Πρώην Πρωθυπουργός του Ισραήλ: «Πρέπει να δράσουμε κατά της Τουρκίας».

Πολλαπλασιάζονται οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι που απαιτούν άμεσες κινήσεις απέναντι στην επεκτατικότητα της Άγκυρας

Γιάννης Παναγιωτακόπουλος
Σε μια βαρυσήμαντη παρέμβαση, ο πρώην Πρωθυπουργός του Ισραήλ, Ναφτάλι Μπένετ, προειδοποίησε για την ανάδυση μιας πρωτοφανούς στρατηγικής απειλής. Μιλώντας στη Διάσκεψη των Προέδρων του 2026, ο Μπένετ έστρεψε τα βέλη του προς την Άγκυρα, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν αποτελεί πλέον έναν απλό περιφερειακό ανταγωνιστή, αλλά έναν κίνδυνο εφάμιλλο του Ιράν.

Το δόγμα της «περικύκλωσης»

Ο Μπένετ υπήρξε ιδιαίτερα αιχμηρός στην περιγραφή του Τούρκου Προέδρου, τονίζοντας ότι το Ισραήλ οφείλει να αφυπνιστεί προτού η κατάσταση γίνει μη αναστρέψιμη. Χαρακτήρισε τον Ερντογάν ως «έναν εξελιγμένο και επικίνδυνο αντίπαλο που θέλει να περικυκλώσει το Ισραήλ», ενώ απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση προς το αμυντικό κατεστημένο της χώρας, λέγοντας ότι η ηγεσία δεν επιτρέπεται να «κλείσει ξανά τα μάτια» μπροστά στους σχεδιασμούς της Άγκυρας.

Ο «τερατώδης άξονας» της Μουσουλμανικής Αδελφότητας

Η ανάλυση του πρώην Πρωθυπουργού εστίασε στη δημιουργία μιας νέας συμμαχίας που, κατά τον ίδιο, απειλεί να αποσταθεροποιήσει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Ο Μπένετ συνέδεσε την Τουρκία και το Κατάρ με το κίνημα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, επισημαίνοντας μάλιστα τη σύνδεσή τους με τις πυρηνικές δυνατότητες του Πακιστάν.

Σύμφωνα με τον Μπένετ, ο άξονας αυτός εργάζεται μεθοδικά για να υπονομεύσει τις σχέσεις του Ισραήλ με τον αραβικό κόσμο, ασκώντας πιέσεις ακόμα και στη Σαουδική Αραβία. Στη συνέχεια, προέβη σε μια καταγγελία-σοκ για τις εσωτερικές ισορροπίες στο Ισραήλ:

«Ενώ ορισμένοι Ισραηλινοί αξιωματούχοι πληρώνονται από το Κατάρ, το Κατάρ και η Τουρκία, η οποία έχει έδρα στη Συρία και με τη συναίνεση του Ισραήλ στη Γάζα, τροφοδοτούν έναν νέο τερατώδη άξονα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας παρόμοιο με τον ιρανικό».

Ταυτόχρονο μέτωπο σε Τεχεράνη και Άγκυρα

Το συμπέρασμα του Μπένετ είναι ότι το Τελ Αβίβ δεν έχει πλέον την πολυτέλεια να εστιάζει αποκλειστικά στην πυρηνική απειλή του Ιράν. Η στρατηγική του Ισραήλ πρέπει να γίνει αμφίπλευρη, αντιμετωπίζοντας με την ίδια σοβαρότητα την εχθρότητα που εκπορεύεται από την Τουρκία.

«Μια νέα τουρκική απειλή αναδύεται. Πρέπει να δράσουμε με διαφορετικούς τρόπους, αλλά ταυτόχρονα ενάντια στην απειλή από την Τεχεράνη και ενάντια στην εχθρότητα από την Άγκυρα», κατέληξε, ζητώντας μια ριζική αναθεώρηση της εθνικής στρατηγικής ασφάλειας.

Κνεσέτ: Ο τουρκικός κίνδυνος στην Ανατολική Μεσόγειο

Στο ίδιο μήκος κύματος, σε μια ιστορική πρώτη σύμπραξη που έλαβε χώρα πριν από λίγες ημέρες, η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Κνεσέτ για την Ανατολική Μεσόγειο και το Φόρουμ της Μέσης Ανατολής συγκέντρωσαν κορυφαίους νομοθέτες και εμπειρογνώμονες από το Ισραήλ, την Ελλάδα, την Κύπρο και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Σκοπός της συνάντησης ήταν η αξιολόγηση των νέων γεωπολιτικών δεδομένων, με κοινή συνισταμένη τη διαπίστωση ότι η συνεργασία «3+1» δεν αποτελεί πλέον μια απλή διπλωματική πρωτοβουλία, αλλά έναν κρίσιμο πυλώνα δημοκρατικής σταθερότητας απέναντι σε αναδυόμενες απειλές.

Η Τουρκία ως ο νέος «κύριος μοχλός αστάθειας»

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Λέμας Αργύρη στην Καθημερινή, το κεντρικό συμπέρασμα της ενημέρωσης ήταν η ομόφωνη αναγνώριση πως, ενώ το Ιράν εμφανίζεται αποδυναμωμένο, η Τουρκία αναδεικνύεται στον βασικό παράγοντα αποσταθεροποίησης στην περιοχή. Οι συμμετέχοντες προειδοποίησαν ότι η Άγκυρα επιχειρεί να καλύψει στρατηγικά κενά, υιοθετώντας μια αναθεωρητική ατζέντα που θυμίζει «νεο-οθωμανικές» φιλοδοξίες.

Η αμερικανική παρέμβαση: Νομοθετική θωράκιση και σκληρή κριτική

Ο Αμερικανός βουλευτής Μπραντ Σνάιντερ υπογράμμισε τη σημασία του «Νόμου για την Πύλη της Ανατολικής Μεσογείου» (East Med Gateway Act), ο οποίος θεσμοθετεί τον στρατηγικό διάλογο μεταξύ της Ουάσιγκτον και των χωρών του σχήματος 3+1.

«Πρέπει να έχουμε σαφή εικόνα για το ποιοι είναι οι φίλοι μας και ποιοι οι εχθροί της ειρήνης», δήλωσε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι η ενεργειακή ασφάλεια και η αμυντική συνεργασία αποτελούν το μοντέλο για την ευρύτερη περιφερειακή ολοκλήρωση.

Από την πλευρά του, ο Ρεπουμπλικάνος Ράντι Φάιν εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στην Άγκυρα, αμφισβητώντας ακόμη και την αξία της Τουρκίας ως συμμάχου στο ΝΑΤΟ.

–Καυτηρίασε το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».

–Υποστήριξε τον αποκλεισμό της Τουρκίας από το πρόγραμμα των F-35.

-Χαρακτήρισε την Τουρκία «σκοτεινό μονοπάτι» που τροφοδοτεί ριζοσπαστικά ισλαμιστικά κινήματα.
Ελλάδα και Κύπρος: Η επιστροφή στην αξιοπιστία

Οι εκπρόσωποι της Ελλάδας και της Κύπρου εστίασαν στη σημασία της εσωτερικής ανθεκτικότητας ως προϋπόθεση για διεθνή ισχύ.

Δημήτρης Καϊρίδης (Ελλάδα): Τόνισε την εντυπωσιακή οικονομική ανάκαμψη της Ελλάδας, με τη δραστική μείωση της ανεργίας και του χρέους, σημειώνοντας ότι η χώρα είναι πλέον ένας «δυναμικός και αξιόπιστος εταίρος» που έχει βάλει τάξη στα του οίκου του.

Χάρης Γεωργιάδης (Κύπρος): Υπογράμμισε ότι η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται σε σταυροδρόμι: είτε θα γίνει περιοχή επενδύσεων και ενέργειας, είτε χώρος συγκρούσεων και αποτυχημένων κρατών. Επέκρινε την Τουρκία για την προσπάθειά της να εμποδίσει τον ενεργειακό διασυνδετήριο αγωγό (Great Sea Interconnector), ένα έργο ζωτικής σημασίας για την απεξάρτηση της Ευρώπης.
Η ισραηλινή οπτική: Από τη στρατιωτική ισχύ στον περιφερειακό κόμβο

Οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι, όπως ο Άλον Σούστερ και ο Οχάντ Ταλ, επεσήμαναν ότι το Ισραήλ πρέπει να μετεξελιχθεί από μια αμιγώς στρατιωτική δύναμη σε έναν περιφερειακό κόμβο καινοτομίας.

Στρατηγική αρχιτεκτονική: Ο εμπειρογνώμονας Τζόναθαν Αντιρί περιέγραψε την «αρχιτεκτονική διαμαντιού» (Ινδία-Αζερμπαϊτζάν-Ελλάδα/Κύπρος-Αιθιοπία), με το σχήμα 3+1 να βρίσκεται στον πυρήνα αυτής της παγκόσμιας σύνδεσης.

Προειδοποίηση Κουπερβάσερ: Ο Ταξίαρχος ε.α. Γιόσι Κουπερβάσερ προειδοποίησε ότι η εχθρότητα της Τουρκίας προς την Ελλάδα και την Κύπρο δεν είναι προσωπικό ζήτημα του Ερντογάν, αλλά δομική και μακροπρόθεσμη, καθιστώντας τη συνεργασία των δημοκρατικών κρατών «όχι μόνο σημαντική, αλλά απαραίτητη».

Συμπεράσματα και Προκλήσεις

Παρά την πρόοδο, ο Έντι Ζεμενίδης (HALC) έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την έλλειψη «διοικητικής υποδομής» στο πλαίσιο 3+1, καλώντας τα νομοθετικά σώματα να καλύψουν το κενό που αφήνει μερικές φορές η εκτελεστική εξουσία.

Η συνάντηση έκλεισε με μια κοινή δέσμευση: Η Ανατολική Μεσόγειος δεν μπορεί να παραμείνει όμηρος αναθεωρητικών διεκδικήσεων. Το πλαίσιο 3+1 είναι ο μηχανισμός που θα επιτρέψει στις χώρες της περιοχής να «ξεφύγουν από τη βαρύτητα της ιστορίας» και να διαμορφώσουν ένα μέλλον βασισμένο στους κανόνες του διεθνούς δικαίου και της κοινής ευημερίας.

πηγή


Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.