σταδιακά στο 20% για οίνους υψηλής ποιότητας, έναντι 150% που εφαρμόζεται σήμερα. Οι δε δασμολογικές χρεώσεις στους χυμούς φρούτων και στο κρέας αιγοπροβάτων θα πέσουν στο 0%, ενώ σήμερα ανέρχονται στο 55% και στο 33% αντίστοιχα.<br /><br />«Υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για στενότερη και αμοιβαία επωφελή συνεργασία σε πολλά μέτωπα», δήλωσε κυβερνητικό στέλεχος με γνώση της στρατηγικής για την Ινδία. Η ίδια πηγή σημείωσε χαρακτηριστικά πως τον Φεβρουάριο του 2024, όταν ελληνική επιχειρηματική αποστολή μετέβη στο Νέο Δελχί, το Μουμπάι και στη Μπανγκαλόρ, έλαβαν χώρα περισσότερες από 1.000 επιχειρηματικές συναντήσεις.<br /><br />Στο περιθώριο του AI Impact Summit, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα συναντηθεί για τρίτη φορά από το 2023 με τον ομόλογό του Ναρέντρα Μόντι, δυόμιση χρόνια αφότου οι δύο ηγέτες συμφώνησαν την αναβάθμιση της διμερούς σχέσης σε στρατηγικό εταιρικό επίπεδο. Ο πρωθυπουργός θα έχει επίσης σειρά επαφών με κορυφαία στελέχη τεχνολογικών κολοσσών, όπως ο επικεφαλής της OpenAI Σαμ Άλτμαν, ο διευθύνων σύμβουλος της Google DeepMind Ντέμης Χασάμπης και ο αντιπρόεδρος της Microsoft, Μπραντ Σμιθ.</div><div><br />Ο Διάδρομος IMEC: Η Εναλλακτική Εμπορική Οδός<br /><br />Κεντρικό πυλώνα αυτής της στρατηγικής αποτελεί ο φιλόδοξος Οικονομικός Διάδρομος Ινδίας – Μέσης Ανατολής – Ευρώπης (IMEC). Πρόκειται για ένα μεγαλόπνοο σχέδιο που υποστηρίζεται ένθερμα από τις ΗΠΑ και την ΕΕ, με στόχο να παρακάμψει τις παραδοσιακές οδούς και να δημιουργήσει μια νέα εμπορική αρτηρία.<br /><br />Σε αυτόν τον σχεδιασμό, η Ελλάδα κατέχει θέση-κλειδί. Τα ελληνικά λιμάνια, με αιχμή του δόρατος τον Πειραιά, αλλά και τα λιμάνια της Βόρειας Ελλάδας, προορίζονται να υποδέχονται τα ινδικά προϊόντα που θα φτάνουν μέσω θαλάσσης από τη Μέση Ανατολή, για να διοχετευθούν στη συνέχεια σιδηροδρομικώς και οδικώς στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Η υλοποίηση αυτού του διαδρόμου αναμένεται να μειώσει τον χρόνο και το κόστος μεταφοράς εμπορευμάτων κατά 40%, καθιστώντας την Ελλάδα τον αδιαμφισβήτητο κόμβο logistics της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.</div><div><br />Ναυτιλία και Άμυνα: Οι Κρυφοί Άσοι<br /><br />Η ελληνική εμπορική ναυτιλία, η ισχυρότερη στον κόσμο, αποτελεί τον φυσικό σύμμαχο της Ινδίας. Καθώς η ινδική οικονομία θα εξάγει όλο και περισσότερα αγαθά, τα ελληνικά πλοία θα είναι αυτά που θα τα μεταφέρουν στα πέρατα της οικουμενης.<br /><br />Παράλληλα, η αμυντική συνεργασία ενισχύεται διαρκώς. Κοινές ασκήσεις μεταξύ της Πολεμικής Αεροπορίας και του Ναυτικού των δύο χωρών διεξάγονται πλέον τακτικά, στέλνοντας μήνυμα σταθερότητας. Η Ινδία βλέπει στην Ελλάδα έναν εταίρο που κατανοεί τις προκλήσεις ασφαλείας και σέβεται το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας, αρχές που και το Νέο Δελχί προασπίζεται στον Ινδο-Ειρηνικό.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελληνο-ινδικές σχέσεις: Πώς η Αθήνα «ξεκλειδώνει» την μεγαλύτερη αγορά στον κόσμο.

Πώς η χώρα μας μετατρέπεται σε πύλη εισόδου της ινδικής οικονομίας στην ΕΕ, ο διάδρομος IMEC και οι ευκαιρίες για τις ελληνικές επιχειρήσεις...

Διαβάστε την συνέχεια

Καταιγιστικές εξελίξεις: Πιο κοντά από ποτέ ο πόλεμος, ”Θα ξεκινήσει σύντομα η επίθεση στο Ιράν”.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/02/iran-usa-2-1068x601.webp" width="725" /><br /><br />Η αντίστροφη μέτρηση για τον… απόλυτο εφιάλτη έχει ήδη αρχίσει, καθώς παρά τις δημόσιες δηλώσεις περί κατ’ αρχήν συμφωνίας στη Γενεύη μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, η πραγματικότητα είναι εκ διαμέτρου αντίθετη.<br /><br />«Η κυβέρνηση Trump βρίσκεται πιο κοντά σε έναν μεγάλο πόλεμο στη Μέση Ανατολή από ό,τι οι περισσότεροι Αμερικανοί συνειδητοποιούν» μεταδίδει το Axios και συμπληρώνει ότι ο πόλεμος «θα μπορούσε να ξεκινήσει πολύ σύντομα».<br />Παρά τις μαραθώνιες συνομιλίες στη Γενεύη μεταξύ των συμβούλων του Αμερικανού προέδρου, Donald Trump (Jared Kushner και Steve Witkoff), με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών Abbas Araghchi, το αποτέλεσμα μοιάζει με «νεκρό σημείο». Ο αντιπρόεδρος JD Vance ήταν ξεκάθαρος επισημαίνοντας πως ο Donald Trump έχει θέσει «κόκκινες γραμμές» που το Ιράν αρνείται να αναγνωρίσει. Για πολλούς αναλυτές, η διπλωματία έχει πλέον εξαντλήσει τα περιθώριά της. «Το αφεντικό έχει απηυδήσει», δηλώνει πηγή από τον στενό κύκλο του Λευκού Οίκου, ανεβάζοντας την πιθανότητα στρατιωτικής δράσης στο εφιαλτικό 90% για τις επόμενες εβδομάδες.<br /><br />Πως θα μοιάζει η επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν<br /><br />Σύμφωνα με πηγές που επικαλείται το Axios, μια στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ στο Ιράν θα ήταν πιθανότατα μια τεράστια, με διάρκεια εβδομάδων σε μια εκστρατεία που θα έμοιαζε περισσότερο με πλήρη πόλεμο παρά με την στοχευμένη επιχείρηση του προηγούμενου μήνα στη Βενεζουέλα. Οι ίδιες «πηγές» σημειώνουν ότι πιθανότατα θα πρόκειται για μια κοινή εκστρατεία ΗΠΑ–Ισραήλ, πολύ ευρύτερης κλίμακας από τον 12ήμερο πόλεμο του περασμένου Ιουνίου, στον οποίο τελικά συμμετείχαν οι ΗΠΑ για να καταστρέψουν τις υπόγειες πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν.<br /><br />Ένας τέτοιος πόλεμος θα είχε δραματική επιρροή σε ολόκληρη την περιοχή και σημαντικές συνέπειες για τα υπόλοιπα τρία χρόνια της προεδρίας Trump.<br /><br />Πρωτοφανής συγκέντρωση δυνάμεων στην περιοχή<br /><br />Δεν πρόκειται για απλή επίδειξη ισχύος. Η στρατιωτική συγκέντρωση στην περιοχή είναι πρωτοφανής:Δύο αεροπλανοφόρα και δεκάδες πολεμικά πλοία περιπολούν στον Κόλπο.<br />Εκατοντάδες μαχητικά (F-35, F-22 και F-16) έχουν ήδη πάρει θέσεις μάχης.<br />Περισσότερες από 150 πτήσεις φορτίου έχουν μεταφέρει τόνους πυρομαχικών και προηγμένων συστημάτων αεράμυνας.<br /><br />Οι ΗΠΑ δεν προετοιμάζονται για ένα απλό «χειρουργικό πλήγμα», αλλά για μια μαζική εκστρατεία που θα διαρκέσει εβδομάδες, στοχεύοντας στην ολοκληρωτική εξουδετέρωση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν και, ενδεχομένως, στην ανατροπή του καθεστώτος.<br /><br />Η διορία των 14 ημερών<br /><br />Η διορία που δόθηκε στο Ιράν είναι ασφυκτική. Σε δύο εβδομάδες, το Ιράν πρέπει να παρουσιάσει μια πρόταση που να ικανοποιεί πλήρως τις αμερικανικές απαιτήσεις. Η ιστορία όμως έχει δείξει ότι ο Trump δεν περιμένει πάντα το τέλος του χρονοδιαγράμματος. Το προηγούμενο της επιχείρησης «Operation Midnight Hammer» τον περασμένο Ιούνιο, η οποία εξαπολύθηκε μόλις τρεις ημέρες μετά το τελεσίγραφο, δείχνει ότι η εντολή μπορεί να δοθεί ανά πάσα στιγμή.<br /><br />Το Ισραήλ σε θέση μάχης<br /><br />Την ίδια στιγμή, το Ισραήλ -που πιέζει για ένα μέγιστο σενάριο στοχεύοντας στην αλλαγή καθεστώτος καθώς και στα πυρηνικά και πυραυλικά προγράμματα του Ιράν- προετοιμάζεται για σενάριο πολέμου μέσα σε ημέρες, σύμφωνα με δύο Ισραηλινούς αξιωματούχους.<br /><br />Ορισμένες αμερικανικές πηγές λένε στο Axios ότι οι ΗΠΑ μπορεί να χρειαστούν περισσότερο χρόνο. Ο γερουσιαστής Lindsey Graham (R-S.C.) είπε ότι οι επιθέσεις θα μπορούσαν ακόμα να απέχουν εβδομάδες. Αλλά άλλοι λένε ότι το χρονοδιάγραμμα θα μπορούσε να είναι μικρότερο.<br /><br />«Ο αρχηγός αρχίζει να εκνευρίζεται. Κάποιοι γύρω του τον προειδοποιούν να μην πάει σε πόλεμο με το Ιράν, αλλά νομίζω ότι υπάρχει 90% πιθανότητα να δούμε στρατιωτική δράση τις επόμενες εβδομάδες», είπε ένας σύμβουλος του Trump.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Καταιγιστικές εξελίξεις: Πιο κοντά από ποτέ ο πόλεμος, ”Θα ξεκινήσει σύντομα η επίθεση στο Ιράν”.

Η αντίστροφη μέτρηση για τον… απόλυτο εφιάλτη έχει ήδη αρχίσει, καθώς παρά τις δημόσιες δηλώσεις περί κατ’ αρχήν συμφωνίας στη Γενεύη μεταξύ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανησυχία στη Δύση: Η Κίνα ξεπέρασε τις ΗΠΑ σε παραγωγή πυρηνικών υποβρυχίων.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/02/01d76deedb033384d6401ffcd2bd9c34_XL-630x400.jpg" width="740" /><br /><br />Η Κίνα έχει επιταχύνει θεαματικά την παραγωγή πυρηνοκίνητων υποβρυχίων, ανατρέποντας το στρατηγικό πλεονέκτημα που κατείχαν οι ΗΠΑ για δεκαετίες.<br /><br />Συγκεκριμένα, η Κίνα έχει εισέλθει σε μια φάση θεαματικής επιτάχυνσης της ναυπηγικής της ισχύος, καταφέρνοντας την τελευταία πενταετία (2021-2025) να ξεπεράσει τις Ηνωμένες Πολιτείες στην καθελκύση πυρηνοκίνητων υποβρυχίων, τόσο σε αριθμό σκαφών όσο και σε συνολικό εκτόπισμα.<br /><br />Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του Διεθνούς Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (IISS), όπως μεταδίδει το CNN, το Πεκίνο παρήγαγε δέκα υποβρύχια έναντι επτά των ΗΠΑ, αξιοποιώντας την τεράστια επέκταση των ναυπηγείων Huludao.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή απειλεί να ανατρέψει το στρατηγικό πλεονέκτημα που διατηρούσε η Ουάσιγκτον για δεκαετίες, την ώρα που η αμερικανική ναυπηγική βιομηχανία αντιμετωπίζει σοβαρή κρίση, με καθυστερήσεις στα προγράμματα κλάσης Virginia και Columbia και σημαντικές υπερβάσεις προϋπολογισμών.<br /><br />Παρόλο που οι ΗΠΑ διατηρούν ακόμη ένα σαφές αριθμητικό προβάδισμα στον συνολικό ενεργό στόλο πυρηνοκίνητων σκαφών και υπερέχουν τεχνολογικά στον τομέα της αφάνειας, η Κίνα κλείνει γρήγορα την ψαλίδα.<br /><br />Τα νέα κινεζικά υποβρύχια εξοπλίζονται με κάθετους εκτοξευτές για υπερηχητικούς πυραύλους, ενώ αναπτύσσονται ήδη ακόμη πιο εξελιγμένοι τύποι, όπως ο 096, που αναμένεται να τεθεί σε υπηρεσία στα τέλη της δεκαετίας.<br /><br />Αντίθετα, ο αμερικανικός στόλος επιθετικών υποβρυχίων προβλέπεται να συρρικνωθεί στο χαμηλότερο επίπεδό του το 2030 λόγω αποσύρσεων παλαιότερων σκαφών.<br /><br />Αυτό το επιχειρησιακό κενό, σε συνδυασμό με την κινεζική αριθμητική υπεροχή στις θάλασσες, δημιουργεί έντονες ανησυχίες για την αποδυνάμωση της δυτικής αποτροπής τα επόμενα χρόνια.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ανησυχία στη Δύση: Η Κίνα ξεπέρασε τις ΗΠΑ σε παραγωγή πυρηνικών υποβρυχίων.

Η Κίνα έχει επιταχύνει θεαματικά την παραγωγή πυρηνοκίνητων υποβρυχίων, ανατρέποντας το στρατηγικό πλεονέκτημα που κατείχαν οι ΗΠΑ για δεκαε...

Διαβάστε την συνέχεια

Σαμαράς σε Τασούλα: Ο Μητσοτάκης ξεπλένει την Τουρκία στα μάτια της διεθνούς πολιτικής σκηνής.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/02/TASOULAS-SAMARAS-630x400.jpg" width="744" /><br /><br />Σε μια μετωπική επίθεση κατά της κυβερνητικής πολιτικής, ο Αντώνης Σαμαράς εξαπέλυσε «κεραυνούς» κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη, κατηγορώντας τον, σύμφωνα με πληροφορίες, για μια επικίνδυνη και ενδοτική στάση στα εθνικά θέματα, κατά τη συνάντηση του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κων. Τασούλα.<br /><br />Ο πρώην πρωθυπουργός, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, εγκάλεσε τον κ. Μητσοτάκη ότι με την τακτική του «καλού παιδιού» και της «θετικής ατζέντας», μετατρέπεται στον καλύτερο συνήγορο της Άγκυρας, προσφέροντας στην Τουρκία το απαραίτητο διεθνές «πλυντήριο» για να συνεχίζει ακάθεκτη τις διεκδικήσεις της.<br /><br />Σύμφωνα με τον κ. Σαμαρά, η επιμονή του Μαξίμου σε μια φοβική και υποχωρητική διπλωματία όχι μόνο δεν συγκρατεί την τουρκική προκλητικότητα, αλλά παγιώνει τετελεσμένα σε βάρος της ελληνικής κυριαρχίας, αφήνοντας τη χώρα εκτεθειμένη και ουραγό των εξελίξεων.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, στην συνάντηση που πραγματοποιήθηκε, ο Αντώνης Σαμαράς ανέφερε στον Πρόεδρο την εθνική ανάγκη για αντιμετώπιση σειράς άλυτων ουσιαστικών προβλημάτων της χώρας, όπως το δημογραφικό, με ιδιαίτερη αναφορά στην ερήμωση της Αν. Θράκης σε συνδυασμό με την τουρκική διείσδυση στην περιοχή, την ακρίβεια που καλπάζει και μειώνει την αγοραστική δύναμη των Ελλήνων, την ανεπαρκή χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, το κόστος παραγωγής των επιχειρήσεων, το κόστος της ενέργειας στα νοικοκυριά και το αγροτικό και διατροφικό ζήτημα, με ειδική αναφορά στη συμφωνία Μερκοσούρ.<br /><br />Για την εξωτερική πολιτική ο Αντώνης Σαμαράς επανέλαβε τη θέση του ότι είναι σε λάθος κατεύθυνση και εξέφρασε τη βαθύτατη ανησυχία του για τα εθνικά θέματα.<br /><br />Επισήμανε ότι η πρόσφατη επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Τουρκία, σε συνδυασμό με τις δηλώσεις που ακολούθησαν και την πραγματικότητα επί του πεδίου, επέτειναν την αίσθηση του κινδύνου της παγιοποίησης τετελεσμένων σε βάρος της Ελλάδας.<br /><br />Έχει κατανοήσει η κυβέρνηση ότι με συνεχείς αναφορές στη δήθεν «θετική ατζέντα» και με την επίκληση της Συνθήκης των Αθηνών περί Φιλίας «ξεπλένει» ουσιαστικά την Τουρκία στα μάτια της διεθνούς πολιτικής σκηνής και της κοινής γνώμης;<br /><br />Δεν βλέπει την κλιμάκωση των τουρκικών απαιτήσεων και διεκδικήσεων, όχι μόνο επί χάρτου αλλά και επί του πεδίου;<br />Ειδικότερα, ο Αντώνης Σαμαράς στάθηκε, μεταξύ άλλων, στα εξής σημεία:<br /><br />α) Την αναφορά του Πρωθυπουργού για επίλυση των διαφορών σε «διεθνές δικαιοδοτικό όργανο». Τι σημαίνει αυτό;<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι η θέση της Ελλάδας είναι ότι η μία και μόνη διαφορά μπορεί να επιλυθεί στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.<br /><br />Όμως, προϋπόθεση γι’ αυτό είναι η αποδοχή εκ μέρους της Τουρκίας του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας και η υπογραφή σχετικού συνυποσχετικού που κυρώνεται από τα Κοινοβούλια.<br /><br />Η Τουρκία, ως γνωστόν, δεν αποδέχεται το Δίκαιο της Θάλασσας.<br /><br />Η θέση του Αντώνη Σαμαρά είναι πως από την ώρα που η Τουρκία δεν αποδέχεται το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας δεν τίθεται θέμα περαιτέρω συζητήσεως.<br /><br />Το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας αποτελεί προϋπόθεση για οιαδήποτε περαιτέρω συζήτηση.<br /><br />β) Την αναφορά σε συνεργασία για το μεταναστευτικό με την Τουρκία, την ώρα που παρατηρείται εργαλειοποίηση του ζητήματος από τους γείτονες.<br /><br />Πρόσφατο παράδειγμα η τραγωδία στη Χίο, όπου η Τουρκία από την πρώτη στιγμή έθεσε το ζήτημα δικαιοδοσίας στην έρευνα και διάσωση.<br /><br />Γιατί δεν καταδικάστηκε αυτή η εργαλειοποίηση;<br /><br />Γιατί δεν ζητήθηκε από την Τουρκία να αναλάβει επιτέους τις ευθύνες της ώστε να μη χρησιμοποιεί ανθρώπινες ζωές για πολιτικούς λόγους;<br /><br />γ) Τη δέσμευση στην κοινή δήλωση για «μηχανισμούς επικοινωνίας για την εξάλειψη αδικαιολόγητων πηγών έντασης προς αποφυγή κλιμάκωσης και κινδύνων». Τι σημαίνει αυτό;<br /><br />Μήπως προσυνεννόηση; Και ποιες είναι οι πηγές έντασης;<br /><br />Διότι κατά την Τουρκία τέτοιες είναι η άσκηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων έξω από τα 6 ν.μ., η θαλάσσια έρευνα, η χωροταξία, η πόντιση καλωδίων.<br /><br />Γι’ αυτά θα απαιτείται προσυνεννόηση; Η Ελλάδα, άραγε, θεωρεί τις τουρκικές έρευνες στην περιοχή μεταξύ Λιβύης και Κρήτης πηγή έντασης; Το τουρκολιβυκό μνημόνιο; Το Κυπριακό;<br /><br />δ) Την αναφορά στο ότι «οι δύο χώρες εξέφρασαν την αποφασιστικότητά τους να αξιολογήσουν υφιστάμενες ευκαιρίες συνεργασίας στον τομέα της ενέργειας -ιδίως στη διασύνδεση ηλεκτρικής ενέργειας και στις ανανεώσιμες πηγές- με στόχο την ενίσχυση της περιφερειακής σταθερότητας».<br /><br />Τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Μήπως ότι θα απαιτείται άδεια της Τουρκίας ακόμα και για το καλώδιο στην Κάσο;<br /><br />Κάτι που θα σήμαινε έμπρακτη αποδοχή της τουρκικής δικαιοδοσίας;<br /><br />Μήπως είναι ο δρόμος για τη συνδιαχείριση των ενεργειακών πηγών του διαδρόμου του Αιγαίου και της Αν. Μεσογείου;<br /><br />ε) Την παντελή έλλειψη καταδίκης της τουρκικής επ’ αόριστον NAVTEX, η οποία διχοτομεί πρακτικά το Αιγαίο. Γιατί;<br /><br />στ) Γιατί δεν αναφέρθηκε η ελληνική πλευρά στις συνεχιζόμενες θηριωδίες εναντίον του χριστιανικού πληθυσμού στη Συρία;<br /><br />Ο Αντώνης Σαμαράς τόνισε πως η Ελλάδα έπρεπε εξαρχής να μετάσχει στο Συμβούλιο Ειρήνης του Τραμπ, πολύ περισσότερο από τη στιγμή που σε αυτό μετέχουν Τουρκία – Ισραήλ – Κύπρος – Βουλγαρία – Ιταλία και άλλες χώρες, και όχι να δίνει διαρκώς την εντύπωση ότι σύρεται.<br /><br />Για τη συνταγματική αναθεώρηση ο Αντώνης Σαμαράς ανέφερε στον Πρόεδρο της Βουλής ότι δεν πρέπει αυτή να είναι αντικείμενο κομματικών στοχεύσεων και ότι δεν πρέπει να διεξάγεται με όρους καθαρά επικοινωνιακούς.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σαμαράς σε Τασούλα: Ο Μητσοτάκης ξεπλένει την Τουρκία στα μάτια της διεθνούς πολιτικής σκηνής.

Σε μια μετωπική επίθεση κατά της κυβερνητικής πολιτικής, ο Αντώνης Σαμαράς εξαπέλυσε «κεραυνούς» κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη, κατηγορώντας τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: “Η Ελλάδα μοιράζεται το Αιγαίο με τις ΗΠΑ… εμείς πάμε Σομαλία”.

<img height="113" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/1b/1becf17af9564bac99faacddef504b67.jpg?quality=85&404=default&v=8" width="755" /><br /><br />Τις τελευταίες 24 ώρες, η τουρκική εφημερίδα Sözcü και άλλα τουρκόφωνα Μέσα έχουν δημοσιεύσει σειρά άρθρων με κεντρικό θέμα τις πρόσφατες κινήσεις της Ελλάδας στην ενεργειακή σκακιέρα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, και ειδικά τη συνεργασία με εταιρείες από τις ΗΠΑ για έρευνες υδρογονανθράκων.<div><br />Η υπόθεση σύμφωνα με τη Sözcü<br /><br />Σε πρωτοσέλιδο άρθρο της η Sözcü αναφέρει ότι η Ελλάδα "μοιράζεται οικόπεδο με οικόπεδο το Αιγαίο με τις ΗΠΑ" μετά τη χθεσινή υπογραφή συμβάσεων με την Chevron και την Helleniq Energy για έρευνες υδρογονανθράκων στο Αιγαίο και νότια της Κρήτης. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Τουρκία εκλαμβάνει αυτή την πρόσκληση αμερικανικών ενεργειακών εταιρειών ως "βήμα-βήμα κατάληψη του Αιγαίου".<br /><br />Την ίδια ώρα επιτίθενται στην κυβέρνηση για το ότι "δεν μπορούμε να βγάλουμε πετρέλαιο και φυσικό αέριο στην ίδια μας την ΑΟΖ". <br /><br />Το δημοσίευμα τονίζει ότι η Ελλάδα προτίθεται να στείλει ερευνητικά πλοία με τη συμμετοχή της Chevron σε οικόπεδα που, κατά τουρκικές πηγές, επικαλύπτουν τουρκικές αξιώσεις. Η εφημερίδα παρουσιάζει την κίνηση ως μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ στην αναζήτηση ενεργειακών πόρων στην περιοχή.</div><div><br />Πώς το βλέπουν άλλα τουρκικά μέσα<br /><br />Σε άλλο πρόσφατο άρθρο της ίδιας εφημερίδας, η Sözcü γράφει ότι η Ελλάδα εντείνει τις έρευνες στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, εστιάζοντας στις συμφωνίες με τις αμερικανικές εταιρείες για εξερεύνηση υδρογονανθράκων.<br /><br />Παράλληλα, τουρκόφωνα Μέσα μεταφέρουν πως πρόκειται για σημαντική στρατηγική αλλαγή στον ενεργειακό χάρτη της περιοχής, με την Ελλάδα να αναβαθμίζει τον ρόλο της ως εταίρου των ΗΠΑ και δυτικών κολοσσών στην ενεργειακή εξόρυξη, ειδικά στα Blocks που περιλαμβάνουν περιοχές νότια της Πελοποννήσου και της Κρήτης.<br /><br />Παράλληλα στηλιτεύουν το γεγονός πως "τα ερευνητικά μας πλοία, αντί για την Κύπρο, βρίσκονται στη Σομαλία", ενώ προσθέτουν "Το Αμπντουλχαμίτ Χαν και το Όρους Ρέις βρίσκονται επί έναν χρόνο στον Εύξεινο Πόντο, ενώ το καινούργιο Τσαγρί Μπέι εστάλη στη Σομαλία".</div><div><br />Τουρκικές εκτιμήσεις και ανησυχίες<br /><br />Η ερμηνεία που διακινείται στον τουρκικό τύπο είναι ότι αυτές οι κινήσεις δεν αφορούν μόνο ενεργειακά ζητήματα αλλά έχουν γεωπολιτικές προεκτάσεις, καθώς επηρεάζουν ουσιαστικά τη δυναμική ισχύος στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, με την Ελλάδα να εμφανίζεται ως εταίρος των ΗΠΑ έναντι των τουρκικών συμφερόντων.<br /><br />Σύμφωνα με αυτή την αφήγηση, οι συμφωνίες Chevron–Helleniq με την Ελλάδα και η αυξημένη δραστηριότητα στην έρευνα υδρογονανθράκων ενδεχομένως να ενισχύουν τους δεσμούς Ελλάδας–ΗΠΑ και να αυξάνουν την διεθνή στρατηγική και ενεργειακή σημασία της χώρας στην περιοχή — κάτι που μεταφράζεται σε αυξημένη ανησυχία για την Τουρκία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: “Η Ελλάδα μοιράζεται το Αιγαίο με τις ΗΠΑ… εμείς πάμε Σομαλία”.

Τις τελευταίες 24 ώρες, η τουρκική εφημερίδα Sözcü και άλλα τουρκόφωνα Μέσα έχουν δημοσιεύσει σειρά άρθρων με κεντρικό θέμα τις πρόσφατες κι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ξεκινά η απόσυρση τεσσάρων φρεγατών “S” του Πολεμικού Ναυτικού

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT41ba493mOGis1pD4BSzagFL94crmYVYWHSw&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="160" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT41ba493mOGis1pD4BSzagFL94crmYVYWHSw&s" width="713" /></a></div><div><br /></div>Το Πολεμικό Ναυτικό δρομολογεί την απόσυρση τεσσάρων φρεγατών, παράλληλα με την παραλαβή των FDI-HN τύπου «ΚΙΜΩΝ». Η απόσυρση των πλοίων που εντάσσεται στο πλαίσιο της εγκεκριμένης Δομής Δυνάμεων (2024-2035) θα εξοικονομήσει τόσο οικονομικούς όσο και ανθρώπινους πόρους.<br /><br />Όπως πληροφορείται το DP, έχει ήδη τεθεί χρονοδιάγραμμα απόσυρσης για τις κατά σειρά παραλαβής τέταρτη, έβδομη, όγδοη και δέκατη φρεγάτα τύπου «Standard» («Kortenaer») που είχε αποκτήσει το Πολεμικό Ναυτικό από το αντίστοιχο ολλανδικό. Προφανώς, τα κριτήρια που εφαρμόστηκαν στο να αποφασιστούν ποιες φρεγάτες θα αποσυρθούν, πέραν της παλαιότητας, είναι η κατάσταση που βρίσκονται και τα κονδύλια που απαιτεί η αποκατάσταση των προβλημάτων που παρουσιάζουν, ή ακόμα και η δυνατότητα αποκατάστασής τους αυτή καθαυτή.<br /><br />Πρώτη φρεγάτα που θα αποσυρθεί εντός του 2026, για την ακρίβεια άμεσα, στα τέλη του δευτέρου δεκαήμερου του Μαρτίου, είναι η «ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ» (F-465). Ύψωσε την ελληνική σημαία στις 24 Οκτωβρίου 2003 στην πόλη Den Helder της Ολλανδίας. Στο ολλανδικό Ναυτικό υπηρετούσε από το Δεκέμβριο του 1981 με την ονομασία «Philips van Almonde». Σε ελληνική υπηρεσία, το όνομά της το έλαβε από τον μεγάλο Αθηναίο πολιτικό, στρατηγό και ναύαρχο Θεμιστοκλή (525-461 π.Χ.) που σφράγισε τη νίκη των Ελλήνων στη ναυμαχία της Σαλαμίνας (480 π.Χ.). Το Πολεμικό Ναυτικό, από το 1821 έως σήμερα έχει δώσει το όνομα σε τέσσερις μονάδες του. Η σκυτάλη πλέον περνά στην τέταρτη FDI-HN που θα αποκτήσει το Πολεμικό Ναυτικό…<br /><br />Δεύτερη φρεγάτα που θα αποσυρθεί εντός του 2026, παράλληλα με την επιχειρησιακή ένταξη της FDI-HN F 601 «ΚΙΜΩΝ», είναι η ΚΑΝΑΡΗΣ (F-464). Όπως αναφέρεται στον διαδικτυακό κόμβο του Πολεμικού Ναυτικού, πρόκειται για την πρώην HNLMS JAN VAN BRAKEL (F-825), η οποία καθελκύστηκε την 16-5-1981 στα ναυπηγεία ROYAL SCHELDE της Ολλανδίας και τέθηκε σε ενέργεια την 14-4-1983. Την 29-11-2002 παραλήφθηκε από το Πολεμικό Ναυτικό και μετονομάσθηκε Φ/Γ ΚΑΝΑΡΗΣ αποτελώντας την όγδοη φρεγάτα τύπου STANDARD του ελληνικού Στόλου. Είναι το πέμπτο ελληνικό πολεμικό πλοίο που φέρει την ονομασία αυτή.<br /><br />Τρίτη στη σειρά για απόσυρση, από τις αρχές του 2027 μέχρι το αργότερο το μέσον του έτους, είναι η φρεγάτα ΑΔΡΙΑΣ (F-459). Της απόσυρσης θα έχει προηγηθεί η εντός του 2026 παραλαβή της δεύτερης FDI-HN F 602 «ΝΕΑΡΧΟΣ». Η F-459 είναι επίσης κατασκευασμένη στα ναυπηγεία ROYAL SCHELDE. Στο Ολλανδικό Βασιλικό Ναυτικό υπηρετούσε με το όνομα HNLMS CALLENBURG (F-808). Η σύμβαση για την πώληση του πλοίου στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό -μαζί με τις φρεγάτες ΑΙΓΑΙΟΝ και ΝΑΒΑΡΙΝΟΝ, υπεγράφη στην Αθήνα το 1992. Η ελληνική σημαία υψώθηκε στο πλοίο την 30 Μαρτίου 1994 στο DEN HELDER της Ολλανδίας. Το όνομα «ΑΔΡΙΑΣ» δόθηκε σε ανάμνηση του χτυπημένου από νάρκη ομώνυμου αντιτορπιλικό. Η φρεγάτα είναι το τρίτο διαδοχικά ελληνικό πολεμικό πλοίο με αυτό το όνομα.<br /><br />Επισημαίνεται ότι η ΑΔΡΙΑΣ (F-459) περιλαμβάνεται μεταξύ των έξι φρεγατών του τύπου οι οποίες υπέστησαν Εκσυγχρονισμό Μέσης Ζωής (ΕΜΖ) στο πλαίσιο της ύψους 381.578.580 ευρώ Σύμβασης 010Β/03 που υπογράφηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2003.<br /><br />Όπως είχε τότε ανακοινωθεί το πρόγραμμα αποσκοπούσε στη βελτίωση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων των πλοίων με έμφαση στις εντοπιστικές συσκευές, στα συστήματα διεύθυνσης βολής και τα συστήματα πρόωσης, ώστε αυτά να ανταποκρίνονται τις απαιτήσεις των σύγχρονων επιχειρήσεων. Επίσης, να καταστήσει δυνατή την αναβάθμιση ή αντικατάσταση των συστημάτων που επιβάλλεται είτε λόγω παλαιότητας και φθοράς εξαιτίας εντατικής και μακροχρόνιας χρήσης αυτών, είτε λόγω μη υποστηρίξεως πλέον διαφόρων συστημάτων από τις κατασκευάστριες εταιρίες, ώστε ο επιχειρησιακός χρόνος ζωής των φρεγατών να παραταθεί μέχρι το 2020.<br /><br />Το κόστος του προγράμματος ανέρχεται σε 381.578.580 ευρώ, εκ των οποίων το ποσό των 257.768.200 ευρώ αντιπροσωπεύει την προμήθεια των συστημάτων/συσκευών και τις υπηρεσίες της ολλανδικής Thales Naval Netherlands (TNN) και το ποσό των 123.810.380 ευρώ αντιπροσωπεύει τις εργασίες, τι υπηρεσίες και τη διαχείριση του όλου προγράμματος από τα Ελληνικά Ναυπηγεία ΑΕ (ΕΝΑΕ).<br /><br />Σύμφωνα με την τότε Γενική Γραμματεία Οικονομικού Σχεδιασμού και Αμυντικών Επενδύσεων (ΓΓΟΣΑΕ), από το συνολικό κόστος των 381.578.580 ευρώ τα 338.841.779 ευρώ (ποσοστό 88,8%) αντιπροσωπεύει το έργο που αναλαμβάνεται από ολλανδικής προέλευσης εταιρίες. Υποκατασκευαστικό έργο και συμπαραγωγή στα πλαίσια αντισταθμιστικών ωφελημάτων (ΑΩ) της εν λόγω σύμβασης είχε ανατεθεί στις ελληνικές εταιρίες SSMART SA και Signaal Hellas, που αντιπροσωπεύει συνολική ονομαστική αξία 43,6 εκατ. ευρώ.<br /><br />Με βάση το αρχικό χρονοδιάγραμμα, η πρώτη εκσυγχρονισμένη φρεγάτα προβλεπόταν να παραδοθεί σε 36 μήνες από την ημερομηνία ενεργοποίησης της σύμβασης, ενώ η έκτη φρεγάτα σε 79 μήνες από την ανωτέρω ημερομηνία. Ας σημειωθεί ότι η Σύμβαση 010Β/03 περιλάμβανε ως δικαίωμα προαίρεσης (option) τον ΕΜΖ δύο επιπλέον φρεγατών του τύπου, το οποίο όμως ουδέποτε ενεργοποιήθηκε.<br /><br />Η τέταρτη και τελευταία φρεγάτα STANDARD της οποίας έχει δρομολογηθεί η απόσυρση, είναι η ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΦΩΚΑΣ (F-466), η δέκατη κατά σειρά παραλαβής φρεγάτα του τύπου. Το χρονοδιάγραμμα δεν έχει όμως ξεκαθαρίσει ακόμα, καθώς πρέπει να επαληθευτεί ο προγραμματισμός για την παραλαβή της τρίτης FDI-HN «ΦΟΡΜΙΩΝ» που εκτιμάται πως θα παραληφθεί και θα ενταχθεί στον στόλο εντός του 2027. Ωστόσο, ισχύει και στο Πολεμικό Ναυτικό το… «φύλαγε τα ρούχα σου να έχεις τα μισά».<br /><br />Η F-466 κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία Dok en Werfmaatschappij στο Fijenoord της Ολλανδίας στις 15 Νοεμβρίου 1980 και εντάχθηκε στη δύναμη του Ολλανδικού Ναυτικού στις 25 Νοεμβρίου 1982 με το όνομα «BLOYS VAN TRESLONG» (F-826). H ύψωση της ελληνικής σημαίας και η ένταξη του πλοίου στη Διοίκηση Φρεγατών έγινε στο DEN HELDER της Ολλανδίας στις 19 Νοεμβρίου 2004.<br /><br />Έλαβε μέρος στην εκπαίδευση FOST στο PLYMOUTH της Αγγλίας τον Μάρτιο του 2005. Κατέπλευσε στην Ελλάδα στις 28 Μαρτίου 2005. Το όνομά της το έλαβε σε αναγνώριση της ηρωικής μορφής του Βυζαντινού στρατηγού και Αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά. Με αυτό τον τρόπο υπογραμμιζόταν η αδιάσπαστη ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού. Ήταν η πρώτη φορά που το Πολεμικό Ναυτικό έδωσε σε πολεμικό πλοίο το όνομα βυζαντινού ήρωα.<br /><br />Οικονομικοί και ανθρώπινοι πόροι<br /><br />Εξυπακούεται ότι μετά τον παροπλισμό οι τέσσερις φρεγάτες θα αποτελέσουν πηγή ανταλλακτικών για τις ομοιότυπες που θα διατηρηθούν σε υπηρεσία. Οι διόλου ευκαταφρόνητοι οικονομικοί πόροι που χρησιμοποιούνταν για την υποστήριξη πλοίων αυτής της ηλικίας, αφενός θα βοηθήσουν στην υποστήριξη των φρεγατών που απομένουν στη Δομή Δυνάμεων και αφετέρου, το προσωπικό θα αξιοποιηθεί για να στελεχώσει τις νέες μονάδες επιφανείας. Αμφότεροι οι τομείς προβληματίζουν εδώ και αρκετά χρόνια τις διαδοχικές ηγεσίες του Πολεμικού Ναυτικού.<br /><br />Σε συνδυασμό πάντα με την ηλικία των πλοίων, οι πιστώσεις που διατίθενται είναι εξ ορισμού ανεπαρκείς και αυτό ουδέποτε αποτέλεσε μυστικό, καθώς στην προτεραιότητα των πολιτικών ηγεσιών βρίσκονταν πάντα οι προμήθειες νέων πλατφορμών, με τις επιδόσεις στην υποστήριξη και έγκαιρη αναβάθμισή τους να είναι επιεικώς καταθλιπτικές. Το Πολεμικό Ναυτικό δεν αποτελεί εξαίρεση.<br /><br />Όσον αφορά τους ανθρώπινους πόρους, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι θα διατεθούν εκ νέου στη Διοίκηση Φρεγατών. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι θα αποτελέσουν τη «μαγιά» από την οποία θα στελεχωθούν οι καινούργιες μονάδες επιφανείας. Η εμπειρία που έχει αποκτηθεί σε φρεγάτες που αντιμετώπιζαν εξ αντικειμένου, λόγω ηλικίας δηλαδή, πολλά προβλήματα, θα αποτελέσει εχέγγυο ταχείας αξιοποίησης και ένταξης των FDI-HN στον πολεμικό Στόλο.<br /><br />Το μεγάλο στοίχημα για την ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού όμως, είναι να ξεπεράσει το ψυχολογικό, επικοινωνιακό και ουσιαστικό πρόβλημα που έχει προκαλέσει η ψήφιση του «τοξικού και ταξικού» νόμου Δένδια, που απορρύθμισε συνολικά τις Ένοπλες Δυνάμεις. Εν προκειμένω, οι υπαξιωματικοί είναι η ραχοκοκαλιά του πληρώματος ενός πολεμικού πλοίου και το κλίμα στις τάξεις τους παραμένει εξαιρετικά φορτισμένο.<br /><br />Η στρατιωτική ηγεσία τελεί σε γνώση των προβλημάτων, τα οποία δεν περιορίζονται σε έναν μόνο Κλάδο, αλλά διαχέονται στο σύνολο των Ενόπλων Δυνάμεων. Γίνεται επίσης σταδιακά αντιληπτό και από αξιωματικούς που, καταρχήν, δεν είχαν τοποθετηθεί αρνητικά απέναντι στην υπουργική πρωτοβουλία, καθώς αντιλαμβάνονται στην πράξη, ότι η φιλοσοφία ενός νόμου και οι συνέπειες αυτού κατά την εφαρμογή του δεν θα συμβαδίζουν, εάν η μέθοδος υλοποίησης είναι προβληματική.<br /><br />Δυστυχώς, οι συνεχείς διακηρύξεις και ομιλίες του υπουργού Εθνικής Άμυνας έχουν αποτύχει να πείσουν τα στελέχη, με αποτέλεσμα η στρατιωτική ηγεσία να φοβάται βάσιμα ότι τα αποτελέσματα θα διαπιστωθούν στην πορεία. Όλοι ευχόμαστε οι φόβοι αυτοί να διαψευστούν…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ξεκινά η απόσυρση τεσσάρων φρεγατών “S” του Πολεμικού Ναυτικού

Το Πολεμικό Ναυτικό δρομολογεί την απόσυρση τεσσάρων φρεγατών, παράλληλα με την παραλαβή των FDI-HN τύπου «ΚΙΜΩΝ». Η απόσυρση των πλοίων που...

Διαβάστε την συνέχεια